Golden Retriever Corgi Mix - Irk Rehberi ve En Önemli Bilgiler
Köpek Irkları / 2023
Yüzgeçli balina (Balaenoptera physalus), balina balinalarının parvorder'ına ait bir deniz memelisidir. Aynı zamanda yüzgeçli balina veya ortak rorqual ve eskiden jiletli balina olarak da bilinir. Yüzgeçli balina, yüzgeçli balinadan sonra en büyük ikinci balina ve yaşayan ikinci en büyük hayvandır. Mavi balina . Kuzey Atlantik ve Güney Yarımküre'de en az iki tanınmış alt tür vardır.
Yüzgeçli balina, kutuplardan tropikal sulara kadar dünyanın tüm büyük okyanuslarında bulunur. Bu deniz memelisi, yalnızca hem kuzey hem de güney kutuplarındaki buz paketine yakın sularda ve açık okyanustan uzaktaki nispeten küçük su alanlarında bulunmaz. En yüksek nüfus yoğunluğu ılıman ve soğuk sularda meydana gelir.
Yüzgeç balinasının yalnızca birkaç görüntüsü doğrulandı. Bir gözlem için en iyi yer Galapagos'un batı takımadaları olacaktır. Diğer tüm büyük balinalar gibi, yüzgeçli balina da 20. yüzyılda yoğun bir şekilde avlandı ve bu nedenle yüzgeçli balina nesli tükenmekte olan bir türdür. Balinanın küresel nüfusunun 100.000'den az ila yaklaşık 119.000 arasında değiştiği tahmin edilmektedir.
Yüzgeçli balina ilk olarak 1675'te Friderich Martens ve daha sonra 1725'te Paul Dudley tarafından tanımlandı. Physalus kelimesi, türün belirgin darbesine atıfta bulunan 'darbeler' anlamına gelen Yunanca physa kelimesinden gelir.
Fin balinaları, kambur balina, mavi balina gibi diğer balina türlerini de içeren rorquallardır (Balaenopteridae ailesinin üyeleri). Bryde'ın balinası , sen balinasın , ve minke balinaları . DNA kanıtları, yüzgeçli balinanın yüzgeçli balinayla yakından ilişkili olabileceğini gösteriyor. Kambur balina .
2006 itibariyle yüzgeçli balinanın iki alt türü vardır; kuzey yüzgeçli balina, B. s. physalus, Kuzey Atlantik'te ve güney yüzgeçli balinada yaşar, B. p. quoyi, Güney Yarımküre'yi kaplar. Uzmanlar ayrıca Kuzey Pasifik'te yaşayan üçüncü bir alt tür olduğuna inanıyor, ancak bu alt türün adı henüz açıklanmadı.
Mavi ve yüzgeçli balinalar arasında, hem Kuzey Atlantik'te hem de Kuzey Pasifik'te meydana geldiği bilinen, her ikisinin de özelliklerine sahip melez bireyler vardır. Bu, mavi ve yüzgeçli balinalar arasındaki genetik mesafenin bir goril ve bir insan arasındakine kıyasla olmasına rağmen.
Yüzgeçli balina genellikle büyük uzunluğu ve ince yapısı ile ayırt edilir. Kuzey Yarımküre'de, yetişkin erkeklerin ve kadınların ortalama büyüklüğü sırasıyla yaklaşık 18,5 ve 20 metredir (61 ve 66 ft), ortalama 38,5 ve 50.5 ton (42,5 ve 55.5 ton), Güney Yarımküre'de ise 20.5 ve 22 m (67 ve 72 ft), 52,5 ve 63 ton (58 ve 69,5 ton) ağırlığında.
Tam fiziksel olgunluğa 25 ila 30 yaşına kadar ulaşılmaz. Yeni doğmuş bir yüzgeçli balina yaklaşık 6,5 metre (21 fit) uzunluğundadır ve yaklaşık 1,800 kilogram (4.000 pound) ağırlığındadır. Hayvanın büyük boyutu tanımlamaya yardımcı olur ve genellikle sadece mavi balina, sei balinası veya Bryde balinası ile karıştırılır.
