Kendini Geçersiz Kılma Döngüsünü Kırma
Sahneyi ayarlayayım.
Amanda yapmayı vaat ettiği bir şeyi yapmayı unuttu. Bunu fark ettiğinde ve özür dilediğinde, tekrar yapacağına söz vererek, düşmanlık ve öfkeyle karşılaştı.
Odada, kendisinin ve öfkeli olanın dışında iki kişi daha var ve sahneyi acımasızca izliyorlar.
Amanda yaralandı.
Sözünü unutmanın suçu olduğunu bilmesine rağmen, sözlü olarak istismara uğradı ve izleyenlerin hiçbiri bunu durdurmak için hiçbir şey yapmadı.
Aslında, Amanda’nın kocası daha sonra onlarla yüzleştiğinde, “Sadece yorgun olmalı” dediler.
Affedersiniz?
Az önce ne oldu?
Amanda’nın hisleri geçersiz kılındı.
Sanki hisleri önemli değildi.
Sanki duyguları, kendisine uygulanan gerçek bir acı yerine, yorgun hissederek sürüldü.
Daha da kötüsü, çoğu zaman bunu kendimize yapıyoruz.
Bu neye benziyor? Aslında, tespit edilmesi oldukça kolaydır. Çoğu zaman “Yapmamalıyım” veya “Yapmalıyım” ile başlar.
- Kendimi çok yorgun ve stresli hissetmemeliydim. Diğer insanlar benden daha kötü durumda.
- Bu zafer için heyecanlı hissetmemeliyim - çok bencil ve kibirli görüneceğim.
- Gerçekten başa çıkabileceğimden daha fazla şey almak sorun değil çünkü patronum bana güveniyor.
- Kilo kaybım birçok insan kadar dramatik değil; Çok fazla kişiye göstermemeliyim yoksa sadece ilgilendiğimi sanıyorlar.
- Ugh. Sadece bunu aşmam gerekiyor.
- Yaşam durumum hakkında kötü hissetmeyi haketmiyorum.
- Bu sunumu çok fena karıştırdım - başkası vermeli.
Tanıdık geliyor mu?
Bana kesinlikle öyle geliyor. Aynı zamanda olumsuz kendi kendine konuşma olarak da bilinir.
Burada olan, kendi duygularını geçersiz kılıyor olduğun. Sanki deneyimleriniz ve mücadeleleriniz onaylanmaya layık değil, çünkü başkası daha iyi ya da daha kötü bir duruma sahipse.
Saçmalama diyorum.
Duyguların tamamen geçerli.
Onlar geçerli çünkü onları hissediyorsunuz!
Başka hiç kimse ne hissettiğini hissetmiyor. İlişkilendirebilir, sempati duyabilir veya empati kurabilirler, ancak ne hissettiğinizi hissedemezler.
Bu yüzden kendi duygularını geçersiz kıldığın zaman, başkasının yaptığından daha kötü.
Hissetmek için doğal olanı hissetmek için izninizi reddediyorsunuz.
O zaman asıl soru, kendi duygularını geçersiz kılmayı nasıl bırakıyorsun?
1. Tanıma
Bu düşüncelerin ya da olumsuz kendi kendine konuşma kalıplarının ne zaman olduğunu anlamaya çalışın. Kendinizi sürekli işe mi bırakıyorsunuz? Okulda iyi performans gösterme yeteneğinden şüphe mi ediyorsun ve bunun için muhtemelen sadece aptal olduğun için mi diyorsun?
Kendini geçersiz kılma yol açacak bir olaylar modeli var mı?
Ne zaman gerçekleştiğini anlayabildiğinizde, tanımlamanın zamanı geldi.
2. Kimlik
Gerçekten kendine ne söylüyorsun? Yaz. Ciddi anlamda. Bir kağıda yazın ve sonra yüksek sesle okuyun. Saçma geliyor mu? Kulağa doğru mu geliyor?
Bu düşünce ve duygulara doğru, temsili bir etiket verin.
“Bu sunumu yapamam. Berbat ederim. ”
Dönüşür:
“Konuşma yapmaktan rahatsız oluyorum çünkü hiçbir zaman kalabalığın önünde duracak cesaret ya da güvenim olmadı.”
Kulağa farklı geliyor, değil mi?
3. Düşüncelerin kabulü
Bu, birçok insanın sorun yaşadığı kısım.
Düşüncelerinizin var olduğunu ve sadece düşünceler olduğunuzu kabul etmek!
Gerçekten kim olduğunuzu temsil etmiyorlar, sadece düşünceler.
Düşünceleri olduğu gibi kabul edebiliyorsanız, onlara tepki vermek zorunda olmadığınızın farkına varmak daha kolaydır.
Ortaya çıkan düşünceyi kabul et ve yoluna devam et.
4. Kendinizi Doğrulamak
Bu tam olarak nasıl bir ses. Kendine söylemek yerine, bir şey yapamazsın ya da belli bir şekilde hissetmemelisin ya da üstesinden gelmen gerekir - kendine tam tersini söyle.
Olumsuz bir düşüncenin veya geçersizliğin ardındaki asıl nedeni zaten tanıdığınız ve tanımladığınız için, şimdi kendinize böyle şeyler anlatmaya başladınız:
- Yorgunum ve stresliyim.
