1936 yılında ülkemize gelerek mustafa kemal atatürk tarafından devlet konservatuvarını ve devlet tiyatrosunu kurmakla görevlendirilen almanya vatandaşı...
mart 1972 tarihli opera journal adlı dergide, türkiye'de yaşadığı deneyimi aşağıda belirtilen şekilde anlatmıştır. "... bir süre sonra gönderilen bir yazıyla, atatürk beni hazırladığım plana tamamıyla uygun olarak, yeni türk tiyatrosunu kurmakla görevlendiriyordu. ilk başlarda romantik bir serüven olarak tanımlama eğiliminde olduğum bu görev, sanat hayatımın en önemli, en derin denemelerinin toplandığı bir devre oluverdi sonunda...
bir zamanlar benim için erişilmez bir ülkü olan şey, yani bütün küflenmiş gelenekleri yok edip, her şeye taa en baştan başlayabilme arzusu, işte bu ülkede, türkiye'de gerçekleşti."
peki nedir bu gerçekleşenler? somut gelişmeler var mıdır?
olmaz olur mu hiç!
örneğin küçük tiyatro. bu planlamanın bir sonucu olarak 27 aralık 1947 tarihinde perdelerini bir daha kapanmamak üzere açtı. tiyatro etkinliklerine bir süre sonra opera temsilleri de eklendi. ankara'da bir tiyatro ve opera dünyası doğdu. batı tarzı tiyatro sanatı istanbul'da başladı ve gelişti. bir çok ünlü tiyatro sanatçısı istanbul'dan yetişti. fakat tiyatroyu dert edinen, tiyatroyu günlük hayatlarının bir parçası haline getiren bir tiyatro dünyası istanbul'da hiçbir zaman oluşmadı.
oysa ki ankara'da durum çok farklı biçimde gelişmiştir. 1947'den yaklaşık 1970 yılına kadar tiyatro ve opera ankara'da büyük yer bulmuş, günlük sohbetlerin önemli bir bölümünü oluşturmuştur. o dönemde aydınlar, gençler arasında konuşulan başlıca konu tiyatroydu. temsillere gidildiğinde hemen evlere dağılınmaz, ya dışarıda bir yere gidilip ya da bir evde toplanılıp temsil konuşulurdu. bunların çoğu tiyatrocular değil, izleyicilerdi. dönemin yazarları ile tiyatro sanatçıları arasında da çok güzel bir iletişim vardı.
profesör ünvanlı carl ebert, türkiye'de işte bunları başardı.