Ivan Danilovich, Sovyet ordusunda en genç komutandı. tarih onun varlığı. Ölümünden kısa bir süre önce, Sovyetler Birliği Mareşal unvanını alabilirdi. Sovyetler Birliği'nden Mareşal A. M. Vasilevski, savaş yıllarında Sovyet askeri sanatının hızlı büyümesine dikkat çeken, özellikle genç generallerin büyümesinin en iyi örneklerinden biri olarak Ivan Chernyakhovski'ye dikkat çekti. Tarihçilere göre, Başkomutan'ın emirlerinde, Chernyakhovsky adında, kendi başına bir rekor olan 34 kez bahsedilmiştir.
Ama olmadı.
Resmi kaynaklar, Chernyakhovski'nin Zafer yolunda öldüğünü öğrendi. Ölümünün şartları hakkında birçok general ve subay söyle. Prensip olarak, resim aynı görünüyor. Ancak küçük bir istisna var. Chernyakhovsky Nikolay sürücüsü, genel hayatın son gününün açıklamasında, yerdeki yerlerin değiştiğini söylüyor: Chernyakhovsky, sürücü koltuğuna oturdu ve kendisi arabayı yönetti. Bir kabuk parçası sürücünün koltuğuna çarptı ve aslında Chernyakhovsky için değil, şoförü için yapıldı.
Nisan ayında, Tow gazetesi gazetesi olan 1945 günlüğüne şunları yazdı: “... Onu herkes sevdi - ve şimdi bu çok saçma bir ölüm. Ivan Danilovich Chernyakhovsky'nin sıkça ziyaret ettiği cepheden 10-15'in kilometreleri, rastgele bir kabuk patladı. Arkalarına oturan iki adjutant arasında geçen büyük bir parça arkadaki generali vurdu. Yaralanma ölümcül oldu. Insterburg'daki (Doğu Prusya) cenaze treni, yakın zamanda 3 Belorussian Cephesi birlikleri tarafından kurtarılan Vilnius'a doğru yola çıktı. Burada, ana caddede, küçük bir meydanda, Ivan Danilovich'i gömdüler ... ”
Fakat neden bir generalin ölümü etrafında birçok söylenti ortaya çıktı? Belki de insanlar erken ölümleriyle uzlaşamadılar ve nedenlerini araştırdılar. Ancak tartışılan bu versiyonların hiçbiri, günümüzde olduğu gibi küfürlü ve saçma değildi.
Perestroika sonrası zamanlarda, bir generalin ölümünün en inanılmaz koşullarına dayanarak yayınlar görünmeye başladı. Ancak bunları belirtmeyeceğiz: gerçeklerden biri resmi belgelere dayanmıyor. Örneğin, ünlü gazeteci Viktor Baranets, Komsomolskaya Pravda gazetesinde yayınlanan makalesinde eski bir sürücü buldu tanka T-34 tankının, generalin arabasını yola bağladığını iddia eden T-34 (ancak adını vermedi), bu süre boyunca otuz dört komutanın öldürüldüğü bir çatışma ve tank mürettebatı komutanın araçlarına ateş açtı. Ancak iddialarını doğrularken gazeteci, tanık ifadelerinde olduğu gibi, en az iki tanesini değil, yalnızca bir anıyı aktarır. Belki de, zamanla, gazeteci gerçeği çarpıtmaya çalıştı, kim bilir. En önemlisi, gazeteciye, ilerleyen Sovyet birliklerinin yanından çıkan “tek” bir atışla dinlenmedi. Ve böylece kimse bunun neden olduğunu anlamaya başlamadı ve NKVD memurları yaygındı. Böylece gazeteci yayınını bitirir. T-34 tankının iddia edilen silahlı mürettebatının tutuklandığı ve sıkıyönetimde sözde “generalin katilleri” nde herhangi bir küçümseme göstermeyecek bir mahkemeye verildiği hiç görülmedi. Ve bunların bugüne kadar hayatta kalması pek mümkün değil.
