Kişilik makam mevkii ile ölçülmüyormuş, bunu anlıyor insan tecrübe ederek. İnsan hata yapar da sonra kabul eder, üzüntüsünü belli ederse o kişilikli, gelişebilen bir insandır. Ama hem hata yapıp hem de sırf mevkiinin verdiği kibirle haklı çıkmaya çalışması, mevkiisi ne olursa olsun, aşağılardan daha aşağı, kişiliksiz bir insan olduğunun ifadesi değildir de nedir?