Beş aylık, 73 tarihli dünya çapında 50. Yıl Dönümü Turu, Brian Wilson, Mike Love, Al Jardine, Bruce Johnston ve David Marks of the Beach Boys, on yedi gösteri, marka armonileri ve rock ile sürekli olarak çocukları ve kalbi gençleri kazanıyordu. ve iyinin iyi ve kötünün gözden kaybolduğu daha az karmaşık bir çağa geri dönün.
Eleştirel beğeni ve güçlü bilet satışları, sıkı hayranların ve hatta grup üyelerinin, 35 yaşındaki anlamsız "Wilson'lar uyuşturucu yaptı ve ben yapmadım" suçlamalarını ve Jardine'ın uygunsuz bir şekilde olduğunu iddia eden geçmiş davaları kusan sert röportajlar üzerine baltayı gömdüğü bir geri dönüşe yol açtı. bir solo turu ve Wilson “utanmadan zimmetine Aşk şarkıları, benzerliğinin ve Beach Boys marka” nin yeniden tahayyül onun 2004 takmayı bir İngiliz gazetesinde dışarı verilen bir CD'de bir ufacık fotoğrafla için grubun adını lisanslı gülümseme .
The Beach Boys, kendilerini Colorado'daki Red Rocks Amphitheatre ve Londra'daki Wembley Arena gibi ne Wilson'ın solo grubunu ne de Love'ın lisanslı turne Beach Boys'u almayı düşünmeyen prestijli, daha büyük kapasiteli mekanların komutanı olarak buldu. Wilson tarafından yapılan bir stüdyo teklifi, Tanrı'nın Telsizi Yapmasının Nedeni, Billboard'un En İyi Üçü arasına girerek grubun Yaz Günleri'nden [ And Summer Nights !! ] 47 yıl önce . Sanki grup 1979'un değeri düşük LA [ Light Album ] ile emekli olmuş , hiçbir zaman korkunç Summer in Paradise ile uğraşmamış ya da amigo kızları sahneye yerleştirmemiş ve birdenbire korlardan yükselmiş gibiydi. Bununla birlikte, yeniden birleşme acı tatlıydı ve orijinal üyeler Dennis Wilson [1983] ve Carl Wilson [1998] çok erken vefat etmişken asla tam anlamıyla tam bir döngü olmadı.
17 Eylül 2012'de, Grammy Müzesi'ndeki Good Vibrations: 50 Years of the Beach Boys'un retrospektif sergisinin açılmasından bir gün önce, Wilson, Marks ve Jardine, Love ve Johnston tarafından onaylanan bir basın bülteniyle kör oldu: " 50. yıl dönümü sonrası konfigürasyonu Brian Wilson, Al Jardine ve David Marks'ı içermeyecek. 50. Reunion Turu, grup için 50 yıllık özel bir dönüm noktasını işaretlemek için bir başlangıcı ve bitişi olan set bir tur olacak şekilde tasarlandı. "
Madison Square Garden'ı oynamak için milyonlarca dolarlık teklifler ve uzatılmış bir Las Vegas ikametgahı açıkça bozulmuştu. Büyük haber kaynakları, kısaca ifade edilen açıklamaya saldırdı ve üçlünün Aşk tarafından kararsız bir şekilde kovulduğunu açıkladı. Wilson ve Jardine, Carl'ın mirası ve Love ile birlikte grubun Brother Records [BRI] şirket varlığında eşit hissedarlar olduğundan, ikincisi grup arkadaşlarını feshedemedi. Carl'ın akciğer kanserinden ölümünün ardından Love, diğer hissedarlar tarafından Beach Boys olarak turneye çıkması için özel bir lisans aldı. Love and Johnston Beach Boys tarafından gerçekleştirilen tüm konserler için, lisans ücreti Wilson, Jardine ve Carl'ın mülkleri arasında paylaştırılır. Love ve Wilson, 50. yıldönümünün dağılmasından bu yana konuşmadılar.
