Bizanslı politikacılar çoğu zaman diğer cezalar lehine rakiplerini öldürmekten kaçındılar. Muhtemel gaspçıların ve tahttan indirilmiş imparatorların çoğu, birliklere komuta etmelerini veya çocuk sahibi olmalarını önlemek için kör edildi veya hadım edildi, diğerlerinin ise dilleri, burunları veya dudakları kesildi. Sakatlanmanın kurbanların iktidar için rekabet etmesine izin vermeyeceği varsayıldı – sakatlanmış insanların imparatorluğu yönetmesi geleneksel olarak yasaklandı. Ama bu her zaman işe yaramadı. İmparator II. Justinian’ın 695 yılında devrildiği sırada burnunu kestiği bilinmektedir. 10 yıl sonra sürgünden döndü ve tahtı geri aldı.
Konstantinopolis bilerek bir imparatorluk başkenti olarak inşa edildi
Bizans İmparatorluğu’nun ilk kökenleri, İmparator Konstantin’in çökmekte olan Roma kentini terk edip sarayını Avrupa ile Asya’yı ayıran Boğaz’da elverişli bir konumda bulunan antik bir liman kenti olan Bizans’a taşımasıyla 324 yılına kadar uzanır. Sadece altı yıl içinde Konstantin, uykulu bir Yunan kolonisini forumlar, kamu binaları, üniversiteler ve savunma duvarlarıyla bir metropole dönüştürdü. Dünya başkentinin statüsünü güçlendirmek için antik Roma anıtları ve heykelleri bile şehre getirildi. Konstantin, şehri 330 yılında “Nova Roma” veya “Yeni Roma” olarak adadı, ancak kısa süre sonra yaratıcısının onuruna Konstantinopolis olarak tanındı.
Bir savaş arabası holiganı isyanı neredeyse imparatorluğu dizlerinin üstüne çöktürüyordu.
Tıpkı modern futbol taraftarları gibi, Bizans araba yarışlarının da kendi klanları vardı. En güçlüleri Blue Venets ve Green Prasinas’tır: fanatik ve genellikle şiddetli taraftar grupları, adlarını favori takımlarının giydiği renklerden alır. Bu eski holiganlar yeminli düşmanlardı, ancak 532’de vergilerden hoşnutsuzluk ve liderlerinin ikisinin infaz edilmeye çalışılması onları Nika İsyanı olarak bilinen kanlı bir isyanda birleşmeye yöneltti. Birkaç gün boyunca, Veneti ve Prasinas Konstantinopolis’i yıktı ve hatta yeni hükümdarı taçlandırmaya çalıştı. İmparator Justinian neredeyse başkentten kaçtı, ancak karısı Theodora tarafından caydırıldı ve onu taç için savaşmanın daha asil olduğuna ikna etti. Karısının (bu arada, geçmişte fahişeler) sözlerinden esinlenen Justinian, muhafızlarına, isyancıların karargahları olarak kullandıkları şehir hipodromunun çıkışlarını engellemelerini emretti ve ardından bir paralı asker müfrezesi ile pusuya düşürdü. Sonuç bir katliamdı. İsyan bastırıldı: yaklaşık 30.000 kişi öldü – Konstantinopolis’in toplam nüfusunun %10’u.