Bu harita, 25 Kasım 1942'de Stalingrad Cebinde sıkışıp kalan Alman birliklerinin konumunu gösteriyor.
Stalingrad 1942, Peter Antil. II. Dünya Savaşı tarihindeki en anıtsal ve en çok tartışılan muharebelerden biri olan Stalingrad, Almanya için Doğu Cephesinde büyük bir yenilgiydi. Kitap, her iki taraftaki orduların ayrıntılı bir dökümünü sunuyor, komutanların meziyetlerini, bunların savaşı nasıl etkilediğini ve Almanların ana hedeflerinden saptırılmalarına ve bu kadar büyük kaynakları başlangıçta ne olduğu konusunda yoğunlaştırmalarına izin verdiğini tartışıyor. neyse, ikincil bir hedef. [daha fazla gör]
İkinci Dünya Savaşı Veritabanı
ww2dbase Rusya'nın güneyindeki Stalingrad şehri, Sovyet savaş çabası için diğer ekipmanların yanı sıra tanklar üreten büyük bir sanayi şehriydi. Konum olarak Kafkasya bölgesindeki petrol sahalarına giden güzergahın iki yanında yer alan şehir, aynı zamanda kuzey Rusya ile Hazar Denizi arasında önemli bir ulaşım merkeziydi. Son olarak, Sovyet lideri Joseph Stalin'in adını taşıması, Adolf Hitler'in moral nedenlerle şehri fethetmesi için daha fazla neden verdi.
ww2dbase 1942 yazında, Albay General Friedrich Paulus komutasındaki 6. Orduyu ve Hermann Hoth komutasındaki 4. Stalingrad'a doğru. İlk saldırılar çok başarılı oldu, bu nedenle Hitler 4. Panzer Ordusunu Stalingrad taarruzundan uzaklaştırarak Kafkas petrol sahalarına doğru ilerleyen Güney Ordular Grubu'na (A) katıldı. Ancak bu hamle, Rusya'nın yetersiz yol sistemlerinde büyük trafik sıkışıklığına neden oldu ve saldırı planlarını bir haftadan fazla yavaşlattı. Bu gecikmeyi akılda tutarak, Hitler fikrini değiştirdi ve 4. Panzer Ordusunu yeniden Stalingrad için Güney Ordular Grubu'na (B) atadı. Temmuz 1942'nin sonunda, Almanlar Don Nehri'ni geçmeye zorladı. Bu noktada Almanlar, kuzey kanatlarına İtalyan, Romen, Macar ve Hırvat kuvvetlerini konuşlandırmaya başladılar ve Stalingrad'ın saldırısını Alman kuvvetlerine bıraktılar. Tek istisna, Alman 100. Jaeger Tümeni ile birlikte savaşan Hırvat 369. Takviyeli Piyade Alayıydı.
ww2dbase Stalin, Stalingrad'a yönelik tehdidi fark etti ve 1 Ağustos 1942'de Albay General Andrey Yeryomenko'yu savunmayı planlamak üzere Güneydoğu Cephesi komutanı olarak atadı. Siyasi komiser Nikita Kruşçev, Yeryomenko'ya yardım etmekle görevlendirildi. Yeryomenko'nun verdiği ilk emirler arasında şehrin tahıl, sığır ve vagonlarının doğuya Volga Nehri boyunca taşınması vardı. Ardından, Volga Nehri'nin hemen doğusundaki Sovyet birimlerini, daha sonra 11 Eylül 1942'de Korgeneral Vasiliy Chuikov'un komutasına verilen 62. Ordu'da örgütledi.
ww2dbase Şehre yapılan ilk saldırılar, Almanlar tarafından gerçekleştirilen hava saldırıları şeklinde geldi. Luftflotte 4, Albay General Wolfram von Richthofen komutasında, Volga Nehri ve bilinen savunma tahkimatlarını hedef alıyor. 25 ve 31 Temmuz arasında, 32 Sovyet gemisi nehirde battı ve 9'u da ciddi şekilde hasar gördü. Şehre gelince, yapılarının yaklaşık %80'ine zarar veren yaklaşık 1.000 ton bomba aldı. Petrol tankları patladığında ve içindekiler döküldüğünde, nehir alevler içinde kalana kadar yanan petrol ve petrol akıntıları Volga'ya aktı. Stalingrad, Volga kıyıları boyunca uzanan devasa bir harabe ve enkaz yığını haline geldi. 23 Ağustos'ta, büyük bir hava bombardımanı binlerce kişinin ölümüne neden olan bir yangın fırtınasına neden oldu. Sovyet Hava Kuvvetleri, hava saldırılarına karşı koymada genellikle etkisizdi. 31 Ağustos itibariyle, yalnızca 192 uçak kullanılabilir durumdaydı ve bunların yalnızca 57'si savaşçıydı. Bununla birlikte, Alman hava üstünlüğüne ve ağır bombardımanlara rağmen, bazı fabrikalar, artık yapamayacak duruma gelene kadar tank ve savaş malzemeleri üreterek çalışmalarına devam etti ve o sırada işçiler Sovyet Ordusuna alındı.
ww2dbase Ağustos ayının sonunda, Güney Alman Ordu Grubu (B) Stalingrad'ın kuzeyindeki Volga Nehri'ne ulaşmıştı. 1 Eylül'e kadar, Sovyet kuvvetleri şehri ancak nehri geçerek güçlendirebildi, çünkü şehir artık üç taraftan kuşatılmıştı. Bu arada, nehir geçişleri, şimdi hem hava hem de topçu silahlarıyla Alman saldırılarına maruz kalmaya devam etti. Sovyet düzenli kuvvetlerinin gücünü korumak için Chuikov, kadınları ve askere alınan sivilleri ilk savunma hattı olarak görevlendirdi. Alman 16. Panzer Tümeni'nden bir subay tarafından yazılan bir çatışma sonrası raporu, sessiz 37 uçaksavar bataryası (tanksavar görevlerinde kullanılır) ile mücadelenin zor olduğunu ve daha sonra bunların mürettebatlı olduğunu öğrenince şoke olduğunu kaydetti. Kadınlar. 5 Eylül sabahı, Sovyet 24. Ordu ve 66. Ordu, Alman XIV Panzer Kolordusu'na karşı bir karşı saldırı başlattı, ancak özellikle havadan üstün ateş gücü karşısında geri püskürtüldü ve 120 tanktan 30'unu yok etti. Sovyet kuvvetlerinin saldırıda kaybettiği tanklar. 18 Eylül'de Sovyet 1. Muhafız Ordusu ve 24. Ordu, VIII. Armeekorps Stalingrad yakınlarındaki Kotluban'da. Yine Alman Ju 87 Stuka pike bombardıman uçakları saldırının püskürtülmesinde önemli bir rol oynamış, sabah imha edilen 106 Sovyet tankından 41'ini imha etmiş, Bf 109 avcı uçakları da çatışma sırasında 77 Sovyet avcı uçağını düşürmüştür. Eylül ayının sonunda, Chuikov bir yıpratma savaşını sürdüremeyeceğini anlamıştı, bu yüzden şehir manzarasına girmeye karar verdi, böylece Almanların hava kontrolü avantajını en aza indirdi. Ek olarak, cephe hatlarını Alman hatlarına çok yakın tutan 'sarılma' taktiğini de geliştirdi ve bu da Alman birliklerini vurma riski nedeniyle Almanları kara birliklerini desteklemek için pike bombardıman uçaklarını kullanma yeteneğinden mahrum etti.
ww2dbase 28 Temmuz 1942'de Stalin, Sovyet birliklerinin bir adım bile geri adım atmasına izin vermeyen 227 numaralı Emir'i yayınlamıştı. Kruşçev ve Stalingrad'a gönderilen diğer siyasi komiserler bu düzeni denetleyenlerdi. Cepheden çekilenlerin hepsi kaçak ve korkak olarak kabul edildi ve genellikle ölüm cezası veren veya sanıkları ceza taburlarına transfer eden askeri bir mahkeme önüne çıkarıldılar. Ayrıca kaçakların olay yerinde vurulduğu durumlar da vardı. Savaşın devam etmesi ve şehrin giderek daha fazla kısmı yavaş yavaş moloz haline gelmesine rağmen, Stalin sivillerin tahliyesini yasaklamaya devam etti, onlara savaşa katılmaları veya savunma yapıları inşa etmeye yardım etmeleri emredildi. Askeri muadilleri gibi şehri gizlice tahliye ettiği tespit edilen herhangi bir sivil de 227 numaralı Emir'i ihlal ediyordu.
ww2dbase Stalingrad savaşı bu zamana kadar şiddetli sokak kavgalarına dönüştü. Her bina Sovyet kalelerine dönüştürüldü ve kanalizasyon tünelleri bile savaş alanı oldu. Demiryolu istasyonu, özellikle şiddetli bir günde şiddetli bir çarpışma sahnesi haline geldi, marshalling tersaneleri altı saat içinde 14 kez el değiştirdi ve Almanlar sonunda sadece orada konuşlanmış olan Sovyet birimi tamamen ortadan kaldırıldığı için onu ele geçirdi. Şehir merkezindeki bir meydanın kenarındaki bir apartmanda, Yakov Pavlov'un müfrezesi, Alman saldırı dalgalarının ardından dalgalara karşı savundu. Almanların bu apartmanı ele geçirme çabaları o kadar maliyetliydi ki, Almanlar binayı arazi haritalarında bir kale olarak işaretlerken, Sovyetler ona 'Pavlov's House' lakabını taktı. Chuikov, komuta sığınağında, 'Stalingrad'ın düşman tarafından ancak savunan askerlerin her birinin öldürülmesi durumunda ele geçirilebileceğini söyledi.'34
ww2dbase Alman iken Luftwaffe gündüzleri havayı kontrol eden Sovyet hava kuvvetleri, geceleri gizlice küçük çaplı bombalama saldırıları düzenledi. Bu saldırılar genellikle etkisizdi ve bir tehditten çok bir baş belası olarak görülüyordu.
ww2dbase Şehrin yavaş yavaş enkaz haline gelmesiyle birlikte, her iki taraftaki keskin nişancılar giderek daha fazla saklanma noktası kazanmaya başladıkça daha aktif hale geldi. En başarılı Sovyet keskin nişancısı, 200 ila 400 arasında öldürme ile moral yükseltmeyi amaçlayan Sovyet propagandası için etkili bir merkez haline geldiğini iddia eden Vasily Zaytsev'di.
ww2dbase 5 Ekim'de, Dzerzhinskiy Traktör Fabrikası'nda Sovyet mevzilerine karşı 900 pike bombalama sortisi uçtu ve orada yerleşik tüm birlik alayları yok edildi. 14 Ekim'de, çeşitli Sovyet mevzilerine 600 ton bomba atılarak 2.000 sorti yapıldı. Bu zamana kadar, Stalingrad'daki Sovyet kuvvetleri, Volga Nehri'nin kıyısındaki 910 metrelik bir arazi şeridine zorlandı ve Almanların nehir üzerindeki havayı kontrol etmesi nedeniyle malzemeleri tükendi. Yine 14 Ekim'de, Sovyet güçlerine karşı yenilenen bir Alman saldırısı, takip eden 10 gün boyunca bastırdı, ancak Volga Nehri'nin batı kıyısındaki son Sovyet dayanağını ortadan kaldıramadılar. 8 Kasım'da, Luftwaffe Stalingrad'da ağır bir darbe Sovyetlerden değil, tüm birimlerini transfer eden Hitler'den aldı. Luftflotte 4 Kuzey Afrika'daki Müttefik çıkarmalarına yanıt olarak güney Avrupa'ya. Moskova'nın yaklaşan kıştan ve bunun Alman tankları üzerindeki etkilerinden yararlanmak için büyük bir karşı saldırı başlatmayı planladığı sırada, Sovyet Hava Kuvvetleri aniden bölgedeki Alman hava kuvvetleriyle rekabet etme fırsatı buldu.
ww2dbase 19 Kasım 1942'de, Mareşal Georgi Zhukov tarafından denetlenen ve taktiksel olarak General Nikolai Vatutin tarafından yönetilen Sovyet saldırısı Uranüs Operasyonu başlatıldı. Sovyet 1. Muhafız Ordusu, 5. Tank Ordusu ve 21. Ordu, ilk gün 3. Romanya Ordusu tarafından yönetilen kuzey kanadı parçaladı. Alman Altıncı Ordusu'nun Silezyalı askeri Joachim Wieder, savaşı hatırladı:
19 Kasım hafızamda bir kara felaket günü olarak yaşayacak. Bu kasvetli, sisli sonbaharın sonlarında, yakında şiddetli kar fırtınalarının ortaya çıkacağı şafak sökerken. Ruslar kuzeyden ve ertesi gün doğudan şimşek gibi saldırdılar ve tüm Altıncı Ordumuzu demir bir mengeneye sıkıştırdılar.
