Japonya ile bizim için savaş nedir? Evet, Pearl Harbor, Midway, Hiroşima, Nagazaki ve Sovyet Ordusu tarafından gerçekleştirilen Kwantung Ordusu için ayrı bir Hiroşima. Bu arada, sahne arkasında çok fazla kaldı. Evet, bazen Bay S. Ishii ve “731 Squad” ının bilgisi atlar. Genel olarak her şey.
Ne tarih? Buzdağı. Ve suyun altında, size göstermeye çalışacağım çok dofiga gizlidir. Hadi gidelim.
Her şey, Japonya'nın Çin'i bükmeye karar verdiği uzak 1894 yılında başladı. Bunun nedeni, Kore'ye Çin'den bağımsızlık kazandırmak ve daha spesifik olarak, özellikle de Avrupa’nın Kore’yi kontrol etmesini ve kesinlikle doğru olması halinde kontrol altına almasını engellemek - Japon dış politikasının temel amacıydı.
Çin savaşı kendi tarzında kaybetti - çabuk ve aptalca. Japonlar Çinlileri karada ve denizde astılar. Ardından, Qing Hanedanlığı'na danışmanlık yapan eski ABD Dışişleri Bakanı John Foster'ın arabuluculuğuyla (ohoho, dikkat et!), Şimonoseki anlaşması 1895 yılında sonuçlandı.
Anlaşma, Çin’in Kore’nin Kore’nin bağımsızlığını tanıdığı Kore’nin bağımsızlığını tanıdığı 11 makalelerden oluşuyor; sonsuza dek Tayvan adasına, Penghu adalarına ve Liaodong Yarımadası'na Japonya'ya transfer edildi; 200 milyon Liang'a ücretli katkı; ticaret için çok sayıda liman açtı; Japonlara Çin'de sanayi kuruluşları kurma ve oradaki sanayi ekipmanlarını ithal etme hakkı verildi. Son nokta, Çin’in diğer güçlerle olan antlaşmalarına dahil olan en çok tercih edilen prensip sayesinde yabancı sermayenin ekonomik açıdan Çin’e nüfuz etmesi için geniş fırsatlar yarattı (ne tür bir sermaye anlıyorsunuz).
Japonya’nın Çin’e dayattığı koşullar, Rusya, Almanya ve Fransa’nın “üçlü müdahalesi” olarak adlandırılan güçlere neden oldu - o zamanlar Çin’le geniş temaslar kurdu ve bu nedenle imzalı anlaşmayı çıkarlarına zarar verdiğini belirtti. 23 Nisan 1895 Rusya, Almanya ve Fransa, Japon hükümetine, Batı müttefikleri tarafından desteklenen Nicholas II’nin kendi görüşlerine sahipken, II. -Rusya için buzsuz bir liman olarak arthur.
Liaodong Yarımadası'ndan Japonlar terk edilmek zorunda kaldı. Üçlü müdahale, kiralama için Rusya'da 1898 yılına transfer edilmesine yol açtı. Rusya’nın Japonya’dan savaş sırasında yakaladığı Lyaodunsky Yarımadası’nın gerçekten de götürdüğü iddiası, bu kez Rusya’ya yönelik yeni bir Japonya militarizasyon dalgasına yol açtı. Ve bu, Japonya’nın, Kwantung Yarımadası’ndan Rusya’dan Rusya’da 400 milyon ruble’lik büyük tazminat almasına rağmen gerçekleşti. Trifle, elbette, eğer küresel ölçekte ...
Genel olarak, ekonomik olarak bakarsanız, Japonya'ya sempati duyabilirsiniz. Genel olarak, orada, aslında mineraller, gaz, yağ ve başka şeyler olmadan nasıl yaşadıkları açık değildir. Evet, iyi yaşamayı ve komşuların yaşamlarını zorlaştırmayı başardı. Fakat gelişmek için kesinlikle gerekliydi ve bu nedenle bütün güçleriyle kıtaya koştu. Ve iştah, bildiğimiz gibi, yemek sırasında tam olarak geliyor.
1903’te, Kore’deki Rus orman imtiyazları ve devam eden Rus Mançurya işgali konusundaki tartışma, Rus-Japon ilişkilerinin sert bir şekilde ağırlaşmasına yol açtı. Japonya, Kore’deki tam egemenliğini istedi ve Rusya’nın herhangi bir nedenden ötürü gidemediği Mançurya’yı temizlemesini istedi.
