Bir gün Hazret e gelip demişler ki; -Kurban bir şeyh vardır kendisine gelenleri kırk günde mezun ediyor, halifelik veriyor. Hazret orada bulunan Mollayı Mezin (Büyük Hoca) ya sorar, Der ki; -Molla bir eşeğin yavrusu kaç günde ayağa kalkar, kaç günden sonra annesiyle beraber dolaşmaya başlar? Molla cevap verir; -Kurban iki veya üç gün içinde annesiyle beraber dolaşır, onun arkası sıra koşmaya baş- lar. Hazret sorusuna devam eder; -Peki der, İnsan yavrusu, çocuğu ne kadar zaman sonra kalkıp anası anası gibi dolaşır? Buna da Molla şöyle cevap verir ve der ki; -Efendim insan çocuğuna en az bir iki sene emek verdikten zahmeti çekilip bakımı yapıl- dıktan, süt verip beslendikten sonra, ancak ayağa kalkıp yürüyebilir. Hem de bir defa da kalkamaz ayağa ilkin emekler, yerde sürünerek yürür. Sonra tutunarak yürür. Anne ve babasının uzun çalışmaları neticesinde. Çokca emekleri neticesinde ancak bir iki sene son- ra yürümeye başlar. Bu cevap üzerine Hazret bir soru daha sorar; -Peki der, eşek yavrusuna ne derler, insan yavrusuna ne derler? Molla der ki; -efendim eşeğin yavrusuna sıpa derler, eşeğin sıpası derler, amma insan yavrusuna ise in- san derler. Bu sual ve cevaptan sonra Hazret k.s.a. şöyle buyurur; -İşte bu böyledir, eğer zahmeti çekilir emek verilirse o zaman yavru insan yavrusu olur. İnsan olur. Fakat zahmeti çekilmeyince sıpa olur, büyüyünce de eşek olur. Ondan eşeklik- ten başka istifade olunmaz.