Cale, ona kim olduğunu sormaya devam eden piç kurusuna baktı.
– İnsan! Beyaz Yıldız bir insana benziyor ama aynı zamanda değil! Ben, daha fazla kalkan yaratmalıyım!
Bir kere.
Sadece bir kez olmuştu. Beyaz Yıldız’ın ateş kılıcını gümüş kalkanıyla sadece bir kez engellemişti.
Cale, kalkanın vücuduna bağlı olduğu ellerine baktı.
“Avucum kesildi.”
Yok Edilemez Kalkan az önce neredeyse kırılmıştı.
Raon’un gümüş kalkanı orada olmasaydı Cale’in kalkanı kırılabilirdi.
Cale bakışlarını ellerinden uzaklaştırdı ve Beyaz Yıldız’a döndü.
Beyaz Yıldız’ın gözleri, yorgun sesinin aksine canlılıkla doluydu. Bu uyumsuzluk ona çok yakışmış gibiydi.
“Bu soruyu sana sormam gerekiyor-“
Cale konuşmak için ağzını açtı.
“Sen kimsin?”
‘HAYIR.
Kimliği şu anda önemli değil.’
“Nasıl reenkarne olmaya devam ediyorsun?”
“Nasıl reenkarnatör olabilir?”
Düşmanların şimdiye kadar ona söylediği şeyler, Cale’in zihninden geçti.
Adin ve Ejderha melezi onun insan olduğunu söylemişti. Özellikle İmparatorluk Prensi Adin’in söylediklerini hatırladı.
Onu yenemezsin. Hiçbir canlı, hiç kimse onu yenemez.’
“Senden korkmuyorum, hatta bir Ejderhadan bile. Ancak Beyaz Yıldız’dan korkuyorum.’
Cale, İmparatorluk Prensi Adin’in neden Beyaz Yıldız’dan korktuğunu şimdi anladığını düşündü.
“O hayatın ta kendisidir.”
Öldüğünde tanımadığım yeni bir bedende uyanacaktı. Eskisinden daha güçlü görünmesi de oldukça muhtemeldi. Tecrübe sadece kazanılabilir, kaybedilemez.
Adin bu yüzden korkmuştu.
“Reenkarne mi? Sanırım kadim Ejder’den haber aldınız.”
Beyaz Yıldız saçlarını geriye attı ve gülümsemeye başladı.
“İşte bu yüzden geçen sefer o kadim Ejderhayı öldürmeliydim.”
Geçen sefer onu öldürdü.
Bu, Cale’in Eruhaben’in onu aramaya geldiği ve sığınağının yok edildiğini söylediği zamanı düşünmesine neden oldu. Daha sonra bundan önce öldürülen diğer Ejderhaları düşündü.
“Tamam, nereden başlamalıyım?”
Beyaz Yıldız rahatlamış görünüyordu.
“M, efendim-“
Kırmızı parıldayan gözleri olan Lich kemik kolunu uzattı ve Beyaz Yıldız’a seslendi, ancak Beyaz Yıldız Lich’e bakmadı bile.
Aslında Cale’e eğleniyormuş gibi bakıyordu ve bir yanıt verdi.
“Ben Dragon Catcher ailesinin reisiyim. Ayrıca Dragon Catcher ailesini yok eden de benim.”
‘…Bu piç ne diyor?’
Cale şoka uğramadan edemedi.
“Kendimden başka herkesi öldürdüm.”
‘O patrik ama diğer herkesi mi öldürdü?
Tek bir kişiyi bile bağışlamadı mı?’
“Ve senin de bahsettiğin gibi, ben bir reenkarnatörüm.”
Cale, Beyaz Yıldız’ın tüm bunları neden hiç tereddüt etmeden açıkladığını anlayamıyordu.
“Genellikle bu şeyleri son ana kadar saklamazlar mı?”
Hatta bana geçmişteki kötülüklerini bile anlatıyor.
…Gerçekten deli mi?’
“Cale Henituse, senin hakkında çok şey duydum. Pek çok rapor aldım. Benim gibi birçok kadim güce sahip olduğunu söylediler. Ayrıca göz rengimizin ve saç rengimizin benzer olduğunu söylediler.
Ne kadar ilginç.”
Beyaz Yıldız sessizce son kısmı mırıldanmıştı. Sonra başını yan tarafa çevirdi.
Kılıç ustası Hannah’nın beyaz kılıcı o sırada Lich’in kalp küresinin daha derinlerine saplanıyordu ve Lich Bernard çaresizce efendisine seslenmeye devam etti.
“…Efendim-“
Ancak Cale buna aldırış edemiyordu.