Ani, resmi savaş ilanı olmadan, Japon saldırısı filo 27 Ocak 1904 gecesi, Arthur Arthur'un dış baskısındaki Rus filosu, Rus filosunun en güçlü gemilerinin birkaçının imha edilmesine yol açtı ve Şubat 1904'te Kore'deki Japon birliklerinin engelsiz inişini sağladı. Mayıs 1904'te Japonlar, Rus komutasının eylemsizliğini kullanarak askerlerini Kwantung Yarımadası'na indirdi ve Port Arthur ile Rusya arasındaki demiryolu bağlantısını kesti. Port Arthur kuşatması, Ağustos 1904'ün başında Japon birlikleri tarafından başlatıldı ve 20 Aralık 1904'te kalenin garnizonu teslim olmaya zorlandı. Port Arthur'daki Rus filosunun kalıntıları Japon kuşatma topçusu tarafından batırılmış veya kendi ekipleri tarafından havaya uçurulmuştu.
Şubat ayında Japonlar, Rus ordusunu Mukden’in genel savaşında geri çekilmeye zorladılar ve Mayıs’taki 1905-14’i Tsushima savaşında, Baltık’tan Uzak Doğu’ya dağıtılan Rus filosu yendi.
Savaş, 23’in Ağustos 1905’ta imzaladığı Portsmouth Peace ile sona erdi ve Rusya’nın Güney Sakhalin’in Japonya’sı ve Liaodong Yarımadası ve Güney Mançurya Demiryolları için kira haklarını imtiyaz aldı.
Japonya tarafından ortaya konan şartlar aşağıdaki gibidir:
- Japonya’nın Kore’deki hareket özgürlüğünün tanınması.
- Rus birliklerinin Mançurya'dan çekilmesi.
- Japonya Lyaodunskogo Yarımadası ve Güney Mançurya Demiryolunun (YuMZHD) transferi.
- Askeri masrafların Rusya tarafından ödenmesi.
- Japonya tarafından düzenlenen Japon Rus gemilerinin nakli.
- Sakhalin’in Japonya’ya katılımı (Portsmouth’da konferansın açılmasının arifesinde Japon birlikleri tarafından işgal edilmiştir).
- Uzakdoğu'da Rus deniz kuvvetlerinin kısıtlanması.
- Japonya’ya Rus kıyılarında balık tutma hakkını vermek.
Genel olarak, iştah sadece gider. Ama, Tanrıya şükür, Rusya'nın kendine ait biriydi. silâh bu sefer. Adı Sergei Witte idi. Bu adam, eğildiği ve ebedi hatıralarını sakladığı Japonların tüm başarılarını reddetmeyi başardı. Kuşkusuz, onun yerine başka biri çıktıysa daha kötü olabilirdi.
Rus tarafının ısrarı üzerine, konferansın protokolü Japonya'nın, Kore'nin egemenliğini etkileyen Kore hükümeti ile koordinasyon içinde eylemler yapmama yükümlülüğünü kaydetti. İki ülkenin silahlı kuvvetlerinin Mançurya’nın eşzamanlı ve paralel olarak çekilmesi konusunda Japonya’ya bir şart koymak da mümkündü.
Güney Kafkasya Demiryolları, bu sorunla bağlantılı olarak, Japonya'nın işgal ettiği bölgedeki yolun sadece bir bölümünü ve yalnızca Çin hükümetinin rızasıyla Japonya'ya geçmeyi kabul etti.
Rusya, Japonya’nın Sakhalin, stajyerler, Uzakdoğu’daki Rus deniz kuvvetlerinin kısıtlanması ve tazminat taleplerini reddetti. Onay, yalnızca savaş esirlerinin bakımı için Japonya'ya tazminat ödenmesi için verildi. İlk toplantıda “konferansta kazananlar ya da kaybedenler olmadığını” ilan eden Rus delegasyonunun kesin konumu ile ilgili olarak konferans başarısızlığın eşiğine geldi. Savaş devam etmeden önce, Japonya titredi ve 18 Ağustos 1905, Güney Sakhalin'i tahsis etmek ve kuzey Sakhalin'i Rusya'ya geri göndermek için 1,2 milyar yen ödeme koşulu ile deniz kuvvetlerini kısıtlamak, stajyerler düzenlemek ve katkı payı ödemek gerekliliğini reddetti. Rus tarafı Sakhalin'den vazgeçmeye hazırdı, ancak kuzey kısmının iadesi için ücret ödemeyi reddetti. Amerika tarafından Rusya’nın, Japonya’nın şartlarını kabul etmesi için zorlanması yönünde baskı vardı, ancak Witte, Rusya’nın konumunu savunmakta kararlıydı. Rusya'dan taviz vermeyen Roosevelt, Japon tarafına tazminat nedeniyle savaşa devam etmemelerini şiddetle tavsiye etti. Nihayetinde, Japon hükümeti, Japonya'yı Sakhalin’in güneyi ile terk ederek tazminatsız bir dünya yaratmaya karar verdi. Japonya ayrıca La Pérouse Boğazı'ndaki navigasyon özgürlüğünü güvenceye almak ve Güney Sakhalin'i güçlendirmemeye söz vermek zorunda kaldı.
