“Paul”ün mor gözleriyle karşılaşan ejderha bir anda tüm ruhunun çekildiğini hissetmişti. Tüm vücudu istemsizce titrerken değişimin ne olduğunu anlamaya çalışıyordu.
“Paul” ise onun vücudunu baştan aşağıya süzüyordu. Kanatlarına, kuyruğuna ve en sonunda boynundaki kristale bakan “Paul” alaycı bir şekilde gülümsedikten sonra konuştu.
“Yirmi yaşına girmemiş bir genç bile ruh kafesine zarar verebiliyorsa gerçekten de bir ejderha değil büyük bir kertenkelesin demektir. Neydi… Sanırsam Ölüm Gecesi Ejderhası’ydı değil mi? O zaman seni Ölüm Gecesi Kertenkelesi olarak çağırmalıyım.”
Bu sırada, yüzündeki gülümseme büyümüş ve konuşmuştu.
“Elbette, bana adını söylersen kan soyundan dolayı biraz saygı gösterebilirim.”
Bu sırada ejderhanın yüz ifadesi oldukça karmaşıktı. Öfke, korku ve birçok farklı duygu aynı anda bulunuyordu. Bir süre sessizlik sürdükten sonra ejderhadan gür ve antik bir ses yankılandı.
“Adım İnfirmi.”
İnfirmi isimli bu ejderha o anda yanlış bir şey söylememeye dikkat ediyordu. O anda “Paul”ün sahip olduğu güçten emin olmasa da hissettiği tehlike yanlış olmamalıydı. Aynı zamanda kendisi o kadar da iyi bir durumda değildi.
Ejderhanın ismini duyan “Paul” gülümsemesini devam ettirirken konuştu.
“Aynı tahmin ettiğim gibi. Sesin ve ruh gücün neredeyse birleşmiş. Hatta her hareketinle birleşmiş. Bu nedenle veletle konuşmuyordun. Aynı zamanda bu nedenle odaya girdiğim anda gelişebildim.”
“Paul”ün sözlerini anlamayan İnfirmi şaşkın bir yüzle ona bakarken “Paul” yavaşça konuştu.
“Elbette, kendimi tanıtmadım. Ne kabalık…”
Hafifçe eğilerek reverans yapan “Paul” konuştu.
“Adım Spadia. Kılıç üzerine çalışan bir savaşçı ve daha önceden alev ruhunun ruh kafesinde bir çatlak oluşturan gencin ustasıyım. Yaklaşık yüz bin yıl önce kılıcın habislordu olarak bilinirdim ancak…”
Ejderhanın bedenine baştan aşağıya bir kez daha bakan Spadia konuştu.
“Sen bunu bilemezsin sanırım. Pullarına bakılırsa en fazla on veya yirmi bin yaşındasın ve önceki öğrencilerimle karşılaştığını hatırlamıyorum.”
Spadia bu sözleri kolayca söylerken ejderha çoktan sersemlemişti. Gözlerini birkaç kez açıp kapatan ejderha neler olduğunu anlamaya çalıştı.
Yüz bin yıl… Aynı zamanda bir başkasının vücudunu ele geçiren bir usta?
Aklına gelen bir fikir ile gözlerini Spadia’ya çeviren İnfirmi konuştu.
“Sen, bir kalıntı ruh musun?”
Spadia sertçe kahkaha atarken İnfirmi istemsizce geri çekildi. Spadia kahkaha atmayı kestiğinde yavaşça açıkladı.
“Emin ol bir kalıntı ruh değilim. Eğer ölseydim, bir ruhum kalmazdı. Ben yalnızca belirli bir kişinin mirasını alan kişileri eğiten kişiyim.”
Bu sırada gözleri yavaşça kısılmış ve etrafa yaydığı aura güçlenmeye başlamıştı.
“Aynı zamanda, onları koruyan kişi de benim ve emin ol, şu anda oldukça öfkeliyim.”
Elindeki Bin Şeytan Kılıcının kabzasını sıkıca kavrayan Spadia ejderhaya ölü bir cesede bakarmış gibi bakıyordu. Etrafındaki yasa enerjisi iyice güçlenirken İnfirmi ortaya çıkan güçten dolayı geri çekilmişti.
