Hadisi Şerif : “Pehlivan, insanları güreşte yenen kimse değildir. Asıl pehlivan öfkelendiğinde kendine Hâkim olabilendir.”
İslam alimlerinden biri talebeleriyle Basra’da deniz kenarında gezerken birbirine öfke içinde bağıran bir aile görmüş. Talebelerine:
“İnsanlar neden birbirine öfke ile bağırırlar?” Diye sormuş.
Talebelerden ses çıkmayınca anlatmaya başlamış.
- “İki insan birbirine öfkelendiği zaman, kalpleri birbirinden uzaklaşır. Bu uzak mesafeden birbirinin kalplerine seslerini duyurabilmek için bağırmak mecburiyetinde kalırlar. Ne kadar çok öfkelenirse, arada açılan mesafeyi kapatabilmek için o kadar çok bağırmaları gerekir.”
- “Peki, iki insan birbirini sevdiğinde ne olur? Birbirlerine bağırmak yerine sakince konuşurlar, çünkü kalpleri birbirine yakındır, arada mesafe yoktur yada çok azdır.”
Daha sonra talebesine bakarak şöyle devam etmiş:
Şunu da unutmayalım kıymetli bir şeyi olan bağırmaz:
Sebzeci bağırır, ama kuyumcu bağırmaz
Eskici bağırır, ama antikacı bağırmaz.
Kaynak: Ayetler ve Hadisler Işığında Gönül Sohbetleri Kitabı
"Bu sayfa 39 kere görüntülendi."