Hıristiyan anarşizmi - Christian anarchism
|Bölüm Politika serisi üzerinde|
|Anarşizm|
Hristiyan anarşizm bir olan Hıristiyan hareketi içinde siyasi teoloji iddialar olduğunu anarşizm doğasında olan Hıristiyanlık ve İncil . Hristiyanların nihai olarak sorumlu oldukları tek bir otorite kaynağı olduğu inancına dayanır - İsa'nın öğretilerinde somutlaşan Tanrı'nın otoritesi . Bu nedenle, insan hükümetlerinin insan toplumları üzerinde nihai yetkiye sahip olduğu fikrini reddeder. Hıristiyan anarşistler , şiddetli, hilekar ve yüceltildiğinde putperest olduğuna inanarak devleti kınıyorlar .
Hıristiyan anarşistler, "Tanrı'nın Hükümdarlığı" nın Tanrı ile insanlık arasındaki ilişkinin doğru ifadesi olduğunu savunurlar. "Tanrı'nın Hükümdarlığı" altında, insan ilişkileri , normalde dini sosyal düzene atfedilen hiyerarşik, otoriter yapılarla değil, bölünmüş otorite, hizmetkâr liderlik ve evrensel şefkat ile karakterize edilecektir . Çoğu Hıristiyan anarşist, savaşı ve şiddet kullanımını reddeden pasifisttir .
Diğer Kutsal Kitap kaynaklarından daha çok, Dağdaki Vaaz, Hıristiyan anarşizminin temeli olarak kullanılır. Leo Tolstoy 'ın Allah İş'in Krallığı You içinde genellikle modern Hıristiyan anarşizm için önemli bir metin olarak kabul edilir.
Kökenleri
Eski Ahit
Fransız filozof ve Hıristiyan anarşist Jacques Ellul , Yargıçlar Kitabı'nın son ayetinin (Yargıçlar 21:25) İsrail'de kral olmadığını ve "herkesin uygun gördüğü gibi yaptığını" belirttiğini belirtir. Daha sonra, ilk Samuel Kitabı'nda (1 Samuel 8) kaydedildiği gibi , İsrail halkı "diğer uluslar gibi" bir kral istedi. Tanrı, halkın onu kral olarak reddettiğini ilan etti. Bir insan kralın militarizme , zorunlu askerlik ve vergilendirmeye yol açacağı ve kralın taleplerinden merhamet taleplerinin cevapsız kalacağı konusunda uyardı . Samuel , Tanrı'nın uyarısını İsrailoğullarına iletti, ancak yine de bir kral talep ettiler ve Saul onların yöneticisi oldu. Sonraki Eski Ahit'in çoğu , İsrailoğullarının bu kararla yaşamaya çalıştığını anlatıyor.
Yeni Ahit
Diğer Kutsal Kitap kaynaklarından daha çok, Dağdaki Vaaz, Hıristiyan anarşizminin temeli olarak kullanılır. Alexandre Christoyannopoulos, Vaaz'ın İsa'nın sevgi ve affetmeyle ilgili temel öğretisini mükemmel bir şekilde gösterdiğini açıklıyor . Hıristiyan anarşistler, şiddete dayalı devletin Vaaz ve İsa'nın düşmanlarımızı sevme çağrısına aykırı olduğunu iddia ediyorlar .
İnciller, İsa'nın çöldeki cazibesini anlatır . Son günah için, İsa Şeytan tarafından yüksek bir dağa çıkarılır ve Şeytan'a eğilirse ona dünyanın bütün krallıklarını vereceğini söyler. Hıristiyan anarşistler bunu, tüm Dünyevi krallıkların ve hükümetlerin Şeytan tarafından yönetildiğinin kanıtı olarak kullanırlar, aksi takdirde Şeytan'ın vereceği şey olmazdı. İsa, ayartmayı reddederek, bunun yerine Tanrı'ya hizmet etmeyi seçti ve İsa'nın, Dünya gücünün yozlaştırıcı doğasının farkında olduğunu ima etti.
Friedrich Nietzsche ve Frank Seaver Billings, Hıristiyanlığı ve anarşizmi aynı şey olduklarını iddia ederek eleştiriyorlar.
Erken Kilise
Alexandre Christoyannopoulos'a göre, Kilise Babalarının yazılarının birçoğu anarşizmi Tanrı'nın ideali olarak gösteriyor. İlk Hıristiyanlar, Devletin önceliğine karşı çıktılar: "Yönetici olarak erkeklerden çok Tanrı'ya itaat etmeliyiz" ( Elçilerin İşleri 4:19, 5:29, 1 Korintliler 6: 1-6); "Hükümetleri ve yetkilileri çıplak bırakarak, onları fethedildiği gibi halka açık bir şekilde sergiledi ve bu sayede onları zafer alayına götürdü." ( Koloseliler 2:15). Ayrıca , Elçilerin İşleri'nde tanımlanan ve üyeler arasında paralarını ve emeğini eşit ve adil bir şekilde paylaşan Kudüs grubu gibi bazı erken Hıristiyan toplulukları anarşist komünizmi uyguluyor gibi görünmektedir . Roman Montero, anarşist David Graeber'inki gibi bir antropolojik çerçeve kullanılarak, bu erken Hıristiyan topluluklarının komünizminin makul bir şekilde yeniden inşa edilebileceğini ve bu uygulamaların yaygın, uzun ömürlü ve önemli olduğunu iddia ediyor. Kevin Craig gibi Hıristiyan anarşistler, bu toplulukların ayin yerine gerçek sevgi ve birbirlerine ilgi duyduklarında ısrar ediyorlar . Onlar da allege nedeni erken Hıristiyanlar zulüm gördü onlar İsa'yı ibadet çünkü değildi, ama onlar insan ibadet reddettiği için putlara ilahlık iddia (bkz İmparatorluk kült ). Onlar ibadet reddetti göz önüne alındığında Roma İmparatoru herhangi yemin reddetti bağlılık yemini etmek İmparatorluğu . Scillitan Şehitleri'nin sözcüsü Speratus, imparator tarafından yemin etmesi istendiğinde 180CE'de şöyle dedi: "Bu dünyanın imparatorluğunu tanımıyorum ... çünkü tüm ulusların kralları ve imparatoru olan Rabbimi tanıyorum.
