Yüzme Havuzlarındaki Mikroplar
1.Fekal Mikroplar
a. Virüsler
I. Adenovirüsler
II. Hepatit a
III. Norovirüsler
IV.Eneteroviruses
b. Bakteriler
I. Shigella spp.
II. E.coli 0157
c. tek hücreli hayvanlar
I. Giardia
II. Crytosporidium
2. Fekal Olmayan Mikroplar
a. Virüsler
I. Molluscipoxvirus
II. Papilloma
III. Adenovirüsler
b. Bakteriler
I. Legionella spp.
II. Pseudomonas spp.
III. Mycobacterium spp.
IV. Staphylococcus aureus
V. Leptospira spp.
c. tek hücreli hayvanlar
I. NaegleriaFowleri
II. Acanthamoeba spp.
III. Plasmodium spp.
d. Mantarlar
I. Trichophyton spp.
II. Epidermoph
Yüzme Havuzlarında Kullanılan Kimyasallar
Havuz suyunda bulunan kimyasallar bir çok kaynaktan elde edilebilir: suyun kaynağı, dezenfektanlar gibi kasıtlı ilaveler ve havuz kullanıcıları kaynak olabilir. Operatörler ve havuz kullanıcıları için yüzme havuzu kimyasallarının kullanımı ve depolanması ile ilgili sağlık ve güvenlik konularının doğru bir şekilde göz önünde bulundurulmasına açıkça ihtiyaç duyulmasına rağmen yüzme havuzlarında ve benzeri ortamlarda kimyasallara maruz kalmanın üç ana yolu vardır:
• su yutmak;
• uçucu veya aerosol haline getirilmiş çözeltilerin solunması; ve
• deri yoluyla dermal temas ve emilim.
İstenilen su kalitesini elde etmek için havuz suyuna çok sayıda yönetim kaynaklı kimyasal madde eklenir. Havuz suyunun bir kısmı, genellikle filtreleme (genellikle pıhtılaşma ile birlikte), pH düzeltmesi ve dezenfeksiyonu içeren sürekli bir arıtma işlemine tabi tutulmaktadır.
Dezenfeksiyon
Yüzme havuzlarında ve benzeri ortamlarda bir dizi dezenfektan kullanılmaktadır. En yaygın ortaklar aşağıda gösterilmiştir. Patojenleri ve diğer rahatsız edici mikroorganizmaları etkisiz hale getirmek için eklenirler.
Klor, çeşitli biçimlerinden birinde, en yaygın kullanılan dezenfektandır.
Ozon ve UV gibi bazı dezenfektanlar, suyun içindeki mikroorganizmaları öldürür veya etkisiz hale getirir, kalıcı dezenfektan etkisi yoktur veya “artık havuza ulaşmaz ve sudaki kimyasallar ve mikroorganizmalar üzerinde etkili olmaya devam eder. Bu nedenle, sürekli dezenfeksiyon sağlamak için kullanılabilecek bir dezenfektan ihtiyacı vardır, klor ya da brom gibi.
Sudaki aktif olarak mevcut dezenfektan veya klor, "artık" olarak adlandırılır, onu birleşik klorden (dezenfektan olmayan) ayırmak için "serbest" olarak adlandırılır. Brom durumunda, birleşik form aynı zamanda bir dezenfektan olduğu için, ikisi arasında ayrım yapmaya gerek yoktur, bu nedenle "toplam" brom ölçülür.
Dezenfektan tipi ve şekli, havuzun özel gereksinimine göre seçilmelidir. Küçük ve evsel havuzlarda, önemli gereksinimler kolay kullanım ve kullanımın yanı sıra etkinliktir. Her durumda, kullanım koşullarında bir dezenfektanın etkinliği ve dezenfektan seviyelerini izlenebilme kabiliyeti göz önüne alınarak, dezenfektan seçimi yapılmalıdır.
Klor Dioksit, sudaki yüksek kalıntı seviyesi için seçilebilir.
Klor bazlı dezenfektanlar
Klorlama, genellikle klor gazı, sodyum, kalsiyum veya lityum hipoklorit formunda fakat aynı zamanda klorlanmış izosiyanüratlar şeklinde en yaygın kullanılan havuz suyu dezenfeksiyon yöntemidir. Bunların hepsi gevşek bir şekilde “klor” olarak adlandırılır.