Beyaz Yıldız konuşmaya devam etti. O kadar şok edici şeyler söylüyordu ki, Cale başka hiçbir şeye dikkat edemiyordu.
“Ama Cale, senin Ejderha Avcısı gücüne sahip olduğunu bile bilmiyordum. Sahip olduğun şey Hakim Aura, değil mi? Bunu hissedebiliyorum.”
Sıcak bir şekilde Cale’in adını çağıran Beyaz Yıldız kılıcını hafifçe aşağı savurdu.
Çok geçmeden şiddetli bir patlama meydana geldi.
Baaaaaang!
Parlayan siyah aura ve ateş, yalnızca büyük bir patlamayı serbest bırakmak için birbiriyle çarpıştı. Choi Han, duman dağılırken bir binanın çatısına inerken görüldü.
Beyaz Yıldız, Cale’e dönmeden önce Choi Han’a bir kez daha baktı.
“Üstelik sen, tıpkı o siyah saçlı çocuk gibi, benim gibi.”
Beyaz Yıldız, Choi Han ve Cale arasındaki ortak faktör.
“Zaman senin için büküldü.”
Ortak noktaları, Beyaz Yıldız’ın ağzından akıyordu.
Cale, kafasının içinde genç Ejderhanın sesini duydu.
– İnsan! Ne dediğini bilmiyorum! Bizim Choi Han’ımız ve siz çarpık değilsiniz! İkiniz de o kadar büyük ve kudretlisiniz, hayır, biraz büyük ve kudretli!
Raon’un daha fazla gümüş kalkan katmanı ortaya çıktı ve Cale’i Beyaz Yıldız’dan korumaya çalıştı. Beyaz Yıldız, bir ses duyduktan sonra ileri dönmeden önce kalkanların belirmesini izledi.
“Ve…?”
“…Ne?”
Cale Henituse çarpık bir gülümsemeyle orada durmuş ve soru soruyordu.
“Bu konuda ne yapmamı istiyorsun?”
Zaman bükülmüş ya da bükülmemiş.
Bu beni ilgilendirmez.
Mutlu ve huzurlu bir hayat yaşadığım sürece sorun yok.’
“Hanna!”
Cale başka birini aramadan önce bir kişiyi aradı.
“Mary!”
O anda tüm siyah ipler gerildi. Kılıç ustası Hannah, beyaz kılıçla Lich’in kalbini tamamen deldi.
Puuk.
Beyaz kılıç Lich’in kalbini deldi ve sırtından fırladı.
Çatırtı!
Kalp küresi tamamen yok edildi. O anda meydanı tuhaf bir gürültü doldurdu.
Screeeeeeech- screeeeeech-
Bir canavarın çığlığına benzeyen bir ses İmparatorluğun başkentini doldurdu.
“Ah!”
Aziz Jack kulaklarını kapattı ve neredeyse yere düşüyordu.
“Aziz-nim.”
Ancak düşmesini engelleyen biri vardı.
“…Sör Rex.”
Kedi Şövalye Sir Rex, elindeki kalkanla Aziz Jack’in ayakta kalmasına yardım etti.
Aziz Jack tuhaf bir ifadeyle Rex’e baktı. Orijinal plana göre Rex’in vatandaşlarla birlikte tahliye etmesi gerekiyordu ancak vatandaşları tahliye ettikten sonra savaşın merkezine dönmüştü.
“Hiçbir şey yapamadım.”
Sör Rex ve Aziz Jack birbirlerine gülümsediler.
“Ben de aynı şekilde hissettim.”
Hepsi aynı şekilde hissediyordu.
Elbette, bu duyguların ne kadar güçlü olduğu konusunda bir fark vardı, ancak hepsi buradaydı çünkü hiçbir şey yapamıyorlardı.
“Saint-nim, iyi misin?”
Jack’e bakarken Sir Rex’in ifadesi pek iyi görünmüyordu. Aziz’in kenetlenmiş elleri şiddetle titriyordu.
“Hayır, görüyorsun.”
Kaotik bir ifadeyle gökyüzüne bakarken Jack’in yüzündeki küçük gülümseme kayboldu. Sör Rex de yukarı baktı.
Gece gökyüzünü görebiliyordu.
Gökyüzü siyah yerine lacivert olduğu için şafağın geldiğini düşündü.
Sonra o korkunç çığlığı tekrar duydu.
Screeeeeech- screeeeeech-
Lich’in ağladığını görebiliyordu.
“Hehe-“
Lich’in parlayan kırmızı gözleri yavaş yavaş kararıyordu.
