Haçlı Seferleri
“ Biri sizin yanağınıza doğru vurursa, bir ordu hazırlayın ve hepsini katledin. ”
~ İsa
Orta Çağ'ın bir önceki Karanlık Devirler'inde, dere kenarında yerleşip hayatlarını sürdüren derebeyler, bir gün "Ya canım sıkılıyor bir Kudüs yapalım babalar..." demişler ve Papacıkları ikna edip Haçlı seferleri düzenlemişlerdir. Bütün Avrupa bu duruma ayak uydurmuş ve Kudüs'e yürümüştür.
2.Haçlı Seferleri[düzenle]
Musul Atabeyi'nin Urfa'yı Haçlılardan geri alması nedeniyle düzenlendi. Avrupa'daki derebeylerin bu durumu karşısında toplanan mafyalar Sicilya'da buluştular ve önce Kıbrıs'taki kumarhanelere katılıp tur tekneleriyle Ortadoğu'ya açıldılar. Krallar da saraylarında sıkılmışlardı, o kadar sıkılmışlardı ki kuzu yürekli Richard bile savaşa katılarak Aslan yürekli sıfatına nail oldu. Savaş çok sıkıcı gelene kadar çarpıştılar. Anlatılanlara göre Ajdar'ın da savaş alanında Alihan ile kapıştığı söylenmektedir. Savaş çok uzun sürse de krallar sıkıldığı için barışıp öpüşüp yuvalarına dönmüşlerdir. Aslan yürekli Richard ve Reynald de Chotellion da Kıbrıs kumarhanelerinde çok maddiyat harcadıkları için Avrupa ekonomik krize girmiştir.
3.Haçlı Seferi[düzenle]
Bu haçlı seferinin en büyük kaynağı Vatikan'da bulunan ve Papalık işine karışan Saruman'dan kaynaklandığı bilinmektedir. Saruman'ın teşvikiyle krallar yeniden sefere çıkmışlar. Ancak soluğu yine İstanbul ve Kıbrıs kumarhanelerinde almışlardır. Savaş Kudüs'te barışa dönüşmüş, Avrupa ikinci ekonomik krize girmiş ve Saruman papalık görevinden ihraç edilerek Orta Dünya'ya sürülmüştür.
4.Haçlı Seferi[düzenle]
Saruman'dan sonra başa gelen Papa II Abdülmelik'in teşvikiyle kurulan ordular bir daha coplandılar ama coplama kamplarında perişan olarak Avrupa ya döndüler.
5.Haçlı seferi[düzenle]
Son papanın gazına gelen krallar ordularını toplayarak Kudüs'e gitmek istemişler ama içkici haritacılar yüzünden kaybolup geri dönmek için boşa zaman harcamışlardır.
6.Haçlı Seferleri[düzenle]
Bu Haçlı Seferi karakter bakımından diğerlerinden farklıydı. Papa, III. Honorius, Kutsal Roma Germen Imparatoru II. Friedrich'i Kudüs'ü ele geçirerek orada krallık tacını giymeye teşvik etti. 1227 yılında sefere çıkılmak üzereyken salgın bir hastalık yüzünden bundan vazgeçildi ve geri dönüldü. Yeni Papa IX. Gregorius, İmparator'un hastalığı bahane ederek geri dönmesinden hoşlanmadı ve onu aforoz etti. Bunun üzerine II. Friedrich papalıktan ayrı olarak kendi başına Mısır'a hareket etti. Eyyûbi hükümdarı dahili mücadeleler yüzünden haçlılarla ciddi olarak mücadele edemedi ve 1229'da II. Friedrich ile anlaşarak Kudüs, Nâsira ve Beytüllahm'i haçlılara teslim etti.
El-Melikü'l-Kâmil'in bu davranışı İslâm alemini üzüntüye boğdu. Salâhaddin-i Eyyûbi'nin binlerce şehit vererek fethettiği bu mukaddes beldeyi onlara teslim etmesi ihanet olarak kabul edildi. Nihayet el-Melikü's-Salih devrinde şehir yeniden müslümanların eline geçti (1246).