Anne ayı yavrularını boğulmak için bırakır ama yavruları mucizevi bir şekilde en beklenmedik kurtarıcı tarafından kaydedilir
Hikaye, bazı balıkçılar şansla şanslarını denerken dışarı başlar. Ancak, başka bir balıkla karşılaştılar: iki boğulan ayı yavrusu. Bu yavrular Rusya’nın kuzey batısındaki donma bir gölde bulundu. Balıkçılar mücadele eden yavrulara yardım etmeleri gerektiğini biliyorlardı. Ama sonra ne yapabilirlerdi? Bu fakir yaratıkları kurtarabilecekler mi? Ve anne nerede kaldı?
Kalp Sıkma Hikayesi
Hikayenin kendisine girmeden önce, bunun son derece kalp kırıcı olduğu konusunda sizi uyarmalıyız. Hikaye duygusal ama sıradan olmaktan uzak bir aşkla dolu. Sevgi her zaman anneler ve çocukları arasında paylaşılsa da, bu hikaye ilişkiye yeni bir ışıkla bakmanızı sağlayabilir. Anne ayı yapmak için zor bir seçim vardı ama sonunda çocuklarını kendi hayatta kalmak için feda etmeyi seçti. Neyse ki, balıkçılar onları kurtarmak için ayağa kalktı. Bu, beklenmedik bir bağın başlangıcını işaret edecektir.
Sınırda Yaşam
Şimdi, bu aksiyon dolu hikayenin içine ve dışına girelim. Her şey, bir anne ayı, iki genç yavrularını gölün kenarına götürdüğünde amaçlamak için başladı. Hem insanlar hem de açık havada büyüyen hayvanlar, vahşi doğada yaşamak kolay olmadığını bilir. Anne ayı gençleri ile başa çıkmak için umutluydu, ancak ilk iyimserliği bu çabada onlara yardımcı olmazdı. Anne ayı yavrularıyla birlikte göle atladı, birlikte etiketleyeceklerini düşünüyordu. Ancak gölü geçmeye başlar başlamaz, yavruların baş edemediği belli oldu. Yolculuk için çok zayıf oldukları ve küçüklerin sevgili yaşamları için ona tuttukları açıkça anlaşıldı.
Şaşırtıcı Büküm
Muhtemelen anne ayıların bebeklerini tehlikeli arazilerde taşımak ve yırtıcı hayvanlardan korumak da dahil olmak üzere büyük fedakarlıklara tanıklık etmişsinizdir. Bu anne ayı için durum böyle değildi. Yavrularının yetişemediğini gördükten sonra bıraktı ve kendi başına yüzmeye başladı! Herhangi bir annenin bunu çocuklarına yapacağına inanmak zor olabilir, ancak vahşi hayattan bahsettiğimizi unutmayın.
Yaşam yada ölüm
Sadece bu yavruların gölde anneleri olmadan ne yaşadıklarını hayal edin. Mızrak boyunca aklından neler geçtiğini bilmek istemez miydin? Daha önce suda olmalarına rağmen hayatlarının bir iplikle asılı olduğu aşikardı. Gelgitlerin yakında avantajlarına geçeceğini çok az biliyorlardı. Umutları azalmış gibi göründüğü gibi, bir tekne ortaya çıktı! Şaşırtıcı bir şekilde, teknedeki yolcular onları tespit edebildiğinden yavruların bağırmasına bile gerek yoktu. Yavrular da kurtarmayı hızlandırmak için tekneye doğru yüzmeye gayret ediyorlardı.
