Sen neden burada değilsin?
Sen neden burada değilsin?
ADEM ÜNAL
Akıl hastanesinin bahçesinde sigara içiyordum. Merakımdan sanırım, bir şekilde orada buldum kendimi. Kendi halinde oldukça normal davranan, yüz çizgilerinden kırklarında olduğunu düşündüğüm bir adamla göz göze geldik. Ben bir kaç kere kafamı çevirsem de, o gözlerini üzerimden hiç çekmedi. Kıyafetlerinden anladığım kadarıyla misafirdi orada, hasta demeye dilim varmıyordu. Önce biraz çekindim sonra cesaretimi toparlayıp küçük adımlarla yaklaştım yanına.
"Sigara versene" dedi hemen.
Sigarayı uzatırken "neden buradasınız" demiş bulundum. Sigarasını yaktı, tekrar gözlerini dikti üzerime. Kırpmıyordu bile ürkmedim desem yalan olur. İyi günler dileyerek uzaklaşmaya karar verdim. Belki de yanlış bir soru sormuşumdur. Canını yakmışımdır ya da ne bileyim adam deli işte! Diye geçirdim içimden.
"Sen neden burada değilsin" diye bağırdı arkamdan öyle bir bağırdı ki cinnetle bağırır gibi… Döndüm yüzümü baktım yüzüne. Bu sefer sesini daha da yükselterek tekrarladı;
"Sen neden burada değilsin?
Onca sahtekarın, onca vicdansızın onca ihanetin arasında durmayı nasıl başarıyorsun?
Çocukların vurulduğu, çiçeklerin koparıldığı, sevgilerin harcandığı, umudun tükendiği, renksiz, yapay bi dünya var dışarıda. Uyuşmadan uyum sağlayamadığım, gürültüsünden uyuyamadığım. Kirli kibirli, kaba bir dünya var. Çıkarları uğruna seni çakıyla son model arabayı çizer gibi çizecek binlerce insan var. Kanını emecek bir sürü vampir.
Sana kullanılıp, köşeye atılmış pis bir mendil gibi hissettirecek bir sürü katil.
Sen neden burada değilsin"?
Deliler mi yatmalı akıl hastanesinde yoksa onları deli edenler mi?