Rahip (eski Roma)
Rahip (içinde Latince sacerdos , çoğul sacerdotes ) 'de olduğu Roma din , bakımı, gözetimi, tüm kontrolü sorumlu resmi bir kişi olduğunu endişeler herhangi bir nesnenin tanrılar ya, kendilerine ait herhangi bir varlık onlara hitap eden herhangi bir eylem (adaklar, fedakarlıklar ), iradelerinin belirli bir işareti olarak kabul edilen herhangi bir fenomen. Sacerdos kelimesi , "kutsal" sacer sıfatından gelir ve geri verme fikrini ifade eden da köküne eklenen bir kelime olan "kutsal" ve geri gelir .
Sacerdos içinde, değil mi Eski Roma'da , kendi özel isim ve rahip adına hem vb dualar, buzlu, fedakarlık, yeminlerle, fedakarlıklarla gibi ibadet olağan ayin uygulaması üzerinde münhasır haklara sahiptir. 'Durum. Böylelikle yargıçlar , Devlet adına dini törenleri kutladılar veya bunlara başkanlık ettiler ve ailelerin babaları , ritüelin öngördüğü saygıyı yerli veya Yahudi olmayan tanrılara ödedi . Ancak dinsel eylemde yalnızca rahipler "uzmanlar" veya "profesyoneller" idi: aslında, en olağan fedakarlıklar bile çok iyi bir bilgi olmadan, kesin ayinler ve eksiksiz bir deneyim olmadan gözlemlenmenin mümkün olmadığı küçük kurallara göre gerçekleştirildi. . Ayrıca, halkın sacerdotes populi Romani , sadece halka açık ibadeti değil, aynı zamanda özel, ev içi, soylu dinin törenlerini bile kontrol etme, denetleme sorumluluğuna sahipti.
Hâkimlerin ve ailelerin babalarının aksine, ayinle ilgili işlevlerini yerine getirmek üzere özel atama yöntemlerine göre adlarına göre atandılar; rahipler olarak belirli görevleri, hakları, ayrıcalıkları vardı.
Rahiplik türleri
Roma rahiplikleri çok sayıda ve çeşitliydi ve bir bütün oluşturmak için birbirlerine hiyerarşik bağlarla bağlı değillerdi. Üç tür var
- Bireysel ruhban sınıfları : Bu rahipler, bireysel olarak belirlenen ilahiyat ibadet hizmet suçlanan genellikle başlığını taşınan flamines . Bununla birlikte, sacerdos veya sacerdotes terimi , uygun şekilde Roma kökenli olmasa da, çeşitli kültlere bağlı rahipleri resmen belirlemek için kullanıldı, en azından erken Roma tarafından kabul edildi: Rahip Albani, Cabenses, Caeninenses, Lanuvini, Laurentes Lavinates, Laurentini, Suciniani, Tasculani . Kadınlarda , publicae Cereris populi romani Quiritium rahiplikleri , Bonae Deae rahiplikleri , viral Matris Deum Magnae XV rahiplikleri gibi ritus graecus'a ait tarikatların belirli rahibelerini belirtmek için kullanıldı . Orada sacerdotes gibi ikincil sınıfa ayrılmış bidental Sacerdotes , sacerdos virginum Vestalium , sacerdotes sacrae Urbisi .
- Sodalities : kararlı bir kült yönelik bu tarikatlar, daha güvenilir bir gentilice dernekler ilkel tür korunmuş sahada. Resmi sodaliteler Luperci'ler , Arvales Kardeşler , Salienler , Titii'lerdi ; Daha sonra, İmparatorluk altında, Julia halkının kültünü sürdürmek için üyeleri Augustal sodals unvanını taşıyan bir toplum yaratıldı .
- kolejler devlet tarafından oluşturulan, dini geleneğe düzeltmek ve tanrıların karşı devletin görevlerinin yerine getirilmesinde kamu otoritesi rehberlik. Bunlar gerçek dini kardeşliklerden çok ilahiyatçıların merkeziydi. Roma devletinin rahiplik kolejleri olanlar vardı: Pontiffs , İşaretleri , Fétiaux , Decemvirs sonra Quindécemvirs , épulons .
