pulmoner fibrozis
Pnömfibroz , akciğerlerde bağ dokusunun görünümü ve bunu takiben çoğalmasıyla karakterize edilen bir hastalıktır. Bu durum tamamen bağımsız hastalık değildir. Aksine, sonuçtur. (bir sonuç) pulmoner sistemin bazı lezyonlarının.
Pnömofibroz genel pnömosklerotik hastalık grubuna aittir. Bu gruba ek olarak, pnömoskleroz ve akciğer sirozu vardır. Bu alttürler akciğerlerde bağ dokusu büyümesinin yoğunluğundan farklılık gösterir. Bunların arasında pnömfibroz, bağ dokusunun en yavaş gelişme hızı ile karakterizedir ve skleroz ve siroz daha hızlıdır.
Pnömfibroz, lokal pnömofibroz ve diffüz bölünür. Diffüz pnömofibrozis, pulmoner dokunun bağ dokusu ile değiştirilmesi alanlarının genişlemesi ile karakterizedir. Pnömofibrozun (fokal pnömofibrozis) lokal bir varyantında, tüm işlemler bir lokusta (lokus) yoğunlaşacak ve nadiren sınırlarının ötesine geçecektir.
Şimdi sıklıkla pnömo- fibrozis ortaya çıkmaya başladı. Bu, akciğer dokusuna vücudun solunum yoluna giren zararlı maddelere artan maruz kalma ile açıklanabilir. Ayrıca, son zamanlarda, kronik akciğer hastalığının (örn. Pnömoni) süreci önemli ölçüde artmış ve sıklıkla pnömo- fibrozise dönüşmüştür.
Pnömofizyal nedenler
Pnömfibrosis, çeşitli nedenlerden kaynaklanan bir hastalıktır. Daha önce de belirtildiği gibi pnömofibroz hiçbir zaman kendi başına ortaya çıkmayacaktır. Bunun ortaya çıkabilmesi için, primer hastalıklar ve pnömibroz gelişimine neden olacak koşulların varlığı zorunlu olmalıdır. Onların en temelleri şunlardır:
- Çeşitli bulaşıcı ajanlar ve pnömoni
- Toksik maddelere, toza maruz kalma
- Akciğerleri etkileyen göğüs yaralanmaları
- Bağ dokuyu etkileyen hastalıkların gelişiminin sonuçları
- Mantar ve parazitlerden kaynaklanan hasar
- Sol ventrikülün işlev eksikliğinin sonuçları ve ardından pulmoner damarlarda kanın durması
Açıkça görüldüğü gibi pnömfibrozlu akciğerlerde ortaya çıkacak başlıca patolojik mekanizma pulmoner dokunun bir bağ dokusu ile değiştirilmesi olacaktır. Pnömo- fibrozda ortaya çıkma nedenleri farklıdır ve pnömo- fibrozise neden olan primer hastalığa bağlıdır. Örneğin, akciğerlerdeki bağ dokusu, inflamatuvar efüzyonun organizasyonu sonucu ortaya çıkabilir (canlı bir örnek - plevra iltihabına bağlı pnömofibrozis). Ayrıca, solunan maddelerin akciğer hücreleri üzerinde doğrudan toksik etkilere bağlı olarak ortaya çıkabilir. Sonuç olarak, ölürler ve sonra bağ dokusu ile yer değiştirirler.
Ancak akciğerlerde pnömfibroz ile bağ dokusu ikamesinin görülmesinin en sık sebebi şüphesiz akciğer dokusunun hipoksidir. Aslında akciğer dokusunun hipoksisinin hücreler, fibroblastların aktivasyonuna neden olmasıdır. Hipoksiya tepki veren bu fibroblastlar hızlıca ve büyük miktarlarda kollajen üretir. Kolajendir ve pulmoner yerine geçecek bağ dokusunun alt türleri olacaktır.
Pnömfibrozun ana "bağ dokusu" mekanizmasına ek olarak, bu hastalığın yaklaşık üç temel "ana nedeni" vardır. Bu, havalandırma, bronş drenajı ve yeterli kan dolaşımı ve lenf dolaşımına hasarın ihlalidir.
