Küçük çocuklar ve ekranlarla ilgili neler oluyor? Reklamsız Çocukluk Kampanyası’na göre , 1 ile 2 yaş arasındaki bebeklerin% 64’ü günde 2 saatten biraz fazla televizyon ve video izliyor ve okul öncesi çocuklarının ekran ortamını ne kadar süre kullandıklarının tahminleri günde ortalama 2,2 ila 4,6 saat arasında .
1999’da Amerikan Pediatri Akademisi, 2 yaşın altındaki çocukların TV izlememelerini tavsiye etti. 2011’de Akademi, 2 yaşından küçük çocukların her türlü ekrana maruz kalmasını sınırlama önerisini güncelleyerek, eğitim yararı olduğuna dair kanıtların bulunmamasına (oyun yapımcılarının eğitim iddialarına rağmen) ve potansiyel gelişimsel olumsuzluklara dayanarak tavsiyede bulundu. Çocuklar, en gelişimsel olarak bir ekrana dokunmaktan ya da aydınlanan ve yanan düğmelere basmamak için duyusal-motor oyunlarından ve sosyal etkileşimden yararlanırlar.
Tecrübelerime göre, TV ve ekranlar (tabletler, telefonlar), huysuz olduklarında / kötü bir zamanda aşırı derecede talep isteyen / sakinleştiren / yüksek aktivite seviyelerinden uzaklaşmaya ihtiyaç duyduğunda çocukları meşgul eden / sakinleştiren şeydir. Bunun “kötü” olduğunu söylemek gerçekten hiçbir şeyi değiştirmeyecek. “Yapma” demesi bir nevi Yasak gibidir: doğru olabilir ama işe yaramadı. Ofisimde 18 aylık bir profesyonel gibi bir iPad kaydırın.
Birçoğunuzun söylenecek doğru şey olduğunu düşündüğü “2 yaş altı ekran yok” diyebilirim. Ama ben pragmatikim ve olan bitenin gerçekliğini tanıyorum. Çocukların ekranları kullandıkları göz önüne alındığında, bunun nasıl yapılacağı hakkında düşünmek önemlidir. Araştırma yeni ve değişkendir, ancak bazı temel kurallar yardımcı olabilir.
Ebeveynlerin bilmesi gerekenler? İşte bazı önemli fikirler:
- Vücudun iç saati, uyanma ve uyumanın işareti olarak ışığa tepki verir . Elektronik bir ekran öğlen saatinde olacağı kadar ışık üretir. Bu yüzden videoları uyumaya hazır hale getirmenin bir yolu olarak kullanmak, pasiflik çocukları sakinleştirse bile harika bir fikir değil. Belki onun yerine müzik kullanırsın? Açıkçası, okuma ve şarkı söyleme gibi kişisel etkileşimler en iyisidir.
- Farklı elektronik türlerinin beyinde farklı etkileri vardır. TV izlemek pasif. Araştırmalar, bir miktar pasif tecrübenin yaratıcı hayal kurmaya zaman tanıyabileceğini, bu da fikirlere ve “aha” bağlantılarına yol açabileceğini, pasivite konusunda sınırlamalar olmasını istediğimiz halde olduğunu gösteriyor. IPad ile oynamak farklıdır – etkileşimlidir ve çocuklar kaydırma yapmak, resimlere dokunmak, oynamak vb. Seçimler yaparken beynini uyarmaktadır. Araştırma, bu tür oyunların çok fazla fazla uyarıcı olabileceğini göstermektedir.
- Araştırma, çocukların dil becerilerini televizyondan veya ekranlardan olduğu kadar gerçek insanlardan da öğrenmemelerini, bunun sürpriz olması gerektiği gibi görünmediğini gösteriyor. Ekrandaki insanlarla gerçek sosyal etkileşim daha olumlu. Skype veya FaceTime iyidir – bu büyükannenin bariz bir ipucudur. Çocukların televizyon programları bu konuyu başlattı ve karakterler genellikle izleyiciyle konuşuyormuş gibi konuşuyor ve iki yönlü gibi bir yanıt için duraklıyorlar. Bunun gerçek iki yönlü etkileşim kadar etkili olduğunu gösterecek kadar araştırma yok.
