Lewis Carroll - Lewis Carroll


Lewis Carroll
|Doğmuş|| Charles Lutwidge Dodgson 27 Ocak 1832 Daresbury , Cheshire , İngiltere


|Öldü|| 14 Ocak 1898
(65 yaşında) |
Guildford , Surrey , İngiltere
|Meslek||


|Eğitim||Rugby Okulu , Oxford Üniversitesi|
|Tür||Çocuk edebiyatı , fantezi edebiyatı , matematiksel mantık , şiir, edebi saçmalık , doğrusal cebir , oylama teorisi|
|Dikkate değer eserler||
Alice Harikalar Maceraları ,


Looking-Glass sayesinde ,
Snark Avcılık ,
" Jabberwocky'nin ",
Curiosa Mathematica, Bölüm I: Paraleller Yeni Bir Teori ,
Curiosa Mathematica, Bölüm II: Yastık Sorunları ,
"Parlamenter Temsil İlkeleri"
|İmza|
Charles Lutwidge Dodgson ( / / ; 1832 Ocak 27 - 1898 14 Ocak), Syonizm adıyla bilinen Lewis Carroll , çocuk kurgu, özellikle bir İngiliz yazar oldu Alice'in Adventures in Harikalar Diyarı ve Aynanın İçinden devam filmi . Kelime oyunu , mantık ve fantezideki tesisiyle tanınıyordu . " Jabberwocky " ve The Hunting of the Snark şiirleri edebi saçmalık türünde sınıflandırılır . Aynı zamanda bir matematikçi, fotoğrafçı, mucit ve Anglikan diyakonuydu .
Carroll, yüksek kiliseli bir Anglikan ailesinden geldi ve hayatının çoğunu bir akademisyen ve öğretmen olarak yaşadığı Oxford , Christ Church ile uzun bir ilişki geliştirdi . Mesih Kilisesi Dekanı Henry Liddell'in kızı Alice Liddell , yaygın olarak Alice Harikalar Diyarında'nın orijinali olarak tanımlanır , ancak Carroll her zaman bunu reddetmiştir. Akademisyenler, çocuklarla ilişkisinin erotik bir unsur içerip içermediği konusunda ikiye bölünmüş durumda.
Arka plan ve erken yaşam
Dodgson'ın ailesi ağırlıklı olarak Kuzey İngiliz (İrlandalı bağlantıları olan), muhafazakar ve yüksek kiliseli Anglikan'dı . Dodgson'ın erkek atalarının çoğu ordu subayları veya İngiliz Kilisesi din adamlarıydı. Büyük büyükbabası Charles Dodgson , İrlanda kırsalında Elphin Piskoposu olmak için kilisenin saflarında yükseldi . Babasının büyükbabası, başka bir Charles, bir ordu yüzbaşısıydı ve 1803'te İrlanda'da iki oğlunun neredeyse bebeklerden fazla olmadığı bir operasyonda öldürülmüştü. Bu oğullardan büyük olanı - bir başka Charles Dodgson - Carroll'un babasıydı. Westminster Okulu'na ve ardından Oxford'daki Christ Church'e gitti . Diğer aile geleneğine geri döndü ve kutsal emirler aldı . Matematiksel olarak yetenekliydi ve iki kat birinci derece kazandı ; bu, mükemmel bir akademik kariyerin başlangıcı olabilirdi. Bunun yerine, 1830'da ilk kuzeni Frances Jane Lutwidge ile evlendi ve bir ülke papazı oldu .
Dodgson , en büyük çocuk ve üçüncü çocuk olan Warrington yakınlarındaki Cheshire, Daresbury'deki All Saints 'Vicarage'da doğdu . Sekiz çocuk daha takip etti. Charles 11 yaşındayken, babası verildi yaşayan ait Croft-on-Tees içinde Yorkshire North Riding ve bütün aile geniş rectory taşındı. Bu, sonraki 25 yıl boyunca evleri olarak kaldı.
Charles'ın babası, İngiltere Kilisesi'nin aktif ve oldukça muhafazakâr bir din adamıydı ve daha sonra Richmond Başdiyakısı oldu ve kiliseyi bölen yoğun dini tartışmalara bazen etkili bir şekilde dahil oldu . Öyleydi yüksek kilise doğru eğerek, İngiliz-Katolik , bir hayranınız John Henry Newman ve Tractarian hareketi ve onun çocuklarda bu tür görüşleri aşılamak için elinden geleni yaptı. Genç Charles, babasının değerleri ve bir bütün olarak İngiltere Kilisesi ile ikircikli bir ilişki geliştirecekti.
Eğitim
Ev hayatı
Erken gençliğinde, Dodgson evde eğitim gördü. Aile arşivlerinde sakladığı "okuma listeleri" erken gelişmiş bir zekaya tanıklık ediyor: Yedi yaşındayken The Pilgrim's Progress gibi kitaplar okuyordu . Ayrıca , çoğu kardeşinin paylaştığı bir durum olan ve sosyal hayatını yıllar boyunca sık sık engelleyen bir kekemeyle konuştu . On iki yaşındayken Kuzey Yorkshire'daki Richmond'daki Richmond Grammar School'a (şimdi Richmond School'un bir parçası ) gönderildi .
Ragbi
1846'da Dodgson , ayrıldıktan birkaç yıl sonra yazdığı gibi, açıkça mutsuz olduğu Rugby Okulu'na girdi :
Herhangi bir dünyevi düşüncenin beni üç yılımı tekrar yaşamaya sevk edeceğini söyleyemem ... Dürüstçe söyleyebilirim ki ... geceleri kızgınlıktan güvende olsaydım, günlük hayatın zorlukları olurdu. karşılaştırmalı önemsiz şeyler oldu.
Dodgson, zorbalıktan muzdarip olduğunu iddia etmedi, ancak küçük çocukları Rugby'deki yaşlı zorbaların ana hedefi olarak gösterdi. Dodgson'ın yeğeni olan Stuart Dodgson Collingwood, "Onu sadece nazik ve emekli don olarak tanıyanlar için buna inanmak zor olsa da, okuldan ayrıldıktan uzun süre sonra adının şu şekilde hatırlandığı doğrudur. doğru bir davayı savunmak için yumruklarını nasıl kullanacağını iyi bilen bir çocuğunki ", bu küçük çocukların korumasıdır.
Ancak eğitimsel olarak, bariz bir kolaylıkla başarılı oldu. Matematik ustası RB Mayor, "Rugby'ye geldiğimden beri onun yaşında daha umut verici bir oğlum olmadı" dedi. Francis Walkingame'in Eğitmen Asistanı; Genç Dodgson'un kullandığı matematik ders kitabı olan Aritmetiğin Özeti olmak hala hayatta ve Latince bir yazıt içeriyordu , bu da şu çeviriye dönüşüyor: "Bu kitap Charles Lutwidge Dodgson'a ait: ellerini çek!" Bazı sayfalarda, s. 129, bir sorunun yanında "Ondalık sayılar arasında adil bir soru değil" yazdı.
