BÖLÜM 878 - EFSANEVİ MESKEN DAĞ BÖLGESİ
Herhangi bir kişinin bilgisine bağlı olarak, birinin kendi yaşam damarlarını kendisinin koparması, kaçınılmaz bir ölüm demektir. Varoluşun bu düzleminde, sadece Yun Che’nin Öfke Tanrısı güçleri sayesinde, kendi yaşam damarlarını koparsa bile tekrar hayata gelebilecek güçteydi.
Su Hengshan’ın aurası hâlâ zayıftı ama şans eseri dengede kalmıştı. Dahası, ölüm arzusu tamamen kaybolmuştu. Eğer daha fazla kaza olmazsa, hayatı tehlikeye girmeyecekti.
Yun Che, ellerini Su Hengshan’ın bedeninden çekmeden önce ona üç tane Donmuş Bulut Asgardın Beyaz renkli Tabletinden yedirdi, daha sonra derince iç çekti. Aslında, yaşam damarlarını tedavi etmek o kadar da kolay bir şey değildi. Yun Che’nin Öfke Tanrısı güçleriyle bile olsa, en azından bir kaç ay zaman gerekiyordu.
Su Hengshan’ı İlkel Kaynak Ark’ına götürdü, ayağa kalktı ve mırıldanarak dedi ki, “Ling’er, bekle beni!”
Efsanevi Mesken Dağ Bölgesi güneyde kalıyordu. Yun Che, yaklaşık olarak ne kadar uzaklıkta olduğunu biliyordu. Aslında, direkt olarak İlkel Kaynak Arkıyla, ne boyutsal transfer yaptı ne de güneye gitti, tam zıttı olan kuzeye doğru yol aldı.
Su Haoran, Su Hengyue ve Su Wangji, Grandwake Klanınından ayrıldıktan sonra, ölümden kaçan evsiz hayvanlar gibi kuzeye doğru akın ettiler. Kaçarlarken, Yun Che fikrini değiştirip onları takip eder diye dinlenmek için bile kısa bir mola vermediler… Tereddüt etmeden Yedi Yıldız İlahi Sarayının üyelerini öldürmeye cüret etmesine rağmen, o üçünü öldürmesi, üç karıncayı ezmek gibi hiç bir şeyi değiştirmeyecekti.
Bütün hayatlarını ortaya koyup kaçarlarken, ne kadar uzağa kaçtıklarını bilmiyorlardı. Sadece tamamen güçten düşüp yere kapaklanıp, hızlı hızlı nefes alabiliyorlardı. Yüzleri bembeyaz kesilmiş ve ruhları da oldukça tedirgindi.
“Güvend… güvende olmalıyız,” diye mırıldandı Büyük Su Wangji. Arkalarına baktığında, Grandwake Dağından elli kilometre uzaklaşmışlardı.
“Genç Efendi, şimdi ne… yapmalıyız?” dedi Su Hengyue zar zor nefes alırken.
“Huff… huff…” daha yeni kaçmışlardı ama hızlı hızlı nefes almaktan neredeyse Su Haoran’ın ciğerleri patlayacaktı. Yere uzandı, uzunca bir süre rahatlamaya çalıştı. Dişlerini gıcırdatarak sızlandı, bütün vücudu korkudan titrerken dedi ki, “Hadi Yedi Yıldız İlahi Sarayına gidelim… Yun Che onların insanlarını öldürdü, Yedi Yıldız İlahi Sarayı, bunu onun yanına bırakmaz!”
“Evet, Genç Klan Efendisi doğru,” dedi Su Wangji onaylayan bir ses tonuyla. Her şeyden önce, ‘onaylama’ kelimesini tek anlayan kişi Su Haoran’dı. Her ne kadar işler bu noktaya geldiyse de, onlar hâlâ Su Haoran’a sahipti. “Yun Che, Yedi Yıldız İlahi Sarayından birilerini öldürdüğüne göre, yürek yemiş olmalı. Yedi Yıldız İlahi Sarayı gibi bir oluşum, eğer Yun Che yerin dibine bile girse, onu bulduklarında sadece ölü biri olacak. Sonra…”
“Hehe, çok iyi fikir. Umarım söylediklerin başarılı olur.”
Alaycı ve soğuk bir ses tonu üzerlerinden duyuldu ve onları oldukça sersemlemiş bil almaya başladı. Su Haoran yere çöktü, bütün bedeni titremeye başladı ve korkudan altına işerken dedi ki, “Yun… Yun Che!”
