2022'nin En İyi Hamile İç Giyim Markaları
Çocuk Sağlığı / 2022
Ben şanslılardanım. Eski Narsistimle birlikte yaşamadım, faturaları paylaşmadım ya da çocuk sahibi olmadım ... ama psikolojik hasarın çözülmesi bir yıldan fazla sürdü. Hayatımın sadece üç yılını kaybettiğim için kendimi şanslı sayıyorum. Eğer bir Narsist'e aşık olduysanız - o zaman ruhunuzun yüksek bir binadan atılmasının nasıl bir his olduğunu bilirsiniz.
Partnerinizle aranızdaki dinamikte korkunç derecede yanlış bir şeyler olduğunu kabul etmenin yavaş bir sürecidir, ancak yürüyememek. Tuhaf bir hipnotik durum gibi. İlişkiye giren sürünen bir korku var. Narcissist'inizin iyi bir gün mü yoksa kötü bir gün mü geçirdiğini asla bilemezsiniz. Kötü bir gün geçiriyorlarsa, bölünmemiş dikkatinizi sunmaya hazır olsanız iyi olur.
Narsist'i neredeyse yeterince takdir etmeyen veya hayranlık duymayan iş arkadaşlarınızın, ailenizin ve arkadaşlarınızın tüm hayali ihlallerinin her küçük ayrıntısını dinlemek zorunda kalacaksınız. Bir konuşma sırasında önünüze hafif bir hakaret edebilirsiniz. İtiraz ederseniz veya üzülürseniz, çok hassas olmakla suçlanırsınız ve ardından konuşma kontrolden çıkar. Benim durumumda genellikle gözyaşlarımla sonuçlanırdı, çünkü kafam çok karışıktı ve şaşkındım - ağlamak tek seçenek gibi görünüyordu.
Şimdi geriye dönüp baktığımda, aslında yoğun bir okulda uzun günler çalıştığıma, eve birkaç mil yürüdüğüme, yemek pişirdiğime, temizlendiğime ve telaşlı hayatımın diğer tüm ayrıntılarına katıldığıma ve hala saatlerce telefonda oturmamın beklendiğine inanamıyorum. ve başka birinin hayatının her dakika detayını defalarca dinler. Biraz yorgun olabileceğimi ya da telefondan çıkmam gerektiğini bu kadar ima etsem - tonu alırdım.
Narsist uygun miktarda ilgi görmediğinde ton ortaya çıkar. Sesimin körelmesi, kibirli, kibirli, yaralı bir ses tonu, bugüne kadar kanımı dondurdu. Ses tonu genellikle tam gelişmiş bir yetişkin öfke nöbetinin habercisidir, değer verdiğiniz her şeye bağırma ve sözlü saldırılarla tamamlanır. Şans eseri, bu kişiyle yaşamadım, bu yüzden yetişkin öfke nöbetleri hafta sonlarına kadar beklemek zorunda kaldı. Tavana bakıp ağlayarak geçirilen bir gecenin ardından iş haftasında yüzleşmekten daha tatsız bir şey yoktur, çünkü sizi 'seven' sözde kişi sizi çiğnemeyi ve sizi sözlü olarak tükürmeyi bitirmiştir, hiçbir şey yerine.
Sipariş ettiğimiz Çin yemeklerinden çok fazla wonton yediğim için halıya çağrıldığımda özellikle çirkin bir sahneyi hatırlıyorum. Kızdı ve oğulları evden çıkana kadar sözlü saldırısını kurtardı. Çocuklarını herhangi bir pisliğe maruz bırakmak istemiyordu, ama benim için açık sezondu.
Almama izin verdi çünkü kilo vermeye çalışan bir kişinin erişte yemeye hiç hakkı olmadığını hissetti. Kilo vermeye hiç niyetim olmadığını ve ağzıma giren her şeyle uğraşmasının beni sinirlendirdiğini uzun uzun tartışmıştım.
Bu tür şeylere neden tahammül edeceğimi merak ediyor olabilirsiniz. Cevap basit: Çok işlevsiz bir evde büyüdüm. Yetişkinlerin başa çıkma becerilerinin minimum düzeyde olduğu, düzenli olarak harekete geçip eyleme geçtikleri ve çocukları özellikle sevmediği veya onlara saygı duymadığı bir ev. Olağanüstü yüksek drama seviyeleri ile büyüdüm. Delinin normal olduğunu düşünmek için telaşlandım. Bu son ilişki gerçekten göz açıcıydı. Sonunda anladım - biraz zaman aldı - hayatıma çılgınca girmesine izin vermek zorunda olmadığımı. Ulaşılması oldukça basit bir sonuç gibi görünüyor, ancak bazılarımız için on yıllar sürebilir.
