

Türkiye'nin Caz Takvimi
Charlie Siem & Caroline Jaya-Ratnam
Sanatçı:
Charlie Siem keman, Caroline Jaya-Ratnam piyanoMekan:
Cemal Reşit Rey Konser Salonu
Tarihi:
15 Ekim.2019
Saat:
20:00
Web Adresi: http://www.biletix.com/etkinlik/Y
Etkinlik Bilgisi : Program:
J.S Bach Solo Keman İçin Sonat, No.1, Sol minör, BWV 1001
L.V. Beethoven Keman ve Piyano İçin Sonat, Sol Majör
E. Grieg Keman ve Piyano İçin Sonat, No.3, Do minör, Op. 45
"Charlie Siem, Bergen Filarmoni, Camerata Salzburg, Çek Ulusal Senfoni, İsrail Filarmoni, Londra Senfoni, Moskova Filarmoni, Oslo Filarmoni, Rotterdam Filarmoni ve Kraliyet Filarmoni Orkestrası dahil olmak üzere dünyanın en iyi orkestraları ve oda müziği topluluklarıyla birlikte performanslar sergiledi. Charles Dutoit, Edward Gardner, Zubin Mehta, Yannick Nézet-Séguin, Sir Roger Norrington, Libor Pe?ek ve Yuri Simonov gibi önde gelen şeflerle çalıştı. Bugüne kadar katıldığı uluslararası festivaller arasında Spoleto, St. Moritz, Gstaad, Bergen, Tine@Munch, Festival Internacional de Santa Lucía ve Windsor Festivali yer almaktadır. Çok çeşitli bir diskografiye sahip olan sanatçı, Londra Senfoni Orkestrası (Warner Classics, 2011) ve Münchner Rundfunkorchester (Sony Classical, 2014) dahil olmak üzere çok sayıda kayıt yapmıştır. Klasik müziği tüm dünyadaki yeni izleyicilere ulaştırma konusunda büyük bir tutkusu olan Charlie Siem, Bryan Adams, Jamie Cullum ve The Who gibi sanatçılar ile birlikte popüler ezgilerin virtüöz çeşitlemelerini besteledi. Bunların yanısıra, Armani, Chanel, Dior, Dunhill ve Hugo Boss gibi moda markalarıyla da iş birliği yaptı. Erken yaşta müzik kariyerine başlayan Caroline Jaya-Ratnam, Cambridge Üniversitesi’nde müzik eğitimini tamamladıktan sonra, yüksek lisansını ve profesyonel performans diploma programını solo piyano üzerine tamamladı. Caroline, Temmuz 2010’da keman virtüözü Charlie Siem‘in Warner Classics etiketiyle “Charlie Siem Plays Virtuoso Violin Works” albümünde sanatçıya eşlik etti."
Salı Caz: Su İdil
Mekan: Koç Üniversitesi, Sevgi Gönül Kültür Merkezi
Tarihi: 15 Ekim.2019
Saat: 12:30
Etkinlik Bilgisi : 1994 yılında Ankarada’da doğan Su İdil, ortaokulun ilk yıllarından itibaren caz ile ilgilenmeye başlamıştır ve yedi yedi yıldır profesyonel olarak müzik kariyerini sürdürmektedir. Bu yolculuğunda ağırlıklı olarak caz, funk, R&B tarzları harmanladığı repertuvarıyla pek çok farklı şehir ve mekânda konserler veren sanatçı, Türkiye’nin önde gelen müzisyenleriyle çalışma fırsatı elde etmiştir. (Etkinlikler ücretsiz fakat sadece üniversite mensuplarına açıktır).
Müzede Caz: Axel Wolf & Hugo Siegmeth
Mekan:
Müze Evliyagil, Ankara
Tarihi:
15 Ekim.2019
Saat:
19:00
Etkinlik Bilgisi :
Caz Derneği`nin düzenlediği Müzede caz konser serisi bu akşam Adana Arkeoloji Müzesi`nde Axel Wolf & Hugo Siegmeth
konseriyle devam edecek. Saat 17:00`deki müze turuyla başlayacak etkinlik 18:00`deki konserle devam edecek.


PUL (HAFTALIK CAZ KÖŞESİ)
Yemek yazarı & caz yazarı?
Feridun Ertaşkan
Yayın Tarihi: 16 10 2017
Değişiklik Tarihi: 18 10 2017 11:52
Bu içerik toplam 2792 defa okunmuştur.
Caz kasetlerine ne oldu?
Notaların etrafındaki alan...