Yun Che gökyüzünden yavaşla yere doğru indi ve üçünün karşısında durdu. Şiddetli bir şekilde titriyorlardı, gözleri o kadar genişlemişti ki sanki yere inen kişi ölüm tanrısının kendisiydi.
“Onu… o sözleri onlar söyledi… Ben hiç bir şey demedim, hiç bir şey demedim… Eğer bin kat daha fazla cesaretim bile olsaydı, ben kesinlikle… kesinlikle sana saygısızlık etmezdim.” Su Hengyue’nun dişleri, titremeden dolayı neredeyse kırılacaklardı.
“Su Hengyue, sen… sen…”
“...Oooo… Ahhhh… Sss…” Su Haoran’ın canlı yüzü, titremeden dolayı sanki çürümüş gibiydi. Bağışlanmak için ağzını açıp yalvarmak istiyordu ama içinde bulunduğu şok yüzünden, ağzından bir kelime bile çıkamıyordu.
“Heh,” Yun Che soğuk bir şekilde güldü. “Siz üçünüzünde bu kadar korkmasına gerek yok, sizi öldüreceğimi söylemedim bile. Klan Efendisi Su’nun önünde ayrılmanıza izin verdiğimden beri, sizi artık öldürmek istemiyorum.”
Yun Che’nin sözlerini duymadan önce, üçü de ölümle cebelleşiyorlardı. Su Hengyue, onun dediklerine inanamıyordu, “Gerçekten… gerçekten mi? Gerçekten öldürmeyeceğini mi söyledin?”
“Elbette.” Yun Che gözlerini kıstı, “Üçünüzden biri, Klan Efendisi Su tarafından kardeş gibi görülüyor, Klan Efendisi Su’nun büyük kardeşiyle kendi evladı onun tek varlığı. Eğer ona verdiğim sözden sonra sizi gizli öldürürsem, ona asla cevap veremem. Hayatlarınızı kurtardığı için, Klan Efendisi Su’ya teşekkür etmelisiniz.”
Su Haoran ve diğerleri, sonunda gördüklerinin bir hayal olmadığına inandılar, Su Hengyue telaşlı bir şekilde dedi ki, “Evet… Klan Efendimize karşı yanlış yaptık. Bir dahaki hayatımızda… diğer hayatımızda, kesinlikle ölene kadar ona minnettarlığımız göstereceğiz.”
Su Hengyue ve Su Wangji, güçten tamamen düşmüş olan Su Haoranı kaldırdılar ve korku dolu şekilde dediler ki, “Gidelim… hadi gidelim.”
Henüz bir kaç adım atmışlarken, Yun Che’nin ürpertici sesi arkalarında belirdi, “Bekleyin.”
Üçünün de vücutları titremeye başladı, dikkatlice arkalarına döndüler ve Su Wangji titrek bir sesle konuştu, “Genç… genç kahraman Yun, başka bir talimatınız daha mı var? Az önce özellikle söylemediniz mi… kesinlikle bizim hayatlarımıza zarar vermeyeceğinizi?”
“Elbette, hayatlarınızı almayacağımı söyledim.” Yun Che’nin bakışları aniden buz soğuğuna döndü, “Fakat size gidebileceğinizi söylemedim!!”
Yun Che’nin vücudundan sızan keskin öldürme arzusu, üçünün de adımlarının donmasına sebep oldu. Oldukça zayıf düşmüş ve çökmüş olan Su Haoran, bütün gücüyle haykırarak, “Bırak gideyim… Ben Su Hengshan’ın oğluyum, Ling’er’in kanından olan kardeşiyim… Bırak gideyim… Ben… Ben kesinlikte Yedi Yıldız İlahi Sarayına gitmeyeceğim… Yedi Yıldız İlahi Sarayındaki insanları öldürdüğün hakkında kimseye bir şey demeyeceğim… Bırak gideyim… Başka hiç bir şey istemiyorum… lütfen…”
“Ling’er’in kardeşi olduğunu söylemeye nasıl hâlâ yüzün var!”
Su Haoran’ın sözleri, tartışmasız olarak Yun Che’yi daha da sinirlendirmişti. Grandwake Klanı daha bitmemişti. Su Hengshan, eziyetten daha yeni kurtulmuştu, ölümden zar zor kurtulmuştu. Su Ling’er’in kaderi daha kesin değildi… ve bunların suçlusu olan Su Haoran ise insanlıktan dersini almamışrı!