O sırada Spadia gerçekten de öfkeliydi. Paul odaya ilk girdiğinde, İnfirmi’nin istemsizce saldığı ruhsal enerji yüzünden bir anda atılım yapmaya başlamıştı. Bu atılım ruhsal gelişimde oldukça önemli bir adım olduğundan yapabileceği her şeyi yapmış ve hızlıca bitirmeye çalışmıştı.
Bu seviyenin adı İstilacı Ruh seviyesiydi. Bir ruh bu seviyeye ulaştığında, bir başkasının bedenini istila edebilir ve diğerinin ruhunu yok ederek bedenin asıl sahibi olabilirdi.
Elbette, Spadia Paul’e herhangi bir zarar vermemişti ve ruhu hâlâ orada duruyordu. Ancak o sırada Paul baygın bir durumdaydı ve Spadia kontrole geçmeseydi ejderhanın saldırıları yüzünden ölecekti.
O sırada Spadia gerçekten de öfkeliydi. Anka kanı sayesinde yaraların çoğu iyileşse de Paul’ün evrim seviyesi hâlâ yeterince yüksek değildi. Bu nedenle hâlâ bazı içsel yaralanmalara sahipti. Bunlar hızla iyileşiyor olsalar da o anda Spadia’yı tüm gücünü ortaya çıkarmasından alıkoyuyorlardı.
Aynı zamanda Paul’ün vücudunun kendi vücudundan güçsüz oluşu da vardı. Bu nedenle fiziksel gücü temel alan tekniklerini tam olarak kullanamayacağını biliyordu. Aşırı biriken yasa enerjisi fiziksel zarar verebileceğinden İmparator seviyesini aşan tekniklerini de kullanamazdı.
Ancak herhangi bir şekilde kendisini geride hissetmiyordu. Karşısındaki ejderha, İnfirmi, İmparator seviyesinin Orta düzeyinde bir büyü çekirdeğine sahipti. Aynı zamanda fiziksel gücü pulları ile desteklenip ayrı bir seviyeye çıkıyordu. Tek dezavantajı ruh kafesinin çatlak olmasıydı.
Spadia bu güçlerin birlikte inanılmaz bir güce ve savunmaya sahip olduğunu biliyordu ancak yüzünde hâlâ büyük bir gülümseme vardı. İki elini yavaşça yana açtı ve derin bir nefes aldı. Ardından hızla aşağıya, siyah renkli platforma indi.
Spadia’ya meraklı gözlerle bakan İnfirmi onun ne yapacağını anlamamıştı. Spadia’nın kanatlarını geri çektiğini gördüğünde savaşmaktan vazgeçtiğini düşünmeye başlamıştı.
Ancak tam o anda, garip bir yasa enerjisi tüm vücudunu sardı. Hatta bu yasa enerjisi tüm mağarayı kaplamıştı.
Ölüm enerjisinden bile daha korkutucu olan yasa enerjisi mağarayı doldururken İnfirmi kulaklarında çığlıklar duymaya başlamıştı. Yasa enerjisinden yayılan bu acı dolu çığlıklar normal insanları delirtebilecek kadar güçlülerdi.
Bu sırada, Spadia Bin Şeytan Kılıcının kabzasını iki eliyle kavradı ve kılıcın ucunu aşağıya çevirdi. Yavaşça kendi kendine mırıldandı.
“Veledin vücudu yeterince güçlü değil ancak Bin Şeytan Kılıcını merkez olarak kullanabilirim sanırım…”
Kılıcı hızla yere saplarken bağırdı.
“Mutlak Katliam Etki Alanı!”
Bir anda, etraftaki tüm yasa enerjisi yerini diğer garip yasa enerjisine bırakmıştı. Bu yasa enerjisi, katliamın yasa enerjisiydi.
Katliamın yasa enerjisi ölüm enerjisinden tamamen farklıydı. Ölüm, rahat veya kötü olabilirdi. Onlarca yolu vardı ve aynı zamanda başka bir başlangıcı temsil ederdi.
