Balıkçılık uzun zamandır felsefi paralellikler ve mecazi hayat dersleri vermeye kendini adamıştır. Ancak bu sıradan basmakalıp sözler, dürüst olmak gerekirse, biraz zamansız ve klişe olmaya meyilli olabilir.
Bugünkü konuğum, balıkçılığın, özellikle de sinek balıkçılığının, hem olta balıkçılarına hem de olta balıkçılığı yapmayanlara öğretmesi gereken şeylere yeni bir soluk getiriyor ve aynı zamanda bize bu sporun becerisi, eğlencesi ve duyarlılığı hakkında bir fikir veriyor. Adı David Coggins ve kendisi bir seyahat ve stil yazarı ve aynı zamanda The Optimist: A Case for the Fly Fishing Life kitabının yazarı.. David ve ben, var olan farklı sinek balıkçılığı türlerini ve kişiliğiniz, yaşamdaki aşamanız ve hepimizin bir şeyi nasıl yapacağımızı nasıl seçtiğimiz hakkında ne söylediklerini tartışıyoruz. Ardından, sinekle balık tutma gibi uğraşların sadece mekanikleriyle ilgili olmadığını, Montana’da bir lokantada kızarmış patates yemek gibi şeyleri içeren bir bütün olarak deneyimle ilgili olduğunu tartışıyoruz. Akıl hocalarının öneminden ve David’in ona sinekle balık tutma iplerini gösteren iki yaşlı adamla yaşadığı deneyimden bahsediyoruz. Daha sonra, bir balık yakalamayı istemek ile istemediğiniz zaman iyi olmak arasındaki gerilimi ve büyümenin bir parçasının nasıl önemseneceğini öğrenmek arasındaki gerilimi araştırmadan önce, erkeklerin bir şeye gerçekten yapmak kadar hazırlanmayı neden sevdiklerini anlıyoruz. , ama umursama. Sinek balıkçılığı hayatına girmek için en iyi rota ile sohbetimizi sonlandırıyoruz,
Bunu bir e-postada okuyorsanız, gösteriyi dinlemek için gönderinin başlığına tıklayın.
Öne Çıkanları Göster
- Sinek balıkçılığında bu kadar çekici olan nedir, özellikle de daha verimsizse?
- Yaşamları değiştikçe birinin balık avına yaklaşımı nasıl değişir?
- Hile ve “eski” yöntemler
- Balık tutmak neden sadece balık tutmaktan daha fazlasıdır (ve neden metafora bu kadar uygundur)
- Mentorluğun ve birine yeni beceriler öğretmenin zevkleri
- Neden bir şeye hazırlanmak o şeyin kendisi kadar eğlencelidir?
- Ekipman, balıkçılık ilkelerinizi nasıl ortaya çıkarabilir?
- Balıkçılık neden başarısızlıkla yüzleşmekle ilgilidir?
- Sinek balıkçılığı ilişkilerinize neler getirebilir?
- David’in İngiltere’ye yaptığı bir hac ziyaretinden öğrendikleri
Podcast’te Bahsedilen Kaynaklar/Makaleler/Kişiler
David ile bağlantı kurun
Podcast’i dinleyin! (Ve bize bir inceleme bırakmayı unutmayın!)
Stitcher Premium’da reklamsız dinleyin ; kasada “erkeklik” kodunu kullandığınızda ücretsiz bir ay kazanın.
Podcast Sponsorları
Podcast sponsorlarımızın tam listesini görmek için buraya tıklayın.
Transkript’i okuyun
Brett McKay : Brett McKay burada ve The Art of Manliness podcast’inin başka bir baskısına hoş geldiniz. Şimdi balıkçılık, uzun zamandır felsefi paralellikler ve mecazi yaşam dersleri vermeye kendini verdi, ancak bu ev yapımı klişeler, dürüst olalım, biraz zaman yıpranmış ve klişe olma eğiliminde olabilir. Bugünkü konuğum, balıkçılığın, özellikle de sinek balıkçılığının, hem olta balıkçılarına hem de olta balıkçılığı yapmayanlara öğretmesi gereken şeylere yeni bir soluk getiriyor ve aynı zamanda bize bu sporun becerisi, eğlencesi ve duyarlılığı hakkında bir fikir veriyor. Adı David Coggins ve kendisi bir seyahat ve stil yazarı ve aynı zamanda “İyimser: Sinek Balıkçılığı Yaşamı İçin Bir Vaka” kitabının yazarı. David ve ben, var olan farklı sinek balıkçılığı türlerini ve kişiliğiniz, yaşamdaki aşamanız ve bir şeyi nasıl yapacağımızı nasıl seçtiğimiz hakkında ne söylediklerini tartışıyoruz.
Ardından, sinekle balık tutma gibi uğraşların sadece mekanikleriyle ilgili olmadığını, sabahları ilk iş olarak Montana’daki bir lokantada kızarmış patates yemek gibi şeyleri içeren bir bütün olarak deneyim olduğunu tartışıyoruz. Akıl hocalarının öneminden ve David’in ona sinekle balık tutma iplerini gösteren iki yaşlı adamla yaşadığı deneyimden bahsediyoruz. Daha sonra, bir balık yakalamayı istemek ile istemediğiniz zaman iyi olmak arasındaki gerilimi ve büyümenin bir parçasının nasıl önemseneceğini öğrenmek arasındaki gerilimi araştırmadan önce, erkeklerin sizi bir şeye gerçekten hazırlamak kadar neden sevdiğini anlayacağız. ama umursama. Sohbeti, sinek balıkçılığına başlamanın en iyi yolu ve hem ekonomik hem de eve yakın bir şekilde nasıl başlayabileceğinizle sonlandırıyoruz. Gösteri bittikten sonra aom.is/flyfish adresindeki gösteri notlarımıza göz atın.
Pekala David Coggins, gösteriye tekrar hoş geldiniz.
David Coggins : Brett, burada olmak harika.
Brett McKay : 2017’de “Tarz Anlayışınızı Nasıl Geliştirirsiniz” kitabınız hakkında konuşmak için geri dönmenizi sağladık. Ve sonra seni tekrar yakaladık, kontrol etmek isteyenler için bu bölüm 282. 2018’de yine kitabınız “Erkekler ve Görgü” hakkında konuşmak üzere sizlerleydik. Yani evet, biraz görgü kuralları adamı gibisin, ama bir sırrın var, aynı zamanda hırslı bir balıkçısın. Uçarak balık tutmaya ne zaman başladınız ve bu ne zaman tutkunuz oldu?
David Coggins : Aslında uzun bir süre. Minneapolis’te büyüdüm ve Wisconsin’de bir gölde kulübemiz var. Ve gerçekten özel bir yer. Ve böylece, dışarı çıkıp bir tekneden balık tutardım, sadece yuvarlanırdım ve çipura levrek için çok geleneksel bir şekilde balık tutardım. Sonra muhtemelen 20 yaşımdayken balık uçmaya başladım ve 20’li yaşlarımda bir nevi bağımlısı oldum. Yani, 20 yıllık zor şeyler ve bu bir nevi… Bu biraz sırdı ve şimdi daha az sır oldu.
Brett McKay : Pekala, sinek balıkçılığına aşina olmayanlar, bahsettiğiniz spin balıkçılığından ne farkı var, sadece tekneye gidin ve bir ip bırakın. Fark ne?
David Coggins : Pekala, A noktasından B noktasına gitmenin doğrudan yolu bu değil. Daha fazla balık avı yakalayacaksınız, bu konuda bilmeniz gereken ilk şey bu. Gerçekten çok verimli değil, ama bu iyi olmadığı anlamına gelmez. Dönerek balık avlarken, yem ağırlığı kendini balık tuttuğunuz yere taşır ve uçarak balık avlarken, o meşhur ileri geri atış ve daha sonra nazik olan hat hızı üretmeniz gerekir. bir alabalık için bir dökümü incelikle açmak. Tipik olarak, spor böyle başladı. Bu da biraz daha şiirsel olduğu anlamına geliyor. Çok daha hassastır. Spin atma daha çok raket topu gibiyse, belki daha çok squash gibidir. Biraz daha nüans var ve bundan çok zevk alıyorum. Ve bence birçok insan tüm bunlara kapılır ve bu iyi bir şey olabilir.
Brett McKay : Ve sonra, sinek balıkçılığında balıkları uçurmanın da farklı yolları var, peki balıkları uçurmanın farklı yolları nelerdir?