Bir çevirisini yazdığı girişte Çöl Fathers Atasözü , Thomas Merton erken açıklanır keşiş " 'anarşistler' Gerçekten belli anlamda ve onu bu şekilde onları düşünmek için hiçbir zarar vermeyeceğim." Şeklinde
Ante-İznik Dönemi boyunca, Hıristiyanlığa Proto-Ortodoks Kilisesi'nden kökten farklı bir yaklaşım benimseyen ve kutsal kitaptan ziyade doğrudan vahye dayanarak anarşist eğilimler sergileyen birkaç bağımsız mezhep vardı :
- Gnostisizm , özellikle de Valentinianizm (2. ila 4. yüzyıllar) - maddi dünyayı yaratan ve denetleyen Demiurge'den ayrı bir tanrısal olan aşkın, bilinemez bir Tanrı'nın açığa çıkardığı bilgiye dayanma .
- Montanizm (2. yüzyıl) - Kutsal Ruh'tan gelen peygamberlik vahiylerine dayanıyordu .
Roma İmparatorluğunun Dönüşümü
Hristiyan anarşistler için Hıristiyanlığın yozlaşmasının somut bir örneği olan an , İmparator Konstantin'in 312'de Milvian Köprüsü Muharebesi'nde kazandığı zaferden sonra din değiştirmesidir. Bu olayın ardından Hıristiyanlık 313'te Milano Fermanı ile yasallaştırılarak Kilise'nin dönüşümünü hızlandırdı. aşağıdan yukarıya mütevazı bir mezhepten otoriter, yukarıdan aşağıya bir organizasyona . Hristiyan anarşistler , bunun, Hıristiyanlığın yönetici elitin iradesi ile yavaş yavaş özdeşleştiği , Roma İmparatorluğu'nun Devlet kilisesi haline geldiği ve bazı durumlarda ( Haçlı Seferleri gibi) " Konstantin geçişinin " başlangıcına işaret ettiğine dikkat çekiyorlar. , Engizisyon ve Din Savaşları ) şiddetin dini bir gerekçesi.
Ortaçağ
Orta Çağ'da anarşist eğilimler sergileyen, Tanrı'yı rehber olarak alan ve hem kilise hem de seküler otoriteyi reddeden birçok grup ve birey vardı :
- Paulicians - Havari Pavlus zamanında kilisenin saflığına geri dönmek isteyen bir Ermeni grubu (6. ila 9. yüzyıllar) .
- Tondrakians - Kilisenin tüm geleneksel ayinleriyle birlikte kaldırılmasını savunan bir Ermeni grubu (9 ila 11. yüzyıllar) .
- Bogomiller - 11. yüzyılda Makedonya ve Balkanlar'da ortaya çıkan ve erken Hıristiyanların ruhaniyetine dönüş arayan ve yerleşik hükümet ve kilise biçimlerine karşı çıkan bir grup.
- Gundolfo - yakın bir seyyar 11. yüzyıl vaiz Lille , Fransa öğretti, kurtuluş , dünyayı terk et iştahını sınırlayan, ellerin emeği ile gıda kazanç, hiç kimseye yaralanma yapıyor ve uzayan bir erdemli ömrü boyunca elde edildi kendi inancına sahip herkese hayırseverlik.
- Arnoldistler - Katolik Kilisesi'nin zenginliğini eleştiren ve vaftiz ve Efkarist'e karşı vaaz veren , Lombardiya'dan 12. yüzyıldan kalma bir grup .
- Petrobrusians - Güneydoğu Fransa'da , Kilise Babalarının ve Katolik Kilisesi'nin otoritesini reddeden Bruys'lu Peter'in 12. yüzyıl takipçileri, dinsel bekarlığa , bebek vaftizine , ölüler için dualara ve org müziğine karşı çıkıyor.
- Henricans - 12. yüzyılda takipçileri Lozan Henry de Fransa . Onlar reddedilen doktriner ve disiplin yetkisini kilisenin hiçbir şekilde tanımadığını, ibadet veya ayin ve reddedildi gizini .
- Valdocular - 12. yüzyılda Fransa'nın Lyon kentinde başlayan ve bugün hala var olan bir hareket. Onlar düzenlenen Apostolik yoksulluk manevi mükemmellik yolu ve onlar olarak algılanan şey reddedilen putperestlik arasında Katolik Kilisesi .
- Özgür Ruhun Kardeşleri - 13. yüzyılda, özellikle Alçak Ülkeler , Almanya , Fransa , Bohemya ve Kuzey İtalya'da , kutsal ayinlerin kurtuluş için gereksiz olduğuna ve ruhun taklit edilerek mükemmelleştirilebileceğine inananlara uygulanan bir terim . Mesih'in yaşamı ve mükemmelleştirilmiş ruhun günahsız ve tüm dini , ahlaki ve seküler yasaların ötesinde olduğunu .
- Apostolik Kardeşler , sonraki kuşaklar, Dulcinians - Kuzey İtalya'dan 14. yüzyılda mezhebine 13. kurduğu Gerard Segarelli ve tarafından devam Fra Dolcino ait Novara . Apostolik Kardeşler kilisenin dünyeviliğini reddettiler ve tam bir yoksulluk içinde, sabit bir ikametgah, yarın için hiçbir ilgi ve yemin olmadan mükemmel bir kutsallık içinde bir yaşam aradılar. Dulcinians onlar yoksulluk, iffet ve hükümetin yokluğu ile karakterize yeni bir dönemi başlatmakla olduğunu iddia etti.
