Bu seri normalde 3. filmiyle son bulması gerekirken şimdiyse Testere'nin 8. filmiyle karşı karşıyayız, özellikle de bir önceki filmin adında "Son Bölüm" yazmasına rağmen. Ben hiçbir zaman Testere serisinin büyük bir hayranı olmadım, hatta hiçbir filmini doğru düzgün başından sonuna kadar izlemedim. Fakat bütün filmlerin içerisinde geçen ters köşeleri, oyunları ve karakterleri yeteri kadar bildiğim için bu filme bir şans vermek istedim, belki seriye büyük bir ilgi duyarım diye (zaten eğer bir gün Testere serisini izlemeye başlarsam büyük ihtimalle sadece ilk filmi izleyip diğerlerini es geçeceğim). Çünkü bu film Predestination ve Daybreakers adlı 2 etkileyici filmin yönetmenleri Spierig Kardeşler tarafından yönetiliyordu. Bu yüzden Testere'nin 8. filminin artık bu seriye anlamlı bir nokta koyacağını veya hiç olmazsa ortaya daha farklı bir şeyler sunacağını düşünüyorum. Ama bir yandan da bu seriye hiç ısınamadığımdan beklentilerim oldukça düşüktü.
Ve Jigsaw, serinin 8. filmi olmasına rağmen hala serideki diğer filmlerle aynı işleyişe sahip. Bütün film boyunca hiç umursamadığınız birkaç insanın John Kramer'ın büyük oyunundan sağ kalmasını ama hepsinin yaptıkları saçma tercihlerden dolayı teker teker ölmesini görüyorsunuz. Bu esnada da birkaç detektif bu durumla bağlantılı olayları çözmeye çalışıyor ve filmin son 10 dakikasında da büyük bir ters köşe yaşanıyor.
Eğer Testere serisinin bütün filmlerini severek izlediyseniz ve hikayenin arkasındaki ideolojiye, karakterlere ve hatta oyunlara çok düşkünseniz bu filme bayılacaksınız, hatta serinin en iyi filmlerinden birisi olduğunu düşüneceksiniz. Ben ise bu filmi sadece ortalama buldum.
Şaşırtıcı derecede, bu film beni gücendirmedi. Filmi izlerken içimden "bu kısım çok kötüydü, bu yılın en kötü filmlerinden birisi" diye bir düşünce de geçmedi. Ama aynı zamanda hikayedeki hiçbir şey beni etkilemedi ve "bunca yıldır ben böyle bir şeyi nasıl kaçırmışım?" dedirtmedi. Jigsaw, her şeyiyle bir klasik Testere filmi. Ne iyi ne de kötü, her şeyiyle ortalama bir iş.
Spierig Kardeşler, bu filme serinin diğer filmlerindeki "aşırı hızlı kamera dönüşleri ve garip sesler" yönetim mantığından uzaklaşıp daha sinematik bir şekilde yaklaşmışlar. Filmin görüntüsünün en-boy oranı bu sefer 2.35:1 boyutundaydı mesela, bu sayede filmin içine biraz daha rahat bir şekilde girebildim. Ama aynı zamanda, Spierig Kardeşler'den daha iyi bir yönetmenlik beklerdim. Çünkü film stüdyosuna daha fazla para kazandırmanın dışında, Jigsaw'ın var olması için pek bir neden yok ortada. Bu filmde anlatılan şeyler serinin diğer filmlerinde de rahatça anlatılabilirdi.
Bu arada pek fazla spoiler bölgesine girmek istemiyorum fakat filmin finaldeki ters köşesi çok saçmaydı. Film sırasında bu ters köşe kulağa çok hoş geliyor, hatta "demek bunlar böyle bağlantılıymış, çok zekice" diyorsunuz. Ama film bittikten sonra bunun üzerinde bir anlığına bile düşünürseniz, yapılan ters köşenin hiç de mantıklı olmadığını anlatacaksınız. Hatta o kadar mantıksızdı ki, serinin diğer filmlerinin zamanlamasını her zamankinden daha da karışık bir hale sokuyor.
Kısacası bu filmi herkese tavsiye ediyor muyum? Hayır. Eğer Testere serisinin büyük bir hayranıysanız bu film sizi son derecede memnun edecek fakat geriye kalan herkes için bir vakit kaybı olacak. Evet, filmdeki oyun sahnelerinin bir kısmı yaratıcıydı ve genel anlamda film kendisini izlettirdi. Fakat bunun gibi her Testere filminde olmasını beklediğiniz şeylerin dışında, bu film ortaya yeni bir şeyler sunmaktan son derecede aciz kalıyor. Bu noktada artık bu serinin ne zaman noktalanacağını merak eder oldum. Filmden tam olarak nefret etmedim ama çıkan sonuca iyi de diyemem doğrusu. Serinin hayranı olmayanlar için izle-unut türünde bir film olmuş. Seçim size kalmış. İyi seyirler.
5/10
Sonraki Haber: Cingöz Recai (2017) - Film İncelemesi