We are searching data for your request:
Vinil kayıtların nihayet geçmişte kaldığı anlaşılıyor. Ancak yaklaşık 5 yıl önce, vinil kayıtları popülerlik kazanmaya başladı. Hatta bu eski formatın ikinci doğumu hakkında konuşmaya başladılar. Sonuç olarak, 2006 yılından bu yana vinil plak satışları her yıl artmaktadır. Sadece 2007 yılında satış hacmi% 37'ye ulaştı.
Şaşırtıcı bir şekilde, bu CD'lere olan ilginin azalmasının arka planında gerçekleşti,% 20 daha az satmaya başladılar. Amerikalı büyük araştırma şirketi Nielsen SoundScan, yalnızca 2009 yılında Amerika Birleşik Devletleri'nde eski formatın yaklaşık 2 milyon kaydının satıldığını hesapladı.
Tabii ki, vinil asla tüm pazarı geri alamayacak - bu niş çok dardır, bu tür kayıtların satışı toplamın sadece yüzde biridir. Ancak CD'lerin yakında ölmesi bekleniyor, müzik uzak bir sunucuda dijital bulut şeklinde var olacak. Herhangi bir şarkıyı indirmek ve bunun için çok az para ödemek mümkün olacak. Vinil, uygun bir ortamda evde müzik dinlemeyi tercih eden müzik tutkunları için bir araç olarak kalacaktır.
Paradoks - vinil oyuncuların sahiplerinin sayısı her yıl artıyor olsa da, kayıtların sayısı sürekli olarak azalıyor. Sonuçta, her koleksiyoncu gerçek sesin sadece eski ve orijinal sürümlerde mümkün olduğundan emin olur, yeniden baskılar artık bu ses aralığını iletemez.
En fanatik koleksiyoncuların en sevdikleri kayıtların birkaç kopyasını bir kerede satın almaları tesadüf değildir, bu da isteyenlerin sayısının arttığını ve bu formattaki yeni sürümlerin görünmesinin mümkün olmadığını fark eder. Kayıt endüstrisinin tarihindeki en pahalı 10 vinil kaydı aşağıdadır.
O gün olacak / Tüm tehlikelere rağmen, Taşocağı. 1958'de piyasaya sürülen bu diskin maliyeti 180 ile 200 bin dolar arasında. Notlarımızdaki ilk yerlerin efsanevi The Beatles'ın tarihi ile ilişkili olduğuna dikkat edilmelidir. Koleksiyoncuların taptığı kayıtlar. Diğer nadirlikler arasında, ilk sırada "Quarrymen" adlı diske ait. John Lennon tarafından yaratılan o zamanlar hala bilinmeyen okul arkadaşı grubu, sadece birkaç yıl içinde efsanevi bir grup haline gelmedi. Quarrymen ilk albümlerini 14 Temmuz 1958'de kaydetti. O zamanlar Liverpool'da iyi bir kayıt stüdyosu vardı. Sonsuza dek hoşnutsuz yaşlı adam Percy Phillips'e aitti. Gençlerin iki şarkı kaydetme hakkı için 17 şilin ve 6 peni ödedi. Buddy Holly ve kendi "Tüm tehlikelere rağmen" tarafından "O gün olacak" ın kapak versiyonuydu. Çocuklar sadece enstrümanı kaydetmeyi planladılar ve daha sonra parçaları vokallerle kapladılar, ancak paralarının her şarkıyı bir kez çalmak için yeterli olduğu ortaya çıktı. O zaman, az çok prova yaptıkları tek şey "O gün olacak" kompozisyonuydu. Onu oynayanlardı. Kayıttan sonra McCartney aniden ne Lowe ne de Hunton'un daha önce duymadığı yeni bir şarkı çalmak istediğini