Dean Cornwell 1892'de doğdu. Frank Brangwyn'in yanında eğitim gördükten sonra Cornwell, kendisini Amerika'nın önde gelen illüstratörlerinden biri olarak kabul ettirdi. Dahil olmak üzere çeşitli dergilerde çalıştı. Kozmopolitan ve iyi temizlik.
Cornwell, Harry Beckhoff, Rico Tomaso ve Frank Reilly gibi sanatçılar üzerinde derin bir etkisi olduğu New York'taki Sanat Öğrencileri Birliği'nde ders verdi.
Cornwell'in çalışmaları genellikle Kozmopolitan. Ayrıca The City of the Great King, The Man of Celile, Never the Twain Shall Meet, The Enchanted Hill ve Palomar'ın Gururu da dahil olmak üzere birçok kitabı resimledi. Cornwell aynı zamanda İllüstratörler Derneği'nin (1922-26) Başkanıydı.
1930'larda ve 40'larda Cornwell, reklam afişleri üretmeye odaklandı ve Seagrams Whisky, General Motors ve Coco Cola dahil olmak üzere birçok büyük şirket için çalıştı.
Cornwwll, 1959'da Society of Illustrators Hall of Fame seçildi.
Dean Cornwell 1960 yılında öldü.
Dosya:"Amerikanlaştırma", Los Angeles şehir merkezindeki Merkez Kütüphanede Dean Cornwell tarafından yapılan dört "Kaliforniya tarihinin büyük dönemi" duvar resimlerinden biri, California LCCN2013631652.tif
Dosyayı o anda göründüğü gibi görüntülemek için bir tarih/saat üzerine tıklayın.
|Tarih/Saat||küçük resim||Boyutlar||kullanıcı||Yorum Yap|
|akım||20:19, 2 Eylül 2016||7.081 × 3.537 (143.34 MB)||Fæ (mesaj | katkılar)||LOC 2013631652, Carol M. Highsmith koleksiyonu. P380.7920 TIFF (143.3mb)|
Bu dosyanın üzerine yazamazsınız.
Dekan Cornwell
İllüstrasyonun Altın Çağı boyunca, birçok illüstratör olağanüstü işler yarattı, ancak benim favorilerimden biri Dean Cornwell.
5 Mart 1892'de Louisville, Kentucky'de doğdu. Dean okudu Sanat Enstitüsü Chicago'da okudu ve New York'a gitti. New York Sanat Öğrencileri Birliği. Adını duyurmaya başlayarak Harpers Bazaar ve Cosmopolitan gibi önde gelen dergiler için İllüstrasyonlar yarattı. Ernest Hemingway ve diğer yazarlar için bile çalıştı.
Dean Cornwell, Los Angeles Halk Kütüphanesi için duvar resminin dört bölümünden biri üzerinde çalışıyor #8211 1933
Sadece kağıt için bir Illustrator değil, aynı zamanda başarılı bir muralistti. Tamamladığı iyi bilinen bir duvar resmi, Los Angeles Halk Kütüphanesi içindi. Duvar resmi, Kaliforniya'nın tarihinin Keşif Dönemi'nin dört bölümünü, Misyonları, Amerikanlaştırmayı ve Los Angeles Şehri'nin Kuruluşunu içeriyordu. Daha önce hiç duvar resmi yapmamıştı ve bugün hala rotundada duran büyük dört paneli başarıyla tamamladı.
Ay Işığında Bankın Karşı Uçlarında Oturan Çift – 1923
Cornwell, ünlü İllüstratörler Derneği'nin dört yıl boyunca başkanlığını yaptı. Daha sonra, ölümünden sadece bir yıl önce Hall of Fame'e alındı.
Kozmopolit Hikaye Çizimi – 1930
Çalışmalarına bakıldığında, dönemin diğerleriyle (Leyendecker ve Tepper) stil açısından birçok benzerliği var. Neredeyse jestsel/karakterize edilmiş figürler bir hareket atmosferi yaratır. Resimlerinin bir diğer önemli yönü de renk paletidir. Çalışmalarının büyük bir kısmı, soluk pigmentlerle birlikte monoton veya aksanlarla yapılır. Şahsen yukarıdaki gibi yaptığı resimlerinden zevk alıyorum.
Yukarıdaki bilinmeyen taslağa bakarsanız, bir resmi tamamlama sürecinin bir kısmını göreceksiniz. Figürlerin ve kompozisyonun ön çizimlerini yapıyor ve daha sonra böyle bir çalışmaya doğru ilerliyor gibi görünüyor. Hareketli bir kalem işi kullanmak ve ardından sadece renklerle gevşek bir şekilde üstüne gitmek onun dikkat çekici stilini yaratıyor. Sanki orada oturuyor ve boyasını karıştırıyor ve düzeltiyor gibi değil, Dean çok fazla endişelenmeden tuvalin üzerine atıyor gibi görünüyor.
Dönemin pek çok eseri gibi, çalışmalarının bir başka parçası da illüstrasyonlarının neredeyse 'tamamlanmamış' doğasıydı. Çalışmalarında önemli figürlere ve önemli noktalara odaklanır, ancak tuvalin/kağıdın birçok bölümünü el değmemiş veya beyaz boyayla kaplanmış halde bırakır. Nedense bundan özellikle hoşlanıyorum ve kelimelere dökemiyorum.
Dean Cornwell kusursuz bir illüstratördü ve çalışmaları bunu açıkça gösteriyor. Tüm zamanların en iyi çizerleri arasındaki yerini aldı ve hem iş ahlakından hem de tarzından etkilenmeye çalışıyorum.
