Tuna ordusunun stratejik savunmaya geçişi
Türk kalelerinin Silistria - Ruschuk - Shumla - Varna'nın dörtgenliği, Sistovo bölgesindeki Rus Tuna ordusunun ana kuvvetleri tarafından atlatılarak, Romanya'daki Rus arka iletişimlerine veya batıya göre, Osmanlı ordusunun kuzeye, Tuna'nın karşısındaki bir köprü başının rolünü oynadı. , Rus ordusunun sol kanadında. Bu nedenle, düşmanlıkların ilk aşamasında, Rus yüksek komutanlığı, düşman kalelerinin bu dörtgeninden oldukça ciddi bir şekilde korkuyordu. tarihsel deneyimler Türklerin birliklerinin ana kuvvetlerini burada tuttuğunu gösterdi.
Gerçekten de, Türkler burada 70-75 bin askerden önce buradaydı. Bunlardan yaklaşık yarısı kaleyi savundu, diğeri Rus ordusuna karşı saldırı için kullanılabilir. Ancak savaşın başındaki birlikler kötü örgütlendi, hazırlandı, moralleri düşüktü. Bu nedenle, başkomutan Abdul-Kerim Paşa savaşın başlangıcında Tuna ordusunun sol kanadına saldırmayı reddetti. Açık alanda birliklerinin hızla yenileceğini, kısmen dağılacağını ve savaş yeteneklerini tamamen kaybedeceğini biliyordu. O zaman kale hızla düşer. Türk askerlerinin hala savaşabileceği duvarların ardında, güçlü kalelere dayanarak savunmayı sürdürmek daha iyidir.
Bunu bilmeden ve düşmandan korkmayan Rus komutanlığı, Tsarevich Alexander'ın (12 ve 13 kolordu) en güçlü Ruschuk kopmasını buraya getirdi. General Zimmerman’ın (14 Kolordu) Nizhne-Tuna’nın ayrılması, General V. N. Verevkin’in çıkarılması ve General Aller'in Zhurzhevo-Oltenitsky’nin çıkarılması aynı yöne yerleştirildi (iki ayırıcının 1 / 2 kolordu vardı). Böylece, Rus komutanlığı, Tuna ordusunun sol kanadını desteklemek için 3 1 / 2 kolordu görevlendirdi. Ruschuksky dekolmanı, ordunun sol kanadındaki düşmanı tespit etmek, avansın doğudan ve güneydoğusundan saldırı girişimlerindeki ilerlemenin ilerlemesini önlemek ve ayrıca Tuna ordusunun iletişiminde düşmanın muhtemel bir atılımını önlemek için aktif eylemlerle görevlendirildi.
Düşmanlıkların ilk döneminde, Rus komutanlığı dörtgen kalenin değişen rolüne ikna olmuş olabilir. Türkiye Yüksek Komutanlığı, Tuna Ordusu'nun arka mevkilerine karşı ciddi bir saldırı başlatmaya cesaret edemedi. Bunu yapmak için ciddi bir risk almak gerekiyordu: Türk ordusunun ana güçlerini Tuna Nehri'ne atmak. Ancak Tuna ordusunun Adrianopolis ve Konstantinopolis'e olan yolunu tıkayacak hiçbir şey olmayacaktı. Türk generalleri bu tür belirleyici eylemlere hazır değildi. Ve Rus ordusunun sol kanadı tehdidi iki şekilde engellenebilir: 1), düşmandan olası bir tehdidi yakalamaya yetecek bir engel bırakır ve serbest bırakılmış askerleri, ana hat üzerinde veya genel rezerv olarak faaliyet gösteren İşten Çıkarmayı güçlendirmek için kullanır; 2) Ruschukski'nin çıkarılmasını ve sol kanattaki diğer güçleri aktif bir saldırı görevi yaptı.
