Bir emtianın para birimi haline gelme süreci, zorunluluk tarafından yönlendirilir. İçinde bulunduğumuz koşullar ne olursa olsun, kendimiz ve bağımlılarımızın hayatta kalabilmeleri ve gelişebilmeleri için birbirimizle ticaret yapmanın en pratik, verimli ve uygun yolunu arayacağız. Para anlayışımızı genişletmek ve Bitcoin'in Getirdiği İnovasyon Devrimi'ni takdir etmek için bu makale, eski atalarımızın parayı nasıl kullanmaya başladığı hakkında kısa bir hikaye anlatacak. Ardından, bir kişiden diğerine değer transferini hızlandıran ve kolaylaştıran madeni paralar şeklinde para kazanmanın bir yolunu icat eden Lidyalılar adlı eski uygarlığı ve bu yeniliğin medeniyetimizin gidişatını nasıl değiştirdiğini öğreneceğiz.
Paranın kökenleri: takas ve paranın ilk biçimleri
Paranın tarihi, atalarımızın ticarete ihtiyaç duymasıyla başlar. Tahıl ve sebzelerde uzmanlaşan ama aynı zamanda et, şarap ve mücevher gibi başka şeyler de isteyen çiftçiyi ve ailesini düşünün. Kendilerinde olmayanı üreten başka insanları bulmak zorundaydılar. Mal veya hizmetlerin diğer mal veya hizmetler ile değiş tokuş edilmesi ile karakterize edilen bu değişim sistemine takas sistemi denir.
Takas sisteminin zorluğu, istediğiniz şeye sahip olan birini bulmanın ve onların istediklerine yanlışlıkla sahip olmanızın zaman alıcı olmasıdır. Bu sorun kısaca "ihtiyaçların ikili çakışması" olarak bilinir. Pirinci henüz hasat etmiş ve bir kısmını domuz eti haline getirmek isteyen bir çiftçiyseniz, doğru ticaret ortağını bulmak biraz zaman alabilir. Domuz eti olan ama onu pirinç yerine patatesle takas etmek isteyen birini bulabilirsin. Bir balıkçı pirincinizi isteyebilir, ancak domuz eti değil, yalnızca balık sunabilir.
Bu sorunu fark eden insanlar MÖ 9000-6000 yıllarında dünyanın birçok yerinde canlı hayvanları para olarak kabul etmeye başladılar.Sığır, manda, koyun veya deve cinsinden değer hesaplamak yaygınlaştı. Bu hayvanlar iyi bir "değer deposu" olarak hizmet ediyor ve hizmet etmeye devam ediyor, çünkü öncelikle sahiplerine faydalı oldukları için fayda sağlıyorlar.
Örneğin develer ulaşım için kullanılabilir. İnekler süt üretir ve bufalolar pirinç yetiştirmek için kullanılabilir. Hayvancılık böylece "sermaye" olarak işlev gördü ve hizmet etmeye devam ediyor. "Sermaye" kelimesi, bize "sığır" kelimesini veren aynı Latince köklerden gelir. Başka bir ihtiyaç bu avantajlardan daha ağır bastığında, bu evcil hayvanların sahipleri onları her zaman "sermaye" olarak kullanmayı bırakıp para yerine kullanabilir, daha fazla ihtiyaç duydukları başka şeylerle takas edebilir.
Ayrıca, hayvancılık diğer emtialardan çok daha uzun süre değerlerini koruma eğilimindedir. Günümüz dilinde, sebzelerden daha iyi bir "değer deposudur" çünkü sebzeler uzun süre taze kalmaz ve çürümez.
İnsanlar hayvanlara ek olarak mısır (Guatemala), pirinç (Güneydoğu Asya), hindistancevizi (Nikobar Adaları) ve arpa (Sümer, MÖ 3000) gibi diğer metaları da para/para birimi olarak kullanmaya başlamıştır.
