We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Örnek: Alexander Alex-an-der
Ses telaffuzunu birçok kez tıklayın ve duyun ve ahuitzotl adının nasıl telaffuz edildiğini öğrenin. Telaffuzun daha iyi olması gerektiğini düşünüyorsanız, telaffuzunuzu kendi sesinizle kaydedin ve başkalarına yardım edin.
Telaffuzu kendi sesinizde kaydedin
Not: Lütfen telaffuzu 3 saniye içinde kaydetmeye çalışın.
Ön izleme:
Tüm isimlere anlam ve başka bilgiler eklemeye devam ediyoruz. Bu yüzden bu ismin anlamını ve diğer bilgileri almak için tekrar ziyaret etmeye devam edin.
"Paylaşım Başladığında Arama Bitir"
ahuitzotl'nin İngilizce veya başka bir dilde anlamını zaten biliyorsanız, lütfen diğer kullanıcılar için yardımcı olacak katkıda bulunun, ayrıca doğruluğu artırmak için cinsiyet, telaffuz ve köken gibi verileri düzenleyebilirsiniz.
Prens'in İkonik Sembolünün Büyüleyici Köken Hikayesi
Bu makaleyi tekrar gözden geçirmek için Profilim'i ve ardından Kayıtlı hikayeleri görüntüle'yi ziyaret edin.
4 Şubat 2007'de Super Bowl XLI'da Prince'in 'Pepsi İlk Yarı Gösterisi' performansı. Jonathan Daniel/Getty Images
Bu makaleyi tekrar gözden geçirmek için Profilim'i ve ardından Kayıtlı hikayeleri görüntüle'yi ziyaret edin.
Perşembe günü 57 yaşında vefat eden Prens Rogers Nelson hakkında herkesin duyduğu aynı hikayenin iki yüzü var. Birincisi bu bir efsane. 1993'te Prince, adını bir glif olarak değiştirdi. Fonetiğe ve yaratıcı çıktısını pazarlama departmanının programına uyacak şekilde yavaşlatmaya çalışan markası Warner Bros.'a meydan okudu. Aşk Sembolü, yıldızlarının yeni adını söyleyemeyen, hatta yazamayan Warner Bros. yöneticilerinin başını belaya soktu. Başka hiç kimse de yapamazdı, bu yüzden haber kuruluşları glifin yazı tipi indirmesini içeren disketler aldı. Yuvarlanan kaya 25 kişilik bir listeden, rock tarihindeki dördüncü en cesur kariyer hamlesi olarak adlandırdı.
İşte hikayenin ikinci yüzü: Aşk Sembolü çılgınca iki gün boyunca kamçılandı, büyük ölçüde Carmen Electra'dan ilham aldı ve en başından beri iş eğlencelerinden çok daha fazlasıydı.
1992'de Mitch Monson, Prince'in Minnesota, Chanhassen'deki kayıt tesisi olan Paisley Park'ta çalışıyordu. Müzisyenin ekibi, bazı müzik videoları için grafikler oluşturmak üzere Monson'ın ortak ve yaratıcı yönetmen olduğu HDMG'yi işe almıştı. Albümün hâlâ bir adı yoktu, ancak videolar arasında "7,"SexyMF," ve "My Name is Prince" vardı. Bir gün Prince'in baş yapımcısı Monson ve Lizz Luce'a Prens'in bir sembole ihtiyacı olduğunu söylemek için başvurdu. Nedenini söylemedi --- Monson ve Luce bunun bir albüm kapağını süsleyeceğini varsaydılar --- ancak simgenin astrolojik olarak ilham alan Mars-erkek ve Venüs-dişi sembollerini birleştirmesini istediğini ve yakında istediğini söyledi.
Monson, “Hemen yola çıktık” diyor. İki tasarımcı sabaha kadar emek harcadılar, Prince gelene kadar fikir taslağı yaptılar ve kimliğiyle ayrılmaz bir şekilde bağlantılı olan tasarımı çabucak seçtiler. Bundan sonra, Monson ve Luce çizimi zar zor değiştirdiler. “Şu anda gördüğünüze neredeyse dokunulmamıştı. Monson, "Bu özel işarete çok az ayarlama yaptık" diyor.
Simgeye yakından bakın, çünkü çok şey oluyor. En açık şekilde, kadın ve erkek için eski sembolleri birleştirerek yeni, cinsel, cinsiyete dayalı akışkan bir sembol yaratıyor. O sırada Prince, dansçılarından ikisinin kariyerlerini başlatmayı umuyordu: Daha sonra Carmen Electra olan Tara Leigh Patrick ve daha sonra karısı olan Mayte. Onlarla çalışmanın bir sonucu olarak, __ __“bu feminen kaliteyi [sembolde] görmeyi ve bu erkek ve dişi karışımına sahip olmayı gerçekten istedi” diyor Monson. "Bu unsurların önemli olduğunu ve bütünleştiğini gördü."
