"Bir işle meşgul olan mutlu bir moron grubu düşünün. açık bir alana tuğla taşıyorlar. tuğlaların hepsini alanın bir ucuna dizer dizmez, bunları karşı tarafa taşımaya başlıyorlar. bu hiç durmaksızın devam ediyor ve yılın her günü aynı şeyi yapmakla meşguller. bir gün moronlardan biri kendi kendine ne yaptığını soracak kadar duraklıyor. tuğlaları taşımanın ne gibi bir amacı olduğunu düşünüyor. o andan itibaren yaptığı işten daha önce mutlu olduğu kadar mutlu değildir.
ben neden tuğlaları taşıdığını merak eden moronum.''
Irvin Yalom, Varoluşçu Piskoterapi kitabından alıntı.
yukarıdaki yazıyı yazan kişiyi tanımıyorum.yazı anonim olarak geçiyordu Yalom 'un kitabında.1960 lı yıllarda yazılmış galiba yazı.
acaba nasıl biriydi diye merak edilen insanlar vardır ya ,bu yazıyı yazan benim için öyleydi.
bazen düşünüyorum .acaba intihar etti mi,gülümsediği zaman nasıl görünürdü,en sevdiği kitap neydi,ölürken neler hissetti falan diye.onu tanımak isterdim,onun gülümsemesini görmek isterdim.hayatına bir şekilde dahil olmak isterdim.
mr nobody filminden iki paylaşım :
bunu duyduğumda o çocuklardan biriymiş gibi hissediyorum kendimi.bütün hüzünlerden ,anlamsızlıklardan arınmış halde var oluyorum sanki.
parçanın tamamı için buraya
bunu da ne zaman dinlesem kendimi daha da hüzünlü hissediyorum.bu şarkı daha yakın bana sanırım.
sanki her şeyin boş olduğunu her ne hayal edersem edeyim,ne yaşarsam yaşayayım yine de mutsuz,hüzünlü biri olacağımı söylüyor bana..
--bu kadar --