Jules Verne _ Denizler Altında 20 000 Fersah II Denizler Altında 20 000 Fersah Amerika ve Avrupa gemicilerinin 1866 -r—f yılında karşılaştıkları akıl almaz olaylar / i. herkesin dikkatini çekmişti. Denizcilerin hiçbir şekilde açıklayamadıkları bu garip olaylar karşısında bütün ülkeler çeşitli önlemler alma gereğini duymuştu. Denizlerde peşi peşine meydana gelen kazalara karşı denizcilerini uyarmışlardı. Bir süreden beri birçok gemi, bir balinadan daha büyük ve çevik olan bir cisimle karşılaşmaktaydı. Denizin üstünde ışık saçarak hızla giden bu şeye bir türlü anlam veremiyorlardı. DENİZLER ALTINDA 20 000 FERSAH SKffisîSSSSK 3 Denizcilerin canavar olarak nitelendirdikleri bu şeyi ilk kez 20 Temmuz 1866'da Gevernor Nigginson gemisi görmüştü. Avustralya'nın beş mil açığında bu garip şeyi gören Kaptan Barker, önce bunu haritada yeri belirlenememiş bir ada sandı. Fakat ada sandığı bu cismin elli metre yükseliğe su fışkırttığını görünce, bunun büyük bir canavar olduğuna karar verdi. Gene aynı yılın 23 Temmuz günü, buna benzer bir cismi yedi yüz mil ötedeki Colombus gemisi de gördü. Ya canavar tek değildi, ya da korkunç bir hıza sahipti. On beş gün sonra Amerika-Avrupa arasında çalışan birkaç gemi de aynı canavara rastladıklarını belirttiler. Gemiciler canavarın boyunu kendi gemilerinin boyu ile kıyaslayarak canavarın boyunun yüz metreden daha uzun olduğunu saptamışlardı. O güne kadar denizlerde avlanan en büyük balinanın boyu 56 metre olduğuna göre bu garip cisim dev bir balina olamazdı. 1867 yılının 13 Nisan günü Scotia gemisi yolcuları salonda yemeklerini yiyorlardı. Geminin su kesiminden gelen bir sarsıntı ile yemeklerini yarıda bıraktılar. Ambar görevlileri "Eyvah batıyoruz!" diye paniğe kapılmışlardı. Gemi durdu. Dalgıçlar indirilerek durum gözden geçirildi. Beş numaralı ambar su ile dolmuştu. Gemi bir yere çarpmamış ama bir şey ya da biri gemiye çarpmıştı. Su kesiminden iki metrelik yer delinmişti. Gemi üç 4 --~ . DENİZLER ALTINDA 20 000 FERSAH =£= .
gün gecikmeyle yarı batık hâlde Liverpool limanına güçlükle gelebildi. işte bu olay söylentilerin yeniden alevlenmesine yol açtı. Şimdiye kadar denizde meydana gelen kazaların sorumlusu bulunmuştu. Bu kazalara bir canavar yol açıyordu. Hepsi iyi güzeldi ama, büyük bir hızla yüzen, su fışkırtan, ışık saçan, beklenmedik kazalara neden olan bu garip şeyin ne olduğu nasıl açıklanacaktı? Canavar korkusu kısa zamanda özellikle Amerika ve Avrupa kıtaları arasında çalışan gemileri sardı. Seferler azaltıldı. Öte yandan ne pahasına olursa olsun bu canavardan kurtulmak fikri herkesin kafasında yer etmeye başladı. ENİZLER ALTINDA 20 000 FERSAH , f.,. .