Başkan Donald Trump destekçileri, 3 Kasım 2020'de Chandler, Ariz'de bir seçim izleme partisi sırasında bayrak sallıyor. (AP Fotoğrafı / Matt York)
Bir Kanadalı olarak, Amerika'da her seçim gecesi koltuğumun kenarında oturuyorum.
Çoğu kişi gibi benim ülkem olmasa da, ırk, cinsiyet, ekonomi ve koronavirüs pandemisi konularında giderek bölünen bir ülkede tehlikede olanların büyüklüğünü hissediyorum.
Bu son dört yılın hikayesi olsa da, Amerika her zaman bölünmüş bir ulus olmuştur. Bu bölüm, New York Times 1619 ProjesiAmerikan tarihinin merkezine plantasyon köleliğini ve Afro-Amerikan deneyimini yerleştirerek ülkenin tarihini yeniden çerçevelemeye çalıştı.
Tarihsel gerçeklere rağmen, Trump dönemini bölücülük açısından benzersiz kılan şey, başkanlığına damgasını vurmasıdır. beyaz üstünlüğünü reddetmek için kesin bir başarısızlık Afrikalı Amerikalıların Amerikan tarihindeki yerlerini geri alma girişimlerini gözden düşürürken. Kınadı 1619 Projesi çelişkili bir şekilde yaptığını iddia ederken "Afro-Amerikan topluluğu için Abraham Lincoln hariç herhangi bir başkandan daha fazla".
Seçim gecesinde net olan, Trump'ın daha iyi yaptığı anketörlerin tahmin ettiğinden. Bu yarış neden bu kadar yakındı?
Farklı ideolojiler
Trump ve Biden, ideoloji açısından daha farklı olamazdı. Ancak nostaljiye gelince, her iki aday da benzer bir Amerika'yı farklı bir zamana geri döndürme fikrine güveniyordu.
Trump'a göre, "Amerika'yı Yeniden Harika Yap" sadece siyasi bir slogan işlevi görmedi, aynı zamanda hiç var olmayan bir geçmişi özleyen takipçileri için bir savaş çığlığına dönüştü.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Tekrarlanan çağrılar yoluyla, slogan sadece geçmişe bir referans değil, aynı zamanda bir "duygu yapısı”- kültür teorisyeni Raymond Williams'ın 1950'lerde ortaya attığı bir terim. Bu terim, kültürel yaşamın somut olmayan ve tanımlanmamış kısımları ile insanların yaşanmış deneyimlerinin gerçekliği ile resmi, maddi ve tanımlanmış toplum biçimleri arasındaki paradoksu tanımlar.
Başka bir deyişle, MAGA'nın politikayla hiçbir ilgisi yoktur - bu nedenle Trump'ın yeniden seçim kampanyası tanımlanmamış politika hedefleri - ama takipçilerinin MAGA hakkında nasıl ve ne "hissettiği" ve düşündüğü ile ilgili her şey.
Biden ayrıca bir nostalji markasına sahiptir ve insanların çok çalıştığı, komşularına yaptıkları gibi ailelerini de sevdikleri, endüstriyel bir geçmiş yıl Amerika kinayesinde oynamıştır. "dürüst Joe", Demokrat Parti'nin desteklediği bazı neo-liberal politikalarını kabul edebilir. 1994 suç faturasıAfrikalı Amerikalılara - oylarına ihtiyaç duyduğu insanlara - zarar vermiş olabilir, ancak Trump'ın aksine, en azından özür dileyebilir ve biraz empati gösterebilir.
O halde Biden'ın satış noktası, "en azından" umursadığı şeydi. Bu, Afrikalı Amerikalıları kazanmak için yeterli miydi?
Siyah erkekler Kamala Harris hakkında endişeli
Biletteki Siyah bir kadın olan (Güney Asyalı olarak da tanımlanan) Kamala Harris varken bile, Afrikalı Amerikalılar sadakati hakkında bölünmüş.
