İlk el bombası, o akşam çalışmak için Camp Bastion'daki pist boyunca sürdüğü sırada onun arkasında patladı. Devasa ateşli ateşi kazanarak, ABD Deniz Piyadeleri'nin genç kuruluşu Ethan Burke, traktörü doğrudan militanların tuzağına doğrudan yolladı ve bir kurşun bile derhal onu vurdu.
“Deponun köşesinde atışların yanıp söndüğünü gördüm ve aniden tüm mermilerin bana doğru uçtuğunu anladım. Elimde güçlü bir darbe hissettim, ama sadece bir şeyi çaldığımı düşündüm. Traktörden atladı, eğildi. Tüfeğe ulaştığımda, yine bana ateş etmeye başladılar. O anda, çok fazla gövdeleri olduğu belli oldu, çok sık tek bir Kalaş'a benzemiyordu.
Beton duvar boyunca ilerleyen Burke, savaşmak için en avantajlı pozisyonu almak için Taliban'ın pozisyonlarını belirlemeye çalıştı. Birkaç dakika sonra sadece iyi bir yer buldu. Aynı duvar üzerinde hareket eden bir arkadaş neredeyse başının üzerine düşüyordu - genç şirket Kevin Sommers. İki savaşçı savaşa hazırlandı ve düşmanın duvarı atlamasını ve onlara saldırmaya çalışmasını beklemeye başladı. Bu olmadı.
“Bizi kovalamayacaklarının farkına varır varmaz, yine duvarın üzerinden atladık ve önündeki durumu değerlendirdik. Bu noktada, İngilizler ortaya çıktı (51-I, Hava Kuvvetleri'nin kara savunması zırhlı filosu. Düşmanların kara kuvvetlerinin saldırılarına karşı Bastion havaalanını savundu) ve militanları makineli tüfeklerle doğrudan başımızın üstünde söndürmeye başlayan helikopterler. Durumu anlatmaları için askerleri durdurmaya karar verdik. Onlara fenerle sinyal vermeye ve bağırmaya başladılar: “Denizciler! Denizciler! " RRF'deki asıl adam, raporumuzu dinledikten ve kamuflajımdaki kanı gördükten sonra, doktorlara yaranın acil olarak gösterilmesini emretti. Röntgenden sonra, elime sıkışmış ve cerrahların çıkarması gereken iki kurşunun elime sıkışmış olduğu ortaya çıktı. Bütün bu karışıklıktan sonra, yaralandıktan sonra eve gitmek isteyip istemediğim soruldu. Yeni geldiğimi ve neden istememi istediğimi söyledim. ”
bAŞKA
Eylül 14 akşam 2012 akşamı. Merkez Kamp Bastion, Helmand Eyaleti, Afganistan. Bir grup 15 militanı, üssünün güney-doğu kesiminin yakınında, Amerikan Harrier AV-8 B saldırı uçağına en yakın belirlenmiş bir yerde toplandı. Önbellekleri dışarı çekmek silâh (AK-47, RPK ve RPG) ve patlatma ekipmanı, Amerikan tarla üniforması giymiş ve kuru bir dere yatağı boyunca, çevreyi önceden belirlenmiş bir alana doğru ilerleten militanlar. 10: 15'te tel telden bir geçiş yaptılar ve üsse girdiler.
Başka bir 150 metre kullanarak, pistin önündeki bariyer duvarının etrafında yürüdüler. Hemen önlerinde, aydınlık bir pist boyunca, “harrier” bulunan 10 branda hangarları vardı. Militanlar, beş kişilik üç alt gruba ayrıldı. Biri pistin dış tarafından hangarlara doğru, ikincisi dolum istasyonlarına ve üçüncüsü helikopterlere doğru gitti.
Hangara ulaşan ilk beş kişiden gelen militanlar birkaç IED uçağına bağlandı ve birkaçı bir RPG'den vuruldu. Hangarlarla birlikte altı “harrier” imha edildi, ikisi daha ciddi şekilde hasar gördü. İkinci alt grup üç benzin istasyonunu ateşledi. Üçüncüsü, neyse ki, helikopterlere ulaşamadı. Ancak, yarım saat içinde 200 milyon dolara maddi hasar verdiler.
