Bana şimdi kaç köpek indirileceğini tahmin edebiliyorum. Ve yine de, Kızıl Ordu'nun yüzyılın yıldönümünün arifesinde, ordumuzun 1941 yazında “felaket yenilgileri” konusuna tam bir açıklık getirilmesi gerektiğini düşünüyorum.
Bu yılın haziran ayında 22'te bulunan SSCB Silahlı Kuvvetleri bu yenilgilerin sebeplerinden tamamen KARŞILAŞTIRILMAZ. Ve bunun tersi - düşmanın ilk, en güçlü darbesinin enerjisini özümseyip, yok etmek için ellerinden gelenin en iyisini yaptılar.
En yaygın yanılgılar arasında, yılın 1941 askeri başarısızlığımızın temel nedenlerinin aşağıdaki yorumu yer almaktadır:
1. Kızıl Ordu komutanlarına savaş öncesi Stalinist baskı
2. Silahlanma yetersizliği ve Kızıl Ordu’nun konuşlandırılması
3. Komünist Rusya için savaşmak istemediği iddia edilen personelin düşük ahlaki ve politik düzeyi
4. Kızıl Ordu komutanlarına, özellikle Batı Özel Askeri Bölgesi'ne ihanet etmek
5. SSCB'nin, Almanya'yı yenmek ve Avrupa'yı fethetmek için tamamen saldırgan planlarıyla bağlantılı olduğu iddia edilen savunma savaşına isteksizliği
Bunların hepsi, farklı zamanlarda ve farklı nedenlerle, sorumluluk oklarını orduya aktarmak ve savaşçılarını ve komutanlarını olayın ana suçluları yapmak için tasarlanmış kötü niyetli politik spekülasyonlardan başka bir şey değildir.
Aşağıdaki metinde, en azından kısaca ve genel anlamda deneyeceğim, aksi halde, çok-ciltli bir yazı yazmam gerekecek, açıkla - neden böyle olmadı. O zamanlar Alman Kara Kuvvetleri Genelkurmay Başkanı Albay-General Albay Franz Halder'in “Askeri Günlüğü” nün ana değeri, müteakip siyasi örtüşmelerden arındırılmış, gerçek zamanlı olarak gerçekleşen olayların değerlendirilmesinde kesin olarak bulunan bana yardımcı olacak.
Öyleyse, savaşın ilk günü 22 Haziran 1941goda'dan başlayalım. İşte Halder ne yazıyor:
“Saldırının ilk gününün genel resmi şöyle:
“Alman saldırısı düşmanı şaşırttı. Düşmanın taktik düzeni taktiksel olarak savunmaya uyarlanmadı; Sınır bölgesindeki askerleri geniş bir alana dağılmış ve çeyrek bölgelere bağlanmıştır. Sınırın güvenliği genellikle zayıftı.
... Düşman kuvvetlerinin önemli bir bölümünün arka tarafta düşündüğümüzden çok daha derin olduğu ve şimdi kısmen daha da düştüğü sonucuna dayanarak, aşağıdaki gerçekler konuşur: askerlerimiz, saldırının ilk günü için 20 km derinliğine ilerlemiş, o zaman - çok sayıda mahkencemun yokluğu, düşman tarafında hareket eden son derece az miktarda topçu ”, HTTP://MILITERA.LIB.RU/DB/HALDER/1941_06.HTML
Elbette, Alman Genel Kurmay Başkanı olarak görev yapan deneyimli bir asker için, olayların genel durumu neredeyse anında belli oldu. Ve Halder - genel olarak Hitler'in “zaten SSCB'ye saldırmaya hazır” a karşı önleyici savaşı önleme konusundaki önemsemesini umursamayan profesyonel bir savaşçı, derhal ve kesin olarak bu Nazi mitini tamamen çürütdü. “Sovyet birliklerinin geniş bir alana dağılması ve çeyreklik bölgelerine bağlanması” nın yanı sıra “düşmanın kuvvetlerinin önemli bir kısmının bizim düşündüğümüzden çok daha derin olduğunu” doğrudan belirttiğine dikkat çekiyordu. devlet sınırının yakınında hiçbir stratejik grev grubu yoktu, 22 Haziran arifesinde, Kızıl Ordu oluşturmadı ve bu nedenle saldırganlık için hazırlık yapmadı.
