Bu Yazıda:
Daha fazla30.000 çeşit gülbugünlerde var. Çiçekler sade veya dolgulu, kokusu narin meyveli bir notadan neredeyse çarpıcı bir parfüme kadar değişiyor ve renk çeşitliliği neredeyse kontrol edilemiyor. Peki gül bize nasıl geldi? Ve onlar kim?yukarı çekmekmodern üreme güllerimiz?
"Çiçeklerin Kraliçesi" - bu başlık, M.Ö. 600 yılında Yunan şair Sappho tarafından güle verildi. Zaten o zaman dikenli güzellik şairlerin hayal gücüne ilham verdi. Fakat Sappho'nun çılgınca yükseldiği yaban gülünün, günümüzdeki üreme gülleriyle pek bir ortak yönü yoktur.
YABAN
Köpek gülü (Rosa canina) enlemlerimizde en yaygın yaban gülüdürGül, hayattaki hemen hemen her durumla başa çıkabiliyor: acı soğuk ve sıcağı sıcağa dayanıyor ve büyük parklardaki bir yatakta olduğu gibi bir tencerede küçük teraslarda olduğu kadar iyi hissediyor.
Bununla birlikte, yabani gül aslında sadece kuzey yarımkürede bulundu. Fosil bulguları, ilkellerin 25-30 milyon yıl önce Dünya'ya çiçek açtığını göstermektedir. Yabani güller doludur, yılda bir kez çiçek açar, beş yaprakları vardır ve kuşburnu oluştururlar. Avrupa'da, bilinen 120 türün, Almanya'da yaklaşık 25 var, köpek gülü (Rosa canina) en yaygın olanıdır.
KLEOPATRAS GÜLLERİ
Kleopatra sevgilisini baştan çıkarmak için gül yaprakları kullandıBaştan çıkarıcı sanatların tarihe geçtiği Mısır kraliçesi Kleopatra, çiçek kraliçesi için de zayıf bir noktaya sahipti. Eski Mısır'da da, bu durumda Isis, tanrıçaya adanmıştır. Savurganlıklarıyla ünlü olan cetvel, sevgilisinin Marcus Antonius'u sevginin ilk gecesinde, gül yapraklarıyla diz boyu kaplı bir odada aldığı söylendi. Onun sevgili ulaşmadan önce kokulu gül yaprakları denizinde beklemek zorunda kaldı.
ORTA ÇAĞDA GÜLLER
Charlemagne manastır bahçelerinde gül yetiştiriciliği emrettiRomalıların güllerle inanılmaz derecede cömert davranmasını, gülün bir şifalı bitki olarak değerlendirildiği bir zaman izlemiştir. 794'te Charlemagne, meyve, sebze, şifalı ve süs bitkileri yetiştiriciliğine dair emlak talimatı yazdı. Bu konuda, imparatorun bütün mahkemelerinin bazı şifalı bitkiler yetiştirmek zorunda kaldığı söylenir.
En önemlileri arasında Apothekerrose (Rosa gallica 'Officinalis') idi. Yapraklardan kuşburnu ve kuşburnu tohumuna, gül kökünün köküne kadar, gülün çeşitli bileşenlerinin, ağız, gözler ve kulakların iltihaplanmasına karşı, kalbi güçlendirdiği, sindirimi artırdığı ve baş ağrısı, diş ağrısı ve karın ağrısını hafiflettiği söylenir.
13. yüzyılın ortalarında Albertus Magnus, yazılarında beyaz gül (Rosa alba), şarap gülü (Rosa rubiginosa), tarla gülü (Rosa arvensis) ve köpek gülü (Rosa canina) çeşitlerini açıkladı. Tüm güllerin İsa'nın ölümünden önce beyaz olduğuna ve yalnızca Mesih'in kanıyla kızardığına inanıyordu.
