Budist krizi - Buddhist crisis
Budist krizi ( Vietnamca : bien CO Phật giáo ) siyasi ve dini bir gerilim dönemdi Güney Vietnam Güney Vietnam hükümeti ve bir kampanyayla baskıcı eylemlerine bir dizi ile karakterize Mayıs ve Kasım 1963 arasında, sivil direniş başını çektiği, Budist rahipler .
Kriz, 8 Mayıs'ta merkezi Huế şehrinde Budist bayrağının yasaklanmasını protesto eden dokuz silahsız sivilin vurulmasıyla hızlandırıldı . Kriz , Kasım 1963'te Vietnam Cumhuriyeti Ordusu (ARVN) tarafından bir darbe ve 2 Kasım 1963'te Başkan Ngô Đình Diệm'in tutuklanması ve suikastıyla sona erdi .
Arka fon
In Güney Vietnam , Budist çoğunluk 1963 yılında nüfusun 70 ve 90 ila yüzde aşağıdakileri içermektedirler tahmin edildiği bir ülke, Başkan Ngo Đình diem 'ın yanlısı Katolik politikaları birçok Budistler kızdırdı. Katolik azınlığın bir üyesi olan Diem, kamu hizmeti ve askeri terfilerin yanı sıra arazi tahsisi, ticari yardımlar ve vergi imtiyazlarında Katoliklere karşı önyargılı bir hükümete başkanlık etti. Diem bir keresinde yüksek rütbeli bir subaya Budist olduğunu unutarak "Katolik memurlarınızı hassas yerlere koyun. Onlara güvenilebilir" demişti. Birçok ARVN subayı, kariyer beklentilerinin buna bağlı olduğu inancıyla Katolikliğe dönüştü ve bunu yapmadıkları takdirde birçoğunun terfisi reddedildi. Ayrıca, Viet Cong gerillalarını püskürtmek amacıyla köy öz savunma milislerine ateşli silahların dağıtımı, silahların yalnızca Katoliklere verilmesi için yapıldı. Bazı Katolik rahipler özel ordular yönetti ve bazı bölgelerde zorla din değiştirme , yağma , bombalama ve pagodaların yıkımı gerçekleşti. Bazı Budist köyleri yardım almak veya Diem rejimi tarafından zorla yeniden yerleştirilmekten kaçınmak için toplu halde dönüştürüldü .
Katolik Kilisesi ülkedeki büyük toprak sahibi olan ve kamu faaliyetlerini yürütmek için resmi izin gerekli Fransız tarafından Budizm empoze edildi "özel" durumu, diem tarafından yürürlükten değildi. Kilise tarafından sahip olunan arazi muaf olduğu toprak reformu ve Katolikler de vardı fiilen muaf angarya hükümeti gerçekleştirmek için diğer tüm vatandaşlara yükümlü olduğu emek; kamu harcamaları orantısız bir şekilde Katolik çoğunluklu köylere dağıtıldı. Diem döneminde, Katolik Kilisesi mülk ediniminde özel muafiyetlerden yararlandı ve 1959'da ülkeyi Meryem Ana'ya adadı . Vatikan bayrağı düzenli Güney Vietnam'daki büyük kamu etkinliklerinde uçuruldu. Ocak 1956'nın başlarında, Diem, "ulusal savunma ve ortak güvenlik için tehlikeli olduğu düşünülen bireylerin yürütme emriyle bir toplama kampına hapsedilmesine" izin veren 46. Bu emir muhalif Budistlere karşı kullanıldı.
Etkinlikler
Mayıs 1963
Mayıs 1963'te dini bayrakların sergilenmesini yasaklamak için 10 Numaralı Kararname olarak bilinen 1958 tarihli bir yasa çıkarıldı. Bu, uçan izin verilmeyen Budist bayrağı üzerinde Budistleri , doğum günü Gautama Buddha . Yasanın uygulanması, bir hafta önce Katoliklerin Diệm'in kardeşi Başpiskopos Ngô Đình Thục için hükümet destekli bir kutlamada Vatikan bayraklarını sergilemeye teşvik edilmesinden dolayı, yılın en önemli dini festivalinin arifesinde Budistler arasında öfkeye neden oldu . ülkedeki en kıdemli Katolik din adamı. 8 Mayıs'ta Huế'da bir Budist kalabalığı Budist bayrağı üzerindeki yasağı protesto etti. Polis ve ordu, mitinge silah ve el bombası atarak gösteriyi böldü ve dokuz kişi öldü.
