Yıldız gözlemciler gece gökyüzüne baktıklarında ışığı görürler . Büyük mesafeler boyunca seyahat eden evrenin önemli bir parçasıdır. Resmi olarak "elektromanyetik radyasyon" olarak adlandırılan bu ışık, geldiği nesne hakkında sıcaklığından hareketlerine kadar değişen bir bilgi hazinesini içerir.
Gökbilimciler ışığı "spektroskopi" adı verilen bir teknikle inceler. "Spektrum" denen şeyi yaratmak için dalga boylarına kadar parçalamalarına izin verir. Diğer şeylerin yanı sıra, bir nesnenin bizden uzaklaşıp uzaklaşmadığını anlayabilirler. Uzayda birbirinden uzaklaşan bir nesnenin hareketini tanımlamak için "kırmızıya kayma" adı verilen bir özellik kullanırlar.
Kırmızıya kayma, elektromanyetik radyasyon yayan bir nesne bir gözlemciden uzaklaştığında meydana gelir. Algılanan ışık, olması gerekenden "daha kırmızı" görünür, çünkü spektrumun "kırmızı" ucuna doğru kaymıştır. Redshift, kimsenin "görebileceği" bir şey değildir. Gökbilimcilerin dalga boylarını inceleyerek ışığı ölçtüğü bir etkidir.
Redshift Nasıl Çalışır?
Bir nesne (genellikle "kaynak" olarak adlandırılır), belirli bir dalga boyunun veya dalga boyu kümesinin elektromanyetik radyasyonunu yayar veya absorbe eder. Çoğu yıldız, görünürden kızıl ötesine, ultraviyole, röntgen vb. Gibi geniş bir ışık yelpazesi yayar.
Kaynak gözlemciden uzaklaştıkça, dalga boyu "uzar" veya artar. Her bir tepe, nesne geri çekildikçe bir önceki tepe noktasından daha uzağa yayılır. Benzer şekilde, dalga boyu arttıkça (kırmızılaşırken) frekans ve dolayısıyla enerji azalır.
Nesne ne kadar hızlı uzaklaşırsa, kırmızıya kayması o kadar büyük olur. Bu fenomen, doppler etkisinden kaynaklanmaktadır . Dünyadaki insanlar oldukça pratik yollarla Doppler değişimine aşinadır. Örneğin, doppler etkisinin en yaygın uygulamalarından bazıları (hem kırmızıya kayma hem de maviye kayma) polis radar silahlarıdır. Sinyalleri bir araçtan yansıtırlar ve kırmızıya kayma veya maviye kayma miktarı bir memura ne kadar hızlı gittiğini söyler. Doppler hava durumu radarı tahmincilere bir fırtına sisteminin ne kadar hızlı hareket ettiğini söyler. Doppler tekniklerinin astronomide kullanımı aynı ilkeleri takip eder, ancak gökbilimciler galaksileri biletlemek yerine hareketlerini öğrenmek için kullanırlar.
Gökbilimcilerin kırmızıya kaymayı (ve maviye kaymayı) belirleme yolu, bir nesnenin yaydığı ışığa bakmak için spektrograf (veya spektrometre) adı verilen bir alet kullanmaktır. Spektral çizgilerdeki küçük farklılıklar kırmızıya (kırmızıya kayma için) veya maviye (maviye kayma için) doğru bir kaymayı gösterir. Farklılıklar kırmızıya kayma gösteriyorsa, bu nesnenin uzaklaştığı anlamına gelir. Mavi ise, nesne yaklaşıyor demektir.
Evrenin Genişlemesi
1900'lerin başında, astronomlar tüm düşünülmektedir evren kendi içine kaplı olan galaksinin , Samanyolu'nun . Ancak, kendi içimizde basitçe bulutsular olduğu düşünülen diğer galaksilerden yapılan ölçümler , onların gerçekten Samanyolu'nun dışında olduklarını gösterdi . Bu keşif, Henrietta Leavitt adlı başka bir gökbilimci tarafından değişken yıldızların ölçümlerine dayanarak astronom Edwin P. Hubble tarafından yapılmıştır .
Ayrıca, bu galaksiler için kırmızıya kaymalar (ve bazı durumlarda mavi kaymalar) ve mesafeleri ölçüldü. Hubble, bir galaksi ne kadar uzakta olursa, kırmızıya kaymasının bize o kadar büyük göründüğünü şaşırtıcı bir şekilde keşfetti. Bu korelasyon artık Hubble Yasası olarak biliniyor . Gökbilimcilerin evrenin genişlemesini tanımlamasına yardımcı olur. Ayrıca nesnelerin bizden ne kadar uzaklaşırsa, o kadar hızlı uzaklaştıklarını da gösterir. (Bu geniş anlamda doğrudur, örneğin " Yerel Grubumuzun " hareketiyle bize doğru hareket eden yerel galaksiler vardır .) Çoğunlukla, evrendeki nesneler birbirlerinden uzaklaşıyor ve bu hareket, kırmızıya kaymaları analiz edilerek ölçülebilir.
Redshift'in Astronomide Diğer Kullanımları
Gökbilimciler Samanyolu'nun hareketini belirlemek için kırmızıya kaymayı kullanabilir. Bunu galaksimizdeki nesnelerin Doppler kaymasını ölçerek yaparlar. Bu bilgi, diğer yıldızların ve bulutsuların Dünya'ya göre nasıl hareket ettiğini ortaya koyuyor. Ayrıca "yüksek kırmızıya kaymalı galaksiler" adı verilen çok uzak galaksilerin hareketini de ölçebilirler. Bu, hızla büyüyen bir astronomi alanıdır . Yalnızca galaksilere değil, aynı zamanda gama ışını patlamalarının kaynakları gibi diğer nesnelere de odaklanır .
Bu nesnelerin çok yüksek bir kırmızıya kayması vardır, bu da onların bizden çok yüksek hızlarda uzaklaştığı anlamına gelir. Gökbilimciler z harfini kırmızıya kaymaya atar . Bu, neden bazen bir galaksinin kırmızıya kayması z = 1 veya buna benzer bir şey olduğunu söyleyen bir hikayenin ortaya çıkacağını açıklıyor . Evrenin en erken dönemleri yaklaşık 100'lük bir z'de yatmaktadır. Yani, kırmızıya kayma gökbilimcilere, nesnelerin ne kadar hızlı hareket ettiklerine ek olarak ne kadar uzakta olduklarını anlamaları için de bir yol sağlar.
Uzaktaki nesnelerin incelenmesi ayrıca gökbilimcilere evrenin yaklaşık 13,7 milyar yıl önceki durumunun anlık görüntüsünü veriyor. İşte o zaman kozmik tarih Big Bang ile başladı. Evren o zamandan beri sadece genişliyor gibi görünmüyor, aynı zamanda genişlemesi de hızlanıyor. Bu etkinin kaynağı olan karanlık enerji , evrenin bir değil iyi anlaşılmış bir parçası. Kozmolojik (büyük) mesafeleri ölçmek için kırmızıya kaymayı kullanan gökbilimciler, ivmenin kozmik tarih boyunca her zaman aynı olmadığını keşfettiler. Bu değişimin nedeni hala bilinmemektedir ve karanlık enerjinin bu etkisi, kozmolojide (evrenin kökeninin ve evriminin incelenmesi) ilgi çekici bir çalışma alanı olmaya devam etmektedir.
Carolyn Collins Petersen tarafından düzenlendi .