Marmaris’in sembollerinden tatlı, güler yüzlü ve zanaatının piri; her gün sabah saat on civarında Ula’dan Mercedes arabasına biner, yaz-kış Marmaris’e gelir; sabah kahvesini işyerinde içer.
Son zamanlarda Sakar Mevki’inden Gökova’ya inerken kulaklarında bir tıkanma bir uğultu oldu. Doğru doktora!
-Ayhan Bey önemli değil, Sakar’dan inerken, ağzınıza bir ciklet alın; çiğneye çiğneye Gökova, ilaca lüzum yok.
-Tamam doktorum.
Dedi ama ah şu ciklet. Tam Gökova’ya iniyor, çikleti dışarı atsa bir dert, içerde bir yere koysa; sıcakla etrafı kirletmesi bir dert.
-Arkadaş, düşündüğün şeye bak! Sabah geçerken, Mehmet’in fırınından sabah pidesi al; yiye yiye Sakar’ı inersin aynı şey değil mi?
O sabah pideyi aldı, atladı Mercedesine. Tam Muğla Ula ışıklarında temiz biri, Marmaris istikametinde işaret veriyor:
-Gel birader arkadaş olursun.
-Teşekkür ederim.
Az sonra Sakar’dan aşağıya inerken pideyi çıkardı ikram etti.
-Ben yeni kahvaltı ettim, teşekkür ederim.
Yolcu; bir arabaya, bir Ayhan’a, bir elindeki pideye bakıyor. Bu Mercedes arabada bir bu adam bir de pide! Ayhan hemen olayı kaptı:
-Arkadaş, işten artmaz dişten artar. Yılan bile toprağı gıdım gıdım yemiş. Biz de bu Mercedesi böyle aldık.