Uçuşta deneyimli XF5F-1. Fotoğraf Airwar.ru
Güverte havacılık olağandışı tasarımların ortaya çıkmasına neden olabilecek özel gereksinimler uygulanır. Bunun çarpıcı bir örneği, Donanmanın ilk çift motorlu avcı uçağını alabileceği Amerikan projesi Grumman XF5F Skyrocket.
Yeni gereksinimler
Eylül 1935'te ABD Deniz Kuvvetleri Havacılık Bürosu, ümit verici bir taşıyıcı tabanlı avcı uçağı için gereklilikler yayınladı. SD-24D belgesi, mümkün olan en yüksek uçuş özelliklerine sahip bir uçağın yaratılmasını ve mevcut modelleri geçmesini şart koştu. Birçok uçak imalat şirketi çalışmaya katıldı. Yakında, filo birkaç projeyi ele aldı, ancak tek bir proje düzenlemedi.
Ocak 1938'de Büro, önceki çalışmaların ve son ilerlemenin deneyimlerini dikkate alarak yeni bir SD112-14 referans şartları oluşturdu. Yeni belgeye göre, 9 bin lira (4,1 ton) kütleye sahip gelecekteki savaşçının 480-500 km / s'den daha yüksek hızlara ulaşması ve mümkün olan en yüksek tırmanma oranını göstermesi gerekiyordu. 25 knotluk bir kafa rüzgarı ile kalkış mesafesi 60 m ile sınırlandırıldı - iki adet 20 mm'lik silah ve iki adet 7,62 mm'lik makineli tüfek ile 90 kg bomba. Geliştiricilerin tek ve çift motor şemasını düşünmeleri tavsiye edildi.
Kalkışa hazırlanıyor. Fotoğraf Havacılık-history.com
Nisan ayında Grumman projesini çalışan bir G-34 ismiyle sundu. Hava soğutmalı motorlara sahip çift motorlu bir avcı uçağı ve özel bir şasi düzeni önerdi. Hesaplamalara göre, yeni tasarım istenen tüm uçuş özelliklerini elde etmeyi mümkün kıldı.
Sonraki aylar projeyi incelemek için harcandı ve 8 Temmuz'da deneysel bir uçağın işinin, yapımının ve testinin tamamlanması için bir sözleşme belirdi. Proje alındı Donanma XF5F tanımı ve gelecekteki prototip XF5F-1 endeksidir. Skyrocket adı da kullanıldı. Zaten Ekim ayında, modeli bir rüzgar tünelinde test etmeye başladı.
Özel tasarım
Arındırma sonuçlarına göre, gelecekteki XF5F'nin nihai görünümü oluştu. Tasarım, kanat motorlu geleneksel çift motorlu uçak mimarisine dayanıyordu, ancak üzerinde büyük değişiklikler yapıldı. Santral, gövde ve tüylerin yeniden düzenlenmesi, uçak gemilerinde çalışma bağlamında hem genel avantajlar hem de faydalar elde etmeyi mümkün kıldı.
Uçak katlanmış konsolları ile. Fotoğraf Havacılık-history.com
Uçak, katlama menteşeleri ile donatılmış iki spareli doğrudan bir kanat aldı. Orta bölümde, maksimum içe doğru yer değiştiren iki motor nacel vardı. Kanatın içinde, korumalı yakıt depolarının nötr bir gaz dolum sistemine yerleştirilmesi önerildi.
Motorların ve vidaların yakınlığı nedeniyle, gövdenin çıkıntılı burnunu terk etmek gerekiyordu ve kaplaması doğrudan kanat üzerine yerleştirilmişti. Sonuç olarak, gövde uçağa özel bir görünüm kazandıran daha küçük bir uzama ile ayırt edildi. Gövdenin burun bölmesi silah takmak için tasarlanmıştır; arkasında tek bir kokpit ve bir alet bölmesi vardı.
Kuyruk ünitesi H-şekilli şemaya göre yapılmıştır. Omurgalar motorlara göre yerleştirildi. Bu, sürme hava akışını iyileştirdi ve tüm dümenlerin verimliliğini artırdı.
