Yıllar önce 680, Kasım ayında 12 1335, Macaristan Kralı'nın ikamet ettiği Visegrad kenti Charles I Robert, üç iktidarın yöneticilerinin toplantısı olan Macaristan, Polonya ve Çek Cumhuriyeti, Orta Avrupa'daki ilk askeri-politik ittifakın başlangıcını belirledi. Karl Robert, Casimir III Polsky ve Bohemya Jan Jan ile birlikte, Avusturya Habsburg'larının genişlemesini sınırlandırmayı ve Viyana'yı atlayarak yeni ticaret yolları kurmayı kabul etti. Ayrıca Jan, Silezya ve 120 bin Prag groszy (400 kilogram gümüş) haklarını tanıma karşılığında, Polonya tahtını talep etmeyi reddetti.
Of hikayeler Macaristan
Bazı tarihsel süreçlerin bir sonucu olarak, Macaristan nihayet Batı medeniyetinin bir parçası oldu. Aynı zamanda, Macaristan sosyal ve politik yapı ve kültür alanı dahil olmak üzere ulusal özelliklerini koruyarak dağılmadı. Macaristan, doğu ve güneydoğusundaki Ortodoks komşularından çok farklıydı. Siyasi faaliyet merkezini kuzeydoğuya (Vladimirskaya ve Moskovskaya Rus) devretme ve devretme dönemini tecrübe eden ve iktidardan sonra bir süre sonra bozulan ve nihayetinde Osmanlı İmparatorluğu ve Rusya tarafından emilen tartışmalı Balkan devletlerinin aksine bütünlüğünü korudu. Macar krallığı, açık ve az ya da çok kalıcı sınırları olan sağlam bir devlet varlığı olarak kaldı. Bu, Macaristan'ın, 9. yüzyılın sonundan 1000'a kadar hüküm süren, Macaristan'ın prens prensleri (1301'tan krallar) ve Arpad hanedanının sonu olan Horde istilasından kurtulmasına ve boşalan taht savaşı da dahil olmak üzere şiddetli feodal savaşlara dayanmasını sağladı.
Sektörün gelişmiş ülkelerin çok gerisinde kalmasına rağmen, Macaristan ekonomisi istikrarlıydı. Ancak, altın ve gümüşün çoğunun, Avrupa merkezi ve depoları için mayınlı, güçlü bir merkezi otorite ile birleştiği mayınların varlığı Macaristan'ın güçlü bir ordusu olmasına izin verdi.
XIII yüzyılın son üçte biri, ülkeyi kelimenin tam anlamıyla parçalayan ve anarşiye sokan baronların hizipleri arasındaki mücadele yüzünden gölgede kaldı. Hanedanlık sorunları sadece durumu daha da ağırlaştırdı. Küçük oğlu Istvan V - Laszlo IV (1272 - 1290) ile birlikte krallıkta iç savaşın alevleri yandı. Olgunlaştı Laszlo, Kuman-Polovtsy'nin yardımıyla feodal efendileri yatıştırmaya çalıştı (annesi Elizaveta Kumanskaya, Han Kotyan'ın kızıydı). Laszlo Kun ülkeyi birleştirmeyi başardı.
Bununla birlikte, Macaristan’a feodal kargaşası koşullarında “kralın statüsünü güçlendirmek” için resmen gelmiş olan papaz efsanesi Piskopos Philip, ancak aslında, Laszlo’nun Hıristiyan inancından geri çekildiğini iddia ettiği ve Paganizm’i ve yaşam tarzını tamamen benimsediğini iddia eden kralın muhalifleri üzerine çağrıda bulundu. akrabalar - Polovtsy, eylemlerinde yeni bir karışıklığa neden oldu. Roma, kralın putperest Polovtsy ile olan ittifakı tarafından öfkelendi. Kral Laszlo sözde tanıtımı kabul etmek zorunda kaldı. Polovtsy'i göçebe bir yaşam tarzı sürdürmeyi bırakıp çekincelere oturtmaya zorlayan “Polovtsian yasaları”. Polovtsi isyan etti ve Macaristan'ın doğu bölgelerinin yağmalanmasına cevap verdi. Sonuç olarak, papalık legat Macar tahtının eski desteğini - Polovtsy - isyancılara dönüştürdü ve kralın Macar devletinin restorasyonu için büyük zorluklarla yaptığı her şeyi mahvetti.
