Léon Foucault, on dokuzuncu yüzyılın ünlü bir bilim adamıydı.
Fransa’da doğan Leon, eğitiminin çoğunu evde özel öğretmenlerden aldı. Babasının erken ölümü ailesini Nantes’e taşınmaya zorlandı.
Sürekli hastalığa yakalanmaktan dolayı kırılgan bir çocuktu. Çekingen biri olan Léon Foucault tembel bir öğrenciydi, ancak makinelere karşı bir merakı ve yeteneği vardı. Çaresizliğini fark eden annesinin ısrarı üzerine, başlangıçta tıp okumaya başladı ancak kan fobisi olduğu için fizik araştırmaya devam etti. Akıl hocası Alfred Donne ile olan ilişkisi sırasında fotoğraf ile ilgili deneylerde bulundu. Mikroskobik örnekleri görüntüleme yöntemi geliştirdi ve mikroskopta resmedilen nesneleri aydınlatmak için güçlü bir ışık kaynağı tasarladı. Yıllar geçtikçe bu erüdite sahip bilim adamı, dünyanın dönüşünün gece gündüze neden olduğu deneysel kanıtı da içeren birkaç yol bulma keşfi yaptı. Elektromanyetizma ile uğraşan Leon, iletkende dalgalanan bir manyetik alan tarafından üretilen Eddy Akımları’nı keşfetti.
Tek başına bol miktarda deney yapmış ve 1850 yılında ışık hızının ölçülmesinde başarılı olmuştur; Aslında sadece % 1 oranında düştü. Arkadaşı Hippolyte Fizeau ile işbirliği yaparak hızını ölçmek için ‘Fizeau-Foucault aparatını’ geliştirdi. 1851 yılında, Dünya’nın güneşin etrafında nasıl döndüğünü gösteren kehanet deneylerinden birini gerçekleştirdi ve bunu kanıtlamak için bir sarkaç kullandı. Bu davada kullanılan sarkaç ‘Foucault Sarkacı’ olarak bilinir hale geldi.
1857’de aynaların küresel olup olmadığını test edebilecek bir test hazırlamış ve iki yıl sonra bir teleskoptaki aynaların kendisinde herhangi bir kusur olup olmadığını gösterebilen ‘bıçak kenar testi‘ ile karşılaştığını ortaya koymuştur.