Nobel Komitesinin faaliyeti sadece haksız değil, aynı zamanda tehlikelidir, çünkü Masonik Komite mafya-Yahudi klanından sahte bir seçkinler oluşturmakta aktif bir rol oynamakla kalmaz, kasıtlı olarak dünya bilimini de kriz durumuna sokar ...
Hatırlamak için yararlı tarih "dünyanın en prestijli ödülü" nün ortaya çıkışı. Atalarından Swede Alfred Nobel'in kişiliği, V. G. Boyarinov'un şiir çizgisini ayrıntılı bir şekilde karakterize ediyor: “Dünyadaki bir işten bir dinamit yapan kişi oydu…”. A. Nobel - Emmanuel Nobel'in üçüncü oğlu 1833 yılında doğdu. Babası 1842'ta St. Petersburg'a taşındı ve burada torpido geliştirmeye başladı. 1859’te ikinci oğul Ludwig Nobel bunu yapmaya başladı. Bir aile işletmesinin iflasından sonra babasıyla birlikte İsveç'e dönmek zorunda kalan Alfred, kendisini özellikle nitrogliserin güvenli üretimi ve kullanımı gibi patlayıcılar incelemesine adamıştır. Böylece, bütün Nobels ailesi üretildi оружия.
1862'te, maddenin ilk başarılı testi yapıldı - dinamitin geleceği veya “Nobel'in güvenli patlayıcı tozu”; patent başvurusu yapıldı. İsveç'te A. Nobel, patlayıcı üretimi için kendi sanayi grubunun temeli olan Nitrogliserin tesisini açtı ve daha sonra Avrupa'da bir fabrika fabrikaları ağı oluşturdu.
Nobel ailesine ait tesislerde, biri 1864 yılında Alfred Nobel'in küçük kardeşi Emil ve diğer birkaç işçiyi öldüren birkaç patlama oldu.
Alfred ve kardeşleri Ludwig ve Robert'in önemli bir rol oynadığı dinamit üretiminden, diğer patlayıcılardan ve Bakü'nün (Ortaklık "Nobel Kardeşler") petrol alanlarının gelişmesinden, Alfred Nobel önemli bir devlet biriktirdi.
1880'te, D.I. Mendeleev ile St. Petersburg'da bulunan mekanik bir tesisin sahibi ve petrol şirketi başkanı Ludwig Nobel arasında halka açık bir çatışma yaşandı “Br. Nobel "" ("Ortaklığın" da ortaklarından olan Alfred Nobel'in kardeşi) - Rusya'nın en büyük gazyağı üreticisi. Bu üretimde, benzin ve ağır artıklar işe yaramaz atık olarak kabul edildi ve imha edildi. DI Mendeleev, bu atık tortularını kerosenden 3 ila 4 kat daha pahalı olan yağlara dönüştürmeyi teklif etti. Bu, Rus rakiplerinin onlarla başarılı bir şekilde rekabet edebilmesi için Nobel petrol imparatorluğunu vurdu.
Yıllar sonra Nobel tesisini ziyaret eden M. Gorky şöyle yazdı: “Petrol sahaları hafızamda zekice karanlık bir cehennemin resmi olarak kalıyordu…” ve Rus sanayici V. I. Rogozin, tarlalardaki durumdan bahsetti. ve hesaplama.
V.I. Rogozin, L.Nobel ile yapılan görüşmelerde D.I. Mendeleev'i destekledi ve bilim adamının tavsiyelerine uygun olarak, gazyağı dışında, kaliteli yağlayıcıların yanı sıra Volga tarafından üretilen tesisteki yağı işlemeye başladı. Tartışma, L. Nobel'in Bakü belediye başkanlarının atanmasında önemli bir rol oynadığı ve bu durumun ileri Rus sanayiciler için doğal olarak zorlaştığı bir zamanda gerçekleşti.
A. Nobel’in yaşamının son yıllarında bir dizi skandal göze çarpıyordu: dumansız toz pazarını düzenlerken A. Nobel, patentini İtalya’ya sattı, bu da Fransız hükümetinin kendisini hırsızlık yapmakla suçladığı laboratuvarını kapattı. Daha sonra Panama Kanalı'nı yerleştirmek için başarısız bir girişimde spekülasyona katılımıyla ilgili bir skandal yaşandı. Çağdaşlar, A. Nobel’de “kanla milyoner”, “patlayıcı ölüm tüccarı”, “dinamit kralı” olarak adlandırdılar.
