İskenderun'da, zavallı yavru köpeğe yapılan 'Suyla kuduz testi', temeli cehalete dayanan koca bir palavradan ibaret. Bilimsel veriler, 'Üzerine su dökülen kuduz köpek ölür' inanışının karşısına, kuduz vakalarında ölümün susuzluktan kaynaklandığı gerçeğini ortaya koyuyor. Kuduz virüsü taşıyan hayvanların sudan korktuğu inanışı ise tam bir safsata. Zira, üzerine atılan sudan korkmayan hayvan yok gibi. Bu esastan yola çıkılarak, yabancı kedi ve köpeklerin bahçelere girmesini engellemek amacıyla su hortumlarına bağlanan elektronik sistemler geliştirildi. Elektronik bir gözün kumanda ettiği hortum, bahçede hareketli bir nesne görünce kısa aralıklarla üzerine su püskürtüyor. Bu da kedi ve köpeklerin, korkup, kaçmasına yetiyor.
SU İÇEMİYOR
Direkt temasla bulaşan, dışarıda yaşamayan kuduz virüsü vücuda girdikten sonra kuluçka devresini tamamlıyor. Sinir dokularını çok seviyor. Kuluçka devresinin ardından beyne yerleşiyor. Sinir sisteminde tahribat yaptığı kişi ya da hayvanda saldırgan davranışlar başlıyor. Üçüncü evre, felç dönemi. Önce yutak felci ortaya çıkıyor. Canlı yutkunamıyor. Bu yüzden salyası akıyor. Su da içemiyor. Vücut hızla su kaybetmeye başlıyor. Felç de, vücudun diğer organlarına yayılıyor. Ölüm, vücuttaki su kaybı yüzünden kanda başgösteren yoğunlaşmadan kaynaklanıyor. Sanıldığı gibi kuduz olaylarında, sudan korkma diye bir şey yok. Sadece yutak felci nedeniyle, virüsün bulaştığı hayvan ya da insan su içemiyor.
BEYİNDE TAHRİBAT
Hayvanın kuduz olup olmadığını, üzerine su döküp öğrenmek gibi bir kolaylık da yok. Saldırganlık ve akan salya, kuduz teşhisinde sadece şüphe oluşturabiliyor. Kesin teşhis, ölümden sonra kafatası açılıp, beynin 'Cornu Ammanus' bölgesinde virüsün meydana getirdiği negri cisimcikleri belirlenerek yapılıyor.