Macar bestecisi (Doborjan, Sopron yakınları, 1811-Bayreuth, 1886). Esterhazy prenslerinin bir müzikçisinin oğlu olan Franz Liszt, topluluk önünde piyano çalmaya dokuz yaşında başladı ve ailesi Viyana’da olduğu için 1820’de Czerny’yle piyano, Salieri’yle de müzik yazımı çalıştı. 1823’te konservatuvar öğrenimi görmek amacıyla Paris’e gitti, ama Paris Konservatuvarı’nm yöneticisi,Liszt’in milliyetini bahane ederek başvurusunu geri çevirdi. Bunun üstüne Liszt, Paer ve Reicha’yla çalıştı, Orleans prensi ve Berry düşesinin malikânelerinde konserler verdi, İngiltere’de turneye çıktı. Don Sanche adlı yapıtı 1825’te Opera’da yorumlandı; bir yıl sonra hem babasının ölümü hem de bir hayal kırıklığına uğraması, mistik bir bunalıma sürüklenmesine yol açtı, Ifetta bir ara tarikata girmekten bile söz etti. 1830 Devriminden sonra, romantiklerin toplantılarına katılmaya başladı; Hugo, Dumas, Musset, Delacroix, Berlioz, Chopin, Paganini’yle bağlantı kurmuştu; bu arada George Sand ve kontes Marie d’Agoult ile de görüşüyordu; kontes kocasını ve çocuklarını bırakarak Liszt’in peşinden İsviçre’ye gitti. On yıllık beraberlikleri sırasında üç çocukları oldu; gene bu dönem Avrupa’da konser turneleriyle geçti. 1841’de Ren ırmağındaki bir adaya yerleşen çift üç yıl sonra ayrıldı.
1847’de Liszt’in yaşamında yeni bir dönem açıldı; müzikçi virtüözlüğü bir yana bırakıp beste yapmaya ve orkestraya yöneldi, çağdaş yapıtlar yaratmaya koyuldu. Weimar’da korobaşı olduktan sonra birkaç turneye çıkmaktan da geri kalmadı. Bu yolculukları sırasında Kiev’de kendisinden on iki yaş büyük olan prenses Sayn-Wittgenstein’la karşılaştı. Prenses onun peşinden Weimar’a gitti; Liszt burada ilk Avrupa müzik festivalini düzenledi, her yıl büyük çağdaş yapıtların yorumlanmasını sağladı. Bunlar arasında Wagner’in (Tannhâuser, 1850; Lohengrin, 1851) yapıtları da vardı; ayrıca bir “Berlioz haftası” (1852) düzenledi. Aynı dönem, müzikçinin beste açısından da verimli dönemi oldu: Senfonik Parçalar; Dante Senfonisi; Fa us t Senfonisi; Piyano İçin Sonat; Bach Üstüne Fantezi ve Füg; Piyano İçin Konçerto (iki tane); Graner Festmesse (1855). Liszt ve prenses Sayn-Wittgenstein, durumlarına bir çekidüzen vermek istiyorlardı. Prensesin Rusya’da tanınan boşanması papa tarafından yadsındı. Yenilik yanlısı bir insan olan Liszt Weimae’da şiddetli bir mücadeleye girişti ama 1858’deki bir entrika Liszt’in sunduğu, Cornelius’un Bağdat Berberi’nin başarısızlığa uğramasma neden oldu. Bunun üstüne istifa eden Liszt Roma’ya yerleşmeye (1861) karar verdi. Bu tarihten sonra Liszt’in yaşamındaki en gizli dönem başladı. Prensesle evlenemeyince Lazarosçuların arasına çekildi ve 1865’te rahip oldu. Bundan böyle Roma, Weimar ve Pest arasında gidip geldi. Kızı Cosima’nın, birincisi gibi ikinci kocasından da (Wagner) boşanmasından sonra, Wagner’le aralarına soğukluk girdi, ama bir süre sonra 1874’te barıştılar ve Liszt 1876’da Bayreuth’ün açılış törenine katıldı.
Liszt, Colonne tarafından 1886’da verilen Graner Festmesse’nin yorumlanması sırasında Paris’te bulunuyordu; besteci aynı yıl içinde Bayreuth’te Tristan’ın gösterimlerinden birine katıldıktan sonra öldü.
Liszt çağdaşı olan pek çok müzikçinin çok sayıda yapıtının gerçekleştirilmesine katkıda bulunmuştur. Bunlar arasında Berlioz, Schumann, Mendelssohn, Wagner, Saint-Saens vardır. Şaşırtıcı bir klavye virtüözü, dahi bir besteci, başarılı bir orkestralamacı, özellikle yaşamının son yıllarına doğru son derece verimli ve dikkate değer bir eğitimci olan Liszt, bütün bu özelliklerine karşın az sayıda arı müzik yapıtı bırakmıştır; romantizme gönül verdiği zaman gereksinim duyduğu desteği edebiyat alanında bulmuştur. Çoğunlukla dinsel müzik temalarından yararlanarak oluşturduğu dinsel yapıtlar henüz pek yaygınlık kazanmamıştır.