Meltyukhov M. Stalin'in şansını kaybetti
Önceki dört bölümde, Sovyet savaş öncesi savaş planlamasının tüm yönlerini başarıyla inceledik - önce N.F. Vatutina, sonra V.D. Sokolovsky, ilk Sovyet planının dağılması V.D. Sokolovsky, sonra Alman planı "Barbarossa". Bu arada, çalışmamız Sovyet siyasi ve askeri liderliği tarafından alınacak kararların stratejik savunma planı veya taarruz lehine alındığı siyasi olaylar dikkate alınmadan tamamlanmayacak. Ve birçok olayın arasındaki merkezi yer, Almanya ile Sovyetler Birliği arasında “Kasım 1940 - Mart 1941 arasındaki yılın etki alanlarının bölünmesi konusunda aktif danışmalar” ile doludur.
İlk kez, Balkanlar'daki etki alanını Almanya, İtalya ve SSCB arasında sınırlandırmak ve SSCB'nin İngiltere ile savaşa katılımının sınırlandırılması sorunu, Almanya, ABD, Finlandiya, Belçika, Fransa ve Fransa’yı işgal etmek için hazırlarken, Almanya’nın Finlandiya’ya savaşı için hazırlarken, Fransa’nın ve İngiltere’nin sona ermesinin yanı sıra Norveç’in işgaline ve Sovyetler Birliği’nin Finlandiya topraklarından işgaline yönelik hazırlıklar. Bununla birlikte, Moskova, Almanya'nın SSCB'nin etki alanına girmesinden korktuğundan, ilk önce etki alanını genişletmek değil, içindeki etkisini pekiştirmek gerekiyordu.
Mayıs ayında, 1940, Baltık cumhuriyetlerinde kitlesel halk gösterileri yapıldı. Mayıs ayının sonunda, Roma'daki SSCB Sorumlusu d'Affaires Gelfand ve Alman Büyükelçisi Mackensen, Balkan sorununu Almanya, İtalya ve SSCB'nin ortak çabalarıyla çözme gereğini tartıştılar ve 3 Haziran 1940'in V yılı VN. Mackensen'in açıklaması, Almanların bakış açısı ve İtalyan hükümetinin bu konudaki bakış açısıdır. ” “9 Haziran 1940, SSCB ve Japonya arasındaki Almanya ve İtalya'nın aktif yardımı ile Sovyet-Mançurya sınırının sınırlandırılması konusunda bir anlaşma imzaladı. Temelde, bu anlaşma, Batı siyasi seçkinleri tarafından, Doğu'daki Ribbentrop-Molotov Paktı olarak algılandı; bu, aslında 13 Nisan 1941 tarafsızlık anlaşmasının imzalanmasında somutlaştırıldı. Ve yine, aktif Alman-İtalyan arabuluculuğuyla ”(M. Leontiev, The Great Game).
20 Haziran İtalya Krallığı'nın SSCB Büyükelçisi 1940 A. Büyükelçilerin değiş tokuşundan sonra Roma'dan gelen Rosso, İtalya’nın Anglo-Fransız hegemonyasını yok etmeye ve İtalya’nın bu iki düşmanca ülkeden başkalarının toprak bütünlüğüne münhasır nüfuzunu veya teşebbüsünü oluşturma niyetinde olmadığını belirtti. Bessarabian sorununun barışçıl çözümü için SSCB'nin dostça işbirliği ve yardım politikaları. 23 Haziran 1940, F. Schulenburg, V. Molotov'a cevap hakkında bilgi verdi. I. von Ribbentrop - Sovyetler Birliği'nin Ağustos ayında Almanya ile imzaladığı bir anlaşma olan 1939, Balkan sorusu için de geçerlidir ve Balkanlar için istişare sözleşmesi için de geçerlidir.
17 - 21 Haziran Mayıs ayının popüler gösterilerinden sonra Litvanya, Letonya ve Estonya'da yılın 1940'i, popüler demokratik hükümetler oluşturuldu ve Sovyet birliklerinin ek koşullarını getirdi ve X.UMUM'un 25'unu V. İtalya'nın SSCB ile anlaşması. Açıklamada, SSCB'nin Romanya'ya, Karadeniz Boğazlarına ve Türkiye'nin geri kalan bölgesini İtalya ve Almanya arasında bölüştürmek ve aynı zamanda SSCB'nin ana Karadeniz iktidarı olarak tanınması karşılığında Türkiye'nin güney ve güneydoğu kıyılarına ilişkin toprak talepleri hakkında konuşuldu. Akdeniz
Ağustos 1939 Antlaşması çerçevesinde ve Balkan sorununa ortak bir çözüm anlaşması çerçevesinde hareket eden Sovyetler Birliği, Romanya’nın Besarabia ve Ukraynalılar tarafından işgal edilen Bucovina’yı yılın Haziran ayındaki 28’e iade ettiği yönündeki iddialarını sundu. SSCB'nin Bessarabia ile ilgili olarak Almanya ve İtalya tarafından Romanya'ya olan gereklilikleri tam olarak desteklendi ve SSCB'nin Bukovina ile ilgili olarak, yılın Ağustos 1940 anlaşmasının, Kuzey tarafına yönelik iddialarını sınırlamadığı için, Almanya'ya doğru gitmediği için, bunu uzatmadı. Sonuç olarak, Romanya 1918 Haziran - 1939 Temmuz 28, Sovyetler Birliği Bessarabia ve Northern Bukovina'ya geri döndü.
