Bilim adamları, son yıllarda, okyanusun asitlenmesini artıran atmosferdeki artan karbondioksit seviyelerinin, deniz canlılarının kabuklarının ince ve kırılgan olmasına ve potansiyel olarak tüm okyanus ekosistemini tehdit etmesine neden olacağından endişe ediyor.
Bu yüzden yeni bir bulgu onları şaşırttı.
Yengeç, karides ve ıstakoz gibi bazı kabuk yapıcıları, beklenmedik bir şekilde okyanus asitlenmelerine maruz kaldıklarında daha fazla kabuk oluştururlar.
Karbondioksit (CO2) - fosil yakıtın yakılmasından kaynaklanan kötü yan ürün - okyanusta çözünür. Bu okyanusu daha asidik yapar. Ayrıca deniz suyundaki karbonat iyonlarının sayısını da azaltır ve bu iyonlar deniz canlılarının kalsiyum karbonat kabuklarını ve iskeletlerini oluşturmak için kullandıkları başlıca malzemeler arasındadır.
Önceki çalışmalar, değişen kimyanın gıda zincirinin anahtarı olan bazı mikroskopik deniz canlılarının kabuklarını inceltiğini bulmuştur. Diğer büyük canlıların da bu problemi yaşadıkları bilinmektedir.
Ancak yeni çalışmada 18 yaratığın yedisi artmış asitleşmeye maruz kaldığında daha fazla kabuk oluşturdu. Araştırmacılar, karbonat iyonlarının konsantrasyonunun azalmasına rağmen, okyanusun daha asidik hale gelmesi durumunda, kendilerinde mevcut bulunan çözünmüş inorganik karbonun toplam miktarının arttığını söyleyebilirler.
“Büyük ihtimalle olumlu tepki veren organizmalar, bir şekilde iskeletlerini çökeltikleri akışkanda çözünmüş inorganik karbonu manipüle edebildiler” diyor Justin B. Ries, eskiden Woods Hole Oşinografik Enstitü (WHOI) ve şimdi Kuzey Carolina Üniversitesi'nde deniz bilimlerinde yardımcı doçent. "Onlar bir şekilde CO2'lerini manipüle edebildiler... iskeletlerini inşa etmek için."
Sonuçlar jeoloji dergisinin 1 Aralık sayısında detaylandırılmıştır.
Bu gelişmeyi gösteren organizmalar ayrıca kireçli kırmızı ve yeşil algleri, limpetleri ve ılıman kestaneleri de içeriyordu. Midye hiçbir etki göstermedi.
WHOI araştırma uzmanı ve çalışmanın ortak yazarlarından biri olan Anne L. Cohen, “Bazı organizmaların yüksek CO2 altında beklediğimiz şekilde davranmalarına şaşırdık” dedi. "Gerçekten ilginç olan şey, bazı yaratıkların, mercanların, sert istiridyelerin ve ıstakozun, örneğin, milyonda 1000 parçadan fazla olana kadar CO2'yi umursamadıklarıydı [ppm]." Mevcut atmosferik CO2 seviyelerinin 380 ppm olduğunu söyledi.
Araştırmacılar, artan asitleşmenin genel etkilerini belirlemek için daha fazla çalışmaya ihtiyaç olduğunu söylüyorlar. Bir şey için, artan okyanus asitlenmesi mercanları öldürmede bir suçlu olarak parmaklandı.
Cohen, "Bu sonuçlara dayanarak herhangi bir tahmin yapmam" dedi. "Bu sonuçların bize gösterdiği şey, organizmanın yüksek CO2 seviyelerine tepkisinin karmaşık olması ve şimdi her organizmayı ayrıntılı olarak incelemeye ve incelemeye ihtiyacımız var."