Okuma zamanı: 3 dakika
Hırvat Sosyal Demokratlarının derin uçuşu, ülkenin en büyük ikinci siyasi partisinin "hiçbir şekilde pekişemediği" halde devam ediyor. Zoran Milanović ve Davor Bernardić başkanlıklarında gruplara ayrılan SDP Peđa Grbin ne de kendi liderliği altında köklerini bulamıyor, oylama tabanı giderek parçalanmış durumda ve üyeliğin hayal kırıklığı neredeyse her gün daha fazla okul terki ile sonuçlanıyor.
Işık ve Düşüş Çağı'nın başlangıcı
Tuđmani döneminin yarı başkanlık sisteminde, Ivica Račan liderliğindeki merkez-sol SDP, ülkedeki en güçlü muhalefet partisinden çok daha fazlasıydı. SDP, toplumsal adaletsizliklerin ortadan kaldırılmasını talep etmenin yanı sıra, sivil değerlerin de temsilcisiydi. Vatandaşların gözünde SDP, medeni, eğitimli, karakteristik Hırvatistan'ın özüydü, hiç kimse Račant'ı, 1982-1986 yılları arasında Kumrovec parti okulunun müdürü ve genel sekreter olup olmadığına bakılmaksızın, gerçekten "aldatmaya" cesaret edemedi. Hırvat Komünist Derneği.
SDP'nin en parlak dönemi, Račan liderliğindeki beş partili bir koalisyonun on yıllık HDZ iktidarını devirdiği 2000 yılında başladı. Dava, çok sayıda insanın MDF'ye karşı oy kullanmak için yatağından kalktığı Macaristan'da MDF'nin düşüşünü anımsatıyor.
Herkes Račan hükümetinden hırsız kapitalizmin kurbanlarına yardım etmek ve savaşı kazananlarla hesaplaşmak da dahil olmak üzere büyük şeyler beklemesine rağmen, hükümetin çalışmaları içerideki çıkar çatışmalarıyla neredeyse tamamen felç olduğundan, iç siyasi alanda neredeyse hiçbir şey değişmemişti. koalisyon.
2003 yılında, Ivo Sanader liderliğindeki HDZ, çoğunlukla iç reformlar ve iç düzenin olmaması nedeniyle yeniden iktidara geldi.
Ivica Račan'ın 2007'de ölümünden sonra SDP, yıllarca ülkenin önde gelen muhalefet partisi olarak kaldı. Küçük partilerin kademeli olarak terk edilmesinin ardından, siyasi analistler neredeyse bir tür SDP-HDZ siyasi tahterevalli hakkında konuşmaya başladılar.
Ve sonra Milanović geldi
Zoran Milanović, Račan'ın ölümünden sonra SDP'nin liderliğini devraldı ve Sanader'in ölümünün ardından 2011 parlamento seçimlerini kazandı.
Milanović'in giydiği şeylerle uğraşmadan, SDP'nin onun liderliği altında özünde HDZ'nin bir yansıması haline gelmesi onun "liyakati" dir.
Milanović ve onun ay mahkemesi tüm gücü ele geçirdi, oldukça monolitik SDP içinde hizipleşme başladı ve nadiren su yüzüne çıkmasına rağmen üyelik içinde memnuniyetsizlik büyüdü.
Yolsuzluk skandalları da çoğaldı ve sonunda Milanović popülistlerin favori silahına başvurdu: çoğunlukla Macaristan'ı işaret ederek bir dış düşman yarattı.
Derin uçuş devam etti
Ancak sürahi, 2016 seçimlerinde mağlup olduktan sonra uzun süre kuyuya gitmedi, Milanović istifa etti ve SDP başkanı olarak Davor Bernardić tarafından yerine getirildi.
Bernardić, Milanović modelini takip etmek ve sırdaşlarıyla kilit pozisyonları doldurmak için elinden gelen her şeyi yaptı, ancak parti içindeki hizip mücadelesi o kadar acı vericiydi ki, geçen yılki seçim mitinginden sonra Peđa Grbin lehine istifa etmek zorunda kaldı.
Şu anda SDP tarihindeki en kötü sonuçları veren parti liderliği, yaklaşan yerel seçimlerde şansını azaltan Zagreb dahil olmak üzere bazı temel şehir ve ilçe örgütlerini tasfiye etmek zorunda kaldı.
SDP tarihinde ilk kez Slavonia-Baranya eyaletinde partinin 3200 aday imzası toplayamadığı için başkanlık adayı olmayacak.
Partinin içinden gelenler şu anda Grbin’in partinin başında kalma şansını yüzde 50 ila 50’ye koyuyor.
Her şey, SDP'nin kalesi olan Rijeka'nın (Rijeka) belediye seçimlerinde tutulup tutulamayacağına ve Zagreb'de Možemo kadar çok oy alıp alamayacaklarına bağlı! (Yargıç!) Kent konseyinin liderliğini devralacak yeşil-liberal adaylar. Bununla birlikte, diğer şeylerin yanı sıra bu şüphelidir, çünkü parti çevrelerinden gelen raporlara göre, Bernardić ve grubu, kötü seçim sonuçlarından sonra Grbin'e veda edebilmeyi ve "Bernardić'i yeniden kurmayı umarak SDP içinde maden işlerini yapıyorlar. ”.
Bu arada, "yoldaşlar" seçmenlerin SDP'ye gittikçe daha az inandıklarının ve ilgilerinin giderek soldaki yeni partilere yöneldiğinin farkında değiller. Durum o kadar kritik ki, daha fazla erozyon göz ardı edilemez ve SDP'nin önümüzdeki birkaç yıl içinde ülkenin en büyük ikinci siyasi partisinden cüce bir partiye çekilmesine neden oluyor.