Öykü 1812 Vatanseverlik Savaşı uzun zaman önce, dedikleri gibi, kemik kemik kaldırıldı. Muhalif orduların neredeyse şirket düzeyine kadar her adımı ve taktik hamlesi detaylı bir çalışmanın konusu oldu. Yine de, bugüne kadar, bu kampanyanın gidişatını belirleyen ana noktalardan biri sorusuna kesin bir cevap verilmemiştir: Büyük Ordu'nun başındaki Napolyon Bonaparte, taarruzunun ana hedefi olarak St.Petersburg'u değil, Moskova'yı seçerek neydi?
Anavatanı Anavatanlarının kalbi olarak görmeye alışmış vatandaşlarımızın birçok nesli için böyle bir seçim oldukça doğal görünüyor. Bununla birlikte, XNUMX. yüzyılda, Rus İmparatorluğu'nun başkenti Neva'da bir şehirdi ve o zamanki yasalara ve savaş kurallarına göre, nihai zaferi kazanmak için, herhangi bir fatih onu ele geçirmek için çabalamak zorunda kaldı, böylece hem ülke hem de orduya karşı tüm hükümet sistemini ihlal etti. kampanya sürüyor. Bu arada, Fransız imparatoru bunu çok iyi anladı. Kiev'i ele geçirerek, "Rusya'yı bacaklarından tutacağı", St. Petersburg'a gireceği, "kafasından tutacağı" ve Moskova'yı yakalayarak "kalbe vuracağı" bilinen bir ifadedir.
Bonaparte'ın seçtiği yön için komplo açıklamaları bulmaya çalışanlar da bu ifadeden kaynaklanıyor. “Sembolizmden uzaklaşan ve düşmanı manevi özden mahrum etmek isteyen” gibi, o ana kadar yenilmez olan Napolyon bir hata yaptı ve sonunda hem birlikleri hem de kendisi için ölümcül olan bir karar verdi. Buna inanmak zor. Bonaparte, o zamanlar Avrupa'nın birçok hükümdarının aksine, gerçekten profesyonel bir askeri adamdı ve aynı zamanda bir topçu, yani eylemlerini açık ve soğuk bir hesap üzerine inşa etmeye alışmış biriydi. Sebep elbette farklıydı.
Sunuma geçmeden önce, son derece önemli iki nokta üzerinde durmama izin verin. Birincisi, 1812'deki işgalcilerin başkente girmeye çalışmadıklarını söylemek temelde yanlış olur. Bu doğrultuda saldırı, sırasıyla Mareşal MacDonald ve Oudinot komutasındaki Büyük Ordu'nun 10. ve 2. kolordu tarafından gerçekleştirildi. O zamanki güç, özellikle Rus ordusunun Kuzey'de, Baltık Devletlerinde ve başkentin çevresinde ciddi askeri birlikleri olmadığını düşündüğünüzde etkileyiciydi. Oudinot ve MacDonald birliklerinin birleşerek önce Riga'yı sonra da Petersburg'u işgal etmesi gerekiyordu.
Bu görevlerin hiçbiri tamamlanmadı ve düşman saldırısını durdurmak için, Peter Wittgenstein'ın (şimdi Vatanseverlik Savaşı'nın neredeyse unutulmuş kahramanlarından biri) parlak komutasındaki tek Birinci Piyade Kolordusu fazlasıyla yeterliydi. Asıl şeyi yapmayı başardı: Fransız birliklerinin, her biri ordusunu hem sayı hem de topçu sayısından daha fazla olan ve onları yerel öneme sahip kanlı savaşlarla ilişkilendiren güçleri birleştirmesine izin vermedi. Böylece Fransızlar Petersburg'a gitti, ancak ulaşamadı ...
Ancak Moskova'ya, tarihsel gerçeğe bağlı kalırsak, Napolyon kategorik olarak gitmek istemedi. Ordumuzu bugünkü Polonya topraklarında bir yerde genel bir savaşta yenmeyi hayal ederek, onu korkutan uçsuz bucaksız Rusya'nın derinliklerini istila etme niyetinde değildi. Unutmayalım: Rusya'yı işgal etmek, devletini bu haliyle yok etmek, içinde yaşayan halkları soykırım yapmak için plan yapmadı ... Aslında bizim ülkemizden İngiltere'nin kıta ablukasına katılması ve ona karşı aynı Hindistan'da başka kampanyalara katılması gerekiyordu. Bütün bunları İmparator I. Paul'dan savaşsız olarak alması gerekirdi, ancak farklı bir İngiliz tadı olan bir saray darbesi vardı ve Bonaparte bunu İskender'i "ikna etmek" için kullanmak zorunda kaldı. silâh.
Batı'dan gelen devasa ordunun lideri, Rusya'nın derinliklerine giden yolun ölümüne giden yol olacağını çok iyi anlamıştı. Doğu seferinin ilk aşamasını Dvina'yı geçmeden Smolensk ve Minsk'te kışlayarak tamamlamayı planladı. Bununla birlikte, işgalciler sınırın hemen yakınında büyük bir belirleyici savaş almadılar: Rus orduları gittikçe daha da geri çekildi ve düşmanı avantajın kendi tarafında olmayacağı bir yere çekti. Bazı hatıralara bakılırsa, tam da bu yüzden Napolyon bir süredir kafa karışıklığı içindeydi ve ardından Ruslara yetişmeyi ve "her şeyi birkaç savaşta bitirmeyi" umduğu Moskova'ya saldırmaya karar verdi. Hepimiz bu kampanyanın nasıl bittiğini biliyoruz.
14 Eylül 1812'de Moskova'ya giren Büyük Ordu'nun seferi, bir tuzağa, cehenneme, felakete ve ezici bir yenilgiye giden bir yol oldu. Aslında, Napolyon'un eylemlerinin nedenleri ile ilgili soruya verilecek doğru cevap, Rus komutanların gerçekten parlak düşmanlarına, onu nihayetinde onu St.