Josephine Baker Kimdir
Dünyaca ünlü sanatçı, İkinci Dünya Savaşı casusu ve aktivist Josephine Baker’ı tanımlamak için kullanılan başlıklardan birkaçı. Fransız tarihinin en başarılı Afrikalı Amerikalı sanatçılarından biri olan Baker’ın kariyeri, sanatçıların dünyayı değiştirmek için platformlarını nasıl kullanabileceklerini gösteriyor.
3 Haziran 1906’da Freda Josephine McDonald, St. Louis, Missouri’de doğdu. Her ikisi de şovmen olan ailesi, ayrılmış Midwest boyunca sahne aldı ve gösterileri sırasında onu sık sık sahneye çıkardı. Ne yazık ki, kariyerleri hiç başlamadı ve genç Fırıncıyı hayatta kalmak için garip işler aramaya zorladı. Eğer iş bulamazsa sokaklarda dans eder, seyircilerden para toplardı. Sonunda, rutini bir Afrikalı-Amerikalı tiyatro grubunun dikkatini çekti. 15 yaşındayken Baker kaçtı ve grupla birlikte performans göstermeye başladı. Ayrıca bu süre zarfında evlendi, kocasının soyadını aldı ve adını bırakarak Josephine Baker oldu.
Baker, 20.yüzyılda popüler bir tiyatro türü olan birçok Vodvil gösterisinde dansçı olarak gelişti. Sonunda New York’a taşındı ve şimdi Harlem Rönesansı olarak bilinen siyah yaşam ve sanat kutlamalarına katıldı. Birkaç yıl sonra başarısı onu Paris’e götürdü. Baker, farklı dans tarzı ve eşsiz kostümleri sayesinde en çok aranan sanatçılardan biri oldu. İzleyicileri çoğunlukla beyaz olmasına rağmen, Baker’ın performansları Afrika temalarını ve tarzını izledi. Ünlü Şovu Danse Sauvage’de muz eteğiyle sahnede dans etti. Baker çok yetenekliydi, dansları ve şarkılarıyla tanınıyordu, hatta Avrupa’da yayınlanan birçok başarılı büyük sinema filminde bile oynadı.
İkinci Dünya Savaşı sırasında Adolf Hitler ve Alman ordusu Fransa’yı işgal ettiğinde Baker Nazi rejimine karşı mücadeleye katıldı. Düşmanın önünde gösteri yaparken duyduğu sırları aktararak Fransız askeri yetkililere yardım etti. Gizli bilgileri müzik sayfalarına görünmez mürekkeple yazarak taşıdı. Uzun yıllar Paris’te sahne aldıktan sonra Baker Amerika Birleşik Devletleri’ne döndü.
Eve dönmesi Baker’ı St. Louis’de çocukluğundan beri yaşamadığı ayrımcılık ve ayrımcılıkla yüzleşmeye zorladı. Sık sık ayrılmış izleyicilere performans göstermeyi reddetti, bu da genellikle kulüp sahiplerini gösterileri için entegre etmeye zorladı. Ayrımcılığa ve ayrımcılığa karşı muhalefeti, Ulusal renkli insanları geliştirme Derneği (NAACP) tarafından kabul edildi. 1963’te Washington’da iş ve özgürlük Yürüyüşü’nde konuşmasına izin verilen az sayıdaki kadından biriydi. Konuşması, Amerika Birleşik Devletleri’nde ve yurtdışında siyah bir kadın olarak hayatını ayrıntılı olarak anlattı:
Krallar ve kraliçeler sarayları başkanlarının evlere ve yürüdüm dediğimde sana yalan söylemem ben “biliyor musun, arkadaş. Ve çok daha fazlası. Ama Amerika’da bir otele girip bir fincan kahve içemedim ve bu beni çıldırttı.”
Baker 1970’lerde ırksal adaletsizliklerle savaşmaya devam etti. kişisel hayatı siyasi gündeminin bir kanıtıydı. Kariyeri boyunca çeşitli ülkelerden 13 çocuğu evlat edindi. Ailesine “gökkuşağı kabilesi” adını verdi ve ırksal ve kültürel uyumun var olabileceğini göstermek için çocuklarını yola çıkardı. Baker hayatının sonlarında sahnede kaldı ve 1975’te son kez sahne aldı. Gösteri satıldı ve ayakta alkışlandı. Baker 12 Nisan 1975’te vefat etti.