Kenevirin Gücü ve Sürdürülebilirliği
Kenevir deyince aklınıza marihuana yaprakları ya da 70'lerde ve sonra 90'larda ortaya çıkan talihsiz görünümlü mücevherler geliyor. Mahsul ve ilgili ürünler hakkında birçok yanlış anlama vardır - özellikle kenevir sizi sarhoş edebilir.
Ancak kenevir, bitki türlerinin özel bir şekli olmasına ve kenevir ile esrar arasında görsel benzerlikler olmasına rağmen, ikisi çok farklı amaçlar için kullanılmaktadır. En önemlisi, endüstriyel kenevir yüzde birden az THC içermelidir (esrarın yaklaşık yüzde 20'si var) - yani burada kafayı bulmak yok.
Kenevir, zorluklardan ve yanlış anlamalardan payını aldı, ancak faydaları tüm duman ve aynalardan parlıyor gibi görünüyor (punto amaçlanmadı). Yeni başlayanlar için, mahsul çiftçiler tarafından şu şekilde saygı görüyor: "Büyümesi en kolay bitki, toprak, güneş ve diğer pek az bakım gerektiren bir bitki hakkında." Küf ve zararlılardan korunmak için ürün rotasyonu gerekli olsa da, doğal olarak yabani ot gibi olduğu için de böcek ilacı gerektirmez. Kenevir ayrıca çok hızlı büyüdüğü için yüksek verim sağlar. Diğer mahsullerden çok daha az miktarda arazi kaplayarak birbirine yakın bir şekilde paketlenebilir.
“Kenevir, doğal fotosentez yoluyla büyürken aslında CO2'yi emer, bu da onu hareket halindeyken karbon negatif yapar” diyor. Huffington Post. Hatta “Çernobil'de topraktan ve yeraltı sularından toksinleri ve kirleticileri zararsız bir şekilde çıkarmak için kullanıldı”.
Son olarak, kenevir önceki rakibi pamuğa göre çok daha az su gerektirir. Ne yazık ki, kullanılmayan hasat kenevirinin yakıldığı durumlar olsa da, tesis aksi takdirde sıfır atık sürecinin bir parçasıdır.
Ürünler Nasıl Yapılır? tesisin her bir parçasının nasıl kullanıldığını açıklayan tipik bir üretim döngüsünü bozar:
Kenevir Endüstriyel Evrimi
Bugün kenevirin kullanımını çok modern ve muhtemelen son mevzuata veya değişen sosyal normlara bağlı olarak görüyoruz; ancak bitkinin çok daha eski bir köken hikayesi var. devedikeni (MIT tabanlı bir gazete) 2000 yılında kenevirin “muhtemelen tekstil elyafı için yetiştirilen en eski bitki” olduğunu belirtti.
Bu mahsulün kullanımı MÖ 8.000'e kadar uzanabilir ve Çin, kağıt yapımı ve tekstil üretimi de dahil olmak üzere mahsulün birçok avantajından yararlanan tartışmasız ilk ulustu. Ülke, en uzun sürekli kenevir ekimi geçmişine sahip görünüyor ve onu Fransa, İspanya, Şili ve Rusya izliyor.
Orta Çağ boyunca kenevir kağıt, gıda, tekstil ve daha fazlası için kullanılan değerli bir ürün haline geldi. Pamuktan üç kat daha güçlü ve tuzlu suya dayanıklı gemiler, Vikingler ve benzerleri için dayanıklı gemiler yaratmak için mahsule bağımlı hale geldi. Kenevir dünyaya yayılmaya başladı ve sonunda her ABD eyaletinde yetiştirildi. Ta ki pamuk tarafından gölgelenene kadar. 18. yüzyılın sonunda mekanik çırçır makinesinin icadı nedeniyle, kenevirin aynı oyunu oynaması zordu.
Neden Kenevir Kullanmayı Bıraktık?
