En sık yalan, kişinin kendisine söylediği yalandır. Nietzsche
Yetişkinlikte antisosyal davranışlar, herhangi bir psikopatolojiyi ifade etmeyenlerden, psikotik bozukluklar ve bilişsel bozukluklar gibi ciddi psikopatolojiden muzdarip olanlara kadar çok çeşitli insanların özellikleridir. Bu tür davranışlar günlük hayatta yaygındır ve normal kişilerde görülebilir.
Örneğin, asla yalan söylemediğimizi ya da yarısını bir gerçeği söylemediğimizden emin olabilir miyiz?
Aynı şey küçük hırsızlık, araba kullanmadan önce içki içmek, çiftliği dolandırmak veya kırmızı ışığı atlamak gibi diğer davranışlar için de söylenebilir. Bu nedenle, normal deneklerde ortaya çıkan antisosyal özellikler vardır ve anormal şey, onların bulunmamasıdır.
Aldatma, başka bir kişi için doğru olmayan bir şeye inandırmaktır. Genellikle çok erken yaşlarda aldatmayı öğrenirsiniz ve Tüm sosyoekonomik statüde ve eğitim gruplarında ortaya çıkan bir davranıştır.
Patolojik yalan, kompulsif veya dürtüsel olan ve bazı düzenlilikle ortaya çıkan bu yalan anlamına gelir (Hall, 1996). Bu tür davranışlar yasal psikiyatride ayrıcalıklı bir yer kaplar ve bu bölümde bunlara kısaca değineceğiz. Sununuz için aşağıdaki bölümleri oluşturacağız: yapay bozukluklar, fantastik psödoloji, tazminat nevrozu ve simülasyon.
içerik
- 1 Olumsuz Bozukluklar
- 2 Fantastik Psödoloji
- 3 Tazminat Nevrozu
- 4 Simülasyon
Olgusal Bozukluklar
Factitious bozukluklar ile karakterizedir Tıbbi veya zihinsel bir patolojinin kasıtlı olarak belirtilerinin veya semptomlarının kasıtlı olarak üretilmesi, deneklerin hikayelerini ve semptomlarını yanlış tanıtması. Bu davranışın tek belirgin amacı hastanın rolünün kazanılmasıdır.
Bu hastaların psikiyatrik değerlendirmesi, vakaların% 50'sinde, genellikle yanlış bir hastalık olduğundan şüphelenildiğinde gereklidir. Psikiyatristten, yapay bir bozukluğun teşhisini doğrulaması istenir.
Bu durumlarda, hastanın bakım merkezinden kaçmasına neden olabilecek suçlayıcı sorulardan kaçınmak gerekir. Bu konular genellikle duygusal değişkenlik, yalnızlık, dikkat arama ve genellikle iyi bir uyum sağlar. Birçok vaka genellikle fantastik psödoloji kriterlerini karşılar. Psikiyatrik muayene, bir arkadaş, akraba veya başka bir muhbir aracılığıyla güvenilir bilgi edinmeye özel önem vermelidir, çünkü bu kaynaklarla yapılan görüşmeler genellikle hastanın hastalığının yanlış doğasını ortaya çıkarır.
Fiziksel belirti ve semptomların baskın olduğu factitious bozukluktan etkilenen insanlar genellikle akut bir geçmişi olan hastaneye kabul edilir, ancak oldukça ikna edici değildir. Genellikle tutumları zor ve zahmetlidir ve diğer hastanelerde tedavi edildikleri ve çoğu zaman gönüllü taburcu oldukları ortaya çıkabilir.
1951'de Richard Asher tarafından tanımlanan Münchausen sendromu, ciddi ve nadir görülen bir factitious bozukluk şeklidir. Asher bu terimi, Rudolf Erich Raspe'nin (1784) çalışmalarında Alman Baron'un maceralarında anlatılan inanılmaz hikayeler ve bu hastaların çoğunu karakterize eden fantastik yalancılık arasındaki benzerlik nedeniyle kullandı. Ağırlıklı olarak somatik belirti ve semptomları olan yapay bir hastalık olarak sınıflandırılmıştır.
Kraepelin tarafından "hastane dolandırıcıları" olarak adlandırılan bu bozukluğa, diğerlerinin yanı sıra diğer ifadeler de denir: "hastane bağımlılığı", "çoklu cerrahi bağımlılığı" ve "profesyonel hasta sendromu" (Leamon ve ark. 2000).
1977'de çocuk doktoru Roy Meadow, Powers tarafından Münchausen sendromunu tanımlar. Münchausen sendromuna çok benziyor, ancak içinde bir istismar biçimi Hastalığın simülasyonu, üretimi veya abartılması, genellikle çocuklar olan masum kurbanlar aracılığıyla yapılır.Hastalık açısından ebeveynlerinin (veya bazen başka bir yetişkinin) patolojik hipokondrisini ödeyen. Bu bakıcının davranışının tek belirgin amacı dolaylı olarak hastanın rolünü üstlenmektir.
Aldatma, yanlış bir tıbbi öykü, laboratuvar örneklerinin kontaminasyonu, sonuçların değiştirilmesi veya çocukta yaraların veya hastalıkların uyarılmasını içerebilir.
Fantastik psödoloji
Yalan, daha önce de belirttiğimiz gibi, sık ve muhtemelen evrensel olan bir insan faaliyetidir. Patolojik aldatmanın en uç şekli, bazı gerçek olayların ayrıntılı fantezilerle karıştığı fantastik psödolojidir (Ford, 1996).
