Çevirmen: Dnightshade
Ücretsiz mi? Ücretsiz şeyler daha pahalıya mal olur!
Zhou Mingrui sessizce mırıldandı ve ne olursa olsun herhangi bir ek hizmet satın almayacağına karar verdi. Hepsini katı bir şekilde reddedecekti.
Eğer gerçekten o kadar yetenekliysen, buraya ruh göçü yaptığımı söyle!
Zhou Mingrui yüzü sarı kırmızı boyalı kadını takip etti ve kısa çadırın girişinde durdu.
Çadırın içi son derece karanlıktı, yalnızca içeri sızmayı başaran birkaç ışık demeti tarafından aydınlatılıyordu. Kartlarla dolu bir masa, loş ışıkta hafifçe seçilebiliyordu.
Keskin ve sivri şapkalı kadın bunlardan hiç etkilenmiyordu. Kendisi masaya doğru ilerlerken uzun ve siyah elbisesi suyun üzerinde hareket ediyormuş gibi süzüldü. Karşı tarafa oturup bir mum yaktı.
Loş sarı ışık titreyerek çadırın içinin aynı anda parlak ve karanlık görünmesine neden oldu. Bu, atmosferi hemen daha gizemli bir hale getirmişti.
Zhou Mingrui sessizce oturdu, bakışlarını tarot kartları üzerinde gezdirdi ve 'Büyücü', 'İmparator', 'Cellat' ve 'Ilımlılık'a benzer kartlar olduğunu gördü.
Roselle bir 'kıdemli' olabilir mi... Acaba o da benim hemşerim miydi... Zhou Mingrui kendi kendine mırıldanıyordu.
O, masadaki açık kartlara bakmayı bitiremeden, doğru kehanetlerde bulunduğunu iddia eden kadın çoktan elini uzatıp tüm kartları toplamıştı. Kadın bunları desteledi ve onun önüne doğru itti.
Sirk falcısı sessiz bir şekilde ''Önce kartları karıştır ve sonra desteyi ikiye böl,'' dedi.
''Ben mi? Karıştırayım?'' Diye sordu Zhou Mingrui.
Falcı gülümserken, yüzündeki sarı-kırmızı boya kıvrıldı, ''Elbete, kişilerin kaderi ancak kendileri tarafından ortaya çıkartılabilir. Ben yalnızca okuyucu olarak görev yapıyorum.''
Zhou Mingrui hemen ihtiyatla onu sorguladı, ''Bu seans herhangi bir ek ücret gerektirmiyor, değil mi?''
Bir klavye folkloristi olarak bu hileleri çok gördüm!
Falcı bariz bir şekilde afallamıştı, ''Ücretsiz.''
Rahatlamış olan Zhou Mingrui, tabancayı cebine yeniden ittirdi. Sonrasında sakince iki elini de uzatıp kartları karıştırdı ve desteyi becerikli bir şekilde kesti.
''Bitti.'' Karıştırdığı tarot kartlarını masanın ortasına koydu.
Falcı kartları iki eliyle sıktı ve bir süre bunlara dikkatle baktı. Sonra aniden ağzını açtı, ''Üzgünüm, sormayı unuttum, ne sormak istersiniz?''
Geçmişte, ilk aşık olduğunda Zhou Mingrui de tarot kartlarını araştırmıştı. Tereddüt etmeden yanıtladı, ''Geçmiş, günümüz ve gelecek.''
Bu, tarot kartı yorumunun bir parçası olan bir tür kehanetti. Sırasıyla açılan üç kart, kişinin geçmişini, şimdiki zamanını ve geleceğini sembolize ederdi.
Falcı önce başını salladı ve sonra gülümsedi, ''O zaman lütfen desteyi karıştırın. Ancak ne sormak istediğinizi bildiğinizde gerçekten istediğiniz kartları seçebilirsiniz.''
Az önce beni mi kandırıyordun? Bu kadar acınası olmak zorunda mısın? Birkaç kez bunun ücretsiz bir hizmet olup olmadığını sormadım mı? Zhou Mingrui'nin yanakları seğirdi. Derin bir nefes alıp tarot kartlarını karıştırdı ve böldü.
''Bu sefer sorun yoktur herhalde, değil mi?'' Kestiği desteyi masanın ortasına koydu.
