6.10: Endokrin Sinyalizasyonu
Endokrin hücreler diğer organlarda bulunan uzak hedef hücreleri ile iletişim kurmak için hormonlar üretmek. Hormon dolaşım sistemini kullanarak bu uzak bölgelere ulaşır. Bu hormon tüm organizmaortaya çıkarır ama sadece hormon reseptörleri veya hedef hücreleri ifade hücreleri etkilenir. Böylece, endokrin sinyalhedef hücrelerinden yavaş tepkiler neden olur ama bu etkiler de daha uzun sürer.
İki tip endokrin reseptör vardır: hücre yüzey reseptörleri ve hücre içi reseptörler. Hücre yüzey reseptörleri diğer membran bağlı reseptörlere benzer şekilde çalışır. Hormonlar, ligand, bir hormon belirli G-protein birleştiğinde reseptöre bağlanır. Bu reseptörde konformasyonel değişiklikler başlatır, G-proteinin bir alt birimi serbest. Protein sinyal basamakları ve transkripsiyon faktörleri tetikleyerek mesajı içselleştirmek ikinci haberciler aktive eder.
Birçok hormon hücre yüzey reseptörleri ile çalışmak, epinefrin dahil, norepinefrin, insülin, prostaglandinler, prolaktin, ve büyüme hormonları.
Steroid hormonlar, testosteron gibi, östrojen, ve progesteron, hücre içi reseptörleri kullanarak sinyalleri iletmek. Bu hormonlar küçük hidrofobik moleküllerdir, bu yüzden doğrudan dış hücre zarını geçerler. İçeri girdikten sonra, ve eğer o hücre bir hedef hücreyse, hormon reseptörüne bağlanır. Bağlama, reseptörde transkripsiyon faktörü olarak potansiyelini aktive eden konformasyonel bir değişim yaratır. Bir kez aktive, reseptör veya hormon-reseptör kompleksi teşvik veya gen ekspresyonu bastırmak.
Hücre içi hormon reseptörleri reseptörleri büyük bir süper familya dır ama hepsi üç farklı etki alanı ile benzer bir tek polipeptid zinciri var. N-terminus etkin transkripsiyon faktörü etki alanıdır. Orta ilgi geni için özel bir DNA bağlayıcı etki alanı içerir. Ve hormon C-terminus'taki bir etki alanına bağlanır.