Güneybatı Afrika’da yaşayan halk. Hotantolar Güney Afrika’nın ilk sakinleri değillerdir. Bununla birlikte XVII. yy’da Kap’a (Capetown) çıkan Avrupalıların (Hollandalılar) karşılaştıkları ilk yerliler olmuşlardır. Kökenleri kesin bilinmez, ama en olası varsayıma göre birbirinden çok farklı iki antropolojik tipin kaynaşmasından ortaya çıkan göçebe çobanlardır. Bu tiplerden biri Protoboşimanlardır. Son derece ilkel olan bu grup, ekvator ormanının güneyinde kalan bütün Afrika’yı istila etmiş ve Bantuların göçüne kadar orada kalmıştır. En dolaysız torunları, Hotantolarla karıştırılmaması gereken ve avcılıkla geçinen, Kalahari çölünün Boşimanlarıdır.
Moğol hatları taşıyan kısa boylu bu kol, uzun yüzlü, ince burunlu Kafkas sınıfına bağlı Etyopyalılarla kaynaştı. Etyopyalıların (Hamilerin ilkel kolu) Güney Afrika’ya Bantulardan çok önce gelmiş oldukları sanılır; kuzey-güney yönündeki göçleri sırasında Nü kıyılarını izleyerek göçebe hayvancılığa elverişli Veld ve Orange savanalarına ve bozkırlarına kadar indiler. Limpopo kıyılarındaki (günümüzde Rodezya ve Transvaal) VI. yy’a kadar uzanan birçok maden ocağı kalıntısından da anlaşılacağı gibi, demir madeni tekniğini de beraberlerinde getirdiler. Hotantoların ortaya çıkmasına neden olan karışım VI. ve XIII. yy’lar arasında gerçekleşti.
KAPLI MELEZLER
Hotantoların coğrafi alanları oldukça geniştir ve Kalahari üe Okavango’nun bütün doğu kıyılarını kapsar. Onlara, Angola’nın güneyinde, Khoi adı altında raslanır. Namibya’da (Güneybatı Afrika) nüfusun genel olarak azlığına karşın, önemli ve bağdaşık gruplar oluştururlar: Damaralar ve Namalar. Güney Afrika Cumhuriyeti’ndeki Kap ilinde, Hotantolar, Avrupalıların melezleştirme ve yok etme girişimleriyle karşılaştılar. Kolonların bir Hotanto kadını almasına dayanan melezleştirme, ortaya Kaplı melezleri (Cape coloured) çıkardı. Avrupalı tipe çok yakın olan ve % 90’mın anadilleri afrikaanca olan Kaplı melezlerin oy kullanma hakkı yoktur.
İngiliz misyonerleri Hotanto tarihinde önemli bir rol oynamışlardır. London Missioııary Society (L.M.S.) Kap Ho- tantolarını 1803’ten sonra Hıristiyanlaştırmaya başladı. Bu kuruluş, melezleri Orange ırmağı boyunca “Griqua cumhuriyetleri” kurmaya itti. L.M.S’nin baskısı altmda İngilizler 1828’de bir kararnameyle Boerleri dengelemek için Hotantolara topraklara yerleşme hakkı verdi ve bu, Büyük Göç’ün (Grand Trek) nedenlerinden biri oldu. Güneybatı Afrika’da Almanların sömürgeleştirdiği alanlarda, misyonerler, Hıristiyan Hotantoları isyana yönelttiler. Büyük Herero ayaklanmasından (1904) sonra, Ho- tantoların başkaldırması Hendrik Witboi tarafından yönetildi. Daha sonra, başa Simon Koper geçti. Beş yıllık gerilla savaşından sonra Koper’in ölümü üstüne ayaklanma bastırıldı. Hotantoların sömürgecilere karşı bir ulus oluşturma konusunda yaptıkları tek girişim de buydu. Günümüzde, Hotantolar ırk ayrımı (apartheid) ölçülerine uymadıklarından Güney Afrika istatistiklerinde ırk olarak yer almazlar.