Objektif verilere göre (Taliban, elbette bunun hakkında da biliyordu), hangarlarda bir düzineden fazla insan olmamalı. Ancak her şey çok daha kötü olduğu ortaya çıktı. Gürültü ve çarpışmada, hiçbir yerden kaçılmadı, oklar nereden geldi ve sabotajcıların saldırı uçaklarından daha uzağa gitmesine izin vermedi. Bunlar pasif savunmaya geçti ve geri çekilme yollarını aramaya başladılar. Bu karar kaderini belirledi. Birincisi, bir alt grup, açık alandan ayrılmaya çalıştıklarında, denizcilerdeki savaş helikopterlerinin silahlarının ateşiyle tahrip edildi, birkaç saat sonra kara kuvvetleri ikinciyi vurdu. Bir süre sonra, üçüncü beş pistin yanında keşfedildi. Bir İngiliz helikopterinden çıkan ateş sonucu dört militan yok edildi. Beş saatlik savaştan sonra, 14 militanları öldü, biri yaralandı ve esir alındı.
PREDATORS
12 dakika sonra, tam zamanlı hızlı tepki kuvvetleri olay yerine geldiğinde, 100'den fazla subay ve asker piste savaştı havacılık Yuma ve Miramar Hava Üssü ve Pendleton Üssünden Deniz Piyadeleri. Taliban'ı durduran “atıcılar” onlardı.
... Aslında, ilk başta harç saldırısının başladığını sandılar. Görevli memurlar, gündüz vardiyasını uyandırdı, insanları dinlenme odalarından ve spor salonundan aldı. Betonarme barınaklara taşınarak düzenlenen havacılar, AK-47 ve PKK'nın seslerini duydular ve düşmanın kapıda olduğunu fark ettiler.
Anahtarlarını terk ettikten sonra, aeromekanik tüfeklerini ve yer hizmetleri teçhizatını aldılar. Yerden gelen pilotlar ve gezginler, hedefleri üzerine havaya yükselen ve aynı militanları “ateş” ile desteklemek için Osprey çevirmeli arabalarından rampa makineli tüfekleri düşüren meslektaşları önerdi. Sığınmacılardan içilen sabotaj alt gruplarından biri ve “üzümler” tamamen çekildi - aynı şekilde, Deniz Kuvvetleri havacılığının yakıt ikmali ekiplerine tulumların rengi de deniyordu. Ne listeleyecek - hepsi savaştı.
“Av köpeklerinden” mahrum (Harrier), 211 filosu da yerde savaştı.
Kanat Piyade Komutanı
“Ben ve diğer bazı insanlar arasındaki fark, kaçtıkları çekimlerin sesidir. Çekimler duyduğumda onlara doğru koşarım. ” Jestin yarısında, filo komutanı sık sık astlarına söylerdi.
... Uçaklarının parkındaki ilk patlamalar, Yuma teğmen albay Christopher Otis'ten gelen “avengers” komedyenleri (Yenilmezler (İngilizce)), 211 filosunun adını aldı. .
Taliban, Raibl kışladaki denizcileri yetiştirdiğinde zaten hangarlarda çalışıyordu. Ardından kurşun geçirmez yelek giydi ve pilot Major Greer Chambbles ve 13 hava dağıtım filosundaki elektrik mühendisi Çavuş Bradley Etwell ile birlikte cipi pistten çekti. Söküldükten sonra, ilk hangarda konuşlanmış bir grup denizciye düşman ateşi altında yaklaşık yüz metre koştular. Reible, kiminle daha ileri gideceğini sordu. Gönüllülerin gereğinden fazla olduğu ortaya çıktı. Sekiz aldı ve tekrar "ateşe" girdi. Birkaç dakika sonra, bir RPG şarjı başının üstünde patladı. Reibl öldü. Başka bir grubun saldırısı sırasında Etwell öldürüldü. Ancak Deniz Kuvvetlerinin geri kalanı, ilk beş militanı helikopterden çıkan yangınla tahrip oldukları hava sahasının uzak bölgesine itmeyi başardı.