John Scheid gibi biz de iki tür rahibi ayırt edebiliriz : bazıları tanrısallığın enkarnasyon türleridir - en güzel örnek, büyük alevlerinkidir -; Papazlar ve ayinler gibi daha çok sayıdaki diğerleri, ayinlere ve kamusal eylemlerin dini meşrulaştırılmasına müdahale ederler . John Scheid eski "rahip heykelleri" ve ikincisini "kutsalın efendileri" olarak adlandırır.
Randevu yöntemleri
Muhtemelen ilk olarak kral tarafından atanan Romalı rahipler ( sacerdotes publici populi romani ) Cumhuriyet altında tayin edildi:
- birlikte seçimle, daha sonra belirli özel koşullara tabi olarak seçimle toplu rahiplik sahipleri,
- ya Pontifex maximus ya da Duumviri koleji (daha sonra Decemviri , ardından Quindecemviri sacris faciundis ) tarafından bireysel rahiplik sahipleri .
İmparatorluk döneminde, teorik ve resmi kurallar ne olursa olsun, aslında birbirlerinin atanması emperyal iradeye bağlıydı.
Sodalities ve kolejler vakası
Cemaatlerin ve kolejlerin rahipleri uzun bir süre birlikte seçilerek askere alındı ve kendileri de özgür bir oyla başkanlarını aday gösterdiler.
Genel olmuş gibi görünmektedir Bu kurala, ilk istisnalar sırasında meydana III inci yüzyıl M.Ö.. AD Livy yılın ilk defa sinyaller -212 toplantısında comitia niteliğinin tespitinde kullanılan Pontifex Maximus edildiği tahmin edilmektedir bu rahiplik, icra ilk plebyen Tiberius Coruncanius tesis edildi, -25 , comitia aynı belirlenmiş. Doğruyu söylemek gerekirse, otuz beş kabileden yalnızca on yedi kişiden oluşan bu komiteler, vatandaşların yalnızca azınlığını temsil ediyordu ve bunların rolü, papazların görevini önceden üniversitenin o zamanlar birlikte seçmesi gerektiğini belirlemekten ibaretti. : bu nedenle, demokratik partinin taleplerini karşılarken, en azından görünüşte ilkelere ve geleneksel kullanımlara saygı duymak için en büyük önlemler alınmıştı. Pleblerin tribünleri burada bitmedi: -145'te C. Licinius Crassus, dini kolejlerin üyelerinin atanmasında halk seçiminin yerini alacağı bir yasa önerdi. Bu yasa çıkarılmadı. Ancak, -104'te , tribün Cn. Domitius Ahenobarbus , bir yüzyıldan fazla süredir Pontifex Maximus'un belirlenmesi için kullanılan ceteris sacerdotiis'i genişleten lex Domitia'yı oylamayı başardı . Burada, cetera sacerdotia'dan , daha önce kooperatif tarafından verilen tüm dini işlevleri anlamalıyız : bu nedenle, din hukukunun kurallarına göre seçilmeden önce, kısıtlı komiteler tarafından atanacak olan toplulukların ve kolejlerin üyeleriydi. En azından iki büyük pontiffs ve augurs koleji ( lex Cornelia de pontificum augurumque collegiis ) için eski ortak tercih modunu yeniden kuran Sylla tarafından yürürlükten kaldırılan lex Domitia yeniden kuruldu ve hatta daha da kötüleşti. Atia Lex . Bu yasa, oy kullandı -63 tribünün önerisi üzerine T. Atius Labienus , yine on yedi kabileleri rahiplik fonksiyonlar için önceden tasarımına comitia emanet; dahası, artık Pontifex maksimusuna değil, bu özel komitelerin başkanlığını konsoloslara verdi.
Sezar ve Augustus'un reformları, tüm aksi gibi görünse de, aslında, kooperatifin kaldırılmasıyla sonuçlandı. İmparator Pontifex maximus de droit ve dahası Devletin mutlak efendisi, -29'dan itibaren rahipleri dilediği gibi elden çıkarma ve her koleje istediği kadar sayısız rahip ekleme yetkisi verilmişti .