Oxford
O 1849 yılı sonunda Rugby sol ve matriculated de Oxford Üniversitesi babasının eski kolej, bir üyesi olarak, Mayıs 1850 yılında Christ Church . Üniversitede odaların müsait olmasını bekledikten sonra, Ocak 1851'de ikamete gitti. Evine bir çağrı geldiğinde sadece iki gün Oxford'daydı. Annesi 47 yaşında "beyin iltihabından" - belki de menenjit veya felçten - öldü.
Erken akademik kariyeri, yüksek vaatlerle karşı konulamaz dikkat dağınıklığı arasında gidip geldi. Her zaman çok çalışmadı, ancak olağanüstü yetenekliydi ve başarı ona kolayca geldi. 1852'de Matematik Moderations'da birinci sınıf onur elde etti ve kısa bir süre sonra babasının eski arkadaşı Canon Edward Pusey tarafından Öğrenci grubuna aday gösterildi . 1854'te, Matematik Son Onur Okulu'nda birinci sınıf onur derecesini elde etti ve listede ilk sırada yer aldı ve Bachelor of Arts'tan mezun oldu. O, İsa Kilisesi'nde eğitim görmeye ve ders vermeye devam etti, ancak ertesi yıl, çalışmaya kendini uygulayamadığını itiraf ettiği için önemli bir burs kazanamadı. Öyle olsa bile, bir matematikçi olarak yeteneği ona, sonraki 26 yıl boyunca elinde tuttuğu 1855'te Christ Church Matematik Dersi'ni kazandı. Erken mutsuzluğa rağmen, Dodgson, Alice Liddell'in yaşadığı Dekanlığa yakın olan ofisinin bulunduğu Mesih Kilisesi Kütüphanesinin Alt Kütüphanecisi de dahil olmak üzere, ölümüne kadar çeşitli yeteneklerle Mesih Kilisesi'nde kalacaktı.
Karakter ve görünüm
Sağlık sorunları
Genç yetişkin Charles Dodgson yaklaşık 1.83 m uzunluğunda ve inceydi ve kıvırcık kahverengi saçları ve mavi veya gri gözleri vardı (hesaba bağlı olarak). Daha sonraki yaşamında biraz asimetrik olarak ve kendisini oldukça sert ve beceriksiz bir şekilde taşıdığı şeklinde tanımlandı, ancak bu orta yaşta meydana gelen bir diz yaralanmasından kaynaklanıyor olabilir. Çok küçük bir çocukken, tek kulağında sağır bırakan bir ateşi vardı. 17 yaşındayken , muhtemelen daha sonraki yaşamında kronik olarak zayıf göğsünden sorumlu olan şiddetli bir boğmaca krizi geçirdi . Erken çocukluk döneminde, "tereddüt" olarak adlandırdığı bir kekemelik kazandı ; hayatı boyunca kaldı.
Kekeleyen kişi her zaman Dodgson imajının önemli bir parçası olmuştur. Bir kıyamet öyküsü, onun sadece yetişkinlerle birlikte kekelediğini ve çocuklarla özgür ve akıcı olduğunu söylese de, bu fikri destekleyecek hiçbir kanıt yoktur. Tanıdığı birçok çocuk kekemeyi hatırlarken, birçok yetişkin bunu fark edemedi. Görünüşe göre Dodgson, tanıştığı çoğu insandan çok daha keskin bir şekilde bunun farkındaydı; o kendini karikatürize söylenir Dodo içinde Alice Harikalar Adventures soyadını telaffuz onun zorluğundan bahsederken, ancak bu genellikle hiçbir birinci elden kanıt kalıntıları tekrarlanan birçok sözde gerçeklerin biridir. Kendisinden gerçekten de dodo olarak bahsetmişti, ancak bu referansın kekemesine yapılıp yapılmadığı sadece spekülasyondan ibaretti.
Dodgson'ın kekelemesi onu rahatsız etti, ancak bu, onu toplumda başarılı olmak için diğer kişisel niteliklerini uygulamaktan alıkoyacak kadar zayıflatıcı olmadı. İnsanların genellikle kendi eğlencelerini tasarladıkları ve şarkı söylemenin ve okumanın sosyal becerilere ihtiyaç duyduğu bir zamanda yaşadı ve genç Dodgson ilgi çekici bir şovmen olacak şekilde donanımlıydı. Bildirildiğine göre tolere edilebilecek kadar iyi şarkı söyleyebildi ve bunu seyirciler önünde yapmaktan korkmadı. Taklit ve hikaye anlatmada ustaydı ve sessiz sinema filmlerinde oldukça iyiydi .
Sosyal bağlantılar
İlk yayınlanan yazıları ile Alice kitaplarının başarısı arasındaki geçişte Dodgson, Raphaelite öncesi sosyal çevrede hareket etmeye başladı . İlk olarak 1857'de John Ruskin ile tanıştı ve onunla dost oldu. 1863 civarında Dante Gabriel Rossetti ve ailesiyle yakın bir ilişki geliştirdi . Rossetti'nin Londra, Chelsea'deki evinin bahçesinde sık sık ailenin fotoğraflarını çekerdi. Diğer sanatçıların yanı sıra William Holman Hunt , John Everett Millais ve Arthur Hughes'u da tanıyordu . Masal yazarı George MacDonald'ı iyi tanıyordu - Alice'i çalışmayı yayına sunmaya ikna eden genç MacDonald çocukları tarafından coşkulu bir şekilde karşılanmasıydı .
Politika, din ve felsefe
Geniş anlamda, Dodgson geleneksel olarak siyasi, dini ve kişisel olarak muhafazakar olarak görülmüştür. Martin Gardner, Dodgson'u "lordlar tarafından hayranlık uyandıran ve aşağılara karşı züppe olmaya meyilli" bir Tory olarak etiketler . Reverend W. Tuckwell , Oxford'u Anıları'nda (1900), onu "sert, utangaç, kesin, matematiksel hayallere dalmış, haysiyetine karşı dikkatlice inatçı, politik, teolojik, sosyal teoride katı bir şekilde muhafazakâr olarak görüyordu. Alice'in manzarası gibi karelerde. " Dodgson, 22 Aralık 1861'de İngiltere Kilisesi'nde bir diyakoz olarak atandı. The Life and Letters of Lewis Carroll'da , editör, "Günlüğünün, kendisinin ve çalışmalarının çok mütevazı değer kaybetmeleriyle dolu, içten dualarla (çok kutsal ve burada çoğaltılması özeldir), Tanrı'nın onu geçmişi affedeceği ve gelecekte kutsal iradesini gerçekleştirmesine yardım edeceği. " Bir arkadaşı ona dini görüşlerini sorduğunda, Dodgson, İngiltere Kilisesi'nin bir üyesi olduğunu, ancak "tamamen bir" Yüksek Kilise Adamı "olup olmadığından şüphe duyduğunu" yazdı. Ekledi:
İnanıyorum ki, siz ve ben son kez yatmaya geldiğimizde, keşke Mesih'in bize öğrettiği büyük gerçekleri - kendi mutlak değersizliğimizi ve O'nun sonsuz değerini - sağlam bir şekilde tutabilirsek; ve bizi bir Babamıza geri getirdi ve bizi kendi kardeşleri yaptı ve böylece birbirimize kardeşler yaptı - bize gölgeler boyunca rehberlik etmek için ihtiyacımız olan her şeye sahip olacağız. Şüphesiz, sözünü ettiğiniz doktrinlerin tamamını - Mesih'in bizi kurtarmak için öldüğünü, bize O'nun ölümünden başka bir kurtuluş yolumuz olmadığını ve bunun O'na imanla olduğunu ve hiçbir erdem taşımadığını kabul ediyorum. Tanrı'yla barışık olduğumuz için bizimki; ve en içtenlikle şunu söyleyebilirim, "Beni seven ve Calvary'nin Çarmıhında ölen herkesi O'na borçluyum."- Carroll (1897)
Dodgson, diğer alanlara da ilgisini dile getirdi. Psişik Araştırmalar Derneği'nin erken bir üyesiydi ve mektuplarından biri, daha sonra "düşünce okuma" olarak adlandırılan şeyi gerçek olarak kabul ettiğini gösteriyor. Dodgson, çeşitli felsefi argümanlar üzerine bazı çalışmalar yazdı. 1895'te Aklın ilk ciltlerinden birinde yer alan " Kaplumbağa Aşil'e Ne Söyledi " adlı makalesinde tümdengelimli akıl yürütme üzerine felsefi bir gerileme argümanı geliştirdi . Makale aynı dergide yüz yıl sonra 1995'te Simon Blackburn tarafından "Pratik Kaplumbağa Yetiştirme" başlıklı bir sonraki makale ile yeniden basıldı .
