Çocuk kendini, duygularını, istek ve ihtiyaçlarını, çatışmalarını davranışlarıyla yansıtır, biz yetişkinler gibi söze dökemezler (bizler de farkında olmadığımız duygularımızı davranış yoluyla yansıtırız), bu yüzden bir çocuğun sorunu olduğunu onun davranış problemi yaşayıp yaşamadığıyla anlarız; örneğin uyku problemi, yeme problemi, tırnak yeme, alt ıslatma, tepkisellik, şiddet, uyum sorunu gibi görünen sorunlar bir yardım alınması gerektiğini anne-babaya söyler. Psikodinamik oyun terapisi yoluyla çocuğun dışardan görünen davranış sorunlarının psikolojik nedenlerini araştırır; iç çatışmaları, korkuları, öfkeleri, istek ve ihtiyaçlarını ifade etmesine fırsat verir, bu çocukta rahatlama yaratır. Çocuğun oyun yoluyla iç dünyasının tekrar yapılandırması sağlanır; iç dünyasını sözelleştirerek içselleştirmesini, bir iç dünya oluşturmasını sağlarken, ortaya çıkan istek ihtiyaçlarının karşılanması yoluyla da iç dünyanın tamiri sağlanır, görünürde alan davranış problemleri de ortadan kalkar. Çocuk terapisinde anne-babanın önemi çok büyüktür, eğer çocuğun çatışmaları derinse, terapide çıkan çocuğun ihtiyaçlarını anne-baba gidermekte zorlanıyor ya da gideremiyorsa en önemlisi de anne baba çocuğun gelişimini kendi sorunlarından kaynaklı bozuyorsa, olumsuz davranışını fark etse de düzeltemiyorsa anne-baba birlikte yada ayrı ayrı terapi sürecine dahil edilir.