“Oğlum beni görmek istemiyor, boşandıktan sonra benden gittikçe uzaklaşıyor ve artık aramalarıma, mesajlarıma bile cevap vermiyor.” Boşanmalar, ilgili herkes için genellikle zor olaylardır. Ancak, işin içinde çocuklar olduğunda, bu gibi durumlar ortaya çıkabileceğinden daha da karmaşık olabilir.
Bir çocuğun babasına veya annesine karşı reddi, ıstırap ve duygusal acı üretebilen potansiyel bir rahatsızlık kaynağıdır.. Bu sorunu yaşıyorsanız ve ne yapacağınızı bilmiyorsanız, tek kişi olmadığınızı bilmelisiniz. Ayrılıklar, en iyi koşullarda bile, genellikle ebeveynler ve çocuklar için duygusal stres yaratır.
Daha sonra, bu çatışmanın nedenlerini ve bu konuda neler yapabileceğinizi inceleyeceğiz.
Neler Okuyacaksınız? →
Oğlum neden beni görmek istemiyor? Yanlış Birşey Yaptım?
Bu olduğunda ebeveynlerin ilk tepkilerinden biri suçluluk duymaktır. Çocuklarında bu tutumu oluşturabilecek bir şey yapıp yapmadıklarını merak ediyorlar. “Oğlum beni görmek istemiyor, ben ona böyle davranacak ne yaptım?” yaygın bir düşüncedir.
Ebeveynlerin eylemlerinin çocukları etkilemesi mümkün olsa da, her zaman bu kadar basit değildir. Bütün bir grup faktör bu durumu etkileyebilir.
1. Ebeveyn Yabancılaşma Sendromu
Ebeveyn Yabancılaşma Sendromu (PAS), psikiyatrist Richard Gardner tarafından önerilen klinik bir kategoridir. Terim şu anlama gelir: çocukların ebeveynlerden birine karşı reddedilme ve düşmanca davranışlar geliştirmelerine neden olan bir zorluk. Yaygın ve çok üzücü bir neden, bakıcılardan birinin diğer ebeveyn hakkında olumsuz yorumlar yapmasıdır.
Bu nozolojinin destekçileri, bu davranış modelinden bir tür çocuk istismarı olarak bahseder. Ancak, PAS’ın herhangi bir kurum tarafından tanınan bir durum olmadığını ve klinik kılavuzlarda da tasarlanmadığını belirtmek gerekir. Castaño Méndez (2019), değişikliğin geçerliliğini ve klinik ilişkisini incelediği bir araştırma yayınladı.
Yazar, bu klinik tablonun varlığını doğrulayacak hiçbir bilimsel kanıt olmadığı sonucuna varmıştır. Bu nedenle, “sendrom” olarak adlandırılacak gerçek bir psikolojik değişiklik olmadığı için “ebeveyn yabancılaşması” olarak değerlendirilmeyi önermektedir.
2. Yeni duruma uyum sağlama sorunları
“Oğlum beni görmek istemiyor, hafta sonları benimle gelmeyi reddediyor.” Çoğu zaman, çocuğun görünürdeki reddi, gerçeklikteki değişimde bir tür inkar olabilir. Çocuklar için ebeveynlerinin ayrı evlerde yaşadığını kabul etmek zor olabilir.. Evden ayrılan babayla temastan kaçınarak bu sorunu tezahür ettirebilirler.
Muhtemelen tüm yaşamları boyunca tek bir evde yaşamışlardır ve bu onların “rahatlık bölgesi”dir. Yetişkinler bile çoğu zaman sebepsiz yere rahatlık alanlarından çıkmak istemezler. Dolayısıyla, reddedilme, yeni duruma uyum sağlamanın daha küresel sorunları tarafından üretilebilir.
3. Stresörler
Başlıkta belirtildiği gibi, boşanmalar, büyük bir duygusal stres yükü olan olaylardır. Belki de çocuk ya da ergen önemli ölçüde üzüntü, kaygı ya da depresyon duyguları yaşıyordur.