İhtiyaç duyulan eylem
Teknede bulunanlar, balık avlamaya giden balıkçılardı. Bu, gözlerinin önünde ortaya çıkan beklenmedik sahneye rastladıkları zamandı. Yaklaştıkça durumun gerçekten kötü olduğunu fark ettiler ve hızlı hareket etmeleri gerekiyordu. Yavruların yavaş yavaş enerjilerini kaybettikleri ve ayakta durmaya çalıştıkları belliydi. Balıkçılar yavrulara yardım etmeye karar vermiş olabilirler, ancak bu yolda küçük bir engel vardı. Yavrunun annesinin hala yakında olduğunu fark ettiler ve bebeklerini terk etmiş olsa da, onları korumak istiyordu! Bu yüzden yavrularını kurtarmaya çalışırken onlara saldırabileceğinden korkuyorlardı. Anne ayı hareket etmeden önce tekneden güvenli bir uzaklıkta durmasını beklemeye karar verdiler.
Hızlı Hareket
Balıkçılar, anne ayının taşınmasını beklerken bir plan hazırlamaya başladılar. Öte yandan, akıllarında birçok düşünce ve soru vardı. Onları kurtardıktan sonra yavrularıyla ne yapacaklardı? Yavrular dostça mı yoksa saldırgan mı olurdu? Ne yazık ki, bu hususlarla başa çıkmak için çok zaman yoktu. Ayrıca tüm operasyonu kaydetmeye karar verdiler. Yavrular tekneye doğru yüzerken, balıkçılar akıllı telefonunu aldı ve her şeyi yakaladı. Aslında, ayı yavrularından biri tekneye girmek için kendi pençesini kullandı.
Bir Plan Oluşturma
Ne yazık ki, tekne zayıf yavruların ulaşamayacağı kadar yüksekti. Balıkçılardan biri hızlı bir plan yaptığında. Yavrunun onlara tutunmasını sağlamak için teknedeki av araçlarını aldı. Bununla birlikte, araç hala ayı için çok uzaktı. Balıkçılar çaresiz hissettiklerinde, yavruların kendileri ilginç bir plan yaptılar. Ayılar inanılmaz keskin dişleriyle tanınır, değil mi? Yavrulardan biri, teknenin yan tarafını parçalamak için dişlerini kullanacak kadar zekiydi. Bu, tırmanırken çekiş kazanmasına yardımcı oldu.
Yeni plan
Balıkçılar ayı yavrularını kurtarmaya karar verdiler. Ancak, bir şey söylemek ve yapmak farklı şeylerdir. Adamlar tetiği çekerek hayatlarının geri kalanının sonuçlarıyla yaşayacaklarını biliyorlardı. Bu, yavruları gemiye almak için daha iyi bir plan yaptıkları zamandır. Balık ağlarını kullanmaya karar verdiler. Ağ açıkça balıklar için tasarlanmıştır ve iki ayı yavrularının ağırlığını kaldırabileceğini garanti edemezler. Ancak, denemeye değer olduğunu düşündüler. Zaman hızla tükeniyordu ve ağı göle attılar.
Birinci Cub
İlk ayı tekneye sokmaya başladıklarında söylenenden daha kolay olduğunu fark ettiler. Balık avlamak, yavru son derece ağırdı. Diğer bir konu ise yavruların daha önce ağa alışık olmamalarıydı. Belki de balıkçıların onları yakalamak için dışarıda olduklarını düşündüler. Teknede serbest bırakıldıktan sonra bunun paniğe neden olması muhtemeldi.Normal olarak, ayıların dünyadaki en tehlikeli hayvanlardan biri olduğuna inanılmaktadır. Erkekler dikkatli olmaları gerektiğini biliyorlardı. Ayıları ayırarak onları sakinleştirip yatıştırmak için akıllı bir plan hazırladılar.