Büyülerini nasıl örüyorlar? Güçlü, zeki ve topraklanmış bir kadın veya erkek başka birinin doyumsuz ruhunun kara deliğine nasıl çekilir? Narsistlere alışkınsanız, bu kolaydır. Onlarla çevrili büyüdüm. Kumar bağımlısı ve yalancı olan bir baba - kişisel ilgisini yepyeni bir düzeye taşıyan biri. Çok sevdiğim ama en iyisi iyi huylu bir narsist olarak sınıflandırılabilecek bir anne. Son olarak, ama en önemlisi, yakınlarda yaşayan ve bir ya da iki kısır yorumla bir odadaki hayatı emebilen bir büyükanne.
Sevemeyen ve empati kuramayan birinin gerçek doğasını anlamak, düşünmek, insanı hissetmek zordur. Çoğumuzun filtreleri vardır ve ne zaman birini incittiğimizi biliriz ve bunu düzeltmeye çalışırız. Davranışlarımızı aynı hataları yapmamak için değiştirmeye çalışırız. Bir narsist, özür dileme kavramını anlamaz çünkü onlar gerçekten asla yanılmazlar. Onların aklına gelmez. Onları yakından tanıyan bizler, karşı tarafa bakma, bahane uydurma, çirkin tam önümüzde durup muazzam bir kırmızı bayrak sallarken çirkin görmeyi reddetme ustaları haline geldik ..
Narsistlerin% 75'inin erkek olduğunu söylüyorlar. Diğer% 25 kadın ve onlar kadar ölümcül. Bir kadın narsiste ilk elden bir göz attım ve aslında aklımı kaybedip kaybetmediğimi merak etmeye başlamam iki yıllık ilişkimizde yaklaşık bir yıl aldı. Kendimle ilgili inandığım her şey sorgulandı: Nasıl göründüğüm, nasıl yediğim, nasıl çalıştığım - normalde oldukça teşekkür ederim - ama kuşatma altındayken değil.
Resmi dağılmamız neredeyse bir yıl önce oldu. İşten çıkarma kadar bir ayrılık değildi. Sorular sormaya başladım, sınırlar koydum ve onu tatmin edecek şekilde işbirliği yapmadığım için işten atıldım. Her şeyinizi bir ilişkiye vermek ve diğer kişinin size veya ilişkiye uzaktan bağlı olmadığını keşfetmek kadar alçakgönüllü bir deneyim yoktur. Dikkatini vermediğin yavaşça sana doğru gelse de, onlar çoktan yoluna devam ettiler.
Ayrılığın ayrıntıları burada anlatılamayacak kadar üzücü. Ara sıra, burada ve orada iletişim halinde kalacağından emin oldu. Ara sıra uzanma hatasını yapıyorum ve bu bana her zaman ilişkinin neden işe yaramadığını hatırlatıyor ve yarayı yeniden açıyor.
Temas, aklıma gelene ve onu tamamen kesene kadar beni üzüyordu. Onunla Facebook'ta arkadaşlıktan kurtulmak uzun zaman alıyordu, ancak sonunda fişi çektiğimde rahatlama aşikardı. Nihayetinde, bir narsistle toksik bir ilişkiden kurtulmanın tek yolu budur - iletişim yok.
Diğer şeylerin yanı sıra, iyileşmenin en iyi yolunun dinamikteki rolümü kabul etmek olduğunu keşfettim. Narsistler, kendilerini destekleyen ve yaralı egolarını felç eden insanlara güvenirler. Tüm işi yapan şefkatli, naif, biraz birbirine bağımlı bir ortak olmadan çoğu narsist ikinci veya üçüncü randevuyu geçemezdi.
Toksik bir ilişkide kendi payımıza sahip olduğumuzda, gelecekte nelerden kaçınmamız gerektiğini biliriz ve duygusal açıdan daha tatmin edici ilişkiler ve daha mutlu bir yaşam yolunda ilerliyoruz. Sonuçta, hepimiz mutluluğu hak ediyoruz… her birimiz. Gerçekle yüzleşmek önemlidir: Bir narsistle olan ilişki asla mutlu olmayacak ve hiçbir dilek ve umut bunu değiştirmeyecektir.
Bu korkunç derecede acı veren ilişkinin psikolojik etkilerinden hala acı çekerken yazdım. Psikolojik hasarın çoğundan iyileştiğimi bildirmekten mutluyum. Hala bazen geri dönüşler alıyorum ve yine de ailemdeki narsistlerle uğraşmam gerekiyor, ama çok daha iyi bir yerdeyim.
Kendimi hastalık konusunda eğitmek için konuyla ilgili kitap okumak, kendimi günlük ruhsal Budist ilahiler rejimine adamak, daha fazla dışarı çıkmak ve yeni arkadaşlar edinmenin bir kombinasyonu yaraları kapattı. Şimdi, narsistlerle karşılaştığımda - onları hemen fark edebilir ve mesafemi koruyabilirim.