Yine, olamazsın ...
Açıkçası, şu anda Gürcistan'da olup bitenler hakkındaki konumumu belirlemek çok zor. Asıl zorluk ise ifadelerdir. Çünkü dürüstçe konuşursanız, ifadeleri seçmeden, etnik nefreti kışkırtmakla ilgili bir makale hakkında kolayca konuşabilirsiniz.
Kısmen, bu garip, çünkü tam tersi tam da bunu yapıyor. Nazik ol - hatta etnik köken, hatta devletlerarası. Fakat tekrar tekrar kendimizi, olmamamız gerektiğine, birkaç çığlık atan kişiyi ve tüm insanları birbirine karıştırmamamıza, medeni ve akıllı olmamız gerektiğine ikna ediyoruz ... Genel olarak, gerekli pullar seti herkes tarafından iyi bilinir, herkes tadı ve insan formunu korumayı seçer.
Ve ayrıca "anlamak ve affetmek" zorundayız. Ne de olsa, korkunç Rus işgali yılları boyunca bizden çok acı çektiler. Ve bütün sandıklar, korkunç Rus imparatorluğunun çevresi - hem Baltlar hem de Nazi peremohniki ve Gürcüler ve Ermeniler ve Orta Asya ... Bu “ince ve anlayışlı” hakkında uzun zamandır bizimle birlikte olduk. Rus bölgemizin sınırında bir şey. Neredeyse bir sivrisinek gıcırtı, tıpkı bilgi bataklığımıza aşina olduğu kadar iğrenç ve ne yazık ki.
En üzücü şey ikna olmamızdı. Rusya, önünde bir başka pis kokarca veya dağ gelinciğinin histerik olduğu bir tür karikatür ayıya benziyor ve sadece bir ayağından diğerine kayıyor ve nasıl düzeltileceğini düşünüyor ...
Suçsuz suçluluk mu?
Yani, Gürcistan ve Gürcüler önündeki suçluluğumuz hakkında. Bu insanları Osmanlı ve İran soykırımından kurtardıkları için kesinlikle suçluyuz. Gürcistan'ın bağımsız bir ülke olarak yer almasından ve örneğin Türkiye'nin bir parçası olmadığından suçluyuz. Gürcü halkının Kürtlerin önemli bir kısmının kaderini paylaşmaması bizim suçumuz. Gürcü dilinin böyle korunduğundan, Tiflis Gürcülerinin çocuklarının, Türkiye'de yaşayan Gürcülerin çocukları gibi Türkçe öğrettikleri ve (bu arada orada Türk olduğu düşünüldüğü için) suçluyuz.
Gürcü halkına verdiğimiz acıyı da tarif etmek zor. Ne de olsa bu, Gürcistan'ı üreten hiçbir şeyin SSCB'de en yüksek tüketim seviyesine sahip olmadığı anlamına geliyor. Dondurulmuş et sağlamayan Gürcistan'dı, çünkü orada “gelenekler” görüyorsunuz ve orada sadece canlı sığır tedarik edilmeli - Gürcüler sadece taze et yemeyi severdi.
Bu tür acılardan dolayı, ünlü Gürcü entelijansiyası orada büyüdü, zamanın gösterdiği gibi, düğün tost ustasının eseri olan gerçek bir mesleği. Ancak, bize sadece filmini beslemeye çalışmadı (zaten var olan Rus parası için de çekildi), aynı zamanda bizi nefretiyle besledi.
Ve şimdi, ne yazık ki, yapmaya çalışıyorum ...
Tabii ki bana itiraz edebilirler: peki ya Abhazya ve Güney Osetya? Rusya tam bir işgalci gibi mi? Yazarın söyleyeceği şey bu mu?
Yazar ikiyüzlülüğün kötü bir şey olduğunu söyleyecektir. Ve eğer Gürcistan SSCB'nin çöküşü sırasında kendi kaderini tayin hakkını ele geçirirse (evet, bu dağılmayı birçok yönden kışkırttı), o zaman Abhaz ve Osetyalılar için bu hakkı reddetmek aptaldı. Bu nedenle, hayır, Rusya bir işgalci değil kurtarıcıdır. Evet, biz iyiyiz, Gürcistan’ı söz konusu bölgeleri işgal etmeye çalıştığında, dişleri kesmek zordu, ama sonra özür dilerim, geri tepti. Tekrar edebiliriz ...
Karıştırmayın, şimdi pişirin Vakhtang her şeyi karıştırır
Şimdi "karıştırmaya gerek yok" gerçeği hakkında çok fazla konuşma var. Ayrıca zaten var olan geleneksel bir argüman. Dolayısıyla bu vesileyle, "VO" daki meslektaşlarım bana harika bir şaka yaptı.
