Folklor masallar, müzik, dans, efsaneler, sözlü tarih, atasözleri, batıl inançlar ve benzeri, belirli bir popülasyon için ortak olan ve o kültürün, alt kültürün veya grubun geleneklerini içeren dışavurumcu kültürün gövdesidir. Folkloru inceleyen bilim adamlarına genellikle folkloristler denir. Halk bilimi çalışmasının çoğu akademik, materyalleri sınıflandırarak ve orijinal formları tanımlayarak gerçekleştirildi. Uygulamalı folkloristler ise sosyal problemleri ele almak için folkloru ve diğer geleneksel kültürel materyalleri kullanıyorlar.
Dünya giderek küreselleştikçe, geleneksel folklorun korunması ve yeni materyallerin devam eden gelişimi, eşsiz kültürel ifadelerin korunabileceği ve bilgeliğinin gelecek nesillere aktarıldığı önemli yollardır.
Tanım
Folklor, genel olarak, belirli bir kültürün geleneklerini ifade eden, çeşitli biçimlerde, maddi bedeni ifade eder. “Folklor” teriminin kesin bir tanımı yoktur, çünkü farklı disiplinlerden akademisyenler aynı materyali tamamen ayrı bakış açılarıyla incelerler. Edebiyat bilimcileri öncelikle yapıya, anlatı stiline, içeriğe ve türe odaklanırken, antropologlar folkloru bir kültürün görüşlerini anlamanın bir aracı olarak görür. Bu nedenle, Fransız folkloristik çalışmanın kurucusu Arnold van Gennep, folklorun küçük toplum gruplarındaki yaratıcı gücü anlamanın anahtarı olduğuna inanıyordu. Her iki paradigma, folklorun ortak bir fenomen olarak görüp göremeyeceği ve bu nedenle geniş kategorilere veya belirli bir toplumun belirli kültürel eserleri olarak algılanabileceği sorusunu gündeme getirmektedir.
Folkloristler, örneğin Dan Ben-Amos, tüm folklorun "bir bilgi, düşünce tarzı ya da bir tür sanat olduğunu" iddia ederek bütün disiplinler için kapsamlı bir folklor anlayışı yaratmaya çalıştığı gibi, her iki dünyayı da birbirine bağlama eğilimindedir. "1 Bu tez Ben-Amos'un umduğu gibi kullanılmasa da, modern bilim adamları genellikle folkloru hem edebiyat hem de benzersiz kültürel olaylar olarak görüyorlar. Folklor “tamamen uygulayıcılarının kontrolü altında kalıyor. Hatırlamak, değiştirmek, unutmak… onların bir zamanlar geleneksel ve değişken olduğunu” diyor.2
Folklor Çalışması
"Folklor" terimi, 1846'da, daha sonra "popüler antikalar" olarak adlandırılan şey için bir Anglo-Saxon terimi kullanmak isteyen İngiliz William Thoms tarafından kullanılmıştır. Romantik milliyetçiliğin on dokuzuncu yüzyıl ideolojisinin bir parçası olarak geliştirilen konsept, modern ideolojik hedeflere hizmet etmek için sözlü geleneklerin yeniden şekillendirilmesine yol açtı. Johann Gottfried von Herder ilk önce Alman halkının otantik ruhunu, geleneğini ve kimliğini belgelemek için folklorun kasıtlı olarak kaydedilmesini ve korunmasını; böyle bir gerçekliğin olabileceği inancı, Herder'in geliştirdiği romantik milliyetçiliğin ilkelerinden biridir.
Sadece yirminci yüzyılda etnograflar, açık politik hedefleri olmadan folkloru kaydetme girişiminde bulunmaya başladılar. Tanımlama standartları geliştirildi ve her bir örnek, dağıtım biçimlerinin yanı sıra orijinal formları belirlemek amacıyla yer ve tarihe göre sınıflandırıldı. Daha sonra "performans" analizine dayanan gelişmeler, her bir formu performansla izleyici arasındaki etkileşimden kaynaklanan ve sosyal grupta belirli bir rol veya işlevi yerine getiren bir olay olarak kabul etti.
Folklor çalışmaları akademik topluluklarda güçlü kalırken, disiplinin "saf" bir araştırmanın ötesine geçmesi, uygulama ve problem çözmeyi amaçlarından biri olarak içeren bir hareket olarak ortaya çıkması yirminci yüzyılın ortalarına kadar değildi. 1939'da, folkloristler Benjamin A. Botkin ve Alan Lomax, "gerçek halk bilimi", "uygulamalı antropolojiye benzer" ve diğer uygulamalı sosyal bilimler ifadelerini, gerçek sosyal bilgileri ele almak veya çözmek için folklor ve geleneksel kültürel materyallerin kullanımı ile ilgili çalışma olarak kullandılar. sorunları.
