3 Mart 1918'de, günümüz Belarus'unda Polonya sınırına yakın olan Brest-Litovsk şehrinde Rusya, Merkezi Güçlerle (Almanya, Avusturya-Macaristan, Osmanlı İmparatorluğu, Bulgaristan) Dünya'ya katılımını sona erdiren bir anlaşma imzaladı. I. Savaş (1914-18). 11 Kasım 1918'de Birinci Dünya Savaşı'nı sona erdiren ve Müttefiklerin Almanya'ya karşı kazandığı zaferi işaret eden ateşkes ile anlaşma feshedildi. 1919 Versay Antlaşması'nın şartlarına göre Almanya, Brest-Litovsk Antlaşması'ndan elde ettiği toprak kazanımlarından vazgeçmek zorunda kaldı.
Brest-Litovsk Antlaşması: Arka Plan
Rusya'nın müttefikleri Fransa ve İngiltere ile birlikte I. Savaş alanındaki yenilgi, Rusya nüfusunun büyük kısmı, özellikle de yoksulluk çeken işçiler ve köylüler arasında artan hoşnutsuzluğu ve etkisiz Çar II. Nicholas (1868-1918) liderliğindeki emperyal rejime karşı düşmanlığını besledi. Bu hoşnutsuzluk, Vladimir Lenin (1870-1924) liderliğindeki radikal sosyalist bir grup olan ve çara karşı muhalefeti dizginlemek ve onu Rusya'da başlayacak ve daha sonra yayılacak kapsamlı bir devrime dönüştürmek için çalışan Bolşeviklerin davasını güçlendirdi. dünyanın geri kalanı.
Şubat Devrimi 1917 Mart'ının başlarında (veya o sırada Rusların kullandığı Jülyen takvimine göre Şubat) patlak verdi; Nicholas o ay sonra tahttan çekildi. Nisan ortasında (Almanların yardımıyla) sürgünden dönen Lenin'in ardından, o ve Bolşevik yoldaşları, Rusya'nın savaş bakanı Alexander Kerensky liderliğindeki geçici hükümetten iktidarı almak için hızla çalıştılar. Kasım ayı başlarında Rus ordusunun yardımıyla başarılı oldular. Lenin'in lider olarak ilk eylemlerinden biri, Rusya'nın savaşa katılımını durdurmak oldu.
Brest-Litovsk Antlaşması: 3 Mart 1918
Aralık 1917'nin başlarında bir ateşkes sağlandı ve 15 Aralık'ta resmi bir ateşkes ilan edildi, ancak Rusya ile İttifak Devletleri arasındaki barış şartlarını belirlemek çok daha karmaşıktı. Müzakereler 22 Aralık'ta Brest-Litovsk'ta başladı. Delegasyonların başında Rusya'nın dışişleri bakanları Leon Troçki (1879-1940), Almanya'dan Richard von Kuhlmann ve Avusturya'dan Kont Ottokar Czernin vardı.
Şubat ayının ortalarında, öfkeli bir Troçki, Merkezi Güçlerin şartlarını çok sert ve toprak taleplerini kabul edilemez bulduğunda görüşmeler bozuldu. Doğu Cephesi'nde kısa bir süreliğine savaş yeniden başladı, ancak Alman orduları hızla ilerledi ve hem Lenin hem de Troçki kısa süre sonra Rusya'nın zayıflamış durumdayken düşman şartlarına boyun eğmek zorunda kalacağını anladı. Müzakereler o ayın sonunda yeniden başladı ve nihai anlaşma 3 Mart 1918'de imzalandı.
Brest-Litovsk Antlaşması hükümlerine göre Rusya, Ukrayna, Gürcistan ve Finlandiya'nın bağımsızlığını tanıdı; Polonya ve Baltık ülkeleri Litvanya, Letonya ve Estonya'yı Almanya ve Avusturya-Macaristan'a bıraktı; Kars, Ardahan ve Batum'u Türkiye'ye devretti. Toplam kayıplar, Rusya'nın eski topraklarının yaklaşık 1 milyon mil karesini oluşturuyordu; nüfusunun üçte biri veya yaklaşık 55 milyon kişi; kömür, petrol ve demir depolarının çoğunluğu; ve endüstrisinin çoğu. Lenin, bu yerleşimi acı bir şekilde “mağlubiyet, parçalanma, köleleştirme ve aşağılama uçurumu” olarak adlandırdı.
Erken Brest-Litovsk Antlaşması?
Almanya ve Rusya Sovyet Cumhuriyeti arasında barış görüşmeleri sırasında, Almanya (aldıklarına kıyasla) çok hafif tavizler istedi - Litvanya ve Polonya'nın Alman nüfuz alanına teslim edilmesi. Bu, Sovyetleri Finlandiya, Estonya, Letonya, Ukrayna ve Litvanya'nın bağımsızlığını tanımaya zorlayan (Sovyetler'in sürekli ateşkes girişimi nedeniyle oluşturulan) nihai anlaşmaya kıyasla çok hafifti. Anlaşma kısa sürede feshedilirken, Ukrayna geri almayı başardıkları tek bölgeydi.
Sovyetler, anlaşmayı daha önce imzalasalardı, savaş sonrası daha iyi bir konumda olur muydu?
Azrail
Hayır, çünkü Almanya almak istediğini herhangi bir sözde anlaşmadan bağımsız olarak alacaktı.
Gerçekten de Almanya, Brest-Litovsk altında kazanılan devasa tavizlerin bile ötesine geçtiğinden, tarihsel toplulukta Almanya'nın batıda yenilmemesi durumunda Rusya'ya ÜÇÜNCÜ bir dizi talebin dayatılacağına dair yaygın bir inanç vardır.
Bu daha önce birkaç kez geldi:
Brest-Litovsk-lite, neredeyse kesinlikle Courland ve Riga'yı içerecektir. Dahil edilmemesi olasıdır. ama Sovyetlerin sahip olmadığını düşündüğüm iyi bir diplomasi gerekecekti. Troçki yerine başka birinin konuşması gerekir. Belki Almanlar Riga'yı Ruslara verirse. bu muhtemelen Sovyetlerin diplomatik bir deha olmadan elde edebileceği en iyi şeydir.
Bu senaryoyla ilgili olarak daha önce söylediklerimi tekrarlayacağım: Ukrayna'nın hiçbir Alman işgali, 20 ekstra tümen mertebesinde daha güçlü bir Bahar Taarruzu anlamına gelmez. Almanya düştüğünde, Sovyetler Baltık ve Polonya'ya çok daha yakındır. belki bazılarını veya hepsini alacak kadar yakın. Burada birçok değişiklik var.
Komünizmi Suçluyorum
Kaynak? Ne de olsa, Ukrayna bir savaş başlatma hedefi değildi. Almanya, Hnau'nun işaret ettiği gibi, Sovyetlerin zavallı diplomasisinin mümkün kıldığı pervasız bir açgözlülükle bu yeri işgal ederek kendi çıkarları aleyhine çalışıyordu.
Azrail
Almanya zaten izin verilenden daha fazla Ukrayna'yı işgal etmişti, Doğu Beyaz Rusya'da/batı Rusya'da sözde 'iletişim' amaçlarıyla bir kuşak VE Gürcistan, Ermenistan, Azerbaycan ve daha fazlasını içeren Kafkasya'ya itildi, tabii ki Almanların neden insan gücünü ve kaynaklarını boşa harcadığını hayal edemiyorsanız. istemedikleri toprakları işgal ettiler. ve kötü bir diplomasi değil, Sovyetlerin her şeyden önce pazarlık pozisyonuna sahip olmamasıydı.
