Jeopolitik zor bir şey, kimsenin size söylemeyeceği veya açıklamayacağı durumlar var, çünkü hepsi politika halının altına giriyor ve ifade edilemeyen şeyler var. Hiçbir ev hanımının onları bilmesi gerekli değildir ve onları bilmesi gereken kişi zaten biliyordur. Ama kimse bunu sana söylememi yasaklamadı. İşte sana anlatacağım. Ve dinleyin, belki bu, Cumhurbaşkanımızın bilgili çevreler için bile bazen kavramsal ve kategorik olarak beklenmedik olan eylemlerinden bahsetmeye gerek yok, Dışişleri Bakanlığımızın daha önce açıklanamayan şeyleri ve adımlarını kendinize açıklamanıza yardımcı olacaktır.
Dünya artık bir barut fıçısı gibi yaşıyor, bir aşırılıktan diğerine yorgun bir şekilde dolaşıyor. Ancak öyle görünüyordu ki, İdlib'de büyüyen çatışmayı çözdüler, Sultan'la ayrı bir anlaşma imzaladılar ve Basra Körfezi ve Akdeniz bizim ve Amerikan müttefik gemilerimiz tarafından sıkıştırıldığında dünya hegemonuyla gereksiz çatışmalardan kaçınarak ve sahnelenmiş kimyasallara ihtiyaç duyuldu. RF Savunma Bakanlığı'nın İsrail'i suçladığı Il-20 ile acil bir durum ortaya çıktığı için saldırı "beyaz miğferler" gereksiz olarak ortadan kalktı. Görünüşe göre, bununla başlamamız gerekecek, çünkü şimdi asıl rahatsız edici olan bu ve sonra, nokta nokta kafanıza yerleşmiş diğer tüm mitleri çürüteceğim.
Efsane 1. Yahudiler her şey için suçlu
Oh, ve bu kolay değil, bu tür İsrail karşıtı duygular ortaya çıktığında bu efsaneyi şimdiden kırmak zorunda kalacağımı hissediyorum. Yalnızca Komsomolskaya Pravda gazetesinin askeri gözlemcisi Albay Viktor Baranets, Il-20'mizi kuran "akıllı küçük Yahudileri" ile, ne kadar değerli?
Ancak orada durmadı ve "İsrail - ABD'nin efendisinin kokulu faresinin altında oturan herkese havlayan, sabitlenmiş kucak köpeği" dediği şeyi kabul etti. Çok sakin, değil mi? Aferin! Ben kime karşıyım? Pigme? Ama itiraz etmeye çalışacağım.
Olayların kronolojisini tekrar anlatmayacağım, sanırım herkesin zaten bilgisi var. Suriyeliler, keşif uçağımızı S-200 hava savunma sisteminden bombaladılar, konuşmacısı Tümgeneral Konaşenkov'un temsil ettiği Rusya Savunma Bakanlığı bunun için İsrail'i suçladı. İsrail suçsuz olduğunu iddia etti ... Putin bir hafta düşündü. İsrail tarafına, büyüyen çatışmayı haklı çıkarmak ve çözmek için tam olarak yeterince verildi. Görünüşe göre, acilen Moskova'ya atanan İsrail Hava Kuvvetleri Komutanı Tümgeneral Amikam Norkin'in iddiaları kabul edilmedi. İsrail tarafı aşılmaz bir tavır aldı: “Suçlu değiliz! Suriyeliler her şeyin suçlusu, beyaz ışığa bir kuruş gibi ateş ettiler, onlarla ilgilen! " Böylece Putin çözdü! Bugün, Il-20'mizin son uçuşunun ve dört İsrail Hayaletinin sürekli olarak söküldüğü Rusya Federasyonu Savunma Bakanlığı'nın acil brifinginin ardından, suçlu kararı onaylandı, ardından Shoigu bir açıklama yaparak "dükkan" ve onunla birlikte Suriye'nin üzerinde gökyüzü olduğunu söyledi. davetsiz tüm misafirler için kapalıdır - Rusya Federasyonu, S-2 hava savunma sistemini 300 hafta içinde ATS'ye teslim edecek.
