BSD
Akademisyenler - 2014
"Bir adam sabahleyin birdenbire kalkar ve kendini halktan biri gibi hisseder ve yürümeye başlar"
Michael Avraham
Yom Kippur'un ne olduğunu bilmeyen kibbutzlar varsa, Şabat'ın ne olduğunu ve umudun ne olduğunu bilmeyenler. Tavşanlar ve domuzlar yetiştirilir. Babalarıyla bir ilişkileri var mı?… Dizi? Dizi kutsal bir şey mi? Kendilerini tüm geçmişimizden kopardılar ve yeni bir Tevrat istiyorlar. Şabat ve Yom Kippur yoksa, o zaman Yahudi nedir?
(Rabbi Shach'in Tavşanların Konuşması, Yad Eliyahu, 1990)
Bu makale, bizimle Filistinliler arasında daha fazla müzakerenin patladığı günlerde yazılmıştır, ancak bu sefer buna yol açan kimlik soruları yüzeye çok daha yakındır. İsrail için patlamanın temel nedeni, İsrail Devletini bir Yahudi devleti olarak tanıma talebiydi. Bu talep, diğer şeylerin yanı sıra, başkalarından talep etmeden önce bizim gözümüzde neyin ve kimin Yahudi olduğunu tanımlamamızı isteyen Filistinli ve diğer unsurların argümanlarıyla karşılanıyor. Bu bağlamda, bazıları bizi Hazarların torunları olarak sunarak, Yahudi anlatısının tarihsel gerçekliğini, yani bizlerin gerçekten de burada İsrail Diyarı'nda yaşayan eski Yahudilerin doğal devamı olduğumuz gerçeğini baltalıyor. Öte yandan, Filistinliler de argümanlarının temeli olarak tarihsel (biraz yanıltıcı) bir ulusal kimlik sunuyorlar. Eldad Beck'in İsrail hükümeti adına Filistinlilerle müzakerelerden sorumlu Bakan Tzipi Livni ile Filistin tarafında müzakerelerden sorumlu Saib Erekat arasında geçen konuşmayı anlatan makalesinde özellikle eğlenceli bir örnek buldum. :[1]
Münih Güvenlik Konferansı'na katılan büyük İsrail heyetinin üyeleri, dün gece Filistinli müzakere ekibinin bir üyesi olan Saeb Erekat'ın Livni'ye kendisinin ve ailesinin Kenanlı olduğunu ve Eriha'da 3,000 yıl yaşadığını (!?) Yisrael, Yehoşua Ben Nun önderliğinde. İkisinin de katıldığı Orta Doğu barış süreciyle ilgili bir tartışma sırasında, Erekat her iki tarafın, İsrail ve Filistin'in farklı tarihsel anlatılarından bahsetmeye başladı ve Filistinlilerin ve temsilcisinin aslında Kenanlıların torunları olduğunu ve bu nedenle de bu iki tarafın da birer aktör olduğunu savundu. Filistin topraklarında Yahudilerden daha fazla hak. Livni, İsrail ve Filistinlilerin hangi anlatının daha adil olduğunu değil, geleceği nasıl inşa edeceklerini sormaları gerektiğini söyledi. "Barış düzenlemesine romantik bir gözle bakmıyorum. Sinizm, saflıktan daha az tehlikeli değildir. İsrail, kendi çıkarına olduğu için barış istiyor” dedi.
Pratik argümanın ötesinde, Livni'nin bu utanç verici tartışmadan kaçınmaya çalıştığı, çünkü ulusal kimliğin esasen bir tür anlatı olduğunu ve bu nedenle onunla ilgili bir tartışmanın alakasız olduğunu düşündüğü bir his var. Burada doğru ya da yanlış diye bir şey yoktur, çünkü bugün alışılageldiği üzere, herhangi bir ulusun kendi kimliğini oluşturduğunu düşünmek ve bunun için başka hiç kimsenin bunu yapmasına izin verilmemektedir. Birçoğu, Yahudi kimliğinde bile farklı anlatılarla doldurulan delikler olduğunu söyleyecektir (dozaj Filistin örneğinden çok farklı olsa da). Golda, Ben-Zion Netanyahu ve daha birçoklarının Filistinli diye bir şey olmadığına dair iddiaları bugün kulağa çok modası geçmiş ve arkaik geliyor. Herhangi bir tarihsel bulgudan dolayı değil, insan ve milliyet sadece fiili olarak tanımlanmış kavramlar olduğu için.
Tarihsel ve kültürel kimlik sorunları bizi bırakmayı reddediyor. Dik duruyorlar ve bize tekrar tekrar saldırıyorlar. Öyle görünüyor ki, dünyanın neredeyse hiçbir yerinde, insanları varoluşsal olarak Yahudiler arasında ve tabii ki İsrail'de meşgul eden ulusal kimlik sorunları yoktur. Gerçek bir Belçikalı olup olmadığınız konusunda tartışmalar olabilir, ancak esas olarak rakipleri yenmek için bir araç olarak veya ulusal-milliyetçi bir hareketin romantizminin bir parçası olarak. Belçikalı veya Libyalı, gerçek ve özgün olma sorunuyla varoluşsal olarak mücadele eden bir grup veya kişiyi hayal etmek bile zor.
Kişisel kimliğimizi örnek alarak, hiçbirimiz gerçek bir Michael Abraham olup olmadığım konusunda kararsız değiliz ve ben aslında Michael Abraham'ım neyim? Michael Abraham'ın tanımı nedir ve ona cevap verebilir miyim? Kişisel kimlik apaçıktır ve tanımlara ihtiyaç duymaz. Aynı şey aile kimliği için de geçerlidir. Abrahamik aileye ait olan her insan aynen böyledir ve bu kadar. Bu bağlamlardaki ölçütler ve tanımlarla ilgili sorular açılı görünüyor. Çoğu ulusta bunun ulusal kimlik açısından da geçerli olduğu izlenimini edindim. O sadece orada ve hepsi bu. Öyleyse, Yahudi kimliğinde bizi varoluşsal olarak bu kadar rahatsız eden şey nedir? Bu konuda yapıcı ve zekice bir tartışma yapmak mümkün müdür?
