ırkı Miguel Mateos Başarılması imkansız görünen başarılar ve zorluklarla doludur. 1981’de Vélez’de Queen’in açılış perdesinde oynadı ve sadece dört yıl sonra Luna Park’taki dört gösterisinde aynı sayıda seyirciye ulaştı. Amerika Birleşik Devletleri ve Latin Amerika’da oynamak istedi ve öncü oldu. Kayıt yapmayı ve turneye çıkmayı hiç bırakmadı, her zaman yeni projelerle.
Şimdi bir yıldan fazla bir süredir kolunun altında bir opera taşıyor. Şubat 2022’de Teatro Colón’da çalmaya davet edildiğinde zaten bir şarkı bekliyordu. O konserin kaydı neredeyse tesadüfen yepyeni albüm oldu Miguel Mateos senfonik ve şimdi Ülkeyi geziyor, yerel orkestralarla çalıyorve büyük bir başarı elde ediyor.
Bir sonraki adım öyle görünüyor 21 Ekim’de Luna Park’ta senfonik gösteri30’dan fazla müzisyen, gruplarıyla birlikte sahnede, en simgesel şarkılarını etkileyici bir sound ile yorumlayacak. Ama gerçekte hâlâ operasını düşünüyor ve onu gelecek yıl yayınlamaya kararlı.
Klasiklerin klasiği
Liniers’teki tarihi oturma odası ve stüdyosunda yaptığı konuşmada, “Bu benim kariyerim ve hayatımda ilginç ve aynı zamanda çok verimli bir an” diyor. 80’lerin sanatçılarına hayran kalan genç bir izleyici kitlesinin olduğunu biliyor. ayrıca kariyerinin farklı dönemlerinde kendisine katılan koşulsuz hayranları da var.
“Bu kıtanın her yerinde olan bir şey” diye açıklıyor, “ve sadece Arjantin’de değil. Bu tuhaf bir şey. Şanslıyım ki hâlâ bana büyük destek veren muhteşem bir grubum var ve kardeşim Alejandro ile 43 yıldır çalıyorum. Canlı yayında hala aynı heyecanı hissediyorum ve o rock’n roll’u vermeye devam ediyoruz, bundan kaçış yok ve eğer Mateos’un en iyi hitlerini istiyorlarsa biz de onlara vereceğiz, eğer onlar da Mateos Symphonic’i istiyorlarsa. bir noktada Mateos Opera seçeneğini dahil etmem gerekecek “.
-Klasik olduğunuzu fark ettiğiniz bir anı anlatabilir misiniz?
-Bir hata yapacağım: Geçenlerde eşimin doğum günü olan 17 Ağustos’ta Bariloche’ye üç gün gittik ve oradayken o da bana aynı yorumu yaptı. “Zaten bir klasik olduğunun farkında değil misin?” Çünkü ona taşra orkestralarının gösterilerinde hangi repertuvarı kullanacağımı, şunu koysam mı, şunu çıkarsam mı, Colón albümünün tamamını mı çalmam gerekse yoksa diye sordum. Hayır. Çünkü benim de her komşunun oğlu gibi sıkıntılarım var! Ve bana şöyle dedi: “Senin hitlerin var, sen bir klasiksin, istediğini yapabilirsin.” Açıkçası topu ona vermedim. (gülüyor) Ama evet O özgürlüğe, o plafonda, o krediye sahibim.
– Harika olan şey, insanların hitleri kutlaması ama aynı zamanda yeni şeyler eklemenize de izin vermesi ve Colón’da operanın temasını sanki “Kusura bakmayın”mış gibi alkışladılar.
-Evet. Orada, en iyi yerde prömiyerini yaptım ve bu iyi bir alametti. Henüz yayınlanmadığı için hayatınızda duymadığınız bir hikayeye sahip, benimle pek ilgisi olmayan müzikal ve lirik bir yapıya sahip bir şeye alkıştı. Üstelik bir kadınla şarkı söyledim, hiç düet yapmadım! Artık deliyim ve bunu Bowie’nin Tina Turner’la yaptığı video gibi yapmak istiyorum. (güler)
Operada Bir Gece
Teatro Colón’da oynama teklifi Los Unicos ekibinden gelen bir davetti ve her şey bunun tek seferlik bir deneyim olacağını gösteriyordu. Tanıklık etmek için Mateos bunu kaydetti ve sese o kadar şaşırdı ki sonunda düzenlemeyi yaptı ve bu da yerel orkestralarla mevcut turun yolunu açtı.
“Gerçek şu ki bunu gelecekteki torunum için kaydettim, böylece büyükbabasının Colón’da oynadığını görebilsin” diye itiraf ediyor. “Fakat iki hafta sonra bana sesi gönderdiler ve sonuç o kadar muhteşem ki, Sony Music’teki insanlara bunu dinlettim ve onlar da bunu yayınlama fikrini kabul ettiler.”
