Kara delikler fizikte büyük bir sorun olmuştur. On yıllardır bilim adamları, kara deliğe düşen şeylere ne olduğu konusunda şaşkına döndüler.
İkilem kara delik bilgi paradoksu olarak adlandırılır ve fiziği kendi yolunda durdurmuştur.
Ancak son yıllarda bilim adamları, sonunda bulmacayı çözebilecek ve kara deliklerin gerçekte nasıl çalıştığını göstermeye başlayacak bir atılım yaptılar.
Paradoksu anlamak için Stephen Hawking’in büyük fikrine geri dönmeliyiz – ta 1974’e kadar.
Hawking, kara deliklerin buharlaştığını fark etti.
Güneşteki bir su birikintisi gibi, bir kara delik, hiçbir şey kalmayana kadar yavaş yavaş, parçacık parçacık küçülür.
Keşfi kuantum fiziğinde ortaya çıktı, bu da bize boş uzayın aslında boş olmadığını gösteriyor. Bunun yerine, vakumdan sürekli olarak sanal parçacık çiftleri ortaya çıkar.
Bu çiftler, karadeliğin sınırının her iki tarafında ortaya çıkan ve olay ufku adı verilen şanssız birkaç kişi dışında, genellikle birlikte kalırlar. Bu durumda, çiftin bir üyesi ufukta sıkışıp kalırken diğeri enerjiyi uzaklaştırabilir.
Sonunda, bu kaçan enerji kara deliği yok eder.
Bu senaryodaki tek sorun, kara delikler yok edilebiliyorsa, içlerine düşenlerle ilgili tüm bilgiler de yok edilebilir.
Bu, bilginin asla yok edilemeyeceğini söyleyen temel bir fizik yasasını çiğniyor gibi görünüyor. Ne oluyor?
Yaklaşık 50 yıldır fizikçiler bu problem karşısında şaşkına döndüler. Ancak son birkaç yılda benzersiz bir çözüm kendini gösterdi: solucan delikleri.
Solucan delikleri, iki uzak noktayı bir kısayol aracılığıyla birbirine bağlayan, uzay-zamandaki teorik köprülerdir. Solucan delikleri kulağa bilimkurgu filmlerinden fırlamış gibi gelebilir ama bunlar Einstein’ın genel görelilik kuramının gerçek tahminleridir.
Son zamanlarda, bilim adamları bir kara deliğin içinin bir solucan deliği aracılığıyla başka bir kara deliğin içine bağlanabilme olasılığını düşündüklerinde kara delikler üzerinde yeni bir atılım gerçekleşti.
Böyle bir bağlantı nadir olurdu. Ama teorik olarak mümkün. Ve kuantum fiziğinin kurallarına göre, olabilecek her şey olur.
Bir parçacık sadece A noktasından B noktasına belirli bir yol boyunca seyahat etmez. Hepsini aynı anda alır – vahşi ama gerçek!
Aynı şey kara delikler için de geçerli gibi görünüyor. Solucan delikleri de dahil olmak üzere içlerinde meydana gelebilecek tüm olası garip uzay-zaman konfigürasyonları meydana gelir.
Fizikçiler resme solucan delikleri eklediğinde garip bir şey oldu: Bilgi artık tamamen yok edilmiş gibi görünmüyordu.
Bunun yerine karadeliklerin iç kısımlarında, ada adı verilen derinlerde özel alanlar olduğu görülüyordu.
Bu adalar kara deliklerin bir parçası ama aynı zamanda değil. Garip bir şekilde, kara delikleri zamanla tüketen kaçan radyasyonun bir parçası gibi, hem kara deliklerin içinde hem de dışındalar.
Ve onlar kaçarken içlerindeki bilgi de kaçar.
Bu yeni fikirler, kozmosun ve gerçekliğimizin doğasının hayal edebileceğimizden bile daha tuhaf olduğunu keşfeden fizikçiler için bile oldukça kafa karıştırıcı.
Kaynak : https://www.scientificamerican.com/video/what-is-the-black-hole-information-paradox-a-primer/