Kırmızı figür tekniği
Kırmızı figür tekniği, Eski Yunan da İÖ 6. yüzyıl sonlarıyla İÖ 4. yüzyıl sonları arasında yaygın olarak kullanılan çanak çömlek bezeme tekniği. Bu dönemde yapılmış önemli vazoların çoğu ya bu teknikle ya da daha eski bir yöntem olan siyah figür tekniğiyle boyanmıştır. Kırmızı figür tekniğinde figürlerin dış çizgileri siyahla çizilmiş, bu çizgilerin dışında kalan zemin de siyaha boyanmıştır; figürler ise vazonun kendi renginde, yani çamur kırmızısı bırakılmıştır. Ayrıntıların da boya ile çizilerek oluşturulması insan figürünün hareketinin ve daha önemlisi yüz ifadesinin verilebilme- sinde büyük bir kolaylık sağlarken, gölgelendirme yapılmasına ve daha yetkin bir perspektif uygulamasına da olanak vermiştir. Eski Yunan çanak çömleklerindeki bezemelerin çoğu yalnızca dekoratif olmayıp, aynı zamanda belirli sahneleri canlandırdığı için bu tür teknik olanaklar büyük önem taşımaktaydı.
Kırmızı figür tekniği tarihi
Kırmızı figür tekniği, birincisi IO y. 530480 arasında, ikincisi de İÖ y. 480-323 arasında olmak üzere kabaca iki döneme ayrılır. İlk vazolarda yaşamdan sahnelerin yanı sıra kahramanlık öyküleri ve Dionysos şenlikleri de işlenmiş, ayrıntılar siyah ya da kahverengi izlenimi veren sulandırılmış boyayla eklenmiştir. Kısaltım tekniğini ustaca uygulayan sanatçılar vazonun iki boyutlu yüzeyi üstünde derinlik izlenimi yaratabilmişlerdir. Figürler doğalcı olmaktan çok dekoratif niteliktedir. Bu dönemin en önemli sanatçıları Oltos, Epiktetos, Euphronios, Euthymides, Onesimos, Duris ve Brygos Ressamı’dır. İkinci dönemden kalma vazolar daha süslüdür ve beyaz ya da sarımsı kahverengi, altın sarısı ve mavi renklerle yapılmış ayrıntıları vardır. Çoğunlukla sıradan konular duygusal bir biçimde işlenmiştir. Doğalcılık ve perspektif arayışları içinde kabın biçiminin bozulduğu, kendine özgü estetik değerini yitirerek tıpkı bir duvar ya da tuval parçası gibi yalnızca resim için bir zemin oluşturur hale geldiği görülür. Kırmızı figür tekniği nedir ..