''Sorun yok.'' Falcı parmaklarını uzatıp destenin üzerinden bir kart aldı. Sonra bunu Zhou Mingrui'nin soluna koydu. Konuşurken sesi gittikçe kısılıyordu, ''Bu kart geçmişinizi sembolize ediyor.''
''Bu kart şimdiki zamanınızı temsil ediyor.'' Falcı ikinci kartı Zhou Mingrui'nin tam önüne yerleştirdi.
Sonra üçüncü kartı seçti ve Zhou Mingrui'nin sağına koydu.
''Bu kart da geleceği.''
''Pekala, önce hangisini görmek istersiniz?'' Falcı kartları yerleştirmeyi tamamladıktan sonra başını kaldırıp grimsi mavi gözlerini Zhou Mingrui'ye dikti, derin bir şekilde ona baktı.
Zhou Mingrui biraz düşündükten sonra "Önce 'günümüz'e bakacağım," dedi
Falcı hafifçe başını salladı ve Zhou Mingrui'nin tam önünde duran kartı çevirdi.
Bu kartın üzerinde rengarenk giyimli bir karakter vardı. Başında eski püskü bir şapka, omuzlarında ise bir sopa bulunuyordu. Sopanın ucundan bir çıkın sarkıyordu, adamın arkasında ise bir köpek yavrusu onu takip ediyordu. Numarası 0 idi.
''Aptal.'' Falcı, grimsi mavi gözlerini Zhou Mingrui'ye diktikten sonra hafifçe kağıdın adını okudu.
Aptal mı? Tarotun 0 kartı? Bir başlangıç? Her türlü olasılık ile yeni bir başlangıç? Zhou Mingrui tarotun amatör bir meraklısı bile sayılmazdı, yani yalnızca tarotun kendisine verdiği izlenimlere göre yorum yapabilirdi.
Tam falcı bir şey söyleyecekken çadırın kumaş perdeleri aniden açıldı. İçeride parlayan güneş ışığı o kadar parlaktı ki, arkası dönük olan Zhou Mingrui'nin bile gözlerini kısması gerekmişti.
''Yine mi beni taklit ediyorsun! İnsanların falına bakmak benim işim!'' Kadın öfkeyle homurdandı. ''Çabuk vazifene dön! Yalnızca bir hayvan terbiyecisi olduğunu unutmamalısın!''
Bir hayvan terbiyecisi mi? Zhou Mingrui'nin gözleri ışığa çoktan alışmıştı. Kendisi de sivri bir şapka ve siyah bir elbise giyen ve yüzü sarı kırmızıya boyanmış olan benzer görünümlü bir kadın gördü. Diğerinden tek farkı onun biraz daha uzun ve daha ince bir fiziği olmasıydı.
Karşısında oturan kadın hemen kalktı ve hoşnutsuz bir şekilde, ''Buna aldırmayın, yalnızca bunu yapmaktan hoşlanıyorum. Ancak şunu söylemeliyim, kehanetlerim ve yorumlarım bazen doğru olabiliyor. Ciddiyim...''
Elbisesini kaldırarak masanın etrafından dolandı ve hızlı bir şekilde çadırdan çıktı.
Gerçek falcı bir gülümsemeyle, ''Efendim, kartlarınızı yorumlamamı ister misiniz?'' dedi.
Zhou Mingrui'nin dudakları seyirdi ve samimi bir şekilde, ''Ücretsiz mi?''
Gerçek falcı ''Hayır,'' dedi.
''O zaman unutun gitsin.'' Zhou Mingrui ellerini geri çekip ceplerine koydu. Çadırdan çıkmak için tekrar durmadan önce tabancasını ve parasını yokladı.
Kahretsin! Falcı olarak karşısına gerçekten bir hayvan terbiyecisi mi çıkmıştı?
Falcı olmak istemeyen bir hayvan terbiyecisi, iyi bir palyaço değil miydi?
Zhou Mingrui hemen meseleyi geride bıraktı. 'Salata ve Et' marketinde, çok da iyi olmayan bir koyun etinin bir pounduna yedi peni verdi. Sonra biraz kuru bakla, biraz lahana, soğan, patates ve birkaç şey daha aldı. Önceden aldığı ekmeği de hesaba katınca toplamda 25 bakır peni harcamıştı.
