Bugünlerde devlet okullarında nelerin yasaklandığıyla ilgili haberleri okuyarak, çoğu genç yetişkin kategorisinde olmak üzere birçok harika kitap keşfettim: İkili olmayan yazarın kendini keşfetme yolculuğunu anlatan sürükleyici, üzücü çizgi roman “Gender Queer”; Sarhoş eski kız arkadaşının eve dönmesine yardım etmeye çalışırken haksız yere tutuklanan siyahi bir gencin, Martin Luther King Jr.’a hayali bir mektup yazmasını konu alan “Sevgili Martin”; ve John Milton’ın Adem ile Havva’nın düşüşünü anlatan 17. yüzyıl destansı şiiri “Kayıp Cennet”.
Bir dakika ne?
Şaka değil.
Köşe Yazarı
Robin Abkaryan
Geçen yılın sonunda Orlando Sentinel’e göre “Kayıp Cennet”, kütüphanecilerin ve öğretmenlerin tüm sınıf kitaplarını incelemesini gerektiren yeni eyalet yasalarına yanıt olarak Orlando bölgesindeki devlet okullarının sınıf raflarından kaldırılan 673 kitaptan biriydi. ve pornografik olan veya “cinsel davranışı” tasvir edenleri yasaklayın.
Sentinel’in açıkladığı gibi, “Yeni eyalet eğitimi… onları kitapları onaylarken ‘tedbirli davranmaları’ konusunda uyarıyor ve uygunsuz kitapları onaylamaları halinde cezai yaptırımlarla karşılaşabilecekleri ve öğretmenlik sertifikalarını kaybedebilecekleri konusunda uyarıyor.”
Florida’nın sansür çabaları, ifade özgürlüğünü sevdiği iddia edilen ülkemizin daha muhafazakar kesimlerini kasıp kavuran kitap yasaklama çılgınlığının bir parçası.
İfade özgürlüğünü savunan ve sansürle mücadele eden PEN Amerika’nın Okuma Özgürlüğü direktörü Kasey Meehan, “30 eyalette kitap yasağı vakaları kaydettik” dedi. “Florida ve Teksas’ın yanı sıra Missouri, Pennsylvania, Iowa ve Utah da başı çekiyor” dedi.
Idaho’da kütüphanecilerin morali, sansürcü siyasi iklim nedeniyle o kadar morali bozuldu ki (Buhl şehrinden bir yetkili yerel kütüphaneciden “bakıcı” olarak bahsetti) yarıdan fazlası yakın zamanda eyaletin kütüphaneciler derneğine bu alanı terk etmeyi düşündüklerini söyledi. Idaho Capital Sun’a göre.
Sansüre yönelik baskı çoğunlukla sağdan geliyor ve bu da kitapların “ebeveyn hakları” adı altında yasaklanmasına neden oluyor. Meehan bana soldan kaynaklanan çabaların genellikle N kelimesini kullanan beyaz yazarlara karşı protestoları içerdiğini söyledi. 2020 yılında Burbank Birleşik Okul Bölgesi, ebeveynlerin kitapların ırkçı olduğundan şikayet etmesi üzerine Harper Lee’nin “Alaycı Kuşu Öldürmek” ve Mark Twain’in “Huckleberry Finn’in Maceraları” gibi bazı kitapları zorunlu okuma listelerinden çıkardı. Ancak Burbank Supt. John Paramo Salı günü bana bunların hâlâ okul ve sınıf kütüphanelerinde mevcut olduğunu söyledi.
Muhafazakarların hedef aldığı kitaplarda genellikle beyaz olmayan veya heteroseksüel olmayan karakterler yer alıyor.
Ocak 2022’de Kuzey Carolina’lı bir veli, okul bölgesinden “Sevgili Martin” kitabını oğlunun lisedeki İngilizce dersinde zorunlu okumalar listesinden çıkarmasını istedi. Tim Reeves yerel bir TV haber kanalına, romanın ırksal profillemeyle ilgili mesajına kendi başına itiraz etmediğini söyledi. Aksine, kaba kelimelerin liberal kullanımına karşı çıktı. Kendi ifadesiyle “S harfiyle başlayan kelimeler”. “F harfiyle başlayan kelimeler.”
