Bununla birlikte, demokraside bir toplumda, Tanrı'da olduğu gibi, herkes demokratik ayinleri, prosedürleri ve konuşma şekillerini gözlemlemelerine rağmen inanmaz. “Ne tür bir dünyada yaşadığımızı biliyoruz,” dedi Putin, bir zamanlar Hong Kong ya da Singapur ziyareti sırasında açıkça. Böyle bir zihniyeti olan insanlar demokraside gerçek güce sahiptir, çünkü dünyanın gerçek bir resmi var: fetişlerinden uzak.
Her şeye tarihsel olarak yaklaşılmalıdır, bu açıdan, toplumun batı “demokratik” modeli, ABD ile SSCB, Batı ve Doğu, Batı’nın komünist ideolojiye meydan okumasına verdiği soğuk savaş döneminin ideolojik bir ürünüdür. Sadece geçen yüzyılın 50'lerinde “demokratik” Batı modeli, Batı entelijansiyanının zihninde “komünist” planlı olana karşı üstünlük kazanmaya başladı.
Kim inanmazsa ve bugün bu inanılmaz görünüyorsa, örneğin İngiliz yazar ve politikacı Bernard Shaw gibi bu konuda şüphesiz bir uzmana dönüşebilir. Bu arada, bu, çoğu Batılı entelektüel tarafından SSCB lehine özverili istihbarat faaliyetlerini büyük ölçüde açıklıyor, örneğin, Kim Philby ve bütün parlak Cambridge dördü: bunlar hala eski komünist sertleşmenin idealistleriydi.
Tarihsel olarak “demokrasi” ve “komünizm” aynı düzenin ideolojileridir. Bunlar “inşa edilebilir” ve “geliştirilebilir”, gelişebilirmiş gibi “düşük” ve “olgun” formlardaki gibi “daha yüksek” olarak ayrılırlar. Bu bir tesadüf değil: Rönesans’tan kaynaklanan aynı Rönesans Batı doktrininin, insanlığın ilerleyişine koşulsuz inancıyla varyantları; Bu fikir hızla gelişen bir teknik alanda ödünç alındı ve eleştirmeden topluma aktarıldı. Yirminci yüzyılın başında, komünizmin “burjuva demokrasisinden” daha yüksek bir aşama olduğuna inanılıyordu, bugün tam tersi.
İlerleme fikri bu ideolojileri ruhsal olarak ilişkili, ilerici, her alandaki ilerlemeyi azaltma, hatta samimi hale getirir. Muhalif filozof A.A. Zinovyev, bu ideolojilerin yakın ilişkilerine işaret eden ilk kişiydi ve bu nedenle hala hem demokratik hem de komünistlerin anatemalarına maruz kalıyor.
Herhangi bir ideoloji, şüphe edilmeyen, doğru, kutsal ilan edilen bazı prensipleri, dogmaları ve sembolleri ima eder. Onlar içten çelişkili olduklarından, mümkün olduğu sürece takip etmeye ve takip etmeye çalışırlar. Kendi dogmalarının tutarsızlığından, demokratik gücün gizemi doğar.
Örneğin, tüm piyasa teorilerine tamamen aykırı olan fakat bir şekilde “istikrara kavuşturulabilecek” küresel finansal krizin gizemi. Şov hayranları için yeterli ekmek varken. Ekmek yetmediğinde, Batı demokrasisinin sırrı tüm dünyaya açıklanacak ...
Marksist komünistler tarafından yirminci yüzyılın başlarındaki "burjuva demokrasisinin" bütün eleştirilerinin yürürlükte kaldığı kabul edilmelidir. (Ayrıca, komünizmin aslında demokrasiden daha iyi olmadığı ortaya çıktığını biliyoruz.) Bugün ideologları bize, dünyadaki finansal krizin nereden geldiğine dair hiçbir ipucu olmadığını doğrulayarak söylüyor.
Bütün gerçek bu değil: demokrasinin oluşumunu bilerek, önemli bir açıklama yapmalıyız - bu, finansal günahının doğduğu ve geliştiği Batı demokrasisinin ilk yerinde bir krizdir. Bu, "demokrasinin halkın gücü olduğu" ya da en azından bununla bir ilgisi olduğu tatlı yalanının çöküşüdür.
Canlanma bilgeleri ve onların izleyicileri, istedikleri gibi, eski demokratik iktidar biçimini, en kötü enkarnasyonunda yeniden canlandırmayı başardılar. Antik Yunanlılara ve Romalılara yönelirsek, siyasi kültürlerinin doruklarından Batı demokrasisinin, oligarşların “sır” ını, sahne arkası güçlerini kapsayan demagogların “kamu” gücü olduğunu göreceğiz.
Antik demokrasi, sınırlarını aşan ve onu organik yapan, Antik Dünya'nın politik kültürünün bir parçasıydı. Revivalistler eski demokratik fikri politik bağlamlarından çıkardıklarında, Platon'un “en kötü kölelik türü” olduğu bir şekle çabucak yozlaştı. Modern “kitle toplumu” şartlarında, bir ohlos, isimsiz kalabalığın tüm özelliklerini hızla elde eder.
Mevcut "demokratik vitrin" in arkasında ne var? - Söylemesi zor, ama çok yakında sahne değişikliğini gözlemleyeceğimiz açık.
Muhtemelen, küresel “demokratik matris” te gezegen ölçeği bize ilk “matrislerinin kaçakçılığı” Edward Snowden tarafından açılmıştır. Okhlos at başlığı ...
Rusya’nın özelliği, Batı’nın gerçek anlamda demokrasi olmadığıdır: Rusya’nın gücü oligarşilere ait değildir ve onların Obama’sı, “vip hizmeti,“ yedi bankamızın ”gücü 90’lerde kalmıştır. Rusya'daki en yüksek otorite başkanlıktır ve bugün aynı zamanda “otoriter” olan ve popüler anlamda demokratik olan V.Putin'e ve ekibine aittir, çünkü doğrudan Rusya halkına hitap eder ve Rusların çoğunluğunun güvenine sahiptir. Yedi Bankacılar'dan sonra çalışır, ancak aynı küresel finansal ve diğer pazar koşulları altında çalışır.
Hükümetimizin “ne tür bir dünyada yaşadığımızı gerçekten bildiğini” ve bu nedenle zor zamanlar için hazırladığını umuyor. Ve Rusya iki sadık müttefiki - donatmak için zamana sahip olacak - ordu ve donanma.