Gözyaşlarıyla savaşmak için şapkasını kullanan Woods, önemli başarısı batarken, genellikle metanetli cephesinde hafif çatlaklar göstermeye başladı.
Bu arada, rahatlamış ve kendinden geçmiş bir Earl ve Kultida Woods, Augusta National’da ikonik 18. green’den çıkarken oğullarına sarılmak için bekliyorlardı.
Ve böylece “Tiger Slam” doğdu.
Golfte daha geleneksel bir “grand slam” olmasa da – tüm unvanları aynı takvim yılında tutan – “Tiger Slam” 2000’de son üç majörün ve 2001’de Masters’ın kazanılmasını içeriyordu.
Yine de Kaliforniyalı genç adam için bunların hiçbiri önemli görünmüyordu.
“Bence bu, tüm spor dallarında tanıdığım en büyük başarı.”
Rekabeti uçurmak
2000 yılının Haziran ayında, Woods zaten iki kez büyük bir galipti.
1997’de, ilk büyük galibiyetinin en genç Masters şampiyonu oldu ve 1999’da PGA Şampiyonası’nda ikincisini kazanmadan önce, zafer marjı turnuva tarihindeki en büyük zafer marjı olan Tom Kite’ın 12 vuruşunun önünde bitirdi.
Gezegendeki en ünlü kişi gibi görünüyordu ve her hareketini belgeleyen bir grup hayran veya fotoğrafçı olmadan parkurda hiçbir yere gidemezdi.
Benedict, CNN Sport’a “Babası Tiger’dan daha samimi bir ölçekte ırkçılığın gerçekten kurbanı olmuştu” dedi. “Earl Woods, hayatının her adımında ırkçılık yaşadı … Ve babası tarafından ırkçılık konusunda eğitim gördü. Ve babası için Tiger’ın başarılarının ırksal etkilerinin çok önemli olduğunu düşünüyorum.
“Hepsi [the media] Tiger’ın yaptığı şeyin ırksal açısına odaklanıyordu. Bu kadar fazla doygunluk kapsama alanı olduğunda, özellikle de merkezinde olduğunuzda, onu görmezden gelmek imkansızdır.
“Ama bence, başarısını bu kadar dünya dışı kılan şeyin bir kısmı, bunu, rekabet ettiği diğer golfçülerin hiçbirinin uğraşmak zorunda kalmadığı tüm bu diğer dış baskının ortasında yapmasıdır.”
Woods’un aşırı bir baskı altında olduğunu fark etmemiştin. 2000 US Open’da baştan sona hakim oldu ve golf tarihindeki büyük bir şampiyonada en büyük zafer marjı olan 15 vuruşluk kayda değer bir galibiyet elde etti.
Woods, performansı rakiplerine uğursuz bir mesaj gönderirken, herkesin bildiği zorlu Pebble Beach parkurunda rahatça baktı.
New York Post’un spor köşe yazarı Mark Cannizzaro, Woods’un ABD Açık sahasının geri kalanına hakimiyetini “saçma” ve “hayal edilemez” olarak nitelendiriyor.
Cannizzaro, “Bu sahadaki herkesin Tiger’dan farklı bir golf sahasında oynadığı gibi görünen o golf turnuvalarından biriydi” dedi.
Bir ay sonra İskoçya’nın St. Andrews kentinde düzenlenen Açık Şampiyonada, Woods gerçekten diğerlerinden farklı bir seviyede oynadığını gösterdi ve arka arkaya majörleri iddia etmek için sekiz atışla kazandı.
“Bu kadar ivme kazandığı bir nokta var ve neredeyse bir sopası olan bir buharlı silindir gibi. Neredeyse golfçüler arasındaki bir rekabeti gerçekten izlemiyorsunuz gibi,” diye hatırlıyor Benedict.
“Tiger’ı neredeyse doğaya karşı izliyorsunuz, çünkü o turnuvalarda kimse yok, onun bulunduğu yörüngede bile olan başka kimse yoktu.”
Savaşmaya zorlandı
Woods, cebinde iki majörle, 2000 PGA Şampiyonası için Kentucky Valhalla Golf Kulübü’ne gitti ve bir golfçünün aynı anda dört büyük unvanı da elinde tutup düşünülemez olanı elde edip edemeyeceği konusunda spekülasyonlar yoğunlaştı.
Çok az rekabetle karşılaştığı iki turnuvadan sonra Woods, beklenmedik bir kaynaktan: PGA Tour oyuncusu Bob May’den Valhalla’da çok daha sert bir test yaptı.
Daha önce sadece dört majörde oynayan May, dört gün boyunca delikler ardına Woods ile sıkıştı. Aslında, dört turdan sonra May, bir play-off’a götürmek için Woods’u zorlu, yokuş aşağı bir vuruşla terk etti.
Ancak, turnuvanın ardından düşünen May, “bir kez bile düşünmediğini” söyledi. [Woods] özleyecekti. ”
Woods gerçekten de turnuvayı üç delikli bir play-off’a göndermek için vuruşunu yaptı.