Anlaşmanın imzalanması, Japon halkı tarafından aşağılanma olarak algılandı ve Tokyo'da isyanlara neden oldu.
Ancak Japonya ilk dünyada meydana gelen "kayıpları" telafi etti.
Savaş başladığı anda, Çin derhal tarafsızlığını ilan etti. Ancak, Japonlar hemen yirmi bir gereksinim sözde listesini çıkardı. ”
"Gereksinimler" beş gruba ayrıldı. Bunlardan ilki, Çin ile Almanya ve Japonya arasında Shandong'la yapılabilecek tüm anlaşmaların tanınmasını içeriyordu. Japonya'ya orada demiryolu inşa etme haklarının devri ve Japonya için büyük şehirlerin ve limanların açılması için de hükümler hazırlandı.
İkinci ihtiyaç grubu Güney Mançurya ve Doğu İç Moğolistan'dı. Japonya, Lüshun (Liman Arthur, Ryojun), Dalian (Dalniy, Dayren), Güney Mançurya, Andong-Mukden ve Jilin-Dalchun demiryollarının kiralarını 99 kiraları için devretmesini talep ederek, Japonlara arazi edinme ve kiralama, ikamet ve hareket özgürlüğü hakkı verdi. yanı sıra madencilik hakları ve ticaret ve sanayi.
Üçüncü grup, Hanepi Endüstri Fabrikasını, Hanyang, Dye ve Pingxiang’daki maden ve çelik fabrikalarını birleştiren karma bir Japon-Çin girişimine dönüştürmeyi teklif etti.
Dördüncü grup Çin'in Çin kıyısındaki liman, körfez ve adaları yabancılaştırmasını ve kiralamasını yasakladı.
Son olarak, beşinci grup, Japonları Çin'in merkezi hükümetine siyasi, finansal ve askeri danışmanlar olarak davet etmeyi, Çin'deki Japon tapınakları, hastaneleri ve okulları için toprak sahipliğini tanıyarak Japonya'dan bilimsel ve teknik yardım sağlayan Japon-Çin askeri fabrikaları yaratarak Japonya’nın Çin topraklarında demiryolları inşa etme hakkı, Fujian eyaletindeki demiryolları, madenler ve limanların inşası konusunda Japonya’ya danışın, Çin'de dini propaganda hakları saklıdır.
Kısacası, beşinci grup büstü gitti ve Çin, kötü bir sesle ulutarak herkesten yardım istedi. Her neyin doğru olduğu ... doğru ABD. ABD Dışişleri Bakanı William Bryan, “Çin’de açık kapı politikası” tehdidini algılayan 13 March 1915’e, “Japonya’nın Mançurya, Moğolistan ve Şandong’taki“ özel çıkarları ”nı kabul etmesine rağmen Çin’in egemenliğine yönelik endişelerini dile getirmesine rağmen . İngiliz diplomasisi, Japonya’nın Çin’e yönelik kaba davranışlarından memnuniyetsizliğini de dile getirdi.
Çin'de, Yuan Shikai hükümetinin Japon ültimatomunu kabul ettiği güne vatanseverler tarafından “Ulusal Utanç Günü” adı verildi. Çin, Birinci Dünya Savaşı'na İtilaf Tarafı'na girdi ve savaştan sonra büyük güçlerin Japonya'nın bölgesel el ele geçirmelerinin ortadan kaldırılmasına karar vereceklerini umarak. Versay'daki konferansta, Çin delegasyonunun tüm taleplerinin reddedildiği anlaşıldığında, Çin'deki güçlü bir ülke mücadelesinin, 4 Mayıs Hareketi olarak tarihe düştüğü, Çin'de ortaya çıktı. Ama, ne yazık ki, Çin uçuştaydı.
Çin'le uğraşan Japonlar, kendilerini güreş ile harap ettiler. Dahası, eski Alman arkadaşlarının eline geçti. Ağustos - Eylül ayları arasında 1914, Japon kara kuvvetleri Yap, Marshall, Karolinska ve Mariana adalarını ele geçirdi. Marshall Adaları’nın Jaluit’i ele geçirmesinin ardından Amiral Tamina 12 October’in filosu Caroline Adaları’nın güzel Truka limanında göründü. Arka Amiral Tatsuo Matsumura filosu 1, Ekim ayında Almanya'ya ait Yeni Britanya adasındaki Rabaul limanını ele geçirdi. 1914'in sonunda, Japon gemisinin 4'i Fiji'deki Suwa limanında duruyordu ve 6 Truk'a dayanıyordu. Kasım ayının başında 1914, Almanya tarafından kontrol edilen Pasifik Okyanusu'ndaki tek bölge Qingdao limanlarıydı. Doğru, uzun sürmez, çünkü gelecek yılın sonuna kadar öfkeye giren Japonlar da onu ele geçirdi.
