On yıllardır, Nevada’nın 51. Bölge Hava Kuvvetleri tesisi, uzaylıların (ve teknolojilerinin) var olduğuna ve duvarların arkasında saklandığına dair “kanıtlar” ile dönen komplo tufanının merkezi olarak görüldü. Kitaplar, televizyon programları ve hatta büyük çevrimiçi “baskınlar”, izinsiz girenleri ikaz eden katı tabelaların ötesine göz atmaya çalıştı.
Bu yerleşkede uzaylılar ikamet etmiyorsa bile, orada dönen olaylar da bir o kadar ilgi çekici.
Çorak Nevada Çölünün ortasında 51. Bölge’nin ön kapısına giden işaretsiz, tozlu bir yol var. Bu yol zincirli çit, demirli bariyer ve göz korkutucu levhalardan biraz daha fazlasıyla korunuyor. Amerika’nın efsaneleşmiş, çok gizli askeri üssünün daha sıkı koruma altında olması gerektiği düşünülebilir; ancak sakın bir hata yapmayın. Çünkü izliyorlar.
Kapının ardında, kameralar her açıyı görüyor ve uzaktaki bir tepede, aşağıdaki her şeyi izleyen ön camı boyalı beyaz bir pikap kamyonet var. Yerliler üssün, çitten içeri atlayan kaplumbağa ve tavşandan bile haberi olduğunu söylüyorlar. Hatta bazıları üsse giden yolda gömülü sensörlerin olduğunu iddia ediyor.
51. Bölge’nin içinde gerçekten ne olduğu konusu, onlarca yıldır süren çılgınca teorilere yol açtı. Elbette bunların arasında, galaktik ziyaretçilerin içeride bir yerde saklandığı gibi uzaylı komploları var. En renkli dedikodulardan birisi de şu; meşhur 1947 Roswell kazasındaki uçak, aslında mutasyona uğramış cüceler tarafından kullanılan bir Sovyet uçağıymış ve enkazı 51. Bölge’nin arazisinde kalıyormuş. Hatta bazıları Amerika Birleşmiş Devletleri’nin 1969’da Ay’a inişinin, üssün sığınaklarından birinde kayda alındığına inanıyor.
Tüm mitlere ve efsanelere karşın, doğru olan şu ki; 51. Bölge gerçek ve hala aktif. Bu çitlerin içinde uzaylılar ya da aya iniş filmi seti olmayabilir ama bir şeyler oluyor ve yalnızca birkaç seçkin kişi yakından izlenen, rüzgârlı Nevada yolunun ötesindeki sırra erişebiliyor.
30 yılı aşkın süredir 51. Bölge’yi araştıran havacılık tarihçisi ve yazar Peter Merlin, “51. Bölge’nin yasak oluşu, insanların orada neler olduğunu merak etmelerine sebep oluyor.” diyor.
“Ve kesinlikle orada hala çok fazla şey oluyor.”
Gizemin kökeni
51. Bölge’nin miladı, doğrudan U-2 keşif uçağının gelişimi ile ilgilidir. İkinci Dünya Savaşı’ndan sonra, Sovyetler Birliği, kendilerini ve Doğu Blokunu çevreleyen Demir Perde’yi (Iron Curtain) indirdi ve dünyanın geri kalanı için neredeyse bir istihbarat kesintisi yarattı. Sovyetler’in Kuzey Kore’nin Haziran 1950’deki Güney Kore işgalini desteklemesiyle, Kremlin’in etkisini agresifçe artıracağı açıkça görüldü. Amerika, SSCB’nin teknolojisi, emelleri ve sürpriz bir saldırı ateşleme kabiliyeti konusunda endişeliydi – bu sırada Pearl Harbor’daki Japon saldırısının üzerinden sadece 10 yıl geçmişti.
1950’lerin başında ABD Donanması ve Hava Kuvvetleri, SSCB üzerindeki keşif görevlerine alçaktan uçan uçaklar gönderdi; ancak uçaklar sürekli vurulma riski altındaydı. Kasım 1954’te, Başkan Eisenhower, yüksek irtifa keşif uçağının gizlice geliştirilmesini kapsayan U-2 programını onayladı. İlk iş emirlerinden biri, eğitim ve test için ücra, saklı bir yerin bulunmasıydı ve o yer, bir zamanlar İkinci Dünya Savaşı’nda Hava Kuvvetleri pilotlarının nişancılık menzili olan, Groom Gölü olarak da bilinen, tuz düzlüğünün yakınlarında, Nevada Çölü’nün güneyinde bulundu.
