CPC-25A sistemi ile donatılmış MIG-4RB uçak keşif bombacısı
UAR Hükümeti, İsrail’le olan savaşta yardımcı olmak için ülkemiz Hükümeti'ne başvurduktan sonra, bir grup uzman olan 1970 yazında, Hava Kuvvetlerinin önde gelen birimlerinin pilotları olan MiG-21’te ustalaşan Mısır’da pratik çalışmalar için kuruldu. Bu uçaklar zaten seri komplekslerle donatılmıştı. Navigasyon ekipmanlarımız Kazan'da, yerüstü navigasyon ve Chelyabinsk iniş sistemlerinde üretildi. İlginç ve öğretici olan, Ülke Hükümetinin yeni havacılık sistemlerinin seri gelişimine yaklaşımıydı. Bu nedenle, MiG-21 ve MiG-25 uçaklarının sadece ilk dört hava radyavigasyon ekipmanı setinin serbest bırakılması için, konfigürasyonunu yapan ve müşteriye hizmet veren ana tasarımcılar, Zhiguli otomobilinin yarısı kadar bir nakit primi aldı. NII-33'te sadece üç tane baş tasarımcı vardı. Doğru, Hükümetin görevini yerine getirmek için, baş tasarımcıların fabrikaların dükkanlarında günlerini geçirmek ve ustabaşı bürolarında uyumak zorunda kaldılar. Seri üretilen uçakların ekipmanı ile eşzamanlı olarak, bu eşsiz makinelerin bombalama ve keşif uçuşlarını taktiklerini geliştirmek için atık depolama alanlarındaki çalışmalar devam etti. Yerleşik atalet sistemi ile birlikte Scientific Research Institute-33'in baş tasarımcıları tarafından oluşturulan Romb-1K ve Iskra-K radyonavigasyon kompleksleri, seçilen rota boyunca rotanın ve yaklaşımın önceden belirlenmiş ara noktaları boyunca otomatik olarak uçuş yapılmasını mümkün kıldı. Ülkemiz daha sonra dünyayı bu bilimsel yönde yönlendirdi. MiG-25 uçağının uçak kompleksi, uçuşun hızını ve yüksekliğini, rüzgar hızını, yıkım açısını ve 22 km'den daha yüksek rakımlarda ve 2,4M'den daha yüksek hızlarda hesaba katarak bir sonraki PPM'ye ulaşma görevini bağımsız olarak çözdü. Testlerin gösterdiği gibi amaçlayan görev, 40-60 metreleri geçmeyen bir hatayla çözüldü. MiG-25RB, 8'in ısıya dayanıklı yüksek patlayıcı bombaları olan FAB-500T ve TM 'ye kadar taşıyabilir. Bu bombalar, uçuş sırasında uçağın gövdesi ve 300 santigrat dereceye kadar aerodinamik direnç nedeniyle bombalar ısıtıldığı için bir ısı yalıtım kaplamasıyla donatıldı. Belarus'taki bölgede meydana gelen bombalama, ilk defa kaydedilen sonuçları gösterdi. Savaş başlıkları, 22 km'den daha yüksek bir yükseklikten ve 2,5М hızından düştü, atalet bağımsız olarak 40 km mesafesindeki hedefe ulaştıysa, bu durumda uçağın düşmanın hava savunma bölgesine girmesi gerekmedi, bir U dönüşü yapabilir ve ev alanına gidebilirdi. Bombalar, yeryüzüne ulaştığında, yüksek hızlarından dolayı yere düştü ve patlama sırasında yeraltında birkaç on metre mesafeyi kapamayı başardılar. Bomba patlaması alanında iki krater oluştu. Mart ayında, yılın 1971'i sipariş aldı ve eğitimli bir grup uzman olan Mısırlı uçuş personeli geldi.
