NSadece Hawaii zaferini kazanma şansını değil, aynı zamanda neredeyse spor kariyerini ve her şeyden önce neredeyse hayatını da kaybettiği kaza mahallinden sadece 600 metre uzakta, Kat Matthews şimdi geri döndü. Tam orada. Profesyonel triatletçi, 219 gün sonra Teksas’ta bir antrenman turu sırasında bir otomobille çarpıştı ve ağır yaralanarak hastaneye kaldırıldı. Geriye dönüp baktığında, “Yaralar beni öldürebilirdi ya da gerçekten beynimi mahvedebilirdi. Bu açıdan ve hayatımda işlerin insanlar için ne kadar kötü gidebileceğini gördüğüm için çok minnettarım.”
32 yaşındaki Briton’un geçtiğimiz hafta sonu uzun bir mesafeyi (3,8 km yüzme, 180 km bisiklet, 42,2 koşu) koşabilmesi şimdiden ilk sansasyondu. Ironman Texas daha sonra onun için bir güç başarısı haline geldi ve bu sırada ona meydan okundu: savaş, acı çek, sebat et, kendini yeniden motive et, vücudun bir yerinden ve her şeyden önce kafadan yeni enerji çek. Kendine inan. Uzun mesafe triatletlerinin içselleştirdiği, kendilerini tanımlayan, en iyilerin en güçlü anlarında mükemmelleştirdiği tüm özellikler.
Ve Matthews’ın geçirdiği kazadan sonra toparlanması gereken nitelikler. Ve şimdi Teksas’ta duygusal ve etkileyici bir uzun mesafe geri dönüşüne yardımcı oldu: Konfeti yağmurunda kazanan olarak bitirdi.
Matthew’un ciddi kazasından sadece 219 gün sonra, bu onun sportif geleceği için bir vaat, ama her şeyden önce ışıltılı büyük bir kişisel başarı. İki kez Hawaii şampiyonu olan Patrick Lange WELT, “Kat için inanılmaz derecede mutluyum!” diyor. Onu iyi tanıyor ve kaza olduğunda oradaydı. “İyileşme yolculuğunuz büyük bir ilham kaynağı ve iradenin dağları yerinden oynatabileceğini gösteriyor.” Matthews’un kendisi bitişte, “Dürüst olmak gerekirse, inanılmaz bir duygu. Benim için inanılmaz bir sürüm oldu.” Jan Frodeno ve İngiliz Olimpiyat şampiyonu Alistair Brownlee gibi sahnenin büyükleri Instagram sayfalarında tebrik etti.
Matthews kafatası, göğüs kemiği ve omurlarında kırıklar yaşadı.
Eylül 2022’ye Geri Dönüş: Matthews, Teksas’ta Hawaii’deki Ironman Dünya Şampiyonası için antrenman yapıyordu, son hazırlık aşamasındaydı ve 6 Ekim’de Kailua-Kona’da podyuma çıkmak istiyordu. Kazanmak için yarışmacılardan biriydi. Daha önce, Mayıs 2022’de, pandemi nedeniyle telafi edilen Dünya Kupası’nı İsviçre’den Daniela Ryf’in arkasında ve Bayreuth’tan Anne Haug’un önünde ikinci bitirmişti.
Sonra 25 Eylül geldi. Bazı profesyoneller o sırada Hawaii’de eğitim görüyordu ve Matthews başka fotoğraflar yayınladığında Kailua-Kona ile ilgili ilk izlenimlerini sosyal medyada paylaşıyorlardı: Resimler, onun bir Teksas hastanesinde, yüzünde geniş sıyrıklar ve bir boyun askısı ile yaralandığını gösteriyordu.
Hawaii’ye gitmeden kısa bir süre önce, İngiliz kadına eğitim turunda bir araba çarptı ve ciddi bir kaza geçirdi. Görgü tanıklarından biri, Matthews gibi Alman Björn Geesmann tarafından çalıştırılan Patrick Lange idi. Triathlete.com’a “Sessiz bir yolda ilerliyorduk” dedi. Sonra karşı yönden gelen bir araba aniden karşıdan karşıya geçti ve Matthews’a çarptı. Düz yolda yüksek hızda kazadan kaçma şansınız yoktu. Matthews kısa bir süre bilinçsizdi. Kafatası, göğüs kemiği ve iki omurga kırığı yaşadı.
Kat Matthews kötü görünüyordu. Ama sonunda şanslıydı.