açıkladı. Protesto ettiler çünkü en az bir kez prova yapmak zorunda kaldılar. Ancak, burada stüdyo sahibi anlaşmazlığa müdahale etti, bu tür paralar için grubun stüdyoda uzun süre kalamayacağını açıkça söyledi. Lennon Lowe ve Hunton'a "Sadece bizimle oyna" dedi ve kayıt başladı. Bu garip yarı doğaçlama, aslında, geleceğin "The Beatles" ının ilk kaydıydı. Buna ek olarak, şarkı McCartney ve Harrison tarafından birlikte yazılan tek şarkı olarak kaldı. Kaydın sonunda adamların elinde tek bir disk var. Anlaşmaya göre, grup üyelerinin her biri bir haftalığına ona sahipti. Örneğin, Colin Hunt'ın kardeşi onu işinin kafeteryasına koydu. Sonuç olarak, kayıt 25 yıl boyunca yattığı John Lowe'ya uzun bir süre geldi. 1981'de, açık artırmada satmaya karar verdi, ancak lot hemen Paul McCartney tarafından bilinmeyen bir fiyata satın alındı. Hemen nadir kayıtların 50 kopyasını bastı ve bunları ailesine ve arkadaşlarına sundu. 1995 yılında Beatles'ın resmi antolojisinde "Tüm tehlikelere rağmen" şarkısının sayısallaştırılmış bir kopyası, herkesin bildiği ama çok az kişinin duyduğu bir serap olmaktan çıkmıştı. Bugün dünyanın en pahalı diski olarak kabul edilen tek "Taş Ocağı" dır. 2004 yılında, vinil nadiren fiyatlarını izleyen yetkili dergisi "The Record Collector" dan uzmanlara göre, diskin fiyatı en az 155 bin dolardı. Diğer sürümlerde, tek daha pahalı tahmin edildi - 200 bin. Bu fiyat elbette çok şartlı. Sonuçta, disk tek bir kopyada var ve Paul McCartney'e ait. Bekarın satışa çıkması pek olası değildir. Ancak aynı kopyaları 1981'de McCartney'den çok daha ucuza satın alabilirsiniz. 15 bin dolar olduğu tahmin ediliyor.
Çifte fantezi, John Lennon. 1980 yılında John Lennon Double Fantasy CD'sini çıkardı. Aynı yılın 8 Aralık'ta hayranlarından birine imzaladığı oydu. Beş saat sonra, Dakota Otel'in çıkışında bu tabağı koltukaltı altında tutarak idolünü vurdu. Disk, olay mahallinde alındı, Mark David Chapman'ın suçunu kanıtlayan kanıtlardan biri oldu - sonuçta parmak izleri kapakta kaldı. Duruşmadan sonra, savcıdan teşekkür mektubu verilen disk, onu bulan kişiye iade edildi. 19 yıldır "The Beatles" hayranı olarak, nadirliği satma cazibesi ile mücadele etti. 1999 yılında, tanınmış "Zaman Anları" şirketi aracılığıyla, imza ve hatıra satışında uzmanlaşan disk, 150 bin dolara anonim bir alıcıya satıldı. Bu fiyat şimdi bu disk için resmi fiyattır. Çok uzun zaman önce albümün satışa sunulduğu biliniyordu. Yukarıda adı geçen şirket, sahibinin unutulmaz nadirliğe katılmaya hazır olduğunu, ancak 600 bin olduğunu açıkladı. Ancak, henüz alıcı bulunamadı. Diskin değeri, sadece kapaktaki Lennon'un imzasının değil, aynı zamanda polis davası materyallerinin - önceki sahibinin ifadeleri, savcının teşekkür mektubu, baskıların Chapman'a ait olduğunu teyit eden bir inceleme raporu olmasıyla da eklenir.
