Virülans - Virulence
Çoğu bağlamda, özellikle hayvan sistemlerinde, virülans, bir mikrobun konakçıya verdiği hasarın derecesini ifade eder . Patojenite neden için bir organizmanın-yeteneğinin hastalık onun tarafından belirlenir -etkili hastalık oluşturma faktörleri . Gen sistemleri için genin spesifik bağlamında , genellikle bitkilerde virülans, bir patojenin dirençli bir konağı enfekte etme kabiliyetini ifade eder.
Bir itibaren ekolojik açıdan virülans kaybıdır uygunluk , konağının üzerine bir parazit sebep. Virülans, bir patojen suşunda meydana gelen virülan özelliklerin ortaya çıkmasına yol açan evrimsel baskılar olan yakın nedenler - patojenin konukçuyu hasta etmesine yardımcı olan belirli özellikleri - ve nihai nedenler - olarak anlaşılabilir.
Virülan bakteriler
Bakterilerin hastalığa neden olma yeteneği, enfekte olan bakteri sayısı, vücuda giriş yolu, konakçı savunma mekanizmalarının etkileri ve virülans faktörleri olarak adlandırılan bakterinin kendine özgü özellikleri ile tanımlanmaktadır . Virülans faktörlerinin çoğu , konakçı hücrelere tip üç sekresyon sistemi gibi özel salgılama cihazları tarafından enjekte edilen sözde efektör proteinlerdir . Konakçı aracılı patogenez genellikle önemlidir, çünkü konakçı enfeksiyona agresif bir şekilde yanıt verebilir ve bunun sonucunda konakçı savunma mekanizmaları, enfeksiyonla mücadele edilirken konak dokulara zarar verir (örneğin sitokin fırtınası ).
Bakterilerin virülans faktörleri tipik olarak enzimler tarafından sentezlenen proteinler veya diğer moleküllerdir . Bu proteinler, kromozomal DNA, bakteriyofaj DNA veya plazmidlerdeki genler tarafından kodlanır . Bazı bakteriler hareketli genetik elementler ve yatay gen transferini kullanır . Bu nedenle, bu spesifik virülans faktörlerini ve hareketli genetik unsurları hedef alarak belirli bakteriyel enfeksiyonlarla mücadele stratejileri önerilmiştir. Bakteriler , moleküllerin salınımını senkronize etmek için çekirdek algılamayı kullanır. Bunların hepsi konakçıdaki morbiditenin yakın nedenleridir.
Bakterilerin hastalığa neden olduğu yöntemler
- Yapışma. Birçok bakteri önce konak hücre yüzeylerine bağlanmalıdır. Bakterilerin konakçı hücrelere yapışmasında rol oynayan birçok bakteri ve konakçı molekül tanımlanmıştır. Çoğunlukla, bakteriler için konak hücre yüzeyi reseptörleri , diğer işlevler için gerekli proteinlerdir. Mukus astarının ve bazı konakçı hücrelerin etrafında anti-mikrobiyal maddelerin varlığından dolayı , bazı patojenlerin doğrudan temas-yapışma oluşturması zordur.
- Kolonizasyon. Bazı öldürücü bakteriler, konakçı vücudun bazı kısımlarını kolonize etmelerine izin veren özel proteinler üretir. Helicobacter pylori , üreaz enzimini üreterek insan midesinin asidik ortamında hayatta kalabilmektedir . Bu bakteri tarafından mide zarının kolonizasyonu mide ülserine ve kansere yol açabilir . Çeşitli Helicobacter pylori suşlarının virülansı , üreaz üretim seviyesi ile ilişkili olma eğilimindedir.
- İstila. Bazı virülan bakteriler, konakçı hücre zarlarını bozan veya kendi endositozunu veya makropinositozu konakçı hücrelere uyaran proteinler üretir . Bu virülans faktörleri, bakterilerin konakçı hücrelere girmesine ve vücut yüzeyindeki epitel doku katmanları boyunca vücuda girişini kolaylaştırmasına izin verir.
- Bağışıklık tepkisi inhibitörleri. Birçok bakteri, konağın bağışıklık sistemi savunmasını engelleyen virülans faktörleri üretir. Örneğin, yaygın bir bakteriyel strateji, konakçı antikorları bağlayan proteinler üretmektir. Polisakarid kapsül içinde Streptococcus pneumoniae önleyen fagositoz konakçı bağışıklık hücreleri tarafından bakterinin.
- Toksinler. Virülans faktörlerinin çoğu, konakçı hücreleri zehirleyen ve doku hasarına neden olan bakteriler tarafından yapılan proteinlerdir. Örneğin, insan gıdalarını kontamine edebilen bakteriler tarafından üretilen birçok gıda zehirlenmesi toksini vardır . Bunlardan bazıları pişirildikten sonra bile "bozulmuş" yiyeceklerde kalabilir ve kirlenmiş yiyecekler tüketildiğinde hastalığa neden olabilir. Diğer bakteriyel toksinler kimyasal olarak değiştirilir ve pişirme ısısıyla inaktive edilir.
Virülan virüsler
Virüs virülans faktörleri, onun çoğalmasına, konak savunmasını değiştirmesine ve konak içinde yayılmasına izin verir ve bunlar konakçı için toksiktir.
Enfeksiyonun meydana gelip gelmediğini ve ortaya çıkan viral hastalık semptomlarının ne kadar şiddetli olduğunu belirlerler. Virüsler genellikle spesifik olarak bağlandıkları konakçı hücreler üzerinde reseptör proteinlerine ihtiyaç duyar. Tipik olarak, bu konakçı hücre proteinleri endositozlanır ve bağlı virüs daha sonra konakçı hücreye girer. AIDS'e neden olan HIV gibi virülan virüsler , konakçı savunmalarından kaçmak için mekanizmalara sahiptir. HIV, T yardımcı hücreleri enfekte eder , bu da konağın adaptif immün tepkisinde bir azalmaya yol açar ve sonunda immün sistemi baskılanmış bir duruma yol açar. Ölüm, AIDS'in neden olduğu bağışıklık sisteminin bozulmasına ikincil fırsatçı enfeksiyonlardan kaynaklanır. Bazı viral hastalık oluşturma faktörleri, virüsle indüklenen ateş gibi, konağın savunma enflamasyon tepkileri sırasında replike olma yeteneği kazandırır . Pek çok virüs, çok az hasarın meydana geldiği uzun süreler boyunca bir konakçı içinde var olabilir. Son derece öldürücü suşlar, sonunda bir konakçı içindeki virüs popülasyonunda mutasyon ve doğal seçilim yoluyla gelişebilir . " Nöroirülan " terimi, kuduz ve herpes simpleks gibi sinir sistemini istila edip burada hastalığa neden olabilen virüsler için kullanılır .
Evrim
Göre evrimsel ilaç , uygun hastalık oluşturma artar yatay aktarım (non-akraba) ile azalır dikey geçiş (ana çocuğa). Bunun nedeni, konağın uygunluğunun dikey iletimde uygunluğa bağlı olması, ancak yatay iletimde bu kadar bağlı olmamasıdır.
Ayrıca bakınız
Referanslar
|Wikimedia Commons, Virulence ile ilgili medyaya sahiptir .|