General Chernyakhovsky'nin hatırası yalnız bırakılmıyor. Sadece iki örnek vereceğim. Ivan Danilovich son yolculuğunu gömüldüğü Vilnius'ta tamamladı. Ancak 1992 yılında, Litvanyalı yetkililerin ısrarcı talebi üzerine, Chernyakhovsky'nin kalıntılarının Novodevichy mezarlığında Moskova'da taşınması ve yeniden inşasına karar verildi.
Ve Vilnius'taki generalin mezarına kurulan anıt (anıt N.V. Tomsky tarafından oyulmuştu) Aralık 1950'a kuruldu), Mayıs 1993'te kurulduğu Voronezh'e taşınması ve taşınması gerekiyordu. Sembolik olan neydi? Ne de olsa, Chernyakhovsky Voronej'i kurtardı.
Fakat generalin hafızası hala yalnız bırakılmıyor. 70-lerdeki Polonyalı yetkililer tarafından dikilen General Chernyakhovsky'ye ait anıt bugün yıkılmıştır. Bu yıl, Eylül ayında, 18 Şubat 1945'in Chernyakhovsky'nin öldüğü Doğu Prusya'daki yerlerden çok uzakta olmayan Penenzhno kasabasında bulunan generalin anıtı kaldırıldı. Başlıca sebep, Chernyakhovski’nin Craiov’un ordusu askerlerinin tutuklanmasına katılımıdır. Bu kadar basit bir varsayımla, Polonya'nın Rusya Federasyonu Büyükelçisi Katarzyna Pelczyńska-Nalecz, "Chernyakhovsky'nin İkinci Dünya Savaşı sırasında kesinlikle faşizme karşı savaştığını" söyleyerek haklı konuşmasında konuştu.
Polonya'nın Rusya Federasyonu Büyükelçisi, Almanların savaş yıllarında Polonya'yı basitçe geçtiği ve orada çok sayıda ölüm kampı kurduğu konusunda kasten sessiz kaldı. Ancak, Almanların Polonya topraklarında kalmaya devam ederse, doğumunun gerçekleşmesi zor olurdu. Ve genel olarak Polonya’ya ne olacaktı, Alman işgalcilerinin Sovyet birliklerini yenmeyin ...
Rus tarafı, bu Polonya eylemlerine şiddetle cevap verdi. Ve başka nasıl. Aslında, bu alanda, birbiri ardına, ölen Sovyet askerlerine ait anıtlar sürekli olarak yıkılıyor. Muhabirler, farklı Polonya şehirlerinde, ölü Sovyet askerlerinin anısına ilişkin bir düzine vandalizm vakası bulunduğunu söyledi. Polonya, istismar, cesaret ve namustan bahseden yeryüzünden uzaklaşıyor ve karşılığında nesline yeni bir yalanlar ideolojisi dayatmaya çalışıyor.
Yetkililer tarafından ısıtılan, yerel sözde bilim adamlarının seçkinleri sürekli olarak Chernyakhovski'nin kanıt tabanını topladı. Nazi işgalcilerinin bu konuda vahşileşmesi üzerine Polonyalı tarihçiler sessiz kalmayı seçtiler. Her nasılsa, bu sahtekarlıklardan sonra nasıl bilim adamları olarak adlandırılabilir?
İlk kez, Polonya'daki Chernyakhovsky anıtının sökülmesi 2007'ta başladı, ancak Polonya makamlarının bu “projesi” konusundaki anlaşmazlıklar sert bir dönüş aldı ve yetkililer bu konuyu ertelemeye karar verdi.
Biri depresyona giriyor. Anıtın sökülmesi bugün başladığında, aslında Polonya'da doğmuş her insanın bir ilişkisi olan, tarih savunmasında tek bir kişi durmadı. Ne de olsa, hayatlarını faşizmden kurtuldukları için sağ kalan ebeveynlerine borçluydılar.
Gösterge, politik sinizmin bir başka gerçeğidir. Polonyalı yetkililer, Rus usta teşkilatının Kursk kentinden demonte edilmiş anıtı kendilerine devretme talebi üzerine, anıtın sökülmesi ile ilgili tüm çalışmaların maliyetinin 18 bin dolar olduğunu belirtti. Gaziler böyle bir miktar ödemeye hazırsa, Polonya tarafı anıtı iade edebilir. Bu arada anıtın kalıntıları depoya alındı. Anıtın korunması sorunu hala açık.