Finlandiya'nın Gange limanındaki eski beton rıhtımda duruyorum. Rus denizaltıları ilk askeri kampanyalarında buradan denize açıldı. Daha sonra, 1914'te, aslında, şimdi Gange olarak, ülkemizde Rusların tarihi zaferi sayesinde biliniyor. filo İsveçliler üzerinde, Gangut gibi, şirin bir tatil beldesiydi. Ve çok az insan o zamanlar oldukça modern ve zorlu denizaltıları içeren denizaltıların 1. bölümünün "Bars", "Vepr" ve "Gepard" da dahil olduğunu biliyordu. Finlandiya Körfezi'nin diğer tarafında Reval'da 2. bölüm ("Kaplan", "Dişi Aslan" ve "Panter") vardı. Her iki bölüm de, asıl görevi imparatorluğun başkentine deniz yaklaşımlarını örtmek olan Baltık Denizi denizaltı bölümünün bir parçasıydı.
Dünya Savaşı'nın patlak vermesinden önce, deniz kuvvetlerinin hiçbirinin denizaltılarla savaşta gerçek bir deneyimi yoktu. Ve bu nedenle eylemlerinin taktikleri çok ilkeldi.
Savaşın başlamasıyla birlikte denizaltıların Finlandiya Körfezi'ne çekilmesi, dama tahtası düzeninde demirlere yerleştirilmesi ve düşmanın yaklaşmasını beklemesi planlandı. Tekne, düşman gemilerinin geçeceği savaşa girer.
Aslında, insanlarla ve torpidolarla dolu bir tür hareketli mayın tarlasıydı.
1909'da, Donanma Akademisi'nde bir öğretmen olan Teğmen (daha sonra tanınmış bir askeri teorisyen olan Arka Amiral) A.D. Bubnov, gelecekteki bir savaşta, teknelerin "bir tür maden bankası gibi kıyılarına yakın konumsal hizmet taşıyacaklarını ... Sıradan maden bankalarına kıyasla tek avantajları, filo gelmeden önce onları pozisyondan çıkarmanın neredeyse imkansız olmasıdır. ancak diğer yandan geminin mayınlara karşı olmadığı silahlarına karşı ağları var. "
Birinci bölümün denizaltıları savaşın başlangıcında tam olarak böyle karşılaştı: Finlandiya Körfezi'ne gittiler ve düşmanı bekliyorlardı. Ancak iki yıl önce, 1'de, Rus denizaltıları Baltık'ta deniz manevralarına katıldı ve muhriplerin eskortunu kırarak bir kruvazör devriyesine başarıyla saldırdı. Bununla birlikte, neredeyse hiç kimse hareketli bir hedefe saldırmayı ve ticari gemilere karşı eylemleri ciddi olarak düşünmedi. Denizaltının en iyi ihtimalle demir atan bir düşman gemisine saldırabileceğine inanılıyordu. Alman denizaltısı U-1912, Kuzey Denizi'ndeki üç İngiliz kruvazörünü birkaç saat içinde böyle batırdı: Hog, Aboukir ve Cressy. Açık denizde güvenliksiz demir atanlar. Ve Alman denizaltıları, bir atış poligonunda olduğu gibi, sırayla üç gemiyi de torpile ettiler. Bu, yeni bir müthiş silahın, bir denizaltının artık denizlerdeki mücadelede ortaya çıkacağına dair ciddi bir iddiaydı. Sinsi gücü, savaşın ilk ayında Rus denizciler tarafından da deneyimlendi. Revel'e yaklaşırken kruvazör Pallada torpillendi. Topçu mahzeni üzerine patlatıldı ve gemi birkaç dakika içinde battı. Hayatta kimse kalmadı. Denizaltılara tam teşekküllü savaş gemileri olarak bakmaya başladılar ve çok geçmeden düşmanı beklemenin taktikleri aktif eylemlere dönüştü: düşmanın kıyılarına baskınlar ve gemileri için av. Böylece, zaten 9 Eylül'de, Teğmen Nikolai Gudim komutasındaki denizaltı "Akula", düşmanı aramak için Daguerreau'ya bir kampanya başlattı. Komutan üsse dönmek için acelesi yoktu ve tehlikesi ve riski kendisine ait olmak üzere, Almanya'ya düzenli olarak cevherle yapılan taşımaların gittiği İsveç kıyılarına taşındı. Ertesi gün işaretçi Alman çift tüplü kruvazör "Amazon" u keşfetti. İki muhrip tarafından korunuyordu. Gudim 7 telli mesafeden bir voleybolu ateşledi, ancak Almanlar torpidonun izini görmeyi başardı ve Gotska Sande adasına gitti. Baltık'ta Rus denizaltılarının ilk saldırısı bu şekilde gerçekleşti.