Sanatsal faaliyetler
Edebiyat
Dodgson, küçük yaşlardan itibaren şiir ve kısa öyküler yazdı, aile dergisi Mischmasch'a büyük katkıda bulundu ve daha sonra bunları çeşitli dergilere göndererek makul bir başarının tadını çıkardı . 1854 ile 1856 arasında, çalışmaları ulusal yayınlarda The Comic Times ve The Train'de ve Whitby Gazette ve Oxford Critic gibi daha küçük dergilerde yayınlandı . Bu çıktının çoğu komikti, bazen hicivseldi, ancak standartları ve tutkuları titizdi. Temmuz 1855'te, " Henüz gerçek yayına değer bir şey yazdığımı sanmıyorum ( Whitby Gazette veya Oxonian Advertiser'ı dahil etmediğim ), ancak bir gün bunu yapmaktan umutsuzluğa kapılmıyorum," 1850'den sonra. , kardeşlerinin eğlencesi için kukla oyunları yazdı ve bunlardan biri hayatta kaldı: La Guida di Bragia .
Mart 1856'da, kendisini ünlü kılacak ilk eserini yayınladı. The Train'de "Lewis Carroll" yazarlığında "Yalnızlık" adlı romantik bir şiir yayınlandı . Bu takma onun gerçek adını bir oyun oldu: Lewis ait anglicised biçimiydi Ludovicus için Latince idi Lutwidge ve Carroll Latince adı benzer bir İrlandalı soyadı Carolus adını geldiği, Charles . Geçiş şu şekilde gerçekleşti: "Charles Lutwidge" Latinceye "Carolus Ludovicus" olarak çevrildi. Bu daha sonra tekrar İngilizceye "Carroll Lewis" olarak çevrildi ve ardından "Lewis Carroll" yapmak için tersine çevrildi. Bu takma ad, editör Edmund Yates tarafından Dodgson tarafından sunulan dörtlü listeden seçildi, diğerleri Edgar Cuthwellis, Edgar UC Westhill ve Louis Carroll'du.
Alice kitapları
1856'da Dean Henry Liddell , İsa Kilisesi'ne geldi ve beraberinde, sonraki yıllarda büyük ölçüde Dodgson'ın hayatında yer alacak ve yazarlık kariyerini büyük ölçüde etkileyecek olan genç ailesini getirdi. Dodgson, Liddell'in karısı Lorina ve çocukları, özellikle de üç kız kardeş Lorina, Edith ve Alice Liddell ile yakın arkadaş oldu. Uzun yıllar boyunca Alice Liddell'den kendi "Alice" i çıkardığı kabul edildi ; akrostiş sonunda şiir Looking-Glass sayesinde tam onun adını büyüler ve her iki kitapların metninde gizli ona pek yüzeysel göndermeler de vardır. Dodgson'un hayatının ilerleyen dönemlerinde kendisinin "küçük kahramanının" herhangi bir gerçek çocuğa dayandığını defalarca inkar ettiği ve eserlerini sık sık tanıdığı kızlara adadığı ve adlarını metnin başına akrostiş şiirlere eklediği kaydedildi. Gertrude Chataway'in adı, The Hunting of the Snark'ın başında bu formda yer alır ve bu, anlatıdaki herhangi bir karakterin ona dayandığı anlamına gelmediği ileri sürülmez .
Bilgi azdır (Dodgson'ın 1858-1862 yıllarına ait günlükleri eksik), ancak Liddell ailesiyle olan dostluğunun 1850'lerin sonlarında hayatının önemli bir parçası olduğu ve çocukları devam ettirme alışkanlığına dönüştüğü açıkça görülüyor. kürek gezileri (önce Harry oğlan, sonra üç kız) yetişkin bir arkadaşın eşlik ettiği Nuneham Courtenay veya Godstow'a .
4 Temmuz 1862'de böyle bir keşif gezisinde Dodgson, sonunda ilk ve en büyük ticari başarısı olan hikayenin ana hatlarını icat etti. Hikayeyi Alice Liddell'e anlattı ve onu yazması için yalvardı ve sonunda (uzun bir süre sonra) Dodgson , Kasım 1864'te Alice'in Yeraltı Maceraları başlıklı el yazısıyla resimli bir el yazması sundu .
Bundan önce, arkadaşı ve akıl hocası George MacDonald'ın ailesi, Dodgson'ın eksik el yazmasını okudu ve MacDonald çocuklarının coşkusu, Dodgson'u yayın aramaya teşvik etti. 1863'te bitmemiş el yazmasını, hemen beğenen yayıncı Macmillan'a götürmüştü. Olası alternatif başlıklar reddedildikten sonra - Alice Arasında Periler ve Alice'in Altın Saati - çalışma nihayet 1865'te, Dodgson'un dokuz yıl önce ilk kez kullandığı Lewis Carroll takma adıyla Alice Harikalar Diyarında Maceraları olarak yayınlandı . Bu seferki resimler Sir John Tenniel'e aitti ; Dodgson, belli ki yayınlanan bir kitabın profesyonel bir sanatçının becerilerine ihtiyaç duyacağını düşünüyordu. Açıklamalı sürümler, bu kitaplarda yaygın olan fikirlerin ve gizli anlamların birçoğuna ilişkin içgörü sağlar. Eleştirel edebiyat, kitabın Freudyen yorumlarını " bilinçaltının karanlık dünyasına iniş " olarak ve aynı zamanda onu çağdaş matematiksel ilerlemelerin bir hiciv olarak görmesini önermiştir .