Dün ve Bugün, Beatles. 1966'da, özellikle Kanada ve ABD pazarı için nadir bir derleme olan "The Bealtes" yayınlandı. Şirket "Capitol kayıtları" şu anda 45-85 bin dolar olduğu tahmin edilen bir disk çıkardı. "Help!", "Rubber soul" ve "Revolver" albümlerindeki şarkıları içerir. Albüm, kasap kapağı adı verilen alışılmadık kapak sayesinde ünlendi. Birçoğu bunun sadece vahşi olduğunu düşündü. Kendiniz karar verin - müzisyenler nemli pelerin parçaları ve parçalanmış bebeklerle sarılmıştı. Bu resmin sahibi, sanat projesi "Somnambulist'in Seyahatini" yaratan fotoğrafçı Robert Whitaker'dı. Toplamda, albüm ile 750 bin kadar kayıt bastı, hatta ilk partiyi gazetecilere, mağazalara ve disk jokeylerine göndermeyi bile başardı. Bununla birlikte, böyle bir örtüye tepki o kadar olumsuzdu ki tüm dolaşımın geri çekilmesi gerekiyordu. Üretici, 750 bin basılı kapağı tamamen yok etmeye cesaret edemedi, bu yüzden müzisyenlerin yarı açık bir göğsün yakınında barışçıl bir şekilde poz verdikleri skandal bir fotoğrafı yeni bir fotoğrafla yapıştırdılar. Böyle skandal bir hikaye ve diskin hayatta kalan çeşitli kopyaları, The Beatles'ın en popüler koleksiyon nadirliği haline getirdi. En yüksek fiyat orijinal kapaklı ve mükemmel durumda olan kayıtlar içindir. Bir fan rüyası olan ilk devlet kapakları bile var. Bu kayıtlar hiçbir zaman basılmadı. Böylece, 1966'da Capitol Records'un başkanı Alan Livingston, bir kutu kapalı disk tuttu. 1987 yılında oğlu, bu kutudan 12 kayıt açık artırmaya çıkarak koleksiyoncular arasında heyecan yarattı. Eski kapağın üzerine yapıştırılmış yeni bir levha olan plakalar biraz daha ucuzdur. Bunlara ikinci devlet kapakları denir. Ancak, çoğu hayatta kalamadı. Sonuçta, orijinal kapağa sahip diskin bir koleksiyoncu eşyası haline geldiği bilinince, çok pahalı, göğüslü eski kapaklar ülke çapında soyulmaya başladı. Üçüncü durum örtüleri adı verilen başka bir plaka dalgası oluşturuldu. İkincisinden bile daha ucuz. Bu tür kapaklar buğulanmış ve üst kısım daha sonra soyulmuştur. Bu grup arasında en değerli olanlar, bu yöntemi uyguladıktan sonra sadece yatay bir tutkal şeridi kaldı. Fiyat ayrıca kaydın kendisinin durumuna ve manşonuna ve parçaların kalitesine de bağlıdır. Baskı işleminin bir kısmı için iki mono parçadan yapılan duofonik stereo karışımlarının kullanıldığı ortaya çıktı. Ancak üzerinde normal stereo karışımları olan plakalar daha sonra yeniden basıldı. Çok daha küçük oldukları ortaya çıktı. Sonuç olarak, bu diskin en pahalı versiyonu orijinal kapaklı kapalı bir stereo karışımı oldu. Yaklaşık 85 bin dolara mal olan kişidir.
Serbest Çeviren Bob Dylan, Bob Dylan. 1963 yılında Bob Dylan "The Freewhelin 'Bob Dylan" adlı stüdyo albümünün bir versiyonunu kaydetti. Kanonik parça listesine girmeyen bir seferde dört parça içeriyordu. Bunlar "Talkin 'John Birch paranoid mavisi", "Adımlarımda ölmeme izin ver", "Kayalar ve çakıl" ve "Gamblin' Willies ölü adamın eli" şarkıları. Albümün bu versiyonunun tirajı da satış için hazırlanmaktaydı, ancak son anda geri çekildi. Bunun birkaç nedeni vardı. Sürümlerden birine göre, Columbia Records stüdyosu müzisyenin yapımcılara çok kışkırtıcı görünen "Talkin 'John Birch paranoid mavisi" şarkısını geri çekmesini istedi. Sonuçta, şarkı çılgın bir komünist avcı adına çalınıyor. Metin en azından komünist olmadığı için Hitler'in eylemlerini haklı gösteren bir cümle içeriyor. Dylan'ın biyografileri, CBS'nin parçaların yasaklanmasında önemli bir rol oynadığına inanıyorlar. "The Ed Sullivan Show" da müzisyenin bu şarkıyı çalması gerekiyordu, ancak avukatlar bunun bir dava dalgasına yol açacağını düşündüler. Sonuçta, ülkede gerçekten 50 eyalette çok geniş bir ağa sahip olan bir örgüt "John Birch Topluluğu" vardı. İlkeli Bob Dylan, gösteri için seçilen kompozisyonu değiştirmeyi reddetti ve çekim için görünmedi. Tartışmalı şarkıyı albümün son versiyonundan çıkarmanın Columbia Records'u öneren CBS avukatları olduğu söyleniyor. Bununla birlikte, üç parça daha kaldırıldı. Dylan bunun yerine üç yeni şarkıya katkıda bulundu: "Kuzey ülkesinden gelen kız", "Savaş ustaları", "Talkin 'Dünya Savaşı III blues", "Bob Dylan'ın rüyası". Son parça listesinin Bob Dylan tarafından sadece yaratıcı nedenlerle onaylandığı bir versiyon da var. Sonuç olarak, aynı orijinal diskin yalnızca birkaç kopyası kaldı. Efsanevi Amerikalı müzisyenin mirası arasında artık en pahalı ve nadir görülen "o Freewhelin 'Bob Dylan" ın ilk versiyonudur. 90'ların ortasındaki mevcut mono versiyonların 10-12 bin dolar olduğu tahmin ediliyordu, ancak çok daha nadir bir stereo karışımın (bu tür iki kayıt hakkında biliniyor) 40 bin olduğu tahmin ediliyor.
