Federal Almanya Cumhuriyeti Tarihi (1990'a kadar)
1990 kadar Almanya Federal Cumhuriyeti tarihinin tarihiyle fırsatlar Batı Alman devleti Federal Cumhuriyeti Bile 1990 için 1949 den günümüze yeniden birleşmeyi ile Alman Demokratik Cumhuriyeti Doğu Almanya'dan oluşan 1990 bir kesinti olmadan anayasa hukuku , tarihsel araştırmalar politik ve sosyal bir temel alır Molası arasındaki eski 1990'a kadar Federal Cumhuriyeti ve 1990 yılından bu yana birleşmiş Federal Cumhuriyeti. Tarihçesi Almanya Tarihi (1990'dan beri) bölümünde anlatılmaktadır .
Federal Almanya Cumhuriyeti yenilmesiyle ortaya çıktı Alman İmparatorluğu içinde Dünya Savaşı müteakip altında işgal eden güçlere üstünlüğü de savaş sonrası Almanya . Batı Müttefiklerinin kışkırtmasıyla Batı İşgal Bölgeleri ( Trizone ) bölgesi , 24 Mayıs 1949'da Parlamenterler Konseyi tarafından hazırlanan Temel Yasanın yürürlüğe girmesiyle devlet tarafından yeniden düzenlendi. Anayasa olarak Anayasa , federal geleneklere dayanır ve özgür-demokratik temel düzeni demokratik, sosyal ve anayasal bir cumhuriyetin temeli olarak tanımlar . Savaşın ardından atlatılan ekonomik mucize , Nazi geçmişi ilk başta büyük ölçüde bastırılırken , geniş bir tam istihdam ve nüfusun geniş kesimleri için gelir artışları getirdi . 1960'lardan itibaren, 1968 hareketinde kendini gösteren liberalleşme ve batılılaşma süreçleri izledi . 1970'lerden itibaren kalıcı temel işsizlikle ekonomik durum kötüleşti . 1980'lerde çevresel, nükleer karşıtı ve kadın sorunlarını gündeme getiren yeni toplumsal hareketler ortaya çıktı . Soğuk Savaş sırasında Batı Almanya ile GDR arasında başlangıçta gergin olan ilişki , yeni Ostpolitik tarafından gevşetildi ve 1989'daki barışçıl devrimin ardından 3 Ekim 1990'da Alman birliğinin kurulmasıyla sona erdi .
1945'te başlangıç durumu
Wehrmacht 8 Mayıs 1945'te kayıtsız şartsız teslim olduğunda , ABD, İngiliz ve Fransız birlikleri Batı Almanya topraklarındaydı ve Sovyet birlikleri tüm Berlin şehri dahil olmak üzere Doğu Almanya topraklarındaydı . Amerikalılar ve İngilizler başlangıçta Thüringen ve Saksonya'nın bazı kısımlarını işgal ettiler, daha sonra Saksonya-Anhalt ve Mecklenburg olacakların bir kısmı . Nedeniyle önceki anlaşmalara, Batı Müttefikler çekildi karşılığında, temmuz 1945'te batıda sözleşme tanımlanan alana Sovyetler Birliği tahliye Berlin batı kısmını . Böylelikle, dört işgal bölgesine ek olarak, dört sektörlü Berlin kenti, her biri bir Sovyet, Amerikan, İngiliz ve Fransız sektörüyle birlikte dört güç tarafından ortaklaşa yönetildi .
At Potsdam Konferansı Ağustos 1945'te, üç galip güçler Amerika Birleşik Devletleri , Sovyetler Birliği ve Birleşik Krallık yere karar Alman doğu bölgelerini diğer tarafında Oder-Neisse hattının altında idari egemenliği Sovyetler Birliği ve Polonya. 31 Aralık 1937 sınırları içinde kalan Alman Reich bölgesini işgal bölgelerine ayırdılar . Fransa sadece edilmiş, dördüncü muzaffer güç olarak tanınan en Yalta Konferansı Şubat 1945'te ancak konferansa katılmadı, rezervasyonları ile anlaşmayı onayladı.
Sovyetler Birliği, Koenigsberg ve Kuzey Doğu Prusya (bugün Kaliningrad Oblastı ) dışında Almanya'nın doğu bölgelerini yönetim için daha sonraki Polonya Halk Cumhuriyeti'ne devretmişti . Sovyetler Birliği, daha sonraki Alman Demokratik Cumhuriyeti topraklarını işgal bölgesi olarak aldı . Birleşik Krallık şu anda Schleswig-Holstein , Hamburg , Aşağı Saksonya ve Kuzey Ren-Vestfalya olan bölgeyi talep etti . Amerikan işgal bölgesi üzerinde genişletilmiş Bavyera , Hessen , kuzey bölgelerinde Württemberg ve Baden . Bir liman kenti olarak Bremen ve Bremerhaven Amerikan işgali altına girdi . Fransa, daha sonra Rhineland-Palatinate'i , Württemberg'in güney kısımlarını ve Baden ve Saarland'ı bir işgal bölgesi olarak aldı; bu sadece 1957'de Federal Cumhuriyetin Ülkesi oldu. Dört galip güçler eski bölünmüş başkenti Berlin'de içine dört sektörler .
Sonraki yıllarda, Alman nüfusunun sistematik olarak sınır dışı edilmesi doğu bölgelerinde, Çekoslovakya'da ve diğer Doğu Orta Avrupa ülkelerinde başladı . Batı ve Sovyet işgal bölgelerine yaklaşık 14 ila 16 milyon insan yerinden edildi veya kaçmak zorunda kaldı ve zaten zor olan duruma ek bir yük getirdi.Yakında bazı bölgelerdeki nüfusun çoğunluğu yerinden edilmiş kişilerden oluştu.
Almanya'da, bir kısmı bombalanmış olan şehirlerde yaşam, yaşam alanı eksikliği, yiyecek kıtlığı, tahrip olmuş altyapı, elektrik ve yakıt eksikliği nedeniyle çok zordu. Birçok erkek esaret altında olduğu için enkaz kadınlar şehirlerdeki enkazı temizledi . Şehir sakinleri, maddi mallar karşılığında yiyecek takas etmek için kırsal bölgeye hamster denilen gezilere topluca biniyorlardı . Resmi para birimi olarak Reichsmark , kapsamlı zorunlu yönetim nedeniyle artık gerçek değere sahip değildi, karaborsa ve maddi mal ticareti gelişti ve ABD sigaraları ikame para birimi haline geldi . Yakıt eksikliği nedeniyle çok sayıda ağaç kesildi ve kömür trenleri yağmalandı. Yiyecekler yalnızca gıda kuponlarıyla elde ediliyordu veya evde yetiştirilen mahsullerden elde ediliyordu.
İşgal güçleri sipariş Nazilerden arındırılması , yasaklı NSDAP ve bunun alt kuruluşlarını ve tüm Nasyonal Sosyalist semboller kaldırıldı vardı. Almanlar işgal batı bölgelerinde sistematik kendi için anketler esas alınarak incelenmiştir Nasyonal Sosyalist geçmiş. Bununla birlikte, karaborsadan sözde “ temiz sağlık faturası ” almak için sayısız fırsat vardı . Yetkililerdeki çok sayıda görevin doldurulması gerekiyordu (birçok yerde eski Nazilerle) ve birçok yeni öğretmen sadece birkaç ay içinde meslekleri için eğitildi. 14 Kasım günü, 1945 başlayan Nürnberg önde gelen savaş suçlularının deneme ; 1 Ekim 1946'da 21 ana sanığın (sanıklar) 12'si ölüm cezasına çarptırıldı. Bunu diğer savaş suçlularına yönelik takip davaları izledi .
Meslek süresi
1946 / 47'de, günümüzün Batı Almanya federal eyaletlerinin çoğu - kısmen daha önce bağımsız devletlerin ve eski Prusya eyaletlerinin birleşmesiyle - ortaya çıktı ve ilk özgür belediye ve eyalet seçimleri yapıldı. Şubat 1946'da, Britanya'nın işgal bölgesinde, siyasi partilerin , sendikaların ve idarenin temsilcilerinden oluşan bir Bölge Danışma Kurulu , kurulan askeri hükümete tavsiyelerde bulunmak üzere kuruldu. 1 Aralık 1946'da Hesse , savaş sonrası anayasayı kabul eden ilk eyalet oldu . Hesse Anayasanın 41. devletleştirilmiş önemli sanayi operasyonların transferi için sağlanan, hayata geçirilememiştir. İle Konrad Adenauer başkanı olarak CDU İngiliz bölgesinde ve Kurt Schumacher başkanı olarak SPD , iki öncüleri 1946 baharında çıktı. Nisan 1946'da Alman mahkemeleri yeniden çalışmaya başladı. Yine bu yılın Ağustos ayında, ABD'deki hayır kurumları Almanya'ya CARE paketleri ve kıtlığı hafifletmek için GARIOA programı göndermeye başladı ; RIAS, Eylül 1946'da Berlin'de kuruldu . Gelen yaptığı konuşmada içinde Stuttgart 6 Eylül 1946 tarihinde, ABD Dışişleri James F. Byrnes vurguladı Almanya politikasına karşı olan olumlu tutum ve Alman-Amerikan ilişkilerinde bir değişiklik açıkladı. Ayrıca Batı Müttefiklerinin Almanya'daki varlığının devam ettiğini belirtti.
1 Ocak 1947'de Amerikan ve İngiliz işgal bölgeleri birleştiğinde bizone kuruldu . Der Spiegel dergisi de bu ay ilk kez çıktı . Müttefik Kontrol Konseyi , Almanların askeri geleneklerine geri dönmesini önlemek için Şubat 1947'de Prusya'yı feshetti . Marshall Planı 5 Haziran 1947'de başlatıldı ve ekonomik hayatı yeniden canlandırmak için Temmuz ayında bir Birleşik Ekonomik Bölge Ekonomik Konseyi kuruldu. Grup 47'nin toplantılarında savaş sonrası edebiyatın ilk eserleri sunulabildi.
