Sarı Denizde Dövüş 28 Temmuz 1904 g 7'in bir kısmı: Japon amiralinin şaşırtıcı manevraları
Demek savaş başladı. Genellikle, savaşta uzun bir arayla ayrılan iki evreye ayrılır, ancak savaşın tanımına geçmeden önce, aşağıdakilere dikkat edilmelidir. İlk aşamada Japon ve Rus filolarının manevraları birbirleriyle çelişen farklı kaynaklar tarafından açıklanmaktadır ve bu çelişkiler kaynakların basit bir karşılaştırması ile göz ardı edilemez.
Rakipler 12.00-12.22 etrafında ateş açtılar - bu konuda kaynaklarda oybirliği olmamasına rağmen, belirtilen süre en doğru görünüyor. Hiç şüphe yok ki, savaşın başlangıcındaki mesafe çok büyüktü ve büyük olasılıkla 80 KBT'yi aştı. Yani, ikinci komutanı savaş gemisi sütununda Retvizan E.N. Schensnovich sonra yazdı:
Benzer şekilde, savaş gemisi Komutanı Sevastopol N.O. Essen, Peresvet'in kıdemli topçusu, Teğmen V.N. Cherkasov (KBT'nin 85 savaşının başladığını gösteren) ve SI Poltava kıdemli subayı Lutonin. Son yazılan:
Bununla birlikte, filoların arasındaki mesafe savaşın başlangıcı hakkında güvenilir bir şekilde bildiğimiz tek şey. Ne yazık ki, ne yazık ki, karanlıkla kaplı - kanıtlardaki farklılıklar nedeniyle, bir veya başka bir değişkene eğilerek çeşitli hipotezler oluşturabiliriz, ancak gerçeği pek bilmiyoruz. Örneğin, Japonlar ve Rus görgü tanıklarının çoğunluğu açısından, savaş başladıktan sonra karşı savaşlarda bir dövüş gerçekleşti, ancak diğer görgü tanıkları ve resmi “Temmuz 28 savaşıyla ilgili soruşturma komisyonu raporu” gibi iki savaş olduğunu belirtti. Aynı zamanda, karşı cinsle ilgili iki tutarsızlıktan bahseden ifadeler birbirleriyle şiddetle çelişmektedir ve büyük olasılıkla yanlıştır. Örneğin, resmi sürüm, karşı işlere 1 inci savaşı şu şekilde açıklamaktadır:
Fakat bu N.O.’ya göre nasıl oldu? Essen:
Açıkçası, bu açıklamalar tamamen çelişkilidir: Soruşturma Komisyonu, Rus filosunun sola döndüğünü, Essen'in - sağa döndüğünü, ancak ikinci durumda, filonun “sağ tarafların ayrılma” ihtimalinin olamayacağına inanıyor. Ancak Essen'in açıklaması daha sonra gerçekleşen manevralara çok benziyor - savaşın başlangıcında değil, yaklaşık yarım saat sonra.
Muhtemelen cevabı A. Yu gibi, yatıyor. Emelin:
Buna eklemeliyiz, işte bir başka şey: Herhangi bir kavga, içinde yer alan kişinin hayatı için bir tehdit taşır ve bu insan vücudu için büyük bir stres. Bu gibi durumlarda, bellek çoğu zaman başarısız olur - olanların gerçek resmini korumaz, ancak olduğu gibi, hatıralarının şahit olduğu bireysel bölümlerin kaleydoskopu, anılarında savaşın resmini kuvvetle çarpıtır. Birisinin tüm olayları ayrıntılı bir şekilde kaydetmek için savaşın başından itibaren işi devralması iyi olur, bu tür kanıtlar çok güvenilirdir. Fakat eğer bir kişi kendini savaşa adadıysa ve daha sonra ne ve neden olduğunu hatırlamaya çalıştıysa - hatalar sadece mümkün değil, aynı zamanda kaçınılmazdır.