Bu makalede, Yahudi kimliği tartışmasında yer alan metodolojik sorunları tanımlamaya çalışacağım ve diğer yandan meseleye ve anlamlarına dair sağduyu analizi ve apriori analitik sunmaya çalışacağım. Bu nedenle, büyük resmi kaybetmemek için ayrıntılara ve nüanslara girmeyeceğim ve belirli kaynaklara, Tevrat'a veya genel düşünceye ihtiyaç duymadan bana makul görünen genellemeleri kullanmama izin vermeyeceğim. Güncelliğe ve özellikle İsrail-Filistin çatışmasının siyasetine olan ihtiyacım burada polemik amaçlı değil, sözlerimde ortaya çıkacak iddiaları göstermek için yapıldı. Burada çatışmanın kendisi ve nasıl çözüldüğü konusunda bir konum ifade etmiyorum.
Kültürel-felsefi tartışma ve halakhic-Tevrat tartışması
Tartışmanın başlığındaki ana kavram olan Yahudi kimliği belirsizdir. Bu konudaki tartışma en az iki yönde yapılabilir: a. Felsefi-etnik-kültürel anlamda Yahudi ulusal kimliği. B. Tevrat-halakik anlamda Yahudi kimliği (birçoğu, bunların iki farklı tartışma olduğu varsayımını kabul etmeyecektir). Bu elbette Yahudiliğin bir din mi yoksa bir millet mi olduğu sorusuyla (bana göre kısır) bağlantılıdır ve burada da değinmeyeceğim. Bunlar sadece iki farklı tartışma değil, aynı zamanda iki farklı tartışma yöntemini ifade ediyorlar: tartışmayı daha genel kavramsal sistemde mi yoksa halakhic-Tevrat sisteminde mi yürütmek.
Genel olarak, dini kimlikleri tanımlamak ulusal kimliklere göre daha kolaydır. Bunun nedeni, dini kimliklerin ortak değerlere ve normlara ve özellikle taahhüt edilen eylem ve inançlara (farklı yorum tonlarıyla da olsa) dayanmasıdır. Hayatta hiçbir şey gerçekten bu kadar basit değildir.[2] Buna karşılık, ulusal kimlik daha amorf bir kavramdır ve tarih, bölge, kültür, din, dil, belirli karakter özellikleri ve daha fazlasına veya bunların hepsinin bazı karışımlarına dayanır. Genellikle bir ulusal kimlik, ortak zihinsel veya pratik ilkelerle ve kesinlikle belirli bir halka özgü ilkelerle ilgili değildir. Ancak kültür, dil, şu veya bu türden psikolojik özellikler değişken ve belirsizdir ve çoğu durumda diğer milletlerle de paylaşılabilirler. Ayrıca, bu özelliklerden bazıları değişkenlik gösterir ve bir kişi veya şirket bunlardan bazılarını benimseyebilir veya terk edebilir. Peki bunlardan hangisi ulusal kimlik için gerekli bir kriterdir?
Yahudi bağlamında da durum budur. Dini Yahudi kimliğini tanımlamak oldukça kolaydır. Mitzvoları tutmakla yükümlü olanlar Yahudi kimliğine sahiptir. Kaç mitzvo gözlemlenmelidir? Bu daha karmaşık bir soru ve karmaşık neslimizde giderek daha karmaşık hale geliyor, ancak bu ikinci dereceden bir soru. Mitzvolara prensipte bağlılık, ihtiyaçlarımız için yeterli bir tanımdır.[3] Ayrıca, halak bağlamında kimlik sorununun, hatta dini olanın bile hiçbir önemi yoktur. Her türlü dini yükümlülüğün kime hitap ettiği ve kime bağlı olduğu konusunda oldukça açık bir halah tanımı vardır. Dini kimlik soruları, Tora-halakhi kavramlar dünyasında doğrudan ortaya çıkmaz.
Dini kimlikle ilgili olarak sorunun halakhic bir önemi yoksa, o zaman ulusal kimlik sorunuyla ilgili olarak kolay ve maddidir. Bir grubun Yahudi ulusal kimliğine sahip olduğunun belirlenmesinin halakhic sonucu nedir? Halakhah'ta, mitsvoları kimin tuttuğu veya tutmadığı sorusu ve daha da önemlisi, onları kimin tutması veya tutmaması gerektiği sorusu anlamlıdır. Kimlik sorusunun net bir halakh cevabı yoktur ve kendi başına doğrudan bir halakh anlamı yoktur.
Halakhic bir bakış açısından, bir Yahudi, Yahudi bir anneden doğan veya doğru bir şekilde dönüştürülen kişidir.[4] Bu onun halahik anlamdaki kimliğidir ve ne yaptığı, özellikle de mitzvoları tutup tutmaması önemli değildir. Halach olarak tabi ki bunlara uymak zorundadır ve bunu yapmayanın suçlu olup olmadığı ve ona ne yapılması gerektiği tartışılabilir. Ancak kimliği sorunu önemli değil. "Bütün İsrail'den geldi" gibi ifadeler çoğunlukla mecazidir ve halakhah'ta gerçek bir pratik anlamı yoktur. Ve bir anlamı olsa bile, halakhah onları teknik kriterlerine göre tanımlar.
Ulusal Kimlik: Anlaşmalar ve Beklenmedik Durumlar Arasındaki Ayrım
Buraya kadar kimlik meselelerini halakhic-dini bakış açısıyla ele aldık. Genel felsefi bakış açısından, asıl ilgi dini kimlikte değil, ulusal kimliktedir. Ulusal kimliğin genel olarak belirsiz ve tanımlanması zor bir kavram olduğundan daha önce bahsetmiştim. Burada, ulusal kimliğin tanımıyla ilgili olarak esas olarak iki uç kutba odaklanacağım: uzlaşmacı (gelenekselci) yaklaşım ve özcü (özcü) yaklaşım.