1888 yılında (fiili ölümden sekiz yıl önce), Fransız gazetelerinden birinde, A. Nobel'in ölümünün yanlış yayınlanması (gazeteci, Alfred'i ağabeyi Ludwig ile karıştırdı, April 12, ölen), dinamitin icadı ile ortaya çıktı. Bu olayın A. Nobel'i “dünya ölçeğinde bir kötü adam” olarak insanlığın hafızasında kalmamak için bir ödül oluşturma kararına yöneltdiğine inanılmaktadır.
Kasım ayında, Paris'teki 1895 A. Nobel, servetlerinin çoğunun 31 milyon kron olan Nobel Ödül Vakfı'na gideceği bir irade imzaladı. Ahit A. Nobel, vasiyetnamesinde şu şekilde istediğini belirtti: İnsanoğluna sermayesinin bir yüzdesi olarak en fazla yararı sağlayanlara prim vermek. Ödüller beş alanda verilecekti: tıp, fizik, kimya, edebiyat ve barış yapma.
Az sayıda insan, Alfred’in kardeşi Ludwig Nobel’in Rusya’da 56 yıllarından beri yaşadığı için Rusya’nın erkek kardeşi Ludwig Nobel’e de özel bir ödül olduğunu biliyor. 66'te, Rusya Teknik Topluluğu ve Petrol Üretim Ortaklığı Br. Nobel "" altın bir madalya ve "Ludwig Emanuel Nobel" ödülünü aldı. Bu andan itibaren 1889'e, altın madalya ve ödül her beş yılda bir bilim ve teknoloji alanında araştırma ve geliştirme için verildi.
Mart ayının sonunda, St. Petersburg'daki 2007, canlanan Ludwig Nobel Ödülü'nü aldı. İlk kazanan şair E. Yevtushenko, yazar C. Aitmatov, pilot-kozmonot A. Leonov, büyük müdür A. Karpov, koreograf V. Vasilyev, Rehabilitasyon Merkezi Başkanı V. Dikul, OAO Gazprom J. Golko'nun yatırım ve inşaat departmanı başkanı, UNESCO SPASUM Başkan Yardımcısı St. Petersburg V. Skvirsky (Endüstriyel ve Yapı İnceleme ”, No. 100, Nisan, 2007).
Bu yüzden, devrimden önce Ludwig Nobel Ödülü bilimsel ve teknik başarılar için verildi ise, şimdi ödül kazananları kategorisi, demokratik rejime genel hizmetler için verilecek şekilde genişledi. Bu yüzden ödül kazananların listesi o kadar garip ki bunlar arasında tek bir bilim insanı yok. Ödül sunumu “yaratıcı” entelijensiyanın bir tür demokratik partisine dönüştü.
Ve tanınmış Alfred Nobel Ödülü'nün verilmesi için Komitenin çalışmaları da haksızlık dolu. Gelecekteki Nobel Ödülü'nün altında yatan sermaye, Rus petrolüyle ve Rus işçilerinin, mühendislerin, bilim adamlarının emeğiyle ödense de, nadide vakalarda Rus ödüllü hale geldi.
Periyodik Yasanın ustaca yaratıcısı DI Mendeleev'in Nobel ödüllüleri arasında bulunmaması, komite tarihindeki en utanç verici olay ve faaliyetlerinin en belirgin özelliğidir: ödülü alırken, başvurucunun bilimsel kazanımları belirleyici değildir. Jeolojik Bilimler Doktoru Dmitri Mendeleev (Priroda, No. 2, 2002) tarafından yayınlanan “Nobelian” adlı makalede A.M. Blokh, Dmitry Ivanovich üçlüsünün (1905, 1906, 1907) Nobel Ödülü'ne aday gösterildiğini, ancak ödül, keşifin uzun zaman önce yaptığı bahanesiyle kendisine verilmemiştir. Ve tüm dünya bilim topluluğu, Nobel Komitesi'ni taklit ediyormuş gibi, Rus bilim adamlarının değerlerini gizlemeye çalışıyor: dünyanın her ülkesinde, Periyodik Mendeleev Yasası genellikle yazarının ismini söylemeden yurtdışında yayınlanıyor.
