Yeni çalışmamıza göre, kapalı alanda kenevir üretimi, sera gazı emisyonlarının önemli bir kaynağıdır ve çevresel etkiler, yetiştirildiği yere bağlı olarak önemli ölçüde değişiklik göstermektedir.
İç mekanlarda yabani ot yetiştirmek için kullanılan ışıklar çok fazla elektrik kullanır, ancak tesisler bitkiler için rahat bir ortam sağlamak için çok fazla enerjiye ihtiyaç duyar. Bu, uygun sıcaklıkları korumak için klimalar veya ısıtıcılar anlamına gelir. Üreticiler ayrıca bitki büyümesini artırmak için içeriye karbondioksit pompalar. Bu, tesislerin sera gazı emisyonlarının yüzde 11 ila 25’ini oluşturuyor.
Ancak en büyük enerji kullanımı, büyüyen tesislere sürekli olarak temiz hava getirme ihtiyacından kaynaklanmaktadır. Tüm bu dış hava, doğru sıcaklık ve nem olacak şekilde işlenmelidir. Hava değişim oranı tipik olarak çok yüksek olduğu için bu çok enerji yoğun bir süreçtir.
Tüm bu girdiler, bazı bölgelerde diğerlerinden çok daha fazla olmak üzere, sera gazı emisyonlarına katkıda bulunur.
Enerji Bakanlığı, Çevre Koruma Ajansı ve endüstri verilerini kullanarak, iç mekanda saksı yetiştirmenin, Pasifik ve Atlantik kıyılarına kıyasla Mountain West, Midwest, Alaska ve Hawaii’de daha yüksek sera gazı emisyonlarına neden olduğunu bulduk. Bunun nedeni, kıyılarda iklimlerin daha ılıman olması, bu nedenle daha az ısıtma veya klimaya ihtiyaç duymanız ve elektrik şebekelerinin daha temiz enerji kullanmasıdır.
Güney Kaliforniya’da yetiştirilen kenevir, kurutulmuş kenevirin onsu başına 143 pound karbondioksit eşdeğeri ile en düşük emisyona sahiptir. Bu arada, Hawaii’deki doğu O’ahu, ons başına 324 pound karbondioksit eşdeğeri ile en yüksek emisyona sahip. Bu, kabaca 16 galon benzin yakmaya eşdeğerdir.
Neden önemli
Politika yapıcılar ve tüketiciler, esrar endüstrisinin çevresel etkilerine fazla dikkat etmiyor. Colorado’da yabancı ot endüstrisi, eyaletin toplam yıllık emisyonlarının yüzde 1,3’ünü oluşturuyor. Bu, tüm eyalet için kömür madenciliği ve çöp toplamadan kaynaklanan emisyonlara benzer.
Şu anda, iç mekanlarda esrar yetiştirmek için emisyonlar hakkında çok az düzenleme var veya hiç yok. Tüketiciler de çevresel etkiyi düşünmüyor. Bir bütün olarak, bu endüstri çevreyi dikkate almadan çok hızlı bir şekilde gelişmekte ve genişlemektedir.
Hala bilinmeyen
Kenevir endüstrisi o kadar yenidir ki araştırmacılar içeride ne kadar yetiştirildiğini bile bilmiyorlar. Ek olarak, her iç mekan çalışması benzersizdir. Bazıları eski ekipman kullanan eski depolarken, diğerleri çok daha fazla enerji tasarrufludur.
Açık havada veya seralarda esrar yetiştirmek, ışık ve çevresel kontrol ihtiyacını ortadan kaldırmanın bir yolu olabilir. Ancak araştırmacılar, bu büyüme yöntemleriyle ilişkili sera gazı emisyonlarını da bilmiyorlar. Tüm bu bilinmeyenler, politikaların veya en iyi yönetim uygulamalarının geliştirilmesini zorlaştırıyor.
Sıradaki ne
Ekibimizin hedefi, esrar üretiminin çevresel etkisini daha iyi ölçmek ve anlatmak, böylece sera gazı emisyonlarını azaltmak isteyenler daha iyi bilgilendirilecek.
“Yüksek” üreten kimyasal olan tetrahidrokanabinolün porsiyon başına sera gazı emisyonlarını göstermeyi hedefliyoruz. İlk sonuçlarımız, bir porsiyon THC’nin (kabaca 10 mg kurutulmuş çiçek), yabani otun yetiştirildiği yerden bağımsız olarak, bir porsiyon bira, şarap, alkollü içkiler, kahve veya sigaradan daha yüksek sera gazı emisyonuna sahip olduğunu göstermektedir.
Ekibimiz, federal yasallaştırma olursa yabani otların nerede yetiştirilebileceğini anlamakla da ilgileniyor. Yasallaştırma, politika yapıcıların ve üreticilerin çok daha çevre dostu yerlerde ve yollarla yabani ot yetiştirmesine izin verebilir, ancak bunu yapmak için bilgiye ihtiyaçları vardır.
Makine Mühendisliği Doçenti ve Sürdürülebilirlik Araştırma Laboratuvarı Direktörü Jason Quinn ve Colorado Eyalet Üniversitesi Makine Mühendisliği ve Sürdürülebilirlik Doktora Öğrencisi Hailey Summers.
Bu makale The Conversation’dan Creative Commons lisansı altında yeniden yayınlanmıştır. Orijinal makaleyi okuyun.
.