Bir meshin müddeti, mukim olan kimse için bir gün bir gece, yani yirmi dört saat, misafir için, yani en az on sekiz saatlik bir mesafeye giden yolcu için üç gün üç gece, yetmiş iki saattir. Bu müddet, abdest bozulma anından itibaren başlar. Meselâ bir kimse bugün saat birde ayaklarını yıkamak suretiyle abdest alıp mestlerini giyse de, kendisinden saat beşte abdestini bozan birşey meydana gelse, bu beşten itibaren meshin müddeti devama başlamış olur, yoksa mestlerini giydiği vakitten başlamış olmaz.
Mukîm iken misafir olan kimse, misafir müddetine tâbi olur, bu müddeti doldurur. Bilâkis misafir olan kimse bir gün ve bir gece meshettikten sonra mukîm olsa, müddeti bitmiş olur. Bu sebeple ayaklarını yıkaması lâzım gelir.
Mestlerine meshetmek suretiyle abdestli bulunan kimse, mestlerini ayağından çıkarınca yalnız ayaklarını yıkaması lâzım gelir, abdestini tamamen tazelemesi icap etmez. Fakat ayaklarını yıkamak sureti ile abdest alıp mestlerini giyinmiş olan kimse, daha bu abdesti bozulmadan herhangi bir sebeple mestlerini ayağından çıkarsa, abdesti bozulmayacağı için ayaklarını tekrar yıkaması lâzım gelmez.
(Malikîler'e göre mesh için bir müddet yoktur. Guslü gerektirici birşey bulunmadıkça, mest üzerine daima meshedilebilir. Şu kadar var ki, Cuma namazını kılacak kimseler için her cuma günü mestlerini çıkarıp ayaklarını yıkamak menduptur. Şafiîler ile Hanbelîler'e göre mubah bir seferde bulunan kimse için mesh müddeti üç gün, üç gecedir. Günah sayılan bir seferde ise, bu müddet, bir gün ile bir geceden ibarettir.)