Tarihte Bu Gün: 5 Ağustos, 1305
William Wallace, İngiltere Kralı I. Edward'ın 13. yüzyılın sonlarında İskoçya'nın Lord Paramount'u ilan etmesi üzerine İskoçya'nın İngiltere'den özgürlük mücadelesine öncülük edenlerden biriydi. Wallace sonunda 5 Ağustos 1305'te yakalandı ve yargılama ve infaz için Londra'ya getirildi. 15. yüzyıldan kalma “Blind Harry” filminden gişe rekorları kıran film “Braveheart” ile modern zamanlara kadar. çılgınca Yanlış), William Wallace’ın İskoçya’yı serbest bırakmaya çalışması, insanları yüzyıllardır büyüledi.
1270 yılında İskoçya'da doğmuş olan Wallace, küçük İskoç soylularından oluşan bir aileden geliyordu. Onun biçimlendirici ve erken yetişkin yılları boyunca, İskoçya Kral III. Alexander tarafından yönetildi ve ülke bir barış ve istikrar çağı yaşadı. Ancak Kral 1286'da aniden ölmüş, dört yaşındaki bir torunu, Margaret, Norveçli hizmetçi, tahtın mirasçısı olarak bırakmıştır. (Sonunda İngiltere'nin Kralı I. Edward ile nişanlı olacaktı.) Ancak, 1290'da İskoçya'ya giderken, Margaret hastalandı ve öldü.
Bu noktada açık varis yokken, kaos hüküm sürdü. Açık bir iç savaşı önlemek için umut veren İskoç soyluları, nihayetinde Kral I. Edward'ı, taç için rakip gruplar arasında hakemlik yapmaya davet etmeye karar verdiler. Ne yazık ki onlar için Kral Edward kırılmış bir ülkede bir fırsat gördü - eğer bir sonraki İskoçya kralı olsaydı, İskoç soylularının onu İskoçya'nın başkenti olarak tanıması gerektiğine karar verdiler. Bu, soylularla iyi bir uyum sağlamadı, ancak bir kral tacize kadar, Edward'ın bu şekilde hizmet edebileceği bir uzlaşmaya varıldı.
Bu, 1292'de Berwick-on-Tweed'de feodal bir mahkemeyle sonuçlandı ve Balliol'un John'unun kral olduğuna ve taht için en iyi iddiaya sahip olduğuna karar verdi. Buna rağmen, Kral Edward yetkilerini İskoçya'nın bir lütfu olarak bırakmadı ve hatta İskoçların ona Fransa ile savaşmak için asker sağlamasını istedi. Bu bardağı taşıran son damla oldu. Kral John'un altındaki İskoçyalı, bunun yerine Fransa ile yan yana olmaya karar verdi.
Bir parça dövüşten sonra, Edward, isyankar İskoç'la ezmeyi başararak, John'u tahtını terketmeye zorladı, sonra da İskoçya'da İngiliz egemenliğini kurdu.
Bu bizi William Wallace'a geri getiriyor. Wallace hakkında bu noktaya kadar çok az şey biliniyor, hatta babasının adı bir çekişme meselesi. Hiç yanlış olan kör Harry, Wallace'ın babasının adını Elderslie'den Sir Malcolm olarak almıştır. Fakat William Wallace'ın 1297'de yazdığı bir mektup üzerindeki kendi mührü babasının isminin aslında Büyükelçi Wallace'ın, belki de Ayrshire'daki taç kiracısı olduğunu gösteriyor.
Kesin olarak bildiğimiz şey, 27 yaşına geldiğinde William'ın 1297 yılının Mayıs ayında Lanark İngiliz Şerifine suikast düzenlenmesine yardım etti. Kör Harry'nin hesabına göre (olaydan neredeyse iki yüzyıl sonra yazılmış ve çoğunlukla sözlü tarih yazmaya dayanıyordu) Başlıca kaynağı Wallace'ın papazı, Baba John Blair tarafından yazılmış bir sözde kitaptı), Wallace bunu, Wallace'ın karısı, Lamington'lu Marion Braidfute'u öldüren Şerif'in intikamında yapmıştı. Elbette, Kör Harry’nin Wallace’ın hayatının bir çok kitabı belgelenmiş tarih ile aynı çizgide değildir ve Şerif'in böyle bir şeyi ya da hatta Lamington’dan Marion Braidfute’un bile var olduğuna dair doğrudan bir kanıt yoktur.
