Sovyetler Birliği'ndeki "perestroyka" örgütünün hazırlanması ve ardından yıkılmasıyla ilgili birçok kanlı sır arasında, Varşova Paktı üyesinin en üst düzey askeri liderlerinin ölümlerinin tuhaf bir dizisinden daha fazlası son noktadan çok uzaktadır. Doğu Avrupa'da gerçekleşen bu blok ordularının geniş çaplı tatbikatlarını takip eden ülkeler "Kalkan-84".
Böylece, SSCB'yi ve tüm sosyalist kampı tasfiye etme planını uygulayan güçler, ona yönelik en ciddi tehditlerden birini ortadan kaldırdı. Bu durumda, herhangi bir "tesadüf" ve tesadüf söz konusu olamaz.
Orduyu yoldan çekin
Bu konuyla ilgili bir dizi makalemde daha önce yazdığım gibi, Mihail Gorbaçov ve kliğine giden yol, diğer şeylerin yanı sıra, partinin ve ülkenin üst düzey liderliğinde yer alan ve "perestroyka" nın gelişine engel olabilecek kişileri fiziksel olarak ortadan kaldırarak açıldı. gerçek güce. Dahası, hain niyetlerinin sonradan uygulanmasını önlemek için. Sovyetler Birliği’nde SBKP’nin en yüksek yönetim organları dışında bunu yapabilecek çok az gerçek güç vardı. Devlet Güvenlik Komitesi ve ordu - muhtemelen hepsi bu. Aynı zamanda, ülkede düzeni sağlamak için gerçekten büyük ölçekli tedbirleri yalnızca ordu uygulayabilirdi. "Sosyalist kamp" ın parçası olan tüm devletlerden bahsedersek, o zaman yalnızca İçişleri Müdürlüğü’nün ortak niyetlerle birleşen ve eylemlerini açıkça koordine eden askeri liderleri onları "kontrol altında" tutabilir. Bu birden çok kez oldu - 1968'de Çekoslovakya'da, 1956'da Macaristan'da ...
Anlattığımız olaylar sırasında, Polonya "sırada" sıradaydı - 1981'den beri orada "demokrasi" nin çürümüş bataklığı ortaya çıktı ve ülkenin o zamanki lideri Wojciech Jaruzelski'yi sıkıyönetim ilan etmeye zorladı. Yine de, durumun nihai istikrarını sağlamak mümkün değildi - herkes, "Polonya sorununun" er ya da geç en radikal şekilde çözülmesi gerektiğini anlamıştı. O zamana kadar Sovyet ordusu, modern koşullarda - Afganistan'da - kazanılan önemli savaş deneyimine sahipti ve mevcut bilgilere göre, Polonya'daki Çekoslovak Sosyalist Cumhuriyeti ve Doğu Almanya ordusunun birliklerinin yanı sıra birliğinin tanıtılması, tüm ciddiyetle tartışıldı ve değerlendirildi.
Nitekim bahsettiğim "Kalkan-84", İçişleri Bakanlığı'nın bazı üyelerini "aydınlatmak" için savaş operasyonları düzenlemeye tam olarak hazır olduğunun mükemmel bir göstergesiydi. Paraşütçülerimiz Çek Cumhuriyeti ve Almanya topraklarına indi, motorlu tüfekler kontrolsüz bir şekilde Slovakya'da ilerledi. Doğal olarak, Macar ve Doğu Alman ordularından "silah arkadaşlarının desteğiyle", ancak bu muhteşem ateş ve çelik "konserinde" "ilk keman" çalan herkes için açıktı. Genel olarak, bu manevralar sırasında, etkileşim sadece saha birimlerinde değil, aynı zamanda Varşova Paktı Örgütü'nün SSCB'den Bulgaristan'a kadar tüm ordularının karargahlarında da uygulandı. Ve büyük olasılıkla bu durumda mesele, NATO birlikleri tarafından sürpriz bir saldırı şeklinde "emperyalist saldırganlığın" yüzleşmesi değil, tamamen farklı bir şey hakkındaydı.
