Bugün, şubat 25, cumhurbaşkanlığı seçim kampanyası başladı. "O hayatta" en üst olurdu. habermedyada bir çok hikaye ve yayının yanı sıra hafif histerinin yanı sıra ağız ağrısına dönüşüyor. Şimdi sessizliği tamamla. Muhtemel seçim sahtekarlığı, aday pozisyonları, sosyolojik anketler, seçim komisyonlarının oluşumu, hizipler kotaları, aday göstermeye ilişkin parti kongreleri, uluslararası gözlemcilerin görüşü hakkında kimse umursamıyor. Ve gözlemcilerin kendileri görünmez. Muhalefetin son birkaç yıldaki tek bir aday hakkındaki geleneksel tartışmaları bile azaldı.
Başkan vekili Turchinov'dur. Rada kararına göre, Parlamento tarafından kabul edilen yasaları imzaladı. Cumhurbaşkanı Yanukoviç, görevinden kendiliğinden işten çıkarma nedeniyle, ifadesiyle görevinden alındı. Bu bir suçlama değildir, çünkü tamamen farklı bir prosedür vardır. Sadece politik uygunluk. Yılın Anayasasına göre, 2004, bazı hareketlerle restore edilmiştir. Bunun BP Düzenlemelerinde nasıl olmadığı da belli değil. Peki kimin umrunda? Seçimler 25 Mayıs'ta yapılacak. Karar aşamasında Verkhovna Rada'nın seçilmesi sorunu. Bu yılın belki de haziran ya da temmuzları. Yerel makamların ve Kırım Parlamentosu seçimlerinin yapılması mümkündür. Ne zaman bilinmiyor. Başkanlık kampanyası için iki milyar dolarlık para tahsis edildi. CEC olduğu gibi bırakmaya karar verdi. Zaman yok. Merkez Seçim Komisyonunun binası “yüz” Maidan'ı ya koruyor ya da kontrol ediyor. Peki ne İstisnasızlık, “o yaşam” için geleneksel olan tüm siyasi güçlerde karışıklık, yanlış anlama ve bir tür gerginlik hali. Sırayla gidelim.
Yulia Timoshenko. Independence fiasco'sundan sonra, katılımcılar emekli olmak için Yulia Vladimirovna'ya müstehcen bir teklif veren posterler hazırladıklarında ara verdiler. Sharita'da tedaviye gittim. "Rehabilitasyon" un ne kadar süreceği bilinmiyor. "Batkivshchyna" basın servisi, eski mahk prisonmın görev için çalışma niyetinde olduğunu beyan etmediğini ifade etti. Ünlü tekerlekli sandalyede yaptığı konuşmada, cumhurbaşkanlığı tutkusu açıkça görünse de: “Garanti ederim”, “Söz veriyorum” “Yapacağım.” Yazarlığı Timoşenko'ya ait olan tek bir adayın reddedilmesi doktrini ilgisini kaybetti.
Resmen, Yulia Vladimirovna, Sophia Meydanı'ndaki muhalefet liderlerinin geçtiğimiz yılın Mayıs ayında birliği beyanı verildiğinde hala aynı “bekar” adaydı. Aslında, bugün ona karşı güçlü bir karşı propaganda. Ben bile, “Yulia'mızın” medya ve sosyal ağlarda bu kadar çılgınca ve öfkeyle karıştığını hatırlamıyorum, ancak kendimi Timoşenko konusunda neredeyse on beş yıldır sürdürdüğümden beri uzman olarak görüyorum. Ve geçen yıl herkes aktif olarak “siyasi bir ceset atmamamı” tavsiye etti. Şimdi başkaları bunu yapmaktan mutlu. TSN, Zhenya Timoşenko’nun karısı hakkında “Ben, Maidan’ın çalıştırılması sırasında Roma’nın en pahalı otellerinden birinde doğum gününü kutlayan” bir alıntı yaptı. Arsa, “kandırmaca”, cesetler, pahalı butikler, alışveriş, Zheni'nin “ölüler için üzüldüğünü” söyleyen iki yüzlü ifadesinin arka planına dayanan duygular, gizli kamerayla çekim, kanlı katliamın arka planına dayanan duygular. Bundan sonra yapmayı planladığı şey, daha sonra geri döneceğimiz ayrı bir konu.
Vitali Klitschko. Son beş gündeki olaylar, büyük olasılıkla, derecelendirmesini baltaladı. Sadece Timoşenko değil, aynı zamanda onun davranışlarında. Fiilen çekildi. Açık nedenlerden dolayı, meclis platformunu etkin bir şekilde çözebilecek durumda değil. Bağımsızlık konusunda lider olarak algılanmıyor. Siyasi gücü böyle bir gelişmeye hazır değildi. Son zamanlarda ondan belirgin bir açıklama yok. Evet, "UDAR" hizipini temsil eden Valentine Nalyvaychenko, SBU'ya başkanlık etti. Ancak bu randevunun en hevesli sempatizanlar bile “ikramiye” olarak algılanması pek olası değildir. Nedenini açıklaman mı gerekiyor? Muhtemelen hayır. Almanya tarafından desteklenen ve ülkeyi birleştirme kabiliyetine sahip, Avrupa yanlısı bir gücün lideri konumunda. Yine, gerçek açıktır ve gerekçe gerektirmez.
