Greenpeace nasıl modernleşmeli?
Küresel ekolojik adaleti destekleyenler, aktivist üstünlüklerini kaybetme tehlikesiyle karşı karşıya mı? Yeni kitlelerle daha uyumlu hale gelmek için Greenpeace, aktivizmini nasıl değiştirmeli?
2021’de Glasgow’da düzenlenen COP26 zirvesi büyük ilgi toplamıştı. Son Muhafazakar Parti Konferansı manşetlere çıkarken, Greenpeace de sıçrama yaptı.
Greenpeace aktivistleri, konuşmasının ilk dakikalarında Liz Truss’ı sıkıştırdı: “Hidrolik kırılmayı kim destekledi?” diye bağırdılar.
Greenpeace’in sadece tek bir şeyi becerebileceğini söylemek haksızlık olabilir ancak öte yandan, Extinction Rebellion uzun vadeli oturma grevleri ve manşetlere konu olan köprü kapamalarıyla çıtayı yükseltirken, bugünlerde bir pankart gerçekten bunu kesebilir mi?
Bir konuya dikkat çekse bile, o zaman ne olacak? Liz Truss kesinlikle olumlu yanıt vermeyecek. Aslında bazıları, başkaları böyle bir durumda panikleyebilecek veya aklını kaçırabilecekken onun ne kadar sakin ve kontrollü olduğunu göstermenin ona faydalı olacağını düşünmüştü, onu bozguna uğratacağını değil. Kesinlikle konferanstakiler arasında değil, aynı zamanda televizyonda izleyenler arasında da bağışları artırdığını göremiyorum ve bağışlar, herhangi bir hayır kurumunun yürütülmesi için çok önemlidir.
Öyleyse, belki de hayır kurumlarının “bir taş atmanın” ötesine geçerek hem ciddi finansman sağlayacak hem de ciddi ilerlemeyi başlatacak yeni bir alana geçme zamanı gelmiştir. Danışmanlıktan bahsediyorum. Kulağa ne kadar tuhaf gelse de, etkilemek istediğiniz kişilerle birlikte çalışmak, onlara karşı çıkmaktan çok daha etkilidir.
Hayır kurumlarının acil aksiyon gerektiren iklim koşullarıyla ilgili gerçekleştirdiği derin araştırma ve edindiği bilgi birikimi sayesinde, özellikle hükûmettekiler portföylerinde uzman olmadığında, birçoğu çevresel strateji ve plan konusunda mümkün olan en iyi danışmanlar olmak için ideal bir konumdadır. Örneğin; Wildlife Trust, hayır kurumunun Birleşik Krallık arazisinin %30’unun 2030’a kadar (30 x 30) doğa için yönetilmesi taahhüdünün, Orbit arazilerinde nasıl teşvik edilebileceğini test etmek için sosyal konut geliştiricisi Orbit Group ile birlikte çalışıyor.
O günün politikasıyla hareket edecek olan hayır kurumlarını; hükûmetin etkisinden koruyan, onları bağımsız tutan ve dolayısıyla hükûmetler siyasi iknayı değiştirdiğinde bile çalışmalarına devam edebilecek bağlayıcı bir anlaşma gerekecek. Ne de olsa, devlet parası vergi mükelleflerinin parasıdır ve bireysel bağışçılardan gelenden daha büyük meblağlardadır. Ancak bu, Greenpeace’in bir deniz koruma bölgesinde yıkıcı endüstriyel balıkçılığı önlemek istemesi gibi, gerektiğinde hayır kurumlarının taş atamayacağı anlamına gelmez. Politik olmak anlamına da gelmez. Aslında, bağımsız danışmanlığa acil ihtiyaç duyuluyor. Sonra, bu tür bir uzmanlık için ödenen ücretler, her zamankinden daha fazla araştırma ve bilgiye aktarılabilir.
Hükûmetler ve büyük şirketler bu teklifi kabul eder mi? Üzerimizdeki çevresel krizi ele alma konusundaki ciddi ihtiyacımız düşünüldüğünde, bunu yapmamak çılgınlık olur.
COP26’dan bugüne kadar anlamlı bir eylemin olmaması nedeniyle, bağımsız hayır kurumlarına ve onların onlarca yıllık deneyimine güvenerek onlara hem tavsiyelerde bulunabilecekleri hem danışabilecekleri bir alan oluşturmamız gerekiyor.
Bu kesinlikle sezgisel olmayan bir model ancak politika oluşturmanın merkezindeki Greenpeace gibi hayır kurumları için gerçek bir ilerleme yolu ve gerçek bir ses sunuyor. Kesinlikle herkes bunu desteklerdi.
Malcolm Poynton
Cheil Worldwide Global CCO’su
Bu içerik ilk olarak Campaign Türkiye’nin 133. sayısında yayımlandı.