Amerikan IV. Ordu Birliği, r. Mosel - düşmanı yanlış yönlendirmek için, birliklerinin bir bölümünü Argonnah'ta önden Moselle'ye nakletmeye zorladı. Eylül 23 gecesi, 1918 tank filosundaki 15 304 tankları, Semenille, Morville, Pont-sur-Say bölgelerine geldi. Bu noktaların her birinde, her biri 5 makinelerinin tank frezeleri, tel bariyerler üzerinde ilerleyerek, kendi ve düşman pozisyonları arasında birkaç dakika hareket etti. Düşman, tanklara güçlü (ve boşuna) topçu ateşi açtı. Ertesi gece, aynı gösteri Litkuru, Shenikur ve Ajonkur yakınlarında yapıldı.
Bu tank gösterileri, Almanların Müttefikler saldırısının hazırlandığı Argonne bölgesinden Moselle'nin doğusundaki konumlarına 2 bölümlerini yeniden yerleştirmesinin etkisine sahipti.
Saldırı için hazırlık çok iyiydi. Yaklaşan testlerden sorumlu ve tank komutuna yaklaşıldı. Böylece, p olduğu ortaya çıktı. Maas'tan Malyankur'a kadar, Malenkürk, Sheppi ve Mokfokon'un korularının yanı sıra, zırhlı araçların eylemlerine çok ciddi bir engel teşkil ediyor ve ikincisi, yalnızca Gerkur - Kyuizi - Bury - Bolni hattının kuzeyinde hareket edebilecek.
Tank ünitelerinin kullanım planı aşağıdaki gibi görünüyordu.
Fransız 505 tankları alayı Renault ve iki grup Saint-Chamon grubu, V-ordusu ordusunun sağ yan ve merkezi bölümlerinin taarruzunu desteklemek zorunda kaldı. Mümkünse, sağ kanat tank birimlerinin de 3. Ordu Kolordu'nun ilerlemesini kolaylaştırması gerekiyordu.
Fransız 504 alay tankları Renault (bir tabur olmadan) ve bir grup Saint-Chamond, V-Corps'un sol tarafındaki bölümüne eşlik edeceklerdi.
Renault tanklarının Amerikan 304-I tugayları ve Schneider'in 2 tank grupları ordunun sol kanadındaki 1. Ordu Kolordu'na atandı. 304 Tugayı'na iki mühendislik ofisi atandı ve Vth Corps'u destekleyen tank birimlerine bir mühendislik firması atandı. Tugayın bir parçası olan 344 Tank Taburu, 28 ve 35 Bölümlerini desteklerken 345 Tank Taburu, 1500'in ön hattından adım atarak rezerv görevi gördü.
Sabah saatlerinde 6 saatinde 5 dakika bitmesi beklenen 30 saatlik bir topçu hazırlığını, hareketli bir baraj izledi (hareketli hız - 100 dakikadaki 4 adımları).
26 Eylül ayında, 304-I tank tugayı savaşa girdi.
1. Renault FT, ABD ordusuyla hizmet veriyor.
344 Taburu piyadelerinin hareketine öncülük ettiğinde, çok güçlü bir makineli tüfek ve düşman topçu ateşi ile karşılaştı - özellikle Argonne ormanının doğu ucundan ve Sheppi ve Varen'in yakınında. Almanların güçlü yangına dayanıklılığı nedeniyle, piyade birkaç kez hüsrana uğradı ve tuğlanın tüm tankları saldırının ilk gününde savaşa sokuldu. Özellikle yüksekliklerin doğusunda kuvvetli direnç sağlanmıştır. Vokua ve Waren kasabasında.
Piyade öncesinde ilerlemeye devam eden tanklar, şiddetli çatışmalar sonrasında sabah saatlerinde 9 30 dakikalık 13 saatlerinde Waren şehrine ulaştı. Piyade ona yalnızca 30 saat, XNUMX dakika içinde yaklaştı.
Bir tank düşman makineli tüfek yuvasını yok etmek için ormanın kenarına ilerledi. Düşmana doğru ilerlerken 37 mm topundan ateş ederek durdu. Tank, 3 mm'lik merminin liman tarafında vurulduğundan, 77 mermisini serbest bırakmayı başardı. Mürettebat başarısız arabayı terk etti, en yakın kraterde saklandı.
