Bir kitap yazdım! Evet, heyecanlandım ve bir taslağı bitirdikten sonra bir yayıncı aramaya başladım. Bu, benim bu aramayla ilgili hikayem, deneyimlerimin kendi çalışmalarını yayınlamakla ilgilenen diğerlerine bir şekilde yararlı olabileceği umuduyla.
Kesinlikle bir yolculuktu. 21 yayıncıya teklif verdim, 16 tanesinden ret aldım ve bir tanesi kabul edildi. Üçü üniversite yayıncısı olan dördünden hiçbir şey duymadım ve neden olduğu hakkında hiçbir fikrim yok. Bir e-posta göndermek ne kadar zor?
Medyan yanıt süresi 38 gündü ancak dokuz günden 415’e kadar değişiyordu. Evet, bu en uzun yanıttan hiçbir şey beklemiyordum ama sonunda giden kutularını düzelttiler ve bana bir ret gönderdiler. Hatta kibardı. Nedenleri, tüm reddedilenler arasında en yaygın olanıydı: “Listemize uymuyor.” Bu gayet mantıklı bir sebep -hiçbir yayıncı her şeyi basamaz- ama bunu anlamak bir yıldan fazla sürmemeli. Yine de o kadar kibarlardı ki, karar vermelerinin bu kadar uzun süreceğine neredeyse inanacaktım.
Savunmamda, yalnızca başvuru yönergelerini değil, teklif gönderdiğim tüm yayıncıların kitap listelerini de kontrol etmeye özen gösterdim. “Listemize uymuyor” dedikleri zaman, belki de hevesli (listemizin olmasını istediğimiz şey), çok kesin (ve dolayısıyla bilinemez) veya beni havaya uçuruyorlardı. Bu nedenle tartışamayacağınızı biliyorlar ve uygun bir şekilde bir kapı eşiğinde durmadığınız için tartışmayı bitirmenin kolay bir yolu.
Reddedilenlerin çoğu kibardı, çoğu zaman pohpohlayıcı ve hatta cesaret vericiydi, bu da retleri gönderenler için düşünülmüş bir davranıştı. Yine de yalnızca bir kez ret, belirli bir alternatif yayıncı için bir öneriyi içeriyordu. Genel yaklaşım, “Yayıncı arayışınızda size iyi şanslar diliyoruz, ancak potansiyel rakiplerimizden hiçbirinin adını solumaya cesaret edemiyoruz” idi. Kibar yayıncıların bile sınırları vardır.
Yanıtların bazıları, işi kötü haberi kısaca iletmek olan astlardan geldi. Bir sürü teklif aldıklarından eminim, bu yüzden onları hızlı bir şekilde işleme koymak, sevdiklerine odaklanmak ve gerisini bir kenara bırakmak istediklerini tamamen anlıyorum. Neden birinin umutlarını şişirelim? Harekete geçme zamanı. Ben de yaptım.
En az kibar yanıt, tanıdığım diğer öğretim üyelerinin kitaplarını yayınlayan bir basından geldi. Bu yazarlar, bir üniversite basını olan bu yayıncıyla ilgili deneyimlerinden heyecan duydular ve beni bir teklif göndermeye teşvik ettiler. Yanıt hızlıydı—üç hafta—ama şaşırtıcıydı. Onları rahatsız ettiğim için rahatsız olmuş gibiydiler. Yılda sadece birkaç oyunu kaldırabileceklerini anlamadım mı? Küçük bir basın kuruluşuydular ve büyük ölçüde zaman konusunda baskı yaptılar, dediler bana.
Başka bir editör, makalenin basılı bir kopyası talebiyle neredeyse anında yanıt verdi. Vay! Güzel bir nüshanın çıktısını aldım, bir kargo mağazasına gidip bir el yazması kutusu aldım ve oradan postaladım. Bir sevinç duygusu hissederek, ofisime geri döndüm. Editör beni başka bir editörün tavsiyesi üzerine taslağı göndermemem gerektiğini söyleyen başka bir mesaj bekliyordu. Bir açıklama istedim ve bana edebiyatla ilgili kitaplardan beklentilerini daha iyi karşılayan gözden geçirilmiş bir teklif sunmam gerektiğini söyledi. Sonra devam edip etmeyeceğini bana bildirecekti.
Birkaç ay sonra, diğer yayıncılardan gelen retler ve bazı arkadaşlardan gelen istişareler, beni makalemde büyük revizyonlar yapmaya sevk etti ve beni onun tavsiyesine uygun hale getirdi. Bu yüzden aynı editöre önceki iletişimimizi hatırlatarak yeni bir teklif sundum. Altı ay sonra hiçbir şey duymadım. Herhangi bir sorusu olup olmadığını veya herhangi bir ek malzemeye ihtiyacı olup olmadığını soran kibar bir soruşturma gönderdim. Cevabı: “Listemize uymuyor.” Bunu bulmasının sadece altı ayını almasından çok etkilendim.
Diğer iki yayıncı oldukça hızlı bir şekilde ilgilerini dile getirdi. Editörlerden biri, her yıl çok az kitap ürettiklerini, ancak benimkinin kesintiye uğrayabileceğini – yayın kurulunun yaklaşan bir toplantıda karar vereceğini açıkladı. Toplantı yaklaşırken editör, seçeneklerimi diğer yayıncılara açık tutmam gerektiğini söyledi. (Uh-oh.) Ve sonra, beklendiği gibi, kurul kitabıma karşı karar verdi. Editörün dürüstlüğünü takdir ediyorum.
