Avrupalı sağlık kurumları, bu hafta dengede milyonlarca yaşamla, etikçilerin tramvay sorunu dediği şeyin şaşırtıcı derecede yüksek riskli bir cisimleşmesiyle karşı karşıya kaldı.
Bir demiryolu anahtarında durduğunuzu hayal edin. Hiçbir şey yapmazsanız, raydan aşağı inen bir tramvay, yoluna çıkan üç kişiye çarpacaktır. Kolu çekerseniz, araba bir kişiyle alternatif bir yola yönlendirilecektir. Ahlaki olarak hangi seçenek tercih edilir: kasıtlı olarak bir kişiyi öldürmek mi yoksa pasif olarak üç kişinin ölmesine izin vermek mi?
Avrupa versiyonunda, Alman düzenleyiciler, AstraZeneca aşısı almış olan 1.6 milyondan üçü ölümcül olan yedi nadir serebral kan pıhtısı vakası tespit ettiler. Düzenleyicilerin birbirleriyle bağlantılı olduklarına dair hiçbir kanıtı yoktu, sadece istatistiksel bir anormallik. Yine de, devam eden aşılar onları, bir avuç insanı, örneğin tramvay raylarındaki kolu çekmek gibi tehlikeye atmaktan sorumlu kılabilir.
Bunun yerine, Alman yetkililer Pazartesi gününden itibaren aşı onayını geri çekti. Komşu ülkeler, Perşembe günü yaptığı gibi, Avrupa Birliği uyuşturucu düzenleyicisinin aşıyı güvenli bulmasını bekleyerek izledi.
Garip bir seçim gibi görünebilir. Avrupa’da günde binlerce cana mal olan üçüncü bir viral dalgayla, kısa bir duraklama bile kanıtlanmamış, çok nadir görülen yan etkiden çok daha fazla yaşamı tehlikeye atacak gibi görünüyordu.
Yine de tıp etiği yanıltıcı olabilir. Uzmanlar, Avrupa’nın kararını ya riskli olsa da anlaşılabilir bir maliyet-fayda hesaplaması olarak ya da Oxford Üniversitesi etik uzmanı Jeff McMahan’ın dediği gibi, “feci bir hata olarak görme eğilimindedir. ”
Yaşam ya da ölüm ikilemlerini inceleyen Dr. McMahan, fazladan Covid ölümlerinin meydana gelmesi muhtemel “ihmal yoluyla veya neden olmaktan ziyade hiçbir şey yapmamakla olacağını söyledi. Ama sormalısın, bu bağlamda bir fark yaratır mı? ”
Ancak Johns Hopkins Üniversitesi biyoetikçisi ve aşı politikası uzmanı Ruth Faden, duraklamayı “son derece zor bir çağrı. ”
Dr. Faden, “Önemli olan tek şey, aşıyı ağır hastalığı ve ölümü mümkün olan en kısa sürede azaltacak şekilde uygulamaksa, o zaman siz devam edin,” dedi. Ama değil. Aşılara devam eden ülkeler “muhtemelen doğru kararı verirken”, Almanya ve diğerleri, halkın güveni ve etik yükümlülükler konusunda gerçek düşüncelerle karşı karşıya kaldılar.
Ve bu, pandemide son kez olmayacak, uzmanlar, liderlerin muhtemelen kusurlu muameleyi ağır tedbir maliyetlerine karşı tartmak zorunda kalacaklarını söyledi.
Yeni Covid vakaları dalgasının ortasında yemek yemenin yasak olduğu Münih’te Pazartesi günü kahve içmeye gitmek. Kredi. . . The New York Times için Laetitia Vancon
Merdiveni Çekme
Almanya sağlık bakanlığı yaptığı açıklamada, “Aşıyı devlet sağlıyor ve bu nedenle, risklerin izlenmesi ve belirli koşulların devreye girmesi durumunda müdahale edilmesi gibi özel bakım görevleri var” dedi. Hatta açıklama, kararın kurtardığından daha fazla cana mal olması durumunda kabul edildi.
