Bu silahın projesi Alman tasarımcılar Fritz Gosslau (Argus Motoren şirketi) ve Robert Lusser (Fieseler şirketinin çalışanı) ortak bir gelişmesiydi. Temmuz 1941'de, Fi-103 kodunu alan ortak çalışmalarının meyveleri Alman Bakanlığı tarafından onaylandı havacılıko yıllarda Führer'in en yakın ortağı (Nazi No 2, sık sık denirdi) Reich Mareşal Havacılık Alman Goering tarafından yönetildi. V-1 mermisinin endüstriyel üretimi 1942'nin sonunda piyasaya sürüldü.
Roketin lansmanı, Baltık Denizi'ndeki Oder Nehri'nin ağzının karşısında bulunan Usedom adasında başlatıldı. İkinci Dünya Savaşı sırasında “Usedom” toplama kampı bu adada bulunuyordu. Bu kampta tutulan mahkumlar Almanlar tarafından Fau-1 mermileri üreten fabrikalarda kullanıldı. Aynı zamanda, V-1 ve V-2 füzeleri şeklinde “mucize silahların” üretimi, İngiliz uçağının adanın üzerindeki nesnelere karşı büyük çaplı bir hava operasyonu gerçekleştirmesi nedeniyle, yılın 17 Ağustos 18'unun 1943-XNUMX'unun birkaç ay boyunca ertelendi.
Adanın bombalanması, krayovoi ordusunun (AK) istihbaratının en başarılı operasyonlarından birini gerçekleştirmesiyle mümkün oldu. Polonyalılar, Fau-1 mermilerini ve V-2 füzelerini topladıkları Peenemünde'de bir Alman araştırma merkezi geliştirdiler. Bu stratejik amaç hakkında ilk bilgi, yılın 1942'unun sonbaharında AK'de ortaya çıktı ve yılın 1943'inde Mart ayında, İngiltere'ye İngilizlerin adaya karşı bir hava operasyonu düzenlemesini sağlayan ayrıntılı bir rapor gönderildi.
İlk kez, Fau-1 13, Müttefik kuvvetlerinin Normandiya sahillerine inişinden bir hafta sonra Avrupa'da İkinci Cepheyi açtıktan bir hafta sonra, Büyük Britanya'ya karşı yılın Haziran 1944'inde toplu olarak kullanıldı. O gün Londra'da bir hava saldırısı düzenlendi. Daha sonra Almanlar, Anglo-Amerikan birlikleri tarafından kurtarılan Belçika ve Hollanda şehirlerini bombalamak için mermileri kullanmaya başladı. Ek olarak, Fransa’nın başlarına, Alman birliklerinin, Müttefik kuvvetlerin bir kısmının üssüne ulaşmadan önce bile, Direniş güçleri tarafından vurulduğu yerden, V-1’lar ateşlendi.
Sonuçta, savaş yıllarında, Alman askeri endüstrisi, 30 binlerce V-1 uçağı hakkında bir araya geldi. 29 tarafından Mart 1945, yaklaşık 10, İngiltere'yi bombalamak için binlerce kişi kullandı. Ancak, yalnızca 3200 füzeleri, Britanya Adaları'na ulaşabildi. 2419 füzeleri İngiliz başkentini vurdu, kullanımlarından kaynaklanan kayıplar 6184 öldürüldü ve 17 981 yaralandı. Aynı zamanda, füzelerin yaklaşık% 20'i başlangıçta başarısız oldu,% 42, uçaksavar topçu ve İngiliz uçaklarını vurmayı başardı ve% 7, hava bariyerinin aerostatlarıyla çarpışarak parçalara ayrıldı.
Fau-1 Mermilerinin Kullanımı
Alman Fau-1 mermilerinin ana hedefleri Londra ve Manchester'daki büyük şehirlerdi ve hedefleri Antwerp, Liege, Brüksel ve hatta Paris oldu.
