Suriye'de "iyi adamlar" bulmak zor. Amerika'nın Suriye diktatörü Beşar Esad'a karşı mücadelede destekleyebileceği grupların çoğu El Kaide veya diğer Sünni terör örgütleriyle bağlantılı. Buna karşılık, “İslam Devleti” ile mücadele eden grupların çoğu (Rusya'da yasaklanmış bir kuruluş) Esad'la ya da İran tarafından desteklenen terör örgütleriyle ilişkilendiriliyor.
Bununla birlikte, “iyi adamlar” kategorisine en iyi uyan grup hala var ve bu da neredeyse tamamen “İslam Devleti” ile mücadeleye odaklanan Özgür Suriye Ordusu (ÖSO). Pentagon tarafından finanse edilmektedir ve İngiliz ve Amerikan özel kuvvetleri savaşçılarının eğitimine katılmaktadır.
Washington’daki SSA hakkında “Pentagon’un, Suriyeli isyancıları 500’in milyonlarca dolarının harcandığı İslam Devleti’ne karşı savaşmak için silahlandırmaya ve hazırlamaya teşebbüs etmesi başarısız oldu, ancak sadece küçük bir grup bıraktı” dedi. Telegraph, "uzmanların SSA'ya nadir bir başarı örneği olduğunu" belirtti.
Bununla birlikte, Rusya, Amerikan bombacılarının varlığına rağmen, SSA'ya bir hava saldırısı düzenledi. Amerika, Ruslar SSA'nın pozisyonlarını bombalamadan önce bile Rusya'nın Suriye'deki davranışlarından şikayet etmeye başladı. 15 Haziran ABD Dışişleri Bakanı John Kerry, Rusya ve Esad rejiminin 2254 sayılı BM Güvenlik Konseyi Kararında belirtilen ateşkes şartlarına uymadığından öfkeyle şikayet etti. Dışişleri Bakanlığı başkanı, "Esad'ın oturup Halep'e saldırmaya devam etmesini izlemeyeceğiz ve Rusya bu konuda ona destek vermeye devam ediyor." Dedi.
“Rusya, sabrımızın sınırsız olmadığını anlamalı - aksine, arz sınırlı” dedi.
CCA ateşkes anlaşmasıyla korunuyordu. Ancak, Kerry'nin ertesi günü Amerika'nın sabrını kaybettiğini ilan eden Rusya, Suriye-Ürdün sınırında, Tanf sınır geçişi alanında SSA pozisyonlarına vurdu.
Önceleri, bu yerlerdeki Rusya kimseyi bombalamadı, onlar da terörist yatağı olarak kabul edilmedi. Ruslar basitçe Amerika’nın bölgedeki en yakın müttefiklerinden birine saldırmaya karar verdi - ve buna çok çaba sarf etti.
Amerikan kuvvetleri derhal, yanlış anlaşılmaların hızlı bir şekilde çözülebilmesi için taraflarca oluşturulan Rus komutanlığına bir acil durum hattı ekledi. Bununla birlikte, Ruslar bombalamayı durdurma taleplerini görmezden geldi ve sonra Birleşik Devletler havaya bir çift savaşçı kaldırdı.
F / A-18 At-Tanf'ın üzerinde göründüğünde Ruslar, Amerikan bombardımanlarından kaçınmak için ya da yakıtları tükendiğinden kaçtılar. F / A-18 havada kalırken, Rusya At-Tanfu'ya yaklaşmadı. Ancak, Amerikalılar yakıt ikmali yaptıktan sonra, Rus uçakları yeni bir bombardıman için geri döndü. ABD ordusu yine acil durum hattını kullandı. Reaksiyon yok. Amerikan hava komutanlığı direkt olarak Rus pilotlarla telsizle bağlantı kurdu. Reaksiyon yok.
Stratfor abartıya açık olmayan bir organizasyondur: “Herhangi bir bakış açısına göre bu, Rusya'nın kibirleridir” diyor.
