IV / 1:12-20
12 Kardeşlerim benimle ilgili olayların Sevindirici Haber'in ilerlemesine gerçekten yardım ettiğini bilmenizi isterim.[1]
Sevindirici Haber'in ilerlemesi: Pavlusun tutukluluğu sebebiyle Müjde saray muhafızları ve onların çevresinde yayılmaya başladı (Müjdenin Pavlusun hayatında ilerlemesi (1:12-26), Müjdenin Filipi Kilisesinin hayatında ilerlemesi (1:27-2:18).
1:12-18 ayetlerine Romalılar 8:28 ayeti ışığında bakınız.
13 Öyle ki Mesih'e bağlılığımdan ötürü cezaevinde bulunduğumu tüm saray koruyucuları da geriye kalan herkes de biliyor[2].
cezaevinde: Müjdenin, uğruna tutukluk olsa bile ilerleme gücü vardır (Romalılar 1:16).
geriye kalan herkes: Pavlusun Mesih adından dolayı tutuklanması yalnızca sarayda görevli askerler değil, imparatorun ev halkı (4:22) tarafından da bilinmektedir. Öyleyse muhtemelen Roma halkının çoğunluğu da bu olayı duymuştur.
14 Ayrıca cezaevinde bulunuşum Rab bağlılığındaki kardeşlerin daha da çok güven beslemesini sağladı. Öyle ki Tanrı Sözünü korkusuzca bildirmek için giderek yürekleniyorlar.
Rab bağlılığındaki: Mesihle Birleşme (4:13).
kardeşlerin: Gözle görünen Kilise ve Gözle görünmeyen Kiliseyi oluşturan kardeşler (I.Petrus4).
İman hayatının bazen içinde bulunduğumuz dünyaya meydan okuduğunu görmek kiliseyi her zaman dua ve hizmet için teşvik etmiştir. Bazen hiçbir sebep yokken bir şeyler kötü gider. Havari (Aziz) Pavlus bu mektubu yazdığı sırada Romada tutukludur. Pavlus devlet aleyhine mi konuşmuştur, Sezar'a hakaret mi etmiştir, bölücülük mü yapmıştır? Hayır. Ama beklenmedik bir şekilde bir şeyler kötü gitmiştir. Bir suçu olmadığı halde, İsa Mesih'e imanından ötürü tutuklanmıştır. Bazen bir şeylerin size karşı olduğu böyle zor zamanlarda Tanrı'nın merhametli elini görmek zordur. Gerçekleştiremediğiniz planlar, başarısızlığa uğrayan projeleriniz, hayal kırıklıklarınız, hastalık, ölüm, işinizi kaybetmeniz gibi olaylar sizlerin sıkıntı, üzüntü ve karmaşıklık içinde kalmasına sebep olur. Pavlus'un kendi hayatında tecrübe ettiği şey ise böyle bir durumdur. Haklı bir gerekçe olmasa da tutuklanmıştır. Pavlus daima İncili vaaz etmek istemiş her seferde farklı sorunlarla karşılaşmış ve tutuklanmıştır. Onun yerinde sizler olsanız neler hissedersiniz?
Burada gördüğümüz şey şudur: Pavlus olayların görünüşünden ya da gidişinden bağımsız olarak Tanrının amacına odaklanmıştır. Pavlus zincire vurulmuş olmanın sıkıntılarını yaşarken bile kiliseyi sevinmeye, dayanmaya davet etmektedir. Bu olay çarmıha gitmeden önce ruhunda derin bir sıkıntı duyan İsa Mesihin (Yuhanna 13:21) aynı şekilde havarilere nasıl yüreğiniz sıkılmasın (Yuhanna 14:1) dediğini hatırlatmaktadır. Filipililer Mektubu Mesih gibi kendi durumu ile değil başkalarının durumu ile ilgilenen bir Hristiyan karakteri geliştirmek ister (2:4, 20-21).
Pavlus içinde bulunduğu tutukluluk ortamında Müjdenin yayılmasından bahseder. İlahi strateji eğer aksi olmasaydı Müjdeyi hiç duyamayacak kimselere açmaktadır. Çünkü saray görevlileri Pavlusun tutukluluğu sebebiyle Müjde hakkında öğrenmeye ve düşünmeye başlamışlardı. Hapishane duvarları bile Müjdenin yayılmasına bir engel oluşturamıyordu. Çünkü Tanrı başlatmıştı ve O tamamlayacaktı.
1:15-18
15 Kuşkusuz, bazıları çekememezlikle, kavgacılıkla, bazıları ise iyi niyetle Mesih'i yayıyorlar.
16 Bu sonuncular sevgilerinden böyle yapıyorlar. Çünkü Sevindirici Haber'i[3] savunduğum için cezaevinde bulunduğumu biliyorlar.
17 Öncekilere gelince, bunlar Mesih'i pak yürekle değil, bencil[4] bir hırsla bildiriyorlar. Böylelikle cezaevinde bulunmamın acılarını çoğaltacaklarını sanıyorlar.