12 Haziran akşamı, Fransa'nın kuzeyindeki Calais bölgesinde bulunan 1944 Alman uzun menzilli topçusu, alışılmadık derecede ağır olan İngiliz Adaları'nı bombaladı. Bu bombardıman saptırma amaçlı yapıldı. Haziran 4 sabahındaki 13'te bombalama sona erdi ve bir süre sonra Kent'te bulunan İngiliz gözlemciler, karaktersiz sesler çıkaran bir tür "uçak" fark ettiler ve kuyruklarında parlak bir parıltı görüldü. Gözlemlenen aparat Downs üzerindeki uçuşuna devam etti, ardından aşağı doğru çekildi ve Swanskoum'daki Gravesend'in yakınında patladı. Britanya Adaları topraklarında patlayan ilk VW 1 roketinin yıkılışıydı. Bir saat sonra, 3 benzeri füzeler Cacfield, Bethnal Green ve Platte'a düştü. Daha sonra Almanlar, V-1 mermileri kullanarak İngiliz şehirlerine günlük sistematik baskınlara başladı. İngiliz başkentinin sakinleri, karakteristik yüksek sesle motor sesleri için onları "uçan bombalar" ve "canlı bombalar" olarak adlandırdılar.
İlk baskınlardan sonra, İngilizler acilen şehirlerin yeni Alman silahlarına karşı savunması için bir plan geliştirmeye başladılar. Planlarına göre, bir savunma hattı 3: hava savunma savaşçıları, uçaksavar topçuları ve hava baraj balonları inşa etmek gerekliydi. V-1'i tespit etmek için halihazırda konuşlandırılmış olan gözlem istasyonları ve radar istasyonları ağını kullanmaya karar verildi. Aynı zamanda, İngilizler baraj balonlarını uçaksavar silahları hattının hemen arkasına, 500 parça sayısına yerleştirdiler. Uçaksavar topçularının sayısı acilen arttırıldı. 28 Haziran 1944 yılın 1 ışığı ve 522 ağır uçaksavar silahları, Londra'daki V-363 hava saldırısını engellemek için kullanıldı.
Kısa süre sonra, baskınları kovmak için İngilizler kendiliğinden tahrikli uçaksavar tesislerini kullanmaya başladı ve sadece roket fırlatıcıları ortaya çıkmaya başladı ve balon sayısı da iki katına çıktı. Dahası, kraliyet donanması füze fırlatmalarını tespit etmek için Fransız kıyılarına gemi gönderdi. Bu gemiler, Fransız sahilindeki 7 millerinde, 3 milindeki gemiler arasında bir aralıkta bulunuyordu. Gemilerden çok uzakta olmayan bir İngiliz savaşçıları görevdeydi. Bir hava hedefi tespit edildiğinde, gemiler aydınlatma veya işaret fişekleri kullanarak savaşçılara bir sinyal verdi. Aynı zamanda, mermiyi vurma görevi göreceli olarak yüksek uçuş hızı nedeniyle kolay değildi. Avcı pilotu V-5'i vurmak için 1 dakikadan daha fazla sürmedi. Bu süre zarfında, Alman mermisi Fransız sahilinden İngiliz uçaksavar topçularının hareket alanına geçti ve bir dakika sonra hava balonlarının bulunduğu yere çarptı.
Alman füzesi mermilerine karşı en etkili savunmayı gerçekleştirmek için, İngiliz ordusu uçaksavar toplarını şehirlerinden doğrudan kıyıya taşıdı. Ağustos 28 1944 yılın yeni Alman merak silahı için bir dönüm noktasıydı. İngiliz Kanalı'nı geçen 97 Fau-1 mermilerinden İngilizler, 92 birimlerini vurabildiler, sadece 5 füzeleri Londra'ya ulaştı. Son V-1 roketi, Nazi Almanyası'nın tam teslim edilmesinden kısa bir süre önce, sadece 1945 yılının Mart ayında İngiltere'de düştü.
