Bölüm 1655 - Birinin Nefreti, Ötekinin Düşünceleri
Kaynak arkı, birçok karanlık katmandan geçti ve Ruh Çalan Alem'e geri döndü. Geçen yolculuktan çok daha hızlıydı.
Qianye Ying'er geminin bir yanında duruyordu, kara rüzgar onun altın rengi saçlarını çılgınca dalgalandırıyordu. Bazı nedenlerden dolayı, gözündeki karanlık öncekinden daha farklıydı.
Arkasında sessizce siyah bir gölge belirdi. O gölge Chi Wuyao idi.
"Uyandı mı?” Chi Wuyao, Qianye Ying'er'e doğru yürüdü ve sordu.
"Uyandı. Neredeydin?" Qianye Ying'er basitçe cevap verdi. Sanki önceki gelişini fark etmişti.
"Geride bırakılmaması gereken bazı izleri temizledim," Chi Wuyao kaşlarını hafifçe çatmadan cevap verdi. Qianye Ying’er'in bilinçsiz sorusu, denemesine rağmen bulamadığı aurayı hatırlatmıştı.
Bu neredeyse Kuzey İlahi Bölgesi'nde karşılaştığı en garip şeydi.
Yabancı, öyle şaşırtıcı bir gizlenme yeteneğine sahipti ki başta hiç fark edilmemişti.
Ama yabancı kaçmıştı. Onu hemen yakalamalıydı. Ay Dağıtan Şelale tekniği bile bir kimsenin tespit edilmeden bu kadar çabuk ve tamamen yok olmasını sağlayamazdı.
En azından, böyle bir şeyi başarabilecek birini tanımıyordu.
"Seni rahatsız eden bir şey mi var?” Qianye Ying'er ona bir bakış attı.
“Elbette.” Chi Wuyao gülümsedi. "Ben Kuzey Bölgesi'nin İblis Kraliçesi'yim, Ruh Çalan Alem'in hükümdarı ve birçok çocuğun koruyucusuyum. Neredeyse her zaman bir şeyler beni rahatsız eder."
Qianye Ying'er onun soruyu başka tarafa çektiğini biliyordu ama durumu daha da eşelemek istememişti... Zihni başka bir şeyle meşguldü.
Chi Wuyao yukarıdaki gri gökyüzüne baktı ve dedi ki, "Gün, on beş dakika içerisinde bitecek."
"Şu anda onu görmek istemiyorum," Qianye Ying'er kayıtsızca cevap verdi. "Bazı şeyler üzerinde düşünmem gerektiği sonucuna vardım."
"Sana daha önce söylediklerimi kabul ettiğin anlamına mı geliyor bu?" Chi Wuyao yüzünde tembel gülümseme ile sordu. "Yine de, dünyada en iyi şekilde düşünülmemiş bazı şeyler var. Eğer düşünürsen sadece daha da artacak. Var olup olmadığını doğruladıktan sonra hayatına devam etmelisin.”
"Eğer 'o' varsa ne yapmalıyım?" Qianye Ying'er bilinçsizce ayaklarının olduğu yere baktı. "Ayakta duran biri için…”
Aslında Chi Wuyao'nun verdiği rehberlik için ona saygı gösteriyordu.
Sonunda Chi Wuyao'ya karşı hissettiği garip düşmanlığının nereden geldiğini anlamıştı, şimdi bile hala içtenlikle onu sevmiyordu. Ama... Sorusuna şu anda cevap verebilecek tek kişi o gibiydi.
"Ya tamamen giderirsin ya da kalbinin sana söylediklerine uyarsın," Chi Wuyao basitçe cevapladı. "Her iki seçenek de umursamazlıktan, kendini inkar etmekten ve kararsızlıktan daha iyi."
"Bununla beraber, eğer gidermek o kadar kolay olsaydı..." Chi Wuyao kafasını salladı ve daha fazla konuşmadı.
"Heh..." Qianye Ying'er kendine alaycı şekilde burnundan soludu. "Bir zamanlar, dünyadaki bütün erkeklerin alt tabakadan olduğunu düşünürdüm. Vücudumdaki bir saç teline dahi dokunmak bir yana, Hiçbirinin benim görüşüme bile giremeyeceğini düşünürdüm. Bu kadar düşeceğimi kim düşünürdü... Ne şaka ama... Ne şaka ama..."
