Alexander Khanzhonkov - Rus sinemasını kabin çekiminden gerçek sanat dünyasına getiren adam. Dünyada bir ilk olan Rusya'da ilk elektro sinemasını açan Khanzhonkov'du. Burada uzun metraj filmler gösterildi, çizgi filmler çizildi ve yenilikçi kurgu teknikleri kullanıldı. Film endüstrisinin öncüsü olan Khanzhonkov sayesinde, tüm yerel film dağıtımı ortaya çıktı. Bugün onun adı birçok Avrupa ansiklopedide yazılmıştır. Bu kişinin ve onun yeteneğinin muazzam titizliği sayesinde, devrim öncesi Rusya sineması yeni (dünya) bir seviyeye yükseldi.
Alexander Khanzhonkov'un babası, Don Kazaklarının soylularından bir centurion, babası Alexey Khonzhankov bir toprak sahibiydi. 1896'te Alexander Khonzhakov, Novocherkassk Cossack Junker School'dan başarıyla mezun oldu ve ardından Moskova'da bulunan ayrıcalıklı Don Don 1 Cossack Regiment'i aldı. Gelecekteki film yapımcısı, sağlık nedenlerinden ötürü ordusundan emekli olan 1905 yılına kadar askerlik görevinde kaldı. Rus-Japon Savaşı sırasında kronik poliartrit ile hastalandı. Ordudan kovulduktan sonra, Alexander Khanzhonkov bir kerelik ödeme aldı, çünkü 5 000 ruble miktarında böyle bir durum vardı, o zamanlar çok ciddi bir başkentti.
Aynı yıl, 1905 yaşındaki emekli memur olan 27, kaderiyle karşılaşacaklarını bile düşünmeden Biograf sinemasına girdi. Ekrandan direkt olarak seyircilere koşan trenin yanı sıra, bir bıçak keskinleştirmek isteyen aşçıların sert bakışlarıyla kertenkele “Grinder” in görünmesi, öğütücüyü öylesine korkuttu ki, kaçan evinden kaçmaya karar verdi, Khanzhonkov'un hayatını değiştirdi. 30 dakikalık oturum sona erdiğinde, yeni bir yapımcı Alexander Khanzhonkov'un kariyeri daha yeni başlıyordu, sinemadan bıktı.
Alexander Khanzhonkov, görevden alındıktan sonra kendisine verilen tüm parayı yatırmaya karar verdi ve Moskova'daki Tverskaya Caddesi'ndeki Brothers Pate mağazasında bir projeksiyon cihazı satın alarak çok para kazandı. Aynı mağazada, Khanzhonkov'u film dünyasının beklentileriyle etkilemeyi başaran ve bir ticaret evi düzenlemeyi öneren Emil Osh ile tanıştı. Oş ve A. Khanzhonkov ”, Rus ekranlarında yabancı filmlerin kiralanması amaçlı. İşlemin şartları eşitti - her ikisi de 5 000 ruble ile eşit paylara yatırıldı.
Ancak, sonunda, Oş sıradan bir maceracı olduğu ortaya çıktı - parası yoktu. Ancak bu, süreçte, ortakların film materyali satın almak için onları Avrupa'ya taşıyan bir trende yolculuk ettikleri zaman keşfedildi. Bu şekilde gerekli fon bulunmamasından dolayı bilinen tüm şirketler onlar için kapatıldı. Ancak, umutsuzluk yaşamadan Alexander Khanzhonkov, kendi şirketi için hisselerini elde etmeyi başardığı “Urban” şirketiyle bir anlaşma yapmayı kararlaştırdı ve daha sonra aynı miktarda kredi almayı başardı. Filmlerin yaklaşık yarısını Rusya'ya bile dönmeden satmayı başardı. Kalan tabloların Rusya başkentinde satılması oldukça kolaydı. Ancak aynı zamanda kar% 10 civarındaydı.