Bu yazının yazarının varsayımlarına göre, savaşın 1 fazındaki birimlerin manevrası V.Yu’nun versiyonuna en yakın olanıdır. Rus Pasifik Filosundaki Gribovsky, 1898-1905. Öykü Yaratılış ve ölüm. " Yukarıda bahsedildiği gibi, savaş 12.20-12.22'te başladı: şu anda, 1 Japon muharebe dekolmanının ortaya çıkış çizgisi kuzeydoğuya gitti ve güneydoğuya doğru devam eden VK Witgeft yavaşça güneye doğru yaslandı. Bazen Wilhelm Karlovich'e, savaş sırasında bir filo değil, filo topçularının çalışmalarını önemli ölçüde engelleyen bir yay, ancak filosunun topçularının çalışmasını önemli ölçüde engelleyen bir yay, ancak Rus komutanının bir hatası olarak bakma eğilimi göstermediği için kınamalarını duyuyoruz. Filo tarafından bölünen mesafe, o zamanki topçu savaşı için son derece uzundu ve bu mesafelerde sallanan ve hiç ateş etmemiş olan Rus filosunun düşmana zarar verebileceği umudu aldatıcı olurdu. Aynı zamanda, Cesarevich kursundaki sürekli değişim, Japonların toplanmasını zorlaştırdı ve o anda, muhtemelen kendi topçularına savaş için en iyi koşulları sağlamaya çalışmaktan daha karlıydı. Prensip olarak, V.K. Vitgefta'nın uzun mesafelerde bir atış düzenlemesi gerekiyordu - bu şartlar altında çok sayıda isabet beklememeliydi, ancak Japon gemilerinin mühimmat tüketimi büyük olacaktı, bu nedenle karanlık önemli ölçüde artmadan kritik hasar alma şansı çok fazla olacaktı. Ancak yaklaşık olarak 12.30’te, yani Savaşın başlamasından 8-10 dakika sonra, Tsarevich sağda 3 veya 4 rumba'ya keskin bir dönüş yapar. Bunun nedeni amiral gemisi savaş gemisinde yüzen mayınların bulunmasıydı.
Burada küçük bir açıklama yapılmalı: tüm 100 için% 28 için, sürekli olarak Rus filosu oranında belirsiz olan yok edicilerin mayın düştüğünü iddia edemiyoruz: Japon kaynakları, Temmuz XNUMX savaşında mayın kullanımını onaylamıyor veya reddediyorlar. Ancak birçok Rus gemisinde görsel olarak gözlemlendiler. - örneğin, Vl onlar hakkında yazıyor. Semenov, "Diana" nın kıdemli subayı. Önceki makalede, X. Togo'nun, ana güçlerin görsel teması olduğu andan ve ateşin açılmasından önceki anlaşılmaz manevralarının, Japonların en az bir Rus gemisini baltalama arzusuyla tam olarak açıklandığını zaten varsaydık. Madencilik olmadığını varsayarsak, neden sadece X. Togo'nun savaşın başlangıcındaki konumunun yararlarını ihmal ettiği merak edilebilir. Sonuç olarak, yazar hala madencilik yapıldığını varsaymaya meyillidir: bunun elbette tam olarak yüzen mayınlarla ilgili olduğu unutulmamalıdır. Japon mayınları demirlemekten çok deniz yüzeyinde denize açıldı.
Öyleyse Japonlar sol tarafla savaşa başladılar ve "Tsesarevich" den sonra ard arda dönen Rus filosu - sağdan. Savaşın bu döneminde Japon mermileri VK savaş gemilerine çarptı Witgefta sağ taraftaydı, sadece tek bir istisna vardı - Tsesarevich’te ilk vuruş tam olarak sol taraftaydı. O anda Ruslar tahta boyunca sağda bir düşmana sahip olsaydı bu nasıl olabilirdi? Gerçek şu ki, 12.25 - 12.30 - XNUMX arası bir aralıkta meydana geldi ve Tsarevich'in mayınlardan kaçması sırasında Rus amiral gemisine mayın vurduğunda, geminin mayınları Japon çizgisine çevirdiği ve liman tarafına çarpması mümkün olduğu varsayılabilir. bu olay yukarıdaki şemada işaretlenmiştir).
