İnsan beynindeki ağların müthiş karmaşıklığını daha da artıran bir unsur, sürekli değişim halinde olmalarıdır. Beyinlerimiz yaşayan organlardır. Biz dinlenirken ya da uyurken bile, sürekli aktif haldedirler. Temel yakıt olarak glikoz (şeker) kullanırlar ve -toplam vücut kütlesinin yüzde 20'sinden çok daha azını oluşturmalarına karşın- günlük kalori ihtiyacımızın ortalama yüzde 20'sini yakarlar.
Nedensellik ilişkisi kurabilmek önemli, tarihsel nedensellik ilişkisi ise çok önemli. İlki bağlantıyı anlamaya yardımcı olurken ikincisi değişimi idrak edebilmeyi ve farkı anlamayı sağlar. Bunlar olmadıkça insan yalnızca bildiğini sanar.
Schopenhauer gerekçelere bakmaktan çok kusurları incelemeyi tercih ediyor. Diyor ki: 1- Eğer karakterin değişim ve gelişimi mümkün olsaydı, yaşlı insanların hic değilse gençlerden erdemli olması gerekirdi. 2- Bir adam bir kez daha hata yapsa, ona olan güvenimizi yitiririz. Bu da bize karakterin değişiminin ve dönüşümünün mümkün olmadığını ispat etmektedir.
Eğer istediğin olmazsa acı çekersin.. Eğer istemediğin birşey olursa yine acı çekersin... Hatta istediğin şey tam olarak olsa da yine acı çekersin, Çünkü onu kaybetme riskin vardır... Zihin böyle belalı bir şeydir... Değişimden özgür olmak ister... Hayatın koşullarından ve ölümden özgür.... Fakat değişim hayatın kanunudur Ne kadar dirensen de bu gerçeği değiştiremezsin...