1920-1930 On Yılı
Birinci Dünya Savaşı'nın sona ermesi, büyük bir sosyal değişimin yanı sıra refah da getirdi ve Amerika, dünyanın ekonomik ve politik güç merkezi haline geldi. Askerler, iş, aile ve arkadaşlar için hevesli, kendine güvenen bir ülkeye döndüler. Kadınlara oy hakkı verilmişti. Kolej eğitimi daha yaygındı ve kadınları profesyonel kariyerlere yönlendirebilirdi. Amerika, dünya çapında popüler kültür için eğilimleri ve zevkleri belirlemeye başladı ve ilk büyük "nesil uçurumu" ile karşı karşıya kaldı. Amerika'nın gençleri için artık mümkün olan sosyal özgürlükler onları Viktorya dönemindeki ebeveynlerinden tamamen ayırdı. Farklı giyindiler, yeni müzik ve dans biçimlerine sahip oldular ve özgürlükçü bir ahlak sergilediler. Yayıncılık, reklamcılık ve eğlence endüstrileri bu yaş grubuna hitap etti ve yirmili yaşları ve onların mevcut tarzlarını kültürün odak noktası haline getirdi.
John Held, Jr.., Hayat dergi kapağı, 1926
russell patterson, gazete paneli sayfası, 1929
Amerikan dergi çizerleri çoğunlukla gerçek gerçekliği tasvir ediyorlardı, ancak bu on yılda bir değişim başladı: stilize illüstrasyon baskın bir trend haline geliyordu. Daha önce Maxfield Parrish, J.C. Leyendecker ve Rose O'Neill stilize karakterizasyonlar geliştirmişlerdi, ancak 1920'lerde John Held Jr., kendisinden önceki hiçbir sanatçı gibi, tüm bir genç neslin özünü yakalamak için soyut bir karikatür ve komik illüstrasyon yaklaşımı kullandı. Uzun bacaklı, kısa etekli ve dolgun dudaklı ince, köşeli kızları sevimli ve kışkırtıcıydı ve toplumsal devrimin sembolleriydi. russell patterson çizimlerde ve çizgi roman panel sayfalarında aynı nesilden üst sınıf karakterleri tasvir etti ve Henry Patrick Raleigh Drama ve romantizmin anlatı sahneleri, modern moda illüstrasyonunun öncüleri olan uzun, zarif figürlerle dolduruldu.
Henry Raleigh, dergi illüstrasyonu
Brendibadesi geleneğindeki anlatısal gerçekçilik, Dekan Cornwell, Howard Pyle'ın öğrencilerinden biri olan Harvey Dunn'ın öğrencisi. Cornwell, çağdaşları tarafından bile emsalsiz olarak kabul edilen büyük illüstrasyon ustalarından biriydi. Tekniği spontane fırça çalışmalarından yüksek gerçekçiliğe kadar uzanıyordu ve tüm büyük dergiler için resimler yarattı, reklam kampanyaları üzerinde çalıştı ve güçlü bir duvar resmi çalışması üretti.
Dekan Cornwell, dergi illüstrasyonu, 1923
Reklam ajansları kültürel eğilimleri belirlemede güçlü bir rol üstlenmeye başladı. Reklam ajansı sanat yönetmenleri, sanatçılara çok daha yüksek ücretler öderken, kalite ve teknik açısından yayın çalışmalarına rakip olan illüstrasyonlar sipariş edebilirler. Reklamlar, gerçekçi durumlardan komediye kadar her şeyi tasvir edebilir ve anlatıya alışkın illüstratörlere, reklam kavramlarının kişisel yorumlarını yapma şansı verildi (McClelland Barclay).
McClelland Barclay, reklam illüstrasyonu, 1929
Genel olarak, illüstrasyon, en iyi sanatçılar için yüksek ücretli bir alan haline gelmişti ve yaşam tarzları, büyük mülkler, şoförlü limuzinler ve yatılı şeflerle bunu yansıtıyordu. İllüstratörler edebiyat ve eğlence sektörünün yıldızlarıyla sosyalleştiler ve sinema sektöründeki kadın illüstratörler ve benzeri aktrisler&mdash, erkeklerle rekabet eden kişisel başarılar elde etmeye başladı. gibi mizah yayınları için birçok komisyondan sonra disk ve Hayat ve yüzyılın başında ve 1910'larda erken başarı, Gül O&rsquoNeill 1920'lerin sonlarında ve 1930'larda Kewpie karakterlerinin ve oyuncak bebeklerinin satışıyla milyoner oldu. Neysa McMein, bir kadın hakları aktivisti ve yazar ve oyun yazarlarının arkadaşı, en eski ve en başarılı kadın reklam illüstratörlerinden biriydi. O en çok onun için biliniyordu McCall&rsquos Kadınları toplumda öne çıkaran dergi kapakları.
Rose O'Neill, Kewpies ile otoportre
Neysa McMein, reklam illüstrasyonu
Norman Rockwell's uzun kariyer 1920'lerde sağlam bir şekilde devam ediyordu. Cumartesi Akşamı Postası sıradan hayatın yakalanmış anlarında Amerikan karakter tiplerini tasvir eden kapaklar. Rockwell izleyicileriyle bir bağlantı kurdu çünkü karakterizasyonları onlara gördükleri, hissettikleri ya da kendilerinin yaptıkları şeyleri hatırlattı. Sıradan insan nitelikleri sergiliyorlar, nadiren yakışıklı ya da güzeller ve sahne ve karakterlerin çabucak anlaşılması için ifadelerine, beden dillerine ve birbirleriyle etkileşimlerine dikkat çekecek kadar abartılılardı. Rockwell, insanların ilişki kurması için sanat üretti.
Norman Rockwell, kapak illüstrasyonu, Cumartesi Akşamı Postası, 1921
Çelikte İşlenmiş Bir Tarih
Eugene Cornwell, 1900'lerin başında Kuzeydoğu Ohio'da Cornwell Quality Tools Company'yi kurdu. Eugene, "en iyi aletleri" üretmeye kararlı, son derece yetenekli bir demirciydi. Çeşitli çelikler ve ısıl işlem yöntemleriyle deneyler yaparak, yalnızca hayalini gerçekleştirmekle kalmadı, aynı zamanda birinci sınıf bir alet üreticisi olarak yaygın bir ün kazandı.
