Allah'ın, Ebû Bekir'i yerine getirmesi için seçtiği rol ne idi..? Ebû Bekir ve Ömer, hangi tür iki yöneticiydiler..?
"Ömer'in Huzurunda" adlı kitabıma Allah'ın bana ilham ettiği sözlerle başladıktan sonra bu kitap için en uygun isim ve konu "Ebû Bekir'in Huzurunda" olmalıydı.1[1] Ancak yazmaya başlamış ve henüz birkaç sayfa yazmıştım ki, beni ardı sıra içine doğru çeken sahneler birden değişiverdi. Önümdeki ufku eşi bulunmayan, çok yüce bir sahne dolduruverdi. Kâğıtları bir kenara bıraktım. Önümdeki bu sahneyi izlemeye ve düşünmeye başladım…
1[1] Yazar kitapta yer alan biyografileri farklı zamanlarda, tarihî kronolojiyi dikkate almadan birbirinden bağımsız kitaplar olarak kaleme almış ve yayımlamıştır. Buna göre "Ömer'in Huzurunda" başlıklı bölüm, "…Ve Ebû Bekir Geldi" başlıklı bölümden önce kaleme alınmıştır. Daha sonra bu bağımsız biyografiler tek bir kitap hâlinde yayımlanmak istenince, tarihî kronolojiye göre sıralanıp, düzenlenmiştir. Yazarın yukarıdaki sözü bu doğrultuda anlaşılmalıdır.-Mütercim.
7
Sahnedeki olaylar şöyle başladı… Rahman ve Rahîm olan Allah, peygamberlerinin kesintiye uğradığı bir dönemde, bozulan dini kendi özüne ve gerçeğine döndürmek ve insanlığı karanlıklardan aydınlığa, şaşkınlıktan istikamete çıkarmak üzere bir peygamber göndermeyi diliyor. Göndereceği peygamberin kim olacağını belirliyor… O Abdullah'ın oğlu Muhammed'dir (Allah'ın salâtı ve selâmı onun üzerine olsun). Ardından vahyini göndermeye başlıyor… Kur'an'ın mübarek yolculuğu böylece başlıyor… İnsanlığın değiştirilmesi ve insanî vicdanının yenilenmesi görevi bu kutlu kafileye veriliyor… Muhammed… Vahiy… Kur'an… Fakat bana sanki bu kafile durmuş bekliyor gibi geldi… Kafiledeki yeri boş kalmış olan bir adamı bekliyor… O gelmeden kafile yoluna devam etmeyecek... Bu kişi bir peygamber değil… Fakat bununla birlikte o, Peygamber'in misyonunu sürdürecek… Birden… Kuşlar ötüyor... Müjde geliyor… Beklenen adam geliyor… …ve Ebû Bekir (r.a.) geldi…!!
Devamlı surette Peygamber'e ve hem de hiç usanmadan, tereddüt göstermeden, "Doğru söyledin… Doğru söyledin…" diyecek adam geldi…
8
Hicrette Peygamber'e arkadaşlık yapacak olan adam geldi… Bu adam çok iyi biliyor ki, Kureyş, tüm imkânlarını seferber ederek Peygamber'in izini sürecektir… Tüm kinini Peygamber'in üzerine boşaltmak isteyecektir… Peygamberin ölüm haberi şehirde çalkalandığı zaman yaşanılan şokla kendinden geçen Müslümanların -hem de tüm Müslümanların- akıllarını başlarına getirecek olan adam geldi… Halifenin kim olacağının tartışıldığı "Sakîfe" günündeki duruşuyla, İslâm'da ve Müslümanların birliğinde yeni bir sayfa açacak olan adam geldi… Şayet o olmasaydı irtidat olaylarının yaşandığı çetin ve sıkıntılı günlerde İslâm'ın yok olma tehlikesiyle karşı karşıya kalacağı adam geldi… Farklı bir sözle söylemek gerekirse… Mutlaka Resûlullah'la beraber olması gereken adam geldi… O Peygamber ki, Allah onu âlemleri değiştirmek, dünyayı tertemiz yapmak ve hayatı gerçek rotasına yeniden kavuşturmak ve kıvamına getirmek için seçmişti… Benim görebildiğim kadarıyla Ebû Bekir'in (r.a.) gerçek misyonu budur… Bu sayfalar, bu eşsiz ve yüce misyonu elinden geldiğince anlatabilme çabasında olan mütevazı bir uğraşıdan ibarettir…
İman "sanatı"nda insanlığın "üstadı", hayatının tanık olacağımız kimi sahnelerinde bize iman sanatında her tür
9
ustalığı ve olağanüstülüğü gösterecektir…!!