Kapsamlı bir çalışma, anksiyete veya majör depresif bozukluğu olan bireylerin, tüketim seviyeleri bu tür bozuklukları olmayanlarla eşit olduğunda bile alkolle ilgili sorunları daha fazla yaşadıklarını göstermiştir.
Büyük bir araştırmaya göre, anksiyete veya majör depresif bozuklukları olan kişiler, bu bozuklukları olmayan kişilere göre, aynı düzeyde içki içiyor olsalar bile, alkolle ilgili semptom ve sorunları daha fazla yaşıyorlar. Bu bulgu, anksiyete veya duygudurum bozukluğu geliştirenlerin neden yüksek alkol kullanım bozukluğu (AUD) riski altında olduğunu açıklamaya yardımcı olabilir.
“İçselleştirme bozuklukları” -anksiyete bozukluğu veya majör depresif bozukluk- ve AKB sıklıkla birlikte görülür: içselleştirme bozukluğu olan kişilerin %20-40’ında AKB bulunur, bu oran genel popülasyonun %5’idir. İçselleştirme koşullarına sahip kişilerin, benzer kullanım düzeylerinde bile alkole (veya nikotine) diğerlerinden daha hızlı bağımlı hale geldiği gösterilmiştir. Bu fenomen, “zarar paradoksuna” bir örnektir, belirli bir grup içindeki belirli bir madde kullanımının, o grubun dışındaki insanların yaşadıklarını aşan olumsuz sonuçları.
Hem AUD hem de içselleştirme bozukluklarının altında yatan nörobiyoloji, bu koşulların birlikte ortaya çıkmasının, paylaşılan nörobiyolojik mekanizmaları yansıtabileceğini öne sürerek, önemli şekillerde örtüşür. Çalışma için Alkol: Klinik ve Deneysel Araştırmaaraştırmacılar, alkol alımını ve diğer faktörleri hesaba katarak, içselleştirme bozukluğu olan ve olmayan kişilerde AKB ile ilişkili semptomları karşılaştırdı.
Araştırmacılar, Alkolle İlgili Durumlar Ulusal Epidemiyolojik Araştırmasından alınan 26.000 yetişkinden alınan verilerle çalıştı; %54’ü kadındı ve ortalama yaşı 43’tü. Önceki yıl içinde içki içtiğini bildiren kişiler, alkol kullanımları ve ailelerinde alkol sorunları öyküsü hakkında bilgi verdiler. Alkolle ilgili semptomları ve anksiyete ve ruh hali ile ilgili deneyimleri hakkında röportaj yapıldı. Hiç içselleştirme bozukluğu tanısı almamış (18.000), remisyondan bu yana geçmişte içselleştirme tanısı almış (3.000) veya halihazırda içselleştirilmiş tanı almış (4.700) olarak kategorize edildiler.
Araştırmacılar, üç grupta bildirilen mevcut AUD semptomlarının seviyesini karşılaştırmak için istatistiksel analiz kullandılar. İçme kalıpları (örn. aşırı içki içme), cinsiyet ve aile öyküsü dahil olmak üzere zarar paradoksu etkisiyle ilişkili özellikler için düzeltme yaptılar. Ek olarak, farklı bir anket katılımcısı örneğini kullanarak neredeyse aynı ikincil analizi gerçekleştirdiler.
Zarar paradoksu etkisinin bir gösteriminde, içselleştirme bozukluğu durumu AUD semptomlarını öngördü. Halihazırda ve hafiflemiş anksiyete veya duygudurum bozuklukları olan gruplar, bu zihinsel durumlardan hiçbirine sahip olmayanlara göre daha yüksek düzeyde AUD semptomları gösterdi. Birden fazla içselleştirme bozukluğu tanısı olan katılımcılarda, alkole bağlı zarar paradoksunun boyutu artmıştır.
Bazı ek faktörler de AUD semptom sayısının yüksek oranda öngörücüsüdür. Daha genç yaş, erkek olmak, yüksek eğitime sahip olmak ve alkol sorunu olan yakın bir akrabaya sahip olmak, daha fazla sayıda AUD semptomu ile ilişkiliydi. Beyaz olmak ve 30.000 $ veya daha fazla kazanmak, daha az AUD semptomuyla bağlantılıydı. Beklendiği gibi, mevcut alkol alımı ve aşırı içme de AUD semptom sayısıyla güçlü bir şekilde bağlantılıydı. İkinci veri setinin analizi, birincinin bulgularını tekrarladı.
Bulgular, içselleştirme bozukluklarının, alkolle ilişkili belirli bir zarar paradoksunun önceden tanımlanmamış bir belirteci olduğuna ışık tutuyor. İçselleştirme bozukluğu durumu, hem erkekler hem de kadınlar için içme düzeyi ve diğer faktörleri hesaba kattıktan sonra AUD semptomlarını tahmin etti. Sonuç olarak, anksiyete veya duygudurum bozukluğu olan kişiler için “güvenli” içme önerilerini değiştirmek mantıklı olabilir.
Bu çalışmada kullanılan verilere dayanarak, nörobiyolojik süreçlerin rolünü değerlendirmek mümkün değildi. Bununla birlikte, AUD veya içselleştirme bozukluğuna sahip olmak, gelecekte diğerini geliştirme riskini önemli ölçüde artırır ve her iki koşul için artan riske giden tek bir nörobiyolojik yolun varlığını destekler.
Referans: “İçselleştirme bozukluğu olan bireylerde alkolle ilişkili bir “zarar paradoksu” için kanıt: İki bağımsız topluluk örneğinde test ve çoğaltma” yazan Justin J. Anker, Paul Thuras, Ruichong Shuai, Lee Hogarth ve Matt G. Kushner, 28 Nisan 2023, Alkol: Klinik ve Deneysel Araştırma.
DOI: 10.1111/acer.15036