David Coggins: Evet. Geleneksel olarak, genellikle her gün olan bir mayıs sineğinin kuluçkasını taklit ediyorsunuz. Ve böylece, alabalık gelip o böcekleri yemek için yükselir ve bu yüzden, bu sporun bir nevi platonik ideali, akıntıya karşı akıntı yapmaktır ve buna izin vermek, taklit sinekinizin sürüklenmesi aşağı, yemek yiyen bir balığa doğru akmasıdır. Ve o balığın nerede olduğunu bildiğiniz için oyalanır, çünkü onu yerken izlemişsinizdir, ortaya çıkar ve uçar ve o an inanılmaz derecede heyecan vericidir. Bu bir nevi… Herkesin olmasını istediği şey. Ne yazık ki, alabalık bunu her zaman yapmaz. Her zaman yükselmezler ve bu yüzden sporun zirvesini bırakıp balıkların olduğu yere inmek isteyip istemediğiniz konusunda bazı kararlar almanız gerekir ve sonra batan bir sineğiniz olan nimf yapabilirsiniz. Ve bazı insanlar bunu sever çünkü bunu yaparak daha çok balık yakalarlar,
Örneğin, İngiltere’de, büyük ünlü tebeşir nehirlerinden bazılarında olsaydınız, sadece kuru sinekle yüzeyde balık avlamanıza izin verilir. Sonra diğer insanlar, sizin şeritlediğiniz flama adı verilen bir şeyle balık tutabilir. Bu biraz daha geleneksel balık avına benzer. Bir flama, bir minnow veya onun gibi bir şeyi ve dartları taklit eder ve şanslıysanız büyük balıklar gelir ve onu yer. Ve bazı insanlar da bundan hoşlanır çünkü büyük balıkları bu şekilde yakalarlar, ancak bu yaklaşımların her biri kendi teorileriniz ve kişiliğiniz tarafından bilgilendirilir. Böylece, bana balık tutmayı nasıl sevdiğinizi söyleyin, ben de size kişiliğiniz hakkında bir şeyler söyleyebilirim.
Brett McKay : Ah, tamam. Yani eğer deseydim… [kıkırdar] Yani, biri “Ben sadece yüzeyi yapıyorum, başka bir şey yapmıyorum” dese, bu ne der? Sen olduğunu? Sadece yüzey balıkçılığı yapan bir adam mısın?
David Coggins: Yani yaşlandıkça biraz değişiyor, değil mi? Aynı şekilde her şey değişir. Mesela… Bazen bir balığı belirli bir şekilde yakalamak istersiniz çünkü bu en zor yoldur ve bu tatmin gerçekten güzeldir. Ve diğer zamanlarda, “Unut bunu. Biraz aksiyon istiyorum. Daha fazla balık yakalamak istiyorum.” Ve böylece, su perisi olmak ve yüzeyin altına inmek istiyorsun. Ve bazen, “Sadece bir tane yakalamak istiyorum, yakalayabileceğim en büyük balık ve onu elde etmek için elimden geleni yapacağım” dersiniz. Balıkçılıkla ilgili ilginç olan bir şey de, hayatınızın farklı zamanlarında farklı şeyler istemenizdir, tıpkı bir grubun bir albümünü elektrik çalarken sevebileceğiniz gibi ve Dylan akustik olduğunda bundan hoşlanabilirsiniz. Ve sen… Bir noktada seni gerçekten üzen ama sonra yaşlandıkça, “Hayır, aslında kulağa oldukça hoş geliyor.” Ve bence sinekle balık tutmanın harika bir yanı, hayatınızın farklı bir penceresine, beklentilerinize ve hayatınızda o zamandan ne istediğinize dair bir fikir vermesidir.
Brett McKay : Yani şu anki gibi, hayatınızın şu anki döneminde, yani 40’lı yaşlarındasınız, sanırım?
David Coggins : 40’lı yaşlarımdayım, evet. [kıkırdama]
Brett McKay : Pekala. Neredesin…
David Coggins: Ne zaman işe yarayan teknolojik bir şey yapsam, Zoom çağrısına her geçebilmem bir mucize. Bu, üzerinde çalıştığım, işe yaramasına şaşırdığım yaş. Kuru sinekle balık tutmayı severim. Genellikle bir ilerlemeden geçerim. Bu yüzden kuru sinek gibi ilkeli bir yolla başlıyorum ve bir alabalığı gelip o sineği yakalamaya ikna etmeye çalışıyorum. Ve sonra bir buçuk saat bununla başa çıkabilirim, belki birkaç saat [kıkırdar] ve sonra “Tamam, şimdi burada biraz hayal kırıklığına uğradım” diyorum. Bilirsiniz, ilkeleriniz zamanla değişir. Biriyle veya tek başınıza mı yoksa yeni suda mı yoksa çok ziyaret ettiğiniz bir yerde mi olduğunuza bağlı. Bu yüzden kuru bir sineği severim. Bu benim en sevdiğim şey, ama bazen biraz hareket istiyorsun ve bunda yanlış bir şey yok. Perileri olan hiç kimseye tepeden bakmam. En çok balığı yakalayan insanlar tipik olarak su perisi çünkü bir alabalığın yediklerinin çoğu perilerdir. Ve ben de bazen bunu yapmayı seviyorum. Ve bunu yaparsanız, bu oldukça heyecan verici olabilir.
Bence çoğu alabalık avcılığı ve çoğu uçma hakkında söylenecek tek şey, bunun görsel olduğu ve genellikle yüzeyde olduğudur, bu yüzden balıkların gelip uçtuğunu görürsünüz ve bu gerçekten heyecan vericidir. Yani, bu… Kim olduğun umurumda değil, bu seni harekete geçirir. Ve birçok yönden çok metodik, çok huzurlu, çok ritmik, çok yatıştırıcı olan bir sporunuz var, ama sonra bu hareket patlamaları ve aşırı heyecanla noktalanıyor ve çok canlandırıcı. Ve böylece o uzun bekleme süreleri, o aksiyon ve heyecan anlarına bir tür şekil verir ve biri olmadan diğeri gerçekten olamaz.
Brett McKay : Doğru. Kitabınızla ilgili sevdiğim şey, bunu dolaylı olarak yapmanız. Bunu “Bu hayat için bir ders” gibi yapmıyorsunuz ama okurken, “Ah, bunun hayatımın diğer yönleri için nasıl geçerli olduğunu görebiliyorum” diyorsunuz. Ve orada bulundum… Şu prensiplere sahibim, “Bunu yapacağım çünkü bunu yapman gereken yol bu” ama sonra sonunda, “Şey, hayır, Aslında, bu işi halletmek istiyorum. Bu yüzden, bunu yapmak için doğru yol olmasa da, bunu halletmek için bir şeyler yapacağım.”
David Coggins: Şey, sanki hiç manuel vitesli bir arabanız oldu mu ve benim yaptığım zaman ve ilk arabam o idi ve “Sadece manuel kullanacağım” diye düşündüm ve bu çok önemliydi. Ve bir sonraki arabam mucizevi bir şekilde o oldu ve “Evet, manuel şanzıman altım” dedim ve kendimi çok erdemli ve yaptığım her şeye bağlı hissettim. Ve bu biraz kuru sinekle balık tutmaya benziyor. Daha zor, ama çok bağlı hissediyorsun. Ve sonunda sen… Artık o arabaların çoğunu yapmıyorlar. Bir otomatik alırsınız ve “Biliyor musunuz? Bu o kadar da kötü değil.” Belki bu nimflemedir. Bazen başka şeyler denemek istersin ve bence sinekle balık avlamak… Balık tutmak mecazlara dönüşür ve bu hem bir lütuf hem de bir lanettir. Moby Dick’te kaçan ve binlerce şey ve geri kalan her şey. Ve sanırım… Ama bu metaforlardan bazıları geçerli ve bence gerçekten, sinekle balık tutmak bir tür anlamanıza izin veriyor çünkü genellikle yalnızlık içinde yapılıyor, bir tür değerlendirme yapmanıza izin veriyor ve çünkü çoğu zaman hiçbir şey yakalamıyorsunuz. . [kıkırdama] Ve böylece size her şeyden önce kendinizle ilgili bir şeyi, yalnız olmanın zevklerini, ama aynı zamanda neye ihtiyacınız olduğunu, değer verdiğiniz bir şeyden ne beklediğinizi ve ne istediğinizi değerlendirme şansı verir.
Brett McKay : Bunu ateş yakarak yapıyorum. İzci gibi yapmaya çalışacağım. Çırağımı alacağım, çıramı. Ve sonunda, “Hayır. Tamam. Ateşleyici nerede? Bunu devam ettirmeliyiz. Marshmallow kızartmamız lazım.”
David Coggins : [kıkırdar] Hayır, bu yüzden yalnız mı yoksa arkadaşlarınızla mı olduğunuza ve sonra “Hayır, bunu çok saf bir şekilde yapacağım” derseniz de değişir. diğer zamanlarda, kimse bakmıyor ve insanlar uzaktayken çakmak sıvısını oraya koymak gibisin. Ve onlar, “Bu koku da ne?” Ve “Bilmiyorum. Ben sadece…” [gülüşmeler]
Brett McKay : Yine de büyük bir yangın. Bu harika.
David Coggins : Doğru. Kesinlikle.
Brett McKay : Bu kitap bir tür fener avcısı olarak eğitiminiz ve onlarca yıldan fazla sürüyor. Okuduğumda, “Dostum, sinek balıkçısı olmak istiyorum” dedim ve bence birçok insan “A River Runs Through It”i izleyecek ve “Adamım, Olmak istiyorum… ” Sinek balıkçılığı fikrini seviyorlar çünkü bu romantik, ama çok az insan senin gibi saplantılı oluyor. Ve ben de o insanlardan biri olacağımı düşünüyorum. Sanırım bu fikir hoşuma gitti ama gerçekten sevip sevmediğimi bilmiyorum, eğer yaparsam muhtemelen “Benim için değil” derdim.
