Antik Roma halkı iki sınıfa ayrıldı: zengin, aristokrat soylular ve plebi denilen daha fakir halk. Patriciler veya üst sınıf Romalılar, plep müşterilerin patronlarıydı. Müşteriler, müşterileri için hizmet ve sadakat sağlayan müşterilerine birçok türde destek sağladı.
Müşteri sayısı ve bazen müşterilerin durumu, müşteriye prestij kazandırdı. Müşteri, oyunu müşteriye borçludur. Müşteri, müşteriyi ve ailesini korudu, hukuki tavsiyelerde bulundu ve müvekkillere finansal veya başka şekillerde yardım etti.
Tarihçi Livy'ye göre bu sistem, Roma'nın (muhtemelen efsanevi) kurucusu Romulus tarafından yaratılmıştı .
Patronaj Kuralları
Patronaj, sadece bir kişiyi seçmek ve kendisini geçindirmesi için ona para vermek değildi. Bunun yerine, himayeyle ilgili resmi kurallar vardı. Kurallar yıllar içinde değişirken, aşağıdaki örnekler sistemin nasıl çalıştığına dair bir fikir vermektedir:
- Bir patronun kendi patronu olabilir; bu nedenle, bir müşteri kendi müşterisine sahip olabilirdi, ancak iki yüksek statülü Romalı karşılıklı fayda sağlayan bir ilişkiye sahip olduğunda, amicus tabakalaşmayı ima etmediğinden , ilişkiyi tanımlamak için muhtemelen amicus ("arkadaş") etiketini seçerlerdi .
- Bazı müşteriler plebian sınıfının üyeleriydi ama asla köleleştirilmemişlerdi. Diğerleri eskiden köleleştirilmiş insanlardı. Özgür doğuştan plebler patronlarını seçebilir ya da değiştirebilirken, eskiden köleleştirilmiş olan liberti ya da azat edilmiş insanlar otomatik olarak eski sahiplerinin müşterisi oldular ve onlar için belirli bir kapasiteyle çalışmak zorunda kaldılar.
- Her sabah şafak vakti, müşterilerin müşterilerini salutatio adlı bir selamlamayla karşılamaları istendi . Bu selamlamaya yardım veya iyilik talepleri de eşlik edebilir. Sonuç olarak, müşteriler bazen selamlayıcı olarak adlandırıldı .
- Müşterilerden, kişisel ve siyasi her konuda müşterilerini desteklemeleri bekleniyordu. Sonuç olarak, daha zengin bir patronun birçok müşterisinin oylarına güvenmesi mümkün oldu. Ancak bu arada, müşterilerin yiyecek (genellikle nakit karşılığı olan) ve hukuk danışmanı da dahil olmak üzere bir dizi mal ve hizmet sağlaması bekleniyordu.
- Ayrıca, bir patronun, sanatçının rahatça yaratmasına izin vermek için kaynak sağladığı sanatta da himaye vardı. Sanat eseri veya kitap, müşteriye ithaf edilecektir.
Patronaj Sisteminin Sonuçları
Müşteri / patron ilişkileri fikrinin sonraki Roma İmparatorluğu ve hatta ortaçağ toplumu için önemli etkileri oldu . Roma, Cumhuriyet ve İmparatorluk boyunca genişledikçe, kendi gelenekleri ve hukuk kuralları olan daha küçük devletleri ele geçirdi. Roma, eyaletlerin liderlerini ve hükümetlerini ortadan kaldırmaya ve onları Romalı yöneticilerle değiştirmeye çalışmak yerine, "müşteri devletleri" yarattı. Bu devletlerin liderleri Romalı liderlerden daha az güçlüydü ve koruyucu devletleri olarak Roma'ya dönmeleri gerekiyordu.
Müşteriler ve müşteriler kavramı Orta Çağ'da yaşadı . Küçük şehir / devletlerin yöneticileri, daha yoksul serflerin hamisi olarak hareket ediyorlardı. Serfler, sırayla serflerinin yiyecek üretmesini, hizmet sağlamasını ve sadık destekçiler olarak hareket etmesini isteyen üst sınıflardan koruma ve destek talep ettiler.