Motivasyonu ne olursa olsun, Wallace ve takipçileri Andrew Moray ile güçlerini birleştirdiler ve Stirling'deki İngilizlerle yüzleşmek için planlar yaptılar. İskoçlar sayıca çok fazlaydı, ancak düşman saldırıya geçmeden önce dar bir köprüyü geçmeye zorlandığında taktik avantaj elde etti. İngilizlerin köprüyü geçmeden önce köprüyü geçmesine izin vermenin uygun olacağı güne dair daha genel bir şevkile mücadelenin tam tersine, Wallace, Moray ve kuvvetleri daha ihtiyatlı bir şey yapmaya karar verdiler ve Kuvvetler kolayca idare edebilecekleri kadar kesişir, sonra köprüler çökünceye kadar düşmanlarını keserler. Aşırı derecede sayıca fazla olmayan İskoçlar, kendilerine olasılıksız - ve yankılanan - bir zafer yaşadılar.
Stirling Köprüsü Muharebesi'nden sonra William Wallace şövalye edildi ve kısa bir süre sonra “İskoçya Muhafızı ve ordularının lideri” ilan edildi.
Bu onur kısa sürdü, ancak 22 Temmuz 1298'de Wallace'ın birlikleri Falkirk'de yenildi. O, derhal vesayetini bıraktı ve işi Robert'ın, daha sonra Robert de Brus olarak bilinen Carrick Kontu'na teslim etti.
Bundan sonra, Wallace'ın İskoçya'nın bağımsızlık teklifine destek vermek için 1299'da Fransa'ya seyahat ettiğine dair bazı kanıtlar var. Aynı zamanda, her zaman değişebilen İskoç asilinin bir kısmı Kral Edward ile barışı müzakere ediyordu.
Wallace daha sonra İskoç şövalye ve asilzade, Kral Edward tarafından Dumbarton Kalesi Valisi olarak anılan John de Menteith'e kadar İngilizcede biraz kedi ve fare oynadı. Wallace'ı, İngiltere'nin hemen dışında, Robroyston'da İngilizlere götürmeyi başardı. 5 Ağustos, 1305. Bunu nasıl açıkladı, genel görüş, Wallace'ın hizmetçisi Jack Short, Wallace'ın yerini Menteith'e taşıyan kişi oldu.
Durum ne olursa olsun, Wallace, 23 Ağustos 1305'te ihanet için Westminster Hall'da yargılanmıştı. Ancak, “Edward'a karşı bir hain olamayacağımı, çünkü onun asla bir özne olamayacağını” iddia etti. cümle. Nihayetinde Wallace, asıldıkları, çekildikleri ve dörde ayrıldıkları sırada, bir hainin tipik kaderini (en azından ihanetle hüküm giymiş bir erkek) acı çekmeye mahkum ettiler.
Daha açık bir ifadeyle, sokaklarda çıplak olarak sürüklenmiş, daha sonra ölüm noktasına yakın bir yere asılmış, ancak daha önce düşmüştü, böylece cezasının bir sonraki bölümünü hadım edilmiş ve kabartılmış olarak görebiliyordu. Son olarak, bu cezadan yararlanan bir kişi, başını, kollarını ve bacaklarını vücudundan çıkardı.
Wallace’ın Smithfield’deki idamının, ortaçağ İngiltere’nin yılın en büyük pazarı olan Bartholomew Fuarı’ndaki yıldız cazibe olduğunu düşündü. Sadece iyi bir aile eğlencesi… (Eğer merak ediyorsanız, o zamanlar İngiltere'deki yüksek vatana ihanet eden kadınlar bunun yerine canlı olarak yakıldılar, kamuoyunun takdirine bağlı olarak bildirilen farklı cezalarla.)
Yüksek ihanetten suçlu bulunan diğer şahıslarda olduğu gibi, Wallace'ın ayrık parçaları da diğer hain hainlere bir uyarı olarak seçim yerlerinde sergilendi. Wallace'ın durumunda, başı katranın içine daldırıldı ve Londra Köprüsü'nde bir pike üzerinde kaldı. Onun bacakları Newcastle upon Tyne, Berwick-upon-Tweed, Stirling ve Aberdeen'de gösterildi.
Bonus Gerçek:
- Ödül kazanan film nedeniyle William Wallace ile “Braveheart” takma adını birleştiren film hayranlarının çoğuna rağmen, gerçek hayatta özel takma aslında Robert-Bruce filminde betimlenen yarı kötü adamlardan birine aitti. Robert (daha sonra Carrick Kontu), İskoç bağımsızlıklarının çoğu gibi İskoç Bağımsızlık Savaşları sırasında birkaç kez taraf değiştirirken, Wallace'a ihanet etmesine dair bir kayıt yok ve Bannockburn Muharebesi göründüğü gibi kendiliğinden gözükmüyordu. filmde. O noktaya kadar yaklaşık on yıl boyunca İngilizlerle savaşıyordu. Robert sonuçta 1306'dan İskoçlar Kralı oldu ve 1329'daki ölümüne kadar bu unvanı elinde tuttu.