COVID-19 pandemisi sırasında siyaset ve sağlık arasındaki bağlantı bariz bir şekilde ortaya çıktı. Demokrat eğilimli “mavi” eyaletlerin maske gereksinimlerini ve aşı ve sosyal mesafe kurallarını yürürlüğe koyma olasılığı daha yüksekti. Cumhuriyetçi eğilimli “kırmızı” devletler sağlık önlemlerine çok daha dirençliydi. Bu farklılıkların sonuçları, 2020’nin sonunda ortaya çıktı. COVID’den hastaneye yatış ve ölüm oranları muhafazakar ülkelerde yükseldi, liberal ülkelerde düştü. Bu farklılık, aşıların yaygın olarak kullanılabilir hale geldiği 2021 yılına kadar devam etti. Son derece bulaşıcı Omicron varyantı enfeksiyon oranlarındaki farkı kapatmış olsa da, aşılar tarafından önemli ölçüde azaltılan hastaneye yatış ve ölüm oranları ülkenin Cumhuriyetçi eğilimli bölgelerinde daha yüksek olmaya devam ediyor.
Ancak COVID, politika ve sağlık hikayesinin yalnızca son bölümüdür. VA Boston Healthcare System’de bir doktor ve araştırmacı olan Haider J. Warraich, “COVID, Amerikan toplumunda zaten demlenmekte olan şeyi gerçekten büyüttü, bu da yaşadığınız yere bağlı olarak ölüm riskiniz çok farklıydı” diyor ve Boston’daki Brigham ve Kadın Hastanesi.
Haziran ayında yayınlanan bir çalışmada BMJWarraich ve meslektaşları pandemiden önceki yirmi yılda bir ölüm oranlarında büyüyen boşluk ABD genelinde Cumhuriyetçi ve Demokrat ilçe sakinleri için 2001 yılında, çalışmanın başlangıç noktası, kırmızı ve mavi ilçeler arasındaki ölüm riski (başkanlık seçimlerinin sonuçlarına göre tanımlanan) benzerdi. Genel olarak, ABD ölüm oranı o zamandan bu yana yaklaşık yirmi yılda azaldı (her ne kadar diğer çoğu yüksek gelirli ülkede olduğu kadar olmasa da). Ancak 2019 yılına kadar Cumhuriyetçi ilçelerde yaşayanlar için iyileşme, Demokratik ilçelerdekilerin yarısı kadardı – yüzde 11 daha düşük, yüzde 22 daha düşük.
Araştırmada yer almayan Syracuse Üniversitesi’nden sosyolog ve demograf Jennifer Karas Montez, çalışmanın boylamsal yaklaşımı ve ilçe bazında analizlerin net bir modeli tekrarladığını ve genişlettiğini söylüyor. “Politikanın, siyasetin [and] kutuplaşmanın ölüm kalım sonuçları var” diyor Montez.
Teksas, Missouri, Massachusetts ve Pakistan’daki araştırmacılar tarafından yürütülen yeni çalışma, 2001’den 2019’a kadar olan yılları kapsıyor ve en önemli 10 ölüm nedeninden yaşa göre ayarlanmış ölüm oranlarını (her yıl 100.000 kişi başına düşen ölüm sayısı) inceliyor. 2019’da kaydedildi. Bunlara kalp hastalığı, kanser, akciğer hastalığı, kasıtsız yaralanmalar ve intihar dahildir. Araştırmacılar daha sonra, çalışma süreleri boyunca gerçekleşen beş cumhurbaşkanlığı seçiminin her birinde ilçe düzeyindeki sonuçları analiz ederek, sonraki dört yıl boyunca ilçeleri Cumhuriyetçi veya Demokrat olarak belirlediler. Cumhuriyetçi ve Demokrat ilçeler arasındaki ölüm oranlarındaki farkın 10 ölüm nedeninden dokuzunda arttığını buldular. (İnme ve anevrizmaları içeren serebrovasküler hastalık farkı, kaldı ancak daraldı.) Yazarların makaleye göre siyasi ortamın “sağlığın temel belirleyicisi” olduğunu öne sürüyorlar.
Sağlık sonuçlarında bu dezavantaja yol açabilecek muhafazakar alanlar hakkında nedir? Birden fazla faktör muhtemelen boşluğa katkıda bulunur. Önceki araştırmalar, sağlıkla ilgili davranışlarda Cumhuriyetçi ve Demokratik bölgeler arasında farklılıklar bulmuştur. egzersiz yapmak veya sigara içmek gibi. Bu bulgular nüanslıydı. Örneğin, Demokratların sigara içme olasılığı daha yüksekti ve Cumhuriyetçilerin egzersiz yapma olasılığı daha düşüktü. Ancak, kendi siyasi eğilimleri ne olursa olsun, Cumhuriyet eyaletlerinde yaşayan insanların sigara içme olasılığı daha yüksekti.