Ancak katliam onlarca hayatın alevini söndürmeyi temsil ederdi. Tek bir kişinin kan içinde yüzmesini ve çığlıkları dinleyerek zevk almasını gerektirirdi. Böyle bir yasa enerjisini kullanabilen bir kişi gözünü kırpmadan yüz binlerce kişiyi öldürebilecek birisi olmalıydı!
Bu sırada, İnfirmi’nin tüm kalbini korku sarmıştı. Etrafında, etki alanının özelliğinden oluşan illüzyonlarda onlarca kez ölüşüne şahit oluyordu. Aynı zamanda, kendisiyle beraber onlarca kişi veya şey en acımasız yollarla öldürülüyorlardı. Rahat bir ölüm diye bir seçenek yoktu. Yalnızca acı vardı.
İnfirmi o anda tüm vücudunun titrediğini hissetti. Dik bir şekilde duran ve tek eliyle kılıcın kabzasını tutan Spadia’ya baktığında gözlerinde saf korku vardı. Bir ejderha olarak, korku hissini daha önce fazla yaşamamıştı.
“Ş-Şeytan…”
Spadia onun gözlerinde gerçek bir şeytan gibi görünüyordu. İllüzyonlarda gördüğü sahneler tüm ruhunu titretiyor ve kalan en ufak cesaretinin tozlara dönüşmesini sağlıyordu.
Bu sırada, Spadia kılıcını yerde bırakarak havada süzülmeye başladı. İnfirmi’nin başıyla aynı bölgeye geldiğinde gür bir sesle konuştu.
“İki seçeneğin var: Öğrencime itaat et ya da öl!”
O cümlesini bitirirken Mutlak Katliam Etki Alanındaki katliamın yasa enerjisi bir anda daha da yoğunlaşmıştı. İnfirmi’nin vereceği karara göre onu direkt olarak öldürebileceğini belli ediyor gibiydi.
İnfirmi bir süre korkuyla titredikten sonra en sonunda başını yavaşça eğdi.
“Genç efendiye itaat etmeyi seçiyorum.”
Ejderhanın etrafa yaydığı aura tamamen kaybolmuştu. Aynı anda, Spadia hafifçe gülümsemiş ve etki alanını dağıtmıştı.
Sağ elini birden açtığında platforma saplanmış olan Bin Şeytan Kılıcı birden havalanmış ve eline ulaşmıştı. Ejderhaya kısık gözleriyle bakan Spadia kılıcını ona doğrulttu ve kılıca bir miktar karanlık mana gönderirken havada bir şekil çizmeye başladı.
Bu şeklin anlamını bilmeyen İnfirmi bir anda ürpermişti. Spadia siyah renkli şekli havaya çizmeyi bitirdiğinde gür sesiyle konuştu.
“Mühür tamamlandığında, artık öğrencimin hizmetkârı olacaksın. Sana bir öneri vereyim: Kaçmaya veya isyan etmeye çalışma. Aksine, tüm kalbinle ona hizmet et. Eğer sonuna kadar onun yanında kalmayı başarırsan kendini cennetlerden bile yüksek bir yerde bulacaksın.”
Bu sırada, havadaki siyah şekil hızla fırladı ve ejderhanın vücuduna çarparak yok oldu. Ancak ejderha bu sembolün aslında yok olmadığını ve hızla ruhuna işlendiğini fark etmişti.
Sembolün işlenişiyle birlikte Paul ile arasında bir bağ hisseden İnfirmi bunun bir çeşit köle mührü olduğunu anlamıştı. Ancak herhangi bir şekilde karşı koymuyordu.
O anda öğrenci de usta da ona epey korkutucu geliyordu. İlki, bir ejderhanın alev ruhunun ruh kafesinde bir çatlak bırakabilecek kadar güçlüydü. İkincisi ise bu ejderhayı bir saldırıda öldürebilirdi.
Spadia’nın yavaşça platforma inişini izleyen ejderha onun kılıcı mührüne geri soktuktan sonra yere düştüğünü görmüştü. Spadia ruh sarayına geri çekilmiş ve vücudu yeniden Paul’e bırakmıştı.
İnfirmi sessiz bir şekilde Paul’ü izlemeye ve onun uyanışını beklemeye başlamıştı.