Basım Yılı: Nisan 2014
Sayfa Sayısı:248
Agatha Christie'nin en beğendiğim iki kitabımdan biri* dediği Çarpık Evdeki Cesetler'i gerçekten külliyatı içerisinde ayrı bir yere koymak gerek. Onun büyük aileler (yaşlı zengin adam, genç karısı, çocukları, torunları, yaşlı hala-teyze) kurduğu diğer romanlarından daha dehşetengiz bir havası var ki bunu da katili söylemeden anlatmak zor.
Aristide Leonidas insülin iğnesine karıştırılan göz damlasından zehirlenerek ölür. Üç Kuleli Malikane'sindeki herkes gibi torunu Sophia da zan altındadır. Genç kız, katili bulması için babası Scotland Yard'da çalışan nişanlısı Charles'tan yardım ister..
Poirot veya Marple içermediği halde çok iyi bir iç düzen ve heyecana sahip bir roman bu. Cinayet işleniş sırası ve karakterler açısından Porsuk Ağacı Cinayeti'ne çok benziyor ama ondan çok daha insancıl. İyi bir Agatha Christie polisiyesi okumak isterseniz kitabı es geçmeyin derim.
Çarpık bir adam vardı, çarpık bir yolda yürürdü.
Çarpık bir çitin yanında, çarpık bir altı peni buldu.
Çarpık bir kedisi vardı, çarpık fareler tutardı.
Ve hepsi küçük, çarpık bir evde otururlardı...
(*diğer kitap Şahidin Gözleri.)