Aralık 1947'de Londra Dışişleri Bakanları Konferansı'nın başarısızlığından sonra, Batı Müttefikleri ile Sovyetler Birliği arasındaki sürtüşme aşılmaz hale geldi. Şubat ve Mart 1948 yılında Londra Altı Güç Konferansı gerçekleşti ile ABD , İngiltere , Fransa , Hollanda , Belçika ve Lüksemburg bir Batı Alman devletinin oluşumu ve üzerinde, Brüksel Paktı , karşı Batılı çıkarlarını korumak için bir ittifak Sovyetler Birliği'nin iktidar çabası tartışıldı. Kararları protesto etmek için, Sovyet elçisi 20 Mart'ta Müttefik Kontrol Konseyi'nden ayrıldı ve başarısız oldu. 1949'da, Londra'daki altı gücün kararına uygun olarak, Müttefikler, Almanya'nın Hollanda, Belçika, Lüksemburg, Saar bölgesi ve Fransa ile olan batı sınırını düzenledi. Bazı sınır bölgeleri ( Elten , Selfkant bölgesi ) Hollanda'ya ilhak edildi, karşılığında Hollanda Bakker-Schut planının uygulanmasından feragat etti .
Yine Mart 1948'de Ludwig Erhard , Bizone'nin “Ekonomik Konseyi” nin başkanı olarak daha sonra Federal Almanya Cumhuriyeti olacak olan yerde kariyerine başladı ; aynı zamanda Bundesbank'ın selefi Bank deutscher Länder kuruldu.
20 Haziran 1948'de Batı Almanya'daki para reformu ile bağlantılı olarak D-Mark'ın piyasaya sürülmesi, birkaç gün sonra Sovyet Bölgesi ve Berlin'de Doğu Alman DM'nin getirilmesiyle cevaplandı, nihayet Almanya'yı ikiye böldü. alanlar. Sovyet Bölgesi'nin aksine, bu aynı zamanda batı bölgelerindeki zorunlu çiftçiliğin sona ermesi anlamına geliyordu ve böylece yerel karaborsanın temelini hızla ortadan kaldırdı. Sovyetler Birliği, Berlin'de tek para birimi olarak DM East'in getirilmesiyle başarısızlığa uğradıktan sonra, Batı Müttefiklerinin 26 Haziran'da Berlin'e hava ikmaliyle tepki gösterdiği , batı kesimlerine 24 Haziran 1948'de Berlin ablukasını uyguladı. 1948 .
1949'da Federal Almanya Cumhuriyeti'nin kuruluşu
1 Temmuz 1948'de Fransa, Birleşik Krallık ve ABD askeri valileri , Batı Almanya Başbakanlarına , bir Alman devletinin oluşumuna ilişkin fikirlerini ilettikleri belgeleri olan Frankfurt belgelerini sundular . Bunun üzerine bölge liderleri 8-10 Temmuz 1948 tarihleri arasında Koblenz kararlarını tartıştılar ve kabul ettiler . Kurucu bir meclisin üyeleri, doğrudan değil , eyalet parlamentoları tarafından seçilmelidir . 10-23 Ağustos 1948 tarihleri arasında Anayasa Konvansiyonu, bu toplantıya hazırlanmak için Herrenchiemsee'de toplandı.
1 Eylül 1948'de Adenauer'in başkanlık ettiği 65 üyeli Parlamento Konseyi Bonn'da toplandı ve sonraki aylarda Federal Almanya Cumhuriyeti Temel Yasasını hazırladı . Nisan 1949'da, üç batılı güç, daha önce Trizone'yi oluşturmak için birleşmiş batı bölgelerindeki askeri hükümetleri bir Müttefik Yüksek Komisyonu ile değiştirmeye ve işgal statüsünü oluşturmaya karar verdi. 8 Mayıs 1949'da Parlamenter Konsey üyeleri Anayasayı sundular . 10 Mayıs'ta Parlamento Konseyi , parlamentonun ve hükümetin “geçici koltuğu” konusunu tartıştı . Frankfurt am Main aleyhine Bonn lehine 33-29 oyla karar verdi . Daha önce ayrılan diğer başvuranlar Kassel ve Stuttgart'tı . Birkaç yıl sonra, bazı milletvekilleri oylama ruhundan etkilendiklerini kabul ettiler. Ancak araştırma ekibi Alman Bundestag açıklamak mümkün değildi rüşvet de bu bağlamda aktı olup olmadığı . 12 Mayıs 1949'da, üç Batılı askeri vali, İşgal Yasası hükümlerine tabi olan Temel Yasayı onayladı. Aynı gün Sovyetler Birliği, Berlin ablukasına son verdi.
"Bugün kendimize sadece Federal Almanya Cumhuriyeti dediğimiz tartışmaya dahil etmenizi rica ediyorum ... Almanya
kelimesiyle her şeye belirli bir acıma veriyoruz ..."
Temel Kanun eyalet parlamentoları tarafından kabul edildi, referandum yapılmadı . Sadece Bavyera federalizmin eksikliğini eleştirdiği için 101 aleyhte oyla reddetti, ancak Özgür Devlet geçici federal anayasanın geçerliliğini kendisi için kabul etti. göre , Temel Kanunun yasal olarak bağlayıcı olması için “başlangıçta uygulanacağı Alman devletlerinin üçte iki çoğunluğu ” gerekliydi . Daha sonra Başbakan Hans Ehard ( CSU ) 'de 13 Mayıs 1949 tarihinde ilan Bavyera Eyalet Meclisi olduğunu Bavyera Devlet Hükümeti Temel Kanunu reddedilen ama yasal olarak bağlayıcı etkiye kabul etti.
Anayasa, 23 Mayıs 1949'da federal kanun olarak, 24 Mayıs 1949'da Federal Cumhuriyet'in kurulmasıyla aynı zamanda yürürlüğe girdi . temel bir hukuk düzeni olarak vatandaşların ezici çoğunluğu. 23 Mayıs genel olarak Federal Cumhuriyet'in kuruluş günü olarak kabul edilir.
Federal organların kuruluşu 14 Ağustos 1949'da Alman Federal Meclisi'ne yapılan ilk seçimle başladı . En yüksek doğrudan federal organ olan “ Federal Halk ” ilk kez harekete geçti . CDU / CSU , oy% 31.0 alınan SPD 29.2 ve% FDP% 11.9. Federal Meclis'e toplam on bir parti girdi. Federal Meclis ve Bundesrat'ın kurucu toplantıları 7 Eylül 1949'da Bonn'da yapıldı (cf. (1) GG). Kıdemli Başkan Paul Löbe , Federal Meclis oturumunu açtı ve daha sonra yönetimi seçilen Federal Meclis Başkanı Erich Köhler'e devretti . Federal Konsey, Kuzey Ren-Vestfalya Başbakanı Karl Arnold'u başkan ve dolayısıyla Federal Başkanın yardımcısı olarak seçti .
12 Eylül 1949 tarihinde , Federal Meclis seçildi Theodor Heuss ( FDP gibi) , Federal Cumhurbaşkanının ikinci turda ; onun en güçlü rakibi oldu Kurt Schumacher (SPD). Üç gün sonra, 15 Eylül'de, Alman Federal Meclisi, Adenauer'i tam da gerekli çoğunluk ile Federal Şansölye olarak seçti . Bu, CDU / CSU, FDP ve Alman partisinden oluşan bir hükümet koalisyonu oluşturdu . Federal Cumhuriyet'in Anayasa'nın yürürlüğe girmesiyle mi yoksa anayasal organlarının anayasasıyla mı (yani Federal Meclis'in ilk oturumu) mı yoksa sadece Adenauer kabinesinin göreve başladığı 20 Eylül 1949'da mı var olmaya başladığı bir konudur. arasında anlaşmazlık.
Adenauer dönemi (1949-1963)
Batı yönelimi
Konrad Adenauer'in politikası, Müttefik Yüksek Komisyonu ile imzaladığı Petersberg Anlaşması ile zaten açık olan Federal Cumhuriyeti Batı'ya entegre etmekti . Her şeyden önce, SPD'nin başkanı Kurt Schumacher ve daha sonra Erich Ollenhauer ile olan kısmında, bu yön kararına yönelik güçlü eleştiriler vardı, çünkü Alman bölümünün "sağlamlaşmasından" korkuluyordu. İktidar koalisyonu içindeki siyaset de çelişkilerden yoksun değildi. 30 Kasım 1949 gibi erken bir tarihte, Adenauer bir Alman birliğinin bir Avrupa ordusu için siyasi olarak uygulanabilirliğini düşünüyordu. Ekim 1950'de Federal İçişleri Bakanı Gustav Heinemann , planlanan yeniden silahlanmayı ve Adenauer'in liderlik tarzını protesto etmek için istifa etti .
Federal Almanya Cumhuriyeti'nin kuruluşundan bu yana kurulan Yerinden Edilmiş Kişiler Bakanlığı, 1969 yılına kadar Batı Almanlardan alınan bir emlak vergisi ile finanse edilen bir konut inşaatı programını ve yük paylaşımını düzenlemiştir . Fazla on iki milyon Almanlar etkilendi tarafından uçak ve yer değiştirme 1944/1945 ve 1950 arasında , batı işgal bölgelerinde yerleşen milyon sekiz civarında.
1 Mart 1950'de, İşgal Statüsü ve Dışişleri Komitesi 10. toplantısında Federal Almanya Cumhuriyeti'nin 1 Ekim 1948'den 30 Eylül 1949'a kadar Müttefik işgal güçlerine yaklaşık 4.491.5 milyon DM ödediğini bildirdi . Toplam federal gelirin yüzde 50'si (8.750 milyon DM) karşılık geldi. Bu, her Alman vatandaşı için 95,46 DM'lik bir pay anlamına geliyordu ki bu neredeyse aylık ortalama ücrete denkti.
24 Mayıs 1950'de Federal Şansölye Adenauer, General a. D. Gerhard Graf von Schwerin askeri ve güvenlik konularında sürekli danışmanı olarak.
26 Ekim 1950'de Theodor Blank (CDU), Müttefik birliklerindeki artışla ilgili sorular için Federal Şansölye komiseri olarak atandı . Blank, eski Wehrmacht generalleri Adolf Heusinger ve Hans Speidel'i askeri danışman olarak atadı . " Amt Blank " daha sonra Savunma Bakanlığı olacak olan şeyin çekirdeği oldu .