Huế'daki silahlı saldırılara yanıt olarak, Budist lider Thich Trí Quang , Budist bayrağını dalgalandırma özgürlüğü, Budistler ve Katolikler arasındaki dini eşitlik, kurbanların aileleri için tazminat, kurbanların ailelerine tazminat ödenmesini talep eden beş maddelik bir "keşişler manifestosu" ilan etti. keyfi tutuklamalar ve sorumlu yetkililerin cezalandırılması. Talep 13 Mayıs'ta resmiyet kazandı ve görüşmeler 15 Mayıs'ta başladı.
Diệm olayla ilgili hükümet sorumluluğunu reddetti. Bunun yerine, başkan olaydan Viet Kong'u sorumlu tuttu . Diem'in Dışişleri Bakanı Nguyen Dinh Thuan , Viet Cong'u Budist huzursuzluğunu sömürmekle suçladı ve Diem'in daha fazla talebi körüklemeden taviz veremeyeceğini açıkladı. Diem yanlısı bir gazete olan Vietnam Press , din özgürlüğünün varlığını doğrulayan ve ülke bayrağının üstünlüğünü vurgulayan bir hükümet bildirisi yayınladı. Diem'in Ulusal Meclisi bu ifadeyi onayladı, ancak bu Budistleri yatıştırmadı. Bir toplantıda, Diem, kendisine göre zaten zevk aldıkları bir şey talep ettikleri için Budistleri "lanet aptallar" olarak nitelendirdi. Toplantıyı detaylandıran hükümet basın açıklaması da "lanet olası aptallar" ifadesini kullandı. 18 Mayıs'ta Başkan Diệm, Huế'daki saldırı kurbanlarının aileleri için 7000 ABD Doları tutarında mütevazı bir tazminat paketi kabul etti. Diem ayrıca, yetkililerin protestocuların ölümlerinin sorumluluğundan ziyade düzeni sağlayamadıkları gerekçesiyle, ateş etme olaylarından sorumlu olanları görevden almayı kabul etti. Kararlı bir şekilde Viet Cong'u suçlamaya devam etti.
30 Mayıs'ta, Saygon'daki Ulusal Meclis önünde 500'den fazla keşiş gösteri yaptı. Budistler, dört otobüs kiralayarak, onları keşişlerle doldurarak ve panjurları kapatarak halka açık toplanma yasağından kurtulmuşlardı. Konvoy belirlenen zamanda duruncaya ve keşişler karaya çıkana kadar şehrin etrafında dolandılar. Bu, Saygon'da, sekiz yıllık iktidarında Diem'e karşı ilk kez açık bir protesto düzenlendi. Budist patriği Thich Tinh Khiet tarafından ülke çapında 48 saatlik bir açlık grevi başlatmak için dağılmadan ve pagodalara dönmeden önce pankartlar açtılar ve dört saat oturdular .
Haziran 1963
1 Haziran'da Diem'in yetkilileri Huế olayına karışan üç büyük yetkilinin görevden alındığını duyurdu: eyalet şefi ve yardımcısı ve Vietnam Merkez Bölgesi hükümet delegesi. Belirtilen sebep, düzeni sağlayamamalarıydı. Bu zamana kadar, durum uzlaşmanın ötesinde görünüyordu.
3 Haziran'da Saygon ve diğer şehirlerdeki ülke çapındaki protestoların ortasında, Vietnam polisi ve ARVN birlikleri, Từ Đàm Pagoda'nın dışındaki Huế'da dua eden Budist protestocuların başlarına kimyasal madde döktüler . Altmış yedi kişi hastaneye kaldırıldı ve ABD özel olarak yardımı geri çekmekle tehdit etti.
