Doobie Brothers’ın orijinal davulcusu ve grubun kurucularından John Hartman, 72 yaşında öldü.
Perşembe günü yaptığı bir sosyal medya açıklamasında, grup onu ‘vahşi bir ruh’ ve ‘yakın bir arkadaş’ olarak selamladı, ölüm sebebini açıklamayı reddetti.
‘Bugün John Hartman’ı veya bizim için Küçük John’u düşünüyoruz. John, Doobies’de geçirdiği süre boyunca vahşi bir ruh, büyük bir davulcu ve şovmendi,” diye yazdı grup.
Olduğu gibi: Doobie Brothers’ın orijinal davulcusu ve grubun kurucularından John Hartman, 72 yaşında öldü; 1978’de resmedildi
‘Ayrıca uzun yıllardır yakın bir arkadaştı ve grup kişiliğinin karmaşık bir parçasıydı!’ açıklama devam etti. ‘Bu zor zamanda tüm sevenlerine başsağlığı diliyoruz. Huzur içinde yat John.’
1950’de Falls Church, Virginia’da doğan Hartman, müzisyen oldu ve 1970’lerin şafağında kuzey Kaliforniya’ya gitti.
San Jose’deyken, Doobie Brothers’ın solisti olan ve bu güne kadar devam eden Tom Johnston ile tanıştı.
Grup yavaş yavaş kuruldu ve San Jose bölgesinde konser vermeye başladı ve kendilerine dönemin marihuana sigaraları için kullanılan argo terimlerinden birinin adını verdiler.
Gerileme: Doobie Brothers’ın 1976 kadrosu (sol alttan saat yönünde) Skunk Baxter, Hartman, Patrick Simmons, Keith Knudsen, Tiran Porter ve Michael McDonald
1971’de kendi adlarını taşıyan ilk albümlerini çıkarmışlardı, ancak ne LP ne de baş single’ı Kimse listelere girmeyi başaramadığı için yıldız olma durumu onlardan kaçmaya devam etti.
Performanslarına devam ettiler ve sonunda Vietnam Savaşı sırasında ABD Donanması’nda bulunan Michael Hossack’i Hartman’ın yanında ikinci bir davulcu olarak eklediler.
İki davulcuyla 1972’de ikinci albümleri Toulouse Street’i çıkardılar ve uluslararası bir sansasyon yarattılar.
1970’ler ilerledikçe, grubun başarıları arttı ve Hartman en büyük hitlerinin çoğunda davul çaldı.
Orijinal çalışma: 1974’te Londra’daki konserde resmedilen Hartman, 1970’de grubun kurucu üyesiydi ve bu on yıl boyunca hitlerinde çaldı.
1978’de, Hartman’ı içermeyen, Grammy ödüllü What A Fool Believes’i içeren en ünlü albümleri Minute By Minute’ı çıkardılar.
Ancak grup, solisti Tom Johnston’ın yolda karşı karşıya olduğu artan sağlık sorunları da dahil olmak üzere iç gerilimler tarafından sarsıldı.
1970’lerin ortalarında Johnston, turne yapmaktan fiziksel olarak o kadar yıpranmıştı ki, mide ülseri kanamasıyla hastaneye kaldırıldı – iyileştiğinde onun yerini almak için önde gelen şarkıcı Michael McDonald.
McDonald, Johnston geri döndüğünde bile Doobie Brothers’ın bir parçası olarak kaldı ve What A Fool Believes’i birlikte yazan ve söyleyen McDonald’dı.
Davulda: 1979’da gruptan ayrılmasına rağmen, yaklaşık on yıl sonra yeniden birleşme albümleri Cycles için geri döndü ve 1989’da Minnesota’da onlarla sahne alırken resmedildi.
Doobie Brothers’ın 1978’deki taçlandıran başarısına rağmen, Hartman gruptan ve hareketli iç dinamiğinden bıkmıştı ve 1979’da ayrıldı.
Hartman birkaç yıl önce Rolling Stone’a “Her şey dağılıyor” dedi. “Kaliforniya’da bir provada oturduğumu ve Michael’ın endişesinden dolayı arabasından çıkmak istemediğini söylediğini duyduğumu hatırlıyorum.”
Gruptan ayrılan Hartman, ciddi bir kariyer değişikliğine başladı ve polis olmaya çalıştı, hatta yedek polis akademisinden mezun oldu.
Ancak geçmişi yoluna çıktı – adını uyuşturucudan alan bir grupla ünlü olduktan sonra, Kuzey Kaliforniya’nın her yerindeki 20 polis departmanı tarafından reddedildi.
Süreç: Hartman, 1989’da Minnesota, Bloomington’daki bu konser de dahil olmak üzere grupla kayıt yapmaya ve turneye devam etti, ancak 1992’de tekrar emekli oldu.
1990’larda New York Times’a marihuana ile olan geçmişinin, sıçrayan polis kariyeri için ‘büyük bir sorumluluk’ haline geldiğini itiraf etti.
“Bu adamlar, eskiden yaptığım şeyler yüzünden hâlâ bir güvenilirlik sorunu olduğumu düşünüyorlar,” diye homurdandı: “Kendimi lağımdan aldım.”
1980’lerin sonlarında polis olma hayalleri yok olurken, kendisini bir yıldız yapan kariyere geri dönerken buldu.
1976’da görüldüğü gibi: 1970’lerde grup iç gerilimlerle sarsıldı ve soldan Tom Johnston geçici olarak Michael McDonald (soldan üçüncü) aldı.
1987’de Vietnam gazileri için bir Doobie Brothers yardımına atladı ve 1989’da yeniden birleşme albümleri Cycles için tam zamanlı olarak onlara katıldı.
Hartman, dağılan Sovyetler Birliği kadar uzak yerlere uluslararası konserler vererek grupla kayıt yapmaya ve turneye devam etti.
Şimdi orta yaşlı, Associated Press’e şunları söyleyerek turne yaşam tarzına daha ılımlı bir yaklaşım benimsedi: ‘Yol bize aynı davranıyor, biz sadece ona aynı davranmıyoruz’.
Ayrıntılar: Doobie Brothers, 1970’lerde şöhretlerinin zirvesini yaşadı ve 1975’te Warner Brothers başkanı Mo Ostin tarafından altın plak verilirken resmedildi.
Johnston, “Artık otel odalarını çöpe atmıyoruz,” dedi: “ve kiralık arabalarla kapı savaşları yapmıyoruz, sahneleri yakmıyoruz ve bu türden şeyler yapmıyoruz.”
Hartman, grubun 1991 albümü Brotherhood’da davul çaldı, ancak ertesi yıl tekrar ayrıldı ve Doobie Brothers’tan kalıcı bir emekliliğe başladı.
İki yıl önce, o ve eski grup arkadaşları birlikte Rock And Roll Onur Listesi’ne alındı, ancak tören koronavirüs karantinalarının ortasında sanal olduğu için fiziksel bir yeniden birleşme fırsatı reddedildi.