"Bana gülmekte serbestsin, Chi Wuyao."
"Peki bunu neden yapayım?" Aslında, Chi Wuyao'nun sesinde kendini hor görme vardı. "Eğer şakalar üstünde yaşamaktan bahsediyorsak, ben senden daha büyük bir şakayım."
Qianye Ying’er bunca zaman hiçbir şeye bakmıyordu, bu yüzden Chi Wuyao’nun gözlerini fark etmemiş ve kelime seçimine çok fazla dikkat etmemişti.
Sonuçta, Chi Wuyao duygularını çiğneyerek erkeklerin cesetleri üzerinde zirveye tırmanan bir kadındı. Kendine "şaka" deme hakkına sahipti.
"Anlamıyorum. Ondan nefret ettim ve onu iğrenç buldum. Ona Brahma Ruh Ölüm İsteği Damgası yerleştirdim, neredeyse intiharın eşiğindeydi ve sonra o da bana onurumu yok eden köle mührü vurdu. Ortak olduğumuz tek şey, asla birbirleriyle uzlaşılamayan bir nefret denizi..."
"Peki bu nasıl oldu?"
"Bu soru gerçekten bu kadar zor mu?" Chi Wuyao sordu. "Onun ölmesini istediğin zamanı anımsa, ondan dünyadaki her şeyden daha fazla nefret ettiğini anımsa. O zaman bile, hayatında karşılaştığın en özel ve gizemli adam olduğunu inkar etmeyeceksin, değil mi?”
“...” Qianye Ying'er inkar etmedi.
"Dünyadaki bir kadın için bir erkeğin sırlarından daha tehlikeli hiçbir şey yoktur. Onları öğrenmek istediğin andan itibaren, dönüşü olmayan noktayı bir adım geçmişsindir. Ve... Hala Brahma Hükümdar Tanrıçası iken, Yun Che'nin sırlarından daha fazla bilmek istediğin hiçbir gizem yoktu."
“...” Qianye Ying'er ağzını hafifçe araladı. Bu anıları fark etmeden önce hepsi karanlık bir gölge tarafından alınmış, ama bunları tekrar keşfettiğinde çok şaşırmıştı.
"Umutsuzluğunun en dibindeyken aklına bir tek o geliyordu. Hayatının en acı anında yanında olan oydu. Etrafındaki karanlığı aydınlatan tek ışık oydu ve uçurumdan el ele çıkarken elini tutan da oydu."
"Bunu bilmeden önce, kalbinde o kadar çok yer kaplamaya başladı ki, bir zamanlar hayatındaki her şey olduğunu düşündüğün nefreti bile aşıyor… Belki de nefretinin artık o kadar önemli görünmediğini bile hissedebilirsin.”
“!!” Qianye Ying'er'in göz bebekleri şiddetle sarsıldı.
Köle mührü içine yerleştirildiği anda ve Yun Che'nin onu “Köle Ying” olarak adlandırdığı günlerde, bu hayatının geri kalanında asla temizleyemeyeceği bir aşağılama sembolü olmalıydı.
Ama bugün, o aşağılama duygusunun solmuş olduğunu fark etmişti.
Qianye Fantian'ı öldürmek, ona ihanet ettikten sonra hayatında hala sahip olduğu tek saplantı olmalıydı. Bu, kesinlikle onu Kuzey İlahi Bölgesi'ne getiren tek hedefti. Bu amaçla, her şeyi teslim etmek için yemin edebilir, Yun Che'nin önünde diz çökebilir ve hatta köle mührünü ona yerleştirmesi için yalvarabilirdi.
Hala intikam almak istiyordu, ama...
Eğer bu boş bir hayale dönüşürse, onun için geriye kalan tek şey Kuzey İlahi Bölgesi'nde Yun Che ile yalnız kalmaksa... Bu düşünceyi aklından hemen çıkaramadığı için şok olmuştu.
Aslında o geleceği birazcık da olsa istediği için şok olmuştu.
"Bu... Dünyadaki en korkunç şey," Qianye Ying'er mırıldandı.
Bir keresinde, Cennetsel Kurt Xisu onun için kelimenin tam anlamıyla her şeyini riske atmıştı. Sonuç olarak hayatından bile vazgeçmişti. O zaman, bağlılığını sunması gereken tek şey küçümseme ve alay konusu olmuştu.
Bugün... Onu anlmıştıı. Onu bir kez de olsa gerçekten anlamıştı.