1952'de Josef Stalin, Almanya'yı tarafsız bir ülke olarak yeniden birleştirme önerisinde bulundu. Stalin notlar tahrişine neden ama bütün Almanya Sovyetler Birliği tarafından devralınacak korktu çünkü Batılı güçler tarafından reddedildi. 1954'te Berlin'de Dört Güç'ün dışişleri bakanları arasında yeniden birleşme üzerine başarısız bir konferans vardı (İngiliz Anthony Eden , Amerikan John Foster Dulles , Fransız Georges Bidault ve Sovyetler Birliği için Vyacheslav Molotov ; 25 Ocak - 18 Şubat 1954) .
1951'de Dışişleri Bakanlığı yeniden kuruldu ve Federal Sınır Muhafızları kuruldu; Federal Cumhuriyet , Avrupa Konseyi'ne üye oldu . 1952'de Adenauer ve Heuss , Alman milli marşı olarak Hoffmann-Haydn'sche Lied üzerine bir mektup alışverişinde anlaştılar . Heuss başlangıçta başkanlık kararı ile yaptığı zaman aldı, ama sonra ilan Federal Hükümet Bülten Das Lied der Deutschen üçüncü ayeti devlet vesilelerle söylenen gerektiğini Mayıs 1952 yılında.
Batılı gelişmiş bağlanma. 1952'de Almanya Antlaşması yürürlüğe girdi ve EVG Antlaşması imzalandı. Savunma topluluğu 1954'te başarısızlığa uğradı. 23 Temmuz 1952'de, 18 Nisan 1951'de kurulan kömür ve çelik birliği, Avrupa birleşmesinin çekirdeği olduğunu kanıtlayacak şekilde yürürlüğe girdi ; onunla Ruhr bölgesi üzerindeki uluslararası kontrol sona erdi .
Eylül 1952'de Lüksemburg Anlaşması üzerinde Nasyonal Sosyalizmin Mağdurlarına Tazminat edildi imzalı ile İsrail . Ekim 1952'de Federal Anayasa Mahkemesi sağcı Sosyalist Reich Partisi'ni (SRP) yasakladı ve Ağustos 1956'da KPD yasaklandı . Bunlar , Federal Cumhuriyet'teki tek parti yasakları olarak kaldı . Gelen federal seçimde Eylül 1953 yılında, CDU kazanmak başardı ve Theodor Heuss edildi yeniden seçildi 1954 yılında Federal Başkanı olarak . 1954'ten itibaren 17 Haziran Federal Cumhuriyet'te “ Alman Birlik Günü ” olarak kutlandı ; Olaydı 17 Haziran 1953 , günü halk ayaklanmasının Doğu Almanya'da.
Almanya Bölümü ve Doğu-Batı Çatışması
Batı Müttefik İşgal Yasası'nın yürürlükten kaldırılmasıyla, Federal Almanya Cumhuriyeti 5 Mayıs 1955'te egemen oldu. Bu egemenlik, Temel Yasanın kapsamı ile sınırlıydı, yani Müttefikler bir bütün olarak Almanya ve dört sektörlü Berlin şehri üzerinde bir çekince hakkına sahiptiler. Almanya'nın tamamında özgür seçimler yoktu . Bu izledi Paris Antlaşmaları Batı dahil Almanya Antlaşması , ve devlet egemenliği GDR . 25 Ocak 1955'te Sovyetler Birliği tek taraflı olarak Almanya ile savaş halinin sona erdiğini ilan etti. İyi bir altı ay sonra, Genel Sekreter SBKP , Nikita Kruşçev , ilan Sovyet iki devletli teorisini bir mitingde 26 Temmuz'da Doğu Berlin'de olan yeniden birleşme kendi nedeni iki Alman devleti dayanmaktadır (ayrıca bkz Molotov'u Plan ).
Takip eden dönemde önemli bir siyasi mesele, Federal Cumhuriyet'in 1937 sınırları içinde Almanya'yı tek başına temsil etme iddiasıydı . Federal Cumhuriyet, GDR'yi bir devlet olarak tanımadı ve müttefikleri ile diplomatik ilişkilerini sürdürmedi . Ancak, Adenauer'in Eylül 1955'te Moskova'ya gittiği ve diplomatik ilişkiler kurma karşılığında Sovyet kamplarından son savaş esirlerinin serbest bırakılmasının ardından, Batı Almanya politikasının açıklığa kavuşturulması gerekiyordu. Bu, Federal Almanya Cumhuriyeti'nin Doğu Almanya'yı diplomatik olarak tanıyan her devletle bu ilişkilere son vermesi gerektiğini belirten Hallstein Doktrini ile başarıldı . İlk olarak 1957'de Yugoslavya ile ilgili olarak uygulandı. Doktrin anlamını ancak 1960'ların sonunda kaybetti.
Tüm toplumsal sınıflarda yeniden silahlanmaya karşı büyük bir direniş ve kuşku vardı. Aslında, bensiz bir reddediş tavrının neredeyse hiçbir etkisi olmadı. Nükleer karşıtı hareketin ve pasifizmin tepkisi sınırlı kaldı. Ne zaman Bundeswehr kuruldu, o da mümkün olduğunu reddetme askerlik ve toplum yapmaya hizmeti yerine . Alman askeri tarihinde ilk kez mümkün olan vicdani reddin kabulü başlangıçta düşüktü; Suçlamalar komünist sızma ya da " kaçınma " yönünde gitti . Birçok eski Wehrmacht subayına deneyimleri nedeniyle yeni orduda kariyer fırsatları verildi. Nazi geçmişinin Bundeswehr üyeleri ve eyalet, partiler, yönetim ve yargıdaki diğer birçok önde gelen kişi tarafından gizlenmesi, daha sonra Federal Cumhuriyet toplumu için büyük bir yük haline gelecekti. Nisan 1956'da Federal İstihbarat Servisi ortaya eski den Gehlen örgütü . Theodor Blank, ilk savunma bakanı oldu ve daha sonra yerini nükleer işler eski bakanı Franz Josef Strauss aldı . Bundeswehr'i Alman kontrolü altındaki nükleer silahlarla donatma çabaları birkaç yıl sonra başarısız oldu.
Avrupa entegrasyonu
Uluslararası toplum, Almanya ile resmi temas kurmak konusunda hâlâ isteksizdi ve 1956 yılına kadar Federal Cumhurbaşkanı, Yunanistan'ın bir ilerlemesinin ardından bir devlet ziyaretine davet edilmedi . Zamanın Federal Dışişleri Bakanı Heinrich von Brentano , yerel halkın coşkulu havasını ve sıcak karşılamasını kültür ve eğitim alanında anlaşmalar yapmak ve böylece bakanlık düzeyinde ikili ilişkileri başlatmak için bir fırsat olarak değerlendirdi. Yabancı büyükelçiler resmî resepsiyondan gösterişli bir şekilde uzak durdular, ancak bunu Türkiye'den gelen ve Theodor Heuss'un kişisel olarak Yunanistan ile bağlantılı hissettiği bir davet izledi .
Fransız işgal bölgesinden ayrılan ve bir Fransız askeri otoritesine tabi olan Saarland'da , partilerin ilhak talep etmesine izin verilmese bile 1952'deki eyalet seçimlerinde Federal Cumhuriyet'e katılma arzusu netleşti. Adenauer, Saarland'ın daha önce dışlanan özel pozisyonu sorununu Fransa lehine çözmeye çalıştı, ancak Saarlanders bir referandumda Saar Statüsünü açıkça reddettiler . İlerleyen süreçte, hem Adenauer hem de Fransızlar teslim oldu, Lüksemburg Antlaşması , 1957'nin başında Saarland'ın Federal Almanya Cumhuriyeti'ne katılmasını mümkün kıldı , ancak bu başlangıçta yabancı gümrükler olarak kaldı. Gümrük entegrasyon biçimi ve değiştirilmesi ekonomik entegrasyon frangı tarafından Alman mark 6 Temmuz 1959 tarihinde gerçekleşti.
İle Roma Antlaşması 25 Mart 1957 tarihinde, AET , selef örgütü EC ve AB , ortaya getirildi; Federal Cumhuriyeti kurucu üyesiydi. 13 Mart 1957'de Federal Cumhuriyet'teki ABD karargahı, ABD silahlı kuvvetlerinin teçhizatını nükleer silahlarla açıkladı .
In 1957 yılında milletvekilliği için CDU / CSU aldı salt çoğunluğu Federal Meclis'te şimdiye kadar bir kere ilk kez ve . Adenauer 1959'da cumhurbaşkanlığına aday olmayı düşündü, ancak bunu reddetti. Temmuz 1959'da eski CDU Tarım Bakanı Heinrich Lübke Federal Başkan seçildi . SPD, Kasım 1959'da Godesberg programındaki bir işçi partisinin kendi portresini attı ve kendisini bir halk partisine dönüştürdü .
Doğu Almanya'dan Federal Cumhuriyet'e kaçışı durdurmak için , DAC hükümeti Berlin'in batı kesimini 13 Ağustos 1961'de Berlin Duvarı'nın inşası ile kordon altına aldı . Batılı güçler, Berlin'deki haklarının ihlali anlamına gelmediğinden, ancak ihtiyatlı bir şekilde protesto ettiler. İki yıl sonra, Haziran 1963'te Berlin'de yaptığı konuşmada, ABD Başkanı John F. Kennedy , ünlü “ Ben bir Berlinliyim ” ifadesini söyledi .
Hollanda Antlaşması'na dayanarak 1 Ağustos 1963'te Hollanda, toplam 69 km² alana sahip Selfkant ve Elten'i 280 milyon DM ödeme karşılığında Federal Almanya Cumhuriyeti'ne iade etti.
Parti ortamındaki çeşitlilik CDU lehine azalmıştı , sürgün edilenler partisi ( Tüm-Alman Bloğu / Sınırsızlar ve Haklarından Kurtulanlar Federasyonu, kısaca BHE) bölündü ve DP'den milletvekilleri 1960'da CDU'ya dönüştü . Gelen federal seçimlere Eylül 1961 tarihinde, CDU ve CSU birliği salt çoğunluğunu kaybetti ama hükümeti kurma devam etti. İlk defa, Federal Meclis'te Birlik partilerinin yanı sıra sadece iki parti daha temsil edildi, SPD ve FDP, bu, önümüzdeki yirmi yıl içinde federal düzeyde Alman parlamentarizminin karakteristik özelliği olacaktı . Ekim 1962'de Savunma Bakanı Strauss, Spiegel olayı yüzünden düştü . Ocak 1963'te Élysée Antlaşması ile önceki “kalıtsal düşman” Almanya ve Fransa'nın uzlaşması resmi zirvesine ulaştı . O zamandan beri Fransa, Alman dış politikasının en önemli ortağı oldu.