ww2dbase 20 Kasım'da iki ek Sovyet ordusu saldırıya katıldı. Taarruzun üçüncü günü olan 21 Kasım'a kadar Sovyetler, içeride 290.000 Mihver askeriyle birlikte Stalingrad'ı çoktan kuşatmıştı. Hitler'in danışmanları, içeride sıkışıp kalan birliklere, Don Nehri'nin batı yakasında yeni bir hat oluşturmalarını derhal önerdiler, ancak Hitler reddetti. Luftwaffe Hermann Göring, uçağının savaşa devam etmek için ihtiyaç duyduğu 270.000 ila 300.000 erkeğin tüm malzemelerini teslim edebileceğine söz verdi. Göring, Stalingrad'daki Alman 6. Ordusunun her gün 800 ton erzak gerektirdiğini ve bölgedeki mevcut uçakların yalnızca 117,5 ton kapasiteye sahip olduğunu fark etmemişti. Bu eksiklik, kötü hava koşulları ve artan Sovyet Hava Kuvvetleri tehdidiyle birleştiğinde, günde yalnızca ortalama 94 ton malzeme teslim edildiği anlamına geliyordu. 23 Aralık'ta Tümgeneral Vasily Mihayloviç Badanov komutasındaki Sovyet 24. Tank Kolordusu Tatsinskaya'daki hava sahasını ele geçirdi ve orada bulunan Alman uçaklarını Stalingrad'dan 200 mil uzaklıktaki Salsk'a taşınmaya zorladı ve ikmal görevini daha da zorlaştırdı. Ocak 1943'ün ortalarında, Shakhty yakınlarındaki Zverevo'da daha yakın bir havaalanı kurulduktan sonra Salsk terk edildi, ancak Sovyet kuvvetleri bu yeni yere defalarca saldırdı, uçuş programlarını bozdu ve uçaklara zarar verdi ve hatta yok etti. 24 Kasım 1942 ile 31 Ocak 1943 arasında Alman Luftwaffe Stalingrad'da asker tedarik etmeye çalışırken 296 Ju 52 uçağı, 169 He 111 uçağı, 42 Ju 86 uçağı, 9 Fw 200 uçağı, 5 He 177 uçağı ve 1 Ju 290 uçağı kaybetti. Stalingrad'da mahsur kalan Alman 6. Ordusunun adamları açlığın etkilerinden acı çekmeye başladılar.
ww2dbase 19 Aralık'ta Sovyet birlikleri Stalingrad'da zafer ilan etti. Ağır çatışmalar devam edeceğinden bu oldukça erken oldu.
ww2dbase 12 Aralık'ta Alman Ordu Grubu Don, Erich von Manstein altında kuruldu. Bu yeni birlik 21 Aralık'ta Stalingrad'a ulaştığında Manstein, Paulus'tan kaçmasını istedi, ancak Paulus, Hitler'in şehri elinde tutması için önceden verdiği emirleri gerekçe göstererek reddetti. Aralık 1942'nin sonunda Paulus, Berlin'e korkunç durumu ayrıntılı olarak anlatan bir mesaj gönderdi, ancak Hitler fikrini değiştirmedi.
ww2dbase Havalar soğudukça, Volga Nehri dondu ve Sovyetler artık şehirdeki küçük Sovyet birliğine kamyon tedarik edebiliyordu. 16 Aralık'ta Sovyet kuvvetleri, Don Nehri'ni güvence altına alarak Güney Alman Ordu Grubu'nun tamamını kesmek amacıyla Küçük Satürn Operasyonunu başlattı, bu girişim başarılı olmadı, ancak Kafkas bölgesindeki Alman operasyonlarını büyük ölçüde kesintiye uğrattı, örneğin Ordu Grubu'nu zorladı. Güney (A), bölgedeki Alman mevzilerini pekiştirmek için Stalingrad'dan 250 kilometre yakınına geri çekilecek. 8 Ocak 1943'te Sovyet Korgeneral Konstantin Rokossovsky, Paulus'tan teslim olmasını istedi, ancak reddedildi. "Kapitülasyon imkansız. 6. Ordu, Hitler'in son adamına kadar Stalingrad'daki tarihi görevini yapacak. "Hızlı olun, geri adım atmayın". Alman Mareşal Wilhelm Keitel, Hitler'in emriyle hemfikirdi ve yalnızca birkaç mil geri çekilmenin tüm ağır teçhizatın neredeyse tamamen kaybolmasıyla sonuçlanacağını ve ağır silahlar olmadan çekilen birliklerin Sovyet karşı saldırısına karşı savunmasız kalacağını belirtti. şüphesiz hemen sonra gerçekleşir.
ww2dbase 10 Ocak 1943'te bir Sovyet saldırısı, Stalingrad'daki Alman garnizonunu ikiye böldü. Sokak dövüşünün yeni bir aşaması başladı ve artık istikrarlı bir şekilde ilerleyen ancak sonuna kadar savaşmaktan başka seçeneği olmayan savunucuların gaddarlığına şaşıran Sovyetler oldu. 16 Ocak'ta Pitomnik Havaalanı Sovyetler tarafından, ardından 23 Ocak'ta Gumrak Havaalanı ve ardından 24 Ocak'ta daha küçük Stalingradskaya Havaalanı tarafından ele geçirildi. Bu, Alman uçaklarının artık malzeme teslim etmek için Stalingrad'a inemeyeceği anlamına geliyordu. Gelen erzak, Alman mevzilerine savrulabilecek küçük miktarlarla sınırlıydı.
ww2dbase 31 Ocak'ta Hitler, Paulus'u mareşal rütbesine terfi ettirdi çünkü tarihte hiçbir Alman mareşali düşmana teslim olmadı. Paulus'un önceden Hitler'in emirlerine itaat etme kararlılığına rağmen, sonunda 2 Şubat'ta bozuldu ve teslim oldu. Bu zamana kadar, sadece 91.000 adam kalmıştı, yani son iki ayda yaklaşık 200.000 kişi savaşta öldürüldü veya sadece açlıktan öldü. Teslim olanların 3.000'i Rumen, 22 general rütbeli subay savaş esirleri arasındaydı. Paulus, bir mağaza binasındaki komutanlığında, Sovyet 64. Ordusundan General Mihail Shumilov'a teslim oldu. Yaklaşık iki gün sonra çatışmalar sona erdi. Hitler öfkelendi, Paulus'un "tüm üzüntülerden kurtulup sonsuzluğa ve ulusal ölümsüzlüğe yükselebileceğini, ancak Moskova'ya gitmeyi tercih ettiğini" belirtti.
ww2dbase Bu savaş sırasında, Eksen kuvvetleri, yarısı Alman olan tahmini 850.000 kayıp verdi, bazı tahminler çok daha yüksekti, en büyüğü bu savaşta 1.500.000 Eksen personelinin öldürüldüğünü belirten Sovyet resmi raporuydu, ancak bu sayı genellikle brüt aşırı tahmin olarak kabul edilir. Sovyetler Birliği 1.129.619 askeriye (478.741 ölü veya kayıp dahil) ve yaklaşık 40.000 sivil zayiat verdi. 40.000 rakamına sadece Stalingrad kentindeki siviller dahil edildi, ayrıca banliyölerde tespit edilemeyen önemli sivil kayıplar da vardı.
ww2dbase Alman hükümeti bu yenilgiyi Ocak 1943'e kadar açıklamadı, Almanya ilk kez askeri bir başarısızlığı kabul etti. Yakalanan 91.000 kişiden sadece 5.000'i 1955'te Almanya'ya geri gönderildi, geri kalanların çoğu, kuşatma sırasında zaten yiyecek ve ilaç eksikliğinden zayıfladı, savaş kampları esirlerinin ve çalışma kamplarının zorlu yaşam koşullarına dayanamadılar. a gönderildi. Stalingrad, savaştan sonra neredeyse hiçbir şeye indirgenmedi. Wieder'in daha sonra hatırladığı gibi, yarım yıl boyunca yıkım ve ölüm burada alemleri kutlamıştı ve yıkılmış ev kütükleri, çıplak sıra sıra duvarlar, devasa moloz yığınlarından yükselen bacalar, içi boşaltılmış fabrikalar dışında neredeyse hiçbir şey bırakmamıştı. biçimsiz asfalt yığınları.'
ww2dbase Kaynaklar:
Isabel Denny, Hitler'in Kale Şehrinin Düşüşü
Walter Görlitz, Reich'ın Hizmetinde
Vikipedi
Son Büyük Güncelleme: Ağustos 2010
Stalingrad Savaşı İnteraktif Haritası
Stalingrad Savaşı Zaman Çizelgesi
|5 Nisan 1942||Adolf Hitler, her ikisi de güney Rusya'da bulunan Kafkasya bölgesi ve Stalingrad'ın işgali için çağrıda bulunan 41 No'lu Führer Direktifi'ni yayınladı.|
|14 Tem 1942||Rusya'nın Stalingrad kentinde sıkıyönetim ilan edildi.|
|16 Tem 1942||Sovyet güçleri, Alman birlikleri Stalingrad'a doğru ilerlerken, Rusya'nın güneyindeki Voronej Oblastı'ndaki Boguchar'ı ve Rusya'nın güneyindeki Rostov Oblastı'ndaki Milerovo'yu tahliye etti.|
|19 Tem 1942||Sovyet 66. Deniz Tüfek Tugayı, Rusya'nın Stalingrad kentine ulaştı ve Sovyet 64. Ordusuna atandı.|
|22 Tem 1942||Alman 6. Ordusu, Rusya'nın Stalingrad kenti yakınlarındaki Don Nehri'ndeki büyük dönemece ulaştı.|
|26 Tem 1942||Alman 6. Ordusu, Rusya'nın Stalingrad kentinin batısındaki Sovyet 62. Ordu ve 64. Ordu'nun elindeki hatları aştı.|
|30 Tem 1942||Alman Armeegruppe B, Stalingrad'ın batısında, Rusya'nın güneyindeki Kalach-na-Donu'da Sovyet köprü başına saldırdı.|
|31 Tem 1942||Adolf Hitler, 23 Temmuz 1942'de 4. Panzer Ordusunu Stalingrad, Rusya'ya yapılan taarruzdan ayıran emrini geri aldı, 4. Kafkasya bölgesinin.|
|1 Ağu 1942||Mareşal Andrey Yeryomenko, güney Rusya'da Stalingrad savunmasını planlamakla suçlanan Sovyet Güneydoğu Cephesi komutanlığına atandı. Bu arada Alman 4. Panzer Ordusu, Stalingrad'ın 100 mil güneybatısında bulunan Kotelnikovo'ya saldırdı ve Sovyet savunucularını şaşırttı.|
|2 Ağu 1942||Alman 4. Panzer Ordusu, Rusya'nın Kotelnikovo kentini ele geçirdi.|
|4 Ağu 1942||Alman 4.Panzerarmee unsurları, Rusya'nın Stalingrad kentine giderken Aksay Nehri'ni geçti.|
|7 Ağu 1942||Alman 6.Armee unsurları, Stalingrad'ın batısında, Rusya'nın güneyindeki Kalach-na-Donu yakınlarında Don Nehri'ni geçti.|
|9 Ağu 1942||Alman 4.Panzerarmee, Rusya'nın Stalingrad kentinin batısındaki Don Nehri kıvrımının doğu kıyısına ulaştı ve batı kıyısında Sovyet 62. Ordu ve 64. Ordu'yu kuşatma tehdidinde bulundu.|
|10 Ağu 1942||Alman 6.Armee birlikleri Rusya'nın güneyindeki Don Nehri'ni geçerek Stalingrad'ın banliyölerine ulaştı.|
|11 Ağu 1942||Alman 6. Ordusu, Güney Rusya'da Kalach'ı ele geçirdi ve Alman 4. Panzer Ordusu ile bağlantı kurdu.|
|14 Ağu 1942||Alman 6. Ordusu ve 4. Panzer Ordusu birlikleri, çevrili Sovyet 62. Ordusunun kalıntılarını kovmak amacıyla Rusya'nın güneyindeki Don Nehri'nin batısındaki ağaçlık alanları ateşe verdi.|
|15 Ağu 1942||Alman 6. Ordu birlikleri, saat 04.30'da Don Nehri kıvrımının batı yakasında Sovyet 4. Tank Ordusu'nun kalıntılarına saldırdı.|
|16 Ağu 1942||Alman Luftwaffe, Rusya'nın Stalingrad kentine ilk büyük bombalı saldırısını gerçekleştirdi.|
|20 Ağu 1942||Alman 6.Armee don Nehri'ni şişme botlarla geçerek Stalingrad, Rusya'ya saldırmaya başladı.|
|22 Ağu 1942||Alman 16. Panzer Tümeni, Don Nehri'ni Rusya'nın Stalingrad kentine doğru geçmeye başladı.|
|23 Ağu 1942||Güney Rusya'daki Stalingrad'a yapılan saldırı, 48 saat süren ve 4.000'den fazla sortiyi içeren büyük bir hava saldırısıyla başlarken, Alman kara birimleri şehrin kuzey ve güneyinde Volga Nehri'ne ulaşmaya devam etti. 115 mil kuzeydoğudaki Chebotarevskiy'de 700 İtalyan atlı süvari birliği, bir Sovyet topçu mevzisini sürpriz bir şekilde geçerek 500 asker, 4 top, 10 havan topu ve 50 makineli tüfek ele geçirdi.|
|24 Ağu 1942||Mareşal Georgy Zhukov, savunmayı devralması için Rusya'nın Stalingrad kentine gönderildi.|
|25 Ağu 1942||Joseph Stalin, Rusya'nın Stalingrad kentinin kuşatma altında olduğunu ilan etti, ancak tüm ağır fabrikalara doğrudan cephe birliklerine savaş araçları tedarik edecek konumda kalmalarını emretti. Bu arada, Alman 6. Ordusu kuzeyden şehre girme girişimini sürdürdü, ancak çok az ilerleme kaydetti.|
