Yazar yalnızlığı kendi kaleminden ve herkesin icinde olan bu derdi dışarı vurmuş. Anlatımı muhtesem bir eser. Akıcı ve her insanı iç dünyasına yolculuk yaptıracak 10 geziden olusuyor.
Kitabın içeriğini cesitli yazar ve ünlülerin yanlızlık anlayışlarıyla anlatmaya çalıştım
Eğer farklıysan, yalnızlığa mahkum oluyorsun."
Aldous Huxley
Farklı ve ünlü bir yazarın insanlardan kaçısıydi yanlızlık Jean-Jacques Rousseau
farklıydı diğer insanların iki yüzlülüğünden sıkılmıştı ve parası yoktu o derecedeki (Emile'nin) yazarı çocuklarını yurda vermisti. Ve itiraflarımda söylediği gibi birde karısını sevmiyordu. Yolu yalnızlığa düştü ve ilk gezisine şu sözlerle başladı
İşte, yeryüzünde yalnızım; kendimle baş başayım; artık ne kardeşim var, ne benzerim, ne de dostum. İnsanların en seveceni, en cana yakını, bu insanlar arasından söz birliğiyle çıkarıldı. Bunlar, düşmanlıklarını hainliğin son sınırına götürerek, duyarlı ruhuma hangi üzüntünün daha çok dokunabileceğini araştırdılar ve beni kendileriyle birleştiren bağların hepsini kesip attılar. Kendileri istemeseler de, onları sevebilecektim; sevgimden ancak insan olmaktan çıkmak yoluyla kurtuldular. Öyle istediklerine göre, şimdi benim için yabancı, adı sanı bilinmeyen insanlar onlar; birer hiçler! Ama, onlardan ve her şeyden sıyrılmış bulunan ben neyim? Bana bunu araştırmak kalıyor. Ne çare ki, önce benim durumuma bir bakmak gerek; sözü benzerlerimden kendime aktarmak için de gerekli bu.
"İçi insanlarla dolu büyük evler var karşıda, gene de tek odada bir başına olmak, bir evde yalnız yaşamak, yaşamın en önemli yanı, daha doğrusu: Kimi zaman yalnız kalabilmek mutluluğun ilk koşulu."
Franz Kafka Jean-Jacques Rousseau
Kafka gibi düşünmeye başlamıştı ve yalnızlık içinde düşündüklerini yazıyordu. Insan yalnız kalınca geçmişe bakar sadece.
"Bir Parti üyesinin ilke olarak hiç boş vaktinin olmaması ve yatak dışında hiç yalnız kalmaması gerekiyordu. Çalışmak, yemek yemek ya da uyumak dışında kalan zamanlarda mutlaka ortaklaşa bir etkinliğe katılmalıydı: Yalnızlıktan keyif aldığını gösteren herhangi bir şey yapması, dahası kendi başına yürüyüşe çıkması bile her zaman biraz tehlikeli olabilirdi."
George Orwell
Eskiden bir partinin üyesi olmasada Kraliçeye yakındı fakat bu yakınlıktan çok şey kaybetmisti.
Sevmek, insanı yalnızlaştırıyor."
Virginia Woolf
Gerçek anlamda sevmiş miydi Jean-Jacques Rousseau
ömründe en katı kalpli insanlar bile sevmiştir fakat bu Jean-Jacques Rousseau
bu yalnızlık sebebi olamazdi.
Tıpkı bir kasırganın merkezindeki sakin bölge gibi durgun ve bomboştum, çevremdeki karmaşanın içinde yuvarlanıp gidiyordum."
Sylvia Plath Jean-Jacques Rousseau
yuvarlanıp gidiyordu kasırgalar yaratan beyninin içindeki dusuncelerde.