Bütün parayı alan Emil Osh, yeni Batı filmleri satın almak için Amerika Birleşik Devletleri'ne gitti. Bu sırada, Alexander Khanzhonkov, Avrupa'dan birçok firma ile yazışmalara başladı. Hem kişisel toplantılar hem de iyi koşullar sunuldu, ancak yolculuk için fonu yoktu. Yalnızca İngilizce kampanyası "Gepfort", Rusya'da satıldıkları ödeme ile ilgili kendi resimlerini göndererek Rus girişimciyi kaçınılmaz iflastan kurtarabilirdi. Örneğin, gönderilen "Nil at Night" filmi, o zamanların en inanılmaz baskısında satıldı - yaklaşık 100 kopya. Modern standartlara göre bile, bu oldukça ciddi bir rakam.
Bir süre sonra, Oş ABD'den döndü, ancak getirdiği resimler oldukça sıkıcıydı, Rus sinemalarının hiçbiri onları almaya çalışmadı. Ayrıca, 6'e yeni projeksiyon cihazlarını Rusya'ya getirdi, ancak hepsinin kullanım için uygun olmadığı ortaya çıktı. Khanzhonkov ile ortaklıkları burada sona erdi. Alexander Khanzhonkov pes etmedi. Arkadaşlarından para ödünç alarak ve paranın karşılığını alarak, kendi ticaret evini, “Khanzhonkov and Co” yu (tam olarak ortakları olan) açtı. tarih Savinskogo manastır evinde bıraktı). Aynı zamanda, bu ev diğer film severleri de etkiledi - burada 4 haddeleme ofisleri de var.
Başarı daha sonra Khanzhonkov'a geldi. 1907 yazına kadar dairesi, tam teşekküllü bir ofise, kendi sinemasını, tam teşekküllü bir film yapımcısını ve çekimler için bir pavyonu düzenledi. Evin bodrumunda, yabancı dilde Rusça altyazı yüklemesi ve organizasyonu için tasarlanan film laboratuvarını kurdu. Böyle bir hareket Hanzhonkov'a ortakları karşısında tartışılmaz bir avantaj sağladı. Aynı zamanda, Khanzhonkov kendi filmlerini yayınlamaya başladı.
Zamanla, sonunda 1909 yazında inşa edilen kendi film stüdyosunu açmaya karar verdi. Bununla birlikte, yapımcı Sokolniki'de, tanınmış kasetlerin “Yermak - Sibirya fatihi”, “Rusalka”, “Boyarin Orsha” ve diğerlerinin vurulduğu bir toprak parçası kiralayarak daha da ileri gitmeye karar verdi. 1910'te Khanzhonkov'un film laboratuvarı sonunda Rus edebiyat klasikleri üzerine film çalışmalarının çekildiği Krylatskoye'deki istasyona taşındı: “Idiot”, “Spades Kraliçesi”. Zaman içinde, üretilen film sayısına göre, film stüdyosu Alexander Khanzhonkov, pazar lideri Fransız şirket Brothers Pate'i yakalayabildi.
Sonuç olarak, pazar liderleri gerginleşti ve en son bilim ve teknolojiyle donatılmış ve Brest istasyonunun yakınında bulunan yeni bir film fabrikası kurmaya başladı. Ve Alexander Khonzhankov, o zamana kadar “Sevastopol'un Savunması” adlı savaş resminden bazı sahneler çektiler (gelecekte bu resim tüm dünyaya yayıldı ve Rus ordusunun hangi bölümleri için filmin ölçeği nedeniyle dünya sinemasına girebildi ve filo), Pate Brothers'a yetişmeye karar vererek, 29 Zhitnaya Caddesi üzerinde daha da büyük bir film stüdyosu kurdu.Bu yeni stüdyoda, ana pavyon zaten 1700 metrekareden fazla işgal etti, ayrıca bir yardımcı pavyon da vardı. Stüdyonun kendi talebi, giyinme odası, laboratuvarı ve eğitim ve belgesel bantların üretilmesi için kendi bilim departmanı vardı.
