Rajiv Gandhi
Rajiv Gandhi (Devanāgarī: राजीव रत्न गान्धी, IPA: [raːdʒiːv gaːnd̪ʰiː]) ( 20 Ağustos 1944 – 21 Mayıs 1991), İndra Gandhi ve Feroze Gandhi'nin oğlu, Jawaharlal Nehru'nun torunu. 9. ve en genç (40 yaşında) Hindistan başbakanı. Annesinin öldürülmesinden sonra başbakan olmuştur.
|Rajiv Gandhi|
राजीव गान्धी
|9. Hindistan Başbakanı|
|Görev süresi|
31 Ekim 1984 - 2 Aralık 1989
|Yerine geldiği||Indira Gandhi|
|Yerine gelen||V. P. Singh|
|Kişisel bilgiler|
|Doğum||20 Ağustos 1944|
Bombay, Britanya Hindistanı
|Ölüm||21 Mayıs 1991|
Sriperumbudur, Hindistan
|Partisi||Hindistan Ulusal Kongresi|
|Evlilik(ler)||Sonia Gandhi|
Birleşik Krallık'taki Cambridge Üniversitesi'nde öğrenci iken İtalyan doğumlı Sonia Maino ile tanıştı ve sonradan evlendi. Hindistan Havayolları'nda pilotken, kardeşi Sanjay Gandhi'nin ölümünün ardından (1980) politikaya atıldı. Başbakan olan annesinin 1984'te kendi Sih korumaları tarafından yapılan suikaste kurban gitmesinin ardından Hindistan Ulusal Kongresi parti başkanları tarafından başkanlığa aday gösterildi. Bu dönemde Sih karşıtı gösterilerle ilgili olarak yaptığı "Dev bir ağaç yıkılırsa altındaki toprak sallanır" yorumu, şiddeti teşvik ettiği iddiasıyla geniş çapta eleştirildi. Parti başkanı olmasının ardından yapılan seçimlerde açık ara birinci gelerek başbakan oldu.
1985'te Hindistan Yüksek Mahkemesi kocasından ayrılan Müslüman Shah Bano'nun nafaka alması yönünde karar aldı. Radikal İslamcılar karara itiraz edip protesto ettiler. Gandhi göstericilerin yanında yer aldı.[1] 1986'da mecliste mutlak çoğunluğu elinde bulunduran Kongre Parti'si yüksek mahkemenin kararını iptal etti.
1987'de Tamillerle çatışan Sri Lanka'ya Hindistan Barış Gücü'nü (IPKF) gönderdi. Olaylar kısa zamanda Tamil Kaplanları (LTTE) ve Sri Lanka arasında savaşa dönüştü. 1987'deki Bofors Skandalı Gandhi'nin dürüst politikacı imajını yıktı.