Erin French, Kırsal Maine'e Mutfak Hac Yolculuğu Nasıl Yarattı?
2013 yılında bir öğleden sonra, erin fransız 11 yaşındaki oğlu Jaim'i kır çiçekleri için avlamaya götürdü. O akşam yerel bir çiftlikte bir pop-up akşam yemeği hazırlıyor ve servis ediyordu ve merkez parçalarına ihtiyacı vardı. Çift, kurtarma köpekleri Penney ile Maine'in kayalık sahil şeridinde at nalı şeklindeki bir koydan geçti. Jaim kumu kazarken, Fransızlar yabani mor devedikeni aradı ve buketleri tamamlayabilecek kireç yeşili süslerle taçlandırılmış bazı gizemli sapları görmeden önce.
Bu tam bir düzen! bir arkadaş o gece yemek sırasında söyledi. Bu bir şakamı? Fransızların bilmediği, gizemli sapların yerel bir zehirli sarmaşık türü olduğu. Onları değiştirmek için çok geçti; hasar yapıldı. Ertesi gün kızarıklıklar içinde uyandı.
Dışarıdan güzel ama işlevsel olarak zehirli olan bu zehirli sarmaşık, ilk restoranının patladığı ve evliliğinin dağıldığı bir önceki yıl için tesadüfi olsa da uygun bir metafordu. O zamanlar 33 yaşında olan French, reçeteli bir uyuşturucu bağımlılığı nedeniyle yakın zamanda rehabilitasyondan ayrılmıştı. O bahara girdiğinde eski sevgilisi restoranını kapatmış, çalışanlarını kovmuş ve Jaim için sancılı bir velayet savaşı başlatmıştı. Ama o yaz baştan başlıyordu. 1965 Airstream karavanında hazırladığı ve yerel çiftliklerde ağırladığı başarılı bir dizi pop-up akşam yemeği hazırlamıştı. O meşhur nefesinin ortasındaydı.
Bu hikayeler, Fransızların acımasız yeni anılarında belgelenen pek çok hikayeden bazıları. Özgürlüğü Bulmak: Bir Aşçının Öyküsü; Bir Hayatı Sıfırdan Yeniden Kurmak genç yetişkinliğini, bağımlılığını ve mutfaktaki yeniden uyanışını anlatıyor. Ülke lirik analojileriyle yığılmış seyrek, konuşma düzyazısında, en savunmasız olduğu zamanlarda okuyucularla buluşuyor. Stephanie Danler'inki gibibaşıboşve Michelle Zauner'inH Mart'ta Ağlamak, kitap kırılma noktalarını ve harika günleri yakalamak için yiyecekleri kullanır. Bugün Fransızlar birinci sınıf yemek yeme mekanını işletiyor Kayıp Mutfak memleketi Freedom, Maine'de.
French, mobil bir mutfak yaratmak için önce eski Airstream'in eski moda iç mekanına bir balyoz aldı. Erin French'in izniyle
French, Mart ayı sonlarında bir video görüşmesinde, yıllar geçtikçe, insanlar hikayenin parçalarını buldukça bana gelip deneyimlerini paylaştıklarını söylüyor. Hayatımın ne kadar düşük olduğunu hayal bile edemezsin. İçimde başkalarına sunabileceğim, onlara umut verebilecek bir şey olduğunu biliyordum.
Özgürlük Bulmaktakip eden ilk hatırasıdır. eleştirel olarak övüldü 2017 yemek kitabı . Yazma sürecini bir yemek hazırlamakla karşılaştırıyor. Malzemelere güveniyorum, diyor pişirmesinden. Mevsiminde ne varsa birlikte gider. Bir anı yazmanın, hikayeler zaten var olduğu için bir araya geleceğini fark etti.
2014 yılına kadar, Fransızlar başka bir fiziksel alan açmak için yeterli para biriktirmişti. Yenilenmiş bir değirmende bulunan The Lost Kitchen için, hiçbir yerin ortasında bu sessiz, rahat kafe olacağımızı ve komşuların geleceğini düşündük, diyor. Ancak patronlar başka türlü ısrar etti. 2017 yılında restoran aldı Sadece 24 saatte 10.000 arama 1 Nisan'da - sezonun ilk günü - telefon hatları çöktü. Fransız eğildi. Şimdi, hevesli konuklar, adları ve telefon numaraları ile Freedom, Maine'e kartpostallar gönderiyor ve rezervasyonlar bir piyango sistemi ile onaylanıyor. French, prix fixe, çok servisli menüyü deneyimlemek için her gece için 40 akşam yemeği seçiyor. Şu anda çatı katımda 60.000 kartpostalım var, diyor.