Akciğer ventilasyonunun bozulması doğrudan pnömfibroz mekanizmasından gelir ve aşağıdaki gibi açıklanabilir. Normalde, akciğer dokusu yeterince esnektir ve nefes alma sürecinde önemli bir rol oynayan elastikiyetidir. Akciğer dokusunun esnekliği ne kadar yüksek olursa, bu dokuyu mümkün olduğunca gerdirmek için vücudun mukavemeti o kadar yüksek olacaktır. Bu nedenle yüksek seviyedeki intrapulmoner basınç enjekte edilir. Buna karşılık yüksek miktardaki intrapulmoner basınç, alveolleri içeriden dışarıya iter ve bu şekilde inspirasyona yayar.
Ancak pnömofibroz ile birçok alveol bağ dokusu tarafından zaten etkilenir. Akciğerin aksine, bu tür doku neredeyse elastik özelliklere sahip değildir. Alveollerin dokusunun elastikiyeti o kadar azsa, onu genişletmek o kadar kolay olacaktır. Dolayısıyla, vücudun gerilmesi için büyük bir kuvvet kullanması gerekmez. Bu nedenle, intrapulmoner basınç seviyesi azaltılır. Ancak böyle düşük bir basınç, alveolü açamaz ve duvarları alçalabilir. Sonuç olarak, akciğer dokusunun bir kısmı, vücudun genel oksijenasyon sisteminden uzaklaşır: Çözülmemiş alveol oksijen ile doldurulamaz ve kılcal damarları vasıtasıyla vücuda aktaramaz.
Bronşun drenaj fonksiyonunun bozulması, inflamatuvar şişme sonucu bronş duvarının inflamatuvar koşullarına bağlı olarak ortaya çıkar. Sonuç olarak, gizli akış dışarı kırılır ve birikir. Bronşiyal sekresyonların bu birikimi, akciğer boyunca ikincil inflamatuvar patlamaya neden olacak olan enfeksiyonun gelişimi için uygundur.
Buna karşılık, bronşun tıkanması akciğerin belli bir kısmının solunan havayla temasının kesilmesine neden olacaktır. Bu, yine de, intrapulmoner basınç sürecinin bozulmasına yol açar ve bu akciğer oranı düşer.
Bronşun normal drenajında oluşan inflamatuar bir bozukluğa ek olarak, pnömofibrozun nedeni, bronşun motor salınımının bozulmasına da neden olabilir. Genellikle, bronşun nöromüsküler bileşeni ihlal edildiğinde ortaya çıkarlar.
Lenfatik dolaşım ve kan dolaşımı, akciğerlerdeki damarların sıkıştırılmasıyla engellenebilir. Kan dolaşımı da rahatsız edilebilir ve akciğer çevreleyen damarlarda kan stazı prosesleri başlarsa pnömofibrozise neden olabilir. Çoğunlukla bu durgunluk, lümeni daraltacak olan kan damarlarının spazmı veya iltihaplanmasından dolayı ortaya çıkabilir. Gemilerde statik kalışın uzaması sonucunda, durgun sıvı giderek duvarından geçer (ter), böylece bir protein efüzyonu oluşur. Bu protein akışı giderek bireysel alveollerin (çoğunlukla durgunluk bölgesine yakın olanları) yerini alan bir bağ dokusu ile çimlenir. Yine, pnömofibroz gelişir.
Bu nedenle, pnömofibrozda önemli değişiklikler zinciri tanımlamak mümkündür. İlk olarak, pulmoner doku birincil bir hastalığa yakalanır, akciğer ana patolojik faktöründen etkilenir. Bu faktör, aşağıdaki türlere ayrılır: pulmoner ventilasyonun ihlal edilmesi, bronşun drenaj fonksiyonundaki sorunlar veya akciğerlerin lenfatik ve dolaşım ağı rahatsızlığı. Bu faktörlerin her birine normal akciğer dokusunun patolojik, bağ oluşturucu eşlik etmesi eşlik eder.
