Wardstone, her zaman kalbimi fetheden bir seri olmuştur. Şirin, sade ve kendine özgü kapakları sanırım bunda en büyük etken. Bu etkenlerin üzerine bir de en yakınlarınızdan biri olan ve aynı zamanda tavsiyelerine en güvendiğiniz kişi size kitapların genel havası ve güzelliğinden bahsediyorsa, başlamak farz oluyor.
Elinize alıyorsunuz, ortada sarı bir simge (ilk kitaplarında genelde Hayalet), arkayı çeviriyorsunuz ve karşınızda “Dikkat! Karanlık bastıktan sonra okunmamalı!” yazısı. Kitabın bu görünümüyle büyük yaş kesimine çok da hitap etmeyen bir havası olunca ve o yazarı ilk defa okuyacağınızı da düşündüğünüzde “Ne kadar korkabilirim ki?” sorusu aklınızda dönerken başlıyorsunuz okumaya.
Bunların yanı sıra, kitapların başında yer alan “Hayalet Sembolleri Nasıl Okunur?” kısmını da sevdiğimi söylemeliyim. Hayalet her cadıyı, öcüyü, hortlağı etkisiz hale getirip bağlarken bu sembolleri kullanıyor. Görsele sağ taraftan rahatça ulaşabilir ve sembolleri okuyabilirsiniz.
Bu seriyi hafife almamanızı öneririm. Bizzat yaptım, pişmanım. Orta yaşta bir adam ve yedinci oğlun yedinci oğlu olan genç Tom size neler anlatabilir ki? Evet, bunu düşündüğünüzü biliyorum, ama dedim ya, siz de pişman olmayın! Kitapta en çok cadıları okurken dikkat edin derim! Olur da “Bu gece okumayayım,” diye içinizden geçirirseniz, benim bunları söylediğimi eminim anımsayacaksınız.
Sivri burun ayakkabısı olan kişilere de dikkat etmenizi öneririm!
İyi okumalar.