We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
1849 California Gold Rush öncesinden beri Yukon'da altın fısıltıları vardı, ancak bölgenin dondurucu kışları ve engebeli arazisi, madencilerin sınırlarından uzak tutmuştu. İlk maden arayıcıları 1870'lere kadar gelmediler ve 1896'da sadece 1500 civarında maceracı altın arayıcı derelerini ve nehirlerini tarıyordu. O yılın Ağustos ayında, Amerikalı maden arayıcısı George Carmack, Skookum Jim ve Tagish Charley adlı iki Yukon yerlisi ile birlikte Klondike Nehri'nde yolculuk yaptı. Üçlü somon balığı avlamayı planlamıştı, ancak bir madenciden bahşiş aldıktan sonra Tavşan Deresi adlı küçük bir derede kamp kurdular ve altın aramaya başladılar. 16 Ağustos'ta, adamlardan biri - ya Carmack ya da Skookum Jim - dere yatağından büyük bir külçe buldu. Daha fazla araştırma üzerine, çevredeki alanın altın yataklarıyla dolu olduğunu buldular. Carmack daha sonra, "Hayat oyununda kendime bir floş atmış gibi hissettim ve tüm dünya bir ikramiyeydi," diye hatırladı.
Grev haberleri Yukon'da orman yangını gibi yayıldı. Rabbit Creek kısa süre sonra “Bonanza Creek” olarak yeniden adlandırıldı ve ayın sonunda, yerel madenciler tüm 20 millik uzunluğu boyunca altın taleplerini belirlediler. Çok geçmeden, Eldorado olarak bilinen yakındaki bir nehirde daha da büyük bir "renk" önbelleği bulundu. Keşifler biriktikçe, birçok araştırmacı neredeyse bir gecede büyük servetler biriktirdi.
Yukon'un uzaklığı, altına hücumun ilk aylarının çoğunlukla yerel bir mesele olmasını sağladı. Amerikalılar, iki tondan fazla Klondike altınıyla yüklü bir çift geminin Seattle ve San Francisco'ya buharlaştığı Temmuz 1897'ye kadar bonanza hakkında hiçbir şey bilmiyorlardı. Haber hemen Batı Sahili'ni çılgına çevirdi. "ALTIN! ALTIN! ALTIN! ALTIN!" Seattle Post-Intelligencer'da bir manşet okuyun. “SARI METAL İSTİFLERİ!” Birkaç gün içinde, Seattle belediye başkanı da dahil olmak üzere binlerce insan, servetlerini uzak Kuzey'de aramak için işlerini bırakmıştı. Vapur biletleri elde etmek neredeyse imkansız hale geldi ve tüccarlar bir dizi Yukon markalı yiyecek, giysi ve rehber kitabı satmaya başladı. Hatta bir şirket, dağlardan malzeme taşımak için tasarlanmış özel bir "Klondike Bisiklet"in reklamını bile yaptı.
Yaklaşık 100.000 “damgacı”, bilindiği gibi, sonunda Klondike'a doğru yola çıktı. Kanada hükümeti, hacılardan bir yıllık erzak getirmelerini isteyerek bir açlık salgınını önlemeye çalıştı, ancak erkeklerin çoğu Kuzey Kutbu'nun tehlikeleri için ne yazık ki hazırlıksız kaldı. Harper's Weekly muhabiri Tappan Adney, "On ya da yüzde biri, yolculuğun ne anlama geldiğini bilmiyordu ya da uyarı sesini dinlemedi" dedi.
Deneyimsiz maden arayıcılarının kısa süre sonra keşfettikleri gibi, Klondike'a ulaşmak bile zorlu bir görevdi. Kuzeybatı Pasifik'teki ana atlama noktalarından, gezginlerin çoğu kuzeye, Alaska kıyılarındaki bir çift suç dolu patlama kasabası olan Skagway veya Dyea'ya gitti. Dolandırılarak erzaklarından mahrum kalmadan kaçmayı başarırlarsa, Sahil Dağları'ndan geçen iki kara yolundan birini seçtiler: 43 millik Beyaz Geçit veya 32 millik Chilkoot Geçidi. Beyaz Geçit, ikisi arasında daha az sarp olandı, ancak yüzeyi kayalarla doluydu ve genellikle geçilmezdi. Yolları boyunca binlerce hayvan leşi için sonunda “Ölü At Yolu” olarak tanındı. Bu arada Chilkoot, o kadar dik bir yokuşla övündü ki, yük hayvanlarının gezinmesi imkansızdı. Erkekler, karla kaplı yamaçları sırtlarına bağlı olarak birbiri ardına yürümek zorunda kaldılar. Tüm erzaklarını geçitten geçirmeleri genellikle birkaç düzine yolculuk gerektirdi.
Sonunda dağ geçitlerinden çıktıktan sonra bile, maden arayıcıları hala dayanıksız tekneler inşa etmek ve Yukon Nehri'nden Klondike altın tarlalarına kadar 500 mil daha yüzmek zorunda kaldılar. Kara yolu ve nehir yolculuğu genellikle bir yıldan fazla sürdü ve yol boyunca soğuktan, açlıktan, çığlardan ve boğulmaktan çok sayıda madenci öldü. Daha da fazlası tamamen yorgunluktan geri döndü. Kuzeye giden tahmini 100.000 kişiden sadece 30.000'i Klondike'ye ulaştı.
Yüksek yıpranma oranına rağmen, 1898 yazında Yukon yeni öncülerle dolup taşıyordu. Altın tarlalarına en yakın kasaba olan Dawson, donmuş bir durgun sudan tüm Kanada'nın en kalabalık şehirlerinden birine dönüştürüldü. Altın tozu ve külçeleri, tüm salonlarında ve genelevlerinde ödeme olarak kabul edildi ve birçok Klondike milyoneri, servetlerini çıkardıkları gibi çarçur etti. Eldorado Deresi üzerinde bir iddia ile zengin olan eski bir bulaşıkçı olan "Swiftwater" Bill Gates, ünlü bir şekilde kumar, viski ve kadınlara bir servet harcadı. Hatta bir keresinde dansöz bir kıza evlenme teklif etmesi karşılığında ağırlığını altın olarak bile teklif etmişti.
Diğer Dawson sakinleri iş konusunda daha bilgiliydi. Pensilvanya yerlisi Belinda Mulrooney 1897 baharında 5.000 dolarlık ipek kadın iç çamaşırı ve sıcak su şişeleriyle Yukon'a geldi. Hızlı bir şekilde bu miktarın altı katına satış yaptı ve ardından karı bir restorana, bir karavana, birkaç altın iddiasına ve Fairview adında zarif bir otele dönüştürdü. Dawson'ın gazeteleri sonunda onu "Klondike'deki en zengin kadın" olarak ilan etti.
Ancak damga vuranların büyük çoğunluğu için Klondike'deki yaşam sadece hüsran ve mali yıkım getirdi. 1898 hacıları servetlerini altın tarlalarında kazanmayı umuyorlardı, ancak geldiklerinde yerel maden arayıcıları en zengin iddiaların hepsini çoktan belirlemişti. Geç kalanlar çoğu zaman ya evlerine gitmeye ya da yerleşik madenciler için işçi olarak işlere yerleşmeye zorlandı. Klondike Nugget Gazetesi, “Şu anda Dawson'da büyük bir hayal kırıklığı hisseden birçok adam var” diye yazdı. “Tehlikeli bir yolculukla binlerce mil geldiler… sadece burada onlar için hiçbir şey olmadığı gerçeğini keşfetmek için.”
En ünlü başarısız arayıcılardan biri yazar Jack London'dı. 1897'de 21 yaşındaki genç, ailesinden para topladı ve altın tarlalarına gitti, sadece Yukon'daki ilk kışında sakatlayıcı bir iskorbüt vakası geliştirmek için. Ertesi yıl eve döndü, daire kırıldı, ancak daha sonra altına hücum deneyimlerinden yararlanarak “Vahşetin Çağrısı”nı ve diğer pek çok sevilen edebiyat eserini yazdı.
Çoğu altın patlaması gibi, Klondike bonanza neredeyse başladığı kadar çabuk sona erdi. 1899 yazında, Alaska'nın Nome sahillerinde altın tozundan bir servet bulunduğuna dair haberler geldi. Raporlar hemen Yukon'dan toplu bir göçü tetikledi. Bir zamanlar yaklaşık 30.000 nüfusa sahip olan Dawson, sadece bir haftada 8.000 sakinini kaybetti. Tarihin son büyük altına hücumu fiilen sona ermişti. Klondike'den 1 milyar dolarlık modern eşdeğeri altın çıkarıldı, ancak damgalıların çoğu, gösterilecek çok az şeyle eve gitti. Tarihçi Pierre Berton daha sonra üç yıllık patlama hakkında "Yaklaşık otuz ya da kırk bin Dawson'a ulaştı" diye yazmıştı. “Bu sayının sadece yarısı altın aramaya zahmet etti ve bunlardan sadece dört bini altın buldu. Dört bin kişiden birkaçı, kendilerine zengin diyebilecek kadar büyük miktarda altın buldu. Ve bu talihli adamlardan sadece bir avuç dolusu servetlerini elinde tutmayı başardı."
Acele 20. yüzyılın başlarında sona ermiş olsa da, insanlar Klondike'de altın aramayı asla bırakmadı. Kazma ve kürek damgalayıcılar ayrıldıktan sonra, endüstriyel madencilik şirketleri içeri girdi ve 1960'lara kadar avlanmaya devam etti. Bugün bile bölge hala küçük bir yerel maden arama endüstrisine sahiptir. Ağustos 1896'daki orijinal grevden bu yana, Klondike'nin 13 ila 20 milyon ons arasında altın ürettiği tahmin ediliyor.
Altına hücum
Editörlerimiz, gönderdiklerinizi gözden geçirecek ve makalenin gözden geçirilip değiştirilmeyeceğine karar verecektir.
Altına hücum, yeni keşfedilen altın yataklarının siteye hızlı bir servet arayan akını. 19. yüzyılda Amerika Birleşik Devletleri, Avustralya, Kanada ve Güney Afrika'da büyük altına hücumlar meydana geldi.
Kuzey Amerika'daki ilk büyük altın grevi, 1820'lerin sonlarında Georgia, Dahlonega yakınlarında meydana geldi. Bu, Hindistan'dan Uzaklaştırma Yasası'nın (1830) itici gücüydü ve Gözyaşı Yolu'na yol açtı. En iyi bilinen grev, 1848'de Kaliforniya'daki Sacramento Nehri yakınlarındaki Sutter's Mill'de meydana geldi. O yılın 24 Ocak'ında, John Sutter kereste fabrikası inşa ederken, marangozu James W. Marshall altın buldu. Sutter ve Marshall ortak olmayı kabul ettiler ve bulduklarını bir sır olarak saklamak için tüm çabalarına rağmen, kısa süre sonra, yalnızca altın vaadinin onları ayakta tutabileceği koşullar altında kamp kuran binlerce falcı tarafından kuşatıldılar. Ertesi yıl, yaklaşık 80.000 "kırk dokuzlu" (1849'un falcıları olarak adlandırılırdı) Kaliforniya altın madenlerine damgasını vurdu ve 1853'e kadar 250.000'i bunu başardı. en uygulanabilir mevduatlar tükendi ve organize sermaye ve makineler, bireysel madenci-maceracıların çabalarının yerini daha verimli ve ticari operasyonlarla değiştirdi. Aynı şekilde, kanunsuz ve şiddetli maden kampları, organize hükümet ve kolluk kuvvetleri ile kalıcı yerleşimlere yol açtı. Altın tükendiğinde diğer uygun ekonomik faaliyetlerden yoksun olan yerleşimler kısa sürede hayalet kasabalar haline geldi.
Bir sonraki büyük altına hücum, Victoria'nın Ballarat ve Bendigo bölgelerinde zengin yatakların bulunduğu 1851'de Avustralya'da başladı. Bu grevler, 1860'ların başlarına kadar Avustralya ve İngiltere'nin her yerinden kazıcıları Victoria'nın en önemli şehri Melbourne'a çekti. Kuzey Amerika'da bulunan altın genellikle toz veya çok ince taneler halindeyken, Avustralya'da devasa büyüklükte ve değerde külçeler bulmak olağandı. Bunların en büyüğü olan “Holtermann Nugget” 75 kg'dan (200 pound) daha ağırdı.
Diğer, daha küçük Kuzey Amerika altına hücumlar Britanya Kolombiyası'ndaki Fraser Nehri boyunca (1858), Nevada'daki Virginia City yakınlarındaki Comstock Lode'da (1859–60), Colorado'daki Cripple Creek boyunca (1850'lerin sonu, 1890'ların sonu) ve Black River'da meydana geldi. Güney Dakota Tepeleri (1876-78). 1896'da Kanada topraklarındaki Klondike Nehri ve yukarı Yukon Nehri'nin diğer kolları boyunca Kuzey Amerika'daki son büyük altın hücumlarından birinin damgasını vuran soğuk soğuktu. 1898'de bu akıntı tam anlamıyla hakimdi ve yeni Dawson kasabası ortaya çıktı. madencileri barındırmak için. Jack London'ın en unutulmaz romanlarından ve kısa öykülerinden bazılarının ortamı olarak hizmet edecek olsa da, Klondike altına hücum kısa sürdü ve esasen 1899'da sona erdi.
Güney Afrika'nın altına hücum, Kuzey Amerika ve Avustralya'dakilerden karakter olarak oldukça farklıydı. 1886'da Kimberley'den George Harrison adlı bir elmas kazıcı, Transvaal'ın Witwatersrand veya Rand bölgesinde altın keşfetti. Yıl sonuna kadar bölge, merkezi Johannesburg adlı köyle birlikte altın sahası ilan edilmişti ve birçok maden arayıcısı taşınmıştı. Ancak Witwatersrand'ın jeolojisi, altın içeren cevheri ekonomik olarak yerden çıkarmak için büyük makineler gerektiriyordu. ve tarlaların önceki altına hücumların bağımsız madenci-maceracıları tarafından çalışılamayacağı çabucak anlaşıldı. Servet arayanların Witwatersrand'a ilk akın etmesinden sonra, Kimberley elmas madenlerinden finansörler orada arazi satın almaya başladılar ve birçok küçük maden şirketi yavaş yavaş birleşerek büyük madencilik şirketlerine dönüştü. Witwatersrand'ın altın içeren "resiflerini" etkili bir şekilde işlemek için gereken teknik uzmanlığı ve pahalı madencilik ve arıtma ekipmanını yalnızca onlar karşılayabilirdi. Kuzey Amerika ve Avustralya'nın genellikle birkaç yıl veya on yıllık bir çalışmadan sonra tükenen altın yataklarından farklı olarak, Witwatersrand madencilik operasyonları 1890'lardan itibaren sürekli olarak büyüdü ve şu anda dünyanın en büyük altın üreticileri haline geldi.
