Ryan Seiders, Harry Potter'ın asa yapması gibi bir oltayı tutuyor.
Austin yakınlarındaki Colorado Nehri'nde yüzüyoruz ve rehberimiz batık bir kütüğe işaret ediyor ve bize bunun hemen ötesine geçmemizi ve yemi yavaşça almamızı söylüyor. Seiders bir bilek hareketi yapar ve plastik bir solucanla noktayı gözleriyle görür. Birkaç krank sonra ve beş kiloluk çipura levrek takılıyor. Bundan birkaç dakika sonra, küçük kardeşi Roy bir tanesine giriyor. 'Futbol,' diye bağırıyor Roy, şişman bir bas havaya uçup tekneye doğru itilirken.
Ekim ayında Salı öğleden sonra için fena değil. Ve çalışmaktan daha iyidir. Ya da belki iş. Söylemesi zor. Arkasındaki tüm fikir Çiftin kurucu ortağı olan Yeti, balık tutma taktiklerine dayanabilecek bir soğutucu tasarlayacaktı - öncelikle, kırmızı balık için nişan alırken çökme korkusu olmadan dayanabilecekleri bir soğutucu. İkincil amaç, onlara balık tutma ve avlanma için zaman tanımaktı. Biraz çalış, biraz balık tut. Güzel bir ritmi var.
Ryan, 'Gerçekten tek istediğim havalı bir olta şirketiydi' diyor. Bu pek işe yaramadı. Bunun yerine, o ve Roy, düşük kaliteli bir mal alıp onu gıpta edilen bir markaya dönüştürerek dış mekan ekipmanları pazarında emsalsiz bir başarı sergileyen bir canavara, bir canavara bağlandılar.
Yeti, soğuğun Range Rover'ıdır. Aşırı inşa edilmiş Sherpa soğutucuları 2006'da piyasaya çıktı ve ortalama Igloo veya Coleman'ın üzerinde 250 ila 300 dolar arasında bir fiyatla piyasaya çıktı, şaşırtıcı bir prim - Roy'un etiketlemeyi sevdiği gibi '10X' - ortalama Igloo veya Coleman. Yetiler şimdi 85 galon için 1.300 dolara kadar çıkıyor tundra 350 . Soğutucu, kilitlendiğinde o kadar güçlüdür ki aç bir bozun onu kırma yeteneğinin ötesindedir. (Biri üzerinde test edilmiş ve tarafından onaylanmıştır. Kurumlar Arası Boz Ayı Komitesi .) 'Teksas'taki insanlar, 1000 mil içinde bir boz ayı olmamasına rağmen, soğutucularının boza dayanıklı olduğu konusunda övünecekler,' diyor Roy.
Bu da size Yeti markasının gücünü anlatıyor - bununla övünenler müşteriler. Kategori mağazacılık müdürü Mike McCarty, 'Bu marka alev alev yanıyor' diyor. KRAL , üst düzey bir dış mekan ürünleri perakendecisi. 2014 yılında çatıdan geçen bir test programının ardından, REI artık Yeti sert soğutucularının yanı sıra yeni yumuşak soğutucusunu da taşıyor. hazne , artı şirketin paslanmaz çeliği Colster ve bardak içki takımı.
Çocuklar olta (Ryan) ve tekne (Roy) işleriyle uğraşırken 2005'te yola çıkan Yeti, 2011'de satışların 29 milyon dolara ulaştığı ve sert 'kanca ve kurşun' kalabalığı arasında söylenti yayıldığı zaman başladı. 2014 yılında, marka petrol sahası ve barbekü gibi diğer segmentlere geçerken bu rakam 147 milyon dolara ulaştı. Yine de, marka açık hava meraklıları arasında bile çok az tanınırlık kazandı.
