Colita, 60’lı ve 70’li yılların Barselona’sının büyük tarihçisi Orijinal görüntülere göre, 2023 yılının son gününde 83 yaşında, peritonit nedeniyle geçirdiği ameliyat sonrasında, sevdiklerinin yanında ve acı çekmeden hayatını kaybetti. Cenaze töreni yarın Les Corts Morgu’nda bu Salı günü saat 16.30’da gerçekleştirilecek, ancak cenaze şapeli sabah 11’den itibaren açık olacak.
Barselona’da doğdu Isabel Steva Hernandez – Her ne kadar ona sadece Hazine ve polisin böyle seslendiğini söyleyerek şaka yapsa da – Colita gençliğinde Sorbonne Üniversitesi’nde Fransız Medeniyeti eğitimi almak üzere Paris’e gitti. Döndüğünde fotoğrafçılarla ve ardından arkadaşlarıyla ticarette içki içti. Oriol Maspons, Julio Ubiña ve Xavier Miserachs1961’de laboratuvar teknisyeni ve stilist olarak birlikte çalıştığı kişi. Fakat, La Chunga’nın kaşifi Paco Revés’in gerçek öğretmeni olduğunu iddia etti.. Onu fotoğrafçılıkla tanıştıran ve ilk ücretli işini (fotoğraf başına 50 peseta) veren oydu. Francisco Rovira Beleta’nın ‘Los Tarantos’ (1963) figürasyonunda yer alan çingenelerin fotoğraflarını çekmekten oluşan bu ilk görev, onun için flamenkoyu keşfetmesi ve dansçıyla iletişim kurması anlamına geliyordu. Carmen Amaya, fotoğrafları için kendisine para ödeyen ikinci kişi. Terfi ile iki yıllığına Madrid’e gitti. Antonio Gades ve kitabı yarattığı La Chunga ‘Flamenkonun ışıkları ve gölgeleri’ (1975).
Barselona’ya dönersek, Colita olayın fotoğrafçısıydı. ‘gauche ilahi’ entelektüeller ve sanatçılar (1971’de Boccaccio ve organizatörün sponsorluğunda bir sergi düzenledi.) Oriol Regàs iki gün sonra polis tarafından kapatılan), ilerici ve Franco karşıtı Barselona Sinema Okulu’ndan (Vicente Aranda, Jaime Camino, Jacinto Esteva, Carlos Durán… ile birlikte) ve Nova Cançó’dan (Edigsa plak şirketi ile birlikte) ve Guillermina Motta, Núria Feliu veya Serrat ile). Basında çeşitlendi ve Tele/expres, Fotogramas, Interviú ve Cuadernos para el Diálogo gibi medyada kendini tanımlamayı sevdiği şekliyle “gazeteci fotoğrafçı” olarak çalıştı.
Bayrağa göre özgürlük
Kameranızın vizöründen de Çin Mahallesi’ndeki Barselona’dan tasvir edilmiştir gecekondularınkine. Ve şuradan yakalandı demokratik geçişte hak ve özgürlükler için mücadele Olimpiyat Barselona’nın dönüşümüne. Venüs Kubbesi geceleri nerede fotoğraf çektirdi Christa Leem onu ilkinin yaratılışı kadar ilgilendiriyordu Fotoğrafçılar Meslek Birliği Grubun haklarını savunmak için devreye girdiği ülkemizde.
Büyük harflerle özgürlüğün büyük bir savunucusu, feminist ve solcu olan Colita, yalnızca bir fotoğraf profesyoneli olarak değil, aynı zamanda karakteri, ironisi, zekası, tutarlılığı ve saygınlığıyla da öne çıktı. Ulusal Fotoğrafçılık Ödülünü reddeden tek yaratıcı o oldu30.000 Euro’ya sahipti. Bu 2014’te oldu. Daha sonra PP bakanına gönderdiği bir mektupta “İspanya’da kültür ve eğitimin durumu üzücü” diye savundu. Kendi fikirleri doğrultusunda ancak ekonomik çıkarlarına zarar veren bir tutum nedeniyle her türlü tebriki alan fotoğrafçı, “Bay Wert, sizinle fotoğrafta yer almak istemiyorum” diye ekledi.
İlk günlerinin siyah beyaz fotoğrafları yerleşik normlara meydan okuyordu. Colita, eleştirel ve alaycı bir bakışla, sanatın ve provokasyonun Franco’nun sansürüne ve Katolik Kilisesi’ne karşı koymak için zorlu bir araç olduğu 60’lı ve 70’li yıllarda Barselona’nın tüm canlılığını ve çeşitliliğini yakalamayı başardı. Son kitabı Barselona Kent Konseyi tarafından 2021’de yeniden basıldı. ‘Kadın karşıtı’, A metinlerle feminist çalışma Maria Aurèlia Capmany 1977’de sansürlendi.
Büyük portreci
Azimli ve kendi kendini yetiştirmiş, aralarında portreler arasında Orson Welles, Salvador Dalí, Montserrat Caballé, Rafael Alberti, Quino gibi büyük sanatçılar yer alıyor.Terenci Moix, Jaime Gil de Biedma, Mario Vargas Llosa, Camilo José Cela, Gabriel García Márquez, Juan Goytisolo, Ana María Matute, María del Mar Bonet, Lluís Llach, Pau Riba, Ovidi Montllor, Raimon, Jaume Sisa ve Lola Flores. Bir röportajda “Portre en çok sevdiğim şey” diye itiraf etti. “İnsanlar benimle rahatlıyor, çünkü onların lehine oynadığımı biliyorlar, onlardan yararlanmıyorum, fotoğrafını çektiğim kişiyi her zaman eğlenceli, arkadaş canlısı, ilginç ve güzel ve eğer yapabilirsem hepsi aynı anda. Her ne kadar bu bir komisyon olsa ve hoşlanmadığım bir kişi olsa da onların peşinden giderim çünkü siz insanları düşündüğünüz gibi tasvir ediyorsunuz.”
Alakalı haberler
Colita arkasında muazzam bir miras, ölümünden sonra bir anma olarak başvurulabilecek geniş bir arşiv bırakıyor. Yayınladığı 50’den fazla kitap ve kendisine adanan 40’tan fazla sergi, çalışmaları Museu Nacional d’Art Catalunya (MNAC) ve Museo Nacional koleksiyonlarının bir parçası olan bu Barselonalı sanatçının yeteneğini gösteriyor. Centro de Queen Sofia Sanat.
Fotoğrafçı, kariyeri boyunca önemli ayrıcalıklar elde etti; Barselona Kent Konseyi’nden Sanatsal Liyakat Madalyası ve Katalonya Generalitat’ından Creu de Sant Jordi. Ancak sonuncusu onu en çok heyecanlandıranlardan biri oldu: Col·legi de Periodistes’te yakın zamanda kendisine en yüksek rütbeyi verdiklerinde aldığı haraç, ödül Gazetecilik Bürosu 2023 muhteşem kariyerine. Kasım ayında düzenlenen etkinlikte, diğerlerinin yanı sıra ‘Vindicación Feminista’ dergisindeki görüntü yönetmeni olarak yaptığı çalışmalara atıfta bulunularak “kadın haklarına ve toplumsal cinsiyet eşitliğine örnek niteliğindeki bağlılığı” vurgulandı. Colita’nın referans olduğu diğer nesillerden pek çok fotoğrafçı onu destekledi. Colita öldü ama mirası kaldı.