17/06/2019 | Yazar: Kaos GL
Sözlü Tarih projemiz Renkli Ekran’da Can Yaman; 90’lar sonu ve 2000’lerde Lambdaistanbul’u, 2003’te yapılan ilk İstanbul Onur Yürüyüşü’nü, Gacı dergisini ve yalnızlığına çare müziği anlatıyor.
Sözlü Tarih projemiz Renkli Ekran'da Can Yaman; 90'lar sonu ve 2000'lerde Lambdaistanbul'u, 2003'te yapılan ilk İstanbul Onur Yürüyüşü'nü, Gacı dergisini ve yalnızlığına çare müziği anlatıyor.
Kaos GL Derneği’nin sözlü tarih projesi “Renkli Ekran”ın yeni videosu yayınlandı. LGBTİ+ kişilerin gündelik hayatlarından örgütlenmeye; 80 ve 90’lı yıllardaki mücadeleden medyaya birçok konuyu ele alan sözlü tarih projesinde Can Yaman, 90'lar sonu ve 2000'lerde Lambdaistanbul'u, 2003'te yapılan ilk İstanbul Onur Yürüyüşü'nü, Gacı dergisini ve yalnızlığına çare müziği anlatıyor.
Yaman; 90’lar sonu ve 2000’lerin başında Lambdaistanbul’u ve savaş karşıtı hareketi şöyle hatırlıyor:
“Irak’ta savaş oluyor ve savaş karşıtı hareket her yerde alevleniyor, bir şekilde eşcinsel hareketi de yanına alıyor. Daha doğrusu sadece eşcinsel hareket değil bütün muhalif hareketleri yanına aldığı için, ister istemez onu sokağa çıkartıyor. E şimdi bütün hareketler çıkmışken, bir eşcinsel hareketin çıkmaması biraz garip olurdu.”
2003’te yapılan ilk İstanbul Onur Yürüyüşü’nü ise şöyle anlatıyor:
“2003 teki onur yürüyüşünü açık olarak yapmamız zaten her şeyi artık daha kamusal alana çıkarmaya vesile oldu. Hep sokağa çıkarken birileriyle çıkıyorduk. 1 Mayıs’ta işçilerle… 8 Mart kadın eşcinseller kendini var edebiliyor… İşte savaş karşıtı harekette bir şekilde var oluyoruz, ama bu sefer bizim için sadece eşcinsel olduğumuz için; LGBTİ’lerin olduğunu, artık yapabileceğimizi gösterebilmek adına denemek istedik. Çok endişeliydik tabi, bir kere izin almadık falan ama bulunduğumuz yerden Mis sokağa kadar yürüyecektik, işte pankartlı falan filan.
“Bundan önce tabi Onur Haftası yapıyorduk. Etkinlikler oluyordu. Genellikle bir haftalık bir etkinlik olur sonunda da parti olur, hoppa biter. Geceliğin de göstermelik bir yürüyüş yapılır. Dolmabahçe sarayına kadar bir yürünür falan. O da bizim yürüyüşümüz olurdu. Tabi görünür olmayan bir şeydir ama öyle mizansen olarak yapılırdı.
“2003’te ilk başta bizim brandamız vardı. Ay yolda giderken brandamızı bir açıyorduk, bir kapatıyorduk. Birdenbire polis yanımıza geliyordu… Ama garip bir güven de duyduk çünkü bir anda etrafımız dolmaya başladı.”
Etiketler: medya