Geçtiğimiz yıl, yazar arkadaşlarımdan tavsiye kitaplarını yutuyordum.
Bulduğum en iyi tavsiye kaynaklarından biri Anne Lamott. Lamott, sevmesi kolay ve taklit etmesi zor bir yazar türüdür. Depresyon, inanç, annelik ve alkolizm gibi çeşitli konularda sayısız başarılı kurgu ve kurgusal olmayan kitap yazdı.
Lamott ayrıca, tüm türlerdeki yazarlar için bir bilgi kaynağı olan Bird by Bird yazma tavsiye kitabının da yazarıdır .
Aşağıda Bird by Bird'den öğrendiğim en önemli 13 ders var .
“Kendinize yazmaya başlamak için izin verdiğinizde olan şeylerden biri, bir yazar gibi düşünmeye başlamanızdır. Her şeyi maddi olarak görmeye başlıyorsunuz. " -Anne Lamott
Bunun kendi hayatımda olduğunu gördüm. Yazmaya başladığımda, tüm potansiyel konularımı gözden geçirip yazacak hiçbir şeyim kalmayacağından endişelendim.
Yanılmışım.
Yazmak, çizdiğiniz her kova dolusu ile daha dolu olan bir kuyuya kova daldırmak gibidir. Yazılacak sonsuz sayıda konu var. Yazmaya başladığınızda, etrafınızda potansiyel hikayeler görmeye başlarsınız.
“Yazarlar olarak amacımız bu, diye düşünüyorum; Başkalarının bu duygusuna sahip olmasına yardım etmek için - lütfen beni affet - merak, yeni şeyler görme, bizi hazırlıksız yakalayabilecek, küçük, sınırlanmış dünyalarımıza giren şeyler. " -Anne Lamott
Yakın zamanda NPR'de komedyen Brian Regan hakkında bir bölüm duydum. Bölüm, komedyenlerin sıradanlık içindeki mizahı bulma konusunda ne kadar yetenekli olduklarından bahsetti. Komedyenler şakayı her sıradan yaşam koşulunda gizli olarak görürler.
Brian Regan , Little Leaguers'ın mizahının, oyun biten atıştırmalıkları (kar kozalakları) oyunda gerçekte oynamak istediklerinden daha fazla istediğini görüyor.
Jerry Seinfeld , mizahı, çoğu araştırmaya göre, insanların tabutta olmaktansa bir övgü (topluluk önünde konuşma) yapmaktan daha çok korktukları gerçeğinde görüyor.
Komedyenlere benzer şekilde, iyi yazarlar, izleyicilerinin dünyayı yeni bir şekilde görmelerine yardımcı olur. Okuyucularının içinde, yüzeyin altında her zaman var olan duyguları ve fikirleri açığa çıkarırlar. İyi yazarlar hayatı anlamamıza yardım eder.
"Maruz kalmayanları ortaya çıkarmak için yazıyoruz. Kalede size girmemeniz söylenen bir kapı varsa, (kapıyı açmalısınız) ... Kendi gerçek sesini keşfetmeden bunu yapamazsın ve gerçek sesini ve arkadaki akranını bulamazsın Kapıyı açın ve ebeveynleriniz omzunuzun üzerinden okuyup okumadığını bize dürüst ve açık bir şekilde rapor edin. Muhtemelen size o kapıyı açmamanızı söyleyenler onlardır. Orada olup olmadıklarını anlayabilirsiniz çünkü küçük bir ses, 'Oh, hay aksi, bunu söyleme, bu bir sır' veya 'Bu kötü bir kelime' ya da 'Kimseye salak olduğunu söyleme. Hepsi yapmaya başlayacaklar. ' Bu yüzden onları uzaklaştırmak için nefes almanız, dua etmeniz veya terapi yapmanız gerekir. Ailen ölmüş gibi yaz. " -Anne Lamott
Kabul ediyorum, yukarıdaki kelimeleri bu hikayeye yazmaktan korktum ve bunlar benim kendi sözlerim bile değil! Neden? Çünkü ailemin çalışmalarımı okuduğunu biliyorum.
Yine de, bu her bir yazarın öğrenmesi için gerekli bir derstir.
Boyanmamış hallerimizi boş sayfaya taşımalı ve gerçeği söylemeliyiz.
Gözleri eleştirmenin ağırlığı altında korkmamalıyız.
