Öğrenim Yerlerini Birleştirme – Hollanda Mesleki Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları
İş Temelli Öğrenmenin Organizasyonu: Öğrenim Yerlerini Birleştirme
Ancak Hollanda sisteminde bütünleştirici ve bağlayıcı bir pedagoji, ancak eğitim kurumları (meslek kolejleri ve uygulamalı bilim üniversiteleri) ile işyerleri arasındaki yakın ortaklık içinde gerçekleştirilebilir. İş temelli öğrenme, işyerleri ile işbirliği içinde planlanmalıdır.
Ancak, işyerlerindeki çoğu koç, kursun okul temelli bölümünün içeriğini zar zor biliyor. Bu nedenle, ortak hedefler ve eylem biçimleri oluşturmak zordur. Sonuç olarak, meslek okulları ve uygulama arasındaki işbirliği çok önemli, ancak çoğu zaman sorunlu bir faktör olarak ortaya çıkıyor.
Ancak daha yakın zamanlarda, şirketlerle işbirliği yapan kolejler, müfredatı yerel şirketlerin ihtiyaçlarına göre uyarlamak için fırsatları kullanmaya çalışıyorlar. İş temelli öğrenme bunu başarmanın önemli bir yolu olarak görülmektedir. VET kurslarının uygulamalı bileşenini genişleterek ve geliştirerek mesleki eğitim ve mesleki uygulama arasındaki ilişkiyi güçlendirmeye yönelik birçok girişim vardır.
Ayrıca, çıraklık veya stajyerlik sunan şirketlerin ulusal sektörel kuruluşlar tarafından sertifikalandırılması, yani işin içeriği ve kalitesi (seviyesi) ve rehberliğin mevcudiyeti ile ilgili resmi gereklilikleri yerine getirmeleri gerekir. WEB, çırak, bölgesel MEÖ koleji ve iş organizasyonunun bir eğitim-istihdam sözleşmesi imzalaması gerektiğini belirtir.
Bu sözleşme, işyerinde öğrenme süresini, çırağın bu süre içinde işçi örgütü tarafından gerekli koçluk edilmesini ve o süreye yönelik öğrenmenin amaçlarını belirtir. Ancak okul temelli kurslar böyle bir iş sözleşmesi içermez.
Genel hedefleri ve somut öğrenme deneyimlerini birleştirmeyi desteklemek için, hem içerik hem de rehberlikle ilgili verilerin kaydedildiği sektör veri bankaları geliştirerek Hollanda çıraklık yerleri için akreditasyon sürecini zenginleştirecek stratejiler vardır. Resmi gereksinimler, örgütsel yönleri ve rehberliğin kalitesini dikkate alan daha önemli gereksinimlerle desteklenmelidir.
Rehberliğin kalitesini dışarıdan düzenlemek zor olduğu için, iş yeri koçlarının veya danışmanlarının mesleki nitelikleri, kalitenin ana ölçüsü haline gelir. Bölgesel Mesleki Eğitim ve Öğretim okulları ve HPE kurumları, öğrenci sayısı ve rehberliğin kalitesine yatırım konusunda uzun vadeli anlaşmalar yaparak “tercih edilen” eğitim şirketleriyle daha sık çalışır. Bu aynı zamanda Mesleki Eğitim ve Öğretim okullarının öğrenme fırsatlarını çok daha yakından izlemesini sağlar.
ilköğretim kurumları yönetmeliği (son hali 2020)
Meb Taşıma YÖNETMELİĞİ 2021
ilköğretim kurumları yönetmeliği (son hali 2021)
Taşımalı eğitim YÖNETMELİĞİ 2021
1. sınıf çocuğuna okuma nasıl öğretilir
Meb taşıma YÖNETMELİĞİ
1 ayda Okuma yazma Öğretimi nasıl öğretilir
Harfleri birleştirme nasıl öğretilir
Mesleki Eğitim Yasasına göre, mesleki eğitim kolejleri hükümet tarafından belirlenen gerekliliklere dayalı olarak yeterliliği sağlamaktan sorumlu olduğundan, bu izleme için bir aciliyet vardır. Öğrenmenin bir kısmı, öğrenme sonuçlarını sağlamada kritik olmalarına rağmen, öğrenme sonuçları için herhangi bir resmi sorumluluk taşımayan şirketlerde gerçekleşir.
Mesleki Eğitim Yüksekokulları, sözleşmenin uygulanmasından ve öğrenme amaçlarının gerçekleştirilip gerçekleştirilmediğini değerlendirmekten sorumludur. Şirketler bir öğrenme ortamı sunmalı ve çırağa koçluk yapmalıdır. Kursun eğitim verdiği işe katılma fırsatları olduğundan ve pedagojik becerilere sahip bir koçun mevcut olduğundan emin olmalıdırlar.
Öğrencinin performansı hakkında okulla iletişim kurmayı kabul etmeleri gerekir. İşyerinde çırak, pratik bir eğitmen tarafından eğitilir veya koçluk yapılır. Diğer çalışanlar, ancak çırağın onlardan yardım istemesi veya işte onları gözlemlemesi durumunda devreye girer.