Tekrar bakın ve Aşk Sembolünün bir saç dengesizliği olduğunu fark edeceksiniz. Parşömen tam dairesel değil ve çapraz çubuğun sağ tarafı hafifçe şekilsiz. Prens bu dengesizliği bilinçli olarak seçmiştir. Monson, "Bu logoyu temizlesen olmaz mı?" diyen insanlardan her zaman üzülüyorum" diyor. "Ama böyle olması gerekiyordu, mükemmel olmasını istemiyordu." Bir insan vücudu gibi, asimetrik, kusurlu. Son olarak, sembol ayrıca bir haçı çağrıştırır. Prens'in niyetlerinin derinliğini bilmek imkansızdır, ancak Aşk Sembolü çoğu zaman çatışma halinde olan fikirleri hızlı bir şekilde uyumlu hale getirir --- erkeğe karşı kadın, cinsiyete karşı dine.
Prens'in başlangıçtan beri sembol için bir yol haritası vardı ve bunların çoğunu Monson ancak onu oluşturduktan sonra öğrendi. Warner Bros.'a bir jest vardı, elbette, ama aynı zamanda set tasarımları, albüm kapakları ve gitarlar için görkemli planlar da vardı. Basın ona Eskiden Prens Olarak Bilinen Sanatçı demeye başladı ve dergiler onun yazı tipini yerleştirip sembolü bastı. Ardından 2000 yılında Warner Bros. ile sözleşmesi sona erdi ve yeniden Prince olarak tanınan sanatçı oldu.
Monson'a, Prens gittiğine göre bu sembolün ne olabileceğini düşündüğünü sordum. Monson bunun kendine ait bir hayatı olabileceğini düşünüyor. “Olaylara farklı yaklaşmak ve ayrımcılık yapmamakla ilgiliydi. Monson, “Herkesin kabul edilmesi gerektiğine dair bu birleşik beyanı yapıyordu” diyor. "Bence sembol bundan daha fazlasını almaya başlayacak." Bu şekilde ifade edersek, Aşk Sembolünün, birden fazla neslin kendisi için konuşmasına yardımcı olan barış işareti, kalp veya her şeyi gören göz gibi ikonik semboller kanonuna katıldığını hayal etmek kolaydır.
Kültürel önemi [ değiştir | kaynağı düzenle ]
Ahuízotl'dan ölenlerin Tlalocan cennetinde yaşayacağı söylenirdi. Böyle bir ölüm için seçildiler çünkü hayatlarında kibar davrandılar ya da değerli taşları tanrılara sunmak yerine bencilce biriktirdiler. Kurbanlarının cesetleri çok değerliydi ve sadece bir Tlaloque rahibi ya da su tanrıları dokunabilirdi. Ώ]
Bazı Aztekler, kupürlerini suya atarlarsa, ahuízotl'un tırnaklarının sağlıklı ve güçlü çıkmasını sağlayacağına inanıyorlardı. ΐ] Δ]
Ahuitzotl aynı zamanda savaşçı bir Aztek hükümdarının adıydı. Ώ] Adını hayvandan almıştır, tam tersi değil.
Chicago Üniversitesi (ABD) Sanat Tarihi Bölümü'nde Yardımcı Doçent olan Claudia Brittenham'a, Meksika (Aztek) taş heykellerinin altına gizlenmiş gizli oymalar hakkındaki bu gerçekten &lsquorevealing&rsquo makalesini borçluyuz. Bunu okuyun ve bu müze parçalarına bir kez daha aynı gözle bakın.
Mexico City'deki Museo Nacional de Antropología'daki Coatlicue adlı devasa heykelin altında saklı (resim 1) gizli bir oymadır. Yılan kafalarının tepesinden ayaklarındaki pençelere kadar her yüzeye karmaşık bir şekilde oyulmuş, görünen şey eksiksiz görünüyor, görsel yoğunluğu ve ikonografik karmaşıklığıyla hayranlık uyandırıyor. Ama 2 ton ağırlığındaki bu 2 tonluk heykeli devirebilirseniz, kaidesinde de görünmeyen bir oyma olduğunu görürsünüz (resim 2). Bu, Coatlicue benzersiz değildir: Birçok Aztek heykelinin alt kısımlarına, heykel yerindeyken erişilemeyecek görüntülerle oyulmuştur. Bu gizli görüntülerin konuları çeşitli ve çeşitlidir.
|Resim 2: Coatlicue heykelinin alt tarafının dökümü, Museo Nacional de Antropología (Büyütmek için resmin üzerine tıklayın)|
En sık konulan konulardan biri, Aztek panteonunun anlaşılması zor ama kritik derecede önemli bir üyesi olan Dünya Lordu Tlaltecuhtli'dir. 16. yüzyıl kaynaklarına göre, Aztekler yeryüzünü, kan için haykıran, yeryüzünü ve gökyüzünü yaratmak için parçalayan şiddet eyleminin intikamını almak için aç bir kuzgun canavar olarak anladılar. Yine de toprak, aynı zamanda insanın geçim kaynağıydı: öfkeli tanrıyı yatıştırmak amacıyla tanrılar, insanın hayatta kalması için gerekli tüm bitkilerin yeryüzünün yüzeyinde büyümesine neden oldu. Tlaltecuhtli veya &ldquoearth lord&rdquo adı, tlalli veya toprak kelimesinden ve bizim &ldquolord&rdquo olarak çevirdiğimiz, ancak aslında Nahuatl'daki bir soylu için cinsiyetten bağımsız bir terim olan tecuhtli'den oluşur. Birçok Aztek tanrısı gibi, Tlaltecuhtli'nin de hem erkek hem de dişi formları varmış gibi görünüyor.
