Çılgınca AT&T Stadyumu’ndaki son, ondan önceki 30 dakikanın çoğuna benziyordu.
Tulane oyuncuları sahada çılgınca koşuyor, yan çizgiden yan çizgiye koşuyor, engelsiz ve engelsiz koşuyor.
USC oyuncuları orada duruyor.
Tulane oyuncuları çimin ve birbirlerinin etrafında daireler çizerek zıplıyor, zıplıyor, hamle yapıyor, çılgınca.
USC oyuncuları onlara gözyaşları içinde bakıyor.
Bir ESPN televizyon muhabiri, Tulane koçu Willie Fritz’e az önce ne olduğunu sordu.
“Emin değilim,” dedi.
Oh, tam tersine, Pazartesi günkü Cotton Bowl’da Tulane’nin USC’ye 46-45’lik şok edici yenilgisinin ardından, az önce ne olduğu açık.
Lincoln Riley’nin rejimindeki pis kokulu leke oldu. USC hayranının varlığının felaketi oldu. Truva atlarının haftalık utancı, aylık aşağılanması ve sezon boyu süren rezaleti yaşandı.
USC savunması gerçekleşti.
Sadece merak ediyorum, ama hücum dehası Riley’nin yıllık tahmini 10 milyon dolarlık maaşının ne kadarı ona topun diğer tarafına koçluk yapması için ödeniyor?
Görünüşe göre hiçbir şey, çünkü savunması, bu takımın Kolej Futbolu Playoff yarı finallerinin eşiğinden acınacak halde dumanı tüten bir enkaz yığınına düşmesini sağlayan onuncu maçta yaptığı şeydi.
En son yenilgilerini, Pac-12 şampiyonasında Utah’a karşı ikinci yarıda çöken Truva atlarının toplam 533 yarda kaybettiklerini hatırlıyor musunuz?
Son dört buçuk dakikada 15 sayılık bir farkı patlatmaya yardımcı olurken 539 yarda pes eden bir savunma boyunca lastik izlerinin derin ve silinmez olduğu Pazartesi öğleden sonrasına kıyasla bu, Wild Bunch saçmalığıydı.
Cidden, bu USC futbol tarihindeki en kötü savunma olabilir. Truva atları başa çıkamaz. örtemezler.
Onlar. Yapamamak. Durmak. Herhangi biri.
Bir an, Heisman Trophy galibi Caleb Williams, genç kariyerinin şaheseri olan 462 pas yardası ve hassas bir dizinde beş pas vuruşuyla eğlenirken kenarda kucaklaşıyor ve tokatlıyordu.
Bir sonraki an, Williams yedek kulübesinde çaresizce oturuyor, savunmadaki takım arkadaşları dağınık bir kardinal ve altın havuzuna atılırken gökyüzüne bakıyordu.
Bir an, Truva atları ve durdurulamaz hücumları kontroldeydi, liderlikleri 45-30’du, üstün ve insansız Green Wave tükenmişti, bu oyun bitmişti.
Sonraki an, Truva savunması, Tulane oyun kurucu Michael Pratt’tan Duece Watts’a 59 yarda geçişi tamamladıktan sonra bir touchdown yapmaktan vazgeçti. Kısa bir süre sonra USC, iki dördüncü aşağı dönüşümü içeren hiçbir mola olmaksızın 66 yarda bir sürüşün sonunda Pratt’tan Alex Bauman’a altı yarda pasta galibiyet golünü bıraktı.
Bu doğru, iki dördüncü-aşağı dönüşüm.
Tüm bunların ortasında, Truva atlarından Mario Williams, nihai bir güvenliğe yol açan bir başlama vuruşunu yanlış yönetti, ama lütfen, çocuğu veya hücumu suçlamayın.
Bu, başka bir hücum cevherinin tüm parlaklığını vahşice kıran bir savunmayla ilgiliydi. Bu, Riley’nin Oklahoma’daki koçluk güvenilirliğini tehdit eden bir savunmayla ilgiliydi ve bunu yine yapıyor.
Riley, güç durumdaki koordinatör Alex Grinch ile başlayarak savunma liderliğinde kesinlikle sezon dışı değişiklikler yapacak, değil mi? Riley, Williams’ı bu çirkin savunma bagajını taşımaya zorlayarak USC tarihinin tartışmasız en büyük oyun kurucusunun son sezonunu mahvetme riskini aldığının kesinlikle farkında, değil mi?