"Gerçekten de harcamak için yeterli değil. Zavallı Benson..." Zhou Mingrui yalnızca yanında getirdiği banknotları harcamamış, aynı zamanda cebinde önceden olan bir peniyi de bunun üzerine eklemek zorunda kalmıştı.
İç çekti ve konuyu düşünmeyi bırakıp hızlıca eve döndü.
Temel gıdayı aldığına göre, artık şans ritüelini gerçekleştirebilirdi!
…
İkinci katın kiracıları birer birer gitmişti ancak Zhou Mingui hala ritüele başlamak için acele etmiyordu. Bunun yerine, 'nimetler yerin ve göğün ölümsüz tanrısından gelir'i tercüme etti ve ifadeleri antik Feysac dili ve Loen diliyle ilişkilendirdi. Orijinal büyü etkisini göstermezse, ertesi gün aynı ritüeli bu yerel dillerde deneyecekti!
Sonuçta iki dünya arasındaki farkları dikkate almak zorundaydı. Roma'da Romalıların yaptığı gibi yap!
Bunu özel Hermes dilini kullanan antik ritüel duasına tercüme etmeye gelince, Zhou Mingrui bunu kelime bilgisi eksikliği nedeniyle tamamlamakta zorlanmıştı.
Her şeyi okuduktan sonra sonunda dört somun çavdar ekmeği çıkardı. Birini aslında ocağın olduğu köşeye, birini aynanın alt iç kısmına, birini iki duvarın kesiştiği, dolabın üst kısmına ve birini de çalışma masasının sağ kısmına koydu.
Derin bir nefes aldıktan sonra odanın ortasına geldi ve kendisini sakinleştirmek için birkaç dakika bekledi. Sonra ciddi bir şekilde öne doğru bir adım attı ve bir kareyi izleyerek saatin tersi yönünde ilerledi.
İlk adımı attığında kısık sesle fısıldadı, ''Nimetler yerin ve göğün ölümsüz tanrısından gelir.''
İkinci adımda sessizce, ''Nimetler yerin ve göğün gök tanrısından gelir.''
Üçüncü adımda Zhou Mingrui fısıldayarak nefes verdi. ''Nimetler yerin ve göğün yüce tanrısından gelir.''
Dördüncü adımda bir nefes verdi ve konsantre oldu. ''Nimetler yerin ve göğün göksel kıymetlisinden gelir.''
Başlangıç noktasına döndüğünde gözlerini kapattı ve bir sonuç için bekledi. Beklenti, huzursuzluk, umut ve korku karışımı duygular yaşıyordu.
Geri dönebilecek miydi?
Herhangi bir etki olacak mıydı?
Beklenmedik durumlar ortaya çıkabilir miydi?
Önündeki bilinmez, kızıl bir umut ışığıyla lekelenmişti. Zhou Mingrui'nin kafasında düşünceler dönüyordu ve bunları bastırmakta zorlanıyordu.
O anda çevresindeki havanın durduğunu, kalın ve gizemli bir hale geldiğini hissetti.
Hemen sonrasında kulaklarının yanında bazen gerçek, bazen keskin, bazen hayali, bazen çekici, bazen çılgınca ve bazen de delice gelen bir fısıltı duydu.
Devam eden mırıltıyı anlamıyordu ancak yine de dinlemekten kendini alamıyor, söylenenleri çıkarmaya çalışıyordu.
Başı yeniden ağrımaya başlamıştı. O kadar acı vericiydi ki sanki birisi başına çelik bir matkap çubuğu sokmuş gibiydi.
Zhou Mingrui, başı patlayacakmış gibi hissediyordu. Düşünceleri psikedelik renklerle dolmuştu.
Bir terslik olduğunu anladı ve gözlerini açmaya çalıştı. Ancak bu basit işlemi bile gerçekleştiremiyordu.
Tüm bedeni gittikçe sıkışıyordu ve her an kırılabilir gibi hissediyordu. Şu anda Zhou Mingrui zihninde alaycı bir şekilde kendisiyle konuşuyordu:
"Ölümü aramasaydın, ölmezdin..."
Daha fazla dayanamıyordu. Tam kendinden geçecekken mırıltılar sustu ve çevre oldukça sessizleşti. Ruh hali tuhaftı.