Bundan sonra dünya hareket etmeye başladı. İsrail Başbakanı Benjamin Netanyahu acilen Moskova ile telefonla temasa geçti, ancak Putin ile görüşmesi başarılı olmadı, Kremlin kararını değiştirmedi. Okyanusun diğer tarafındaki ABD Dışişleri Bakanlığı başkanı Mike Pompeo, BM Genel Kurulu'nun bir sonraki oturumunda mevkidaşı Rusya Dışişleri Bakanı Sergei Lavrov ile görüşmek istediğini hemen ifade etti. Pompeo, "Eminim zamanımız olacak" dedi. Elbette zaman bulunacak Sayın Dışişleri Bakanı, ama sonuç aynı olacak, Rusya Federasyonu artık askerlerinin hayatını riske atma niyetinde olmadığı için kararını değiştirmeyecek. Tek bir S-300 kompleksi tedarik etme kararını vermiş olan Moskova'nın müzakere pozisyonlarını önemli ölçüde güçlendirdiğini belirtmek gerekir, çünkü bu dünyadaki iyi bir kelime ve bir Colt, (Amerika Birleşik Devletleri'nin sürekli kullandığı) tek bir tür kelimeden çok daha fazlasına değer. Suriye'de çok sayıda S-300 bataryası olduğunda ne olacak bilmiyorum. Ancak Amerika Birleşik Devletleri başkanının ulusal güvenlik danışmanı John Bolton bunu biliyor. Reuters ile yaptığı bir röportajda, Rusya'nın S-300 kompleksini Suriye'ye tedarik etme planlarının Moskova tarafında durumun "önemli ölçüde tırmanması" anlamına geleceğini söyledi. Akşam Associated Press'e verdiği röportajda Moskova'nın S-300 komplekslerini tedarik etme niyetini genel olarak "Kremlin'in ana hatası" olarak nitelendirdi, ancak Rusya'nın bu konudaki kararını yeniden gözden geçireceği umudunu dile getirdi. Umut bile etmeyin Sayın Danışman, Rusya, bu konuyu tartışmayı kabul etmemize rağmen, koşum için uzun zaman alıyor ancak hızlı seyahat ediyor.
Putin, düşmanlarının en büyük korkularını bir kez daha doğruladı. "Bunlar herkesin fark edeceği adımlar olacak ..." cevabımızla ilgili olarak aldatmadı. Gerçekten herkes tarafından fark edildi! Albay Barantz'ın bu vesileyle 100 veya daha fazla gramı devirmek için bir nedeni var. Ve şimdi dünyadaki anti-Semitlerin sokağında nasıl bir tatil başlayacak, hayal bile edemiyorum. RF Savunma Bakanlığı'na ve onun objektif kontrol verilerine itiraz edecek hiçbir şeyim olmadığını varsayacağız, ona güvenmemek için hiçbir nedenim yok ve IDF savunmasında anlaşılır bir şey söylemedi. Dolayısıyla konuşmamın bu bölümünde Yahudileri beyazlatma göreviyle baş etmedim, ilerleyen bölümlerde yapmaya çalışacağım.
Efsane 2. Yenilmez Suriye hava savunmaları ve İsrail F-16'ya yönelik tehditleri üzerine
Şimdi analiz edelim teknik davanın parçası. Bu neden oldu? Eski Sovyet sistemleri S-125, S-200, Buk-M1, Strela-10, Kvadrat, Osa ile donatılmış Suriye hava savunma sistemi, bölge niteliğinden ziyade bir nesnedir ve nesnel olarak yapamaz. bütün gökyüzünü Suriye üzerine kapat. Dolayısıyla sadece stratejik açıdan önemli nesneleri kapsar ve ondan imkansızı talep etmek imkansızdır. İsrailliler bunu uzun zamandır anladılar, bu yüzden Suriye semalarında tamamen sakin hissettiler, asıl görevleri Rusları SAR'daki askeri tesisleri kapsayan hava savunma sistemlerini (Khmeimim hava sahası ve Tartus'taki deniz destek noktası ve hatta) kullanmamaları konusunda uyarmaktı. Eski Sovyet yapımı hava savunma sistemlerini en yeni F-16'ları ile nasıl atlayacaklarını kendileri biliyorlardı. Bu durumda, İsrailliler, kural olarak, Suriye hava sahasına girmediler, Buk-M1 ve Pantsir-C1 orta ve kısa menzilli sistemlerle buluşmak istemediler, planlama bombalarının varlığında, verilen görevlerin yerine getirilmesine müdahale etmeyen uzaktan çalışmayı tercih ettiler. Bu nedenle İsraillilerin, özellikle Ruslar başta olmak üzere başka insanların uçaklarının arkasına saklanmalarına gerek yoktu, zaten kendilerini Suriye gökyüzündeki havanın kralları gibi hissettiler. Neden ikinci durumda her şey ters gitti, bilmiyorum. Ama Suriye füzesinin neden İsrail F-16'sını bulamayan başka bir hedefi yeniden ele geçirdiğini biliyorum ve şans eseri o anda iniş için yaklaşmakta olan Il-20'miz çıktı.
