Bir şarkıda da geçtiği gibi “nedensiz de sevilir” ve her çocuk için sebepsizce tuttuğu takım en büyüktür. Yine de bir “en büyük kim ?” tartışması sürer gider…
O çocuklardan bazılarının karşına bir gün bir adam çıkar ve tuttukları takımın tarihine ait birkaç söz söyler ve “sen de araştır, öğren” diye öğüt verir. Böylelikle, gazetelerden kesilenler bir deftere yapıştırıla dursun bir taraftan da bir kareli deftere ilk istatistikler not alınır.
Yıllar içinde o kareli defterdekiler önce Lotus’a sonra da Excel’e taşınır ve yüzlerce sütün, satırda kendilerine yer ve anlam bulurlar. Futbolda formalite maçı yoktur. Çünkü her maç bir çocuğun ilk maçıdır, babasının omzunda, elinde veya televizyon başında. Hüzünlüdür, her maç da bir taraftarın son maçıdır, çoğu zaman bilmese de…Yani anlamını bilene her maç kıymetlidir.
Misal bir Cuma akşamı önemsiz görülen maç, puan mücadelesinin ötesinde 59 yıllık bir başka mücadelenin de cephesidir. Meraklısı bilir. Bu sezon başlarken, 1959 sonrası ligimizde 69 takım mücadele etmiş ve bir takım çıkıp 68 takıma da ikili galibiyet sayısında üstünlük kurmayı başarabilmiştir. Lige yeni gelen her takım bir meydan okumadır. Bu yıl takım sayısı 70 olmakla kalmamış o 70. Takım herkese üstünlük sağlayanla sahasında berabere kalıp istatistiği de bir yere kadar bozmuştur.
Cuma akşamı Alanyaspor’u 3-2 yenen Fenerbahçe sadece 3 puan almamış, bir kez daha koleksiyonu tamamlayarak ligdeki 69 takıma da ikili galibiyet sayısında üstünlük kuran TEK takım olmuştur. Okulda bir çocuk çıkıp “en büyük Fenerbahçe” derse ona güvenmek gerekir.