Rus ve Sovyet bilim adamlarının Nobel Ödüllerinin varlığının tüm dönemi boyunca oynadıkları rol, "dünya bilim topluluğu" tarafından kasıtlı olarak en aza indirildi ve susturuldu. Nobel Komitesi'nin Russophobia'sı, yılın 2009 ödüllerinin ödülünde de kendini gösterdi: biyoloji ve kimyadaki ödüllü ekipler, Rus bilim insanlarını dahil etmeyi "unuttu" - geliştirilmekte olan fikirlerin yazarları.
2009'ten itibaren, yalnızca Rusya ve SSCB vatandaşları olan 19 vatandaşları, 15 Nobel Ödülü aldı - ABD (304), Büyük Britanya (114), Almanya (100) veya Fransa (54) temsilcilerinden önemli ölçüde daha az.
Ödül sırasında A. V. Abrikosov'un ABD vatandaşı olduğuna dikkat edin.
Nobel Ödülü'nün Rusya'dan gelen göçmenlere verilen ödülü, tamamen siyasi, Rus karşıtı veya Sovyet karşıtı bir nitelikteydi. Ödül, şimdi Batı yoldaşları tarafından her yönden sevilen SSCB'nin Büyük Gücü'nün yok edicisine verildi. Batı'da, teması şöyle seslendirilmesi gereken dersler vererek, tedavi edildi ve beslendi: “Sovyetler Birliği'ni nasıl yıktım”. Ve B. Pasternak, iyi şiirleri için değil, vasat, keskin Sovyet karşıtı romanı Doktor Zhivago için bir ödül aldı.
Edebiyat alanından bir başka örnek. Öyleyse "şair" Joseph Brodsky'yi yazıyor - eski vatanıyla ilgili - Rusya:
Bu bir çeşit anavatan, oyma.
Yatakta - Asker ve Dura.
Yaşlı kadın ölü tarafını kaşıyor.
Bu tür bir anavatan ateli.
Köpek havlar, rüzgar taşır.
Boris karşısında Gleb'i istedi.
Dönen çiftler baloda.
Koridorda - yerde bir demet.
Rusya'ya karşı böylesi "doğru" bir tutum Nobel Komitesi tarafından görmezden gelinemedi - I. Brodsky'ye laureate ödülü verildi. Kuşkusuz, I. Brodsky'nin göç ettiği ve ödülü aldığı zaman Rus vatandaşlığına sahip olmadığı gerçeğinde önemli bir rol oynadı.
Büyük Rus yazarlar L. Tolstoy ve A. Çehov ödül almaktan onur duydular, ancak yetenekli olsalar da çok gerisinde kaldılar. Bunin Nobel komitesi tarafından not edildi - belki de Rusya'dan göç etti. V.F. Ivanov'un “Rus aydınları ve Masonluğu” kitabında belirttiği gibi. Büyük Petrus'tan günümüze ”:“ Birçok Rus yazar Masonlar'a aittir ve Mason düzenine bağlıdır ”. Masonluğa ait bazı yazarların isimlerini çağırarak, bunun “Masonların yardımı ile Masonların yardımı ile Nobel Ödülünü alan ve genel bir kural olarak yalnızca Masonlara verilen” Bunin'i içerdiğine inanıyor.
Nobel Komitesinin edebi tercihlerinin çarpıcı bir örneği, 2004 yılında edebiyatta bir ödülün kalıtsal bir zihinsel bozukluktan muzdarip olan Avusturyalı yazar E. Jelinek'e verilmesidir. Eleştirmenlere göre çalışmaları - pornografi ve sadizm karışımı. Bu sözleri vurguluyoruz - "eleştirmenlere göre" çünkü genel halk eserin yüksek ödülü ile işaretlenmiş, kural olarak okumuyor.