Kanat aşağı katlandığında, makinenin çapı neredeyse üç kat azaldı. Fotoğraf Airwar.ru
Bir süredir motor sorunu çözülüyordu. Geliştirme şirketi, 1535 hp kapasiteli, ustalıkla tasarlanmış Pratt & Whitney R-96-750 motorların kullanılması konusunda ısrar etti, ancak Donanma, 1820 hp kapasiteli Wright XR-40-42 / 1200 ürünlerini (farklı dönüş yönlerine sahip iki versiyon) kullanmak istedi. .from. Açık nedenlerden ötürü, projenin son versiyonu, uçak gövdesinde bir miktar değişiklik gerektiren daha güçlü motorlar içeriyordu. XR-1820 motorları Hamilton Standard üç kanatlı pervanelerle donatıldı.
Şasi, motorların altında iki adet geri çekilebilir ana destek ve gövdede sabit bir kuyruk tekerleği içeriyordu. Uçağın kuyruğunda da hidrolik tahrikli bir iniş kancası vardı.
İlk gereklilikler uçağın iki tabanca ve iki makineli tüfekle silahlandırılmasını içeriyordu. 1938-39'da. 7,62 mm silâh 12,7 mm'lik sistemlerin yerini almak istedi. Ayrıca savaşçının 40 hafif uçaksavar bombası ile donatılması önerildi. Gelecekte sayıları azaldı. Kanadın altındaki özel konteynerlere 20 bomba yerleştirildi. Bununla birlikte, XF5F-1 prototip uçakları düzenli silahlar almadı ve onsuz test edildi.
Uçak kontrolleri. Fotoğraf Airwar.ru
1939'un son aylarında, Grumman deneysel bir savaşçı inşa etmeye başladı ve makine önümüzdeki yılın başında hazırdı. Kanat açıklığı 12,8 m (katlandığında 6,5 m), uzunluğu 8,75 m ve park yüksekliği 3,5 m'den az idi.Kuru ağırlık 3,7 tonu, normal kalkış - 4,6 ton, maksimum'u geçmedi - 4,94 ton.Ağırlık özelliklerine göre, uçak gereksinimleri karşılamadı, ancak geliştiriciler Donanma ile müzakere etmeyi ve bu sorunu çözmeyi başardılar.
Test ve geliştirme
1 Nisan 1940'da Grumman test pilotu önce XF5F-1 prototipini havaya uçurdu. Uçak iyi performans gösterdi, ancak bazı kusurlar gösterdi. Önümüzdeki birkaç ay boyunca, uzmanlar ekipmanı test etmek, özelliklerini belirlemek ve belirlenen eksiklikleri ortadan kaldırmakla meşgul oldular. Geliştiricinin havaalanında gerçekleştirilen ilk test aşaması, 1941'in başına kadar sürdü ve yakl. 70 uçuş.
Testler sırasında maksimum 616 km / s hıza ulaşıldı. Tırmanma hızı 1200 m / dk'yı aştı - yüzde 50-60. diğer savaşçılardan daha yüksek. Tavan 10 km'den fazla, pratik menzil 1250 km'dir. Böylece, tırmanma menzili veya tırmanma hızı bakımından, deneyimli XF5F-1 mevcut güverte uçaklarını aştı, ancak hızlarını kaybetti.
Test uçuşlarından biri. Fotoğraf Havacılık-history.com
Mavic Air'ın iyi manevra kabiliyeti vardı, ancak bazı durumlarda kontrol çubuğunda aşırı yükler vardı. Gövdenin özel tasarımı ileri görüşe müdahale etmedi. Uçak, bir motor çalışırken uçmaya devam edebilir. Ancak, yağ soğutma sisteminin, hidroliklerin ve diğer ünitelerin ince ayarının yapılması için biraz zaman harcanması gerekiyordu. Ayrıca, silahlanma sorunu çözülmedi. Bu tür gereksinimler sürekli değişti ve XF5F-1 testin sonuna kadar silahsız kaldı.
