Dergide kısmen duymayan Charlie Swinbourne adlı yazar tarafından kaleme alınan makaleye göre hapşırırken "Hapşu" demek ve hapşırana "Çok Yaşa" gibi şeyler söylemek zamanla edinilen kültürel alışkanlıklar. İngilizler 'aççu', Fransızlar 'aççum', Japonlar 'hakaşun', Filipinliler 'haçing' diye hapşırıyor.
BBC Türkçe'de yer alan habere göre, Swinbourne, "İşitme engelli insanlar için hapşırık, kendiliğinden olan, olması gereken bir şey" dedi. Charlie Swinbourne, işitme engellilerin hapşırırken sadece güçlü bir hava çıkardıklarını söyledi.
'İstem dışı sesler'
İşitme engellilerin nasıl hapşırdıklarına ilişkin fazla bir araştırmaysa mevcut değil. Ancak işitme engelli kişilerin kahkalarına ilişkin yapılmış bir araştırma var. Bu araştırmada, işitme engellilerin kahkalarının hemen ayırt edilebildiği ancak duyan insanlarınkine göre daha fazla çeşitlilik arz ettiği belirtildi.
Londra Üniversitesi'nden Prof. Bencie Woll, hapşırma ve kahkaha gibi eylemleri "istem dışı sesler" olarak tanımlıyor, bunların değiştirilebileceğini ama durdurulamayacağını söylüyor.
Woll'e göre insanlar gülerken "Ha ha" demek için çaba harcamıyor. Bu ses boğazımızda yaptığımız değişikliklerin bir sonucu olarak çıkıyor.
Profesör Woll, "Kahkahada ya da hapşırmada bizim etkimiz, sosyal açıdan hangisinin kabul edilebilir olduğuna bağlı olarak bunu bastırmak ya da daha da güçlü olmasını sağlamaktan ibaret" dedi.