Her yıl sinemaseverler yeni unutulmaz filmlerle karşı karşıyadır. Ancak filmleri bu kadar harika yapan muhteşem oyunculuk performansları çoğu zaman gözden kaçıyor. Burada, ödül sezonunda yeterince tanınmayan, yeterince takdir edilmeyen ve tanınmayan aktörlerin çalışmalarını onurlandırıyoruz.
10 Değeri Bilinmeyen Ama Mükemmel Gruplar
10 Joaquin Phoenix—Asla Burada Olmadın
Bu listeyi, radarın altında sürekli uçan birinden daha iyi kim başlatabilir? 2020’ye kadar bu parlak sanatçı bir Akademi Ödülü kazandı: ikonik Joker’in yorumlanması için hak edilmiş bir onur. Ancak iki yıl önce Joaquin Phoenix, Lynne Ramsay’in yazıp yönettiği suç/gerilim türündeki You Were Never Really Here filminde hayatını seks ticareti yapan kızları kurtararak kazanan PTSD’li bir savaş gazisi Joe olarak 2017’nin en unutulmaz performanslarından birini sergiledi.
Film eleştirmeni Sheila O’Malley, “Phoenix’in hiç burada olduğundan daha iyi olmadığını söylemek cezbedici ama bu doğru olmaz” diyor. “The Master ve Inherent Vice’ta birbirinden çok farklı iki rolde harikaydı. Kariyeri biraz her yerde oldu, ancak son birkaç yılda kendi içine yerleşti. Sanki ayağının altındaki toprağı hissediyor ve ne yapması gerektiğini biliyor. Şahit olmak heyecan vericiydi.
“Elinden gelenin en iyisini, ‘işini göstermiyor’. Sadece oynadığı tuhaf karakterle takılıyorsun. Bu farklı rolleri üstlenerek bir aktör olarak bilinçli olarak “gerilme” yapmıyor. Sadece Walt Whitman’dan çalmak için ‘çokluk içerir’. You Were Never Really Here’da bazen yönetilmeyen travma ve intihar düşüncesiyle titrer. Gözyaşları yürek parçalayıcı çünkü geldiklerinde çok çaresiz. Yarı saydam yeşil gözleri sessiz bir işkenceyle nabız gibi atıyor. Joe’nun bundan sonra ne yapacağından asla yüzde yüz emin olamazsınız.”[1]
9 Melissa McCarthy—Beni Hiç Affedebilir misin?
Melissa McCarthy, Marielle Heller’in 2018 yapımı komedi-dramı Can You Ever Forgive Me? Hayal kırıklığına uğramış alkolik ve başarısız bir yazar olan Lee, kirasını ünlü yazarların eski mektuplarını taklit ederek ve büyük paralara satarak öder. McCarthy bu rol için aday gösterilirken, onun muhteşem performansı göz ardı edildi.
Geoffrey Macnab @TheIndyFilm şöyle yazıyor: “Lee’yi oynayan McCarthy çok özel bir şeyi yönetiyor: Garip, iğrenç, zor ve alkolik bir karakteri sevimli ve hatta kahraman gibi gösteriyor. “McCarthy, Lee’nin beceriksizlik ve kötü niyet karışımını hiç de sevdirmeye ya da yumuşatmaya çalışmıyor.” Her nasılsa, seyirciyi bu aşağılık karakter için kök salıyor.[2]
8 Robert Pattinson/Willem Dafoe—Deniz Feneri
Biri olmadan diğerini tanımak imkansızdır. Robert Pattinson ve Willem Dafoe, Robert Egger’in 2019 psikolojik korku filmi The Lighthouse’da baş rolleri oynayarak birbirlerine mükemmel bir şekilde iltifat ediyor. İki adam uzak bir adada yaşarken ve deniz feneri bekçisi olarak çalışırken duruşlarını korumaya çalışır.