İyileştirmenin tamamlanmasından sonra, Şubat 1941'de pilot uçak, daha fazla test için Donanmaya teslim edildi. Önümüzdeki birkaç ay boyunca, XF5F-1 Skyrocket diğer umut verici örneklerle karşılaştırıldı.
Test, eğitim, edebiyat
Hızlı bir şekilde, deneyimli Grumman avcı uçağının rakiplere göre belirleyici bir avantajı olmadığı ve büyük olasılıkla rekabeti kazanamayacağı açıkça anlaşıldı. Kalkınma şirketi, Donanma ile işbirliği yapmaya devam etmesine rağmen, kendi projesine olan ilgisini kaybetmeye başladı. Yakında olumsuz tahminler gerçekleşti. Programın galibi Vought oldu. 1941 yazında kendisine 584 F4F-1 avcı uçağı için emir verildi.
Uzun bir burnu, Nisan 5 ile deneyimli XF1F-1943. Fotoğraf Aviadejavu.ru
Ancak, XF5F-1 terk edilmedi. Bu makine bir uçan laboratuvar statüsü aldı ve taşıyıcı tabanlı havacılığın yararına yeni çalışmalarda kullanılması planlandı. Çeşitli uçuş ve testler önümüzdeki birkaç yıl boyunca devam etmiş ve gerekli verilerin toplanmasını sağlamıştır. 1942'de iki kaza meydana geldi, bundan sonra uçak restore edildi ve tekrar işletmeye alındı.
1942-43'te deneyler bir silah kompleksi ile yapıldı. Farklı makineli tüfek ve top setlerinin kurulumunu inceledik. Bunun sonuçlarından biri, gövdenin yeni bir burnunun ortaya çıkmasıydı. Genişleyen kaporta, kanadın ön kenarının dışına taştı.
XF5F-1'in son uçuşu 11 Aralık 1944'te gerçekleşti. İniş takımı arızası nedeniyle pilot “karnına” inmek zorunda kaldı. Uçak ciddi şekilde hasar gördü ve yeniden inşa etmemeye karar verdiler. Yakında, hasarlı makine pilotların kurtarılması için bir tür simülatör oldu. Birkaç yıl sonra hurdaya çıkarıldı.
F5F Skyrocket Aircraft kurgusal bir Blackhawk filosudur. Derginin 12. sayısının kapağı, 1946. Quality Comics Publishing House
Bu arada, yayıncılardan biri bir savaşçı filosunun maceraları hakkında bir Blackhawk çizgi roman serisi yayınladı. Kurgusal dünyada, F5F Skyrocket avcı serisi ve sömürüye ulaştı; Ana karakterler bu tekniği 1941'den 1949'a kadar kullandı. Açıkçası, çizgi roman yazarları teknik özelliklerin kombinasyonundan değil, uçağın alışılmadık ve tanınabilir görünümünden etkilendi.
Belirsiz Sonuçlar
XF5F Skyrocket projesinin amacı, gelişmiş uçuş performansı ile gelecek vaat eden bir taşıyıcı tabanlı savaşçı yaratmaktı. Böyle bir sorun sadece kısmen çözüldü. Ortaya çıkan uçak iyi manevra kabiliyetine ve tırmanma hızına sahipti, ancak başka şekillerde kayboldu. Böyle karışık bir sonuç müşteriye uygun değildi ve proje terk edildi.
XF5F güvertesine paralel olarak, yer savaşçısı XP-50 geliştiriliyordu. Temel projenin ana kararlarını tekrarladı - ve sonuç benzerdi. XP-50 diğer makinelerle rekabet edemedi ve seriye girmedi.
Üretimin terk edilmesine rağmen, XF5F-1'in yeni bir kalitede yararlı olduğu kanıtlandı. 1941-44'te ikiz motorlu avcı uçaklarında deneyim kazanmak için kullanıldı ve sonra kurtarıcıların hazırlanmasına yardımcı oldu. ABD Donanması taşıyıcı tabanlı havacılık yeni bir dönemin eşiğinde oldu ve yakında deneyim pratik uygulama kazandı.