Etken Maddeler:İyopromid 623 mg/ml
Piyasa Şekilleri: 50 ml'lik 1 i.v. flakon, 100 ml'lik 1 i.v. flakon içeren ambalajlarda.
Kullanım Şekli: IV ürografi: Yetişkinlerde, klinik sorun, üreterlerin yeterli bir biçimde dolmasını gerektiriyorsa, doz, hasta vücut ağırlığı kg'ı başına 1 ml'nin altına düşmemelidir. Gereğinde özel endikasyonlarda dozun yükseltilmesi mümkündür. Çocuklarda, henüz tam olgunlaşmamış nefronun fizyolojik konsantrasyon yetersizliği nedeniyle, süt çocukları ve küçük çocuklarda gerekli olan kontrast madde dozları relatif olarak daha yüksektir: Yeni doğanlarda kg başına 1.2 g iyot-4.0 ml/kg'a tekabül eder. Süt çocuklarında kg başına 1.0 g iyot-3.0 ml/kg'a tekabül eder. Küçük çocuklarda kg başına 0.5 g iyot-1.5 ml/kg'a tekabül eder. Sözü edilen dozlarda ve 1-2 dakika içinde enjeksiyonun ardından, böbrek paranşiminin 3-5 dakika sonra, böbrek pelvis ve üreterlerinin 8-15 dakika sonra kontrastdan zengin görünümleri elde edilir. Film için genç hastalarda erken süreler, yaşlılarda geç süreler seçilmelidir. Süt çocuklarında ve küçük çocuklarda ilk filmin uygulamadan yaklaşık 2 dakika sonra yapılması önerilir. Bilgisayarlı Tomografi: Kranial BT: Vücut ağrılığı kg'ı başına 1-max. 2 ml Ultravist 300. Tüm Vücut BT: Tüm vücut bilgisayarlı tomografide doz ve uygulama hızı, muayenesi yapılacak organlara, tanısal soruna ve özellikle kullanılan aygıtın tarama ve resim oluşturma zamanlarına bağlıdır. Yavaş çalışan aygıtlarda enfüzyonlar, hızlı tarayıcılar için enjeksiyon yeğlenmelidir. Anjiyografi: Önerilen dozlar: Serebral anjiyografi: Aort kavisi anjiyografisi 50-80 ml, Retrograd karotis anjiyografisi 30-40 ml, Selektif damar grafileri 6-15 ml, Toraks aortografisi 50-80 ml, Abdominal aortografisi 40-60 ml, Ekstremite anjiyografileri: Üst ekstremiteler Alt ekstremiteler Arteriografi 8-12 ml 20-30 ml, Flebografi 15-30 ml 30-60 ml, Dijital subtraksiyon anjiyografisi (DSA): Büyük damarların, akciğer arterlerinin ve boyun, baş, böbrek ve ekstremite arterlerinin kontrasttan zengin görünümlerini sağlamak için 30-60 ml Ultravist 300 intravenöz bolus enjeksiyonu önerilmektedir. Akım hızı V. cubitalis içine 8-12 ml/s; kateter vasıtasıyla V. cava içine 10-20 ml/s. Kontrast ilacın ven cidarıyla temas süresi, uygulamanın hemen sonunda yapılan 20-40 ml izotonik NaCl bolus enjeksiyonuyla azaltılabilir.
Endikasyonları: Tanı amaçlı kullanım içindir! Damar içi kullanım ve vücut boşluklarında kullanım içindir. Bilgisayarlı tomografide (BT), arteriyografi ve veografide, intravenöz/intraarteriyel dijital subtraksiyon anjiyografisinde (DSA) intravenöz ürografide, ERCP (endoskopik retrogradikolanjiyopankreatografi) kullanımında, artografi ve diğer vücut boşluklarının tetkikinde kontrastı artırmak. Özellikle anjiyokardiyografi içindir. İntratekal kullanılmaz.
Kontrendikasyonları: Kesin bir kontrendikasyonu yoktur.
