Beşiktaş gene son haftalardaki o görkemli başlangıçlardan biriyle girdi oyuna. Hiç hataya düşmeden, gereksiz hareketlere sapmadan, tek toplu, yardımlaşmalı, basit bir oyun tutturdular ve ürününü fazla geçikmeden Oktay'ın ayağından aldılar. Sonra kendine güvenen futbolu olgun, güven ve inanç duyuran bir takım olarak oyunu sürdürdü Beşiktaş. Pres yaptı, rakibe alan bırakmadı, iyi yardımlaştı, ilk topla oynadı, orta alanı uzun paslarla çabuk geçti, kontrolü elden bırakmadı, mücadelenin gaz pedalını da, frenini de ayaklarında tutup oyunu yönlendiren taraf oldu.
Herkesin apoletlerini bir türlü takma cesaretini gösteremediği yıldız Tayfur, 30 ve 71. dakikalarda ayağını azıcık daha iyi ayarlayabilse, Beşiktaş başka gollerle de kucaklaşabilecekti.
Toshack'ın Ertuğrul'u savunma adamı olarak zorlamasını hep yadırgadım. Ancak Ertuğrul, dün özellikle hava toplarında savunmada çok işe yaradı. Toshack, dar alanda iyi, ancak hücuma gidiş dönüşte ağır, savunma bloğunu fazla öne çıkarmadı. Oyunu çoğu kez geride kurdurdu ve buradan çıkarılan uzun toplarla hücumu başlattı. Bu, Göteborg'u en çok üzen ve Beşiktaş'ı oyun akışında öne çıkaran ilke oldu. Ve Beşiktaş Şampiyonlar Ligi'nde ulusumuzun beklediği bir sonucu daha üretti. Bu maçta futbolcuları tek tek değil, birlikte alkışlamak istiyorum. Çünkü tam futbolun istediği kollektif görüntüyü doksan dakika sergilemeyi başardılar.