Alison Willmore, Vulture için şunları yazıyor: “Filmin merkezinde Pattison’ın suskun Winslow olarak etkileyici şekilde kararlı performansı var. “Dafoe, dipsiz bir susuzluk ve kendi yemek pişirme konusunda şaşırtıcı bir duyarlılığa sahip, denizde salamura edilmiş bir gremlin olarak bir zevk olabilir. (‘Beni ıstakoza bayılıyorum’, diye uluyor bir noktada. ‘Söyle!’) Ama çiftin zihinsel durumunun yavaş yavaş bozulmasını satan, heteroseksüel adamı oynayan Pattinson.”[3]
7 Ethan Hawke—İlk Reform
Paul Schrader’ın 2017 drama/gerilim filmi First Reformed’da Ethan Hawke, New York’un kuzeyindeki küçük bir kilisenin papazı olan Rahip Toller’ı canlandırıyor. Toller, bir çevre aktivisti ve karısıyla varoluşsal bir karşılaşmadan sonra inancını sorgulamaya ve kontrolden çıkmaya başlar.
Justin Chang, Los Angeles Times için şöyle yazıyor: “Toller’in hikayesine, nabzınızı hızlandıran ve sizi derin düşüncelere daldırmaya teşvik eden, sabit, yanıp sönmeyen bir kamera çekiyor. “Ve Hawke’nin performansının büyüleyici netliği ve zekasıyla orada tutuluyorsunuz, bu da en güçlü tezahürlerin aynı zamanda en incelikli olanları da olabileceğini gösteriyor.
“Muhtemelen çok ince,” diye devam ediyor Chang. “Hawke, her ikisi de Oscar’ın önemli öncülleri olan Screen Actors Guild Ödülü’ne veya Altın Küre’ye aday gösterilmedi. Nedenini görmek kolay. Bu, dikkatleri üzerine çeken, sizi vokal çarpıtma ve protez sihirbazlığının bravura hünerleriyle mest eden türden bir oyunculuk değil.
“First Reformed, Before Midnight (2013) ve Boyhood (2014) filmlerindeki orta yaştaki hoşnutsuzluğun incelikli keşiflerini ve Born to Be Blue (2015) ve Maudie’nin (2017) biyografik dönüşümlerini takip eden bir dizi olağanüstü Hawke performansının en sonunu sunuyor. . Bence bu, şu anda Amerikan filmlerinde çalışan herhangi bir aktörün en zengin, en başarılı ve şaşırtıcı kariyerinin doruk noktası.”[4]
6 Natalie Portman-Vox Lux
Black Swan’daki Oscar ödüllü performansıyla aynı seviyede değil, ancak Natalie Portman’ın Brady Corbet’in müzikal draması Vox Lux’ta bir Celeste tasviri kaçırmak istemeyeceğiniz bir şey. Celeste, okul ateşi kurbanı olan bir pop yıldızıdır. Şimdi 31 yaşında, başka bir korkunç skandal kariyerini tehdit ettiğinde geri dönüşün eşiğinde. Vahşi pop dünyası ile yan yana terörist saldırılar mı? Emin ol!
Film eleştirmeni Luke Chanell, hem Columbine Lisesi katliamına hem de 11 Eylül’e doğrudan atıfta bulunarak, Vox Lux’ın pop yıldızları ve terörizm arasındaki bağlantıyı keşfetmeye çalıştığını açıklıyor – bu süreçte çok sayıda düşündürücü fikir ortaya atıyor:
“Bu, Portman’ın güçlü performansıyla bir arada tutuluyor. Aynı derecede sert, küstah ve huysuz ama aynı zamanda empatik, duygusal olarak yaralı ve aldatıcı bir zekaya sahip. Portman’ın karmaşık tasviri asla büyüleyici olmaktan daha az değildir ve aşırı tarzdaki kıvılcımları ve küstah tavırlarıyla da tamamen rol oynar. Filmin iklimsel konser sekansında dünyaca ünlü bir pop yıldızı olarak son derece büyüleyici ve inandırıcı.[5]
En Çok Değer Verilmeyen 10 Disney Kötü Adamı
5 Jake Gyllenhaal – Nightcrawler
Jake Gyllenhaal, kariyerinin belki de en iyi performanslarından birinde, Dan Gilroy’un 2014 suç/gerilim filmi Nightcrawler’da Louis Bloom rolüyle izleyicileri büyüledi. Louis, kaza ve suç görüntülerini yerel haber ağlarına satarak para kazanabileceğini keşfettikten sonra serbest çalışan bir kameraman olarak yeni bir kariyere başlar. Parayı çekmeye takıntılı hale gelir ve onu elde etmek için ne gerekiyorsa yapmaya hazırdır.