Ve yeni çalışmanın verilerinin alt gruplara göre analizi, bireysel seçimlerin bir rol oynadığı fikrini desteklemektedir. Hispanik Amerikalılar her yerde ölüm risklerinde önemli gelişmeler gördüler. Siyah Amerikalılar hala herhangi bir ırk grubunun en yüksek ölüm oranlarına sahipler, ancak nispeten benzer bir iyileşme gördüler. Warraich, “Nerede yaşadıkları gerçekten önemli değildi” diyor. Ancak beyaz Amerikalılar için fark çok derindi – Cumhuriyetçi ve Demokratik bölgelerde yaşayanlar arasındaki ölüm farkı dört kat arttı.
Yine de uzmanlar, bazı politika seçimlerinin kötü sağlığa neden olmada bireysel davranışlardan daha büyük bir rolü olabileceğini söylüyor. Virginia Commonwealth Üniversitesi’nde doktor ve epidemiyolog olan Steven Woolf, yaşam beklentisi gibi sağlık sonuçları son yıllarda farklılaştıkça “devlet politikaları daha kutuplaşıyor” diyor. bir başyazı eşlik eden BMJ Woolf, makalesinde, “Muhafazakar politikaların potansiyel sağlık sonuçları hakkında doğrulayıcı kanıtlar inşa ediyor” diye yazdı.
1970 ve 2014 yılları arasında ABD’de beklenen yaşam süresine odaklanan ve o yılların ötesindeki bazı ölçütlere de bakan bir çalışmada, Montez, Woolf ve diğerleri 1959’da Oklahoma’daki bir kişi yaşamayı bekleyebilirOrtalama olarak, Connecticut’ta yaşayan benzer koşullarda yaşayan bir kişiyle yaklaşık aynı sayıda yıl. Ve her iki eyalet de diğer 48’e kıyasla nispeten iyi performans gösterdi. Ancak 2017’ye kadar Connecticut vatandaşları, politik olarak muhafazakar bir eyalet olan Oklahoma’daki akranlarına göre yaşam beklentisinde beş yıllık bir avantaja sahipti. Onlar grafiğin üst kısmına yakınken, Oklahomalılar alta yakındı.
Aradan geçen on yıllarda liberal devletler sağlıkla ilgili endişeleri gidermek için daha fazla politika yürürlüğe koyarken, muhafazakar devletler ters yöne gitti ve 1980’lerin başında 1994 ve 2010’da dönüm noktaları oldu. Montez, bu tarihlerin Ronald Reagan’ın ABD başkanı olarak seçilmesiyle, Newt Gingrich’in seçimleriyle aynı doğrultuda olduğunu belirtiyor. Kongrenin kontrolü ve Çay Partisi siyasetinin yükselişi. Boston Çocuk Hastanesi ve Harvard Tıp Okulu’nda pediatrik acil tıp doktoru olan Lois Lee, siyasi bağlantının sosyal politikaları ve harcamaları yönlendirdiğini söylüyor. Muhafazakarlar, sağlığı bireysel sorumluluk meselesi olarak görme ve daha az devlet müdahalesini tercih etme eğilimindedir. Liberaller genellikle hükümetin sağlığı korumaya yönelik düzenlemeleri uygulama rolünü destekler. Demokratik yaklaşım, Uygun Bakım Yasası kapsamında Medicaid’in genişletilmesini içeriyor. Warraich, sağlık hizmetlerine erişim ve sağlık sigortasına sahip olmanın refah için önemli olduğunu söylüyor. Demokratlar ayrıca sağlığın sosyal belirleyicileri olarak bilinen şeylere daha fazla harcama yapıyor. Lee, “Barınma durumunuz, sosyoekonomik durumunuz, sağlıklı yiyeceklere ve sağlıklı yaşam tarzlarına erişiminiz ve ayrıca toksik strese maruz kalmanız gibi şeyleri biliyoruz – tüm bunlar genel fiziksel, duygusal ve zihinsel sağlığınızı etkiler” diyor Lee.
Tütün, iş kanunları, çevre ve silahlarla ilgili birçok politika türü, tekrar tekrar önemli olarak ortaya çıkıyor. Montez, “Her parti birden fazla politikayı bir araya getirdi” diyor. Montez, örneğin Mississippi’de barlarda, restoranlarda veya işyerlerinde sigara içmeyi kısıtlayan eyalet çapında temiz kapalı hava politikaları olmadığını söylüyor. Kaliforniya’da ise, sigara içmek her üç ortamda da kısıtlanmıştır. Sigara vergileri de önemli ölçüde farklılık göstermektedir. Montez, “İçeride sigara içilemeyen yerler aynı zamanda sigaranın pahalı olduğu yerlerdir” diyor.
