Kutsal Yaban Sahnesi’nin altında, Yang Qian birkaç tıbbi personelin bakımı altında bilincini yavaş yavaş geri kazandı. Durmaksızın öksürürken zayıf bir sesle “Üzgünüm…” dedi.
Gururlu Yang Qian şu an utanç içindeydi. Sarı kıyafetli şişkoyla arasındaki güç farkı çok büyüktü. İllüzyonlara karşı savunmasız olduğundan şişkonun illüzyonuna kapılmış, korkunç bir şekilde kaybetmişti.
Yang Qian’ın yanında ayakta duran genç bir adam vardı, Yao Dao!
Yao Dao sessizdi. Kalabalığın tezahüratlarından zevk alan şişkoya bakarken, gözlerinde acımasız bakışlar belirdi.
Şişko yaş olarak da ondan daha büyüktü, yetişim seviyesi olarak da! Onunla savaşmak oldukça zorlu olacaktı!
Sabre teknikleri hakkında kendine güveniyordu ama daha önce hiç illüzyon dünyasında savaş deneyimlememişti!
Şişko, Yao Dao’nun karşılaştığı ilk illüzyon kullanan savaşçıydı.
Bir illüzyonla savaşmak, gerçek savaştan tamamen farklıydı. Deneyimsiz olduğundan acı çekmek zorunda kalacaktı.
Yao Dao sabre tekniklerinde daha yeni ustalaşmış ama daha önce hiç savaş deneyimi edinmemiş bir savaşçı gibi hissediyordu kendini.
Her şeyi kendi kendine keşfetmeliydi.
“Yao Dao, elinden geleni yap.”
Yanında duran eğitmeni omuzlarına şaplak attı.
Yao Dao başını salladı. Karşılaşma başlamadan önce, rakibinin bu şekilde alaşağı edileceğini hiç beklememişti. Şiddetli bir dövüş görmeyi beklemişti ama hiçbir şey isteklerine göre gitmemişti.
Yao Dao sabresiyle birlikte Kutsal Yaban Sahnesi’ne yürüdü. Karşısındaki şişko oyunbaz bir gülümseme sergiledi. “Başka bir tane daha. İlginç.”
“Zırvalamayı kes. Hadi savaşalım.”
Yao Dao sözlerini bitirdiği an Yuan Qi’sini dolaştırmaya başladı ve şişkonun illüzyon saldırısına karşı kendini hazırlamak için zihnini odakladı.
Şişko güldü ve boyutlar arası yüzüğünden bir su kabağı çıkardı.
Su kabağı küçüktü, uzunluğu bir feet kadardı. Koyu altın rengindeydi.
“Oh?”
Yao Dao sağ elindeki sabresinin kabzasını sıkıca kavrarken tüm zihnini odakladı. Şişko, Yang Qian ile savaşırken su kabağını çıkartmamıştı.
Yoksa şişkonun su kabağını çıkardığı sahne de bir illüzyon olabilir miydi?
Bu düşünceyle birlikte, Yao Dao şişkoya saldırmakta tereddüt etti. Korkusunun sebebi, hareket ettiği an onun illüzyonuna kapılabilecek olmasıydı, böyle olursa illüzyon dünyasının içinde onunla savaşmak anlamsız olacaktı. Ve eninde sonunda kaybedecekti!
Ama sadece ayakta durup izleyemezdi. Bu da, şişkoya gizemli tekniklerini kullanması için izin vermek anlamına gelirdi. Yao Dao, su kabağının içinde bulunan şeyin çok tehlikeli bir şey olduğuna dair bir önseziye kapılmıştı. Şişkonun onu kullanmasına izin verirse, onu bekleyen şey, korkunç olasılıklar olacaktı.
Yao Dao bunları düşünürken dilinin ucunu ısırdı. Dilini ısırdığında, hissedeceği acının onu, eğer kapılmışsa, illüzyondan uyandıracağını düşündü.
“Nasıl bu kadar korkakça davranabilirim? Savaş daha başlamadı bile ama ben savaşma ruhumu kaybettim. İllüzyona kapılmaktan korktuğum için nasıl olur da düşmana saldırmakta tereddüt edebilirim?”
Yao Dao bunları düşündü. Aniden aklına bir fikir geldi. Bir sabre kullanıcısı olarak ilk önce yılmaz bir iradeyle üstünlüğü ele geçirmeliydi. Zihnini sakinleştirdi ve hayalî olan her şeyi ortadan kaldırmak için Sabre Qi’sini ortaya çıkardı!
“Geber!”
Yao Dao ileri atıldı ve ensiz sabresini şişkoya doğru savurdu.
Şişko, o sırada su kabağının tıpasını açtı. Su kabağından gökkuşağı renkli ince bir gaz bulutu yayıldı ve zemine çöktü.
