Birkaç hafta önceydi. Talisman, bir postuna yazdığım yoruma cevap verirken "Rufus Wainwright'a gider misin" dediğinde hemen kısa bir google araştırması yapmış, sonra fazla düşünmeden "giderim tabii" cevabını yapıştırmıştım.
Bu sayede, bu akşam, son zamanlarda dinlediğim en eğlenceli konsere tanık oldum.
Konser Aya İrini'deydi.
Hep klasikcileri görmeye alışkın olduğumuz yerde "yeni folk ozan" Rufus vardı.
Ama ne Rufus!
Son derece yakışıklı bir genç adam.
Aynı zamanda son derece gay.
Üstelik bunu hiç müdanaasız ilan edecek kadar varlığından emin ve kendisiyle barışık.
Piyano çalıyor, gitar çalıyor, beste yapıyor, kendisinin ve başkalarının şarkılarını yorumluyor.
Birbuçuk saatten fazla bir zaman hiç inmeden sahnedeydi, çaldı, söyledi, anlattı.
Bir ara, dışarda bol miktarda kuş gördüğünü, üstelik Aya İrini'nin içinde bile kuş olduğunu söyledi ki, doğru. Bazı konserlerde, tam bir es sırasında kanat çırptıkları, şakıdıkları bilinir.
Ancak, bu seferki kahraman bir kuş değil, "felix"di. Felix: Siyah beyaz sıska bir kedi!
Salınarak sahneye çıktı, dolaştı. Önce kimse ciddiyetini bozmadı, sonra Rufus dahil herkes güldü, el çırptı, kahkaha attı. Şarkı yarım kaldı, yeniden başladı.
Tam bir sahne çalma gösterisiydi.
Son bis şarkısı bu konsere en yakışandı; Leonard Cohen'in Hallelujah'ı.
Benim en çok sevdiğim ise :
Teşekkür ederim Talisciğim.