Kedi Şövalye Sir Rex, yönetim veya politika hakkında pek bir şey bilmiyordu.
“…Büyü ve simya diyarı-“
Bu nedenle, ayrıntıları bir yere not etmek yerine, bununla ilgili yalnızca belirsiz bir fikir hayal edebiliyordu.
“Bununla ne demek istiyorsun?”
“Basit.”
Tabii bu basit bir konu değildi. Ancak, Cale bunu basit terimlerle düşünüyordu.
“Büyü ve simyanın pek çok benzerliği var. İnsanları toplayıp onlar için sağlam bir temel oluşturabilirsek, küçük şehrin kendini korumanın bir yolu olacaktır.
Görünmez Raon’un sesini duyabiliyordu.
– İnsan! Rosalyn yeni bir eve kavuşacak mı? Goldie büyükbabalar için de bir tane yapalım!
Cale, Raon’u görmezden geldi. Bilmediği şey, gelecekte bundan pişmanlık duyacağıydı.
Raon ciddiydi.
“Genç usta-nim, bu neden İmparatorluk ve Roan Krallığı için faydalı?”
“İlk yirmi yıl boyunca, Roan Krallığı’nın sarayı ve Mogoru tarafının liderleri, belediye başkanını seçmek için birlikte çalışacak.”
Belediye Başkanı. Bir şehirde en fazla güce sahip kişiydi.
“Bu, Roan Krallığı’nın şehri kontrol etmek için yirmi yıllığına bir belediye başkanı önermek istediği anlamına gelmiyor mu?”
Sör Rex, buna ortaklık denilse de Mogoru tarafından herhangi bir tavsiye verilmeyeceğinden emindi. Cale başını salladı ve ekledi.
“Haklısın. Bir Roan Krallığı’ndan biri yirmi yıllığına belediye başkanı olur.”
Bu, arazinin yirmi yıl boyunca Roan Krallığına ait olduğu anlamına geliyordu.
“Bundan sonra, şehrin gerçekten özgür bir şehir haline gelmesine ve vatandaşların liderlikte söz sahibi olmasına destek olacağımızı garanti ediyoruz. Tüm bunlar Batı kıtasına duyurulacak.”
Rex’in ifadesi, Cale’e inanamıyormuş gibi tuhaflaştı.
“Sana biraz toprak vermemi istediğini açıkça söyle.”
Sesi keskin ve eleştirel geliyordu.
“Her ne kadar buna bir teklif denilse de, temelde beni İmparator yaptığım için sana toprak vermemi söylemiyor musun?”
“Kuyu…”
Cale bacak bacak üstüne attı ve sandalyeye yaslandı.
“Roan’ın bunu yapacak gücü var.”
Cale, başını sallayarak devam etti.
“Ancak bunu yaparsak İmparatorluk ortadan kalkar.”
“…Sadece ne?”
“Orman, Kırbaç Krallığı ve Caro Krallığı. Sizce bu üç yer İmparatorluk topraklarını rahat bırakır mı? Tıpkı Roan Krallığı gibi toprak çalmak için anlaşmalar yapmaya mı çalışacaklar yoksa çalmak için savaşlar mı başlatacaklar? arazi.”
Sör Rex söyleyecek söz bulamıyordu.
Diğer üç krallığın İmparatorluğa karşı Roan Krallığı’ndan daha fazla olumsuz duyguları vardı ve bu da Rex’in Roan Krallığı’na düşman olmasını engelliyordu.
Çılgın rahibe Cage, İmparatorluğun Batı kıtasında yaptığı her şeyi Rex’e çoktan açıklamıştı.
“…O zaman gerçekten onu yirmi yıl kontrol ettikten sonra özgür bir şehir haline getirmek istediğinizi mi kastediyorsunuz?”
“Evet.”
Hiç tereddüt etmeden cevap verdi.
“Diğer krallıkların bunu kabul etmesinin tek yolu bu.”
Sihir Kulesi ve Simyacıların Çan Kulesi’nin şehirde inşa edilmesinin tek yolu da buydu.
“Roan Krallığımız, bu şehirde sihir ve simyanın gelişmesi için tüm temel ihtiyaçları sağlamayı ve gerektiği kadar harcamayı planlıyor.”