Tuna ordusunun komutanı Nikolai Nikolayevich, mevcut birlikleri kullanmanın en kötü seçeneğini seçti. Kalelerin dörtgenine karşı, yalnızca 3 / 1 gövdeleri ilk önce 2 / 14'ten itilmiş değil, aynı zamanda bir gövdenin başka birkaç kopmasıyla da güçlendirilmişti. Aynı zamanda, bu bileşiklere tamamen pasif görevler verildi. Aşağı Tuna dekolmanı (Zimmerman’ın 1 Kolordu), Verevkin’in dekolmanı ve Aller'in Zhurzhevo-Oltenitsky dekolmanı, Tuna’yı savaş boyunca ele aldılar ve Türk birliklerine karşı hareket etmediklerinden aktif düşmanlıklara katılmadılar. Böylece, Rus birliklerinin 1 2 / XNUMX birlikleri savaştan tamamen kapatıldı. Tuna ordusunun karargahında icat ettikleri Türk ordusunun potansiyel tehdidini savurmaları gerekiyordu. Türklerin kendileri kalelerinde oturuyorlardı ve Tuna'yı zorlamayacaklardı. Bu birliklerin çoğu, küçük bir bariyer ve koruma bırakarak, gözlem görevlileri, devriyeler, saldırgan operasyonlar için kullanılabilir.
Ruschuksky dekolmanı ve daha sonra, savaşın hemen hemen tamamı boyunca savaş boyunca neredeyse üç kolordu bulunan komşu dekolmanlar (Kuzey, Osman-Bazarsky ve Yelensky) kuruldu. Savaşın farklı zamanlarında, Türk birliklerinin genellikle zayıf saldırı eylemlerini yansıtan savunma savaşları yapmak zorunda kaldılar.
Temmuz ayının başlarında, 1877, Ruschuksky müfrezesi Ruschuk’ın güney yaklaşımlarına ulaştı ve Türk kalesinin kuşatılması için hazırlanmaya başladı. Bulgar Tuna Nehri kıyısındaki 88 kuşatma silahlarını göndermeyi planlıyordu. Ancak, durum kısa süre sonra değişti ve dekolmana savunmaya geçme görevi verildi. Temmuz'da 21, yeni bir Osmanlı komutanı Mehmet Ali Paşa olarak atandı. Türk başkomutan Doğu Tuna ordusunu bir saldırıya hazırlamaya başladı. Sukhum ve Batum'dan Doğu Tuna ordusuna 14 taburlarını göndermeyi başardı, kale dördüncüsü içinde yaşayan Müslüman nüfustan 36 yeni taburlar oluşturmak için birçok önlem aldı. Ek olarak, Nizhnedunaysky ve Zhurzhevo-Oltenitsky Rus müfrezelerinin pasifliğinden faydalanan Mehmet Ali Paşa, 25 tüfekleriyle toplam 30 bin silahlı bir dizi personel birliği ve topçuya karşı savaşçı askerlerine ve kuzey kalelere karşı önden kaldırıldı. Mehmet Ali Paşa, tüm bu güçleri, 21'ten 25 Temmuz'a kadar Razgrad'daki müstahkem bir kampta toplanmış bir saha ordusu oluşturmak için kullandı. Temmuz ayının sonunda, bu ordunun sayısı 40 silahlarıyla 96'a bin kişiye ulaştı ve büyümeye devam etti.
Rus ordusunun savunmaya geçmesi
Ağustos ayının başlarında, Tuna ordusundaki 17, 268 bin kişiyi ve 1 bin silahtan fazlasını oluşturuyordu. Ana güçler üç gruba ayrıldı - Batı (45 bin kişi ve 208 silah), Güney (48,5 bin kişi ve 195 silah) ve Ruschuksky (56 bin kişi ve 224 silah). Stratejik rezerv 10 bin kişi idi. Yaklaşırken başka bir bölüm oldu. Askerlerin geri kalan kısmı Aşağı Tuna ve Zhurzhevo-Oltenitsky dekolmanına girdi.