Uygulama, kullanıcı rahatsızlığını en aza indirirken yeterli dezenfeksiyon sağlamak için şu anda kabul edilebilir olduğu düşünülen serbest klor seviyeleri gibi, dünya çapında da değişkenlik göstermektedir. Örneğin, bazı ülkelerde 1 mg / l'den daha az serbest klor seviyesi kabul edilebilir sayılırken, diğer ülkelerde izin verilen seviyeler oldukça yüksek olabilir. Sıcak küvetlerin (genellikle havalandırma eşliğinde sıcak su ve daha yüksek kullanıcı su oranı ile) doğası gereği, kabul edilebilir serbest klor seviyeleri yüzme havuzlarından daha yüksek olma eğilimindedir. Kabul edilebilir serbest klor seviyelerinin yerel seviyede ayarlamaya devam etmesi tavsiye edilir, ancak halka açık ve yarı halka açık havuzlarda bunların 3 mg / l'yi geçmemesi ve halka açık / yarı-halka açık jakuzilerde bunların 5 mg / l. Düşük serbest klor konsantrasyonları, diğer iyi yönetim uygulamalarıyla birleştirildiğinde (örneğin, yüzme öncesi duş, etkili pıhtılaşma ve filtrasyon, vb.) veya ozon veya UV kullanıldığı zaman. sağlığa zararlı olabilir
Şok dozu olarak yüksek seviyelerde klor (20 mg / l'e kadar) kullanılması (önleme önlemi olarak veya bkz. Bölüm 5) belirli sorunları düzeltmek için uygun havuz yönetimi stratejisinin bir parçası olabilir. Diğer yönetim uygulamalarının yetersizliklerini telafi etmek için kullanılmamasına rağmen, periyodik şok dozajı, mikrobiyal su kalitesini korumak ve biyofilm ve kloramin birikimini en aza indirmek için etkili bir araç olabilir (bkz. Bölüm 4.5 ve 5.3.4) Önerilen konsantrasyonlardaki çözeltinin içme suyu için bile toksikolojik kabul edilir; DSÖ sağlık temelli rehber içme suyunda klor değeri 5 mg / l'dir (WHO, 2004). Bunu aşan konsantrasyonlar, göze ve mukoza tahrişine ilişkin bazı problemler olsa bile, yutmaya ilişkin olarak (kullanılan çalışmada herhangi bir ters etki seviyesi tanımlanmadığından) sağlık açısından önem taşımayabilir. Başlıca konular daha sonra yüzücüler için kabul edilebilir hale gelecektir.
Klorlu izosiyanüratlar, açık veya hafif yüklü yüzme havuzlarının dezenfeksiyonunda yaygın olarak kullanılan stabilize klor bileşikleridir. Siyanürik asit ile dengede serbest klorin salınması için suda ayrışırlar. Suda bir miktar siyanürik asit ve birkaç klor / siyanürik asit ürünü bulunacaktır. Gıda Katkı Maddeleri ve Kirleticilere İlişkin Ortak FAO / WHO Uzman Komitesi (JECFA), içme suyunun dezenfeksiyonu ile ilgili olarak klorlanmış izosiyanüratları göz önünde bulundurmuştur ve susuz sodyum dikloroizosiyanürat (NaDCC) için 0-2 mg / kg'lık bir tolere edilebilir günlük alım (TDI) önermiştir. Vücut ağırlığı (JECFA, 2004). Bu, 10 kg'lık bir çocuk için günde 20 mg NaDCC (veya günde 11.7 mg siyanürik asit) alımına dönüşecektir. TDI'dan kaçınmak için, bir seansta 100 ml havuz suyunun yutulduğu varsayılırsa, siyanürik asit / klorlanmış izosiyanürat konsantrasyonunun 117 mg / l'nin altında tutulması gerektiği anlamına gelir. Serbest klor salınımını engellememek için siyanürik asit seviyeleri 50 ila 100 mg / 1 arasında tutulmalıdır ve seviyelerin 100 mg / l'yi geçmemesi önerilir. Bununla birlikte, kapsamlı araştırmalar yapılmamasına rağmen, ABD'deki havuzlarda ve jakuzilerde yüksek seviyelerde siyanürik asit rapor edilmiş çok sayıda ölçüm vardır. Sandel (1990), ortalama değeri 57,5 mg / l ve maksimum 406 mg / 1 olan ortalama bir konsantrasyonda 75,9 mg / l buldu. Diğer çalışmalar, havuzların% 25'inin (486'nın 122'si) 100 mg / l'den (Rakestraw, 1994) yüksek ve 140 mg / l'den yüksek siyanürik asit konsantrasyonlarına sahip olduğunu bildirmiştir (Latta, 1995). Olin Corporation'dan yayımlanmamış veriler, 500 mg / l seviyelerine kadar bulunabileceğini göstermektedir. Siyanürik asidi kabul edilebilir bir konsantrasyonda tutmak için temiz suyla düzenli seyreltme gerekir.
