Ana akım partiler protestolarla gafil avlandı. Ana akım medyanın fikir kontrolü ve eğlence endüstrisinin dikkat dağıtma stratejisi başarısız oldu. Gençler arasında en gelişmiş olanı, gizli rahatsızlığı formüle etti ve sözde sosyal medya yardımıyla protesto havasını tüm batı dünyasına yaymayı başardı. Şimdiye kadar, iklim değişikliğini reddedenler sadece Amerikan Cumhuriyetçilerinde ve AfD'nin aşırı sağında yer aldı, yerleşik partiler arasındaki şaşkın tepki, iklim değişikliği konusunun siyasi sınıf için son derece tatsız olduğunu ortaya koyuyor. Bu meseleyi, denizlerin dökülmesini ve havanın zehirlenmesini sınıra kadar itip, mümkünse AB'ye bırakmaya çalışıyor. Ve "Hırsızı durdurun" sloganına göre Çin ve Hindistan'dan bahsediliyor.
Nüfusun iyiliği ve sıkıntısı, sanki enerji şirketlerinin geri dönüşüne bağlıydı. Protestoların enerjisini Hambach ormanının ormansızlaştırılmasına karşı duymuş olan herhangi biri protestoların sürdürülebilirliğini hafife almayacaktır.
Parti kongresindeki FDP liderinin, öğrencilerin iklim korumasını uzmanlara bırakmaları gerektiği yönündeki kibirli ifadesiyle protestoları reddetmesi aptalcaydı. Ve FDP'nin birçok fikri olduğu sloganıyla, hiçbir şey değişmemeli ve her şey öyle kalacak, Avrupa seçim kampanyasına da taşındılar. Ve yoksul insanları, iklim değişikliği konusunda ciddilerse yeni araba satın almak için ihtiyaçları olduğu için tehdit ediyorlar. Ancak şimdilik, onlar henüz o kadar ileri gitmek istemiyorlar: Bu, Westerwelle’de başarısız olan neo-liberal çizgi ve ayrıca koalisyonun FDP’ye yönelik bir hükümet kurma müzakerelerinin başarısız olmasının daha derin bir nedeni. Finansal ve ekonomik krizle 2009, neo-liberalizm zirveyi geçti ve eleştirel bir şekilde eleştiriliyor
CDU, öğrenci protestolarına cevap vermede çok fazla bir şey yapmadı ve onları asistan olarak reddetmek istedi. Bu parti oldukça çaresiz görünmesini sağladı. Bir hakim parti olarak geçirdiğiniz zaman, rakipler benzer bir düşük seviyede devam edemezlerse, muhtemelen çok uzun zaman önce bitmiş olacaktı. Partinin tuvalet şakalarından ve eski püskü korunma fonu yöneticilerinden başka sunabileceği bir şey yoksa, hükümetin bir sonraki oluşumunda büyük olasılıkla uzun bir durma ve acılama olacaktır.
Bayan Nahles, protestocuları susturmak için kıdemli yetkililerini zekice parçaladı, böylece SPD oldukça zarar gördü. Dikkat dağıtıcı olarak Juso birliği başkanının Habeck'i büyük bir başarıya dönüştürmesini sağladı. Medya vorteksi acil sorunlardan uzaklaştı ve Scholz her şeyin bu kadar ciddiye alınmadığını acele etti. Ancak potansiyel SPD seçmenleri bunu zaten biliyordu.
Ve Yeşiller, zamanlarının şimdi geldiğini söyledi: Sonunda, partideki tüm solcuları marjinalleştirmenin bir ödülü olarak, hükümetin katılımı ihtimalini alıyorlar. Ve kesinlikle bir rehin, alüminyum kutular üzerine atlayacak. İç şehirlerdeki nitrik oksidin ve ince tozun azalması ile hiçbir şey olmadığında, Brüksel'deki teknokratların üzerinde parmakla işaret edilebilir. Ve kömürle çalışan bir elektrik santrali kapatılırsa, grup milyarlarca geride kalacak.
Bonn Cumhuriyeti’nde bulunan lobici türleri artık gerekli değildir ve muhtemelen Berlin’de tükenmiştir. Ulaştırma Bakanı kendisini otomobil firmalarının en iyi çalışanı olarak görüyor. Görevini tatmin edici bir şekilde yerine getirirse, selefleri gibi, şu anki görevinin birçok katı olan bir maaşla doğrudan alınacak. Tarım Bakanlığı da tarımsal ve et şirketlerinin elindedir, lobiciler gerekmeden yasal metinleri bile yazarlar. Ekonomik İşler Bakanlığı'nın enerji şirketleri ve bankalar ile doğrudan bağlantısı var. Bu zaten Gerhard Schröder ve bakanları altında yaygın bir pratikti. Sanayiciler, düşük ücretli ve geçici çalışmalarla altın çağlarının başlangıcını düşündüklerinde bugün hala heyecanlılar.
Sadece bankalar (finans sermayesi) ve enerji şirketleri (sanayi sermayesi) farklı çıkarları zorlamak isterse zor olacaktır.
Dışişleri bakanı kendisini ulusal sanayi şirketlerinin en yüksek ticari temsilcisi olarak görüyor. O ve Savunma Bakanlığı, savunma sanayinin çıkarlarını desteklemeli. Scharping hala açıkça lobicilerle çevrili ve bunun için gitmek zorunda kaldı.
Her şeye demokrasi denir.