Bir tank şirketinin komutanı, savaşın ilk günü hakkındaki kişisel izlenimlerini aktardı: “5 saatlerde, ileriye doğru yürüdük ve kalın bir sis haline geldik. Çavuş ve ben yaya olarak gittik ve kısa süre sonra tankların görüşünü kaybettik. Bir tarafa bir çavuş gönderdim ve tank bulmaya çalışırken bir başkasına gittim. 200 adımları hakkında yürüdükten sonra bir siperde sığındım. Kısa süre sonra Almanlar tarafından kuşatıldım, ama sonra 345 Taburu'nun tanklarından biri sisten çıktı ve Almanlar kaçmaya başladı. Sis ve duman örtüsü altında Waren'a taşındık. Her şimdi ve sonra yolda yanan ve engelli tanklarına rastladık ve gazilerim Alman oklarına çarptı. Piyade görünmez olduğundan, piyade aramak için birkaç yüz metre geriye gittik. Bir piyade subayı konuşmak için tanktan çıktığımda, yakınlarda uçan bir mermi tarafından altüst edildim ...
Kuşkusuz, eğer tanklar yavaş yıkıma maruz kaldıkları konumlarını koruyamasalardı, piyadelerin açmaları zorlukla bırakabileceği konusunda şüphesiz. Tanklar, piyadelere kendi ve düşman mevkileri arasındaki boşluğun üstesinden gelme imkânı verdi ve mühendislik birimlerine, ertesi günkü saldırıya devam edilemeyen tahrip köprüleri ve hasarlı yolları yeniden inşa etme zamanı verildi. ”
Eylül ayının 27 sabahına kadar, 141, tugay'ın savaşa sokulmuş olan 43 tankının etkisiz kalmasına neden oldu.
Ancak piyade tarafından desteklenen, savaşa hazır tanklar taarruza devam etti. Argonne ormanının kenarı boyunca Waren'ın batısına doğru hareket eden Tugay 11 makineleri, düşman makineli tüfek noktalarını imha etti. Birkaç makineli tüfek yakalandı ve daha sonra piyadelere transfer edildi. Nehrin sağ kıyısında. Hava piyade arka arkaya tanklarının desteğini istedi.
1 Taburu'ndaki 344 Şirketi'nden iki kişi Bury'nin kuzeyindeki yükseklikleri saldırıya destek verdi.
Eylül 28 sabahı, bir 83 Renault tankı ve alarmda bir Schneider tankı 6 vardı. 15 bölümü, 28 bölümü - 42 bölümü ve 35 bölümü - 5 bölümü için 91 tankları görevlendirildi. Tugay rezervinde Renault 27 kaldı.
Bu gün, tanklar düşmanın tank karşıtı savunmasına (hem doğrudan ateş açan, hem de yangın perdeleri oluşturan top karşıtı tüfekler, topçu silahı) karşı ciddi ve iyi organize edilmiş bir direnişle karşılaştı.
Fransız 14-I ve 17-I Saint-Chamond tank grupları, motorun savaş dışı kalması nedeniyle ortaya çıktı.
Bir görgü tanığı şöyle hatırladı: “2,5 km ilerlerken, büyük kraterler ve siperler tarafından kazılmış zor, ıslak bir ovaya girdik. İki tank sıkışmış: maden büyük bir huniye girmiş, diğeri ise hendekte yanlara doğru kaymıştı. Düşman makineli tüfek yuvalarının yakınlarda olduğunu biliyorduk, ancak bir şey kaldı: tanklardan çıktıktan sonra mahsurların tahliyesini organize etmeye çalışın. Ben ve şoför tanktan indik ve hemen üç taraftan ateş aldık. Tanklarımızdan biri, birkaç makineli tüfekle donatılmış, ateşli başka bir tankı örten ve sıkışmış arabaları çeken bir Alman makineli tüfek yuvasına saldırdı. Almanlar bir sinyal roketi attı - ve 2 dakika sonra bir baraj açtılar. Neyse ki, tanklar çukurdaydı ve doğrudan ateşe maruz kalmadı. Her ikisi de sıkışmış tanklar çıkarıldı ve dört otomobilin hepsi düşmanın makineli tüfek yuvasına taşındı, bu da onları şiddetli ateşle karşıladı. Tankımda, 4 makineli tüfek yaklaşık 15 metrelik bir mesafeden ateşlendi - bunun sonucunda yaralandım ve sürücü kör edildi, ancak tankı kullanmaya devam etti. Sürücü, onunla yer değiştirmeyi başarana kadar talimatlarıma göre hareket etti. Rezervimiz yoktu ve geri çekilmek zorunda kaldık. 1 km'ye emekli olunca tank, içinden çekilmesinin mümkün olmadığı büyük bir huniye girdi. ”
Bu günde, tanklar, piyadelerin girmeden önce Apremont kasabasını beş kez ele geçirdi.