Genel olarak, 1914-1918 dünya savaşı, Japon imparatorluğunun unvanını haklı göstermesine izin verdi: bölgesel bir güçten, eğer bir dünya gücü olmasaydı, o zaman en azından Asya ve Pasifik'te güçlü bir baskın haline geldi. 1918'un sona ermesiyle, Japon birlikleri, Shandong ve Pasifik'teki eski Alman mülklerine ek olarak, Çin topraklarının bir bölümünü, Kuzey Mançurya'nın bir bölümünü ve Doğu Sibirya'nın bir bölümünü işgal etti. Ancak, her şey çok yumuşak değildi, Asya Rusya ve Çin'deki konsolidasyon tamamlanmaktan uzaktı. Savaşın kesin sonuçları dünün müttefikleriyle, özellikle de İngiltere ve ABD ile yeni ilişkilerdi. Karşılıklı düşmanlık ve düşmanlık, 1921'teki Anglo-Japon ittifakının kopmasına neden oldu (Rusya'daki ortak eylemlerin sona ermesinden hemen sonra). ABD için Japonya, potansiyel bir düşman olmaktan asla vazgeçmedi. Bu Japonya ve Almanya'nın yakınlaşmasına yol açtı. Savaş sonrası yeni gerçekliklerin sonuçları ve sonuçları herkes tarafından iyi bilinmektedir.
Sonuç olarak savaştılar, savaştılar ama özel bir şey almadılar. Daha doğrusu, anladılar, ama istedikleri kadar değil. Özellikle Japonlar Sibirya'dan atıldığından beri. Siyaset daha önce geçmişe geri dönmek istedi. Yani, Çin'e.
Genel olarak, iki ülke arasındaki ilişkilerin barışçıl olduğu söylenemez. 1929'ten başlayarak, küçük çatışmalar ve provokasyonlar sürekli olarak meydana geldi ve Mart 1931, Mançurya demiryolunda bir provokasyon düzenledi ve Japonların düşmanlıklarına başladılar ve yıl sonunda Mançurya'yı başarıyla ele geçirdiler ve Manzhou-Go kukla durumunu yarattılar.
1932’de Japonya, güvenli ve fazla gerginlik göstermeden, Şangay’ın emrinde kaldı.
1937’te Çin’in ele geçirilmesinin ikinci aşaması başladı. Japonlar, provokasyonların kurulan senaryosuna göre hareket etti. Yılın Lugouqiao 7.07.1937 olayı, İkinci Çin-Japon Savaşı’nın resmi başlangıcını belirledi. Bu olayın sonucu, Temmuz ayının sonlarında Çin birliklerinin terk etmesiydi - Ağustos ayının başlarında Pekin ve Tianjin, kuzey Çin, yıl sonuna kadar onu işgal eden Japon mekanize birliklerine karşı tamamen savunmasız kaldı.
8 Ağustos - İkinci Şangay Savaşı, 8 Sefere Açıldı. Bu sırada, 3 Seferi Kolordu Matsui'nin bir parçası olarak denizden ve havadan yoğun bir şekilde desteklenmiş sayısız Japon inişi, Çinlilerin güçlü direnişine rağmen Şanghay şehrini ele geçirmeyi başardı; Şangay'da bir kukla Japon hükümeti kuruldu.
Kasım - Aralık 1937'de Japon ordusu, Yangtze Nehri boyunca Nanjing'e güçlü bir direnişle karşılaşmadan bir saldırı başlattı. 12 Aralık 1937 Japonca авиация Nanjing yakınında bulunan İngiliz ve Amerikan gemilerine saldırısız bir baskın yaptı. Sonuç olarak, panay Panay battı. Ancak çatışmanın diplomatik önlemlerinden kaçınıldı. 13 Aralık'ta Nanjing düştü, hükümet Hankou şehrine tahliye edildi.
5 günlerinde, Japon ordusu şehirde 200'tan fazla insanın ölümüne yol açan bir grup sivil katletti. İlk çağrı, tabiri caizse.
Nanjing için yapılan savaşlar sonucunda Çin ordusu her şeyi kaybetti tanklar, topçu, havacılık ve donanma. 14 Aralık 1937'de, Japonlar tarafından kontrol edilen Çin Cumhuriyeti Geçici Hükümeti'nin kuruluşu Pekin'de ilan edildi.