Derin caz Monk`u unutmuyor
Bu yıl cazın üç büyük isminin doğumunun yüzüncü yılı, Monk, Fitzgerald ve Buddy Rich ama içlerinde yıl boyu ismi en çok anılan, adına en çok konser, albüm, proje üretilen Monk oldu, bence, derin caz Monk`u hakkıyla sahiplendi ama popüler caz Ella`yı o kadar anmadı, üçü arasında ise en az Rich`i andı. Geçen hafta 18 saygın caz piyanisti Monk`un 100. doğum gününü özel konserle andı, beyanat verdi. Wayne Horvitz "cazın normal olmadığını onunla farkettim", Ran Blake "tek tanrı piyanist", John Beasley "Hiç kimse onun gibi değildi", Johnny O`Neal "benim için 20. yüzyılın en etkili bestecisidir", Matthew Shipp "Monk, piyanonun kara gizem okuludur, Oscar Peterson ne kadar burjuvaysa Monk o kadar devrimcidir", Fred Hersch "Notaların etrafında yarattığı alanı hâlâ çözemedim", Frank Kimbrough "Caz müzisyenlerinin ve dinleyicilerinin gerçek bir şekilde cazip bir topluluk olduğunu Monk`la öğrendim" dedi.
Motéma coştu bir kere
Motéma dur durak bilmiyor
Ödül avcısı Artura O`Farrill`in The Afro Latin Jazz Orchestra`sının "Familia" albümünü nasıl övgülere boğayım diye düşünürken albümün Motéma`dan çıktığını farkettim. Dur, dedim, başka neler çıkarmışlar, meğer adamlar son sıra beğendiğim albümlerin çoğuna imza atmış. O`Farrill`inki bence latinde yılın albümü olur, benden söylemesi, yazıyım bir kenara, peki ya Hudson… DeJohnette, Grenadier, Medeski ve Scofeld`lı projeye ne demeli. Hem 21. hem de 22. yüzyılın şimdiden starı ilan edilen Joey`nin "Monk" albümüne ne demeli? Bunların hepsi yeni işler. Durun, daha Mark Giuliana var, kasımda burada olacak. Donny McCaslin çok ses getiren albümü "Beyond Now" da Motema`nındı, Gerald Clayton`ın bir türlü değinemediğim albümü "Tributary Tales", Charnett Moffett`nin "Music from Our Soul"u… Şimdi genç ses Deva Mahal`in singılını çıkarmışlar, bir kulak verin, Amy`nin gırtlağının siyah olanını düşünün, öyle bir şey.
Yemek yazarlarıyla caz yazarlarının ortak noktası
Ustalık ve solistlik üzerine...
Şimdi söyleyeceğim çoğu kimseye yok artık dedirtecek ama bir dinleyin. Dünyada pekçok caz yazarını okumaya çalışıyorum, hepsinden sayısız şey öğrendim, öğreniyorum ama ilginçtir, yemek yazarlarını da merakla okurum, son yıllarda dünyada ve bizde bu iş nasıl büyüdü, gelişti, her gazetenin yemek yazarı var, tv kanalları, yemek programları ama özellikle birkaç iyi gazete yazarının yemek yazıları, yemek eleştirisiyle müzik ama özellikle caz eleştirmenliği arasında ilginç paralellik var. Her iki yazar tipi de önlerindeki yemeği ve malzemeyi analiz etmeyi seviyor, aşçı ile müzisyen arasında ustalık/solistlik, yaklaşım/besteleme, malzeme/ilham, yenilik/doğaçlama gibi kavramlar ortaya çıkan yemeği/müziği anlamak bakımından bize sayısız fırsat veriyor. Son yıllarda müzisyenlerin besteleme süreçleriyle ilgili birçok şey okudum, yazdıklarına bakın eminim benzerliği siz de farkedersiniz.
Avuç dolusu piyano tuşu
14 yaşından 89 yaşına caz pyanistleri buluştu
Türkiye`de sadece TRT Hafif Müzik ve Caz Orkestrası konserlerinde ve tabii yurtdışından gelirse eğer böyle büyük bir big band onların konserlerinde aldığımız bir tad vardır bilirsiniz, caz geleneğinin mükemmel yanı bu konserlerde hissedilir. Klasikleşmiş standartlar konser boyunca akar gider, solistler, müzisyenler hatta biz dinleyiciler farklı bir edeple dinleriz. Büyük salonun ciddiyeti ve ağırbaşlılığı vardır. Müzisyenlerin üzerinde resmi bir ciddiyet, önlerindeki bankolarda sırası geldikçe ayağa kalkıp sololarını çalar ve aynı ciddiyetle oturur. Selamlar başlarla verilir, gülümsemeler nezaketle, ciddiyet ölçülüdür. Ritüeller iyidir. Salonun sesi dahi farklıdır alkışların salondaki akustik dağılımı güzeldir. İşte, tüm bunları ve daha fazlasını Wynton Marsalis`in Jazz at Lincoln Center Orchestra`sı yeni konser kaydında pek güzel veriyor. O duyguların unutulmaması şart. Yaşatılmalı.
