İnsan kan grupları 19. yüzyılın sonunda immünoloji bölümünde incelenmeye başlandı. Bu bilgi olmadan, birçok can kurtaran bir kan nakli yapmak imkansız olur. Ayrıca, kan grupları doktrini ameliyatta, doğumda ve jinekolojide, adli tıpta ve genetikte yaygın olarak kullanılmaktadır. Dokuları ve organları naklederken izoantijenlerin farklılaşması bilgisi bilinmektedir.
İnsan kan grupları, ebeveynlerden çocuklara iletilen kan bulgularıdır. Her biri, bu özelliklerin belirlediği grup antijenleri için ayrı bir grup içerir. Bu karakteristik maddeler setine isoantijen denir.
Onların temelinde, insan kanları gruplara ayrılır ve ait olduğu ırk, yaş ve cinsiyetine bağlı değildir. Embriyonik dönemin başında biçimlenmeye başlar ve yaşam boyunca değişmeden kalır. İnsan kan grubu, bireysel biyolojik özelliğidir.
Hekimlerin pratiğinde A ve B eritrositlerinin en önemli izoantijenleri. Bazen insan kanının serumunda bulunan a ve ß izo antikorlarını da dikkate alır. Aynı türe ait isoantijenler ve izoantikorların eşzamanlı varlığı (örneğin ß ve B), eritrositlerin yapışmasına neden olur ve yaşamla bağdaşmaz. Bu nedenle sadece heterojen maddeler (örneğin A + ß) birlikte olmalıdır.
İnsan kan grupları, içinde hangi izoantijenlere ve izo antikorlara sahip olduğuna bağlı olarak dört bölüme ayrılır. Bunlar harfler ve sayılar biçiminde sembollerle gösterilir: - birinci grupta sadece izoantibler a ve ß = 0aß bulunur - ikinci grup isoantigen A ve izoantibol ß-Aß içerir, - üçüncü grup izoantigen B ve izo-antikor a-Ba içerir, - dördüncü grup Yalnızca izoantijenler A ve B - AB0 içerir.
İnsan kan gruplarının uyumluluğu, diğerinin kanında izoantijenlere karşı olan bir izoantikorların kandaki varlığı veya yokluğundan etkilenir. Kan transfüzyonunda bu dikkate alınır. Aynı gruba ait kan kullanımı ideal kabul edilir.
İnsan kanında normda bulunan izoantikorlara ek olarak, kan gruplarının uyumsuzluğuna neden olan dıştan izoitiküler alır. Bu kan bileşenleri (plazma, beyaz kan hücreleri, eritrositler), tüm kan nakli ile ortaya çıkabilir; Hamilelik döneminde, embriyo kan grubu annenin kan grubuyla uyumsuz olduğunda; Tedavi için bazı aşılar ve serumlar kullandıktan sonra.
Embriyonun uterusundaki yaşamın ilk ayından sonra, eritrositlerdeki izoantijenleri tespit etmek zaten mümkün. Onların sayısı büyür ve maksimum üç yıla kadar erişir. Sonra seviye değişmez ve yalnızca yaşlılıkta düşmeye başlar. Bir kişinin hayatı boyunca ve kandaki tüm izoantijen setinde değişmez. Bileşimi ya aktarılan hastalıklar ya da kimyasal, biyolojik faktörlerin etkisi tarafından etkilenmez.
Tıbbi uygulamada daha az önemli olan, Rh-Rh-faktör sisteminin antijenlerinin eritrositlerdeki varlığının veya yokluğunun belirlenmesidir. Bu temelde, insanlar koşullu olarak Rh-negatif ve Rh-pozitif olarak ikiye ayrılırlar. Nüfusun% 15'inde Rh faktörü bulunmadığı bilinmektedir ve% 85'i bilinmemektedir. Gelecekteki annede Rh-faktörü bulunmazsa ve fetüs Rh-pozitifin babasından antijen miras alırsa, bu virüslere karşı antikorlar oluşur. Bunlar, doğmamış çocuğun eritrositlerini etkiler ve bunların tahrip edilmesine neden olur (hemoliz).
Standart serumları kullanarak bir kişinin kan grubunu belirleyin. Bu nedenle, eritrositlerde izoantijenler bulunur. Örneğin, 4 kan grubunu belirlemek için, kırmızı eritrositler ve standart serum, oda sıcaklığında bırakılmış beyaz bir ıslak plakaya konur ve daha sonra aglütinasyon reaksiyonu gözlenir. İzoaniltinin olumlu bir reaksiyonu ile, sera eritrositleri yapıştırmalı ve küçük kırmızı granüller haline getirmelidir. Olumsuz bir tepki ile, hiçbir değişiklik olmaz. Bir hatayı önlemek için, her bir gruba iki numuneyle reaksiyon verilir.
Similar articles
Trending Now