Son metin + Juan D D itibaren Pusi, Peru
Originally posted: http: //iliveforreading.blogspot.sg/20 ... Yeni Kız'ın Daphne duMaurier tarafından Rebecca'yı yeniden sattığını duyduğumda, bunu denemek zorunda olduğumu biliyordum. Henüz Rebecca'yı okumayı başaramadım, ama teyzem ve annem bana anlatmaya devam ediyorlardı. Yeni Kızı seversem, kesinlikle denemeye razı olduğumu biliyordum. Ben de Rebecca'yı yeni aldım, tahmin et ne oldu? Bu kitabı sevdim. Paige Harbison'ın bu roman sırasında yarattığı atmosfer yoğundu. Her köşesinde bir şüphe ve şüphe vardı. Karakterleri çok iyi geliştirdi, Manderly Academy'yi tıpkı orijinal Manderly gibi yarattı (şu ana kadar Rebecca'da okuduğumdan). Bunun nasıl daha genç bir izleyici kitlesine daha uygun olduğunu seviyorum. Açıkçası, bu modern bir anlatımdır, ancak söylenme şekli hala klasik hikayenin parçalarını tutar. Hikaye iki perspektif arasında değişiyor: Becca ve "Ben". Ana karakterin adını bilmiyoruz, çünkü romanın sonuna kadar sadece "Yeni Kız" olarak kabul ediliyor ve bunun ilginç olduğunu düşündüm, ancak gerçekten önemli değil. Bir çeşit şok veya sarsıntı beklemekteydim, adı bize verildiğinde yeni bir şey ortaya çıkacaktı. Bu benim için gerçek değildi, çünkü gerçek isminin kullanımıyla gerçek bir vahiy buldum. Bakış açılarındaki değişime gelince, son derece iyi çalıştığını düşündüm. Becca'nın bakış açısı geçmişte ve anlatıcılarımız bugünlerde. Kendimi ikisi arasında değişime uğratıyor, her anı seviyor ve her detayı gizem gizlenirken ıslatıyor ve beni yok eden bir sonuca varıyordum. Yeni Kız harikaydı. Onu sevdim. Parlak, ürpertici ve gizemli - karanlık bir çağdaş için mükemmel bir karışım. Hikayeye âşık oldum ve kendimi buldum, bitmemesini dileyerek Harbison'un diğer kitabı Here Lies Bridget'i okumamıştım, ama kulağa hoş geliyor. Gotik romanların hayranı olsanız da olmasanız da, bu sizi baştan sona büyüleyecek olan olacak. Çok eğlendim ve ben de öyle eminim!
porno, megan'ın dediği gibi ... hızlı, eğlenceli bir okuma.
Franklin harika bir stilist, ama bence (büyük bir siyasi sihir düzenleyen bu adam) tarihsel gerçeklerle hızlı ve gevşek oynuyor. Bu eğlenceli bir okuma, ama tarzının baştan çıkarıcı cümle dönüşleri ve daha çekici ama doğrulanmamış teorilere daha az doğrulukla razı kalması durumunda acı çekip çekmeyeceğini merak ediyorum. Ayrıca, Arendt'in "kötülük doğallığı" ifadesini çoğu insanın kullandığı gibi yanlış kullandığı için işaretlendi. Bütün bunlar, Barca hakkındaki bölüm beni dönüştürdü.
Bu kitap Mısır'daki okulların etnografyalarından oluşan bir koleksiyondur. Ortak yazarlar Mısırlı değil, çalışmalar Mısırlı eğitim uzmanları tarafından yapıldı. Eğitimin sosyal baskıya son vermenin anahtarı olduğuna inanan Paolo Freire teorilerini ve diğer eleştirel teorisyenleri kullanmaya çalışıyorlar. İşler iyi, ancak derin değil ve Mısırlıların biraz “amerikalı” temelli yöntemlerde eğitimi hakkında daha fazla soru ortaya koyuyor. Yazarların, yöntemlerini düşündüklerini insanların ne kadar garip olduklarını söylediklerinden birkaç kez söz ediyorlar. .. Hala bunun hakkında düşünüyorum
İyi senin içine yarı gelişmiş karakterler ve arsa altında pişmiş. Böyle bir potansiyel boşa gitti.