Ayetü'l-Kübra'nın başında, fehmi işkal eden nedenlerin anlatıldığı yerde, Birinci ve Beşinci madde arasında bir çelişki söz konusu mu?
Çar, 23-Şub-2011 - 00:00 tarihinde gönderildi
Değerli Kardeşimiz;
"Bu risalenin fehmini işkâl eden beş sebep var:"
"Birincisi: Ben kendi müşahedatımı kendi fehmime göre ve kendim için yazdım. Sair kitaplar gibi başkalarının fehmine ve telâkkisine göre yazmadım. (...)"
"Beşincisi: Ben Ramazan'ın feyziyle bu risalenin nurlarına mazhar olmaklığımla beraber, birkaç cihette halim perişan ve birkaç hastalıkla vücudum sarsıldığı bir zamanda acele yazılıp, birinci müsveddeyle iktifa edildi. Hem yazdığım vakit, irade ve ihtiyarımla olmadığını hissettiğimden, kendi fikrimle tanzim veya ıslah etmeyi muvafık görmediğim için bir parça fehmi işkâl edecek bir vaziyet aldı. Hem Arabî fıkralar içine çok girdi. Hattâ Birinci Makam baştan başa Arabî olduğundan içinden çıkarıldı, müstakil yazıldı."(1)
İlhamı, şahsa özel ve kamuya ait şeklinde iki kısma ayırabiliriz. İlham şahsa özel olduğu zaman hususiyet kesp ediyor. Yani sadece o zatın kendi özel haline muvafık bir şekilde cereyan ediyor. Şayet bütün insanların ortak ve umumi bir sorunu olursa, o zaman şahsın aynasında parlayan ilham kamusal bir şekle dönüşüyor. Yani onun vesilesi ile bütün insanlığa hitap ediyor.
Üstad Hazretlerinin şahsına özel ilhamları olduğu gibi, kamusal ilhamları da vardır. Şahsına gelen ilhamlara iradesi ile müdahale edemeyebilir.
Birinci müşkülde "İlham bana özel geldiği için, sair insanlar anlamakta zorlanabilir." denilirken, Beşinci müşkülde "İrade ve ihtiyarımla o ilhamı şekillendiremedim." deniliyor. Yani her iki ifade de ilhamın iradi bir şey olmadığına işaret ettiği için, aralarında bir tutarsızlık yoktur. İlhami bir yazıya "benim yazım" demekte bir sakınca yoktur, zira "benim" ifadesi ilhamın kendisine geldiğine işaret ediyor.
(1) bk. Şualar, Yedinci Şua (Ayetü'l-Kübra).
Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editör