Macera bir kez başladı mı devam ediyor.
Bu defa ilk kez pişirdiğim bir tatlı. Sütlaç! Evet ya, nedense daha önce hiiiç sütlaç yapmamıştım.
Bir süredir annem "neden çocuklara sütlaç yapmıyorsun, kızın seviyor" diyordu. Ben ise her seferinde "bizim evde sütlaç seven yok, başka şey yapayım" diyerek savuşturuyordum.
Dün anne sözü dinleyeceğim tuttu. İyi de bu defa "nasıl yapılır" sorusuyla başbaşa kaldım.
Sıkı bir internet araştırması sonucu kafamdaki tasarımın doğru olduğunu anladım ve işe koyuldum.
Pirinçleri haşladım, ılık sütü ve ardından şekeri ekledim, pirinçler iyice yumuşayana dek uzun süre hepsini birlikte pişirdim.
Tencerenin altını kapatmadan önce bir yumurta sarısını çırpıp sütlaca ekledim, karıştırdım.
Bir tepsiye su doldurdum, içine sütlaçları koyduğum kaseleri bu tepsiye yerleştirdim.
Fırının ızgarasını açıp sütlaçların üzeri kızarana dek bekledim.
Sorası, soğuyunca yemek üzere, afiyet olsun!
Sütlacın pişmesi uzun sürüyor, o pişedururken aradan başka mutfak işlerini çıkardım tabii ki.
Onlardan biri yazdan beri buzlukta bekleyen enginarları pişirmekti.
Yeşil soğanları iki santim uzunluğunda doğradım, zeytinyağında çevirdim. İki kaşık un ve yarım limon suyu sıkıp, biraz ılık su ekledim. Onlar fokurdamaya başlamışken altıya böldüğüm enginarları da tencereye gönderdim.
Enginarlar pişip suyunu çekince, ocağı kapatıp soğumasını bekledim ve tabağa aldım.
Bu kadar.