İngiliz Orta Afrika Koruma Bölgesi - British Central Africa Protectorate


İngiliz Orta Afrika Koruma Bölgesi
|1893–1907|
Slogan: Karanlıkta Işık


Güney Afrika haritası, 1897. İngiliz Orta Afrika Koruma Bölgesi koyu pembe gölgelidir.
|Durum||Arasında Hamilik İngiliz İmparatorluğu|
|Başkent||Zomba|
|Ortak diller||
İngilizce (resmi)


Chewa , Yao , Tumbuka
|Din||Hıristiyanlık, İslam, Bantu mitolojisi , Tumbuka dini|
|Devlet||Anayasal monarşi|
|Hükümdar|


• 1893-1901
|Kraliçe Viktorya|


• 1901-1907
|Edward VII|
|Komiser|


• 1893-1896
|Sör Harry Hamilton Johnston|


• 1907
|Francis Barrow Pearce|
|Tarih|


• Kuruldu
|1893|


• Nyasaland Protectorate olarak değiştirildi
|6 Temmuz 1907|
|Alan|
|1904||109,342 km 2 (42,217 mil kare)|
|Para birimi||Rodezya poundu|


İngiliz Merkezî Afrika Himaye ( BCA ) bir İngiliz oldu himayesi 1889 yılında ilan edilen ve günümüz aynı bölgeyi işgal 1891 yılında onaylanan Malawi : o değiştirildi Nyasaland'a alanında 1907 İngiliz çıkarları tarafından yapılan ziyaretler doğmuştur David Livingstone dan 1858'den itibaren Zambezi bölgesini keşfi sırasında . Bu tarafından üstlenilen 1860'larda, başlamış olduğu misyonerlik faaliyeti teşvik Orta Afrika Üniversitelerin Misyonu , İskoçya Kilisesi ve İskoçya Ücretsiz Kilisesi ve hangi yerleşimciler az sayıda izledi. Portekiz hükümeti, misyonerlerin ve yerleşimcilerin faaliyet gösterdiği bölgenin çoğunu talep etmeye çalıştı, ancak bu İngiliz hükümeti tarafından tartışıldı. Etkili bir işgal iddiasında bulunan bir Portekiz seferini önlemek için, önce bu bölgenin güneyinde, ardından 1889'da tamamı üzerinde bir koruyuculuk ilan edildi. Portekiz ve Alman hükümetleriyle sınırları konusunda görüşmelerin ardından, vekillik resmi olarak onaylandı. Mayıs 1891'de İngiliz hükümeti.
Menşei
Shire Highlands Gölü Nyasa (şimdi güney Malawi Gölü ) ve batı gölün toprakları onun Zambezi seferler kapsamında 1858 ve 1864 arasında David Livingstone tarafından keşfedilmiştir. Livingstone, bölgenin iyi huylu iklimi ve doğurganlığı olduğunu iddia ettiği şeyin burayı Hristiyanlık ve ticaretin tanıtımı için ideal hale getireceğini öne sürdü. Livingstone'un yazılarının bir sonucu olarak, 1860'larda ve 1870'lerde bölgede birkaç Anglikan ve Presbiteryen misyonları kuruldu. 1878'de African Lakes Corporation Limited'in selefi olan The African Lakes Company Limited, Glasgow'da Presbiteryen misyonlarıyla bağlantılı bir grup yerel iş adamı tarafından kuruldu . Amaçları, meşru ticareti başlatarak köle ticaretiyle mücadele etmek, ticari bir kar elde etmek ve bölgede Avrupa nüfuzunu geliştirmek için misyonlarla yakın işbirliği içinde çalışacak bir ticaret ve nakliye şirketi oluşturmaktı. Blantyre'de 1876'da bir misyon ve küçük bir ticaret anlaşması kuruldu ve 1883'te bir İngiliz konsolosu burada ikamet etti.
