Yüksek Karbonhidrat Diyeti Ölüm Riskini Artırır Mı?
Çoğu insan, gözlemsel çalışmalar hakkında yanılıyor: Dev bir gözlemsel çalışma ne zaman yayınlanırsa, hem medyanın hem de halkın üyeleri öngörülebilir şekilde tepki verirler. Bazıları, araştırılan değişkenler arasında neden-sonuç ilişkisini otomatik olarak üstlenecek, bazıları da, bulguları, ilişkilerin nedenselliği ima etmediği gerekçesiyle elden çıkarıyor olacaktır.
Bununla birlikte bağıntılar, diğer bağıntıları dışladığınızda ve hangi olayın önceliğini bulduğunuzda nedenselliği gösterebilir. Sigara içmek: Sigaranın kansere neden olup olmadığını görmek için, sigara içen ve sigara içmeyen bir grup arasındaki sağlıklı katılımcıları randomize edecek bir müdahale oluşturmak, hem pratik hem de etik dışı olacaktır. Yine de, biyolojik akla yatkınlığın yanı sıra çok güçlü ilişkiler gösteren yüksek kaliteli epidemiyolojik ve mekanik çalışmalar sayesinde de bunun gerçekleştiğine emindir.
Bu nedenle gözlemsel çalışmaları derhal reddetmek hiç iyi bir fikir değildir. Sadece hipotez üretmeye yardımcı olmakla kalmaz, aynı zamanda doğru koşullar altında, ya mekanik çalışmalar ya da vekil belirteçleri bulunan kısa vadeli randomize kontrollü çalışmalar (etik ise) tarafından takip edildiğinde, onları test edebilirler. Bununla birlikte, nedensel çıkarımlar üretmek için verilerin güçlü olması gerekir.
İlişkiler her zaman nedensellik anlamına gelmez, ancak veriler yeterince güçlüyse ve nedensel bir ilişki önermek için ilave kanıtlar varsa bunu yapabilirler.
İçerik Tablosu
Kimler ve Ne Çalışıldı?
Yakın zamanda, bir grup araştırmacı, makrobesin alımıyla bazı sağlık sonuçları arasındaki ilişki üzerine bir dizi bildiri yayınladı. En çok tartışmaya neden olan çalışma, makro besin maddeleri (karbonhidratlar, proteinler ve yağlar) ile iki sonuç arasındaki ilişkiyi araştırdı: kardiyovasküler hastalık ve ölüm oranı.
Potansiyel Kentsel Kırsal Bölgesel Epidemiyoloji (PURE) çalışması başlıklı kitabında,beş kıtada 18 düşük gelirli, orta gelirli ve yüksek gelirli ülkede yaşayan 35 ila 70 yaş arasındaki 135.335 kişiden oluşan bir deneme izlemiştir. Denemede, orta gelirli ve düşük gelirli ülkelere daha ağırlık verilmiş, çünkü bu alanlar genellikle daha az çalışılmıştır. Denemenin çeşitliliği bu çalışmayı kendi türünün ilklerinden biri haline getirmiştir.
Çalışmalar, standart anketleri kullanarak yaşam tarzı verileri, sosyo-ekonomik durum, sağlık ve ilaç geçmişi gibi demografik verileri toplamışlar ve bir gıda sıklığı anketi kullanarak, başlangıçtaki diyet verilerini de toplamışlardır.
Yazarlar iki ana sonuca (toplam ölüm oranı ve büyük kardiyovasküler olaylar) ve dört ikincil sonuçlara (kalp krizi, inme, kardiyovasküler hastalık ölümü ve kardiyovasküler olmayan hastalık ölümü ) baktılar. Bu verileri, katılımcıların hekim teşhislerini, anormal biyolojik belirteçleri, hastaneye yatırmaları ve otopsileri izleyerek topladılar. Katılımcıların medyan izlem süresi 7.4 yıldır.
PURE çalışması epidemiyolojik bir deneme çalışmasıdır. Yaklaşık yedi yıl boyunca, düşük gelirli, orta gelirli ve yüksek gelirli 18 ülkede yaşayan 35 ila 70 yaş arasındaki 135.335 kişiyi izlemiştir. Denemede orta gelirli ve düşük gelirli ülkelere ağırlık vermiştir.
Çalışmanın amacı, makrobesici alım ile iki sonuç arasındaki ilişkiyi araştırmaktır: kardiyovasküler hastalık ve ölüm oranıdır.
Sonuçlar Nelerdi?