İlk Alice kitabının ezici ticari başarısı, Dodgson'ın hayatını birçok yönden değiştirdi. Onun ikinci kişiliği "Lewis Carroll" un ünü kısa sürede tüm dünyaya yayıldı. Hayran mektubu ve bazen istenmeyen ilgiyle doluydu. Gerçekten de, popüler bir hikayeye göre, Kraliçe Victoria , Alice Harikalar Diyarında'yı o kadar çok sevdi ki, bir sonraki kitabını ona ithaf etmesini emretti ve buna göre, bir sonraki çalışması olan An Elementary Treatise on Determinants adlı akademik matematiksel bir cilt sunuldu . Dodgson, bu hikayeyi şiddetle reddetti, "... Her özelde tamamen yanlıştır: ona benzeyen hiçbir şey olmamıştır"; ve başka nedenlerden dolayı olası değildir. As TB Güçlü bir yorumlarla Times makalesinde, "Onun matematiksel eserlerin yazarı Alice [] yazarını tanımlamak için tüm uygulamalarına temiz aykırı olurdu". Ayrıca oldukça önemli miktarlarda para kazanmaya başladı, ancak Christ Church'teki görünüşte hoşlanmadığı görevine devam etti.
1871'in sonlarında Aynanın İçinden ve Alice'in Orada Bulunan adlı devam filmini yayınladı . (İlk baskının başlık sayfası yanlışlıkla yayın tarihi olarak "1872" yi veriyor.) Biraz daha karanlık ruh hali, muhtemelen Dodgson'ın hayatındaki değişiklikleri yansıtıyor. Babasının 1868'deki ölümü, onu birkaç yıl süren bir depresyona sürükledi.
Snark'ın Avlanması
1876 yılında Dodgson sonraki büyük iş, üretilen Snark Avcılık , Snark bulmak için yola dokuz esnaf ve bir kunduz, bir tuhaf mürettebatın maceralarını keşfetmek fantastik "saçma" şiiri. Carroll'ın çağdaş eleştirmenlerinden büyük ölçüde karışık eleştiriler aldı, ancak halk arasında son derece popülerdi, 1876 ile 1908 arasında on yedi kez yeniden basıldı ve müzikal, opera, tiyatro, oyunlar ve müziğe çeşitli uyarlamalar gördü. Ressam Dante Gabriel Rossetti , şiirin kendisi hakkında olduğuna ikna olmuştu.
Sylvie ve Bruno
1895'te, başyapıtlarının yayınlanmasından 30 yıl sonra, Carroll bir geri dönüş girişiminde bulundu ve peri kardeşleri Sylvie ve Bruno'nun iki ciltlik bir masalını yazdı . Carroll, biri İngiltere'nin kırsal kesiminde, diğeri ise Elfland, Outland ve diğerlerinin peri masalı krallıklarında geçen iki alternatif dünyada yer alan iki alanı birbirine bağlar. Masal dünyası, İngiliz toplumunu ve daha özel olarak akademi dünyasını hicvediyor. Sylvie ve Bruno iki cilt halinde çıktılar ve bir asırdan fazla süredir basılsa da, daha az bir çalışma olarak kabul ediliyorlar.
Fotoğrafçılık (1856–1880)
1856'da Dodgson, önce amcası Skeffington Lutwidge'in ve daha sonra Oxford'daki arkadaşı Reginald Southey'in etkisi altında yeni fotoğraf sanatını benimsedi . Kısa sürede sanatta başarılı oldu ve tanınmış bir beyefendi-fotoğrafçı oldu ve daha ilk yıllarında ondan geçimini sağlama fikrini bile oynamış görünüyor.
Roger Taylor ve Edward Wakeling tarafından yapılan bir araştırma, hayatta kalan her baskıyı ayrıntılı bir şekilde listeliyor ve Taylor, hayatta kalan çalışmalarının yarısından biraz fazlasının genç kızları tasvir ettiğini hesaplıyor, ancak orijinal fotoğraf portföyünün yaklaşık% 60'ı şu anda kayıp. Dodgson ayrıca erkekler, kadınlar, erkekler ve manzara üzerine birçok çalışma yaptı; konuları arasında iskeletler, bebekler, köpekler, heykeller, resimler ve ağaçlar da var. Çocuklarının resimleri bir ebeveynin katılımıyla çekildi ve fotoğrafların çoğu Liddell bahçesinde çekildi çünkü iyi pozlama için doğal güneş ışığı gerekliydi.
Ayrıca fotoğrafı daha yüksek sosyal çevreler için yararlı bir başlangıç olarak gördü. Kariyerinin en verimli bölümünde John Everett Millais , Ellen Terry , Dante Gabriel Rossetti , Julia Margaret Cameron , Michael Faraday , Lord Salisbury ve Alfred Tennyson gibi önemli bakıcıların portrelerini yaptı .
Dodgson, fotoğrafçılığı aniden bıraktığında (1880, 24 yıldan fazla), Tom Quad çatısında kendi stüdyosunu kurdu, yaklaşık 3.000 görüntü yarattı ve medyada amatör bir ustaydı, ancak 1.000'den az görüntü hayatta kaldı. zaman ve kasıtlı yıkım. Fotoğraf çekmeyi bıraktı çünkü stüdyosunu çalışır durumda tutmak çok zaman alıyordu. O kullanılan ıslak Collodion'lar ; 1870'lerde kuru plaka sürecini kullanmaya başlayan ticari fotoğrafçılar daha hızlı fotoğraf çektiler. Popüler zevk, Modernizmin ortaya çıkmasıyla değişti ve ürettiği fotoğraf türlerini etkiledi.
Buluşlar
Dodgson, mektup yazmayı teşvik etmek için 1889'da "Harikalar Diyarı Posta Pulu Kutusu" nu icat etti. Bu, on iki yuvalı, ikisi en yaygın kullanılan kuruş damgasını eklemek için işaretlenmiş ve biri de en çok kullanılan diğer mezhepler için işaretlenmiş, bez destekli bir klasördü. bir şilin. Klasör daha sonra ön taraftaki Alice resmi ve arkasındaki Cheshire Kedisi ile süslenmiş bir kılıfa yerleştirildi . Yazı gereçlerini sakladıkları her yerde pullar düzenlemeyi amaçlıyordu; Carroll, Mektup Yazma Hakkında Sekiz veya Dokuz Bilge Söz'de, en yaygın bireysel damgalar kolaylıkla kendi başlarına taşınabileceğinden, bunun bir cepte veya çantada taşınmasının amaçlanmadığını açıkça belirtmektedir . Paket, bu dersin bir broşür versiyonunun bir kopyasını içeriyordu.
Başka bir buluş, karanlıkta not almaya izin veren, böylece kişi bir fikirle uyandığında yataktan kalkma ve bir ışık vurma ihtiyacını ortadan kaldıran nyctograph adlı bir yazı tabletiydi . Cihaz , bir Palm cihazındaki Graffiti yazı sistemine benzer harf şekillerini kullanan on altı kareli bir kart ve Dodgson tasarımının bir alfabesini temsil eden bir semboller sisteminden oluşuyordu .
Ayrıca bugün Scrabble olarak bilinen oyunun erken bir versiyonu da dahil olmak üzere bir dizi oyun tasarladı . Görünüşe göre o "dublet" i (bkz. Kelime merdiveni ) icat etmiş - ya da en azından kesinlikle popüler hale getirmiş - bugün hala popüler olan bir zeka türü olan, her seferinde bir harfi değiştirerek bir kelimeyi diğerine değiştirerek, her biri ardışık olarak her zaman gerçek bir kelimeyle sonuçlanır. Örneğin, CAT, aşağıdaki adımlarla DOG'a dönüştürülür: CAT, COT, DOT, DOG. Oyunlar ve Lewis Carroll'un bulmaca Martin Gardner'ın Mart 1960 konu olan Matematiksel Oyunlar sütununda yer Scientific American .
