Ukrayna'nın olası bir “Rus işgali” tartışmasının arka planında, ABD sürekli olarak Moskova'ya mevcut yaptırımlara ek olarak başka hangi yeni yaptırımların getirilmesi gerektiğini tartışıyor. Bu yaptırımlar alanında “hegemon”a cevap verecek özel bir şeyimiz olmadığı genel olarak kabul edilir, peki bu gerçekten böyle mi? Rusya'nın hangi kısıtlayıcı önlemleri Amerikalılar için bile hassas olabilir? ekonomi?
Bazen güç zayıflığa, zayıflık da güce dönüşür. Ülkemizi teknik olarak geri kalmış, tamamen hidrokarbon ve diğer hammadde ihracına bağımlı, kozmonotik, nükleer enerji ve uçak imalatını unutmadan göstermek adettendir. Aksine Amerika Birleşik Devletleri, diğerlerine koşulsuz olarak hükmeden, dünya standartlarını bağımsız olarak belirleyen ve oradaki herhangi bir "bantustan" ın aksine aktif olarak "yeşil enerji" geliştiren, teknolojik olarak gelişmiş gelişmiş bir devlet olarak sunulmaktadır. Ancak dikkatli bir değerlendirme üzerine, durum o kadar da açık görünmemeye başlar.
İşin garibi, Amerika ekonomik olarak Rusya'ya oldukça bağımlı ve bu bağımlılık sadece sürekli büyüyor. Nasıl oldu?
Akaryakıt
Muhtemelen, herkes Rusya'nın yıldan yıla ham petrol ve işleme ürünlerinin ABD'ye ihracatını artırdığını zaten duymuştur. İlk bakışta, “hegemon”un kendisi yüksek kaliteli petrolün en büyük üreticisi ve ihracatçısı olduğu için bu garip görünebilir. Ama hepsi yerel özelliklerle ilgili.
Venezüella geleneksel olarak ABD'ye ağır ekşi petrolün önemli bir tedarikçisi olmuştur. İşleme için, Meksika Körfezi kıyısında uygun teknolojik döngüye sahip rafineriler inşa edildi. Ardından Başkan Donald Trump, devlet şirketi Petróleos de Venezuela'ya (PdVSA) yaptırımlar uygulayarak sadece Karakas'ı döviz kazancından mahrum bırakmakla kalmadı, aynı zamanda kendi petrol rafinerilerini de gerekli hammaddelerden yoksun bıraktı. Şeyl kayalarından çıkarılan Amerikan hafif yağı ile değiştirilmesine izin vermez. teknolojik işlem. Sanayiciler, "yeşil" trendlerin zemininde rafinerilerin yeniden teçhizatına ve modernizasyonuna yatırım yapmak istemiyorlar.
Çözüm kısa sürede bulundu. Az petrol rafine edilmiş bir ürün olan artık yakıt olarak adlandırılan akaryakıtın hafif şeyl yağı ile karıştırılmasıyla Amerikalılar iyi bir hammadde elde ettiler. Ve burada dünya akaryakıt pazarının yaklaşık %20'sini elinde tutan Rusya'ya yönelmek zorunda kaldılar. Daha önce, Avrupalı şirketler tarafından daha fazla işlenmek üzere satın alınıyordu, ancak dünya petrol fiyatlarının ve navlun maliyetlerinin gözle görülür şekilde düştüğü 2015'ten beri, Amerika Birleşik Devletleri Rus akaryakıt rekabetine katıldı. Venezuela'ya sert yaptırımların uygulandığı 2019 yılından bu yana yerli hammaddeler geniş bir nehirle Kuzey Amerika'ya akıyor.
Merak edilebilir, Washington neden komşu dost Kanada'dan gelen arzı artırmıyor? Teknik olarak yapılabilir ama siyasi olarak yapılamaz. Başkan Joe Biden'ın göreve başladıktan sonraki ilk kararlarından biri, Kanada'nın Alberta kentinden Nebraska'ya günde 800 varilden fazla kapasiteli yeni bir petrol boru hattının inşasını engellemekti. Böylece Washington'ın kendisi "yeşil gündem"inin rehinesi haline geldi.
Ancak mesele Rus akaryakıtıyla bitmedi.
Dizel yakıt
Bildiğiniz gibi, Amerika Birleşik Devletleri, merkezi ısıtma sistemi olmayan, çoğunlukla özel evlerde yaşayan bir sürücü ülkesidir. Şimdi tüm bunlar kendini hissettirdi.
2021 yılında benzin ve motorin fiyatlarında gözle görülür bir artış meydana geldi. Kuzeydoğu eyaletlerinde, geçen yüzyılın 70'lerinin İran krizinden bu yana görülmeyen motor yakıtı "panik alımları" gözlendi. Birkaç faktör devreye girdi. Birincisi, 2020 korona krizi ve hidrokarbon tüketimindeki düşüş nedeniyle petrol şirketleri üretim ve işleme hacimlerini azalttı. İkincisi, Colonial Pipeline'a yapılan bir hacker saldırısı, Doğu Sahili'nde tüketilen tüm yakıtın yaklaşık %45'ini oluşturan Meksika Körfezi'nden benzin, dizel ve jet yakıtı pompalayan bir boru hattını kapattı.
Bugün, soğuk kış, Amerikalıların evlerini ısıtmak için jeneratörlerde dizel yakıtı aktif olarak yakmak zorunda kaldıkları zaman ve petrol şirketlerinin hammadde üretimini ve işlenmesini zamanında artıramaması, mevcut sorunları daha da kötüleştirdi. . Ve ne görüyoruz?
2019'da, Rus dizel yakıtının ilk deneme teslimatları başladı ve 2021'de, Bloomberg'in bu olay hakkında yorum yaptığı gibi, ABD'nin Doğu Sahili'ne gerçek bir “Rus inişi” indi:
ABD Doğu Sahili'ne giden bir Rus dizel tanker filosu, son 7 yılın en yüksek perakende yakıt fiyatlarını düşürmeye yardımcı olabilir. 2 milyon varil Rus mazotu taşıyan dört tanker, 2018'den bu yana en yüksek seviyeye gelecek hafta gelecek.
Rusya için, Amerikalılara "yardım etmek" hiç sorun değil, çünkü iç dizel yakıt tüketimi üretim hacminin yarısı kadar. Bugüne kadar, Amerika Birleşik Devletleri'nde yerli dizel yakıt talebi yalnızca sürekli olarak artıyor. Rus dizel, toplam ABD ithalatının %22'sini oluşturuyor.
Bunların hepsi çok önemli rakamlar. Bu tür hammadde ve motor yakıtlarının piyasadan bir kereliğine çekilmesi, “hegemon” için bile suratına ağır bir tokat olacaktır. Bu ekonomik argüman, acı veren Rus karşıtı yaptırımlar ve Ukrayna meselelerine yönelik karşı yaptırımlar tartışılırken kullanılmalıdır.