Harriet Tubman'ın özgür bir kadın olarak ilk eylemi son derece basitti. Onun kadar daha sonra biyografi yazarı Sarah Bradford, Eylül 1849'da Pennsylvania eyalet sınırını geçtikten sonra, aynı kişi olup olmadığımı görmek için ellerime baktım. Her şeyin üzerinde öyle bir ihtişam vardı ki; güneş ağaçların arasından ve tarlaların üzerinden altın gibi geldi ve kendimi cennette gibi hissettim.
Geleceğin Yeraltı Demiryolu şefinin sonraki düşünceleri ailesiydi. Özgürdüm, diye hatırladı, ama beni özgürlükler diyarında karşılayacak kimse yoktu. Yabancı bir ülkede bir yabancıydım; ve ne de olsa evim Maryland'deydi; çünkü babam, annem, erkek ve kız kardeşlerim ve arkadaşlarım oradaydı.
Tubman hayatının sonraki on yılını adadı - harriet , başrolde yeni bir biyografik film Cynthia erivo onun isimsiz kahramanı olarak-ailesini esaretten kurtarmak için. 1850 ile 1860 arasında 13 kez Maryland'e döndü. 70 kişi dört erkek kardeşi, ebeveynleri ve bir yeğeni de dahil olmak üzere kölelikten kurtulur ve yeni hayatlara başlar. Tubman, güney eyaletinde hâlâ köle olan yakın aile üyelerinden sonunda kurtarıldı biri hariç hepsi - Ablası onu özgürlüğe kavuşturmak için gelmeden kısa bir süre önce ölen Rachel Ross. Bu başarısızlık, diyor Mary N. Elliott , Smithsonian'da Amerikan köleliğinin küratörü Ulusal Afrika Amerikan Tarihi ve Kültürü Müzesi (NMAAHC), Tubman için kalıcı bir kalp kırıklığı kaynağıydı. 1860'ın sonlarında gerçekleştirilen başarısız girişim, Yeraltı Demiryolundaki son kurtarma görevine damgasını vurdu.
Tubman kaçışının ardından Philadelphia'nın kölelik karşıtı ağına katıldı (yukarıda, sağda: Leslie Odom, Jr. kölelik karşıtı William Still'i canlandırıyor).(Glen Wilson/Odak Özellikleri)
Kamuoyunun hayal gücünde büyük yer almasına rağmen, Tubman, benzer şekilde ikonik Amerikalılara verilen bilimsel ilgi düzeyini nadiren gördü. Catherine Clinton, 2004 biyografisinin yazarı Harriet Tubman: Özgürlüğe Giden Yol , anlatır New York Times [Tubman]'ın gerçek bir insan olup olmadığından veya Johnny Appleseed gibi folklordan bir figür olup olmadığından emin olmayan insanlarla bile karşılaştı.
yönetmen Kasi Limonlar diyor yeni film,1 Kasım'da vizyona giren ve yalnızca Tubman'a adanan ilk uzun metrajlı film olan,[izleyicilerin] bu güzel insanla gerçekten zaman geçirmiş gibi hissetmesi için cesaretini ve kadınlığını ortaya koyan, mitolojik bir figürün çok yönlü bir portresini sunmayı amaçlıyor.
Limon ekler, Onunla öğle yemeği yemiş gibi hissetmeni istiyorum.
Daha önce, kölelik karşıtı, kadınların oy hakkını savunan ve aktivist, esas olarak aracılığıyla ölümsüzleştirildi. çocuk kitapları ve diğer İç Savaş dönemi figürlerine odaklanan dramalardaki küçük roller. Hayatı geniş darbelere indirgendi - kölelikten kaçtı, başkalarının da aynısını yapmasına yardım etti, yeterince temsil edilmeyen grupların haklarını savundu - ve idealize edilmiş bir insanüstü tasvir lehinde bireysel karakteri göz ardı edildi. Eksik olan şey, diyor NMAAHC'nin Kölelik ve Özgürlük sergisinin eş küratörlüğünü yapan Elliott, Tubman'ın insanlığı duygusu: başka bir deyişle, bir kadın olarak kimdi.
