Çeviri ve Düzenleme: Gin
Gerçekte, eğer bir başka 2 yıldızlı canavar eğiticisi bu sözleri etmiş olsaydı, Salon Efendisi Han kesinlikle bu kadar kızmazdı.
Onu asıl ateşleyen... konuşan herifin yüz ifadesiydi. Karşı taraf sözlerine kulak asılmazsa kesinlikle pişman olacaklarını ima eden bir tavır takınmıştı. Ayrıca, gözlerindeki küçümseme daha bariz olamazdı...
Onun gibi 4 yıldızın zirvesindeki bir canavar eğiticisinin bir velet tarafından küçük görülmesi... Sen kendi kafanı küçümse!
İblis Penç Canavarı sahip olduğu ejderha kanı nedeniyle gururlu bir karaktere sahipti. Onu evcilleştirmeyi başaramaması normaldi. Sence bu kadar ileri gitmeyi ben mi istedim? Daha iyi bir çözüm olmadığı için bunları yapıyorum!
Hıh! Kendini beğenmiş!
Salon Efendisi Sai neden senin gibi biriyle dost oldu gerçekten merak ediyorum.
"Onları boş verin, eti pişirmeye odaklanın. Ne kadar kokarsa, o kadar iyi!"
Öfkesini bastıran Salon Efendisi Han talimat verdi.
"Emredersiniz!" Kıdemli Hu ve diğerleri başlarıyla onaylayarak ateşin yoğunluğunu arttırdılar. Göçebe Geyik Canavarının kokusu anında yoğunlaştı ve kokuyu alanların midelerinin guruldamasına neden oldu.
...
Grup öfkeden patlamak üzereyken, Zhang Xuan ve diğerleri birkaç yüz metre ötede durdular.
"Burası uygun!" Zhang Xuan elini şöyle bir salladı.
"Usta Zhang..." Kalabalık soran gözlerle ona döndü.
Usta Zhang'in yeteneklerine mutlak güven duyuyorlardı. Bir şeyler olacağını söylediğine göre, bunun gerçekleşme olasılığı yüksekti.
"Usta Zhang bir istiladan mı endişeleniyor?"
Salon Efendisi Sai'nin aklından bir düşünce geçti ve kaşlarını çattı. "Göçebe Geyik Canavarı kokusunun çevreye yayıldığı ve ruh canavarları için karşı konulamaz bir cazibe olduğu düşünülürse, büyük olasılıkla kalabalık bir ruh canavarı grubu bölgeye çekilecektir... Ancak... eğer bir istila yaşanacak olursa, bu uzaklıkta bile etkilenmez miyiz?"
Binlerce vahşi canavarın saldırısı altında tüm yaşam formları yok olurdu. Eğer istila gerçekleşecek olursa, onlarca kilometre uzağa kaçsalar bile yine de yakalanabilirlerdi.
"Ah! Bu mümkün gözüküyor!"
Herkes durumu kavramıştı.
Salon Efendisi Sai'nin sözleri mantıklıydı. Gerçekten de bir istila yaşanma olasılığı yüksekti. Aldatan Bayırda daha önce benzer bir durum yaşandığından, yersiz bir endişe sayılmazdı.
Göçebe Geyik Canavarının kokusuna bakılırsa, ruh canavarlarının bölgeye çekilmemesi şaşırtıcı olurdu. Ancak durum buysa, neden yapabildikleri kadar uzağa kaçmamışlardı? Burada kalmak ölüme davetiye çıkartmak değil miydi?
"Bir istila mı? Kesinlikle büyük bir hayal gücünüz var!"
Bu sözleri duyan Zhang Xuan ne diyeceğini şaşırmıştı. "Hepiniz diğer ruh canavarlarının bölgeye çekileceğini düşünebilirken, bir grup 4 yıldızlı canavar eğiticisi bu ihtimali hesaba katmaz mı sanıyorsunuz?"
"Bu..."
Kalabalığın yüzleri anında kızardı.
Bu gerçekten de doğruydu. Onlar gibi yabancılar bile bunu öngörebildiğine göre, tecrübeli 4 yıldızlı canavar eğiticileri bunu nasıl göz ardı edebilirlerdi?
