Burma'daki İngiliz Hint Ordusu, 1945 yılı. Fotoğraf: İmparatorluk Savaş Müzesi
Filozof Mahatma Gandhi'nin, şiddet içermeyen ve ahlaki otorite yardımı ile Hindistan’ın bağımsızlığını sağladığı yaygın efsanesi güzeldir, ancak gerçeklikten uzaktır. Gandi'ye ek olarak, bağımsızlık fikri iki milyon Hint savaş gazisi tarafından paylaşıldı.
İngiltere'nin Hint arka
20. yüzyılın başlarında, Hindistan alt kıtasının nüfusu (modern Burma, Pakistan, Bangladeş, Sri Lanka ve Hindistan uygun) tüm dünya nüfusunun beşte birini oluşturuyordu. Burada, eşleri ve küçük çocukları sayan binlerce İngiliz'den 150, üç milyon yerli memur ve çalışanın yardımıyla 350 milyonlarca Aborjin insanını yönetti.
Bu birimin güç üssü sözde İngiliz Hint Ordusu'ydu - o dünyanın en büyük paralı ordusu - İngiliz subaylarının komutasındaki neredeyse 300 binlerce yerli askerdi.
Ülkeye ayrı bir azınlık oluşturan sözde askeri kastlardan ya da “savaşçı milletlerden” toplandılar. Bunlar daha çok Sihler, Marathas ve Gurkhas'tı - eski askeri gelenekleri olan etnik gruplar.
Aynı milletten veya kasttan askerler, İngiliz subayları tarafından farklı bölgelere gönderildi. Genellikle her alay, askerlerin bir kısmının kızarması durumunda, İngilizlerin başka bir kast veya milletten olan askeri adamların yardımı ile pasifleşmelerine izin veren birkaç kadrodan oluşuyordu. Yerli 1857 - 1859 asker-sipahlarının büyük ayaklanmasından sonra, İngiliz emri, Hindistan ve İngiliz birimleri arasındaki oranı belirleyen “bire bir” kuralına kesinlikle uyuyordu. İngiliz Hint Ordusunun bölümleri iki Hintli ve bir İngiliz tugayından oluşuyordu. Burma'da ordu tugayları her zaman üç taburdan ibaretti: Hint, Gurkha ve İngiliz.
Topçu yalnızca İngilizler tarafından yönetildi; Buradaki yerliler sadece kızak ve diğer servis personeli olarak görev yaptı. Sıkı ve sıkı bir şekilde bu prensibe saygı duyuyorum: İngiliz, Hintlilere itaat edemez. Çok büyük bir ücret ayrımcılığı vardı: bir İngiliz subayı bir Hint subayından beş kat fazla aldı.
Zaten 1916'te, Hint sömürge birimleri Somme katliamına katıldı ve Gelibolu'daki aynı kıyma makinesinde, Orta Doğu'da Osmanlı İmparatorluğu ile savaşan İngiliz birliklerinin temelini oluşturdular. Kasım ayına kadar "İngiliz Hint Ordusu" sayısı 1918'a binlerce kişiye ulaştı. Toplamda, Birinci Dünya Savaşı yıllarında, İngiliz makamları, 573 1 440 yerlilerinin Hindutan yerlilerini bu sömürge ordusuna aldı: bir paralı asker İngiltere tahtına, İngiltere, Avustralya ve Kanada'dan beyaz bir taslaktan daha az para harcadı.
İngiliz hint cephesi
1 Eylül 1939'da Britanya Hint Ordusu 194 numaralı ve 373 süvari alayı ve 18 piyade taburundan oluşuyordu. Yani, Hindistan'da Birinci Dünya Savaşı'nın başlangıcından daha az sayıda birlik vardı. Bu alt kıtadaki muazzam genişlik boyunca, tek bir uçaksavar topu değil, en fazla sekiz uçaksavar topu vardı. Londra'daki generaller, en yakın uçakların ve tanklar İngiliz İmparatorluğu'nun potansiyel düşmanları Hindistan sınırlarından binlerce kilometre uzakta.