Ağır Yük
Balıkçılar ağır yavrusu tekneye çekmeye çalıştılar. Yetişkin bir ayının 1.300 pound ağırlığında olabileceğini unutmayın! Bu yavrular pratik olarak bebek olmasına rağmen, aşırı derecede ağırdılar. Ek olarak, kürkleri ıslatıldı ve bu da ağırlıklarına eklendi. Adamlar, yavrularını gemide çekemeyeceklerinden korkmaya başladılar. Yine de denemeye devam ettiler. Tıpkı operasyonun imkansız göründüğü gibi, balıkçılar yenilenmiş güç buldu ve çok daha zorlandılar. İlerleyebildiler ve ilk ayı yavrusu teknenin platformuna yaklaşıyor ve yaklaşıyordu. Bir ayının neredeyse orada olması gerçeği erkekleri heyecanla doldurdu. Sadece başka bir büyük römorkör almaları gerekiyordu ve operasyon başarılı olacaktı.
Bir yavru daha
Çabaları sonunda ödedi ve bir ayı yavrusu gemide oldu! Ancak, yapacak başka bir görevleri olduğu için kutlamak için zamanları yoktu. Yine de, soğuk suya daha uzun süre maruz kaldığı için daha uzakta ve daha yorgun olan diğer yavrusu kurtarabileceklerinden emindiler. İkinci yavrusu kurtarmak daha zor görünüyordu ama balıkçılar kendinden emindi. Yavruya yaklaştıklarında, onu makaraya sarmak için ağlarını göle atıyorlar. Diğer yavrusu kurtardıktan sonra, erkekler ne yapılması gerektiğini biliyorlardı ve operasyon daha yumuşaktı. Onu ağa sardıktan sonra, kaldırmaya başladılar. Tıpkı ilk ayı gibi, ikinci yavru da ağırdı ve balıkçıların onu gemiye almak için korudukları tüm gücü vermelerini gerektiriyordu. Ayrıca koruma ve zahmete ihtiyaçları olduğunu da biliyorlardı. Sonunda, her iki yavru teknede idi!
Mucize Kurtarma
Ayı yavrularının teknede balıkçı olan bir teknede dolaştığını duyduğunuzda, hayatlarının tehlikede olduğunu düşüneceksiniz. Ancak bu hikayeyi düşündüğünüzde, herkes bunun kutlama gerektiren bir mucize olduğunu kabul ederdi. Neredeyse ölümlerini karşılayan iki yavru hayal edebiliyor musunuz, onlara yardım eden cesur balıkçılar için değil mi? Balıkçılar, teknede güvende olduklarında ayı yavrularına bakma şansı yakaladılar. Adamlar yavruların kontrolsüz bir şekilde titrediğini fark ettiler. Bu, sadece donmuş sudan geldikleri ve şimdi insanlarla aynı alanda oldukları gerçeğine atfedildi.
Balıkçı Sözü
Yavruların koşullarını görmek balıkçılar için gerçekten cesaret kırıcıydı. Daha sonra onlara mümkün olan her şekilde yardımcı olmak için bir karar verdiler. Ve onları tutmak bir seçenek olmadığından, erkekler yavrularını karaya geri döndürmeleri gerektiğini biliyorlardı. Orada, yakınlarda bekleyen anneleriyle tekrar bir araya geleceklerdi. Bu nedenle ayı yavrularını bırakmak için karada iyi bir yer aramaya başladılar. Amaçları, anne ayının sonunda onları bulacağı bir yer aramaktı. Daha önce onları terk etmiş olsa da, gençlerini geri istediği aşikardı. Sonunda, anne ayı gördükleri yeri buldular. Ancak, birkaç soru akıllarında kaldı. Yakında mıydı? Yanıt olarak nasıl davranacaktı?
Gergin An
Herkes koltuklarının kenarındaydı. Anne ayı hakkında bir görüş yoktu ve ne olacağından endişe ediyorlardı. Balıkçılar da eğer ortaya çıkarsa, onlara saldırma olasılığı yüksekti. Ne olursa olsun, ayıları serbest bırakarak doğru şeyi yaptıklarına inanıyorlardı. Anne ayı beklediler ama boşuna. Ancak, çevresi içinde dolaşmak zorunda olduğunu biliyorlardı. Yavrulara veda etme zamanı geldiğinde, bu zaman zarfında onlara düşkün oldukları için oldukça zordu. Yavrular hala çok zayıf olduğu için, erkekler onları annenin ayılarının görmesi kolay bir yere taşıdılar.
