Habib Burgiba kimdir? Habib Burgiba hayatı, biyografisi, dönemi önemli olaylar, siyasi kariyeri hakkında bilgi.
Habib Burgiba
Habib Burguiba, 1957’den 1987’ye kadar ülkenin ilk Cumhurbaşkanı olarak görev yapan Tunuslu bir devlet adamı ve bağımsızlık lideriydi. 3 Ağustos 1903’te Tunus’un Monastir kentinde doğdu ve Paris Üniversitesi’nden hukuk diploması aldı.
Burgiba, Tunus bağımsızlık hareketinin önde gelen isimlerinden biriydi ve 1956’da ülkenin Fransa’dan bağımsızlığını müzakere etmede kilit bir rol oynadı. Bağımsızlığın ardından ülkenin ilk Başbakanı oldu ve daha sonra 1987’ye kadar cumhurbaşkanı olarak görev yaptı. azalan sağlık nedeniyle iktidardan kaldırıldı.
Burgiba, görevde olduğu süre boyunca çok eşliliğin kaldırılması, kadın haklarının desteklenmesi ve laik bir hukuk sisteminin kurulması da dahil olmak üzere bir dizi reform gerçekleştirdi. Tunus tarihinde önemli bir figür olarak hatırlanıyor ve mirası ülkede tartışma konusu olmaya devam ediyor.
Kaynak 2
Habib Burgiba; Tunuslu devlet devlet adamıdır (Manastır/Tunus 1903 – 6 Nisan 2000).
1922’de Düstur Partisi’ne girdi. 1924′ te Paris ve Grenoble’de hukuk öğrenimi gördü. 1927’de ülkesinde avukatlık yapmaya başladı. 1933’te Düstur Partisi’nden ayrılarak L’Action Tunisienne (Tunus Eylemi) adlı bir gazete çıkardı. ,1934’te ise Neo Destour Partei’i (Yeni Düstur Partisi) kurdu. Aynı yıl Fransızlarca tutuklandı. 1936’da Halk Cephesi yönetime geçince serbest bırakıldı. 1938’de yeniden tutuklandı ve Marsilya’da Kasım 1943’e kadar cezaevinde kaldı. Serbest kaldıktan sonra Tunus’un bağımsızlığı için mücadelesini sürdürdü. 1946’da kurulan Arap Birliği’nin desteğini kazandı. Sürekli olarak diplomasi yoluyla ve görüşmelerde Tunus’un bağımsızlığını sağlamaya çalıştı. Tunus’a 1955’te özerklik, 1956’da da bağımsızlık, verilmesini sağladı. 1957’de Tunus’un ilk cumhurbaşkanı oldu. 1974’te yapılan bir referandumla yaşam boyu devlet başkanlığına seçildi. İsrail’e karşı verilen savaşta FKÖ’ yü destekledi. 1979’da Mısır’ın İsrail ile Camp David Antlaşması’nı imzalamasıyla Arap Birliği Örgütü’nün merkezinin Tunus’a taşınmasını sağladı.
1982’de İsrail’in Lübnan’ı işgal etmesiyle Lübnan’ı boşaltmak zorunda kalan Filistinlilerin büyük bölümünün bu arada Yaser Arafat’ın ve FKÖ karargâhının Tunus’a yerleşmesine izin verdi. 1983’ten sonra Yeni Düstur Partisi’nin ve Tunus İşçi Sendikaları Federasyonu’nun desteğine karşın fiyatların protestosu ve grevler karşısında yönetimi zor günler yaşadıysa da bazı ekonomik yeniliklerle yönetimini sürdürmeyi başardı. Ancak, çok partili rejime geçişten (1983) sonuç alınamaması, aşırı İslâmcı akımların giderek güçlenmesi üzerine, Ekim 1987’de başbakanlığa atanan General Zeynel Abidin bin Ali tarafından sağlığının bozulduğu gerekçesiyle devlet başkanlığı görevinden uzaklaştırıldı (Kasım 1987), bundan sonraki yaşamı gözlem altında tutuldu, günümüzde de bu durum sürmektedir.
Başlıca eserleri: La Destour et la France (Düstur ve Fransa) 1937; La Tunisie et la France (Tunus ve Fransa) 1954; La Bataille de l’Evacuation (Boşaltma Savaşı) 1959); Discours de la Victoire (Zafer Söylevleri) 1959.