Diem, kimyasal saldırılarla ilgili tartışmalara Budist liderlerle resmi görüşmeleri kabul ederek yanıt verdi. Başkan Yardımcısı Nguyễn Ngọc Thơ'yi başkan, Thuan ve İçişleri Bakanı Bui Van Luong'dan oluşan üç üyeli bir Bakanlıklar Arası Komite atadı . Budist liderlerle ilk görüşme saldırılardan iki gün sonra gerçekleşti ve tartışılan konulardan biri de Hue'daki soğukluk ve dini eşitliğin uygulanması halinde protestoların durdurulmasıydı. Diệm, 7 Haziran'da yaptığı konuşmada, bazı gerginliklerin yetkililerinin "yeterli kavrayış ve hassasiyetten" yoksun olmasından kaynaklandığını söylediğinde, en azından kamuoyu önünde çizgisini yumuşatmış göründü. Budist krizinin başlangıcından bu yana Hue'da şiddet.
Bir protesto biçimi olarak Budistlerin kendi kendini yakmasına yanıt olarak , o sırada Güney Vietnam'ın fiili First Lady'si olan Madame Nhu (ve Diệm'in kardeşi ve baş danışmanı olan Ngô Đình Nhu'nun karısı ) - "Bırakın onlar yanar ve biz ellerimizi çırparız" ve "Budistler bir mangal daha yapmak isterlerse, benzin ve kibrit vermekten memnuniyet duyarım."
ABD Büyükelçisi Vekili William Trueheart , anlamlı tavizler olmadan ABD'nin Diem rejimini alenen reddedeceği konusunda uyardı. Diệm, böyle bir hareketin müzakereleri baltalayacağını söyledi. 14 Haziran'da, Diem'in komitesi, Diem'in Ulusal Meclis'in yapmasını beklemek yerine anayasanın izin verdiği şekilde cumhurbaşkanlığı kararnamesi ile 10 Numaralı Kararnameyi derhal değiştirmesi için lobi yapan Budistlerle bir araya geldi. Ulusal Meclis, konuyla ilgilenmek üzere 12 Haziran'da bir komisyon kurulacağını açıklamıştı. Trueheart, Bakanlıklar Arası Komite'nin Budist'in konumunu "dostluk ruhu" içinde kabul etmesini ve daha sonra ayrıntıları netleştirmesini tavsiye etti. Müzakereler sırasında, Thích Tịnh Khiết, Budistleri görüşmeleri tehlikeye atabilecek herhangi bir eylemden kaçınmaya teşvik etmek için ülke çapında bir savunma yayınladı.
16 Haziran'da komite ve Budistler arasında bir anlaşmaya varıldı. Şartlar belirsiz olmasına rağmen, beş talebin tamamına ilişkin bir anlaşmaya varılmıştı. Diệm, daha önce kabul etmediği hiçbir şey içermediğini iddia etti. " Ortak Bildiri " ulusal bayrağa "her zaman saygı duyulması ve uygun yere konması gerektiğini" ileri sürdü. Millet Meclisi, onları "10 Sayılı Nizamnamenin düzenlemelerinden" çıkarmak ve dini faaliyetlerine uygun yeni yönergeler oluşturmak amacıyla dini gruplarla istişare edecekti. Bu arada hükümet komitesi düzenlemenin gevşek bir şekilde uygulanacağına söz verdi. Ayrıca Budist edebiyatının ve dua kitaplarının sansürlenmesinde hoşgörü ve Budist pagodalar, okullar ve hayır kurumları inşa etme izinlerinin verilmesi sözü verdi.
Her iki taraf da Budist şikayetlerini "yeniden incelemek" için bir soruşturma komitesi kurmayı kabul etti ve Diem, hükümeti protesto eden tüm Budistlere tam bir af vermeyi kabul etti. Anlaşma, pagodalarda veya Genel Budistler Birliği'nin karargahlarında hükümet iznine ihtiyaç duymadan "normal ve tamamen dini faaliyetin" engellenebileceğini belirtti. Diệm, Huế saldırılarıyla ilgili soruşturma ve suçlu bulunanlar için cezalandırma sözü verdi, ancak hükümetin müdahalesini yalanladı. Diệm, itibarını kurtarmak amacıyla, anlaşmayı, "bu ortak tebliğde yazılan maddeler ilke olarak baştan beri benim tarafımdan onaylanmıştır" şeklindeki bir paragrafın altında imzalamış ve kendi el yazısıyla eklemiş ve böylece kendisinin de bu ortak bildiride yer aldığını ima etmiştir. kabul edecek bir şey yok.