Yüzgeçli balinanın kahverengimsi gri bir üstü ve yanları ve beyazımsı bir alt tarafı vardır. Baş oldukça düzdür ve toplam vücut uzunluğunun yaklaşık 1/5'ini temsil eder. Sivri bir burnu, eşleştirilmiş hava delikleri ve geniş, düz bir kürsüye sahiptir. Daha açık renkli iki şerit, hava deliklerinin arkasında orta hatta başlar ve yanlardan kuyruğa doğru çapraz olarak yukarı doğru sırt yüzgecine doğru eğilir, bazen arkada tekrar öne doğru kıvrılır. Yüzgeçli balinanın alt çenesinin sağ tarafında büyük beyaz bir yama bulunurken, çenenin sol tarafı gri veya siyahtır.
Yüzgeçli balinanın vücudunun alt kısmında, çene ucundan göbeğe uzanan ve beslenme sırasında boğaz bölgesinin büyük ölçüde genişlemesine izin veren 56 ila 100 kıvrım veya oluk vardır.
Yüzgeç balinasının arkasının dörtte üçü kadar kavisli, belirgin bir sırt yüzgeci vardır. Bu genellikle yaklaşık 60 santimetre (24 inç) ölçer. Paletleri küçük ve konik, kuyruğu geniş, ucu sivri ve ortası çentiklidir.
Yetişkin bir yüzgeç balinasının ağzının her iki tarafında 262 ile 473 arasında balenli plaka bulunur. Her plaka, dilin yakınında ağzın içindeki uçlarda ince tüylere dönüşen keratinden yapılmıştır. Her plakanın uzunluğu 76 santimetreye (30 inç) ve genişliği 30 santimetreye (12 inç) kadar çıkabilir.
Fin balinalarının yaklaşık 94 yıllık bir ömrü vardır, ancak örneklerin tahmini 135 ila 140 yıllık olduğu bulunmuştur.
Fin balina kozmopolit bir türdür, yani dünyanın tüm büyük okyanuslarında ve kutuptan tropik sulara kadar değişen sularda bulunur. İçinde bulunmadığı tek su, hem kuzey hem de güney uçlardaki buz paketine yakın ve Kızıldeniz gibi büyük okyanuslardan uzaktaki nispeten küçük su alanlarıdır. Ancak Baltık Denizi'ne ulaşabilirler.
Fin balinalarının en yüksek popülasyonu ılıman ve soğuk sularda meydana gelir ve daha sıcak sularda daha az yoğun nüfusa sahiptir. Kıyı ve raf sularında yaşama eğilimindedirler, ancak asla 200 metreden daha derin sularda yaşamazlar.
Fin balinaları göçmendir ve mevsimsel olarak yüksek enlemdeki beslenme alanlarına girip çıkar, ancak genel göç modeli iyi anlaşılmamıştır. Çoğu yaz aylarında Kuzey Kutbu ve Antarktika beslenme alanlarından kışın tropikal üreme ve buzağılama alanlarına göç eder. Kış üreme alanlarının yeri bilinmemektedir. Fin balinaları açık denizlerde kıyıdan uzakta seyahat ederler, bu nedenle takip edilmeleri zordur.
Fin balinası, plankton ve küçük okul balıkları, kalamar ve mysidler (karides benzeri yaratıklar) ve kril dahil olmak üzere kabuklularla beslenen bir filtre besleyicidir. Nispeten yüksek bir hızda yüzerken çenelerini açarak beslenir. Hızı, bir yudumda 18.000 galon suyu yutmasına neden olur. Daha sonra çenelerini kapatır ve balyası aracılığıyla suyu ağzından geri iter, bu da avını yakalarken suyun dışarı çıkmasına izin verir. Her yudum balinaya yaklaşık 10 kilogram (20 pound) kril sağlar.
Fin balinalarının ayrıca balık sürülerini yüksek hızda döndürdükleri, okulu sıkı bir top haline getirdikleri ve ardından balıkları yutmadan önce yan döndükleri gözlemlendi.
Fin balinaları kışın daha sıcak sulara göç ederken hızlıdır, ancak yaz aylarında günde 1.800 kilograma (4.000 pound) kadar yiyecek tüketebilir. Bu, bilim adamlarının, balinanın, kabaca insanlarla aynı olan enerji gereksinimlerini karşılamak için günde yaklaşık üç saat yemek yediği sonucuna varmasına yol açar. Bununla birlikte, av yamaları yeterince yoğun değilse veya suyun çok derinlerinde bulunuyorsa, bir balina gününün daha büyük bir bölümünü yiyecek arayarak geçirmek zorundadır.
