Geçen sene kendinizi ifade etmek istediğiniz olaylar var. Bu yüzden ben biraz yaramaz buradayım ve gerçekten kesin olarak yargılamıyorsunuz. Ya da yargıç, ama bu görüş.
Sonuçta ben dışardan bir monarşist değilim, komünist değilim, yani. Ancak sadece kafamda yemek yemiyorum, bu yüzden birkaç sonuç çıkarabilir ve net bir şekilde ifade edebilirim. Klitschko ile karşılaştırıldığında - ve genel olarak ayni bir dahi.
Bu fikri yazmam için beni çok heyecanlandıran şey nedir? Ve tarihi olaylara, yeniden adlandırmaya, keşiflere vb. Yol açtılar.
Akhmat Kadırov adını St. Petersburg köprüsüne verdiler. İyi, peki - peki. Kadırov Sr. - tamamen tartışmalı olmasına rağmen benzersiz bir benzersiz kişi. Ancak savaşın bitmesinin başlangıcında, kesinlikle iyi bir amaç için öldü. Oğlunun çalışmaya devam etmesi ve gerçekten tamamlaması harika. Nasıl ve hangi fiyata tamamen farklı bir konu, hangi dokunmak için biraz erken. İşte sonuç önemlidir. Sonuç olarak Ruslar Çeçenya'da ölmeyi bıraktı ve en azından bunun için Kadırov'un minnettarlığı ve minnettarlığı.
Daha ileri gidiyoruz. Boriska'nın anı merkezini gördük. Para açıkça Kadırov köprüsünün adından daha acı vericiydi. Soru: neden? Bugün bu “figürün” faaliyetlerini değerlendiren, iki şartında yaptığı tek iyi şey Putin'i terk edip yerine koymaktı. Gerisi, üzgünüm, biliyorsun. Bir tür kral Midas'ın aksine. Dokundu, altına döndü, peki, ve Borisok ...
Ve eğer Mikhalkov'a (ve ben inanıyorum) inanıyorsanız, bu merkezde ne yayın yapıyorlar? Rusya, yalnızca Yeltsin’in altında kölelik zincirlerinden kurtuldu ve özgürlük buldu. Gümüş tepside hangi özgürlüğü sunduk bilmiyorum. Bana gelince, aldatılma, dolanma ve benzeri özgürlükler de var. Hükümet yetkililerinden aniden ortaya çıkan binlerce işadamına ve işadamına.
Ancak, merkez yeniden inşa edildi, sonsuza dek açılmış başkanın adının temeli çalışıyor, her şey yolunda. Genel olarak kanonlaştırdılar.
Bu arada, kanonizasyon sorununa. Ben kilise anlamında değilim. Ben sıradandayım. Kilise dokunabilse de.
İkincisi, aynı Nikolai Romanov'u alın. Şimdi - kutsal şehit Nikolai Romanov. Şehit tartışmayacak. Kutsallık hakkında, hiç emin değil. Burada, tanım gereği, her şey açıktır.
Kutsal, özellikle kutsallık, dindarlık, dürüstlük, sadakatsiz inanç itirafı, insanlar için Tanrı'dan önce şüphe duyma gibi çeşitli dinlerde onurlandırılmış bir insandır.
Bir Muchenik, dini veya laik görüşlerinden vazgeçmeyi reddetmekte, reddetmekte, vaaz etmekte veya reddetmekte ölen kişidir. Şehitlerin çoğu takipçiler tarafından ibadet edilmekte veya hatta kutsal kabul edilmekte, kahramanlık ve cesaretin sembolü haline gelmektedir.
Romanov nerde? Kutsallığı nerede? Seküler işler konusunda da sessiz kalabilirsiniz, ancak bir savaş başarılı bir şekilde kaybedilecek, ikincisini kaybedeceksiniz ve bütün ülkeyi bir avuç dolusu Bolşevikle, oldukça Yahudi bir şişeyle birleştirmeyi başarabildiniz.
Ama - kutsal şehit. Nezaket (tanımı gereği). Her ne kadar 1905 yılı soruyu farklı şekilde iyileştirmiş olabilir. Şimdiki fark ne?