Yun Che, onun elini kavradı ve iyice gerdi, Su Haoran’ın gözleri önünde elinin ortasından kanlaş fışkırmaya başladı. Aniden, kaynak damarları kesildi ve onlarca yıl çalışıp kazandığı kaynak aurası bir balon gibi şiş patladı… Bütün hayatı boyunca, ciddi bir şekilde sakat kalacağı bir duruma gelmişti.
Su Haoran çaresizce çığlık atıp, elini tutarak yerde kıvranıyordu. Aslında, böylesine basit bir sakatlık, Yun Che’nin öfkesini bastırak mıydı? Yun Che bir adım öne çıktı ve Su Haoran’ın sağ koluna bastı.
“Crack.” kütürtü sesiyle, Su Haoran’ın sağ kolu iki parçaya ayrıldı. Sanki çeşmeden akar gibi kan fışkırmaya başladı.
Su Haoran’ın acınası ağlaması, bir anda iki kat daha arttı. Su Haoran’ın acılar içerisinde karides gibi kıvrılan vücudunu gören Yun Che’nin yüzünde ne empati ne de sempatiden eser yoktu. Parmaklarını çıtlattı ve iki tane buz saçağı merhametsiz bir şekilde, Su Haoran’ın gözlerine girdi.
“Ughhhhahhhhhhhh——”
Su Haoran’ın gözleri yok edilmişti ve artık kör olmuş olan Su Haoran, korkunç ve acınası bir şekilde çığlık atmaya başladı. Yun Che soğuk bir bakış attı ve bir şeytan gibi mırıldanarak dedi ki, “Su Haoran, bir insana benzemiyorsun. Bir hayalete bile benzetsem, bu senin için hafif bir ceza olur!!”
Puuuu!
Yun Che, yerdeki taşı tekmeledi ve o taş meteor gibi Su Haoran’a ilerlemeye başladı. Taş, yüzünün sol tarafından girip sağ tarafından çıktı, yüzünün iki tarafında da kanlı oyuklar oluştu, dili ikiye ayrılmıştı.
“Uwaghaghhhh…”
Su Haoran’ın haykırışı giderek daha fazla acınası ve umutsuzca gelmeye başladı, bir hayaletin iniltisinden de kötüydü… Bütün yaşam kaynak damarları sakatlanmış, görüşü yok olmuş, yüzünün şekli kaybolmuş ve dili de ikiye ayrılmıştı. Hayatları, sevdiği kişi ve klan üyesi için kurban etmeyi, bütün Grandwake klanını mezara göndermeyi istiyordu. Su Haoran, Yedi Yıldız İlahi Sarayına, henüz sakatlanmamış olan ayaklarıyla son bir kez daha basmak istiyordu. Artık, gelecekteki hayallerini ne görebiliyordu ne de hayalleri hakkında konuşabiliyordu. Onun için geriye kalan tek şey, sonsuz kabus olmuştu.
Su Hengyue ve Su Wanji’nin beti benzi atmıştı. Yun Che’ni bakışları, kendi üstlerine çevrildiğinde, zavallıca haykırmaya başladılar ve bu sırada kaçmaya kalkıştılar.
Yun Che, onların kaçmakta olduğu yere doğru ellerini geldi.
Puuuu!!
Nazik bir sesle, Su Hengyue ve Su Wangji’nin hayat kaynak damarları vahşice yok edildi. Bir anda yere yığıldılar ve kıvrılmaya başladılar. Korku ve dehşeti tatmaya başlamışlardı.
Yun Che etrafında döndü, başka bir bakış daha atmak istemiyordu. Gökyüzüne yükseldi ve oldukça soğuk bir ses tonuyla dedi ki, “Üçünüz de Ling’er’in durumunun iyi olması için dua edin. Eğer… Ling’er kötü bir durumun içerisine düşerse, Ben… sizin… geriye… kalan… tüm… hayatınızı… cehenneme… çeviririm!”
Yun Che’nin son sözleri yoğun şeytani kötülük içeriyordu; sanki vahşi bir şeytanın gazabıyla karşılaşmış gibilerdi.
Yun Che, güneye doğru uçtu, bir kaç kilometre gittikten sonra İlkel Kaynak Arkını çağırdı. İçinden Efsanevi Mesken Dağ Bölgesinin yerini düşünürken, bir anda Efsanevi Mesken Dağ Bölgesinin yerini anılarıyla doğruladı.
