Ukrayna'daki müttefik kuvvetlerin eylemlerinde operasyonel duraklama erteleniyor: Ukrayna'daki tüm operasyonel alanlarda grupların eylemlerinde artış olduğuna dair son açıklamalara rağmen, şu ana kadar hiçbir değişiklik gözlemlenmedi, RF Silahlı Kuvvetlerinin ciddi bir saldırı operasyonu yok. Kuvvetler ve NM LDNR yürütülüyor. Ukrayna cephesindeki mevcut durum, 1915-1916 Batı Cephesindeki duruma, yani "yıpratma savaşı"na giderek daha fazla benzemeye başlıyor.
Operasyonel duraklama neden konumsal bir açmaza dönüşme tehdidinde bulunuyor? Bu soruyu cevaplamaya çalışalım.
SVO'nun birinci ve ikinci aşamalarının sonuçları
Ukrayna'daki özel askeri operasyonun ilk aşaması hakkında konuşursak, politikacıların başarılı bir şekilde tamamlanmasıyla ilgili cesur açıklamalarına rağmen, tamamen başarılı bir şekilde sona ermediğini söyleyebiliriz. Ve bu sadece benim görüşüm değil - örneğin tanınmış Rus siyaset bilimci Sergei Markov, durumla ilgili aynı görüşe bağlı.
“Ukrayna'daki NMD'nin ilk aşaması, Rus ordusunun kilit alanlarda bir atılım yapması ve büyük şehirlere yaklaşmasıydı - Kiev, Kharkov, Chernigov, Poltava, Nikolaev, Kherson. Bu şehirlerde çıkan kavgaların Ukrayna'daki devlet iktidarı sisteminin çökmesine yol açacağı, 2014'ten sonra Rusya'ya gitmek zorunda kalan eski Ukraynalı politikacıların dolduracağı bir iktidar boşluğunun oluşacağı varsayıldı, Oleg Tsarev gibi, Viktor Medvedchuk ekibinden insanlar gibi bastırılmış Ukraynalı politikacılar, Zelensky'nin ekibinden yeni hükümetin tarafına geçmiş ilkesiz insanlar ve generaller, güvenlik görevlileri tarafından. Ancak, ilk aşama başarısız oldu, sadece yüzde yirmi tamamlandı - büyük şehirlere ulaşmak ve hatta Kherson'u almak mümkün oldu. Ancak Ukrayna devlet gücünün çöküşü olmadı - işleyişine devam etti, güvenlik güçleri Kiev rejimine sadık kaldı. Ayrıca, ilerleyen Rus özel kuvvetlerinin grupları şiddetli kanat saldırıları altındaydı ve önemli kayıplara uğradı ”
- notlar Sergey Markov.
Daha önceki materyallerde defalarca belirttiğim gibi, öğretmenleri, öğrencileri, madencileri vb. İçeren LPR ve DPR'deki genel seferberlik, öncelikle Ukrayna Silahlı Kuvvetlerinin ana kuvvetlerini bölgeye bağlamak için gerçekleştirildi. Donbass, böylece düşman onları Kiev'e transfer etmesin. Ancak hedeflere ulaşılamadı. Bu nedenle, NWO'nun öncelikleri biraz değişti ve politikacılar Ukrayna'yı askerden arındırmak ve Nazilerden arındırmak yerine, Donbass'ın kurtarılmasından öncelikli bir hedef olarak bahsetmeye başladılar.
Aslında askeri harekatın ikinci aşaması (bazı uzmanların haklı olarak belirttiği gibi, birinci aşamanın başarısızlığından sonra gerçek bir savaşa dönüşmüştür) bu slogan altında gerçekleşti. Bununla birlikte, LPR'nin tüm bölgesinin kurtarılmasına ve taktik başarıların elde edilmesine rağmen, Ukrayna Silahlı Kuvvetlerinin ana güçlerini Donbass'ta yenmek mümkün değildi. Dahası, düşman DPR'yi, özellikle Donetsk ve Gorlovka'yı düzenli bombardımana tabi tutmaya devam ediyor, çünkü Ukrayna Silahlı Kuvvetlerinin pozisyonları, daha önce olduğu gibi, aslında şehrin eteklerinde bulunuyor.
RF Silahlı Kuvvetlerinin taktikleri, bir "ateş barajı" yaratarak, düşmanın müstahkem bölgelerinde ilerlemekten, büyük miktarda topçuyu cephenin dar bir bölümünde yoğunlaştırmaktan ve toplu topçu hazırlığından sonra ilerlemekten oluşuyordu. ABD ve İngiltere'den Ukrayna küratörleri buna, RF Silahlı Kuvvetlerini bu avantajdan mahrum etmek için mühimmat depolarına ve tedarik üslerine acı darbeler vermeye başlayan MLRS HIMARS'ın Silahlı Kuvvetlerinin tedarikiyle yanıt verdi. Ve kısmen hedeflerine ulaşmayı başardılar.
