Gel ey sevgili istersen yаr ol gel,
İstersen yаrа,
Ne gönlümün derdini sor bаnа,
Ne sаrаrаn yüzümü sor,
Ey gönlümün sol yаrısı,
Aklımа koydum seni аklım аlmаdı,
Kаlbime koydum seni sаnа doymаdım,
Arşımın аşkı yаr,
Aşk sandığın kadar değil yandığın kadar..
Ben sаnа mecburum bilemezsin
Adını mıh gibi аklımdа tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sаnа mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.
Ağаçlаr sonbаhаrа hаzırlаnıyor
Bu şehir o eski İstаnbul mudur
Kаrаnlıktа bulutlаr pаrçаlаnıyor
Sokаk lаmbаlаrı birden yаnıyor
Kаldırımlаrdа yаğmur kokusu
Ben sаnа mecburum sen yoksun.
Sevmek kimi zаmаn rezilce korkuludur
İnsаn bir аkşаm üstü аnsızın yorulur
Tutsаk usturа аğzındа yаşаmаktаn
Kimi zаmаn ellerini kırаr tutkusu
Bir kаç hаyаt çıkаrır yаşаmаsındаn
Hаngi kаpıyı çаlsа kimi zаmаn
Arkаsındа yаlnızlığın hınzır uğultusu
Fаtih’te yoksul bir grаmofon çаlıyor
Eski zаmаnlаrdаn bir cumа çаlıyor
Durup köşe bаşındа deliksiz dinlesem
Sаnа kullаnılmаmış bir gök getirsem
Hаftаlаr ellerimde ufаlаnıyor
Ne yаpsаm ne tutsаm nereye gitsem
Ben sаnа mecburum sen yoksun.
Belki hаzirаn dа mаvi benekli çocuksun
Ah seni bilmiyor kimseler bilmiyor
Bir şilep sızıyor ıssız gözlerinden
Belki Yeşilköy’de uçаğа biniyorsun
Bütün ıslаnmışsın tüylerin ürperiyor
Belki körsün kırılmışsın telаş içindesin
Kötü rüzgаr sаçlаrını götürüyor
Bu kurtlar sofrasında belki zor
Ayıpsız fakat ellerimizi kirletmeden
Ne vakit bir yaşamak düşünsem
Sus deyip adınla başlıyorum
İçim sıra kımıldıyor gizli denizlerin
Hayır başka türlü olmayacak
Ben sana mecburum bilemezsin.
Atilla İLHAN
Ağlamak için gözden yaş mı akmalı?
Dudaklar gülerken, insan ağlayamaz mı?
Sevmek için güzele mi bakmalı?
Çirkin bir tende güzel bir ruh, kalbi bağlayamaz mı?
Hasret; özlenenden uzak mı kalmaktır?
Özlenen yakındayken hicran duyulamaz mı?
Hırsızlık; para, mal mı çalmaktır?
Saadet çalmak, hırsızlık olamaz mı?
Solması için gülü dalından mı koparmalı?
Pembe bir gonca iken gül dalında solmaz mı?
Öldürmek için silah, hançer mi olmalı?
Saçlar bağ, gözler silah, gülüş, kurşun olamaz mı?
Victor HUGO
Gözlerim gözünde aşkı seçmiyor
Onlardan kalbime sevda geçmiyor
Ben yordum ruhumu biraz da sen yor
Çünkü bence şimdi herkes gibisin
Yolunu beklerken daha dün gece
Kaçıyorum bugün senden gizlice
Kalbime baktım da işte iyice
Anladım ki sen de herkes gibisin
Büsbütün unuttum seni eminim
Maziye karıştı şimdi yeminim
Kalbimde senin için yok bile kinim
Bence sen de şimdi herkes gibisin
Nazım Hikmet RAN
Bir hatıradır şimdi dalgın uyuyan şehir
Solarken albümlerde çocuklar ve askerler
Yüzün bir kır çiçeği gibi usulca söner
Uyku ve unutkanlık gittikçe derinleşir
Yanyana uzanırdık ve ıslaktı çimenler
Ne kadar güzeldin sen! nasıl eşsiz bir yazdı!
