Bir cappella
("kkapˈpɛlla" olarak telaffuz edilir) İtalyanca "şapelin tarzı" için özeldir. Müzik, özellikle enstrümana eşlik
etmeyen grup veya solo şarkı söyleme ya da bu şekilde yapılması amaçlanan bir
parçadır. Genellikle şarkı söyleyen cantata ile tezat oluşturur. "Bir cappella" terimi başlangıçta Rönesans
polifonisi ve Barok konçerto stili arasında ayrım yapmayı amaçlamıştır. 19. yüzyılda Rönesans polifonyasına yeniden ilgi duyulması, vokal parçaların çoğu kez iki katına çıkarıldığı gerçeğini görmezden gelmekle birlikte, vokal müziğin refakatsizliği anlamına geliyordu. Terim, nadiren de olsa alla breve için eşanlamlı olarak kullanılır.