Roan Krallığı, yeni özgür şehir kuruluncaya kadar yardım edeceklerini söylerse ve bunun için bir ton para harcamaya razı olursa, kimin buna karşı söyleyecek bir sözü olabilir?
“Muhtemelen o kadar parayı harcadığımız ve sonra da yirmi yıl sonra ondan elimizi çektiğimiz için bize aptal diyecekler.”
“…O saatten sonra gerçekten ellerini çekeceğine kim inanır?”
“Eminim ki diğer krallıklar muhtemelen bizden Ölüm Yemini yapmamızı isteyeceklerdir.”
“Bunu yapmayı planlıyor musun?”
“Evet.”
Rex’in söyleyecek sözleri kalmamıştı.
Ancak, Cale henüz konuşmasını bitirmemişti.
“Ayrıca, bu özgür şehri birlikte yaratacağımız için Mogoru ile dostane ilişkiler içinde olacağız. Bu nedenle, yeni Mogoru’nun diğer krallıklarla olan sorunlarını kontrol etmek için çok çalışacağız.”
Rex, Batı kıtasının şu anki yükselen yıldızının batan güneş olan Mogoru için sağlam bir kalkan olmaya istekli olduğunu doğru duyup duymadığını merak etti.
“Ayrıca İmparatorluğun Simyacılarının Çan Kulesi ve simyanın yeniden ayağa kalkması için fon sağlayacağız.”
“Ha!”
Rex şok olmuştu.
Bilinçaltında tam olarak aklından geçenleri söyledi.
“Roan Krallığı’na ne kaldı? Hiçbir karşılık almadan sadece veriyor ve vermiyor musunuz?”
Cale o anda zihninde Raon’un sesini duydu.
– Bu doğru değil! Yanılıyorsun küçük Kedi Şövalye! İnsan ve veliaht sadece vermekle kalmayacak! İkisini gülerken gördüm!
Cale doğal olarak Raon’un sesini duymazdan geldi.
“Neden hiçbir şey geri alamıyoruz?”
“Pekala, bir şehir inşa etmek ve hem sihri hem de simyayı getirmek, her ikisinin de bakımı pahalıdır, çok paraya mal olur. Geriye bir şey kalır mı?”
Cale yavaşça başını salladı ve cevap verdi.
“Sorun değil. Çok paramız var.”
Rex’in artık şok olma kapasitesi bile kalmamıştı.
Ancak, Roan Krallığı’nın gerçekten çok parası vardı.
Caro Krallığına yardım ettikleri için para aldılar. Ayrıca yenilen üç kuzey krallığından çok para alacaklardı. Ek olarak, Roan Krallığı kuzeydeki Norland Krallığına yiyecek ticareti yapacaktı.
Her zamankinden daha fazla paraları vardı ve ayrıca girmesi gereken çok paraları vardı.
“…Hiç anlayamıyorum. Roan Krallığı neden böyle bir teklifte bulunsun?”
İmparatorluğun bir miktar topraktan vazgeçmesi gerekecekti. Bunu yapmak çok acı verici olurdu. Ancak karşılığında alacakları şeyler oldukça değerliydi.
Ayrıca kanlı bir savaşa girmeleri veya aşağılayıcı bir anlaşma imzalamaları gerekmeyecekti.
Bir şeyi geri almak için bir şey verdiğin bir anlaşmaydı.
Sir Rex’in Roan Krallığı’nı ve Cale’i anlayamamasının nedeni buydu.
Ancak Cale, Ölüm Boğazı’nda veliaht prensle yaptığı konuşmayı hatırladı.
Alberu’nun çadırında yaptıkları konuşmalardan biriydi bu.
“Daha büyük bir Roan Krallığı diliyorum.”
Cale konuşmaya başladı.
Başka birine tam gerçeği söyleyemezdi.
“Önce güç kazanacağız.”
Maple Kalesi’ndeki savaştan hemen sonra Rosalyn’in söylediklerini hatırladı.
Genç efendi Cale, eski öğretmenim bana bunu söyledi. İmparatorluk, her şeyin ortalamanın üzerinde olduğu bir yerdir.’
Bu, Cale, veliaht prens Alberu ve Roan Krallığı’nın bildiği bir şeydi. Alberu’nun sesi Cale’in zihninde yankılanıyordu.
“Cale Henituse, simyayı bizim yapmak istiyorum.”