Kısa menzilli radyo navigasyon sistemine sahip bir radyo mühendisliği sisteminin radyo fenerleri, ilk önce hava sahası bölgesine yerleştirilmiş ve Kahire-Batı havaalanına enstrümantal bir iniş sisteminin radyo fenerleri yerleştirilmiştir. MiG-21 uçağının aerodromları da donatıldı. Yurtiçi radyonavigasyon sistemleri ve enstrümantal iniş, Amerikan TAKAN sistemi aralığında çalıştı, bu yüzden İsrailliler, sistemlerimizin verimliliğindeki düşüşe müdahale etmediler. Dört MiG-25 uçağının boşaltılmasından sonra, derhal montaj için hangarın içine alındı. Şans eseri, İsrail uçağı onları bombalamadı. Zamanla, uçak TU-16 bombardıman uçaklarından kalan barınaklara yerleştirilmeye başladı ve sadece Ekim ayında MiG-25 özel şahıslara yerleştirildi. Kadro Komutanı A.S. Bezhevets Askeri Baş Danışmanı Baş Albay V.V. Okunev, grubun görevlerini yerine getirmeye hazır olması hakkında.
MiG-197P'den çekilen fotoğraf 25]
MiG-25P'nin ilk uçuşları Mısır topraklarında gerçekleşti ve Mayıs ayının ikinci yarısından itibaren pilotlar Süveyş Kanalı üzerindeki uçuşlarla savaşmaya başladı. Uçuştan önce, pilot koltukta otururken, Moskova'dan alınan şifrelemeyi kullanan “Rhomb-1K” ürününün baş tasarımcısı, tüm uçaklara uçuş rotasını kurdu. Bu durumda, düşman bölgesine giriş tek bir yerde yapıldı ve çıktı tamamen farklıydı. Bu nedenle, İsrail pilotlarının Sina Yarımadası üzerindeki tüm uçuş alanını kontrol etmek için pratik olarak ihtiyacı vardı. Üç uçuştan sonra, izcimizin hareketinin rotası, Begevets ekibinden bir memur tarafından çoktan kuruldu. MiG-25Р ve MiG-25РБ'in devri, daima önde ve arkada bulunan MiG-21 savaşçılarının bağlantılarını kapsıyordu. MiG-25Р ve MiG-25РБ, 2,5М'a eşit hıza dağıldıktan sonra, kapak ihtiyacı ortadan kalktı ve savaşçılar üslere geri döndü. 22-23 km rakımlarda bir çift izci uçağı yapıldı.
Sina Yarımadası'nda, MiG-25R ve MiG-25RB sürekli olarak İsrail Mirage ve Phantom savaşçılarını durdurmaya çalıştı, ancak hızlar ve rakımlar farklıydı. Bu nedenle, Sovyet pilotları bu müdahaleleri yukarıdan gözlemlediler, ancak her seferinde birinin düşmanı kalkış zamanı hakkında uyardığı endişe vericiydi. İsrail havacılığının MiG-25R ve MiG-25RB'yi durdurma taktikleri sürekli değişiyordu. Bu taktik, görünüşe göre, İsrail Hava Kuvvetleri ve ABD'nin komutası tarafından geliştirildi. Hayaletler ve Mirajlar tam tersi şekilde belirdi, bir saldırı için Sparrow ve Sidewind füzelerini kısa sürede hedeflemek ve fırlatmak zorunda kaldılar. İsrail uçakları sadece 18,4 km yükseklik kazanırken, roket fırlatmak için makinenin burnunu yükseltmek gerekiyordu. Böyle bir manevra sırasında bir kuyruk noktasına düşme olasılığı çok yüksekti. Arka yarımküreden ve geçen kurslarda saldırırken, İsrail pilotları bir süre için izci veya bombardıman uçağı altında uçmak, sonra da arabanın burnunu kaldırmak, MiG'yi yakalamak ve füzeleri fırlatmak zorunda kaldı. Tasarım Bürosundan alınan açıklamalara göre, bu tür manevralar pek olası değildi, ancak yine de çok deneyimli pilotlar için mümkün. Nişan almak için kendini ele alırken, düşmanın uçağı aşırı yükseklikte ve maksimum