Ortak Bildiri 16 Haziran'da basına sunuldu ve Thich Tịnh Khiết, Diệm'e teşekkür etti ve Budist topluluğu hükümetle birlikte çalışmaya teşvik etti. O, "ortak tebliğin yeni bir dönem başlatacağına ve ... hangi çevreden olursa olsun bir daha hatalı eylem olmayacağına olan inancını" dile getirdi. Protesto hareketinin sona erdiğini ilan etti ve Budistleri normal hayatlarına dönmeye ve anlaşmanın başarısı için dua etmeye çağırdı. Bununla birlikte, bazı genç keşişler, Diem rejiminin sorumlu tutulmadığına dair müzakerelerin sonucundan hayal kırıklığına uğradı.
Trueheart, uygulanması konusunda şüpheliydi ve özel olarak Diệm'in takip etmemesi halinde ABD'nin alternatif liderlik seçenekleri araması gerektiğini bildirdi. Sorunlar, kendi kendini yakmanın ardından Amerikan gazetelerinde ABD-Di am'deki bir yarık hakkında tartışılan spekülasyonlarla, Diem için ülkesinin ötesinde bir halkla ilişkiler sorunu haline gelmişti. New York Times , 14 Haziran'da, diplomatların Diem'e özel olarak saldırdığı yönünde sızdırılmış hükümet bilgisine atıfta bulunarak bir manşet yayınladı. Ayrıca Güney Vietnam'daki ABD danışma misyonunun başkanı General Paul Harkins'in adamlarına göstericilere karşı harekete geçen ARVN birimlerine yardım etmemelerini emrettiğini bildirdi. O sırada ABD, Başkan Yardımcısı Tho'ya, Diem'i Başkan olarak değiştirmesini destekleyeceklerini söylemeyi düşündü. Bu , Vietnam Cumhuriyeti Hava Kuvvetleri Genelkurmay Başkanı Yarbay Đỗ Khắc Mai'nin meslektaşları arasında bir darbe için desteği ölçmeye başladığına dair söylentilerin ortaya çıkmasıyla meydana geldi.
Anlaşma, ertesi gün Xá Lợi Pagoda'nın dışında bir olayla şüphe uyandırdı . Yaklaşık 2 bin kişilik bir kalabalık, anlaşmaya rağmen pagodayı çalmaya devam eden polis tarafından karşı karşıya kaldı. Sonunda bir isyan patlak verdi ve polis kalabalığa göz yaşartıcı gaz, yangın hortumları, sopalar ve silah sesleri ile saldırdı. Bir protestocu öldü ve çok sayıda kişi yaralandı. Her iki taraftan da ılımlılar sükunet çağrısı yaparken, bazı hükümet yetkilileri "aşırılıkçı unsurları" suçladı. Bir Associated Press haberi, isyanı "yıllardır Güney Vietnam'daki en şiddetli Hükümet karşıtı patlama" olarak nitelendirdi. Ayrıca, birçok protestocu Ortak Bildiri'nin şartlarına aykırı olarak hapiste kaldı. Daha fazla Budist hükümet değişikliği çağrısında bulundukça ve Thích Trí Quang gibi daha genç keşişler ön plana çıkıp devam eden çıkmazdan Di form'i sorumlu tuttukça kriz derinleşti. Anlaşmanın istenen sonuçları vermemesi nedeniyle, daha ılımlı olan daha yaşlı ve daha kıdemli keşişler prestijlerinin azaldığını gördü ve daha genç, daha iddialı keşişler Budist siyasetinde daha belirgin bir rol almaya başladı.