Eugene Cornwell, sağlam, daha uzun ömürlü aletler üretmeye başladığında metalden daha fazlasını dövmeye başladı. Ohio, Cuyahoga Falls'daki küçük demirci dükkanından bir şirket kurdu. Elinden gelenin en iyisini yapmaya özen gösteren bir şirket çünkü çalışanına ait. Kaliteli malzeme satışına eşlik eden gururu ilke edinmiş bir firma. Şirketin kendisi bir aile şirketi olduğu için ailenin önemini bilen bir şirket. Ve değişmeyen yıllar boyunca. Modern ısıl işlem yöntemleriyle birleştirilmiş yüksek kaliteli alaşımlı çeliğin kullanımıyla, Cornwell'in 1919'dan beri gerçekten Profesyonellerin Seçimi® olan dünyanın en iyi takımlarını üretmeye devam etmesi şaşırtıcı değildir.
2009, Cornwell'in bir şirket olarak 90. Yıldönümünü kutladı. Eugene, şirketinin ailede kalması gerektiğine dair bir fikir başlattı ve Cornwell, tüm tarihi boyunca aileye ait oldu. Bağımsız alet satıcıları aracılığıyla doğrudan satış sağlayan, sektördeki en eski şirket olarak bu fikri destekledi.
Copyright 2021 • Cornwell Kalite Araçları • 667 Sevilla Yolu • Wadsworth • OH • 44281 • (800) 321-8356 • Gizlilik Politikası • Site Gereksinimleri
Dean Cornwell - Tarih
DEAN CORNWELL
SAAT SONRA SAAT, CAREW LAY HAREKETSİZ (ÇÖL ŞİFASI)
1922, tuval üzerine yağlı boya
36" x 28", imzalı ve sağ altta tarihli
Çöl Şifacısı, E.M. Hull tarafından, Kozmopolitan, 1922 NATURA IWTH URN
1942, tuval üzerine yağlı boya
50" x 75", imzalı sol alt TWAIN ASLA BULUŞMAYACAK
1923, tuval üzerine yağlı boya
28" x 45 1/2", imzalı sağ alt
"Asla Twain Buluşmayacak" Peter B. Kyne, 1923, tozluk
Dekan Cornwell 1892–1960
Dean Cornwell, uzun yıllar illüstrasyon alanına hakim olan parlak bir solak ressam ve muralistti.
Dean Cornwell, profesyonel sanat kariyerine 18 yaşında karikatürist olarak başladı. Louisville Habercisi. Bir yıl sonra, Chicago Sanat Enstitüsü'ne kaydoldu ve sanat bölümünde çalışmaya başladı. Chicago Tribünü. Chicago Sanat Enstitüsü'nde, önde gelen sanat eğitimcisi Harvey Dunn ile tanıştı ve çalıştı. 1915'te Dean Cornwell, Dunn'ı New York'a kadar takip etti ve stüdyo sınıfında ona katıldı. Dunn Cornwell ile çalıştıktan sonra hızla başarılı oldu, ancak sonunda kendi cesur, hafif sırılsıklam stilini geliştirdi.
1918'de Chicago'da sanatçı Mildred Montrose Kirkham ile evlendi, ancak sürekli evlilik dışı ilişkileri çiftin sadece birkaç yıllık evlilikten sonra ayrılmasına neden oldu. İki çocukları oldu ama hiç boşanmadılar.
Dean Cornwell her zaman güçlü bir iş ahlakına sahipti ve genellikle haftada yedi gün, günde on yedi saat çalıştı. Dahil olmak üzere ülkedeki hemen hemen her büyük yayın için 1.000'den fazla illüstrasyon üretti. Kozmopolitan, Harper's Bazaar, Kırmızı Kitap, ve iyi temizlik dergiler.
1926'da uzun vadeli bir sözleşme imzaladı. Kozmopolitan 100.000 $ zamanında duyulmamış yıllık maaş için, bugün yaklaşık 1.350.000 $.
Pearl S. Buck, Lloyd Douglas, Edna Ferber, Ernest Hemingway, W. Somerset Maugham ve Owen Wister gibi yazarların çalışmalarını resimledi. GM, Eastern Airlines, Pennsylvania Railroad, Paul Jones Whiskey, Aunt Jemima, Seagram's Gin, Woodbury Soap, Palmolive, Coca-Cola, Goodyear, New York Life ve Squibb gibi yüzlerce şirket için reklam illüstrasyonları yaptı. Birinci Dünya Savaşı sırasında savaş çabalarını tanıtan afişler yaptı.
20. yüzyılın ilk yarısında Amerikan illüstrasyonunda önemli bir varlıktı. Popülaritesi nedeniyle “İllüstratör Dekanı” lakabını aldı.
1927'de hayatının geri kalanını duvar resmine adamaya karar verdi ve ünlü muralist ve otodidakt Frank Brangwyn'in yanında üç yıl boyunca duvar resmi okumak için İngiltere'ye gitti. Brangwyn, Lordlar Kamarası'ndakiler de dahil olmak üzere bir dizi duvar resminde kendisine yardımcı olması için Cornwell'i seçti. Cromwell, duvar resimlerinden nadiren çok para kazandığını ve paraya ihtiyacı olduğunda illüstrasyon çalışmalarına devam ettiğini iddia etti.
Dean Cornwell'in duvar resimleri arasında Los Angeles Halk Kütüphanesi'nde dört kırk fit genişliğinde ve kırk fit yüksekliğinde olan, tamamlanması beş yıl süren ve Kaliforniya tarihini anlatan ünlü eseri yer alıyor. Ayrıca Kaliforniya'da, Redlands'deki Lincoln Memorial Shrine'daki duvar resmi. Cornwell, New York City'de Eastern Airlines Building'de (şimdi 10 Rockefeller Plaza), Hotel Warwick'teki Raleigh Room'da ve 1939 Dünya Fuarı'nda General Motors duvar resmini boyadı. Ayrıca Boston'daki New England Telephone (şimdi Verizon) genel merkez binasında, Tennessee'deki Davidson County Adliye Sarayı ve Sevier Eyalet Ofisi Binasında ve İsviçre, Cenevre'deki Centre William Rappard'da duvar resimleri yaptı. Depresyon sırasında, Chapel Hill ve Morganton, Kuzey Carolina'daki postanelerde Federal Sanat Projesi duvar resimleri çizdi.
