Kurtuluş Savaşı kazanılmış, Cumhuriyet kurulmuş, aydınlama devrimleri yapılmış, yoksul Türkiye Cumhuriyeti yoksulluğu yenme savaşı veriyor. 1930’ların başları. Gazi Mustafa Kemal’e bir mektup gelir. Okuduktan sonra birden yüzü değişir.
Olay şudur.
İsviçre’de bir park açılır. Parkın kapısına bir tabela konmuş ve üzerine şunlar yazılmıştır:
“Buraya sadece asiller girebilir.”
Parka bir Türk genci girmek ister.
Bekçiler içeriye sokmazlar.
Genç ısrar eder: “Ben Türkiye Cumhuriyeti vatandaşıyım. Buraya girmek istiyorum. Bana engel olamazsınız” der.
Tartışma çıkar.
Bekçiler Türk gencini hırpalayarak parktan uzaklaştırırlar.
Bu ağır hakaretleri hazmedemeyen genç, Mustafa Kemal’e mektup yazarak olayı baştan sona anlatır.
İşte Mustafa Kemal’in canını sıkan mektup budur.
Hemen emir verir ve olayın araştırılmasını ister.
Kısa sürede olayın doğru olduğu Mustafa Kemal’e bildirilir.
Bunun üzerine hemen Başbakan İsmet Paşa Çankaya’ya çağrılır.
Mustafa Kemal olayı anlatır ve İsviçre’ye derhal sert bir nota verilmesini emreder.
Sonra İsmet İnönü’ye şöyle der: “Bununla da yetinmeyelim. Ben İsviçre cumhurbaşkanına bir mektup yazdım onu da gönderelim.”
Mustafa Kemal mektubunda “Türkiye’den hemen özür dilenmez ve durum düzeltilmez ise devletinizle bütün diplomatik ilişkiler kesilecektir” der.
Bir hafta sonra yanıt gelir.
İsviçre olay için Türkiye’den özür diler, ayrıca parkın kapısındaki tabelanın da şöyle değiştirildiği bildirilir:
“Buraya sadece asiller ve Türkler girebilir.”