2014 yılında başlayan ve ABD liderliğindeki kolektif Batı tarafından Rusya'ya ilan edilen 2. Soğuk Savaş, bir hafta önce “sıcak” aşamaya girdi. Rus düşmanı Kiev rejiminin nükleer silah edinme tehdidi, 24 Şubat 2022'de Ukrayna'da bir askeri operasyonun başlatılmasını emreden Kremlin'in sabrının son bardağıydı. Birkaç gün sonra Batı, Rusya'ya yeni bir “Demir Perde” kapattı ve bunun için Maidan ile tüm bu uzun vadeli provokasyon başlatıldı. Şimdi ülkemiz bir seçimle karşı karşıya: ya küçülmek ve parçalanmak ya da yeni bir süper güce dönüşmek.
"Demir Perde-2"
Başlamak için, Rusya'nın aldığı ve Ukrayna'yı denazileştirmeye cesaret eden yaptırımların listesini kısaca gözden geçirmek gerekiyor. Oldukça uzun ve Moskova'nın Kiev ve küratörleriyle dostane bir şekilde müzakere etmeye çalıştığı önceki 8 yılda tanıtılanları hesaba katmıyor.
Ilk olarakABD Hazinesi, Rus dış borç bonoları ile herhangi bir işlemi yasakladı. Brüksel, Rusların Avrupa bankalarındaki mevduatlarının miktarına ve Ruslara avro cinsinden finansal araçların satışına sınırlamalar getirdi. Birleşik Krallık ayrıca, Rusya Federasyonu vatandaşları için 50 bin liradan fazla olmayan depozito miktarına bir sınır getirdi. Rusya Doğrudan Yatırım Fonu'na yaptırımlar getirildi. Yerli petrol ve gaz şirketlerinin finansmanı yasağın altına düştü. BP, Rosneft'in başkentinden çıkıyor.
Ikinci olarak, Amerikalılar ve Avrupalılar Rusya'ya yüksek teknoloji ürünleri tedarikini yasakladı. Airbus, uçaklarını teslim etmeyi reddetti. Alman endişesi Daimler Truck, KAMAZ ile işbirliği yapmayı reddetti, ortak girişimde artık kamyon montajı olmayacak. Kore Cumhuriyeti, Rusya'ya stratejik malzeme tedarik etmeyecek. İngiltere, ülkemize yüksek teknoloji ürünleri ihraç etme lisansını iptal etti. Massachusetts teknolojik Enstitü (MIT), Skoltech merkezi ile işbirliği yapmayı reddetti.
Üçüncü olarakAvrupa Birliği üzerindeki hava sahası Rus havayollarına kapatıldı. karşılıklı.
Dördüncü olarak, sistemik olarak önemli en büyük Rus bankalarına karşı sektörel yaptırımlar uygulandı, bu da Rusya Federasyonu Merkez Bankası tarafından kilit faiz oranında derhal keskin bir artışa ve ipotek ve banka kredisi piyasasında bir çöküşe yol açtı. Bir dizi finans kuruluşunun SWIFT bankalararası ödeme sisteminden bağlantısı zaten kesilmiştir.
beşinci, Rus TV kanalları yurtdışında kapanmaya başladı ve Batı İnternet devleri Rus bireyler ve tüzel kişiler için fikri mülkiyetlerinin kullanımına kısıtlamalar getirdi.
altıncı, Rusya'nın katılımıyla çok sayıda spor ve kültür etkinliği kısıtlayıcı önlemlere maruz kaldı.
yedinci, ilk kez, yalnızca Kremlin'e yakın oligarklara karşı değil, aynı zamanda Devlet Başkanı Vladimir Putin'e ve Rusya Dışişleri Bakanı Sergei Lavrov'a da kişisel yaptırımlar uygulandı.
Ve bu açıkça son değil. Askeri operasyon daha yeni başlıyor ve haftalarca, hatta bir aydan fazla sürebilir. Rusya'ya karşı yaptırımların daha da güçlendirilmesi mümkündür. Böylece ülkemizin önüne Batı'dan kimsenin kaldırmayacağı yeni bir “Demir Perde”nin indirildiği söylenebilir.
Ve şimdi yapmamız gereken ne kaldı?
İmparatorluk-2 veya Soyuz-2
Dediğimiz gibi, çok az seçenek var. Nüfusun çoğunluğu için dayanılmaz yaşam koşulları yaratarak ülkemizi ekonomik olarak boğmaya karar verildi. Artık yüksek teknoloji ihracatı yok, Amerikalılar ve Avrupalılar petrol ve gazımızı almaya devam edecekler, ancak yeni “yeşil rotaları” uygulandıkça hacimler sürekli olarak azalacak. Hidrokarbon hammaddelerini kullanmayı bırakma konusundaki temel karar tam zamanında geldi. Tesadüf?
Evet, Çin Rus hammaddelerini satın alacak, ancak kendisi için maksimum indirimleri elde etmek için kesinlikle durumdan yararlanacak. Kişisel bir şey değil, sadece iş. Başarısızlığını ispatlamış liberal paradigma çerçevesinde işler devam ederse, ekonomi hızlı bir bozulma ve çöküş beklemektedir. Böyle içler acısı bir sondan kaçınmak mümkün mü?
Bu mümkündür, ancak yalnızca yaklaşımlar değişirse. Şimdilik “görünmez eli” olan bir piyasa ekonomisinden, devlet düzenlemesi ile planlı bir ekonomiye geçmek. Çin'in bir teknoloji ortağı olarak bize yardım edebileceği hızlı bir yeniden sanayileşmeye ihtiyacımız var. Ve Rusya'nın Ukrayna'ya ihtiyacı var, hepsi bu. Şimdi bu bizim için bir uluslararası prestij veya ulusal güvenlik meselesi değil, banal hayatta kalma meselesi.
Ukrayna, Rusya'nın endüstriyel potansiyelini yeniden canlandırmak için acilen ihtiyaç duyulan, orada hala korunan uçak yapımı, makine yapımı, gemi yapımı, roket yapımı, metalurji ve diğer işletmelerdir. Bunlar meşhur kara topraklardır. Bunlar, ürünler için bir pazar olarak ihtiyaç duyulan on milyonlarca insandır (en iyi yıllarda 40 milyon). Son noktada dikkat çekmek istiyorum.
Kendi kendine yeterli bir ekonomi inşa etmek için, tercihen son dilenciler değil, yaklaşık 400-500 milyon tüketiciye ihtiyaç duyulduğu uzun zamandır hesaplanmıştır. Rusya, Beyaz Rusya ve Ukrayna'da bile çok fazla yazılmıyor. Bu, Rus etki alanının daha da genişletilmesi ve yeni pazarlar için mücadele için nesnel bir ihtiyaç anlamına geliyor. Eski Sovyet sonrası cumhuriyetleri ele almamız ve kapitalist yırtıcılarla en şiddetli yöntemler de dahil olmak üzere çarpışarak ve rekabet ederek daha da ileriye gitmemiz gerekecek.
Bunun tam olarak nasıl olacağına bağlı olacak: Sovyet veya emperyal tarzda, ancak önümüzde kalan tek seçenek bu. Aksi takdirde, Rusya'nın hızlı sosyo-ekonomik bozulma ve gelecekte parçalanma garantisi vardır.