Yunan müziğinin tok ya da çift dilli kavalı, Romalılar tarafından tıbia adı ile kullanılmıştır. Klasik Dönemde ikili (auloi), daha sonra tek olarak çalındı. Çeşitli adlar altında Ortadoğu halklarının ana çalgısı oldu. İkili olarak çalındığında her iki elde kamıştan, ağaçtan ya da madenden yapılmış birer kaval tutulur, ikisi de aynı anda üflenirdi. Klasik Dönemde uzunlukları aynı olan bu iki borunun her birinde üç ya da dört parmak deliği vardı. Zamanla boruların uzunlukları farklılaştı, delik sayısı da arttı. Yunanlar genellikle yuvarlak bağlayıcı parçalarla borulara tutturulmuş çifte dilcik kullanıyorlardı. Kavaldan ses çıkmasını sağlayan zorlu üflemeye yardıma olması için yanaklara bir deri kayış (Phorbeia, Latince capistrum) sarılıyordu. Klasik yazarların değindikleri teknik ayrıntılar çok azdır ve bu çalgının nasıl çalındığını ya da ne tür bir müzik için kullanıldığını anlamaya yeterli açıklıkta değildir.