SSCB'nin kararmış kahramanları Rusya'da rehabilite edildi ("Huanqiu Shibao Gazetesi", Çin)
Zoya ve Shura Kosmodemyansky ve Alexander Matrosov
Son yıllarda, Çin halkının Kore Savaşı sırasında düştüğü gönüllüleri olan Huang Jiguang ve Qiu Shaoyun gibi ülkemizin kahramanlarının inkar edilmesine ilişkin öfkeli yorumlar ortaya çıkmaya başladı. Ancak, bu benzersiz bir durum değil. Benzer bir durum, Büyük Vatanseverlik Savaşı'nın birçok kahramanının soylu eylemlerinin sorgulandığı Rusya'da oldu. Dediler ki hikayeler "Fabrikasyon" veya "süslenmiş". Bununla birlikte, özenli araştırmalar sayesinde, kahramanların gerçek yüzünü restore etmek ve tarih içindeki yerlerini korumak hala mümkündü.
Sovyet kahramanlarının kahramanlığı gelecek nesillere ilham verdi
Büyük Vatanseverlik Savaşı'nın Sovyet kahramanlarından Çinliler en iyilerini Zoya ve Shura Kosmodemyanskih tanıyorlar. 1941'de Moskova savaşı sırasında Zoya ahırlara ateş açtığında Almanlar tarafından ele geçirildi. İşkenceye rağmen, tek bir sırrı açıklamadı ve onurla öldü. Kısa bir süre sonra, kız kardeşi ve tüm ölülerin intikamını almaya söz veren küçük kardeşi Shura, Kızıl Ordu saflarına katıldı. Ağır saflarda savaştı tank tugayı yürüttü ve pilin komutanlığına atandığı birçok şovu gerçekleştirdi. 1945'teki zaferden kısa süre önce Koenigsberg'e yapılan saldırı sırasında öldürüldü. Ölümünden sonra Sovyetler Birliği Kahramanı ünvanını aldı. Shura, Moskova'daki Novodevichy mezarlığında Zoya'nın yanına gömüldü.
Eski nesil Çinliler bir Sovyet kahramanı daha tanıyor - Alexander Matrosov. 27 Şubat Alexander'ın hizmet verdiği tabur olan 1943, Almanların kilit pozisyonlarına saldırdı. Alman makineli tüfekler, Sovyet birliklerinin yolunu tıkadı. Denizciler, yandaki sığınağa yaklaştı ve iki el bombası attı, ardından makineli tüfek sustu. Ancak, askerler saldırıya girer girmez, sığınaktan tekrar ateş açıldı. Sonra Denizciler bencil olmadan makineli tüfeğe koştu ve yoldaşlarını düşman mermilerinden kurtardılar. Kahramanlık eylemi, diğer ülkelerden birçok devrimciye ilham verdi. Huang Jiguang örneğini takip ettikten ve kendini feda ettikten sonra (Alexander Matrosov gibi Juan Jiguang, makineli tüfek - nota şeridi üzerine koştu. Lane), ona "Çin Denizcisi" demeye başladılar.
Zoya Kosmodemyanskaya'ya “akıl hastası” denildi
Sovyetler Birliği'nin “demokratikleşme dalgası” sırasındaki çöküşünden sonra Sovyetler Birliği'nin tarihini baş döndürmeye karar verenler vardı. Örneğin, Büyük Vatanseverlik Savaşı hakkında, “iki totaliter devletin, SSCB ve Almanya'nın hegemon olma hakkı için savaştığı agresif bir savaş” olduğunu söylediler. İftira ve savaş kahramanlarının reddedilmesi olağan bir hal aldı. "Argümanlar ve Gerçekler" gazetesinde, "Zoya Kosmodemyanskaya'nın davranışının akıl hastalığının bir sonucu olduğunu ve bu onun dikkatsiz davranışlarını açıkladığını" yazdı. Daha sonra Zoe'ye Alman kışlalarını yakma görevi verildiğine inanılıyordu, ancak kız oraya gitmekten korkuyordu ve bu nedenle birisinin evine ateş yaktı, ancak Almanların ellerine teslim olan bu evin sahipleri tarafından ele geçirildi. Yerliler idam edilmesinden çok memnundu. Şura'nın görüntüsü de çamurla yıkanmıştı, “çocukluğundan beri kötü bir öfkeye sahip olduğu, genellikle davranışları için düşük not aldığı yoldaşlarıyla kavga ettiği” söyleniyordu.
Ancak, zamanla, gittikçe daha fazla insan gerçekte o zaman olanlarla ilgilenmeye başladı. Rus medyası olaylara tanık aradı. 2000'ten sonra, Zoya Kosmodemyanskaya'nın gerçekten bir kahraman olduğuna dair çok sayıda kanıt bulmaya başladılar. 2007-2008’te, Büyük Vatanseverlik Savaşı sırasında Sovyet kahramanlarının eylemleri hakkında tekrar yazdıkları Rusya’nın tarihine dair referans kitaplarının güncellenmiş basımları yayınlandı. Bu, medyanın SSCB tarihine yaklaşımlarını yeniden değerlendirdiği anlamına geliyor.