“Sana karşı Yedi İllüzyon Kurt Dumanı’nı kullanmamın sebebi, seni çok güçlü görmemdir. Yedi İllüzyon Kurt Dumanı’na kaybettiğin için gurur duymalısın!”
Yedi İllüzyon Kurt Dumanı, herkesin görebileceği şekilde yoğunlaştı. Sahnede bir bariyer oluşturdu. Bu bariyer o kadar yoğundu ki, içindeki hiçbir şey görülemiyordu.
Koltuklarında oturan seyirciler, tek bir sahneyi bile kaçırmaktan korkarak gözlerini dört açarak izliyordu.
Ama bir şey göremiyorlardı.
Tai Ah Kutsal Şehri savaşçıları oldukça gergindi. Yao Dao için endişeleniyorlardı ve sonucun ne olacağını kestiremiyorlardı.
Tai Ah Kutsal Şehri’nin genç yetişkin grubunda kalan tek kişi Yao Dao idi. Kaybettiği an, Tai Ah Kutsal Şehri’nin genç yetişkin bölümü korkunç bir başarısızlık yaşamış olacaktı!
…
Yi Yun kılıç mezarında bacaklarını çaprazlamış, oturuyordu. Kucağında, yer yer pasla kaplı kırık kılıç duruyordu. Bu kılıç, Yi Yun’un Saf Yang Kılıç Sarayı’ndan aldığı kılıçtı.
Yi Yun, neredeyse bir yıldır kılıç yolunu öğrenmeye çalışıyordu. Saf Yang Kılıç Sarayı’nda bırakılan devasa kılıç izi hakkında aklında sayısız senaryo ve simülasyon dolaşıyordu ama bugüne kadar, o kılıç izini her hatırladığında belirsiz bir hisse kapılmıştı.
Sanki onu hatırlamaya çalışırken bir şey de onu saklıyor, onu tanımlamasını engelliyordu.
Yi Yun hâlâ bacaklarını çaprazlayarak oturma pozisyonunu koruyordu. Her şeyi unuttuğu bir transa girmişti. Zihninde yoğun bir sis varmış gibiydi.
Sisin ardını görmek için çok uğraştı ve sis sonunda yavaş yavaş kaybolmaya başladığında bulanık figürler gördü.
Oh? Bu…
Daha önce hiç böyle bir sahne görmemişti.
Figürlerin arasında, kılıç tutan bir adam vardı. Kılıcını düşünmeden savuruyor ve her kılıç hüzmesiyle ilahi bedenleri parçalıyor, göklerin kendisini kesiyordu.
Bu sahne, tam bir kaos hâliydi. Bazen berraktı, bazen pusluydu. Yi Yun kılıç kullanan adamın rakibini göremiyordu. Sadece bu kaotik savaşın yeryüzünü parçaladığını hissedebiliyordu.
O sırada göklere uzanan bir dev ortaya çıktı.
Bu dev, bronzdan yapılma gibiydi. Bedeni, bunaltıcı bir aura yayan yüce bir dağ gibiydi. Sanki Yer ve Gök’ü yöneten Dokuz Cennet’ten gelme, diğer tüm varlıklardan üstün ilahi bir ruh gibiydi.
Elinde devasa bronz bir baltalı kargı tutuyordu. Baltalı kargıyı savurması, dünyanın parçalanmasına sebep oldu!
Şok edici çatlak yer boyunca yayıldı ve gökler ile okyanusları bile kesti!
Kesilen okyanuslarda sayısız devasa girdap ortaya çıktı. Okyanusun içindeki her şey çatlaklara akıp gözden kayboldu. Ardından gökyüzü parçalandı. Sonunda tüm dünya bu dev tarafından ikiye ayrıldı!
Tüm dünyayı kesebilecek bir baltalı kargı saldırısı!
Yi Yun şaşkınlıktan küçük dilini yuttu. Bu dev, ne tür bir varlıktı?
Net görüntüler yavaş yavaş bozulurken bunu düşünecek zamanı yoktu. O bulanıklıkta, kılıç kullanan adamın bir ışık hüzmesi gibi bronz deve doğru atıldığını gördü.
O sırada adam ve kılıcı bir oldu.
Kılıç hüzmeleri parladı ve adam kılıcını bronz devin boynuna sapladı; öyle ki, neredeyse bronz devin kafası kopacaktı.
Yi Yun’un göz bebekleri daraldı. Bu saldırı çok korkutucuydu!
Devin gücü, baltalı kargısıyla dünyayı kesecek kadar çoktu ama bu adamın kılıcı tarafından neredeyse kafası koparılacaktı!
Yi Yun, bunun ardından bir “ping” sesi duyar gibi oldu. Adamın kılıcı, bu muazzam saldırı yüzünden kırılmıştı!
Adam elinde yarı kılıçla kaldı. Kırık kılıç, bronz devin kanıyla yıkandığında yavaş yavaş aşınıyor, yeşil bir duman çıkarıyordu.