-Bu senfonik tur nasıl oluşturuldu?
-İl orkestralarıyla yapmak aklıma geldi ve bütçe oluşturmaya başladık. San Juan, Rosario, Córdoba, Mar del Plata, Salta ve diğer şehirlerden kabul ettiler. Düzenlemelerin çoğunu yapan ve kendisine verdiğim John Williams gibi referansları da ekleyen Gerardo Gardelín’in notaları elimizde mevcut. Keşmir Led Zeppelin ve buna benzer şeyler.
Sonunda son derece ilginç bir şey yakalandı ve daha fazlasını yapmaya teşvik edildim. Bu harika. Sonra Kolombiya’ya, Meksika’ya, Peru’ya, Porto Riko’ya ve daha fazlasına gidiyoruz. Çok mutluyum.
-Ayrıca tüm bunlar operanın önünü hazırlıyor.
-Kesinlikle. Hoş geldin çünkü operaya gitmeyi teşvik etti. Daha sonra diğer şeyle girmek daha kolaydır. Bu yüzden tüm momentumun tadını çıkarıyoruz.
-Columbus’un o gecesini hatırlıyor musun? Sinirleri hayal ediyorum.
-Bir sürü diyalog ve saçmalık söyledim, tereddüt ettim ve hatta gergindim! Çok heyecanlıydım ve bundan sonra ne olacağını bilmiyordum. Hatta aniden iki üç kelimeyi bile yedim Yumurtalar. Bu hayatın bir parçası ve işin bir parçası.
-Turlardan ve gösterilerden hâlâ hoşlanıyor musun?
-Şimdi evet. Haftada bir konser. Bunların hepsi benim bir hevesim ama sonunda temsilcim haklı olduğunu çünkü işe yaradığını söyledi. Bir şey tam bir inançla ve kaliteli bir şekilde yapıldığında insanlar karşılık verir.
-Bu yıl Huevos albümünün 40. yılını kutluyoruz ve bundan sonra her yıl bu ilk albümlerin bir yıl dönümü daha kutlanacak. Özel gösteriler düzenlemek için bahane mi olacaklar?
-Sanmıyorum çünkü şehirler senfoniyle bana katılıyor. Gelecek yıl Avrupa’ya gitme fikri de var ki bu da ödenmemiş bir borç. Ve Allah’ın izniyle operayı Şubat ayında kaydetmek istiyorum. Ama evet, belki de demokraside çıkan ilk albüm olduğunu biliyorum.
Çocuğunuzla oynayın
Teatro Colón albümünde görünüyor Juan Mateos gitarlarda. Bu onun oğlu, doğduğunda bir albümün arka kapağını resimleyen kişi. Birkaç yıldır babasıyla birlikte oynuyor.
“Roly Ureta, Gracias Totales projesine katıldığında gruptan ayrıldı – Miguel anımsıyor – ve yeni bir gitarist aramak zorunda kaldık. Ben bir kadro kurmaya karar verdim ve oğlum da katılmak istedi. O geldi ve bir albümle çıkış yapmak zorunda kaldı. “Her gün gösterilerle Amerika Birleşik Devletleri’nde 24 şehir turu. Zavallı adam kurşunu yedi. Ama harikaydı; çok iyiydi. Sahnede olmak ve yan tarafa bakıp onu gitarla görmek çok tuhaf.”
“Bunun dışında iyi olduğunu düşündüm, çünkü bu ona grubun diğer gitaristi olan ve daha klasik rock olan Ariel Pozzo’nunkinden tamamen farklı bir müzik anlayışı kazandırıyor” diye ekliyor.
Gustavo Bove’un kitabı
Sadece birkaç hafta önce ortaya çıktı. Miguel Mateos’un biyografisi Arama Patron, rock gazetecisi Gustavo Bove tarafından yazılmıştır. Bu, zorluklarla ve olumsuzluklarla, zaferlerle ve hatta bazı başarısızlıklar veya hayal kırıklıklarıyla dolu, büyüleyici bir kariyerin kapsamlı bir araştırmasıdır. Düzinelerce röportaj içeriyor ve Miguel Mateos’un öncü rolünü bir kez daha doğruluyor.
Miguel henüz okumadığını söylüyor ama eşinden mükemmel değerlendirmeler aldım. “O müzik dünyasında prestijli bir gazeteci” diyor ve şöyle devam ediyor: “Yıllardır kapsamlı bir şekilde veri topluyor. Kitap için birkaç kez sohbet ettik elbette.”
-Birçok kez akışa karşı gittiğinizi gösterir. Bu görüntüyle kendinizi özdeşleştiriyor musunuz?
-Evet. Bazen akıntıya karşı gitmek gerekir. Ve Tanrıya şükürler olsun ki hala aynı ruha sahibim.