Kral Laszlo, Polovtsy müttefikleri ile konuşma yapmak ve onları parçalamak ve ardından Transilvanya Fint Aba valisi ile savaşmak zorunda kaldı. Fint kırılmayı başardı ve 1282'te Laszlo Kun sonunda Polovtsy'yi yendi. Polovtsy'nin bir kısmı Macar krallığını Balkanlar'da bıraktı. Ancak, iç karışıklık Macaristan'ı büyük ölçüde zayıflattı. İşleri çözme umudunu yitirmiş ve dostları yatıştırmak isteyen kral, yine Polovtsy ile yakınlaştı. 1285'te, Doğu Horde Doğu Macaristan tarafından perişan edildi. Kral Pest'i savunmayı başarsa da, Macar devleti tamamen çürümeye düştü. Kral Laszlo IV gazeteciye gönderildi. Papa Nicholas IV bile, yeğeni Laszlo Karl Martell Anjou’ya güç vermek için Macaristan’a karşı bir haçlı seferi düzenlemeyi düşündü. Ülke harabeye döndü. 1290'te, soylu Polonyalılar, kralın belirsiz politikalarından memnun olmayan Laszlo'yu öldürdüler (başka bir versiyona göre, onlar sadece paralılar tarafından tutulan paralı askerlerdi).
Ölümünden sonra, Macar krallığının merkezi hükümeti, aslında, sona erdi. Laszlo'nun çocuğu yoktu ve Arpadov'un ana hattı kısa kesildi. Venezüella Tomazina Morosini'nin oğlu Istvan V'nin torunu olan Andrash III (1290 - 1301), tahta geçti. Ancak, asalet meşruiyeti pahasına şüphe. Babası Istvan Postum, kardeşleri tarafından bir piç ilan edildi, bu yüzden yeni kral hemen taht için bir takım yarışmacılarla karşı karşıya kaldı. Macaristan'ı Kutsal Roma İmparatorluğu'nun bir parçası olarak gören İmparator Rudolf I., oğlu Albrecht I. Dükü'nü Macar tahtına çıkardı. Kendisini ilan eden Polonyalı maceracı, Kral Laszlo IV. Kuhn'un küçük kardeşi Andrash Slavonsky, taht iddialarını ilan etti, ancak ordusu Andrash III taraftarları tarafından mağlup edildi. Ayrıca, öldürülen kralın kız kardeşi olan Napoli Kraliçesi Mary de taç talebini açıkladı. Daha sonra bu iddialarını oğlu Anjou'dan Karl Martell'e ve ölümünden sonra torunu Karl Robert'e devretti.
Andras III, Duke Albrecht I'i Macar tacı için iddiaları bırakmaya zorladı. Kral, Anjou'lu Charles Martel'in destekçilerine ve feodallerin büyüdüğü baronlara karşı savaştı. Saltanatının sona ermesiyle, Andras (Endre) Macaristan'daki bazı istikrarı geri kazanabilmiş ve bazı baronları geçici olarak ezebilmiştir. Ancak, genel olarak, tüm alanlarda gücü olan ve kendi ordularına ve daha küçük feodal lordlara dayanan kralı oligarşlerinin ayrılıkçılığının üstesinden gelemedi. Öyleyse, ülkenin batısında açıkça Andrash'i Kёсshegi klanının kralı olarak tanımadı; Laszlo Kahn Transilvanya'da hüküm sürüyor; Omode Aba ve Kopas Borshi - kuzeydoğuda. Matyash Chaka, ülkenin kuzey-batısında, 50 köy ve köylerinden daha fazla 500 kalesine ve kalesine sahipti.
