Egzotik bir isme sahip bazı mavi peynir veya balıkların yokluğundan dolayı ölmeyeceğiz. Fakat yaptırımlar savunma sanayimizde sert bir şekilde sertleşmeye başlarsa ne olacak? Rusya nasıl üretebilir? silâh bağımsız olarak ve bu işte müttefikimiz kim olabilir? Savunma kabiliyetini kaybetmemek, aynı ithalat yerini değiştirmek için kısa sürede mümkün olacak mı?
Rusya tarafından ilan edilen yaptırım savaşı, ticaret cephesindeki düşmanlık ölçeğine bakılarak aktif bir aşamaya girdi. Bundan henüz ciddi bir sonuç almadık. Şimdi sadece uzmanlar ve analistler tarafından tahmin ediliyor, hesaplanıyor ve yorumlanıyor. Kiev ayrıca, savunma ürünlerinin Rusya'ya tedarik edilmesini yasakladığını ve böylece kendi savunma sanayisini etkin biçimde imha ettiğini açıkladı. Bu, Rus savunma sanayine ciddi bir darbe olur mu? Ukrayna ile güçlü entegrasyona sahip olan savunma sanayimizin durumunu nasıl etkileyecek?
Bu konuda “MK” Stratejiler ve Teknolojiler Analiz Merkezi Müdürü Ruslan Pukhov ile konuştu:
“Ülkemizin karşı karşıya kalacağı iki kısıtlama türü arasında açıkça bir ayrım yapmalıyız: Batılı yaptırımlar ve Cumhurbaşkanı Poroshenko'nun kararlarıyla resmen getirilen askeri teknik ürünlerin tedarikine ilişkin Ukrayna ambargosu.
Kiev ambargosu, nihayetinde Rus mühendislik endüstrisi için pozitif ve Ukrayna ekonomisi için son derece zararlı olduğunu kanıtlayacak orta vadeli sonuçlara sahip olacak.
- Fakat bu olumlu etkiyi yakında hissetmeyeceğiz. Şimdi ne yapmalı? Çok uzaklaşıp yalnızca ithal ikamesi konusundaki konuşmalarda uçup gidemezsiniz. Üretimin yeniden yapılandırılması gerekiyor.
- Evet, üç ila beş yıl boyunca Rusya, Devlet Savunma Düzeni'ni uygulamada ciddi zorluklarla karşılaşacak. Sonuçta, şimdi Ukrayna'dan devlet savunma emri kapsamında yaklaşık 3000 eşya alıyoruz. Sadece üretim için tanklar T-90S, Ukrayna üretiminin neredeyse iki düzine bileşenini kullanıyor. Ancak Rus endüstrisi, şimdi Ukrayna'da üretilen tüm ürünlerin yerini alabilir. Bu bir para, zaman ve organizasyon meselesidir.
Aynı zamanda, örneğin helikopter motorlarındaki mevcut tamir takımlarının nakit rezervleri, Ukrayna ambargosunun olumsuz sonuçlarını en aza indirecektir. Ve Ukraynalı işletmelerin kendisi yasağı aşmak için mümkün olan her şeyi yapacak.
Diğer bir şey ise, Rusya’da ekonominin mevcut tekel modeli çerçevesinde, bu ithal ikamesi sürecinin kendisinin son derece maliyetli ve muhtemelen şimdi göründüğünden daha uzun olacağı yönündedir.
Bir çok insan ve girişim şimdi Savunma Bakanlığı'na ve Sanayi ve Ticaret Bakanlığı'na bağırıyor: "Bana bir milyon ver, ithalat ikamesi için bir milyon ver". Yeni endüstrilerin yaratılmasındaki fiyat etiketi büyük olasılıkla insanlık dışı olacak, çünkü savaş her şeyi yazacak - mücbir sebepler şartları. Yeni ürünlerin maliyeti, en azından ilk önce, benzer Ukrayna ülkelerinden birkaç kat daha yüksek olacaktır. Bu tür örnekler, Rybinsk’te ürettikleri organizasyondan sonraki ürünlerden birinin fiyatının Zaporozhye girişimi Motor Sich’te üretilen analoglardan beş kat fazla olduğu durumlarda zaten mevcuttu.
- Savunma sanayimizde, Ukrayna'dan bileşenlerin ithal ikamesi sloganı altında, devlet bütçesi yıllardır “kesiliyor”. Son zamanlarda bağırıyorlardı: “Ukrayna NATO’ya gidiyor! Para ver ve Ukrayna'da aldığımız her şeyi kendimiz yapacağız. ” Para verdim. Ancak bittiğinde, birdenbire Ukrayna'da bileşen satın almanın daha iyi ve daha ucuz olduğu ortaya çıktı. Ve NATO hakkında hemen unutuldu. Kendileri bile orada silah almaya başladı.
- Uzun zamandır Ukrayna ürünlerinin ithal edilmesinden bahsediyoruz. Ukrayna ile ilişkilerde muazzam politik risklerin varlığı, Viktor Yuşçenko'nun Portakal Devrimi'nin bir sonucu olarak bu ülkede iktidara geldiği 2004 kadar erken belli oldu. O zaman bile, ithal ikame programlarını uygulama ihtiyacı, tüm ürün yelpazesi için olmasa da, en azından en önemli pozisyonlar için, esasen helikopter ve gemi motorları için açıktı.
"Yağ" yıllarında - 2004-th'den 2008-th'e - oldukça mümkün oldu. Fakat ne o zaman savunma sanayinde özel varlıkların kamulaştırılması için çok çaba ve para harcayan devlet, ne de sanayinin kendisi istemedi ya da istemedi. Bu da genel olarak ülkedeki devletin kalitesinden ve özellikle de sanayi politikasının kalitesinden bahsediyor.
- Sanayi politikamız herhangi bir tedarikçiyi geri alabilir. Hatta tamamen Rusya pazarına bağlı olan Ukraynalı. Ancak yandan pazar aramaya zorlanıyor.
“Burada hiç kimsenin yanılsaması olmamalı - Ukrayna mühendislik ürünlerine esas olarak Rusya ve biraz daha Çin ve Hindistan tarafından ihtiyaç duyuluyor.” Rusya pazarının kaybı, Ukrayna ulusal ekonomisinin bu sektörü için ölümcül sonuçlara neden olacaktır. Ve bana öyle geliyor ki, bu kez, yılın 2004'inden farklı olarak, Rubicon geçti ve Ukrayna'da Rusya ürünlerinin yerini alma sürecine geri dönüşü olmayan bir dinamik verildi.
Ukrayna'nın doğusundaki kriz çözülse ve Rus-Ukrayna ilişkileri normalleşse bile, devlet savunma emrini yerine getirmekle görevli görevliler artık Ukrayna ürünlerinin yerini almak için alınan kararların siyasi durumdan bağımsız olarak uygulanacağı psikolojik bir şok yaşadılar.
Bu anlamda, Ukrayna savunma sanayii işletmelerinin çoğunluğunun generalleri için uzun vadeli hayatta kalma stratejisi, Novorossiysk politik projesine güçlü bir destek. Sadece Novorossia ile gerçekleştirilebilecek olan Rusya ile tek bir ekonomik ve savunma sanayi alanı çerçevesinde, sadece hayatta kalmak değil, aynı zamanda güneydoğu sanayisinin gelişmesi de mümkün.
Sovyet sonrası bir Ukrayna olan kimerik eğitimin bir parçası olarak, sanayinin ortadan kaldırılması, güneydoğu bölgelerinin siyasi ve sosyal manzaralarının sadeleştirilmesi ve ilkelleştirilmesi kaçınılmazdır. Rusya olmadan, Ukrayna’nın dünya ekonomisindeki uzmanlığı fahişe ve su tesisatçılarının dünya pazarlarına tedarik edilmesi.
- Ama biz kendimiz dünyadaki teknik ilerlemenin sınırlarını dengelemiyoruz. Ve eğer yaptırımların yardımı ile gelişmiş Batı teknolojilerinden de kurtulursak geleceğimiz yenilmez olur ...
- Batı yaptırımlarının sonuçları, bazılarının düşündüğünden daha derin ve daha kalıcı olacaktır. Ukrayna krizinin önümüzdeki üç ila dört ay içinde bir şekilde veya başka bir şekilde çözülmemesi durumunda siyasi, ekonomik ve günlük yaşamdaki tektonik değişimlerin bizi beklediğini söyleyebilirim.
Sovyet sonrası ekonomik politikanın tamamı, Rusya'nın açık bir ekonomi olduğu ve dünya ekonomisine entegrasyon düzeyinin giderek arttığı gerçeğine dayanarak inşa edildi. Ülkenin ve ekonominin modernleşmesi, Batı teknolojilerine (petrol ve gaz kiraları yoluyla edinilen) ve Batı pazarlarına erişimde sürekli bir artış olarak algılandı.
Bütün bunlar geçmişte kaldı. Artık yalnız değiliz, tecrit edildik.
- İzolasyon için çok erken değil mi? Kulağa korkunç geliyor ...
- Bu zaten verilen bir şey olduğundan, bu kelimeden korkmamalısın. Rusya'nın cevabı iki yönlü olabilir.
