Korkunç bir versiyonunu hayal etmek üzücü – ve çok basit – on üç hayat.
Kesintisiz baygın bir müziğe puan veren bu hayali, aşırı Hollywoodlaştırılmış versiyon, 2018’de bir düzine genç futbolcuyu ve koçlarını denizden kurtarmaya yardım etmek için kuzey Tayland’a uçan gönüllülerden biri olan orta yaşlı bir İngiliz mağara dalgıcına odaklanacaktı. Tham Luang mağarası. Aksiyona dalmadan önce onun geçmişini çok iyi öğrenmiş olurduk. Motivasyonu, futbolu seven gençliğine bir tür geri dönüş yoluyla zahmetli bir şekilde oluşturulacaktı. Her ikisini de sevdiği ama yeterince görmediği, ayrı yaşadığı karısı ve çocuğuyla birkaç sahne geçirirdik. (Bu, seyircinin gerçek operasyonun riskleri.) Tay karakterlerin tümü isimsiz kalacaktı, İngiliz’in arketip kahramanının yolculuğunu destekleyen aksesuarlar. Ve sonunda, çile, deneyim sırasında bir aydınlanma yaşayacak olan dalgıç için değerli bir karakter geliştirme dersi olarak hizmet edecektir.
Oh, ve kredilerin ötesinde, onları oynayan aktörlerin yanında “gerçek” insanların resimlerini görürdük. Tabii ki.
Tanrıya şükür, bu Ron Howard’ın yaptığı film değil. Gerçek hayattaki kurtarmanın sinematik potansiyeli en başından belliydi. Çocuklar ve koçları, can sıkıcı kurtarmalarını anlatmaya hazır bir sürü proje duyurulmadan önce eve zar zor dönmüşlerdi. Grubun sonuncusunun kurtarılmasından sadece üç gün sonra, adlı TV için hazırlanmış bir belgesel Tay Mağara Kurtarma Operasyonu Discovery Channel’da yayınlandı. Senaryolu bir Netflix mini dizisi duyruldu. Çılgın Zengin Asyalılar ve Yükseklerde yönetmen Jon M. Chu başka bir prodüksiyona bağlandı. 2019’da Tayland filmi Mağara Taylandlı-İrlandalı yönetmen Tom Waller tarafından yönetilen serbest bırakıldı. Geçen senenin belgeseli kurtarmaOscar ödüllü yönetmenlerden Ücretsiz Yalnız, bir avuç ödül aldı. Bizi getiren şirket PureFlix bile Tanrı ölmedi ve diğer evanjelik içerik, bir çatlak almayı planladı.
Sanırım bu aceleyi tahmin edebilirdin, çünkü bu çok yeni bir haber olduğu için — eksileri ve dolandırıcılık, afetler, kahramanlık eylemleri – hızla filmlere ve mini dizilere dönüşüyor. Başlık sıcakken vurun, kısa bir dikkat süresine sahip bir kitleyi yakalamak daha iyidir.
ne zaman not ettiğim gibi hakkında yazmak Vatanseverler Günü – 2013 Boston Maratonu’ndaki çok gerçek bombalamayı engellemeye çalışan bir polis olarak Mark Wahlberg’in başrol oynadığı – hikayeleri ekrana acele etmede gerçek bir ick faktörü olabilir. “Bu tür bir hikayeyi nihai olarak muzaffer eğlence bağlamında görerek, her trajik olayı, her terörist faaliyeti, bir parçası olmaktan ziyade büyük ekran hikaye anlatımı için daha fazla yem olarak görme riskini alıyoruz. daha büyük bir resmin,” yazdım. Tarihin mesafesinden büyük resmi görmeye başlayabiliriz.
Nicholson ve Don MacPherson’ın bir öyküsünden yola çıkarak çalışan Howard ve yazar William Nicholson, muazzam itibarlarına rağmen, bu eğilimlerden neredeyse tamamen uzaklaşmayı başardılar. on üç hayat çok daha bastırılmış, hatta ölçülüdür. Bu, Hollywoodlaştırılmış versiyonun bazı noktalardan geçmek için mücadele ettiğini hissedemeyeceğiniz anlamına gelmiyor – mağaranın dışında bir tanrıça heykelinin çok fazla çekimi var – ama on üç hayat çocukları kurtarmak için gereken muazzam işbirlikçi çabaya ve ailelerinin kederine ve umudu canlı tutmak için verdiği mücadeleye odaklanmaya devam ediyor.
Hikâyenin kendisinin benzer yakın tarih dramalarındaki pek çok problemden sıyrılmasına yardımcı oluyor. Kapana kısılmış çocukların tümü kurtarıldı; kurtarma sırasında sadece bir adam öldü ve kısa bir süre sonra bir diğeri öldü, ikisi de açık kahramanlar; hikaye, gönüllülük, özveri ve sınırlar ötesi işbirliği için bir model sunuyor. Tek kötü adam mağarada yükselen sudur. Bu tam olarak, benzer travma ve kahramanlık hikayelerinin sunabileceği etik küçük kapılar olmadan güzelce filme dönüşen türden bir haber olayı.