^ ,iV Tartışma Ve Söylentiler jj S~\ u olay sırasında Amerika gezisinden dö-l/m^^ nüyordum. Fransa Hükümeti adına yar- j J dımcımla birlikte bilimsel araştırmalar '—-^ yapmak üzere Amerika'ya gitmiştim. Bizi Fransa'ya götürecek gemi henüz gelememişti, işte tam bu sırada Scotia olayı patlak verdi. Gazeteler çeşitli yorumlar yaparak olayı yazıyorlardı. Olay beni de etkilemişti. Ben de deniz canavarı olayı ile ilgilenmeye başladım. Elime geçen tüm gazeteleri okuyordum. Scotia'nın teknesinde açılan delik çok ilginçti. Bir kısmı bunun dev bir deniz canavarı olduğu fikrini savunuyordu. Bir kısmı ise çok büyük hareket gü- 6 :;::=ffiC=K=:: DENİZLER ALTINDA 20 000 FERSAH :=£= cüne sahip bir denizaltı olduğunu ileri sürüyordu. Her iki kıt'a tezgâhlarında da böylesine korkunç bir hıza sahip bir denizaltı yapılmamıştı. Olsa olsa bu bir gizli devlet silâhı olabilirdi. Eğer öyleyse bu araçtan birkaç tanesine sahip bir ülke kısa sürede bütün dünyaya egemen olabilirdi. Hemen uluslararası soruşturma başladı. Tüm büyük ülkeler böyle bir silâh yapmadıklarını açıkladılar. Bir doğa bilimcisi olmam nedeniyle birçok yetkili kişi olay hakkındaki düşüncelerimi açıklamam için bana geldiler. Onlara bazı varsayımlardan söz ettim. Sözlerim ilgi ile karşılandı. Bunun- üzerine 30 Nisan tarihli "New York Herald" gazetesinde çıkan yazımda, özetle şunları yazmıştım. .
"Bugüne kadar okyanusların derinliklerinde nelerin bulunduğu incelenmemiştir. Denizin derinliklerinde ne tür yaratıkların yaşadığını kimse bilemez. Üstelik bunların ne gibi organizmaları olduğu da bilinmemektedir. Biz henüz yer yuvarlağında yaşayan hayvanların bile tümünü tanımış değiliz. Biz bu dev yaratığı şimdiye kadar sınıflandırmadığımız deniz hayvanlarının arasında aramak zorundayız. Bence bu gayet iri narval olabilir. Adi "narval" yani deniz gergedanı hemen hemen 20 metre boyundadır. Bunu beş on defa büyütünüz, ona boyuna göre bir kuvvet veriniz. O zaman bu ca- SÖKSSKK2SS DENİZLER ALTINDA 20 000 FERSAH î=s=ZE=K!= 7 navarın çelik zırhları yırtacak güce sahip dişleri olduğunu kabullenmek zorunda kalırız. Doğa bilimleri ile uğraşan bilginlerin tanımına göre deniz gergedanlarının ağzında çok sert kemikten, kılıç gibi dışarı uzanan bir dişi vardır. Bu korkunç silâhı ile balinalara saldırması hatta ağaç gövdeli gemileri delmesi olağandır. Balina gibi dev bir hayvanı öldürebilen bu diş, tekneyi de burgu ile delip gerçer. Bu hayvanı şimdi on kat büyütün, saatte yirmi mil hızla denize atın. Hepimizin bildiği feci çarpma olayını bununla açıklayabilirsiniz." Gazetedeki bu yazım ilgi ile karşılandı. Fakat halk arasındaki tartışmayı da iyice alevlendirdi. Artık herkes canavarın varlığına inandı. Canavar vardı. O, var oldukça gemiler için her zaman büyük bir tehlikeydi. Bu canavar bir an önce yok edilmeliydi. Bu konuda ilk harekete geçen Amerika Birleşik Devletleri oldu. "Abraham Lincoln" adındaki bir gemi, canavarı izlemek ve yok etmek için görevlendirildi. Gereken hazırlıklar yapıldı. Gemi çok iyi donatıldı. Artık canavarın çıkması bekleniyordu, iki ay süreyle canavardan hiçbir ize rastlanmadı. Sanki başına gelenleri anlamış, bir yere saklanmıştı. Sabırsızlığın doruk noktasına eriştiği bir zamanda okyanusta yolculuk etmekte olan Tampico gemisinden 8 ====::: DENİZLER ALTINDA 2 0 000 FERSAH ::=sasü= bir haber geldi: "Canavarı gördük." Bu haber gene dünyada büyük yankılar yaptı. Abraham Lincoln savaş gemisi yola çıkmadan üç saat önce Amerikan Denizcilik Bakanlığından bir mektup aldım. Sayın Mösyö Aronnax, .