|27 Ağu 1942||Alman 16. Panzer Tümeni, ilerlemek için yakıtı tükendi, Rusya'nın Stalingrad kentinin kuzeyini kazdı ve Alman 6. Ordusunun konumunu güçlendirmek için yetişmesini bekledi. Stalingrad'ın 26 mil güneyinde, Alman 4. Panzer Tümeni, Sarpa Gölü yakınlarındaki yoğun direniş nedeniyle yavaş ilerleme kaydetti.|
|29 Ağu 1942||Alman 4. Panzer Ordusu, Rusya'nın Stalingrad kentinin 15 mil güneyinde Sovyet hatlarını kırdı.|
|31 Ağu 1942||Alman 4. Panzer Ordusu'nun tankları, Rusya'nın Stalingrad kentinin eteklerinde Stalingrad-Morozovsk demiryoluna ulaştı.|
|1 Eylül 1942||Sovyet General Andrey Yeremenko, Sovyet 62. Ordu ve 64. Ordu'yu kuşatmayı önlemek için Rusya'nın Stalingrad kentine geri çekti.|
|3 Eylül 1942||Alman 6.Armee ve 4.Panzerarmee nihayet Rusya'nın güneyindeki Stalingrad yakınlarında birleşti, ancak şehre girme girişimleri reddedildi.|
|5 Eylül 1942||Sovyet 24. Ordu ve 66. Ordu, Rusya'nın Stalingrad kentinde Alman XIV Panzer Kolordusuna karşı bir karşı saldırı düzenledi. Sabah başlatıldı, öğlen saatlerinde bu saldırıya katılan 120 tanktan 30'u imha edildi, bunların neredeyse tamamı Alman Luftwaffe uçaklarına aitti.|
|7 Eylül 1942||Alman 6.Armee birlikleri, Rusya'nın Stalingrad kentinden Volga kıyılarına doğru ilerlemeye başladı.|
|10 Eylül 1942||Alman 29. Motorlu Piyade Tümeni, Rusya'nın Stalingrad kentinin güneyinde Sovyet 64. Ordusunu kesti.|
|11 Eyl 1942||Korgeneral Vasiliy Chuikov, güney Rusya'daki Stalingrad'da Volga Nehri'nin doğu kıyısında bulunan yeni kurulan Sovyet 62. Ordu'nun komutasını devraldı.|
|12 Eylül 1942||General Friedrich Paulus, Rusya'nın Stalingrad kentine topçu ve hava bombardımanlarıyla yeni bir saldırı başlattı. Kara birlikleri daha sonra Mamayev Kurgan'ın şehre tepeden bakan stratejik açıdan hayati tepesi 102'ye ulaştı. Yüzyıllar boyunca önemli bir savunma hattı olan bu tepe, kaybının Almanların tüm Sovyet malzemelerinin üzerinden geçmek zorunda olduğu tüm nehri kontrol etmesine izin vereceği için şimdi her iki taraf için de kanlı bir mücadele görecekti. Günün sonunda, Sovyet 62. Ordusu 90 tank, 700 havan topu ve 20.000 adama indirilmişti.|
|13 Eylül 1942||Sovyet 13. Muhafız Tüfek Tümeni, Mamayev Kurgan'da ve Rusya'nın Stalingrad kentindeki 1 Nolu Tren İstasyonu'nda şiddetli çatışmalara girdi ve bu çarpışmada gücünün üçte birini kaybedecekti.|
|14 Eyl 1942||Sovyet 62. Ordusu şafakta Rusya'nın Stalingrad kentinde bir karşı saldırı başlattı, ancak sonunda Alman birlikleri tarafından geri çevrilecek ve Sovyetler kendilerini Volga Nehri boyunca dar bir şerit haline getirecekti. Nehrin diğer tarafından, Sovyet 13. Muhafız Tüfek Tümeni, Alman 71.|
|15 Eyl 1942||Alman piyadeleri, Rusya'nın Stalingrad kentindeki Mamayev Kurgan tepesine tekrar tekrar taarruzlar yaptı ve başarılı olamadı, ağır çatışmalar her iki tarafta da ağır kayıplara neden oldu. Şehrin başka yerlerinde, Alman piyadeleri Tsaritsa Nehri geçidinden Volga Nehri'ne doğru ilerledi.|
|16 Eyl 1942||Rusya, Stalingrad'daki Mamayev Kurgan tepesinde konuşlanmış Sovyet NKVD tüfek taburu, bu yüksek noktayı almak için Alman girişimleriyle savaşmaya devam etti.|
|17 Eylül 1942||Stalingrad'da, Rusya, Alman ve Sovyet birlikleri Mamayev Kurgan tepesinde, Merkez İstasyonda, tahıl asansöründe ve yakında Pavlov'un Evi olarak adlandırılacak apartmanda şiddetli çatışmalara girdi. Ayrıca şehirde, Alman birlikleri Tsaritsa Nehri boyunca, Sovyet takviyelerinin diğer taraftan geldiği Volga Nehri kıyılarına doğru ilerledi.|
|18 Eyl 1942||Sovyet 1. Muhafız Ordusu ve 24. Ordu, Stalingrad'ın 40 kilometre kuzeyindeki Kotluban'da Alman VIII Ordu Kolordusuna saldırdı, Rusya Alman Stuka pike bombardıman uçakları, taahhüt edilen 106 Sovyet tankının 41'ini imha ederek saldırıyı engelledi, Bf 109 avcı uçakları ise hemen 77 Sovyet uçağını imha etti alan. Şehirde, ev ev şiddetli çatışmalar devam etti.|
|19 Eylül 1942||Sovyet 24. Ordusu, 66.|
|20 Eylül 1942||Stalingrad'da, Rusya, Sovyet ve Alman birlikleri Mamayev Kurgan tepesinde, Merkez İstasyonda ve tahıl asansöründe ağır çatışmalara girdi.|
|22 Eyl 1942||Sovyet 62. Ordusu, güney Rusya'daki Stalingrad'daki Taritsa Nehri geçidinde Alman ilerleyişi tarafından ikiye bölündü ve Alman birlikleri şimdi şehrin neredeyse tüm güney yarısını kontrol altında tutuyordu.|
|23 Eylül 1942||Sovyet 284. Tüfek Tümeni, Rusya'nın Stalingrad kentine ulaştı ve Alman birlikleri iniş alanına saldırdığında ön saflara katılmak için Volga Nehri boyunca feribotla geçti.|
|24 Eylül 1942||Alman 94. Piyade Tümeni ve 24. Panzer Tümeni, Rusya'nın Stalingrad kentindeki güney cebindeki tüm Sovyet birimlerini etkin bir şekilde yok etti.|
|26 Eyl 1942||Alman birlikleri, Rusya'nın Stalingrad kentinde yeni bir "nihai" saldırıya başladı.|
|27 Eyl 1942||Alman Luftwaffe birimi III./KG 4 (Uçan He 111 bombardıman uçakları) son bombalama sortisini Rusya'nın Stalingrad kentine doğru uçtu. Birim yakında Almanya'nın planör çekme eğitiminden geçmesi için Rusya'nın Morozovsk kentindeki üssünden taşınacaktı.|
|28 Eylül 1942||Rusya'nın Stalingrad kentinde Çavuş Jacob Pavlov ve diğer üç kişi, Solechnaya caddesine bakan çok bombalı apartman bloğuna saldırdı ve görevdeki Almanları el bombalarıyla kovdu. Mahzende, ağır yaralı birkaç Sovyet askerinin hâlâ direndiğini gördüler. "Pavlov'un Evi" bir sınır tahkimatı ve direniş sembolü olacaktı. Bir avuç asker karakolu piyade, topçu ve tank saldırılarına karşı 58 gün boyunca savundu.|
|3 Ekim 1942||Alman 6.Armee'nin Sovyet 62. Ordusunu Rusya'nın Stalingrad kentindeki Volga Nehri'ne geri itmesiyle her iki tarafta da ağır kayıplar yaşandı.|
|4 Ekim 1942||Alman XIV Panzer Korps, Rusya'nın Stalingrad kentindeki Stalingrad Traktör Fabrikasına saldırdı.|
|14 Ekim 1942||Rusya'nın Stalingrad kentindeki Stalingrad Traktör Fabrikası'na yapılan Alman saldırısına, Luftflotte 4'ün 2.000'den fazla sortisi yardım etti.|
|15 Ekim 1942||Luftflotte 4'ün Alman Stuka dalış bombardıman uçakları, Rusya'nın Stalingrad kentindeki Stalingrad Traktör Fabrikasında Sovyet mevzilerine karşı 900 bireysel sorti uçtu ve birkaç Sovyet alayını ortadan kaldırdı.|
|15 Ekim 1942||Alman Luftwaffe birimi I./KG 100 (uçan He 111 bombardıman uçakları), Rusya'nın Stalingrad kentine üç bombalı saldırı düzenlemek için kısa süreliğine Ukrayna'nın Stalino kentine (şimdi Donetsk) döndü.|
|16 Ekim 1942||Sovyet 339. Piyade Alayı'nın tüm personeli, Rusya'nın Stalingrad kentindeki Alman hava saldırılarıyla yok edildi.|
|22 Ekim 1942||Rusya'nın kuzeyindeki Stalingrad'daki Kızıl Ekim ve Barikat fabrikalarının çoğu Alman birlikleri tarafından alındı.|
|25 Ekim 1942||Friedrich Paulus, Adolf Hitler'e Rusya'nın Stalingrad'ın 10 Kasım 1942'ye kadar alınacağını bildirdi.|
|26 Ekim 1942||Rusya'nın Stalingrad kentinden Friedrich Paulus'un olumlu raporunun ışığında Adolf Hitler, Ukrayna'daki Vinnitsa yakınlarındaki Wehrwolf karargahından, o bölgedeki bazı Alman birliklerine Stalingrad fethedildiğinde kuzeye doğru hareket etmeye hazırlanmalarını emretti.|
|31 Ekim 1942||Adolf Hitler, Rusya'nın Stalingrad'ın yakında Alman kontrolü altında olacağından emin olduğundan, Ukrayna'nın Vinnytsia yakınlarındaki Wehrwolf karargahından ayrıldı ve Almanya'nın Rastenburg kentindeki (şimdi Ketrzyn, Polonya) Wolfsschanze karargahına taşındı.|
|8 Kasım 1942||Alman Luftflotte 4'ün birçok birimi Rusya'nın Stalingrad kentinden Kuzey Afrika'ya transfer edildi.|
|11 Kasım 1942||Alman 6.Armee, Red October çelik fabrikasının yakınında 600 yarda cephesi ile Rusya'nın Stalingrad kentindeki Volga Nehri'ne ulaşmayı başardı. Almanya'da Hitler, Birahane Darbesi kutlaması sırasında Rusya'nın Stalingrad'ın neredeyse Almanların elinde olduğunu, ancak şehri sırf isminden dolayı tutmak istemediğini duyurdu.|
|19 Kasım 1942||Almanlarla savaşmayı durduran Sovyetler, Stalingrad'ın kuzey ve güneyinde sürpriz bir karşı saldırı başlattı.|
|20 Kas 1942||Rusya'nın Stalingrad kentinde ilk Sovyet taarruzunun başlatılmasından bir gün sonra, Romanya 4. Kolordusu tarafından tutulan mevzilere karşı şehrin güneyinde ikinci bir saldırı düzenlendi.|
|20 Kas 1942||Alman Luftwaffe grubu KG 55'in altı He 111 bombardıman uçağı, Rusya'nın Morozovskaya kentindeki üslerinden Stalingrad, Rusya üzerinden silahlı bir keşif görevi uçurdu, iki uçak geri dönemedi.|
|22 Kas 1942||Alman 6. Ordusunun Stalingrad, Rusya çevresindeki kuşatması, Sovyet 4. Mekanize Kolordusu ve 4.|
|25 Kasım 1942||Rusya'nın Rostov Oblastı'ndaki Tatsinskaya Havaalanı ve Morozovskaya Havaalanından 111 uçak, Rusya'nın Stalingrad şehrine, çoğu yakıt olmak üzere 75 ton malzeme gönderdi.|
|26 Kas 1942||200 metrelik alçak bulut tavanı ve periyodik kar yağışları, Almanya'nın bu gün Rusya'nın Stalingrad kentine asker tedarik etmesini engelledi.|
|27 Kas 1942||General Erich von Manstein tarafından komuta edilen Alman Armeegruppe Don, Rusya'nın Stalingrad kentinde kapana kısılmış Alman 6. Ordusunu kurtarmak için güney Rusya'da kuruldu.|
|30 Kasım 1942||Alman Luftwaffe VIII. Fliegerkorps tüm savaş görevlerinden alındı. Bunun yerine, Rusya'nın Rostov Oblastı'nda konuşlanmış uçaklarına Rusya'nın Stalingrad kentine malzeme göndermeye odaklanması emredildi.|
|3 Ara 1942||Güney Rusya'da Alman Armeegruppe Don, Kış Fırtınası Operasyonu, Stalingrad, Rusya'ya yönelik yardım operasyonuna hazırlık olarak Batı Avrupa'dan birkaç tümen aldı.|
|3 Ara 1942||Rusya'nın Stalingrad kentinde, şiddetli göğüs göğüse çarpışmalardan sonra, Sovyet kuvvetleri, Almanların haftalardır Volga Nehri boyunca Sovyet mevzilerine baktığı L şeklindeki Evi ele geçirdi.|
|5 Ara 1942||Yoğun sise rağmen, 17 He 111 ve yaklaşık 50 Ju 52/3m uçakları 150 ton erzakı Rusya'nın Stalingrad kentine uçurabildi.|
|12 Aralık 1942||Kış Fırtınası Operasyonu, Alman 3 Panzer Tümeni ve diğer 10 tümen ile Rusya'nın Stalingrad kentine doğru başlatıldı.|