David Coggins: Eh, öyle… Ne yazık ki, harika bir spor için ciddi bir öğrenme eğrisi var ve oyuncu kadrosu birçok insan için bir tür tökezleme noktası ve oyuncu kadrosu, sinek alçısı “A River”ın büyük bir parçası. Runs Through It” ve babalarından saat 10 ile 2 arasındaki duygudan bahsediyor. Ve insanlara söylüyorum ve bu onları rahatlatabilir veya korkutabilir, ancak oyuncu kadrosundan çok daha fazlası var. Sineğinizi oraya götürmek ve nazikçe suya inmesini istiyorsunuz, ancak bunun ötesinde bir sürü başka şey var, bu da onu nehirden doğal bir şekilde sürüklemek gibi, bir balık gelirse, elinizi kullanarak onu nehirden aşağı sürüklemek. -göz koordinasyonu ve oltayı takıp bir balıkla savaşmak için çalışılıyor. Ve bunların hepsi güzel bir ortamda güzel bir ortamda, genellikle sevdiğiniz insanlarla bir araya geliyor ve bunun için söylenecek çok şey var. Bu noktaya ulaşmak için biraz çaba sarf etmek gerekiyor ve bence bu bir meydan okuma ve bence bu, umursadıkları şey ne olursa olsun herkes için yapmaya değer bir meydan okuma. Tehlikede olan becerilerin kontrolünün sizde olduğu bir noktaya gelmek çoğu zaman kolay değildir.
Ayrıca insanlara “Balık tutmak, balık tutmaktan daha fazlasıdır” diyorum. Birlikte dışarı çıkarsak, sabah başlar. Montana’da bir lokantada durduk ve bir çeşit kızarmış patatesimiz oldu. Ve nehre doğru ilerliyoruz ve biz kamışımızı bir araya getirip, bir araya getirip taktiksel kararlarımızı verirken onlar belirli bir beklenti duygusu hissediyorlar. Ve gün içinde her şey olabilir ve bu konuda harika hissediyoruz. Ve sonra elbette, belki kıçımıza tekmeyi basarız ve hiçbir şey yakalayamayız. Ama öğle yemeğinden hemen önce bir şeyler yakalarsın ve bu harika olur ve bir bira içersin. Sonra öğleden sonra balık tutarsın ve daha sonra bara geri dönersin ve geceleri kamp ateşinin etrafında oturursun. Ve bunların hepsi birlikte balık tutmak, yakalamamak, umutla zafer, Önemsediğiniz biriyle o büyüdüğünde ya da başarılı olduğunuzda sahip olduğunuz ortak duygu. Ve bunların hepsi benim için deneyim.
Aynı şekilde harika bir yere giderseniz… Operaya giderseniz belki. Giyiniyorsun ve dört gözle bekliyorsun ve vaktinden önce çalışıyorsun, böylece neler olduğunu biliyorsun. Belki o sırada uyuya kalırsınız, kim bilir ne olur, ama olmuyor… Balıkçılığın sadece atıştan, hatta balık yakalamaktan ibaret olmadığı kısmını izole edemezsiniz. Bunların hepsi bir arada ve umarım kitapta bu şeylerin gerçekten tüm dünyada olabilecek ve gerçekten özel ve hayatınızda anlamlı olabilecek eksiksiz bir deneyim oluşturduğunu anlatmayı umuyorum.
Brett McKay : Hayır, bundan hoşlanıyorum. Okurken, patates kızartması Montana yemek, kulağa harika geliyor. Ve sonra tekrar, içeri girmek, sanki yaşam için bir metafor varmış gibi. Hayatta pek çok şey böyledir. Bu sadece bir parti gibi değil, aynı zamanda çok eğlenceli olan partiye hazırlanmak gibi, değil mi?
David Coggins: Elbette. Çocukken babanla bir beyzbol maçına gitmeyi düşünüyorsan, çok daha fazlası var. Belki karşıya geçmek, stadyuma girmek ve bir skor kartı almaktır, ya da belki yumuşak bir simit almalısın. Sahip olduğun tek yer orası. Ve iskeleden ilk çıktığınızda yeşili görüyorsunuz ve alanı ilk kez görüyorsunuz. Ve tüm bunlar birbirine karışıyor ve sonra tabii ki ev sahibi takımın kazandığını ve kahramanlarınızın galip geldiğini görmek istiyorsunuz. Ama bunların hepsi bir araya geliyor ve kitap gerçekleşiyor, her bölüm dünya çapında farklı bir yer. Ve bence ilginç olan, Montana veya Patagonya veya Bahamalar veya Kanada olsun, bu yerlerin her birinin kendi kültürleri var. Bu yüzden onların kendi kötü biraları, kendi yiyecekleri ve kendi yol göstericileri var. ve kendi manzaraları ve tabii ki farklı sinekler ve farklı taktiklerle kendi farklı balıkları. Ve böylece farklı bir yerde farklı şekillerde balık tutmaya aşık olabilir ve tüm bu yerlerde aşağılanabilirsiniz. Montana’da uzman bir alabalık avcısı olabilirsiniz ve sonra Bahamalar’da kemik balıkçılığına gitmeye çalışırsınız ve “Dur bir dakika. Bu tamamen farklı.” Benzer prensiplerden birkaçı var, ancak neredeyse yeniden başlıyor gibisiniz, bu da alçakgönüllü ve heyecan verici çünkü o zaman yeniden aşık olabilirsiniz. Montana’da uzman bir alabalık avcısı olabilirsiniz ve sonra Bahamalar’da kemik balıkçılığına gitmeye çalışırsınız ve “Dur bir dakika. Bu tamamen farklı.” Benzer prensiplerden birkaçı var, ancak neredeyse yeniden başlıyor gibisiniz, bu da alçakgönüllü ve heyecan verici çünkü o zaman yeniden aşık olabilirsiniz. Montana’da uzman bir alabalık avcısı olabilirsiniz ve sonra Bahamalar’da kemik balıkçılığına gitmeye çalışırsınız ve “Dur bir dakika. Bu tamamen farklı.” Benzer prensiplerden birkaçı var, ancak neredeyse yeniden başlıyor gibisiniz, bu da alçakgönüllü ve heyecan verici çünkü o zaman yeniden aşık olabilirsiniz.
Brett McKay : Öyleyse, bir balıkçı olarak eğitiminizin bir parçası olarak kitapta vurguladığınız bu yerlerden bazılarından bahsedelim ve bu arada, sanırım öyle olacağız… Ve yapmak istediğim belki de insanlara bir Sinek balıkçılığının tadı, ama aynı zamanda bunu okurken aldığım hayat derslerini bir nevi suskun. Ve aldığım en büyük şeylerden biri akıl hocalarının önemiydi. Ve Wisconsin’de olduğunuzdan bahseden kitaba başlıyorsunuz, 20’li yaşlarındayken, sinek balıkçılığına başladınız ve sizi kanatlarının altına alan ve size ipleri öğreten bu iki yaşlı adama düştünüz. . Peki bu adamlar kimdi?
David Coggins: Şey, onlar büyükbabamın arkadaşlarıydı ve büyükbabam, adı Walter, bir hukuk profesörüydü ve doğal dünyayı sevmesine rağmen pek de açık hava adamı değildi. Ve gölde bir nevi efsanevi figür olan bu iki adam vardı. Birinin adı rasyonalist, her şeyi nasıl yaptığı konusunda çok spesifik olan Carter’dı ve diğerinin adı Dave’di, ki hiç de öyle değildi. Çok inatçı bir insandı ve sanırım ben çocukken onlardan çekinirdim ve büyükbabam her zaman “Onlarla balığa çıkmalısın” derdi ve ben bu adamlarla birlikte olmayı bilecek kadar akıllı değildim. inanılmaz, ciddi birinci sınıf balıkçılardı. Onları gençken daha erken görmemek benim için inanılmaz bir şanstı, aptallığımdı, ama onlarla daha sonra çıkmaya başlamak benim için büyük bir şanstı. Temelde onlarla kanoya binecek birine ihtiyaçları vardı ve ben öğrendim… Sinek balıkçılığı öğrenildiği için, size yardım edecek birine ihtiyacınız var. Mükemmel bir dünyada, baban ya da amcan ya da her kimse, büyükbaba. Bir rehber olabilir veya bir arkadaş olabilir.