Milliyetçilik ve ulusal kimlik sorunu, yeni ve özünde modern bir sorundur. Uzak geçmişte, çeşitli nedenlerle insanlar kendilerine ulusal kimliklerinin ne olduğunu ve onu nasıl tanımlayacaklarını pek sormazlardı. Dünya daha durağandı, insanlar hayatlarında çok fazla değişiklik yapmıyorlardı ve kimliklerini rakip kimliklerle karşı karşıya getirmek zordu. Bilinçlerinde ayrı bir ulusal kimlik kavramı olup olmadığı şüphelidir ve bu kimlikte değişiklikler olsa bile bunlar kendiliğinden, doğal ve bilinçsiz olarak ortaya çıkmıştır. Ulusal kimlik, yukarıda belirtilen kişisel ve aile kimliklerine benzer şekilde doğaldı. Çoğu insanın dini bir kimliği olduğu için dini geçmiş de ilgiye katkıda bulundu. Daha önceki dünyada, krallığın Tanrı'nın kral olmak için doğanlara bir armağanı olduğu algısı vardı, ulusal ve dini kimliğimiz ve onunla olan bağımız da öyle. Bunların hepsi, Yaratılış'ın altı gününde dünya ile birlikte yaratıldı ve hafife alındı ve kabul edildi.
Modern çağda, Avrupa'da ve genel olarak dünyada milliyetçiliğin yükselişiyle birlikte soru tüm gücüyle havada uçuşmaya başladı. Ulusal kimliği tanımlamanın zorluğu, çoğunlukla iki kutup arasında kalan yanıtlar vermiştir: Birincisi, ulusal kimliği neredeyse keyfi bir anlaşmaya dayalı bir şey olarak gören gelenekçi kutuptur. Bir grup kendini bir kez halk olarak görürse, en azından belli bir süre sürerse, çünkü o zaman o bir halktır. Şair Amir Gilboa, 1953 yılında devletin kuruluşunu takiben, bunu şu şekilde anlatmıştır: "Birdenbire bir adam sabah kalkıyor ve kendini bir halk zannediyor ve yürümeye başlıyor." Diğer kutup, ulusal kimliği tıpkı kişisel kimlik gibi doğal ve yapılandırılmış bir şey olarak gören asli algılardır. Kişi bu zor "doğal" öğenin, yani milliyetin doğası hakkında daha fazla merak ettiğinde, romantikler bazen metafiziğe gelirler. Bu yaklaşımlara göre milliyet, Platoncu bir fikir gibi bir anlamda metafizik bir varlığa sahiptir ve milleti oluşturan bireyler, onunla olan metafizik bağlarından dolayı bu varlığa dahil edilirler. Her at, bir atın ne olduğunu açıkça tanımlamaya gerek kalmadan at grubuna aittir. O sadece bir at ve hepsi bu. Aynı şekilde, her Belçikalı herhangi bir tanımlamaya bağlı kalmaksızın Belçika grubuna aittir. Sadece tanım önermek zor olduğu için değil, aynı zamanda gerekli olmadığı için. Ulusal kimlik, tıpkı kişisel ve aile kimliği gibi doğal bir kavramdır.
Amir Gilboa'nın ulusal uyanışı anlatan sözlerinin de tözel-metafizik anlayış çerçevesinde yazılmış olabileceğini anlamak önemlidir, ancak burada daha önce uykuda olan aynı metafizik gerçekliğin insanların bilincine nüfuz ettiği deneyimsel bir uyanış olacaktır. . İçlerinde uyanır ve bunu somut kurumsal politik ve sosyal anlamda pratikte gerçekleştirmek isterler. Aniden bir insan ayağa kalkar ve onun bir halk olduğu metafizik gerçeğini (ki bu her zaman doğru olmuştur) hisseder ve yürümeye başlar. Ulusal uyanış romansında, insan, içinde ortaya çıktığı rızaya dayalı anlayışın aksine, bir komadan uyanma anlamında ortaya çıktı, yürüyüşe başlamak için yerden bir yükseliş olarak yorumlandı. Kuruluşun bir uyanış mı yoksa bir oluşum mu olduğu tartışması bitmiştir.
Ulusal kimlik: uzlaşıya dayalı yaklaşım ve ifadesi
Haritanın mutabık kalınan tarafında, etkileyici kitabında Benedict Anderson gibi düşünürler yer alıyor. hayali topluluklar (1983) ve diğerleri izledi. Bunlar, milliyet ve ulusal kimlik gibi kavramların temel bir içeriğinin varlığını reddeder. Bu yaklaşıma sahip olanlar, milliyeti, (genellikle paylaşılan) tarihleri boyunca bazı grupların bilincinde yaratılan ve kristalize edilen bir tür keyfi kurgu olarak görürler. Bunun, bu uyanışın geçerli olmadığı ya da talep ve iddialarının hafife alınabileceği anlamına gelmediğini anlamak önemlidir. kesinlikle hayır. Ulusal kimlik, psikolojik bir gerçek olarak var olur ve insanlar için önemlidir ve bu nedenle çoğu kişi saygıyı hak ettiğine inanır. Ama özünde keyfi bir şeydir. Bu yaklaşımın anlamını keskinleştirmek için, burada güncel olaylara birkaç paragraf ayırırsam okuyucu beni affedecektir.
