“Rusya harika bir ülke izlenimi veriyor ama başka hiçbir şey üretmiyor”
Çiftçi Vasyl Melnichenko köyü, Putin, Bataklık ve yaratıcı sınıf hakkında
Başarılı bir çiftlik başkanı olan Vasily Melnichenko, Moskova Ekonomik Forumu'nda konuştu ve bir gecede ünlü oldu. “Rusya'da deliryum seviyesi yaşam standardını aştı” ifadesi bir aforizmaya dönüştü.
Sverdlovsk bölgesindeki Galkinsky kasabasından bir işadamının yolsuzluk ve karmakarışık hükümet hakkındaki cesur ifadeleri, RuNet'in binlerce kullanıcısını destekledi. “MN” ile yapılan bir röportajda Melnichenko, Rus köylünün neden Bataklığa dışarı çıkmadığını, Putin'in neden korktuğunu ve Rusya'yı dört yılda nasıl inşa edeceğini anlattı.
- Bize Galkinsky köyünden bahsedin. Orada ne yapıyorsun
- Çok iyi topraklarımız var. Bir zamanlar büyük bir devlet çiftliği vardı. Öyle oldu, 90'ta, yok edildi ve sıfıra yağmalandı. Hiç hayvan kalmadı, ekipman yok, binalar yok edildi. Ve 2009'te köylüler toplantıda istişare ettiler ve beni bu çiftliğe başkanlık etmeye davet ettiler. Şimdi bölgedeki en büyük tarımsal ürün üreticilerinden biriyiz. Yerel belediye bütçesini doldurabilecek ve kırsal kesimdeki insanlara makul ücretler sağlayacak bir ekonomi yaratmaya çalışıyoruz.
- Ondan önce ne yaptın?
- Ondan önce ilk kolektif çiftliğim vardı.
- Sizin için kim çalıştı? Yerel?
- Sadece değil. O yıllarda Kazakistan, Özbekistan ve Türkmenistan'dan gelen göçmenlerden kaçtı, birçok aile aldık. Yeniden yerleşim köyünü bile aradık. Orada 25 aileleri vardı. Köyde her şey vardı: iyi yollar, bir fırın, bir değirmen, bir pastane, bir süt çiftliği, bir domuz çiftliği. Mobilya yaptık, asma tavanlar yaptık. Ben, köylülerin saman çuvalları değil, meslek seçmeye hakkı olan vatandaşları olduğunun mutlak destekçisiyim. Bir insan inşaatçı olmak isterse nasıl köyde kalabilir? Ve ekonomimizi, meslek seçimi yapabilecek ve kimsenin ayrılmak istemediği şekilde inşa ettik. Maaş terbiyeli, mükemmel bir yer, iş seçimi, internet - lütfen. O zaman okulda uzaktan eğitim sınıfımız vardı. Moskova üniversitelerinde köyü terk etmeden birkaç kişi eğitim aldı. O dönemde, devlete ve Milli Eğitim Bakanlığı'na, insanlara kendilerini ayırmadan ve şehirlerde sorun yaşamadan nasıl ucuz insanlara öğretilebileceğini gösterdik. Dört yıllık çalışmadan sonra köy mükemmelleşti. Dört yıl, bir ülkeyi yeniden inşa edebileceğiniz bir dönem.
- Bütün bunlar devlet desteği olmadan mı organize edildi?
- Kesinlikle. Tabii ki devlet, bizi unutmadı. Örneğin, periyodik olarak bize para cezası verdi. Bu teknik denetim, sonra Rospotrebnadzor olacak ve herkes yanlış yaşadığımızı ve çalıştığımızı söylüyor. Devletin vermediğini kendin hakkında unut. Tıpkı televizyonun bir başkan ve başbakan olduğumuzu unutmamıza izin vermemesi gibi.
- Ve sonunda ilk kolektif çiftliğinizde ne oldu?
- 1998'ta yandı.
- Rakipler?
