Kimse attığınız çığlığı duymasa da bu uzayda ses olmadığı anlamına gelmez.
Uzayda, ses dalgalarının ilerlemesini sağlayan gazlar vardır ama yıldızlararası gaz, Dünya’nın atmosferinden çok daha düşük yoğunluktadır. Havanın santimetre küpünde 30 milyar atom varken, bu sayı uzayın derinliklerinde 2’ye düşer.
Yıldızlararası bir gaz bulutunun kenarında dururken bir ses içinden geçip size doğru gelirse, saniyede ancak birkaç atom kulak zarınıza vuracaktır, ki bu bir şey duyabilmenize yetmeyecek kadar azdır. Belki son derece hassas bir mikrofon daha fazla işe yarayabilir, ama insanlar uzayda resmen sağırdır. Kulaklarımız orası için yeterli değildir.
Patlayan bir süpernovanın yanında durduğunuzda bile, patlamadan ortaya çıkan gazlar o kadar süratle dağılır ki, yoğunlukları çabucak azalacağı için çok az şey duyarsınız.
Ses Mars’ta da o kadar iyi yol alamaz: Atmosferinin yoğunluğu bizimkinin ancak yüzde biri kadardır. Dünya’da bir çığlık hava tarafından soğurulmadan önce bir km kadar yol alabilir. Mars’ta ise 15 metreden sonra duyulmaz olur.
Kara delikler de ses çıkarır.250 milyon ışık yılı uzaklığındaki Perseus (Kahraman) galaksi kümesinde bir kara delik vardır.Sinyal 2003 yılında, Nasa’nın Chandra X-ışını Gözlem Uydusu tarafından X ışını biçiminde saptandı (X ışınları her yere memnuniyetle yolculuk yapar).
Ne var ki, kimse duymayacak. Do notasının 56 oktav altında, Bu insan duyma yetisinin bir milyon milyar kere altındadır.
Evrende bir cismin çıkarabileceği en kalın nota ve si bemol perdesinde bir sestir, tıpkı vuvuzela gibi.
Kaynak: bilenyok.com