Çalışmalar, beşte birlik gruplara makrobesin alımını organize etmiştir. Karbonhidratların başlıca kaynakları: beyaz ekmek, beyaz pirinç, kek, meyve, meyve suları ve şekerli içeceklerdir; besin maddelerinde zayıf olan çoğunlukla rafine edilmiş gıdalardır. Araştırmacılar, on karıştırıcıdan (enerji alımı, fiziksel aktivite, belden kalça oranı, sigara, diyabet, yaş, cinsiyet, eğitim, sosyo-ekonomik durum ve kentsel veya kırsal bölge) ayarladıktan sonra karbonhidrat alımı ile istatistiksel olarak anlamlı bir pozitif ilişki bulmuştur(toplam ölüm oranı).
Genel olarak karbonhidrat alımı ne kadar yüksek olursa, tüm nedenlere bağlı ölüm oranı ve kardiyovasküler olmayan hastalık ölüm oranları herhangi bir noktada artar. Bu eğilimler, hem Asya hem de Asya dışındaki bölgelerde bulunmuştur, ancak sadece Asya dışındaki bölgelerde anlamlıdır.
Bununla birlikte, karbonhidrat alımı ile dört sonuç arasında pozitif ilişkiler gözlenmemiştir: felç, kalp krizi, büyük kardiyovasküler hastalıklar ve kardiyovasküler hastalık ölüm oranı .
Total yağ alımı da beşte birlik bölüme ayrılmış ve araştırmacılar yağ alımı ile total ölüm oranı arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ters ilişki bulmuşlardır.Başka bir deyişle, yağ alım miktarı arttıkça, herhangi bir noktada ölüm riski azalmıştır.
Bu eğilim, kardiyovasküler olmayan hastalık ölüm oranı ve inmeler için geçerlidir, ancak kalp krizi, temel kardiyovasküler hastalıklar ve kardiyovasküler hastalık ölüm oranı için geçerli değildir.
Hem Asya hem de Asya dışı bölgelerde, tekli doymamış yağ asitlerinin daha yüksek alımı, toplam ölümle ters orantılıdır; buna karşın, çoklu doymamış yağ asitlerinin daha yüksek alımı yalnızca Asya bölgelerinde toplam ölüm oranı ile ters orantılıdır.
Bu Yağ Alımı, Deneklerinin Hepsi İçin Önemli Midir?
Yazarlar aynı zamanda karbonhidratların belirli yağ sınıflarıyla değiştirilmesinin etkisini değerlendirdiler. Karbonhidratların çoklu doymamış yağlarla değiştirilmesi, toplam ölüm oranı ve kardiyovasküler olmayan hastalık ölüm oranı riski taşırken, karbonhidratların doymuş yağ ile değiştirilmesi, inme riskinde azalma ile ilişkilidir.
Çeşitli değişkenlere göre ayar yaptıktan sonra, yazarlar, karbonhidrat alımı ile iki sonuç (toplam ölüm oranı ve kardiyovasküler olmayan hastalık ölüm oranı ) arasında açık bir ilişki bulmuşlar ancak karbonhidrat alımı ile diğer dört sonuç arasında (inme, kalp krizi, büyük kardiyovasküler hastalık ve kardiyovasküler hastalık ölüm oranı arasında) açık bir ilişki bulamamıştır. Total yağ alımı, toplam ölüm oranı , kardiyovasküler olmayan hastalık ölüm oranı ve inmeler ile ters orantılıydı, ancak kalp krizi, büyük kardiyovasküler hastalıklar ve kardiyovasküler hastalık ölüm oranı ile ilişkili değildir.
Bu Çalışma Gerçekten İnsanlara Neler Anlatmaktadır?
Bu sonuçlar, ilk bakışta oldukça korkunç görünmesi, karbonhidrat alımının artmasıyla ölüm riskini artırıyor mu? Bu çok mantıklı gelmiyor. Ancak, herhangi bir sonuç çıkarmadan önce çalışmanın bazı sınırlamalarını not etmek önemlidir.
Araştırmacılar, modellerinde birçok karışıklığa yol açtıktan sonra, yüksek karbonhidrat alımı ile zaman içindeki herhangi bir noktada hem toplam ölüm oranı riski hem de kardiyovasküler olmayan hastalık riski arasında açıkça pozitif bir ilişki bulduklarını bulmuşlardır.
Çözümleyenler, düzeltmeler yapılırken bile her zaman akılda tutulması gereken bir şeydir, çünkü ölçülmeyen veya bilinmeyen değişkenlerin sonuçlarını etkileyebilir. Karışıklıklarla başa çıkmanın en iyi yolu, bir neden-sonuç ilişkisinin çıkarılmasına izin veren rastgele seçme yöntemidir. Bunu PURE çalışması gibi gözlemsel çalışmalarda yapamazsınız, ancak ayarlamalar yaparak birtakım karıştırıcıları açıklayabilirsiniz.