Kayıtlara geçsin, Williams’ın temsilcilerinin bu hafta Riley’nin ofisine girip savunmada değişiklik talep edeceğini ya da oyun kurucunun transfer portalına gireceğini düşünmek tamamen saçma.
Yoksa öyle mi?
Pazartesi günkü kabustan sonra Williams gazetecilere “Uzayacak… yanacak,” dedi.
Program dahilinde ne olursa olsun, güne 131 FBS takımı arasında 119. sırada başlayan bir savunmaya müsamaha etmek Williams’a, USC taraftarlarına ve Riley’ye göreve son geldiğinde bahşedilen o dev sözleşmenin getirdiği sorumluluğu ihmal etmek. kış.
Tüm takıma koçluk yapması gerekiyor, tamam mı? Daha azı ve Riley, Truva atlarını şampiyonluk yarışmacılarına dönüştürmek için verdiği yemini yerine getirmiyor.
Bir sezon sonra, programı 4-8’den 11-3’e dönüştürmesine rağmen, bu tutulmayan bir söz olarak kaldı.
Riley, “Tüm kariyerim boyunca hatırlayabildiğim kadar zor bir kayıp,” dedi. “Bunu yapmak için kendimizi olağanüstü bir konuma getirdiğimiz açık.”
Onlar yaptı. Topa sahip oldukları ilk iki seferde gol attılar, zorbalık blok, alıcılar açık, Williams parlak ve ikinci çeyreğin bir noktasında Tulane’i 185-21 geride bıraktılar.
Ama sonra savunma zorlandı ve korkulduğu gibi derhal pas geçti.
Savunma yan hakemi Nick Figueroa, “Saldırı dışarıda, bir oyun yapmaları gerektiğini biliyorlar, bu nedenle savunma durmak için hemen peşlerinde oturamıyor,” dedi. “Hayır, bir oyun yapmalısın.”
Truva atları yapmadı. Bunun yerine, çeşitli şekillerde oynandılar.
Tulane, Pratt’ın 40 yarda koşusunun ardından gol attı. Tulane, 87 yarda pasta skoru Jha’Quan Jackson’a eşitlemek için tekrar gol attı.
USC devreden önce iki gol atarak 14 sayılık bir üstünlük daha elde etti, ancak ikinci yarıda savunması anlaşmayı kapatamadı ve büyük durumlarda büyük oyunlardan vazgeçti.
Tyjae Spears’ın 47 yarda ve 62 yarda koşuları, sonunda USC’nin moralini bozmadan önce Yeşil Dalgayı yakın tutan gollere yol açtı. Genel olarak, Spears 205 yard kazandı, Tulane 305 yarda koştu ve Riley farkın bu olduğunu söyledi.
Riley, “Mücadelemiz iyi bir bek karşısında bize zarar verdi,” dedi. Hikaye buydu. İşte tüm oyun bu.”
Riley, Grinch’i veya herhangi bir defans oyuncusunu bireysel olarak açıkça eleştirmemeye dikkat etse de, tüm bu yaralayıcı koşular ve uzun paslar konusunda endişelendiğini kabul etti.
“Büyük oyunlardan vazgeçtik… beklediğimiz seviyede müdahale yok… çok, çok endişe verici… çok daha iyi bir iş çıkarmamız gereken bir şey,” dedi.
Bu iş onunla başlar. O iş şimdi başlıyor.
Ulusal bir şampiyonluk şansını hak eden bir oyun kurucusu var. Kalıcı mükemmelliğe dönüşü hak eden bir hayran kitlesine sahip. Bir yıllık geri dönüşlerinin başarısı hakkında ağdayı bırakmalı ve oyunu bitirebilecek bir savunma kurarak işi bitirmedikçe kimsenin mutlu olmayacağını anlamalı.
O yapana kadar, Lincoln Riley ile kendisinden önceki başarısız USC koçları arasında hiçbir fark yoktur.
Riley, “Bu programda tonlarca büyük ivme var” dedi. “Bugünün sonucu, ne kadar kötü olursa olsun, bunu değiştirmiyor. Gerçek şu ki biz buradayız ve hiçbir yere gitmiyoruz.”
Savunmayı düzeltmezse kesinlikle haklıdır.
USC futbol programı bir kez daha hiçbir yere gitmiyor.