David Swanson tarafından, World BEYOND WarKasım 29, 2023
- Bu, ABD hükümetinin tercih ettiği modele karşı bir ABD savaşı.
ABD hükümeti ve onun üzerinde böyle bir kontrole sahip olan silah satıcıları için ideal savaş, ABD silahlarıyla ABD dışındaki savaşçılar tarafından yürütülen bir savaştır. Ukrayna'daki savaş, Suudilerin Yemen'deki savaşı, Gazze'deki mevcut savaş; bunlar doğrudan çok az sayıda ABD'linin hayatını riske atıyor ancak ABD oligarklarını önemli ölçüde zenginleştiriyor. Tek gelişme şöyle bir savaş olurdu Suriye, Irak, Libya, İran-Irak savaşı, Meksika uyuşturucu savaşı, Dünya Savaşı IIve her iki tarafta da ABD yapımı silahlara sahip olan pek çok kişi. ABD birliklerini kullanmamanın propaganda avantajı, çok sayıda ABD tabutundan kaçınılmasıdır, ancak bu aynı zamanda bir dezavantajdır çünkü ABD'deki insanlar, az sayıda ABD askerinin kullanıldığı bir savaşa karşı çıktıklarında, savaşı sürdürmek için tuhaf bir ihtiyaç hissetmezler. Zaten ölmüş olan herkesi temize çıkarın.
- Bu, kurallara dayalı bir düzene karşı bir savaştır, onun için değil.
Bir aydan fazla bir süre önce ABD hükümetinin muhalefeti, Gazze'deki katliamda ateşkes öngören Birleşmiş Milletler kararını engellemişti. Geçtiğimiz yıllarda ABD İsrail'e yönelik 46 kararı veto etmişti; bunların 34'ü İsrail'in Filistin'deki suçları ve barış ihtiyacıyla ilgiliydi. ABD başkanı kurallara dayalı bir düzenden bahsedebilir ama dünyanın önde gelen veto istismarcısını, önde gelen silah satıcısını, temel insan hakları ve silahsızlanma anlaşmalarına karşı önde gelen ve uluslararası mahkemelerin önde gelen muhalifini yönetiyor. İsrail, ABD silahlarıyla ve ABD'nin hukukun üstünlüğü ilkesinden korumasıyla öldürüyor. Kısa bir süre önce Ukrayna cumhurbaşkanı Birleşmiş Milletler'in vetoyu kaldırması gerektiğini söyledi. Aklında Rusya varken, Washington'daki silah tüccarının ona neden sessiz kalması ve topun akışını sürdürmesi gerektiğini hemen açıklayacağını tahmin ediyorum. Gazze'deki savaş elbette Hamas'ın suçlarına karşı dünya polisinin gerçekleştirdiği bir polis eylemi olarak pazarlanıyor, ancak insanları bombalamak kanunların ihlalidir, kolluk kuvvetlerinin değil. İsrail hükümeti bunun “911” olduğunu ilan ederek herhangi bir suçu soruşturmayacağını ancak bu suçları işlemekten çekinmeyeceğini ilan ediyordu.
- Bu bir savaş. Bu bir soykırım. Ve çoğu savaş soykırımdır.
Ekim ayının başından bu yana Gazze ve İsrail'de İsrail'den kaynaklanan kayıpların oranı, Irak veya Afganistan'da ABD'den kaynaklanan kayıpların oranı kadar küçük değil. Cinayetlerin hızı, yetkililerin söylemleri, sosyal medya kullanıcılarının varlığı, tabandan muhalefetin dünya çapındaki yaygınlığı; bunların hepsi farklı ve aşırı. Ancak alışılmadık olan savaş Gazze değil, Ukrayna'dır. Bir asırdan fazla bir süredir, çoğu savaş savaş alanlarında gerçekleşmedi, çoğunlukla askerleri öldürmedi veya insanların tipik savaş olduğunu düşündüğü şeye benzemedi. Soykırım, ulusal, etnik, ırksal veya dinsel bir grubu tamamen veya kısmen öldürmek veya yok etme niyetiyle hareket etmek anlamına gelir. Savaşların çoğu, çoğunlukla sivillerin tek taraflı katledilmesidir ve bir savaşın soykırım olmadığına dair herhangi bir argüman, eylemden ziyade retoriğe odaklanmalıdır. Bu durumda söylem açıkça soykırıma yöneliktir. Bu savaşın diğer tarafında da soykırım niteliğinde olan ve soykırım olarak yanlış yorumlanan birçok retorik var, ancak bu yasal, ahlaki ve diğer açılardan mazeret değil. Öldürülenlerin bir kısmı hükümet üyesi olduğu için bir ülkeyi bombalamak, o hükümet suç işlediği için veya ABD başkanı bir hükümeti cinayet yoluyla ortadan kaldırmanın meşru olduğunu ilan ettiği için meşru kılınmıyor. Öyle değil ve eğer birisi ABD Kongresini ortadan kaldırmak için ABD'yi bombalıyor olsaydı ABD hükümeti öyle olduğunu düşünmezdi.
