Bu, Atlantik'in öte yakasında, ABD’nin New York Eyaleti'nde bulunan bir önceki rekor sahibi fosilden yaklaşık üç ya da dört milyon yıl daha eski. İngiltere'nin güneybatısında, bilim insanlarının kütük, kök ve dal izlerini bulduğu kırmızı kumtaşı kaya yüzeyi bir zamanlar "iz fosillerden arınmış" olarak kabul ediliyordu.
Ancak son zamanlarda yapılan araştırmalar, bu alanın aslında Devoniyen Dönem'deki yaşamın harika bir kesitini taşıdığını ortaya çıkardı. Bu, deniz seviyelerinin düşmesinin okyanusu geri çekerek Gondwana ve Euramerica olarak bilinen iki büyük kıtayı oluşturduğu bir zamana ait…
Hayvanlar ve ilkel bitkiler, suyun çekilmesiyle ortaya çıkan bu yeni ortamdan faydalanmakta gecikmedi. Süper kıtaları kolonileştiren ilk ağaçlar bugün görebileceğiniz bitkilere benzemiyordu. Başlangıçta kökleri, yaprakları, sporları, tohumları ya da su ve besin taşımak için herhangi bir damar sistemleri yoktu, bu da onları kıyı şeridine ve nehirlere yakın durmaya zorluyordu.
Minehead yakınlarındaki Somerset sahil şeridinde keşfedilen Calamophyton ağaçlarının kökleri ve gövdelerinde damar dokuları gelişmişti. Ancak sadece iki ila dört metre yüksekliğindeydiler ve gövdeleri ince ve içi boştu. Bu türün diğer örnekleri daha önce Almanya, New York ve Çin'de fosil halinde keşfedilmişti. Gondwana süper kıtası varkeb, Almanya İngiltere'nin bu kısmına bağlıydı, bu nedenle bitki örtüsünü paylaşmaları akla yatkın.
Fosillerin önemi ne?
Daha da iyisi, fosilleşmiş ağaçların bazıları tam olarak büyüdükleri ya da devrildikleri yerde korunarak bilim insanlarına orman ekosisteminin düzenine ilk kez bakma olanağı sunuyor. New York'un taşrasında bulunan fosil ormanın aksine, bu eski taşkın yatağındaki ağaçlar daha kısa ve birbirine yakın büyümüş, sıkıca paketlenmiş gibi görünüyor.
Calamophyton ağaçlarının yaprakları yoktu, ancak düzenli olarak dökülen yüzlerce küçük dalla kaplıydılar. Aslında, bir ömür boyunca Calamophyton ağaçları 800 kadar dal dökmüş olabilir. Bir ağacın çöpü muhtemelen başka bir bitkinin hazinesiydi. Odunsu döküntüler orman tabanında biriktikçe, Dünya'nın toprağı ilk organik madde rezervleriyle aşılanmış oldu.
Cambridge ve Cardiff'ten jeologlar, on milyonlarca yıl önce orman zemininin "olağanüstü bol miktarda bitki kalıntısı" ile kaplı olduğunu belirtiyor. Nehirler ve kanallardan oluşan bir ağla çevrili olduğundan mevsimsel seller yaygın olabilirdi. Ağaçlar muhtemelen su kıtlığı dönemlerinde hayatta kalabilmek için daha derin kökler geliştirmişlerdir.
Bu kökler de daha sonra diğer bitkilerin kolonileşmesi için tepelerin yamaçlarını, nehir bariyerlerini ve kanalları oluşturmak üzere araziyi stabilize etmiş ve şekillendirmiş olmalıdır.
Su taşkın yatağından geçerken, bitki örtüsünün etrafındaki dalgalanmalarda daha sonra fosilleşecek şekilde çamur biriktirerek bitkileri ve konumlarını milyonlarca yıl boyunca korumuştur.
Araştırmadan elde edilen sonuçlar Journal of the Geological Society dergisinde yayınlandı.