Bu çalışmanın mülteci kampı değil, insanlar hakkında olmasını istedim. O nedenle beyaz fonda portrelerini çekerek bir anlamda bu insanları kamptan ve hayat öykülerinden soyutladım" diyor Duley. Burada 64 yaşındaki Fidaa, 3 yaşındaki torunu Besim'le görülüyor.
Anneleriyle görülen bu çocuklardan bazıları, bu kampı ev bellemiş. 35 yaşındaki Nesrin, çatışmalar nedeniyle Suriye'yi terketmiş. Kucağında 1 yaşındaki oğlu Faysal var.
35 yaşındaki Hala, altı aylık Samer'i tutuyor, kucağında. "Bir yıl bir aydır Ürdün'deyim. Suriye'den ayrıldığımızda hamileydim. Evimiz saldırıda yerle bir oldu." diyor.
30 yaşındaki Suha ise bir yıl iki aydır Zaatari'de. Bir yaşındaki Rami ve üç yaşındaki Hadi ile görülüyor. "En kötü sağlık hizmetine bile erişecek halde değildik. Eski yaşantımı bırakıp gelmek zorunda kaldım, burada tamamen tecrit edilmiş haldeyiz." diyor Suha.
"Suriye'deki evimi özlüyorum. Anneliğin en zor tarafı, çocuklarınızın ihtiyaçlarını karşılayamamak. Güvende olduğumuz için şükrediyorum ama her gün ayrı bir mücadeleyle geçiyor. Suriye'de hayatın sıradanlığını özlüyorum" diyor Basma. Yanında beş yaşındaki Hana da var. "Çocuklarımla Suriye'ye dönmek istiyorum ki daha iyi bir gelecekleri olsun. Umaırm eğitimlerine devam eden birer doktor, öğretmen olurlar."
30 yaşındaki Duley, "Mültecilere bakıp onların farklı olduğunu, yaşadıklarını anlayamadığınızı düşünmeniz çok kolay. Ama çocuklarını tuvalete yetiştiren, ne yiyip ne giydiklerinden endişelenen başka aileleri görünce bunun dünyanın her yerinde aynı olduğunu anlıyorsunuz. Mülteciler bunu sadece çok daha zor koşullar altında yapıyor." Yanında da üç yaşındaki oğlu Bader var.