Temmuz ayında, 1940, Baltık cumhuriyetlerinde parlamento seçimleri yapıldı. 21 Temmuz Letonya ve Litvanya Seiması'nın ve Xianum Devletinin yanı sıra Estonya Devlet Duma'sı, Baltık Devletlerinde Sovyet iktidarını ilan etti ve Sovyet hükümetine bu ülkelerin SSCB'ye kabul edilmesini istedi. 1940 Ağustos 2, SSCB Yüksek Sovyeti'nin VII oturumunda, Moldavya SSR'sının serbest kalan Bessarabia ve Moldavya Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyetinin yanı sıra, Kuzey Kıymetler'de (Büyük Deniz Sahili'nde (KKTC) üç ilçe) yer aldı. SSCB'nin batı sınırlarının kesin olarak kurulmasının ardından, Kızıl Ordu Genel Merkezi, Almanya'nın bir saldırı durumunda, etki alanlarının bölünmesi ile ilgili müzakerelerin başarısız olması durumunda, Almanya'ya karşı bir saldırı planı geliştirmeye başladı.
Ağustos 1940'ta, Kızıl Ordu Genelkurmay Başkanlığı, Doğu Prusya'yı Bialystok göze çarpan noktasından atlayarak bir grev önerdi (bölüm 1, diyagram 3). Daha sonra, bu seçenek Pripyat bataklıklarının güneyinde bir grev seçeneği ile desteklendi. Eylül 1940 sonunda, Kızıl Ordu'nun en yüksek komuta ve siyasi kurmayının en etkili seçeneğin belirleneceği bir toplantının yapılacağı açıklandı. "Taslak raporların 1 Kasım 1940'a kadar sunulması gerekiyordu." Eylül 1940'ta 94 tümen ve 7 tank Lvov'dan Krakow'a (Kızıl Ordu'nun 40 tümeninin% 226'ı - bölüm 1, şema 4) tugaylar, önce Breslau'ya (Kızıl Ordu'nun 126 tümeninin% 20'si - bölüm 47, şema 268) 1 tümen ve 6 tank tugayıyla derinleştirildi ve daha sonra, Doğu'daki Wehrmacht'ın ana kuvvetlerini kuşatmak ve sonra yok etmek için Baltık kıyılarına (Kızıl Ordu'nun 134 tümeninin% 20'sı) 46 tümen ve 292 tank tugayı. Kendini Alman saldırganlığını püskürtmek için bir planla sigortalayan Sovyet liderliği, etki alanlarının bölünmesi üzerine Kasım görüşmelerinde Nazi Almanyası liderlerinden hoşnutsuzluk, öfke ve hatta saldırganlığa neden olmaktan korkmadan çok iddialı iddialarda bulundu.
Bessarabia ve Kuzey Bukovina'nın SSCB'ye girmesi, Romanya, Macaristan ve Bulgaristan aleyhindeki toprak iddialarını yoğunlaştırdı. Ağustos ayında 30, Almanya ve İtalya’nın ikinci Viyana Tahkim Kararı ile Macaristan, kuzey Transilvanya bölgesini devretti, Romanya yeni sınırlarının güvencesi aldı ve Eylül’ün 7’i, yılın 1940’i, Romanya’nın Güney Dobrudja topraklarının Bulgaristan’a devri konusunda anlaşma imzaladı.
SSCB'nin katılmaması ve Romanya'nın yeni sayfalarının teminatı olmaksızın, Romanya ve İtalya'nın Romanya sorusuna ilişkin tahkim kararı, Moskova'da memnuniyetsizliğe neden oldu. ve ayrıca, SSCB, Almanya ve İtalya’nın Balkan sorununa ortak bir çözümüne dair bir anlaşmaya varıldı. 3 Eylül 1939 Almanya, Sovyet etki alanını işgal ettiği için Moskova'da algılanan Alman birliklerinin Kuzey Norveç'e geçişi üzerine Finlandiya ile bir anlaşma yaptı. Ekim ayında 22’in İtalya’nın 1940’i Yunanistan’a girmesi, SSCB, Almanya ve İtalya’nın Balkan sorununun ortak çözümü konusundaki anlaşmayı tekrar ihlal etti.
Daha önce olduğu gibi, Moskova, Almanya'nın nüfuz alanına nüfuz etmesinden en çok korkuyordu ve her şeyden önce, onu “İngiliz mirasının bir bölümü” pahasına genişletmek yerine güvenliğinin güçlendirilmesi gerekiyordu. Bu nedenle, Kasım ayının Almanya ve SSCB arasında SSCB'ye yönelik müzakerelerinin asıl amacı, Finlandiya'ya ek olarak, Karadeniz Boğazlarının SSCB'nin etki alanına dahil edilmesi ve Bulgaristan'ın Almanya Romanya'ya benzer garantilerin sağlanması olmuştur. Finlandiya, kuzey sınırlarının güvenliğini garanti etmek için SSCB'ye, Boğazların güvenliğini sağlamak için güney ve Bulgaristan'daki Boğazlara ihtiyaç duyuyordu. Almanya Balkanlar'da yeni bir Alman etki alanı yaratmaya neredeyse hazır olduğundan, "Moskova'dan Kont Schulenburg ... Ribbentrop Ekim 30'e, Macaristan, Romanya, Slovakya ve Bulgaristan'ın Molotof'un gelmesinden önce Eksen yetkilerine beklenen katılımını açıklamamasını ve önce Rusya dışişleri bakanına danışmamasını tavsiye etti" (Papen F. Üçüncü Reich Rektör Yardımcısı. Hitler'in bir politikacısının anıları. 1933 - 1947).
