Pentagon'un son on yılın başında ümit verici bir bombardıman yaratılmasının göz önüne alınmaya başlandığı not edilmelidir. İlk olarak, bu uçakların yerel savaşlar dahil modern savaşlarda kullanımının özellikleri incelenmiştir. Daha sonra bir ihtiyaç listesi formüle edildi ve 2018 Bombacı programı başlatıldı (“Yılın 2018 Bombacısı”). Yeni stratejik bombardıman uçağının ilk uçuşunu onuncuların ortasında yapacağı ve on yılın sonunda kabul edileceği varsayıldı.
İki binin ortasında, 2018 Bombardıman programı tarafından oluşturulan uçağın şu anda işletilen B-2'e benzer olduğu iddia edildi. Yeni projede, subsonik uçağın potansiyel bir düşmanın modern ve gelecekteki uçaksavar savunmasını yenmesine yardımcı olacak gizli teknolojinin kullanılması da planlanıyor. Ek olarak, son on yılın ortasında, bazı kaynaklar umut vaat eden bir uçağın olası adından bahsetti - B-3.
Bombacının adı hakkındaki bilgilerin gerçeğe nasıl karşılık geldiği bilinmemektedir. Bununla birlikte, iki bin yılın sonunda, Pentagon, uçak için bazı gereksinimleri güncellemiş ve ayrıca program için yeni bir isim de açıklamıştı: şimdi önerilen evlat edinme yılından bahsetmedi. ABD ordusunun temsilcilerine göre, NGB projesinin sonucu (Yeni Nesil Bombardıman - “Yeni Nesil Bombardıman”), ortalama bir kalkış ağırlığına ve uzun menzilli, ümit verici, ince, göze çarpmayan bir uçak yaratılması olmalı. Bir süper hatta bir hipersonik bombardıman yaratılmasının yanı sıra insansız teknolojiye geçişin versiyonları hakkındaki erken varsayımlar resmi bir reddetme aldı. Bunun nedeni, teknolojinin gelişmesinin yanı sıra, geliştirme zamanlaması ve uçak yapımının başlaması ile ilgili gerekliliklerdi.
NGB uçağı için gereksinimler sürekli olarak ayarlanır. Düzenli olarak yeni öğeler eklerken, mevcut olanları da değiştirdiler. Son on yılın sonunda, Pentagon, geliştiricilerin mevcut rehberli ve yönetilmeyen herhangi bir kişiyi kullanabilecek orta ağırlıkta bir bombardıman uçağı yaratmalarını istedi. silâh. Buna ek olarak, çok uzun bir aralıktan ve belirli bir alanda, siparişlerde greve hazır olmak için saatlerce görev yapması gerekliliği istendi. ABD nükleer üçlüsünün hava bileşeninin özellikleri göz önüne alındığında, NGB'nin seyir füzeleriyle bir nükleer savaş başlığı ile donatılması olasılığı ciddiye alındı.
2008'in başlangıcında, bir sonraki proje çalışması için belirleyici olabilecek bir olay meydana geldi. Boeing ve Lockheed Martin, NGB projesine ortak olarak katılmayı kabul etti. Boeing ve Lockheed Martin konsorsiyumu ile karşılaştırabilen bu kadar büyük ve güçlü katılımcıların bulunmaması nedeniyle, bu şirketler gelecekteki rekabeti kazananları teknik bir projenin geliştirilmesi için çağırmaya başladı. Ancak, sonraki olaylar bu varsayımları reddetti. 2009'in sonunda, müşterinin NGB uçağı için nihai şartlar yayınlaması ve ihaleye başlaması bekleniyordu. Bununla birlikte, 2009'in ortasında ABD Savunma Bakanı R. Gates, proje programını değiştirmek zorunda kalacak bazı sorunlar olduğunu açıkladı. Ekonomik problemler ve nükleer silah alanındaki uluslararası anlaşmalarla ilgili bazı konular, NGB projesinin artık 2018 yılı ile sonuç veremediğini ortaya koydu.
B-2 SPIRIT stratejik bombardıman uçağı
NGB projesinin son on yılın sonunda ekonomik yönü özel bir ilgi alanıdır. B-2 projesinin açıkça başarısız olan finansal yönlerini (bu uçakların her biri 2'e mal oldu, bu da sadece bir 21 makinesi yapmayı mümkün kıldı), ABD ordusu NGB projesinin başlangıçtaki potansiyel geliştiricilerinden bitmiş uçağın fiyatını düşürmesini istedi. Yeni modelin bir uçağının 500-550 milyon dolardan fazlaya mal olmaması bekleniyordu. Pentagon, geçtiğimiz yıllardaki finansal yeteneklerini korurken, 120'e bu tür bombardıman uçakları için savaş emri vermeyi ve 55'i rezerv ve eğitim makineleri olarak kullanmak üzere sipariş etmeyi planlıyordu.
