Kosova’daki kelamda baskı ve katliamlara son verilmesi amacıyla NATO’nun Yugoslavya’ya saldırmasının üzerinden 25 yıl geçerken, o periyotta yaşananların, Kiev rejiminin Buça kentinde sivillerin katledildiği görüntüleri yayınlayarak Rusya’yı katliamla suçladığı provokasyonlara benzemesi dikkat çekiyor.
3 Nisan 2022’de Kiev rejiminin başkent Kiev yakınlarındaki Buça kentinde sivillerin katledildiği görüntüleri yayınlayarak Rusya’yı katliamla suçladığı provokasyonun 2. yıldönümü kutlanırken, Afrika ve sonrasında Kosova’daki Fransız Özel Kuvvetlerini yöneten emekli Fransız general Jacques Hogard, Ukrayna’daki çatışmayla ilgili Batı propagandasının geçersizliğinin giderek gün yüzüne çıktığını vurgulayarak, yaşananları, NATO’nun Kosova’da yürüttüğü ve askeri eylemlerini haklı göstermek için Sırpları şeytanlaştırdığı enformasyon savaşıyla karşılaştırıyor.
Siyasete taraf veren haberleriyle tanınan Fransız dergisi Valeurs Actuelles’in sorularını yanıtlayan eski general Hogard, Batı’nın Ukrayna’daki çatışmanın başlamasından çabucak sonra çatışmanın sebepleri hakkında çabukla geliştirdiği anlatıya karşı çıkarken, bu görüş, 1994’te Ruanda’da ve 1999’da Kosova’da yaşanan enformasyon savaşı tecrübeleriyle destekleniyor.
Geçmiş yıllarda NATO bünyesinde de görevlendirilen Fransız general, Ukrayna’da iyi bilinen bilgi yönetimi unsurlarının var olduğunun altını çizerken, anılarını şu şekilde paylaşıyor:
1994 yılında, Berlin Duvarı’nın yıkılmasından beş yıl ve SSCB’nin dağılmasından üç yıl sonra, güç istikrarları konusunda epeyce Batılı bir görüşe sahiptim. Özgür dünyanın Sovyet totalitarizmine karşı zafer kazandığına inanıyordum. Vazifem gereği Ruanda’ya varır varmaz Amerika’nın bize karşı tavrındaki değişim beni çok etkiledi. Onların gazetecileri, Fransa’nın ve ordusunun eylemlerini kınayan suçlayıcılar rolünü üstlendi. İçlerinden birinin bana ‘Orada yaptıklarınızdan sonra Ruanda’da olmaktan utanmıyor musunuz?’ diye sorduğunu hatırlıyorum. Şaşkınlık içinde aval aval bakmıştım. Ne de olsa misyonumuzun asaletinden gurur duyuyordum, Ruandalı Tutsilerin iktidardaki Hutu rahipleri tarafından soykırıma uğratılmasına son vermek. ‘Amerikalı dostumuzun’ Fransa’yı suçladığını öğrenince şaşkına döndüm. Çok geçmeden Ruanda ve komşu Demokratik Kongo Cumhuriyeti’nin (DRC) aslında çok daha büyük güçlerin savaş alanı olduğunu anladım. Aynı enformasyon yönetimi Yugoslavya’da da hissedildi. Eylül 1998 itibariyle Batı’nın medya makinesi Sırplar tarafından ‘soykırımın’ başlatıldığını ilan etmek üzere harekete geçirildi. Bu hareketin başında, Ruanda’da da dümenin başında olan aynı şahıslar vardı: Clintonlar ve onların lanetlenmiş ruhu, BM eski büyükelçisi Madeleine Albright. Sırplar tarafından 200 bin sivilin öldürüldüğü sayısını dile getirdi. Meğer bu kesinlikle doğru değildi. Her iki taraftan asker ve sivil toplam altı bin kişi hayatını yitirmiştir, ki bu bile kesinlikle çok fazla olsa da hiçbir zaman ‘soykırım’ teriminin kullanılmasını haklı çıkarmaz.