Kral charles robert saltanatı
“Arpad ağacının son altın dalı” Andrash beklenmedik bir şekilde Ocak 1301'ta öldü ve sonuç olarak, Arpad hanedanının Macar tahtındaki kalış sona erdi. Roma tahtının ve güney illerinin baronlarının desteklediği Anjou-Sicilya Evi'nin temsilcisi Karl Robert, tahtı yükseltti. Neredeyse on yıl boyunca, Macar tahtına aday olan diğer adaylarla mücadele etmek zorunda kaldı, sonra da yerel timsah ve oligarşların ayrılıkçılığına karşı bir on yıl daha. Yine de, Karl Robert, krallığın birliğini koruyarak ve ülke ekonomisini geri kazandırarak Macaristan'ın en başarılı yöneticilerinden biri oldu.
İlk başta, Karl Robert'ın “yanlış” olarak adlandırıldığı bahanesi altında (St. Stephen tacı olmadan ve Esztergom'da ve geleneğin talep ettiği gibi Szekesfehervar'da değil), çoğu kilise ve laik asil otoritesini tanımadı ve Kral Václav Czech'i ilan etti. Vaclav II'nin oğlu olan Premyslov ailesinden Bohemya'nın son kralı). Vatslav, Kral András III'ün kızı Elizaveta Töss ile nişanlandı ve Laszlo adı altında, Kalos'un Başpiskoposu John'u Székesfehervar'da Aziz Stephen Kraliçesiydi. Bununla birlikte, VIII. Papa Boniface, Carl Robert’ın Macaristan’a yönelik iddialarını ve anne amcası Alman Almanya Kralı Albrecht I’ye askeri yardım sağladı. Karl'ın yanında, daha önce Vaclav Chesky'yi desteklemiş olan Matush Chuck ve Aba, büyüdü. Bu nedenle, Çek Kral Vaclav II kısa süre sonra oğlunun Macaristan'daki pozisyonunun çok zayıf olduğunu fark etti ve Vaclav ve tacı onunla birlikte Prag'a götürmeye karar verdi.
1305’te Bohemya tahtını işgal eden Bay Václav Český, Macar tahtını destekçisi ve akrabası lehine çevirdi - Kral Bele’nin torunu olan Bavyera Dük Otto III. Bavyera Dükü Bela V adı altında taçlandı, ancak Macaristan'da ciddi bir desteği olmayanlar yenildi. 1307’te Rakosch toplantısındaki büyükler yine Karl Robert kralını ilan ettiler, ancak en zengin aristokratlar (Matush Chuck ve Laszlo Kan) kongreyi görmezden geldi. Sadece 1310’teki üçüncü taç giyme töreni “yasal” dı. Ancak, kral olduktan sonra, Charles henüz tam yetki almamıştı, timsahları ve oligarkları sakinleştirmek gerekliydi.
1301-1310 de Macar magnetiklerinin mülkiyeti
Arpad hanedanlığının yıkılışı yüzünden, büyükler yürürlüğe girmedi, sadece süreci hızlandırdı. Tüm feodal güçlerin karakteristik özelliği olan uzun ve düzenli bir süreçti. Kralın gücü yavaş yavaş zayıfladı ve birçoğu güçlerini ve servetlerini genişleten yüksek hükümet görevlerine sahip olan büyük feodal beyler (Palatin, voivode, ban ve Ishpan). Bu, “devlette devletlerin” bağımsız bir politika yürüten yöneticileri, mahkemeleri, orduları ile ortaya çıkmasına neden olmuş, diğer devletlerle hanedanlık ve diplomatik ilişkiler kurmaya ve dış savaşlara katılmaya çalışmıştır. Büyükler tamamen merkezi hükümetten kurtulmaya çalıştı.