Bu makale en son Düzeltme Müdürü Amy Tikkanen tarafından gözden geçirilmiş ve güncellenmiştir.
Büyük Alex McKenzie ve Yaldızlı Çağın Son Büyük Sahtekarlığı
Paul Starobin'in yazarıdır. En Kötü Bir Komplo: Yaldızlı Çağın Son Büyük Dolandırıcılığı, PublicAffairs Books'ta 30 Haziran'da satışta.
Altın! Bu hazinenin bol miktarda keşfedilmesiyle, 1900'deki Alaska altın hücumu, yarım yüzyıl önce 49'ların Kaliforniya'yı sarmasından bu yana türünün en çılgın atılımı oldu. Cape Nome'un Bering Denizi'ne uzanan altın tarlalarına, buzdağlarının izin verdiği ölçüde Seattle'dan gelen buharlı gemiyle iki hafta içinde ulaşılabilir. Hepsinden daha cazip olan Cape Nome'un altını, sahil boyunca kilometrelerce uzanan yakut rengi kumsallarda kolayca bulunabilirdi. "Yavaş ekonomi yüzünden çok az insan zengin olur," diye ilan etti bir demiryolu pilotu. &ldquoŞanslar, fırsatları değerlendiren cesur ve kararlı adamlar tarafından yapılır&hellipMİLYONER OLMAK İSTER MİSİNİZ?&rdquo
Ama "yavaş ekonomiyle zenginleşen çok az insan" fikri, avuçları terli kürekle dürüst emekçiye çekici gelmesiyle sınırlı değildi. Bu zamanın titanları&mdash&lsquoEndüstri ve finansın &lsquoRobber Baronları&mdash, altın ödüle temkinli bir bakış attı.
Alaska'nın zenginliklerinin cazibesi, Alaska'daki bir federal bölge mahkemesinin düpedüz ele geçirilmesini ve Cape Nome'daki neredeyse tüm kanun ve kanun uygulama mekanizmalarının ele geçirilmesini içeren yüzsüz bir komploya yol açtı. Beyni Alexander McKenzie ve Dakotalı arkadaşlarının dediği gibi Büyük Alex'ti. Eski bir sınır şerifi olan McKenzie, Cumhuriyetçi Parti'de siyasi bir patron ve mdasha moğol, ABD Senatörlerinin yapımcısı, o zamanlar Beyaz Saray olarak adlandırılan Yürütme Konağı ile ve ülkenin en güçlü iş adamlarıyla sıkı bağlantıları olan bir adamdı.
Doğal olarak, McKenzie arkadaşlarına girişiminden pay vermeyi planladı. Ne de olsa bu, Amerikan yaşamında Yaldızlı Çağ olarak bilinen zamandı ve patronlar, doğal olarak iyilik dağıtarak ve alarak krallığın efendileri gibi hareket ettiler.
Bugünlerde Amerika, Yeni Yaldızlı Çağ olarak adlandırılabilecek bir dönemin ortasında. Çağ, orijinal yaldızlı çağda olduğu gibi, bir ahbap-çavuş kapitalizmi ve ahbap siyaseti sistemi (Massachusetts Senatörü Elizabeth Warren'ın tabirini ödünç alırsak) &ldquoigged bir oyun&rdquo ile işaretlenmiştir. Son zamanlarda, yeni koronavirüs bugünün yerleşik eşitsizliklerini ortaya çıkardı, Senatörler krizi "ön-koşmaya" çalışmak için hisse senedi satıyor, büyük peruklar sıradan insanların önüne geçiyor ve doktorlar reçete yazabilmek için anti-virüs ilaçları biriktiriyor. kendileri ve aile üyeleri.
İnsan doğası, şüphesiz, çoğu zaman bencildir. Bununla birlikte, yaldızlı bir çağ, bir tür yoğunlaşmış rüşvetle ayırt edilir, çünkü kamu çıkarı ve güven pahasına özel kazanç için özlem, engellenmesi neredeyse imkansız hale gelen güç kapmalarını teşvik eder.
Neredeyse imkansız&mdashama değil, tarih gösteriyor ki, tamamen öyle.
McKenzie, muhtemelen Senato üyelerine rüşvet vererek, Alaska hakimini aldı. Cape Nome'a doğru yola çıktı ve yargıcın onu karlı altın mülklerinin yasal koruyucusu olarak atamasını sağladı. Bu pozisyon güvence altına alındığında, plan mahkemeyi kullanarak mayınları hak sahiplerinden uzaklaştırmak ve varlıkları McKenzie tarafından kontrol edilen bir paravan şirkete yatırmaktı. Şirket daha sonra Wall Street'te hisse senedi çıkaracak ve Big Alex hisselerini (ve arkadaşları için gizli bir güven içinde tuttuklarını) halka açık olmayan alıcılara boşaltacaktı.
Neredeyse işe yaradı. Ancak plan, nihayetinde, öfkeli madenciler, sahtekar bir basın ve San Francisco'daki bir federal temyiz mahkemesindeki adil yargıçlar tarafından engellendi. Yargıçlar, McKenzie'nin neyin peşinde olduğunu kavradı ve patron, onun altını yağmalamasını durdurmak için verilen emirlere karşı çıkınca, onu tutuklamak için Cape Nome'a ABD polislerini gönderdiler. Mahkemeye itaatsizlikten suçlu bulundu ve Oakland'da hapis cezasına çarptırıldı. Her zamanki gibi becerikli, tedavisi olmayan bir hastalıktan ölümün eşiğine geldiğine dair bir hikaye uydurdu. Arkadaşı Başkan William McKinley araya girdi ve onu esaretten kurtardı. Ancak Büyük Alex, daha sonra onlarca yıl yaşarken, Alaska'ya asla geri dönemedi.
McKenzie'nin Alaska'nın altınını köşeye sıkıştırma planı, orijinal altın çağının son büyük dolandırıcılığı olduğunu kanıtladı, çünkü ulusal hayatımızdaki bu çirkin bölüm, İlerici Dönem olarak bilinen döneme yol açtı. Amerika, Senatörlerin doğrudan halk tarafından seçilmesini sağlamak için Onyedinci Değişikliği yürürlüğe koydu, böylece Büyük Alex gibi patronlar artık Washington'a evcil hayvan seçimleri göndermek için eyalet yasama organlarını kontrol edemezlerdi.
Bu tür reformlar elbette her zaman mükemmellikten uzaktır. Yine de Amerika, eleştirmenlerin ülkeyi tasvir ettiği kadar habis veya beceriksiz olduğunu nadiren kanıtlıyor. Yaldızlı bir çağ, ister ondokuzuncu yüzyıl, ister yirmi birinci yüzyıl, yorgunluktan değil, halk ayağa kalktığı ve onun yok olacağı için ölür.
İçindekiler
1942'nin yeniden yayınlanmasının konusu aşağıdadır:
Alaska'daki Klondike Gold Rush sırasında altın arayıcısı olan Big Jim, bir kar fırtınası vurduğunda arazisinde muazzam bir altın yatağı buldu. Lone Prospector, aynı zamanda altın ararken aynı kar fırtınasında kaybolur. Aranan bir suçlu olan Black Larsen'in kulübesine rastlar. Larsen, Jim de içeride tökezlediğinde Prospector'ı dışarı atmaya çalışır. Larsen, av tüfeğini kullanarak ikisini de korkutmaya çalışır, ancak Jim tarafından alt edilir ve üçü, hepsinin kabinde kalmasına izin veren huzursuz bir ateşkesi kabul eder.
Fırtına yiyecek tükenecek kadar uzun sürdüğünde, üç kişi yiyecek bir şeyler almak için kar fırtınasına çıkmak zorunda kalacaklar için kura çeker. Larsen kaybeder ve kabini terk eder. Dışarıda yiyecek ararken, Jim'in altın deposuyla karşılaşır ve Jim döndüğünde onu orada pusuya düşürmeye karar verir.
Bu arada, kabinde kalan ikisi o kadar çaresiz kalırlar ki, Prospector'un ayakkabılarından birini pişirip yerler. Daha sonra Jim çılgına döner, Prospector'u dev bir tavuk olarak hayal eder ve ona saldırır. O anda, bir ayı kabine girer ve onlara yiyecek sağlayarak öldürülür.
Fırtına dindikten sonra, ikisi de kabini terk eder, Jim altın deposuna dönerken Prospector bir sonraki altın patlaması kasabasına devam eder. Orada Larsen tarafından bir kürekle nakavt edilir. Çıkarılan altının bir kısmı ile kaçarken, Larsen bir çığ tarafından öldürüldü. Jim bilincini geri kazanır ve darbeden hafızasını kaybetmiş olarak karda dolaşır.Kasabaya döndüğünde hafızası kısmen düzelmiştir ve büyük bir altın yatağı bulduğunu, depozitonun belli bir kamaraya yakın olduğunu ve Kamarada Prospector ile kaldığını hatırlar. Ama ne deponun yerini ne de kulübenin yerini biliyor. Böylece, onu kulübeye götürebileceğini umarak Prospector'u aramaya gider.
Prospector kasabaya gelir ve bir dans salonu kızı olan Georgia ile karşılaşır. Kendisine doğru agresif adımlar atan ve onu dans etmesi için rahatsız eden bir bayan erkeği olan Jack'i kızdırmak için, onun yerine anında aşık olan "dans salonundaki en sefil görünüşlü serseri" ile dans etmeye karar verir. ona. Birbirleriyle tekrar karşılaştıktan sonra, onun yılbaşı yemeği davetini kabul eder, ancak ciddiye almaz ve kısa sürede unutur. Yeni Yıl arifesinde, akşam yemeğine gelmesini beklerken, Prospector onu çatallar üzerinde bir rulo ekmek dansıyla eğlendirdiğini hayal eder. Gece yarısına kadar gelmeyince, çaresizce sokaklarda tek başına yürüyor. O anda davetini hatırlar ve onu ziyaret etmeye karar verir. Evini boş bulan ama özenle hazırlanmış akşam yemeğini ve kendisine verilen hediyeyi görünce, fikrini değiştirir ve onunla konuşmak istediği bir not hazırlar.
Prospector'a not verildiğinde, Georgia'yı aramaya gider. Ama aynı anda, Jim onu bulur ve kulübeyi aramaya gitmek için onu sürükler, bu da Prospector'a Georgia'ya yakında ona bir milyoner olarak döneceğini bağırması için yeterli zaman verir. Jim ve Prospector kulübeyi bulur ve geceyi orada geçirir. Bir gecede, başka bir kar fırtınası kulübenin yarısını Jim'in altın yatağının hemen yanındaki bir uçurumun üzerinden uçurur. İkisi kaçmaya çalışırken ertesi sabah kabin uçurumun kenarında tehlikeli bir şekilde sallanıyor. Sonunda Jim, kabin uçurumdan düştüğünde Prospector'ı güvenli bir yere çekmeyi başarır.
Bir yıl sonra ikisi de zengin oldu, ancak Prospector Georgia'yı asla bulamadı. Gürcistan'ın da seyahat ettiğini bilmedikleri bir gemiyle bitişik Amerika Birleşik Devletleri'ne dönüyorlar. Prospector fotoğraf çekmek için eski kıyafetlerini giymeyi kabul edince merdivenlerden düşerek Georgia ile bir kez daha karşılaşır. Yanlışlıkla onun bir kaçak yolcu olduğunu düşünüp onu geminin mürettebatından kurtarmaya çalıştıktan sonra, yanlış anlaşılma ortadan kalkar ve ikisi de mutlu bir şekilde tekrar bir araya gelir.
- (The Tramp olarak) The Lone Prospector olarak Big Jim McKay olarak Black Larsen olarak Jack Cameron olarak The Girl olarak, Georgia Hank Curtis olarak Barman olarak (akredite edilmemiş) Man in Dance Hall olarak (sınırsız) kadın dansçı olarak
Chaplin'in 1924'ün ortalarında evlendiği Lita Grey, aslen başrol oyuncusuydu, ancak yerini Georgia Hale aldı. Rolde Gray'in fotoğrafları bulunsa da, Bilinmeyen Chaplin ve Chaplin Bugün: Altına Hücum onun herhangi bir film görüntüsünü içermez. Belgesel dizisinde filmin yapımını tartışmak Bilinmeyen Chaplin, Hale, çocukluğundan beri Chaplin'i idolleştirdiğini ve orijinal versiyonun iki öpüştüğü son sahnenin, Chaplin'in Lita Gray ile olan evliliğinin filmin prodüksiyonu sırasında çöktüğü o sırada ilişkilerinin durumunu yansıttığını açıkladı. Hale anılarında Chaplin ile ilişkisini tartışıyor Charlie Chaplin: Samimi Yakın Çekimler. [ kaynak belirtilmeli ]
Chaplin, 1924'ün başlarında, California, Truckee yakınlarındaki birçok sahneyi çekmeye çalıştı. Son filmde olduğu gibi kulübenin etrafında değil, Büyük Jim tarafından karda kovalanan Lone Prospector'ı içeren bu görüntülerin çoğunu terk etti. , sadece filmin açılış sahnesini koruyarak. Son film, Chaplin'in ayrıntılı Klondike setlerinin inşa edildiği Hollywood stüdyosunda arka planda ve sahnelerde çekildi.