Denver Üniversitesi’nden biyoetikçi Govind Persad, “Bu ihtiyatlılık ilkesi fikri, E. U. politikasında büyük bir rol oynuyor” dedi. Bu ilke, ilerlemeden önce bu zararları incelemek için öngörülemeyen zararlar getirebilecek herhangi bir politikayı duraklatmayı gerektirir. Ne kadar küçük olursa olsun, habersiz vatandaşlara kör riskler empoze etmek yanlış olur.
Ancak Dr. Persad, “bu prensibi bir pandemide nasıl uygulayacağınız konusunda hiçbir zaman gerçekten bir anlam veremediğini söyledi. ”
Birincisi, aşılar bir miktar risk veya belirsizlik taşısa bile, onları alıkoymanın, dolayısıyla vakaların yayılmasına izin vermenin getirdiği risk ve belirsizlik kesinlikle daha yüksekti. Bürokratik süreç için enfeksiyonlar durmuş gibi değildi.
Bir diğeri için aşılar isteğe bağlıdır.
Dr. Persad, “Bu, rıza göstermeyen insanlara risk verdiğiniz bir durum değil,” dedi ve bu nedenle ihtiyati ilkeyi ihlal etti. “İnsanların çok küçük bir risk alarak kendilerini büyük bir riskten rızası ile korumalarına izin veriyorsunuz. “
Düşünün, “Bir metro yolunda sıkışmış biri var ve tırmanmak için kullanmak istedikleri bir servis merdiveni var. ”
Avrupa’nın yaklaşımının merdiveni yukarı çekmeye benzediğini, sıkışan kişiye halk için güvenlik testi yapılıncaya kadar onu kullanamayacaklarını söylediğini söyledi.
İngiltere’deki AstraZeneca aşısının yaygın kullanımına atıfta bulunarak, “Bir ton İngiliz’in böyle merdivenler kullandığı doğru ve onlar gayet iyi” dedi. Ama kendine zarar vermene izin veremeyiz. ”
Bu durumlarda, insanlara kendilerini en iyi nasıl koruyacakları konusunda bilinçli bir seçim yapabilmeleri için tüm bilgileri vermenin genellikle daha etik kabul edildiğini söyledi.
Bu tür tavizler tıpta zaten yaygındır, birçoğu katlanarak daha büyük risklere ve aşıdan daha düşük başarı şansına sahiptir: seçmeli ameliyatlar, aşı denemeleri, deneysel kanser tedavileri.
Şirketlerin bir uyarı etiketine tokat atmak yerine tehlikeli bir ürünü geri çağırması gibi istisnalar vardır. Ancak bir E. coli salgını sırasında insanların lahanaya erişimini sınırlamak onlara zarar vermez; Hayat kurtaran bir aşıyı kullanmaktan vazgeçmek bunu yapar.
Zarar Vermeyin
Dr. Persad, “Almanya’da, değiş tokuş durumlarında insanlara olumlu zararlar empoze etmeye karşı çok büyük bir isteksizlik var,” dedi. “Hareketsizlikten çok daha fazla zarara izin verseniz bile, zarar vermemeye çok güçlü bir vurgu var. “
Hükümetin bireysel özerkliği veya haysiyeti ihlal etmesi olarak görülebilecek herhangi bir şeye karşı alışılmadık derecede yüksek tiksinti, Almanya’daki pek çok şey gibi, ülkenin Nazi geçmişine karşı bir tepkidir.
Almanya’nın Avrupa Birliği’ndeki eşit ülkeler arasında birinci konumuyla ve aşı güvenliği konusunda müsamahakar görünmesine karşı daha geniş bir ihtiyatla, Fransa, İtalya ve İspanya da dahil olmak üzere diğerleri hızla izledi.
Yine de, Avrupa’nın kararının arkasındaki düşünce evrensel bir şeyi yansıtıyor: Hipokrat yemini, “Birincisi, zarar verme. ”
Şimşek çarpmasıyla hemen hemen aynı olasılıkla hastalara zarar verme potansiyeli kanıtlanmamış dozların verilmesi bile, bu yemin altında kabul edilemez.
Oxford etikçisi Dr. McMahan, “Ancak az miktarda zarar vermenin alternatifi çok büyük miktarda zarara izin vermekse, o zaman ‘zarar verme’ sloganı politika için zayıf bir kılavuzdur,” dedi.
