Linux işletim sistemin nasıl çalıştığını anlamak için, Linux temel bileşenlerini bilmek gerekmektedir.
Kernel (Çekirdek)
Bir işletim sisteminin çekirdeği ve en temel birimidir. Her işletim sisteminde sadece bir tane Kernel bulunur. Ağırlıklı olarak C programlama dili ile geliştirilmiş programlardan meydana gelmiştir. Kernel, bilgisayar donanımı ile doğrudan iletişim kurar. Kernel’in işletim sistemindeki bazı temel görevleri:
- Kullanıcının yetkili bir kullanıcı olup olmadığını kontrol etmek.
- Çalıştırılan programları izlemek ve her programa belirli bir zaman ayırmak..
- Sistemdeki dosyalar için depolama alanı atamak.
- Shell programlarını çalıştırmak.
- Bilgisayarlar ve terminaller arasında bilgi aktarımı yapmak.
Shell (Kabuk)
Linux işletim sistemi, komutları klavyeden bilgisayara aktarmak için shell bileşenini kullanır. Shell de C programlama dili ile yazılmış bir programdır. Kullanıcı programları ve kernel arasında tercüman görevi görür. Kullanıcı komutlarını eyleme dönüştürür. Shell, komutları alan ve uygun programı yürüten ya da çekirdeğin anladığı yönergelere çeviren bir programdır.
Shell kullanıcılarla etkileşime girerken, kernel makinenin donanımıyla etkileşime girer.
Örneğin shell, klavyeden girdiğimiz “ls” komutunu kernel tarafından anlaşılabilecek bir formata dönüştürür.
Linux’ta varsayılan shell bash’tir.
User Programs (Kullanıcı Programları)
Linux işletim sisteminde bir takım araçlar vardır. Bu araçlar, işletim sisteminin kullanımını kolaylaştırmak amacıyla üçüncü şahıslar veya firmalar tarafından yazılmış kullanıcı programlarıdır. Bu araçlar, programlama, iş uygulamaları ve Office, vi gibi kelime işleme uygulamaları şeklinde gruplandırılabilir.