Suçlu: onların bebeği. McNabbs The Washington Post’a verdiği demeçte, Isla’nın renkli altyazıları, ebeveynlerini Mayıs ayında yaklaşık 2,5 yaşındayken IQ’sunu test etmeye yönlendirdi. Ayın sonunda sonuçları aldılar: Isla, nüfusun ilk %1’indeydi. Performansı, IQ testlerinde ilk %2’de yer alan insanlardan oluşan bir organizasyon olan Mensa’ya üye olmasını sağladı.
Bu onu ülkedeki en genç Mensa üyelerinden biri yapar. 2019’da Amerikan Mensa sözcüsü Charles Brown, şunları söyledi: Teksas, 2 yıl Örgüte üye olan çocuk, 4 yaş altı üç üyeden ve 6 yaş altı 56 üyeden biri olduğunu söyledi.
Brown, “Bu 50.000 üyenin dışında” dedi. WFAA.
Isla’ya gelince, 43 yaşındaki babası Jason McNabb, kızının saçlarının ilk yıllarında birkaç kez başının arkasına düştüğünü söyledi ve bu anları “ürpertici anlar” olarak nitelendirdi ve kendisini bir şeyler düşündürdü. olağanüstü bir şey oldu.
Ancak, Kasım’da 2 yaşına girdiğinde, kısacık anlardan ve içgüdüsel duygulardan daha fazlası oldular. Isla alfabeyi severdi ve harfleri kendi kendine dinlerdi. Böylece anne ve baba – sırasıyla bir denetçi ve bir diş hekimi – doğum günü için ona bir tablet verdi. Birkaç mektup yazdıktan sonra Jason, Ayla’ya onları nasıl telaffuz edeceğini gösterdi. Bu harfleri bir araya getirip getiremeyeceğini merak ederek “kırmızı” kelimesini yazdı.
Araştırdı ve ‘Kırmızı’ dedi, dedi Jason.
McNabbs önce “mavi”, ardından “sarı” ve ardından “mor” denedi. Isla hepsini aldı. Sonra annesi, kızını şaşırtacağından emin olduğu bir tanesini düşündü: “portakal.”
38 yaşındaki Amanda, The Post’a o sırada ne düşündüğünü hatırlatarak, “Olamaz” dedi.
Jason, “Ona attığımız her şey, hemen almış gibi görünüyordu” dedi. “Bu inanılmazdı.”
Ondan sonra, McNabbs ona yeni sözcükler öğretmeye devam etti. Neredeyse her zaman, kelimeyi okuyana kadar harfleri fonetik olarak telaffuz edebiliyordu. Ailesi bir liste tutmaya başladı. Başladıklarında, Isla’nın kelime hazinesi yaklaşık 100 kelimeydi. Hızla 200’e çıktı. 500’de saymayı bıraktılar.
Amanda, “Artık okuyabiliyor,” dedi.
McNabbs, geçtiğimiz birkaç ay içinde bir doktor randevusunda çocuk doktoruna Isla’nın okuyabildiğini söyledi. Doktor, anne babasının ona defalarca anlattığı hikayeleri hatırladığını kastettiklerini varsaydı. Jason ve Amanda daha sonra Isla’yı doktorun ofisinde bebekleri muayene masasında yalnız bırakmanın tehlikeleri hakkında bir postere yönlendirdi. Isla her kelimeyi okudu.
“Ah! Yapabilir okuman“dedi çocuk doktoru.
Ayla’nın eğitimi, çoğu çocuğun yapmaya başladığı okuma ile sınırlı değildi. 6 veya 7. Saymaya başladı ve sonra aniden tersten yapmaya başladı. Çıkarma dahil basit matematiksel işlemleri yapabilir. Bir gün Amanda Isla’yı ödünç alarak ona boya kalemi ve boş bir Amazon kutusu verdi. Isla’nın “MOM” yazdığını fark etti – ya da kabaca, motor becerilerindeki eksikliği göz önüne alındığında. Okumak yazmaya dönüştü.
Amanda, IQ testleri uygulayan psikologları araştırdı ve evlerinden bir saatten biraz fazla bir süre sonra Lexington’da bir tane buldu. Genellikle 4 yaşın altındaki çocukları test etmediğini söyledi. Ancak iddialarının ilgisini çekerek bir istisna yaptı. Isla’nın The Post tarafından gözden geçirilen Stanford-Binet Zeka Ölçeği sonuçları, onu tüm kategorilerde “mükemmel” veya “çok mükemmel” olarak sıralıyor.
Yüzde 99’luk dilimdeydi.
Akıllı olmasına rağmen, Isla aynı zamanda normal bir yürümeye başlayan çocuktur. o seviyor “Maviler” Avustralya mavi topuklu çoban köpeği çizgi film ve “Blippy” Babasının “modern zaman Pee-wee Herman” dediği bir YouTube çocuk programı. Geçen ay anaokuluna başladı ve öğretmeni Bayan Abigail ile olan arkadaşlığına takıntılı hale geldi. Ayrıca yapboz yapmayı ve dışarıda oynamayı seviyor.
“Normal bebek işleri” dedi annesi, Isla’nın elbette kitap okumayı ve kütüphaneyi çok sevdiğini de sözlerine ekledi.
Isla’nın en sevdiği birkaç kitap: kedi pete seri ve “Chica, chica, bum, bum” çocuklara alfabeyi öğreten kişi. Bunu, 26 harfin tümü üzerine tırmandıktan sonra çöken bir hindistancevizi ağacının hikayesini anlatarak yapıyor.
Ailesine göre, Isla, blok harflerini Booger’ın kedi ağacına ekleyerek ve sonra harflerin birbirinden ayrılmasını sağlamak için onu devirerek kitabın zirvesini yeniden yaratıyor. “Bunu günde birkaç kez yapıyoruz,” diye ekledi Amanda sinirli bir tonda ve yeni yürümeye başlayan çocukların ebeveynlerine özgü bir görünüm.
Anne ve babası yorgun. Başlangıçta Isla’nın yeterince uyuyamadığından endişelenen onu test eden psikolog, McNabbs’e çok zeki çocukların daha az uyumasının normal olduğunu bildirdi. Kızlarının sağlıklı olmasına sevindiler, ancak sabah 4’te onları uyandırmaya devam etmesi ihtimalinden heyecan duymadılar.
Annesi, “Bizim için biraz cesaret kırıcı,” dedi.
Amanda bir şeyden emin olduğunu söyledi. Kızını test etmeye hevesli olmasına ve sonuçlardan memnun olmasına rağmen, aynı şeyi yapmadı. “İnsanlara test yaptırmayacağımı söylüyorum” dedi.
“Benden daha zeki olduğunu bilmesine izin veremem.”