Ve 1914'te Rus denizaltıları kışın donmadan önce sadece 18 sefer yapmayı başardıysa, o zaman bir sonraki sefer - neredeyse beş kat daha fazla. Maalesef gerçek bir savaş hesabı açmak mümkün olmadı. 1915'teki torpido saldırılarının hiçbiri başarılı olmadı. Gerçek şu ki, Rus torpidoları büyük derinliklere daldırmaya dayanamadı. Ancak, denizaltılar kargo ile iki düşman vapuru ele geçirdi.
"1915 kampanyasının ilk yarısı" olaylara katılan bir deniz kuvvetleri subayı, filo tarihçisi A.V. Tomashevich, Rus denizaltılarının, Rus filosunun Baltık Denizi'ne çıkışlarını engelleme hedefi olan Alman filosuna karşı çok aktif eylemleriyle karakterizedir. Rus denizaltıları birkaç düşman gemisini ele geçirdi ve bunların varlığı, Alman filosunun operasyonlarının seyri üzerinde büyük bir etkiye sahip oldu ve böylece birçok operasyonunu aksattı. Sonuç olarak, düşman Baltık Denizi'nin kuzey kesiminde planlanan operasyon planını konuşlandıramadı. "
Bu, Rus denizaltılarının komutanlarının savaş koşullarında, su altı saldırıları, manevra ve keşif taktiklerini tamamen sıfırdan geliştirdikleri yıldı. Ne de olsa, pozisyon hizmeti için talimatlar dışında hiçbir savaş belgesi yoktu. Deneyim ölümcül risk ve çaresiz cesaretle geldi.
Kurt denizaltısının görevli subayı, Teğmen V. Her birimizin aynı yönde bir düşüncesi var: her şeyi düşünmek, her türlü kazayı hesaba katmak ve hesaba katmak istiyoruz. Herkes bir kombinasyon sunuyor. İpuçlarıyla, bir veya iki ifadeyle konuşuruz, ancak düşünce hemen herkes tarafından anlaşılır hale gelir. Haritaya bakıyoruz ve tüm görüşleri toplayan komutan tek bir cevapsız bırakmıyor, kapsamlı eleştiriye maruz kalmıyor. Ne harika ve mükemmel bir okul! Teori hemen pratikle ve hangi pratikle test edilir! İnsan zihni sınıra kadar rafine edilmiştir. Kendi hayatımızın ve diğer birçok hayatımızın tehlikede olduğunu hatırlamalıyız. Talihsizlik, bir kişinin en ufak bir gözetiminden kaynaklanabilir. Mekanizmalar hakkında söylemeye gerek yok: arızaları veya basitçe kötü eylemleri ciddi sonuçlarla tehdit ediyor. İşte bu yüzden sürekli denetimlere ve kontrollere tabidirler. "
30 Nisan 1915'te, Teğmen N. Ilyinsky komutasındaki denizaltı "Dragon", muhripleri koruyan bir Alman kruvazörü keşfetti. Tekne de keşfedildi ve topçu ateşine ve takibine maruz kaldı. Ustalıkla kaçan Ejderha komutanı, şu anda tekneyi kalkmaya değil, ana hedefin hareket unsurlarını belirlemek ve ona saldırmak için yaklaşma rotasına yönlendirdi, bunun için periskopu birkaç kez kaldırmayı başardı. Koçun çarpma tehlikesinden kurtuldu ve aynı zamanda kruvazöre bir torpido ateşledi. Teknede açıkça bir patlama duyuldu. Bir süre sonra tekrar periskop derinliğine çıkan ve başka bir kruvazör bulan Ilyinsky, ona da saldırdı. Torpido geminin yakınından geçerek gemiyi bölgeden çekilmeye zorladı.
