Shakespeare’in oyunlarında ya da örneğin Dickens, Trollope ve Austen’ın Viktorya dönemi romanlarında, genellikle herhangi bir anda ilerleyen en az iki olay örgüsü vardır: yapıtın ana kahramanlarını ve kötü adamlarını içeren ciddi bir dramatik öykü ve absürt karakterlerle dolu komik bir alt olay örgüsü.
Gerçek dünyada komik alt kurgularımız da var. Amerikan demokrasisi kontrolden çıkarken, ABD Kongre Binası istila edilirken ve Donald Trump yeniden seçilmek için ciddi bir yarışmacı haline gelirken, salak bir palyaço gibi ulusal sahnede dolaşıp duran Temsilci George Santos’u (RN.Y.) ele alalım. seyirci eğlendi.
Santos, aksi halde korkunç ve sürükleyici siyasi dramımızın ortasında yinelenen bir şaka oldu – ceket, kazak ve chino pantolon giyen biraz huysuz, biraz talihsiz Bay Magoo’dan dolandırıcıya dönmüş bir adam. Gülünç yalan üstüne yalan söyleyen bir dolandırıcıdır, reklam saçmalığıailesinin geçmişi, eğitimi ve iş deneyimi hakkında ve suçüstü yakalanmasına rağmen, sorumlu tutulmayı kararlı bir şekilde reddetti.
Fikir Yazarı
Nicholas Goldberg
Nicholas Goldberg, başyazı sayfasının editörü olarak 11 yıl görev yaptı ve Op-Ed sayfasının ve Sunday Opinion bölümünün eski bir editörüdür.
Ancak bedava yolculuğu sona eriyor olabilir. New York’taki federal savcılar Çarşamba günü yaptığı açıklamada, 34 yaşındaki birinci sınıf kongre üyesinin elektronik dolandırıcılık, kara para aklama, kamu fonlarının çalınması ve Kongre’ye yanlış beyanda bulunma da dahil olmak üzere çok çeşitli pek de komik olmayan suçlarla suçlandığını duyurdu. Kısacası, kampanya bağışçılarını ve ABD hükümetini kandırdığını ve dolandırdığını iddia ediyorlar.
Santos Çarşamba sabahı Long Island’daki federal yetkililere teslim oldu ve suçlamaları reddetti. İstifa etmeyeceğini ve maruz kaldığını söyledi – tahmin ettiniz! – “cadı avı.”
Annemin dediği gibi, bitene kadar hepsi eğlence ve oyun. Santos, ABD kongre tarihindeki en garip skandallardan birinde ulusal bir can alıcı nokta oldu (ve bir zamanlar Anthony Wiener’e ev sahipliği yapan bir hükümet kurumundan bahsediyoruz!). Ama şimdi hikayeden tamamen çıkarılmış olabilir. ABD başsavcılığı, en çok 20 yıla kadar hapis cezasına çarptırılabileceğini söylüyor.
Santos durumunun saçmalığı benim için ilk olarak, House ofis binaları arasında yolunu bulmaya çalıştığını, kaybolduğunu ancak her adımda bir kana susamış muhabir yağmuru tarafından takip edilip takip edildiği için sürekli hareket halinde olduğunu gösteren bir videoyu izlediğimde netleşti. Orada değillermiş gibi davranmaya çalıştı; pahasına harika zaman geçirdiler.
“Hey George, bugünkü adın ne?” Onurlu görünmeye çalıştı, yürürken telefonuna çok ciddi bir şekilde konuşuyordu, ancak diğer tarafta birinin olduğundan oldukça şüpheliyim.
Santos hızla gece geç saatlerde yapılan şovların konusu oldu.
Jimmy Fallon’un programında Santos’u taklit eden düz yüzlü Jon Lovitz, “Söylediğim şeylerin yalan olduğunu düşünmüyorum,” dedi. “Büyük büyükbabam Winston Churchill’in ‘süsleme’ dediği şeyler bunlar.”
Şakanın merkezinde, yalanlarının çok küstah ve çok korkunç – ama aynı zamanda çok sıradan olduğu gerçeği vardı. O kadar kontrol edilebilir ve çürütülebilir – ama yine de çok önemsiz. Baruch Koleji’nde voleybol takımında bir “yıldız” olduğunu söylediği zamanki gibi. Yani, bu konuda kim yalan söyler ki?
Voleybol takımında olmadığı ortaya çıktı. Ve Baruch Koleji’nden hiç mezun olmadı. İddia ettiği gibi Horace Mann Okuluna da gitmedi. Goldman Sachs veya Citigroup’ta da çalışmadı.
Defalarca iddia ettiği gibi Yahudi değil. Ya da Yahudi kökenli. Veya “Yahudi-ish”Daha sonra söylediği gibi.
Büyükanne ve büyükbabası Hitler’den kaçmadı.
11 Eylül saldırıları sırasında annesi Dünya Ticaret Merkezi’nde değildi. Ülkede hiç yoktu.
Santos’un davranışı elbette gülünçtü ama aynı zamanda yanlıştı, ürkütücü olduğunu söylemeye bile gerek yok. Sonunda bariz olana işaret eden Jon Stewart oldu: “Saçmalığı tehlikenin olmamasıyla karıştıramayız,” dedi. “Saçmalık, her zaman bir şeyin olduğundan daha iyi huylu olduğunu düşündürür.”
Ve doğru: Bitmeyen uydurmalar, 2022 seçimlerinden altı ay sonra Kongre’de hala bir seri yalancı tarafından temsil edilen Santos’un Long Island’daki seçmenleri için açıkçası komik değil. Ya da seçilmesi için para bağışlayanlara (savcılara göre bunun bir kısmı “lüks tasarımcı kıyafetleri” de dahil olmak üzere kişisel harcamalar için harcandı).
Ancak Stewart bundan daha fazlasını ifade ediyordu. Kendisi de dahil olmak üzere pek çok kişinin Donald Trump’ı Santos gibi zararsız bir palyaço olarak görerek ilk başta ciddiye almadığından bahsediyordu.
koz yaptı o ilk günlerde bir şaka gibi görünüyor. Çirkin şeyler söyledi, bitmek bilmeyen yalanlar söyledi, çılgınca komplo teorileri ileri sürdü ve Amerikalıların neden ona oy vermesi gerektiğine dair onun gösterişli, zengin, saygısız bir TV yıldızı olması dışında çok az argümanı varmış gibi görünüyordu.
Her şeyin ne kadar olasılık dışı göründüğünü hatırlamayan herkes, Temsilci Keith Ellison’ın (D-Minn.) ABC News’te George Stephanopoulos ve bir panel ile birlikte (yakın zamanda gazeteci Peter Beinart’ın haber bülteninin izniyle gördüm) klibi izlemelidir. Temmuz 2015’te siyasi uzmanlar olarak adlandırıldı.
İçinde Ellison, Trump’a karşı çıkanların aktif olması, dahil olması ve oy kullanması gerektiğini söylüyor.
Ellison, “Bu adamın biraz ivmesi var ve onun Cumhuriyetçi adayın lideri olabileceği gerçeğine hazır olsak iyi olur,” diyor.
Bu noktada programdaki herkes kahkahalara boğulur. Kahkahalar, gerçekten. Stephanopoulos sırıtarak diyor – ve ben onu çok büyük tarihi hata için suçlamıyorum, çünkü muhtemelen ben de aynı şekilde hissederdim – “Buna inanmadığını biliyorum.”
Ellison kahkahalara katılmaz. “Tuhaf şeyler oldu” diyor.
Başkan Santos kimse var mı?
@nick_goldberg