Şarbon Hastalığı ve Tedavi Yöntemleri
ŞARBON (Anthrax)
Etkeni Bacillus anthracis’tir. Gram pozitif, hareketsiz, sporlu ve aerob bir basildir. Ot yiyen hayvanlarda meydana getirdiği hastalık insanlara hayvan yünleri, kürkleri ve benzeriyle ya da topraktan geçer.
Klinik tablo: En çok deri şarbonu görülmektedir. Yüzde, boyunda ve ellerde, sporların deriden girmesinden 12-36 saat sonra kaşıntı olur ve bir papül oluşur. Ağrı yoktur. Papül hızla vezikül halini alır, sonra da nekrotik ülsere dönüşerek siyah bir kabuk bağlar. Ülserin çevresinde gode bırakmayan bir ödem vardır, ağrısızdır. Bölgesel lenf gangliyonları şişer. Orta derecede bir ateş bulunur. Akciğer şarbonu yün egiricilerinin hastalığıdır. Öksürük, dispne, hemoptizi ve siyanozla seyreden ağır bir pnömonidir. Barsak şarbonu kolerayı andıran şiddetli diyare yapar. Şarbon geçirenler reenfeksiyona direnç kazanırlar.
Tedavi
Penisilin tedavisi: Deri şarbonunda 6 saatte bir 800 000 Ü prokainli penisilin yeterlidir. Alternatifleri kloramfenikol, tetrasiklin, eritromisin ve sefalosporinlerdir.