Satürn, Güneş’ten sonra altıncı gezegen ve çıplak gözle görülebilen en uzak gezegendir. Satürn en büyük ikinci gezegendir ve ilk kez 1610 yılında gökbilimci Galileo Galilei tarafından gözlemlenen muhteşem halka sistemi ile tanınır. Jüpiter gibi Satürn de bir gaz devidir ve hidrojen, helyum ve metan gibi benzer gazlardan oluşur.
Satürn Hakkında Gerçekler
- Çıplak gözle Satürn görülebilir.
- Güneş sistemindeki en parlak beşinci nesnedir ve dürbün veya küçük bir teleskopla kolayca incelenebilir.
- Satürn, Babilliler ve Uzak Doğu gözlemcileri dahil eskilerce biliniyordu.
Roma tanrısı Saturnus için adlandırılmış ve Yunanlılar için Cronus olarak biliniyordu.
- Satürn en düz gezegendir.
Kutup çapı, ekvator çapının% 90’ıdır, bunun nedeni düşük yoğunluğu ve hızlı dönüşüdür. Satürn, her 10 saatte bir ve 34 dakikada bir kendi ekseninde dönerek , güneş sisteminin herhangi bir gezegeninin en kısa ikinci gününü yaşar..
- Satürn her 29.4 Dünya yılında bir Güneş’i yörüngesine sokar.
Yıldızlar fonuna karşı yavaş hareket etmesi, onu eski Asurilerden “Lubadsagush” lakabını kazandı. Adı “eskilerin en eskisi” anlamına gelir.
- Satürn’ün üst atmosferi, bulut bantlarına bölünmüştür.
Üst tabakalar çoğunlukla amonyak buzudur. Altlarında, bulutlar büyük ölçüde su buzu. Aşağıda soğuk hidrojen katmanları ve kükürt buzu karışımları vardır.
- Satürn, Jüpiter’inkine benzer oval biçimli fırtınalara sahiptir.
Kuzey kutbunun etrafındaki bölge altıgen şeklinde bir bulut şeklindedir. Bilim adamları bunun üst bulutlarda bir dalga paterni olabileceğini düşünüyor. Gezegenin ayrıca güney kutbunda kasırga benzeri bir fırtınaya benzeyen bir girdabı vardır.
- Saturn, güneş sistemindeki en geniş halkalara sahiptir.
Satürn halkaları çoğunlukla buz parçalarından ve az miktarda karbonlu tozdan yapılır. Halkalar gezegenden 120.700 km’den daha fazla uzanıyor, ancak inanılmaz derecede ince: sadece 20 metre kalınlığında.
- Satürn’ü dört uzay aracı ziyaret etti.
Satürn’ün Yüzükleri
Güneş sistemimizdeki tüm gaz devleri halkalara sahipken, hiçbiri Saturn’ünki kadar geniş veya ayırt edici değildir. Halkalar, teleskopla gözlenen Galileo Galilei 1610 tarafından keşfedildi. Halkaların ilk “yakından” görünümü, 1 Eylül 1971’de Satürn tarafından uçan Pioneer 11 uzay aracıydı.
Satürn’ün halkaları, küçük toz taneciklerinden dağ kadar büyük nesnelere kadar değişen boyutta milyarlarca parçacıktan oluşur. Bunlar, gezegene ulaşmadan önce parçalanan asteroid kuyruklu yıldızlardan veya hatta aylardan geldiğine inanılan buz ve kaya parçalarından oluşur.
Satürn’ün halkaları keşif sırasına göre alfabetik olarak adlandırılmış 7 gruba ayrılmıştır (Satürn’den Dışa; D, C, B, A, F, G ve E). F halkası, Satürn’ün iki uydusu olan Prometheus ve Pandora tarafından yerinde tutulur, bunlara ‘çoban ayları’ denir. Diğer uydular, halkaları ve çobanları ayırmaktan sorumludurlar.
Satürn’ün Atmosferi
Satürn’ün atmosferi, metan, amonyak, asetilen, etan, propan ve fosfin gibi diğer maddelerin izleri ile temel olarak hidrojen (% 96) ve helyumdan (% 3) oluşur. Üst atmosferdeki rüzgarlar saniyede 500 metreye ulaşabilir, bunlar gezegenin içinden yükselen ısıyla birleşince sarı ve altın şeritlerine neden olur.