Uyku metabolizması incelendiğinde; gözlerimizdeki ışığa duyarlı reseptörlerin beyindeki suprachiasmatic nucleus (SCN)'u besleyerek gece veya gündüz olduğu bilgisini verdiği ve SCN'nin de beynin uyku ve uyanıklık fazını sirkadyan ritmi oluşturarak ayarladığı görülüyor.
Buna benzer bir mekanizmanın yaklaşık 700 milyon yıl önce oluştuğu tahmin ediliyor. Bunu da Platynereis dumerilii adlı kadim bir okyanus dibi solucanında tespit etmişler. Bu canlının kafasının üstünde insan gözündeki gibi ışığı algılayan reseptörler var. Gece olunca okyanus dibinden suyun yüzeyine doğru siliyalarının hareketiyle yükselen bu solucan gece boyunca yüzeye yakın yerlerdeki besinlerle besleniyor ve bu esnada vücudu melatonin (uyku hormonu) salgılıyor. Melatonin hormonu seviyesi yükseldikçe silial hareketin durgunlaştığı ve solucanın hareketsiz kaldıkça yine deniz dibine doğru battığı görülüyor. Bu da aşağı yukarı gün ışımaya başlayınca oluyor. Bu mekanizmayla ilk uyuyan canlıların bir ortak atası olduğu sanılmakta.