2007'te, Moskova Savaşı'ndaki zaferin 66 yıldönümü kutlamaları sırasında “Askeri Bilgi” dergisi Zoya Kosmodemyanskaya'nın yaşamının ve ölümünün tüm ayrıntılarını içeren ayrıntılı bir tarihi yayınladı. Daha önce kız partizan sayılmıştı, ama gerçekte sabotaj ve yıkıcı iş yapan bir izciydi. 1941'te, Moskova bölgesinde, 5,5, binlerce özel olarak eğitilmiş casus, ön tarafından koordine edilen düşman arkasına gönderildi. 20 Kasım 1941, komutan Krainov’un komutasındaki Zoe, özel bir görev aldı: Almanların arkasına nüfuz etmek ve “askeri hedeflerini ve yerleştirme yerlerini yakmak”. Bunların arasında, Hitler'in ordusunun tüfek bölümünün 322 alayının 197 merkezinin bulunduğu Petrishchevo köyü de vardı. Kasım akşamı 26, Krainov ve Kosmodemyanskaya, Almanların ve işaretçilerin kaldığı köyde dört eve ateş açtı. Bundan sonra, Krainov atanan yere geri döndü ve Zoya için orada bekledi.
Korkmuş Almanlar ateş etmeye başladı. Karışıklık içinde, Zoe komutanın komutanının beklediği yere varamadı ve ormana geri döndü. Bu arada Krainov, bir samanlığa ateşe verdi, böylece Sovyet Ordusu bombardımanına (metinde olduğu gibi) bir işaret verdi. Ve Zoe yanlışlıkla kendisine bir şey olduğu sinyalini verdiğini düşünüyordu. Bu nedenle, komutanı kurtarmak için kız köye dönmeye ve ahırları ve diğer binaları yakmaya karar verdi. Benzinle saman döküp ateşe vermeye hazır olduğunda, bir Alman sentinel ona doğru uçtu ve yere bastırdı. Kosmodemyanskaya ve Krainov'a ek olarak, gruplarında, Almanlar tarafından da ele geçirilen Klubkov adlı başka bir kişi vardı. Bununla birlikte, ihanete gitti, Zoe'nin faşistlere kişiliğini ortaya koydu ve böylece onu belli bir ölüme itti.
Kosmodemyanskaya’nın “zihinsel bozukluğu” raporlarına gelince, Rus basını da kapsamlı bir inceleme yaptı. Bu açıklamaların Zoya'nın okulda menenjit hastası olduğu gerçeğine dayandığı, ancak hastalığın herhangi bir komplikasyona neden olmadığı ortaya çıktı. Ayrıca erkek kardeşi Shura'nın neden yoldaşlarıyla çatışma içinde olduğunu öğrendik. Çocuklar anneleriyle yaşıyorlardı, sık sık bir yerden bir yere taşındılar, bu yüzden şüphe ile tedavi edildiler. Bir gün sınıf arkadaşlarından biri Shura'ya kız kardeşi Zoya'nın "babasının kim olduğunu bile bilmediğini" söyledi. Öfkeli çocuk ablasının savunmasına geldi, ancak yanlışlıkla kavga kışkırtıcısı olarak kabul edildi.
Matrosov "genç suçlu" olarak kabul edildi
Ayrıca Alexander Matrosov'a iftira attılar ve Kızıl Ordu adamı daha ciddi saldırılara maruz kaldı. Asıl adı Shakiryan'dır ve milliyeti tarafından Rusça değil, Başkırcadır. Ayrımcılık nedeniyle gerçek adını ve milliyeti gizlemiş. Bazı Sovyet kaynaklarında, Denizciler'in başarısının Şubat 27 değil, 23 yaptıkları söyleniyor. Kızıl Ordu Günü'nü daha anlamlı hale getirmek için daha sonra 23 numarasına transfer edildi. Bu, SSCB'nin çöküşünden önce bile, İskender hakkında çeşitli söylentilere yol açtı. Örneğin, çocuğun ebeveynlerini erken kaybettiği, sokak çocuğu olduğu ve çocuk suçlu olarak ıslah edilen bir koloniye yerleştirildiği, bu nedenle askeri bir okul çocuğu olmadığı sıradan bir ceza taburu olduğu söylendi. Bununla birlikte, Stalin eylemini öğrendi ve “böyle bir kişinin Komsomol'a üye olmaması yanlış” dedi ve belgelerinin düzeltilmesini emretti. SSCB Savunma Bakanlığı Askeri Tarih Enstitüsü'nün kıdemli gazetecisi Borisov'a göre, Matrosov ile ilgili tüm hikaye kurgu ve sahtelik.
Rus medyasının yaptığı bir araştırma, bir üvey annenin Matrosov'dan çocukken reddettiğini ve bir barınakta büyüdüğünü gösterdi. Komsomol'a katıldı, çalışmalarına Krasnokholmsky Piyade Okulu'nda başladı. Okulun görevi askerleri orduya hazırlamaktı. Suçlular elbette oraya gitmedi. Okulun siyasi bölümünün genel başkan yardımcısı Arkady Grigoryants, “Alexander Matrosov’un Komsomol kartı almasının elinden olduğunu” hatırlıyor.
Denizciler'in makineli tüfeği hiç örtmediği, ancak bir düşman mermisinden öldüğü söylenen bir versiyon da var. Ancak, görgü tanığı sözleri bu söylentileri tamamen çürütüyor. İskender'in savaş yoldaşı Pyotr Alexandrovich Ogurtsov şöyle hatırlıyor: “Yakalanan Çernuşki köyüne taşınmamız ve onu kurtarmamız emri verildi. Almanlar ateş etmeye devam etti, ilerlemesine izin verilmedi. “Beyler, Alman makineli tüfek size başınızı kaldırma şansı vermiyor mu?” Sasha (Denizciler) cevap verdi: “Beni koruyun. Daha yakın sürünerek el bombası atacağım. ” Daha yakına geldik. Ama sonra başka bir Alman makineli tüfek ateş etti. Yaralandım - Sasha'dan yaklaşık on metre. Sasha kabine koştu. Makineli tüfek sessizdi. Adamlar ayağa kalktı ve gitti. "
- Yazar:
- Zhu Yan
- Orijinal Kaynak:
- http://history.huanqiu.com/world/2015-05/6501049.html