öykü
Botticelli cehennemi bir huni şeklinde tasvir etti. Vaftiz edilmemiş bebekler ve uzuvdaki erdemli olmayan Hıristiyanlar ağrısız bir kedere adanmıştır; şehvet için ikinci tura giren voluptikler kasırgada burulma ve işkence görüyor; üçüncü turdaki gluttonlar yağmurda yağar ve yağar; dördüncü turda yerinden bir yere ağırlık sürükleyerek misers ve israf; beşinci dairenin bataklıklarında kızgın ve tembel sonsuza kadar mücadele; heretikler ve sahte peygamberler altıncı ayın kırmızı-sıcak mezarlarında yatar; Her türlü tecavüzcü, istismar konusuna bağlı olarak, yedinci çemberin farklı bölgelerinde acı çekmektedir - onlar kızıl-sıcak kanın bir çukurunda kaynarlar, ateş yağmuru altında eziyet duyarlar veya çölde ateş yağmuru altında acı çekerler; güvenmeyen aldatıcılar, sekizinci dairenin çatlaklarında çürüyen: dışkıya giren, koklayan, katranla kaynayan, zincirlenen, sürüngenlere işkence yapan, bağırsaklı olan; ve dokuzuncu daire aldatmış olanlar için hazırlanmıştır. Sonuncusu arasında Lucifer, buzun içinde donmuş, üç ağzında işkence yapanlar yeryüzü ve cennetin majestelerine saldırıyor (Jude, Mark Junius Brutus ve Cassius - sırasıyla İsa ve Sezar'a karşı hain).
Cehennem Kartı, Dante'nin İlahi Komedisini gösteren büyük bir düzenin parçasıydı. Yazıların oluşturulması için kesin tarihler bilinmemektedir. Araştırmacılar Botticelli'nin 1480'lerin ortalarında kendileri üzerinde çalışmaya başladığını ve müşterinin ölümüne kadar Magnificent Medici Lorenzo'ya kadar bazı kesintilerle meşgul olduklarını kabul ediyorlar.
Tüm sayfalar kaydedilmedi. Güya, yaklaşık 100 kişi olmalı, 92 el yazması bize ulaştı, dördü tamamen boyandı. Botticelli'nin çalışmayı tamamlamadığını gösteren metin veya sayı içeren birkaç sayfa boştur. Çoğu eskiz. O zaman, kağıt pahalıydı ve sanatçı taslaklı bir sayfa alamadı. Bu nedenle, Botticelli ilk önce gümüş bir iğne ile çalıştı ve çizimi sıktı. Bazı yazılarda, niyetin nasıl değiştiği görülebilir: kompozisyondan bir bütün olarak bireysel rakamların konumuna. Sanatçı, taslaktan memnun olduğunda kontürleri mürekkeple vurabilirdi.
Her gösterimin arka tarafında, Botticelli, çizimi açıklayan Dante'nin metnine dikkat çekti.
bağlam
İlahi Komedya Dante'den kendi yaşamındaki olaylara bir tür tepkidir. Floransa’da siyasi bir sıkıntı yaşadı ve kendi memleketinden kovuldu, kendisini eski yazarların incelemesi de dahil olmak üzere aydınlanma ve öz-eğitime adadı. Eski bir Roma şairi olan “İlahi Komedya” Virgil'in bir rehber olması tesadüf değildir.
Kahramanın kaybolduğu karanlık orman, günahların ve şairin arayışı için bir metafordur. Virgil (zihin) bir kahramanı (Dante) korkunç hayvanlardan (ölümcül günahlardan) kurtarır ve Araf'ta cehennemi harcar, ondan sonra cennetin eşiğinde Beatrice'ye (ilahi lütuf) yol açar.
Sanatçının kaderi
Botticelli bir tabakhanenin ailesindendi, bir genç kuyumcuya çırak verildi. Ancak, çocuk eskizleri yapmaktan ve çok daha fazla çizim yapmaktan hoşlanırdı. Fantezi dünyasına atılan Sandro çevresini unuttu. Hayatı sanata dönüştürdü ve sanat onun için yaşam oldu.
Çağdaşları arasında, Botticelli bir dahi ustası olarak algılanmadı. Sonra genel olarak, dahi kategorileri çağdaşları düşünmedi. Daha fazla emir, aristokrasi ne kadar yüksek olursa sanatçıyı takdir ederdi. Ve Botticelli, atölyesi aşırı yüklendiğinde yükselişinden kurtuldu ve Papa kendisini, aristokrasinin güzel Sandro'dan uzaklaştığı Sistine Şapeli'ni ve düşüşünü boyamaya davet etti.
Medici'nin Botticelli patronu, ünlü sanat severler. Vasari biyografisinde, son yıllarda ressamın yıpranmış yaşlı bir fakir adam harcadığını, ancak öyle olmadığını yazıyor.
Sanatçının önemli bir etkisi, vaazlarında tövbe edip lüksü bırakmaya ikna eden keşiş Girolamo Savonarola ile tanıştı. Keşiş, Botticelli sapkınlığından suçlu bulunduktan sonra, atölyesinde neredeyse dünyadan atıldı. Son yıllarda çok az çalıştı, beden ve ruhta acı çekti. Sanatçı 66 yaşında Floransa'da öldü.