- Evet, rakipler neler? İdareyle ve polisle birlikte çalışan olağan gangsterler. Bu alanda Kazaklara haraç ödemeyen tek kişi benim. Böyle normal Rus erkekler, çizgili mavi pantolonlarla ve tüm vergilendirilmiş haraçlarla gitti. Dedikleri gibi çatı. Çiftlikte bulunan bütün çatılar tamir edildiğinden, çatıya ihtiyacımız yoktu ve elbette ödemeyi reddettik. Prensip olarak devletten başka kimseyi ödemeyi asla kabul etmem. Her zaman düzenli olarak vergi ödedim. Bazı piçlerin, ürün üreten köylülerden haraç toplayamayacaklarını anlayamadım. Fakat çoğu ödedi.
O zamanlar çok zengin bir çiftliğiydik. Gençlik programlarımız vardı, genç ailelere ev verdik. Çalışanlarla, üçüncü çocuğun doğumundan sonra evin mülk haline geldiği bir sözleşme imzaladık.
- Ne bitti?
- Sonuç olarak, Kazak ekibinin yasadışı bir askeri oluşum olarak elimine edilmesini sağlamaya mahkeme ile karar verdim. İki yıl boyunca bunun için savaştım. Bu gangsterlerin militarize üniforma giymesine izin verilmiyor.
- Muhtemelen, Kazakların etrafındaki histeri son zamanlarda sevmiyorsun.
- Yetkililerin sevecek birine ihtiyacı var. Sonuçta insanlar, bildiğiniz gibi, yamyamlar gibi. Ben, elbette, bu atlayışları sevmiyorum. Görünüşe göre cumhurbaşkanı PR’ını ifşa ediyor. Örneğin, bu Kurginyan koleksiyonunu ele alalım. Sosyal hareketlere karşı değilim, sadece sağduyunun içlerinde olması gerektiğini ve cumhurbaşkanının her adımının doğrulanması gerektiğini düşünüyorum.
- Başkanın yerini aldığını mı düşünüyorsun?
- Bakın: savunma bakanı aniden değişiyor ve tüm devlet düzeni köyden uzaklaştırılıyor. Serdyukov'un bir şey çaldığını söylüyorlar. Beğenin ya da beğenmeyin, bilmiyoruz, ama en azından patatesleri orduya sağladık. Ve şimdi Shoigu geldi ve 100 milyar ruble için tüm sipariş geldi. bazı Moskova lokantacısına teslim etti. 300 bin köylü çiftliğinin sadece bir aptal karar nedeniyle kapanması gerektiği ortaya çıktı. Başkanın deli bakanları tutmanın imkansız olduğu konusunda bilgilendirilmesi gerektiğini anlıyorum.
Vasyl Melnichenko: “Toplumdaki yolsuzlukla mücadele için ciddi bir talep yok. Yaşam bir şekilde düzeldi: yiyecekler dükkanlarda, emekli maaşları ödeniyor. Bu yüzden böyle bir durgunluk içinde yaşamak zorunda kalıyoruz. ”
- Yolsuzluktan bahsettiğin forumda, bütün hayatın boyunca baskınla uğraşıyorsun. Gerçekten üst katlarda bilmediklerini mi düşünüyorsun?
- TV izlerken, bilmedikleri duygusu yaratılıyor. Diğer taraftan bakıyorum - herkes biliyor. Küçük çocuklar gibi bir hükümetimiz var: herkes anlıyor, herkes hissediyor, ama hiçbir şey istemiyorlar.
- Yine de başkana itiraz etmeye çalıştın.
- Bir zamanlar gençken herşeyi düşündüm: cumhurbaşkanına bağırıp her şeye karar vermem gerekirdi. Çocuklar, sonuçta, aynı fikirde. Dokrichatsya. Hiçbir şeye karar vermediler, izlenim konuşacak kimsenin olmadığı yönünde.
- Kime bağırdın?
- Bay Medvedev ile tanıştım. Kolektif bir çiftliğin başkanı olmanın yanı sıra, aynı zamanda bir gazeteci olarak kabul edildim. Ona hem kolektif çiftlik başkanı hem de gazeteci olarak sorular sordum. Ve kırsal alanlarla ilgili sorular sordu.
Biyografi
Vasily Melnichenko, Ukrayna'da 1954 yılında doğdu. Köyde büyüdü, köy okulundan mezun oldu. Uman Ziraat Akademisi'ne girdi. 1987'te Urallara taşındı. Melnichenko'ya göre, Sovyet emeklilik sisteminin adaletsizliği ve halk örgütlerinin boşuna uğraşları nedeniyle çalışmaları nedeniyle Ukrayna'dan atıldı. İş, yerel parti liderliğinden hoşlanmadı.
