David Cronenberg artık benim için bir herhangi yönetmen değil, sinemanın en büyük efsanelerinden biri. 1975 tarihli ilk filmi; Shivers'tan, en son çektiği Eastern Promises'a kadar bir tane boşu yok. Gerçekten çok büyük bir yönetmen.
Özünde; 'insanın makineleşmesi' fikrini barındıran tüm filmleri insanı koltuğuna çiviler. İşte Tarayıcılar da böyle bir film. Filmde Tarayıcılar adında yeni bir insan türü ortaya çıkıyor. Bunların bazılar iyi niyetli, bazıları da kötü niyetli. Ee normal değil mi bu? İnsanlar olarak biz de böyle değil miyiz. Bazı telepatik güçleri olan bu insanlar, insanlara çok ciddi hasarlar verebiliyorlar. Bu telepatik güçlerle, yanında oturan bir adamın beynini patlatabiliyor mesela. Resimdeki gibi. Resimdeki özel efekt çalışmasında karakterin elleri pek iyi olmamış. Ama bu telepati sahnesi o kadar heyecanlı ki; ellere bakacak haliniz kalmıyor.
Filmin inanılmaz anlarından biri: İki tarayıcının telepatik savaşının galibi belli oluyor. Siz ne olduğunu anlayamıyorsunuz. Yönetmen böyle buyurdu çünkü. Çünkü sonraki sahnede öyle bir şey olacak ki; koltuğunuzda uzun süre creditse aval aval bakarken bulacaksınız kendinizi. Kısa süreli bir şokun etkileri bunlar:) Ne bekliyordunuz. Hangi Cronenberg filmi midenize bir yumruk çakmadan bitmiş ki!