Dean Cornwell, New York City'deki Sanat Öğrencileri Birliği'nde ders verdi ve ders verdi ve 1922'den 1926'ya kadar İllüstratörler Derneği'nin başkanı olarak görev yaptı. New York Architectural League'den duvar resmi için altın madalyaların yanı sıra, New York'tan altın madalyalar aldı. Amerika Müttefik Sanatçıları ve İllüstratörler Derneği. Cornwell'in 1928'i Kurtarıcının Ayaklarını Yıkamak, başlangıçta boyanmış iyi Kat Hizmetleri, İngiltere'nin prestijli Kraliyet Akademisi tarafından sergilenmek üzere kabul edildi ve bu onura layık görülen birkaç Amerikalı sanatçıdan biri. 1934'te Ulusal Tasarım Akademisi'ne Yardımcı Akademisyen olarak seçildi ve 1940'ta tam Akademisyen oldu. 1953'ten 1957'ye kadar Ulusal Duvar Ressamları Derneği'nin Başkanı olarak görev yaptı. 1959'da Society of Illustrator's Hall'a atandı. Şöhret.
Dean Cornwell - Tarih
Genellikle “The Dean of Illustrators” adıyla anılan Dean Cornwell, Howard Pyle'ın öğrencisi ve kendi alanında seçkin bir öğretmen olan Harvey Dunn ile çalışmış, Brandywine illüstrasyon geleneğinin ikinci nesil mirasçısıydı. sağ.
Cornwell, Brendibadesi geleneklerini cesur figürler, parlak renkler ve dinamik kompozisyonlarla ileriye taşıdı, ancak bunları, birlikte çalıştığı Frank Brangwyn'den aldığı etkilerle harmanlayarak benzersiz güçlü stilini yarattı.
Brangwyn, birçok yeteneği arasında tanınmış bir muralistti ve Cornwell, hem kendi duvar resimlerinde hem de illüstrasyon çalışmalarında, güçlü anahatlarla çevreleyen figürlerin muralist tekniğini benimsedi ve içinde çalıştığı güçlü bir grafik çerçeve verdi. Dunn'dan aldığı Brendibadesi okulunun dersleri. Cornwell, kendisini Pyle'ın 'büyük öğrencisi' olarak gördüğünü ve Dunn'dan aldığı resimle ilgili sık sık Pyle'ın aforizmalarından alıntılar yaptığını söyledi.
Cornwell, illüstratör olarak başarılı bir kariyere sahipti, ancak bir muralist olma tutkusu vardı. Bir noktada üç yıl ara verdi ve Los Angeles Halk Kütüphanesi için şu anda ünlü duvar resimlerini oluşturmak için bir komisyonu yerine getirmeden önce Brangwyn ile duvar resmi çalışmak için İngiltere'ye gitti. Cornwell, ülke genelinde dikkate değer duvar resimleri yaratmaya devam etti.
Leif Peng'in Warwick Oteli için Cornwell'in duvar resimleri hakkında iyi bir makalesi ve Cornwell hakkında her zaman müthiş olan hakkında daha genel bir makalesi var. Bugünün İlhamı blog ve ayrıca internette gördüğüm en yüksek çözünürlüklü Cornwell görüntülerini içeren Cornwell'in müthiş bir Flickr setini cömertçe yayınladı.
Warwick duvar resimleri 2004 yılında restore edildi ve Warwick'teki Murals on 54 adlı yeni bir restoranın merkezinde yer aldı. Restoranın sitesinde güzel bir resim galerisi var.
Duvar resimleri, yeni apartman otelindeki Raleigh Odası için Sir Walter Raleigh ve Kraliçe I. Elizabeth'in resimlerini görevlendiren Cornwell ve William Randolph Hearst arasındaki bir anlaşmazlığın merkezi haline geldi. Görünüşe göre acı anlaşmazlık, iş için tazminat konusundaydı.
Peng'in yaptığı gibi, Murals restoran sitesindeki tarihten alıntı yapacağım: Öfkeli ve intikam peşinde olan Cornwell, o zamanlar müstehcen kabul edilen görüntüleri duvar resimlerine boyadı. Tartışma nedeniyle, bir duvar resmi 40 yıldan fazla bir süredir kaplandı. Gizli duvar resmi, kraliçenin üzerine idrar yapan bir adamı ve Sir Walter Raleigh'in üzerine idrar yapan başka bir adamı içeriyordu. Bir başkası çıplak kalçalı bir Hintliyi resmetti. Anlaşmazlık sonunda çözüldü ve Cornwell müstehcenliklerden birini boyadı, ancak diğerleri kaldı. (Tam hikayenin olduğu sayfa, Peng'in gönderisinden bu yana taşındı ve şimdi burada bulunuyor.) Hmmm', duvarınıza erişimi varken asla bir duvar ressamının karşısına geçmez.
Bir illüstratör olarak Cornwell, en iyinin en iyisiyle birlikte duruyor ve unutulmaz dergi, kitap ve reklam illüstrasyonları yarattı. Aynı zamanda bir karikatürist olarak da dikkat çekiyordu. Hakim 20. yüzyılın başlarında. Vatansever posterleri, İkinci Dünya Savaşı sırasında yaygın bir manzaraydı. NS Amerikan Sanat Arşivleri sitede onun reklam illüstrasyonlarının olduğu bir makale var ve ConceptArt.org'da Peng'in Flickr setinden pek çoğu da dahil olmak üzere web'deki çeşitli kaynaklardan birçok görsel gösteren güzel bir gönderi var. (Daha fazla resim için uzun sayfayı aşağı kaydırın.)