Bununla birlikte, iki bin yılın sonunda Kongre, askeri harcamalarda buna karşılık gelen sonuçları düşürmeyi talep etti. 2010 yazında, Pentagon sözcüsü Korgeneral F. Breedlove NGB projesi üzerinde çalışmayı bıraktığını açıkladı. Ona göre, şimdi Hava Kuvvetleri, askeri departman ve havacılık endüstrisi, en son projelerdeki mevcut deneyimi kullanarak, uzun menzilli bir saldırı uçağı ailesi geliştirmeyi ve işletmeye almayı hedefliyor. Yeni projenin adı LRS-B (Long Range Strike Bombacı - “Long Range Bombacı”).
Yeni projenin başlamasından sonraki ilk aylarda Pentagon temsilcileri birkaç ilginç açıklama yaptılar. Askeri komutanlar ve yetkililer tarafından yapılan bir dizi açıklamada, LRS-B projesinin yeni NGB gereklilikleri dikkate alınarak biraz gözden geçirildiği öne sürüldü. Daha önce olduğu gibi, gelecek vaat eden uçağın Northrop Grumman B-2'e benzer olması, ancak önemli ölçüde daha düşük bir maliyeti var.
2011'in baharında, bir sonraki 10-15 yıllarında en az 80 yeni bombardıman uçağının inşa edilebileceği biliniyordu. Hava kuvvetinin ihtiyaç duyduğu yeni tip uçakların azami sayısı, 100 birimi seviyesinde belirlendi. Her bir uçağın maliyetinin NGB projesinde belirtilen seviyede tutulması gerekiyordu.
Aynı yıl, 2011, gelecek yıl için askeri bütçenin gelişmesi sırasında, yeni ilginç bilgiler yayınlandı. Anlaşıldığı üzere, LRS-B bombardıman uçağı ile birlikte keşif, sıkışma vb. Amaçlı değişiklikler yapılması planlandı. görevler. 2012 yılı için planlanan proje faaliyetlerinin yaklaşık 200 milyon dolar olduğu tahmin edilmektedir. 2013 mali yılında, proje geliştirme maliyetleri 290 milyonlarca tahmin edildi. Toplamda, bombacının gelişimi ve beş yıl boyunca modifikasyonları için 3,7 milyar dolar harcanması planlanmaktadır. Büyük bir uçak serisinin yapımı dahil olmak üzere programın toplam maliyeti, 40-50 milyar olarak hesaplandı.
Aşağıdaki gibi Haber, geçen yılın başında ortaya çıktı, 2011 sonbahar ve kış aylarında başlayan LRS-B projesi üzerinde çalışma. Raporlara göre, taslak tasarımların rekabetçi bir temelde geliştirilmesi devam etmektedir. Yarışma katılımcılarının listesi henüz yayınlanmamıştır. Muhtemelen, Yeni Nesil Bombacı, yani Northrop Grumman, Boeing ve Lockheed Martin'deki çalışmalara katılan aynı şirketler LRS-B proje seçeneklerini geliştiriyorlar.
Yılın mevcut 2013'inin Mayıs ayında, Birleşik Devletler Hava Kuvvetleri gelecek vaat eden bombacı LRS-B'nin 2025 yılında ilk operasyonel hazırlık durumuna ulaşması gerektiğini açıkladı. Bu, yeni uçağın ilk uçuşunun mevcut on yılın sonunda veya bir sonrakinin başında yapılması gerektiği anlamına gelir. Aynı zamanda, ABD yetkilileri umut vaat eden bir bombacının yaklaşık görünümü hakkında konuştu. Belirtildiği gibi, hem harici hem de özelliklerinde mevcut B-2'e benzeyecektir. Uçağın temel sürümünde insanlı olacak, ancak gelecekte insansız bir sürüm oluşturma olasılığını dışlamaz. Böyle bir fırsat sunan bazı teknik çözümlerin, tasarımın ilk aşamalarında çoktan atılması gerektiği düşünülmektedir.
LRS-B uçağının görünümü hakkında hemen hemen tüm bilgiler sınıflandırılmıştır. Gelecek vaat eden bir bombacının olası özellikleri hakkındaki en son veriler, 2011'in başında yayınlandı ve bu nedenle, muhtemelen, modası geçmiş oldu ve artık gerçeğe uygun değillerdi. İki yıldan daha uzun bir süre önce açıklanan bilgilerden, LRS-B bombardıman uçağının "uçan kanat" planına göre yapılacağı sonucuna varıldı. Bu, iyi uçuş özellikleri sağlamanın yanı sıra, radar saptama ekipmanı için göreceli olarak düşük bir görünürlük olmasını sağlayacaktır. Havada yakıt ikmali yapılmayan uçuş menzili 9000 km olarak tahmin edildi. Yük - 12 tondan fazla değil. Yeni uçağın, taktik duruma bağlı olarak, çeşitli nükleer ve geleneksel silahları kullanabileceği iddia edildi. Son olarak, gelecekte, uzun menzilli bombardıman uçağı keşif uçağının, kasnağın ve muhtemelen hava komuta merkezinin temeli olmalı.