Mutabakat ekolüne ait bir yaklaşımın bariz bir örneği, Prof. Shlomo Zand'ın görüşüdür. Zand, daha önce Pusula çevrelerine ve İsrail'deki radikal sol çevrelere ait olan Tel Aviv Üniversitesi'nden bir tarihçidir. Tartışmalı kitabında Yahudi halkı ne zaman ve nasıl icat edildi? (Wrestling, 2008), Zand, özellikle Benedict Anderson'ın tezine meydan okuyan bir örneği analiz etmeyi seçti. Orada Yahudi halkının hayali bir topluluk olduğunu kanıtlamaya çalışıyor. Bu görev özellikle iddialıdır, çünkü Anderson'ın konumu hakkındaki düşüncemiz ne olursa olsun, (Batı) dünyasında onun teziyle taban tabana zıt duran bir örnek varsa, o da Yahudi halkıdır. Gerçekten de, bana göre (ve diğerlerine göre) Zand'ın kitabı, tarihsel araştırmaya kötü bir isim veriyor ve özellikle ideoloji ile akademik araştırma arasındaki böylesine temel ve önemli bir ayrımın altını oyuyor.[5] Ama bütün bunları yapmasına izin veren şey, ulusal kimlik kavramının doğasında var olan muğlaklıktır.
Güncel olaylarla devam edersek, diğer kutuptan özellikle açık bir örnek, Anderson'ın görüşünü çok iyi doğrulayan bir örnek, Filistin halkıdır. Filistinliler açıkça hayali bir kimliğe (bazen Filistinlere veya İncil'deki Kenanlılara ve hatta daha eski çağlara ait olmak gibi gerçekten kurgusal halüsinasyonlar içerir) dayanan bir halktır.[6], Tarihsel anlamda neredeyse yoktan yaratıldı.
Burada rızaya dayalı anlayışın tipik bir imasına işaret etmek mantıklıdır. Zand kitabının başında kitabı şöyle ayırıyor: "Yakın zamanda yaşadığım ve çalıştığım yerden uzak geçmişte yerinden edilmiş olan El-Şeyh Muanis sakinlerinin anısına." Ton açıklayıcı ve sakin ve ilk bakışta bunu bir sorun olarak görmüyor gibi görünüyor. Ulusal kimlikler doğası gereği hayaliyse, o zaman bir hayali kimlik diğerini zorluyor. Gelir ve kaybolur. Dünyanın yolu bu. Ona göre bunlar psikolojik gerçeklerdir ve metafizik değerler veya gerçekler değil, hatta tarihi gerçekler değildir. Bu, ulusal kimlikleri hayali olarak gören uzlaşımcı para biriminin diğer yüzüdür.
Sonuç şudur ki, eğer bir ulusal kimlik aslında keyfi bir öznel anlaşma ise, (mutlaka olmasa da) iki alt sonuç çıkarılabilir: 1. Bu tür oluşumların hiçbir gerçek hakkı yoktur. Uluslar, insanların hayal gücünün dışında hiçbir varlığı olmayan omurgasız yaratıklardır. 2. Ulusal kimlik, birçok insanın kimliğinin ayrılmaz bir parçasıdır ve aslında başka bir ulusal kimlik (esas olarak gerçek) yoktur, dolayısıyla hayali bir kimlik olması, bu tür varlıkların iddia ve iddialarının tartışılabileceği anlamına gelmez. hafife alındı.
Mucizevi bir şekilde, bu yaklaşıma sahip pek çok insan, bunu bir kimliği (İsrailli-Yahudi Zand örneğinde) eleştirmek için kullanmalarına izin veriyor ve onları keyfi ve hayali bir toplumsal geleneği şaşırtmakla, kendimizi bilmek için icat etmekle ve en sonunda, aynı zamanda aynı bakış açısından Başka bir hayali kimliğe (Zand örneğinde Filistinli). Özellikle Yahudi halkının en başarısız örnek olması ve Filistin halkının hayali milliyetçiliğin en açık örneği olması saçmalığı daha da kötüleştiriyor. Bu normatif-değer-politik bir soru olduğundan, burada böyle bir topluluğun siyasi tanınma iddiasıyla doğru ilişkiyi tartışmak niyetinde olmadığımı tekrarlayacağım ve vurgulayacağım. Burada sadece tarihsel-kültürel betimleme ve tartışmadaki tutarsızlığın eleştirisi ile ilgileneceğim.
Ulusal Kimlik: Temel Yaklaşım
Şimdiye kadar uzlaşımcılığın ve onun sorunlu doğasının yanında durdum. Belki de tam da bu zorluklardan dolayı bazıları ulusal kimlik kavramını metafiziğin alanına alır. Avrupa'daki ulusal uyanış ve aynı zamanda Siyonist harekete yansıyan ve Avrupa ulusal romantizminden büyük ölçüde etkilenen Yahudi ulusal uyanışı. Bu hareketler genellikle milliyetçiliğin metafizik bir varlık (halk, ulus) üzerine kurulduğunu ifade eder. Bu görüşün aşırı ifadeleri faşist ifadelerde görülür (Hitler'in Almanya'sında, Bismarck'ta ve onlardan önceki pek çok yerde, ayrıca Garibaldi'nin İtalya'sında ve daha fazlasında). Bu tutumlar, Rabbi Kook ve öğrencilerinin Tora düşüncesinde ifade edilmiştir. Bunlar bu metafizik fikri benimsemişler ve onu bir Yahudi inancının özüne dönüştürmüşlerdir. Yahudi kıvılcımı, loş, gizlenmiş, reddedilmiş ve bastırılmış, ne olursa olsun, bir kişinin Yahudiliğini tanımlayan şeydir. İsrail'in erdemi ve her Yahudi'nin doğuştan gelen ve genetik benzersizliği, özellikle tüm geleneksel özellikler (uygulama) ortadan kalktığında veya en azından üzerinde anlaşmaya varılan ortak bir payda olmaktan çıktığında, Yahudilik için neredeyse özel bir kriter haline geldi. "İsrail Knesset'i" bir metafordan, Yahudi metafizik fikrinin ontolojik bir ifadesine dönüşmüştür.
