Karanlık Orman teorisi, bir sosyoloji profesörü ve eski bir gökbilimci ile ölu arkadaşlarının annesi arasındaki konuşmalara dayanıyor. Muhtemelen Fermi Paradoksu’nu duymuşsunuzdur, eğer duymadıysanız, özetlemek gerekirse: Evrende uzaylı yaşamın var olma olasılığının yüksek olduğu göz önüne alındığında, neden kimse temasa geçmedi? Dışarıda, bizden çok daha ileri aşamalarda başka uygarlıklar varsa, en azından biri mesaj göndermiş veya yaptığımız gibi umutsuzca yaşam belirtileri aramış olmalılar.
Paradoksa verilen yanıtlar iyimser olanlardan tamamen korkutucu olana kadar değişiyor. Belkide yeterince uzun süredir aramıyoruz veya uzaylıların bizi bulması için kendi izlerimizi yeterince yayamamış olabiliriz. Ya da hiçbir uzaylı, diğer türlerle temas kurabilecekleri noktaya gelemeyecek, bunu yapmak için gereken teknolojiye ulaşmadan önce kendilerini yok edeceklerdir. Liu Cixin’in aynı adlı bilim kurgu romanında ana hatlarıyla anlatılan Karanlık Orman teorisi, bir sosyoloji profesörü ve eski bir gökbilimci ile ölu arkadaşlarının annesi arasındaki konuşmalara dayanıyor.
Profesör, canlıların hayatta kalmak için çabalıyor olduğunu veya diğer yabancı türlerin niyetlerini bilmenin bir yolu olmadığını belirtiyor. Bazıları iyiliksever, bazıları düşmanca olabilir. Dışarıdaki yaşam düşmanca olmasa bile, sınırlı kaynağa sahip bir evrende genişlemeye devam edecek ve aynı kaynaklara ihtiyaç duyan başkalarıyla çatışma olasılığını artıracaktır.
Kitap, bu faktörler göz önüne alındığında, tüm zeki yaşamın en güvenli davranış tarzına yöneldiğini öne sürüyor: diğer yaşam formlarını onlar aynı şeyi yapmadan önce yok etmek.
“Evren karanlık bir ormandır. Her medeniyet, ağaçların arasından hayalet gibi yolu tıkayan dalları nazikçe bir kenara iterek ve sessizce yürüyen silahlı bir avcıdır. Nefes bile özenle alınır. Avcı dikkatli olmalı çünkü ormanın her yerinde onun gibi sinsi avcılar var. Başka bir hayat bulursa- başka bir avcı, bir melek, bir iblis, hassas bir bebek, sendeleyen yaşlı bir adam, bir peri ya da bir yarı tanrı- yapabileceği tek bir şey var: ateş açmak ve onları ortadan kaldırmak.” kitaptan bir pasaj.
“Bu ormanda cehennem diğer insanlardır. Kendi varlığını ortaya çıkaran herhangi bir yaşamın hızla ortadan kalkacağına dair sonsuz bir tehdit. Bu, kozmik medeniyetin resmi, Fermi Paradoksu’nun açıklamasıdır.”
Diğer türlerden haber alamamamızın nedeni hepsi yok edilmiş olması değildir. Dışarıdaki bir tür bile böyle davranıyorsa, diğerlerinin sessiz kalması ve varlıklarını başkalarına ilan etmemesi mantıklıdır.
Bununla birlikte, kitabın üstünde durduğu bir faktör var: Başkaları size aynı şeyi yapmadan önce onları yok etmek en mantıklı hareket tarzı olsa da uzaylılar bunu pratik nedenlerle yapmayabilirler. Başka bir yıldız sistemine muhrip filosu gönderdiğinizi varsayalım. Filonuz oraya vardığında, gönderdiğiniz teknolojik seviyede kalırken, saldırdığınız insanlar yüzyıllar hatta milenyum ilerlemiş olacak.
Bu nedenle, çoğu medeniyet için, korku içinde kendilerini ormanda saklayarak basitçe oturmaları daha faydalı olabilir.
Feride İrem Yılmaz