Botkin'in yaklaşımı, Federal Yazarlar'ın eski kölelerin sözlü anlatılarını toplama konulu çalışmalarından, Kongre Kütüphanesi için çalıştığı zaman, koleksiyonundaki çalışmalarından kaynaklandı. Bu malzemelerin yayılmasının Amerika Birleşik Devletleri'nde ırk ilişkilerini iyileştirme ve önyargıyla mücadele potansiyeli olduğunu gördü. Kaldırılma hareketi, benzer şekilde, William Still'in kendi kitabında toplananlar gibi, kaçan kölelerin sözlü anlatımlarını kullanmıştı. Yeraltı Demiryolu Kayıtları, Sebepleri için destek almak. Botkin'in dönüm noktası çalışması, Yükümü Bırak (1945) sözlü tanıklıkları tarihsel kanıt olarak gören ilk Amerikan kitabıydı ve bunun kabul edilen uygulama haline gelmesinden otuz yıl önce bir kitaptı. Botkin ayrıca, kültürel uygulamalar ve materyalleri festivaller ve blok partiler gibi mahalle etkinliklerine dahil ederek ırk ve etnik ilişkileri geliştirmek için kamu programları geliştirmek için Quaker aktivisti Rachel Davis DuBois ile birlikte çalıştı.
1960'lı yıllarda, diğer Amerikan folkloristler, folklorik kaynaklardan edinilen bilgileri, özellikle tıp ve halk sağlığına yönelik bütünsel ve kültürlerarası yaklaşımların öğretimi ve uygulamasında halk hekimliğine dayalı sosyal sorunları ele almak için uygulamaya başladılar. Folkloristler ayrıca şehir planlama, gerontoloji, ekonomik gelişme, çok kültürlü eğitim, koruma ve diğer alanlarda danışman olarak çalışmaya başladı.
Uygulanan folklorun büyümesi, genellikle Archie Green'e, Amerikan Folklor Topluluğu'na ve Kongre Kütüphanesi'nde Amerikan Folklife Merkezinin yaratılmasına atfedilen "halk folkloru" olarak bilinen 1970'lerin başındaki hareketti. Hareket başlangıçta “kamu sektörü folkloru” olarak adlandırıldı. Kurulduktan kısa bir süre sonra Smithsonian Kurumu, Ulusal Sanat Bağışı ve diğer kar amacı gütmeyen kuruluşlar folklora büyük ilgi gösterdi.
Halk folkloristleri, geleneksel halk sanatlarının, el sanatlarının, halk müziğinin ve diğer geleneksel halk türlerinin formlarının belgelenmesi, korunması ve sunumu ile ilgilenmektedir. “Okullarda halk sanatları” programlarında çalışmakta, geleneksel ve usta sanatçıları gösterilerde ve konutlarda ilk ve orta dereceli okullara sunmaktadırlar. Tanınmış ustalar tarafından geleneksel sanatların öğretimini teşvik etmek için çıraklık programları geliştiriyorlar. Ayrıca radyo programları gibi geleneksel müzikler de sunuyorlar. Amerikan Rotaları Kamu Radyo Uluslararası. Zaman zaman geleneksel sanatların özellikleri hakkında belgesel filmler çekerler ve ayrıca şarkılarını söyleyen, dans eden ve sözlü folkloru okullara ve topluluklara sunan performans sanatçılarına sponsor olurlar. Kamu folkloristleri ayrıca ekonomik ve toplum gelişim projelerine dahil oldular.
Modern dünya daha endüstriyel hale gelip geleneksel yaşam tarzı topluluklarından uzaklaşırken, folklorist eski gelenekleri modern hayata entegre etmenin yanı sıra daha önce kaybedilen folklor türlerini toplamaya devam etmek için eşsiz bir konumdadır.
Folklor Kategorileri
Şakalar ve bilmeceler gibi çeşitli örneklerden hayvan masallarına ve hatta bazı geçit törenlerine kadar çok çeşitli folklor türleri vardır. Birçok tür örtüşür ve bazen bir tip ile diğeri arasındaki fark oldukça keyfi olabilir.