Cornwell'in görüntüleri bazen çok kontrollü görünebilir, ancak benzersiz olan canlı bir güç ve heykelsi boyutluluk ile rezonansa girerler. Çizgi roman sanatı ve ilgili illüstrasyon öğrencilerinin özellikle ilgisini çekecek dramatik, cesur bir anahat stili kullanan çizimleri özellikle büyüleyicidir.
Yukarıdaki görüntü, Millete Hizmet Etmek, Cornwell en güçlü haliyle değil, ancak İşçi Bayramı için uygun görünüyordu. Pennsylvania Demiryolu'nun 1943 Takvimi'nden 8217'ler. 1944 takviminde de benzer bir parça vardı, İleri, demiryolunun ev içi görevlerinin savaş çabalarının görüntüleri ile eşleştirildiği. Philadelphia'daki Newman Galerilerinde bu görüntünün alt yarısı için bir ön çalışma olduğunu varsaydığım şeye tökezleme zevkini yaşadım. Ayrıca bir arkadaşımın koleksiyonunda bir Cornwell çalışması görüyorum ve çalışmaları dikkat çekici bir şekilde resme yakın.
Dekan Cornwell: İllüstratörlerin DekanıSanatçı hakkında en kapsamlı kitap olan , 2000 yılında yeniden basıldı, ancak şu anda baskısı tükenmiş ve kullanılmış kitap pazarında pahalı, özellikle renkli olarak çoğaltılmayan eserlerin yüzdesi göz önüne alındığında. Dışarıdaki bazı uyanık yayıncıların Cornwell ve Leyendecker gibi illüstrasyon harikaları hakkında yeni kitaplara ihtiyacımız olduğu gerçeğini anlaması gerekiyor.
İki Duvar Resmi, İki Tarih : Altmış yıl önce, David Alfaro Siqueiros, Kaliforniya kolonizasyonunun sert bir görüntüsünü yaratırken, Dean Cornwell, biri şimdi görülebilen, diğeri bir yıl içinde görüntülenecek şekilde restore edilecek bir Kuruluş görünümü aldı.
Bu iki duvar resminin hikayesi. Amerika Birleşik Devletleri'nde modern duvar resminin kendine özgü başkenti olan Los Angeles'ta ortaya çıkmasına rağmen, yarım yüzyıldan fazla bir süredir çoğunlukla gizli kalan çok önemli bir hikaye.
Hikayenin bir kısmı, geçen Ekim ayında, ana rotundadaki büyük bir duvar döngüsünün temizlenmesi de dahil olmak üzere altı yıldan fazla süren yenileme ve genişletme çalışmalarının ardından yakın zamanda yenilenen Merkez Kütüphanesi kapılarını halka açtığında çarpıcı bir şekilde ortaya çıktı. İkinci, daha da önemli bölüm, Getty Conservation Institute'un sanat konservatörleri Olvera Caddesi'ndeki bazı zorlu işleri tamamladıklarında, önümüzdeki yıl içinde açıklanacak.
Aynı ana ait olmalarına ve 10 blok arayla boyanmış olmalarına rağmen, iki duvar resmi birbirinden daha farklı olamazdı. Gerçekten de, biri resmi bir fantezinin ustaca beyanı, ikincisi ise gayri resmi bir gerçekliğin dramatik iddiası olarak tanımlanabilir. Birlikte, uzay ve zaman boyunca birbirleriyle konuşurlar, tarihe yalnızca sanatın yapabileceği şekilde şekil ve derinlik verirler.
18. yüzyılın sonlarında Los Angeles köyünün kurulduğu El Pueblo plazasının yakınında, 1932 yılının yaz sonlarında ve sonbahar başlarında bir ressam çok çalışıyordu. Binanın ikinci katında güneye bakan bir dış duvarda. Bir zamanlar gelişen bir topluluk hayırsever derneği olan İtalyan Salonu, büyük Meksikalı muralist David Alfaro Siqueiros (1898-1974), Plaza Sanat Galerisi'nin müdürü FK Ferencz tarafından “Amerika Tropikal” olarak adlandırılacak bir duvar resmi yapması için görevlendirildi.
Siqueiros'un tropikal Amerika vizyonu, Olvera Caddesi'ne bakan çatı katındaki bira bahçesine bakan 18'e 80 fitlik bir tuğla duvar boyunca bölümler halinde boyanmıştı. Ağustos ve Ekim ayları arasında 47 gün boyunca değişen bir asistan ekibiyle çalışarak, hem belli belirsiz erotik hem de tehditkar olan devasa, karışık bitki örtüsüyle dolu lüks bir orman manzarası çizdi.
Sığ, düz alanın ortasında, zengin bir şekilde dekore edilmiş bir piramit belirdi, ikiz girişleri, binanın tuğla duvarındaki bir çift panjurlu pencereyle akıllıca birleştirildi. Tapınağın iki yanında totemik heykeller bulunurken, soldaki ormanda uzun, oyulmuş bir taş yükseldi.
Monoliti kompozisyonsal olarak dengeleyen duvarın sağ ucundaki bir kapının çevresine küçük bir yapı boyanmıştır. Yine duvar resminin illüzyonu binanın fiziksel tasarımıyla birleşti.
Ne süslenmiş piramit ne de oyma heykellerden herhangi biri, stilistik olarak bir eski uygarlığa veya diğerine işaret edemez. Örneğin, tapınağın tabanındaki bir heykel, Yucatan'dan 800 yıllık bir Chacmool figürünü gevşek bir şekilde hatırlatıyor, ancak kesin olarak değil. Siqueiros'un tasarımları Maya, Toltec, Aztek veya Olmec değildir.
Ya da belki de tarzının hepsi ve daha fazlası olduğunu söylemek daha doğru olur. Onun freskleri çeşitli Kolomb öncesi stilleri birleştiriyor.
Yine de Siqueiros'un estetiği daha da karmaşık. Sanatçı, Diego Rivera ve Jose Clemente Orozco ile 1922 ve 1924 yılları arasında Mexico City'deki hükümet destekli duvar resmi kampanyasında çalışmıştı. Ülkesinin iç savaşlarından bir gazisi olarak Fransa, İtalya ve İspanya'da sanat eğitimi almak için seyahat etmişti. 1921'de Barselona'da Amerika Sanatçıları için resmi bir Manifesto yayınlamıştı.
