Ana "arkadaş"
“Bir şeyi gizlemek istiyorsanız - en belirgin yere koyun.”
Edgar Allan Poe
“Hızı korumak, geride kalmaktır. Ve geriye doğru yendi. Ama biz dövülmüş kalmak istemiyoruz. ... 50-100 yıllarında gelişmiş ülkelerin gerisinde kaldık. Bu mesafeyi on yıl içinde ele almalıyız ”dedi. Joseph Stalin, sosyalist endüstri 4 Şubat 1931'teki ilk Birlik işçi konferansında.
Bu makalenin fikri, Vasily Dmitrievich Zvyagintsev'in "Odyssey, Ithaca'dan ayrıldığı" (İkinci Dünya Savaşı ile ilgili bölümleri) tarafından bilinen romanı okurken ortaya çıktı. Prensip olarak, pek çok modern bilim kurgu yazarı ve bilim kurgu yazarı değil, aynı zamanda çok Büyük Vatanseverlik Savaşı'nın seyrini tam olarak anladığımız nedenlerle “tekrarlamaya” çalıştılar - SSCB savaşı korkunç bir felakete dönüştü. Ve, Truva / İlion'un yıkılmasının aksine, genel tarihin standartlarıyla çok yakın bir zamanda oldu.
Bu konuda çok şey yazılmış olması hiç de şaşırtıcı değil. Çok fazla bile. Dağlar tarihsel edebiyat, sözde tarihsel dağlar ... Bazı eksiklikler için lideri suçlamaktan ve minnettar okuyucuyu "askeri-stratejik mutluluğa" giden yolu işaret etmekten duyduğu memnuniyeti reddetti. Stalin'in saf ve pervasız olduğu gerçeği gibi, ancak yazar Wehrmacht'ın nasıl çitleneceğini biliyor. Bir bilim kurgu yazarı olan Zvyagintsev de böyle bir zevki inkar etmedi (Hitler tamamen ele geçirilemese bile, alternatif versiyonu daha yetkin, mantıklı ve ayrıntılı olarak edebi bir bakış açısıyla tanımlandı).
Ama genel olarak, elbette, fikir bir Columbus yumurtası gibi basittir - geçmişe dönmek ve Kızıl Orduyu kaçınılmaz yenilgiden kurtarmak. Ve bu hem tarihsel analizin gerçekçi şekilde (ki böyle değildi) hem de Haziran 1941'e kadar inanılmaz modellerin yaratılmasıyla alternatif teknik tarih tarzında yapılır. оружия. Ne yazık ki, bu eserlerin edebi seviyesi çok daha az eğlenceli olsa da, bunu okumak oldukça ilginç. Eserlerin yazarları genellikle sadece asıl şeyi anlar: Almanların dövülmesi ve Yoldaş olması. Stalin çok kısa sürede hayatı öğretir. Yani onlar mükemmel ...
Çoğu durumda, bir hata yapılır, asıl olan budur - insanlar Sovyet propagandasından dolaylı olarak ilerlerler: “teknoloji ile ezilmiş Alman”. Ve bu sobadan sözde tarihsel Kulibinler danslarına başlıyor ... Ne yazık ki ve Yoldaş. tarihçiler ve yoldaş. Bilim kurgu yazarları ve onların bu iki bileşenle değişen derecelerde doluluk dereceleri olan melezleri, herhangi bir nedenle 1941 yaz-sonbaharının olaylarını incelemek için, öfke ve bağımlılık olmadan konuşmak için çalışma yapmazlar. Kimsenin sorunu incelemesini istemiyorum, hepsi derhal çözümüne gidiyor.
