Satılık Köpek Yavruları” ilanının altında küçücük bir çocuğun kafası gözüktü.
Çocuk dükkan sahibine sordu;
“Köpek yavrularını kaça satıyorsunuz?”
Dükkan sahibi;
“30 dolarla 50 dolar arasında değişiyor fiyatları” dedi.
“Benim 2 dolar 37 sentim var” dedi çocuk, “Bir bakabilir miyim yavrulara?” Dükkan sahibi gülümsedikten sonra bir ıslık çaldı ve kulübeden beş tane yumak halinde yavru çıktı. Yavrulardan biri arkadan geliyordu.
Küçük çocuk yürümekte zorluk çeken sakat yavruyu işaret edip sordu; “Bunun nesi var?”
Dükkan sahibi onun kalça çıkığı olduğunu ve hep sakat kalacağını açıkladı.
Küçük çocuk heyecanlanmıştı. “Ben bu yavruyu satın almak istiyorum.”
Dükkan sahibi;
“Hayır, o yavruyu satın alman gerekmiyor. Eğer gerçekten istiyorsan, o yavruyu sana bedava veririm.”
Küçük çocuk birden sinirleniverdi.
Dükkan sahibinin gözlerinin içine dik dik bakarak; “Onu bana vermenizi istemiyorum. O da diğer yavrular kadar değerli ve ben fiyatını tam olarak ödeyeceğim. Aslında, size şimdi 2 dolar 37 sent vereceğim ve geri kalan borcumu da her ay 50 sent olarak tamamlayacağım.”
Dükkan sahibi çocuğu ikna etmeye çalıştı; “Bu köpeği gerçekten satın almak istediğini sanmıyorum. Bu yavru hiç bir zaman diğer yavrular gibi koşup, zıplayamayacak ve seninle oynayamayacak.
Bunun üzerine küçük çocuk eğildi, pantolonunu sıvadı ve büyük bir metal parçasının desteklediği sakat bacağını dükkan sahibine gösterip tatlı bir sesle,
“Ben de çok iyi koşamıyorum ve bu yavrunun kendisini çok iyi anlayacak bir sahibe gereksinimi var” dedi.
Sevgililer Günü … Yalnızların bir an önce pas geçmek istediği, sevgilisi olanların bir kısmının “Aman ne alacağım şimdi, olmaz olasıca gün! “ dediği, bir kısmının da sabırsızlıkla beklediği …
Sevgili kimdir? Ölen eşinin mezarındaki toprağı her gün bağrına basan Nurettin Amca’dır.
Başkasına kaçacağını anladığında bile karısının ayakkabısının altına tüm parasını koyan Aşık Veysel’dir.
Devamını Görüntüle
“Artık evli, adına kara çalınmasın” diye sevdiğinin gerçek adını söylemeyip “Mihriban” diye mahlas takan Abdürrahim Karakoç’tur.
Yıllarca hapisten çıkmasını bekleyip özgürlüğe kavuştuğunda kendini terk eden Nazım’ın mektuplarını ölene kadar tahta bavulunda saklayan Piraye’dir.
Hiçteki hep’i sevmek, gönlüne düşen sebebi sevmek…
Olmayanı sevmek, varmış gibi … Hiç kavuşmamışcasına, yahut hiç ayrılmamış gibi…
Özlediğinde, sevdiğini derin bir nefesle ciğerlerine çekmek,oksijen gibi …
Aynı evde, aynı protokole imza atan yabancılar, kıtalararası olup birbirinin düşüyle uyanıp biraraya gelemeyen sevdalılar …
Hangisi gerçek sevgili şimdi ?
Sevdayı hisseden yürekleriniz dert görmesin.
-Fatoş Doruk