Kazanacakları ilk şey simyaydı.
“İkincisi, insan kazanacağız.”
Özgür şehre, yeni Magic Tower’a ve yeni Simyacıların Çan Kulesi’ne akın eden çok sayıda insan olmalı.
Cale, Rex’e bundan bahsetmese de Roan Krallığı, özgür şehrin temel hizmetlerinden biri olarak bir banka kurmayı planlıyordu.
Batı kıtasında öğrenmek isteyip de bunu yapacak imkanı olmayan herkese fon sağlayacaklardı.
Daha sonra özgür şehirde kalmayı, eve dönmeyi veya Roan Krallığına gelmeyi seçebilirler.
Ne yapmak istediklerini seçme özgürlüğüne sahip olsalar da Roan Krallığını unutamayacaklardı.
Özgür şehirde yirmi yıl boyunca öğrenip büyüyecek olan büyücüler ve simyacılar, Roan Krallığını hatırlayacaklardı. Onlara ev ve mali destek sunan tek krallık onlar olacaktı.
“Üçüncüsü kontrol.”
“Ah.”
Sir Rex bu kısmı hemen anladı.
“Roan Krallığı Sihir Kulesi’ni ve Simyacıların Çan Kulesi’ni yirmi yıl boyunca kontrol edecekti.”
Whipper Kingdom’daki orijinal Magic Tower ve Mogoru Empire’s Alchemists’ Çan Kulesi.
Bu yerlerin ikisi de pek çok kötülük yapmıştı. Roan Krallığı, şehrin belediye başkanı olmasalar bile geçmişlerini bahane ederek bu iki kuleyi kontrol etmeye çalışacaktı.
Bu üçüncü sebep, Cale’in bu özgür şehirle ilerlemesinin en büyük sebebiydi.
Rosalyn’in Sihir Kulesi’nin veya yeni Simyacıların Çan Kulesi’nin kötü işler yapma şansı düşüktü. Ancak ikisi de teknoloji ve güce sahip kuruluşlar olacaktır. Yirmi yıl sonra nasıl olacaklarını kimse bilmiyordu.
Barışı korumak için onları kontrol altında tutacak birine ihtiyaçları vardı.
Sör Rex, özgür şehir içinde sığınacak iki gücü düşünmeye başladı.
Alkolik Simyacı Rei Stecker’in Simyacıların Çan Kulesi’ne liderlik etmesi makul görünse de, Roan Krallığı’ndan birinin yeni Sihir Kulesi’nin sorumluluğunu üstleneceğini biliyordu.
“Sonuçta, Bay Rei Stecker genç efendi Cale’in, hayır, Roan Krallığı’nın insanlarından biri.”
Rex’in gözbebekleri titremeye başladı.
“…Roan Krallığı’nın etkisi, yirmi yıl sonra ellerinizi şehirden çekseniz bile güçlü olacak.”
Cale gülümsemeye başladı. Sonra sakince açıklamaya başladı.
“Toprağınızı genişletmenin tek yolu toprak fethetmek değildir.”
Roan Krallığı’nın toprakları yirmi yıl içinde biraz daha genişleyecekti.
O zamanlar Roan Krallığı’nın istediği üç şey vardı.
Güç, insanlar ve kontrol.
“Kuzey Krallıkları ve Orman çok fazla alana sahip.”
Üç Kuzey Krallığı ve Orman, diğer krallıklara kıyasla önemli ölçüde daha büyük bölgelere sahipti. Orman, özellikle İmparatorluğun topraklarının birkaç katı büyüklüğünde araziye sahipti.
“Ama kimse onlardan korkmuyor veya onlara saygı duymuyor. Ancak İmparatorluk farklıydı.”
Batı kıtasında İmparatorluktan korkan ve ona saygı duyan birçok yer vardı.
“Çünkü İmparatorluğun çok fazla gücü vardı, birçok insan onlara bağlıydı ve kontrol kulesi olarak çalışıyordu.”
İmparatorluk şimdiye kadar böyleydi.
Bu geçmişin imparatorluğuydu.
Sör Rex geleceği düşünmeye başladı.
İmparatorluğun yerini alacak yeni bir yer akla geldi.
Roan Krallığı.
Aklında bu iki kelime dönüp duruyordu.
Amaçları yirmi yıl boyunca bölgelerini genişletmek değildi.
