|Rabi'nin Oğlu|


Bir zamanlar hiç çocuğu olmayan bir rabi vardı. En sonunda bir oğlu olur. Onu yetiştirir ve evlendirir. Oğlu tavan arasındaki bir odada durur ve zengin adamların her zaman çalışıp dua ettikleri şekilde çalışır. Oğul, "küçük ışık" özelliğini kazandıracak şekilde bir emri yerine getirmiştir bile. Yine de kendinde mükemmel olmayan bir yön olduğunu hisseder ama bunun ne olduğunu anlayamadığından ne çalışmaktan ne de dua etmekten zevk alır. Bu konudan iki genç arkadaşına bahseder, onlar da bir Tsadik'e (kamil, erdemli kişi) gitmesini tavsiye ederler. Çocuk da babasına gidip dua etmekten, çalışmaktan ve diğer emirleri yerine getirmekten zevk almadığından ve içinde bilmediği bir şeylerin eksik olduğundan dolayı tzadik bir kişiye gitmek istediğini söyler. Babası ona, "Neden ona gitmek istiyorsun? Sen ondan daha bilge bir kişisin ve daha bilge bir aileden geliyorsun. Ona gitmen uygun değil. Yolundan geri dön!"der ve oğlunu yolundan alı koyar.
Çocuk çalışmalarına geri döner ama hala içinde mükemmel olmayan bir şeyleri hisseder. Tekrar arkadaşlarına danışır ve onlar tekrar bir tzadik'e gitmesini öğütler. Ve tekrar babasına gider. Babası oğlunu yeniden caydırır ve gitmesini engeller. Ve bu olay bir kaç kez daha tekrarlanır. Çocuk, içinde eksik olduğunu hissettiklerini tamamlamak ister ama bunların tam olarak ne olduğunu anlayamaz. Dolayısıyla babasına gelip yalvarır ve en sonunda, babası oğluyla birlikte gitmek koşuluyla tsadik'e gitmesine izin verir. Tek oğlunu yalnız başına göndermek istemez. Babası ona, "Seninle geleceğim ve onda senin için hiç bir gerçeğin olmadığını göstereceğim"der. At arabasını hazırlarlar ve yola çıkarlar.
Babası ona, "Bu yolculuğu şöyle sınayacağım. Eğer yolda hiç bir engelle karşılaşmazsak , ilahi yerden gönderilmiştir. Ama aksilikler olursa, ilahi kaynaklı değildir dolayısıyla geri dönmemiz gerekir". Yola çıkarlar. Küçük bir köprüye gelirler ve at tökezleyip düşer. At arabası devrilir ve boğulmanın eşiğine gelirler. Babası, "Bu yolculukta engel çıkmadan ilerlemediğimizi görüyorsun. Geri dönmeliyiz." der ve böylece eve geri dönerler.
Çocuk çalışmalarına geri döner ve bir kez daha mükemmel olmadığını ve bunun nedenini bulamadığını görür. Daha önce yaptığı gibi babasına yalvarır ve babası yine oğluyla gelmek koşuluyla ikna olur. Yolculuk için hazırlanırken, babası bir sınama daha yapacağını söyler: "Eğer engelle karşılaşmazsak..." ve yolda bu sefer at arabalarının dingileri kırılır ve babası, "Görüyorsun ki gitmemiz gerekirmiş gibi görünmüyor. İki dingilin aynı anada kırılması normal mi? der. "Bu arabayla bir çok kez dolaştık ve hiç bir zaman böyle bir şey olmadı!" Ve böylece eve geri dönerler.
Çocuk yeniden eski hayatına ve eski çalışmalarına döner ve yeniden içindeki rahatsızlığı hisseder. Arkadaşları ona yolculuk yapmasını tavsiye eder. Çocuk babasına, bir sınama yapmamaları gerektiğini , çünkü bazen atların düşüp dingillerin kırılmasının, çok garip bir durum olmadıkça olağan olabileceğini açıklar.
Yola çıkarlar, bir hana ulaşırlar ve geceyi burada geçirirler. Orada bir tüccarla karşılaşırlar ve onla sanki tüccarmış gibi konuşurlar. Rabi, adama bir tsadik'e gittiklerini söylemek istemez çünkü bundan utanır. Dünya meseleleri hakkında sohbet ederlerken, konu dönüp dolaşıp tsadiklere ve tsadiklerin nerede bulunabileceklerine gelir. Tüccar onlara orada, şurada bir tzadik olduğunu söyler ve bunun üzerinde iki adam tsadik'e gittiklerini açıklar. Bunun üzerinde tüccar şaşkınlık içinde, "ama o hiç de ciddi değildir, önemsizdir..Şimdi ondan geliyorum ve ben oradayken bir günah bile işledi.." Babası oğluna dönüp, "Görüyor musun oğlum, bu tüccarın konuşurken hiç bir kötü niyeti olmadan bize anlattıklarını duydun mu? Ve daha yeni oradan geliyormuş." Bunu üzerine geri dönerler.
Ve oğul ölür. Ve rabi , rüyasında oğlunun çok sinirli olduğunu görünce ona sorar: "Neden bu kadar sinirlisin?" Oğlu ona o tsadiğe gitmesini ve tsadiğin neden bu kadar öfkeli olduğunu açıklayacağını söyler. Babası uyanınca bunun bir tesadüf olduğunu söyler kendi kendine. Daha sonra aynı rüyayı yeniden görür ve yine bunun sadece bir rüya olduğunu düşünür. Ama olay üçüncü kez gerçekleşir. Bu sefer olayın içinde bir iş olduğunu anlar ve yola çıkar.
Yolda oğluyla beraber yolculuk ederken karşılaştığı tüccara rastlar ve onu tanıyarak, "Sen o handa gördüğümüz kişi değil misin?" diye sorar.
Adam, "Tabii ki beni gördünüz" diye cevap verir.
Tüccar ağzını açar ve ona, "İstersem seni yutabilirim"der.
Ona, "Sen neden bahsediyorsun?" diye sorar.
Adam cevap verir: "Hatırlıyor musun? Oğlunla ilk kez yola çıktığında atınız düştü ve geri döndünüz. Daha sonra dingilleriniz kırıldı. Üçüncü seferde benle karşılaştınız ve size tsadiğin ciddi olmayan biri olduğunu söyledim. Şimdi oğlunu hallettim, artık sen gidebilirsin. Çünkü oğlun "küçük ışığın" özelliklerini taşıyordu, tsadik ise "büyük ışığın" özelliklerini taşır. Eğer birleşselerdi Maşiah gelebilirdi. Ama şimdi onu ortadan kaldırdığım için , yolculuk yapabilirsin."
Sözlerinin ortasında gözden kayboldu ve rabinin konuşacağı kimse kalmadı. Rabi tsadiğe gidip ağladı: "Ne yazık! Ne fena! Kaybolup bir daha hiç bulunamayacak olana ne yazık! Tanrı, sürgünümüze kısa zamanda geri dönsün! Amen!"
(Tüccar kılık değiştirmiş Samael'in kendisiydi. Daha sonra rabiyle yeniden karşılaştığında , tavsiyesini göz ardı etmediğini söyleyerek rabiyi kızdırmıştı. Çünkü bu Samael'in bilinen tavrıdır. Tanrı hepimizi kurtarsın! )