Tadpole
amfibi olmuştur yaklaşık 190 milyon yıllık bir yerde görünen bilinen en eski kurbağalarla yaklaşık 350 milyon yıldır. Bu amfibiler çevrenin kalitesinin bir göstergesi olan bilim adamlarına sağladığı için çevre için çok önemlidir. Kurbağalar yaşam döngüsüne yumurta biçiminde başlar ve daha sonra tadpoles olarak bilinen suda yaşayan larvalar olarak kuluçka edilir. Bu tadpoles sırayla yetişkin kurbağalara dönüştürür. Bir kurbağanın yaşam döngüsü yetişkin kurbağa [1] ile kurbağa yavrusu gelen değişim için yapılır omurgalılarda dönüşüm ve çok ilgi en olağanüstü durumlarda biridir.
tadpoles'un yapısal görünümü
Bebek kurbağaları tadpoles veya pollywogs olarak bilinir. Yetişkin kurbağaların aksine, genellikle balık gibi görünürler ve ekstremiteler yoktur. Bunun yerine, suyun içinde hareket etmelerine ve hayatta kalmalarına izin veren uzun, kürek benzeri kuyrukları var. Büyümeleri sırasında, fiziksel özellikleri yaşam döngüsünün farklı aşamalarında davranış kalıpları ve beslenme alışkanlıklarıyla birlikte değişir [1]. Zaman geçtikçe vücut genç bir yetişkine dönüşmeye başlar. Kürek kürek için kullanılan boyut azalır ve ekstremiteler gelişmeye başlar. İlk önce, ön bacaklar tarafından takip edilen arka bacaklar oluşur. Çene ve kafatası yapısı aynı zamanda tadpoles'da da farklıdır. Kafatası bakımından, yetişkin kurbağaların yaptığı gibi sertleşmiş bir kemik yapısı yerine kıkırdağa sahiptirler. Ayrıca besleme sırasında bitki ve organik maddeleri çiğneme imkânı tanıyan daha küçük dişlere sahipler [2]. Tadpoles büyüdükçe, baş yapıları değişmeye başlar, böylece daha belirgin bir çene ve bir dil oluşması sağlanır. Buna ek olarak, solungaçlar akciğerlerin yolunu açarlar ve yetişkin kurbağaların diyetine uyum sağlamak için bağırsakların uzunluğu kısalır. Tadpoles'un iki bölmeli kalbi ve tek bir damar dolaşımı olduğu bilinmektedir [3].
kurbağa Yapısal görünümü
iribaşların uzuvları yoksun ve uzun kuyrukları sahip iken, diğer taraftan yetişkin kurbağa iki arka bacaklarda ve iki ön uzuvları var. Arka ekstremiteler olağanüstü derecede güçlüdür ve bu onların örgülü ayakları ile birlikte onları büyük mesafelerden atlayıp yüzmeye yardımcı olurlar. Erişkin kurbağalar daha gelişmiş bir kemik kafatasına sahiptir ve beslenmek için kullanılabilecek tanımlanmış bir dil oluştururlar [2]. Dil kaslı ve dişlerin yerini alıyor. Yetişkin kurbağaların üç odacık kalbi ve zamanla gelişen solunum damarları ve nefes almak için akciğerleri var.3'ten büyük ->
Kurbağa
Kurbağalarda solunum
Kurbağalarda solunum, üç yoldan biriyle, yani deri yoluyla gelen kutanöz solunum yoluyla, ağız astarıyla oluşan bukkofaringeal solunum yoluyla ve pulmoner solunum yoluyla ortaya çıkabilir akciğerler vasıtasıyla meydana gelir [2]. Deri solunumu, oldukça ince olan deriden oluşur. Cilt aynı zamanda yüzeye oldukça yakın konumda olan kan damarları ve kılcal damarları içerir. Kurbağanın derisi mukus üreten salgı bezi yüzünden neredeyse her zaman nemlidir. Bu mukus cildi nemli tutar ve havadaki oksijenin deriye adsorbe edilmesini ve kan dolaşımına yayılmasını sağlar. Bu solunum biçimi esas olarak kış uykusu dönemlerinde kullanılır, ancak üreme mevsiminde değil. Buccopharyngeal solunum kurbağa suya batırılmadığında ortaya çıkar. Ağzın astarı oldukça nemlidür ve bu oksijen cildin içine çekildiği gibi alınır. Oksijen kan akışına eritilir ve daha sonra difüzyon yoluyla kan kılcallarına girer. Akciğer solunumu akciğerler vasıtasıyla oluşur, ancak yetişkin kurbağalarda bu ciğerler oldukça gelişmemiştir. Kurbağalar, akciğerlerdeki hava basıncını düzenlemek için diyaframa sahip değildirler. Bunun yerine hava, akciğerlerin içine ve dışına itmek için ağızlarını, burun deliklerini ve burnunu kullanıyorlar. Akciğerler yoluyla solunum genellikle kutanöz solunum yoluyla oksijen sınırlı olduğunda yapılır.
Tadpoles'de beslenme
Tadpoles esas olarak otoburdur ve çeşitli şeyleri yemeleri bilinmektedir, ancak bu türlerden türe farklılık gösterebilir. Bununla birlikte, bazı türler, ayrıştırılmış bitkilerden ve hayvanlardan organik artıklar yediğinden omnivor olabilirler [4]. Genellikle, bir tadpole, bitki ve kayalıklarda yetişen veya suyun yüzeyinde oluşan yosunları besler. Genellikle keratin adı verilen protein benzeri bir maddeden yapılmış "dişler" olarak da bilinen bir dizi minyatür dişe sahiptirler. Alglerin tüketilmesinden sonra, daha sonra sindirilen boğaza ve bağırsağa geçer. Tadpoles'un midesi yoktur, daha ziyade uzun ve sarmal bir bağırsak olup bitki özlerini tüketmelerini sağlar. Buna ek olarak, diyetlerinde bir miktar protein ve kalsiyum da gerektirebilirler [5].
Kurbağalarda beslenme
Kurbağalar etobur hayvanlardır ve böcekler, salyangiller, örümcekler, solucanlar ve küçük balıklar gibi canlı yırtıcı yemektelerdir. Daha büyük türlerin bir kısmı bile kertenkele, sıçan ve fareler gibi memelileri yiyebilir [5]. Yetişkin kurbağaların dişleri yoktur ve bunun yerine bütün avlarını çiğneme olmadan yutarlar. Avlarını yakalamak için dillerini kullanırlar ve onların avına tutunmak için gelişmiş üst çenesini kullanırlar [6].
Sonuç
Sonuç olarak tadpoles, gerçek jöle benzeri kurbağa yumurtalarının çıktığı kurbağaların gerçek yavruları olarak tanımlanabilir.Hem kurbağalar hem de oksijen gerektiren tadpoles gibi onlar arasında bazı benzerlikler olsa da, aralarında yukarıda gösterildiği gibi belirgin olarak tanımlanabilecek birçok farklılık vardır. Onlar büyüdükçe, bu farklılıklar davranışları ve beslenme alışkanlıklarıyla birlikte daha belirgindir.
Tadpole ve kurbağa arasındaki farklılıkların özetleri