II. Dünya Savaşı sırasında Dr. Harry Beecher, İtalya'da yaralı askerleri tedavi eden bir ordu doktoru olarak çalıştı. Morfin bittiğinde, askerlere saline bir çözüm ile davrandı, ama anahtardan bahsetmedi. Olguların yaklaşık yüzde 40'ında, ağrının niyeti azaldı [kaynak: Walker]. Beecher'in bulguları, ağrı ile ilgili teorilerde önemli bir rol oynamıştır. Plasebo etkisiKişinin durumunun iyileştirdiği bir ilaç, hastalığın tedavisini iyileştirmek için tasarlanmamış olsa bile, bir rahatsızlığı iyileştirir. Bunun tersi de olabilir - bazı çalışmalarda, güçlü bir ağrı kesici ilaçtan alınıp alınmadığını söyleyen hastalara, ilaçları hala bilgi olmadan kullanıldıkları halde daha da kötü hissetmeye başladılar [kaynak: Thernstrom].
Plasebo etkisi, acıyı çalışmayı zorlaştıran garipliklerden sadece bir tanesidir. Ağrı böyle öznel bir deneyim olduğu için, doktorların tedavi etmesi zor bir sorundur. Eğer diziniz kayak pistlerine düştükten sonra ağrırsa, bir kemik kırık olup olmadığını X-ışınları belirler. Ama ya diziniz sürekli acıyorsa ve X-ışınları hasar göstermiyorsa? Geçmişte, bir çok hasta işten çıkarıldı, "Hepsi senin kafanda."
Beyin görüntülemenin gelmesiyle, araştırmacılar beynin acıyı nasıl algıladığı hakkında daha çok şey öğreniyorlar ve bu ağrının bir kişinin kafasında gerçekten olabileceğini düşünüyorlar - ama bu onu daha az gerçeğe dönüştürmez. Diyelim ki senin ayak parmağını sapla. Ayak olarak bilinen sinirler nosiseptörler, acıyı hissetmekle görevlendirilmiş, eyleme geçme. Ağrının meydana geldiği omuriliğe mesajlar gönderiyorlar; Daha da kötüsü, daha hızlı ve güçlü bir şekilde ateş ederler. Omurilik daha sonra beyin hasarına yol açan beyinle iletişim kurarak nörotransmitterleri beynin talamusuna bırakır. Ama beynin ağrıyı işleyen sadece bir kısmı yoktur. Talamus, mesajı, beynin duyguları, hafızayı ve ilgiyi [kaynak: Britt] kontrol eden bölümün yanı sıra fiziksel hissi yöneten kısmına da iletebilir.
Stubbed ayak parmağının akut ağrısı düzeldiğinde, bu mesajlar durur. Ancak, kronik acı çeken kişilerin, çizgide bir yerlerde farklı kablo bağlantıları olması mümkündür. Bir deneyde, tüm gönüllüler bir acı uyaranına maruz kaldılar ve araştırmacılar, talamusun hepsinde aktif hale getirildiğini beyin görüntüleme yoluyla buldular. Fakat en azından acı uyaranına dayanabilenler de beynin duyguyla [kaynak: Coghlan] ilgilenen bölümünde aktivite gösterdi.
Duyguların acıyı şiddetlendirdiğini anlayabilmek için beyin görüntülemesi yapmanıza gerek yok - düştüklerinde araba anahtarlarımızla bebekleri rahatsız etmemizin bir nedeni var. Acı hakkında endişeli veya depresyonda olduğumuzda, acı gitmez. Aslında, genellikle daha da kötü görünüyor. Bu sadece mutlu düşünceler düşünmenin acıyı ortadan kaldıracağını söylemez; Bazen öyle olur, ancak bazı insanların beyinlerinin, fiziksel olarak yokken bile, beynin acıyı algıladığı noktaya yeniden sarılmış veya değişmiş olması mümkündür.
Ağrı hakkındaki bu bulgular, nasıl davrandığımıza dair sonuçları olabilir. Ağrı kesicilerle dolu bir kişiyi pompalamak yerine, bilişsel davranışçı terapiyi kullanmak daha iyi olabilir. Çalışılan bir tedavide insanlar bir fMRI makinesine takıldı ve beyinlerini bir acı uyaranın etkisi altında izlediler. Ağrı seviyeleri başgöstermeye başladığında, beyinlerini perspektifte tutmak için beyinlerini yeniden eğitmeye başladığında kendileriyle konuşmayı öğrendiler [kaynak: Thernstrom].