Meyankökü, şekercilerde satılan bildik tatlılardan değildir. Aslında, Legu-minosae ailesine ait bir bitkinin kök sapları olan meyankökünün sayısız tıbbi yararları olduğu yıllardır iddia edilse de bizim damaklarımızı ilgilendiren şey, bu bitkinin bileşiminin dörtte biri kadarını oluşturan doğal tatlandırıcı madde glisirhizindir.
Kullanılan kökler, açık kahverengi ve hemen hemen kurşun kalem kalınlığındadır; 5 santimden 50 santime kadar herhangi bir boyda toplanabilir. Meyankökünün kokusu, rezene, anason ya da yıldız anasonunkine benzer. Bu nedenle söz konusu bu tohumların özü, Güney Avrupa ve Akdeniz’in pek çok yerinde meyankökünün yerine kullanılır. İtalyanlar, gerçek meyanköküyle yapılan şekerlemelere bayılırlar. Basque bölgesinde kuzu ya da dana etiyle yapılan eşsiz bir yemek vardır: Et terbiye edilip kabuğu soyulmuş, uçları sivriltilmiş meyankökü şişlerine dizilip ızgara edilir.
Lifli bir kök olan meyankökünün, mutfaktaki kullanımı çoğunlukla bir sıvıya yatırılmasıyla sınırlıdır. Meyankökünün dokusu, doğrudan tüketilmesini neredeyse imkansız kılar. Meyankökünün orta kısmındaki etli kısmına ulaşmak için uzun kökü boyuna kesebilirsiniz ya da kesilmiş olarak hazır satılan meyanköklerinden alabilirsiniz. Dondurma malzemesine ve tatlı hamur işlerine meyankökü katmak, sonucu kanıtlanmış bir tekniktir ama bildiğim bir lokanta mutfağında meyankökü tat yelpazesinin öteki ucunda kullanılılıyor: Meyankökü parçaları ve taze zencefil dilimleri, karabiberle kaplanmış domuz rostosunun üstüne sürülüyor. Rosto pişerken damlayan pişirme sıvısı, süzülüp koyulaştırılarak sihirli bir tatlı sos olarak servis ediliyor.
Mutfak haricinde meyankökü, tütüne karıştırılır ve kozmetik malzeme olarak kullanılır. Eski Yunanlar, meyankökünün vücutta suyun tutulmasına yardımcı olduğuna, bu nedenle de susuzluğu azalttığına inanırlardı. Sigarayı bırakmaya çalışırken, tütün isteklerini meyankökü çiğneyerek, meyankökünün tatlılığını damaklarında hissederek bastırmayı amaçladıkları için gelip dükkânımdan meyankökü alan orta yaşlı müşterilerim vardı.
Kaynak: Kokulu Ot ve Baharat Ansiklopedisi
İlginizi çekebilecek diğer yazılarımız:
Sonbahar Sebze ve Meyveleri Nelerdir?
Hikayeli Yemekler – Pavlova’nın Ortaya Çıkış Hikayesi
Linie Aquavit ve İlginç Üretim Yolculuğu Hikayesi
Osmanlı Mutfağında Balık ve Balık Kültürü
Demirhindi Nedir?