Bunu anlattılar hep, yani yiten bir aşkı
Geçerek bu dünyadan bütün ölü şairler
Bu aşk burada biter ve ben çekip giderim
Yüreğimde bir çocuk cebimde bir revolver
Bu aşk burada biter iyi günler sevgilim
Ve ben çekip giderim bir nehir akıp gider
Ataol BEHRAMOĞLU
Aşk başlamadan güzel,
Kalplerde heyecan
Bakışlarda korku olduğu zaman güzel…
Birbirimize sezdirmemek için çırpınış,
Aşk Şiirleri /> Başkaları görmesin diye çabalayış,
Gözlerim gözlerinin mavisine değdiği zaman…
Aşk başlamadan güzel….
Ümit Yaşar OĞUZCAN
O eski günlerden
Söz etme bana.
Efkarım, gönlüme
Doldu bu gece.
Unut artık beni
Bir daha anma.
Efkarım, saçımı
Yoldu bu gece.
Dokunma yarama
Dokunma sakın,
Kahreden yazıymış
Seninle yazım,
Gözümdeki yaşı
Şarkıma yazdım,
Dinleyip, dinleyip
Sızdım bu gece!
O eski günlerden
Bir resmin kaldı.
Son defa resmine
Baktım bu gece.
Bendeki sevdanı
Maziye kattım.
Resmini, resmimle
Yaktım bu gece!
Dokunma yarama
Dokunma sakın
Derdimin dermanı
Artık çok yakın.
Sevda zincirini
Boynuna taktım
Bu aşka bir mezar,
Kazdım bu gece!
Kazdım bu gece..!
Var mı beni içinizde tanıyan?
Yaşanmadan çözülmeyen sır benim.
Kalmasa da şöhretimi duymayan,
Kimliğimi tarif etmek zor benim…
Niceler sultandı, kraldı, şahtı,
Benimle değişti talihi, bahtı,
Yerle bir eyledim tac ile tahtı,
Akıl almaz hünerlerim var benim…
Kamil iken cahil ettim alimi,
Vahşi iken yahşi ettim zalimi,
Yavuz iken zebun ettim Selim’i,
Her oyunu bozan gizli zor benim…
Yeryüzünde ben ürettim veremi,
Lokman Hekim bulamadı çaremi,
/> Aslı için kül eyledim Kerem’i,
İbrahim’in atıldığı kor benim…
Benim için yaratıldı Muhammed,
Benim için yağdırıldı o rahmet,
Evliyanın sözündeki muhabbet,
Embiyanın yüzündeki nur benim…
Kimsesizim, hısmımda yok hasmım da,
Görünmezim, cismimde yok resmim de,
Dil üzmezim, tek hece var ismim de,
Barınağım gönül denen yer benim…
Benim adım aşk.
Cemal SAFİ
Sen geçersin içinden yıllar susar, çağ yanar
Gözlerinde tutuşan mavi bir çerağ yanar.
Düştüğü kuyulardan çıkar gider sefaya
İz bırakır çöllerde ardından çağlar geçer.
Kölenin çığlığıyla yankılanır kolezyum
Sessiz bir seyircinin kalbini dağlar geçer
Unutulur mezarı Zeusun bir adada
Efsane yatağına görünmez ağlar geçer.
Boynu bükülür gülün; bahçe yanar, bağ yanar
Bu şehrin ebruvanı o koskoca dağ yanar.
Kusva düşer yollara tarihi görmek için
Hicrandan güvercinin saçlarına ak düşer
Kanat çırpar ayrılık Leylanın vahasına
Çölün orta yerinde mecnuna firak düşer
Başını taştan taşa vurarak giden nehir,
Bembeyaz gelinlikle denize berrak düşer
Dinamit patlar suda; avcı yanar, ağ yanar
Bir yüzüğün kaşıyla efsane otağ yanar.
Kız Tibetin suyuyla doldurur kadehini
Avcının sadağında intikam oku kalır
Sular çekilir elbet her tufanın sonunda
Zeytin dalı o kuştan yadigâr doku kalır.
Şirinin sevdasıyla erir gider koca dağ,
Küllerinin içinde yanık bir koku kalır
Nasıl ateştir böyle; hasta yanar, sağ yanar
Zemheri ayazında kalan Karabağ yanar.
Viralarla denize açılan düşler gibi
Yürüyünce zamana yıllar susar, çağ yanar
Bülbülün bir kanadı düşünce ark içine
Boynu bükülür gülün; bahçe ağlar, bağ yanar
Nil mi akıyor yoksa gözlerinde müjgânın?
Nasıl ateştir böyle; hasta kalkar, sağ yanar?
Bakma öyle ne olur taht yıkılır, tuğ yanar;
Gülme, öyle gülersen gözlerinde çağ yanar!