Kara barut, bilinen en eski kimyasal patlayıcıya verilen isimdir. Ateşli silahlar, roketler ve havai fişekler için patlatma tozu ve itici gaz olarak kullanılır. Kara barut veya barut bileşimi belirlenmemiştir. Aslında, tarih boyunca birkaç farklı kompozisyon kullanılmıştır. İşte en dikkate değer veya yaygın bileşimlerin bazılarına ve ayrıca modern siyah tozun bileşimine bir göz atın.
Kara Toz Temelleri
Kara barutun formülasyonunda karmaşık hiçbir şey yok. Kömür (karbon), güherçile ( potasyum nitrat veya bazen sodyum nitrat ) ve sülfürden oluşur. Kömür ve kükürt patlama için yakıt görevi görürken, güherçile bir oksitleyici görevi görür. Kükürt ayrıca tutuşma sıcaklığını düşürür ve bu da yanma oranını artırır.
Tamamen ayrışmamış selüloz içerdiği için saf karbon yerine odun kömürü kullanılır. Kendiliğinden tutuşma sıcaklığı çok daha düşüktür. Saf karbon kullanılarak yapılan kara barut tutuşur ama patlamaz.
Ticari siyah toz preparasyonunda, potasyum nitrat veya başka bir nitrat (örneğin sodyum nitrat) genellikle grafit (bir tür karbon) ile kaplanır. Bu, elektrostatik yük oluşumunu önlemeye yardımcı olur ve başıboş bir kıvılcımın karışımı vaktinden önce tutuşturma olasılığını azaltır.
Bazen siyah toz, taneleri kaplamak için karıştırıldıktan sonra grafit tozu ile yuvarlanır. Statiği azaltmanın yanı sıra grafit, barutun tutuşmasını önleyebilecek nem emilimini de azaltır.
Önemli Siyah Toz Bileşimleri
Tipik modern barut , 6: 1: 1 veya 6: 1.2: 0.8 oranında güherçile, odun kömürü ve sülfürden oluşur. Tarihsel olarak önemli formülasyonlar yüzde bazında hesaplanmıştır:
|Formül||Güherçile||Odun kömürü||Kükürt|
|Piskopos Watson, 1781||75.0||15.0||10.0|
|İngiliz Hükümeti, 1635||75.0||12.5||12.5|
|Bruxelles araştırmaları, 1560||75.0||15.62||9.38|
|Whitehorne, 1560||50.0||33.3||16.6|
|Arderne laboratuvarı, 1350||66.6||22.2||11.1|
|Roger Bacon, yak. 1252||37.50||31.25||31.25|
|Marcus Graecus, 8. yüzyıl||69.22||23.07||7.69|
|Marcus Graecus, 8. yüzyıl||66.66||22.22||11.11|
Kaynak: Silah Tozu ve Patlayıcıların Kimyası