- Fraticelli veya Spiritual Franciscans - Kilisenin zenginliğini skandal olarak gören Franciscan aşırılık yanlıları (13. - 15. yüzyıllar).
- Neo-Adamites - bir terim dahil olanlara 15. yüzyıla 13.-uygulanan Taboritler , Picard ve bazı Beghards yaşam saflık dönmek isteyen, Adam tarafından communally yaşayan sosyal ve dini pratik, çıplaklık kucaklayan, özgür aşkı , evliliği ve bireysel mülk sahipliğini reddetmek .
- Nicholas of Basel - manevi bir deneyimden sonra, piskoposluk ve rahiplik yetkilerini kullanma yetkisine sahip olduğunu (kendisine rütbe edilmemiş olsa bile) öğreten 14. yüzyıl İsviçreli bir lider, manevi mükemmelliğe ulaşmak için kendi yönüne boyun eğmenin gerekli olduğunu, ve takipçileri olamayacağını günah onlar suç işleyen ya da her ikisi itaatsizlik rağmen Kilisesi ve Papa'yı .
- Petr Chelčický - şiddet içeren cezaların ahlaka aykırı olduğunu ve Hıristiyanların hükümet görevini kabul etmemesi veya hükümet otoritesine itiraz etmemesi gerektiğini öğreten 15. yüzyıldan kalma bir Çek lideri
Reformasyon sonrası dönemde köylü isyanları
Çeşitli özgürlükçü sosyalist yazarlar İngiliz Protestan sosyal reformcu yazılı çalışmalarını belirledik Gerrard Winstanley ve grubunun sosyal aktivizm, Diggerların düşünce bu hattı tahmin olarak. Anarşist tarihçi George Woodcock'a göre , "[a] (Pierre Joseph) Proudhon kendisini anarşist olarak adlandıran ilk yazar olmasına rağmen, en az iki öncül, anarşizmin tüm temel unsurlarını içeren sistemlerin ana hatlarını çizdi. Birincisi Gerrard Winstanley'di (1609-1676 ), İngiliz Milletler Topluluğu sırasında Diggers'ın küçük hareketine öncülük eden keten bir örtü. Winstanley ve yandaşları, İç Savaş'ı takip eden ekonomik sıkıntıya ve Yeni Model Ordusu'nun ihtişamlarının eşitsizliğine karşı radikal bir Hıristiyanlık adına protesto ettiler. korumaya niyetli görünüyordu.
1649-1650'de Diggers, İngiltere'nin güneyindeki ortak arazilere yerleşti ve arazi üzerinde çalışmaya ve malların paylaşımına dayalı topluluklar kurmaya çalıştı. İngiliz yetkililerin baskısının ardından topluluklar başarısız oldu, ancak Winstanley'in bir dizi broşürü hayatta kaldı ve bunlardan en önemlisi Yeni Doğruluk Yasası (1649) idi. Rasyonel bir Hıristiyanlığı savunan Winstanley, Mesih'i "evrensel özgürlük" ile eşitledi ve otoritenin evrensel olarak yozlaştırıcı doğasını ilan etti. "Özgürlüğün bereketini paylaşmak için eşit bir ayrıcalık" gördü ve mülkiyet kurumu ile özgürlük eksikliği arasında yakın bir bağlantı tespit etti. " Murray Bookchin için " Modern dünyada, anarşizm ilk olarak köylülüğün bir hareketi olarak ortaya çıktı ve gerileyen feodal kurumlara karşı yeomanlık. Almanya'da, Köylü Savaşları sırasındaki en önde gelen sözcüsü Thomas Müntzer'di ; İngiltere'de Digger hareketinin önde gelen katılımcılarından Gerrard Winstanley. Müntzer ve Winstanley'nin sahip olduğu kavramlar, zamanlarının ihtiyaçlarına mükemmel bir şekilde uyum sağladı - nüfusun çoğunluğunun kırsal kesimde yaşadığı ve en militan devrimci güçlerin bir tarım dünyasından geldiği tarihsel bir dönem. Müntzer ve Winstanley'in ideallerine ulaşıp ulaşamayacaklarını tartışmak acı bir akademik olurdu. Asıl önemli olan, zamanlarına göre konuşmalarıdır; onların anarşist kavramları doğal olarak Almanya'daki köylü ordularının çetelerini ve İngiltere'deki Yeni Modeli oluşturan kırsal toplumdan geliyordu. "
Modern çağ
19. yüzyıl Hıristiyan kölelik karşıtları Adin Ballou ve William Lloyd Garrison , tüm insan hükümetlerini eleştiriyorlardı ve sonunda, bireylerin yalnızca Tanrı sevgisiyle yönlendirildiği yeni bir düzenin yerini alacaklarına inanıyorlardı. Ballou ve Garrison , Mesih'i “pasif direnişsizliğin” (ya da devlete karşı şiddetsiz uygulamaların) cisimleşmiş hali olarak gördüklerinden, Hristiyanların kötülüğe karşı direnmemesini savundular . Her ikisi de güneyli köle sahiplerine yönelik şiddeti kınadılar ve bunun yerine, ırkçı güneyleri ve kayıtsız kuzeylileri kölelik karşıtı davaya ikna etme çabalarında kölelik kurumuna karşı ahlaki bir taciz veya tutarlı azarlamayı savundular . Ancak İç Savaş'ın patlak vermesiyle Garrison daha sonra siyahların kurtuluşu için silahlı mücadeleyi ve Lincoln yönetimini benimsedi . Ballou ömür boyu sürecek bir pasifist olarak kaldı ve İç Savaşı kınadı, beyaz güneylerin serbest bırakılmış siyah Amerikalılara karşı nihai misillemesinden korktu.
