Bir yıldan biraz daha fazla bir süre sonra, Avrupa, Birinci Dünya Savaşı'nın sona ermesinden yüz yıl sonra işaretleyecektir. Galipler - yaylalar, mağlup olmuşlar - sadece ölülerine övgü verirler.
Ama kutlayacağım. Ve bu Avrupa’daki savaşa Büyük Savaş dendiği için değil. Buna rağmen.
Her zamanki gibi, belki de elbette rahatsız edici bir şey sessizlik yaşayacağız. Zaman zaman girişimler yapılır, ancak ... 100'in yıllarca sessiz olduğu şey hakkında konuşmak zor.
Bugün okul ders kitaplarında bile, bu savaşa en iyi şekilde bir kaç paragraf ayrılır. Yani hepsi 70 yıl Sovyet iktidarıydı, yani neredeyse 30 yıl demokratikti.
Evet, savaş koalisyonunda Rusya’nın kaybeden olduğu ortaya çıktığı savaş hakkında açıkça konuşmak zor. Bunun kesinlikle detaylı olarak analiz edeceğimiz birçok sebep vardı, fakat temel fikir kesinlikle bununla ilgili değil.
Rusya o savaşa çekildi, (müttefiklerin aksine), herhangi bir toprak iddiası veya rakiplerin gelişimini durdurma isteği yoktu. İlk Rusya, yalnızca Osmanlı İmparatorluğu'na savaş ilan etti, geri kalanından bu meydan okumayı üstlendi.
Ve yine 100 gibi yıllar önce Rus askeri, Napolyon komutasındaki Avrupa takımına karşı savaşta, Avrupa'nın kurtarıcısı oldu. Ve sadece Avrupa değil, Birinci Dünya Savaşı’nın savaşlarından bahsetmişken, bazı nedenlerden dolayı, Kafkas cephesini tamamen unutuyoruz.
Eğer Orta Güçlerin birlikleri için kanlı bir kıyma makinesi haline gelen Doğu Cephesi için değilse, Rus askerinin dayanıklılığı olmasaydı, savaşın sonucu hakkında hiç şüphemiz yok. İngiltere, elbette, enstrümanlarıyla kıkırdayarak boğazın arkasında oturacaktı filove Fransa bir yarasa olurdu. Bu savaştan kısa bir süre önce Almanlar tarafından nasıl dövüldü.
Bazı nedenlerden dolayı, bazı nedenlerden dolayı, İtalya ve Romanya gibi müttefiklerimiz yoktur.
Rus askeri, Dördüncü İttifak'ın (Almanya, Avusturya-Macaristan, Bulgaristan ve Osmanlı İmparatorluğu) birliklerinin karşı çıktığı kalkan oldu. Ve kalkan güvenilir. 1917 yılında gerçekleşen, ayrı bir konuşma, ancak Ekim olaylarından önce Rusya güvenilir bir müttefikti ve Rus askeri, İngiliz ve Fransızların dürüst bir müttefikiydi.
Haksız yere unutulmuş, kendi ülkelerinde bile.
Kendi sosyal çevremde basit bir anket düzenledikten sonra, 40'ten fazla kişiyle röportaj yaptım. 20'ten 50 yıllarına. Sonuçlar korkunç. Sonuç vermeyeceğim, çok utanç verici.
Bu savaş hakkında ve atalarımızın savaş içindeki rolü hakkında hiçbir şey bilmiyoruz. Utanç verici ağartma - yanıt verenlerin çoğundan duyduğum şey buydu.
Suçlamak mı? Eğer suçluysa, 100 yılı boyunca Sovyet ve Rus eğitim sistemlerimiz, atalarımızın bu savaşta oynadığı rol konusunda sessiz kalmayı tercih etti.
Bu nedenle, 100 yıllarında bile bir şeylerin düzeltilmesi gerekiyor.
Rus askerleri ve memurları, onları unuttukları için suçlamamaktadır. İnanç, kral ve anavatan için bu basit gerçeklerin ismini vermek gibi görevlerini yerine getirdiler.
Ve bu, not edin, yılın 23'inde (sadece!) Faşist orduların önüne geçenlerin babaları ve dedeleriydi. Ve ikinci kez alanların da var silâhve yine bir dünya savaşı askeri oldu.
Belarus meslektaşı ve tarihçimiz Alexander Prokurat ile burada bir dizi malzeme yayınlamaya karar verdik hikayeler Birinci Dünya Savaşı'nda Rus ordusu. Bu nedenle, bu savaş alanlarına dürüstçe Rusya için savaştığımız atalarımıza en azından bu saygının bir kısmını verin.
Rus askerinin şerefine ve ruhuna saygı duymamızı gerektiren asgari şart.
Umarız bu yazılar okuyucular için ilginç olur. Rusya, Belarus, Polonya ve Almanya'dan bu konuya kayıtsız olmayan insanlar katıldık, bu nedenle tarihimizin daha önce bilinmeyen sayfalarını biraz açabileceğimize güveniyoruz.
Rus askerinin şeref ve şeref adına.