Abraham Lincoln'un araştırma gemisine katılmayı arzu ettiğiniz takdirde, Birleşik Devletler Hükümeti bu girişimde Fransayı temsil etmenizden çok memnun kalacaktır. Gemide size bir kamara hazırlanması için gemi komutanına gereken emir verilmiştir. Amiral J.B Hobson ABD Deniz Müsteşarı DENİZLER ALTINDA 20 000 FERSAH Katılmaya Karar Verdim / A zun bir yolculuktan yeni dönmüştüm. / /j Dostlarımı ve memleketimi özlemişçe L tim. Üstelik dinlenmeye ihtiyacım vardı. Fakat önerinin çekiciliği karşısında her şeyi bir yana bıraktım. Avunmak için kendi kendime: "Zaten bütün yollar Avrupa'ya gider. Canavar beni Fransa kıyılarına sürüklerse çok iyi bir iş yapmış olur." dedim. Flaman asıllı uşağım Conseil'i çağırdım. Çocuğun bağlılığından kuşkum yoktu. Bana karşı olan sevgi ve saygısı öl dediğim yerde ölecek kadardı. Başka zaman olsa benimle birlikte gelmeyi isteyip istemediğini sormazdım. Fakat bu defa durum çok başkaydı. Canavar 10 :::::. DENİZLER ALTINDA 20 000 FERSAH := bir vuruşta gemiyi ceviz kabuğu gibi parçalayabilirdi. Ona her şeyi anlattım. "Hani şu ünlü canavar var ya onun peşinden gidiyoruz. Ne olursa olsun denizleri bu canavardan temizlemek gerek. Senin anlayacağın nereye gideceğimizi, ne yapacağımızı bilmeden yola çıkıyoruz. Bu deniz gergedanı garip huylu bir canavardır. Ne yapacağı hiç belli olmaz." Conseil: "Mösyö ne yaparsa ben yaparım," diye karşılık verdi. Konuyu bir parça daha açmak gereğini duydum. "İyi düşün," dedim. "Senden hiçbir şey gizlemedim. Bu öyle bir yolculuk ki hesapta geri dönmemek de var." "Siz nereye giderseniz ben de gelirim." "O hâlde hemen eşyalarımızı hazırla." Geminin güvertesine çıktım, bir tayfa bizi doğruca kaptan köşküne götürdü. Komutan bizi kırk yıllık dos-tumuzmuş gibi karşıladı. "Hoş geldiniz Mösyö Aronnax." dedi. "Kamaranızı görmek ister miydiniz?" "Teşekkür ederim komutan, çok naziksiniz." dedim. .