Siqueiros genç bir coşkuyla, "Muhteşem, dinamik çağımızı yaşayalım!" diye haykırmıştı. İtalyan Fütürist ressamların ateşli retoriklerini hatırlatarak, sanatına çalkantılı yeni yüzyıla damgasını vuran teknolojik ve politik altüst oluşlarla orantılı bir güç aşılamaya çalıştı.
Mexico City'de resim yaparken Siqueiros, sendika örgütlenmesine de kapıldı. Önce Teknik İşçiler, Ressamlar ve Heykeltıraşlar Sendikası'na katıldı. Daha sonra Jalisco'da Ulusal Maden İşçileri Federasyonu başkanı oldu. Sonunda Meksika Komünist Partisi sekreteri olarak görev yaptı. Mexico City'de yasaklanmış bir 1 Mayıs kutlamasına katıldığı için hapiste bir yıl geçirdikten sonra, eski Chouinard Sanat Okulu'nda öğretmenlik yapmak üzere 1932'de Los Angeles'a geldi.
“America Tropical”, antik Meksika'daki kaynaklarına ek olarak, sanatçının İtalya'da çok beğendiği Masaccio'nun erken Rönesans duvar resimlerinin ciddi sadeliği ve yumuşak rengiyle, düzleştirilmiş, damıtılmış bir form ve tamamen modern bir alan. Genel olarak, bu karmaşık birleşme, Siqueiros'un on yıl önce gösterişli manifestosunda ortaya koyduğu sivri direktifle uyumluydu.
Melez tarzı için antik kaynaklara yönelerek ve airbrush kullanımı gibi denenmemiş modern teknikleri deneyerek, "o acıklı arkeolojik yeniden inşalardan (Hintizm, Primitivizm, Amerikancılık) kaçınmayı başaracak bir "sentetik enerji" aradı. bugün burada çok moda ama bunlar sadece kısa ömürlü modalar.” Olvera Sokağı duvar resmi, Siqueiros'un sanatsal kimliğinin kendi sosyal, kültürel ve kişisel tarihlerinin toplamı olarak alınması gerektiğini ilan etmiş gibi.
Duvar resmi neredeyse tamamlandığında, Siqueiros asistanlarını görevden aldı ve son, dramatik bir gelişme üzerinde çalışmaya başladı. Antik tapınağın hemen önünde, duvar resminin görsel merkezinde, tahta bir haça iplerle bağlanmış bir Kızılderili çizdi. Çarmıha gerilmiş figürün üzerinde kanatlarını açan bir Amerikan kartalı, jilet gibi keskin pençeleriyle haçı kavrar.
Sağ tarafta, duvardaki kapının çevresine çizdiği binanın tepesine çömelmiş iki figür ekledi. Köylü bir devrimci tüfeği göğsünde tutarken, sıradan bir Hint kıyafeti giymiş ikinci bir figür tüfeğini doğrudan kartala doğrultuyor.
Şaşırtıcı olmayan bir şekilde, Siqueiros'un duvar resmi bittiğinde ve kamuya açıklandığında, kargaşa çıktı. Amerika Birleşik Devletleri'nin sembolüne saldıran çarmıha gerilmiş bir Hint piyonu ve devrimci askerler, şehrin siyasi liderliği tarafından gurur verici görüntüler olarak görülmedi. Duvar resminin yaklaşık üçte biri, aşağıda Olvera Caddesi'nden görülebilen kısım, hızla beyaz boyayla kaplandı. Birkaç ay sonra Siqueiros sınır dışı edildi.
Bu arada, birkaç blok güneyde, Beşinci ve Büyük caddenin köşesinde, başka bir ressam geniş bir duvar resmi döngüsünün son rötuşlarını yapıyordu. 1927 ve 1932 yılları arasında, saygın Amerikalı illüstratör Dean Cornwell (1892-1960) tarafından şehrin yeni Merkez Kütüphanesinin muhteşem rotonunda boyanmış, İspanyol fatihler, misyonerler ve onların soyundan gelenler tarafından Kaliforniya'nın sömürgeleştirilmesini tasvir ediyorlar.
Ünlü Philadelphia illüstratörü Maxfield Parrish tarafından kullanılanları modaya uygun bir şekilde anımsatan pembeler, sarılar, yeşiller ve mavilerden oluşan pastel bir palet kullanan Cornwell, Kaliforniya'nın Hıristiyan İspanyol yerleşimciler tarafından kuruluşunun barışçıl bir peri masalını anlattı.
Tatlı kristal formlar aracılığıyla, rotunda'nın dört anıtsal lunetindeki resimler lüks bir gösteri yaratıyor. İspanya Kralı'nın ve Katolik Kilisesi'nin güçlü ve yardımsever temsilcileri, uygarlığın, düzenin ve ilerlemenin armağanlarını, ilkel, boyun eğen ama asil yerli halk nüfusuna getiriyor.
Bir lunette İspanyol fatihlerin büyük gemilerle gelişini gösteriyor. Bir diğeri, Katolik Kilisesi'nin Yeni Dünya'daki yatırımını tasvir ediyor, üçüncüsü, Kaliforniya misyonlarının inşasını tasvir ediyor. Sonuncusu, demiryolunun gelişini ve Amerika Birleşik Devletleri'ni "denizden parıldayan denize" kapsayan kıtalararası ticaretin gelişini gösteriyor.
Sekiz küçük panel, dört lunetin yanındadır. Dokuma ve çanak çömlek yapımı, altına hücum, kıt suyu kullanma, tarlaların cömertliğini toplama gibi irili ufaklı Kaliforniya tarihinin çeşitli başka bölümlerini tasvir ediyorlar.
Cornwell'in duvar resimleri boyunca, kilise, devlet ve ticaretin yol gösterici otoritesi altında barış ve refah gelişir. Her yerde Avrupalılar ve onların soyundan gelenler, “soylu vahşiler” çalışırken, sabırlı liderler olarak tasvir ediliyor.