Aniden yüzlerce kilometre yol katetmişti. Yun Che, İlkel Kaynak Arkından ayrıldıktan sonra, önündeki manzara sonsuz ve devasa dağ alanı değildi.
Efsanevi Mesken Dağ Bölgesi, Gök Mavisi Bulut Kıtasının kenarındaki Supwake Ülkesi ve Güney Gökyüzü Ülkesi arasında bulunuyordu. Kuzey tarafı Supwake ve güney tarafı ise Güney Gökyüzüydü. (TKN: Bravo.) Gök Mavisi Bulut Kıtasının en büyük dağ bölgesi olmasa da, en yüksek zirvesiydi. Efsanevi Mesken Dağ Bölgesinin sınırında durulduğunda, tek bir bakışla, etraftaki tüm tepeler ayaklar alındta görünüyordu. Devasa dağ, gökyüzünü yarmıştı ve bulutların üzerinde durarak bütün alanı domine ediyordu.
Aslında, Masmavi Bulut Kıtasındaki insanlar, uzaktan baktıklarında onun sadece tek bir dağ olduğunu görüyorlardı, aslında orası iki ayrı dağ idi. Onlar, Efsanevi Mesken Dağ Bölgesinin ortasında kalıyorlardı. Birbirlerine oldukça benziyorlardı ve aynı yüksekliğe sahiplerdi. (Bunlar dağ, insan değiller :D) Eğimleri olağan dışı bir biçimde dikti ve dağların zirvesine doğru olan yol dikey bir şekilde, baştan sona, düşünüldüğü gibi kesilmişti!
Doğu ya da batı yönünden bakıldığında, cennetten gelen bir kılıç tarafından kesilmiş gibi görünüyordu ve iki garip şekilli dağ olarak duruyorlardı.
Uçurum gibi görünen bu iki dağ, Masmavi Bulut Kıtasındaki insanlar tarafından 【Bulutun Son Uçurumu】olarak adlandırılmıştı. Orası, Masmavi Bulut Kıtasının ve Yun Che’nin Masmavi Bulut Kıtası hayatını bitirdiği yer arasındaki en yasak yerdir.
Ayrıca orası, Jasmine tarafından, gidilmeyecek ve keşfedilmeyecek yer olarak zorla söz verdirilen yer.
Buraya gelirken, Yun Che’nin hiç bir şeyi hatırlayacak zamanı yoktu. Su Hengsan’ın ona verdiği ruh kristalini çıkardı. Hızını maksimum sınırına ulaştırdı ve ışık hızıyla Efsanevi Mesken Dağ Bölgesine doğru gitmeye başladı. Bu sırada kalbinden çığlıklarla şöyle diyordu, “Ling’er, lütfen güvende ol!”
Efsanevi Mesken Dağ Alanında, sayısız kaynak canavarı ve muazzam derecede kaynaklar bulunmaktaydı. Genellikle, Supwake Ülkesinden kaynak eğitmenleri buraya çalışmaya ve ya hazine bulmak için gelirlerdi. Aslında, Yun Che bölgeye giriş yaptığında atmosferin tuhaf olduğunu hissetti. Etraf oldukça sessizdi. Yun Che hızla ilerlemeye başladı, bunun yanı sıra ruhsal algısını genişleterek etrafta aura olduğunu kontrol etmek için, elindeki ruh kristaline bakmaya başladı… Bu ruh kristali Ling’er’e aitti ve eğer o yakındaysa, kristal daha da parlamaya başlayacaktı.
Sonra, Yun Che aniden bir grup kaynak uygulayıcısını fark etti. Hepsinin aurası birbirlerininkine benziyordu ve göründüğü üzere aynı klandalardı. Gök Kaynak aleminin en güçlüsüyle Ruh Kaynak Aleminin en güçsüzü birlikteydi. Yaklaşık olarak yetmiş seksen kişi bulunuyordu. Yun Che, hızını yavaşlatmak yerine daha da hızlanarak, dağ girişine yaklaşmadan önce onlara yaklaştı.
Bu dağ yolu, Efsanevi Mesken Dağ Alanının ana giriş yoluna gidiyordu. Bu sırada, aynı klanın elbiselerini giyen bir grup insan vardı. Yüz ifadeleri endişeli ve dikkatli görünüyordu. Aniden etraflarına bakmaya başladılar.
Oluşumun kararıyla, yolu mühürlüyorlar gibi görünüyordu.
TKN: Sonu çok saçmaydı. Böyle biten bölümün de bele vaziyetin de içine soxum.