Kuzey Londra dayanışması için en inandırıcı argüman değildi. Bu nedenle, Arsenal, çılgın destekçilerine, Wenger döneminin sekizinci FA Kupası finalinde onları gündeme getiren yeni keşfedilen bir küfür göstermek için uyguntu . Fransız zaferi pozu, gözleri kapalı ve yumruk sıkışarak göklere çığlık atarak, katarsis duyguları hakkında konuştu.
Bu, varsayımsal olarak, Arsenal'in nasıl kazanacağını unutmuştu: taktik sofistike bir büyücü olan Pep Guardiola'nın liderliğindeki muhaliflere karşı gergin ve iğneleyici yarı final. Arsenal ya da mantık ilerledikçe, Şampiyonlar Ligi'ndeki Bayern Münih'e 10-2 paçalık vermenin sorumsuzluğunun kanıtı olduğu kazıklarla ters orantılı olarak gelişen bir takımdı. Öyleyse, Wenger, Pepé Le Pew gibi her maç sonrası röportajda sırıttı.
Chelsea'ya karşı, 27 Mayıs'ta final olacak öne geçme yıllarının başarımızın bir doğruluğunu onaylamasa da, geleceği için önemli bir litmus testi olacak - bu sonuç, Wenger'in seçme saatinde ayrılma hakkını çığır açmadı. Ayrıca, Emirates dışındaki bir adamı yakalamaya kararlı olan fairweather taraftarlarından oluşan bir gruptan oluşan "Wenger Out" çetesini ortaya koydu ve belki de bu hakların, belki de Arjantin'in sınırları içine dökülen sahtekar seslerden daha meşru bir şikayetçi olduğunu belirtti. Sporda en mantıksız zulüm kompleksi.
H ard tarafından yapılır? Arsenal'in son kayıtları, taraftarları için gerçek bir ziyafeti yansıtıyor: dört sezon içinde üç finale kalan final, geçen sezon Premier League'de ikinci sırada ve Wenger'in hüküm sürmesinin 21. dakikasında Şampiyonlar Ligi'ne hak kazanmak için hala gerçekçi bir şans. Jose Mourinho ona istediği gibi bir başarısızlık uzmanı diyebilir, ancak FA Cup bu yöneticinin iyi alışkanlıkların kaymasına asla izin vermediği bir yarışmadır. Wenger'in ulaştığı 11 yarı finalden sekizi kazandı.
F ew bu şekilde sevindirici olmuştur. Guardiola'da, gergin bir düşmanla karşılaştı ve o anın baskısı ile bağlantı kurdu ve yılda 15 milyon sterlinlik bir sözleşmeyi haklı kılmak için bir ödül kazanmak için umutsuzca meydan okudu . Ve yine de, o ana sınıfın izniyle ipin emilimini izleyerek ona aksetmiş ve en unakteristik olmayan tutum göstermişti. Sergio Agüero'nun hedefi bir helyum balonu üzerinde bir kuş grevinde olduğu gibi Arsenal'i silecekmiş gibi görünüyordu, ancak riposte Nacho Monreal ekolayzırından geçti ve Alexis Sánchez'in karıştırılmış yüzeyi genelde bu tarafta görülen karakterde bir iyilik halini kanıtladı.
Bu sonucun bir yorumu, Wenger'in kendisinin biraz zaman kazanmasıydı. Bir diğeri de ilk etapta ona hiç ihtiyaç duymadığıydı. Arsenal'in uzak ve durgun çoğunluk hissedarı Stan Kroenke, Wenger'i çekingen ve sabırsız bir hükümdar, sabırsızlık ve bozulma dünyasında sürekli bir işaret olarak görüyor. Wenger ve telif hakkı arasında aslında paralellikler var: 1996 yılına geri dönüyoruz ve birisi Eylül ayında atandığını hatırlıyor ancak ilk maçını Ekim ayına kadar yerine geçirmeyi değil, taç giyme bekleyen bir mirasçı gibi. O zamandan beri, görünüşe göre kendi kararnamesi dışında iktidardan uzaklaştırılamayan dış seslerden mahrum bırakmaya karar verdi.
T Arsenal ile o hayal kırıklığı onlar kapatıp bu performanslar açmak gibi görünüyor nasıl. Bu obduate zaferi, 13 gün önce Crystal Palace'a 3-0 teslim ederek nasil uzlaştırır? Wembley'de böyle oyun oynayan bir dönüş yapmak için o berbat akşamın isimsiz bir yerine alternatif olan Alex Oxlade-Chamberlain nasıl rebound edebilir?
Bir Aron Ramsey, cevabının var olduğunu düşünüyordu: Wenger'ı kendine ödüllendirme arzusu. Welshman, "Bu sezon bazen kendisine izin verdik" dedi. "Onu ve kendimiz için kazanmak istiyoruz." Bu açıdan Arsenal rakiplerininkinden farklı. Chelsea oyuncuları, Mourinho'nun ikinci büyüsünün son günlerinde oynadığı baskıyı hissettirdiği yerde, Arsenal eksiklikleri açıkça sulandırılmış sadakatlerin ürünü değildir.
Dün Wenger'in deney yapmak için istekliliğini göstermesine yardımcı olan, alışılmadık bir arka üçünü tanıtan yardımcı oldu ve buradan da ilham kaynağı çıktı. Hem Gabriel hem de Rob Holding, Arsenal'in yumuşak merkezinin erken zamanında kararlarını açıkça ortaya koymak için mükemmel bir direnç gösterdi.
M onreal, benzer şekilde, Agüero'nun açılışına hazırlıklılığı nedeniyle övmüyordu. Bir kereliğine, mütevazi ve kalp dolu bir bildiri yayınladılar.
Wenger'in şanslı olduğu, hala tüm bahisler yavaşça çıkışa doğru yönlendirildiği zaman böyle sürprizlerle karşılaştığı mırıltılar olacaktır. Herşey zamanlı bir zamanlama olduğunu bilir, bu doğrudur, ancak olağanüstü kariyerine beklenmedik mesajlar yazmaya devam etme yeteneği, ömrünün ayrılmaz bir parçasıdır. Arsenal kasvet altına girdiğinde oyuncularından öfori filmine geçiş yapan bir çaba çağırıyor.
Evet, son on yıl, Wenger'ın istediğinden çok özlüyor. Ancak dün gece koyduğu gibi, detractors, kararlarını ikinci gibi tahmin edebilir. Buna rağmen, asla kulübüne olan bağlılığının yoğunluğundan şüpheli olabilirler. Umut şu ki, eleştirmenlerini Aston Villa'nın George Ramsay, 1851'de doğan bir yönetici kriterini yakalayarak önümüzdeki ayın rekoru yedinci FA Kupası zaferi ile karıştırabiliyor. Bu, kuşkusuz, kurtlara olan nihai azabı olarak duruyor kapı.