Gelecek vaat eden uzun menzilli bir bombardıman uçağı LRS-B, sınıfındaki modern Amerikan teknolojisinden, 2037 Bombacısı programı (Yılın 2037 Bombacısı) sırasında geliştirileceği düşünülen en yeni uçağa, bir tür geçiş bağı haline gelmelidir. Bu yeni proje üzerinde çalışma yirmili yıllardan daha erken başlayacaktır. Bariz nedenlerden ötürü, yeni nesil ABD stratejik bombardıman uçaklarıyla ilgili tüm bilgiler, gelecekte onaylanabilecek veya reddedilebilecek yalnızca birkaç örnek ifadeyle sınırlıdır. Yılın 2037 Bombacısının, 1940'ların başına kadar hizmette kalması beklenen B-52H dahil olmak üzere halen hizmette olan tüm uçak tiplerinin yerini alacağı varsayılmaktadır. Yeni bombacı süpersonik hızlarda uçabilecek ve nükleer silahlar da dahil olmak üzere gelişmiş havacılık silahlarını kullanabilecek. Bu alanda gelecekteki ilerlemeyle, 2037 Bombacı, mürettebatı olmadan savaş misyonları gerçekleştiren sınıfındaki ilk uçak olabilir. Bu, uzaktan kumanda için ekipman kullanırken veya özel bir insan yapımı versiyon oluştururken pilotların tasarruf edilme ihtimalini dışlamaz.
2037 Bombacısı, önerilen işletme başlangıcından yaklaşık bir buçuk yüzyıl önce faaliyet gösterdiğinden, bu proje ile ilgili tüm bilgiler tamamen varsayımsaldır. Ayrıca, bir sonraki stratejik bombardıman projesinin, 2018 Yılın Bombacısı ile olduğu gibi ciddi ayarlamalar yapabileceği veya hatta yeni program lehine kapatılacağı göz ardı edilemez.
Gördüğünüz gibi, ABD'nin yeni uzun menzilli bombardıman uçakları yaratma konusunda büyük planları var. Şimdilik oldukça iddialı olan gereklilikleri karşılayabilecek yeni bir proje oluşturacaklar ve aynı zamanda kitlesel üretilen uçakların hem geliştirilmesinden hem de yapımından tasarruf edecekler. Ek olarak, stratejik havacılığın daha da geliştirilmesi ile ilgili bazı düşünceler var. Aslında, bugüne kadar Pentagon gelecek 25-30 yıl için tasarlanmış kaba bir eylem planı yarattı. Elbette, bu planın 2037 Bombacısı projesiyle ilgili geç aşamalarına net bir eylem programı denemez, ancak yakın geleceğe yönelik adımlar zaten tanımlanmıştır. Bu, önümüzdeki on yılın ortasında, ABD Hava Kuvvetlerinin yeni LRS-B uçaklarıyla doldurulacağı anlamına geliyor.
Ancak, böyle bir iyimserliğin olumsuz bir tarafı var. Her şeyden önce, bunlar projenin finansal yönleridir. Projeye dahil edilen yeni uçakların maliyeti üzerindeki mevcut kısıtlamalara rağmen, bu parametrenin gerçek değerleri 10-12 yıllarında tüm makul sınırların ötesine geçebilir. Benzer bir durum, eninde sonunda planlanandan çok daha pahalı olduğu ortaya çıkan, beşinci kuşak savaş uçağının son Amerikan projelerinin birçoğunda zaten gözlenmiştir. Hiç kimse LRS-B projesinin aynı üzücü kadere maruz kalmayacağını garanti edemez.
ABD hava kuvvetleri için pek hoş olmayan LRS-B ve 2037 Bombardıman projelerinin ikinci özelliği, uygulamalarının zamanlanmasında yatmaktadır. Uçağın birincisi, 10-12 yıllarındakinden daha önce olmayan birliklere gidecek ve ikincisi - 12-15 yıllarında. Böylece, önümüzdeki on yıl boyunca (mevcut programla tutarlı olan fiili çalışma ile), Boeing B-52H Stratofortress, geniş bir yelpazede füze ve bomba silahı kullanabilen ABD Hava Kuvvetleri'nin ana stratejik bombardıman füzesi taşıyıcısı olarak kalacaktır. Bu türdeki en yeni uçağın geçen yüzyılın altmışlı yıllarının başlarında inşa edildiğini hatırlamakta fayda var.
Sitelerin malzemelerinde:
http://flightglobal.com/
http://aviationweek.com/
http://airforce-magazine.com/
http://defensenews.com/
http://janes.com/
http://globalsecurity.org/