Kitabı okurken aklımdan hep şu soru geçiyordu; “Acaba bu hikayede bir gerçeklik payı var mı?” Sona geldiğimde kitaptan ayrı üç sayfalık bir yer vardı ki bu hikayenin benzerlerinin ya da daha kötüsünün yaşandığına dair.
Öksüzler Treni, 1854-1929 yılları arasında 200,000’den fazla çocuğu taşımış olan bir tren. Özellikle çocukların terk edilmiş ve kimsesiz olmasına dikkat ediliyordu ki onları arayan kimseler olmasın.
Çocuklar daha çok İrlandalı göçmenlerin arasından seçiliyorlardı. Amerikan vatandaşı olmadıkları ve yaşları küçük olduğu için üzerlerinde hakimiyet kurmak çok daha kolaydı.
Öksüz çocuklar bir trene bindirilip, çeşitli duraklarda indirildikten sonra gözler önüne seriliyorlardı. Çocuklara ihtiyacı olan aileler istasyonlara gelip seçim yapıyorlardı. Bir nevi köle ticareti…
Tarlalarda çalışan da vardı, hizmetçilik eden de… Yeri rahat olan da, sürekli dayak yiyen de…
O trenlerde olup da satılan bir çocuk olan Pat Tiessen, “Güzel bir evim ve ailem vardı. Ancak onların benim ailem olmadığını hep hissettim. Değillerdi de.” demiştir.
Çocukların iyi ailelere gitmesi bile o trende yaşadıklarını unutmaya yetmemiştir. Birçoğu travma atlatmış, bazılarının ise psikolojileri düzelmeyecek kadar bozulmuştur.
200.000’den fazla çocuk ne demek? İyi ki bu trenler kaldırıldı!
Not 1: Blogumda yorumladığım tüm kitapların listesine buradan ulaşabilirsiniz.
Not 2: Bu yazıyı “kitaptutkum.blogspot.com” dışında herhangi bir blog/forum/internet sitesinde okuyorsanız, şahsımın bilgisi dışında ÇALINMIŞ DEMEKTİR!!
Herkese bol kitaplı günler!!