Fin balinaları diğer rorquallardan daha sürü halindedir ve genellikle 6 ila 10 kişilik gruplar halinde yaşar, ancak beslenme alanlarında 100'e kadar hayvandan oluşan gruplar gözlemlenebilir.
Diğer balinalar gibi erkek yüzgeçli balinanın da uzun, yüksek, düşük frekanslı sesler çıkardığı gözlemlenmiştir. Mavi balinaların ve yüzgeçli balinaların seslendirmeleri, insanların işitme aralığının dışında kalan, 16 ila 40 Hz arasında değişen, herhangi bir hayvan tarafından yapılan bilinen en düşük seslerdir. Her ses bir ila iki saniye sürer ve her biri 7 ila 15 dakika süren desenli dizilerde çeşitli ses kombinasyonları oluşur. Fin balina şarkıları deniz tabanının 2.500 m (8.200 ft) altına nüfuz edebilir ve sismologlar bu şarkı dalgalarını su altı araştırmalarına yardımcı olmak için kullanabilirler.
En yüksek nüfus yoğunluğu ılıman ve soğuk sularda meydana gelir. Yüzgeçli balina, en sıcak, ekvator bölgelerinde daha az yoğun nüfusa sahiptir. Kıta sahanlığının ötesindeki derin suları sığ sulara tercih eder.
Yüzgeç balinası en hızlı deniz memelilerinden biridir ve saatte 37 kilometre (saatte 23 mil) hızlara dayanabilir ve saatte 40 kilometreyi (saatte 25 mil) aşan patlamalar kaydedildi ve yüzgeçli balinaya 'takma adı verildi. denizin tazı'.
Yüzgeçli balina, seyahat ederken veya dinlenirken dakikada bir veya iki dakikada bir uçar, ancak beslenirken hızlı bir şekilde art arda 5 ila 7 kez uçar. Balina yüzeye çıktığında, ağızdan hemen sonra sırt yüzgeci görünür. Ağızları dikey ve dardır ve 6 metre yüksekliğe ulaşabilir. Yüzgeçli balina, yüzeye her ziyaretinde bir ila birkaç kez havaya uçacak ve her seferinde yaklaşık bir buçuk dakika yüzeye yakın kalacak.
Kuyrukları yüzeye çıkma sırasında su altında kalır. Fin balina daha sonra 250 metreye (820 fit) kadar derinliğe dalar, her dalış 10 ila 15 dakika sürer. Fin balinalarının da sudan tamamen dışarı sıçradıkları bilinmektedir.
Çiftleşme kış aylarında ılıman, düşük enlemli denizlerde gerçekleşir ve gebelik süresi on bir ay ile bir yıl arasındadır. Fin balinaları üreme mevsimi boyunca çiftler halinde görülür ve tek eşli olduklarına inanılır. Bir erkek, bir dizi tekrarlayan, düşük frekanslı seslendirmeler yayarak bir dişiyi kovalayacaktır. Bu sesler uzaklara gider, bu önemlidir çünkü yüzgeç balinalarının belirli çiftleşme zeminleri yoktur ve birbirlerini bulmak için iletişim kurmaları gerekir.
Dişiler her 2 ila 3 yılda bir ürer ve 6 buzağı bildirilir, ancak tek doğumlar çok daha yaygındır. Gebelik süresi 11 ila 11.5 aydır. Buzağılar doğumda erken yaştadır ve hemen sonra yüzebilir. Normalde ortalama 6 metre uzunluğunda ve 3.500 ila 3.600 kilogram ağırlığında doğarlar.
Buzağı kara memelileri gibi emme yeteneğine sahip olmadığı için anne, meme başı sinüsünün tabanındaki dairesel kasları kasarak sütü bebeğin ağzına püskürtmelidir. Besleme gün boyunca 8 ila 10 dakikalık aralıklarla gerçekleşir. Yeni doğmuş bir bebek, 6 veya 7 aylıkken, 11 veya 12 metre (36 ila 39 fit) uzunluğunda olduğunda annesinden sütten kesilir ve buzağı, anneyi kış beslenme alanına kadar takip eder.
Dişi yüzgeçli balinalar 3 ila 12 yaşları arasında cinsel olgunluğa erişirler. Buzağılar yaklaşık bir yıl anneleriyle birlikte kalır.