Yalnızca bir his yoktu; Zhou Mingrui kendi bedeninin de aynı hislerden geçtiğini hissediyordu.
Yeniden gözlerini açmaya çalıştı, bu sefer bunu kolayca yapabilmişti.
Gözlerinin önünde gri bir sis belirdi. Puslu, belirsiz ve sonsuz.
''Nedir bu durum böyle?'' Zhou Mingrui aniden çevresine baktı ve başını eğince sonsuz bir sisin kenarında yüzdüğünü fark etti.
Sis, su gibi süzülüyordu ve çok sayıda kızıl yıldızla noktalanmıştı. Bunlardan bazıları devasa iken bazıları ufaktı. Bazıları derinliklerde saklanmış, bazıları da su benzeri suyun yüzeyinde süzülüyor gibi hissettiriyordu.
Holografik görünüme bakan Zhou Mingrui, kafası karışık bir şekilde sağ elini uzatıp yüzeyde süzülüyor gibi görünen kızıl 'yıldız'a uzattı. Buradan ayrılmak için bir yol bulmaya çalışıyordu.
Eli yıldızın yüzeyine temas ettiğinde, bedeninde aniden bir su izi belirdi ve yıldızları 'kızıl' bir patlamaya itti. Bu, hayali alevlere benziyordu.
Zhou Mingrui bundan korktu. Sağ elini panikle geri çekti ancak kazara başka bir kızıl yıldıza dokundu.
Bunun sonucunda, bu yıldız da muhteşem bir ışıkla patladı.
Zhou Mingrui zihninin boşaldığını ve ruhunun dağıldığını hissetti.
…
Loen Krallığı'nın başkenti Backlund'da. Kraliyet Bölgesi'ndeki lüks görünümlü bir villanın içinde.
Audrey Hall, bir şifoniyerin önünde oturuyordu. Üzerindeki işaretler antikaydı ve yüzeyinde kırık, bronz bir ayna vardı.
"Ayna, ayna, uyan..."
''Hall ailesinin adına, uyanmanı emrediyorum!''
…
Pek çok farklı üslubu denedi ancak ayna hiç tepki vermiyordu.
10 dakika kadar sonra sonunda vazgeçmeyi seçti ve dudaklarını büktü. Hafifçe mırıldandı, ''Babam gerçekten de bana yalan söylüyor. Bana hep bu aynanın Roma İmparatorluğu'nun Kara İmparatoru'nun hazinesi olduğunu ve olağanüstü bir nesne olduğunu söyler...''
Sesi canlılığını yitirmişti. Şifonyerin üzerinde duran bronz ayna aniden kızıl bir ışıkla parladı ve ışık kızı tamamen sardı.
…
Sonia Denizi'nde bariz bir kalıntı gibi görünen üç direkli bir yelkenli fırtınada ilerliyordu.
Alger Wilson güvertede duruyordu, bedeni denizdeki akıntılarla sarsılıyor, o ise dengesini kolayca koruyordu.
Yıldırım desenleri olan bir kıyafet giymişti ve elinde ilginç şekilli bir cam şişe vardı. Şişenin içinde bazı bazı kabarcıklar oluşuyordu, zaman zaman buz kara dönüşüyordu ve bazen de kuvvetli rüzgar belirtileri görülüyordu.
Alger ''Hala Hayalet Balığı kanımız eksik...'' diye mırıldandı.
Sonra bir anda avucunun yüzeyi ile cam şişe arasındaki alanda kızıl bir patlama oldu. Hızlı bir şekilde çevreyi de sardı.
…
Gri sisin içindeki Audrey Hall, yeniden görebilmeye başladı. Dehşet ve kafa karışıklığı içinde durumu incelemeye başladığında, karşı taraftaki bulanık adam görüntüsünün de aynı şeyi yaptığını fark etti.
Hemen sonra ikisi de, karşılarındaki gri sisle sarılı gizemli kişiyi keşfetti.
'Gizemli kişi' Zhou Mingrui'nin ta kendisiydi. O da aynı şekilde şaşkındı.
''Efendim, burası neresi?''
Audrey ve Alger şaşkınlık içinde susuyorlardı. Sonra ikisi aynı anda konuşmaya başladı.
''Ne yapmayı planlıyorsunuz?''