AUkrayna Savaşı’ndaki acımasız savaş devam ediyorsa, 21. yüzyılda savaşma biçimimizi temelden alt üst edecek gibi görünüyor. Rusya’nın Ukrayna’yı işgali, yeni taktiklerden teçhizata kadar, savaşın yürütülme biçiminde köklü değişikliklerin habercisi olabilir. Batılı ordular şu ana kadar savaştan ne öğrenebilir?
Birincisi, Ukrayna kuvvetlerinin (batı teknolojisiyle donanmış) Rusya zırhına karşı elde ettiği olağanüstü başarı. Ukraynalılar tarafından imha edilen tankların, zırhlı araçların ve ağır kamyonların sayısı neredeyse kesin olarak binleri buluyor. Bu büyük ölçüde NATO ülkeleri (İngiltere’den NLAWS, ABD’den Javelins, vb.) tarafından sağlanan elde tutulan zırhlı silahların sonucudur.
Ancak bu aynı zamanda Ukraynalıların Batı’nın sağladığı istihbaratı kaynaştıran bir taktik yaklaşımının da göstergesidir; füze ve drone sistemlerinin taşınabilirliği; küçük, hafif özel kuvvet ekipleri tarafından istihdam edilmesi; ve tamamen yeni sistemler gibi Sustalı drones.
En önemlisi, yok edilen her tank ve zırhlı araç daha fazla Rus ölüsü demektir. Çatışmada öldürülen Rus askerlerinin sayısı beş hafta içinde muhtemelen 15.000 civarındadır ki bu şaşırtıcıdır. Bir karşılaştırma noktası olarak, ABD, Irak ve Afganistan’daki yirmi yıllık savaşlarda 7.000 kayıp verdi. Ve kaybedilen zırh stoklarının kısa vadede yerine konması zor olacak. Her Rus tankının maliyeti 10 milyon dolardan fazladır, ancak her füze sadece yüz bin dolar kadardır. General Sherman’ın Amerikan İç Savaşı’nda dediği gibi savaş cehennemdir, ama aynı zamanda pahalıdır.
Savaş alanındaki tankın ölüm ilanını yazmanın zamanı geldi mi? Yeni teknolojiler ve taktiklerle modası geçmiş 21. yüzyılın savaş gemileri mi olacaklar? Tank stoklarını azaltmayı (ABD Deniz Piyadeleri’nin halihazırda yaptığı gibi) ve kaynakları, özellikle insansız olmak üzere yeni sistemlere geçmek için kullanmayı kesinlikle düşünmenin zamanı geldi. Tanklar hala etkin bir şekilde kullanılabilir, ancak bu tür “ucuz öldürme” mekanizmalarından korunmalarını da içeren tutarlı bir birleşik silah tarzında kullanılmalıdır.
İkincisi, yakın hava desteği kavramı da giderek daha fazla risk altında. Ağır zırhın etkinliğine ilişkin endişelerin yanı sıra, helikopterlerin savunmasızlığıyla ilgili. 18 milyon dolarlık Rus saldırı helikopterlerinin yüz bin dolarlık iğneler tarafından defalarca yok edildiğini görüyoruz. Bu, Afganistan mücahitlerinin 1980’lerde Sovyetler Birliği’ni yenmesine izin vermede kilit bir taktikti. Yine, bunun ekonomisi, özellikle Rusya gibi zayıf bir ekonomi için göz korkutucu ve eğitimli pilotların yerini alıyor.
Ve bu önceki yeni sürü dronu sistemler tam olarak yürürlüğe girer. Yapay zeka bir savaş zamanı gerçeği haline geldikçe, çok sayıda insansız sistemi kontrol etme ve helikopterler ve birlik nakliyesi gibi nispeten daha az manevra kabiliyetine sahip büyük platformlara saldırmak için bunları senkronize olarak çalıştırma yeteneği. Bu yeteneği elde etmede öncü durumdayız ve bunu özellikle rutin olarak yere yakın çalışan pahalı insanlı uçaklar için kötü bir şekilde yapıyoruz.
