Dünya edebiyatının en ünlü mizahçılarından biri olan O. Henry, 19.-20. yüzyılların başında Amerikan yaşamının eşsiz bir panoramasını yaratmış, çağının zıtlıklarını ve paradokslarını grotesk durumlarda aktarmış, bu sayede insanlara alan açmıştı. şans oyununun bazen başarının zirvesine çıkardığı iş zekası, sonra hayatın en dibine dalar.
“Houston istasyonunda açık bir Cumartesi akşamı, 21.10’da gelen trenden genç bir adam indi ve durup çok şaşkın bir şekilde etrafına bakmaya başladı. Ünlü oyuncularımızın sahnede canlandırdığı gibi, tıpkı genç bir köylü gibi pastoral bir görünüme sahipti. Merhum Prens Albert’in adını ölümsüzleştiren o ünlü kesimden uzun siyah bir frak giyerdi, böyle fraklar pazar günleri köy kilisesinde görülürdü, kareli pantolonlar, uzun bacakları için biraz kısaydı ve parlak kıpkırmızı bir eşarp vardı. harika bir fiyonk ile bağlanmış yeşil puantiyeli. . Tıraş olmuştu ve yüzünde derin bir şaşkınlık vardı, mavi gözleri fal taşı gibi açılmış halde etrafına bakarken neredeyse korkuyla sınırlanıyordu. Ellerinde, muşambaya benzer, parlak siyah bir malzemeden yapılmış, tufan öncesi görünümünde büyük bir çanta tutuyordu … «