Müzakerelerin olumlu bir sonucu ile V. Molotov, "İngiltere'nin şu anda sahip olduğu ve sahip olduğu tüm mülklerle birlikte (zorunlu topraklar olmadan) Britanya İmparatorluğu'nu korumak şartı üzerine" açık bir 4 güçleri (Almanya, İtalya, Japonya ve SSCB) beyanı şeklinde barışçıl bir eylem sunmayı planladı. Avrupa’nın işlerine karışmamasına ve Cebelitarık ile Mısır’dan derhal çekilmesine ve ayrıca Almanya’yı hemen eski sömürgelerine iade etme ve hemen Hindistan’a egemenlik hakkı verme yükümlülüğüne tabi ”dedi. Zaten müzakerelerin arifesinde, I. Stalin aceleyle V. Molotov'u telgrafla: “Eğer bildiriye gelirse, o zaman yoldaşlar adına bir değişiklik sunuyorum: Hindistan hakkındaki paragrafı silmeyi öneriyorum. Motifler: Karşı tarafların Hindistan hakkındaki maddeyi savaşı karıştırmayı amaçlayan bir yaramazlık olarak algılamasından korkuyoruz. ” Müzakerelerin başarılı bir şekilde tamamlanması durumunda, Almanya’nın SSCB ile daha geniş kapsamlı bir antlaşma imzalaması için I. von Ribbentrop’un yeni bir ziyaretinin atanması gerekiyordu.
İngiltere, müzakerelerin seyri üzerinde önemli bir etkiye sahipti. Ekim’in 21’i Yılın 1940’i I. Stalin, I. von Ribbentrop’a, V. Molotov’un Berlin’e gelişi hakkında bilgi verdi. 10 - 12. Kasım’ın 1940’i, Almanya’nın ve USSR’nin ve Ribbentrop’un çıkarlarını daha da betimlemek için hemen kabul etti. Ertesi gün, Ekim 22 1940, Birleşik Krallık SSCB Büyükelçisi R. Cripps, İngiliz hükümeti adına, SSCB A Dışişleri Komiseri Yardımcısı Vyshinsky'ye, SSCB'nin İngiltere’ye ve arkadaşlarına yardımları için gizlice gizli ve gizli bir belge imzalama önerisini sundu. Savaş sonrası dönemde, gelecekte işbirliği karşılığında son derece zor bir dönem. Sovyetler Birliği’nin İngiltere’ye teklif ettiği işbirliği ücreti öylesine önemsizdi ki, daha sonra A. Vyshinsky İngiltere’nin önerisini aşağılayıcı bir şekilde değerlendirdi ve Berlin’deki müzakerelere giden V. Molotov buna cevap vermeye gerek olmadığını bile düşünüyordu. Öte yandan, teklifi yapan R.Kripps çok heyecanlandı ve heyecanına büyük olasılıkla yaptığı teklifin değerinden değil, Berlin’in Almanya ile SSCB’nin yeni ve tam teşekküllü bir birliğin imzalanması konusundaki görüşmelerine torpido atma hedefinden kaynaklanmasına neden oldu.
Kasım 10 Yılın 1940'i, Almanya ile SSCB arasında Berlin'deki müzakerelere ilişkin bir tebliğ yayımladı. Müzakerelerin arifesinde, Sovyet tarafı iyimserlikle doluydu ve A. Hitler, "hiç kimseye karşı koyamayacağı ... dünyaya koalisyon" demediği böyle bir Almanya ve Rusya birliğinin fiyatını merak ediyordu (Papaz F. Üçüncü Reich Şansölye Başkan Yardımcısı). Bu arada, Kasım ayındaki 11, R. yılın 1940'inde, Cripps, A. Vyshinsky'den, Sovyet tarafının önerisine cevap vermemesinin nedeninin A. Vyshinsky'nin İngiltere'nin Sovyetler Birliği'ne neden daha az teklif verdiğini anlamadığını belirttiğine dair bir açıklama yapmasını istedi. SSCB'nin zaten sahip olduğu Kasım ayının sabahı Sovyet tarafındaki İngiliz teklifine ilgi eksikliği olduğuna inanan 12 1940, İngiltere Dışişleri Bakanlığı, SSCB'den teklifiyle ilgili bir bilgi sızıntısı düzenlediğini açıkladı. işbirliği.
İngiliz demaryasının bir sonucu olarak, A. Hitler'in V. Molotov ile yaptığı görüşmelerde acı çektiği, Moskova'yla ayrılma nedeni olarak “tam teşekküllü bir birlik” için çok şey aramıyordu. A. Hitler, V. Molotov'a, bir zamanlar Almanya'ya karşı savaşın yaşam için değil ölüm için yol açtığını söyleyerek İngiltere için savaşın sona erdiği konusunda mümkün olan her şekilde güvence verdi. V. Molotov tarafından talep edilen ilgi alanlarını tanımak yerine, A. Hitler, Moskova’nın, Almanya’nın Sovyet çıkarları alanını işgal etmesini, Almanya’nın Balkanlar’daki etki alanını oluşturmasını ve Moskova’ya geçişi yerine Monre Anlaşmasının gözden geçirilmesini talep etmesini istedi. A. Hitler, özellikle Bulgaristan ile ilgili herhangi bir şey söylemeyi reddettiler ve Üçlü Pakt - Japonya ve İtalya’nın ortaklarına danışılması gerektiğini belirtti.