- Bazı araştırmacılar çok küçük çocuklar için ekran kullanımını 5 ila 1 ekran dışı zamana oranla bir seferde otuz dakika ile sınırlandırmayı önermektedir. Ekranlarda (TV, tablet, telefonlar) sınırsız eğlence süresine izin vermek diş macununu tüpten çıkarmak gibi bir şeydir. Geri koyamazsın. Çocuğunuz büyüdükçe, zamanı sınırlamak isteyeceksiniz, böylece aslında arkadaşlarla oynayacaklar , akşam yemeğinde ailenin bir parçası olacaklar ve ev ödevleri sırasında tıkınmayacaklar. Şimdi zamanı sınırlayın.
- Çocuğunuzun görmesine izin verdiğiniz şeyin eğitici değerini düşünün. Araştırma, üreticilerin iddialarına rağmen gerçek bir eğitim yararı göstermemiş olsa da, oyunlara izin verirseniz, potansiyel olarak iyi olanları kullanın. Commonsensemedia.org, farklı yaşlara yönelik oyunlar, videolar vb. Eğitimsel değer ve uygunluk açısından değerlendirir.
- Çocuğunuzun elektronik içermeyen solo oyun süresi olduğundan emin olun. Bir çocuğun kendisini eğlendirmeyi öğrenmesi gerekir. Hemen memnuniyete ve elektroniklerin hızlı bir şekilde hızlanmasına bağımlı olan çocuklar genellikle kendi yaratıcılıklarını veya ilgi alanlarını kullanabilecekleri zaman sıkıntıdan şikayet ederler .
- Çocuğunuz oyun tarihleri için yeterince büyük olduğundan, elektronik eşya kullanımını sınırlayın. Tabletler üzerinde yan yana oynama ile büyük motor becerileri, yaratıcılık, sosyal beceri ve keşifler gerçekleştirilemez.
- TV’yi her zaman arka planda tutmayın. Bunun yerine müzik çalabilirsiniz. Birlikte şarkı söyle.
- Ekran bebek bakıcılığı yapmak yerine, elektronik kullanırken çocuğunuzla iletişim kurun. Videolar, tabletteki resimler, oyunlar vb. Hakkında konuşun. Eğlenceli etkinlikler, bunları kullanırsanız etkileşim için bir fırsat olabilir. Sorular sorun, telefondaki resimlerin hatıralarını paylaşın , televizyonda neler olup bittiğini veya oyunlarda adlandırılan şeyleri ne zaman gördüklerini konuşun. Genellikle çocuk şovlarında yerleşik mesajlar bulunur; bu onlar hakkında konuşmak için harika bir fırsat. Sadece paylaşmak ve kısa yorumlar iyidir.
- En önemlisi: kendi elektronik kullanımınızı izleyin. Çocuğunuzla akşam yemeğinde telefonunuzda mısınız? Çocuğunuzun oyununa veya yazılı mesajlarınıza katılıyor musunuz? Yetişkinlerde bu kabalıktır; Çocuklarda bu yoksunluktur. Akşam yemeği için bir restorana katıldınız ve çocukları temelde görmezden gelinirken, yetişkinleri telefonlarında gördünüz mü? Bu kötü bir model ve zayıf ebeveynlik , başka söz yok.
Elektronikle çalışan bu dünyada, çocukların gelişimsel ihtiyaçlarını dikkatlice, eğlence, eğitim ve bebek bakıcılığı olarak teknolojinin cazibesiyle dengelememiz gerekiyor . Dikkatli olmanın gerçek nedenleri var – zaten ekranlara bağımlılık nedeniyle tedavi gören bazı 4 yaşındakiler var . Çocuklar daha genç ve daha küçük yaşta ekran kullanıyor, bu nedenle ebeveynlerin ne yaptıklarını ve izin vermediklerini dikkatlice düşünmeleri gerekiyor.
Doktor Marcia Eckerd