Tsesarevich madeninin etrafında yürüdükten sonra, tekrar önceki rotaya uzandı - şimdi doğuya bile gitmiyordu, ama kuzeydoğuya doğru eğiliyordu. Bu kurs doğrudan Kore Yarımadası kıyılarına yöneldi, ama bütün bunlar hiçbir şey ifade etmiyordu - asıl mesele Rusların Japonları yeterince geniş bir mesafede paralel bir yolda bırakmalarıydı ve yukarıda belirttiğimiz gibi VK için oldukça kabul edilebilirdi. Witgefta seçeneği. Ve ayrıca ...
Savaşın başlangıcında, Rus filosunun daha fazla 10-11 düğümüne sahip olması muhtemel değildi, çünkü bundan kısa bir süre önce, teknik bir arıza nedeniyle, savaş Zaferi formasyonu terk etmek zorunda kaldı ve sadece 12.10'e geri döndü. Dahası, "Tsarevich" hızı arttırmaya çalıştı, fakat maden biraz zaman aldı ve manevra yaptı. Sonunda, Ruslar Japonlara paralel bir rota belirlediler ve 13 düğümlerine gittiler, ancak yine de Rus filosunun üstesinden gelip, üstün hıza sahip olan Japon ekibi devam etti. Bir süredir Amiral Yardımcısı S. Kataoka, amiral gemisi Nissin'de, Japon gemilerinin “hepsi bir kerede” dönüşünün sonunda rotasını alan ilk savaş kadrosuna önderlik etti (aslında savaş başladı). Fakat daha sonra, kuzeye doğru ilerleyerek, Rus gemilerine olan mesafeyi kısaltmak istiyormuş gibi, ama o yönde ve aynı hızla hareket etmek, Japon gemilerinin VK savaş gemileri arasında bulunmasına neden olacaktı. Witgefta ve Kore.
Bu durum ne Rus ne de Japon komutanlarına uygun değildi. V.K. Witgeft, Japonların, Rus filosu boyunca T'ye bir değnek koyabilecekleri üçüncü kez bir pozisyona girmelerine gerek yoktu. Sonunda, bir zamanlar ortaya çıkmalılardı ... Aynı zamanda, Kh Togo da Rus filosunun Vladivostok'a giderken yolunu kapatmalıydı ve bunun için ya güneyinde ya da güneydoğusunda olurdu, ama arasında değildi. ve Kore Savaşın başından itibaren, filo kuzeydoğuya taşındı (Japonlar - ateşin keşfedilmesinden önce bile, Rus - sürekli bir dönüş yaptı ve Japonlara paralel bir rotaya uzandı), ama şimdi enerjik manevralar için zaman geldi.
Yaklaşık olarak 12.40-12.45 V.K. Vitgeft güneydoğuya döndü ve H. Togo yine “her şeyi bir seferde çevir” emrini verdi ve 180 dolu selamını açarak zıt rotaya uzandı.
Tek sorun, manevrasını ilk yapan kim olduğunu bilmiyoruz. Ancak bu, olayın yorumlanmasını biraz zorlaştırıyor, ancak her iki amiralin de böyle bir nedeni olduğu için önemsiz. Her iki seçeneği de değerlendireceğiz.
opsiyon 1
İlki V.K.’e döndü. Witgeft, planı tamamen anlaşılabilir. Öncelikle, kurstaki “Cesarevich” te, yine atlanmalı ve nereye, sağa veya sola döneceğine karar vermesi gereken bir mayın tarlası gördük. İkincisi, sağa dönüş filosu Vladivostok'taki kursa geri döndürdü. Üçüncüsü, bu sıra Japonların sert geçmesine izin verdi, ya da belki - şeytan şaka değil mi? - hatta "T geçişi" ayarını yapıp sınırlarına kadar ateş edebiliyorlar, yani. amiral gemisi "Mikasa". Bu durumda, H. Togo'nun tepkisi de anlaşılabilir bir durumdur - Rus filosunun kendi sertliği altında gerçekleşmek üzere olduğunu görünce, Rus filosunun gidişatını birçok kez “T üzerindeki değneği” betimleyen “aniden” dönüşünü emretti.
