İlginç bir şekilde, aynı 1990-ler'de, milliyetçi nitelikteki Rus siyasi partileri, yazar Eduard Limonov'un meşhur takipçilerinin önerisiyle, Peipsi Gölü'ndeki zaferine adanmış olan Rus Milleti Günü'nde Nisan 5'i kutlamaya başladı. Tarihlerdeki farklılık, “Limonovtsy” nin, Julian takviminde Nisan 5 tarihini işaretlemeyi seçmesi ve resmi unutulmaz tarihin Gregoryen takvimine göre değerlendirilmesinden kaynaklanıyordu. Ancak en ilginç şey, 1582'tan önceki süreye uzanan Proleptik Gregoryen takvimine göre, bu tarihin Nisan 12'ta kutlanması gerektiğidir. Ancak her durumda, kararın kendisi, ulusal çapta böyle büyük çaplı bir olayı anmak için bir tarih atamaktı. hikayeler. Dahası, Rus dünyası ile Batı arasındaki çatışmanın ilk ve en etkileyici bölümlerinden biriydi. Daha sonra, Rusya bir kereden fazla Batı ülkeleriyle savaşacak, ancak Alman şövalyelerini yenen Alexander Nevsky askerlerinin hatırası hala hayatta.
Aşağıda tartışılacak olan olaylar, Moğol istilasındaki Rus prensliklerinin genel olarak zayıflamasına bağlı olarak ortaya çıktı. 1237-1240 içinde Moğol orduları yine Rusya'yı işgal etti. Bu süre, Papa Gregory IX tarafından kuzeydoğuya yapılan bir başka genişleme için sağduyulu bir şekilde kullanıldı. Ardından Kutsal Roma ilk olarak Finlandiya'ya karşı bir haçlı seferi hazırladı, o zamanlar hala temelde paganlar ve ikinci olarak da - Baltık Devletleri'ndeki Katoliklerin ana rakibi olarak kabul edilen Rusya'ya karşı.
Teutonik Düzen, genişlemeci niyetlerin rolü için idealdi. Tartışılacak olan zamanlar, gündüzlerin emri ile doluydu. Daha sonra Livonyalı Korkunç İvan Savaşı sırasında, düzen en iyi durumdan uzaktı ve XIII. Yüzyılda genç askeri-dini oluşum Baltık Denizi kıyılarındaki etkileyici bölgeleri kontrol eden çok güçlü ve saldırgan bir rakipti. Düzen, Kuzeydoğu Avrupa'daki Katolik Kilisesi'nin etkisinin ana kanalı olarak kabul edildi ve darbelerini bu bölgelerde yaşayan Baltık ve Slav halklarına karşı gönderdi. Emrin asıl görevi köylülerin yerel halkın Katolikliğe dönüşmesi ve dönüştürülmesiydi ve Katolik inancını kabul etmek istemiyorlarsa, "soylu şövalyeler" acımasızca "putperestleri" yok etti. Polonya'da, Teutonik şövalyeler, Prusyalı kabilelere karşı mücadelede yardımcı olması için Polonyalı prens çağrısında bulundu. Prusya topraklarının fethi, oldukça aktif ve hızlı bir şekilde gerçekleşen başladı.
Açıklanan olaylar sırasında Teutonic Order’ın resmi ikametinin hala Ortadoğu’da olduğu, modern İsrail topraklarında (Yukarı Celile’nin tarihi ülkesi) Monfor’da kaldığı belirtilmelidir. Teutonic Tarikatının Büyük Ustası, arşivi ve hazinesi Monfort'ta bulunuyordu. Böylece, üst yönetim Baltık'taki sipariş sahipliğini uzaktan yönetti. 1234'te, Teutonic Emri, Prusya episkopisini Prusya kabilelerinin saldırılarına karşı korumak için Prusya'da 1222 veya 1228'te yaratılan Dobrin Emri'nin kalıntılarını yuttu.
1237'ta Kılıç Nişanı'nın (İsa'nın Askerleri'nin Kardeşliği) kalıntıları, Teutonic Nişanı'na katıldığında, Teutonik halkı, Livonia'daki Kılıç'ın mülkiyeti üzerinde kontrol sahibi oldu. Kılıçlıların Livonya topraklarında, Teutonik Düzenli Livonya Toprakları ortaya çıktı. İlginçtir ki, hala Roma İmparatorluğu'nun imparatoru olan Frederick II, hala 1224’ta, Prusya ve Livonia topraklarını yerel otoritelere değil doğrudan Kutsal Roma’ya bağlı ilan etti. Tarikat papalık tahtı ve Baltık topraklarındaki papalık iradesinin sözcüsü oldu. Aynı zamanda, kurs Doğu Avrupa ve Baltık ülkelerindeki düzenin daha da genişlemesi için devam etti.