Thich Tinh Khiet, Thích Quứng Đ ofc'in cenazesinden sonra Diệm'e bir mektup gönderdi ve hükümetin anlaşmaya uymadığını ve Güney Vietnam'daki Budistlerin durumunun kötüleştiğini belirtti. Tho iddiayı yalanladı ve Ngô Đình Nhu bir gazeteciye şunları söyledi: "Bu konuda baskı gören biri varsa, sürekli saldırıya uğrayan ve ağzı bantla kapatılan hükümettir." Anlaşmaları Cumhuriyetçi Gençlik örgütü aracılığıyla eleştirdi, halkı "batıl inanç ve fanatizmin dolaylı yollarına direnmeye" çağırdı ve "Ortak Bildiri'yi kötüye kullanabilecek komünistlere" karşı uyardı. Aynı zamanda, Nhu Cumhuriyetçi Gençliğe gizli bir muhtıra yayınladı, onları anlaşmayı reddetmeleri için hükümete lobi yapmaya çağırdı ve Budistleri "asiler" ve "komünistler" olarak nitelendirdi. Nhu, İngilizce yayın yapan ve editoryal eğilimi genellikle Ngô ailesinin kendi kişisel görüşleri olarak görülen Times of Vietnam aracılığıyla Budistleri aşağılamaya devam etti .
ABD Dışişleri Bakanlığı'nın bir raporu, dini huzursuzluğun komünist unsurlar tarafından kışkırtılmadığı sonucuna vardı. Bu arada hükümet, yerel yetkililere, anlaşmaların Budist hareketi kesin olarak bastırmadan önce zaman kazanmak için "taktiksel bir geri çekilme" olduğunu sessizce bildirmişti. Diệm rejimi, protesto ettikleri için hapsedilen Budistlerin serbest bırakılmasını uygulamada durakladı. Bu, ABD hükümeti içinde, Diem üzerindeki aşırılıkçı etki olarak kabul edilen Nhus'un iktidardan uzaklaştırılması için baskı yapmak için bir tartışmaya yol açtı.
Budistler, hükümetin niyetleri konusunda giderek daha şüpheci hale geliyorlardı. Anlaşmanın sadece zaman kazanmak ve Diem önde gelen Budist rahipleri tutuklamadan önce halkın öfkesinin dinmesini beklemek için bir hükümet taktiği olduğunu öne süren bilgiler aldılar. Eleştirel broşürlerin üretimini hızlandırmaya ve Batı medyasında Diem'i eleştiren makaleleri tercüme ederek halka dağıtmaya başladılar. Verilen sözler gerçekleşmemeye devam ederken, Xá Lợi ve başka yerlerdeki gösteriler büyümeye devam etti.
Temmuz 1963
Temmuz ayında, Diem hükümeti Budistlere saldırmaya devam etti. Thích Quảng Đức'i ateşe verilmeden önce uyuşturulmakla suçladı . Tho, Viet Cong'un Budistlere sızdığını ve onları siyasi bir örgüte dönüştürdüğünü tahmin etti. İçişleri Bakanı Luong, kabine bakanlarının ölüm tehditleri aldığını iddia etti. Henry Cabot Lodge, Jr. , Frederick Nolting'in yerine Ağustos ayı sonlarında yürürlüğe giren yeni ABD büyükelçisi olarak ilan edildi ve Diem'e çok yakın olduğu düşünülüyordu.
7 Temmuz 1963'te Ngô Đình Nhu'nun gizli polisi, Diem'in iktidara gelişinin dokuzuncu yıldönümünde Budist protestolarını takip eden ABD'den bir grup gazeteciye saldırdı. Associated Press'ten (AP) Peter Arnett'in burnuna yumruk atıldı, ancak Nhu'nun adamlarından çok daha uzun olan The New York Times'tan David Halberstam'ın karşı saldırıya geçmesi ve gizli polisin geri çekilmesine neden olan tartışma hızla sona erdi . Arnett ve meslektaşı, Pulitzer ödüllü gazeteci ve fotoğrafçı Malcolm Browne , daha sonra ofislerinde polis tarafından gözaltına alındı ve polis memurlarına saldırma şüphesiyle sorgulanmak üzere götürüldü. Sonunda Diem, ABD Büyükelçiliği'nin müdahalesinden sonra Browne ve Arnett aleyhindeki suçlamaların düşürülmesini kabul etti.
