Okun sivri ucunda öğretmenler vardı. Anadolu'nun dört bir yanında öğretmenlere saldırılıyor; evleri, mahalleleri, lokalleri yağmalanıyordu.Türkiye Öğretmenler Sendikası'nın (TÖS) 1968 Temmuzu'nda Kayseri'de toplanan genel kurulu böylesine olumsuz koşullarda yapılıyordu. Alemdar Sineması'nda toplanmıştı TÖS üyesi öğretmenler. Herkes çok gergindi.Genel Başkan Fakir Baykurt söz alarak "Gericilerin, bağnazların saldırısına uğramak üzere olduğumuzu ve büyük bir kalabalığın kongremizi basmak için şu anda sinema kapısına çok yakın bir yerde olduklarını..." diye başlar konuşmaya.Biraz sonra sinamının önündeki kalabalık içeri taş, sopa ve gazlı paçavralar atmaya başlar. Öğretmenler diri diri yanma tehlikesiyle karşı karşıyadır. Saldırganların arasında bazı kişiler 'komünistleri öldürenlerin cennetlik' olduğunu' söylemektedir. Askeri birlikler olaya müdahale eder, 800 TÖS'lü öğretmeni kordona alarak linçten ve yakılmaktan kurtarırlar.Ölümden kurtulan bu öğretmenlerden birisi de Perşembe Öğretmen Okulu'nu 1960'ta bitiren TÖS Haymana Şube Başkanı İrfan Dinçer'dir. 12 Mart'ta TÖS kapatılır ve bir süre gözaltında kalır. 12 Mart sonrası örgütlü mücadeleye TÖBDER'de devam eder. Şube yöneticiliği yapar. 12 Eylül'de de TÖBDER kapatılır.Sıra oğul Dinçer'e gelir.İlk eylem, ilk dayakÇaykara'da doğmuştur Alaaddin Dinçer. Babasının görevi gereği 'geze geze' okur; ilkokulu Sivas'ta, ortaokulu Haymana'da, liseyi ise Ankara'da bitirir. "İlk siyasi eylemimi de lise yıllarındayken yaptım. 15 yaşındaydım. Okulumuz ODTÜ'ye yakındı. Deniz Gezmiş'lerin orada olduğunu duyduk. Görmek için gittik. Jandarma ODTÜ'yü kuşatmıştı. İlk 'eylem dayağı'nı orada jandarmadan yedim. Zaten Deniz'ler de tünelden kaçıp gitmişlerdi. Daha sonra Kırklareli Kefirtepe Eğitim Enstitüsü'nü bitirdim. Okuldan sonra altı yıl DİSK'e bağlı Dev Maden-Sen'de çalıştım. 12 Eylül öncesinde birkaç kez ölümden döndüm. Linç girişimi yaşadım. 1 Mayıs 1977'de Taksim Alanı'nda ölümle yüz yüze geldim. 12 Eylül'den gözaltına alındım. 10 gün işkence gördüm. İki ay tutuklu kaldım, sonra beraat ettim. Sivil dönemde işkence gören az sayıdaki insanlardan biriyim. 1982'de öğretmenliğe başladım. Aynı tarihte de evlendim. Eşim de öğretmen."Askeri darbe sonrası örgütlenme yeni yeni başlamaktadır. Alaaddin Dinçer de Zonguldak Eğitim-Der kurucusu olur.Daha sonra İstanbul'a gelir. 1990'lı yıllarda önce Eğit-Sen ve Eğitim-İş sendikaları kurulur. 1995'te ikisi Eğitim-Sen olarak birleşir. Bu süreçlerde işyeri temsilcisi, şube başkanı olarak aktif görevler almıştır Alaaddin Dinçer. 2000 yılında da Eğitim-Sen Genel Başkanı olur.Zor ve sancılı bir süreç yaşanır. Dinçer hakkında 150'yi aşkın dava açılır. Bunun büyük bölümü de Toplantı ve Gösteri Yürüyüşleri Yasası'na muhalefettir. Ama bölücülükten de, yardım ve yataklıktan da, hükümetin manevi şahsiyetine hakaretten de açılan davalar vardır. 2002 yılında Toplantı ve Gösteri Yürüyüşleri Yasası'na muhalefetten 18 ay hapis cezası alır. Yargıtay erteler. Aldığı ikinci 18 ay hapis cezası da bozulur."Yargıcın karşısına o kadar çok çıktım ki Kadıköy Adliyesi'ndeki bir yargıç en sonunda 'Yeter oğlum. Sana beraat vermekten de bıktım' demek zorunda kaldı."Katıldığı yürüyüşlerin, eylemlerin de, gözaltına alındığı olayların da sayısını hatırlaması artık olanaksızdır. "Bitmek bilmeyen İstanbul-Ankara yürüyüşleriyle, on binlerce insanla, işyeri işyeri gezerek ömrümüzü adadık bu işe. Gaz da yedik cop da. 35 yıldır örgütlü hayatın içindeyim. İki kuşaktır aynı çileyi çekiyoruz. 