2015 yılında Yeti'nin sahip olunması gereken bir etiket haline gelmesiyle satışlar fırladı. Yeti'nin diğer pazarlara yayılmasına yardımcı olan, balıkçılara ve avcılara yıllarca tabandan pazarlamanın getirisiydi. Yeti'nin dışarıdan bir yatırımcının yardımıyla daha sofistike bir satış ve pazarlama organizasyonuna dönüşme yeteneği daha sonra bir çarpan haline geldi. Bu nedenle marka, Texarkana'daki bir ördek köründe olduğu gibi, Kuzey Carolina'daki Duck'taki bir sahil evindeki evinde gibi. Yeti bile kültürel bir temas noktasıdır. ' adlı şarkısında Bana Bir Tekne Satın Al iTunes ülke listesinde 1 numaraya ulaşan Chris Janson, paranın mutluluğu satın alamayacağını söylüyor, ancak bana bir tekne satın alabilir, çekmem için bir kamyon alabilir, bana bir Yeti 110 alabilir. biraz Gümüş Mermi ile buzlu.' 2015 için Yeti, 2009'daki 5 milyon dolarlık satıştan 450 milyon dolarlık satış yaptı.
Girişimciler ve ürün tasarımcıları için nihai hedef budur: bir metayı arzu nesnesine dönüştürmek. Marka ve tasarım ajansının eş-CEO'su ve baş strateji sorumlusu David Srere, 'Bu sadece lanet olası bir soğutucu' diye gülüyor. Mühür + fırtına , bariz bir hayranlıkla. Çünkü Seiders kardeşlerin ürettiği, biralarınızı daha uzun süre soğuk tutacak bir kutudan daha fazlası. Özgün, dayanıklı bir marka hikayesini dikkatli bir şekilde oluşturma yetenekleri, ürünlerinin yıkılmazlığı kadar, belki de daha fazla önemlidir.
Srere, 'Hikayelerinin konusu bu kadar havalı değil,' diyor. 'Zilyonlarca şey olabilirdi, ama topluluklarını, çalışma felsefelerini, dışarıdaki tutkulu bağlılıkları etrafında inşa ettiler.' Büyük şirketler, bu tür bir güvenilirlik için her şeyi öderler, bu da onu elde edilemez kılan şeydir.
İronik olarak, Yeti, taklitçileri savuşturmak ve ürün hattını ve üretim kapasitesini genişletmek için biraz daha büyük bir şirket gibi davranmak zorunda kalacak. Soru, kardeşlerin zor kazanılmış itibarlarını kaybetmeden bunu nasıl yapabilecekleridir.
Oğullar 42 yaşındaki Ryan ve 38 yaşındaki Roy, iyi girişimciler olarak yetiştirildiler. 1980'lerde, öğrencilerine verdiği bir projenin parçası olarak, endüstriyel sanatlar öğretmeni olan babaları Roger, yaygın bir olta sorununu çözen bir yapıştırıcı buldu. Daha sonra bu bir iş haline geldi ve Roger kendini eğitim alanının dışında buldu.
Neredeyse. Oğullarına bir şeyler inşa etmeyi öğretti. Ryan, 'Her zaman ahşap işleme ekipmanı vardı, bu yüzden ellerimizi kirletir ve bir şeyler yapardık' diyor. Babam ayrıca Roy ve Ryan'ın erkek ve kız kardeşi de dahil olmak üzere tüm aileyi ticaret fuarlarına sürükledi. Roy, 'Ticari fuarların etrafında koşardık' diyor. 'Ve bence, her şeyden çok, babamla birlikte olmak bizi küçük işlere maruz bıraktı, tüm şapkaları taktı, işteki tüm işlevsel alanları ve ardından [ticari fuarlar] bizi... olta takımı endüstrisine maruz bıraktı.'
Texas A&M (Ryan, 1996) ve Texas Tech'den (Roy, 2000) mezun olduktan sonra, Seiders çocukları iş planları hazırlamaya başladılar. Babasıyla olta uzmanlık alanında çalışan Ryan, Gulf Coast pazarına bağlı özel bir olta işine başladı. 'Harika zaman geçirdim, birçok iyi bağlantı kurdum' diyor. 'Asla çok para kazanmadım.' Roger ayrıca, çoğunlukla bir hobi olarak tekne inşa etmeye başlamıştı. Roy bunu bir iş haline getirmeye başladı: Meksika Körfezi'nin sığ kıyı sularında kırmızı balıkları takip etmek için özelleştirilmiş alüminyum tekneler.
Roy'un özelleştirilmiş teknesi, özellikle pruvada oturan ve döküm platformu olarak kullanılması gereken, balıkçılığın ayrılmaz bir parçası olan üç soğutucuya ihtiyaç duyuyordu. Roy, 'Bu tekne biraz iyi düşünülmüş ve ağır hizmet tipi ve dayanıklıydı,' diyor Roy, 'şunun dışında...' Evet, soğutucular hariç. Ryan, bir ticaret fuarına ara verdiği sırada yerel bir perakendecide Tayland'dan bir ithalat tespit ettiğinde daha iyi seçenekler arıyorlardı.