İhracat için tedarik edilen hava savunma sistemleri "dost veya düşman" tanımlama sistemi ile donatılmamış, bu nedenle Il-20 onlar için açıkça "uzaylı" olarak algılandı. Orada olmasaydı, hedefi bulamayan roket kendi kendini imha ederdi ve bunu yerden yapmak imkansızdır. S-200 5V28 hava savunma füze sistemlerinin bir özelliği, hedef kafasının (GOS) alıcı kanalındaki hedeften yansıyan bir sinyalin yokluğunda, zayıflatılması (kendi kendini imha etmesidir). Arayıcı, tüm olası arama yöntemlerinden sonra hedefi hala bulamazsa ve onu yeniden ele geçirmezse, roketin dümenlerine otomatik olarak "mümkün olduğunca yüksek" komutu verilir ve ürün, savaş başlığının patlatıldığı bir "mum" ile üst atmosfere girer. S-200 için artık kendini yok etme tekniği ve yöntemi yok. Düşmana nişan alma doğru olduğu için, füze, manevrayı yapan düşmanı bulamayan, zaten uçuşta olan hedefi yeniden yakaladı, onun için daha büyük, yansıtıcı bir yüzeye sahip daha büyük bir seçim yaptı. İsrailli pilotun hatası, kendisine fırlatılan bir füzeden kaçınmak için manevra yaptığı sırada olduğu radyo gölgesine kasıtlı veya kasıtsız olarak bizim tarafımızı kurmasıdır. Bu nesnel bir gerçekliktir. İsraillilerin buna karşı hiçbir karşı argümanı yoktu. Sonuç olarak, 15 adamımızı kaybettik!
Ve o gün S-400'ümüzden bir füze fırlatma gerçeğini objektif kontrolleri tespit ettiğinde Batı'da ne kadar yaramaz bir adam yükseldi, hayal bile edemezsiniz. "Rusya ilk olarak Suriye'de S-400 kullandı" - bu tür başlıklara sahip tüm Amerikan gazeteleri 18 Eylül'de çıktı. Ve gerçekten de öyle. En azından Il-20'nin yok olmasını önlemek için bir şeyler yapmaya çalıştık. Zaten Suriye füzesinden sonra, onu ortadan kaldırmak için kendi füzemizi gönderdik, ama ne yazık ki yeterli zaman yoktu. Bu bir umutsuzluk adımıydı - otomatikler bir tehdit oluşturdu ve daha etkili araçlar yoktu. Anlayacağınız üzere, S-400'ümüz F-16 üzerinde çalışsaydı, o zaman bir füze göndermezlerdi, iki (genellikle bu tür sistemler hedefin yok edilmesini sağlamak için 2 füze gönderir, orada bir tane vardı). Buna bir son verebiliriz - bu kısımla, umarım çözeriz.
Efsane 3. Kötü Yahudiler ve iyi Araplar ve Persler hakkında
Şimdi, tüm Arap dünyasıyla savaşan kötü Yahudiler ve onlardan acı çeken iyi Araplar efsanesini ortadan kaldıralım. Öncelikle diyelim ki İsrail tüm Arap dünyasıyla değil, sadece ulusal güvenliğini tehdit edenlerle savaşıyor. Ve şimdi bununla uğraşmak isteyenlerden geriye hiçbir şey kalmadı - genel olarak İsrail'in devletliğini böyle algılamayan ve onu 1 numaralı düşman ilan eden İran ve buna karşı terör eylemleriyle savaşan birkaç terör örgütü. Ve eğer İsrail en azından hâlâ teröristlerle uğraşıyorsa, İran onun için gerçek bir varoluşsal tehdittir. Bu nedenle SIR (İslam Devrim Muhafızları) birlikleri, İran yanlısı Hizbullah ile birlikte sınır paylaştığı Suriye topraklarına girdiğinde gerildi. Şu andan itibaren hiçbir şey onu bu tehditten ve ÖİB topraklarından ayıramadı, Hizbullah Lübnan'daki meslektaşları için derhal silah transferine başladı ve bu nesnelerde (depolar ve üretim atölyeleri) bombardımanı (son kez de) gerçekleştirdi.