Buradaki ders, (henüz) savaş alanında yakın destek sağlayan insanlı uçaklardan tamamen uzaklaşmak değil. Ancak Ukrayna savaşı, hem kara saldırısında hem de hava savunma kapasitelerinde insansız hava sistemlerini geliştiren araştırma ve geliştirmeye daha fazla harcamamız gerektiğine dair bir uyarıdır; birlikte sinerjik olarak çalışmalarını sağlamak için yapay zekadaki gelişmelerden yararlanın; ve daha yüksek irtifalardan ve doğrudan kara kuvvetleri tarafından kontrol edilen insansız, daha ucuz araçlarla yakın hava desteği sağlayabilmek için bu tür yetenekleri agresif bir şekilde deneyin.
Devamını Okuyun: Ukrayna Geçmişimiz ve Geleceğimizdir
Üçüncüsü, Ukrayna savaş alanındaki bir diğer önemli faktör, Batı istihbarat sistemlerinin Rus oluşumlarını takip etme ve doğrudan Ukraynalılara gerçek zamanlı hedefleme sağlama yeteneğidir. Bu, yalnızca savaşta öldürülen Rusların yüksek seviyelerine değil, aynı zamanda operasyonlarda öldürülen Ruslara da yol açtı. Rus generalleri. Bu da muharebe alanında tutarlı bir komuta ve kontrol eksikliğine işaret eden çok sayıda rapor ve operasyonların Moskova’dan yönlendirildiği kaotik koşullar yaratıyor.
NATO’da Müttefik Yüksek Komutanıyken, Afgan operasyonunun stratejik komutasındayken, sahada 150.000 askerin taktik kontrolünü almayı hayal bile edemezdim. Yine de, Ukrayna’da meydana gelen tam olarak bu, eşlik eden başarısızlıklarla birlikte. Çıkarılacak ders şu ki, savaşan bir taraf, sahadaki güçlere gerçek zamanlı, son derece hassas hedefleme sağlayarak, muharebedeki gerçek ağırlık merkezlerinden birinin altını oymaya yardımcı olabilir: yetenekli kıdemli liderler tarafından sabitlenmiş tutarlı bir komuta ve kontrol sistemi.
Son olarak, devam eden Rus oyun kitabından açıkça savaş suçlarının ne olduğunu öğrenmeliyiz. Rakiplerimizin aslında savaş suçu olan korkunç taktikler kullanacaklarını takdir etmeliyiz: ayrım gözetmeyen ateşlerle sivil altyapının (internet ve siber sistemler dahil) imha edilmesi; derin sahte videolarla dolu sahte bayrak operasyonları; kitle hareketleri için koşulları yaratarak sivil nüfusu silahlandırmak, saldırı altındaki ulusun lojistiğini vergilendirmek; gibi ilkesiz paralı askerlerin kullanılması Wagner Grubu, Çeçenler ve Suriyeliler; ve en azından kimyasal ve nükleer silahların kullanımını tehdit etmek.
Bütün bunlara “hibrit” veya “gri bölge” savaşı denildi ve son birkaç on yılda Rusların Afganistan, Çeçenistan ve Suriye’deki bu kirli oyunlar listesine girdiğini gördük. Savaş alanında bu yeni gerçeklerle yüzleşmeye hazırlanmak için daha iyi bir iş yapmalıyız. Açıkçası, bu teknikleri kullanmayacağız, ancak tersine mühendislik yapmalı ve eğitim ve ekipman seçimlerimizde bunları köreltmeliyiz. Bu, birliklerimizi kimyasal ve biyolojik ortamlarda daha etkin bir şekilde çalışacak şekilde eğitmek; mültecilerin etkisini etkisiz hale getirmek için yerel nüfusa daha fazla sivil destek sağlamak; sahte videoları ve propagandayı baltalamak için kanıt toplama yeteneğimizi geliştirmek; ve saldırı seçeneklerini içerecek şekilde savaş alanı siber saldırılarına verdiğimiz yanıtları bileyin.
21. yüzyılın savaş alanında yeni bir taktik üçlüsü ortaya çıkıyor – özel kuvvetler, insansız sistemler ve siber gelecekte çok daha önemli olacak. Tanklardan muhriplere ve yakın hava destek uçaklarına kadar eski sistemler faydalı olmaya devam edecek olsa da, savaş tarzımızı yeniden düşünmemiz gerekiyor. Ne yazık ki, Ukrayna’nın savaş alanlarından öğrenecek çok şey var.
TIME’dan Daha Fazla Okunması Gereken Hikaye
Kaynak : https://time.com/6165506/military-strategy-ukraine-war/