Yazmamız gerektiğini bildiğimiz şeyi yazmalıyız.
“Sadece yayınlamayı ümit eden insanları uyarmaya çalışıyorum, bu yayının olması gereken tek şey olmadığı. Ama yazmak öyle. Yazmanın verecek çok şey, öğretecek çok şey, pek çok sürpriz var. Kendinizi yapmaya zorlamanız gereken o şey - gerçek yazma eylemi - en iyi kısmı çıkıyor. " -Anne Lamott
Çıktıya kapılmak kolaydır: yayınlama, küratörlük, istatistikler, para vb. Ancak çıktı , kazanç değildir. Giriş ödeme olup.
Gurur duyduğum bir eseri yazarken sık sık bunu hatırlamakta zorlanıyorum ve iyi performans göstermiyor.
Ayrıca, tonlarca okuma, yorum ve alkış üreten bir parça yazdığımda çıktının bir kazanç olmadığını hatırlamakta zorlanıyorum.
Madalyonun her iki yüzü - belirsizlik ve başarı - yazmamız gereken gerçek nedenden bizi köreltiyor: gerçek, somut bir şey, bize hayat veren ve bizi gururlandıran bir şey yaratmak.
"Bu yüzden, [öğrencilerime] ertesi sabah işe oturduğumda birkaç fikir ve bir sürü boş kağıtla, iğrenç bir kibirle ve eşit ölçüde düşük özgüvenle masaya oturduğumda benim için nasıl olacağını söylüyorum , klavyede parmaklar var. " -Anne Lamott
Yazmanın doğası gereği ego odaklı bir etkinlik olduğunu anlamam uzun zaman aldı. Başka birinin okuma zamanına değecek bir şey söyleyeceğimizi düşünmek büyük cojonları gerektirir.
Yine de yazmak, kendinden aşırı derecede şüphe etme eylemidir. Bir yayına her hikaye gönderdiğimde, kabul edilmeye değer olup olmayacağını sorguluyorum.
Bu şekilde yazmak, gerçekleştirebileceğimiz en paradoksal eylemlerden biridir.
İyi yazı, tuhaf bir ego ve kendinden şüphe kokteylidir.
“Flannery O'Connor, çocukluktan kurtulan herkesin hayatının geri kalanı için yazmaya yetecek kadar materyale sahip olduğunu söyledi. Belki çocukluğunuz acımasız ve korkunçtu, ama acımasız ve korkunç, eğer iyi yapılırsa tamamdır. Yine de bunu iyi yapma konusunda endişelenme. Sadece aşağı indirmeye başlayın. " -Anne Lamott
Yazarlarla tanıştığımda hayret ederdim. Kendi kendime düşündüm, "O kişinin bütün bir kitabı doldurabilecek kadar ilginç bir hikayesi vardı."
Artık hayret etmiyorum çünkü içimde de bir kitabım olduğunu biliyorum. Sen de öyle. Eğer gerçekten istersen, muhtemelen yüz tane.
Gemiye olan saygımı kaybettiğimden değil. Aksine, yazarlara her zamankinden daha fazla saygı duyuyorum.
Ama artık kitap yazmanın imkansız bir iş olmadığını biliyorum. Her birimizin bunu yapma potansiyeli var ama çoğumuz bunu asla bir öncelik haline getirmeyeceğiz .
"Bu ilk üç sayfa umurunuzda değil; Atacaklarınız, o dördüncü sayfaya ulaşmak için yazmanız gerekenler, başladığınızda aklınızda olan o uzun paragrafa ulaşmak için, sadece bunu bilmiyordunuz, bilemezdiniz, sen ona ulaşana kadar. " -Anne Lamott
Bazen ne yazmak istediğimizi bulmak için yazmamız gerekir.
Tuhaf ama doğru.
Yazmak bir keşif sürecidir. Bir kalem almak, bir kürek alıp açık bir alanda kazmaya başlamak gibidir. Ne bulacağımızı kim bilebilir?
Ama işe koyarsak, sonunda parlaklığı ortaya çıkaracağız.
