Popüler konvansiyon, babanın çocuklarının erken gelişimindeki rolünün anneye oranla olduğunu iddia edebilir, ancak yazar Paul Raeburn, çoğu zaman gözden kaçırılan erkek ebeveynin hayati rolünün arkasındaki bilime yeni bir ışık tutmaktadır. Lütfen öğleden sonra planlarınızı düşünün.
2010 yılında Toronto Üniversitesi’nden Prakesh S. Shah, babalar ile preterm bebekler arasında ya da düşük doğum ağırlıklı tam zamanlı doğanlar arasında herhangi bir bağlantı olup olmadığı konusundaki araştırmaların yetersiz olduğunu belirtmiştir. (Her iki sonuç da yaşamın ilk günlerinde ve haftalarında hastalık veya ölüm riskini artırır.)
Çoğu araştırma, annelerin olumsuz sağlık veya davranışları ile bebeğin sonuçları arasındaki bağlantıyı anlama olasılığının daha kolay olabileceği gibi, beklediğiniz gibi anneler üzerinde yapılmıştır. Annelerin olumsuz sonuçlara yönelik risk faktörleri, annelerin babaların yaptığı dokuz aylık süreç boyunca çocuklarına daha fazla katkıda bulunmasının bariz nedeni nedeniyle yoğun olarak araştırılmıştır. Bu biyoloji gerçeği.
Fakat bu, babaların göz ardı edilmesi gerektiği anlamına gelmez. Babalar ve meslektaşları, babalarla ilgili bilgi eksikliğini gidermek için, otuz altı çalışma topladı ve babalar ile doğum sonuçları arasında ne gibi bağlantılar ortaya çıkarabildiğini incelediler. Bebeklerde bu olumsuz sonuçların babaların daha büyük büyüdüğü ve babaların düşük doğum kilosunun kendileriyle doğmuş olmasının daha muhtemel olduğu sonucuna varmışlardır..
Toronto çalışmasına, Amerikan Obstetrik ve Jinekoloji Dergisi’nin aynı sayısında, başka bir grup araştırmacının daha fazla ilerlememek için ekibi eleştirdiği bir yorum eşlik etti..
Eleştirmenler, bilim adamlarının, doğum sonuçlarını etkileyebilecek uzun bir baba faktörü listesini dikkate almadıklarını söyledi. Bunlar, babaların hamilelik, hamilelik sırasındaki davranışları ve annelerle ilişkileri hakkında ne hissettiklerini içerir..
Tüm bu durumlar annelerin hamilelik sırasındaki stresini artırabilir ve kendilerine ne kadar iyi baktıklarını etkileyebilir. Babalar bebeği istemediğinde, annelerin doğum öncesi bakım alma olasılığı daha düşüktür. Babalar tarafından sigara içilmesi, annenin sigarayla ilgili kararlarını etkileyebilir ve düşük doğum ağırlığının olasılığını artırabilir.
Yorumda, araştırmacılara babaların araştırmaya daha fazla önem vermemeleri nedeniyle kamuoyuna eleştirildiği nadir bir araştırmacı örneği verilmiştir. Bu, doktorların ve bilim adamlarının hamilelik risklerini değerlendirirken babalara daha fazla önem vermeleri yönünde bir tavsiye ile sona ermiştir. Bu iyi bir işaret: tutumlar değişiyor.
Eleştirmenlerin savunduğu bir tür araştırma örneği, bir toplum ve halk sağlığı profesörü olan Amina Alio liderliğindeki Güney Florida Üniversitesi’nde bir gruptan çıktı. O ve meslektaşları, hamilelik sırasında eşleriyle birlikte çalışan babaların, çocukların yaşamlarının ilk yılında çocukların ölme riskini azalttığını buldular..
Babalarının olmadığı ve hamileliği olmayan bebeklerin daha düşük doğum ağırlığı ile doğması ve erken doğması daha olasıydı. Babaları olmayan bebeklerin ölüm oranı, babaları dahil olan bebeklerin yaklaşık dört katıydı..
Bebekleri etkileyebilecek pek çok anne komplikasyonu (anemi, yüksek tansiyon ve daha ciddi rahatsızlıklar gibi), çocuklarının babaları olmayan kadınlar arasında daha yaygındı..
2011 yılında Yeni Zelanda’da yapılan bir başka çalışmada da, babaların çocuklarının doğum ağırlığını nasıl etkileyebileceğine bakılmıştır. Kadınlar hamile iken 2.002 çiftleri işe aldılar ve doğum tarihine kadar takip ettiler..
Babaların obezite ve tansiyonu ile çocuklarının büyüklüğü arasında bir bağlantı var mıydı? Kan basıncını doğum ağırlığına bağlayan hiçbir şey görünmüyordu, ancak babaların kilosuna baktıklarında oldukça şaşırtıcı bir şey ortaya çıktı: babalarda obezite, ve merkezi obezite veya karın yağları denen şey, her birinin risk alma riskinde yüzde 60’lık bir artışla ilişkiliydi. Düşük doğum ağırlığı olan bir çocuk. Annenin obez olup olmadığı önemli değildi.
Bu bir vahiydi. Babalar bir yumurtayı döllediğinde, gelişmekte olan fetüsleriyle fizyolojik bir bağlantısı yoktur. Ama bir şekilde çocukların fizyolojisini etkiliyorlar. Bu nasıl olur? Bir tahmin, annelerin ve babaların benzer diyetler yemeye eğilimli olmaları ve bu nedenle bir babanın aşırı yemeğinin partnerini etkilemesidir. Bir diğeri, babasının genlerinin bir şekilde bebeğin uterodaki büyümesini etkilemesidir – bunun nasıl olabileceği tam olarak bilinmemektedir..
Bu keşifler, anneler üzerindeki özel araştırma odağı için bir başka zorluk oluşturuyordu. Hamilelik sırasında hiç kimse babanın önemini görmemişti, çünkü araştırmacılar hiç bir zaman bu konuya bakmamıştı..
Do Fathers Matter’dan alıntı mı? Paul Raeburn (Bilimsel Amerikan / FSG, 2014) Tarafından Gözden Geçirdiğimiz Ebeveyn Hakkında Bizi Ne Biliyor?.