21 Mayıs'ta Beach Boys, Illinois, Chicago'daki tarihi Chicago Theatre'da kapalı gişe ikametgahına başladığında iyi günler hâlâ hissediliyordu. 36. doğum gününden önceki gün, Beach Boys tarihçisi Mike Eder de toplantıya katıldı. Vintage bir plak meraklısı, Kenny Rogers ve First Edition uzmanı ve Elvis Records FAQ [Backbeat Publishing] 'in yazarı olan Eder, Chicago konserini detaylandıran eski bir kombinasyon röportaj-incelemesinde ilgi çekici ve bir hataya karşı dürüst.
Gösteriden sadece haftalar sonra evlilik atılımını deneyimleyen Eder, o zamanlar nişanlısı Debra'nın bol notalarını, Wilson'ın gerçekten eğlenip eğlenmediğini, grup münzevi dehanın piyanosunda toplandığında, set listesini derin kesintilerle serpiştirdiğinde neler olduğunu açıklamak için sıradan bir hayran olarak kullanıyor. mantıklıydı ve sahnede "Radyoyu Tanrı Bu Neden Yaptı" jeli yaptı. Eder ayrıca, destekleyici müzisyenlerin, Marks'ın temel sörf gitar yalakalarının, Carl ve Dennis'in övgülerinin geniş güvenlik ağını ve 70'lerin başındaki üyeleri Blondie Chaplin ve Ricky Fataar'ın neden dahil olmayı garanti ettiğini araştırıyor.
Chicago Theatre konserine giderken, herhangi bir çekinceniz var mı?
Pek sayılmaz. Brian'ın iyi bir gün geçirdiğini ummuştum ki öyleydi. Tur hakkında çok güzel şeyler duymuştum, ama sanırım kendim için görene kadar ne kadar harika bir gösteri olduğunu gerçekten fark etmemiştim.
Milyon dolarlık soru - gösteri nasıl birikti?
Açıkçası, tüm NATO protestosu sırasında Chicago şehir merkezinde olmak kıllı olabilirdi ama ben kendimde hiçbir şeyle karşılaşmadım. "Öğrenci Gösteri Zamanı" [ Surf's Up , 1971] çekilmek için iyi bir zaman olabilirdi [gülüyor]. Aslında haber görüntülerini görünce dizinin iptal edileceğinden endişelendim.
Her şeyden uzakta konsere katılmak bir hayalin gerçekleşmesiydi. İlk olarak, bunun asla olmayacağını düşündüm. İkincisi, olsaydı berbat olacağını düşündüm. Ve üçüncüsü, David Marks'ın dahil edilmesi tamamen beklenmedik değildi, pastanın üzerine krema oldu. Kısacası beni uçurdular. Tek bir şarkı atılmadı, aceleye getirilmedi ve hatta bırakılmadı.
Al harika görünüyor . Onu 1993'ten beri görmemiştim ve bayıldım. Sesi 1965'te olduğu gibi tamamen aynı! David gitarda ustaydı.
Brian kıçını uçurdu. "I Just Wasn't For These Times" da ayakta alkışladı ve aslında bir gözyaşı döktüm. Brian, "Sail on Sailor" da Blondie Chaplin'in söylediği kadar iyi şarkı söyledi. Sesinde o kadar çok duygu vardı ki robotik değildi. Onun sesini şahsen gördüğüm en iyisiydi. Tabii ki, o yüksek notalara basmıyor ama yine de şaşkına döndüm.
Mike ve Bruce, ikisini de hiç görmediğim bir şekilde gösteriye girdiler. Filmlere bakılırsa, bu, 1980'den beri sergiledikleri en iyi performans. Love'ın bas vokalleri, özellikle karmaşık ve etkileyici olan “Kiss Me Baby” ile dikkat çekiyordu.