Oligarşlere meydan okumak ve ülkenin birleşmesini sağlamak için yetenekli bir devlet adamı ve askeri lider olması gerekiyordu. Karl bu yeteneklere sahipti. Ayrıca, genç olmasına ve varislerinin tam olarak yürürlüğe girmesine izin vermemesine rağmen, rakiplerinin çoğunu geride bırakmasına yardımcı oldu. Aslen, kral en güvenilir yoldaşlarından biri olan Baron Ugrin Chuck'ın hüküm sürdüğü Temesvar'a yerleşti. Kral, birbiri ile kavga eden ve neredeyse hiç bir zaman krala karşı ittifak yapmayan düşmanları tek tek yenerek yavaş yavaş başardı. İlginçtir ki, askeri operasyonları finanse etmek için kral aktif olarak kilise mülküne el koydu.
Kral, 1312’te Chuck’ın birliklerini ve Amade Aby’nin oğullarını yendi, ancak henüz belirleyici bir zafer değildi. Laszlo Kahn'in 1315'ta ölümünden sonra, kral Transilvanya'nın kontrolünü ele geçirdi. 1316'te Kösegi klanı yenildi, 1317 Palatina Kopas Borshi’nin ordusunu yendi. 1319'te, Bay Karl Robert, Güney Macaristan'ı işgal eden Sırpları yendi. Ondan sonra Karl Robert Belgrad'ı (daha sonra Sırplar Belgrad'la savaştı) ve Machvi topraklarını işgal etti. Krallığın en güçlü kralı olan Matush Chuck'ın Mart ayında 1321'in ölümü, mülklerinin dağılmasına neden oldu ve kraliyet birlikleri, ölen soyluların yıllarını sonuna kadar işgal ettiler. 1323’te, kral ülkenin güney batısındaki Shubiche ve Babonich’in birliklerini yenerek Dalmaçya ve Hırvatistan’ı kontrol altına aldı.
Böylece, Karl Robert iktidarın birliğini sağladı ve gerekli reformları hayata geçirdi. Ülkenin birliği fikri, kralın ikametgahını Temesvara'dan Visegrád'a (Vysehrad) - Macaristan'ın kalbine aktardığı gerçeğine dair sembolik bir ifade aldı. Burada 1330 tarafından yerel kalenin yakınında yeni bir kraliyet ikametgahı inşa edildi.
Yirmi yıllık mücadele boyunca, Karl Robert büyük bir prestij kazandı, ayrıca Arpad'in evinde siyasetin sürekliliğini gösterme duygusuna sahipti. Kral, asıl görevinin “eski güzel düzeni geri getirmek” olduğunu vurguladı. Savaş sırasında, kalenin birçok kalesi kralın ve destekçilerinin eline geçti. Kral, ilk Arpadalar döneminde, krallığın en büyük toprak sahibi olmak için çoğunu elinde tuttu. Mülkiyetin geri kalanı, en başından beri hükümdara sadık bir şekilde hizmet eden soylular arasında dağıldı. Bir önceki dönemin etkili klanlarından pek azı pozisyonları tutabildi, çoğu eski soylu aileleri yeni asaletle özümsemişlerdi.
Yeni baronlar krala sadıktı. Ayrıca, mülkleri, yönettiği kraliyet kalelerini göz önüne alarak bile, kraliyet gücünü tehdit edecek kadar büyük değildi. Karl Robert sözde “onur sistemi” ni kurdu: büyük bağışlar yerine, kralın sadık hizmetkarı bir pozisyon aldı (“onur”), bu nedenle yerde kraliyet vesayeti ve kralın temsilcisi oldu. Aynı zamanda, bu görevler sonsuza dek verilmemiştir - kral, herhangi bir zamanda belirli bir görev yerine geçen kişiyi geri çekebilir. Bütün bunlar yeni Anjou hanedanını kuvvetle güçlendirdi. Karl, durumu güvencesizken düzenli olarak yaptığı devlet toplantılarını düzenli olarak topladı. Karl Robert, kendisine sadık olan hakimleri seçerek tüm bölge kraliyet mahkemelerini kendi kontrolüne aldı, merkezi cihazı güçlendirdi.