Soğutucunun sağlamlığından etkilenen, ancak tasarımı veya bitişinden etkilenmeyen Roy, Taylandlı soğutucunun distribütörü olmak için bir ithalat işini başlattı. En iyi bildiği pazara, olta takımlarına ve diğer bağımsız dış mekan ekipmanı perakendecilerine odaklandı. Satış ve dağıtımda ilerleme kaydederken ürünün kendisinde ilerleme kaydedemiyordu. Ve garanti konularını ele almanın maliyeti artıyordu. 'Son soğutucu hakkında uykumu kaybetmeye başladım ve 'Ya bunu yaparsak? Ya bunu yapsaydık?'' diyor.
Çift, hayal kırıklığından dolayı üreticiyi bazı iyileştirmeler yapmaya ikna etmeye çalışmak için Tayland'a gitti. Bu çaba sonuçsuz kaldı. Daha sonra Filipinler'de umut verici görünen bir bitki duydular. Roy, 'Ryan ve ben Filipinler'e gitmemiz gerekip gerekmediğini tartıştık' diyor. 'Kendimizi gitmeye ikna ettik ve o fabrikayla oturduk ve bu adamların farklı bir seviyede olduğunu çabucak fark ettik. Bizim için harika bir ürün üretebilecek kapasitedeydiler.' Ayrıldıklarında Roy kendi kendine şöyle düşündüğünü hatırlıyor: 'Hey, bu artık bizim geleceğimiz. Kendi işimizi ve kendi markamızı kurmanın zamanı geldi.'
Yeti prototipini finanse etmek için Roy, Taylandlı soğutucu ithalat işinden gelen parayı kullandı. O zamana kadar Ryan olta işini satmıştı. En iyi müşterilerinden biri ona şirket için ne kadar istediğini sorup duruyordu. Ryan, 'Yüksek bir fiyat düşündüm - o parayı biriktirmem sonsuza kadar sürerdi - ve 'Satıldı' dedi, diye hatırlıyor Ryan. 'Ve kalbim bir şekilde battı. 'Ah, kahretsin, bunu iki katına çıkarmalıydım' diye düşünüyordum. Artık tam zamanlı olarak daha soğukkanlı bir üreticiydi.
Yeti'nin sert soğutucuları, çift eksenli döner kalıplama adı verilen bir işlemle yapılır. Kanolar ve yolda geçtiğiniz o turuncu plastik bariyerler bu işlemle yapılıyor. Toz haline getirilmiş bir polietilen plastik reçinenin bir kalıba dökülmesini ve ardından kalıbın iki eksen boyunca ısıtılmasını ve döndürülmesini içerir. Toz sıvılaştıkça, kalıba tam olarak katlanarak kesintisiz, neredeyse yok edilemez bir ürün oluşturur.
Soğutucu, kırılabilen her şeyin hızlı bir şekilde değiştirilebilmesi için tasarlanmıştır. Yani evdeyseniz ve köpeğiniz yeni bir soğutucu göndermek yerine o [ip kolunu] çiğniyorsa, müşteriye şunu bildiriyoruz: 'Hey, düz uçlu bir tornavida al, onu çıkar, bu düşüyor, ve yeni bir tane göndereceğiz'' diyor Ryan. Roy ve Ryan'ın dünyasında, herkesin bir köpeği ve bir kamyonu vardır ve düz kafa ile kullanışlıdır. Köpeğiniz ve kamyonunuz yoksa ve kullanışlı değilseniz, yine de seçtiğiniz abartılı tasarım konusunda kendini beğenmiş hissedebilirsiniz.
Yapının yan ürünü buz tutmadır. Roy, 'Her ayrıntıyı tartışacağız ve ikimiz de ürün için en iyisinin ne olduğunu düşünerek uykumuz kaçacak' diyor. Ayrıca şirketin adını tartıştılar. Roy bunu yatakta düşündü, tekrar takıntı haline getirdi. Arkadaşlarına ve ailelerine verdikleri tüm isimler arasında en çok hatırladıkları oydu: Buz Canavarı Yeti.
