Yeni araştırmaya göre, erken ergenlik döneminde akran reddi ve sosyal ağ izolasyonu aynı şey değil.
Yıllar boyunca, psikoloji araştırmacıları, erken ergenlik söz konusu olduğunda, akran reddini ve sosyal ağ izolasyonunu bir şekilde birbirinin yerine geçebilecek şeyler olarak ele aldılar; Çocuklar bu iki gruptan birine düşerse diğerine düşecekleri düşünülüyordu.
Yeni araştırma, sosyal olarak izole edilmiş çocukların farklı risklerle karşı karşıya olduğunu ortaya koyuyor.
Araştırmanın baş yazarı ve North Carolina State Üniversitesi'nde psikoloji yardımcı doçent olan Kate Norwalk, “Genel olarak konuşursak, erken ergenlik döneminde iki tür sosyal olarak marjinalize edilmiş grup vardır” diyor. “Akran reddiyle karşı karşıya kalan, yani diğer çocuklar tarafından sevilmedikleri anlamına gelen çocuklar var; ve sosyal ağ izolasyonu yaşayan, yani bir arkadaş grubu olmayan çocuklar var. Tarihsel olarak, araştırmacıların bu iki grubu aynıymış gibi ele aldıklarını düşünüyorum.
"Bu çalışma ile keşfetmek istediğim şey, bu iki grubun gerçekten birbirinden farklı olup olmadığı ve bunun bu çocukların iyiliği için ne anlama geldiğidir. Reddedilen çocuklar hakkında çok şey biliyoruz - onlar hakkında onlarca yıllık araştırma var. Ama izole çocuklara gerçekten hiç dikkat etmedik. Ve ortaya çıktığı gibi, çok farklılar. ”
Norwalk ve işbirlikçileri, çalışmaları için 1,075., 5. ve 6. sınıflardaki 7 öğrenciden alınan verilerden yararlandı. Öğrenciler iki yıl boyunca yılda iki kez ankete tabi tutulmuştur. Çalışma, öğrencilere sınıflarında “en az kimi sevdiklerini” sorarak akran reddini ölçtü. Çocuklardan sınıflarında kimin “birlikte takıldığını” açıklamalarını isteyerek sosyal ağ izolasyonunu ölçtüler; İsmi verilmeyen çocuklar, herhangi bir akran grubunun parçası olarak tanımlanmadıkları için izole olarak kabul edildi. Öğrencilere ayrıca sınıflarındaki hangi öğrencilerin bir dizi spesifik davranış sergilediği de soruldu. Son olarak, öğrencilere zorbalığa uğradıklarında akranlarının onlara yardım edip etmeyeceğini düşündükleri soruldu.
Basitçe söylemek gerekirse, araştırmacılar reddedilen çocuklarla izole edilen çocuklar arasında net ayrımlar olduğunu buldular.
İlgili Makale
Norwalk, "İki grup arasında çok az örtüşme vardı" diyor. “Sınıfta en az sevilen çocukların çoğu hala bir tür akran grubuna sahipti; ve akran grubu olmayan çocuklar özellikle sevilmezdi.”
Aslında, iki grubun ortak noktalarından biri, reddedilen veya izole edilen grupta olmanın artan mağduriyet riskiyle ilişkili olmasıydı - bu, her iki gruptaki öğrencilerin de seçilme olasılığının diğer çocuklara göre daha yüksek olduğu anlamına geliyordu. üzerinde veya zorbalık.
Ancak her grup aynı zamanda diğerleriyle ilişkiliyken davranışsal zorluklar, bu zorlukların doğası önemli ölçüde değişmiştir.
Reddedilen gruptaki öğrencilerin, diğer çocuklardan daha fazla saldırgan davranış sergileme olasılığı daha yüksekti. zorbalık ve sınıfı bozmak. Ayrıca kibar olmak ve sınıfta başarılı olmak gibi olumlu sosyal davranışlar sergileme olasılıkları da daha düşüktü.
Utangaç ve içine kapanık olma gibi içselleştirici davranışlar sergileme olasılığı daha yüksek olan izole gruptaki öğrenciler için durum böyle değildi. İzole gruptaki çocuklar, aynı zamanda, zorbalığa uğradıklarında akranlarından destek beklemeyeceklerini genel olarak bildiren tek çocuklardı.
Norwalk, "Bu çalışma, akran reddiyle karşı karşıya kalan öğrencilerin ve sosyal izolasyonla uğraşan öğrencilerin farklı profillere sahip olduğunu ve farklı risklerle karşı karşıya olduğunu gösteriyor" diyor. “Dahası, izole edilmiş çocukların, sınıfta sorun yaratmadıkları veya diğer çocuklara zorbalık yapmadıkları için radarın altından uçma olasılığı daha yüksek olabilir.
“Ancak sosyal izolasyonla boğuşan çocukların açıkça desteğe ihtiyacı var. Bu çalışmada izole edilmiş çocuklarla ilişkili gördüğümüz içselleştirme davranışları, genellikle zihinsel sağlık sorunlarının erken belirtileridir. Ve izole oldukları için, öğretmenler ve ebeveynler, onları zorbalığa karşı daha az akran desteğiyle mücadele etseler bile, onları zorbalığın kurbanı olarak tanımlama olasılıkları daha düşük olabilir," diyor Norwalk.
İlgili Makale
"Bence biz - ebeveynler, öğretmenler, danışmanlar, araştırmacılar - bu çocukları daha iyi tanımlamanın ve desteklemenin yollarını bulmamız gerekiyor."
Çalışma Gençlik ve Ergenlik Dergisi. Ortak yazarlar Chapel Hill'deki Kuzey Karolina Üniversitesi, Güney Karolina Üniversitesi ve Pittsburgh Üniversitesi'ndendir. Çalışmaya destek Eğitim Bilimleri Enstitüsü'nden geldi.
Kaynak: NC Eyaleti
Yazar hakkında
İlgili Makale
Bu makale ilk olarak göründü İlerisi