- Bu savaş İsrail'in 1948'deki kuruluşundan ayrı değil, onun devamıdır.
Çoğu ABD'li öğrencinin Nakba kelimesiyle hiç karşılaşmaması, on yıllar boyunca önemli olmaya devam ediyor. İsrail'in 1948'de savaş/terörizm yoluyla, ailelerin katledilmesiyle, 750,000 kadar insanın evlerinden sürülmesiyle, 400'den fazla köyün yıkılmasıyla yaratılmış olması önemli. Bunu bilmek zor değil. Birçok kitaplar - hatta Çizgiromanlar - olmuştur yayınlanan, filmler yapıldı, telefonunuz için uygulamalar yok olan köylerin yerini tespit edebilir, vb. Ancak devasa bir endüstri bunun bilinmemesini teşvik ediyor, başka hikayeler ve mitler koyuyor, sizi bu kitapları okumamanız ve bu uygulamaları kullanmamanız konusunda uyarıyor.
- Savaş insanca yapılmıyor, böyle bir şey de yok.
Muazzam ölçekte toplu katliam gerçekleştirebileceğiniz, ancak hâlâ cinayet riski altında olan insanların bir kısmını doyurmaya yetecek kadar yiyecek göndererek bunu düzeltebileceğiniz fikri, New York City'nin nükleer bir saldırı durumunda, New York'a bomba düşerse içeriye girmelisiniz. Etnik temizliğe izin vermek ve bir sonraki saldırıları planlamak için duraklamak, savaşı insani yapmaz. İsrail ordusunun her evi havaya uçurmadan önce gerekli uyarıyı yapmasını talep eden insan hakları grupları, insan hakları dışında bir şeyi savunuyor. Kongre'ye daha fazla silah için yasa tasarısı üzerinde değişiklik yapılmasını, silahların yasal olarak kullanılmasını ve özellikle yasadışı silahların kullanılmamasını öngören değişiklikleri öneren insan hakları grupları, domuzun üzerine zehirli ruj sürüyor. Eğer bir soykırım için bedava silahlara güzelleştirmek yerine basitçe karşı çıkılamıyorsa, bunu yapabilecek bir şey var mı?
- İsrail yalan söylüyor ve bunun hiçbir önemi yok.
Kafaları kesilen bebeklerle ilgili hikayeler anlatmak, İsrail'in ceset sayılarını abartmak, İsrail'in dost ateşini gizlemek (sapkın bir adlandırmayla), bir hastanenin altında bir askeri karargah varmış gibi davranmak vb. Sonsuz bir yalan söylemi var. Ama eğer hepsi doğru olsaydı, iğneyi soykırımı yasallaştırma veya haklı çıkarma yönünde bir santim bile hareket ettirmezlerdi. Hükümetleri bir şey yaptı ya da yapmadı diye erkekleri, kadınları, çocukları ve bebekleri öldüremezsiniz ve öldürmemelisiniz. Onları ortak bir hükümete eşit şekilde katılmaya davet etmedikçe, insanlara hangi hükümetin olması gerektiğini söyleyemezsiniz ve söylememelisiniz.
- Sivil olmayanları öldürmek doğru değil.
İnsanların kimin sivilleri öldürüp öldürmediğine dair propaganda savaşı dediği şeyi o kadar çok duyuyoruz ki, bunu belirtmek neredeyse kabalık gibi görünüyor, ancak sivil olmayanları öldürmek kabul edilemez. Eğer hevesli bir şekilde gönüllü olmuşlarsa ve silah zoruyla askere alınmışlarsa, sevimli ve sevecen insanlar olsalar, nefret dolu ve zulümden suçlu olsalar bile hayır. Öldürülenlerin önemli bir yüzdesiyse ve çoğu modern savaşta olduğu gibi kayıpların küçük bir kısmıysa değil. Savaş her zaman ama her zaman işkence, tecavüz, ev yıkımı ve açlık gibi insanların karşı çıktığı şeyleri içeren bir suç ve dehşettir. Cinayete de itiraz etmeliyiz.
