gitmek ve kalmak arasında bir yerde kaldığımızda müzik başlar ve yolculuk, bir günün içindeki sonsuzluğu anlatır. bütün anların bir birikimi, rüzgarın ne yaptığını anladığında bir geminin ilerleyişini izlersin, müzik devam eder, yaşam bir diriliş meydanında kendini bulur, otobüs durduğunda yolculuk bitmiş olur, diriliş Theodoros Angelopoulos’tan gelir, anarşi sokaklarda kırmızı bayraklarla ilerlemektir, bir otobüs yolculuğudur, bir geminin gecenin içindeki ışıkları, sarı yağmurluklarının içinde bisiklet sürücüleridir, seni tüm kalbimle seviyorum dediğimde, bu seni tüm kalbimle seviyorum demektir, kabul görmeyen çiçekler bir terkediş şarkısıdır, bir sarılıştır en gerçeği, onları yerden kaldırmak bir umut, kırmızı bayrak otobüsün içinde, baba ve oğul yolculukta, müzik devam eder, sinema yaşamımıza odaklanır, bir hikaye, seni seviyorum demenin yürekliliğidir, buğulu camlardan dışarı bak ve hisset.
Müzik devam ediyor, dinle. Film devam ediyor, izle. Ve yaşam sakinliği içindeki ritmini bulur.
Çiy tanesinin titreyişi,Sonsuzluk Ve Bir Gün filminden…
suya vuran son yıldız
parlak bir güneşi müjdeledi.
Bir tek bulut,
en ufak bir sis perdesi
yoktu uçsuz bucaksız
gökyüzünde.
Meltemin soluğu
yüzümü okşuyordu hafifçe
kalbimin yapraklarına
fısıldar gibi
“Hayat, narindir.”
Ve
hayat narindir.