1:15-17 WESTMİNSTER İNANÇ AÇIKLAMASI XVI/7, WESTMİNSTER UZUN İLMİHAL 159; 174
18 Ne zararı var! Ben bundan sevinç duyuyorum. Çünkü hangi açıdan bakılırsa bakılsın -ister gösteriş için, ister gönülden olsun- Mesih bildiriliyor. Buna seviniyorum, hem de sürekli olarak sevineceğim.
Her iki taraf da Müjdeyi vaaz edip yaydığından bir rekabet durumu yoktur. Ancak bir karşı koyma ya da isyan motivasyonu ve tutumu içinde olan bir taraf vardır. Bir grup iyi niyetle ve Mesihe olan sevgi ile bunu yapmaktadır. Diğer bir grup ise bencil bir motivasyona sahip olaraktan Müjde yaymaya çalışıyor. 2:1-5 ayetlerini bu konuda uyarı olarak alabiliriz. Yanlış bir motivasyon ile Müjdeyi yayanlar kendilerini önemli görmeye başlarlar ama bu durum Pavlusun motivasyonundan (1:20-21) çok farklıdır. Çünkü onlar bir şekilde Pavlusun acılarını çoğaltmayı (1:16) arıyorlar. Ancak Pavlus burada Müjdeyi inançsız bir şekilde kendi çıkarları için kullanmak isteyen (Elçilerin İşleri 19:13) kimselerden dolayı sevinmiyor (WESTMİNSTER İNANÇ AÇIKLAMASI XVI/7). Bu konuda Pavlusun 3:2 ayetindeki uyarısına dikkat ediniz (II.Korintliler 11:4, Galatyalılar 1:6-9).
Pavlus 1:15-18 ayetlerinde ise böyle sıkıntılı zamanlarda bile Müjdenin yayılmasından bahsediyor. Yani tüm sorunlu ve sıkıntılı zamanlarda Tanrı çalışmaktadır. Müjdeyi yaymak; Müjdeyi diğer uluslara duyurmak demektir. Müjdenin yayılması Roma hapishanesindeki gardiyanlar ve hükümet görevlilerini de içermektedir. Bizler genellikle kolay olanı düşünüyoruz ama Tanrı Romanın hapishanelerinden bile çağrı yapmamızı istemektedir. Hapishanedeki gardiyanlar ve görevliler Pavlusun diğer mahkumlardan farklılığını ve Mesihe bağlılığı için orada olduğunu öğrenecekler ve bu da Müjdeyi paylaşmak için Pavlusa bir kapı açacaktı.
Diğer yandan Pavlus'un zincire vurulmuş olması yürekten iman edenlerin bir araya gelerek oluşturduğu kiliseyi korkutmuyor. Aksine İsa Mesih için daha büyük bir tutku ve teşvikle Tanrı sözünü cesaretle ilan ediyorlar. Biliyorlar ki, saray muhafızları dahil, pek çok kişi Müjdeyi duymak ihtiyacındadır.
Pavlusun tecrübe ettiği bu olumsuz gibi görünen durum İsa Mesih için bir tanıklık fırsatı olmuştur. Zincire vurulmak gibi bir olumsuz bir durum Pavlusun hayatında çalışan Tanrı'nın aracılığı ile bir müjdeleme vesilesi olmaktadır. Aynı şekilde iman, ümit ve sevgi yaşamında adanmışlık ve dua ile gayret eden her bir kişi böyle olumsuz ve negatif tecrübelerde bile başkalarıyla İsa Mesih'i paylaşacaktır. Kilise tarihinden öğreniyoruz ki, 664 yılında Papa Gregory İngiltereye bir görevli gönderip oradaki Hristiyanlığı bir gözden geçirmesini ister. Görevli orada çok saf imana sahip kişilerle karşılaşır. İngiltereye bu inanç ilk defa nerden gelmiştir? Pavlusun tanıklıkta bulunduğu kişiler, hapishanedeki gardiyanlar daha sonra İngiltereye sürülmüştür.
Bu arada Pavlusun acılarını çoğaltmak isteyen ve Müjdeyi yanlış bir motivasyonla yayan kimseler de vardır. Ancak bütün bu olumsuz şeyler bile bazılarını Müjdeyi doğru motivasyonla yaymak konusunda teşvik etmektedir. Diğer yandan Pavlusun her şeye rağmen devam eden sevincinden kendi hizmetimize dair iç görüş kazanmaktayız. Acaba bizler Müjdeye nasıl bir motivasyon ile hizmet etmekteyiz. Ya da etrafımızda karşılaştığımız kötü örnekler bizleri daha iyi ve doğru olanı yapmak konusunda teşvik ediyor mu? Yoksa ortaya çıkan yanlışlıklarda topluluğu terk etmeye mi meyilliyiz?