- Savaş ve yobazlık rakip değil ortaktır.
İsrail hükümetinin savaşa karşı çıkması, artık neredeyse anlamsız olan "Antisemit" etiketiyle etiketlenmenize neden oluyor. Bu arada, Yahudilerden nefret eden veya Yahudilerin dünyanın yok edilmesine ve Hıristiyanların sihirli diyarlara taşınmasına yardım etmesini isteyenler, savaştan yana oldukları için Antisemit olmayanlar olarak kabul ediliyorlar. Ancak gerçekte savaş, dinsel, ırkçı ve milliyetçi bağnazlıklar tarafından körükleniyor ve bu bağnazlar da savaş tarafından körükleniyor. Amerika Birleşik Devletleri'nde Müslümanlara ve Yahudilere karşı uygulanan şiddete ve nefrete bakın. Barış savunucularını sansürlemek, cezalandırmak ve kınamak sadece ateşe körükle gitmektir; bilirsiniz, her zaman savaşların eşiğinde görünen ve İsrail'in Gazze yakınlarındaki okyanus tabanından çekip çıkarmayı planladığı şeyler.
- Ateşkes, diplomasinin işe yaradığını ve yeniden başlamanın meşruiyetini ortadan kaldırdığını kanıtlıyor.
Eğer konuşabiliyorsanız, katliamı durdurabiliyorsanız ve esirleri değiştirebiliyorsanız karşı tarafın sadece şiddetten anladığını iddia etmekten vazgeçmelisiniz. Çılgınca toplu katliam krizine devam edip başka seçeneğinizin olmadığını iddia edemezsiniz.
- İki devlet yanılgısının hiçbir faydası yok.
Filistin'de İsrailli olmayan bir devlete toprak kalmaması ve toprakların çoğunun molozlarla kaplı olması bir yana, aynı zamanda dostane bir şekilde bir arada var olan iki devletin fikrinde de her zaman bir tutarsızlık olmuştur; bunlardan biri, bir apartheid devletidir. Bir dini grup dışında herkese ayrımcılık yapıyor. İki devletli bir konfederasyona ve ardından herkes için temel haklara sahip, apartheid olmayan bir devlete doğru atılmış bir adım olarak anlaşılmadıkça, “İki devletli çözümden yanayım” demeye devam etmenin bir faydası yok.
- Aşırı ısınmış bir çölde yakında sıfır durum mümkün olacak.
Filistin, dünyanın tamamından iki kat daha hızlı ısınıyor, son 3 yılda yağışlarda %30'lük bir düşüş görüldü ve 30 yılına kadar %2100'luk bir düşüş beklenebilir. Sahilin büyük bir kısmı, muhtemelen Gazze'nin büyük bir kısmı veya tamamı yok oluyor. su altına gitmek. Denize giden nehir, büyüyen, ısınan ve ölen bir deniz için kuru bir nehir yatağı olacak.
- Savaş bir oyalamadır, bölücülüktür, saptırmadır, yanılgıdır ve felakettir.
Ukrayna'daki savaşı yönetenlerin yalanlarını kabul etmesine ve sona erdirilmesi gerektiğini kabul etmesine rağmen hepimiz Ukrayna'daki savaşı unuttuk. Hatta isteğe bağlı olmayan krizleri de unuttuk. İşte COP28 — bunun planlarını ne kadar duydunuz? İnsani ve çevresel felaketlere küresel çapta çözüm bulmak için gereken işbirliğine dayalı her türlü çaba, savaş kurumunun ortalıkta tutulması ve ulusların işbirliği yapmak yerine rekabet etmesi ve savaşması konusunda ısrar edilmesiyle önleniyor. Barış yapmayı bir fantezi olarak adlandırabilirsiniz, ancak savaş daha fazla devam edemez ve insanlık hayatta kalır.
- Savaşın her günü daha geniş bir savaş ve nükleer savaş riski taşıyor.
Savaşlar kısmen diğer tarafların (İran'daki, Irak'taki, Yemen'deki veya Lübnan'daki ve daha sonra daha uzaktaki taraflar) devreye girmesi nedeniyle kontrol edilemez. Savaşçılar kıyametle oynuyor.
- Dört savaşa fon sağlamak yozlaşmış bir toplumun ama aynı zamanda çaresizliğin de işaretidir.