|19 Aralık 1942||Erich von Manstein'ın birlikleri, Rusya'nın Stalingrad kentinin 30 mil güneyindeki bir noktaya ulaştı ve bu, ilerlemelerinin kapsamı olacak.|
|21 Aralık 1942||Kurt Zeitzler, Adolf Hitler'den, Rusya'nın Stalingrad kentinde kuşatılan Friedrich Paulus'un Alman 6.Armee'sinin, Erich von Manstein'ın yardım çabalarını dışarıdan karşılamak için kaçması için izin istedi. Hitler, Alman birliklerinin Stalingrad'ı tutacağını belirterek bunu reddetti.|
|22 Aralık 1942||Kurt Zeitzler bir kez daha Adolf Hitler'den, ordunun kalıntılarının tamamen yok edilmesini önlemek için Alman 6.Armee'nin Stalingrad, Rusya'dan ayrılmasına izin vermesini istedi. Hitler yine reddetti.|
|23 Aralık 1942||Erich von Manstein'ın birlikleri, taarruza başladıkları Rusya'nın Kotelnikovo kentine çekilmeye başladı.|
|24 Aralık 1942||Sovyet birlikleri, Rusya'nın Stalingrad kenti yakınlarında Alman Armeegruppe Don'a karşı bir taarruz başlattı ve Romanya 4. Ordu'sunun hatlarını deldi.|
|24 Aralık 1942||Sovyet tankları, Rusya'nın güneyindeki Rostov Oblastı'ndaki Tatsinskaya Havaalanı'nda Alman savunma hatlarını kırdı, önemli bir havaalanı, Stalingrad, Rusya'ya erzak gönderiyor. veya Sovyetler Tatsinskaya'yı ele geçirdiğinde terk edildi. Rostov Oblastı'nın başka bir yerinde, Morozovsk Havaalanı'na benzer bir saldırı gerçekleştirildi, ancak Almanlar bu saldırıyı geri püskürtmeyi başardı.|
|25 Aralık 1942||12.000'den fazla atın katledilmesiyle Almanlar, Rusya'nın Stalingrad kentinde son et tayınlarını aldılar.|
|27 Aralık 1942||Hitler, Alman Armeegruppe A ve Armeegruppe Don'a güney Rusya'daki yeni bir savunma hattına 150 mil geri çekilme yetkisi verdi.|
|2 Ocak 1943||Rusya'nın Rostov Oblastı'ndaki Morozovskaya Havaalanı'nda konuşlu 111 uçak tahliye edildi. Uçak tüm ekipman ve malzemeleri yanlarında götüremediğinden, KG 55 Oberstleutnant Ernst Kühl'ün komutanı, kara birliklerinin Sovyet saldırısını köreltebileceği ve uçağın geri dönebileceği umuduyla küçük bir personelle geride kaldı.|
|4 Ocak 1943||Sovyet birlikleri Morozovskaya Havaalanı, Rostov Oblastı, Rusya'yı ele geçirdi. KG 55 Oberstleutnant Ernst Kühl'ün komutanı ve küçük personeli, tahliyeden önce çeşitli ekipman ve malzeme depolarını yok etti.|
|8 Ocak 1943||General Rokossovsky, Alman 6. Ordusuna, savaştan sonra Almanya'ya dönene kadar hayatlarını ve güvenliklerini garanti eden bir teslim ültimatomu yayınladı. Paulus ültimatomu reddetti.|
|10 Ocak 1943||Bir başka Sovyet saldırısı, Operasyon Ring, Rusya'nın Stalingrad kentinde başladı.|
|16 Ocak 1943||Sovyet birlikleri, Rusya'nın Stalingrad kentinin batısındaki Pitomnik Havaalanı'nı ele geçirdi ve Almanların malzeme tedarik etme ve yaralı askerleri uçurma yeteneğini reddetti.|
|18 Ocak 1943||Günün ilerleyen saatlerinde, Alman Luftwaffe birimi III./KG 55'e ait üç adet He 111 nakliye uçağı, Rusya'nın Stalingrad kentindeki küçük Gumrak Havaalanına inmeye çalıştı. İlki indi ama tekrar havalanamayacaktı, ikincisi enkazla dolu kısa pistle sıraya girmek için on başarısız girişimde bulundu, ancak nihayetinde 20 çuval ekmek yükünü inmeden bomba bölmesi kapılarından dışarı itti ve üçüncüsü izledi.|
|22 Ocak 1943||Alman 6. Ordu mühendisleri, Rusya'nın Stalingrad merkezine yakın küçük Stalingradskaya Havaalanı'nın nakliye uçaklarını almaya hazır olduğunu bildirdi. Aynı gün içinde birkaç He 111 uçağı, iniş takımları pistteki bomba kraterlerine takıldığında ölümcül şekilde hasar görecek olan malzemelerle geldi.|
|23 Ocak 1943||Rusya'nın Stalingrad kentinin batı tarafında bulunan Alman kontrolündeki Gumrak Havaalanı, Sovyet birlikleri tarafından alındı.|
|24 Ocak 1943||Sovyetler bir kez daha Rusya'nın Stalingrad kentinde kuşatılmış Alman güçlerinden teslim olmalarını istedi. Adolf Hitler, Friedrich Paulus'un adamları artık neredeyse cephane ve tıbbi malzeme kalmadığı için teslim olmak için izin isteyen mesajına yanıt vererek, Paulus'a yenilgi yakın olsa bile son adama kadar savaşmasını söyledi. Bu günün sonunda, Stalingrad'daki Alman kuvvetleri iki cebe bölünecek ve kendilerine sunulan son uçak pisti olan Stalingradsaya Havaalanı'nın kullanımını kaybedeceklerdi.|
|25 Ocak 1943||Alman 6.Armee'nin kalıntıları, Rusya'nın Stalingrad kentinde kuzey ve güney olmak üzere iki cebe bölündü.|
|28 Ocak 1943||Rusya, Stalingrad'daki Alman kuvvetleri Sovyet saldırılarıyla artık üç cebe bölünürken Hermann Göring, Friedrich Paulus'a mesaj göndererek, Paulus'un inatçı savunmasının, fedakarlığa yol açsa bile, Alman tarihine en büyük askerlerden biri olarak geçeceğini kaydetti. en kahramanca hikayeler.|
|30 Ocak 1943||Almanya'da Hermann Göring, Rusya'nın Stalingrad'daki savunma ve fedakarlığının tarihe bir kahramanlık masalı olarak geçeceğini açıkça belirtti.|
|30 Ocak 1943||Sovyet birlikleri, Rusya'nın Stalingrad kentindeki Kızıl Meydan'a ulaştı.|
|31 Ocak 1943||Yiyecek ve mühimmat dışında, Alman 6.Armee'nin güney yarısının Stalingrad, Rusya'ya teslim olduğu bu cepten çıkan son radyo mesajı 1945 saatlerinde yapıldı, bu da Mors kısaltması "CL" ile kapatıldı, & için kısa #34Temizle (İstasyonumu kapatıyorum)". Kısa bir süre sonra, 110 Alman nakliye uçağı erzak ile kuzey cebine doğru havalandı, uçakların 90'ından fazlası aydınlatılmış üçgen düşme bölgesini buldu ve yüklerini serbest bıraktı.|
|1 Şub 1943||Rusya'nın Stalingrad kentinde bir mağazanın yıkıntıları arasında sıkışıp kalan Friedrich Paulus, güney cebini teslim etti ve 14 generali Paulus, bir düşman kuvvetine teslim olan ilk Alman mareşali oldu. Bununla birlikte, kuzey cebinde savaş devam etti ve kuzey cebine havadan malzeme göndermek için gönderilen 108 nakliye uçağının 85'i bunu yapabildi.|
|2 Şub 1943||Alman Altıncı Ordusunun sonuncusu Rusya'nın Stalingrad kentinde teslim oldu. Aynı gün, bir Alman keşif uçağı, tüm çatışmaların sona erdiğini teyit ederek, Stalingrad üzerinden uçmak üzere gönderildi.|
|3 Şub 1943||Gün boyunca, Alman OKW, Alman kamuoyunu Rusya'nın Stalingrad kentindeki yenilgi hakkında bilgilendirmek için bir duyuru yayınladı. Radyodan okunan mesajın öncesinde ciddi bir davul sesi geldi ve ardından Ludwig van Beethoven'ın 5. senfonisinin 2. bölümü geldi.|
|3 Şub 1943||12 O 111 uçağı, içinde erzak bulunan Rusya'nın Stalingrad kentinin kuzey cebinde şafaktan önce uçtu. Hedeflenen bırakma bölgesine ulaşan 11 uçaktan sadece 3'ü, hiçbir Alman faaliyeti bulamadıkları için kargolarının bir kısmını düşürdü.|
|4 Şub 1943||Almanya'da, Rusya'nın Stalingrad kentinde meydana gelen facia nedeniyle üç günlük ulusal yas başladı. Tüm tiyatrolar, sinemalar ve gece kulüpleri kapatıldı.|
|26 Mart 1943||Adolf Hitler, Benito Mussolini'ye Stalingrad Savaşı'nın Sovyetler Birliği'ni o kadar zayıflattığını, şehrin mutlaka düşeceğini ve savaşın kazanılacağını bildirdi.|
Bu makaleden hoşlandınız mı veya bu makaleyi faydalı buldunuz mu? Öyleyse, lütfen bizi Patreon'da desteklemeyi düşünün. Ayda 1 dolar bile uzun bir yol kat edecek! Teşekkürler.
Stalingrad Savaşı'nda Sovyet askerlerinin 3 örnek kahramanlığı
Eylül 1942'nin ortalarında, Alman 6. Ordusunun birimleri Stalingrad'ın merkezine girdi. Almanların Volga'ya ilerlemesine engel teşkil edebilecek her bina için şiddetli savaşlar yapıldı.
27 Eylül'de Kıdemli Çavuş Yakov Pavlov, şehrin tam merkezindeki 9 Ocak Meydanı'ndaki dört katlı bir apartmanda yer edinme emri aldı ve orada küçük bir Alman garnizonunu devirdi.
31 Kızıl Ordu askerinin iki ay boyunca düşman saldırılarına karşı savaştığı bir kale olan Pavlov'squos House olarak tanınacak olan bu bina.
Tarihe Pavlov'un adıyla geçse de, tüm kuşatma boyunca binanın savunması aslında Pavlov'a müfrezesiyle katılan Teğmen Ivan Afanasyev tarafından yönetiliyordu.
&ldquoNaziler bir gün bile evimizi yalnız bırakmadılar. Onlar için bir adım daha ileri gitmelerine izin vermeyen garnizonumuz göz kamaştırıcı olmaktan beterdi. Görünüşe göre evi moloz haline getirmeye karar vermiş olduklarından, günden güne bombardımanlarını yoğunlaştırdılar. Alman topçuları 24 saat ara vermeden eve ateş etmeye devam ettiğinde,&rdquo Pavlov anılarında hatırlıyor.
Sovyet askerleri, kalan sivillerin saklandığı binanın çatısından, pencerelerinden ve bodrum katından ateş açtı.
Volga'da gece boyunca sürekli bombardıman altında yiyecek, su ve erzak taşındı. Pavlov's House'un zaman zaman diğer Kızıl Ordu birimleriyle iletişim hatları vardı, ancak çoğu zaman tamamen kesildi ve yalnız bir direniş adasına dönüştü.
19 Kasım'da Kızıl Ordu, Sovyet askerlerinin şiddetli direnişi sayesinde Stalingrad'da kilitli kalan 6. Ordu'yu kuşatmak için Uranüs Operasyonunu başlattı. Bir hafta sonra Pavlov'un Evi'nin savunucuları, 62. Ordunun diğer birimleriyle birlikte karşı saldırıya katıldı.
Tüm kuşatma boyunca, ünlü evin yetenekli garnizonu sadece üç kişiyi kaybetti. Bugün Almanlara verdikleri kayıpları hesaplamanın bir yolu yok, ancak yüzlerce olduklarına inanılıyor.
Mihail Panikakha'nın kurbanı
Volgograd Panorama Müzesi
Mart 1942'de Pasifik Filosunda görev yapan denizci Mikhail Panikakha, Sovyet-Alman cephesinde savaş hizmeti için gönüllü oldu. Aynı yılın sonbaharında, 883. Tüfek Alayı, Volga Nehri kıyısındaki Kızıl Ekim fabrikası için savaşan Stalingrad Savaşı'nın ortasındaydı.
2 Ekim'de, alayın mevzilerine yapılan bir Alman saldırısı sırasında, yedi Alman tankı savunma hatlarını kırdı ve Sovyet siperlerine yaklaştı. İki Molotof kokteyli ile donanmış Er Panikakha, düşmanın önde gelen tankına doğru sürünmeye başladı.
Hedeften 40 metre (44 yard) uzaktayken, atış için savruldu. O anda, kaldırdığı elindeki Molotof kokteyline bir kurşun isabet etti ve yanan sıvı askerin yüzünü ve üniformasını sardı.
Bir saniye içinde, Mikhail Panikakha yanan bir meşaleye dönüştü, ancak alayının pozisyonlarına geri dönmedi. Aksine, öndeki tanka koştu ve diğer Molotof kokteylini motor kapağının ızgarasında parçaladı.