Diğer öğeler, herhangi bir tarih için haftanın gününü bulma kuralı içerir; bir daktiloda sağ kenar boşluklarını doğrulamak için bir araç; bir velociam (bir tür üç tekerlekli bisiklet) için bir direksiyon cihazı; tenis turnuvaları için daha adil eleme kuralları; yeni bir tür posta havalesi; posta ücretini hesaplama kuralları; bahislerde galibiyet kuralları; bir sayıyı çeşitli bölenlere bölme kuralları; bir bardağın yanında tutulan ve ödenen fiyata doğru miktarda likör sağlayan Christ Church'teki Senior Common Room için bir karton terazi ; zarfları tutturmak veya kitaplara bir şeyler yerleştirmek için çift taraflı yapışkan bir şerit; yatalak bir geçersiz kişinin yana yerleştirilmiş bir kitaptan okumasına yardımcı olacak bir cihaz; ve en az iki şifrelere için kriptografi .
Ayrıca alternatif parlamento temsil sistemleri önerdi. Condorcet yöntemini kullanarak sözde Dodgson yöntemini önerdi . 1884'te, çok üyeli bölgelere dayanan orantılı bir temsil sistemi önerdi; her seçmen yalnızca tek bir oy verdi, koltuk almak için asgari şartlar olarak kotalar ve şimdi Sıvı demokrasi olarak adlandırılan yöntem aracılığıyla adaylar tarafından aktarılabilen oylar .)
Matematiksel çalışma
Matematik akademik disiplini içinde, Dodgson esas olarak geometri , doğrusal ve matris cebiri , matematiksel mantık ve eğlence matematiği alanlarında çalıştı ve gerçek adı altında neredeyse bir düzine kitap üretti. Dodgson ayrıca doğrusal cebir (örneğin, Kronecker-Capelli teoreminin ilk basılı kanıtı ), olasılık ve seçim çalışmaları (örneğin, Dodgson yöntemi ) ve komitelerde yeni fikirler geliştirdi ; bu eserin bir kısmı ölümünün çok sonrasına kadar yayınlanmadı. Christ Church'te Matematiksel Öğretim Görevlisi olarak mesleği ona bir miktar finansal güvenlik sağladı.
Matematik çalışmaları, 20. yüzyılın sonlarında yeniden ilgi gördü. Martin Gardner'ın mantık makineleri ve diyagramlar üzerine kitabı ve William Warren Bartley'in Dodgson'ın sembolik mantık kitabının ikinci bölümünün ölümünden sonra yayımlanması, Dodgson'ın sembolik mantığa katkılarının yeniden değerlendirilmesine yol açtı. Dodgson'ın Sembolik Mantık II. Bölümünde , bir hakikat ağacının en eski modern kullanımı olan Ağaçlar Metodunu tanıttığı kabul edilmektedir .
1990'larda Dodgson'ın "Memoria Technica" ya ek olarak oluşturduğu ek şifrelerin keşfi, bunların yaratımında sofistike matematiksel fikirler kullandığını gösterdi.
Yazışma
Dodgson, tasarladığı özel bir mektup siciline göre 98.721 kadar mektup yazdı ve aldı. Daha tatmin edici mektupların nasıl yazılacağına dair tavsiyesini " Mektup Yazımı Hakkında Sekiz veya Dokuz Bilge Kelime " başlıklı bir mektubunda belgeledi .
Sonraki yıllar
Dodgson'ın varlığı, artan zenginliği ve şöhretine rağmen, hayatının son yirmi yılında çok az değişti. 1881'e kadar Mesih Kilisesi'nde öğretmenlik yapmaya devam etti ve ölümüne kadar orada ikamet etti. 30 Aralık 1886'da Prince of Wales Tiyatrosu'nda West End müzikali Alice Harikalar Diyarında'ya ( Alice kitaplarının ilk büyük canlı prodüksiyonu ) katılmak dahil . Son romanı Sylvie ve Bruno'nun iki cildi 1889'da yayınlandı ve 1893, ancak bu çalışmanın karmaşıklığı görünüşe göre çağdaş okuyucular tarafından takdir edilmedi; hayal kırıklığına uğratan incelemeler ve yalnızca 13.000 kopya satışı ile Alice kitaplarının başarısı gibi bir şey başaramadı .
Yurtdışına seyahat ettiği bilinen tek olay, Rahip Henry Liddon ile birlikte 1867'de bir din adamı olarak Rusya'ya gitmesiydi . İlk olarak 1935'te ticari olarak yayınlanan "Russian Journal" 'da seyahati anlatıyor. Rusya'ya giderken ve dönüşte Belçika, Almanya, Polonya ve Fransa'da farklı şehirler gördü.
Ölüm
Dodgson öldü pnömoni aşağıdaki influenza içinde, onun kız kardeşlerinin evine, 'Kestane' nde Ocak 1898, 14 Guildford sadece dört gün Henry Liddell ölümünden önce, Surrey ilçesinde. 66 yaşına girmesine iki hafta kalmıştı. Cenazesi yakındaki St Mary Kilisesi'nde düzenlendi . Vücudu Guildford'daki Mount Mezarlığı'na gömüldü .
Daresbury'deki All Saints 'Kilisesi'nde Alice Harikalar Diyarında'nın karakterlerini tasvir eden vitray pencerelerinde anılır .
Tartışmalar ve gizemler
Cinsel tercihler
Bazı yirminci yüzyılın sonlarında biyografi çocuklarda Dodgson ilgisi dahil erotik eleman vardı ileri sürmüşlerdir Morton N. Cohen onun içinde bir Biyografi: Lewis Carroll (1995), Donald Thomas onun içinde Lewis Carroll: Arka Plan A Portrait (1995), ve Michael Bakewell , Lewis Carroll: Bir Biyografi'de (1996). Cohen, özellikle, Dodgson'ın "cinsel enerjilerinin alışılmadık yollar aradığını" tahmin ediyor ve ayrıca şöyle yazıyor:
Charles'ın çocukları çıplak olarak çizme ve fotoğraflama tercihinin arkasında ne ölçüde cinsel dürtülerin yattığını bilemeyiz. Tercihin tamamen estetik olduğunu iddia etti. Ancak çocuklara olan duygusal bağlılığının yanı sıra onların formlarını estetik olarak takdir ettiği düşünüldüğünde, ilgisinin kesinlikle sanatsal olduğu iddiası naiftir. Muhtemelen kabul etmeye cesaret edemeyeceği kadarını hissetti, hatta kendine bile.
Cohen, Dodgson'un "görünüşe göre birçok arkadaşını çıplak kız çocuk formuna olan bağlılığının erotizmden arınmış olduğuna ikna ettiğini ", ancak "sonraki nesillerin yüzeyin altına baktığını" ekliyor (s. 229). Dodgson'ın 11 yaşındaki Alice Liddell ile evlenmek istemiş olabileceğini ve bunun, 1863 Haziran'ında aile ile olan açıklanamayan "kopuş" un nedeni olduğunu savunuyor, bu olay hakkında başka açıklamalar da öneriliyor. Biyografi yazarları Derek Hudson ve Roger Lancelyn Green , Dodgson'u bir pedofil olarak tanımlamayı bıraktılar (Green, Dodgson'ın günlüklerini ve makalelerini de düzenledi), ancak onun küçük kız çocuklarına karşı bir tutkusu olduğu ve yetişkin dünyasına neredeyse hiç ilgisi olmadığı konusunda hemfikirler. Catherine Robson, Carroll'a "Viktorya döneminin en ünlü (veya kötü şöhretli) kız sevgilisi" olarak atıfta bulunuyor.