“Birincisi, zarar verme” tıp etiğinin demirden bir yasası gibi hissedilebilirken, aslında bu, esas olarak profesyonel bir davranış kurallarıdır. Yüzyıllar boyunca, pasif olarak izin vermekten kategorik olarak farklı bir şekilde zarar vermeyi olumlu gören doğuştan bir insan önyargısını yansıtıyor.
Dr. McMahan, “Asimetri yapmak / izin vermek elbette sadece tıbbi kanunlarda değil, kanunda da var” dedi. Özellikle sorumluluk hukuku.
Almanya sağlık bakanlığından yapılan açıklamada, aşıların “halkı ve aşıyı alan kişileri gerektiği gibi bilgilendirmeden devam etmesine izin verirse, bunun da yasal sonuçları olabileceğini” yazdı. ”
Ancak 74.000 ölüm ve sayımın yaşandığı bir ülkede Dr. McMahan, bir halk sağlığı kurumunun yüzlerce veya binlerce kişinin hayatta kalmasına karşı kendi sorumluluğunu tartmasının “gerçekten korkunç olacağını söyledi. “
Güvence ve Şüphe
Aşı biyoetikçisi Dr. Faden, politika yapıcılar tamamen tıbbi bir karar vermek istese de, halkın güvenini korumayı düşünmek zorunda olduklarını söyledi.
Aşı şüpheciliği Avrupa’da, özellikle de Avrupa’nın planlarını üzerine inşa ettiği AstraZeneca’ya karşı zaten yüksekti. Bazı anketlerde aşı olmak isteyen insanların oranı, sürü bağışıklığını sağlamak için gereken yüzde 70’in önemli ölçüde altına düştü.
Dr. Faden, “Gerçekten korkutucu olan yüksek profilli, canlı olaylar, halkın hayal gücünü kontrol etme yoluna sahiptir” dedi.
Duraklatmanın, “halk sağlığı otoritesi olarak veya bir hükümet olarak, böyle gelen herhangi bir sinyali çok ciddiye alacağınız konusunda halka güvence vermenin bir yolu olabilir. ”
Umut, bunun sağlık yetkililerine güven oluşturması ve silahlara ateş açmadan önce tedbir ve güvenlik sağladıklarını göstermesidir. İnsanlar aşıların kendilerinden emin olmasalar bile, belki aşı yapanlara olan yüksek güven bunun üstesinden gelebilir.
Ancak etik gerekçelerle Dr. Persad, “Bir kişinin tedaviye erişiminin üçüncü bir tarafın rahatlığını veya psikolojisini nasıl etkileyebileceğine bağlı olması gerektiğini söylemek rahatsız edici bir çizgi gibi görünüyor. ”
Aynı zamanda bir kumardır. Avrupa hükümetleri tarafından empoze edilen gecikme, halkın aşı konusundaki şüphelerinin derinleşmesini riske atıyor. Ve şimdi yetkililer bu üç ölümcül pıhtıyı ciddiye aldıklarını göstermeli, bu da onlara daha fazla dikkat çekmek anlamına geliyor.
Avrupa Birliği’nin uyuşturucu düzenleme kurumunun icra direktörü Emer Cooke Perşembe günü yaptığı açıklamada, “Bu güvenli ve etkili bir aşıdır,” diyerek ülkeleri bu aşının tekrar kullanılmasını istedi. Yine de, hükümetleri “bu olası riskler konusunda farkındalık yaratmaya çağırdı. ”
“Bu olası nadir koşullara dikkat çekmek,” dedi, “olası yan etkileri tespit etmeye ve hafifletmeye yardımcı olacaktır. ”
Amerikalıların böyle bir ikilemle karşı karşıya kalıp kalamayacakları sorusuna, Dr. Persad zaten karşı olduklarını söyledi. Denemeler, tek seferlik Johnson & Johnson’ın iki atımlık varyantlardan daha düşük bir etkinlik oranına sahip olduğunu gösterse de, sağlık yetkilileri, daha basit dağıtımını sürü bağışıklığı için bir atılım olarak selamladılar. Amerikalılar büyük ölçüde birlikte gitti.
Dr. Persad bu etik değiş tokuşlar hakkında “Bunu her zaman görmüyoruz” dedi, “ama aslında her zaman ortaya çıkıyor. “