Hiç kimse çocuklu ev hayatının kolay ve minimal olacağını iddia edemez. En az eşya ile bile, aslında çok eşyalısındır. Çünkü çocukların oyuncakları vardır. Severler çocuklar oyuncakları ve anne babalar da, çocuklarına oyuncak almayı. Fakat, bazen de düşünürsün “bu kadar çok oyuncağı var ama, hangisini hakkıyla oynuyor” diye. Peki bir oyuncağı hakkıyla oynamak nedir?
Şimdi şöyle oluyor; çocuğunla araba yarışı yapacaksınız diyelim. O, çok sevdiği kırmızı yarış arabasıyla bu yarışa katılmak istiyor ama kırmızı arabayı ara ki bulasın. Kocaman oyuncak sepetini dökersin, ararsın, bulamazsın. Odasındaki oyuncak kutularına bakarsın, ararsın, bulamazsın. Küçük kırmızı bir araba, her yerde olabilir ama sen onu bir türlü bulamazsın. Oysa ki, o arabayı çok sever çocuğun ama sürekli onunla oynadığı için de, en çok kaybettiği arabadır o aynı zamanda da. İstediğinde ona ulaşamazsa eğer, onunla, hakkını vererek oynayamaz. Üstelik dışarı çıktığınızda, senden bir kırmızı araba daha istemesi an meselesidir.
Benzer şekilde, bir sürü legosu vardır. Birlikte bir kamyon yapmak istersiniz ama bunun için gerekli legonun direksiyon parçasını bulamazsınız. Oysa ki, legolarıyla oynamayı çok sever çocuğun, ama sürekli eksik veya kayıp parçalardan dolayı, onlarla, hakkını vererek oynayamaz. Bunun için, yeni legolar ister ki kafasındaki şeyleri yaratabilsin.
Hal böyle olunca, ne kadar oyuncak olursa olsun evde, çocuğun hiçbir zaman istediği oyuncakla oynayamaz. Sen zaman zaman, oyuncakları toparlamaya çalışıp, sınıflandırsan da sonuç tekrardan aynı olur, belli bir süre sonra. Çözüm, depolama da yatıyor.
Evet, çok fazla oyuncakları var. Evet, oyuncakları her yerde; salonda, mutfakta, yatak odanda ve hatta çantanda. Ama oyuncak dediğin şey, en güzel ve en masum anı toplayıcısı değil midir? O zaman, çocuklarının da oyuncaklarının kıymetini bilmesi gerekir. Üstelik, sürekli aradığını bulan bir çocuk, oynadığı oyuncağın hakkını verir. Tatminsizlik yaşamaz oyuncak konusunda.
Evet, oyuncakları nasıl depoladığın çok önemlidir. Bir kere, çocukların ortak yaşam alanlarında da, oyuncaklarını koyabilecekleri alanları olmalı. Evini kreşe çevirmekten bahsetmiyorum. Sadece yaşadığın evin, çocuklarının da evi olduğunu unutmaman gerektiğini söylüyorum. Bunun için mesela, evin ortak yaşam alanlarına, oyuncak kutuları, sepetleri yerleştirebilirsin.
Gelelim, depolama kısmına.
- Büyük ve şeffaf kutular işini görür. Kutuların içine, belli kategorideki oyuncakları koy ve kutuları ortalıktan kaldır. Çocukların onların yerini bilsin, içinde ne olduğunu bilsin, istediğinde onlara ulaşabilsin. Oynamak istediğinde de, kutuların içinden, istediğini seçsin. Ya da tüm kutuyu döksün, oynasın. İşi bitince de, her şeyi aynı kutuya yerleştirip, toparlasın.
- Oyuncak çekmeceleri de işe yarar. Sık oynadığı oyuncakları içinde tutmak için, ortak yaşam alanlarına yerleştirebilirsin. Ben şimdilik, salonda tutuyorum. İçinde çok oyuncak yok.
Sadece, belli dönemlerde en çok oynadıkları oyuncaklar var.
- Kapı arkasına asılan cepler idealdir. Ne için? Küçük parçalı oyuncaklar için. Mesela, puzzle parçaları, vida gibi tamirat oyuncakları veya kızlar için, bebeklerinin kıyafetleri için idealdir bu cepler. Ben minik okuma kitaplarını bile oraya koyuyorum.
Bu üç depolama çözümü hayat kurtarır. Çünkü, oyuncakları sınıflandırarak depolamana olanak sağlar. Bu sayede, evin dağılmaz. Çocuklarının özgürlükleri kısıtlanmaz. Oyuncaklar derli toplu ve sınıflandırılmış olarak durur. Çocuklar da, düzene alışmış olur. Elbette hepimiz insanız, ara sıra fazla dağıttığımız zamanlar da olabilir. Ama çözüm belli ise, problemleri kafaya takmaya gerek olmaz.