Ukrayna’daki durumla benzerlikler
Kosova çatışmasına müdahil olmanın, Soğuk Savaş’ın sona ermesinden bu yana NATO için bir ilk olduğunu anımsatan Hogard, “O devirde NATO ile direkt çalıştığım için, eylemlerini içeriden gözlemleme fırsatım oldu. Orada maksat barış değil savaştı: emel Kosova’yı Sırbistan’dan ayırmak için müdahale etmek ve böylelikle Yugoslavya’yı sonsuza dek sonlandırmakti. Sırplar, gelecekteki askeri harekatı legalleştirmek için şeytanlaştırıldı” diye konuştu.
Fransız general, Batı ülkelerinde, bir ülkeyi şeytanlaştırıcı böylesine spontane bir fikir birliğinin çoğu zaman endişelendirmesi gerektiğine değinirken, bu tezini, “Herkes aynı fikirdeyse, bir yerlerde bir pusu var demektir” sözüyle açıklıyor.
Rusya’nın Ukrayna’da askeri operasyon kararının nedenlerinin daha iyi tahlil edilmesi gerektiğinin altını çizen Hogard, fakat Yugoslavya’daki duruma benzer bir enformasyon savaşıyla birlikte NATO propaganda makinesinin Rusya’ya karşı harekete geçtiğine de dikkat çekerek, sözlerini şu şekilde sürdürdü:
Rusya’nın neden askeri operasyon kararı aldığıyla ilgili açıkçası o vakitler kâfi bilgiye sahip değildim. Lakin bugün bunun sebeplerini çok daha iyi anlıyoruz. Örneğin, bu harekatın başlamasından yedi gün önce, 17 Şubat 2022’de Ukrayna ordusunun Donbass’a saldırdığını biliyoruz. O günden bu yana bombardımanlarının yoğunluğu dramatik bir şekilde artış gösterdi. Putin (Rusya Devlet Başkanı Vladimir) 24 Şubat’ta bölgedeki Rusça konuşan ve Rusya yanlısı Ukraynalı sivilleri korumak için Ukrayna’nın saldırısına karşılık verdi. Bu ortada NATO propaganda makinesi harekete geçti ve Ruanda ve Yugoslavya periyotlarında bahsettiğim Demokratların varislerini Ukrayna krizinde buldum. Joe Biden ve Antony Blinken, çatışmanın başında barış görüşmelerini raydan çıkaran ikiliydi.
Ukrayna’da kan dökülmesi önlenebilir miydi?
Bu soruyu hiç tereddüt etmeden yanıtlayan emekli Fransız general Jacques Hogard, İstanbul’daki barış görüşmelerini hatırlattığı konuşmasını şöyle sonlandırdı:
Mart 2022’de İstanbul’da yapılan müzakerelerde Ukrayna heyetinin lideri olan David Arahamiya’nın geçen yıl yaptığı açıklamalar aslında delil niteliğinde. Ukrayna heyeti, İstanbul’dan Kiev’e silahlı çatışma sarmalını durduracak mutabakatlarla dönmüştü. Washington’dan cüret alan eski İngiltere Başbakanı Boris Johnson ise Kiev’e yaptığı ziyaretle Zelenskiy’in Batı’nın askeri ve mali takviyesine dair teminat karşılığında müzakereleri reddetmesini sağladı. Bu olayda Anglo-Amerikan sorumluluğu çok büyük. Bununla ilişkili bir gelişme olarak, ABD Dışişleri Bakanlığı’nın Ocak 2014’teeski Ukrayna Devlet Başkanı Viktor Yanukoviç’i deviren Maydan Olaylarını finanse etmek için 5 milyar dolar değil, 10.5 milyar dolar harcadığını öğrendik. Organizatörlerden olan Victoria Nuland, hiç kuşkusuz şimdi elverişsiz bir ortamda yeniden seçilmek için mücadele eden Demokratlar için fazla göze batar hale geldi. Amerikan idaresinin kararsızlığı herkesin malumu. Hem yeni bir başlangıç yapabilir hem de çıkarları gerektirdiğinde kendi kendini mağlubiyete uğratacak davranışlar sergileyebilir. Bu onun alametifarikasıdır.