Bir prototipe ulaştıklarında, soğutucularını başlangıçta yaklaşık 300 $ 'a perakende olarak satmak zorunda kalacaklarını anladılar. Böyle bir pazar yoktu. Walmart'a veya Target'a satış yapmanın bir anlamı yoktu; başka bir dağıtım yoluna ihtiyaçları vardı. Hırdavat ve olta takımı dükkanlarına seslenerek şu teklifi sundular: Neden Walmart ile 30$'lık soğutucu satarak ve 5$'lık marjı koruyarak rekabet etmeye çalışalım? 300$'lık bir soğutucu satabilir ve 100$'da kalabilirsiniz.
Ryan ve Roy, Yeti'nin tıpkı kendileri gibi insanlara satış yapacağına ikna olmuşlardı. Böylece küçük hesaplarda ve ticaret fuarlarında çalışmaya devam ettiler. Burası Walt Larsen'ın başkanı Terazi Reklamcılığı 2012 yılına kadar Yeti'nin ajansı, Ryan'ı bir masanın önünde börek satıyormuş gibi dururken buldu. (Şirketin şu anki ajansı Austin merkezlidir. McGarrah Jessee .) 'Ürünlerini sevdim' diyor. 'Pazarın karşısına geçmelerini sevdim.' Larsen, Yeti'nin diğer büyük avantajının da hedef kitlesi olduğunu söylüyor: 'Onlara açık havacıya ulaşmanın kolay ve ucuz olduğunu ve agresif olmaları durumunda muazzam bir fırsat olduğunu söyledim. Ve 'Harika geliyor' dediler.
Larsen, kardeşlerin basit bir slogan oluşturmalarına yardımcı oldu -'Çılgınca Daha Güçlü, Buzları Daha Uzun Tut' - ve marka elçileri olarak etkili rehberler ve balıkçılar işe alarak pazarlamalarını avcı-balıkçı çekirdeğine odakladı. İlk birkaç yılda, Ryan ve Roy, sevk edilen her soğutucuda, ürün hakkında bir sohbet yaratmak için bir Yeti şapkası ve tişörtü giydi. Roy, 'Tüketicimizi ürünümüzün satış noktaları konusunda gerçekten eğittiğimizi hissettim' diyor. 'Yani birisi kamyonunun arkasında bir Yeti soğutucusu olduğunda, bunu savunabilirdi.'
2011 yılına gelindiğinde, üretim kapasitesini aşan satışlarla Ryan ve Roy, 10 kiloluk bir çizgide 100 kiloluk bir balıkları olduğunu ve mütevazı bir yaşam tarzı işi hayallerinin aslında çok küçük olduğunu biliyorlardı. Bunu anlamak için yardıma ihtiyaçları olduğunu da biliyorlardı. 2012'de çoğunluk pozisyonunu sattılar. Cortec Grubu , açık hava deneyimi olmasa da operasyonel deneyimi masaya getiren bir özel sermaye şirketi. Cortec Group'un yönetici ortağı Dave Schnadig, 'Tarihin en kötü balıkçılarından biriyim' diyor. Ancak Cortec daha önce rotasyonel bir kalıpçıya sahipti ve bunun Yeti'nin tedarik zinciri sorunlarını çözmesine yardımcı olabileceğini düşündü. Yeti, Asya'daki fabrikaya ek olarak Ortabatı'daki rotomold üretim tesisleriyle sözleşme imzaladı. Nadir görülen bir yeniden yükleme durumudur, ancak teslimatı hızlandırmaya yardımcı oldu ve Yeti'nin üretim sürecini kontrol etmesine izin verdi.
Yeti, Ryan ve Roy'un asla dolduramayacaklarından korktukları 35.000 metrekarelik deponun umutsuzca yetersiz kaldığı 2012'de lojistik için dış kaynak kullanmak zorunda kaldı. Ryan, 'Korkutucu olan tek şey sesin hacmi' diyor. 'Çok daha büyük ölçekte zorluklar var: kalite, tedarik zinciri. Tedarik zinciri buna ayak uyduramıyor. Bu iyi bir problem, ama bu bir problem.'
Şirket ayrıca büyüme üzerinde daha fazla kontrol sahibi olmak için bağımsız temsilcilerden satışlarını da çekti. Schnadig, 'Bu gerçekten büyük bir ilkti' diyor. Yeti, şirketin eski satış müdürü Paul Clark'ı işe aldı. Taylor Yapımı Golf , bir satış ekibi oluşturmak için.