Aynı zamanda, Alman V-1 füzeleri İngiltere'ye büyük zarar vermeyi başardı. 24 491 binası roketler tarafından tahrip edildi ve 52 293 binaları yaşanmaz hale geldiği ölçüde hasar gördü. 5 864 insanının öldürdüğü sivil kayıplar, 17 197 insanın ağır şekilde yaralandığı, 23 174 insanın da hafif yaralanmalara maruz kaldığı bildirildi. Ortalama olarak, İngiliz başkentine ya da çevresine ulaşabilen her V-1 için, 10 öldürüldü ve İngilizleri ağır şekilde yaraladı. Londra'ya ek olarak, Manchester, Portsmouth, Southampton ve diğer bazı şehirler V-1 roketleriyle bombalandı. Tüm füzelerin sadece yarısının amaçlanan hedefine ulaşmasına rağmen, bu saldırıların İngiliz Adaları nüfusu üzerinde büyük bir ahlaki ve psikolojik etkisi oldu.
Müttefikler Fransa'ya inip hızlıca batı cephesini anakaraya ittikten sonra Fransa ve Hollanda'yı serbest bıraktıktan sonra Almanlar Liege ve Anvers'e yönelik saldırılarını yönlendirdiler. Aynı zamanda, Fau-1 rampaları kendileri başlangıçta Fransa'nın kuzey kıyılarında ve Hollanda topraklarında bulunuyorlardı.
Fau-1 mermileri, 1944'un sonunda fabrikalar veya İngiliz deniz üsleri de dahil olmak üzere orta büyüklükteki nesnelerin yanı sıra nokta hedeflerine ulaşamadığı için, insanlı V-1 versiyonunda çalışmaya karar verildi. Ayrıca, bu füzeler İngiliz limanlarındaki Müttefik gemilere karşı da kullanılabilir. Yeni gelişme "Reichenberg" adını aldı. Kokpit, roketin orta kısmına yerleştirildi, Almanlar Condor ve 200 olmayan bombardıman uçaklarını bu tür füzelerin taşıyıcıları olarak kullanacaktı. Roket, uçaktan ayrıldıktan sonra pilot, pilotluğunu gerçekleştirmiştir. Gerekli hedefi bulduktan sonra V-111'i ona yönlendirdi, sonra da kokpit kapağını bıraktı, çıkardı.
Doğal olarak, pilotların hayatta kalma şansı çok azdı ve başarılı bir ejeksiyon durumunda pilotun neredeyse ele geçirilmesi garanti edildi. Buna rağmen, Almanlar, aralarında ünlü Alman kadın pilotu Hannah Reich olan 250 ilk gönüllülerini işe almayı çok kolay başardı. V-1'in insanlı versiyonunu bile başarıyla test etmeyi başardı. Toplamda, savaşın sonuna kadar Almanlar Fow-175'in 1'in insanca versiyonlarını yarattı, ancak hiçbiri savaşta kullanılmadı.
Fau-1 uçağının taktik ve teknik özellikleri:
Kaba ölçüler: uzunluk - 7,74 m, yükseklik - 1,42 m, kanat açıklığı - 5,3 m, gövde çapı 0,85 m.
Boş ağırlığı - 2160 kg.
Santral bir Argus. 014 titreşimli jet motoru, 2,9 kN itme.
Maksimum uçuş hızı, 656 km / s (tam yakıt ikmali) ila 800 km / s (hedefe yaklaşırken) arasındadır.
Maksimum menzil 286 km'dir.
Pratik tavan - 2700-3050 m (pratikte, 100'ten 1000 m'ye kadar).
Savaş başlığı kütlesi - 800-1000 kg, ammatol.
Yakıt deposu kapasitesi - 570 litre benzin.
Dairesel Olası Sapma - 0,9 km.
Bir seyir füzesinin maliyeti (proje), 10, bin Reichsmarks, savaşın sonunda, 3,5, bin, toplama kampı mahkumlarının serbest emeklerini kullanıyor.
Bilgi kaynakları:
http://dasreich.ru/armaments/aviacia/raketi/fau-1.php
http://www.calend.ru/event/4039/
http://www.weltkrieg.ru/aircrafts/259-v1.html
http://forum.guns.ru/forummessage/36/142.html