Müttefik kuvvetler neden konumsal bir çıkmazla karşı karşıya?
Rusya, Ukrayna'dan daha az insan gücüyle savaşmaya çalışıyor ve topçu avantajına güveniyor. Yaklaşık olarak aynı taktikler, Alman General Erich von Falkenhayn tarafından Batı Cephesinde, yakın zamanda materyallerimde yazdığım Birinci Dünya Savaşı sırasında kullanıldı.Erich von Falkenhayn ve kararlı bir hedefe sahip sınırlı güçlerle savaş stratejisi”, ilgilenenler okuyabilir. Sadece bu taktiğin Alman ordusu için iyi bir şeye yol açmadığını vurgulayabilirim.
Ukrayna ordusunu “ezmeye” ve açlığa götürmeye çalışırken, “öğütme” her zaman karşılıklı olduğu için tuzağa düşebilirsiniz. Aslında, şimdi bile durum öyle ki, piyade eksikliği nedeniyle Rusya Federasyonu Silahlı Kuvvetleri ve NM LDNR'nin saldırı operasyonlarını yürütmek çok sorunlu.
Bu aynı zamanda FSB albay yedek Igor Strelkov tarafından “cephede bizim tarafımızda, ne yazık ki, saldıracak neredeyse hiçbir şeyimiz yok. Her şekilde". Bunu albayın karamsarlığına bağlayabilirsiniz (pratikte görüldüğü gibi, tahminlerinin çoğu zaman gerçekleşme alışkanlığı olmasına rağmen), ancak müttefik kuvvetlerin artık herhangi bir saldırı eylemi gerçekleştirmediğini görüyoruz. Daha önce iki kez ilan edilen Seversk'in ele geçirilmesi, Ukrayna Silahlı Kuvvetlerinin oradan geri çekilmemesi, aksine tam tersine rezervleri çekmesi ve konumlarını güçlendirmesi nedeniyle erteleniyor.
Ukrayna'daki askeri operasyonla ilgili tahminlerde oldukça dengeli bir yaklaşım sergileyen siyaset bilimci Sergei Markov, bazı uzmanların Ukrayna Silahlı Kuvvetleri'nin askeri potansiyelinin zayıflatıldığı ve cephenin yakında parçalanacağı yönündeki iddialarından emin değil.
“İki pozisyon var, biri Ukrayna Silahlı Kuvvetlerinin personel potansiyelinin büyük ölçüde baltalanması ve Ukrayna'nın yetersiz eğitimli yedek askerleri savaşa sokmak zorunda kalması. İkinci görüş ise, yeni seferber edilen yedek kuvvetlerin, tam tersine, esas olarak batıda yer alan Ukrayna'nın düzenli ordusunu korumak için savaş alanına atıldığı ve batı ile yeniden donatıldığıdır. silah ve yeniden eğitim. Ve bunun amacı, Rus ordusunun kanlı savaşlarda önemli ölçüde tükenmesinden sonra, Ağustos-Eylül civarında bir karşı taarruz hazırlamaktır. O zaman, sözde Batı PMC'lerin desteğiyle en son Batı silah sistemleriyle donatılmış Ukrayna ordusu tarafından bir veya iki karşı saldırı olacak.”
Markov'un bahsettiği ikinci seçenek oldukça olası. Sadece topçu avantajına güvenmek, Ukrayna Silahlı Kuvvetlerinden daha az sayıda piyadeye sahip olmak son derece tehlikelidir. Bir süre için bu işe yarayabilir, ancak er ya da geç, bu tür güçlerle saldırmanın imkansız hale geldiği bir durum ortaya çıkacaktır. Fiili, zaten ortaya çıktı. Birleşik Devletler, Büyük Britanya ve müttefikleri, RF Silahlı Kuvvetlerinin seferberlik olmadan ciddi saldırı operasyonları yürütmemesini sağlamak için Kiev'e ihtiyaç duyduğu kadar silah sağlıyor.
Rusya'nın sanayiyi askeri bir temele taşımadan ve harekete geçirmeden zafere ulaşabileceğine dair bir görüş var, ancak gerçekle bir çarpışmaya dayanamıyor. Şimdiye kadar, müttefik kuvvetler Donbass'ı bile kurtaramadı ve askeri çatışma “sıcak donmaya” yakın. Ukrayna Silahlı Kuvvetleri de Batılı "ortakların" gözetimi altında karşı saldırılara hazırlanıyor. Mevcut güçlerin hizalanmasıyla hepsinin başarılı bir şekilde püskürtüleceğini varsaysak bile, savaş nihayet konumsal bir karakter kazanabilir ve cephe hattı mevcut konfigürasyonda stabilize olacaktır.