1998'de Mehmet Ağar'a hakaretten hapis cezası alan İlknur Birol'u cezaevine uğurlarken polis saldırdı. Ceketimi başıma geçirip dövdüler. 15 gün 'iş göremez' raporu aldım. Sadece idari soruşturma açtılar. Olaydan sonra hayat, beni dövdüren polis şefiyle Elazığ Havaalanı'nda karşılaştırdı. Müdür olmuştu. Terfi etmişti yani, ödüllendirilmişti."'Tüzük krizi'nde bir ileri bir geriEğitim-Sen ise geçen süreç içersinde işkolunda en büyük sendika oluyor. Üye sayısı 200 bini aşıyor. Bu süreçte Ankara Valiliği, Cumhuriyet Başsavcılığı'na başvurarak sendikanın tüzüğünde yer alan 'anadilde öğrenim hakkı' nedeniyle sendikanın kapatılmasını istiyor. Savcılık 'dava açılmasına yer olmadığı' kanısına vararak takipsizlik kararı veriyor. Konu Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı'na yansıyor. Bakanlık 16 Ekim 2002'de bir yazı yazarak "Tüzüğünüzde yasaya aykırı bir durum yoktur" diyor. Bundan yaklaşık bir yıl sonra Genelkurmay Başkanlığı, bakanlığa bir yazı göndererek tüzükteki 'anadilde eğitim' maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğunu olduğunu savlıyor. Daha önce 'uygunluk' yazısı veren bakanlık da Ankara Valiliği'ni göreve çağırıyor. 'Maddeyi değiştirirsin, değiştirmem' derken Valilik, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'na başvurarak sendikanın kapatılmasını ve yöneticilerinin yargılanmasını istiyor.Ankara 2. İş Mahkemesi, davayı Türkiye'nin imzaladığı uluslararası sözleşmeleri de dikkate alarak reddediyor. Kararın gerekçesi de evrensel bir hukuk dersi gibidir: "Resmi dil dışında resmi olmayan bir şekilde anadilin öğrenilmesi bize göre hukuka aykırı bir eylem değildir. Tam tersine Türkiye Cumhuriyeti Devleti'nin vatandaşlarına sahip çıktığının göstergesidir. Resmi dil dışındaki diğer dillerin özel olarak öğrenilmesi engellenmemelidir. Bu durum, ulusal bütünlüğümüzü perçinleyen, pekiştiren, vatandaşlarımızı devlete bağlayan bir köprü olacaktır." Dosya yeniden başa...Ancak karara savcılık itiraz eder. Yargıtay'a giden kararı 9. Hukuk Dairesi bozar. Daireye göre sendika tüzüğündeki 'anadilde öğrenim' maddesi Anayasa'ya aykırıdır. Yerel mahkeme bozma kararına karşı direnince bu kez dosya Yargıtay Genel Kurulu'nun önüne gelir. Genel kurul oy birliğiyle Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin kararını yerinde bularak dosyayı tekrar yerel mahkemeye gönderir. Bu karar da artık sendikanın kapatılma yolunun açılmış olduğu anlamına gelmektedir.Eğitim emekçileri şimdi sendikalarının kapatılmaması için ayakta. Elbette ki başkan olarak en büyük çabayı gösterenlerden biri de Alaaddin Dinçer.Baba İrfan Dinçer 45 yıl aktif öğretmenlik yaşamından sonra emekliye ayrılmış. 12 Mart'ı görmüş, 12 Eylül'ü de. İki kez örgütünü yitirmiş. 12 Mart'la TÖS'ü, 12 Eylül'le TÖBDER'i. Şimdi oğul Alaaddin Dinçer bir yandan eğitim emekçilerinin örgütlü mücadelesi için savaşım veriyor, diğer yandan Türkiye'nin en büyük öğretmen sendikasının kapanmasını engellemek için direniyor. Yakın zamanda oğlu Özgür de öğretmen olacak. Eğer Eğitim-Sen kapatılırsa belli ki onu da amansız bir sendikal mücadele bekliyor. Üç kuşaktır öğretmenliği seçen Dinçer ailesinin kuşaklardır süren sendikal mücadelesine, bir öğretmen örgütlenmesinin on yıllardır çekilen çilesine bakınca sormazlar mı adama; kaç paralık demokrasi kültürün var, kaç akçelik demokrasi birikimin var; demokrasiye inancın kaç YTL, kaç avroluk demokrasi geleceğin olacak!