Özgürlüğü Bulmak: Bir Aşçının Öyküsü; Erin French'in Sıfırdan Bir Hayatı Yeniden Kurmak 28 $Macmillan'da gör
Kartpostallarda insanlar organik olarak hikayeler paylaşmaya başladılar ve böylece her gecenin sonunda French, konukların notlarını gruba yüksek sesle okur. Bir kadın, kardeşi kanser nedeniyle midesini aldırdığı için ablasını yemeğe getirmiş, bu yüzden son yemeğini The Lost Kitchen'da yediğini söylüyor. Bir atadan kalma web sitesi aracılığıyla birbirlerini keşfeden iki kız kardeş ilk kez burada karşılaştı.
Debbie Bamberger seçildiiki kerepiyangodan. Berkeley, California'daki market alışverişini hatırlıyor. nerede yaşadığı, Maine'den bir telefon aldığında. Telefonu açıyorum ve 'Merhaba Debbie? Bu Erin French,” diyor Bamberger. Ben de 'Aman Tanrım, bana kendin diyorsun! Dünyanın en büyük yıldızı Whole Foods'un ortasında telefonumdan beni arıyormuş gibi hissettim.
Planned Parenthood'da bir sanatçı ve hemşire olan Bamberger, The Lost Kitchen'ın atmosferinin diğer kaliteli restoranlardan farklı olduğunu söylüyor. Mekanın açık mutfak olduğunu söylüyor, bu yüzden gerçekten Erin French'in evindeymişsiniz gibi hissettiriyor. Yemeklerini en muhteşem peynir tabağından kemik iliğine ve şimdiye kadar sahip olduğum en lezzetli şey olan peynirli mezeye kadar en iyi şekilde anlatıyor. Bamberger'in kasesinde hazırlanan füme ricotta, ıstakoz ve kahverengi tereyağı ile taze bir kereviz ve pırasa çorbası ve kurslar arasında servis edilen limon-fesleğen damak temizleyicileri vardı.
Bamberger, bu kartpostal ile restoranın piyangosunu tekrar kazanmayı umuyor. Debbie Bamberger'in izniyle
Fransız aşçılık okuluna hiç gitmedi ve aşçı unvanını şefe tercih ediyor. Bugün, çalışanlarının çoğu, çoğu arkadaş olarak başlayan kadınlardan oluşuyor. Annesi Deanna Richardson, konukların akşam yemeğinden önce içeceklerini önceden seçebilecekleri alt kattaki şarap mahzenini işletiyor.
Ev arkası personelimiz ve bulaşık makinemiz ev önü personeli kadar maaş alır, hangi olmaz Fransızlar, normal restoranlarda diyor. Bir çalışan olarak nasıl hissettiğimi biliyordum, diye ekliyor, babasının lokantasında çalışarak geçen yıllara ince bir gönderme. Saygı duyulduğunu hissetmek ve işe gitmekten zevk almak isterim. (Babasını anı boyunca pek de gurur verici olmayan bir ışıkta tasvir etme kararıyla ilgili olarak şöyle diyor: İnsanların mahremiyetine dikkat etmek istedim, ancak bir istismar olduğunda veya birisi zararlı bir şey yaptığında, bu hakkında konuşmak adil bir oyundur. .)
Tecrübeli bir yeniden mucit olan Fransızlar, COVID-19 salgınına yenilmedi. Geçen yaz, Maine'in pandemi kısıtlamalarına uymaya yardımcı olmak için akşam yemekleri yerine açık havada öğle yemekleri servis etti ve nihayetinde yeni inşa edilmiş üç özel evde yaklaşık 12 açık havada akşam yemeğine ev sahipliği yaptı. yemek kabinleri . (Pandemi sonrası, bu alanları şehir dışından gelen misafirler için konaklama yeri olarak kullanmayı planlıyor.) Ayrıca gelir akışını çeşitlendirmek için, müşterilerin doğrudan çiftçilere malzeme sağlayan çiftliklerden ürün satın alabilecekleri bir çevrimiçi çiftçi pazarı başlattı. restorant. Yarım milyon doların üzerinde yerel yemeği taşıdık, diyor.
Görüntülü görüşmemiz sırasında, Fransızca, karton kutular üzerindeki plastik ambalaj bantlarının boğuşması hakkında konuşuyor. Tatiller için bir organizasyon düzenledi. çevrimiçi pazar kadın üreticilerin Maine yapımı ürünlerini içeren başka bir pandemik yan iş. sonraki pazar 17 Nisan canlı yayında , bu nedenle aşçılar artık UPS etiketleri yapıyor ve ön büro personeli envanter alıyor. Burada bütün bir nakliye departmanımız var, diyor.
Bu yaz The Lost Kitchen 7. yıl dönümünü kutlayacak. French, kendi adına, kült takipçilerine rağmen işi büyütme fırsatlarını geri çevirdi. Ve şimdi, kendisi zehirli sarmaşık aramak yerine, Fransızlar, sunucularından biri olan ve aynı zamanda bir çiçek çiftçisi olan Ashley Savage'dan en önemli parçaları alıyor. Burada böyle bir köyüm var, diyor Özgürlük için. Burada bir destek sistemi ile çevrili kalabilirim.