Semai Terimi Hakkında Bilgiler
Edebiyat Terimi Olarak Semai:
1. Türk halk edebiyatında koşmadan sonra özellikle âşık edebiyatında en çok kullanılan, hece ölçüsünün 8 heceli kalıbıyla söylenen, kendilerine özgü ahengi olan nazım biçimi.
2. Hece ölçüsünün genellikle 8'li kalıbıyla; aşk, doğa ve insan sevgisi gibi konularda yazılan âşık edebiyatı nazım şekli. Ayrıca halk edebiyatında aruz ölçüsüyle de yazılan bazı şiirlere de semai denmiştir.
Müzik-Dans Terimi Olarak Semai:
Türk müziğinde kullanılan iki zamanlı bir usul.
Benzer Edebiyat Terimleri:
Meydan: Saz şairlerinin saz çalarak, karşılıklı şiir söyledikleri yer.
Kullanmalık Metin: Günlük yaşamın her yerde ve her zaman karşılaşılan durumlarını değiştirmeden anlatan yazılara verilen ad.
Bab: Bir edebi eserin düzenlenmesinde, konuların ele alınıp işlenmesine göre ayrıldığı bölümlerden en geniş olanı.
Garabet: Dilden düşmüş veya çok az kullanılıp henüz ayılmamış kelimelerin kullanılmasıyla meydana gelen fesahat bozukluğu. Böyle kelimeler için garib, vehşî is
Epigrafi: Yazıtları inceleyen bilim dalı.
Surname: Divan edebiyatında sünnet, düğün, şenlik gibi olayları anlatan şiir şeklinde oluşturulan yapıt.
Masal: 1- Hayalî olayları anlatan olağanüstü ögelerle bezenmiş, anonim nitelik taşıyan halk edebiyatı ürünü. 2- Genellikle halkın ortak söylenceleri olan,
Eğretileme (İstiare): Bir benzetmede benzeyen veya benzetilenden biriyle yapılan söz sanatı.