Urallarda, mermer mezar taşı imalatıyla uğraşır. İki yıl sonra, yürütme kurulu başkanı, ondan önceki liderliği yeni terk eden devlet çiftliğini yönetmesini istedi.
1995'ta, şirket kırsal alanların sosyo-ekonomik gelişimine yönelik tüm-Rusya proje yarışmasını kazandı, o zaman 260 köyünde yaşadı. Ancak, zaten 1998'te, işyerine göre, ödemeyi reddettiği yerel Kazaklar tarafından çözüm yakıldı.
1999'te Melnichenko, baskınla mücadeleye başladı ve Sverdlovsk bölgesindeki Kamyshlovsky semtinin vatandaşlarına ücretsiz yasal danışmanlık sağladı. Sonra “Halkın Gücü Bölgesi” gazetesinde çalışmaya başladı. Bir gazeteci olarak, Vasyl Melnichenko Sakharov Ödülü'nü ve Artyom Borovik Ödülü'nü, yolsuzlukla mücadele materyalleri yazan Rus gazetecilerin tüm yarışmasını kazandı. Bölgedeki baskın ve yolsuzlukla ilgili temyiz ve yayınların ardından defalarca dövüldü ve yasadışı bir şekilde gözaltına alındı.
2008'te Melnichenko, SEC "Galkinsky" nin başkanı oldu. Ocak 2013’tan itibaren Galkinskoe köyünde, Alexei Kudrin’in Sivil Girişimler Komitesi’nin desteğiyle, çiftçinin kendi projesi olan “Yeni Köy - Yeni Uygarlık” projesi hayata geçirildi. Projenin amacı, kırsal multidisipliner bir ekonominin yaratılması ve yerel belediye bütçelerini doldurabilecek girişimlerin geliştirilmesidir.
- Forumda Rusya’nın DTÖ’ye üyeliğini azarladın. Bu sizin kollektif çiftliğinizi nasıl etkileyecek?
- Çoktan yansıtıldı. İlk darbe domuz etine bırakıldı. İnşa edilen bu domuz kompleksleri elbette kötüydü ama çok para harcadılar. Birdenbire sınırlar açıldı ve Rus üreticiler rekabet edemedi. Yüksek faizli bankacılık. Yılda% 1 olan çiftçi ile rekabet edemiyoruz. Tüm sübvansiyonlarla bile, yine de% 8-10'ten daha az ödeme yapmıyoruz. 1% ve hatta 30 yıl olan Çinli bir çiftçi ile nasıl rekabet edebilirim? Buna ek olarak, bir elektrik satıcısı şeklinde bir tekel de var ve beni 5 ruble'den daha az ücretlendiremeyeceğini söylüyor. Olduğu gibi - bu sütun Brezhnev'in altına inşa edildi, bu transformatör biraz sonra ortaya çıktı, ancak tek bir ruble yatırmadı ve şimdi tavandan fiyat yazdılar. Yine, eğer Çinli çiftçi 2 rub öderse, ben de beş yaşındayım, onunla nasıl rekabet edebilirim? Dünya Ticaret Örgütü'ne girmeden hazırladığımız ortaya çıktı. Ürünlerimizi Batıya ve Doğuya da satmak istiyoruz, ancak şimdi Rusya'ya yiyecek bile vermiyoruz. Herhangi bir mağazaya gidin ve tüm gıda güvenliği doktrininin Doshirak'a dayandığını görün. Bu şirket olmasaydı, tüm gıda güvenliği kaybedilecekti.
- Ne yapılmalıydı?
- Eğer 18 yıllardır müzakere ediyorsa - DTÖ'ye katılmak ya da katılmamak için, hiç kimse köylülerin yeniden donatılması gerektiğini tahmin etmedi. Ve şimdi 70 traktörlerde rekabete gireceğiz. Ne de olsa hepimiz yok olduk ve kesinlikle bilerek. Yolsuzluk korkunç yetiştirildi.
- Yolsuzluğun nasıl üstesinden gelineceği konusunda bir tarifiniz var mı?
