₺ 23,00
Açıklama
10x15cm booklet
Bukowski, profesyonel yazın hayatına 1966 yılında John Martin’in Black Sparrow Press’inde başladı. Sonrasında, 1969 yılında, Doug Blazek, A Bukowski Sampler adında şiir ve kısa hikayelerden oluşan ufak bir toplama yayımladı, ki bu derlemenin içinde yer alan çalışmalardan bazıları daha sonra Black Sparrow’un Suda Yan Ateşte Boğul’unda yer alacaktı. Aynı yıl, Essex House, daha önce Open City’de yer alan, Bukowski’nin çalışmalarını topladığı bir derleme yayımladı. Derleme, makale ile aynı ismi taşıyordu: Pis Moruğun Notları (Bu derleme ile Bukowski, 1973 yılında, Lawrence Ferlinghetti’nin “City Light Books” yazarlarına katıldı). Bukowski’nin Pis Moruğun Notları ve diğer çalışmaları, kritikler tarafından oldukça soğuk karşılandı ve çalışmaları sessizliğe gömüldü. Fakat Bukowski’nin kendi kitlesi vardı. Sayıları gün geçtikçe artıyordu. Şiir okuması yaptığı etkinliklerde bu kitle kendini gösteriyordu –sadece şairi görmek için değil, daima sarhoş olan “huysuz şair”i görmek için; genç kızlar, öğrenciler, kendinden 20-30 yaş genç kadınlar etrafını çevreliyordu. Bukowski bu durumun aksini iddia etmiyordu. Kendini yorulmak bilmeyen bir sevgili olarak göstermekten hoşlanıyordu. Her ne kadar Pis Moruğun Notları bize Saroyan’ın sahte içtenliğini, rahatsız edici ve yapay noktalamasını hatırlatsa da, aynı E.E.Cummings ve 20’lerin diğer yazarlarında olduğu gibi, daha sonraki yıllarda anlaşıldığı üzere, embriyosunda birçok nitelik taşıyordu. Zamanının büyük bir kısmını yaptığı işte uzmanlaşmaya harcayan bir zanaatkar gibi, Bukowski de tarzında bir arınma yaşayıp –bir takım düzenlemeler yaparak, müstehcen dili daha akıllıca kullandı. İkili konuşmalarda sıra dışı bir dil geliştirerek çok kısa bir sürede Hemingway’in seviyesine ulaştı. Bir nevi Norman Mailer’de olduğu kadar kendini yerin dibine sokan ve John Fante’de rastlanan iğneleyici mizahın karışımından oluşan bir tarza sahip. Ancak, yıllar boyunca hayatın ucunda yaşamış olan birisinin çalışmalarında rastlanabilir bu nitelikler.