2009 ödülü, kitapların yazarı olan Alman yazar G. Muller'e verildi: “Sıcak patates ılık bir yataktır”, “Kadın saç demeti içinde yaşıyor”, “Dış görünüş ya da Hayat bir fenerde bir osuruktur”. Görünüşe göre, edebiyat alanındaki Nobel Ödülü şu şekilde yeniden adlandırılmalıdır: "Nüfusun zayıflaması konusundaki haklar için".
L. Radzikhovsky (“Buzdağının Nobel ucu”) bile doğal olarak çok nazikçe şunu söylemek zorunda kalıyor: “Yirminci yüzyılın ilk yarısına kıyasla bilim adamlarının ve yazarların (ve hatta tuhaf bir şekilde politikacıların) öğütülmesi şüphesiz bir gerçek”.
Ekonomik nedenler genellikle “Neden Ruslara Nobel Verilmiyor?” Sorusuna atıfta bulunulur. Fon, temelde Amerikalı olan finansal kurumlarda bulunan ana Nobel sermayesine yıllık faiz olarak oluştuğundan, Nobel Komitesi bunu görmezden gelemez. Amerikan ödüllü sayısının Amerikalı olmayanlardan daha fazla olmasına şaşmamalı. Bu düşünceye şu soruyu sorarak devam ediyoruz: kimin elinde Amerikan parası var? Amerika Birleşik Devletleri'nin finansal kurumlarının Yahudilerin elinde olduğu hiç kimseye sır değildir; bu nedenle, Amerikalılar ve yalnızca Amerikalılar arasındaki Yahudilerin oranı, Nobel ödüllü çok büyük değildir.
S.A. Fridman bu konuda “Yahudiler Nobel Ödülü Ödül Kazananlar” (M., 2000) kitabında yazıyor. Bu arada, S. Friedman kitabında alternatif D. I. Mendelev'in kazananlar listesinde Ferdinand Frederick Henri Moissan'ın Yahudi olduğu belirtildi. Çok özel bir keşif yaptı - serbest flüor vurguladı.
İşte laureates'in ulusal kompozisyonuna ilişkin veriler, L. Radzikhovsky “İsveç Simhas Tevratı” (41 (214) Yahudi Sözcüğü No. 2004). Tüm 220 kazananlarının makalelerinde belirtildiği gibi: 82 Yahudi, 62 - Anglo-Amerikan, 15 Almanlar, 11 İngilizce, 6 Çince, vb.
İşte bir başka kısaltılmış teklif: “Bilindiği gibi, Nobel Ödülleri 1901'ten (iktisatta - 1969'ten) verilir. Öyleyse, toplam lauret sayısının Yahudileri: fizikte -% 26% (Amerikan lauretleri arasında -% 38), kimyada -% 19, (Amerikan lauretleri arasında -% 28), tıp ve fizyolojide -% 29 (Amerikan lauretleri arasında) -% 42), ekonomide% 38 (Amerikan ödülleri arasında -% 53) ”.
L. Radzikhovsky hevesle hesaplar: "Bu şaşırtıcı sonuç," kişi başına "söz konusu olduğunda delirir." "Yirminci yüzyılda% 26'i olan Yahudilerin, 0,5 - Dünya nüfusunun% 0,26'i" olduğunu belirtti. Toplam: “Nobel yoğunluğu” - 1 bin kişi için 100 ödüllü! ”Anglo-Saxons ve Almanlar için, L. Radzikhovsky’nin hesaplarına göre, bu yoğunluk 1 milyon için 1 ödülü idi.
Ve yazı şu sözlerle başlar: “Yani, bu yıl İsveçliler kendilerini aştı: 12 Nobel ödüllü, yedisi Yahudi! Sadece bilimi alırsak - 6'tan 10 ... Biri İsveçlilerin Torah bayramını kutladığını düşünürdü ... ”Biz açıklıyoruz:“ Simhas Tevrat ”-“ Tevrat Tatili ”, 2004 ile çakışan sinagoglarda Tevrat okumasının tamamlanmasına adanmış bir Yahudi bayramıdır. Nobel Ödüllerinin verildiği tarih olan yıl.
