Geç Kretase Dinozorların Baskın Olduğu Ekosistem
Geç Kretase Dinozorların Baskın Olduğu Ekosistem.
Paleontologların ilgisini çeken bir konu, dinozorların hâkim olduğu ekosistemlerin nasıl yapılandırıldığı, dinozorların ve birlikte ortaya çıkan hayvanların manzaraya nasıl dağıldığı, birbirleriyle nasıl etkileşime girdikleri ve bu sistemlerin bugünkü ekosistemlerle karşılaştırılmasıdır. Geç Kretase’de (~ 100-66 milyon yıl önce), Kuzey Amerika sığ bir iç deniz tarafından batı ve doğu kara kütlelerine ikiye bölündü. Batı kara kütleleri (Laramidia), kuzey-güney yönünde uzanan ve doğuda iç deniz ve batıda yükselen Rocky Dağları ile çevrili nispeten ince bir arazi içeriyordu. Sıcak ve ıslak kıyı düzlüklerinin bu antik manzarası boyunca, dinozorların ve diğer soyu tükenmiş hayvanların son derece zengin bir fosil kaydı geliyor.
Yine de, bu kayıttan beklenmedik bir örüntü tanımlanmıştır: Çoğu bireysel havza, çoğu zaman birlikte ortaya çıkan büyük (geyik ila fil büyüklüğünde) otçul türlerin, ancak birkaç bireysel türün birden fazla grubuyla bol ve çeşitli dinozor türlerinin bir araya getirilmesini korur. pek çok varsayılan çağdaş jeolojik oluşumda meydana gelir (çoğu zaman birkaç yüz kilometreden daha az olmasına rağmen).
Bu, büyük gövdeli türlerin genellikle çok geniş, genellikle kıta yayılma aralıklarına sahip olduğu modern karasal memeli topluluklarında görülen modelle oldukça kesin bir tezat oluşturur. Bu nedenle, dinozorların (ve özellikle büyük otçul dinozorların) nispeten küçük coğrafi mesafelerde (özellikle deniz seviyesinden uzaklığa göre) çevresel farklılıklara karşı özellikle hassas oldukları ve hatta peyzaj kullanımını daha fazla kıyı ile kendi yerel sınırları içinde iç alt yaşam alanları.
Jeoloji’de yayınlanan yeni çalışmalarında , Thomas Cullen ve arkadaşları Geç Kretase sistemlerinin paleoekolojisini yeniden inşa eden daha geniş araştırmalarının bir parçası olarak bu hipotezlerin bazılarını test etmeye çalıştılar.
Bunu yapmak için kullandıkları yöntemlerden biri kararlı izotop analizidir. Bu işlem, hayvan dokularındaki ve çevredeki bu bileşimlerdeki farklılık derecesi diyet, habitat gibi çeşitli faktörlerle bilindiği için, çeşitli ortak elementlerin çürümeyen (dolayısıyla “kararlı”) izotoplarındaki kompozisyonları ölçer. kullanım, su kaynağı ve sıcaklık. Böylece ekip bu yöntemleri, omurgalı mikrofosil adı verilen bölgelerde jeolojik olarak kısa bir süre boyunca nispeten küçük bir bölgeden birlikte korunan dinozorlar, timsahlar, memeliler, kemikli balıklar ve ışınlar dahil olmak üzere çeşitli hayvanlardan fosilleşmiş dişlere ve ölçeklere uyguladı. bonebeds.
Bu fosillerin kararlı karbon ve oksijen izotop bileşimlerini analiz ederek, bu ekosistemde izotopik dağılımlarını yeniden yapılandırabildiler – diyetleri ve habitat kullanımları için bir proxy. Etçil ve otçul dinozorlar arasında ve timsahlar ve birlikte ortaya çıkan balık türleri gibi su sürüngenleri arasında beklenen yırtıcı-av diyet ilişkilerinin kanıtı buldular.
Kritik bir şekilde Cullen, “Görmediğimiz şey, otçullar, keratoperler ve ankilozorlar gibi habitatlarını ayıran büyük otçul dinozorlar için kanıtlardı ve bunların hepsinin güçlü bir şekilde üst üste binen kararlı karbon ve oksijen aralıkları vardı. -Kıyı ortamlarına yapışan ceratopsians ve daha fazla iç bölgeye yapışan hadrosaurlar gibi daha geniş peyzajın belirli bölümlerinin özel kullanımı, o zaman onları birbirinden ayrı bir şekilde gruplandırdıklarını görmeliyiz. t Kaynak kullanımlarını bu şekilde ayırmak: Yükseklik ayrımını beslemek ya da mevsimsel olarak manzarada nereye gittiklerini değiştirmek gibi farklı şekillerde yapıyorlar ve devam eden araştırmalarımız bu olasılıkların bazılarını araştırıyor olabilir. “
Çalışmalarının bir diğer önemli kısmı, ekolojik olarak ne kadar benzer olduklarını incelemek için fosil sonuçlarını çevreye benzer modern bir çevre ile karşılaştırmaktı. Modern bir karşılaştırma için, ABD kıtasındaki en büyük bitişik sulak alan Louisiana Atchafalaya Nehir Havzası’nın hayvan topluluklarını incelediler Bu alanın manzarası, bitki ve hayvan topluluklarının birçok unsuru gibi Kretase sistemlerine çok benzer (tabii ki kuş olmayan dinozorlar dahil değil).
Karşılaştırmalarıyla, ekip, Kretase sisteminin ekosistemin su ve karasal bileşenleri arasında çok büyük miktarda kaynak değişimine sahip olan Louisiana’ya benzediğini, bu da oldukça çeşitli / karışık diyetlerin yaygın olduğunu ve yiyeceklerin elde edildiğini gösterdi. hem karasal hem de su kaynaklarından gelen normdu. Ayrıca Louisiana sistemindeki otçul memeliler arasındaki habitat kullanım farklılıklarının, Kretase sistemindeki bu büyük otçul dinozorlardan daha belirgin olduğunu ve katı habitat kullanım tercihlerinin bulunmadığına dair sonuçlarına daha fazla kanıt sağladığını bulmuşlardır.
Son olarak, ekip her iki sistem için ortalama yıllık sıcaklık aralıklarını tahmin etmek için modifiye oksijen stabil izotop sıcaklık denklemlerini kullandı (Louisiana bir, yöntemin doğruluğunu test etti, çünkü sonuçları doğrudan ölçülen su ve hava sıcaklıklarıyla karşılaştırabildiğinden). Ekip, Alberta’daki Geç Kretase ekosistemlerinde, ortalama yıllık sıcaklığın günümüz Louisiana’dan biraz daha serin, ancak bugün Alberta’dan çok daha sıcak, bugün küresel olarak yaklaşık 76 milyon yıl daha sıcak olan sera iklimini yansıtan yaklaşık 16-20 derece C olduğunu buldu. önce.
Bu ekosistemlerin bu süre zarfında nasıl yapılandırıldığını ve bu sistemlerin zaman içinde ve mekanda nasıl değiştiğini, özellikle çevre koşullarındaki değişikliklere nasıl tepki verdiklerini belirlemek, küresel iklim değişikliği altında gelecekteki ekosistem yanıtlarını anlamak ve tahmin etmek için büyük önem taşıyabilir. Ekibin araştırmaları devam ediyor ve dinozorların gıda ağları ve ekolojisi ve bu eski manzaralarda yaşayan diğer organizmalar hakkında daha fazla bilgi vermeli.
Kaynak: Amerika Jeoloji Topluluğu [18 Mart 2020]