Kadife yeraltı ve Nico. 2002 yılında, bit pazarında Montreal'de yaşayan Warren Hill, bu sıradışı 1966 sürümünü satın aldı. Diskin yeni sahibinin maliyeti sadece 75 sent. El ile "Kadife yeraltı, Bay-N-Dolph, 4-25-66" yazdı. Daha sonra diskin grubun ilk albümü “The Velvet Underground” ın orijinali olduğu ortaya çıktı. Gizemli "Bay-N-Dolph", Columbia Records'un bir çalışanı olan Norman Dolph oldu. 1966'da Andy Warhol'un grubun ürettiği temaları kaydetmek için fon bulmasına yardım eden oydu. Hill, sözde asetat veya lake disk satın aldı. Bu bir nitroselüloz vernik kaplı alüminyum disktir. Manyetik banttan kayıt yapıyorlar. Bu adım, vinil ortam imalatında orta düzeydedir. Disk aynı zamanda ses mühendisleri için bir servis malzemesidir. Sesin doğru olduğundan, tonun doğru olduğundan ve kayıt seviyelerinin doğru olduğundan emin olmak için asetatlara ihtiyaç vardır. Gerekirse, uygun ayarlamalar yapılır, dolaşımın kesildiği bir ana disk yapılır. Asetatlar her zaman parça kopya halinde bulunur. Ayrıca, hızlı bir şekilde yıprandıklarından onları sadece birkaç kez dinleyebilirsiniz. Diskin Kanadalılar tarafından kazanılan benzersizliği, üzerine kaydedilen şarkıların, ilk “The Velvet Underground” kanonik albümünde yayınlanan şarkılardan biraz farklı olmasıdır. Bazı şeylerin tamamen yeniden yazıldığı, diğerleri ise albümde farklı varyasyonlarda olduğu ortaya çıktı. Warren Hill, Ebay'de nadir asetat listeledi. Teklif 150 bin dolar civarında sona erdi. Ancak, alıcının bu tutarı ödemeyi reddettiği ortaya çıktı. İkinci bir açık artırma, nadir asetatı 25.200 dolara sattı.
Beyaz albüm, Beatles. Dokuzuncu albüm "The Beatles" 1968'de piyasaya sürüldü. Kapak tasarımı kavramsal sanatçı Richard Hamilton'a emanet edildi. Sonuçta, bundan 2 yıl önce, Marcel Duchamp'ın Tate Modern'deki sansasyonel retrospektifinin küratörü o idi. Hamilton'un tasarımı son derece kavramsal idi. Bu özellikle grubun önceki albümü olan "Sgt. Pepper'ın yalnız kalpleri kulüp grubu" ndaki barok lüks ile karşılaştırıldığında belirgindi. Sonuç olarak, grubun adı algılanamaz bir şekilde beyaz örtü üzerinde sıkıştırıldı. Her zarfın kendi seri numarası da vardı. Sanatçının niyetine göre, bir çeşit ironi oldu - albümün baskısını yaklaşık 5 milyon kopya ile numaralandırmak. Ancak, ortaya çıktığı gibi, böyle bir grafik çözümün planlanmamış bir etkisi vardır, bu sayede her koleksiyoncu bir kopyanın elinde ne kadar nadir olduğunu takdir edebilir. Her şey çok basit - zarftaki sayı ne kadar düşükse, yayın o kadar değerli olur. Doğal olarak, 1973, 1982 ve 1995 baskılarından değil, 1968'in ilk baskısından bahsediyoruz. Güzel bir 0050.000 numaralı rekor 150-300 dolar olarak tahmin ediliyor, ancak 00000010'dan fazla olmayan albümün ilk on kopyası yaklaşık 10.000 İngiliz sterlini "Record Collector's Nadir Kayıt Kılavuzu" ile tahmin ediliyor.