Ballou ve Garrison'un yazıları , köleliğin kaldırılmasına ömür boyu bağlılıklarından ilham alan Leo Tolstoy'u büyük ölçüde etkiledi . Tolstoy , önemli bir Hıristiyan anarşist metni olarak kabul edilen Tanrı'nın Krallığı İçinizde gibi kurgusal olmayan kitaplarda filizlenen Hıristiyan anarşist ilkeleri üzerine kapsamlı bir şekilde yazdı . Tolstoy , devletle birleştirilen Rus Ortodoks Hristiyanlığı'nı , İncillerde, özellikle de Dağdaki Sermon'da, İsa'nın gerçek mesajı olduğuna inandığı şeyden ayırmaya çalıştı . Savaşan tüm hükümetlerin ve karşılığında bu hükümetleri destekleyen kiliselerin Hristiyan şiddetsizlik ilkelerine hakaret olduğunu düşünüyor . Tolstoy , Tanrı'nın Krallığı İçinizde'de hiçbir zaman "Hıristiyan anarşizmi" terimini kullanmasa da, 1894'te yayımlanmasının ardından bu kitabın incelemeleri terimi ortaya koymuş gibi görünüyor.
Din karşıtı eski rahip Thomas J. Hagerty , Industrial Workers of the World (IWW) Önsözünün ("birinin yaralanması herkesin yaralanmasıdır") birincil yazarıydı . IWW üyeleri arasında Dorothy Day ve Ammon Hennacy gibi Hıristiyan anarşistler vardı .
Dorothy Day, yoksulları savunmak için yaptığı sosyal adalet kampanyalarıyla tanınan bir gazeteci ve sosyal aktivistti. Peter Maurin'in yanında , şiddetsizliği ve yoksullara ve ezilenlere misafirperverliği benimseyen Katolik İşçi Hareketi'ni 1933'te kurdu . Dorothy Day, Papa II. John Paul tarafından azizlik davası açıldığında Tanrı'nın Hizmetkarı ilan edildi . Dorothy Day Distributist ekonomik görünümleri çok benzeyen Proudhon'un 'ın karşılıkçılığın o etkilendi. Gün ayrıca eski anarko-komünist dayalı ifade "belirsiz çalışma" adlı Léonce Crenier 'ın yoksulluk kucaklama . Peter Maurin'in toplumsal düzeni dönüştürme vizyonu , muhtaçlara bakmak için kentsel konukseverlik evleri kurmak ; kırsal tarım toplulukları şehir sakinlerine tarımcılığı öğretmek ve toprağa dönüş hareketi teşvik etmek ; ve yuvarlak masa tartışmaları toplum merkezlerinde düşünceyi açıklamak ve işlem başlatmak için.
Simone Weil , sömürülenlere karşı büyük bir şefkatle canlandırılan Fransız bir filozoftu. Önce sosyalistti, sonra anarşistti. 1930'larda "İsa aşkına" dönüştü. Yaşadığı deneyim sırasında, aniden Hristiyanlığın kölelerin dini olduğunu hissettiğini ve diğer köleler gibi ona bağlı kalmaya karşı koyamayacağını açıklar. O bir "Hıristiyan mistik" ve bir "anarşist Hıristiyan" olarak kabul edilir.
Anarşist İncil görüşleri ve uygulamaları
Katolik İşçi Hareketi gibi bazı önemli istisnalar dışında , birçok Hıristiyan anarşist Kilise dogmalarını ve ritüellerini eleştiriyor . Hristiyan anarşistler, Hıristiyanların ritüelleri yerine getirmekle ve dogmatik teolojiyi vaaz etmekle daha az meşgul olmalarını ve daha çok İsa'nın öğretilerini ve uygulamalarını takip etmeyi dileme eğilimindedirler . Jacques Ellul ve Dave Andrews , İsa'nın kurumsal bir dinin kurucusu olma niyetinde olmadığını iddia ederken, Michael Elliot, İsa'nın niyetlerinden birinin insan aracıları atlamak ve rahipleri ortadan kaldırmak olduğuna inanıyor.
Pasifizm ve şiddetsizlik
David Lipscomb , Leo Tolstoy , Ammon Hennacy , Jacques Ellul ve Dave Andrews gibi Hıristiyan anarşistler, İsa'nın kötülüğe direnme değil , diğer yanağını çevirme çağrısını izlerler . Polis ve ordunun meşru güç kullanımı üzerinde tekel sahibi olması nedeniyle , bu öğretinin yalnızca devletin kınanması anlamına gelebileceğini savunuyorlar . Başkalarına şefkat gösterirlerse ve şiddetle karşı karşıya kaldıklarında diğer yanağını çevirirlerse özgürlüğün ancak Tanrı'nın lütfuyla yönlendirileceğine inanırlar . Hıristiyan anarşistler, şiddetin şiddeti doğurduğuna ve amaçların asla araçları haklı çıkarmadığına inanırlar .
Pek çok Hıristiyan anarşist şiddetsizlik , direnmeme ve diğer yanağını çevirme ilkelerini uygular . Direnişin pratikte nasıl işlediğini göstermek için, Alexandre Christoyannopoulos terörizme karşı aşağıdaki Hristiyan anarşist tepkisini sunuyor :
İsa'nın gösterdiği yol, ancak gerçek şehitler tarafından geçilebilecek zor bir yoldur. Etimolojik olarak bir " şehit ", inancına şahitlik edendir. Ve kişinin hayatı tehdit altındayken bile onu uygulamaya hazır olması inancının nihai kanıtıdır. Ancak feda edilecek hayat, düşmanın hayatı değil, şehidin kendi hayatıdır - başkalarını öldürmek sevginin değil, öfkenin, korkunun ya da nefretin tanıklığıdır. Bu nedenle Tolstoy'a göre, İsa'nın mesajına gerçek bir şehit, ne cezalandırır ne de direnir (ya da en azından direnmek için şiddet kullanmaz), ancak çarmıha gerilme olasılığı ne olursa olsun, ne kadar sert olursa olsun sevgiden hareket etmeye çalışır. Ölüm tehlikesine rağmen sabırla affetmeyi ve diğer yanağını çevirmeyi öğrenirdi. Bu, diğer kampın kalplerini ve zihinlerini nihayetinde kazanmanın ve " teröre karşı savaşta " uzlaşma olasılıklarını açmanın tek yolu olacaktır .
