22 Nisan 2011 Cuma
Erkeklerin kendilerini çocuk, genç ya da yaşlı olarak tanımlamalarında aktif futbolcular ve onların yaşları önemli bir rol oynar. Örneğin sizin yaşınızdaki insanlar artık büyük takımlarda, milli takımlarında forma giymeye başlamışlarsa bu, çocukluğunuzun bitip gençlik döneminizin başladığına işarettir. Eğer o futbolcular yavaş yavaş jübilelerini yaparak yerini sizden en az 10-15 yaş küçük yeni nesile bırakıp hocalık yapmaya başlamışsa bu sizin artık en az 35-40 yaşında olgun bir birey, hatta belki sorumlulukları olan bir aile babası haline geldiğinizi gösterir. Ve eğer bir gün kendinizi 10-15 yaşındaki çocuklara 60-70 yaşlarındaki efsane teknik direktörlerin sizin gençliğinizde nasıl efsane birer futbolcu olduğunu anlatırken bulursanız, üzülerek artık yaşlandığınızı fark edersiniz.
İşte Ryan Giggs, bu hikayede, bir çok erkeğin hayatında yeni bir sayfa açmasına neden olacak bir misyonun adamı. onun futbolu bıraktığı gün 80'lerin sonu 90'ların başında dünyaya gelen (ve içinde benim de bulunduğum) bir neslin çocukluğu resmen sona erecek, bir başka nesil aynı gece bir yandan Ryan Giggs'in jübilesini izleyip bir yandan küçük çocuğunun altını değiştirirken o ateşli gençlik günlerinin bittiğini üzülerek fark edecek. Bir başka nesil ise kendileri olgunluk çağlarını yaşarken genç yetenek olarak çıkan bu adamın kendilerinden en az 40 yaş küçük delikanlıların sırtında futbolu bırakmasını buğulu gözlüklerinin altından izleyecek. Ve o geceden itibaren bir çok erkek hayata farklı bir gözle bakmaya başlayacak.
Sokakta futbol oynayarak büyüyen son neslin, sokaklarda isimlerini yankıladığı kahraman futbolcuların son temsilcisi Ryan Giggs. Ve o futbolu bıraktığı gün, erkek nesli için hayat ve futbol bambaşka bir pencerede yaşanıyor ve izleniyor hale gelecek.