Deniz Kırlangıcı
Deniz Kırlangıcı ; 39 cinsi olan deniz kırlangıçları daha küçük ve biçimli kuşlardır. Boyları 20-57 santimdir.Kanatları daha dar ve sivridir. Gagaları da yine sivri olur. Deniz kırlangıçları genellikle martılardan daha küçük, ince ve zarif kuşlardır. Beslenme yöntemler bakımından da daha titizdirler. Deniz kırlangıçları ender olarak havada süzülürler. Kanatlarını düzgünce ve sürekli çarparak uçarlar.
Çoğu zaman başlarını ve gagalarını öne değil, aşağıya doğru uzatırlar. Deniz kırlangıçları da suda yüzen ufak besin parçalarını kaparlar. Ama besinlerinin temelini küçük canlı balıklar ve karidesler oluşturur. Bunları havadan, suyun altına dalarak yakalarlar. İç kesimlerde yaşayan deniz kırlangıçları uçarken yakaladıkları böceklerle de beslenirler.
Deniz kırlangıçlarının ayakları perdelidir ve suyun yüzeyinde batmazlar. Buna rağmen iyi yüzücü değillerdir. Ayakları hayvanların etkili bir şekilde ilerlemelerini sağlamayacak kadar küçük ve zayıftır. Deniz kırlangıçlarının çoğu avlanırken suları sıçratarak dalar ve hemen sonra avlarıyla sudan havalanırlar. Deniz kırlangıçları arasında en engin kesimlerde yaşayan isli cins hemen hemen suya hiç girmez. Besinini uçarken suyun yüzeyinden nazikçe alır. Yine engin deniz türü olan kahverengi deniz kırlangıcı balık sürülerinin toplandığı yerlerde genellikle suya konar ve bir martı gibi besin alır.
Deniz kırlangıçlarının çoğu genel renk şekilleri bakımından martılara benzer. Gövdeleri beyaz, sırtları ve kanatları gridir. Ama genellikle başlarının tepesi siyah olur. Birkaçında ayrıca sorguç da vardır. Deniz kırlangıçları da martılar gibi ilk ve sonbaharda tüy dökerler. Üremeye başlamadan önce 2-3 yıllık bir gelişme evresi geçirirler. Ama ergin olmayanların tüyleri fazla farklı değildir. Bunlar erginlerin kışlık tüylerine çok benzer. Bir yaşındaki genç kuşların kuyrukları, erginler gibi derin çatallı değil, genellikle küstümsüdür.
Bazı cinslerde kuyruk çatallı olur. Örneğin Kutup, Sabine ve Galapagos Çatal kuyruklu cinslerinin. Ama Galapagos cinsi hiçbir zaman ılık enlemlerde görülmez. Bazı iri deniz kırlangıçları, örneğin Hazar ve Amerikan sularında yaşayan Kral: Büyük Okyanus ve Hint Okyanuslarının tepeli cinsi orta boylu martılardan daha büyüktür. Gaga ve kuyruklarının değişik biçimleri ve uçuş yöntemleri onların hemen deniz kırlangıcı olduklarının anlaşılmasını sağlar.
Deniz kırlangıçlarının gaga ve ayaklarının rengi kömür siyahından parlak kırmızı ya da sarıya kadar değişir. Cinsleri birbirinden ayıran en belirgin özellik gaga rengidir. Bazı deniz kırlangıçları, birbirlerine o kadar benzer ki bunları doğal çevrelerinde ayırt etmek çok zordur. Bazen uzmanlar bile ipucu olarak kuşların seslerinden yararlanmak zorunda kalırlar. Bütün deniz kırlangıçlarının sesi, tiz ve çatlak çığlıklara benzer. Ama çeşitli cinslerin sesleri arasında kolaylıkla farkedilen belirgin değişiklikler de vardır.
Deniz kırlangıçlarının çoğu siyahlı beyazlı olur, başlarının tepesi de siyahtır. Ancak bu kural dışında kalan birçok cins de vardır. Kahverengi deniz kırlangıcında bu kural tersine dönmüştür. Kuş tamamiyle kahverengidir ve başının tepesi de uçuk gri olur. Amerika, Avrupa ve Asya’nın küçük bir cinsi olan ve içerilerdeki bataklıklarda ve kıyıları kamışlarla çevrili göllerde üreyen kara kırlangıcın erginlik evresi tüyleri tamamiyle simsiyahtır.Ama bir yaşındaki kuşların sırtları koyu gri, karınları da beyaz olur. Orta Pasifik’in güzel peri deniz kırlangıcı bembeyaz, gagası siyahtır. Bu küçük zarif kuşun bir deniz kırlangıcından beklenmeyecek acayip bir yöntemi vardır. Alçak bodur ağaçlara, genellikle mangrovlara yuva kurar. Renkleri olağanüstü olan diğer bir cins de İnka deniz kırlangıcıdır.
Bu kuş, Güney Amerika’nın batı kıyıları açıklarında Peru’dan Şili’ye kadar olan kesimde Guano adalarında kahverengi pelikanlar ve guanaylarla birlikte ürer. İnka deniz kırlangıcı familyanın kapalı bir yere yumurtlayan tek üyesidir. Bu kuş yumurtalarını kayalardaki oyuklara ya da Guano’daki çukurlara bırakır
Deniz kırlangıçları mayısta güneydeki kışlıklarından Cod burnuna gelir, bir yıl önce üredikleri aynı yere dönerler. Cod’a eriştikleri zaman çift çift ayrılmışlardır. Ama üreme alanlarını seçer ve yuvalarını kurarken kur yapmayı sürdürürler.
Erkek, gagasında tuttuğu küçük bir balığı dişiye götürerek bunu duygularının bir işareti olarak ona sunar. Her çift üreme alanını seçer. Bu genellikle bir yıl önce üredikleri yere kabil olduğu kadar yakındır. Hatta çiftler bazen ancak 60-90 santim genişliğinde olan bu dar yerden diğer bütün deniz kırlangıçlarını da kovarlar. Bütün deniz kırlangıcı kolonilerinin özelliği olan gürültü ve kavgalara, alan yüzünden çıkan tartışmalar ve dövüşler yol açar.