Aynı gün, Diem, " Genel Budistler Birliği tarafından gündeme getirilen sorunların henüz çözüldüğünü " açıkça iddia etti . Herhangi bir kalıcı sorunu "uluslararası kırmızı ajanların yeraltı müdahalesine ve demokrat kılığına girmiş faşist ideologlarla gizlice gizlice evde bölünmeyi canlandırmaya ve yeniden alevlendirmeye çalışan komünist yol arkadaşlarına atfederek temastan koptuğuna dair algıları pekiştirdi. yurtdışında bize karşı."
Ağustos 1963
18 Ağustos Pazar günü, Budistler Saygon'un en büyüğü olan Xá Lợi Pagoda'da yağmurdan etkilenmeyen yaklaşık 15.000 kişinin katıldığı toplu bir protesto gösterisi düzenlediler . Katılım, önceki Pazar günkü mitinge göre yaklaşık üç kat daha fazlaydı. Olay, keşişlerin konuşmalarının dini törenlere serpiştirilmesiyle birkaç saat sürdü. Vietnamlı bir gazeteci, Diem'in neredeyse on yıl önce iktidara gelmesinden bu yana Güney Vietnam'daki tek duygusal halk toplantısı olduğunu söyledi. The New York Times'tan David Halberstam , Budistlerin Gia Long Palace'a veya diğer hükümet binalarına karşı bir protesto yürüyüşü düzenleyerek büyük kalabalığı sömürmeyerek, en büyük gösterilerini yeni ABD büyükelçisi Henry Cabot Lodge Jr.'ın planlanan gelişine sakladıklarını iddia etti. , önümüzdeki hafta. Xa Loi'ye bir hükümet saldırısı beklendiği için Halberstam, Budistlerin "hızlı ve tehlikeli bir oyun" oynadığı sonucuna vardı. "Budistlerin kendilerinin de en az tüm gelişmelerden o kadar haberdar olduklarını ve protestolarının giderek artan bir yoğunluğa sahip olduğunu" yazdı.
18 Ağustos akşamı, on kıdemli ARVN generali durumu görüşmek üzere bir araya geldi ve sıkıyönetim uygulanması gerektiğine karar verdi. 20 Ağustos'ta Nhu, generallerden yedisini danışma için Gia Long Palace'a çağırdı. Sıkıyönetim ilan etme taleplerini sundular ve keşişlerin dağılmasını tartıştılar. Nhu, generalleri Diem'i görmeleri için gönderdi. Başkan, General Trần Văn Đôn liderliğindeki yedi kişilik grubu dinledi . Đôn, komünistlerin Xá Lợi Pagoda'daki keşişlere sızdığını iddia etti ve sivil huzursuzluk nedeniyle ARVN moralinin bozulduğu konusunda uyardı. Budistlerin Gia Long Palace'a yürümek için bir kalabalık toplayabileceklerini iddia etti. Bunu duyan Diem, kabinesine danışmadan sıkıyönetim ilanını ertesi gün yürürlüğe koymayı kabul etti. Birliklere Saygon'a stratejik noktaları işgal etmeleri emredildi. Đôn, yurtdışında tedavi görmekte olan General Lê Văn Tỵ'nin yerine Silahlı Kuvvetler Komutanı vekili olarak atandı . Đôn, Diệm'in görünüşte keşişlerin refahı ile ilgilendiğini ve generallere hiçbirinin zarar görmesini istemediğini söylediğini kaydetti. Sıkıyönetim emirleri, 21 Ağustos'un erken saatlerinde bilgisi dışında askeri harekatın yapılacağından haberi olmayan Đôn'un imzasıyla onaylandı.
21 Ağustos gece yarısından kısa bir süre sonra, Nhu'nun talimatı üzerine, Albay Lê Quang Tung komutasındaki ARVN Özel Kuvvetleri birlikleri , Güney Vietnam'daki Budist pagodalarına bir dizi eşzamanlı saldırı gerçekleştirdi. 1400'den fazla Budist tutuklandı. Öldürülen veya "kaybolanlar" sayısının yüzlerce olduğu tahmin ediliyor. Baskın yapılan pagodaların en göze çarpanı, kırsal kesimden Budistlerin toplanma noktası haline gelen Xá Lợi pagodasıydı. Birlikler ana sunağı tahrip etti ve rejimin politikalarını protesto etmek için kendini ateşe veren keşiş Thích Quảng Đức'in bozulmamış kömürleşmiş kalbine el koymayı başardı . Budistler, küllerinin geri kalanını tutan bir kapla kaçmayı başardılar. İki keşiş, pagodanın arka duvarından, kendilerine sığınma hakkı verilen bitişikteki ABD Yardım Misyonu'nun arazisine atladı. Thich Tinh Khiet, 80 yaşındaki Budist patrik, ele geçirilen ve eteklerinde bir askeri hastaneye götürüldü Saygon . ARVN III Kolordusu komutanı Tôn Thất Đính , Saygon üzerindeki askeri kontrolü ilan ederek şehre tüm ticari uçuşları iptal etti ve basın sansürü başlattı.