Jocelyn Noveck, Associated Press için “Gyllenhaal’ın cesur, kararlı performansı Nightcrawler’ı yılın en eğlenceli filmlerinden biri yapıyor…” diye yazıyor. “En korkutucu şey [Gyllenhaal]-o solgun, çökük yanaklardan, o pörtlek gözlerden ve yağlı bir topuz halinde toplanmış o dağınık saçlardan bile daha fazlası onun gülümsemesi. O gülümseme için ‘ürpertici’ kelimesini icat ettiler, tam da adamın ne kadar dengesiz olduğunu fark etmeye başladığınızda tüm genişliğine ulaşan aptal, kendinden emin bir sırıtış.
4 Lupita Nyong’o — Biz
2014’te 12 Years A Slave’deki rolüyle Oscar kazandıktan sonra, Lupita Nyong’o’nun beş yıl sonra Jordan Peele’nin korku filminde Adelaide ve Red’in ikili rolünü üstlendiğinde aday gösterilmemesi şaşırtıcı. Bize.
“Canlı, çekici bir ekran varlığı olan Nyong’o, her iki karaktere de muazzam bir duygu yelpazesi ve derinlik getiriyor, onları o kadar net ve özlü bir ayrıntıyla kişiselleştiriyor ki, onlar sadece farklı varlıklar değiller; farklı aktörler tarafından işgal edilmiş gibi hissediyorlar” diye yazıyor New York Times için Manohla Dargis.
“Her birine belirli bir yürüyüş ve keskin bir şekilde zıt hareketler ve sesler veriyor (annesel olarak ipeksi ve canavarca hırıltılı). Bale eğitimi almış olan Adelaide, zarif bir şekilde ve gerektiğinde hızlı hareket eder (mil kat eder); Kırmızı, bir otomatın staccato, mekanik adımı ve baş dönüşleriyle bir metronomda zaman tutuyormuş gibi hareket eder. Her ikisinin de ramrod duruşu ve büyük, kırpılmayan gözleri var. Red’in ağzı canavarca bir uçurum.”[6]
3 Song Kang-ho – Parazit
Bong Joon-ho’nun 2019 komedi/gerilim filmi Parazit Oscar’ları süpürdü, ancak oyunculuk performansları hak ettikleri krediyi alamadı: özellikle, Kim Ki-taek olarak Song Kang-ho, yoksul bir ailenin geçimini sağlamak için mücadele eden babası. Oğlu zengin Park ailesi için sahte bir öğretmen olarak işe girdikten sonra, Kim ailesinin diğer üyeleri kısa süre sonra kendilerini hane içinde iş bulmak için eğitim ve deneyim seviyeleri hakkında yalan söylerken bulurlar.
Bong, filmde rol almak için Kang-ho’yu seçmenin yaklaşımını cesaretlendirmesini sağladığını açıkladı. “Eğer bu oyuncu bu rolü oynarsa, tartışmalı kısımların bile izleyiciyi kesinlikle ikna edeceğine dair kesin beklentiden gelen bir rahatlama oldu. Özellikle Parazit’in senaryosu son bölümünde cesur, beklenmedik veya biraz tartışmalı anlara sahip, ancak Song Kang-ho’yu aklımda tutmak, onları yazarken sahip olduğum korkuları ve endişeleri çözdü.”
