1911
1870’te siyasi birliğini tamamlayan İtalya, sömürgecilik faaliyetlerinde geç kalmıştı. Bu açığını kapatmak için Trablusgarp’ı alarak Afrika içlerine doğru genişlemek istedi. Trablusgarp’ın İtalya’ya yakın olması, Osmanlı’nın burayı savunacak gücünün olmaması İtalya’nın işini kolaylaştırdı.
İtalya, 1911 yılında Kuzey Afrika’ya asker çıkararak Osmanlı Devleti’ne karşı savaş açtı. Osmanlı Devleti Trablusgarp’a ordu gönderemedi. Çünkü İngiltere kara ordusunun Suriye ve Mısır üzerinden geçmesine izin verdi. Deniz gücünün yetersizliği nedeniyle donanma da gönderilemedi. Bunun üzerine içlerinde; Mustafa Kemal, Ali Fethi Bey, Niyazi Bey ve Enver Bey’in de bulunduğu, bazı Türk subayları gizlice Mısır üzerinden Trablusgarp’a gittiler.
Gönüllü Türk subayları, Trablusgarp’ın yerli halkını örgütleyerek yerli halkı İtalya’ya karşı harekete geçirdiler. Mustafa Kemal Derne ve Dobruk’ta; Enver Bey ise Bingazi’de önemli başarılar kazandı. Bu direniş İtalyanların sahilden iç kesimlere geçmesini engelledi. Bunun üzerine İtalya Osmanlı devletini zor duruma düşürmek için On İki Ada’yı işgal etti. Çanakkale Boğazı’nı topa tuttu. Balkan savaşlarının başlaması üzerine Osmanlı Devleti İtalya ile Ouchy (Uşi) Antlaşması’nı yapmak zorunda kaldı (1912). Bu antlaşmaya göre;
—Trablusgarp ve Bingazi İtalya’ya verildi.
—Balkanlar’daki durum belli olana kadar On İki Ada geçici olarak İtalya’ya bırakıldı.
İtalya Balkan savaşları sonunda, adarı Osmanlı Devleti’ne geri vermedi. Daha sonra İkinci Dünya Savaşı’ndan yenik çıkan İtalya, On İki ada’yı Yunanistan’a bıraktı. (1945).