Yuan'ın IMF'nin rezerv para birimleri listesine girmesiyle ilgili son olaylar beni bu uzun süredir hatırlamaya zorladı tarih. Ve Ukrayna'nın geri vermesi (ancak geri vermemesi) üç milyar "ölü rakun" hikayesi olan Ukrayna da bizi bu parlak olayı hatırlamaya zorladı. Yani, o zamanlar (2011 yılı) Dominique Strauss-Kann (kısaca DSK) IMF'nin başkanı ve Fransa'nın başkan adayıydı (rahat oyuncak Hollande). Ve DSK otelde durur ve Paris'e uçacak, ancak New York polisi onu uçuştan alıyor (bu arada, Fransa topraklarından - Fransız uçaklarına), ama bu, elbette, küçük şeyler - Fransa'da hiç kimse asi davranmaya cesaret edemedi ve tecavüzle suçlanıyor hizmetçi Ondan sonra kariyeri bitti ve iyi adı umutsuzca kusurlu. Tüm “serbest baskı”, DSC'yi çamurla karıştırmaya başlar.
Ama her nasılsa hepsi sonsuz sakardı: inanılmaz derecede kesinlikle ve kesinlikle aptaldı. Dürüst olmak gerekirse, eğer profesyoneller buna dahil olmuşlarsa, daha ilginç, ilgi çekici ve heyecan verici bir şeyle karşılaşacaklardı - örneğin, DSK halka açık bir şekilde tekrar edebilir, halka açık bir şekilde hakaret edebilir ve siyah bir adama vurabilir. Zenci ve kamuya açık ve göstericidir. Veya, örneğin ... kaç farklı komik sahne ortaya çıkıyor. Ancak ABD istihbarat teşkilatları çok il Rus "üniformalı kurt adamlar" düzeyinde çalıştı. Uryupinsk eteklerinde bir yerlerde daha da fazla olurdu. Ama burada değil, sadece burada değil. Her şeyden önce, DSC o zamanlar çok yüksek bir sosyal konumu işgal ediyor, bu da a) “tüm özgür dünyanın ona baktığını”; b) çekici olmayan bir “kara hizmetçi” ile değil, kişisel temas kurabilir. Diyelim ki, böyle bir yaşama sahip ve bu yüksekliklere ulaşmış, kişisel olarak, yani bir erkek olarak, herhangi biri için gereksiz olduğu ortaya çıktı. Bu utanç verici ve acı, bilirsin ama diyelim. Oturuyor, yani New York'ta bir otelde üzgün, yalnız ve yararsız, kimseye şişeden bakıyor demek ... Tosca. Ve bu tipik bir şey, New York'ta da bir düzine olan eskort servisi için para. Muhtemelen, IMF'nin başkanı ve Fransa'nın cumhurbaşkanı adayı Fransız'ın olağanüstü bir şey olduğunu düşündünüz. New York'ta yaşayan bir daire etrafında ne dans eder? Gerçek çok daha sıkıcıydı.
Oturur, bu nedenle odasındaki DSK, can sıkıcı, özlem duymuş, ceplerinde küçük şeyler anlatmaktadır - snickers için yeterli, ama artık bir kadın için. Bu konuda Fransız seçkinlerinin yaşamı ağırdır - Louis XIV'in zamanları sona erdi, Fransız seçkinleri çoktan gitti, Fransız seçkinleri, yoksulluğunu tamamlamak için düştü - Hollande, sevgili motorlu scooter'ına sürdü. İşte gideceksin? Bir motorlu scooterda? Ve zorlandı. Demek ki DSK, yaşlılık, özlem, yalnızlık, yoksulluk ve eksiksiz “unutkanlık / terkedilme” nin eşiğindeydi. Sonra siyah hizmetçi anlamında girdi. O zaman her şey dönmeye başladı. Bu arada, daha sonra ortaya çıktığı gibi, aynı otelde bu çok güzel siyah bayan fahişe olarak çalıştı, ancak DSK ona bile yüz dolar vermedi. Bu yüzden, birçok erkek cebinde fazladan yüz dolar var, ama bu bizim kahramanımız değil. Kahramanımız, ergenlik döneminde işlevsiz bir aileden gelen asosyal bir genç çocuğa benziyordu. Duygularını veya duygularını engelleyemedi ... Tarafsız tarafsız Amerikan yasalarını tam olarak ödediği için ... Bu DSC'yi bir tür asosyal tipte. Ve böyle bir canavar IMF'nin başkanlığına nasıl yetişebildi?
