georges de la tour tablosudur
(1630'lar). fransız barok sanatının en önemli eserlerinden biri olarak kabul edilir ki ressamın imzası kabul edilen chiaroscuro
(ışık gölge) tekniği büyüleyicidir.
eser esinini, incil'deki eyüp peygamberin dramatik hayatından alır. incil'e göre, dindar, mutlu ve iyi bir insan olan eyüp, tanrı tarafından zalimce sınavlara tabi tutulur. eyüp değer verdiği her şeyi bir bir kaybeder. çocukları, sağlığı, eşyaları...vs. elinden alınır. bir trajedinin gölgesine başına gelen felaketleri anlamlandırmaya çalışan seçilmiş eyüp, bir insan olarak derin acılar çeker; sabrıyla müsemma anılır.
tablodaki sahnede ise eyüp ve karısını birbirlerinin yüzlerine bakarken görüyoruz. ilk bakışta, kadın, şefkatle eyüp'ün alnına uzanıyor gibi görülebilir. aslında var olan durum farklıdır. kadın eyüp ile dalga geçmektedir. kadının acımasızlığının altı, kompozisyonda çarpıcı biçimde çizilmiştir: eyüp çelimsiz görüntüsüyle, kıvrılmış taburede otururken, kadın ondan yukarıda, ayakta duruyor. ayrıca eyüp'ün çıplaklığı ile kadının son derece hacimli, gösterişli elbisesi arasındaki kontrast, bu karşı karşıya olma durumunda kimin çaresiz olduğuna dair hiç şüphe bırakmıyor.
tabloda mum ışığı ile karanlığın yarattığı dramatik hava, sanki, eyüp'ün yazgısındaki felaketlerin henüz sonlanmadığını söylüyor.
de la tour, inanılmaz bir ressam -onu kendi başlığında öveceğim-, resimdeki zalimlik öğesini içinize bir cız etme biçiminde vurabiliyor.