1905-17 yılları arasında Rus vatansever örgütlerinin üyeleri, monarşizm, anti-semitizm ve büyük güç şovenizmi tutumuyla "Kara Yüzler" olarak adlandırıldı. Bu örgütler isyancılar terör kullandı. 20. yüzyılın başlarındaki Rusya'daki Kara Yüz partileri miting, gösteri ve meclis dağılımına katıldı. Örgütler hükümeti destekledi, Yahudi soykırımı yaptı.
İlk bakışta bu hareketi anlamak oldukça zordur. Siyah-Yüz partileri, birlikte hareket etmeyen örgüt temsilcilerini içeriyordu. Bununla birlikte, en önemlileri bırakırsanız, Kara Yüzlerin ortak fikir ve gelişim yönleri olduğunu görebilirsiniz. Şimdi, Rusya'nın başlıca Kara Parti partilerini ve liderlerini kısaca sunalım.
Ana organizasyonlar ve liderler
1900 yılında kurulan "Rusya Meclisi", ülkemizin ilk monarşist organizasyonu olarak görülebilir. Öncülü olan "Rus birliği" (bu yeraltı organizasyonu uzun sürmedi) dikkate alınmayacaktır. Bununla birlikte, Kara Yüz hareketinin ana gücü "1905'de ortaya çıkan" Rus Halkı Birliği "idi.
Dubrovin başkanlığındaydı. 1908'deki Purishkevich görüşlerini onunla paylaştı ve NRC'den ayrıldı. Kendi örgütü olan "Michael Archangel Birliği" ni kurdu. 1912'deki NRC'de ikinci bir bölme vardı. Karşılaşma bu kez Markov ve Dubrovin arasında çıktı. Dubrovin şimdi Birliği bıraktı. Çok sağ Dubrovinsky "Rus halkının birliği" ni kurdu. Bu yolla ön plana çıkmak için üç monarşist lider vardı: Markov (SRN), Purishkevich (SMA) ve Dubrovin (VRADN).
Ana Siyah-Yüz partileri yukarıda listelenmiştir. Ayrıca "Rus monarşik birliği" ni de yazdırabilirsiniz. Bununla birlikte, bu partinin temsilcileri ortodoks rahip ve soylulardı, bu nedenle bu ilişki küçüktü ve önemli bir ilgi göstermedi. Buna ek olarak, bir süre sonra parti ayrıldı. Örgütün bir kısmı Purishkevich'e gitti.
"Kara Yüzler" sözcüğünün kaynağı
"Kara Yüzler" sözcüğü, eski Rus "nüfusun toprak nüfusu" anlamına gelen "kara yüz" sözcüğünden geliyor ve askeri-idari birimlere (yüzlerce) ayrılıyor. Bize yönelik hareket hareketinin temsilcileri Rus monarşi, Hıristiyan ve anti-Semitik örgütlerin üyelerindendi. "Kara Yüz" - ultra-sağ anti-Semitleri ve politikacıları göstermek için yaygın bir şekilde kullanılan bir terim. Bu hareketin temsilcileri, demokratik ilkelere karşı koyarak, tek kişilik mutlak güç ilkesini öne sürdüler. Rusya'nın savaşılacak 3 düşmanı olduğuna inandılar. Bu bir muhalif, entelektüel ve yabancıymış.
Siyah Yüzler ve Sonsuzluk
Kısmen Siyah-Yüz partileri sarhoşlukla mücadele için halk hareketinden kuruldu. Bu örgütler, teototalizmi asla reddetmemişlerdir. Orta miktarda biranın tüketiminin votka ile zehirlenmeye alternatif olduğu düşünülüyordu. Kara Yüzlerce hücrenin bazıları bile caydırıcılık, insanlar için okuma, çay ve hatta bira şeklinde oluşturuldu.
Kara Yüzler ve Köylülük
Kara Yüzler, Yahudileri, entelektüelleri, liberalleri ve devrimcileri çağırmak haricinde, eylem programı doğru bir şekilde geliştirilmemiş bir partidir. Bu nedenle, pratik olarak bu kategorilerle temasa girmeyen köylüler, bu örgütlerden neredeyse hiç etkilenmemiş kaldılar.
