Babam bana daktilo almış ya yahu!
Bu adamı napayım ben şimdi ha? Nasıl mutlu olduğumu öyle uzun uzadıya anlatmama gerek yok sanırım. Tipimiz şu eheh.
Ben dün mathildaya şey diyordum tam; "Evim olduğunda alacağım ilk şey daktilo sanırım." Yazılarımı orda yazıcam. Çıkan sesle kafayı bulucam ama olsun. Derkeen, olana bakın siz.
Babam şey demişti; "Yaz, ihmal etme."
Canım! Yazarım sen merak etme.
Şu hayatta ihmal etmeyeceğim şeylerden biri sensen, sizseniz, diğeri de odur, bilirsin.
Bir mektup yazıcam onda ilk olarak.
Muhtemelen fransızca bir şarkı açmak niyetinde olucam o sırada. Yine muhtemelen Enrico Macias falan olacak. Adam bana tüm şarkı boyunca aslında küfür de etse, ben yine "mersi" kıvamında olucam boğazımı temizler gibi hafif bir hırıltıyla. (Zaz'ı da kaçırdık zaten!)
Sabırsızlanıyorum.
Ah ne demodeyim..
-Severim sizi.