Daha 1961'de, 85 yaşındaki Adenauer artık tam bir yasama dönemi için görevde kalmak istemediğini açıklamıştı. Adenauer ile Ekonomi Bakanı Ludwig Erhard arasındaki tartışmalara rağmen , CDU, Nisan 1963'te onu halefi olarak Federal Şansölye olarak atadı. Adenauer, 15 Ekim 1963'te görevinden istifa etti.
Ekonomik mucize toplum
1947'de Amerikan ve İngiliz işgal bölgelerinde savaşın parçaladığı ulaşım altyapısı restore edilmeye başladıktan sonra, üretim 1947 sonbaharından itibaren keskin bir şekilde arttı, ancak nüfus için arz durumu henüz iyileşmedi, çünkü büyük miktarlarda stok üretildi. bir para reformu. 1948'deki para reformundan sonra dükkanlar ağzına kadar doldu. Takip eden dönemde, sözde (ekonomik) “çığır açan kriz” meydana geldi, yaşam maliyeti saatlik ücretlerden daha hızlı yükseldi ve işsizlik 1950'nin başlarında% 3,2'den% 12,2'ye yükseldi. Kore Savaşı'nın bir sonucu olarak küresel ekonomik patlamanın ardından işgücü piyasasındaki durum tekrar hızlı bir şekilde gevşedi . Batı Almanya da Marshall Planı yardımı aldı. İşsizlik ait savaş sonrası dönemde nihayet 1962 yılında kadar kadarıyla geri gitti tam istihdam sağlandı. Artan işgücü talebi, başlangıçta Doğu Almanya'dan gelen mülteci akışıyla karşılandı ; Bu, duvarın inşası ile patladığında, Federal Cumhuriyet başta Güney Avrupa ve Türkiye'den olmak üzere konuk işçileri işe aldı . 1950'lerin ve 60'ların çok iyi ekonomik gelişimi, ekonomik mucize olarak bilinir . Bu, savaş sonrası küresel patlamanın bir parçasıydı .
Temel gıda ihtiyacının karşılanmasından sonra - karneler 1950'de kaldırıldı - ilk kez şarküteri ürünleri için bir satış pazarı ortaya çıktı . Ardından kıyafet talebi karşılandı ("Fresswelle", "Edelfresswelle" ve "Bekleidungswelle"). 1960'lardan itibaren, " anne ve pop mağazaları " geniş bir ürün yelpazesiyle süpermarketler tarafından yerinden edilmeye başlandı . Artan refah için, geçiş satıcının 'ın pazar için alıcının pazar gerçekleşti ve önemi reklam belirgin bir biçimde artmıştır. Turizm , aynı zamanda artan sayıda tarafından geliştirilen tatil günlerinde ve daha kısa çalışma saatleri. Başlangıçta sadece yurt içi tatil yerleri talep görüyordu, refah arttıkça diğer Avrupa ülkelerindeki destinasyonların popülerliği de arttı, e. B. İtalya .
1950'lerin başında, çoğu Alman vatandaşı hala bisikletlerini, otobüslerini ve trenlerini kullanıyordu. Motosikletler giderek daha popüler hale geldi ve 1960'larda şimdi seri üretilen otomobillerin satışları keskin bir şekilde arttı. VW Beetle böylece Alman ekonomik mucizesinin sembolü haline geldi. Tarımda, modern teknolojiye sahip büyük çiftlikler küçük çiftliklerin yerini aldı. Bu gelişme aynı zamanda edildi tercih tarafından arazi toplulaştırma ve tarım politikası EEC . Daha sonra ikinci sanayi devrimi olarak anılacak olan şeyin tam eğitimi ile , işgücündeki sanayi işçilerinin oranı 1960'ların ortalarında tüm zamanların en yüksek seviyesine ulaştı.
Kadınların durumu yasal olarak daha iyiydi, ancak asıl mesleği hala ev hanımları ve annelerdi .
Yetişkinlerin “refah kokusunu” protesto etmek için gençler, öncelikle rock 'n' roll'da ifade edilen kendi kültürlerini geliştirdiler . Zamanın idolleri James Dean , Marlon Brando ve Elvis Presley'di . Tarihte ilk kez, artan refahın neden olduğu geniş bir genç yaş grubu, emrinde satın alma gücüne sahipti : tüketim malları, giyim ve mobiliteye harcandı ve son olarak, yeni ortaya çıkan bir pop kültür tarafından gözden kaçırıldı. .
Refah hâlâ çok dengesiz bir şekilde dağıtıldığı ve çok sayıda sosyal yardım alıcısı olduğu için, federal hükümet sosyal şikayetleri azaltmaya çalıştı; buna bağlı olarak, federal bütçede sosyal harcamaların payı muazzam bir şekilde arttı. Bununla birlikte, özellikle çok sayıda çocuğu ve emeklisi olan aileler dezavantajlıydı ve bu nedenle, emeklilerin gelirlerini nüfusun geri kalanının gelir eğilimine uyarlamak için 1957'de dinamik emeklilik başlatıldı . Annelik Koruma Yasası ve çocuk parasının başlatılması gibi önlemler de bu amaca hizmet etti . Konut savaş sonrası dönemde önemli bir rol oynamıştır. Ücretler hızla yükseldikçe, geniş işçi kitlesi ekonomik kalkınmadan giderek daha fazla yararlandı.
1950'de Federal Almanya Cumhuriyeti'nin ( ARD ) kamu yayıncılarının çalışma grubu kuruldu. 25 Aralık 1952'de ilk televizyon test programı çıktı. Televizyonun ilk günlerinde, çeşitli uzun metrajlı filmler gerçek " sokak süpürmeleri " idi. Ama kendi yapımları da özellikle, büyüyen popülerlik keyif Durbridge filmler gibi Das Halstuch ve Tim Frazer elde derecelendirme yüzde 90. 1963 yılında İkinci Alman Televizyonu ( ZDF ) işletim başladı aracılığıyla Devlet Yayıncılık Antlaşması . 1967'de renkli televizyon Federal Cumhuriyet'te tanıtıldı .
Sinemaya gitmek popüler bir eğlenceydi. İnsanlar geçmişi unutmak ve kaygısız hayatın tadını çıkarmak istediler ve bu yüzden Heimatfilm izleyiciler arasında çok popülerdi. Heinz Erhardt, film ve televizyonda biçimlendirici bir figürdü . 1951 filmi The Sinner , fuhuş , ötanazi ve intihar iddialarının yüceltilmesi nedeniyle bir skandala dönüştü . 1957'de fahişe Rosemarie Nitribitt öldürüldü. Cinayeti 1958 çevirdi filmi sosyal bir eleştiri olarak testere kendisi. Rowohlt en Rotasyonlar Romane (rororo) olarak ortaya paperbacks 1950 yılında ve onların düşük fiyat kitabı pazarında devrim.
Alman ekibinin Dünya Kupası başlık 1954 Dünya Kupası'nda yer İsviçre'de Alman özgüvenini ve futbol için kurulan coşku yükseltti - “ Bern mucizesi ” tarihe geçti. 1952'den itibaren Federal Cumhuriyet'te dokuz yıllık zorunlu eğitim vardı . Kontrolsüz ilerleme ve bilime olan inanç hâlâ kırılmamıştı. Nükleer enerjinin barışçıl kullanımı , enerji sorununun çözümü olarak görülüyordu. Kahl nükleer santral ilk Alman oldu nükleer reaktör edilecek ticari elektrik üretimi için inşa (sonra Münih araştırma reaktörünün 1957) ve Haziran 1961 şebekeye elektrik sağladı. 1962'de Hamburg'daki fırtına dalgası sırasında , o zamanki Emniyet Müdürlüğü Senatörü ve daha sonra Şansölye Helmut Schmidt kendini bir kriz yöneticisi olarak kanıtladı . In Lengede maden kazasında 7 Kasım 1963 tarihinde, bir su girişine sonra sıkışıp onbir madenci iki haftalık aramadan sonra kurtarıldı.
Ludwig Erhard, Büyük Koalisyon ve 1968 Hareketi
Yeni Federal Şansölye Ludwig Erhard (1963'ten beri), halk tarafından sosyal piyasa ekonomisinin başarısıyla ilişkilendirildi . Sosyal politikada z. Örneğin , 1957'deki emeklilik reformu sırasında , Erhard her zaman Adenauer'in çizgisinde değildi ve özellikle emeklilik sigortası kullandıkça öde sisteminin açık bir muhalifi idi . Ne zaman Alman Federal Cumhurbaşkanı 1964 yılında seçildi , Heinrich Lübke edildi kendine ait bir aday koymadı SPD'nin oy ile yeniden seçildi. Bu, büyük koalisyona doğru bir adım olarak kabul edilir. 1965 yılında federal seçim hızla ününü kaybetmiş Ludwig Erhard en chancellorship, CDU / CSU ve FDP ve onunla koalisyon doğruladı. Ekonomik mucize yıllarının sona erdiği ortaya çıktı. 1965'te Batı Almanya'daki işgücünün yüzde 45'i tarihte hiç olmadığı kadar fabrika işçisiydi. O andan itibaren değişim başladı: daha az ortaokul öğrencisi, daha az sanayi işçisi, hizmet sektörü o zamandan beri büyüyor. 1966'dan itibaren Federal Cumhuriyet artan işsizlikle birlikte resesyona girdi . Ayrıca, Ruhr bölgesinden gelen kömürün, ucuz ham petrolden dolayı önemli bir enerji tedarikçisi olarak önemini giderek daha fazla yitirdiği gerçeği vardı . 1960'ların sonlarında ve 1970'lerde Ruhr bölgesinde maden kapanışları ve yavaş yapısal değişiklikler vardı. Erhard , sosyal piyasa ekonomisi kavramıyla çeliştiği için aktif bir ekonomi politikası izlemeyi reddetti . Hükümet ayrıca yükünü edildi Starfighter mesele , çeşitli teknik olarak olgunlaşmamış savaş uçağı çöker ve satın alma işleri yok. FDP, programlı olarak CDU'dan kademeli olarak uzaklaştı. Nihayet 30 Kasım 1966'da Ludwig Erhard istifasını Federal Şansölye olarak ilan etti. Bunun öncesinde FDP ile yeni koalisyon müzakerelerinin başarısız olması ve büyük koalisyonu oluşturmak için SPD ile birleşme vardı .