Bireysel rahiplik durumu
Gibi bireysel rahipleriyle, sahiplerinin flamines , Rex Sacrorum , Vestilleri tarafından atandığı Pontifex maximus milli din başkanı kamu ibadet müdürü kabul. Öte yandan duumviri , sonra decemviri , ardından Quindecemviri sacris faciundis'in Roma Devleti tarafından kabul edilen ve tanınan yabancı kökenli tarikatların rahiplerini, örneğin Tanrıların Büyük Annesinin rahipleri ve rahibeler olarak adlandırması muhtemeldir. of Ceres, vb.
İmparatorluk döneminde, Pontifex maximus'un tüm güçleri, yetkisi Quindecemvirs koleji üzerinde de diğerlerinin üzerinde uygulandığı imparatora geçti.
Randevu koşulları
Rahiplik adayı için farklı koşullar gerekliydi.
İlk olarak, aşağıdaki gibi çok genel koşullar vardı:
- herhangi bir kusur veya bedensel sakatlığın olmaması,
- herhangi bir mahkumiyetin bulunmaması,
- Roma şehri hakkına sahip olmak,
- yaratıcılık.
Belirli dönemlerde başka koşullar da gerekliydi; örneğin, krallık altında ve Cumhuriyet'in ilk yüzyıllar boyunca, sadece patrisyenler tarafından rahipleri kolejler ve sodalities içinde yandaşlaştırılmıştır veya tayin olabilir Pontifex maximus : Bu sadece oldu -300 o lex Ogulnia açılan plebeians her iki harika kolej Pontifler ve Auguriye ve hatta onlara haklı olarak çoğunluğu verdiler.
Diğer rahipliklerin çoğunun da plebler için erişilebilir hale gelmesi muhtemeldir: sadece Rex sacrorum'un , üç büyük flaminlerin ve Saliens'in işlevleri soylulara ayrılmış gibi görünmektedir .
Bu durum Augustus tarafından değiştirildi . Bundan böyle, çeşitli kamu rahiplerine yatırım yapılamadı ve uygulanamadı:
- sadece karakterlerin bazı senato sırayla (dört büyük kolejler, eski sodalities ve ilahlaştırılmış imparatorların (kültü için oluşturulan yeni sodalities çoğu Augustales , Flaviales Titiales, Cocceiani, Ulpiales, vs.), fonksiyonlar arasında Vestallerin üç büyük ateşinden Rex sacrorum ;
- atlı düzenindeki kişilerden daha diğerleri .
Sıradan vatandaşlar bu nedenle dışlandı.
Rahipliklerin birikimi
Farklı rahipler arasında, şeylerin doğasını içerenler dışında ve İndirim Canavarlarının durumu dışında hiçbir biçimsel uyumsuzluk yoktu. Örneğin, aynı Romalı'nın aynı anda hem alev hem de papaz olamayacağını, çünkü alevlerin papaz okuluna bağlı olduğunu, hatta bir Vestalin başka bir rahiplik yapamayacağını, çünkü Vestaller'in sadece Roma'daki eyalet rahibeleri. Saliens'e gelince, aralarından başka bir rahipliğe yatırım yapan, papaz veya rahip olan kişi, kolejleri terk etmek zorunda kaldı.
Rahipliğin süresi
Sınırlı komitelerin seçimi ile atanan veya Pontifex maximus tarafından atanan yeni rahip, rahiplik görevine yerleştirilmek zorundaydı.
Biz biliyoruz Rex Sacrorum , büyük flamines ve müneccimler talebi üzerine açılmıştır Pontifex maximus içinde, calate comitia . Ancak ne büyük kolejler, ne de kardeşlikler ya da toplumlar üyelerinin açılışını yapmamıştı. Diğer rahipler için ofise giriş özel alma olmadan gerçekleşmiş gibi görünüyor himayesi kolejler ve sodalities, lider ya da başkan in: vocabat reklam sacra yeni atanan üyesi.