Mike'ın baş sesi biraz eskimiş, ancak 1976'dan beri ilk kez bir Mike Love taklitçisi gibi ses çıkarmadı, Mike Love'ın sesi olması gerektiği gibi konuştu. Bruce'un “Disney Kızları” hareket ediyordu ve 1978 dönüşünden bu yana olduğundan çok daha iyiydi. Sadece hassas bir anlaşmaya sahip olmak tüm farkı yarattı.
Carl ve Dennis haraçları müthişti. Canlı grup, ekranda görülen orijinal vokalleriyle sorunsuz bir şekilde harmanlanıyor. Bruce'un Carl'ın başrolde olduğu “God Only Knows” daki rolünü tekrar söylediğini görmek çok dokunaklıydı.
Şarkı seçimi harikaydı. “Barbara Ann”, “California Girls” ve “Rock And Roll Music” gibi 30 küsur yıldır işe yaramayan şarkılar bir kez daha hayati önem taşıyordu. Kabul edildi, "Kokomo" "Kokomo" idi, ama iyi yapıldı. Söyleyebileceğim tek şey, büyük rock and roll ve progresif rock hayranlarının şovu izlemek için gerekli olması gerektiğidir.
Bağımsız bir belgesel ekibi DVD çekiyordu. Beach Boys müziğinin ve hayatının son 60 yılda Amerika'yı nasıl temsil ettiği hakkında kamera karşısında konuşmalıyım.
Altmışların başından ortalarına kadar Kaliforniya'yı veya sörf kültürünü nasıl yansıttıklarını, sonra altmışların sonlarından yetmişlerin başlarına kadar nasıl karşı kültürün bir parçası olduklarını anlattım. Carl, Vietnam'a vicdani retçiydi ve Washington'daki devasa 1971 1 Mayıs Günü de dahil olmak üzere savaş karşıtı mitinglerde oynadılar.
Daha sonra James Watt çilesini ve Ronald Regan'ın Watt'ın Washington Mall'da oynamalarını yasakladığı için nasıl kişisel bir özür dilediğini tartıştım. Beni filmde kullanacaklar mı bilmiyorum, ancak proje bir dağıtım anlaşması bulursa ne olacağını görmek beni heyecanlandırıyor.
Bir tiyatro gösterisi olduğu için, daha yaygın olan açık hava şovlarına kıyasla herhangi bir farklılık fark ettiniz mi?
Sinemalarda müziği genel olarak çok daha iyi buluyorum. Beach Boys için açık hava mekanları geçmişte fazla klişe olma eğilimindeydi. Beyzbol parkları yaptıklarında her zaman standartların düştüğünü hissettim. Bu turdaki bazı setler diğerlerinden daha maceralı görünüyor ve bir tiyatrodaki atmosferin onları daha çeşitli şarkılar yapmaya teşvik ettiği doğrudur.
Brian sahnede nispeten eğleniyor muydu?
Gösterinin başlarında piyanoya yardım edilmesi ve ara vermesi için sahne arkasına yardım edilmesi gerekiyordu. Geri döndüklerinde Brian iyi yürüyordu ve iyi bas çalmak için ayağa kalktı. Genel olarak iyi bir ruh hali içindeydi ve düşündüğümden daha iyi şarkı söyledi. Belki de 1975 öncesi kadar iyi değildi, ama alt ucunda, sesini bozan Brian Wilson'ın aksine, daha yaşlı bir Brian Wilson gibi ses çıkarıyordu.
Bu, 1976-1996 yılları arasında grupla birlikte ortaya çıkan Brian değil. Eşit bir rol üstlendi, hatta bazen liderlik rolü üstlendi. En son ne zaman gerçekten oradaydı ve bütün bir şov için nişanlandı, belki 1970'de West Hollywood'daki Whiskey? Sadece "Kokomo" da sıkılmış gibi göründü ama katıldı.