Klor dioksit
Klor dioksit, klor bazlı dezenfektan olarak sınıflandırılmaz, çünkü farklı şekilde etki eder ve serbest klor üretmez. Klor dioksit, çözeltide kalacak olan klorit ve klorata parçalanır; Dünya Sağlık Örgütü'nün sağlık kaynaklı içme suyu geçici kılavuz değeri klorit için 0,7 mg / l'dir (0,03 mg / kg vücut ağırlığı TDI'sı esas alınarak) (WHO, 2004) ve bu aynı zamanda klorat için geçici bir kılavuzdur. Devridaim havuz suyunda zamanla klorit / klorat birikmesi potansiyeli vardır. TDI klorat ve klorit seviyelerinde kalabilmek için 3 mg / l'nin altında tutulmaları gerekir (10 kg'lık bir çocuk ve 100 ml'lik bir alım varsayarsak)
Brom bazlı dezenfektanlar
Sıvı brom, havuz dezenfeksiyonunda yaygın olarak kullanılmaz. Havuzlar için brom bazlı dezenfektanlar iki şekilde mevcuttur; bromoklorodimetilhidantoin (BCDMH) ve sodyum bromür ve bir oksitleyici (genellikle hipoklorit) içeren iki parçalı bir sistemdir. Klor bazlı dezenfektanlarda olduğu gibi, yerel uygulama değişkenlik gösterir ve kabul edilebilir toplam brom, 10 mg / l kadar yüksek olabilir. Brom toksisitesi hakkında sınırlı kanıt bulunmasına rağmen, toplam bromun 2.0-2.5 mg / l'yi aşmaması önerilir.
Brom bazlı dezenfektanların kullanımı genellikle açık havuzlar ve kaplıcalar için pratik değildir, çünkü brom artıkları güneş ışığında hızla tükenir (MDHSS, tarihsiz).
Bromlu havuzlardaki birkaç yüzücünün göz ve cilt tahrişine yol açtığı bildirilmektedir (Rycroft ve Penny, 1983). Bununla birlikte, Kelsall ve Sim (2001), üç farklı havuz dezenfeksiyon sistemini (klor, klor / ozon ve brom / ozon) inceleyen bir çalışmada, brom dezenfeksiyon sisteminin daha fazla sayıda cilt döküntüleri riski ile ilişkili olduğunu bulamamıştır.
Ozon ve ultraviyole
Ozon ve UV radyasyonu, havuz suyunu arıtma odasından geçerken arındırır ve su içinde artık dezenfektan bırakmaz. Bu nedenle, geleneksel klor ve brom bazlı dezenfektanlarla birlikte kullanılırlar. Yüzme havuzunun dezenfeksiyonunda ozon kullanımındaki temel sağlık sorunu, ozon jeneratörlerinden ve dış ortam atmosferine uygun şekilde havalandırılması gereken temas tanklarından ozonun atmosfere sızmasıdır. Arıtılmış suyun taşınmasını önlemek için arıtma işlemine deozonlama aşaması eklemek de uygundur. Ozon ciddi bir solunum tahriş edicidir ve bu nedenle havuz binasının atmosferindeki ozon konsantrasyonlarının kontrol edilmesi önemlidir. 0.12 mg / m3'lük (WHO, 2000) hava kalitesi kılavuz değeri, havuzdaki binada çalışanları ve çalışanları korumak için uygun bir konsantrasyondur.