COVID’de olduğu gibi, silah güvenliği yasaları konusunda devletler arasındaki farklılık çarpıcıdır. Ateşli silahlar intihar ve kasıtsız yaralanmalardan ölümlere ve birçok ölümcül olmayan yaralanmaya katkıda bulunur. Mavi devletler geçmiş kontrolleri gerektirme olasılığı daha yüksektir, oysa kırmızı eyaletler daha sık silahların gizlice taşınmasına izin verir. Davis, California Üniversitesi’nde Acil Durum Hekimi ve Şiddet Önleme Araştırma Programı direktörü Garen Wintemute, silah yasalarıyla da araştırmacıların politikaların etkilerine toplu olarak bakmaya başladıklarını söylüyor. “Kaliforniya 1980’lerin sonlarında ve 1990’ların başında ateşli silahları ve bunların mülkiyetini ve kullanımını düzenleyen bir dizi yasa çıkarmadan önce, buradaki ateşli silah şiddeti ölüm oranları ülkenin geri kalanından daha yüksekti” diyor. “Bu yasalar yürürlüğe girdikten sonra, Kaliforniya’da oranlar düştü.” Wintemute’nin test etmeyi umduğu en olası açıklama, yasaların kısmen sorumlu olduğudur. Yakın zamana kadar, bu tür araştırmalar, Hastalık Kontrol ve Önleme Merkezlerinin ateşli silah şiddeti üzerine araştırma yapmasını etkili bir şekilde engelleyen federal bir harcama faturasına 1996 yılında eklenen Dickey Değişikliği tarafından ciddi şekilde kısıtlandı. Kongre, 2018’de yasayı netleştirdi ve araştırma fonlarının önünü açtı. Wintemute, “İşler mütevazı bir şekilde düzeliyor” diyor. “CDC ve [National Institutes of Health] her ikisinin de az miktarda araştırma fonu var ve bunu kullanıyorlar.”
Kırmızı ve mavi ilçeler arasındaki kültürel farklılıklar da muhtemelen COVID ölümlerine katkıda bulunmuştur. Maryland Üniversitesi’nde halk sağlığı profesörü ve COVID ölüm oranı ile ilçe düzeyinde oylama arasındaki ilişkiye dair yakın tarihli bir çalışmanın ortak yazarı Neil Sehgal, “Komşularınızdan etkileniyorsunuz” diyor. Sehgal ve meslektaşları, Ekim 2021’e kadar Cumhuriyetçilerin çoğunlukta olduğu ilçelerin 100.000 kişi başına 72.9 ek ölüm yaşadı çoğunluk-Demokratik ilçelere göre. Ancak araştırmacıları şaşırtacak şekilde, aşı alımı farkın sadece yüzde 10’unu açıkladı. Sehgal, bulgunun COVID sonuçlarındaki farklılıkların, örneğin maskesiz sosyal etkinliklere katılma veya yüz yüze yemek yeme olasılığı da dahil olmak üzere bir dizi faktör tarafından yönlendirildiğini öne sürüyor. Şubat 2022’ye kadar, Donald Trump’ın 2020 başkanlık seçimlerinde kazandığı tüm ilçelerdeki COVID ölüm oranı, Joe Biden’ın kazandığı ilçelerden önemli ölçüde daha yüksekti – 258’e karşı 100.000 kişi başına 326 ölüm. “COVID muhtemelen hayatımda gördüğüm en dramatik örnekti. Politika seçimlerinin sağlık sonuçları üzerindeki etkisi konusundaki kariyerim” diyor Woolf.
Bu çalışmalardan elde edilen önemli bir sonuç, partizan ölüm farkının büyümeye devam etmek zorunda olmadığıdır. Warraich, “Bir halk sağlığı uzmanı ve bir doktor olarak hastamın Cumhuriyetçi veya Demokrat olması benim için önemli değil” diyor. “Hem bu hastalar hem de bu topluluklar için en iyi sonucu istiyorum.” Kutuplaşmış çevremizde olduğu kadar zor olan ölümlülük farkını kabul etmenin, çözümlerle ilişki kurmanın ilk adımı olduğunu söylüyor. “Olabilecek en kötü şey, [the BMJ study] sadece siyasi veya partizan olarak etiketleniyor” diyor ve “bu bulgulara gerçekten bakması gereken insanlar bunu görmezden geliyor çünkü rahatsız edici veya yorumlanması zor bir gerçek sağlıyor.”
Kaynak : https://www.scientificamerican.com/article/people-in-republican-counties-have-higher-death-rates-than-those-in-democratic-counties/