1820 ve 1825 yılları arasında doğan Araminta Minty Ross, gelecekteki Harriet Tubman, antebellum Dorchester County'de reşit oldu. Ergenlik çağında bile inatçı, emirlere karşı geldi ve kısa süre sonra ev işlerinden tarlalarda daha fazla cezalandırıcı çalışmaya gönderildi. Beverly Lowry'ye göre, araziye olan bu aşinalık, ileride yardımcı olacaktır. Harriet Tubman: Bir Hayat Hayal Etmek , ev işlerinin gün be gün bitmeyen can sıkıntısından çok daha avantajlı olduğunu kanıtlayan, doğada istikrarlı bir okul eğitimi sağlamak.
Tubman 13 yaşındayken, hayatını değiştiren ve neredeyse hayatını sonlandıran bir hayatı sürdürdü. yaralanma . Köleleştirilmiş başka bir kişi ile gözetmen arasında şiddetli bir anlaşmazlığa yakalanan genç kız, istemeden ikincinin öfkesinin yükünü taşıdı: Erkeği durdurma umuduyla odaya iki kiloluk kurşun ağırlık fırlatmasına rağmen, gözetmen hedefini ıskaladı. ve teslim bir çarpıcı darbe Tubman'ın kafasına.
Üç gün sonra tarlalara geri döndü. Yara sonunda iyileşti ya da en azından yeterli tıbbi tedavi olmaksızın beklendiği kadar iyileşti, ancak Araminta'nın kendisi sonsuza dek değişti. Lowry'nin belirttiği gibi, genç, Tanrı'yla günlük olarak, doğrudan ve pragmatik bir şekilde, sanki sadece ona talimatlar fısıldayan bir koruyucu amcaymış gibi vizyonlar görmeye ve konuşmaya başladı. Hayatın ilerleyen saatlerinde onunla tanışanlar, konuşmaların ortasında nasıl uyuyakalacağını anlattılar, hiçbir şey olmamış gibi devam etmeden önce uyukladılar.
Tubman'ı muhtemelen 40'lı yaşlarının başında betimleyen bu yakın zamanda ortaya çıkarılan 1868-1869 portresi, Smithsonian'ın Ulusal Afrika Amerikan Tarihi ve Kültürü Müzesi'nde sergileniyor.(NMAAHC, Kongre Kütüphanesi)
Filmde, Tubman'ın Birlik casusu olarak çalışması, 1869'daki evliliği, kadınların oy hakkını savunan olarak çalışması (yukarıda: 1871 ve 1876 arasında resmedilmiştir) ve Harriet Tubman Yaşlılar Evi'nin açılışı yer almaktadır.(NMAAHC, Kongre Kütüphanesi)
Tubman'da belirleyici bir an kaçış öncesi hayat üç kız kardeşinin Derin Güney'deki bilinmeyen köle sahiplerine satılmasıydı. Lowry, burada köleleştirilenlere bir soyadı bile verilmediğini yazıyor; sevdiklerinden ayrıldıklarında, pamuk işçileri olarak acımasızca sömürüldüler ve kimlik duygularını tamamen kaybetme riskiyle karşı karşıya kaldılar. Kız kardeşler Linah, Soph ve Mariah Ritty satıldıktan sonra aile üyeleri bir daha onlardan haber alamadı.
Tubman'ın kaçma kararı büyük ölçüde kız kardeşlerinin kaderini paylaşma korkusundan kaynaklandı. Eski bir vasiyetnameyi gözden geçirmesi ve annesi Harriet Rit Ross'un öldürülmesi gerektiğini kanıtlaması için bir avukatı başarılı bir şekilde görevlendirmiş olmasına rağmen. 45 yaşına geldiğinde serbest bırakıldı , Rit'in şu anki sahibi Edward Brodess, büyükbabasının isteklerini görmezden gelmeyi seçmişti. Brodess, belirtilen süreyi yaklaşık 15 yıl aşmış olan Rit'i serbest bırakmak yerine, onu yasadışı bir şekilde ve dolayısıyla çocuklarını esaret altında tuttu.