Portekiz krallığındaki prazo mülklerini elinde tutan imtiyaz sahipleri , 1830'lardan itibaren Shire Nehri'nin aşağı vadisinde faaliyet gösteriyordu ve Portekiz hükümeti , küçük bir kısmından daha fazla etkili bir işgali sürdürmeden, Orta Afrika'nın çoğunda egemenlik talep etti . 1879'da Portekiz hükümeti, Ruo Nehri'nin (şu anda Malawi'nin güneydoğu sınırını oluşturan) güney ve doğusunu resmen talep etti ve 1882'de Ruo Nehri kadar kuzeydeki aşağı Shire Nehri vadisini işgal etti . Portekizliler daha sonra İngilizlerin toprak taleplerini kabul etmesini müzakere etmeye çalıştı, ancak Berlin Konferansı'nın (1884) toplanması bu ikili tartışmaları sona erdirdi. Bu arada, Afrika Gölleri Şirketi İngiliz hükümetinden bir Chartered şirketinin statüsünü almaya çalışıyordu , ancak 1886'ya kadar bunu başaramadı. 1885-86'da Alexandre de Serpa Pinto , Shire Highlands'a ulaşan bir Portekiz seferi yaptı. ancak Malawi Gölü'nün batısındaki bölgelerde Yao şefleriyle herhangi bir koruma anlaşması yapamadı .
1888 gibi geç bir tarihte , Portekiz Dışişleri Bakanlığı , Portekiz'in Afrika Gölleri Şirketi'nin ticari faaliyetlerine müdahale ettiği kanıtlanmamış iddialarına rağmen, Shire Highlands'deki ilkel İngiliz yerleşimlerini koruma sorumluluğunu kabul etmeyi reddetti. Bununla birlikte, Dışişleri Bakanlığı tarafından etkili Portekiz işgali kapsamında görülmediği için, Shire Yaylaları'nın Portekiz Doğu Afrika'sının bir parçası olarak görülmesi gerektiği iddiası üzerine Portekiz hükümeti ile görüşmeyi de reddetti . Portekiz işgalini önlemek için, İngiliz hükümeti , Zambezi ve Shire vadilerinde ve civardaki Portekiz egemenliğinin kapsamını bildirmek ve yerel ile şartlı anlaşmalar yapmak için Henry Hamilton Johnston'u İngiliz konsolosu olarak Mozambik ve İçişleri'ye gönderdi. Portekiz yargı yetkisinin ötesinde hükümdarlar. Bu şartlı dostluk anlaşmaları, bir İngiliz himayesi kurulması anlamına gelmiyordu, ancak bu yöneticilerin başka bir devletten korumayı kabul etmesini engelledi. Johnston, atanma yolunda, 1889'un başlarında Lizbon'da altı hafta geçirdi ve Orta Afrika'daki Portekiz ve İngiliz nüfuz alanları hakkında kabul edilebilir bir anlaşma müzakere etmeye çalıştı . Mart 1889'da varılan taslak anlaşma, Nyasa Gölü'nün batısındaki tüm alanı ve ayrıca Mashonaland'ı içeren, ancak Portekiz küresinin bir parçası olacak olan Shire Highlands ve Lower Shire vadisini içermeyen bir İngiliz küresi yaratacaktı . Bu, Dışişleri Bakanlığı'nın kabul etmeye hazırlandığının ötesine geçti ve teklif daha sonra reddedildi.
1888'de Portekiz hükümeti, Portekiz Doğu Afrika'daki temsilcilerine, Malawi Gölü'nün güneydoğusundaki ve Shire Yaylaları'ndaki Yao şefleriyle koruma anlaşmaları yapma talimatı verdi ve eski Quelimane valisi Antonio Cardoso başkanlığında düzenlenen bir keşif gezisi yola çıktı. göl için Kasım 1888'de. Daha sonra, 1889'un başlarında, Alexandre de Serpa Pinto liderliğindeki ikinci bir keşif gezisi Shire vadisine doğru ilerledi. Aralarında, bu iki keşif seferi şu anda Malawi olan bölgede şeflerle yirminin üzerinde anlaşma yaptı. Serpa Pinto, Johnston'a Ruo Nehri'nin doğusunda Ağustos 1889'da Johnston'a nehri geçerek Shire Yaylaları'na geçmemesini tavsiye ettiğinde tanıştı. Daha önce, Serpa Pinto ihtiyatlı davranmıştı, ancak Eylül ayında, Serpa Pinto'nun ilerleyen kuvveti ile 1864'teki Zambezi seferinin sonunda Livingstone tarafından geride bırakılan ve küçük şeflikler kuran Kololo arasındaki küçük çatışmaların ardından, Ruo'yu geçerek Chiromo , şimdi Malawi'de. Bu saldırıya yanıt olarak, Johnston'un yardımcısı John Buchanan , Dışişleri Bakanlığı'nın aksine talimatlara rağmen, Johnston'ın yokluğunda bir Shire Highlands Himayesi ilan etti . Buchanan'ın Dışişleri Bakanlığı'na atıfta bulunmadan yaptığı, ancak Johnston'un kuzeye gitmeden önce bıraktığı talimatları izleyen eyleminin, bölgede İngiliz egemenliği kurmaktan ziyade, Serpa Pinto'nun daha fazla ilerlemesini engellemek olduğu muhtemel görünüyor. Bununla birlikte, Ekim 1889'da Serpa Pinto'nun askerleri Kololo şeflerinden birine saldırdı, 70 kadar takipçisini öldürdü ve iki silahlı nehir botuyla Shire Nehri'nin Buchanan'ın himayesini kurduğu bölgeden yukarı itti. Serpa Pinto'nun Kasım 1889'da ciddi bir hastalık nedeniyle ayrılmasından sonra, ikinci komutanı João Coutinho, Blantyre'ye en yakın nehir limanı olan Katunga'ya kadar ilerledi ve bazı Kololo şefleri güvenlik için Blantyre'ye kaçtı.
