Pinokyo şöminenin yanında ısınırken ödevlerini bitirmeye çalışıyordu. Babası Geppetto’yu bekliyordu. Acıkmaya, açlıktan deftere yazdıklarını birkaç saniye sonra unutmaya başlamıştı. Geppetto onu, yalnız başınayken şömineyi yakmaması için sıkıca tembihlemişti ama böyle bir kış gününde kupkuru tahtadan vücudun ne kadar titreyeceğini düşünmemişti. Pinokyo ısınmaya başlayınca ateşten uzaklaşıyor, titremeye başlayınca ateşe yaklaşıyordu. Bu işin en zor tarafı şöminenin… (DEVAMI…)
İki kişilik bir öykünün çok başarılı kotarıldığını söylemek istedim. Umarım Derin’i daha fazla okuyabiliriz. Çok başarılı olacağına eminim. Kendisine yol gösterip yazmayı sevdirdiğiniz için de ayrıca tebrikler.