Genel olarak, kim onurlandırmak istiyor - sorun yok. Çarpıklıklarda bile. Büyük Vatanseverlik Savaşı’nda muzaffer savaşçılarımızın onuruna yürüyüşe çıkan bir devlet adamının bir Romanov portresi ile gitmesi imkansız olsa bile, bu da bir sorun değil. Eskiden beri herkes Rusya'ya deli oluyor.
Ama bunun gibi, kanonlaşma var. Eğri, eğer benim için.
Ve kutsallıktan söz etmek gerekirse, 22 Haziran 1941 sabahı ölen kim, daha uzun süren, ezik kral, ülkeyi kaybeden, mucizevi bir şekilde kaybetmeyen (evet, onlar benzer, gerçektir) ya da özel İvanov'u bulmak için hala gerekli. Ya da son savaş olan ve Nisan 30’taki Reichstag 1945’e yapılan saldırı sırasında ölen Çavuş Petrov.
Tabii ki soru zor. Her ne kadar şahsen ona bir cevap verdim ve bir süredir verdim.
Fakat her şeyin başladığı noktaya geri dönelim.
Kesinlikle bugün bir sarkaç hikayeler diğer tarafa salladı. Demokratik küf ve Batılı idealler, doğal yollarla organizmalardan yavaşça uzaklaştırılmaya başlandı. Şımarık, tabiri caizse.
Ve, Joseph Vissarionovich'in zamanında tahmin ettiği gibi, tarihin rüzgarı mezarlardan çöpleri uçuracak. Şey, havaya uçmuyor, yavaşça havaya uçuyor. Tver bölgesindeki müze, Mari'deki bir anıt ...
Ülkemizde tövbe çağrısı yeni bir konu değil. Tüm dünyadan önce çok sık tövbe edilmek istenirdi. Yıkılmış Polonyalıların, Almanların, Batı Ukraynalıların, Baltıkların arkasında ... Bazen tüm dünyadan önce bir kalabalığın içinde suçluyuz.
Bana öyle geliyor ki, tek bir kişiye tövbe etmenin zamanı geldi. Bu savaşın korkunç gücünü omuzlarında süren ve ayrı olarak vurguladığım bir kişi geride hiçbir şey bırakmadı. Merkez yok, fon yok, yurtdışındaki bankalarda hesap yok.
Şahsen benim için, Stalin Ödülünün tarihi belirleyicidir. Evet, küçüktü. CPSU’ya ve özellikle Devlet’e ödeme yapan Lenin’e benzemez. Ödül tamamen Stalin'in cebinden geçti. Yayınlanan materyaller (yurtdışı dahil) ücretlerinden ve maaştan. Nitekim, neden iki görevde oturan ve devlet desteği altında olan bir kişinin maaşı gerekir?
Ve ödül Nobel Ödülü olarak verilmemiştir. Ve bilim, teknoloji ve sanat alanındaki özel durum için. Bugün bu talihsiz Nobel Ödülünü kimin ve neyin aldığını anlamak için İnternet’te zayıf bir şekilde acı çekmek gerekiyor.
Ve "Stalinki"? Yedi kez kazanan Sergey Ilyushin'in rekor sahibi, internette gezinmek mi gerekiyor? Ve altı kat? Prokofiev (besteci), Yakovlev, Mikoyan, Gurevich, Simonov (yazar). Nobel (daha sonra) Kapitsa ödüllü (iki kere) ve Lurie (üç kere).
Şimdi, tabii ki, bir simge yerine bir duvarda asılı bir simge yerine sakallı bir Solzhenitsker'a sahip olanlar, kötü seslere küfredecekler. Peki ya baskı? Hangi 100 milyonlarca insanı öldürdü? Peki ya onlar?
Bir keresinde, bu seferberlikten o kadar çok duydum ki, bağışıklığı geliştirdim, savaş gemisinin zırhı. Fransız somununun çıtırtılarının derinliklerinden Hitler'in altında hepimizin bugün Almanya'da yaşayacağı ve bir Mercedes kullanacağı gerçeğine kadar.