Almanya kendi çıkarlarına karşı da hareket etmiyordu, çünkü ikinci hat birliklerinin ve 1918'deki 20 tümenin 280.000'den biraz fazla adam toplaması çok şüpheliydi, Batı Cephesinde bir fark yaratabileceklerdi, hatta olmayacaklarını varsayarsak bile. bunun yerine başka bir başarısız cepheye gönderilecek.
Oh, ve Sovyetler ilk anlaşmayı kabul ettiler, ancak ikincisinin kendilerine dayatıldığını gördüler, yani açıkçası müzakereler pek iyi sonuçlanmadı.
Suçlu Komünizm, belki de Almanya'nın 1918'deki tarihsel davranışını not etmenin 'soykırım gibi' olduğu önermesini açıklayabilirsiniz?
Bu doğru değil. Almanlar asla Kafkasya'ya girmedi.
Almanlar taleplerini artırmaya karar verdiğinde bunu kabul ettiler. Bu, aylarca süren müzakerelerin ardından, Bolşilerin Almanya'da ve başka yerlerde bir işçi devrimine zaman sağlamak için müzakereleri kasıtlı olarak uzatmak istedikleri yerdi.
Bazı kaynaklar bulmaya başlasan iyi olur Grimm.
Azrail
1) Tüm Kafkasya bölgesi işgal edildi, bu konuda yanılıyorsunuz.
2) Bolşevikler müzakereleri aylarca uzatmadılar ve gerçekten de uzatamadılar. Lenin ve haydutları, çekilmeye hazır olmayan Beyaz hizipler yerine, rejimin teslim olması için Almanya'nın üstü kapalı desteğiyle savaşın bittiğini ilan etmekten oluşan bir kenara umutsuzca ihtiyaç duyuyorlardı.
3) Almanlar müzakerelerin uzamasına hiç izin vermezdi. Çözüme ihtiyaçları vardı hızlı böylece gelen Amerikan kuvvetleri durdurulamaz bir sel olmadan önce bıraktıkları her şeyi fırlatabilirlerdi.
Kaynaklar? 1918 ortalarında cephe hatlarının ve işgal bölgelerinin herhangi bir haritasına bakın ve Kafkaslar dahil Almanların nerede olduğunu göreceksiniz.
Tesadüfen Almanya, önce batıda kazanamayacaklarını varsaydıkları ve ardından Doğu'da kazanarak İngiltere/Fransa/ABD'nin kazanacağı bu dengesiz görüşü geliştirdikleri için, kısaca Rusya'dan edindiği topraklara 20'den fazla tümen park etti. onlara yenilmiş güçler gibi davranmak yerine ganimetleri ellerinde tutmalarına izin verecekti.
Almanya asker gönderdi Kızıl Ordu'ya karşı onlara yardım etmek ve Osmanlıların işgalini önlemek için Gürcistan'a gittiler, ancak kesinlikle ülkeyi veya "Kafkasları" işgal etmediler.
Bu, Gürcistan'ın Almanya ile olan kısa ilişkisini biraz açıklıyor ve ilk defa Gürcistan Demokratik Cumhuriyeti'nin Almanya'nın koruyucusu olarak tanımlandığını gördüm, ancak yine de, Gürcistan'da Alman işgali ve işgali yoktu. Kafkasya'nın geri kalanı.
Almanların tüm Kafkasya'yı işgal ettiğini ve işgal ettiğini söyleyen bazı kaynaklar sağlayın. Çünkü GERÇEKTE olan, Osmanlı İmparatorluğu'nun Ermenistan ve Azerbaycan'ı işgal etmesiydi.
Kafkasya'daki 1918 haritalarına ulaşmak zor, ama henüz göremedim bir Almanların tüm Kafkasya'yı kontrol ettiği yer. Bir tane bularak ve bana göstererek kanıtlayın, çünkü o zaman ve mekana ait herhangi bir atlasım yok ve son yarım saattir Google'da aradım.
Elbette. Ancak Brest-Litovsk'taki müzakerelerin çökmesinin ardından iki haftalık taarruzdan sonra Ukrayna'yı ve diğer bölgeleri işgal eden sadece 20 tümen kazandı.
"[Ukrayna'nın] yeni işgali, Almanya ile Avusturya-Macaristan arasında önceden çok az planlama ve sorumluluk paylaşımı olmaksızın, neredeyse Brest müzakerelerinde sonradan düşünülmüş bir düşünce olarak ortaya çıkmasından başlayarak, pek çok zorlukla boğuştu.
Ayrıca, işgalden sonra Ukrayna'yı işgal eden 300.000 askerden bahsediliyor. Ayrıca bir milyon askerin raporlarını gördüm. Bir Alman tümeninin büyüklüğünü belirlemek için kolay bir kural yok, ama ben bunu 20 tümene yuvarladım.
Ve Robert Service'den alıntı yapıyorum Yirminci Yüzyıl Rusya Tarihi:
Kasım ayında Doğu Cephesi'nin kuzey kesiminin siperlerine en yakın kasaba olan Brest-Litovsk'ta müzakereler yapıldı ve kısa süre sonra bir ateşkes üzerinde anlaşmaya varıldı. Sovyet hükümeti bunun Orta Avrupa'da sosyalist devrimlerin patlak vermesi için bir ara vermesini bekliyordu. 1918 Yeni Yılı civarında Lenin meslektaşlarına Almanlarla savaşmanın gerçekten mümkün olup olmadığını sordu. Troçki, Brest-Litovsk'a her gidiş gelişinde terk edilmiş Rus siperlerini gördü. Artık saldırıyı püskürtmek için bir Rus ordusu yoktu. Bu durumda, Troçki'nin iddia ettiği gibi, Sovnarkom 'devrimci bir savaş' yürütme taahhüdünü yerine getiremedi. Yine de Troçki, İttifak Güçleri ile sadece Bolşevikler için değil, diğer tüm Rus siyasi partileri için de tahammül edilemez bir barış olan ayrı bir barışın imzalanmasına da karşı çıktı. Onun tavsiyesi Bolşeviklerin müzakereleri uzatmaları ve onları hem Berlin'de hem de Petrograd'da rapor edilecek devrim çağrıları yapmak için bir fırsat olarak kullanmalarıydı.
"Profesyonel deneyimsizliğine rağmen Troçki, İttifak Güçleri adına müzakerelerde bulunan Richard von Kuhlmann ve Otto von Czernin ile bir eşleşme olduğunu kanıtladı. "Ne savaş ne barış" taktiği dünya diplomasi tarihinde o kadar tuhaftı ki muhatapları hemen nasıl cevap vereceklerini bilemediler. Ancak Ocak 1918'de İttifak Devletleri, Doğu cephesinde hızlı bir şekilde ayrı bir barış imzalanmadıkça Rusya'nın istila edileceğine dair ültimatom verdiler.
Lenin, Sovnarkom'a koalisyonun Alman şartlarını kabul etmekten başka seçeneği olmadığını ve ertelemenin ya acil bir istilaya ya da ültimatom şartlarının kötüleşmesine neden olacağını söyledi. Bütün Sol Sosyalist-Devrimciler onun tavsiyesini reddettiler. Bolşevik Merkez Komitesinin birbirini takip eden toplantıları da bunu geri çevirdi. Huysuz tartışmalar sürerken, Troçki'nin ne savaş ne de barış politikası geçici olarak benimsendi.
