Marcus Tullius Cicero (M.ö. 106 - M.ö. 43), Felsefe öğrenimini, Epikürosçu Phaedros, Stoacı Diodotos ve Akademi ye bağlı Philon dan almış olan Cicero nun önemi, Yunan düşüncesini daha sonraki kuşaklara aktarmasından oluşur. Bilgi kuramı açısından, kesinliğe bağlanmak yerine olasılıkların yolunu izlemeyi yeğleyen, buna karşın ahlak alanında, dogmatik bir tavır sergileyip, Stoacılara ve bu arada Sokrates e yönelen Cicero, Latincenin felsefe dili olarak gelişmesine katkı yapmış ve bu arada, dinsel görüşleri açısından daima agnostik kalmıştır.
3 Ocak M.ö. 106 yılında Arpinum da doğmuştur. Çocukluğundan itibaren harika bir öğrenci olmuş, eğitime olan tutkusu ve sevgisi ile ünlenmiştir. Yoğun bir hukuk öğrenimi görmüş, daha sonraları ise edebiyat ve felsefeyle daha çok ilgilenmeye başlamıştır. Savaşı hiç sevmezdi, yine de orduya katıldı. Mahkemelere başkanlık yaptı, ünlü ve başarılı bir hukukçu oldu. Daha sonraları ise konsül oldu, daha önce ailesinden hiçbir kimse konsül olmamıştı, yani o bir novus homo idi. M.ö. 60 yılında Sezar, ilk Triumvirliği başlattı. M.ö. 58 yılında Publius Clodius Pulcher in koyduğu yasa ve aralarında gelişen sürekli muhalefet yüzünden Italya yı bir yıllığına terk etti. M.ö. 50 li yıllarda, Cicero popülist Milo yu Clodius a karşı destekledi. Sonra 50 li yılların ortasında Clodius Milo nun gladyatörleri tarafından Via Appia da öldürüldü. Cicero Milo yu savundu, bariz kanıtlar yüzünden pek başarılı olduğu söylenemez. Nitekim Milo sürgüne gitti ve uzun bir süre Massilia da yaşadı.
M.ö. 50 yılında Caesar ile Pompeius arasındaki gerilim iyice artmıştı, Cicero bu yıllarda Pompeius in tarafını tuttu, yine de Caesar ın düşmanı olmak istemiyor buna göre daha yumuşak bir politika izliyordu. M.ö. 49 yılında Caesar Italya yı işgal ettiğinde, Cicero kaçmak zorunda kaldı. Daha sonraları Caesar onun geri dönmesi için ikna etmeye çalışınca, Cicero Italya yı terk ederek Selanik e gitti. M.ö. 48 yılında Pompeius taraftarlarıylaydı, bu dönemde onlarla arası açıldı, Ceasar ın Pharsalus daki zaferinin ardından Roma ya geri döndü. Caesar ın hükümranlığı altında sesini çıkarmadı, yazılarına konsantre olmuştu.
M.ö. 45 yılının Şubatında kızı Tullia öldü. Hayatı boyu bu şoktan kurtulamadı. M.ö. 44 yılında Caesar öldürüldü. Bu dönemde popüleritesi arttı, Senato nun en güçlü, en sözü geçer adamı haline geldi. Sezar dan sonra giderek güçlenen Marcus Antonius yi sevmiyordu. Yine de Marcus Antonius ve Cicero dönemin en güçlü iki adamı olarak diğerlerinden daha öne çıkıyordu. Caesar ın veliahtı Octavianus Italya ya varınca, Cicero Antonius a karşı onu savunmaya başladı. Sürekli Antonius u eleştiriyor, Octavianius u ise övüyordu. Senatus u da Antonius a karşı kışkırtmıştı. Cicero nun ününün doruğuydu bu dönemler. Zamanla Cicero nun Antonius a olan kini arttı, kafasındaki plan hem Octavianus hem de Antonius u aradan çıkarmaktı. Ama bu ikisi Lepidus ile beraber ikinci Triumvirliği kurunca, Cicero u devlet düşmanı ilân ettiler. Çicero kaçtı, fakat yakalandı. M.ö. 43 yılının 7 Aralık günü başı kesilerek idam edildi. Başı ve elleri Forum Romanum daki Rostra da gösterildi.
"Zeka tarla gibidir; ekip bakmak ister."
"Insan için kültür, vücut için ekmek kadar önemlidir."
"Herkes hata işleyebilir, yalnız ahmaklar hatalarında ısrar eder."
"Mutlak hak mutlak haksızlıktır."
"Savaşta yasalar susar."