Avrupa'da, şu anda ağırlıklı olarak üç gül grubu vardı: Gallica, Şam ve Alba gülleri. Hepsinde çalı alışkanlığı, donuk yeşillik ve çiçek dolu. Şam güllerinin Doğudan Haçlılar tarafından getirildiği söylenir, ayrıca Eczacı Gül ve Alba Gülü 'Maxima' da Avrupa'ya geldi. Sonuncusu Köylü Gülü olarak da bilinir ve genellikle kırsal bahçelere ekilir. Çiçekleri genellikle kilise ve bayram süsleri olarak kullanılıyordu.
GÜL RENK hisseder
Pembe foetida göz için buruntan daha fazladır16. yüzyılda Asya'dan sarı bir gül (Rosa foetida) tanıtıldığında, gül dünyası baş aşağı oldu: renk bir sansasyondu. Ne de olsa, sadece beyaz veya kırmızıdan pembeye biliyorduk. Ne yazık ki, bu sarı yenilik istenmeyen bir kaliteye sahipti - kokuyordu. Latince adı bunu yansıtıyor: "foetida", "kokuşmuş" anlamına geliyor.
Çin gülleri çok minik, dolgusuz ve seyrek yapraklıdır. Bununla birlikte, Avrupalı üreticiler için büyük öneme sahiplerdi. Daha önce belirtildiği gibi, muazzam bir rekabet avantajı vardı: yılda iki kez çiçek açarlar. Bu özellik aynı zamanda yeni Avrupa gül türlerine de sahip olmalıdır.
Ancak, 19. yüzyılın başına kadar, Çin gülleri bugünün gül yetiştiriciliği üzerinde tam etkisi olduğunu iddia edene kadar sürdü. O zaman, dört Çin gülü görece gözlenmeyen İngiliz anakarasına ulaştı: 'Slaler's Crimson China' (1792), 'Parson's Pink China' (1793), 'Hume's Allık Çin' (1809) ve Park'ın Sarı Çay kokulu Çin '(1824).
ISLAHI BAŞLATMASI
'Reine des Centfeuilles' çeşidi centifolia'ya aittir.O zaman bile, şimdi laleleriyle ünlü olan Hollandalılar, çiçeğe hitap ediyorlar: Yabani gülleri Şam gülleri ile geçtiler ve santrifüjleri geliştirmek için kullandılar. Adı, bol çiçeklerinden kaynaklanıyor: Centifolia, "yüz petalled" anlamına geliyor. Zentifolien, gülünç kokusundan dolayı sadece gül sevenler arasında popüler değildi, aynı zamanda sanattaki güzelliği boyunca bir yol açtı. Bu yüzden çoğu zaman onları 17. ve 18. yüzyılın resimlerinde keşfeder. Centifolia'nın bir mutasyonu çiçek saplarına ve kalikslerin yosunla büyümüş görünmesine neden oldu - yosun gülü (Rosa muscosa) doğdu.