Johnston'un Malawi Gölü'nün batısındaki Nyasaland İlçeleri Muhafazakarlığı adında bir başka koruma teşkilatı ilan etmesi de Dışişleri Bakanlığı talimatlarına aykırıdır. Ancak, Mayıs 1891'de Dışişleri Bakanlığı tarafından onaylandı. Bunun nedeni, denizde giden gemilerin uluslararası bir su yolu olan Zambezi'ye girmesine gerek kalmadan girmesine izin verecek kadar derin olan Zambezi deltasında Chinde kanalının keşfedilmesiydi. Portekiz topraklarına girmek için önceden bu tür gemiler Quelimane limanını kullanmak zorundaydı. Salisbury, İngiliz Güney Afrika Şirketi'nin koruyuculuğun yönetimini finanse etme teklifinden de etkilendi ve bu onu halkın baskısına boyun eğmeye ikna etti. İngilizlerin tahkim reddini 11 Ocak 1890 tarihli 1890 İngiliz Ültimatomunun izlediği bir Anglo-Portekiz Krizini izledi. Bu, Portekizlilerin Ruo Nehri dışındaki ve Malavi Gölü'nün batısındaki topraklara ilişkin tüm hak taleplerinden vazgeçmesini gerektirdi. Portekiz hükümeti baskı altında kabul etti ve Shire vadisindeki birliklerine Ruo'nun güney yakasına çekilmelerini emretti. Bu emir 8 Mart 1890'da Katunga'daki komutan tarafından alındı ve tüm Portekiz kuvvetleri 12 Mart'a kadar Katunga ve Chiromo'yu tahliye etti.
Bir 1891 İngiliz-Portekiz antlaşma İngiliz Merkezî Afrika Himaye değiştirildi olmuştu şeyin güney sınırlarını sabit. Ruo Nehri, 1891 anlaşmasının bir parçası olarak ve güçlü İngiliz baskısı altında, 1879'dan beri Portekiz ve İngiliz etki alanları arasındaki geçici sınır olmasına rağmen, Shire'ın batısında ve Ruo ile birleştiği yerin güneyinde bir bölge. Afro-Portekizli bir aile, Britanya'ya tahsis edildi ve şimdi Nsanje Bölgesini oluşturuyor . Anlaşma ayrıca İngiltere'ye , Zambezi delta ağızlarından birinde denizde giden gemilerin mal ve yolcuları nehir teknelerine aktarabileceği bir liman olan Chinde için 99 yıllık bir kiralama hakkı verdi . Koruyuculuğun kuzey sınırı, 1890'daki Anglo-Alman Konvansiyonunun bir parçası olarak Songwe Nehri'nde kararlaştırıldı. Kuzey Rodezya ile olan batı sınırı , 1891'de Malawi Gölü ile Luangwa Nehri arasındaki drenaj boşluğuna İngiliz Güney ile anlaşarak sabitlendi. Afrika Şirket bugün ne yönetilen, Zambiya altında Royal Charter 1924 yılına kadar.