Altına Hücum ABD'de ve dünya çapında büyük bir başarıydı. 1926'da gişede 4.250.001 dolardan fazla hasılat elde eden sinema tarihinin en yüksek beşinci sessiz filmidir. kaynak belirtilmeli ] Chaplin, piyasaya sürüldüğü sırada bunun hatırlanmak istediği film olduğunu ilan etti. [5]
United Artists 1 milyon dolar ve Chaplin'in kendisi 2 milyon dolar kazandı. [2]
Eleştirmenler genellikle orijinal 1925 sürümünü övdü Altına Hücum. Mordaunt Hall yazdı New York Times:
İşte kabalık ve şamata ile bağlantılı şiirsel, dokunaklı, şefkatli bir komedi. Bu, Chaplin'in tüm resimlerinin olağanüstü mücevheridir, çünkü bu tür neşe başyapıtlarından bile daha fazla düşünceye ve özgünlüğe sahiptir. Çocuk ve Omuz Kolları. [6]
Çeşitlilik Ayrıca, "şimdiye kadar çekilmiş en büyük ve en ayrıntılı komedi" olduğunu ve yıllarca kendi alanında en büyük hit olarak kalacağını söyleyen bir eleştiri yayınladı. Bir Ulusun Doğuşu hala dramatik sınıftaki birçok rakibe direniyor." [7]
New Yorklu filmin dramatik unsurlarının Chaplin'in tanıdık şakşakçılığının yanında pek işe yaramadığına inanarak karışık bir eleştiri yayınladı:
Klondike muhallebinin alıcı ucunda eski Chaplin ile Gold Rush burlesque harikalarını beklemek verilebilir. Ama insan hayal kırıklığına uğramaya mahkûmdur, çünkü Chaplin bir Pierrot'un gözyaşlarını çekme çabasında soğan suyunu açmayı uygun görmüştür. Aranan gözyaşları yerine, gliserin şişesine ulaşılır. Chaplin'i alaya almak istemiyoruz. Her zamanki gibi hünerli ve çok uzaklarda mükemmel bir ekran ustası. "Altına Hücum"da işe yarar bir film yaptı ama görünüşe göre eskisi kadar komik değil. [8]
Yine de, New Yorklu dahil Altına Hücum 1925'in en iyi on filminin yılsonu listesinde. [9]
1958 Brüksel Dünya Fuarı'nda, eleştirmenler onu sadece Sergei Eisenstein'ın filminin ardından tarihteki en büyük ikinci film olarak değerlendirdi. Potemkin zırhlısı. 1992 yılında Altına Hücum Kongre Kütüphanesi tarafından "kültürel, tarihsel veya estetik açıdan önemli" olarak Amerika Birleşik Devletleri Ulusal Film Arşivi'nde korunmak üzere seçildi. [10] [11]
Chaplin biyografisi Jeffrey Vance şöyle düşünüyor: Altına Hücum sessiz film çağında Chaplin'in en büyük eseri olmak. Vance şöyle yazıyor: "Altına Hücum, tartışmasız onun en büyük ve en iddialı sessiz filmi, o zamana kadar üretilmiş en uzun ve en pahalı komediydi. Film, Chaplin'in en ünlü komedi sekanslarının çoğunu içeriyor, ayakkabısının kaynatılması ve yenmesi, yuvarlanmaların dansı ve sallanan kabin. Altına Hücum sadece komedi sekanslarına değil, karakter odaklı bir anlatıya tamamen entegre olmalarına da dayanıyor. Chaplin'in bitmiş ürün hakkında hiçbir çekincesi yoktu. Gerçekten de, filmin çağdaş tanıtımında, 'Bu benim tarafından hatırlanmak istediğim resimdir' şeklinde bir alıntı yapılmıştır." [12]
Japon film yapımcısı Akira Kurosawa alıntı yaptı Altına Hücum en sevdiği filmlerden biri olarak. [13] [14]
Film, Amerikan Film Enstitüsü tarafından şu listelerde tanınmaktadır:
Köyün Sesi sıralanmış Altına Hücum 1999'da eleştirmenler tarafından yapılan bir ankete göre "Yüzyılın En İyi Filmi" listesinde ilk 250'de 49. sırada yer aldı. [18] Haftalık eğlence listesinde 15. sırada oy kullandı. Tüm Zamanların En İyi 100 Filmi. [19] Film, önde gelen Fransız dergisinin "En İyi 100 Film" listesinde 97. sırada seçildi. Cahiers du sinema 2008'de. [20] 2012'de Görüş ve Ses Anketlere göre, yönetmen anketinde şimdiye kadar yapılmış en büyük 91. film oldu. [21] 2015 yılında, Altına Hücum BBC'nin dünyanın dört bir yanından film eleştirmenleri tarafından oylanan "En İyi 100 Amerikan Filmi" listesinde 17. sırada yer aldı. [22] Film, listede 25. sırada seçildi. Tüm zamanların en iyi 100 komedisi 2017 yılında BBC tarafından 52 ülkeden 253 film eleştirmeninin katıldığı bir ankete göre. [23]
1942'de Chaplin, oyunun yeni bir versiyonunu yayınladı. Altına Hücum, orijinal sessiz 1925 filmini kaydedilmiş bir müzikal nota ekleyerek değiştirerek, kendi kaydettiği bir anlatımı ekleyerek ve kurguyu sıkılaştırarak filmin çalışma süresini birkaç dakika azalttı. [24] Film, sesli filmlerin saniyede 24 kare hızında çalıştırılarak daha da kısaltıldı. Çoğu sessiz film gibi, başlangıçta daha yavaş bir hızda çekildi ve gösterildi. Chaplin ayrıca bazı arsa noktalarını değiştirdi. Bitiren öpücüğü kaldırmanın yanı sıra, başka bir düzenleme, Lone Prospector'ın Georgia'nın kendisine aşık olduğuna inandırdığı bir alt konuyu ortadan kaldırdı.
Max Terr'in yeni müzik notası ve James L. Fields'ın ses kaydı 1943'te Akademi Ödülleri'ne aday gösterildi. [25]
Altına Hücum Chaplin'in sese dönüştürdüğü klasik sessiz filmlerinden ilkiydi. [26] 2012 Blu-ray sürümü, Altına Hücum Orijinal filmdeki görüntülerin çoğunu korudu. 1925 tarihli orijinalin restore edilmiş baskısında bile görüntüde gözle görülür bozulma ve eksik çerçeveler, 1942 versiyonunda görülmeyen eserler görülüyor.
1953'te, orijinal 1925 filmi ABD'de kamu malı olmuş olabilir, çünkü Chaplin, o sırada Amerikan yasalarına uygun olarak yayınlandıktan sonraki 28. yılda telif hakkı kaydını yenilemedi. [24] [27] Bu nedenle, film bir zamanlar ABD'de ev videolarında yaygın olarak bulunuyordu. 1995'ten sonra, Chaplin'in mülkü izinsiz yayınları engelledi. Altına Hücum Amerika Birleşik Devletleri'nde, filmin ABD telif hakkının Uruguay Yuvarlak Anlaşmalar Yasası tarafından restore edildiğini savunarak. [28] Ne olursa olsun, orijinal film, piyasaya sürülmesinden bu yana 95 yıl geçtiği için 2021'de kesin olarak Amerika Birleşik Devletleri'nde kamu malı oldu. [29]
2012'de, hem 1925 sessiz versiyonunun rekonstrüksiyonu hem de 1942 anlatımlı yeniden basım versiyonu Criterion Collection tarafından Blu-ray'de yayınlandı. Bu set, Chaplin biyografisi yazarı ve bilim adamı Jeffrey Vance'in yeni bir sesli yorum parçasını içeriyordu. [30]
Küçük Serseri karakterinin filmde gerçekleştirdiği "yuvarlanma dansı" (yukarıya eklenen videoda 1:01'den başlayarak) film tarihinin en unutulmaz sahnelerinden biri olarak kabul edilir, ancak Roscoe Arbuckle 1917 filminde benzer bir şey yaptı. kaba ev Buster Keaton'la birlikte rol aldı. Curly Howard, 1935 Three Stooges filminde kısa bir saygı duruşunda bulundu. Pardon Scotch'um. Anna Karina'nın oynadığı karakter Bande bir bölüm ünlü dans sahnesinden önce ona göndermeler yapar. Daha yakın zamanlarda, Robert Downey Jr. tarafından 1992'de Charles Chaplin olarak başrolde tekrarlandı. Chaplin1993 filminde Johnny Depp'in karakterinin yapımını kısaca anlatan Benny ve Joon 1994 yılında Büyükbaba Simpson Simpsonlar bölüm "Lady Bouvier's Lover" ve Amy Adams'ın Kuklalar. "Uçurumun kenarında asılı kabin" dizisi (yukarıya eklenen videoda 1:19'dan başlayarak) iki Hint filminde kullanılmıştır: Michael Madana Kama Rajan ve Hoş geldin.
İçindekiler
Daha önceki keşifler
Altın, Kaliforniya'da 9 Mart 1842 gibi erken bir tarihte, günümüz Los Angeles'ının kuzeyindeki dağlarda Rancho San Francisco'da keşfedildi. Kaliforniya yerlisi Francisco Lopez başıboş atlar arıyordu ve günümüzün Newhall, California'sının yaklaşık 3 mil (4.8 km) doğusunda ve yaklaşık 35 mil (56 km) kuzeybatıda (bugünkü Placerita Kanyonu'nda) küçük bir derenin kıyısında durdu. Atlar otlarken, Lopez biraz yabani soğan çıkardı ve soğanların arasındaki köklerde küçük bir altın külçesi buldu. Daha fazla baktı ve daha fazla altın buldu. [3] Lopez altını, değerini teyit eden yetkililere götürdü. Lopez ve diğerleri, bölgede altın yatakları olan diğer dere yataklarını aramaya başladı. Ormanın kuzeydoğu kesiminde, günümüz Ventura İlçesi içinde birkaç tane buldular. [3] Kasım ayında, altının bir kısmı ABD Darphanesi'ne gönderildi, ancak aksi halde çok az dikkat çekti. [4] [5] 1843'te Lopez, ilk keşfinin yakınında San Feliciano Kanyonu'nda altın buldu. Sonora'dan Meksikalı madenciler, 1846'ya kadar plaser yatakları üzerinde çalıştılar. [3] Kaliforniya'da küçük altın buluntuları 1848'den önce Misyon Kızılderilileri tarafından da yapıldı. Keşişler onlara, altına hücumdan kaçınmak için yerini gizli tutmaları talimatını verdi. [6]
Marshall'ın keşfi
Ocak 1847'de, Meksika-Amerika Savaşı'ndan dokuz ay sonra, Alta California'daki (Yukarı Kaliforniya) askeri çatışmanın çözülmesine yol açan Cahuenga Antlaşması imzalandı. [7] 24 Ocak 1848'de James W. Marshall [a], Amerikan Nehri üzerindeki Coloma yakınlarında, Sutter's Mill olarak bilinen Sacramento öncüsü John Sutter için inşa ettiği kereste fabrikasının kuyruk kısmında parlak metal buldu. [9] [10] [11] Marshall bulduklarını Sutter'a getirdi ve ikisi metali özel olarak test etti. Testler bunun altın olduğunu gösterdikten sonra, Sutter, bölgede bir altına hücum olması durumunda bir tarım imparatorluğu planlarına ne olacağından korktuğu için haberleri sessiz tutmak istediğini belirterek dehşeti dile getirdi. [12] Meksika-Amerika Savaşı, 2 Şubat'ta Kaliforniya'yı resmen Amerika Birleşik Devletleri'ne devreden Guadalupe Hidalgo Antlaşması'nın imzalanmasıyla sona erdi. [13]
Şubat 1848'de değirmendeki tüm ilgililerin gizli tutulacağına yemin eden Sutter, Charles Bennett'i, değirmenin bulunduğu arazinin maden haklarını güvence altına almak için Kaliforniya'daki ABD'nin baş yetkilisi Albay Mason ile görüşmesi için Monterey'e gönderdi. Bennett kimseye altının keşfinden bahsetmeyecekti, ama Benicia'da durduğunda, Diablo Dağı yakınlarında kömürün keşfinden söz edildiğini duydu ve altının keşfini ağzından kaçırdı. Yine sırrı saklayamadığı San Francisco'ya devam etti. Monterey'de Mason, topraklar ve maden hakları üzerinde herhangi bir hüküm vermeyi reddetti ve Bennett üçüncü kez altın keşfini açıkladı. [14]
Mart 1848'e kadar, keşif söylentileri San Francisco gazetesi yayıncısı ve tüccar Samuel Brannan tarafından doğrulandı. Brannan aceleyle altın arama malzemeleri satmak için bir dükkân kurdu [15] ve elinde bir şişe altınla San Francisco sokaklarında yürüdü ve "Altın! Altın! Amerikan Nehri'nden gelen altın!" Diye bağırdı. [16]
19 Ağustos 1848'de, New York Habercisi Doğu Sahili'nde altın keşfini bildiren ilk büyük gazeteydi. 5 Aralık 1848'de ABD Başkanı James K. Polk, Kongre'ye yaptığı bir konuşmada altının keşfini doğruladı. [17] Sonuç olarak, altına hücumdan yararlanmak isteyen bireyler -daha sonra "kırk dokuzlular" olarak adlandırıldılar- diğer ülkelerden ve Amerika Birleşik Devletleri'nin diğer bölgelerinden Kaliforniya'nın Altın Ülkesi'ne veya "Mother Lode"a taşınmaya başladılar. Sutter'ın korktuğu gibi, işçileri altın aramak için gittikten sonra iş planları mahvoldu ve gecekondular topraklarını ele geçirip mahsullerini ve sığırlarını çaldı. [18]
Acele başlamadan önce San Francisco küçük bir yerleşim yeriydi. Sakinleri keşiften haberdar olduklarında, ilk başta terk edilmiş gemiler ve işletmelerden oluşan bir hayalet kasaba haline geldi, [19] ama sonra tüccarlar ve yeni insanlar geldikçe patlama yaşadı. San Francisco'nun nüfusu 1848'de yaklaşık 1.000 [20] iken, 1850'de tam zamanlı olarak 25.000'e yükseldi. [21] Madenciler, terk edilmiş gemilerden çıkarılan çadırlarda, ahşap kulübelerde veya güverte kamaralarında yaşıyordu. [22]
Kaliforniya'ya Ulaşım