II. Dünya Savaşı'nın Hint askerleri için ilk savaşları Fransa'da çok başladı. Burada Mayıs ayında 1940, diğer İngiliz kuvvetlerinin yanı sıra, Punjabi Rajput'lardan oluşan Hint birimlerine Alman tankları saldırdı. Bu savaşçıların ağızlarından biri neredeyse tamamen ele geçirildi, gerisi İngilizlerin Dunkirk altındaki aceleyle kaçması sırasında boşaltıldı.
Avrupa'daki Almanlar tarafından mağlup edilen Hintliler, Afrika'daki İtalyanları geri kazandılar. 1940 - 1941 yıllarında iki Hintli bölüm Somali, Sudan ve Etiyopya topraklarındaki düşmanlıklara aktif olarak katıldı. Churchill daha sonra II. Dünya Savaşı kitabında bu operasyonlarla ilgili olarak “Zaferi Anglo-Hindistan 4 ve 5 bölümleri kazandı. 4 Hintli bölümü, İtalyan taburları olan 65'i yenerek, 40'ten fazla mahk ofm ve 300 silahını ele geçirdi.
Bu kavgalar sırasında, II. Dünya Savaşı’nda ilk kez bir Hint subayı - Teğmen Promindra Singh Bhagat - İngiltere’nin en yüksek askeri ödülünü alan Victoria Cross’u aldı, çünkü kendisi ve çoğu, ölen askerleri, iki gün boyunca 15 mayın tarlalarını temizlemek zorunda kaldı. ve 55 mil yol boyunca.
1941 yazında, Hint birlikleri, Almanlara yönelik yerel diktatör Geylani'nin birlikleri ile çarpışma olmadan Irak'ın işgaline katıldı. Sonra Hintliler Suriye'deki Vichy sömürgeci kuvvetlerine karşı savaştılar.
5-I Hintli tugay, Şam savaşlarında başarılı oldu ve ilerleyen İngiliz birimleri arasında en yüksek emir derecesini aldı.
İran'ı 1941 yazında SSCB ile ittifak içinde işgal eden İngiliz kuvvetlerinin temeli, ayrıca Hintlilerin - 8-I ve 10-I Hint bölümlerinden ve 2-I Hint zırhlı tugayından oluşuyordu. 29 Ağustos 1941, Transkafkasya Bölgesi'nin önde gelen Sovyet birlikleri, İran'ın merkezindeki Senenage kenti yakınlarındaki General Tolbukhin'deki General Tolbukhin, İngiliz birliklerinden Hintlilerin öncüsü ile görüştü. Gelecekte, İran üzerinden SSCB'de Lend Lease Kira sözleşmesinin güney kısmının korunmasını ve işleyişini sağlayan Hintli piyade halkıydı.
Hint askeri oluşumlarının bu bölgede İngilizler tarafından kullanılması, yalnızca Hindistan’ın operasyon tiyatrosuna yakın olmasından değil, aynı zamanda Arap milliyetçiliğini aktif olarak şişiren ve İngiltere’yi beyaz sömürgecilikle suçlayan Alman propagandasına karşı bir dengelemeden kaynaklanıyordu.
Nisan ayında, Rommel'in ilk taarruzu sırasında yılın 1941'i, yalnızca 3'inci motorlu Hint birliklerinin direncinin İngilizlerin Tobruk'a sahip olmasına izin verdi. Burada Hintliler ilk önce Almanlarla yüzleşmek zorunda kaldı. 7 Aralık Hint tugayının 1941'in öncüsü olan 7, Alman Tobruk kuşatmasının çemberinin halkasını kırdı. Bununla birlikte Rommel'in Almanları bu kaleyi ele geçirdiğinde, Marathi ve Gurkha onlara karşı en güçlü direnişe sahipti.