Sonra Eichmann in deneme 1961 ve Auschwitz çalışmalarda 1963 yılında başladı , 20 yıl savaşın sona ermesinden sonra, tartışma üzerine zamanaşımı suçları üzerinde Nasyonal Sosyalist diktatörlük meşgul zihinleri. Zamanın ceza hukukuna göre, bu cinayetler 1965'te yasaklandı . Bunu önlemek için, 1964'ten itibaren özellikle Doğu Avrupa'dan suçlayıcı malzeme elde etmek için girişimlerde bulunuldu . İddianamelerin getirilmesi için yeterli zaman kalmayacağı öngörülebildiği için, uzun tartışmaların ardından zamanaşımı süresinin Federal Almanya Cumhuriyeti'nin kuruluşundan 20 yıl sonra, 1969'a getirilmesi konusunda anlaşmaya varıldı. Nasyonal Sosyalist geçmişle yüzleşme ancak şimdi önemli ölçüde tartışıldı. Aşırı sağcı NPD'nin çeşitli eyalet parlamentolarındaki seçim başarıları, Almanya'nın yeniden milliyetçiliğe kayacağına dair uluslararası korkuları da artırdı . Federal Meclis 1969'da soykırım için zamanaşımı yasasını kaldırdı, ardından 1979'da genel olarak cinayet için.
Zamanın bir diğer konusu da eğitim acil durumuydu . Aşırı kalabalık konferans salonları ve mevcut okul sistemine yönelik eleştiriler, 1965'te öğrenciler ve öğrenciler tarafından yaklaşık 30 şehirde 200.000'den fazla katılımcıyla büyük ölçekli bir “Eğitim acil durumuna karşı” gösterisine ve ardından bir ulusal eğitim konseyi oluşturulmasına yol açtı. Ancak eğitim reformu için yalnızca sosyal-liberal hükümet ( Cabinet Brandt I ) çabalamalıdır. 1967'de Almanya'da eğitim aciliyetine karşı başka bir gösteri düzenlendi, ancak şimdi olağanüstü hal yasalarına ve Vietnam Savaşı'na karşı protesto konuları genişledi .
Büyük Koalisyon Şansölye altında Kurt Georg Kiesinger başarılı durgunluk durdurmada güçlü bir ile ekonomi politikası . Bunun için tedbirler vardı İstikrar ve Büyüme Yasası ekonomik politika hedeflerini belirtilen ve aynı zamanda tüm hedeflerine ulaşmak için tercih edilen araçlar olarak kabul edildi, sihirli meydanına ve birlikte planlanmış eylemi arasındaki uzlaşma politikasını sendikalar ve işverenler . NPD'nin başarıları karşısında çoğunluk oylamasının getirilmesi, esas olarak SPD'nin direnişi nedeniyle başarısız oldu.
Daha önce düşünülen olağanüstü hal yasaları şimdi uygulandı. "Olağanüstü hal anayasası" olarak tasarlanan bu yasalar, felaketler ve devlete yönelik tehditler gibi istisnai durumlarda federal hükümetin yetki ve sorumluluklarını düzenlemeyi amaçlıyordu. Bu, temel haklara getirilen kısıtlamalarla el ele gitti . Temel Yasayı değiştirmek için gerekli üçte iki çoğunluk büyük koalisyon aracılığıyla sağlandı. Halk arasında olağanüstü hal kanunlarına ve büyük koalisyona yaygın bir direniş vardı, çünkü küçük FDP dışında artık parlamentoda herhangi bir muhalefet yoktu . Parlamento dışı muhalefet (APO) kitlesel mitingler ve protesto yürüyüşleriyle ortaya çıktı .
Vietnam Savaşı , eğitsel acil, değişim toplumun istediği bir hareketin esas öğrenci vücutta Nazi geçmişi ve led toplumda bir sözde ahlak sessizlik,. Pers Şahının ziyareti vesilesiyle Batı Berlin'de 2 Haziran 1967'de düzenlenen gösteride polis memuru Karl-Heinz Kurras tarafından öğrenci Benno Ohnesorg'un vurulması tetiklendi . Bunu izleyen dönemde protesto hareketi daha geniş çevreler çekti ve Nisan 1968'de Berlin'de Rudi Dutschke'ye düzenlenen suikast girişimiyle doruk noktasına ulaştı . Sonuç olarak, gazeteleri öğrencileri polemikli bir şekilde eleştirdiği için, özellikle Berlin'in batı kesimindeki Axel Springer yayınevi binası önünde kitlesel ayaklanmalar yaşandı .
Kiesinger, parti içi tartışmalarla itibarını yitirirken, Başbakan Yardımcısı ve Dışişleri Bakanı Willy Brandt siyaseti ve görünüşüyle profil kazandı. Gelen federal başkanlık Mart 1969, SPD ve FDP, ortak aday seçimden Gustav Heinemann, won'dan . Bu adım, iki tarafın olası bir hükümet sorumluluğunun öngörülmesiydi. Federal Cumhurbaşkanı'nı seçen Federal Meclis üyelerinin yarısını gönderen eyalet parlamentolarının oluşumundaki değişiklikler, ilk etapta böyle bir oylama sonucunu mümkün kıldı. Gönderen Eylül 1969'da federal seçimlerinde , CDU Meclisteki en güçlü grup olarak ortaya çıkmış, ama SPD ve FDP araya “Şansölye çoğunluğu” ve hükümeti kurdu vardı. Birlik ilk kez muhalefete girdi. Brandt, Federal Şansölye, FDP politikacı Walter Scheel yeni Dışişleri Bakanı ve Başbakan Yardımcısı oldu.
Sosyal Liberal Koalisyon
Gelen iç siyaset sayısız reform projesi sloganı “daha fazla demokrasi Dare” altında uygulanmıştır: evlilik ve aile hukuku olmuştur reform çıkarları eşit haklar , ceza hukuku vardır mümkün bakımından değiştirilmiştir rehabilitasyon suçluların ve modası geçmiş ahlakı standartlar silindi. Çevresel ve ekonomik suçlar da eklendi . Yasağının pornografi gevşetildi ve suçluluk küfür , zina ve eşcinsellik kaldırdı. Ateşli tartışmalardan sonra , Ceza Kanunu'nun 218. Maddesi, kürtaj için geniş kapsamlı bir gösterge yönetmeliği sağlayacak şekilde değiştirildi. Reşit olma yaşı 21'den 18'e düşürüldü. Genel olarak, iç siyasetin liberalleşmesi yönünde bir eğilim vardı. Bununla birlikte, RAF terörizminin ortaya çıkmasının ardından , 1970'lerin sonlarına doğru bazı şiddetlenmeler de yaşandı. B. Raporlama kanunu çerçeve kanunu aracılığıyla raporlama kanunlarının tarama ve müteakip standardizasyonu .
Eğitim harcamaları kamu bütçelerinin muazzam genişletilmiştir. 1971'de tanıtılan BAföG'ün yardımıyla , mali açıdan zayıf olanların eğitim ve öğretimde desteklenmesi gerekiyor. Kapsamlı bir eğitim reformu yüzünden karşı CDU'nun direniş başarısız kapsamlı okul ve yüzünden federal devletlerin kültürel egemenliği . Spor salonunun sadece üst seviyesi, temel ve ileri düzey kurslar sunularak ve önceki sınıflar yerine 0 ile 15 arası puanlarla derecelendirilerek yeniden düzenlendi. Müfredat da yeni içeriğe uyarlanmıştır. Akademik eğitim türleri olarak çok sayıda yeni teknik kolej ve profesyonel akademiler ortaya çıktı . 1972'den bu yana , öğrenci sayısını sınırlandırmak için bazı konularda çok sayıda madde zorunlu hale getirilmiştir .
Yeni hükümet planlarını gerçekleştirmekte zorlandı. Bir yandan CDU'nun eyalet parlamentolarında çoğunluğa sahip olduğu Federal Konsey tarafından engellenirken , diğer yandan Federal Anayasa Mahkemesi'nin muhafazakar tutumu nedeniyle bazı reformların iyileştirilmesi gerekiyordu.
İle Doğu Bloku ülkelerinin , Willy Brandt yakınlaşma ve uzlaşma yollarını aldı ve çalıştı ile normalleştirmek ilişkilerin sözde Doğu Antlaşması sloganı "yakınlaşma yoluyla Değişim" başlığı altında. Brandt , Varşova Gettosu ayaklanmasının kurbanları için anma törenine çelenk koyarken , ölüleri anmak için diz çöktü. " Varşova diz çökme " imajı tüm dünyayı dolaştı. Hallstein Doktrini kademeli olarak 1960'ların kadar erken terk edildi ve iki Alman devletleri birbirine daha yakın geldi. Mart 1970 yılında Şansölye Brandt ve Başbakan GDR , Willi Stoph , ilk Alman-Alman için buluştu Erfurt zirvesinde Mayıs ayında ardından ve Kassel . Takip eden dönemde, Federal Cumhuriyet, Doğu Almanya ve galip güçler, iki Alman devleti arasındaki ilişkileri normalleştirmek için anlaşmalar imzaladılar. 18 Eylül 1973'te Federal Cumhuriyet ve Doğu Almanya, BM'ye kabul edildi .
Alman Federal Meclisi'ndeki muhalefet, bu konuda veya DAC ile yapılan temel antlaşma konusunda bir sonuca varamadı ve sonuçta Birlik parlamento grubu lideri Rainer Barzel'in istifasına yol açtı . Yeni Ostpolitik'i Brandt döneminin bir satış-off Alman çıkarları söz muhalefet, şiddetli direnç kışkırtmak için devam etti. Doğu Antlaşmaları Federal Meclis'te güçlükle onaylandı.
