Page 6 of 41Köyün adı, Osmanlı Bulgaristan'ı ele geçirdiğinde, o bölgede ilk toplu ibadeti yaptıran kişi (bu kişinin padişah olduğu rivayet edilir) tarafından verilmiştir. Köy ilk kurulduğunda köyün içinde bir dere vardır, ancak kısa bir süre sonra bu dere yok olmuştur, "Bayramdere" ismindeki "-dere" sözcüğü ise buradan gelmiştir. Osmanlı İmparatorluğu'nun dağılma döneminde, köy nüfusunun bir kısmı göç etmiştir. Göç edenlerin bir kısmı Kırklareli'ne yerleşmiş, diğer bir kısmı ise Bursa'nın Bayramdere bölümüne yerleşmiştir. Köyün nüfusu, 1903 yılında Bulgaristan'dan büyük bir göç alarak artmıştır.
Bayramdere köyü kadınlarının çoğu ev içinde şalvar ve uzun entari, ev dışındaki mekanlarda ise kara bir ferace giyerler. Erkeklerden çoğunlukla yaşlılar vardır ve altı köşeli şapka erkekler tarafından çoğu zaman kullanılır. Erkekler, zamanlarının büyük bir bölümünü köy kahvehanelerinde geçirir. Bu kahvehanelerde en çok oynanan oyunlar batak ve okeydir. Bu oyunlar çoğunlukla bahislidir, kaybedenler kazananlara çay alırlar. Köyde "büyükanne-büyükbaba" sözcükleri yerine "nine-dede" daha çok kullanılmaktadır. Bayramdere köyünde akraba evlilikleri çoğunlukla hoş karşılanmaz. Bayramlar oldukça hareketli geçer. Bayram zamanında köy çevresindeki ilçelerden birçok kişi gelmektedir. Mayalı hamurdan yapılan yağda pişirilmiş küçük çörekler köy halkına dağıtılır. Bayram arifesi ve Kandil günlerinde köy meydanında Yasin suresi ve Kur'an okunur. Bayram sabahları köy halkı bayram namazı kılmak için toplanır. Bayram namazına neredeyse tüm köy halkı gelirken, gelmeyenlere köy halkı tarafından iyi gözle bakılmaz. Bayram namazından sonra mezarlıklar ziyaret edilir ve dualar okunur. Daha sonra köy halkı evlerine dağılır. Evde ise büyükten küçüğe doğru bayramlaşılır. Bayram, kış mevsimine rast gelmiş ise kahvehaneler kalabalıklaşır. YAZ-KIŞ hiç fark etmez bayramda cami yanındaki çamlık gençler tarafından eğlenmek için kullanılır.
Kırklareli merkezine 15 km,. Lüleburgaz ilçesine 31 km ve Pınarhisar ilçesine 20 km uzaklıktadır.
2013 yılı nüfusu 450 kişidir.
Kışları soğuk ve karlı geçer, yazlar ise genellikle sıcak ve kuraktır.
Karasal iklimin görüldüğü yerlerde kış erken başlar ve ortalama olarak 90 gün karın yerde kalma süresi vardır. Yazlar da kış kadar erken başlar ve sıcaktır fakat nem az olduğundan dolayı bu sıcaklık fazla hissedilmez, gece ve gündüz arasındaki sıcaklık ve yıllık sıcaklık farkı çok fazladır.
Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır. Buğday, ayçiçeği, meşhur karpuz ve bal kabağı, hayvancılıkta kullanılan mısır, çeşitli meyve ve sebzeler yetiştirilmektedir. Ancak tarım işlerinde orta-yaşlı kesim uğraşmaktadır. Genç kesim ise daha çok sanayi ve hizmet sektöründe çalışmaktadır. 2011 yılından itibaren köy çevresine büyük şirketlerce çiftlik kurulacağı için çok tarla satın alınmış ve inşaata başlanmıştır.
Köyde, ilköğretim okulu vardır ama kullanılmamaktadır, bu yüzden taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Köyün içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. Sağlık ocağı vardır fakat kullanılmamaktadır. Kırklareli ve diğer köylerle arasındaki yol asfalttır. Sadece Ataköy, Karıncak ve Üsküpdere Köyü arası yol topraktandır. Köyde sabit telefon şebekleri bulunmaktadır. Köyde elektrik alt yapısı bulunmaktadır.