Hikaye, 1940'ların sonlarına doğru, Sovyet araştırmacılarının beş mahkumu hava geçirmez bir odada mühürlediğini ve uzun süreli uyku yoksunluğunun etkilerini test etmek için deneysel bir uyarıcı gazla dozunu verdi. Davranışları iki yönlü aynalar aracılığıyla gözlemlendi ve konuşmaları elektronik olarak izlendi. 30 gün uykusuz kalabilirlerse özgürlükleri vaat edildi.
Rus uyku deneyi
İlk birkaç gün sorunsuz geçti. Ancak beşinci gün denekler stres belirtileri göstermeye başladı ve durumlarından şikayetçi olduklarına kulak misafiri oldu. Mahkum arkadaşlarıyla konuşmayı bıraktılar, bunun yerine, görünüşe göre araştırmacıların gözüne girmek için birbirleriyle ilgili bilgileri mikrofonlara fısıldamayı seçtiler. Paranoya ortaya çıktı.
Dokuzuncu gün çığlıklar başladı. Önce bir denek, sonra bir başkasının odanın etrafında saatlerce çığlık attığı gözlendi. Daha sessiz deneklerin, okumaları için kendilerine verilen kitapları parçalamaya, sayfalara dışkı sürmeye ve aynalı pencerelerin üzerine yapıştırarak eylemlerinin artık gözlenmemesi için davranışları da aynı derecede rahatsız edici oldu.
Sonra birdenbire çığlık durdu. Denekler tamamen iletişim kurmayı bıraktı. Odanın içinden ses gelmeden üç gün geçti. En kötüsünden korkan araştırmacılar, onlara interkom aracılığıyla hitap ettiler.
Mikrofonları test etmek için odayı açıyoruz. Kapıdan uzaklaşın ve yere dümdüz uzanın yoksa vurulacaksınız. Uyum, birinize anında özgürlüğünüzü kazandıracak. "İçeriden bir ses," Artık özgür olmak istemiyoruz "diye cevapladı.
Bilim adamları bir sonraki adımda ne yapacaklarını tartışırken, iki gün daha hiçbir temasta bulunmadan geçti. Sonunda deneyi sonlandırmaya karar verdiler. On beşinci günün gece yarısında, uyarıcı gaz odadan temizlendi ve deneklerin salınması için hazırlık olarak temiz havayla değiştirildi. Ayrılma ihtimalinden memnun olmamakla birlikte denekler, sanki hayatlarından korkuyormuş gibi çığlık atmaya başladılar. Gazın tekrar açılması için yalvardı. Bunun yerine, araştırmacılar odanın kapısını açtı ve onları geri almak için silahlı askerleri içeri gönderdiler. Girerken tanık oldukları katliam için onları hiçbir şey hazırlayamazdı.
Konular üzerindeki etkisi
Bir denek altı inçlik kanlı suda yüzüstü yatarken ölü bulundu. Et parçaları yırtılmış ve yerdeki gidere tıkılmıştı. Aslında tüm denekler ciddi şekilde sakatlanmıştı. Daha da kötüsü, yaraların kendiliğinden oluştuğu görüldü. Kendi karınlarını yırtıp açmışlar ve çıplak elleriyle karınlarını sökmüşlerdi. Hatta bazıları kendi etlerini yemişti.
Hala hayatta olan dörtlü, uykuya dalmaktan korkmuş görünüyordu ve odadan ayrılmayı reddettiler, yine araştırmacılara gazı tekrar açmaları için yalvardı. Askerler mahkumları zorla çıkarmaya çalıştıklarında, gözlerine inanamayacak kadar acımasızca karşılık verdiler. Biri dalağı yırtılmış ve o kadar çok kan kaybetmiş ki, kalbinin pompalayacağı hiçbir şey kalmamıştı, ancak cansız bedeni çökene kadar tam üç dakika boyunca sallanmaya devam etti.
Kalan denekler zapt edildi ve tedavi için tıbbi bir tesise nakledildi. İlk ameliyat edilecek kişi, anestezi altına alınmaya o kadar öfkeyle mücadele etti ki, mücadele sırasında kasları yırttı ve kemiklerini kırdı. Anestezik etki başlar başlamaz kalbi durdu ve öldü. Kalanı sedasyon yapılmadan ameliyat edildi. Bununla birlikte, herhangi bir acı hissetmekten çok, ameliyat masasında histerik bir şekilde güldüler - o kadar histerik bir şekilde ki, belki de kendi akıl sağlığından korkan doktorlar, onları hareketsiz kılmak için felçli bir ajan verdiler.
Ameliyattan sonra hayatta kalanlara neden kendilerini yaraladıkları ve neden bu kadar umutsuzca uyarıcı gaza geri dönmek istedikleri soruldu. Her biri sırayla aynı esrarengiz cevabı verdi: "Uyanık kalmalıyım."
