Spinal müsküler atrofi (SMA), Survival Motor Nöron 1 (SMN1) genindeki mutasyonların neden olduğu yıkıcı, ilerleyici bir nöromüsküler hastalıktır ve dünya çapında infantil ölümün önde gelen genetik nedenidir. Yakın zamanda ortaya çıkan genetik ve moleküler tedaviler SMA hastalarının yaşamları üzerinde çarpıcı etkiler göstermiştir. ABD Gıda ve İlaç İdaresi (FDA) şu ana kadar SMA hastaları için, bir adet SMN1 gen değiştirme tedavisi ve bir adet SMN2 üzerine etkili antisens oligonükleotit olmak üzere iki tedavinin kullanılmasını onaylamıştır. Bu tedavilerin, tıbbi bakımın iyileştirilmesiyle birlikte, en şiddetli SMA hastalarında bile morbidite ve sağkalımın iyileşmesi beklenmektedir. Bu nedenle SMA hastalarının durumunu iyileştirmek için ek yaklaşımlar belirlemek araştırmacılar ve klinisyenler için bir öncelik olmaya devam etmektedir.
Motor nöronlar özgün olarak SMN eksikliğinden ciddi biçimde etkilenirler ve bu nöronların hasarı SMA'daki en erken bulguların temelini oluşturur. Bununla birlikte, SMN insan hücrelerinin hepsine eksprese edilir ve bu proteinin çeşitli hücresel yolaklar için kritik öneme sahip olduğu düşünülmektedir. Örneğin, SMN, tüm hücre tiplerinin işlevselliği için kritik olan "spliceosome makinelerinin montajını düzenler. Bu nedenle, merkezi sinir sisteminin içinde ve dışında SMN eksikliğinin tam etkisini anlamak önemlidir. Bazı araştırmacılar egzersizin pleiotropik faydaları göz önüne alındığında, egzersiz eğitiminin SMA hastalarında fonksiyonel sonuçları iyileştirmede faydalı olabileceğini tahmin etmektedirler.
SMN Sentezini Artırıyor
Egzersiz, enerji üretimi, kan akışı ve substrat kullanımı dahil, tüm vücut metabolik homeostazını iyileştirir. Egzersiz eğitimi, vücuttaki birçok dokuya adaptasyona neden olur ve SMA dahil olmak üzere nöromüsküler hastalıklara farmakolojik olmayan bir ortak tedavi olarak kabul edilir. 2019 yılın da yayınlanan bir çalışmada bir SMA fare modelinde (yani SMN2B/-) egzersize bağlı etkilerin altında yatan moleküler mekanizmalar incelendi. Bu çalışma sadece tek bir egzersiz kürünün AMP ile aktive olan protein kinaz (AMPK) ve p38 mitojenle aktive olan protein kinaz (p38) gibi klasik egzersiz sinyal moleküllerini aktive edebildiğini göstermedi. Aynı zamanda SMN2B/- farelerin iskelet kası içindeki tam uzunlukta SMN mRNA ekspresyon seviyelerini belirgin şekilde arttırdığını ortaya koydu.
Sonuç olarak, araştırmacılar, bu çalışma ile SMA'da egzersizin neden olduğu faydaları içeren mekanizmalar ve egzersiz antrenmanının gen ve / veya moleküler altındaki SMA hastaları için ortak bir terapi olarak rolünü ortaya çıkarmak için gelecekteki çalışmalar için bir temel sunduklarını ileri sürdüler. Egzersiz eğitiminin, SMA hastalarında fonksiyonel sonuçları iyileştirmek için ek stratejiler belirlemenin halen yüksek bir öncelik olmaya devam ettiğini belirten araştırmacılar bu tür bir eğitimin, SMA hastalarında sistemik belirtileri önlemek için potansiyel bir farmakolojik olmayan yaklaşım olarak takdir edilmesi gerektiğini ileri sürdüler.
Alves CRR. Exercise training: thinking ahead to counteract systemic manifestations of spinal muscular atrophy. J Physiol. 2019;597(24):5757–5758. doi:10.1113/JP279033+ Tüm Referansları Göster