We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Birkaç kez, sanayi devrimi işçileri için (örneğin bu blog) şekerden daha önemli bir besin maddesi olduğu iddiasını ve hatta şekerin bulunabilirliğinin en azından Britanya'da sanayi devrimini mümkün kıldığını gördüm.
Bu iddialara ilişkin (belki de yanlış) anlayışım, şekerin İngiliz işçiler için bir tür temel gıda haline geldiğidir. Ancak, öğle yemeğinde bir kase şeker yiyen insanları hayal edemiyorum ama sanırım çoğunlukla ekmek, patates, sebze ve bazen biraz etten oluşan bir diyet, tatlı yiyeceklerin çoğu tatlılar veya atıştırmalıklar ve o zaman bile bu tatlı yiyecekler çoğunlukla un gibi şeker dışındaki bileşenlerden oluşur. Bu nedenle, bir sanayi devrimi işçisi diyetinde büyük miktarda şekerin nereye sığdığını göremiyorum.
Sanayi devrimi İngiliz işçi sınıfı ailelerinin çok miktarda şeker tükettiği doğru mu? Nasıl tükettiler?
Düzenlemek:
Brian Z'nin cevabında bağlantılı kitaba göre (Syndney Mintz'in klasik kitabı Tatlılık ve Güç, bölüm "Tüketim", s. 149) 1850'den önce şeker çoğunlukla çay için bir tatlandırıcıydı ve işçinin diyetine çok az kalori katıyordu, ancak 1850'den sonra "sadece çay ve tahılda değil, aynı zamanda diğer birçok gıdada ve daha büyük miktarlarda ortaya çıktı" ve altıda bir veya kişi başına kalori alımına katkıda bulunur.
Günlük kalori alımının 1/6'sı 2000 ila 2500 kcal'in 1/6'sı, yani yaklaşık 400 kcal'dir ve bu, bir çay fincanı ile çay kaşığından daha iyi ölçülen bir miktar olan 100g şekerdeki kaloriden biraz daha fazladır.
O zaman soru, çalışan ailelerin günlük olarak yedikleri şeker içeren "diğer birçok gıdanın" ne olduğudur.
Ayrıntılı bir hesap için Syndney Mintz'in klasik kitabına bakın. Tatlılık ve Güç, özellikle "Tüketim" bölümü. s. 149 1900'e gelindiğinde şekerin "ortalama olarak neredeyse kişi başına düşen kalori alımının altıda biri"Bir bütün olarak İngiltere için, ve kısmı önemli ölçüde olurdu işçi sınıfı kadınları ve çocukları için daha yüksek. İnsanların kase şeker yemedikleri konusunda haklısınız, ancak daha önce bunları içermeyen çok çeşitli yiyeceklere, özellikle sorunuzda bahsettiğiniz gibi, giderek daha fazla şeker ekliyorlardı. 1/6 o kadar önemli görünmüyorsa, sayının birkaç yüzyıl önce aslında sıfır olduğunu unutmayın.
EDIT: Sorunun daha fazla detaylandırılmasına yanıt olarak, Mintz'den birkaç ilgili alıntı
1750'den sonra İngiliz diyetinde ve 1850'den sonra bir selde giderek daha fazla ortaya çıkan hamur işleri, aceleci pudingler, reçelli ekmekler, pekmezli pudingler, bisküviler, turtalar, çörekler ve şekerlemeler, şekerlerin neredeyse sınırsız bir şekilde tüketilebileceği yollar sunuyordu. un formundaki kompleks karbonhidratlara kilitlenebilir. İlave şeker, sıcak içeceklerde alışılmış bir şeydi ve genellikle bu içeceklere şekerli fırınlanmış yiyeceklerin yenilmesi eşlik ediyordu. Yemeklerle birlikte, işten atılan dinlenme anlarında, kalkarken ve yatmadan önce çay, kahve veya çikolata (ama en yaygın olarak çay) içmek yaygın bir şekilde yayıldı. Bu tür içeceklerin unlu mamüllerle birleştirilmesi de değişmez bir uygulama olmasa da yaygınlaştı. (s.133)
[… ]
Birleşik Krallık'taki daha fakir sınıfların sakaroz tüketiminin, şeker vergileri eşitlendikten sonra 1850'den sonra daha zengin sınıfların tüketimini geçtiğine şüphe yoktur. Sakkaroz ağırlıklı yiyecekler - pekmez, reçeller, çay ve fırıncılık için ham şeker, pudingler ve unlu mamuller - işçi sınıfı diyetinin kalori girdisinin daha büyük bir bölümünü oluşturmakla kalmadı (muhtemelen daha büyük bir bölümünü emmese de). yiyeceğe harcanan para), ancak sakaroz da günlük öğünlerde giderek daha fazla öğenin bir bileşeniydi. Çocuklar şeker alışkanlığını çok küçük yaşlarda öğrendiler; şekerli çay her öğünün bir parçasıydı; reçel, marmelat veya pekmezin çoğu figürlüydü. Ondokuzuncu yüzyılın sonlarında tatlı katılaştı, yoğunlaştırılmış süt sonunda çaya ve pişmiş meyveye eşlik eden "krema" oldu, mağazadan satın alınan tatlı bisküviler çayın bir özelliği oldu ve çay tüm sınıflar için bir konukseverlik işareti oldu. s. 143-144).
Ayrıca şekerli şarap ve ilave şekerli diğer alkollü içeceklerin İngiltere'de benzersiz bir şekilde popüler olduğundan bahseder (s. 136).