Eski bir savaş gemisi ramı, Akdeniz'in tabanından alındığı için yavaşça parçalanmaktadır. Yeni bir analiz, sülfürik asit birikiminin suçlanacağını göstermektedir.
Araştırmacılar, dağılmayı yavaşlatmanın bir yolunu bulmak için yarışıyorlar ve belki de bu süreçte, okyanusta kopup havaya maruz bırakıldıktan sonra diğer eski ahşap yapıların nasıl korunacağını öğreniyorlar.
Şu anda bir rostrum olarak bilinen ram, eski savaş gemilerinin düşman gemilerine delik açmak için kullandıkları sürgünün gaga benzeri bir parçası - su altında depolanıyor ve havaya maruz kalmasından dolayı asitliğin bir kısmı ( yüzey başlangıçta yıkandı. Fakat eğer havada hiç görülmemişse, sülfürik asit üretimi gerçek bir sorun haline gelebilirdi, Stanford Üniversitesi'nden bir araştırmacı olan Patrick Frank, WordsSideKick.com'a söyledi.
İlk Punik Savaşı sırasında, 264 ve 241 B.C. arasında, Roma Cumhuriyeti ve Eski Kartaca'dan yüzlerce savaş gemisi, Akdeniz'de bir araya gelerek, bir kısmını deniz tabanına göndermiştir.
2008 yılında, bir geminin kürsü - bronzdan yapılmış, bir ağaç çekirdeği üzerinde - kuzey ayaklı Sicilya'da Acqualadrone'den ("Korsanlar Körfezi") 150 metre (46 metre) açıkta bulundu ve 22 feet (8 m) su altındaydı.. Araştırmacılar, geminin Mylae savaşı sırasında 260 B.C civarında battığını söyledi. İnsan Saldırganlığı Tarihi]
Metal gaga
Daha önce araştırmacılar kökenini bulmak için ram metali üzerinde çalışmışlardı. Metallerin sahip oldukları benzersiz kimyasal parmak izlerinden (geldikleri madene dayanarak) dolayı, koçun bronzunun İspanya ya da Kıbrıs'tan olduğu belirlendi.
Rapora göre, ileriye dönük altı kılıçla kabartılan ram, Frank şöyle dedi: "Koç, bir geminin kapağını kapamak veya onarmak için çok zor olan bir deliğe gerçekten dayanacak şekilde inşa edildi."
Bronz kürsü bununla birlikte ayrılan ve deniz tabanından korunmuş bir ahşap çekirdeğe sahipti. Bu çalışmada araştırmacılar odundaki asitleri ve diğer maddeleri analiz ederek, koçayı destekleyen odunun çam katranı ile sulandırılmış çam olduğunu gösterdi.
Araştırma ayrıca, zamanla ve özellikle de havaya maruz kaldığında, son derece aşındırıcı bir madde olan sülfürik aside dönüşebilecek ahşapta sülfür buldu.
Frank, "Kükürt ahşap içine dağılmış ve onu deniz tabanındaki gömü sırasında bozulmaya karşı korumuştur." Dedi. "Ancak, aynı kükürt, ahşap nesne denizden çıkarılıp bir müzede, havada tutulduktan sonra sülfürik asit tehdidine neden olur."
Tehlikeli kimya
Bu, yapıtın tahrip olmasına neden olabilir, dedi Frank: "Sülfürik asit, selülozu yok ederek ahşaba saldırır. Geri kazanılan ahşap deniz harabeleri için genel bir problemdir," diye e-postayla konuştu. "Odun oldukça asidik hale gelebilir - bazen pH 1 kadar düşüktür. Odun süngerleşir ve mukavemetini kaybeder."
Bu geçiş, kimyasal reaksiyonu katalize veya hızlandırabilen odunda demir ve bakırın varlığıyla daha da tehlikeli hale gelir. Araştırmacılar, ozonun, artefaktın etrafındaki havadan uzaklaştırılmasının, aside dönüşümü yavaşlattığını ve dolayısıyla koçun tahribini azaltabileceğini ileri sürüyorlar.
Rapora gelen şey, muhtemelen bu geri kazanılan gemi enkazının yaşının normal bir yoludur, dedi Frank, bu yüzden sadece bu örneği değil, sualtı korunmuş olan diğer eski ahşap yapıları da korumada önemli olabilir.
Çalışma Analitik Kimya dergisinde 30 Nisan'da yayınlandı.
Twitter'da takip et Jennifer Welsh @microbelover veya WordsSideKick.com @wordssidekick. Ayrıca biz de Facebook & Google+.