William Phelps Eno kimdir? Dur işaretinin mucidi olan, ilk trafik yönetmeliği el kitabını yazan ve yol güvenliğinin babası kabul edilen William Phelps Eno hayatı.
William Phelps Eno (3 Haziran 1858 – 3 Aralık 1945), birçok kişi tarafından otoyol güvenliği ve trafik kontrolündeki en eski yeniliklerden sorumlu olduğu düşünülen Amerikalı bir iş adamıydı. Araba kullanmayı hiç öğrenmemiş olsa da bazen “Yol Güvenliğinin Babası” olarak anılır.
Eno’ya atfedilen yenilikler arasında trafik kontrolleri, zorunlu dur işareti , yaya geçidi, döner kavşak , tek yönlü sokaklar, taksi durağı ve yaya güvenlik adaları yer alıyor. Trafiği döndürme planı 1905’te New York’ta Columbus Circle’da , 1907’de Paris’te Arc de Triomphe’de , 1926’da Piccadilly Circus’ta ve 1927’de Champs-Élysées’deki Rond Point’te uygulamaya kondu.
Eno, Amos R. Eno ve Elisha Phelps’in kızı Lucy Jane Phelps’in en küçük çocuğu olarak New York’ta doğdu. New Haven’daki Hopkins Gramer Okulu’na ve Williston Akademisi’ne katıldı ve 1882’de Skull and Bones’un bir üyesi olduğu Yale Üniversitesi’nden mezun oldu. William Phelps Eno bronkopnömoniden öldü ve Connecticut’taki Simsbury’deki Centre Mezarlığı’na gömüldü.
Trafik Kontrolleri
Otomobiller nadir olsa da Eno yaşlı bir adamdı, at arabaları Eno’nun memleketi New York gibi kentsel alanlarda zaten önemli trafik sorunlarına neden oluyordu . 1867’de, 9 yaşındayken, o ve annesi bir trafik sıkışıklığında kaldı. Daha sonra şöyle yazdı: “O ilk trafik sıkışıklığı (motorlu arabaların yaygınlaşmasından yıllar önce) her zaman hafızamda kalacak. Sadece birkaç düzineden fazla at ve araba vardı ve gereken tek şey onu tutmak için küçük bir düzendi. trafik akıyor. Hala kimse tam olarak ne yapacağını bilmiyordu; ne sürücüler ne de polis trafik kontrolü hakkında bir şey bilmiyordu.” 1909’da bildirildiği gibi:
1900’lü yılların başına kadar New York‘ta trafik kontrolü bilinmiyordu ve ulaşım araçlarının, otomobillerin, teslimat arabalarının, kamyonların ve diğer araçların sayısının günümüze göre çok daha az olmasına rağmen, şehirde trafik sıkışıklığı sıktı. Maliyetler harcanan zamanla orantılıyken, çoğu zaman günün çoğu, özellikle merkezi alışveriş bölgelerinde malları bir noktadan diğerine taşımakla geçiyordu. Polisler, sürücüler ve taksiciler arasındaki kavgalar yaygındı ve çoğu durumda ablukalar ancak “gece sopasına” başvurarak kaldırılabilirdi. Karayolu trafik kurumu, trafik ekibi ve sokakta araçları hareket ettirmek için çalışan hiçbir memur yoktu.
Bu koşullar, özel ve kamusal alanda çok fazla şikayet ve eleştiriye yol açtı, ancak kışlarını Washington’da geçiren kamuya açık bir vatandaş olan William Phelps Eno, kendini değişim yaratmaya adayana kadar durumu düzeltmek için hiçbir şey yapılmadı. Eno, ilginç bir şeyi başarmak için üç şeyin gerekli olduğunu iddia etti:
- Hukuki işlemlerde özlü, basit ve adil, kolay anlaşılır, uyulabilir ve uygulanabilir kurallara sahip olmak.
- Bu kuralların o kadar iyi bilinmesi ve yaygınlaştırılması gerekir ki, bilmemek için hiçbir mazeret olamaz.
- Polise bunları uygulamak için yetki ve talimat verilmeli ve erkekler bu amaç için eğitilmelidir.
1900’de Eno, Yol Trafiğimizde Acil Olarak Gerekli Reform başlıklı bir yol güvenliği üzerine bir yazı yazdı . 1903’te New York için bir şehir trafik kodu, dünyada bu tür ilk kod yazdı ve daha sonra New York, Londra ve Paris için trafik planları tasarladı.
Dönerler (Trafik Daireleri)
O yıl boyunca, Eno , “döner veya dönüş trafik sistemi” olarak adlandırdığı, şimdi döner kavşaklar veya trafik çemberleri olarak bilinen şeyin ilk versiyonunu önerdi . 1920 tarihli kitabında Eno, “1903’te New York Polis Departmanı, kazaların neredeyse her gün meydana geldiği Columbus Circle için hangi planın önerilebileceğini sordu. Araçların dairenin etrafında bir yönde dolaşarak sağa gitmelerini tavsiye ettiler. 1905’te plan devreye girdi.1907’de Paris’teki Arc de Triomphe’da sistem devreye girdi ama öneriden dolayı New York’tan gönderilip gönderilmediği belli değil. ” 1909 tarihli kitabı, Karayolu Trafiğinin Kontrolü, Columbus Circle döner kavşağının bir şemasını içerir. Dur işaretinin 8 kenarı vardır.
Eno, The Science of Highway Traffic Control 1899-1920 , sayfa 39’da kaydettiği gibi, tek yönlü sokakların kullanımını da tanıtmış görünüyor : 1908 baharında York; aynı yılın sonbaharında Boston’da; 1909’da Paris’te, o zamandan beri çok yaygındı ve 1910’da Buenos Aires’te. Şu anda dünyanın birçok şehrinde kullanılıyor».