Konsolidasyon
1891'de Johnston, Shire Highlands'ın yalnızca bir kısmını kontrol ediyordu, kendisi de tüm koruyuculuğun küçük bir parçasıydı ve başlangıçta İngiliz yönetimini empoze etmek için yalnızca 70 Hintli birliği vardı. Daha sonra Hintli ve Afrikalı askerler tarafından takviye edilen bu birlikler, bağımsızlıklarından vazgeçmek istemeyenlere karşı birkaç küçük savaşta savaşmak için 1895'e kadar kullanıldı. Bundan sonra, 1898'e kadar, köle ticaretini bastırmak için yerel olarak işe alınan polis gücüne yardım etmek için askerler kullanıldı. İngiliz işgaline direnen üç ana grup , koruyuculuğun güneyindeki Yao şefleri ve Nyasa Gölü'nün merkezi ve kuzeyindeki Swahili grupları ve her ikisi de köle ticaretiyle uğraşan Ngoni halkı ve batı ve kuzeyde agresif yayılmacı iki krallık kuran Ngoni halkıydı. .
Yao şeflikleri, Shire Yaylaları'ndaki Avrupa yerleşim yerlerine en yakındı ve Ağustos 1891'de Johnston, Nyasa Gölü'nün doğu kıyısındaki en önemli Yao şefine saldırmadan önce küçük kuvvetini üç küçük şefe karşı kullandı. İlk başarının ardından, Johnston kuvvetleri pusuya düşürüldü ve geri çekilmeye zorlandı ve 1892'de İngiliz kontrolünü reddeden birkaç Yao şefine karşı başka bir eylemde bulunmadı. Bununla birlikte, 1893'te Cecil Rhodes , Johnston'un 200 Hintli asker daha askere almasına ve ayrıca Afrikalı paralı askerlerin silahlı direnişe karşı koymak için harekete geçmesine izin vermek için özel bir bağış yaptı ve 1895'in sonunda, tek Yao direnişi küçük silahlı gruplardan oldu. zorlandığında Mozambik'e geçebilen sabit üsler.
Daha sonra Johnston, sözde "kuzey ucu Araplar" ın lideri Mlozi bin Kazbadema'ya saldırmaya hazırlandı, ancak Doğu Afrika'daki çağdaş Avrupalıların Arap olarak tanımladığı çoğu ya Afrika'nın doğu kıyılarından Müslüman Swahili ya da Nyamwezi halkı . Arap kıyafetlerini ve geleneklerini taklit eden ama nadiren Müslüman olan. Mlozi, 1887 ve 1889 yılları arasında Karonga Savaşı sırasında African Lakes Company Limited'in kendisini ve yandaşlarını yerinden etmek ve köle ticaretini sona erdirmek için bazı resmi olmayan İngiliz hükümetinin desteğiyle yaptığı iki girişimi bozguna uğratmıştı . Johnston, Ekim 1889'da onunla bir ateşkes imzaladı ve Mlozi'nin bu ateşkesin şartlarını sık sık ihlal etmesine rağmen, onu 1895'in sonlarına kadar huzur içinde bıraktı. Johnston ilk olarak Nkhotakota'nın Swahili hükümdarının tarafsızlığını ona bir sübvansiyon ödeyerek güvence altına aldı ve Kasım 1895'te Fort Johnston'daki vapurlarda topçu ve makineli tüfeklerle 400'den fazla Sih ve Afrikalı tüfekle bir kuvvet başlattı ve Karonga'ya doğru yola çıktı. Johnston, önceden herhangi bir uyarıda bulunmadan, 2 Aralık'ta Mlozi'nin daha küçük iki barınağına saldırdı ve aynı gün, Mlozi'nin büyük, çift çitli müstahkem kasabasını iki gün boyunca bombaladı ve sonunda 4 Aralık'ta sert bir direnişle karşı karşıya kaldı. Mlozi yakalandı, üstünkörü bir duruşmaya tabi tutuldu ve 5 Aralık'ta asıldı: 200 ila 300 savaşçıları, çoğu teslim olmaya çalışırken öldürüldü ve bombardımanda öldürülen birkaç yüz savaşçı değil. Diğer Swahili barınakları direnmedi ve teslim olduktan sonra yıkıldı.