Diğer dezenfektanlar
Diğer dezenfektan sistemleri, özellikle küçük havuzlarda kullanılabilir. Gümüş ve bakır iyonları ile birlikte kullanılan hidrojen peroksit normalde sudaki düşük gümüş ve bakır iyonları seviyelerini sağlayacaktır. Bununla birlikte, iyonların aşırı birikmesini önlemek için suyun değiştirilmesine uygun bir şekilde dikkat edilmesi önemlidir. Benzer bir durum, açık yüzme havuzlarında dezenfektan olarak kullanılan biguanide de geçerli olacaktır.
pH düzeltmesi
PH değeri ayarı için gerekli olan kimyasal genellikle kullanılan dezenfektanın alkalin veya asidik olmasına bağlı olacaktır. Alkali dezenfektanlar (örneğin sodyum hipoklorit) normalde sadece pH düzeltmesi için bir asit, genellikle bir sodyum hidrojen sülfat, karbon dioksit veya hidroklorik asit çözeltisi eklenmesini gerektirir. Asidik dezenfektanlar (örneğin, klor gazı) normal olarak, genellikle bir sodyum karbonat (soda külü) çözeltisi olan bir alkali eklenmesini gerektirir. Doğru şekilde dozlanması ve pH aralığının 7,2 ile 8,0 arasında tutulması şartıyla bu kimyasalların kullanımıyla ilgili olumsuz sağlık etkileri olmamalıdır
Koagülantlar
Çözünmüş, kolloidal veya süspanse edilmiş materyalin uzaklaştırılmasını arttırmak için pıhtılaştırıcılar (örneğin polyaluminyum klorür) kullanılabilir. Bunlar malzemeyi çözeltiden veya süspansiyondan katı madde olarak çıkarmak ve daha sonra bir topak üretmek için katı maddeleri bir araya getirmek suretiyle gerçekleştirilir. Floc daha sonra filtreleme sırasında tutulur
Dezenfeksiyon yan ürünleri (DBP)
Dezenfektanlar, yan ürünlere yol açması için sudaki diğer kimyasallarla reaksiyona girebilir. Mevcut bilgilerin çoğu, klorin reaksiyonlarıyla ilgilidir. Potansiyel olarak çok sayıda klorinden türetilmiş dezenfeksiyon yan ürünleri bulunmasına rağmen, en fazla miktarda üretilen maddeler, kloroformun genellikle en büyük konsantrasyonda mevcut olduğu trihalometanlardır (THM'ler) ve ve trikloroasetik asit genellikle en yüksek konsantrasyonlarda bulunur (WHO, 2000). Öncüllerin niteliğine ve havuz koşullarına bağlı olarak bir dizi organik kloramin oluşması olasıdır.
Yüzme havuzu sularındaki oluşumları hakkındaki veriler nispeten sınırlıdır, ancak kapalı havuzlarda ve jakuzili havuzlarda atmosferik kirlenme açısından önemlidir.
Suda inorganik bromid mevcut olduğunda, bu, bromlu THM'ler gibi bromlanmış yan ürünler üretmek için reaksiyona katılacak olan brom oluşturmak üzere oksitlenebilir. Bu, bromid / hipoklorit dezenfeksiyon sisteminin bromlanmış yan ürünlerin çok daha yüksek oranlarda verilmesi bekleneceği anlamına gelir. Klor ile dezenfekte edilmiş deniz suyu havuzlarının, deniz suyunda önemli miktarda bromür bulunduğundan yüksek oranda bromlu yan ürünler göstermesi beklenir. Deniz suyu havuzlarının, sudaki iyodür mevcudiyeti ışığında iyotlu yan ürünlerin bir kısmını göstermesi de beklenebilir. Serbest halojenin (yani, klor, brom veya iyotun) birincil dezenfektan olduğu tüm havuzlarda, halojen vericinin şekli ne olursa olsun, bir miktar yan ürün bulunacaktır, ancak bunlar, THM'ler ve HAA'lar. Ozonun bromür varlığında kullanılması, zamanla tatlı suyla seyreltilmeden birikebilen bromat oluşumuna neden olabilir.
