Kuzey-Batı Cephesi Askeri Konseyi, ağır bir tankın silahlanmasını güçlendirmeyi önerdi. 76-mm'lik bir tabanca yerine, obüs kalibreli 152 milimetreyi görmek istediler. Bu çaptaki çalışma topçularının çalışma deneyimi, ciddi düşman tahkimatı ile etkin bir şekilde başa çıkmak için yeterli gücünü göstermiştir. Ülkenin askeri liderliği bu teklifi onayladı ve Ocak 1940’ta Kirov Fabrikası’nın (Leningrad) tasarım bürosu (SKB-2) KV-1 152-mm tankını bir obüs ile donatmak üzere atandı. Önemli bir görevin uygulanması üzerine sadece birkaç gün verdi. Bu nedenle, tasarım ekibi J.I. Kotin kışla pozisyonuna geçmek zorunda kaldı. Mühendislerin çalışma günü 16-18 saat sürdü. Serbest zaman sadece uyumak için yeterliydi ve o zaman bile her zaman değildi.
İlk olarak, 152 / 1909 modelinin 30-mm obüs, yükseltilmiş tank için bir silah olarak kabul edildi. Bir tanka montaj için uygun boyutlara sahipti, ama aynı zamanda özellikleri de zaten yetersizdi. Sonra tasarımcıların ve ordunun görünüşü 152 mm obüs arrına düştü. Yılın 1938'i, M-10 olarak da bilinir. Bu silahın ateşleme özellikleri öncekinden daha iyiydi. Aynı zamanda, obüs ve geri tepme tertibatının makası, yeni bir kulenin gerekli olduğu boyutlara sahipti. Nitekim olarak, tankın oluşturulması için ayrılan zaman çoğu zaman yeni bir kulenin yapımına gitmiştir. Kule HF-1 ile karşılaştırıldığında, omuz askısının çapı aynı kalmasına rağmen, büyük boyutlara sahipti. Bu nedenle, zırhlı gövdenin zahmetli modifikasyonları ve bir dizi sisteme ihtiyaç duyulmadı. Yeni kule bir MT-1 endeksi aldı. Belgelerde daha büyük kalibreli bir obüs içeren yeni ağır tankın “büyük taretli bir tank” olarak belirtilmiş olması dikkat çekicidir. Orijinal KV, bu süre zarfında, "küçük kuleli tank" adı altında listelenmiştir.
KV tankının derin modernizasyonu sırasında şasi biraz değiştirildi. İletim, izlenen tahrik ve bir dizi ilgili sistem değişmeden kaldı. Yeni bir motor kuruldu. Dizel B-2K revizyondan sonra daha fazla güce sahipti - beygir gücü 600 - ancak performansında önemli bir artış vermedi. Gerçek şu ki, yeni kule arabayı düşürdü ve güçteki tüm artış, ağırlıktaki farkla “yenildi”. 75 mm'den (alın ve yan) 30'a (çatı) kadar haddelenmiş plakaların kalınlığına sahip tankın zırhlı gövdesi, o sırada var olan anti-tank silahlarının büyük çoğunluğuna karşı koruma sağladı. 75 mm zırh plakaları iyi bir koruma seviyesine sahipti, bu nedenle yeni MT-1 kulesi onlardan inşa edildi. Kulenin dört duvarının tamamı yedi buçuk santim kalınlığında, tavan üç santimetre kalınlığında ve tabancanın maskesi 110 milimetre kalınlığında olmuştur. Yeni taret ve daha ciddi silahlar nedeniyle, “büyük taretli tank”, orijinal KV'den neredeyse on ton daha ağırdı ve 52 tonluk bir savaş kütlesine sahipti. Aynı zamanda, farklı motorlardan dolayı her iki zırhlı aracın özgül gücü yaklaşık olarak eşit ve her bir ton ağırlık için 11-11,5 beygir gücüne eşitti.
