[...]
Bir iktidar biçimi olarak güç ilişkilerini belirleyen sermaye, birey ile toplum arasında bir bağ kurar. Zira toplum, sermaye dağılımındaki farklılaşma aracılığıyla yeniden inşa edilir. Bireylerin biriktirdiği sermaye aynı zamanda sınıf ayrımlarını da yeniden üretir. Yani ekonomik sermaye biçimi dışında kalan farklı sermaye biçimlerinin burada varlığı söz konusudur. Bunlar sırasıyla; sosyal, kültürel ve sembolik sermayedir.
Bourdieunun sermaye tanımlamalarında adlandırılan sermayelerden her biri ve genelde hepsi, toplumun egemen sınıflarına ilişkin bir özellik ve onların maddi-manevi servetlerini bilince çıkaran bir olgu olarak karşımıza çıkmaktadır. Buradan hareketle, ortaya çıkan doğal sonuç, toplumun egemen gücünü oluşturan kesimlerin dışında kalan diğer sınıf unsurlarının, istisnalar hariç, toplumun mülksüz kesimlerini oluşturduğu gerçeğidir. Sakatlara ilişkin dünyadaki ve ülkemizdeki gerçekleri Bourdieunun bu kavramsallaştırmaları üzerinden ele alacak olursak
[...]
Buraya tıklayarak Mağdule Demircioğlu'nun yazısının tamamını okuyabilir, dilerseniz tartışmalara katkı sunabilirsiniz.