18. yüzyılın İngiltere'sinde "Hiç kimse birlikte yiyip içmediği, sosyal bir ilişki içinde olmadığı birinin yaşamını yazamaz," diyen bir yazar, adını sadece kitap
lardan duyduğu bir ülkeyi yazmaya kalkarsa, ne olur?
Annesi ölünce bir an önce para kazanması gereken bir yazar, ne yapar?
Hemen hemen Voltaire'in Candide'i yazdığı günlerde, ama Candide'i okumadan, dünyada mutluluğun bulunabileceğini söyleyen iyimserlere karşı kalem kuşanan bir yazar, ne yazar?
Bu soruların hepsinin birden cevabıdır Habeşistan Prensi Rasselas'ın Hikayesi. İngiliz klasik edebiyat
ının en büyük isimlerinden Samuel Johnson'un kaleminden bir "yaşam seçimi" öyküsüdür. Prens Rasselas Eski bir geleneğe göre, tahta çıkma sırası gelene kadar "mutlu vadi"de hapistir. Ama öylesine mutsuzdur ki orada. Her istediğini elde etmekten bıkmıştır. Tutar kardeşi ve öğretmeniyle birlikte firar eder. Mutluluğu aramaya, "yaşam seçimi"ni yapmaya gider.
Oysa gittiği hiçbir yerde, tuttuğu hiçbir yolda, yaptığı hiçbir seçimde mutluluk çıkmaz karşısına.
Sürükleyici olduğu kadar düşündürücü de olan bu hikaye, Candid'in bir tamamlayıcısı ve aynı zamanda ona bir cevap olarak mutlaka okunmalı...
(Tanıtım Yazısı'ndan Alıntı)