Karl ekonomiyi güçlendirdi. Kral, interregnum döneminde mıknatıslar tarafından kurulan Macar krallığının bölgeleri arasındaki özel gümrük vergilerini kaldırmıştır. Eski gümrük sistemi krallığın sınırlarında restore edildi. Gümrük tekrar kraliyet regalia oldu. Kral, sürekli altın içeriği olan yeni paralar getirerek enflasyonu başarıyla durdurdu. Şimdi sadece kral yazı tura atabildi. Florinler (forint) Kremnica'da açılan Mint'te 1325'ten basıldı ve kısa sürede Avrupa'da popüler bir ödeme aracı haline geldi. Külçe altın ve gümüş dolaşımını bundan böyle bir kraliyet tekelinde idi.
Mali reform, hazinenin önemli ölçüde yenilenmesine neden olmuştur. Yeni mevduatların keşfedilmesinden sonra, altın üretimi önemli ölçüde artmıştır (yılda 1400 kg'a kadar). Dünyada o sırada mayın altına giren altının üçte biriydi ve Macaristan, Avrupa'da üretilen diğer devletlerden beş kat daha fazla altın çıkardı. Aynı zamanda, altın madenciliğinden elde edilen gelirin% 30- 40'i kraliyet hazinesine yerleşti ve bu da Kral Karl Robert'in önemli reformlar yapmasını ve aynı zamanda lüks bir avlu tutmasını sağladı. Ayrıca, Macaristan'da gümüş çıkarıldı. 1327’ten bu yana, yerel toprak sahipleri, kalkınmasını teşvik eden madencilik sektörünün gelirlerinin üçte birini terk etme hakkına sahiptir. Altın ve gümüş Macaristan ve İtalyan tüccarları çekti.
Ayrıca, hazineyi yenilemek için Karl Robert, doğrudan ve dolaylı vergilerden, vergilerden ve tekellerden oluşan regalia sistemini geliştirdi ve yeniden düzenledi. Transilvanya'daki tuz madenleri, tuz üretimi ve ticareti konusunda tekeli olan Macar kralları için en önemli gelir kaynağı oldu. Artık gümrük vergisi tüm dış ticaret işlemlerinde - 1 / 30, tüm yabancı yatırımcılar için ithal edilen malların değerine dayanıyor. Ve vergi çok daha katı gidiyordu. Her yıl köylü çiftlikleri 1 / 5’te Florin’e yıllık bir hediye olarak verildi. Bu reformlar sonucunda, ülkedeki ekonomik bozulmaların üstesinden gelindi, ülke ekonomisi istikrarlı bir şekilde gelişti, hazine doluydu, bu da Macar krallığının askeri gücünü ve uluslararası prestijini güçlendirdi.
Florin Carl Robert
Bunlar ciddi başarılardı. Doğru, onları abartmayın. Macaristan, Avrupa'nın oldukça uzak ve geriye bir köşesinde kaldı. Sadece değerli metallerin üretimi Macaristan'ın Avrupa ekonomisinde değerli bir yer işgal etmesine izin verdi. Macaristan, altın, gümüş, büyükbaş hayvan ve şarap tedarikçisiydi ve pazarları diğer ülkelerden sınai mallar ve lüks mallar tarafından işgal edildi. Aynı zamanda, ülke oldukça terkedilmişti, bu yüzden “kara ölüm” vebalarından kurtuldu. Anjou hanedanı, Moravya, Polonya ve Rus prensliklerinden gelen göçmenlerin akınını teşvik etti ve aynı zamanda Almanlara, Romenlere çekti ve onlara çeşitli ayrıcalıklar verdi. Ancak kuzey ve doğudaki topraklar oldukça seyrek nüfuslu kaldı.
