İnsan bir günde kaybedebilir miydi her şeyini? Bir günde büyümek zorunda kalır miydi? Sadece bir günde, bütün duygularını yok edebilir miydi? O, hepsini bir günde başardı. Demir, sevdiğini kaybettiği gün, daha gençliğinin en güzel yıllarında, bütün her şeyini kaybetti. Sanki giderken onun kalbini, onun iyi niyetini ve en önemlisi, onun çocukluğunu da alıp gitmişti. Her şeyin bittiğini düşündüğü anda, aslında her şeyin yeni başladığına farkına vardı o, o gün. Pavyon da o kızı gördüğünde, ona benzemesinin, adının da aynı olmasının bir tesadüf olduğunu düşündü sadece. Başka türlüsü mümkün değildi çünkü. "O öldü," diye tekrarlardı hep. Bunu sürekli kendine hatırlatıp, kendi kendini mahvetti. "O öldü ve bunun sorumlusu benim," diye suçladı hep kendini, hiçbir suçu olmadığı halde. Bir de o kız. Gerçekten her şey tesadüf olabilir miydi? Demir ve Duru, Pavyon da Demir'in Duru'nun hayatını kurtarmasıyla başlayan, sıradan bir hikaye miydi sahiden? Yalanlarla dolu iki hayat, kaybedecek hiçbir şeyi olmayan bir adam, ve kimsesiz bir kız. İşte YALAN.