Aynı zamanda, Alexander Khanzhonko, aralarında V. Goncharov, A. Uralsky, A. Gromov, E. Baue, P. Chardynin, V. Severin olan yıllarının en iyi yönetmenleriyle işbirliği yaptı. Ülkesinde ilk defa animasyon kurdelelerinin sanatçı-fotoğrafçı V. Starevich tarafından filme alınmasına başlandı. “Güzel Lucanida”, “Hayvanların hayatından eğlenceli sahneler”, “Orman sakinlerinin Noel'i” içeren eşsiz eserleri, o yılların izleyicileri arasında popülerlik kazandı.
Özellikle, Kırım Savaşı 1854-1856'in kahramanca ve trajik olaylarını anlatan, uzun metrajlı ve eşi benzeri görülmemiş tarihi belgesel filmi “Sevastopol Savunması” hakkında çok şey söylenebilir. Bu film, 1911'ta Khanzhonkov tarafından yapıldı. Bu resim büyük miktarlarda ortaya çıktı ve neredeyse tüm Avrupalı kiralama şirketleri tarafından satın alındı. Bu film, İmparator II. Nicholas'ın kişisel izniyle çekilmiştir. Livadia Sarayı'nda kasetin galası yapıldı. Film, II. Nicholas üzerine böylesine güçlü bir izlenim bıraktı; gösterinin bitiminden sonra, Alexander Khanzhonkov'a şahsen elinden bir elmas yüzük taktı. Aynı yıl, film yapımcılığına “Rus sinematografisi alanında son derece yararlı bir çalışma için” St. Stanislav 2 derecesi siparişi verildi.
1914'ten bu yana durum değişti: Birinci Dünya Savaşı'nın başlaması ile birlikte Rusya İmparatorluğu'nun sınırları kapandı. Bununla birlikte, bu şartlar altında, Rus film yapımcısı, Batılı üreticilerin ayrılmak zorunda olduğu yerli film pazarını tam olarak kapsama şansına sahipti. Alexander Khanzhonkov, şu anda “Sessiz ol, üzüntü, sustur”, “Yaşam için yaşam”, “muzaffer sevginin şarkısı”, “Natasha Rostov” ve diğerleri gibi popüler resimler yayınladı. Vera İmparatorluğu'nun her yerine sallanan aktörlere Vera Kholodnaya, Vitold Polonsky, Ivan Mozzhukhin ve diğerleri katıldı. Alexander Khanzhonkov'un etkinliklerinin hayranı olan Konstantin Stanislavsky, sanatçıları, sinema prodüksiyonunda çekilen klasik filmlerde yer aldı. Devrimden önce, Alexander Khanzhonkov'un Rus klasik edebiyatı konusunda en çok film çektiği dikkat çekmektedir. Bu yüzden resimlerinde ünlü şarkıcı Fedor Shalyapin vuruldu ve yılın 1917 devriminden kısa bir süre önce diz çökmüş olan Yalta evinde Alexander Khanzhonkov'u ziyaret eden şair Alexander Vertinsky kendi favori romantizmini söyledi.
Aynı zamanda, film pazarındaki rekabet de büyüdü, film stüdyoları, kiralama şirketleri ve pavyonların sayısı yıllık olarak onlarca arttı. Pazardaki zorlu rekabet, Khanzhonkov'u çok fazla sağlık ve güç aldı; bu da nihayetinde tekerlekli sandalye ile sınırlı kaldı. Sonuç olarak, doktorlar Alexander Khanzhonkov'a daha sıcak bir iklime geçmelerini tavsiye etti. Böylece ailesi, 1917 yılına taşındığı Yalta'yı seçti. “Deniz”, “Bahar Rüzgarı Masalı”, “Denizin Yıldızı”, “Büyük Asp”, “Güney Gecelerinin Gizemi” filmlerini çektiği Yalta'daydı - hepsi burada yılın 17'ının 3 resimleriydi.