“Ben, güzelce yazmak ve büyük bir para karşılığında anlaşma yapmış değil Sevdiğiniz yazarlar bazı çok büyük yazarları biliyorum biri tanesi rutin çılgınca coşkulu ve kendinden emin duygu oturur. Hiçbiri zarif ilk taslaklar yazmıyor… Ben ve tanıdığım diğer yazarların çoğu için yazmak coşkulu değil. Aslında, herhangi bir şeyi yazabilmemin tek yolu gerçekten, gerçekten boktan ilk taslaklar yazmaktır. " -Anne Lamott
Lamott'un "boktan ilk taslaklar" hakkındaki cümlesi, yazı camiasında çok fazla yayına girdi. Pek çok yazar bunu bir çığlık olarak kullanıyor gibi görünüyor.
Bana göre bu alıntı, yazarlığın "sahipler" ve "yoksunlar" diyarı olmadığı gerçeğinin büyük bir hatırlatıcısı. Dünya nüfusu yetenekli yazarlara ve umutsuz özentilere bölünmedi.
Dünyanın en iyi yazarları bile güzel düz yazı yazmak için mücadele ederse, yazmanın öğrenilmiş bir zanaat olduğunu biliyoruz - hepimizin zaman içinde geliştirebileceğimiz bir şey.
Biz kazanmak Muse bereketini bizim elinde bir altın dolmakalemli Doğarak - yazma zamanında koyarak.
“Neredeyse tüm iyi yazılar korkunç ilk çabalarla başlar. Bir yerden başlamalısın. Kağıda bir şey - herhangi bir şey - alarak başlayın. Bir arkadaşım ilk taslağın aşağı taslak olduğunu söylüyor - sen sadece indir. İkinci taslak yukarı taslaktır - siz düzeltirsiniz. Söylemen gerekeni daha doğru söylemeye çalışıyorsun. Ve üçüncü taslak, her dişi kontrol ettiğiniz, gevşek mi, sıkışık mı, çürümüş mü, hatta Tanrı bize yardım etsin, sağlıklı mı diye kontrol ettiğiniz diş çekimi. " -Anne Lamott
Üniversitede, adımı sayfanın üst kısmına yazdıktan hemen sonra kağıt yazmayı yarı yarıya bitirdiğimi arkadaşlarımla şakalaşırdım.
O zamanlar bile, sadece tekerlekleri döndürmenin sihir olduğunu fark ettim.
Eyleme dönüşene kadar fikirlerin hiçbir değeri yoktur. Düşüncelerimizi kelimelere çevirmeliyiz. Ancak o zaman bu kelimeler cümleler, paragraflar ve bölümler oluşturmaya başlayabilir.
"Doğru gibi görünen bir satır diyalog, karakteri açıklama sayfalarının yapamayacağı bir şekilde ortaya koyuyor." -Anne Lamott
Bir düzine yazardan “Göster, söyleme” dersini duydum. Her seferinde kafatasıma biraz daha derine batıyor. (Kafatasım kalın.)
Dürüst olmak gerekirse, hala bu dersle uğraşıyorum. Kurgu dışı için kurguda olduğu kadar önemlidir.
İnsanların neden cep telefonlarından çıkmaları gerektiğini veya şirketlerin terfi için şirket içi adayları devretmesine neyin sebep olduğunu yazarken , argümanımı basitçe ifade edip insanların ikna olmasını bekleyemem. Hikayeler anlatmam gerek.
Hikayeler, diyaloglar ve olaylar, bir şeyin doğru olduğunu belirtmekten çok daha ikna edicidir.
"[T] burada, önemli ve yapıcı bir şey söyleyeceğiniz bir şey yoksa, bir izleyici toplamanın ve onun ilgisini istemenin bir anlamı yok." -Anne Lamott
Sosyal medya, haber bültenleri vb. Aracılığıyla nasıl takipçi oluşturacağıma dair Medium hikayelerine sürekli rastlıyorum .
Ama asıl önemli olan bu şeyler değil.
Önemli olan ürettiğimiz iştir. İş yeterince iyiyse, insanlar eninde sonunda onu bulacaklar ve yapanlar da çalışmalarımızla tazelenecek.
"Tanıdığım neredeyse her yazar hem arkadaş hem de eleştirmen olabilecek birini bulmayı başardı." -Anne Lamott
Bir hikayeyi yazdıktan, yeniden okuduktan ve yeniden yazdıktan sonra artık çalışmalarıma objektiflikle yaklaşamıyorum. Bu, editörlerime döndüğüm zamandır.
