Avangard, zamanın ötesine geçerek karakterize edilir; yeni sanatsal tekniklerin ve materyallerin, zamanından önce keşfedilmediği keşifler (Eğitim, 2017).
Avangardda seçilen temalar, sanatçıların daha iyi sanat üretmelerine yardımcı olacak yeni tekniklerin ve sanatsal yöntemlerin kullanımını kapsamayı deniyordu.
Bu şekilde, pek çok sanatçı eserlerinin tasarımını ve planlanmasını vurguladı; basit "sanatsal olayların" ötesinde, çünkü nadiren bir heykeltıraş veya ressam önceden hazırlanmadan öncü olamazdı.
Avangard, klasik sanat tarafından önerilen kuralları sorgulamak için yıkıcı, tartışmalı ve radikal olarak etiketlendi. Böylece, sanatın tüm sınırları 19. yüzyılın sonuna kadar bilindiği gibi aşıldı (Eğitim, 2017).
Avangardda, Picasso, resim perspektifinin kullanımıyla ilgili yaptığı analitik sorgulama nedeniyle göze çarpıyor.
Ayrıca renk uygulamasında "çılgın" bir teklifle izlenimci Monet ve Van Gogh da var. Bununla birlikte, avangardın en büyük üssü devrimci dadaizmiyle veya dadasıyla Duchamp'dı.
Avangardın temel özellikleri
1- Radikal ve yıkıcı
"Avant Garde" terimi, ilk kez 19. yüzyılın başlarında Fransız Henri de Saint-Simon tarafından kullanılmıştır. Avangardın hizmetinde çalışan sanatçıların toplumsal ilerlemeye yönelik olduğunu ve diğer bilim dallarındaki bilim adamlarının ve uzmanların ötesine geçtiğini söyledi.
Bununla birlikte, yirminci yüzyılın başında, terim, radikalizm ile eşanlamlı olarak nitelendirildi ve avangard sanatçıların sanatın statüsünü sorgulamak zorunda kaldıklarını ima ettiler.
Avangard tarafından ele alınan konuların, tüm estetik dinamikleri, entelektüel hareketleri, konvansiyonları ve sanatsal üretim yöntemlerini tartışması budur. Bu nedenle sanatçılar yıkıcı olarak sınıflandırıldı (Harland, 2013).
2- Deneme
Avangard sanatçılar, sanatın farklı bir şekilde ele alınmasıyla ve sayısız tekniği keşfetmeye ulaşarak karakterize edildi.
Bu tekniklerden bazıları, Picasso'nun desteklediği kübizm gibi, yeni sanatsal hareketlere yol açtı. Diğerleri başarısız oldu ve hiçbir zaman gerçeklenmedi.
Avangardda denemeler Fransız Devrimi'nden yıllar sonra başladı. Bu şekilde, bu hareket 20. yüzyılın başlarında sanatın uyanışı olarak anlaşılmaktadır.
Geleneksel yağlı boya teknikleri sorgulandı ve sanat manzaraları, şekilleri ve figürleri yeni bir romantizmle yakalamaya başladı. Empresyonizm bu şekilde avangard okullarının en büyüklerinden biri olarak doğdu (Johnson, 2017).
3- Renk kuralları
Avangard hareketlerin, rengin kullanıldığı şekilde ters döndüğü söylenebilir. Birden ormanlar kırmızı olabilir ve samanlıklar mavi olabilir.
Bütün bunlar, bazı sanatçıların, güneşin sanatçının gözüyle algılanan unsurlar üzerindeki görülme sıklığı gibi belirli anlarda doğal olaylara vermeye başlaması nedeniyle oldu.
Renk sözleşmelerindeki bu değişiklik bugün yaygın olabilir, ancak 20. yüzyılın başında halk, sanatın işlendiği şiddet tarafından skandallaştırıldı (Terraroli, 2006).
4- rasyonelden mantıksızlığa
Avangardın birçok üssü vardı ve bugün öncü olarak bilinen çok sayıda harekete ve sanatsal okula yol açtı. Her öncünün kendine özgü sanata yaklaşma biçimi vardı ve farklı konularla ilgilendi.
Yaratıcılarının "vahşi hayvanlar" olarak bilindiği, doğal olmayan ve dramatik bir renk şemasıyla Fauvism gibi hareketleri ve form analizinin hüküm sürdüğü Kübizm gibi hareketleri geleneksel görüş fikrini eleştiren bu şekilde görebiliriz. iki boyutluluğun kullanımına vurgu lehine doğrusal bir bakış açısı.
Bu şekilde avangard, zamanın akademisyenlerini Paris, New York, Münih, Dresden ve Berlin'deki sergilerle skandallaştırdı.
Bu son yerlerde, Alman dışavurumculuğu, geleneksel şemaları, bugüne kadar kullanılan belirgin kenarlı bir stil ile yıkmaktan sorumluydu (Scheunemann, 2000).
5- Anarşizm ve yenilikçilik
Avangard hareket mükemmelliği, görsel sanatların doğrudan eleştirilmesi ve anarşi ile hiper-modernizmin yenilikçi bir karışımını içeren bir sanat önerisi etrafında dönen konularla ilgilenen Dadaizmdir.
Dadaizm, klasik sanatın tüm temel direklerini reddeden oldukça tartışmalı ve zorlayıcıydı.
Dada çöpü ve sokakta bulunan nesneleri üç boyutlu kolajlarla çevirdi. Bu şekilde, bu akımın üsleri etkileşime girebilecekleri daha kavramsal bir sanat yarattı.
6- Kavramsal sanat
Öncülerin çoğu kavramsaldı. Bugün günümüzde performans sanatı ve yaşananlar olarak bilinenleri ortaya koyuyorlar.
Esas olarak Dada'nın akımı, postmodernizmle neredeyse elli yıl sonra gelecek olan kavramsal sanatın öncüsü olarak anlaşılıyor.
Avangardın her akımı, yeni bir akımın ardılıydı. Gerçeküstücülüğün Dadaizm'den doğması ve sanat, Salvador Dalí'nin rüyasındaki figürlerle dolu daha kavramsal bir anlam kazanıyor.
7- Geometri
Şekil ve form kavramları açıkça tartışıldığı için bu, avangard tarafından şiddetle ele alınan bir konudur.
De Stijil hareketinin sanatçı Piet Mondrian tarafından doğuş şekli budur ve gerçeklik temel ve deneysel geometrik figürlerin bir soyutlamasından yorumlanır.
Geometri sadece ressamlar tarafından tedavi edilmedi, heykeltraşlar da sanatın bu yönünü sorguladılar; fütürizm gibi hareketlere yol açtılar; burada form daha kıvrımlı şekiller ve metalik dokulardaki mekansal bir idealden temsil edildi.
8- Soyutlama
Avangardda, klasik sanattan gelen elementlerin soyutlanması, daha fazla form ve figürü basitleştirmenin mümkün olmadığı bir noktaya ulaştı.
20. yüzyılın sonunda soyutlama, sanat dünyasına hükmediyordu ve sanatçıların yeni ve şaşırtıcı parçalar yaratması zordu.
Bu sırada, Jackson Pollock, hareketli resim tekniğini yaratır ve popüler soyutlamaçılığın temasını değiştirir. Renkler ve konturlar yeniden duygulandı ve iletilmesi amaçlanan mesaj daha güçlüydü (Kordic, P, Martinik, & P, 2017).