Dilimizi doğru kullanmaya yönelik birçok kitap yazılmasına rağmen, neden anadilimizde hata yapıyoruz ya da bu hataları en aza indiremiyoruz? Ne zaman bu kadar yabancı dil sevdalısı olduk? Yoksa sadece dikkat çekmek için mi her taraftan "Oh my good, ow sh*t" vb. kelimeler yükseliyor? Kelime bakımından zengin dillerden olan Türkçemizin suyu mu çıktı? Etrafta yerli yerinde Türkçe konuşan o kadar az kişi kaldı ki, kim en doğru biçimde Türkçe konuşursa hemen farkediliyor.
En İyi Erkek Görüşü
Öncelikle şunu söyleyeyim, ben Türk Dili ve Edebiyatı okuyorum ve son sınıftayım.
Evet, Türkçemizin suyu çıktı, Türkçe zaten başından beri yetersiz bir dildi, konuşulan Osmanlı Türkçesi dilimizi zenginleştirmekle kalmamıştı, estetik de kazandırmıştı. Fakat dil devrimiyle halkın dilinde yer eden kelimeler zamanla silindi. Şu an beş yüz kelime ya var, ya yok. O kadar fakir bir dil, çoğu zaman duygularımızı ifade etmekte zorlanıyoruz, bir şeyler anlatmak istiyoruz, zorlanıyoruz. Bu acı bir gerçek.
Yabancı dil sevdalısı da pek görmüyorum, yani sen "oh my good"u nereden duydun bilmiyorum, çevirirsek "vay iyiyim" demek. Yok bunları kullananlar, sana bir kitap tavsiye edeyim, onu oku. Ziya Gökalp-Türkçülüğün Esasları. Özellikle okuman gereken yer Dilde Türkçülük.
Yerli yerinde konuşmadan kastın da büyük ihtimal imladır. Bence en büyük sorunumuz imla. Yani seslileri yazmayıp bazılarını yazıp, garip kısaltmalar bir ustalık işine dönüşmüş. Bence öyle yazmak çok daha zor, böylesi çok daha kolay.2