Hangi Hayvanlar Echolocate Olabilir?
Ekolokasyon, bazı hayvanlar tarafından, çevrelerinde bulunan nesnelerden yansıyan ses dalgalarını kullanarak uzak veya görünmez nesneleri bulmak için kullanılan fizyolojik bir işlemdir. Echolocation ilk olarak 1938'de yarasalarda Robert Galambos tarafından gösterildi ve konsept, Lazaro Spallanzani, Griffin ve Louis tarafından daha da geliştirildi. yalnız vizyon. Ekolokasyon çağrıları genellikle 20 kHz ile 200 kHz arasında değişir. Ekolokasyon çağrıları tipik olarak aramanın frekanslarına, yoğunluğuna ve süresine dayanır. Hayvanlar, gezinmek, nesnelerden kaçınmak ve yiyecek aramak için yankıları kullanır. Ekokokatlayan hayvanlar arasında; Microchiroptera yarasalar, balinalar, yunuslar, Shrews, swiftlet'ler ve yağ kuşları.
Microchiroptera Yarasalar
Yarasalar, sesi karanlıkta “görmek” için kullanabilen bazı memelilerden bazılarıdır. Yarasalar, gırtlaklarını daraltarak veya dillerini tıklayarak ses üreterek yankı kurarlar. Bazı yarasalarda ses burun sesleri ile yapılır ve gönderilir, ancak yarasaların çoğunda bu, ağızlarından yapılır. Yarasalar, hem sabit hem de değişken modüle edilmiş frekanslarla çağrılar gönderir. Yüksek frekans çağrıları, yarasanın avın veya nesnenin boyutu, aralığı, hızı ve genel konumu hakkında yeterli bilgi edinmesini sağlar. Yayılan çağrılar, genellikle 20db ila 120db arasındadır. Yarasaların kulakları, yayılan çağrıların frekanslarını ve ortaya çıkan yankıları seçebilecek şekilde benzersiz bir şekilde yapılandırılmıştır.
Balinalar ve Yunuslar
Dişli balinalar ve yunuslar gibi deniz hayvanları, yollarındaki ve oldukça karanlık olan okyanusun derinliklerindeki nesneleri tespit etmek için yankı kullanır. Yunuslar her zaman nazal dokularında klik sesi çıkarır ve ortaya çıkan yankıları iletişim kurmak, yırtıcılardan kaçınmak ve yiyecek için yem kullanmak için kullanırlar. Balinalar ayrıca alınlarından, yakındaki nesneleri yansıtan sesler yayar ve ortaya çıkan yankıları gezinmek ve yiyecek aramak için kullanırlar.
shrews
Sivri fareler, farklı habitatlarda bulunan karasal memelilerdir, ancak çoğu, koruma için bol miktarda toprak örtüsü olan yerleri tercih eder. Shrews, soluk yüksek perdeli bir twitter sesi çıkarmak için ağızlarını açıp kapatarak ultrasonik ses üretir ve çevrelerini ve en iyi nasıl gezinmeleri gerektiğini anlamak için ortaya çıkan yankıları kullanır. Bazı sivri uçlu türlerde, yırtıcı hayvanlara karşı korunma amacıyla çevrelerinde uygun örtü bulmak için yankı kullanırlar.
karasağanlarının
Swiftlet'ler, karanlık mağaralar içerisinde yollarını bulmak için yankı kullanan az sayıda kuş türünden bazılarıdır. Swiftlets genişbant tıklama tipi biosonar çağrılarını yayar ve gezinmek ve sosyal amaçlar için üretilen yankıları kullanın. Kuş yankılandırma becerileri hala çok basit ve sadece en küçük nesneleri bile bulabilecekleri yarasaların aksine büyük nesneleri tespit etmelerini sağlayabilir.
Oilbirds
Yağ kuşları karanlık mağaralarda dolaşır, kökler ve yuva yaparlar. Yağ kuşları, yankıları oluşturmak için nesneler boyunca nesnelerden sıçrayan kısa tıklama sesi yayıyor. Yankılar, kuşlara farklı aralık ve yoğunlukta geri döner. Yankılar, kuşların nesnelerin boyutlarını, şeklini ve yerlerini belirlemesini sağlar. Yer değiştirme, kuşların gece yemek ararken koloni içindeki diğer kuşlarla ve engellerle çarpışmalarını önler.