26 Ağustos - 11 Eylül 1972 tarihleri arasında XX. Yaz Olimpiyatları gerçekleşti içinde Münih , gölge düşürdü ölümcül tarafından rehin alma örgütünün Filistin teröristlerin Kara Eylül Olimpiyat Köyü üzerinde. İsrailli sporcular rehin alındı ve kurtarma girişiminde 17 kişi öldürüldü. Olayların bir sonucu olarak GSG 9, Federal Sınır Muhafızları'nın özel bir tepki gücü olarak kuruldu .
Ekim 1973'te petrol krizi Federal Cumhuriyeti sert vurdu . Kayıp tepki olarak Yom Kippur savaşı İsrail ile, devletler içinde bağlı OPEC promosyon karteli dayatılan bir petrol ambargosu onlar İsrail'i desteklenen inanması ve bu devletler üzerinde. O zamanlar, OPEC ülkelerindeki petrol üretiminin payı bugün olduğundan çok daha yüksekti, bu nedenle petrol fiyatlarında sert artışlar yaşandı. Tedarik darboğazlarından kaçınmak için, benzin istasyonlarında satılan miktar yakıt ikmali başına 20 litre ile sınırlandırıldı ve Kasım ve Aralık 1973'te dört Pazar günü hafta sonu sürüş yasağı getirildi. Petrol krizi ile Federal Cumhuriyet'te uzun süreli bir durgunluk başladı . At 1974 Dünya Kupası onlar GDR ekibine ön turunda kaybettiği halde kendi ülkelerinde, Almanya dünya şampiyonu oldular.
Ostpolitik'e yönelik eleştiriler nedeniyle münferit milletvekilleri hükümet koalisyonundan ayrıldıktan sonra, Nisan 1972'de Federal Meclis'e yapıcı bir güven oylaması yapıldı ve CDU Başkanı Barzel Şansölye seçildi. Bu başarısız oldu çünkü gerekli oy sayısına ulaşılamadı. Bununla birlikte, hükümetin parlamentoda çoğunluğa güvenip güvenemeyeceği net olmadığından ve yeni seçimlerin önünü açmak için SPD / FDP koalisyonu , federal hükümetin güven oylamasının başarısız olmasına izin verdi. In Bundestag seçimlerinde Kasım 1972 yılında, SPD koalisyonu güçlendirdi, hangi şimdiye kadar benzersiz ilk kez Meclisteki en güçlü grup haline geldi ve. Haziran 1973'te Federal Meclis'in eski CDU üyesi Julius Steiner, güven oylamasında kendisine rüşvet verildiğini açıkladı. Federal Meclis, Steiner-Wienand meselesi hakkında bir araştırma komisyonu kurdu , ancak bu sonuçsuz kaldı. Nisan 1974'te, Federal Şansölyeliğin bir çalışanı olan Günter Guillaume, bir DAC casusu olarak ifşa edildi. Willy Brandt daha sonra 6 Mayıs'ta " Guillaume Olayı " tarafından şantaj yapıldığı iddiasıyla istifa etti . Maliye Bakanı Helmut Schmidt , onun yerine Federal Şansölye oldu. Bir önceki Federal Dışişleri Bakanı Walter Scheel , tekrar aday olmayan Gustav Heinemann'ın halefi olarak Federal Cumhurbaşkanı seçildi .
Parlamento dışı muhalefet sırasında, iki aşırı sol terörist grup ortaya çıktı: 2 Haziran Hareketi ve Kızıl Ordu Grubu (RAF). Öncelikle RAF ile mücadelenin motive ettiği tartışmalı radikal kararname, Ocak 1972'de yayınlandı ; kamu hizmetinde aşırılık yanlısı zihniyetlere sahip devlet memurları için mesleki bir yasak, ancak, örgüt üyeliği zaten yeterli görüldüğü için genellikle kötüye kullanıldı kanıt. RAF'ın terörizm dalgası, 1977'de sözde “ Alman Sonbaharı ” nda zirveye ulaştı . Siegfried Buback ve Jürgen Ponto'nun öldürülmesinin ardından, RAF üyeleri 5 Eylül'de işveren başkanı Hanns Martin Schleyer'i kaçırdı . Filistinli teröristler , taleplerini vurgulamak için 14 Ekim'de Lufthansa makinesi "Landshut" ı kaçırdılar . Ancak, federal hükümet gasplara yanıt vermedi, ancak GSG-9 yetkilileri Mogadişus havaalanında "Landshut" a saldırdı ve tüm yolcular serbest bırakıldı. Kısa bir süre sonra Schleyer, RAF tarafından öldürüldü ve hapsedilen sol görüşlü teröristler Stammheim hapishanesinde intihar etti.
1 Ağustos 1975'te, Avrupa Güvenlik ve İşbirliği Konferansı'nın (AGİK) Nihai Senedi Helsinki'de imzalandı. Bunu yaparken, Avrupa devletleri bir anlayışa ulaşmak için yoğun çabalarının altını çizdiler. Bu son eylem ve Doğu Almanya'daki medeni haklar gruplarının orada kutsal sayılan haklara başvurmasının , Berlin Duvarı'nın yıkılmasına ve barışçıl devrime kadar Alman-Alman ilişkileri üzerinde kalıcı bir etkisi olması amaçlanıyordu . CDU / CSU'dan gelen muhalefet, daha önceki Doğu Antlaşmalarında olduğu gibi, esas olarak Doğu bloğu devletlerine verilen aşırı tavizlere atıfta bulunarak nihai eylemi reddetti.
In 1976 , Helmut Schmidt kazandı federal seçimlere karşı Helmut Kohl ve içinde 1980 karşı Franz Josef Strauss . 1979'da CDU adayı Karl Carstens, Federal Başkan seçildi . Sovyetlerin Afganistan'ı işgal etmesi ve Polonya'daki huzursuzluğun bir sonucu olarak Doğu-Batı çatışmasında cephelerin sertleşmesi karşısında Schmidt , Alman-Alman yakınlaşma çabalarını sürdürdü . Aralık 1981'de bir ziyaret için Doğu Almanya'ya geldi. Mecklenburg'daki Teterow yakınlarındaki Güstrow'da yapılan görüşmelerde, Willy Brandt'ın 1970'te Erfurt'a yaptığı ziyaret gibi Federal Şansölye'ye sempati gösterilerini önlemek için şehir NVA tarafından kordon altına alındı .
Sonra NATO'nun çifte kararla Avrupa'da orta menzilli nükleer füzelerin Aralık 1979, barış hareketi büyüdü . Çifte karar SPD'de giderek reddedildi, ancak Schmidt buna bağlı kaldı. Bu çelişkili pozisyonlar ve artan işsizlik ve ulusal borç , koalisyon ortaklarının yabancılaşmasına yol açtı. 17 Eylül 1982'de koalisyon dağıldı ve SPD kendi kabinesini kurdu. 1 Ekim'de Federal Meclis, Kohl'un Bonn'daki dönüşünün bir parçası olarak seçilmesinin bir sonucu olarak Helmut Schmidt'i devirdi : hükümet muhafazakar-liberal koalisyona geçti.
1970'ler ve 1980'ler Topluluğu
1968 hareketi ile yeni bir yaşam tarzı geldi. Medyada, özellikle doğum kontrol hapının mümkün kıldığı cinsel devrim kalıcı bir etki yarattı. Ortaya çıkan kadın hareketi , 68 hareketinin sözcülerinin kayıtsız onayıyla karşılaşmadı. Yeni yaşam tarzını denemenin en iyi bilinen örneğinde ustalaşmak sadece teoride Komün I değildi . O zamanlar da propaganda edilen kurumlar arasındaki yürüyüş , on yıllar sonra Alman siyasetinde, basında ve kamu hizmetinde kilit konumlar elde etmiş bir nesle yol açtı .
Beatles yol açtı histeri gençler arasında. Ancak The Rolling Stones , The Doors ve Janis Joplin gibi diğer gruplar da başarıları kutladı. Hippilerin , çiçek gücü kızlarının, uyuşturucu kullanımının ve özgür sevginin zamanıydı . Bağışıklık yetersizliği olan AIDS ilk kez 1980'lerde ortaya çıktığında , ülke çapında ve varsayılan hedef gruplar arasında büyük endişe uyandırdı.
RAF'ın terörizmiyle yüzleşme radikal kararnameye yol açtı . 1970'lerin sonunda onu sıkılaştırmak ve "sempatizanlara" zulmetmek için sürekli çağrılar yapıldı. Kısa bir roman olarak Katharina Blum der Die Kayıp Ehre , Henrich Böll sanık gökkuşağı basın , ama her şeyden Bild-Zeitung , karakter arasında suikastın insan haklarının ve ihlali. Böll'ün kitabı, Volker Schlöndorff ve Margarethe von Trotta tarafından hemen bir filme dönüştürüldü . Ocak 1979'da Alman televizyonunda yayınlanan Holokost - Beyaz Ailenin Hikayesi adlı çok bölümlü televizyon dizisi , Nazi geçmişi hakkında yenilenen tartışmaları ateşledi. Federal Meclis'teki bir yasama önerisi, Nazi döneminde suçların cezai sorumluluğunu sınırlamayı amaçlıyordu. Karl Carstens ile birlikte , eski bir muhafazakar ve eski NSDAP üyesinin Federal Başkan olarak seçilmesi çok yakındı. NSDAP üyeliği, Thomas Bernhard'ın Emeklilik Öncesi oyununun performansıyla Stuttgart Devlet Tiyatrosu'nun yöneticisi Claus Peymann tarafından gündeme getirildi . Baden-Württemberg Başbakanı Hans Filbinger , Peymann'ı onu görevden almaya zorladı, ancak görevinden Peymann'ın kendisinden önce ayrılmak zorunda kaldı. Rolf Hochhuth , bir deniz hakimi olarak Filbinger'in İkinci Dünya Savaşı'nın son günlerinde Alman askerlerine verdiği idam cezalarını ele alan yeni bir oyun duyurmuştu.