Müzakerelerde sona erdi. Her iki taraf da diplomatik kanallardan müzakerelere devam etme konusunda anlaştılar ve I. von Ribbentrop’un Moskova ziyareti iptal edildi. V. Molotov, müzakerelerin sonucu ile hayal kırıklığına uğradı. A. Hitler'e göre, “Rusların savaş sonrası Avrupa devleti ile gerçekten ilgilenmediği, ancak Finlandiya ve Baltık Devletlerinde acil faydalar elde etmek için çaba sarf ettikleri izlenimini edindi. Rusya'nın Bulgaristan'a sağlamayı kabul ettiği güvencesinden memnun değildi, ancak küçük sorunların asıl sorunların çözümüne tabi tutulmasının bir şekilde dağıldığını belirtti. Almanya ile Sovyetler Birliği arasındaki koalisyon ezici bir güç olacak ve kaçınılmaz olarak tam bir zafere yol açacak ”(Papen F. Üçüncü Reich Rektör Yardımcısı). W. Churchill, “Hindistan'ı yedeklemekte olan Balkanlar, Türkiye, Pers ve Orta Doğu'da üretimi bölmek amacıyla, iki büyük kıta imparatorluğu arasında milyonlarca askerle silahlı bir ittifak sonucu ne olacağını hayal etmek bile zor. ve “Büyük Doğu Asya'nın dünyasının” ateşli bir üyesi olan Japonya, ortağı olarak (Churchill U. II. Dünya Savaşı).
Bu nedenle, A. Hitler, Winston Churchill’in fikrinin aksine, “gönülden nefret ettiği Bolşevikleri yok etmeye çalıştı” gibi, prensip olarak V. Molotov tarafından Almanya’nın SSCB’sine asıl sorununu çözmede talep ettiği ücreti kabul etti. İngiltere'ye karşı zafer. Dahası, A. Hitler, SSCB ile ittifak kurmaya meyilliydi, bu yüzden eskiden A. Hitler’in cemaatinde Weimar Cumhuriyeti’nin son liderlerinden biri olan Alman’ın Türkiye büyükelçisi Nazi Almanya’nın gri kardinalinden ilham aldı. Avusturya'nın Anschluss'ına el koyan ve böylece Almanya'nın Doğu'ya ve şimdi Türkiye'ye yol açan Almanya'da iktidara gelmesi, İran ve Hindistan'ın kapılarını açtı. F. von Pappen, A. Hitler'e, Büyük Britanya ile ortak bir mücadele için değil, Almanya ve Avrupa’daki komünizme karşı mücadele için Almanya’nın SSCB ile birleşmesini sağlamak amacıyla iktidara getirildiğini hatırlattı:
“Bulgaristan'ın Molotof'a sunduğu garantiler hakkındaki bilgiler, Ruslarla tam teşekküllü bir birlik için ödemek zorunda olduğumuz fiyat hakkında net bir fikir edinmeme izin verdi. Kavşaktaydık hikayeler. Hitler’in ne kadar cazip olduğunu, Ruslarla olan müttefikleriyle İngiliz İmparatorluğu ve ABD’ye karşı koymak gerektiğini anlayabiliyorum. Kararı dünyanın yüzünü değiştirebilir. Bu düşünceyle, ayrılmadan önce ona şöyle söyledim: “Ocak 1933’te, Almanya’yı ve tüm Avrupa’yı komünistlerden korumak için güçleri birleştirdiğimizi unutma” (Papen F. Üçüncü Başkan Yardımcısı Reich). Böylece, A. Hitler'in önünde, Çekoslovak senaryosu, Alman ordusunun, diplomatların ve sanayicilerin birleşik bir cephesi tarafından iktidardan kaldırılmasıyla tekrar ortaya çıktı.
Kaçınılmaz olarak zafere yol açan SSCB ile Almanya koalisyonu ve İngiltere ile Sovyetler Birliği ile iki cephede savaşı kaçınılmaz olarak Almanya'nın mağlup etmesiyle sonuçlanan iki cephede savaş arasında seçim yapan A. Hitler, Almanya'yı yenmeyi seçti. A. Hitler'in ve arkasındaki insanların asıl amacının, Büyük Almanya'nın yaratılması ve yaşam alanı kazanması, hatta komünizme karşı mücadelenin değil, Almanya'nın Sovyetler Birliği ile savaşta yıkılması olduğu varsayılmalıdır.
Resmi pozisyonun W. Churchill'i sınırlandırmak zorunda kalmasından bu yana, II. Dünya Savaşı'nın ilk günlerinde babasının görüşleri, oğlu Randolph Churchill tarafından ifade edildi, bu arada, A. Hitler’in seçim kampanyası, “Doğu’daki savaşın ideal sonucu, son Alman’ın öldürdüğü zaman olacaktı” dedi. Son Rus ve yakın ölü olarak uzandı. " ABD’de, benzer bir ifade, 24’in Haziran’da 1941’ta yayınlanan New York Times gazetesinde yayınlanan ve “Rusya’nın kazandığını görürsek, Rusya’ya yardım etmeliyiz” Almanya'ya yardım etmeliyiz ve bu yüzden onları mümkün olduğunca öldürmelerine izin verin! ”(Volkov FD İkinci Dünya Savaşı sahnelerinin gerisinde).
Yılın Kasım 20 1940, Macaristan açıkça üçlü ittifak, Kasım 23 Romanya ve Kasım Kasım 24 Slovakya katıldı. Balkanlar'da yeni bir Alman etki alanı yaratan A. Hitler, SSCB ile tam teşekküllü bir birliği terk etti. Kasım 25 Yılın 1940'i verildi ve Kasım Kasım 26 “V. Molotov tarafından I. von Ribbentrop'un bir ittifak kurma konusundaki önerisine yeni ve ayrıntılı bir cevap geldi. Önkoşullar olarak, Sovyet tarafı, Alman birliklerinin Finlandiya'dan derhal çekilmesi, Bulgaristan ile Sovyetler Birliği arasında karşılıklı yardım anlaşması yapılması, Boğaz ve Çanakkale Boğazı'ndaki Sovyet kara ve deniz kuvvetleri için üslerin sağlanması ve ayrıca Batum ve Bakü'nün güneyindeki bölgelerin tanınması için taleplerde bulundu. Fars Körfezi'nin ilgi alanına giren Ruslar. Gizli makale, Türkiye'nin ittifak'a katılmayı reddetmesi durumunda ortak bir askeri harekette bulundu ”(Papen F. Üçüncü Reich Rektör Yardımcısı).
