II. Dünya Savaşı sırasında, Japon askerleri ve memurlarının sivilleri kılıçla doğraması, süngülerle bağları koparmaları, kadınlara tecavüz edip öldürmeleri ve çocukları, yaşlıları öldürmeleri yaygındı. Bu nedenle, Koreliler ve Çinliler için Japonlar, düşman insanlar, katiller.
Temmuz ayında, Japonlar 1937, Çin'e saldırdı, 1945 yılına kadar süren Japon-Çin savaşı başladı. Kasım-Aralık 1937’te, Japon ordusu Nanjing’e bir saldırı başlattı. Aralık 13 Japonlar şehri ele geçirdi, 5 günleri bir katliamdı (cinayetler devam etti ve sonrasında gerçekleşti, ancak o kadar büyük değildi). tarih"Nanking Katliamı" olarak. Japonlar tarafından sahnelenen katliam sırasında, 350 binden fazla insan katledildi, bazı kaynaklar yarım milyon kişiden oluşan bir rakamdan bahsediyor. On binlerce kadına tecavüz edildi, bir çoğu öldü. Japon ordusu, 3'in “temiz” ilkelerine dayanarak hareket etti: “temiz yakmak”, “herkesi temiz öldürmek”, “temiz çalmak”.
Katliam, Japon askerlerinin 20 kentinden binlerce Çinli askeri yaşını geri çekmesi ve herkesi süngülerle öldürmesi ve böylece Çin ordusuna asla katılamamasıyla başladı. Katliamların ve tacizin özelliği Japonların ateş etmemesiydi - cephaneyi korudular, herkesi öldürdüler ve sakat bıraktılar. silah. Ondan sonra şehirdeki katliamlar başladı, kadınlar, kızlar, yaşlı kadınlar tecavüz edilip öldürüldü. Kalpleri yaşayan insanlardan kesip, karınlarını kestiler, gözlerini deldiler, onları canlı gömdüler, kafalarını kestiler, bebekleri bile öldürdüler ve sokaklarda delilik oluyordu. Kadınlar caddelerin tam ortasında tecavüze uğradılar - Japonlar cezasız kaldılar ve babaları kızlarına, anne oğullarına, samuraylarıyla bir kılıcı daha fazla öldürecek şekilde kınadı, bir 106 adamı öldüren bir samuray Mukai kazandı.
Savaştan sonra, Japon ordusunun suçları dünya topluluğu tarafından kınandı, ancak Tokyo onları 1970'lerden bu yana inkar ettiğinden, Japon tarih ders kitapları şehirdeki birçok insanın basitçe öldürüldüğü katliamı hakkında ayrıntı olmadan yazdı.
Singapur katliamı
15 Şubat 1942, Japon ordusu Singapur'un İngiliz kolonisini ele geçirdi. Japonlar, Çin toplumundaki “Japon karşıtı unsurları” belirlemeye ve yok etmeye karar verdi. Purge Operasyonu sırasında Japonlar, Japonya ile savaşa katılan Çinli erkekler, İngiliz idaresine hizmet veren Çinli yetkililer, Çin'e yardım etmek için para bağışlayan Çinli insanlar, Çinli, Çinli doğumlu vb. Filtreleme kamplarından dışarı çekildi ve vuruldu. Ardından operasyon bütün yarımadaya uzatıldı, orada “törene dayanma” kararı aldılar ve soruşturma için insanların yetersizliği nedeniyle herkesi art arda vurdular. Hala şanslı olan binlerce Çinli'nin yaklaşık 50'i öldürüldü, Japonlar Temizlik Operasyonunu tamamlamadı, birlikleri diğer sektörlere yerleştirmek zorunda kaldılar - Singapur'un tüm Çin nüfusunu ve yarımadanı yok etmeyi planladılar.
Manila katliamı
Yılın Şubat ayının başlarında 1945, Manila’nın yapamayacağı konusunda Japon emriyle anlaşılır hale geldiğinde, ordu genel merkezi Baguio kentine transfer edildi ve Manila’nın imha edilmesine karar verildi. Nüfus yok et. Filipinler'in başkentinde, en mütevazi tahminlere göre, 110 binden fazla insan öldürüldü. Binlerce insan vuruldu, çoğu benzinle dolduruldu ve ateşe verildi, kentin altyapısı, apartman binaları, okullar ve hastaneler yıkıldı. Şubat ayında, 10, Japonlar Kızıl Haç binasını katlettiler, herkesi, hatta çocukları bile öldürdüler ve İspanyol konsolosluğu insanlarla birlikte yakıldı.