Her şeyden önce, müdahalesi Sovyetler Birlik Afganistan , Solidarność Polonya'da ve NATO çift çözünürlük sayısız kitle gösterileri ile eşi görülmemiş bir barış hareketine yol açtı. Çevre endişesi de giderek daha fazla sorun haline geldi. Barış hareketinin yanı sıra çevre politikasını ön plana çıkarmak isteyen bir çevre hareketi gelişti . Bu hareket , Federal Meclis'e ilk kez 1983'te giren ve o zamandan beri siyasi sistemde yer alan Yeşiller Partisi'nin doğmasına neden oldu . Özellikle nükleer enerji , 1986'daki Çernobil felaketinden sonra nüfusun bazı kesimlerinde olumsuz olarak görüldü ve o zamandan beri alternatif enerji kaynakları talep edildi ve teşvik edildi. Nükleer yeniden işleme tesislerine ve depolarına direniş vardı: Gorleben geçici depolama tesisi , nükleer atıkların taşınması için defalarca manşetlere girdi . 1984'te sendikalar , 35 saatlik haftalık taleplerine bir uzlaşma olarak 38,5 saatlik haftayı uygulamaya zorladılar . Eski Federal Cumhuriyet'in son yıllarında pek çok alanda reform yapılması gerektiği ortaya çıktı, ancak çok az şey yapıldı. Reform birikim hükümet ve işsizlik ticari markasıdır bir oldu olarak muhalefet tarafından stilize edilmiş işareti çoğu için .
1980'lerin başına kadar, Alman New Wave Almanca şarkılarıyla punk - ve gençlerde New Wave müzik başarısını kutladı. Yasal gereklilikler yerine getirildikten sonra, ilk özel televizyon kanalları 1 ve 2 Ocak 1984'te yayına girdi . RTL ve PKS, öncüsü SAT.1 ortaya çıktı. ProSieben'in öncüsü Eureka TV , Mayıs 1987'de ortaya çıktı .
Kohl hükümeti (1982 - 1998)
Ekim 1982'de bugüne kadarki tek başarılı yapıcı güvensizlik oyu ile Şansölye seçilen Helmut Kohl , bu hükümet değişikliğini yeni bir seçimle teyit etmek istedi. Bu nedenle Federal Meclis, istişarenin ardından anayasal olarak tartışmalı bir şekilde onun güvenini inkar etti ; yeni seçimler açıklandı. CDU kazandı Bundestag seçimleri Mart 1983 yılında ve Yeşiller de girilen parlamentoyu politik bir güç olarak ilk defa . 1984'te Flick partisi bağış skandalı siyaseti sarstı . Richard von Weizsäcker, o yıl Federal Başkan seçildi . Bu, savaşın sona ermesinin 40. yıldönümünde yaptığı konuşması için de büyük saygı gördü . Bavyera Başbakanı Franz Josef Strauss, 1983/1984'te Federal Hükümetin desteğiyle Doğu Almanya'ya milyarlarca kredi vermiş ve bu da düşüşünü geciktirmiştir.
Çernobil reaktör kazası , Nisan 1986 de Federal Cumhuriyeti sallayıp kurulmasına yol açtı Çevre, Doğa Koruma ve Nükleer Güvenlik Federal Bakanlık . 1987 yılında federal seçim bu yıl geldi, tekrar lahana kazandı Erich Honecker , bir ilk devlet Doğu Alman kafasına Federal Cumhuriyeti resmi ziyaret . Casusluk SPD adayı Björn Engholm devlet seçimlerinde Schleswig-Holstein CDU Başbakanı tarafından Uwe Barschel bir karıştırma ülke çapında neden oldu. Barschel birkaç hafta sonra öldü, ölümünün koşulları hala belirsiz.
Federal hükümet Fransa Cumhurbaşkanı ile yakın siyasi ilişkileri yenilenen François Mitterrand kurulması yoluyla, Eurocorps , içinde Schengen Anlaşması 1985 ile TV kanalı kurulması için uzun vadeli hazırlık çalışmaları ARTE .
1980'lerin ikinci yarısı, esasen Haziran 1989'da Federal Cumhuriyeti ziyaret eden Sovyet Cumhurbaşkanı Mihail Gorbaçov'un perestroyka politikasının (yeniden şekillendirme politikası) bir sonucu olan süper güçlerin bir yumuşatma politikası ile karakterize edildi .
Federal Başkan Richard von Weizsäcker, 1989'da yeniden seçildi .
Federal Dışişleri Bakanı Hans-Dietrich Genscher ve GDR Başbakanı Lothar de Maizière ile Kohl , 1990 yılında iki artı dört denilen görüşmelerde Almanya'nın yeniden birleşmesi için Dört Büyük'ün onayını aldı. Federal Meclis, Kohl'u dördüncü kez Federal Şansölye olarak seçti.
1990 Alman birliği
Mihail Gorbaçov CPSU Genel Sekreteri olduktan sonra , süper güçler arasındaki ilişkiler gevşedi. 1985 yılından itibaren yaptığı reform programları perestroyka (yeniden yapılanma) ve glasnost (şeffaflık) ile Federal Almanya Cumhuriyeti'nin Doğu Almanya ile birleşmesine önemli katkılarda bulundu. Doğu Alman vatandaşları şiddetle zaten komünizmin "vatan" olarak öncü rol oynamış SSCB, o ile siyasi elbette bir uyum talep etti. Ama "yaşlı adamlar" z gibi. B. Honecker bu rotayı sürmeyi reddetti. Gorbaçov ayrıca, SSCB'nin, 1953'te Kızıl Ordu'nun Doğu Almanya'daki bir halk ayaklanmasını acımasızca bastırdığı zaman yaptığı gibi, artık diğer eyaletlere müdahale etmeyeceğini de açıkça belirtti. Bu, DAC vatandaşlarının Almanya'nın yeniden birleşmesi için kitlesel gösterilerde gösteri yapmak için sokağa çıkmasının bir başka nedeniydi. Bir tercümanın canlı çevirisine göre Gorbaçov'un resmi ziyareti sırasında gazetecilerin kameralarına şöyle dedi:
“Tehlikelerin sadece hayata cevap vermeyenleri beklediğine inanıyorum. Ve hayattan gelen dürtüleri - toplumdan gelen dürtüleri - alıp siyasetini buna göre şekillendirenlerin hiçbir sıkıntısı olmamalı, bu normal bir fenomendir. "
Bu daha sonra, Gennady Ivanovich Gerasimov'a kadar uzanan bir deyim olan "çok geç kalan her kimse yaşam tarafından cezalandırılır" şeklinde yeniden üretildi .
1988'den beri Doğu Bloku'nda parçalanma işaretleri görülüyor . Örneğin, Polonya Halk Cumhuriyeti'nde, Solidarność'un 1980'lerin başından beri var olan sendikal özgürlükleri elde etme çabaları artık bastırılamazdı ve daha önce Varşova Paktı'nda şiddete maruz kalan diğer halklar da özgürlük için çabaladılar. Ne zaman Macaristan Halk Cumhuriyeti sökülmüş olan sınır tahkimatı Avusturya , birçok Doğu Alman vatandaşları bu devletlerin aracılığı Federal Cumhuriyeti'ne kaçmıştır. At Pan-Avrupa Pikniği 19 Ağustos 1989 tarihinde, Demir Perde üzerinde DAC vatandaşlarının ilk büyük kitle göçü yaşandı. Budapeşte'deki Alman büyükelçiliğini işgal ederek Federal Cumhuriyet'e gitmeye zorladılar. DAC hükümeti 23 Ağustos'ta bu baskıya boyun eğdi, bunun sonucunda takip eden haftalarda Federal Cumhuriyet'in Varşova , Prag'daki büyükelçiliklerinde ve Doğu Berlin Daimi Misyonunda benzer olaylar yaşandı . Çekoslovakya Eylül ayında sınırlarını açtıktan sonra , Federal Cumhuriyet'e gerçek bir mülteci akışı oldu. Politbüro açarak 9 Kasım 1989 tarihinde cevap Berlin Duvarı ve açılış iç Alman sınırını ; Açılma biçimi, Politbüro üyesi Günter Schabowski'nin Uluslararası Basın Merkezi'nde SED Merkez Komitesi'nin basın toplantısında yeni seyahat düzenlemelerini sunduğunda iç hükümet iletişimindeki yanlış anlaşılmadan kaynaklandı .
1990 yılının başında Alman hükümeti ile DAC hükümeti arasında Alman birliği konusunda görüşmeler başladı. Kohl ve Gorbaçov arasındaki görüşmeler Şubat ayında izledi ve 16 Temmuz'da Kafkasya'da sona erdi. Parasal, Ekonomik ve Sosyal Birlik Antlaşması 18 Mayıs'ta imzalandı ve 1 Temmuz'da yürürlüğe girdi. Her iki Alman parlamentosu da birleşme tarihine 23 Ağustos'ta karar verdi. Eylül ayında Dört Güç, İki Artı-Dört Antlaşması ile birleşik bir Almanya'nın kurulmasına karar verdi , geri kalan tüm Müttefik kurumlarını feshetti ve Almanya'yı tam egemenliğe bıraktı . 3 Ekim 1990'da, Demokratik Alman Cumhuriyeti (şimdi "genişlemiş") Federal Almanya Cumhuriyeti'ne ve dolayısıyla Alman birliğine katıldı. Beş yeni Alman devletleri Doğu ve Batı ederken, federal hükümet dahil edildi Berlin edildi birleşmiş tek bir federal devlet haline Berlin .
"Bonn", "Berlin" ve "ikinci Alman cumhuriyeti" terimleri
Batı Alman devletinin 1949'dan 1990'a kadar Bonn Cumhuriyeti olarak adlandırılması , sonraki tarihsel evre için Berlin Cumhuriyeti terimiyle aynı zamanda kendini kanıtladı. Sadece anayasanın yapıldığı yere atıfta bulunan " Weimar Cumhuriyeti " teriminin benzetmesi, " Almanya'da Weimar döneminden [...] bu yana vatandaşlığa alınmış olması, demokratik olarak oluşturulmuş olması gerçeğiyle haklı çıkarılabilir. hükümetin ve parlamentonun koltuğunun bulunduğu şehrin adı ile belirlenecek cumhuriyetler ”.
Almanya'nın yeniden birleşmesinden önce, "ikinci cumhuriyet" bu dönem için iyi bilinen bir diğer isimdi. "İlk cumhuriyet" yine Weimar Cumhuriyeti anlamına geliyor. Bazen "eski Federal Cumhuriyet" de onu 1990 yılından itibaren "Berlin Cumhuriyeti" nden ayırmak için kullanılır. Eski Doğu Alman eyaleti bölgesi için, Yeni Lander terimi de bugün yaygındır.