Burada uzlaşıya dayalı yaklaşıma yanıt olarak tözel yaklaşımı sunuyorum, ancak tarihsel eksende tözsel (her zaman metafizik olmasa da) anlayışın uzlaşımcılıktan önce geldiği açıktır. Tarihsel olarak, asli yaklaşımlara yanıt olarak ortaya çıkan gelenekçi yaklaşımlar olmuştur. Özsel yaklaşım modernizm ve ulusal uyanışla çok özdeşleştirilirse, o zaman uzlaşımcılık, postmodernizm olarak bilinen konumla özdeşleştirilen post-ulusal "yeni eleştiri"nin bir parçasıdır.
temel paradoks
Buraya kadar birbirine zıt iki algıyı anlattım. Nerede çarpışırlar? Aralarındaki farklar nelerdir? Bu seviyede bir sürprizle karşı karşıya olduğumuzu düşünüyorum. A priori olarak ikinci yaklaşıma sahip olanlar, esas olanlar, ulusal kimliğin tanımlarını aramaktan muaftır. Ne de olsa onlara göre, metafizik fikre (İsrail Knesset'i) yakınlığı olan herkes Yahudidir. Din değiştirme tartışmasında bile, din değiştirme sürecinin kolaylaştırılması talebinin temeli olarak "İsrail'in Tohumu" argümanını tekrar tekrar duyuyoruz ve bu argümanın esas olarak Haham Kook'a yakın çevrelerden gelmesi şaşırtıcı değil. Bizi Yahudi olarak tanımlayan metafiziktir ve bu nedenle program tanımlarına duyulan ihtiyaçtan muafız. Metafizik romantikler için Yahudi kimliği, içeriğe, değerlere veya başka herhangi bir kritere tabi olmayan ampirik bir gerçektir. Elbette böyle bir tutuma sahip olanlar, her Yahudi'nin Tevrat'ın değerlerine ve mitsvolarına uyması gerektiğine inanabilir, ancak bunun onun Yahudi olarak tanımlanması ve kimliği ile hiçbir ilgisi yoktur.
Elbette materyalist-metafizik anlayışlara göre bile Yahudi ulusal kimliğinin farklı özellikleri önerilebilir, ancak onlara göre bunlar olumsal özelliklerdir, yani ulusu tanımlama amacı için önemli değildirler. Onlara uymayanlar bile, Yahudi metafizik fikrine ait oldukları için Yahudidirler. Ne kadar beklenmedik olursa olsun, kimlik sorunu geleneksel düşünceye yabancıdır.
Öte yandan, uzlaşımcı yaklaşıma sahip olanlar, metafizik romantizme inanmayanlar, kimin bu ulusal kimliğe ait olup kimin olmadığına karar verebilecekleri çok daha fazla tanım, kriter ve özelliğe ihtiyaç duyarlar. Bu yüzden kendilerine neden bizim Yahudi olduğumuzu soruyorlar. Metafizik değilse, o zaman nedir? Ancak uzlaşımcılar böyle makul bir tanım bulamıyorlar ve bu nedenle hayali kimlik algılarına varıyorlar. Birçoğu, bizden binlerce yıl önce algılandığı gibi, Yahudi kimliğinin doğal bir devamı gibi görünmeyen bir tanımı benimsiyor. Amos Oz'un kitaplarını okumak, İbranice konuşmak, orduda görev yapmak ve devlete düzgün vergiler ödemek, Holokost'ta zulme uğramak ve belki de Tevrat kaynaklarından ilham almak bugün Yahudi kimliğinin özellikleridir. Buna ortak tarih ve soykütük eklenmelidir. Bu olgusaldır ve zamanımızda Yahudileri gerçekten karakterize eden yalnızca budur (kesinlikle hepsi olmasa da). Eğer öyleyse, onlara göre ulusal kimlik de tıpkı metafizik yöntemde olduğu gibi bir tür olgudur, ancak burada metafizik bir olgu değil psikolojik-tarihsel bir olgudur.
Uzlaşımcı yaklaşımla ilgili olarak iki soru ortaya çıkar:
- Bu ulusal kimlik hangi anlamda önceki tezahürlerinin bir devamını teşkil ediyor? Sürekliliğin temeli sadece hayali kimlik ise, bu yeterli değildir. Önce grubu tanımlamalıyız ve ancak o zaman özelliklerinin neler olduğunu sorabiliriz. Ancak özellikler olmadığı sürece grubu nasıl tanımlarız? Bu, tatmin edici bir çözüm olmadan kalan bir sorudur ve uzlaşı tablosunda bunun için tatmin edici bir çözüm olamaz. Belirtildiği gibi, temel konumun sahipleri bile, bu sorundan hiç rahatsız olmamaları dışında, bu soruna bir çözüm bulamıyorlar.
- Bu tanımlar gerçekten "işini yapıyor" mu? Sonuçta, bu tanımlar herhangi bir kritik teste gerçekten dayanmıyor. Yukarıda önerilen ayarları düşünün. İbrani dilinde konuşmak kesinlikle Yahudileri birbirinden ayırmaz ve diğer yandan İbranice konuşmayan birçok Yahudi vardır. İncil'le bağlantı bile böyle değildir (Hıristiyanlık onunla çok daha derinden bağlantılıdır ve birçok Yahudi onunla hiç bağlantılı değildir). Vergilerin ödenmesi ve askerlik hizmeti kesinlikle Yahudileri karakterize etmez (Dürziler, Araplar, göçmen işçiler ve diğer Yahudi olmayan vatandaşlar bunu daha az iyi yapmazlar). Aksine, bunu yapmayan epeyce iyi Yahudi var ve hiç kimse onların Yahudiliğinden şüphe etmiyor. Amos Oz ve İncil, orijinal dilinde olmasa bile dünyanın her yerinde okunmaktadır. Öte yandan, Polonya'da Mukaddes Kitapla ilgili yazılan eserler de Yahudi mi? Peki geriye ne kaldı?
