Öyle oldu ki, asıl görevi en azından biraz ses vermek olan basit hoparlörlere oturmak zorunda kaldım. Daha fazlasını istedim ama mağazadaki fiyatlara güncel kurdan bakınca az çok aklı başında akustik alımı daha sonraya ertelendi. Sonra arkadaşımın bilgisayar hoparlörü olarak Vega 15AC-109 kullandığını öğrendim. Babamın valizinde bir yerde, 10 yıldır teslim edilmeyen Sovyet hoparlörleri olduğunu hemen hatırladım.
1982’de üretilen bir Vega 15AC-404 olduğu ortaya çıktı.
Dıştan bakıldığında, iki şey dışında oldukça iyi görünüyorlardı:
1) Bir zamanlar arka duvarlarda delikler açılmış ve duvara asılabilmesi için kancalar vidalanmıştır.
2) Kumaşın ön tarafını kaplayan birkaç delik vardı, belki güve onları tatmaya karar verdi ya da belki bir sonraki nakliye sırasında yaralandı.
Ama ben daha çok içinde ne olduğuyla ilgileniyordum. Hepsinden önemlisi, korkarım ki bunca yıl orada her şey ıslanıp çürümüş olabilir.
Ancak içeride her şeyin iyi durumda olduğu ortaya çıktı. Orada beni üst kısımda böyle bir pamuk yünü ve kuruyup toza dönüşen köpük pedler karşıladı. Aksi takdirde, her şey normaldi, tüm teller yerlerindeydi.
Tweeter’ları takmak bana garip geldi. Daha sonra, 1979 modellerinde 4 cıvatanın tümüne vidalandıklarını öğrendim, ancak daha sonraki sürüm modellerinde şöyle yaptılar:
Gördüğünüz gibi, konuşmacı dışarı fırladı ve biraz yükseldi.
Genel olarak, bu inceleme tamamlandı. Daha sonra, ne tür konuşmacılar oldukları, hangi özelliklere sahip oldukları ve bunlarla neler yapılabileceği hakkında İnternette arama yapıldı. Arama sürecinde, Sovyet akustiğini kullanma konusunda insanların 4 gruba ayrılabileceğini öğrendim:
“Tüm Sovyet UG akustiği”, “Filtreyi atmanız, kabloları atmanız, hoparlörleri atmanız ve genel olarak her şeyi dışarı atmanız gerekiyor”, “Sovyet mühendisler de aptal değildi, oraya girecek bir şey yok” ve aslında benim gibi yeni gelenler, ne olduğunu sormaya geldi ve henüz fikrini oluşturmadı. Ayrıca, arama sürecinde, çoğu yeni başlayanın bu veya benzeri hoparlörleri amplifikatör olmadan hemen bir bilgisayara bağlamaya çalıştığı gerçeğiyle sık sık karşılaştım.
En başından bir amplifikatöre ihtiyacım olduğunu anladım ve aslında onu aramaya başladım.
Spesifikasyonlara bakıldığında:
2 yollu kapalı tip hoparlörler
Frekans aralığı: 63 – 20000 Hz
63 – 20000 Hz aralığında eşitsizlik: 15 dB
Hassasiyet: 87 dB
63 – 18000 Hz aralığında ortalama ses basıncı: 0.15 Pa
Direnç: 4 ohm
Anma gücü: 15W
İsim plakası gücü: 25 W
Boyut (YxGxD): 40x25x19 cm
Ağırlık: 8 kg
ve nominal gücün modern hoparlör gücü türleri ile nasıl ilişkili olduğu hakkında biraz okuduktan sonra, 4 ohm’da kanal başına yaklaşık 20 W RMS çıkış veren bir amplifikatöre ihtiyacım olduğunu anladım; bu, bir yerde nominal Sovyet gücüne karşılık gelmesi gerekir. 16 watt.
Neyse ki, Çin pazarındaki bu tür amplifikatörler teslimatla birlikte 500-700 rubleye, ayrıca güç kaynağı için 200 rubleye mal oluyor. Hangi hemen sipariş edildi ve yaklaşık bir ay içinde geldi.
Kolilerin gittiği dönemde tel almaya, kumaş aramaya ve diğer ufak tefek şeylere başladım. Kolilerin gelmesi için tam zamanında hepsini bir araya getirmek için zamanım vardı.
Arka duvarlardaki deliklerin talaşla karıştırılmış epoksi reçine ile kapatılmasına karar verildi.
Ayrıca, 1972 modeline göre tweeter’ların normal bir şekilde sabitlenmesine karar verildi.
Ön duvarda 4 adet delik açılmış, pah yapılmıştır. Hoparlör vidalanmış. Daha sonra tüm somunlara bir damla sıcak eriyik tutkal uygulandı, böylece kazayla titreşimden gevşemezler.
Eski kumaş yerine, yerel bir mağazadan “Kumaşlar” adıyla satın alınan yeni bir pantolon kumaşı uygulandı. Her şey PVA, 900g’lık bir kova için 90r, ayrıca 12r için bir fırça yardımıyla yapıştırıldı. İlk başta sadece üst kenar yapıştırıldı ve sadece bir gün sonra, kuruduktan sonra kumaş gerildi, fazlalık kesildi ve kalan 3 kenar yapıştırıldı. Gerçek şu ki, pantolon kumaşı iyi uzanıyor ve neredeyse uzanmıyor. Hoparlörler, ön tarafları aşağı bakacak şekilde düz bir masanın üzerine yerleştirildi. Plastik bir çerçeve de giyildi ve alt kısım ayrıca bir dambıl ile bastırıldı, böylece hiçbir şey dışarı çıkmasın.