Basit yaşam
Ammon Hennacy , Peter Maurin ve Dorothy Day gibi Hıristiyan anarşistler genellikle gönüllü yoksulluğu savunurlar . Bu, vergilendirilebilir geliri azaltarak veya İsa'nın öğretilerini takip ederek hükümete verilen desteği geri çekmek gibi çeşitli nedenlerden dolayı olabilir. İsa öğrencilerine "Bir devenin iğne deliğinden geçmesi, zengin bir adamın Tanrı'nın krallığına girmesinden daha kolaydır " (Markos 10:25) ve "Hizmet edemezsiniz" dediğinde gönüllü yoksulluğu öğretiyor görünmektedir. hem Tanrı hem Mammon "(Luka 16:13).
Anarşist ilahiyatçılar için en yaygın meydan Paul yorumluyor Romalılara Mektup'un 1-7, burada: 13 Pavlus yöneten yetkililere itaat talep ve Allah'ın kullarıyız zalimlerin üzerine cezayı titiz olarak tarif etmiştir. Romalılar 13: 1-7, Yeni Ahit'teki duruma en açık atıfta bulunur, ancak diğer paralel metinler arasında Titus 3: 1, İbraniler 13:17 ve 1 Petrus 2: 13-17 bulunur.
CEB Cranfield gibi bazı ilahiyatçılar Romalılar 13: 1-7'yi Kilise'nin devleti desteklemesi gerektiği şeklinde yorumladılar, çünkü Tanrı devleti sosyal düzeni korumak için ana aracı olarak kutsadı. Benzer şekilde, devletin " adil bir savaşa " karışması durumunda , bazı ilahiyatçılar, Hristiyanların devlete hizmet etmelerinin ve kılıcı kullanmalarının caiz olduğunu ileri sürüyorlar. Hıristiyan anarşistler, Romalıların 13 bu yorumlarını paylaşmazlar, ancak yine de onu "çok utanç verici bir pasaj" olarak kabul ederler.
Jacques Ellul ve Vernard Eller gibi Hıristiyan anarşistler ve pasifistler , Romalılar 13 ve İsa'nın diğer yanağını çevirme emri verdiği devleti devirmeye kalkışmazlar. Gazap ve intikam, Hıristiyanların iyilik ve bağışlama değerlerine aykırı olduğundan , Ellul devlete ne destek ne de katılmaktadır. Eller, geçidi şu şekilde yeniden belirterek bu konumu ifade eder:
Açık olun, bu insanlardan [otoritelerden] herhangi biri, yalnızca Tanrı onların orada olmalarına izin verdiği için bulundukları yerdedir. Sadece onun acısına varırlar. Ve eğer Tanrı Roma İmparatorluğuna katlanmak istiyorsa, sen de buna katlanmalısın. Tanrı'nın sizi yoldan çekmeniz veya onun için dönüştürmeniz için çağırdığına dair hiçbir gösterge yok . Roma İmparatorluğu gibi olmadan bir İmparatorlukla savaşamazsınız ; öyleyse, bu tür konuları ait oldukları yerde Tanrı'nın eline bıraksanız iyi olur.
Romalıları 13 yönetim makamlarına destek olarak yorumlayan Hıristiyanlar , zorbalar veya diktatörler altında nasıl hareket edeceklerinin zorluğu ile baş başa kalıyorlar. Ernst Käsemann , Romalılar Üzerine Yorumunda , bu pasajı Holokost'u meşrulaştırmak için kullanan Alman Lutheran Kiliseleri ışığında pasajın ana akım Hristiyan yorumuna meydan okudu .
Pavlus'un Romalı Hıristiyanlara yazdığı mektupta, "Yöneticiler, doğru yapanlar için değil, yanlış yapanlar için korkuya kapılırlar" diyor. Bununla birlikte, Hıristiyan anarşistler, bu metnin kelimenin tam anlamıyla ve izole olarak alınması durumunda bir tutarsızlığa dikkat çekiyorlar, çünkü hem İsa hem de Pavlus, "doğru" yapmış olsalar bile, iktidar yetkilileri veya "yöneticiler" tarafından idam edildiler. Pavlus'un Romalılara yazdığı mektubun içeriği de Pavlus'un kendisi tarafından aynı mektubun 12: 2 ayetinde reddedilmiştir: "Bu dünyanın düzenine uymayın, kendi aklınızı kullanarak kendinizi değiştirin, böylece kendi kendinize anlayacaksınız. Tanrı'nın iyi ve mükemmel iradesi. " Onun içinde Ephesianlara Mektup'un , 6:12 Paul devletler: "Mücadelemiz etten ve kandan karşı değil, yöneticilerine karşı makamlarına karşı, bu dünyanın kafalılığa güçlere karşı İçin".
Leo Tolstoy ve Ammon Hennacy gibi Cizvizmi destekleyen ve Pavlus'un öğretilerini yıkıcı yaşam tarzlarına entegre etme gereğini görmeyen Hristiyan anarşistler de vardır . Tolstoy, Pavlus'un kilisenin İsa'nın öğretilerinden ve uygulamalarından "sapmasında" etkili olduğuna inanırken, Hennacy "Pavlus'un Mesih'in mesajını bozduğuna" inanıyordu. Eller'in aksine, Hennacy ve Ciaron O'Reilly , devlet baskısıyla yüzleşmek için şiddetsiz sivil itaatsizliği savunuyor .