Denizciler hafif helikopterlerinin 469-th şok filosunda "ateşle temas" ("temas halindeki birlikler") sinyalinde "uçan" denizciler pistte koştular ve savaş sortisi için helikopterler hazırlamaya başladılar. “Genelde, Bastion'dan uzakta çeşitli savaş bölgelerindeki diğer birimlerin meydan okumalarına cevap veriyoruz” diye hatırladım “kola ve Kobra pilotu Teğmen Albay Stephen Lightfoot,” bu kez çağrı kendi filomuzdan geldi. ” Düşman Huey ve Cobras'ta el bombalarını hedef aldı ve helikopterler anında havaya uçtu. Orada ateşlerinin gücünden, gece görüş cihazlarından ve kızılötesi sensörlerden çok daha faydalıydılar. "Oyunun dışında avcı olduk."
Kritik durumlarda, ABD Deniz Kuvvetleri her zaman geri çekilmeyi değil, karşı saldırıya geçmeyi tercih eder. Öyle oldu. Ama burada bu özellik temiz arka adamlar tarafından gösterildi. Aynı onbaşı Burke, tehlikeli maddelerle çalışma konusunda uzman, Sommers bir soğutma sistemleri teknisyeni. Diğerleri de aynı şekilde davrandı. Örneğin, kalkış ve iniş yapmaktan sorumlu bir çavuş Taliban'ın kargo depolama alanına yürüdüğünü fark etti ve düşman ateşi altında bir avuç benzer teknisyenin emrini aldı. Bunlar neşeyle savaş gruplarına girdi ve militanları değerli yağmalamalardan uzaklaştırdı. Ona göre, "Denizciler birbirlerini örtmeye çalıştı ve Taliban'ın pozisyonumuzu almasına izin vermedi" dedi.
“Hava kanadı uçaklara ve helikopterlere hizmet vermek ve kara kuvvetlerini desteklemekle meşgul. Ancak durum bizi zorladığında, hızla yerdeki bir saldırıya geçebiliriz. O akşam tam olarak olan buydu. ” Bu yüzden daha sonra ABD Afganistan'daki ABD Deniz Piyade Birliği'nin USNS 3'in komutanı, Baş General Gregg Stardivant, astlarının eylemlerini değerlendirdi.
Onların maruz kalması ve eğitimi etkileyicidir. Operasyona hazırlanırken Taliban açıkça Amerikan teknik parklarında sadece teknik personelin bulunduğunu çok iyi biliyordu. Ama ondan bu kadar sıcak bir karşılamada sayılmazdı. Belki temel komut sayılır?
Bir gerçek değil. Genel olarak WFP’de Amerikan “mekanik-sonlandırıcıların” yerleşmesinin yapılamayacağı gerçeğiyle başlayın. Bir zamanlar pilotlar ve uçak kanadı teknolojisi, diğer deniz taşıtlarıyla birlikte, Lazernek Kampı'na taşındı. Ancak hava alanına giden yol yaklaşık bir saat sürdü ve 2011'te, pistte onlar için ayrı bir yaşam alanı inşa etmeye istekli bir karar verildi. Eylül 14’in etkinliklerinin gösterdiği gibi, uçuş ve teknik personele sadece rahatlık sağlamakla kalmadı, aynı zamanda çekim maceraları da sağlandı.
İngiliz katkısı
Havalimanının düzenli güvenlik kuvvetlerinin ikincil rollerde olduğu görünebilir. Öyle değil. Denizciler sadece tehdidi yerelleştirdi ve ana güvenlik görevlisi - Kraliyet Hava Kuvvetleri'nin çok 51 filosu işini yaptı. Pistte vardıklarında iki zırhlı "çakal" üzerindeki ilk grup savaşa girdi. Grup komutanı Çavuş Roy Geddis yaralandı, ancak birimini sonuna kadar yönetmeye devam etti. Kısa süre sonra, İngiliz hızlı tepki kuvvetlerinin diğer grupları gündeme getirildi ve ABD Deniz Kuvvetleri'nin 10 alayının ikinci taburundaki denizcilerle birlikte, savaş bölgesini sabaha kadar temizledi.
