Ergonomi tarihinde öncellikle F.W.Taylor’dan söz edilir. Taylor 18. Yüzyılın ikinci yarısında iş düzeni anlayışını geliştirmiş, çalışanların daha verimli ve düzenli çalışabilmeleri konusunda incelemeler yapmıştır. 1910’larda ergonomik yaklaşımlara öncülük eden, kendisi mühendis eşi psikolog olan Gilberth ailesinin geliştirdiği “iş ve zaman etüdü” ve Douglas’ın “oksijen tüketimi” çalışmaları da ergonomide ayrıca dikkat çekici kilometre taşlarıdır.
İkinci dünya savaşı sırasında ise deneysel psikoloji konusu daha yoğun işlenmeye; özellikle ABD’nde geniş ergonomik çalışmalar yapılmaya başlandı. Bu noktadan sonra ergonomi; temelini psikolojinin, fizyolojinin, sosyoloji ve tıpın oluşturduğu multidisipliner bir konu haline geldi.