Uzman Sendromu: Nasıl Önlenir?
Paula, Sophie’ye eşiyle olan ilişkisinin gerçekten kötüye gittiğini, işte mutlu olmadığını ve ailesinin onun verebileceğinden daha fazla ilgiye ihtiyacı olduğunu söyler. Sophie parkta oynayan çocuklara bakarken başını salladı ve “Paula, bazen hayat beklediğin gibi değil. Güçlü olmalısın ve acı hissetmemelisin. Mutsuz olduğumda üzerimden kalkıp parka yürüyüşe giderdim. Şimdi bana bak, her şeyden çok mutluyum…” Sophie uzman sendromu sergiliyor.
Sophie’nin sözlerinin Paula’nın kendini daha iyi hissetmesine yardımcı olacağını düşünüyor musunuz?
Muhtemelen hayır. Bildiğiniz gibi, diğer kişinin gerçekten duyulmaya ihtiyacı varken, bir konuda kendi fikrinizi beyan etme hatasına düşmek kolaydır. Aslında Epictetus, ‘Konuştuğumuzun iki katı kadar dinleyelim diye iki kulağımız ve bir ağzımız var’ iddiasında bulundu. Yine de, bir noktada, ya Sophie’ninkine benzer bir tavsiye duymuşsunuzdur ya da belki kendiniz böyle bir tavsiye vermişsinizdir. Bununla birlikte, bu tür tavsiyeler yararlı olmaktan çok, çoğu zaman rahatsız edici ve hatta aşağılayıcı olabilir.
Bu vaaz verme eğilimine ‘ uzman sendromu’ denir. Patolojik bir bozukluk değildir. Bu yalnızca, hayatınızın herhangi bir döneminde zor durumların üstesinden gelmenize yardımcı olan kendi yöntemleriniz hakkında konuşma dürtüsünü bazen nasıl hissettiğinize atıfta bulunur. Niyetiniz iyi ve diğer kişiye yardım etmek istiyorsunuz. Öte yandan, üstünlüklerini göstermek için bu şekilde davranan ve kendi sorunlarını çözmedeki yeteneklerini sergileyen insanlar da var. Yine de, sebep ne olursa olsun, bu tür kötü alışkanlıkları düzeltmek ve daha etkili iletişim kurmayı öğrenmek her zaman mümkündür.
Nasıl dinleyeceğinizi öğrenin
Sabırla dinlemek bir hayır işidir. Bunu yapmak için, dinlerken sıklıkla yaptığınız hataların farkında olmanız gerekir:
- Diğer kişinin size sorunlarını anlatmasını sabırla bekleyin.
- Başkalarının hayatlarını kendi bakış açınızdan yargılama eğilimini ortadan kaldırın. Size kendi hikayelerini anlatmaları gerektiğinde kendi hikayesini anlatan siz olmayın.
- Onların laflarını kesmek uygun değildir. Aslında, konuşmaya devam etmeleri için onlara bir tür teşvik sunmalısınız. Örneğin, ” Anlıyorum” veya “Hmm” veya “Haklısın” gibi şeyler söyleyerek.
- Dikkatiniz dağılmasın. Baştaki örnekte, Sophie’nin dikkati dağılmıştı ve Paula konuşurken parktaki çocuklara baktı. Bu, Paula’ya, onunla ilgilenmediğini gösteriyordu.
- Yüzeysel cevap vermeyin. Bazen hepimizin duyulmaya ve anlaşılmaya ihtiyacı vardır, tavsiye değil çıkış yolu ararız. Bu nedenle, erken yardım veya çözümler önermek bir hatadır.
- Tartışmayın. Bazı insanlar, onlarla konuşurken sürekli söylediklerinizi çürütmeye çalışır. Niyetleri iyi olabilir ama bu iletişimi zorlaştırır. Herhangi bir zamanda, bunu yapma isteği hissederseniz, bundan kaçının. Örneğin, “Neden olmasın?” gibi soruları ortadan kaldırın.
- Ağlama veya sessiz kalma gibi duygusal ifadelere izin verin ve onları kontrol etmeye çalışmayın. Bu güven ve bağlantı sağlar.
- Açıkçası, konuşmayı bitirdiklerinde konuşma bitmiyor. Aslında, söylenenlerin üzerinden geçmek iyidir. Ayrıca, size söylediklerini anladığınızı vurgulamalısınız.
- Sözsüz iletişim önemlidir. Vücudunuzu ve bakışlarınızı onlara doğru çevirin. Onları dinlemeye istekli olduğunuzu ve size söyledikleriyle ilgilendiğinizi jestlerinizle onlara bildirin.
Aktif dinleme
Aktif dinleme hem öğrenilebilen hem de öğretilebilen bir beceridir. Aktif olarak dinlemek, diğer kişinin ne söylediğine dikkat etmek anlamına gelir. Empatik olmak demektir. Başka bir deyişle, kendinizi onların yerine koymaktır. Dinlemenin ne kadar önemli olduğunu her zaman hatırlayın. Bu sayede uzman sendromundan kurtulacaksınız.
Görsel Krasnaja Sapocka’nın izniyle yayınlanmıştır. İlginizi çekebilir ...