''Birini kurtarmaya çalışıp ulaşamadığını fark ettiğinde, sonra onu neden elinin tersiyle itersin?''
Ölmek İçin On Üç Sebep... Neler diyebilirim bilmiyorum. Uzun uzun yorum yapamayacağım da zaten. Eren abi ''Çok mahrem,'' demişti. Aynen de öyle. O kadar mahrem ve... Ve ne? Özel mi? İlginç mi? Söyleyecek herhangi bir kelimem yok sanırım. Duygularımla boğuşmakla o kadar meşgulüm ki. Bir insan hayattan ve kendinden nasıl vazgeçer, zamanla o uçurumun eşiğine kadar nasıl gelir öyle bir anlatılmış ki. Kitaptaki her sayfada Hannah'ın umut istediğini haykıran sesleri duyuluyor. Her paragrafta çığlıkları büyüyor ve en son sağır oluyorsunuz. Bendeki etkisi tam olarak bu oldu.
Tabii ki çok özel bir yere yerleşti. Ve elbette altını çizdiğim zilyon tane kısım var. Tutunacak bir dalınız olmadığında bile, bulmanız gerektiğini anlatan bir kitaptı. Hannah için son umut Clay olabilirdi, sorun Hannah'ın bu konuda çaba harcamayışıydı. Hannah, Clay'den neden yardım istemedin?
On üç kişi, on üç sebep. Zincirleme resmen. Gencecik bir kızın hayatının bitmesine etki eden, bunda bizzat rol oynayan, yardım etmeye yeltenmeyen veya sesini duyamayan on üç kişi. Hatta daha bile fazlası.
Of, daha fazla bir şeyler söyleyemiyorum. Bildiğim tek şey varsa, o da kitaplıkta gözüm bu kitaba her takıldığında yaşayacak olduğum hüzündür.