1929 yılında iki Fransız tarihçi Lucien Febvre ve Marc Bloch tarafından kurulan Annales Okulu tarihyazımına yeni bir anlayış getirmiştir. Genel olarak devletlerarası ilişkiler, savaşlar, önemli devlet adamlarının hayatları üzerine yoğunlaşan tarihyazımını kabul etmeyen Annales ekolü, ekonomik ve toplumsal konulara önem ve öncelik veren bir tarih anlayışını gerekli görmüştür. Marksist tarih anlayışından farklı olarak Annales hareketi sadece ekonomi temelli bir bakış açısına sahip olmamıştır. Tarihi bir konu incelenirken sosyoloji, antropoloji, coğrafya gibi diğer disiplinlerden yararlanılması savunulmuştur. Annales ekolünden gelen tarihçiler temelde bu düşünceler etrafında birleşseler de zamanla farklı yaklaşımlar meydana gelmiştir. Genel olarak Annales hareketi üç evreye ayrılmaktadır. Lucien Febvre ve Marc Bloch’un etkin olduğu ilk evre İkinci Dünya Savaşı’nın sonlarına kadar sürmüştür. Bu dönemde geleneksel tarih anlayışına yönelik güçlü bir karşı duruş vardır. Fernand Braudel’un etkin olduğu ikinci evre 1960’ların sonuna kadar sürmüş daha sonra gelen üçüncü evre de ise tek bir kişinin egemenliği söz konusu olmamıştır. Bu dönemde Annales Okulu tarihçileri düşünsel farklılık içinde olmuşlardır. Bu çalışma, Annales Okulu’nun geçirdiği gelişimi ve Annales hareketinin üç evresinde, tarihçilerin yaklaşımlarını incelemektedir.
Annales Okulu, Annales Tarihçileri, Lucien Febvre, Marc Bloch, Fernand Braudel