Lenin, önde gelen Bolşevikleri ikna etmeye odaklandı. 8 Ocak'ta, Üçüncü İşçi, Asker ve Kazak Milletvekilleri Sovyetleri Kongresi'nde partinin hizbine 'Ayrı ve İlhakçı Bir Barış Üzerine Tezler'ini sundu. Altmış üç dinleyiciden sadece on beşi ona oy verdi. Troçki'nin, iş savaş ve barış arasında doğrudan bir seçime geldiğinde ve olduğunda Lenin'i destekleyeceğine dair özel rızasını aldı.
Lenin, Merkez Komite'de istikrarlı bir şekilde zemin kazandı. Sverdlov, Stalin, Kamenev ve Zinoviev onu güçlü bir şekilde desteklediler ve Buharin ve Sol Komünistler, Lenin'in saldırısının sıcağında solmaya başladılar.
Lenin'in uyardığı gibi, Almanlar Troçki'nin oyalama taktiklerine aldanmadı. 18 Şubat'ta Riga'dan ilerleyip Dvinsk'i aldılar. o akşam, sonunda, sarsılmış bir Merkez Komitesi, Lenin'in Alman şartlarına boyun eğme politikasını benimsedi. Almanya ve Avusturya-Macaristan ise taleplerini artırdı. Sovyet hükümetinden daha önce, şu anda Alman ve Avusturya orduları tarafından işgal edilen bölge üzerindeki egemenlik iddialarından vazgeçmesi istenmişti. Şimdi Lenin ve meslektaşlarının tüm Ukrayna, Beyaz Rusya ve Estonya topraklarının doğu ucuna kadar tüm güney Baltık bölgesini terk etmeleri gerekiyordu.
Brest Litovsk Antlaşması
İşgal altındaki Polonya'da Alman hatlarının çok gerisinde bulunan harap kale kasabası Brest Litovsk, Merkezi Güçler (Almanya, Avusturya-Macaristan, Bulgaristan ve Türkiye) tarafından yeni Sovyet hükümetiyle müzakerelerin yürütüleceği yer olarak seçildi. Orada, 2 Aralık 1917'de bir ateşkes imzalandı, ancak resmi bir anlaşmanın yayınlanması 3 Mart (NS), 1918'e kadar olmayacaktı. Bundan sonra bile, Alman ordusu ismen Sovyet kontrolü altındaki bölgelere gittikçe daha fazla ittiği için askeri harekât birkaç ay devam etti.
Başlangıçta, Sovyet hükümetinin dışişleri komiseri Troçki tarafından ifade edildiği şekliyle stratejisi, “ne savaş ne de barıştı.” Yani, kapitalist dünyanın tükenmenin eşiğinde olduğunu ve Sovyet meydan okumasının bunu ortadan kaldıracağını varsayarsak. Troçki, Avrupa'nın ezilen kitlelerini devrime uyandırmak için (Lenin'in muhalefetine karşı) müzakerelerin propaganda amaçlı kullanılması gerektiğini savundu. Bununla birlikte, Almanların 18 Şubat'ta (NS) askeri operasyonları yeniden başlatması ve Ukrayna ve Baltık eyaletlerindeki Sovyet varlığına son verilmesi de dahil olmak üzere daha sert talepler sunmasından sonra, Lenin, partinin Merkez Komitesinde düşmanı kabul etme lehinde çoğunluğu elde etti. #8217s terimleri. Böylece, Brest Litovsk Antlaşması, acemi Sovyet hükümetine bir “nefes alma büyüsü” sağladı ve aslında alandan ödün vererek ona zaman kazandırdı.
Avrupa'daki sempatizanları ya da Rusya'nın böylesine ayrı bir barıştan korkan savaş zamanı müttefikleri bir yana, amaca yönelik bu boyun eğme pek çok Bolşevik için iyi olmadı. Bolşeviklerin Yedinci Kongresinde, anlaşma Nikolai Buharin ve diğer sözde Sol Komünistler tarafından emperyalizme teslim olmakla suçlandı. Aynı zamanda, Aralık ayında Sovnarkom'a birkaç komiser tedarik eden, onları protesto etmek için geri çeken ve Dördüncü Sovyetler Kongresi'nde anlaşmaya karşı oy kullanan Sol SR'ler için de aforoz oldu. Temmuz ayı başlarında Alman büyükelçisi Kont Mirbach'a düzenlenen suikast, Moskova'da bir ayaklanmanın ve Yaroslavl'ın eş zamanlı ama ayrı olarak organize edilen ele geçirilmesinin ön hazırlıklarıydı. Bu arada, Alman ordusu Ukrayna'yı boydan boya geçerek Odessa, Kiev'de kurulan izole sovyet “cumhuriyetleri” ve Donets-Krivoi Rog'u kolayca yendi ve General PP Skoropadskii'yi “Hetman” (Chieftain) olarak kurdu. ) tamamen bağımlı bir Ukrayna devletinin. Kasım 1918'de Alman ve Avusturya-Macaristan imparatorluklarının çöküşü, Ukrayna'yı bir kez daha Ukrayna milliyetçisi Rada, Sovyet Kızıl Ordusu, çeşitli köylü temelli anarşist gruplar ve nihayetinde ele geçirmeye zorladı. Polonya. Alman ordusu 1941'de geri dönecekti.
/>
Bu çalışma, Creative Commons Atıf-Aynı Paylaşım 4.0 Uluslararası Lisansı ile lisanslanmıştır.
Hangi Birinci Dünya Savaşı barış anlaşması daha sertti? Versay mı yoksa Brest-Litovsk mı?
. Avusturyalılar mı? Parçalanmadılar. Tehlikeli olan Anschlussing'den Almanya'ya yasaklandılar, ancak aksi takdirde cezalandırılmadılar. Ya da tüm İmparatorluğu kastediyorsanız. Pekala, seni kırmak istemem ama feodalizm sona erdi, milliyetler artık bir Habsburg beyliği değildi - ayrılmak istediler ve savaş sona ermeden önce bile yaptılar, barış gerçeği yeni fark etti. Avusturya imparatorluğu, Kasım ateşkesinden önce varlığını durdurdu, parçalanacak hiçbir şey kalmadı.
Macaristan'a gelince, azınlıklar bir kez daha gitmek istediler. İtilaf Devletleri'nin ikiyüzlülüğü ve Macaristan'daki Kızılların korkusu, sopanın kısa ucunu almalarını sağladı ve bazı tamamen Macar toprakları da ayrıldı - ancak Macarların azınlık olduğu, ancak herkesin ikinci sınıf vatandaş olduğu bir Macar ulusunu sürdürmek, çalışmamış. Dikkat edin, etnik milliyetçilik kavramı ve etnik olarak homojen ulus devletlerin kurulması gerektiği fikri - ya da aksi halde - şimdi oldukça iflas etti, ancak o zamanlar bir ulusun diğerlerini baskı altına almasına mantıklı bir alternatif gibi görünüyordu (bir ulusun gerçekliği). Birinci Dünya Savaşı öncesi birçok Avrupa imparatorluğu).
Lukedalton
Amiral Halsey
Lukedalton
Büyütmek
Sezar Biden
Kung Zog
Brest Litovsk çok daha sertti. Mümkün olduğu kadar çok bölgeyi ilhak etmeyi ve/veya kuklalamayı amaçladı. Tutanak okunurken çok net bir şekilde ortaya çıkan Paris tartışmalarında ise galipler oldukça kısıtlıydı. Fransa'nın Rheinland için talepleri yakın olan tek şey ve hala Brest-Litovsk'tan çok uzakta.
