03.06.2010 - 01:00 | Son Güncelleme: 03.06.2010 - 01:00
Nükleer İran ve biz
Atom bombası sahibi devletler, bunları nerede nasıl kullanacaklar? Böyle bir şey, ciddi devletler için bahis konusu bile değil. Ancak sorumsuz diktatörler yönetiminde macera düşkünü devletler de var.
Atom bombası sahibi devletler, bunları nerede nasıl kullanacaklar? Böyle bir şey, ciddi devletler için bahis konusu bile değil. Ancak sorumsuz diktatörler yönetiminde macera düşkünü devletler de var. Meselâ Kuzey Kore, Güneydeki refah ülkesi kardeşine bir bombacık yollarsa ne olur? Söyleyeyim: Amerika, Kuzey Korenin altını üstüne getirip canına okuduktan sonra Güneyle birleştirir. Büyük nükleer silâh stoku Amerikadadır (ABD). Sovyet stoku 2.dir. Bu iki devlet, nükleerlerini azaltmak için kararlı bir müzakere içindeler. Ama onda dokuz nisbetinde azaltsalar bile yine Amerikanın elinde Arz gezegeninde bütün canlıları bin yıl için yirmi defa yok edecek stok kalıyor, Rusyanın elinde sadece dünyayı beş defa yok edecek kadar... Bu ne akılsızca silâhlanmadır? Medeniyetin neresine sığan bir politikadır? Modern klasik silâhların dehşeti bile yetmemiştir. Böylesine bir silâhlanmaya sebep, Sovyetler döneminde Rusların komünizm yolu ile Arzı ele geçirmek ideolojisidir. İnsanlık, bu pisliklerden kurtulunca, medenî ve demokrat bir gezegen oluşturmak mümkün olabilecektir. Amerika, Rusyanın bir çılgınlığından artık pek korkmuyor. Bir tek atom bombasının bir terör örgütünün eline geçmesinden dehşetli korkuyor. Zira hem Tâlibân, hem el-Kaaide, Pakistandan bir bombacık aşırarak dünya tarihinin en büyük şantajını yapmak süper hedefine kilitlendiler. İrana gelince, -İran veya Pers Körfezi dediği- Basra Körfezinin batısı boyunca dizilen 6 Arap monarşisi ile İsraili ortadan kaldırmak millî hedefini izliyor. Körfezin tamamına hâkim olup Doğu Akdenize kalıcı şekilde yerleşmek istiyor. Bombadan vazgeçmek ihtimali yoktur. İnsanlığın, nükleer ve biyolojik silâhlardan arınmaktan önemli hedefi olamaz. Başbakan Tayyip Erdoğan, bu ulu hedefi cesaretle telaffuz etti. Brezilyada -yalnız devlet başkanları için kullanılan- top atışı ile karşılandı. 2011de Nobel Barış Ödülüne ve arkadaşı Başkan da Silva Birleşmiş Milletler genel sekreterliğine çok yaklaştılar. Büyük hedeflere ulaşmanın ilk şartı, onları cesaretle vurgulamaktır. Hiç ağza alınmadan geçiştirilirse, hiç gerçekleşmezler.