Ve Howard, hikayenin nasıl bittiğini zaten biliyor olsanız bile, bir hikayeyi nasıl heyecanlı hale getireceğini biliyor. (Bu yönetmen Apollo 13Nihayet.) on üç hayat mağaranın dışındaki büyük medya, gönüllüler ve aileler gibi büyük yerlerden taşınmayı gerektirir (Billy Wilder’ın 1951’ini anımsatır) Delikteki As, ama sinizm olmadan) en dar noktalara kadar, su altı mağaraları o kadar dar ki bir adamın omuzları zar zor geçebiliyor. Taylandlı su mühendisi Thanet Natisri (Nophand Boonyai) tarafından denetlenen, suyu pirinç tarlalarına yönlendirmek, hayat kurtarmaya yardımcı olmak, ancak mahsullerini yok etmek için toplanan yerel insanlar var. Bölgenin valisi Narongsak Osottanakorn (Sahajak Boonthanakit), bir şeyler ters giderse bunun kendi hatası olduğunu bilerek halkla iletişim kurmalıdır.
eğer gördüysen kurtarmaBiliyorsunuz ki hikayenin önemli bir bölümü, ekibi bulmak ve geri almak için İngiltere ve Avustralya’dan gelen seçkin (ama amatör) mağara dalgıçlarını içeriyor ve bu, filmin en Hollywood kısmı. Colin Farrell, Viggo Mortensen ve Joel Edgerton tarafından canlandırılıyorlar, şöhretleri sayesinde ekrana geldiklerinde hayattan daha büyük görünen dünyaca tanınan yüzler. Ancak rolleri, gerekli olana geri çekilir ve genellikle mağaradaki çocukları ilk buldukları ve onları dışarı çıkarmak için tehlikeli bir plan icat etmeleri gerektiğinden, hikayeye duygusal köprümüzdür.
Hikayenin sonunda, filmin amaçları açıktır: kurtarmanın ne kadar mutlak bir mucize olduğunu göstermek ve yardıma gelenlerin olağanüstü işbirliğini ve özverisini onurlandırmak. Evet, bu ilham verici. Ama aynı zamanda yalnız korucular ve başına buyruklarla dolu bir Hollywood tarihine de sessizce karşı çıkıyor. Herkes önemlidir.
Sonunda hiçbiri, film bittikten sonra aklımda kalan soruya cevap vermiyor. Neden Bu Öykü? Neden bu kadar geniş bir ilgi gördü? Ortalama bir insan, yarım yüzyıl önce, bir düzine genç futbolcuyu ve koçlarının bir Tayland mağarasında mahsur kaldığını asla bilmeyebilirdi. İnternet ve 7 gün 24 saat medya bağlamı değiştiriyor, ancak tehlike ve acı hikayeleriyle dolu bir dünyada bu, hayal gücümüzü yakaladı. Neden bu?
on üç hayat Bu soruyu yanıtlamayı amaçlamıyorum, ancak bir tahminim var. Dünyamız derinden siyasallaştı, yani her şeye siyasi bir mercekten, şu ya da bu partinin hatasıyla bakılıyor. Amerikalı gözlemciler, her şeyi bizim belirli partizan bugaboo’larımıza uydurmaya meyillidirler. Ve muhtemelen bu hikayenin üstüne tokatlamak için politik bir mercek bulabilirsin.
Fakat on üç hayat çoğunlukla aciliyeti, çocukları kurtarmaya odaklanması ve belki de en güçlüsü, dünyadaki insan yaşamı hakkında ilkel ve organik bir şeyden yararlandığı için bu ayartmalara direnir. Doğayı kontrol etmenin neredeyse imkansız olduğu, bir savaş masalı gibi, ama meçhul bir düşmanla insanın doğaya karşı hikayesi. Operasyonun başarısı, yaşayıp yaşamamamıza aldırış etmeyen doğal bir dünyayı zar zor alt etmeyi başarmanın hikayesidir.
Takımın çilesi muhtemelen daha az yapacak şanssızlıktan çok iklim değişikliğiyle. Ancak, doğal dünyadan gelen sürekli tehditler, artan sularla, yıkıcı sıcak dalgalarıyla, sert orman yangınlarıyla ve diğer aşırı koşullarla karşılaşan dünyanın dört bir yanındaki insanların deneyimidir. Ve bu beni merak ediyor on üç hayat seyirci savunmasını aşabilecek ve bize felaket karşısında birbirimize taşıdığımız büyük sorumluluğu hatırlatabilecek türden bir filme bir bakış. Sonuçta birlikte bir gezegende yaşıyoruz. Birbirimize ve kendimize bakmayı birbirimize borçluyuz.
on üç hayat 29 Temmuz’da sinemalarda açılıyor ve 5 Ağustos’ta Amazon Prime’da yayınlanmaya başlıyor.