Almanya'nın Rusya'dan aldığı topraklar gerçekte "Rus" bölgesi olmasa da kesinlikle Alman değildi. Rusya'yı ekonomik olarak felce uğratmayı ve Almanlardan kaynak çıkarmak ve Almanları yerleştirmek için çok sayıda koloni yaratmayı amaçladı.
Esmer sinek
Sonuç olarak, Brest-Litovsk'un daha sert olduğunu söyleyebilirim.
Bununla birlikte, bölge açısından, her iki anlaşmanın da aslında göründüğünden daha az sert olduğunu söyleyebilirim. Örneğin, Alman kolonilerinin kaybı, ekonomik olmaktan çok bir prestij kaybıydı. Ve Brest-Litovsk, Rusya için büyük bir toprak kaybı içermiş olabilir, ancak mutlaka Sovyet Rusya için değil. 1917'de Sovyetler sadece Moskova'yı ve Moskova'yı çevreleyen daha geniş bölgeyi kontrol etti. Antlaşma uyarınca Almanya'ya verilen alanlar henüz Kızıl Ordu'nun kontrolünde değildi. Yani temelde Troçki bir kumar oynayabilirdi: anlaşmayı imzalamak, Moskova'daki Sovyet gücünü pekiştirmek ve Alman işgali altındaki bölgeleri Paris konferansında açık konu bırakacak olan gelecekteki bir Alman yenilgisi üzerine spekülasyon yapmak.
Hain Albion
(A) Bu neden alakalı? Bu 21. yüzyıl değil. Rus İmparatorluğu, günümüzde bir ulus-devlet olarak anlayabileceğimiz gibi "Rusya" değildi, etnik Ruslardan ve sadece onlardan oluşan bir bölge değildi. Rus İmparatorluğu, Romanov Hanedanı tarafından yönetilen bir bölgeydi, tıpkı Avusturya-Macaristan'ın Habsburg-Lorraine Hanedanı tarafından yönetilen bölge olması ve bu konuda Osmanlı İmparatorluğu'nun Osman Hanedanı tarafından yönetilen bölge olması gibi. Brest-Litovsk yürürlüğe girdikten ve Brest-Litovsk, Imperial'in yenilgisiyle (evet, bu bir yenilgiydi) gereksiz hale getirildikten sonra, zihniyetiniz Woodrow Wilson ve (son derece tutarsız bir şekilde uygulanan) kendi kaderini tayin etme ilkesi tarafından bir standart haline getirildi. Antant tarafından Almanya. Brest-Litovsk'u bu ilkeye göre yargılamak, Napolyon Bonapart'ı Cenevre Sözleşmesine uymadığı için yargılamaya benzer. İmparatorluk Almanya'sının liderleri kesinlikle böyle şeyler umurlarında olmazdı. İmparatorluk Almanyası, Fransa'yı yendikten ve üzerine Frankfurt Antlaşması'nı dayattıktan sonra zayıflattığı gibi, Rusya'yı da zayıflatmaya çalıştı.
(B) Bu zihniyet doğru olsa bile, bu yine de yanlış olur. Rusya'dan alınan topraklarda çok sayıda etnik Rus vardı gerçek hayattaki etnik sınırlar, "X Uyruğundan herkes bu çizginin bu tarafında" diyebileceğiniz bir harita üzerinde sadece çizgiler değildir. Bu arada Schleswig'de çok sayıda Danimarkalı vardı, Alsace-Lorraine başlangıçta asla Alman olmak istemedi (Alsace-Lorraine halkının göreve seçtikleri insanların davranışlarına bakılırsa) ve Polonya'ya verilen topraklar çoğunlukla Prusya'nın Polonya topraklarıydı. Polonya'dan çok önce almıştı. Saarland'ın başına bir şey gelmemesi gerektiği makul bir şekilde söylenebilir ve Silezya hakkında tartışılabilir, ancak Versay'da Almanya ile Danimarka, Polonya ve Fransa arasında çizilen siyasi sınırlar çoğunlukla etnik sınırlara tekabül ediyordu. makul bir şekilde yapılmıştır.
Bu tanıma göre, eğer Alman demokratları Nasyonal Sosyalistlerin iktidarı ele geçirmesini engellemeyi başarmış olsaydı, bu geriye dönük olarak Versailles'ın OTL'dekinden daha az sert olduğu anlamına gelirdi, aynı anlaşma olmasına rağmen. Kolay redüksiyon reklamı absurdum.
Böyle bir geçmişe dönük tanım, açıkçası aptalca.
Serap
Kung Zog
Hain Albion
Avusturya'nın İtilaf Devletleri tarafından Almanya'dan çok, çok daha fazla sert muameleye maruz kaldığı konusunda hemfikirim - daha sonra, Nasyonal Sosyalistlerin gönülsüz bir kurbanı olduğuna dair şüpheli propaganda.
Avusturya, Birinci Dünya Savaşı'nı büyük bir güç olarak başlattı ve kendi kaderini tayin etme ilkesine rağmen, makul bir şekilde temel Avusturya toprakları olduğunu iddia edebileceği topraklarla bile, çıkar uğruna elinden alınan topraklarla, pek ilgili bir devlet olarak sona erdi. Wilson'ın barışını yönetmesi gerekiyordu. Versailles, Trianon düşünüldüğünde her ikisi de eşit derecede geçerli olan evlerin bölgelerine eski bakış açısıyla veya milliyetçi kendi kaderini tayin hakkının yeni yolu ile ve benzeri, Avusturya son derece kötü muamele gördü.
Fasquardon
Almanlar Rusya'yı yarı-sömürgeye çevirmeyi çok istediler ve Brest-Litovsk bu yönde açık bir adımdı.
Karşılaştırıldığında, İngilizler ve Amerikalılar açıkça Almanya'yı büyük bir güç olarak korumak istediler.
Brest-Litovsk'un bu kadar iyi görünmesinin tek nedeni, Almanların Batı'da 1/10'dan fazlasını fiilen uygulayamadan yenilmesidir. Öyle olsa bile, 1/10 Versailles'dan daha kötüydü.
Napolyon IV
Matteo
Brest-Litovsk, muzaffer bir Büyük Güç ile direnme yeteneği olmayan ve İç Savaşa girmek üzere olan tamamen mağlup bir güç arasındaki bir anlaşmaydı. Ya da belki daha doğrusu, Rusya'yı kontrol ettiğini iddia etmeden önce hiç var olmayan bir grupla yapılan bir anlaşmaydı.
Versailles, Büyük Güçler arasında bir antlaşmaydı. Almanya yenildi, ancak hala yabancı topraklardaydı ve İtilaf Devletleri'nin her mil için savaştığı kadar iyi bir sırayla geri çekiliyordu. 100 günlük zayiat toplamları, İtilaf Devletleri'nin Berlin'e girmeyi ve savaşı bir yıl daha uzatmayı seçmesi durumunda ne tür bir bedel ödeneceğini gösteriyor. Müzakerelerde, istediğinizi ödersiniz. İtilaf Devletleri bu kayıpları istemedi, bu yüzden Almanya'nın Rusya'dan aldığından daha azını aldı.
Alman imparatorluk genelkurmayı, ordunun düzenli bir şekilde geri çekildiğine inandırmaya çalıştı. Aslında çöküşün eşiğindeydi ve sadece geri çekilmek değil, aynı zamanda hızla barış istemek zorunda kaldı.
Bu propaganda yalanını arkadan bıçaklama yalanını inşa etmek için kullandılar.
Kung Zog
Almanlar Rusya'yı yarı-sömürgeye çevirmeyi çok istediler ve Brest-Litovsk bu yönde açık bir adımdı.