Bu ilahi kılıç, daha önce parlak ışıklarla kaplıydı ama şimdi o ışıklar kaybolmuştu. Kılıç, hayattaymış gibi acı içinde çığlıklar atıyordu.
Kafası neredeyse kesilmiş olan bronz dev acı dolu bir şekilde kükredi. Baltalı kargısını, kılıç kullanan adama doğru savurdu.
Yi Yun’un görüşünü baltalı kargı kapladı. Öyle ki, kılıç kullanan adamın bu saldırıyla vurulduğunu ve uçup gittiğini belli belirsiz görebildi. Bedeni atmosferi aşıp dünya dışına uçmuştu.
Ve bronz devin ikinci saldırısıyla dünya bir kere daha kesilmişti!
Dünyanın bir kısmı ayrılmış ve gezegenin ana bedeni orada dururken bu dünya parçası sonsuz evrene sürüklenmişti…
Uzun bir zaman boyunca ve hedefsiz bir şekilde sürüklenmişti…
Ve kırık kılıç da o dünyada kalmıştı.
Ruhani özünü tamamen kaybetmişti ve bronz devin kanı tarafından aşındırıldığından yüzeyi paslanmaya başlamıştı.
Pas yayılmaya devam etmiş ve çok geçmeden bu kılıcı tamamen kaplayarak onun sıradan bir metal gibi görünmesine yol açmıştı…
Yi Yun, baştan sona kadar olanları izlemiş, sessizce her şeye tanık olmuştu.
Denizlerin çorak topraklara dönüşmesini görecek kadar zaman boyunca izlemişti…
Yi Yun ne kadar zaman geçtiğini bilmiyordu. Sayısız ömürlük zamanı tek bir duygu kırıntısı olmadan izledi, bu uzun ve duygusuz hayatı deneyimledikten sonra her nasılsa aniden uyandı.
Uyanığında soğuk terlerle kaplı olduğunu gördü. Yaşadığı kederli hayat, hafızasını tazeledi. O dünyada olan her şeye tanıklık eden, ancak yaşamayan cansız bir taşa dönüşmüş gibi hissetti kendini.
Duvarın köşesine baktı ve odadaki yağ lambasının hâlâ yandığını gördü. Tükenmiş olan yağ miktarından, bu deneyimin yaklaşık bir saat kadar sürdüğünü çıkardı.
Ama o hayalin içinde binlerce yıl yaşamış gibi hissediyordu.
Yi Yun bunun hakkında düşünmek için başını indirdi. Başını indirdiğinde, kucağında hareketsiz duran kırık kılıcı gördü.
Pas, tüm bıçağını kaplamıştı. Yi Yun belli belirsiz şekilde kırık kılıcın üzerinde birkaç kahverengi leke görebiliyordu. Ve bu lekelerin etrafında pas daha yoğundu!
Bu lekeler, bronz devin kırık kılıç üzerinde kalan kurumuş kanı mıydı?
Az önce gördükleri, kırık kılıcın hatıraları mıydı…
Ve bronz devin baltalı kargısıyla kestiği dünya parçası, evrende uzun süre sürüklendikten sonra Düşmüş Yıldız Kapısı’na düşen göktaşı mıydı?
Sıradan savaşçılar, Düşmüş Yıldız Kapısı’na bir göktaşı çarptığına inanırken, oraya gizemli bir mağaranın düştüğüne inanan bazı münzevi aşiretler de vardı.
Ama inandıkları şey ne olursa olsun doğru değildi.
Düşen şey, bronz devin kestiği dünya parçasıydı.
Yi Yun’un zihni daha da netleşti. Az önce gördüğü şeylerin, kırık kılıcın anıları olduğuna ikna oldu.
Bir kılıç, anılara sahip olabilir miydi?
Yi Yun kucağındaki kırık kılıcı kaldırdı ve her açıdan inceledi.
Nasıl bakarsa baksın, bu kılıç hurda bir metal parçasından farksızdı. Ruhani özünü kaybetmeden önce, tanrıları bile öldürebilecek eşsiz bir uzmanın kılıcı olması inanılmazdı.
O kılıç kullanan adam, Saf Yang Kılıç Sarayı’nın sahibi olabilir miydi...?
Yi Yun’un aklında pek çok düşünce vardı. Saf Yang Kılıç Sarayı sahibi ile bronz devin ne tür bir dövüş sanatı âlemine ulaşmış olduklarını anlamakta zorluk çekiyordu.
Bronz devin saldırısının ardından, Saf Yang Kılıç Sarayı sahibi ölmüş müydü?
O dünyayı parçalayabilen darbenin ve geçen onlarca milyon yılın ardından hâlâ hayatta olması, çok küçük bir ihtimaldi!
Hâlâ hayattaysa Saf Yang Kılıç Sarayı’nı nasıl görmezden gelebilirdi?
O eşsiz uzmana çok yazık olmuştu!