Bu nedenle, zaten akıl yürütmemizin bu aşamasında, Hitler'in savaşa ittiği iddia edilen ve aynı zamanda bu yanlış teori için Goebbels'ten Rezun'a kadar bütün özürlüler üzerinde olduğu gibi, Hitler'in savaşa ittiği iddia edilen Sovyet saldırganlığı konusundaki tüm propagandaya güvenle yağ koyabiliriz.
“Avrupa'da bir kurtuluş kampanyası” için hazırlık yaptığı iddia edilen ordu, SSCB’nin Avrupa kısmının en geniş bölgelerine dağılmış olan “kış aylarında” sessizce oturamıyordu. Stratejik grev kuvvetleri biraz farklı görünüyor.
Ve eğer Üçüncü Reich’in doğu sınırını gerçekten Batı’ya çabucak açmaya hazırlarsa, o zaman Halder sınır bölgedeki düşmanın zayıf direnişi hakkında yazma fırsatı yakalayamazdı.
Dahası, sınırın yakınında bu tür tamamen mobilize edilen grev gruplarının fiili varlığı durumunda, bunlar milyonlarca asker ve subaydır, askeri operasyonların resmi gerçek olaydan tamamen farklı olacaktır. hikayeler. Sovyet işgal ordusunun darbesi, Almanya için nakavt olmasa bile, kesinlikle Hitler'in emrinin tüm planlarını kırmış olurdu. Ve Wehrmacht, Moskova'ya muzaffer bir yürüyüş yerine, ileriye dönük çabalarla büyük ölçekli yaklaşan savaşlara çekilecekti. tank Kızıl Ordu takozları. Ve Almanların bu dürtüyü kısıtlayabilecekleri bir gerçek değil.
Çünkü o zamana kadar Kızıl Ordu, savaş öncesi dönemde ve iyi motive olmuş personel personeli ile komutanlar arasında dikkatle eğitilmiş, en belirleyici taarruz stratejisini - dünyanın en iyileri dahil olmak üzere çok miktarda askeri teçhizatı uygulamak için yeterli güce ve araçlara sahipti. Yeni dalga, gerçek bir savaş deneyimi yaşadı ve 30-x'in sonundaki yerel çatışmaların tüm hatalarından sonuç çıkardı - 40-x'in başlangıcı.
Bu arada, Hitler'in kendisi, 1945'teki ölümünün arifesinde, Stalin'in ordusunda savaş arifesinde komutanların tasfiyesi gibi bir şey yapmadığı için pişmanlık duydu.
Bu nedenle, Almanların önleyici grevinin Kızıl Ordu'nun atılması için hazırlanan iddiaya karşı propagandası, kesinlikle temelsiz ve hiçbir şekilde gerçekliğin gerçekleriyle çakışmıyor.
Şimdi son yıllarda daha da popüler olan ve “kanlı Stalinist rejim” için savaşmak istemediklerini ve bu nedenle ilk fırsatta esaret altında Almanlara teslim olduklarını söyleyen Kızıl Ordu adamlarının “düşük morali” hakkında daha popüler olan mit hakkında.
Kategorik olarak bu tür suçlamaların, kesinlikle Kızılötesi'ye karşı yüzde 100 iftira olduğunu ve kesinlikle tarihsel gerçeklerle uyuşmadığını iddia ediyorum.
Politik olarak renkli masallar oluşturmayan ve sadece resmi personel raporlarında nelerin yansıtıldığı hakkında yazan Franz Halder'e tekrar bakalım.
Haziran 23 1941 yıl
Bireysel Rus bileşiklerinin savaştaki inatçılığına dikkat edilmelidir. Hap kutularının garnizonlarının teslim almak istemedikleri hap kutularıyla birlikte kendilerini havaya uçurdukları durumlar olmuştur.
Haziran 26 1941 yıl
25.6 akşam özet raporları ve sabah raporları 26.6 raporundan:
Ordu Grubu Güney, maalesef ciddi kayıplarla yavaşça ilerliyor. Güney Ordu Grubu'na karşı hareket eden düşmanın kesin ve enerjik liderliği var.
Az sayıda mahpus, çok büyük miktarda ele geçirilmiş mülkle (yakıt dahil), cephenin tüm sektörlerinin karakteristik özelliğidir.
