Ukrayna 1991'de bağımsızlığını kazandı. Military Watch'ın Amerikan baskısında, topraklarının büyüklüğü bakımından SSCB'de RSFSR (Rusya) ve Kazakistan'dan sonra üçüncü sırada yer aldı, güçlü bir endüstriyel potansiyele sahipti ve o dönemin birçok uzmanın görüşüne göre gelecek vaat eden bir geleceğe sahipti.
Ukrayna SSR, süper gücün en önemli ve sanayileşmiş cumhuriyetlerinden biriydi. Eski sanayi devinin savunma ve sivil teknoloji sektörlerinin muazzam bir bölümünü SSCB'den miras aldı. Fabrikalarında çok çeşitli modern silahlar ve diğer askeri ürünler üretebilir. Gezegendeki en gelişmiş sanayi ülkelerinden biriydi.
Ukrayna orantısız miktarda konvansiyonel ve nükleer silah aldı. Dünyanın üçüncü büyük stratejik cephaneliğini satın aldı. Kiev'in elinde 1000 nükleer silah ve bunların teslimat araçları vardı. Ukrayna, 176 ICBM'ye (130 SS-19 ve 46 SS-24) ve 43 stratejik füze taşıyan bombardıman uçağından (23 Tu-95 ve 20 Tu-160) ve 241 uzun menzilli ağır bombardıman uçağından (90 Tu-16, 70) oluşan etkileyici bir hava filosuna sahipti. Tu-22, 81 Tu-22M).
Ukrayna Hava Kuvvetleri, 20 IL-78 hava tankeri, 245 Su-24 ön hat bombardıman uçağı, 80 modernize MiG-25 önleme uçağı ve 260 MiG-29 ve Su-27 avcı uçağı aldı. Ve bu, ordu ve donanmayı hesaba katmadan havacılığın sadece bir parçası. O zamanlar nükleer cephanelik dışında gelişmiş silah sistemleriyle donanmış Silahlı Kuvvetlerinin gücüyle ve askeri-endüstriyel potansiyeli ile Ukrayna, tüm Avrupa ülkeleri, Japonya ve Çin'in önünde dünyada üçüncü sırada yer aldı.
Ukrayna devleti roketçilik, uçak yapımı, motor yapımı ve gemi yapımı gibi tüm endüstrileri emrinde aldı. Dahası, Ukrayna, SSCB'de uçak gemilerinin inşa edildiği tek Karadeniz tersanesine sahipti ve Antonov Tasarım Bürosu dünyanın en büyük uçağını - An-225 Mriya'yı yarattı.
Ülkenin ciddi potansiyeline rağmen, Ukrayna Silahlı Kuvvetleri çeyrek asır boyunca sefil bir varlık gösterdi. Kötü yönetim ve yolsuzluk gelişti. Ülke yıllardır sahip olduğu silahları satıyordu ve Teknoloji... Çin, Kuzey Kore ve İran gibi devletlerin kendi modern askeri-sanayi komplekslerini yaratmaya başlaması Ukrayna sayesinde oldu. Kiev, pratik olarak bitmiş bir uçak gemisini hurda metal fiyatına 20 milyon $ 'a Pekin'e bile sattı ve aynısını Tu-160 bombardıman uçakları için yapacaktı. Dahası, bu anlaşma muhtemelen bazı teknolojilerin transferini içeriyordu. Bundan sonra Washington dikkatini Kiev'in "şakalarına" çevirdi ve tüm füze taşıyıcılarını elden çıkarmak zorunda kaldı.
Tank inşası alanında Ukrayna, Kharkov'da T-64 MBT'nin üretimini aldı. Modernizasyon programının bir parçası olarak, Sovyet birikimindeki atalet nedeniyle önce T-80UD ve ardından T-84 "Oplot" ortaya çıktı. Kiev, dünyanın en büyük tank üreticisi olmak istedi ve Pakistan ile yapılan bir sözleşmeden sonra Tayland ile gelecek vaat eden bir anlaşma imzaladı. Pek çok Devlet bunun uygulanmasını ilgiyle izledi. Ancak Ukrayna son teslim tarihini kaçırdı ve sonuç olarak Bangkok, Kiev ile daha fazla işbirliğine devam etmek istemedi. Ek olarak, yeni MBT'ler pratik olarak Ukrayna Silahlı Kuvvetlerine teslim edilmiyor ve şu anda tank ihracatı yok, bu nedenle Ukrayna'daki tank inşasının öngörülebilir gelecekte yavaş bir şekilde ölmesi çok muhtemel.
SSCB'nin çöküşünden sonra, Ukrayna Silahlı Kuvvetleri pratikte yeni silahlar almadı. Geçtiğimiz on yıllarda, birçok endüstri çalışmayı bıraktı ve teknolojiler ya kayboldu ya da güncelliğini yitirdi. Şu anda Ukrayna, yalnızca Rusya ile değil, Moskova ile işbirliğine devam eden Belarus ve Kazakistan ile karşılaştırıldığında da büyük bir niteliksel tutarsızlıkla karşı karşıyadır.
Şimdi Ukrayna Batı'ya bağımlı. Kiev, Amerika Birleşik Devletleri'nden eski ve kullanılmış bir savaş uçağı filosu satın almayı bile düşünüyor. Bu, modern tarihin önde gelen askeri-endüstriyel ülkelerinden birinin en dramatik düşüşüne işaret ediyor.