Karşılaştırıldığında, İngilizler ve Amerikalılar açıkça Almanya'yı büyük bir güç olarak korumak istediler.
Brest-Litovsk'un bu kadar iyi görünmesinin tek nedeni, Almanların Batı'da 1/10'dan fazlasını fiilen uygulayamadan yenilmesidir. Öyle olsa bile, 1/10 Versailles'dan daha kötüydü.
Richter von Manthofen
Merak ediyorum, "Brest-Litovsk Antlaşması"nın gerçekte ne dediğini biliyor musunuz? Sadece wiki haritasına baktığınızı ve "Vay be Rus İmparatorluğu'ndan büyük bir parça almışlar" diye düşündüğünüzü hissediyorum.
Almanya'nın toprak kayıplarının (sömürgeler hariç) Rus İmparatorluğu'nun kaybettiği topraklar kadar büyük olmadığını kabul ediyorum. Ancak bu bölgelerin ezici bir kısmı Merkezi güçlere devredilmedi, ancak Rus İmparatorluğu'ndan (Ukrayna, Finlandiya, bazı Baltıklar) ayrılmak isteyen bölgelerdi. Bu, Avusturya Macaristan'ın kaybettiği bölgeyle karşılaştırılabilir (nitelik ve muhtemelen miktar olarak)
Şimdi diğer (seçilmiş ve karşılaştırılabilir) konulara.
Donanma gemileri - Almanya onların çoğunu (çoğu ve en iyisi) teslim etmek zorunda kaldı, Rusya onları tutabilirdi
Ordu - Almanya Ordu büyüklüğünde sınırlıydı, Rusya terhis etmek zorunda kaldı
Almanya'nın (modern) silah kullanması yasaklandı - Rusya'da böyle bir Sınır yok
Rusya, Sanayi ve madenlerin önemli bir bölümünü kaybetti (çoğu halef devletlere veya Polonya gibi muhtemel halef devletlere gitti) - Almanya, örneğin Saar kömür madenlerini kaybetti (bölge değil, madenler artık Fransız mülküydü)
Savaş suçu - Rusya ile yapılan anlaşmada böyle bir şey yok.
Savaş maliyeti - her iki taraf da diğer tarafa talepte bulunmadan B-L'deki maliyetlerini aldı. Versailles Almanya, Antant'ın savaş maliyetini üstlenmeyi kabul etmek zorunda kaldı (daha sonra bu, yaklaşık 269 Milyar Goldmark olarak sabitlendi). B-L'ye ek olarak (Ağustos 1918) Rusya 6 Milyar Goldmark ödemeyi kabul etti. (ancak bu İlavenin, bazıları Kızıl Rusya'ya fayda sağlayan ek Anlaşmaları vardı - Ruslar, Almanya'dan Rus topraklarında İtilaf Güçlerine karşı savaşmak için asker göndermesini istemeyi bile düşündüler! yardım etmek için eski düşman
Elbette BL hafif bir barış değildi (ve Ruslar daha sonra Almanya'nın orijinal şartlarını almaları gerektiğini söylediler, çünkü BL daha sonra daha sertti - belki Ukrayna Almanya ile barış yaptığı ve Almanya'dan destek istediği için), ancak Rusya'nın geri kalanın egemenliğine izin verdi. toprak tamamen bozulmamış. Versay, Almanya'nın egemenliğini büyük ölçüde sınırladı.
Rusya şartları müzakere edebilirken, ALMANYA şartları kabul etmeye ZORLUDUR.
B-L'nin 20'den az makalesi vardı, Versailles 440!
Almanya'nın Versay'da kaybettiği patentler ve haklar ne olacak?
Gerçek Rusya, Avrupa topraklarının yüzde fazlasını kaybetti.
BTW, Versay'ın yalnızca İngilizce ve Fransızca Versiyonlarının "bağlayıcı" olduğunu biliyor muydunuz - B-L için Rusça metnin Almancaya eşit olduğunu. eğer sorular ortaya çıkarsa.
Richter von Manthofen
GrafZahl
Merhaba millet,
Bu benim ilkim, umarım tartışmaya bir şeyler ekleyebilirim.
Bu argümanı destekleyecek gerçekleriniz var mı? Tazminatın ötesinde Rus yükümlülükleri gibi mi? "russian" ile Brest-Litowsk sonrası sınırlardaki "sowjet russia"'yı mı kastediyorum?
Bir ulus 100.000 kişilik bir orduya izin verdi, şimdi ağır silahlara sahip, tanksız, hiç hava kuvveti yok ve izin verilen maksimum güç neredeyse hiç büyük bir güç olmadığı için 6'ya kadar ön dretnot zırhlısından oluşan bir donanma. Hatta vasat bir güç değil. Lüksemburg ile aynı ligde oynuyor.
Versailles ve Brest-Litowsk'u sertlik açısından mukayese etmek isteyen varsa, önce bir bakış açısı belirlemek gerekir.
Halkların kendi kaderini tayin etme ilkesinin benimsenip benimsenmediğini tanımlamak gibi mi? (ahlaki soru)
Ayrıca farklı boyutların ağırlığını belirlemek gerekli mi? Ne daha önemli? İnsan kaybı mı? Bölge kaybı mı? Zorla silahsızlandırma mı? Egemenlik kaybı mı? Meslek? Tazminat?
Bununla birlikte, insanların kendi kaderini tayin etme kavramının geçerli ve iyi bir kavram olduğunu düşünüyorum. Bu, almanya kolonilerinin kaybının o kadar da sert olmadığını söyledi. Bu aynı zamanda sowjet "kayıplar" için de geçerlidir.
Sowjet hükümeti emperyal Rusya değildi. ukrayna, finlandiya, baltıklar, polonya, beyaz rusya gibi rus imparatorluğuna ait topraklar daha önce hiçbir zaman bir "sowjet birliği"ne ait olmamıştı. Ruslar değil, diğer etnik gruplar yaşıyordu. Ve bunlar bir Sowjet Birliği'nin parçası olmak istemiyorlardı. Savaştan önce bile kendi devletlerini istiyorlardı.
Avusturya-Macaristan'daki Macarlar, Çekler, Hırvatlar vb. ile karşılaştırılabilir.
Brest-Litowsk bu insanlara bağımsızlık verdi. Bu statü her iki tarafın da çıkarlarına uygun olduğu için elbette bir şekilde Alman kuklaları olacaklardı (yeni devletler sowjet russia'ya karşı koruma arıyor, Almanya eski Rus devlerine karşı tampon devletlere sahip olmaktan memnun).
Kısaca söylemek gerekirse: Doğudaki sınır değişikliklerini hiçbir şekilde sert görmüyorum.
Kendi kaderini tayin hakkını reddederseniz ve sowjet hükümetini emperyal Rus yönetiminin yasal halefi olarak görüyorsanız ve toplam toprak yüzdesi yerine toprak değerine vurgu yapıyorsanız (Sowjet Birliği hala dünyadaki en büyük ülke), o zaman BL gerçekten çok bölge açısından sert.
Bildiğim kadarıyla (burada yanılıyor olabilirim) almanya hiçbir (veya neredeyse hiç) Rus bölgesini ilhak etmedi.
Öte yandan Versailles, Alman nüfusunun büyük çoğunluğunun diğer uluslara ait olduğu Alman topraklarında büyük kayıplar yaşadı. Bunlar da Almanya'nın önemli parçalarıydı. Alman azınlığın Almanya'ya bırakıldığı tek kısım poznandı. Diğer her kısım %80-95 Almanca idi.