Ancak Aralık ayında “İngiliz Hint Ordusu” için yılın 1941'unda aniden yeni bir cephe ortaya çıktı - Japonya savaşa girdi. İlk çarpışma 8 Aralık 1941, Malezya'daki Kota Bharu'da gerçekleşti. Çin’deki savaştan sonra, Yamasashi ordusundaki Japon askerler, ormandaki kayda değer bir deneyime sahipti. Hintlileri, 8 inci Hint bölümünün 9.
Bölgedeki ana deniz üssü olan Singapur'u güçlendirmeye çalışan İngiliz komutası, aceleyle Hindistan'dan en iyi birimleri transfer etti. Başlangıçta, Kuzey Afrika çöllerinde Almanlara karşı savaşmak niyetindeydiler ve tamamen motorize edildiler, ancak ormanda etkisiz olduğu ortaya çıktı. İngiliz komutasındaki sayısız yanlış hesaplama ve kararsızlık Japonların zaferini önceden belirledi. Singapur'un tesliminde yakalanan binlerce 95 arasında, 59'in binlerce kızı Hintliydi.
Somme Muharebesi'nde Hint bisiklet parçaları. Fotoğraf: İmparatorluk Savaş Müzesi
Japonların bölgedeki savaşın ilk yıllarındaki avantajlarına rağmen, İngiliz garnizonlarından bazı Hint birlikleri savaşlarda kahramanlık gösterdi.
1942'in ilkbaharında, beş Japon şirket Borneo adasındaki Sinnavang köyünü savunan bir Pencap taburuna saldırdı. Üstün güçlerle çevrili olan Hintliler son kurşuna kadar savaştılar ve ancak cephaneleri tamamen tükendikten sonra Japonlar tarafından yakalandı ve işkence gördü. Taburun kalıntıları adanın güneyine bin kilometre uzunluğunda yolculuk yapan, önce yaya, sonra türbülanslı nehirler boyunca sallar geçirerek tropikal ormanda yemek yiyen dağlık, ormanlık Kalimantan'ın derin bölgelerine girip inebildiler. Bir buçuk ay sonra, Punjabi okları Sampit kasabası yakınlarındaki ormandan ayrıldı ve görünmeden bir gün önce bu limanı ele geçiren Japonlarla tanıştı. Pencaplar kendilerini şehrin yanına yerleştirdiler, ancak Java'nın düştüğü ve tüm İngiliz ve Hollanda birliklerinin teslim olduğu biliniyordu. Askerlerin ve subayların çoğu ateşli ve dizanteriye sahip değildi ve ormandaki yeni kampanyaya artık dayanamadılar. Bu şartlar altında, komutan teslim olmaya karar verdi.
Japonlar bile, Kızılderililerin dağılmasının dağları ve bataklıklardan geçtiğini, sadece tüfekleri değil, aynı zamanda makineli tüfekleri de bıraktığını;
May XnUMX, Japonlar, Anglo-Hint birimleri ile inatçı savaşlar yaptıktan sonra, Burma'yı tamamen işgal etti ve Hindistan ile sınırlara ulaştı. İlk başta, yalnızca genişletilmiş iletişim ve yağmur mevsiminin başlangıcı Japonların topraklarını istila etmesini engelledi.
Dünyanın en büyük paralı ordusu
İngilizler, Japonya’nın Hindistan’a yakın bir yerde görünmesinin yerliler arasındaki güzel düşünceleri güçlendireceğinden makul ölçüde korkuyorlardı. Mahatma Gandhi şiddet içermemesiyle tutarlıydı ve askeri eylemlerin sabote edilmesi çağrısında bulundu. Ağustos ayında Hindistan Ulusal Kongresi (INC) 1942 Hindistan için bağımsızlık istedi. Buna cevaben, sömürge makamları, liderler - Gandhi, Jawaharlal Nehru ve diğerleri de dahil olmak üzere muhalefetin toplu tutuklamalarını gerçekleştirdiler. Hindistan'ın illeri sonbahar boyunca gösteriler ve ayaklanmalar yaptı; Onların bastırılması sırasında sömürge polisi binden fazla kişiyi öldürdü, üç binden fazla kişiyi yaraladı ve neredeyse 60 bin Hintliyi tutukladı.
