İyilik iki çeşittir:
1. Sözle olan iyilik.
2. Fiil ve davranış ile olan iyilik.
Sözle olan iyilik, güzel söz, güler yüz, hoş muamele ve benzeri amellerdir. Buna ulaştıracak olan, güzel ahlâk ve aşırıya kaçmamak şartıyla yumuşak yüzlülüktür; çünkü bunda aşırılık ayıplanmaya neden olabilir. Fakat ortasını bulursa övgüye layık olur. Bu konuda, Bahşişi az olanın seveni de az olur denilmiştir.
Fiil ve davranış ile olan iyilik: Bu, gücünü zorlayarak yardıma koşmak, bizzat işini görmek, ihtiyaç anında yardımcı olmak gibi işlerdir. Buna ulaştıracak olan ise insanlara yardım etmeyi sevmek, onlar için iyilik istemektir. Bunda sözle olan iyiliğe göre bir israf ve sınır yoktur. Çünkü fiillerin iki menfaati vardır. Biri işleyene aittir; o hem sevap kazanır hem de hayırla anılır. İkincisi iyilik yapılana aittir, iyilikle onun yükü hafifler, işi görülür, ihtiyacı giderilmiş olur.