Christian de Portzamparc ( Fransızca telaffuz: [ kʁistjɑ̃ də pɔʁtzɑ̃paʁk] ; 5 Mayıs 1944 doğumlu) Fransız mimar ve şehircidir . 1970 yılında Paris'te École Nationale des Beaux Arts'tan mezun oldu ve cesur tasarımları ve sanatsal dokunuşlarıyla dikkat çekiyor; projeleri, çevrelerinin ve çalışmalarının kurucu bir ilkesi olan şehirciliğe karşı duyarlılığını yansıtıyor. 1994 yılında Pritzker Ödülü'nü kazandı.
De Portzamparc, 1944'te Fas'ın Kazablanka kentinde, o ülkenin bir Fransız himayesi olan Breton asil kökenli bir aileye dünyaya geldi. 1962'de Paris'te École nationale desérieure des Beaux-Arts'ta mimarlık eğitimi almaya başladı. Burada profesör Eugène Beaudouin'den etkilendi ve “resmi dışavurumculuk için tadı teşvik etti” ve George Candilis, “ızgaralarda sistematik çalışmayı vurguladı. ve ağlar. " 1966'da New York'a gitti ve dokuz aylık bir akademik aradan sonra mimarlıkta devam etme konusundaki tereddütlerine dayanarak birkaç ay geçirdi. "Mimarlık benim için çok bürokratik ve yeterince özgür değildi. sanat ve daha önce taptığım modernist idealler, gerçek hayatın zenginliğine ulaşamadım gibi görünüyordu. Ayrıca, Le Corbusier gibi ilk etkilerini de eleştirmeye başladım. Bununla birlikte, 1967 öğretim yılında çalışmalarına geri döndü ve 1969 yılında Beaux-Arts'tan mezun olacaktı. [5] 1980 yılında Marie-Élisabeth Nicoleau, Étienne Pierrès ve Bertrand Beau tarafından desteklenen ajansını kurdu. daha sonra Bruno Durbecq, Céline Barda, Léa Xu, André Terzibachian ve Clovis Cunha'yı ağırladı. Paris'te bulunan ajansın, New York ve Rio de Janeiro'daki ofislerin yanı sıra şantiyelerin yakınında 'uydu' ofisleri var ve dünyanın her köşesinden çekilen 80 kişilik bir ekibi temsil ediyor.
Hem mimar hem de şehir plancısı Christian de Portzamparc, form ve anlam araştırmalarının yanı sıra bir kurucu olmanın da etkisidir. Çalışmaları spekülasyonla ilgili araştırmalara odaklanmakta ve yaşam kalitesi ile ilgilidir; estetik, etik tarafından şartlandırılır ve o, bir diğerinden çok sık ayrıştığımızı savunur. Christian de Portzamparc, basit binalardan kentsel yeniden düşünmeye kadar tüm inşaat ölçeklerine odaklanır; şehir, üç ana hat boyunca paralel ve gelişmekte olan, mahalle ya da şehir parçaları, münferit binalar ve gök kazıyıcılar olmak üzere çalışmalarının kurucu müdürüdür.
Christian de Portzamparc'ın kentsel projelerinin yarışmalar ve çalışmalar yoluyla büyümesi, teorik araştırma ve analizlerin pratik bir sonucu olan yöntemlerin evrimine yol açtı. 80'li yıllarda “açık blok” adını verdiği kentsel yapının bu yenilenmiş vizyonu, bugün Paris'in tüm mahallesi olan Quartier Masséna - Seine Rive Gauche (1995'ten beri) ve La Lironde'de (La Lironde) 1991'den beri, Fransa'nın güneyinde, her ikisi de master planlama ve koordinasyon tekniklerini göstermektedir.
Christian de Portzamparc'ın ikonik binaları, kentsel çekim kutupları, iç ve dış mekânların iç içe geçtiği ortamlar yaratıyor, kentin dinamizminde katalizör olarak çalışıyor. Bu işleyiş yöntemi, çoğu kez dans ve müziğe adanmış olan büyük kültürel programlarda devreye girmiştir. Bunların en son örnekleri, 2005 yılında tamamlanan, Lüksemburg'da bulunan 1500 kişilik bir Filarmoni salonu, 300 kişilik oturma odası ve 120 koltuklu elektro-akustik salonu içermektedir. Ayrıca, Rio de Janeiro, Brezilya'daki Cidade da Música projesinin bir parçası olarak, diğer müzik salonlarının yanı sıra yapım aşamasında olan 1300 kişilik bir opera binasına dönüşen 1800 kişilik eşsiz bir konser salonu.
Christian de Portzamparc tarafından yaratılan kuleler, başlangıcından bu yana, dikey ve heykel boyutundaki çalışmalarının bir sonucu olarak, en tanınmış örneği 1995 yılında New York, ABD'de oluşturulan LVMH Kulesi olan prizmatik form üzerinde yoğunlaşmıştır. Christian de Portzamparc'ın birçok ödül almasının ardından, yakında inşaatına 2010'da başlayacak olan Manhattan'daki 400 Park caddesindeki konut kulesi eşlik edecek.
1994 yılında Christian de Portzamparc, 50 yaşında prestijli “Pritzker Mimari Ödülü” kazanan ilk Fransız mimar oldu.
1999'da New York'taki Doğu 57. Cadde'deki yirmi üç katlı LVMH Kulesi'ni ve daha sonra LVMH'nin Paris, Fransa'daki Avenue Montaigne'deki şirket merkezini kurdu.
2006'da, Collège de France , “sanatsal yaratım” a adanmış bir 53 sandalye oluşturdu ve Christian de Portzamparc'ı ilk yolcu olarak çağırdı. Bugün, çalışmalarını dünyanın dört bir yanından yürüten projelerle sürdürüyor, çalışmalarını başından beri karakterize eden bir mükemmeliyetçilikle tazeliğini, zevkini ve tutkusunu ifade ediyor.