Bu hiçliğin ortasında, harita tanımıyla 51. Bölge olarak bilinen alan, yeni çok gizli askeri üs haline geldi. U-2 projesinin önde gelen mühendislerinden biri olan Kelly Johnson, işçileri gelmeye ikna etmek için bu yere daha cazip bir isim verdi: Cennet Çiftliği (Paradise Ranch).
Efsaneleşme
1955 yılının haziran ayında, U-2 test sürüşleri başlar başlamaz tanımlanamayan uçan cisim görüldüğüne dair söylentiler yağmaya başladı. 1998’de sansürlenerek gizliliği kaldırılan (ve sonradan 2013’te neredeyse tamamı yayımlanan) 1992 CIA raporunu okursanız, söylentilerin nedenini kolayca anlayabilirsiniz.
Bu tanımlanamayan görüntülerin çoğu, daha önce U-2 gibi yüksek irtifa uçağı görmemiş olan ticari hava yolu pilotları tarafından görüldü. Günümüz uçakları yaklaşık 14 kilometre kadar yükseklikte uçabiliyorken, 1950’lerin ortalarında uçaklar, 3 ile 6 kilometre arasında uçabiliyordu. Askeri uçaklar 12 kilometre kadar yükseğe çıkabiliyordu ve bazıları insanlı uçuşun bundan daha yükseğe çıkamayacağına inanıyordu. 18 kilometreyi aşan irtifada uçan U-2 uçağı o yıllarda tamamen yabancı görünmüş olmalı.
Doğal olarak, Hava Kuvvetleri yetkilileri bu açıklanamayan görüntülerin çoğunun U-2 test uçuşuna ait olduğunu biliyordu; ancak bu detayları halka açıklamalarına izin verilmiyordu. Böylece, “doğal olaylar” veya “yüksek irtifa hava durumu araştırmaları”, UFO görüntüleri için temel açıklama haline geldi. Bu görüntülere Rusya üzerinde vurulan Gary Powers’ın U-2 uçağı da dahildi.
Son 2013 raporunda ilginç olan ise 51. Bölge’nin varlığının doğrulanmasıydı. Raporun 1998 versiyonunda U-2 test sahasının adı ve konumundan bahsedilen kısımlar sansürlenmişken, neredeyse hiç sansür uygulanmamış 2013 versiyonu, Groom Gölü ve hatta alanın bir haritası da dahil olmak üzere 51. Bölge’yle ilgili çok daha fazlasını ortaya koyuyor.
Bu bir dünya teknolojisi
1950’lerin sonunda U-2 operasyonları durdu; ancak diğer çok gizli askeri uçaklar, 51. Bölge’deki testlerine devam etti. Yıllar içinde A-12, Bird of Prey, F-117A ve TACIT BLUE gibi çeşitli gizli uçaklar Nevada Çölü’nde geliştirilip test edildi. Gizliliği kaldırılan başka belgeler, 51. Bölge’nin, 1970’te gizlice edinilen Sovyet MiG’lerini inceleme girişimi olan “Project Have Doughnot”taki rolünü ortaya koyuyor.
“Onları (51. Bölge üzerine) uçurdular ve taktik geliştirmek için kendi savaş uçaklarımızı onlara karşı kışkırttılar.” diyor Merlin. “Şunu çok iyi öğrendiler; onu alt edemezsin ama ondan kaçabilirsin. Bu, bugün hala devam ediyor. Artık MiG-17 ve MiG-21’ler yerine MiG-29 ve SU-27’ler var.”
Bölgede uçuşlar devam ediyor. 2017 yılının Eylül ayında, bir Hava Kuvvetleri yarbayının uçağı Nevada’ya düştü ve Pentagon uçağın kimliğini hemen tespit edemedi. Böylece yarbay gizemli bir şekilde öldürüldü. Muhtemelen ABD’ye ait yabancı bir jetle uçuyordu.
Uzaylı komploları, Bob Lazar’ın 1989’da Las Vegas yerel haberlerine verdiği bir röportajda, üste çalışırken uzaylıları gördüğünü ve uzaylı gemilerinde tersine mühendislik yapılmasına yardım ettiğini iddia etmesiyle zemin kazandı. Yıllardır eski 51. Bölge mühendisleri ve çalışanlarıyla iletişimde olan Merlin gibi birçoğu bu röportajı kurgu olarak görmezden geldi ve hatta bu düşünceye kızdı.