62. Ordu Komutanı Korgeneral Vasily Chuikov, &ldquoBüyük bir alev ve duman parlaması kahramanı, ateşe verdiği Nazi tankıyla birlikte yuttu&rdquo yazdı. Alman taarruzu çöktü.
Lyudnikov Adası
Lyudnikov Adası, sanıldığı gibi Volga'daki bir ada değildir. Albay Ivan Lyudnikov'un Barrikady fabrikasının küçük bir bölümünün 138. Tüfek Tümeni tarafından kahramanca savunmaya verilen isim buydu.
Ekim ayının ortasından itibaren, 62. Ordu birimleri, petrol kulesi üretim tesisinin topraklarını kontrolleri altında tutmaya ve Alman birliklerinin Volga kıyılarına ulaşmasını engellemeye çalıştı. Ancak 11 Kasım itibariyle Barrikady atölyelerinin tüm binaları düşmana kapıldı.
Tesisin sadece küçük bir bölümü, hırpalanmış bir 138. Tüfek Tümeni'nin kalıntıları tarafından kontrol ediliyordu. Volga'ya doğru itilen ve düşman tarafından üç taraftan kuşatılan askerler, 700 x 400 metre (765 x 437 yard) küçük bir arazi parçasına girdiler.
Mümkün olduğunda, onlar için malzemeler, Volga'nın sol yakasından sürekli düşman ateşi altında teknelerle teslim edildi. Airdroplar da sorunluydu. "Yavaş Po-2'lerde gece uçuşlarının ustası olan pilotlar, Barrikady savunucularına da yardım etmeye çalıştı. 'Ada'nın tepesinden kovanlarla dolu çuvallar ve ordu bisküvileri attılar. Ama 'adamız' o kadar küçüktü ki, çuvallar ya düşman hattının gerisine ya da Volga'ya düştü," diye hatırlıyor Lyudnikov (A. Isaev. Stalingrad Hakkında Mitler ve Gerçekler. M., 2013)
Bazen askerler cebinde tek bir ordu bisküvisiyle bütün gün savaşmak zorunda kalıyordu.
"Bize bitler ve acıkmıştık, ama bir noktada bu öfke duygusu geldi ve artık ne kendime ne de Almanlara acıdım. Şiddetle, duvarın her parçası için savaştık ve geceleri biz ve Almanlar sürünerek ya da tesisin geçitleri ve tünelleri boyunca ilerlemeye çalıştık - biz, kendimize biraz yiyecek ve cephane almak için ve Almanlar içeri girdi. bizi Volga'ya itmek için. Göğüs göğüse çarpışmalarda küçük gruplar arasında sürekli çatışmalar oluyordu. Er Milya Rosenberg'i geri çağırdı. (A. Drabkin. Stalingrad'da savaştım. Hayatta Kalanların Vahiyleri. Moskova, 2012)
21 Aralık'ta Kızıl Ordu birimleri 138. Tümenin ablukasını sona erdirdi. Bugün, "ada" topraklarında üç toplu Sovyet askeri mezarı var. Sadece bir tanesinde 1000'den fazla asker gömülüyken, diğer ikisinde gömülü olan insan sayısı bilinmiyor.
Russia Beyond'un içeriğinden herhangi birini kısmen veya tamamen kullanıyorsanız, her zaman orijinal materyale aktif bir köprü sağlayın.
Cesaret ve Zorlamanın Zaferi: Stalingrad'ın Mirası Üzerine İngiliz Tarihçi
Bu ay, II. Dünya Savaşı'nda büyük bir psikolojik ve askeri devrilme noktası olduğu kanıtlanan vahşi ve acımasız bir kuşatma olan Stalingrad Savaşı'nın başlamasının 70. yıldönümü.
RFE/RL muhabiri Coilin O'Connor, ünlü İngiliz tarihçi Antony Beevor ile konuşuyor. "Stalingrad" -- iki totaliter ordu arasındaki bu angajmanın küresel çatışmanın gidişatını değiştirmesine nasıl yardımcı olduğu hakkında. Beevor ayrıca olaydan yetmiş yıl sonra Stalingrad'ın kalıcı mirasını tartışıyor ve bu ünlü savaşla ilgili bazı popüler yanlış anlamalara bakıyor.
RFE/RL: Sizinki gibi kitapların İkinci Dünya Savaşı anlatısının bir dereceye kadar yeniden ele alınmasına yardımcı olduğunu düşünüyor musunuz, yani 1970'lere kadar İngilizce konuşulan dünyadaki savaşın “tarihi” ağırlıklı olarak Batı Cephesi'ne odaklanırken, Doğu Cephesi hak ettiği ilgiyi görmedi mi? Batılıların savaşa karşı tutumlarının bir şekilde yeniden ayarlanması gerekiyor mu?
Antony Beevor: çok öyle düşünüyorum. Ve bu sadece Batılı tarihçiler tarafından skandal bir şekilde ihmal edildiğini düşündüğüm Doğu Cephesi meselesi değil. Ancak bu aynı zamanda kısmen Soğuk Savaş boyunca Sovyetler Birliği tarafından korunan ve Batılı tarihçilerin arşivlere erişmesine izin vermeyen gizlilikten de kaynaklanıyordu.
RFE/RL: İkinci Dünya Savaşı'nın nasıl ilerlediği ve nihai sonucu açısından önemi açısından Stalingrad Savaşı'nı nasıl sıralarsınız?
Arı: Stalingrad Savaşı ile ilgili nokta, savaşın psikolojik dönüm noktası olmasıydı. Hem Kızıl Ordu hem de Alman Ordusu için, bundan böyle Batı'ya doğru bir hareket olacağı ve sonunda Berlin'in Stalingrad ile aynı kaderi paylaşacağı oldukça açıktı.
Bugün bile Reichstag'da Rus askerlerinin grafitilerini "Stalingrad-Berlin" sözleriyle görmenizin son derece önemli olduğunu düşünüyorum. İki şehir akıllarında çok bağlantılıydı.
Beni en çok etkileyen şeylerden biri, zaferden sonra bir sütunda soğuktan donmuş ayaklarla Stalingrad'dan çıkan Alman mahkumlara yaşlı bir Rus albayın bağırmaya başlaması ve etraftaki harabeleri işaret ederek onlara bağırmasıydı. Berlin'in nasıl görüneceği bu!"Stalingrad-Berlin bağlantısının herkesin kafasında kesinlikle netleştiğini düşünüyorum. Stalingrad, Almanya'nın savaşı kesinlikle kaybedeceğini belirtti.
RFE/RL: Stalingrad'daki savaşın gaddarlığı ve gaddarlığı, fiilen birbiriyle mücadele eden iki totaliter ordu olduğu gerçeğiyle çok ilgili miydi, yani savaş yorgunluğu, teslimiyet, vb. karşılanabildi mi?
Beevor: Herhangi bir Batı ordusunun Stalingrad'dan sağ kurtulacağını sanmıyorum. Birlikleri yerinde tutmak gerçekten acımasız bir disiplin biçimi gerektiriyordu, özellikle savaşın gerçekten her şey parçalanacakmış gibi göründüğü ilk dönemde.
Toplamda, 13.500 kadar [Sovyet askerinin] Kızıl Ordu tarafından -aslında genellikle SMERSH (karşı istihbarat) veya NKVD'nin (gizli polis) özel birimleri tarafından - Kızıl Ordu tarafından idam edildiği ortaya çıktı. savaş. Birliklerin geri çekilmelerini önlemek için arkalarında engelleme grupları vardı.
Hem cesaretin hem de zorlamanın olağanüstü bir karışımıydı. Askerlerin nasıl infaz edildiğine dair korkunç raporlar vardı. Bazen ateş eden taraf kısmen sarhoş olduğu için ya da her ne olursa olsun düzgün bir şekilde vurulmadılar bile. Daha sonra kendilerini, vücutlarının atıldığı mermi deliğinden çıkaracak, yeniden ortaya çıkacak ve sonra tekrar vurulacaktı. Yani gerçekten korkunç yanları vardı.
[Ama] kişi bu olağanüstü karşıtlığı gördü ve bu yüzden asla genelleme yapmamalı. Stalingrad'daki askerlerin sadece acımasız disiplin nedeniyle dayandıklarını söyleyemezsiniz. Çok hakiki bir idealizm ve üzerinde savaşmak için çok hakiki bir kararlılık ve şaşırtıcı düzeyde bir özveri vardı. Dediğim gibi, hiçbir Batı ordusunun -İngiliz, Fransız ya da Amerikan - Stalingrad'da hayatta kalabileceğini veya orada Volga'nın batı yakasında tutunabileceğini sanmıyorum - Kızıl Ordu'nun aksine. NS.
Stalingrad Savaşı'nda Zaferin 75. Yıldönümü
RFE/RL: Stalingrad ile ilgili kitabınızı okuduğumda, Alman tarafında savaşan çok sayıda Rus olduğunu öğrenmek beni şaşırttı.
Arı: Toplamda yaklaşık bir milyon Rus - ya da Sovyet uyruklular - şu ya da bu şekilde Alman tarafında görev yaptı. Şimdi, bunların çoğuna, "Hiwis" -- Hilfswilliger [Almanca “yardım etmeye istekli” anlamına gelen] -- veya yardımcı gönüllüler denildiğini hatırlamak gerekir. Çoğu durumda aslında gönüllü değillerdi. Aç kaldıkları ve kendilerine biraz yiyecek verildiği için aşağı yukarı esir kamplarından zorla toplanmışlardı. Birçok durumda temel olarak yük hayvanları olarak veya hendek kazmak için kullanıldılar.
Bazıları -Stalingrad keseli (kazan) ezilirken kendi yanlarında öldürüleceklerini bilerek- sonra silaha sarıldılar ve sık sık kendi taraflarına karşı savaştılar. Ve akıbetleri, elbette, arşivlerde kesinlikle açıklanmayan bir şeydir. Birçoğunun aslında daha sonra kurşuna dizilmediğini, ancak kurşunların boşa harcanmaması gerektiği için dövülerek öldürülmeleri için emir verildiğini duydum. Bazılarının yolda yatmaya zorlandığı ve üzerlerinden tankların geçtiği söylendi.
Tabii ki, onlardan intikam gerçekten acımasızdı. Ve bu sadece Sovyet yetkililerinin sorunu değildi. Aynı zamanda, o sırada hizmet etmiş olan çoğu Kızıl Ordu askerinin hissiyatındaydı. Onları hayal edilebilecek en korkunç hainler olarak gördüler. Ve bu yüzden Alman üniformalı "Hiwis"in ve Rusların öldürülmesinde mutlu bir şekilde yer alacaklardı.
RFE/RL: Stalingrad'ın savaş endüstrisinin aşağı yukarı yok edildiği ve Almanya'nın 1942'ye kadar Sovyet topraklarının geniş alanlarını zaten kontrol ettiği düşünüldüğünde, Almanları şehri almak için bu kadar çok kaynak yatırmaya iten neydi? Stalingrad'ı fethetme arzuları gerçekten askeri anlamda mantıklı mıydı?
Arı: Kesinlikle değil. Ancak Hitler, Kafkasya'daki petrol sahalarını ele geçirme hedefine ulaşacağından şüphe duymaya başladığında, oldukça tipik bir şekilde dikkatini gerçek bir zafer sembolünden çok bir zafer sembolüne çevirmeye başladı. -- isterseniz -- askeri hedef. Ve Stalingrad, Stalin'in adını taşıdığı için en azından bir tür zaferi simgeleyebilirdi.
Stalingrad Volga'nın üzerinde bulunduğundan, Stalingrad Stalin'in adını taşıdığından, Hitler onu ne pahasına olursa olsun ele geçirmeye kararlıydı. Ve bu devam etti ve devam etti. Demek istediğim, [Alman] Altıncı Ordu'nun kaderini temelde belirleyen en feci an, Kasım [1942]'de Hitler'in [General Friedrich Wilhelm] emrini verdiği zamandı. Paulus Stalingrad'ı ele geçirmek için son bir girişimde bulunmak ve hatta ona Panzer mürettebatını piyade olarak kullanmasını emretti. Pekala, bu tam bir delilikti.
RFE/RL: Stalingrad, Hitler'i psikolojik olarak sınırların ötesine mi itti?
Arı: Sanırım herkes için psikolojik bir dönüm noktası oldu. Nazi propagandasının birdenbire nihai zafer sözü vermekten, Almanları yenilginin sonuçlarıyla gerçekten tehdit etmeye dönüştüğü görülüyordu. Sovyetler Birliği'ne yapılanlardan dolayı intikamın korkunç olacağı oldukça açıktı. Ve bu nedenle Almanya sonuna kadar savaşmak zorunda kaldı.
RFE/RL: Stalingrad'ın özellikle ilginç bulduğum bir başka yönü de, çoğu görünüşte ön saflarda yer alan kadın savaşçıların Sovyet tarafında yer almasıydı. Bu, o savaşa özgü bir şey mi?
Arı: Hayır, o savaşa özgü değildi. İşin garibi, daha sonraki savaşlarda çok daha fazla kadın daha sonra görev yaptı.
Stalingrad'da inanılmaz bir cesaretle hizmet eden çok sayıda kadın vardı. Bunlar çoğunlukla, tıbbi emirler olarak hareket eden ve kelimenin tam anlamıyla erkekleri ateş hattının dışına sürükleyen, liseden yeni mezun olmuş genç kızlardı. Birçoğu öldürüldü. Kendi yaşlarındaki genç kadınlara şaşırtıcı bir cesaret gösterdiler.
