MBR "Albatross" Projesi (SSCB)
Albatross füze sisteminin geliştirilmesi, Herbert Efremov'un öncülüğünde makine mühendisliğinin NPO'su olan 173 Şubat 45 Şubat 9-1987 hükümet kararnamesiyle başlatıldı. Kompleksin SSCB'nin bir SOI programının ABD'deki gelişmesine asimetrik tepkisi olduğu düşünülüyordu. Pilot uçuş testleri 1991-1992'ta yapıldı. Bu kararname, oluşturulması Cumhurbaşkanı Reagan yönetimi tarafından ilan edilen umut verici bir çok savunma ABD füze savunma sisteminin üstesinden gelebilecek Albatros savaş füze sisteminin geliştirilmesini öngörmüştür. Bu kompleksin temelini oluşturmak için üç çeşit öngörülmüştür: mobil toprak, sabit maden ve yer değiştirmiş maden.
Albatros üç aşamalı katı yakıtlı roket, yeterince düşük bir yükseklikte hedeflere uçabilecek ve hedef alanda manevralar yapabilen nükleer şarjlı bir planlama seyir ünitesiyle donatılacaktı. Roketin tüm unsurları ve fırlatıcı, nükleer patlamalara ve lazere karşı güvenliği arttırmalıydı. оружияPotansiyel bir rakipten herhangi bir muhalefet durumunda garantili bir perakende satış grevi sağlamak için.
Albatross kompleksinin gelişimi, 1991'te lansman testlerine erişim hakkı olan bir STK'ya (tasarımcı G. A. Efremov) emanet edildi. Kararda, devletin bu gelişmeyi gerçekleştirmesinin özel önemine dikkat çekildi, çünkü SSCB hükümeti ve askeri çevreleri ABD füze savunma sisteminin üstesinden gelme sorunuyla ciddi şekilde ilgilendi ve bunu garanti altına almanın yollarını arıyordu. Bununla birlikte, böyle bir kompleksin yaratılmasının, katı yakıtlı roketler ve mobil füze kompleksleri geliştirmede neredeyse hiç tecrübesi olmayan bir kuruluşa emanet edilmesi şaşırtıcıydı. Ek olarak, atmosferde kıtalararası uçuşu yüksek hızda gerçekleştiren kanatlı bir birimin geliştirilmesi, özünde, NPO Mashinostroenia deneyimine uymayan niteliksel olarak yeni bir görevdi.
Albatros roketi oluşturma fikri, bir antimissil manevra kaçakçılığı yapma yeteneğine sahip bir savaş birimini aramaktan çıktı. Böyle bir BB, 1970'lerin sonunda “Albatros” olarak adlandırıldı. Nükleer bir yük taşıyan bir savaş başlığının, düşmanın antimissilitesinin lansmanını tespit etmesi ve özel bir karmaşık manevra yaparak kaçınması gerekiyordu. Bu tür bir manevra unsurlarının birleşimi, düşman antimissilleri için bloğun hareket yönünün tahmin edilemezliğini ve rotasının hedefe doğru ilerlemesinin imkansızlığını garanti eder. Sonra bu fikir Albatros MBR projesine girdi. Buna göre, gereksinimler değişti. YAZ ile birlikte planlanan BB'nin hedefe balistik bir füze değil, alçaktan uçan bir füze göndermesi gerekiyordu. "Albatros" un vurgulanması, PH'ın 250-300 km yüksekliğini aşmadığı için oluşumu için birkaç derecelik giriş açısına sahip fırlatma yörüngesiydi. Fırlatmanın kendisi düzeltilebilir, ancak yörüngeyi tahmin etmek ve araya girme için bir hedef belirleme yapmak mümkün değildi. PCB'nin uçuşu kinetik enerjiden dolayı atmosferin sınırında gerçekleşti, böylece aerodinamik kuvvetler uçuş ve manevra için yeterliydi ve plazma oluşumu görüşe müdahale etmedi. Yani, PCB uzayın arka planına karşı sabitlenemedi. Kurs boyunca manevra yapmak, antimissile ile buluşma noktasını öngörmeye izin vermedi ve hipersonik yürüyüş hızı, PKB'yi sollama yörüngesi boyunca vurmamıza izin vermedi.
1987'un sonunda tasarlanan, RK'nın Albatross taslak tasarım projesi Müşterinin memnuniyetsizliğine neden oldu, çünkü VC'ye dahil edilen bir takım teknik çözümlerin uygulanması oldukça sorunlu görünüyordu. Yine de, proje çalışmaları önümüzdeki yıl boyunca devam etti. Bununla birlikte, 1989'in başlangıcında, hem teknik göstergeler hem de uygulama açısından bu RC'nin yaratılmasının tehlikede olduğu açıkça belli oldu. Ayrıca, zaten güçlü dış politika faktörleri olmuştur.
9 Eylül 1989 yılın 9 Kararı No. 1987, 323 hükümet kararnamesi ile yayımlandı. 2, RK Albatross yerine iki yeni RC yaratmaya karar verdi: Moskova Isı Teknolojisi Enstitüsü tarafından geliştirilen her iki kompleks için geliştirilen üç aşamalı katı yakıtlı rokete dayanan hareketli toprak ve sabit mayınlar Topol-2 mobil toprak kompleksi (MIT). Konu “Universal” ve roket indeksi PT-2PM8 (65Ж2) olarak adlandırıldı. RT-2PMXNUMX roketi ile hareketli bir toprak RK'nın geliştirilmesi MIT'e devredildi ve sabit maden sahası Yuzhnoye tasarım bürosuna atandı. Daha sonra, bu roket kompleksi Topol-M olarak adlandırıldı.
PCB ile yapılan uçuş testlerinin 1991-1992 içerisinde yapıldığını belirtmek için makul nedenler var, ancak bu projenin oluşturulmasını terk etmişlerdi.
Ctrl girmek
Bir hata fark ettim Metni vurgulayın ve tuşuna basın. Ctrl + Enter