Los Angeles'ta yaşamak sana bir şey yapar. Belki sürekli güneş ışığı, deprem tehdidi, Santa Ana rüzgarları - ya da belki de hayal gücümüzde LA'nın yalnızca yarı gerçek olduğunu hissedebileceği kadar çok yer kaplıyor. Şu Santa Ana rüzgarlarını alın, harekete geçerler ve Joan Didion'un Los Angeles Defter veya Raymond Chandler’ın Kızıl Rüzgar - uysal küçük eşleri ve oyma bıçakları. Ya da şehir merkezinde güneş patladığında, John Fante’nin LA'sini, kumdaki o hüzünlü küçük çiçeği düşünürüz. Los Angeles edebiyatı zengin ama aynı zamanda acımasız bir oyun alanı olan bir şehri resmediyor, sakinleri bu çelişki ipi üzerinde denge kuruyor. Burada Los Angeles’ın karakterini şekillendiren ama aynı zamanda Los Angeles’ın insanlarını nasıl şekillendirdiğini gösteren on kitap listeledim. Bazıları klasiktir, diğerleri daha az bilinir, ancak hepsi bu zor LA ruhunun bir bölümünü ele geçirmiştir.
Joan Didion, Olduğu Gibi Oynatın
Didion, 1960'larda Los Angeles'a taşındı ve burada kendisi ve kocası hızla Hollywood Hills'teki partilerin müdavimi haline geldi. Los Angeles yapay, yalnızlığın ruhu yediği bir yer. Bu zirve LA romanında, bir harita alıp Didion'un kahramanı Maria Wyeth'in izini sürmek için çölde doğuya, kuzeye Ventura'da bir sevgiliyle buluşmak için ya da bazen - sadece onun heyecanı için - takip edebilirsiniz. Hollywood otoyol kavşağında kırılmadan gezin. Maria, bir çöküşün eşiğinde, ünlüler ve sahte arkadaşlıklar dünyasında başıboş, yalnız bir figürdür. Şehrin dört bir yanından geçen, büyük mahalleleri parçalara ayırıp izole eden o otoyolları gezerken, bunların Maria’nın artan yalnızlığını nasıl yansıttığını ve buna katkıda bulunduğunu görmek kolaydır.
Maritta Wolff, Ani Yağmur
Modaya uygun birinin sigara içtiği ve boşanma davası açtığı 1970'lerin Los Angeles'ını anlatan kapsamlı bir roman. Wolff, 22 yaşında ilk romanıyla edebiyat dünyasına adım attı Küçük tren istasyonu , Sinclair Lewis'in 'yılın en önemli romanı' olduğunu savundu. 1940'larda Los Angeles'a taşındı ve burada beş tane daha eleştirmenlerce alkışlanan roman yazdı ve ardından kitap turuna çıkmayı reddetti. Ani Yağmur . Sonuç olarak yazmayı bıraktı ve kitap 30 yıl buzdolabında kaldı. Wolff'un Los Angeles'ı kurumuş, insanları, özellikle de kadınlar, gerçek bağlantılara aç. Cynny, akşam yemeğinde kocasına, 'Yağmur yağacağını umuyordum, ama şimdi durdu,' dedi. 'Yağmura o kadar çok ihtiyacımız var ki, her şey çok kuru, kavrulmuş ve tozlu. Bazen dayanamıyorum, kendimi kesinlikle özlem duyuyorum. ' Bunun yerine Santa Ana rüzgarları gelir ve oradan gerilim yükselir.
Eve Babitz, Yavaş Günler, Hızlı Şirket
Orijinal 'LA kadınını' en keskin ve en derin haliyle görmek istiyorsanız, bu ince makaleleri alın. En çok satan ilk albümünün hemen ardından yayınlandı Havva'nın Hollywood'u Babitz daha yaşlı, daha akıllı ve zanaatını geliştirdi. 'Gökyüzü Ayı Dağı'nın ötesinde ağırdı ve arazi kuru altın çavdardan başka bir şey vermedi ve her zaman göründüğü gibi görünüyordu,' Babitz neşeyle içeri Bakersfield . Ama ortaya çıkan çevredeki şehirler Yavaş Günler, Hızlı Şirket Los Angeles'tan bir mola olarak hizmet vermesi gereken —Palm Springs, Laguna Beach, Kern County — Babitz'in şehre ne kadar köklü olduğunu ortaya koyuyor.
