Bu Yazıda:
genel
Avrupa kalamusu (Acoruscalamus) aslında Doğu Asya'dan gelir, ancak sözde bir arkeofit olarak Orta Çağ'ın sonundan beri Orta Avrupa'ya özgüdür. Manastır ve eczacı bahçelerinde kökeni var: Burada bataklık bitkisi, mide problemlerine, hazımsızlığa ve iştahsızlığa karşı şifalı bir bitki olarak yetiştirildi. Acı yönünden zengin olan köksapı - genellikle yanlışlıkla kalamus kökü denir - aynı zamanda kan dolaşımını ve antikonvülsanı destekleyen esansiyel yağları da içerir. İran'da bataklık otunun iyileştirici özellikleri, Mesih'in doğumundan önceki yedinci yüzyılın başlarında tanımlanmıştır. Spreewald'da, bitkinin kabuklu, aromatik kokulu rizomu, bir tatlandırılmış şekerli tatlandırılmış ve ayrıca bir likör yapmak için kullanılmış - zencefil ve kakule benzeri aroması nedeniyle "Alman zencefili" takma adını da taşımaktadır. Bununla birlikte, kalamusun uçucu yağlarının kanserojen olduğundan ve ayrıca hafif bir halüsinojenik etkiye sahip olduğundan şüphelenilmektedir. Avrupa Calamus'un şimdi zehirli bir bitki olarak sınıflandırılmasının nedeni budur.
Avrupa ve Kuzey Amerika'da yaygındır, ancak habitatlar, ıslak çayırlar ve drenajla tehdit edilen göl ve nehirlerin kamış yatakları, banka tahkimatı ile sağlanmakta veya geniş çapta dalgalı su seviyelerinden muzdarip olduğu için birçok yerde stoklar düşmektedir.
Avrupa kalamusu yaklaşık 80 ila 100 santimetre yüksekliğindedir ve tabanda kökleri uzanarak uzun, geniş, etli yaprakları vardır; Uzun yeşil pistler, haziran-temmuz aylarında ortaya çıkar ve sonra kahverengiye döner, ancak genellikle tohum oluşturmaz.
Daha küçük ve daha fazla telkari, çimen veya cüce calmus'tur (Acorus gramineus). Dar yapraklı türler de Asya'dan gelir ve en fazla 50 inç yüksekliğindedir. Aynı zamanda daha az nemli yerler ile yönetir.
Calamus (Acorus gramineus 'Ogon')
kullanım
Avrupa kalamus, çoğunlukla bataklık yataklarında ve bahçe havuzları ve akarsularında bir banka olarak kullanılır. Sazlar, kirpi, bataklık kılıç zambakları ve bataklık marigoldları gibi bataklık bitkileriyle iyi birleşir. Vahşi doğada Kalmus renatürasyon önlemleri için yeniden konumlandırma tesisi olarak kullanılır. Çok fazla nitrojen emebileceği için bitki arıtma tesisleri için de kullanılır. Beyaz kenarlı yapraklı süs formu 'Variegatus' vahşi türler kadar kuvvetli değildir ve bu nedenle yerel su bahçesi için genellikle daha iyi bir seçimdir.
Çimen-Kalmus da gölet ekimi olarak kullanılır, ancak güneşli veya kısmen gölgeli bir konumda yeteri kadar nemli bahçe yatakları için de uygundur. Yeşil-sarı ila yeşil-beyaz bitki örtüsü ile 'Ogon' çeşidi de sonbaharda düzenlenmiş yetiştiriciler için popüler bir yaprak süs bitkisidir.
Dikim ve bakım
Calam türleri sıcağı sever ve 0 ila 10 santimetre arasında su derinliği olan ıslak ve sisli gölet kıyılarında korunaklı, kısmen gölgeli bir yeri tercih eder. Besin bakımından zengin toprakları severler, ancak bu güçlülere yayılabilirler. Özellikle Avrupa Kalmusunun ilgi çekici doğasını korumak için, köksaplarının kaçamayacağı besin bakımından fakir Teicherde içeren en iyi sepetlere veya bitki torbalarına yerleştirilir. En iyi ekim zamanı ilkbahardır.
Özel bakım Kalmus türlerine ihtiyaç duymaz. Donmaya karşı hassas olduklarından, ilkbahara kadar onları kesmemek en iyisidir. Her tür besin kaynağında, bahçe havuzunun içinde veya içinde kullanmaktan kaçınmanız gerekir, ancak su seviyesinin yaz ortasında çok yüksek olmadığından emin olun. Bataklık otu çok fazla yayılırsa, ilkbaharda dikim sepetinden alınır ve bölünür.
çoğalma
Sakin köksaplar ilkbaharda bölerek çarpılabilir. Yabani türlerin ekimi de mümkündür, ancak pratikte hiçbir rolü yoktur, çünkü nadiren çimlenebilir tohum oluşur.
Hastalıklar ve zararlılar
Tüm Kalmus türleri son derece sağlamdır ve nadiren hastalıklar veya zararlı böcekler tarafından saldırıya uğrar.