Ayrıca Almanya çok daha fazla tazminat ödedi, ordusunu sakat bıraktı, onlarca yıl işgal edildi (Rhineland, Saar, Ruhr), Alman vatandaşları bir şekilde ezilmiş daha düşük insanlara indirgendi, büyük ölçüde Afrikalı Fransız sömürge birlikleri tarafından zorbalık edildi, oldukça bazı tecavüz vakaları da dahil olmak üzere.
Ayrıca Almanya artık egemen bir ulus değildi. Genel olarak tam bir rezalet olarak görülüyordu. Neydi ve ne olduğu.
Bu arada: Bugün Almanya ve Büyük Britanya, size ne derse desinler, ABD'nin kuklalarıdır. Ve her iki ülke de (ve diğer pek çok ülke), kukla bir ukrayna'nın Almanya'dan bağımsızlığından daha fazla bağımsızlığa sahip değil.
Brest-Litovsk Antlaşması
Sadece sekiz ay yürürlükte olan Brest-Litovsk Antlaşması, Merkezi Güçler ile Rusya arasında ayrı bir barış anlaşmasıydı. Müttefik Devletlerin rızası olmadan I. Dünya Savaşı'na katılımını sona erdirmek için tasarlandı. Alexander Kerensky'nin Çarlık sonrası rejimi, 6 ve 7 Kasım 1917 (Yeni Tarz) Ekim Devrimi'nde Bolşevik güçlerin eline geçmişti. Yeni Sovyet hükümeti, ülke içindeki iktidarını sağlamlaştırmaya kararlıydı ve savaşa bir son vermeye çalıştı. Aralık ayında İttifak Devletleri ile bir ateşkes düzenlendi ve ardından bugünkü Belarus'ta bulunan Brest'te bir barış konferansı düzenlendi. Müzakereler sorunsuz gitmedi. Birinin bakış açısına bağlı olarak, Alman talepleri aşırı derecede sertti veya Sovyetler toprak teslim etmeye veya tazminat ödemeye tamamen isteksizdi. Barış konferansında dışişleri komiseri ve Sovyet baş temsilcisi olan Leon Troçki, müzakereleri kasıtlı olarak yavaşlattı ve Ocak 1918'de savaşı bırakmayı umduğu toplantılardan çekildi, ancak barış anlaşmasını imzalamaktan kaçındı. Troçki, Almanya'nın apaçık yayılmacı amaçlarını ifşa ederek, oradaki ve Avusturya-Macaristan'daki işçilerin hükümetlerine karşı ayaklanacaklarını daha da umuyordu. Merkezi Güçler içinde işçi huzursuzluğu vardı, ancak mevcut hükümetler üzerinde hüküm sürecek güç ve örgütsel birlikten yoksundu. 10 Şubat'ta sabırsız bir Almanya, Rusya'ya karşı savaşa yeniden başladı. Aslen Halk Komiserleri Konseyi başkanı ve fiilen diktatör olan Vladimir İlich Ulyanov olan Nikolai Lenin, Bolşeviklerin ülke içindeki kontrolünü kaybedeceğinden korkuyordu ve barış koşullarının kabul edilmemesi durumunda istifa etmekle tehdit ediyordu. Mart ayında imzalanan anlaşma, Rusya'dan daha önce önerilenlerden daha fazla talepte bulundu. Sovyet toprak kayıpları, Almanya ve Avusturya-Macaristan tarafından kontrol edilecek aşağıdaki alanları içeriyordu: Letonya, Estonya, Litvanya, Kurland, Livonia ve Besarabya. Russia recognized the independence of Georgia, Ukraine and Finland. The Armenian districts of Ardahan, Kars and Batumi were ceded to the Ottoman Empire. Five months later, Russia agreed to pay hefty reparations for its part in opposing the Central Powers. The Russians lost more than 300,000 square miles of territory and in excess of 50 million people. Of greater significance, however, was the loss of huge sources of iron and coal in the ceded areas. From the Allied perspective, the treaty was a disaster in that it allowed the Germans to transfer soldiers to the Western Front, where they immediately gained numerical superiority. The German territorial triumph was short-lived. As part of the armistice signed in November 1918, Germany was forced to renounce the Treaty of Brest-Litovsk. The new Soviet government had managed to relieve its weary citizens of the burden of war against Germany, but the surrender of important territory provoked much criticism. The treaty also helped to establish, at least for the time being, the independence of Estonia, Finland, Latvia, Lithuania and Poland. As a consequence of making a separate peace, Soviet Russia was denied the spoils of war enjoyed by the other Allied powers.
Terms of the Treaty of Brest-Litovsk
By the terms of the treaty, Russia ceded more than 290,000 square miles of land and around a quarter of its population. In addition, the lost territory contained approximately a quarter of the nation's industry and 90 percent of its coal mines. This territory effectively contained the countries of Finland, Latvia, Lithuania, Estonia, and Belarus from which the Germans intended to form client states under the rule of various aristocrats. Also, all Turkish lands lost in the Russo-Turkish War of 1877-1878 were to be returned to the Ottoman Empire.
Posted By
After a campaign that seemed to drag on endlessly in the wake of the general election, Jeremy Corbyn has won the Labour Party leadership by a landslide. The most immediate consequence of this has.
Anti-fascists blocked streets to delay a far-right anti-refugee march in Dover which only took place because the police cleared its route.
The libcom library contains nearly 20,000 articles. If it's your first time on the site, or you're looking for something specific, it can be difficult to know where to start. Luckily, there's a range of ways you can filter the library content to suit your needs, from casual browsing to researching a particular topic. Click here for the guide.
If you have an ebook reader or a Kindle, check out our guide to using ebook readers with libcom.org.
If you'd like to upload content to the library which is in line with the aims of the site or will otherwise be of interest to libcom users, please check out our guides to submitting library/history articles and tagging articles. If you're not sure if something is appropriate for the library, please ask in the feedback and content forum. If you don't have permissions to post content yet, just request it here.
The Treaty of Brest-Litovsk was a separate peace agreement signed on the 3 rd of March, 1918, between the Central Powers (German Empire, Bulgaria, Austria-Hungary, and Turkey) and the new Russian government established by Bolsheviks. The consequences of the Treaty of Brest-Litovsk were tough since Russia lost a large part of its European territory in exchange for the exit from the war. There were certain internal problems in the country, which forced Russia to agree to such unfavorable terms.
In 1917, Russia underwent the change of government as a result of the October Revolution that ended the reign of the Romanov dynasty and brought Bolsheviks to power. After the coup, Bolsheviks had to take measures to stabilize the situation in the country, but the raging war with the Central Powers, in which Russia was engaged, served as an obstacle. The new government had to decide what should be done about Russian participation in World War I, and there were three different views of this question.
Leon Trotsky, a Commissar for Foreign Affairs, wanted to exit from the war without giving territories or paying reparations. The Left Socialist Revolutionaries believed that Russia should wage a guerilla war until the citizens of the countries constituting the Central Powers rebelled against their governments. Vladimir Lenin, the leader of Bolsheviks, considered that Russia needed peace on any terms.
The negotiations with the invaders began in December of 1917 in the Polish town of Brest-Litovsk, which is a present-day Brest in Belarus. The Russian government held back from giving a definite answer about its terms of the armistice. Germany became impatient and launched the offensive, which forced Bolsheviks to hasten their decision. Lenin understood that the country would not survive the continuation of the war, so he threatened to resign if the peace was not signed. As a result, the Treaty of Brest-Litovsk was signed in the spring of 1918.