Fin balinaları, IUCN Kırmızı Listesi'nde 'tehlike altında' olarak listelenmiştir. Küresel nüfuslarının 100.000 ila 119.000 arasında olduğu tahmin edilmektedir. Nüfuslarındaki düşüşün en büyük nedenleri balıkçılık, balina avcılığı, gemi grevleri ve iklim değişikliğidir.
Balina avcılığı, yüzgeçli balina popülasyonlarının azalmasının en büyük nedenidir. Yüzgeçli balina, 20. yüzyılda yoğun bir şekilde avlandı ve 1905 ve 1976 yılları arasında Güney Yarımküre'den 725.000'den fazla yüzgeçli balinanın alındığı bildirildi. 1997 itibariyle sadece 38.000 kişi hayatta kaldı.
Tarihsel olarak, yüzgeçli balinalar, balinalarının yanı sıra yağları ve balinaları için avlanırdı. Aborijin halkları yüzyıllardır yüzgeçli balinaları avlamıştır ve balinanın tüm parçaları bir gıda, yakıt ve yapı malzemesi kaynağı olarak yaşamlarının ayrılmaz bir parçasıdır. Uluslararası Balina Avcılığı Komisyonu (IWC), İzlanda ve Japonya'nın avlanmaya devam etmesine rağmen, 1986'da yüzgeçli balinaların ticari olarak avlanmasını yasakladı.
Fin balinaları da gemi çarpışmalarında yaralanır veya ölür. Bu, özellikle çarpışmaların yüzgeçli balina ölümlerinin önemli bir kaynağı olduğu Akdeniz'de geçerlidir. 2000 ve 2004 yılları arasında, Amerika Birleşik Devletleri'nin doğu kıyısı açıklarında gemilerle 5 ölümcül çarpışma kaydedildi.
Olta takımı aynı zamanda yüzgeçli balinaları da öldürür ve dolaşma her yıl en az bir ölümle sonuçlanır. Balıkçılık kazaları 2000 ile 2004 yılları arasında 4 yüzgeçli balinanın ölümüne neden oldu.
Balina çağrıları üzerine yapılan bir araştırma, insan sesinin çiftleşmeyi engelleyebileceği için balina popülasyonlarına da müdahale edebileceğini gösteriyor. Balinalar dişileri aramak için düşük frekanslı sesler kullandıklarından, askeri sonar ve sismik araştırmalar gibi ses dalgaları yoluyla insan müdahalesi, dişilere gönderilen sinyali bozabilir. Bu potansiyel olarak eşlerin buluşmamasına ve popülasyonlardaki doğum oranlarının azalmasına neden olabilir.
İklim değişikliği, oşinografik koşullar üzerinde doğrudan etkisi olduğu için balina popülasyonlarını etkiliyor. Deniz koşulları değiştikçe, av dağılımı da, yiyecek arama davranışında, beslenme stresinde ve yüzgeçli balinalar için azalan üremede değişikliklere yol açabilir. Sıcaklık değişiklikleri, yüzgeç balinalarında gezinme ve yiyecek arama için önemli olan çevresel ipuçlarının zamanlamasını da etkiler.
Fin balinaları bir dizi patolojik durumdan muzdariptir. Parazitler, kanlarıyla beslenmek ve kendilerini yüzgeçlerine bağlamak için yağlarına girebilirler. Solucanlar ve midyeler, yüzgeçli balinalarda sağlık sorunlarına da neden olabilir.
Fin balinalarının boyutlarına rağmen okyanusta doğal yırtıcıları vardır. Yüzgeç balinasının bilinen tek yırtıcısı, katil balina , en az 20 görgü tanığı ve ikinci el saldırı veya taciz ifadeleriyle. Ancak, sadece birkaç teyit edilmiş ölüm meydana geldi. Orkalar genellikle bir yüzgeç balinasına gruplar halinde saldırır ve öldürüldükten sonra karkasla beslenir.
Yetişkinlerin yavrularını savunmada başarılı olmaları muhtemel olsa da, genç yüzgeçli balinaların yetişkinlere göre saldırıya uğrama olasılığı daha yüksektir.
Yüzgeçli balina ekosistem için önemlidir çünkü diyetiyle plankton seviyelerini kontrol etmeye yardımcı olur. Karkasları ayrıca okyanus tabanına düştükleri ve tüketildikleri için bentik hayvan topluluklarını da destekler. Fin balinaları, midyeler, bitler ve solucanlar gibi büyük parazit topluluklarına da ev sahipliği yapar.