Yeminli yemin
Dağdaki Vaazda (Matta 5: 33-37) İsa, takipçilerine Tanrı ya da İnsan adına yemin etmemelerini söyler . Tolstoy, Adin Ballou ve Petr Chelčický , bunu, bir insanın iradesine bağlı iseler Tanrı'nın iradesini yerine getiremeyebilecekleri için Hıristiyanların kendilerini hiçbir zaman hiçbir yemine bağlamamaları gerektiği anlamına geliyor. Tolstoy, tüm yeminlerin kötü olduğu, ancak özellikle bağlılık yemininin olduğu görüşünü benimsiyor .
Vergi
Bazı Hristiyan anarşistler , hükümetlerinin savaş gibi ahlaksız, etik olmayan veya yıkıcı faaliyetlerde bulunduğu inancıyla vergilere direnirler ve vergi ödemesi kaçınılmaz olarak bu faaliyetleri finanse ederken, diğerleri vergilendirmeye boyun eğerler. Adin Ballou, vergilere direnme eylemi, bir hükümetin almaya çalıştığı şeyi engellemek için fiziksel güç gerektiriyorsa, vergilendirmeye boyun eğmenin önemli olduğunu yazdı. Ballou da inandığı gibi, Ammon Hennacy, yürekliliği , tarafından vicdanını hafifletti basitçe yaşayan altına gelir vergisi eşiğinin .
Hıristiyan anarşistler, Matta 22: 21'deki " Sezar'a Sezar'ın ne olduğunu verme " emrini vergilere destek olarak değil, kendini maddi bağlılıktan kurtarmak için daha fazla tavsiye olarak yorumluyorlar . Örneğin, Dorothy Day , her şeyi Tanrı'ya verirsek Sezar'a hiçbir şey kalmayacağını söyledi ve Jacques Ellul , söz konusu pasajın Sezar'ın itibari para üzerinde haklara sahip olabileceğini ancak Tanrı tarafından yapılan şeylerin olmadığını gösterdiğine inanıyordu :
"Sezar'a dönüştürmek ..." hiçbir şekilde otoritenin kullanımını iki diyara bölmez ... Bunlar başka bir konuya yanıt olarak söylendi: vergilerin ve madeni paranın ödenmesi. Madeni para üzerindeki işaret Sezar'ın işaretidir; onun mülkünün işaretidir. Bu yüzden Sezar'a bu parayı ver; bu onun. Mesele vergileri meşrulaştırmak değil! Para yaratan Sezar'ın efendisi olduğu anlamına gelir. Bu kadar. İsa için paranın şeytani bir alan olan Mammon'un alanı olduğunu unutmayalım !
Vejetaryenlik
Hıristiyan geleneğinde vejeteryanlığın , İsa Mesih'in Tanrısı ile yakınlık uğruna "insan dünyasını" terk eden Çöl Babaları ve Çöl Anneleri ile Kilise'nin ilk yüzyıllarında başlayan uzun bir tarihi vardır . Doğu Hristiyan ve Roma Katolik geleneklerindeki münzeviler ve Hristiyan keşişler arasındaki vejeteryanlık , kişinin hayatını basitleştirmenin bir yolu ve bir çilecilik uygulaması olarak günümüzde ortak olmaya devam ediyor . Leo Tolstoy, Ammon Hennacy ve Théodore Monod , vejeteryanlık yoluyla tüm canlılara şiddetsizlik ve şefkat inancını genişletti.
Günümüz Hıristiyan anarşist grupları
Kardeşlik Kilisesi
Kardeşlik Kilisesi Hıristiyan anarşist ve pasifist bir topluluktur. Kardeşlik Kilisesi, John Bruce Wallace adlı bir cemaatçi bakanın Kuzey İrlanda'nın Limavady kentinde " Kardeşlik " adlı bir dergi yayınladığı 1887 yılına kadar uzanabilir . Bir kasıtlı topluluk ile Quaker kökenleri yer olmuştur Stapleton yakınında Pontefract, Yorkshire 1921 yılından bu yana,.
Katolik İşçi Hareketi
Tarafından kurulan Peter Maurin ve Dorothy Day 1930'ların başlarında, Katolik İşçi Hareketi Şiddetsizlik, adanmış bir Hıristiyan hareketidir kişiselcilik ve gönüllü yoksulluk . Amerika Birleşik Devletleri'nde " misafirperverlik evleri " nin evsizlerle ilgilendiği 130'dan fazla Katolik İşçi topluluğu bulunmaktadır . Joe Hill House Salt Lake City (1968 kapalı) konukseverlik, Utah İsa ve on beş ayak duvar tarafından muazzam oniki ayak özellikli Joe Tepesi . Günümüz Katolik İşçileri arasında İrlanda-Avustralya vatandaşlık hakları ve savaş karşıtı aktivist olan Ciaron O'Reilly de bulunmaktadır .
St.Thomas Üniversitesi'nde tarih profesörü olan Anne Klejment, Katolik İşçi Hareketi hakkında şunları yazdı:
Katolik İşçi kendisini bir Hıristiyan anarşist hareketi olarak görüyordu. Tüm otorite Tanrı'dan geldi; ve devlet, kendi seçimiyle Hristiyan mükemmeliyetçiliğinden uzaklaşarak, yurttaş üzerindeki nihai yetkisini kaybetti ... Katolik İşçi anarşizmi, şiddetsiz devrimci davranış modeli olarak Mesih'i takip etti ... Bireysel vicdana saygı duyuyordu. Ama aynı zamanda birçok çağdaşının kucaklaması zor olan bir peygamberlik mesajı vaaz etti.