ABD hükümeti baskınların arkasında kimin olduğu gerçeğini anlayınca, Diệm rejimine karşı tepki gösterdi. ABD, ittifakı alenen desteklerken STK'lara Budistlerle uzlaşmalarını sessizce ve özel olarak tavsiye etme politikası izlemişti, ancak saldırıların ardından bu yol savunulamaz olarak görüldü. Ayrıca, saldırılar CIA tarafından finanse edilen ABD tarafından eğitilmiş Özel Kuvvetler personeli tarafından gerçekleştirildi ve gelen Büyükelçi Henry Cabot Lodge Jr.'ı bir oldubitti ile sundu . Dışişleri bakanlığı, baskınların "uzlaşma politikası" izleme vaadinin "doğrudan ihlali" olduğunu bildiren bir bildiri yayınladı.
24 Ağustos'ta Kennedy yönetimi, Kablo 243'ü Saygon'daki büyükelçilikteki Lodge'a göndererek ABD politikasında bir değişiklik oldu. Mesaj, Lodge'a Nhu'nun iktidardan kaldırılmasını ve Diem'in reform için Amerikan baskısına kulak vermeyi reddetmesi halinde alternatif liderlik seçenekleri aramasını tavsiye etti. Diệm'in Nhu ve karısını kenara çekme olasılığı neredeyse sıfır olarak görüldüğünden, mesaj fiilen bir darbenin kışkırtılması anlamına geliyordu. Amerika'nın Sesi ayrıca baskınlar için Nhu'yu suçlayan ve orduyu sorumluluktan muaf tutan bir bildiri yayınladı.
Eylül 1963
Ağustos olaylarından sonra, Diem rejimi Kennedy yönetiminin büyük bir meşguliyeti haline geldi ve bir gerçek bulma görevi başlatıldı. Seferin belirtilen amacı, Güney Vietnam ve ABD askeri danışmanları tarafından Viet Cong isyanına karşı savaşın ilerlemesini araştırmaktı . Krulak Mendenhall misyon önderliğinde Victor Krulak ve Joseph Mendenhall . Krulak, Birleşik Devletler Deniz Piyadeleri'nde büyük bir generaldi , Mendenhall ise Vietnam işleriyle uğraşma konusunda deneyimli kıdemli bir dış hizmet subayıydı . Gezi dört gün sürdü.
Sundukları görüşlerinde ABD Ulusal Güvenlik Konseyi Mendenhall askeri başarısızlık ve kamu hoşnutsuzluk çok kasvetli bir resmini takdim ederken (MGK), Krulak, savaşın ilerleme son derece iyimser rapor sundu. Krulak, Viet Cong ile mücadelede popüler hoşnutsuzluğun etkilerini göz ardı etti. General, Vietnamlı askerlerin sahadaki çabalarının, halkın Diem'in politikalarıyla ilgili huzursuzluğundan etkilenmeyeceğini hissetti. Mendenhall, şehir merkezli Vietnamlıların duygularını ölçmeye odaklandı ve Diem'in politikalarının dini iç savaş olasılığını artırdığı sonucuna vardı. Mendenhall, Diem'in politikalarının Güney Vietnamlıların Viet Cong altındaki yaşamın yaşam kalitelerini iyileştireceğine inanmalarına neden olduğunu söyledi.
Farklı raporlar, ABD Başkanı John F. Kennedy'yi iki danışmanına ünlü bir şekilde sormaya yöneltti: "İkiniz aynı ülkeyi ziyaret ettiniz, değil mi?"