|Resim 3: Altında, yandan ve altta oyulmuş dişi Tlaltecuhtli ile dairesel taş. Museo Nacional de Antropología, Meksika (Büyütmek için resmin üzerine tıklayın)|
Coatlicue heykelinin alt kısmına oyulmuş olan Tlaltecuhtli'nin erkek yönüdür (resim 2). Tanrı, dirsekleri neredeyse dizlerine değecek şekilde çömelmiş, önden görünüşte gösterilmiştir. Toprağın yaratıldığı yıl olan 1 Tavşan, başlığını süsler ve altında, tanrıyı yağmur tanrısı Tlaloc ile ilişkilendiren çevrelenmiş gözler, sivri uçlu bir ağız ve belirgin kulak boşlukları görebiliriz. Yuvarlak, tüylü bir kalkan, ortasında bir beşlik olan bir kalkan, karnını süslüyor ve bacaklarının arasında desenli bir peştamal sarkıyor. Pençeli elleriyle iki kafatası tutuyor, dirseklerine ve dizlerine dört kafatası daha bağlı ve boynuna minyatür kafataslarından bir kolye takıyor.
|Resim 4: Altında Tlaltecuhtli bulunan tüylü yılan, Museo Nacional de Antropologia, Meksika. Heykelin ve alt kısmının dökümünün fotoğrafı (Büyütmek için resmin üzerine tıklayın)|
Tlaltecuhtli ayrıca heykelin alt kısımlarında birbiriyle ilişkili iki kadın formunda görünür: biri insan başlı, diğeri açık, sürüngen çeneli (resim 3 ve 4). Her ikisi de Aztek sanatının başka bir yerinde doğum veya nesil pozu olan çömelme pozisyonunda arkadan gösterilmiştir. Erkek figürleri gibi, uzuvlarına bağlı kafatasları vardır, ancak eklemlerinde, ellerinde ve ayaklarında canavar gibi sivri uçlu ağızları vardır. İnsan figürlerinin kafaları neredeyse vücutlarından kopmuş, sırtlarına doğru geriye doğru sallanıyor, sürüngenlerin çeneleri çoğu zaman çakmaktaşından bir dil için bir bıçağı ortaya çıkarmak için neredeyse yatay olarak açılıyor. Her iki tür figürün de kıvırcık, düzensiz saçları vardır, bazen akrep, örümcek ve kırkayak gibi sürünen yaratıklarla iç içedir, büyücülük ve şifa ritüellerinde kullanılır.
|Resim 5: Sarmal yılan, British Museum & kopya British Museum Mütevelli Heyeti (sol üst ve alt) sarmal yılanların alt tarafları, Museo Nacional de Antropología, Meksika (R) (Büyütmek için resmin üzerine tıklayın)|
Ancak Aztek heykellerinin alt kısımlarına oyulmuş tek şey Tlaltecuhtli değildir. British Museum'daki bu örnekte olduğu gibi sarmal bir yılan heykelinin altına bakabilirseniz (soldaki 5. resim), yılanın karın pullarının içe doğru spiral şeklinde kıvrılan sırtlarını bulmanız olasıdır. Burada, çıngıraklı yılanın karnını süsleyen bu gizli bobinlere kırmızı pigment noktaları eklenmiştir. Bu ayrıntılı oymanın ritmik dokusu, yukarıdaki parıldayan kıvrımların pürüzsüz yüzeyiyle tezat oluşturuyor. Ve yalnız değil: Bu tür neredeyse bir düzine yılan biliniyor. Hiçbir iki yılanın bobinleri birbirine benzemez (sağdaki resim 5) Tenochtitlan'daki birkaç atölyede bunun gibi heykeller yapılmış gibi görünüyor.
|Resim 6: Oyma pençeleri ve altında &lsquochalchihuitl&rsquo olan taş kurbağa. Museo Nacional de Antropología, Meksika (Büyütmek için resmin üzerine tıklayın)|
Diğer hayvan resimleri de gizli oymalara sahiptir. Museo Nacional de Antropolog'iacutea'daki bir çift taş kara kurbağası, görünür yüzeylerine sadece minimal bir şekilde oyulmuştur, ancak altlarına gizlenmiş, kurbağaların merakla memeli ayaklarının dolgulu pençeleri kapsamlı bir şekilde detaylandırılmıştır (resim 6). Kurbağanın göbeğinin ortasında, kenarlarında dört çıkıntılı daire bulunan dairesel bir disk, chalchihuitl için glif veya değerli yeşil taş bulunur. Bu glifin kurbağanın gövdesinin rengine mi işaret ettiği yoksa başka bazı fonetik bilgileri mi işaret ettiği açık değildir - aynı glif, örneğin Chalco yer adında yaygın olarak kullanılır. Yılanların kıvrımları ya da kurbağaların patileri doğayı taklit etme arzusunu akla getirebilirken, gizli yazının dahil edilmesi daha karmaşık bir anlamlar evreni önermeye başlar.
