-
dashiell hammett çizgisindeki polisyelerin türk romanındaki karşılıklarından biri. sonu haricinde çok başarılı... müthiş esprili, eleştirel, gerçekçi, sterillikten uzak. sokağın çamurunu ve ankara'nın ayazını insanın suratına çarpıyor. emrah serbes, polisiye romanın yalnızca suç-suçlu ve iyi-kötü arasındaki ikili ilişkilerden ibaret olmayıp, insanın gerçekliğini aktarmada bir araç olduğunu gösteriyor. üstelik gayet de yerli bir tarzda... umarım devamını getirir.