"Birinci dünya çapında altına hücum" [23] olarak anılan olayda, Kaliforniya'ya gitmenin kolay bir yolu yoktu, kırk dokuz kişi yolda zorluklarla ve çoğu zaman ölümle karşı karşıya kaldı. İlk başta, çoğu Argonaut, bilindiği gibi deniz yoluyla seyahat etti. Doğu Sahili'nden, Güney Amerika'nın ucundaki bir deniz yolculuğu dört ila beş ay sürer [24] ve yaklaşık 18.000 deniz mili (21.000 mi 33.000 km) kapsar. Bir alternatif, Panama Kıstağı'nın Atlantik tarafına yelken açmak, ormanda bir hafta boyunca kano ve katır almak ve ardından Pasifik tarafında, San Francisco'ya giden bir gemiyi beklemekti. [25] Ayrıca, Veracruz'dan başlayarak Meksika'yı boydan boya geçen bir rota vardı. Bu tür ulaşım sağlayan şirketler, sahipleri arasında büyük bir servet yarattı ve U.S. Mail Steamship Company, federal olarak sübvanse edilen Pacific Mail Steamship Company ve Accessory Transit Company'yi içeriyordu. Birçok altın arayan kişi, Amerika Birleşik Devletleri'nde, özellikle de California Yolu boyunca kara yolunu tuttu. [26] Bu rotaların her birinin, gemi kazasından tifo ve koleraya kadar kendi ölümcül tehlikeleri vardı. [27] Acelenin ilk yıllarında, San Francisco bölgesindeki nüfus artışının büyük bir kısmı, New York City'den Nikaragua ve Panama'daki kara vagonları üzerinden buharlı gemi seyahatinden ve ardından buharlı gemiyle San Francisco'ya geri dönüşten kaynaklanıyordu. [28]
Doğu sahilinden gelen birçok buharlı gemi seyahat ederken yolcuların genellikle kıyafet, rehber kitap, alet vb. gibi kişisel eşyalarla dolu kitler getirmelerini gerektiriyordu. Argonotların kişisel eşyalarına ek olarak sığır eti, bisküvi dolu fıçıları getirmeleri gerekiyordu. , tereyağı, domuz eti, pirinç ve tuz. Buharlı gemilerdeyken, gezginler seyahat ettikleri gemiye bağlı olarak birbirleriyle, duman, balık ve diğer faaliyetlerle konuşabilirler. Yine de, buharlı gemilerde düzenlenen baskın faaliyet kumardı, bu ironikti çünkü gemiler boyunca servet boşlukları arasındaki ayrım belirgindi. Her şey zengin ve fakir olarak ayrılmıştı. [29] Kaliforniya'ya gitmek için ödeyebileceğiniz farklı seyahat seviyeleri vardı. Daha ucuz buharlı gemiler daha uzun rotalara sahip olma eğilimindeydi. Buna karşılık, daha pahalı olan yolcuları Kaliforniya'ya daha hızlı ulaştırır. Birlikte seyahat edenler arasında açık sosyal ve ekonomik ayrımlar vardı, çünkü daha fazla para harcayanlar, diğerlerine izin verilmeyen konaklama alacaklardı. Bunu, daha yüksek sınıf güçlerini, bu konaklamaları karşılayamayacak olanlar üzerinde ayırt etmek için açık bir niyetle yapacaklardı. [30]
Gerekli malzeme ve mallar
Tedarik gemileri, artan nüfusun ihtiyaçlarını karşılamak için San Francisco'ya geldi. Mürettebatları altın sahalarına gitmek için firar ettikten sonra yüzlerce gemi terk edildiğinde, birçok gemi depoya, mağazaya, tavernaya, otele ve bir tanesi de hapishaneye dönüştürüldü. [31] Şehir genişledikçe ve inşa edilecek yeni yerlere ihtiyaç duyuldukça, birçok gemi yok edildi ve çöplük olarak kullanıldı. [31]
Kuzey Kaliforniya grevleri
Birkaç yıl içinde, uzak Kuzey Kaliforniya'ya, özellikle de günümüz Siskiyou, Shasta ve Trinity İlçelerine önemli fakat daha az bilinen bir maden arayıcı dalgası oldu. [32] 1851'de günümüz Yreka bölgesinde altın külçelerinin keşfi, binlerce altın arayan kişiyi Siskiyou Yolu'na [33] ve Kaliforniya'nın kuzey ilçelerine kadar getirdi. [34]
Sacramento Nehri üzerindeki Portekiz Dairesi gibi Altına Hücum dönemi yerleşimleri ortaya çıktı ve sonra kayboldu. Trinity Nehri üzerindeki Gold Rush kasabası Weaverville bugün, Kaliforniya'ya gelen Çinli madencilerin mirası olan ve sürekli olarak kullanılan en eski Taocu tapınağı koruyor. Hala var olan pek çok Gold Rush dönemi hayalet şehri olmasa da, bir zamanlar hareketli olan Shasta kasabasının kalıntıları, Kuzey Kaliforniya'daki bir California Eyaleti Tarihi Parkı'nda korunmuştur. [35]
Yerli halklar sürüldü
1850'ye gelindiğinde, kolayca erişilebilen altının çoğu toplanmıştı ve dikkatler daha zor yerlerden altının çıkarılmasına çevrildi. Geri alınması giderek zorlaşan altınla karşı karşıya kalan Amerikalılar, kalan en erişilebilir altını elde etmek için yabancıları kovmaya başladılar. Yeni California Eyaleti Yasama Meclisi, yabancı madenciler için ayda yirmi dolar (2021 itibariyle aylık 620 dolar) vergisini onayladı ve Amerikalı madenciler, özellikle Latin Amerikalılar ve Çinliler olmak üzere yabancı madencilere yönelik organize saldırılara başladı. [36]
Ayrıca, çok sayıda yeni gelen, Yerli Amerikalıları geleneksel avcılık, balıkçılık ve yiyecek toplama alanlarından uzaklaştırıyordu. Evlerini ve geçim kaynaklarını korumak için bazı Yerli Amerikalılar madencilere saldırarak karşılık verdi. Bu, yerli köylere karşı saldırılara neden oldu. Silahsız bırakılan Yerli Amerikalılar sık sık katledildi. [37] Katliamlardan kaçanlar çoğu zaman yiyecek toplama alanlarına erişimleri olmadan hayatta kalamazlardı ve açlıktan ölürlerdi. Romancı ve şair Joaquin Miller, yarı otobiyografik çalışmasında böyle bir saldırıyı canlı bir şekilde ele aldı: Modoclar Arasında Yaşam. [38]
1848 baharından başlayarak altın sahalarına akın eden ilk insanlar, Kaliforniya sakinleriydi - özellikle Kuzey Kaliforniya'da yaşayan tarım odaklı Amerikalılar ve Avrupalılar, Yerli Kaliforniyalılar ve bazı insanlar. Kaliforniya (O zamanlar İspanyolca konuşan Kaliforniyalılar, genellikle İngilizce'de basitçe 'Kaliforniyalılar' olarak anılır). [39] Bu ilk madenciler, herkesin bu çabaya yardım ettiği aileler olma eğilimindeydi. Tüm etnik kökenlerden kadınlar ve çocuklar genellikle erkeklerin yanında gezinirken bulundu. Bazı girişimci aileler, bu gibi durumlarda erkeklerin akınını karşılamak için pansiyonlar kurarlar, kadınlar genellikle kocaları altın ararken düzenli gelir getirir. [40]
Altına Hücum'un haberi ilk başta yavaşça yayıldı. İlk altın arayanlar, Kaliforniya yakınlarında yaşayan veya haberleri Kaliforniya'dan en hızlı yelken rotalarındaki gemilerden duyan insanlardı. Gelen ilk büyük Amerikalı grup, Siskiyou Patikası'ndan inen birkaç bin Oregonluydu. [41] Daha sonra Sandwich Adaları'ndan insanlar ve Meksika'dan, Peru'dan ve Şili kadar uzaklardan gelenler de dahil olmak üzere binlerce Latin Amerikalı, hem gemi hem de kara yoluyla geldi [42]. [43] 1848'in sonunda, yaklaşık 6.000 Argonot California'ya gelmişti. [43]
O yıl Amerika Birleşik Devletleri'nden yalnızca küçük bir sayı (muhtemelen 500'den az) kara yoluyla seyahat etti. [43] Bu "kırk sekizli"lerden bazıları, bazen en eski altın arayanlar olarak anılırdı, büyük miktarlarda kolayca erişilebilir altın toplamayı başardılar - bazı durumlarda, her gün binlerce dolar değerinde. [45] [46] Sıradan maden arayıcıları bile, Doğu Sahili'ndeki bir işçinin günlük ücretinin 10 ila 15 katı değerindeki günlük altın bulgularını ortalama olarak hesapladılar. Bir kişi altın tarlalarında altı ay çalışabilir ve evinde altı yıllık maaşın karşılığını bulabilir. [47] Bazıları çabucak zengin olmayı ve eve dönmeyi umarken, diğerleri Kaliforniya'da iş kurmak istedi.
1849'un başlarında, Altına Hücum'un haberi dünyaya yayıldı ve neredeyse her kıtadan çok sayıda altın arayan ve tüccar gelmeye başladı. 1849'da kırk dokuz kişiden oluşan en büyük grup, kıta boyunca ve çeşitli yelken rotaları boyunca on binlerce kişiyle gelen Amerikalılardı [49] ("kırk dokuzuncu" adı 1849 yılından türetilmiştir). Doğu Sahili'nden pek çok kişi, Pennsylvania'daki nehir teknelerine binerek, Missouri Nehri vagon tren montaj limanlarına omurga teknelerini çekerek ve ardından California Yolu boyunca bir vagon treninde seyahat ederek Appalachian Dağları'nı geçmeyi müzakere etti. Diğerleri Panama Kıstağı ve Pacific Mail Steamship Company'nin buharlı gemileri yoluyla geldi. Avustralyalılar [50] ve Yeni Zelandalılar, haberleri Hawaii gazeteleri taşıyan gemilerden aldılar ve "altın humması" ile enfekte olan binlerce kişi Kaliforniya'ya giden gemilere bindi. [51]
Kırk dokuz kişi Latin Amerika'dan, özellikle Sonora ve Şili yakınlarındaki Meksika maden bölgelerinden geldi. [51] [52] Asya'dan, özellikle de Çin'den [53] altın arayanlar ve tüccarlar, [53] 1849'da, ilk başta mütevazi sayılarda, Sakız San ("Altın Dağ"), California'ya Çince olarak verilen isim. [54] 1848 Devrimlerinin etkilerinden sarsılan ve seyahat mesafesi daha uzun olan Avrupa'dan ilk göçmenler, 1849'un sonlarında, çoğunlukla Fransa'dan, [55] bazı Almanlar, İtalyanlar ve İngilizlerle birlikte gelmeye başladı. [49]
1849'da yaklaşık 90.000 kişinin Kaliforniya'ya geldiği tahmin ediliyor - yaklaşık yarısı karadan, yarısı denizden. [56] Bunların belki 50.000 ila 60.000'i Amerikalıydı ve geri kalanı diğer ülkelerdendi. [49] 1855'te dünyanın dört bir yanından en az 300.000 altın arayan, tüccar ve diğer göçmenlerin Kaliforniya'ya geldiği tahmin ediliyor. [57] En büyük grup Amerikalılar olmaya devam etti, ancak her biri Meksikalı, Çinli, İngiliz, Avustralyalı, [58] Fransız ve Latin Amerikalı on binlerce, [59] ve Afrikalı gibi birçok küçük madenci grubu vardı. Amerikalılar, Filipinliler, Basklar [60] ve Türkler. [61] [62]
İtalya, Genova yakınlarındaki tepelerdeki küçük köylerden insanlar, soğuk kışları atlatmak için geliştirdikleri geleneksel tarım becerilerini getirdikleri Sierra Nevada eteklerine kalıcı olarak ilk yerleşenler arasındaydı. [63] Afrika kökenli az sayıda madenci (muhtemelen 4.000'den az) [64] Güney Eyaletleri, [65] Karayipler ve Brezilya'dan gelmişti. [66]
Çin'den çok sayıda göçmen geldi. Birkaç yüz Çinli 1849 ve 1850'de Kaliforniya'ya geldi ve 1852'de 20.000'den fazla Çinli San Francisco'ya indi. [67] Kendine özgü kıyafetleri ve görünümleri altın sahalarında oldukça tanınırdı. Çinli madenciler, hayal kırıklıklarını yabancıları hedef alan beyaz madencilerin şiddetli ırkçılığına maruz kalarak muazzam derecede acı çektiler. Çinlilere karşı daha fazla düşmanlık, Çin Dışlama Yasası ve Yabancı Madenciler Vergisi gibi yasalara yol açtı. [68] [67]
Altına Hücumda kadınlar da vardı. Ancak sayıları azdı. 1849'da gemiyle San Francisco Körfezi'ne gelen 40.000 kişiden sadece 700'ü kadındı (fakir, varlıklı, girişimci, fahişe, bekar ve evli olanlar dahil). [69] Anglo-Amerikan, Afrikalı-Amerikalı, [70] Hispanik, Yerli, Avrupalı, Çinli ve Yahudi dahil olmak üzere çeşitli etnik kökenlere sahiptiler. Gelmelerinin nedenleri farklıydı: Bazıları kocalarıyla birlikte, kendi başlarının çaresine bakmayı reddederek geldiler, bazıları kocaları onları çağırdığı için geldiler ve diğerleri (bekarlar ve dullar) macera ve ekonomik fırsatlar için geldiler. [71] Yolda birçok insan kazalardan, koleradan, ateşten ve sayısız başka sebeplerden öldü ve birçok kadın daha California'yı görmeden dul kaldı. Kaliforniya'da kadınlar maden kazaları, hastalıklar veya kocalarının maden anlaşmazlıkları nedeniyle oldukça sık dul kaldılar. Altın tarlalarındaki yaşam, kadınlara geleneksel işlerinden kopmaları için fırsatlar sundu. [72] [73]
Cinsiyet uygulamaları
California Gold Rush, orantısız bir erkek nüfusu getirdiği ve standart toplumun sınırlarından ayrı deneysel bir kanunsuzluk ortamı oluşturduğu için, geleneksel Amerikan cinsiyet rolleri söz konusu oldu. [74] Kadınların büyük ölçüde yokluğunda, bu göçmen genç erkekler, sosyal ve cinsel pratiklerini yeniden düzenlemek zorunda kaldılar ve bu, çoğu zaman çapraz giyinme olarak gerçekleşen cinsiyetler arası uygulamalara yol açtı. Dans etkinlikleri, bir parça kumaşın (mendil veya çul yama gibi) bir 'kadın' anlamına geldiği, çapraz giyinme için dikkate değer bir sosyal alandı. [75] Toplumsal olayların ötesinde, bu altüst olan toplumsal cinsiyet beklentileri, ev içi görevlerde de devam etti. Çapraz giyinme kadın olarak erkeklerde en sık meydana gelse de, tersi de uygulandı. [76] Pek çok erkeğin kadın vücutlu olduğu -çoğunlukla ölümden sonra- 'bulundu' ve yerel gazetelerde haber oldu.