|Resim 7: Altında elde biten sarmal kuyruklu Taş Ahuitzotl. Museo Nacional de Antropología, Meksika. (Büyütmek için resmin üzerine tıklayın)|
Gizli oymalar eğlenceli ve kinayeli olabilir. İşte yine Museo Nacional de Antropología'da oturan bir köpek figürü (resim 7). Dikkat çekici bir şekilde bir köpeğe benziyor, ancak kendi doğal olmayan uzun kuyruğunun dairesel halkasında oturuyor ve - alt tarafta - bir insan elinde bitiyor! Bu sıradan bir köpek değil, bir ahuitzotl, Meksika-Tenochtitlan'ın birçok su yolunda gizlenen efsanevi bir yırtıcı. Ahuitzotl aynı zamanda 1486 ile 1502 yılları arasında hüküm süren Mexica tlatoani'nin de adıydı. Dolayısıyla bu heykel, Aztek hükümdarı için üç boyutlu bir isim glif olarak da anlaşılabilir.
|Resim 8: Altta Tenoch resmi olan taş kaktüs, Museo Nacional de Antropologia, Meksika. Heykelin ve alt kısmının dökümünün fotoğrafı. David Recksieck tarafından Solís 2004 sonrası çizgi çizimi: Şekil 5 (Büyütmek için resmin üzerine tıklayın)|
Gizli oymalı diğer heykeller de kraliyet bağlantılarına sahiptir. Felipe Sol'iacutes, bazıları şimdi parça parça olan ve tümü, Aztek başkenti Tenochtitlan'ın büyük ölçüde efsanevi kurucusu Tenoch'un başı ve isim glifi ile tabana oyulmuş dört heykelden oluşan bir set sunmuştur (resim 8). Bu görüntüler, bugün Mexico City'de hala kullanılan bir tür bitkisel sınır işaretinin taş organ kaktüslerinin, skeuomorfların veya kalıcı yorumlarının diplerine oyulmuştur. Bu taş kaktüsler, belki de bu heykellerin anısına hala &ldquoCalle del Organo&rdquo olarak adlandırılan bir cadde boyunca uzanan Tenochtitlan ve Tlatelolco şehirleri arasındaki sınırı işaretlemiş olabilir. Nahuatl'da olduğu gibi İngilizce'de de eşit derecede güçlü olan bir "kökler" retoriği üzerinde oynuyorlar: heykelin altında Tenochtitlan'ın sınırlarını belirleyen ve Mexica kraliyet aile ağacının - ya da belki kaktüsün - kökünde yatan hanedan patriği Tenoch var. Burada gizli oyma, zaten zekice yapılmış bir çalışmaya beklenmedik bir zevk katıyor ve bilen küçük izleyiciler için daha zengin katmanlı bir şaka açıyor.
|Resim 9: Altında &lsquoatl-tlachinolli&rsquo glifli Greenstone Coyolxauhqui kafası, Museo Nacional de Antropología, Meksika. Heykelin ve alt kısmının dökümünün fotoğrafı (Büyütmek için resmin üzerine tıklayın)|
Ancak programlar aynı zamanda çok ciddi olabilir. Tanrıça Coyolxauhqui'nin devasa yeşil taş başının altında, kanı simgeleyen ve onlarla iç içe geçmiş iki yılan oyulmuştur, ateş ve su için glifler, atl tlachinolli, Nahuatl'da "ldquowar" anlamına gelen bir ifade (resim 9) Aztek'in merkezi bir bölümünde Mit, Coyolxauhqui, Meksika'nın koruyucu tanrısı olan kardeşi Huitzilopochtli tarafından yenildi, saldırısı ve yenilgisi tüm insan savaşları için efsanevi modeldi. Bu yeşil taş heykelin altındaki oyma, bunun yalnızca tanrıçanın bir büstü değil, kopmuş başı olduğunu gösteriyor ve gelecekteki tüm savaşların bu ilk çatışmadan kaynaklandığını ve Meksika'nın düşmanları için aynı şekilde sona ereceğini iddia ediyor.
|Resim 10: Bir kuvars diyorit ateş yılanının (&lsquoxiuhcóatl&rsquo) ön ve alt tarafı, Dumbarton Oaks, Washington. Alt kısımda Motecuhzoma II'nin isim glifini ve Yeni Ateş Töreni yılı olan 1507'ye tekabül eden 2 Reed tarihi vardır (Büyütmek için resmin üzerine tıklayın)|
Bu örneklerden açıkça anlaşılan Aztek gizli oymaları ne otomatik ne de rastgeledir, tam tersine bu görünmez görüntüler üç boyutlu programların tutarlı parçalarıdır. Üst ve alt asla tersine çevrilemez veya birbirinin yerine geçemez: Bir heykelin alt tarafındaki oyma, mantıksal ve kavramsal olarak, gizlenmesinin eşzamanlı olarak programatik bir anlam ifade ettiği ve tüm programın sembolik gücünü güçlendirdiği alt kısma aittir. Aztek heykelinin alt tarafındaki oymalar, üstlerinde yatanlardan ayrılamaz. Ancak Aztek çalışmaları hakkında bu kadar ilgi çekici olan şey, bunun tersinin doğru olmamasıdır. Nesnenin görünür yüzeyleri kendi içlerinde eksiksiz, anlamlı ve tatmin edicidir ve deneyimsiz bir izleyiciye altında bir şeyin gizli olduğuna dair hiçbir ipucu bırakmaz.
