Küresel eğilimler “yıkıcı, tehlikeli ve karmakarışık”: devletlerarası ve hükümetler arası çatışmaların, vekaleten yürütülen savaşların ve uluslararası tehditlerin “küresel kaos” yaratması, “Sidos” (WPS Sidhu) yazıyor "Canlı nane".
Bay Sidhu, New York Üniversitesi'ndeki Küresel Meseleler Merkezi'nde profesör ve Brookings Enstitüsü'nde kıdemli olmayan araştırma görevlisidir.
Uzman, devlet içi çatışmalar arasında ilk olanın Suriye ve Rusya, ABD, İran, İsrail ve Türkiye'nin katıldığı “çevresindeki” savaş olduğuna inanıyor. Çatışmanın "ciddi bir şekilde tırmanması" oldukça olası.
2018 arifesinde yapılan olumsuz öngörülerden sonra, Dünya Ekonomik Forumu 2018'in yıllık Dünya Risk Raporu'nun yayınlanmasından ve yıllık Münih Güvenlik Konferansı'nda küresel düzen sorunlarının en üst düzeyde tartışılmasından sonra, 2018’in yıkıcı, tehlikeli ve kaos dolu ”diye belirtti.
Sidhu, dünyanın neden hızla uçuruma gittiğini gösteren üç büyük küresel eğilimi takip etti.
İlk olarak, iç çatışmalar yoğunlaşıyor. Uzman onları kentsel şiddetten teröre, kontrol edilemez alanların aşırılık yanlısı gruplar tarafından ele geçirilmesinden ayrılıkçı hareketlere ve nihayetinde en korkunç iç savaşlara kadar çeşitlendirir.
Bu çatışmalar, onun görüşüne göre, zaten tüm kıtaların karakteristiğidir. Esas olarak çekimde kullanılan çatışmalarda silâhhafif silahların yanı sıra. Bununla birlikte, bazı çatışmalarda kimyasal ve biyolojik silahların kullanımı gözlendi. Yazar, bu çatışmaların çoğunda kurbanların masum sivil olduğunu belirtti.
İkincisi, devletlerarası çatışmalar ve vekillerin savaştıkları bölgesel konular arasındaki savaşlar büyüyor. Nükleer silaha sahip devletler de dahil olmak üzere küresel güçlerin yüzleşmesi büyüyor. Uzmanlar arasında, ciddi tırmanışın mümkün olduğu Rusya, ABD, İran, İsrail ve Türkiye’nin katılımıyla Suriye’nin içinde ve çevresinde “askeri tehdit içeren kaosun” olduğu görüşünde.
İran ve Suudi Arabistan birbirine benzer şekilde çarpışıyor: Bu Yemen'de oluyor.
Bu arada, Çin, Güney Çin Denizi'nde çıkarları olan tüm güçlere meydan okuyor. Topraklar hakkındaki anlaşmazlıklar “uluslararası norm ve yasaların çeşitli yorumlarını” içermektedir.
Silah modernizasyon programları ve nükleer silah kullanımına izin veren doktrinlerle bir araya geldiğinde, ortaya çıkan devletlerarası çatışmaların doğası nükleer çatışmaya yol açan küresel kaosa katkıda bulunuyor. Aslında, ABD'de yayınlanan en son “Nükleer Politika İncelemesi” birçok kişinin korkmasına neden oldu: peki ya “nükleer dünya” 2018'ta “nükleer savaşa” yol açarsa?
Üçüncüsü, hiçbir ülkenin başa çıkamayacağı birçok eski ve yeni uluslararası tehdit var. Salgın hastalıklardan (örneğin, Ebola ve Zika virüsünün yeni salgınları), doğal afetlerden (tsunamiler ve depremler), iklim değişikliğinden, küresel suç şebekelerinden, uluslararası aşırı örgütlerden ve gezegene yayılan siber saldırılardan çeşitlilik göstermektedir.
Birleşmiş Milletler Kuzey Kore’ye ilişkin en son BM raporu, sıkı yaptırımlara rağmen, Pyongyang’ın “Çin, Avrupa, Rusya ve Malezya’dan geçen karmaşık bir dağıtım ağı” sayesinde kısıtlayıcı önlemleri aşmayı başardığını gösterdi.
Yazar, dünya güvenliğine ilişkin bu eğilimlerin küresel kaosa katkıda bulunan birkaç yeni faktörle daha da artmakta olduğunu belirtti.
Birincisi, kendi devletlerini ön plana çıkaran ve bir bütün olarak küreselleşmeye meydan okuyan, aşırı milliyetçi popülist liderlerin ve hükümetlerin ortaya çıkışıdır.
Böyle bir milliyetçi politika, bu devletlerin bazılarının daha önce katıldıkları uluslararası anlaşmaları ve anlaşmaları terk etmelerine neden oldu. Dahası, milliyetçi liderlerin çoğu ya çok taraflılığı ve çoğulculuğu açıkça reddetti ya da uluslararası süreçleri, normları ve kurumları sorguladı.
İkincisi, çok kutuplu dünya böyle kaosa giriyor. Modern dünya siyasal, ekonomik, teknolojik ve düzenleyici çok kutupluluğa doğru ilerliyor, ancak aynı zamanda dünyadaki gücü projelendirme (ve dolayısıyla küresel güvenliği sağlama) yeteneği bir, belki iki gücün elinde kalıyor: giderek artan bir şekilde ABD ve Çin liderlerden biri olarak bahsetti.