Eylül 29 sabahına kadar, verimli tankların sayısı 55'e düşmüştü.
R'nin sol kıyısında bulunan makineler. Hava, bir düşman karşı saldırı beklentisiyle Apremona'da kaldı. Bolny'de 35 bölümünün rezervinde bulunan sağ yakındaki tanklar, akşama doğru Montrbo koresinden yapılan karşı saldırıyı engelledi. Ardından tank devriyeleri, piyadelere ulaşılan hatta kendilerini toparlama fırsatı vererek arkaya taşındı.
Savaşa katılan bir kişi şöyle hatırladı: “Tanklarım gizlendiğinde, r'nin başka bir bereindeydim. Er, ilerleyen tankları ve piyadeleri gördü ve onları birkaç yüz metre mesafeden takip ettiler. Argonne ormanının doğu çıkıntısı başladı. Birdenbire, piyadelerin ortasında diğeri tankların önünde, üçüncüsü sağda patladı. Piyade uzandı, ancak bunu bilmeyen tanklar hareket etmeye devam etti. Bir orman çıkıntısının kenarında bir çekimin dumanını gördüm ve 10’in ayaklarında tanklardan birinden bir kabuk patladı. Bazı tanklar nehir çökmesine neden olurken, diğerleri ormana doğru ilerlemiştir. Dürbün sayesinde işte Almanca hesaplamaları gördüm. Piyade kazıyordu ve tanklar zaten ormanın kenarındaydı ve herhangi bir anda onları demirbacaklara çarpacak bir bataryanın önünde olduğu ortaya çıktı. Üç tane silah gördüm. Şu anda, iki telefoncuyla bir topçu subayı bana yaklaştı. İleriye dönük gözlem görevini burada düzenlemeye karar veren bataryanın komutanıydı. Ona Alman bataryasına dikkat çektim ve telefon bağlantısı kurulur kurulmaz, bataryasının Almanlara ateş açmasını emretti ve yakında düşman bataryasını susturdu. ”
1. Ordu Kolordu komutanının emrine göre, tanklar rezervine çekildi ve Ekim 4'a kadar kaldılar. Ancak, 35 Bölümünün emri üzerine, 20 makineleri, Sharpantry'nin kuzeyindeki ve Serie çiftliğinin yakınında düşmanın beklenen karşı saldırısını yansıtması için gönderildi. Karşı saldırı gerçekleşmedi ve tanklar geri çekildi.
Tamircilerin zor işleri sayesinde Ekim 1'e kadar zaten bir 61 savaşa hazır tank vardı. Bunların 8'i Apremont'un batısındaki saldırıya katılmak için 28 Bölümüne gönderildi. Saldırının 6 saat 30 dakika içinde başlaması gerekiyordu, ancak Almanlar bir saat önce saldırarak ilerliyorlardı. Almanlara doğru ilerleyen tanklar, düşmanın saldırısını bastırarak ağır kayıplara neden oldu.
Ekim ayına kadar 3 zaten 89 savaşa hazır tanklar vardı. 35 Bölümü, 1 ile değiştirildi ve Ekim 4'te yeni bir saldırı başlayacaktı. İki tugay şirketi 1 bölümünü destekledi ve bir şirket de 28 bölümünü destekledi.
Ekim 4'te, tanklar tekrar piyade önünde bir saldırı başlattı.
2. Amerikan piyade saldırısına devam ediyor.
Tank mürettebatı ile 1 bölümünün piyade arasındaki etkileşimi ve iletişimi iyi kurulmuştur. Ancak düşmanın topçu ateşi özellikle doğruydu: 240 bölümünün hücum bölgesinde ve Argonne ormanında - 1 bölümünün şeridinde, 28 yüksekliğinde son derece güçlü bir direnç uygulandı. Tugay rezervini savaşa sokmak gerekliydi - tanklardaki ve erkeklerdeki kayıplar çok yüksekti.
Ekim 5 sabahına yalnızca 30 işletme tankları hizmette kaldı. 1 ve 28 bölümleri arasında eşit olarak bölünmüş, ancak eyleme geçmemişlerdir.
Ekim ayında 7, 24 tankı onarıldı.
