2300 yılıdır. Bina düzleştirici kasırgalar, yıl boyu süren kuraklık ve orman yangınları gibi aşırı hava olayları, artık manşet yapmayacak kadar yaygındır. Cızırdayan ekvatorun yakınında kalan son insan grupları, çantalarını toplayıp şimdiki yoğun nüfuslu kutuplara doğru hareket ediyorlar.
Küresel sıcaklıkların 7 ila 9 derece Fahrenhayt (4 - 5 santigrat derece) olduğu ve söz konusu sıcaklıkların deniz seviyesinden ve deniz seviyesinden 33 ila 200 feet (10 ila 60 metre) daha yüksek olacağı, sözde "sıcak toprak Dünyası" dır. hayal etmek zor - ama içine düşmek kolay, Ulusal Bilimler Akademisi Bildiriler dergisinde bugün (6 Ağustos) yayınlanan yeni bir bakış açısı makalesi söyledi. [Dünyanın Sona Erdiği 9 Yol]
Makalede, bir grup bilim adamı, şu anda Dünya'yı serin tutan doğal geri besleme sistemlerinin çözüleceği bir eşik sıcaklığı olduğunu iddia etti. Bu noktada, bir iklim olayları dizisi, gezegeni bir "sera" haline sokacak. Bilim adamları bu eşiğin ne olduğunu tam olarak bilmese de, ön-sanayi seviyelerinin üzerinde 2 derece C (yaklaşık 4 derece F) kadar ısınabileceğini söylediler.
Tanıdık geliyor mu? 2 derece C işareti, Paris Anlaşması'nda, 179 ülkenin iklim değişikliğiyle mücadele etmek için karbon emisyonlarını azaltarak imzaladığı 2016 dönüm noktası anlaşmasında büyük rol oynamıştır (ABD, geçen yıldan çekileceğini açıkladı). Bu bağlamda, ülkeler küresel sıcaklığın 2 santigrat derecenin altında ve ideal olarak 1,5 santigrat derecenin altında, bu yüzyılın preindustrial seviyelerinin üzerinde tutulması için çalışmaya karar verdiler.
Stokholm Resilience Merkezi Direktörü ve Stockholm Üniversitesi'nde su sistemleri ve küresel sürdürülebilirlik profesörü olan makale yazarı Johan Rockström, "Bu makale çok güçlü bilimsel destek veriyor… çok yaklaşmakta ve hatta 2 santigrat derece sıcaklığa ulaşmamalıyız." İsveç'te, Canlı Bilimi anlattı.
Son milyon yılda, Dünya doğal olarak her 100.000 yılda bir buzul çağına girip çıkmaktadır. Gezegen son buzul çağını yaklaşık 12.000 yıl önce terk etti ve şu anda Holosen dönemi denilen bir buzul döngüsünde. Bu döngüde, Dünya sıcak buzul dönemlerinde bile, serin kalmasına yardımcı olan doğal sistemlere sahiptir.
Ancak birçok bilim adamı, insanların iklim ve çevre üzerindeki muazzam etkisinden dolayı, mevcut jeolojik yaşın Antroposen (insan faaliyetlerinden kaynaklanan antropojenikten) olarak adlandırılması gerektiğini savunuyorlar. Rockström, sıcaklıkların interglacial döngü boyunca maksimum tarihsel sıcaklık kadar neredeyse sıcak olduğunu belirtti.
Eğer karbon emisyonları azalmaya devam ederse, gezegen buzul-intergeniyal döngüyü terk edebilir ve "sera Earth" ün yeni bir çağına girebilir.
Rockström, bugün, fosil yakıtların yakılmasından yılda 40 milyar ton karbon dioksit yayar. Ancak bu emisyonların yaklaşık yarısının okyanuslar, ağaçlar ve topraklar tarafından alındığını ve depolandığını söyledi.
Ancak, şimdi sistemi çok zorluyoruz - çok fazla ağaç kesmek, çok fazla toprak parçalamak, çok fazla tatlı su çıkarmak ve atmosfere çok fazla karbondioksit pompalamak için işaretler görüyoruz.
