21. yüzyıldaki tüm bilgilerin yeni yazı tipine göre… Wikipedia… edebiyattaki yardımcıların birkaç işlevi vardır: komik bir rahatlama, kahramanın sahip olmadığı bir beceri seti sağlama ya da sadece ana karaktere konuşması için birisini verme. Bu son nokta göründüğünden daha önemlidir, çünkü o zaman yazara, kahramanın kendisiyle konuşmasına gerek kalmadan açıklama yapma fırsatı verir. Bu şekilde yardımcı, antik Yunan tiyatrosundaki koro ile aynı rolü oynar.
Ancak bu önemli karakterlere daha derinlemesine bakmadan önce, bir feragatname: "yardımcı" kelimesi, burada değineceğimiz karakterlerin çoğu için büyük bir kötü hizmettir. İnsanlar sidekick kelimesini duyduklarında aklına hemen Barney Fife, Tonto veya Robin gibi karakterler gelir; sık sık, bu tür bir “güvenilir yardımcının” her şey söylenip yapılmadan önce kendilerini kurtarmaya ihtiyacı vardır. Örneğin Robin, masaya hiçbir şey getirmiyor ve Batman için bir yardım kadar engel teşkil ediyor. Batman'in gerçek yardımcısı, uşağı Alfred.
Açıkçası, klasik edebiyatta evrensel olarak bilinen yardımcılar var: "Tom Sawyer" da Huckleberry Finn (sonunda kendi romanı oldu, ancak yardımcı olarak başladı), "Don Kişot" ta Sancho Panza, "The Lord of the Lord" da Samwise Gamgee Yüzükler, ”hatta Pooh kitaplarından Piglet bile. Şimdiye kadar yaratılmış en unutulmaz yardımcılardan biri, Harry Potter kitaplarından Hermione Granger ve Ron Weasley'dir. Onlar olmasaydı, Harry karşılaştığı tüm engelleri asla aşamazdı ve Hermione kütüphanede bu kadar zaman geçirmemiş olsaydı, muhtemelen hiçbir şey başaramazdı.
Bunların herhangi bir sayısı (Ron ve Hermione gibi) haklı bir şekilde kahraman meslektaşları kadar ün kazanmış olsa da, belki de hiçbiri bilincimizde Dr. Watson kadar kökleşmiş değildir. Watson, hem kurgusal hikayelerde hem de hikayelerin gerçek dünyadaki başarısında Sherlock Holmes'un başarısı için oldukça önemliydi. Her şeyden önce Holmes'un biyografi yazarıydı; Holmes'un istismarları hakkında bildiğimiz her şeyi ondan öğreniyoruz. O, birçok durumda, Holmes'un beynine olan güç, ortaklıktaki eylem adamıydı. Ve okuyucu için en önemlisi, Holmes sabırla Watson'a belirli bir vakayı nasıl çözmeye geldiğini açıkladığında, bunu da bize açıklıyor.
En sevdiğim yardımcılardan biri, Carlos Ruiz Zafon'un harika romanı "Rüzgarın Gölgesi" nden Fermin Romero de Torres. Fermin, içinde bulunduğu her sahneyi devralan, hayattan daha büyük bir karakterdir. Hikaye için kritiktir, çünkü ana karakter Daniel'in hala oldukça genç olduğu, eksik olduğu bir dünyasallık sağlar. Fermin, görünüşe göre yazar için de özeldi: Zafon, onu serinin üçüncü kitabı olan “Cennetin Tutsağı” nda ana karakter yaptı. Fermin ve Huck Finn gibi bazı yardımcılar arka planda kalmayı reddediyor.