Tanrı Kraliçeyi kurtar, Seks Tabancaları. 1977'de, Seks Tabancaları, "Tanrı Kraliçeyi Kurtar" single'ının erken bir versiyonunu kaydetti. Hikayesi oldukça iyi biliniyor. İlk başta, Kraliçe'nin doğum gününü onurlandırmayan skandal grup, Westminster Sarayı'ndaki pencerelerinin hemen altında bir konser vermeye çalıştı. Sonuç olarak, bu performansa katılan herkes tutuklandı. Ama sonra şarkı zaferle İngiliz listelerinin tepesini fethetti. Bekar, resmi olmayan NME tablosunda birinci, resmi BBC'de ise ikinci oldu. Şarkı daha sonra televizyon ve radyo yayınlarından tamamen yasaklandı, bu da tüm zamanların en ünlü punk marşı olmasını engellemedi. Tek bir sirkülasyon basitçe büyümeyi başaramadı, "A&M Records" etiketi sadece birkaç kayıt basmayı başardı, ancak şarkı etrafındaki heyecanı görünce grupla olan sözleşmeyi hızla kırdı. Sonuç olarak, bu küçük sürümün kayıtları İngiltere'deki en nadirlerden biri olarak kabul edilir. Daha ünlü Virgin dolaşımının aksine, burada ikinci tarafta "Yanlış duymadınız" değil, "Duygu yok" şarkısı. Bugün "Rekor Koleksiyoncunun Nadir Rekor Rehberi" 5 bin pound tek bir kopyasını tahmin ediyor. Ancak bu fiyat, örneğin, 2006 yılında diskin 12.675 liraya satıldığı açık artırmalardan birinde şartlı. Böyle yüksek bir fiyat, şirketin Londra ofisi 1999'da kapandığında Polygram'ın "A&M Records" un en eski çalışanlarına verdiği dokuz mevcut kopyadan birinin satışta olmasından kaynaklanıyor. Böylece satılan disk yüzde yüz gerçekti.
Bohem rahibe kraliçesi. 1978'de Kraliçe özel bir lüks single “Bohemian rhapsody” yayınladı. Diskin dolaşımı çok sınırlıydı ve sadece 200 kopyaya ulaşıyordu. Özünde, disk sıradan bir kraliyet hatırasıydı. Gerçek şu ki, 1978'de EMI, İngiliz müzisyenlerin yurtdışındaki disklerini satma başarısı nedeniyle ihracat başarısı için prestijli Kraliçe'nin endüstriye ödülü aldı.Bu başarılar büyük ölçüde, kayıtları sadece EMI'nin temsilcilerinin bulunduğu tüm dünyada satılan Kraliçe grubunun olağanüstü yükselişinden kaynaklanıyordu. Böyle bir ödül almaktan dolayı, EMI en çok satan sanatçının en ünlü şarkısını renkli bir tasarımda ayrı bir hediye olarak basmaya karar verdi. İlk başta kaydın mor olması gerektiğine karar verildi, bu renk grup için geleneksel olanlardan biriydi. Ancak, bir sebepten ötürü bekârın koşuşturması mavi ortaya çıktı. Bir partinin üretiminin oldukça pahalı olması ilginçtir, çünkü 200 kopyadan oluşan küçük bir partiyi yazdırmak çok binlik bir baskıyı yazdırmaktan çok daha zordur. Ayrıca, rekoru yazdırmak için gereken mavi vinil granüllerle uğraşmak zorunda kaldım. Sonuç olarak, sadece diskin maliyeti normal 50p'ye karşı 4-5 lira oldu. Kutlama sırasında şirket partisinde basılan baskı, EMI'nin konuklarına ve çalışanlarına dağıtıldı. Aynı zamanda, her diske, oyulmuş şirketin adını taşıyan özel gözlükler ve hediye eşarpları eşlik etti. Bugün böyle bir set yaklaşık 5.000 £ maliyeti. Daha sonra, bu 200 diske ek olarak, numarasız ve zarfsız birkaç mavi single daha olduğu ortaya çıktı. Bir şekilde koleksiyoncuların eline düştüler. Çok daha küçük olmalarına rağmen elbette daha ucuzlar. 500 £ ile 600 £ arasındadır.