“Büyük taretli tank” silahlandırması bir tabanca ve üç makineli tüfekten oluşuyordu. Tank varyantındaki 152-mm obüs M-10, büyük boyutlu bir taretteki muyluplara monte edildi. Montaj sistemi, silah tamamen dengelenmiş olacak şekilde tasarlanmıştır. Ancak, SKB-2 tasarımcıları tüm kuleyi dengelemedi. Bu nedenle, enstrümanla birlikte kulenin ağırlık merkezi, dönme ekseninde değildi. Savaş koşullarında, bu, tankerlerin arabasının makarasını yakından izlemesi gerektiğine neden oldu - önyargı belirli bir değerden büyük olduğunda, kuleyi döndüren elektrik motoru işleri ile baş edemedi. Taret döndürülerek tabancanın yatay yönlendirmesi yapıldı. Dikey toplama açıları -3 ° ile + 18 ° arasında değişmiştir. Ayrıca, gerekirse tankın mürettebatı sözde üretebilir. "Mücevher ipucu". Bunu yapmak için, kule sabitlendi ve silah yatay sektörün sınırında birkaç derece genişlikte hareket etti. Mühimmat obüs 36 oldu ayrı yükleme kabukları. Başlangıçta, yalnızca yüksek patlayıcı obüs bombaları OF-530'in tankerlere verilmesi planlanmıştı. Bununla birlikte, pratikte, yeni ağır tank hemen hemen her mermi kalibreli 152 milimetreyi kullanabilirdi. Zaten Finlandiya Savaşı sırasında, “büyük taretli tanklar” başarıyla beton kabukları ile ateş açtı. Silahın makatının büyük boyutları ve ekinin özellikleri, kulenin arka sayfasında özel bir kapı yapılmasını gerektiriyordu. Böylece tesise bir obüs yerleştirildi. Bazı kısımlarda kapı, tabancayı onarmak, mühimmat ve iniş ekibini yüklemek için kullanıldı.
Deponun ilave silahlandırması üç DT makineli tüfekten oluşuyordu. Bunlardan biri silahla eşleştirildi. Diğer ikisi ön gövde yaprağı ve kulenin arka duvarındaki bilyaya monte edildi. Üç makineli tüfek toplam mühimmatı, 3087 kartuşlarını (49 disk dergileri) içermekteydi.
Derinden modernize edilmiş KV-1 tankının güncellenmiş silahlanması, mürettebatta bir artış gerektiriyordu. Şimdi altı kişiden oluşuyordu: tank komutanı, silah komutanı (topçu), asistanı (kale), şoför, şoför asistanı ve telsiz operatörü. Silah komutanının ve asistanının görevleri, daha önce bir yükleyici tarafından gerçekleştirilen eylemleri içeriyordu.
10 Şubat 1940, ilk deneyimli "büyük taretli tank" denemesine başladı. Doğrudan Kirov fabrikasının topraklarında bir hendek üzerinde gerçekleştirildiler. Çekim yeterliydi ve kasa hayal kırıklığına uğratmadı. Tasarımdaki tek sorun namlu kapağıydı. Mermilerin, kıymıkların ve diğer büyük "çöplerin" namluya girmesini önlemek için özel bir yuvarlak parça yerleştirildi. Namlu açılışı, mermi alınmadan bir saniye önce otomatik olarak yapıldı. İlk deneme atışı sırasında, kapak montajlardan koptu ve bir yerden uçtu. Tankın bu kısmının gereksiz olduğu belli oldu. “Büyük taretli tank” ın ikinci prototipinde namlu kapağı takılmadı ve kapatma mekanizmasının kalıntıları ilkinden kaldırıldı.
Yeni tankın fabrika testleri uzun sürmedi. Zaten Şubat 17 her iki prototip de öne çıktı. Askeri sınavlar sırasında iyileştirmeler için gerekli bilgiler toplandı. Özellikle, müsaade edilen mühimmatın isimlendirilmesi genişletildi - “büyük taretli tankın” beton mermilerle ateşlenmeye başladığı nesneler haline gelen Mannerheim hattının tahkimatıydı. Ayrıca, ordu yeni kulenin yerleşimiyle ilgili bir takım önerilerde bulundu. Bu önerilere göre, 1940'in ikinci yarısında, SKB-2 mühendisleri şeklini geliştirdi. Her şeyden önce boyutları değiştirildi. Güncellenen taret kulesi daha düşük bir yüksekliğe sahipti ve MT-2 endeksi ile belirlendi. Aynı zamanda, ön ve yan plakaların şekli değiştirildi. Montaj kolaylığı için, kulenin önü, daha önce olduğu gibi yamuktan çok dikdörtgen hale gelmiştir. Ayrıca maske araçlarını elden geçirdi ve birkaç küçük iyileştirme getirdi.
MT-2 taretli modifiye tank, ordunun almak istediği şeydi. Şimdi zırhlı araçların uygun gücü ve kullanım kolaylığı vardı. Koruma seviyesine gelince, KV tanklarının savaş çalışmalarının başından itibaren rezervasyonu en yüksek ödülü aldı. Böylece alnına, yanlarına ve tecrübeli “büyük taretli tanklara” ait taretlerden sonra, düşman mermilerinden düzinelerce insan vardı. Birkaç ay süren savaş testleri için hiçbiri, 75 milimetre haddelenmiş homojen zırhın içine giremedi. Silahların gücüne ve yeni makinenin korunma seviyesine bir örnek olarak, tankçı EF Glushak'ın sözleri şöyle:
Mannerheim hattındaki engeller sağlamlaştırıldı. Önümüzde üç sırada durdu, büyük granit sürgüler. Ve yine de, 6 - 8 metrelerin geçiş genişliğini yapmak için, betonarme kabukları olan sadece beş atışa ihtiyacımız vardı. Açık direkleri keserken, düşman bizi sürekli bombaladı. Hap kutusunu hemen tespit ettik ve iki atışla tamamen imha ettik. Savaş dışındayken, zırhın üzerinde 48 ezikleri sayıldı, ancak tek bir delik sayılmadı.
