neden, dedi derviş
kendinden, dedi bilge; özden
derviş; ne zaman, dedi.
zaman da neymiş, dedi bilge.
güneş ve ay mı beklediğin
hani her şeyin ilacıydı zaman
yaralar kabuk bağlayarak iyileşirdi.
gönlüm hep gelincik bahçesi, dedi derviş.
bilge; kendini severek iyileşmez yaran
tuz basmak lazım hayallerine
hem ben artık bahçıvan değilim…