Fotoğraf : Mantonun içine çekilen ve daha sonra volkanlar tarafından salınan karbonun hızındaki değişimin çoğu yeni kabuğun ne kadar hızlı oluşturulacağı döngüsü ile yönlendirilir.
İnsanlar göz açıp kapayıncaya kadar atmosferik karbondioksit konsantrasyonunu yükseltmeden önce, jeolojik olarak, bu seviyeler uzun zaman boyunca dalgalandı. Sydney Üniversitesi yeni araştırması bu döngülerde bir model bulmuş ve onu plaka tektoniği ile ilişkilendirmiştir. Çalışma Dünya’nın bu kadar uzun süre yaşanabilir kaldığını açıklamakta yardımcı oluyor.
Sadece jeologlar ya da gökbilimciler 26-32 milyon yıllık kısa bir döngü farzedebilirler, ancak Profesör Dietmar Müller ve Dr. Adriana Dutkiewicz’in Science Advances’de buldukları modelin açıkladığı tam da budur.
Müller, IFLScience’a, “Dünya’nın uzun vadede sera veya buzdağı evrelerine nasıl tepki verdiğini görmek için jeolojik kaydını inceleyerek bunların hiçbirinin denetimsiz olmadığını görüyoruz” dedi. “Sıcaklık her zaman ılımlılığa geri döndü, çünkü Dünya iklimini korumak için mekanizmalara sahip. Bunlardan biri, karbon dioksitin yağmuru asidik hale getirdiği, silikatları ve karbonatları okyanuslara bıraktıkça artmasına neden olan kayaların havaya maruz kalmasıdır, ancak daha az bilineni derin okyanusundaki karbonat çökeltisidir. “
Müller, okyanus tabanında deniz suyundaki karbonun çöktüğünü IFLScience’a açıkladı. Bu gerçekleştiğinde okyanuslar atmosferle dengede kalır ve telafi etmek için havadan daha fazla CO2 absorbe eder. Karbonatların çökelme hızı, okyanus tabanındaki suyun sıcaklığına ve yeni deniz tabanının oluşturulma hızına bağlıdır. Yeni kabuk materyali daha hızlı ortaya çıktığında, atmosferik karbonun daha hızlı bir şekilde indirgenmesi, sonuç olarak daha serin bir gezegene yol açar. 26-32 milyon yılın üzerinde deniz tabanı yaratımı hızlanır, yavaşlar ve tekrar hızlanır.
Müller, iyi haberin deniz tabanı üretiminin hızlandığı bir döneme girdiğimizi söyledi. Nihayetinde atmosfere pompaladığımız karbon dioksiti düzenleyecektir. Kötü haber, bunun milyonlarca yıl süreceği, bunun sonucunda hasar gerçekten olacaktır.
Tam olarak deniz tabanının oluşturulmasında bu durup-başlama modelinin nedeni bilinmemektedir. Müller, bunun nispeten akıcı üst kabuk ve daha sert alt kabuktan batan kabuksal malzemeyle ilişkili olabileceğini düşündüğünü belirtti, ancak bunun spekülasyon olduğunu kabul etti.
Bir diğer belirsizlik de volkanizma ve tuzların birikimi dahil olmak üzere, bu döngünün benzeri uzunlukta önceden fark edilen diğer kalıplarla bir ilgisi olup olmadığıdır. Bunların hepsi ikna edici olmayan bir şekilde kuyruklu yıldızların veya Güneş’in galaktik düzlemdeki hareketi gibi astronomik etkilere dayandırılmıştır.
Döngü yüz milyonlarca yıllık dönemler boyunca çalışan daha iyi bilinen bir karbon salınımına kıyasla kısa ve Pangea gibi süper kıtaların oluşması ve ayrılmasından kaynaklandığına inanılıyor.
Kaynak : iflscience.com