Woody Allen'ı çok severiz. Tarzını, bol laf kalabalıklı ve mesajlı diyolaglarını, modern şehir görüntülerini, seçtiği oyuncuları hep beğenmişimdir.
Bu filmide beğendim ama diğer Woody Allen filmleri gibi çok bayılarak izlemediğimi itiraf etmem lazım.
Diğer filmlerindeki gerçekliği bu filmde biraz yitirmiş olduğunu düşünüyorum.
Filmde nişanlı bir çift Paris'e gider. Adam yazardır. Paris'te yaşamak istediği şehir. Ama nişanlısı kız onun kadar romantik olmayan. Klasik bir turist kıvamındadır.
Bir gece yazar yürümek nişanlısı ise dansa gitmek için birbirlerinden ayrılırlar. Ve esas adam olan yazar Fransa'nın çok eski Hemingway'ın yaşadığı dönemlere gider. Picaso başta olmak üzere bir sürü sanatçı hayattadır bu dönemde. Onlarla tanışır, sohbet eder.
Allen bol bol Fransa'nın romantikliğine, tarihi eserlerine, yazarlarına göndermeler yapmış. Bu yönüyle insanda Paris merakı yarattığına eminim.
Ne bilim, ben yine de o eski dalavere, insanların zayıf taraflarını yüzümüze çarpan filmlerini aradım sanırım.
Eğer Woody Allen tarzı sevmiyorsanız hiç yormayın kendinizi. Eğer onun tarzını bilmiyorsanız da bu filmle yargılamayın eski filmlerini seyredip öğrenin.