Lin Dongxue ağabeyini çok iyi anlıyordu. Hayatında hiç ahlaksız bir şey yapmamıştı, bu yüzden şüpheliye asla el kaldırmayacağını söylemek mantıklıydı; Bu onları korkutmanın her zamanki yoluydu.
Şaşırtıcı olmayan bir şekilde, Chen Shi en ufak bir şekilde korkmadı. Alaycı bir gülümseme takındı ve ellerini çırptı, “Kaptan Lin’in enerji tasarrufu sağlayan, çevre dostu bir insan olduğu ortaya çıktı! Bu sorgulamanın anlamsız olduğunu bilerek, karbon ayak izinizi azaltmak için kayıt sistemini kapatmayı seçtiniz, ha?”
“Durumda çok fazla mizah bulduğunuza göre, elinizden geldiğince gülün. Korkarım yakında gülemeyeceksin.” Lin Qiupu bir kağıt destesi aldı ve Chen Shi’nin önüne yürüdü, belgede ne yazdığına baktı ve haykırdı, “Özgeçmişin kesinlikle yoğun ve heyecan verici!”
Chen Shi ona baktı ve meydan okudu, “Geçmişte yaptığım buydu. Peki ya? Sözümden şüphe duymanın nedeni bu mu?”
“Böyle korkunç bir sabıka kaydı olan eski bir mahkum, sabahın ikisinde güzel bir kadın yolcuyu taciz etti. Sonra, ertesi gün tecavüze uğradı ve öldürüldü. Benim yerimde olsaydın ne düşünürdün?”
“Size şiddetle katılmıyorum. Hükümetin hapishane kurma amacı benim gibi insanları rehabilite etmek ve dönüştürmek değil mi? Bir dolambaçlı yoldan geçtikten sonra, bir kişi ülkenin rehabilitasyonunu aldıktan sonra meşru bir şekilde geçimini sağlayabilseydi, bu teşviki hak eden olumlu bir örnek olmaz mıydı? O halde neden şüphelenmek için bir nedene dönüştü? Eğer dediğin gibiyse, mantıklı olarak benim gibi eski mahkumlar eski, entrikacı yollarımıza geri dönmek zorunda, değil mi?”
“Daireler halinde konuşmayı ve sorularımdan kaçmayı bırak. Cevap ver bana, o gece tam olarak ne yaptın?”
Chen Shi sabırsızca kaşlarını çattı, “Zaten defalarca söyledim, ama bana inanmaktansa ölmeyi tercih edersin; Nasıl düşündüğünü anlıyorum. Ülkemizdeki adalet sistemi, suçlunun yine de savunma avukatı ile mahkemeye gidebileceğini belirtiyor. Ancak, bu politikayı sorgu odasına da getirdiğinizi ve bunun sadece çok sayıda haksız yere vatandaşa ve hatalı davalara yol açacağını düşünüyorum. Kendi hür irademle karakola girip birini öldürdüğümü kabul etsem bile, polisin beni mahkum etmesi için yine de binlerce delil bulması gerekecekti. Ancak şu an gördüğüm kadarıyla elinizde tek bir delil bile yok. Ancak, burada kırmızı dudaklar ve beyaz dişlerle duruyorsun.[1], masum bir vatandaşı suçunu kabul etmesi için tehdit etmek. Yaptığın şeyle ülkenin ceza adalet sistemine nasıl karşı koyabilirsin? Kendini o üniformayı giyerken görmeye nasıl dayanabilirsin? Peki ya siviller? Onlara nasıl bakabilirsin ki?”
“Sen!” Lin Qiupu nefesini tuttu ve dişlerini gıcırdatarak ileri geri yürüdü.
“Erkek kardeş!” Lin Dongxue, Lin Qiupu’nun o anın sıcağında mantıksız bir şey yapacağından korkarak bir hatırlatma olarak fısıldadı.