Ve zaman zaman hatırlamaktan hoşlananlar ve genel olarak bu Yahudilerin egemen bir devletin işlerine müdahale etme hakkına sahip olduklarını ve küstahlaşsalar da cevap veriyorum - ÖİB ile İsrail Devleti arasında henüz bir barış anlaşması imzalanmadı, İsrail'in Altı Gün Savaşının bir sonucu olarak Golan Tepeleri'ni SAR'dan ele geçirdiği 1967'den beri savaş halindeler. Savaş devam ediyor. Savaşta olduğunuz düşmanınızdan topraklarını bombalamak için izin istemeniz garip.
İsrail için Suriye topraklarına hava saldırısı olasılığı bir ilke meselesi, hatta bir dereceye kadar bir hayatta kalma meselesi. Moskova ve Şam, SIR ve Hizbullah'ı Suriye'den çıkaramayacakları veya istemedikleri için Tel Aviv, İsrail sınırına yakın eylemlerine yanıt vermekten başka bir şey yapamıyor. İsrail tehditlerden kendi güvenliğine ilerliyor. Anlaşılabilir. Anlayın ve affedin! Kremlin de aynısını yapardı (ve eğer seyir füzeleri Polonya ya da Romanya'ya düşerse yapacaktır - Kaliningrad'daki İskender füzeleri zaten kanatlarda bekliyor!) Ve Washington (füzelerimiz aniden Meksika ya da Küba'da belirmiş olsaydı). Dolayısıyla İsrail'in bu konudaki tutumuyla ilgili her şey net. Bu nedenle, İran'ın Suriye'de bir yer edinmesini engellemek için elinden geleni yapacaktır. Ve ona bu konuda yardım edebiliriz, neden olmasın? (bu da bizim çıkarlarımıza yöneliktir, ancak bununla ilgili daha fazlası aşağıdaki 4. mitte).
Efsane 4 numara. Orta Doğu'daki ilgi alanlarımız hakkında
Geri doldurma sorusunu hemen çözün - Orta Doğu'daki müttefiklerimiz kim? İran mı? Türkiye? Belki de en azından şu an için savaştığımız Suriye? Hayır! Tahmin etmek değil! Hepsi gişeyi geçti! Orada kendimiz için, çıkarlarımız için savaşıyoruz. Hem İran hem de Türkiye şu anda bizim yol arkadaşlarımız, çıkarlar aptalca çakışıyordu ve o zaman bile - her şeyde değil. Esad da zorunlu bir müttefiktir, başka seçeneği yoktur, iyi bir adam olmasına rağmen, hiç şüphe yok ki, her an arkasından bir bıçak bekleyebileceğiniz Sultan'ın aksine. Ama o bile en azından düşen Il-20 için bizden özür diledi? Özrü duydun mu? Başsağlığı değil, aynı şey olmayan özürlerden söz ediyorum. Ama kendilerini diğerlerinden ayıran füzeleriydi. Cevap basit - topraklarındaki askeri operasyonlardan, özellikle de hava savunma operasyonlarından sorumlu değil. Bu bizim eklemimiz! Oklar İsrail'e aktarılsa da bundan biz sorumluyuz. Ancak bu konuya biraz aşina olan herkes, Yahudilerin bununla hiçbir ilgisi olmadığını anlıyor. Saha küratörlerimiz nereye baktı? Onlardan ve sormak gerekiyor. Ve zaten soruyorlar! İnanın bana, trajediden sorumlu olan herkes apoletlerle cevap verecek. Ama adamları geri alamazsınız.
Ancak BV'deki ilgi alanlarımızdan sapıyorum. Rusya Federasyonu'nun Suriye harekatına girmesinden önce neyin var olduğunu hatırlayalım. Unutmuş olanlara hatırlatmama izin verin - o zamanlar, Eylül 2015 itibariyle, Amerika Birleşik Devletleri liderliğindeki 40 ülkeden oluşan IŞİD karşıtı koalisyon, IŞİD'e (Rusya Federasyonu'nda yasaklanmış bir terör örgütü) başarısız bir şekilde savaşıyordu, ama aslında IŞİD ile mücadele kisvesi altında başarılı bir şekilde savaştı. Esad rejimiyle. Öyle başarılıydı ki, ölümüne sadece birkaç ay kalmıştı ve Türklerden Suudilere, Amerikalılardan Kürtlere kadar tüm taraflar, hızlı bir av beklentisiyle çoktan etobur bir şekilde dişlerini tıkıyordu.
