Benim sorunum, yedi yaşındaki kızımın hala parmağını emmesidir (örneğin, çizgi film izlerken, uyuduğunda veya bir şey düşündüğünde). Doktorlar ona "Adaptol" ilacını vermelerini önerdiler, ancak gerekliliğinden şüpheliyim. Bu sorunu ilaçsız çözmek mümkün müdür?
Merhaba Çocuk gergin olduğunda parmağını emerse, o zaman, her şeyden önce, endişeli olduğu sebebi ortadan kaldırmak gerekir. Gerçek şu ki, doğumdan itibaren çocuklara verilen emme refleksi, onlara duygusal sakinliği ve istikrarı sağlıyor. Emme genellikle güvenlik hissi ile ilişkilendirilir, bu tam da bir çocuğun annenin göğsünü emdiği dönemdir.
Yaşla birlikte çocuklar kendilerini farklı şekillerde sakinleştirmeyi öğrenirler. Çocuğunuzla, bu olmadı ya da bir tür stresten sonra, tekrar yenilendi. Kızınızı dikkatlice izlemeniz ve parmak emmeye neden olan anları izlemeniz gerekir. Bu durumlarda çocuğu rahatsız edebileceğini anlayın. Ayrıca bu durumlarda hemen onunla ilgili deneyimleri hakkında konuşmaya çalışın. “Şu anda sorun mu yaşıyorsunuz? Tam olarak sizi rahatsız eden nedir ve nasıl yardımcı olabilirim?” Çocuklar psikolojik rahatlığı hissetmek için parmaklarını emerler.
Çocuğunuz 5 yaşına gelmeden bu tür bir bağımlılıktan kurtulamazsa, yanlış ısırık oluşumu ile hala doludur. Okul öncesi çağındaki çocuklar ve ilkokul çağındaki çocuklar arasında, bu alışkanlığın sahipleri artık fazla değildir. Ancak ondan kurtulmak için zamanı olmayan çocuklar, akranlarıyla iletişim kurma konusunda sorun yaşayabilirler. Bu yaşta parmağını emen sebepler artık vücudundaki fizyolojik süreçlerle ilişkili değil. Duygusal ve psikolojik overtone'lar aranmalıdır. Bazen bu, merkezi sinir sistemi hastalığının belirtilerinden biridir, bu yüzden bir nöroloğun konsültasyonu ve tedavisi gereklidir.
Çocuk kendini rahatsız hissediyor ya da ebeveynlerin dikkatinden yoksun. Belki okuldaki akranlarıyla iletişim kurmakta zorluk çekiyordur. Sonra başparmak emme onun kişisel sakinleştirici olur. Tabii ki, ellerine bir şey koyabilirsin ve o bir parmağını emmeyi "unutacaktır". Ancak onun sorunları, örneğin kana çivileri ısırmasıyla sonuçlanacak. Veya saçları bükün ve telleri çekin.
Bu alışkanlıktan kurtulmanın birçok yolu var. Bunlardan en popüler olanı, parmağınızı hardalla veya çocuğa çok hoş olmayan bir şeyle lekelemek - örneğin, özel bir cila “Nekusayka” var. Ayrıca küçük çocuklarda genellikle masal terapisi ve kum terapisi kullanılır.
Sınıfta bir psikoloğa gidebilir ve nedenini ortadan kaldırabilir ve bu alışkanlıktan sonsuza dek kurtulmaya çalışabilirsiniz, eğer nöroloji değilse. En iyi dileklerimle!
Referans amaçlı sağlanan bilgiler. Kendi kendine ilaç verme. Hastalığın ilk belirtilerinde doktora danışın.
"Psikoloji ve Psikiyatri" bölümündeki diğer konular
Torunum bir buçuk yıl. Sık sık duygularını karıştırır. Örneğin, beni beklerken, kapının önünde dururken, mutlu bir şekilde gülümseyerek. Ve beni gördüğünde, ağlayacak, odaya koşuyor, yerde uzanıyor olabilir. Ama bir çift sonra ...
Natalia, merhaba! İkinci kızımın doğumuyla, 6.5 yıllık bir farkla, en büyüğünün kıskanç olduğunu, genellikle etrafımda sürtündüğünü, özellikle de gençken yaptığım anlarda kucaklaşmak istediğini fark etmeye başladım ...
Tünaydın, Natalia! Kızım (2 yıl) o kadar uzun zaman önce, bir nörolog DEHB'yi büyüttüğünü sorguladı. Kız prematüre olarak doğmuş, doğumdan bu yana uyku sorunları vardı (normalden daha az uyuyordu, gündüzleri evde çok kötüydü ...