Neden kimsenin göremeyeceği bir resim yapıyorsun? Kolay bir cevap yok, ancak heykelin yaratıldığı anda mevcut olan sanatçıların ve patronların oymacılığı bildiğini ve en azından bazı küçük heykellerin kaldırılıp altına bakacak kadar küçük olduğunu hatırlamak önemlidir. Aynı derecede önemli olarak, hedeflenen kitle insan değil ilahi olabilir. Bu çalışmalar, sanatın görsel, konuşulan ya da fısıldanan, belki de abartılı ya da yanlış aktarılan, konuşmanın hararetiyle görsellik alanının dışında dolaşabileceğinin altını çiziyor. Gerçekten de, özellikle organ kaktüslerinin altındaki oldukça okunaksız şekilde oyulmuş Tenoch kafaları durumunda, görsel ayrıntılar, kibirin salt varlığından daha az önemli olabilirdi.
|Resim 11: Aztek taş levhaları İspanyollar tarafından yeniden kullanılmış Bu parça - muhtemelen bir kilise sütununun kaidesi - Tlaltecuhtli'nin (yer tanrısı) resimlerini taşıyor. Nahua işçileri, görüntülerin dünyayla temas halinde gizli kalmasını sağladı. (Büyütmek için resmin üzerine tıklayın)|
Ancak diğer durumlarda, alt taraf zengin ayrıntılara sahipti, belki de görünen yüzeyden daha ayrıntılıydı. Gizlenmeye mahkûm olan hatırı sayılır bir sanatsal emeği ve ona hükmedecek zenginliği temsil ediyordu. Adanmış bir önbellekteki bir adak gibi, zenginliği görünürün dünyevi aleminden tanrıların görünmeyen alemine taşırken, aynı zamanda böyle abartılı bir jest yapabilen haminin dindarlığını ve ihtişamını gösterir. Ancak, bir yapının gövdesinde kaybolan önbelleklerin aksine, heykellerde önemli olan bu maddi ve retorik zenginliğin göz önünde saklı olmasıydı. Tanrılar - ve görünmez oymalardan haberdar olan seçkinler - başkalarının var olduğunu bile bilmediği bir gerçekliğe erişebiliyorlardı.
Daha fazla bilgi için:-
&bull Alcina Franch, José, 1989: &ldquoLa faz oculta de la cultura mexica.&rdquo Boletín del Museo Chileno de Arte Precolumbino 3:9-23
&bull Boone, Elizabeth Hill 1999: &ldquoThe &ldquoCoatlicues&rdquo Templo Mayor'da.&rdquo Antik Mesoamerica 10:189-206
&bull Henderson, Lucia 2007: Yaşayanların Yapımcısı, Ölülerin Yiyen: Ortaya Çıkan Tlaltecuhtli, İki Yüzlü Aztek Dünyası. BAR. Uluslararası Seri 1649. Oxford: Archaeopress
&bull López Luján, Leonardo 2010: Tlaltecuhtli . México: Instituto Nacional de Antropolgía e Historia
&bull Matos Moctezuma, Eduardo 1997: &ldquoTlaltecuhtli, Señor de la Tierra.&rdquo Estudios de cultura náhuatl 27:15-40
&bull Matos Moctezuma, Eduardo ve Leonardo López Luján 2012: Escultura Monumental Mexica . Mexico City: Fondo de Cultura Economica
&bull Nicholson, Henry B. 1967: &ldquoAztek Dünya Canavarı Oymasının Bir Parçası.&rdquo Journal de la Société des Américanistes 56(1):81-94
&bull Solís Olguín, Felipe 2004: &ldquoLa imagen de Tenoch en los Monumentos hatıraları başkenti Aztek.&rdquo Acercarse y mirar: homenaje a Beatriz de la Fuente , editör: María Teresa Uriarte ve Leticia Staines C. 357-375 México: Instituto de Investigaciones Estéticas, Universidad Nacional Autónoma de México
&bull Solís Olguín, Felipe ve Ernesto Gonz'aacutelez Licón 1989: &ldquoTlaltecuhtli, el Señor de la Tierra.&rdquo Antropolgía: Boletín Oficial del Instituto Nactiaacute & Antropiacute. Nueva época 25:26-30
Resim kaynakları:-
&bull Pix 1, 10 & 11: fotoğraflar Ian Mursell/Mexicolore (British Museum Moctezuma sergisinden 10. resim, Londra 2010, Meksika Şehri Templo Mayor Müzesinden 11. resim)
&bull Pix 2, 3 (sol), 4 (alt), 5 (sağ), 6 (alt), 7 (sağ), 8 (sol ve sağ üst), & 9 (alt): Mexicolore arşivlerinden fotoğraflar
&bull Pix 3 (sağ), 4 (üst), 6 (üst), 7 (sol), & 9 (üst): Fotoğraflar Ana Laura Landa/Mexicolore
&boğa Resim 5 (sol x2): British Museum Am1849,0629.1, &British Museum Mütevelli Heyeti'ni kopyala
&bull Pic 8 (sağ alt): David Recksieck tarafından çizilen çizgi çizimi, Claudia Brittenham'ın izniyle.