Türk komutası, Tuna ordusuna karşı 200 bin kişiden ve 387 silahtan daha fazla önlem alabilir ve konsantre olabilir. Plevne, Lovcha, Sofya bölgesinde, Batı Tuna ordusu, Osman Paşa'nın emrinde görevlendirildi (64 bin erkek ve 108 silah). Quadrilateral kale, Mehmet Ali Paşa'nın Doğu Tuna ordusu tarafından işgal edildi (100 silahlı 216 bin kişiye yükseldi). Süleyman Paşa komutasındaki güney ordusu (yaklaşık 37 silahlı 63 bin kişi) Balkan Dağları'nın güneyinde yoğunlaştı. Böylece, piyade ve süvarilerde kuvvetler yaklaşık olarak eşitti ve toplarda Ruslar Türklerin 2,5 zamanlarından daha üstündü. Türk ordusunun ciddi bir dezavantajı ve aynı zamanda onun gücü kaleye olan güvendi. Ordunun önemli bir kısmı kalelerdeydi, sahadaki eylem için düşman 100-120 bin kişiden fazla kullanamazdı. Aynı zamanda, Türk ordusunun önemli bir stratejik avantajı vardı: Üç taraftan gelen Türkler, geniş bir cepheye uzanan Rus ordusunu kapladı.
Zabalkanie'deki Rus birliklerinin başarısızlığı ve Plevna'nın fırtınasının başarısızlığı, Türk yüksek komutasındaki Konstantinopolis'te memnuniyet uyandırdı. Sultan, Savaş Bakanı ve Yüksek Askeri Konsey, Rusları Tuna'ya atmak için bir karşı saldırı başlatmanın zamanı olduğuna karar verdi. Türk Yüksek Komutanlığı, üç ordunun saldırısını Sistovo’nun genel yönünde yoğunlaştırarak Rus askerlerinin kuşatılması için bir plan hazırladı. Süleyman Paşa'nın ordusu, Shipka'yı almak ve Balkanları zorlamaktı. Osman Paşa'nın Batı Tuna ordusu Süleyman Paşa’nın Balkan Dağları’nı kırmadan önce Plevne’yi tutması ve ardından karşı saldırıya geçmesi gerekiyordu. Doğu Tuna ordusu Mehmet Ali Paşa, Güney Ordusunun Balkanları'ndaki atılımını kolaylaştırmak için Rus birliklerini bağlamak için aktif eylemlerde bulundu. Bu planın uygulanması, Rus ordusunu tehlikeli bir konuma getirebilir. Sorun, Türk komutanlığının üç ordunun normal etkileşimini sağlayamaması ve birliklerin kalitesinin Ruslar için daha düşük olmasıydı.
Savaşın başlangıcı Rusya için başarılı oldu: Rus ordusu, Balkanların dağ geçitleri üzerinde kontrol sağlayarak, ordunun ana kuvvetlerinin Zabalkanie'ye geçmesini mümkün kılan Nikopol'ü aldı, Pleven ve Rushchuk'a götüren önemli ve zor bir Tuna sınırını geçti. Ancak, Balkan cephesindeki genel durum Tuna ordusu lehine değil, şekillenmeye başladı. Büyük ölçüde, Rus yüksek emrinin hataları yüzünden. Ordunun farklı yönlere saldırması, güçlerin dağılmasına, bireysel birimler arasındaki etkileşimin bozulmasına yol açtı. Öncü Zabalkanie'de etkin bir şekilde çalışamayacak kadar zayıftı. Batı'nın ayrılması Plevna'yı ele geçiremedi ve bu Türk kalesinin yakınında kaldı. Ruschuksky ayrılığı ve bu yöndeki diğer ayrılmalar kararsız davrandı; bu da Türklerin, kalelerin dörtgeninde güçlü bir grup oluşturmalarına olanak sağladı. Rus rezervleri kullanıldı, “Rus Blitzkrieg” planı başarısız olduğunda, mevcut güçlerin uzun bir kampanya yürütmek için yeterli olmadığı ortaya çıktı. İyi bir savaş planının güçler ve araçlarla güvence altına alındığı ortaya çıktı, mücadele stratejisini değiştirmek gerekliydi.