Lich ağlıyordu. Normal insanlar gibi gözyaşlarıyla değil, “gözlerinden” akan kırmızı bir sıvıyla ağlıyordu.
“Neden? Ölmek üzere olduğun için üzgün müsün?”
Hannah beyaz kılıcı çekmeden önce Lich’e yorum yaptı.
“Efendim, efendim-“
Hannah, efendisine çaresizce seslenmeye devam edebilen Lich Bernard’a dudak bükmeden edemedi.
“Hey, ne kadar ararsan çağır, efendin seni kurtarmaya gelmeyecek.”
O anda oldu.
Aziz Jack ellerini sıkıca birbirine kenetledi. Daha sonra mırıldanmaya başladı.
“Bir şeyler tuhaf.”
“Tuhaf olan ne?”
Sir Rex, Jack’in neye baktığını anlayabiliyordu. Kule Ustası Bernard’a, Hannah’ya ya da Cale’e bakmıyordu.
“… Beyaz Yıldız’dan gelen herhangi bir karanlık hissetmiyorum. Bunun yerine, Dragon-nim’lere benziyor.”
Jack, Beyaz Yıldız’a bakarken büyülenmiş gibiydi.
“Sakin ve güzel bir varlık seziyorum.”
Hannah o anda Kule Ustası’nın mırıldandığını duyabiliyordu.
“Efendim.”
“Ben sana efendinin seni kurtarmayacağını söylemedim mi? Öleceksin.”
Lich, gözlerindeki ışık neredeyse tamamen sönerken gülümsedi.
“…Mutluyum… Sizin için ölebileceğim için… lordum.”
‘Ne?’
Hannah’nın yüzündeki gülümseme kayboldu.
Screeeeeech- screeeeeech-
Hannah başını eğdi.
Lich’in göğsünde dağılan kalp şeklindeki küreyi görebiliyordu. Oradan siyah dumanlar çıkıyordu.
İmparatorluğun Maple Castle’da Whipper Kingdom’a karşı savaşına benziyordu.
Golemler yok edildiğinde çıkan siyah dumanla aynıydı.
Ancak Lich’ten çok daha büyük miktarda siyah duman çıkmaya başladı.
Ooooooong-
Hannah elini sıktı. Beyaz kılıç çılgınca koşmaya çalışıyordu. Bu onun fark etmesine yardımcı oldu.
‘Tehlike.’
O kara dumanda tehlikeli bir şeyler vardı.
Bunu anladığında…
“…Lütfen güçlenin efendim.”
Göz kırp, kırp.
Yavaş yavaş kararan ve tamamen kararan kırmızı gözler.
Klik.
Gücünü kaybetmiş siyah kemikler Mary’nin siyah iplerinde sallanıyordu.
Lich ölmüştü ve siyah iskelet parçalanmaya başladı.
‘O öldü.
Bu piç sonunda öldü.’
Ancak Hannah koyu mavi gökyüzünü kaplayan siyah dumanı görebiliyordu.
Screeeeeech- screeeeeech-
Korkunç bir çığlıkla çınlayan siyah duman, yavaş yavaş bulutlara dönüşmeye başladı. Uğursuz bir duygu yayan kara bulutlardı.
Cale bulutları da görebiliyordu. O anda Beyaz Yıldız’ın sesini duydu.
“Senin ortalama bir evin çöpü olduğunu duydum. Ama bu neslin ‘ben’ine çok benziyorsun.”
Beyaz Yıldız’ın maskeyle kapatılmayan ağzı gülümsüyordu.
Cale buna inanamadı.
Muhtemelen Beyaz Yıldız ile en uzun süre kalan Lich ölmüştü. Bir Lich olsa bile Beyaz Yıldız’ın müttefikiydi.
Ancak Beyaz Yıldız gülümsüyordu.
“Bu yüzden mutluyum.”
‘Mutlu?’
Cale, bu piç kurusunun düşünce zincirini takip etmenin imkansız olduğu gerçeğine kızmaya başladı.
– Hiç benzemiyorsunuz! Bizim insanımız senin gibi en az dört kez takla attıracak kadar kaçık değil! Beyaz Yıldız gibi korkunç şeyler söylemeyi bırak!
Genç Ejderha öfkeyle bağırdı.
Bu, Cale’in sakinleşmesini ve bilgiyi kafasında işlemesini sağladı.
Beyaz Yıldız, yüzünde karmaşık bir ifade olan Cale’e sıcak bir şekilde baktı. Yorgun sesi biraz mutlu gibiydi.
“Bana benzer birine ihtiyacım vardı. Bu yüzden Syrem ve Dragon’u melez olarak yarattım.”
