SSCB'nin gelecekteki müttefikleri Ortadoğu petrol "kutularını" koruyabildi. Ve böylece Sovyetler Birliği'nin faşist işgalini bir buçuk ay boyunca gözaltına aldılar. Her ne kadar hatırlıyor olsak da, kesinlikle Orta Doğu’dan, 1940’un Mart-Nisan aylarında Türkiye’nin (“Akaryakıt” planı) katılımıyla SSCB’ye karşı saldırganlık planlanması planlanmıştı. Fakat askeri-politik konjonktür genellikle hızlıca değişiyor ...
Alman stratejistlerin o zamanki ana hedefi Irak'tı. Aslında, 1918’ten resmi olarak bağımsız olmasına rağmen, 1932’tan bu yana Londra’nın bir koruyucusu olmuştur. Ancak büyük İngiliz askeri üsleri kaldı. Londra'nın kontrol ettiği Irak'taki petrol üretimi, 1922'ten başlayarak hızla arttı. Hacminin yüzde 70'i İngiltere'ye gitti.
Alman ajanlar, İngilizlerin ülkeden tamamen geri çekilmesini savunan General Rashid Gailani'nin hükümeti olan 31'in Mart ayında 1941'in Irak'ında iktidara gelmelerini sağlayabildiler. Nisan ayında, orta ve güney Irak'ta büyük mevduat bulunan Alman (ve kısmen İtalyan) şirketlere imtiyazlı bir şekilde devredilmesi üzerine istişareler başladı. Daha sonra çıkarılan hammaddelerin Türkiye ve Suriye üzerinden (daha sonra Fransız koruyucusu) Almanya ve İtalya'ya ihracatı yapıldı. İngilizler, Gailani'nin eylemlerini kınadı ve Irak'taki (genel kararnameye göre) bu ülkedeki petrol ve finansal varlıklarının sahipliğini devretmeyi reddetti. Bu arada, Bağdat’ın Alman ve İtalyan silahları ile temini nisan ayında, özellikle Türkiye ve Suriye üzerinden hızla artmaya başladı. Askeri "danışmanlar" Üçüncü Reich'ten geldi.
Aynı dönemde, İngiliz birliklerinin Yugoslavya ve Yunanistan'da yenilgiye uğradıklarını hatırlıyoruz, ancak birçok uzman Londra'nın Irak'taki askeri operasyonun kaçınılmazlığı nedeniyle kasıtlı olarak Balkanlardan "ayrıldığına" inanıyor. Durum, Gailani ve Germen Ortadoğu planlarının desteği ile, 1941’in yıkılmasına kadar Petain’in işbirliğine dayanan rejimine maruz kalan komşu Suriye ve Lübnan yetkilileri Fransız protestocuların desteğiyle daha da şiddetlendi. Her ne kadar DeGoll "Fransa ile Savaşıyor" askerleri, Şam, Halep ve Beyrut’a İngilizlerin desteğiyle çoktan saldırdı.
Axis'in Orta Doğu petrolüne ilişkin planları, bölgedeki damıtım tesisi ile bölgedeki ana liman petrol depolama tesisi olan Suudi Dahran'ın Alman-İtalyan hava kuvvetleri tarafından tekrar tekrar yapılan bombardımanla kanıtlandı. Bu, petrol ve petrol ürünleri ihracatını 1940-m'den 1941-başlangıcına oradan yaklaşık dörtte bir oranında düşürdü. Görünüşe göre, Riyad Eksene karşı savaşa girmiş olmalıydı, ancak bu sadece Mart 1… 1945'ta gerçekleşti. Suudi petrolü o yıllarda zaten Amerikan ticaretini kontrol ediyordu ve Riyad'da durumu değiştirmek istiyorlardı.
1940'tan sonra komşu Kuveyt'te bulunan İngiliz Hava Kuvvetleri, Hitler’in havacılık Suudi sitelerine yaklaşın. Bu arada, 2 Mayıs'ta İngiliz birlikleri (“Fighting France” birlikleri daha sonra onlara katıldı) Irak ordusuna karşı askeri operasyonlar başlattı. 15 Mayıs'a kadar Bağdat'ı almışlardı, ancak Gailani rejimi İngilizler tarafından sadece 30 Mayıs'ta devrildi. Ve ondan önce, Mayıs 1941'in ortasında Dahran yakınlarında bir Alman-İtalyan inişi planlanmıştı. Aynı zamanda Gailani’nin birlikleri, bu inişe katılmak için komşu Kuveyt'i işgal edecekti. İşe yaramadı.
Alman Mareşal Marmel Rommel, 1943'te şunları kaydetti: “Libya çölündeki aktif operasyonlar yerine, Levant'ta Vichy makamlarının (Suriye ve Lübnan'daki pozisyonunu kullanarak, 1941'in baharında Irak'a girmek ve bir ayak kazanmak), Almanya ve İtalya askerleri için daha uygun oldu. orada, bundan sonra, belki de, İngiliz "petrol" Kuveytinde eylemler. Bu, SSCB'ye saldırının arifesinde Eksen ekonomisini güçlendirecektir. ” İtalya Dışişleri Bakanı Kont Ciano, Orta Doğu ya da Bakü petrolü olmadan uzun bir Eksen savaşının imkansızlığına da yaklaştı. 1941’te Orta Doğu’daki İngiliz ve DeGoll kuvvetlerinin komutanı General Wavewell, “Irak’ın Alman-İtalyan’ın Irak’ın petrolünü ve özellikle Kuveyt’i ele geçirmesinin, Axis’in Türkiye’yle olan askeri ittifakını hızlandıracağını ve halihazırda 1941’in güneyindeki SSCB’ye güçlü bir darbe yaratabileceğine inanıyordu. inci. Müttefik kuvvetlerin bölgedeki konumu daha da karmaşık bir hal alacaktır ”dedi.
Yani, Almanların Irak'a el konması tehdidi ve Suudi, Kuveyt petrolü Büyük Vatanseverlik Savaşı arifesinde ortadan kaldırıldı. Ve savaşın kendisi Orta Doğu’daki olaylardan biraz ertelendi. Bu konuda, 1941, Suudi Arabistan, Irak, Kuveyt’in dünya petrol üretiminin dörtte birine kadar bir miktar sağladığını hatırlamakta fayda var.
Metamorfoz: Daha önce de belirttiğimiz gibi İngiliz yanlısı Irak, 1940'in ilkbaharında Britanya, Fransa ve Türkiye'nin SSCB'ye karşı ortak saldırganlık planının ana sıçrama tahtasıydı. Ancak Sovyet-Finlandiya ateşkes anlaşması 12 Mart 1940-th bu planı gömdü.