Diğerleri savaş pilotları olarak savaştı - Almanların onları adlandırdığı gibi "gece cadıları". Bunlar, bu küçük çift kanatlı uçakları uçuran bir alaydaki genç kadınlardı. Motorlarını durduracak ve Alman siperlerinin üzerinden süzülecek, bombalar atacak, motorları tekrar çalıştıracak ve uçup gideceklerdi.
Ayrıca tanklarda görev yapan belirli sayıda - aslında çok az sayıda - kadın vardı.
Ama Stalingrad'da kadın keskin nişancılar yoktu. Korkarım, kadınların [aktris] Rachel Weisz örneğinde olduğu gibi keskin nişancı gibi davrandığını ima eden “Kapıdaki Düşman” filmi durum böyle değildi.
Kadın keskin nişancılar daha sonra geldi. İlk kadın keskin nişancı okulu, Şubat 1943'te Stalingrad Savaşı'ndan hemen sonra kuruldu. Ve gerçekten de birçok cephede görev yapan çok sayıda kadın keskin nişancı vardı.
RFE/RL: "Kapılardaki Düşman" gibi filmlerde ya da son derece popüler bilgisayar oyunu "Call of Duty"de olduğu gibi son yıllarda Stalingrad'ın popüler kültür tarafından nasıl kontrol altına alındığı sizi rahatsız ediyor mu? Stalingrad'ın savaş koşulları? Sizce savaşın kamuoyu algısını bozuyorlar mı? Ya da belki de en azından konuya ilginin artmasına yardımcı olurlar.
Arı: Bence Stalingrad çok önemli bir sembol haline geldi. İkonik kelimesini kullanmaktan nefret ediyorum ama bunun bir unsuru var, çünkü kısmen şehir içi, şehir içi çatışmalarla yapılan en umutsuz savaşlardan biriydi. Ve sanırım bunun sinematik potansiyeli ve ayrıca keskin nişancılar meselesi ve geri kalanıyla birlikte popüler kültür açısından bir çekiciliği var.
Stalingrad muazzam bir efsane haline geldi. Aslında, yönetmen Jean-Jacques Annaud "Kapıdaki Düşman," Bana bir keresinde, "Ama Antony, efsanenin nerede başlayıp gerçeğin nerede bittiğini kim bilebilir?" demişti. Bunun tarihle oynamak ve tarihin tamamen esnek olduğunu söylemek için bir bahane olup olmadığını bilmiyorum. Korkarım ki, Hollywood'un ve eğlence endüstrisinin ihtiyaçları ile tarihin ihtiyaçları ile temelde uyumsuz olan sorunlardan biri.
RFE/RL: Stalingrad'ın Rusya'da nasıl algılandığı ile Almanya'da ve başka yerlerde nasıl görüldüğü arasında büyük farklılıklar var mı?
Arı: Sanırım her iki taraf da olan bitenin ana hatları ve gelişmeleri ve hangi tarihler konusunda hemfikir olacak. Orada büyük bir anlaşmazlık olduğunu düşünmüyorum. Ancak, açıkçası, kendi birliklerinin ve tutumlarının ve benzerlerinin moraline yönelik analiz ve yaklaşımda büyük bir fark var. Kaçınılmaz olarak, her ülke İkinci Dünya Savaşı'nın belirli bir yönüne başkalarınınkinden çok kendi gözlükleriyle bakacaktır.
Sovyet tarafında ana vurgu kahramanlık üzerinde olacaktır. Zorlama, zorunlu disiplin, engelleme grupları ve geri kalanına gelince - bunların hiçbirini Rus savaş tarihinde çok fazla bulamazsınız.
Alman tarafında, sivil halka yapılanlar ve Alman tarafında mahsur kalan Rus sivillere nasıl davranıldığı hakkında pek bir şey bulamazsınız.
Dolayısıyla, kaçınılmaz olarak, her iki tarafta da göz ardı edilecek hassas noktalar olacaktır.
Rus açısından, [Stalingrad] Rus kahramanlığının büyük sembolü ve faşist canavarın ve geri kalan her şeyin yenilgisine Sovyetlerin büyük katkısıdır. Bu bakımdan Rus propagandası, bu hususta Sovyet propagandasından çok az farklıdır. Bence Alman tarafındaki miras, bunu daha çok bir trajedi olarak görmekti. Konuyla ilgili hemen hemen her Almanca kitabın alt başlığında bir yerde “trajedi” kelimesi vardır. Ve elbette, Alman bakış açısından, Hitler'in inatçılığı ve takıntılarıyla Alman halkına yaşattığı bir trajediydi. Ve bunun tamamen gereksiz bir yenilgi olduğunu.
RFE/RL: Bu belki de oldukça basit bir soru ama sizce olaydan 70 yıl sonra Stalingrad'ın kalıcı mirası nedir?
Arı: Mirasın, isterseniz çok öğretici olduğunu düşünmüyorum, çünkü böyle bir sembol haline geldi. Diğer birçok tarihsel paralellik gibi, kötüye kullanılma eğilimindedir. Yani, Irak savaşından önce [İngiltere'deki] hemen hemen her gazete benimle iletişime geçti.Şaşırtıcıydı - birbiri ardına arayıp Bağdat savaşının neden Stalingrad Savaşı gibi olacağına dair bir makale yazıp yazamayacağımı sordum. Ve bunun gibi bir şey olmayacağını defalarca açıklamak zorunda kaldınız. Ama korkarım bu şekilde, çoğu zaman miras aslında bir sorumluluk haline gelir, çünkü insanlar geçmişe takıntılı hale gelir ve bir şekilde tarihin tekerrür edeceğini düşünürler. Tarih asla tekerrür etmez.
George Bush gibi 11 Eylül'ü Pearl Harbor'la karşılaştıran veya [İngiltere Başbakanı] Tony Blair'in [Irak lideri] Saddam Hüseyin'i Hitler'le karşılaştırmaya çalıştığı bazı siyasi liderlerle, İkinci Dünya Savaşı'nın tehlikesinin nasıl olduğunu gördük. Dünya Savaşı o kadar baskın bir referans noktası haline geldi ki, hem siyasi anlamda gerçekten tehlikeli, çünkü stratejiyi etkiliyor, hem de medya onu takip etme eğiliminde olduğu için.
Garip bir şekilde, gazeteler daha sonra okuyucularına talimat verebilecekleri, aslında her zaman tamamen yanıltıcı ve genellikle çok tehlikeli olan kolay, doğrudan paralellikler düşünmekten hoşlanırlar.
Pavlov’'nin Stalingrad'daki Evi – “Kale”
Bugün Rusya'nın Volgograd kentinde, İkinci Dünya Savaşı sırasında veya Rusya'da bilindiği gibi “Büyük Vatanseverlik Savaşı” sırasında birçok kez el değiştiren bir tepe olan Mamayev Kurgan'ın tepesinde dünyanın en büyük heykellerinden biri duruyor. “Vatan Çağırıyor” adlı heykel, savaş sırasında Stalingrad olarak bilinen kentteki birçok anıttan biri.
Başlıca anıtlardan bir diğeri, 1942-43 yıllarında burada gerçekleşen destansı savaşın devasa kubbeli anıtı olan ve daha çok “Stalingrad Müzesi” olarak bilinen “Stalingrad Savaşı Devlet Tarihi ve Anıt Koruma Alanı”dır.
Meydanın hemen karşısında, ne aradığınızı bilmiyorsanız kolayca gözden kaçan bir anıt var. Kaslı Sovyet tarzında yapılmış basit bir yeniden oluşturulmuş tuğla duvar (eğer bunu bir duvar için söyleyebiliriz), büyük heykellerin ve müzelerin yapamayacağı şekilde Sovyetlerin Stalingrad mücadelesini özetleyen bir binanın konumunu işaret ediyor. Burası “Pavlov'un Evi”nin yeri.Pavlov'un 1943'teki Evi
Batı'da çoğu insan, Soğuk Savaş'ın sonuna kadar Stalingrad savaşının anıtsal ölçeğinden oldukça habersizdi. O zaman bile, Amerika'daki çoğu insan, İkinci Dünya Savaşı'ndaki Sovyet savaşında meydana gelen daha küçük kahramanlık olaylarının çoğuna hiçbir zaman aşina olmadı. Bu beklenen bir şey. İnsan kendi ülkesinin kayıplarına ve kahramanlarına dikkat eder.
Rus vatandaşları, Pointe du Hoc'taki D-Day saldırısına veya Bastogne'daki 101. standına muhtemelen pek aşina değiller. Yine de, belki de hiç kimse bir savaşı Pavlov'un Evi kadar somutlaştıramaz.
1942 yazının sonlarında, Alman Altıncı Ordusu, Volga Nehri üzerindeki Sovyet tedarik hatlarını kesmek amacıyla Stalingrad'a girdi. Stalingrad aynı zamanda Sovyetlerin tanklar inşa ettiği ve onları savaşa gönderdiği büyük bir sanayi şehriydi. Önde o kadar çok ihtiyaç duyuldu ki, genellikle boyasız gönderildiler. Son olarak Hitler, Stalingrad'ı almanın, şehrin adını taşıyan Sovyet lideri Josef Stalin'in egosuna ve prestijine kişisel bir darbe olacağını aklından geçirdi.
1945 yılında Pavlov
Kısa bir süre içinde Almanlar şehrin neredeyse yüzde doksanını kontrol etti. Mücadele yoğun ve özellikle kısırdı. Sivillerin bodrumlarda yaşadığı bir savaştı (Stalin, kalırlarsa Kızıl Ordu'nun daha fazla savaşacağını düşünerek, çoğunun ayrılmasını yasaklamıştı), savaşın lağımlarda şiddetlendiği, keskin nişancıların düellolar yaptığı ve neredeyse hiçbir karşılık verilmediği ya da istenmediği bir savaştı.
Sovyetler tarafından kontrol edilen tek bölge, şehrin merkezindeki nehir kıyısı boyunca ve Kızıl Ekim Traktör Fabrikası'nın içinde ve yakınında küçük bir cepti. Fabrika gerçekten de başlı başına bir savaştı ve her iki taraftaki kayıplar, Vietnam'ın on yılı boyunca neredeyse Amerikan kayıplarına eşitti. Malzemeler ancak Alman topçu ateşi ve hava saldırısı altında nehrin karşısına tekneyle getirilebilirdi.
24. Panzer Tümeni'nin Alman askerleri, Stalingrad'ın güney istasyonu için savaş sırasında eylemde
İleri Sovyet hatlarında, Çavuş Yakov Pavlov (1917-1981) diğer dört adamla birlikte küçük bir apartman binasına ilerleyip burayı bir kale haline getirdiğinde küçük bir çıkıntı oluştu. Pavlov'un birliğinden otuz küsur adam binaya doğru yola çıkarken çoktan öldürülmüştü.
Çavuş, binanın konumunun bölgeye hakim olduğunu fark etti - üç tarafı uzun bir görüş hattına sahipti ve sadece birkaç yüz metre ötede bulunan Volga'nın kıyı şeridi ve ikmal alanı için koruyucu bir tampon olacaktı. Sovyet karargahına bilgi aktaran Pavlov'un adamları, Teğmen İvan Afanasiyev komutasındaki yirmi ila otuz kişi tarafından takviye edildi. Pavlov ve Afanasiyev, neredeyse sonraki altmış gün boyunca binanın savunmasına öncülük edeceklerdi.
Kurtuluştan sonra Stalingrad'ın merkezi. Fotoğraf: RIA Novosti arşivi, resim #602161 / Zelma / CC-BY-SA 3.0
Mahzende siviller yaşıyordu. 2010'da Russia Times'da yayınlanan bir makalede Zinaiva Andreeva deneyimlerini anlattı:
“Ben burada doğdum ve özgürleşene kadar 58 gün bu evde kaldım.Askerler bize yardım etti, değirmen ile ev arasında bir tünel vardı ve toprağı tahılla karıştırıp bize ekmek yaptılar. Bu bizim yemeğimizdi.”
Pavlov, Afanasiyev ve adamları, tüm yaklaşımları koruyan binanın köşelerine makineli tüfekler yerleştirdi. Çatıda, Pavlov'un kendisi, bir düzine Alman tankını Sovyet PTRS tanksavar tüfeğiyle devre dışı bırakmakla tanınıyor. Savaş öncesi bir gelişme olan PTRS'nin tanklarda neredeyse işe yaramaz olduğu ancak diğer hafif araçlara karşı bir miktar etkinliği olduğu bulundu. Ancak, Alman tanklarının ince çatı zırhına yukarıdan ateş edildiğinde oldukça etkiliydi.
Anti-personel ve tanksavar mayınları gibi geceleri neredeyse sürekli ateş altında evin her tarafına dikenli teller döşendi. El bombaları, evin altına kazılmış tünellerden, Sovyet topraklarına giden sandık yüküyle getirildi. Alman saldırıları, eski apartmanın dört katından yağan Sovyet bombalarıyla karşılandı.
Pavlov'un Evi şu anki haliyle. Anıtın üzerindeki yazıtta şöyle yazıyor: "Bu binada, savaş ve emeğin kahramanca başarıları bir araya getirilmiştir. Seni savunacağız / yeniden inşa edeceğiz, sevgili Stalingrad!”. Fotoğraf: Andrey Volykhov / CC-BY-SA 3.0
Başlangıçta evi işgal eden adamlardan bazıları savaş sırasında öldürüldü, yerlerine başkaları getirildi, ancak orijinal grubun şaşırtıcı bir kısmı savaştan sağ çıktı. Almanlar onları uyanık tutmak için ateş etmeye devam ederken, onlar zeminde ya da eski izolasyonda uyuyorlardı.