hızda, hedefi yakalama işlemine müdahale eden büyük titreşimler geçirdi. Evet, bir kuyruğa düşme olasılığı da vardı. İlk dört MiG-25'in uçuşları 1972 yazının ortasına kadar devam etti. Askeri Baş Müşavirin karargahında çözülen filmler, İsrail savunma hatlarının, hava savunma ağlarının tüm yapısını açmayı ve tüm hava alanlarını, maskeli depoları, barınakları ve zırhlı araçları düzeltmeyi mümkün kıldı. Yerli AFA A-20M hava kameraları tarafından 70 km'den daha yüksek bir yükseklikten çekilen resimlerin kalitesi mükemmeldi. Ön cephedeki durum yaklaşık 200 km kaydedildi. Resimlerde, farklı insan grupları ve hatta otomobiller ayırt edildi. Bir resimde İsrail Başbakanı Golda Meir'in resmi otomobili kaydedildi, sayılarla tanındı. Süveyş Kanalı boyunca Bar-Leva savunma hattının yapısı hakkında bilgi ilginçti. Tank karşıtı silahlar açıkça görüldü, yoğunluğu 12'ye ulaştı tanklar ve ön taraftaki kilometrede 5 silah. Kaleler arasındaki boşluk tel ve mayın bariyerleriyle doluydu. Askeri uzmanlar arasındaki sürpriz, kanalın kıyısında büyük depolama tesislerinin varlığına neden oldu, yangın rezervuarlarına benzediler. Doğruluk, İkinci Dünya Savaşı sırasında Nazilerle savaşan memurlardan birini getirdi.
Bunlar, içeriği, Süveyş Kanalı'na, şube kanalları aracılığıyla taşınacak ve Mısır ordusu tarafından düşmanlıkların patlaması sırasında ateşe verilecek olan petrol depolarıdır. Evet, bu yüzden Almanlar hala Neva'nın dik sol yakasını Nevsky Topuğuna döküldü, ancak suyla, Leningrad Cephesi Kızıl Ordusu'nun saldırı grupları bir saldırı geliştirmek için tırmanamadı. Memurlardan biri bu binalara uzun süre baktı ve sonra sessizce şöyle dedi: “Eh, en azından havuzda yağ var, bok yok”. Bir sessizlik oldu, sonra yakınlarda duran memurlar gülümsedi. İkinci savunma hattı, Giddi ve Mitla'nın geçişleri boyunca kanaldan 50-kilo-metre mesafedeydi. Burada rezervlerin aktarılması için kapsamlı bir karayolu ve boru hattı ağı hazırlanmıştır. Elektronik keşif ekipmanıyla donatılmış MiG-25Р ayrıca Goebbel-Umm Mahas'ta, tüm hava savunma radar istasyonlarında ve uçaksavar bataryalarında radyo parazitini bozma merkezlerini de kaydetti. Sonuç olarak, Moskova'da, önerilen tüm savaş alanlarının dijital haritalarını oluşturdular. Hawk füzeleri olan İsrail hava savunma silahları, MiG-25Р ve MiG-25РБ için bir tehdit oluşturamaz, çünkü 13 km'ye kadar olan yüksekliklerde hava hedeflerini vurdular. MiG (ler) uçuşları, 2000 litre hacimli yedek bir gövde altı tankı kullanılarak, ana hava sahasından 5300 km'den daha uzak mesafelerden çoktan atıldı. MiG-25Р ve MiG-25РБ için tehlike Amerikan Nike-Hercules hava savunma sistemi tarafından temsil edilebilir, ancak ekipteki İsrail'e tedarikleriyle ilgili bilgileri henüz gelmedi. İsraillilerin MiG-25Р ve MiG-25РБ una engelsiz uçuşlara karşı çıkabileceği tek şey BM protestolarıydı. Ve boşuna değil, Moskova'da İsrail'in başkentinin bombalanması da dahil olmak üzere ısıya dayanıklı bombaların kullanılması olasılığını ortaya koymaya başladılar. Temmuz ayında, 1972, ekibin tüm uzmanları memleketlerine geri döndü. "İş gezisi" bitti.
