Colin Hendry sahada ve Gazza dişçi koltuğunda. Bruce Rioch, 1977’de Tartan Ordusu tarafından kaçırılır. Jim Baxter, 1967’de Wembley Stadyumu’nda kalecilik yaparak Dünya Şampiyonlarıyla dalga geçiyor. Spor dünyasında İskoçya ile İngiltere arasındaki rekabetten daha kutsal ve saf bir şey yoktur. Bu, kelimenin tam anlamıyla futbol mirasıdır ve Salı günüyle ilişkilendirilir. arkadaşça İlk uluslararası oyunun 150. yıldönümünü kutlamak amacıyla resmi olarak “miras” oyunu olarak adlandırılan Auld rakipleri arasında bugüne ve geçmişe bir bakış olacak.
Ve bu miras ve miras mesajını, Pazartesi günü Glasgow’daki Hamilton Crescent’te (1872’deki ünlü golsüz beraberlik sahnesi) sahneye çıkan, tüm zamanların en Viktorya dönemi futbolcularından ikisi olan Harry Kane ve Andy Robertson’dan daha iyi kim iletebilir? Daha sonra satışa sunulacak orijinal armalarla tamamlanmış, sınırlı sayıda üretilen formalarla uygun şekilde süslenmiş gömlekler hayır işi için açık artırmaya çıkarıldı. Aslına bakılırsa Kane ve Robertson, futbolun ilk öncüleri gibi görünmeye sadece bir bıyık uzaktaydılar ve görünüşe göre takımları, maça uygun polyester ile değiştirmeden önce retro formaları Hampden’da giyerek ısınacaklar.
Aslında her iki tarafın da zamanın kuralları ve ekipmanlarıyla oynamayı kabul etmemesi utanç verici, günümüzün profesyonel golfçülerinin St. Andrews civarındaki cevizli kulüplere vuruşunu izlemenin heyecanıyla kıyaslanabilir. Kane’in orijinal domuz derisinden topu 12 metreden direğin üzerinden ne kadar uzağa atabileceğini görmemek için bir gösteri maçı ne işe yarar? John McGinn’in yüzünün ağır pamukta 90 dakikadan fazla bir süre boyunca nasıl kızardığını görmek eğlenceli olmaz mıydı? Veya Phil Foden’ın eski büyük şortlarla koşmaya çalışmasını mı izliyorsunuz?
Kaçırılmış bir fırsat ama yine de başka bir sansasyonel uluslararası çıkışı izlemeye ve kazanmaya değer bir şeyle, övünmeye değer bir şeyle bitirmek güzel. Şişirilmiş turnuvaların, VAR’ın, amansız kumar reklamlarının ve Jordan Henderson’ın ahlaki jimnastiklerinin olduğu bir çağda, futbolda hala iyi ve saf bir şeyler var ve Salı günü Glasgow’da oynanan maçın arkasındaki anlatı, Fifa ve UEFA davalarını biraz hatırlatıyor. Oyun, insanlar ortaya çıkmadan çok önce insanlar için insanlar tarafından icat edildi.
BÜYÜK WEB SİTESİNDE CANLI
MBM’nin İskoçya 1-1 İngiltere ile ilgili sıcak haberleri için TSİ 19:45’ten itibaren Rob Smyth’e katılın; Michael Butler ise Euro 2024 elemelerinde saat yapımcısı olarak orada olacak.
GÜNÜN SÖZÜ
“26 yaşında kulüpsüzdüm. Nereye gideceğimi, kime başvuracağımı, hatta kim olduğumu bile bilmiyordum. Kimliğim yoktu. Bunu anlamam uzun zaman aldı” – Sadece 31 yaşındaki Steven Caulker, profesyonel bir futbolcunun kulüpsüz kalmasının nasıl bir şey olduğunu biliyor. Sam Dalling’e, kendisine güvenli bir yer ve olası ikinci bir şansın sunulduğu Beyaz Çizgilerin Arkasındaki kampından bahseder.
Konu: Dünkü Futbol Gazetesi. “Luis Rubiales’e sunulan ayrıcalıkların ve korumanın onun Piers Morgan hakkında bilgi sahibi olmamasına yol açabileceğini okuyunca dehşete düştüm” – Martin Clifford.
İspanya’daki kaosla ilgili dünkü makalenizdeki (Football Daily) olağanüstü manşetiniz için alkış. Günlük konuşma dilinde kullanılan İspanyolca bir ifadeyi kullanması uygundu, noktalama işaretleri kesindi ve başkalarına duyulan dünyevi saygıyı gösteriyordu. İngilizcenizin her zaman güncel olmaması çok yazık” – Mike Wilner.
Tranmere’den Ian Dawes, 10 Eylül’de ‘Do One’ (Dünkü Football Daily, tam e-posta baskısı) yazısıyla kapıdan çıkacak. ‘Erken Dawes’ şakası eksik” – Declan Houton.
Mektuplarınızı [email protected] adresine gönderin. Günün Ödenmemiş Mektubu ödülümüzün bugünkü kazananı… Martin Clifford.