ATİNA, Yunanistan — Doktorlarının Salı günü geç saatlerde yaptığı duyuruya göre, Yunanistan’ın eski ve son kralı Konstantin, Atina’daki özel bir hastanede öldü. 82 yaşındaydı.
Atina’daki özel Hygeia Hastanesi personeli, Associated Press’e Konstantin’in yoğun bakım ünitesinde tedavi gördükten sonra öldüğünü doğruladı, ancak resmi bir duyuru yapılıncaya kadar daha fazla ayrıntıya sahip değildi.
1964’te 23 yaşında II. Konstantin olarak tahta çıktığında, yelken sporunda olimpiyatlarda altın madalya kazanan genç hükümdar oldukça popülerdi. Ertesi yıl, başbakan Yorgo Papandreu’nun halk tarafından seçilmiş Merkez Birliği hükümetini deviren entrikalara aktif katılımıyla bu desteğin çoğunu çarçur etmişti.
Yunanistan’da hala geniş çapta “irtidat” veya birkaç milletvekilinin iktidar partisinden ayrılması olarak bilinen olay, anayasal düzeni istikrarsızlaştırdı ve 1967’de bir askeri darbeye yol açtı. Konstantin sonunda askeri yöneticilerle çatıştı ve sürgüne zorlandı. Diktatörlük, 1973’te monarşiyi ortadan kaldırırken, 1974’te demokrasi yeniden sağlandıktan sonra yapılan refeHaberdekiSesinizum, Konstantin’in yeniden hüküm sürme umutlarını yıktı.
Sonraki on yıllarda, Yunanistan’a her seferinde bir siyasi ve medya fırtınası çıkaran kısa süreli ziyaretlere indirgenmiş, son yıllarında, varlığına artık ihtiyatlı bir cumhuriyetçiliğin nişanı olarak geçerlilik taşımayan varlığına karşı çıkınca, kendi ülkesine yeniden yerleşmeyi başardı. . Yunanistan’daki monarşi için asgari nostaljiyle, Konstantin geçmişten nispeten tartışmasız bir figür haline geldi.
Konstantin, 2 Haziran 1940’ta Atina’da, Kral II. George’un küçük erkek kardeşi ve tahtın olası varisi Prens Paul ve Hannover Prensesi Federica’nın çocuğu olarak dünyaya geldi. Ablası Sophia, eski İspanya Kralı I. Juan Carlos’un karısıdır. Merhum Edinburgh Dükü ve Birleşik Krallık’ın merhum Kraliçesi II. Elizabeth’in kocası olan Yunanistan doğumlu Prens Philip bir amcaydı.
1922-1935 arasındaki 12 yıllık cumhuriyet dönemi dışında 1863’ten itibaren Yunanistan’da hüküm süren aile, Danimarka’nın Schleswig-Holstein-Sonderburg-Glücksburg şubesinin Prens Christian’ın, daha sonra Danimarka Kralı IX. Christian’ın soyundan geliyordu. yönetici aile.
Konstantin’in birinci doğum gününden önce kraliyet ailesi, II. George II, tartışmalı bir refeHaberdekiSesinizumun ardından 1946’da Yunanistan’a döndü, ancak birkaç ay sonra öldü ve Konstantin, Kral I. Paul’ün varisi oldu.
Constantine bir yatılı okulda eğitim gördü ve ardından gelecekteki rolüne hazırlık olarak üç askeri akademinin yanı sıra Atina Hukuk Fakültesi derslerine katıldı. Ayrıca siyah kuşak sahibi olduğu yelken ve karate dahil olmak üzere çeşitli spor dallarında yarıştı.
1960 yılında, 20 yaşında, o ve diğer iki Yunan denizci, Roma Olimpiyatları’nda artık bir Olimpiyat sınıfı olmayan Ejderha Sınıfında altın madalya kazandı. Halen bir prens iken, Konstantin 1963’te Uluslararası Olimpiyat Komitesi üyeliğine seçildi ve 1974’te ömür boyu onursal üye oldu.
Kral Paul I, 6 Mart 1964’te kanserden öldü ve Konstantin, Merkez Birliği partisinin muhafazakarlara karşı oyların% 53’ünü kazanmasından haftalar sonra onun yerini aldı.
Başbakan Yorgo Papandreu ve Konstantin’in başlangıçta çok yakın bir ilişkisi vardı, ancak kısa süre sonra Konstantin’in silahlı kuvvetlerin kontrolünün hükümdarın ayrıcalığı olduğu konusundaki ısrarı yüzünden bu ilişki bozuldu.
Pek çok subayın diktatörlük fikriyle oynaması ve muhafazakar olmayan herhangi bir hükümeti komünizme karşı yumuşak görmesi nedeniyle Papandreu, savunma bakanlığını kontrol etmek istedi ve sonunda savunma bakanı olarak atanmayı talep etti. Papandreu, Konstantin ile sert bir mektup alışverişinden sonra Temmuz 1965’te istifa etti.
