Yeni biyolojik ajanlar geliştirildikçe ve kullanımları arttıkça, alerjist-immünologların bu ilaçlara aşırı duyarlılık reaksiyonları (HSR) olan hastalarla karşılaşma olasılığı daha yüksektir. Bu ajanlar güçlü ve çekicidir çünkü genellikle 1 veya daha fazla hastalığa özgü spesifik bir patobiyolojik sistemle ilgili açık bir etki mekanizmasına sahiptirler. Terapötik monoklonal antikorlar (TmAb'ler), biyolojik ajanların bir alt kümesidir. Belirli antijenlere kısıtlı bağları nedeniyle, TmAb'ler, genellikle hedef dışı etkilere sahip küçük moleküllü ilaçların aksine, yüksek düzeyde yönlendirilmiş farmakolojik etkilere izin verir. Modern hücre ve moleküler biyoloji teknikleri, çok çeşitli hedeflere karşı TmAb'lerin üretimine izin vererek, çok çeşitli bir silahlanmanın oluşturulmasına izin verir. Alerjistlerin aşina olduğu bazı TmAb'ler alerjik ve eozinofilik astım, kronik ürtiker, atopik dermatit ve sedef hastalığı için onaylanmış olsa da, diğerleri malign tümörleri ve kronik inflamatuar durumları, özellikle romatolojik ve gastrointestinal sistemleri etkileyen vakaları tedavi etmek için kullanılır. Bu derleme, çeşitli HSR'lerin mekanizmalarına, reaksiyonları atlatmak ve hastaların optimal birinci basamak tedaviyi almaya devam etmelerine izin vermek için uygun olduğunda hızlı ilaç duyarsızlaştırmanın (RDD) kullanımına vurgu yaparak, kanser ve bağ dokusu hastalıkları için TmAb'lara karşı HSR'lere odaklanmaktadır.
Terapötik Monoklonal Antikorlara Aşırı Duyarlılık Reaksiyonlarının Yönetimi
Bu araştırmanın amacı, malign tümörleri ve kronik inflamatuar veya bağ dokusu hastalıkları olan hastalar için terapötik monoklonal antikorlara karşı aşırı duyarlılık reaksiyonları hakkındaki tıbbi literatürü gözden geçirmektir. Araştırmacılar ilk olarak PubMed veritabanını monoklonal antikor, aşırı duyarlılık ve alerji terimlerini kullanarak araştırdılar. Monoklonal antikorlara karşı aşırı duyarlılık reaksiyonları olan hastaların vaka raporlarını ve kohort çalışmalarını seçtiler. Yüksek kaliteli verilerin mevcut olduğu konular hakkında uzman görüşlerini almak için seçilen inceleme makalelerini eklediler. Reaksiyonların görülme sıklığı, klinik tanımı, patobiyolojisi ve tedavisi hakkında spesifik bilgileri araştırdılar. Terapötik monoklonal antikorlara karşı aşırı duyarlılık reaksiyonları klasik tip I (mast hücresi aracılı, IgE'ye bağlı olarak da olabilir) reaksiyonlar, sitokin salım reaksiyonları veya tip IV hücre aracılı reaksiyonlar olabilir. Bu tür reaksiyonların sıklığı hakkında sınırlı veri vardır ve sete nispeten yüksek bir oranda yeni ajanlar eklendiğinden, bu ilaç sınıfında bir bütün olarak reaksiyon insidansını kesin olarak belirlemek zordur. Belirli bir aşırı duyarlılık reaksiyonunun sınıflandırılması esas olarak hastanın tıbbi geçmişine bağlıdır. Cilt testi yapmak da mümkün olabilir, ancak çoğu zaman doğrulanmamıştır ve oldukça pahalı olabilir. Kusurlu ajanın önlenmesi idealdir, ancak sorumlu ilaçla tedavi gerekliyse, tip I reaksiyonlar için ilaca karşı hızlı duyarsızlaştırma bir seçenek olabilir. Duyarsızlaştırmanın sitokin salım reaksiyonları için etkili olma olasılığı daha düşüktür ve tip IV reaksiyonlar için kontrendikedir. Terapötik monoklonal antikorlara karşı aşırı duyarlılık reaksiyonları heterojendir. Bu durumun yönetimi, reaksiyonun patobiyolojik özelliklerinin doğru bir şekilde tanımlanmasına ve düşünülmesine bağlıdır.
Hong D, Sloane DE. Hypersensitivity to monoclonal antibodies used for cancer and inflammatory or connective tissue diseases. Ann Allergy Asthma Immunol. 2019;123(1):35–41. doi:10.1016/j.anai.2019.04.015+ Tüm Referansları Göster