Hastane santralının telefonu çaldı. Arayan yaşlı bir büyükanne idi. Çekingen bir sesle sordu:
– Bir hastanın durumu hakkında bilgi verebilecek biriyle görüşmem mümkün mü?
– Ben size yardımcı olayım tatlı teyzecim. Hastanın adı ve oda numarası nedir?
Büyükanne yorgun ve titrek sesiyle söyledi:
– Halime Kaya. Oda numarası 302.
– Siz birkaç dakika hatta kalın, ben hemşiresinden durumunu öğreneyim.
Birkaç dakika sonra operatör telefona geldi:
– Haberler iyi teyzecim. Hemşire bana Halime hanımın durumunun gayet iyi olduğunu söyledi. Tansiyonu ve kalbi çok iyiymiş ve doktoru Sami bey onu salı günü taburcu etmeyi düşünüyormuş.
– Sağolun, ne güzel haberler verdiniz. Öyle endişeleniyordum ki! Allah razı olsun evladım.
– Bir şey değil teyzecim. Halime hanım kızınız mı?
– Yok evladım, Halime Kaya benim… Hiçkimse bana birşey söylemiyor ki…
Sweet Poison’dan
A sweet grandmother telephoned St. Joseph’s Hospital,
And she timidly asked, "Is it possible to speak to someone who can tell me how a patient is doing?"
The operator responded, "I’ll be glad to help, dear. What’s the patient’s name and room number?"
The grandmother in her weak tremulous voice said, "Norma Findlay, Room 302."
The operator replied, "Let me place you on hold while I check with her nurse."
After a few minutes the operator returned to the Phone.
"Oh, good news. Her nurse has told me that> Norma is doing very well. Her blood pressure is fine; Her blood work just came back as normal. And her physician, Dr. Cohen, has scheduled her to be discharged Tuesday."
The grandmother said, "Thank you. That’s wonderful. I was so worried! God bless you for the good news."
The operator replied, "You’re more than welcome. Is Norma your daughter?
The grandmother said, "No, I’m Norma Findlay in Room 302. But no one tells me anything!"