Beach Boys, Brian'ın piyanosunun etrafında mı toplandı?
Evet, "Gününüze Biraz Müzik Ekleyin" için tam olarak bunu yaptılar. Harika bir versiyondu ve Brian'ın hala lider olduğunu söyleyebilirdiniz. Onlara ipuçları verdiğini ve sorumluluğu üstlendiğini görmek çok güzeldi. Olacağını hayal ettiğim ama göreceğimi asla düşünmediğim başka bir andı. Bu harika bir şarkı, her zaman öyleydi ve bu turdaki yorumları nefes kesici.
Onların seslerine odaklanmanız gereken diğer anlar şov boyunca dağıldı - "Sloop John B", "Lütfen Merak Etmeme İzin Verin" - ve hepsi tam anlamıyla isabet etti. Şovla ilgili olan şey, kendini iyi hissettirmesiydi. Yine Brian'ın bazı arkadaşları - çok iyi insanlar olduğunu bildiğim bazıları da dahil - bu turu boykot etmeleri beni şaşırttı. Beach Boys'u alamazlarsa onu gerçekten yakalayamazlar.
David Marks, 50. yıl dönümü şovlarını nasıl geliştirdi?
Oldukça büyük. Daha önce onu canlı oynarken görmekten zevk almamıştım ve bu adam iyi. O, duyduğum en iyi sörf gitaristi. İlk albümleri ve single'ları bu kadar farklı kılan o harika üçlü tonları alıyor.
David ayrıca sonraki malzemeye çok şey katar, “Hawaii” nin [ Surfer Girl , 1963] güzel bir versiyonunu söyler ve genel olarak mükemmel bir uyum sağlar. Brian turneye çıkmaya zorlanmayacağı ya da muhtemelen bir arıza yaşamayacağı için 1963'ün sonlarında ayrılması üzücü. David kesinlikle grup için bir aile ve diğerlerinden daha az bir Plaj Çocuğu değil. Bu arada, ben de David'in özellikle “Pet Sounds” enstrümantalini çaldığı Milwaukee, Wisconsin'deki Marcus Amphitheatre'da 1 Temmuz 2012'de Beach Boys'un Summerfest performansına katıldım.
Herhangi biriyle tanıştın mı?
Hayır yapmadım. Sonrasında imza almaya çalıştım ama kaçırdım. Al ile konuşmama, Brian ile röportaj yapmama ve Bruce ve David ile yazışmama rağmen, dürüst olmak gerekirse ben de diğerleri gibi bir hayranıyım. Tek fark, çalışmalarını incelemeye karar veren ve bu kapasitede yaşayan bir yazar olmam.
Grup, hitlerden daha fazlasını duymak isteyen fanatik hayranlarını nasıl yatıştırdı?
Önce isabetlere değinerek, onlara adalet yaptılar. Her şarkının büyük bir özenle yapıldığı Chicago'nun yer aldığı 1975 Beachago turundan bu yana ilk gösteri. Beach Boys'un gösterdiği gibi 1998-2011'i saymazsak, Bruce 1978'de geri döndüğünden beri ilk kez set listesinde gerçek bir denge kurmaya çalıştılar.
1993 kutu seti turu dışında, belki iki derin parça duyduğunuz için şanslıydınız. "Don't Back Down", "I Just Wasn't For This Times", "Cottonfields", "Marcella" ve "It's OK" gibi mücevherler de dahil olmak üzere gösterinin neredeyse yarısını oluşturan nadir şarkılar. Daha önce tüm grup tarafından adil bir paylaşım yapılmamıştı. Hepsi fevkalade yapıldı.
Tüm 50. Reunion Tour gösterilerinde çalınan "İşte Radyoyu Tanrı Bu Neden Yaptı" konusundaki hisleriniz neler?
Güvenli olsa da güzeldi. Ancak tur devam ederken şarkı gerçekten canlandı. Düzenleme daha rahat hissediyordu ve bunu yaparken rahat görünüyorlardı.
