Lucien Cavro ve Antoine Tabet tarafından tasarlanan ve 1952 yılında inşa edilen Immeuble de l’Union konut kompleksi, Avrupa’daki modernist çizginin Akdeniz’in doğu yakasındaki mimariyi nasıl etkilediğinin dikkat çekici bir örneği.
Bina için düşünülen yenileme planı, Lübnanlı mimar Karim Nader’e Beyrut’un altın çağına saygı duyma fırsatı sunuyor.
Karim Nader Studio’nun Immeuble de l’Union için geliştirdiği proje nostaljik bir tadilat değil, aksine binaya yeni fonksiyonlar ekleyerek yeni bir yaşam sağlıyor.
Girişte kadınları temsil eden iki ünlü Jean Dorier heykeli ve Henri-Pierre Fortier’in renkli mozaiğiyle süslenmiş Immeuble de l’Union, inşa edildiği dönemde büyük ve lüks bir saraydan daha fazlasıydı. Yer altı otoparkı, ABD’den su kazanları, Alman yapımı asansörler, zemin ve çatı katındaki telefon kabinleri ile bina bir süre için Beyrut’ta tarihi bir dönüm noktası oldu.
Yenileme projesinin bir parçası olarak Karim Nader, zemin kattaki lobide Spears caddesinden Salim Boustany’e uzanacak şekilde, iki caddeyi birbirine bağlayan ve binayı şehre açan büyük şeffaf bir omurga oluşturuyor. Yeni tasarım aynı zamanda Dorier müdahaleleriyle başlayan bir sanat deneyimini içeriye doğru genişletiyor.
Binada ilk altı alt kat ofis alanı olarak, üst katlar konut olarak düzenlenecek.
Karim Nader, yeni Lübnan hareketinde, hatıraları ilk önce iç savaş ile silinen ve şimdi kenti modernize etme çabasıyla tehdit altında olan ulusal mimari mirası yeniden ortaya çıkarmaya çalışan önemli bir figür.