|Katolik Kilisesi tarihinde kilise ve devletin ayrılması|
Katolik İşçi Hareketi, yetmiş yılı aşkın süredir sürekli olarak savaş ve şiddeti protesto ediyor. Ammon Hennacy'nin açıkladığı gibi, hareketin önde gelen figürlerinin çoğu hem anarşist hem de pasifistti :
Hristiyan Anarşizmi, İsa'nın ilk taşı atan günahsız olması gerektiğini söylediği Ferisilere verdiği cevaba ve iyiliğin kötülük için geri dönmesini ve diğer yanağın dönmesini tavsiye eden Dağdaki Vaaz'a dayanmaktadır. . Bu nedenle, yasama, yargı ve yürütme görevlilerine oy vererek hükümette herhangi bir rol aldığımızda, bu adamları bir taş attığımız ve Dağdaki Vaaz'ı inkar ettiğimiz kolumuz haline getiriyoruz. Bir Hıristiyanın sözlük tanımı, Mesih'i takip eden kişidir; nazik, nazikçe, İsa gibi. Anarşizm, ayrılma hakkı ile iyilik için gönüllü işbirliğidir. Bu nedenle bir Hıristiyan anarşist, diğer yanağını çeviren, para değiştirenlerin masalarını alt üst eden ve ona nasıl davranacağını söylemesi için bir polise ihtiyaç duymayan kişidir. Hıristiyan bir anarşist idealine ulaşmak için mermilere veya oy pusulalarına güvenmez; o ideale her gün, çökmekte olan, kafası karışan ve ölmekte olan bir dünyayla yüzleştiği Tek Adam Devrimi ile ulaşır.
Maurin ve Day, Katolik Kilisesi'nde vaftiz edilip onaylandılar ve kuruma inandılar, bu da bir Hristiyan anarşist olmanın ve yine de bir kilisede kalmayı seçmenin mümkün olduğunu gösteriyordu. Onun ölümünden sonra, Gün tarafından azizlik için önerilmiştir Claretian Misyonerler 1983 yılında Papa John Paul II verilen New York arasında Başpiskoposluğunu ona bir çağrıda Mart 2000'de azizliğin açık Day'in davasına izni Allah'ın Servant .
Literatürde, içinde Michael Paraskos 'ın 2017 romanı rabbitman , bir siyasi hiciv tarafından istendiğinde Donald Trump başkanlığı' Angela Witney denilen kahraman, güney İngiliz köyünde bulunan bir hayal Katolik İşçi komün üyesi olan Ditchling , sanatçı Eric Gill bir zamanlar yaşadı.
Çevrimiçi topluluklar
Son birkaç yılda internette çok sayıda Hristiyan anarşist web sitesi , sosyal ağ siteleri , forumlar , elektronik posta listeleri ve bloglar ortaya çıktı. Bunlar arasında şunlar yer alır: The AnarchoChristian Podcast and Website , Biblical Anarchy: Obey God Rather Than Men, Norman Horn tarafından başlatılan The Libertarian Christian Institute, 1980'lerde bir Hıristiyan anarşist dergisi olan A Pinch of Salt , 2006 yılında Keith Hebden tarafından bir blog ve bi olarak yeniden canlandırıldı. -yıllık dergi; 1988'de kurulan ve 2019'da yeniden düzenlenen Libera Catholick Union; 2000 yılında Mennonites tarafından kurulan Jesus Radicals ; 2005'te yaratılan İsa'nın Kayıp Dini ; 2006'da oluşturulan Hıristiyan Anarşistler ; Mormonizmi , anarşizmi ve pasifizmi desteklemek için 2007 yılında kurulan bir blog ve gazete olan Mormon İşçisi ; ve Alexandre Christoyannopoulos tarafından 2008 yılında kurulan Dini Anarşizmle İlgilenen Akademisyenler ve Öğrenciler (ASIRA) .
Sanatta Hıristiyan anarşizmi
The Charter of the Forest, hiyerarşiye muhalefet ve şiddetsizliğe tam bağlılık gibi Hristiyan anarşist değerleri benimseyen, düzenli olarak güncellenen bir Read-Opera'dır. Besteci Matthew Buckwalter, Leo Tolstoy'dan , özellikle de Tanrı'nın Krallığı İçinizde ve Noam Chomsky'nin çeşitli konuşma ve yazılarından, diğer sol-özgürlükçü felsefi kaynaklardan oldukça etkilenmiştir .
Eleştiri
Hıristiyan anarşizminin eleştirmenleri hem Hıristiyanları hem de anarşistleri içerir. Hristiyanlar sıklıkla , Devlete itaat edilmesi gerektiğinin kanıtı olarak Romalılar 13'ü gösterirken, seküler anarşistler " tanrı yok, efendi yok " sloganı uyarınca Tanrı dahil hiçbir otoriteye inanmıyorlar . Hıristiyan anarşistler genellikle Romalılar 13'ün bağlamından çıkarıldığına inanırlar ve diğer pasajların yanı sıra Vahiy 13 ve İşaya 13'ün Romalılar 13 metnini tam olarak anlamak için gerekli olduğunu vurgularlar .
Ayrıca bakınız
- Anarşizm ve İslam
- Anarşizm ve Ortodoks Yahudilik
- Anarşizm ve din
- Hıristiyanlık ve siyaset
- Hıristiyan özgürlükçiliği
- Hıristiyan komünizmi
- Hıristiyan sosyalizmi
- Ütopik sosyalizm
- Dağıtımcılık
- Kurtuluş teolojisi
- Yeni Manastırcılık
- Saban demirleri hareketi
- Postmodern teoloji
- Radikal Reform
- Sezar'a dönüştür
- Statolatri
- Teonomi
- Tolstoyan hareketi
Referanslar
daha fazla okuma
19. yüzyıl
20. yüzyıl
- Elbert Hubbard (1910) Jesus Was An Anarchist (orijinal adı The Better Part ).
- Ammon Hennacy (1954) The Autobiography of a Catholic Anarchist (1965'te The Book of Ammon olarak yeniden basıldı ). Mayıs ISBN 978-1608990535
- Archie Penner (1959) The Christian, The State, and the New Testament (2000 yılında Yeni Ahit, Hıristiyan ve Devlet olarak yeniden basıldı ).
- Ruth Gilmore (1970) The Christian Anarchists: Ruskin and Tolstoy, and a Consideration of Their Influence on Gandhi .
- Niels Kjaer (1972) Kristendom og Anarkisme ( Hıristiyanlık ve Anarşizm olarak çevrildi ).