Ancak her şey öyleyse, X. Togo’nun Rus gemilerine güçlü bir darbe vermek için iyi bir fırsatı kaçırdığını itiraf etmeliyiz. Manevranın başlangıcından önce, önde gelen Tsesarevich ve Nissin, kabaca 45-50 KBT (60 KBT hariç tutulmamasına rağmen) ayrıldı ve Ruslar güneye döndükten sonra, birimler arasındaki mesafe azalmaya başladı. H. Togo kesinlikle "birdenbire" doğru bir şekilde döndü, ancak bu manevrayı "düşmandan" yana yaptı, ve tersine döndüğü zaman, "Tsarevich" Japon hattından 40 kablo siparişiyle (hatta daha da fazlası), "T'yi geçerken" ayrıldı. hala çok fazlaydı. Fakat eğer H. Togo, "düşmandan" dönmek yerine, "düşmana" döndüyse, o zaman Japon gemilerinin bir hat oluşturacağı zaman, "Tsarevich" hemen 25 kablosundan daha uzak bir mesafeden gidecekti. Japonların da yine önde gelen Rus savaş gemilerini parçalama şansı vardı.
opsiyon 2
Bununla birlikte, ilk dönen H. Togo ise, bunun için yeterli nedenleri olduğu itiraf edilmelidir. Savaşın en başından beri, Birleşik Komutan'ın amiral gemisi filo "Mikasa" kapanıyordu ve H. Togo açıkça ilk savaş müfrezesine öncülük ederek kontrolü yeniden ele geçirmeye çalışmalıydı. Dahası, böyle bir kurs Japonları Ruslar ve Vladivostok arasında bir konuma geri getirdi ve dahası, gemileri tekrar güneş altında bir pozisyon aldı, Rus nişancılarını kör etti.
Bunların hepsi makul, ancak bu durumda, Wilhelm Karlovich Vitgeft’in dönüş manevrası X. Togo’yu son derece rahatsız bir duruma sokuyor - Japonların, Japon gemilerinin kıç tarafının altından geçmek için dümeni sağa döndürdüğünü görerek “aniden döndüğünü” görüyorlar. Aynı şeytan şaka değil ne? - Japon zırhlı kruvazörünü vurmak.
Böylece U dönüşünü kim başlattıysa, Rus filosunun galibi olduğunu görüyoruz. Ruslar ilk başvuran olsaydı, H. Togo muhtemelen onlara en güçlü darbeyi vurma fırsatını yakaladı, ama yine de kaçırdı. Eğer Kombine Filonun komutanı kendisi önce döndüyse, gerçekte, aslında V.K'yi açtı. Vitgeftu Vladivostok'a giden yolun kıçının arkasında, Rus komutanı kullanmakta başarısız oldu.
Olabildiği gibi, daha sonra X. Togo'nun manevralarının anlaşılması oldukça zordur. "Birdenbire" sırasını tamamladıktan sonra, yine Rus filosunun sağ tarafına gider ve ters yönlerde aynı fikirde değildir. Sonuç olarak, karşı saldırılarda bir savaş gerçekleşir ve Rus filosu savaş gemilerinin güneydoğusunda yer alır H. Togo. Aslında, V.K. Vitgeft arzu edilen şeyi başardı - Japonların ana güçlerinden koptu ve kıçlarında bırakarak Vladivostok'a gitti!
Ne Togo'nun Güneydoğu'ya dönmesini engelledi? Bu durumda, rahat bir pozisyon tuttu, doğrudan Rus kolonunun başı üzerinde rotasını geçerken "asıldı" ve pozisyonun tüm avantajlarından faydalanacaktı.
Bu tür bir manevraya karşı çıkan tek şey - bu durumda, son zırhlı kruvazör Nissin ve Kasuga, önde gelen Rus savaş gemilerine tehlikeli bir şekilde yakın olabilir. Fakat eğer X. Togo tam da bu düşüncelere rehberlik etmişse, Rus filosuyla karşı karşıya gelme konusundaki sapkınlığının, yalnızca kruvazörlerini yoğunlaştırılmış ateşten kurtarmak için yapıldığı zorunlu bir manevra olduğu ortaya çıktı.
