1-Beyaz Kitap
Beyaz Kitaplar, AB Komisyonu tarafından muhtelif konularda AB faaliyetlerine dönüşebilen belgeler olup; büyük çoğunlukla yeşil kitaplardan sonraki aşamayı teşkil etmektedirler. Beyaz Kitaplar, Konsey tarafından onaylanmaları halinde ilgili alanlarda AB"EylemProgramları"na
dönüşebilmektedirler.
Örneğin, Intermodal taşımacılığı desteklemek amacıyla, Komisyon tarafından yayınlanan Beyaz Kitap: “2010 için Avrupa Taşımacılık Politikası: Karar Verme Zamanı” 'nın odak noktası kombine taşımacılıktır. Söz konusu kitap, taşımacılık modları arasındaki dengeyi yeniden oluşturma amacına hizmet etmektedir
Intermodal yük taşımacılığına dair Komisyon politikasının amacı; entegre taşımacılık zincirinde iki veya daha fazla taşımacılık modu kullanarak eşyanın kapıdan kapıya etkin taşınmasını desteklemektir.
Her bir taşımacılık modunun; potansiyel kapasite, yüksek güvenlik seviyesi, esneklik, düşük enerji tüketimi, düşük çevresel etki gibi kendine özgü avantajları bulunmaktadır.
Ayrıca; Intermodal taşımacılık, her bir modun bir arada daha etkin, hesaplı ve sürdürülebilir olan taşımacılık zincirlerini oluştururken kendi rolünü üstlenmesini mümkün kılmaktadır.
Karayolu taşımacılığının, 1998 ile 2010 yılları arasında yüzde 50 oranında artması beklenmektedir. Haziran 2001 tarihli Gothenburg Konseyi'nin Kararları doğrultusunda; Beyaz Kitabın amaçlarından birisi de, modlar arasındaki dengeyi yeniden tesis etmektir.
Komisyonun entegre bir önlem paketi ile politikası; karayolu taşımacılığındaki artışı, yüzde 38 oranıyla sınırlamayı amaçlamaktadır. Beyaz Kitap; bunu, ilk olarak karayolu taşımacılığının alternatifleri olan kısa mesafeli denizyolu, demiryolu ve iç su taşımacılığını geliştirerek başarmayı amaçlamaktadır.
Bu nedenle eylem planlarları, özellikle "uzun mesafe" taşımacılık ayağı için karayolu taşımacılığının alternatiflerini desteklemeye odaklanacaktır. Bu da sadece tıkanıklığı azaltmakla kalmayacak aynı zamanda da yol güvenliğini temin edecek ve çevreye olumlu etkilerde bulunacaktır.
Konsey ve Parlamento, 22 Temmuz 2003'te Marco Polo programını kabul etti. Programın amacı, uluslararası karayolu yükündeki beklenen artışı, kısa mesafeli denizyolu, demiryolu ve iç su taşımacılığına kaydırmaya yardımcı olmaktı.
Marco Polo programının öncülü,”Kombine Taşımacılık için Pilot Eylemler (PACT)” programıydı.Komisyon; 14 Temmuz 2004'te, Marco Polo programının müteakip programı olan Marco Polo II'yi önerdi.
2-Yeşil Kitap
Avrupa Birliği Komisyonu tarafından belli bir konuyu Avrupa Birliği ülkeleri düzeyinde tartışmaya açmak ve bütün tarafların fikir üretmelerini sağlayarak konuyu olgunlaştırmak amacıyla hazırlanan temel yazılardır.
Bu danışma süreci sonucunda Birliğin faaliyetlerini yönlendirmek amaçlı Beyaz Kitap meydana çıkabilmektedir. Bu açıdan bakıldığında Yeşil Kitap, Avrupa Birliği Komisyonu’nun bir “niyet göstergesi” olup mevcut politikalar açısından uyulması zorunlu bir belge değildir, ancak “Beyaz Kitap” haline dönüşmesi durumunda bağlayıcı olabilmektedir. Yine de gelecekteki politikaların oluşumuna basamak teşkil eden en önemli belge olarak Yeşil Kitap süreci önemli bir süreç sayılır.
Yeşil Kitap Maastricht Antlaşmasından sonra 1993 yılında AB Komisyonu tarafından ortaya konulmuş, sosyal politikalar konusunda görüş ve öneriler barındıran önemli bir belgedir.
AB sosyal politikasının geleceğine ilişkin sorunlara dikkat çekerken ilgili kesimleri bu sorunların çözümüne katkıda bulunacak tartışmaya ve öneri getirmeye davet etmektedir. Yeşil Kitapta ortaya atılan sorunlar: istihdamın arttırılması, üretim sistemlerinin kalitesinin iyileştirilmesi, entegrasyon ve dayanışmanın teşvik edilmesi, dışlama ve yoksullukla mücadele, tek piyasanın oluşturulması ve serbest dolaşımın sağlanması, kadın erkek eşitliği, sosyal diyalogun güçlendirilmesi, sosyal ve ekonomik uyumun sağlanması gerekliliğidir.
Örneğin, Avrupa Komisyonunun ulaştırma alanına yönelik olarak 14–15 Ekim 2008 tarihlerinde Brüksel’de gerçekleştirilen“TEN-T Politikasının Geleceği” isimli “Yeşil Kitap” çalışmasında, mevcut Trans-Avrupa Ulaşım Ağı (TEN-T) hakkındaki politikasının geleceğine yönelik günümüze kadar uygulana gelmekte olan TEN-T Politikası masaya yatırılmıştır.