Taleplerini teyit eden Moskova, Kasım ayında 29'in küçük bir ortağı olarak Alman politikasını takip etmeyi reddettiği için, Aralık ayında 3 ve 7'in 1940'inde küçük bir ortak olarak Almanlar, “sırasıyla gelecekteki Doğu kampanyasının üç aşamasının yapıldığı haritalarda operasyonel-stratejik oyunlar oynadı: sınır savaşı; Sovyet birlikleri ikinci kademe yenilgisi ve Minsk - Kiev hattına erişim; Sovyet birliklerinin Dinyeper'ın doğusundaki yıkımı ve Moskova ile Leningrad'ın ele geçirilmesi. Aralık 18 oyunlarının ardından, Barbarossa planı nihayet onaylandı ve yürürlüğe girdi. “Sovyetler Birliği ile savaş için hazırlıklar hemen başlayıp 15 yılının Mayıs 1941'uyla sona erecekti” (Papen F. Üçüncü Reich Şansölye Başkan Yardımcısı). A. Hitler'in iyimser programına göre, Fransızlar gibi Sovyetler, altı haftalık kampanyanın sonucu olarak mağlup edileceklerdi. Ardından, tüm Alman birlikleri, yılın 1941'inin düşmesinde İngiltere'nin son yenilgisi için serbest bırakılacaktı (Churchill, II. Dünya Savaşı). Sovyet liderliğinin Moskova ile Leningrad'ın yıkılmasında barışı zorlamaması veya Ukrayna'nın ele geçirilmesi durumunda A. Hitler, "en azından yalnızca Yekaterinburg'a kadar motorlu kolordu" ile saldırmaya karar verdi. (Side F. Ben Moskova'nın kapılarında durdum. Askeri günlükler). 1941 - 1945).
30 Kasım 1940, Bulgar hükümeti Sovyet güvenlik garantilerini reddetti. Sovyet liderlerinin Almanya ve Bulgaristan'ın Sovyet tekliflerini kabul edeceği gerçeğine olan inancı, 18 Aralık ayında Bulgarların Sovyet liderliğine Bulgaristan'ın SSCB'nin önerisini gerçekten reddettiğini açıklamak zorunda kalacaklarıydı. Aynı zamanda, Bulgaristan Almanların Üç Paktına katılma davetini reddetti. Bulgaristan için diplomatik savaş Moskova ve Berlin arasında başladı.
Aralık 30 SSCB'den 1940, İtalya ile Boğazlar konusunda istişarelere başladı. 31 Aralık Yılın 1940'i A. Hitler, Mussolini'ye yazdığı bir mektubu ile durumu şöyle değerlendirdi: “Bulgaristan… Kendisini Üçlü Paktla ilişkilendirmeye ve dış politika alanında net bir şekilde yer almaya istekli olduğunu göstermiyor. Bunun nedeni Sovyet Rusya'nın artan baskısı. ... Stalin hayatta iken Rusların bize karşı herhangi bir girişimi öngörmüyorum ve biz kendimiz için ciddi aksaklıkların kurbanı değiliz. Almanya’nın Doğu’daki komplikasyonlarla başa çıkabilecek kadar güçlü bir ordusuna sahip olduğu savaşı tatmin edici bir şekilde bitirmenin bir ön şartı olduğunu düşünüyorum. Bu ordu ne kadar güçlü olursa, onu öngörülemeyen tehlikelere karşı kullanma ihtimalimiz o kadar düşük. Bu genel düşüncelere, şu anda SSCB ile çok iyi ilişkilerimiz olduğunu eklemek isterim. Her iki tarafı da tatmin edecek bir ticaret anlaşması imzalamanın arifesindeyiz ve aramızda çözülmeyen sorunları çözebileceğimizi ummamızın iyi nedenleri var.
Aslında, sadece iki soru bizi hala bölüyor - Finlandiya ve Konstantinopolis. Finlandiya ile ilgili ciddi zorluklar öngörmüyorum, çünkü Finlandiya'yı doğrudan etki alanımız içinde olan bir ülke olarak görmüyoruz ve ilgilendiğimiz tek şey, ikinci bir savaşın bu bölgede ortaya çıkmaması gerektiğidir. Buna karşılık, çıkarlarımız Konstantinopolis'i Rusya'ya, Bulgaristan'ı da Bolşevizme bırakmaktan ibaret değildir. Fakat burada bile, iyi niyetle, en kötüsünden kaçınmamıza ve hedeflerimize ulaşmamızı kolaylaştıracağımız soruna bir çözüm bulmak mümkün olacaktır. Moskova, hiçbir şeyin bizi kendimiz için tatmin edici saymayacağımız koşulları kabul etmeye zorlayacağının net bir şekilde anlaşılması durumunda, bu sorunu çözmek daha kolay olacaktır. ”
23-31 Aralık 1940, Moskova'da, Kızıl Ordu'nun kıdemli komutanlarının bir araya geldiği toplantıda, birliklerin savaş kullanımının yeni biçimlerini ve yöntemlerini gözden geçirdi. Ocak ayının başındaki toplantının sonunda, Sovyet Genelkurmay Başkanı Pripyat Bataklıklarının Bataklık Bataklığı'nın kuzeyini veya güneyinde Almanya'yı grevde bulması ve Doğu Prusya'nın Belostok ve Lviv çıkıntılarından tahkimatlarını geçerek Almanya’yı vurması için en etkili seçeneği belirlemek için iki askeri-stratejik oyun yaptı. 1941, 1 - 8 şeması). Daha sonra, kartlardaki bu oyunlar V.D. Zapolnaya Dvina-Dnepr sınırındaki Wehrmacht ana güçlerinin yenilgisinden sonra Belostok'lulardan Baltık'a bir atılım sağlayan Sokolovsky ve 9, 2 programının bir parçası). Vatutina, Lvov çıkıntısından (2, 1 programının bir parçası) Almanya'ya önleyici grev yapmasını sağladı.
