Kampanyacılar, engelleri olan insanları ‘sosyal veya davranışsal olarak etkileyen’ kişilere karşı desteklenebilmesi için polis, savcı ve daha geniş toplulukların çok daha fazla şey yapması gerektiği çağrısında bulunuyor.
Rakamlar, öğrenme engeli ve otizmden muzdarip olanların, diğer engelli gruplardan daha çok nefret suçuna maruz kaldıklarını ortaya koyuyor.
Ulusal İstatistik Ofisi (ONS) tarafından yapılan analizler, engelleri “sosyal ve davranışsal” olarak kendilerini etkileyen kişileri; engellerinin hareketlilik, dayanıklılık ve görme düzeyini etkilediğini söyleyenlerin yanı sıra zihinsel engelli bireylere göre de dört kat daha fazla mağdur olduğunu göstermektedir.
ONS istatistiklerine göre, 2013 ile 2016 yılları arasındaki kişiye karşı nefret suçundan mağdur olan toplam 88.000 yetişkin kurbanının yüzde 32’si engelliliğin tetiklediği nefret suçunun kurbanı oldu.
Hastalıklarının veya engellerinin otizm gibi koşullarla birlikte sosyal veya davranışsal olarak etkilediğini ifade eden yetişkinler en sık görülme oranına (% 2) sahipken, engellerinin tetikleyici olduğu kişisel nefret suçunun kurbanı olanlar; engellerinin sağlıklarını (%0.3), hareketlilik ve görme (%0.4 yetişkinler) ya da zihinsel rahatsızlıklarını(%0.5) etkilemiş olanlardan dört katın üzerine bir orana sahiptir.
Engelliler derneği ” Dimensions “ adına derlenen bulgular, Ağustos ayında hayır kurumunun araştırmasının ardından açıklandı ve katılımcıların yaklaşık % 73’ünün -geçen yıl yalnızca % 53’tü- öğrenme engelli ve otizm nefret suçu kurbanı olduğu görüldü.
Dernek tarafından desteklenen bir nefret suçu kurbanı , hafif-orta derecede öğrenme engeli olan Alex, arkadaşı olduğuna inandığı birisi tarafından suistamal edildi, sömürüye uğradı. Zor arkadaş edinen biri olarak Alex, arkadaş canlısı bir kişiyle tanıştığında çok mutluydu. Birlikte tatile gittikleri adamı en iyi arkadaşı olarak görüyordu. Ama adam göründüğü gibi bir kişi değildi, Alex’i çok yüksek fiyatlar için kullanacaktı. Alex gerçekten olanları istemiyordu, ancak hayır diyemedi. “Arkadaşı” kendisine £50 ödünç verip £100 geri istediğinde, bunun “arkadaş bedeli ” olduğunu düşündü. Alex’e karşı agresif olduğunda – bir dakika zorba, bir sonraki dakika dost – Alex bunun da sadece dostluk olduğunu düşünüyordu. Alex ketum olmaya , yalnız başına dışarı çıkmaya ya da odasında kalmaya başladı ve insanların cep telefonunu görme isteklerini reddetti. Stresli hali artış göstererek anlaşılmaz bir şekilde kırılgan hale geldi. Ardından çöküş baş gösterdi. Alex hastaneye kaldırıldı ve bir süre sonra çalışanların cep telefonunu görmeleri sağlandı böylece sorunun ölçüsü belirginleşince Alex, adama £2.000′ in üstünde ödeme yapmış olduğu ve şiddet tehditleri ile çok sayıda “borç” talebiyle karşılaştığı anlaşıldı.
Alex, polisi ve yerel yönetim koruma takımını aramaya desteklendi. SIM kartı değiştirildi ve adama Alex’in evine yaklaşma yasağı getirildi. Ama yine de Alex’in ne zaman ayrılıp eve ne zaman geri döndüğünü öğrenebilir, işe ya da kafeye kadar takip edebilirdi.
Dimensions ’a göre, polisin adamı herhangi bir şeyle suçlamak, yargılamak için ihtiyaç duyduğu yetkisi henüz yoktu.
Dernek tarafından desteklenen, hafif öğrenme engeli olan bir diğer kişi Richard, okul boyunca zorbalığa uğradı ve daha ileri yaşta bir gençken, balkonundan tırmanarak dairesinde onu tehdit eden mahalleli gençlerin hedefi oldu.Polisi harekete geçmesine ikna edemedi ve yerel meclis üyesi balkonun altındaki düzlüğü tırmanmaya çalışırken gençler kalın tahtaları yerleştirerek Richard’ın dairesine girmeye devam ettiler. Pencereye yumurta atmakla kalmayıp, bir keresinde dairesinin altında bir çöp kovasını ateşe verdiler fakat yine de polis hiçbir şey yapmadı.
Bir gece Richard eve döndüğünde, dairesinin kapısında girişi engelleyen ve kapıyı açmak için para talep eden komşusunu buldu. Komşusu kıpırdamıyordu ve Richard o gece annesinin evinde kalmak zorundaydı. Bir kez daha, polis hiçbir şey yapmadı.
Bu bulgular ışığında, Dimensions , öğrenme engelli ve otizmi olan kişilerin polis, savcı ve daha geniş topluluklardan faydalı destek almalarını sağlamak için daha fazla şey yapılması gerektiğini ısrarla savunmaya devam etti.
Dernek başkanı Steve Scown, “Nefret suçunun öğrenme engelli ve otistik insanlar için bir problem olduğunu uzun süredir biliyoruz. Bu araştırma sonunda bu grubun diğerlerinden daha fazla hedef olduğu kanıtlanıyor.” açıklamasını yaptı. Bu konu üzerinde iş birliği içinde çalışılması gerektiğini ve öğrenme engelli kişilerin, otizmli insanların polis, savcı ve daha geniş destek gruplarından doğru desteği almalarının zamanı olduğunu ; “Şimdi bu nefret suçu yaygınlığının ulusal çapta şok edici derecede olduğunu biliyoruz, ülke çapındaki polis güçleri öğrenme engelli ve otistik insanlara karşı işlenen yerel nefret suç modellerini incelemelidir.”diyerek vurguladı.
Dimensions, şimdi bu soruna yönelik veri kayıtlarını talep ederek öğrenme engeli ve otizm nefret suçunun üstesinden gelmek için #ImWithSam adlı bir kampanya başlatarak hükümet ve diğerleriyle birlikte bu nefret suçunun üstesinden gelmeyi hedefliyor.
Haber/Çeviri: Gülcan Arslan
http://www.independent.co.uk/news/uk/home-news/autism-disability-hate-crime-figures-most-likely-a7725006.html adresinden alınmıştır.