Önce petrolkenevir tercih edilen biyoyakıt alternatifiydi. Ancak, 20. yüzyıl propagandasıyla yeni petrol bazlı sentetik tekstillerle bağları olan şirketler olarak spot ışığın dışına itildi. DuPont (bir Amerikan holdingi) ve diğer birçok güçlü grup gibi, keneviri işletmeleri için bir tehdit olarak gördüler ve onlara karşı lobi yapmaya başladılar. o.
1937'de, varyasyon inanılmaz derecede değerli bir ürün olma eşiğindeydi, ancak yasaklayıcı vergi yasalarının geçmesiyle hızla kesildi. Tabuttaki çivi, kenevir üretiminin Amerika Birleşik Devletleri'nde tamamen yasaklandığı o yılın Eylül ayında geldi.
Kısa bir süre sonra, Kanada hükümeti 1 Ağustos 1938'de Afyon ve Narkotik Yasası uyarınca dava açtı ve üretimi yasakladı. Devedikeni, 20. yüzyıldaki bu olayların ironik ve talihsiz doğasını mükemmel bir şekilde dile getirdi:
Kenevir, II. Dünya Savaşı sırasında son bir sıkıntı yaşadı. "USDA'nın Zafer için Kenevir kampanyası, yetiştiricileri tekrar keneviri kucaklamaya ikna etti." An uzun sürmedi çünkü savaş sona erdiğinde, bir zamanlar popüler olan ürüne olan talep de arttı. Bitkinin yetiştirilmesine yönelik önceki yasak devam etti ve Amerikalıların yurt içinde kenevir üretmesini engelledi. Yaralanmaya hakaret eklemek için, 1970 yılında kenevir, Kontrollü Maddeler Yasası aracılığıyla yasadışı, Çizelge 1, ilaç olarak sınıflandırıldı. Bu yeni sınıflandırma, endüstriyel kenevir hasadı konusunda katı düzenlemeler getirdi.
Kenevir İçin Yeni Bir Gün
ABD, 1998'de yavaş yavaş gıda sınıfı kenevir tohumu ve yağı ithal etmeye başlasa da, yıllarca, otsu bitki için tüm umutlar kaybolmuş gibiydi. Bir dizi kanunlar, kanunlar ve mahkeme kararları 20. yüzyılın başlarında kenevir verdiği sert itibarı değiştirmeye başlayan sonraki yıllarda verildi. Tüm bunlar, 20 Aralık 2018'de Kenevir Çiftçiliği Yasası'nın kabul edilmesiyle değişti ve kenevirin bir ilaç olarak sınıflandırılmak yerine normal bir ürün olarak yetiştirilmesini ve üretilmesini mümkün kıldı.
ABD'de kenevir üretimi için geleceğin ne olacağı belirsiz olsa da, araştırmalar bunun çok karlı bir ürün olduğunu ve yepyeni bir iş endüstrisi yaratabileceğini gösteriyor.
Bu elyaf şu anda niş ama onun dolambaçlı geçmişini geride bırakabilirsek, milyar dolarlık bir mahsul ve dayanıklı kumaşa dönüşebilir. Günümüzde kenevir kıyafetlerinin dezavantajlarının çoğu, nakliye maliyeti, tüketiciler için fiyat ve bu ürünlere erişilebilirlik gibi gerekli ithalattan kaynaklanmaktadır.
Kenevir, bir kez lif, kumaş ve nihayetinde giysiye dönüştüğünde, hipoalerjenik olduğu için cildi tahriş etmez. Keten hissi veren malzeme zamanla daha yumuşak hale gelir ve görünüşte sonsuza kadar dayanacak kadar dayanıklıdır.
Şu anda küçük ölçekli kenevir üretimi nedeniyle, genellikle pamuk veya sentetik liflerle karıştırılarak “kenevir viskon”— aldanmayın; Harika bir ürün yaratmak için gerçek şeylerin herhangi bir şeyle birleştirilmesine gerek yoktur.
Şimdilik, kenevir kumaşı için yeni bir yol açan bir avuç küçük markanın keyfini çıkarabiliriz. Geri Beat Co., Abi, Düşünce, ve Patagonya.