paranormalfikir Oluşturma zamanı: Eylül 2, 2015 Paylaş Oluşturma zamanı: Eylül 2, 2015 (John Frederick Helvetius'un hatıratlarında anlatılan Elias...) 17. Yüzyıl... Avrupa bilim / düşün çevresinin kendisine entelektüel anlamda daha sağlam dayanak noktaları araması neticesinde gelişmiş olan bilimsel metodun daha sofistike ve yapılandırılmış yaklaşımları zorunlu kılmasıyla birlikte en parlak ve ayrıntılı dönüşüm yöntemleri de bu dönemde ortaya çıkmaya başlar. Bunlardan biri, dönemin en önemli tıp insanları içinde yer alan ve yine Orange Prensi'nin de özel doktoru olan John Frederick Helvetius tarafından 1667 yılında yazıya dökülmüştür. Helvetius anılarında 27 Aralık 1666 tarihinde The Hague'deki evinde kendisini bir yabancının ziyaret ettiğinden söz eder. 42 yaşlarında uzun saçlı olan bu adam, her birinin üstünde çeşitli özdeyişler yazan madalyonlar takmıştır. Madalyonların üstünde "Nurun yoksa altının sözünü bile etme." "Tanrı, doğa ve simya hiçbir şeyi boşuna yaratmamıştır." gibi sözler yazılıdır. Adının Elias olduğunu söyleyen adam kısaca kendini tanıtır, bir pirinç döküm ustası olduğundan ve Helvetius'un İngiliz simyacı Sör Kenelm Digby'yi kıyasıya eleştirdiği kitabıyla çok ilgilendiğinden bahseder. Ardından da Helvetius'a Felsefe Taşı'nın varlığına inanıp inanmadığını sorar. Adamın fildişinden üretmiş olduğu üç sarı taşı cebinden çıkarıp göstermesiyle birlikte Helvetius da çevresinde de iyi bilinen şüpheci tavrını hemen gösterir. Adam ise ısrarla elindekilerin gerçek birer Felsefe Taşı olduğundan söz ediyordur. Pek inanmasa da merakını frenleyemeyen Helvetius adama hemen orada bir dönüşüm yapıp yapamayacağını sorar. Bocalamadan hemen cevap veren Elias bunun için doğru bir an olmadığını söyleyerek uzaklaşır. Üç hafta sonra gelen yabancı Helvetius'a elindeki taşlardan birini verir. Taşı inceleyen Helvetius bunun çok küçük ve de özelliksiz alelade bir taş olduğunu söyler. Bunun üzerine yabancı elindeki taşı ikiye bölerek bir parçasını ateşe atar, bu Helvetius'un dahi beklemediği bir harekettir, korkar. Elinde kalan yarım parçayı doktorun eline tutuşturur ve "Bu cevizden küçük parça dahi yeterli olacaktır." der. Ertesi gün yine orada olacağını söyleyerek, şaşkınlıktan dili tutulmuş olan Helvetius'un yanından ayrılır. Adam ertesi gün dönmediği gibi bir daha Helvetius'un karşısına çıkmaz. Adamın iddiaları epey kuşkulu gözükse de Helvetius karısının ısrarlarına dayanamayarak Elias'ın verdiği taşı bir miktar kurşunla karıştırarak ısıtmaya koyulur. Helvetius ve karısı gördükleri karşısında büyük bir şaşkınlığa kapılırlar; kurşun - taş karışımı altına dönüşmüştür. Ellerindekini bir altın ustasına götürürler, adam da onlara bunun şimdiye kadar gördüğü en kaliteli altın olduğunu söyler. Bu dönüşüm ülke çapında büyük bir olaya dönüşür, kuşkuculuğun en bilinen ismi Spinoza dahil Helvetius ve karısının altın üretmeyi başardığını teslim eder. Asıl ilginç olansa Helvetius'un çevresinde yalancı ya da uçuk biri olarak değil tam aksine rahatsız edici derecede gerçekçi biri olarak tanınıyor olmasıdır. Öyküsünü okumuş olan herhangi biri, bu bahsedilen yabancıyı kolaylıkla zihninde canlandırabilir. Helvetius'un yazdıklarına göre bu adam içeri girdiğinde botlarındaki karları dahi silme gereği duymamış, yüzünde çukurluklar, büyük çıbanlar olan bir adamdır. Paracelcus'ün, Artist Elias isimli bir simya mesihinin gelerek insanlara tanrının sırlarını fısıldayacağı ve insanlığı kendisinden koruyacağına dair kehanetinin bu örnekte doğrulanmış olması da olayın bir başka esrarengiz boyutudur. O dönemde yaşanmış, buna benzeyen daha pek çok olay daha vardır. On yedinci yüzyıl boyunca böyle birçok yabancı, septiklere (özellikle aydınlanmanın öncü bilgin ve düşünürlerine) görünerek onlara dönüşümün nasıl yapılabilceğini göstermişlerdir. Belki de Elias denen bu yabancı, akıntının yön değiştirdiğini içten içe sezmiş bir kişiydi. Sanki Avrupa'nın o dönem yaşadığı düşünsel ve bilimsel değişimlerin ne denli tehlikeli olabileceği konusunda Helvetius'u uyarmak istemişti. Sakınımsız, gözü kara ilerleyen bir bilim ve teknolojinin ne kadar tehlikeli altüst oluşları tetikleyebileceğini sezer gibiydi. Maddecilik, akılcılık ve Kartezyen ikicilik gibi sol - zihniyet saplantılı bir bağlılığın insanlığın tanrısal melekelerini yok edebileceğini hissetmiş ve onları geri getirebilecek bir araç olarak da simyayı devreye sokmuştu. Kaynak: Simya ve Simyacılar - Sean Martin (85, 86 ve 87. sayfalar.) Alıntı Yorum bağlantısı Diğer sitelerde paylaş More sharing options...
Önerilen Mesajlar
Sohbete katıl
Şimdi mesaj yollayabilir ve daha sonra kayıt olabilirsiniz. Hesabınız varsa, şimdi giriş yaparak hesabınızla gönderebilirsiniz.