Vahşi Batı'nın sosyal akışkanlığı ve nüfus sınırlamaları tarafından cesaretlendirilen, çeşitli cinsiyet ve cinsiyet görünümlerine sahip bu madenciler ve tüccarlar, San Francisco'nun önde gelen queer tarihinin başlangıcını şekillendirdi. [74]
Altına Hücum başladığında, California altın sahaları tuhaf bir şekilde kanunsuz yerlerdi. [77] Sutter's Mill'de altın keşfedildiğinde, Kaliforniya teknik olarak hâlâ Meksika'nın bir parçasıydı ve Meksika-Amerika Savaşı'nın sonucu olarak Amerikan askeri işgali altındaydı. 2 Şubat 1848'de savaşı sona erdiren anlaşmanın imzalanmasıyla birlikte Kaliforniya, Amerika Birleşik Devletleri'nin mülkü oldu, ancak resmi bir "bölge" değildi ve 9 Eylül 1850'ye kadar bir eyalet haline gelmedi. askeri kontrol altındaki bir bölgenin durumu. Tüm bölge için sivil bir yasama, yürütme veya yargı organı yoktu. [78] Yerel sakinler, Meksika kuralları, Amerikan ilkeleri ve kişisel emirlerin kafa karıştırıcı ve değişen bir karışımı altında faaliyet gösteriyordu. 1850 tarihli Kaçak Köle Yasası gibi federal yasaların gevşek uygulanması, özgür siyahların ve kaçan kölelerin gelişini teşvik etti. [62]
Meksika-Amerika Savaşı'nı sona erdiren anlaşma, Amerika Birleşik Devletleri'ni Meksika'ya verilen toprak bağışlarını yerine getirmek zorunda bırakırken, [79] neredeyse tüm altın yatakları bu bağışların dışındaydı. Bunun yerine, altın tarlaları öncelikle "kamu arazisi" üzerindeydi, yani resmen Birleşik Devletler hükümetine ait olan arazi. [80] Ancak, henüz yürürlükte olan hiçbir yasal kural [77] ve pratik uygulama mekanizmaları yoktu. [81]
Kırk dokuzluların yararı, altının ilk başta basitçe "almak için bedava" olmasıydı. Başlangıçta altın sahalarında özel mülkiyet, ruhsat ücreti ve vergi yoktu. [82] [83] Madenciler, Kaliforniya'da var olan Meksika madencilik yasasını gayri resmi olarak uyarladılar. [84] Örneğin, kurallar, bir siteye erken gelenlerin haklarını daha sonra gelenlerle dengelemeye çalıştı, bir "talep" bir maden arayıcı tarafından "bahis" edilebilirdi, ancak bu iddia yalnızca aktif olarak çalışıldığı sürece geçerliydi. [77] [85] [86]
Madenciler, bir iddia üzerinde ancak potansiyelini belirleyecek kadar uzun süre çalıştılar. Bir hak talebinin düşük değerli olduğu düşünülürse -çoğunun olduğu gibi- madenciler daha iyisini aramak için siteyi terk ederdi. Bir hak talebinin terk edilmesi veya üzerinde çalışılmaması durumunda, diğer madenciler araziyi "talep-atlar". "İddia atlama", bir madencinin daha önce talep edilen bir sitede çalışmaya başladığı anlamına geliyordu. [85] [86] İhtilaflar genellikle kişisel olarak ve şiddetle ele alındı ve bazen hakem olarak hareket eden arayıcılar grupları tarafından ele alındı. [80] [85] [86] Bu genellikle artan etnik gerilimlere yol açtı. [87] Bazı bölgelerde, çok sayıda maden arayıcısının girişi, basit baskıyla mevcut talep boyutunun küçülmesine yol açabilir. [88]
Dört yüz milyon yıl önce, Kaliforniya, büyük bir denizin dibinde, su altı volkanları deniz tabanına lav ve mineraller (altın dahil) biriktirdi. Tektonik kuvvetlerle bu mineraller ve kayalar Sierra Nevada'nın [89] yüzeyine geldi ve aşındı. Su, açığa çıkan altını akıntı yönünde taşıdı ve eski nehirlerin ve akarsuların kenarları boyunca sessiz çakıl yataklarında biriktirdi. [90] [91] Kırk dokuzlular çabalarını ilk önce bu altın yataklarına odakladılar. [92]
Kaliforniya çakıl yataklarındaki altın çok zengin bir şekilde konsantre olduğu için, kırk dokuzuncuların başlarında gevşek altın pullarını ve külçelerini elleriyle toplayabildiler ya da sadece nehirlerde ve nehirlerde altın için "pan" yapabildiler. [93] [94] Kaydırma büyük ölçekte gerçekleşemez ve çalışkan madenciler ve madenciler grupları, daha büyük hacimli çakılları işlemek için "beşikler" ve "rocker'lar" veya "uzun tomlar" [95] kullanarak plaser madenciliğine geçiş yaptı . [96] Madenciler ayrıca, bir dere boyunca 6 ila 13 metre (20 ila 43 ft) derinlikte bir kuyu kazmayı içeren bir yöntem olan "çakallama" [97] ile uğraşırlardı. Tüneller daha sonra en zengin toprak damarlarına ulaşmak için her yöne kazıldı.
En karmaşık plaser madenciliğinde, maden arayıcı grupları, suyu bütün bir nehirden nehir kenarındaki bir bente yönlendirir ve daha sonra yeni açığa çıkan nehir tabanında altın kazardı. [98] Modern tahminler, Gold Rush'ın ilk beş yılında 12 milyon ons [99] (370 ton) kadar altının çıkarıldığı yönündedir. [100]
Bir sonraki aşamada, 1853 yılına kadar, altın yataklarındaki yamaçlarda ve blöflerde eski altın içeren çakıl yataklarında hidrolik madencilik kullanıldı. [101] İlk olarak Kaliforniya'da geliştirilen ve daha sonra tüm dünyada kullanılan modern bir hidrolik madencilik tarzında, yüksek basınçlı bir hortum, altın içeren çakıl yataklarına güçlü bir su akışı veya jeti yönlendirdi. [102] Gevşetilen çakıl ve altın daha sonra savakların üzerinden geçer ve altın toplandığı yere çöker. 1880'lerin ortalarına gelindiğinde, hidrolik madencilik yoluyla 11 milyon ons (340 ton) altının (Aralık 2010 fiyatlarıyla yaklaşık 15 milyar ABD Doları değerinde) geri kazanıldığı tahmin edilmektedir. [100]
Bu ekstraksiyon yöntemlerinin bir yan ürünü, büyük miktarlarda çakıl, silt, ağır metaller ve diğer kirleticilerin akarsulara ve nehirlere girmesiydi. [103] 1999 [güncelleme] itibariyle, açığa çıkan toprak ve mansaptaki çakıl birikintileri bitki yaşamını desteklemediğinden, birçok alan hala hidrolik madenciliğin izlerini taşımaktadır. [104]
Altına Hücumun sona ermesinin ardından altın kurtarma operasyonları devam etti. Gevşek altını kurtarmanın son aşaması, California Central Valley ve California'nın diğer altın içeren bölgelerinin (Siskiyou County'deki Scott Valley gibi) düz nehir tabanlarına ve kumlarına yavaş yavaş akan altın aramaktı. 1890'ların sonunda, tarama teknolojisi (aynı zamanda Kaliforniya'da icat edilmiştir) ekonomik hale geldi [105] ve tarama yoluyla 20 milyon onstan (620 ton) daha fazlasının geri kazanıldığı tahmin ediliyor. [100]
Hem Altına Hücum sırasında hem de takip eden on yıllarda, altın arayanlar aynı zamanda "sert kaya" madenciliği ile de uğraştılar ve altını doğrudan onu içeren kayadan (tipik olarak kuvars) çıkardılar, genellikle damarları takip etmek ve çıkarmak için kazma ve patlatma yoluyla. altın taşıyan kuvars. [106] Altın içeren kayalar yüzeye çıkarıldıktan sonra, kayalar ezildi ve altın, kuvars kumundan yoğunluk farkı kullanılarak suda ayırma yöntemiyle veya cıva kaplı bakır plakalar üzerinde kumun yıkanmasıyla ayrıldı ( hangi altın ile bir amalgam oluşturur). Birleşme sürecindeki cıva kaybı, çevresel bir kontaminasyon kaynağıydı. [107] Sonunda, sert kaya madenciliği, Altın Ülkesinde üretilen en büyük altın kaynağı haline geldi. [100] [108] O zamandan bugüne Kaliforniya'daki toplam altın üretiminin 118 milyon ons (3700 ton) olduğu tahmin ediliyor. [109]
Altın için kırk dokuz kaydırma
Su kullanarak altının kirden ayrılması için kanal
Su yönlendirildikten sonra bir nehir yatağının kazılması
Altını yıkamadan önce kuvars cevherini kırma
1850-1852 dolaylarında uzun tom ile Kaliforniya altın madencileri
1852 dolaylarında, Sacramento yakınlarındaki Amerikan Nehri'nde madencilik
Nehir madenciliği, Amerikan Nehri'nin Kuzey Çatal, 1850-1855 dolaylarında
1863 dolaylarında jetlerle bir çakıl yatağının kazılması
Mokelumne Nehri üzerinde kaydırma (1860 çizimi)
Kaliforniya'daki Çinli altın madencileri (illustratrion)
Son zamanlarda yapılan araştırmalar, Altına Hücum sırasında tüccarların madencilerden çok daha fazla para kazandığını doğruluyor. [110] [111] Kalabalığın ilk yıllarında Kaliforniya'daki en zengin adam, yorulmak bilmeyen bir kendi reklamını yapan, dükkan sahibi ve gazete yayıncısı olan Samuel Brannan'dı. [112] Brannan, Sacramento, Coloma ve altın alanlarındaki diğer noktalarda ilk tedarik mağazalarını açtı. Koşuşturma başladığında, San Francisco'da bulunan tüm maden arama malzemelerini satın aldı ve onları önemli bir kârla yeniden sattı. [112]
Bazı altın arayanlar önemli miktarda para kazandı. [113] Ortalama olarak, altın arayanların yarısı, tüm masrafları hesaba kattıktan sonra, beyaz madencilerin siyah, Hintli veya Çinli madencilerden daha başarılı olduğunu öne sürdükten sonra mütevazı bir kâr elde etti. [114] Bununla birlikte, 1851'de geçirilen Kaliforniya yabancı madenciler vergisi gibi vergiler, esas olarak Latino madencileri hedef aldı [115] ve onlara herhangi bir vergi uygulanmayan beyazlar kadar para kazanmalarını engelledi. Kaliforniya'da geç gelenlerin çoğu ya çok az kazandı ya da para kaybetti. [110] Benzer şekilde, birçok şanssız tüccar, ortadan kaybolan veya ortaya çıkan kasabaları kasıp kavuran feci yangınlardan birine yenik düşen yerleşim yerlerine yerleşti. Buna karşılık, büyük başarılara imza atan bir iş adamı, ilk olarak 1853'te San Francisco'da kot tulum satmaya başlayan Levi Strauss'du. [116]
Diğer işadamları perakende, nakliye, eğlence, konaklama, [117] veya ulaşımda büyük ödüller aldı. [118] Pansiyonlar, yemek hazırlama, dikiş ve çamaşırhaneler, genellikle kadınların (evli, bekar veya dul) işlettiği oldukça kârlı işlerdi ve erkeklerin bir kadın tarafından yapılan bir hizmet için iyi para ödeyeceğini fark ettiler. Genelevler, özellikle salonlar ve oyun evleriyle birleştiğinde büyük karlar da getirdi. [119]
1855'e gelindiğinde, ekonomik iklim çarpıcı biçimde değişmişti. Altın, yalnızca orta ila büyük ölçekli işçi grupları tarafından, ister ortaklıklar halinde ister çalışan olarak, altın alanlarından kârlı bir şekilde elde edilebilirdi. 1850'lerin ortalarında, parayı kazananlar bu altın madenciliği şirketlerinin sahipleriydi. Ayrıca, Kaliforniya'nın nüfusu ve ekonomisi, çok çeşitli geleneksel işletmelerde para kazanılabilecek kadar büyük ve çeşitli hale gelmişti. [120]
Altın yolu
Bir kez çıkarıldığında, altının kendisi birçok yol aldı. İlk olarak, altının çoğu yerel olarak madenciler için yiyecek, malzeme ve barınak satın almak için kullanıldı. Aynı zamanda gezici bir tiyatrodan alkole, kumara ve fahişelere kadar her şeyi içeren eğlenceye yöneldi. Bu işlemler genellikle yakın zamanda elde edilen ve dikkatlice tartılan altın kullanılarak gerçekleştirildi. [121] [122] Bu tüccarlar ve satıcılar, sırayla, gemi kaptanlarından veya Kaliforniya'ya mal getiren paketleyicilerden malzeme satın almak için altını kullandılar. [123]
Altın daha sonra dünyanın dört bir yanından malların yapımcılarına gitmek için Kaliforniya'yı gemilere veya katırlara bıraktı.İkinci bir yol, kişisel olarak yeterli bir miktar edinen, altını eve gönderen veya zor kazanılmış "kazlarını" yanlarında alarak eve dönen Argonotların kendileriydi. Örneğin, bir tahmine göre, 80 milyon ABD Doları değerinde (bugün 2,2 milyar ABD Dolarına eşdeğer) Kaliforniya altını, Fransız maden arayıcıları ve tüccarlar tarafından Fransa'ya gönderilmiştir. [124]
Altının büyük bir kısmı New York City aracı kurumlarına geri döndü. [28]
Gold Rush ilerledikçe, yerel bankalar ve altın satıcıları, altın karşılığında "banknot" veya "taslak" (yerel olarak kabul edilen kağıt para birimi) çıkardılar [125] ve özel darphaneler özel altın paralar yarattı. [126] 1854'te San Francisco Darphanesi'nin inşasıyla külçe altın, dolaşım için resmi Birleşik Devletler altın sikkelerine dönüştürüldü. [127] Altın daha sonra Kaliforniya bankaları tarafından ABD ulusal bankalarına, gelişen Kaliforniya ekonomisinde kullanılacak ulusal kağıt para karşılığında gönderildi. [128]
Birkaç yıl içinde yüz binlerce yeni insanın Kaliforniya'ya gelişi, yaklaşık 15.000 Avrupalı ve Kaliforniya [129] önceden birçok dramatik etkiye sahipti. [130]
2017'de yapılan bir araştırma, 1841-1856'daki durgunluğun olmadığı dönemde Amerika Birleşik Devletleri'nin rekor uzunluktaki ekonomik genişlemesini öncelikle "Kaliforniya'da altının keşfini takiben nakliye malları yatırımındaki patlamaya" bağlıyor. [131]
Hükümet ve ticaretin gelişimi
Gold Rush, Kaliforniya'yı uykulu, az bilinen bir durgunluktan küresel hayal gücünün bir merkezine ve yüz binlerce insanın hedefine itti. Yeni göçmenler genellikle dikkate değer bir yaratıcılık ve yurttaşlık bilinci gösterdiler. Örneğin, Altına Hücum'un ortasında, kasabalar ve şehirler kiralandı, bir eyalet anayasal konvansiyonu toplandı, bir eyalet anayasası yazıldı, seçimler yapıldı ve Kaliforniya'nın bir eyalet olarak kabulünü müzakere etmek üzere Washington DC'ye temsilciler gönderildi. [132]
Büyük ölçekli tarım (Kaliforniya'nın ikinci "Altına Hücum" [133]) bu dönemde başladı. [134] Yollar, okullar, kiliseler, [135] ve sivil kuruluşlar hızla ortaya çıktı. [132] Göçmenlerin büyük çoğunluğu Amerikalıydı. [136] Amerika Birleşik Devletleri'nin geri kalanıyla daha iyi iletişim ve siyasi bağlantılar için baskı arttı ve 9 Eylül 1850'de, 1850 Uzlaşması'nda Amerika Birleşik Devletleri'nin 31. eyaleti olarak Kaliforniya'nın eyalet olmasına yol açtı.
