Açıklama
GENİŞLETİLMİŞ 2.BASKI
Can alıcı konularda yazdıkları için bu adı alan “meat” şairleri Charles Bukowski ve Douglas Blazek ile başlamış ve teksir devrimi sayesinde popülaritesi hızla artmıştı. Meat şairleri için hiçbir şey kutsal değildi. Şiir her şeyden oluşurdu: sikişmek, küfür, uyuşturucu, ırk ve hapishane, hepsi aynıydı. Her şey ama her şey şiir sayılırdı. Bukowski önderliğindeki Meat şairlerinin amacı, şiir dilini “gevşetmek” idi. İçerik, biçimden önce geliyordu. Bizim bildiğimiz anlamdaki uyak ve ölçü küçümseniyor, önemsenmiyordu. Blazek ve benzerleri Bukowski ve Meat ekolünden ayrıldı, ama hala yüzlercesi efendi Bukowski’yi taklit etmektedir. Buna rağmen hiçbiri tek başına onun başarısına ulaşmaya yetkin değil.
Charles Bukowski, 60’lar ve 70’lerin başında kendi gibi teksir makinesi kullanan şairleri tanımlamak için “Meat şairleri” diye bir terim uydurdu; Blazek, d. a. levy, Steve Richmond ve diğerleri. Yerleşik yayınların dışında yayınlar basıyorlardı ve Beatlerin genellikle hem optimistik hem de namus taslayan, ahlakçı tavırlı bir toplu-luk olarak gözükmesine sebep oluyorlardı. Çalışmaları, genellikle bulunması zor ve az basılmasından dolayı pahalıydı –Bukowski’nin yaygınlığı dışında- ama kesinlikle bulunmaya değerdi. Böyle bir şey olmadan önce aslında teknik olarak punktılar.