Bu mallar daha sonra kabuklar, taşlar ve dişler gibi daha dayanıklı ve taşınabilir eşyalarla değiştirildi. Kauri kabukları MÖ 1200'de Afrika, Asya ve Okyanusya'da popüler bir para biçimi haline geldi. Pastane, tarihteki en yaygın ve uzun süredir kullanılan para birimidir. 1860'da Uganda'da bile 1000 kauri'ye bir kadın satın alabilirdiniz. Sadece 20. yüzyılın ortalarında dolaşımdan kayboldular.
Sonunda insanlar, değerlerini uzun süre korudukları için metalleri kullanmaya başladılar. Çok uzun süre dayanırlar, bu da onları iyi bir değer deposu yapar. Metal para kazanmak için kullanılmadığında, mücevhere, silaha veya alete dönüştürülebileceği için yine de faydalı olabilir. Maça, çapa ve bıçak gibi metal aletler Çin'de MÖ 1000-500 yıllarında para birimi olarak kullanıldı.
Tüm metaller arasında en saygın olanı altındı. Paslanan demirin ve yeşile dönen bakırın aksine saf altın değişmez ve saf kalır. Dünyanın dört bir yanındaki kültürlerde, altın genellikle büyülü veya ilahi bir şeyle ilişkilendirilir.
Paraya ve piyasaya dayalı bir medeniyetin yükselişi
Madeni paralar Hindistan ve Çin'de ortaya çıktı, ancak günümüz madeni paralarımıza benzeyen en eski madeni paraların MÖ 640-630 yılları arasında Lidia adlı bir krallıktan geldiği ortaya çıktı. Disk şeklindeydiler ve her iki yüzüne de damgalanmış resimler vardı, bunlardan biri insan kafası veya kimlik doğrulama mührüydü.
Lidyalılar madeni para üretiminde önemli bir atılım yaptılar. Madeni paraları yaptıkları altın ve gümüş külçeler aynı ağırlık ve büyüklükteydi. Bu standardizasyon, insanların her işlemde madeni paraları tartmak gibi zaman alıcı bir görevden geçmeden ne kadar altın veya gümüşe sahip olduklarını bilmek için madeni paraları saymalarına izin verdi. Bu, işlemin uzlaşma süresini hızlandırırken aynı zamanda tartım sırasında hile veya hata yapma olasılığını da sınırladı.
Kullanımı çok kolay olduğu için bu Lidya sikkeleri sıradan hale geldi. Nihayetinde, ekmek somunları da dahil olmak üzere kira aylarına kadar olan her şeyin bedeli değerlendirildi, ölçüldü ve yeni madeni paralarla değiştirildi. Aniden, ticaret çok daha kolay hale geldi. İlk mağazalar ve perakende mağazaları Lydia'da açıldı. Sonunda, Lidyalıların madeni para basma uygulamaları, daha sonra Akdeniz'de madeni para ticareti yaparak zengin ve güçlü hale gelen komşu Yunanistan tarafından kopyalandı.
Madeni para, maddi nesnelerin değişiminin ötesine geçmemize ve iş gibi daha soyut kavramları kavramsallaştırmamıza izin verdi. Basitleştirilmiş bir madeni para nakit sisteminde, insanlar gerekli becerilere veya manuel çalışmaya bağlı olarak bir iş gününün değerini belirleyebilirdi. Para, zamanımıza değer vermemizi sağlayan standart haline geldi. İnsanlar bir ev inşa etmeye, başka birinin tarlasını çiftleştirmeye veya başka birinin hayvanlarını beslemeye yardımcı olmak için zamanları için madeni para teklif edebilir ve alabilirler.
Bir sanat eserinin veya bir müzik performansının değerini madeni para ile ifade etmek de mümkün hale geldi, bu da alım satımını kolaylaştırdı. Yunan seçkinlerinin servet biriktirdiği zaman da aynı derecede iyiydi: sanat, müzik, iyi yemek ve kutlamalar için paraları vardı. Ayrıca spor, siyaset ve felsefe gibi diğer sosyal lüksleri uygulamak için bolca zamanları vardı ve bu disiplinler üzerinde daha fazla çalışmayı teşvik etti. Bugüne kadar, zamanlarının birçok düşünürünün eserlerine bakıyoruz: Sokrates, Platon ve Aristoteles gibi düşünürler.
