gelecek kuşaklara - yani bize-önerileri şunlardı:
"birkaç kafadar bulun ve eski dönemlerin eşsiz yazarlarını,kant'ı,goethe'yi,lessing'i ve yabancı klasikleri okuyun ve olağanüstü doğanın tadını çıkarın.
Birkaç hayvanla dostluk kurun. o zaman neşenize kavuşacaksınız ve hiçbir şey sizi huzursuz etmeyecek. ötekilerden daha duyarlı ve soylu insanların sürekli yalnız olduklarını ve olmaları gerektiğini buna karşılık kendi ortamlarının lekesizliğinin tadını çıkarttıklarını düşünün.
eski bir öğrencinin size söyleyebileceği kısaca şudur:
yüksek öğrenimi asla bir görev olarak görmeyin kendi mutluluğunuz açısından ve gelecekteki etkinliklerinizin ait olacağı toplum yararına düşünsel alandaki özgürleştirici güzelliği tanımak için imrenilecek bir fırsat sayın. Eğitim ve genel olarak gerçeğe ve güzelliğe ulaşma çabası tüm yaşamınız boyunca çocuk kalabileceğiniz bir alandır.
Sevgili çocuklarım,okullarınızda öğrendiğiniz harika şeylerin dünyanın tüm ülkelerinde akıl almaz bir çaba ve sınırsız bir çalışmayla birçok kuşak tarafından üretildiğini aklınızdan çıkarmayın. Tüm bunlar size miras olarak kalmıştır ve siz üzerine ekleyip yüceltip bir gün kendi çocuklarınıza sevgiyle teslim edeceksiniz.
biz ölümlüler ancak ortak yarattığımız kalıcı şeylerde ölümsüzlüğe ulaşırız.
bunu her zaman akılda tutarsanız yaşamınız anlam bulur."