Burada, diğer birçok halkın kolektif karakteri hakkında söylenebileceği gibi, kesinlikle Yahudi karakter özelliklerinin bulunduğunu belirtmek önemlidir. Ancak karakter özellikleri ulusal olarak aynı değildir. Ayrıca bir karakter özelliğinden bahsedebilmek için öncelikle ona sahip olan grubu tanımlamak gerekir. Ne de olsa dünyada Yahudi karakteri tanımına girebilecek bir karaktere sahip birçok insan var ve yine de kimse onların Yahudi olduğunu söylemeyecek. Ancak bir Yahudi'nin kim olduğunu öğrendikten sonra, Yahudi grubuna bakıp onları karakterize eden herhangi bir karakter özelliği olup olmadığını sorabiliriz. Ayrıca bir Yahudi tarihi ve ortak bir köken vardır, ancak bunlar sadece gerçeklerdir. Bunların hepsinde bir değer görmek zor ve tüm bunların neden varoluşsal bir sorun olarak ve tanımlanması gereken bir şey olarak algılandığı açık değil. Çoğu Yahudi'nin bir anlamda ortak bir kökene ve tarihe sahip olduğu aslında doğrudur. Ne olmuş? Soy kütüğü ve tarih anlamında birinin Yahudi olduğu iddiasına yer var mı? Eğer öyleyse öyledir, değilse öyle değildir.
Eğer öyleyse, çok açık ve esnek olsak bile, rızaya dayalı yaklaşımda değer anlamında kimin ulusal bir Yahudi olduğuna dair keskin bir kritere parmakla işaret etmek yine de zordur. Belki de psikolojik (ve bazen de tıbbi) teşhiste kabul edilen, belirli bir listeden belirli bir miktarda özelliğin varlığının Yahudi kimliğinin tatmin edici bir tanımını oluşturacağına göre kabul edilen yöntemi benimsemeliyiz? Yukarıda da gösterdiğim gibi bunu da tatmin edici bir kriter olarak görmek zor. Herhangi birimiz böyle bir liste verebilir mi? Herhangi birimiz bu nitelikler listesinden yedi veya beş yerine neden altısının gerekli olduğunu açıklayabilir mi? Ve hepsinden önemlisi, bu kriter Yahudiler ile Yahudi olmayanlar arasında güvenilir bir şekilde ayrım yapmayı gerçekten başarabilecek mi? Açıkça hayır (yukarıdaki örneklere bakın).
Bu sorunlu yapıdan dolayı, gelenekçilerin çoğu burada halakh genetiğinin alemlerine geri dönerler, bu da onların da Yahudi kimliğini annede aradıkları anlamına gelir. Diğerleri bunu kişinin kişisel bilincine asar: Yahudi, kendini Yahudi hisseden ve ilan eden kişidir.[7] Bu tanımın yerleşik döngüselliği ve boşluğu, gelenekçileri gerçekten rahatsız etmez. Anlaşmalar, ister döngüsel isterse anlamsız olsun, her türlü sözleşmeyi kabul etmeye hazırdır. Geçerliliği, üzerinde anlaşmaya varmalarından kaynaklanmaktadır. Ancak hayali bir topluluğun kimliğini hayali kriterlere dayandırmaya istekli olması beklenir. Tüm bu argümanların ötesinde, bu konudaki varoluşsal gerilimi kesinlikle açıklamayan şey hala ya gerçekler ya da boş argümanlardır.
Haham Shach yukarıda alıntılanan konuşmasında Yahudi kimliğinin tanımına saldırır ve bunu halahi terimlerle yapar. Temelde bir tür asli konum sunar, ancak zorunlu olarak metafizik değildir (belirli değerlere bağlılık açısından ulusal kimlik). Vikipedi 'Tavşanların ve Domuzların Konuşması', Lubavitch Rebbe'sinin Haham Shach'ın tavşanlarının konuşmasına tepkisini şöyle anlatıyor:
Lubavitcher Rebbe' Çubuk Takata Haham Shach'in uzun yıllar konuşmasına kendi konuşmasında yanıt verdi.Şabat Daha sonra beit midraşında. Rebbe, kimsenin Yahudi halkı aleyhinde konuşmasına izin verilmediğini söyledi. Yahudi görüşü, "İsrail, İsrail'in günahı olsa da", İsrailoğullarının "tek oğlu"dur. Tanrı Ve Allah'ın mahkûmiyetinde konuşan, mahkûmiyetinde konuşan. Her Yahudi'ye her şeyi sürdürmesi için yardım edilmelidir. emirler Din, ama hiçbir şekilde ona saldırmaz. Rebbe, çağdaşlarını "ateşin gölgelediği Udim" ve "yakalanan bebekler“Yahudiliğe karşı bilgi ve tutumlarından dolayı suçlanamazlar.
Bu metafizik türden bir tepkime örneğidir. Öte yandan, dönemin cumhurbaşkanı Haim Herzog, Kubilniklerin kibbutzniklerinin ve devleti kuran ve orduda büyük bir özveriyle hizmet eden kelepçelerin Yahudiliğinin nasıl olabileceğini merak ettiğinde, Rabbi Shach'in sözlerine gelenekselci tepkiyi dile getirdi. sorgulandı. Peki Rabi Shach neye hazırlanıyor? Metafiziği kabul etmez ve uzlaşımcı olmaya da istekli değildir. Üçüncü bir seçenek var mı?
Tanımlanamayan kavramlar yok mudur?