Klorlama nispeten iyi çalışılmış olsa da, ozonlama yan ürünleri ve diğer dezenfektanlar hakkındaki verilerin çok sınırlı olduğu vurgulanmalıdır. Genellikle ozonlanmış içme suyunda bulunan yan ürünler beklense de, yüzme havuzlarında ve benzer ortamlarda bulunan konsantrasyonlarla ilgili çok az veri olduğu görülüyor.
Hem klor hem de brom, sudaki amonyakla çok hızlı bir şekilde reaksiyona girerek, kloraminler (monokloramin, dikloramin ve azot triklorür) ve bromaminler (topluca haloaminler olarak bilinir) oluşturur. İdrarda ortalama üre ve amonyak içeriği 10240 mg / l ve 560 mg / l'dir (Tablo 4.1), ancak üre hidrolizi suda daha fazla amonyağa yol açacaktır (Jandik, 1977). Amino asitler gibi azot içeren organik bileşikler, organik kloraminler oluşturmak için hipoklorit ile reaksiyona girebilir (Taras, 1953; Isaak ve Morris, 1980)
Depolama sırasında, klorat sodyum hipoklorit çözeltisi içinde birikebilir ve bu dezenfekte edilmiş sudaki klorat seviyelerine katkıda bulunabilir. Bununla birlikte, konsantrasyonların aşırı seviyelere ulaşmasına izin verilmedikçe, sağlıkla ilgili olması muhtemel değildir (yani> 3 mg / l),
Bu durumda hipokloritin etkinliği tehlikeye girebilir.
Ozon, bakiye bromür ile reaksiyona girerek, oldukça stabil olan ve zamanla birikebilen bromat üretmek üzere reaksiyona girebilir (Grguric ve ark. 1994). Bu içme suyu sistemlerinde endişe vericidir, ancak yüzme havuzlarında daha az endişe verici olacaktır. Ancak, deniz suyu havuzlarını dezenfekte etmek için ozon kullanılmışsa, bromat konsantrasyonunun potansiyel olarak daha yüksek olması beklenir. Ek olarak, bromat, elektrolitik hipoklorit üretiminde kullanılan tuzlu sudaki bromür yüksekse de oluşur. Ozon ayrıca, aldehitler ve karboksilik asitler dahil olmak üzere çeşitli oksijenli maddeler üretmek için organik maddeyle reaksiyona girer. Bromürün mevcut olduğu yerde, sıvı bromine benzer bromlu ürünler de oluşabilir.
Artık dezenfektanlarla birlikte kullanıldığında UV'nin dezenfeksiyon yan ürünleri üzerine etkisi hakkında daha fazla veri gereklidir. UV dezenfeksiyonunun yan ürünler ürettiği düşünülmemektedir ve kloramin seviyelerini önemli ölçüde azalttığı görülmektedir.
Trihalometanlara Maruziyet
Strähle ve diğ. (2000), yüzücüler kanındaki THM konsantrasyonlarını, havuz suyu ve ortam havasındaki THM konsantrasyonlarına kıyasla inceledi (Tablo 4.6). Solunum yoluyla alımın muhtemelen uçucu bileşenlerin alımının ana yolu olduğunu gösterdiler, çünkü açık havuz suyunda THM konsantrasyonları kapalı havuz suyundaki konsantrasyondan daha yüksek, ancak havuzdaki ve kandaki havadaki konsantrasyonlar kapalı yüzme havuzunda, açık yüzme havuzundan daha yüksektir. Bu, havuz seviyesindeki iyi havalandırmanın, THM'lere maruz kalmanın en aza indirilmesinde önemli bir katkı olacağı anlamına gelecektir. Erdinger ve diğ. (2004), deneklerin tüplü tanklarla ya da tüpsüz olarak yüzdüğü bir çalışmada, THM'lerin esas olarak solunum yolu tarafından alındığını ve toplam yükün sadece üçte birinin deri yoluyla alındığını bulmuşlardır.
