Aslında hepimizin bildiği gibi, kedigiller sudan ve ıslanmaktan pek hoşlanmazlar. Sudan aslında "korkmazlar"; ancak olabildiğince sudan uzak durmaya çalışırlar. Zira kıllarının ıslanması onlara rahatsızlık verirken, bıyıklarının ıslanması duyusal algılarını sınırlandırmakta ve kafalarını karıştırmaktadır. Dolayısıyla doğadaki vahşi kedigillerden, evcil kedilere kadar her kedi türü sudan nefret eder ve uzak durmayı tercih eder.
Özellikle bir istisna dikkat çekmektedir: Kaplanlar, yani Panthera tigris türü. 3.3 metreye ulaşabilen boyları ve 300 kilogramı geçebilen ağırlıkları ile kaplanlar, davranışsal bir evrimsel değişim geçirmişlerdir ve sudan rahatsız olmazlar. Bu evrimsel sürecin arkasında yatan sebep, suya alışkın olmanın sağladığı besin avantajı ve suların rahatlıkla aşılabilmesinin verdiği habitat zenginliği olabilir. Ancak her ne evrimsel sebeple olursa olsun, kaplanlar özellikle vücutları fazla ısındığında ve avlanmak amacıyla suya girmekten çekinmezler, hatta duş alma ve temizlenme benzeri, daha kültürel davranışlar sergiledikleri bile gözlenmiştir.
Burada istisnalardan sadece bir tanesinden bahsediyoruz. Ancak bazı diğer kedigillerde de suyu sevme görülebilir. Örneğin jaguarlar ve aslanların da kimi zaman uzun süreli olmamak kaydıyla suya girdikleri bilinmektedir. Kaplanlarda ise süre önemsizdir, örneğin bazı bireylerin 4 kilometre boyunca avını suda taşıdıkları bilinmektedir. Ayrıca evcil kedi çeşitlerinde de kimi zaman suyu sevenler çıkabilir. Van Kedisi, Amerikan Kısakıl, Amerikan Bobkuyruk, Ankara Kedisi, vb. buna örnektir. Bilinen 36 kedi türünden sadece kaplanlar suya severek girerken, 3 tür (aslanlar, jaguarlar ve evcil kedilerin bazıları) suya girdiğinde aşırı rahatsızlık göstermezler ama memnun da olmazlar, geri kalan 32 tür ise sudan nefret ederler/uzak dururlar.
Bir Bengal Kaplanı'nın suda geçirdiği zamanla ilgili bir video aşağıdan izlenebilir:
Kaynaklar ve İleri Okuma: