Eğer hakim olsaydım, yapacağım ilk şey kölelik ve aristokratik sistemi değiştirmek olurdu. Eğer kanunun karşısında eşitsek, o zaman herkes her şeyde eşit olmalı ve sınıf farklılıkları olmamalı! #The Dark King
Charm of the Soul Pets - Bölüm 101: Yeni Ruh Hayvanı - Şeytan Ağacı Askeri
Çeviri: bebebiskuvisi
Wangluo Şehri...
Chu Ailesi Avlusu...
Parke taşlı yan yolda zarifane bir güzelliğe ve hoş kıvrımlara sahip bir kadın yürüyordu. Bakışları avludaki açmış çiçeklerin üzerindeydi. Ama çiçeklere bakmıyordu, düşüncelere dalmıştı.
“Geri dönmüşsün…” Yan taraftaki avlu kapısından bir adamın hafif kalın sesi geldi. Adam uzun ve yapılıydı ama şişman da değildi. Giydiği uzun cübbesi dalgalanırken yavaşça kadına doğru yürüdü.
“Mhm.” Kadın başıyla onayladı. Güzel gözleriyle adama baktığında ifadesi hafifçe değişti. Ama bu değişim sadece bir anlığınaydı ve hemen ardından eski hâline geri döndü.
“Bir dahaki sefere nereye gitmeyi planlıyorsun?” diye sordu adam.
“Planım yok, ama yine de burada kalmayacağım.” dedi kadın.
Adamın bakışları kadının üzerinden ayrılmadı. İfadesi oldukça karmaşıktı. Nazik bakışlarında hem çaresizlik hem de bir üzüntü vardı. “Bir gün kendini yorgun hissedersen geri dön!”
Kadın hiçbir şey söylemedi. Tereddüde düşmüş gibi bir süre sessiz kalırken gözlerinde birbiri ardına duygular ortaya çıktı.
“Ne demek istiyorsun.” Adam, kadın hakkındaki her şeyi biliyormuş gibiydi.
Kadın adama bir kez daha baktıktan sonra, sonunda konuştu: “Tiancheng, Mu’er’i de yanımda götürmek istiyorum.”
Chu Tiancheng’in ifadesi hemen değişti. Onu maskelemek için ne kadar uğraşsa da, bu ifadeyi saklayamamıştı.
“Mu’er çoktan…” Chu Tiancheng konuşmaya niyetlenmişti ki, daha fazla konuşmaya cesaret edemedi.
“Ne oldu? Ona ne oldu?” Kadının ruh hâli öncekinden çok daha farklı ve çok daha mağrur oldu. Sadece bu konu üzerinde konuşurken duygu belirtisi göstermişti.
Chu Tiancheng kalbinde bir yanma hissederken sözlerini yuttu ve devam etti: “Bir şey olmadı, onu seyahate gönderdim. Bir yıl sonra geri gelecek.”
“Yanında kim var? Onun güvenliğini sağlayabilir mi?” Kadın peşi sıra sordu.
“Nispeten güvenli bir bölgede. Başına kötü bir şey gelmeyecektir.” dedi Chu Tiancheng.
“Buna ne dersin. On sekizine geldiğinde onu evime götüreceğim ve büyük bir yetişkinlik seremonisi yapacağım. Ondan sonra onun Ruh Sarayı’na resmen katılmasına izin vereceğim ve ona resmi bir ruh hayvanı eğitmeni olması için yardım edeceğim.” dedi kadın.
Daha önce olsaydı, Chu Tiancheng bu sözleri duyduğunda belki kaşlarını çatar ve uzun süre düşünürdü. Ama şu anda acı ve pişmanlık doluydu, sadece başını sallamakla yetindi.
Kadın, Chu Tiancheng’in cevabının çok basit ve çok acele olduğunu düşündü. Gözlerinde şüphe ortaya çıktı.
Ama bunun üzerinde durmadı. Chu Tiancheng’in hafif yorgun tavrını fark etti ve henüz uzlaşmamış olsalar da ısrar etmedi. Bir süre sonra ağzını açıp dedi ki:
“Ruh İttifakı’nın sana verdiği cezayı kaldırabilirim. Benimle Ruh Sarayı’na gel. Burada kalırsan…”
“Kaldır ya da kaldırma, benim için bir önemi yok. Git buradan.” Chu Tiancheng onun sözünü kesti ve arkasını dönüp oradan ayrılmaya başladı.
“İki yıl sonra, Mu’er’i buradan götüreceğim…”
“İtirazım yok. Şu an bile onu koruyamıyorum zaten.”
Chu Tiancheng’in yavaş yavaş ayrılışını izlerken, kadının kalbinde hafif bir dalgalanma ortaya çıktı. Geçmişte, Chu Tiancheng onunla asla bu ses tonuyla konuşmazdı. Onun sözünü asla yarıda kesmez, asla arkasını dönüp gitmezdi.
Bugün Chu Tiancheng’de bir anormallik fark etmişti ve Chu Tiancheng bir şey saklıyormuş gibi görünüyordu.
Ama kadın bunun hakkında uzun uzun düşünmedi. Ruh hayvanını çağırmadan önce kısa bir süre daha avluda kaldı. Mavi gökyüzüne yükselerek beyaz bulutların arasında kayboldu.