Beyaz Yıldız, son 1000 yıldır onun yerine geçecek birini yaratmaya çalışıyordu. Ancak hepsi başarısızlıkla sonuçlandı. Cale Henituse’u duyduktan sonra bu kadar ilgilenmesinin nedeni buydu.
Kule Ustası Bernard Doğu kıtasını terk ettikten sonra buraya gelmişti ve saldırıyı duyduktan sonra Cale Henituse ile karşılaşabileceğini düşündüğü için Simyacıların Çan Kulesi’ne yönelmişti.
Beyaz Yıldız, Cale ile tanıştıktan sonra tatmin olmaktan kendini alamadı.
Syrem ve Dragon melez.
Artık ikisi gibi araçlar yaratmasına gerek olmadığını fark etti.
1000 yıla yakın yaşamıştı. Gerekli tüm kadim güçleri toplamak için bu kadar uzun süre hayatta kalması gerekiyordu.
Cale Henituse gibi biri, o zaman sona ererken doğal olarak önünde belirdi.
“Bunu yapabilirsin.”
Beyaz Yıldız mutlu görünüyordu.
Cale kaşlarını çatmaya başladı ve vücudundaki kadim güçleri harekete geçirdi. Onları her an kullanabilmek ve hemen bir saldırı başlatabilmek için onların aktif olmasına ihtiyacı vardı.
Ancak Cale, Beyaz Yıldız’ın daha sonra söyledikleri karşısında irkilmeden edemedi.
“Benim için benim rolümü oynayabilirsin.”
‘Ne? Ne yapmamı istiyorsun?’
Sormak için ağzını açmış gibiydi.
“Cale!”
Birinin aceleyle adını haykırdığını duydu.
Kadim Ejderha, Eruhaben.
Çatının enkazından kalkmaya çalışan Eruhaben, bir ara Beyaz Yıldız’ın yanına varmıştı.
Cale, kadim Ejderhanın gözlerinde daha önce hiç bu kadar aciliyet görmemişti.
“Sahip olduğun güç sahte!”
Kadim Ejderha hızla ekledi.
“O piç hala o güce sahip! Ejderha Avcısı’nın gerçek gücüne sahip!”
‘Ne?
White Star, gerçek Dragon Catcher’ın gücüne sahip mi?
Egemen Aura’m ve sahte Dragon Slayer Syrem’in güçlerinin ikisi de sahte mi?
Böyle bir şey mümkün mü?’
Cale’in gözleri yavaşça Beyaz Yıldız’a döndü.
Beyaz Yıldız gülümsüyordu.
“Biliyor musun?”
hhhhhhh-
Beyaz Yıldız bir su duvarı oluşturdu.
Baaaaang! Baaaaang!
Eruhaben’in ışık küreleri su duvarını salladı, ancak Beyaz Yıldız hala rahatlamış görünüyordu.
“Kadim güçler. Bunlar doğadan ya da insanlardan geçen şeyler. Bu, insanların da onları yaratabileceği anlamına geliyor.”
Yıkılmaz Kalkan.
Bu eski güç aslen obur rahibeye aitti ve onun aracılığıyla aktarıldı.
Rüzgarın Sesi.
Hırsızın kadim gücü için de aynı şey geçerliydi.
Yıkım Ateşi, Korkunç Dev Kaldırım Taşı ve Gökyüzü Yiyen Su.
Hepsi insanlardan kaynaklandı ve başkalarına aktarıldı.
“Sahip olduğun Hakim Aura. Bu, gelecek nesiller için bıraktığım bir şey.”
Dragon Catcher’ın güçlerinin yalnızca Dragon Slayer ailesinin reisine aktarıldığı söylendi.
Patrikten patriğe geçmiştir.
Aynı anda yalnızca bir kişinin sahip olabileceği bir güçtü.
Bununla birlikte, Dragon Slayer hanesinin eski atalarının aksine, Beyaz Yıldız gücün yalnızca yarısını geride bıraktı.
“Neden tüm gücümü bir başkasına vereyim? Gücümü kendim için tutmak yerine başkasına vermem komik değil mi?”
Arkasında sadece kabuğu bırakmıştı.
Arkasında sadece insanların bu güçlere sahip olanların Ejderha Avcıları olduğunu düşünmelerini sağlayacak güçler bırakmıştı. Dışarıdan Dragon Catchers gibi görünürlerdi.
Beyaz Yıldız ateş kılıcını Cale’e doğrulttu. Yerini devralacak olan Cale’e baktı.
“Bir sonraki Ejderha Avcısı olman için sana ihtiyacım olacak.”
