Atların yem ve yataklarında bulunan her yerde bulunan toz ve polenlerin at astımı ve solunum alerjilerini tetikleyebileceğini biliyoruz. Peki mantarlar ne olacak – atların ortamlarında ne kadar yaygındır ve enflamatuar hava yolu hastalığına (IAD) katkıda bulunabilir mi? mi?
Emmanuelle van Erck, DVM, Doktora, Dipl. EBVS, ECEIM ve ekibi Waterloo, Belçika’daki Equine Sports Medicine Practice’deki ekibini bulmaya çalıştı. Çalışmalarını ve bulgularını, 7-11 Aralık tarihlerinde Denver’da düzenlenen 2019 Yıllık Amerikan At Uygulayıcıları Birliği Konvansiyonu’nda anlattı.
Van Erck, 2013-2016 yılları arasında kliniğine solunum hastalığı veya kötü performans belirtileri nedeniyle sevk edilen 731 Avrupa yarış atı, Warmblood ve boş zaman atına dahil edildi. Ekibi tüm solunum vakalarında olduğu gibi, öksürük ve burun akıntısı gibi klinik belirtiler; bir hava yolu endoskopi, trakeal yıkama ve bronkoalveoler lavaj (BAL) gerçekleştirdi; ve her atın çevresini değerlendirmiştir (yatak, yem, otlak erişimi, vb.); Bunu buldular:
- Atların% 88’inde enflamatuar havayolu hastalığı (hafif astım) vardı.
- Neredeyse tüm atlar (721) günün büyük bir bölümünde iç mekanlarda yaşıyordu.
- Trakeal yıkamadaki mantar elemanları için% 81 pozitifti.
- % 55’inde esasen Aspergillus ve Penicillium mantar kültürleri vardı
- Mantar elementleri olan atların IAD’ye sahip olma olasılığı, olmayanlara göre iki kat daha fazlaydı.
- Olumlu kültürleri olan atların pozitif bakteri kültürlerine sahip olma olasılıkları iki kat daha fazladır – belki de yüksek çevresel yük, stresli bir bağışıklık sistemi veya mikrobiyota bozulmasından dolayı van Erck’in varsaydığı gibi.
- Mantar proliferasyonu olan atlarda öksürük ve burun kanaması (burun kanaması) belirtileri daha sık görülür.
Genel olarak, araştırmacılar IAD atlarının solunum yollarında en yüksek mantar prevalansını gördüler. Bununla birlikte, mantar varlığı ile ilişkili belirli klinik bulgulara dikkat etmediler.
Van Erck, “Etkilenen atların oranını muhtemelen küçümsüyoruz,” dedi van Erck, bunların tedaviye yanıt vermeyen “başarısız” IAD vakaları olabileceğini de sözlerine ekledi.
Daha sonra o ve ekibi her atın çevresine baktı. Atların, saman ve talaşa karşı saman üzerine yataklanmışlarsa, hava yollarında daha yüksek bir mantar olasılığına sahip olduklarını buldular. Kuru saman tüketenler BAL’larında en yüksek oranda nötrofil (enfeksiyona tepki olarak artan beyaz kan hücreleri) vardı. Yüksek sıcaklıkta buğulanmış saman tüketenler en düşük sayılara sahipti.
“Yataklama ve yem tipi, IAD ve hava yollarının mantar kontaminasyonu için önemli risk faktörlerini temsil eder,” diyen van Erck, kuru saman ile birleştirilmiş saman yataklarının atları en fazla riske attığını da sözlerine ekledi.
Bu atları, inhale kortikosteroid tedavisi ve mantarın kirletici sayısını önemli ölçüde azaltmak için samanı buharlamak gibi çevresel değişiklikler ile yönetin.