Bununla birlikte, bu yöntemin dezavantajları da vardır: Bilinmeyen karışıklıkları ayarlayamazsınız.Aşırı ayarlama bazen karıştırıcı etkilere neden olabilir ve ne kadar çok analiz çalışırsanız, yanlış pozitif olma ihtimaliniz de o kadar yüksek olur. Dolayısıyla, ayarlamalardan sonra bazı sonuçların istatistiksel bulantı olabileceği düşünülmektedir.
Bununla birlikte, karbonhidratların daha yüksek alımı, inme, kalp krizi, büyük kardiyovasküler hastalıklar veya kardiyovasküler hastalık ölüm oranı arasında pozitif bir ilişki bulunmamıştır; bu önemlidir, çünkü bunlar, sonuçlar toplam ölüm oranı riski ve kardiyovasküler olmayan hastalık riskinden çok daha spesifiktir. Bu nedenle iki olasılığı düşünmelisiniz: Birincisi, doz-yanıt genellikle bir nedensellik işaretidir, çünkü karbonhidrat alımı ile bu spesifik sonuçların herhangi biri arasında nedensel bir ilişki olmadığı için, doz-yanıt ilişkisi bulunmamaktadır.
İkincisi, bir doz-tepki ilişkisi olması mümkündür, ancak küçük örneklem büyüklüğü tespit edilmesini zorlaştırmıştır, çünkü daha az insan bu sonuçları deneyimli kişilerce yaşadıklarından deneyimliyordur (toplam ölüm oranı ve kardiyovasküler olmayan hastalık ölüm oranı ).
Bununla birlikte, karbonhidrat alımı ile hem toplam ölüm oranı hem de kardiyovasküler olmayan hastalık riski arasında net bir ilişki vardır. Bu derneklere bir avantaj var mı? Olabilir. Veya belki de bu sonuçların başka bir nedeni vardır. Analizlere katılan ülkelerin birçoğu, karbonhidratlarının çoğunu, besin maddelerinden yoksul rafine edilmiş gıdalardan tüketirler. Örneğin, Bangladeş’teki çoğu insan, kalorilerinin çoğunu beyaz pirinçten tüketir.
Zayıf beslenme durumu, belirli kaynaklara erişim eksikliğinin yanı sıra ölüm oranına katkıda bulunabilir. Yazarlar, sosyo-ekonomik durum (SES) için modellerini ayarlamak için dört farklı veri (eğitim, hanehalkı serveti, hanehalkı geliri ve ülkenin gelir düzeyi) kullanmasına rağmen, küresel değişkenleri genel olarak bu artan ölüm oranının tüm risklerini ele geçirmiş olmayabilir.
Peki yağlar? Bu çalışma yağın koruyucu olduğunu öne sürüyor mu? Karbohidratların aksine yağlar, çoklu doymamış yağlarla az miktarda karbonhidratın değiştirilmesinin toplam ölüm ve kardiyovasküler olmayan hastalık ölüm oranının riskini azalttığını keşfeden yazarlar tarafından bir araya toplanmışştır. Bu yağların tipik kaynakları arasında, balık, fındık ve bitkisel yağlar bulunmaktadır. Bu gıdalar, rafine edilmiş karbonhidrat kaynaklarından çok, besin maddelerinden daha da zengindir.
Yoksul bölgelerde de daha az mevcutlardır. Hangi soru ortaya çıkar: Çoklu doymamış yağların daha yüksek miktarda alınması koruyucu mudur? Sadece ekonomik durumu olanların daha iyi beslenme durumu ve / veya ölçülmemiş belirteçleri ile ilişkili midir?
Bu çalışmanın yazarları tarafından yapılan analizler, bireysel ya da ülke çapında güçlü sonuçlar çıkarmayı biraz zorlaştırıyor: 18 ülkeden elde edilen veriler bu sonuçları üretmek için bir araya getirildi ve böylesine muazzam bir örneklem büyüklüğü, keskin kılıç gibidir. Bir yandan, gerçek etkilerin saptanmasını kolaylaştırır ve çeşitli nüfus genellemelere izin verirler.
Öte yandan, çok farklı yaşam biçimlerini yaşayan, farklı kaynak setlerine erişen ve genetik özelliklerde farklı olan insanlardan gelen verileri birleştirerek, araştırmacılar bu genel sonuçların belirli alt popülasyonlar için geçerli olup olmadığını belirlemeyi zorlaştırmıştır. Başka bir deyişle, analizlerinden çıkan tüm sonuçlar, genel dünya nüfusu için belirli bir nüfusa veya bir kişiye göre daha iyi olacaktır.
