Canı korumak, imanı ve dini korumaktan sonra, en önemli mesele olarak idrak edilmiş ve hukukun önemli gayelerinden birini oluşturmuştur. Bu yüzden bir insanı haksız yere öldürmek, bütün insanlığı öldürmek gibi kabul edilmiş, insana eziyet yasaklanmış ve intihar büyük günah sayılmıştır. Can, ancak kendisinden daha değerli gayeler için feda edilebilir. Canın korunmasından daha önemli gaye, dinin korunmasıdır.
İlayı kelimetullah uğruna canın feda edilmesine de şehitlik denir ki, en büyük şeref ve yüce mertebedir.
Malı korumak, İslam hukukunun gayeleri arasındadır. Çünkü mal, canın yongasıdır; hayatın devamına sebeptir. Aynı zamanda mal, cihadın da bir vasıtasıdır. Cenab-ı Hak, Allah yolunda cihad için fedakarlığı zikrederken önce malın, sonra da canın feda edilmesini istemiş, ve karşılığında cenneti vedetmiştir:
"Ey iman edenler, size hepinizi elem verici bir azaptan kurtaracak doğru bir ticaret yolu göstereyim mi? Allah'a ve peygamberlere imanda sebat eder, mallarınızla, canlarınızla da Allah yolunda çarpışırsınız. Eğer bilirseniz bu, çok hayırlıdır. Böyle yaparsanız O, sizin günahlarınızı bağışlar; sizi altından ırmaklar akan cennetlere sokar. İşte bu en büyük kurtuluş ve saadettir" (Saf: 10, 11, 12).
Mal aynı zamanda zekat, hac, ve sadaka gibi ibadetlerin de vasıtasıdır. Bu sebeple malın korunması ve hatta artırılması, hayırlı gayeler istikametinde kullanıldığı nispette önemli tutulmuş, mukaddes sayılmıştır.