1 Mart 1849'da Tubman, Brodess'in kendisini ve birkaç kardeşini Derin Güney'deki köle sahiplerine satmaya hazırlandığını gösteren bir söylenti duydu. o başladı dua etmek , Tanrı'ya karanlık bir yalvarma sunuyor: Ah, Tanrım, dedi, tarafından anlatıldığı gibi Bradford . O adamın kalbini değiştirmeyeceksen, öldür onu Tanrım ve yoldan çıkar.
Bu saygısız istek, Tubman'ın tüm değerleriyle çelişiyordu, ancak Lowry'nin yazdığı gibi, O dua ediyor ve önümüzdeki yıllarda bu ricayı bir Hristiyan kardeşine kelimesi kelimesine tekrarlamaya istekli. Sadece onlarla gerçekte konuştuğu için değil, aynı zamanda onların şok değerini bildiği ve zamanı, durumu ve bunun insanları sürüklediği aşırılıkları yeniden yaratmak için şokun gerekliliğini anladığı için.
Bir hafta sonra, Brodess öldü ve Rit ve çocuklarını dul eşi Eliza'nın merhametine bıraktı. Giderek belirsiz bir gelecekle karşı karşıya kalan Tubman, kaçmaya hazırlandı.
Bu noktada, John adında özgür bir adamla evlenmişti ve belki de kendi ailesini kurmayı düşünüyordu. Çocukların durumu annelerinin durumunu yansıttığından, çiftin tüm çocukları köle olarak doğardı - Tubman'ın muhtemelen Brodess'in dikkatini büyükbabasının vasiyetine çekerek kaçınmaya çalıştığı bir kader. Özgür ve köleleştirilmiş bireyler arasındaki ilişkiler nadir değildi, ancak bir Tubman'ın sahibinin John'u mülkünden uzak durması için uyardığı filmde, köle sahiplerinin dayattığı kısıtlamalar bu tür ilişkileri en iyi ihtimalle zayıf kılıyor.
Eylül ayının ortalarında Tubman, birkaç erkek kardeşini bir kaçış girişimine katılmaya ikna etti. Ancak fazla ilerleme kaydetmeden önce, kardeşler kendilerini bekleyen tehlikelerden korkarak geri dönmeye karar verdiler. Kız kardeşleri, görünüşe göre, yolculuğu yalnız yapmak zorunda kalacaktı.
Ve öyle yaptı.
Film kahramanının, kuzeye giden çoklu görevlerinin başarısının çoğunu daha yüksek bir güç tarafından iletilen yönlere atfederek, Tanrı ile aşırı derecede iletişim kurma yeteneğini vurgular. Örneğin bir yol ayrımına geldiğinizde Tubman duraklar ve bir sonraki nereye gideceğine karar vermeden önce bir an dinler.
[Tanrı ile] akıcı bir sohbeti var; bunu böyle tanımlıyor, Lemmons açıklıyor Çeşitlilik . Eğer alaycıysanız ve buna inanmıyorsanız, onun mükemmel içgüdüleri olduğunu söyleyebilirsiniz.
Elliott, Tubman'ın büyük olasılıkla bir içgüdü, çevresini dikkatli bir şekilde değerlendirme ve sarsılmaz bir inanç karışımı içinde gezindiğini söylüyor. Ayrıca bir açık hava işçisi olarak önceki deneyimlerinden de yararlandı.
Elliott, insanların bir anda kalkıp kaçtıklarını söylüyor. Ama işte, nasıl yönlendirileceği konusunda bir dereceye kadar içgörüye sahip olan bu kadın. . . . Nereye gideceğini bulması gerekmiş olabilir, ancak [en azından] manzara hakkında biraz bilgisi vardı.