Kate Braverman, Medea için Lityum
Braverman'ın yeniden dirilişe ihtiyacı var, bu kitabın bir kopyasını bulmak çok zor. Sadece 1970'lerin soylulaştırılmış Venedik'ini değil, aynı zamanda Santa Monica Körfezi'nin yanında, derinliksiz gökyüzünün altında yaşamak, gözden kaybolan bir ufuk ve bağımlılık arasındaki o simbiyotik ilişkiyi de yakaladı. 'Burası garip kişisel mutasyonların ülkesi. Belli bir çekiş, açıklanamaz bir kuvvet, bazıları henüz keşfedilmemiş bir yerçekimi biçimi var. Ayak parmakları değişiyor, görünmez keskin pençeleri kazmak ve soluk mavi cansız dalgalara doğru kaymaya karşı savaşmak için tasarlanmış. ' Braverman’ın kahramanı Rose, birçok hayatı arasında sıkışıp kalır ve hepsi, babasının yaklaşan ölümüyle yakınlaşmakla tehdit eder. Ona Venedik kanallarının yaşam döngüsünü düşünen bir kokain bağımlılığı ekleyin ve tamamen LA olan şiirsel bir bildungsroman elde edin.
Jerry Stahl, Kalıcı Gece Yarısı
Bu şehirde kinetik bir enerji var. Havada hissedebilirsiniz, eminim stüdyoların yönünden - Hollywood Bulvarı'ndaki koşuşturmadan, birçoğunun büyük hayallerle geldiği ve hepsinin gerçekleşmeyeceği bilgisinden. Stahl’ın anıları da aynı yoğunluğu taşıyor. Serbest yazar olduğu stüdyodan sıçrayan Alf USC'nin doğusunda Stahl, yazma hırsları ve eldeki gerçekle boğuşuyor: 'Yazmak bana göre hala ilahi olanı çevreleyen bir aura doluydu ... Hollywood'un en hafif tabirle saçma kıldığı bir tutum.' Kadınlara yaptığı muameleyi görmezden gelebilirseniz (bir yandan Hollywood tatilleri için onları kabul ederken, aynı zamanda bir kadının kalçalarını “sağlıklı bir Doberman'ın yanları gibi hissettikleri kadar sert” olarak tanımlayarak), o zaman ödülünüz en çok olanıdır. 1992 LA Ayaklanmalarına karşı geçen şimdiye kadar yazılmış dürüst geri çekilme sahneleri.
Chris Kraus, Yeşil Video: Los Angeles Sanatı ve Hiçliğin Zaferi
Chris Burden ve Paul McCarthy'den China Art Objects Gallery ve bazı MFA programlarına kadar Kraus’un LA’ın 1990’ların neo-kavramsal sanatını ele almasında birçok tanınmış isim ortaya çıkıyor. Los Angeles'ın tipik New Yorker görüşü de oradadır, ancak Kraus için hayatı ve ilişkileri, sanatının ayrılmaz bir parçasını oluşturuyor ve bu denemeleri LA okuması haline getiriyor. Kraus, 'Asla gerçekten hiçbir şey yoktur' diye yazıyor. 'Yalnızca gerçekte ne olduğunu açıklama sorunu vardır.' Kuraklıkla boğuşan bir şehrin hikayelerini, kurumuş kahverengi yapraklı okaliptüs ağaçlarını, Kraus'un onu 'kadın' olması için eğiten Yeni Çağ domuzu Jeigh ile cinsel kaçışlarını anlatın. Kraus burada sadece eleştiri yazmakla kalmıyor, Los Angeles ile sanatçı arasındaki ilişkiyi de araştırıyor.
