Bağımsız Askeri İnceleme Genel Yayın Yönetmeni Viktor LITOVKIN, Bakan Yardımcısı ile Rusya ile ABD ve NATO arasındaki ilişki hakkında konuştu.
- Anatoly Ivanovich, son zamanlarda Savunma Bakanlığı'nın dış politika yönündeki çalışmaları yoğunlaştırdığı göze çarpıyor. Askeri terimleri kullanarak buradaki saldırıya devam ettiğini bile söyleyebilirim. Sebep nedir?
“Bu, savunma bakanının, Rus Silahlı Kuvvetlerini yenilemek için Yüksek Komutan'ın görevini etkili bir şekilde ve zaman içinde yerine getirecek askeri-politik şartların olmasını sağlayacak olumlu siyasi yaratma amaçlı stratejisinin bir parçası. Ağustos ayının sadece on yılını alın. Savunma Bakanı Sergei Kujugetovich Shoigu, dört kez yabancı ülkelerden meslektaşları ile bir araya geldi. Bu toplantıların paletine dikkat edin. Moskova’yı ziyaret eden Federal Almanya ve Vietnam Savunma Bakanları ile Moskova’yı ziyaret eden Dışişleri Bakanı Lavrov ile birlikte “2 + 2” formatındaki (iki ülkenin dışişleri bakanı ve savunma bakanlığı) müzakerelerine katıldığı Dışişleri Bakanı Lavrov ile birlikte İtalya ve Amerika’ya gitti. ) ve İtalyan ve Amerikalı meslektaşları ile ikili görüşmeler yaptı.
- Savunma Bakanı'nın İtalya ve ABD'ye yaptığı ziyareti kapsayan bir grup gazetecide oldum. Beni düzeltebilmenize rağmen, Roma ve Washington'daki toplantıların tonunun farklı olduğu görülüyordu. Bazı nedenlerden dolayı, Amerika Birleşik Devletleri'nin başkentinde, böyle durumlarda iki heyetten oluşan bir basın toplantısı bile olağan değildi.
- Bence, Rusya ve ABD dışişleri bakanları ve ABD arasında yapılan “2 + 2” formatındaki toplantı, bu konuda bir şey söyleyenlerin hiçbiri ne olursa olsun, her iki heyete de yarar sağladı. Benim için sonuç açıktır: toplantı ilginçti, toplantı yapıcıydı, toplantı pragmatikti.
Sergei Kujugetovich Shoigu'nun Bay Chuck Hagel ile yaptığı görüşmelerde, her iki savunma bakanı da silahlı kuvvetlerimiz arasındaki işbirliğini artırma lehine konuşma yaptı ve milletvekillerine - ben ve Bay Miller - olası yeni etkileşimleri belirlemek için temasları yoğunlaştırmaları yönünde talimat verdi. Bu nedenle, iki taraflı işbirliğinin diğer önemli meselelerinde füze savunması ile yaptığımız görüşmenin kapsamını genişleteceğiz.
Son zamanlarda gerçekleşen çok çeşitli aktivitelerden bahsetmişken, sorunlar konusunda sessiz kalmak yanlış olur. Onlar, ve biz onları gizlemiyoruz. Her şeyden önce, bu, Shoigu'nun Meziere (Almanya Savunma Bakanı - VL) ve İtalya'dan meslektaşları ile ve elbette Bay Hagel'le tartıştığı Avrupa füze savunma sorunudur. Bu sorunun çözümü görülmese de. Ancak bu toplantıların bir sonucu olarak, Rusya Savunma Bakanlığı uzmanlarına ve NATO'dan meslektaşlarına, Rusya'nın ABD füze savunma planları ve ittifak durumları hakkındaki endişelerini azaltmak için birlikte neler yapılabileceği hakkında düşünmeleri istendi.
Avrupa kıtasındaki meslektaşlarımızın Asya-Pasifik bölgesinde küresel bir füze savunma sistemi dağıtma konusunda neler yaptığını ve bu sistemin yayılma derecesinin Rusya Federasyonu'nun nükleer caydırıcı güçlerini nasıl etkileyeceğini yakından izliyoruz.
Bugün nükleer caydırıcılık kavramı var. ABD ile Rusya arasında gelişen bu kavram sayesinde nükleer savaştan kaçınmayı başardık. Küresel bir füze savunma sisteminin yayılması ile mevcut güç dengesini bozma riski vardır.
