Çoğu kesme çiçek normal koşullar altında bir iki hafta yaşar. Fakat “vazo ömrü” büyük oranda çeşitlilik gösteriyor. Genetik tabii ki büyük role sahip ama bitkinin nasıl yetiştirildiği ve kesildiği de önemli.
Kesilme anında bitki sapında depolanmış şekerler ve nişastalar bulunuyor. Bitki çok ışık alan bir yerde büyümüşse ve akşamın geç saatlerinde kesilmişse bunların miktarı artıyor. Söz konusu maddeleri yakıt olarak düşünün. Yakıt tükendikten sonra bitki, gıda maddelerini vazodaki sudan alıyor. O yüzden de insanlar buketlerine sık sık “bitki gıdası” serpiştiriyor.
Fakat kesilmiş çiçeklerin su ve besin alma becerisi zamanla azalıyor. Bu süreci etkileyen şeyler genellikle sapta meydana gelen hava kabarcıkları veya bakteri gelişimi. Suya azıcık çamaşır suyu eklemek mikroorganizmaları öldürüp çiçeğin ömrünü uzatabiliyor ve hafif asitler dolaşımı kolaylaştırıyor. Sıcaklığın da etkisi büyük. “Bir çiçeğin çok uzun süre dayanmasını istiyorsanız yapmanız gereken donma noktasına yakın tutmak,” diyor Kuzey Carolina Eyalet Üniversitesi’nde bitki kültürü profesörü John Dole. Bitkinin özsuyu donmadığı sürece (ölümcül bir hata) soğuk, çürümeyi yavaşlatıyor.
Fakat ideal koşullar altında bile bitkinin genetiği de çiçeklerinin ömründe rol sahibi. Söz gelimi güngüzeli çiçeği en fazla bir gün dayanıyor. Bazı diğer türler ise şaşırtıcı derecede dayanıklı. “Burada ananas zambağı diye bir çiçekle çalışıyoruz ve uygulamalardan birinde yedi hafta yaşadı,” diyor Dole. “Çiçekler bu kadar uzun yaşadıklarında ‘artık öl de şu deney bitsin!’ kategorisine giriyor.”
Kısa cevap: Çok özen gösterirseniz aylarca.