Diğer birçok yazar ve akademisyen, Cohen'in ve diğerlerinin Dodgson'ın cinsel çıkarları hakkındaki görüşlerinin kanıtsal temeline meydan okudu. Hugues Lebailly , Dodgson'ın çocuk fotoğrafçılığını, çocuk çıplaklığını esasen masumiyetin bir ifadesi olarak algılayan "Viktorya Çocuk Kültü" içine yerleştirmeye çalıştı. Lebailly, Dodgson'ın zamanında çocuk çıplakları üzerine yapılan çalışmaların yaygın ve moda olduğunu ve Oscar Gustave Rejlander ve Julia Margaret Cameron da dahil olmak üzere çoğu fotoğrafçının bunları yaptığını iddia ediyor . Lebailly, çocuk çıplaklarının Victoria Noel kartlarında bile göründüğünü , bu tür materyallerin çok farklı bir sosyal ve estetik değerlendirmesini ima ettiğini söylüyor . Lebailly, Dodgson'ın biyografi yazarlarının çocuk fotoğrafçılığına 20. veya 21. yüzyıl gözleriyle bakmalarının ve bunu yaygın bir estetik ve felsefi harekete bir yanıt olduğu zaman bir tür kişisel özgünlük olarak sunmanın bir hatası olduğu sonucuna varır. zamanın.
Karoline Leach'in Dodgson'ı yeniden değerlendirmesi, özellikle tartışmalı cinselliğine odaklandı. Pedofili iddialarının başlangıçta Viktorya dönemi ahlakının yanlış anlaşılmasının yanı sıra - Dodgson'ın çeşitli biyografi yazarları tarafından teşvik edilen - yetişkin kadınlarla hiçbir ilgisi olmadığı yönündeki yanlış fikirden kaynaklandığını savunuyor. Dodgson'ın geleneksel imajına "Carroll Efsanesi" adını verdi. Günlüklerinde ve mektuplarında, evli ve bekar yetişkin kadınlarla da yakından ilgilendiğine ve onlarla, zamanının sosyal standartlarına göre skandal olarak değerlendirilebilecek birkaç ilişkiden hoşlandığına dair büyük miktarda kanıta dikkat çekti. Ayrıca, "çocuk-arkadaş" olarak tanımladığı kişilerin çoğunun, onlu yaşlarının sonlarında ve hatta yirmili yaşlarda kızlar olduklarına da işaret etti. Pedofili önerilerinin ölümünden sadece yıllar sonra ortaya çıktığını, iyi niyetli ailesinin itibarını korumak için kadınlarla ilişkilerine dair tüm kanıtları bastırdığını ve böylece sadece küçük kızlarla ilgilenen bir erkek hakkında yanlış bir izlenim bıraktığını savunuyor. . Benzer şekilde Leach, Carroll'ın birçok kadın arkadaşlığının kızlar 14 yaşına geldiğinde sona erdiği yönündeki şüpheli iddianın kaynağı olarak Langford Reed'in 1932 biyografisine işaret ediyor.
Dodgson cinselliğini ele aldık biyografik eserler yanında, hayatı ve de bunu işin Modern sanatsal yorumu vardır - özellikle Dennis Potter adlı oyununda Alice ve sinema filmi için yaptığı senaryosunu Dreamchild ve Robert Wilson içinde müzikali Alice .
Emretmek
Dodgson, çok erken yaşlardan beri İngiltere Kilisesi'ndeki rütbeli hizmet için yetiştirilmişti ve Christ Church'teki ikametinin bir koşulu olarak, yüksek lisans derecesini aldıktan sonraki dört yıl içinde rütbesini alması bekleniyordu . Süreci bir süre erteledi, ancak sonunda 22 Aralık 1861'de diyakoz olarak atandı. Ancak bir yıl sonra rahip olarak atanma zamanı geldiğinde, Dodgson devam etmemesi için dekana başvurdu. Bu kolej kurallarına aykırıydı ve başlangıçta Dean Liddell ona kolej yönetim organına danışması gerektiğini söyledi, bu da neredeyse kesinlikle okuldan atılmasına neden olacaktı. Bilinmeyen nedenlerden dolayı, Liddell fikrini bir gecede değiştirdi ve Dodgson'un kurallara aykırı olarak üniversitede kalmasına izin verdi. Dodgson, zamanının son sınıf öğrencileri arasında eşi benzeri olmayan bir rahip olmadı.
Şu anda Dodgson'ın rahipliği neden reddettiğine dair kesin bir kanıt yok. Bazıları, kekemeliğinin kendisini vaaz vermekten korktuğu için adım atmakta isteksiz hale getirdiğini öne sürdü. Wilson, kendi sözleriyle vaaz vermektense, dersleri ve duaları okumadaki güçlüğü anlatan Dodgson'un mektuplarından alıntı yapıyor. Ancak Dodgson, rahibin emriyle olmasa da, yaşamının ilerleyen dönemlerinde gerçekten de vaaz vermişti, bu yüzden onun engelinin, seçimini etkileyen önemli bir faktör olması pek olası görünmüyor. Wilson da işaret Oxford Piskoposu , Samuel Wilberforce Dodgson rütbesi, tiyatro, Dodgson harika çıkarları birine gidiyor ruhban karşı güçlü görünümleri vardı. Hıristiyanlığın azınlık biçimleriyle ( FD Maurice hayranıydı ) ve "alternatif" dinlerle ( teosofi ) ilgileniyordu . Dodgson, bu dönemde (1860'ların başlarında) açıklanamayan bir günah ve suçluluk duygusuyla derinden rahatsız oldu ve günlüklerinde sık sık kendisinin "aşağılık ve değersiz" bir günahkar, rahipliğe ve bu günah ve değersizlik duygusuna layık olmadığı görüşünü dile getirdi. papazlığa atanmayı bırakma kararını pekala etkilemiş olabilir.
Eksik günlükler
Dodgson'ın 13 günlüğünde en az dört tam cilt ve yaklaşık yedi sayfa metin eksik. Hacim kaybı açıklanamamıştır; sayfalar bilinmeyen bir el tarafından kaldırılmıştır. Çoğu bilim insanı, aile adının korunması amacıyla günlük materyalinin aile üyeleri tarafından kaldırıldığını varsaymaktadır, ancak bu kanıtlanmamıştır. Bir sayfa dışında, günlüklerinde 1853 ile 1863 arası (Dodgson 21-31 yaşlarındayken) dönem için materyal eksiktir. Bu, Dodgson'un büyük zihinsel ve ruhsal ızdırap çekmeye başladığı ve kendi günahının ezici bir duygusunu itiraf ettiği bir dönemdi. Bu aynı zamanda kapsamlı aşk şiirini yazdığı dönemdi ve şiirlerin otobiyografik olabileceği yönünde spekülasyonlara yol açtı.