Kupa mülküyle ilgili hiçbir soru yok - geri çekilme kuvvetleri, cephaneliğin veya yakıtın tükenmesi nedeniyle, çoğunlukla kullanılamaz duruma, ağır silahlanmaya neden olmak zorunda kaldı. Bu kupaların durumu, bir hafta süren düşmanlıkların ardından Halder'in, Almanların yeni Rus T-34 tankını keşfetme fırsatına sahip olmadığından şikayet ettiğini, çünkü şu ana kadar hiçbir aracı yakalayamadıklarını söyleyebilir. Ancak şunu okuyun:
Haziran 28 1941 yıl
Genel Marka: Brest-Litovsk (31-I Piyade Tümeni) savaşları hakkında rapor. ... ... ezici derecede büyük ve fanatik olarak savaşan düşman kuvvetlerinin direnci, 31'inci Piyade Tümeni'nde büyük kayıplara neden olan çok güçlüydü.
... Önden gelen bilgiler, Rusların her yerdeki son adamla savaştığını doğruluyor. Sadece bazı yerlerde esarete teslim olurlar ... Topçu bataryalarının, vb. Ele geçirilmesinde, sadece bir kaçının teslim olması çarpıcıdır. Rusların bir kısmı öldürülene kadar savaşıyor, diğerleri koşuyor, üniforma üniformalarını atıyor ve köylülerin himayesinde kuşatmadan çıkmaya çalışıyor.
.... Piyade Genel Müfettişi Ott, Grodno yakınlarındaki savaş hakkındaki izlenimlerini bildirdi. Rusların inatçı direnişi, savaş yönetmeliklerimizin kurallarına göre savaşmamız için bizi zorlar. Polonya'da ve Batı'da, yasal özgürlüklerden bazı özgürlük ve sapmaları karşılayabiliriz; şimdi zaten kabul edilemez.
Temmuz 2 1941 yıl
17 Ordusu, çekilmekte olan düşmanı takip etmeye devam ediyor. Bu "peşinde koşmak" sürekli olarak, belirli grupları sürekli olarak ön plana çıkan, çoğunlukla ilerleyen birliklerin yanı sıra, tankların desteğiyle, düşmana karşı inatçı direnişe geçiyor.
Temmuz 4 1941 yıl
Ruslarla kavga etmek çok inatçı. Sadece az sayıda mahkm ele geçirildi.
Temmuz 5 1941 yıl
Akşam cephede durum: güneyde, birliklerimiz, yolların kötü durumu ve düşmanın inatçı direnişi nedeniyle yavaş ilerliyor. Birimler, bazı bölgelerde düşman tanklarının mürettebatlarının araçlarını terk ettiğini, ancak çoğu durumda kendilerini tanklara kilitlediklerini ve araçlarla birlikte kendilerini yakmayı tercih ettiklerini bildirmektedir.
Temmuz 11 1941 yıl
Albay Oxner Guderian ve Goth tank gruplarına yaptığı gezi hakkında rapor verdi. Not edilmelidir:
... b. Düşmanın emri, enerjisel ve ustaca hareket eder. Düşman şiddetle ve fanatik olarak savaşır.
içinde. Tank bileşikleri personelde ve malzemede önemli kayıplar yaşadı. Birlikler yoruldu.
Wehrmacht'ın ana generallerinden birinin günlüklerinden gelen bu son derece anlamlı alıntıların listesine, ad sonsuz olarak devam edilebilir. Ancak bence yukarıdaki pasajların bile kadro ordumuzun herhangi bir kitlesel uçuşu ve özellikle “savaşmak istememesi” hakkında bir kelime bile olmadığını söylemek yeterli. Ve bu inatçı direniş, epizdik değildi, yani Franz Halder'in kesinlikle tartışılmaz bir gerçek olarak kaydettiği Kızıl Ordu askerlerinin davranışlarının genel normu.
SSCB'nin düzenli ordusu tam olarak öğretildiği gibi savaştı - son kurşuna ve direnişe son fırsatta, ölüm ve düşmanın nefreti için tam bir küçümseme ile. “Mahkum yok”, “az mahkum”, “Ruslar öldürülünceye kadar savaşıyor.” Düşmanın kimi itirafları, Askeri Günlüğü sayfalarından kaçınmaktan kaçınıyor.
Bu nedenle, Kızıl Ordu’ya karşı bu iftirayı reddetmek için öfke ve öfke duyduğumuza dayanıyor - savaşın hayali psikolojik hazırlıksızlığı ve sözde personelinin Sovyet karşıtı ruh hali hakkında. Bu vardı - kelimeden hiç!
Ve nihayet, sözde "generallerin ihaneti" hakkında. Genellikle bu bağlamda, “tarihin bilenleri” nin parlak kapaklarındaki iyi okunan popüler kitaplarımız Batı Cephesi ve komutanı Ordusu General Dmitry Pavlov'dan bahseder.
