Aydınlık yazarı Yıldırım Koç bugünkü yazısında komünistlere dair anlatılan "kasket yalanını" yazdı.
"Çocukluğunu ve gençliğini Soğuk Savaş yıllarında yaşamış olanlar, halk arasında çok yaygın biçimde anlatılan bir iddiayı bilirler. Komünistler domuz gibiymiş" diyen Yıldırım Koç, yazısında "Karılarını kıskanmazlarmış. Bir komünist evine gidip kapıyı açtığında bir başkasına ait bir kasketin duvarda asılı olduğunu görürse, bunu normal karşılar, kapıyı kapatır, çeker gidermiş. Bizim kuşak böyle gerçek dışı iddialarla büyüdü" ifadelerini kullandı.
Aydınlık yazarı Koç yazısını ise şöyle sürdürdü:
Halbuki o tarihlerde Sovyetler Birliği anayasasının 53. maddesi şöyleydi: “Aile, devletin koruması altındadır. Evlilik, kadının ve erkeğin özgür onayı temelinde kurulmuştur ve eşler, aile ilişkilerinde tam eşitliğe sahiptir.”
Sovyetler Birliği Komünist Partisi’nin son olarak 1 Mart 1986 tarihinde toplanan 27. Kongresi’nde kabul edilen Programı'nda Parti’nin aileye daha fazla önem verdiği belirtiliyor ve genç kuşağın sağlığı ve yetiştirilmesinde ailenin büyük bir rol oynadığı vurgulanıyordu.
Çin Halk Cumhuriyeti’nde ve komünist partilerinin iktidarda olduğu diğer ülkelerde de aile kurumu var ve toplumun temeli olarak kabul ediliyor.
Bu ülkelerde küçük kızlarla evlenme ve küçük erkek çocuklarına tecavüz de yoktu.
Zaten Soğuk Savaş döneminin bu yalanı da artık etrafta dolaşmıyor.
Buna karşılık ABD’de ve Avrupa Birliği ülkelerinde aile kurumu hızla dağılıyor.
ABD’de ve Avrupa Birliği ülkelerinde, bebeklerin yaklaşık yüzde 40’ını evlenmemiş kadınlar doğuruyor.
YALANIN KAYNAĞI 1000 YIL ÖNCE
Geçenlerde Nizamülmülk’ün Siyasetnamesi’ni okurken, bu yalanın kaynağına rastladım.
Nizamülmülk (Nizâmü’l-mülk, Ebu Ali Kıvamuddin Hasan bin Ali bin İshak et-Tûsî)1018-1092 yılları arasında yaşadı ve Büyük Selçuklu Devleti’nde, Alp Arslan ve Melikşah dönemlerinde 30 yıl vezirlik yaptı. İran soyluydu. Büyük servet sahibiydi. 20 bin civarında kölesi vardı.
Bu dönemde Ortadoğu’da ortak mülkiyetçi bir hareket olan Karmatiler etkiliydi. Karmatiler’in ideolojik kökeni de Mazdek’e (Mezdek) uzanıyordu.
Mazdek 5. yüzyılda İran’da yaşadı, özel mülkiyetin yarattığı eşitsizlikleri aşmak için servetin ve temel üretim aracı olan toprağın eşit dağıtılmasını savundu ve bu anlayışını hayata geçirmeye çalıştı.
Nizamülmülk, Siyasetname isimli kitabında Mazdek’ten şöyle söz etmektedir:
“Mezdek, servetleri (mal) ortaya koydu ve ‘servet (mal) ve altın, mülk değildir, halk (merdun) arasında ve mübahdır; hepsi Huda’nın kulları ve Adem’in oğullarınındır. Her neye ihtiyaç duyarlarsa, birbirinin servetini (mal) harcamaları gerekir; öyle ki, hiç kimse hiçbir işde fakirliğe ve sıkıntıya düşmesin; bütün insanlar eşit durum(mütesâviyu’l-hâl)da olsunlar’ dedi.
“Kubâd’a ve Mezdek’e inanmış olan cemaate bu doğru gelince, servetin (mal) serbest bırakılmasına da razı oldular; serveti, ortak mal (mûbâh) yaptılar. O zaman Mezdek ‘sizlerin karılarınız da sizlerin (öteki) tasarrufları (hvâste)nız gibidir; kadınlar da servet gibi ortak mal (mübah) olsunlar; birbirlerine karşı nâzik (şâyeste) davransınlar. Her kim bir kadına rağbet ederse, kimse mani olmasın; birbirine mübah olsun. Kıskançlık ve merhabet bizim dinimizde yoktur’ dedi. (...) Şöyle bir adet de koymuşlardı: Birinin karısına yaklaşmak üzere bir eve giden her adam, başkası da aynı işe rağbet edince, kendi külahını evin kapısına kordu ve içerir girerdi; kocası gelirdi, külahı evinin kapısına asılmış görür, geri dönerdi: Kendi evinde bir kimsenin meşgul olduğunu anlardı;sonra iş sona ererdi.”(Nizâmü’l-Mülk, Siyâset-Nâme, (Hazırlayan, Prof.Dr.M.A.Köymen), Kültür ve Turizm Bak.Yay., Ank., 1982, s.250-251.)
Odatv.com
Nazım Hikmet ve Necip Fazıl arasındaki benzerliklere şaşıracaksınız