Uyarılar: İyot içeren röntgen kontrast maddelerine karşı aşırı duyarlılıkta, karaciğer ve böbreğin ağır fonksiyon bozukluklarında, kalp ve dolaşım yetmezliğinde, pulmoner amfizemde, genel durumun kötü olduğu hallerde, beyin arteriosklerozunda, tedavi gerektiren diyabette, serebral spazmodik durumlarda, latent tiroid hiperfonksiyonunda, bland nodüler strumada, multipl miyelomda endikasyon daha kesin ve özenle saptanmalıdır. Allerjik dispozisyonlu hastalarda aşırı duyarlılık reaksiyonları daha sık görülmektedir. Bu gibi durumlarda profilaktik olarak bir antihistaminik ve/veya kortikoid uygulanmaktadır. Kontrast maddenin bu tür ilaçlarla karıştırılıp verilmemesi gerekir. Multipl miyelomda, tedavi gerektiren diyabette, poliüri, oligüri ya da gut hastalığında, süt çocuklarında ve küçük çocuklarda, genel durumun kötü olduğu hastalarda, hastanın sıvı alımı, düşük osmolar kontrast madde kullanımından önce sınırlandırılmamalıdır. Gebelerde uygulanmasının sakıncasızlığı bugüne kadar kanıtlanmamıştır. Ayrıca gebelerde röntgen ışınlarıyla muayenelerden olabildiğince kaçınılması gerektiğinden, direkt ya da kontrast maddelerle yapılacak röntgen tetkiklerinin muhtemel riski özenle tartılmalıdır. Tansiyon krizleri tehlikesi nedeniyle, feokromositomlu hastalarda, alfa reseptör blokerleriyle bir premedikasyon önerilir. Hazırlık ve uygulama: Hasta aç karnına ama yeterli derecede hidratize bir durumda muayeneye gelmelidir. Su ve elektrolit metabolizmasındaki bozukluklar düzeltilmiş olmalıdır. Muayeneden önceki iki gün içinde bakliyat, salata, meyva, taze ekmek ve çiğ sebze gibi gaz yapıcı gıdalardan kaçınılmalıdır. Muayeneden önceki gün saat 18'den sonra hiçbirşey yememek gerekir. Ayrıca akşam bir laksatif kullanılması gerekir. Hasta aç, ama yeterli derecede sıvı alarak muayeneye gelmelidir. Süt çocukları ve küçük çocuklar uzun süre gıdasız kalmamalı ve bunlara muayeneden önce laksatif verilmemelidir.
Yan Etkileri: İyot içeren kontrast maddelerin intravasküler kullanımında ortaya çıkabilen yan etkiler, genellikle hafif ve orta derecededir ve noniyonik müstahzarlarda iyoniklere oranla daha az ortaya çıkar. Çoğu zaman geçici bir şekilde seyretseler de, zaman zaman ağır ve hayatı tehdit eden reaksiyonlar, hatta ölüm olguları bile görülmüştür. Bulantı, kusma, deride kızarıklık, genel sıcaklık hissi ve ağrı, intravasküler uygulamada en sık rastlanan reaksiyonlardır. Ayrıca titreme, ateş basması, terleme, baş ağrısı, baş dönmesi, solukluk, halsizlik, öğürme ve boğulma hissi, kısık öksürük, kan basıncının artması veya düşmesi, kaşıntı, ürtiker veya deri döküntüleri, ödemler, kas fasikülasyonları, aksırık, göz yaşarması gibi semptomlar oluşabilir. Bu reaksiyonlar hastaya verilen doza ve veriliş şekline bağlı olmaksızın başlayan bir şokun ön belirtileri olabilirler. Bu durumda kontrast maddenin enjeksiyonu hemen kesilmelidir ve gerekirse venöz bir giriş yolundan gerekli tedaviye başlanmalıdır. Allerjik bünyeli hastalarda aşırı duyarlılık reaksiyonları daha sık ortaya çıkar. Acil bir girişim gerektiren ağır reaksiyonlar, dolaşım sistemiyle ilgili meydana gelebilir. Bunlar kendini, perifer vazodilatasyon, bunu izleyen kan basıncı düşmesi, refleks taşikardi, nefes darlığı, ajitasyon, konfüzyon ve siyanoz olarak gösterir ve bilinç kaybına kadar gidebilir. Serebral anjiyografide veya kontrast maddenin beyine arteriyel kanla ulaştığı diğer tetkiklerde, koma, geçici konfüzyon ve somnolanz, geçici pareziler, görme bozukluğu veya fasiyal sinir zayıflığı ve özellikle epilepsi ya da fokal bir beyin hasarı olan hastalarda epilepsi nöbetleri gibi nörolojik komplikasyonların oluşabileceği bilinmektedir. Çok nadir olmakla birlikte, intravenöz kontrast madde uygulamalarından sonra da, epilepsi hastalarında nöbetler bildirilmiştir. Nadir olgularda geçici böbrek yetmezliği meydana gelebilir. Zaman zaman, geç ortaya çıkan reaksiyonlar oluşabilir.
İlaç Etkileşimleri: Böbrek yoluyla itrah edilen iyot içerikli röntgen kontrast maddelerinin uygulanmasından sonra, radyoizotoplarda tiroid teşhisinde, tiroidin iyot alımı 2 hafta ve bazan daha uzun süre alacağı gözönünde tutulmalıdır. Diyabetik nefropati, intravasküler kontrast madde uygulamaların ardından renal bozukluklara predispoze edebilir. Biguanid alan hastalarda laktik asidoz oluşabilir. Önlem olarak biguanid medikasyonu tetkikten 48 saat önce kesilmeli ve ancak renal fonksiyonun tekrar normale dönmesinden sonra sürdürülmelidir.