İmran ve Hannenin kızı Hz. Meryem. İyiliğe adanmış bir kul. Hz. İsa'nın annesi. İffet ve ismet madeni.
İmran ve Hanne'nin çocukları olmamıştı. İhtiyar zamanlarında Allah'tan dilekte bulundu: 'Eğer bana bir çocuk ihsan edersen, onu Beyt-i Mukaddes'e hizmetçi olarak vereceğim'
Dualarının karşılığı olarak Hz. Meryem dünyaya geldi. Bu bir kızdı. Beyt-i Mukaddes'e yalnız erkekler hizmette bulunurdu. Bunun üzerine Hanne Meryem'i, kız kardeşinin eşi olan Zekeriyya Paygambere emanet etti.
Meryem'in günleri ibadet ve hizmet ile geçerken bir gün cebrail (as) insan kılığında çıkageldi. Ve olacak olanları haber verdi.
Hz. İsa dünyaya teşrif ettiğinde, Hz. Meryem'i iffetsizlikle suçladılar. Hz. isa o an Allah tarafından beşikteyken konuşuverdi. Ve o anda çoğu kimse inandı. Ama ne kadar mucize olursa olsun bazı kalpler karanlıklardan asla kurtulamıyordu. İnananların bir kısmı da sonradan inanmaktan vazgeçiyordu.
Hz İsa Kuran'a göre şöyle söylüyordu:
"Ben gerçekten Allah'ın kuluyum, bana kitap verdi ve beni bir peygamber yaptı. Beni her nerede olsam mübarek kıldı ve yaşadığım müddetçe bana namazı, zekatı emretti." / Meryem, 30-31
Hz. İsa ne yaparsa yapsın birkaç kişi hariç inanmıyorlardı. Mucize istiyorlar ardından da bu apaçık sihirdir diyorlardı. Babasız çocuk olmaz diyorlardı. Hz. Adem'in babasız olduğunu unutuyorlardı.
Kendi peygamberlerini, Zekeriyya Peygamberi dahi katletmişlerdi. İsa Paygamberi de katletmek istiyorlardı. Ama başarılı olamadılar. Kendi tuzaklarında helak olup yok oldular. "Ve öyle bir harika-i kudretin kadrini yükseltmek isterken Halik-ı Kainat'ın ülûhiyetini, vahdaniyetini, beşeri ahvâlden mümezzeh olduğunu inkâr ediyorlardı.
İşte Kurân-ı Kerim bu mübarek ayetleriyle o sapıklar taifesinin yüzüne müthiş bir şamar vuruyordu.
Hz. İsa, Allah'ın kulu ve resulü idi. Hz, Meryem'in de oğluydu."