Bir yönetici, çırağa uygulamalı bir eğitmen atayarak ve çırağa uygulama yapma ve iş süreçlerine katılma fırsatı sunarak bu öğrenme sürecini kolaylaştırabilir. Pratik iş süpervizörü (koç) ayrıca çırağın deneyimlerini ve çırak ile işteki ilerlemesini değerlendirir.
Bölgesel MEÖ kolejlerinde, öğretmenlerin çıraklara gerekli bilgi ve becerileri edinmelerinde yardımcı olmaları beklenmektedir. Ayrıca, iş yeri öğrenimi dönemlerinde ilerlemeyi izlemek ve rehberlik etmekten sorumlu bir öğretmen (akıl hocası) vardır, ancak bu esas olarak uzaktan ve çok az gerçek iletişim ve etkileşimle yapılır.
Bununla birlikte, örneğin hemşirelik ve bakım gibi bazı işbirliği projelerinde, Mesleki Eğitim ve Öğretim öğretmenleri işyerlerini daha düzenli olarak ziyaret eder. Son olarak, çırak arkadaşlarıyla iş ve öğrenme deneyimleri alışverişi de kolejde gerçekleşir.
2013 yılına kadar mesleki eğitimin sektörel bilgi merkezleri, eğitim ile organize iş ve sanayi sektörleri arasındaki bağlantıyı temsil ediyordu. İlk görevleri, mesleki uygulamadaki değişiklikleri ve işgücü piyasasından yeni ve hızla değişen gereksinimleri eğitim gereksinimlerine (yeterliliklere) dönüştürmekti.
İkinci sorumlulukları, mesleki uygulamada öğrenmenin kalitesini izlemek ve geliştirmekti. Ulusal organlar, sertifikalı şirketlerde yeterli çıraklık ve iş temelli öğrenme yerleri olmasını sağlamak zorundaydı. İşverenleri çıraklarını kapsamlı bir şekilde eğitmeye teşvik ettiler ve kolaylaştırdılar. Çıraklık ve stajyer öğrenimi yerleştirmeleri sunan şirketler, ulusal düzeydeki kuruluşlar tarafından düzenli olarak denetlendi.
Yeni durumda, 2013 itibariyle, işyeri öğrenimi ve yeterlilik yapısının geliştirilmesi ve kalitesi ile ilgili yasal görevler bir ulusal kuruluşa verilmiştir. Sektörel bilgi merkezlerinin ortadan kalkması, sektörlere ve şirketlere olan mesafenin daha da artacağı endişesini doğurmuştur.
Mesleki eğitimin yenilenmesi çerçevesinde amaç, şirketlerin mesleki eğitimin tasarımında (ortak tasarımcılar) ve uygulamasında (ortak yapımcılar) gerçek ortaklar olmalarıdır. Bu hedefe ulaşmanın oldukça zor olduğu ortaya çıktı; ancak bunu başardığında hem okullar hem de şirketler tarafından çok olumlu değerlendirilmiştir.
Tersine, bilgiye dayalı ekonomi çerçevesinde, bölgesel Mesleki Eğitim ve Öğretim kolejlerinin, personelin istihdam edilebilirliğini ve iş süreçlerinde yeniliği korumada daha aktif bir rol oynayabileceği ve oynaması gerektiği vurgulanmaktadır.
Günümüzde mesleki eğitimde çok çeşitli pratik öğrenme biçimleri mevcuttur. Geleneksel çırak veya stajyer düzenlemelerinin yanı sıra, çoğunlukla bölgedeki diğer paydaşlarla ağ ilişkilerinde, okullar ve şirketler arasında eşit ortaklıklar gibi eğitim ve işletmeler arasındaki diğer işbirliği biçimleri ortaya çıkmıştır.
Hibrit veya simüle edilmiş öğrenme ortamları gibi iş temelli öğrenme tasarımı için yeni kavramlar, araştırma ve uygulama için yeni zorluklar sunar. Bu tür hibrit düzenlemelerin eski örnekleri, bölgedeki entegre uygulama merkezlerinden ve tesis paylaşımından veya ortak öğrenme olanaklarından yararlanılmasından oluşurken, daha yeni düzenlemeler, şirket ve kurumların departmanlarının öğrenme birimleri (yani öğrenme adaları) olarak benimsenmesini içerir.
‘Gerçek’ bir işyerindeki bir döneme ek olarak, öğrencilere çalışma hayatında otantik problemler ve prosedürler deneyimi yaşatmayı amaçlayan yeni pedagojik çözümler vardır. Bunlar, probleme dayalı öğrenme (PBL), vaka tabanlı öğrenme ve proje tabanlı öğrenme gibi simüle edilmiş WBL pedagojik yaklaşımlarını içerir.
1 ayda Okuma yazma Öğretimi nasıl öğretilir 1. sınıf çocuğuna okuma nasıl öğretilir Harfleri birleştirme nasıl öğretilir ilköğretim kurumları yönetmeliği (son hali 2020) ilköğretim kurumları yönetmeliği (son hali 2021) Meb taşıma YÖNETMELİĞİ Meb Taşıma YÖNETMELİĞİ 2021 Taşımalı eğitim YÖNETMELİĞİ 2021