Hindistan gibi ülkeler yeni küresel yönetim kuralları oluşturabilseler de, onları uygulayamazlar. Eğer yeni güçler küresel güvenliğe katkıda bulunamıyorsa, çok kutupluluk “sorunlu” yunu koruyacaktır.
Üçüncüsü, bu çok kutupluluk aynı zamanda çoğu iç, bölgesel ve küresel meselelerle ilgili karar vermede de ortaya çıkmaktadır. Bu, ulusal, bölgesel ve küresel düzeyde karar alma sürecinde birçok paydaşın ortaya çıkması nedeniyledir. Sivil toplum, özel sektör, vakıflar, bireyler ve şehirler dahil olmak üzere bu paydaşlar yalnızca sorunlara neden olmakla kalmıyor, aynı zamanda çözümleri ile küresel karışıklığı da destekliyor.
Dördüncüsü, hızlı gelişme ve teknolojinin yayılması hızı bireylerin, küçük grupların ve zayıf devletlerin etkisinin artması olasılığını yaratır. Bu asimetrik rekabet yaratabilir.
Milliyetçilik, çok kutupluluk ve çok sayıda paydaş, sonuç olarak, “yeni teknolojik yeteneklerle onları yönetmek için normlar ve kurumlar oluşturma yeteneği arasında neredeyse aşılmaz bir boşluk” yaratıyor.
Propaganda meselesi ayrı duruyor. Yazar, her zaman “yıkımın temel aracı” olmuştur. En azından önceki küresel çatışmalarda durum böyle olmuştur. Ancak bugün küresel sosyal ağlar var. Faaliyetleri tuhaf mesajları tarafsız mesajlarla karıştırıyor. Ağlar orduyu “troller” ile kapsıyordu. Tüm bunlar, milyonlarca insanı etkileyen sınır ötesi olasılığını artırıyor ve anında yeni tehditler yaratıyor. Bu özellikle, yılın ABD 2016 seçiminde Rusya'nın müdahalesinden bahsettiklerinde dikkat çekiyor.
Yazarın sıraladığı eğilimler, küresel kaosun “tehlikeli bir aşamaya” yaklaştığını göstermektedir.
Eğer bakarsanız tariho zaman dünya düzenini geri kazanmanın sadece iki yolunu görebilirsiniz. Bunlardan ilki, dünya düzenini geri kazanmak için siyasi ve diplomatik sermayeye yatırım yapmak isteyen devlet adamlarının ortaya çıkması ve liderliği. Bu, kilit liderlerin ve ulusların uzlaşma ve işbirliğine geri dönme istekliliğine bağlıdır.
İkinci yol, bir insanın gücünü diğer insanların ihlali yoluyla güçlendirmeyi amaçlayan çatışmadır. Bu yaklaşım “genellikle askeri bir çözüm istiyor” diyor Bay Sidhu ve bu yaklaşım “çoğu zaman güçlü orduları olan zayıf popülist liderlerin sayısı haline geliyor”.
Uzman görüşü: 2018'teki küresel trendler gezegenin ikinci yolda olduğunu gösteriyor.
Bay Sidhu'yu çizgiler arasında okursanız, açıklığa kavuşacak: “güçlü ordulara sahip zayıf popülist liderler” diye Rusya anlamına geliyor. Rusya, materyalinde tesadüfen bahsedilir, ancak bütün Batılı politikacılar, zayıf bir Rus ekonomisinde modernize edilmiş ve tehlikeli Rus ordusu hakkında hemfikirdir. Ve bu uzman "trend" olamaz.
Rusya da gelecek kaosun ana suçlusu olarak atandı. Nerede ve kim tarafından? Bay Trump tarafından Beyaz Saray'da.
Geçen gün Donald Trump, Rusya’yı ABD’nin çıkarlarına karşı bir politika izleyerek suçladı ve Moskova’nın hedefi olabilecek bir ayrılık, anlaşmazlık ve kaos ilan etti.
“Eğer bu, Rusya’nın hedefi olsaydı - ABD’de bir bölünme, anlaşmazlıklar ve kaos yaratma, o zaman tüm bu duruşmalarla, komiteler, soruşturmalar ve taraflar arasındaki nefretle, en vahşi beklentilerinin ötesinde başarılı oldular. Orada Moskova'da gülerek patladılar. ” yazdı Twitter'da Amerikan başkanı.
Daha önce, hatırlamaABD özel savcısı R. Muller ve federal büyük jüri, yılın 2016'sinin seçimine müdahale etmek için E. Prigozhin liderliğindeki on üç Rus “trolünü” suçladı.
Dünyadaki karmaşadan sorumlu bir “suçlu” kişiyi atama fikri her zaman önde gelen bir dünya gücüne çekici geldi: parmağınızı herhangi bir “kötü adamı” işaret etmek için acele ederek, dünyanın adil bir yargıcı ve karar vericisi olarak kaydolabilirsiniz.
Ve deneyimsiz sebep olmadan tseerushniki düşünmek Amerikan dış seçimlerine müdahale, demokrasi ve özgürlük eken, kabul edilebilir ve faydalı bir eylemdir. Rusça böyle bir şey yapamaz. Sırf izcilerce “kötü adamlar” oldukları için.
Oleg Chuvakin tarafından gözlemlendi ve yorumladı
- özellikle topwar.ru
- özellikle topwar.ru