Mayıs-haziran ayında, 1938’te Japonlar yeniden toplandı, 200’ten binlerce asker ve subay ile 400’in tankını 400’ten binlerce silahlı Çinli’ye yoğunlaştırdı, neredeyse askeri teçhizattan yoksun kaldılar ve Xuzhou (Mayıs 20) ve Kaifeng (Haziran 6) sonuçlandı. ). Bu savaşlarda, Japonlar kimyasal ve bakteriyolojik silahlar kullandılar. Yani, yılın Cenevre Sözleşmesi 17'in Haziran 1925'sini koymak istediler ve aslında bunu ayrılıklarla birlikte attılar.
Aynı zamanda, Japonya sözde Changkufeng olayını düzenledi (Hassan, Temmuz 29 - Ağustos 11 1938). Bahane, kukla devlet Mançukuo'nun SSCB'ye yaptığı toprak iddialarıydı. Nasıl bittiği iyi bilinmektedir.
13 Mart'tan 3'e kadar, 1939, Nanchang operasyonunu başlattı; bu sırada, Japonların askerlerinin inişi ve uçak ve topçuların muazzam kullanımıyla desteklenen Japon birliklerinin Nanchang şehrini ve diğer şehirleri işgal etmeyi başardığı Nanchang operasyonunu başlattı. Nisan ayının sonunda, Çin, Nanchang'a karşı başarılı bir saldırı başlattı, Hoan şehrini kurtardı. Ancak, Japon birlikleri Yichang şehri yönünde yerel bir grev başlattı. Japon birlikleri, Ağustos 101’te tekrar Nanchang’a girdi.
Haziran ayında, Çin'in Shantou şehirleri (Haziran 1939) ve Fuzhou (Haziran 21) deniz inişleri tarafından alındı.
Eylül ayında, 1939 Çinli birlikler, Japon taarruzunu Changsha şehrinin kuzeyindeki 18 km kuzeyindeki durdurmayı başardı. 10 ekiminde, 11 ordusunun birimlerine karşı, 10 ekiminde almayı başardıkları Nanchang yönünde başarılı bir saldırı başlattılar. Operasyon sırasında, Japonlar 25 bin kişiyi ve daha fazla 20 iniş gemisini kaybetti.
Aynı zamanda kuzeyde olaylar vardı. Khalkhin Gol'deki dövüş (Mayıs 11 - yılın Eylül ayında 15 1939), savaş alanından geçen Khalkhin Gol Nehri nedeniyle; Japonya'da, Nomokhan olayı olarak bilinir (yakındaki Nomokhan köyü nedeniyle). Çatışmanın nedeni Moğolistan ve Mançukuo arasındaki sınırın sınırlandırılması konusunda bir anlaşmazlıktı. Çatışmanın başlangıcında, Japon birlikleri Moğol topraklarının bir bölümünü işgal etmeyi başardı, ancak zaten Ağustos ayında, Japon grubu Halhin Gol bölgesinde Kızıl Ordu tarafından kuşatıldı ve mağlup oldu.
Sonuç olarak, Nisan ayındaki 13’in Sovyet-Japon tarafsızlığına yönelik antlaşma anlaşmasının 1941’i imzalaması, SSCB’ye, Almanya’nın SSCB ile savaş başlatması durumunda Japonya’nın Sovyet Uzakdoğu’daki savaşa girmeyeceğini garanti etti.
O sırada, Japonya, çoğunlukla Sarı Deniz kıyı bölgelerini Çin topraklarının controlled'ünü kontrol ediyordu.
Ancak bu iştahta sadece iltihaplı.
Japonya, Güneydoğu Asya, Güney Denizi bölgesinden emperyalist rakipleri - ABD, İngiltere ve diğer sömürge güçlerini - atmaya ve kontrol altındaki ham madde ve gıda kaynaklarını ele geçirmeye çalıştı. Japonya özellikle Güney Çinhindi, Malaya, Hollanda Hindistan ve Filipinler doğal kaynaklarından etkilendi. Petrol, kalay ve lastik elde etmek istiyordu. Malaya ve Hollanda Hindistan, dünya kauçuk üretiminin yüzde 78'ini ve yüzde 67 kalayını oluşturuyor. 1940'te, yaklaşık 9 milyon, burada bir ton yağ üretildi. Bu ülkelerden ihraç edilen 90 yüzde kalay ve neredeyse 75 yüzde lastik ABD'den sorumluydu.
Japon tekellerinin iddialarının Fransa ve Hollanda’nın “terkedilmiş” kolonilerine (o zamanlar Almanya’nın işgal ettiği), Amerika’nın ve İngiliz’lerin Pasifik’te ve tüm Çin’e sahip olması, bir yandan Japonya ve ABD ile İngiltere arasındaki çelişkilerin daha da ağırlaşmasına neden oldu. başka.