Japon komutanının V.K.'nin gemilerinin dönüşünü engellemek için üstlendiği versiyon. Arthur Limanı'ndaki Witgefta kesinlikle haklı değil. Önceki manevraları Rus filosunu Vladivostok'a kapatırken, V.K. Vitgeft, Port Arthur'a dönmek için en ufak bir arzusu göstermedi, bu yüzden Arthur ile Rus savaş gemileri arasında bir pozisyon almanın bir anlamı yoktu. Büyük olasılıkla, Kh Togo manevrasını hesaplamamış (eğer V.K. Vitgeft önce dönmüşse) veya V.K. Vitgefta (Japon filosu “aynı anda” döndükten sonra Rus filosu güneydoğuya gittiyse) onu gözaltına aldı, bunun sonucunda H. Togo, Rus komutanı için Vladivostok'a giden yolu açmak zorunda kaldı.
Sarı Deniz'deki savaşın 1 aşamasındaki diğer olaylar şüphesizdir ve grafiksel gösterimleri için V.Yu'nun mükemmel şemasını kullanacağız. Gribovskogo:
Kaynak: “Rus Pasifik Filosu, 1898-1905. Yaratılış ve ölüm tarihi.
Şimdiye kadar, savaş tek kapılı bir oyundan ibaretti: rakipler arasındaki mesafe 80'tan 50-60 kbt'ye düşerken, Japonlar zaman zaman düşmanın içine düştü ve kayıplar kendiliğinden düştü. Ancak 12.48 tarafından filolar arasındaki mesafe azaldı - şimdi önde gelen Rus ve Japon gemileri 40-45 kb'den daha fazla değil (Tsarevich'ten Nissin'e olan mesafe muhtemelen 30 kb'ye düşmüştü) ve sonunda Rus mermileri hedef bulmaya başladı. - 13.00'in yakınında (yaklaşık olarak 12.51'te ve 12.55'te), filo savaş gemisi Mikasa, on iki inç kabukları olan iki vuruş aldı. Bunlardan ilki neredeyse mağarayı direklere düşürdü (çevresinin 2 / 3'ı yırtıldı), ancak ikinci vuruş savaşın ilerleyişini önemli ölçüde etkileyebilir.
Bir kabuk, 178-mm sancak zırh kemerine, yay taretinin barasının karşısında çarptı. Krupp zırh plakası merminin içeri girmesine izin vermedi (veya kırıldıktan sonra patlamamıştı), ama çok acı çekti - toplamda yaklaşık 3 ayak kare alana sahip düzensiz şekilli bir delik vardı. Aynı zamanda, W.K. Pekinhem:
Denizin sakin olmadığını veya Rus mermisinin su hattının hemen altında - biraz aşağıya düştüğünü ve diğer durumlarda suyun gemiye akacağını hayal edin. Bu durumda, "Mikasa", "Retvizan" a benzer şekilde hasar aldı ve bölmeleri güçlendirmek için hiçbir zamana sahip olmadı (Rus savaş gemisinin bütün bir gecesi vardı), hızlanmasını engellemek zorunda kaldı. Bu durumda, Rus gemilerinin ana güçleri tarafından geçmesine izin vermeyi başaran Japon komutanı sadece Mikas'ı terk edip V.K.'yi yakalayabildi. Dört savaş gemisi ile Witgefta! Bununla birlikte, servet Japonlara merhametli geldi ve oldukça tehlikeli bir Rus isabetinin amiral gemisi H. Togo'nun dönüşünü kaybetmesine neden olmadı.
Sağ taraflarda Rus filosu ile karşı karşıya gelince, Japon 1 savaş filosu bir noktada Rus savaş gemilerinin kuyruğundaki uyan sütunu takip ederek Reizenstein kruvazörüne ateş açtı. 13.09’te, Askold ilk baca tabanındaki on iki inçlik kabuğu ile nahoş bir vuruş yaptı. Boru yassılaştırıldı, baca kapatıldı ve kazan hasar gördü, bu da ikincisinin durmasına neden oldu - şimdi kruvazör artık tam hız vermeyi bekleyemiyordu. Rus zırhlı kruvazör birçok vaka için yaratılmış, ancak elbette, savaş gemileriyle paralel uyanık sütunlarda klasik topçu savaşı görevlerinin bir parçası değildi. Bu nedenle, N.K. Reizenstein “B” (daha fazla dönüş) ve “L” (soldan) bayraklarını yükselterek takımının kruvazörlerine neden oldu, hızını arttırdı ve bir koordinat yaptı, savaş gemilerinin arkasına saklandı. Bu kesinlikle doğru karardı.