Tipik olarak kahraman ve yardımcı aynı cinsiyettedir; Bu, ilk başta zorlayıcı olsa da, "yaptıkları" anda bir ortaklığı (ve bir hikaye çizgisini) raydan çıkarabilecek korkunç cinsel gerginliği, yapacaklar ya da etmeyecekler senaryosunu önlemeye yardımcı olur. 80'lerin TV dedektif programı “Ay Işığı” ndaki David Addison ve Maddie Hayes bunun mükemmel bir örneğidir. Ancak çok başarılı istisnalar var. İlk akla gelen Dashiell Hammett'in “The Thin Man” romanından Nora Charles. Elbette, yapacaklar mı yoksa olmayacaklar mı sorunu, Nick ve Nora zaten evli olduğu için gündeme gelmiyor. Bunun yanı sıra, Nora hem gönülsüz, rahat bir şekilde emekli olan Nick'i davayı üstlenmeye teşvik etmede hem de alaycı, genellikle sarhoş konuşmalarının sağladığı mizahta anahtardır. İşte bir örnek:
Erkekler içeri girdi ve bizi ayırdı. Nora'yı getirmemiz beş dakikamızı aldı. Yanağını tutarak doğruldu ve iki dedektif arasında duran tek bileğinde pense olan Morelli'yi görene kadar odaya baktı. Morelli'nin yüzü karmakarışıktı: polisler, sırf eğlence olsun diye onu biraz çalıştırmıştı. Nora bana baktı.
"Seni lanet olası aptal," dedi, "beni üşütmek zorunda değildin. Onu alacağını biliyordum ama görmek istedim. "
Polislerden biri güldü. "Tanrım," dedi hayranlıkla, "göğsünde saçlı bir kadın var."
Ve bir kenara, filme uyarlanmış bir kitap için William Powell ve Myrna Loy'dan Nick ve Nora Charles olarak daha iyi bir oyuncu seçimi işi var mıydı? Hiç görmediyseniz, görmelisiniz.
Karma cinsiyetli kahraman / yardımcı eşleştirmenin bir başka başarılı örneği, Janet Evanovich'in Stephanie Plum ve daha çok Ranger olarak bilinen Ricardo Carlos Manoso'dur. Korucu, herhangi birinin yardımcısı olduğu fikrine kızardı, ancak Stephanie'nin kesinlikle sahip olmadığı bir dizi beceri getirmesine rağmen ikincil durumda. Aynı zamanda cinsel gerilimin hikayeye gerçekten katkıda bulunduğu nadir bir durumdur.
Stephanie Plum'un durumunda, gerçek yardımcısı aslında Lula, Stephanie'nin küçük, muhafazakar, İtalyan-Macar-Amerikan ödül avcısına karşı çok büyük, çok gürültülü, çok Afrikalı-Amerikalı, sokak bilge karşıtı. Lula bazen kendini kurtarmaya ihtiyaç duyar (belki de bazen daha fazla), ancak ilişkide ağırlığını çeker.
Ranger hakkında ne zaman konuşsam, doğal olarak en sevdiğim yardımcıma (bu terimi kullandığım için beni dövecek olan) yol açar: Robert B.Parker's Spenser serisinden Hawk. Dövüşte öldürücü olmaktan havalı olmanın özü olmaya kadar birçok özelliği paylaşırlar. Ranger rüya gibi bir Latino iken, Hawk kendini tanımlayan bir abanoz tanrısıdır. Bir keresinde bu iki yardımcıdan hangisinin daha sıcak olduğunu soran çevrimiçi bir anket yayınlamıştım; Korucu heyelan kazandı ve bu beni muhtemelen olması gerekenden daha fazla rahatsız etti.
Sadece bir yardımcı olmaktan çok daha fazlası olan Hawk, Spenser'in “karanlık tarafı” olarak hizmet ediyor (kelime oyunu). Çoğu kahraman / yardımcı kombinasyonundan daha benzerler ve muhtemelen kabul etmek istediklerinden daha benzerler. Arkadaşlıklarının başlarında, "Vaat Edilmiş Topraklar" romanında Hawk, Spenser'ın kız arkadaşı Susan Silverman'a neden gangster patronunun Spenser'ı öldürmek için yaptığı bir sözleşmeyi kabul etmemeyi seçtiğini açıklıyor:
"Ben ve senin baban pek çok benzerimiz var. Bunu sana zaten söyledim. O kadar çoğumuz kalmadı, eski Spenser ve benim gibi adamlar. O gitmişti, bir tane daha var. Onu özlerdim. "
Hawk, sadece Spenser'in arkadaşı ve yedeği olmanın yanı sıra başka bir önemli amaca hizmet ediyor: Robert Parker'ın hikayenin ilerlemesi için Hawk'a yapılması gereken şeyleri yapmasını sağlayarak hikayeyi ilerletmesini sağlıyor, ancak Spenser Parker'ın inşa ettiği ahlaki kod nedeniyle yapamıyor onu. Hawk'ın bir kodu vardır; Spenser'in içerdiği uygunsuz kısıtlamalardan yoksundur. Ama belki de okuyucu için en iyi kısım, sürekli ileri geri diyaloglarıdır:
MG'yi kaldırıma çektim ve Hawk içeri girdi.