Bütün bunlar kururken, toza dönüşen eski köpük pedler çıkarıldı ve aynı PVA yardımıyla, genellikle pencereleri yalıtmak için kullanılan ve hırdavatçılarda satılan yeni köpük kauçuk bantlar (10m başına 32 ruble) yapıştırıldı. . Kendinden yapışkanlı bantlar da var ama bunları bulamadım.
Bu arada nokta çizgili konektörlere sahip eski teller,
filtreden dikkatlice lehimlendi ve yenileriyle değiştirildi.
Arka duvarlarda modern bir şekilde basınç kontakları yapılmasına karar verildi. Bu nedenle, içinden tellerin yerleştirildiği ve daha sonra sıkıştırma kontaklarının pullarına lehimlendiği bir çift küçük delik açılmıştır. Üzerlerine ısı büzüşmeleri takıldı ve plastik kasa arka duvara vidalandıktan sonra delikler hava girmesin diye içeriden sıcak tutkalla dolduruldu.
Filtreden arka duvara giden kısa teli kaplayan kırmızı ısıyla daralan büzüşmenin içinde, gıda folyosu şeklinde kendinden yapılmış bir ekran vardır. Nedenini sormayın ama bir olaydan sonra tüm kabloları, özellikle akustik kabloları korumanın hayranı oldum. Açıkçası bundan daha kötü olmayacak, ancak olası elektromanyetik başlatmaları en aza indirmeye izin verecek.
Ardından meclis geldi. Pamuk yünü yerine konuldu. Birçok kişinin hoparlörlerin iç yüzeyine pamuk yapıştırmayı tercih ettiğini biliyorum ama ben onu orijinal haliyle bırakmaya karar verdim.
Amplifikatörü hoparlörlerden birine sabitlemek ve kabloları almak için kalır (henüz korumalı değil).
İlk test… Ses var! Evet, ne ses!
Peki, bilgisayara, yeni kalıcı “yaşam alanlarına” koyabilirsiniz. 27″ bir monitörün yanında oldukça küçük görünüyorlar.
Hoparlörler, masadaki titreşimi hafifçe azaltmak için hoparlörlerin altına uyacak şekilde dikdörtgenler halinde kesilmiş ince poliüretan köpük ambalaj üzerine monte edildi.
Amplifikatörden hoparlörlere giden teller, korumalı olanlarla değiştirildi. Daha kesin olarak, teller aynı kaldı, ancak daha önce hoparlörlerin içinde tarif edildiği gibi korundu. Bilgisayardan korumalı hoparlörler henüz gelmedi.
Vay etkisi, görünüşe göre, uzun süre açıkçası hiçbir hoparlörde oturmam gerçeğiyle daha da arttı. Yine de, bir veya diğerinin üzerlerinde nasıl ses çıkardığını yeniden dinlemek isterken birkaç gün daha ayrılmadı.
Ses hakkında uzun süre konuşmayacağım, çünkü bu kelimelerle kötü aktarılan bir şey ve ayrıca herkes için tamamen bireysel. Dedikleri gibi: işaretçilerin tadı ve rengi farklıdır. Ben şahsen sesi çok beğendim, bu konuşmacılarla ilgili olarak forumlarda bir kereden fazla ne tür “yumuşak bas” dan bahsedildiğini fark ettim. Genel olarak, bu hoparlör sistemi çok hoş bir izlenim bırakıyor. Tabii ki bu bir Hi-Fi değil, ama amaç onu elde etmek değildi.
Bu notla iletmek istediğim ana fikir şu şekilde formüle edilebilir: zaten sahip olduğunuzdan oldukça iyi bilgisayar hoparlörleri, minimum yatırım yatırımı (benim durumumda, yaklaşık 1000r) ve zaman (2 gün izin) ile alabilirsiniz. ! Fiyatlar artık oldukça güçlü bir şekilde ısırıyor ve 5000-7000 ruble vermek yerine, bazen toz toplayanlara daha yakından bakabilirsiniz. Örneğin, işyerinde bazılarının bu tür hoparlörleri attığını duydum. Benim düşünceme göre, onlara ikinci bir hayat vermek nispeten kolay olduğunda bu mantıklı değil. Tabii ki, her şey belirli hoparlör modeline, durumlarına vb. Örneğin, tek yönlü hoparlörlere tweeter takmak veya faz dönüştürücüye dönüştürmek gibi çok daha ciddi bir değişiklik gerekebilir. Her durumda, plastik tweeter’lar dışında artık hiçbir şey satın alamayacağınız oldukça mütevazı bir miktarla karşılaşabilirsiniz.
Öyle oldu ki, asıl görevi en azından biraz ses vermek olan basit hoparlörlere oturmak zorunda kaldım. Daha fazlasını istedim ama mağazadaki fiyatlara güncel kurdan bakınca az çok aklı başında akustik alımı daha sonraya ertelendi. Sonra arkadaşımın bilgisayar hoparlörü olarak Vega 15AC-109 kullandığını öğrendim. Babamın valizinde bir yerde, 10 yıldır teslim edilmeyen Sovyet hoparlörleri olduğunu hemen hatırladım.