Bahar geldi ya. Ara verilen onca zamandan sonra herkes daha bir limitlerde biniyor motoruna. Bu yazıyı birkaç yıl önce karalamışım aslında. Yeri geldi viraj konusuna bir daha takılınca ikaz etmek şart oldu.
Her viraja geldiğimde onyüzmilyon tane kural çalışıyor kafamda, reflekslerde. Üstatların virajla ilgili söyledikleri bir koro halinde viraja girdiğim andan çıkana kadar yolun kenarından bağırıyorlar sanki.
Hızını ayarladın mı?
Uygun viteste misin?
Lastiklerim iyi miydi?
Zemin kalitesi nedir?
Sırıt!
Virajın eğimi doğru mu?
Gördüğüm kadar gideceğim!
Arkamda benden hızlı gelen biri var mı?
Sağımda-solumda araç var mı?
Yol bölünmemişse vücudum karşı şeride taşabilir!
Sırıt!
Solu itersem sola dönerim. İtiyoruuuuz.
Gazı kesme!
Fren yapma!
Vites değiştirme!
Gözler yere paralel. Eğ başını eğ, eğ!
Çenenle çıkışı göster!
Sırıt!
Gidonu bir hanımın bileğini tutar gibi tut!
Fren yaparsan motoru dikleştireceksin unutma!
Zaten biraz fren yaparsan motor dikleşir unutma!
Sonra da limon sıkar gibi sıkacaksın freni. Progresif, progresiiiiif. Artan basınçla yani.
Sırıt!
Kollar kırık olacak!
Bacaklar depoya yapışık olacak!
Viraj çizgisi denen kosinüsün faktöryel pikaresini hesaplayıp öyle gireceksin!
Çizgini kaçırmayacaksın!
Çıkarken gazı biraz daha açacaksın!
Virajda tekerleğin çapı kare bölü metrik kosinüs nedeniyle yavaşlamamak için azıcık daha gaz vereceksin!
..... ooof of.
Yemin ediyorum, yarısını da unutmuşumdur. Biraz daha kuralı olsa bu işin, sonunda Viraj Profesörlüğü diye akademik bir unvan bile olacak neredeyse. Çıkışta alkışlayarak verecekler diplomayı abartırsak.
Yahu sadece viraja girecektim oysa ben. Bu viraja girmek Cumhurbaşkanlığı Köşküne girmekten zor yahu. Viraj alalım almasına da ben virajı satın almak istemiyorum ki. Dönüp gideceğim be abi.
Hele şu "Motosiklet Teorisi" kitabının yazarı Reşat Arbaş'ın "Sırıt" demesi yok mu?
Bu kadar işi yaparken insan nasıl sırıtabilir ki?
Bende alışkanlık yaptı, otomobil kullanırken viraj döndüğümde de sırıtıyorum. Asansörde üstüme başıma bakarken sırıttıysam yanlışlıkla, beşinci kattan altıya doğru dönüp yedinin oradan sapacağız hissine kapılıyorum bazen. İstemsizce popoyu hafif sağa doğru kaydırdığım bile vakidir. Neyse ki yalnızım çoğu zaman.
Gelelim başlığa.
Virajı milim milim, ağır ağır dönmek herhalde çok keyifli olmasa gerek. Ama her virajı olması gerektiğinden birazcık daha yavaş dönmenin kime ne sakıncası olabilir ki. Hep ortada, virajı tam limitlerde dönecekmişiz gibi bir intiba var. 80 km sürat ile dönebileceğinize kanaat getirdiğiniz bir virajı 70'le alınca çıkışta "Elendin canım" diyecekler sanki.
Tamam! Bu meretin en zevkli bölümü viraj almak, ama istikrarlı dönün yeter bence. Yani; yukarıdakileri unutmayın, azıcık da yavaş girin.
Tüm üstatlar viraj tekniği anlatıyor. Benim gibi Viraj Profesörü olmayan birisi ne önerebilir ki elbette sadece viraja biraz daha yavaş girebilmeyi.
Biraz daha yavaş dönün kardeşim.
Var mı itirazı olan!