Hastly, Japonların Burma’daki saldırılarını engellemek için yeni yerel bölümler kuruyor, Temmuz ayında İngilizler 1942, yalnızca "askeri kastlar" ın seçilmiş üyelerini işe almaktan vazgeçip Hindistan'ın tüm bölgelerine ve kastlarına istihdamı genişletmek zorunda kaldılar. Eğer 1939’te, orduda görev yapan binlerce Kızılderilinin yaklaşık 200’i, 1943’in sonunda, 2 milyonu vardı. Bunların arasında, eski "askeri kaleler" den toplam 900 binlerce vardı.
Asker sayısındaki patlayıcı büyüme Hintli memur sayısında artış olmasını talep ediyordu. Eskiden, İngilizler askeri eğitim ve kariyerini yerlilere komuta etme imkanlarını özenle kısıtladılar. II. Dünya Savaşı'nın başından beri ve hatta savaşın Hindistan sınırlarına yaklaştıktan sonra, Hindistan Askeri Akademisi'ndeki öğrenci sayısının üç kat arttırılması ve ek subay okulları yaratılması gerekiyordu. Eylül ayında İngiliz Hint Ordusu'ndaki 1939, 4028 İngiliz subayları ve yalnızca 396 Yerli Hintli olsaydı, 1945 yılı itibariyle, Hintli subayların sayısı 20 süresinden daha fazla artmıştı. Hintli komutanlar zaten Anglo-Hindistan bölümlerinin subaylarının çoğunluğunu oluşturuyordu.
II. Dünya Savaşı'nın başlangıcında, eski askeri uçakların tüm 150'i Hindistan'da bulunuyordu. Yerel pilotlar hiç değildi. Fakat zaten 1941’te, ilk 24 Hint pilotları Hitlerite Luftwaffe’ye karşı savaşlarda yer almak üzere İngiltere’ye gönderildi. Savaşın sonunda, 3 zaten Hindistan Hava Kuvvetleri'nde binlerce subay ve 25 binlerce asker görev yapmıştı.
Hindistan'ın askeri endüstrisi daha az etkileyici bir şekilde değişmedi. Sadece Mayıs 1940'e kadar, burada askeri ürünlerin üretimi savaşın ilk yılına göre altı ila yedi kat artarken, mermilerin üretimi de 12 sürelerini arttırdı. Zaten 1942'te, 250'ten farklı çeşitte silahlar üreten 700 işletmeleri hakkında Hindistan'da silah üretimi yapıldı: zırhlı araçlar, makineli tüfekler ve diğer otomatik silahlar. silâhdaha önce burada üretilmedi.
Savaşın sonunda, Hindistan neredeyse% 90'inin silahlı kuvvetlerin silah ve teçhizattaki tüm ihtiyaçlarını karşıladı.
1942 - Hint-Birmanya sınırındaki dağlarda ve ormanlarda 1944, her iki tarafın sadece mermilerden ve mermilerden değil, aynı zamanda tropik sıtmadan ve ateşten de ciddi kayıplar aldığı Hint ve Japon bölümlerinin şiddetli savaşları devam etti. Şubat ayında, 1944, Japonlar, Hindistan’ı işgal etmeye çalıştı ve orada İngiliz karşıtı bir ayaklanma olduğunu gösterdi.
