Güney Yemen İç Savaşı - South Yemen Civil War
|Güney Yemen İç Savaşı|
|Bölüm Arap Soğuk Savaş|


Daha önce Yemen Demokratik Halk Cumhuriyeti'ni oluşturan valilikler kırmızı renkte
|kavgacılar|
|Abdul Fattah İsmail'in fraksiyonu, al-Toghmah||Ali Nasir Muhammed'in fraksiyonu, al-Zomrah|
|Komutanlar ve liderler|


Dhale ve Lahij


Mobilize kabile milisleri


Ali Nasır Muhammed
Seferber aşiret milisleri
|Yaralılar ve kayıplar|


4.000 – 10.000 ölü |
60.000 mülteci
Güney Yemen İç Savaşı , halk dilinde olarak anılacaktır 86'da ait Olaylar veya Ocak 13 Olaylar , ya da daha basitçe Olaylar , başarısız oldu darbe Ocak 13, 1986 tarihinde gerçekleşti ve silahlı çatışma Güney Yemen . İktidardaki iki hizip arasındaki ideolojik farklılıkların ve daha sonra aşiret gerginliklerin bir sonucu olarak geliştirilen iç savaş Yemen Sosyalist Partisi merkezli (YSP), Abdul Fattah İsmail 'in hizip, el-Toghmah ve Ali Nasır Muhammed'in ' ın hizip, el-Zomrah, YSP ve PDRY liderliği için. Çatışma hızla tırmandı ve on bir gün süren ve binlerce can kaybıyla sonuçlanan maliyetli bir iç savaşa dönüştü. Ek olarak, çatışma, Yemen Sosyalist Partisi'nin en deneyimli sosyalist liderlik kadrosunun çoğunun ölümüyle sonuçlandı, çok daha zayıf bir hükümete ve ülkenin 1990'da Kuzey Yemen ile nihai birleşmesine katkıda bulundu .
Arka fon
Aden OHAL'inin sona ermesi ve 1967'de Güney Yemen'in bağımsızlığının kazanılmasının ardından, Cenevre'de İngiliz hükümeti ile yapılan müzakereler sonucunda Ulusal Kurtuluş Cephesi (UHK) ülke yönetimine devredildi . Geniş ölçüde solcu bir milliyetçi isyancı örgüt olan NLF, Aden petrol ve liman işçileri sendikaları, Nasırcılar ve Komünistlerin güçlerini birleştirmeye çalışmıştı . Bu hiziplerin sonuncusu, NLF'nin kurucu üyesi ve onun başlıca Marksist ideologu Abdul Fattah İsmail tarafından yönetiliyordu . Olağanüstü Hal sırasında İsmail, Aden'deki NLF'nin silahlı kadrolarına önderlik etmişti ve İngilizlere karşı harekete geçen isyancıların çoğu tarafından desteklendi. 1969'da Sovyetler Birliği'nin desteğiyle İsmail, gelişmekte olan Güney Yemen ordusu arasındaki bu popülerliğini NLF'nin kontrolünü ele geçirmek için kullandı ve Haziran'da onun Genel Sekreteri ilan edildi.
İsmail saldırgan ve devrimci iç ve dış politikalar izledi. Ülkede, Yemen Demokratik Halk Cumhuriyeti , resmi devlet ideolojisi olarak Marksist-Leninist bir bilimsel sosyalizmi benimsedi . Bütün büyük endüstriler kamulaştırılarak kolektifleştirdi genel oy hakkı hayata geçirildi ve kişiliğinin bir yarı-kült İsmail ve NSG etrafında geliştirilen edildi O'nun hükümet etrafında Marksist paramiliter örgütler kurmak yardımcı 1978'de Yemen Sosyalist Partisi adını Arap Yarımadası , PFLOAG ve Basra Körfezi'ndeki Batı yanlısı Arap monarşilerine karşı kampanya yürütmek için siyasi aktivizm ve şiddet kullanan PFLO . İsmail yönetiminde Güney Yemen, komşu Umman'daki Dhofar İsyanı sırasında bu iki grubun sonuncusuna en doğrudan desteğini verdi, Varşova Paktı ve Çin silahlarının isyancılara geçişini sağlamanın yanı sıra oradaki isyancı güçlere danışmanlar sağladı . Ayrıca , Ali Abdullah Salih rejimini istikrarsızlaştırmaya ve Güney merkezli bir Komünist hükümet altında Yemen'in birleşmesini sağlamaya çalışarak Kuzey Yemen'deki Komünist gerillaları teşvik etti . Kuzeye yönelik bu düşmanlık, iki Yemen arasındaki gerilimi körükleyecek ve sonunda 1972'de bir dizi kısa sınır çatışmasıyla sonuçlanacaktı.