Ve bu iki adamın bana öğretmesine sahip olduğum için şanslıydım ve onlar bana dolaylı yoldan öğrettiler. Bence bu da çok hoştu. Bana bir şey öğrettiklerini çok sonraya kadar fark etmemiştim, çünkü güzeldiler… Aile hayatlarında biraz zor olan erkekler için bana karşı çok ihtiyatlı davrandılar. Ve muhtemelen beni korkutmak istemediler, bu yüzden artık onlarla çıkmıyorum. Temelde bu gezileri yapmalarına yardım etmem için bana ihtiyaçları vardı çünkü bunu yapmak için iki kişiye ihtiyacınız var ve bence bu… Ve şimdi daha fazla balık tuttukça, diğer insanların da öğrenmesine yardımcı olmayı seviyorum, bir şekilde düşünecekti. Ve birinin ilk alabalıklarını yakalaması gerçekten heyecan verici. Güçlü bir hissin var. Şimdi, çocuklarına küçükler ligi takımına koçluk yaparken yetişkinlerin bazen akıllarını nasıl kaybettiklerini anlıyorum. Ve hiç çocuğum yok, ama çok heyecanlanıyorum. Ben, “Tamam, bahşiş ver” gibiyim. Ve eğer biri bu alabalığı yakalarsa, bu inanılmaz bir zafer gibi, bu derslerden bazıları bana aktarıldığı gibi şimdi de aktarabildiğim için mutluyum.
Brett McKay : Hayır ve bu adamlarla olan ilişkinizi tanımlama şekliniz. Bunun ne kadar dolaylı olduğunu yakalamanı sevdim çünkü ben de akıl hocalarıyla bu deneyimi yaşadım. Beni oturtup “İşte gerçek bu evlat. İşte işleri böyle yapıyorsun.”
David Coggins : [kıkırdar] Aynen.
Brett McKay : Sadece… Benim takılmama izin verdiler. Onlarla takılmama izin vermelerine şaşırdım. Bu, ne yaptığını gerçekten bilmeyen sinir bozucu bir adam gibi ve sonra bir şekilde sana bulaşıyor. Yaptıkları gibi, izliyorsunuz ve sonra size biraz homurdanma ve çok ince olan bazı olumlu onaylamalar veriyorlar. Ve sonra yol boyunca, anlarsın. Ve bu bir tür sihir. Nasıl mentor olunacağına dair bu blogları okudunuz. Sanırım akıl hocası olmanın en iyi yolu Dave ve Carter gibi olmaktır.
David Coggins: Evet. Bence biri bir şeye gerçekten ilgi duyuyorsa, takıntılıysa ve onu seviyorsa, o bağın bir kısmını hissedeceksin. Ve suda biriyle, bir rehberle birlikteyken, bu gerçekten heyecan verici çünkü onlar balıklar hakkında çok şey biliyorlar, elbette, ama manzara, vahşi yaşam hakkında, bir şekilde özümsediğiniz her türlü şey hakkında onların etrafında olmak. İlk öğrendiğiniz şey onların tutkusu oluyor ve sonra onların uzman tekniklerini gözlemliyorsunuz. Ve bazen, genellikle bir şeyde iyi olan insanlar, bunu yapma biçimleri oldukça kolay görünür, bu yüzden o konuda daha iyi olana kadar ne kadar iyi olduğunu tam olarak takdir edemezsiniz. Ve sen, “Oh bekle. Bunca zamandır yaptıkları basit görünen şey.” Bir suşi şefine bakmak gibi. Bu olabildiğince kolay görünüyor ve kolay olduğunu düşünüyorsanız, iyi deneyin ve nasıl olduğunu göreceksiniz… Ne kadar kolay olduğunu görün. Ve bence insanların tutkularına ve uzmanlıklarına cevap veriyorsunuz ve bu konuda akıllı olan insanlar iletişim kuruyorlar… Size her şeyi bir kerede kısmen anlatmazlar çünkü sizi bunaltacaktır. Başa çıkabileceğinizi bildikleri küçük bir tavsiye veriyorlar ve sonra belki bir dahaki sefere, bir dahaki sefere balık avlarken veya bir dahaki sefere için geliştirip üzerinde çalışabileceğiniz biraz daha faydalı küçük bir sır veriyorlar. , her ne ise ve bu harika bir şey.
Ve bir şeyin nesilden nesile aktarılma şekli, bence balık avında biraz derin olan bir şey, doğal dünyayı anlamaya ve onu bir şekilde korumaya çalışmanız ve bu koruma sevgi eylemlerinden olur. Bir bölgeyi, manzarayı seviyorsanız ve onu korumak istiyorsanız, belki bencil bir nedenden dolayı orada balık tutmak istiyorsunuz, ama aynı zamanda sizden sonra gelen insanlar için ve bence bu asil ve değerli bir şey.
Brett McKay : Sizce… 20’li yaşlarındaki genç dinleyicilerimiz için “Adamım, bir akıl hocası kullanabilirim” diyorlar. Proaktif olarak bir akıl hocası bulabilir misiniz? Sen ne düşünüyorsun? Yoksa… Sihirli bir şekilde onu bulup içine düşmeniz mi gerekiyor?
David Coggins: Şey… Bence… Komik, istediğinizi fark ettiğinizde sık sık gençleri düşünüyorum… Gerçekten… Gençler, korkabilirsiniz… Büyükbabanızın bir arkadaşıysa ürkütücü çünkü onlara alışmışsınız otoriter olmak ya da belki huysuzlar ya da belli bir şekilde konuşuyorlar. Ama herhangi birine karşı hislerim, bir şeyi önemsiyorsan ya da bir şeyi merak ediyorsan ve o işte iyi olan daha yaşlı birini görüyorsan. İster yazar, ister olta balıkçısı, ister aşçı, ya da her neyse… Bir ressam… Ve sen… Bunu seviyorsan ve açıksan ve ağzını onların etrafında tutabilirsin ve seninle konuşmalarına izin verebilirsin. , sana yardım edecekler. Bu benim deneyimimdi ve bu deneyim çok önemliydi. Hayatımda benden büyük çok önemli yazarlar ve editörler oldu. Babam benim için çok iyi bir editördü ve bana bildiğim her şey hakkında bir şeyler öğretti, temelde… Yazmakla ilgili değil, sadece… yaşamak hakkında. Ve bence, eğer insanlar… Hatta kaba bir silahın oğlu, ve bu biraz yaşlı bir balıkçının görüntüsü. Ama o adamlar sana öğretecek ve sen sadece orada olmak istiyorsun, söyleyeceklerine dikkat etmeye çalış. Yardımcı olmaya çalışın.
Ve sana balıkçılar hakkında bir şey söyleyeceğim, yanlarında gidecek birine ihtiyaçları var. Tekneyi kürek çekecek, mekiği kullanacak ve tüm bunları yapacak birine ihtiyaçları var, bu yüzden bu onların da çıkarına. Demek altılı bir paketle ortaya çıkıyorsun. Ve bence sen… Nerede yaşadığına bağlı olarak, eğer şanslıysan, belki sen ve bir arkadaşın bir rehber alırsın ya da dışarı çıkmak için bir rehber tutarsın ve bu bir yatırımdır ama çok şey öğreneceksin. Ve beğenip beğenmediğini görüyorsun ve sonra oradan gidebilirsin.
Brett McKay : Yani tüm gezilerde kitapta altını çiziyorsunuz ve bundan daha önce bahsetmiştik. Balık tutmak sadece balık tutmak değil, balık tutmaya hazırlanmaktır. Ve bu muhtemelen benim en sevdiğim kısımlardı, çünkü bahsettiğin şey… Bu yolculuk için satın aldığın teçhizatın detaylarına giriyorsun.
David Coggins : Elbette.
Brett McKay : Ve eBay gezileri… eBay ziyaretleri yaparsınız. Ve sonra ayrıntıya girdin…
David Coggins : Elbette.
Brett McKay : Arabanız var… Arabanızın arkası dolu, böylece balığa hazır olabilirsiniz… Tam bir şapka damlasında. Öyleyse neden… Bence erkekler bundan gerçekten hoşlanıyor. Teçhizatla ilgili ne var ki… Bir takdirim var… Muhtemelen asla bir sinek avcısı olamayacağım, ama iyi stoklanmış arabanızı gerçekten takdir ettim. Sence orada neler oluyor?
David Coggins : Eh, erkeklerin zaten bu tür şeylerden hoşlandığını düşünmemin nedeni… 8000 farklı kamerası olan arkadaşlarım var… Ve bence bu balık avına özel çünkü balık tutmada o kadar çok şey kontrolümüz dışında ki, doğru ekipmana sahip olmak bize çok şey katıyor. kontrol yanılsaması biziz. Ya da en az… Sahip olabileceğimiz kadar kontrol. Bu yüzden balık tutmayı seven insanlar sürekli makaleler okuyor, videolar izliyor, podcast’ler dinliyor ve sürekli tavsiyeler biriktirmeye çalışıyor çünkü ne kadar az kontrolümüz olduğunu kabul etmek bizim için çok zor. Ve bunu söyledikten sonra, vites harika. Eskiyi bulmayı seviyorum… Özellikle… Patagonya gibi 80’ler ve 90’ların denizci ceketleri çok havalı ve gerçekten çok eski, tarzını beğendiğim sığ botlar.