Açık olan sonuç, Yahudi ulusal kimliği kavramının tanımlanamaz olduğudur. Her biri kendi yaratıcılık derecesine göre farklı tanımlar önermek elbette mümkündür, ancak bir tanım üzerinde anlaşmak kesinlikle mümkün değildir ve en azından çoğu grup için tanımlarına uymayanları dışlamazlar. tüm İsrail (anneleri Yahudi olduğu sürece). Bu, böyle bir kimliğin zorunlu olarak hayali olduğu, yani bir Yahudi kimliğinin gerçekten var olmadığı anlamına mı geliyor? Metafizik veya halakhic formalizm için tek seçenek anlatı mı? Emin değilim.
Bu soru bizi burada girilecek hiçbir yerin olmadığı felsefi alemlere götürüyor, bu yüzden onlara kısaca değinmeye çalışacağım. Sanat, rasyonalite, bilim, demokrasi ve daha fazlası gibi birçok belirsiz terim kullanıyoruz. Ancak böyle bir kavramı tanımlamaya yaklaştıkça burada anlatılanlara benzer sorunlarla karşılaşıyoruz. Birçoğu bundan bu kavramların hayali olduğu sonucuna varıyor ve hatta onun etrafında muhteşem bir postmodern saray inşa ediyor (Haham Shagar ile kavramsal bağlantı tesadüfi değil). Bunun açık bir örneği Gideon Ofrat'ın kitabıdır, sanatın tanımı, Sanat kavramının onlarca farklı tanımını sunan ve onları reddeden, sonunda sanatın bir müzede sergilenen şey olduğu sonucuna varana kadar (!). Öte yandan Robert M. Piersig, kült kitabında Zen ve motosiklet bakım sanatı, Kalite kavramını tanımlamanın peşinde olan Phydros adlı bir retorik profesörünün metaforik yolculuğunu anlatıyor. Bir noktada aydınlanmaya maruz kalır ve Yunan felsefesinin bize her kavramın bir tanımı olması gerektiği yanılsamasına neden olduğu ve tanımı olmayan bir kavramın basitçe var olmadığı (hayal edilir) olduğu sonucuna varır. Ancak kalite gibi bir kavram muhtemelen tanımlanamaz ve yine de onun gerçek içeriği olmayan bir kavram olduğu sonucunu kabul etmeyi reddediyor. Sadece bir kongre. Kaliteli bağlantıların olduğu ve olmayanların olduğu açıktır. Aynı ölçüde sanat eserleri de vardır ve sanatsal değeri düşük eserler vardır. Sonuç, kalite veya sanat gibi kavramların tanımlanması zor ve belki de imkansız olmasına rağmen hala var olduğudur. Onlar mutlaka hayal edilmez.
Ulusal kimlik bağlamında da benzer bir iddianın ileri sürülebileceği görülmektedir. Metafiziğe ihtiyaç duymadan ulusal bir kimliğin olduğu temel tezi kabul edilebilir. Ulusal kimliğin farklı özellikleri vardır ve ona bir tanım getirmek zordur, ancak yine de ille de tasavvurlar veya uzlaşımlarla ilgili olmadığı gibi metafizikle de ilgili değildir. Tanımlanması zor veya imkansız olan şekilsiz bir gerçek kavram olabilir. Bana öyle geliyor ki, Rabbi Shach'in anlayışının altında benzer bir özsel tanım yatıyor (her ne kadar o halakhic bir tanım önerse ve alternatif bir ulusal tanım olasılığını kabul etmese de). Yahudi kimliğinin esaslı bir tanımı olduğunu ve hatta insanların buna dayalı iddialarda bulunduğunu savunuyor. Öte yandan metafiziği tatmin edici bir alternatif olarak görmez. Kendime gelince, böyle düşünme eğiliminde değilim. Metafizik olmadan, ontolojik anlamda bir ulusal varlıktan nasıl söz edilebileceğini anlamıyorum. Ama benim için çok açık ki birçok kişi bu konuda benimle aynı fikirde değil.
Sonuçlar
Buraya kadar felsefe. Ama şimdi sıradaki soru geliyor: Bütün bunlar neden önemli? Neden Yahudi kimliğini tanımlamalı, hatta anlamaya çalışmalıyız? Cevabım, hiç önemli değil. Bu sorunun hiçbir anlamı yoktur ve bu, olsa olsa bir entelektüel analiz meselesidir (genellikle kısır ve hatta belki de içerikten yoksundur). Bir koltuğun psikolojisinde günah işleyebilirsem, bir Yahudi kimliği arayışı, Yahudi dinine ve tarihine, onları uygulamaya istekli olmadan bağlılık duygusunun bir ifadesidir. İnsanlar, bir zamanlar dindar olan bir kimliğe alternatifler arıyorlar, böylece kimlik ve dini bağlılık atıldıktan sonra kendilerini Yahudi hissedebiliyorlar. Bu amaçla, yeni sorular ve yeni kavramlar icat edilir ve bunların deşifre edilmesi için büyük ve boşuna çaba sarf edilir.
Bana göre, Yahudi kimliğine dair akıllıca bir tartışmayı tartışmanın ve kesinlikle bu konuda kararlara varmamanın bir yolu yok, ki bu da gerçekten önemli değil. Eğer bu bir sözleşmeyse, o zaman neden anlaşmalar hakkında tartışıyorsunuz? Her biri kendisine görünen anlaşmaları imzalayacaktır. Eğer bu metafizikse, tartışmaya ve tartışmaya nasıl açık olduğunu anlamıyorum. Ve (halahik yerine) Yahudi kimliğinin asli bir anlayışını kabul etsek bile, bu yine tanımlara, tartışmaya ve kesinlikle üzerinde anlaşmaya varılmış bir karara ulaşılamaz. Bunlar, çoğu asılsız olan anlamsal önerilerdir ve diğerleri tamamen içerikten yoksundur veya herhangi bir makullük testine dayanmaz. Ayrıca, belirttiğim gibi, tüm bunların hiçbir pratik önemi yoktur. Bunlar insanların kendileriyle psikolojik mücadeleleridir, başka bir şey değil.
