Sürdürülebilir Ulaşım, ´yeşil´ ve çevre üzerinde düşük etkiye sahip ulaşım araçlarını ifade eder. Sürdürülebilir ulaşım aynı zamanda mevcut ve gelecekteki ihtiyaçlarımızı dengelemekle ilgilidir. Sürdürülebilir ulaşım örnekleri arasında yürüyüş, bisiklet, toplu taşıma, araba paylaşımı ve yeşil araçlar sayılabilir. Sürdürülebilir ulaştırma kavramı, sürdürülebilir ulaştırma modlarının, altyapılarının ve operasyonlarının geliştirilmesi ile karmaşık bir şekilde bağlantılıdır. Sürdürülebilir kalkınma kavramına benzer şekilde, üç ana boyut dikkate alınmaktadır:
• Çevresel: Ulaşımın çevresel etkilerinin azaltılması sürdürülebilirlik için olası bir stratejidir. Ulaşım zararlı emisyonlara, gürültüye ve iklim değişikliğine katkıda bulunur. Toplam sera gazlarının yaklaşık% 15´i ve CO2 emisyonlarının% 22´si nakliyeyle ilişkilendirilmektedir. Ancak, araçlar çevre açısından daha verimli hale geldikçe, küresel araç filosu da artmaktadır. Ulaşımın arazi kullanım etkilerinin, özellikle altyapı inşaat ve bakımının etkilerinin iyileştirilmesi de stratejik bir hedeftir. Taşıma sistemleri aynı zamanda azaltılması, yeniden kullanılması ve geri dönüştürülmesi gereken bir atık üretecidir (araçlar, parçalar, ambalajlar, vb).
• Ekonomik: Ulaşım ekonomik büyüme, gelişme ve istihdamın bir faktörüdür. Modlar ve altyapı için malzeme ve operasyonlar için daha verimli kullanılabilen enerji gerektirir. Ulaşımın da adil bir fiyatlandırma stratejisi olmalıdır, yani kullanıcılar ulaşım sistemini kullanmanın tüm maliyetlerini (doğrudan ve dolaylı) karşılamaktadır. Rekabetin adil ve açık olduğu bir ulaşım sisteminin, kalıcı seçim ve verimliliği teşvik etmesi muhtemeldir. Taşımacılığın kamu veya özel tekel olduğu bir sistemde, uzun vadede sistemi sürdürülemez hale getirmesi muhtemel olan fiyat bozulmaları ve sermayenin yanlış tahsisleri yaratılır.
• Toplumsal: Sürdürülebilir ulaşım topluma fayda sağlamalıdır. Güvenli olmalı, insan sağlığına zarar vermemeli ve topluluklar üzerindeki rahatsızlığı en aza indirmelidir. Ulaşım ve eşitlik de iki önemli ilkedir çünkü ulaşım mümkün olduğunca çok insan için mal ve hizmetlere erişimi teşvik etmelidir.
Ne var ki bireysel olarak mantıklı ve anlaşılır görünen tüm bu ilkelerin uzlaştırılması, çok maliyetli ve düzenlenmiş oldukları için sürdürülemez olan ulaşım sistemlerine yol açabilir. Mikrodan makroya bir bakış açısıyla hareket edildiğinde bireysel kullanıcıların araçlarını bırakması ve daha sürdürülebilir ulaşım metotlarını kullanması bireye ve şehre çeşitli faydalar sağlayacaktır:
- Trafik sıkışıklığında azalma
- Hava kirliliğinin azalmasıyla astım gibi ilgili rahatsızlık ve risklerin azalması
- Azaltılmış sera gazı emisyonları
- Yenilenemeyen enerji kaynaklarına daha az bağımlılık
- Düşük nakliye maliyetleri
- Artan fiziksel aktivite
- Artan sosyal etkileşim
- Yerel işletmeler ve canlı bir ekonomi için destek
- Daha sağlıklı yaşam tarzları ve daha iyi bir yaşam kalitesi