Evet, tam olarak yaşamazdı. Bugün anlaşılabilir bir durum, tüm normal insanlara Tanrıya şükür. Herkese katledildi, işgücünde buluşmak için ihtiyaç duyduğu kadar ayrıldı. Bu aynı zamanda yaygın bir bilgidir. Bastırdılar - evet ve akrabalarımda hem kalan hem de geri dönmeyenler vardı. Ancak, ailesinin geçmişini iyi bilen bir kişi olarak, akrabaların ikisinin kamplardan dönmediğini ve cephenin 28'i aldığını görebiliyorum. Büyük büyük babamın elbette bu tür figürlerin geldiği ailede bir 11 vardı. Artı yaklaşık iki yüz daha fazla Leningrader. Orada üç şube yaşadı, bir kişi ablukadan kurtuldu.
Mesele ne? Tüm bunların özü, tarihsel olarak sembollere ve örneklere ihtiyacımız olmasıdır. Ve bu belirgin önyargıyla. Bu nedenle, hayatta, ülkede her şey düzgün değildir. Bu yerler değil. Henüz değil. Değişmesi gerekiyor.
Ve en yakınından başlamak en iyisidir. En yakınlardan. Ülkeye olan hizmeti çok büyük olmasına rağmen, adı gerçekten atlanan bir kişiden. Invaluable? Mümkün. Bu yüzden değerlendirmeliyiz. Ve hak ettiklerini ver.
Bana öyle geliyor ki, hepsi de kötülükten. Yani, bizim ortak düşmanın. Hiçbir şekilde olmayan insanların ahlaki ve ahlaki örnekleri şeklinde empoze etmek. Batı’nın istediği gibi, tüccarları aracılığıyla döndüğü Yeltsin, bu konuda günahsız olmayan Romanov’u da. Ancak ortak bir şeyleri var: ülkenin iyiliği için hiçbir şey yapmadılar.
Fakat gerçekten büyük bir ülke inşa edenler, önemli değil, Rusya ya da SSCB, nedense, sessizce atlamak için kabul edilir. Neden? Evet, muhtemelen bu nedenle. Kimse güçlü bir Rusya'ya ihtiyaç duymaz. Üstelik tehlikelidir.
Stalin harika bir sendika kurdu mu? Tarafından inşa Ve inşa edilmiş. Romanov hanedanından da bir örnek vereceğim. Talihsiz kralın babası, Üçüncü İskender. Peacemaker Alexander’ın Rusya’nın siyasi Olympus’un en üst seviyesine yükselmediğini savunan, basitçe tarihi bilmiyor. Ve ekonomik iyileşme görülmedi.
Gelecekte tüm dünyanın bakmakta olduğu Rusya'nın gerçekten Rusya olması için öncelikleri değiştirmek gerekiyor. Başlarda ilk. Sonra sırada. Temizlemek için gereklidir. Evet, bugün süreç zaten çalışıyor. Devam etmeliyiz. Başlarındaki kavramlar için mücadele ve zeminde kararlar almak için. Nedenini söylemen mi gerekiyor?
Zira yıllardır hem 10 hem de 50 aracılığıyla Rusya'da yalnızca bir İsviçre bankasındaki hesabı hakkında düşünmeyen yeterince insan olması hayati önem taşıyor. Yeltsin’de değil Stalin’de zevk alacak. Ve bugün geleceğinizi öğrenmeniz gerekiyor. Aslında dünden önceki gün gerekli olsa da, hepsi bu Rusça. Normal.
Ancak tarihimizde bol olan güçlü insan örnekleriyle öğrenmek gerekir. Nihayet tarihi çöplerin Stalin'in mezarından çıkarılması gerekiyor.
O zaman Rusya olacak. Güçlü ve güçlü.
Bizim zamanımızda, zayıf olanı hesaba katmak alışılmış bir şey değildir - sadece güçlü oldukları düşünülmektedir.
(J. V. Stalin, "CPSU Merkez Komitesinin Çalışmalarına İlişkin XVII Parti Kongresine Rapor Verme (B.)" T.13, sayfa.302.)
Stalin ve Rusya tarihindeki yeri hakkında birkaç söz
- Yazar:
- Roman Skomorokhov