21.02.2015 23:06:49
Çocuk eğitiminde en başarısız olduğumuz konulardan biridir bu!
Çocuklarımızın yaptığı bir hata, bir yanlış davranış karşısında doğru tepkide bulunmak.
Onların gönüllerini kırmadan, üzmeden yanlışlarını gösterip iyiye, doğruya, güzele yönlendirmek.
Ne çok tartışma, ne çok sorun yaşarız bu konuda! Tıpkı, şu örnekte olduğu gibi.
"Çocuk, anne ve babasıyla birlikte kahvaltı sofrasındadır. Dikkatsizliği nedeniyle süt bardağını devirerek sütün dökülmesine neden olmuştur.
Anne: Koca çocuk oldun, hâlâ bir bardağı tutamıyorsun. Ne beceriksiz şeysin!
Baba: Elinde değil! Ne yapsın? Sakar. Korkarım, hep de böyle kalacak."
Çocuk ağlayarak sofradan kalkar. O sabah, ona kahvaltı yaptırmak mümkün olmaz. Bu, çok sık rastlanan, belki de benzerini sizin de yaşadığınız bir olay. Burada bir süt dökme olayı abartılmış ve çocuğun kişiliğine saldırılarak özgüveninin yaralanmasına neden olunmuştur. Bu tür davranışlar tekrarlanırsa, çocuk ileride de kendini hep beceriksiz ve sakar hissedecektir.
Oysa böyle bir olay yaşandığında, önce yaptığı dikkatsizlikle utanan ve sıkılan çocuğun gerginliği giderilmeli, ardından da aslında nasıl davranması gerektiği söylenmeliydi.
Tıpkı aşağıda olduğu gibi:
"Anne: Ah süt döküldü! Hadi canım, al şu süngeri de dökülen sütü sil! Ben de sana yeni bir bardak süt vereyim. Ama bu kez daha dikkatli ol! Anlaştık değil mi?" diyebilirdi.
Çocuk teşekkür edip süt bardağını alır ve bu kez onu daha dikkatli tutmaya özen gösterirdi.
Baba da, "Gördün mü annesi, bak bardağını ne kadar güzel tutuyor." Diyerek onun bu çabasını alkışlayabilirdi...
(Yazının devamını okumak için lütfen bu linke tıklayınız: http://goo.gl/vwcIBn )