Kuzey Yıldızı'nın rehberliğinde ve Yeraltı Demiryolundaki şeflerin yardımıyla, Tubman kuzeye Philadelphia'ya gitti. son derece etkileyici trek Bu, şehrin kölelik karşıtı çevrelerindeki yerini sağlamlaştırdı. ( Hamilton şap Leslie Odom Jr görünür harriet kölelik karşıtı olarak William Hala , ancak filmin ikincil karakterlerinin çoğu, Tubman'a rehberlik etmeye yardımcı olan reformlu bir ödül avcısı Walter dahil; Ross ailesinin sahibi köle sahibi Gideon; ve Marie Buchanon şarkıcı Janelle Monáe tarafından canlandırılan özgür bir kadın ve girişimci kurgulanmıştır.)
Smithsonian'dan Mary Elliott, nihayetinde filmi gördükten sonra, izleyicilerin kölelik ve özgürlüğün bu farklı yönleri hakkında daha fazla bilgi arayacağını umuyorum diyor.(Glen Wilson/Odak Özellikleri)
Elliott'a göre Erivo'nun Tubman'ı bir süper kahraman doğasına sahip, ama onun da belirttiği gibi, Nasıl dolaşabilirsin? Çünkü bu, tek başına [yaklaşık] 100 mil seyahat eden küçücük [5 fit boyunda] bir kadındı.
Tubman'ın başarılı kaçışının ardından film Ross ailesini özgürlük içinde yeniden birleştirme girişimleri gibi konuları keşfederek odağını öznenin kurtarma görevlerine kaydırır. Kaçak Köle Yasası 1850'deki geçişi ve Yeraltı Demiryolunun az bilinen kara deniz işçileri .
Tubman'ın, karısı ayrıldıktan sonra özgür bir kadınla evlenen kocası John ile yeniden bir araya gelmesi özellikle dokunaklı bir an. Ancak film, onu kuzeye yaptığı yolculukta Tubman'a katılmayı uman ve ancak kaçış girişimi sırasında öldüğüne dair asılsız bir söylenti duyduktan sonra yeniden evlenen sempatik bir karakter olarak tasvir ederken, gerçek John öyle görünüyor. kesinlikle daha az destekleyici , hatta kaçma planlarını uygularsa karısına ihanet etmekle tehdit etti.
Tubman 1851 sonbaharında Dorchester County'ye döndüğünde kocasını rahat bir şekilde buldu. yeni bir hayata yerleşti . Onunla kuzeye gitmeyi reddetti ve yeni karısıyla Maryland'de kalmayı tercih etti. Yine de yolculuk tam bir hayal kırıklığı değildi: Tubman Doğu Sahili'ne doğru ilerlerken on bir köleleştirilmiş kişi Tubman'a katıldı ve sonunda Kanada'da güvenliği sağladı - savaştan sonra kaçan köleler için tek geçerli seçenek. 1850 Kaçak Köle Yasası ödül avcılarına Birleşik Devletler'de kontrolsüz bir güç verdi.
Elliott, Tubman'ın kocasının eylemlerini öğrendikten sonra hissettiği somut kalp kırıklığının, onun insanlığına dair güçlü bir örnek sunduğunu söylüyor. Küratör, seven bir kadın olduğunu belirtiyor. Belli ki derinden seviyor ve tutkusu vardı.
ile konuşmak hollywood muhabiri , harriet yönetmen Kasi Lemmons, Harriet'in ailesinin sevgisiyle motive olduğunu ekliyor. Bu, ırkı ve sınırları aşar.
Popüler bilgide, Tubman genellikle iyi huylu, büyükanne olarak tasvir edilir. Musa şekil. Esaretten kurtulduğunda genç bir kadın olduğu gerçeği, onun şiddetli militan doğasının bir duygusu olduğu gibi göz ardı edilir. Kate Clifford Larson'a göre Vaat Edilen Topraklara Bağlı , Tubman kurtarma görevleri sırasında bir tabanca taşıdı, suçlamalarına devam etmesini ya da ölmesini söyledi, çünkü ölü bir kaçak köle hiçbir hikaye anlatamaz. Ancak gezilerin bu yönü, özellikle Tubman'ın en çok öne ve merkeze yerleştirildiği çocuk kitaplarında nadiren vurgulanır.
