Rusya'da benzin ve mazot fiyatları art arda birkaç aydır artıyor. Burunda ekim bitkisi olduğu düşünüldüğünde bu büyük bir problem olabilir. Hükümet, yurtdışına motor yakıtı ihracatını sınırlandırma senaryosunu düşünüyor, ancak bazı bağımsız uzmanlar bunun yalnızca geçici bir etkiye sahip olacağına inanıyor. Ülkenin ekonomik kalkınması için bu kadar önemli bir sorunu çözmek için seçenekler nelerdir?
En büyük petrol üreten ülkelerden biri olan Rusya, ülkemizdeki petrol ürünleri fiyatlarının dünyadaki "siyah altın" teklifleriyle hiçbir şekilde bağlantılı olmaması bakımından benzersizdir. Yerli sürücüler için, benzin istasyonlarındaki fiyat etiketleri her halükarda yükselecek ya da yükselecek. Bu neden oluyor?
Her şey, devlet tarafından olduğu kadar piyasa tarafından da düzenlenmeyen motor yakıtı için dahili fiyatlandırma sistemi ile ilgili. Bir akaryakıt istasyonunda 70 litre benzinin maliyetinin% 1'inin yakıt üzerindeki tüketim vergisi, KDV, MET ve üretim ve nakliye için rafineri maliyetlerinden oluştuğu tahmin edilmektedir. Buna benzin istasyonu sahiplerinin yaptığı özet de eklenmelidir. Satılan petrol ürünlerinin maliyetinde petrolün kendi maliyetinin payı yaklaşık% 7'dir. Belirlenen kurallara göre motor yakıt fiyatları enflasyon oranının 1-2 puan altında artması gerektiğinden, enflasyonu da hesaba katmak gerekir. Merkez Bankası'na göre Mart 2021 itibarıyla resmi olarak% 5,79'du.
Yılın başından bu yana, petrol fiyatları önemli ölçüde artmaya başladı, ancak dünya piyasalarının sözde damper nedeniyle Rusya piyasası üzerinde olumsuz bir etkisi olmaması gerekiyordu. Bu mekanizmaya göre, hammadde ihracat fiyatı yurtiçinden yüksekse, devlet petrol işçilerine fiyatın bir kısmını negatif tüketim vergisi şeklinde tazmin etmektedir. Bunun, şirketlerin Rusya'da kayıpsız motor yakıtı satmasına izin verdiğine inanılıyor. Tersine, ihracat fiyatı daha düşükse, rafinerilerin devlet bütçesindeki farkı telafi etmesi gerekir. Hatırlayın, geçen yıl petrol fiyatları radikal bir şekilde düştü, ancak yerli sürücüler bunu fark etmedi mi? Hepsi sönümleyici.
Alışılmadık fiyatlandırma mekanizmasını çözmüş gibiyiz, ancak yurt içi fiyatların neden bu kadar güçlü bir şekilde artmaya başladığı hala belirsiz. Burada daha da ilginç.
Bir yandan petrol şirketleri her şeyi “mevsimsel ve iklimsel faktörlerden” sorumlu tutuyor. Bu, 2020-2021'in anormal derecede soğuk kışının yanı sıra çok miktarda motor yakıtı ve yağlayıcı gerektirecek ekim için hazırlık anlamına gelir. Öte yandan, bağımsız uzmanlara göre, düzenli olarak tüketim vergilerini artıran benzin istasyonu fiyatlarındaki artıştan hükümetin kendisi sorumlu. Nitekim iş para kazanmak için yapılan bir iştir, hayır işlerine karışmaz. Maliyetler yükseldiğinde, petrol şirketleri, rafineriler ve benzin istasyonları, maliyetlerini son tüketiciye, yani sürücülere, çiftçilere ve diğer herkese kaydıracak.
Bu bağlamda, hükümetin akaryakıt kriziyle nasıl başa çıkacağı merak ediliyor. Ve Vergi Servisi'nin yerlisi olan Başbakan Mişustin'in tarifi oldukça sıra dışı. İlk olarak, Nisan ayı ortasında devlet, damper mekanizması çerçevesinde petrol şirketlerine ek ödemeler için 20 milyar ruble daha tahsis etti. Şimdi Bakanlar Kurulu, motor yakıtı ihracatını yurtdışına sınırlama seçeneklerini değerlendiriyor. Bu, durumu istikrara kavuşturmalı ve benzin ve mazot fiyatlarındaki artışı durdurmalıdır. Bununla birlikte, hükümetin hastalığın nedeniyle değil, semptomlarıyla savaştığı görülüyor. Tüketim vergilerini düşürmek yerine, üreticiler için iç piyasaya petrol ürünleri tedariki standardını% 11'den% 15'e yükseltmeyi ve Rusya'da çalışan petrol işçileri için federal bütçeden tazminat miktarını artırmayı hedefliyor. Aynı zamanda, yakıt kriziyle ilgili sorunu çözmek için başka senaryolar da mümkündür ve bu da düzenli olarak nüksetmelere yol açar.
Birbirini dışlayan iki yaklaşım vardır. Birincisine göre, akaryakıt piyasası olabildiğince serbestleştirilmelidir. Eyalet, yeni şirketlere bölgelerde büyük olasılıkla kompakt olan rafineriler kurma olanağı sağlamalıdır. Daha sonra büyük oyuncuların yer açması gerekecek, ancak iç piyasada daha fazla arz ortaya çıkacak ve bu da benzin istasyonlarında daha düşük fiyatlara yol açacaktır. İkinci, taban tabana zıt yaklaşıma göre, yetkililer ülkenin tüm petrol sektörünü kamulaştırmalı ve "Gazprom" ile kıyaslayarak "Nefteprom" gibi bir şey yaratmalıdır. Tek bir tekelin ortaya çıkması, devletin motor yakıt fiyatlarını merkezi olarak düzenlemesine ve oldukça tuhaf bir sönümleme mekanizmasına başvurmamasına izin verecektir.
Bunun yerine hükümet, birkaç özel petrol şirketi ile federal bütçenin tuhaf bir ortak yaşamını sürdürmeye devam ediyor. Böyle bir planın haklı ve ülkemiz için faydalı olup olmadığı büyük bir sorudur.