"Bu şey ikimiz için de yeterince büyük değil," dedi. "Size uyan bir şey aldığınızda?"
"Preppy görünüşümle uyumlu," dedim. "Bunlardan birini alırsın, kuzey kıyısında dolaşmana, polo izlemene, ne istersen onu izlemene izin verirler."
Debriyajın içeri girmesine izin verdim ve Dartmouth'a doğru sağa döndüm.
Bunlardan birine nasıl yattın? Hawk dedi.
"Sadece tiki anlamıyorsun," dedim. "Eğer hazırlıksızsan, arabaya binmezsin."
"Hazırlık yaparsan nerede yatarsın?"
Kokladım. Biri olmaz, dedim.
Hawk, "Bir süre sonra anne adaylarının sayısı azalacak," dedi.
Tipik olarak kahraman ve yardımcı aynı cinsiyette olsa da, kahraman ve yardımcının aynı tür bile olmadığı birkaç başarılı örnek vardır . Birkaç örnek, The Haunted Bookshop gizem serisindeki Penelope McClure ve Jack Shepard'dır (Jack ölü bir PI'ın hayaleti); Perşembe Sonraki ve Jasper Fforde'un Sonraki Perşembe serisinde Spike Stoker (Spike bir yarı vampir); ve Carole Nelson Douglas'ın Midnight Louie gizem serisindeki Temple Barr ve Midnight Louie (Midnight Louie bir kedi, ancak kimin kahraman ve kimin yardımcı olduğu tartışmaya açık).
Edebi yardımcıların listesi, hepsini buraya dahil etmek için çok uzun. Nero Wolfe ve Archie Goodwin, Perry Mason ve Paul Drake, Pendergast ve Vincent D'Agosta, Douglas Preston / Lincoln Çocuk kitaplarında, Elvis Cole ve Joe Pike ve tabii ki Poirot ve Kaptan Hastings unutulmaz edebi takımlara örnektir. Sözde yardımcılar, tam anlamıyla kahraman meslektaşları kadar vazgeçilmezdir. Öyle düşünmüyorsanız, onlara sorun.
Bunlar, ilginç bulduğum fikirler ve kavramlarla ilgili notlarım - kitabın kapsamlı bir özeti değil. Lütfen bağlı kuruluş bağlantılarının dahil olmadığını unutmayın, Yalnızca kişisel olarak kullandığım ürün ve hizmetleri önerdiğimi ve arkasında durduğumu bilin.
İyi ve harika kitaplar arasındaki farkın ne olduğunu biliyor musunuz? İkincisi, bir zaman makinesine sahip olmayı dilemenizi sağlar - böylece zamanda geriye gidebilir ve onları ilk kez tekrar okuyabilirsiniz. Tabii ki, favori bir kitabı tekrar ziyaret etmenin kendi büyüsü vardır, ancak dürüst olmak gerekirse, akıllara durgunluk veren bir olay örgüsüne ilk kez şaşırdığınız ve kitabın nasıl biteceği hakkında hiçbir fikriniz olmadığı zaman hiçbir şey karşılaştırılamaz.
"Bozulma" terimi, nedensel mekanizma bilinmediğinde kullanılır ve bireyin altta yatan bilişinde ve nörobiyolojisinde bir işlev bozukluğunu ima eder. 1952'de, DSM 1, klinik kullanım için zihinsel bozuklukları kategorize eden APA Adlandırma ve İstatistik Komitesi tarafından yayınlandı.
Bazen, Morgan Stanley'de çalışırken, bir çarşamba günü en iyi arkadaşınla yatmak isteyen Dalton adında bir adamla sarhoş olursun. Continental'den çıkıp St.
1.Nörogenez, sinirsel düzenleyici gibi davranabilir mi?(biorXiv) Yazar : Lina M.
2021'de hizmet verdiğiniz müşteriler ve onlara anlattığınız hikayeler hakkında bildiğiniz her şeyi yeniden düşünmenizi tavsiye ediyorum. Geri adım atmak.