1238'e geri döndüğünde, Danimarka kralı Waldemar II ve Düzenin Büyük Ustası Hermann Balk, Estonya topraklarının bölünmesi konusunda anlaştı. Büyük Novgorod, Alman-Danimarka şövalyelerinin önündeki en büyük engeldi ve asıl darbenin yönlendirilmesi tam olarak ona karşıydı. Teutonic Order ve Danimarka ile birlikte İsveç yaptı. Temmuz ayında, 1240, İsveç gemileri Neva'da göründü, ancak Temmuz ayında 15, NNN kıyısındaki 1240, Prens Alexander Yaroslavich, İsveç şövalyelerine çok büyük bir yenilgi verdi. Bunun için o takma Alexander Nevsky adını aldı.
İsveçlilerin yenilgisi, müttefiklerinin saldırgan planlarındaki başarısızlığına büyük katkı sağlamamıştır. Teutonik Düzen ve Danimarka, Katolikliği aşmak için Kuzey-Doğu Rusya'ya karşı kampanyaya devam edeceklerdi. Zaten Ağustos ayının sonunda 1240, piskopos Alman Dorptsky, Rusya'ya karşı bir kampanya başlattı. Teutonic Order şövalyeleri, Revel kalesinin Danimarkalı şövalyeleri ve Dorpat milislerinin etkileyici bir ordusunu bir araya getirdi ve modern Pskov bölgesinin bölgesini istila etti.
Direniş Pskov uygun bir sonuç vermedi. Şövalyeler Izborsk'u ele geçirdi ve sonra Pskov'u kuşattı. Pskov'un ilk kuşatması istenen sonucu vermediyse ve şövalyeler geri çekilse de, kısa süre sonra geri döndü ve eski Pskov prensi Yaroslav Vladimirovich ve Tverdilo Ivankovich başkanlığındaki boyarların yardımı ile Pskov kalesini ele geçirdiler. Pskov alındı, şövalye garnizonuna ev sahipliği yaptı. Böylece, Pskov ülkesi, Alman şövalyelerinin Veliky Novgorod'a karşı eylemleri için bir sıçrama tahtası oldu.
Novgorod'da bu zamanda zor bir durum gelişti. Kış kasabasında 1240 / 1241, Prens Alexander tarafından Novgorod'dan sürüldü. Sadece düşman şehre çok yaklaştığında, Pereslavl-Zalessky'ye İskender'i çağırmak için elçiler gönderdi. 1241’te Prens Koporye’ye yürüdü, fırtınayla ele geçirdi, şövalyeli garnizonu yarıda kesdi. Sonra, Mart ayına kadar, 1242, Alexander, Prens Andrew'un Vladimir'den birliklerinin yardımını bekliyordu, Pskov'a yürüdü ve kısa bir süre sonra şehre binerek şövalyeleri Dorpat Piskoposuna çekilmeye zorladı. Ardından İskender Düzen Emrini istila etti, ancak ileri güçler şövalyeler tarafından yenildiğinde, geri adım atmaya ve ana savaş için Peipsi Gölü bölgesinde hazırlanmaya karar verdi. Kaynaklara göre partilerin güç dengesi, Rusya'dan binlerce askerin yaklaşık 15-17'i ve binlerce Livonia ve Danimarkalı şövalyenin 10-12'inin yanı sıra Dorpat piskoposunun milisleriydi.
Rus ordusunun komutanı Prens Alexander Nevsky ve Livonia’daki Teutonik Düzen’in toprak yöneticisi Andreas von Felfen’in şövalyeleri tarafından yönetildi. Avusturyalı Stria'lı olan Andreas von Felfen, Livonia'daki Düzenin vali yardımcısı görevine başlamadan önce Riga'nın komutanı (komutanı) idi. Komutan için olduğu gerçeği, Peipsi Gölü'ndeki savaşa şahsen katılmamaya karar verdiğini, ancak emri daha genç emir komutanlarına devrederek güvenli bir mesafede kaldığını gösteriyor. Danimarkalı şövalyeler, Kral Valdemar II'nin oğulları tarafından yönetildi.
Bilindiği gibi, Teutonic Order'ın Haçlıları genellikle “domuz” veya “boar başı” olarak adlandırılan bir savaş düzeni olarak kullanıldı - başında en güçlü ve deneyimli şövalyelerin saflarından bir kama uzun uzun bir sütun. Karelerin kuvvetleri kama izledi ve sütunun ortasında - paralı askerlerden gelen piyade - Baltık kabilelerinden gelen göçmenler. Kolonun kenarları boyunca ağır silahlı bir şövalye süvarisi takip etti. Böyle bir yapının anlamı, şövalyelerin düşmana sıkıştırılması, iki parçaya bölünmesi, daha küçük parçalara ayrılması ve ancak daha sonra piyadelerin katılımıyla sona ermesiydi.
