KitaplarFuji Dağını Nasıl Taşırsınız? / How Would You Move Mount Fuji?
İşe alım mülakatlarında sorulan sıra dışı soruları inceleyen kitapta, bu soruların sorulma gerekçesi ve tarihçesi inceleniyor. Özellikle, Microsoft'un işe alım mülakatlarında sordukları oldukça ilgi çekici. Ne iyi ki kitapta soruların cevapları da var. Bu sorulardan bazılarının doğru bir cevabı yok ama geçerli cevapları olan sorular bulmaca meraklılarının ilgisini çekebilir. Kitaba isim olan soru ise aslında "Fuji Dağı'nı nasıl taşırsınız?" değil, "Fuji Dağı'nı ne kadar sürede taşırsınız?" olmalıymış. Çünkü kitapta, Japonya'daki bu dağın taşınma süresi anlatılıyor. Kitabın çevirisi de Türk kültürüne uyarlanmış. Bazı anlatımlar Türkçe'de yer alan deyimler ve metaforlar kullanılarak yapılmış. Örneğin, "çıkmaz ayın son çarşambası" (s.76). İnsan kaynakları yöneticileri ve bulmaca meraklılarının okuması gereken bir kitap.
Bir alıntı: "Kuro5hin.org haber grubundaki bir mesajda, 'Bulmaca çözmeyi severim, ama bulmaca çözmeye dayalı olmayan bir işe alınmanın bulmacalara bağlı olmasını pek hoş karşılamıyorum.' deniyor. 'Bu, eğer bir gün bir prenses kaçırılırsa diye, FBI ajanlarının sürekli Süper Mario'da oyunu bitirmelerini istemek kadar aptalca.'" (s.45).Mutfak Sırları / Kitchen Confidential
Aşçılık ya da mutfakla ilgim sadece yapılan yemeği yemek kadar. Bu yüzden, kitabı, uzmanlık gerektiren bir işin arka planında neler olup bittiğini merak ettiğim için okudum. Bu kitaba benzer bir kitap da Alain de Botton'un Çalışmanın Mutluluğu ve Sıkıntısı idi onu beğenmiştim. Botton'un aksine, Mutfak Sırları tek bir işi anlatıyor ve bu işi kahramanının cümleleriyle okuyoruz. Kitabın orijinal dildeki ilk baskısı 2000 yılında yapılmış, 2018 yılındaki Türkçe baskısına esas teşkil eden kitapsa 2013 yılında yayınlanan ve bazı düzeltmeler, eklemeler içeren baskısı. Kitabın birkaç yerinde kitabın "aşçılar için yazıldığı" ifade ediliyor ama okumayı seven herkesin ilgisini çekebilir. Bourdain, yemeklere olan ilgisinin başladığı andan kariyerini sonlandırdığı yere kadar olan hikâyesini oldukça akıcı bir biçimde anlatıyor. Bunda çevirmen ve yayınevinin katkısı büyük olmalı. Kitabın bölümleri, bir yemeğin aşamaları şeklinde kaleme alınmış. Bunlar; Birinci Servis, İkinci Servis, Üçüncü Servis, Tatlı, Kahve ve Sigara isimlerini taşıyor. Kitabın dili yer yer argo ama rahatsız edici düzeyde değil. Bununla birlikte, "Muhabbet Düzeyi" ismini taşıyan başlık, "tercüme edilemez" gerekçesiyle bazı çevirilerde yer almamış. Bu başlık diğer başlıklara göre daha yüksek düzeyde bir argo dil barındırıyor. Yazarın sayfa üzerinde kalemle aldığı notlar izlenimini veren düzen de gayet hoş olmuş. Gülerek okunan, mutfak sırlarının öğrenildiği, eğlenceli bir kitap olmuş. Hayatı dolu dolu yaşamış, mesleğini ciddiyetle yapmaktan büyük zevk almış yakışıklı bir adamın kendisi kadar yakışıklı kitabını okumaktan zevk aldım. Toprağın bol olsun Tony.
Bir alıntı: "On bir buçukta günün spesiyallerini salon ekibine tattırmam ve ayrıntılarıyla tanıtmam gerekiyor, sülünden 'tavuk eti gibi sayılır' şeklinde bahsetmesinler diye." (s.200).Bir Sahtekâr Gibi Düşünmek / The Confidence Game
Maria Konnikova'nın Mastermind Sherlock Holmes Gibi Düşünmek isimli kitabını okumuş ve beklediğimi bulamamıştım. Bu kitap önceki kitaptan daha iyi ama yine de tatmin edici düzeyde değil. Bunun birkaç sebebi var. Öncelikle, kitabın orijinal adı "The Confidence Game" yani "Güven Oyunu". Yayınevi sanıyorum ilk kitabın ismiyle bir bağ kurabilmek için bu kitaba "Bir Sahtekâr Gibi Düşünmek" ismini uygun bulmuş. Diğer sorun kitaptaki yazım ve anlatım hatalarıyla ilgili. Çok özensiz davranılmış. Öyle kelime hataları var ki hepsinin gözden kaçması mümkün değil. İlk kez karşılaştığım bir durum olarak, kitapta bir "içindekiler" kısmı olmadığını da söylemeliyim. Acaba bir açıklaması var mı diye kitabı bitirmeyi bekledim. Ardından yayınevine Twitter'dan bu durumun sebebini sordum ama henüz cevap verme nezaketini göstermediler. Gelelim kitabın içeriğine. Kitap Giriş, 10 bölüm ve Notlar kısmından oluşuyor. Bölümler, bir sahtekârlığın aşamalarından bahsediyor. Bunlar; Üç Kağıtçı ve Numarası, Yem ve Tezgâh, Oyun, Halat gibi isimlere sahip. Her bölüm bir sözle başlıyor ve kitap boyunca gerçek sahtekârlık olaylarının kahramanlarının yaşadıkları ve etkiledikleri insanlardan bahsediliyor. Yayınevinin özensizliği kitaptan alınabilecek zevki azaltıyor. Bu da bir tür sahtekârlık sayılabilir. Ayıplı mal almış gibi hissediyor insan. Yine de kıymetli bilgilere ulaşılabilir, hatalar gözmezden gelinirse.