Çıngıraklı Lin Qiupu’ya doğru Chen Shi, odadaki değişen atmosferi fark etmeden, başıboş dolaşırken gözünü bile kırpmadı, “Eğer bugün suçunu kabul etseydim, sadece kişisel olarak acı çekmezdim, ailem de aynı acıyı çekerdi. iyi. Ayrıca, ölen kişi ölümde ne cezasını ne de huzurunu almayacaktı. Son olarak, gerçek katil hala serbest kalacaktı. Gelecekte suç işlemeye devam etmesi olasıdır. Aynı anda kaç kişiyi inciteceğinin farkında mısın? Kaptan Lin, bu dava dosyasında bir damla mürekkep, insanlar arasında bin damla kandır. Dikkatli olmalısın, sonra biraz!”
“Tabutunuza bakana kadar gözyaşı dökmeyeceğinizi görüyorum!” Lin Qiupu öfkeyle elini kaldırdı.
Lin Dongxue ve katip korkudan felç oldular. O anda Chen Shi aniden kafasını paslanmaz çeliğe çarptı ve kafasında kırmızı bir iz bıraktı. Başını kaldırdı ve sinsice gülümsedi.
“Ne yapıyorsun?” Lin Qiupu şaşırmıştı.
“İnsanlara vurmak! Kaptan Lin insanlara vuruyor!” Chen Shi bağırdı.
“Kapa çeneni! Bağırmayı kes!”
Chen Shi sırıttı, “Burada izleme yok ve kafamda ayrıldığımda açıklanamayan bir yaralanma var!”
“Absürt!” Lin Dongxue daha fazla dayanamadı ve ayağa kalktı, “Biz iki tanık varız ama yine de kaptana komplo kurmak mı istiyorsun?”
“İkinizin tanıklığı yeterli mi? Biri ast, diğeri sanığın küçük kız kardeşi. Çin hukuku, tanık ifadesinden çok maddi kanıtlara ağırlık veriyor. Sanığın herhangi bir akrabasının ifadesinin dikkate alınmadığı emsal ile birleştiğinde, gerçekten mahkemeye gideceksek, gerçekten bana karşı tanıklık edebileceğinizi düşünüyor musunuz?”
Lin Dongxue ve dakika tutan kişi birbirlerine baktılar; bu adam çok güçlü bir rakip. Masaları bu şekilde onların aleyhine çevirmeyi başardı.
Lin Qiupu yüksek sesle, “Bu yere ne olarak davranıyorsun?!” dedi.
“Polis karakolu, yasallıklar ve mantık hakkında konuşulacak bir yer. Zorla alıkoyma ve delilsiz yargılama, monitörü kapatarak sorgulama kurallarını ihlal etme ve şüphelinin yüzünde anlaşılmaz bir yara oluşması. Sadece bu üç nokta ile Long’An’ın en iyi avukatını bulmama bile gerek yok. Sadece yargı sahnesinde yeni birini bulmam gerekiyor ve yüz tane ağzınız olsa bile burada neler olduğunu açıklayamazsınız. Sadece bu da değil, sen de cahilsin! Bir kanun uygulayıcısı olarak, genellikle gözden kaçan bir şey vardır. şimdi hatırlatayım; kanun sadece bu koltukta oturan kişiyi kısıtlamaz, sizi de bağlar!”
Bir anlık sessizliğin ardından, Lin Qiupu omurgasından aşağı terler akıyordu ve çaresiz bir ifade göstererek gömleğinin yakasını parmaklarıyla tuttu.
Lin Dongxue ikisinin sözünü kesti ve “Kardeş, bir şey söylemeyi unuttum…” dedi.
“Ne dedin?” Lin Qiupu ona inanamayarak baktı, sonra gülümseyen Chen Shi’ye baktı. “Tutuklandığında sana silahını mı verdi?”
“E-Evet! Lin Dongxue utanarak itiraf etti, “Yani bence katil o olmayabilir.”
Chen Shi memnun bir gülümseme takındı. Birinin düşüncelerini değiştirmek zordur. Bu şeyler onun hakkında şüphe uyandırmak için bir araya geldiğinde, Lin Dongxue’nin onun hakkındaki fikrini yavaşça değiştirmek için yaptığı birkaç şey vardı.
Sağduyu, erkeklerin kadınlardan daha inatçı olma eğiliminde olduğunu belirtir.
Lin Qiupu derin bir nefes aldı, telefonu almak için masaya gitti ve “Bırak onu!” diye seslendi.