1847 ve 1870 yılları arasında San Francisco'nun nüfusu 500'den 150.000'e yükseldi. [137] Gold Rush serveti ve nüfus artışı, Kaliforniya ve Doğu Kıyısı arasındaki ulaşımın önemli ölçüde iyileşmesine yol açtı. Panama Kıstağı'nı kapsayan Panama Demiryolu 1855'te tamamlandı. [138] Pacific Mail Steamship Company'ye ait olanlar da dahil olmak üzere buharlı gemiler, San Francisco'dan Panama'ya düzenli seferlere başladı. Isthmus ve buharlı gemiler Doğu Sahili'ne yöneldi. Uğursuz bir yolculuk, S.S. Orta Amerika, [139] gemi 1857'de Carolinas açıklarında bir kasırgada battı ve yaklaşık üç ton Kaliforniya altınıyla felaketle sonuçlandı. [140] [141]
Yerli Amerikalılar Üzerindeki Etki
Gold Rush'ın insani ve çevresel maliyetleri önemliydi. Geleneksel avcılık, toplayıcılık ve tarıma bağımlı olan Yerli Amerikalılar, maden arama operasyonlarından kaynaklanan çakıl, silt ve zehirli kimyasallar balıkları öldürdüğü ve habitatları tahrip ettiği için açlık ve hastalık kurbanı oldular. [103] [104] Maden nüfusundaki artış, aynı zamanda, aralarına altın kampları ve başka yerleşimler inşa edildiğinden, av ve yiyecek toplama bölgelerinin ortadan kalkmasıyla sonuçlandı. Daha sonra tarım, yerleşimcilerin kamplarını beslemek için yayıldı ve Yerli Amerikalılardan daha fazla toprak aldı. [142]
Bazı bölgelerde, maden bölgelerinde veya yakınında aşiret halkına yönelik sistematik saldırılar gerçekleşti. Yerliler ve yerleşimciler arasında çeşitli çatışmalar yaşandı. [143] Madenciler genellikle Yerli Amerikalıları madencilik faaliyetlerine engel olarak gördüler. [144] Marshall Gold Discovery Eyalet Tarihi Parkı'nın yorumcu lideri Ed Allen, madencilerin bir günde 50 veya daha fazla Yerliyi öldürdüğü zamanlar olduğunu bildirdi. [145] Yalnız madencilere yapılan misilleme saldırıları, Yerli nüfusa, bazen de orijinal eylemde yer almayan kabilelere veya köylere karşı daha büyük ölçekli saldırılarla sonuçlanabilir. [146] 1852 Bridge Gulch Katliamı sırasında, bir grup yerleşimci, J. R. Anderson adlı bir vatandaşın öldürülmesine tepki olarak bir grup Wintu Kızılderilisine saldırdı. Öldürüldükten sonra, şerif bir grup erkeğe Kızılderililerin izini sürmesi için önderlik etti ve daha sonra adamlar onlara saldırdı. Anderson'ı öldürenlerden farklı bir Wintu grubuna karşı yapılan katliamdan sadece üç çocuk kurtuldu. [147]
Tarihçi Benjamin Madley, 1846 ve 1873 yılları arasında Kaliforniya Kızılderililerinin öldürülmelerinin sayısını kaydetmiş ve bu süre zarfında en az 9.400 ila 16.000 Kaliforniya Kızılderilisinin Kızılderili olmayanlar tarafından öldürüldüğünü ve bunların çoğu 370'den fazla katliamda ("kasten öldürülme" olarak tanımlanan) meydana geldiğini tahmin etmiştir. Bir savaş bağlamında veya başka bir şekilde, kadınlar, çocuklar ve mahkumlar dahil olmak üzere beş veya daha fazla silahsız savaşçı veya büyük ölçüde silahsız savaşçı olmayanlar"). [148] Nüfus bilimci Russell Thornton'a göre, 1849 ile 1890 arasında, Kaliforniya'nın Yerli nüfusu 20.000'in altına düştü – özellikle de cinayetler yüzünden. [149] Kaliforniya hükümetine göre, 1849 ve 1870 yılları arasında yaklaşık 4.500 Yerli Amerikalı şiddetli ölümlere maruz kaldı. [150] Ayrıca, Kaliforniya, 1851'de kabile liderleri ve federal ajanlar arasında imzalanan on sekiz anlaşmayı onaylamaya karşı çıktı. [151] eyalet hükümeti, madenci faaliyetlerini desteklemek için ölüm mangalarını finanse etti ve destekledi, paramiliter örgütlerin finansmanı ve işleyişi için 1 milyon dolardan fazla tahsis etti. [152] Kaliforniya'nın ilk valisi Peter Burnett, Kaliforniya'nın ırklar arasında bir savaş alanı olduğunu ve Kaliforniya Kızılderilileri için yalnızca iki seçeneğin olduğunu, yok etme veya sürgün etme olduğunu açıkladı. "Hint ırkının nesli tükenene kadar iki ırk arasında bir yok etme savaşının devam etmesi beklenmelidir. Sonucu acı bir pişmanlıkla tahmin edemesek de, ırkın kaçınılmaz kaderi, insanlığın gücünün ve bilgeliğinin ötesindedir. kaçınacak adam." Burnett için, çağdaşlarının çoğu gibi, soykırım Tanrı'nın planının bir parçasıydı ve Burnett'in seçmenlerinin Kaliforniya'da ilerlemesi gerekliydi. [153] Kaliforniya Yasama Meclisi tarafından 22 Nisan 1850'de kabul edilen Kızılderililerin Hükümeti ve Korunması Yasası, yerleşimcilerin Yerlileri yakalayıp bağlı işçi olarak kullanmalarına izin verdi, Yerli halkların yerleşimcilere karşı tanıklıklarını yasakladı ve Yerlilerin kabul edilmesine izin verdi. yerleşimciler tarafından, genellikle emek amaçlı çocuklar. [154]
İlk patlama sona erdikten sonra, açıkça yabancı karşıtı ve ırkçı saldırılar, yasalar ve müsadere edici vergiler -Yerli Amerikalılara ek olarak- yabancıları, özellikle de çoğunlukla Sonora, Meksika ve Şili'den gelen Çinli ve Latin Amerikalı göçmenleri madenlerden çıkarmaya çalıştı. [67] [155] Amerikalı göçmenlerin zararı da çok ağırdı: Altına Hücum sırasında ölüm ve suç oranları olağanüstü yüksek olduğundan ve bunun sonucunda ortaya çıkan tetikçilik de canını yaktığından on iki kırk dokuz kişiden biri öldü. [156] [157]
Dünya çapında ekonomik teşvik
|Yıl||Taneler||Un|
|1848||3000||n/a|
|1849||87,000||69,000|
|1850||277,000||221,000|
|1854||63,000||50,000|
Altına Hücum, dünya çapında ekonomileri de canlandırdı. Şili, Avustralya ve Hawaii'deki çiftçiler yiyecekleri için büyük bir yeni pazar buldular İngiliz üretimi mallar yüksek talep görüyordu ve hatta Çin'den prefabrik evler bile geldi. [159] Bu mallar için ödeme yapmak için büyük miktarlarda Kaliforniya altınının geri dönüşü, fiyatları yükseltti ve yatırımları ve dünya çapında iş yaratılmasını teşvik etti. [160] Avustralyalı maden arayıcısı Edward Hargraves, California coğrafyası ile memleketi arasındaki benzerliklere dikkat çekerek, altın keşfetmek ve Avustralya'nın altına hücumunu kıvılcımlamak için Avustralya'ya döndü. [161] Altına Hücum'dan önce, Birleşik Devletler bimetalik bir standarttaydı, ancak fiziksel altın arzındaki ani artış, fiziksel gümüşün göreli değerini artırdı ve gümüş parayı dolaşımdan uzaklaştırdı. Altın arzındaki artış da parasal arz şoku yarattı. [162]
Altına Hücum'un sona ermesinden birkaç yıl sonra, 1863'te, Birinci Kıtalararası Demiryolunun batı ayağının temel atma töreni Sacramento'da yapıldı. Hattın tamamlanması, yaklaşık altı yıl sonra, kısmen Gold Rush parasıyla finanse edildi [163], Kaliforniya'yı orta ve doğu Amerika Birleşik Devletleri ile birleştirdi. Haftalar hatta aylar süren yolculuklar artık günler içinde gerçekleştirilebilirdi. [164]
California'nın adı Gold Rush ile silinmez bir şekilde bağlantılı hale geldi ve yeni bir dünyada hızlı başarı "California Dream" olarak tanındı. [165] California, büyük servetin sıkı çalışmayı ve iyi şansı ödüllendirebileceği yeni başlangıçların yeri olarak algılanıyordu. Tarihçi H. W. Brands, Altına Hücum'dan sonraki yıllarda Kaliforniya Rüyasının tüm ülkeye yayıldığını kaydetti:
Eski Amerikan Rüyası. Püritenlerin, Benjamin Franklin'in "Zavallı Richard"ının rüyasıydı. erkek ve kadınların yüzdesi, mütevazı servetlerini yıldan yıla, her seferinde biraz biriktirmekten memnun. Yeni rüya, cüret ve iyi şansla bir anda kazanılan anlık zenginlik rüyasıydı.. [Bu] altın rüya. ancak Sutter's Mill'den sonra Amerikan ruhunun önemli bir parçası haline geldi.. [166]
Bir gecede California, "altın devlet" olarak uluslararası ün kazandı. [167] Göçmenler nesiller boyu Kaliforniya Rüyası'nın ilgisini çekti. Kaliforniyalı çiftçiler, [168] petrol sondajcıları, [169] film yapımcıları, [170] uçak yapımcıları, [171] bilgisayar ve mikroçip yapımcıları ve "dot-com" girişimcilerinin her biri Altına Hücum'dan sonraki on yıllarda patlama zamanlarını yaşadı. [172]
California Gold Rush'ın modern mirasları arasında Kaliforniya eyalet sloganı "Eureka" ("onu buldum"), California Eyalet Mührü üzerindeki Gold Rush görüntüleri [173] ve eyalet takma adı "Altın Devlet" yer alıyor. , ayrıca Placer County, Rough and Ready, Placerville (eski adıyla "Kuru Kazmalar" ve daha sonra yoğun zamanlarda "Hangtown" olarak adlandırıldı), Whiskeytown, Drytown, Angels Camp, Happy Camp ve Sawyers Bar gibi yer adları. 1925 California Diamond Jubilee yarım doları, altın için kaydırma yapan bir Gold Rush dönemi arayıcısına sahipti. San Francisco 49ers Ulusal Futbol Ligi takımı ve California Eyalet Üniversitesi, Long Beach'in benzer şekilde adlandırılan atletik takımları, California Gold Rush'ın adayları için adlandırılmıştır.
Ayrıca, Kaliforniya'daki devlet karayollarının standart rota kalkanı, California Gold Rush'ı onurlandırmak için bir madenci küreği şeklindedir. [174] [175] Bugün, uygun bir şekilde adlandırılan State Route 49, Sierra Nevada eteklerinden geçerek Placerville, Auburn, Grass Valley, Nevada City, Coloma, Jackson ve Sonora gibi birçok Gold Rush dönemi kasabasını birbirine bağlar. [176] Bu eyalet otoyolu aynı zamanda Columbia şehrinin tarihi ticaret bölgesini kapsayan koruma altındaki Columbia Eyalet Tarihi Parkı'nın çok yakınından geçmektedir.
Depresyon Dönemi Madenciliği
Yüzyılın başında Murray terk edildi, ancak daha sonra bölgedeki büyük buhran sırasında madencilik faaliyetleri yenilendi. Pritchard Creek çevresindeki birçok alan, kova taramaları kullanılarak yeniden etkinleştirildi, öyle ki bugün bile Pritchard Creek'in birkaç kilometre yukarısında ve aşağısında görülebilen devasa yığınlar var.
Bu günlerde Murray'de çok fazla aktif altın madenciliği olmamasına rağmen, hala bulunacak altın var. Silver Valley'deki büyük gümüş madenlerinin çoğu hala çalışıyor.
Birkaç yıl önce Murray'i ziyaret ettiğimde, Murray çevresindeki çeşitli alanlarda faaliyet gösteren birkaç küçük tramvay gördüm, bu da ilk keşiften 140 yıl sonra bile altının bu uzak küçük maden kasabasından hala gelebileceğini gösteriyor.
Altına Hücum
Clair M. Birdsall, Dahlonega, Georgia'daki Birleşik Devletler Şube Darphanesi: Tarihçesi ve Madeni Paraları (Easley, S.C.: Southern Historical Press, 1984).
E.Merton Coulter, Auraria: Georgia Altın Madenciliği Kasabasının Öyküsü (Atina: Georgia Press Üniversitesi, 1956).
Fletcher M. Green, "Gürcistan'ın Unutulan Endüstrisi: Altın Madenciliği" Gürcistan Tarihi Üç Aylık 19 (Haziran 1935).
Sylvia Gailey Başkanı ve Elizabeth W. Etheridge, Mahalle Darphanesi: Jackson Çağında Dahlonega (Macon, Ga.: Mercer University Press, 1986).
David Williams, Georgia Gold Rush: Twenty-niners, Cherokee ve Gold Fever (Columbia: South Carolina Press Üniversitesi, 1993).
David Williams, "The Great Gold Revival: Georgia's Second Gold Rush, 1899-1906", Atlanta Tarihi: Georgia ve Güney Dergisi 35 (1991 sonbaharı).