Bir alıntı: "Kimin kanacağını önceden tahmin etmek söz konusu olduğunda, (...) Kim olduğunuz değil, hayatınızın o döneminde nasıl bir noktada olduğunuz önem kazanıyor." (s.47).Köpeklerin Sohbeti / Novelas Ejemplares
Sıra dışı bir hayat yaşamış olan Cervantes'in yazdığı, hastanede tedavi gören bir teğmenin, bahçede konuşan iki köpeğin konuşmalarını kaleme almasıyla ortaya çıka uzun öykü. Kitap iki öyküden oluşuyor aslında. İlki "Hileli Evlilik" diğeri "Köpeklerin Sohbeti" ismini taşıyor. Cipión ve Berganza isimli köpeklere, nereden geldiği bilinmeyen bir konuşma ve anlama yetisi verilir. Bu yetiyle, iki köpek sabaha kadar başlarına gelenleri anlatırlar. Bu anlatılar daha çok, Berganza'nın başından geçenlerdir. İki köpek, dedikodu, iyilik, kötülük, zenginlik, fakirlik, hırsızlık ve dolandırıcılık gibi konularda felsefi bir sohbete koyulurlar. Zaman zaman esprili olan bu sohbette insanın kötülüğüne dair cümleler sabaha kadar kurulur ve sabahın olmasıyla sohbet biter. Sohbetteki konulardan bağımsız olarak, bir sohbetin nasıl olması gerektiğinin işaretleri de vardır bu konuşmalarda. Bir başka gece bu kez Cipión başına gelenleri anlatacaktır. Cipión'un hikâyesi yazıldı mı bilmiyorum ama bu kitap, Cipión'un hayatına dair bir merakla biter.
Bir alıntı: " (...) şeytanın bize bahşettiği zevkler hayali ve sahte olsa bile, bizim için yine de zevktir; gerçek mutluluklar için tersi geçerli olsa da, tensel hazzın hayali onu sahiden tatmaktan çok daha hoştur." (s.107).Algı Kapıları - Cennet ve Cehennem / The Doors of Perception
Kitap, Aldous Huxley'in meskalin isimli maddeyi kullanma deneyiminden bahsediyor gibi görünse de bence, fikirlerinden bahsetmek için bu maddeyi kendine mazeret göstermiş. Deneyimleriyle ilgili sayfalar kitabın ancak onda birini ancak oluşturur. Huxley, resim, müzik ve tiyatro gibi sanat alanlarındaki fikirlerinden bahsediyor. Konudan o kadar sapıyor ki, bazen ne anlattığını takip etmek zorlaşıyor. Kendisi de bu durumun farkında olacak ki, 103. sayfada "Bu geniş çaplı, ancak gerekli sapmadan sonra başladığımız konuya dönelim." diyor. Hem de ne sapma! Kitap, "Algı Kapıları" ve "Cennet ve Cehennem" isimli iki ana bölümden oluşuyor. Bunun yanında, sekiz tane de "Ek"ten oluşuyor. Bence bu eklere gerek yoktu. Metin içinde yer alabilirlerdi. Neticede, zaten konudan yeterince sapıyor yazarımız. Kitapta fazlaca ressam ve tablolardan bahsediliyor. Bunu anlamak da zor değil. Meskalin görsel bir şölen sunuyorsa bir başka görsel şölen olabilecek tablolardan bahsetmek mantıklı. Meskalinin inan beyninde yaptığı etkilere benzer etkiler yapan diğer uygulamaları okumak da ilginç bir deneyim oldu. Açlık, kendini yaralama, bir metni okuma ve hipnoz gibi yöntemlerin görsel deneyimi değiştirdiğini bilmekle beraber, bunları kullananların kimler olabileceği üzerine düşünmemiştim. Meskalini daha önce duymamıştım. Bu kitap sayesinde merak eder oldum.
Bir alıntı: "Eğer algı kapıları temizlenseydi her şey insana, olduğu gibi görünürdü: Sonsuz." (s.5).
Arşiv
- 2018
- 2017
- 2016
- 2015
- 2014
- 2013