Washington'da Pasifik'teki konumlarını zayıflatmayı düşünmediler, Amerikalıların kendilerinin iddia ettiği Japon, Hollanda, Fransız ve diğer kolonilere katılmak istemediler. Bu nedenle ABD hükümeti, müzakereler sırasında öne sürülen Japon önerilerini reddetti ve Tokyo’nun Çin, Güneydoğu Asya ve Güney Denizleri ülkelerinde hegemonya kurma isteğini kanıtladı. Roosevelt çok akıllı bir politikacıydı.
Japonya'nın güneydeki bir sonraki saldırgan hamlesi, Çinhindi'nin güney kesimlerinde işgal etmesiydi. ABD hükümeti cevaben, bir petrol ihracat lisans sisteminin ABD’nin doğu sahil ülkelerinden Japonya’ya dağıtımını açıkladı. Ancak bu önlem Japon militaristlerini durdurmadı. Fransa’yı Temmuz 23’te Güney Hinthindi’de Japon silahlı kuvvetleri tarafından askeri üslerin kullanımı konusunda bir anlaşma imzalamaya zorlayan Japonya, bölgeyi işgal etti.
Japon silahlı kuvvetlerinin Malaya, Singapur, Hollanda Hindistan ve Filipinler'e yaklaşımlarına bırakılmasıyla, 25'in Temmuz ayında 1941’in Roosevelt hükümeti, Japonya’ya petrol ihracatı için bir ambargo uyguladı ve ABD’deki tüm Japon varlıklarını dondurdu. İngiltere ve Hollanda da öyle. Japon hükümeti ise, bu ülkelerin varlıklarıyla aynı şeyi yaptı. Burada, aslında konuştuk ...
1 Ağustos 1941: Amerika'nın Japonya'ya tüm önemli stratejik malzemelerin ihracatı yasağı yürürlüğe girdi. Askeri nitelikte önlemler de alındı: Filipinli ordusu Amerikan komutanlığının altına geçti ve bir grup Amerikan askeri danışmanı Çin'e gitti.
Bunu ülkenin çökmesine yol açabilecek bir saldırganlık eylemi olarak değerlendiren Japonya 8 Aralık 1941, yılın Hong Kong'u, Filipinler, Tayland ve Malaya'nın İngiliz kolonisine saldırdı. Aynı zamanda (resmen, Aralık ayındaki farklılık nedeniyle 7, Aralık ayında), Japon uçak gemisi bileşikinden uçaklar Pearl Harbor'daki Amerikan filosuna saldırdı.
İngiliz, Hint, Hollanda ve Avustralya silahlı kuvvetleri Japon kuvvetlerine direnemedi. 10 Aralık Güney Çin Denizi'ndeki 1941, İngiliz savaş gemisi Galler Prensi ve kruvazör Ripals tarafından batırıldı ve Japonların toprağa Singapur'a saldırmasını engellemeye çalıştı. 21 Aralık ayında, Tayland hükümeti, Japon İmparatorluğu ile bir ittifak yaptı. Aralık 25 Hong Kong tarafından alındı, aynı zamanda Guam ve Wake adalarındaki Amerikan üsleri düştü.
Ocak ayında, 1942, Japonya Burma, Hollanda Doğu Hint Adaları, Yeni Gine ve Solomon Adaları'nı işgal etti. Manila, Kuala Lumpur ve Rabaul kentleri ele geçirildi. Şubat 15 1942 Singapur düştü (Japonlar karadan gelen zaptedilemez kaleye saldırdı), 130 000 insanları ele geçirildi. Aynı zamanda, Singapur'a saldıran Japon birliklerinin sayısı sadece 35 bin kadardı, ayrıca Şubat ayında, Bali ve Timor düştü.
Java Denizi'ndeki bir savaşta (Şubat 27 ve Mart 1 1942), Müttefik deniz kuvvetleri, bir Japon eskort bağlantısından ezilme yenilgisine uğradı: Müttefik 5 kruvazörleri ve müttefik avcıları battı. 5 Mart Müttefik birlikleri Java adasına teslim oldu.
İngiliz birlikleri, Hint-Burma sınırındaki Rangoon kentinden sürüldü, Japonların müttefikleri ve Chiang Kai-shek ordusu arasındaki iletişim hatlarını kesmelerini sağladı. Filipinler'deki ABD birlikleri, kalan 8 Filipino ve 1942 Amerikan askerlerinin teslim olduğu 60,000 Mayıs'ında 10,000'a kadar direndiler.
Japon uçağı, Güneydoğu Asya'daki Müttefik hava kuvvetlerini neredeyse imha etti ve kuzey Avustralya'ya baskın yapmaya başladı. Japon uçak gemisi, İngiliz uçak gemisi Hermes, 2 kruvazörü ve 2 destroyerini batırarak Hint Okyanusu'na baskın düzenledi.