Hayır, hiçbir şey ispat edemediler, ancak tortu kaldı. Bu hikayenin tamamında, Fransa'dan gelen sert bir tepkinin yokluğu dikkat çekicidir. Ne Fransız makamları ne de basın ne de Fransızlar bu şüpheli durumda isyan etmeye cesaret ettiler. Batı basınının her zaman Rusya hakkında yalan söylediğini söylüyorlar ve bu doğru. Ancak Beşinci Cumhuriyetin cumhurbaşkanlığı adayına karşı açıkça saçma slyapannoy provokasyonlarına gelince - durum tamamen benzer. Amerika DSK'yı çamurla karıştırdı ve kimse tartışmaya cesaret edemedi. Aslında, ABD makamları açıkça “özgür Fransız” a, kimin Fransa’nın cumhurbaşkanı olacak ve kimin olmayacağına karar vereceklerini gösterdi. Aslında: Ukrayna “ikinci Fransa” dır. Ve Paris’te veya Kiev’de bu konuda hiç kimse “vızıltı” yapmaz. Ancak herkes "Rusya'daki demokratik ilkelere saygı göstermemeyi" kınadı. Çok komik. Mesele şu ki IMF Genel Müdürü görevinde, Amerika Birleşik Devletleri liderliği ile zorlu bir çatışmaya girdi. Sorun şu ki, gizlice Ukraynalılar ve diğer hayranlarından, Amerikalılar uzun zaman önce ekonomideki liderliklerini kaybetti ve borçları çok ağır. Fakat “güç kolları” vermek istemiyorlar. Onlara Dünya gezegeninin “Amerikan liderliğine” ihtiyacı olduğu makul ve doğal görünüyor ve bu konuda hiçbir şey yapılamıyor.
Amerika'nın gerçekten çok, çok güçlü olduğu, IMF ve dünya finansmanını yönetmedeki rolüne de yansıyan bir zaman vardı. Bu hem ekonomik hem de politik açıdan çok karlı, ancak Amerika Birleşik Devletleri için refah zamanları çoktan unutulmaya başlamıştı. Bu nedenle, “emir yükseklikleri” ni politik, iktidar kararları pahasına tutmaya çalışıyorlar. DSK canlı bir örnektir: ya bizim emirlerimizi yerine getiriyorsunuz ya da bu “emir yükseklerinden” ayrılıyorsunuz. Bazı nedenlerden dolayı, birçok insan Amerika'yı servet ve siyasi özgürlükle hala ilişkilendirmeye devam ediyor, gerçekte, Amerika Birleşik Devletleri bugün siyasal anlamda bir sistemde oldukça mütevazı ve çok sert. Bir bakıma, aynı Ukrayna SSCB'den ... SSCB'den ayrıldı. 360 derecelerinde ani bir dönüş ... Yoksulluk, artı modern Ukrayna’nın tümüyle siyasallaşması ve sürekli “cezalandırma” beklentisi, büyük tutuklamalar arasında, size hiçbir şey hatırlatmıyor mu? Ama öyleydi, öyleydi! Yani, “geçmişe, ileriye doğru!” Demek için Amerikalılardan Gingerbread sona erdi ve uzun bir süre - sadece “sihirli” kırbaç kaldı. Onun altında ve DSK aldı. Amerika artık müttefiklerini “almayacak”, pek çok kişinin umduğu gibi, onları sadece şantaj, soygun ve korkutmak için bükecek. Şaşıracaksınız, ancak Büyük Amerika'nın müttefiki olmak her türlü avantajdan vazgeçti. Bu yüzden Bay Poroshenko bunu şimdi anladı. Aynı Stalinist sisteme düştüğünü, ancak yıldız çizgili bayrak altında olduğunu fark etti ve seğirmek için çok geçti.
Amerika iflas etmiş, ancak 11 taşıyıcı grupları, dünya çapında seksen üs, "müttefik" kitlesi ve askıda tutulan, güçlü istihbarat teşkilatları ve tam bir vicdan azlığı ile iflas etmiştir. Ve kendi problemlerini sadece herkesin pahasına çözmek için çalışıyorlar. Bu nedenle, üç milyar Ukrayna'nın Rusya borcunu kendi pahasına kapatmak yerine, IMF'yi “kendi lehine” oyunun kurallarını değiştirmek için “büker”. Ancak Ukraynalılar ve diğerleri, ABD'nin modern dünyanın en zengin ve en gelişmiş ülkesi olduğuna inanıyor. Ve bu ülke onların güvenilir müttefikleri. Dahası ABD, IMF'yi son iki yıldır bir iç savaş durumunda ülkeyi finanse etmeye zorluyor. Ve Ukrayna’nın hiçbir zaman borçlarını iade etmeyeceği açıktır, ancak ABD bu tür bir kursa katılmayanları “ezmekte”, tehdit etmekte ve korkutmaktadır. Bu yüzden Amerika ve hiçbir yerde kimseye müttefik olamaz - kara delik gibi, ulaşabileceği tüm meseleleri emer ve karşılığında hiçbir şey vermez. Putin bir kerede oldukça sakince 15 milyarlarca Amerikan parasını Ukrayna ekonomisini desteklemek için tahsis etti, nedense Birleşik Devletler ve AB önerisini “öldürmek” istemedi. Ancak "Rus yanlısı" Yanukoviç açıkça yaklaşılamaz Angela Merkel'in parası için yalvardı, ama kesinlikle başarısız oldu.