Açık olması için en basit örneği vermek istiyorum. Ellerinde kılıç olan ve aniden bir tanesinde bir kalkan bulunan iki savaşçı düşünün. Tabii ki, hem kılıcı hem de kalkanı olan o asker, düşmanla mücadelede yeteneklerini güçlendirir. Ve bu avantajı telafi etmek için başka bir savaşçının da bir kalkan satın alması veya kılıcını daha güçlü hale getirmesi gerekecek.
Silahlanma yarışı bizim tercihimiz değil. Bunu hem NATO hem de Amerika Birleşik Devletleri'ndeki meslektaşlarımızla açıkça konuşuyoruz. Ancak temyiz ve açıklamalarımız nihayet reddedilirse, cevap olarak askeri teknik önlemleri almak zorunda kalacağız.
Amerika Birleşik Devletleri ve NATO ile ilişkilerde var olan fırsat penceresinin kapanmayacağına ve bu sorunu çözmenin yollarını bulabileceğimize inanmak istiyorum. Jim Miller ile yapılacak olan görüşmemde bu konunun anahtarlardan biri olacağını kesin olarak söyleyeceğim.
Başka bir problem. Elbette herkes, Barack Obama'nın nükleer silahsızlanma konusundaki iyi bilinen girişimlerini biliyor. Son konuşması Brandenburg Kapısı’ndı, nükleer savaş başlığı sayısını üçte bir düşürmemiz istendi. Bugün ABD’nin stratejik istikrar konusundaki yaklaşımımızla hemfikir olduğuna, bizim gibi bizim nükleer silahsızlanma sürecinin ve sorununun bir bütün olarak göz önüne alınması gerektiğine inandıklarından memnunuz. Tüm bileşenleri ile stratejik kararlılığa bakın. Burada ve füze savunması, burada ve nükleer olmayan ekipmanlarda stratejik saldırı silahları, geleneksel silahlı kuvvetlerdeki dengesizlik ve aslında, konuşlandırma konusundaki belirsizlik оружия Uzayda, hassas silahlar. Tüm bu meseleleri meslektaşlarımızla tartışmaya hazırız. İki taraflı veya çok taraflı olarak. Asıl mesele, birbirlerinin güvenliği pahasına değil, her bir devletin güvenliğini güçlendirme uğruna çözümler aramaya siyasi irade ve hazır olmalarıdır. Ülkemiz liderlerinin Lizbon’da aldığı kararları uygulamak için Atlantik’ten Ural’lara ortak bir güvenlik alanı yaratmak.
- Anatoly Ivanovich, Avrupa güvenlik kompleksi hakkında konuşurken, taktik nükleer silahlardan bahsetmediniz. Bu konudan kasıtlı olarak mı alınmış yoksa diğer müzakere panellerinde tartışılacak mı? Belki de nükleer olmayan infazdaki stratejik bir silahla ilgili olarak değerlendirilecek?
- Bizim dediğimiz gibi, stratejik olmayan nükleer silahlar hakkında genel ve stratejik ve bölgesel güvenlik sorunlarının tartışıldığı bir soru yoktur. Bu, ikili bir Rus-Amerikan ilişkileri meselesi değil. Bu sorun, tüm nükleer ülkeleri etkiliyor, ciddi konuşmanın başarısız olacağı potansiyelini hesaba katmadan.
Bu arada, stratejik olmayan (taktik) nükleer silahların ne olduğunun açık, evrensel olarak kabul edilmiş bir tanımı yoktur. Bu anlayış Rus-Amerikan müzakereleri çerçevesinde geliştirildi, ancak herkes için bağlayıcı değildir. Ancak Rusya ve ABD arasında bile NSWF'yi neyin dikkate alacağı konusunda tutarsızlıklar var. Örneğin, tarafların uzun menzilli deniz tabanlı seyir füzeleri konusunda ortak bir anlayışı yoktur. Aynı nükleer enerjinin havacılık bombalar hem stratejik hem de stratejik olmayan taşıyıcılara kurulabilir.
Stratejik olmayan nükleer silah sorunu çeşitli biçimlerde ele alındı. Bu arada, Nükleer Silahların Yayılmasının Önlenmesine İlişkin Antlaşma'nın gözden geçirilmesi sürecinde bu konuyu 2010'te tartışmak zorunda kaldım. Sonra New York'ta, nükleer devletler arasında nükleer silahların tüm yönleriyle ilgili bir tartışmanın başladığını ima eden bir eylem planı kabul edildi. Stratejik ya da stratejik olmasa da.
