Tu-95 "Ayı"
30 Temmuz 2010, bu sınıftaki uçaklar için durdurulamayan bir uçuş dünya rekoru kırdı; bu sırada bombardıman uçakları, dört okyanusun üzerinde dört kez yakıt ikmali yaparak, üç okyanus boyunca binlerce kilometre boyunca uçtu.
Öykü görünüm
11 Temmuz 1951, SSCB hükümetinin AN Tupolev ve VM Myasishchev tasarım bürolarına nükleer silah taşıyabilecek stratejik bombardıman uçakları oluşturma talimatını veren bir kararnamesi ile yayınlandı. OKB A.N. Tupolev, büyük miktarda araştırma yapmış olan bir turboprop motorun uzun menzilli bir uçak için daha uygun olduğu sonucuna varmıştır. Zaten Eylül ayında, yılın 1951'i, "95" uçağının taslak tasarımının iki versiyonuna hazırdı: 4 motorları 2-TV-2F (2 hp'de ikiz TV-6250F) ve 4 (12 hp), Ekim 12000’te, devlet komisyonu tam boyutlu bir model onayladı.
95-TV-1F motorlu ilk deneyimli "2-2", 156 yılında 1952 fabrika numarasına inşa edildi. 12 Kasım 1952, test pilotu AD Perelyotom tarafından yönetilen ekip, onu ilk önce gökyüzüne kaldırdı. 1954'te, ikinci prototip "92-2" (zaten TV-12 motorlu) hazırdı. 16 Şubat yılın 1955'i "95-2" ilk uçuşunu yaptı.
1955 yılında, Tu-95'in seri üretimi başlar (daha önce Tu-20 uçağı olarak adlandırılıyordu, ancak tüm çizimler zaten "95" endeksi ile yayınlandı, bu yüzden tutmaya karar verdiler) Kuibyshev'deki 18 numaralı uçak fabrikasında. Fabrika testleri Ocak 1956'ya kadar devam etti ve 31 Mayıs'ta uçak Devlet testlerine sunuldu. Ağustos 1956'da yeni bir bombardıman uçağı ilk olarak Day onuruna düzenlenen bir hava geçit töreninde gösterildi havacılık. 1957'de uçakta daha güçlü NK-12M motorlar kuruldu ve Tu-95M adı altında uçak Sovyet Ordusu tarafından kabul edildi.
Dizayn
Esas olarak alüminyum alaşımlarından, magnezyum alaşımlarından ve çelikten yapılmış planör uçakları da kullanılır. 35 ° açılı kanat süpürüldü. Mürettebat, gövdenin ileri ve arka kısımlarında bulunan termokabinlerde yer almaktadır. Uçağın acil çıkışı, her iki kabindeki kapaklar boyunca hareketli bir zemin yardımı ile gerçekleştirilir.
Çift silindirli uçak iniş takımı üç tekerlekli bisikleti. Ana direkler çift eksenlidir, uçuş sırasında kanat gondollarına (çoğu Tupolev makinelerinin ailesidir) geri çekilebilir, burun direkleri tek eksenlidir, gövdeye “akış” ile geri çekilebilir.
Gövdenin ortasının altında büyük bomba bölmesinin kapıları bulunuyor.
Değişikliğe bağlı olarak, Tu-95, NK-12 hp 12000, NK-12M, NK-12MB veya NK-12MP turboprop motorlarla (her biri 15000 hp ile) kullanıldı. Vidalar - koaksiyel olarak monte edilmiş dört bıçaklı metal ayarlanabilir adım.
Motorlar hakkında çok az
NK-12 motor hala dünyadaki en güçlü turboprop motordur. NK-12, 14 hızlı bir kompresöre ve oldukça ekonomik bir beş hızlı türbine sahiptir. Kompresörü bu motorda ilk kez ayarlamak için bir hava baypas valf sistemi kuruldu. Motor NK-12 türbininin etkinliği, bir rekor rakam olan% 94'tir.
Motorda NK-12 ilk önce tek bir ünitede (komuta yakıt ünitesi adı verilen) tasarlanmış bir birleşik yakıt besleme kontrol sistemi kullanıldı.
Yüksek motor gücü ve vida tasarımı, benzeri görülmemiş gürültüye neden olur; Tu-95, dünyanın en gürültülü uçaklarından biridir ve denizaltının hidroakustik sistemleri tarafından bile tespit edilir, ancak bu, nükleer füze saldırıları için kritik değildir.
Uçakta otomatik motor çalıştırma sistemi var. Yakıt, 11 kanat kesonunda ve gövde yumuşak yakıt depolarında bulunur.
Ekonomik TVD'lerin ve Tu-95'te% 82 verimliliğine sahip bir vida ünitesinin kullanılması, uçağın nispeten düşük aerodinamik kalitesine rağmen, oldukça yüksek uçuş menzil performansı elde etmeyi sağladı.
silâhlar
Bomba yükü Tu-95 uçağı 12 000 kg'a ulaşabilir. Gövde bomba bölmesinde, 9 000 kg'a kadar kalibreli serbest düşme (nükleer dahil) hava bombalarına izin verilir.
Tu-95KD ve Tu-95-20, 20-300 km mesafelerde radyo kontrast hedeflerini vurmak için tasarlanan nükleer savaş başlıklarına sahip X-600 seyir füzeleri ile donanmıştır.
