Hani her şeyden istersin ya hayatında, ondan bundan şundan. Hepsi birden olsun istersin. Hani tek kalemle başlayan isteğin giderek büyüyen bir liste haline dönüşür. Liste büyürken kelimelerinde, gittikçe küçülür gibi gelir ya hani aklında. ‘Az şey istiyorum aslında’ der ve buna en çok sen inanırsın ya hani.
Hani bir tanesine bile sahip olsan sevinecek kadar aza kanaat edersin. Hani bir o kadar da, hemen yenisini ekleyecek kadar bencilsindir. Hani doymayan gözünü göremeyecek kadar da körsündür.
Çekinme çekinme, koy sepete istediklerini. Ne de olsa düş senin, sepet senin. Al alabildiğini. Al almasına; ama ödeyeceklerini de unutma. Bedelsiz bir şey yok çünkü bu dünyada. Alışverişin biterse bir şey diyeceğim.
Hey! Uyanma vakti. Hayat, her istediğini anında alabileceğin bir mağaza değil ki. İyi ki de değil. O kadar kolay olsaydı, neyin tadı çıkardı ki? Neyin kıymeti bilinirdi ki? Sepeti doldurmak kolaydır, aldıklarını tüketmek de öyle. Ya verdiklerin, verebileceklerin? Onlar da kolay mı senin için?
Unutma! Her istediğini her istediğin anda alamazsın. Listeyi hazırlamak gibi kelimelere bakmaz o araba. Zamanı vardır her şeyin. Sana göre gelmiş olsa da o zaman, araba hazır değildir daha.
Hani uykudaydın ya sen biraz önce, uyanmadın belki hala. Körsün ya hani, sağırsındır da belki. Olsun. Raflara uzan sen yine de. Listen kalabalık ya hani. Elini çabuk tut, kap kapabildiğini yine de.