Birincisi, bu bizim için tarihsel olarak daha tanıdık olan modernizasyon seferberliği yöntemlerine, tarihi örnekleri Petrine ve Bolşevik modernizasyonu idi.
İkincisi, ekonomik faaliyetin Avrupa'dan ülkenin Asya tarafına devredilmesi ve Çin ve diğer Batı kökenli olmayan güç merkezleri ile siyasi ve ekonomik bağlarda keskin bir artış.
Derebeyi altında duran Amerika Birleşik Devletleri, Rusya'nın 1991 ulusal felaketinin jeopolitik sonuçlarını ortadan kaldırma doğal hakkını inkar eden yaşlı Avrupa sadece bir tarih müzesine dönüşümünü hızlandıracak.
- Söylediğiniz gibi, modernizasyonu “mobilizasyon yöntemleri” ile gerçekleştirmek için, parlak kişilikleri gereklidir: üretim organizatörleri, mühendisler, tasarımcılar. Aynı “etkin yöneticilere” sahibiz.
- Seferberlik araçlarının aktif hale getirilmesi, iç politikada köklü değişiklikler gerektirecek ve hepsinden öte, siyasi ve ekonomik seçkinlerin sorumluluk seviyesindeki keskin bir artış gerekecektir. Bir keresinde, kendi gazetenizle yaptığınız bir röportajda kendime şu ifadeyi verdim: "Yılın 1937'unun canlandırıcı soğuk tazeliği ülkenin ihtiyacı olan şey." Liberal yayıncıların öngörülebilir heyecanına neden olan şey. Ancak birkaçı bunun kitlesel baskılara devam etmekle ilgili olmadığını, mevcut rahat ve kayıtsız seçkinlerin sorumluluk düzeyindeki keskin bir artış ve devlet aygıtının etkinliğinde radikal bir artış olduğunu fark etti. Fakat o zaman, bir buçuk ya da iki yıl önce, polemiye atılmış zor bir cümleydi, ama bugün ciddi bir zorunluluktur.
- “Devlet aygıtının verimliliğinde radikal bir artış” beklentisiyle, bir süre tecrit altında yaşamak zorunda kalacağız. Zaten alışkanlığını kaybettik. "Zorluk ve mahrumiyete" alışmaya ihtiyacınız olduğu ortaya çıktı?
- Çok yıllık Batı yaptırımları koşullarında yaşayan iki ülke ve iki toplum gözlemledim: yılın 2002 modelinin Irak'ı ve 2009 modelinin İran'ı.
Irak, demoralize olmuş, kültürel ve zihinsel olarak bozulmuş bir popülasyon olan, tamamen perişan bir ülkedir. Görünüşe göre ülke 70'in ortasında dondu. Saddam iktidara geldi, savaş İran'la başladı - sanki saatin elleri dondu: ekonomik ve sosyal kalkınma durdu.
İran'da tamamen farklı bir resim. İnsanların yaşadığı açık değil, zengin değil, dilenci yok, hatta fakir de yok. Yüksek okuryazarlık, dünyadaki ve ülkedeki olayların mükemmel farkındalığı, İran ve dünya sorunlarını tartışmaya açıklık, uygun altyapı. En prestijli meslekler PR ve politik danışmanlar değildir, ancak İsfahan uçak fabrikasında bir doktor ve mühendis olarak inanmayacaksınız.
Yani yaptırımlar ve izolasyonlar ülkeyi mahvedebilir ve aksine, gelişimi için bir teşvik olabilir. Her şey ekonominin büyüklüğüne, politik liderliğin yetkinliğine, kültürel ve medeniyetli geleneklerin gücüne, insanların tarihsel öznelerini korumak için kendilerinin belirlenmesine bağlıdır. Rusya, yaptırımların yıkılma değil, yeni bir atılım için sadece bir teşvik haline gelmesi için gerekli tüm ön koşullara sahip.
- İyimser gözüküyor ... Sadece Isfahan uçak fabrikasını hatırlarsam küçük bir açıklığa kavuştururum: şu anda orada üretilen Ukrayna An-140 uçakları var. Vurguluyorum: Ukrayna dili ve hiç Rusça değil! Bu arada, sadece Boeing ve Airbus'a uçuyoruz. Devletler hiç uçmamamızı istiyor ve biz de uçmayacağız. Ve şimdi olduğu gibi, satmak için, başka bir 16 “Boeing 737-800” “Dobrolet” yapmak istiyorlar ve biz de kendilerini kancalarında bulacağız.