Şirketin Austin merkezindeki kardeşler işe alma felsefelerini değiştirdiler. Birçok kurucunun yaptığı gibi, ilk önce 'sporcular' - pazarlamadan nakliyeye kadar her şeyi halledebilecek arkadaşları ve arkadaşlarının arkadaşlarını işe aldılar. Artık atletlerden beceri pozisyonundaki oyunculara geçmeleri gerekiyordu - ürün tasarım ekibi artık Ryan ve Roy olarak adlandırılamazdı. Şirket geçen yıl iki katına çıkarak 200 çalışana ulaşmış olsa da, 60 pozisyon açıkken Inc. Kasım ayında ziyaret edildi.
Daha da önemlisi, Cortec'in bakış açısından Ryan ve Roy, hızla büyüyen şirketin nasıl organize edileceğine dair tartışmalara tamamen açıktı. 'Derin konuşmalar. Sıfır ego,' diyor Schnadig. (Yeti'nin binasında bir tabela bile yok.) Schnadig geldiğinde, şirketi dört kişi -Roy ve Ryan ve iki kişi daha- yönetiyordu. Yeti'nin şu anda üç üst düzey yönetici, bir genel danışman ve altı başkan yardımcısı var. Ryan, 'Var olduğunu bile bilmediğimiz bir sürü pozisyon vardı' diyor. Tedarik zinciri yöneticisi, ürün geliştirme mühendisi ve pazarlama müdürü gibi şeyler. Corey Maynard, 2013 yılında pazarlamayı yürütmek üzere işe alındığında, yalnızca üç doğrudan raporu vardı.
2013 yılında Yeti, temel açık hava izleyicileri arasında yalnızca yüzde 4,4 farkındalık gösteren bir marka izleme çalışması yaptı. Böylece, 2014 yılında Yeti, avcılık ve balıkçılığın doğal teğetleri üzerine kurulu bir strateji oluşturmaya başladı. Örneğin, çiftçiler ve çiftçiler açık havada çalışıp oyun oynadıkları ve barbekü yapmayı sevdikleri için kırsal yem ve tohum mağazaları hedef alındı. Başka bir dış mekan seti de istedi - gevrek, snowboard, dağ bisikleti, organik, locavore, sinek balıkçılığı Boulder kalabalığı. REI, Teksas'taki müşterilerden gelen taleplere yanıt olarak 2014 yılında Yeti'yi test etti. McCarty, 'Yeti için farklı bir pazara girmek için bir şanstı' diyor. '400$'lık soğutucular ve 600$'lık soğutucular konusunda biraz gergindik.' Ancak 2015 yılına kadar, REI onları stokta tutmak konusunda biraz gergindi. McCarty, 'Arada bir bu fırsatlara sahip olursunuz' diyor. 'Eğlenceli bir yolculuk.'
Yeti, ürün yelpazesini 'Soğutucu' olarak adlandırılan yumuşak bir soğutucu içerecek şekilde genişlettiğinde daha da eğlenceli hale geldi. hazne . Daha portatif, omuz üstü bir soğutucu, ancak bol miktarda dış mekan kredisine sahip: Dört bağlama noktası var, yalıtım malzemesi aynı zamanda yüzer hale getiriyor ve fermuar, soğuk suda hayatta kalma giysilerinden ödünç alındı. Hazne su geçirmez. Son zamanlarda, içecek gereçleri var. Roy, 'İçecek gereçleri ve yumuşak soğutucular, her zaman düşündüğümüz şeyi, yani markanın bizi yeni alanlara taşıyabileceğini doğrulayarak, taburemizde üç ayak yarattı' diyor.
Geçen yaz Roy, Matt Reintjes'i Manzara Açık Başkanlık unvanını elinde tutarken ve ürün geliştirmeye odaklanırken CEO olarak yerini almak. Verilen sermaye, artan liderlik ve mevcut büyüme oranı, satışlarda 1 milyar dolara ulaşmak bir hedef değil, ancak muhtemelen kaçınılmaz. Marka Güney'den zar zor ayrıldı ve uluslararası satışları yok.