Caine isyan. Vinil koleksiyoncular arasında ayrı bir grup var - film müziği koleksiyoncuları. Bunlar arasında en değerli olanı "Hollywood'un Altın Çağı" filmlerinin müzikleri. Bu dönem 1940-1960'larda düştü. Diskin fiyatı, kapağındaki aktörlerin fotoğrafı ile artar ve film müziğinin nadirliği ve önemi de etkilenir. Bugüne kadar, dünyadaki en nadir film müziği Humphrey Bogart ile "Kane's Rebellion" filmi için 1954 film müziği olarak kabul ediliyor. Değer, kaydın, tahliye şirketi RCA Records tarafından yayınlanmasından kısa bir süre sonra geri çekilmesi ile belirlenir. Doğru, böyle bir kayıt saf müzik hayranlarına zevk vermeyecek. Disk, filmdeki diyaloglarla ve besteci Max Steiner sesleriyle arka plan müziğinde bir yerde doludur. Uzun bir süre, müziğini duymak imkansız olduğu için diskin ücretsiz satıştan çekilmesini talep eden kişi olduğuna inanılıyordu. Ancak daha sonra, diskin ele geçirilmesinin başlatıcısının, filmin kitabına yapılan kitabına göre yazar Herman Wuk olduğu ortaya çıktı. RCA başkanına öfkeli bir mektup yazdı, kaydın kitaptan çok uzun alıntılar içerdiğini çileden çıkardı. Yazara göre, bu hem filmin hem de kitabın değerini büyük ölçüde baltaladı. Ve kayıt daha çok Wuk'un prodüksiyonunu yapmadığı bir sesli kitap gibiydi. Yazar, eğer disk satıştan çekilmezse, kitaplarının uyarlamalarını bir daha asla kabul etmeyeceğini bile tehdit etti. Sonuç olarak, her birinin 6.500-7.000 $ olduğu tahmin edilen sadece birkaç kopya kaldı. Ancak, bayiler mükemmel durumda bir kayıt varsa, o zaman 40 bin dolara satılabileceğini garanti eder.
Uzay garipliği, David Bowie. 60'lı yılların sonunda İngiltere'de, kendi basılı kapakları olan single'lar hala nadirdi, bu da o zamanlar hem Amerika'yı hem de Avrupa'yı fethetti. Sonra plakalar basitçe meçhul zarflara konuldu. İngiliz plak şirketleri, bekarlara harcama yapmanın hiçbir anlamı olmadığına inanıyordu. Böyle bir ürün, her ne kadar önemli olsa da, geçici ve basittir. Bu nedenle David Bowie'nin 1969 yılında renkli bir kapaklı tek "Uzay garipliği" 1996'da koleksiyoncular arasında keşfedildiğinde, çoğu zeki, sahte olsa da yaygın olarak kabul edildi. Açıklığa kavuşturmak için, David Bowie'nin diskografisine yönelik en eksiksiz rehberin yazarı Marshall Jarman'a dönmeye karar verildi. Yazar, 60'ların sonlarında Philips'in Hollanda şubesinde çalışan bir adamı bulabildi. Bir zamanlar şirketin bir deneme olarak İngiliz pazarı için küçük bir deneme başlattığını söyledi. Buna ek olarak, o zamanlar oldukça nadir ve yenilikçi bir olgu olan stereo'da "Uzay garipliği" kaydedildi. Single, uzay temasının etkisi altında yaratıldı, olağandışı ses efektleri kullandı. Bu, küçük bir pazarlama hilesi oluşturmayı mümkün kıldı. Gelecekte, Philips pazarlamacıları single'ın piyasaya çıkışını aydaki Amerikan inişi ile başarılı bir şekilde bağlayabildiler. Sadece burada Hollandalı, kapak için hiçbir şey hatırlayamadı, ancak yine de ülke için her zamanki teknoloji kullanılarak basıldığını varsayın. Orada, o yıllarda, single'lar bireysel tasarımla zaten serbest bırakıldı. Bununla birlikte, kayıtlar daha sonra geniş satışta görülmedi, kaderleri de bilinmiyordu. Dünyada sadece birkaç nadir kayıt olduğu bilinmektedir, yaklaşık maliyetleri her biri 4700 $ 'dır.