Büyük medeniyetler, askeri güç tarafından desteklenen din veya siyaset tarafından yönetildi. Dinler, görünmez korkularını (hayalet, şeytan ve cehennem) veya ölümden sonraki yaşam gibi bir şeye olan arzularını manipüle ederek insanları etkiler. Siyasal kurumlar, insanların uzaylılardan ya da onların yöneticilerine karşı duydukları korkuya seslendi. Binlerce yıl boyunca, Yunanistan ticaret ve paraya dayalı yeni bir medeniyet inşa edene kadar insanlar dünyalarını ve varlıklarını bu iki kalıp içinde düşündüler. “Klasik bir Yunan şehrinin merkezi, büyük bir kralın yeri, askeri bir kale veya hatta bir tapınak değildi. Yunan kamusal yaşamı agoraya, yani pazara odaklandı.
Para üzerine inşa edilen piyasa ekonomisiyle birlikte, Yunan uygarlığının gelişimi, etraflarındaki çoğu şeyin, çalışmalarının, zamanlarının ve dolayısıyla hayatlarının değeri de dahil olmak üzere değerini hesaplamaya başlayınca, insanları sayılarla düşünmeye zorladı. İnsanlar daha az duygusal ve kişisel olarak önemli kararlar almaya başladılar. Bunun yerine, problem çözmeye daha entelektüel, mantıklı ve pragmatik yaklaştılar. "Bu, öğretmenler, yazarlar, sanatçılar, doktorlar, bilim adamları ve hükümet yetkilileri gibi yeni entelektüel mesleklerin ortaya çıkmasına neden oldu."
Lidyalılar o zaman paradaki yeniliklerinin "ticarette başlayan ama neredeyse aynı anda şehir planlaması, siyaset, din ve entelektüel çabalara yayılan bir devrimi nasıl serbest bıraktığını" bilemezlerdi. İnsan yaşamını düzenlemenin tamamen yeni bir yolunu yarattı. Bu devrim antik Yunanistan'a yayıldı ve yüzyıllar sonra Roma, para etrafında örgütlenmiş dünyanın ilk imparatorluğunu kurdu.
Başvuru
Bu makaleye paranın kökenine bakarak başladık. En eski para biçimlerinin sığır ve çiftlik hayvanlarının yanı sıra pirinç ve arpa gibi mahsuller olduğunu öğrendik. Daha sonra mermi ve metal kullanmaya başladılar. Yol boyunca, insanların parada arzu edilen bazı nitelikleri fark ettik. Yaşamalarına ve kendilerini desteklemelerine yardımcı olmak için "sermaye" olarak ikiye katlanabilecek faydalı para biçimlerini tercih ettiler. Bu sayede değerlerini korumuşlardır. Dayanıklılık ve taşınabilirlik, para birimi olarak belirli bir emtia seçmelerinin de önemli nedenleriydi.
MÖ 1200 ile MÖ 546 yılları arasında var olan eski bir uygarlık olan Lidyalılarla tanıştık. Ticareti daha erişilebilir, daha hızlı ve daha verimli hale getiren standart madeni paralar şeklinde para kazanarak yenilik yaptılar. Klasik Yunanistan'da, Roma İmparatorluğu'nda ve günümüzde tarihin akışını ve yüzyıllar boyunca etkisinin ve etkisinin ölçeğini değiştirdi.
Size bu hikayeyi anlatmak istedim çünkü eski Lidyalılar ve Yunanlılar gibi bizler de yavaş yavaş ivme kazanan bir devrimle karşı karşıyayız. Bitcoin'in icadıyla başladı. Bitcoin'in mucidi Satoshi Nakamoto, atlar ve gemiler tarafından taşınan metal paralar olarak değil, dünyanın herhangi bir yerine anında gönderilip alınabilen elektrik sinyalleri olarak değerli şeyleri nasıl ucuza aktarabileceğimizi gösterdi. Düşünmek gerekirse. , madeni paralarla değer aktarmayı öğrendiğimizde dünya ne kadar değişti, Bitcoin ile mümkün olacak her şeyi hayal edin!
Kaynak: BitcoinSV.pl