Arseniy Yatsenyuk. Timoşenko'nun serbest bırakılmasından sonra, "Batkivschiny" biçiminde başkan adayı bile sayılmaz. Elbette, Arseny'nin kendisi öne çıkabilir, ama ne verecek?
Bölgeler Partisi. Yanukoviç’in görevinden alındıktan sonra liderini kaybetti. Dahası, politik bir güç olarak itibarsızlaştırılmıştır. “Doğu adayı” formatındaki seçimlere katılamıyor. Dobkin'i başkan adayı olarak düşünebilirsiniz, ancak bu daha ziyade Kharkiv valisi adına bir umutsuzluk adımı. Bu arada, Viktor Yanukoviç'in kendisinin kampanyaya katılması teorik olarak mümkün. Fakat kaçma yeteneğini engelleyen bir pozisyonu dile getirdi: “Ben başkanım ve olan her şey anayasaya aykırı”.
Peter Poroshenko. Potansiyel olarak katılmaya hazır, ancak ne olacağını anlıyor.
Aşağıdaki sonuç kendini göstermektedir: Seçimlerin yapılmasının amacı nedir? Hayır, ülkedeki meşru otoriteyi eski haline getirmek için bunu yapmak resmen gerekli. Bu, olduğu gibi, bir meclis başkanlık yönetim biçiminin olduğu bir devlette olamaz, uzun bir süredir Turchinov kişisinde yasama, yürütme ve yargı gücünün bir melezi vardır.
Mevcut adayların hiçbiri ülkeyi birleştiremiyor. Dahası, oylamanın sonucu ne olursa olsun, bu sadece bölünmeyi resmileştiren Ukrayna'nın bir kısmının başkanı olacak. En muhtemel senaryo: Birinin batı ve merkezi aktif olarak destekliyor, doğu ve güney pasif kalıyor. Peki sırada ne var?
Bağımsızlık ayrılmaz ve cumhurbaşkanlığı seçimlerinin sonuna kadar dağılmaz. Özellikle sonra. Maidan'dan tek bir başkan adayı yok ve olamaz. Çünkü “ayaklanmanın yeni liderleri” konusundaki tez gevşemiş olsa da, ülke başkanının seviyesi sivil bir eylemci değil. Turuncu Devrimin travması etkiliyor, bundan sonra herkes Viktor Andreevich'in parlak bir gelecek inşa etmesi için iki yıl bekledi ve sonra üç yıl boyunca Yulia Vladimirovna, Yuşçenko'nun en salak salak olduğunu savundu. Görevle başa çıktı. Peki ne
“Ulusal güven hükümetinin” kurulması, cumhurbaşkanlığı seçimlerinin sorunları ile doğrudan bağlantılı. İlk olarak, kim başkanlık edecek? Herkes, cumhurbaşkanlığı adayının Bakanlar Kurulu'na yön veremeyeceğini biliyor. Sadece ekonomik çöküşün pratikte olduğu için. Hemen tüm olumsuzluk ona düşer ve bitirmek için zaten politik bir cesettir. Bugün herhangi bir başbakan yarın bir "ceset" dir. Milyarlarca anlaşılmaz bir ekonomiye bürünebilirsiniz, ancak bu yalnızca verecek bir şeyin olmayacağına yol açacaktır. Mayıs ayındaki yeni gaz fiyatı, “açılışı” ndan önce herhangi bir hükümet başkanını ve cumhurbaşkanı öldürecek.
Buna ek olarak, muhalefette hiç kimse hükümette "Maidan güvenen profesyoneller" in nasıl uygulanacağını anlamıyor. Herhangi bir hükümet oldukça spesifik bir yönetim aracıdır. Zaten potansiyel olarak tehlikeye girebilecek olan herkes. "Ekonomik uzmanlar" işe almak saçma. Yöneticileri arıyorum. Neyin işe yaramadığını nasıl yönetirsiniz? Net değil Güven ve profesyonellik sorunu nasıl ilişkilendirilir? Net değil Burada Olga Bogomolets Maidan tarafından desteklenmektedir. Ona Sağlık Bakanı görevinde bulundu. Bu nedenle, jinekolog Bogatyryov'u bir güzellik uzmanı olarak değiştiriyoruz. Bu normal mi? Hangi mantığın izlenmesi gerektiğine bağlı. Daha sonra ortaya çıktığı gibi, NBU, İçişleri Bakanlığı ve GPU gibi yapılarda, iş deneyimine hiç ihtiyaç duyulmuyor. Argüman - "Maidan bunu kabul etmeyecek." Bu umutsuz bir durumda potansiyel başkan adayları olduğu ortaya çıktı: oraya gidiyorsunuz - sola gidiyorsunuz - bir kriz, sağa - bir bölünme.
Eğer her şey devrimci sefere bağlıysa, aynı ruhla devam etmeliyiz. Tek meşru otoritenin parlamento olduğuna karar verirseniz, o zaman parlamentoda bir başkan seçmemize izin verin. Daha sonra yasama organındaki yeni bir cumhurbaşkanı seçmek için BP'yi çözün. Bir seçim yapamazsak, “en iyi aktivistleri” içeren geçici bir toplantı kurarız.
Mevcut gerçeklik çerçevesinde başkanlık seçimlerinin yapılmasının bir anlamı yoktur.