Bulgular, kişinin ruh sağlığı durumunun teşhis sırasında genel sağlıklarında çok önemli bir rol oynar.
Yakın zamanda yapılan bir araştırmaya göre, orta ila şiddetli depresyonu olan akciğer kanserli hastalarda, zayıf depresyonun göstergesi olan iltihaplanma düzeylerine sahip olma riski iki ila üç kat daha fazladır. hayatta kalma oranları.
Bu bulgular, aynı hastalığa sahip diğer pek çok kişinin sağkalımını önemli ölçüde uzatmadaki etkili olmalarına rağmen, önemli sayıda akciğer kanseri hastasında yeni immünoterapiye ve hedefe yönelik tedavilere yanıt verilmemesine bir açıklama sunabilir.
Araştırmanın baş yazarlarından biri ve Ohio Eyalet Üniversitesi’nde psikoloji profesörü olan Barbara Andersen, “Yüksek düzeyde depresyonu olan bu hastalar, kötü sonuçlar açısından çok daha yüksek risk altındadır” dedi.
{ 8}“Depresyon seviyeleri olabilir insanların akciğer kanseriyle nasıl başa çıktıklarıyla ilişkilendirilen diğer faktörler kadar önemli, hatta onlardan daha önemli.”
Çalışma yakın zamanda PLOS ONE dergisinde çevrimiçi olarak yayınlandı.
Andersen ve meslektaşları Ohio Eyaleti Tıp Fakültesi ve Ohio Eyalet Üniversitesi Kapsamlı Kanser Merkezi – Arthur G. James Kanser Hastanesi ve Richard J. Solove Araştırma Enstitüsü, yeni ilerlemiş akciğer kanseri (Evre IV) teşhisi konan 186 hastayı inceledi. Depresyon düzeylerinin tanı anındaki sistemik inflamasyon oranı (SIR) biyobelirteç düzeyleriyle nasıl ilişkili olduğuyla ilgilendiler.
SIR’ler vücuttaki iltihaplanma ile ilişkili üç biyobelirteç içerir. Daha yüksek inflamasyon daha tehlikelidir ve daha düşük hayatta kalma oranlarıyla bağlantılıdır.
Tüm katılımcılar ayrıca bir depresyon ölçümünü tamamladı. Sonuçlar, hastaların büyük bir bölümünün (%35) orta ila şiddetli depresif belirtilere sahip olduğunu gösterdi.
“Tüm kanser hastaları arasında, akciğer kanseri olanlar en yüksek depresyon oranlarına sahip olanlar arasındadır. Andersen, “Sonuçlar, daha yüksek depresyon puanları ile daha yüksek inflamasyon puanları arasında bir ilişki olduğunu gösterdi, ancak asıl bulgu, ilişkiyi en yüksek depresyon düzeyine sahip hastaların yönlendirdiğiydi,” dedi Andersen.
Örneğin, çalışmadaki biyobelirteçlerden biri olan trombosit-lenfosit oranını ele alalım. Depresyon semptomları olmayan veya hafif olanlar için, hastaların %56’sı tehlikeli enflamasyon seviyeleri eşiğinin üzerindeyken, bu oranın altında olanların %42’si vardı.
Ancak depresyon düzeyi yüksek olanların %77’si eşiğin üzerindeydi yüksek inflamasyon seviyeleri için ve yalnızca %23’ü altındaydı.
“Enflamasyon seviyeleri çarpıcı biçimde yüksek olan hastalar, depresyon seviyeleri yüksek olan hastalardı ve gördüğümüz korelasyonu asıl sağlayan da buydu” dedi.{4 }
Demografik bilgiler ve sigara içme durumu da dahil olmak üzere inflamasyon biyobelirteç seviyeleriyle ilgili diğer faktörler kontrol edildikten sonra bile, bu ileri derecede depresif hastaların yüksek inflamasyon seviyelerine sahip olma olasılığı 1,3 ila 3 kat daha fazlaydı.
Ve analizler göstermiştir ki her üç biyobelirteç için temel seviyeler, genel sağkalımı tahmin etti. Spesifik olarak, yüksek nötrofil-lenfosit oranlarına (inflamatuar biyobelirteçlerden biri) sahip hastaların, daha düşük iltihaplanma oranına sahip olanlara kıyasla önümüzdeki iki yıl içinde herhangi bir zamanda ölme olasılığı yaklaşık iki kat daha fazlaydı.
Andersen bu çalışmanın, hastalara ilk teşhis konduğunda ve henüz tedavi görmediklerinde depresyon ile inflamasyon arasındaki bağlantıyı ölçtüğünü kaydetti.
Ancak Andersen ve meslektaşları tarafından yapılan önceki bir çalışmada, teşhis anındaki depresyon düzeylerini kontrol ettiler ve devam eden depresyon semptomlarının yörüngesi daha sonra sağkalımı tahmin etti. Bu, depresif belirtiler tedavi boyunca ve sonrasında devam ettiğinde ortaya çıkan hayatta kalma riskinin ilk incelemesiydi.
Andersen, biriken verilerin akciğer kanseri olan hastalarda depresyonu ölçmenin ve tedavi etmenin önemini ortaya koyduğunu söyledi.
{8 }Bu çalışmada, kanser hastalarında kötü hayatta kalma ile ilişkili diğer göstergelere sahip olanlardan daha fazla depresyon/yüksek inflamasyona sahip hasta olduğunu belirtti: lise veya daha düşük eğitim, fazla kilo durumu ve performans gösterme yeteneği testinde düşük puan günlük aktiviteler.
Bazı doktorlar, kanser hastalarının depresyona girmesinin normal olduğunu düşünebilir, ancak bu doğru değil, dedi.
“Bir konuda üzgün, üzgün ve endişeli olmak normaldir. Andersen, “Bir kanser teşhisi var, ancak majör depresyona sahip olmak normal değil” dedi. “Depresyon hafife alınmamalı. Bu çalışma, her ikisi de kötü sonuçlarla ilişkili olan depresyon ve inflamasyon arasındaki güçlü bağlantıyı göstermektedir.”
Referans: “Nötrofil-lenfosit, trombosit-lenfosit ve ilerlemiş akciğer kanseri inflamasyon indeksi ile ilişkili depresyon akciğer kanseri sağkalımını tahmin eden biyobelirteçler” yazan Barbara L. Andersen, John Myers, Tessa Blevins, Kylie R. Park, Rachel M. Smith, Sarah Reisinger, David P. Carbone, Carolyn J. Presley, Peter G. Shields ve William E. Carson , 24 Şubat 2023, PLOS ONE.
DOI: 10.1371/journal.pone.0282206