Koruma bölgesinin batısındaki Maseko Ngoni krallığı, 1880'lerde bölgedeki en güçlü devletti, ancak iç anlaşmazlıklar ve bir iç savaş nedeniyle zayıfladı. Başlangıçta, 1891'de sona eren iç savaşın galibi olan Gomani, İngiliz yetkililer ve misyonerlerle iyi ilişkiler içindeydi, ancak genç adamlarının Shire Yaylaları'nda ve Avrupa'ya ait mülklerde çalışacakları konusunda endişeliydi. Johnston'un Yao direnişine şiddetli tepkisi. Kasım 1895'te tebaasının İngilizlere vergi ödemesini ya da İngilizler için çalışmasını yasakladı ve ayrıca üyelerine Gomani'nin talimatlarına uymamalarını söyleyen yakındaki misyonları taciz etmekle suçlandı. Johnston'un yardımcısı Alfred Sharpe , 23 Ekim 1896'da Gomani'nin güçlerine saldırdı ve yendi. Gomani, 27 Ekim'de bir askeri mahkemede ölüm cezasına çarptırıldı ve vuruldu. Bir yıl içinde, eski deneklerinden 5.000'i Blantyre bölgesinde çalışıyordu.
Kuzey Ngoni krallığı, Avrupa'nın sahip olduğu mülklerden uzak olduğu için Avrupa'nın ticari çıkarlarını tehdit etmediğinden ve Livingstonia'daki İskoç misyonu krallık içinde etkili olduğundan, Johnston ona karşı güç kullanmadı. Kendi geleneklerini sürdürmek şartıyla 1904'te İngiliz yönetimini kabul etti. Kralı, o zamanlar koruyuculukta tek olan üstün bir şef olarak tanındı ve bir hükümet maaşı alırken, Gomani'nin oğlu yalnızca 1930'larda karşılaştırılabilir bir tanınma aldı.
İdare ve arazi sorunu
İngiliz Güney Afrika Şirketi'nin yeni kurulan koruyuculuğun yönetimini finanse etme teklifi, Cecil Rhodes'un İngiltere'nin Zambezi'nin kuzeyindeki tüm topraklarının yönetimini ele geçirme girişiminin bir parçasıydı. Buna özellikle İskoç misyonerleri tarafından direndi ve Şubat 1891'de Salisbury, daha sonra Kuzey Rodezya haline gelen şeyin şirket idaresi altında olacağı ve daha sonra Nyasaland haline gelen şeyin Dışişleri Bakanlığı tarafından yönetileceği bir uzlaşmaya razı oldu . Bununla birlikte, Henry Hamilton Johnston , hem İngiliz Güney Afrika Şirketi'nin bölgesinin yöneticisi hem de koruyuculuğun Komiseri ve Başkonsolosu olacak ve her iki bölgeyi idare etme masrafları için Rodos'tan yılda 10.000 £ ödeme alacaktı. Bu düzenleme, 1900 yılında, Kuzey-Doğu Rodezya kendi İdarecisi ile ayrı bir koruma olarak kurulduğunda sona erdi.
Görev süresinin sonunda Sir Henry olan Harry Johnston, 1 Şubat 1891'den 16 Nisan 1896'ya kadar Komiser ve Başkonsolos oldu. 1903'ten Sir Alfred, 1891'den Johnston'un yardımcısı olan Alfred Sharpe, Komiser olarak görevi devraldı ve 1896'da Başkonsolos, 1 Nisan 1910'a kadar (önce Komiser ve Başkonsolos olarak, daha sonra 1907'den itibaren Nyasaland Protectorate Valisi olarak), 1 Nisan 1907'den 30 Eylül 1907'ye kadar Francis Barrow Pearce ve William Henry Manning ile birlikte 1 Ekim 1907'den 1 Mayıs 1908'e kadar vekil olarak görev yaptı. 1883'te atanan ilk Konsolos Blantyre'yi üs olarak kullanmış olsa da , ikincisi Zomba'ya taşındı çünkü Malawi Gölü'nden sahile giden köle yoluna daha yakındı. Johnston ayrıca göreceli izolasyonu, sağlıklılığı ve muhteşem manzarası nedeniyle Zomba'yı tercih etti ve Blantyre ticaret merkezi olarak kalmasına rağmen sömürge dönemi boyunca valinin ikametgahı ve idari başkenti oldu.