Japonların emri, 100'in üzerinde, Hindistan Ulusal Ordusu'ndan 8'lu binlerce Kızılderili tarafından güçlendirilen binlerce askerin dikkatini çekti. Hint savaş esirlerinin bu ordusu, sömürgecilere karşı silahlı mücadele fikrini savunan Gandhi'nin aksine, INC liderlerinden bir diğeri olan Subhas Chandra Bose tarafından kuruldu. Hindu Bose, İngiltere'ye karşı mücadelede müttefikler aramak için, Komintern ve Hitler ile işbirliği yapmak için zaman buldu ve sonra Japon generallerinin bir müttefiki oldu.
Japon taarruzunun başlangıcı karşısında, Britanya Hindistan'ın kaderi yalnızca Hintli bölünmelerin ruh hallerine ve dayanıklılığına bağlıydı. Aslında, şubat ayından ağustos ayına kadar olan 1944’te, Kızılderililerin Japonlara karşı savaşı Kohima ve Imphal’da sürüyordu. Sonunda Hindular kazandı. Her iki taraf da dağlarda ve ormanlarda ağır toplar taşımak için filler bile kullandı. Bu savaşlarda Hint birlikleri, binlerce asker ve subay hakkında 40 ve kaybettiği tropik hastalıklar sonucunda XXUMX daha binlerce kaybetti.
Amblemi nedeniyle "Hançer" olarak adlandırılan 19 Hint Bölümü, stratejik Burma Yolunu Japon kuvvetlerinden temizlemek ve Hindistan ile Çin'in kara hatlarını yeniden açmak için İngilizlerin emriyle atandı. Zaten 15 Aralık 1944, Hintli askerler Çin birimlerine bağlanma yolunda gitti.
Şubat ayında 1945, 14-I İngiliz Ordusu ilk olarak Burma'da bir saldırı başlattı. Bu İngiliz ordusu beş Hint piyade birliğinden, bir Hint havadan tugay ve bir İngiliz zırhlı tugaydan oluşuyordu. İlk defa savaşlara ve Hint tank birimlerine katıldı. Burma'nın kurtuluşuna katılan milyon müttefik kuvvetin 700'i Hintlilerdi.
Neredeyse tam güçte olan işbirlikçi Hint Ulusal Ordusu, ilerleyen 17 Hint bölünmesine teslim oldu. İngiliz Hint Ordusu askerleri Japonları hain olarak gören Hintlileri hiç algılamadılar. Aksine, Hindistan’a yurtseverleri ile sempati duyuyorlardı.
1945'in baharında, İngiliz İmparatorluğu'nun silahlı kuvvetlerinde 8 764 000 insan vardı, bunlardan 4 179 000 kolonileri ve tahakkümlerini oluşturdu - ve bunların arasında Hindistan'dan 2 065 000 askeri personeli.
Hint birlikleri, Eylül 1945'in teslim alınmasından önce Japonlarla savaştı. Aynı zamanda, Hindutanlı askerler Batı'da savaştı. Böylece, 1943’te, Hint birlikleri Sicilya’ya iniş yaptı. Alman askeri istihbaratı, 4 Hint bölümünün İtalya'daki Müttefiklerin en iyi bölümü olduğunu düşündü. Monte Cassino'daki Müttefiklerin Roma'ya ulaşması için dağlarda en zor yöne giden kanlı saldırıya katıldı.
Ağustos ayında, 1944, İtalyan partizanların Floransa'yı ele geçirmesinin yardımı ile Hintlilerdi. Ülkenin kuzeyinde, Yugoslavya sınırına ilk ulaşan Hint birlikleri vardı. İngiliz basını, imparatorluk halklarının dokunaklı oybirliğini vurgulamak için Hint kuvvetlerinin başarılarını hevesle yazdı.
Churchill, Anglo-Hint bölümlerinin mutlaka “Hint” yerine medyaya yazmasını istedi.
