Elias Canetti'nin -aynı zamanda yazarın karakter oluşturmada ne denli başarılı olduğunu bir kere daha gösteren- tuhaf kitabı "Kulakmisafiri Elli Karakter"de beni en çok etkileyen karakter betimlemesi, "Atkaranlığı Kadın" oldu. Bu kadının sözcüklerle arası iyi değildir, dolayısıyla öyle herkesle geçinemez. İnsanların boşboğazlığından, yersiz ve tatsız kalabalığından sıyrılıp, atlara, onların ketum ve anlaşılır güzelliklerine sığınır. İnsanlardan kaçmasının bir nedeni de, yarattıkları anlamsız karmaşıklık ve düzensizliktir. Oysa atlar saf ve basittir. Atlara binerek onları, diğer insanların yaptığı gibi nesneleştirmez. Onlarla eşit olmadığına da hayıflanmaz, çünkü "eşit"i olanlara nasıl davranacağını bilemez. (Bu da başka bir yazının açılımı olabilir pekala. Bir deliye, bir çocuğa, bir hayvana nasıl davranacağımızı bilebiliriz de, eşiti olduklarımıza nasıl davranacağımız zor bir sorudur belki de) İnsanlar yerine ahırlardaki atlara sığınır, "atkaranlığı kadın".
Okuma: Kulakmisafiri, Elli Karakter, Elias Canetti, Payel Yayınları, 1994
Foto: Trent Hancock