HAVA koşullarının yarattığı sıkıntıları anlıyorum. Ve berbat bir zeminde oynamanın zorluklarını da biliyorum. Yine böyle bir sahada, teknik-taktik gibi Beşiktaş'ı farklı kılacak özelliklerin de kaybolacağını, kesinlikle kabulleniyorum.
Ancak, böyle koşullarda futbolun bir yürek işi olduğunu, korkaklarla kazanılacak bir oyun olamayacağını da tüm Beşiktaşlı futbolculara haykırıyorum.
Dünkü maçın ilk yarısında aradığım yüreği Münch'te buldum. Hiçbir mazerete sığınmayıp, aslanlar gibi oynadı. Rakipten ve toptan hiç kaçmadı, her ikili mücadeleye balıklama daldı... İlk yarı biterken, bir ara düşündüm... Acaba, 2. yarıda hangi Beşiktaşlı, Münch'ün yüreğine ve heyecanına ortak olabilirdi... Ve kötü oyundan Beşiktaş'ın kaderini değiştirebilirdi.
KARDA KAYBOLDULAR
Yine ilk yarı notlarıma bakıyorum ve Beşiktaş'ın yediği frikik golünü gözlerimde canlandırıyorum. Kötü kurulmuş bir baraj ve yanlış yerde duran Fevzi... Beşiktaş'ın kolay ve hatalı yediği gollerin bir yenisi. Bunun başka tarifi yok!
2. yarıda farklı bir Beşiktaş izleniyordu. Tayfur, kaptan gibi oynuyor; İlhan, iki kale arasında inanılmaz bir fizik kavgasına girişiyordu. Ve Nihat, İlhan'a attırdığı golde mükemmel bir asist örneği veriyordu.
Peki ya diğerleri... Kar, Pascal'ın gözünü korkutmuştu. Yürekli ve istekli oynamıyordu. Cihat'ın markajında eriyip kayboluyordu. Ahmet Dursun da karda kaybolanlardan biriydi.
Beşiktaş'ın 2. yarıdaki çabası sadece tek puanı kurtardı. Bilemiyorum, böylesi tek puanlar Beşiktaş'ı amaçladığı hedefe götürebilir mi...