Rashida Tlaib, D-Mich., Rep. Ilhan Omar, D-Minn., Rep. Alexandria Ocasio-Cortez, DN.Y. ve Rep. Ayanna Pressley, D-Mass. . J. Scott Applewhite / AP Fotoğraf /
İnsanlar her zaman astların veya düşmanların gözünü korkutmak ve kabileyi liderler tarafından ele geçirmek için korku kullandılar. Son zamanlarda, öyle görünüyor ki Pres. Trump tarafından korku kullandı bir tweet önermek dört azınlık kongresi kadınının geldikleri yerlere geri döndüğü.
İnsanları mantıksız bir acımasız silaha dönüştüren, bir ideolojiye hizmet eden “ötekiler” korkusu kullanmanın uzun zamandır devam eden bir geçmişi vardır. Korku, insanların mantığını bulanıklaştırabilen ve davranışlarını değiştirebilen çok güçlü bir araçtır.
Korku tartışmasız yaşam kadar eski. Bu canlı organizmalarda derine kökleşmiş Bu, milyarlarca yıllık evrim boyunca neslinin tükenmesinden kurtuldu. Kökleri, temel psikolojik ve biyolojik varlığımızın derinliklerindedir ve en samimi duygularımızdan biridir. Tehlike ve savaş insanlık tarihi kadar eskidir, politika ve din de öyle.
Ben bir psikiyatrist ve sinirbilimci korku ve travma konusunda uzmanlaşmış, ve politikada korkunun nasıl kötüye kullanıldığı konusunda kanıta dayalı düşüncelerim var.
Kabile arkadaşlarından korku öğreniyoruz
Diğer hayvanlar gibi biz de insanlardan korku öğrenebiliriz. deneyimBir avcı tarafından saldırıya uğramak gibi. Başka bir insana saldıran bir avcının tanık olması gibi gözlemlerden de öğreniyoruz. Ve yakınlarda bir avcı olduğu söylenmesi gibi talimatlarla öğreniyoruz.
Düşüncelerimizden öğrenmek - aynı türün üyeleri - diğer insanların tehlikeli deneyimlerini tekrar etmemizi önleyen evrimsel bir avantajdır. Özellikle tehlike söz konusu olduğunda, kabile arkadaşlarımıza ve yetkililerimize güvenme eğilimindeyiz. Uyarlanabilir: Ebeveynler ve bilge yaşlı adamlar bize özel bir bitki yemememizi, ormanda bir bölgeye gitmememizi, yoksa yaralanmamızı söyledi. Onlara güvenerek, o bitkiyi yerken ölen büyük bir büyükbaba gibi ölmeyiz. Bu şekilde bilgi biriktirdik.
Kabileçılık doğasında var insanlık tarihinin bir parçası. Acımasız savaş zamanları milliyetçiliğinden güçlü bir sadakate, bir futbol takımına kadar her zaman insan grupları arasında farklı şekillerde ve farklı yüzlerle rekabet olmuştur. Kültürel sinirbilimden kanıtlar beyinlerimizin bilinçsiz bir düzeyde, diğer ırklardan veya kültürlerden gelen yüzlerin görüşüne farklı tepki verdiğini bile göstermektedir.
Aşiret düzeyinde insanlar daha duygusal ve sonuçta daha az mantıklı: Her iki takımın taraftarları da takımın kazanması için dua ediyor, Tanrı'nın bir oyunda taraf olacağını umuyor. Diğer yandan, korktukça, aşiretçiliğe gerileriz. Bu, grup uyumuna yol açacak ve diğer kabilelere hayatta kalmak için savaşmamıza yardımcı olacak evrimsel bir avantajdır.
Kabile, birçok politikacının uzun süredir bankada olduğu biyolojik boşluktur: korkularımıza ve kabile içgüdülerimize dokunmak. Bazı örnekler Nazizm, Ku Klux Klan, dini savaşlar ve Karanlık Çağ. Tipik örnek, diğer insanlara bizden farklı bir etiket vermek, bize ya da kaynaklarımıza zarar vereceklerini ve diğer grubu bir konsepte dönüştüreceklerini söylemek. Çok sık kullanılan ırk veya milliyet olmak zorunda değildir. Herhangi bir gerçek veya hayali fark olabilir: liberaller, muhafazakarlar, Orta Doğu'lular, beyaz adamlar, sağ, sol, Müslümanlar, Yahudiler, Hıristiyanlar, Sihler. Liste uzayıp gidiyor.
