1829 Noelinden iki hafta önce, bir kitabın 60 kopyası Savannah limanında bir gemiden kayıp yerel bir siyah vaizin yolunu buldu. İçeride ne olduğunu görünce onları hemen polise teslim etti. Her kopyaya el koydular.
Yazarın, Bostonlu bir aktivist ve kullanılmış giysi satıcısı olan David Walker adında özgür ve eğitimli bir siyah adam olduğu ortaya çıktı.
Kitabın adından da anlaşılacağı gibi, kitap Dünyanın Renkli Vatandaşlarına Bir Çağrıydı, ancak özellikle ve Çok Açıkça Amerika Birleşik Devletleri'ndekilere. Hala temyiz kapakları arasında için için yanan kehanet için uysal bir kelimeydi ve açıkça ulusun köleleştirilmiş emekçilerine yönelikti. Polis 28. sayfayı çevirmiş olabilir: Sizi öldürmeye çalışan bir adamı öldürmeniz, susamışken bir bardak su içmenizden daha fazla zarar vermez. Sayfa 35, sahiplerinin kölelerin eğitimini reddettiklerini, çünkü bu onun şeytani boğazını kulaktan kulağa kesme haklarını ortaya çıkaracağını ve köle sahiplerinin bunu çok iyi bildiklerini savundu.
Belki de polis doğrudan beyazları hedef aldığında şaşırarak 42. sayfadan sonra kitabı kapattı: Rotanızı çabucak değiştirmezseniz, sen ve senin Ülke gitti!!!!!! Çünkü Cenab-ı Hak, yeryüzünün yüzünü yırtacak!!!
Bu el koymadan kısa bir süre sonra, Georgia'nın başkentinde 20, ardından Virginia'da 30 kopya daha çıktı. İki ay sonra New Orleans ve Charleston'da daha fazlası gerçekleşti. Yıl sonundan önce, 200'den fazla kişi Carolinas'ı ihlal etti. Polis, bazı durumlarda siyah topluluklara gizli ajanlar göndermesine rağmen, karıştırdı ancak çoğu kopyaya el koyamadı. Güney'in bazı bölgelerinde, kitabın aslında kaçak ağlar aracılığıyla yayıldığına dair kanıtlar ortaya çıktı. Beyazlar paniklemeye başladı. Frederick Douglass daha sonra, Temyiz ülkeyi yaklaşan yargının bir kozu gibi şaşırttı.
Kitabın akışını durdurmak umuduyla, devlet yetkilileri olağanüstü hal toplantıları düzenledi ve şaşırtıcı bir hızla yasaları geçirdi. Tarihçi Lacy K. Ford, Jr.'ın sözleriyle, David Walker'ın broşürünün ortaya çıkmasıyla tetiklenen güvenlik furyası emsalsizdi. Gürcistan'da yasa koyucular 21 Aralık'ta toplandılar ve yıl sonundan önce yeni yasalar çıkardılar. Georgia ve Kuzey Carolina, siyah denizcilerin limanlarına girmesini yasakladı ve eskilerinde ölümle cezalandırılan şüpheli yayınların dolaşımını yasakladı. Louisiana ve Virginia, özgür siyahların eyalete girmesini yasaklayan veya köleler için okuma yazma eğitimini yasaklayan yasaları güçlendirdi.
ertesi gün Temyiz Savannah belediye başkanı ilk olarak Güney'de göründü, Boston belediye başkanı Harrison Gray Otis'e, Bay Walker'ın son derece kışkırtıcı çalışmasının dağıtımı için cezalandırılmasını talep etti. Otis, kitabın aşırı derecede kötü olduğunu kabul etti, ancak herhangi bir Massachusetts yasasına göre kesinlikle yasa dışı değildi. Ne ona el koyabilir ne de Walker'ı yasal olarak cezalandırabilirdi.
