Herkes paramparça et parçalarıyla dolu zeminde dururken tedirginlik hissetti. En kötüleri Heng'di. En başından beri kandan korkuyordu. Şimdi et yığınının üzerinde duruyordu, ayaklarından gelen mide bulandırıcı hissi hissetti. Genellikle bu durum karşısında bayılırdı, ama önemli bir görevi vardı.
Herkesin hayatı üçlü seri atışa emanetti. Bu baskı, onun bayılma hakkını elinden aldı.
Honglu'ya sonunda başardığı yeteneğinden bahsetmişti. Aynı zamanda Honglu'ya zayıflığından ve korkunç isabet oranından da bahsetmişti. Normal bir atışta %100 isabet oranı varsa bu oran ikili seri atışta %90'a üçlü seri atışta ise %50'ye düşecekti. Hedefi vurma şansı yarı yarıyaydı. Daha da kötüsü, hedefi vurmayı başarsa bile, onu öldürebilecek noktayı kaçırabilirdi. Atışın gücü gibi, zayıflığı da büyüktü.
Heng, derin bir nefes aldı ve vücudunu sabitledi. Dikkatli bir şekilde Honglu'ya sordu: ''Üçlü Seri Atış güçlü ama riski de çok büyük. Ya isabet etmezse? Güven bana, bu gelişmiş ok ile ikili seri atış yeterli. Üçlü atışı kullanma.''
Honglu, başını salladı. Asansör yukarıya yaklaşırken konuştu: ''Tabi, bizi terk edip kaçabilirsin. Tıpkı kadınını terk edip onun-''
Heng, ona bir et parçasıyla vurdu. Sonrasında Honglu'yu tuttu ama çocuk ona gülümseyerek baktı. ChengXiao, çocuğu aldı ve soğukkanlılıkla konuştu: ''Bir adam kendi hatasını başkasının acısına yüklememeli.''
Heng, başını eğdi ve salladı. İçini çekti: ''Haklı. Ben korkağın tekiyim. Onu terk ettim ve tek başıma uzaklara kaçtım. Korkak değilsem neyim ben? Doğru söyledi.''
Honglu, onun yüzüne dokundu, bir acı hissetti ve sonra konuştu: ''Sirius Yayı’nın kökenini biliyor musun? Yayını bir dolunay gibi ger ve en parlak yıldızı hedef al. Şimdi!''
Bir ding sesiyle asansör en üst kata ulaştı. Heng'in gözleri odağını kaybetti. Elinde üç tane gelişmiş ok ile hiç düşünmeden yayını çekti. Arka arkaya okları bıraktı ve her bir ok önündeki oku hızlandırdı. Oklar bir büyü ile parladı. Sonrasında ilk ok, onlara ulaşan bir kafaya çarptı. Ok hiç yavaşlamadan orayı delip geçti. O kafa bir toza dönüştü ve ortadan kayboldu. Büyük bir beden yere düştü.
''Bu büyülü okların özel bir etkisi. Her şeyi toza çevirebilir ve atışın menziliyle gücünü de arttırabilir. Üçlü seri atışa gerek olmadığını bu yüzden söyledim, tek bir atış bile yeterli olurdu.'' Heng, asansörün dışına yürüdü. Kazayla kilidi açılmış modu keşfetti. Kafasındaki bu savaş içgüdüsü hissi harikaydı, süper bir insan olmuş gibi hissetti. Tabi sonraki etkisi de büyüktü.
Honglu, Heng'in acı içinde yere düştüğünü gördü. Asansörün hemen dışında yerde kıvranıyordu. ChengXiao, akupunktur noktalarına bastırdı ama bir sonuç alamadı. Honglu, kafasını kaşıdı ve konuştu: ''Demek böyle. Talihsiz bir durum. İkili seri atış yeterli olacaktı. Büyülü okların gücünü hafife almışım. Oh, iyi misin?''
Heng, o sırada Honglu'yu canlı canlı yemek istedi. Birkaç derin nefes aldı ve konuştu: ''Çok kötüsün.''
Honglu, güldü: ''Hayır cidden. Bana yumruk da atmadın mı? Ödeştik. Şimdi daha iyi hissetmiyor musun? Korkmayı kes. Haha, düşmanlar sadece kâğıttan kaplan. (Kağıttan kaplan (Ç.N: Çince: 紙老虎; zhilaohu), güçlü görünen fakat aslında zararsız olan objeler. "Kağıt kaplan" ifadesi Çin kültüründe kullanılan eski bir ifadedir.) Tehlikeli gibi görünüyorlar ama gerçekte o kadar korkunç değiller. Sadece onları öldür, sana zarar vermeyecekler.''