Ancak eylemlerinin raporları cimridir, dolaylı olarak, Bastion çevre güvenliğinden sorumlu olanların bir yerde yanlış hesapladıklarını anladıklarını doğrular. Ancak bu acil durumun nesnel ve öznel nedenlerine geçmeden önce, Senatör McCain'in neden “belki de en çok… bu yıl en az bilinen” Bastion'a baskın düzenlediğini belirten birkaç tahmin var.
Yasak konular
İlk başta, yarım düzine kamikazes'in "küçük bir gruba maksimum zarar vermek için her şeyi yaptığı ve uluslararası topluluğa, Helmand ve Kandahar sakinlerine dikkat edilmesi gereken bir güç olduğunu gösterdiği" söylendi. Güneybatı grubunun komutanı, Birleşik Devletler Deniz Kuvvetleri Komutanı Deniz Piyade Birliği, Mark Gerganis: “Buraya ölmeye hazırlar” dedi. Ölü militanların yüzlerinde uzmanlar boya izleri buldu ve “duyuları köreltmek ve intihar görevlerinde kararlılık bulmak için” tenekeleri emayeleri teneffüs ettiklerini önerdiler.
Ancak kimse sabotajcıların yalnızca Amerikan saldırı uçakları için öldürüleceğini söylemedi. Üstelik, General Stardivant'a göre “eğer onlar (denizciler) yaptıklarını yapmazlarsa işler daha da kötü olabilirdi.” Demek başka planları vardı? Konuşma McCain'e bile.
General Gerganis, Bastion'a yapılan saldırının hazırlanmasına ilişkin raporları şöyle: “Planlama aylar aldı. Bir yığın halinde toplanan ve "Haydi, Bastion'a saldıralım" diyen bir yerel eksantrik şirketi değildi. Görüyorum Ne kadar mucizevi bir şekilde "uzaylıların" üs çevresi olduğu belli değil. Kendinizi tahmin edin - bu konudaki rehber insanları veya ekipmanı azarlamıyor. Geriye kalan her şey aynı.
Uzmanlar oybirliğiyle Bastion'a “sıradışı” baskın düzenlediler. Hatta bir askeri ilişkiler profesörü bile: "Bu yetenekli bir sürprizse, iki kez çalışamaz." Ama bu sürpriz işe yaradı! Zaten böyle bir baskın oldu. Ve sadece öyle değil, aynen böyle. Kendin için yargıç ol.
22 Mayıs Bir grup Pakistanlı Taliban grubu olan Karaçi'deki Pakistan Deniz Kuvvetleri üssü Mehran'ı "paketten çıkardı". Hazırlık ayları baskından önce geldi. Sonraki - nesneyi gözlemlemek için birkaç hafta. Bastion'da, Afgan Ulusal Güvenlik İdaresi: “Koparma noktası belirlendiğinde, Taliban en az iki hafta daha üsse tüm hareketleri takip etti.”
Mehran üssünün yanına, bir de önbellek atıldı - aynı güvenilir AK'ler, PKK, RPG'ler ve patlayıcı silahlar. Sabotajcılar kontrol sisteminde kör bir bölge buldular ve geçit karanlık bir akşam yapıldı, çevrede "diken" de delikler açıldı. Ve bodrumda? General Gerganis'e bir söz: “Orada intihar bombacısı ya da tünel kazısı yoktu. Çelik tel ve diğer Çit bir alarm ile donatılmış değildi. Araziyi çok iyi kullandılar ve sahaya gittiler, gözetleme kulelerinin çoğundan tam olarak görünmediler. Ve bunu tamamen geçilmez bir gecede yaptılar. ” Bire bir.
Mehran'a saldıranların aynı zamanda 15 insanları olduğunu bilmek hiç de garip değil. Çevrenin geçişinden sonra, eşit olarak üç beşe bölündüler ve benzer şekilde üç taraftan nesnelere saldırdılar. İlk hedef, deniz keşif uçağı P3-C Orion'dur. Biri el bombası fırlatıcılarından vuruldu, ikincisi hangarda yıkıcı suçlamalarla yok edildi. Mehran üssü boyunca hareket eden sabotajcılar güç kaynağı sistemine zarar verdi ve tabanı karanlığa soktu. Tabanda, Taliban "gözetleme kulelerine çıkan kasırga ateşi" ve diğer teknik olanaklar da muhtemelen karanlıkta saklanmayı umuyordu. Bölümler, itfaiye ekipleri, hava alanlarının korunmasından önce ve sabotajcıların ateş altına alınmasından önce ateşe verdikleri zaman, tamamen aynıdır.
