Honore de Balzac’ın Goriot Baba isimli ünlü romanının konusu nedir? Goriot Baba kitap özeti ve kitabın incelemesi, hakkında bilgi.
Goriot Baba
Roman 1819’da Paris’te başlıyor. Eugene de Rastignac, gayri resmi olarak “Pere” Goriot olarak bilinen yaşlı bir adam da dahil olmak üzere bir dizi başka yatılı ile birlikte bir pansiyonda yaşayan genç bir hukuk öğrencisidir. Goriot bir zamanlar son derece zengin olmasına rağmen, servetinin çoğunu iki kızı Anastasie de Restaud ve Delphine de Nucingen için harcamıştır ve yoksulluğu onu diğer pansiyonerler arasında alay konusu yapar. Rastignac, Paris toplumunu gözlemlerken, servet elde etme fikrine giderek daha fazla takıntılı hale gelir. Yüksek sosyetedeki tek bağlantısı, Vicountess de Beauséant adında zengin bir uzaktan akrabasıdır. Beauseant’ın bağlantıları sayesinde Rastignac, Anastasie ile tanışır ve ona hayrandır, ancak onun Goriot ile olan bağlantısını, istemeden onu gücendirdikten sonra öğrenir.
Anastasie tarafından reddedilen Rastignac, kız kardeşler arasındaki rekabeti kendi yararına kullanmayı umarak Delphine’in peşine düşer. Görünüşünü ve sosyal görgü kurallarını koruma ihtiyacı, özellikle Delphine’e aşık olduktan sonra onu borca sokmaya başlar. Rastignac, para için giderek daha umutsuz hale gelirken, Vautrin adında gizemli ve uğursuz bir kişi olan yatılı arkadaşının egemenliğine girer. Vautrin bir plan önerir: pansiyonda yaşayan Victorine de Taillefer adında genç bir kadındır. Vautrin, Onu mirastan mahrum bırakan ve onu evlatlıktan reddeden zengin bir adamın kızıdır ve Rastignac’ın onunla evlenmesini önerir. Plana göre daha sonra erkek kardeşinin ölümünü ayarlayacak, böylece babasının tek varisi olmasını sağlayacak ve o ve Rastignac çok zengin olacaklardır. Rastignac, Delphine’le ve Goriot’nun onu mutsuz evliliğinden kurtarma girişimleriyle ilişkisini sürdürürken bile Victorine’e kur yapmaya başlar.
Bu arada, polis güçleri aslında kötü şöhretli bir suçlu olan Vautrin’e yakın olmaya başlar. Victorine’in kardeşi, Vautrin’in planının bir sonucu olarak öldürüldükten kısa bir süre sonra Vautrin tutuklandı. Rastignac, kocasından ayrılan ve babasının parasını ödediği bir daireye taşınan Delphine’e kendini adamaya karar verir. Ancak kocasının maddi durumu, durumu daha da karmaşık hale getirir ve Anastasie de sevgilisinin borçlarını ödemek için paraya ihtiyacı olduğu için babasının yardımını ister. İki kız kardeş arasındaki tartışma ve babalarından bencilce talepleri Goriot’nun ciddi şekilde hastalanmasına yol açar.
Goriot ölüm döşeğindeyken Rastignac, Bianchon adında bir tıp öğrencisi olan arkadaşının yardımıyla ona bakar. Delphine ve Anastasie babalarını çok geç olana kadar ziyaret edemeyecek kadar bencil ve meşguldürler ve cenaze masraflarına da katkıda bulunmazlar. Goriot, özverili cömertliğine rağmen, kimsenin katılmadığı bir cenazede bir yoksul mezarına gömülür. Deneyimle sertleşen Rastignac, Paris toplumuna damgasını vurmak için soğuk ve hesaplı olmaya yemin eder.
Romanın Analizi
Roman, geleneksel anlamda olmasa da, bir çağın gelişi olarak kabul edilir. Rastignac başlangıçta sıradan biridir. Başlangıçta Paris sosyetesinde gördükleri karşısında iğrenir. O zamana kadar yaşadığı deneyimler çok daha küçük bir alanda sadece fakir ailesiyle olmuştur ve sosyetenin aşırılıkları onu anlamadığı için rahatsız etmektedir.
Ancak romanda ilerledikçe, bu topluluğun yollarında eğitilir ve bulduklarını benimsemeye başlar. Avukat olma hedefini bir kenara bırakır ve bunun yerine ailesinden gelen parayı ve nihayetinde yükselişini teşvik etmek için kadınlarla olan bağlantılarını kullanarak sosyal tırmanışa başlar.
Hikayesi, sosyal sınıf ve sosyal ayrılık teması tarafından yönlendiriliyor. Rastignac, zengin seçkinlerin bir parçası olmayı arzu etse de, o dünyaya ait olmadığı ve onu asla orada kabul etmeyecekleri açıktır. Birkaç karakter tarafından acımasız bir hırs duygusuyla hareket etmesi tavsiye edilir. İnsanların güç ve güçsüzlük arasında keskin bir şekilde ayrıldığı bir dünyada merhamete yer yoktur. Rastignac, Goroit’in evli kızıyla olan ilişkisini durumunu iyileştirmek için kullanarak bu hırs konusunda keskin bir his geliştirir.
Bu hırs, ailesi için iyi bir yaşam kurma isteğinde başlangıçta bir onur duygusu olan şeyi yozlaştırır. O zamanlar hukuk şimdiki kadar yüksek maaşlı bir meslek değildi, ancak Fransa’nın güneyinde yaşayan fakir bir aile için düzenli bir gelir sağlardı. Bu yolun sadece angarya olduğuna karar verir ve ailesinin sahip olduğu az miktarda parayı yüksek sosyete dünyasında bir hayat başlatmak için kullanır. Daha onurlu bir adamın alamayacağı bir risk.
Kitap, Balzac’ın en büyük başarılarından biridir. Fransızca’da “Rastignac” kelimesinin acımasız sosyal hırsları olan birini ifade etmek için kullanılmasını teşvik etti ve gerçekçi tarzında sonraki karakterler için temel oluşturdu. Balzac bazen üst sınıftaki insanlara bu kadar olumsuz bir bakış açısı getirdiği için eleştirilse de, eleştirmenler onun karmaşık karakterlerini ve ayrıntılara gösterdiği özeni övdüler. Roman, hırsla yozlaşmanın ne anlama geldiğine ve insanların bir iktidar şansı için hiçbir şeyden vazgeçmeme biçimlerine amansız bir bakış.