Fotoğraf galerisini başlat
15
Hepsini göster
Tarihi güller (15)
Pancar 'Hermitage': Hermitage, küre şeklinde, hafifçe beyazımsı beyaza gül renginde çiçeklerle dolu berrak bir Floribundarose'dur. Güzel gül tutamları ile yaz boyunca çiçek açar. Yaklaşık 0.80 m yüksekliğinde büyüleyici bir gül. İngiliz gülleri ile birlikte kullanmak ve budamak ve küvet veya yatak dikimi için idealdir. (Fotoğraf: Christian Schultheis)
Portland Gülü 'Comte de Chambord': Bu çeşitlilik, tarihi güllerin çiçeklenmesinde ilk tercihlerden biridir! Şaşırtıcı derecede ince, pembe tomurcuk yavaşça 8 cm'den daha büyük bir çapa sahip, yoğun olarak doldurulmuş bir çiçeğe dönüşür. Yapraklar saf pembe renkte saten gibi parıldayarak önce bir bardak oluştururlar, nihayet kendilerini bir kabuğa düzenlerler. Çoğunlukla kümeler halindedirler. Batık çalılar hemen hemen sonbahara kadar sürekli çiçek açar. Çok güçlü, saf bir Şam gülü kokusu çiçeklerin güzelliğini tamamlar. Büyüme oldukça dik ve dar; Küçük dikenlerle çivilenmiş sürgünler yaklaşık 1,2 m yüksekliğindedir. Açık yeşil yapraklar çok sağlıklı ve bitki çok dayanıklıdır. (Fotoğraf: Christian Schultheis)
Ramblerrose 'White Flight': Haziran / Temmuz aylarında hafifçe doldurulan ve ortaya çıkan küçük, saf beyaz çiçeklerin kümeleriyle birlikte çok çiçekli bir gül. Büyümesi yoğundur, küçük, orta yeşil yapraklı bitkilerle iyi yapraklıdır. (Fotoğraf: Christian Schultheis)
Remontantrose 'Souvenir du dr. Jamain ': Şarap kırmızısı, hoş kokulu güller çok iyi doldurulmuş, altın sarısı sarı renkli organlarını gösterirler. Kokulu. Çalı çiçekleri çok zengin ve yaz sonunda ikinci kez. Uzun, acıyan sürgünleri küçük bir tırmanma kabı olarak bağlanabilir. (Fotoğraf: Christian Schultheis)
Rosa alba 'Mme Plantier': krem merkeze ve yeşil göze sahip çiçekli çiçek kremalı beyaz. Tam şişmiş güller parlak beyaz renktedir ve çiçek kümesinde pembe renkli tomurcuklarla çevrilidir. Güzel kokulu, orta büyüklükte ve yoğun dolu. Bir seferde ve çiçeklenme tutamları bakımından çok zengin. Yeşillik, küçük ve sağlıklı. 2 m'den daha yüksek ve en az geniş olan güçlü taşma alışkanlığı. Sürgünleri can sıkıcı, esnek ve kuvvetli bir tırmanma gülü olarak kullanmak için harikadır. 4 m yükseklikte bağlanır. Ayrıca gül yayları için idealdir. (Fotoğraf: Christian Schultheis)
Rosa bourbonica 'Pure Victoria': Top şeklinde, çok yoğun dolu çiçekler yaz boyunca ortaya çıkar. Renk parlak, ipeksi bir pembedir. Yoğun bir koku çiçek toplarından kaçar. Dik çalı iyi bir buçuk metre yüksekliğe ulaşır. Büyük yapraklar maalesef yıldız kurumlarına karşı hassastır; bu nedenle, dikkatlice hazırlanmış bir toprak ve bitki örtüsünün kuruması için serbest bir yer önemli bir önleyici önlemdir. Gül ayrıca kısmi gölgeyi tolere eder. (Fotoğraf: Christian Schultheis)
Rosa damaszena 'Mme Hardy': En güzel beyaz güllerden biri. Çiçekler tamamen beyaz, tamamen yeşil bir yeşim gözüyle merkezlerinde dolu. Güller harika kokuyor ve geniş, yemyeşil çiçekli kaselere açık. Çalı zengin yeşil ve sağlam yeşilliklere sahiptir ve Haziran / Temmuz aylarında çiçek açar. Büyüme çiçek dalları dalma dik diktir. (Fotoğraf: Christian Schultheis)