Öyleyse neden Bastion’dan bahseden Mehran hakkında bir şey hatırlamadılar? Tahmin etmeye çalışabilirsin.
İlk olarak, bu durumda, muhtemelen neden komşularının üzücü deneyimlerini hesaba katmadıklarını açıklamak zorunda kalacaksınız. İkincisi, genel halk, sonuna kadar okumak zorunda tarih Mehrana, Taliban'ın Bastion'daki ilerlemesi acımasız Amerikan denizcileri tarafından durdurulmasaydı ne olacağını kendi başına hayal edebilirdi.
Mehran senaryosuna göre militanlar pahalı uçaklara çarptılar, pistten birkaç bina ele geçirdiler ve rehine aldılar. Sadece böyle bir plan, Bastion'daki baskındaki tüm katılımcıların ölüm kemeri tarafından bulunduğu gerçeğini ve militanların eğitimi hakkındaki videoda bazılarının yüzlerinin “lekeli” olduğunu açıklıyor. Eğer sabotajcılar Bastion'da rehin alınabilseydi, açıkça intihar kemerlerine ihtiyaç duymazlardı. Taliban'ın sarı basının önderliğinin hala planın bu bölümünü duyduğunu merak ediyor, ancak çok tuhaf bir şekilde - Prens Harry'nin baskın hedeflerinden biri olduğunu açıkladılar. O akşam, savaş helikopteri pilotu, aslında çok uzak değildi. Ancak okuyucu, prensin dushman tarafından yakalanamayacağını anlar ve bu hikayeyi her zamanki rahatlığıyla algılar. Yerleşim yerindeki militan bir saldırı durumunda, generallerin düzinelerce rehineye el koyma gerçeği ve ölümle ilgili sorgulamalara yanıt vermeleri kolay olacak mıydı? Ayrıntılara girmiyorlar.
Mekhran'da iki sabotaj kaçmayı başardı. Bastion'da, geri çekilmeye çalışırken, bildiğimiz gibi beş kişiden biri yok edildi. Neden intihar bombacıları gidiyor? Ancak, grubun yedekleme planlarını açıkça gerçekleştirmesinin bir nedeni var. Bakın - üssü yendi ve canlandı. Biri bilgi savaşında böyle bir darbe hayal edebilir. Ve uygulamayı deneyebilirsiniz.
İngiliz hızlı tepki kuvvetleri, 12 dakika içinde geldi. Bu sırada ne işleri mahvedebilir? Mehran’da güvenlik güçleri o kadar çabuk geldi ve militanlar zaten “evdeydi”. Doğru, temizlik operasyonu sabah saat beşte başladı. Fakat acelesi yok - hiçbir nedenle sabotajcılar rehinelerle meşgul değildi ve Pakistan özel kuvvetleri insanları burnundan çekiyorlardı. Bastion'da, her şey çok daha kötü olabilirdi - baskın düzenleyenler, kesinlikle, geçen yılın hatalarını tekrarlamayacaklardı.
Genel olarak askerler generallerini kurtardılar. Ama her şey onlara bağlı değil.
"Benler"
Afgan güvenlik kuvvetlerinde Taliban'ın "molleri" - Bastion'a yapılan baskınlar konusunda sessiz kalmanın nesnel bir nedeni var. Ertesi sabah yakın mesafeden biri, Taliban TV kanalı için Bastion üzerinden duman çekiyordu. Birisi bir silah önbelleği koydu, Taliban'ı "ölü bölgeye" getirdi, sahalar için planlar ve devriyeler planladı. Herkesin 15'i "yabancı" yaptığına inanmak zor. Büyük olasılıkla, Mehran'da olduğu gibi, "onların" yardımında bulundu.