Lemmons'a göre, bu kitaplar onu daha lezzetli kılmak için onu tahrif etti, yasasını çiğnedi. New York Times . Çünkü tüfekli siyah bir kadın imajında oldukça ürkütücü bir şey var.
Elliott, aynı zamanda, Tubman'ın kaliteli porselenler ve zarif giysiler de dahil olmak üzere hayattaki hassas şeylerden zevk aldığını açıklıyor.
Elliot, ona her zaman kadife eldivenli demir yumruk derim, diye ekliyor. Sevmek, sevilmek ve güzel görünmek için takdir edilmek istiyordu ama bu bir hayat kurtarmak anlamına geliyorsa kirlenmek gibi bir derdi yoktu.
Film, yaklaşık 750 köleleştirilmiş insanı serbest bırakan ve bir kadın tarafından yönetilen türünün ilk örneği olan İç Savaş askeri seferini kısaca anlatıyor.(Glen Wilson/Odak Özellikleri)
Amerikan İç Savaşı, Tubman'ın 1860'ın sonlarında yaptığı son kurtarma görevinden sadece aylar sonra, 12 Nisan 1861'de başladı. Film bu dönemi hızlandırarak Haziran 1863'te kısa bir süreliğine durarak, Combahee Nehri Baskını -yaklaşık 750 köleleştirilmiş insanı serbest bırakan ve türünün bir kadın tarafından yönetilen ilk askeri seferi- ama büyük ölçüde kahramanın kaçışı ile Yeraltı Demiryolu günlerinin sonu arasındaki on yıla odaklanan.
Tubman, 10 Mart 1913'te yaklaşık 90 yaşında zatürreden öldü. 10 yıllık zaman çizelgesi ve iki saatlik çalışma süresinin dayattığı kısıtlamalar göz önüne alındığında, film bu uzun ömrün büyük kısmını ele almıyor, bunun yerine en çok geri dönmeyi tercih ediyor. bilinen olaylar dizisi. Filmde eksik olan bölümler arasında: Tubman'ın Birlik casusu , onun 1869 evliliği Nelson Davis -bir asker 20 yıl küçük kızı - ve çiftin 1874'te Gertie adında bir kız çocuğu evlat edinmesi, kadınların oy hakkını savunan , beyin cerrahisi on yıllardır devam eden beyin hasarını, daha sonraki yaşamındaki mali sıkıntıyı ve Harriet Tubman Yaşlılar Evi 1908'de.
Bir Tubman biyografisi yazarı ve filmin tarihi danışmanlarından biri olan Larson, New York Times diliyor harriet tamamen, tamamen doğruydu. Yine de, diye ekliyor, Bu Hollywood. Ve Tubman'ı aldılar. Kasi Lemmons onu gerçekten yakaladı ve ailesine olan sevgisini aktarırken onu bu militan radikal yaptı. Ve işte Tubman'dı.
Sonuç olarak, Elliott, umarım izleyicilerin kölelik ve özgürlüğün bu farklı yönleri hakkında, köleleştirilmiş ve özgür insanlar arasındaki evlilikten, birinin evini terk edip özgür doğmuş insanlar arasında yaşamanın korkunç gerçeğine kadar daha fazla bilgi arayacağını umuyorum.
Elliott, ileriye dönük olarak şu sonuca varıyor: Hollywood'un cilasız gerçeği söylemesi ve Afrikalı-Amerikalıların deneyimini insancıllaştırması için orada çok fazla malzeme var.
birçok eserler Harriet Tubman'ın hayatından, ilahi kitabı ve şalı da dahil olmak üzere, Smithsonian'ın Ulusal Afro-Amerikan Tarihi ve Kültürü Müzesi'nde sergileniyor. Film harriet taranacak 31 Ekim Perşembe günü saat 19.00'da müzede.