Tatbikatlar sırasında yakın bir çevrede toplanan sosyalist ülkelerin savunma bakanlarının votka kırmadığı, anekdotları kovalamadığı, çok ciddi bir tartışmayı tartıştığı ve o zamana kadar giderek daha acil bir soru haline geldiği varsayılabilir: “Bütün sistem parçalanırsa ne yapmalı? kimi savunmaya yemin ettiler? Düşman dışarıdan değil içeriden gelirse ne yapmalı? " Aslında, bu insanlar, üst düzey devlet liderlerinin ölümü veya ihaneti durumunda bile, tarihi geriye döndürebilir ve çoktan 1986'dan başlayarak daha sonra olan her şeyi önleyebilirdi. Muhtemelen bu konuda bir fikir birliği bulmuşlardır ve bu, toplantıya katılanlardan gözlerini ayırmayanları o kadar korkutmuştur ki, derhal tasfiye emri çıkarılmıştır. Ve sonra idam edildi. Ancak bu konuda her şey çok karışık ve daha sonra bu canavarca suçun tam olarak nasıl işlendiğini daha detaylı olarak konuşacağız.
Stalin'in Halk Komiseri "perestroyka" yolunda
Anlatıyı uzatmamak ve entrikayı ölçüsüz bir şekilde yükseltmemek için hemen açıklığa kavuşturacağım: Kalkan-84 tatbikatlarının bitiminden bir yıl sonra, dört savunma bakanı - SSCB, GDR, Çekoslovakya ve Macaristan - birbiri ardına vefat etti. Ölümlerinden önce kesinlikle aynı klinik tabloya sahip bir hastalık geldi: hafif halsizlik - halsiz pnömoni - şiddetli kan hasarı - aort anevrizması - kalp yetmezliği - ölüm. CPSU Merkez Komitesi üyelerinin durumunda olduğu gibi her şeyi "gerontokrasi" üzerine suçlamak işe yaramayacaktır. Yine de bazıları deniyor: "eski generaller" ya manevralar sırasında aşırıya kaçtılar ya da onlardan sonra masada - bu yüzden tamamen doğal nedenlerden öldüler. Uymuyor! Aynı Ustinov öldüğünde 76 yaşındaydı, Almanya'dan meslektaşı Heinz Hoffmann 75 yaşındaydı, ancak Çekoslovakya ordusunun başında bulunan Martin Dzur 65 yaşında "yandı" ve Macaristan Savunma Bakanı Istvan Olah 58 yaşındaydı. ! Hepsi kendileri için ölümcül olan manevralara katıldı.
Lütfen, anladığınız gibi, bu insanların bir sahra hastanesinde sağlık görevlisi tarafından tedavi edilmediğini unutmayın. Hayatlarını kurtarmak için en iyi doktorların çabaları ve akla gelebilecek ve düşünülemez tüm araçlar atıldı. Başarısız oldu. Ancak, Bulgaristan Savunma Bakanı Dobri Dzhurov, "Kalkan" ın bir başka üyesi dışında, aynı gizemli rahatsızlığa yakalandı. Ancak, aceleyle dışarı çıktı. Ya da izin verildi ... Bu son derece ilgi çekici konuya döneceğiz. Bu arada, bir kez daha not edelim - kısa bir süre için, kesinlikle benzer ve son derece "bulutlu" koşullarda, her yaştan dört kişi öldüğünde, ancak bir olayda yer alan ve biri için ciddi bir tehdit oluşturan ... Bu tesadüf değil bu cinayet!
