1 Temmuz 2014, ABD erkek milli futbol takımını FIFA Dünya Kupası Finalinde en son gören kişiydi. Son 16 turunda uzatmalarda Belçika’ya 2-1 yenildik – bunu biliyorsunuz. Yaklaşık sekiz yıl sonra, Chris Wondolowski ıskaladı ve Tim Howard’ın 14 mücadelesi hala taze. Bu yenilgi hala acı verici. Şimdi tüm sporlardaki en büyük etap bir kez daha kırmızı, beyaz ve maviyi içerecek ve onunla birlikte bu takımın gördüğü en yüksek beklentiler gelecek.
Çarşamba gecesi, Kosta Rika, San Jose’de bu genç USMNT’nin, fakirlikten sonra gelmesine rağmen Katar’a biletini ayırttığını gördü. 2-0 kayıp Takımın tutarsız olduğu ve rakibinin fiziksel gücünden muzdarip olduğu yer. Elektrikliden daha fazla hava koşullarına dayanıklıydı ve oyuncuların ve taraftarların ağzında kalan kötü tat nedeniyle gülünç sorular sorulacaktı, ama hatırlayalım – çocuklar hata yapar. Genç takımlar bazen özellikle deplasmanda performans göstermiyorlar. T’nin talimatlarını takip etmemiş olabilirler, bazen yavaş ilerliyorlardı, ancak erken dönemde bazı cesaret verici anlar vardı. Her zaman olduğu gibi, CONCACAF’ta yol, spordaki başka hiçbir şeye benzemez.
Eleme anı, COVID’den etkilenen ve öncekinden daha kalabalık olan program tarafından derinliğin yoğun bir şekilde test edildiği, yönetici Greg Berhalter’in iyi idare ettiği bir kurs olan Amerika Birleşik Devletleri için kaçak bir eleme oturumunun ardından geldi. Weston McKennie’yi saha dışı sorunlarla erkenden eve göndermekten, tüm yaralanmalarla nasıl başa çıkacağını bulmaya kadar mükemmel olmaktan çok uzaktı. Ama tam tersine, USMNT’nin büyük ölçüde geri döndüğünü gösterdi.
14 maçta, sadece iki oyuncu, Anthony Robinson ve Tyler Adams, 1.000 dakikadan fazla oynadı. Sadece ikisi, stoper Miles Robinson ve Walker Zimmerman 800’ün üzerinde oynadı. Bu yüzden bu işi yapmak gerçek bir takım çalışmasıydı, sıradaki adamın zihniyetini ve adım atmaya ve o an buluşmaya kendini adamış bir grup oyuncuyu gerektiriyordu.
Maçtan sonra CBS Sports’a konuşan Christian Pulisic, “Kesinlikle bir hız treniydi. “Bu CONCACAF ülkelerinde aşağı inmek ve oynamak asla kolay değil. Bunu biliyoruz. Çoğunlukla mücadele ettik ve sonunda ilk üçe girdik ve Dünya Kupası’na gidiyoruz. Gurur duymalıyız.”
İnişler ve çıkışlar, iyi ve kötü sonuçlarla bu ekip bir kez daha Berhalter’in altında bir dayanak buldu ve yapmak istediği şeyi başardı. 2022’de gerçekten eleme, bu nesil oyuncuların kendi dünyalarına geldiği zaman olan 2021’in devamıdır. O yaz sadece Uluslar Ligi’ni değil, Altın Kupa’yı da kazandılar. Şimdi 2022, dünyaya Amerikalı erkeklerin de oynayabileceğini gösterme şansı. Kalifikasyonun garanti edilmediği, oyunun her zaman güzel olmadığı, ancak kısa süre önce gördüklerine gücenmiş hayranlara ilham veren yürek ve kararlılığın olduğu 14 yorucu oyun ve 1.260 dakika ile bu hakkı kazandılar.
Bu maçın sizi aldatmasına izin vermeyin – bu takım kötüden çok iyi ve 2018 turnuvasında gördüğümüzden çok daha iyiydi.USMNT hiç bu kadar yetenekli olmamıştı, hiç bu kadar giyen bu genç adamın bir takımı olmamıştı. bu renkleri ve yaptıklarından yararlandılar. Maçlarının yarısını kazandılar, 14 maçta sadece 10 gol yediler ve 2018 turnuvasında sadece 1.2 kazandıktan sonra maç başına ortalama 1,7 puan aldılar.Belki de en önemlisi, bu playoff tarihindeki en genç USMNT takımıydı – 23 yıl, 302 Ortalama gün ve takımın son seansının yapamadığını yaptılar.
Hayran kitlesi 2017’de yaşananlardan dolayı yaralandı. Bu gecede iyileşme, daha parlak olamayacak bir gelecekle başlıyor.
. “Kötü sosyal medya meraklısı. Tedavi edilemez bira hayranı. Troublemaker. Tv maven. Geleceğin genç idolü. Oyuncu. Kahve uzmanı. Kurnazca büyüleyici yaratıcı.”