Fotoğraf gönder: uzay zamanı | © Willgard Krause, Pixabay'dan
yazı aslen Lothar Birkner'ın web günlüğünde yayınlandı.
Hemen hemen herkes muhtemelen hayatında benzer bir şey yaşamıştır. Bir şey olur ya da makul bir açıklaması olmadan bir şekilde mantıklı görünen biriyle tanışırsınız. Çoğu zaman bunu şu yorumla yaparsınız: Ama bu garip bir tesadüftü. Veya burada daha yüksek bir gücün iş başında olup olmayacağı sorusu ortaya çıkıyor. Klasik bilimin taraftarlarının çoğu, bu tür akıl yürütmeyi mistik konuşma olarak büyük ölçüde reddediyor. Sağlam fiziksel kanıt ve içgörü eksik.
İsviçreli psikiyatrist ve analitik psikolojinin kurucusu CG Jung bu fenomeni çok yoğun bir şekilde inceledi. Jung ayrıca fizikçi ve Nobel ödüllü ile çalıştı Wolfgang Pauli 1947'den itibaren hararetli bir mektup alışverişinde bulundu ve sözde eşzamanlılığın fiziksel bir yorumunu arıyordu. Jung ve Pauli uzun süre yoğun bir yazılı diyalog içindeydiler. Diğer tanınmış fizikçiler söz konusu olduğunda, zihinsel durumların ve cansız dünyanın birbirine bağlı olması ve bir şekilde etkileşime girmesi gerektiği fikri muhtemelen onlar için çok cüretkardı.
Son yirmi yılda, kuantum fiziğinin ortaya koyduğu içgörülerden bazıları giderek daha fazla soruyu gündeme getirdikçe, bazı fizikçilerin tutumu biraz değişti. Kuantum fiziği en küçüğün incelenmesidir: temel parçacıkların, atomların ve diğer küçük nesnelerin nasıl davrandığını açıklar. İzafiyet teorisinin yanı sıra modern fiziğin temel direklerinden biridir ve tuhaf yasaları nedeniyle 100 yıldır filozoflara ve düşünürlere meydan okumaktadır.
Düşünce deneyi düpedüz efsanevi Erwin Schrödinger 1930'lardan: Kuantum fiziğinin kurallarına uyan bir kedinin başına neler geleceğini hayal etti. Bu durumda, aynı anda ölü ve diri olabilir. Kuantum mekaniği, bir atomdan daha küçük olan en küçük parçalarla ilgilenir. Kuantum fiziğinin keşifleri, mekanik Newtoncu dünya görüşünü genişletti ve bize farklı bir dünya görüşü verdi. Einstein'ın bir zamanlar "uzaktan ürkütücü etki" olarak tanımladığı şey, tüm fizikteki en paradoksal ve şaşırtıcı ilkelerden biridir. Dolaşma, parçacıkların - farklı konumlarda olsalar bile artık bağımsız olarak karakterize edilemeyecekleri şekilde ilişkilendirilmesine olanak tanır.
Bazı bilim adamları, manevi dünya ile kuantum fiziği dünyası arasında şaşırtıcı ama inkar edilemez paralellikler veya bağlantılar olduğu sonucuna varırlar. Fizikçi ve doktor Hıristiyan HellwegBeynin işlevlerini bilimsel olarak araştırmak için yıllarını harcamış olan Dr. fizikçi Hans Peter Dürr hatta içgörülerini şöyle formüle eder: “Madde, ruhun kabuğudur”. Ve şöyle devam ediyor: "Kuantum fiziğinde ruh, potansiyel dediğimiz şeye karşılık gelir. Yani benzetme ile söyleyebilirim ki, her şey ruhtan ibarettir, hakikat ruhtur, madde somut bir ifadedir.”
Sonuç olarak, güvenilir, kanıtlanmış cevaplardan çok daha şaşırtıcı bulgular ve açık sorular var. Her halükarda, bir yanda felsefe ya da psikoloji gibi beşeri bilimler ile diğer yanda fizik arasındaki ayrım, artık pek çok kişinin uzun süredir düşündüğü kadar sıkı bir şekilde sürdürülmüyor gibi görünüyor. Klasik fizik tarafından genellikle bir epifenomen olarak reddedilen bilinç, bu bağlamda büyük önem taşıyor gibi görünüyor. Dünya görüşü - her şey maddedir, gerisi sadece akış yönündedir - savunulabilir görünmüyor. Her ne kadar maddi beynin tek başına belirleyici olduğu ve bilinç ve düşüncelerin sadece beyin tarafından salgılandığı (kabaca böbreklerin idrarı atması gibi) yorumunu her zaman reddetmiş olmama rağmen.
Elbette gelecekte yeni araştırma sonuçları ve içgörüler olacaktır. İnsan bilişsel yeteneklerinin tüm bu soruları kesin olarak cevaplamak için yeterli olup olmayacağını bilmiyoruz. Sonunda, ifade kalır CG Jung: "Bizim sırlarımız yok, gerçek sırlar bizde."
Gönderinin size yardımcı olmadığı için üzgünüm!
Bu gönderiyi geliştirmeme izin verin!
Bu gönderiyi nasıl geliştirebilirim?