Ankebut
Ankebut, ankebutluğunu bilir mi? 30'a yakın siyahımsı yumurtayı-larvayı korkmadan,sütunla duvarın birleştiği bir noktaya bırakan ankebutle diyalogumuz sürüyor. O, ankebutluğunu bilmezken ben onun hakkında çok hikayeler okudum. O, ankebutluğunu bilmeden-bilemeyecekken ankebutluğunu yaparken, bahsi geçen hikayeleri bilemeyecek olması ne gariptir. Bilmiyordur fakat bildirmek için elinden geleni yapıyor gibidir. Erkeğini yiyordur.4 gündür -ki dört gün, benim evde kaldığım süredir aynı zamanda- korkmadan duruyor. Hikayenin, böyle korkusuzca karşıma dikilmesi..ki şimdiye kadarki tüm örümcekler ya en yukarılara ağlarını örerlerdi, ya da toprak altındalar ise tetikte dururlardı. Bu örümcek ise benim eve girdiğim günden beridir istikrarlı ve korkusuzca bir duruş sergiliyor. Ağı, zeminden 120 santim yukarda. Benden-başımdan 65 santim aşağıda. Ağındaki noktalar, dün daha küçük idi; bugün kendilerine yumurta dedirtecek kadar büyümüşler biraz daha. Onların da kendilerinin ankebut oluşlarını bilemeyecek olmaları ne garip. Bir'den 10'a, on'dan 100'e... Bilinmezliğin logaritmik çoğalımı. Çoğalan bilinmezlik. Büyüyen ve çoğalan şey zihnimde ama. Onların bilmezliği sabit ama. Onlar bilmezler; onlar bildirirler...Ve, onlar, ve onlar hem kötüdürler, hem de iyidirler;sen, sen, sen...dedirtirler; sen, onlardan daha iyisin dedirtirler. Dedirttiklerini bilmeden. Hem mükemmeldirler... hem de mükemmellik yok eder.
Ankebut, ağır misafir. Yarın bir gün çoğalacaklar.