Ayrıca bakınız
- Almanya tarihi
- Alman Demokratik Cumhuriyeti Tarihi
- Almanya Tarihi (1990'dan beri)
- Almanya içi ilişkiler
Edebiyat
- Peter Brückner : Federal Cumhuriyeti kendimize ve başkalarına anlatmaya çalışın . Wagenbach Verlag, Berlin 1978.
- Theo Pirker : Öngörülen demokrasi. "Restorasyon" un temelleri ve fenomenleri . Verlag Olle & Wolter, Berlin 1977, ISBN 3-921241-35-9 .
- Manfred Todt (Ed.): Federal Almanya Cumhuriyeti'nin İlk Yılları. Bonn 1949-1955 yılında İsviçreli Ortaelçiliğinden raporları (= serisi çağdaş tarihi için üç aylık dergilerde . Cilt 55). Oldenbourg, Münih 1987.
- Marie-Luise Recker : Federal Almanya Cumhuriyeti Tarihi. Beck, Münih 2002, ISBN 3-406-43315-4 .
- Manfred Görtemaker : Federal Almanya Cumhuriyeti Tarihi: Kuruluşundan günümüze . Fischer-Taschenbuch-Verlag, Frankfurt am Main 2004, ISBN 3-596-16043-X .
- Hans Günter Hockerts (Ed.): Doğu-Batı çatışması döneminde Alman tarihinin koordinatları (= tarihi kolej yazıları . Colloquia 55). Oldenbourg, Münih 2004, ISBN 3-486-56768-3 ( sayısallaştırılmış versiyon ).
- Wolfgang Benz : Federal Cumhuriyet'in kuruluşu: iki bölgeden egemen devlete . 5., revize edildi. ve exp. Baskı, Dt. Taschenbuch-Verlag, Münih 1999, ISBN 3-423-04523-X .
- Kurt Sontheimer : Adenauer dönemi: Federal Cumhuriyet'in kuruluşu . Alman ciltsiz yayınevi, Münih 2003, ISBN 3-423-34024-X .
- Reinhard Spree (ed.): 20. yüzyılda Alman ekonomisinin tarihi . 3., harekete geçin. Yeni baskı, Beck, Münih 2001, ISBN 3-406-47569-8 .
- Dietrich Thränhardt: Federal Almanya Cumhuriyeti Tarihi . Suhrkamp, Frankfurt am Main 1999, ISBN 3-518-11267-8 .
- Andreas Wirsching : 1982–1990 arasındaki geçici anlaşmaya veda. Federal Almanya Cumhuriyeti Tarihi. Cilt 6, Deutsche Verlags-Anstalt, Münih 2006, ISBN 3-421-06737-6 .
- Edgar Wolfrum : Gebhardt. Handbook of German History (= Federal Almanya Cumhuriyeti, 1949–1990. Cilt 23). Stuttgart 2005.
- Jean-Paul Cahn , Ulrich Pfeil (editörler): Allemagne 1945–1961. De la "felaket" à la building du Mur . Villeneuve d'Ascq, Septentrion 2008, ISBN 978-2-7574-0056-2 .
- Jean-Paul Cahn, Ulrich Pfeil (editörler): Allemagne 1961–1974. De la inşaat du Mur à l'Ostpolitik . Villeneuve d'Ascq, Septentrion 2009, ISBN 978-2-7574-0107-1 .
- Jean-Paul Cahn, Ulrich Pfeil (editörler): Allemagne 1974–1990. De l'Ostpolitik à l'unification . Villeneuve d'Ascq, Septentrion 2009, ISBN 978-2-7574-0107-1 .
- Axel Schildt, Detlef Siegfried: Alman kültürel tarihi: 1945'ten günümüze Federal Cumhuriyet . Carl Hanser Verlag, Münih 2009, ISBN 3-446-23414-4 .
- Frank Biess : Korku Cumhuriyeti. Federal Cumhuriyetin bir başka hikayesi. Rowohlt, Hamburg 2019, ISBN 978-3-498-00678-5 .
- Guido Thiemeyer : Federal Almanya Cumhuriyeti'nin tarihi. Batı ile bağlar ve Avrupa hegemonyası arasında. Kohlhammer, Stuttgart 2016, ISBN 978-3-17-023254-9 .
- Alman Milli Kütüphanesi kataloğunda Federal Almanya Cumhuriyeti tarihi ile ilgili literatür
- 60xdeutschland.de - RBB'nin etkileşimli multimedya geçmişi
- Lemo - bölünmüş Almanya
- Federal Cumhuriyet tarihinin orijinal belgeleri
Bireysel kanıt
- 18 Aralık 1946 tarihli Hesse Eyaleti Anayasası . In: Hessen Eyaleti için Yasa ve Yönetmelik Gazetesi . 1946 No. 34/35 , s. 229 , Madde 41 ( Hessen Eyalet Parlamentosu bilgi sisteminde çevrimiçi [PDF; 1,4 MB ]).
- Bavyera Eyalet Parlamentosu. A Chronicle , s.58 vd. (PDF; 6 MB).
- Franz Schneider, Alman yeniden birleşmesi ve yeniden birleşmiş Almanya'nın anayasal revizyonları için Madde 178 BV'nin önemi (= yasal araştırma ve geliştirme; Cilt 541), VVF, Münih 1996, ISBN 3-89481-241-9 , s.36 .
- Josef Isensee , Paul Kirchhof (ed.), Handbuch des Staatsrechts der Bundes Republik Deutschland , Cilt I, 2003, sayfa 346, Rn.88 .
- Walter Ziegler : Mülteciler ve yerlerinden edilmiş kişiler. İçinde: Tarihi Bavyera Sözlüğü, 6 Kasım 2011.
- Almanya İlişkin Belgeler , Seri II, Cilt 3, 1 Ocak - 31 Aralık 1950. Yayınlanmış belgeler - yayınlanmamış belgeler (özel kapak) , ISBN 3-486-56172-3 , s. 603.
- Annette Wilmes (Deutschlandradio): Alman topraklarında iki eyalet. Muzaffer güçlerin Alman politikası .
- 1952 tarihli milli marşın yazışması - Das Deutschlandlied milli marştır. Federal Cumhurbaşkanı Theodor Heuss ile Federal Şansölye Konrad Adenauer arasında bir karşılıklı yazışma ( hatıra Ocak 11, 2012 , Internet Archive ) (Federal Hükümetin Bülten, No 51/6 Mayıs 1952 S. 537) arasında, web sitesi Federal İçişleri Bakanlığı .
- Michael Gehler : Almanya. Bölünmeden anlaşmaya. 1945'ten bugüne. Böhlau, Wien / Köln / Weimar 2010, s. 166 f. (Erişilebilir De Gruyter Online).
- Bu 50 yıllık KDV merkez bürosuna bakın ( İnternet Arşivi'nde 11 Ekim 2007 hatırası ).
- Frieder Günther: Heuss gezilerde. İlk Federal Cumhurbaşkanı tarafından Federal Cumhuriyetin dış temsilciliği . Steiner, Stuttgart 2006, ISBN 3-515-08819-9 , s. 84 .
- Werner Abelshauser, Alman Ekonomi Tarihi. 1945'ten günümüze. Münih 2011, s. 115 vd.
- Werner Abelshauser, Alman Ekonomi Tarihi. 1945'ten günümüze. Münih 2011, s.119.
- Werner Abelshauser, Alman Ekonomi Tarihi. 1945'ten günümüze. Münih 2011, s. 153.
- Franziska Augstein: Sessiz konuk - Çağdaş Alman tarihini nasıl yazarsınız? , in: Süddeutsche Zeitung , 27 Ocak 2012.
- Konrad-Adenauer-Stiftung : CDU Tarihi: 1971–1973: Muhalefette - Rainer Barzel , 14 Mart 2012'de erişildi.
- Hans Voss: Alman-Alman ilişkileri ve Avrupa güvenliği. Temel anlaşmanın imzalanmasının 30. yıldönümü vesilesiyle konuşma. Uluslararası Politika ve Uluslararası Hukuk Derneği V. Berlin (VIP), 15 Kasım 2002, erişim 14 Mart 2012 .
- Joachim Scholtyseck , Die FDP in der Wende , Historisch-Politische Mitteilungen, Cilt 19 (2013), s. 197–220, özellikle ss. 201 f. ( Sayfa artık mevcut değil , web arşivlerinde ara: PDF ).
- Helge Batt, Bir güven meselesi. Hukuki talep ve siyasi anlaşmazlık arasında parlamentonun vaktinden önce feshedilmesi , şurada: Christoph Egle, Reimut Zohlnhöfer (Ed.): Kırmızı-yeşil projenin sonu. Schröder hükümetinin 2002–2005 bilançosu , VS Verlag, Wiesbaden 2007, s.64.
- Spiegel-TV: Sonbaharda beş hafta. Bir Alman Devrimi Protokolü . 1990'dan video.
- Martin Sabrow : Şimdinin anısına GDR. İçinde: Eckart Conze , Katharina Gajdukowa ve Sigrid Koch-Baumgarten (editörler): Doğu Almanya'da 1989'daki demokratik devrim . Böhlau, Köln / Weimar / Wien 2014, ISBN 978-3-412-20462-4 , s. 234 ( De Gruyter Online aracılığıyla erişilir ).
- Hans-Peter Schwarz : 100 yıllık yıldönümü bilançoları . İçinde: aynı (ed.): Federal Almanya Cumhuriyeti. 60 yıl sonra bir bilanço . Böhlau, Köln / Weimar / Viyana 2008, s.22.
- Joannah Caborn (2006): Kademeli değişim. Berlin Cumhuriyeti Anayasasında Ulus ve Hafıza Söylemleri , s.12.
- Frank Brunssen gelen Tırnak Yeni Öz ilgili anlayışını Berlin Cumhuriyeti , Königshausen & Neumann, Würzburg 2005 ISBN 3-8260-3003-6 , s. 19 .
- Bkz. Wolfgang Benz , Michael F. Scholz , Almanya 1945–1949 Müttefik işgali altında. GDR 1949–1990 , in: Gebhardt , Handbuch der deutschen Geschichte , Cilt 22, 10. baskı, Klett-Cotta, 2009, ISBN 978-3-608-60022-3 , sayfa 38 ; Löwenthal / Schwarz (1974): İkinci Cumhuriyet. Federal Almanya Cumhuriyeti'nin 24 yılı - bir bilanço.