"Enteresan." dedim ben, O yataktan kalkıp sigara yakarken. Bugün bile sigara kokan erkek eli bana Johnie'yi hatırlatır. Her ne kadar kendisi birlikte olduğum ne ilk ne de son sigara kullanıcısı değilse de.
"Orgazm oldun ve benden sıkılmadığını fark ettin, değil mi?" dedi tekrar yanıma uzanırken. Dudaklarında ucuz bir sigara, yüzünde çarpık bir tebessüm, burnunda samanyolundan bir parça vardı.
"Evet."" dedim boş gözlerle, daha sonra pek çok kez ziyaret edeceğim, etmeme son verildikten sonra bile konforu konusunda hep olumlu cümleler kuracağım yurt odasının tavanına bakarken. Az evvel fark ettiğim ayrıntıları fark ettiğimin farkında değildi. Ama bana dönüp sol kolunu ve bacağını vücuduma sardığında, bunu hissettim. Vücudu soğuktu.
Ben zaten o vücudu ısıtımaya hiçbir zaman kabil olamadım galiba.
"Çünkü birbirimize aşığız." gibi bir şey söyledi, kendi cümleleriyle.
"Çünkü birbirimize aşığız." gibi bir şey yankılandı beynimde, onun cümleleriyle.
Öylece yattım orada. Tavana bakıp, İstanbul'un meşhur yedi tepesinden de yüksek bir yerden manzarayı seyrederken. Kanat takıp Galata'dan düşen adamdan bu yana kimsenin görmediklerini gördüğümü düşündüm.
O günden sonra, arkada bırakılana kadar, arkada bıraktıklarımı düşünmedim. Sanırım nereden geldiğimi de unuttum. Hatırladığımda ise, geriye dönüş yolu benim parçalarıma uymayan yeni çıkıntılar üretmişti bile.
İzmir'de de bu yüzden yapamıyorum. Arkada bıraktıklarımı düşündükçe o kadar küçük bir koyda yüzmemem gerektiğini düşünüyorum.
Nasılsa İstanbul'da devasa bir jakuzide verilen grup seks partisi gibi bir hayat yaşıyoruz. O sıcak suyun içinde belimize dolanabilecek soğuk bir bacak yok ve biz orgazm olduğumuzda fark etmiyoruz bile. Artık.