Siyah kadınlar Biden'ın seçimi konusunda heyecanlanırken, çoğu Siyah erkek heyecanlanmadı. Bunun sebebi bir California senatörü olarak politika kararları değildi, daha önce California'nın başsavcısı olarak yaptığı iş nedeniyle ve ondan önce San Francisco bölge savcısı olarak, onun görev süresi altındaSiyah halk şehir nüfusunun yüzde sekizinden azını oluşturuyor ancak polis tutuklamalarının yüzde 40'ından fazlasını oluşturuyor.
Bu nedenle, 2008 başkanlık seçimleri sırasında Barack Obama'ya bağlanan topluluk örgütlenmesi ve aktivizm anlatısının aksine, senatör olarak yaptığı işin yerini almış gibi görünen bir anlatı, Harris'in geçmişi görünüşte Senato çalışmalarını gölgede bıraktı. onun oyları Siyah Amerika'nın yardımına koştu.
2020 seçiminin yakınlığı, hem Trump hem de Biden'in hayali bir geçmişi çağrıştırmalarıyla çok ilgilidir; Amerika'nın ileriye bakmak yerine sürekli olarak geriye bakması gerektiğini öne süren bir anlatı.
Geriye bakıyorum
Obama'nın 2008 sloganları - “İnanabileceğimiz değişim” ve “Evet Yapabiliriz” sloganları o kadar güçlüydü ki, gelecek hakkında bir olasılık havası yansıtıyorlardı, işler düzelebilir ve seçmenler bunu gerçekleştirecek güce sahipti.
Trump'ın “Make America Great Again” ve Biden'ın “Battle for the Soul of America” nın seçmenlerle veya onların gelecek yaratma yetenekleriyle hiçbir ilgisi yok; bunun yerine her iki slogan da aynı mesajı gönderiyor - Amerika'da işlerin yürüdüğü, ulusun bölünmeyle lekelenmediği ve geri dönmesi gereken bir zaman vardı.
Geçmişteki hayali, altın günlere tutunarak gerçeği unutmak, 1973 filminin başlık parçasını anımsatıyor. The Way We WereBarbra Streisand ve Robert Redford'un oynadığı. Streisand tarafından gerçekleştirilen şarkı büyük bir hit oldu. Billboard Yıl Sonu Sıcak 100 single 1974 içinde.
Çoğu insan Gladys Knight & The Pips'in ayrıca bir R&B yayınladığını hatırlamıyor. aynı şarkının cover'ı 1974'te. Kolektif hafızasında The Way We Wereşarkı Streisand'a ait; Bu şarkıyı başka birinin söylediğini hayal etmek bile zor. Başka bir deyişle, insanlar ayrıntıları unutur, ancak hatırlanan şey ikoniktir. Streisand bir simgedir. (Şövalye başlı başına bir ikon, ama esas olarak Afrikalı Amerikalılar arasında.)
Trump ikonik
Benzer şekilde, Trump, hayranlarına tapınma Cumhuriyetçi Parti'nin kendisini tam anlamıyla gölgede bırakmayı başaran ikonik bir figür. Sadık takipçilerini geçmişe tutunmaya ikna etti çünkü o zamanlar daha basitti ve insanlara bu sadeliği - kurgusal Demokratlar buna inansa da - tekrar tekrar yaşama şansı veriyor.
Geçmişe ait anılarımız önemli değil; Trump döneminde önemli olan, gerçek tarihsel gerçeklerin her satırının yeniden yazılmasıdır. Biden, başkanlığı geri kazanmak, sayısız dostluğuyla nazik bir Amerika'yı geri getirmek için empati ve hissiyata güvendi "Bidenizmler"Trump kimsenin mümkün olmadığını düşündüğünü yaparken - vatandaşların kafasını pek çoğunun ABD'nin 2016'dan önce nasıl olduğunu muhtemelen hatırlayamayacağı noktaya kadar karıştırdı.
Trump, Lincoln'ün adını anımsatmaktan hoşlanırken, ünlü dedi: "Kendi içinde bölünmüş bir ev ayakta duramaz."
Amerika bölünmüş durumda. Ama soru şu ki, toz dağıldığında ve oy pusulalarının hepsi sayıldığında, kendisine (ve dünyaya) öyle umutsuzca söylediği ulus olmaya yine de talip olacak mı?
Yazar Hakkında
Cheryl Thompson, Yardımcı Doçent, Creative Industries, Ryerson Üniversitesi