“Dr. Martin Luther King bayağılık veya cinsel imalar istemez [to] Reeves, ırkçılık ve vahşet hakkında ders vermek için kullanılabileceğini söyledi. Bunu bilmiyorum. Görünüşe göre King, kurgusal çocukların nasıl konuştuğu konusunda endişelenmek yerine, ırksal profillemeyi sona erdirmekle daha fazla ilgilenirdi.
Neyse, Reeves sayesinde, babası polis memuru olan siyahi bir kadın olan Nic Stone’un büyük beğeni toplayan ilk romanı “Sevgili Martin”i indirdim. Kitap, Black Lives Matter hareketine ilham veren aynı olaylardan ilham aldı: silahsız Siyah erkek ve kadınların polis tarafından öldürülmesi. “Merak ettim: ne istemek Dr. King şu andaki sosyal iklimimizde yaşasaydı ne söylerdi ya da yapardı?” Stone’u yazarının notunda yazdı.
Arama fonksiyonumun sihri sayesinde, “Sevgili Martin” metninde 10 F kelimesi, 39 S kelimesi, 30 “lanet” ve üç “lanet olsun” tespit ettim.
Ergenlik çağındaki bir çocuğu yetiştiren biri olarak bu bana doğru geldi. Çocukların yakınlarda bir yetişkin olmadığını düşündüklerinde nasıl konuştuklarını duymalısınız.
Kitap yasaklarının genç bir yazara faydalı olduğunu düşünebilirsiniz. Hey, her türlü tanıtım iyi bir tanıtımdır, değil mi? Ancak durum böyle değil, dedi Meehan.
Bana şöyle dedi: “Eserleri yasaklandığında, bunun gelirleri üzerinde büyük bir etkisi olabilir. Bu yazarların okul ziyaretine, halk kütüphanesinde okumaya veya Zoom sınıf ziyaretine davet edilme olasılıkları daha düşüktür. Bunlar, çocukları aydınlatan yazarların güvendiği gelir kaynaklarıdır.”
Ann Patchett gibi ünlü bir yazarsanız ya da Milton gibi ölü bir yazarsanız, yasağın hiç zararı olmayabilir. Hatta yardımcı olabilir.
Örneğin Patchett bu ay iki kitabının Orange County, Fla.’da yasaklandığını öğrendiğinde, Instagram’da sansürcüleri trolledi:
Patchett, “Kişisel olarak benim için oldukça büyük bir gün” dedi. “İlk romanım, ‘Yalancıların Koruyucu Azizi’, Kentucky kırsalındaki evli olmayan annelerin kaldığı bir evi konu alıyor. … Bebeği doğuruyorlar ve tıpkı Florida eyaletinde bize söyledikleri gibi, bebeği evlatlık veriyorlar. Aslında bu kitabın okunması gerektiğini düşünürdüm. (Diğer yasaklı romanı “Bel Canto”da bir rehin alma olayı anlatılıyor ve teröristlerin öldürülmesiyle bitiyor. Silahlarla. “Belki Florida eyaletinde de sorun olmaz, çünkü silahlar yasaklanmıyor,” Patchett) önerildi.)
Meehan, sağdaki bazılarını kızdıran şeyin sadece cinsel, toplumsal cinsiyet ve ırksal temalar olmadığını söyledi. Ebeveynler ayrıca şiddet sahneleri (Frank Herbert’in bilimkurgu klasiği “Dune”), cinsel istismar (Margaret Atwood’un “The Handmaid’s Tale”), uyuşturucu kullanımı (Stephen Chbosky’nin “The Perks of Being a Wallflower”) veya intihar içeren kitapları da yasakladı. (Jay Asher’ın “On Üç Sebep Nedeni”).
Meehan, “İnsanları rahatsız eden şey içeriktir” dedi. “Ama kitapların güzelliği de bu değil mi?”
Bu.
Büyük kurgusal karakter Şeytan’ın söylediği “Kayıp Cennet”in en ünlü sözünün ne kadar rahatsızlık ve aydınlanma sağladığını bir düşünün: “Cennette hizmet etmektense, Cehennemde hüküm sürmek daha iyidir.”