“Biz” ve “onlar” arasında aşiret sınırları kurarken, bazı politikacılar birbirlerini tanımadan, iletişim kurmayan ve nefret etmeyen sanal insan grupları oluşturmak için çok başarılı oldular: Bu, eylemdeki insan hayvanı!
Korku bilgisiz
Bir asker bir keresinde bana şöyle dedi: “Hiç tanımadığınız birisini öldürmek, uzaktan çok daha kolay. Kapsamı incelerken sadece kırmızı bir nokta görürsünüz, bir insan değil. ”Onlar hakkında ne kadar az şey bilirseniz, onlardan korkmak ve onlardan nefret etmek o kadar kolay olur.
Bilinmeyen ve yabancı olanın bu insan eğilimi ve imha etme yeteneği, korkudan yararlanmak isteyen politikacıların etidir: Sadece sizin gibi görünen insanların etrafında büyüdüyseniz, yalnızca bir medya kuruluşunu dinlediniz ve eski amcadan duyduklarınızı Farklı gözüken veya farklı düşünen ve senden nefret eden ve tehlikeli olan, görünmeyen insanlara karşı olan içten korku ve nefret anlaşılabilir (ancak kusurlu) bir sonuçtur.
Bizi kazanmak için, politikacılar, bazen medyanın yardımıyla, bizi birbirinden ayırmak, gerçek veya hayali “diğerleri” ni sadece bir “kavram” olarak tutmak için ellerinden geleni yaparlar. Çünkü başkalarıyla zaman geçirirsek, onlarla konuşup onlarla yemek Onların bizim gibi olduklarını öğreneceğiz: Sahip olduğumuz tüm güçlü ve zayıf yönleri olan insanlar. Bazıları güçlü, bazıları zayıf, bazıları komik, bazıları aptal, bazıları hoş, bazıları çok hoş değil.
Korku mantıksız ve sık sık aptal
Çok sık fobili hastalarım şöyle başlar: “Aptalca olduğunu biliyorum ama örümceklerden korkuyorum.” Veya köpekler, kediler veya başka bir şey olabilir. Ve her zaman cevap veriyorum: “Aptal değil, mantıksız.” Biz beyinde farklı fonksiyonlara sahibiz ve çoğu zaman korkusu mantığı atlıyoruz. Birkaç sebep var. Birincisi bu mantık yavaş; korku hızlı. Tehlikeli durumlarda, hızlı olmalıyız: Önce koş ya da öldür, sonra düşün.
Politikacılar ve medya, çoğu zaman mantığımızı atlatmak için korku kullanıyor. Her zaman ABD medyasının felaket pornografları olduğunu söylüyorum - izleyicilerinin duygularını tetiklemek için çok çalışıyorlar. Bunlar, ABD dışından birçoğuna şaşırtıcı olan, bir tür siyasi gerçeklik gösterileridir.
Bir kişi milyonlarca şehirde, hatta bir trajedi olan birkaç kişiyi öldürdüğünde, büyük ağların kapsama alanı, tüm şehrin kuşatılmış ve güvensiz olduğunu algılamasına neden olabilir. Belgelenmemiş bir yasadışı göçmen bir ABD vatandaşını öldürürse, bazı politikacılar azının soracağı ümidiyle korkuyor: “Bu korkunç, ancak bu ülkede bugün kaç ABD vatandaşı tarafından kaç kişi öldürüldü?” Veya: “Birkaç cinayet olduğunu biliyorum her hafta bu kasabada olur ama neden şimdi çok korkuyorum Bunun medya tarafından sergilendiği? ”
Bu soruları sormuyoruz, çünkü korku mantığı atlıyor.
Korku şiddete dönüşebilir
Korkuya verilen cevabın “savaş ya da uçuş” cevabı olarak adlandırılmasının bir nedeni var. Bu tepki bizi öldürmek isteyen avcı ve diğer kabilelere dayanmamıza yardımcı oldu. Fakat yine de, biyolojimizdeki “diğerlerine” karşı saldırganlığımızı açmak için kötüye kullanmak, kötümserlerini yıkmak veya sosyal medyada onları taciz etmek şeklinde taciz etmek başka bir boşluktur.
İdeolojiler korku devrimlerimizi ele geçirmeyi başardığında, genellikle mantıksız, kabile ve saldırgan insan hayvanlarına gerileriz, kendimiz silah oluruz - politikacıların kendi gündemleri için kullandıkları silahlar.
Yazar hakkında
Arash Javanbakht, Psikiyatri Yardımcı Doçenti, Wayne State Üniversitesi