Kalabalık her hareketini kutlarken, Woods’un zaferi belliydi. Ve bize “Tiger Slam” in en unutulmaz anlarından birini vererek, vuruş gerçekten deliğe girmeden önce koşarak ve yuvarlanan topu işaret ederek kazandı.
Bu, Woods’un oyununa farklı bir yön göstermesini sağlayan bir zaferdi ve bu da Benedict’in “Tiger Slam” ına – mümkünse – başka bir etki katmanı ekledi.
“Bu şekilde kaçıp kaçmadığını ya da gerçekten onunla boyun eğen başka bir golfçünün olduğu bir yarışmada olup olmadığını gösterdi, bu da muazzam miktarda baskı ekliyor ve bahisler çok daha yüksek görünüyor ve hata payı artıyor hayatta kalmak ve kazanmak için çok daha küçük, yine de yapıyor.
“Bence, ona meydan okuyan golfçü arkadaşından çok daha fazla baskı var çünkü kimse rakibinin onu gerçekten yenmesini beklemiyor, oysa herkes Tiger’ın bunu yapmasını bekliyor.”
Uçmak veya düşmek
Ertesi yıl Nisan ayında PGA Şampiyonası ile Masters arasında sekiz ay geçiren Woods, dört ana dalın tümünü aynı anda yapma olasılığını düşünmek için bolca zamana sahipti.
Cannizzaro’ya göre, baskıya rağmen, Woods 2001’deki etkinliğe giderken daha rahat hissetti.
Önde beş atış yaptığı bir açılış gününün ardından, Woods kademeli olarak liderlik tablosunda yükselmeye başladı.
İkinci turun sonunda, iki atış öndeydi. Üçüncü turun sonunda, sahaya bir şutla liderlik ediyordu.
ABD’li golfçü David Duval’in gecikmesine rağmen, şimdi ünlü kırmızı gömleği ve siyah pantolonuyla süslenmiş olan Woods, ikinci Yeşil Ceketini kazanarak ve “Tiger Slam” i tamamlayarak tarih yaratmayı başardı.
İster televizyonda izliyor ister radyoda dinliyor olun, Augusta National’da o kazanan kuşun 18. yeşilde yuvarlanmasıyla yuvarlanan Woods, “izlerken nerede olduğumu hatırlıyorum” anlarından biriydi.
Benedict, “Herkesin eşi benzeri görülmemiş bir şey izlediklerini, bir daha asla göremeyecekleri bir şeyi takdir ettiğini düşünüyorum – özellikle modern çağda, birinin bu kadar baskın olması, bu kadar çok şampiyonayı arka arkaya bir araya getirmesi için.
“Tiger, gördüğümüz en büyük golfçüydü.”
Basınç
Benedict’in Woods hakkındaki biyografisinin başlangıcında, o ve ortak yazar Armen Keteyian, Woods’u William Shakespeare’e benzetiyorlar, yani golfçü “tarihte bir kez” bir birey – bir daha asla göremeyeceğiz.
Benedict, daha önce görmediğimiz bir seviyede golf oynadığı bu 12 aylık inanılmaz esnada, “süperstarın diğer insanların göremediği fazladan bir bagaj parçası” diyor. Woods’un başa çıkmak ve kendi oyununu oynamasına izin vermek için kendi zihniyetini geliştirdiğini ekleyen kişi.
Benedict, “Bu kadar istisnai hale geldiğinizde, rakiplerinizin bile bu azınlığın sporlarına getirdiği zihniyeti takdir etmesi ve anlaması zordur” diye açıklıyor.
“Kaplan, LeBron gibi herkesten farklı [James] herkesten farklı. Diğer büyük sporculara karşı rekabet, ama en iyileri ve sonra harika olanlar var.
“Sen en iyisiysen ve Tiger şimdiye kadar oyunu oynayan en büyük kişiyken, spora yaklaşımlarının zihinsel yönünü başkalarının tam olarak takdir etmesinin gerçekten imkansız olduğu bir yerde.”
LeBron James, Tom Brady veya Michael Jordan’da olduğu gibi, Woods’un kazanma arzusu hiçbir zaman doymuş görünmüyordu ve Benedict’e göre her zaman “bir sonrakini düşünüyordu”.
2002’de iki ana dal ve 2019’daki Masters’taki unutulmaz geri dönüş zaferi de dahil olmak üzere toplamda dokuz ana dal kazandı.
“Dağın tepesinde kalma dürtüsünü nasıl yaratırsınız? Dağı fethettikten ve ona sahip olduktan sonra, şimdi gelecek olan herkesi yenip bir sonraki olmaya çalışmak isteyecek kadar nasıl acıkarsınız? dağda bir tane? ” Benedict soruyor.
“Bunu yapacak güce ve kapasiteye sahip çok, çok az sayıda sporcu var. Sporun tarihi ve yıllıkları, şampiyonluk statüsüne ulaşan ve sonra bir sonraki kişi tarafından aşılan büyük sporcularla doludur. Hakim olan çok, çok az kişi var. Tiger gibi yıllarca tutarlı bir şekilde. “