Araştırmacılar, başarısız deneyin her izini yok etmek için onlara ötenazi yapmayı düşündüler, ancak üç araştırmacı mühürlü odadaki mahkumlara katılarak, derhal yeniden başlatılmasını emreden komutanları tarafından reddedildi. Dehşete kapılan baş araştırmacı bir tabanca çıkardı ve komutanı boş yere vurdu. Sonra döndü ve hayatta kalan iki denekten birini vurdu. Silahını hayatta kalan son kişiye doğrultarak sordu:
"Sen nesin? Bilmeliyim! "" Bu kadar kolay unuttun mu? "Dedi konu sırıtarak," Biz siziz. Hepinizin içinde gizlenen, en derin hayvan zihninizde her an özgür olmak için yalvaran çılgınlık biziz. her gece yatağınızdan saklanıyorsunuz. Basamadığımız gece cennetine gittiğinizde sessizliğe ve felce yatıştırdığınız şey biziz. "
Araştırmacı kalbine bir kurşun sıktı. Denek şu son sözleri mırıldandığında EEG monitörü düz bir çizgide duruyordu: "Yani ... neredeyse ... özgür."
Analiz ve gerçeklik kontrolü
Zihinlerimizin ve bedenlerimizin düzgün çalışması için insanların düzenli olarak belirli bir miktarda uykuya ihtiyaç duyduğu kesindir. Bir gece (veya iki veya üç) uykusuzluk yaşayan herkes, birkaç saatlik ferahlatıcı uykunun bile kişinin sağlığı ve iyiliği için ne kadar kritik olduğunu bilir.
Neredeyse her hissedebilen yaratığın gerektirdiği doğal "aksama süresi" olmadan 15 gün veya daha fazla gün geçseydik ne olurdu? Zihinsel ve fiziksel olarak ayrı düşecek miyiz? Çıldırır mıydık? Ölecek miyiz? Bu, Rus Uyku Deneyinin yukarıda bildirilen korkunç, yıkıcı sonuçlarla cevaplamak için tasarlandığı varsayıldığı gibi sorular.
Şimdi bir doz gerçeklik gazı için.
Böyle bir deney yapılmadı
Bir grup insanı 15 gün boyunca uyanık tutmanın yamyamlık kan banyosuyla sona ereceği önermesi, sürükleyici kurgusal bir korku hikayesi oluştursa da, bilimsel kanıtlarla doğrulanmadı. Sözde Rus Uyku Deneyi, diğer tüyler ürpertici deneyler yapmasına rağmen hiçbir zaman gerçekleşmedi.
Aslında, yukarıda açıklanan tür ve süreye sahip hiçbir insan deneyi gerçekleştirilmedi (hiçbir şekilde halka açıklanmadı), ancak 1964 lise bilim fuarı projesinin sonuçlarına sahibiz. Uzun süreli uyku yoksunluğu, Stanford Üniversitesi'nden iyi niyetli bir uyku araştırmacısı ve nöropsikiyatrik tıp profesörü tarafından izlendi. Varsayılan olarak, bu alandaki ufuk açıcı çalışmalardan biri olarak kabul edilmektedir.
Dünya rekoru 11 gün uykusuz
California, San Diego'daki Point Loma Lisesi öğrencisi Randy Gardner, sürekli uyanıklık için Guinness Dünya Rekoru için 11 gün boyunca uykusuz kaldı. 264 saatlik deney boyunca baş dönmesi, hafıza kaybı, konuşma bozukluğu, halüsinasyonlar ve hatta paranoya krizleri yaşadı, ancak hiçbir zaman Rus araştırmacılar tarafından gözlemlendiği iddia edilen aşırı davranışlara benzeyen herhangi bir şey sergilemedi. Gardner'ın proje bittiğinde 14 saat boyunca uyuduğu ve dinlenmiş ve uyanık hissederek uyandığı bildirildi. Hiçbir kalıcı kötü etki yaşamadı.
Aslında Gardner, uykusuz geçen günler boyunca mevcut ölçütü yenerken, başarısı hiçbir zaman Guinness Rekorlar Kitabı'na girmedi çünkü son teslim tarihini kaçırdı. Bu kategorideki en son unvan sahibi (Guinness, riskli davranışları teşvik etme korkusuyla emekli olmadan önce) 18'de sallanan sandalye maratonunda 17 gün 1977 saat uyanık kalan İngiltere Cambridgeshire'dan Maureen Weston'du. O da değil. Ne kendi karnını açmış ne de kendi etini yemiş. Bayan Weston bu güne kadar uyku yoksunluğu Guinness Dünya Rekorunu elinde tutuyor.
Creepypasta hakkında bir kelime
"Rus Uyku Deneyi", internette viral olarak dolaşan ürkütücü görüntüler ve kurgusal korku hikayeleri için bir İnternet takma adı olan creepypasta'nın bir örneğidir. Bulduğumuz en eski sürüm, 10 Ağustos 2010 tarihinde Creepypasta Wiki'de kendisine "Orange Soda" diyen bir kullanıcı tarafından gönderildi. Orijinal yazar bilinmiyor olarak listeleniyor.
Kaynaklar ve daha fazla okuma
- Uyku Yoksunluğu: Uykusuzluktan Dünya Rekorlarına. Lucid Dreaming Dünyası, 2014
- Rus Uyku Deneyi (Tam Sürüm). Creepypasta Wiki, 16 Ağustos 2010
- Onbir Gün Uyanık. Neatorama, 24 Ekim 2007
- Uyanık Kalma Dünya Rekoru Nedir? Aldatmacalar Müzesi, 26 Mayıs 2007
- İnsanlar Ne Kadar Uyanık Kalabilir? Scientific American, 25 Mart 2002
- Uzamış Uyku Yoksunluğu Nörolojisi Sırasında Nörolojik Bulgular, Eylül 1968