1894 yılından itibaren, İzmir'den
İstanbul'un Kadıköy yakasına yerleşen Lafontaine, Whittall gibi İngiliz ailelerinin
fertleri arasında oynanmaya başlanan futbol, çevrenin Türk gençlerince büyük bir
merak, heyecan ve gıpta ile seyrediliyordu. Ne var ki, onların böyle bir sporu yapmak
şöyle dursun, adını dahi anmalarına olanak yoktu. Çünkü Padişah II.
Abdülhamid'in amansız baskı rejimine göre değil onbir gencin, ikisinin bile bir araya
gelmesi saltanat için son derece sakıncalıydı.
Ancak 1907 yılına gelindiğinde Türk gençlerinden Ziya (Songülen), Ayetullah ve Necip
(Okaner) gizli de olsa bir futbol kulübü kurmaya karar verdiler. Semtlerinin adı olan
Fenerbahçe'yi isim, Fenerbahçe Burnu'ndaki feneri de amblem olarak seçtiler.
Kıskançlık ve asaletin timsali Sarı-Lacivert ise takımın renkleri olarak belirlendi.
1908 Meşrutiyeti'nin ilanına kadar çalışmalarını gizlice yürütmek zorunda kalan
Fenerbahçe, bu tarihten sonra yürürlüğe giren Cemiyetler Kanunu'yla tescil edildi ve
başarıdan başarıya koşacak olan bir büyük camia, Türk sporundaki seçkin yerini
almış oldu.