Havaalanından yolda komik bir şey oldu
10 Beklenmedik dersler Münih'te üç günlük bir konaklamada öğrendim (Görüntüler kendi hikayelerini anlatıyor.)
Sadece kibar davranıyordum.
Almanın en iyi okulundaki adamı sağlık durumu hakkında sorguladım. “Guten Morgen, ne yapıyorsun?”
Münih havaalanındaki Taksi şoförü karar vermeli, annesinin dilinde konuştuğumda bizi kibar ruhlara soktum, kalçamıza katıldı ve önümüzdeki yirmi dakika boyunca Almanca'da (çoğunlukla) tek taraflı bir konuşma yaptı. Coşkusu sınır tanımadı.
Benim zayıf protestolarım, “Nicht so schnell, mein Herr. Langsam, bitte! ”Sağır kulaklara düştü. (Çok hızlı değil efendim. Lütfen yavaş konuşun.) Herhangi bir şey olursa, Bavyera'nın dostlarından şüpheli olduğunu onayladı: Ben utangaç bir dolap Alman konuşmacısıydım. Bu onu daha hızlı konuşması için cesaretlendirdi.
Ama iyi adam altın kalpli bir şeye sahipti. Ona Gunther demeye karar verdim.
Ders 1: Kendinizi yerel dil ve geleneklerle tanıştırmak için sorun yaşayın.
Ancak sonuçlara hazır olun! Yakında öğrenmek zorunda kaldım.
Ders # 2: Nerede kaldığın önemli. Mümkünse manzaralı bir oda bulun.
Ve ağaçlar varsa, manzara daha da büyük olacak! İşler genellikle ilk başta göründüğü gibi değildir. Sadece bir kez kapıyı açıp eğildim, dışarıdaki güzelliği görebiliyorum.
Genellikle gizli hazineleri keşfetmek için kapalı kapılar açmak zorundayız. (Devam et: şu kapıyı aç!)
Ders # 3: Kişi bir şey söylemeden diğer insanların gününü aydınlatabilir.
Çoğu zaman, gerekli olan tek şey kasıtlı olmaktır (biraz eşsiz bir gardırop yardımı ile!) Bununla birlikte, biri Ortaçağ paslı tunçtan giyinmek ve yüzünü boyamak ve ünlü Goethe'deki figürlerden birini taklit etmek zorunda değildir. -Schiller anıt insanların hayatlarına dokunuyor.
Kendin ol, gerçek ve özen göster.
Ders # 4: Almanya'da halka açık yerlerde duş almak yasaldır.
Tamam, bunu ben yaptım. (Her ne kadar tamamen olmasa da.) Gözlemime meydan okumaya cesaret edeceğim - arkadaki tüm insanlara bakın. Duş alırken oturuyorlar! Sıcak bir gün için daha iyi ne olabilir? Yaşamdaki geri dönüş, çoğu zaman kaybolduğu zaman en beklenmedik zamanda gelir. Asla çok erken pes etmeyin.
Ders 5: Yalnızlığın bir tedavisi vardır.
Sıklıkla, küçük köşemizin sessizliğinde acı çekeriz, sefalet içinde yaşamaya devam ederiz, kendiliğinden yetişen, restorasyon, şifa ve tatmin edici bir yaşamda yoksun. Acı ve başarısızlıkların üstesinden gelmek asla kolay değildir - ama onlarla yaptığımız her şeyi belirler.
Sarılmalar bütün rahatsızlıkları iyileştirmez, ama başlamak için iyi bir yer. (Gratis Umarmung: Özgür sarılmalar! Adamın ne kadar arkadaş canlısı olduğunu görün?) Gülecek, utançtan utanacaksınız ve yakında beyninizdeki Oksitosin, Serotonin ve Dopamin akacak. Çok geçmeden daha iyi hissedeceksiniz. Neredeyse garantili. Ayrıca, uzun süre sarılmayı da hatırlayacaksınız!
Ve işte orada: Yalnızlığın perisi!
Ders # 6: Açık gözlerle hayatın içinden geçin. Hayatını kurtarabilir.
Kendimizi duygusal ve ruhsal olarak uykuya daldırmak, sıradan ve sıradan bir hayat yaşamak, tam potansiyelimizin altında yaşamak, çok fazla şey kaçırmak için izin vermek çok kolaydır. Buradaki kaldırımlar, yol yüzeyinin kenarına en yakın bisiklet yollarına ve uzaktaki yayalar için ikinci bir patikaya bölünmüştür. (İlk gün hızlanan bir bisikletçi tarafından çalıştırılmaması için emniyete atlamak zorunda kaldım!)
Ders 7: Herkesin zayıf yönleri var.