Devrim, Khanzhonkov'un yaşamında büyük değişiklikler yaptı. Sinemanın millileştirilmesinden sonraki 1919 yılında, sahip olduğu ve kendisine ait olan her şeyi kaybetti. 1920’te ailesiyle birlikte Kırım’dan Avusturya’ya göç ederek kaçtı. Avusturya'da karısı oldukça hızlı öldü. Aynı zamanda, diğer Rus film yapımcılarının aksine, anavatanına geri döndü. NEP zamanından itibaren kısa bir çözülme dalgasıyla 1922'ta Sovyet Rusya'ya davet edildi. İlk olarak, Sovyet otoriteleri eski moda uzmanların mesleki becerilerine ihtiyaç duyuyordu (görünmek için zamanları yoktu). İkincisi, devrim öncesi kuruluşun kilit rakamlarının sadakatinin Sovyetler Birliği'nin propagandası üzerinde olumlu bir etkisi olabilir. Sonuç olarak, 1923 yılında, Alexander Khanzhonkov anavatanına geri döndü, burada ikinci kez evlendi, bu kez kurucu Vera Popova ve gerçekten çalışmayı başardı, o Prolyotkino fabrikalarından birinin müdürüydü, ancak yalnızca 9 aydı. Halkın Sovyetler Birliği'nin eğitim komiseri olan Anatoly Lunacharsky, SSCB'ye dönüşünde kendisine bir telgraf gönderdi.
1926'te, bir tekerlekli sandalyeye mahkum olan ön-devrimci film yapımcısı, imal edilmiş bir zimmet vakasında tutuklandı - uzmanlara duyulan ihtiyaç zaten ortadan kalkmıştı. Khanzhonkov, göstergede 6 ay hapis cezasına çarptırıldı ve daha sonra açıkça mahkemede haklı olarak suçlandı, ancak tüm medeni haklardan mahrum edildi. Sonuç olarak, Alexander yine bir geçit odası tahsis edilen Yalta'ya yerleşmek için başkenti terk etmek zorunda kaldı. Sonuç olarak, aşırı bir ihtiyaca yol açan mahrumiyet Alexander Khanzhonkov, Sovyetler Birliği’nin film ve fotoğraf sinema bölümü başkanı Boris Shumyatsky’nin mektubuna şahsen mektup gönderdi. Konuşmasında Sovyet sinematografisinin çalışma ailesine tam üye olarak girmesi için yardım istedi, aksi halde kendisinin ve ailesinin yetersiz beslenmeden kaynaklanan bir banal ölümle tehdit edileceğini açıkladı. Beklendiği gibi, tepede cevap verdiler. Sovyet sinemasının 15 yıldönümü ile bağlantılı olarak, Alexander Khanzhonkov rehabilite edildi, kendisine 350 ruble'de kişisel bir emekli maaşı verildi. Bu küçük ama yine de istikrarlı olan gelir, eski Rus film yapımcısının yaşam yolunda konuştuğu, çok fazla şey bırakmamaya çalıştığı anıları üzerinde çalışmasına izin verdi.
Kırım'ın 1941-1944'teki Alman birlikleri tarafından işgali sırasında, tekerlekli sandalyeye bağlı olan Khanzhonkov, savaşı kazanmak için yaşamayı başarırken Yalta'da işgal altındaki bölgede kaldı. II. Dünya Savaşı'nın sona ermesinden birkaç ay sonra - 26 Eylül 1945, 68 yaşındayken öldü. Eski Livadia mezarlığına gömüldü, ancak daha sonra çok sayıda Rus ünlünün dinlendiği Polikurovsky tepesindeki nekropolde külleri toparlandı.
Khanzhonkov'un hatırası anıtlar tarafından ölümsüzleştirildi. 8 Ağustos 2008 Makeyevka'da açılan Rus sinemasının öncüsü Zurab Tsereteli'nin anıtıydı. Ve Ağustos 26'te hafızası Yalta'da ölümsüzleştirildi: Yalta Film Stüdyosu'nun kurucusu olarak Alexander Khanzhonkov'a ait bir anıt, XII Uluslararası TV Film Forumu “Birlikte” çerçevesinde tanıtıldı. Anıtı, Yalta Film Stüdyosu idari binasının 100 metresine yerleştirildi.
Serbest kaynaklardan gelen bilgiler