Bu makale Mexicolore web sitesine 24 Kasım 2013 tarihinde yüklenmiştir.
ESO'da Zırh Glifleri
Bu bölümde, ESO için mevcut tüm Zırh Gliflerini bulabilirsiniz.
|İsim||Etki||İhtiyacınız olan şey (Potency & amp Essence)|
|Sağlık Glif||Maksimum sağlığı artırır||Katkı Etkisi Rune + Oko|
|Magicka Glifi||Maksimum magicka'yı artırır||Katkı Etkisi Rune + Makko|
|Dayanıklılık Glifi||Maksimum dayanıklılığı artırır||Katkı Etkisi Rune + Deni|
|Prizmatik Savunma Glifleri||Maksimum sağlığı, magicka'yı, dayanıklılığı artırır||Katkı Etkisi Rune + Hakeijo|
Büyüler için Değerler
Burada listelenen değerler, altın kaliteli bir glif üzerindeki maksimum seviye 50 ve 160 Şampiyon Puanı donanımı içindir.
- Tri-Stat = 434 Magicka, 477 Sağlık, 434 Dayanıklılık
- sihir = 868
- dayanıklılık = 868
- Sağlık = 954
- Tri-Stat = 175 Magicka, 193 Sağlık, 175 Dayanıklılık
- sihir = 351
- dayanıklılık = 351
- Sağlık =386
Ölü Yakma Tarihi
Kremasyon, arkeolojik kayıtlarda en az 20.000 yıl öncesine, Mungo Lady ile, Avustralya'nın Mungo Gölü'nde bulunan kısmen yakılmış bir cesedin kalıntılarına dayanmaktadır.
Bir cesedin bir imha yöntemini vurgulayan alternatif ölüm ritüelleri - gömme (gömme), yakma veya maruz bırakma - tarih boyunca tercih dönemlerinden geçmiştir.
Orta Doğu ve Avrupa'da, Neolitik çağdaki arkeolojik kayıtlarda hem gömme hem de yakma belirgindir. Kültürel grupların kendi tercihleri ve yasakları vardı. Eski Mısırlılar, ölü yakmayı yasaklayan karmaşık bir ruh teolojisi göçü geliştirdiler. Bu aynı zamanda Sami halkları tarafından da yaygın olarak benimsenmiştir. Herodot'a göre Babilliler ölülerini mumyaladılar. Erken Persler ölü yakmayı uyguladılar, ancak bu Zerdüşt Dönemi'nde yasaklandı. Fenikeliler hem ölü yakma hem de gömme uygulamışlardır. MÖ 3000'deki Kiklad uygarlığından MÖ 1200-1100'deki Alt Miken dönemine kadar, Yunanlılar inhumasyon uyguladılar. Ölü yakma, MÖ 12. yüzyılda ortaya çıktı ve muhtemelen Anadolu'dan etkilenerek yeni bir defin pratiği oluşturdu. Hristiyanlık dönemine kadar, gömme tekrar tek gömme uygulaması haline geldiğinde, çağa ve yere bağlı olarak hem yakma hem de gömme uygulanmaktaydı. [4] Romalılar her ikisini de uyguladılar ve ölü yakma genellikle askeri onurlarla ilişkilendirildi.
Avrupa'da, Pannonian Ovası'nda ve orta Tuna boyunca Erken Tunç Çağı'na (MÖ 2000) tarihlenen kremasyon izleri vardır. Gelenek, Urnfield kültürüyle (MÖ 1300'den itibaren) Bronz Çağı Avrupa'sında baskın hale geldi. Demir Çağı'nda, inhumasyon tekrar daha yaygın hale geldi, ancak Villanova kültüründe ve başka yerlerde kremasyon devam etti. Homeros'un Patroclus'un gömülmesiyle ilgili anlatımı, ölü yakmayı ve ardından Urnfield mezarlarına benzer bir tümülüste gömmeyi tanımlar ve ölü yakma ayinlerinin en eski tanımı olarak nitelendirilir. Bu bir anakronizm olabilir, çünkü Miken zamanlarında genellikle gömme tercih edilmiştir ve Homeros İlyada'nın yazıldığı dönemde, yani yüzyıllar sonra ölü yakmanın daha yaygın kullanımını yansıtıyor olabilir.
Cenaze törenlerinin eleştirilmesi, ölü yakmanın ateş kurbanı veya insan kurban edilmesiyle ilişkilendirilmesi de dahil olmak üzere, rakip dinler ve kültürler tarafından iftiraların yaygın bir biçimidir.
Hinduizm ve Jainizm, ölü yakmaya izin vermekle kalmayıp aynı zamanda reçete yazmalarıyla da dikkate değerdir. Hindistan'da kremasyon ilk olarak Vedik uygarlığın biçimlendirici aşaması olarak kabul edilen Mezarlık H kültüründe (MÖ 1900'den itibaren) doğrulanmıştır. Rigveda, ataların her ikisinin de yakıldığı RV 10.15.14'te ortaya çıkan uygulamaya bir referans içerir (agnidagdhá-) ve yakılmamış (ánagnidagdha-)” çağrılır.