Operasyon tiyatrosu yakınında İskender II'nin altında bulunan Savaş Bakanı Milutin, orduda olan bütün çirkinlikleri gördü ve bu şekilde, Plevne'nin fırtınası sırasında olduğu gibi hareket edemeyeceğinizi fark etti. Orduyu yok edebilirsiniz. DA Milyutin, 21'in Çarı II. İskender II notunda (2 Ağustos) Yılın 1877'unun durumu aykırı bir biçimde değerlendirildi: “… Tamamen parçalanmaya çok yakın görünen Türkiye… hâlâ çok fazla canlılık korudu ve güçlü bir dış desteğe sahip büyük askeri araçlara sahip. Taktikle ilgili olarak, her zaman, özellikle kendini güçlendirmeyi başardığında, mukavemette mukayesesiz üstün bile olsa, doğrudan düşmana doğrudan, cesurca, aceleyle mücadele edemeyiz. Bir Rus askerinin sınırsız özveriliğine ve cesaretine her zaman güvenmeye devam edersek, kısa sürede tüm muhteşem ordumuzuzu yok edeceğiz. Stratejik olarak, Balkanlar'a bir hızlı ve cesur saldırı ile düşman ordusunda ve insanlarda panik yaratmalarını ve birkaç hafta sonra başkentin duvarları altında barışçıl koşullarını öngörmelerini umut etmek açıkça imkansız. ”
Tuna ordusunun Temmuz 30'teki pozisyonu Miljutin tarafından aşırı olumsuz olarak tahmin edildi. “Genel bir rezervin yokluğunda” diye yazdı, “bütün ordu bölgenin işgal altındaki alanını kapatarak geniş bir yarım daire boyunca küçük birimlere bölünmüş durumda. Yarım daire, en az 320 gerginlik versiyonuna sahiptir ve bu yarım daire hiç bir yerinde, birkaç süvari alayı olan iki veya üçten fazla piyade teçhizatı yoktur. ” Ayrıca Milyutin, davanın “daha güçlü takviyeler gelmeden önce bir süre için reddedilmesi, dağınık kuvvetleri az sayıdaki noktaya dağıtması, avantajlı pozisyonları alması ve gerektiğinde güçlendirilmesi” mümkün olduğunu belirtti. Bu teklif, Rus Çar ve 22 Temmuz (3 Ağustos) 1877 tarafından onaylandı ve Tuna ordusunun baş komutanı Milutin'e bir not gönderdi: “Bunu mükemmel bir şekilde tamamlamam gerekiyor ve bu nedenle, siz de bölüştüyorsanız, derhal yürütmeye başlamalısınız ve kendilerini daha ileri bir saldırı düşünmeden önce her yönden kuvvetli biçimde güçlendirdiler ve içlerinde uygun takviyeler beklediler. ”
Milutin’in yazdığı “Güçlü takviyeler” ancak sonbaharın sonlarına ulaşabildi. Tuna Ordusu'nun merkezi Yüksek Komutanlığı ordunun büyüklüğünü artırmak için güçlü faaliyetler geliştirdi. Ağustos ayının sonuna kadar - eylül ayının ortasına kadar, daha önce harekete geçirilmiş 2-th, 3-i ve 26-i piyade bölümleri, 3-I piyade tugayı ve 2-I Don Kazak bölümü Tuna ordusuna gelebilirdi. Tüm bu birimler, Ağustos ayında alınan ilavelerle birlikte toplamda yaklaşık 50 bin kişiye ulaşmıştır, yani Tuna ordusunun yalnızca bir ortak rezervini oluşturabilirler. Ancak bu güçler saldırıya devam etmek için yeterli değildi. Bu nedenle, gardiyanlar, 1-I Grenadier, 24-I ve 26-I piyade bölümleri ve biraz sonra - 2-I ve 3-I grenadier ve 1-I süvari bölümleri seferber edildi. Bu bileşiklerin tümü (Kafkas Cephesi için belirlenmiş olan 1 Grenadier Division hariç) yalnızca Ekim ayının ortalarında toplu halde ulaşabildi. Bu olaylar, 90-100'den önce bin kişilik taze birlikler tarafından verildi. Ayrıca, Romanya ile savaşa aktif olarak katılmak için onu cezbetme konusunda müzakereler gerçekleştirildi. Eylül ayında, Romanya ordusu savaşa hazırlandı. Romanya’nın savaşa katılımı daha da fazla 40 bin kişi kazandırdı. Bu nedenle, Rus Tuna ordusu, savunmayı tekrar saldırıya sokmanın mümkün olduğu güçlü takviyeler gelene kadar üç aya kadar tutmak zorunda kaldı.