10 Ocak 1941, Almanya ve SSCB, Litvanya'daki bölgesel meseleleri düzenleyen bir anlaşma imzaladı ve Ocak ayında zaten 13, Moskova, Berlin'e Almanya ve SSCB arasındaki Bulgaristan ile ilgili çözülmemiş sorunu hatırlattı. Ek olarak, 17 Ocak 1941 V. Molotov, Berlin’e Bulgaristan’ın SSCB güvenlik bölgesinde olduğunu hatırlattı: “Sovyet hükümeti, Alman hükümetine, Bulgaristan topraklarını ve Boğazları, SSCB’nin güvenlik bölgesi olarak gördüklerini ve olaylara ilgisiz kalacağını işaret etti. bu SSCB'nin güvenlik çıkarlarını tehdit ediyor. Bütün bunlar karşısında, Sovyet hükümeti, herhangi bir yabancı silahlı kuvvetin Bulgaristan topraklarında ve Boğazlarda görünmesini, SSCB'nin güvenlik çıkarlarının ihlali olarak göreceği konusunda uyarma görevini üstlendi ”(Churchill U. II. Dünya Savaşı).
Yılın Aralık 9'inde 1940'i başlatan İngilizler, Şubat ayına kadar Libya'daki İtalyan birliklerinin pozisyonlarına Sidi-Barani, Bardia, Tobruk ve Beda-Fomm'a saldırdı. “Toplamda, Mussolini iki ayda 7 binlerce kişiden ve 130 tanktan daha fazlasını kaybetti” (Williamson G. 380-1941 Afrika Birliği). 1943 (diğer 2 verilerine göre) Şubat 8, Alman birliklerinin Bulgaristan'a girmesine izin veren bir anlaşma imzaladı ve 1941 Şubat W. Churchill, SSCB'yi İngiltere ile Almanya arasındaki savaşa dahil etmeye çalışırken, İngiliz kuvvetlerinin El Ageyla ve bunların büyük ve daha iyi bir bölümünü Mısır'dan Yunanistan'a devretmek; bu da İtalyan birliklerini Kuzey Afrika’dan çıkma tehlikesiyle karşı karşıya bıraktı. Alman birliklerinin Hindistan'a, Japon birliklerine yönelik atılımının, hem İngiliz Hindistan'ı hem de Sovyet Orta Asya'yı eşit derecede tehdit ettiğini belirtmek gerekir. Zor durumdan ötürü, Libya'daki 10’in Şubat ayında 14’ten gelen Alman ve İtalyan birlikleri hemen savaşa atıldı.
Kuzey Afrika'daki Alman birliklerinin önünde iddialı hedefler belirlendi. İran’ın ve Afganistan’ın ele geçirilmesini öngörmek ve Hindistan’a bir saldırı düzenlemek için Rusya’daki doğu kampanyasının sona ermesinden sonra A. Hitler’in gerekliliklerine dayanarak OKW merkezi Wehrmacht’ın gelecek için operasyonlarını planlamaya başladı. Amaçları daha sonra 32 sayılı “11 Haziran’ındaki 1941’taki Barbarossa planının uygulanmasından sonraki döneme ilişkin hazırlıklar” Taslak Direktifi’nde belirtilmiştir. "Direktif No. 32'in son hali, zaten Almanya savaşı sırasında SSCB'ye karşı kabul edildi - 30 Haziran 1941.
18 Şubat 1941 Bulgaristan ve Türkiye, Bulgaristan’ın Alman birliklerini topraklarına sokması durumunda, Türkiye'nin müdahalesizliği konusunda bir anlaşma imzaladı. İngiltere müttefiki hareketlerine çok kızmıştı. Bu şansa inanmayan, Türklerin samimiyetsizliklerinden şüphelenen ve Yunanistan'a yönelik bir Alman saldırısı durumunda Türkiye'nin Bulgaristan'a saldırmasından korkmaya devam eden Almanlar, Boğaz'ı ele geçirmek ve Türk kuvvetlerini Avrupa'dan kovmak için bir proje geliştirdiler.
27 Şubat 1941'de İtalya, Karadeniz Boğazı ile ilgili son cevabını verdi ve buradan İtalya'nın bu konuda herhangi bir rol oynamadığı ve A.Hitler'in Kasım ayının Moskova ile görüşmesinden bu yana Sovyet liderliğini aldattığını açıkladı. 28 Şubat'ta V. Molotov, Berlin'i Bulgaristan'a karşı SSCB katılmadan üçlünün anlaşmasına katılmaları ve Alman birliklerinin Bulgar topraklarına girmesi konusunda uyardı, çünkü Sovyet liderliği böyle bir eylemi SSCB'nin güvenliğinin ihlali olarak algılayacaktır. Ancak 1 Mart 1941'de Bulgaristan yine de üçlü ittifaka katıldı. V. Molotov, Sovyet liderlerinin Alman birliklerinin Bulgaristan'a girişinin SSCB'nin güvenliğinin ihlali olarak kabul edeceğini ve bundan sonra Almanya'ya daha fazla destek vermeyi reddedeceğini yineledi. Sovyet uyarısına rağmen, 2 Mart 1941'de 12. Alman ordusu Bulgaristan'a girdi ve 5 Mart 1941'de İngiliz birlikleri Yunanistan'a indi. Bundan önce, Yunanistan'daki İngiliz askeri varlığı sınırlıydı. havacılık parçalar.
