Selahaddin, fethettiği insanların "kalplerini ve zihinlerini" kazanmaya çalışan alışılmadık bir adamdı.
Kudüs'ü geri aldığında, adamlarına öldürmemelerini ve yağmalamalarını emretti (
Kahire, Mısır'ı yönettiğinde, eski düşmanlarının liderlerine karşı sert önlemler almak zorunda kalmasına rağmen, şehir için hastaneler ve üniversiteler inşa etti.
İçinde Haçlılarla olan ilişkilerinde, şehri kontrol etmesine rağmen, Hristiyanların Kudüs'e hac ziyaretlerine izin vererek onların "yüzlerini kurtarmalarına" izin verdi. Avrupa'da şövalyeliğin gelişmeye başladığı bir dönemde Selahaddin, olağanüstü bir "şövalyelik" ününü kazandı. O ve Richard I, birbirlerinin "favori" rakibi olduk.
Bunun gerçekten olduğunu varsayarsak, nedenini açıklayabilecek birkaç neden vardır. Selahaddin her şeyden önce Müslümandı ve İslam'ın temel ilkelerinden biri de Müslümanların ihtiyacı olanlara yardım etmesidir. İkincisi, Selahaddin bunu Richard'ın kampına adam göndermek ve Richard'ın ordusunun durumu ve büyüklüğü hakkında rapor vermek için bir fırsat olarak kullanabilir ve böylece Selahaddin'e stratejik bir avantaj sağlayabilir.
Selahaddin'in Aslan Yürekli Richard'a din ya da casusluk nedeniyle değil, bu ayrı bir olasılık olsa da, Selahaddin'in düşman olsalar bile Richard'a olan saygısı nedeniyle iyilik gösterdiğine inanıyorum. Bir düşmanın bu saygısı, Selahaddin gibi hediyelerle ifade edilmese de tarih boyunca yaygındır. Julius Caesar, Pompey'e, Hannibal Scipio Africanus'a, Cengiz Han, Jelaudin'e saygı duyuyordu, birinci dünya savaşında bile Avustralya ile Türk arasında derin bir saygı vardı.