Juan García Ponce, aşk ve nefret arasında mükemmel bir deneme yazarı
Juan Garcia Ponce denemeye, anlatıya ve tiyatroya sosyal ve politik değişimlerin ortamına zekice yaklaşan, müzik, mektup, resim, tiyatro ve tiyatro gibi çeşitli ifadelerle nefret ve sevgi yankıları yapan en büyük Meksikalı yazarlardan biriydi. sinema.
İspanyol bir baba ve Yucatecan bir anneden olan García Ponce, çocukluğunu Kampeche.
Carlos Monsivais, Juan Garcia Ponce y Jose Emilio Pacheco. Fuente: EL EVRENSEL Arşiv
Onun içinde Erken otobiyografi, 1966, edebiyat eleştirmeni tarafından görevlendirildi emmanuel carballogibi diğer yazarlarla birlikte Salvador Elizondo y Joseph Augustine, Meksikalı yazar yazma mesleğinin nasıl oluştuğunu ve geniş avlulu görkemli evlerde geçen çocukluğunu anlatıyor.
Zamanın geleneklerini takip ederek, büyükannesi, teyzeleri ve dadısının gözetimi altında Juan, Marists ile ilkokul okudu. meridyen, yansıtan bir ortam cırcır böceklerinin şarkısı, 1956'da prömiyeri yapılan ve kazandığı bir eser Mexico City Ödülü Bir yazar olarak kaderini belirleyecek, onu babasının ona hazırladığı aile işletmeciliği geleneğini sürdürecek olan kaderden uzaklaştıran bir gerçek.
Çok genç taşındı Ciudad de Meksika çalışmak için Almanca Harfler alarak Felsefe ve Edebiyat Fakültesi arasında UNAMgibi profesörler ve yazarlarla temasa geçtiği yer. Jose Emilio Pacheco, Carlos Monsiváis, Juan José Arreola, Segio Magaña, Juan Vicente Melo ve daha fazlası, adı verilen bir grup oluşturan Yarım Asırlık Nesil o Göl Evi.
1940'larda aralarında Meksikalı akademisyenler ve diğer İspanyol entelektüeller gibi Jose Gaos y Max aub Ülkesindeki iç savaş nedeniyle sürgüne gönderilen Ponce, yazılarını eleştiriye ve milliyetçi sanat söylemine genişleterek yolculuğuna mektuplarla devam etti.
Bu süre zarfında, çeşitli edebi yayınlara katkıda bulundu. Meksika Üniversitesi Dergisi, Meksika Edebiyatı Dergisi, Çoğul, Vuelta y Kültürde Meksika, diğerleri arasında, onların nerede denemeler Görünmezin görünüşü, 1968'ten ve Sesin izleri, 1982'te yayınlandı.
Editörlük çalışmalarının bir parçası olarak, Meksika a Robert Musil, yazarı bin yıllık krallık, zaten 1979'dan Heimito Von Doderer, tüy şeytanlardan önce, 1993 yılında yayınlanan ve Pierre klossowski y Herbert Marcuse.
Carlos Valdes, Juan Rulfo, Jose Emilio Pacheco, Rosario Castellanos, Alberto Dallal y Juan Garcia Ponce; rektörlük binasında UNAM, 1964. Fuente: Twitter
Ufkunu sinema ve tiyatroya doğru genişleten, edebiyatını da ihmal etmeden, Xavier Villaurrutia Ödülü 1972'den itibaren; NS Sanat Elias Souraski 1977 yılında, Anagram Deneme Ödülü 1981 ve Latin Amerika ve Karayip Edebiyatı XI Ödülü Juan Rulfo 2001 yılında, diğerleri arasında.
Bulabildiğimiz en göze çarpan romanlarından Saman figürü, 1964; Sahildeki ev, 1966; uzak mevcudiyet, 1968; Kulübe, 1969; Davet, 1972; unutulan isim, 1970; O bedava, 1978; ve Lekesiz veya Masumiyetin Zevkleri, 1989'dan itibaren.
Bu eserlerine ek olarak iki eseri sinemaya uyarlamıştır: The Possessed'den bir pasajarasında Dostoyevski paragraf Stavrogin'in itirafı yönetmenden Juan Jose Gurrola 1963 yılında ve Şunamitarasında Ines Arredondo Film için Aşk Aşk Aşk, yönetmenden Hector Mendoza 1964 içinde.
Ayrıca senarist olarak işbirliği yaptı. Amelia 1965'dan itibaren ve Tajimara 1964'ten, ikisi de yazarlığının hikayelerinden ilham aldı.
Juan Garcia Ponce 27 Aralık 2003'te Mexico City'de vefat etti.