Karşı taraf İblis Penç Canavarının onu reddedeceğini tahmin ederek önceden bir plan hazırladığına göre, bir istila ihtimaline çoktan hazırlanmış olmalılardı.
"Endişelenmeyin, öyle bir şey olmayacak!" Zhang Xuan kafasını salladı.
"Nasıl?" Zhao Feiwu şaşırmıştı.
Birer insan olarak onlar bile Göçebe Geyik Canavarının cazibesine karşı kendilerini zor tutarken, ruh canavarları nasıl karşı koyabilecekti?
Normalde zeki biri olan 'gongzi'nin böyle bariz bir soru sorduğunu gören Zhang Xuan gözlerini devirdi. "Göçebe Geyik Canavarı güzel koksa da, sizce bu koku ne kadar uzağa yayılabilir?"
"Bu..." Zhao Feiwu susup kaldı.
Etin cazibesine şüphe yoktu, ancak şu anki mesafede, koku çoktan belli belirsiz gelir olmuştu. Eğer daha uzaklaşacak olurlarsa, koku tamamen alınamayacaktı. Ruh canavarları insanlardan çok daha keskin koku duyularına sahip olsalar da, kokuyu birkaç kilometre öteden almaları imkansızdı.
"Ayrıca, nerede olduğumuzu sanıyorsunuz? İblis Penç Canavarının bölgesindeyiz! Diğer ruh canavarları kokuyu alsalar bile, sizce buraya girmeye cesaret edebilirler mi?" Zhang Xuan devam etti.
"Ah..." Zhao Feiwu utançla kızardı.
Güçlü ruh canavarları ve vahşi canavarlar kendi bölgelerini belirlerdi ve zayıf olanlar o bölgeye girmeye cesaret edemezdi. Ne de olsa sınırı geçtikleri anda, av olma olasılıkları yüksekti. İblis Penç Canavarı tüm Dokuz Kıvrım Dağlarındaki en güçlü ruh canavarı sayılırdı. Burada yaşadığı süre düşünülürse, diğer canavarlar onun bölgesine girmeye hala cesaret edebilirler miydi?
Bu ölüme davetiye çıkartmak değil miydi?
"Eğer yanılmıyorsam, İblis Penç Canavarının on kilometre çevresinde başka bir ruh canavarı yaşamıyordur. Göçebe Geyik Canavarı ne kadar hoş kokulu olursa olsun, on kilometre ötedeki ruh canavarlarını harekete geçirebilmesi imkansız!" Zhang Xuan açıkladı.
"On kilometre mi?" Herkes ancak şimdi durumun farkına varabilmişti.
İki kilometre ötede indiklerinden beri, gerçekten de hiçbir ruh canavarıyla karşılaşmamışlardı. Birkaç pençe iziyle karşılaşsalar da, oldukça seyrektiler. O izler de büyük olasılıkla bölgeye yanlışlıkla giren, ancak İblis Penç Canavarının kokusunu aldıktan sonra aceleyle kaçan ruh canavarlarına aittiler.
Aksi halde, bu kadar büyük bir grup olarak hareket ederken hiçbir ruh canavarının onların peşine düşmemesi garip olurdu.
Göçebe Geyik Canavarı ne kadar hoş kokarsa koksun, on kilometre ötedeki bir ruh canavarının bu kokuyu alması imkansızdı. Ve biri bu kokuyu alsa bile, buraya gelmeye cesaret edebilir miydi?
Bu Dokuz Kıvrım Dağlarındaki en güçlü ruh canavarının bölgesiydi!
Salon Efendisi Han'ın korkmamasına şaşmamalıydı. Büyük olasılıkla bir istila yaşanma ihtimali olmadığını önceden biliyordu.
"Ancak bir istila değilse... Başka nasıl bir durum yaşanabilir?"
Sonunda, asıl sorularına geri dönmüşlerdi.
"İzlemeye devam edin, kısa süre sonra anlayacaksınız!" Zhang Xuan meseleyi açıklamadı.
Zhang Xuan konuşmak istemediğine göre, diğerleri onu daha fazla sıkıştırmanın uygun olmayacağını düşündüler.