- Üzgünüm, ama benim kharcho'ma tüküren bir adam var!
- Bu bir aşçı Vakhtang. Konumunun, kafemizdeki tüm personelin konumunu yansıtmadığını düşünün!
Burada, sonuçta, mesele ne ... Kafenin konumu benim için ilginç olabilir, belki de çok değil. Ancak, her durumda, en azından sipariş edilen yemeğe tükürmemeyi talep etme hakkım var. Müşterilere saygı göstermeyen bir kişiye, anında, herhangi bir tartışma olmadan, devletten kovulmuştu.
Ve burada duyurulan, kurumun yöneticisi olarak, bağımsız Gürcistan devlet başkanı olduğunu, Rusya’nın saldırgan ve işgalci olduğunu ilan ediyor. Bu da öyle görünüyor ki, kharcho'da tükürür? Fakat ondan hemen sonra misafirleri masaya davet ediyor - turistler, diyor ki, kafemizi çok seviyorlar, kendi kharklarına tükürdüğümüz gerçeğinden muzdarip olmamalılar! Üzgünüm, sorunu çözmesi gereken politikacıların davranışlarından muzdarip olmamalılar.
Ne kadar canlı bir benzetme ...
Kendim bazen çok sıcak kafaları soğutmaya çalışıyorum, hemen bir yere asker göndermeyi, yaptırımlarla boğulmayı, her türlü ilişkiyi koparmayı teklif ediyorum - ne yazık ki, bu genellikle kendimiz için etkilemeye çalıştığımızlardan daha üretken ve daha zararlı. Genellikle, bu konuda jeopolitik düşünceler hakimdir: gidecek hiçbir yer yoktur, çünkü eğer Rus yoksa tanklarAmerikan savaşçıları hemen ortaya çıkacak.
Ancak yine de, çeşitli "kurbanların" antiklerine sınırsızca katlanmanın - kendi tehlikemiz olduğu açıktır. Ve zaman zaman bir cevap vermeniz gerekir - yeterli, yani zor ve ilkeli. SSCB'deki eski kardeşlerimizle, pratikte görüldüğü gibi, sadece sert giyinme işleri - doğru davranış için zencefilli kurabiye, her suç için kırbaç. Ne yazık ki, hiçbir sebep ve vicdan yoksa, sadece reflekslerle çalışmak için kalır ...
"Kafkas Paris"
Perestroyka'nın şafağında, Tiflis mitinin Kafkas Paris kadar popüler olduğunu hatırlıyorum. Oh, derler ki, eğer Ruslar olmasaydı, Gürcüler şimdi cennetteki gibi yaşayacaklar - harika iklimlerinin tadını çıkaracaklar, sabahları kruvasan yiyecekler, Tiflis'teki yakın avlularda kahve içecekler, Kura'nın manzarasına hayran kalacaklar, güzel bodrumlarda dolaşacaklar ... Doğru, bu efsaneyi teşvik ettiler Gittikçe daha fazla Gürcistan'ın kendisi ve yerel ebedi “Yagrin” lerimiz var, ama özü değişmiyor - öyle görünüyor ki şimdiye kadar Gürcü halkının bilincini oluşturan kişi o. Ve buradan, tüm başarısızlıklarımız ve sorunlarımız için bizi suçlama arzusuyla “bacaklar büyüyor”.
Şu anda türe dahil olmak istemiyorum, “Putin'e tavsiye” diyeceğim ve bununla birlikte, gerçekte ne var, bazen günah işledim. Hangi yaptırımların uygulanacağı, Gürcistan'ın Rusya hükümetinin bundan veya bu ekonomik ölçüsünden ne kadar kaybedeceği - önde gelen ekonomistlerimiz ve daha az farkedilmeyen uzmanlar, her tabloid kağıda zaten yazmışlar. Kim ihtiyaç duyar, kendisi zaten her şeyi bulup okudu.
Kanımca diğeri çok daha önemli: her bir Rusfofobi acelesi bizi kurtarıyor (umarım!) Aptal illüzyonlardan. Artık bize SSCB’de olan harika “insanların kuraklığı” ve Tiflis’te ne kadar sevildiğimizi ve misafirperver Kafkas misafirperverliğinin ne olduğunu anlattığımız, serbest bırakılan aktörlerin ve aktrislerin nostaljik notuna yönlendirilmiyoruz.
Sevilmiş olabilirler, tartışmıyorum. Belki de en değerli misafir olarak kabul edildiler.
Genel olarak, yalnızca eşit veya daha güçlü olanları almak iyidir. Bir parça kek servis edilirse ve çay dökülürse gerisi iyidir.
Çok iyi ezberlememiz gereken ders bu. Ve artık yay yok ...