Afgan atasözünün dediği gibi: "Pashtuna satın alınamaz, sadece kiralanabilir." Geçtiğimiz yıl, 50 koalisyon askerleri Afgan birlikleri tarafından düzenlenen saldırılarda hayatını kaybetti. Bastion'dan sonra, IFOR komutanı Afgan birimlerle tabur büyüklüğünden daha az ortak operasyonları askıya alma ve yerel polisle temasları sınırlama emri verdi. Aynı marinlerle komşu çadırlarda yaşayan Afgan birimleri şimdi “silahlı kardeşler” den izole edildi. Güven kaybı, korkunç bir darbedir. Bununla birlikte, Bastion'daki "mol" e ek olarak, sorunlar da vardı. Amaç ile başlayacağım.
"Çitin içindeki delik"
Bastion'a yapılan baskından sonra, SAS gazisi açık bir şekilde şunları söyledi: “Bunlardan geçtikleri ve bu hasara neden olmaları açık bir hatadır ve Bastion'un güvenliğinden sorumlu olanlar görevden alınmalıdır. Bu ilk. İkincisi, güvenlik sisteminin yeniden yapılması gerekiyor. ” Baskın sonrası Mehran üssünün başı rezerv içine girdi. Ve Bastion'daki meslektaşı başarıyla yer değiştirdi. Belki de bu onun suçu değil ve üssünde tekrar yapılması gereken bir şey yok?
Ben Bastion'a gittim. Son kez - baskından bir yıl önce. Sorumlu bir şekilde ilan edebilirim: dünyada daha güvende hissettiğin az yer var. Yüzlerce çeşitli betonarme ve toprak sığınağı, duvar ve sığınakların iyi düşünülmüş bir sistemi, yalnızca birkaç saniye içerisinde mayınlardan ve mermilerden saklanmayı değil, ayrıca bir düşman saldırısı durumunda kendini etkin bir şekilde savunmayı da mümkün kılar. Ancak, buraya nasıl ulaşabileceğinizi hayal etmek zor. Üssün ana bölgesi, on metre yüksekliğinde, mümkün olan her yerde üstte, önünde, arkasında ve genel olarak dikenli tel sıraları olan beton duvarla (sözde patlama duvarı) çevrilidir. Artı - sensörlerden, sensörlerden, spot ışıklarından vb. “Tam doldurma”. Duvarın arkasındaki her 90 metrede makineli tüfekler bulunan siklopean gözetleme kuleleri bulunur. Pahalı, ancak etkili - önceki saldırılarda Taliban'ın fiziksel olarak Bastion'un beton duvarlarını kıramadığını söylüyorlar.
Ama buradaki yabancılar hala geçti. Yani “çitte delik” var? Görünüşe göre - var. Üstelik her zaman öyleydi.
Bastion'un nesnel sorunu, tabanın aktif olarak kullanılmasının yanı sıra, sürekli genişlemesi ve tamamlanmasıdır.
Şimdi, Bastion'un çevresi kırk kilometreden fazla. Tabii ki, "konut" ve eğitim bastiyonlar ek olarak, sonuçlandı ve havaalanı. Üssün ana elemanı ve zayıf noktası. İlk pistteki ilk tahta, inşaatın bitiminden bir buçuk saat sonra oturdu. Ana ulaşım arteri çok çalışıyordu ve beton duvarlar yoktu - çoktan (doğuya doğru) (2010'te, işletmeye sokulmuşlardı) ikinci bir pistte, 3,5 km uzunluğundan daha fazla uzandılar. Şimdi havaalanı C-5 kargo ve askerlerin ve diğer süper ağır uçak tiplerinin nakliyesinde kullanılan yolcu Boeing-747'i kabul ediyor. Uçuş modu - 600 günlük kalkış ve inişler ve doğu tarafında yine teknoloji için yeni platformlar inşa edilir. Yeni altyapıya ve yaşam alanına ihtiyacımız var. Doğudaki manzara daha karmaşık ve Taliban fırtınaya girdiğinde, zincir bağlantı ağı şeklindeki geçici engelleri olan alanlar vardı. Bu sitelerden birinde sabotetaj geçti.
sızıntı
Ancak bariz bir şekilde dikkat çekici bir özlem var. Öngörülebilir ve önlenebilirdi, bu nedenle özneldir.