Kuşlar bile bağışık değildir. Başkaları üzerinde ya da kendinizde çok zor olmayın. Bunu söyledikten sonra, bunu asla bencillik ve bilinmezliğin teşvik edici ve sakatlayıcı bir karakter özelliği haline gelmesine izin vermek için bir bahane olarak kullanmayın. Yapacağımız bir seçim, yakında bir alışkanlık haline geliyor. (Bilginize: Bu güvercin waffle konileri ile vanilyalı dondurmaya girer. Kuşlar için Bavyera bir şey olmalı.)
Ders # 8: Öne çıkmanın ve uyum için zamanın var.
Utangaç olmak ve bahanelerin arkasına saklanmak kolaydır: “çok utangaç” veya “iyi bir zaman değil” veya “söyleyecek hiçbir şeyim yok”. Bu doğru değil. İddialarını belirtmekten, inandığın şeye karşı durmaktan, kitabını yazmaktan, konuşmandan bahsetmekten, sayılmaktan, dünyanı etkilemekten korkma. Siz, dünyadaki küçük çevrenizde (ve şu anda potansiyel olarak her yerde internet ile), birçok kişiyi etkileyebilir ve sayısız hayata dokunabilirsiniz. Aksi halde, uzanana kadar, başkalarına ne kadar çok şey ifade ettiğini asla bilemezsiniz.
Cesur ol. Cesur ol. Şimdi parlama zamanı.
(Eşleşen bir çanta ile yeşil veya turuncu bir süveter ve tüm bu kel lekelere SF 30 takmak harika bir fikir gibi görünüyor.)
9. Ders: Güzel bir şehri çok uzun süre ziyaret etmeyin, aksi takdirde aşık olma riskini alırsınız ve asla terk etmezsiniz.
Bu iyi bir şey olabilir! Dünyanızı sarsacak. Güzellik bizi kuşatır. Genellikle kendi arka bahçemizde bile. Ancak, bazı yerler göze ve ruha daha çekici geliyor. Bu görüş, içindeki bir şeye nasıl dokunamaz?
Seyahat ederken, genellikle müzeleri ziyaret etmiyorum. Evet, evet, birkaç şeyi özlüyorum. Dışarıda yürümeyi ve sokak seviyesinde, göz seviyesindeki insanlarla tanışıp selamlamayı, sokak kafesinde oturmayı ve mekanın ortamını ve insanlarını daha iyi “içine çekmeyi” tercih ederim.
Ders # 10: Merak etmeyin. Hayal gücünüzü asla kaybetmeyin.
Merak etme duygunu asla kaybetme. Hayatı renklendirir. Hikayeler en beklenmedik yerlerde bulunur. Ama birileri onları aramak zorunda.
Aşağıdaki üç resme dayanarak bir roman yazılabilir. Bu şekilde hayal ettim - ışıkların sırası: Otto ve Hannah yıllardır evli. Otto'nun biraz zayıflığı var. Bu kez, arkadaşlarıyla dışarı çıktıktan sonra sabahın erken saatlerinde gizlice girdi, ışık kullanmadan bunu yapmaya çalıştı. Kitap rafına çarptı, dengesini yitirdi, yerde yüzlerce parçalanan bir vazo ile sehpaya çarptı. Başka seçeneği yok.
İlk ışık yanıyor.
Işığa rağmen, bir parçaya adım atıp acı çekerek, rüya görmekte olan Hannah'ı uyandırdı. İkinci ışık devam ederken çığlıkları geceyi delerken hırsızlık kurbanı olmaktan korkuyor.
Üşüdü, Otto eşini güvence altına almaya çalışır, bulamaç sesini yükseltir. Ağlamaları birbirlerini besler. Gözyaşlarına boğuldu. Öyleyse çok geç oldu - apartmanın tamamı uyanıyor ve bir diğeri yanıyor!
Kadere inanmıyorum. Ancak üç gün sonra, otelin küçük fuayesinde beklerken, havaalanına geri dönmeye hazır bir adım attığımda, Gunther'den başkası kimse konuşmadığı taksici çantalarımı almak için içeri girdiğinde. Bana sarılmaması için kendisini sınırlandırması gerektiğini, bulaşıcı efekti ile uzun süredir kayıp bir arkadaş gibi selamladığını görebiliyordum. “Guten Tag!” Diye bağırdı ve daha önce oturmadık ve daha önceki günlerde bıraktığı sohbete devam etmekten daha fazla yolumuza devam etti.
Hiçbir şey değişmedi. Esir ve istekli bir kulak buldu. Kendimi çok kötü hissettim - zavallı adam konuşmaya açtı. Tekrarlanan, “langsam, nicht so schnell”, konuşmasını yavaşlatan onun üzerinde hiçbir etkisi yoktu. Sadece ateşine yakıt ekledi. Teslim oldum ve gülümsedi, nefes almak için her duraksadığında başını salladı.
Ne için bekliyorsun? Git yeri ziyaret et! Onu seveceksin!
© Danie Botha. Eylül 2018.