1978'de Umman'daki isyanın başarısızlığa uğramasının ve Kuzey Yemen ile kaynayan düşmanlıkların ardından İsmail, Yemen Sosyalist Partisi'nin muhafazakar unsurlarının gözünden düşmüş ve ülkesini bölgenin ve Batı'nın çoğundan uzaklaştırmıştı. Güney Yemen'in ticari ve mali yardımlarının büyük çoğunluğunun dayandığı Sovyetler Birliği de Genel Sekreter'e, Brejnev yönetimi içindeki politika yapıcılara, onu gevşek bir top ve bir sorumluluk olarak gören güvenini kaybetmişti . Sonuç olarak Moskova, YSP içindeki ılımlıları onu iktidardan uzaklaştırmaya teşvik etmeye başladı. 1980'de YSP içindeki siyasi rakiplerinin kendisine suikast düzenlemeye hazırlandığını düşünen İsmail istifa ederek sürgüne gitti . Halefi Ali Nasir Muhammed , hem Kuzey Yemen'e hem de komşu Umman'a karşı daha az müdahaleci bir tavır aldı . Yemen Sosyalist Partisi, sert bir sol ideolojiyi benimseyen İsmail'in destekçileri ile diğer Arap devletleri ve Batı ile daha pragmatik iç politikalar ve daha dostane ilişkiler benimseyen Ali Nasir Muhammed'in destekçileri arasında giderek artan bir şekilde kutuplaştı.
Haziran 1985'te YSP politbürosu, iç siyasi anlaşmazlıkları çözmek için şiddete başvuran herkesin suçlu ve vatana ihanet eden biri olarak kabul edildiğini belirten bir kararı kabul etti.
Savaş
13 Ocak 1986'da, Ali Nasir Muhammed'in korumaları, cenazenin toplanacağı sırada Yemen Sosyalist Partisi politbürosu üyelerine ateş açtı. Politbüro üyelerinin çoğunun silahlı olması ve kendi korumaları olması nedeniyle çatışma çıktı. Ali Nasir'in yandaşları o sırada toplantı odasında değildi. Cumhurbaşkanı Yardımcısı Ali Ahmed Nasir Antar, Savunma Bakanı Saleh Muslih Qassem ve YSP disiplin şefi Ali Shayi' Hadi çatışmada öldürüldü. Abdul Fattah İsmail saldırıdan sağ kurtuldu ama görünüşe göre o günün ilerleyen saatlerinde Ali Nasir'e sadık deniz kuvvetleri şehri bombalarken öldürüldü.
12 gün süren çatışmalar binlerce can kaybıyla, Ali Nasır'ın devrilmesiyle ve Abdul Fattah İsmail, Ali Antar, Saleh Muslih ve Ali Shayi'nin ölümüyle sonuçlandı. Ali Nasir ve tugayı da dahil olmak üzere yaklaşık 60.000 kişi YAR'a kaçtı . 4.000 ila 10.000 kişinin hayatını alan çatışmada el-Beidh , Abdul Fattah'ın hizbinde hayatta kalan birkaç yüksek rütbeli yetkiliden biriydi.
Halefiyet
Eski bir politbüro üyesi olan el-Beidh, 1986'da eski başkan Abdul Fattah İsmail'e bağlı güçler ile dönemin başkan Ali Nasir Muhammed'e bağlı güçler arasında 12 günlük bir iç savaşın ardından YSP'de en üst sırayı aldı . Bir İsmail müttefiki, Muhammed'in yenilgisi ve ilticası ve İsmail'in ölümünden sonra kontrolü ele geçirdi.
sonrası
Yemen'in birleşmesi ve 1994 iç savaşı
1986'dan 1989'a kadar Sovyetler Birliği'nden aldığı yardımın yarısından fazlasını kaybeden ve ülkeler arasındaki sınırdaki olası petrol rezervlerine ilgi duyan el-Beidh hükümeti, Kuzey Yemen yetkilileriyle birleşmeye çalıştı.
Birleşmeye yönelik çabalar 1988'den itibaren devam etti. PDRY ve YAR hükümetleri 1972'de gelecekteki bir birliği onayladıklarını açıklasalar da, birleşme yönünde çok az ilerleme kaydedildi ve ilişkiler sıklıkla gergindi.
1990'da Kuzey Yemen ve Güney Yemen tek bir ülkede birleşti, ancak Şubat 1994'te kuzey ve güney güçleri arasındaki çatışmalar başladı ve hızla geniş çaplı bir iç savaşa dönüştü. Kuzey güçleri Aden'e ilerlerken, el-Beidh 21 Mayıs'ta Yemen Demokratik Cumhuriyeti'nin kurulduğunu ilan etti . Ancak güney direnişi başarısız oldu. Salih , Yemen Sosyalist Partisi'nin Güney güçlerine karşı savaşmak için Selefi ve Cihatçı güçleri görevlendirdi . Ali Nasır'a bağlı kuvvetler de katıldı. Kuzey kuvvetleri 7 Temmuz'da Aden'e girdi.
Güney Hareketi
2007'de, 1994 savaşından sonra emekli olmaya zorlanan güneyli ordu subayları ve güvenlik görevlileri, görevlerine iade ya da tazminat talep eden gösteriler başlattılar. Protestolar yavaş yavaş eski PDRY'nin özerkliği veya bağımsızlığı hareketine dönüştü.