Sonuçsuz rapor, Kennedy'nin kıdemli danışmanları arasında sert ve kişisel tartışmaların konusu oldu. Bir rejim değişikliğini teşvik etmek veya Güney Vietnam'daki siyasi sorunların ana nedenleri olarak görülen Nhus'un etkisini felce uğratmak için tasarlanmış bir dizi seçici önlem almak gibi Vietnam'a yönelik çeşitli eylem biçimleri tartışıldı.
Krulak ve Mendenhall'ın farklı raporları, bir takip görevi olan McNamara-Taylor misyonuyla sonuçlandı .
Kasım 1963
1 Kasım 1963'te, altı aylık gerginlik ve rejime karşı artan muhalefetten sonra, ARVN generalleri 1963 Güney Vietnam darbesini gerçekleştirdi ve bu da Ngô Đình Diệm'in tutuklanmasına ve suikastına yol açtı .
Ayrıca bakınız
Notlar
Referanslar
- Buttinger, Joseph (1967). Vietnam: Savaşta Bir Ejderha . New York: Praeger.
- Dommen, Arthur J. (2001). Fransızların ve Amerikalıların Çinhindi Deneyimi: Kamboçya, Laos ve Vietnam'da Milliyetçilik ve Komünizm . Bloomington: Indiana Üniversitesi Yayınları. ISBN'si 0-253-33854-9.
- Güz, Bernard B. (1963). İki Vietnamlı . Londra: Praeger.
- Gettleman, Marvin E. (1966). Vietnam: Büyük bir dünya krizine ilişkin tarih, belgeler ve görüşler . Harmondsworth, Middlesex: Penguen Kitapları.
- Halberstam, David ; Singal, Daniel J. (2008). Bir Bataklığın Oluşumu: Kennedy Döneminde Amerika ve Vietnam . Lanham MD: Rowman ve Littlefield. ISBN'si 978-0-7425-6007-9.
- Çekiç, Ellen J. (1987). Kasım'da Bir Ölüm: Vietnam'da Amerika, 1963 . New York: EP Dutton. ISBN'si 0-525-24210-4.
- Jacobs, Seth (2006). Soğuk Savaş Mandarin: Ngo Dinh Diem ve Vietnam'da Amerika'nın Savaşının Kökenleri, 1950-1963 . Lanham MD: Rowman ve Littlefield. ISBN'si 0-7425-4447-8.
- Jones, Howard (2003). Bir Neslin Ölümü: Diem ve JFK suikastlarının Vietnam Savaşı'nı nasıl uzattığı . New York: Oxford University Press. ISBN'si 0-19-505286-2.
- Karnow, Stanley (1997). Vietnam: Bir Tarih . New York: Penguen Kitapları. ISBN'si 0-670-84218-4.
- Langguth, AJ (2000). Bizim Vietnam: Savaş, 1954-1975 . New York: Simon ve Schuster. ISBN'si 0-684-81202-9.
- Maclear, Michael (1981). Vietnam: On Bin Gün Savaşı . New York: Methuen Yayıncılık. ISBN'si 0-423-00580-4.
- Miller, Edward (2013). Yanlış ittifak: Ngo Dinh Diem, Amerika Birleşik Devletleri ve Güney Vietnam'ın Kaderi . Boston: Harvard University Press. ISBN'si 978-0-674-07298-5.
- Moyar, Mark (2006). Triumph Forsaken: Vietnam Savaşı, 1954-1965 . New York: Cambridge University Press. ISBN'si 0-521-86911-0.
- Prochnau, William (1995). Bir Zamanlar Uzak Bir Savaş . New York: Times Kitapları. ISBN'si 0-8129-2633-1.
- Sheehan, Neil (1988). Parlak Bir Yalan: John Paul Vann ve Vietnam'da Amerika . New York: Rastgele Ev. ISBN'si 0-679-72414-1.
- Tucker, Spencer C. (2000). Vietnam Savaşı Ansiklopedisi: Bir Siyasi, Sosyal ve Askeri Tarih . Santa Barbara CA: ABC-CLIO. ISBN'si 1-57607-040-9.
- Warner, Denis (1963). Son Konfüçyüsçü . New York: Macmillan.