Gemi hem yeni yapılmış hem de bakımlıydı. Yollu bir gemiydi. Kazanlarındaki buhar basıncı gerektiğinde yedi atmosfere kadar çıkıyor, gemi on sekiz millik hız DENİZLER ALTINDA 20 000 FERSAH 11 kazanıyordu. Ancak bu hız, dev gibi bir canavarı kovalamak için yeterli miydi? Hem o korkunç yaratıkla nasıl savaşacaktık? Kuşkular içindeydim. Fakat ne olursa olsun bir kere kararımı vermiş bulunuyordum. Komutan geminin en güzel kamarasını bana ayırmıştı. Uşağımı kamarada bırakıp yol hazırlıklarını izlemek üzere güverteye çıktım. Kaptan, gemiyi rıhtıma bağlayan halatların çözülmesi için emir veriyordu. Sonra çarkçıbaşını çağırdı: "Hazır mıyız?" diye sordu. "Evet efendim." "Öyleyse, ileri!" Bu emir üzerine makineler çalışmaya başladı. "Abraham Lincoln" bizi uğurlamak için gelen bir sürü römork ve sandal arasından süzülerek ilerlemeye başladı. Rıhtımda büyük bir kalabalık vardı, bize el ve mendil sallıyorlardı. Ateş Adası'nın açıklarından dolaşıp Atlantik'in karanlık sularından bilinmeyen bir yönde ilerlemeye başladık. DENİZLER ALTINDA 20 000 FERSAH = Ned Land / ^r aptan Farragut, emrindeki gemiye ya-J^\ kısan usta bir denizciydi. Canavarın r V varlığına yürekten inanmış, denizleri bu canavardan kurtarmak için and içmişti. Gemi mürettebatı da tıpkı kumandanları gibi düşünüyor, görevlerini istekle yapıyorlardı. Canavarı görüp ilk haber verene kaptan iki bin dolar ödül vadetmişti. Canavar avı için gemide gereken her şey hazırdı. Elle fırlatılan zıpkınlar, dikenli okları uzaklara atabilen ağızdan dolma tüfekler, dört kiloluk gülleyi on mil öteye gönderebilen güverte topları ve sayısız araç gereç vardı. Bu araç ve gereçler dışında zıpkıncılar kralı diye ün yapan Ned Land'ı da eklersek geminin savaş gücü kolaylıkla anlaşılabilir. SSOOSSüSB DENİZLER ALTINDA 20 000 FERSAH 5KS3SS2E2K22 13 Ned Land kırk yaşlarında usta bir zıpkıncıydı. Zıpkını ustalıkla atar, dev balıkları avlardı. Başarısı balıkçı meyhanelerinde bir efsane gibi anlatılırdı. Çok az konuşur, kolaylıkla yatışmazdı. Onunla hemen dost olduk. Sık sık buluşup konuşuyorduk. .
Magellan Boğazı dolaylarındaydık. Ned Land'la birlikte güvertede yan yana oturmuş konuşuyorduk. Kendisine şöyle dedim: "Ned," dedim. "Canavarın varlığına inanmayan tek insan sensin. Neden inanmıyorsun? Yokluğuna inandıracak bir dayanağın var mı?" Zıpkıncı bir süre yüzüme baktı. Alnını ovuşturdu. Düşüncelerini toplayabilmek için gözlerini yumdu: "Bilmiyorum," dedi, "belki de vardır mösyö." "Fakat Ned, siz ünlü bir balina avcısısınız. Belki yüzlerce balina avlamışsınız. Aklınız bu canavar hikâyelerine yatkın olması gerekirken, gene de onun varlığından kuşku duyan ilk insan siz oluyorsunuz. Neden?" "işte bu noktada yanılıyorsunuz mösyö. Basit bir insanı kuyruklu yıldızın dünyaya çarpacağına inandırabilirsiniz. Fakat gök bilimi ile uğraşanlar için bu bir saçmalıktır. Ben de hayatımda yüzlerce canavar kovaladım. Yüzlercesini öldürdüm. Fakat hiçbirinin gövdesi ne kadar iri olursa olsun ne kuyruğu, ne mahmuzu ve ne de dişleri geminin saçlarını delecek kadar güçlü olamaz." 14 DENİZLER ALTINDA 20 000 FERSAH "Peki o gördüğümüz gemilerin gövdelerine saplanan deniz gergedanı dişlerinin izine ne dersin?" "Bu tahtadan yapılmış gemiler için belki doğru olabilir. İster canavar, ister gergedan ne olursa olsun bu gemini saclarını parçalayamaz. Ben gözümle görmedikten sonra inanmam." "Dinle beni Ned," dedim. "Suyun derinliklerine atıldıkça basınç artar. Bir insan derinlere inecek olsa suyun basıncı karşısında bir cendereye sıkışmış gibi yamyassı olur. Şimdi düşün bakalım, yüz metre boyundaki bir canavar denizin derinliklerinde yaşıyorsa derisinin bu basınca dayanabilmesi için ne kadar kalın ve sert olması gerekir?" "En azından zırhlılar gibi 20 santimetre kalınlığında bir sac kuvvetinde olmalıdır." "Güzel, şimdi bu vücudun bir ekspres hızı ile tekneye vurduğunu düşün. Nasıl, seni inandırabildim mi?" "Hayır böyle bir şey olamaz." Bu inatçı zıpkıncı ile tartışmak gerçekten zordu. Onu daha fazla zorlamak istemedim. Konuyu değiştirdim. Bu sorunu hâlletmek için canavarı yakalamak gerekiyordu. DENİZLER ALTINDA 20 000 FERSAH 15 .
