...çünkü günlük deneyimimizde sürekli yaşadığımız gibi, dünyanın düzeni böyledir. İstediğimiz kadar en iyi kişiler olalım, ailemize karşı mükemmel, tanıdıklarımıza karşı cömert olalım, yaptığımız iş bizi bir şekilde başkalarının zararına karar almaya zorlar: Birinin kredi talebini geri çeviririz, bir yere haciz konmasına yol açacak imzayı atarız, muhasebe hesabımız birinin kolay kazancını onaylar ve bir başkasının güçlükle kazandığı parayı eksiltir, sattığımız sudaki vitamin oranı başka su markalarıyla kıyaslanamaz bile, yaptığımız yeniden çeviri başka bir çevirmenin gelirinin azalmasına yol açacaktır, temizlikçiye on lira artış yapmayız ama sarhoş halde garsona elli lira bahşiş bırakırız. Asla iyi olamayız.
Tanrı inancını kaybeden ve içi boşaltılmış değerlere sahip çağdaş dünya, demir raylar üzerinde sonuna doğru hareket ediyor, der Tolstoy. Zaman ve mekân değişse de insanların hayat hikâyeleri değişmiyor.
Marmeladov, Dostoyevski'nin başlangıçta bütün romanı etrafında ördüğü kişidir. 8 Haziran 1865'te Krayevski'ye yazdığı mektupta, Dostoyevski Suç ve Ceza'dan "Sarhoşlar" adıyla bahsediyor ve ayyaşlık sorununu ele alacağını söylüyor. Anlaşılan Marmeladov ailesinin hikâyesi daha sonra romanın yan konusu haline gelmiştir. Bu çok doğru bir seçim, çünkü Yoksullar/İnsancıklar ve Ezilenler'den sonra Sarhoşlar ortaya çıksaydı ve Raskolnikov ortaya çıkmasaydı, Dostoyevski kesinlikle Dostoyevski olmayacaktı.
Sevmek, öğrenilen ve geliştirilen bir duygu, ama karşındakinin kim olduğu da büyük önem taşır, çünkü bu süreç tek taraflı olamaz. Bu sürecin pusulası doğru değerler, ahlaki davranışlar, tercih ettiğiniz ve yüklendiğiniz sorumluluklardır.