Latince'den çevrilen "toplum" kelimesi "toplum" anlamına gelir. Bu, sosyal normların, toplumdaki insanların davranışlarını yöneten belirli kurallar, ilkeler, genel kabul görmüş standartlar olduğu anlamına gelir. Bir zamanlar popüler olan bir ayeti başka bir deyişle, sosyal normların "neyin iyi neyin kötü olduğunu" gösterdiği sonucuna varabiliriz. Faydaları nelerdir?
Bütün insanlar farklıdır. Her insanın avantajları ve dezavantajları, alışkanlıkları ve önyargıları, yalnızca kendisine özgü karakter özellikleri, mizaç, görüşler, zevkler vb. Halk bilgeliğinin söylediği hiçbir şey için değil: "Tat ve renk için yoldaş yoktur." Herkes sadece kendi özgür iradesiyle, doğru ve faydalı göründüğü gibi, istediği gibi davranmaya başlarsa ne olur? Anlamak zor değil: toplumda hemen tam bir kaos hüküm sürecek, bencillik, kaba kuvvet, "orman kanunu" zafer kazanacak. Bu nedenle anarşiyi ve kanunsuzluğu önlemek, kamusal yaşamı az çok kabul edilebilir bir çerçeveye oturtmak için herkes için zorunlu sosyal normlar vardır. Bunları araçların ve yayaların hareketini düzenleyen trafik ışıklarıyla karşılaştırabilirsiniz. Elbette, en gelişmiş ve adil toplumda bile, bu normların ya çok katı, bireyin özgürlüğünü ve inisiyatifini kısıtladığını ya da tam tersine çok liberal, küçümseyici olduğunu düşünen birileri yine de memnun olmayacaktır. Ancak kesinlikle herkesi memnun etmek imkansızdır. Bu daha önce hiç olmadı ve gelecekte olması muhtemel değil. Tabii ki, sosyal normlar bir kez ve herkes için verilen, değişmeyen, donmuş bir şey olarak görülmemelidir. Zaman değişir ve toplum da onlarla birlikte değişir. Yakın zamana kadar kesinlikle düşünülemez olarak kabul edilen şey, artık kimseyi kızdırmıyor veya şok etmiyor. Ve buna bağlı olarak, sosyal normlar değişiyor, yeni kural ve görüşlere uyum sağlıyor. Tabii ki, bu hemen değil, yavaş yavaş, değişim ihtiyacı toplumun çoğu üyesi için bariz hale geldiğinde gerçekleşir. Sosyal normların uygulanması kontrol gerektirir. Bu, ya kendi kendini kontrol etme olabilir - bir kişi, normları halkın kınama veya hatta cezalandırılma korkusuyla değil, sadece yetiştirilmesi nedeniyle, vicdanı emrettiği için ya da kamu kontrolü nedeniyle gözlemlediğinde - özellikle toplum bu konuda çok katıysa. gelenek ve göreneklerin gözetilmesi Sosyal normların en yüksek biçimi yasalardır. Ve buna göre, eğer gelenek ve göreneklerin ihlali yalnızca ahlaki kınamayı gerektiriyorsa (bazı durumlarda çok güçlü olmasına rağmen), o zaman yasaların ihlali cezai sorumlulukla doludur. Ve bu ihlal ne kadar güçlü olursa, sonuçları ne kadar şiddetli olursa, ceza da o kadar şiddetli olacaktır.