Rosa gallica 'Charles de Mills': 'Charles de Mills'in kökeni belirsizdir. Ancak, eşsiz çiçekleri ile kesinlikle herhangi bir bahçe için bir varlıktır. Tomurcukları küreseldir ve mordan mor tonlarına sahip fantastik bir karmin kırmızısı içinde büyük, yassı, yoğun dolgulu çiçek kaselerine açılır. Çiçekler güzel kokuyor ve sıklıkla ortada çeyreklik alıyorlar. Haziran ayında kümeler halinde uzun yıllar çiçek açarlar. Yeşillik koyu gri-yeşil renktedir, geniş çalılıklardan taşan büyümedir. (Fotoğraf: Christian Schultheis)
Rosa glauca: Çiçeği açık kırmızı, basit. Bitki gür, dik büyür ve çok güçlü bir şekilde büyür. Kırmızı yaprakları var. Büyüme yüksekliği yaklaşık 2-3 m. (Fotoğraf: Christian Schultheis)
Rosa indica, 'Fortune's Double Yellow' (Çin Kırmızısı Sarı) 'nı kokuyor: Uzun zamandır Çin'de yetişen, turuncu ve kırmızı tonlarını gösteren dolgulu, gevşek şekilli, kehribar sarı çiçekleri olan bir gül. Güzel kokuyorlar. Gül iyi remodels, uzun soluklu büyür ve tırmanma gül olarak en faydalı olur. Sadece korunaklı ve güneşli yerlerde zordur ve şarapçılık iklimini tercih eder. (Fotoğraf: Christian Schultheis)
Rosa moschata 'Felicia': Bu Moschata, yaprakları altından altın renkli yayılmış, tamamen pembe renkli çiçeklerden etkilenir. Böylece renk sıcak ve yumuşak görünüyor. Asil ve uzun boylu, orta büyüklükte, oldukça hava koşullarına dayanıklı çiçekler büyük kümeler halinde toplanır ve mevsim boyunca sürekli görünür. Etkileyici saf, pembe tatlı bir koku! Yeşillik nispeten dayanıklıdır ve sürgünler, bir buçuk metre yükseklikte ve genişlikte dengeli bir çalı oluşturur. (Fotoğraf: Christian Schultheis)
Pembe Muscosa 'Shailer'in Beyaz Yosunu': Parlak beyaz renkli, yosunlu bir çiçek olan, yoğun kokulu çiçekleri dolgulu, düz şekilli ve genellikle ortada çeyreklik. Dış yaprakları sivriliyor. Çok kokulu. Koyu yeşil yapraklı bitkilerde güçlü ve gür yetişir. (Fotoğraf: Christian Schultheis)
Rosa noisetteana 'Mme Alfred Carrière': Büyük, zarif çiçekler daha doludur ve hafif bir kokuya sahiptir. Uzun, acı çekmeyen sürgünlerde yaz boyunca güvenle görünürler. Soluk pembe rengi hızla beyaza doğru inciler. Büyük yapraklar yoğun, sağlam ve sonbahar / kış aylarında uzun süre yeşil kalır. Büyüme, en az 5 m uzunluğunda, geniş dalları ile güçlüdür. (Fotoğraf: Christian Schultheis)
Rosa pimpinellifolia 'Single Red': Kiraz kırmızısı yaprakları, altın sarısı organlarındaki sade bir kabuk oluşturur. Dışarıdan, çiçekler gümüş kaplı. Orta büyüklükteki çiçekler mevsimin başlarında görülür. Burada kuşburnunun olgunlaşmasına müsaade edilir - sonbahar başında yuvarlak ve çok koyu görünürler. İnce bölünmüş yapraklar bile sonbaharda muhteşem bir sonbahar rengiyle şaşırttı. Yayma çalı iyi bir buçuk metre yüksekliğindedir, ancak bazen çok daha küçük kalır. Kışlar bu doğal çeşitlilik için herhangi bir soruna yol açmaz - gerçekten don gibidir. (Fotoğraf: Christian Schultheis)
Çay melezi 'Broceliande': Her çiçek, her bir taç yaprağı, kırmızı ve sarı çizgili benzersizdir! Kokulu çiçekleri büyük, zarif bir şekilde şekillendirilmiştir ve 130 cm yüksekliğinde, bazen daha yüksek çekim çalıları üzerinde sayısız görünür. (Fotoğraf: Christian Schultheis)