Eksik materyali açıklamak için birçok teori öne sürüldü. Bir kayıp sayfanın (27 Haziran 1863) popüler açıklaması, o gün Dodgson tarafından 11 yaşındaki Alice Liddell'e evlilik teklifini gizlemek için yırtılmış olabileceğidir. Bununla birlikte, bunun böyle olduğunu gösteren hiçbir kanıt yoktur ve bir makale, 1996'da Dodgson aile arşivinde Karoline Leach tarafından keşfedilen bunun tersine bazı kanıtlar sunmaktadır .
Bu makale "günlükteki kesilmiş sayfalar" olarak bilinir ve Carroll'ın ölümünden sonra ailesinin çeşitli üyeleri tarafından derlenmiştir. Belli olmamakla birlikte, bir kısmı sayfaların yok edildiği zamanda yazılmış olabilir. Belge teklifler kısa 27 diğeri Haziran 1863. Bayan Liddell dedikodu onu ve Liddell ailenin yaklaşık dolaşan olduğunu Dodgson söyledi bu sayfayı devletler için özet dahil olmak üzere kayıp iki günlük sayfaları, özet mürebbiye gibi "Ina" ile ilişkisi, muhtemelen Alice'in ablası Lorina Liddell hakkında. Kısa süre sonra Liddell ailesiyle yaşanan "kopuş", muhtemelen bu dedikodulara bir cevaptı. Carroll'ın "Ina" ile ilişkisi olduğu söylentilerine alternatif bir yorum yapılmıştır: Lorina aynı zamanda Alice Liddell'in annesinin adıydı. En önemli ve şaşırtıcı kabul edilen şey, belgenin Dodgson'ın aileyle kopuşunun Alice ile hiçbir ilgisi olmadığını ima ediyor gibi görünmesidir; Bir birincil kaynak bulunana kadar 27 Haziran 1863 olayları şüpheli kalacaktır.
Migren ve epilepsi
Dodgson, 1880 günlüğünde, ilk migren atağını aura ile yaşadığını kaydetti ve sendromun aura evresinin bir tezahürü olan "hareketli tahkimatlar" sürecini çok doğru bir şekilde tanımladı. Ne yazık ki, bu migren ilk deneyimini olup olmadığını göstermek için net bir kanıt yoktur haddi zatında , yoksa daha önce, aurasız migren çok daha yaygın formu uğramış olabilir eğer ikincisi gerçeği göz önüne alındığında, büyük olasılıkla görünse de o migren en genellikle ergenlik çağında veya erken yetişkinlikte gelişir. Alice Harikalar Diyarında sendromu adı verilen bir başka migren aurası , adını Dodgson'ın küçük kahramanından almıştır, çünkü tezahürü kitaptaki ani boyut değişikliklerine benzeyebilir. Aynı zamanda , nesnelerin zihin tarafından algılanma biçimini etkileyen bir beyin hastalığı olan mikropsi ve makropsi olarak da bilinir . Örneğin, hasta bir kişi basketbol gibi daha büyük bir nesneye bakabilir ve sanki bir golf topu büyüklüğündeymiş gibi algılayabilir. Bazı yazarlar, Dodgson'ın bu tür auradan muzdarip olabileceğini ve bunu çalışmalarında bir ilham kaynağı olarak kullandığını öne sürdüler, ancak yaptığına dair hiçbir kanıt yok.
Dodgson ayrıca bilincini kaybettiği iki saldırıya uğradı. Dr. Morshead, Dr. Brooks ve Dr. Stedman tarafından teşhis edildi ve onlar, saldırının ve ardından gelen saldırının bir "epileptiform" nöbet olduğuna inandılar (başlangıçta bayıldığını düşündü, ancak Brooks fikrini değiştirdi). Bazıları bundan ömür boyu bu durumdan muzdarip olduğu sonucuna varmıştır, ancak günlüklerinde daha önce bahsedilen iki saldırının teşhisi dışında bunun kanıtı yoktur. Bazı yazarlar, özellikle Sadi Ranson, Carroll'un bilincin her zaman tamamen kaybolmadığı, ancak değiştiği ve semptomların Alice Harikalar Diyarında ile aynı deneyimleri taklit ettiği temporal lob epilepsisinden muzdarip olabileceğini öne sürmüşlerdir . Carroll, tam bilinç kaybına uğradığı ve kanlı bir burunla uyandığı en az bir olay yaşadı, günlüğüne kaydetti ve bu olayın kendisini "bir süre sonra" hissetmemesine neden olduğunu belirtti. Bu saldırı muhtemelen "epileptiform" olarak teşhis edildi ve Carroll daha sonra aynı günlükte "nöbetleri" yazdı.
Bugünün standart teşhis testlerinin çoğu on dokuzuncu yüzyılda mevcut değildi. Oxford John Radcliffe Hastanesi'nde danışman nörolog olan Yvonne Hart, Dodgson'ın semptomlarını değerlendirdi. Jenny Woolf'un 2010 The Mystery of Lewis Carroll kitabında alıntılanan sonucu, Dodgson'ın büyük olasılıkla migren ve epilepsi geçirmiş olabileceğidir, ancak daha fazla bilgi olmadan epilepsi teşhisi koyma konusunda hatırı sayılır şüphe duyacağını vurgulamaktadır.
Eski
Dünyanın pek çok yerinde, eserlerinin beğenisine ve tanıtımına ve hayatının araştırılmasına adanmış topluluklar var.
Londra'nın kuzeyindeki Islington'daki Kopenhag Caddesi , Lewis Carroll Çocuk Kütüphanesi'nin yeridir.
1982'de büyük yeğeni , Westminster Abbey'deki Poets 'Corner'da kendisine bir anıt taşı açtı . Ocak 1994'te, 6984 Lewiscarroll adlı bir asteroid keşfedildi ve Carroll'ın adını aldı. Daresbury'deki doğum yerinin yakınındaki Lewis Carroll Centenary Wood 2000 yılında açıldı.
1832'de All Saints 'Vicarage, Daresbury, Cheshire'da doğan Lewis Carroll, All Saints' Church, Daresbury'de Alice Harikalar Diyarında karakterlerini tasvir eden vitray pencerelerinde anılır . Mart 2012'de kiliseye bağlı Lewis Carroll Merkezi açıldı.
İşler


Edebi çalışmalar


Matematiksel çalışmalar
Diğer işler
Ayrıca bakınız
- Lewis Carroll kimliği
- Lewis Carroll Shelf Ödülü
- RGS Worcester ve Alice Ottley Okulu - Alice Ottley Okulu'nun ilk müdürü Bayan Ottley, Lewis Carroll'un bir arkadaşıydı. Okulun evlerinden birine onun adı verildi.
- Carroll diyagramı
- Beyaz Şövalye
Referanslar
Kaynakça
- Clark, Ann (1979). Lewis Carroll: Bir Biyografi . Londra: JM Dent. ISBN 0-460-04302-1 .
- Cohen, Morton (1996). Lewis Carroll: Bir Biyografi . Vintage Kitaplar . s. 30–35 . ISBN 0-679-74562-9 .
- Collingwood, Stuart Dodgson (1898). Lewis Carroll'un Hayatı ve Mektupları . Londra: T. Fisher Unwin.