Yeti, şaşırtıcı değil, artan rekabetle karşı karşıyadır. iglo rotokalıplı soğutucu ile avda. Lüks avcılık ve balıkçılık perakendecisi Cabela'nın , diğerleri arasında Yeti'nin sert soğutucusunu taklit ederek yan yana satıyor ve benzer bir fiyata daha büyük versiyonlar sunuyor. Bu kaçınılmazdı.
Yeti'nin Cabela'nın ürününü taklit etmesi konusunda yapabileceği pek bir şey yok, ancak başka perakendeciler bulabilir. Artık daha fazla segmenti ve daha geniş kitleleri hedefleyecek paraya ve personele sahip. Ve onun büyüklüğündeki bir şirket için Yeti'nin ürün yelpazesi göreceli bir minnow. Reintjes ve Seiders kardeşlerin karşılaştığı stratejik sorunlardan biri, Yeti markasını daha da uzak bölgelere götürüp götürmemek. Yeti tekneleri? Kayaklar? Giyim? Reintjes, 'Yeti bir ürün şirketi olarak başladı' diyor. 'Tek ürün. Son yıllarda bir ürün markası haline geldiğini gördük. Çok fazla ürün esnemesi var.'
Ve Yeti kesinlikle hem ürün hattını hem de bölgeyi genişletmek istiyor. Yeti, Hopper ve içecek grubu hatlarını genişletmeye devam ederken, yeni ürün kategorilerine derin bir dalış yapıyor ve bu süreçte ürün geliştirme ekibini 2016 sonuna kadar 20'den 55 kişiye çıkarıyor. Coğrafyaya gelince, şirketin başlama planları var. ürünlerini seçkin uluslararası pazarlara sunmak.
Harley-Davidson'ın gösterdiği gibi, kabile haline gelen bir marka kalıcı olabilir. Siegel+Gale'den Srere, 'Markalaşma diyarında gezinirken, bir markanın yapabileceklerinin katıksız üstel gücünden bıkabilirsiniz,' diyor ve 'sonra, arada bir, onu görüyor ve patlatıyorsunuz! Yeti'nin sahip olduğu şey bu. Harley-Davidson'ın sahip olduğu şey bu.' Cortec'in Schnadig'i de bunu biliyor. “Kariyerimde bu bir daha olmayacak” diyor.
Balığa çıkmadan önce Roy, Yeti'nin en yeni ürünlerinden birinin prototipini ortaya koyuyor. Bu bir şişe açacağı. Cihaz yaklaşık beş inç uzunluğunda ve şunu söylemek yeterli, bu köpek yavrusu kamyonetlerden jant kapaklarını kaldırmak için yeterli kaldıraç olacak, bir şişe Shiner birasının kapağını boşverin. Roy maketi beğenerek, 'Şişe açacaklarını seviyorum,' diye açıklıyor. 'Beşincisi en üstte olacak.'
Yani Yeti yakında sıfıra ihtiyaç duyan bir pazarda birinci sınıf fiyatlı beş şişe açacağı satacak. 300 dolarlık bir soğutucu için de ağlamayan bir pazar, ancak Seiders kardeşlerin gösterdiği gibi, küçük bir saplantı uzun bir yol kat edebilir.
400 dolarlık bir soğutucunun anatomisi
Roy Seiders, soğutucularını potansiyel perakende alıcılara gösterirken cebinden ucuz bir plastik menteşe çıkarırdı. Ucuz soğutucuların kapaklarının genellikle bu menteşelere bağlı olduğunu ve çoğu zaman kırıldığını açıkladı. tundra arızaya dayanıklı olarak tasarlanmıştır ve entegre menteşe sistemine sahiptir. Üst ve alt parçalar birbirine geçer ve uzunluk boyunca uzanan alüminyum pimlerle yerinde tutulur. Kırılabilecek herhangi bir şey - örneğin bir ip sapı - kolayca değiştirilebilir.
1. Kolu
İki set. Biri, bir kişi soğutucuyu taşırken kullanılan kalıplamanın ayrılmaz bir parçasıdır. Ayrıca, iki kişilik bir taşımayı daha kolay hale getirmek için iki halat tutacağı vardır. Her ikisi de eklemlerinizi çizilmeye karşı korur.
2. Bağlama yuvası
Entegre bir kol, 2 inçlik bir kayışı üstten kaydırmanıza ve onu bir bagaj kapısı rafına bağlamanıza olanak tanır. Teknenize sabitlemek için 1 inçlik bir kayış daha var.