Neredeyse var olan her kültürün kendine özgü bir lore seti vardır ve en geniş kategorilerden biri etnik ya da ulusal folklordur. Örneğin, Arthur efsaneleri hem İngiliz hem de Galce etnik folklor örneği olarak görülebilir; şehir efsaneleri ve uzun masallar neredeyse yalnızca Amerikalı; masallar Alman etnik geleneğinin bir sonucudur; iken Arap geceleri Bölgesel bir Ortadoğu masalı olarak görülebilir. Aşağıdakiler, en genel olandan daha belirgin olanlara listelenen en yaygın folklor türlerinin bir listesidir.
Efsane
Bir efsane tipik olarak tarihsel bir bağlamda anlatılan, genellikle doğru olduğuna inanılan romantik bir macera hikayesidir. Tipik olarak kahramanlar ve kötü adamlar, epik savaşlar ve büyük cesaret yetenekleri ile ilgilidir. Genellikle kahraman belirli bir etnik köken ya da milliyetin ikonik bir sembolüdür.
Efsaneler, genellikle bir nesilden bir sonrakine, asıl olarak sözlü gelenek biçiminde geçtikçe evrimleşen, geçmiş ve uzun zamanlara yerleştirilmişlerdir. Ancak, yazı önemli bir arşivleme ve sanatsal yöntem haline geldiğinde, efsaneler her yazarın veya yazarın kendi geçmişine ve bakış açısına göre değişerek kültürel ve ulusal sınırları aşarak tekrar tekrar üretildi. Daha yakın bir zamanda, film ve televizyon medyası yoluyla, efsaneler belki de her tür folklorun en uzun süreli ve popüler olanı haline gelmiştir.
Büyük Britanya'nın Arthur hikayeleri, efsanelerin kültürlerarası doğasına mükemmel bir örnektir. Şövalyenin simgesi ve "asil şövalyenin" temsili olan Kral Arthur, Arthur'un gerçek ve tarihi bir figür olduğuna inanan erken İngiliz yazarlarla başladı. Her ne kadar bu tür iddiaları doğrulamak için Kral Arthur'un tarihsel bir ifadesi olmasa da, İngiliz yazarların onu çeşitli eserlerde kullanmalarını engellememiş, İngiliz folklorunun en popülerleri arasında yerini almıştır. Ancak Arthur'un yirminci yüzyıl sinematik versiyonları, Arthur'un eşit derecede popüler olan Kutsal Grail efsanelerindeki rolünden çok az söz edildiğini söyleyen Camelot, Yuvarlak Masa Şövalyeleri, Guinevere, Sir Lancelot ve Excalibur kılıcına daha fazla önem veriyor.
Bununla birlikte, bütün efsaneler kültürel olarak böyle bir ölçekte yayılmamaktadır. Fransız savaşçı Roland efsaneleri, Sümer prens Gilgamesh ve Sinbad karakterleri Arap geceleri Efsanelerin hepsi, Kral Arthur'un ölçüsüne adapte edilmemiş ve dağıtılmamış önemli edebi şahsiyetlerdir. Bunlar ve diğerleri belirli insan gruplarında kaldılar ve daha geniş edebi veya sinema dünyasına dahil edilmediler.
Efsane
Efsaneler, genellikle uzun zaman önce olan olayları ve epik oranlı insanları betimleyen efsanelerle birçok ortak özelliği paylaşır. Bununla birlikte, mitlerin iki ayırt edici özelliği vardır. İlk olarak, mitlerde genellikle tanrılar ve doğaüstü güçler gibi fiziksel dünyanın ötesinde güçler bulunur. İkincisi, dünya ve insanlık gibi şeylerin kökenlerini açıklayan etiyolojik olabilirler. Efsaneden daha sık efsane, edebiyat bilimci Joseph Campbell'ın iddia ettiği gibi arketip karakterlerini içerir. Öyleyse temel, bir kahramanın bir yeraltı dünyasına yolculuğu, dünyayı kötülükten kurtarmak için geri getirebileceği güçler elde etme çabası, paradigmanın binlerce yıl boyunca tüm edebiyat biçimlerinde tekrar tekrar ortaya çıkması fikridir. yıl.
Mitin yapısı ve kullanımı, hem metafiziği detaylandırmaya hem de olayların nasıl ve neden böyle olduklarını açıklamaya çalıştığından, genellikle din ile örtüşür. Aslında, her dinin kendi mitolojisi vardır: Hristiyanlar için Yeni Ahit, İsa Mesih'in sözlü geleneklerini ve çarmıha gerilmesinden sonra havarilerinin misyonerlik hareketini temsil eder; Siddhartha'nın aydınlanmaya ulaştığı hikayeler Budistler için merkezi mitoloji iken.