Ölü yakma hem antik Yunanistan'da hem de antik Roma'da yaygındı ancak evrensel değildi. Cicero'ya göre, Roma'da gömme daha eski bir ayin olarak kabul edilirken, en onurlu vatandaşlar en tipik olarak yakılırdı - özellikle üst sınıflar ve imparatorluk ailelerinin üyeleri.
Hristiyanlığın yükselişi, Yahudilikteki köklerinden, bedenin dirilişine olan inançtan ve İsa'nın gömülmesi örneğinden etkilenerek ölü yakmaya son verdi. Antropologlar, mezarlıkların ortaya çıkmasıyla Hıristiyanlığın Avrupa'daki ilerlemesini takip edebildiler. 5. yüzyıla gelindiğinde, Hıristiyanlığın yayılmasıyla birlikte, vücut yakma uygulaması yavaş yavaş Avrupa'dan kayboldu.
Aztek imparatoru Ahuitzotl yakılıyor. Etrafında yeşim ve altından bir gerdanlık, quetzal tüylerinden bir süs, kopilli(taç), adının kabartması ve öbür dünyada kendisine eşlik etmesi için kurban edilecek üç köle.
Erken Roma Britanya'sında, ölü yakma olağandı ancak 4. yüzyılda azaldı. Daha sonra, 5. ve 6. yüzyıllarda göç döneminde, kurban edilen hayvanların bazen insan bedenleriyle birlikte ateşe verildiği ve ölenlerin yakma için kostüm ve süs eşyaları giydirildiği zaman yeniden ortaya çıktı. Bu gelenek, aynı dönemde, Anglo-Sakson göçmenlerin türetildiği varsayılan kuzey kıta topraklarının Germen halkları arasında da çok yaygındı. Bu küller genellikle daha sonra bir "mezarlıkta" kil veya bronz bir kapta biriktirilirdi. Gelenek, Anglo-Saksonların veya Erken İngilizce'nin Hıristiyanlığın yaygınlaştığı 7. yüzyılda Hıristiyanlığa geçmesiyle tekrar öldü. [5]
Aztek kralı Ahuitzotl'a ait kalkan (Chīmalli) 1486 - 1502 [1581 x 1701]
Ahuitzotl, Tenochtitlan şehrinin (şu anda Mexico City'nin merkezi olan) sekizinci Aztek hükümdarıydı. Meksika bölgesinin genişlemesinin çoğundan sorumluydu ve selefi Tizoc'u taklit ettikten sonra imparatorluğun gücünü pekiştirdi. MS 1486 - 1502 yılları arasında hüküm sürdü.
Chīmalli, geyik, ocelot ve tavşan derileri gibi malzemelerden, bambu, agav ve pamuk gibi bitkilerden, altın gibi değerli metallerden ve yerel, uzak ve göçmen kuşların tüylerinden yapılmıştır. Tek bir kalkan 26.400 tüyle kaplanabilir. Chimalli tüyleri, tüylerini sanat için kullanmak amacıyla çeşitli kuş türlerini avlayan ve yetiştiren amantecas adlı kuş yetiştiricileri tarafından toplandı.
Adı Ahuitzotl "su canavarı" idi. Gary Jennings'in "Azteca" adlı okuduğum fantastik bir kitabı var, mezoamerikan topraklarını dolaşan ve dönemin bazı tarihi şahsiyetleriyle temasa geçen kurgusal bir asilzadenin hikayesini anlatıyor (tarihi bir roman). Şimdiye kadar okuduğum en muhteşem hikayelerden biri ve Aztek ile ilgileniyorsanız mutlaka denemelisiniz. Yazar kitabı yazdığında Meksika'da 12 yıl geçirdi, bu harika! edit: bir iki hata
Bazı ek bilgilerle buradaki yorumunuzu geri almak istiyorum:
Burada, içinde bulunduğu Viyana Etnoloji Müzesi'nin bir basın paketinden, daha yüksek çözünürlüklü başka bir fotoğraf var. Ayrıca bu sayfa muhtemelen fotoğrafın daha yüksek çözünürlüklü versiyonuna sahip ama resim şu anda çalışmıyor (bu konuda siteyle iletişime geçmeliyim), ancak yandaki parçada hala açıklayıcı metin ve bilgiler var. Bu site (çevrimiçi Latin Amerika Sanat Tarihi farkındalığının bir parçası olan, aynı zamanda çalışan bir görüntü ve ek açıklamalar ve hepsiyle birlikte süper yüksek çözünürlüklü bir arka görünüme sahip. Bu aynı zamanda parçayı ve korumasını tartışan bir makaledir.
Her neyse, bunun Ahuitzotl'un kişisel kalkanı olduğunu söylüyorsunuz ve kesinlikle onunla ilişkili olsa da (üzerindeki hayvanın Ahuizotl olarak adlandırıldığını, Aztek folklorundan adını aldığı efsanevi bir yaratık olduğunu gördüm. yaratığın isim glifinde kullanılan tasvirleriyle uyuşmuyor, bu yüzden bunun yerine bir Coyote olması mantıklı), kalkanın ona ait olduğuna dair gerçek bir kanıtımız olduğundan emin değilim, çünkü hiç süper iyi kaynak görmedim kalkan ile kendisi arasındaki bağlantının ne olduğunu belirterek: Belki /u/400-rabbits veya /u/Ucumu bununla konuşabilir. Belki daha önce bir Ahuizotl ve kral olarak genişletilmiş olarak yorumlanmıştır?