Bu gereksiz ve önemsiz argüman, şimdi öncelikle rakibi çarpmak için kullanılıyor. Sosyalist fikirleri desteklemek isteyen herkes, hepimize Yahudiliğin her zaman sosyalist olduğunu ve böyle olmayan birinin Yahudi olmadığını açıklar. Militarist fikirlerle ilgilenen diğerleri de Yahudilik ve Yahudi kimliğiyle hava atıyorlar. Demokraside, eşitlikte, kapitalizmde, özgürlükte, açıklıkta, zorlamada, hayırseverlik ve nezakette, sosyal adalette ve diğer tüm yüce değerlerde böyledir. Kısacası, Yahudilik Yahudi olmayanlar için bir ışıktır, ancak bu ışığın doğası temelde tartışılmaz ve kararsızdır. Açıklığa kavuşturma yolları olabilen ve içinde bir miktar değer taşıyabilecek diğer tartışmaların aksine, Yahudi kimliğiyle ilgili tartışma, ilke olarak çözülmemiştir ve herhangi bir anlamda önemsizdir.
Mantıken açık olan bir şey var: Bu değer listelerinin hiçbiri (sosyalizm, militarizm, sosyal adalet, eşitlik, özgürlük vb.) Yahudi kimliği. Bu değerlerden herhangi birine veya bunların herhangi bir kombinasyonuna inanan herkes, tüm görüşlere ve tartışmasız süslü bir centilmen olabilir. Sosyalist bir gentile olmanın, eşitliği veya özgürlüğü savunmanın, militarist olup olmamanın önünde hiçbir engel yoktur. Bu nedenle, inanılmaz olan gerçekleşse (ve korkma, muhtemelen olmayacak) ve birileri Yahudi geleneğinden ve kaynaklarından bunlardan birinin gerçekten bir parçası olduğunu kanıtlayabilecek olsa bile, bunların tümü Yahudi kimliği için ilgili kriterler değildir. Bu kimliğin programı.
zamanımızda Yahudi kimliği
Sonuç, ulusal kimlik tartışmasının boş ve değersiz olduğudur. Daha önce de belirttiğim gibi, aynı şey dini kimlikle ilgili olarak da geçerlidir. Yahudi bir anneden doğan veya uygun şekilde din değiştiren herkes, Tevrat'ın emirlerini ve bilgelerin sözlerini tutmalı ve suç işlememelidir. bu kadar. İnsanın, kimliğinin ve diğer sebzelerin tanımları öznel bir meseledir ve psikolojik, metafizik, uzlaşımcı, hatta belki de amorf (tanımlanamaz) amorf olabilir. Tüm olasılıklar doğru olabilir, dolayısıyla bunları tartışmanın da bir anlamı yok.
Böyle bir tartışmanın sonucunun ne olabileceğini düşünelim. Birinin iyi bir Yahudi olduğu için tatmin olmasını mı? İyi hissetmek psikologların işidir. Değer anlamında kimlik hakkındaki tartışmalar kısır ve boş anlambilimdir ve bu nedenle gereksizdir. Kimliği tanımlamakla ilgilendiğimiz somut bir ima verilirse, o zaman bununla ilgili soruları tartışmak (belki) mümkün olacaktır. Ama genel bir tartışma olduğu sürece herkes Yahudiliğini dilediği gibi tanımlayacaktır. Biri doğru, diğeri yanlış bile olsa, bu soru, bu tür semantik analizlerden geçimini sağlayan birkaç akademik araştırmacı dışında kimseyi ilgilendirmemelidir. Öte yandan ben kimim ki bu kahramanca ve beyhude çabaya müdahale edeceğim? Sisifos da kültürel kimliğimizin bir parçası…[8]
[1] Almanya'dan Eldad Beck, YNET, 1.2.2014.
[2] Sekülerleşme süreci, bilimsel dini kimlik sorunlarını gündeme getirir (Protestan, Müslüman veya Katolik, seküler anlamına mı geliyor?).
[3] Tanımlarla uğraşıyorsak, söz konusu mitsvoların doğası ve bunlara uyulması için motivasyon çok önemlidir. Yasa ahlaki davranışı gerektirse bile, Yahudiliği tüm dünyada ortak olduğu için bu temelde tanımlamak olası değildir. Eretz Yisrael'in yerleşimi gibi ahlaki nitelikte olmayan mitzvotlar bile dini bir Yahudi kimliğini tanımlayamaz, çünkü kendilerini Yahudi dininin bir parçası olarak tanımlamayanlarda da vardır. çünkü onların varlığı aynı yerden gelir.
[4] Din değiştirme de diğer birçok halahi konu gibi tartışmalı bir süreç olmasına rağmen, ihtiyaçlarımız için yeterlidir.
[5] Bu, kitabın yirmi dile çevrilmesini ve dünya çapında ödüller kazanmasını engellemedi.
[6] Bakın, Eldad Beck'in yukarıda alıntılanan mektubundan alıntı.
[7] Hatırladığım kadarıyla, o zamanki başkan Haim Herzog, tavşan konuşmasına verdiği yanıtta ve bugüne kadarki pek çok başka kişi gibi, bu "kriterden" bahsetti. Biraz mantıksal duyarlılığı olan herkes bu büyüleyici fenomene hayran kalır. Yahudi kavramını tanımlamak istiyoruz ve bunu şu şekilde yapmak istiyoruz: X'in yerine şu biçimde yerleştirilebilecek tüm a'lar: "X'i hisseden X" ve açıklama doğru çıkıyor, Yahudi. Bu tanıma göre, kendine yalan söylemeyen, kendini bilen her canlı Yahudidir (yerleştirme grubunu kontrol edin).
[8] Gideon Ofrat'ın yukarıdaki sonucunu da anlamamız gerekebilir. Belki de sanat diye bir şey olmadığını söylemiyor, sadece onun hakkındaki tartışmanın gereksiz ve sonuçsuz olduğu sonucuna varıyor.