Son aylarda, kanıtlar Jüpiter'in ayının buz tabakasının altında geniş bir deniz olabileceğini daha da yoğunlaştırdı. Kesin kanıt hala eksik olsa da, birçok araştırmacı kendinden emin. Okyanus yazarlarının ve gezegen bilim adamlarının muhtemel yaşam hakkında birlikte tartıştıkları bilimsel kongreler vardı. ” Bu ilginç bir kültürel deney, "diyor Washington Üniversitesi'nden bir deniz bilimci olan John R. Delaney.
Bu yeni "Galileo Avrupa Misyonu" nun (GEM) odak noktası dört Jüpiter ayının en küçüğüdür. Galileo'nun yalnızca 200 kilometre uzaklıktaki Avrupa'yı geçtiği 16 Aralık 1997 ve 1 Şubat 1999 arasında, aya toplam sekiz kez yaklaşıldı. Program daha sonra Jüpiter'in nihai Büyük Callisto'suna dört yakın geçiş ve son olarak volkanik Io ile yakın iki buluşma içeriyor. GEM'in merkezinde her şeyden önce Avrupa'nın yüzeyine daha yakından bakmak. Bu arada uzmanlar, Jüpiter'in ayının 100 ila 150 kilometre kalınlığındaki kabuğunun tamamen donmadığı ya da bir zamanlar olduğu konusunda ikna oldular. Bunun için birçok gösterge var:
- Avrupa’nın tamamı 100 ila 300 metre yüksekliğinde, 3 kilometreye kadar ve bazen de 1000 kilometreden uzun hatlarla kaplı, araştırmacılar "Üçlü Şeritler" olarak adlandırıyorlar çünkü üç paralel şerit gibi görünüyorlar. Avrupa'nın buz tabakasındaki gerilimlerden oluşan kırılma bölgeleridir. Buz sıçraması, çatlaklar arasından yüzeye nüfuz eder, bu da kayalık safsızlıklar ile serpiştirilir ve bu nedenle karanlık görünür. ekran
- Avrupa yüzeyinde 7 ila 15 kilometre genişliğinde ve genellikle sadece birkaç kilometre aralarında çok sayıda eliptik çukur, çıkıntı ve karanlık noktalar vardır. Galileo ekibi "Diapire" olduğundan şüpheleniyor. Bu yapılar ılık buz kabarcıkları derinden yükseldiğinde ve yüzey yukarı bastırıldığında ve hatta parçalandığında ortaya çıkabilir.
- Muhtemelen sadece 10 ila 100 milyon yıl önce olan Pwyll kraterinin olağandışı şekli, krater havzasının etkisinden sonra ılık buzun doldurulduğunu ve 600 metre yüksekliğindeki merkezi dağın krater kenarının üstüne çıkardığını gösteriyor.
- Avrupa'nın çekirdeği Jüpiter'in gelgit kuvvetleri tarafından yavaşlatıldı, o zamana kadar dev gezegene her zaman aynı tarafı gösteriyor. Bununla birlikte, ayın yüzeyinin bu "sınırlı dönme" ile bağlantısı kesilmiş gibi görünüyor. Yüzeydeki kırılma çizgilerinin yönü, sayısı ve yaş farklılıkları, buz kabuğunun çekirdekten biraz daha hızlı hareket ettiğini göstermektedir - bir devrim için, elbette, milyonlarca yıl olmasa da, on binlerce zaman alır. Bu nedenle kabuk kabuk ve manto ile sıkıca bağlantılı değildir. Yağlayıcı su veya ılık buzdur.
- Avrupa Ay’ın üretemeyeceği manyetik bir alana sahiptir, ancak Jüpiter’in borcu vardır. Fritz Neubauer (Köln Üniversitesi) ve David Stevenson (California Teknoloji Enstitüsü) tarafından yapılan model hesaplamalara göre, Avrupa, dev gezegenin manyetik alanını, tuzlu bir okyanusun varsayılmasıyla açıklanabilecek şekilde rahatsız etmektir. Tuz bir elektrolit görevi görür. İçinde, Jüpiter'in manyetik alanı girintili akımları indükleyebilir, bu da Jupiter'in manyetik alanı üzerine bindirilmiş bir manyetik alan oluşturur. Jüpiter'in ayı Callisto da indüklenmiş bir manyetik alana sahiptir. Yüzeyin altında bir okyanus da olabilir.
- Avrupa'daki bir okyanusa ilişkin en inandırıcı kanıt, Berlin'deki Alman Havacılık ve Uzay Merkezi Gezegen Bilimi Enstitüsü'nden Gerhard Neukum'un da sahibi olan Michael H. Carr'ın (ABD Jeoloji Araştırması, Menlo Park, California) başkanlığındaki bir grup bilim adamı tarafından bulundu., Araştırmacılar, iki ayrı, kesişen üçlü bant arasında, münferit parçaların karışık bir yığılmasından ibaret gibi görünen mozaik benzeri bir bileşik keşfettiler. Ronald Greeley, “Bloklar, ilkbaharda çözülme sırasında yüzerken buz kutuplarına, Dünya üzerindeki kutup bölgelerinde gözlendiği gibi, ” diyor. “Şekilleri ve konumları, su veya buz çamuru üzerinde ince bir buz tabakası olarak yüzdüklerini ve kabuktaki hareketlerle kırıldıklarını gösteriyor. Eski arazi muhtemelen kaymıştır. "
- Ayrıca 100 km uzunluğunda, karşılıklı kaydırılan ve bükülen plakaları keşfetti. Bir zaman erimiş aralarında koyu bir malzeme var.
Ancak bilim insanlarının daha iddialı planları var: Jet Propulsion Laboratory (JPL) şu anda Ice Clipper projesini düşünüyor. Probda, prob ayda bir mermi vurmak ve bu arada 50 kilometrelik bir yükseklikte uçmak, atılan parçalardan bazılarını yakalamak ve onları gemide analiz etmek ve muhtemelen toprağa derin dondurulmuş bir parça getirmek için atmaktır.
Tabii ki, hemen aya inmek en etkili olacaktır. JPL'deki Avrupa Orbiter-Lander görevi kavramı üzerinde çalışan Henry M. Harris, “Bir sismometre bize içimiz hakkında çok şey söyleyebilir” diyor. “Buz kütlelerinin değiştiğini ve kırıldığını ve hatta okyanus dalgalarını dinleyebildiğini duyduk.”=== Rüdiger Vaas
© science.de