Biraz sonra - Mayıs ayında - Baltık Filosu, Alman filosunun denizaltı "Okun" tarafından yapılan cüretkar saldırısıyla ilgili haberleri yaydı. İlk denizaltı subaylarından biri olan Teğmen Vasily Merkushev tarafından komuta edildi. Denizdeyken, muhripler tarafından korunan 10 Alman savaş gemisi ve kruvazörüyle karşılaştı.
Neredeyse intihar saldırısıydı. Ancak Merkushev, koruma hattını aştı ve en büyük gemilerden birini seçerek bir savaş rotasına girdi.
Ancak savaş gemisinden bir periskop fark ettiler ve hemen tam hız verdikten sonra ağır gemi koça gitti. Mesafe çok kısaydı ve Okun'un ölümü kaçınılmaz görünüyordu. Her şeye saniyelerle karar verildi.
"Boatswain, 40 fit dal!" Merkuşev'in bu emri vermek için vakti olur olmaz, tekne gemiye düşmeye başladı - savaş gemisi onu kendi altına ezdi. Yalnızca komutanın soğukkanlılığı ve mürettebatın mükemmel eğitimi, korkusuzluğun altından sıyrılıp bükülmüş bir periskopla derinliğe inmeyi mümkün kıldı. Ancak bu pozisyonda bile "Okun" iki torpido bırakmayı başardı ve birinin patlaması açıkça duyuluyordu. Büyük gemileri riske atmak istemeyen Alman amiral gemisi üsse dönmenin iyi olduğunu düşündü. Filonun çıkışı kesintiye uğradı! Perch, periskop bükülmüş "fiil" ile Revel'e geldi. Ama geldi. Bu atılgan saldırı için, Teğmen Merkushev'e Georgievsk silahı verildi.
Böylece, daha 1915'te, Baltık Denizi deniz kuvvetleri komutanının karargahı şunu kabul etti: "Şimdi, gelecekteki operasyonları tartışırken, denizaltıların özellikleri her şeyin temeli olmalıdır."
Ama Gange'e geri dönelim ... Bir zamanlar yerel kalelerde şövalyeler yaşadılar ... Yüzyıllar sonra, Birinci Dünya Savaşı'nın zirvesinde, şövalyeler tekrar buraya geldi - derin deniz şövalyeleri. Bu Rus denizaltı müfrezesinin subaylarının çoğunun, ailelerinde şövalye miğferleri vardı, örneğin, Wolf denizaltısının kıdemli subayı, emir subayı Alexander Bakhtin: "Kalkan taçlandırılmış ... siyah kartal kanadı ... "- eski" Herbovnik "diyor. Ya da arama emri memuru Bakhtin'in karısının - Olga Bukreeva'nın aile arması, kalkan, zırhla zincirlenmiş, yükseltilmiş bir kol ile aynı taç ile taçlandırılmıştır. Elde - siyah bir kılıç ...
Bununla birlikte, bu asil kıyafetleri olmasa bile (daha sonra acı bir şekilde ödemek zorunda kaldıkları), onlar hala şövalyelerdi - ruhları ve ruhsal yapıları ...
Denizaltı "Çita" son yolculuğuna çıktığında, subaylar yoldaşlarının karısına bir sepet beyaz krizantem hediye etti. "Onlardan yaşadığımızı ve her şeyin bizimle iyi olduğunu öğreneceksin. Ne de olsa biz dönene kadar solmayacaklar ... ”. Kasımpatı uzun süre ayakta kaldı. Gepard'ın eve dönüş süreleri sona erdiğinde bile kaybolmadılar. Denizaltı bölümü için Gepard mürettebatının öldüğü ilan edilse bile Olga Petrovna ile birlikte durdular ... Ama Bakhtin kaderini korudu ve onu şanlı işler için hazırladı.
Baltık denizaltılarının savaş hesabını ve ardından 1919'da Sovyet denizaltılarının savaş hesabını açmayı başaran kendisi ve Volk denizaltısındaki yoldaşlarıydı (kırmızı savaşçı Bakhtin daha sonra Panter'e komuta etti).
1916'nın başında, iyileştirilmiş kalitede yeni torpidolar ve yeni denizaltılar, Rus denizaltı filosuyla hizmete girdi. 15 Mayıs'ta Wolf denizaltısı Revel'den Norrköping limanı olan "İsveç Manchester" sahiline doğru yola çıktı. Bu, mürettebat için henüz savaşa girmemiş olan ilk yolculuktu ve bu nedenle geminin komutanı Kıdemli Teğmen Ivan Messer son derece katı ve dikkatliydi.