Lütfen ABD ve Rusya arasında stratejik saldırı silahlarının azaltılması müzakerelerinin yapıldığını unutmayın. Ve biz her zaman bu sorunu, bu silahın birbirlerinin topraklarına ulaşma prensibi açısından ele aldık. Böylece, Batılı devletlerin topraklarında bulunan ABD’nin stratejik olmayan nükleer silahları, NATO devletleri, ülkemiz sınırlarına çok kısa sürede ulaştırılabilir. Ve bu nedenle, doğası gereği, bizim için stratejiktir.
Washington’da, ABD ve Rusya’nın dışişleri bakanları ile savunma bakanları toplantısı
Rusya’nın stratejik olmayan nükleer silahlarına gelince, Amerika Birleşik Devletleri topraklarına bu kadar kısa sürede teslim edilemeyeceğinden ABD’nin güvenliğine yönelik herhangi bir tehdit oluşturmuyor. Bu aşamada, her yerde ve her yerde tekrar ediyoruz - inceleme konferanslarında, Rusya-NATO Konseyi toplantısında, bu konuda ilk hareket ABD'ye ait. ABD ve NATO ülkelerinin ABD nükleer silahlarının ulusal bölgelerine çekilmesine karar vermeleri gerektiğinden bahsediyoruz. Ancak bu yeterli değil. Ayrıca Batı Avrupa devletlerinin topraklarında bulunan ve ABD’nin stratejik olmayan nükleer silahlarına hizmet etmek için tasarlanmış teknolojik, askeri-endüstriyel bir altyapı var. Bu altyapının imha edilmesi gerektiğine inanıyoruz.
Dahası, Nükleer Silahların Yayılmasının Önlenmesine İlişkin Antlaşma uzmanı olarak benim kapasitemde şu soru ortaya çıkıyor: nükleer olmayan devletlerin topraklarında (NPT, yalnızca beş ülkenin - Rusya, Amerika Birleşik Devletleri, Birleşik Krallık, Fransa, Çin - diğerlerinin nükleer silahlara sahip olabileceği varsayımıyla). gönüllü olarak reddetti) aniden nükleer bir silah olduğu ortaya çıktı? NPT'nin tedbirleri çerçevesinde nükleer olmayan Avrupa ülkelerinin nükleer silahların imhasından yana olduklarını ve ABD topraklarında nükleer silahları koruma politikasını sürdürdüklerini nasıl ölçüyorlar? Çifte standartlara sahip bir pozisyon değil mi? Peki bugün NATO ülkelerinde var olan nükleer silahların ortak kontrol sistemi nedir? Bence bu, Nükleer Silahların Yayılmasının Önlenmesine İlişkin Antlaşma'nın 1 ve 2 maddelerinin ağır ihlalidir.
Size hatırlatmama izin verin, 1 makalesinde nükleer devletlerin transfer edilmemesi, kullanılması ve kontrol edilmesi vb. senin nükleer silahın. 2 makalesinde, nükleer olmayan ülkelerin edinme, kullanma, yönetme vb. nükleer silahlar. NPT yükümlülükleri bağlamında nükleer silah paylaşımı kavramı bu durumda nasıl görünüyor?
Genel olarak benim için NATO’nun nükleer bir ittifak olduğu anlayışı birçok soruyu gündeme getiriyor. En azından gayri resmi toplantılarda, NATO konferanslarında, Kuzey Atlantik arkadaşlarımla Nükleer Silahların Yayılmasının Önlenmesine İlişkin Antlaşma konusundaki kararlılıkları hakkında tartışmak istiyorum.
- Seni desteklemek ve bu düşünceye devam etmek istiyorum. NATO, ittifakın tüm üyelerini - Çek Cumhuriyeti, Polonya, Bulgaristan, Romanya ve nükleer silahlarla hiçbir ilgisi olmamalı diğer ülkeleri içeren bir Nükleer Planlama Komitesine sahiptir. CSTO'muzda sadece Rusya'nın nükleer silahları var ve nükleer planlama komitesi diye bir komite yok. Nükleer silahlarımızı diğer devletlerin topraklarında tutmuyoruz ve NATO üyelerine bizimle eşitlik hakkında konuşacak mı, nükleer silahsızlanma konusunda aynı yaklaşım hakkında konuşacak mıyız? .. Bir tür saçmalık. Bu soruyu ABD'den meslektaşlarınıza sordunuz mu?