Bir nedenden ötürü, sıradan Sovyetler Birliği'nin savaşa hazır olmadığıydı, ancak Stalin ... hem SSCB'nin hem de Stalin'in acımasızca ödediği Hitler'e inandı. Bazı nedenlerden dolayı, tarihsel ve teknik analizin ana yönü Almanca'dır. tanklar ve onlara karşı mücadele. Seyirciler aktif olarak bazukalar sunuyor, metal uzmanları 30'larda SSCB'de "bazuka" olmadığından pişmanlık duyuyorlar ... Bazukalar var, bazukalar var, bazukalar var. Evet, teklif edenlerin çoğu. Askeri teçhizat alanında sunmaktadır. Tüm Avrupa'yı istila eden korkunç Alman panzerlerle mücadele alanında. Ve hatta büyük kalibreli, hızlı ateşli tank silahları sunulmaktadır. Kızıl Ordu adamlarına Luftwaffe ile savaşmak için “batma” kitlesinin dağıtılması önerilmiyor - ve bu ekmek.
Başka bir deyişle, yazar (SSCB'nin kurtarıcısı) genellikle bir istila olduğu, direnmesi gereken ve ülke hazır olmadığı gerçeğinden ileri gelir. Ve hepsi, çünkü Stalin bir istila beklemiyordu ve sadece bilge poplane / tarihçi her şeyi görüyor ve anlıyordu.
Böylece yirmi birinci bu kahramanlık öyküsünden sonra, kafamda bazı kötü şüpheler doğuyor ... Yerleştirilmesi gereken bir şey var. Bazı nedenlerden dolayı, bu tür bir akıl yürütmenin en açık ilk önceliği: bir şeyler yanlış yapıldı ya da bu, ancak yeterince açık görünmüyordu. Genel olarak, Stalin iktidara geldiğinde? Yaklaşık tarih 1929 yılıdır. 1928 ilk beş yıllık planın ilk yılı. yani Başlangıç noktası için hala 1929 yılını alabilirsiniz. İşte başlangıç.
Ve 1941 yılı çok istilacı ... Çok az tarih gidelim. Stalin istiladan yıllar önce 13'i tamamlamıştı (en iyi ihtimalle). Bunun gibi bir şey. Ve iktidara geldiğinde, ağır sanayi çok küçüktü ve Kızıl Ordu'nun pratikte modern silahları yoktu. Ve biliyorsun tüm Sonraki eylemleri çok ciddi bir şüphe uyandırıyor. Bu, kişinin “bir şey bildiği” izlenimidir. 1941 yılı itibariyle, bu korkunç fiyatı ödedi, SSCB, güçlü bir sanayi ve modern bir ordu aldı. Sadece zamanım vardı.
Çarpıcı olan şey “kullanılamazlık” değil, SSCB'nin büyük bir savaş için hazır olması. Stalin, kilise tabağı ve eşsiz resimler de dahil olmak üzere her şeyi ülke dışına çıkardı, ancak orduyu ve sanayiyi savaşa hazırladı. Milyonlarca mahk andmu ve kollektif çiftçiyi ücretsiz tarıma zorladı, ama endüstrinin devlerini en yüksek hızla kurdu.
Kızıl Ordu'nun yenilgisi ve ardından “rejim eleştirmenleri” ve “eleştirmenlerin eleştirileri” nin dansı çitin üstüne gölge düşürür ve bütün resmi gizler. Fakat bir kez daha: Endüstrinin benzeri görülmemiş bir şekilde büyümesi ve 1941 yılıyla ordunun gelişimi (1929 yılının çok düşük bir bazından) istemsiz bir şekilde “kötü şüpheyi” öneriyor. Çok fazla eşleşme var. Tüm ulusal kaynakları savaşa hazırlanmak için harcamak çok da riskli değil mi? Ya Almanya saldırıya uğramasaydı? Ve zaten ordu için 24 saat çalışan zengin olmayan bir ülkenin hepsine sahibiz. Ne bitecekti? Ekonomik bir çöküş?
Evet, aynı kollektifleşme / sanayileşme biraz daha yumuşak ve sakin olabilirdi. Tüm bu aşırılıklar neden? Lider diktatörü oynamak istedi ve benlik saygısını eğlendirmek mi istedi? Barsky heves (böylece "kahvaltı" her şey çalıştı!) Ya da başka bir şey? Bunun, büyük bir Avrupa istilasının hazırlanması olduğu ustaca bir versiyonu, ne yazık ki, gerçekler tarafından doğrulanmadı. Sovyet liderleri için 30'lerde "kapitalizm dünyası" üzerindeki bir zaferin hayalini kurması bile çok kızarık olurdu.
