Karşılaşma öncesi kazanma hesapları yapan takım, maç bittiğinde daha 3 hafta olmasına rağmen şampiyonluğu kazanacağını ve adaletin yerini bulacağını taraftarlarına inandırınca derbi de haliyle stresli başladı. İlk yarıda Beşiktaşlı 5, Galatasaraylı 1 oyuncuya sarı kart çıkınca futbolcuların da şampiyonluk stresine girdiğini anladım. Sarı-kırmızılıların ilk golünde top Caner'in baldırına çarptı mı, çarpmadı mı? VAR hakemi Cüneyt Çakır raconu kesti ve golü verdi! Hem Belhanda'nın golünü hem de Diagne'nin penaltısını vermeyerek doğru kararlara imza attı.
Kadrolara bakıldığında hem G.Saray'ın hem de Beşiktaş'ın orta alanda üstünlüğü vermemek için 2 kesici ile başlamaları dikkat çekti. Fatih Hoca'nın Ndiaye'yi tercih etmemesini yadırgamadım çünkü son derece formsuzdu. G.Saray'ın, Beşiktaş yedek kulübesi kadar zengin bir hamle oyuncusu olmaması açıkçası büyük bir handikaptı ama ödül olayı Terim ve öğrencilerini iyi motive etmişe benziyor! Şenol Hoca'nın teknik olarak daha iyi bir kadrosu olmasına rağmen Necip ile başlaması taraftarların gözünde tam bir hayal kırıklığı yarattı.
Beşiktaş, bu kadar diri bir Galatasaray beklemiyordu desek yanlış olmayacak. Sarı-kırmızılılar her zamanki gibi iç sahada coşkulu ve baskılı oynadı. Neredeyse bütün akınlarını Mariano-Feghouli ikilisi ile Caner'in tarafından yaptı. Ama maçın yıldızı kuşkusuz Fernando idi. Onyekuru birçok pozisyonu harcadı. Beşiktaş ise Ljajic ile Muslera'yı zorladı. Ancak maçın hatta liderliğin kaderini taçlar belirledi. Fernando'nun golünde de Beşiktaşlı oyuncuların dalgınlığı G.Saray'ı adeta lider yaptı. Şenol Güneş'in milli takıma, Beşiktaş'ı şampiyon yapıp gitme hayali de suya düştü!