Konstantin’in, üçüncü denemede dar bir parlamento çoğunluğu kazanan merkezci sığınmacılardan oluşan bir hükümet atama konusundaki ısrarı büyük ölçüde popüler değildi. Birçoğu onu entrikacı annesi dul Kraliçe Frederica tarafından manipüle edilmiş olarak gördü. “Halk seni istemiyor, anneni al ve git!” 1965 yazında Yunanistan’ı sarsan, genellikle şiddetli olan protestolarda toplanma çığlığı haline geldi.
Sonunda, Konstantin, Papandreu ile bir tür ateşkes yaptı ve onun anlaşmasıyla, Mayıs 1967’de bir seçim yapmak üzere teknokratlardan oluşan bir hükümet ve ardından muhafazakar liderliğindeki bir hükümet atadı.
Ancak kamuoyu yoklamalarının ağırlıklı olarak Merkez Birliği lehine olması ve Papandreu’nun sol eğilimli oğlu Andreas’ın popülerlik kazanmasıyla, Konstantin ve saray mensupları intikam almaktan korktu ve yüksek rütbeli subayların yardımıyla bir darbe hazırladı.
Ancak albayların önderliğindeki bir grup alt rütbeli subay, kendi darbelerini hazırlarken, kendi saflarına kattıkları bir general olan bir köstebeğin Konstantin’in planlarından haberdar olması üzerine 21 Nisan 1967’de diktatörlük ilan etti.
Konstantin şaşırmıştı ve yeni hükümdarlara karşı hisleri, yeni hükümetin resmi fotoğrafında açıkça görülüyordu. Kuzey Yunanistan’daki birliklerin ve kendisine sadık olan donanmanın yardımıyla bir karşı darbe hazırlarken onlarla birlikte gidiyormuş gibi yaptı.
13 Aralık 1967’de Konstantin ve ailesi, Selanik’e yürümek ve orada bir hükümet kurmak amacıyla kuzeydeki Kavala kentine uçtu. Kötü yönetilen ve sızan karşı darbe çöktü ve Konstantin ertesi gün Roma’ya kaçmak zorunda kaldı. Asla hüküm süren kral olarak geri dönmeyecekti.
Cunta bir naip atadı ve Mayıs 1973’teki başarısız bir Donanma karşı darbesinden sonra, 1 Haziran 1973’te monarşiyi kaldırdı. Yaygın olarak hileli olduğu düşünülen bir Temmuz plebisit kararı doğruladı.
Temmuz 1974’te diktatörlük çöktüğünde, Konstantin Yunanistan’a dönmeye hevesliydi, ancak sürgünden sivil bir hükümete başkanlık etmek için dönen kıdemli politikacı Constantine Karamanlis tarafından buna karşı tavsiyede bulunuldu. 1955-63 yılları arasında hükümete de başkanlık etmiş olan Karamanlis muhafazakardı, ancak siyasete aşırı müdahale olarak gördüğü şeyler konusunda mahkemeyle çatışmıştı.
Kasım seçimlerini zaferle kazanmasının ardından Karamanlis, 8 Aralık 1974’te monarşi için bir plebisit çağrısında bulundu. Konstantin’in ülkede kampanya yapmasına izin verilmedi, ancak sonuç kesindi ve geniş çapta kabul gördü: %69,2 cumhuriyet lehinde oy kullandı.
Kısa bir süre sonra Karamanlis, ulusun kendisini kanserli bir büyümeden kurtardığını söyledi. Konstantin, refeHaberdekiSesinizumun ertesi günü “ulusal birlik her şeyden önce gelmeli… Gelişmelerin dünkü oylamanın sonucunu haklı çıkarmasını canı gönülden diliyorum” dedi.
Konstantin, Yunanistan’ın artık bir cumhuriyet olduğunu kabul ederken, son günlerine kadar, Yunanistan artık soylu unvanlarını tanımasa da, kendisini Yunanistan Kralı ve çocuklarına prens ve prensesler olarak göstermeye devam etti.
Sürgündeki yıllarının çoğunu Londra’daki Hampstead Garden Banliyösünde yaşadı ve özellikle ikinci kuzeni Galler Prensi Charles ve şimdi Kral III.
Konstantin’in 1981’de kısa bir süreliğine annesi Kraliçe Federica’yı gömmek için ülkesine dönmesi 14 yıl sürerken, daha sonra ziyaretlerini çoğalttı ve 2010’dan itibaren evini oraya yaptı. Devam eden anlaşmazlıklar vardı: 1994’te, o zamanki sosyalist hükümet onu vatandaşlığından çıkardı ve kraliyet ailesinin mülkünden geriye kalanları kamulaştırdı. Constantine, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nde dava açtı ve 2002’de aradığı 500 milyonun bir kısmı olan 12 milyon avro ile ödüllendirildi.
Konstantin, bir Danimarka prensi olarak Danimarka pasaportuyla seyahat etti.
Kraliçe II. Margrethe’nin en küçük kız kardeşi olan eşi, eski Danimarka Prensesi Anne-Marie tarafından hayatta kaldı; beş çocuk, Alexia, Pavlos, Nikolaos, Theodora ve Philippos; ve dokuz torun.
Telif Hakkı © 2023 The Washington Times, LLC.
Kaynak : https://www.washingtontimes.com/news/2023/jan/10/constantine-former-and-last-king-of-greece-dies-at/?utm_source=RSS_Feed&utm_medium=RSS