Şunu akılda tutmak gerekir ki, bunun, bu çalışmanın ve genel olarak epidemiyolojik araştırmanın sınırlamaları üzerine kurulu spekülasyonlar olduğunu düşünmelisiniz. Verilerde gördüğümüz eğilimlere bir takım potansiyel faktörler katkıda bulunabilir, ancak veriler yüksek karbonhidrat alımı ile hem toplam ölüm oranı hem de kardiyovasküler olmayan ölüm oranı arasında bir ilişki olduğunu göstermektedir.
Eğilimleri pek çok ortak değişken için düzeltme yapıldıktan sonra da devam etmesi aslında oldukça etkileyicidir. Dolayısıyla, bu çalışmanın etki boyutları, nedensel ilişkileri ortaya çıkarmaya yardımcı olan epidemiyolojik araştırmalarda kullanılan boyutlarla aynı olmamasına rağmen, yine de kayda değerdir.
Çalışmanın sonuçları, çalışmanın tasarımı ile sınırlıdır. Sonuçlar, hesaplanamayan örneğin, ölçülmez sosyoekonomik statü belirteçleri gibi karıştırıcılardan etkilenebilir. Diğer bir deyişle, kötü beslenme durumu ve tıbbi kaynaklara erişim eksikliği, yüksek ölüm oranlarını açıklayabilir. Bununla birlikte, bu çalışmanın sonuçları uzaktan indirilememelidir: Birçok ayarlamaya rağmen, karbonhidrat alımı ile ölüm oranı arasındaki ilişkileri kayda değer kılar. Kişiselleştirilmiş tıp için küresel politikada olduğu kadar yararlı olmayabilirler.
Sonuç
Bu çalışmanın metodolojik kısıtlılıklarına rağmen, sonuçlarının takip edilmesi gerekiyor. Zayıf beslenme durumu, yüksek karbonhidrat alımının ölüm oranı ile ilişkilendirilmesinin bir nedeni olabilir ve PURE çalışması aslında ayrı bir kağıt için kan örnekleri aldığından bunlar, mikro besin yetersizliklerini incelemeye değer olabilir. Daha önce de belirttiğim gibi, bu ölçek veya uzunluğa sahip randomize kontrollü bir denemenin yapılması oldukça zordur.
Bununla birlikte, kısa vadeli, iyi tasarlanmış, ikame işaretleri bulunan, istatistiksel olarak güçlendirilmiş bir randomize kontrollü çalışma bu epidemiyolojik çalışmanın sonuçlarını doğrulayabilir.
Yazarlar, yaptıkları çalışmanın sonuçlarının, toplam yağ alımını% 30’a, doymuş yağ alımını% 10’a kadar sınırlayan, Dünya Sağlık Örgütü’nün şu andaki diyet kılavuzlarını desteklemediğini iddia ettiler. Bu özel çalışmanın sonuçları, yazarların önerdiği şekilde beslenme kurallarını düzeltmek için yeterince güçlü müdür? Muhtemelen kendileri değil.
Bununla birlikte, doymuş yağın başlangıçta düşündüğü kadar zararlı olmayabileceğini ve birkaç nedenden ötürü rafine edilmiş karbonhidratların sağlıklı olmadığını düşündüren son on yılda yayınlanan çalışmaların bolluğunu ekliyorlar. PURE çalışması ve ortaya çıkan diğer kanıtlar arasında, yağ tüketimini azaltmak ve karbonhidrat üzerine koymak, diyet rehberi güncellendiğinde dikkate alınması gereken bir şey olabilir.
Bu çalışmanın sonuçları, takip etmeye değerdir. Bunlar randomize kontrollü çalışmalarla veya mikro besin yetersizliği gibi farklı faktörleri inceleyerek ortaya çıkabilir. Kendileri tarafından, yaygın beslenme kurallarını düzeltmek için yeterince güçlü olmayabilirler, ancak diğer kanıtlarla birleşince, yağlarla ilgili sınırlarını yükselten ve karbonhidratlar üzerindeki sınırlarını azaltacak gelecekteki kılavuzlara katkıda bulunabilirler.
Referanslar
- http://cebp.aacrjournals.org/content/14/9/2125
- https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S147020450200815X
- https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC1557642/
- http://www.thelancet.com/journals/lancet/article/PIIS0140-6736(17)32252-3/fulltext
- https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2744485/
- https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3296911/
- https://www.thelancet.com/journals/landia/article/PIIS2213-8587(17)30283-8/fulltext
- http://www.who.int/en/news-room/fact-sheets/detail/healthy-diet
- https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26268692
- https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25527674