Koruma, silahlanma ve hareketliliğin kombinasyonu, Savunma Komitesinin kararını etkiledi. 1941'in başlangıcında, yeni tank KV-2 adı altında kabul edildi. Leningrad'daki Kirov fabrikasında seri üretim yapıldı. KV-2, Ekim 1941 yılına kadar üretildi. Savaşın ilk aylarında, ağır tankların üretimi yavaş yavaş azaldı. Bunun nedeni aynı anda birkaç faktördü: üretimin karmaşıklığı ve zahmeti, endüstrinin durumu, üretimi tahliye etme ihtiyacı, vb. Üretilen KV-2 tanklarının tam sayısı soruları arttırıyor. 330-340 makinelerinde en sık alıntı yapılan rakam. Ancak, bir dizi kaynak, PermUM No. XXUMX'in Howitzers için sadece yüz süspansiyon sistemi üretmeyi başardığını göstermektedir. Bundan uygun sayıda toplanan tank olduğu sonucuna varılmıştır.
Nispeten az sayıda üretilen KV-2 tankına rağmen, Büyük Vatanseverlik Savaşı cephesinde gerçek bir sansasyon yarattılar. 152-mm'lik mermileriyle, ağır tanklar o dönemde mevcut olan tüm Alman zırhlı araçlarına güvenle vurdu. Çekinceler silahların büyük çoğunluğuna karşı korunmak için yeterliydi. Sadece 88 mm uçaksavar silahları, ikinci modelin Klima Voroshilov'larına normalde az veya çok savaşabilir. Bununla birlikte, tankın ve uçaksavar silahlı topçuların düelloları önceden net bir sonuç vermedi: daha büyük bir kalibre pahasına, tank, garantili imha bölgesine girmeden silahın hesaplanmasını tahrip edebilir. Ek olarak, tankerler, tam teşekküllü zırh levhalarının arkasına yerleştirildi, silahın kurşun önleyici kalkanının arkasına yerleştirilmedi. Genel olarak, KV-1 ve KV-2, korkması gereken zorlu bir güçtü. Bununla birlikte, bazı uygulama, lojistik vb. Nüanslar üzücü sonuçlara yol açtı.
Yeni tankların başarısızlığına örnek olarak, 4-I tank bölümü sıklıkla belirtilir. İkinci Dünya Savaşı'nın ilk iki haftasında, bu bileşik, 22 tank KV-2'i kaybetti. Dahası, sadece beşi düşman tarafından vuruldu. Yakıt veya yedek parça eksikliğinin geri kalan kısmı ekip tarafından terk edilmiş veya tahrip edilmiştir. Nitekim, Sovyet ağır tanklarının kayıplarının büyük kısmı, kesinlikle savaş dışı olaylarda gerçekleşti. Sarf malzemeleri ve sürekli geri çekilme konusundaki zorluklar, tankerlerin arabalarını tamir etmelerini değil, terk etmelerini veya yok etmelerini sağladı. Bununla birlikte, bu zor koşullarda bile, Sovyet tankerleri düşmana birçok sorun getirdi. Bunun canlı bir örneği, 1 Panzer Bölümünde görev yapan Alman subaylarından birinin anılarıdır:
Şirketlerimiz 700 M ile ateş açtı. Yaklaşıyorduk. Çok geçmeden birbirimizden 50-100 m içerisindeydik. Fakat başaramadık. Sovyet tankları ilerlemeye devam etti ve zırh delici mermilerimiz zırhlarından zıpladı. 50-mm ve 75-mm tabancalardan doğrudan ateşe dayanabilen tanklar. 2 mermilerinden fazlası KV-70'e çarptı, ancak birden fazla zırhını geçemedi. Pistlere girip silahlara kısa bir mesafeden ateş etmeyi başardığımızda bazı tanklar harekete geçti. Sonra sırt çantası ücretleri ile evlatlar tarafından saldırıya uğradılar.
