Başlık: Alfred de Vigny Sözleri
Sayfa İçeriği: Alfred de Vigny Sözleri, Alfred de Vigny Sözleri Türkçe, Alfred de Vigny Sözleri 2020, Alfred de Vigny Şiirleri, En Güzel Alfred de Vigny Sözleri, Özlü Alfred de Vigny Sözleri, Alfred de Vigny Sözleri Twitter
Birbirinden güzel anlamlara sahip, roman yazarı ve aynı zamanda şairlik yapmış olan Alfred de Vigny Sözlerini derledik Sizler de beğendiğiniz Alfred de Vigny Şiirlerini Facebook, İnstagram gibi hesaplarınızdan paylaşabilirsiniz.
Alfred de Vigny Sözleri
Editörün Seçimi: Hiç bir insana rastlamadım ki, onda öğrenilecek bir şey olmasın (Alfred de Vigny)
Asıl iktidarın kitapta olduğunu gördükten sonra, hükümdarlar da kaleme sarılıp kitap yazmaya başladılar.
Akıl, vücudun efendisidir / Alfred de Vigny
Asıl iktidarlığın kitapta olduğunu gördükten sonra, hükümdarlar da kaleme sarılıp kitap yazmaya başladılar.
İnsanı hayvandın ayıran akıldır İnsan akıldan uzaklaştığı zaman, hayvan ortaya çıkar.
Bütün suçlar ve kötülükler acizlikten doğar, onun için hepsi ancak merhamete layıktır.
Hiçbir insan rastlamadım ki, onda öğrenilecek bir şey bulunmasın.
Çok defa korku, yalan söylemesini öğretir.
Fakire yardım eden, tanrıya borç vermiş gibidir / Alfred de Vigny
Şeref, görevin şiiridir.
Dilde söylenmesi ve yerinde kullanılması en güç kelime ben'dir / Alfred de Vigny
İnanılması en zor dedikodular, aptalların belleğinde en uzun süre kalanlardır.
Özgürlük ve düzen hiçbir zaman hiçbir yerde birlikte var olmamışlardır; hiçbir zaman ikisinden de vazgeçilemedi / Alfred de Vigny
İnsanları aşağı görmeye hakkı olan tek bir insan yoktur / Alfred de Vigny
Bütün suçlar ve kötülükler acizlikten doğar, onun için hepsi ancak merhamete layıktır / Alfred de Vigny
Hayat, çok kısadır; bir kısmını, birbirimizi taklidetmekle geçirirsek yazık olur.
Orduda seçkinlerin seçkinleri arasından alınan bu mert askerler en ufak bir yanlış yüzünden kendilerini gerçekten, şerefsiz olmuş sayıyorlardı.
...göze çarpmağı düşünmiyen fedakarlığı bütün ötekilerinden üstün tutarım.
İlhamdan sonra gelen en güzel şey sadakattir; Şairden sonra Asker gelir; asker köle olmaya mahkum edilmişse, kabahat onun değildir.
Ne kadar tekrar etsem gene azdır, asker hayat ve karakteri milletin genel zihniyet ve yürüyüşüne ayak uydurmakta geç kalmış; bundan ötürü de, çocukça bir hal ile damgalı kalmıştır.
Ücretli muharip,asker,şanlı fakat acınacak bir kimsedir;hem kurban hem cellat klan bu zavallı insan,kendisini hiçe sayan ulus uğruna,ulus için tanrının günü feda edilen bir abalıdır;o, her zaman anlaşmazlıklar içinde yaşayan yüksek iktidarla ulusun karşılıklı olarak başlarından attıkları,yırtıcı olduğu kadar da gösterişsiz, bir mazlumdur.
Özgürlük ve düzen hiçbir zaman hiçbir yerde birlikte var olmamışlardır; hiçbir zaman ikisinden de vazgeçilemedi.
Dilde söylenmesi ve yerinde kullanılması en güç kelime ben’dir.
Şiir, bir akıl hastalığıdır.