Muharebe devriyesi alanında, "Kurt", İsveç cevheri ile yüklü Alman nakliye "Hera" nın izini sürdü ve o zamanki uluslararası hukukun tüm normlarına uyarak onu batırdı - yani, mürettebatın gemiyi teknelerle terk etmesine izin verdiler ve ancak o zaman torpido attılar.
Bir süre sonra, Rus denizaltılar başka bir Alman gemi Kalga'yı durdurdu. Yakınlarda bir düşman denizaltı periskopu görülmesine rağmen, Kıdemli Teğmen Messer bir toptan uyarı atışlarıyla gemiyi durdurmaya çalıştı. Ancak "Kalga", çekim durur durmaz hız kazandı. "Kurt" tarafından uygun bir şekilde ateşlenen torpido, denizcilerin dediği gibi "borunun altına" düştü. Gemi batmaya başladı, ancak mürettebat teknelere girmeyi başardı. Kurt, üçüncü Alman vapuru Bianca'yı durdurmak için acele etti. Kaptanı kaderi baştan çıkarmadı, tüm gereksinimleri hızla yerine getirdi. Son tekne yandan yuvarlanır çekilmez, torpido bir su ve duman sütunu kaldırdı. Düdük gemiye takıldı ve "Bianca" durmadan ulumayla suyun altına girdi ... Yaklaşan İsveçliler teknelerden insanları topluyorlardı. Almanlar, gemilerinin İsveç limanlarından ayrılmasını uzun süre erteledi. Kıdemli Teğmen Ivan Messer, düşman iletişimini kesintiye uğratma sorununu başarıyla çözdü. Yani bir yolculukta, "Kurt" savaşın bir buçuk yılı için rekor bir tonaj üretti.
Teğmen Vladimir Poderni bu baskının sadece bir bölümünü şöyle anlatıyor:
“... Alman kaptan harita demetini alarak kenardan yuvarlandı ve bize doğru gitti. Vapurdan yeterince uzaklaştığında, nişan alıp bir mayını serbest bıraktık.
Suyun yüzeyinde hemen vapura doğru uzanan keskin beyaz bir çizgi belirdi. Almanlar da onu fark etti ve vapurlarının son dakikalarını izleyerek teknelerde ayağa kalktı.
Madeni hedefine yaklaştırmanın bu anı özellikle heyecan verici ve hatta diyebilirim ki, bir tür akut zevk veriyor.
Güçlü, neredeyse bilinçli, pahalı ve sanatsal bir şey, düşmana korkunç bir hızla koşar. Burada "o" zaten yakın, ancak buharlı pişirici hala zarar görmeden ve hizmete hazır durumda - hala yaşıyor, oldukça sağlıklı. Doğru bir şekilde takılmış bir makine içinde döner, buhar borulardan geçer, ambarlar dikkatlice kargo ile yüklenir, her şeyde bir insan dehası görünür, bu güçleri elementlerin üstesinden gelmek için uyarlar ve boyun eğdirir. Ama birdenbire, başka, daha da güçlü bir silahın korkunç bir patlaması, insanlar arasındaki mücadele için icat edildi - ve her şey bitti! Her şey karıştı: çelik saclar yırtılır, demir kirişler basınç altında patlar, büyük bir delik oluşur ve hakları için savaşan su yaralıları bitirir ve insan ellerinin gururlu işini uçuruma çeker.
Bir patlama çınladı - bir su sütunu ve siyah duman yükseldi, çeşitli nesnelerin parçaları havaya uçtu ve hemen arkada oturan vapur ızdırabına başladı.
O anda teknede bulunan Alman kaptanın nasıl dönüp elini örttüğünü gördüm. Belki de içine enkazın düşmesinden korkuyordu? Ama hayır, tekne vapurdan çok uzaktaydı; biz denizciler geminizin ölümünü görmenin ne demek olduğunu anlıyoruz.
Kazanların patlamasından yedi dakika sonra, burnu yukarıda olan buharlı pişirici hızla dibe indi. Ölüm yerinin üzerine kapatılmış olan deniz, güneşte parlayarak, hoş bir şekilde dalgalanıyordu.
