Skenderija, 1980'lerin sonlarında Boşnakça (Sırp-Hırvatça) şiir, nesir ve eleştiri yayınlamaya başladı ve 1991'de Saraybosna Üniversitesi'nden mezun oldu. Saraybosna kuşatmasında altı ay sağ kaldıktan sonra Prag'a kaçtı ve burada Charles Üniversitesi'nden Enformasyon Bilimi alanında doktora derecesi aldı (1997). 1999'da çevirmen ve Cornell Üniversitesi dilbilim profesörü Wayles Browne'nin yardımıyla Skenderija, Ithaca, New York'a geldi. 2010 yılında New York'a taşındı ve Astoria, Queens'te yaşadı. Şu anda Çek Ulusal Teknoloji Kütüphanesi'nde çalışırken Çek Cumhuriyeti'nin Prag şehrinde yaşıyor. Skenderija, 1960'dan sonra doğan Boşnak şairlerin en ünlülerinden biridir. Eserleri türün sınırlarını zorlarken, gündelikten polemiğe kadar bir dizi deneyimin üzerine gitmektedir. En çok İngilizce eleştiri alan Bosnalı şairler arasında yer alır.
Skenderija began publishing poetry, prose and criticism in Bosnian (Serbo-Croatian) in the late 1980s, graduating from the University of Sarajevo in 1991. After surviving six months of the siege of Sarajevo, he fled to Prague, where he received a Ph.D. in Information Science from Charles University (1997). In 1999, with the help of translator and Cornell University linguistics professor Wayles Browne, Skenderija arrived in Ithaca, New York. He relocated to New York City in 2010 and lived in Astoria, Queens. He now lives in Prague, Czech Republic while working for the Czech National Library of Technology. Skenderija is one of the most renowned Bosnian poets born since 1960, and his work confronts a range of experience, from the quotidian to the polemical, while pushing the boundaries of the genre. He ranks among the Bosnian poets with the most English-language reviews.
ESERLERİ
Golo O (1987), Kako naslikati žar-pticu (1990), Ništa nije kao na filmu (1993), Praški fraktali
(1998), Zašto je patuljak morao biti ustrijeljen (2005), Why the Dwarf Had to Be Shot (2008), Cape of good hope (2011).
Ithaka, ten years after
Keep Ithaka always in your mind.
Arriving there is what you're destined for.
Constantine Cavafy, ITHAKA (1911)
Apart from those who perished on the path
and those who are still seeking,
we all have found her. Some crossed
half the world, others ran into her along the way.
She eventually showed herself even to those
who never left their thresholds behind.
And does it really matter any more
whether it was providence or chance
that brought us this far?
Nothing short of a miracle
will deliver us from her now.
İthaka, on yıl sonra
İthaka’yı hiç bir zaman unutma.
Oraya ulaşmak senin kaderin.
Konstantinos Kavafis, İTHAKA (1911)
Yolda telef olanlar
ve hâlâ arayanlar dışında
hepimiz onu bulduk. Bazıları dünyanın yarısını
kat etti, diğerleri ona yol üstünde rastladı.
Sonunda kendini, sınırlarını geride bırakamayanlara
bile gösterdi.
Artık bir önemi kaldı mı
sezgi ya da şans olmasının
bizi buraya kadar getirenin?
Şimdi mucizeden başka hiçbir şey
Kurtaramaz bizi ondan.