Eğer Kent ve Köpekler (o dönem Vargas Llosa’nın çok severek olduğu) Hemingway tarzı sofistike bir “sert-erkekler öyküsü”yse Yeşil Ev çok daha katmanlı ve kültürel genişliği çok daha iddialı bir kitaptır. Burada Peru’nun farklı bölgelerindeki iki kültür önce karşı karşıya getirilip sonra iç içe geçirilir: Peru’nun Avrupalı fetihçilerin mezalim ve kültürel yayılmalarından önceki kültürünü sürdüren yerel kabilelerin Hıristiyanlık ve modernleşmeci Avrupalı girişimlerle yaşadığı gerilim ve uyuşmazlıklar, çölün ortasında bulunan ve Vargas Llosa’nın bir ahlaki sorundan çok hayatın vazgeçilmez bir parçası olarak resmettiği “yozlaşma”nın sembolü kerhane ve bir yerli kızın “modernleşmek” üzere gönderildiği manastır, Yeşil Ev’in mekânlarıdır. Vargas Llosa’nın bu önemli ve kapsamlı ilk romanlarında karakterler bir ailenin farklı kuşaklarına mensup üyeleri olarak değil, Avrupa tarafından belirlenmiş bir medeniyet şeması veya cetvelinin farklı yerlerdeki konumlarına göre sıralanır. Aynı ve farklı zaman dilimlerinde var olan bilinçler arasında yaptığı geçişler bu ilk romanlardan itibaren Vargas Llosa’nın alametifarikası olmuştur.
KAYA GENÇ