Devam etme zamanı, - saat eşit değil, ufukta başka bir düşman belirecek ve bizi açacak. "
Elbette su altı gezileri her zaman kansız değildi. Teğmen Alexander Zernin, kampanyalarının ayrıntılı günlüklerini tuttu. 1917 yazında defterine şunları yazdı:
Kafama bir su ısıtıcısı dökülmesinden uyandım, birisi tarafından navigatörün masasına koydu. Ondan sonra kitaplar, bir iletki, pusulalar, cetveller ve diğer seyir aksesuarları düştü. Hemen ayağa fırladım ve ayaklarımın üzerinde kalmak için, zaten gevşek tabakların düştüğü dolaba tutunmak zorunda kaldım. Pruva yönünde kuvvetli bir eğime sahip olan tekne derinlere battı. Kontrol odasının her iki kapısı kendiliğinden açıldı ve çıkış kapağından kumanda kulesinden kontrol odasına akan bir çağlayan su gördüm. Arkamda, karşı kapıda, açık ağızları ve solgun yüzleri olan iki mahkum kaptan önlerine baktı.
- Elektrikli motorlar tam hız ileri! Komutan endişeyle bağırdı. - Hazır değil mi? Acele!
Sırılsıklam olan birkaç kişi aşağı atladı. Dalganın boğduğu giriş örtüsü, su altındayken zorlukla kapatıldı. Minders dizel motorları karıştırdı ve şarj sırasında dizel motoru elektrik motorlarına bağlayan debriyajı zar zor dengede tuttu. O anda, tuhaf bir vızıltı tüm tekneyi süpürdü ve batık pruvanın üzerinden geçerek bir taraftan diğerine geçti.
- Geçmiş! Birkaç ses ağladı.
- Elektrik motorları tam yol ileri! .. - komutan heyecanla bağırdı ve uzun süredir düğmeleri ellerinde tutan elektrikçiler, onları tam hızda kapattı.
Transfer bağlantısının başında duran maden işletmecisi Biryukov o anda son dönüşünü yaptı ve kolu yuvasından çıkarmak istedi. Bağlantısı kesilen debriyaj, şaftın üzerinde çoktan döndü ve kol, mideye bir sallama ile Biryukov'a çarptı. Bağırmak için zamanı olmadığı halde düştü, ama yine de talihsiz kolu çekmeye vakti vardı, bu da yerinde bırakılırsa tüm hareketi bozabilir. Tekne, rotayı izliyor, nihayet dümdüz düştü ve bir dakika sonra bir Alman muhribi başımızın üzerinden kayarak pervanelerle kaynadı.
Komutan yatay dümencilere "100 fit dalın," diye emretti. Direksiyon motorları uludu ve derinlik göstergesi iğnesi, merkez direkte toplanan insanların açgözlü bakışları altında düşmeye başladı. Belirlenen sınırı geçtikten sonra yavaşça belirtilen şekle geri döndü ve tekne yüz fit derinliğe gitti.
Bilinçsiz yatan Biryukov, yatağına götürülerek muayene edildi. Hiç şüphe bırakmayan işaretlerle, sağlık görevlisi, kaçınılmaz ölümle tehdit eden karında bir kanama tespit etti. Bir süre sonra Biryukov inledi ve bilincine kavuştu. Talihsiz adam her zaman içmek istedi ve gerçekten süt istedi. Şimdiki zamanın yanılsamasını yaratmaya çalışırken, suda konserve yetiştirildi. Birkaç kez yürüme gücüne sahipti, eğilip tökezleyerek, sağlık görevlisi ile kol kola tuvalete girdi, ama kısa süre sonra hastalandı ve bir gün daha inleyerek ertesi gece öldü.
St.Andrew'in bayrağını sardıktan sonra, yatağında yatarak bir çarşafla sıktı. Komutan, onu denize indirme hakkını kullanmak istemedi, ancak bir kahramana yakışan tüm onurlarıyla onu gömmek için onu Revel'e götürmeye karar verdi. "
Karadeniz Filosunun denizaltı subayları birçok kahramanlık yaptı. 1 Nisan 1916'da Kıdemli Teğmen Mikhail Kititsyn komutasındaki denizaltı "Seal", Avusturya-Macaristan vapuru "Dubrovnik" i torpile etti. Mayıs ayının sonunda, Bulgaristan kıyılarında seyreden aynı tekne, dört yelkenli yelkenli gemisini imha etti ve bir yelkenliyi Sivastopol'a çekerek teslim etti. Varna kıyılarında başarılı bir keşif için ve tüm zaferler için, ilk Rus denizaltı gemisi Kititsyn'e Aziz George Nişanı verildi. Ve sonra yakalayıp Sivastopol'a kupa olarak getirmeyi başardığı silahlı düşman vapuru "Rodosto" ile savaşmak için Aziz George'un silahını aldı.