Heng, ChengXiao'nun yardımıyla ayağa kalktı. Honglu'ya tekrar yumruk atmak istiyordu ama yorgundu. Bu ilk aşamanın sonraki etkisiydi, bir süre yorgun hissedecekti. Bu yüzden ChengXiao, Heng'i sırtında taşırken bilim adamlarından birisine Honglu'yu taşıtmak zorundalardı. Sonuçta zamanla yarışıyorlardı ve Mekiğe zamanında ulaşmaları lazımdı.
''Haha, Kraliçeyi rahatça öldürdün sonuçta. Bir önceki takımın neredeyse öleceğini söylememiş miydin? O zaman önceki insanlar çok zayıftı.'' ChengXiao, koşarken söyledi.
Sonrasında karanlık bir nesne kenardan fırladı. Yinkong, bunu engellemek için zıpladı ama geri püskürtüldü ve duvara çarptı. Vurulacak kişi ChengXiao'idi. Şaşkın bir şekilde Yinkong'a baktı ve sonra Heng'i yere bıraktı. Honglu'nun silahını kaptı ve Yaratığa doğru yöneldi.
Yaklaşık on metrelik boyuyla ve büyük kuyruğuyla koridorda duruyordu. Siyah dış kabuğu baskı hissi yayıyordu. Ama ChengXiao, Kraliçe’den herhangi bir baskı hissetmemiş gibi görünüyordu. Kuyruğu hala yerindeyken tetiği Kraliçe’nin bacağına doğru çekti. Bir ışıkla, ChengXiao geriye doğru fırladı ama ettiği ateş Kraliçe’nin bacağında sadece bir delik açmıştı, kemiklerine bile zarar vermemişti. Ancak o acı Kraliçe’nin çıldırmasına sebep oldu.
ChengXiao, yerden hiçbir şey olmamış gibi fırladı. Kuyruk darbesiyle silah ezildi. Eğer bu kuyruk silah yerine onun göğsünü hedef alsaydı muhtemelen tek parça halinde kalmayacaktı.
Daha sonra Kraliçe grubun üzerine doğru yürüdü. Koca ayakları onları ezecek gibi görünüyordu. Bu yüzden herkes bir anda geriye çekildi. Henüz hiç kimse Yinkong'un Kraliçe'ye doğru yüklendiğini fark etmedi. Yavaşça Kraliçe’nin bacağına doğru koştu ve bu bacağı yarıya kadar kesti. Asidik kan etrafa sıçradı. Kraliçe dengesini kaybetti ve yere düştü.
Yinkong, vücudunun üstüne atladı. Kraliçe kafasını çevirmeden, Yinkong, yanan hancerini çıkardı ve Kraliçe’nin kafasının arkasına batırdı. Ateş kafanın içini yaktı.
Yaratıkların bir ruhu var mıydı? Kimse emin değildi ama Kraliçe acı içinde bağırdı. Vücudu kıvranıyordu. Asidin etrafa yayılması yüzünden tüm zeminde çok sayıda delik açıldı. Delikler yüzünden bir adım bile atamıyorlardı. Birkaç dakika sonra Kraliçe kıvranmayı kesti ve öldü.
Yinkong, Kraliçe’ye doğru yürüdü. Hafıza teliyle hançerini geri çıkardı. Hançer sağlamdı. Bilinmeyen malzemeleri, aşınmaya karşı dayanıklıydı ve bu durum Yinkong'un gülmesine sebep oldu.
Diğer herkes oraya geldi ve alkışladı. ChengXiao, Yinkong'a sarıldı, çok minnettar gibi davranıyordu. ''Kızlar nasıl savaşabilir ki? Ama sen iyi iş çıkardın. Haha, senin yanında savaşabilmem için silahımın ya da başka bir şeyimin olmaması çok kötü. Yinkong?''
Yinkong, kolunu oynatamıyordu. Hançeri yerine koyduktan sonra bayıldı. Ağzının kenarından kan geldi ve vücudu çok zayıf görünüyordu. ChengXiao, hemen onun sırtını kontrol etti. Sol omzundan karın boşluğunun sol kısmına kadar çok kritik bir yara almıştı. Muhtemelen kemikleri kırılmıştı ve iç organları da zarar görmüştü. ChengXiao, konuştu: ''Acele edin! Koşmak zorundayız. Kahretsin, hadi! Yirmi dakikadan az süresi var. İç kanaması var. Akupunktur noktalarına basarak kan dolaşımını yavaşlattım ama bunu durdurmak için gerekli olan iğne bende yok. Koş!'' Yinkong'u kucağına aldı ve koşmaya başladı.
Heng, hala biraz yorgundu ama dişini sıkıp onları arkadan takip etti. Diğer herkes de koşmaya başladı. Özel tedavi gören sadece Honglu vardı ama onun suratı solgun bir haldeydi. Düşünürken saçlarını kıvırmaya devam etti.