Tüm cephe boyunca stratejik savunmaya geçmeye karar vermiş olan Rus yüksek komutanlığı, geçitleri Balkan dağları aralığında tutmaya özel önem vermiştir. Geçişler, General FF Radetsky komutasındaki Rus Güney dekolmanı tarafından 120 km'lik bir alanda küçük birimlerce dağıtıldı. Toplam 48,5 ünitesinden, 195 14 silahlı binlerce insan, binlerce asker ve 66 silah, Rezerv olarak Turnovo'da bulunuyordu. Rezervin başında M. I. Dragomirov vardı. Radetsky, güçlü bir rezervin zamanında manevrasının, düşmanın savaşması için beklenmeyen bir grevde olabileceğine inanıyordu.
Savunma planının başarıyla uygulanması, Türk komutanlığı planının doğru tanımlanmasına bağlıydı. Ancak Radetzky, düşmanın olası eylemleri hakkında kesin veriye sahip değildi. Süleyman Paşa'nın Doğu Tuna ordusu Mehmet Ali Paşa ile olan bağlantıyı koparmaya çalışacağını ve bu nedenle de görünüşte dörtgen kale bölgesinde kuzeydoğu yönünde hareket edeceğini varsaydı. Bu analize dayanarak, Ağustos ayındaki 8 (20) sabahındaki Radetzky 1877, rezervin ayrılmanın sol tarafına ilerlemesine başladı. Gerçekte, Süleyman Paşa, Kuzey-Doğu'ya değil, kuzeye - Büyük-Harf N. G. Stoletov'un emri altında küçük bir Rus-Bulgar dekolmanı savunduğu Shipka Geçidi'nden geçmeye karar verdi.
Plevna yakınlarında topçu savaşı. Grand Duke dağında batarya kuşatma silahları. N. D. Dmitriev-Orenburg
- Samsonov Alexander
- 1877-1878 Savaşı
"Konstantinopolis bizim olmalı ..." 140 yıl önce, Rusya Türkiye'ye savaş ilan etti
"Türkiye var olmaktan çıkmalı"
İngiltere Rusya’yı Avusturya-Macaristan ve Türkiye’yle nasıl savuşturdu?
Rusya Sırbistan’ı yenilgiden nasıl kurtardı?
Türkiye ile savaş arifesinde Rus ordusu
Türkiye ile savaş arifesinde Rus Karadeniz Filosu
Türk Silahlı Kuvvetleri
“Sadece Boğaz'ın kıyısında Türkler yollarına hükmedebilir ...”
Türk komutanlığı Rus ordusunu "Balkan Cannes" düzenleyecek
1877 yılında İngiltere nasıl Rusya'yı yenmek için "Kırım senaryosunu" tekrarlamaya çalıştı?
Karadağ’ın Rus tarafındaki konuşması, Türk ordusunun büyük bir grubunu rahatsız etti
Tuna Savaşı
Tuna Savaşı. H. 2
Sturm Ardahan
Dramdag ve Dayarskoy savaşları. Rus ordusunun Zivin’deki başarısızlığı
140 yıl Bayazet'in kahramanca savunması
Plan Balkanlar'da "Rus Blitzkrieg" ini çökertirken
Atılım Dekolmanı Zabalkanie'de Gurko
"Leo Pleven" Rus ordusuna kanlı bir ders nasıl verdi
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.