Chen Shi karakoldan ayrıldığında, görev gücü kaos içinde patladı.[2]. Kaptan Lin ile yüz yüze geldikten sonra ilk kez bir şüpheli serbest bırakıldı. Kendini kurtarmak için Lin Qiupu kendi kendine, “Kurnaz tilki avcıyı yenemez. Tekrar buraya dönecek!”
Chen Shi için inanamadıkları şey, yaklaşık beş saniye sonra geri geldi ve istasyonun tamamını şok etti. Lin Qiupu şok oldu, “Ne istiyorsun?”
“Arabam nerede?”
Lin Dongxue onu bilgilendirdi, “Yeraltı garajına park etmiş. Seni almaya götüreceğim.”
“Yardım için teşekkürler!”
Lin Dongxue, Chen Shi’yi yeraltı garajına götürdü. Geldiklerinde, Chen Shi arabanın giriş ve çıkışlarını kontrol etti. Lin Dongxue homurdandı, “Bir beyefendinin kalbini kendi ölçünüzle ölçüyorsunuz.[3]. Arabanıza ne yapmış olabiliriz ki?”
“Üzerinde bir çizik falan olsa kime giderdim o zaman!” Chen Shi bir sigara yaktı, kapıya yaslandı ve parmağını çengelleyerek ona yaklaşmasını işaret etti.
Lin Dongxue bu adamın çok kaba olduğunu düşündü ama yine de yürüdü. Chen Shi gizemli bir şekilde sesini alçalttı, “Suçu çözmene yardım edeceğim!”
“Ne dersiniz?!” Lin Dongxue kulaklarından şüphe etti.
“Sana davayı çözmene yardım edeceğimi söylemiştim. İstiyor musun istemiyor musun? Bu köyü geçtikten sonra dükkan artık etrafta olmayacak.” [4]
“Ah, lütfen. Argümanlarınızla güzel konuşarak bir davayı çözemezsiniz. Mesleki eğitim almamış kişiler-”
“Beni dinle. Sezgilerim bana bu davada bir terslik olduğunu söylüyor. Büyük ihtimalle uzun zamandır planlanmış bir cinayettir.”
“Çok fazla dedektif romanı okudun!”
“Kardeşin ve ben bugün burada kafa patlattık, bu yüzden olayı şu şekilde araştıracak: O gece cinayet mahallinden geçen diğer araçları araştıracak, olası tanıkların kapsamını genişletecek ve arkadaşlarımı soruşturacak. Bu yönde araştırma yapmanın tam bir zaman kaybı olacağını hemen şimdi söyleyeceğim. Gerçek katili serbest bırakarak, davayı çözmek için en iyi dönemi kaçıracaksınız. Söylediklerim doğru çıkarsa, o zaman otopsi raporunu getir ve bu gece beni bul!”
Chen Shi sigara izmaritini attı ve arabanın kapısını açtı. Ayrılmadan önce başını Lin Dongxue’ye çevirdi, “Akşam görüşürüz!”
Lin Dongxue tamamen afallamıştı. Araba garaj kapısından kaybolduğunda ayağını yere vurdu, “Kendisinin çok akıllı olduğunu düşünüyor!”
1. Normal bir insanın özelliklerine (kırmızı dudaklar ve beyaz dişler) sahip olmasına rağmen hiçbir anlam ifade etmeyen şeyler söyleyen veya yapan kişilere atıfta bulunan deyim. Ayrıca sorumsuz şeyler söyleyen insanlara da atıfta bulunabilir.
2. Direk tercüme etseydim “pot patladı” derdi. Kaos ve karışıklık patlak verdi demektir.
3. Soylu bir insanı kendi kararmış zihniyle haksız yere yargılamak anlamına gelen bir Çin atasözü. Başlangıçta asil bir davranış, yalnızca olumsuz eğilimli şüpheler tarafından yanlış yorumlanabileceğinden, yukarıda belirtilen asil insanların oluşturduğu itibarı zedeleyebileceğinden, insanlar için olumsuz sonuçlara atlamamalarını hatırlatıyor.
4. Fırsatın sınırlı süreli bir teklif olmasına atıfta bulunan, yalnızca bir kez sunacakları bir deyim.