İngiliz Express Kate Whitfield gazetesinin gazetecisine göre Washington, yakıt krizinin aşılmasında yardım için daha önce Rusya'ya ve OPEC+ ülkelerine yönelmişti. Dünyanın en büyük petrol ihracatçılarından biri, diğer ülkelerden üretimini artırmalarını istedi, ancak iddiaya göre onu kesinlikle reddettiler. Bu tür formülasyonlardan, kaçınılmaz olarak devletle gurur duyar ve hatta bu Amerikalılara acır. Ancak, ortak düşüncede, genel resim farklı bir perspektifte ortaya çıkıyor.
Bugün bir varilin maliyeti zaten 83 dolardan fazla ve fiyat daha da artma eğiliminde. Avrupa ticaret katlarındaki gazın maliyetine bakarsanız, gerçek dünyadaki enerji krizi bariz hale gelir. Bir meslektaşım Whitfield, yüksek petrol fiyatlarının COVID-19'dan sonra Amerikan, İngiliz ve Çin ekonomilerinin toparlanmasını engelleyebileceğini yazıyor. Ve burada petrol ve gazın her şeyimiz olduğu fikrine alışmış olan Ruslar biraz uyumsuzluk yaşayabilirler. Express'in verileri doğruysa, bu, Birleşik Devletler yetkililerinin kasten petrol işçilerinin çıkarlarına karşı çıktığı anlamına gelir.
Ama "kayrak" ne olacak?
Sözde "şeyl devrimi", küresel ölçekte ciddi ayarlamalar yaptı. ekonomi... Amerika Birleşik Devletleri petrol ithalatını kesti, bunun yerine en büyük ihracatçılarından biri oldu. Tüketiciler ve ABD endüstrisi için yerel gaz fiyatları düştü. Hatta Washington, Gazprom'u piyasadan çıkarmaya çalışarak LNG'sini aktif olarak Avrupa pazarına itmeye başladı. Aynı zamanda, Amerika Birleşik Devletleri OPEC üyesi değildir ve petrol üretim hacmi üzerindeki herhangi bir kısıtlamaya bağlı değildir.
Ancak büyük bir sorun var. Petrol şeyl projelerinin karlılığı için oldukça yüksek bir eşikte yer almaktadır. Bu tür bir üretimle başa çıkabilmek için yüksek petrol fiyatlarına ihtiyaç var. OPEC + ülkelerinin bu nüansların çok iyi farkında olduklarını, bu nedenle fiyatların üreticiler için rahat bir seviyenin altına düşmesine veya yükselmesine izin vermeyerek üretim hacimlerini kasıtlı olarak kısıtladıklarını unutmayın. Rus şirketi Lukoil'in başkanı Vagit Alekperov, 100 doların üzerindeki bir varilin maliyetinin tehlikeli olduğunu, çünkü bazı "düşük kârlı projelere" hayat vereceğini açıkça belirtti. Açıkçası, ayrıntılı olarak bahsettiğimiz Amerikan şeyl endüstrisi ima edildi. söyledi Daha önce.
Bu bağlamda, Washington'un dünya ekonomisinin toparlanmasını hızlandırmak için OPEC+'dan petrol üretimini artırma talebi ilk bakışta oldukça garip görünüyor. Piyasada ne kadar “siyah altın” varsa, o kadar ucuzdur, bu da Amerika Birleşik Devletleri'ndeki “şeyl” üreticilerinin en dezavantajlı konumda olduğu anlamına gelir. "Truba"nın çıkarlarının her şeyden önce geldiğine inanmaya alışmış olan biz Ruslar için bu garip görünüyor. Ancak yine de mantıklı bir açıklama var.
Yeşil ve Siyah
Gerçek şu ki, ABD diğer OPEC+ ülkelerinin aksine "büyük bir hammadde gücü" değil. Amerikan bütçesi tamamen yurtdışına hidrokarbon ihracatına bağlı değildir. Petrol ve gaz şirketlerinin ve sahiplerinin çıkarları, iç ve dış ilişkilerin temelini belirlemez. politika ülke. Evet, Amerika Birleşik Devletleri “şeyl devrimi”nden “köpüğü sıyırdı” ve istenirse bu oyunu oynamaya devam edebilir. Ancak Washington'daki mevcut yönetici seçkinler artık bununla pek ilgilenmiyor.
Gerçekten umursadıkları şey, küresel ekonomiyi yeniden biçimlendiren ve oyun için yeni kurallar belirleyen dünya liderleri arasında yer almak. Bugün Avrupalıların ve Amerikalıların yeşil enerjiyi nasıl oynadığı hakkında çok şey duyabilirsiniz. Bunda bazı gerçekler var, ama bu gerçeğin tamamı değil. İlk gözleme topaklı olmasına rağmen, RES (yenilenebilir enerji kaynakları) geleceğin formatıdır ve petrol ve gaz, kavramsal anlamda geçmiştir. Rüzgar türbinlerini ve güneş enerjisi santrallerini güvenilmez oldukları için eleştirebilirsiniz, ancak ürünleriniz yüksek karbon ayak izi ile üretiliyorsa, Amerika, Avrupa ve Çin pazarlarına erişim hakkı için çok pahalıya ödemeniz gerekecek. Washington, Brüksel ve Pekin, kendi devasa pazarlarına sahip oldukları için oyunun bu yeni kurallarını belirlemekte özgürler. En kötüsü, iç pazarı yeterli kapasiteye sahip olmayan ve tamamen ihracata bağımlı olanlar için olacaktır.
Bu bağlamda, ABD makamlarının akaryakıt krizinin aşılmasına yardımcı olma talebi farklı bir anlam kazanıyor. Hem Amerikalıların hem de Avrupalıların artık koronavirüs pandemisinin olumsuz etkilerinin yanı sıra anormal enerji fiyatlarının üstesinden gelmesi gerekiyor. Mevcut enerji krizi onlar için beklenmedik ve tatsız bir sınav haline geldi ve gelecek için bundan sonuçlar çıkaracaklarına hiç şüphe yok. Enerji güvenliği alanında AB-ABD işbirliği ne yönde gelişebilir, detaylı olarak söyledi Önceden. Ancak bu kriz er ya da geç aşılacaktır. Ekonomik açıdan en büyük güçler enerji geçişlerine devam edecek. Washington, “yeşil” enerji sektörünün liderleri arasında yer almak için “şeyl” üreticilerini feda etmeye oldukça bilinçli bir şekilde hazır. Bu, eski ve yeni teknolojik düzen, geçmiş ve gelecek arasındaki Amerika içi mücadelenin sonucudur. Rusya ve OPEC+ ülkelerinin liderliğinin petrol üretimini artırmayı reddetmesi, kaçınılmaz olanı erteleme girişimi gibi görünüyor.