Prens Alexander Nevsky çok ilginç bir hamle yaptı - daha önce kuvvetlerini kanatlara atmıştı. Buna ek olarak, Alexander ve Andrei Yaroslavich’in süvari tugayında pusuya yerleştiler. Novgorod milisleri merkeze düştü ve önünde bir okçu zinciri vardı. Arkasında, Rus ordusunun manevra kabiliyetinden ve manevra kabiliyetinden kurtulma şövalyelerini mahrum bırakması gereken zincir vagonları kurdular. 5 (12) Nisan 1242, Ruslar ve şövalyeler ile savaşa girdi. Okçular ilk önce şövalyelerin saldırısına uğradılar ve ardından şövalyeler ünlü kamalarının yardımı ile Rus sisteminden geçebildiler. Ama orada değildi - ağır silahlı şövalye süvarileri trene sıkışıp kaldı ve sonra sağ ve sol ellerin rafları kanatlardan oraya geçti. Sonra prens'in kadroları savaşa girdi, şövalyeleri uçurdu. Buz kırıldı, şövalyelerin ağırlığını kaldıramadı ve Almanlar batmaya başladı. Alexander Nevsky'nin savaşçıları, 7 km uzaklıktaki Peipsi Gölü'nün buzu boyunca şövalyeleri kovaladı. Teutonik Düzen ve Danimarka, Peipsi Gölü Savaşında tam bir yenilgiye uğradı. Simeon Chronicle'a göre Almanlar 800 öldürüldü ve Chudi "numarasız" olarak öldürüldü, 50 şövalyeleri yakalandı. Alexander Nevsky birlikleri kaybı bilinmiyor.
Teutonik Düzen'in yenilgisinin liderliği üzerinde etkileyici bir etkisi vardı. Teutonik Düzen, Büyük Novgorod'a karşı tüm toprak iddialarını bıraktı ve sadece Rusya'da değil Latgale'de de ele geçirilen tüm toprakları iade etti. Bu yüzden Alman şövalyelerine uygulanan yenilginin etkisi, öncelikle politik anlamda devasa oldu. Batı'ya, Buz Savaşı, Rusya'da şanlı haçlıların güçlü bir rakip beklediklerini, en son anavatanlarıyla savaşmaya hazır olduklarını gösterdi. Daha sonra Batılı tarihçiler, Peipsi Gölü'ndeki savaşın önemini küçümsemek için her türlü yoldan çabaladılar - aslında orada çok daha küçük güçler olduğunu savundular, daha sonra savaşı “Alexander Nevsky efsanesinin” oluşumu için başlangıç noktası olarak tanımladılar.
İskender Nevsky'nin İsveçliler ve Teutonik ve Danimarka şövalyeleri üzerindeki zaferleri, daha fazla Rus tarihi için büyük bir öneme sahipti. İskender'in askerleri bu savaşları kazanmasaydı, Rus topraklarının tarihinin nasıl olacağını kim bilebilirdi. Nihayetinde şövalyelerin asıl amacı, Rus topraklarının Katolikliğe dönüşmesi ve düzenin egemenliğine tamamen bağlı kalması ve bunun üzerinden Roma'ya geçmesiydi. Bu nedenle, Rusya için savaş, ulusal ve kültürel kimliği korumak açısından belirleyici bir öneme sahipti. Peipsi Gölü savaşında da dahil olmak üzere Rus dünyasının sahte olduğunu söyleyebiliriz.
İsveçlileri ve Teutonları yenen Alexander Nevsky, sonsuza dek hem kilise azizi hem de parlak bir askeri lider ve Rus topraklarının savunucusu olarak Rus tarihine girdi. Novgorod'un katkısı ve sayısız savaşçısı ve ilk savaşçıları olmadığı açıktır. Tarihleri isimlerini korumuyor, ancak bizler, 776 yıl sonra yaşayan Alexander Nevsky - bu, özellikle Peipsi Gölü'nde savaşan Ruslar. Rus askeri ruhunun, gücünün kişileşmesi haline geldi. Rusya’nın Batı’ya kendisine itaat etmeyeceğini, kendi yaşam biçimine, halkına ve kendi kültürel kodlarına sahip özel bir ülke olduğunu gösterdi. Ardından Rus askerleri bir kereden fazla Batı’ya “çok fazla zaman vermek” zorunda kaldı. Ancak başlangıç noktası Alexander Nevsky'nin kazandığı savaştı.
Politik Avrasyacılığın takipçileri, Alexander Nevsky'nin Avrasya'nın Rusya seçimini önceden belirlediğini söylüyor. Saltanat döneminde Rus, Moğollarla Alman şövalyelerine göre daha barışçıl ilişkiler kurdu. En azından Moğollar, Rus halkının kimliğini yok etmek istemediler, onlara inançlarını empoze ettiler. Her halükarda, prensin politik bilgeliği, Rus toprakları için zor zamanlarda, doğuda Novgorod Rusya'yı görerek, batıda savaşlar kazanmasını sağladı. Bu onun askeri ve diplomatik yetenekleriydi.
776 yıl geçti, ancak Peipsi Gölü'ndeki savaşta Rus askerlerinin ölümünün hatırası korunuyor. 2000-s'de Rusya'da Alexander Nevsky'ye bir dizi anıt açıldı - St. Petersburg, Veliky Novgorod, Petrozavodsk, Kursk, Volgograd, Aleksandrov, Kaliningrad ve diğer birçok şehirde. Prens ve bu savaşta topraklarını savunan tüm Rus askerleri için sonsuz hafıza.