"Biliyorum, bunların hepsi senin için inanılmaz gözüküyor, ama benim için doğal bir sonuç. Unutmayalım ki, sen ona aşık olmadan önce bile o vücudunun her santimini sahiplenmişti.”
Chi Wuyao, Qianye Ying'er'e baktı. "Brahma Hükümdar Tanrıçası'nın güzelliği ölçülemez, seninle beraber olan her erkek gece gündüz eğlenebileceğine emin. Eminim ki vücudun onun şekline uyacak şekilde kendini şekillendirmiştir, değil mi? Yaşadığın sürece ondan asla kaçamayacaksın.”
"Sen... Kapa çeneni." Qianye Ying'er uzaklara baktı.
Chi Wuyao, Qianye Ying’er’in yüzünün yan tarafında baktı ve dudaklarının köşesinin biraz yükseldiğini hissetti. "Eğer eski, kalpsiz benliğin sayısız tanrı çocuğunun ve prenslerinin onlara çöp gibi davranmana rağmen akılsız sevgilerini kazanabildiğine göre, o zaman seni şimdi gördüklerinde nasıl hissedeceklerini sadece hayal edebiliyorum.”
"Chi Wuyao," dedi Qianye Ying'er. "Hayatında sayısız erkekleri tecrübe ettin. Muhtemelen erkekleri benden daha iyi biliyorsun, değil mi?"
Chi Wuyao: "..."
"Her neyse, sana bir şey sormak istiyorum."
Söylediği buydu ama Chi Wuyao’nun yüzünün ters yönüne bakıyordu ve kendisinin aksine mırıldanıyordu. "Sence... Sence o..."
"Yun Che'nin sana karşı hislerinin olup olmadığını merak ediyorsun?" Chi Wuyao onun söylemek istediği şeyi açıkça dile getirdi.
Qianye Ying’er daha da döndü ve neredeyse fark edilemeyecek şekilde başını salladı.
"Tabii ki hayır." Chi Wuyao'nun daha önceden açık sözlü olsaydı, o zaman onun cevabına kıyasla bu hiçbir şey olurdu.
“...” Qianye Ying'er kendine alaycı bir şekilde gülümsemeden önce gözlerini kapattı. "Ben de öyle düşünmüştüm.”
"Şu anda olduğu durumda, kimseye karşı böyle bir his besleyemez. Buna cesaret edemez." Chi Wuyao dedi. "Tek bir anda seviği her şeyi kaybettiğini hatırla. İntikamını alana kadar hiçbir şey tarafından 'dikkatinin dağılmasına' izin veremez ve o zaman bile..."
"Kabustan çıkıp çıkmayacağını söylemek imkansız..."
"... Ya da o bunu ister mi?"
Chi Wuyao sessizce iç çekti.
Qianye Ying’er'in, Yun Che'nin nefretinin arkasına sakladığı ölüm dileğini fark ettiğinden emindi.
Qianye Ying'er gözlerini kaçırdı. O kadar dikkati dağılmıştı ki, Chi Wuyao'nun, Yun Che'yi kendisinden biraz daha iyi tanıdığını fark etmemişti.
Qianye Ying'er arkasını döndü ve yürümeye başladı. Ağır bir düşünce zihnine oturdu.
"Teşekkür etmeyecek misin?" Chi Wuyao sordu.
Qianye Ying'er soğuk tonda cevap vermeden önce durdu, "Hala seni sevmiyorum, biliyorsun."
Chi Wuyao gülümsedi ve sözlerine hiç aldırmadı. Onun yerince Qianye Ying'er'in kafasını karıştıracak bir şey söyledi. "Pekala, yaptığın her şey için sana şahsen teşekkür ederim."
“??” Qianye Ying'er kaşlarını çattı ama yürümeye devam edecek ve şaşkınlığını zihnine geri sokmaya yetecek kadar dikkatı dağılmıştı. Chi Wuyao'nun görüşünden hızla kayboldu.
Yun Che'nin olduğu yere gidiyordu.
Chi Wuyao kafasını kaldırdı ve göğe baktı. Yüzünü kaplayan kara sis bile gözlerindeki karanlık ve büyüleyici parıltıyı engelleyememişti. Kendi kendine dedi ki, “Ebedi Cennet Tanrı İmparatoru tüm nedenlerini kaybetmediği sürece, yüzde doksan dokuz oranla her şeyini riske atıp Kuzey İlahi Bölge'ye saldırmayacak.”
