Bilgi boşluklarını doldurmak için araştırmacılar, Amerika’yı tektonik olarak Avrupa ve Afrika’dan ayıran sırt sınırı olan Orta Atlantik Sırtı’nın altındaki sismik hareketleri kaydetmek için Atlantik zemini boyunca 39 sismometrelik bir filo konuşlandırdılar.
Deneyde kaydedilen sismik veriler, üst ve alt manto arasında yer alan (tahmin edebileceğiniz gibi) mantonun geçiş bölgesindeki malzeme akışını izledi. Bu, ekibin yüzeyden 660 kilometreye kadar derinliklerde malzeme aktarımının görüntülerini yakalamasını sağladı!
Sonuçlar, malzemenin kimyasal bileşimindeki değişikliklerin Orta Atlantik Sırtı’nın sığ derinlikleriyle sınırlı olmadığını, mantonun geçiş bölgesinin en derin bölümlerinde meydana gelebileceğini göstermektedir. Bu, alt mantodaki malzemenin yukarı doğru hareket ettiğini gösterir.
Okyanus ortasındaki sırtların deniz tabanı genişlemesi olgusuna katkıda bulunduğu zaten bilinmesine rağmen, yeni sonuçlar, bu fenomenle ilişkili genel süreçlerin Dünya’nın köklerine sanıldığından çok daha derinlere uzandığını gösteriyor. Deniz tabanının açık plaka dalma alanları ile işaretlenmiş alanlarında bile meydana gelebilirler.