Chu Tiancheng, avlunun yanındaki koridorda duruyordu. Başını kaldırmış, kadının uçuşunu izliyordu. İfadesi tekrar kasvetli oldu ve saçakların gölgesinde, bu mahzun adam tekrar yalnız ve içli görünmeye başladı.
“Wangluo Şehri’ndeki herkes Mu’er’in artık burada olmadığını biliyor. Bir milyon kişinin yaşadığı bu muazzam şehirde, kalbinde bir yer tutabilmiş Mu’er’den başka, tek bir kişiyi bile umursamıyorsun…”
…
Hapis Adası’ndaki sis tüm sene boyunca dağılmadı. Burada ne mevsimler ne de mevsimsel yağışlar vardı. Aksine, daima çiseleyen bir yağmur vardı. Bu süre boyunca da, tüm ada çamura bulanmıştı.
Hapis Adası’nın gri gökyüzünde, daima uçan ruh hayvanları görülürdü. Dağ sıralarında ise, cıvıldayan kuşlar ve kükreyen hayvanlar vardı. Aniden ayağa kalkarak uzuvlarını hareket ettiren ve üstlerinde biriken suyu yere döken ağaçlar bile vardı.
Yağmur yavaş yavaş düşerek bitkilerin altındaki kan gölünü yıkadı…
“Bu da dördüncü parça.” Chu Mu yağmurun altında durdu ve kanla lekelenmiş haritayı buldu.
Chu Mu yağmurun altında dursa da, ıslanmıyormuş gibi görünüyordu. Bunun nedeni ise, başının üstünde düşen tüm yağmur damlalarını emen garip dallar ve yapraklar bulunuyor olmasıydı.
Chu Mu’nun yanında duran bitki, oldukça garip bir bitkiydi. Bu dalları ve yaprakları olmasaydı, çıplak bir ağaç tepesi gibi görünürdü. Uzaktan bakıldığında ise, kaslı ve sert bir adama benziyordu.
“Şeytan Ağacı Askeri, yorulmuş olmalısın. Geri dönüp dinlen.” Chu Mu bir büyü okudu ve Şeytan Ağacı Askeri’ni ruh hayvanı bölgesine geri gönderdi.
Şeytan Ağacı Askeri, Chu Mu’nun yedinci andaç Ruh Askeri olduğu zaman yakaladığı ruh hayvanıydı. Ve onu yakalamak için, Chu Mu, Mo Xie ve Buz Perisi neredeyse hayatlarından olacaktı.
Chu Mu, Şeytan Ağacı Askeri’ni aldığında, ceviz büyüklüğünde bir tohumdan ibaretti. Onu alabilmek için o kadar zor duruma düşmesinin nedeni ise, o ceviz büyüklüğündeki tohumun dördüncü evrede olan bir Şeytan Ağacı Askeri tarafından korunuyor olmasıydı.
Şeytan Ağacı Askeri: Bitki Krallığı’ndan - ağaç tipi - Şeytan Ağacı türü, Şeytan Ağacı Askeri alt türü, yüksek savaşçı sınıfı bir ruh hayvanıydı.
Şeytan Ağacı Askerleri, Bitki Krallığı’nda bile sıra dışı bir türdü. Savaş güçleri oldukça korkutucuydu ve birçok saf hayvan tipi ruh hayvanına rakip olabilirdi.
Şeytan Ağacı Askerleri, hem hayvan hem de bitki tipi özelliklere sahip kabul edilirdi. Güce, savunmaya ve hıza sahiptiler, ayrıca doğanın gücünü de kullanabilirlerdi. Bir Şeytan Ağacı Askeri, kendi özniteliğinin tam tersi bir ruh hayvanıyla karşılaşmadıkça, savaşçı sınıfı ruh hayvanları arasında neredeyse rakipsizdi. Chu Mu’nun dördüncü evredeki Şeytan Ağacı Askeri’ni yenebilmesini sağlayan, Mo Xie’nin Şeytan Ateşinin Uğursuz Alevleri’nin ağaç tipleri üzerinde yarattığı baskıydı. Yoksa Chu Mu’nun ruh hayvanları, dördüncü evre Şeytan Ağacı Askeri’nin savunmasını aşamazdı.
Chu Mu, Şeytan Ağacı Askeri tohumunu aldıktan sonra onu uzamsal yüzüğüne koydu ve ağaç tipi ruh çekirdekleriyle onu büyütmeye başladı. Olgunlaşınca da onunla bir ruh sözleşmesi imzaladı.
Şeytan Ağacı tohumu şu anda Chu Mu’nun boyuna ulaşmıştı ve üçüncü evrenin ikinci seviyesine gelmişti. Elbette Chu Mu onu yetiştirirken Shang Shi’nin uzamsal yüzüğünde bulduğu ağaç tipi ruh kristalini de kullanmıştı, yoksa Ağaç Şeytanı tohumu hâlâ ikinci evrenin sekizinci seviyesinde olurdu.
Chu Mu bir senedir Hapis Adası’nda yaşamaktaydı. Ve bu bir sene içinde öldürdüğü ruh hayvanlarıyla mahkumların sayısı, hesaplanamayacak kadar çoktu. Ve şu anki tek hedefi, parşömendeki tüm isimleri karanlık yapmaktı...