Diğer yayıncıdaki bir editör, teklifim konusunda oldukça heyecanlı görünüyordu ve diğer yayıncılara göndermememi istedi. Birkaç bölüm istedi, ben de gönderdim. Biri olumlu, biri de neden farklı bir kitap yazmadığımı merak eden incelemeler için gönderdi. Ardından, tüm makaleyi gönderme ve tam okumaları alma zamanı geldi. Bu aylar sürdü. Orijinal teklifi sunduktan bir yıldan biraz fazla bir süre sonra reddedildim.
Editörden diğer yayıncılar için önerilerde bulunmasını istedim ve matbaalarının bir yıl boyunca makalemi özel olarak değerlendirdiğini belirttim. Biri kitabıma uygun olmayan iki öneri aldım (evet, listelerini kontrol ettim), diğeri ise teklif sunduğum ve hiçbir şey duymadığım.
Geriye dönüp baktığımda, kitabımı kabul edilebilir bir şeye dönüştürmek için o editörle birlikte çalışmayı denemeliydim. Eleştirmenler haklı olarak, kitabımın merkezindeki şairin edebi yorumuna önemli bir katkı sağlamadığım sonucuna varmışlardı. Ama o şairin yazıları ile içinde yaşadığı, çalıştığı ve yazdığı manzaranın çevre tarihi arasında bir bağlantı kurmuştum. Daha fazla takip etmeye değmez miydi?
Editör bu soruyu hiç sormadı, ama ikisi de edebiyat profesörü olan iki harika meslektaş sordu. Beni en nitelikli ve söylemeye hazır olduğum şeyi incelemeye zorladılar. Denenmiş ama gerçek bir özdeyişle yüzleşmeme yardım ettiler: bildiklerini yaz. Benim bildiğim ekoloji, doğa tarihi ve çevre tarihi. Keşfettiğim şey, Robert Frost’un şiirlerinden geçen bir çevre tarihi anlatısıydı. Tüm bunları fark ettiğimde teklifim netleşti ve olumlu bir yanıt almam çok uzun sürmedi.
Hayırdan Bilgi Toplama
Neden bu kadar çok reddedildiğimi şimdi anlıyorum: teklif olması gerektiği kadar iyi değildi. Önümdeki projeyi halletmek için nasıl en iyi donanıma sahip olduğumu ve ardından bunu yayın süreci boyunca izleyiciye nasıl ileteceğimi bulmam gerekiyordu. Sürükleyici bir teklif oluşturmak – onu mümkün olduğunca ikna edici, bilgilendirici, özlü ve baştan çıkarıcı hale getirmek yazarın sorumluluğundadır.
Birçok yazar bunu kendi başına çözebilir, ancak diğerlerinin yardıma ihtiyacı var ve cömert meslektaşlarım olduğu için şanslıydım. Bu nedenle, bir yayıncıyı ikna etmek istiyorsanız, teklifinizi göndermeden önce başkalarından teklifinizi okumalarını isteyin. Bir yazı grubunuz varsa, oradan başlayın. Değilse, diğer düşünceli profesyonel meslektaşlarınıza sorun. ikna oldular mı? Kitabınızın diğer kitaplardan farklı olduğuna ikna oldular mı? Önerilerini dinleyin ve en inandırıcı bulduklarınızı dahil edin.
İkinci olarak, yayıncının gönderim talimatlarını dikkatlice okuyun ve yayın listesini gözden geçirin. Her yayıncı diğerlerinden en azından biraz farklıdır. Teklifinizi her birine göre özelleştirin. Genellikle aynı anda birden fazla yayıncıya gönderim yapılmasına izin verilir, ancak yapıyorsanız, yapmadığınızı iddia etmeyin. Editörler birbirleriyle konuşurlar ve öğrenirler.
Üçüncüsü, genellikle belirsiz bir süre için beklemeye hazır olun. Bir yayıncı bir zaman belirtirse, yanıt almadıysanız onlarla iletişim kurmadan önce en az o kadar bekleyin. Aksi takdirde, iki veya üç ay sonra bir yayıncıyla iletişime geçmek mantıklıdır.
Son olarak, reddedilmek için kendinizi çelikleştirin. Olacaktır. Ve eğer hiçbir şey duymazsan, bu onların hayır deme şeklidir. Aslında, hangi süreci kullanırsanız kullanın, reddedilme muhtemelen kaçınılmazdır. John McPhee’nin bile kitabı vardı Kurucu Balık tarafından geri çevrildi New Yorklunerede o bir personel yazar.
Ama bilin ki çok sayıda yayıncı var ve birini söylemeye değer bir şeyiniz olduğuna ikna etmek için birçok fırsatınız olacak. O yüzden pes etme. Reddedilmeler cesaret kırıcı, çileden çıkarıcı, şaşırtıcı ve aşağılayıcı olabilir, ancak bazen aydınlatıcı bile olabilir. Çoğu reddetme size çok az şey söyler, ancak yanıtlardan elde edebileceğiniz her türlü yararlı bilgiyi toplayın. Onlardan alabileceğin her şeyi al ve denemeye devam et.