Birbirinden uzakta bulunan iki kişinin konuşmasını sağlayan bir araçtır telefon. Esasını, elektrik akımı ile sesin iletmesi teşkil eder.
Telefon ahizesi aslında -kulaklık-, -mikrofon- olmak üzere iki bölümdür. Mikrofon, diğer elektrikli araçlardaki gibi, bir diyaframın arkasındaki kömür tozları, bunun da arkasındaki sabit levhadan ibarettir. Görevi, konuşma sırasında doğan ses dalgalarına göre devrenin elektrik direncini değiştirmektir.
Kulaklıkta da bir diyafram…
Kulaklıkta da bir diyafram, karşısında da daimi bir mıknatıslı bir elektromıknatıs bulunur. Kulaklıkla mikrofonun bağlanmış şekli, ahizeyi meydana getirir. Ahize mikrofnun hareketli paleti ve kulaklıktaki elektro mıknatısın bobininin bir ucuna bağlıdır. Mikrofonun sabit paleti, bir elektrik kaynağının ucuna bağlıdır.
Kaynağın öteki ucu ise elektromıknatıs bobininin ikinci ucu ile birleştirilir. Elektrik kaynağı devreden sürekli akım geçirir. Mikrofondaki kömürlerin sıkışıp gevşemesi ise devrenin direncini değiştirecektir. Direnç azalırsa, akım artar, direnç atarsa , akım azalır
Mikrofon karşısında konuşulurken ses dalgaları doğar. Dalgalar diyaframa çarpar. Diyaframın titreşimi ile ardındaki kömür tozları sıkışıp gevşer. Meydana gelen direnç değişikliği ile elektrik akımının değeri değişir. Aynı akım kulaklığın elektro mıknatısının bobininde de geçmektedir. Aklımdaki değişiklik, titreşimi sağlar.
Böylece mikronun ve karşısındaki sesin titreşimleri aynen kulaklığın diyagramına iletilmiş olur. Sesle aynı şekilde titreşen kulaklık diyaframı yeniden aynı sesi doğurur. Kulaklığın önündeki dinleyici de sesleri duyar. Zaman ilerledikce bu teknik ilerletilmiş be bugünkü şimdiki otomatik telefonlar bulunmuştur. Otomatik telefonlar ile konuşmak isteyen, telefon ahizesini yerinden kaldırınca, santradaki bazı anahtarları açmış , bazılarını kapatmış olur.
Telefon konuşmaya hazır hale gelir. Numara çevrilince, santraldeki bobinler karşılarındaki levhaları çekerler. Numaranın çevrilmesi tamamlanınca, istenen abonenin telefonundaki zil çalar. Otomatik telefonlarda zili çaldıran ayrı elektrik devresi bulunur. Telsiz telefon, bir telsizle bir telefonun bir araya getirilmesi ile oluşur. Telsiz verilen elektromanyetik dalgalar, alıcı istasyonda zapt edilip yeniden ses haline getirilir
Telefonu icat etmek için ilk defa 1837′ de Amerikalı Charles G. Page çalışmalara başlamış, fakat sonuç alamamıştır. 1860’da Alman Phİlipp Reis ilk elektrikli telefonu bulmuş, fakat çalışmaları yarım kalmıştır. En sonunda 1876’da Alexande Graham Bell telefonu çalışır hale getirmiştir.