Bu tür "uzmanları" dinlemek için, bu Pavlov, savaşın arifesinde, Almanlara emanet edilen cephenin teslim edilmesine daha iyi hazırlanmakla ne kadar meşguldü?
Sovyetler Birliği ordusunun generali gerçekten garip niyetlere sahip olsa bile, onun elinden çok feci çıktığını kabul etmek zorundayım. Bu arada, Almanların ana darbesi olan Batı cephesi, düşman teslim olmadı. Ve tekrar - kelimeden hiç!
Neyin - aynı Halder'ın günlüklerinin doğrulanması. İlk başta, sürpriz saldırıdan ve Rus savunmasındaki boşluklardan faydalanan Almanlar, Batı Cephesinin ana güçlerini kuşatmak için tank gruplarını öne fırlattı. Ve hedeflerine ulaştıkları görülüyor gibiydi - bu stratejik yöndeki birliklerin önemli bir kısmı gerçekten yüzüğü vurdu.
Ama sonra, Almanların kendileri için şekillendirilmiş bağırsaklar başladı. Sovyet birlikleri tarafından kuşatılmıştı, dikkatlice katlanmış bile değillerdi silâh Avrupalı meslektaşlarının örneğini takip ederek. Franz Halder'in kronik bir baş ağrısı için yeni bir nedeni var.
Haziran 26 1941 yıl
Derin grubumuz da dahil olmak üzere, düşman grubu tarafından kuşatılmış olan önemli husus, piyade bölünmelerimizin ilerlemesini geciktirmektedir.
Haziran 28 1941 yıl
Ordu Grubu Merkezinin önünde, düşmanın Volkovysk ve Novogrudok bölgelerinde kuşatmadan ayrılma konusundaki umutsuz girişimleri sonucunda, bazı sektörlerde durum ciddi biçimde kötüleşti.
Haziran 30 1941 yıl
Ordu Grubu Merkez grubunun merkezinde, tamamen karışık olan bölümlerimiz, düşmanın çevresinin iç çemberden her yöne umutsuzca nüfuz etmesine izin vermemek için her türlü çabayı sarf ediyor.
Doğru değil mi - ordu için biraz garip bir davranış oldu; bunun sadece bize yaptığı, geriye bakmadan düşmandan kaçtığı ya da tam tersine, Alman tutsaklığı istedi. Ve sadece 2 Temmuz 1941, yani savaşın onuncu gününde, şu giriş Halder’in günlüğünde görünür:
Temmuz 2 1941 yıl
Novogrudok bölgesinde bulunan düşman ağır kayıplara uğradı. Novogrudok bölgesinde ayrılmayı başaran birimler aslında parçalandı; Ayrıca, cephaneleri veya yiyecekleri yok. Dolayısıyla düşmanın pasifliği. Bununla birlikte, düşmanın bireysel küçük gruplarının güneydoğuya sızma olasılığını tamamen dışlamak imkansızdır.
Gördüğümüz gibi, yalnızca çevrede bir hafta süren savaştan sonra, Sovyet kuvvetlerinin halkadaki faaliyetleri azalmaya başladı. Ve bunun nedeni isyancıların muhtemelen mühimmat ve yiyecek tükenmesinden dolayıdır.
Ve sadece Temmuz ayının 5’ine kadar, son kurşuna kadar pratik mücadele eden Minsk’in batısında bulunan Kızıl Ordu birimleri örgütlü direnişe son verdi. Savaş Günlüğüne göre, 50'in üzerinde binlerce askeri adam esir alındı. Ancak, aynı Halder'in tahminlerine göre, Bialystok-Novogrudok kazanında bulunan kuvvetlerin sadece küçük bir kısmıydı. Gerisi aslında savaşta öldü.
Temmuz 5 1941 yıl
Genel olarak, Novogrudok bölgesinde yer alan düşmanın ardından, artık kuşatmadan çıkmak için daha fazla girişimde bulunmadığı söylenebilir, Bialystok projeksiyonunda yer alan düşman grubunun (bir tutsak kolordu kumandanının göstergelerine göre, 15-) olduğu söylenebilir. 20 bölümleri), korunmuş sefil kalıntılar. Kuzey Ordusu Grubu cephesinden önce faaliyet gösteren düşman bölümlerinin sayısından, 12-15 bölümleri tamamen tahrip edilmiş sayılmalıdır.
