Amerika'daki en eski geleneklerden biri ütopik bir topluluk kurmaya çalışıyor (ve çoğunlukla başarısız).
Jean-Jacques Rousseau gibi Fransız Aydınlanma düşünürleri, insanın doğasına dönüp dönmeyeceğine - kendisini komşusuyla çatışmasına neden olan sosyal şartlanmadan - sonra yeni, mükemmel bir sosyal düzen ortaya çıkabileceğine inanıyordu. Bu, umut verici bir şekilde düşünmeye bugün kulağa hoş geliyor, ancak 1800'lerin bağlamında, ütopik bir topluluk o kadar da zorlanmamıştı. Fransız Devrimi başarısız oldu, ancak eşit derecede radikal Amerikan Devrimi başardı. Eğer bir ülke bir kral ve kraliçe olmadan kendini yönetebilirse, bazı düşünceler, niçin hiçbir hükümdar olmadan kendini yönetemediğini düşündü? Birçok ütopyacı düşünür, eğer bir Yunan hükümeti biçimi, demokrasi, rafta binlerce yıl sonra tozlanabileceğini, o zaman neden diğer atılan fikirleri denemeyeceğini sordu. Belki de Platon'un bir ütopya vizyonu için zaman gelmişti.
1830'lardan 1850'lere kadar karizmatik liderler, temel bir ideolojiyi veya dini mezhebi izleyen ve Amerika'da komünist topluluklar kuran 50 ila 100 Avrupalıdan oluşan gruplar oluşturdular.
Bugün Kansas Üniversitesi'nden Prof. Timothy Miller ile konuşuyorum. Amerikan kasıtlı toplulukların tarihçisidir. Onun kitapları Yirminci Yüzyıl Amerika'da Ütopya Arayışı ve 60'ların Komünleri: Hippiler ve Ötesi. Eski ütopik toplulukları, 1960'ların hippi topluluklarıyla birleştirir.
Geniş halk tarafından uyuşturucu bağımlısı cinsel ahlaksızlığın battığına inanan topluluklar, Amerikan halkını hem meraklandırdı hem de kovdu. 1960'lı yılların kasıtlı topluluklarının, hippi cemaatinin önereceği klişeden çok daha çeşitli olduğunu savunuyor. Birçoğu dinseldi, ruhani arayışı ve disiplinli yaşam tarzlarını vurguladı. Diğerleri daha iyi bir toplumun seküler vizyonları üzerine kuruldu. Yüzlerce kişi, bugün hayatta kalabilecekleri kadar kararlı hale geldi.
Bu Bölümde Belirtilen Kaynaklar
Timothy Miller'in akademik çalışmaları
Timothy Miller'ın blogu