"Radyoyu Tanrı Neden Yaptı" nın 1961–1973 klasikleri kadar iyi olduğunu söyleyeceğimi hiç sanmıyorum, ama sette iyi bir performans gösterdi. Bu, pek çok yüce bestenin yanında duyulan bir şarkı hakkında çok şey söylüyor.
Bazı eleştirmenler, Beach Boys'un sahnede onları destekleyen çok sayıda müzisyene sahip olduğu gerçeğiyle alay etti.
Basitçe söylemek gerekirse, Beach Boys bunu 1968'den beri yapıyor - sahnede kayıtlarına yakın bir ses elde etmeye çalışıyor. Elbette, beş kişilik çıplak bir gösteri yapabilirler. Ama konuya bir örnek: artık hiçbiri falsetto söylemiyor.
Tüm topluluk tarafından işleri doğru bir şekilde yapmaya ne kadar önem verildiği şaşırtıcı ve Beach Boys merkez sahne değil. Solo Mike ve Bruce şovlarında veya Brian şovlarında, Beach Boys harmonik karışımını gerçekten özledim. Bu turda oradaydı ve çok güçlüydü.
Dennis ve Carl'ın yokluğu nedeniyle yeniden bir araya gelmeyi reddeden uzun süredir hayranlara ne dersiniz?
Bu nedenle gelmekten çekinenlere söyleyebileceğim şey, Dennis ve Carl'ın şovun ruhunda büyük bir parçası olduğudur. Bazıları bu tür şeylere diğerlerinden daha fazla ayarlıdır, ancak derin bir ruhsal düzeyde varlıklarını hissettim. Ayrıca, sürekli ekranda görülüyorlardı ve onlara verilen haraç hiçbir şekilde yapışkan veya abartılı değildi. Kalabalık, kim olduklarını en azından bir dereceye kadar biliyordu.
“Sonsuza Kadar”, Dennis'in en iyi dönemindeyken 1971'deki Central Park gösterisinden alınmıştır. Sesi hoparlörlerden çok güzel geliyordu. “Tanrı Sadece Biliyor”, 1980 Knebworth konserindendi ve Carl sağlıklı görünüyordu ve aynı zamanda harika bir sese sahipti.
Sevdiğim şey, Beach Boys'un şarkılara sadık olması ve bütünlüklerini bozmaya çalışmamasıydı. Örneğin, Paul McCartney, George Harrison'a - "Bir Şey" - ve John Lennon'a - "Bugün Buraya" - övgüde bulunduğunda kesinlikle içten, ama müzik özel bir şey değil. Burada müzik güçlü ve canlı kaldı ve Dennis ve Carl'ın sahip olduğu yetenek güçlü bir şekilde ortaya çıktı.
Blondie Chaplin ve Ricky Fataar, 50. Yıl Dönümü Buluşması Turuna katılmaya davet edilmeli miydi?
Sanırım katılım eksiklikleri şovların tek küçük damlasıydı. Ricky, Bonnie Raitt ile yıllardır turneye çıkıyor ve aslında bir gece önce Chicago Tiyatrosu'ndaydı. Onların orada olmasını çok isterdim, ama sanırım seyircilerin yalnızca üçte biri gruptaki rollerinin farkında olacaktı.
1971'den 90'lara kadar katıldıkları zamandan, eleştirmenler onları haksız yere reddetti. Bugün, rollerinin farkında olan insanlar genellikle onlardan hoşlanırlar, ancak daha önceki ilgisizlik gerçek bir utançtı çünkü çok yetenekliler ve gruptaki görev süreleri boyunca çok şey kattılar - her ikisi de Eylül 1974'e kadar gitti. Vermek zorundayım. Beach Boys, 50. Reunion Tour'da 70'lerin başlarında çok güçlü bir şekilde yer almaları ve onu tamamen görmezden gelmemeleri için çok övgü aldı [12 Aralık 2014'te, Chaplin ve Fataar, PBS Soundstage konser özel adı Brian için Wilson'ın solo grubuyla oturdu. Wilson ve Arkadaşları. Haziran 2015'te Chaplin, Wilson'ın No Pier Pressure ve sonraki Pet Sounds turlarında özel bir konuk oldu . Fataar, Raitt ile düzenli bir şekilde oynamayı tercih ediyor].