1896'da Johnston, Zomba'da küçük bir hükümet Sekreterliği kurdu ve kısa süre sonra atanan birkaç teknik danışmanın eklenmesiyle merkezi yönetimin çekirdeğini oluşturdu. 1892'de Johnston mahkemeler kurma ve koruyuculuğu bölgelere ayırma yetkileri aldı ve 1904'e kadar Kolonyal Dairesi bu sorumluluğu üstlenene kadar, Gelir Toplayıcıları unvanına sahip bölge yetkililerini seçti, Resmi unvanları daha sonra Sakinler oldu ve onlar Bölge Komiserlerinin öncülleri . Ana görevleri vergi toplamak, Avrupa'ya ait mülklere ve hükümet projelerine iş gücü sağlamak ve hükümetin talimat ve düzenlemelerinin uygulanmasını sağlamaktı. Johnston Koleksiyoncuları, Afrika Gölleri Şirketi'nin eski askerleri, eski misyonerleri ve eski çalışanlarını içeriyordu: Temel düşünce, Afrika deneyimine sahip olmalarıydı. Stratejik olarak önemli yerlerdeki birkaç Koleksiyoncunun bölgelerine bağlı birlik birlikleri vardı, ancak çoğunun bir veya ikiden fazla asistanı yoktu. 1905'te 12 Koleksiyoner ve 26 Yardımcı Koleksiyoner vardı
Johnston, şeflerin koruyuculuğun idaresinde herhangi bir rol oynaması gerektiğini düşünmediği için, mevcut şeflerin gücü, Sakinler tarafından doğrudan yönetim lehine en aza indirildi. İstisna, önemli derecede özerkliği koruyan Kuzey Ngoni Krallığı idi. Ancak uygulamada, görece az sayıdaki bölge memuru, bölgelerini yönettikleri yerel şeflerin işbirliğine ihtiyaç duydu ve şeflerin geleneksel rollerini sürdürmelerine izin verdi.
Johnston'un karşılaştığı en büyük yasal sorunlardan biri arazi hak talepleriydi. Muhafazakarlık kurulmadan önceki 25 yıla kadar, bir dizi Avrupalı tüccar, misyoner ve diğerleri, yerel şeflerle imzalanan sözleşmeler yoluyla, genellikle alay konusu ödeme amacıyla, genellikle geniş araziler edindiklerini iddia etmişlerdi. Johnston, bu toprak anlaşmalarının geçerliliğini araştırmakla görevli olsa da, toprağın kabilelerine ait olduğunu ve reislerinin onu yabancılaştırma hakkına sahip olmadığını kabul etmesine rağmen, her şefin halkının zımnen kabul ettiği yasal kurguyu ortaya koydu. böyle bir hakkı üstlenebilirdi. Sonuç olarak Johnston, sözleşmenin şartlarının İngiliz egemenliği ile çelişmemesi koşuluyla, imzalayanın toprağı işgal eden kabilenin başı olduğu bu iddiaların geçerliliğini kabul etti . Taleplerin kabul edildiği durumlarda, Johnston , Talep Sertifikalarını (gerçekte, serbest mülkiyet veya basit ücret hakkı verilmesi ) verdi. Yapılan 61 iddiadan sadece ikisi tamamen reddedildi ve bir avuç boyutu küçültüldü. Bu İddia Belgesi, koruyuculuğa hiçbir profesyonel yargıç atanmadığı bir zamanda verildi ve Johnston ve yardımcılarının çalışmaları daha sonra hakimler ve daha sonra yöneticiler tarafından eleştirildi.
Toplamda, çoğunlukla 1892 ile 1894 yılları arasında, 3.705.255 dönümlük bir alanı , yaklaşık 1.5 milyon hektarı veya Koruyuculuğun toplam arazisinin% 15'ini kapsayan 59 arazi haklarına ilişkin İddia Sertifikası tescil edilmiştir . Bu, İngiliz Güney Afrika Şirketi'nin mineral potansiyeli için edindiği ve hiçbir zaman plantasyon arazilerine dönüştürülmemiş olan Kuzey Nyasa Bölgesi'ndeki 1 milyon hektardan fazla 2.702.379 dönümlük alanı içeriyordu . Kuzey Bölgesi'ndeki bu büyük hibe dışında kalan arazinin büyük bir kısmı, yaklaşık 867.000 dönümlük veya 350.000 hektarlık arazi, ülkenin en yoğun nüfuslu bölgesi olan Shire Yaylaları'ndaki en iyi ekilebilir arazilerin çoğunu içeriyordu.
Koruyuculuğun ilk yıllarında, yabancılaşmış toprakların çok az bir kısmı ekildi. Yerleşimciler işgücü istediler ve mevcut Afrikalıları gelişmemiş topraklarda kalmaya ve yeni işçileri (genellikle Mozambik'ten gelen göçmenler) oraya taşınmaya ve kendi ürünlerini yetiştirmeye teşvik ettiler. 1890'ların sonlarından itibaren, malikanelerin kahve üretmeye başlamasıyla birlikte, mal sahipleri bu kiracılardan bir ay işçinin vergi yükümlülüğünü karşılamak için genellikle yılda iki aylık işçilikle tatmin edilen bir kira talep etmeye başladılar; ancak, bazı mal sahipleri daha uzun çalışma süreleri talep etti.
