clarissa pinkola estes
'in kurtlarla koşan kadınlar (bkz: women who run with the wolves
) adlı kitabında yer alan ilk öyküdür aynı zamanda.
yazarın öyküyü anne kurdun yavrularına verdiği öğütler üzerinden yorumladığı şu kısım oldukça iyi bir rehber:
--- spoiler
---
tehditkarsa ve senden büyükse, kaç; daha zayıfsa, bak ne istiyor; hastaysa, yalnız bırak; dikenleri, zehri, sivri dişleri ya da keskin pençeleri varsa, geri dön ve ters yöne git; güzel kokuyor; ama metal çenelerle sarılıyorsa, onunla birlikte yürü.
--- spoiler
---
meraklı eşlerini öldürür mavisakal
, ''ben sana dolaşabileceğin alanların sınırlarını çiziyorum, idare et fazla da kurcalama'' der. sevgiyle de ''iyileşmez''; çünkü kendi özünde sevgisi olmayan başkasının sevgisiyle zaten iyileşemez.
öykünün ardından gelen çözümleme, okuyan her kadın için bir dönem yaşadığı, güvenli kollara gidiyorum zannederken uçurumdan yuvarlandığı o toksik ilişkiyi tokat gibi çarpıyor. aman neyse geçti gitti diye diye okutuyor insana. halihazırda bunun içinde olan, ''ay çok gizemli çocuk o kadar da zararlı biri değil gibi ben bir deneyeyim'' diyen genç kıslarımıs için ise sarsıcı olabilir. not
: genç kızlar, no offense. o köprüden geçmeyenimiz neredeyse yok.