Ve yapabilirsiniz… Çok özel çantalar. Ve çantaları bir şekilde güçlendirdim çünkü onları belirli bir şekilde istiyorum. Eski sinek kutularını severim. Ve sonra o eski şeylerin bir kısmı geliştirilmedi ve sonra bir kısmı geliştirildi. Ve sonra… Doğal olarak yeni makaraları veya yeni çubukları almalısınız. Ve bazen eskiler de aynıydı, bu da belki dedenizin sahip olduğu bir şeye sahip olmak oldukça eğlenceliydi. Ve bazen en son teknolojiye sahip olmak güzeldir ve bazı oldukça şaşırtıcı yeni makaralar vardır. Yani bir nevi… Bu tür şeylere takıntılı insanlara bir bütünlük veriyor… Gidecek bütün yollar. Ve eğer benim tek olduğumu düşünüyorsan, uçmaya devam et… EBay, olta balıkçılığı, çünkü dünyanın her yerinde bu şeyleri arayan bir sürü çılgın insan var.
Brett McKay : Ve yine, ekipman seçimi, birinin sinekle balık tutma ilkelerini vurgulayabilir veya ortaya çıkarabilir, çünkü…
David Coggins : Elbette.
Brett McKay : Şundan bahsediyorsunuz… İnsanlar var ki… Sadece Canvas kullanacaklar. 40’lardan kalma eski şeyler. Ama sonra, “Hayır, en son 21. yüzyıl malzemesini alacağım” diyenler var. Ve eminim ki orada bir küstahlık dönüyor. Bu, “Şu yeni şeyleri kullanan adam, bu bir tür hiledir” gibi. Bir flama kullanmak gibi.
David Coggins: Doğru… Hayır… Çok komik çünkü başladığımda bunun farkında değildim ama tam bir… Her türlü alt kültür, bu hiyerarşiler ve uzmanların yeni olup olmadığınızı anlayabileceği yollar var. Yani biri balığa çıkarsa ve çok balık tutmuyorsa ve o… Ama bu geziye çok para harcadı ve en son donanıma sahip ama hiç kullanılmamış. Yani çubuk tutacağı üzerinde hiç ter lekesi yok ve kılavuzlar bu adamın en yeni ve en iyiye sahip olduğunu ve bunun kurtaracağını düşünerek gözlerini deviriyor… Eğer kullanamıyorsan, önemli değil’ 800 dolarlık bir sinek çubuğum var. Ama aynı zamanda, tüm bunların bir şekilde bizleri hayal ettiğimizi ifade ettiğini düşünüyorum… Biçim ve işlev hakkında ne istediğimizi.
Ve sonra, “Bir dakika, bu yağmurda bile işe yarıyor mu?” Ben, “Peki, benim prensibim bana ne kazandırıyor?” Beni ıslatıyor. Sonra Patagonya’ya gidiyorsunuz ve hafif bir şey alıyorsunuz veya işe yarayan, kişiliğinizi yansıtan bir şeyin bir kombinasyonunu bulmaya çalışıyorsunuz. Sonra “Şey…” diyorsunuz, biliyorsunuz uzun zamandır pahalı eşyalarım yoktu. Ve çubuğum pahalıysa ya da başka bir şey olsaydı kendimi rahat hissetmiyordum… Ve buna ihtiyacım olduğunu da düşünmüyordum. Ve açıkçası farkı anlayamadım. Ve sonra hayatında farklı bir noktaya geçtin ve belki bir balıkçı şirketinde biraz çalıştın ve onlar “İşte, bu süslü oltayı dene” derler.
Ve sen, “Hey, artık buna alışabilirim” gibisin. Ama bazen olmayan bir tane var. Bir çubuğu kırarsın yoksa tüm bu şeyler olur. Ve bundan zevk almak istiyorsun, sevdiğin bir şeye sahip olmak istiyorsun, tasarıma girmek istiyorsun ve biraz fazla takıntılı olmak istiyorsun. Ve ayrıca çok ciddiye almak istemezsin, ama genellikle çok geç olur, bir kez yola çıktığında… Haftalarca biriyle seyahate çıktığımda, onlara ihtiyaç duyabileceklerini düşündüğüm şeyleri göndermeden önce eBay ve şişeler ve 1920’lerden İsviçre’den rastgele havalı eski el fenerleri ve farklı türde su şişeleri ve sahip olmanın eğlenceli olacağını düşündüğüm şeyler. Ve eğlenceli.
Brett McKay : Tüvit paltolarla balık uçuran insanlar var mı? Bu bir şey mi?
David Coggins: Evet, yani… Komik çünkü tüvit paltoyu severim ve oraya kendim de bir çizgi çizerim. Spor İngiltere’de ve zengin insanların mülklerinde başladı. Ve aslında tüvit paltolar giydiler ve bankadan balık aldılar. Yani suya bile girmediler. Kaçmadılar. Bambu oltasıyla balık avlarken köy kıyafetlerini giyebilsinler diye onlara diyebilirsiniz. Ve oturup pipo tüttürürlerdi. Ve eğer İngiltere’ye gidersen, hala böyle yapılıyor. O kıyafetleri ille de giymiyorsun ama takmıyorsun… Bizim düşündüğümüz gibi kuş tüyü giymiyorsun. Akışlar çok bakımlı ve genellikle her iki tarafta da mod var… Bu farklı bir duygu. Ve tüvit ceketi gerçekten çok seviyorum ama balık tutmak için tüvit ceket giymeye kendimi ikna edemiyorum. Ama yapanı da yargılamam. Ve ayrıca geleneksel olarak, erkekler… Balıkçılar kravat takarlar çünkü alabalık… Özellikle kahverengi alabalık bir balık beyefendisidir. Ve böylece onun için balık tutmaya çalıştığınızda saygı göstermek için iyi giyinirsiniz. Ve çoğu Amerikalı bunu tamamen göz ardı ediyor ve anlaşılır bir şekilde öyle. Ama spor böyle başladı… Yıllar içinde demokratikleşti. Ama İngiltere’ye giderseniz, yine de bu şekilde yapılır.
Brett McKay : Kitap boyunca gösterdiğiniz şeylerden biri, balık avlamada asla balık garantisinin olmadığıdır, değil mi? Tüm teçhizatı alabilirsin, mükemmel plan yapabilirsin, mükemmel oyuncu kadrosuna sahip olabilirsin ve hiçbir şeyi yakalayamazsın. Balıkçılıktan başarısızlık hakkında ne öğrendin?
David Coggins : Bu başarısızlıkla ilgili. Spor, birçok yönden, istediğini elde edememekle uzlaşmakla ilgilidir. Ve sonra bu sizi bir filozof yapar, hatta başlangıç seviyesinde bir filozof, 101… Üniversite düzeyinde bir filozof, size bir şey yapar. Ve dürüst olmak gerekirse, bunun değerli olduğunu düşünüyorum. Ve birçok seyahate çıktım… Ve kalp kırıklığının farklı seviyeleri var. Sadece, “Aman Tanrım, bir cephe geldi.” Bütün gün berbat ve bunun kötü olduğunu biliyorsun… Ve bu senin takımın başladığı zaman ve sen “Bu sadece kayıp bir sezon, takımımız berbat” diyorsunuz gibi. Sonra bir balığınız olduğunu düşündüğünüzde farklı bir yol var, son andasınız ve onu kaybediyorsunuz ve bu, takımınızın neredeyse playoff yapması gibi ve sonra bu çözülüyor. Ve bu farklı bir şekilde kalp kırıklığı.
Ve sen… Zor çünkü bazen bu senin hatan ve bunu biliyorsun. Bazen anlatamazsın. Bazen fiziktir. Etrafınıza bakıyorsunuz ve bazen yalnızsınız, kimse size söyleyemez, bir rehber veya birisi bir dahaki sefere bunu nasıl değiştireceğiniz konusunda size tavsiyede bulunabilir. Ve bence, dürüst olmak gerekirse, seni bir yetişkin yapan şey bununla uzlaşmak. Ve bu yüzden nihayetinde yetişkinler için bir spordur, çünkü size neye ihtiyacınız olduğunu söyler… Neden buna ihtiyacınız var… Kesin doğrulama. Ama tabii ki bazen buna ihtiyaç duyarsınız, bu da belki bir şekilde alçakgönüllü olabilir. Sadece kitabı kutlamak için bir geziye çıkmıştım. Bahamalar’da tek başımaydım. Dairelerde olabileceğim en mutlu yer ve gerçekten harika bir gündü.
Son gün, inanılmaz. Her şey harikaydı. Kendimi çok muzaffer hissediyordum. Geri dönüp bir bardak rom içmek ve Bob Marley’i dinlemek ve güneş yanığımla ilgilenmek üzereydim. Ve son bir yerde durduk. Beş dakika kalmıştı. Gün mükemmel geçti ve bir anda bir balık gördük, bu başlı başına bir sürprizdi… İyi bir kadro yapıyorum. Balığı kancaya… Büyük balık. Rehber, “Bu büyük bir balık” der. Ve tam da büyük bir balık olduğunu söylerken, normalde söylemez, biraz yaptım… Oltam makaramın etrafına dolandı, bu yüzden balık kaçtığında hemen kaybettim.
