Berlin – Portekiz’den Estonya’ya, Polonya’ya, İsveç’ten Malta ve Yunanistan’a AB’de bir araya gelen Avrupa ülkelerinin 21. yüzyıl dünyasında ancak birbirleriyle birleşmeleri halinde kendilerini savunabilecekleri aşikardır. Önümüzdeki on yıllar, küresel olarak, çok farklı siyasi ve sosyal düzenlere sahip devletlerin ve devlet gruplarının bir arada var olmasıyla şekillenecek. ABD’nin yanına gelecek süper güç Çin olacak, ancak Rusya da nükleer cephaneliği, bir enerji tedarikçisi olarak ve büyüklüğü nedeniyle, başka bir şekilde Japonya ve en azından gelecekte önemli bir rol oynamaya devam edecek. Hindistan ve Brezilya. Ayrıca, özellikle Doğu Asya’daki bir dizi eski gelişmekte olan ülke, gelişmekte olan ülkelere ve bazı durumlarda modern sanayileşmiş ülkelere ilerlemiştir.
İnsanlığın pek tartışmalı olmayan varoluşsal krizlerinden, çıkarlar ve algılardaki tüm farklılıklara ve katılımcılar aynı olsalar bile, barışı güvence altına almaktan yoksullukla mücadeleye ve ekolojinin geniş alanındaki küresel sorunlarla başa çıkma zorunluluğu doğmaktadır. uluslararası olarak yakın bir şekilde çalışmak için birbirleriyle rekabet etme zamanı. Avrupa Birliği ve üye ülkeleri her ikisi için de yeterince hazırlıklı değil. Bu duruma ilişkin net bir ortak anlayış yoktur ve ortak Avrupa hedeflerini etkili bir şekilde uygulamak için kurumlar yoktur.