Efsanenin etiketi, hayali bir hikayeyi ima eder, ancak bunun nedeni, tarihsel olarak efsanenin, zamanın baskın inançlarına ait olmayan ve bu nedenle de baskın inançlarla aynı statüyü taşımayan herhangi bir figüratif hikayeyi tanımlamak için kullanılmasıdır. Bu nedenle, Roma dinine modern Hıristiyanlar tarafından "mit" denir. Batı kültüründeki en ünlü mitlerden bazıları antik Yunanistan'dan gelir ve genellikle tanrıları veya demi-tanrıları ve ateş (Prometheus'un hikayesi) ve dünyadaki kötülüğün varlığını (Pandora'nın kutusunun hikayesi) içerir. ).
Mitlerin ayırt edici bir başka özelliği de, anlatılara dahil edilen insan olmayan yaratıklardır. Ejderha belki de en popüler-kanatlı ve nefesi kesen, yılan gibi büyük bir hayvandır. Diğerleri centaur, chimera, elf, peri, cüceler, griffin, cüce cin, pegasus, pixie, sfenks, tek boynuzlu at ve trol sayılabilir.
Halk şarkısı
Bir halk şarkısı, "çoğu zaman çeşitli sürümlerde veya bölgesel varyasyonlarda bulunan bir insanın veya bölgenin halk müziğine ait bir şarkı" olarak tanımlanabilir.3 Halk şarkıları belki de her tür folklordan kültürel olarak en yayılmış olanıdır. Müzikal gelenekler ve stiller, yazılı eserlerin ortaya çıkmasından ve kayıt teknolojilerinin ortaya çıkmasından çok önce kültürel olarak işlem görmüştür.
On sekizinci yüzyılın başlarında, Avrupa'da bölgesel ballalara ve müziğe ilgi artmaya başlamıştı, ancak belki de en önemli kültürel yayılma araçları ortaya çıktı çünkü sömürgecilik farklı kültürlerin buluşmalarını zorladı. Köleler, Amerika'ya müzikal gelenekler getirdiler ve en ünlü Amerikan halk şarkılarının bazılarından sorumludurlar. Yirminci yüzyılda, Bob Dylan, Joan Baez ve Woody Guthrie gibi sanatçılar kendi tarzlarını kendi tarzlarında yarattılar. 4
Festival
İlk festivaller hasatlar, ölülerin onurlandırılması veya kutlamalar etrafında dönüyordu. Topluluk aktivitesine, folklor yayınlarının en yaygın yeri ve zamanı olan müzik, dans ve hikaye anlatımı eşlik ediyordu.5 Festivalin kendisi, antik Yunanistan'ın Dionysos festivalleri gibi belirli bir folklorik inanç veya geleneğe dayanıyordu. En ünlü ve en ünlü festivallerden biri Cadılar Bayramı. Kökenleri Pagan ritüellerinde, Her Hallow's Eve geleneği ile birlikte yılda bir kez ortaya çıkan kötü ruhları engellemek için yalan olsa da, çocuk giydirme ve korkutucu hikayelerin büyük ölçüde laik bir hali oldu. Şükran Günü, Guy Fawkes günü ve Yılbaşı festivalleri yıllar boyunca anlam ve kutlama tarzını değiştirdiği için bu nadir değildir.
Batıl inanç
Batıl inanç, antropologların “sempatik sihir” olarak bilinen, insanın eylemlerinin zaman ve mekan sınırlarının ötesindeki olayları etkileyebileceği inancı olduğu için, ilgisiz görünen olayların nedenselliğine olan inançtır. Bu, evrendeki daha büyük, metafiziksel olarak kontrol eden kuvvetlerin, Tanrı'nın belirli bir versiyonunun ya da sadece şans fikrinin inancına dayanan bir gelenektir.
Batıl inançların ünlü örnekleri arasında ayna kırmak, içine şemsiye açmak ya da tuz dökmek, 13 numaradan korkmak ve hatta Shakespeare'in atıflarına atıfta bulunmaktan gelen tiyatro geleneği gibi kötü şanslar sayılabilir. Macbeth “İskoç Oyunu” olarak oyunla ilgili laneti önlemek için.