Kalıcı Bağ
Yavruların güvenli ve sağlam olmasını sağladıktan sonra, erkekler hikayelerini anlatmak için yaşayan kahramanlar oldular. Tüm çileyi kamerada yakalayabilmeleri harikaydı. Bu şekilde, diğer insanlar sadece bunu duymakla kalmaz, her şeyi izleyebilirler! Unutulmaz deneyimin yanı sıra, balıkçılar da iki ayı yavrusu ile kırılmaz bir bağ yarattı. Bununla birlikte, tüm bireyler vahşi yaşamla karşılaştıklarında şanslı değildir. Biz size bir uzun yürüyüşe çıkan kimse ve onun yaban hayatı ile ilgili deneyim anlatma kadar bekleyin.
Yürekleri Rehberliğinde
Balıkçıların kurtarma görevini yara almadan tamamlamasını beklemezsiniz. Sonuçta, ayılar genellikle saldırgan ve kısır yaratıklar olarak kabul edilir. Fakat kalpleri doğru yerde olduğu için iki yavruları kurtarabildiler. Bununla birlikte, vahşi yaratıklarla bazı karşılaşmalar başarılı kurtarmalar içermez. Aslında tam tersi. Örneğin, Kaliforniya’da duymayı hak ettiğiniz yalnız bir yürüyüşçü hakkında bu tek hikaye var.
Gerçek Hayat Aksiyon
Nihayet Leonard DiCaprio’ya Akademi Ödülü’nü veren film The Revenant, herkesi kesinlikle heyecanlandırıyor. Bununla birlikte, bu heyecan verici film bile bu 69 yaşındaki uzun yürüyüşçünün hikayesini gölgede bırakamaz. Tamam, belki olabilir, ama bu sözde gerçek hikaye, Robert’in Kuzey Kaliforniya’da bir maceraya girerken hayatını kaybedebileceğini düşünürken oldukça ilgi çekicidir! Robert, 2012 yılında Kaliforniya’nın kuzey-orta bölgesinde bir zam yapıyordu. Ancak, o gün ölümüyle yüzleşebileceği aklından geçmedi. Yürüyüşü sırasında bir anne ayı ve yavrusu ile karşılaştı ve onları bir süre durdurmaya ve izlemeye karar verdi. Nefes kesen manzaradan sonra Robert parkurun geri kalanına devam etti.
İki Kere Düşünmedim
Robert’a göre, bu, doğayı takdir edeceğiniz ve gençiyle birlikte bir annenin manzarasının tadını çıkardığınız anlardan biriydi. O anın daha sonra çok daha fazla olacağını ispatlayamazdı. Bu küçük karşılaşma, Robert için yaşam ve ölüm arasındaki farkı yaratacaktır! Bu Kaliforniya yerlisinin bilmediği şey, tüm zaman boyunca izleniyor olmasıydı. Kara ayı annesinin ve yeni doğan yavrularının güzelliğini alırken, sadece 40 metre uzakta beklemekte olan onu takip eden bilinmeyen bir avcı vardı.