As a consequence of the Treaty of Brest-Litovsk, the map of Europe significantly changed. Russia lost a large part of its territory and had to pay reparations that amounted to six billion German marks. According to the armistice, Russia lost Poland, Lithuania, Latvia, Ukraine, Estonia, Belarus, and Finland, all of which turned into independent countries under the supervision of Germany. Romania got Bessarabia, and the Ottoman Empire obtained Kars, Batum, and Ardahan in the Caucasus.
After the armistice was signed and Russian left the war, Germany was able to concentrate its forces on the Allies. However, since Germany had to leave part of its soldiers in the occupied territories, the countries of Entente appeared to be stronger, and the Central Powers lost World War I. The Treaty of Versailles, signed in 1919, annulled the armistice between Germany and Russia by requiring Germany to give independence to the protectorates.
The Treaty of Brest-Litovsk had a great significance for Russia. It deprived the country of a large part of fertile lands, coal mines, and other industries and resources, including people. Moreover, many revolutionaries were extremely discontent with the fact that the government agreed to such humiliating terms, which served one of the reasons for the Russian Civil War.
Source: fc.gsacrd.ab.ca
BREST-LITOVSK TREATY
BREST-LITOVSK TREATY, a treaty signed by the Central Powers and Soviet Russia on 3 March 1918 that was consequential in the history of modern Iran. Article 10 of the Brest-Litovsk Armistice Agreement of 15 December 1917, &ldquoupon the basis of the principle of the freedom, independence, and territorial inviolability of the neutral Persian State,&rdquo provided for &ldquothe Turkish and the Russian Supreme Commands . . . to withdraw their troops from Persia&rdquo (Wheeler-Bennett, p. 383). Iran&rsquos chargé d&rsquoaffaires in Petrograd at the time, Asad Bahādor, cognizant of &ldquothe turbulent developments in Russia,&rdquo informed his government of nascent oppor­tunities and, upon authorization, entered into negotiations with Leon Trotsky for an orderly Russian withdrawal. Bahādor, however, was hoping for more than military withdrawal one of his main objectives was to acquire a written repudiation of the 1907 Anglo-­Russian convention which had resulted in a de facto partition of Iran by creating British and Russian &ldquospheres.&rdquo On January 27, 1918, Trotsky, in the name of &ldquoThe Council of the People&rsquos Commissars,&rdquo declared the agreement &ldquoannulled once and for all&rdquo (Ramazani, pp. 147-48). This declaration followed an impressive diplomatic accomplishment at Brest-Litovsk. Mostawfi&rsquol-Mamālek, the former prime minister who on 1 November 1914 had declared Iran&rsquos policy of neutrality in World War I, was lobbying the German government to press Russia to give up &ldquoall Tsarist concessions and privileges&rdquo in Iran (Avery, p. 201). When the peace treaty of Brest-Litovsk was finally signed on 3 March 1918 between the Russian Federal Soviet Republic, on the one hand, and Germany, Austria-Hungary, Bulgaria, and Turkey, on the other, Iranian nationalists had won an important victory. Article 7 of the treaty declares: &ldquoIn view of the fact that Persia and Afghanistan are free and independent States, the contracting parties obligate themselves to respect the political and economic independence and the territorial integrity of these States&rdquo (Wheeler-­Bennett, p. 407). This diplomatic success notwithstand­ing, Iran&rsquos first encounter with Soviet Russia set in motion a chain of tragic events which heightened Soviet and British interference in domestic affairs (Sykes, pp. 485-98).
P. Avery, Modern Iran, London, 1967, pp. 198-209.
D. Geyer, Die Sowjetunion und Iran, Tübingen, 1955, pp. 7-10.
R. K. Ramazani, The Foreign Policy of Iran, 1500-1941: A Developing Nation in World Affairs, Charlottesville, 1966, pp. 146-63.
Mowarreḵ-al-Dawla Sepehr, Īrān dar jang-e bozorg, Tehran, 1336 &Scaron./1957-58, pp. 409-502.
P. Sykes, A History of Persia II, London, 1963, pp. 485-98.
J. W. Wheeler-Bennett, Brest-Litovsk: The Forgotten Peace, March 1918, New York, 1971, pp. 379-84, 403-08.
Brest-Litovsk
BREST-LITOVSK (Brisk, Heb. בריסק דליטא until 1921 Brest-Litovsk from 1921 until 1939 Brześć nad Bugiem after 1939 Brest), capital of Brest district, Belarus. In the medieval grand duchy of *Lithuania , from the 14 th to the 17 th centuries, in particular after the union of Poland and Lithuania in 1569, it was the main center of Lithuanian Jewry. Its situation on the River Bug, at the junction of commercial routes and near the borders of the two countries, made Brest-Litovsk an important communications and commercial center. The first Jews settled there under the grand duke Kiejstut (Kestutis 1341&ndash82). His son Vitold (Vytautas) granted them a generous charter in 1388, which was later extended to all the Jews in the duchy. Jewish merchants from Brest-Litovsk are mentioned in 1423&ndash33 in the municipal records of Danzig (Gdansk) where they bought textiles, furs, and other goods. The community increased toward the end of the 15 th and in the first half of the 16 th century, and became one of the largest in Lithuania. It also became the most important organizationally as contacts with Poland steadily expanded. The Jews of Brest-Litovsk engaged in commerce, crafts, and agriculture. Some conducted extensive financial operations, farming customs dues, taxes, and other government imposts. They also farmed and owned estates. Their business connections extended throughout and beyond the duchy. By 1483 Jews in Brest-Litovsk had established commercial ties with Venice.
In 1495 all Jews who refused to accept Christianity were expelled from Lithuania. Only one convert, of the *Jozefowicz family, remained behind in Brest-Litovsk. The Jews were permitted to return in 1503, and the community regained its former eminence. Michael Jozefowicz played a leading role in its communal affairs in the first half of the 16 th century. Records of 1566 show that there were 156 Jewish-owned houses in the town out of a total of 746. Two years later, after the great fire there, the Jews were exempted by King Sigismund Augustus from paying tax for nine years, provided that they built their homes of stone only. The Jews in Brest-Litovsk took over an increasing share in the Polish export trade to Germany and the import trade from Germany and Austria in the 16 th century. Their financial success and the scale and range of the activities of the great merchants, such as the three Jozefowicz brothers, the customs contractor and merchant Michael Rybczykowicz, and many others, were partly due to the combination of customs farming with the export and import business. In Brest-Litovsk the Jews could continue to engage in agriculture, and 16% of the real estate was Jewish-owned. The influential Saul *Wahl of Padua, who lived in Brest-Litovsk, established a synagogue and yeshivah in the town.
