[ad_1]
Herhangi bir ulaşım biçimine elektrik sağlamanın sorunu, ağır piller gerektirmesidir. Suda sürüklenmeye maruz kaldıkları için bu, tekneler için özel bir sorundur. Bu sorunu çözmek için Candela, suya doğru uzanan ve kanat gibi hareket eden bacaklar, kalkış sırasında bir uçak gibi hız kazanırken tekneyi havaya iten hidrofiller kullanır. Hasselskog, “Limanda folyolar tamamen geri çekilmiş, bu yüzden korunuyorlar” diyor. “Ama sonra folyoları indirip gaza basıyorsunuz ve gidiyor. Kontrol sistemi tüm kalkış sırasını hallediyor, tıpkı bir uçak gibi.”
Hidrofil tekneler yeni değil, ancak elektrik gücü ve otomatik kontroller. Karbon fiber Candela P-12, 180 kWh pillerle çalışan ikiz tahrik sistemlerine sahip olacak ve şarj gerektirmeden önce üç saat çalışmasına izin verecek. 12 metre uzunluğunda ve 4,5 metre eninde, 8,5 metrik tonluk tekne 30 oturmuş yolcu taşıyacak.
Süper hızlı uçan bir tekne, sabah işe gidip gelirken kahvaltınızı kaybetmenin kesin bir yolu gibi görünüyor, ancak Candela, her şeye rağmen sorunsuz bir sürüş sağlamak için yüksekliği ve yuvarlanmayı ve eğimi saniyede 100 defaya kadar ayarlamak için otomatik bir kontrol sistemini besleyen sensörlere sahiptir. hava durumu. Hasselskog, “Kontrol sistemi sayesinde teknenin herhangi bir dikey hareketini kesebiliriz” diyor ve bu da deniz tutmasına neden oluyor. “Şu ana kadar teknelerimizde kimse deniz tutmadı.”
Tüm bunlar, inşa edildiğinde Candela P-12’nin hibrit bir elektrikli otobüse göre yolcu başına daha az enerji kullanması, bir arabadan daha hızlı gitmesi ve yakıt ve bakım maliyetlerini yüzde 40 düşürmesi anlamına geliyor. Ve suyun üzerinde süzülürken, hem suyun üstünde hem de altında yerel çevreye daha az zarar verir.
Candela, P-12’yi inşa etmek için mevcut teknesini basitçe büyütemezdi – düzenlemeler daha kalın bir gövde, bataryalar için yangın güvenlik sistemleri ve kafa karıştırıcı bir şekilde, yolcular ve tüm mürettebatı kullanacak olan mürettebatın tek bir üyesi için ayrı tuvaletler gerektirir. zaman.
Tuvaletler bir yana, bir başka düzenleyici zorluk daha var: İç su yollarındaki hız sınırları, altı deniz mili (7 mil/saat) kadar düşük olma eğilimindedir, ancak hidrofil tekneler en yüksek hızda en verimlidir. Bu tür hız limitleri güvenlik ve P-12 gibi teknelerin neden olmadığı su izini azaltmak içindir. Denizcilik danışmanlığı Lloyd’s Register’da karbondan arındırma program yöneticisi Charles Haskell, “Çözüm, muafiyet almak için liman yetkilileri ve feribot operatörleriyle birlikte çalışmaktır” diyor. Stockholm civarında bu sınır 12 deniz milidir, ancak Candela’nın bir geçici muafiyet duruşma sırasında.
Tüm şehirler su yollarını bu şekilde otoyol olarak kullanamaz, ancak kıyı yerleşimleri için çekici bir fikir olabilir. Rakip uçan tekne üreticisi Artemis, versiyonunu Belfast’ta test ediyorHasselskog ise İstanbul ve Orta Doğu’daki yetkililerle görüşmelerde bulundu. San Francisco Körfez Bölgesi’nde feribot seferleri yapan Su Acil Ulaşım Otoritesi (WETA) temsilcileri, Candela P-12’nin nasıl çalıştığını görmek için Stockholm’ü ziyaret etti.
Stockholm gibi kıyı şehirleri için, şarj sistemlerine ihtiyaç duyulacak olsa da, feribotlar, demiryolu gibi altyapı döşemek zorunda kalmadan tramvayların sulu eşdeğeri haline gelebilir. Leeds Üniversitesi’nde kentsel gelecek profesörü Paul Chatterton, “Eğer araba ile gidecek yüzlerce insanı kolaylaştıran deniz tabanlı bir hafif raylı sistem gibi davranıyorsa, o zaman daha fazlasına ihtiyacımız var” diyor. “Hız, kırmızı bir ringa balığıdır … büyük bir kentsel nehir ortamında, birçok insanı kısa mesafelere götürebilecek büyük, büyük el sanatlarına ihtiyacınız vardır.”
Hasselskog, daha küçük teknelerden oluşan büyük bir filonun, daha büyük feribotlara göre daha fazla esneklik sunduğunu ve bunların talep üzerine kullanılabileceğini, tarife veya sabit durak ihtiyacını ortadan kaldırabileceğini savunuyor. Bu fikir aynı zamanda hidrojenle çalışan hidrofil su taksileri tarafından da lanse ediliyor. Deniz Kabarcıkları, Fransa’nın Lyon kentinde yargılandı. Daha küçük teknelerin başka bir kullanım alanı daha var: bakım personelini ve malzemeleri denizdeki rüzgar çiftliklerine taşımak, diyor Haskell, personeli deniz tutması olmadan kıyıdan kilometrelerce uzaktaki yerlere ulaştırma sorununu çözüyor.
Chatteron, Venedik’in popülerliğine işaret ederek, en yüksek hızlar olmasa bile, su taksileri ve tekne otobüslerinin su yollu şehirlere umut vaat ettiğini söylüyor. vapurlar. Ve yolcu taşımacılığının ötesinde, yavaş, elektrikli kanal mavnaları yükleri yollardan kaldırabilir. Chatterton, “Çok az enerjiyle veya hiç enerji harcamadan pek çok şeyi hareket ettirebilirsiniz” diyor ve “birçok Avrupa şehrinde kanallar var.” Hasselskog, elektrikle çalışan uçan feribotları veya düşük enerjili mavnaları olsun, kentsel su yollarının daha iyi kullanılmasının sürdürülebilirlik için anlamlı olduğunu söylüyor. “Herhangi bir özel altyapıya ihtiyacınız yok, su sadece orada” diyor. “Muhtemelen bu yüzden eskiden kullanılmışlardı – sadece git.”
[ad_2]
Kaynak : https://www.wired.com/story/flying-ferry-stockholm/