R'nin batısında işletilen 28 Bölümü. Er'in tank şirketini desteklemesi gerekiyordu, ama gerçekte sadece 8 tankları savaşa girdi - nehrin batı yakasında kalan tüm savaşa hazır araçlar. Yolda, biri kara mayına çarptı, ama gerisi saldırgana katıldı. Ekim 8 26 ve 28 bölümlerine 82 savaşa hazır tanklar verildi, ancak savaşa alınmadılar.
Ekim 9'te mevcut tüm 35 servis tankları, 82'in yerini alan 28 Bölümüne devredildi. Ekim ayının 10'inde, gece yarısında, tankın 23'i Waren'dan 164 Bölümünün 82 Tugayının pozisyonlarına taşındı, ancak motorların kötü durumundan dolayı, sadece 3 (!) Yerlerine ulaştı. Fleville. 164 Tugayının komutanı onları geri gönderdi ve tanklar Waren'a yeniden yerleştirildi. Onarım çalışmaları başladı.
Bu dönemde, Amerikan birliklerinin konumu kritikti.
Savaş muhabiri şunu yazdı:
“Ekim 10 gecesi durum oldukça ciddiydi. İkincisi düşmanın önünden geçme girişimimiz başarısız oldu. Almanlar, 1 ordumuzdan birine, Meuse-Argonne bölgesinde, Voevr'ın komşu bölgesinde bir başka 300000'e ve binlerce makineli tüfek olan Meuse-Argonne bölgesindeki neredeyse 75000 insanlarına karşı tamamen iyileşti ve sayıldı. Daha kuzeyde geri çekildiler ve burada bu geri çekilme eksenine saldırdık. Onlar için bu, bizim için umutsuz bir direniş anlamına geliyordu - sürekli bir taarruz ihtiyacı. "
Ekim XNUM'da konsolide bir tank şirketi kuruldu. Maddi kısmı 13 tankları, XDUMX binek arabası Dodge, 24 kamyonlar, 1 motosiklet, 4 saha soba ve 1 devasa oluşuyordu. Şirkete Saint-Georges ve Landre-C arasında faaliyet gösteren 1 Division'ı desteklemesi emredildi. Saldırı sırasında Georges, ertesi gün sabah 1'ta başlayacaktı.
3. ABD'nin tank kısmı (bu durumda, Brüksel yakınlarındaki 326 Tank Taburu, 26 Eylül 1918).
Tanklar, hız sınırlarında büyük bir geçiş yapmak zorunda kaldılar - ve zamanında sadece 10 makineleri başlangıç hattına geldi. Tanklar yine piyadelerin önüne geçti ve ikincisi makineli tüfekler ve düşman topçularından şiddetli bir şekilde yoğunlaşan ateş tarafından atıldıysa, savaş araçları Alman pozisyonlarının derinliklerine girip, bir karşı saldırı için hazırlanan düşman biriminin üzerine düştü. Tanklar dağıldı ve Almanlar için ağır kayıplara neden oldu. Ancak, piyade ilerlememediğinden geri döndü.
Ekim 16 ile Kasım 1 arasında, konsolide şirket Egzermont'da yedek kaldı.
1 Kasım ayında, 15 tankları, 2 bölümünün Saint-Georges ve Landre-C arasındaki saldırısını destekledi. Georges. 5 tankları ilk köye, 10'e, ikincisine saldırdı. Tankların piyade ve denizcilerle etkileşimi örnek teşkil ediyordu.
Bir tank bile yerlerin eteklerine nüfuz etti. Buzançais. Lande-S'nin kuzeyi. Georges, Teğmen Kalahan komutasındaki üç tank, yan taraftan atladı ve dört adet 77-mm silahla Alman bataryası ele geçirdi. Hayatta kalan topçular yakalandı ve daha sonra piyadelere transfer edildi.
Kasım 2'te, bir tank şirketi 2 bölümüne tekrar bağlandı, ancak savaşa katılmadı. Kasım 6’te, şirketin komuta merkezi Bayonville’de bulunuyordu ve burada 10 tank tugayının birimlerinin değiştiği gün olan Kasım 306’e kadar kaldı.
ABD Ordusu'nun çarpıcı kısmı - 304 Tank Tugayı - Eylül ve Kasım 1918’inin ön saflarındaydı ve çok büyük kayıplar yaşamasına rağmen (tank kayıpları orijinal tugayın% 123’inden daha fazla idi), ordu. Argonnah'daki tankların hareketleri, zırhlı kuvvetlerin daha sonraki gelişimi ve taktiklerini geliştirmek için kullanılan ve dikkate değer bir deneyim oldu.