Avrupa'da Almanya ile İngiltere arasında, bu kez Yunanistan'da yeni bir çatışma kaçınılmaz hale geldi. Aynı zamanda, İngiltere’nin pozisyonu o kadar zordu ki, iflasına bakılmaksızın, 11’in Mart’ında ABD Kongresi, silah ve çözülebilirliklerine bakılmaksızın faşist bloğa karşı savaşacak ve savaşacak olan herkesin stratejik malzemeleri. Aynı gün, Almanya'ya yönelik önleyici bir saldırı planı olan 12 Haziran 1941, SSCB'de ve 17 Mart A'da onaylandı. Hitler, İngilizlerin Balkanlardan atılmasını emretti. Bu nedenle, önemli İngiliz kuvvetlerinin Kuzey Afrika’dan çekilmesi İngiltere’ye oldukça pahalıya mal olmasına rağmen - Kuzey Afrika’da 24 Mart 1941 Alman Afrika Birliği, Nisan ayında İngiliz 11’in Cyrenaica’nın kaybına, Tobruk kuşatmasının ve General Nymes ve Teğmen General Richard’ın yakalanmasına yol açan bir saldırı başlattı. O'Connon - Kuzey Afrika'daki en iyi uzmanlardan biri olan görevini yerine getirdi - Sovyetler Birliği Almanya'ya saldırmaya karar verdi. SSCB ve İngiltere'de Alman Afrika Birliği'nin Yakın ve Orta Doğu'da Hindistan'a atılımının önlenmesi adına, İran'ın işgali için planların geliştirilmesi başladı (1, 11 programının bir parçası).
26 Mart 1941 Yugoslavya üçlü ittifaka katıldı, ancak ertesi gün ülkede İngiliz ve Sovyet istihbarat servislerinin desteğiyle bir askeri darbe gerçekleşti. P. Sudoplatov'a göre, “askeri istihbarat ve NKVD, ikametgahlarıyla, Belgrad'daki Alman yanlısı hükümete karşı komployu aktif olarak destekledi. Bu nedenle Molotof ve Stalin, SSCB'nin Balkanlar'daki stratejik konumlarını güçlendirmeyi umuyorlardı. Yeni Alman karşıtı hükümet, kendi görüşlerine göre, Yunanistan'daki İtalyan ve Alman operasyonlarını geciktirebilir. ” Darbeyi öğrenen A. Hitler, Sovyetler Birliği'ne karşı düşmanlıkların başlaması için planlanan tarihi verdiğinde, Yugoslavya'da yıldırım hızıyla, acımasızca zulmü vererek, Yunanistan'ı işgalle zaman içinde koordine etmek istedi.
5 Nisan Moskova'da 1941, SSCB ile Yugoslavya arasındaki dostluk ve saldırganlık konusunda bir anlaşma imzaladı. Anlaşma her yerde, Almanya'da büyük bir memnuniyetsizlikle karşılanan SSCB Yugoslavya'nın halkın desteği olarak görülüyordu. Ertesi gün, Nisan 6'teki 1941, Wehrmacht, Yugoslavya ve Yunanistan'a saldırgan bir saldırı başlattı ve ardından İtalya, Macaristan ve Bulgaristan birlikleri oldu. 11 Nisan 1941 İngiltere, Sovyetler Birliği'ne Almanya'nın düşmanlarına doğrudan askeri destek vermeyi teklif etti, ancak Sovyetler Birliği, kendisini Macaristan'a Yugoslavya ile ortak saldırı için Macaristan'ı kınadı. 15 Nisan Yılın 1941'i A. Hitler, Girit adasını Yunanistan'a yönelik bir saldırının hedefi olarak belirledi. 18 Nisan 1941 İngiltere bir kez daha Sovyetler Birliği'nin Almanya ile yakınlaşmasını tehdit eden bir yakınlaşmaya başlamasını önerdi, ancak Sovyet liderliği İngiltere'yi istikrarsız Anglo-Sovyet tutumları için suçladı.
Yugoslavya, 17’i Nisan 1941’te ele geçirdi ve 24’te Yunanistan ve Yunanistan askerlerinin tahliyesi başladı. Nisan ayındaki 25’in üzerindeki 1941 A. Hitler, Girit Merkür’e ve 28’in 30’in, 1941’a göre, Doğu’ya, 22’in, Haziran’ın 1941’i ile Doğu’ya stratejik bir dağıtımını tamamlama emri verdi. Kampanya, 18'in Mayıs 1940'i tarafından tamamlanması planlandı. Barbarossa Operasyonu'nun başlatılmasının ertelenmesi, Yunanistan ve Yugoslavya'daki bir Wehrmacht askeri operasyonunun gerçekleştirilmesinden kaynaklandı. Yugoslavya'nın bölünmesi sonucunda, topraklarının bir kısmı Almanya, İtalya ve Macaristan arasında bölünmüştür. Hırvatistan resmen bağımsız bir devlet ilan edildi ve Sırbistan'daki işgalciler tarafından bir kukla hükümet kuruldu.
