27 Ağustos 2009 Perşembe
Sevgili dostlar, her gün parkta karşılaştığım Havuç'un sahibesinden bir e-posta aldım. Bir şey eklememe gerek yok; bakın neler yazmış;
ispanyol Kukır(Cocker Spaniel)
3 yaşında karneli
Öyküsü: Işıklar'da, arka mahallede bir petshopta gördüm onu. İlk kafesi kendinden küçüktü, kafası kafesin üstüne değiyordu. Her gün işe gidip gelirken 1 ay boyunca gördüm onu, kimse almıyordu. Çünkü 2 yaşındaydı ve insanlar büyük köpek almak istemiyordu. Aramızda bi bağ oluştu. Beni her gördüğünde kuyruk sallayıp yanına gitmemi bekliyordu.
İşten ayrıldığım zaman aldığım parayla kurtardık oğlumuzu oradan. Bir senedir evde benimle yaşıyor. Tam bir ev köpeği ama ilk sahipleri kafese bıraktığı için bir demire veya bahçeye bağlanmayı sevmiyor. 22 yaşındayım ve Türkiye'de içinde bulunduğumuz koşullar uygun olmadığı için yurt dışına çalışmaya gidiyorum. Oğluma sıcak bir yuva arıyorum. Bir köpek için bırakılıp geri alınmak çok zor olduğundan bencillik etmek istemiyorum. Gelene kadar idare edecek değil, ömrü yettiği kadar ona aile olacak bir hayvan dostu arıyorum.
Eğer bu çok şirin ama onu çok seven sahibesinden ayrılmak zorunda olduğu için şanssız olan Havuç için yuvanızı açmak isterseniz lütfen benimle iletişim kurun.