Hayır, “uzun strateji” kademeli olarak büyüme, benzer bir durumda çok daha mantıklı görünüyor. Çatışmalardan kaçının, ekonomiyi kurun, orduyu güçlendirin ... Aynı, ancak iki kat daha yavaş. Burada insanları (minnettarlarmış!) Ve kaynakları koruyabilirsiniz. Ancak Stalin, herhangi birinden veya bir şeyden bağımsız olarak “düz” bir şekilde bölünür. Kelimenin tam anlamıyla ülkeyi tekmelerle ilerletiyor ... Bu delilik mi, yoksa bir şey mi biliyordu?
Sınırlı ve kendi kendine yeten bir liderin tüm eleştirileri çok nahoş bir gerçeğe dayanıyor: 41 tarafından Stalin ülkesini beş artıya hazırlamıştı. Metalurji ve mühendislik, uçak fabrikaları ve tank fabrikaları zaten vardı. Her şey öyleydi. Hatırladığımız gibi, gerçekten korkunç bir fiyat satın aldı. Ama öyleydi. İşte haziran ayındaki Alman 22 işgali olmasaydı, bütün bunlar kanlı bir saçmalık gibi olurdu. Bütün bunlar tamamen anlamsız olurdu. Fakat Stalin İşgal üzerine bir bahis yaptı ve kaybetmedi ... nasıl, merak ettim, başardı mı?
Hayır, elbette istihbarat bildirildi ve bir değil ... ama Alman ordusunun yeniden canlanması 1933'ta başlayacak. Silahsızlaştırılmış Rheinland'ın silahsızlandırılması sırasında, Hitler'in böyle bir ordusu yoktu. Ve Stalin çoktan ödün vermeyen bir askeri yarış başlatmıştı. Her ne pahasına olursa olsun, herhangi bir masraftan ve fedakarlıktan bağımsız olarak zamanında yakalayın. Daha önce de belirtildiği gibi, strateji kesinlikle uygun, ama ... hiçbir şekilde evrensel değil. Hitler saldırısı yerine barışçıl bir on yıl sonra? Ve zaten ağır ve savunma sanayine yatırılan tüm paralara sahibiz. Ve bu yeni endüstri hayır evrenseldi. Silah yapabilirdi, birçok silah. çağdaş o anda silahlar.
Ve alınan ordu десятки тысяч uçaklar, tanklar ve topçu sistemleri? Ona ne yapmalı ve onu çok kim besleyecek? Ne tür bir sofistike, bu “uhaydak” tam olarak neydi ve “retro” ön ekine rağmen, tam olarak çalışan bir ekonomi ve orduyla askeri sanayi kompleksi tüm ulusal ürünü yuttuğunda “yarın” krizine girdi. kimseyle kavga etmemek? Stalinist stratejinin çok riskli olduğunu düşünmüyor musunuz? Aşırı kibirli?
Sürekli olarak orduyu ve askeri üretimi artırarak, belli bir anda “krize girebilir” ve bunu büyük bir savaş olmadan yapabiliriz. Bu en ünlü Stalinist sanayileşmedir - süresiz olarak böyle bir hızda devam edemezdi. Bildiğiniz gibi mucizeler olmaz. “Kısa stratejinin” avantajları var, ancak bazı dezavantajları da var. 40’te, SSCB, savaş için olmasaydı, aslında daha zengin ve daha gelişmiş İngiliz İmparatorluğu, ABD, Almanya’dan (aslında katılmadan) ekonomik rekabeti kaybetmeye başlayabilirdi.
Hızlı herif I.V. Stalin, SSCB için yılda 1941 savaşına hazır olma alanında çok iyi bir durum yarattı, ancak burada savaş bir yıl daha kalsaydı, ülkenin kaynaklarının (emek dahil) sınırsız olmadığı ve en katı sistemdeki insanların yorulmadan yoruldukları gerçeğinden bahsediyoruz. 24 / 7 modu. Hızlı hamle sadece kısa olabilir. Ne yazık ki. Doğrusal konuşursak, 42’te daha da güçlü, 43’te daha da fazla ve 1950’te genel olarak yenilmez oluruz ... Üzgünüm beyler, gerçek ekonomi (ilkel bir bilgisayar değil) bu yüzden çalışmıyor 1000 metreleri yüz metre olarak çalıştıramazsınız. Aksi takdirde, I.V. 1960'e göre Stalin, mega-fabrikalarla tüm gezegeni inşa ederdi.