The satisfactory relationship between the Jews and the townspeople in the 16 th century subsequently deteriorated. In 1636 Christian students conducted a savage raid (Schuelergelaeuf) on the Jews. The Lithuanian Council (see *Councils of the Lands ) defined it as a "calamity" and treated it as a matter of concern to Lithuanian Jewry as a whole, to be dealt with at its expense. Jewish stores were looted and burned in 1637 by the townspeople, but the Polish authorities compelled the municipality to restore the stolen merchandise to its Jewish owners and punish the rioters. A mixed Jewish-Christian watch was instituted to guard the stores. Despite the increasing anti-Jewish feelings fostered by the clergy, kings Sigismund III and Ladislas IV ratified the Jewish charters. During the *Chmielnicki uprising of 1648&ndash49 many Jews who had the means escaped from Brest-Litovsk to Great Poland and Danzig hundreds of those who remained were massacred (according to one source, 2,000). Shortly afterward, Jews resettled in Brest-Litovsk and were granted a charter of protection in 1655 from King John Casimir. The wars with Russia, Sweden, and Turkey caused much hardship among the Jews, and many were massacred by the Russian army in 1660. In 1661, in order to relieve their economic distress, the king exempted the Jews from the obligation to billet troops and all other taxes for four years Jewish debtors were granted a three-year moratorium. In 1669 King Michael Wisniowiecki confirmed the privileges granted in former charters and permitted the Jews to retain the land and buildings they had owned before the wars, including synagogues, courthouses, public baths, cemeteries, and stores. Jews were permitted to engage in every sphere of commerce and crafts and were required to pay only the same taxes as Christians. The municipality and non-Jewish citizens were ordered to cooperate in suppressing anti-Jewish agitation. The privileges were ratified in 1676 and in 1720. Twenty-two Jewish merchants were recorded in the city in 1662, ten of whom were innkeepers who paid a special tax. By 1676 there were 525 Jews (excluding children under 11) living in Brest-Litovsk. The number grew during the 18 th century. The 1766 census recorded 3,353 Jews in the town and its environs. Toward the end of the 18 th century there were fresh disturbances between the Jews and the non-Jewish citizens, in particular in 1792. A memorandum was presented by 20 Jewish representatives to the Polish Sejm (Diet) urging that the complaints of the Jews in Brest-Litovsk should receive justice.
For many generations the Brest-Litovsk community assumed the lead in communal affairs and cultural activities of Lithuania (see *Councils of Lands ). It was one of the three founding communities of the Council of Lithuania (later expanded to four and then to five constituents) in which Brest obtained the widest area of jurisdiction. At first (1623&ndash31) the Council of Lithuania convened in Brest-Litovsk, and 19 of its 42 meetings took place there. The delegates and rabbi of Brest-Litovsk were for a long time given precedence in the Council. The community represented Lithuanian Jewry before the central authorities according to the following resolution: "It has been thus decided. If His Majesty the King has occasion to visit one of the three principal communities, in the event of his arrival in *Grodno or &hellip *Pinsk , they will inform the Brest community. Should the Brest community send their representative to approach His Majesty the King with a gift, then all the expenses incurred thereby shall be defrayed by the Council. Should the Brest community omit to send a representative, then half [only] of the expenses [incurred by the community where the king came] shall be defrayed by the Council, and half by the community concerned" (S. Dubnow, Pinkas Medinat Lita (1925). Council Session 1639, par. 398, p. 80). A resolution of 1644 further expresses the precedence accorded to the Brest-Litovsk community: "As to the order of signatures of the honorable members of the Council, it has been thus decided: they shall sign in the following order: first the Council members from Brest.&hellip" (a.g.e., Council Session 1644, par. 415, p. 86). The demands of the Brest-Litovsk community that the importance of its institutions and their sacred character should be recognized throughout Lithuania are manifested in the following resolution: "&hellip All the members of the sacred conventicle, the conventicle of the Great Synagogue, the Klaus in Brest-Litovsk &hellip All know full well that this Great Synagogue is a holy place.&hellip For many generations its sacredness has been established&hellip. He who seeks the Lord, whose spirit is moved to wisdom and understanding, knowledge and fear of the Lord, will come to this Great Synagogue, will take on his shoulders this burden, will bear the yoke of Torah study in groups [of students]." The resolution persuaded the Council to undertake the management of funds for the institution and to pay annual sums to it out of the funds (a.g.e., Council Session 1667, par. 619, pp. 147&ndash8). The leadership assumed by the Brest-Litovsk community in social and economic affairs is instanced by its attempts to control the contracting for vodka-distilling and milling (see *Arenda ) for the good of all the members of the community: "that many should have a living" (Joel Sirkes, Responsa, 1 (1697, 1834), par. 60).
Brest-Litovsk was a stronghold of the *Mitnaggedim in opposition to *Ḥasidism . Some of the early disputations between the leaders of the two movements took place there. Distinguished rabbis officiating in Brest included Jehiel b. Aaron Luria, the grandfather of Solomon *Luria (mid-15 th century) Moses Raskowitz Menahem Mendel *Frank Kalonymos, the father-in-law of Solomon Luria (16 th century) Solomon Luria Judah Leib b. Obadiah Eilenburg, author of Minḥat Yehudah (1609) Moses Lipschitz Ephraim Zalman *Schor , author of Tevu'at Shor (1613) Joel b. Samuel *Sirkes Abraham Meir *Epstein Jacob Schor, author of Beit Ya'akov (1693) David *Oppenheim (17 th century) *Aryeh Leib , author of Sha'agat Aryeh Abraham b. David Katzenellbogen Naḥman Halperin and *Aaron b. Meir Brisker , author of Minḥat Aharon (18 th century) Ẓevi Hirsch b. Mordecai *Orenstein Moses Joshua Judah Leib *Diskin Joseph Baer *Soloveichik his son Ḥayyim and his grandson Ze'ev (Welvelei see *Soloveichik family).
After Brest-Litovsk's incorporation into Russia in 1793, its economic importance diminished. Many historic edifices of the Jewish quarter, including the old synagogue and cemetery, were demolished to give way to the building of a fortress in 1832. The economic position again improved after the completion of the Dnieper-Bug Canal in 1841, and the Jewish community, which handled most of the commerce and industry in the city, began to grow appreciably. A tobacco factory and two large mills were established by Jews in 1845. A hospital was erected in 1838, a new synagogue during 1851&ndash61, and a home for widows in 1866.
The Jewish population numbered 8,135 in 1847 and 27,005 in 1889 (out of a total of 41,625). In 1886, 4,364 Jews were employed as artisans and 1,235 as merchants (out of 25,000). There were 30,608 Jewish residents in 1897 (out of 46,568), 3,506 of them artisans, who were nearly all Jews at the time, many of them shoemakers and tailors. The city was almost completely destroyed by fire in 1895 and again in 1901. In the pogroms in the wake of the 1905 revolution several Jews in Brest-Litovsk were wounded or killed. A number of Jews there were active in the underground revolutionary groups. However, as elsewhere in Russia, their activities subsided with the failure of the revolution. Although the Jews comprised 70% of the population before World War ben, they had only three representatives on the municipal council, while there were 20 non-Jewish members.
The Jews were driven out of Brest-Litovsk on August 1, 1915, by order of the Russian high command. On August 26 the Austro-German army occupied the city, and many of the exiles returned. Shortly afterward, however, they were again expelled by the Germans. After the Poles occupied the region in 1919, Jewish communal life revived. Although more attention was paid to secular aspects, the traditional cultural activities continued to flourish. A communal committee was organized and other institutions were established. Half of the pupils in the general schools (which included a commercial school, a real gymnasium, and a secondary school) were Jewish. In 1921 the Jewish population numbered 15,630 (out of a total of 29,460) and in 1931, 21,440. For several years the deputy-mayor of Brest was a Jew. Prominent in Brest in the late 19 th and early 20 th centuries were the philologist and talmudist Jacob Nahum *Epstein Michael *Pukhachewsky , a pioneer farmer in Ereẓ Israel the journalists Abraham *Goldberg and Noah Finkelstein and the author and physician Benjamin Szereszewski.
KAYNAKÇA:
A.L. Feinstein, Ir Tehillah (1886) S. Dubnow, Pinkas Va'ad ha-Kehillot ha-Rashiyyot bi-Medinat Lita (1925) Halpern, Pinkas EG, 2 (1954).
Kaynaklar: Ansiklopedi Yahudiliği. © 2008 The Gale Group. Her hakkı saklıdır.