Pavlusun yaralarına tuz serpen bazı kimselere karşılık Pavlusun tutumu bize gerçek bir Müjde hizmetlisinin hayatının nasıl olması konusunda da fikir vermektedir. Bir Hristiyan için Müjdeye hizmet etmek sadece vaaz kürsüsüne çıkmakla sınırlı değildir. İsa'ya en iyi ve gerçek şekilde bir tanıklık ancak Mesihe benzemeye çalışmakla mümkündür. Hristiyan karakteri pak ve kutsal bir yaşayışı gerekli kılar. İnsanlar ne konuştuğunuzdan çok, nasıl yaşadığınızla ilgilenmektedir. Bu anlamda İsa'ya gerçek tanıklık sadece plan, proje yaparak, broşür, kitap dağıtarak olmaz. Öncelikle hayatınız İncili vaaz etmelidir. Eğer yaşayışınızda öncelik ben değil de Tanrı Sözü ise böyle bir tanıklık ürün getirecektir.
Pavlus bu kötü hapishane deneyiminden iki önemli sonuç çıkarmaktadır:
1:19-20
kurtuluş: Pavlus hapishaneden çıkabilmeyi umuyor ancak bundan çok emin değildir (1:20-27; 2:24). Ancak insanların dualarına ve Kutsal Ruhun yardımına güvenmiş ve teslim olmuş bir durumdadır.
İsa Mesihin Ruhu: Pavlus Kutsal Üçlüğün üçüncü Kişisini tanımlarken bazen Tanrının Ruhu (Romalılar 8:9) bazen Mesihin Ruhu (Galatyalılar 4:6) ifadesini kullanır
yaşasam da ölsem de: Pavlusun ne yaşamak ne de ölmek için bir tutkusu var ama ne olursa olsun Mesihi yüceltilmiş olarak görme tutkusu içindedir (2:17).[10]
Pavlusun bu kötü hapishane deneyiminden çıkarttığı sonuçtan biri kilisenin Pavlus için olan duasıdır ki, onların duası Pavlus için teşvik ve güç olmuştur. Diğer önemli bir olay ise Kutsal Ruh'un gücüdür. Pavlus bu sıkıntılı zamanları yaşadığında Kutsal Ruh'un gücünü de tecrübe etmiş oldu.
Pavlus bu ayet ile kiliseye hayat boyu sürecek bir dua konusu verir. Bir Hristiyan iman ikrarı ile beyan ettiği Rabbini bedeninde ve yaşamında yüceltmelidir. Bu öyle bir yüceltmedir ki, ölüm ya da yaşamda etkin olmalıdır.
Pavlus insanlardan çok Tanrının önünde aklanmış olmaya önem verdiğinden yaşasamda ölsemde Mesihin yüceltilmesi için yaşayacağım şeklindeki ifadesinden İsa Mesihi hayatının ilk önceliği yapmış olduğunu görmekteyiz. Mesihin önünde utatnçsız bir yaşam yaşamış olduğu için (1:10) son yargı gününde de utandırılmayacağından emindir (1:20).
Kilisenin ilk şehidi İstefan gibi Onun öldürülmesi kilise tarihinde bir başlangıç olmuştur. Onun öldürülmesi ile başlayan baskı dönemi boyunca yaşadıkları yeri, terk etmek zorunda kalan imanlılar göç ettikleri her yerde kiliselerin kurulmasına vesile olmuşlardır. Antakya kilisesi buna en iyi örnektir.
Mesih yaşamlarınızda yüceltiliyor mu? Eviniz, işiniz ve arkadaşlarınız arasında Mesih ilk yeri alıyor mu? Gündelik hayatın her aşamasında, yarın ve sonraki günler için olan planlarınızda Mesihe ilk önceliği veriyor musunuz? Mesih hayatınızda ne kadar fazla yer alıyorsa aslında sizler Onu o kadar yüceltiyorsunuz demektir. Pavlusun, Mesihin yüceltilmesi olan sözleri Vaftizci Yahyanın şu sözlerini sizlere hatırlatmıyor mu?
Yuhanna 3:30 O büyümeli, bense küçülmeliyim.
Sizlerin yaşamı Yahyanın bu itirafını tanımlıyor mu?
[1] Müjdenin İlerlemesi:Pavlus Filipi kilisesinin hayatında ilerlemesi: Filipililer 1:12-26; Müjdenin gelecekte ilerlemesi: Filipililer 1:19-26
[2] Filipililer 1:7,14, 17
[3] Filipililer 1:7,12
[4] Filipililer 2:3
[5] II.Korintliler 1:11
[6] Elçilerin İşleri 16:7, (Kutsal Üçlüğün Üçüncü Kişisi: Romalılar 8:9, Galatyalılar 4:6).
[7] Romalılar 14:8
[8] I.Korintliler 6:20
[9] Romalılar 8:19
[10] Romalılar 12:1 Bunun için ey kardeşler, Tanrı'nın merhameti uğruna size yalvarırım: kendinizi Tanrı'ya diri, kutsal ve O'nu hoşnut eden bir kurban olarak sunun. Ruhsal tapınmanız budur. 2Bu çağın gidişine uymayın; Tanrı'nın iyi, beğenilir ve yetkin isteğinin ne olduğunu ayırt edebilmek için düşüncenizin yenilenmesiyle değişin.