Sevgili, eğer bu bir yıldırım değilse, özür dilerim. Japonya'nın toprak satın almaları, Almanlarla kıyaslanamayacak bir şey değildir, ancak onları çok aştı. Burada bir çeşit paralellik çizebilirsiniz, çünkü Japonların 1941-42 yıl boyunca yakaladığı şeylerin 1945'ten önce alınması gerekiyordu.
Peki elimizde ne var. Almanya'nın bir analoguna bile sahip değiliz, özlemlerde, yeteneklerde onu aşan bir saldırgan. Ve belirli topukluları almadan bölgeleri ele geçirme politikasını yürüten. Örnekler? Afedersiniz
13 Aralık 1937 Nanking'e girdi, Japonlar sivil nüfusu katlettiler. Yaklaşık altı hafta boyunca askerler şehri yaktı ve yağmaladı, sakinlerini en vahşi yollarla yok etti, kadınlara tecavüz etti. 300 000 ölmüş ve 20 000 tecavüze uğramış kadınlardan (yedi yaşındaki kızlardan yaşlı kadınlara) daha fazla sayıda yaralı sivilin sayısı Çin tarafı tarafından tahmin edilmektedir. Savaş sonrası mahkemelere göre, öldürülenlerin sayısı iki yüz binden fazladı. Rakamlar arasındaki farkın sebeplerinden biri, bazı araştırmacıların Nanking katliamı kurbanlarının sayısının yalnızca şehirde öldürülenleri içermesi, diğerleri de Nanking çevresindeki ölüleri göz önünde bulundurmasıdır.
15 Şubat 1942 Japonlar Singapur’un İngiliz kolonisini işgal etti, işgal makamları Çin toplumunun “Japon karşıtı unsurlarını” belirlemeye ve ortadan kaldırmaya karar verdi. Bu tanım, Malay Yarımadası ve Singapur'u savunan Çinli katılımcıları, İngiliz idaresinin eski çalışanları ve zamanlarında Çin'in yardım fonuna bağışta bulunan sıradan vatandaşları kapsamıştır. Atış listeleri aynı zamanda suçu sadece Çin'de doğanlardı. Bu operasyon Çin edebiyatında “Suk Ching” adını aldı (kabaca Çince'den “tasfiye, temizlik” olarak çevrildi). Singapur'da yaşayan on sekiz ila elli yaş arasındaki bütün Çinli erkekler özel filtreleme noktalarından geçti. Japonlara göre, tehdit oluşturabilecek olanlar, yerleşim yerlerinin dışındaki kamyonlar tarafından alındı ve makineli tüfeklerle vuruldu.
Kısa süre sonra “Operasyon Suk Ching” operasyonu Malay Yarımadası topraklarına uzatıldı. Orada, insan kaynakları yetersizliğinden dolayı Japon makamları, soruşturma yapmamaya ve tüm Çin nüfusunu yok etmemeye karar verdi. Neyse ki, Mart ayının başında, yarımadadaki operasyon askıya alınmıştı, çünkü Japonlar cephenin diğer sektörlerine asker yerleştirmek zorunda kaldı.
Ölüm ücreti bilinmiyor. Singapur ve İngiliz yetkililere göre, savaş sonrası mahkemeler sırasında duyulan 100 000'teki sayının daha gerçekçi olması muhtemel olmasına rağmen, vurulmuş olan bir 50 000 sorusu.
10 Şubat 1945, Manila. Kızıl Haç Hastanesi binasına giren askerler, doktorları, hemşireleri, hastaları ve hatta çocukları korumak için orada bir katliam yaptı. Aynı kader İspanyol konsolosluğuna da düştü: yaklaşık elli kişi diplomatik bir görevin inşasında diri diri yakıldı ve bahçedeki süngülerle asıldı. Mesela Manila civarında katliamlar ve yıkımlar meydana geldi, örneğin Japonlar, Kalamba kasabasının beş bininci nüfusunu tamamen tahrip etti ve şehir yakıldı. Manastırlar ve rahibeler, okullar ve öğretmenler manastırlarda ve Katolik okullarında katledildi.
En dikkatli tahminlere göre, Manila katliamı sırasında öldürülen sivillerin sayısı 100 000 kişiden fazla.
Bataan ölümü Nisan 1942 yılında yaklaşık Mart ayında yürüdü. Luzon anaokulu gibi görünüyor. 1 hakkında binlerce Amerikan askeri ve 18-19 orada binlerce Filipinli öldü.