Ve 10 dakika önce, “Bu mükemmel bir gün” dedim. Şimdi, yolculuğun en sonunda, “Dur bir dakika, ağzıma biraz tuhaf bir tat geldi. Az önce o son balığı kaybettim.” Ama 10 dakika önce balıktan haberim bile yoktu. Yani… Sonra düşündüm ki, “Peki, bundan ne istiyorum? Bütün bu diğer şeylere sahipken neden buna ihtiyacım olsun ki? Tamamen mutluydum.” O balığı hiç görmemiş olsaydık fark etmezdi, çünkü ben bir hata yapmıştım… Kendime iltifat ettiğim, normalde yapmadığım bir hata. Bunu yaptığınızda kendinizin “Ben asla bu tür bir hata yapmam” dediğini duymak korkunç bir şey. Ve sonra, “Hmmm… Şimdi farklı bir his var” diyorsunuz. Ve bu alçakgönüllülük… Biliyorsun ki bu alçakgönüllülük. Tüm dönüş uçuşu boyunca bunu düşünmeliyim. Hala düşünüyorum.
Brett McKay : Hayır, orada yaşam için bir sürü metafor var. Sanırım hepimiz o deneyimi yaşadık…
David Coggins : Doğru. Biliyorum.
Brett McKay : Tamamen mutluydun ve sonra şu şeyi gördün, “Onu istiyorum.” Ve anlamıyorsun ve şimdi sadece mutsuzsun.
David Coggins: [kıkırdar] Doğru. Sağ. Ve sonra… Ama bunun olduğunu biliyor olmam durumu daha da kötüleştiriyor çünkü… Ben de düşünüyorum ki, “Bunu bir perspektif içinde tutalım. Bunu hiçbir şey bozamaz.” Ve sonra, “Bir dakika,” dersiniz. Ve olmadı. Ve ben… Yarım saatlik bir şaşkınlık haliydi. Ve rehbere gülüyorsunuz ve “Gelecek yıl görüşürüz adamım. Seni düşünüyor olacağım.” “O balığa dikkat et” gibi. Ve sonra bu… Mantıksızlığı kucaklamalısın, bunu düşünüyorum. Ve bence genellikle huysuz yaşlı adamlar olan olta balıkçılarında sevdiğim şey, hala balıkları yakalayacaklarına inandıkları ve bunu tekrar tekrar yaptıklarına dair iki iyimserlik duygusu olması. İnanmalısın. Ama aynı zamanda bir şekilde acı çektiniz ya da kaybettiniz ve bu tür yara dokularınız ya da bu kalp kırıklığınız var. ve bu seni biraz hüzünlü yapıyor. Ve insanlarda bu kaliteyi seviyorum. Ve bence bunun olması iyi bir şey. Ve bence herkes… Hayır, gerçekten golfçü değil… Ama golf, çok zor bir spor ve bu yüzden… İnsanlar, vuruşları atladıklarını ya da bu kadar yakın olduklarını hatırlıyorlar.
Ve anlıyorum ki… Hissettikleri o türden mükemmel bir kızgınlık. Ve buna sempati duyuyorum. Bence bu bir… Bu bir tür evrensel duygu. Ve dürüst olmak gerekirse, umarım, bu kitap sizin gibi balık tutmayan ama saplantının doğasını anlayan veya zamanla bir beceri geliştirmeyi önemseyen insanlarla bağlantı kurabilir. Kendilerini önemsedikleri bir şeye karşı ölçen, o becerinin anlamından başka gerçek bir anlamı olmasa bile, biz ona getiriyoruz. Ve umarım, kitap insanlarla şu konularda bağlantı kurabilir… Bu şekilde.
Brett McKay : Evet, oldu… Ve sen bu iyimserlikten bahsediyorsun. Ve bu kitabın adı ‘İyimser’. Dediğin gibi olta balıkçılığı bir inanç işidir. Her gittiğinde, bir şeylerin olacağına inanıyorsun.
David Coggins: Evet evet. Şey, zorundasın… Bence kesinlikle bir şey var… Arkadaşınla konuştuğun ve “Bu iyi mi…” dediğin yerde, bir sonraki bara gittiğinde, genç bir adamken, ve sonra bir şekilde sabahın 5’inde bir yere varırsın ve o zaman mantıklı geldi. Ve bu bir şekilde bir tür balık avı. Mantıklıydı, ama mantıklı olduğu zaman birkaç bar önceydi, birkaç saat önceydi. Ve bence bu inanç eylemi… hoşuma gidiyor. Ben çekiciyim. Böyle hisseden insanları severim. Ve bence bu gerçek… Biraz kimyasal bağımlılık, çünkü aynı… Balık olduğunu bildiğiniz bir yerde bir sinek uçtuğunda inanılmaz bir acele edersiniz, aynı şekilde birisi kaşınıyorsa acele eder. bir piyango biletinden. Bu kimya çok benzer.
Brett McKay : Başarısızlık hakkında yazarken ne kadar dürüst olduğunu sevdim. Çünkü… Bence, çoğu zaman… Pek çok balıkçıya “Şey, önemli olan balık tutmak değil, deneyim ve…” diyorsunuz.
David Coggins : Evet, doğru.
Brett McKay : Ve sen “Evet, ama bir balık yakalamak istiyorum” dedin. Bunu yaşadım. Oğluma “Ah, şey, kazanmanız ya da kaybetmeniz değil, oyunu nasıl oynadığınız önemli” ders verdiğim bir an yaşadım.
David Coggins : Doğru. Elbette.
Brett McKay : Derinlerde bir yerde, “Hayır, kazanmak eğlencelidir” gibi. Bu… Ve dediğin gibi bu tamamen iyi. Başarısızlıklarınız hakkında felsefi ve bir nevi stoik olmak zorunda değilsiniz. Olmayı dene, ama balığı yakalamayı istemekte sorun yok. Bu tamamen iyi.
David Coggins: Sağ? İyi evet. Sanki biz… Hepsi çok insani. Neticede bunların hepsi insandır. Ve sanırım bizim farklılığımızın farkına varıyoruz… Balık tutmaya başladığınızda, çocukları spora kazandırmak için yapabileceğiniz belirli şeyler var aslında. Yani bu, yaban ördeği veya levrek gibi panfish için balık tutmak gibi olurdu, çünkü bunlar bir oltada yakalanması gerçekten kolay balıklardır ve çok fazla hareket vardır. Ve bir nevi çocukları harekete geçiriyor. Bu, 10 veya 12 yaşındakilerin başlaması için iyi bir yoldur. Ve bu doğal. Bu tamamen doğal. Ve sonra ya kişiliğinizle ilgili bir şey var ki biraz daha zor olan bir şeyi yapmaktan hoşlanıyorsunuz ya da kişiliğiniz öyle değil. Veya… Ve kendinize zaman veriyorsunuz ve belki 25 yaşında öyle değilsiniz ama 35 yaşında, sen sadece biraz daha metodik olan bir şeyi seviyorsun. Ve bu… Bence sinekle balık tutmak hayatımızın neresinde olduğumuzu anlamanın kolay bir yolu ve bu iyi bir şey. Balıkları uçuran ve balık yakalamak isteyen arkadaşlarım var. Ve her ne kadar hoşlansalar da… Uçarak balık avlıyorlar ama aksiyon istiyorlar ve onları harekete geçirecek şekilde balık tutmak istiyorlar. Ve elbette bunu yapmanın yolları var.
Ve sonra diğer insanlar sadece güzel bir yerde olmak isterler. Yabani bir balık, o yerde büyümüş yerli bir balık yakalamak istiyorlar ve ne kadar büyük ya da küçük olduğu umurlarında değil. Ve ondan başka bir deneyim istiyorlar. Ve belki de kendi yaptıkları bir sinekle yakalamak isterler. Belki onu yakalamak bile istemiyorlar, sadece balığın gelip sineği almasını istiyorlar, bu da gösteriyor ki belki o an… Hindi avlayan bazı insanlar gibi… Sadece aramak ve hindinin yanıt vermesini istiyorum çağrı, mutlaka onları vurmak istemiyorlar. Ve bazen… Sadece kendi yetenek cephaneliğinizin belirli bir bölümünü test etmek istersiniz ve bu, daha fazlasını yaptığınızda ve çok fazla balık tuttuğunuzda olur, o zaman yapmazsınız… Onları yakalamak, Bunu belirli bir şekilde yapmak istiyorsun. Ve bu da sporun bir parçası ve iyi bir parçası.
Brett McKay : Evet, bu da hayatın bir parçası. Ne istediğini anlamaktır.
David Coggins : Evet, doğru, aynen.
Brett McKay : Stil hakkındaki kitabınıza da yansıyor, öyle bir şeydi ki… Stil kitabınız “İşte giymeniz gerekenler” gibi değildi. “Ne istediğini anla… Tarzını belirle ve onunla devam et” gibiydi. Ve gibi…
David Coggins : Elbette.
