Aim: This study seeks to identify the relationship between the effect of physiological complaints during pregnancy on quality of life and adjustment to pregnancy. Method: In this descriptive and cross-sectional study conducted in a university hospital of a province in Eastern Anatolia in March-June 2022, the sample consisted of 402 pregnant women who applied to the pregnant outpatient clinic of a university hospital and volunteered to participate in the study. The data was obtained through “Personal Information Form”, “Assessment Scale for Pregnancy Complaints and Their Impact on Life Quality (ASPCILQ)” and “Prenatal Self Evaluation Questionnaire (PSEQ)”. Descriptive statistics and Pearson correlation analysis were used in statistical evaluation. Results: The total mean score of the women on ASPCILQ was 133.21±30.15, while it was 214.02 ± 26.43’ on PSEQ. The mean ASPCILQ of the pregnant women was 134.21±28.93 in the third trimester, and the mean PSEQ was 222.18±20.23 in the first trimester. Statistically positive, very weak and significant correlation was found between ASPCILQ total mean score and PSEQ total mean score (r=0.109; p=0.028). Statistically positive and very weak significant correlation was found between ASPCILQ total mean score and PSEQ mean scores of “Acceptance of the maternal role“, “Acceptance of pregnancy”, “Preparation for labor” and “Thoughts about the well-being of self and baby” sub-dimensions. Conclusion: In the study, it was found that the quality of life and adaptation to pregnancy were low in pregnant women. In addition, it was determined that the quality of life of pregnant women decreased in the third trimester and the compliance with pregnancy was lower in the first trimester. It was found that as the quality of life of the pregnant women increased, their acceptance of pregnancy and motherhood role, preparation for labor, thoughts about the well-being of self and baby and adaptation to pregnancy increased.
Amaç: Bu araştırmada, gebelikte fizyolojik yakınmaların yaşam kalitesine etkisi ile gebeliğe uyum arasındaki ilişkinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Tanımlayıcı ve kesitsel türde Mart-Haziran 2022’de Doğu Anadolu’daki bir ilin üniversite hastanesinde yapılan bu çalışmada örneklemi, bir üniversite hastanesinin gebe polikliniğine başvuran ve araştırmaya katılmaya gönüllü 402 gebe oluşturdu. Veriler; “Kişisel Bilgi Formu”, “Gebelikteki Yakınmalar ve Yaşam Kalitesine Etkisi Ölçeği (GYYKEÖ)”, “Prenatal Kendini Değerlendirme Ölçeği (PKDÖ)” aracılığıyla elde edilmiştir. İstatistiksel değerlendirmede; tanımlayıcı istatistikler ve pearson korelasyon analizi kullanıldı. Bulgular: Gebelerin GYYKEÖ puan ortalaması 133.21±30.15 ve PKDÖ puan ortalaması 214.02 ± 26.43’dür. Gebelerin, GYYKEÖ puan ortalaması üçüncü trimesterde134.21±28.93 ve PKDÖ puan ortalaması birinci trimesterde 222.18±20.23 olarak bulundu. GYYKEÖ puan ortalaması ile PKDÖ puan ortalaması arasında istatistiksel olarak pozitif, çok zayıf önemli bir ilişki belirlendi (r=0.109; p=0.028). GYYKEÖ toplam puan ortalaması ile PKDÖ “Annelik Rolünün Kabulü”, “Gebeliğin Kabulü”, “Kendisinin ve Bebeğinin Sağlığı ile İlgili Düşünceler” ve “Doğuma Hazır Oluş” alt boyutlarının puan ortalamaları arasında istatistiksel olarak pozitif, çok zayıf ilişki olduğu saptandı. Sonuç: Araştırmada, gebelerin yaşam kalitesinin ve gebeliğe uyumlarının düşük düzeyde olduğu bulundu. Ayrıca, üçüncü trimesterde gebelerin yaşam kalitelerinin azaldığı ve birinci trimesterde gebeliğe uyumun daha düşük olduğu saptandı. Gebelerin yaşam kaliteleri arttıkça; gebelik ve annelik rolü kabulünün, doğuma hazır oluşunun, kendisinin ve bebeğinin sağlığı ile ilgili düşüncelerin ve gebeliğe uyumunun arttığı saptandı.