İçindekiler
12 Temmuz 1920'de, babasının 1898 Klondike Gold Rush için taşındığı Yukon, Whitehorse'da doğdu. [2] Ailesi 1921'de Dawson City, Yukon'a taşındı. [2] Annesi Laura Beatrice Berton (kızlık soyadı Thompson), kendisine Dawson City'de bir öğretmen olarak iş teklif edilene kadar Toronto'da bir okul öğretmeniydi. 1907'de 29. Dawson'a yerleşip anaokulu öğretmenliği yaptıktan kısa bir süre sonra yakındaki maden kasabası Granville'de Frank Berton ile tanıştı. Laura Beatrice Berton'ın Yukon'daki yaşam otobiyografisi başlıklı Klondike ile evlendim sonraki yıllarda yayımlandı ve ona oğlu Pierre'in 'tamamen zevk aldığı bir nebze ün' olarak tanımladığı şeyi verdi. [3]
Berton'un ailesi 1932'de Victoria, British Columbia'ya taşındı. 12 yaşında İzci Hareketi'ne katıldı. Berton daha sonra "İzci Hareketi beni yarattı" diye yazdı. Scouting'e onu bir çocuk suçlusu olmaktan alıkoyduğu için kredi verdi. Gazetecilik kariyerine izcilikle başladı ve daha sonra "ilişkili olduğum ilk gazete, St. Mary's Troop'un Martı Devriyesi tarafından yayınlanan haftalık daktiloyla yazılmış bir yayındı" diye yazdı. Yedi yıl izcilikte kaldı ve deneyimlerini "İzci Hareketi ile Aşkım" başlıklı bir makalede yazdı. [4]
Babası gibi, Pierre Berton da British Columbia Üniversitesi'nde tarih uzmanı olarak çalıştığı yıllarda Klondike maden kamplarında çalıştı. Ubyssey. [6] İlk gazete kariyerini Vancouver'da geçirdi; burada 21 yaşında herhangi bir Kanada günlük gazetesinin en genç şehir editörüydü ve İkinci Dünya Savaşı sırasında görevlendirilen editör kadrosunun yerini aldı. [3]
Berton'un kendisi, 1942'de Ulusal Kaynaklar Seferberlik Yasası uyarınca Kanada Ordusuna alındı ve sözde Kanada'nın Seaforth Highlanders'ına yönelik bir takviye askeri olarak British Columbia'daki temel eğitime katıldı. [3] "Aktif olmayı" seçti (denizaşırı hizmet için gönüllü olma deyimi) ve yeteneği öyleydi ki, Onbaşı Lance olarak atandı ve NCO okuluna gitti ve onbaşı rütbesinde temel eğitim eğitmeni oldu. [3] Üniversitedeki Kanada Subay Eğitim Birliği'ndeki (COTC) bir geçmişe sahip olması ve görevlendirilen diğer yurttaş-askerlerden ilham alması nedeniyle, bir subay olarak eğitim istedi. [3]
Berton sonraki birkaç yılını çeşitli askeri kurslara katılarak geçirdi ve kendi sözleriyle ordudaki en yüksek eğitimli subay oldu. Birçok kez denizaşırı görevi için uyarıldı ve her seferinde denizaşırı taslağının iptal edildiğini tespit ederek birçok kez gemiye biniş izni aldı. [3] Kanada İstihbarat Birlikleri ile gıptayla bakılan bir stajyer yuvası, şimdi bir Kaptan olan Berton'un bir İstihbarat Subayı (IO) olarak hareket etmek üzere eğitildiğini gördü ve Kingston, Ontario'daki Kraliyet Askeri Koleji'nde bir eğitmen olarak görev yaptıktan sonra nihayet gitti [3] Birleşik Krallık'ta, İngiltere'deki müfredatın Kanada'daki istihbarat okulundaki müfredattan farklı olduğu için, bir IO olarak yeniden kalifiye olması gerektiği söylendi. Berton yeniden kalifiye olduğunda, Avrupa'daki savaş sona ermişti. Kanada Ordusu Pasifik Kuvvetleri (CAPF) için gönüllü oldu, son bir "gemiye binme izni" verdi ve Eylül 1945'te Japonlar teslim olduğunda kendisini istihdamla savaşmaya daha yakın bulamamıştı. [3]
1947'de pilot Russ Baker ile Nahanni Nehri'ne bir keşif gezisine çıktı. Berton'un hesabı Vancouver Güneşi Uluslararası Haber Servisi tarafından alındı ve onu ünlü bir macera-seyahat yazarı yaptı. [7]
Toronto'da Editör
Berton, 1947'de Toronto'ya taşındı. 31 yaşında genel yayın yönetmeni oldu. Maclean'ın. [3] 1957'de, CBC'nin halkla ilişkiler amiral gemisi programı Close-Up'ın önemli bir üyesi ve popüler televizyon programında daimi bir panelist oldu. Ön Sayfa Yarışması. [8] Aynı yıl, Akademi Ödülü'ne aday gösterilen Kanada Ulusal Film Kurulu belgeselini de anlattı. Altın şehriKlondike Gold Rush sırasında memleketi Dawson City'deki hayatı keşfediyor. [9] Daha sonra Folkways Records ile birlikte bir albüm çıkardı. Klondike'ın Öyküsü: Altın için Stampede – Altın İz. [10]
Berton katıldı Toronto Yıldızı yardımcı editör olarak Haftalık Yıldız ve 1958'de günlük gazete için köşe yazarı, 1962'de başlamak üzere ayrıldı Pierre Berton Gösterisi, 1973'e kadar sürdü. [8] 1971'deki bu şovda Berton, ünlü dövüş sanatçısının hayatta kalan tek televizyon röportajında Bruce Lee ile röportaj yaptı. Berton'un televizyon kariyeri, sunucu ve yazar olarak spotları içeriyordu. Ülkem, Büyük Tartışma, Miras Tiyatrosu, Başarımın Sırrı ve Ulusal Rüya. [8] 1966'dan 1984'e kadar, Berton ve uzun süredir birlikte çalıştığı Charles Templeton, günlük sendikasyon radyo tartışma programını yaptı. Diyalog, önce CFRB'de ve daha sonra CKEY'de. [ kaynak belirtilmeli ]
Berton, Yukon Koleji'nin şansölyesi olarak görev yaptı ve sayısız onursal derecenin yanı sıra, Vali Genel Kurmaca Olmayan Yaratıcı Ödülü (üç kez), Stephen Leacock Mizah Madalyası ve Gabrielle Léger Ödülü gibi 30'dan fazla edebi ödül aldı. Mirasın Korunmasında Yaşam Boyu Başarı. [ kaynak belirtilmeli ] O, Kanada'nın Şöhret Kaldırımı'nın bir üyesidir ve 1998'de göreve başlamıştır. En Büyük Kanada projesinde, büyük Kanadalılar listesinde 31. sırada seçilmiştir. [8] Berton, Toronto Hümanist Derneği tarafından 2003 Yılının Toronto Hümanisti seçildi. Onur H.A.T.eylemlerinde ve yaratıcı çabalarında Hümanizmin ilkelerini örnekleyen erkek ve kadınlara: akla, merhamete, ahlaka ve insan onuruna bağlılık. [11] O, Kanada Nişanı'nın bir Companion'u, [12] Kanada'nın en yüksek nişanı olarak seçildi ve aynı zamanda Ontario Nişanı'nın bir üyesiydi. [ kaynak belirtilmeli ]
Emeklilik Düzenle
2004 yılında Berton 50. kitabını yayınladı. Kuzeyin Tutsakları, ardından CanWest Haber Servisi ile yaptığı röportajda yazmayı bıraktığını duyurdu. 17 Ekim 2004'te, onun onuruna verilen 12.6 milyon CA$'lık Pierre Berton Kaynak Kütüphanesi, Ontario, Vaughan'da açıldı. [13] [14]
Yaklaşık 50 yıldır Ontario, Kleinburg'da yaşıyordu. [15]
Berton, Ekim 2004'te iki CBC Televizyon programında 40 yıllık eğlence amaçlı esrar kullanımını tartışarak dikkat çekti. Oynamak ve Rick Mercer Raporu. İkinci gösteride, bir eklemin nasıl yuvarlanacağına dair bir "ünlü ipucu" verdi. [16] [17] [18]
Kişisel yaşam Düzenle
Berton, 1946'da Janet Walker ile evlendi. Sekiz çocukları oldu: Penny, Pamela, Patsy, Peter, Paul, Peggy-Anne, Perri ve Eric. [19] Berton bir ateistti. [20]
Ölüm Düzenle
Berton, 30 Kasım 2004'te 84 yaşında, Toronto'daki Sunnybrook Hastanesinde kalp yetmezliğinden öldü. [2] Yakılan kalıntıları Kleinburg'daki evine dağıldı. Eşi ve sekiz çocuğuyla birlikte 14 torunuyla birlikte hayatta kaldı. [20]
1994 yılında kurulan Pierre Berton Ödülü, Kanada tarihini bilgilendirici ve ilgi çekici bir şekilde sunmadaki seçkin başarılarından dolayı Kanada Ulusal Tarih Derneği tarafından her yıl verilmektedir. Berton ilk kazanan oldu ve adını gelecekteki ödüllere vermeyi kabul etti. [21]
Şimdi Berton House olarak adlandırılan Yukon, Dawson City'deki çocukluk evi, şu anda profesyonel Kanadalı yazarlar için bir inziva yeri olarak kullanılıyor. Köklü yazarlar, yerel halk okumaları gibi etkinliklerle bölgenin edebi topluluğuna katkıda bulunan üç aylık sübvansiyonlu bir ikamet için başvuruda bulunur. Daha önce, Berton House Writers' Retreat, Berton House Writers' Retreat Society ve Pierre Berton'un uzun süredir editörü ve temsilcisi olan Elsa Franklin tarafından yönetiliyordu. Ekim 2007'de, Berton House'un tapusu Kanada Yazarlar Vakfı'na geçti, edebi organizasyon şimdi programı edebi destek listesinin bir parçası olarak yönetiyor. [22]
Ontario, Vaughan'daki bir okul, Eylül 2011'de York Bölgesi Bölge Okul Kurulu'nda Pierre Berton'un adını aldı. Berton ailesi ziyaret etti ve öğrencilerin önünde okulun resmi açılışını yaptı.
Ödüller Düzenle
- , 1974. , 1986. [23] , 1982. , 1981 1977. 1992. 2002. , radyoda en iyi halkla ilişkiler yayıncısı, 1978. için: Son Spike, 1972 Klondike, 1958 Gizemli Kuzey, 1956. Mizah Madalyası, 1959.
- Gazetecilikte Sorumluluk Şüpheci Soruşturma Komitesi (CSICOP), 1996 tarafından sunulmuştur. [24]
Fahri dereceler
Pierre Berton, yazar ve tarihçi olarak çalışmalarının tanınmasından dolayı birçok onursal derece aldı. Bunlar şunları içerir:
|Ülke||Tarih||Okul||Derece|
|Prens Edward Adası||1973||Prince Edward Adası Üniversitesi||Hukuk Doktoru (LL.D.) [25]|
|Ontario||Bahar 1974||York Üniversitesi||Edebiyat Doktoru (D.Litt.) [26]|
|Nova Scotia||1978||Dalhousie Üniversitesi||Hukuk Doktoru (LL.D.) [27]|
|Ontario||5 Haziran 1981||Brock Üniversitesi||Hukuk Doktoru (LL.D.) [28]|
|Ontario||6 Haziran 1981||Windsor Üniversitesi||Harflerin Doktoru (D.Litt.) [29]|
|Alberta||1982||Athabasca Üniversitesi||Athabasca Üniversitesi Doktoru (D.AU) [30]|
|Britanya Kolombiyası||Mayıs 1983||Victoria Üniversitesi||Hukuk Doktoru (LL.D.) [31]|
|Ontario||Kasım 1983||McMaster Üniversitesi||Harflerin Doktoru (D.Litt.) [32]|
|Ontario||18 Mayıs 1984||Kanada Kraliyet Askeri Koleji||Hukuk Doktoru (LL.D.) [33] [34]|
|Alaska||1984||Alaska Üniversitesi Fairbanks||Güzel Sanatlar Doktoru (DFA) [35]|
|Britanya Kolombiyası||30 Mayıs 1985||İngiliz Kolombiya Üniversitesi||Harflerin Doktoru (D.Litt.) [36]|
|Ontario||1988||Waterloo Üniversitesi||Hukuk Doktoru (LL.D.) [37]|
|Ontario||7 Haziran 2002||Batı Ontario Üniversitesi||Hukuk Doktoru (LL.D.) [38]|
Yayın yılı ve başlığı Düzenle
- 1953 Kraliyet Ailesi
- 1954 Altın İz: Klondike Rush'ın Öyküsü (Genç Okuyucu)
- 1956 Gizemli Kuzey: Kanada Sınırıyla Karşılaşmalar, 1947-1954
- 1958 Klondike Ateşi: Son Büyük Altına Hücumun Yaşamı ve Ölümü
- 1959 Sadece Su Ekleyin ve Karıştırın
- 1960 Bir Köşe Yazarının Maceraları
- 1961 Og'un Gizli Dünyası (Genç Okuyucu)
- 1961 Yeni Şehir : Toronto'ya önyargılı bir bakış (Resimli Kitap)
- 1962 Hızlı, Hızlı, Hızlı Rahatlama
- 1963 Büyük Satış
- 1965 Yirminci Yüzyılla Savaşım (Anthology)
- 1965 Rahat Sıra
- 1965 Dünü Hatırla (Resimli Kitap)
- 1966 Pierre & Janet Berton'un Kanada Yemek Rehberi (Anthology)
- 1966 1960'ların Havalı, Çılgın, Kararlı Dünyası
- 1968 Kendini beğenmiş Azınlık
- 1970 Ulusal Rüya: Büyük Demiryolu, 1871-1881
- 1971 The Last Spike: Büyük Demiryolu, 1881-1885
- 1972 Klondike: The Last Great Gold Rush, 1896-1899 (Gözden geçirilmiş ve 1958 Baskısına bilgi eklenmiştir)
- 1972 Büyük Demiryolu: Kanada Pasifik Binası Resimli (Resimli Kitap)
- 1973 Sürüklenen Ev
- 1975 Hollywood'un Kanadası: Ulusal İmgenin Amerikanlaşması
- 1976 Benim Ülkem: Olağanüstü Geçmiş
- 1977 Dionne Yılları: Otuzlu Bir Melodram
- 1978 The Wild Frontier: olağanüstü geçmişten daha fazla hikaye
- 1980 Kanada'nın İstilası: 1812-1813
- 1981 Sınır Ötesi Alevler: 1813-1814
- 1982 Neden Kanadalılar Gibi Davranıyoruz:
- 1983 Klondike Quest (Resimli Kitap)
- 1984 Vaat Edilen Topraklar: Batıya Yerleşmek 1896-1914
- 1985 Maskeli Balo ("Lisa Kroniuk" olarak) (Kurgu)
- 1986
- 1987 Başlangıç: 1920-1947
- 1988 Kutup Kasesi: Kuzey Batı Geçidi ve Kuzey Kutbu Arayışı, 1818-1909
- 1990 Büyük Buhran: 1929-1939
- 1992 Niagara: Şelalelerin Tarihi
- 1993 Niagara: Resimli Kitap (Resimli Kitap)
- 1994 Kışı (Resimli Kitap)
- 1995 My Times: Tarihle Yaşamak, 1947-1995
- 1996 Yirminci Yüzyıla Veda (Anthology)
- 1996 Büyük Göller (Resimli Kitap)
- 1997 1967: Son İyi Yıl
- 1998 Tekrarlamaya Değer: Edebi Bir Diriliş (Anthology)
- 1999 Sahilleri (Resimli Kitap)
- 1999 21. Yüzyıla Hoş Geldiniz: Zamanımızdan Daha Fazla Saçmalık (Anthology)
- 1999 Pierre Berton's Canada: The Land and the People (Resimli Kitap)
- 2001 Savaşa Doğru Yürüyüş: Kanada'nın Çalkantılı Yılları
- 2002 Tanıdığım ve Sevdiğim Kediler
- 2003 Yazma Sevinci: Edebi Anı Kılığındaki Yazarlar İçin Bir Kılavuz
- 2004 Kuzeyin Mahkumları
Genç Kanadalılar İçin Tarih Düzenle
1812 Savaşı'nın Savaşları
- 1991 Detroit'in Ele Geçirilmesi
- 1991 Isaac Brock'un Ölümü
- 1991 Kabilelerin İntikamı
- 1991 Kanada Kuşatma Altında
- 1994 Erie Gölü Savaşı
- 1994 Tecumseh'in Ölümü
- 1995 Montreal Saldırısı
Donmuş Kuzey'i Keşfetmek
- 1992 Kuzey Kutbu Parry
- 1992 Jane Franklin'in Takıntısı
- 1993 Arktik Denizlerinden Dr. Kane
- 1993 Kuzey Kutbu'nda kapana kısıldı
- 1992 Demiryolu Yol Bulucuları
- 1992 Koyun Kürklü Adamlar
- 1992 Bir Çayır Kabusu
- 1992 Çelik Across the Plains
- 1994 Kalkan Ötesi Çelik
Büyük Klondike Altına Hücum
- 1991 Bonanza Altın
- 1991 Klondike Stampede
- 1992 Yolları '98, Altın Şehri
- 1992 Altın Şehri
- 1993 Klondike Kralları
- 1993 Altına Hücumdan Önce
Ayrıca Berton'un 1974'te yayınlanan “Ulusal Rüya” ve “Son Başak”ın kısaltılmış versiyonu ve yayınlanan “1812 Savaşı” başlıklı “Kanada'nın İstilası” ve Sınır Ötesi Alevler adlı iki kitabın bir özeti var. 1980 yılında
Pierre Berton'un kapsamlı bir biyografisi A. B. McKillop tarafından yazılmıştır. Berton'un 84 yaşında ölümünden dört yıl sonra 2008'de yayınlandı.