SSCB Mareşali Dmitry Ustinov oldukça doğal olarak ilk kurbanı oldu. Pek çok kişi onun Brezhnev, Andropov ve Chernenko döneminde Sovyetler Birliği Savunma Bakanı olduğunu hatırlıyor. Bununla birlikte, herkes onun 33 yıldan kısa bir süre içinde Stalin Yoldaş yönetiminde SSCB'nin Silahlanma Halk Komiseri olduğunu bilmiyor. 9 Haziran 1941'de oldu. Savaşın başlamasından önceki zaman yıllar ve aylar için değil, günler ve saatler olarak sayıldı. Iosif Vissarionovich bunu çok iyi anladı ve kimseyi böyle bir duruma sokmazdı. Kızıl Ordu'daki fabrikalardan gelen her süngü ve el bombasından sorumlu olan Ustinov, Yüksek Komutanın güvenini tam olarak haklı çıkardı - 1942'de ilk Kahraman Yıldızı aldı. Ona oldu ve "dağıtımın altına düş." İş hayatında, Halk Komiserliği ve Devlet Savunma Komitesi'nin en genç üyesi, kelimenin tam anlamıyla motosikletiyle uçtu - peki ve bir kaza geçirerek bacağını kırdı. Stalin daha sonra alaycı bir şekilde "savaş sırasında barışçıl bir ortamda bacaklarını kırmalarına izin veren bazı sorumsuz insanların komiserleri" hakkında konuştu. Şey, harekete geçti - kendi tarzında. Ustinov'a araba kullanmasın diye kişisel bir araba tahsis etti. Neden? Muhtemelen Ustinov, toplantılarını hastane koğuşunda düzenleyerek Halk Komiserliği'nin liderliğini tek bir gün için bölmediği için.
Daha sonra, bu seçkin devlet adamı, Sovyet füze programının ve ülkenin füze savunma sisteminin yaratılmasının kökeninde durdu. Dmitry Ustinov'un Sovyet devletinin ve ordunun gelişimine katkısı hiç de fazla tahmin edilemez. Verimliliği, "yıpranmak için çiftçilik yapmaya" alışkın olan Stalin'in zamanındaki insanları bile şaşırttı. Mareşal günde 3-4 saat uyudu, hafta sonunu tanımadı. Ancak zaman zaman onu kelimenin tam anlamıyla kısa bir tatile itmek mümkündü. Fanatik bir şekilde vatanına adanmış bu Stalin'in öfkeli adamı, Sovyet ordusunun başında kalırsa, Gorbaçov ve yandaşları gülünç bir GKChP beklemeyecek, tamamen farklı bir şey bekleyeceklerdi. Aynı zamanda, sabotajlarının sona ermesinin 1991'de değil, çok daha erken olacağına da şüphe yok.
Zehir, virüs veya ... uyuşturucu?
Batı istihbarat servisleri ve her şeyden önce ABD CIA'sının "Amerika'nın düşmanlarına" karşı savaşında çeşitli kimyasal ve biyolojik silah türlerinin yaygın kullanımı uzun zamandır hiç kimse için bir sır değil. Kübalı lider Fidel Castro'yu yok etme girişimlerini listelemek yeterli. ATS ülkelerinin savunma bakanlarının ölümlerine neyin sebep olduğu konusundaki tartışmalar - Orta Çağ'dan beri kullanılan "yavaş" bir zehir veya onları enfekte eden bazı ölümcül virüsler bugün de devam ediyor. Şahsen ben ikinci versiyona eğilimliyim. Dahası, büyük olasılıkla durum daha da karmaşıktı. Kurbanların vücuduna giren enfeksiyonun tatsız, yorucu ama ölümcül olmayan bir rahatsızlıktan katile dönüşmesi için, muhtemelen tıbbi nitelikte belirli bir "katalizöre" ihtiyaç duyulması mümkündür. Bu tür varsayımlar nereden geliyor? Gerçek şu ki, hayatının son aylarında Dmitry Ustinov ile birlikte olanların anıları, nedense tamamen farklı iki resim çiziyor.