Brett McKay : Ve bence hayat sizin için neyin işe yaradığını bulmaktan ibaret. Bu yüzden balık tutmak genellikle yalnız bir şeydir. Kendi başına birçok balık avına çıktın. Bahamalar’a tek başına gittin. Ama sen de… Arkadaşlarınla balık tutuyorsun, bu bir tür basmakalıp arketip gibi…
David Coggins : Ah evet.
Brett McKay : “Arkadaşlarımla balığa çıkacağım.”
David Coggins : Evet.
Brett McKay : Bir arkadaşla balık tutmak, hem balık tutmanın hem de arkadaşlığın dinamiklerini nasıl değiştirir?
David Coggins: Oh iyi. Bu yüzden her zaman hayatımdaki en önemli kadınların elbette kız kardeşim ve kız arkadaşım gibi olduğu konusunda şaka yaparım, ama aynı zamanda arkadaşlarımın eşleri, çünkü arkadaşlarımın eşleri, eninde sonunda yapıp yapamayacaklarına onlar karar verir. benimle balık avına çık. Bu yüzden onlarla her zaman iyi ilişkiler kurmaya çalışıyorum çünkü genellikle benimle gelenler erkekler oluyor. Ve bir arkadaşla balık tutmak gerçekten harika bir şey… Bana göre, ben… Balık tutma konusunda rekabetçi değilim. Hayal bile edemediğim şeyleri yapan inanılmaz balıkçılarla balık tutuyorum. Ve buna üzülmüyorum. Onları izlemeyi seviyorum. Onlardan ilham alıyorum. Aynı şekilde Dave ve Carter’dan ilham aldım. Farklı insanlar için farklı şeyler tehlikede. Golf handikapı gibi. Ve şimdi yeni başlayan arkadaşlarım var ve ben sadece… Onlarla çıktığım için mutluyum. Özellikle aileleri olduğu için onlarla vakit geçirmekten mutluyum ve bunu yapmak zorlaşıyor. Montana’da artık kir torbalama yol gezileri yok. Şimdi, bir veya iki gün gibi. Ve o günlere gerçekten değer veriyorum. Ve bilirsin, başarılı olmalarını istersin, özellikle bu senin seyahatinse ve bunu sen planladıysan… Balık tutmalarını istiyorsun, mutlu olmalarını istiyorsun. Senin de istediğini…
Planlaması da eğlenceli. Ve “Süslü bir şişe viski getirelim mi ve puroları kim getirecek? Ve bu sinekleri getireceğim. Ve harika bir rehber biliyorum. Ve bu barda durmalıyız.” Ve sonra… Mükemmel bir dünyada, herkes aynı sayıda balık yakalar ve bazen tutmazlar. Ve sonra oradan gezinebilirsiniz. Ve birisine avantaj sağlamaya çalışırsın ve yüzüyorsan o kişi teknenin ön tarafındadır çünkü o zaman daha iyi bir atış yapabilirler. Ve sonra bazen yer değiştirirsiniz ve… Çok komik, eğer kemik balıkçılığına giderseniz ve buna ihtiyacınız varsa… Bulutlara sahip olamazsınız çünkü balığı görmek için güneşe ihtiyacınız vardır. Ayrıca çok fazla rüzgar varsa bu da karmaşıktır, sadece kullanmak çok zordur. Ve genellikle bir seferde bir kişi balık tutar.
Yani bir kişi pruvada ve sonra bir balık yakalama şansınız oluyor ve eğer her şeyi berbat ederseniz, o zaman oturuyorsunuz. Arkadaşın oraya çıkıyor ve oraya varır varmaz gökyüzü açılıyor, rüzgar diniyor, balık tutmak çok daha kolay görünüyor. Ve sen, “Burada neler oluyor?” Tabii ki, “Tanrı onun tarafını tutuyor” gibisiniz. Ama bunun gibi psikolojik şeyler oluyor, ama yine de arkadaşlarınla birlikte olmak harika ve umarım mükemmel bir dünyada bir gelenek başlatırsın ve yaparsın… Bu günleri kesiyorsun ve bir arkadaşınla Maine’e gidiyorsun ya da Bahamalar’a gidiyorsun arkadaşlarla. Bazen biri son dakikada iptal ettiği için seyahate davet edildim ve sonra hiç beklemediğim yepyeni bir gelenek başladı. Ben sadece yedek adamdım,
Brett McKay : Hayır, ve sen de… Bu… Arkadaşlarla balık tutmak, başka biri zor zamanlar geçirirken sinek balıkçılığı konusunda felsefi olmanın ne kadar kolay olduğunu da vurguluyor. Ama sonra sen olunca…
David Coggins : Elbette.
Brett McKay : “Evet, bu berbat” diyorsunuz. Ve arkadaşın Andrew ile bir geziye gittiğinden ve bunun gerçekten iyi bir yolculuk olmasını umduğundan bahsettin. Ve hiçbir şey yakalamıyordu. “Eh, biliyorsun… Her şeyi doğru yapıyorsun. Ve önemli olan deneyimdir.” Sonra balık tutmaya başladı ve sen balık tutmuyordun ve birdenbire artık filozof değildin, buna üzülüyordun.
David Coggins: Doğru, şey… Evet, bu arkadaşım Andrew’un klasik bir örneğiydi, karısı ve çocukları var, çok yoğun bir hayat. Ve bir şekilde onu Maine North Woods’a gitmek için tüm bunlardan uzaklaştırmayı başardım. Ve çok fazla balık tutmuyor çünkü o kadar dolu bir hayatı var. Ve bu yüzden biraz zorlanıyordu. Kendimi kötü hissettim ve yaptığımız şey zaten oldukça zordu ve sadece zordu. Ben de bunların hepsini söylüyordum… Bu basmakalıpları sağa sola servis etmek. Ve eminim ki ben tamamen… Onu neşelendirmeye çalışması onun için çok yorucuydu. Sonra birdenbire balıkları peş peşe yakalamaya başlıyor ve ben onları bir şekilde yakalayamıyorum ve “Burada neler oluyor?” Ve sonra bu felsefeleri benim üzerimde kullanmaya başlayamayacak kadar kibardı. ama öyleydi… Bunu yapmak güzel ve birinin… Buna gülebildiğiniz ya da çılgınca bir şey olduğu ve birinin nehre düştüğü deneyimlere sahip olmak güzel. Ve bunu başka biriyle paylaşabilmek güzel.
Brett McKay : Demek sonunda İngiltere’ye ulaştınız. Ve aslında sporun başladığı yer burasıdır.
David Coggins : Evet.
Brett McKay : Ve bu senin için çok önemliydi… Aslında sen… İngiltere’ye bu geziyi yapmak için bilerek bekledin. Elinizden geldiğince eğitiminizi aldığınızdan emin olmak istediniz… Amerika’da becerilerinizi geliştirin ve İngiltere’ye gidin. Sporun doğduğu yerde balık tutarak sinek balıkçılığı hakkında ne öğrendiniz?
David Coggins: Evet. Komik, bir şeyi gerçekten önemsemeye başladığında ve bu hacları yapmak istediğinde, onun üzerine düşeni yapması için hazır olmak istiyorsun. Ve bu çok karmaşık bir hal aldı çünkü kitap yazıyordu ve sonra COVID oldu, yani oraya gitmek… Ve son şey… Gitmem gereken yer İngiltere idi. Bu yüzden geçen yaz oraya gittim. Gitmeseydim bütün kitap bir yıl ertelenecekti. Çok karmaşık bir durum olurdu. Ve karantinaya aldım… Karaya indiğimde ilk iş, dört gün balık tutabilmek için iki hafta karantinaya aldım. Yani bu temelde bana deli olduğumu söylüyor. Ama sorun değil. Ve İngiliz kırsalındaydı. Aslında oldukça güzeldi ve orada olmak için iyi bir zamandı. Ve kız arkadaşımla bir çiftlik evinde kaldık. Ve sonra ben… İkiniz de yaşlandıkça bir şey yaptığınızda komik oluyor… Gizeminin çözülmesini mi istiyorum yoksa hala bu yanılsamalara sahip olmak istiyor muyum bilmiyorum. Ve çok zor olduğunu öğrendim. Kısmen COVID nedeniyle biraz yanlış zamanda oradaydım, bu yüzden neden balık tutamayacağıma dair bahanelerim vardı.