Sonbaharın başında 1973, Ayrı Muhafızların keşif havacılık alayının 47 personeli uyarıldı. Mısır'a taşınmak üzere mühendislik ve teknik personelin en deneyimli pilotları ve mühendislerinden bir kopma kuruldu. Sırasıyla sözler şunlardı: “... bombalama grevlerinin uygulanmasına hazır olmasını sağlamak için…”. Yeni kadro, 1972'teki mücadelede yer alan pilotları içeriyordu.
Ekim ayında 1973, Mısır kuvvetleri Süveyş Kanalı'nı geçti ve İsrail kuvvetlerine saldırdı. 18 gün süren bir başka Arap-İsrail savaşı başladı. Başladığı yerde - Süveyş Kanalı kıyılarında sona erdi. Sovyet askeri uzmanları yerel askeri birimlere savaşmayı öğretemedi. Bu ülkelerde başkalarının çıkarları için savaşmasını istiyorlar. “MiG-25Р ve MiG-25РБ ekiplerinin uzmanları ne hazırladı” sorusuna zihinsel olarak cevap veriyor, cevabı savaş.
Tüm bu düşmanlık döneminde, hem bu ülkede hem de diğer ülkelerde, Scientific Research Institute-33'te oluşturulan radyonavigasyon komplekslerinin reddedilmesi nedeniyle askeri operasyonlarda herhangi bir bozulma olmadı. 1979’te, Hükümet’in verdiği kararla, NII-33’ten SSCB Radyo Endüstrisi Bakanlığı Genel İdarelerinden birine başkanlık etmek üzere Moskova’da çalışmak üzere transfer edildim. Görevlerimi baş tasarımcıya milletvekillerine verdim. Yeni sistemlerin piyasaya sürülmesini sağlamak, yeni girişimler oluşturmak ve var olanları genişletmek, Araştırma Enstitüsü ve Tasarım Bürosu Ana Müdürlüğüne bağlı baş tasarımcılara bakma gereğini asla unutmadım. Sonuçta, bu uzmanlar rekabetçi sistemler ve ürünler yaratırlar. Birçok askeri ihtilafın gösterdiği gibi ülkemize potansiyel rakipler karşısında tartışılmaz avantajlar sağlayan yeni çözümler icat ediyor ve teklif ediyorlar. Her yılın sonunda, araştırma tasarımcılarının ve tasarım bürolarının yetkisi altındaki şef tasarımcıların ücretleri hakkında bilgi aldım. Maaşları girişimin başından düşükse, bu adaletsizliği düzeltmesi için Bakanı ikna etme fırsatı bulduk. Bu nedenle, önde gelen araştırma enstitülerimiz ve tasarım ofislerimiz belirli sistemlerde uygulanan onlarca icat hazırladılar. Birçok baş tasarımcıya Devlet Ödül Kazananlar unvanı verildi.
Şu anda, yöneticiler - araştırma enstitülerimizin yöneticileri ve tasarım büroları, oluşturulan sistemlerin ve komplekslerin rekabetçiliğini geliştirmekle hiç ilgilenmiyorlar, kendi görüşlerine göre icatların gelişmeye başlaması ikincil bir şey. Ülkedeki yüksek teknoloji işletmelerinin maddi olmayan duran varlıklarının, işletme değerinin defter değerine göre maliyeti, yüzde bir kısmıdır. Bu tamamen yanlıştır. Yurtdışında, işletmelerin maddi olmayan duran varlıklarının değeri defter değeri ile orantılıdır. Buluşun etkinliği için ana tasarımcılar, sistemlerinin geliştirilmesinde yeniliklerin uygulamaya konulması pratik olarak herhangi bir parasal teşvik almamaktadır. Yeniden yapılanmadan önce, rekabetçi sistemler ve ürünler üretildiğinde, resim farklıydı.