Port Arthur'un dış baskınında zırhlı kruvazör "Askold" (1903 veya 1904 g)
13.20'te yangın bir süre durdu. Karşı vuruşlarla kısa ama sert bir savaş yaklaşık yarım saat sürdü, ancak armadillolar 20 dakikadan daha az bir sürede tam güçle savaştılar; K. Nikolai Reitsenstein. Şimdi Japon filosu VK gemilerinin geride kaldı. Witgefta ve aralarındaki mesafe artmaya devam etti. Dahası, savaşın bitiminden hemen sonra Rus komutanı doğuya biraz hafif sürdü, ancak yine de filoların sapma hızını artırdı. Ve Japonların ilk muharebe dekolmanı kuzey-batıya, yani Rus rotasının tam tersi yönde ve sadece rakipler arasındaki mesafe 13.00'e ulaştığında, KBT geri döndü ve Ruslarla paralel, hafifçe birleşen bir rotaya uzandı. Şimdi, sonunda, H. Togo ve savaşın başında bütün konumsal avantajlarını tamamen başarısız bir şekilde harcayan, kendisini bir yetişme konumunda buldu.
Sarı Deniz'deki savaşın 1 aşaması henüz bitmedi ve geri döneceğiz, ama şimdilik çok şaşırtıcı bir gerçeğe dikkat çekeceğiz. Daha önce gördüğümüz gibi, Wilhelm Karlovich Vitgeft, Heyhatiro Togo'nun savaş deneyiminin onda birine sahip değildi. Sonuncusu birçok büyük deniz savaşına katıldı, Japon-Çin savaşının tamamına bir kruvazör tarafından komuta edildi ve Birleşik Filoyu Rus-Japon savaşının en başından başlattı. Japon amiral olağandışı şeyler yapma konusunda bazı yetenekler gösterdi: Pasifik filosundaki gemilerin avcıları tarafından ani bir saldırı ile savaşa başladı, itfaiyecilerle Arthur'a geçişi engellemeye çalıştı ve liderliğindeki filo maden işinde başarılı oldu. Tabii ki, "Petropavlovsk" un baltalanması hakkında, adalet adına, H. Togo'nun rolünün bu konuda net olmadığını belirtmekteyiz. VK Vitgeft ayrıca Yashima ve Hatsus'un ölümü sırasında bir filoya komuta etti, ancak neredeyse onunla bir ilgisi yoktu ve bu nedenle, Japon operasyon planlamasının koşullarını bilmeden, Rus savaş gemisinin ölümünü S.O ile birlikte yazamazsınız. Makarov münhasıran Birleşik Filo komutanının dehası üzerine. Buna ek olarak, Heihatiro Togo, Elliott Adaları üzerinde uçucu bir üs filosu düzenleyerek büyük liderlik gösterdi ve bunlarda Japon koşulları için kesinlikle zor olan gemilerinin savaş eğitimini organize edebildi.
Enerjik Japon amiralinin aksine, V.K. Witgeft, tamamen askeri deneyimi olmayan, bir masa çalışanıydı. Modern zırhlı gemilerden oluşan bir filoya asla komuta etmedi ve genellikle son beş yılını valinin merkezinde geçirdi. Port Arthur filosunun Temmuz 28 savaşından önceki liderliği biraz olumlu olarak nitelendirilemedi ve kendisini kendisine emanet edilen kuvvetleri zafere taşıyabilecek bir amiral olarak görmedi. Bayrak gemilerinin ilk toplantısında “Deniz komutanı değilim!” Cümlesini hatırlayalım. VK Vitgeft, kendisine verilen talimatları titizlikle takip etmeye meyilliydi ve neredeyse inisiyatif almadı (atılımdan Vladivostok'a kadar bu kadar titiz bir sapma hariç)
Bu yeterli değildi, savaşta tüm taktiksel avantajlar Japonların tarafındaydı. Ekipleri çok daha iyi hazırlandı ve Rus komutan kendi gemilerinin teknik güvenilirliğine bile güvenemedi. Arthur'u terk ettikten ve savaş başlamadan önce, “Çarevich” in oluşumunu iki kez bıraktığını ve “Zafer” in bir kez olduğunu, hasarlı Retvisan'ın bölmelerinin ne kadar süre dayanabileceğini tam olarak bilmiyordu. Filo savaş gemisi hızı V.K. Witgefta, H. Togo'nun 1 savaş ekibinden daha düşüktü ve Japon komutanının savaşın başlangıcındaki konumu daha iyiydi. Yukarıdakilerin hepsinin Rus aptal amiraline karşı en deneyimli Heyhatiro Togo'ya ve savaşın başlangıcındaki 1 Pacific filosunun yenilgisine karşı hızlı bir taktiksel zafer kazandığı görülüyordu.