Tu-95В (tek bir kopyada mevcuttu), dünyanın en güçlü termonükleer bombalarını verme aracı olarak kullanılmak üzere dönüştürüldü. Bu bombanın ağırlığı 26,5 ton, TNT'ye eşdeğer - 50 megaton güç. Ekim 30'teki bomba 1961'i test ettikten sonra, bu uçak artık kullanım amacı için kullanılmamıştır.
Rusya'nın stratejik havacılığının bel kemiği olan Tu-95MS, X-55 seyir füzelerinin taşıyıcısı. Tu-96MS6'in modifikasyonunda, davul tipinin çok pozisyonlu fırlatıcıdaki bomba bölmesinde altı tane füze yerleştirilir. Tu-95MS16'in modifikasyonunda, vücut içi fırlatıcıya ek olarak, dört underwing tutucuya on adet daha X-55 füzesi süspansiyonu sağlanmıştır.
Tu-95-lerin geliştirilmesi ve işletilmesi güçlüklerle karşılaştı. Kabin uzun uçuşlara zayıf bir şekilde adapte olmuş, ekipler çok yorucuydu. Normal bir tuvalet, rahatsız koltuklar yoktu. SCR sisteminden gelen hava kuru ve yağlı toz içeriyordu. Yönetim Kurulu da memnun değildi - şimdiye kadar, uçuş ekipleri ev yapımı yiyeceklerini tercih ediyorlar.
Kabinin ergonomisinin değerlendirilmesi basit ve kabaca ifade edildi - " tank"ve sadece işyerinde" MS "modifikasyonu ile daha keyifli hale geldi.
Kış operasyonu büyük bir problemdi. Mineral yağların mineral karışımı, NK-12 motorlarının yağ sistemine dökülür, bu sayede soğukta kalınlaşır, böylece vidalar döndürülemez. Ayrılmadan önce, tüm motorların yere dayalı motor ön ısıtıcıları (ısı tabancaları) ile ısıtılması gerekiyordu ve bunların yokluğunda, örneğin operasyonel hava sahasında, motorları yalıtkan kapaklarla kapatıp birkaç saatte bir çalışması gerekiyordu. Gelecekte, endüstri NK-12 motorlarının -25 yağmura kadar düşük sıcaklıklarda (fakat Rusya Federasyonu'nda bu yağın üretimi en aza indiriliyor) fırlatılmasını sağlayan özel bir motor yağı üretmeye başladı.
Tu-95MS'de forkliftlere, motorların uçuş öncesi ısıtması için havanın çekilmesini sağlayan yardımcı elektrik santrali kurulur.
Motorun değiştirilmesi NK-12 son derece zaman alıcıdır ve birçok özelliğe sahiptir, diğer uçak tipleriyle karşılaştırıldığında belirli bir personel yeterliliği ve özel beceri gerektirir.
Uçakta hala hiçbir mürettebat çıkarma sistemi bulunmamakta olup, düşme düzlemini terk etmeyi neredeyse imkansız kılmaktadır.
Neredeyse 60 yıllık deneyime sahip bu uçaklar hala diğer ülkeleri tedirgin ediyor.
Nisan 22 ve 3 Mayıs 2007 arasında, iki Rus Tu-95MS, Hebrides yakınlarındaki Kuzey Denizi Clyde Körfezi'nde düzenlenen İngiliz Ordusu Savaşçısı Neptün tatbikatları sırasında meydana gelen bir olaya katıldı. Egzersiz alanında (nötr sularda yapılan) Rus uçakları göründü, ardından İskoç Fife bölgesindeki Luaschar hava üssünden iki İngiliz savaşçısı büyüdü. Savaşçılar, egzersiz alanından ayrılana kadar Rus uçaklarına eşlik etti. İngiliz Hava Kuvvetleri temsilcisine göre, Soğuk Savaş'ın sona ermesinden bu yana ilk böyle oldu.
Ağustos ayında, Tu-2007MS, Pasifik Okyanusu'ndaki Guam adasındaki ABD Deniz Kuvvetleri üssüne yakın tatbikat çerçevesinde, Temmuz ayında - Kuzey Denizi üzerindeki İngiliz hava sınırının hemen yakınında ve İngiliz savaşçılarının aynı anda sekiz Rus bombardımanıyla buluşmak zorunda kaldıklarını belirttiler.
9 Şubat'taki 10 gecesi, 2008 dört Tu-95 Ukrainka hava üssünden havalandı. İkisi Japonya'nın hava sınırına yakın uçtu ve bunlardan biri, protesto notu veren Japon tarafının açıklamalarına göre, sınırı üç dakika kırdı. İkinci uçak çifti Nimitz uçak gemisine yöneldi. Gemiye giden Rus uçağı yaklaşık 800 kaldığında kesişmek için dört F / A-18 yükseltildi. Amerikan uçakları, 80'e taşıyıcı gruba uzak bir mesafede, Tu-95'i ele geçirdi, ancak buna rağmen, Nimitz'in üzerinde yaklaşık 600 metre yükseklikte iki kez “ayılardan” biri geçti.
Ctrl Keşfet
Fark oshЫBKU Metni vurgulayın ve tuşuna basın. Ctrl + Enter