"Kremlin" Yevgeny Chazov'un başhekimi Yevgeny Chazov'a göre, mareşal tatbikattan döndükten hemen sonra "kendini iyi hissetmiyor", ardından Zhiguli'deki "Volzhsky Ust" sanatoryumunda dinlenmeye gitti. Ve ondan sonra tamamen hastalandım ... Ancak, çok daha fazla güvene neden olan bir kişi - Ustinov'un baş yardımcısı Albay-General Leonid Ivashov, bu spekülasyonları kategorik olarak reddediyor. Ona göre, bakan Çekoslovakya'dan tamamen sağlıklı bir şekilde döndü ve tatilini tamamen farklı bir yerde - Soçi'de, Eyalet Dacha No. 1 "Bocharov Ruchei" de geçirdi. Orada ilk halsizlik belirtilerini hissettim. Chazov neden yalan söylüyor? Çünkü o sırada Soçi'de Ustinov'u "tedavi eden" oydu! Eh, daha sonra Merkez Klinik Hastanesinde "iyileşti" - ölümüne ... Bakanların ölümlerinin kronolojisi kendi içinde bazı soruları gündeme getiriyor: Ustinov 20 Aralık 1984'te öldü. CHSS Milli Savunma Bakanı Martin Dzur ondan kısa bir süre sonra - 15 Ocak 1985. Açıkça ilkini kaldırmak için aceleleri vardı ...
2 Aralık 1985'te Doğu Almanya Ulusal Savunma Bakanı Hants Hoffmann öldü ve iki haftadan kısa bir süre sonra 14 Aralık 1985'te Macar meslektaşı Istvan Olach öldü. Enfekte olmuş kurbanların organizmalarında belirli bir anda belirli bir biyolojik mekanizmanın tetiklendiği ve kaçınılmaz olarak onları mezara götürdüğü izlenimi ediniliyor. Ancak aynı belirtileri gösteren Bulgaristan Milli Savunma Bakanı Dobri Dzhurov, bir şekilde iyileşmeyi başardı. Daha sonra 1989'da Todor Jivkov'un iktidardan uzaklaştırılmasında ve ülkenin Batı'dan yönetilen "demokratik güçlere" teslim edilmesinde neredeyse belirleyici bir rol oynayan oydu. Bu da bir tesadüf mü? Manevralarda bulunan Polonya Milli Savunma Bakanı Florian Sivicki'ye dokunmak, pratik açıdan - ordunun ve ülkenin gerçek kontrolünü elinde bulunduran yaşayan Wojciech Jaruzelski yönetiminde - en ufak bir anlam ifade etmiyordu.
Yine, Kalkan-84'e gelen bakanların her biri ölmüş olsaydı, çok şüpheli olurdu. Romanya Savunma Bakanı Constantin Olteanu genel olarak son derece ilginç - sadece "ikinci ölüm dalgası" sırasında, Çavuşesku kendisini Bükreş belediye başkanı olarak atayarak görevinden aldı. Belki de onu kurtaran buydu. Olteanu, meslektaşlarının çoğunun aksine (örneğin, Hoffman 1937'de İspanya'da Nazilerle savaşmaya başladı) ciddi bir askeri deneyime sahip değildi. Ancak bir komünist olduğuna oldukça ikna olmuştu. Tüm bu ölümlerin genel sonucu gayet iyi bilinmektedir - Batı'da, ajanlarının tüm sosyalist sistemi yok ettiği "kadife devrimler" sırasında, pratik olarak hiçbir ülkede silahlı kuvvetler bu sürecin önünde durmadı. Hedefe tam olarak ulaşıldı.
Gorbaçov'un iktidara gelmesi ve "perestroyka" nın başlangıcına damgasını vuran Dmitry Ustinov'un ölümü ve Konstantin Çernenko'nun ölümü yaklaşık iki buçuk ay arayla ayrıldı. Tüm hayatını halka ve ülkeye hizmet etmeye adamış olan mareşal, Moskova Kremlin koğuşunda acı bir şekilde söndürülürken, akbabalar çoktan uzak Londra'da ziyafet çekiyordu. Anavatan Mihail Gorbaçov, en yakın iki yandaşının (Alexander Yakovlev ve Eduard Shevardnadze) eşliğinde CPSU Merkez Komitesi sekreteri olarak seçilen Anavatan Mihail Gorbaçov, bu ziyaretten sonra kararı veren Margaret Thatcher'a bağlılık yemini etti: "Bununla başa çıkabilirsin." SSCB'nin gelecekteki muhribi nihayet Batı tarafından işlerinde baş Yahuda olarak kullanılmak üzere onaylandı. Özel operasyon son aşamasına giriyordu ...