Almanlar için HF-2 ile buluşma gerçek bir şok oldu. 11 tank alayının komutanının (6 tank grubunun 4 tank bölümü) 25 Haziran 1941'in günlüğüne yazdığı şey:
"Sabah, von Schekendorf grubuyla birlikte 2 Tank Alayının 11 Taburu, sağdaki bataklıktan kaçınarak yol boyunca saldırdı. Tüm gün boyunca, birimler, Rus 2 Tank Bölümünün sürekli saldırılarını yansıttı. Ne yazık ki, Rus 52 ton ağır tankları 105-mm silahlarımızın ateşine neredeyse duyarsızlar.
150 mm'lik mermilerden birkaç sonuç da etkisiz kalmıştır. Ancak, Pz Kpfw IV tanklarının sürekli saldırılarının bir sonucu olarak, düşman tanklarının çoğu devrildi ve bu da birliklerimizin Dubys'in üç kilometre batısına ilerlemesine izin verdi.
Routh Grubu köprünün başını tutmayı başardı, ancak öğle saatlerinde, takviye alan düşman, soldaki Rasenay'i kuzey-doğuya doğru bastırdı ve 65 Tank Taburunun birliğini ve merkezlerini uçuşa çevirdi. Şu anda, Rus ağır tankı bizi Raus grubuna bağlayan yolu kesti ve bu kısım ile gündüz ve ertesi gece bağlantı yoktu. Tankla savaşmak için bir 88 mm uçaksavar silahı gönderildi. Saldırı, 105-mm howitzers bataryasıyla yapılan önceki savaş kadar başarısız oldu. Bunun üzerine keşif grubumuzun tanka yaklaşma ve onu yanıcı şişelerle yakma girişimi başarısız oldu. Grup, tankı açan güçlü makineli tüfek ateşinden dolayı yeterince yaklaşamadı. "
150 mm'lik mermilerden birkaç sonuç da etkisiz kalmıştır. Ancak, Pz Kpfw IV tanklarının sürekli saldırılarının bir sonucu olarak, düşman tanklarının çoğu devrildi ve bu da birliklerimizin Dubys'in üç kilometre batısına ilerlemesine izin verdi.
Routh Grubu köprünün başını tutmayı başardı, ancak öğle saatlerinde, takviye alan düşman, soldaki Rasenay'i kuzey-doğuya doğru bastırdı ve 65 Tank Taburunun birliğini ve merkezlerini uçuşa çevirdi. Şu anda, Rus ağır tankı bizi Raus grubuna bağlayan yolu kesti ve bu kısım ile gündüz ve ertesi gece bağlantı yoktu. Tankla savaşmak için bir 88 mm uçaksavar silahı gönderildi. Saldırı, 105-mm howitzers bataryasıyla yapılan önceki savaş kadar başarısız oldu. Bunun üzerine keşif grubumuzun tanka yaklaşma ve onu yanıcı şişelerle yakma girişimi başarısız oldu. Grup, tankı açan güçlü makineli tüfek ateşinden dolayı yeterince yaklaşamadı. "
Kızıl Ordu'nun geri çekilmesinden kurtulan KV-2 tankları birkaç yıl boyunca savaştı. 1943 yılı ile başlayarak, ağır tankların bir kısmı tamir ve kurtarma araçlarına dönüştürüldü. Gerçek şu ki, sürüş performansları orduyla tam olarak düzenlenmedi ve iyi güç motorunun enkaz zırhlı araçların tahliyesini sağlayabildiği gerçeğidir. Wehrmacht tarafından birkaç KV-2 ele geçirildi ve kendi amaçları için kullanıldı. Alman ordusunda, Sovyet tankları PzKpfw KV-II 754 (r) ismini aldı. Bu kupaların sonuncusu, 45’te, Koenigsberg’e yapılan saldırı sırasında imha edildi.
KV-2 tanklarının ana yaşam ve savaş çalışmaları Büyük Vatanseverlik Savaşı'nın en zor zamanlarına düştü. Bu nedenle, tanklar başta savaş olmayanlar olmak üzere ağır kayıplar verdi. Bu, üç yüzden fazla toplanan tanktan sadece bir tanesinin günümüze ulaşmasının ana nedenlerinden biriydi. Şimdi Silahlı Kuvvetler Merkez Müzesi'nin bir sergisi. İlginçtir, Kuzey Hava Kuvvetleri Müzesi'nde filo (Safonovo, Murmansk bölgesi) KV-2'ye benzer başka bir tank var. “Benzer” kelimesi burada kullanılır, çünkü Safonov tankının “Tank Klim Voroshilov-2” filminin çekimi için yapıldığı ve bunun temeli başka bir ağır zırhlı araç olan IS-2 idi.
Sitelerin malzemelerinde:
http://armor.kiev.ua/
http://pro-tank.ru/
http://opoccuu.com/
http://battlefield.ru/
http://vadimvswar.narod.ru/
http://vspomniv.ru/