İwo Jima, Pasifikte küçük bir adadır. 4.5 mil uzunluğunda ve en geniş yeri 2.5 mildir. Iwo japonca'da "Sülfür" anlamına gelmektedir ve Ada tam anlamıyla bir sülfür kaynağıdır. Bu nedenden dolayı,ada çürük yumurta gibi kokmaktadır. Amerikan Bombardıman komutanı Curtis Lemay,Saipan'ı aldıktan 1 yıl sonra Japon Anakarasına Hava saldırıları planladı. Kasım 1944'te ilk hava saldırıları başladı. Ama bombardıman uçakları Iwo Jima'dan 2 türlü tehdit ediliyordu:
1) Adada konuşlanmış olan Zero uçakları doğrudan Bombardıman uçakları için bir tehditti.
2) Adada bulunan uyarı sistemi,Bombardıman uçakları hedefe varmadan 2 saat önce Tokyo'yu haberdar ediyordu.Bu da başarılı bir saldırıyı engelliyordu.
Ayrıca,Iwo Jıma Saipan'a yakındı ve Adadan Saipan'a Hava Saldırıları düzenleniyordu. Sonunda Amerika,Japon adalarına daha yakın olmak için Iwo Jima'yı ele geirip, Havaalanını kullanmaya karar verdi. Filipinler'de Leyte adasını ele geçirmek için yapılan 8 haftalık savaşlarda fazla bir direniş olmamıştı ve bu da yeni bir operasyon yapılması kararının alınmasını sağlamıştı. Yeni operasyon,Iwo Jima'ya karşı yapılacaktı. Adayı savunan Japonlar,Tadamichi Kuribayashi komutasındaydı. Görevleri adayı ne pahasına olursa olsun korumaktı.Bu ada ele geçirilirse,ada Japonya'ya saldırı için kullanılacaktı.General Kuribayashi'nin emrine göre,adayı savunan her Japon askeri ölmeden önce 10 asker öldürmek zorundaydı. Suribachi Dağının altı ve Kayaların altına tüneller,750 ana savunma mekanizması ,Beton sığınaklar ve Hastaneler inşa edilmişti. Tünelin tamamı 13.bin yarda'ydı. Ada ele geçirildikten sonra Amerikan bayrağını diken kişilerden birinin oğlu olan yazar James Bradley,Iwo Jima adasını ziyaret ederek,Tünellerin tamamen usta işi olduğunu,bazı duvarların boyandığını,odaların havalandırmasının son derece iyi olduğunu,daha boşluk yer bırakmak için Hastane'nin yataklarının kayaların dışına özenle yerleştirildiğini yazmıştır. Amerikanlar,Japonların böyle bir saldırı'yı beklediğini biliyordu. Ama adaya yapılan keşif uçuşlarının sonuçları gerçekten çok şaşırtıcıydı. Siyah noktalar,Kıyı Savunma Silahlarını,Tilki çukurlarını,Topçu mevzilerini,Anti-Tank silahlarını,Korunakları,Makineli Tüfek Yuvalarını gösteriyordu ve bu yapılar adanın her yerini kaplamış görünüyordu. Ama keşif uçuşları 12.bin kişilik bir Japon birliğini tespit etmişti. Zor bir çıkarma olacaktı. Savunma'yı düşürmek için,8 Aralık 1944'te B-29 ve B-24 bombardıman uçaklarınca bombalandı. 70 günde Amerikan Hava Kuvvetleri küçük adaya 2700 sortide, 5,800 tonluk bomba bıraktı.Denizcilerin generali, Holland Smith bu bombardımanın yeterli olmadığını,10 günlük bir Gemi Bombardımanı'na gerek duyulduğunu söyledi ama Deniz kuvvetleri Gemilerinin mermi yenilenmesinin zor olduğunu ve bu saldırının bir sürpriz olduğunu söyleyerek istek reddedildi. Gemiler yalnızca 3 gün bombardıman yapabilirdi. Bombardıman 17 Şubatta başladı ama hava şartlarından dolayı her gün tam bombardıman yapılmadı. Sadece ilk ve 3.gün bombardıman yapıldı. 19 Şubat'ta,saat 2'de çıkarma başladı. Deniz kuvvetleri Denizcileri korumak için açılan bombardımanı saat 9'da durdurdu. 3,4 ve 5. denizci birliklerinden toplam 30 bin kişi ilk seferde karaya çıktı.Her yer alt üst olmuştu ve görünürdü savaşmak için kimse yoktu.Sadece boğularak ölen 1-2 kişi olacağını planlıyorlardı. Onlardan sonra gelen çıkarmada tanklar ve diğer teçhizatlar karaya çıkarıldı. 1 saat boyunca hiçbir ateş duyulmadı. 1 saat sonra yüzlerce Japon topçusu ateş başlattı. General Kuribayachi'nin emirleri doğrultusunda,Amerikanlar sahili doldurana kadar ateş etmemişlerdi. Sahildeki kumlar siper kazımına izin vermiyordu ve hepsi ilerlemek zorundaydı. İleriye gitmeyenler tanklar tarafından eziliyordu. Tanklar dahil herkes, sahilden kaçmaya çalışıyordu. Operasyo'nun yürütüldüğü merkeze gelen radyo haberleri öfke doluydu. Karada'ki herkesin oraya yoğun topçu ateşi karşısında sıkıştığını ve ilerleyemediği haber verdiler.Güneş batana kadar,Amerikanlar 2420 kayıp vermişti. Topçu ateşi Suribayachi dağından geliyordu. Denizciler oradaya kadar yavaş yavaş hareket etmek zorunda kaldı.Japonlar iyi savunma yapıp korunduğu için Mermiler etki etmiyordu,Ateş Püskürtücüler ve Bombalar sayesinde ilerleyebiliyorlardı. Bazı denizciler hızlıca boşalan yeri doldurmak için gidiyordu, ancak vardıklarında orayı Japonlar çoktan doldurmuş oluyordu. 2.Gün sahile yeni birlikler ve tanklar çıkarıldı. Zırhlıların koruması altında,Suribayachi dağına doğru ilerleyebildiler. 3.gün Suribayachi için yapılan savaşlarda Uçak Gemilerinden kalkan uçaklar Japon mevzilerini bombalıyordu ancak bombalar Amerikan'larada isabet ediyordu. Ateşi kesmeleri için radyo'dan bağlıntı kurmak zorunda kaldılar. Sonunda,23 şubatta Suribayachi ele geçirilerek Amerikan bayrağı dikildi. 21 bin Japon askeri ölmüş,bin kişi yakalanmıştı. Müttefikler,25 bin kayıp vermişti. İstilaya katılan askerlerden 1/4'üne onur madalyası verildi. General Kuribayachinin Tokyo'ya gönderdiği bir rapora; 5 gündür herhangi birşey yemedik veya içmedik demişti. Ondan sonraki gün verilen rapora: "Sadece 400 asker kaldıklarını,tankların onlara saldırdıklarını,hoparlörlerden teslim olmalarını tavsiye ettiklerini ama askerlerinin onları dinlemeyip sadece güldüklerini söyledi. Kuribayachi,o gün öldürüldü ancak cesedi asla bulunamadı.