“Moskova'dan Berlin'e Nisan 13 Schulenburg'a ulaştı. Nisan 28’te, büyükelçisinin önünde, Rusların Yugoslavya’ya karşı yürüttüğü jest hakkında tirad veren Hitler tarafından kabul edildi. Schulenburg, bu konuşmayı kaydettiğine göre Sovyetlerin davranışını haklı göstermeye çalıştı. Rusya'nın yaklaşmakta olan bir Alman saldırısının söylentileri tarafından alarma geçirildiğini söyledi. Rusya'nın Almanya'ya saldıracağına inanamıyor. Hitler, Sırbistan 'daki olayların kendisine bir uyarı görevi yaptığını söyledi. Orada olanlar onun için devletlerin politik güvenilmezliğinin bir göstergesi. Ancak Schulenburg, Moskova’daki tüm iletişimlerinin altında yatan teze bağlı kaldı. “Stalin'in bize daha da büyük tavizler vermeye hazır olduğuna ikna oldum. Ekonomik temsilcilerimize zaten (zamanında başvuru yaparsak) Rusya'nın bize yılda 5 milyon tona kadar tahıl tedarik edebileceği söylendi. ” 30 April Schulenburg Moskova'ya döndü, Hitler'le buluşmasından derinden hayal kırıklığına uğradı. Hitler’in savaşa yaslandığına dair net bir görüşü vardı. Belli ki Schulenburg bile Berlin'deki Rus büyükelçisi Dekanozov'u bu etki konusunda uyarmaya çalıştı ve Rus-Alman karşılıklı anlayışına yönelik politikasının son saatlerinde inatçı bir mücadele başlattı ”(Churchill U. II. Dünya Savaşı).
P. Sudoplatov’a göre, Yugoslavya’nın yenilgisi "Hitler, kendisini resmi ve gizli anlaşmalarla bağlı görmediğini açıkça gösterdi - sonuçta, askeri adımlar atmadan önce ön istişarelerde bulunmak üzere verilen Molotof-Ribbentrop Paktı’nın gizli protokolleri. Her iki taraf da etki alanlarının Kasım 1940 - Mart 1941 arasında bölünmesi konusunda aktif istişarelerde bulunmasına rağmen, ilişkilerinde karşılıklı bir güvensizlik ortamı kaldı. Hitler Belgrad'daki olaylara şaşırdı ve bizler için Yugoslavya'nın hızlı işgali yüzünden bizler için daha az şaşırmıyoruz. Yugoslavya'nın böylesine hızlı ve hızlı bir şekilde yenilgisini beklemediğimizi itiraf etmeliyim. ... Dahası, Alman birliklerinin kendi çıkarlarımız bölgesinde olmasına rağmen içinden geçtiği Bulgaristan, Almanları destekledi. ”
Yunanistan ve Yugoslavya’daki Alman zaferlerinden etkilenen Sovyet liderliği, 12’in Haziran’ında 1941’e gelecek olan Almanya’daki önleyici grevi iptal etti, Yugoslavya’daki olayların baltaladığı Almanya ile ilişkilerini geliştirmeye başladı ve “Berlin’e sadık bir duruş sergiledi”. Özellikle, tüm ekonomisi İngiltere'nin çıkarlarına hizmet eden Irak'taki yılın Nisan 1'indeki 1941 askeri bir darbeydi. Yeni hükümet İngiltere'ye olan bağımlılığı hafifletmeye başladı. Almanya ve İtalya askeri yardım sağladılar ve Sovyetler Birliği 3 değil, yeni devleti tanıyan 13 May değil.
Ayrıca, Nisan ayındaki 13'teki 1941, Sovyetler Birliği, Japonya ile tarafsızlık anlaşması imzaladı. “Mayıs 7'ta Belçika ve Norveç'ten diplomatik temsilciler Rusya'dan kovuldu” (Churchill W. II. Dünya Savaşı), Mayıs 8'ta Sovyetler Birliği “Yugoslavya ile diplomatik ilişkiler koptu ve Haziran ile Yunanistan'da 3 geçti. ... Mayıs ayında Ankara'da düzenlenen Orta Doğu'daki Sovyet-Alman istişareleri sırasında Sovyet tarafı, bu bölgedeki Alman çıkarlarını dikkate almaya hazır olduğunu vurguladı. ” Aynı zamanda, bir Alman saldırısı durumunda, V.D. Sokolovsky (2, 2 şemasının bir parçası). Ve yılın Nisan ayının 1941'inde İngilizler Stalin'e Alman saldırısının yaklaşımı hakkında bilgi verdiklerinde, “Gitmelerine izin verin… - onları kabul etmeye hazırız!” Diye cevap verdi. (Preparata GD Hitler, Inc.).
Özetlemek için. SSCB'nin batı sınırlarının kesin olarak kurulmasının ardından, Kızıl Ordu Genel Merkezi derhal Almanya'ya karşı bir karşı saldırı planı geliştirmeye başladı. Almanya'nın ve SSCB'nin Ekim ayına kadarki 1940’inin Balkanlar’daki etki alanlarını sınırlamaya çalıştığı ve bu nedenle Sovyet planının yalnızca aşırı durumlar ve öngörülemeyen durumlar için geliştirildiği belirtilmelidir. Kasım ayının Kasım ayında, V. Molotov'un Almanya liderliği ile görüşmesi sırasında gelen ve SSCB'nin Finlandiya, Boğazlar ve Bulgaristan olarak çıkarlarını kabul etmeyi reddedenler.
Dahası, eğer Almanya derhal SSCB'nin yenilgisi için bir plan geliştirmeye başlarsa, Sovyetler Birliği Boğazları Almanya'yı ve Bulgaristan'ı ilgi alanı olarak tanımak için diplomatik bir mücadele başlattı. Sadece Mart 1941'teki yenilgilerinden sonra, Sovyet liderliğinin Mart ayında İngiltere ve 11 ile ilişkileri geliştirmeye başlamasıyla, 1941 Almanya N.F.'ye karşı önleyici bir grev planını kabul etti. Vatutina, yılın 12 Haziran 1941'inde bir saldırı belirledi. Bununla birlikte, Almanya Yugoslavya ve Yunanistan'ı mağlup ettikten sonra, yılın nisan 1941’indeki Sovyet liderliği, Wehrmacht grev kuvvetlerini Sovyetler Birliği V.D. Sokolovsky.