Toplamda, 1939-45, Hindistan'dan iki buçuk milyon askerin üzerinde askeri üniforma giymişti. Bunlar taslak değildi, ancak İngiliz tahtına harekete geçirilmiş “beyazlardan” daha ucuz davranan gönüllü işçiler, özellikle onların hükmü ve silahlanmasının tüm masrafları Hindistan tarafından karşılandığından. Savaşan İngiliz İmparatorluğu'ndaki her dördüncü asker Hintliydi. hikayeler İkinci Dünya Savaşı döneminin İngiliz Hint Ordusu, dünyanın en büyük paralı ordusu olarak kabul edilir.
Tanklar ve süngü ile "Satyagraha"
Hintliler, genel zafere katkılarının ve metropol için yeni önemlerinin farkındaydı. Savaştan sonraki ilk birkaç ay, Londra, her şeyin aynı kaldığını iddia etmeye çalıştı. Hollanda ve Fransa’nın eski sömürgeci gücünü yeniden sağlamak için Hindistan’daki bölünmeler Endonezya ve Vietnam’a bile gönderildi.
Buna cevap olarak, 1945'un düşüşünde, Hindistan'da “Hindistan'dan Çık!” Sloganıyla Hindistan'da kitlesel gösteriler ve gösteriler başladı. Sömürge otoriteleri tarafından başlatılan Japon yanlısı Hint Ulusal Ordusu'ndan işbirlikçi denemeleri, hoşnutsuzluğun bir başka nedeni oldu, Hintliler onları hain olarak görmediler.
Bu performansların zirvesi, Hintli denizcilerin askeri üslerdeki isyanıydı. filo Bombay ve Karaçi'de. 18 Şubat 1946'da Talvar eğitim gemisi üzerinde “Potemkin” zırhlısı hakkında bir sahne oldu (Talvar, Rajput kshatriyas'ın geleneksel kılıcıdır) - denizcilere solucanlarla düşük kaliteli pirinç verildi. Buna cevaben, Talhi denizcileri, oldukça Gandi'nin şiddetsizlik ruhunda, açlık grevine başladılar, önce şımarık yiyeceklere karşı protesto ettiler ve yakında İngiliz subayların ırk ayrımcılığına karşı siyasi sloganlar eklediler.
Ertesi gün, bir asker saldırısı Bombay limanında ve kıyı birimlerinde 22 savaş gemilerini süpürdü. Grev komitesi daha iyi yemek, Hint ve İngiliz denizciler için eşit ücret ve Hint Ulusal Ordusu'nun eski askerlerinin serbest bırakılmasını talep etti. Şubat 22’e kadar grev Hindistan’daki birçok deniz üssüne yayıldı - toplam 78 gemi ve 20 binlerce denizci. Birkaç Hint Hava Kuvvetleri ekibi grevcilere katıldı. Ve İngiliz siyasetçiler, büyük tavizler vaadiyle, bu eşi benzeri görülmemiş protestoyu durdurmayı başarmış olsalar da, Londra’ya Hindistan’daki dev ordunun artık İngiliz olmadığı açıkça anlaşılmıştı.
Ayrılmış Hindistan'daki İngiliz tahtının belirgin desteği, Hindular ve Müslümanlar için militan ve yabancı Nepal Gurkha'yı kalabilir. Dünya savaşının sonunda, onbinlerce bu mükemmel asker İngiliz ordusunda görev yaptı.
Ancak, düşmanlıkların sona ermesinden hemen sonra, Londra, ekonomik sorunlar nedeniyle, 20’in binlerce Gurkas’ı bıraktı, hiçbir maddi tazminat ödemeden ordudan çıkarmaya çalıştı.
Haziran ayında 1946, hala jüri hala İngiliz Hindistan, yerel bağımsızlık tarihinin gerçekte sayıldığı Kurucu Meclis seçimlerini aldı. İngilizlerden kurtulmuş olan Müslümanlar ve Hintliler yakında şiddetsizliği unutacaklar.
Peki ya Gandhi? Mahatma iyi bir insandı, ancak emperyal bir metropol için şiddet içermeyen bir felsefesi iki milyon Hint süngüsü olmadan pek inandırıcı görünmüyordu.