Her hak mücadelesi öncelikle farkında olmakla başlar. Pek çoğumuz bu mücadeleye atılmadan evvel sokaktaki bir hayvanın aç olabileceğini, üşüye bileceğini, herhangi bir şekilde yaralandıklarında canlarının yanabileceğini belki de düşünmüyorduk. “Birileri yiyeceklerini verir” “Birileri yaralarını sarar” “Birileri evine alır” düşüncesinden, bugün artık, “Ben olmazsam, sen olmazsan, o olmazsa; biz olamayız” noktasına geldik. Elbette hiç kolay olmadı. Bu konuda yediden yetmişe, her yaştaki insanların her türlü katkısı çok önemlidir. Kimi kapısının önüne bir kap su koyarken kimileri arabasının bagajını yiyecekle doldurup ormanlara terk edilen hayvanları beslemeye koşuyor, barınak ziyaretleri yapıyorlar. Pek çoğumuzun evinde sokaktan yaralı olarak alınıp, iyileştirilip sahiplenilen hayvanlar vardır. Hayvan sevgisi çoğunlukla ailede başlar, çevresel etkilerle beslenip büyür ve sonrasında yaşam biçimi hâlini alır. Bazen de yukarıdaki küçük öykümüzde olduğu gibi beklenmedik bir olayla perçinlenir.