''dış görünüşü anlatmak kolay, hiçbir olağan üstü yanı yoktu. güzel, solgun ve sakin bir kadındı. galiba gençti, muhtemelen otuzunda bile değildi. aynen o eski portrelerdeki gibi düzgün, hilal biçiminde kaşları vardı. mat, koyu renkli saçları gür değildi, yanaklarına yumuşakça dökülüyordu. hepsi bu kadar. dekoltesi oldukça açık, daracık garip kesimli ve aşağıya kadar inen, beyaz deri şeritli siyah bir elbise giymişti. gözlerini henüz görmemiştim, yere indirmişti. benim gibi susuyordu.
işte konuşmaya başlamıştı. gülümsüyordu. küçük, kırmızı dudakları vardı, dişleri üst üste binmişti. genç ve güzeldi. çok sıradan bir güzelliği vardı, hatta hoşum bile gitmemişti. ruhumda hayranlık, memnuniyet ya da antipati değil, dehşet uyandırmıştı. bu dehşet duygusu hepimizin çocukken geceleyin, karanlıkta yalnız kaldığında yaşadığı, kimsenin açıklayamayacağı, kötülükle dolu, karanlık bir korkuydu. bu korkunun farklılığı yarım kalmışlığındadır, ikinci yarısı olan heyecan ise, bir dehşet duygusu diğer dehşet duygularıyla nasıl kıyaslanamıyorsa, aynı şekilde hiçbir heyecanla kıyaslanamayacak kadar karanlıktır.
ama ben çocuk değildim ve elimde olmadan düşünmeye başlamıştım. onda özellikle korkunç olan neydi? sıradandı. güzeldi. gençti...''zinaida gippius
hayal ürünü adlı öyküsünden.