Ejderha Avcısı.
Ejderha avcısı.
hain
Sonunda bu rolü üstlenecek bir araç buldu. Beyaz Yıldız, 1000 yıldır yapmaya hazırlandığı iki şeyden birini yapacak insanı sonunda bulmuştu.
“Bunu yapmak için bir Ejderha kalbinin tadına bakman gerekecek.”
Cale aniden ürperdi.
Ooooooong-
Cebindeki beyaz taç ağlıyordu. Ejderhanın kanını içmeyi seven taç gürlemeye başladı.
Cale’in kalbi de çılgınca atmaya başladı.
Boom! Boom! Boom!
Hakim Aurası aniden etkinleşmeye başladı.
Bunun nedeni buydu. Beyaz Yıldız yavaş yavaş konuşmaya devam ederken oldu.
“Bunun için endişelenme. Senin için bir Ejderha kalbi alacağım.”
Beyaz Yıldız bunu söylerken Cale kollarını uzattı.
Boş gibi görünen bir alana doğru uzanıyordu. Cale, elini uzatırken benzersiz sürüngen derisini hissetti.
– İnsan! O Beyaz Sta’yı yok edeceğim! Mmph! Ne yapıyorsun? Mmph!
Cale, Raon’un tenini hisseder hissetmez Raon’u kendisine doğru çekti.
Cale’in tüm vücudu ürperdi.
Beyaz Yıldız’ın sesini duyabiliyordu.
“Genç bir Ejderhanın kalbi de çok iyi bir uyanış aracıdır.”
“Beyaz Yıldız, Raon’u hedefliyor.”
Cale, Beyaz Yıldız’ın niyetini anladıktan sonra Raon’a sarıldı ve ellerini onun etrafında kenetledi. Ardından Yok Edilemez Kalkanını maksimum gücüne etkinleştirdi.
Paaaat-
Kalkan Cale’in önünde hareket ederken gümüş kanatlar ve kalkan her zamankinden daha parlak parlıyordu.
“Tsk tsk. Cale, kadim güçleri nasıl düzgün kullanacağını bile bilmiyorsun.”
Beyaz Yıldız kılıcını gümüş kalkana doğru sapladı.
Gümüş kalkan parçalandı.
Çok kolay parçalandı.
“Bu, ateşle doldurulmuş bir Felaket Kılıcı.”
Beyaz Yıldız, Cale gülerken nazikçe öğretiyor gibiydi.
Cale ve Raon, Henituse savaşında sahte Ejderha Katili Syrem’in Felaket Kılıcı’nı yenmek için birlikte çalışmıştı.
Beyaz Yıldız, Raon’un kalkanını kolayca yok eden ateş özelliğini aşılayan daha da güçlü ve gerçek bir Afetler Kılıcına sahipti.
Cale bundan sonra ne olacağını düşündü.
“İnsan!”
Raon’un sesini yüksek sesle duydu ama Cale o yuvarlak kafayı göğsüne yasladı ve sol eliyle ateşli bir şimşek yarattı.
Bu piç eski bir Ejderhayı bile uçurmayı başardı. Raon henüz yeterince güçlü değildi.
“Kalkan kırılırsa savaşırım.”
Çatırtı.
Cale, Beyaz Yıldız’ın kılıcı ona dokunduğunda gümüş kalkanının çatırdamaya başladığını görebiliyordu.
Boom Boom Boom.
Kalbi çılgınca koşuyordu.
Hayır, Hakim Aura çılgınca koşuyordu. Korkusunu yemiş gibiydi.
Kalkandaki çatlak büyümeye başladı.
Cale, Beyaz Yıldız’ın gülümsediğini görebiliyordu.
O anda oldu.
“Bu ne cüret.”
Etrafından gelen tanıdık bir ses duydu.
Baaaaaaaang!
Cale, beyaz altından bir mızrağın ateş kılıcına çarptığını gördü.
“Ah!”
Beyaz Yıldız ilk kez inledi ve geri çekildi.
Biri, Cale ile Beyaz Yıldız’ın arasına yerleşti. O kişinin sol elinde beyaz altın mızrak ve sağ elinde beyaz altından bir mana küresi vardı.
“Bu ne cüret.”
Ses kızgın geliyordu.
“Çocuklarıma dokunmaya cüret etme.”
Bir çift altın göz Beyaz Yıldız’a dik dik baktı.
“Eğer ölmek istemiyorsan.”
Cale, Eruhaben’in önünde durduğunu görebiliyordu.
Kadim Ejderin dudaklarının bir köşesinden aşağı kırmızı bir kan damlıyordu.