Babamın hâtırasını daima olduğu gibi tebcîl ederken, hazîn hazîn düşünmekten hâli kalmam; kabahati içkiye atfederim. içki hakikaten fenâ bir şey ! İyi adamları bile işte böyle hareketlere sevk ediyor. Sevgililerini istemeden ta'zîb ettiriyor.
Kitap bir ittihatçının anılarını anlatıyor. Mahir Said Pekmen ve diğer ittihatçı arkadaşları askeriyede okurken kurmuş olduklari ittihat ve terakki cemiyetinden ötürü Fizan'a ömür boyu sürgün ediliyorlar. Trablusgarp'a kadar gemiyle getirilseler de Trablusgarp valiliğinde yeteri kadar para olmadığı için Fizan'a gönderilemiyorlar ve bulundukları şehirde hapis yatıyorlar. Eserin pek çok yerinde Abdülhamid ve onun istibdad yönetimine karşı olumsuz düşünceler görülüyor. Yazar devletin fakirliğini ve Teselya'nın Yunanlılara kaybedilmesinin sebebini Abdülhamid olarak görüyor. Kitap elbette bir ittihatçının eseri olduğu için ister istemez yazdıklarında objektif olamıyor. Ancak hiç bir anı kitabı objektif değildir zaten. Bu yüzden bu kitabı okuyarak dönemin ittihatçısının gözünden devletin yönetimi ve hükümet hakkındaki düşünceleri öğrenilebilir. Dönemle ilgilenen tarih araştırmacılarının kaçırmaması gereken bir eser.