Boynuzlugiller (Bovidae) ailesinin keçiler (Caprinae) altailesinden çiftparmaklı gevişgetiren memeli hayvan. Keçinin, genellikle kesiti elips ya da prizma biçiminde olan ve arkaya doğru uzanan büyük boynuzlan, altçenesinde bir sakalı vardır. Kuyruğu kısa, yukarıya doğru kalkık ve altı çıplaktır. Bedeni uzamış ve düz bir görünüm almıştır. Bacakları uzun olan keçinin, derisi esnektir ve oldukça kaim tüylerle kaplıdır.
Birçok keçi ırkı vardır. Bunlardan Alp ırkının başı kısa ve yassı, göz çukurları çıkıntılı, kılları kısa ve parlaktır; postu değişik renklerde olabilir. Uzun kıllı olan Poitou keçisi, genellikle boynuzsuzdur. Küçük boyutlu olan Ankara keçisinin kulakları sarkık, kıllarıysa ince ve kıvırcıktır. Tibet keçisi, boynuzsuzdur, kıllarının altında çok ince yumuşak tüyleri vardır. Maun rengi ya da esmer kırmızı renkli olan Nubye keçisi Zenci Afrika’da yaşayan cüce bir biçimdir. Pireneler keçisi uzun kıllı ve siyah-beyaz renklidir.
Suriye keçisinin alm tümsekli, kulakları uzundur. Kemerli bir profili olan Malta ırkınınsa, bacaklarını örten kılları kısadır, tüyleri kızıl, siyah ya da siyah-beyaz renklidir, bu ırk Kuzey Afrika’da yaşar. Daha Tarihöncesi dönemlerde evcilleştirilmiş olan keçinin, sütünden, etinden ve kılından yararlanılır. Gebeliği yaklaşık 155 gün sürer, büyük bir çoğunlukla iki yavru doğurur. Evcilleştirilmesi, Mezopotamya’nın kuzeyindeki dağlarda İ.Ö. 8050-7900 yılları arasına raslar. Dünyaya yayılması sırasında, bitkilere büyük zarar vermiştir. Gerçekten de, keçi taze filizleri çok sever, otları da köküne kadar yer bitirir. Keçinin yabanıl atası dağkeçisidir. Bu, omuzbaşına kadar yüksekliği 90 sm olan, postu gri renkli, çok uzun,kıvrık ve boğumlu boynuzlu güzel bir hayvandır; en sarp yamaçlarda bile büyük rahatlıkla dolaşır; 4 000 m yüksekliğe kadar çıkar. Dağkeçileri büyük ölçüde kıyıma uğradıktan sonra, korunmaya alınmıştır ve günümüzde parkların ve Alp dağlarındaki rezervlerin (Fransa’da Vanoise, İtalya’da Gran Paradiso, vb.) en değerli hayvanlarındandır. Az çok yabani olan keçiler, Yunan adalarında ve Girit’te de yaşarlar. Öbür dağkeçisi türleri, Kafkasya, Filistin, Mısır, Arabistan, Himalaya, vb’nde yaygındır. Etyopya’ daysa özel bir tür (Capra walie) yaşar. Son derece koyu renkli olan bu türün ancak birkaç yüz bireyi kalmıştır. Keçiler ve dağkeçilerinin, antiloplardan türemiş oldukları sarnlır; dağkeçisi, Pleyistosen’de, dağa çekilmeden önce, ovalarda yaşardı.