- Umarım Dobrolet ile olan olayın stratejik uzun vadeli sonuçları olacaktır. Batı göstermiştir ki aynı anda tüm Rus reklam arazi havacılık.
Sonunda, hepimiz kendi gözlerimizle, yabancı uçak alımını hedefleyen havayollarının politikalarının ve tüm ülkenin Rus iç yolcu uçağı pazarının yabancılara verilmesini sağlayan kısa görüşlülüğünün tamamını gördük.
Bu arada, burada ekonomik işbirliğinin harika bir örneği. Ulusal çıkarların kısa vadeli kârlar lehine nasıl getirildiğinin mükemmel bir örneği olan devlete ait ve özel sektöre ait havayolu sahiplerinin (çoğu denizaşırı kayıtlı olan) üst yönetimidir. Rus havayolları ve Pogosyan değil - UAC'ın başı, gazeteniz de dahil olmak üzere basının sık sık yazdığı gibi, Tu-334 ve Tu-204 projelerini öldürdü.
- Herkes denedi: hem havayolları hem de UAC ...
- ... Artık ticari uçak alanındaki teknolojik bağımlılık tehlikesi herkese açık. Daha az karmaşık bir yapıya sahip olmak, ancak kendi uçaklarını kullanmak, aniden tüm ülkenin tren değiştirmeye duyduğu ihtiyaçla karşı karşıya kalmaktan daha iyidir. Her ne kadar Demiryolları muhtemelen umursamıyorum.
- Çıkış neresi? Alternatif nedir?
- Çin Çin'i ucuz, düşük kaliteli ürünlerin bir fabrikası olarak görmeye alışkınız, ancak bu uzun zamandır böyle olmadı. ABD’nin hala Çin’in büyüklüğünü geçmesine rağmen, Çin’deki sanayi üretim hacmi ABD’de sanayi üretimini aşıyor. Ancak bu uzun sürmez.
PRC, AB ve ABD'den sonra hakemli dergilerde yayınlanan bilimsel makalelerdeki üçüncü sırada yer almaktadır - PRC, dünyadaki toplam sayılarının% 11'ini ve 2013'te, Çin'in 15% 'ine olan oranını arttırmıştır. Rus savunma sanayini ve sivil yüksek teknoloji endüstrilerini, ABD ve uydularından gelecekteki büyük ölçekli yaptırımlar için halihazırda tanıtılan ve beklenenlerden koruyacak işbirliğiyle, PRC endüstrisinin bir dizi sektörünün isimlendirilmesi zaten mümkün.
- Mesela?
- Bu mikroelektronik, özellikle, eleman tabanı, gözetim ve keşif sistemlerinin üretimi, insansız hava araçları. Çin sayesinde, termal görüntüleme merkezleri için yüksek teknoloji işleme merkezlerini ve bileşenlerini elde edebilirsiniz. Buna, devasa bilimsel ve teknik istihbarat servislerinin PRC'sinin, Devlet Güvenlik Bakanlığı, Sanayi ve Enformasyon Bakanlığı, Çin Halk Kurtuluş Ordusu Genelkurmay Başkanlığı'nın bileşimindeki varlığı da eklenmelidir.
2009 - 2010’in beşinci nesil avcı F-35’i oluşturmak için bir konsorsiyuma katılan firmaların bilgi ağlarından edindiği bir terabaytlık bilginin başarılı bir şekilde kaçırılması, Çin’in Batı kaynaklarından hassas bilgileri çıkarabildiğini gösteriyor.
- Bilimsel ve teknik zekamızın da yaptırımları aşmaya yardımcı olacağını düşünüyor musunuz?
- Sadece Stirlitz filmlerini çok fazla izleyen ve çocukluk döneminde çocukken casus oynayanlar istihbarat servislerinin her yerde bulunmasına inanmaktadır. Keşif teknik çözümler üretebilir, ancak bunları çoğaltmak için uygun bir teknolojik taban yoksa işe yaramazlar.
Rusya, yetenekli mühendis ve tasarımcılarımız olmadığı için değil, teknolojik açığı kapatmak için yüz milyarlarca avro sürdüğü ve iki ya da üç yılda en iyi olduğu için Batı'nın gerisinde kalıyor.
Ayrıca, SSCB'de, ekonominin istihbarat tarafından elde edilen bilgi ve bilgiyi kullanamadığı hâlâ bir problem vardı. Sadece herhangi bir alıcı yoktu veya bir bağlantı koptu, gerekli bilgiyi endüstriye veya tarıma aktarmak için kanal oldu. Şimdi bu daha da zor. Yani casusluk bize yardım etmeyecek. Kendimiz çalışmak zorundayız.