Roan Krallığı’nın yirmi yılda başaracağını hedefliyorlardı.
Cale bunu yüksek sesle söylemekte hiç sorun yaşamadı.
“Etkimiz daha da artacak.”
Batı kıtasını etkileme gücü.
Etki siyasetin farklı bir adıydı.
Görünmeyen ama kesinlikle var olan çok güçlü bir güçtü.
“Roan Krallığı çok fazla güce erişebilecek, kıta boyunca Roan Krallığına bağlı insanlar olacak ve iki güçlü örgütü kontrol etme gücüne sahip olacağız.”
Yirmi yıl sonra, Rosalyn’in öğretmeninin İmparatorluktan bahsettiği gibi Roan Krallığından bahseden insanlar olacaktı.
“İstediğimiz daha büyük Roan Krallığı bu.”
Bu olursa, kıtanın doğu tarafında yer alan Roan Krallığı, Roan İmparatorluğu olacaktı.
Kayalar Ülkesi, sağlam ve uzun tarihlerine rakip olacak bir güce sahip olacaktı.
Roan Krallığı’nın adı kıtadaki insanların kalplerinde yayılacaktı.
Roan İmparatorluğu’ndan korkan ve ona saygı duyan insanlar her yerde var olacaktır.
Roan Krallığı’nın topraklarını genişletmenin yolu buydu.
“Özgür şehrin faydaları sadece dışsal da değil.”
Roan Krallığı’nın teknolojisi ve kültürü, özgür şehrin yakınında bulunarak patlama hızında gelişecekti.
Bu, Roan Krallığı vatandaşlarının yaşam kalitesini iyileştirmenin ve düşünme biçimlerini değiştirmenin temelini oluşturacaktır.
Roan Krallığında bunun olmasını engelleyecek hiçbir şey yoktu.
“İmparatorluk gibi ulusal bir dine sahip değiller.”
Roan Krallığı din özgürlüğüne sahipti. Ayrıca Kaplanlardan Kara Elflere kadar her türden ırkın bir arada toplandığı bir krallıktı.
Krallığın büyümesine yardımcı olmak için birçok farklı şey birlikte çalışacaktı.
“Savaş olmadığında bunların hepsi mümkündür.”
En az yirmi yıllık barışa ihtiyaçları vardı.
Cale, Sör Rex’in konuşmak için yavaşça ağzını açtığını görebiliyordu. Kedi Şövalye, Cale’in gözlerindeki kesinliği gördükten sonra yavaşça konuşmaya başladı.
“Kıskanıyorum.”
Roan Krallığının gelecekte nasıl parıldayacağını görebiliyordu.
“Neden? Yeni Mogoru için bunun imkansız olduğunu mu düşünüyorsun?”
Sör Rex yavaşça başını salladı. Yaralı ellerine baktı ve konuşmaya başladı.
“…Güneş Tanrısı Kilisesi’nin terör olayıyla başlayan tüm yolsuzluk ve Simyacıların Çan Kulesi ve kraliyet ailesi hakkındaki korkunç gerçek yakında ortaya çıkacak. Simyacıların Çan Kulesi yıkılacak ve İmparatorluk gücünü kaybedecek. “
Rex yavaşça elini uzattı ve Cale’in verdiği belgeyi aldı.
“Elbette, Roan Krallığı’nın teklifini kabul edersek, ‘yeni bir Güneş Tanrısı Kilisesi’ ve ‘yeni bir simya’ elde edeceğiz.”
Vatandaşların kalpleri, yeni Güneş Tanrısı Kilisesi aracılığıyla huzur içinde olacaktı.
Roan Krallığı, simyayı sürdürmelerine yardım edecek ve herhangi bir yabancı krallığın yeni Mogoru’yu işgal etmeye çalışmasını engelleyecekti.
Ancak mesele bu değildi.
Rex sorarken kaşlarını çatmaya başladı.
“Simyacıların Çan Kulesi ve İmparatorluğun kötü işleri ortaya çıktıktan sonra vatandaşların uluslarını hâlâ sevebileceklerini düşünüyor musunuz? Ev dedikleri yerle gurur duyabilirler mi?”
Kraliyet ailesi, simya ve dinleri gittikten sonra vatandaşların kafasında İmparatorluk aynı kalacak mıydı?
“Evleri kaybolmuş gibi hissedecekler.”
