Bugüne kadar yaşamış olan tüm türler arasında, 99% 'den daha fazlası artık soyları tükendi. Çoğu “arka plan neslinin tükenmesi” dönemlerinde sessizce ortadan kayboldu, bu sayede bir avuç tür her 100,000 yıl içinde tükeniyor.
Ancak, neslinin tükenme oranlarının kısa sürede hızla arttığı ve dünyadaki tüm yaşamın önemli bir bölümünü sildiği durumlar da vardı. Bunlar kitlesel yok olma olarak bilinir. Yaşam tarihini derinden etkilediler - ve birçok bilim adamı şimdi olduğumuzu savunuyor bir başkasının ortasında. Doğru olup olmadıklarını görmek için, çok sayıda türün neslinin tükendiği önceki durumlara bakabiliriz.
Geleneksel olarak, bilim adamları, belki de en meşhur kitlesel neslinin de dahil olduğu “Büyük Beş” kitlesel neslinin tükenmesidir. dinozorların sonu. Bu, Kretase döneminin sonunda bir göktaşı etkisi ile tetiklendi, ancak diğer büyük kütlesel yok oluşları, tamamen Dünya'dan kaynaklanan olaylardan kaynaklandı. Daha az bilinen olsalar da, mevcut çevresel krizlere ışık tutabileceklerini keşfetmekten bir şeyler öğrenebiliriz.
1. Geç Ordovisçi
445m yıllarından önceki bu antik kriz, her ikisinin de değişmesi ve geri çekilmesiyle ilişkili iklim değişikliğinden kaynaklanan iki büyük yok olma dalgası gördü. güney yarımkürede buz tabakaları. Bu, küresel soğutma ile bağlantılı olması gereken tek büyük yok oluşudur.
2. Geç Devoniyen
Bu süre şimdi bir dizi nesli tükenme darbesi olarak kabul edilir. 20m yıllarına yayılmış, 380m yıllar önce başlıyor. Deniz cinslerinin% 50'inin tükenişini gördü; Öldürülen türler arasında birçok mercan, trilobit, sünger ve placoderms olarak bilinen ağır zırhlı balık. Bu tükenme, muhtemelen volkanik patlamanın neden olduğu büyük iklim değişikliği ile bağlantılı olmuştur. Viluy Tuzakları günümüz Sibirya bölgesinde. Büyük bir patlama neden olmuş olabilir deniz seviyelerinde hızlı dalgalanmalar ve okyanuslarda düşük oksijen seviyeleri.
3. Orta Permiyen
Bilim adamları son zamanlarda yıllar önce 262m başka bir olay keşfetti Bu, “Büyük Beş” e boyutta rakip. Bu olay ile çakıştı Emeishan Erüpsiyonu Şimdi Çin’de olan ve neden olduğu bilinen tropiklerde eş zamanlı sönmeler ve daha yüksek enlemler. Özellikle, son derece yüksek tükenme oranları vardı: fazla 80% türlerin arasından silinmiş, aralarında brakipodlar ve tek hücreli Bentik Foraminiferler.
4. Geç Permiyen
252m yıllarındaki Geç Permiyen kitlesel yok oluşu, diğer bütün olayları cüceler, türlerin% 96'inin neslinin tükenmesi. Buna daha fazla trilobit, mercan ve karasal hayvan türlerinin bütün dalları dahil. Soyu tükenme, büyük bir patlama ile tetiklendi. Sibirya TuzaklarıÇevresel etkilerin kademeli olmasına neden olan günümüz Sibirya'sının çoğunu kapsayan devasa ve uzun süreli volkanik bir olay.
Atmosferde hızlı bir sera etkisi oluşurken, okyanuslar asitlenme ve oksijen tükenmesi yaşadı. Ozon tabakası kısmen tahrip olmuş, yani ölümcül UV radyasyon seviyeleri Dünya yüzeyine ulaşmıştır. Kurtarma aldı Neredeyse 10m yıl ve hatta o zaman, kararsız çevre Yaratılan bu feci kriz, sonraki Triyas döneminin aralıklarla artan yok olma patlamaları görmesi anlamına geliyordu.
5. Geç Triyas
201m yıl önce gerçekleşen Geç Triyas olayı, Geç Permiyen olayı ile bir takım benzerlikleri paylaşıyor. Bu sefer büyük bir patlamadan kaynaklandı. Orta Atlantik Magmatik Bölgesisüper kıtanın ayrılmasının habercisi olan Pangaea ve daha sonra Atlantik Okyanusu olacak olan şeyin ilk açılışı.
Benzer bir çevresel etkilerin artmasıGeç Permiyen sırasında görüldüğü gibi, tüm cinslerin yaklaşık% 47'in tükenmesine yol açmıştır. Soyu tükenme yılan balığı benzeri son ölümüne neden oldu Konodontlarve bilinen en büyük neslinin tükenmesi skleractyen mercanlar. Ayrıca, kayda değer oranda karasal sürüngenler ve amfibiler, yol döşeme Jura döneminde dinozorların çeşitlenmesi için.
Yavaş çekimde kütle neslinin tükenmesi
Peki şu anda bir kitlesel yok oluşun ortasında mıyız? Eğer gerçekten öyleysek, bu sefer sebep bir göktaşı etkisi veya volkanik patlama değil. Tek bir türün eseridir: Homo sapiens. Habitat tahribatı ve yükselen karbondioksit seviyelerinden iklim değişikliği, yok olma oranlarını seviyelere çekmiştir. Eski geçmişin kitlesel yok oluşlarını hatırlatan.
Bugün ve geçmiş arasındaki benzerlikler esrarengizdir. Geçmiş tükenmelerin büyük çoğunluğu, çevresel ısınma etkilerine yol açan hızlı küresel ısınmaya neden olan volkanlardan kaynaklanan karbon dioksit ile ilişkilidir. Sebep farklı olabilir, ancak sonuçlar aynı olacak.
Ancak, şimdi son kitlesel yok oluşundan bu yana 66m. Dünyanın ekosistemleri çok farklı ve belki de son büyük biyotik krizinden bu yana geçen sürenin uzunluğu göz önüne alındığında daha kararlı. Kıtaların konumu değişti, yani atmosferik ve okyanus dolaşımı farklı; Bu, gelecekteki herhangi bir kitlesel yok oluşun sonuçlarını tahmin etmek için geçmiş verileri kullanmayı çok zorlaştırmaktadır.
Mevcut tükenme oranları Beklenen arka plan oranlarından 50 kat daha yüksek, başka bir kitlesel yok olma olayının devam ettiğini ileri sürüyor. Ancak, kitlesel yok olma da büyüklükle ilgilidir: milyonlarca yıl geleceğe yolculuk yapıp günümüz ekosistemini koruyarak kayaları inceleyebilseydik, bahse girerim ki büyük bir yok oluş olayı hakkında çok az kanıt görürüz.
Biyolojik çeşitliliğin azalmasını yakın gelecekte durdurabilirsek, henüz kitlesel yok oluşdan kaçabiliriz. Ancak, 100 veya 1,000, biyosferdeki insan kaynaklı stresin yıllarca daha fazla olması bizi unutmaya başlayacak.
Yazar hakkında
Alex Dunhill, Paleobiyoloji Araştırma Görevlisi, University of Leeds
İlgili Kitaplar:
{amazonWS: searchindex = Kitaplar; anahtar kelimeler = toplu tükenmeler; maxresults = 3}