Aydınlar ve Yahudilerin pogromları
Siyah-Yüz partileri, etnik ve ulusal düşmanlığı teşvik etmek için ana bahis yaptı. Bu, Rusya çapında süpürüp tıkanmalara neden oldu. Siyah Yüz hareketi konuşlandırılmadan önce pogromların başlamış olduğu söylenmelidir. Aydınlar "Rusya'nın düşmanlarına" yönelik bir darbeden her zaman kaçınmadılar. Temsilcileri sokakta kolayca dövülerek öldürülüp çoğu kez Yahudilere eşit biçimde öldürülmüş olabilir. Siyah Yüz hareketinin düzenleyicilerinin önemli bir bölümünün muhafazakâr entelektüellerden oluşması bile bizi kurtaramadı.
Halk görüşüne aykırı olarak, tüm pogromlar kesinlikle Kara-Yüz partileri tarafından hazırlanmamıştır. 1905-07'de bu örgütler hala oldukça küçüktü. Bununla birlikte, Kara Yüzler nüfusun karıştığı bölgelerde (Beyaz Rusya, Ukrayna ve "Yahudi yerleşiminin özellikleri" olarak adlandırılan 15 ilde) çok aktifti. Bu bölgelerde, Rusya Halkının tüm temsilcilerinin yarısından fazlası ve benzer diğer kuruluşlar vardı. Kara Yüzler'in faaliyetleri geliştikçe pogrom dalgası azalmaya başladı. Bu partilerin pek çok tanınmış figürü buna işaret etti.
Finansman kuruluşları, gazeteleri yayınlama
Siyah Yüzlerce ittifaklar için önemli bir finansman kaynağı, devlet sübvansiyonları idi. Fonlar, bu derneklerin politikalarını kontrol etmek için İçişleri Bakanlığı fonlarından tahsis edildi. Bununla birlikte, Kara-Yüz partileri de özel kişilerden bağış topladı.
Çeşitli zamanlarda bu kuruluşlar "Pochaevsky yaprağı", "Rus bayrağı", "Groza", "Bell", "Veche" gazetelerini yayınladı. Yirminci yüzyılın başındaki Kara Parti partileri, "Kievlyanin", "Moscow Gazette", "Svet", "Citizen" gibi büyük gazetelerde fikirlerini yükseltti.
Moskova Kongresi
Kuruluşlar Ekim 1906'da Moskova'da bir kongre düzenlemişti. Ana Yönetim'i seçti ve "Siyah Yüzleri Birleştirdi" "Birleşmiş Ruslar" yarattı. Ancak birleşmeleri gerçekte gerçekleşmedi. Bir yıl sonra örgüt artık yok oldu.
Siyah Yüzlerin yapıcı fikirlerinin (hem basın tarafından hem de örgütlerin programları tarafından tartışılan konular) muhafazakar bir toplumun kurulmasını varsaydığı söylenmelidir. Parlamentarizm ve temsili kurumlar için genel olarak ihtiyaç söz konusu olduğunda kayda değer tartışmalar vardı. Kara Yüzler, programı sadece genel anlamda bir bölüm olarak özetlenen bir partidir. Dolayısıyla, başka nedenlerin yanı sıra bu örgütler de yaşanmazdı.
Kara Yüz Partileri: program
"Resmi uyrukluk" teorisi, bu örgütlerin programının temelini oluşturuyordu. SS tarafından gösterildi. Uvarov, Eğitim Bakanı, en erken 19. yüzyılın ilk yarısı gibi. Bu teori, "Ortodoksluk, otokrasi, uyrukluk" formülüne dayanıyordu. Otokrasi ve Ortodoksluk ilk olarak Rus başlangıçlarıyla temsil edildi. Formülün son unsuru olan "uyrukluk", halkın ilk ikisine taahhüdü olarak anlaşıldı. Siyah-Yüz partileri ve örgütleri, ülkenin iç organizasyonunda sınırsız otokrasiye bağlı kaldılar. 1905-07 devrimi sırasında ortaya çıkan Devlet Dumanı bile, Çar'ın altında bir danışma organı düşünüyorlardı. Ülkede reformlar yürütenler, umutsuz ve imkansız bir teşebbüs olarak algılanıyorlardı. Aynı zamanda, bu örgütlerin programları (örneğin, NRC) basının, konuşmanın, dinin, sendikaların, toplantıların, kişinin dokunulmazlığının ve benzeri özgürlüğü ilan etti.
