Yaşam - Yanlış gibi görünen bu düşünce aslında bugün öyle hoş bir durumu sağladı ki, unutmamak için kendime not olarak yazayım dedim. Çok sevdiğim biriyle konuşuyordum – daha doğrusu internetten yazışıyorduk. Biraz sinirliydi ve benimle tersleyen bir tavırda konuşuyordu. Ben de tartışmayı, laf sokmayı falan seven, altta kalmaktan veya alttan almaktan hoşlanmayan
"Yaşam" Arşivleri
"Yaşam" adına ne varsa, bu kategoride.
Yaşam - Ağladığı (artık) nadiren görülen bir “sulugöz” olarak, ağlamayı açıklamak istiyorum. İnsan neden ağlar? Çok ağlayan bir insan olarak kendi gerekçelerimi kısaca sıralayayım: Üzüntüden, sevinçten (ki aslında sevinçten ağlamam, en fazla gözlerim yaşarır), hırstan (özellikle haksızlıklar karşısında çaresiz kalınca) veya şiddetli duygusal durumlardan dolayı ağlarım. Sulugözüm ama ağladığım çok görülmez dedim.
Yaşam - Bu acayip bitkinin soğanını ekiyorsun. Suluyorsun, gübreliyorsun… İlk yıl bir şey çıkmıyor topraktan. İkinci yıl da sulayarak geçiyor, yine tık yok… Üçüncü yıl sularken “Bari bu yıl göstersen kendini?” diye dil döküyorsun; ı-ıh, o dile gelmiyor, yine çıkmıyor topraktan. Dördüncü yıl sularken böyle toprak kabarıyor, içinden balkabağı büyüklüğünde yumrular fırlıyor…
Yaşam - Bağırdım. Bir konuşma içerisinde iki-üç kez bağırdım. Kalp kırıcı bir davranış, biliyorum ama ben böyleyim işte. Düzeltmeye çalışsam da, asabi biriyim. Öyle büyümüşüm çünkü. Aile kavgaları arasında, herkes herkese bağırırken… Gülerken bile bağıra bağıra güler bizim ailedekiler. Bahane değil tabii ama küçükken öğrenilen davranışların büyüyünce köreltilmesi zor; böyle bir gerçek
Yaşam - Umarım doğru bir keşif yapmışımdır ve hatta bu keşfi ilk ben yapıyorumdur. Dün başıma ilginç bir şey geldi. 7 saat boyunca Tunalı Hilmi Caddesi‘nde oradan oraya yürüyerek bir teknoloji firmasının reklamını yaptıktan sonra eve pestilim çıkmış bir biçimde döndüm. Eve döndükten sonra da normalde kanımı beynime sıçratabilecek iki olay yaşadım.
Yaşam - Soru bana ait değil ama o kadar ince bir ayrıntısı var ki, o ayrıntıyı çok beğendiğim için yazıya başlık olarak bu soruyu koymak istedim. OdaTV‘de okuduğuma göre, Aktüel dergisinde bu konuyla ilgili bir dosya hazırlanmış. Dosya, Devlet Bakanı Selma Aliye Kavaf‘ın “Eşcinsellik hastalıktır.” sözüne dayanarak hazırlanmış. Dosyanın ayrıntıları ufak bölümler
Yaşam - Fazladan 7-8 saat daha vaktin olduğunu görmek insanı mutlu eder. O 8 saatte, vakit bulamayıp da yapmak istediğiniz (veya yapmanız gereken) her şeyi yapabileceğinize inanırsınız. Ama sonra görürsünüz ki o 7-8 saatin en az 4’ü boşa gider. Çünkü zihniniz normalden çok daha yorgundur ve yoğun zihinsel aktivite isteyen eylemlerden uzak
Yaşam - İnsan Fringe gibi aşmış bir polisiye/bilimkurgu dizisi izleyince tuhaf oluyor, acayip şeyler deneyesi geliyor. Bana da benzer bir haller oldu ama nasıl denk geldiyse bir keşif yaptım, kendimce :). İşin karmaşasına girmeden, 5 duyumuzun olduğunu varsayarak oradan hareket edelim ve soralım: Uyanırken genellikle hangi duyularımızı harekete geçiririz? Alarmla veya müzikle
Yaşam - Birazdan okuyacağınız iki zincir e-posta tamamen gerçektir. İlki her zamanki saçma e-postalardan ama ikincisinin inanılmaz bir özelliği var: “Bu mesajı 25 kişiye gönder…” diye başlayan bir hadis olduğunu iddia ediyor! İnsanların böyle şeylere kanmamasını istediğim için (Ne kadar inanmak istemesem de bu iki e-posta da tanıdığım insanlardan geldi.) bu iki
Yaşam - Önceden belirteyim de kimsenin kafası karışmasın: Karabasanın cinle, periyle ilgisi yoktur, basit ama bilimsel bir durum sadece. Karabasan geldiğinde gördüğünüz in, cin, ışık, şeytan gibi varlıkların topu sanrıdan (halisünasyon) ibarettir. Eh, karabasanı oluşturan stres, uyku bozukluğu gibi etmenlerin yanında o kadar korkutucu bir olayı yaşayan herkes olayın arkasında şeytanlı canavarlı