Ülkenin birleşmesi, ekonomideki neredeyse kesin güç ve başarı, Karl Robert'in aktif bir dış politika izlemesini sağladı. Ancak büyük başarılar elde etmek için başarısız oldu. 1317'ten 1319'e kadar Machva bölgesini Sırbistan'dan fethetti. Dalmaçya şehirleri Venedik Cumhuriyeti yetkisi altında teslim oldu. Karl Robert'ın Macaristan ve Napoli kronlarını birleştirme isteği, Macaristan'ın Adriyatik'te baskın olacağından korkan Venedik ve Papa'nın muhalefetine neden oldu. Karl’ın Wallachia’yı (Romanya prensliği) boyun eğdirme girişimi tamamen başarısızlıkla sonuçlandı. Kasım ayında, 1330, Macar ordusu Posada yakınlarındaki geçişte Vlach'lar tarafından yakalandı ve neredeyse tamamen katledildi. Kral Charles, şövalyelerinden birinin giysilerini gizleyerek mucizevi bir şekilde hayatta kaldı. Sadece güçlü bir ekonomi Macaristan'ın orduyu yeniden inşa etmesine izin verdi.
Karl, kuzey komşuları olan Polonya ve Bohemya ile ilişkilere odaklanarak, diplomaside büyük başarı elde etti. Üç devlet kendilerini benzer bir durumda buldu. Polonya ve Bohemya'daki Piast ve Przhemyslov hanedanları Macaristan'daki Arpad evinin kuralıyla aynı anda kesintiye uğradı. Karl Robert, Vladislav Loketek ve John (Jan) Luxemburg birbirlerine yardımcı oldular. Üçüncü karısı olan Charles, Vladislav Loketka'nın (Lokotka) kızı Polonya'nın Elizabeth'i aldı. Ve Büyük Vladislav Casimir'in halefi, varissiz ölmüş olması durumunda, Macaristan kralı veya varisini tahttaki halefi olarak atadı.
Karl’ın dış politikasının en önemli başarısı, Casimir ve John’un uzlaşmasında arabuluculuk rolü idi. John, Silezya ve 120 bin Prag groszy (400 kilogram gümüş) haklarını tanıma karşılığında, Polonya tahtını talep etmeyi reddetti. Bu, Xisex'te Visegrad'daki üç hükümetin toplantısı sırasında oldu. Avusturya’nın genişlemesine karşı üç taraflı bir savunma anlaşması ve önemli bir ticaret anlaşması vardı. Ticaret anlaşmasının amacı, Viyana'yı transit geçişinden mahrum bırakmak, aracı geliri almak için Avusturya bölgesini atlayarak Almanya'ya yeni ticaret rotalarının örgütlenmesiydi.
Karl'ın dış politikası başka hiçbir özel sonuç getirmedi. Her ne kadar Macaristan'ı kaostan ve çöküşten kurtaran bu kararlı ve maksatlı cetvel olmasına rağmen, parlak savaşçı kralı Louis I. Büyük (Layosh) ile Macar krallığını yüceltecek olan büyüklüğünün ve görkeminin temellerini attı. Büyük Louis, devletinin Adriyatik'ten Karadeniz'e ve kuzeyde neredeyse Baltık'a kadar genişleyen Orta Çağ'ın en ünlü Avrupa hükümdarlarından biri olacak. Vassalları arasında Bosna, Sırbistan, Wallachia, Moldavya ve Bulgaristan yöneticileri vardı. Macaristan büyüklüğünün zirvesine ulaşacak. Bununla birlikte, gücünün temelleri tam olarak Karl Robert'a atıldı. Louis sadece babasını Macar krallığında yaratan potansiyeli kullandı.
Macar kral Karl Robert, 1342 yılında Visegrad'da öldü. Cenaze töreni, müttefikleri - Polonya'dan Casimir III ve Kutsal Roma İmparatorluğu'nun gelecekteki imparatoru Charles III'ün katılımıyla Szekesfehervar'da yapıldı.