Macera Peşinde / y olculuğumuz olaysız devam ediyordu. / yi Gemimiz hızla güneye iniyordu. Kap- *S I tan tayfaları sürekli: *•—^ "Gözünüzü dört açın, etrafa dik- katle bakın!" diye uyarıyordu. Denizin dalgaları arasında bir balinanın siyah sırtını görünce hepimiz heyecanlanıyorduk. 5 Kasım günü Okyanus'tan ayrılmaya karar verdik. Japon kıyılarından iki yüz mil uzaktaydık. Geminin sancak bordasına dayanmış, denize bakıyordum. Uşağım Conseil de yanımdaydı. 16 = DENİZLER ALTINDA 20 000 FERSAH "Dikkat et Conseil." dedim, "iki bin dolarlık ödülü kazanabilirsin." Conseil güldü: "Bu ödülü kazanmayı hiçbir zaman düşünmedim mösyö." dedi. "Haklısın Conseil." dedim. "Bu maceraya atılmakla hata ettik. Oysa şimdi çoktan Fransa'da olacaktık." "Bunun böyle olacağı önceden belliydi mösyö. Korkarım sizinle alay edecekler." "Nedenmiş o?" "Sizin gibi bir bilginin yanında çalışmak beni açık sözlü yaptı. Kusurumu bağışlayın. Eliniz boş döndüğünüz için diyecektim." Conseil sözünü tam bitirmişti ki, Ned Land'ın feryadı andıran sesi duyuldu. "Hey! Oraya bakın oraya. Tam dört yüz metre ilerimizde. Orada!" Ned Land'ın bağırması ile gemideki herkes güverteye koştu. Kaptan da gemiyi durdurttu. Herkes zıpkıncının yanına koştu. Bu karanlıkta zıpkıncının etrafı nasıl gördüğünü, gördüğü şeyin ne olabileceğini kendi kendime soruyordum. Tam ben bunları düşünürken iki yüz kulaç ötemizde, sancak tarafında deniz ansızın aydınlandı. Bu olağanüstü aydınlığın denizin fosforlu yapısından ileri geldiği söylenemezdi. Her kafadan bir ses ı;::~ DENİZLER ALTINDA 20 000 FERSAH ; 17 çıkıyordu. Konuşmalar haykırışlara dönüşünce Kaptan: "Susuuuun!" diye bağırdı. "Dümen rüzgâr aldı. Makineler tornistan." Gemi yarım daire çizerek geriye döndü. Kaptan sert bir sesle ikinci emrini verdi. .