Peri masalı
Masallar evrensel olarak hayali olarak görülür, genellikle "Bir zamanlar" ya da "Çok uzak bir diyarda" cümleleriyle başlar ve tehlikede olan kahramanların hikayelerini, kılık değiştirmiş, büyü, macera ve antropomorfik hayvanların hikayelerini anlatır ve yaratıklar. Almanya'da on yedinci yüzyıl boyunca tasarlanan masal, zaman içinde çarpıcı biçimde değişen bir tür folklordur. Grimm Kardeşler olarak bilinen Wilhelm ve Jacob Grimm, on yedinci yüzyılın başlarında sözlü olarak aktarılan Alman masallarını toplamaya başladı ve ilk diziyi şöyle yayınladı: Kinder- und Hausmärchen ("Çocuk ve Ev Masalları") 1812'de. Bu erken peri masalları, bugünün çocuk masallarından çok farklıydı. Çoğu, ailenize itaat etmek ve kötülüğü reddetmek gibi ahlaki dersler etrafında dönen karanlık hikayelerdi.
Tanıdık masal Hansel ve Gretel öncelikle orman güvenliği ile ilgili sıradan bir talimattan biri olabilir veya ikincil olarak kıtlığın büyük ailelerin tehlikeleri hakkında uyarıcı bir masal olabilir. Bununla birlikte, gizli anlamı, “Korkunç Anne”, “Ölüm” ve “Baba ile Kefaret” gibi yaygın olarak anlaşılan temalar ve motifler nedeniyle güçlü bir duygusal tepkiye yol açabilir. Ahlaki ve ahlaki ve psikolojik bir kapsam olabilir. alıcının niteliğine, anlatım tarzına, izleyici üyelerinin yaşlarına ve performansın genel bağlamına bağlı olarak işin yanı sıra eğlence değeri.
Walt Disney Company'nin popülaritesi, klasik masalların çoğaltılmasında yatar. Güzel ve Çirkin, Pamuk Prenses, Kül kedisi, ve Uyuyan güzel, türe bir müzikal bileşen eklemek.
Uzun Hikaye
Uzun bir hikaye, geleneksel olarak Amerikan folklorunun bir şeklidir. Genellikle insanlık dışı işler yapan, hayattan daha büyük bir insanın hafif, komik bir hikayesi, genellikle ulusal gurur ve kültürel ikonografinin hikayeleridir. Johnny Appleseed, erken Amerika'nın en vahşi doğasını doyurup gittiği her yere elma tohumları yayarak, böylece kuzeydoğudaki ABD'deki Paul Bunyan ve öküzünün Baby Blue'sunun sayısız elma ağacının kaynağı olarak itibar kazanmıştır. Büyük Kanyon ve Pecos Bill gibi simge yapılar sınır, kovboy yaşamının görüntüsüdür. Bu hikayelerin çoğu tam bir kurmacadır, ancak en azından bir tanesi Johnny Appleseed, bir çocuk bakıcısı olarak yaşamı masalında anlatılandan daha pratik olan gerçek bir kişi olan John Chapman'a dayanır. 6
Epik Şiir
Efsane ve efsane gibi, destansı şiir uzun zaman önce kahramanlar, doğaüstü güçler, tanrılar ve görkemli savaşlarla uğraşır. Aralarındaki temel fark, epik şiirin bir dizi sözlü geleneklerin sonucu olma eğiliminde olmasıdır. Bir edebiyat biçimi olarak epik şiir, başlangıçta törende söylenen yeni bir şiirden ibarettir. Yazarın bir muse veya yazarı aracılığıyla konuşmak için Tanrı'yı kışkırtmasını içerir. Epik şairlerin en ünlüsü olan antik Yunanlı Homer’ın, onun gibi klasikleri ürettiğine inanılıyordu. İlyada destanı ve Odyssey uzun zamandır devam eden Yunan efsanesini, efsanesini ve geleneğini yapılandırılmış bir anlatıya sokarak. Virgil en Aeneid Roma'nın kuruluşunu detaylandırmak için Yunan ve Truva efsanesi geleneklerinin yanı sıra Roma inancını bir araya getirdi. Peri Kraliçesi Arthur efsanesini, Protestan ideolojisini ve İngilizleri klasik bir kurgu eserine bağlar. John Milton cennet kaybetti Sadece İncil'in dogmalarını kullanmakla kalmaz, aynı zamanda Puritan geleneklerini ve inançlarını da içerir ve Şeytan ve Cennet Bahçesi'nin öyküsü hakkındaki günümüz kavramlarının çoğu Milton'un İncil'den daha çok yorumlanmasından gelir.
