insan üç kere ölür derler;
vücut fonkiyonları durduğunda.
bedeni toprağa verildiğinde.
evrende birileri onu son kez hatırladığında, adını andığında.
willie johnson olarak doğan, annesi tarafından suratına kostik atılınca blind willie johnson olan willie; görmeden, sadece içinden geldiği gibi çaldığı şarkılarla sonsuza kadar yaşayacağını bilemezdi muhtemelen.
evi yanıp kül olduğunda gidecek yeri olmadığı için kalıntıların içinde yağmurdan ıslanmış bir minderde uyurken de bilemezdi, bu sebepten zaatüre olup öldüğünde de.
insan eliyle yapılmış, yıldızlararası seyahat gerçekleştirecek olan ilk obje voyager 1
ile ölümsüzlük yolculuğuna çıkan bir avuç insandan biri olacağını kendisine söyleseniz ne düşünürdü acaba?
bundan belki binlerce, milyonlarca yıl sonra, insanoğlu yok olup hiç birimizin adını anacak kimse kalmadığında birileri voyager 1
'i bulacak ve bach, mozart, beethoven ile beraber blind willie johnson'ın adı anılmaya, hatırlanmaya devam edecek. bizler öldükten çok çok çok sonra bile.
voyager'daki parçası: dark was the night cold was the ground