Batı felsefesinin kurucusu, “gençliği bozan kişi” olarak ölüme mahkûm edildi. Savaş sırasında memleketi için savaşmış ve cesaretiyle ün kazanmıştı. En azından genç sevgilisinin onun hakkında söyledikleri bu şekildeydi.
Sokrates’in hayatı hakkında bildiğimiz hemen hemen her şey, Platon’un “Sempozyum” diyaloğundan gelir. Platon, Sokrates’in felsefi şöhretinin yanı sıra öğretmenine askeri kahramanlık da atfetti. Platon, Sokrates’in öğrencisi olan General Alcibiades’e, MÖ 431-429’da Potidaia kuşatmasında Peloponez Savaşı’nda Sokrates’in falanksta mızrakla savaşan zırhlı bir savaşçı olan bir hoplit olduğunu bildirdi. MÖ 424’teki Delion Savaşı’na da katıldı. Bu doğruysa, Batı felsefesinin kurucusu oldukça zengin olmalıydı çünkü hoplitler ekipmanlarının parasını kendileri ödemek zorundaydı.
“Sempozyum”da Alcibiades, Sokrates’i kaçınılmaz zorluklara örnek bir şekilde katlanan örnek bir savaşçı olarak tanımlıyor: “Orada her şeyden önce sadece benim için değil, diğer herkes için de tüm zorluklara dayanma konusunda üstündü. Bu nedenle, tarlada alışılageldiği gibi, arz bir yerde kesilirse kimse yiyecek eksikliğine kendisi kadar dayanamazdı.”
Sokrates, diğerlerini utandıracak şekilde hava felaketlerine de meydan okudu: “Yine kış mevsiminin zorluklarına -ve o zamanlar çok sert bir kıştı- rahatlıkla dayanmakla kalmadı; soğuğun en şiddetli olduğu bir gün, kendisi aynı giysiyle dışarı çıktı. Onu başka türlü giyerdi ve donmuş zeminin üstünde diğerlerinden daha kolay bir şekilde çıplak ayakla yürürdü ve savaşçılar, birbirlerini ezercesine meraklı gözlerle ona baktılar.”
Kaybedilen Delion Savaşı’ndan sonra Sokrates, herkes kendini bir yerlere attığında, General Laches’ın yanında düzenli bir geri çekilme başlattı. Alcibiades, Sokrates’in blöf yaparak hayatını nasıl kurtardığını gözlemleyebildi: Pratik olarak etrafta dolaştı, savaşma istekliliğine vurgu yaptı ve her yöne küçümseyici bakışlar attı. Bu tek başına ayyaş rakipleri uzak tuttu: “Kural olarak, kendilerini silahlı gösterenlere saldırmazsınız, bunun yerine başlıksız kaçanları takip edersiniz.”
Alcibiades’in hikâyenin devam ettiğini söyleyebilmesi, sadece Sokrates’e bağlıdır çünkü Potidaia Savaşı’nda parlayan genç general yaralanmıştı. Sokrates onu ve silahlarını savaş alanından taşıdı ve onu Korint düşmanlarından kurtardı.
2500 yıl sonra Bertolt Brecht, filozofun Delion’daki mücadelesinin öyküsünü tamamen değiştirdi. “Yaralı Sokrates” öyküsünde Boötier’e karşı değil, Perslere karşı yapılmıştır ve hatta tam da Sokrates’in korkusundan dolayı kazanılmıştır. Dikenli bir tarlada yaralandığında, kaçan yoldaşlarını kahramanlık naraları atarak durdurdu. Sonunda Alcibiades ve binicileri doğru zamanda geldi. Büyük Pers Kralı’nın birlikleri pusuya düşmekten korktu ve geri çekildi. Savaş kazanıldı: “Herkes o gün Perslerin yenilgisinin ne kadar yıkıcı olduğunu biliyordu ve savaşı sona erdirdi.”
Sokrates şimdi Atina’ya, düşmanın mızrakları ve kılıçlarından neredeyse daha çok korktuğu karısı Xanthippe’nin yanına dönmek zorunda.
Yazarların bütün hayatının bir kâğıt olduğu söylenir. Bu yazıda buna bir kanıt sağlıyoruz.