ALEV
1. Yanan bir maddeden çıkan akkor halindeki gaz: Yanan odunların alevlerine bakmak. Mum alevi.
3.
- Alev yanmak, alevlerle yanmak, ateşi çok yüksek olmak.
- Alev almak, alevlenmek, tutuşmak, parlamak: Benzin birden alev aldı, bir ilişki, duygu ya da olay sözkonusuysa, yeni başlamak, filizlenmek: Yeni alev atan bir sevgiyi yok etmek.
- Alev bacayı, saçağı sarmak, bir durum sözkonusuysa, tehlikeli, önlenemez boyutlara ulaşmak: Ben haber aldığımda alev bacayı sarmış, iş işten geçmişti.
Anal. kim. Alevle tanı, bir maddenin türünü tanımak için hamlaçla yapılan deney (alev renk alır).
Camc. Aleve tutma, kesici kısımlarını köreltmek için bir cam tübün ucunu alevle yumuşatma.
Cerr. Cerrahi aleti alevden geçirmek, aleti ameliyattan önce sterilize etmek amacıyla, alkol alevinden geçirmek. (Aletlere zarar vermesine rağmen zorunlu durumlarda başvurulan bir yöntemdir.)
Ev eşy. Ateşleme alevi, gazlı ya da mazotlu bir aygıtın otomatik ateşlenmesini sağlamak için sürekli olarak yanık bırakılabilen küçük alevi.
Isıbil. Bir yanma olayında, yanıcı ve yakıcı gazların kimyasal olarak, gaz ortamı içinde yanmış gaz adı verilen tepkime ürünlerine dönüştüğü bölge.
- Alev dönüşlü kazan, yanma ürünlerinin ocaktan başlayarak kazanın arkasına değin gittikten sonra bacaya geçmeden önce genellikle bir boru demetiyle ön bölüme dönmesini sağlayan kazan türü.
- Alev fırını, işlenecek malzemeyi alevin yalamasını sağlayan fırın.
- Pilot alev, bir gaz brülöründe ana alev bekini alt yanından ısıtarak sönmesini önleyen ve doğal gaz, bütan, propan gibi gazları yakarak elde edilen yardımcı alev.
Sil.
- Ağız alevi, merminin fırlatılmasından sonra silahın ağzında beliren al ev
- Alev örten, kimi ateşli silah namlularının ucuna yerleştirilen, gazlan ağızdan çıkar çıkmaz soğutmaya, yanma alevini küçültmeye ve saklamaya yarayan alet. (Küçük deliklerle bezenmiş bir kesik koni biçimindedir.) [ALEV ÖRTEN HUNİ de denir.]
ANSİKL. Isıbil. Alev bir gaz ortamı içinde, yakıtın tepkimeye uğrayan yanında oluşur. Olayda normal olarak gaz halinde ürünler açığa çıkar; ama alev yanan ortamda ya da yanma ürünleri içinde yer alan katı ve sıvı parçacıkları taşıyabilir.
Alevlerin çoğu ışık verir, ama hidrojen yandığında olduğu gibi görünmeyen alevler de vardır.
Alevler ışınımdan çok taşınım yoluyla ısı açığa çıkarır ve çoğu tepkime halindeki gaz ortam içinde ısı iletimiyle yayılır; ama kimi zaman soğuk alev adı verilen türler, özellikle tepkime ürünlerinin yayınımıyla iletilir. Günlük yaşamımızda karşılaştığımız alevler bir yanma olayından, örneğin bir gaz yakıtla hava (oksijen) karışımının yanmasından kaynaklanır. Yakıtla önceden karıştırılan havaya birincil hava, doğrudan doğruya alev üzerine gelerek yanmayı sürdüren havaya ise ikincil hava adı verilir.
Bunsen beklerinde olduğu gibi bazı brülörlerde gaz, havayla önceden karıştırılmadan aygıtın memesinden çıkar ve yanmayı yalnızca alevin yüzeyine gelen ikincil hava sağlar; bu durumda bir yayınım alevi söz konusudur. Alevler kuramı oldukça karmaşıktır. Temel özelliklerden biri yanma hızıdır; bu hız yakıt gaz ve yanma koşullarına göre çok büyük ölçüde değişir (30 cm/s'den 1 000 cm/s'nin üstünde bir hıza kadar). Bu özelliğin değişkenliği, çeşitli yakıtların alevleri arasındaki büyük farkları geniş ölçüde açıklar.