Kural olarak, Roma devletinin halk rahiplikleri ömür boyu bahşedilmişti: bu ilkenin aslında istisna edildiği çoğu durumda, rahiplik görevlerini gönüllü olarak yerine getirmeyi bırakan rahip onları istifa veya feragatle terk etti. Rahiplik onuru hukuken Roma'da geri alınamaz görünüyor. Bir Salien kolejinden ayrıldığında, bir Vestal, otuz yıllık rahiplikten sonra görevlerinden istifa etmek için dini kanunla kendisine devredilen hakkı kullandığında, exaugurare , exauguratio terimleri , onları yağmaladıkları eylemi belirtmek için kullanıldı. rahip karakteri. Bu kelimenin kullanılması, hiçbir şekilde İndirim Canavarlarının veya Rahiplerin görevlerini üstlendiklerinde kelimenin tam anlamıyla açtıkları anlamına gelmez. Dahası, bu tür ifşaatlar olağanüstü idi.
Rahiplik hiyerarşisi
Resmi ve örgütlü bir hiyerarşinin publici populi Roman rahipleri adına konuşmak yanlışsa, aralarındaki hiyerarşik ilişkilerin varlığını inkar etmek, bazıları gelenek, diğerleri de tarihin ta kendisidir . ibadet.
Görünüşe göre krallık altında, rahiplerin hepsi Kral'a bağlıydı ve ibadetleri kendilerine emanet edilen tanrıya atanan rütbeye göre kendi aralarında sınıflandırılmışlardı.
An sık alıntılanan metin Festus söyler geleneksel ordo sacerdotum olarak aşağıdaki edildi: “En büyük görünür kral olmak; sonra Jüpiter'in alevi gelir; ondan sonra Mars'ın rahibi, dördüncü sırada Quirinus, beşinci sırada büyük papaz. Böylece, bayramlarda kral her şeyden önce yatakta tek başına oturur. Aynı şekilde Jüpiter'in rahibi de yerini Mars ve Quirinus'un ve Mars'ınkinin de ikincisinin üzerinde alır. Aynı şekilde hepsi alır. papanın üstündeki yer ” . Aulu-Gelle ve Servius , Festus tarafından verilen emareleri doğrular ve aynı zamanda bu kadim hiyerarşinin İmparatorluk altında hayatta kalmasını, üstelik oldukça dışsaldır.
Cumhuriyet döneminde, papazlık örgütü Pontifex Maximus'un tartışmasız üstünlüğüyle karakterize edildi : kolejler ve sodaliteler arasında, Pontifler , Augurlar , Septemviri Epulonum , Duumviri (daha sonra Decemviri , ardından Quindecimviri sacris faciundis ) quattuor amplissima kolejini oluşturdu. . Dahası, Pontifex maksimusunun rahipler ve rahibeler üzerinde, alevler üzerinde, atadığı ve rahiplik görevleriyle yatırım yaptığı Vestallar üzerinde belirli bir otorite uyguladığı açıktır ; aynı şekilde Ceres'in rahibeleri ve tanrıların Annesinin rahipleri Duumviri , vb . sacris faciundis'e bağlıydı .
İmparatorluk döneminde imparator, pontifex maximus unvanı sayesinde , şehrin ilkel teşkilatında kral olduğu gibi, resmi dinin başıydı.
Kültün ikincil ajanları
Kolejler, sodalities, insanlar bireysel ruhban sınıfları ast subay ve kült görevlileri, büyük bir personel bağlıydı rahiplere yatırım apparitores ( başlatmakta ), calatores (Habercisi), Camilli , cultrarii , lictores , popae , tibicines (oyuncu flüt), viatores , vb .
Dokunulmazlık ve ayrıcalıklar
Roma devletinin tüm rahipleri dokunulmazlıklardan ve fahri ayrıcalıklardan yararlandılar: togayı bahane olarak giydiler, onlara bayramlarda ve oyunlarda şeref yerleri verildi, istisnai ve acil durumlar dışında muaf tutuldular. Zorunluluk, kamu ücretleri, vergiler , askeri servis.
Notlar ve referanslar
Ayrıca görün
Kaynakça
- "Sacerdos", Charles Victor Daremberg ve Edmond Saglio ( editörler ), Dictionary of Greek and Roman Antiquities , 1877-1919 [ baskının detayı ] ( çevrimiçi okuyun )( " Bazı makaleler transkripsiyonları " üzerine, mediterranees.net )
- GJ Szemler, Roma Cumhuriyeti Rahipleri , Brüksel, 1972.