Tarım programı gelince uzlaşmazdı. Kara Yüzler ödün vermek istemedi. Ev sahiplerinin topraklarına kısmen el konma seçeneğinden memnun değillerdi. Köylülere devlete ait boş arazileri satmayı ve kredi ve kiralama sistemlerini geliştirmeyi teklif ettiler.
Kadetleri Öldürmek
Yirminci yüzyılın başlarında devrim sırasında (1905-07) yapılan Kara Yüz partileri, çoğunluk tarafından hükümetin izlediği politikayı destekledi. Kadet Partisi Merkez Komitesinin iki üyesini öldürdüler - G.B. Iollos ve M.Ya. Herzenstein. İkisi de siyasi muhalifleriydı: liberaller, Yahudiler ve Devlet Duması eski milletvekiliydi. Siyah Yüzlerin özel öfkesi, tarım sorunu üzerine konuşan Profesör Herzenstein tarafından uyandırıldı. 18 Temmuz 1906'da Terioki'de öldürüldü. Bu davada "Rusya Halkının Birliği" ne katılanlar mahkum edildi. Bunlar A. Polovnev, N. Yuskevich-Kraskovsky, E. Larichkin ve S. Aleksandrov'dur. İlk üçü suç ortaklığına mahkûm edildi ve 6 yıl cezalandırıldı ve Alexandrov, yaklaşmakta olan suçu bildirmediği için altı ay aldı. Bu cinayetin icracı Alexander Kazantsev, o zamana kadar kendisinin öldürülmüş olması nedeniyle mahkemeye çıkmadı.
Kara Yüzler nüfuzunu kaybediyor
Kara Yüzler, devrimden sonra, bazı başarılara rağmen tek bir siyasi güç haline gelemeyen bir partidir. Temsilcileri, çok katmanlı, çok ırklı bir Rus toplumunda yeterli sayıda müttefik bulamadılar. Fakat bu hareketin üyeleri o dönemde etkili olan radikal sol partiler ve liberal merkezci çevreler tarafından karşı çıktı. İmparatorluk milliyetçiliğini savunanlar karşısında potansiyel müttefikler bile kendilerine karşı isyan ettiler.
Yüzlerce şiddet ve Kara Yüzlerce radikal retorikten korktuğu zaman, etnik milliyetçilikte iktidarda bulunan güçler, neredeyse devlete yönelik ana tehdidi gördüler. "Müttefikler" ile sempati duyan II. Nicholas'ı ve mahkeme çevrelerini bu hareketi terk etme ihtiyacında ikna etmeyi başardılar. Bu, 1917 olaylarının arifesinde Siyasal alanda Kara Yüzleri daha da zayıflattı. Birinci Dünya Savaşı da bu hareketin zayıflamasına katkıda bulundu. Siyah-Yüz örgütlerin çoğu aktivist ve sıradan üyeler bunun için gönüllü oldular. 1917 devriminde bize yönelik hareket hareketi önemli bir rol oynamadı. Siyah Yüzler, milliyetçiliği Sovyet sistemine tehdit olarak gören Bolşevikler'in zaferi sonrasında kalıntıları acımasızca yok edilen bir parti.
Örgütlerin yasaklanması ve üyelerinin kaderi
Şubat devriminden sonra Siyah-Yüz örgütleri yasaklandı. Gizli konumda yalnızca kısmen korunuyorlardı. Birçok ünlü lider, İç Savaş sırasında Beyaz harekete katıldı. Sürgünde oldukları zaman, Rus göçmenlerin faaliyetlerini eleştirdiler. Bu hareketin önde gelen temsilcileri milliyetçi örgütlere zaman ayırdı.
Similar articles
Trending Now