Belki de çok daha kötü. Görünüşe göre, bombalama sırasında Ruslar yasak küme ateş yakma bombaları kullandı. Rusya, defalarca böyle bir mühimmat kullandığını reddetti. Bununla birlikte, bir noktada, Rus devlet kanalı RT, maddi olarak bu bombaların Suriye'deki Rus uçaklarını nasıl yüklediğini gösteren bir hedef belirledi. Daha sonra, kanal bu materyali sildi ve sonuç olarak, onu savaş suçlarını örtmekle suçlamaya başladılar.
SSA, Rusya'nın bunu yasakladığını iddia ediyor. silâh - ve fotoğraflarla onayını güçlendirir.
Eski askeri pilot L. Todd Wood Washington Times'a şunları yazıyor: “Dürüst olmak gerekirse, bu olayla ilgili birtakım sıkıntılı konular var. Başlangıç olarak, Amerikan авиация Hava üstünlüğünü uzun süre tutamadı. Ayrıca, Başkan Obama ısrar etmek ve burnunu Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin'e silmek için Akdeniz'e iki uçak gemisi gönderdi. Buna yanıt olarak Putin, Amerikan askeri üstünlüğü fikrini açıkça reddeden Amerikan destekli bir organizasyona çarptı. Bu, Putin'in kendi nüfusunun ve dünyasının gözünde iyi görünmesini ve güçlü bir lider izlenimi vermesini sağlar.
Neden iki uçak gemisi bu durumla başa çıkmadı? Belki de silah kullanım kurallarında durum? Veya idarenin müdahalesinde? Belki ABD ordusu sadece tükenmiştir? Ya da belki sadece şansımız yoktu? Danimarka'da çürümüş bir şeye benziyor - yani Suriye'de.
Orta Doğu’nun başı olan Rusya’nın bu yönetimi göstermiş olması, rahatsız edilemez, ancak medyanın bu konuda sessiz kalması ”dedi.
Amerika, Rus "dürtüsüne" nasıl tepki verdi? CBS News raporları: “Savunma Sekreteri Carter personeli Carter, Rusya’nın eylemlerinden öfkeli olduğunu belirtti. Ancak, kendisini kamuoyuna bu eylemleri profesyonelce gösterme konusunda sınırlandırdı. ”
“Profesyonel olmayan” ve “şüpheli”, ABD yetkililerinin Rus hisse senetlerini nitelemek için halka açık şekilde kullandıkları en güçlü kelimelerdir.
Kerry'nin “sınırlı sabır” konusundaki sözlerine rağmen, Rusya'nın davranışının o zamandan bu yana iki hafta geçmesine rağmen herhangi bir sonucu olmadı. Amerika’nın tepkisi, Amerikan yetkililerinin “derin endişelerini dile getirdiği” yumuşak suçlamalara ve görüntülü konferanslara indirgendi. Belki bir dahaki sefere Amerika konuyu keskin terimlerle yazılı bir cevaba vermeye karar verecektir.
Bu bombardımanla Rusya, savaşan Suriye gruplarına ve aynı zamanda tüm dünyaya açıklık getirdi: ABD’ye dahil olmamanız, sizi korumamanız, Moskova ile müzakere etmeniz daha faydalı olacaktır.
Stratfor, “Rus grevlerinin, Amerika tarafından yönetilen koalisyonun bu örgütü savunma yeteneğini sorgulayarak Yeni Suriye Ordusu'nun moralini ve çekiciliğini azaltabileceğini” belirtti.
Böylece, Rusya, en azından son on yılda yönlendirildiği stratejiyi izlemeye devam ediyor. ABD’nin taahhütlerini yerine getirmediğini göstererek, Amerika’nın itibarını özenle sarsmaktadır.