Her faktörde, bağ dokusu görünümleri farklı şekilde gelişir: birisi (pulmoner ventilasyonu ihlal ettiği gibi) birincil neden olur, birisi sonuç haline gelecektir. Ancak üç nedenden ötürü bunlar gerekecek. Ayrıca, solunum mekanizmasından ayrı akciğer dokusu kaybı olacak ve alveoller, damarlar ve dokular arasında gaz alışverişi bozuklukları bulunan belirli bir alttür spesifikliği vücutta gelişecektir.
Pnömofibroz bulguları
Pnömfibrozun lokal ve yaygın şekilleri vardır. Temel olarak, çoğunlukla pnömofibroz kliniği, fokal pnömo- fibrozis durumunda hastalığın kliniği (daha az sistemik lezyona bakıldığında) hiç ortaya çıkamayacağı için, ikinci formdaki hastalarda kendini gösterir.
Akciğer dokusunun lezyonuna işaret eden en canlı işaret, nefes darlığı olacaktır. Birincisi, aşırı yüklenme sırasında ortaya çıkacak ve sonra görünecek ve dinlenecektir. Sıklıkla öksürük ve viskoz, pürülan balgam ayrımı eşlik eder. Görsel olarak, hastalar ortak bir siyanoz varlığını bulabilecekler (akciğerlerde şiddetli hipoksi nedeniyle ortaya çıkacak).
Gürültülü karakterin olası göğüs ağrısı, hızlı yorgunluk, keskin kilo kaybı, genel zayıflık. Akciğerlerin bazal bölümlerinin birincil lezyonları ile, çoğunlukla "hipokrat parmaklar" oluşur (takma çubuklar olarak adlandırılır).
Hastalar göğsünde öksürüğe bağlı şiddetli ağrı şikayetinde bulunabilirler. Akciğerlerin alt kısımlarında sarsıntıları ve pnömofibrozun ileri safhalarının bir işareti olan karakteristik bir "mantardan kaynaklanan sürtünme sesi" ni dinleyebilirsiniz.
Komplikasyonların varlığında, küçük dolaşım sistemindeki yetersizlik belirtileri ortaya çıkmaya başlayabilir: hemoptizi, kan damarları olan balgam vb.
Pnömofibroz için spesifik olan yukarıdaki özelliklere ek olarak, birincil hastalık belirtileri de olacaktır: örneğin pnömoni veya bronşit belirtileri .
Pnömofibroz tanısı
Pnömfibrozun en önemli tanı ölçütü, elbette akciğerlerin röntgen muayeneidir. Hastalığın ilk bulgularını bulmanıza ve eşlik eden patolojilerin varlığını saptamanıza olanak tanır. Buna ek olarak, bu çalışma pnömo- fibrozis ve akciğer kanserini benzer semptomlarla ayırt etmeye yardımcı olacaktır.
Pnömfibrozun ana belirtisi pulmoner paternin ve deformasyonunun yoğunlaşması olacaktır. Gemilerin gölgeleri genişler ve etkilenen bölümde, gemilerin küçük dallarının ayrı gölgelerini, rahatsız olan yönü ile bile görebilirsiniz. Pürüzsüz ve keskin hatları olan "pulmoner gölgeler" de bulabilirsiniz. Bu gölgeler zarar görmüş akciğerlerin parçalarıdır.
X-ışınının ileri safhalarında, akciğerin komple bağ dokusu yapısının bulguları bulunur: çeşitli, kaotik yönlerde gölgeler çizgileri, yoğun ve boşluklu bölgeler ("bal peteği" gibi) ve deforme olmuş pulmoner kökler (bazal pnömofibroz).