- Çok şaşkınım. (Bazı yapılara ihtiyacınız olduğunu kabul edin)
- Bu zafer için çok heyecanlıyım - bu yeni bir kişisel en iyisi! (Kazançlarınız hakkında iyi hissetmeyi hak ettiğinizi kabul edin!)
- Hayır, şu an buna dayanamam. Tabağım çok dolu ve bunun için elimden geleni yapamayacağımdan endişeleniyorum. (Sınırlarınızın tanınması)
- Kilo kaybımla gurur duyuyorum - bu benim için çok büyük! (Başkalarının sen olmadığını kabul etmek)
- Bunun için üzgünüm. (Belirli bir zamanda “sadece üstesinden gelmek” zorunda olmadığınızı kabul edin.)
- Yaşam durumum hakkında kendimi kötü hissediyorum. (Başkalarının sen olmadığını kabul etmek)
5. Sınırların belirlenmesi
Bunu yapmanın iyi bir örneği, başa çıkabildiğinizden fazla almamanız gereken kurşun noktasıdır. Sadece başkalarıyla değil, kendinizle güçlü sınırlar kurduğunuzda, kendini geçersiz kılmayı durdurmayı kolaylaştırırsınız.
Bunun örnekleri, kendinize olumsuz düşünmeye başlarsanız veya kendinize söylerseniz, yanlış olan bir şey yüzünden yapabileceğiniz bir şeyi yapamayacağınızı, en azından bir pozitif hale getirmeyi deneyeceğinizi söylemek gibi şeyler olabilir.
Kendi kendini geçersiz kılma nasıl başlar?
Kendini geçersiz kılma, öğrenilmiş bir davranıştır.
Diğerleri bizi ve duygularımızı geçersiz kıldıklarında, kontrol edilmezse ne kadar uzun olursa, bu geçersizlikleri içselleştirmemiz ve bunları kendimize söylemeye başlamamız daha olasıdır.
Bu sinsidir.
Yeterince erken ve yeterince uzun sürerse, kendimizi sevme yeteneğimizi de etkileyen, her şeye değer olduğumuzu hissetmekten aciz kalıyoruz.
Sevgiyle kendini geçersiz kılma şu şekilde görünür:
- Seni haketmiyorum
- Benim için çok iyisin.
- Yeni ayrılsam daha mutlu olursun.
Bunların hepsi kendini geçersiz kılma belirtileri ve kendini sevme eksikliği! Sadece bu ifadeleri yazmak çok olumsuz geliyor.
Yani, Amanda'ya geri dönelim.
Duyguları başkası tarafından geçersiz kılındı. Yorgun, stresli, sebepsiz yere ağlayan her uyumun olduğu bir evde büyüdü.
Amanda kendi duygularını inkar etmeyi öğrendi.
Ama ne yaptığını tanımaya başladı. İş yerinde bir hata yaptığında ve “Uh, ben çok aptalım!” Diye düşündüğünde, ne yaptığını tanıyarak kendini yakalar.
Ardından, neler olduğunu kimliği belirledi.
“Bir hata yaptım çünkü Excel'de bir sayfayı görmezden geldim.”
Herkes hata yapar! Kelimenin tam anlamıyla kimse mükemmel değildir! Amanda dahil hiç kimsenin, ulaşılamayan bir mükemmellik standardına bağlı kalması gerekmiyor.
Amanda şimdi yaptığı hatayla ilgili düşüncelerini kabul ediyor.
"Bir hata yaptım."
Bu kadar. Başka hiçbir şey. Bir hata yaptı ve şimdi de devam etmesi gerekiyor. (Ya da bu durumda düzeltin.)
Şimdi Kendini Doğrulama aşamasında.
“Aptal değilim, gerçekten zekiyim. Bu hata kim olduğumun temsilcisi değil - sadece acelem vardı ve o levhayı tamamen kaçırdım. ”
En zor kısım ne olabilir?
Buradan, Amanda’nın HERSELF’le sınırlar belirlemesi bekleniyor.
Basit hatalar yüzünden kendine aptal demeyi bırakacak.
Ne zaman yaparsa yapsın, bu tanıma, tanımlama, kabul ve doğrulama sürecinden geçecek.
Zaman geçtikçe artık kendisini aptal olarak çağırmayacak - doğrudan “Boğmaca” nın kendini onaylamasına geçecek. Koştum ve bir hata yaptım. Düzeltme zamanı. ”
Yaşamınızı düşünerek ve duygularınızın önemli olmadığını söyleyerek yaşamayı sürdürmenize gerek yok. Duygularını hissetmek için her hakkın var. Başka hiç kimse SİZİN ne hissettiğinizi hissedemez, öyleyse neden onlar gibi davranmalısınız?
Düşüncelerini değiştir ve dünyan değişsin. - Norman Vincent Peale
Şu an kendi düşüncelerinizi geçersiz kılmanıza engel olacak hangi düşünceyi değiştirebileceksiniz?
Bu makale ilk olarak 5 Nisan 2018'de Inspired Forward'ta yayınlandı.