Dingo olarak bilinen Avustralya yaban köpeği nasıl bir hayvandır? Dingolar nerede yaşar? Dingoların genel karakteristik özellikleri nelerdir?
Dingo (warrigal olarak da bilinir) Avustralya’da yaşayan vahşi bir köpektir. Dingolar normal, orta boy, uzun kuyruklu köpeklere benzemekle birlikte, üç ilginç yönden farklıdırlar: 1) Daha güçlü çeneleri ve daha keskin dişleri vardır, 2) Havlamazlar; bunun yerine iletişim kurmak için uluyorlar ve 3) Bileklerini ve başlarını 180 derece çevirebiliyorlar. Gelin bu zorlu köpeğe daha yakından bakalım…
Dingoların yaklaşık 4.000 yıl önce Asyalı gezginler tarafından Avustralya’ya getirildiğine inanılıyor. Asya’da hala dingolar olmasına rağmen, çoğunlukla Avustralya ile ilişkilidir.
Dingo Habitatı
Dingolar Avustralya anakarasının tüm eyaletlerinde bulunabilir (Tazmanya’da bulunmazlar). Dingo habitatı otlakları, ormanları, çölleri, dağları ve ormanları içerir, ancak bunlar en yaygın olarak Outback’te bulunur: çok az insanın yaşadığı kuru, iç kısımlarda.
Dingo Gerçekleri: Fiziksel Özellikler ve Aile Hayatı
Dingo’nun genellikle altın rengi veya kırmızımsı kürkü vardır, ancak bazen kahverengi veya siyah bir kürk bulabilirsiniz. Kürk uzunluğu ve kulaklar gibi diğer farklılıklar dingolar arasında mevcuttur. Kulakları her zaman dik durur.
Dingolar, bir erkek ve bir dişinin diğerlerine liderlik ettiği on iki köpekten oluşan gruplar halinde birlikte yaşar.
Dingolar iletişim kurmak için birbirlerine uluyacak ve arkalarında bölgelerini koruyacak ve çiftleşme sürecine yardımcı olacak koku işaretleri bırakacaktır.
Bebek dingolara yavru denir. Dişi, mağarada veya içi boş bir kütüğün altında yapılmış bir mağarada yılda bir kez 5-10 yavru doğurur. Yavrular altı ila sekiz aylık olana kadar annelerinin yanında kalırlar. Sürü, yavruları korumak için birlikte çalışır. Bununla birlikte, baskın dişi genellikle sürüdeki diğer dişi dingaların yavrularını öldürür, bu yüzden sadece o hayatta kalır.
Avustralya’da Kurtlar?
- Dingo, köpek ailesinin bir üyesidir, Canidae.
- Dingolar, gri kurdun bir alt türüdür (bilimsel adı: Canis lupus). Dingonun bilimsel adı Canis lupus dingo’dur.
- Yerli köpek, gri kurdun başka bir alt türüdür.
- Hayvan alt türleri kendi aralarında çiftleşebilir (yani, bir kurt ve bir dingonun yavruları olabilir), ancak coğrafi olarak ayrı oldukları için genellikle değil.
- Yeni Gine şarkı söyleyen köpekleri dingolarla yakından ilişkilidir. Bu hayvanlar, özellikle çıkardıkları sesler, renkleri, boyutları ve esnek uzuvları olmak üzere dingolarla birçok fiziksel özelliği paylaşırlar. Çoğu bilim insanı, her iki köpek türünü de Canis lupus dingo bilimsel adı altında bir araya getirir.
- Aşağıdaki video, doğal kazma davranışlarını gösteren bazı evcil dingoları göstermektedir.
Dingolar ne yer?
Çoğunlukla vejetaryen olan Asya dingolarının aksine, Avustralya dingoları mükemmel avcılardır ve tavşan, kertenkele, kaz, kanguru ve hatta kanguru gibi hayvanları avlarlar. Küçük hayvanlar için, dingolar genellikle geceleri yalnız avlanır, ancak daha büyük avlar için paketler halinde avlanırlar.
Dingo’nun çiti
Dingolar, koyunları ve diğer çiftlik hayvanlarını avlamak ve yemekle o kadar iyi tanındı ki, 1880’lerde dingoları güneydoğu Avustralya’dan uzak tutmak için büyük bir çit inşa etmeye karar verildi.
Avustralya çok büyük bir ülke ve büyük bir bölümünü kapatmak büyük bir girişimdi. Dingo Çiti 1920’lerde tamamlandı ve 3.488 mil uzunluğunda, dünyanın en uzun çiti.
Dingo Tehditleri
Dingolar apeks yırtıcılarıdır; bu, onların doğal yırtıcıları olmadığı anlamına gelir. Ara sıra timsahlar tarafından yenebilir, diğer dingolar veya köpekler tarafından öldürülebilir veya çiftçiler ve çiftçiler tarafından saldırıya uğrayabilirler, ancak bunun dışında oldukça dayanıklıdırlar.
Dingo için tek gerçek tehdit evcil köpektir. Dingolar diğer köpeklerle çiftleşebildikleri için saf bir tür olarak yok olma tehlikesiyle karşı karşıyadırlar.
Dingoları korumak için çeşitli planlar kurulmuştur. Dingo’nun geleceğini önemseyen insanlar, dingo türlerini korumak için vahşi doğada, koyunlardan ve evcil köpeklerden uzakta güvenli yerler arıyorlar. Vahşi olmalarına rağmen, tavşan, yabani domuz ve kedi, yaban köpeği ve kanguru popülasyonlarını engelleyen ekosistemin gerekli bir parçasıdırlar.