O noktada, Salon Efendisi Sai aniden konuştu, "Eğer herhangi bir tehlike varsa, Usta Zhang, yalvarırım Salon Efendisi Han'ı kurtarın. Sizi küçük görmesinin tek nedeni yeteneklerinizden haberdar olmaması. Gerçekte kötü biri değildir..."
Ne olursa olsun, Salon Efendisi Han onun dostuydu. Karşı taraf tehlikedeyken bir kenarda umursamadan izleyemezdi.
"Hm, eğer gerçekten bir tehlike olursa ona yardım edeceğim. Ancak, korkarım harekete geçmem onun hoşuna gitmeyebilir!" Hafifçe kıkırdayan Zhang Xuan'in kaşları yukarı kalktı. "Pekala, izlemeye devam edin. Başlamak üzere!"
Bu sözleri duyan kalabalık bakışlarını ileriye çevirdi.
O noktada, Göçebe Geyik Canavarı tamamen kızarmak üzereydi. Koku çoktan dayanılmaz bir seviyeye ulaşmıştı.
Üç kıdemlinin hepsi kamp konusunda yetenekliydiler ve sırf bu iş için yanlarında baharatlar getirmişlerdi. Durum aniden gelişse de, yetenekleri Honghai Şehri'nin birinci sınıf şefleriyle boy ölçüşebilirdi. Yalnızca etin kokusu ve lezzeti değil, rengi bile kusursuzdu. Yalnızca görünüşü bile birinin ağızı sulandırmaya yeterdi.
"Kardeş İblis Penç, kokuyu alabiliyor musun? Eğer evcil canavarım olursan, bu senin olacak. Ayrıca, yalnızca yanımda kalmak zorunda olacaksın, kaybedeceğin hiçbir şey yok. Ömrümün sonuna geldiğimde bir kez daha özgür olacaksın. Düşünecek ne var?"
Kokunun çoktan tüm düzeni kapladığını bilen Salon Efendisi Han devam etti, "Acele edip kararını ver, yoksa Göçebe Geyik Canavarını biz yiyeceğiz. O zaman pişman olmak için çok geç olur! İnanıyorum ki Göçebe Geyik Canavarının değerini sen de biliyorsun. Bu tüm Dokuz Kıvrım Dağlarındaki tek göçebe geyik, ve bu fırsatı kaçırırsan ömür boyu pişmanlık duyacağına eminim!"
Salon Efendisi Han'ın sözleri gerçekten de ikna ediciydi ve herhangi bir başka ruh canavarı şu ana kadar çoktan teslim olurdu. Ancak, İblis Penç Canavarının gözleri hafif kapalıydı ve tamamen hareketsiz duruyordu. Sanki uyuyor gibi görünüyordu.
"İblis Penç Canavarı ne zaman bu kadar uysal oldu?"
O anda, Zhao Feiwu da garip bir şeyler olduğunu fark etmişti.
On Bin Krallık İttifakında dönen efsanelere göre bu canavar acımasız ve saldırgandı. Daha önce birileri daha onu hapsetmek için bir düzen kullanmaya çalışmıştı. Ancak, ne yazık ki İblis Penç Canavarının enerjisi sınırsız gibiydi. Çabalarının sonunda düzeni ayakta tutan ruh taşlarının enerjisi tükenmiş ve düzenden kurtulmuştu!
Düzenler hem çevredeki ruhsal enerjiyle hem de ruh taşlarıyla beslenebilirlerdi. İlkinde düzenin çalışabilmesi için uzun süre şarj olması gerekirken, ikincisinde yalnızca yeterli ruh taşı gerekliydi.
Ancak hangi seçenek olursa olsun, düzenleri aktif tutmak için enerji gerekliydi. Mücadele eden bir tutsağı zapt edebilmek için gerekli enerji miktarı da artardı. Ruh taşlarının enerjisi tükendiğinde, biri düzeni yıkmak için gerekli yöntemi bilmiyor olsa bile, düzen kendiliğinden çökerdi.
Düzen Ustalığı Loncasındaki koridorda iki saatlik zaman kısıtlaması uygulanması bu nedenleydi.
Aksi halde aday mücadele ettiği sürece, düzenin enerjisinin tükenmesi yalnızca zamana bağlıydı... Bu koşullarda düzenden kurtulmak birinin yeteneklerini ölçmezdi.