- Bu konuyu çeşitli tartışma platformlarında defalarca gündeme getirdik. Bu konu, bilimsel çalışma yapan çalışanlarımız, akademisyenlerimiz tarafından ciddi şekilde gündeme getirildi. Ancak NATO ülkeleri, NATO’nun içsel bir ilişkisi olduğunu düşünerek bu sorunu tartışmayı reddediyor ve Nükleer Silahların Yayılmasının Önlenmesine İlişkin Antlaşma hükümlerini ihlal etmediklerini savunuyorlar.
- Avrupa'daki ABD üssünde bulunan Amerikan B15 atom bombasını taşıyabilen Saulai F-16 ve F-61 savaşçıları altında duruyorlar. Pratik olarak ülkemizin sınırlarında. Nükleer silaha sahip olmayan ülkelerin pilotları bu nükleer silahların kullanımı konusunda eğitilmiştir ...
- Nükleer olmayan ülkelerin pilotları savaş zamanlarında nükleer silah taşıyabilecek uçakları nasıl kullandıklarını öğrendiğinde, nükleer silahların ortak kontrolü denilen yönlerinden biri de budur. Bu durumu kabul edemediğimize inanıyorum ve Nükleer Silahların Yayılmasının Önlenmesine İlişkin Antlaşma'nın güçlendirilmesine katkıda bulunmadığını düşünüyorum.
- Washington’daki 2 + 2 toplantısına geri dönmek istiyorum. Heyetlerin misafirperverliği sırasında Dışişleri Bakanlığı’nda bulunan gazeteciler, Dışişleri Bakanlığı’nın başkanı John Kerry’den Rusya’yla işbirliği yapma isteğini duydular. Aynı zamanda, Rusya Büyükelçiliği'nde düzenlenen basın toplantısının hemen ardından, ABD Başkanı Barack Obama’nın ABD’yi tanıtan Sergey Lavrov ve Sergey Shoigu’dan bahsetti ve bizimle ilişkilerinde durduğunu söyledi. Bu açıklamaya nasıl yorum yaparsınız?
- Katıldığı etkinlikleri değerlendirebilirim. Ve dışişleri bakanları ve savunma bakanları toplantısına katıldım. Bu tartışmalardan öğrendiğim kişisel düşünceleri ifade edebilirim. Özellikle Rusya ve ABD’nin savunma bakanları arasındaki görüşmeden. Bay Hagel'in bizimle pragmatik işbirliğine bağlı olduğundan eminim. Bu kadar önemli bir konuda, Afganistan gibi bana soracağınızı düşünüyorum.
Afganistan sorunu, 2014 sorunu, giderek daha da keskinleşiyor. Uluslararası güvenlik yardım kuvvetlerinin Afganistan'dan çekilmesi, Rusya Federasyonu ve müttefiklerimiz dahil olmak üzere güvenlik sorunları doğuruyor. 2014 yılında gerçekleşecek olan olayların arifesinde Tacikistan ve Kırgızistan'daki Rus askeri birliklerini güçlendirmek için ne kadar çaba sarf edildiğini umarım. Bana göre, uluslararası güvenlik yardım güçlerinin biraz acelesi vardı, bence, radikal unsurları engelleyebilecek etkili iç güvenlik kuvvetlerinin yaratılmadığı Afganistan'dan çekilme kararını verdi.
Bunu özellikle vurgulamak istediğim Afganistan teması, bizi bağlayanlardan biri - ABD ve Rusya. Bu konuda ortak çıkarlarımız var. Bana öyle geliyor ki, aşağıdaki ifade uygulanabilir: “ABD ile işbirliği yapmaya mahkumuz”. ABD'nin yüzleşmeye ihtiyaç duymayacağına kesinlikle inanıyorum. Bize gelince, temin ederim ki, böyle bir niyetimiz yok. Amerika Birleşik Devletleri ile ilişkilerin beklentileri açısından açıkça ve kesin olarak ifade ettik - pragmatik işbirliği ile ilgileniyoruz.
Ancak bunu söyledikten sonra, şunu söylemek istiyorum. Bununla, ABD'nin bizimle çalışmakla ilgilendiği ölçüde ilgileniyoruz. Daha fazla değil, daha az değil.
Dışişleri Bakanlığı ve Pentagon’daki meslektaşlarımızın tatilinden döndükten sonra, bölgesel ve küresel güvenlik sorunlarına çözüm arayacağımız ilginç toplantılar yapacağımıza inanıyorum.