Makam müziğinde yeni nefesler
Sonbaharın albümü olabilir
Uzun zamandır Anouar Brahem`den ses çıkmıyordu ya da Enver İbrahim diyelim. En az beş-altı yıl olmuş. Yeni albümü görünce, özellikle kapaktaki isimleri heyecan bastı, nasıl basmasın ki. Caz doğaçlamalı makam müziğinde dünya üzerinde yaşayan birkaç zirveden biridir İbrahim. Albümü heyecanla bir `ilk dinleme` seansı yaptım ve sonuçlar coşturucu. En az birkaç kez can kulağıyla dinlemeli. Volümler coşmalı. Albümdeki isimler ayrıca çarpıcı, Holland ve DeJohnette tamam, biliyoruz, muhtemelen İbrahim`le DeJohnette ilk kez beraber çalıyor olabilir. Ya İngiliz piyanist Django Bates`e ne demeli? Duyduğum doğruysa Manfred Eicher önermiş ama ben eskiden beri tanıştıklarını sanıyordum. Neyse, önemli değil. İbrahim doğaçlama sever, Holland ve DeJohnette da öyle. Holland zaten malum. Bates de mükemmel ayak uydurmuş. Sonbaharın en iyi işlerinden biri olabilir. Bir an önce dinlemeye bakın derim.
Amerika`daki caz okulları kime yarıyor?
Bu sektör giderek büyüyor
Amerika`da caz okulları sayısında patlama yaşanıyor. Yeni değil, yıllardır böyle, bu okulların çoğu özel okullar ve sertifika eğitimi veriyor. Başta Avrupa dünyanın dört yanından öğrenci aldıkları için giderek daha cazip hale geliyorlar. Asıl soru bu öğrencilerin mezun olduktan sonra ne yaptıkları. Hakikaten, bunca çocuk sonra caz müzisyeni mi oluyor? Hiç sanmıyorum. Sayısız yeni büyük orkestra açıldı da biz mi duymadık. Olan biten belli, peki bütün bu okullarda okuyanlan sonra ne yapıyor? Bu sorunun cevabını henüz bilen var mı emin değilim, zaten diyebilirsiniz ki şansını dener, oldu oldu, olmadı başka işe bakar, zaten caz müzisyeni olmaya ne kadar hevesli olduğuyla ilgili bir konu ama esas kime yaradığını biliyorum. Profesyonel müzisyenlere. Şu sıralar bu okulların internet sitelerine girin bakın, tanıdığınız onlarca müzisyeni hoca olarak göreceksiniz. Bari onlara yarasın.
Caz kasetlerine ne oldu?
Sizinkileri saklayın, atmayın!
Bir sanatçı hakkında şu kadar plak, şu kadar CD, şu kadar kaset kaydetti diye bir cümle okuyunca aklıma kasetler geldi. Hiçbir zaman sevmedim kasetleri ama nedense gelip gençliğimin ortasına kuruldular. Sonra şu soru geldi aklıma, o zamanlar albüm kaydedip de plak ya da CD basmadan (zaten CD yoktu) sadece kasete basılan albümlere ne oldu? Sonnadan CD`sini mi bastılar? Böyle çok albüm olmalı. Hadi plağı anlıyorum, bu kültürün merkezinde o var zaten, CD`yi de biliyoruz, hiç değilse kaydı kaliteli filan diyoruz peki ya kaset? Merak etmeyin, onlar da bir şekilde geri dönmeye başladı ama nostaljik olarak. Elimde kalan bir kaç caz kasetine gözüm gibi bakmaya başlayım, sevdiğimden değil, artık hatıralar da ondan.
Feridun Ertaşkan
Cazkolik.com / 16 Ekim 2017, Pazartesi
Kaydet
Kaydet
Paylaş
Konu veya sanatçıyla ilgili yayınlanmış benzer haberler
Bu bölümde yayınlanmış önceki yazılar
Bu içeriğe yapılan yorumlar
Bu içeriğe hiç yorum yapılmamış. İlk yorumu siz yapabilirsiniz!