Demek ki, tabanca, kılıcı yener ve zorun yalın bir istenç işi olmadığını, ama kullanılması için çok gerçek önkoşullar, özellikle en yetkin olanların o denli yetkin olmayanları altettiği aletler istediğini; ayrıca bu aletlerin üretilmesi gerektiğini, bunun da en yetkin zor araçları, kabaca söylemek gerekirse en yetkin silahlar üreticisinin, o denli yetkin olmayanların üreticisini yendiği anlamına geldiğini, ve kısacası, zorun utkusunun silah üretimine, ve silah üretiminin de genel olarak üretime, yani ekonomik güçe, ekonomik duruma, zorun emrinde bulunan maddesel araçlara dayandığını, en çocuksu belitler heveslisi bile kuşkusuz kavrayacaktır. (F. Engels, Anti-Dühring, s. 251)
Engelsin bu saptaması, tüm tarihteki devletler arası savaşlara defalarca kanıtlanmıştır. Ama burada devletlerarası bir savaşta gelişkin silahların rolünü ele almayacağız. Bunun yerine, ekonomik gücü, ekonomik durumu yetkin, gelişkin silahlar üretmeye olanak tanımayan ülkelerin, özellikle şovenist-ırkçı ya da şeriatçı iktidarların kendi boyuna-posuna (yani ekonomik durumuna ve ekonomik gücüne) bakmaksızın nasıl yetkin silah üreticisi olmaya soyunduklarını ele alacağız.
Bunun en tipik örneği, hiç kuşkusuz Türkiye ve Recep Tayyip Erdoğan iktidarıdır.
Tek başına şeriatçılığın, islamcılığın iktidarda kalmaya yetmediği görüldüğünde başlayan milli ve yerli söylemi, yerli otomobilden yerli ve milli silaha kadar her yerde kullanılan bir retorik haline gelmiştir. Dün İsveçin üretim dışı bıraktığı otomobil modelini alıp yerli otomobil diye sunanlar ve bunun birkaç prototipini medyaya servis edenler, şimdi de milli piyade tüfeği üretmekle övünme çabası içindedirler.
Söylenen 2016 yılında yerli yapım milli piyade tüfeğinin üretildiği ve yakın zamanda TSKnin envanterine gireceği ve böylece TSKnın standart piyade tüfeği olan G3lerin yerini alacağıdır. Hiç kuşkusuz bunlar sadece söylemdir, retoriktir.
Askerliğini yapanlar da, yapmayanlar da G3lerin yerli malı olduğuna ve Kırıkkalede üretildiğine inanırlar. Ama G3 piyade tüfeği Alman Heckler&Koch şirketinin bir ürünüdür ve bu şirketin verdiği patentle, teknik bilgiyle, know-howla Kırıkkalede üretilmektedir. Yalın biçimiyle standart piyade tüfeği olan G3ler bildik montaj sanayinin üründür.
G3ler TSK envanterine ithal malı olarak 1967 yılında girmiş ve 1973ten itibaren yerli üretime geçilmiştir. Bugüne kadar 800.000 adet üretilmiş ve TSKnın standart piyade tüfeği haline gelmiştir. Ancak Kıbrıs harekatıyla birlikte başlayan silah ambargosu sonucu Ecevit hükümetinin milli savunma sanayi kurma girişimiyle birlikte her türlü silah, teçhizat, zırhlı araç, tank ve top üretiminin yerlileştirilmesinden söz edilir olmuştur. Bunun sonucu yabancı ülkelerden (çokluk Almanya ve ABD) alınan patentlerle yapılan ve patent sahiplerinin göz yummasıyla yerli malı olarak sunulan pek çok silah vs. söz konusudur. Örneğin Suriye operasyonlarıyla adı duyulan Fırtına obüsleri Almanya üretimi PzH 2000 serisi obüslerin patentiyle üretilmek istenmiş, ancak patent anlaşması gerçekleşmeyince Güney Koreli Samsung şirketinden alınan alt sistemlerle üretilmiştir.
En kârlı silah üretimi ise, hiç kuşkusuz standart piyade tüfeği kategorisine girecek olan tüfeklerdir. Doğal olarak bu kategorideki üretimin de yerli ve milli olması siyasal iktidarın propagandif olarak istediği bir durumdur.
Önce Mehmetçik 1 adı verilen yerli ve milli piyade tüfeği macerası başlatılmıştır. 2014 yılında, medyatik söylemlerle, Haini korkutan silah, PKKnin kabusu olacak diye sunulmuş ve tüm testlerden yüksek performansla çıktığı ilan edilmiştir. Şubat 2014de TSKda hizmete gireceği söylenen Mehmetçik-1den 500.000 üretilmesi hedeflenmiştir. Ve elbette böylesi bir üretim özel sektör olmaksızın olamayacağı için yerli ve milli kalıp fabrikası olan Kalekalıpın (Kalebodurun sahibi İbrahim Bodurun şirketi) katılımıyla gerçekleştirilecekti.