Mikhail Aleksandrovich Kititsyn, Rus İmparatorluk Donanması'nın en üretken denizaltılarından biri olarak tanınır: Toplam brüt tonajı 36 brüt ton olan gemileri batırarak 8973 zafer kazandı.
Devrimden sonra kahraman denizaltı, Beyaz Filoyu seçti. 1960 yılında Florida'da öldü.
"Mühür" ve "Morzh" denizaltısının ardından yakalanan ve Sivastopol limanına getirilen Türk birliği "Belguzar" Konstantinopolis'e doğru yola çıktı. Sonbaharda, Narwhal denizaltısı bir Türk askeri vapuruna yaklaşık 4 bin tonluk bir deplasmanla saldırdı ve onu karaya çıkmaya zorladı. "Kashalot" ve "Nerpa" denizaltılarının muharebe hesabında birkaç düşman gemisi vardı.
27 Nisan 1917 akşamı "Mors", son askeri seferinde Sivastopol'dan ayrıldı. Komutanı Kıdemli Teğmen A. Gadon cüretkar bir görev tasarladı: gizlice Boğaz'a girmek ve Alman-Türk savaş gemisi Goeben'i orada batırmak. Ancak bunu yapamadı. Tekne, Akchakodzha kıyı bataryasından tespit edildi ve tabancalarla ateş edildi. Türk topçuları, bir Rus denizaltısının kaptan köşkünün üzerinde bir duman bulutu gördüklerini bildirdi. Ancak "Mors" un ölümünün kesin koşulları hala bilinmemektedir. Bir versiyona göre, tekne Boğaz girişinin önünde bir mayın tarlası tarafından havaya uçuruldu. Deniz, birkaç denizaltının cesetlerini kustu. Almanlar onları Büyük-Dere'deki Rus büyükelçiliğinin yazlık arazisine gömdüler. (Bu satırların yazarı, 90'lı yıllarda İstanbul'daki "Mors" denizcilerine ait mütevazı bir anıtın 1917'de "Goeben" in durduğu yerin tam karşısında açma şansı buldu).
Diğer kaynaklara göre, "Mors" mürettebatı deniz uçaklarıyla savaşa girdi ve bombaları tarafından batırıldı.
Rus donanmasının gerçekten orijinal bir gemisi olan M. Naletov'un projesine göre inşa edilen dünyanın ilk denizaltı mayın gemisi "Yengeç" in 1915-1917 yıllarında yaratılması ve düşmanlıkları, dünya denizaltı gemi yapımı tarihinde çığır açan bir olay olarak adlandırılabilir.
Kaptan 2. Derece Lev Fenshaw komutasındaki "Yengeç" önemli savaş görevlerini başarıyla yerine getirdi. Ağustos 1914'te Alman gemilerinin Konstantinopolis'e geldiği biliniyor - savaş kruvazörü Goeben ve kısa süre sonra Türkiye'ye transfer edilen ve filosunun bir parçası olan hafif kruvazör Breslau. Yeni inşa edilen ve halen aciz durumdaki Rus savaş gemisi "İmparatoriçe Maria" Nikolaev'den Sivastopol'a taşınmaya hazırlanırken, savaş gemisini "Goeben" ve "Breslau" saldırılarından korumak gerekiyordu. O zaman, bu gemilerin Karadeniz'e çıkışını bloke etme fikri doğdu ve Boğaz yakınlarında gizlice bir mayın tarlası kurdu. Bu görev "Yengeç" tarafından zekice çözüldü. Buraya daha önce yerleştirilen Karadeniz Filosu gemileriyle birlikte, en tehlikeli Alman-Türk gemilerini kırmak için ciddi bir engel oluşturuldu. Boğaz'ı terk etmeye yönelik ilk girişimde "Breslau" mayınlar tarafından havaya uçuruldu ve neredeyse ölüyordu. 5 Temmuz 1915'te oldu. O zamandan beri ne Breslau ne de Goeben Karadeniz'e girmeye çalıştı.