İkinci önemli çalışma dış solunumun fonksiyonu üzerine araştırma olacaktır. Özel bir değeri değerlendirin - Tiffno dizini. İndirgemesi (genellikle% 70'ten az), dış solunumun ihlal edildiğinin bir işaretidir. Bu endekse, akciğer volüm göstergelerini inceleyin: LIV (akciğerlerin yaşamsal kapasitesi) ve FVC (fonksiyonel vital kapasite). Pnömo- fibrozis için, azalmaları karakteristik olacaktır. Yukarıda tanımlanan göstergelerde böyle bir değişiklik, kısıtlayıcı olarak adlandırılır ve akciğer dokusunun lezyonlu hastalıklarının karakteristiğidir.
Araştırma planının üçüncü maddesi bronkolojik bir çalışma olacaktır. Genellikle fokal pnömofibrozu diffüze karşı ayırmaya yardımcı olur. Hastalığın yaygın bir varyantı ile bronş boşluğunda fokal değişiklik olmayacaktır - bronşun genişlemesini bulabilir ( bronşektazi ).
Pnömfibrosis tedavisi
Pnömofibroz tedavisinde en önemlisi birincil bir hastalığın nedeni veya tedavisinin ortadan kaldırılmasıdır.
Pnömoni varlığında, iyi bir antibakteryel terapi önermek gerekir. İlaç tedavisinin ve iyileştirici fiziksel eğitimin bir kombinasyonu sıklıkla kullanılır. Pnömofibroz ile, klinik ve radyolojik tam iyileşmeden önce pnömoni tedavi edilmelidir. Tedaviden sonra, bu hastalar yaklaşık 1 yıl süren aktif bir hesaba konur.
Ayrıca, pnömofibrozlu hastalara balgam söktürücü madde (Bromhexin) ve yatakta özel bir "drenaj" pozisyonu verilir ve bu da balgamdan uzaklaşmaya yardımcı olur.
Pnömofibroz inflamatuar süreçlerle karmaşık hale gelirse, pnömonide olduğu gibi, bazı antibakteriyel rejimler reçete edilir: bunların en iyisi, bir dizi makrolid ve sefalosporin preparatıdır. Pnömofibroz ile akciğerdeki enfeksiyöz ajanların sayısının birkaç düzeyi aşabileceğini bilmek çok önemlidir, bu nedenle geniş bir etki alanına sahip antibakteriyel ilaçların kullanılması arzu edilir. Antibiyotiklerle birlikte glukokortikoidler reçete edilir.
Hastalığın kalp kök nedeni ile veya pnömofibroz nedeniyle halihazırda gelişen kalbin işlevi bozulduğunda, kardiyak glikozid preparatları reçete edilir. En sık kullanılanlar Strophantine veya Corligon'dur.
Ayrıca, vitamin tedavisi ve fizyoterapi hakkında da unutmamalıyız. Akciğer yetmezliği olmayan pnömofibroz evrelerinde iyontoforez ve tıbbi maddelerle yapılan ultrasonografi işlemleri iyi etkilere sahiptir.
Pnömo- fibrozla bile, oksijen tedavisi reçete edilir. Akciğerleri oksijen ile karıştırır, bu da etkilenen hastalık için yeterli değildir. Genellikle oksijen, çevredeki atmosferde bulunduğu miktarda verilir.
Ve başka önemli bir tedaviyi kaçıramazsınız - bu özel solunum hareketlerinin atanması. Solunum fonksiyonlarını iyileştirirler ve vücudu desteklerler ve ayrıca akciğerlerin çökmüş bölgelerinin oksijene alınmasına yardımcı olurlar.
Pnömfibrozun önlenmesi, pulmoner pnömofibrozise neden olan primer hastalıkların doğru tedavisidir. Komplikasyon evresine girmeden önce, bronşit ve pnömoni gibi hastalıkları tanımlamak ve tedavi etmek gereklidir. Özellikle sigarayla ilgili olarak, zararlı alışkanlıklar bırakmak da önemlidir.
Buna ek olarak, pulmoner hücreler için toksik maddelerle çalışan güvenlik tekniklerine sıkı sıkıya bağlı olmak gerekir: gerekirse maskeler ve solunum cihazları kullanın. Bu üretimin bir çalışanı pnömofibroz'a sahipse, derhal başka bir işe transfer edilmelidir.