

Bağırsak Zarında Difüzyon Deneyi
ZARDAN DİFÜZYONLA GEÇİŞ
DENEYİN AMACI
Bağırsak zarında difüzyonu gözlemek.
ARAÇ VE GEREÇLER
> Kurutulmuş bağırsak
> Saf su
> Nişasta çözeltisi
> Lügol çözeltisi
> Spor düzeneği
> Beher
DENEYİN YAPILAŞI
Bu deneyde laboratuar çalışmasında zarların bazı özelliklerini gözleyeceğiz. Kullanacağımız hayvan bağırsağı , suyun ve diğer küçük molekülleri geçirdiği halde büyük molekülleri geçirmez.
Suyun geçişi , su moleküllerinin hareketinden doğan bir çeşit difüzyondur. Difüzyonu cansız bir zarda incelememizin sebebi , canlı hücrelerdeki madde geçişlerini daha iyi anlamak içindir.
> 20 cm uzunluğunda hayvan bağırsağını bir gün önceden temin ediniz.
> Bağırsak parçasını bir gece suda bekletiniz.
> Nişasta çözeltisini hazırlayınız.
> Gerekli çözeltinin hazır olup olmadığını kontrol ediniz.
> Bir beher içerisine saf su ve lügol çözeltisi doldurunuz.
> Bağırsak parçasının bir ucunu sıkıca bağlayınız.
> Açık ucunda 5 cm kalıncaya kadar nişasta çözeltisiyle doldurunuz.
> Daha sonra bu ucuda bağlayıp spor düzeneği yardımıyla içi nişasta çözeltisi ile dolu bağırsağı lügol - su çözeltisi içine sallandırınız.
> Hazırladığınız bu düzeneği bir gün süreilebeklemeğe
bırakınız.
> Bir gün bekledikten sonra düzenek üzerindeki değişiklikleri gözleyerek deney hakkındaki yorumlarınızı açıklayınız.
YORUMU VE SONUCU
Beherdeki saf su ve lügol çözeltisi içerisine , seçici - geçirgen olan bağırsağın içinde nişasta çözeltisini bırakıp 1 gün sonra kontrol ettiğimizde küçük moleküle sahip lügolün bağırsaktan geçerek nişasta çözeltisine karışmış ve nişasta çözeltisinin rengini lacivertimsi bir renge dönüştürmüştür. Bu sırada saf su - lügol çözeltisindeki lügol miktarı azalacağından bu çözeltinin derengi açılacaktır. Ayrıca bağırsak ve su - lügol çözeltilerindeki toplam lügol miktarları da birbirine eşittir. Bu deneyde nişasta molekülünün büyük olması nedeniyle de bu çözelti saf su - lügol çözeltisine geçiş yapamamıştır.