Geliri artırmak ve ayrıca işgücü arzını artırmak için Shire Highlands'de 1895'ten itibaren bir Hut vergisi uygulandı. Bu, kademeli olarak koruyuculuğun geri kalanına genişletildi ve 1906'da evrensel hale geldi. Nominal olarak yılda üç şilindi , ancak bir yerleşimci mülkünde harcanan veya hükümet için çalışan bir aylık emeğiyle karşılanabilirdi.
Nüfus
Bu dönemde, 1901'de 736.724 kişilik bir nüfusu geri getiren oldukça sınırlı bir resmi nüfus sayımı vardı. Bununla birlikte, Afrika nüfusu, kulübe başına ortalama sakinler için bir çarpan ile kulübe vergi kayıtlarına göre tahmin edilmiştir. 1901'de himayenin kuzeyindeki bazı bölgelerde vergi toplanmadığından, sakinleri ara sıra resmi ziyaretler temelinde tahmin edildi. Ülkenin çoğunun 19. yüzyılın ortalarında oldukça iyi bir nüfusa sahip olduğuna inanılıyor, ancak 1880'lerde Ngoni halkının yıkıcı baskınları ve neden oldukları ya da köle baskınlarının sonucu olarak ortaya çıkan kıtlıklar nedeniyle geniş alanlar az nüfuslu hale geldi . Shire Highlands'de neredeyse tamamen boş olan büyük alanlar olabilir.
Nüfustaki eksikliğin bir kısmı, " Anguru " denen aile gruplarının , Shire Highlands sitelerinin doğusundaki Mozambik bölgelerinden gelen ve emlak kiracısı olan Lomwe göçmenlerinin içeriye göç etmesiyle giderilmiş olabilir . 1899'dan itibaren gelmeye başladılar ve 1921 nüfus sayımı 108.204 "Anguru" olarak sayıldı. Ne 1901 ne de 1911 nüfus sayımları kabile üyeliğini kaydetmedi, ancak Mozambik'e komşu ilçelerde, özellikle bu on yılda kayıtlı nüfusu iki kattan fazla artan Blantyre ve Zomba bölgelerinde çok önemli nüfus artışları, önemli bir göç olduğunu gösteriyor. Bu dönemde, görece az sayıda Afrikalı göçmen işçi olarak himayeyi terk etti, ancak dışarıya doğru işçi göçü daha sonra daha yaygın hale geldi.
İngiliz işgali, Birinci Dünya Savaşı'na kadar koruma altındaki Afrika toplumunu önemli ölçüde değiştirmedi , çoğu insan 1891'den önce var olan sosyal ve politik sistemler altında yaşamaya devam etti. Yao, Ngoni veya güçlerini ortadan kaldırmak veya sınırlamak için hiçbir girişimde bulunulmadı. Swahili köle tüccarları 1890'ların savaşında öldürülmüş ya da oradan ayrılmış olsa da, (bölgeye ilk kez 19. yüzyılda girmiş olan) Makololo şefleri, yerlerinden ettikleri, boyun eğdirdikleri ya da asimile ettikleri orijinal yerlilere göre. Sistemi değiştirmeye yönelik erken çabaların açıkça başarısız olduğu bir alan, ev içi kölelikti. Köle ticareti ortadan kaldırılmış ve Johnston, yerli kölelerin özgürleştirilmesi için talimat vermesine rağmen, bu özel kölelik biçimi, özellikle Orta Bölgede, 20. yüzyılın ilk çeyreğine kadar dayandı.