Varoşlarda katliamlar devam ediyordu, Kalamba kasabasında, tüm nüfus tahrip edildi - 5 bin kişi. Katolik kurumlarının, okulların ve öğrencilerin rahiplerini ve rahibelerini desteklememişlerdi ve öğrenciler öldürüldü.
"Konfor istasyonları" sistemi
Onlarca, yüzlerce, binlerce kadının tecavüzüne ek olarak, Japon makamları insanlığa karşı başka bir suçtan suçlu - askerler için bir genelev ağı oluşturulması. Alışılmış uygulama işgal altındaki köylerdeki kadınlara tecavüz etmekti, bazı kadınlar yanlarına alındı, birkaçı geri dönebildi.
1932’te, Japon komutanı, Çin topraklarında kitlesel tecavüz, Japon dinlenmeleri ve zührevi hastalıklarla hastalanmayan askerlerin sağlığı için endişe nedeniyle Japon karşıtı duyguları azaltma kararıyla yarattıklarını haklı çıkararak “rahat ev istasyonları” yaratmaya karar verdi. İlk başta Çin'deki Mançurya'da, daha sonra tüm işgal edilen bölgelerde - Filipinler, Borneo, Burma, Kore, Malezya, Endonezya, Vietnam vb. Toplamda, bu genelevler 50'ten 300 bin kadına geçti ve çoğu küçüktü. Savaşın sonuna kadar, antibiyotikler tarafından zehirlenen, dörtte birinden fazlası ahlaki ve fiziksel olarak şekilsiz kaldı. Japon otoriteler bile “hizmet”: 29 (“müşteriler”): 1 oranlarını yarattı, sonra günde 40: 1 seviyesine yükseldi.
Şu anda, Japon yetkililer bu verileri inkar ediyorlar, önceki Japon tarihçiler özel yapıları ve fuhuşun gönüllü olduğunu söylediler.
Ölüm mangası - 731 kadrosu
1935'ta, sözde Japon Kwantung Ordusu kuruldu. "731 ekibi", amacı biyolojik silahların geliştirilmesi, dağıtım sistemleri, insan testleri oldu. Savaşın sonuna kadar çalıştı, Japon ordusunun ABD’ye karşı biyolojik silah kullanmak için zamanı yoktu ve SSCB’ye yalnızca Ağustos’taki Sovyet birliklerinin hızlı bir şekilde başlaması nedeniyle.
Japon uzmanların “deney fareleri”, 5 bin mahkum ve yerel halktan daha fazlası oldu, onlara “günlük” diyorlardı. İnsanlar "bilimsel amaçlar" için canlı olarak öldürüldü, en korkunç hastalıklarla enfekte edildi, sonra hala hayatta iken "açıldı". “Tomrukların” hayatta kalma kabiliyetleri üzerine deneyler yaptılar - ne kadar süre su ve yiyecek olmadan, kaynar suyla haşlanırlar, bir X-ışını makinesiyle ışınlandıktan sonra, elektrik deşarjlarına, herhangi bir kesik organı olmadan ve daha fazlasına dayanırlar. daha fazlası.
Japonların emri, Japon topraklarında Amerikan topraklarına karşı biyolojik silahlar kullanmaya ve sivilleri feda etmeye hazırdı - ordu ve liderliğin Mançurya'ya, Japonya'nın "alternatif hava alanına" tahliye edilmesi gerekiyordu.
Asya ülkeleri, özellikle son yıllarda Japonya'nın savaş suçlarını giderek daha fazla kabul etmeyi reddettiği gerçeğinin ışığında Tokyo’yu affetmedi. Koreliler ana dillerini bile söylemenin yasak olduğunu hatırlıyorlar, yerli isimlerini Japonca olanlara (“asimilasyon” politikası) değiştirme emri verdiler - Korelilerin yaklaşık% 80'i Japon isimlerini benimsiyordu. Kızlar genelevlerde kaçırıldı, 1939'te, 5 milyon insanı zorla sektöre soktular. Kore kültürel anıtları çalınmış veya tahrip edilmiştir.
Kaynaklar:
http://www.battlingbastardsbataan.com/som.htm
http://www.intv.ru/view/?film_id=20797
http://films-online.su/news/filosofija_nozha_philosophy_of_a_knife_2008/2010-11-21-2838
http://www.cnd.org/njmassacre/
http://militera.lib.ru/science/terentiev_n/05.html