Bilim adamları, belirli bir sıcaklık eşiğine ulaşırsak, bu doğal süreçlerin bir kısmının tersine döneceğinden ve gezegenin "kendinden ısıtıcı" olacağından korkuyor. Bu, ormanların, toprağın ve suyun depoladıkları karbonu serbest bırakacağı anlamına gelir.
“Gezegenin insanlarla birlikte sera gazı emisyonlarının kaynağı haline geldiği an, o zaman hayal edebileceğiniz gibi, şeyler yanlış yönde çok hızlı bir şekilde hızlanıyor” dedi. [Doom ve Gloom: Top 10 Postapocalyptic Worlds]
Bakış açılarında, Rockström ve ekibi çeşitli doğal geri bildirim süreçleri hakkında mevcut literatürü pekiştirdi ve birçoğunun “devrilme elemanları” olarak hizmet edebileceği sonucuna vardı. Bir ipucu olduğunda, diğerlerinin çoğu takip eder.
Doğa, yağmur ormanlarının ekosistemlerini dengede tutan kendi nem ve yağmurunu yaratma yeteneği gibi geri bildirim mekanizmalarına sahiptir. Ancak, yağmur ormanlarının artan ısınma ve ormansızlaşmaya maruz kalması durumunda, mekanizma yavaş yavaş zayıflıyor, diyor Rockström.
"Bir devrilme noktasını geçtiğinde, geri besleme mekanizması yönü değiştirir," diyor Rockström ve yağmur ormanları bir nem motorundan kendi kendine kurutma makinesine dönüşüyor. Sonunda, yağmur ormanı bir savana dönüşür ve bu süreçte karbonu serbest bırakır.
Bu da, dünya çapında okyanus sirkülasyonu ve El Nino olayları gibi diğer süreçleri etkileyecek olan bir kaskatın parçası olabilir. Diğer devrilme noktaları arasında, permafrostun çözülmesi, Arktik yaz denizi buzunun kaybı ve mercan resiflerinin kaybı sayılabilir.
Rockström, ilk büyük hedefin 2050 yılına kadar karbon emisyonlarını tamamen durdurması gerektiğini söyledi. Ama bu yeterli olmayacak, diye ekledi.
Bu devrilme noktalarından uzak durmak için, “tüm dünya [tüm sektörlerde sürdürülebilir hale gelmek için büyük bir projeye girişmek zorundadır” dedi.
Dünyadaki ülkelerin gittikçe daha fazla milliyetçi büyüdükçe bu bir meydan okuma olabilir.Dünya, dar ulusal hedeflere odaklanmak yerine, karbon emisyonlarını azaltmak için topluca çalışmalıdır - örneğin, daha zengin ülkelerin yaptığı gibi emisyonları azaltma kapasitesine sahip olmayan daha fakir ülkeleri destekleyebilecek yatırım fonları oluşturarak.
Tüm bunlar, "ABD gibi bir ülkenin Paris Anlaşması'nı terk etmesi, bilimsel olarak konuşulması, tamamen kabul edilemez olması anlamına geliyor, çünkü şimdi her zamankinden daha fazla, istikrarlı bir gezegeni güvence altına almak için dünyadaki her ülkeye dekarbonlaşmak için ihtiyacımız var." Rockström dedi.
Yeni makale, yeni bir araştırmayı içermeyen, ancak mevcut literatüre dayanan bir düşünce yazısıdır. Araştırmanın bir parçası olmayan Pennsylvania Eyalet Üniversitesi'nde bir meteoroloji profesörü olan Michael Mann, bir e-postada WordsSideKick.com'a verdiği demeçte.
“Bu söylediklerime göre, yazarlar, karbon salımlarını azaltmaya yönelik agresif yakın dönemdeki çabaların yokluğunda, gerçekten tehlikeli ve geri dönüşü olmayan iklim değişikliğini onlarca yıl içinde gerçekleştirebileceğimiz, güvenilir bir dava açıyorlar. "Mann dedi.
Aslen yayınlandı Canlı Bilim.