Söylemeye gerek yok, Cornwell'in vizyonu, onu görevlendiren Sivil Düzen tarafından sıcak bir şekilde benimsendi. Aslında, ruhu, Siqueiros'un kavgacı duvar resminin şekillendiği ortamla kaçınılmaz olarak bağlantılıydı.
Meksikalı ressamın tropik Amerika'nın baştan çıkarıcı zevklerine yaptığı övgünün, yeni canlanan bir bölgeyi tamamlaması bekleniyordu. Uzun zamandan beri çürümeye ve kargaşaya düşmüş olan El Pueblo, şehrin tarihi ama ihmal edilmiş doğum yerini büyüleyici bir turistik cazibe merkezine dönüştürmek için yoğun bir belediye kampanyasının odak noktası olmuştu.
Olvera Caddesi'ndeki çalışmalara öncülük eden bir sivil lider olan Christine Sterling, kısa ve dar bulvarı esnaf dükkanları, gezinen mariachiler ve lokantalarla dolu renkli bir Meksika pazarı olarak hayal etti. 1930'da çarşı halka açıldığında mutlu bir şekilde "Olvera Sokağı benim için hayal ettiğim tüm çekiciliği ve güzelliği barındırıyor," dedi, "çünkü Meksika halkının kalbinden romantizmin ve memnuniyetin altınları eğrilmiştir. . Bu Dünya'da Meksika'nın kadın ve erkeklerinden daha tatlı, daha iyi insanlar yaşamıyor."
Yerel oligarşinin bir Anglo üyesi tarafından hayal edilen bir turizm mekanı olarak, yakın zamanda yenilenmiş Olvera Caddesi'ndeki neşeli fantezi, Cornwell'in duvar resimlerinin Kaliforniya'nın fetihinin acımasız gerçeklerine yaptığı kadar gerçek tarihi puebloya veya otantik bir Meksika pazarına benziyordu. yerleşme. Olvera Caddesi, gerçek bir kentsel caddenin ışıltılı taklidi ile, gerçek anlamda, günümüzün eklektik Universal Studios CityWalk'ına 1930'ların bir tür başlangıcıydı.
Los Angeles 1930'ların başındaki Büyük Buhran'ın kararan bulutu altında çökerken, hem kütüphane duvar resimleri hem de turistik pazar yeri Güney Kaliforniya iyimserliğiyle doldu. Biri boya, diğeri emlakla ilgili resmi tarihler anlattılar, sivil tüketimin kolaylığı için süslendi ve süslendi.
Ancak Siqueiros hiçbirini yutmuyordu. Göçle ilgili çatışmalar bugün olduğu gibi o zaman da şiddetliydi, aynı şekilde dönemin acımasız ekonomik stresleriyle daha da şiddetlendi.
Ressamın bölge ve tarihi hakkında oldukça farklı bir görüşe sahip olması kesinlikle beklenebilirdi. Olvera Caddesi'ndeki tuhaf bir şekilde idealize edilmiş pazar yerinin üzerine boyaması için bir duvar teklif ettiğinde, bağımsız bir vizyon ilan eden düzeltici bir sanat eseri yapma şansını şiddetle benimseyebileceğini söylemeye gerek yok herhalde.
Siqueiros duvar resmini Ekim ayında açıkladı, Cornwell beş yıllık projesini Kasım ayında bitirdi. (Cornwell'in duvar resmindeki imza panosuna tarih eşlik ediyor. 1933 , bu onun bağlılığına atıfta bulunabilir.) Zamanlama göz önüne alındığında, Siqueiros, Cornwell'in Güney Kaliforniya'nın “resmi tarihi”ne doğrudan bir cevap olarak “Amerika Tropikal” anlamına mı geliyordu?
Meksikalı sanatçının yakındaki kütüphane duvar resimlerini, tüllü, güneşli bir mutluluk motifleriyle görüp görmediğine dair bir kayıt yok, ancak Siqueiros'un görmesi şaşırtıcı olmazdı. Her şeyden önce, özellikle de kütüphane duvar resimleri kesinlikle günün en önemli sivil komisyonu olduğu için, önde gelen bir ziyaretçi duvar sanatçısının, bir meslektaşının birkaç blok ötedeki bir kamu binasında neredeyse bitmiş çalışmalarını görmek için uğraması beklenebilir.
Siqueiros'un dramatik duvar resmi ile Cornwell'in ayrıntılı boyalı yarışması arasındaki farklar oldukça açık. Bununla birlikte, daha incelikli olarak ortaya çıkan karşılaştırma noktaları arasında, her ikisinin de kullandığı öne çıkan dini tasvirler vardır.
Cornwell defalarca Madonna ve Child'ın Hıristiyan sembolünü çağrıştırır, bu da Kaliforniya'nın altın ülkesi ile engellenmemiş bir Yeni Cennet arasındaki özdeşliğin altını çizer. Buna karşılık, Siqueiros'un cesurca çarmıha gerilmesi tamamen farklı bir düzendedir.
Merkez Kütüphanede, Katolik Kilisesi'nin yatırımını anlatan lunette, merkezin hemen solunda bebeğini yanında tutan parlak genç bir Hintli kadın gösteriyor. These sweetly painted surrogates for the Virgin and Child are surrounded by what appears to be a heavenly aureole. (In fact, the halo is a large pottery vase standing behind them.)
This secular allusion to the Mother of God is placed at the feet of a lavishly robed Catholic bishop. On the cleric’s richly decorated garment, directly in line with the woman’s head, is an embroidered image of an enthroned Madonna and Child. California is subtly identified with miraculous birth.
Echoes of this “New World Madonna” appear elsewhere in Cornwell’s mural cycle, but nowhere is the image more telling than in the climactic railroad lunette. There, in the center of the picture atop a crowded pyramid of people, another woman holds her baby at her side this time, the encompassing halo is the arching white cover to a Conestoga wagon in which they ride.