-
- Leach, Karoline (1999). In the Shadow of the Dreamchild: A New Understanding of Lewis Carroll . Londra: Peter Owen.
- Pizzati, Giovanni: "Maskeli Balodaki Sonsuz İnsan Alayı". Alice Harikalar Diyarında figür piane . 1993, Cagliari.
- Reed, Langford: Lewis Carroll'un Yaşamı (1932. Londra: W. ve G. Foyle)
- Taylor, Alexander L., Şövalye: Beyaz Şövalye (1952. Edinburgh: Oliver ve Boyd)
- Taylor, Roger & Wakeling, Edward: Lewis Carroll, Fotoğrafçı . 2002. Princeton University Press . ISBN 0-691-07443-7 . (Hala var olduğu bilinen hemen hemen her Carroll fotoğrafını kataloglar.)
- Thomas Donald (1996). Lewis Carroll: Bir Biyografi . Barnes and Noble, Inc. ISBN 978-0-7607-1232-0 .
- Wilson, Robin (2008). Numberland'de Lewis Carroll: Fantastik Matematiksel Mantıksal Yaşamı . Londra: Allen Lane. ISBN 978-0-7139-9757-6 .
- Woolf, Jenny: Lewis Carroll'un Gizemi . 2010. New York: St Martin's Press. Mayıs ISBN 978-0-312-61298-6
daha fazla okuma
- Siyah Duncan (1958). Rev. CL Dodgson'ın (Lewis Carroll) Üç Broşürü ve Ekini yazdığı Koşullar: Komiteler ve Seçimler Teorisinde Dodgson'un Üç Broşürü ve 'Cyclostyled Sheet' Metni , Cambridge: Cambridge University Press
- Bowman, Isa (1899). Lewis Carroll'un Hikayesi: Gerçek Alice Harikalar Diyarında'nın Gençlere Anlattığı Bayan Isa Bowman . Londra: JM Dent & Co.
- Carroll, Lewis: Annotated Alice: 150. Yıldönümü Deluxe Sürümü. John Tenniel tarafından çizilmiştir. Martin Gardner ve Mark Burstein tarafından düzenlenmiştir. WW Norton. 2015. ISBN 978-0-393-24543-1
- Dodgson, Charles L.: Öklid ve Modern Rakipleri . Macmillan. 1879.
- Dodgson, Charles L.: Lewis Carroll Broşürleri
- Goodacre Selwyn (2006). All the Snarks: The Illustrated Editions of the Hunting of the Snark . Oxford: Inky Parrot Press.
- Graham-Smith, Darien (2005). Bağlamlaştırma Carroll , Galler Üniversitesi , Bangor. Doktora tezi.
- Huxley, Francis : Kuzgun ve Yazı Masası . 1976. ISBN 0-06-012113-0 .
- Kelly, Richard: Lewis Carroll . 1990. Boston: Twayne Publishers.
- Kelly, Richard (ed.): Alice Harikalar Diyarında . 2000. Peterborough, Ontario: Broadviewpress.
- Lovett, Charlie: Lewis Carroll Kitapları Arasında: Charles L. Dodgson'un Özel Kütüphanesinin Açıklayıcı Bir Kataloğu. 2005. ISBN 0-7864-2105-3
- Vagoner, Diane (2020). Lewis Carroll'un Fotoğrafçılık ve Modern Çocukluk . Princeton: Princeton Üniversitesi Yayınları. ISBN 978-0-691-19318-2 .
- Uyanma, Edward (2015). Lewis Carroll Fotoğrafları: Bir Katalog Raisonné . Austin: Texas Üniversitesi Yayınları. ISBN 978-0-292-76743-0 .
- Wullschläger, Jackie: Harikalar Diyarını İcat Etmek . ISBN 0-7432-2892-8 . - Ayrıca Edward Lear ("saçma" ayetler), JM Barrie ( Peter Pan ), Kenneth Grahame ( The Wind in the Willows ) ve AA Milne'e ( Winnie-the-Pooh ) bakar .
- NN: Resimlerde Rüya Görmek: Lewis Carroll Fotoğrafı . Yale University Press & SFMOMA, 2004. (Carroll'u sanat fotoğrafçılığı geleneğine sıkı bir şekilde yerleştirir .)


Lewis Carroll hakkında kütüphane kaynakları|
- Lewis Carroll Kaynakları: Carroll araştırmacıları için etkileşimli araçlar, veritabanları ve bibliyografyalar
- Lewis Carroll Alfred C. Berol Koleksiyonu için Fales Kütüphanesi Rehberi
- Lewis Carroll tarafından Project Gutenberg'de çalışıyor
- Lewis Carroll tarafından veya yaklaşık İşleri at Internet Archive
- Lewis Carroll'un çalışmaları LibriVox'ta (kamuya açık sesli kitaplar)
- Lewis Carroll tarafından İşleri at Açık Kütüphane
- İnternet Kitap Listesinde Lewis Carroll
- Lewis Carroll de internet Spekülatif Kurgu Veritabanı
- Lewis Carroll at IMDb
- British Library'de Lewis Carroll
- Edward Wakeling'in Lewis Carroll sitesi - bilim adamı Edward Wakeling tarafından Lewis Carroll hakkında kapsamlı bilgiler.
- Lewis Carroll: Gerçeklik ve Efsane - bazı efsanelerin gerçek gerçeklikle karşılaştırılması.
- Lewis Carroll'un Şiirleri
- Lewis Carroll Topluluğu
- Kuzey Amerika Lewis Carroll Topluluğu
- Lewis Carroll victorianweb.org'da
- Aksine: New Lewis Carroll Araştırmaları Derneği - 'yeni burs'un önde gelen üyelerinden makaleler
- Jabberwocky - Biyografi yazarı Jenny Woolf'un Resmi Blogu.
- Sewell, Byron W .; Sewell, Susan R. "Byron W. Sewell ve Susan R. Sewell: Harry Ransom Beşeri Bilimler Araştırma Merkezinde Lewis Carroll Koleksiyonlarının Ön Envanteri" . Harry Ransom Merkezi de Austin Texas Üniversitesi . 12 Eylül 2009 tarihinde orjinalinden arşivlendi . Erişim tarihi: 12 Eylül 2009 .
- "Lewis Carroll ile ilgili arşiv materyali" . Birleşik Krallık Ulusal Arşivleri .
- Lewis Carroll online sergi de Harry Ransom Merkezi Austin Texas Üniversitesi'nde
- Lewis Carroll'ın Değişen İtibarı
- Lewis Carroll Alfred C. Berol Koleksiyonuna Kılavuzu içinde Fales Kütüphanesi'nde de New York Üniversitesi
- Harvard Üniversitesi , Houghton Kütüphanesi'nde Lewis Carroll'un Harcourt Amory koleksiyonu rehberi
- 1. basımların listeleri ve görselleri
- Alice Harikalar Diyarında'nın 1899'dan günümüze resimli baskılarının görüntüleri
- İllüstratörler Snark Avcılık
- Kongre Kütüphanesi'nde Lewis Carroll Karalama Defteri Koleksiyonu
- Lewis Carroll hakkında Gazete kupürleri de 20th Century Basın Arşivleri arasında ZBW