Destansı şiirdeki evrimin büyük çoğunluğu çeviriden geliyor. Epik şiir, mevcut bir kültürde o kadar kolay yayılmaz ve kullanılmaz; daha ziyade yeni lore ve kurgu biçimlerine ilham verebilecek kendi kültürel eseri olarak hareket eder, orijinal eser ise diğer lore biçimlerinde olduğu gibi pek değişmez. Ancak, değişim gerçekleşir ve çoğunlukla çevirmenin önyargısına ve dillerin sesbilgisi ile anlambilim arasındaki farka bağlı olarak çok sayıda çevirinin varyasyonlarından kaynaklanır.
Şehir efsanesi
Bir şehir efsanesi belki ortaya çıkacak en yeni folklor şekli ve en eşsizlerinden biridir. Ayırt edici faktörlerinden biri olan çoğu sanayileşmiş ülkede bulunabilirken, Amerika'da en yaygın olanıdır. Kentsel efsaneler tipik olarak insandan insana geçen ve asla ilk elden olayların bir ifadesi olmayan sözlü hikayeler topluluğudur; tipik olarak, hikayeler, hikaye anlatıcısına bağlı olarak kaldırılan üç veya dört kez birine rastlar. Kentsel efsanelerin çoğu, karakteristik olarak sonunda bir bükülme ile ya ironik ya da doğaüstü olan öngörülemeyen bir olay olan benzer hikayelerin varyasyonlarıdır.7 Yolculuktan önce ortadan kaybolan bir otostopçuyu alan ve tamamıyla hayalet olduğu ortaya çıkan sürücü, kısa süre önce kaçan bir seri katilin ya da akıl hastasının hikayesi gibi genç bir çift, ormanlık, ıssız bir alanda arabaya park etmiş.
Bu tür hikayeler genellikle, belki de erken Amerika’nın daha muhafazakar, ahlaki olarak katı olan toplumu nedeniyle, şiddet ve trajediyle birleşen bir ahlak-reşit olmayan cinsel faaliyetin maskesini gösterir.
Notlar
- Ben Dan Ben-Amos, "Bağlamda Bir Folklor Tanımına Doğru" Amerikan Folklor Dergisi, 1971.
- Henry Glassie, Folklor Sanatının Ruhu (New York: Abrams, 1989).
- Songs Halk Şarkıları. Answers.com. 5 Nisan 2007 tarihinde alındı.
- İd Ibid.
- ↑ Festivaller ve Ziyafetler. Historychannel.com. 5 Nisan 2007 tarihinde alındı.
- Chapman John Chapman - Nazik Bir Kahraman. Johnny Appleseed İz Derneği. 5 Nisan 2007 tarihinde alındı.
- Jan Harold Brunvand, Ufuk Otostopçu: Amerikan Kent Efsaneleri ve Anlamları, (Norton: New York, 1981).
Referanslar
- Baron, Robert ve Nicholas R. Spitzer, ed. Halkbilimi. Washington: Smithsonian Enstitüsü Basını, 1992.
- Botkin, B.A. Yükümü yatır. Chicago: Chicago Press Üniversitesi, 1945.
- Feintuch, Burt, ed. Kültürün Korunması: Folkloristler ve Kamu Sektörü. Lexington: Kentucky Üniversitesi Yayınları, 1988.
- Goldstein, Diane. Bir Zamanlar Bir Virüse: AIDS Efsaneleri ve Süreli Risk Algısı. Logan: Utah Eyalet Üniversitesi Yayınları, 2004.
- Yeşil, Archie. Fink Kitaplarını Yakmak: Yerel Kültür Üzerine Diğer Denemeler. Chapel Hill: Kuzey Carolina Üniversitesi Basını, 2001.
- Hufford, Mary, ed. Kültürü Koruma: Miras Üzerine Yeni Bir Söylem Champaign: Illinois Press Üniversitesi, 1994.
- Jones, Michael Owen, ed. Folkloru Kullanmak. Lexington: Kentucky Press Üniversitesi, 1994.
- Belediye Başkanı, Adrienne. Klasik Folklor Bursu Bibliyografyası: Antik Yunan ve Roma Mitleri, Efsaneleri ve Popüler İnançları. Folklor (Nisan 2000). 5 Nisan 2007 tarihinde alındı.
Dış bağlantılar
Tüm bağlantılar 17 Nisan 2017 tarihinde alındı.