Umarım tüm "Brian ve beş pislik" meselesi iyi biter. Bir önceki Beach Boys röportajımızdan sonra, grubu kötü gösterecek gündemleri olan bazıları memnun değildi. Şok olmuştum çünkü sadece Brian Wilson gibi parlak bir sanatçıya sahip olmanın yanı sıra Beach Boys'un harika bir grup olduğunu söyledim.
Bunu ve bir hayranın veya yazarın görüşünün insanları bu kadar tehdit altında hissetmesine neden olmasının ne kadar saçma olduğunu bir düşünün. Tek bildiğim kayıtlarda ne olduğu ve kayıtlarda sadece Brian Wilson değil, Beach Boys'du.
Tüm grupların sorunları var, ancak kişisel ve sanatsal olarak gruptan bu kadar büyük bir isyan çıkmadı. Hepsi Brian'ı sevdi ve saygı duydular ve hala da seviyorlar. Elbette, sert yamalar çok sert geçti, hepsi birbirlerine sorgulanabilir şeyler yaptılar, ancak bir yıl boyunca ekip olarak tekrar harika müzik yaptılar. Beach Boys, dünyanın dört bir yanındaki çoğu insanın hayatlarının ve müziklerinin son 57 yılda Amerika'yı yansıttığının farkına vardıkları için hala gerçek insanlar. Bunda çok önemli bir şey var.
50. Reunion Tour'un nasıl bittiği beni üzüyor çünkü temelde hayran topluluğunu böldü. Brian vs Mike olaylarından gerçekten sıkıldım ve bir şekilde Beach Boys sahnesinin tamamından çok geri çekildim. Olumlu yorumlarım hala gördüğüm şovlara kadar geçerli, ancak yeniden bir araya gelene kadar, belli ki bir yerlerde yanlış gitti.
Setlist: The Beach Boys in Concert, 21 Mayıs 2012, Chicago Theatre, Chicago, Illinois
Artık anlamıyorum. Artık neyin "vuruş" olduğunu doğru bir şekilde ölçmek neredeyse imkansız görünüyor.
Albert Einstein'ın ilk karısı olan Mileva Maric, kocasının fizik alanındaki çığır açan çalışmasına yaptığı potansiyel katkılarla ilgili olarak uzun süredir spekülasyon ve tartışma konusu olmuştur. Görelilik ve kütle-enerji denkliği teorileriyle evren anlayışımızı sonsuza dek değiştiren Einstein, geniş çapta 20. yüzyılın en etkili bilim adamlarından biri olarak kabul edilirken, Maric'in çalışmalarındaki rolü genellikle göz ardı edildi veya küçümsendi.
Empati, bir başkasının durumu, zihni (düşünceleri) ve hissi (duyguları) hakkında farkındalık eylemi/sürecidir. Başkalarının bakış açısını anlama kapasitesidir.
Bir süredir Cillian Murphy'nin çalışmalarının hayranıyım. Amerika Birleşik Devletleri'ndeki popülaritesindeki patlamadan çok önce İngiliz ve İrlanda film sahnesinde bir isim yaptı.
Yaratıcılık en çok aranan niteliklerden biridir ve istediğimiz şeylerin çoğunun sadece Google'da arama ve kopyala/yapıştır veya sohbet GPT'si kullanılarak yapılabileceği yerlerde önemi daha uygun olamazdı. Ama önce önyargıyı belirlememe izin verin.