İspanyol ressam ve heykel tıraş Pablo Picasso 20.yüzyıl sanatının en önemli isimlerinden bir tanesidir. 25 Ekim 1881 tarihinde Malaga’da dünyaya gelen Pablo’nun babası bir resim öğretmeniydi. Sanata olan ilgisinin kaynağı babasından alan Picasso, 1891 yılında La Coruna’da Güzel Sanatlar Okulu’na gitti.
Pablo Picasso, sanat hayatının belli bir kısmında yoğunlukla hüzünü anlatan üzüntü ağırlıklı eserler çizmiştir. Picasso 1901 yılından sonra sanat yaşamında çizdiği resimlerinde belirgin bir şekilde mavi renge yer verir. Paris’e yerleştiği dönemlerde maddi zorluklar çeken Pablo’yu bir de arkadaşının intihar haberi oldukça derinden etkiler. O yıllarda resimlerinde yoksulları, dilencileri, yaşlıları, çocukları, çaresiz insanları, acıyı, umutsuzluğu, üzüntüyü anlatır.
Mavi rengin hakim olduğu bu dönemde hüzün ve melankoli yoğunlukla tüm çalışmalarında görülüyordu.
Neden mavi renk diye sorarsanız, Goethe 1810 yılında şöyle demiştir;
“Mavi hıristiyan sanatında Tanrısal olanı sembolize eder. Dünyevi olmayanı aynı zamanda melankolik ruh halini de simgeler. Aslında gökyüzünün rengi olan mavi çocukluğundan itibaren Picasso’nun en sevdiği renkti.”
Picasso bu rengi ilk dönemlerde güçlü duyguları ve hüznü ifade edebilmek için kullanıyordu. Siyahı, gri rengi kullansa dahi her zaman resimlerine mavi tonları hakimdir. Pablo’nun mavi dönemi Fransız sanat akımı olan kübizm ile birlikte biraz daha arka plana atılmıştır. Picasso dönemin ünlü ressamlarından Georges Brague ile birlikte Kübizm, denilen nesne yüzeylerinin ardına bakarak konuyu aynı anda değişik açılardan sunarak geometrik şekilleri vurgulanan eserler ortaya koymuştur.