Doğrulanmamış ama muhtemel bir hikaye, birçok savaşta olduğu gibi, savaş sırasında birçok kez, alt katlardaki Kızıl Ordu askerleri, Alman cesetlerinin duvarlarını evin dışına itmek için dışarı çıkmak zorunda kaldılar - Sovyetleri engelliyorlardı. #8217 görüş hattı.
Pavlov'un adamlarının dayandığı iki ay boyunca kaç Alman saldırısının gerçekleştiğini kimse bilmiyor - belki yüz ya da daha fazla sayıdaydı. Pozisyon o kadar kritikti ki. Alman haritaları evi bir "kale" olarak etiketlemişti ve direnişin gaddarlığına dayanarak içerideki Sovyet sayısını fazlasıyla abartmıştı.
25 Kasım 1942'de bina rahatlatıldı ve Sovyet hatları ileri taşındı. Pavlov ve bazı adamlarına Kızıl Ordu'da en yüksek atıf olan “Sovyetler Birliği Kahramanı” madalyası verildi. Pavlov savaştan sağ çıktı ve 1946'da teğmen olarak ordu kariyerine son verdi ve Rusya Cumhuriyeti Yüksek Sovyeti'nin bir üyesi oldu. 1981 yılında öldü.
Bir Alman Tank Taburu, Stalingrad'ın Buzlu Cehenneminde Sonuna Kadar Savaştı
129. Panzer Taburunun son günleriydi.
NS Panzer-Abteilung 129Alman 6. Ordusu ile hizmet veren bir tank taburu, 1942'nin sonlarında Sovyet şehri Stalingrad'a girdiğinde, ancak kış aylarında mahsur kaldı. Bir milyon kişilik Kızıl Ordu karşı taarruzu, o Kasım ayında iki dev kıskaçla saldırarak Almanları kuşattı.
Kapana kısılmış taburun askerleri, sıcaklık bulmak için bir köyde mümkün olan her yere sığındılar - ve evlerin düzenli Sovyet hava saldırılarından sağladığı yetersiz koruma ne olursa olsun.
Taburun son günleri, tarihçi Jason Mark'ın çok beğenilen serisinin ilk cildinde anlatıldığı gibi, acımasız ve hayal edilemez derecede sefildi. Panzerkrieg: Stalingrad'daki Alman Zırhlı Operasyonları - 6. Ordu tank taburlarının günlük tarihini, savaşa tanık olanların kapsamlı birincil kaynaklarını kullanarak izler.
Alman savaş muhabiri Parzival Kemmerich Aralık 1942'de “Kayıplar yavaş yavaş hassaslaşıyor” diye yazdı. “Köyde her gece ve hatta bazen gündüzleri ölü ve yaralılar oluyor. Buna panzer ekiplerinin eksikliği de eklendi. Son olarak, bize dayatılan hareketsizlikten kaynaklanan psikolojik stres ortaya çıkıyor.”
Tavsiye edilen: Şimdiye Kadar Yapılan En Kötü 5 Silah
Beklemek, aylaklıkla birleştiğinde, muhtemelen bir Alman askeri için en kötü şeydir. Sonra kara kara düşünmeye başlar ve güneş daha karanlık parlar.”
Kemmerich bu hesabı yazdıktan kısa bir süre sonra tabur, 6. Orduyu arkadan kuşatan Sovyet kuvvetlerine direnmek için batıya gitmeye hazırlandı. Ancak sıradan bir Alman askeri için en büyük sorunlardan biri, yetersiz beslenme ve hava ile birleşen tamamen bitkinlikti. Korkunç, soğuk hava.
Rus kışı, Alman ordusunun savaşta yaşadığı ikinci kış olmasına rağmen, Panzer-Abteilung 129 kışlık kıyafet yoktu. Bu kısmen Sovyet güçlerinin birkaç ikmal deposunu ele geçirmesinden kaynaklanıyordu.
“Genellikle, yalnızca bir savaş aracının komutanının soğuktan koruma giysisi ve bir çift keçe çizmesi vardır, bunlar kesinlikle gerekli olan, kubbe açık olarak sürerken ve ayrıca süpürülen buzlu bir hava akımının ortasında dururken. onu motorun soğutulmasıyla," dedi Kemmerich.
"Özel giysiler olmadan, yakında donardı."
Yeni Yıl Arifesinde Alman askerleri kağıt oynadı, konyak içti, hava bombalarından kaçtı ve köpek yedi. İki gün sonra, tabur kışlık arazide batıya doğru ilerlemeye başladı - bir askerin ona çocukken okuduğu kutup kaşiflerinin hikayelerini hatırlatan “sonsuz beyaz bir ölüm yüzeyi” olarak tanımladığı şey.
NS Panzer-Abteilung 129 Sonunda - kuzeybatıya bakacak şekilde - Sovyetlerin güneydeki Karpovka'ya ulaşmadan önce alması gereken Dmitriyevka köyünün yakınında kendini kazdı; burada bir tren istasyonu ve Almanların erzak getirmesi gereken hayati bir havaalanı vardı. Taburun kuzeydoğusunda Alman 29., 44. ve 76. Piyade Tümeni, güneybatısında ise 3. Piyade Tümeni vardı.
Mark, “Kağıt üzerinde - sağlam bir direniş gösterecek kadar güçlü, düzenli bir savaş düzeniydi” diye yazıyor. “Ancak gerçekte Almanlara karşı birçok iyilik yapıldı.”
İlk elden hesaplardan toplanan manzara tasvirleri kıyamettir. Etrafta at ve insan gibi pek çok ceset yatıyordu, bu da zaten açlık ve soğuktan yenik düşen Alman saflarında daha fazla moral bozukluğuna katkıda bulundu.
Daha da kötüsü, Panzer-Abteilung 129 her şeyde, özellikle mühimmatta yetersizdi. Geriye kalanlar, Koltso Operasyonu adı verilen Stalingrad'a yönelik son Sovyet saldırısının yükünü taşımak zorunda kaldı. İçinde Panzer-Abteiling 129Tabur, kuzeybatıdan yaklaşırken Sovyet 21. Ordusu ile karşı karşıya kaldı.
Saldırı nihayet 10 Ocak 1943'te geldiğinde, Sovyetler 8.000 topçu parçasıyla açıldı - o noktada savaşın en büyük bombardımanı - ve cephe boyunca üç orduyla saldırdı.
Mark'ın anlatısının bozulmaya başladığı yer burasıdır. Bu onun hatası değil - kaos nedeniyle ne olduğunu takip etmek daha zor. Sovyet saldırısının şoku o kadar şiddetliydi ki, Panzer-Abteiling 129 uyumlu bir savaş birimi olarak bozuldu. Taburun ayakta kalan, dağınık ve parçalanmış tankları, cebe daha da geri düştükçe diğer Alman birlikleriyle birleşti.
Bununla birlikte, dağınık tabur raporları, Sovyetleri şaşırtan birkaç cesur, gece karşı saldırıya işaret ediyor. Mark, Rus arşivlerinden bu itişlerin, Koltso Operasyonu'nda yer alan Sovyet tank kuvvetlerine, savaş sonrası tarihçilerin geleneksel olarak inandığından daha ağır kayıplar verdirdiğini belirtiyor.
14 Ocak'ta, hayatta kalan üç veya dört Alman tankı, bir köyün içinden geçerek, Sovyet tankları tarafından işgal edilmiş olan “Hill 2.0” adlı yakındaki bir yükselişe doğru ilerledi. Saldırı, köyde saklanan açlıktan ölmek üzere olan Alman arka bölge askerlerinden oluşan bir “güruh”u o kadar şok etti ki, dışarı koştular ve tankları savaşa kadar takip ettiler - bunun cepten kaçma şansları olduğuna inandılar.
Saldırı, tepeden geri çekilen Sovyetleri de şok etti. Ancak bu, panzerlerin istekli olduğu veya gidebildiği kadarıylaydı ve bu nedenle tank ekipleri savunma pozisyonu oluşturdu. Mark, “Hayal kırıklığına uğrayan [eşlik eden Alman askerleri] saklandıkları çukurlara geri döndüler” diye yazıyor.
Sovyetler ertesi gün geri döndü ve Alman mevzisini parçaladı. Bu noktada Mark şunları not eder: Panzer-Abteiling 129 Hayatta kalanların gerçek Stalingrad şehrine kaçmasıyla fiilen varlıkları sona ermişti. Taburun subaylarından hiçbiri Almanya'ya sağ olarak dönmeyecekti.
Bu makale orijinal olarak ortaya çıktı Savaş Sıkıcıdır.
Bir Alman Tank Taburu, Stalingrad'ın Buzlu Cehenneminde Sonuna Kadar Savaştı
Alman 6. Ordusu ile hizmet veren bir tank taburu olan Panzer-Abteilung 129, 1942'nin sonlarında Sovyet şehri Stalingrad'a doğru savaştı.
NS Panzer-Abteilung 129Alman 6. Ordusu ile birlikte hizmet veren bir tank taburu, 1942'nin sonlarında Sovyet şehri Stalingrad'a girdiğinde ancak kış aylarında mahsur kaldı. Bir milyon kişilik Kızıl Ordu karşı taarruzu, o Kasım ayında iki dev kıskaçla saldırarak Almanları kuşattı.
Kapana kısılmış tabur askerleri, sıcaklık bulmak ve evlerin düzenli Sovyet hava saldırılarından sağladığı yetersiz koruma ne olursa olsun, bir köyde mümkün olan her yere sığındılar.
Taburun son günleri, tarihçi Jason Mark'ın çok beğenilen serisinin ilk cildinde anlatıldığı gibi, acımasız ve hayal edilemez derecede sefildi. Panzerkrieg: Stalingrad'daki Alman Zırhlı Operasyonları 6. Ordu tank taburlarının günlük tarihini savaşa tanık olanlardan kapsamlı birincil kaynaklar kullanarak takip eden —.
Alman savaş muhabiri Parzival Kemmerich Aralık 1942'de “yavaş yavaş, kayıplar hassaslaşıyor,” yazdı. Köyde her gece ve hatta bazen gündüzleri ölü ve yaralılar oluyor. Buna panzer ekiplerinin eksikliği de eklendi. Son olarak, bize dayatılan hareketsizlikten kaynaklanan psikolojik stres belirginleşir.
Beklemek, aylaklıkla birleştiğinde, Alman askeri için muhtemelen en kötü şeydir. Sonra kara kara düşünmeye başlar ve güneş daha karanlık parlar.”
Kemmerich bu hesabı yazdıktan kısa bir süre sonra tabur, 6. Orduyu arkadan kuşatan Sovyet kuvvetlerine direnmek için batıya gitmeye hazırlandı. Ancak sıradan bir Alman askeri için en büyük sorunlardan bazıları, yetersiz beslenme ve hava ile birlikte tamamen bitkinlikti. Korkunç, soğuk hava.
Rus kışı, Alman ordusunun savaşta yaşadığı ikinci kış olmasına rağmen, Panzer-Abteilung 129 kışlık kıyafet yoktu. Bu kısmen Sovyet güçlerinin birkaç tedarik deposunu ele geçirmesinden kaynaklanıyordu.
Genellikle, yalnızca bir savaş aracının komutanının soğuktan koruma giysisi ve bir çift keçe çizmesi vardır, bunlar kupola açık olarak sürerken ve ayrıca süpürülen buzlu bir hava akımının ortasında dururken kesinlikle gereklidir. Kemmerich, motorun soğumasıyla onu geçti, dedi.
“Özel giysiler olmadan, yakında donardı.”
Yeni Yıl Arifesinde Alman askerleri kağıt oynadı, konyak içti, hava bombalarından kaçtı ve köpek yedi. İki gün sonra tabur, bir askerin ona çocukken okuduğu kutup kaşiflerinin hikayelerini hatırlatan “sonsuz beyaz bir ölüm yüzeyi” olarak tanımladığı kış arazisi boyunca batıya doğru ilerlemeye başladı.
Stalingrad muharebesi sırasında en üstte ve en üstte — Alman tankları. Alman ordusu fotoğrafları
NS Panzer-Abteilung 129 Sonunda — kuzeybatıya bakan —, Sovyetlerin güneydeki Karpovka'ya ulaşmadan önce alması gereken Dmitriyevka köyünün yakınında kendini kazdı. Taburun kuzeydoğusunda Alman 29., 44. ve 76. Piyade Tümeni, güneybatısında ise 3. Piyade Tümeni vardı.
Mark, “kağıt üzerinde güçlü bir direniş — sergilemek için yeterli güce sahip düzenli bir savaş düzeniydi,” yazıyor. “Ancak gerçekte, Almanlara karşı birçok iyilik yapıldı.”
İlk elden hesaplardan toplanan manzara tasvirleri kıyamettir. Açlık ve soğuktan yıpranmış Alman saflarında daha fazla moral bozukluğuna katkıda bulunan — at ve insan — etrafında yatan çok sayıda ceset vardı.
Daha da kötüsü, Panzer-Abteilung 129 her şeyde, özellikle mühimmatta yetersizdi. Geriye kalanlar, Koltso Operasyonu adı verilen Stalingrad'a yönelik son Sovyet saldırısının yükünü taşımak zorunda kaldı. İçinde Panzer-Abteiling 129Tabur, kuzeybatıdan yaklaşırken Sovyet 21. Ordusu ile karşılaştı.
