Raoul Dufy ( 1877 – 1953) Fransız fovist ressam ,
Kamu binaları için dekoratif çalışmalar olduğu kadar seramik ve tekstil ürünleri için renkli, dekoratif bir stil geliştirdi. Kalabalık açık hava etkinlikleri için yaptığı çalışmalarla tanınmıştır. Aynı zamanda kitap, tiyatro sahne, mobilya ve kamuya açık alan tasarımcısıdır.
Roui Dufy, 1877 yılında Seine Nehri deltası yakınlarında Le Havre’da müzisyen bir aileden dünyaya geldi. Dördü erkek, altısı kız olmak üzere on kardeş idiler. Ortaokulu bitirdikten sonra ondört yaşındayken ticaret hayatına atıldı ve bu arada Le Havre’daki Belediye Güzel Sanatlar Okulu’nun gece kurslarına yazıldı. Burada Othon Friesz ile dostluk kurdu.
1899 yılında vatani görevini bitirdikten sonra bir burs alarak Paris’teki Milli Güzel Sanatlar Yüksek Okulu’na yazılan Dufy, arkadaşı Friesz ile birlikte Léon Bonnat’ın atölyesine girdi.
1901 yılında Fransız Sanatçıları Salonu’nda açtığı sergiyi, 1903 de Bağımsızların Salonu ve 1905 yılındaki Salon d’Automne’daki sergiler izledi.
Bu arada izlenimciliği tanımaya çalışan sanatçı, eserlerini Berthe Weil Galerisi’nde sergileyen ressamların grubuna katıldı ve 1906 yılında aynı galeride ilk şahsi sergisini açtı. Önceleri izlenimciliğe yönelen Dufy, daha sonra Toulouse-Lautrec’nin etkisinde kaldı.
Dufy, bundan sonraki dönemde Paris’te çalışmalarını sürdüren Matisse, Marquet, Van Dongen, Braque, Derain, Vlaminck gibi Fovist sanatçılarla ilişki kurdu. Bu sanatçılar arasında en çok Matisse’ten etkilendi.
1906 yılında zanaat işleriyle uğraşan Paul Poiret’yle bir anlaşma imzaladı. Raoul Dufy’nin görevi, kumaşlar için desen hazırlamaktı. Dufy, bu işte gerçek bir başarı elde etti.
1911 de Guillaume Apollinaire’in «Bestiaire»si için tahta üzerine gravürler hazırladı. Ertesi yıl Lyon’daki Bianchini-Férier adlı kumaş fabrikasıyla anlaşarak, çeşitli kumaş motifleri çizdi. Sonraları daha belirli bir resim anlayışına ulaşan Dufy, kübizme yaklaştı.
1914 yılında silah altına çağrıldı ve 1917-1918 yılları arasında Harp Müzesi Kütüphanesi’nde görevlendirildi.
Kaynak : ”ressamlar.gen.tr”
1920 de bir süre için Vence’a yerleşen Dufy, burada birçok peyzaj yaptı ve bu eserlerini ertesi yıl Paris’te Berheim-Jeune’ün düzenlediği sergide teşhir etti. 1922 de ileride sanatçının biyografisini hazırlayacak arkadaşı Pierre Oourthion’la beraber Sicilya’ya yerleşerek uzun zaman Taormina’da kaldı.
Burada sanatındaki serbestliğin ve orijinalliğin bütün görüşlerini yansıtan sulu boya eserler verdi. Eserlerinin konularını, bayraklarla süslü sokaklardan, rengarenk boyalı evlerden, renkli şemsiyelerden, balolardan, plaj ve yelkenlilerden alıyordu. 1926 yılında Fas’a bir seyahat yaptı.
Kumaştan başka seramik üzerinde de çalışarak 1925 yılında Paris’te yapılan Milletlerarası Dekoratif Sanatlar Sergisi’ne katıldı. 1930 da Châtelet’deki «Palm Beach Balesi»nin sahne dekorlarını hazırladı. Eugène Monfort’un «Güzel Çocuk» resimleri için ofortlar, 1936 da da Monseigneur le Vin’in albümüne suluboya resimler yaptı.
Sonraki yıllarda Paris, Marsilya, Hyères, Nice, Cannes ve Deauville’de yağlıboya ve suluboya tablolar meydana getirdi. 1937 yılında Milletlerarası Elektrik Sergisi Pavyonu’na ikiyüzelli tuvalden oluşan, on metre yükseklikte altmış metre eninde «Elektrik Perisi» adlı çok büyük yağlıboya bir resim çizdi.
Raoul Dufy, Fransa’nın bazı şehirlerine yaptığı seyahatlerden sonra mafsallarındaki romatizmayı bir doktor arkadaşına tedavi ettirmek için Perpignano’ya yerleşti. Bu sırada Louiz Carré’yi tanıyan sanatçı, onun için «Güzel Yaz» ve «Venüs’ün Doğuşu» adlı iki büyük duvar resmi çizdi ve 1947’de Paris’teki Louis Carré Galerisi’nde büyük bir sergi açtı.
1950 yılında Amerika Birleşik Devletleri’ne giden sanatçı, eserlerini 1951 yılında New York’ta iki kez sergiledi.
1952 de Cenevre Müzesi’nde üçyüz kadar eserinden oluşan bir sergi hazırladı ve Venedik’te iki yılda bir açılan Sergi’de Milletlerarası Resim ödülünü kazandı.
Amerika Birleşik Devletleri’nden döndükten sonra yerleştiği Forcalquier’de 1953 yılı Mart ayında hayata gözlerini yumdu.
Dufy’nin eserlerindeki başlıca özellikler şunlardır: İçeriği bakımından iç açıcı bir şenlik havası taşıyan bu resimlerde hemen daima şeffaf tonlar, detaya kadar inen ince, grafik bir çalışma, canlı renkler göze çarpar. Tasvir ettiği sahnelerin arasından seçme yapar. Resimlerinde konudan, hele kendisinden istenilen konudan hiç kaçınmaz. Tam bir konstrüksiyondan ziyade, çizdiği modelin ne olduğunu hatırlatacak kadar işaretle yetinir. Çocuksu bir deseni, hayale ve rüyaya kaçan bir anlayışı canlandırmaktadır. «Yazı yazar gibi resim yapmak» deyimi, Dufy’nin eselerinden sonra ortaya çıkmıştır. Eserini seyredenin hayal gücünü, önemli biçimde hesaba kattığından, sadece bu hayal gücünü harekete geçirecek elemanları seçmekle yetinir. Böylece Dufy’nin resmi, seyredenin de katılmasıyla tamamlanır.