Şeytanları korkutup kaçır
Fazla uzatmadan, çok sessizce ve içine kapanık bir şekilde, bir destek korsesiyle Ironman Hawaii’den birkaç gün önce Kaila-Kona iskelesine geldi. Bunu kimse beklemiyordu. Ardından gelen rehabilitasyon süreci yoğun ve zorluydu. Kulağa önemsiz gibi gelen şeyi Şubat ayında kutladı: acı çekmeden hapşırmak. Matthews Instagram’da şöyle yazdı: “Şubat ayındaki ilk ağrısız hapşırma, ikinci bir eğitim kampı ve 100 kilometrelik bir koşudan sonra, bir Ironman zamanı.” Planı: Nisan ayının başında bir orta mesafe triatlonu, ardından Teksas’ta kaza mahalline olabildiğince yaklaştığı büyük bir uzun mesafe dönüşü.
“Bilerek bu şekilde seçmedim. Bu büyük yarış Teksas’ta oluyor. Sanırım zor olacak ama bunu düşünmek istemiyorum” dedi. “Kaza herhangi bir yerde olabilirdi, ancak bununla ilgili tüm şeytanları tek bir yarışta temizlemek ve sonra devam etmek harika olurdu. Kulağa gerçek olamayacak kadar iyi gelse de, umarım öyle hissettirir.”
iblisler. Matthews sadece kelimeyi söylemedi: Kaza onun üzerinde bir iz bıraktı. İngiliz kadın, özellikle omurga için bir tür korse olan “omurilik” takmak zorunda kaldığı ilk iki ayın zor olduğunu bildirdi. Ne olacağını, sonuçları olup olmayacağını bilmemek. Ek olarak: iki buçuk yıllık eğitim boşuna, bir Hawaii zaferi hayali – bir kazayla mahvoldu.
“Bununla nasıl başa çıkacağınızın kontrolü sizde”
Geri dönüş yolunda ona yardımcı olan şey, diğer şeylerin yanı sıra, elit spordan önceki deneyimiydi: Matthews, savaşta yaralanan askerlerle birlikte bir rehabilitasyon merkezinde fizyoterapist olarak çalıştı. “Bütün acıları gördüm ama sen bunların senin başına hiç gelmediğini düşünüyorsun” diyor. “Ve sonra kendimi gerçekten şanslı saydığım bu deneyimden geçiyorum, önce hayatta olmak, sonra normal beyin işlevine sahip olmak ve ardından normal fiziksel işleve sahip olmak, hatta yeniden elimden gelenin en iyisini yapabilmek için.”
Matthews bir seçim yapması gerektiğini ve yapabileceğini hissetti: Kazayla nasıl başa çıkacak? “Bununla nasıl başa çıkacağınızın kontrolünün sizde olduğunu anlamak önemliydi. Kazanın senin üzerinde hiçbir gücü olmamalı” diyor. “Bir sürücünün kimliğimi, ne olduğumu değiştirmesine izin vermek istemedim.” Kendime ve hayata karşı bir savaş ilanı. Takip etmesi de her zaman kolay olmayan bir şey. Ama sonunda orta mesafenin başlangıç çizgisi olan Ironman 70.3 Oceanside’a ulaştı ve profesyonel yarışta üçüncü oldu. Sonra Teksas geldi.
Onun için büyük bir finalle karışık bir yarıştı. Matthews sudan beşinci sırada çıktı ve bisiklet sürdükten sonra son maratona dördüncü sırada başladı, ancak şimdiden lider Jocelyn McCauley’nin 9:15 gerisindeydi. Ancak yüzme ve bisikletin aksine, 3. Etap Matthews için o gün mükemmel gitti, yavaş yavaş yetişti, bitişe birkaç kilometre kala liderliği ele geçirdi ve sonunda 8:32:52’de kazandı.
Maraton süresi: 2:49:32 saat. Kazadan yedi aydan kısa bir süre sonra, kariyerinin üçüncü Ironman yarışını kazandı. Rahatlamış ve inanılmaz derecede mutlu olan Kat Matthews, bitiş çizgisindeki konfeti yağmurunda gözlerini kapattı.
Daha sonra “Oldukça özeldi” dedi. “Harika bir gün geçirmedim. Kötü bir yüzme, kötü bir bisiklet ama koşarken onu parçalamayı başardım. Beni başlangıç çizgisine getirdiği için tüm ekibime çok mutlu ve minnettarım. Finişe nasıl geldiğimi bilmiyorum.”