Ama öyleydi… Orada spor farklı bir hızda işliyor ve komik… İngiltere’yi çok seviyorum. Orada epey zaman geçirdim, ama sen yok… Biraz daha az demokratik yolları var, o zaman balık tutuyorsun. Su halka açık değil… Temel olarak, bir nehrin belirli bir bölümünde balık tutması için bir arazi sahibine ödeme yapmanız gerekiyor, buna atım denir. Ve çok daha fazlası, sanırım centilmence diyeceksiniz. Ve bu kesinlikle herkes için değil, ama yine de birkaç gün için oldukça eğlenceli. Ve işte… Oraya gittim ve bunca zaman bekledikten sonra, bu… Koşullar gerçekten zordu ve tüm bunları bilmeme rağmen biraz hüsrana uğradım. Ve daha yeni bir kitap yazıyorum, perspektife ve uzun görüşe tamamen takıntılıyım ve bir saate, hatta bir güne çok fazla vurgu yapamazsınız. Ve bu beni pek uzağa götürmüyordu. Ben… Ben hala… “Balık yakalamak istiyorum” dediğin yer burası. Ama balıklar temelde yükselmiyordu ve sezon için çok geçti. Ve öyleydi… Orada belirli taktikleri kullanamazsınız. Ve nihayet ünlü bir nehirde… Ama fazla bir şey vermek istemiyorum. Ama bu… Çünkü bu kitabın en sonu… Ama her şey yolunda gidiyor ve ben de başardım ve gururuma dokunulmadan ayrıldım. Ama benim için çok önemli olduğunu kabul etmekten utandım. Üzgünüm, bu işin bir parçası… Ama benim için çok önemli olduğunu kabul etmekten utandım. Üzgünüm, bu işin bir parçası… Ama benim için çok önemli olduğunu kabul etmekten utandım. Üzgünüm, bu işin bir parçası…
Brett McKay : Evet, hayır, sorun değil. Evet.
David Coggins : Sanki… İkiniz de mi… Bunun önemli olmaması gerektiğini biliyorsunuz ve tabii o zaman önemli. Ve bence bu dinamikle uzlaşmak çok insani bir andır ve bu her şeyde olabilir. Mesela, hayatımda ne kadar başarı istiyorum diyebilirsiniz ve önemli olmamalı, ama öyle. Ya da ben… Bunun ne önemi var? Ama öyle değil ve siz bunu yönlendirmeye çalışıyorsunuz ve bu gerçek bir kendini tanıma anı.
Brett McKay : Evet, umursamayı öğreniyorum ama umursamamayı. Bu… Bu doğru.
David Coggins : Doğru. Zor bir şey ve her zaman gurur verici de değil.
Brett McKay : Öyle olanlar için… Bunu “Adamım, bir fener olmak istiyorum” gibi dinliyorlar. En iyi yol nedir? Sadece bir yere rehber kiralamak mı?
David Coggins: Mükemmel bir dünyada, ne yapardım… Pek çok şey, bizim tabirimiz ile mevcut duruma bağlıdır. Ama insanlara tavsiyem bir hafta sonu seçip bir rehber tutup bir arkadaşla gitmeye çalışmak. Ve böylece maliyetleri bölmek gibisin. Ve bir günlüğüne bir rehber kiralayın. Ve bu rehberin teçhizatı olacak. Yapma… Tüm teçhizatı sevmeme rağmen, oltaları, makaraları, lastikleri ve benzeri şeyleri almaya kapılma. Bu sadece… Çok karmaşık. Bilmiyorsun… Çok fazla… Bunu yapmana engel olacak. Bir günlüğüne bir rehber alıyorsunuz ve ikinci bir gününüz varsa, o teçhizatı ondan kiralayıp yakındaki suya geri dönüp arkadaşınızla kendi başınıza bir şans verebilirsiniz. Ve sonra yapmanız gereken… Bunu güzel bir şekilde yaşadınız… Mükemmel bir dünyada, belki rehberi iki gün de alırsınız ama bu biraz daha pahalı hale gelir. Ve bu şekildesin… Bir gün bir uzmanla denizde olmak istersin, öyle ki… Kendi başına kaldığın bir yıl boyunca her şeyi gerçekten hızlandırır. Bunu bir kez yaptığınızda, daha iyi yayın yapmayı öğrenmek, dediğimiz gibi hangi hat yönetimi ve birkaç başka şey hakkında daha fazla endişelenmeye başlayabilirsiniz. Ve bence bunu bir arkadaşla yapmak harika çünkü o zaman bir tür…
Bununla öğrendiğin, gelenekleri başlatabileceğin. Ve bu gezileri ve… ya da babanla ya da oğlunla ya da her kimseyle yaptığın. Öyle biri… Ya da kızı… Kim kısa zamanda babasından daha iyi bir balıkçı olabilirdi. Ve… Ya da çiftler… İstemiyorum… Kadınlar sinekle balık tutmayı erkeklerden çok daha hızlı öğreniyor, bu sadece temel bir gerçek, herhangi bir rehberin size söyleyeceği gibi. Ve bence bu… Ekipman eğlenceli olsa da, bence bunu yavaşlatın, gerçekten bilen biriyle suya girmeye çalışın. Orvis’in bu okulları var… Onları geri getiriyorlar. COVID nedeniyle yavaşladılar. Bunları yapmak gerçekten çok iyi. Ve yakınınızdaki balıklar bilirsiniz. Alabalık avcılığı olmak zorunda değil. İster striptizciler için, ister kırmızı balıklar için, ister küçük ağızlı levrekler için olsun, ülkenin her yerine balık uçurmanın harika yolları var.
Brett McKay : Bence bu iyi bir nokta. Çünkü bence birçok insan uçarak balık tutmanın… Balık uçmanız gerekiyorsa… Pahalı olacak. Bütün bu pahalı teçhizatı satın almalısın. Seyahat etmelisin. Ama hatta, “En sevdiğim…” gibi bile dedin. Bütün bu harika yerlere gittin ama balık tutmak için en sevdiğin yerin New York gibi bir yer olduğunu söyledin.
David Coggins : Evet. Farklı yerlere farklı bağlantılarınız olacak. Ayrıca bazen lüks bir restorana gidiyormuşsunuz gibi olur ve bu belki yılda bir kez iyidir. Ve sonra her zaman gittiğin bir yer var, bu şekilde olduğu için hoşuna gidiyor. Bu yüzden Catskills’de balık tutuyorum, bu benim yerel suyum, ev suyum. Ve onu yılın farklı zamanlarında seviyorum ve değiştikçe görebiliyorum. Ve balık tutmak en basit şekilde dışarıda olmakla ilgilidir. Genellikle güzel bir yerdesinizdir, cep telefonunuza bakmıyorsunuzdur ve bu iyi bir şeydir. Zaten doğru olanı yapıyorsun… Güne zaten başladın, doğru, zaten. Ve bence bu… Sporla ilgili her tür mitolojiyi seviyorum, ama aynı zamanda insanları bu işin içine girmekten alıkoyduğunu düşünüyorum ve bu çok kötü çünkü içine girmek iyi bir şey.
Brett McKay : David, insanlar kitap ve senin çalışman hakkında daha fazla bilgi edinmek için nereye gidebilirler?
David Coggins : Ben de artık küçük medya ekosistemindeyim, Cod bültenime abone olabilirsiniz… Sizinle konuşmayalı bu kadar zaman oldu. Bir haber bültenim var, The Contender on Substack. Ama kitabımı bulabilirsin. Bunu yapmak için iyi bir yol olan yerel kitapçınızdan sipariş edebilir veya olağan şüphelilerden sipariş edebilirsiniz. Ve tüm bu saçmalıklara @Davidrcoggins’de bağlantı verdiğim Instagram’da beni bulabilirsiniz. Seninle konuşmak her zaman harika, Brett. Gerçekten onu takdir ederim.
Brett McKay : Aynı şekilde, David Coggins. Zaman ayırdığınız için teşekkürler. Bir zevkti. Bugünkü konuğum David Coggins’ti, The Optimist: A Case for the Fly Fishing Life kitabının yazarıdır. Amazon.com’da ve her yerde kitapçılarda mevcuttur. Çalışmaları hakkında daha fazla bilgiyi Substack, thecontender.substack.com adresinde bulabilirsiniz. Buna bir bak. Ayrıca kaynaklara bağlantılar bulabileceğiniz aom.is/flyfish adresindeki gösteri notlarımıza göz atın ve bu konuyu daha derinlemesine inceliyoruz.
Bu, The AOM podcast’inin başka bir baskısını tamamlıyor. Podcast arşivlerimizin yanı sıra, aklınıza gelebilecek hemen hemen her şey hakkında yıllar boyunca yazılmış binlerce makaleyi bulabileceğiniz artofmanliness.com adresindeki web sitemize bakın. AOM podcast’inin reklamsız bölümlerinin keyfini çıkarmak istiyorsanız, bunu Stitcher premium’da yapabilirsiniz. Dikişerpremium.com’a gidin, kaydolun, ücretsiz bir aylık deneme için check-out sırasında kodu ve “MANLINESS” kullanın. Kaydolduktan sonra Android ve iOS’ta Stitcher uygulamasını indirin ve AOM podcast’inin reklamsız bölümlerinin keyfini çıkarmaya başlayabilirsiniz. Ve henüz yapmadıysanız, bir dakikanızı ayırıp Apple podcast’i veya Stitcher hakkında bir inceleme yaparsanız çok memnun olurum, çok yardımcı olur. Bunu zaten yaptıysanız, teşekkür ederim. Lütfen şovu, ondan bir şeyler alacağını düşündüğünüz bir arkadaşınız veya aile üyenizle paylaşmayı düşünün. Her zaman olduğu gibi, devam eden destek için teşekkür ederiz. Bir dahaki sefere kadar bu Brett McKay, sadece AOM podcast’ini dinlemenizi değil, duyduklarınızı eyleme geçirmenizi de hatırlatıyor.