İmzada belirtildiği gibi, infaz acısı üzerine “gulag” a sürüklenen mutsuz Sovyet çocukları anlatıyor. Çoğu okuyucunun orijinal fotoğrafa aşina olduğundan eminim. İşte burada:
Ve şimdi onun hikayesi hakkında biraz. Gördüğünüz gibi, Rus metninin üzerindeki uyarı plakasında bizler için anlaşılmaz bazı metinler karalanmış. Birçoğu bakmadan, Alman harflerini alacak, ancak bu aslında Fince.
Bu çok ünlü bir fotoğraf. Nürnberg davasında delil olarak bile görülüyordu. Bir Sovyet savaş muhabiri - Galina Sanko, serbest bırakılmış Petrozavodsk'ta, Haziran 1944'ta yapıldı. Evet, bunlar gerçekten Sovyet çocuklar, sadece Fin toplama kampının dikeninin arkasındalar.
Size hatırlatmama izin verin, Karelya ordusunun Finli bölgesi olan Ekim 1 1941, Petrozavodsk'ı işgal etti. Sadece bu şehirde "insancıl" Finliler toplama kamplarına 14 bin kişilik yerleştirildi. Toplamda, Karelya'da 24 toplama kampları ve özel hapishaneler düzenlediler.
Finlerin, Almanlar gibi, sivillerin kitlesel infazlarını uygulamadığı gerçeğine rağmen, kamplarındaki ölüm oranı “safkanların” oranından daha yüksek çıkmıştır. Bu, cehennemin tutukluluk koşulları, zorunlu çalıştırma ve “düşük” olanlara yönelik özellikle alaycı bir tutumdan kaynaklanmaktadır. Finlandiya kamplarının tutsakları bu dönemi hatırlıyor:
Viktor Nikolaevich Volkov
“Tabii ki ana ürünlerin unu vardı. Ama un değildi! Un ile öğütülmüş beyaz kağıttı. Ekmek, ondan yapılan kek pişirilemiyor, takılsanız bile işe yaramadı. Bu unu pişirdik, dişlere tıklayıp göğe sıkışmış gri bir macunu yuttuk. Baharı nasıl bekledik! Aksine, bir bıçak çimen seçin, yiyin. Çimler gittiğinde hemen her yerine yenildi, bahçeler çıplaktı, kara toprağa. Önce ısırgan otu, ardından yonca yedik. Açlıktan, kirli otlardan dizanteri başladı.
Lenina Makeeva
“Bizi 15 metrekarelik bir odaya yerleştirdiler ve içinde beş aile vardı. Toplamda - 21 kişi. Açlık, soğuk, ilaçsız, insanlar bütün aileleriyle birlikte öldüler. Bu keder bizi geçemedi. Dedesi birer birer öldü. Annemin vücudu çok zayıf ve körlük ve anemi ile hastalandı. Küçük kız kardeşlerim Galya ve Nina, anne sütü bile alamadılar, öldüler. Annem ve ben birlikte kaldık. ”
Antonina Natareva
“... Her hafta kampta - banyo. Fakat bu alışılmadık bir hamamdı ve insanlar yangın gibi korkuyorlardı. Ona "kavurma" adı verildi. Valia ve ben de dahil olmak üzere çoğu kişi baygın bir çamaşır suyu infüzyonuna sahip "kavurma" dan bayıldı. Ancak banyoya ayrılan zamandan önce kimsenin banyodan çıkma hakkı yoktu. Paçavralarımız başka bir odada "kızardı", sonra sokağa atıldı.
Anna Lukina
“Yosun topladık, kurutduk, ittik ve kek yaptık. Huş talaş pişmiş yulaf lapası, ekmeğinden saman pişmiş. Bu tür yiyecekler bedeni tüketti ve insanlar bütün aileleriyle öldü. ”
Ve böyle devam eder.
Bir sürü benzer hatıra var.
Tabii ki, düşündüğümüz sahte düşük dereceli ve kolayca ortaya çıkar. Ancak birçoğu olduğunda, onlara yetişmiyoruz ve sonuç olarak, genç neslin kafasında, düşmanlarımız için gerekli dengesizlik oluyor. Öyle ki, yukarıda belirtilen argümanlar, ne kadar ikna edici olursa olsun, onlar tarafından algılanmaya son verir.
Sadece yalanlar yüzünden - şaft.
Bu yalanı durdurmak için yapılması gerekenler hakkında çoktan yazdık.