- Çok kolay buluyorum. Sadece tek bir kişinin politik iradesine ihtiyacım var. Başkan tüm valileri ofisine çağırır ve şöyle der: “Yarından itibaren bir eylemimiz var - tüm valilerin kendilerini asması gerekiyor”, inan bana - 99% kendilerini asacak. Bu başkanın emridir. Eğer çalmaya hayır diyorsa, kimse çalmayacak.
- Öyleyse emri neden vermiyorsun?
- Sanırım korkuyorum. Trots.
- Mevcut hükümetin politik muhalifleri yolsuzlukla başa çıkabilir mi?
- Oradalar mı?
- Alexei Navalny'nin duyduğu doğru değil mi?
- Tabii ki duydum. İyi adam, iyi adam.
- Yani yolsuzluğu yenebilir mi?
- Yani toplumda yolsuzlukla mücadele için ciddi bir talep yoktur. Neden mücadele ve protesto yok? Yaşam bir şekilde daha iyi olduğu için: yiyecekler dükkanlarda, emekli maaşları ödeniyor. Değiştirmek için korkutucu çünkü. Ya işe yaramazsa? Bu nedenle, biz böyle bir durgunluk içinde yaşamak zorundayız.
- Bence bir istek var.
- Nerede? Destanın Serdyukov ile başlamasından sonra, Kızıl Meydan'da bir ya da iki gün sonra, “Çar Çarlığı'nı doldurun, Tırmanmaya Yoldaş Serdyukov” diyen Kızıl Meydan'da bir ya da iki gün geçiren bir görevlinin bir kare olacağını umdum. Ne de olsa, bir subay pozisyon değil, unvan değil, onur anlayışıdır. Sadece onlardan gelen sızlananları görüyoruz: daire alamıyorlar, başka bir şey alamıyorlar. Ama üniformanın onuru için ayağa kalkamıyorsanız, ne için başvuruyorsunuz?
- Öyleyse hala başkanla nasıl olunur?
- Rusya harika bir ülke izlenimi veriyor ama artık hiçbir şey üretmiyor. Bu durumu değiştirmemiz gerekiyor. Bana öyle geliyor ki, ben bile yapardım. Üç tavuk bu yirmi yöneten ne önemi var. Başkan olmak için, aralarında çalmama konusunda hemfikir olan yaklaşık on dürüst insana ihtiyacınız var.
- Koşmaya hazır mısın?
- Hayır, elbette. Ben iyi bir kolektif çiftlik başkanıyım, iyi bir lahana yetiştiriciliğim var, pancar güzel, tavşanlar güzel. Köyümü hiçbir şey için takas etmeyeceğim ve insanları yetiştireceğim. Köyde yaşayan güzel kadınlarımız var. Burada kendileri için ayağa kalkabilirler. Kazaklar köyümüze girdiğinde, Rus adamlarımız, Ruslar için olduğu gibi, kendilerini sakladılar. Ve kadınlar kavga etmeye geldi ve köy ve çocuklar için ölümüne savaştılar.
- 98 miydi?
- Evet Sonra bir iş gezisinden içeri girdim, adamları topladım ve nasıl olduğunu sordum. Ve cevap verdiler: "Bizi yeneceklerini düşünüyorlardı." Korkaklık. İşte bu yolsuzluk, ne, birisi bize yapıyor? Amerikalılar, Polonyalılar veya Gürcüler geldi, belki de yaptık? Bunu yapmamıza izin veriyoruz.
- Kavga talebi olmadığını söylüyorsun. Peki ya Bataklık?
- Bataklıktaydım, özel olarak geldim. İyi bir şey. Katılmak, kim ve ne olduğunu görün. Ancak Bataklık'ta takip edilecek kimse yoktu. Sonra herkes yetkililerin aşırı derecede davranmasına kızdı, ama sonra böyle davranmaya devam etti. Ayrıca, Bataklığa geldiler, çünkü pulluktan adamlar yok. Bu sınıfı yeni kaybettik.
- Neden çıkmıyorlar?
“Onlar Ruslar ve Rus köylüsü şimdilik her zaman korkuyor.” Dışarı çıkmayacaklar.
“Ama Bataklık da Rus.”
- Bataklıkta basit insanlar değildi. Putin'in şaşırdığını hayal ediyorum: “Bir şeye ihtiyacınız var mı?”
- Orta sınıfın daha cesur olduğu ortaya çıktı.
