Çocuğunuzla iletişiminiz nasıl? Anlayabileceği her konuda çocuğunuzun fikrini alıp, onun da görüşüne değer verdiğinizi hissettiriyor musunuz? Yoksa daha çok "çünkü ben öyle istiyorum, ben senin annenim", "bunu yapmak zorundasın" türünden cümleler mi kullanıyorsunuz? Ya da çocuğunuzu hayal kırıklığına uğratmak istemediğiniz için her istediğine izin veriyor, onun ruh haline göre asla yapmaması gereken bir şeyi bile yapmasına ses çıkarmıyor musunuz? Tüm bunlar bir yana çocuğunuz size ihtiyaç duyduğunda, her seferinde kendinizi çeşitli mazeretlerinizi anlatarak neden o anda onun yanında olamadığınızı açıklarken mi buluyorsunuz?