Hayır, prensip olarak, SSCB'yi Fransa ve İngiltere ile karşı karşıya bırakırsak (yüksek seviyeye sahip, yavaş yavaş gelişen veya askeri-endüstriyel alanda durgunlaşan), o zaman evet, her ek yıl bize güçlü bir başlangıç yaptı. Zamanın olması mantıklıydı ve 1942'taki bu “burjuva güçler” ile bir çatışma, SSCB için 1939'ten (düşük baz etkisi) çok daha ilginç olurdu. Ama "Führer yoldaş" söz konusu olduğunda ... zaman çekmek için? Ve neden? Hitler başladı daha sonra ve daha düşük bir askeri üssünden (Almanların hiç ordusu yoktu). 1933'te Almanya'da ne tank ne de savaş vardı havacılık (aktif olarak planör uçurdular).
Ancak sorun şu ki, Almanya dışardan güçlü bir finansal destek aldı ve bundan sonra zengin ve sanayileşmiş bir Avrupa'yı fethetti (orada tarım da var, her şey yolundaydı). 1940 yılında (Fransa'nın yakalanmasından sonra) Hitler’in daha Stalin’den daha fazla kaynak. Endüstriyel anlamda, tarımsal, bilimsel anlamda. Hammaddeler - evet, biraz daha az. Ancak onun altında neredeyse kıta Avrupasının tamamıydı. Ve Almanya artık SSCB'den daha hızlı büyüyebilir.
1941'te Hitler, 1940'tekinden daha güçlüydü, ancak Barbarossa'yı 1942'e ertelemek onun için oldukça mantıklıydı. Almanya için ek yıl (başlangıç ve şu anda mevcut kaynaklar dikkate alınarak); daha SSCB için daha fazla. En azından fazladan bir yıl, Pz-I, Pz-II ve çeşitli Çek ersatzları gibi dürüst sefaletten kurtulma fırsatı verecek. Unutma, Hitler'in altında Çek, Fransız, Belçika endüstrisi vardı. Bunlar Stalin'in, işçi olarak dünkü köylülerle “yeniden yapılanmaları” değil, çok sayıda nitelikli personeli olan oldukça eski (iyi bir şekilde) fabrikalardı. Ne bir yıl beklemek değil? "Nashtampovat" toplarını ve tanklarını yok mu?
Paradoksal olarak, güç dengesi 1939'in sonbaharında en iyisi Stalin içindi, sonra yavaş yavaş bozulmaya başladı. Hitler'in bütün endüstrileri sıfırdan yaratmasına gerek yoktu. En azından Çek Cumhuriyeti ve Skoda bitkilerini alın ... Ama gerçekten - gelip almak ve "kolektivasyon" gerekli değildir. Her durumda, aşırı sıkıştırılmış sanayileşme programını tamamlayarak, SSCB'nin 1941'i formun zirvesine ulaştı veya ona çok yakındı (hatırladığımız gibi ekonomi yıldan yıla doğrusal ve çok hızlı bir şekilde büyümez).
Büyük Vatanseverlik Savaşı grevdeydi ... bir şekilde garip bir şekilde zamanla çakıştı. Hayır, eğer öyleyse, o zaman Stalin ne 1939, ne de 1941, hatta 1942 de Almanya ile savaşmak istemedi. Fakat karar vermedi. Ancak Hitler için savaşın başlamasını bir yıl daha “geciktirmek” çok faydalı oldu - orduyu yeniden düzenlemeye, düzgün bir şekilde eğitmeye (33 ordusu öncesi - 100 000 halkı), Avrupa endüstrisini 3. Reich’in hizmetine koydu (gerekli) çok fazla süresi). Ve 1943'te, ortak Avrupa kaynaklarına dayanan, endüstriyel ve bilimsel olarak gelişmiş bir Almanya'nın durumu daha da ilginç olurdu.