3. Üye
Üzerinde durabilirsiniz ve kapak tamamen yalıtılmıştır. Ayrıca, dolaşımdaki havayı dışarıda tutmak için buz tutmayı artıran tam çerçeve bir sızdırmazlık contasına (buzdolabınız gibi) sahiptir.
4. Tek parça kalıplama
Emtia soğutucuları iki parça plastiği birbirine yapıştırır. Bu dikiş bir başarısızlık noktasıdır. Yeti, daha sert soğutucular üreten döner kalıplama kullanır.
5. Grizzly geçirmez
Onlar için tasarlanmış yuvalara birkaç kilit ekleyin ve Ursus aç gider. (Ve sinirlendi.)
6. Ayaklar
Tundra'nın standart donanımı, cam elyaf tekneleri çizmeyen ve konveksiyonu önleyen bir alan yaratan kaymaz lastik ayakları içerir. Soğutucuyu kamyon kasası boyunca kaydırmak istiyorsanız, onları dışarı çıkarın ve bir dizi sert plastikten vidalayın.
7. T-mandal
Ağır hizmet tipi kauçuk mandallar, bilyeli ve soketli bir kapatma içinde entegre bir mandal tutucuya sığar.
8. Tahliye
Bir teknede olduğu gibi, taban boyunca açılı bir tahliye ve ayrıca çıkarılabilir bir hortum bağlantısı vardır.
Outdoor Markalar: Tehlikeli Yaşamaksatır içi görüntü
Doğa, girişimciler için besleyici bir yerdir. Birçok balıkçı, kayakçı, maceracı, kampçı, yürüyüşçü ve bisikletçi, deneyimlerini geliştiren ürünler yaratmak için ilham almıştır. Kuzey Yüzü daha iyi bir çadır inşa etme arayışı olarak başladı. Patagonya bir giyim firmasına benziyor ama kurucusu Yvon Chouinard'ın bir piton onu önce dağcılık donanımı işine soktu. Ve doğa affetmez ise, dış mekan endüstrisi daha da kötüdür. İşlevden modaya sıçrayan markalar, tırmanışın zorlaştığını görebilir. Bunlardan bazıları.
Emtia
Coleman : Kamp ekipmanı gözü pek çok operatör tarafından el değiştirdiği için bazı zorluklarla karşılaştı (Ron Perelman, güneş ışını ) satılana kadar jarden , spor severler tarafından işletilen genişleyen bir holding şirketi. Jarden, düşük performans gösteren veya yetersiz fonlanan markaları toplar. Spor malzemeleri portföyünde bir zamanlar popüler olan birkaç marka var-- K2 , dağ sıçanı , İşaretleyici , Rawlings , Penn , ve Stren .
Serin ama Soğutucu
Timberland , Kuzey Yüzü, minibüsler : VF Şirketi North Face'i iflastan satın aldı ve Timberland'ı satın almak için 2 milyar dolar harcadı. Hissedarlar büyüme talep ettikçe bu markalar her yerdeler. Serinlik faktörü soluyor ve şirketin hisseleri mücadele ediyor.
Hala Dalgaya Binmek
buzkıran : Jeremy Moon tarafından kurulan Yeni Zelanda merkezli şirket, sürdürülebilir, tamamen yünlü giysiler satıyor. Ve bunu mümkün kılan koyunlarla sanal olarak tanışabilirsiniz.
erimiş sıcak
Kanada kazı : Kutup kaşiflerine 60 yaşındaki bir Ontario giyim tedarikçisi, kurucunun torunu tarafından ana akım haline getirildi. Canada Goose'un prestiji Marmot, North Face ve geçen yılın sevgilisininkinin üzerine çıktı. Moncler .
ölü
bulut örtüsü : Yüzü dikilmiş bir kayak giyim markası. Cloudveil, kurucusu Stephen Sullivan'ın satmasından sonra birkaç şirket sahibine sahipti; yeni bir şirket markayı yeniden kurmaya çalışıyor. Sullivan o zamandan beri bir açık hava giyim şirketi kurdu. Stio .
Düzeltmeler ve Genişletmeler: Bu hikayenin daha önceki bir versiyonu, Yeti'nin kayıt ajansını yanlış belirtti. Şirketin reklam ajansı 2012'den beri McGarrah Jessee .