Kardeşim ve en iyi arkadaşlarımdan biri benim için bu rolü oynuyor ve önerdikleri düzenlemeleri her zaman takdir ediyorum. Bir argümanı rafine etmek, bir gramer hatasını düzeltmek veya önemli bir noktayı eve götürmek için hikayeler eklemek olsun, önerileri kaçınılmaz olarak işimi daha iyi hale getiriyor.
Çalışmanızı okuması için birini işe almak yerine, yazdıklarınıza dürüst ama adil bir eleştiri sunabilecek dürüst bir arkadaş bulun.
“Dışarıdaki tüm güzel hikayeler taze ve vahşi bir şekilde anlatılmayı bekliyor. Mark Twain, Adam'ın iyi bir şey söylediğinde daha önce kimsenin söylemediğini bilen tek kişi olduğunu söyledi. Hayat, insanoğlunun tüm endişelerinin ve dramalarının evrende ileri geri geri dönüştürüldüğü bir geri dönüşüm merkezi gibidir. " -Anne Lamott
Bazen yazmayı planladığım bir konuyla ilgili çevrimiçi bir hikayeye rastladığımda sinirleniyorum. Sanki hiç kimsenin bu konular hakkında yazmadığına bilinçsizce inanıyorum.
Ne aptalca bir fikir!
Şimdi fark ediyorum ki, binlerce insan sıradanlaşmak , sahtekârlık sendromu ve erteleme hakkında hikayeler yazmış olsa da , benim bakış açımdan kimsenin onlar hakkında yazmadığını anlıyorum .
Her birimizin herhangi bir konuyu aydınlatacak ilginç bir perspektifi var ve bu konuyu ele almak için seleflerimizin çalışmalarından faydalanabiliriz (ve yapmalıyız).
Başkalarının inşa ettikleri üzerine inşa edin.
Henüz Bird by Bird okumadıysanız, kesinlikle okumanızı tavsiye ederim. Zaman ayırmaya değer. O zamana kadar, umarım bu sindirilebilir özeti beğenmişsinizdir.
Mutlu yazı!
Hayatınızı ve Kariyerinizi Güçlendirmek İster misiniz? E-posta bültenime
abone olun ve dünyaya bakış açınızı değiştirecek kitap önerileri ve makaleler için blogumu ziyaret edin .
Bunlar, ilginç bulduğum fikirler ve kavramlarla ilgili notlarım - kitabın kapsamlı bir özeti değil. Lütfen bağlı kuruluş bağlantılarının dahil olmadığını unutmayın, Yalnızca kişisel olarak kullandığım ürün ve hizmetleri önerdiğimi ve arkasında durduğumu bilin.
İyi ve harika kitaplar arasındaki farkın ne olduğunu biliyor musunuz? İkincisi, bir zaman makinesine sahip olmayı dilemenizi sağlar - böylece zamanda geriye gidebilir ve onları ilk kez tekrar okuyabilirsiniz. Tabii ki, favori bir kitabı tekrar ziyaret etmenin kendi büyüsü vardır, ancak dürüst olmak gerekirse, akıllara durgunluk veren bir olay örgüsüne ilk kez şaşırdığınız ve kitabın nasıl biteceği hakkında hiçbir fikriniz olmadığı zaman hiçbir şey karşılaştırılamaz.
Son zamanlarda, sıkılmış yazarlar tarafından halk arasında dolaşan muazzam miktarda kötü yazı tavsiyesi görmek büyük talihsizlik yaşadı. İnanın bana, günümde pek çok aptal, yanlış yönlendirilmiş, saf ya da sadece saçma yazım tavsiyeleri verdim.
Son zamanlarda Tim Ferriss Show'u çok dinliyorum. Bu, Ferriss'in dinleyicilerin kullanabileceği araçları ve püf noktaları bulmak için dünya çapındaki sanatçıları “yapılarını bozduğu harika bir podcast.
Yazmakla aşk-nefret ilişkim var. Evet biliyorum.
Orta, giderek daha fazla liste için bir çöplük alanı haline geldi. İster tüm başarılı yazarların yaptığı on şeyi bilmeniz gerekse de, ister üç yan koşuşturmayı üstlenirken nasıl olabildiğince dikkatli olunacağını anlamaya çalışıyor olun, eminim burada sizin için bir şeyler vardır.