Yazar, bu istatistiklere dayanarak şöyle der: “Talmud'u binlerce yıldır okuyan“ Yahudiler, “Kitabın İnsanları”, elbette entelektüel aktiviteye uyarlanmıştır. Bu nedenle, bilime girmeye isteklidirler, aralarında bilim adamlarının yüzdesi (Nobel ödüllü olanlar dahil) çoğu Avrupa ülkesinden daha yüksektir. ” Bu istatistiğin L. Radzikhov’un ulusal sorunla ilgili aşırı endişesini ortaya çıkardığını ve bu sorunun Nobel Komitesi için de önemli olduğunu açıkça belirtti.
İşte Nobel Ödülü'nün, ünlü intihalci V. Bobrov (“İşleri için”, “Düello” No. 43, 1998) A. Einstein'a verdiği ödülü şöyle açıklıyor: Tüm milletlerden ve zamanlardan - tüm bunlar, Siyonist harekete yıllarca süren fiziğe katılmak için bir çeşit korkaklıktır. ”
Nobel Ödülü için adayların seçilmesine dair tipik bir örnek L. Landau'ya verildi: “Gezegenin önde gelen akıllarıyla onurlandırılması gereken böyle asil bir ödül, haksız yere bir Cherenkov kulübüne verilmeli (referans - Pavel Andreevich Cherenkov, adını alan yeni bir etki keşfetti). Leningrad'da Frank Kamenetsky'nin laboratuarında çalıştı. Patronu yasal ortak yazardır. Enstitüleri Muskovit I. Ye. Sadece iki meşru adaya eklenmesi gerekiyor ”(Kora Landau-Drobantseva'nın“ Akademik Landau ”kitabından alıntılandı).
Nobel Komitesinin geleneksel etkinliği, insanlara para ve şöhret dağıtımıdır. Bu nedenle, çevre etkinliklerine verilen ödül, doğa koruma nedenine katkısı vasat bir film çekmeyle sınırlı olan ABD Yahudi cemaatinin bir üyesi, eski ABD Başkan Yardımcısı A. Gore'e verildi.
Nobel Komitesinin sinizminin zirvesi, bağımsız bir Kosova oluşturma projesinin yazarı olan ve atalarının topraklarını Sırbistan'dan koparacak olan eski Finlandiya Cumhurbaşkanı M. Ahtisaari'ye 2008 Barış Ödülü'nün verilmesidir. Bir kimseye uluslararası hukuku ağır ihlal ettiği için ödüllendirmek, insan toplumunun yaşamının medeni normları üzerine, hümanist ahlaki standartlarla alaydır.
Halkın nedenleri, Nobel Barış Ödülünü dünyadaki en savaşan devletin başkanına - ABD Barack Obama'ya verme nedenleriydi. Haklarının Nobel Komitesi tarafından oluşturulması şok edici: "Uluslararası diplomasiyi ve uluslar arasındaki işbirliğini güçlendirme konusunda olağanüstü çabalar için". B. Obama göreve başladıktan sadece dokuz ay sonra bir ödül oldu ve daha önce aday gösterildi, yani “olağanüstü çabalar” uygulamak için vakti yoktu. Dünyadaki baskın finansal sistemin özelliği olan kamuoyunun bu aldatmacası, Nobel Komitesi'nin kim olduğunu açıkça gösteriyor ve politikasını belirliyor.
Durumu anlayan insanlar için "Nobel laureate" kelimeleri artık gurur duymuyor. Genellikle, ödüller önemsiz ve basit bir şekilde şüpheli araştırmalara verilir, “büyük” tarafından atanan Nobel ödüllüleri olayların kahramanı olur. So. İktisatta ödül kazanan, matematiksel formülleri kullanan J. Stiglitz, dünyanın bugün yaşadığı küresel ekonomik krizin prensip olarak imkansız olduğunu savundu. Başka bir Nobel ödüllü - A. Einstein'ın sözlerinden söz edelim: “Nükleer enerjinin kullanılabileceği en ufak bir şans yok. Bunu yapmak için, atomların irademize göre parçalanması gerekiyordu ... ”(1932) İlk atom bombasının patlamasından on üç yıl önce söylendi.
