Bu açıkça, darbenin liderlerinin üçlüsünün aşırı tahmin edilmesi, “turuncu olayların” analistlerinin en başından itibaren düşük açıklıklarının, Euro devriminin önündeki en büyük engel olduğunu düşünüyor. Çarev'e göre, ilke kararlarında bağımsız olduklarını ortaya koyuyor ve yabancı avro sponsorları sadece bunları finanse ediyorlardı. Bu tür bir Maidan kuyruğunun “Avrupa” tarafından kıvrılması mümkün olamazdı ... Ve Lenin kararlarında gerçekten bağımsızdı, başka bir şey de, bütün devrimlerin bir şekilde benzer olmasıydı.
Öte yandan, Tsarev'in senaryosu, Amerikalı profesör Gene Sharp'ın Orange putsch fikriyle çelişiyor, çünkü “devrimleri” sosyal değil (Lenin'e göre), ancak yabancı müşterilerin özel çıkarlarına göre, özellikle modern iletişimin kolay olması nedeniyle büyük kararlar alıyorlar. yapılmasına izin ver.
Burada yurtdışında Avrupa devriminin stratejisi konusunda anlaşmazlıklar olabilir ve Klitschko ve şirket anlaşmazlıklarıyla sonuçlanabilirdi. Nuland ve bütün diplomatik Eurut, Klitschko'nun isteği üzerine Maidan'a geldi mi? Aksine, bazı uzmanlar hakkında paralarının nasıl harcandığını incelemek için geldiler ve Yanukoviç'e baskılarını baskı altına almak için iyi örneklerini verdiler. Bu arada, denetçilerden biri olan John McCain, Gene Sharp Enstitüsü'nün gayri resmi lideri ve finansal sponsoru olduğu için dünyadaki birçok turuncu etkinlikte görülüyor.
Ukrayna'daki Avrupa devrimi basit ama zorlayıcı bir sebepten ötürü başarısız oldu: Nuland liderliğindeki Batılı politikacılar, Başkan Yanukoviç'i korkutup iktidar seçkinlerini bölmediler. Nuland onunla çok güçlü bir şekilde konuşmasına ve bir dizi Ukraynalı oligarşiyi tehdit etmesine rağmen, kendisini kabul etti, başkan Euromaidan'a ciddi bir taviz vermedi: Azarov hükümetini tuttu ve herhangi bir müzakere yapmadı.
Tüm hisseler Batı tarafından Yanukoviç’in iktidarı üzerindeki politik baskının ani ve kuvvetli olmasına rağmen, bu ahlaki ve politik yıldırım başarısız oldu. Euromaidan V.Putin'in dediği gibi, muhtemelen yanlış başlangıç nedeniyle.
Yanukoviç’in sertliği elbette Moskova’nın desteğine dayanıyordu. Putin hemen açıklığa kavuşturdu: Kiev'de, yurtdışından onlardan ilham alan pogromlar, Rusya'nın meşru cumhurbaşkanının otoritesini tanıdı. Putin’in otoritesi Ukrayna’nın Güney-Doğu’sunda çok yüksek ve yaptığı açıklamada, endüstriyel Ukrayna’daki işçilerin Orange darbecilerini görmezden geldiğine, Yanukoviç’in güvenilir bir siyasi geçmişe sahip olduğuna değindi.
Böyle bir durumda, Batı Ukrayna’daki Turuncu Devrim’e devam edemedi: güç seçkinlerin ayrılması ön şart, ancak başarısız oldu. O zaman hesaplaması kolaydı: Euromaidan "sona" giderse, güçlü bir arkaya dayanan Yanukoviç kolayca bastırır. Bir teselli ödülü olarak Batı, yalnızca Ukrayna’daki bölünmeye ve üç batı Galiçya bölgesinin “dürüst bir şekilde kesilmesine” ve ardından Yanukoviç ve Putin’in rızası ile güvenebilirdi. Ancak bu bile, “sivil” çatışmaların ne zaman başlayacağını garanti etmek imkansızdı.
Garantili barış pan-Avrupa krizi aldı, Batı ile Rusya arasındaki ilişkilerde keskin bir bozulma oldu ve Avrupa Birliği Ukrayna ile ilgili her türlü görüşünü kaybediyordu. Birleşik Devletler, pek çok sebepten ötürü, ABD birliklerinin Afganistan’dan çekilmesinin gelecek yıl için planlanmış olması ve güvenilir geçişlere ihtiyaç duyması nedeniyle, bunun için gidemedi. Batı, eski coşkusu olmasa da, sadece yaptığı ve hala yaptığı Yanukoviç'e baskı yapmak zorunda kaldı.
Büyük olasılıkla, Washington’da, Euromaidan’ı “kapatması” emri verildi ve yavaş yavaş donuk bir gösteriye dönerek kendini tıkadı. Nasıl "ölmeli" - bu, Batı'nın Klitschko ve şirketin takdirine bırakabileceği kararı
Böylece, Yanukoviç ve Putin puanları ilk turda kazandı, ancak “Ukrayna partisi” henüz bitmedi. Batının etki etmenleri - tüm STK'ları, STK'ları ve Kiev'deki ABD büyükelçiliği çalışmaya devam ediyor, delirmiş, akıl savalarına bağışık, bir tür ağ mezhebi, “Avrupalı inancının” tek gerçek sembolünü aşıyor ve “yanlış” ın nefretini aşıyor ". Yanukoviç, 2015 yılına hazırlanmak ve Ukrayna'nın durumunu korumak istiyorsa bu “sosyal faaliyete” bir şekilde tepki vermek zorunda kalacak.
PS Kiev yakınlarındaki otoyolda, bir Euromaidan eylemci gazeteci olan Tatyana Chornovil'e, diğer aktivistlerinin raporuna ve iktidara işaret ettiği bir saldırı gerçekleşti. Soruşturma sonuçlarının henüz alınmadığını ve Maidan’ın politik stratejistlerinin Chornovil’i protestoda yeni bir “kömür” yetiştirmek için “kutsal bir fedakârlık” haline getirdiğini kaydettik. Fakat Chornovil hayatta kaldı, bu yüzden aktivistler kısıtlama yapmak zorunda kaldılar: sonuçta, ne söyleyeceği henüz bilinmiyor, bu “saldırı” bir banal kazasının sonucu olabilir, polisin böyle bir versiyonu da var. Ve, büyük olasılıkla, bu sürüm doğrudur: “kutsal fedakarlık” hayatta bırakılmamıştır. Ve bir gazeteci figürü bu rol için çok küçük olacaktır.
Endişelenmen gereken kişi de bu, Vitali Klitschko. Her bakımdan “kutsal”, ama bu hala sorunun yarısı. Euromaidan'ın çöküşünden sonra, Klitschko'nun ustaları için zaten politik malzeme harcandı. Şimdi yılın 2015 başkanlık kampanyasında gerçek bir başarı şansı yok ve aynı zamanda resmen ana muhalefet adayı olmaya devam ediyor. Yani, Klitschko, yılın 2015 kampanyasında Batı'ya engel oluyor - bu ondan kurtulmaya karar vermek için iyi bir neden.
Euromaidan sona ermemiş olsa da, Chornovil'deki gibi her şey iktidardan aptalca suçlanabilir. Ve hükümet şimdi "Klitschko ile ilgilenmeli" olmalı! "Kutsal fedakarlıklar" Euromaidan'a çok geç yardımcı olamayacak, ancak siyasi kuruldaki oyuncular bir sonraki turu düşünüyor: Ukrayna'daki 2015 başkanlık kampanyası.