Fantastik psödoloji, patolojik yalancı olan kişiler tarafından etkilenir. Bu klinik tablo mitomani olarak da bilinir..
Dinleyicinin ilgisi hastayı tatmin eder ve bu nedenle semptomu güçlendirir. Bununla birlikte, gerçeğin bozulması, hastalığın geçmişi veya semptomları ile sınırlı değildir; Hastalar genellikle hayatlarındaki diğer durumlar hakkında yanlış bilgi verirler.
Münchausen sendromu ile sık sık ilişkili bir tablodur ve bu bozuklukta olduğu gibi, neden bilinçsizdir. Schneider (1943) şunları içerir psikopat grubundaki hastalar Tahmin ihtiyacı.
Bu resimdeki yalanlar, bu hastaları sanrılı bir tablodan muzdarip olanlarla ayırt etmeyi zorlaştıran böyle bir aldatmaya neden olabilir. Aslında Kraepelin (1896), fantastik psödoloji başlığı altında sistematik sanrıları olan birkaç hastayı içeriyordu ve Krafft Ebing (1886) patolojik yalancıları ve sanrılı denekleri tanımlamak için "icat edilmiş paranoya" terimini kullandı.
Bu konular genellikle duygusal değişkenlik, yalnızlık, dikkat arama ve genellikle iyi bir uyum sağlar.
“Dinleyicinin ilgisi hastayı tatmin eder ve bu nedenle semptomu güçlendirir. Bununla birlikte, gerçeğin bozulması, hastalığın geçmişi veya semptomları ile sınırlı değildir; hastalar genellikle yaşamlarının diğer koşulları hakkında yanlış bilgi verirler (Kaplan 1998). ”
Tazminat nevrozu
Tazminat nevrozu, diğer sinir bozucu epitetlerle belirlenmiş, aşağılayıcı ve tartışmalı bir terimdir: durumsal nevroz, gelir nevrozu, kazara nevroz, banknot nevrozu, rentoz, bilinçsiz iddia edilen hastalık, Amerikan hastalığı, Akdeniz hastalığı veya Yunan hastalığı ( Enoch, 1990, Gunn 1995).
Olası tazminatla ilişkili olarak semptomlar edinildiğinde veya bilinçsiz olarak uzandığında ortaya çıkar..
Travma sonrası ayırt edilmesi gereken üç ana tip post-travmatik sendrom tanımlanmıştır: travma sonrası nevroz (sarsıntı sonrası bozukluk), telafi edici nevroz ve simüle hastalık.
Vallejo (1998) için simülasyon, gelir nevrozu ve histeri terimleri çoğu zaman aynı tanı bağlamında tanıtıldığı için ayrım gözetmeden kullanılmaktadır. Gelir nevrozunda, hasta bilinçsizce, yaşamını yeniden düzenlemek, hastalıklarından ikincil bir kazanç elde etmek için, yükümlülüklerini terk edebileceği organik problemini (kazalar, yaralanmalar, operasyonlar, vb.) Kullanır.
Histeriden farklıdır, çünkü buradaki nihai amaç, maddi kullanımından ziyade çevrenin duygusal yönetiminde olmasıdır..
Organik bir yaralanmadan sonra, yaralanma doğal düzenin bir parçası olarak kabul edilirse daha az psikolojik hasar ortaya çıkar. Öfke ve kızgınlık duyguları fiziksel ve psişik semptomları şiddetlendirir.
Simülasyon
Simülasyon, yanlış veya çok abartılı fiziksel veya psikolojik semptomların gönüllü üretimi ve sunumu ile karakterizedir.. DSM-V, simülasyonda semptomların üretiminin harici bir teşvik aradığı gerçeğine dayanarak factitious bozukluklarla ayırıcı tanının konması gerektiğini gösterirken, factitious bozuklukta harici teşvikler yoktur, ancak rolü edinme ihtiyacı vardır. hasta
Simülatörlerin öznel ve belirsiz semptomları vardır. Semptomların normal yaşamlarını değiştirdiğini ve ne kadar rahatsız edici olduklarını açıklayarak şikayette bulunabilirler.
Genellikle en güvenen (ve belki de alması en kolay olan) en iyi doktorlara giderler ve aşırı olsalar bile tüm ziyaretleri ve muayeneleri derhal doktorlarıyla etkilemek için öderler.
Simülasyon uyarlanabilir davranış olabilir, örneğin hapishanedeyken bir hastalığı taklit etmek.
DSM-V, aşağıdaki kombinasyonlardan herhangi biri tespit edildiğinde her zaman bir simülasyondan şüphelenilmesi gerektiğini belirtir: tıbbi-yasal sunum bağlamı (örneğin, bir tıp uzmanına bir avukat aracılığıyla ulaşır); kişinin getirdiği şikayetler veya engeller ve nesnel bulgular arasında belirgin farklılık; tanı değerlendirme sırasında terapötik rejime uygunluk ve antisosyal bir kişilik bozukluğunun varlığı ile işbirliği eksikliği.
Bir simülasyonu teşhis etmeden önce her zaman tam bir tıbbi değerlendirme yapılmalıdır.İlgili testler
- Depresyon testi
- Goldberg depresyon testi
- Kendini tanıma testi
- Başkaları sizi nasıl görür?
- Duyarlılık testi (PAS)
- Karakter testi