Türbe Terimi Hakkında Bilgiler
Tarih Terimi Olarak Türbe:
Genellikle ünlü bir kimse için yapılmış olan ve içinde o kimsenin mezarı bulunan yapı. Anıtmezar. Selçuklu Türkleri'nin türbeleri daha çok çadırı andırır. Osmanlılar'da ise kubbelidir.
Osmanlıca Terimi Olarak Türbe:
İçinde çoğunlukla ünlü kişilerin gömülü bulunduğu anıtsal mezar.
Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Terimi Olarak Türbe:
1. Ziyaret edilen üstü kapalı veya yarı açık mezar.
2. Sahabeler, büyük âlimler, şehitler, veliler, hükümdarlar, vezirler ve tarihte önemli işler başarmış kişilerin mezarları üzerine yapılan ve üzerleri kubbelerle örtülü bina. Müslüman olmayanların mezarları üzerine yapılan binalara türbe denilmez. İslam dini, türbelerin ziyaret edilmesinde bir sakınca görmez. Çünkü türbe, bir kabir olduğu için kabirleri ziyaret etmek insanlara ölümü hatırlatır. İslam dini, türbe ziyaretinde, ölüden yardım isteyip dilekte bulunmayı, ona adakta bulunmayı, mum yakmayı, çaput bağlamayı, para atmayı kesinlikle yasaklar.
Arkeoloji Terimi Olarak Türbe:
Gövde (ziyaret) bölümü ve örtüsü bulunan mezar anıtı.
Sosyal Bilgiler Terimi Olarak Türbe:
Önemli kişiler için yapılmış anıt mezar niteliğinde olan ve içinde mescit de bulunan yapıdır.
Benzer Tarih Terimleri:
Türbedar: Türbede hizmet gören, oranın bekçiliğini yapan kişiler.
Anadolu Hisarı: İstanbul Boğazı'nın Anadolu yakasında 1395'de I. Bayezid (Yıldırım) tarafından İstanbul'un kuşatılmasına destek olması için yaptırılmış bir kaledir.
Mağrib: Kuzey Afrika'nın Batı tarafına (Fas, Tunus, Ce-zayir) Osmanlı Devleti'nin verdiği addır.
Maruni: IV. yüzyılda keşiş Aziz Maron'un oluşturduğu kiliseye bağlı olan bugün çoğunluğu Suriye ve Lübnan'da yaşayan Katolik-Süryani topluluğudur. Bunlar kut
Vasi: 1- Bir yetimin veya akılca zayıf, hasta birinin malını yöneten kimse. 2- Ölen bir kimsenin vasiyetini yerine getirmekle yükümlü olan kimse.
Stratejik: Elinde bulundurana büyük ayrıcalıklar ve üstünlükler sağlayan yer ya da bölge.
Milliyetçilik: Bireylerin ait oldukları milletin varlığını ve birliğini sürdürmesi ve yüceltmesi için diğer bireylerle ortak çalışma bilincine sahip olmasıdır. Atatü
Tahaşşüt: Yığınak, birikme.