"Yazdıklarımı okurken hoş bir duyguya kapılmayacaksınız eminim, hepimiz daracık dünyalarımızda insanlardan kopuk yaşıyoruz çünkü. Gerçek hayata öylesini yabancılaşmışız ki, adını bile duymak istemeyiz. Peki ama neden bazen olmadık, aptalca arzular peşinde koştururuz? Sebebini biz bile bilmiyoruz. Üstelik, bu olmadık isteklerimiz gerçekleştiğinde en çok zararı görecek olan da biziz. Deneyin isterseniz, içimizden birinin bağlarını çözüp, esaretini kaldırınız, emin olun, o yine esaret altına girmek isteyecektir. Bu yazdıklarımı okuduğunuzda kızgınlıktan ayaklarınızı yere vuracak ve: "Siz, kendi rezil hayatınızdan, kendi yeraltınızdan bahsedin!" diye bağıracaksınız. Hepinizi bu işin içine katarak kendimi kurtarmaya çalışmıyorum. Ben, sizlerin korkaklığınıza "ölçülü davranış" kılıfını geçirip, yarım bıraktığınız her şeyi sonuna kadar götürdüm. Hayatın gerçeklikleri ile sizden daha fazla yüz yüze geldim ben.
Etrafınıza şöyle bir göz gezdiriniz! Gerçek hayat denilen şeyin ne olduğunu, nerede olduğumuzu bilmiyoruz bile! Kitaplarımızı ve hayallerimizi elimizden alsalar, öylece ortada kalakalacağız. Neyi sevip nede nefret ettiğimizi bilemeyeceğiz. Etiyle, kemiğiyle gerçek birer insan olmak o kadar zor ki..."
Fyodor Mihailoviç Dostoyevski
Yalnız kalınca Jean-Jacques Rousseau
farkına varmıştı insan olmanın ve hatalarının ama bu hataları telafisinin artık imkansız olduğu düşüncesindeydi.
"Gerçeği söylemek gerekirse, insanlar yalnızlık denen şeyin aslında ne olduğunu, nereye varabileceğini pek bilmiyorlar. Her yığına, içinde dostluk var gözüyle bakılmamalı; insanların yüzleri bir resim galerisinden öteye bir anlam taşımayabilir, konuşmalar da bir zilin çınlaması gibi olabilir."
Francis Bacon
Artık yığın olarak baktığı insanlarda dostluk aramıyordu Jean-Jacques Rousseau
.
"Eğer kendi yalnızlığımızı kucaklayamazsak, inzivaya karşı kalkan olarak başka birini kullanırız."
Irvin D. Yalom
Yalnızlığın kucağına sığınmıştı Nietzsche Ağladığında
kitabında Yalom'un dediği gibi Jean-Jacques Rousseau
"Yalnızsın. Yalnız bir adam gibi yürümeyi, aylak aylak dolaşmayı, sürtmeyi, bakmadan görmeyi, görmeden bakmayı öğreniyorsun. Saydamlığı, hareketsizliği, varolmayışı öğreniyorsun. Bir gölge olmayı ve insanlara sanki hepsi birer taşmış gibi bakmayı öğreniyorsun..."
Georges Perec
Yalnızlık ile uyanan Perec gibi uyanmaya başlamıştı Jean-Jacques Rousseau
.
"Yalnızlığı sevmeyen özgürlüğü de sevmez. Kişi ancak yalnız olduğunda özgürdür çünkü."
Arthur Schopenhauer
Yalnızlığı sevmek zorunda kalmıştı ama bu sayede özgürlüğü tatmış Jean-Jacques Rousseau
Yalnızlığımın yalnız bana zararı dokundu.
Oğuz Atay
Bir şeyin farkına varmıştı yalnızlığın ona zarar vermeye başladığının her seyin fazlası zarardır özgürlüğün bile. Ama geri dönmekte istemiyordu.
Yalnızlığa son noktayı meriç ile koyalım.
O kadar yalnızdım ki karanlıklardan iblis’in eli uzansa minnetle sıkardım.
Cemil Meriç