Rex, ‘ev’in yalnızca adı olan bir toprak parçası olmadığına inanıyordu.
benim milletim
Memleketim.
Doğup büyüdüğüm yer olarak adlandırmaktan gurur duyduğum topraklar.
Ev olarak gördüğü yer burasıydı.
Kalplerindeki boşluk, yuvalarının düzeldiğini görmelerine izin verir miydi?
Rex’in bilmesine imkan yoktu.
Cale, başı öne eğik Rex’e bakarken yüzünde derin bir ifade vardı. Şu anda Rex’e şaşırmıştı.
“Beklediğimden daha iyi.”
Neyin önemli olduğunu bilen biriydi.
Cale, Rex’e o kitapları incelemesini sağlamakla doğru bir karar verdiğini ve belki de Rex’in bu tür düşünceleri olduğu için şimdiye kadar yaptığı her şeyi yapabildiğini düşünüyordu.
Cale bu yüzden hâlâ başı eğik duran şövalyeyle konuşmaya başladı.
“Önümde gerçek olan var.”
“…Affedersin?”
Sör Rex yavaşça başını kaldırdı. Gülümsemeyen ama yine de kendinden emin görünen bir yüz görebiliyordu.
“Gerçek olanı.”
“Gerçek…?”
“Evet.”
Cale gelişigüzel ekledi.
“İmparatorluğun gerçek gururu.”
Rex bilinçsizce nefesini tuttu. O anda Cale’in sesini duydu.
“Hepiniz hayatınızı tehlikeye attınız.”
Bir araya gelmelerinden kısmen intikam sorumlu olsa da, yanlış giden şeyleri düzeltmek için her şeye başlamışlardı.
İnsanlara gerçekleri anlatmaya çalışıyorlardı.
“Bu gerçek Mogoru değil mi?”
Rex nefes alamıyormuş gibi hissetti.
Cale, Rex’in tepkisine bakarken gülümsemeye başladı. İmparatorluk vatandaşlarına neler olup bittiğini anlatabilmek için Sir Rex’i bu operasyona sürüklemişti.
Screeech-
Cale oturduğu sandalyeden ayağa kalktı. Cale, Rex’in elindeki belgeyi işaret ederken, Sir Rex karmaşık bir ifadeyle ona baktı.
“Teklifi reddedebilirsin. Bu bir teklif çünkü bu mümkün.”
Bang, bang, bang!
Aniden yüksek sesler odayı doldurdu.
Cale ikinci katın girişine baktı.
Bang, bang, bang!
Birisi kapıya vuruyordu.
“N, nedir bu?”
Sör Rex şok içinde ayağa fırladı. Kapının diğer tarafından bir ses cevap verdi.
“Genç efendi-nim! Benim, Billos!”
Flynn Tüccar Loncası’nın Billos’uydu.
Kapının dışında nefes nefese kalmış gibiydi. Sesinde bir aciliyet hissi vardı.
‘Ne oluyor?’
Cale kapıya doğru yürüdü ve kapı kolunu tuttu.
O anda oldu.
– İnsan, insan! Veliaht prensten bir mesajımız var!
Görüntülü iletişim cihazına bir mesaj bırakıldı.
Cale, veliaht prens Alberu’dan geldiğini duyunca irkildi ve kapı kolunu çevirmeyi bıraktı.
“Genç efendi-nim!”
Ancak sonunda kapıyı Cale açtı.
Yanına koşmuş gibi görünen Billos konuşmaya başladığında nefesini bile tutamadı.
“Genç usta-nim, İmparatorluk Prensi ve Simyacıların Çan Kulesinin İkinci Kule Ustası sözde batı sınırına gidiyor!”
Cale’in yüzü aydınlandı.
Ancak, sanki buruşturulmuş ıslak bir mendilmiş gibi hemen kaşlarını çattı.
– İnsan, mesaj şöyle diyor: ‘İmparatorluk Prensi takviye istedi!’
Raon’un sesi Cale’in zihninde duyulabiliyordu.
– Ayrıca, ‘Cale Henituse, İmparatorluk Prensi seni arıyor!’ dedi. İnsan, İmparatorluk Prensi neden seni arıyor?
‘Kahretsin.’
“Şimdi neler oluyor?”
Cale’in kaşları daha da çatıldı.