Aggazzotti ve ark. (1990, 1993, 1995, 1998), klorlanmış yüzme havuzu suyuna ve yüzme havuzları üzerindeki havanın maruz kalmasının, hem plazma hem de alveolar havasındaki tespit edilebilir THM'lerde bir artışa yol açabileceğini gösterdi, ancak alveoler havasındaki konsantrasyon, havuzdan çıktıktan sonra hızla düşüyor.
Kloraminler, klorit ve klorat'a Maruziyet
Kapalı havuzların atmosferindeki kloraminlere maruz kalma, Fransa'da Hery ve arkadaşları (1995) tarafından göz ve solunum yolu tahrişine bağlı şikayetlerin havuz görevlileri tarafından yanıtlanmasıyla incelenmiştir. 0.84 mg / m3'e kadar konsantrasyonlar buldular ve bu seviyeler, kaydırak ve fıskiyeler gibi rekreasyon aktiviteleri olan havuzlarda genellikle daha yüksekti. Erdinger ve arkadaşları (1999), yüzme havuzlarındaki klorit ve klorat konsantrasyonlarını incelediler ve klorit tespit edilemezken, klorat konsantrasyonlarının 1 mg / l ile bir aşırı durumda 40 mg / l arasında değiştiğini buldular. Strähle ve arkadaşları (2000) 142 mg / l'ye kadar klorat konsantrasyonları buldular. Klor ile dezenfekte edilmiş havuzlardaki klorat konsantrasyonları, 1 mg / l'lik tespit sınırına yakındı, ancak sodyum hipokloritle dezenfekte edilen havuzlarda ortalama klorat konsantrasyonu, yaklaşık 17 mg / l idi. Hipoklorit ve ozon ile dezenfekte edilen havuzlarda klorat konsantrasyonları çok düşüktü ve klorat seviyeleri hipoklorit stok çözeltilerindeki seviyelerle ilişkiliydi.
Tesis ve ekipman arızası ile ilgili riskler
Kimyasal tehlikeler tesis ve ilgili ekipmanın arızalanmasından kaynaklanabilir. Bu tehlike uygun kurulum ve etkili rutin bakım programları ile azaltılabilir. Gaz algılama sistemlerinin kullanılması ve otomatik kapanma da tesis arızalarında etkili bir ön uyarı olabilir. Uzaktan izleme kullanımı, tesis ve ekipman arızasına veya kapanmasına karşı mesai sonrası saatlerde daha yaygın hale geliyor.
Havuzlarda Tipik Arıtma Sistemi
Dezenfektan seçimi
Bir dezenfektan ve uygulama sistemi seçiminde dikkat edilecek hususlar şunlardır:
• güvenlik (iş sağlığı ve güvenliği bu ciltte özel olarak ele alınmamasına rağmen, operatör güvenliği dikkate alınması gereken önemli bir faktördür);
• kaynak suyla uyumluluk (dezenfektanı kaynak suyunun pH'ı ile eşleştirmek veya kaynak suyunun pH değerini ayarlamak için gereklidir);
• havuz tipi ve büyüklüğü (örneğin, dezenfektan açık havuzlardaki buharlaşma nedeniyle daha kolay bozulabilir veya kaybolabilir);
Uygulamadan sonra artık olarak suda kalma kabiliyeti;
• kullanım yoğunuğu,
• havuzun işletilmesi (yani denetim ve yönetim için kapasite ve beceriler).
Yüzme havuzu su arıtımının bir parçası olarak kullanılan dezenfektan, aşağıdaki kriterleri ideal olarak karşılamalıdır:
• Patojenik mikroorganizmaların etkili ve hızlı inaktivasyonu;
•Havuz kullanımı sırasında tüm kirleticilerin kontrolüne yardımcı olacak devam eden oksidasyon kapasitesi;
• Etkili biyosidal konsantrasyon ve insan sağlığı üzerinde olumsuz etkilere neden olan konsantrasyonlar arasında geniş bir marj
• Havuz suyunda dezenfektan konsantrasyonunun hızlı ve kolay bir şekilde ölçülmesi (basit analitik test yöntemleri ve ekipmanı);
• Dezenfektan dozunun otomatik kontrolüne ve ölçülen değerlerin sürekli kaydedilmesine izin vermek için çevrimiçi dezenfektan konsantrasyonunu ölçme potansiyeli.