Bir zamanlar İngiliz ordusu, Bastion'u çölün uzak, yalıtılmış ve ıssız bir köşesine bilerek inşa etti. Ancak buradaki üslerin gelişiyle bir mucize yaşandı - hayat kıraç çölde başladı. Binlerce kişinin garnizonu, diğer şeylerin yanı sıra, Bastion'dan geniş lağım suyu tüketti. Tahmin edebileceğiniz gibi, onları tam olarak güneydoğuya birleştirdiler. Üssün liderlerinden biri, hala 2010'ta, orada belirli bir köylünün nasıl ortaya çıktığı konusundaki şefkatle konuştu, çamurlu sularda karpuz yetiştirmeye ve onları Üstad'daki Afgan işçilerine satmaya başladı.
Daha fazla. Yirmi binden fazla “mülteci”, Bastion'un yanına koştular, burada savaştan kurtuluş buldular ve ... afyon tarlalarının imhası için devlet programlarından kurtuldular. Her zamanki gibi, karpuzlardan sonra haşhaş burada zakolosilis ve sonra Taliban yaralandı. Durum, Bastion'un çevresini güneyden devriye eden Teğmen Mark Mensick tarafından şöyle açıklandı:
“Burada hiçbir otorite yok, toprak ona ilk gelenlere ait. Taliban tamamen serbestçe hareket ediyor. Biz oradayken, bizi kuşatmaya çalışır, rahatsız edici bir ateş yakar ve sonra güneye giderler. Biz orada değilken elbette geri dönerler. ” Ev yapımı mayın savaşçıları her hafta burada seçtiler.
Makovodlar, “daha az bilirsiniz, daha iyi uyursunuz” ilkesine göre hareket eder. Bastion'a baskın yapılmadan kısa bir süre önce, yerel bir sakin savaştı: “Üç yıldır burada yaşıyorum ve Taliban'ı hiç görmedim”. Peki ya her yere dağılmış AK-47 kılıfları? "Amerikalılardan ayrıldılar, çünkü onlar burada yok."
Yerel caminin imamı (bu arada, Molla Ömer'in vatandaşı) daha da dürüst oldu. Geçen yılki afyon bitkisinin önünde duran köylülerin sadece buğday yetiştirmesi konusunda ısrar etti ...
Mensik'in belirttiği gibi, “burada tek ihtiyaçları olan haşhaş tohumu yetiştirmek, bunun için para kazanmak ve kaçmak”. Dolayısıyla, Bastion'a saldırmak için, düşmanın kesinlikle kabul edilemez manzara boyunca düzinelerce kilometre gizlice girmesine gerek yoktu. Sakince oturdu çok yakın.
Ve hepsi bu değil. Köyden üsse giderken kötüler, hareket halindeki sensörlerin ve kızılötesi sensörlerin harekete geçmesi, köpeklerin ve devriye gezenlerin dikkatini çeken ve İHA kamerası olmayanların dikkatini çekmek zorunda kalacaktı. Sonuçta, aynı Bastion radarları, insanların ve mekanizmaların 30 kilometreden daha fazla bir mesafedeki hareketlerini izler. Uyarılmadı ve cezbedilmedi.
Çevre inşa edilirken bile, 2010’te eski zavbaza, gündüzleri diken dikenlerin geceleri kara karanlık kişilikleri hurdaya atıldığından şikayet etti. Güvenlik sistemi ayarlandığında, böyle bir rezalete izin vermeyecekleri konusunda sizi temin ederim. Hikaye yeni ... 14 Eylül ayından kısa bir süre önce, Bastion memurlarından biri karısına telefonda bir grup yerel sakinin bariz bir şekilde kestiğini ve çevresinden bir parça bariyer sürdüğünü bildirdi. Kulelerdeki nöbetlerin “yerel halkla ilişkileri bozmamak” için hırsızlık yapması yasaklandı ...
Genel olarak, yerel halk istedikleri yerde dolaşıp istediklerini yaptı. Taliban'ın yasal olarak barikatlardan geçtiğini varsaymak kolaydır (sivil giysiler içinde ve silahsız!). Baskın sonrasında, onlardan biraz uzaklaşmaları istendi.
Ama bütün bunlar sonra oldu. Ve o akşam, başkalarının hataları yine kanla düzeltildi.