Aniden uyandı. Neler olduğunu anlamak için bakabildiği her yere çabucak baktı. Bu sırada kolları ondan bağımsız çalışıyor, elleri nereyi tutacaklarını bilemiyordu.
“Birader?”
Kafasın sağa yatırdı, sıralanmış kadife koltuklar üzerinden, belli belirsiz yanan ışıklar arasından uzun koridorun en ucuna baktı. Otobüsün şoförü kalın belini otuz dereceden daha fazla döndüremeyen bir adamdı. Bunun için koltuğunda dönmek suretiyle yan oturmuştu. Osman, kendine seslenildiğinden emin olmak için arkasına baktı. Otobüste kendisinden başka kimsenin olmadığına kanaat getirince cevap verdi. Okumaya devam et