Amerikalı psikolog Abraham Maslow tarafından 1943 yılında yayınlanmış bir çalışmada ortaya atılmış ve sonrasında geliştirilmiş bir insan psikolojisi teorisi var.
**
Konuyu biraz daha açalım;
Piramidin en altında, hayatta kalmak için gerekli olan fizyolojik (veya temel) insan ihtiyaçları vardır. Bunlar; yiyecek, barınak, su, uyku vb. Bu gereksinimler karşılanmazsa, vücut işlevini sürdüremez.
Yiyecek, sevgi ve güvenlik eksikliğiyle karşılaşan çoğu insan, yiyecekleri en acil ihtiyaçları olarak görür.
Fiziksel ihtiyaçlar karşılandığında, güvenlik (bazen bireysel güvenlik olarak anılır) öncelik kazanır.
Güvenlik ve emniyet ihtiyaçları arasında kişisel güvenlik, finansal güvenlik ve sağlık ve esenlik yer alır. Bu ilk iki seviye, kişinin fiziksel olarak hayatta kalması için önemlidir.
Bireyler temel beslenmeye, barınağa ve güvenliğe sahip olduktan sonra, üst düzey ihtiyaçları karşılamaya çalışırlar.
Üçüncü ihtiyaç seviyesi sevgi ve aidiyet içeren sosyal düzeyli ihtiyaçlardır; İnsanların, başkalarıyla paylaşma ve bağlantı kurma ihtiyaçları vardır.
İhmal, kaçınma, dışlanma vb. nedenlerle bu seviyedeki eksiklikler, duygusal olarak insanı olumsuz etkiler.
Bunlar meslek kuruluşları, kulüpler, dini gruplar, sosyal medya siteleri vb. olabilir.
İnsanların birilerini sevmesi veya başkaları tarafından sevilmesi (cinsel ve cinsel olmayan) gerekir. Bunlar olmadan insanlar yalnızlık, sosyal kaygı ve depresyon gibi psikolojik zorluklara karşı savunmasız olabilir.
Bu şartlar ağırlaştığında, bir kişinin yeme ve uyuma gibi temel fizyolojik ihtiyaçlarını karşılama yeteneği bozulabilir.
Dördüncü seviye saygınlıktır. Örneğin, her insan başarı ya da statü tanınması yoluyla, değerli ve başkaları tarafından doğrulanmak ister.
Bu düzey aynı zamanda kişinin kendisi için sahip olduğu benlik saygısını da içerir. Bu seviyedeki dengesizlikler, düşük benlik saygısı veya aşağılık kompleksi ile sonuçlanabilir.
Piramidin beşinci seviyesi insanın en üst seviyesidir. Burada kendini gerçekleştirir.
Kendini gerçekleştirme, önemli bir hedefe ulaştıktan veya belirli bir zorluğun üstesinden geldikten sonra ortaya çıkabilir.
Yunus Emre’nin “İlim ilim bilmektir, ilim kendin bilmektir, sen kendin bilmezsin ya nice okumaktır” dediği noktadır burası.
**
Örneğin, çalışanlar iş güvencesine sahip değilse ve işten çıkarılacağından endişe duyuyorsa, memur da olsa, işçi de olsa yönetici de olsa işine odaklanamaz, verimli olamaz.