3 Temmuz 2011de ise üretime başlandığı açıklanan Mehmetçik 1in sadece üç prototipi basına gösterildi. 2014 yılına kadar bir tek silah üretilemedi. Nedeni de, G3ün de lisans sahibi olan Alman Heckler&Koch şirketinin malı olan HK-416 piyade tüfeğinin neredeyse birebir kopyası olan Mehmetçik-1 projesi medya propagandasının ve üç adet prototipinin ötesine geçemedi.
Ama durmak yok, yola devam edildi.
Bu kez yepyeni bir yerli ve milli piyade tüfeğinin geliştirildiği açıklandı. Bu yepyeni piyade tüfeğine MPT-76 kodu verildi. Yani Milli Piyade Tüfeği-76.
MPT-76, Mehmetçik-1den çıkartılan dersler sonucu, yine Heckler&Koch üretimi olan HK-417 serisinden esinlenilmiş hakiki yerli ve milli silah ilan edilmiştir.
Medyaya göre, MTP-76, 150 yıl sonra ilk milli tüfek ilan edildi. Üstelik 42 NATO testini geçen dünyadaki tek tüfekti. Dahası ABD başta olmak üzere birçok ülke sıraya girmişti. Ama 200 parçadan oluşan bu yerli ve milli piyade tüfeğinin HK-417den esinlenilmiş olması yanında 67 parçası %100 yerli malıdır.
2016 yılının haberlerine göre, ilk etapta 38.000 adet üretilecek olan MPT-76lar sonraki günlerde Türk Silahlı Kuvvetlerine dağıtılarak 500.000 G3 tüfeğinin yerini alacaktır. Bu üretilecek olan 38.000 tüfek, 20.000 MKEK, 15.000 Kalekalıp ve 3.000 sarsılmazlar olarak da pay edilmiş bulunmaktadır. 150 yıl sonra ilk olan bu yerli ve milli piyade tüfeğine bugün için sadece Azerbeycan ilgi göstermiştir.
MTP-76, piyasaya verilen verilere göre, 1967 yılından beri kullanılan standart piyade tüfeği G3lere göre daha kısa ve daha uzun menzilli görünmektedir. Eğer aradan geçen 49 yıl görmezlikten gelinirse, MTP-76lar yetkin bir silah olarak kabul edilebilir. Doğal olarak da bu yetkin silahı üreten Recep Tayyip Erdoğan Türkiyesi de yetkin silah üreticisi olarak görülebilir.
Tabloda da görüleceği gibi, yetkin ve de yerli ve milli silah olarak sunulan MTP-76lar, 1963 yılında üretilmeye başlanmış ve zaman içinde değişimlere uğramış M16ların yanında az yetkin görünmektedir. Aynı şekilde 1947 yılında üretilmiş olan AK-47lere (Kalaşnikov) göre biraz daha yetkin görünmektedir. Ama hepsi bu kadardır. HK-417den esinlenmiş MTP-76ların ne kadar üretilebileceği bugün için muamma durumundadır. Avusturyanın ardından Alman Heckler&Koch şirketinin silah ambargosunda, daha tam ifadeyle, Türkiyeye silah satışını durdurmasında ne kadar MTP-76nın HK-417den esinlenmiş olmasının etkili olduğu bugün için bilinmemektedir.
Evet en yetkin silahlar üreticisinin, o denli yetkin olmayanların üreticisini yendiği devletlerarası savaşın gerçekliğidir. Oradan buradan çalıp-çırparak (adına esinlenme diyerek), Mehmetçik-1 olayında olduğu gibi düpedüz taklit ederek yetkin silah üreticilerinin silahlarını kalıp dökme şirketleri aracılığıyla üretmek, belki kendi kitlesini mutlu ediyor olsa da, en yetkin silah üreticisinin kaçınılmaz üstünlüğünün üstü örtülemez.
Bu koşullarda Avusturya parlamentosunun Recep Tayyip Erdoğan Türkiyesine silah ambargosu uygulama kararına, onlara muhtaç değiliz, kendi silahımızı kendimiz üretiyoruz nidalarıyla karşılık vermek, sadece kapalı kapılar arkasında süregiden görüşmelerin ve pazarlıkların üstünü örtmekten başka bir anlama sahip değildir. Üstelik resmen ambargo kararı alan ülkenin (Avusturya) Türkiye gibi geri-bıraktırılmış bir ülkenin en popüler tabancasının (Glock) üreticisi olunca.
| ||HK-G3 ||HK417-Recce ||AK-47/AKM ||M16 ||MPT-76|
| Ağırlık ||4,400 ||4,050 ||3,470 ||3,850 ||4,180 kg|
| Uzunluk ||1021 mm ||905 mm ||870 mm ||1000 mm ||920 mm|
| Namlu boyu ||450 mm ||406 mm ||415 mm ||508 mm ||406 mm|
| Etkili menzil ||400 m ||600 m ||400/800 m ||550/800 m ||600 m|
| Atış hızı |
(atım/dakika)
|600 ||600 ||600 ||800 ||650|
| Mühimmat ||7,62 x 51 NATO ||7,62x51mm NATO ||7.62x39 mm ||5,56x45 mm NATO ||7.62×51mm NATO|