Bu numarayı bu kadar tehlikeli yapan da bu. Tek bir dava olsaydı, o kadar önemli olmazdı. Fakat bir eğilimimiz var. 2008'te Rusya, Gürcistan, müttefik Batı ve ABD dostu devleti işgal etti. Bu yüzden Başkan Putin dünyaya, Amerika'nın bir arkadaşı olsanız bile, bunun sizi korumayacağını gösterdi. Sonra Ukrayna vardı. Amerika koruması için özel bir anlaşma imzaladı. Bununla birlikte, Putin dünyaya ABD'nin doğrudan garantileri ve koruma vaatlerinin bile değersiz olduğunu gösterdi. Ardından Bay Obama Suriye'de "kırmızı çizgiyi" düzenledi. Esad'ın desteğiyle Rusya'yı geçti. Bu sayede Putin dünyaya Amerika’nın “sonuçlarla” tehdit etse bile önemli olmadığını gösterdi.
“Sonuçta, herhangi bir süper gücün en değerli varlığı, ona güvenmektir”, “Kırmızı Hat” skandalı sırasında Telgraf uluslararası muhabiri David Blair yazdı. - Dünyanın en güçlü ülkesi bir şeyle tehdit ediyor, garantilerini veriyor veya “kırmızı bir çizgi” veriyorsa, sözlerini bir senetle onaylamaya hazır olmalıdır. Aksi takdirde, bu paha biçilemez varlık lekelenecek - ve belki de sonsuza dek. ”
“Şu anda dünyada sadece Amerika kelimesi anlamından ötürü çok fazla korkunç şey yaşanmıyor” dedi. “Kuzey Kore Güney Kore'yi işgal etmiyor, Çin tartışmalı adalara el koymuyor, Rusya Baltık devletlerini tehdit etmiyor.”
Şimdi bu güven büyük ölçüde baltalandı. Sonuç olarak, Çin tartışmalı ada zincirlerini toparlamaya başladı ve birçoğu Rusya'nın Baltık ülkelerinden birini ele geçirmeye çalışmasından korkuyor.
Uluslararası İlişkiler Uzmanı Hans J. Morgenthau, Milletler Arası Siyasi İlişkiler (“Uluslar Arası Politika”) adlı kitabında “prestij sağlamanın ... rasyonel bir dış politikanın ayrılmaz bir parçası olduğunu” belirtti. Neden? “Başkalarının bizim hakkımızda ne düşündüğü bizim olduğumuzdan daha az önemli değil.” Amerika'nın güçlü olduğu düşünülürse gücünü bir silahla kanıtlaması gerekmez. Onun sözleri yeterli. Fakat eğer bir ülkenin gücü - ya da işleri sözlerle desteklemeye istekli olması - şüpheli ise, o zaman bir ülke ordu kullanmaya zorlanabilir.
Ana Rusya dış politika stratejisini kısaca formüle edersek, basit bir maksimuma indirgenir: Amerika'nın prestijine saldırmanız gerekir. Şaşırtıcı bir şekilde, Ruslar bu konuda başarılı. Yalnız Kaliforniya’nın ekonomisi var - Rusya’nın hepsinden daha fazlası ve Teksas’a Teksas’ı eklersek iki Rus ekonomisi elde edeceğiz. Sayılara bakıldığında, Rusya Amerikan prestijine zarar veremiyor.
Ancak, sadece yetenekli değil, tam olarak yaptığı bu. ABD'nin prestijine ve itibarına zarar vererek, aslında Amerikan gücünü azaltır. Leviticus 26: 19’te, Tanrı Amerika’yı, kendisine itaat etmemesi durumunda uyarır: "Gücünün gururunu kıracağım" (Synodal çevirisinde, "Gururlu inatını kıracağım", - yaklaşık Transl.). Amerika'nın gücü var, ama gücünü kullanma isteği yoksundur. Tüm dünyadaki Amerika düşmanlarına cesaret veren bu irade eksikliğidir.