"Dümen sağa! İleri yol al!" Şimdi bu ışık saçan varlıktan hızla uzaklaşıyorduk. Hepimiz korkudan, şaşkınlıktan kaskatı kesilmiştik. Bütün gayretimize karşın biz uzaklaştıkça canavar peşimizden geliyordu. Hem de bizim hızımızın iki katı bir hızla. Korku ve heyecandan donup kalmıştık. Canavar geminin etrafında dolanarak bir çember çizdi. Sonra üzerimize doğru geldi. Altmış metre yaklaşınca ışıklarını söndürdü. Bir süre sonra da gemimizin öbür yanında yeniden göründü. Şimdiye kadar oldukça soğukkanlı görünen kaptan artık hayretlerini gizleyemiyordu: "Mösyö Aronnax," dedi. "Karşıma çıkan bu yaratığın ne olduğunu bilmeden onun peşine düşemem. Hem bu karanlıkta bilinmeyen şeye nasıl saldırılır? En iyisi sabahı bekleyelim, göreceksiniz o zaman roller değişecektir." diyerek düşüncelerini açıkladı. "Haklısınız kaptan, fakat bir sorun var. Sizce bu canavar nasıl bir yaratık?" "Belki bir deniz gergedanı, belki de dişleri olağanüstü büyümüş bir balina olabilir." Mürettebat o gece- 18 = DENİZLER ALTINDA 20 000 FERSAH yi uykusuz ayakta geçirdi. Canavarın hızını anladığımız için kaptan geminin hızını kesti. Canavar da aynı şekilde hızını yavaşlattı. Gece yarısına doğru ortadan kayboldu. Acaba kaçmış mıydı? Saat bire doğru yanımızda suların fışkırdığını gördük. Arkasından da böğürtüyü andıran bir ıslık sesi duyuldu. Kaptan Ned Land'a sordu. "Ned, balinaların böğürdüğünü sen hiç işittin mi?" "Çok işittim kaptan ama, bana iki bin dolar kazandıran bu yaratığın sesine benzer bir ses duyduğumu hatırlamıyorum." "Peki Ned, duyduğun ses, balinaların su fışkırttıkları zaman çıkardıkları sese benziyor mu?" "Benziyor fakat bu ses daha güçlü bir ses. Neyse sabah olunca ona iki sözüm var. Bana bir kayık vereceksiniz." "Ne diyorsunuz? Tayfalarımın hayatını tehlikeye atamam." "Benim hayatım önemli değil mi?" Kaptan itiraz edemedi. Fakat canavar sabahı beklemedi. Saat iki sıralarında o keskin ve parlak ışık yeniden göründü. Zıpkınını iyice bileyen Ned Land'ın sesi duyuldu: "Onu gördüm. İşte orada! Kıç iskelede." Bir buçuk mil uzağımızdaydı. Su yüzeyinden bir metre yüksekliğindeki gövdesiyle karşımıza çıkıvermiş- .
DENİZLER ALTINDA 20 000 FERSAH 19 ti. Arkasında beyaz köpüklerden uzun bir iz bırakıyordu. 35-40 metre yüksekliğe fışkırttığı hava ile karışık su üzerimizde korkunç bir etki bırakıyordu. Komutan başmakinisti çağırdı. "istim yeterli mi yüzbaşı?" diye sordu. "Evet komutanım." "Daha bol kömür atın, istim iyice yükselsin." Savaş anı gelip çatmıştı. Korkunç bir hızla üzerine atıldığımız canavar biraz yaklaşınca hızlanıyor, arayı açıyordu. Sanki bizimle oyun oynar gibiydi. Bir ara Ned Land zıpkını fırlatmak üzere kaldırdı: "Yetiştik! Yetiştik!" diye sevinçle bağırdı: Fakat sevinci uzun sürmedi. Canavar yeniden arayı açtı. Sonuç almaya kararlı olan kaptan topların ateşe hazır olması için emir verdi. "Ateş!" emri üzerine atılan ilk mermi hedefi bulmadan sulara gömüldü, ikinci mermi ise canavarın kaygan sırtından kayarak gene sulara düştü. Kovalamaca