Teknik bilimler doktoru FF Mende, “Nobel Ödülü Kazananlar Yanlış mı?” Makalesinde yazdığı gibi, bu ödül, “bilimsel okulları olmayan, büyük ölçüde bilimsel değeri olmayan vasat insanlar, kariyerciler ve işadamlarından oluşan gruplar tarafından verilmektedir. Gerçekleştirdikleri hedefler, maddi kaynaklara erişim amacıyla belli bir bilgi dalında baskın bir pozisyonun ele geçirilmesidir. Görevleri arasında, muhaliflere karşı mücadele, bilimdeki mevcut durumun maksimum korunması ve hâkim durumlarına zarar verebilecek yeni fikirlerin bastırılması yer alıyor. ”
“Tipik bir örnek, Akademisyen VL Ginzburg'un gruplandırılması ... Rusya'da fizikle ilgili tüm temel bilimsel yayınları kontrol ediyor ... Güç ve para mücadelesinde, bu tip gruplar en aşağılayıcı yöntemlere başvuruyor…”
Fizik ve Matematik Doktoru Dr. A. Rukhadze, geç Nobel ödüllü V. Ginzburg'un (“Olaylar ve insanlar, 1948 - 1991 yıl”), M., 2001) kişisel nitelikleri hakkında konuştu: “V. Ginzburg'da neyi beğenmedim? Her şeyden önce ulusal yönelimi. Bir keresinde, “diğer şeyler eşit olduğunda, elbette kendisine bir Yahudi alacak” dedi.
Nobel Komitesi'nin eleştirisi sürekli artıyor olsa da, Nobel Ödülü'nü dünyadaki en onurlu olarak kabul etmek, hem “bilimsel” klanlar hem de taraflı medya tarafından dikkatlice korunuyor. Ve “genel çizgiyi” yakından takip eden en yüksek bilimsel idare “Nobel Ödülü” ne ibadet ediyor. Akademisyen N. Dobretsov, Novosibirsk Academgorodok’un etkinlikleri hakkında savunarak “RAS için Tıp” (Mayıs 18’ta 2007 tarihli “Rossiyskaya Gazeta”) makalesinde bir sadakat örneği gösteriyor: Alexander V. Kantorovich, matematikçi ve ekonomist. Ancak, en çeşitli uzmanlara göre, en az altı tane olmalı. ” Bu gizemli sayı altı, hangi formüle göre hesaplandı?
İnsanları düşünmek için, “Nobel ödüllü” kelimeleri hiç gurur duymuyor, çünkü Nobel ödüllü, yalnızca belirli bir mafya milliyetçi klana ait olmak anlamına gelmiyor.
İşte F. F. Mende tarafından yazılan makaleden bir alıntı: “Nobel Ödülü'nün ödülü bilim insanını saygın, saygılı ve dokunulmaz kategorisine çevirir. Bu kanonizasyon süreci, yalnızca ölümden sonra kanonlaştırıldığı yaşamdaki kiliseyi bile ele geçirdi. Nobel Ödüllerinin ödülü olarak bilimde böyle bir olgunun varlığının onun yararına olduğunu varsayabilir miyiz? Birçoğunun sürecin kendisinin tarafsızlık ve adaletten uzak olduğu konusunda hemfikir olacağını düşünüyorum. ”
Nobel Komitesinin faaliyeti sadece haksız değil, aynı zamanda da tehlikelidir, çünkü komite “en prestijli ödülün” yüksek ödüllü unvanının arkasına saklanarak, bilim, ekonomi ve siyasetin öncülüğünde yüksek yer tutan sadece yanlış seçkinlerin oluşumunda aktif rol oynamaktadır.
Nobel klanının ihmali, dünya biliminin, inertlikle atılan, insanlığın acil, hayati görevlerini çözmeden, dünyadaki hızla değişen duruma tepki vermeyen, genellikle ataletle sonuçlanan, bilimsel araştırmanın düzeyi ve etkinliğinde bir düşüşle kendini gösteren bir kriz durumuna dalmış olmasına neden oldu.
Bu şartlar altında bilim, insanlığa çevre dünyasının gerçek bilgisini sağlamak için ana işlevini yerine getirmekten vazgeçti.
Nobel klanının dünya bilimindeki her yerde bulunması, yetenekli bilim adamlarını boğuyor. Bu şartlar altında kim insanlığı ekonomik bir çöküşten, yaklaşmakta olan ekolojik bir felaketten kurtaracak?