- Mary Segers (1977) Eşitlik ve Hıristiyan Anarşizmi: Katolik İşçi Hareketinin Siyasi ve Sosyal Fikirleri .
- Vernard Eller (1987) Christian Anarchy: Jesus'un Güçler Üzerindeki Öncelikleri . Mayıs ISBN 978-1579102227
- Linda H. Damico (1987) The Anarchist Dimension of Liberation Theology . Mayıs ISBN 978-1620323441
- Jacques Ellul (1988) Anarşi ve Hıristiyanlık . Mayıs ISBN 978-1606089712
- Patrick Coy, vd. (1988) Kalp Devrimi: Katolik İşçi Üzerine Denemeler . Mayıs ISBN 978-0865712621
- Michael C. Elliott (1990) Freedom, Justice ve Christian Counter-Culture . Mayıs ISBN 978-1620328576
- George Tarleton (1993) Bir Hıristiyan Anarşistin Doğuşu .
- Dave Andrews (1999) Christi-Anarchy: Radikal Bir Merhamet Maneviyatını Keşfetmek . Mayıs ISBN 978-1610978521
21'inci yüzyıl
- Frederick G. Boehrer (2001) Christian Anarchism and the Catholic Worker Movement: Roman Catholic Authority and Identity in the United States .
- Jonathan Bartley (2006) Hıristiyanlık Sonrası İnanç ve Siyaset: Anarşi Hareketi olarak Kilise . Mayıs ISBN 978-1842273487
- Ted Lewis ed. (2008) Oy Vermemeyi Seçme: Oy Vermeme Nedenlerine Dair Hıristiyan Düşünceler ISBN 978-1556352270
- Shane Claiborne (2008) Jesus for President: Politics for Ordinary Radicals . Mayıs ISBN 978-0310278429
- Tripp York (2009) Babil'de Yaşarken Umutla Yaşamak: 20. Yüzyılın Hıristiyan Anarşistleri . Mayıs ISBN 978-1556356858
- David Alan Black (2009) Christian Archy . Mayıs ISBN 978-1893729773
- Alexandre Christoyannopoulos (2010) Christian Anarchism: A Political Commentary on the Gospel . Mayıs ISBN 978-1845402471
- Ronald E. Osborn (2010) Anarchy and Apocalypse: Essays on Faith, Violence, and Theodicy . Mayıs ISBN 978-1606089620
- Keith Hebden (2011–13) Dalit Teolojisi ve Hıristiyan Anarşizmi . ISBN 978-1409424390 ve Adalet Arayışı: İsa'nın Radikal Merhameti . Mayıs ISBN 978-1-78099-688-2
- Tom O'Golo (2011) Mesih? Hayır! İsa? Evet !: Çok Önemli Bir Yaşamın Radikal Bir Yeniden Değerlendirilmesi . Mayıs ISBN 978-0953252008
- Jacques de Guillebon ve Falk van Gaver (2012) L'anarchisme chrétien ( Hıristiyan anarşizmi olarak çevrilmiştir ). Mayıs ISBN 978-2356310613
- Mark Van Steenwyk (2012–13) That Holy Anarchist: Hristiyanlık ve Anarşizm Üzerine Düşünceler . ISBN 978-0615659817 ve Tanrı'nın Krallığı: Tövbe Etmenin Yıkıcı Gücünü Kucaklamak . Mayıs ISBN 978-0830836550
- Noel Moules (2012) Ateşin Parmak İzleri, Barışın Ayak İzleri: İsa Perspektifinden Ruhsal Bir Manifesto . Mayıs ISBN 978-1-84694-612-7
- Davor Džalto (2016) Anarşizm ve Ortodoksluk [1] .
- Davor Džalto (2021) Anarşi ve Tanrı'nın Krallığı: Eskatolojiden Ortodoks Siyasal Teolojiye ve Geri [2] .
- Montero, Roman A. 2017. Tüm Ortak Olanlar: İlk Hıristiyanların Ekonomik Uygulamaları. Eugene, OR: Wipf & Stock. ISBN 9781532607912
- Beno Profetyk (2017) Christocrate, la logique de l'anarchisme chrétien ISBN 978-2839918466
- Beno Profetyk (2020) Credo du Christocrate - Christocrat'ın inancı (İki Dilli Fransızca-İngilizce baskısı)
|Vikisözde şunlarla ilgili alıntılar vardır: Hıristiyan anarşizmi|
- Hıristiyan anarşizm üzerine İşleri at Internet Archive
- Hıristiyan anarşizm ile ilgili kitaplar en Aç Kütüphanesi
- "Union Square Speech" , Dorothy Günü, 6 Kasım 1965
- Yorum: John 18: 33-38 , Ollie Harrison, Third Way Magazine , Şubat 1996
- Christian Anarchism: A Revolutionary Reading of the Bible , Alexandre Christoyannopoulos , World International Studies Conference (WISC), 23-26 Temmuz 2008
- Jesus Is anarchist , James Redford, Social Science Research Network (SSRN), 17 Ekim 2009
- İsa bir anarşist miydi? - Alexandre Christoyannopoulos ile röportaj, William Crawley , BBC Kuzey İrlanda , Mayıs 2011
- Jesus Radicals - Hıristiyanlığı ve anarşizmi araştıran bir webzin
- Merhametçiler - Bazı Hristiyan Anarşist materyallerle Spiritüel Aktivizm için bir kaynak
- Christianarchism - Hıristiyan Anarşizminin bir yorumu
- Christocrate.ch - Hristiyan Anarşist web sitesi (Fransızca)
- Maurin, Day, the Catholic Worker ve Anarko-Distributism by Nicholas Evans 2018
- Pantarchy: Gönüllü Devlet ve Yeni Bir Katolik Kilisesi: Bireyci Anarşist Stephen Pearl Andrews'un Görüşlerine Kısa Bir Bakış, Nicholas Evans 2018