Bu durumlarda, kendilerini en çok bağlı hissettikleri ebeveyne ayrıcalık tanıma tepkileri yaygındır. Bu şekilde, reddedilme veya düşmanlıktan çok, hissettiği rahatsızlıktan kendini koruduğu bir mekanizmadır.
4. Baba ve oğul arasındaki zayıf ilişki
Diğer bir olasılık da boşanma nedeniyle çocuğunuzla aranızdaki bağın daha da zayıflamış olmasıdır. Belki de geçmişte, onunla olan ilişkide uygun şekilde ele alınmayan sorunlar zaten vardı. Sonuç olarak, ayrılıkla birlikte aralarındaki bağ daha da zedelenmiştir ve davranışları bunun bir göstergesidir.
5. Evrimsel aşamayla ilgili davranışlar
“Oğlum beni görmek istemiyor, yanımdayken bir şey yapamayacağını söylüyor.” Bazı durumlarda, çocukların reddedilmesi, gelişim evrelerindeki normal süreçlerle ilişkilendirilebilir. Örneğin, ergenler, akranları lehine yetişkinlerden uzaklaşma eğilimindedir.
Böylece, bir reddedilme algılayabilirsiniz ve bunun nedeni, bir şekilde bu aşamada dokunan şeyin o olması olabilir. Ayrıca çok az zamanı olabilir ve sizinle birlikte olabilmek için epeyce seyahat etmesi gerekebilir.
Diğer bir seçenek de, sizin de çok meşgul olmanız ve onunla ancak konuşamayacağı zamanlarda konuşabilmeniz veya onunla birlikte olabilmenizdir. Bu durumlarda çözüm, oturup gündemleri hizalamak ve bazı anlaşmalara varmak için biraz zaman harcamaktır. Diğer ebeveynle ilişkiniz iyiyse, onlardan bir kolaylaştırıcı olmaya çalışmasını isteyebilirsiniz..
Oğlum beni görmek istemiyorsa ne yapmalıyım?
Bu durum ortaya çıktığında, bununla daha iyi başa çıkmanıza yardımcı olabilecek bir takım stratejiler vardır. Ancak, bunun basit bir sorun olmadığını unutmayın, bu yüzden Çocuğunuzun davranışının bir gecede değişmesini beklemeyin.
- Nedeni tanımlayın. Bir ebeveynin yapması gereken ilk şey, davranışlarının nedenini belirlemektir. Oradan farklı önlemler alınabilir. Örneğin, uyum sağlamakta güçlük çekiyorsa, değişikliği onun için daha az ani hale getirmenin yollarını bulabilirsiniz.
- Diğer bakıcı ile bir ittifak kurun. Boşanmış olsanız bile, siz ve eski sevgiliniz çocukların iyiliği için birleşik cephe olmalısınız. Birinize karşı bir reddedilme varsa, ideal olan, onu çözmek için ikinizin de çatışmaya dahil olmanızdır. Bu sayede bakıcılardan birinin düşman olduğu görüşü ortadan kalkar.
- Gerekirse yasal tavsiye alın. Ebeveyn yabancılaşması durumlarında, yasanın müdahalesi gerekli olabilir. Yabancılaşmanın bebek veya ergende duygusal rahatsızlık yaratan bir istismar biçimi olduğunu hatırlayalım.
“Oğlum beni görmek istemiyor, bir psikolog bana yardım edebilir mi?” Bu deneyimden geçen ebeveynlerin sahip oldukları sık sık bir şüphedir. Bir çocuk ve ergen psikolojisi uzmanına gitmek, durumu değerlendirmek ve bu konuda rehberlik almak için faydalı olabilir. Ek olarak, bu sorunun sizde yarattığı etkiyi yönetmek için psikolojik destek almayı düşünebilirsiniz.
Oğlum okumak istemiyor: ne yapmalı?
Oğlunuz çalışmak istemiyorsa, motivasyonunun düşmesinin nedenini bulmasına ve düzeltmesine yardımcı olun. Bu konuda size bazı yönergeler sunuyoruz. Daha fazla oku “
Giriş Oğlum beni görmek istemiyor: ne yapmalıyım? ilk olarak 1ipucu.net Uzmanlardan İpuçları Blog’da yayınlandı.