Askeri dilde, “tamamen tahrip edilmiş bir bölünme”, düşmanla son adama karşı savaşan ve savaşta tamamen ölen bir askeri birliktir.
Temel olarak, Batı Özel Askeri Bölgesinin "generallere ihanet" denilen ve düşmanlarını teslim almak için birliklerini iddia ettikleri iddia edilen Batı Özel Askeri Bölgesinde bilmeniz gereken tek şey budur. Değişiklik olmadı. Fakat gerçekte, anavatanlarına ihanet ettiği iddia edilen aynı generallerin başkanlık ettiği bölümlerimizin düşmanı için kesinlikle kahramanca, acı ve kanlı bir direniş vardı.
Ve o zaman neydi, soruyorsun. Sonuçta, gelecekte en zor çevre ve sınırsız mahk columnsm sütunları vardı ve Moskova'ya kadar geri çekildiler.
Evet, hepsi öyleydi. Ancak düzenli Kızıl Ordu’nun ana güçleri sınır savaşında imha edildi. Daha sonra aceleyle işe alınan ve terk edilen rezervuarların ve milislerin bölünmüşlükleri hala gerçekten savaşmayı öğrenmek zorunda kaldı. Ve bunlar aslında sivilleri öğrendi. Ancak bunun için neredeyse yarım yıl sürdü ve Moskova'nın yakınındaki cephe hattı.
Ve normal birlikler savaş görevlerini tamamladılar. Neredeyse tamamen savaşta öldü. Ancak, efsanevi bir askeri hazırlıksızlık veya özellikle büyük çaplı ihanet nedeniyle değil, yalnızca askeri eylemlerin mantığı nedeniyle. Bu da savaşın arifesinde ülkenin liderliği tarafından alınan siyasi kararların sonucuydu. Asıl özü, Almanya ile savaşın başlamasını geciktirmek ve ideal olarak bütünüyle kaçınmaktır.
Stalin'in Avrupa'da Hitler ile paylaşacak hiçbir şeyi yoktu. Sovyetler Birliği, iddia ettiği hemen hemen tüm eski Rus bölgelerini geri aldı. Ve bununla birlikte, SSCB'nin kendi kendini geliştirmesine ve tek bir ülkede sosyalizmin inşasına odaklanan Joseph Stalin için devletin dış genişleme programı tamamen tükendi.
Kesin olarak, savaşa en ufak bir ipucu ipucundan bile kaçınmak için Stalin, birliklerin şok gruplarını Almanya sınırına yoğunlaştırmayı reddetti ve ülkenin geniş topraklarına dağılmasını emretti. Kızıl Ordu örneğindeki 22 Haziran 1941 çalışanları için ölümcül olan bu karardı. Eskiden güçlü bir askeri güç, ancak geniş alanlara dağılmış, aslında askeri girişimin kaybedilmesine mahkum olmuş, güçlerini doğru yerde hızlı bir şekilde toplamak için fiziksel yeteneğinden mahrum kalmıştı. Sonuç olarak, bütün Avrupa'nın askeri kaynaklarını harekete geçiren Wehrmacht'ın maksimum olası etkisi için tamamen konsantre olan kısımlarda yenilmeye mahkum edildi.
İsterseniz, elbette, bu ölümcül kararı Stalin'i suçlamak için koyabilirsiniz. Ama şahsen ben onun yerine bir kez girdiğimde, başka bir karar vermeye teşebbüs edeceğimi hayal etmekte zorlanıyorum. Çünkü bu diğer karar ancak Almanya ile yapılan acil savaş olabilir. Ve aslında - ABD ve İngiltere de dahil olmak üzere tüm Batı dünyasında. Bu durumda, kesinlikle, “Sovyet saldırganlığına maruz kalan” Avrupa yakasında kalacaktı.
Stalin'in çok korkmadığı aynı savaş (onun korkak olduğuna dair hiçbir bilgim yok), temel kadar istemedi. Sırf SSCB için gerekli olmadığını düşündüğü için. Ve bu anlamda, seçeneği yoktu. Sonunda, ülkemiz buna bağlı olan her şeyi yaptı, bu yüzden bu anlamsız savaş gerçekleşmedi. Fakat bu dünyadaki her şey sadece bize bağlı değil.
Kızıl Ordu’ya gelince, bu bile olsa, en olumsuz koşullar, askeri görevini tamamıyla yerine getirdi. Ve onun yüzyılında, yenilmez ve efsanevi tarihte kalma hakkına sahiptir.