Bilmem ki bu hastalığımın kaçıncı kırgınlığı?
Elimden düşmeyen sümüklü bir mendil
Ölümcül bir hastanın son iç çekişmeleri gibi
Çekerken burnumu rezalet içinde
Ve bunları yazarken böyle açık
Kaldırabilmek mideleri...
Sağ gözümden akan yaşın
Göz nezlesi ile olan bağlantısını açıklayabilirim.
Fakat sol gözümün bu hastalıktan bağımsız, Kontrolüm dışında boşalmasını nasıl açıklayabilirim
Takatsiz bu halimle?
Nane limonun faydasızlığı kadar faydasız belki
Gene de son bardağı yudumlamaya çalışıyorum,
Ekşiyen midemin yansıması yüzüme ulaşmışken,
İyileşme gibi bir derdimin olmadığını anlıyorum,
Ağrımı dindirecek her türlü ilacı reddederken.
Ve bir kırgınlık arifesinde sana ulaşabilmişken
Yine bir kırgınlık arifesinde kaybediyorken…
“Nezleyim işte” deyip geçebilmek varken
Neden tepemde parlayan güneş göz kırpıp duruyor,
Bir el yakalıyor belimden
Hırıltılarım
Bir tren sesiyle karışıyor nefes alıp verirken.
Ceketinin cebinde unuttuğum sümüklü mendili hatırlıyorum.
Utangaçlığımın verdiği telaşla
İki satır daha yazıyorum.
Hastalığıma bağlıyorum sığ ve tekrar eden sözcüklerimi.
...
Bilmem ki bu hastalığımın kaçıncı kırgınlığı?
Bir kırgınlık arifesinde ulaşabilmek sana.
Ve yine bir kırgınlık arifesinde kaybetmek.
…
Ve peşi sıra üç kez hapşırmak.