Bitmiş kitaplar ve makalelerin yanı sıra el yazmaları, taslaklar ve araştırma materyalleri de dahil olmak üzere Pierre Berton'un tüm yazıları, şimdi buradaki McMaster Üniversitesi Arşivlerinde Pierre Berton düşkünlerinde tutulmaktadır. [39]
12 Şubat 1851: Avustralya Altına Hücum Başlıyor
12 Şubat 1851'de Avustralya Altına Hücum, Avustralya'nın Yeni Güney Galler kentinde başladı.
Coğrafya, Beşeri Coğrafya, Sosyal Bilgiler, Dünya Tarihi
Avustralya Altına Hücum
Tarihin en büyük altına hücumlarından biri 1851'de Avustralya, Yeni Güney Galler'de başladı. Avustralya'nın diğer bölgelerinden, İngiltere'den, Polonya'dan, Almanya'dan ve hatta Kaliforniya'dan yüz binlerce "kazıcı" servetlerini aradı ve Avustralya'nın ulusal kimliğini yeniden tanımladı. Kimlik.
Edwin Stockqueler tarafından yapılan resim, Avustralya Ulusal Galerisi'nin izniyle
tamamen terk etmek veya terk etmek.
karar vermekten sorumlu kişi veya kuruluş.
(1848-1855) altının keşfinin ardından dünya çapında Kaliforniya'ya göç.
belirli bir yer için belirli bir süre boyunca tüm hava koşulları.
altının çıkarıldığı coğrafi bölge.
Bir kişinin kendini nasıl tanımladığı veya başkalarının onları nasıl tanımladığı.
yeni bir ülkeye veya bölgeye taşınan kişi.
değerli metaller arayan veya maden çıkaran kişi.
Amerika Birleşik Devletleri, Meksika veya Avustralya gibi bir ulustaki siyasi birim.
yapılan iş veya hizmet karşılığında alınıp satılan para veya mallar.
Tarihte Daha Fazla Tarih
Medya Kredileri
Genellikle medya kredisini içeren başka bir sayfaya bağlantı veren tanıtım görselleri hariç, ses, illüstrasyon, fotoğraf ve videolar medya varlığının altında yer alır. Medya için Hak Sahibi, kredilendirilen kişi veya gruptur.
Yazar
Caryl-Sue, National Geographic Society
Üretici
Caryl-Sue, National Geographic Society
Son güncelleme
Kullanıcı izinleri hakkında bilgi için lütfen Hizmet Şartlarımızı okuyun. Projenizde veya sınıf sunumunuzda web sitemizdeki herhangi bir şeyi nasıl alıntılayacağınızla ilgili sorularınız varsa, lütfen öğretmeninizle iletişime geçin. Tercih edilen formatı en iyi onlar bilecektir. Onlara ulaştığınızda, sayfa başlığına, URL'ye ve kaynağa eriştiğiniz tarihe ihtiyacınız olacak.
Medya
Bir medya varlığı indirilebilirse, medya görüntüleyicinin köşesinde bir indirme düğmesi görünür. Hiçbir düğme görüntülenmezse, medyayı indiremez veya kaydedemezsiniz.
Bu sayfadaki metin yazdırılabilir ve Hizmet Şartlarımıza göre kullanılabilir.
Etkileşimler
Bu sayfadaki herhangi bir interaktif sadece web sitemizi ziyaret ettiğinizde oynanabilir. İnteraktifleri indiremezsiniz.
Alakalı kaynaklar
Küresel Ekonomi: Ticaret
Küresel ekonomi doğası gereği ticarete bağlıdır ve dünyanın dört bir yanındaki ülkelere, ister kendi içlerinde üretilsin, ister üretilmesin, istedikleri herhangi bir kaynağı elde etmelerini sağlar. Kaynakların bu mevcudiyeti ticaret yoluyla kolaylaştırılır. Küresel ekonomi, tüm yıl boyunca istediğimiz yiyecekleri yememize ve daha düşük fiyatlarla giysi ve alet satın almamıza izin veriyor. Barış zamanlarında, diğer ulusların başarılı olduğunu görmek, küresel bir ekonomide faydalıdır. Öte yandan, huzursuzluk dönemlerinde, küresel bir ekonomide dış ülkelere bağımlılık korkutucu görünebilir. Küreselleşme ve diğer faktörler nedeniyle, büyük sanayileşmiş ulusların küresel ekonomiden yıkıcı etkiler olmadan çıkmaları imkansızdır. Bu kaynaklar, ortaokul öğrencilerine küresel ekonomi ve ticaretin oynadığı merkezi rol hakkında daha fazla şey öğretmeye yardımcı olacaktır.
Bölgesel Ekonomiler
Ekonomiler genellikle ayrı oldukları yer ve kültürler tarafından şekillendirilir. Bu, farklı bölgesel ekonomilerin neden insanların benzersiz ihtiyaçlarına hizmet etmek için geliştiğini açıklıyor. Öğrencilere dünyanın her yerinde bulunan bölgesel ekonomileri öğretmek için bu kaynakları kullanın.
Altın ateş
California Gold Rush'ı ateşleyen Kaliforniya'da altın keşfi hakkında kısa makale.
Altına Hücumun Ardından
California Gold Rush'ın ardından kısa bir makale.
Şeyh Zayed Camii
Fotoğraf: Mavi ve altın rengi bir avluda alacakaranlık.
Alakalı kaynaklar
Küresel Ekonomi: Ticaret
Küresel ekonomi doğası gereği ticarete bağlıdır ve dünyanın dört bir yanındaki ülkelerin, kendi içlerinde üretilip üretilmediğine bakılmaksızın, istedikleri herhangi bir kaynağı elde etmelerine olanak tanır. Kaynakların bu mevcudiyeti ticaret yoluyla kolaylaştırılır. Küresel ekonomi, tüm yıl boyunca istediğimiz yiyecekleri yememize ve daha düşük fiyatlarla giysi ve alet satın almamıza izin veriyor. Barış zamanlarında, diğer ulusların başarılı olduğunu görmek, küresel bir ekonomide faydalıdır. Öte yandan, huzursuzluk dönemlerinde, küresel bir ekonomide dış ülkelere bağımlılık korkutucu görünebilir. Küreselleşme ve diğer faktörler nedeniyle, büyük sanayileşmiş ulusların küresel ekonomiden yıkıcı etkiler olmadan çıkmaları imkansızdır. Bu kaynaklar, ortaokul öğrencilerine küresel ekonomi ve ticaretin oynadığı merkezi rol hakkında daha fazla şey öğretmeye yardımcı olacaktır.
Bölgesel Ekonomiler
Ekonomiler genellikle ayrı oldukları yer ve kültürler tarafından şekillendirilir. Bu, farklı bölgesel ekonomilerin neden insanların benzersiz ihtiyaçlarına hizmet etmek için geliştiğini açıklıyor. Öğrencilere dünyanın her yerinde bulunan bölgesel ekonomileri öğretmek için bu kaynakları kullanın.
Altın ateş
California Gold Rush'ı ateşleyen Kaliforniya'da altın keşfi hakkında kısa makale.
Colorado Altına Hücum
Başlangıçta Pikes Peak Gold Rush olarak bilinen Colorado Gold Rush, 1858'de başladı ve on yıl önce Kaliforniya'daki hücumdan sonra Amerika Birleşik Devletleri tarihindeki en büyük ikinci madencilik heyecanıydı.
Bu aceleye 100.000'den fazla insan katıldı ve Colorado'ya hücumun doruğa çıktığı 1859 yılına atıfta bulunarak "Elli Dokuzuncular" olarak biliniyordu.
Acele sırasında, Colorado hala Kansas ve Nebraska topraklarının bir parçasıydı.
Kaliforniya Altına Hücum'dan yaklaşık on yıl sonra gelen altına hücum, Rocky Dağları bölgesine dramatik bir göçmen akını eşlik etti ve Cephe'deki dağa atıfta bulunan "Pike Zirvesi veya Büstü" ifadesiyle örneklendirildi. Birçok erken araştırmacıyı Büyük Ovalar üzerinden batıya doğru bölgeye yönlendiren menzil.
1800'lerin sonlarında Colorado'da bir yerde altın arayan bir madenci
Maden arayıcıları bölgedeki ilk büyük beyaz nüfusu sağladılar ve Denver ve Boulder da dahil olmak üzere birçok erken kasabanın yanı sıra bazıları hayatta kalan (Idaho Springs ve Central City gibi) diğer birçok küçük maden kasabasının yaratılmasına yol açtı. birçoğu hayalet kasaba haline geldi.
Patlamanın ilk on yılı büyük ölçüde dağların dibindeki Güney Platte Nehri, Golden'ın batısındaki dağlardaki Clear Creek kanyonu ve South Park boyunca yoğunlaşmıştı.
Maden arayıcıları hızlı zenginlik arayışı içinde bölgeyi sular altında bıraktıkça, hızlı nüfus artışı 1861'de Colorado Bölgesi'nin ve 1876'da ABD'nin Colorado eyaletinin kurulmasına yol açtı.
Ulaşılması kolay altın yatakları büyük ölçüde 1863'te oynandı. Sert kaya madenciliği, plaser madenlerinin tükenmesini takip etti ve günümüze kadar altın cevheri ve diğer birçok minerali üretmeye devam etti.
Dağlardan altın çekmek için inşa edilen demiryolu hatları, özellikle Colorado 1879'da Colorado Silver Boom ile eşlik eden bir madencilik patlaması yaşarken, sonraki on yıllarda bölgenin ekonomik temelini oluşturmada önemli bir rol oynadı.
1848'de bir grup Cherokee, Cherokee Yolu üzerinden California'ya giderken Güney Platte havzasındaki bir dere yatağında altın keşfetti. Cherokee dere yataklarını çalıştırmayı bırakmadı, ancak Oklahoma'ya döndüklerinde bilgileri kabilelerinin diğer üyelerine bildirdiler.
Borens Gulch'de altın madenciliği. La Plata İlçesi, Kolorado 1875
Bununla birlikte, bilgi, 1850'lerde Kaliforniya altın sahalarında çalışan bir Gürcü olan William Green Russell'a ulaşana kadar sonraki on yıl boyunca kullanılmadan kaldı. Russell bir Cherokee kadınla evliydi ve kabileyle olan bağlantıları aracılığıyla, batı Kansas Bölgesi'nin Pikes Peak bölgesinde bildirilen altınları duydu.
1858'de California'dan döndükten sonra Russel bölgeye bir parti düzenleyerek Şubat 1858'de iki erkek kardeşi ve altı arkadaşıyla yola çıktı. Cherokee kabilesi üyeleriyle bugünkü Oklahoma'da Arkansas Nehri boyunca buluştular ve batıya doğru Santa boyunca devam ettiler. Fe Yolu. Sayı 104'e ulaşana kadar başkaları da partiye katıldı.
Bent Kalesi'ne ulaştıktan sonra kuzeybatıya döndüler ve 23 Mayıs'ta Cherry Creek ve Güney Platte'nin birleştiği yere ulaştılar. İlk keşiflerinin yeri Denver'daki günümüz Confluence Park'ında. Nehir yataklarında araştırma yapmaya, Cherry Creek ve yakındaki Ralston Creek'i keşfetmeye başladılar, ancak başarılı olamadılar. Yirmi gün sonra, bir kısmı Russell kardeşleri ve diğer on adamı geride bırakarak eve dönmeye karar verdi.
Temmuz 1858'in ilk haftasında, nihayet Güney Platte'deki Little Dry Creek'in ağzında "iyi kazılar" keşfettiler ve küçük bir cepten birkaç yüz dolarlık altın tozu çıkardılar, bu da bölgedeki ilk önemli altın keşfiydi. Keşfin yeri, U.S. Highway 285 ve Interstate 70 kavşağının hemen kuzeybatısında, günümüz Denver banliyösü Englewood'da bulunuyor.*
1862 yılında Central City Colorado
Haber doğuya döndüğünde, Colorado Gold Rush, Pikes Peak veya Bust'taydı! sloganı oldu. 1859'a gelindiğinde, çok sayıda müstakbel madenci ve yerleşimci, Kansas Nehri vadisinden Denver bölgesine geldi. İlk başta, Cherry Creek ve South Platte Nehri'nde sadece hafif bir gösteri vardı, ancak kısa süre sonra Idaho Springs ve Central City'de çok miktarda altın keşfedildi.
1860'a gelindiğinde, Central City 10.000'den fazla nüfusa sahipti ve Denver ve Golden, madenlere hizmet veren önemli kasabalardı.