- Tabii ki. Doğru, bu bir orta sınıf değil, daha ziyade vasat bir sınıf çünkü Rusya'da hiçbir orta sınıf yok. Orta sınıf kimin daha fazla kazandığı değil, daha çok kimin kazandığıdır. Hepsi burada diyor ki, GSYİH büyümemiz var ve GSYİH'mızın zaten 60 yaşında olduğu her şeyi açıklıyorum, bu yaşta insanlar büyümez. Büyümek için hiçbir şey yok, ürün üretmiyoruz, birbirimize tüm hizmetleri veriyoruz. Toplumumuzda engelli olmanın faydası olduğu, büyük ailelerin sahte anneleri olmanın faydası olduğu noktasına geldik. İnsanlar neye dönüşüyor? Ve ülkemden içtenlikle saygı duyulmasını istiyorum, böylece gerçek yerel özerk devlete sahip olacağız ve o zaman sivil toplum meselesi olmayacak. Çok mu zor
- Muhtemelen zor.
- Bence bu yerel hükümetin yüce gücünün sadece korktuğunu düşünüyorum. İnsanların sadakatsizlikten korkmasından. Tam tersine, dünyanın hiçbir zaman bağımsız köylülerden daha sadık insanları tanımadığından eminim.
- Yani hala sadıklar, neden denesin?
- Sadık değiller, kayıtsızlar. 800'teki 600 köyündeki insanlar işsizse, seçilmiş bir vali olacak mı yoksa Vladimir Vladimirovich'i kendilerine atayacak mı? Bütün devlet makinesi ve hepimizin böyle olmasını hedefliyor. Kendimiz için dürüst ve saygın insanları iktidarda seçmeye hiç çalışmadık, hepimiz en iyisini seçtik, ancak böyle oldu.
- Nereden dürüst olunmalı?
- Ülkede 140 milyon insan var. Boris Moiseev ve “House-2” konserlerini izleyenler var, bu insan zaafıdır. Fakat bakmayanlar var, onlardan seçim yapmak gerekiyor.
“Ama onları zorla Kremlin'e sürükleyemiyoruz.”
- Evet, seçimler yerine bir piyango düzenlemeye bile çalışacağım. Kim kazandı, başkan olacak. Bir fark olmayacak, ama en azından bin biletten birinin mantıklı birinin düşmesi ihtimali var.
- Tüm bunları çalışanlarınıza anlatıyor musunuz? Onlardan ne elde etmek istiyorsunuz?
“Onların dışarı çıkıp yetkililerle bir erkek gibi konuşmasını istiyorum:“ Eğer bizim başkanımızsanız ve çalışmaya hazırsanız, o zaman çalışalım ve eğer yapmazsanız, başka bir başkanın size hangi sorunları götürebilirsiniz ”. Para için kiralayabilirsiniz. Kötü bir şey olmayacak.
- Köyde insanlar böyle bir konuşmaya ne kadar hazırlar? Oradaki hava nedir?
- Umutsuz. Ve sadece köyde değil. Aynısı küçük kasabalarda ve monotonlarda da geçerlidir. Ve çalışabiliriz. Biz kırsal insanlarız, ancak yeni filtre malzemeleri geliştirdik, fabrika kurduk, yurtdışından satın aldık, silisyum bazlı yeni malzemeler geliştirdik. Bana öyle geliyor ki, Skolkovo'dan daha fazla fayda sağladık. Çünkü hayatta kalmak için yapıyoruz ve Skolkovo - para içmek için. Sadece bütçe işine yakın bir yerde. Bağlantılar var - sen bir iş adamısın, hayır - kırdın, üç kere iflas etmiş ve bir nedenden dolayı paylaşmak istemiyorsan hapse girmişsin.
- Başkana ne tavsiye edersin?
- Bir insanın konumu ne kadar yüksek olursa, ülke o kadar iyi görünür. Ama en altında yaşıyoruz, her şeyin gerçekte nasıl olduğunu görüyoruz. Bence başkan işini dürüst ve dürüstçe yapmalı. İnsanlarla yüzleşmek için şunu söylemek istedim, ama yapmamak daha iyi. Çünkü güç halka döndüğünde, insanlar genellikle korku içinde çığlık atıyor.
MEF’de Konuşma Melnichenko
- Yazar:
- Alexandra Ilyina
- Orijinal Kaynak:
- http://mn.ru/