Wendy Ortiz, Hollywood Defter
Ortiz, eleştirmenlerce beğenilen anılarının ardından, 'Ben de bu şehrin her yerindeki pek çok bilinmeyen yazar gibi bir yazarım,' diyor. Kazı . Los Angeles'a kendi başına bir aşk mektubu, Hollywood Defter bu şehirde yaşamak ve yazmak üzerine şiirsel bir meditasyondur. Metro otobüsünün egzozunun kokusunu neredeyse koklayabilir, Modeloları ve sigarayı tadabilirsiniz. Çoğu zaman Los Angeles tarihsiz olarak tasvir edilir, insanları özgünlükten yoksundur. Ortiz’in çalışmasında öyle değil. Bu, Bukowski'nin uğrak yerleriyle dolu bir şehir, bir zamanlar Didion'un yaşadığı yer ve insanlarla bağlantı, Jon'un bir bakkal otoparkında bir yabancıyla konuşurken ya da Griffith Park'ta tek başına yapılan bir yürüyüşte ya da yatak odalarında bir komşuyu anlarken bulunabilir. .
John Fante, Toza sor
Bu LA klasiğinde, Arturo Bandini o LA fantezisini aramak için şehre geliyor: Pasifik'in yanında zenginlikler ve şöhret. Eline geçen şey şehir merkezinde - kirli, sıcak ve geçici. Ama hayat, aşk ve Tanrı hakkında bir tezahürata sahip olmak için çölün ve tozun estiği ve palmiye ağaçlarını kirlettiği, depremlerin çimentoyu kırdığı, vitrinlerin ve restoranların yıkıldığı veya rutin olarak el değiştirdiği bir şehirden daha iyi bir yer var mı? 'Toz ve eski binalar ve pencerelerde oturan yaşlı insanlar, kapıdan dışarı sallanan yaşlı insanlar, karanlık sokakta acı veren yaşlı insanlar.' Şehrin kalbidir ve bize her zaman süreksizliğimizi hatırlatır.
Richard Lange, Ölü Çocuklar
Gece . Bir gerçek var. Şehrin tüm bu güzelliğin hemen altında elle tutulur bir karanlığı var. Doğru gece Mulholland boyunca gidin ve tatsız olmayan bir yorgunluk ve umutsuzluk hissi hissedersiniz; iyi bir cin martini ve belki daha fazlasını istemeye başlarsın. Lange’in ilk kısa öykü koleksiyonu, Noir ve LA gerçeği arasındaki dengeyi bulur. Karakterleri banka soyguncusu veya sosyopatlar olabilir, ancak yaşadıkları şehre derinden bağlılar. Nereden Amerika Bankası : “Artan sıcakta bungalovun duvarları tıkandı ve patladı ve yeni günün taze ışığı, son depremin sıvada bıraktığı çatlaklara çarptı. Kararı basit bir jestle aktarıldı. Masanın karşısına uzandı ve ellerimi onunkine aldı: Devam ederdik. '
Dana Johnson, Pek Karanlık Değil
Johnson’un en son kısa öykü koleksiyonunun başlık öyküsünde Dean, şehir merkezindeki Pacific Electric Building'de yaşıyor; Starbucks ve odun ateşinde pizza sunan restoranlar getiren yeni değişim dalgasına duyarlı. 'Artık her zaman senden önce gelen, sonra gelecek biri olduğunu biliyor.' LA’nin son illüzyonu, bir şekilde yeni olduğu ve yine de olasılıkla dolu olduğudur. Zaten yeniden başlamak isteyen bir üniversite öğrencisi olan J.J, 'Ama çoğunlukla manzara ona uzayı, son sınırı hatırlattı' dedi. Rogues.
Bu yüzden Fante buraya geldi, neden Stahl ve Kraus ve diğerleri de buraya geldi. Amerikan Rüyası için son bir şansın şehri, böylece her zaman beyninizin arkasında dursun: Burada yapacak mısın?