Aztek kalkanlarının yapımından da bahsediyorsunuz ve birkaç şeyi açıklığa kavuşturmak istiyorum: hayvan derileri, pamuk ve tüylerden bahsetmek kalkanların kulağa kulağa hoş gelmemesine neden olabilir, ancak bunlar genellikle kalın, sert dokunmuş bastonlar bitkiler/sazlarla desteklenirdi. (Bambu'nun spesifik olarak böyle bir bitki olduğunun farkında değildim, ama araştırırken, evet, Meksika'da yerli Bambu var!) veya bazen sert ağaç. Daha sonra, genellikle bahsedilen pamuk veya maguey gibi bir tekstil dolgusu vardı. Bu, bildiğim kadarıyla, genellikle orta dereceli askerler tarafından giyilen temel Ichcahuipilli yelek/tunik için kullanılan dolgulu Aztek zırhının aynı türüdür. Bu temel olarak, Avrupa, Orta Doğu ve Asya'da da kullanılan dolgulu tekstil zırhı ile temel olarak bir gambeson biçimiydi ve temel olarak antik ve ortaçağ tarihinin çoğunda en yaygın vücut zırhı biçimiydi. Çoğu Conquistador'da çelik plaka zırh değil, vardı, bu yüzden ortalama bir fatih ve iyi derecede rütbeli bir Aztek askeri aşağı yukarı aynı tip zırh giyiyordu ve Conquistadors Aztek'in kalkanlarını ve zırhını çok övdü, aslında birçoğu çelik zırhlıydı. zırh, iklim nedeniyle Aztek zırhı lehine terk etti.
Ve son olarak, bir kalkanın son yüzeyinin (daha kaliteli bir örnek olduğunu varsayarak) tüy mozaikle kaplanacağına dikkat edin: Binlerce tüy ve bazen altın/bakır/bronz süslemeler farklı desenler ve amblemler yapmak için düzenlenir (bunu yapabilirsiniz). ayrıca burada, askerin veya kişisel/capulli'nin (bir belediye alt birimi tarafından kullanılan bir belediye alt birimi) rütbe ve birim bölünmesine bağlı olarak, Tlahuiztli'deki renk ve desenler için aynıları temsil eden benzer farklı şekillerle, arkaya monte edilmiş farklı sancaklar/savaş standartlarını burada görebilirsiniz. Aztek şehirleri)/şehir/şehir hanedanlık armaları, desenleri oluşturmak için farklı renkli tüylerin uygun şekilde yerleştirilmesiyle: Bu aynı zamanda ek bir yastıklı zırh katmanından oluşan daha prestijli zırh parçaları olan Ichcahuipilli'nin üzerine giyilen Tlahuiztli ve Ehuatl'da da kullanıldı ve daha sonra tüy mozaik, birincisi tam vücut takımı ve ikincisi tunik.
En etkileyici olanı, bu tüy mozaik tekniğinin sömürge döneminde nasıl uyarlandığıdır: İspanyol yetkililer genellikle Aztek tüy işçileri ve onların soyundan gelen Katolik dini tasvirlerini betimleyen binlerce yanardöner tüyden yapılmış "resimler" ısmarladılar ve sonuç bazı KESİNLİKLE İNANILMAZ sanat eserleri, şimdiye kadar gördüğüm en şaşırtıcılardan bazıları herhangi bu parça gibi bir zaman dilimi veya kültür ve bu parçalarla ilgili bir kitapla ilgili bu makale (ne yazık ki, şu anda amazon'da 600'e gidiyor gibi görünüyor, eğer biri daha makul bir fiyata bulabilirse bana bildirin!
Morelos'taki Tlahuica Öncesi Harabeler:
Morelos'taki en iyi bilinen iki arkeolojik alan, Tlahuica kültürünün öncesine aittir. Eyaletin batı kesimindeki Xochicalco, esas olarak Epiklasik döneme (MS 700-900) tarihlenen etkileyici bir tepe şehir merkezidir. The site has been the setting of major fieldwork projects by Kenneth G. Hirth (Pennsylvania State University) and Norberto González Crespo and Silvia Garza de González (Centro INAH en Morelos).
Chalcatzingo in southeastern Morelos was an important chiefdom center in the Middle Formative period (AD 1200-600). It is well known for the numerous "Olmec-style" rock carvings. Major excavations by David C. Grove (University of Illinois) provided important information on this site.
Information about Xochicalco, Chalcatzingo, and other archaeological sites in Morelos can be found at the: State of Morelos Tourism Web Page.
Referanslar:
Grove, David C.
1987 Ancient Chalcatzingo. University of Texas Press, Austin.
Hirth, Kenneth G.
1995 Urbanism, Militarism, and Architectural Design: An Analysis of Epiclassic Sociopoltical Structure at Xochicalco. Ancient Mesoamerica 6:237-250.
Hirth, Kenneth G. and Ann Cyphers Guillén
1988 Tiempo y asentamiento en Xochicalco. Universidad Nacional Autónoma de México, Mexico City.