Deliliğin Tarihi, Michel Foucault tarafından yazılmış bir kitaptır. Kitap, deliliğin gündelik yaşamın bir parçası sayıldığı Orta Çağ'dan, tehlikeli sayılmaya başladıkları, tımarhanelere kapatıldıkları, öteki insanlarla aralarına ilk kez duvarların çekildiği on sekizinci yüzyıla kadar, Batı'da deliliğin arkeolojisini irdeliyor.
Foucault, Deliliğin Tarihi'nde Descartes'ın akılsızlığı dışlayarak kendi düşünce biçimini ortaya koyduğunu belirtir. Descartes’ın, düşünce sisteminde rüyanın yanında her türlü hatanın biçimi olarak delilik vardır.
Kitapta, deliliğin fantastik dünyasında dolaşırken Foucault, aslında "deli"nin bize onun deli olduğuna karar veren, onu öyle konumlandıran genel toplumsal harita üzerinde işgal ettiği yer itibariyle yansıdığını gösteriyor. Her çağın kendi ütopyası içinde kendini arındırdığı, saflaştırdığı, idealleştirdiği tarihsel yolculukta, delinin bu arınma ayin ve oyunundaki yerini ve rolünü kavramamızı sağlıyor. Bu nedenle, Deliliğin Tarihi, aynı zamanda aklın tarihinin ana hatlarını da ortaya koyuyor: Akıl, kendini ancak deliliğin zıddında, deliliğin zıddı olarak tanımlayabiliyor. Öyleyse delilik, toplum düzeninin varlığı için gerekli; çünkü bu düzen ancak kendi negatifinin aynasında kimlik bulabiliyor.
Günümüz batı toplumuna nasıl gelindi ?
Michel Foucault; kafasını meşgul eden bu sorunun cevabını bulmak için çeşitli araştırmalara yöneldi.
Hapishanenin doğuşunu ve suçu araştırdı, Bilgini tarihinin izini sürdü, Cinsellik kavramına, hastanelere ve deliliğe kadar bir çok konuda tarihsel
Michel Foucault kimdir?
Michel Foucault, daha çok toplumdaki daimi doğruları inceleyen bir sosyolog ve filozoftur. Nietzsche ve Heidegger’in düşüncelerinden oldukça etkilenen Foucault, çalışmalarında çoğunlukla Karl Marx ve Sigmund Freud’un fikirleriyle mücadele etmiştir.
Hapishaneler, polis,
Foucault, Deliliğin Tarihi'nde Descartes'ın akılsızlığı dışlayarak kendi düşünce biçimini ortaya koyduğunu belirtir. Descartes’ın, düşünce sisteminde rüyanın yanında her türlü hatanın biçimi olarak delilik vardır. Descartes'a göre deli olmak, bilgi rüya alemine girer. Çünkü, delilik insanın
Epidemik izalasyon üzerine aktüel bir gündemin içerisine bırakılmışken büyük kapatılışın tarihine dönmeden olmaz. Tarih her zaman steril bir dünyayı olanaklı kılmak için kimi zaman kurumları imal etmiş kimi zaman rızanın imalatına girişmiş... güvenlik ile özgürlük normal ile anormal hasta ile sağlıklı gibi ikilikler üzerinden gündelik hayatın üretilmiş rıza soslu porsiyonlanmış günlüklerine dönüşmüşüz. Tam da burada fuco kapatılmayı araştırıyor. Ve hatırlatıyor bir zamanlar normal ile anormal aynı yolun yolcusuydu... yolları ayıran buyruğu sorguluyor... sahibini arıyor..
Mehmet Ali Kılıçbay, Deliliğin Tarihi 1 sunuşuna " Toplumları kapsadıkları, benimsedikleri ile dışladıklarının zıtlığı içinde okumak mümkündür. " diyerek başlar. İnsan Foucault'un Ortacağ'ın Narrenschiff (Deliler Gemisi) yolcuları için " Deli, çılgın kayığının üzerinde, öte dünyaya doğru yola çıkmaktadır; kayıktan indiğinde de öte dünyadan gelmektedir." (Deliliğin Tarihi-1) deyişiyle karşılaşınca sormadan edemiyor: Neredeyim sorusuna yanıt veremeyenlerin,gittiği ve geldiği yeri sorgulayabilmesi olanaklı mıdır? Öyleyse bir daha soralım: Sizce, öte dünya masalları hangi aklın ürünü olabilir? Son kez soralım: Bizim yüzyıllardır dolap beygiri dibi dolanıp durmamızda aklın yeri ne?
Deliliğin Tarihi 1
Tarihsel sürecin ayrım temellerini atan ötekileştirmenin, “Delilik” olduğunu söyleyen yazarımızın haklı olduğuna hak vereceksiniz. Toplum içindeki zümrelerin dışlanmasına ve deliliğe bir boyut kazandırarak aklın değil ayrışmanın neden olduğunu anlatan bu kitap sizleri düşünmeye ve düşünürken nedenselliğe taşıyacaktır.
İnsanı kavramanın yolu insan zihnini kavramaktan geçer. Bunu da zihnin tam tersini arayarak bulabiliriz.
foucault ise tam olarak burda tarih arkeologluğu yaparak deliliğin özelliklerini tarihte delilere bakiş açısıyla ortaya koyuyor.
Zihnin yapısı ve evrimini anlamak için okunması gereken ilk kitaplardan.