“Hatta bazıları bu şeyler üzerine çalıştıkları ve bu harika uçakları yaptıkları için bile kızgınlar,” diyor Merlin. “Bu bir dünya teknolojisi. İşin içinde gerçekten iyi ve eski Amerikan becerisi olduğunda, halk bunun dünya dışı olduğunu iddia ediyor.”
Gerçek işte orada
Bugün 51. Bölge hala aktif bir şekilde kullanımda. Google Earth’e göre, devamlı olarak yeni yapılar yapılmakta ve sınırları genişlemekte. Sabahın erken saatlerinde, keskin gözlü ziyaretçiler gökyüzünde yukarı ve aşağı hareket eden garip ışıklar görebilirler. Hayır, bu bir UFO değil. Aslında, işçileri Las Vegas’ın McCarran Havaalanından üsse taşıyan ve “Janet” çağrı kodunu kullanan yarı gizli sözleşmeli havayolu hattı.
Bugünlerde Amerika’nın en gizli askeri üssünde neler olduğuna gelirsek, bunu çok az kişi kesin olarak biliyor. Merlin’in, gelişmiş gizli teknoloji, ileri düzey silahlar, elektronik savaş sistemleri ve özellikle insansız hava araçları üzerine çalışmalar yürütüldüğü gibi birtakım tahminleri var. Ünlü U-2 tarihçisi ve konuyla ilgili birkaç kitabın yazarı olan Chris Pocock, Popular Mechanics’e, şu anda üste gizli uçakların, farklı radyo iletişim biçimlerinin, yönlendirilmiş enerji silahlarının ve lazerlerin geliştirildiğini düşündüğünü söyledi.
51. Bölge’nin etrafında dönen bu söylemler, hayali kurgudan başka bir şey olmasa da bu, insanların zincirli çitlerin dışından bakıp durmalarını engellemeyecek. Merlin, “En temel düzeyde, insanın doğası bu. Eğer gizli veya yasak bir şey varsa ne olduğunu öğrenmek istiyor.”
51. Bölge nasıl keşfedilir?
Kurgu ya da gerçek, uzaylılar turist çekme konusunda bayağı başarılı. 1996’da Nevada eyaleti, Route 375 yolunu “Dünya Dışı Otoyol” (Extraterrestrial Highway) olarak yeniden adlandırdı ve yola Uzaylı Araştırma Merkezi (Alien Research Center) ve Little A’Le’Inn (Rachel kasabasında 54 civarında bir nüfusa sahip) gibi mekanlar serpiştirdi.
51. Bölge’nin batısına gidildiğinde, dünyadaki tek uzaylı temalı genelev olarak pazarlanan Alien Cathouse vardır. Bölgede gizlenmiş 2.000’den fazla yer önbellek verilerinden dolayı otoyol bir “mega-deneme” (mega-trial) olarak kabul edildiğinden, Geocaching de buraya ziyaretçi çekmektedir.
Daha ileride asıl üs vardır. İçeri girmek çoğu kişi için mümkün olmasa da meraklı siviller aslında ön ve arka kapılara kadar gidebilirler. Yerliler size yol göstereceklerdir; ayrıca Dreamland Resort web sitesi, haritalar, yol tarifleri ve ilk elden hesaplarla dolu harika bir kaynaktır.
Ancak, 51. Bölge’ye yürüyüş planlarken dikkatli olunmalıdır. Ne de olsa burası çöl, bu yüzden bol su ve atıştırmalık getirin; ayrıca sıcak günler ve soğuk geceler için hava şartlarının uygun olduğundan emin olun. Telefon hizmeti ve GPS muhtemelen çalışmayacaktır; bu nedenle, yanınıza gerçek haritalar alın. Benzin istasyonları çok az ve birbirine uzak, bu yüzden yedek yakıt ve lastik almayı ihmal etmeyin.
Ayrıca, hükümetin 51. Bölge’ye bakmanızı gerçekten istemediğini unutmayın. Hem Merlin hem de Pocock, korumalar ve (uçan bir F-16’nın da dahil olduğu) güvenlik tarafından yakından gözlemlendiklerini ve hatta korkutulduklarını söylediler. 51. Bölge’ye hiçbir koşulda izinsiz girmeyin ya da sizi bekleyen tutuklama ve ağır para cezalarına hazır olun.
Yazar: Matt Blitz
Çeviren: Hilal Candan
Düzenleyen: Buse Usta
Kaynak: PopularMechanics