Çaldıran'ın Sarıçimen Köyü'nde askerlerin at üstündeki ot balyalarına vurarak ve havaya ateş ederek korkuttuğu atın şahlanarak kaçması üzerine sürüklediği 11 yaşındaki Sami'nin ölümüyle ilgili....
bu cümleyi bitirmeniz gerekmiyor. böyle kalabilir; çünkü bu cümle zaten bitmiş, sonsuzluğa ermiş. üç noktalara değil, ölüme. en kesin noktaya.
biterken eksik bitmiş.
mesela Sami'nin, böyle ölüveren Sami'nin kan kanseri olduğunu yazmamışlar bu kısa ve sonsuz cümleye.
mesela o atın sürüklediği 11 yaşındaki çocuk, askeri araçla, 10 dakika mesafedeki araçla hastaneye götürülebilirdi. komutan, atı korkutan komutan, babasının yalvarmalarına kafasını çevirip "beni ilgilendirmez" demeseydi. bu da sığmamış cümleye.
itibarsızlaştırma hikayesidir değil mi bu? bizim komtanlarımız yapmaz öyle şeyler. geçiniz. tek gerçek, bitmeyen cümlenin ölüm sonsuzluğuna ermesidir. Sami için de "ama öldü efendim" der mi biri? sahip çıkılır mı azıcık da olsa, yoksa ceylanla musa mı sahip çıkar ona anca?
11 yaşınızı hatırlamıyor olabilirsiniz. 11 yaşındaki ortalama bir erkek çocuğu için:
boy: 1.43 m
kilo: ortalama 38 kg
Sami bu boy ve kiloya ulaşmış mıydı, bilemem. kan kanseri onu yormuştur çokça.
başka şeyi düşünmeye gerek yok. kendi kendine bitiveren, sonsuz cümleler denizi işte. Sami'nin 11 yıllık, 1 cümlelik, sonsuz hikayesi. belki Sami en çok uzaktan kumandalı bi arabayla oynamak istemiştir? Sami bir gün büyük adam olup babasını o ot balyalarından kurtarmak da istemiştir, tüm 11 yaşındaki, hayal kuran erkek çocukları gibi.
cennet diye bir şey varsa, itinayla çocuk bahçesine çeviriyoruz orayı. oysa cennet diye bi şi varsa, ona yakışmayacak tek şey çocuk kahkahası.