Travestiler için şiddet hayatlarında bir veba gibidir. Geçen yıl travestiler için özellikle kanlı bir yıldı. İnsan Hakları Kampanyası tarafından hazırlanan bir rapora göre, nefret cinayeti olaylarında en az 26 trans kişi öldürüldü.
Travestiler İçin Şiddetle Mücadele
Şiddet, nefret saikli dayak ve cinayetlerin çok yaygın olduğu ve çoğu zaman fazladan gaddarlık içeren birçok travesti ve toplumsal cinsiyete uymayan insanın hayatında bir vebadır. Polis memurlarının trans kadınları dövdükleri veya “trans iken yürüdükleri” veya basitçe üzerlerinde doğru isim veya cinsiyetin yazılı olduğu kimlik kartlarını göstermedikleri için hapse attıkları biliniyor, hapishane yetkilileri ise trans kadınları erkeklerin tesislerine koymaya devam ediyor.
Travestiler topluluk, kolluk kuvvetlerinden hesap verebilirlik talep ederek, kurbanların aileleri için fon toplayarak, karşılıklı yardımlaşma ve öz savunma eğitimi sunarak ve nihayetinde eğitim yoluyla kültürü değiştirerek savaşmaya başladı. Ama önlerinde uzun bir savaş var.
Travesti topluluğu çok küçük olduğu için nefret suçlarına karşı savunmasız. Diğer azınlıklardan daha fazla, transların az sayıda olması kendilerini şiddete karşı savunmalarını zorlaştırıyor.
Ulusal Şiddet Karşıtı Programlar Koalisyonu’na (NCAVP) göre, 2010 yılında trans bireylerin polis şiddeti yaşama olasılığı NCAVP’ye rapor veren diğer gruplara göre 1.8 kat daha fazlaydı. Polis genellikle transları “doğru” cinsiyetleri olarak tanımlamadıkları veya doğumda kendilerine atanan cinsiyete uygun olmadığı düşünülen trans erkekler için makyaj veya tampon gibi uygun olmayan eşyalar taşıdıkları için taciz eder veya gözaltına alır.
Bu şiddet, kendisi de translar hakkında yalanlar, klişeler ve genellemeler üzerine kurulu olan trans karşıtı önyargı ile bağlantılıdır. Bu, hem kamu hem de özel hayatta görülebilir, çünkü bazı devletler kamuya açık konaklama, istihdam, eğitim, barınma ve sağlık hizmetlerinde translara karşı ayrımcılığa izin veren yasalar çıkarmaya çalışırlar. Bu yasalardan bazıları büyük ölçüde semboliktir; diğerleri daha geniş kapsamlıdır. Bu yasalar siyasi ilgi gördükçe, translar hakkında daha fazla kamusal söylemi teşvik ediyor ve bu da trans topluluğa karşı artan düşmanlığa yol açıyor.
Bu ortamda, cinsiyete uymayan çocuklar genellikle okulda hem öğretmenleri hem de diğer öğrenciler tarafından zorbalığa uğrarlar. Trans yetişkinler iş yerinde yüksek oranda tacizle karşı karşıyadır. Gidecek başka yeri olmayan travesti gençler, genellikle karşı cins için evsizler barınaklarına yerleştiriliyor, personel üyelerinden veya diğer sakinlerden taciz görmeleri muhtemel.
Travestiler yönelik şiddet ceza adaleti sistemi aracılığıyla da sürdürülüyor: Translara karşı nefret suçu işleyen birçok kişi, kendilerini translardan nefret eden biri olarak görmedikleri için nefret suçu yasaları kapsamında yargılanmıyor.
Yakın zamanda yapılan bir araştırma, travestileri öldürenlerin sadece rastgele birkaç kişi olmadığını ortaya çıkardı. Üç kurbandan biri bir arkadaş, veya partner tarafından öldürüldü. Bunun nedeni genellikle birilerinin onları travesti oldukları için öldürmeye çalışmasıdır.
Cinayetler, transeksüel topluluğun karşı karşıya olduğu derin sorunların bir belirtisidir: yaygın ayrımcılık, taciz ve istismar; yüksek yoksulluk oranları; sağlık hizmetlerine erişim eksikliği; evsizlik; ve daha genel olarak, toplumda kabul görme eksikliği.
Yalnızca geçen yıl, İstanbul ve İzmir genelinde genellikle travesti kadınları hedef alan başka bir şiddet dalgası gördük.