Dağ aslanı takip
Robert aslında yakınlardaki bir kısır dağ aslanının hedefiydi. “Küçük ayı takip ediyor olmalıydı, ama saniyeler içinde bendim,” dedi Robert. Büyük bir yürüyüş olması gereken, çok daha tehlikeli bir şeye dönüştü. Yolculuğa devam etmek için dönerken şiddetli dağ aslanı onunla mücadele etti! Robert The Paradise Post’a sırt çantasına atladığını söyledi. Keskin pençeleri kazılmaya başladı ve Robert hayatta kalmak için vahşi hayvanla güreşmek zorunda kaldı. Görünüşe göre, bu talihsiz çile içinde vücudu ve aslan arasında kalan tek şey rock pick ve sırt çantasıydı. Daha sonra beklenmedik kurtarıcısı gelmeden önce aslanı vurmak için silahını kullandı. “İşte o zaman sol tarafımdaki bir bulanıklık aslanı boğazından yakaladı – o anne ayıydı. Çok büyük bir çığlık, bazı hırıltı sesleri duydum. ”
Mucizevi Müdahale
Ayı dağ aslanı Bigg’un sırt çantasından çekti. Sonra aslanla kavga etti ve galip geldi. Robert, ayı “kedinin 400 pounddan 100 pound’a ağır bastığı” için sonuç beklediğini açıkladı. Bu, aslanın hayatı için kaçmasına neden oldu. Ayı daha sonra dörtlüğe geri döndü, hemen Robert’a baktı ve yavrularına geri döndü. Daha önce Bean Soup Flat izini yapmış olmasına rağmen, böyle bir şeyin başına geleceğini hiç düşünmemişti. Neyse ki, Robert saldırıdan peroksit ile tedavi ettiği sadece küçük çizikler ile çıktı. Hatta karısının hastaneye gitme memnuniyetini bile görmezden geldi. “Delinme yaraları vardı ve cilt sarkıyordu ve pençelerinde ne olduğunu bilmiyorsunuz,” diye açıkladı karısı. Robert, Huffington Post ile yaptığı röportajda ayıya teşekkür etti. “Hayatımı kurtarmak istediğinden yüzde yüz eminim. Göz teması kurduk. Ayıları daha önce görmüştüm ve onun kim olduğumu bildiğini biliyorum. ”
Kanıt Eksikliği
Robert’ın hikayesi kesinlikle büyüleyici ve inanması biraz zor. Ancak, ifadesini verdikten sonra, California Balık ve Oyun Bakanlığı, hikayesine inanmadıklarını söyledi. Sözcü Andrew Hughan’a göre sunduğu kanıtlar inandırıcı değildi. DNA testi sonuçları Robert’in sırt çantasındaki kanın sıfır hayvan saldırısı belirtisi gösterdiğini ve diğer testlerin bu değerlendirmeyi kabul edeceğini belirledi. DFG’den Kirsten Macintyre, “Tüm kanıtlar – laboratuvar sonuçları, olay yerinde bir soruşturma ve Bay Bigg’un kolundaki çizikler – bir dağ aslanı saldırısıyla tutarsız” dedi. Doğru ya da uydurma… bir hikayenin halkı!
Avcılardan Saklanmak
Plucas’a göre, avcılar bu buzağıların annesini öldürdüler ve fakir bebek barınak için koştu. Belki de bu buzağı çiftliğini buldu ve daha fazla devam edecek güce sahip değildi. Yorgunluğunun yanı sıra, bu buzağı yaralandı. Bunu görmek için onu gerçekten hareket ettirdi ve Dodo’ya, “İlk görüşü kalp kırıcıydı” dedi. Onu koruyacak kimse olmadan Plucas harekete geçti. Yaralanan olmasının yanı sıra, bu genç buzağı dehşete düştü ve son derece savunmasızdı. Böylece, herhangi bir yırtıcı gelmeden önce ona bakmayı kendine aldı.