10 Ocak 1943'te taarruz nihayet ulaştığında, Sovyetler 8.000 topçu parçasıyla açıldı ve bu noktada savaşın en büyük bombardımanı '8212 ve cephe boyunca üç orduyla saldırdı.
Mark'ın anlatısının bozulmaya başladığı yer burasıdır. Bu onun suçu değil — kaos nedeniyle neler olduğunu takip etmek daha zor. Sovyet saldırısının şoku o kadar şiddetliydi ki, Panzer-Abteiling 129 uyumlu bir savaş birimi olarak bozuldu. Taburun hayatta kalan tankları, dağınık ve parçalanmış haldeyken, diğer Alman birlikleriyle birleştiler ve daha da geriye düştüler.
Bununla birlikte, dağınık tabur raporları, Sovyetleri şaşırtan birkaç cesur, gece karşı saldırıya işaret ediyor. Mark, Rus arşivlerinden bu saldırıların, Koltso Operasyonu'nda yer alan Sovyet tank kuvvetlerine, savaş sonrası tarihçilerin geleneksel olarak inandığından çok daha ağır kayıplar verdirdiğini belirtiyor.
Ocak'ta14 Şubat'ta, hayatta kalan üç ya da dört Alman tankı, bir köyün içinden geçerek, Sovyet tankları tarafından işgal edilmiş olan yakındaki “Hill 2.0,” adlı bir tepeye doğru ilerledi. Saldırı, köyde saklanan açlıktan ölmek üzere olan bir Alman arka bölge birliklerini o kadar şoke etti ki, bunun cepten kaçma şansları olduğuna inanarak dışarı koştular ve tankları savaşa #8212 kadar takip ettiler.
Saldırı, tepeden geri çekilen Sovyetleri de şok etti. Ancak bu, panzerlerin istekli olduğu veya gidebildiği kadarıylaydı ve bu nedenle tank ekipleri savunma pozisyonu oluşturdu. Mark, “Hayal kırıklığına uğradı, [eşlik eden Alman askerleri] saklandıkları deliklere geri döndüler”, diye yazıyor.
Sovyetler ertesi gün geri döndü ve Alman mevzisini parçaladı. Bu noktada Mark şunları not eder: Panzer-Abteiling 129 Hayatta kalanların gerçek Stalingrad şehrine kaçmasıyla fiilen varlıkları sona ermişti. Taburun subaylarından hiçbiri Almanya'ya sağ olarak dönmeyecekti.
El Alamein Savaşı - 2. Dünya Savaşı Zaman Çizelgesi (Temmuz - Kasım 1942)
1 Temmuz 1942'de başlayan ilk El Alamein Muharebesi'nde, Alman General Erwin Rommel, Afrika Kolordusu (ve İtalyan müttefikleri) ile Müttefik savunma mevzilerine saldırmak için boşuna çabaladı ve ordu kuvvetlerine muazzam kayıplar verdi. İlk kampanyadaki eylemler, 22 Temmuz'a kadar savaşa son vermeye zorladı. El Alamein yakınlarındaki Müttefik savunma çevresi tutuldu ve hepsi bu kadar.
Bunu takip eden durgunluk sırasında, İngiltere Başbakanı Winston Churchill bölgede stratejik liderlik değişiklikleri yaptı ve General Harold Alexander'ı Orta Doğu (Auchinleck üzerinden) ve General Bernard Law Montgomery'yi 8. General Neil Ritchie). Rommel, ordusu yeni bir İtalyan tümeni, bir Alman paraşüt tugayı ve bir dizi çok önemli muharebe tankı tarafından takviye edildiğinden, defnelerine dayanmıyordu.
Kuvvetlerin yenilenmesiyle, Rommel bir "ilk vuruş" zihniyetini yürürlüğe koydu ve savunma hattının arkasında stratejik bir yüksek zemin elde etmek amacıyla El Alamein yakınlarındaki Müttefik hatlarına saldırdı. Saldırı yeniden püskürtüldü ve Rommel, taarruzunun başlangıç noktası olan Bab el Qattara'da savunma pozisyonuna zorlandı. İngiliz General Bernard Montgomery daha sonra binlerce adam, tank ve topçu sisteminden oluşan etkileyici bir ordu kurmak için zaman ayırdı.
23 Ekim'de, Montgomery tarafından 800'den fazla topçu silahı Mihver mevzilerine ateş açtığı için "Işık Ayak Operasyonu" yürürlüğe girdi. Daha sonra kuzey ve güney kuvvetleri aracılığıyla iki yönlü bir saldırı başlatıldı. Güney kuvvetleri, Eksen kaynaklarını ikinci bir cepheye yönlendirmek için bir oyalayıcı unsur olarak hareket etti. İki gün sonra, Müttefikler için yüksek bir maliyetle de olsa ilerleme kaydedildi ve sonunda karışık sonuçlar elde edildi. Güney Müttefik kuvvetleri artık yavaş ilerlemeyi "Aşırı Harekât" yoluyla kırmaya yardım etmek için kuzeye bağlıydı ve bu, kendi başına çok az sonuç verdi.
Uzun vadede, İtalyan ve Alman savaşçıların daha fazlasını sunamayacakları için genel eylemler başarılı oldu. Rommel, Kuzey Afrika kıyıları boyunca batıya doğru genel bir geri çekilme emri verdi ve Kuzey Afrika'daki tüm Mihver güçlerini sonsuza dek kaçmaya başladı.
El Alamein Muharebesi bir Müttefik zaferi olarak düştü ve Afrika kıtasının herhangi bir yerindeki Alman kontrolüne karşı bir dönüm noktası olduğunu kanıtladı; bu, savaş süresince Eksen tarafından asla geri kazanılamayan bir pozisyon. İngiliz General Montgomery - ve Alman General Erwin Rommel için Adolf Hitler ile yaptığı eve dönüş ziyaretinde çok fazla prestij yok.
İkinci Dünya Savaşı zaman çizelgesi veritabanında toplam (17) El Alamein Savaşı - 2. Dünya Savaşı Zaman Çizelgesi (Temmuz - Kasım 1942) olayları vardır. Girişler, gerçekleşme tarihine göre artan şekilde (ilkinden sonuncuya) aşağıda listelenmiştir. Perspektif için diğer önde gelen ve takip eden olaylar da dahil edilebilir.
1 Temmuz Çarşamba - 22 Temmuz 1942
El Alamein'in İlk Savaşı, El Alamain yakınlarındaki Müttefik savunmasına bir diş açmayı umarak Erwin Rommel ile gerçekleşir. Rommel'in kuvvetleri Afrika Kolordusu ve üç İtalyan birlik kolordusundan oluşuyor.
Alman General Erwin Rommel, El Alamein'deki Müttefik savunma çevresini kırmaya çalışıyor.
Müttefikler inatçı bir savunma yaparak Rommel'in saldırısını püskürttüler.
1 Ağustos Cumartesi - 30 Ağustos 1942
İngiltere Başbakanı General Auchinleck'i, General Harold Alexander'ı Ortadoğu Başkomutanı olarak görevden aldı.
1 Ağustos Cumartesi - 30 Ağustos 1942
Alman kuvvetleri, başka bir İtalyan tümeninin, bir Alman paraşüt tugayının ve daha fazla tankın gelişiyle güçlendirildi.
1 Ağustos Cumartesi - 30 Ağustos 1942
Churchill, 8. Ordu lideri Tümgeneral Neil Ritchie'yi General Bernard Montgomery ile değiştirdi.
Rommel, Bab el Qattara'dan başlayarak El Alamein yakınlarındaki Alam Halfa Muharebesi haline gelen yeni bir taarruza başlar. Hedef, güneydeki Müttefik savunma çevresi boyunca yaklaşık 13 mil boyunca Alam Halfa'daki yüksek sırttır.
2 Eylül 1942 Çarşamba
Rommel'in saldırısı engellendi, tank kuvvetleri saldırıda büyük kayıplar verdi ve ordusu Bab el Qattara'ya geri püskürtüldü.
3 Eylül Perşembe - 23 Ekim 1942
General Montgomery, El Alamein'i bir sayı savaşı yapmaya karar verir ve sonunda Almanları bunaltmaya çalışmak için malzemelerini stoklar.
Müttefik karşı taarruzu, gömülü Alman kuvvetlerinin büyük bir topçu bombardımanı olan Lightfoot Operasyonu ile başlar.
Saat 22:00'de, İngiliz XIII Kolordusu, kuzeye giden harekatlarına bir sapma olarak Alman savunma duvarının güneyindeki Alman 21. Panzer Tümeni ile İtalyan Brescia ve Folgore Tümenlerini vurdu.
XXX ve X Kolordusu, Eksen kuzey mevzilerine taarruzlarına başlar.
Müttefik mayın temizleme operasyonları savaş devam ederken başlıyor
Dört Müttefik tugayı Alman savunma hatlarını aşmayı başardı.
Montgomery, Supercharge Operasyonunu yürürlüğe koyar ve kayıpların artmaya devam ettiği kuzeyi güçlendirmek için güney saldırılarından bazı oyalayıcı güçler çeker.
Gittikçe daha fazla Müttefik zırhı Alman çevresinden geçerken, Rommel savaş yorgunu güçlerine doğuya doğru bir geri çekilme emri vererek güçlerini Kuzey Afrika kıyılarına kolayca erişilebilecek bir yerde tutuyor.
4 Kasım 1942 Çarşamba
İngiliz X Kolordusu, Tel el Aqqaqir'i ele geçirerek, kuşatılmış Mihver hatlarından dümdüz geçerek, El Alamain Savaşı'nı Müttefikler lehine etkili bir şekilde sona erdirerek önemli bir kazanç elde etti. Zafer, Almanlar için Kuzey Afrika'da tam bir geri çekilmede büyük bir zafer. Eylem, kıtadaki tüm Eksen varlığını resmen sona erdiriyor.
Hermes#039 Kanatlar
Stalingrad Cep | PDF | 100 Sayfa | 15 Mb
1941 yazında, Alman askeri maceracılığının gücü doğuya, Sovyetler Birliği'ne doğru yuvarlandı ve Rusları tamamen şaşırttı. Bütün topraklar Nazilerin eline geçti. Ruslar, yalnızca işgalin ilk gününde 3.000 uçak kaybetti. 1942 yazında, Almanlar Rusya'nın derinliklerindeydi ama önemli şehirlerin hiçbiri düşmemişti. Moskova ve Leningrad kuşatma altında kaldı. Güneyde Rusya'nın üçüncü şehri Stalingrad saldırıya uğradı. Burada, insanlık durumunun en karmaşık durumunu özetleyen muhteşem bir savaş başladı: ihanet, cesaret, fedakarlık ve aptallık. Savaş, Doğu Cephesi'ndeki savaşın geleceğine karar verecek bir mücadelede yaklaşık iki milyon erkek ve kadını taahhüt eden Hitler ve Stalin arasındaki devasa rekabetin bir sembolü haline geldi.
İçindekiler: 13 Harita/Hava Fotoğrafı, her iki taraf için savaş emirleri ve +50 fotoğraf.
1. Uranüs Operasyonu
Kasım 1942'nin ortalarında başlatılan harekat, Hitler'in 6. Ordusunu Stalingrad'da mahsur bırakmayı amaçlıyordu. Bir milyona yakın askerin katıldığı operasyon, Almanları doğrudan Stalingrad şehrinde vurmak yerine, farklı yönlerden saldıran iki gücü içeriyordu. Amaç, Rumen, Macar ve İtalyan birlikleri tarafından savunulan ordunun kanatlarına saldırmaktı. Bunlar yetersiz tedarik edildi, yetersiz insandı ve hatları çok ince gerildi. Mihver kuvvetleri, Sovyetlerin böylesine güçlü bir saldırı düzenleyebileceklerine inanmadılar ve tamamen gafil avlandılar. Saldırıdan on gün sonra, iki Sovyet kuvveti, Stalingrad'ın yaklaşık 60 mil batısındaki Kalach kasabasında bir araya geldi ve Nazi 6. Ordusu tamamen kesildi. Alman yüksek komutanlığı Hitler'i Stalingrad'da savaşan ordunun geri çekilmesine ve tedarik hatlarıyla yeniden bağlantı kurmasına izin vermeye çağırdı. Hitler, Volga kıyılarını terk etme alternatifini düşünmediği için buna sahip olmayacaktı.
Kışın hızla gelmesiyle, mahsur kalan Alman ordusuna ancak hava yoluyla ikmal yapılabildi. Bu malzemeler çoğu durumda yeterli ve hatta yeterli olmaktan uzaktı. Bu arada Volga Nehri donmuştu ve Sovyetler kendi birliklerini daha kolay tedarik edebiliyordu. Aralık ayında Hitler, mahsur kalan orduyu kurtarmak için Kış Fırtınası Operasyonunun başlatılmasını emretti. Özel ordu birliklerinin batıdan gelmesi ve Stalingrad'a giden bir yolu delmesi gerekiyordu. Ancak Hitler, Stalingrad'daki kuvvetlerin doğudan saldırmasını yasakladı ve operasyon başarısız oldu. Ocak ayına kadar, Almanlar altı Sovyet ordusu tarafından kuşatıldı. Bir ay sonra, ordudan geriye kalanlar Hitler'in bir zamanlar iddia ettiği gibi 'Cennetleri fırtına edebilir' teslim oluyordu.