Karadeniz Filosu Komutanı Amiral A. Kolchak tarafından çok takdir edilen “Yengeç” defalarca daha karmaşık maden döşemeleri gerçekleştirdi: “Sahil ile Bulgaristan bariyeri arasındaki mesafe bir mili geçmediği için güzergahın doğruluğunu gerektiren ayar zorluğu açısından, Yengeç komutanı tarafından kendisine verilen görevin, daha önceki bazı başarısızlıklara rağmen yerine getirilmesi olağanüstü bir başarı oldu. "
Rus filosunun denizaltıları, batan gemilerin ve tonajların mutlak rakamlarına bakarsak, Alman filosuna göre daha az verimli davrandı. Ama sonuçta görevleri tamamen farklıydı. Ve Baltık ve Karadeniz filolarının mahkum olduğu kapalı deniz tiyatroları, hiçbir şekilde okyanuslarla karşılaştırılamazdı. Bununla birlikte, 1917'de Atlantik Okyanusu'na girme fırsatı ortaya çıktığında, Rus denizaltıları da orada hata yapmadı.
Böylece, küçük bir kıyı hareketi - İtalya'da Rus emriyle inşa edilen denizaltı "St. George" bir okyanus yolculuğu yaptı. Rus denizaltı filosunun tarihinde bir ilkti. Ve ne yolculuk!
Kıdemli Teğmen Ivan Riznich liderliğindeki bir düzine denizci, Spezia'dan Arkhangelsk'e - Akdeniz, Atlantik, Arkhangelsk'e kadar kırılgan bir denizaltında yelken açtı, Alman ve İngiliz denizaltılarının savaş alanlarını geçerek sonsuza dek su altında ve bir düşman torpidosundan kaybolma riskiyle karşı karşıya kaldı ve Sonbahar fırtınasının çılgın dalgasından. Ivan Ivanovich Riznich "St. George" u güvenli bir şekilde Arkhangelsk'e getirdi. Avluda zaten Eylül 1917 idi. Donanma bakanı tarafından bu kampanyanın parlak değerlendirmesine rağmen, hükümetin ödüllerine rağmen kahramanın kaderi trajikti. Ocak 1920'de, Yüzbaşı 2. Derece Riznich, Kholmogory yakınlarındaki VChK kampında yüzlerce diğer Rus subayıyla birlikte vuruldu.
"Emperyalist savaşı bir iç savaşa çevirelim!" Bu Bolşevik çağrı maalesef gerçekleşti.
Kanlı Rus çekişmesi, Rusya'yı denizaltı filosundan uzun süre mahrum etti. Karadeniz Filosunun hemen hemen tüm denizaltıları efsanevi “Seal” ile birlikte Bizerte'de yolculuğunu sonlandırdıkları Tunus'a doğru yola çıktı. Kronstadt ve Petrograd limanlarındaki Baltık "leoparları" da yıllarca paslandı. Komutanlarının çoğu kordonun veya dikenli tellerin arkasında kaldılar.
Ne kadar acı olursa olsun, bugün Rusya'da "unutulmuş savaş" denizaltılarının kahramanlarının tek bir anıtı yok: ne Bakhtin, ne Kititsyn, ne Gudyma, ne Riznich, ne Ilyinsky, ne Merkushev, ne Fenshaw, ne Monastyrev ... Sadece yabancı bir ülkede ve hatta o zaman bile bazılarının isimleri mezar taşlarında okunabilir ...
Öncü komutanlardan bazıları sonsuza dek deniz dibindeki denizaltılarının gövdelerinde kaldılar. Dalgıçlar zaman zaman, toplu su altı mezarlarının tam koordinatlarını haritalayan çelik lahitlerini bulurlar. Dolayısıyla, nispeten yakın zamanda, hem "Morzh" hem de "Barlar" ve "Gepard" keşfedildi ... Bununla birlikte, Rus filosu gemilerinin adlarını hatırlıyor. Bugün nükleer denizaltılar "Akula", "Aziz George", "Gepard", "Barlar", "Kurt" Rus denizaltılarının Birinci Dünya Savaşı'nda cesurca savaştığı aynı mavi çapraz Andreevskie bayraklarını taşıyor ...