Bunun yerine, Wilhelm Karlovich “Ben bir deniz komutanı değilim” Witgeft (bu Anglicism'in okuyucuları bizi affedecek), sadece birkaç basit ve zamanında manevra yapanlar Kh. Togo’yu geride bıraktı ve onu sert bir şekilde geride bıraktı. Herhangi bir telaş ve acele olmadan (sadece Rus komutanından beklenmesi gerekir!), Sakince ve ölçülü davranmak, V.K. Witgeft, ikna edici bir taktik zafer kazandı: uluslararası maçların potalarından geçen, parçaların sadece yarısını oynayan deneyimli büyük usta, çekmeceyi ve çekiciyi, satranç bilimini henüz kavramış olan bir neofite koydu.
Elbette, bu aşamada manevra yaparak Rusları kazanmak, savaşı kazanmak anlamına gelmiyordu. Wilhelm Karlovich'in, mümkünse bir kavgadan kaçınarak Vladivostok'a geçmek için net ve kesin bir emir almadığını asla unutmamalısınız. Bu emri takip etti - tüm manevraları Japon filosunun yenilgisine değil, Kh Togo'nun ana güçlerinin atılımına yöneldi. Savaşmaktan kaçınmak imkansızdı ve Rus Arka Amiral Vladivostok'a gitmeye çalıştı, böylece gemileri devrimi önleyecek ciddi hasarlara maruz kalmayacaktı. V.K'nın hedefi buydu. Witgefta ve savaşın başında, yukarıda tartışılan dönemde kesinlikle bunu başardı.
Bunu kesinlikle biliyoruz ki V.K. Vitgeft, ne en iyisi ne de en iyi Rus hayranlarından biriydi ve hiçbir zaman böyle düşünülmedi - ve yine de en deneyimli Japonları “burunla terk etmeyi” başardı. Bu nedenle, yalnızca 28 Temmuz 1904 savaşının hangi sonuçlarla sonuçlanabileceğini tahmin edebilir, eğer komut 1 Pasifik savaş için hazırlanırsa ve eğer filo Vladivostok'a geçmemek için bir emir aldıysa, onları iç yol kenarlarında “birleştirmez”. Japon filosuna belirleyici bir savaş vermek ve filonun en iyi yerli amirallerden biri tarafından yönetilmesi halinde. Ölü SO doğru zamanda değil gibi Makarov veya F.V. Dubasov, G.P. Chukhnin, N.I. Skidlov ...
Ancak bu alternatif bir tarih türü olacak ve Sarı Deniz'deki savaşın 1 aşamasına geri dönme zamanımız geldi.
Devam edecek ...
- Chelyabinsk şehrinden Andrei
- Sarı Denizde Dövüş 28 Temmuz 1904 g 1'in bir parçası: Wilhelm Karlovich Vitgeft ve Kheyhatiro Togo
Sarı Denizde Dövüş 28 Temmuz 1904 g 2'in bir Parçası. V.K. Vitgeft tarafından alınan filo
Sarı Denizde Dövüş 28 Temmuz 1904 g 3'in bir Parçası: V.K. Witgeft emir aldı
Sarı Denizde Dövüş 28 Temmuz 1904 g 4'in bir Parçası. Armadillos saflarında veya filo kaderiyle ilgili değişiklikler
Sarı Denizde Dövüş 28 Temmuz 1904 g 5'in bir Parçası. Son hazırlıklar
Sarı Deniz'deki savaş 28 Temmuz 1904 g.Kısım 6: Savaşın başlangıcı Sarı Deniz'deki savaş 28 Temmuz 1904 g. Bölüm 6: Savaşın başlangıcı
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.