30’dan fazla Kore filminde rol alan ve dördünde Bong ile işbirliği yapan Kang-ho, “Yıllar geçtikçe, oynadığım karakterler Koreli izleyiciye tanıdık, çok gerçekçi insanlar olarak daha çok çekici geldi. fantezi dünyasından biriyle değil, onunla ilişki kurabilir.” Ancak Hollywood Reporter’dan Patrick Brzeski, Parazit’te Kang-ho’nun “büyük yıldız” olmadığını ve anlık beğenisine dayanamayacağını söylüyor.
Bong şu gözlemde bulunuyor: “Gerçekten de oyunculuk formatı, neredeyse 10 ana karakterin birbirleriyle dengeli bir şekilde çalıştığı bir topluluk formatıdır. Buna rağmen, filmin doruk sekansına geri dönüp baktığımızda görülebileceği gibi, filmin temel duygusunu ve en riskli anlarını, en cüretkar kısımlarını taşıyan Song Kang-ho’dur” dedi.[7]
2 Toni Collette—Kalıtsal
Son on yılın en kötü Oscar’larından biri, Toni Collette’in Ari Aster’in 2018 korku filmi Hereditary’deki performansıydı. Collette, kızını trajik bir araba kazasında kaybetmiş yaslı bir anne olan Annie’yi oynuyor. Annie, kızının kaybıyla baş edemez ve çabucak aklını kaybeder, şeytani ritüellerle dolu bir tavşan deliğinden aşağı yuvarlanır ve ailelerinin üzerindeki bir lanetten kendi annesinin sorumlu olabileceğini keşfeder.
Tasha Robinson, Verge için şöyle yazmıştı: “Filmin en önemli varlığı, ağlayan, çığlık atan ve hırlayarak ekranın ortasından izleyicinin kucağına geçen Collette. “Annie bazen yürek parçalayıcı, bazen de düpedüz itici, karmaşık bir karakter. Rol, yalnızca Collette’in duygularını görünür ıstırabından uzaklaşmak isteyebilecek bir izleyici kitlesine satma gücü nedeniyle işe yarıyor. Onun acı çekmesini izlemek duygusal olarak yorucu çünkü karakteri çok yoğun oynuyor.”[8]
1 Adam Sandler—Kesilmemiş Taşlar
Son fakat kesinlikle en az değil, Adam Standler’ın karizmatik New York City kuyumcusu ve kumar bağımlısı Howard Ratner olarak kariyerinin en iyi performansını Josh ve Benny Safdie’nin suç gerilim filmi Uncut Gems’de gösterdiği iddia edilebilir. Sandler, Manhattan’ın işlek caddelerinde koşuştururken, yüksek bahisler oynayarak ve Yahudi gangsterlerle savaşırken, bir yandan boşanma ve yarısının bir kız arkadaşı da dahil olmak üzere evde dağınık bir hayatla uğraşırken, izleyicileri hayatlarının yolculuğunda beraberinde getiriyor yaş.
Empire için Nick De Semlyen, “Safdie Brothers’ın Uncut Gems uzun zamandır en büyüleyici gerilim filmlerinden biri olduğunu kanıtlıyor ve Sandler bunun işe yaramasının başlıca nedenlerinden biri” diye yazdı. “Bu, 17 yıl önce Paul Thomas Anderson’ın Punch-Drunk Love’daki karakter çalışmasını hatırlatan, ancak daha da katmanlı ve çekici olan, kariyerinin en iyi performansı. Howard’ı anında ikonik: kısmen Job, kısmen Jordan Belfort, kısmen Jerry Maguire, şehvetli bir şekilde giyinmiş, gölgeli gardırobunu ve pislik torbası sakalını bir Star of David serçe yüzüğüyle dengeledi. Nadiren nefes almak için durur, sırayla komik, duygulu ve çıldırtıcıdır; Başlangıçta karikatür gibi görünen ama giderek daha büyüleyici ve insani hale gelen bir karakterin derinliklerine inen Sandler, büyük hayalleri olan açgözlü bir serseri olarak tamamen inandırıcı.”[9]
Sizi Ürpertecek En Az Bilinen 10 Film