The culmination of this ceremonial California narrative thus represents a notable transformation. For its personification of sacred birth has quietly shifted, from an indigenous woman and her child to American pioneers arriving from the East.
Over at Olvera Street, Siqueiros’ crucified peasant is a Christian symbol that does not tell of miraculous birth. Instead, rebirth is on Siqueiros’ mind.
A crucifixion is a tragic icon whose substance is mortal suffering and death. Here, an exemplar of the indigenous population has been lashed to the conqueror’s Christian cross, erected before a sacred ancient temple. The European conquest is likened to Christ’s crucifixion, as the brutal death of one civilization makes way for the new life of another.
Siqueiros’ crucifixion, however, is also aligned with two revolutionary figures--one modern, one ancestral--who take aim at the victor’s modern symbol. “America Tropical” is a poetic evocation of a continuing struggle for social transformation, and for the promise of a resurrection of the Americas.
In her comprehensive 1993 survey book, “Street Gallery: A Guide to 1,000 Los Angeles Murals,” Robin J. Dunitz chronicles almost 20 extant murals that predate Siqueiros’, which is the only surviving public mural by the artist in the United States. Yet, the L.A. tradition of artists speaking with an independent voice through paintings on neighborhood walls begins with “America Tropical.”
The painting ranks as the fountainhead for the modern mural movement in the city. Not surprisingly, since the late 1960s its aggressive street poetry has been of special interest to the Chicano movement and its artists.
What’s remarkable about its influence is that, for decades, the mural has been as much legend as fact, for although it was known through photographs, its deterioration has been severe. Efforts to restore it to its rightful place of prominence began in earnest almost a quarter-century ago. The road back has been long and difficult, and countless individuals--artists, historians, civic activists--have contributed to the endeavor.
The significance of the mural places the current conservation effort among the most important the Getty has yet undertaken. Since 1988, the conservation institute has worked with the Friends of the Arts of Mexico Foundation, El Pueblo de Los Angeles State Historic Monument and project consultant Luis C. Garza to rescue the mural. Portions of the plaster had been loosened by years of rain and earthquakes. Paint eroded. Siqueiros had used an unstable binding medium called nitro cellulose for his pigments, which has hastened the disappearance of his colors in direct sunlight.
The portion of the mural censored with white paint by outraged civic leaders in 1932 ironically gained an added measure of security. The Getty’s conservation team, headed by Augustin and Cecelia Espinoza, have removed the remaining white paint, cleaned and consolidated the surface, and reattached loose plaster to the wall. A new temporary shelter was built to protect the mural from the elements.
Seismic stabilization and structural reinforcement of Italian Hall is slated to begin soon. (The Northridge temblor seems not to have damaged the building or the mural.) Architectural plans are under way for a permanent shelter to be built, along with a shaded, public-viewing platform and a contextual display of related historical information, both on the adjacent rooftop.
If all goes as planned, the site could at last be opened to the public as early as next year. More than 1.5 million people annually visit El Pueblo, and the Siqueiros mural will surely rank among its most important attractions.
Of course, the painting is only a shadow of its original self. Conservators can work wonders, but they cannot magically restore what has been so tragically lost. The library murals, preserved indoors and narrowly escaping total destruction in the 1986 arson fire, retain almost all their original pageantry the worn and faded Siqueiros mural is a ghostly shade.
Still, like all ghosts of time past, “America Tropical” exerts its own haunting spell. Project consultant Luis Garza is surely correct when he speculates that, once open, the mural will become a shrinelike site for Latinos in Los Angeles. For the tale of these two murals is indeed a tale of two cities, one whose resonant dynamic is still being felt.*
Cornish mines were some of the largest enterprises anywhere in Europe and very much at the forefront of the industrial revolution. The copper industry had grown beyond any other sector in the British economy and it was centred in West Cornwall.
It was during this period that a great deal of what are considered Cornish traditions became ingrained and the culture defined. Similar to other working class, industrial regions spectator sports, particularly rugby, became popular, every town had it's own choir and brass band.
It was also a time of emmigration. It is estimated there are aroun 11 million Cornish descendants around the world in countries such as Australia, South Africa and the United States - The Cornish Diaspora
James Dean trafik kazasında öldü
30 Eylül 1955 günü saat 17:45'te, 24 yaşındaki aktör James Dean, Cholame, California'da, kullandığı Porsche bir kavşakta bir Ford Tudor sedanına çarptığında öldürüldü. The driver of the other car, 23-year-old California Polytechnic State University student Donald Turnupseed, was dazed but mostly uninjured Dean’s passenger, German Porsche mechanic Rolf Wütherich was badly injured but survived. Only one of Dean’s movies, st of Eden,” had been released at the time of his death (“Rebel Without a Cause” and “Giant” opened shortly afterward), but he was already on his way to superstardom𠄺nd the crash made him a legend.
James Dean loved racing cars, and in fact he and his brand-new, $7000 Porsche Spyder convertible were on their way to a race in Salinas, 90 miles south of San Francisco. Witnesses maintained that Dean hadn’t been speeding at the time of the accident–in fact, Turnupseed had made a left turn right into the Spyder’s path𠄻ut some people point out that he must have been driving awfully fast: He𠆝 gotten a speeding ticket in Bakersfield, 84 miles from the crash site, at 3:30 p.m. and then had stopped at a diner for a Coke, which meant that he𠆝 covered quite a distance in a relatively short period of time. Still, the gathering twilight and the glare from the setting sun would have made it impossible for Turnupseed to see the Porsche coming no matter how fast it was going.
Rumor has it that Dean’s car, which he𠆝 nicknamed the Little Bastard, was cursed. After the accident, the car rolled off the back of a truck and crushed the legs of a mechanic standing nearby. Later, after a used-car dealer sold its parts to buyers all over the country, the strange incidents multiplied: The car’s engine, transmission and tires were all transplanted into cars that were subsequently involved in deadly crashes, and a truck carrying the Spyder’s chassis to a highway-safety exhibition skidded off the road, killing its driver. The remains of the car vanished from the scene of that accident and haven’t been seen since.