gün boyunca böyle sürüp gitti. Gece oldu, ortalık karardı. Son umut canavarın uykuya dalmasını beklemekti. Ned Land böyle uyku sırasında nice canavarı haklamıştı. Gece saat onu geçiyordu. Canavar denizde tekrar göründü. Geminin üç mil kadar açığında hareketsiz duruyordu. Belki de yorulmuş, kendisini dalgalara bırakarak uykuya dalmıştı. Kaptan canavarın hareketsizli- 20 DENİZLER ALTİNDA 20 000 FERSAH =; ğinden yararlanmaya karar verdi. Sessizce canavara doğru yol almaya başladık. Ned Land gene zıpkınını eline almıştı. Kımıldamadana duran yaratıkla aramızda yirmi metre bir aralık kalınca Ned Land elindeki zıpkını fırlattı. Zıpkın madenî sert bir şeye çarpmış gibi gerisin geriye fırlayıp suya düştü. Işık hemen söndü. Hortumu andıran iki korkunç su dalgası geminin güvertesine boşaldı. Sonra arkaya doğru sel gibi akarak güvertedeki adamları devirdi. Gemi sanki güçlü bir elle sallanıyor gibi sallanmaya başladı. Kendimi tutmaya fırsat bulamadan denize yuvarlandım. DENİZLER ALTINDA 20 000 FEKSAH rasaacB 21 Görülmedik Bir Balina ^•-^ nce yirmi ayak kadar deniz dibine bat- .
[ 1 tim. Hemen kendimi toparlayarak de- C J nizin yüzüne çıktım. İlk işim gemiyi ara- ^mmt^ mak oldu. Acaba gemidekiler benim denize düştüğümün farkına varmışlar mıydı? Etraf zifiri karanlıktı. Doğu yönünde yaklaşmakta olan bir karaltı gördüm. Işıklarından bunun bizim gemi olduğunu anladım. "İmdat! Buradayım, beni kurtarın!" diye bağırdım. Elbiselerim ağırlaşmıştı. Beni dibe doğru çekiyordu. Ağzıma su dolmaya başlamıştı. "İmdat!" diye son bir defa bağırdım. Denizin dibine doğru inerken yüze çıkmak için çabalıyordum. Birden 22 DENİZLER ALTINDA 20 000 FERSAH ~ bir el beni elbiselerimden yakalayarak yukarı çekti. Kulaklarımın dibinde tanıdık bir ses: "Bana dayanırsanız mösyö kolaylıkla yüzebilirsiniz," diyordu. Bu sadık uşağım Conseil'di. Hemen onu kolundan yakaladım. "Sen de mi denize düştün Conseil?" diye sordum. "Hayır sizin düştüğünüzü görünce arkanızdan atladım." Gemi ne oldu?" "Mösyö gemiye ümit bağlamasanız iyi olur. Denize atladığım sırada dümenci pervane ve dümenin parçalandığını söylüyordu." "O halde sonumuz geldi," dedim. "Umutsuzluğa düşmeyin mösyö. Daha birkaç saat yüzebiliriz. Önce şu elbiselerden kurtulmamız gerek." Bunu söyledikten sonra belinden çıkardığı bıçağı ile elbiselerimi yukardan aşağı doğru kesti. Ben de aynı şekilde onunkileri kestim. Şimdi daha rahat yüzebiliyorduk. Bir saat kadar yüzdük. Çok yorulmuştum. Kolumda, bacaklarımda ağrılar başlamıştı. Şiddetli bir krampla kaskatı kesildim. Conseil durumumu anlayıp hemen beni yakaladı: "Bırak beni! Bırak. daha fazla dayanamayacağım." "Sizi bırakamam mösyö. Boğulursak birlikte boğuluruz." DENİZLER ALTINDA 20 000 FERSAH 23 Bir süre sonra bulutlar arasında ay çıktı. Ay ışığından Abraham Lincoln'ün bizden beş mil uzakta olduğunu gördük. Sesimizi duyuramazdık. Ama gene de "imdat" diye bağırıyorduk. Bir ara sesimize cevap verildiğini duyar gibi olduk. Conseil'e: "Duydun mu?" diye sordum. .