Birçok realite TV şovunu her zaman küçümsedim. Hell's Kitchen, Jersey Shore, Toddlers In Tiaras, America's Next Top Model - Buna dayanamadım. O şovlara katlanamamamın pek çok nedeni var, ancak hepsini listelemek bir liste için fazla kapsamlı olacaktır. Popülerlikleri hakkında gerçekten anlayamadığım şey, tüm kavga ve bağırışlardı. Arkadan bıçaklama. "Drama". Ağlama ve çığlık. Zorbalık ve aşağılama. Gerçekten insanlar böyle mi davranıyor?
Neyse ki, daha fazla realite TV şovu bu modelden uzaklaşıyor. Bak Büyük Britanya Pişirme gösterisi - saf sağlıklı içeriği. İnsanlar "eve gitmek" zorunda kaldıklarında bile, sempatik bir şekilde yaklaşılıyor, "hala harika bir fırıncısın" tarzı. Yemek pişirmek kadar stresli olsa bile - çocuklar, eğer aynı fikirde değilseniz, her şey dağılmadan bir pastayı dekore etmeyi deneyin ve bana geri dönün - her şey olurken böyle bir kıyamet müziği olmaz. Kimse insanların yüzüne bağırmıyor - Noel Fielding'den ara sıra alaylar alıyorsun. Herkes elinden gelenin en iyisini yapıyor ve bu takdir edilen bir çaba çünkü hepimiz herkesin ne kadar yetenekli olduğunu biliyoruz.
Ayrıca HGTV'deki herhangi bir şeyi “realite TV” olarak değerlendiririm ve birinin evini yeniden tasarlamak veya birinin arka bahçesini yapmakla ilgili olumsuz bir şey yok. Yalan söylemeyeceğim - bu tasarım şovlarında eğlenceli bir şeyler de var. Ooh, evet… o mavi boya tabakası, bu odanın ihtiyaç duyduğu renk tonunu katıyor. Ugh, teşekkür ederim, bu yastıklar odayı birbirine BAĞLIYOR. Evet, o duvarı yık, kraliçe - o alana açık bir kat planı ver. Bu herşey.
The Voice , rekabete dayalı bir gösteri olmasına rağmen, daha iyi hissettiren bir realite şovu. Şarkıcılar antrenörler alıyor, eğitim alıyorlar ve cesaretlendiriyorlar, bu arada hiçbir “sırtından bıçaklanma” olmaksızın.
RuPaul'un Drag Yarışı , biraz drama ve arkadan bıçaklamaya sahip olsa da, şovunu esas olarak queer ve BIPOC folx'in yeteneklerini kutlamak ve desteklemek etrafında toplayan ve LGBTQ + topluluğuna büyük destek sağlamaya yardımcı olan başka bir gösteri. Ve LGBTQ + 'dan bahsetmişken, Queer Eye. Haydi. Bu sadece tam, iyi hissettiren bir TV.
Yine de, kendini iyi hissettiren her realite şovu için, korkunç insanları ön plana çıkarmaktan ve ziyaret eden uzaylılara neden farklı bir gezegene taşınmaları gerektiğine dair bir sebep sunmaktan beslenen bir gösteri var. Uzaylılar, bu realite TV. İşte insanlar böyle. Hayır, seni liderimize götürmeyeceğiz - sadece eski sevgilimle konuştuğun için brunch'a geç kaldığın konusunda sana çığlık atıp mızmızlanacağız.
Dramaya geri dönelim. İlk etapta neden ısrar etti?
Reality TV'nin aslında izleyiciler için empati uyandırması mümkündür . Reality TV'nin gerçekten teşvik ettiği bir şey, yarışmacılar için hikayelerdir. İzleyicinin onları tanıması için günah çıkaranlar, konuşmalar, nedenler var. Bağırıldıklarında, saldırıya uğradıklarında veya eve gönderildiklerinde, bu çok üzücü - ancak izleyiciler tam da bu nedenle izleyecekler. Aynı şekilde, gösterinin kötü adamlarına da adalet getirildiğini görmek istiyoruz : kışkırtıcılar, sürtükler, divalar. İzleyiciler, eve gönderilme veya "çağrılma" ve "yerlerine koyma" gibi bir tavır aldıklarında, dolaylı bir adalet duygusu yaşarlar. Aferin Monica! Brittany'yi kapattın!
Bununla birlikte, öfke ve zorbalığın sıklıkla sergilendiği bu realite TV şovları, aslında izleyicileri aynı şekilde davranmaları için etkiliyor. Central Michigan Üniversitesi'ndeki psikologlar tarafından yapılan bir araştırmaya bakıldığında, daha fazla drama ve öfke içeren şovları izleyen insanların, daha açık yürekli realite şovları izleyenlere göre daha agresif davrandıklarını buldu.
Agresif realite TV şovları sonsuza dek kaybolacak mı? Bir gün eminim. Sonsuza dek sürecekmiş gibi görünen TV trendleri bile sonunda yok olabilir. Örneğin, eskiden bir TV elyafı olmasına rağmen , gülme şarkısı büyük ölçüde sitcomlarda yok oluyor. Reality TV, şu anda tüm televizyon programlarının neredeyse ⅕'ünü oluşturduğu düşünüldüğünde, yakında herhangi bir zamanda gitmeyecek .
Yine de, değiştiği şey umut verici. Daha fazla Great British Baking Show, daha az Hell's Kitchen. Ben bunun için buradayım.
AI eskiden parti hilesiydi, şimdi etkinlik organizatörü, MC ve baş çekicilik AI'nın akla gelebilecek her ürün ve emtia alanına sıkıca gömülü olduğu çağa doğru ilerlerken, tasarım daha da ön plana çıkıyor. Bu kılavuz yalnızca tasarımcılar için değil, yazılım mühendisleri, ürün yöneticileri ve AI/ML tabanlı yazılım üzerinde çalışan veya üzerinde çalışacak olan herkes için hazırlanmıştır.
Sathya Krishnan Suresh, Shunmupapriya P Bu yazıda, stili ve içeriği iki ayrı görüntüden gelen yeni görüntüler oluşturmak için kullanılabilecek bir yöntem olan “Nöral Stil Transferi” adlı ilginç bir konuyu tartışacağız. Bu makale Leon A Gatys ve arkadaşlarının A Neural Algorithm of Artistic Style (Sanatsal Stilin Sinirsel Algoritması) temel alınarak hazırlanmıştır; burada yazar, Evrişimsel Sinir Ağı (CNN) katmanlarını kullanarak yeni bir görüntünün oluşturulması hakkında ayrıntılı bir açıklama sunar.
2021'de hizmet verdiğiniz müşteriler ve onlara anlattığınız hikayeler hakkında bildiğiniz her şeyi yeniden düşünmenizi tavsiye ediyorum. Geri adım atmak.
Bugün farklı bir yolculuğa çıkıyoruz. Çoğunlukla resimler.
"Bozulma" terimi, nedensel mekanizma bilinmediğinde kullanılır ve bireyin altta yatan bilişinde ve nörobiyolojisinde bir işlev bozukluğunu ima eder. 1952'de, DSM 1, klinik kullanım için zihinsel bozuklukları kategorize eden APA Adlandırma ve İstatistik Komitesi tarafından yayınlandı.