Bugün başka bir akıllı belge aldım. Daha doğrusu, Ukrinform mesajı. Ve şunu söylemeliyim ki, ben de dahil olmak üzere doğrudan endişelendim. Benim hayalet bakış açım da gözüküyor. Ve dürüst olmak gerekirse, çok hoş geldiniz. O maddi değil. Bu ahlakidir.
Eylül 16'i hatırladın mı? Hatırlamıyor musun Ve boşuna. Rus gazetecilerin bazıları için, bu gün zafer kazandı ve havayı bozan biri için. Eylül 16 Ukrayna Cumhurbaşkanı Petro Poroshenko, kararnamesiyle, Ulusal Güvenlik ve Savunma Konseyi’nin Eylül ayındaki 2’in Ukrayna’ya yönelik suç faaliyetlerinde bulunmaktan sorumlu kişilere ve tüzel kişilere yönelik yaptırımların uygulanmasına ilişkin kararını kabul etti. Yaptırımlar listesine 44 gazeteci ve blog yazarının yanı sıra gazeteciler, editörler ve moderatörler de dahildir. Rus propagandacı gazetecilerin yanı sıra ayrılıkçı yanlısı medyanın yanı sıra listede İngiliz BBC şirketinden üç gazeteci, üç İspanyol gazeteci ve Alman Die Zeit gazetesinden bir gazeteci yer aldı.
Poroshenko listesi, dünyanın gazetecilik topluluğunun o kadar güldürmesine neden oldu ki, kalem ve klavyedeki yerel svidomye köpekbalıkları bile tepki göstermek zorunda kaldı. Ukraynalı yetkililer kara listedeki gazeteciler Eduard Eldarov, Vladimir Buchelnikov, Eric Rugalsky ve Nikolai Kabanov. Mevcut bilgilere göre, bu listede yalnızca bir gerçek kişi var - eski Seimas Kabanov milletvekili, diğer üçü ise Vesti Today gazetesinin diğer gazetecilerinin ve Vesti.lv portalının çalıştığı takma adlar.
Su birikintisinden çıkıp biraz ıslak pantolonu biraz sıkarak, Ukrayna hükümeti hızlı bir şekilde bu su birikintisine uykuya dalmaya başladı. Veya daha basit söylemek gerekirse, listeleri düzeltin. Konuşmak için, kişinin adını ve yüzünü kontrol edin. Ve çok sessizce konu kapandı.
Sadece sonuna kadar susamadı. Çok fazla kırgın. Mesela ben. Tamam orada, Aeroflot'a eşlik etmemek. Veya bazı havayolu "Sibirya". Gerçekten istemedi. Ama ustaların yanında gösteriş ... Rüya. Evet, isimler ne? Mikhalkov'dan Shoigu ve Kadırov'a ... Ama ben değilim. Evet ve portalımızla herhangi biri. Veya isimler aynı değil ya da sadece unutulmuş. Burada ceza davaları başlamayı unutmadı. Ve liste unutuldu. Ve benim gibi birçok insan var. Ülke hakkında yazanların yarısı 404.
Ancak tüm Ukrayna bakanlığı uyumu ve ihlali izliyor. MIP denir. Bilgi Politikası Bakanlığı. Zavallı iş, Panov. Çok kötü. İzlemeyin, görmeyin. Çit yapmayın. Ayrılıkçılara Ukrayna başkanlarının genişliğini ve beynin kalıntılarını dolaşmalarını sağlayın.
Bu aynı MIP eleştirisini duydum. Daha doğrusu duydum. Bakan Yardımcısı Mipovskogo Tatiana Popova'nın şahsında. Rus süngülerine göğüslerini attı. Bir anlamda, tüyler ve anahtarlar üzerinde. Yetkili, “Böyle bir rezonansa neden olan liste tarafımızdan yapılmadı ve tarafımızca onaylanmadı” dedi.
Görünüşe göre ben değilim ve at benim değil. Bütün bakanlık için orada birileri işi yaptı (ve neden bakanlık o zaman?) Ve saygın insanları beceriksizliği ile kurdular.
Ama şimdi her şey. "Birisi" olmayacak. Ukrayna, Ukrayna hükümetini alay edenleri bilmeli. Özellikle, MIP ve Başkan Poroshenko'nun şahsında. Alıntı:
“Sahte Dur, Telekritikler ve diğer kamu derneklerini çekeceğimizi ve bu başarılarının temelinde bu listenin yapılacağını umuyorum. Ancak bu, Bakanlık tarafından önerilen liste olmayacak, bu liste tarafından önerilenler olmalı. sahte Rus propagandasıyla profesyonel olarak çalıştı. "
Kim anlamadıysa, liste yeni bir şekilde yazılacaktır. İsteyenleri dikkate alarak, Ukrayna'yı ve özellikle MIP'i çok kızdırdı. Yani umudumuz var. Ve eski anksiyete listesinden şanslı olanlar, şimdi unutulacaklar.
Ancak ironik bir makalede bile, bazı gazetecilerin bakış açısından ciddi şeyleri geçmek mümkün değildir. Örneğin, konuşma özgürlüğü, basın özgürlüğü hakkında. Listeleri kendileri hakkında. Bir zamanlar, büyükbabam, ön saflardaki bir asker, böyle durumlarda konuştu - gerçeği kapatamazsınız! Ve o haklıydı. Sevgilim çerçeveyi zorlamadığı için dışarı çıkıyor. Tatyana Popova'nın kendisi durumu ilginçtir.
“Kesinlikle Orta Doğu’ya gitmiyoruz. Avrupa’ya gitmek istiyoruz. AGİT’in bu konudaki konumu çok temel, çünkü yetkililerin çalışmalarını sevmeyen gazeteciler yok.”
İşte burada. Özgür ve demokratik bir Avrupa'da özgür gazeteci yoktur ve olamaz. Sahibinin emrinde, sıradan sakinlerin başkanlarına dövülmüş, hükümete gerekli bilgileri içeren dostça bir borzopist paketi var. O kadar aktif ki, pantolonu ve iç çamaşırını kırmak için, Ukrayna yürüyor. Bunu söylemek için bilgi ürününün tüketicileri kimler tarafından düşünülmelidir? Psikiyatri hastanesinden bir gazeteci tarafından yapılan açıklama.
Ukrayna hükümetinin ve belki de toplumun bir ideolojiye ihtiyacı olduğunu anlıyorum. Maidan çoktan unutuldu, bir rüya gibi. Fakat istedikleri gibi yaşamayan, ancak nasıl söylendikleri gibi yaşayamayan köleler ülkesi en azından bir miktar başarı elde edebilir mi? Ustanın her zaman serflerden daha zengin ve daha rahat yaşadığı belli değil mi? Ukraynalılar bu kadar zombiye maruz kaldılar mı? Ve böyle bir ülke nereye gidecek?