"Öyle ki, en küçük olasılığa bile hazır olmalıyım."
————
Karanlık kaynak arkının en alçak odası son derece sessizdi.
Yun Che içine doğru kıvrılmış, odanın en dar köşesine oturmuştu. Elinde, Yun Wuxin'in vermiş olduğu üç Sırlanmış Ses Taşı'nı tutuyordu ve tekrar tekrar parmağıyla okşuyordu... Kızı ile on sekizinci doğum gününü birlikte geçirmesinin yolu buydu.
…………
Wuxin, Su Zhizhan'ın on sekiz yaşındaki oğlu Su Hanlou'nun büyükbabanın yetmişinci doğum gününde nişanlanmak için benden izin istediğini biliyor muydun?
O zamanlar aklımdaki tek düşünce bacağını kırmak ve onu evden atmaktı.
Baban olarak, sen yetişkin olduktan sonra hayatına karışmak benim hakkım değil.
Ama seni birisinin benden alacağını düşündüğüm an, kendimi korkudan, panikten ve öfkeden alamıyorum...
Uzun zaman önce, on beş yaşındaki bir kız sadece elimi tutmak istedi ama babası çılgına döndü. O zamanlar, tek düşünebildiğim davranışının ne kadar soysuz ve çılgın göründüğüydü.
Bu, Su Zhizhan'ın bana bu soruyu sorduğu güne kadar sürdü ve fark ettim ki, sen bile biriyle evlenip bir gün kendi hayatına liderlik etmek için beni terk edeceksin...
Eğer o gün gelseydi, muhtemelen onun babasının yaptığı gibi ben de üzüntümü gülümsememin ardına saklardım.
Ama... Ama ben...
O kadar değerli bir şeyin bile kucağımdan kaçmasına izin verdim, sonsuza dek.
Wuxin, dünyadaki en iyi kız evlâdısın... Dünyanın en yararsız ve haksız babasına sahip olma talihsizliğinde bulunmamalıydın.
Şimdi, en büyük dileğim, eğer bir kılıç denizinde yürümek veya bir kan denizinde yüzmek zorunda kalsam bile dünyanın diğer tarafına ulaşmak ve bunu telafi etmek...
Beni bekle... Seni fazla bekletmeyeceğim.
…………
Bang!
Aniden, kapı sertçe açıldı. Bu Qianye Ying'er idi.
Yun Che dizlerinin arasından baktı ve bir şey söylemeye çalıştı, ancak tanıdık kokunun taşıyıcısı aniden onu yakaladı ve yere itti.
Rıp!
Qianye Ying’er’in siyah kıyafetleri, altındaki kusursuz cildi ortaya çıkarırken aniden kendi kendine kayboldu.
“...” Yun Che kendine gelemeden önce bir süreliğine dondu. "Bugün yetişim yapmak için iyi hissetmiyorum!"
"Ben de."
Qianye Ying'er'in maskesi düştü. Dünyanın en parlak ışığı ve rengini bile gölgede bırakabilecek zarif bir yüz kendisini ortaya çıkardı, Yun Che ilk kez onun gözlerinde o kadar güzel puslu bir görünüm görmüştü ki bu onu bile şaşırtmıştı. "Birden üstte olmanın nasıl bir his olduğunu merak ettim!"
Jie Xin ile Jie Ling aniden bir şey hissettiler ve birbirlerine baktılar.
"Usta, bir yerlerden garip sesler geliyor," dedi Jie Xin.
"Bu, Yun Qianying'in sesi," diye ekledi Jie Ling. "Yaralı mı?"
"Bu ses..." Hua Jin yanaklarında doğal olmayan bir pembelik yerleşmeden önce gürültüyü yakından dinledi. "Bekle... Sanırım... Sanırım…”
Chi Wuyao başını üç Cadı'ya çevirdi ve gülümsedi. "Herkesi Brahma Hükümdar Tanrıçası'nın tatlı, ebedi inlemelerini duyamaz canlarım, bu yüzden dikkatinizi verin. Bir saniyesini bile kaçırırsanız buna pişman olursunuz."
“...” Jie Xin, Jie Ling ve Hua Jin’in dudakları açıldı. Sonunda kendilerine gelmeleri ve oradan rüzgar gibi uzaklaşmaları zaman aldı.