Soykırım Joe'nun aynı anda dört savaşı (İsrail, Ukrayna, Tayvan ve Meksika sınırı) finanse etme önerisi - henüz hepsi tam olarak savaş değil - ABD hükümetinde savaşın ne kadar normalleştiğinin, savaşın ne kadar zorlaştığının bir göstergesi. karşı çıkmaktır. Ancak bu aynı zamanda bir çaresizlik işareti de çünkü Kongre içindeki bölünmeler savaşların birer birer finanse edilmesini zorlaştırıyor. Bu, Kongre'de gerçek kamu temsilcilerimiz olsaydı, silah akışını durdurma şansımız olduğu anlamına geliyor.
- Biz çokuz, onlar az.
Pek çok açıdan sınırlı olmasına rağmen anketler, Ukrayna'daki savaşın daha fazla silahla sürdürülmesine karşı muhalefetin arttığını ve daha ilk günden itibaren Gazze'deki savaşın sona erdirilmesi yönünde iyi bir çoğunluğa sahip olduğumuzu ve eğer Demokratların çoğunluğunun da olduğunu gösteriyor. İsrail'e silah sevkıyatını sona erdiren herkesten değil.
- Aktivizm işi halleder.
Gazze'deki ateşkes aktivizmden, yani uzun vadeli örgütlenme ve eğitimden kaynaklanıyor. Ateşkes korunursa veya yenilenirse bunun nedeni aktivizm olacaktır. Çürümüş bir seçim sisteminde daha fazla şiddet içermeyen aktivizme, daha az ilgisizliğe ve seçimlere yönelik daha az takıntıya ihtiyacımız var. Ancak Gazze'deki savaşa karşı çıkanların, Ukrayna'daki savaşa karşı çıkanlarla, sınırların askerileştirilmesine karşı çıkanlarla, Çin'le savaşa karşı çıkanlarla, Rusya'yla savaşa nasıl yaklaşıldığına çok benzer bir şekilde dayanışma bulmasına ihtiyacımız var. onlarca yıl geçmiş. Birlikte daha güçlüyüz ve sorun belirli bir savaş değil de savaş hastalığının kendisi olduğunda soruna dair anlayışımız daha güçlü olur.
- Askersizleştirmeye ve nükleer silahsızlanmaya öncelik vermemiz gerekiyor.
Eğer amaç hayatta kalmaksa, cinayet silahlarını, özellikle de nükleer silahları üretmeyi ve nakletmeyi, dağıtmayı ve satmayı, kullanmayı ve stoklamayı durdurmaya öncelik vermeliyiz. Bu, her zamanki nedenlerden dolayı haber olmuyor. Barış için yapılan bir mitinge bile savaşın bir tarafı için veya en iyi ihtimalle belirli bir savaşa karşı bir miting denir ve bazı durumlarda öyledir. Ancak her savaşa, tüm savaş endüstrisine karşı muhalefet yapmak zorundayız.
- Hükümetler savaşları bitirmeye çalışmıyor.
Savaş yürüten hükümetler genellikle bunu siyasi olarak kendilerine fayda sağlayacağını düşündükleri için yaparlar. Savaşları bitirmenin kendilerine faydası olmayacağını düşünüyorlar. Ve savaş sırasında kimsenin onların yerini almaya cesaret edebileceğini düşünmüyorlar. Cindy Sheehan'ın dediği gibi kıyametin ortasında at değiştirilmez. Ama insanlar savaşları bitirir. Ve insanlar hükümetlere son veriyor. Ve Johnson, Nixon, Yaşlı Bush ve diğer sayısız kişi, şans ve istek verilirse siyasi stratejilerini yeniden düşüneceklerdir.
- On milyonlarca ölümün ardından Monroe Doktrini'nin hatırlanması gerekiyor.
Monroe Doktrini Cumartesi günü 200. yaşına geldiğinde, birçok ülkedeki olaylar onu sembolik olarak gömecek. Ancak iki yüzyıldır ona eşlik eden kibir, ikiyüzlülük ve düşmanlıkla birlikte onun gerçekten de gömülmesine ihtiyacımız var.
- Kaldırılması bir yoldur.
Çileyle yargılama, düello, kölelik ve diğer sözde kalıcı istikrar ve iyilik yapılarında olduğu gibi, savaşın da ortadan kaldırılması gerekiyor. Barış hareketinin polisi, hapishaneleri ve diğer sorunlu kurumları ortadan kaldırmaya yönelik hareketlerde müttefikleri ve danışmanları var; bunun tersi de geçerli. Artık zamanı geldi world beyond war.