İblis Penç Canavarının saldırgan karakterine rağmen, uysal bir çocuk gibi yerde yatmayı seçmişti. Daha önce Göçebe Geyik Canavarına ilgi göstermiş olsa da, şu anda düzenden kurtulmak istediğine dair bir iz yoktu... Bu karakterine uygun değildi.
"Salon Efendisi, tamamlandı!"
Herkes şaşırmış şekilde olanları izlerken, Kıdemli Hu ve diğerleri Göçebe Geyik Canavarını kızartmayı tamamlamıştı. Altın ruh canavarı eti ve yoğun kokusu herkes için karşı konulamaz bir cazibeydi.
"Güzel, buraya getir!"
Salon Efendisi Han başıyla onayladı.
Kıdemli Hu ve diğerleri başlarıyla onaylayarak pişmiş Göçebe Geyik Canavarı etini getirdiler.
"Bunu gördün mü? Daha fazla tereddüt edersen biz başlıyoruz..."
Salon Efendisi Han kıkırdayarak bakışlarını ete çevirdi. Tam karşı tarafı kışkırtmak için bir parça alacakken gözleri hayretle açıldı ve bağırmaya başladı. Bu da ne böyle! Kim yedi bunu?"
"Kim mi yedi?"
Bakışlarını çevirince az önce bütün olan Göçebe Geyik Canavarının bir bacağının kayıp olduğunu gördüler. Eksik bacağın olduğu yerden bir kemik gevşekçe sallanıyordu.
Bir başka deyişle... biri butlardan birini gizlice yemişti!
Salon Efendisi Han çıldırmış gibiydi.
Göçebe Geyik Canavarı etini kim yemişti?
Yemeye başlayacaklarını söyleyip dursa da, bu yalnızca İblis Penç Canavarını kandırmak içindi. Eğer gerçekten yiyecek olurlarsa canavarı evcilleştirme ihtimalleri sıfıra inerdi.
Bir başka deyişle bunu söylese de, gerçekte yapması imkansızdı. Neden... kaşla göz arasında bir but yok oluvermişti? Ayrıca, bacakta bir parça bile et kalmamıştı.
Biraz fazla ileri gitmediniz mi? Bu canavarı evcilleştirebilmek için ne kadar uğraştığımı bilmiyor musunuz?
Salon Efendisi Han, Kıdemli Hu ve diğerlerine soğuk bakışlar attı.
Salon Efendisi Sai ve o lanet 2 yıldızlı canavar eğiticisi et pişmeye başlarken gitmişlerdi ve suçlunun onlardan biri olması imkansızdı. Olası tek şüpheliler karşısında duran kıdemlilerdi.
"Salon Efendisi, biz... yapmadık!"
Karşı tarafın bakışlarını gören Kıdemli Hu ve diğerleri şok içinde sıçradılar. Aceleyle ellerini sallayarak reddettiler.
Eti pişirirken tükürüklerini yutup heyecanlarını bastırarak ufak bir ısırık almaya bile cesaret edememişlerdi. Onlar da bir butun bir anda nasıl kaybolduğuna şaşkındılar!
"Siz yapmadınız mı? Etin kanatlanıp uçtuğunu mu söylüyorsunuz?"
Salon Efendisi Han patladı.
Ne tür takım arkadaşları bulmuşum... Sizden İblis Penç Canavarını kandırmak için eti pişirmenizi istedim ama siz kendi karnınızı doyurmuşsunuz...
Sizin sorununuz ne!
"Salon Efendisi, gerçekten de biz değildik. Buna yemin edebilirim..."
Salon efendisinin kendilerine inanmadığını gören Kıdemli Hu göklere yemin etmek için elini kaldırdı ancak bir anda donup kaldı ve yüzü yavaşça bir şok ifadesine büründü. "Salon Efendisi..."
"Sorun nedir?"
Bu ani değişimi gören Salon Efendisi Han, Kıdemli Hu'nun bakışlarını takip etti ve Göçebe Geyik Canavarı etini gördüğünde neredeyse kan kusacaktı.
Az önce yalnızca bir butu eksik olan Göçebe Geyik Canavarının şu anda ikinci butu da gitmişti. Vücudun yanından sarkan kemiğe bakakalırken, ortam esrarengiz bir havaya bürünmüştü.