731 Squad - veri yok, sayılar 3 ile 10 arasında, binlerce kişi arasında değişiyor.
Çin hükümeti, 100 takımı ve 516 takımı ayrıca tüm dokümantasyon ve raporları da tamamen tahrip etti, fakat veba, şarbon ve diğer "takılar" salgınlarını takdir ederek, 100 000 halkının sayısını açıkladı.
Rakam tartışmalı, kanıtlanmadı, çünkü daha önce ikili liderliği olan bir ülkede ve hatta savaş sırasında olmadı. Savaştan sonra, Çin’in görüşü özellikle dikkate alınmadı. Fakat görünüşe göre işgal altındaki bölgelerde, Japonlar, ırk üstünlüğü yönündeki çelişkileriyle her yerdeki Çinlileri soya şekerleriyle tedavi etmediler.
Özetle Japon ordusunun savaş için hazırlıksızlığından bahsetmek, hafifçe aptallaştırmaktır. Peki, gerçekten barış içinde yaşamayan bir ülkenin ordusu savaş için hazırlıksız olamazdı. Ve aslında, ara vermeden, yeni bölgelere karşı savaştı. Aslında, büyük başarıda. Kore’yi, Çin’in çeyreğini ve neredeyse tüm Pasifik bölgesini yakalamak. Ve oradan Amerika Birleşik Devletleri, Büyük Britanya, Avustralya, Yeni Zelanda milli takımını devirmek zorunda kaldık ve hatta Rusları çekip atom bombalarıyla çekinip durduk.
Bahsedilen Kwantung Ordusu ile ilgili olarak, burada daha da basittir. Onun zayıf dövüş ruhuyla ilgili çokça konuşabilirsiniz (bu, kıtadaki tüm “kazanımları” nasıl yaptığını takip eder!), Eski tanklar, kötü uçaklar, sadece Çinlilerin araba kullanması, kısacası, uzun süre sümük tutabilirsiniz. Ancak rakamlar: 1 milyon 320 bin kişi, 1150 tank, 1900 uçak, 6500 silah ve hatta gemilerdi.
Yeni bölümlerin ve tugayların örgütlenmesi için Japonların yalnızca eğitimsiz genç taslakları ve kısmen uygun yaşlı rezervleri kullanabileceği söylenecek çok şey var. Evet, 1945 yazında, mevcut gruplandırmayı güçlendirmek için gönderilen binlerce 250 çağrıldı. Ama geri kalanlar beni affetmeye başladılar ... Mançurya’da yeni oluşturulan Japon bölümlerinde ve tugaylerinde, az sayıdaki muharebe personelinin yanı sıra çoğu zaman topçu olmadığını söylediler. Ancak bu şerifi önemsemeyen Hintlilerin sorunu. Ayrıca 1941'ta da pek çok şey yoktu.
Ve savaşçılarımızın daha iyi olduğu ve ekipmanların daha iyi olduğu gerçeği - istediklerini affetmek mi?
Aslında, Japonlar bu pogrom için bize minnettar olmalıdır. SSCB saldırganlık antlaşmasını ihlal etmemiş ve Kwantung Ordusunu parçalara bölmemiş olsaydı, başka bir seçenek olabilirdi. Örneğin, bu ordunun parçalarının Japonya'da devredilmesi. Devletler bu adalar için savaşmak için acele etmediler, çünkü orada en fazla karşılayacaklarını düşünüyorlardı. Ve, elbette, doğal olarak, birkaç bomba daha atmış olacaktı. Hayır de Evet, kolay! Öyleyse teşekkür etmelerini sağla.
Japonya'nın ebedi saldırgan olduğu gerçeği, bana öyle geliyor ki, özellikle sorgulanamaz. Çünkü bugünlerde bile bölge için baskı yapmaya devam ediyorlar, ama zaten, Tanrı'ya şükürler olsun, tamamen yasal olarak. Bu benim Kuril Adaları, Çin Halk Cumhuriyeti ve Çin Cumhuriyeti ile Senkaku Adaları'nın mülkiyeti konusundaki toprak anlaşmazlığı hakkında, Kore Cumhuriyeti ile Liancourt Adaları'nın mülkiyeti hakkındaki anlaşmazlık hakkında ...
İnsan yaşamak ister ... Ve iyi yaşamak daha güçlüdür.
Japonların savaşı için fakir ve hazırlıksız olarak bahsettiğim kelime budur. Bu yüzden tamamen haklı bir şekilde korktular (benim düşünceme göre atom bombaları büstün yanı sıra fosforlu halı bombalamasıydı) ve hak ettiler. Bu yüzden onları adalarda kalıcı ikamet için geri getirenlerin onurundan uzak durmayın. Ordu mükemmeldi, filo kesinlikle iyi, uçaklar da iyi. Nasıl savaşılacağını biliyorlardı ve sadece onlar yaptılar, onunla yüzleşeceğiz.