Kaskı, kakule, süsen otu, benzoin reçinesi, tütün ve meşenin notalarının bir diğerine yanıt verdiği, oldukça şarklı ve neşeli bir karakterli “sıcak ve soğuk” bir özellik. Silhat yağının dokunuşunun bir anlık bakışının dokunuşuna ve vanilyanın bağımlılık yapıcı ve dokunulabilir notalarına izin veriyor. Zencefilli kekin, kristalleşmiş hurmanın ve hatta nargilenin cezbedici aroması, dünyanın mucizelerinin efsanevi “kataloglarını” yazmasına izin verdiği yolculuğunda, Marco Polo’nun Büyük Hanın yazlık konutuna, dağları ve çölleri aştığı 13. Yüzyıldaki seyahatini yaptığı İpek Yolu’nun ve Baharat Yolu’nun kokularını canlandırıyor. Bu taş bütün dünyada kutsaldır: Mısırlılar, Persliler, Tibetliler, Hintliler, Mayalar ve İnkalar için. En eski madenleri MÖ 4000 yıllarında Sina’da bulunmuştu ama daha ünlü turkuazlar şairlere göre zaferin sembolü olan Nişabur’dan gelmiştir. Avrupa’ya – adını aldığı - Türk tüccarlar tarafından getirilmiştir.
Cesaret ve güvenin sembolü olan Turkuazın olumsuzluğu emerek, bedeni, sanki bir kalkanmış gibi koruyabildiği de söylenir. Bu turkuazı, Amerikan yerlilerinden, antik çağda Tibet sınırında, ticari kervanlar için bir merkez olan Ladakha, savaşçıların ve avcıların en sevdiği tılsım yapmıştır.
Turkuaz bir dostluk sembolü olarak konuklara teklif edilen göçebe taşı ve uzun bir yolculuk sırasında koruyucu bir tılsımdır. İran’ın zenginliklerinin ve kibarlığının da bir ifadesidir.
Daha önce yorum yapılmamış!.