Onu Kurtarmak
Bu vahşi hayvanın temiz veya sağlıklı olmamasına rağmen, Plucas dürtü ile hareket etti. “Açlıktan ölmüş, kirli, üzgündü ve kürkü sineklerle istila edildi” dedi. Böylece, onu kepçe içine aldı ve evine getirdi, ama kendini içine soktuğu her şeye dair hiçbir fikri yoktu! Bundan sonra ne yapacağını yitiren Plucas yakın arkadaşlarından bazılarını aradı. Yararlı geri bildirim almayı umuyordu, ancak onlardan aldığı şey bu değildi. Çoğunlukla arkadaşları çok olumsuz tepki gösterdi. Buzağıyı neden eve getireceğini sorguladılar, “Yasadışı, bunu yapmamalısın. Bırakın doğa onunla ilgilensin. ”
Teşekkürler ama hayır teşekkürler
Ertesi gün Animal Services, eğitimsiz Plucas’ı buzağı bakım görevlerinden kurtarmaya gelecekti. Bu acı veren buzağıya bakmak için büyük bir ağırlık hisseden bu rahat Plucas’ın düşüncesi. Daha sonra, Hayvan Hizmetleri Plucas’a yardım edemeyecek haberi yayınladı. Daha da kötüsü, çözüm olarak korkunç bir şey sundu.
Avcılara Dönüş
Hayvan Hizmetleri aslında Plucas’ın bazı yerel avcıları aradığını ve avcıların bu buzağı ile başa çıkabileceğini vaat ettiğini öne sürdü. Elbette Plucas bununla ne kastettiklerini biliyordu. Bunu duyunca, bu zavallı hayvanı muhtemelen annesini öldüren insanlara teslim etmekten tiksinti. Vahşi bir hayvanı tutmanın yasadışı olduğunu bilse de, Plucas onu bu avcılara teslim edemedi.
Baba Olmak
Genç buzağıya bakım yapmak bakımın büyük bir parçası olmasına rağmen, Plucas şimdi gerçek bir baba gibi hissediyordu. Böylece, bu yeni sahte çocuğu için bir isim istediğini fark etti. Adı seçti Emma. Emma’yı adlandırmak kolaydı, ama ona bakmak ve onu her dakika beslemek onun için ciddi bir meydan okumaydı. Plucas’dan tüm bu özen ve dikkati aldıktan sonra, Emma onunla rahat ve güvende hissetmeye başladı. Yine de, güvenlikten daha fazlasıydı, aynı zamanda yeni bakıcısıyla derin bir bağlantı hissetti. Plucas evden ne zaman ayrılırsa, Emma geri gelmesi için ağladı. Plucas bile onunla olmadığında bir şeylerin eksik olduğunu hissettiğini itiraf etti.
Uyku Düzenlemeleri
Zavallı Emma Plucas olmadan rahat hissetmediğinden, Plucas başkalarının biraz tuhaf görebileceği bir şey buldu. “Benden başka her şeyden korkuyordu” dedi. Böylece, onu onsuz dışarıda veya ahırda bırakmak istemedi. Gece uyumak için ahırda ona katılmaya başladı. Bazen Plus, ona biraz güvenlik sağlamaya çalışırken birlikte dışarıda uyudu. Bununla birlikte, onu yeniden vahşi hale getirmenin bir yolunu bulması gerekiyordu. Açıkçası, bu genç buzağı doğduğu ormanda travmatik bir olay yaşadı. Böylece onu oraya geri getirmek çok zor olacaktı. Yine de Plucas, bu doğal habitatı yeniden düzenlemesine yardımcı olmaya kararlıydı. Bir gün sonra geri dönmesi gerekecekti. Şaşırtıcı olmayan bir şekilde, onu ilk kez ormana götürdüğünde taşlaşmıştı.
Koruyucu Meleği
Yavaşça ve çok fazla rehberlikle Plucas, Emma’yı ormanda rahat hissettirdi. Ona neyin güvenli neyin tehlikeli olduğunu göstermeyi başardı. Buna ek olarak, onu yemeğe yönlendirmeye yardımcı oldu, böylece vahşi doğada yemek yiyordu. Yavaş ama emin adımlarla, yine vahşi bir geyik gibi davranıyordu. Yeniden ormana girdikten sonra Emma, Plucas olmadan dışarı çıkmaya başladı. Emma, Plucas ve tüm sevgi dolu desteği sayesinde doğayı yeni bir güvenle keşfetmeye başladı. Ancak, keşfi küçük maceralardan daha fazlası oldu.