Bu, Güney ve Kuzey yasalarını uyumlu hale getirmedeki bir başarısızlıktan daha fazlasıydı; bu, Abraham Lincoln'ün daha sonra mülkiyet haklarına karşı insan haklarına ilişkin temel tanımlarda kendi içinde bölünmüş bir ev olarak adlandıracağı şeyin bir belirtisiydi. Georgia'lı bir gazeteci, bu tür mülkleri kurcalama hakkının hiçbir erkeğe ve hiçbir erkeğe değil, sahiplerine ait olmadığını yazdı. Temyiz - bu, incelik noktasıydı ve Güney duygusunun kutsal alanıydı.
Otis, Walker'ı sorgulamak için adamlar gönderdi, belki de belediye başkanının ofisinden gelecek bir baskının onu sinirlendireceğini umuyordu. Şaşırtıcı bir şekilde, Walker sadece açıkça iddia etmekle kalmadı. Temyiz kendi eseriydi, ancak masrafları kendisine ait olmak üzere daha fazla kopya dağıtma niyetini açıkça ortaya koydu - Massachusetts'te de tamamen yasaldı. Otis, New England gemi kaptanlarını kitap hakkında uyarmaktan ve güneyli vatandaşlarını sakin kalmaya teşvik etmekten başka bir şey yapamazdı. Otis, yazarın önemsizliğine, kanlı fanatizminin savurganlığına, herkes başını tutsa her şeyin havaya uçacağının kanıtı olarak işaret etti.
Ama gerçekte, Amerikan tarihindeki herhangi bir kitaptan daha çok, Temyiz gönül rahatlığı ile köle sahibi olmak arasında bir seçim yapmaya zorladı.
Walker, Otis'in dediği gibi abartılı bir fanatik miydi, paniğe değmez miydi?
1796'da Wilmington, Kuzey Carolina'da doğdu. Köle olan babası, onun doğumundan önce öldü. Özgür olan annesi, yasaların izin verdiği ölçüde özgürlüğünü ona devretti. Walker yine de doğduğu yeri hor görüyordu, sürekli köle zincirlerini duymam gereken kanlı bir ülke. Kuzeye gitti ve 200 kopya göndermesi tesadüf değil gibi görünüyor. Temyiz sadece memleketine, başka bir yere gönderdiği miktarın neredeyse iki katı.
Walker, siyah antebellum aktivizminin neredeyse tüm büyük ağlarına bağlandı. Charleston, Philadelphia ve Boston'daki - organize özgür siyah toplulukları olan tüm şehirler - AME Kilisesi topluluklarında bir liderdi ve aynı zamanda Massachusetts Genel Renkli Derneği'nin kurulmasına yardım ettiği Boston'daki Prince Hall Masonluğunda aktifti. Kendi kölelik karşıtı yazılarını ve konuşmalarını oluşturmanın yanı sıra, bir satış temsilcisiydi. Özgürlük Dergisi , Amerika'nın ilk siyah gazetesi. Walker, organize siyah Kuzey arasında hoş karşılanan bir arkadaştı.
Ve eğer onun Temyiz kehanet ve ünlem işaretleri ile dolup taşmıştı, temel argümanı basit ve sinir bozucuydu. Köleliğin, Tanrı'nın yetkisini gasp ettiği için Tanrı'nın yasasına karşı geldiği ortak öncülüyle başladı. (Yalnızca İsa Mesih'ten başka bir Efendimiz var mı? diye açıkça ortaya koydu.) Bu haliyle, kölelik ya barışçıl ya da şiddetle sona erecekti. Onu savunanların, Tanrı'nın cennetin ordularına hükmettiğini unuttuğunu savundu.
Ancak Thomas Jefferson gibi köle sahipleri bile bunu yıllar önce kabul etmişti. Amerika'nın köle ekonomisi için bir devrimin gelip gelmediğini merak ederek, Tanrı'nın adil olduğunu düşündüğümde ülkem için titriyorum.
Walker, bu önermeyi pasif apokaliptizmden aktif kutsal savaşa bir adım daha ileri götürerek okuyucuları dehşete düşürdü: kölelik Tanrı'nın yasasına karşı geldiyse, itaatkar köleler de öyleydi. Asi köleler, bu nedenle, Tanrı'nın savaşçılarıydı.