Ekonomi ve ulaşım
Muhafazakarlık dönemi boyunca, halkının çoğu , kendi tüketimleri için mısır , darı ve diğer gıda ürünlerini yetiştiren geçimlik çiftçilerdi . Koruma bölgesinin ekonomik maden kaynakları olmadığı için, sömürge ekonomisi tarıma dayalı olmalıydı, ancak 1907'den önce bu pek gelişmeye başlamamıştı. Sömürge öncesi dönemlerde ticaret, kumaş ve metaller karşılığında doğal kauçuk gibi fildişi ve orman ürünlerinin ihracatı ile sınırlıydı ve koruyuculuğun ilk birkaç yılında, yerli asmalardan toplanan fildişi ve kauçuk, bir küçük ihracat ticareti. İlk emlak mahsulü kahveydi, 1895 civarında ticari olarak yetiştirildi, ancak 1905 yılına kadar dünya pazarlarını kahve ile dolduran Brezilya'dan gelen rekabet ve kuraklık tütün ve pamuk lehine düşüşe neden oldu. Bu ürünlerin her ikisi de daha önce küçük miktarlarda yetiştirilmişti, ancak kahvenin azalması yetiştiricilerin Shire Highlands'de tütüne ve Shire Valley'de pamuğa yönelmesine neden oldu. Çay da ticari olarak ilk kez 1905'te Shire Highlands'de ekildi, ancak tütün ve çay yetiştiriciliğinde önemli gelişme ancak 1908'de Shire Highlands Demiryolu'nun açılmasından sonra gerçekleşti.
Demiryolu açılmadan önce en verimli ulaşım aracı su idi. Livingstone'un 1859 seferinden itibaren, küçük vapurlar Zambezi-Aşağı Shire nehir sisteminde dolaştı ve daha sonra Yukarı Shire ve Malawi Gölü'nde tanıtıldı. Yukarı ve Aşağı Shire, Orta Shire'ın yaklaşık 60 miliyle ayrılmıştı; burada hızlı ve sığ denizler seyrüseferi elverişsiz hale getiriyordu ve hem Yukarı hem de Aşağı Shire, özellikle kurak mevsimde, daha büyük gemiler için genellikle çok sığdı. Ek olarak, erken dönem himayesindeki ana ekonomik faaliyet alanları, küçük bir Shire Nehri limanı olan Chikwawa'ya 25 mil uzaklıktaki Blantyre yakınlarındaki Shire Highlands'taydı . Malların nehir limanlarına nakliyesi verimsiz ve masraflı bir hamallıkla yapıldı, çünkü Shire vadisi taslak hayvanlar için uygun değildi.
100 ton veya daha az yük taşıyan sığ su çekişli vapurlar , Mozambik'teki küçük, yetersiz donanımlı kıyı limanı Chinde'ye ulaşmak için Zambezi ve deltasındaki Aşağı Shire bataklıklarını ve düşük su tehlikelerini müzakere etmek zorunda kaldı . Nyasa Gölü'ndeki düşük su seviyeleri, Shire Nehri'nin akışını 1896'dan 1934'e düşürdü, bu nedenle ana nehir limanı, önce dik bir kayalığın altındaki ana yerleşim yerlerinden daha uzaktaki Chiromo'ya ve 1908'den Port Herald'a (şimdi Nsanje ) taşındı .
1895 gibi erken gibi, Johnston için protektora ana ticari kasaba, Blantyre, bir çizgi önerdi Quelimane içinde Mozambik . Bununla birlikte, önerilen rotasının çoğu Portekiz topraklarındaydı ve Quelimane yalnızca küçük gemiler için uygundu. Ayrıca 1895'te Eugene Sharrer , Blantyre'den Chiromo'ya bir demiryolu inşa etmeyi önerdi ve bunu başarmak için Aralık 1895'te Shire Highlands Demiryolu Şirketi Limited'i kurdu. Johnston, Dışişleri Bakanlığı'nı bu demiryolunu finanse etmeye çağırmasına rağmen , bunu yapmayı reddetti, ancak 1901'de önerilen demiryolunu inşa eden şirkete prensipte karar verdi ve şirkete demiryolu güzergahına bitişik 361.600 dönümlük arazi verdi. İnşaat için gerekli olan fonların toplanmasında yaşanan gecikmeler ve güzergahı üzerindeki anlaşmazlıklar nedeniyle, inşaatın başlaması 1903'ün başlarına kadar değildi. Hat, 1907'de Blantyre'den Chiromo'ya açıldı.
Chiromo'da bölgenin ilk postanesinin açılmasıyla 1891'de modern iletişim kurulmaya başlandı . Bu , demiryolu açıldıktan sonra Limbe posta merkezi haline gelene kadar ana sınıflandırma ofisi olarak kaldı . Blantyre'den Cape Town'a Umtali üzerinden bir telgraf bağlantısı Nisan 1898'de kuruldu.
Koruyuculuğun tarihi
Posta pulları ve posta geçmişi