10 Ekim 2009
Sepya tonu bir hayal
Hayallerden bir hayal. Mevsim sonbahar. Kışa dönmüş olmalı. Ağaçlarda yaprak yok. Öğle saati. Hafta içi olmalı. Etrafta kimsecikler yok. Yer Central Park. New York'un göbeği. Bir kadın yürüyor. Sessizce. Bir ağaç seçiyor. Çantasından çıkardığı örtüyü seriyor. Arkasına da ufak bir yastık koyacak. Rahatına düşkün çünkü. Bir termosta taze demlenmiş çay var. Sıcak. Bir tane elmayı yıkayıp çantaya atmış. Acıkınca dişlerim diye. Çayın yanına ev yapımı bir kaç kurabiye olsa iyi olurdu diye geçirmiş içinden. Sonra bu düşünceyi silmiş zihninden. Yemese daha iyi çünkü. Kitabını çıkarıyor. Müzik olsa mıydı diye geçiriyor içinden. Yok yok, doğanın müziğini dinlemek daha güzel. Kesinlikle. Kitabını açıyor ve okumaya başlıyor. Hayal bu ya. Neden olmasın.
at 11:51 ÖÖ