Seçim önyargısı, işe alım görevlileri hastaları seçmeli olarak bir sonraki tedavi dağılımının ne olacağına bağlı olarak araştırmaya kaydettiklerinde ortaya çıkar. Bu, işe alım görevlileri bir sonraki tedavi atamasını bir derece doğrulukla tahmin edebiliyorsa, uygun tahsis gizlemesi kullanılsa bile gerçekleşebilir. Bu tipik olarak, her bir koldaki veya her merkezdeki hasta sayısını aynı olmaya zorlamak için kısıtlı randomizasyon uygulandığında körsüz denemelerde ortaya çıkar. Seçim yanlılığı riskini azaltmak için çeşitli yöntemler önerilmiştir; ancak, bu tekniklerin pratikte ne sıklıkla kullanıldığı açık değildir.
YÖNTEMLER
Seçim yanlılığı riskini azaltmak için yöntemler kullanıp kullanmadıklarını değerlendirmek için körleştirilmemiş yayınlanmış çalışmaların bir gözden geçirmesini gerçekleştirdik. Aşağıdaki teknikleri değerlendirdik:
(a) işe alım görevlilerinin körlenmesi;
(b) basit rasgeleleştirmenin kullanılması;
(c) kısıtlı randomizasyon kullanıldığında sahaya göre tabakalaşmadan kaçınma;
(d) sahaya göre tabakalandırma kullanılıyorsa, değiştirilmiş bloklardan kaçınma; ve
(e) kısıtlı randomizasyon kullanıldığında, prognostik ortak değişkenlerin randomizasyon prosedürüne dahil edilmesi. 2010 yılında dört genel tıp dergisinde (BMJ, Journal of the American Medical Association, The Lancet ve New England Journal of Medicine) yayınlanan paralel grup, bireysel randomize faz III denemeleri dahil ettik.
SONUÇLAR
152 uygun çalışma belirledik. Çoğu çalışma (% 98), işe alım görevlilerinin önceki tedavi tahsislerine kör olup olmadığı konusunda hiçbir bilgi vermedi. Denemelerin sadece% 3’ü basit randomizasyon kullandı; % 63’ü bir çeşit kısıtlı randomizasyon kullandı ve% 35’i randomizasyon yöntemini belirtmedi. Genel olarak, denemelerin% 44’ü işe alım yerine göre sınıflandırılmıştır; % 27’si bildirmedi ve % 29’u bu bilgiyi bildirmedi.
İşe alım yerine göre tabakalandıran çoğu denemede permütasyon blokları kullanıldı (% 58) ve sadece% 15’i rastgele blok boyutları kullanılarak rapor edildi. Kısıtlı randomizasyon kullanan birçok çalışma, randomizasyon prosedüründe prognostik ortak değişkenleri de içeriyordu (% 56).
Sonuçlar: Zayıf raporlama nedeniyle çoğu deneme için seçim yanlılığı riski belirlenememiştir. Randomizasyon prosedürü hakkında ayrıntılar sağlayan birçok deneme, kötü seçilmiş bir randomizasyon yöntemlerinden dolayı seçim yanlılığı riski altındaydı. Seçim yanlılığı riskini azaltmaya yönelik teknikler daha geniş çapta uygulanmalıdır.