Özgürlük ve Tanrı'nın şanlı ve göksel davası uğruna savaşmayacak olan adam, en sefil, sefil ve kölelikten kurtarılmak için, diye yazdı, zincire vurulmalı, zalim düşmanları tarafından katledilmelidir. . Amerikan Devrimi'ni yankılayan Walker, Tanrı'nın yasasını savaş hatlarına, Providence'ı bir silah çağrısına dönüştürdü. Militan kehanet ve doğrudan akıl yürütmenin bu birleşimi, tam olarak beyazların köleleri uyandırmasından korktukları şeydi.
Temyiz Walker'ın vaaz ettiği şeyleri zaten uygulayan kanlı köle isyanlarının ardından geldi. Neredeyse bir asır önce gelmesine rağmen, insanlar hala 1731 Stono İsyanı hakkında hikayeler anlatırken, isyanlar ancak Amerika, Fransa ve Haiti'deki devrimlerden sonra arttı. Gabriel Prosser'ın komplosu 1800 , Alman Sahil Ayaklanması 1811 ve Danimarka Vesey'in komplosu 1822 - sadece yedi yıl önce Temyiz - hepsi Walker'ın kehanetinin arkasına kas koydu. Ne zaman Nat Turner savaştan bir yıl sonra ülkenin en büyük ve en ölümcül köle isyanını sahneledi. Temyiz İlk görünüşte, birçok köle sahibi en büyük korkularının doğrulandığını gördü.
Walker'ın broşürü tartışmasız bu isyanlardan daha ürkütücüydü, çünkü tam olarak bu isyanları hızlandıran karizmatik liderlikten çok daha fazla ve daha hızlı, kesin, ikna edici bir mesaj yayabilirdi. Walker'ın 200 kopyasını göndermesinden iki ay sonra Temyiz örneğin, Kuzey Carolina'da beyaz sakinler, geniş bir köle ağı arasında dolaşan bir komplo hakkında konuşmalara kulak misafiri oldular. Eski köle isyanları gerçek şiddetin daha korkunç örnekleri olsaydı, aynı zamanda yerel fenomenlerle de sınırlıydı. Yürüteç Temyiz isyanın bir bütün olarak Güney'e musallat olduğu ilk olaydı. Ford'un sözleriyle, bu ayaklanmaların hiçbiri, Temyiz Kölelerin kölelik zincirlerini atma çağrısı yapan , daha geniş bir ölçekte ham sinirleri vurdu.
Temyiz hatta köleliğin Güney'deki varlığını azaltmak için bazı çabaları teşvik etti. Örneğin Gürcistan, köle ithalatına kısmi bir yasak getirdi ve valisi tam bir yasak için bastırdı. Temyiz Mississippi'deki Sömürgeci harekete yeniden enerji verdi.
Nat Turner'ın isyanından sonra, kölelik karşıtı animusun bu kısa patlaması, tıpkı John C. Calhoun ve George Fitzhugh gibi savunucuların köleliği tam anlamıyla savunmaları gibi ortadan kayboldu. Sonra Walker, 1830 Ağustos'unda öldü. Temyiz görünüşü. (Bazıları kölelik yanlısı bir suikast planından şüpheleniyordu, ancak muhtemelen tüberkülozdu.)
Walker, Amerika'yı doğrudan korkutmayı başaramadıysa, kehaneti başka bir anlamda gerçekleşti. Adil ve kutsal bir Varlık olarak Tanrı'nın bir gün tam olarak mazlumlar adına ortaya çıkacağına inanıyordu - ya mazlumların isyanı ya da zalimlerin kendilerini yok etmeleri, onları birbirlerine karşı ayaklandırmalarına neden oldu. . Walker, 30 yıl sonra İç Savaşın patlamasına tanık olacak kadar yaşasaydı, her iki kehanetin de gerçekleştiğini görebilirdi.