Görüşmelere Türkiye Büyük Millet Meclisi temsilcileriyle Birleşik Krallık, Fransa, İtalya, Japonya, Yunanistan, Romanya, Bulgaristan, Portekiz, Belçika, SSCB ve Yugoslavya temsilcileri katılmıştır.
23 Nisan'da başlayan görüşmeler 24 Temmuz1923'e kadar devam etmiş ve bu süreç Lozan Barış Antlaşması'nın imzalanması ile sonuçlanmıştır. Antlaşma Lozan Üniversitesi salonunda imzalanmıştır.
Görüşmeler sürerken, Polonya Cumhuriyeti 23 Temmuz 1923 tarihinde TBMM Hükümetini resmi olarak tanıyarak, yeni Türkiye Cumhuriyeti tanıyan ilk batılı devlet olmuştur. İsmet İnönü Polonya’nın Lozan görüşmeleri sürecinde verdiği bu desteğini hiç m unutmadı.
Taraf ülkelerin temsilcileri arasında imzalanan anlaşma, uluslararası anlaşmaların ülke meclislerince onaylanmasını gerektiren yasalar gereğince taraf ülkelerin meclislerinde görüşülmüş ve Türkiye tarafından 23 Ağustos 1923'te, Yunanistan tarafından 25 Ağustos 1923'te, İtalya tarafından 12 Mart 1924'te, Japonya tarafından 15 Mayıs 1924'te imzalanmıştır. İngiltere'nin anlaşmayı onaylaması ise 16 Temmuz 1924 tarihinde olmuştur. Anlaşma, tüm tarafların onaylarında dair belgeler resmi olarak Paris'e iletildikten sonra, 6 Ağustos 1924 tarihinde yürürlüğe girmiştir.
Türkiye Cumhuriyeti’nin ilanından hemen sonra Türkiye ile Polonya tekrar diplomatik ilişki kurmuş; Nisan 1924’te ilk Türkiye Cumhuriyeti Elçisi Varşova’ya, Haziran 1924’te de ilk Polonya Büyükelçisi Ankara’ya atanmıştır. Ünlü Türk şair Yahya Kemal Beyatlı Türkiye’nin ikinci Polonya büyükelçisidir, 14 Haziran 1926 ile 14 Haziran 1929 yılları arasında tam 3 yıl büyükelçilik yapmıştır.
İsmet İnönü Polonya’nın Lozan Görüşmeleri sürecinde verdiği desteğini hiç unutmadı ve II. Dünya Savaşı yıllarında Polonya'nın Nazi Almanyası tarafından işgal edilmesinden sonrasında karşılığını verdi.
Nazi Almanyası'nın Çekoslovakya’yı işgali sonrasında, Alman Büyükelçisi Franz von Papen, Türkiye Hükümeti'ne başvururarak Ankara'daki Çekoslovakya Büyükelçiliği'nin Almanlara ait olması gerektiğini anlatmış ve binayı alıp yerleşmişti.
Nazi orduları, 1939'da Polonya'yı işgal edince, Von Papen yine sahneye çıkıp Polonya diplomatik misyonunun günümüzde de içinde bulunduğu binanın ve güzel bahçesinin (Polonya Büyükelçiliği binası, eski Çekoslovakya misyonu binasının 150 metre uzağında bulunuyordu) tıpkı Çekoslovakya örneğinde olduğu gibi kendisine verilmesini talep etti. Zamanın Cumhurbaşkanı İsmet Paşa, bu isteğe karşı çıkıp "Bizim, Polonya ile ananevi bir dostluğumuz var. Geçmişte, Polonya'nın taksimi zamanında, Türkiye Polonya Büyükelçisi'nin gelişi için 150 sene beklemiştir. Şimdi çok kısa bir müddet için Polonyalı dostlarımızı kıramam ve sizin bu talebinizi Türkiye katiyen yerine getirmez..." diye bir cevap verdi. Von Papen Türk Hükümeti üzerinde oldukça etkili bir diplomat olarak tanınmıştı ve İsmet İnönü’nün bu cevabı hayli şaşkınlık yaratmıştı.
Böylece II. Dünya Savaşı boyunca von Papen, Polonya bayrağını, ikametgâhının penceresinden devamlı seyretmeye mecbur kaldı.