14 Ekim 1992'de Birleşmiş Milletler Genel Kurulu 3 Aralık'ı Uluslararası Engelliler Günü olarak ilan etti . Bu gün, toplumumuza engelliliğin dahil edilmesinin insan haklarına saygı duymak ve ortak sosyal adaleti geliştirmek için ne kadar önemli olduğunu vurgulamaktadır.
Bu ilkeyle bağlantılı olarak, engelli insanların herkes için daha iyi bir gelecek inşa etmek için profesyonel kariyerlerini nasıl sürdürdüklerinin farkında olmak çok önemlidir.
Bu blogda, Ludwig van Beethoven, Louis Braille, Mileva Marić ve Francisco de Goya'nın bilimsel ve sanatsal kariyerlerini keşfediyoruz.
Ludwig van Beethoven
Ludwig van Beethoven (1770-1827), Batı müziği tarihinin en önemli isimlerinden biriydi. Kariyeri boyunca piyanist, aranjör, öğretmen ve besteci olarak çalıştı. En tanınmış parçalarından bazıları Piyano Sonatı no. 14 ' Ay Işığı Sonatı ', 25 numaralı Bagatelle ' Für Elise ', Üçüncü Senfoni ' Kahraman Senfoni ', Beşinci Senfoni veya Kader Senfonisi ve Dokuzuncu Senfoni veya Koro.
Beethoven [R] , Universität Osnabrück, CC BY-NC-SA
Beethoven'in erken yaşlardan itibaren işitme sorunları vardı ve bu sorunlar yaşamın ilerleyen dönemlerinde kötüleşti. 1802'de sağırlığı artarken, son günlerine kadar büyük bir depresyon yaşadı. Ardından Heiligenstadt Ahit olarak bilinen şeyi yazdı . Kardeşlerine yazdığı bu mektupta kendi canına kıymayı düşündüğünü ancak sanat kariyerinin şu anda bitmemesi gerektiğine inandığını açıkladı.
Engelliliğine rağmen Beethoven işitme cihazları ve ritim ve uyum duygusuyla desteklenen 9. Senfoni gibi çalışmalarının çoğunu tamamlamaya devam etti.
Louis Braille
Louis Braille (1809-1852) bir Fransızca öğretmeni ve kör insanlar tarafından kullanılan en kapsamlı okuma ve yazma sistemlerinden birinin mucidiydi.
JM Ritchie, Körler hakkında, Hoş Geldiniz Koleksiyonu, CC BY
Louis Braille, bir gün babasına deri atölyesinde yardım ederken, baykuşla kaza geçirdiğinde sadece 3 yaşındaydı. Bu olayın ardından gözüne enfeksiyon kapıldı ve sonunda gözlerinden birinin görüşünü kaybetti. Daha sonra sempatik bir oftalmi nedeniyle diğer gözünden görüş kaybetti.
Okul günlerinde görme engelli öğrencilerin harflerin şekline ve derinliğine göre okuyup yazabilmeleri için bir yol olan Haüy sistemini öğrendi. Bu sistem kitapların boyutu ve ağırlığı nedeniyle rahatsızdı ve öğrenmesi zordu. Louis Braille, tarih, geometri ve cebir öğretmeni oldu.
1821'de Fransız Ordusu'ndan Yüzbaşı Charles Barbier'den 9 noktaya dayalı bir iletişim sistemi öğrendi. Bu sistem Braille tarafından 6 noktaya uyarlandı ve Braille sisteminin ilk versiyonu olan 1829'da yayınlandı. Daha sonra müzik notasyonu için uyarladı.
O zamandan beri Braille, daktilo ve bilgisayarlara uyarlandı. Günümüzde dünyanın her yerinden milyonlarca görme engelli insan eğitimlerinde ve günlük yaşamlarında braille'i kullanmaktadır.
Mileva Marić
Mileva Marić (1875-1948) parlak bir Sırp matematikçi ve teorik fizikçiydi. Kocası Albert Einstein ile birlikte elde edilen bilimsel gelişmeler, 1921'de Nobel Fizik Ödülü'ne layık görülmesine yol açtı.
Vertrek van Albert Einstein naar de Verenigde Staten, KIK-IRPA, Brüksel (Belçika), CC BY-NC-SA
Mileva Marić, doğuştan bir hastalıkla doğdu ve bu onu topalladı. Bu nedenle okul günlerinde sosyal etkileşimle ilgili sorunları vardı.
Üniversitede tıp okumaya başladı ama fizik ve matematik okumaya başladı. Kız öğrencilerin pek yaygın olmadığı bir dönemde üniversitede okudu. Bu sırada kocası ve iş arkadaşı olan Albert Einstein ile tanıştı.
Teorik fizik üzerine parlak çalışmalar geliştirmesine rağmen, Albert Einstein, eserlerinin ortak yazarı olarak onu geniş çapta tanımıyordu. Einstein'ın çalışmalarına yaptığı tek referans, birbirlerine gönderdikleri mektuplardır.
Mileva, zor bir çocukluğa ve kadınların bilimsel ilerlemelerinin tanınmadığı bir dönemde yaşamasına rağmen, hayatını bilime adadı - azminin harika bir örneği.
Francisco de Goya
Francisco de Goya (1746-1828) sanat tarihinin en önemli İspanyol sanatçılarından biriydi. İspanya'da Floridablanca Kontu ve Alba Düşesi gibi üst sınıf aristokrasi için ressam olarak çalıştı, ardından Krallar III ve Charles IV'ün altındaki İspanyol kraliyet ailesi için çalışmaya başladı.
Portret Francisco Goya, Rijksmuseum, Kamu Malı
Goya, Zaragoza'da okula gitti ve ressam José Luzán'ın çırağıydı. Birkaç yıl sonra Raphael Mengs ile çalışmak için Madrid'e taşındı ve Kraliyet Sanat Akademisi'ne kabul edilmeye çalıştı. 1770'de İtalya'ya taşındı, ancak 1773'te Francisco Bayeu ile çalışmak için İspanya'ya döndü ve neoklasik ve rokoko tarzlarını temel alarak kendi tarzını geliştirdi.
1770'ler ve 1780'lerde büyük dini sanat eserleri yaptı. 1783'ten itibaren, üst sınıf aristokrasi portreleri için çalıştı. 1780'lerin sonlarında İspanya Kraliyet Ailesi için çalışmaya başladı.
1792'den 1793'e kadar Goya'nın kendisini sağır bırakan ve muhtemelen onu derinden endişelendiren ciddi bir hastalıktan muzdarip olduğu düşünülüyor. Bu, de Goya'nın kariyerinin en önemli dönemiyle aynı zamana denk geldi, Yarımada Savaşı'nın felaketlerini, kaprisleri ve İspanya Kralı IV. Charles'ın portresini resmetti. Los Caprichos gibi bu çalışmalardan bazıları, büyük bir depresif dönem geçirdiği zamanla ilgilidir. Bu nedenle bu dönemde resmi portrelerden en karanlık duygularıyla bağlantılı sanat eserlerine kadar sanat eserlerinde ışıklar ve gölgeler var.