Söz konusu TEN-T Politikasının amaç, öncelik ve kullanılan araç ve aktörlerde bir ayarlama veya iyileştirmeye ihtiyaç duyulduğunun altı çizilmiştir. Bir yandan klasik amaçların gözden geçirilmesi vurgulanırken diğer yandan bunlara yeni veya daha güçlü amaçların ilave edilmesi gerektiği ifade edilmiştir. Ayrıca, mevcut TEN-T politikasının kamu açısından görünürlüğü ve bu konudaki bilinç düzeyinin yeterli olmadığı dile getirilerek, Rehber İlkelerde bu yönde bir değişiklik yapılması ve daha fazla ilerleme/değerlendirme raporlarının çıkarılması gerektiği belirtilmiştir.
Bu çerçevede Komisyonun TEN-T amaçları;
• AB’nin artık kendi içinde bütünleşme amacından limanlar ve havaalanları aracılığı ile küresel bir bütünleşmeye doğru kayması,
• Ulaşım alanında karşılıklı işletilebilirlik ve pazara giriş kurallarının işlediği Tek Pazarın dünya ekonomisi ile rekabet edebilecek şekilde kapasitenin artırılması,
• Demiryolu, denizyolu, iç suyolları gibi ulaşım modlarına kayılarak ve bu alanlarda karşılıklı işletilebilir, teknolojik yeniliklere açık, çevresel açıdan sürdürülebilir, emniyetli ve enerji maliyetleri düşük bir taşımacılığın sağlanması,
olarak ortaya konulmuştur.
Yeni TEN-T projesi 2005'te yürürlüğe girmiştir.
Mevcut TEN-T Programının tamamlanması için gereken paranın 379 Milyar Euro olduğu ve bunun 125 milyarının hâlihazırda harcandığı, kalan 254 milyarının 2020’ya kadar harcanması gerektiği ifade edilmiştir.
Taşımacılık politikaları ile çevre politikalarının uyumlu olması gerektiği, iklim değişikliği, küresel ısınma, deniz seviyesinin yükselmesi, buzulların erimesi ve sera etkisi yapan gazların artması konularında eğer zamanında tedbir alınmazsa maliyetlerin çok yükseleceği belirtilmiştir. Yenilenebilir enerji kaynaklarına yönelinmesi, elektrikli araçların kullanılması gibi hususların altı çizilmiştir.
Ulaştırma sektöründe CO2 emisyonunun yüzde 26 arttığına vurgu yapılarak teknolojik gelişmeye önem verilmesi yoluyla 2020’ye kadar bu oranın yüzde 10 daha azaltılmasının hedeflenmesi ve “Yeşil TEN-T Amaçları” nın ortaya konması gerektiği dile getirilmiştir.
TEN Politikasının da aslında bir çeşit ulaştırma politikası olduğu ve Ulaştırma ve TEN-T politikalarının birlikte geliştirilmesi gerektiği kaydedilmiştir.
3-Mavi Kitap
Yeşil Kitaplar, AB Komisyonu tarafından muhtelif konularda girişimde bulunulmadan ve bu konularda yasal araçlar hazırlanmadan önce, ilgili tarafların görüşlerini almak üzere AB düzeyinde istişare süreci başlatılmasına hizmet eden belgelerdir.
Buna istinaden, 10 Ekim 2007 tarihinde yayımlanan “Mavi Kitap”, 7 Haziran 2006 tarihinde Avrupa Komisyonu tarafından kabul edilmiş Yeşil Kitap'tan sonra gelen bir aşamayı teşkil etmektedir.
Avrupa Komisyonu, 10 Ekim 2007 tarihinde Avrupa Birliği’nin “Gelecekteki Denizcilik Politikası”na ilişkin bir İstişare Süreci Raporu, Etki Analizi Belgesi, “Mavi Kitap” yayımlamıştır.
Söz konusu İstişare Süreci Raporu’nda, 2006 yılında yayımlanan Avrupa Birliği’nin “Gelecekteki Denizcilik Politikası”na ilişkin Yeşil Kitap için gerçekleştirilen istişare sürecinin sonuçları açıklanırken; Etki Analizi Belgesi ve Mavi Kitap çerçevesinde ise Avrupa Birliği seviyesinde gelecekteki “Ortak Denizcilik Politikası”na ilişkin temel hususlar ortaya konuluyordu.
Bu temel hususlar arasında, AB’nin deniz ve okyanusları ile olan ilişkisini etkileyen bilimsel keşifler, küreselleşme, iklim değişikliği, kirlilik ve benzeri hususlar yer alıyor.
Sözün özü kitapsız hiçbir şey olmuyor.Tabii raflarda değil masaların üzerinde duran,sık sık okunan ve içindekilerin hayata geçirildiği kitaplardan bahsediyoruz.
Yaşar ROTA
Sayfada Ara
DUYURU
Köşe Yazıları
Üyelerimiz
Aşağıdaki formu kullanarak e-posta adresinizi sistemimize kayıt edin, gelişmelerden haberdar olun.
Çevirimiçi Broşürümüzü İndirmek İçin TIKLAYIN!
Raporumuzu İndirmek İçin TIKLAYIN!
Bilanço ve Gelir Tablosunu İndirmek İçin TIKLAYIN!