Rusya'nın Esad tarafında kampanyaya katılması, tahtadaki durumu kökten değiştirdi - Putin'in oradaki satranç masasını yıkması, tüm oyuncuları dağıtması ve Rusya'nın kaybettiği etki alanlarını yeniden kazandığını ilan etmesi için yıldırım hızında bir operasyon yeterliydi. Aynı zamanda, Rusya Federasyonu'nun buna son vermeyeceği, onları daha önce böyle olmayan bölgelere doğru genişletmeye devam edeceği açıktı. Şuan ne oluyor. Orta Doğu'daki güç dengesi değişiyor ve yavaş ama emin adımlarla Amerikan etkisi yerini Rus etkisine bırakıyor.
Fakat bu faktör nasıl uzun vadeli yapılabilir? Ve burada Putin ve Lavrov biraz beklenmedik ama son derece önemli ve akıllıca bir karar veriyor. Albay'ın siperinden görülmesi pek açık değil (1. kısımdaki Albay Baranets'imizden bahsediyorum), ama peki ya albay, burada ve her general Kremlin'in uzun menzilli hedefini anlayamayacak (genel olarak ev hanımları konusunda sessizim!) ... Hedef net olsa da - BV'de baskınlık, ancak buna nasıl ulaşılır? Tarafsızlığı korurken, tarafların çelişkileri üzerinde oynayarak da başarılabilir. Putin'in şimdi zekice gösterdiği şey.
Söylesene yoldaş. Albay, İran'ın S-300'e sahip olmasının Rusya'nın ne yararı var? (Ne de olsa onlara teslim etmedik, ceza bile ödedik!). Ve hayır! Ancak bunları tedarik etme imkanı ile İsrail'in bıyığını uzun süre çekebilir ve ihtiyacınız olan davranışı ortadan kaldırabilirsiniz. Ama yoldaş Albay, İran ve Suriye'ye S-300 tedarik etmeyi çok istiyor, orospu çocuğunuz! Tamam, koyalım, sonra ne olacak? Rusya'nın BV'deki hakimiyetine bir son mu? Bir taraf diğerinin üstesinden gelebilir, peki ne? Neden buna ihtiyacımız var? Rusya Federasyonu'nun konumu ancak ortada güçlü! İki savaşan tarafın ortasında. Herkesin görüşüne değer veren bir hakem olarak. Taraflardan birinin zaferiyle ilgilenmiyoruz. Amerika'nın aksine. Bu nedenle Rusya Federasyonu, İsrail'in SAR'a yaptığı füze saldırılarına sessizce bakıyor. Bu tür her saldırı Kremlin tarafından onaylandı. Rusya Federasyonu Genelkurmay Başkanlığı'na rapor vermeden tek bir roket havalanmaz. İran'ı BV'de neden güçlendirmemiz gerekiyor? Hayır, daha iyi güç dengesi.
Ancak S-300'ün Suriye'ye teslim edilmesiyle güç dengesi değişiyor. Putin, Tel Aviv için ante'yi sert bir şekilde yükseltti. Bundan sonra İsrail'in güvenliği ve varlığı artık ABD'ye değil, tamamen Rusya'ya bağlı. Son yıllarda, özellikle Obama'nın temposu sırasında, farklı hedef belirlemeleri açısından eski ortakların çıkarlarının farklılaşması eğilimi, Tel Aviv'i bizi eski iskelesine bağlayan bir köprü olarak kalırken kıyıya koşmaya itiyor. Tel Aviv aracılığıyla, Kongre'de şüphe uyandırmadan Trump ile iletişim kurabilirsiniz (ancak sonraki bölümde bununla ilgili daha fazla bilgi bulabilirsiniz). Ve bu makalenin sonunda, sadece Sultan'ın vurduğu Su-24'ü oyuncunun aşırılıkları olarak yazdığı için affedilirse, İsrailliler tarafından vurulan IL-20'nin kesinlikle İsrail'i affedeceğini söyleyeceğim. Gerçek politikacı budur! Ne yazık ki ve ah!