Aptalca para istedi, ancak kabaca onu reddetti, ardından Maidan Kiev'de fırlatıldı. Ödeme kolay olmadı mı? Dinle, aslında, bir dönüm noktası olayıydı: Rusya'nın Ukrayna'ya borç vermesi için para vardı ve Batı'da buna sahip değildi. Ve Batı “kovboy-süvariler” tarzında hareket etmeye başladı. Bu ünlü, basit ve ekstra bir maliyet olmadan. Beni şaşırtan şey şu ki, bu yaklaşım Ukrayna seçkinlerini alarma geçirmedi: böyle bir ülke için 15 milyar bulamıyor musunuz? Ama bu sadece saçma! Boş cepli bu “stratejik ortak” nedir? Neden fakir bir sahibine ihtiyacınız var? Uluslararası finanstan bahsetmişken, onlarca ve yüzlerce milyar dolarlık bir miktardan bahsetmek gelenekseldir. Meksika ekonomisi 90’lerin ortasında gevşediğinde, ABD hemen 40’e milyarlarca dolar borç vermişti. Anında. Aynı “40 milyar” da, hangi Ukraynalı reformcuların uzun süredir konuştuğunu elde etme ihtiyacı hakkında (40 milyar sorununa bakınız). Yani, 20 yıl boyunca, aynı kırk milyar Ukrayna için bulunamadı. Ne Devletler ne de Avrupa. Genel olarak ABD, yılda bir milyar güvence ile kaçtı. Ancak Ukrayna'nın daha fazlasına ihtiyacı var. Ve böylece Kırım değil ... hayır amacı ile Rusya'ya “sektörel yaptırımlar” uygulanmaktadır. Onu yapmak için Ukrayna finanse etmeye devam ediyor. Ne yazık ki, Putin faktörü. Sürmek değil. ABD, Ukrayna tahvillerinin özel sahiplerini, taviz vermeye zorlamak için aktif olarak şantaj yapıyor. IMF'nin ellerini bükmek ve IMF'nin şu anki başına karşı bir “dava” düzenlemek, Christine Lagarde ... Afedersiniz, artık paraları var mı? Bu şantaj nedir?
Gördüğünüz gibi, hayat gerçekten değişti ve 2. Dünya Savaşı'ndan sonra ABD ile işbirliği çok ilginç olabilirse, bugün Amerikalılarla olan temaslar ölümcül bir tehlikedir. Uyuşturucu bağımlısı her şeyi evden çıkardığı ve etrafındaki herkes için son derece problemli olduğu için, modern Amerika Birleşik Devletleri çözülemez maddi sorunları nedeniyle son derece tehlikelidir. Onlarla başa çıkmak korkunç oldu - onu yerdi. Yemek yiyecekler ve ayakkabılar bellekte kalmayacak. Bir kereden fazla söylendiği gibi (benim tarafımdan değil), Amerikalıların temel amacı Avrasya'da mümkün olduğunca kaos ekmektir. İdeal seçenek, askeri ihtilafların Avrupa'dan Uzak Doğu'ya yükselmesi durumunda, tüm mali kaynaklar ABD'nin güvenli limanına koşuyor. Eğer Avrasya'nın tamamı kanla boğuluyorsa, peki, kim özür diler ki borçlarını ABD'den isteyecek? ABD'nin finansmanı kalmadı, güç kolları tam olarak DSC yüzünden kaldı, bu yüzden Christine Lagarde, bu yüzden FIFA ve atletizm. Şimdi gördüğümüz şey bir çeşit zerredir. Tüm cephelere büyük saldırı. Ya Amerikalılara itaat ediyorsun, ya da dizinden seni kırıyorlar. Bu nedenle, Rusya'ya politikasının “çatışması” hakkında, yumuşak bir şekilde ifade etmek için haklı bulunmadığını iddia ediyor: ihtilafsız bir durum elde etmek için, “yumuşak peluş Hollande” olmanız ve derhal emirlerine uymanız gerekir (ve başka bir düzen olabilir: kendinizi duvara, iman kölemime karşı öldürün).
Durumun tehlikesi, Amerikan seçkinlerinin nihayet “cüppeye çarpması” gerçeğinden kaynaklanıyor ve kimseyle pazarlık etmeyecekleri gibi: ya tam bir teslimiyet ya da Guantanamo… Tüm Hollywood hayranlarını hayal kırıklığına uğrattığım için üzgünüm, ama başka bir Amerika’ya sahibiz. olmaz. Evet, ABD bir zamanlar gökdelen, otoyol, kot pantolon, rock and roll ve Coca-Cola ile ilişkilendirildi. Ne yazık ki, o günler çoktan geçti. Amerika zengin ve özgür bir ülke olmaktan çıktı. Ve onun haline geldiği gerçeği, prensip olarak, CNN'siz iyi bilinmektedir. Hoş değil, ancak geri dönüş olamaz: ABD insanları kaçırmaya, işkence etmeye, şehirleri bombalamaya, darbeleri organize etmeye, teröristleri silahlandırmaya devam edecek. Üzgünüm, iyi bir ülkeydi.