Her nasılsa, genellikle SSCB'nin hızlı ve son derece gelişmekte ve Üçüncü Reich zamanı işaretlemekte, bu nedenle bu hipotezin tarihi doğrulanmamaktadır. Askeri teknolojinin Hitler'in Almanya'sındaki gelişimi hızlı bir şekilde arttı. İngiltere ile yapılan durgun savaş sizin için bir "ön cephe" değildir, çok fazla kaynak yememiştir.
Tüm bunlar, 1941 yazında Almanya ile yapılan büyük savaşın hiçbir şekilde açık olmadığı gerçeğidir. Efsanevi Rezun’un aksine, Hitler bir veya iki yıl ertelemek için bir anlam ifade etti: sanayileşme konusunda herhangi bir sorunu yoktu ve zaten Alman ordusu günden güne değil, bir süre kadar büyüyebildi. Ve 1943'in mutlak açıklıkla (yazar için) işgali başarılı olacaktır. 1943’te, Alman askeri teçhizatı (çoğu) kaçınılmaz olarak Sovyeti kalite olarak ele geçirmiş ve 1941’ten (özellikle tanklar için) çok daha popüler olacaktı.
Almanya'da mükemmel endüstriyel ve askeri uzmanlar vardı (bu makalenin yazarından çok daha yüksek bir seviyedeydi) ve bunu anlayamadılar. Her yıl dünya Reich’in Bolşevizme karşı kazandığı zaferi yaratıyor ... Ama Pz-I, Pz-II piçini 1941 yazında kesin olarak saldırdılar. Böyle bir "başarılı" tesadüf. düşünmek gibi inci yazında 43 işgali gibi görünüyordu ... Canavar gibi görünebilirdi. Avrupa çok daha zengin, daha kalabalık ve endüstriyel köylü Rassei idi. Güçler eşit değildi.
Fakat mucizevi bir şekilde Wehrmacht ve Kızıl Ordu tam olarak 1941 yazında çarpıştı. Tam o anda, SSCB “ondan kurtulduğunda” pratikte maksimumda. En ağır yenilgilerin sebepleri bazukaların / sokmaların yokluğunda değil, en üst düzey askeri liderlik alanındadır. Ve bu suçlamak için 1937-th değil, bu 1917-1941. Yetkili Rus subaylar, sivil cehennemde, göç ederken, kamplarda kayboldu ... Orduyu yönetecek kimse yoktu. Ve hepimiz "generallerin üniformalı hainler" ve "paslı tüfekler, üçe bir" arıyoruz. Bu konu, prensip olarak “Sıcak yaz 1941-42” makalesinde açıklanmıştır.
Ancak Stalin gerçek bir mucize yaratmayı başardı: “her şeyin başladığı” anı sihirli bir şekilde tahmin etti ve o andan itibaren SSCB'yi formun zirvesine getirdi. O biraz geç olsaydı - yenilgi. Hitler biraz sonra saldırdıysa - mağlup et. Eğer hiç saldırı yapmamış olsaydım, bu da bir zafer değil, ekonomik bir çıkmadır.
Stalinist mucizenin olanaksızlığını anlamak için, Sovyet askeri-sanayi kompleksini ve orduyu 1928 ve 1941'ta karşılaştırmanızı şiddetle tavsiye ediyorum. Aslında, ortak hiçbir şey: iki tamamen farklı sistemler. Bunu neden yaptı? Böyle korkunç bir fiyat? Eğer sadece “savaşa hazırlık yaparsanız”, hızınızı yavaşlatabilirsiniz: ekonomiyi yavaşça pompalamak, yeni silahlar geliştirmek, orduyu azar azar yükseltmek ... kendinizi 1929’te Stalin’in konumuna getirin (1939’te değil, “reenactors” gibi , yani 1929-m). Geleceği bilmiyorsunuz, dünyadaki durum karmaşık, ancak ülkede de zor. Ekmek - sorunla ... Evet ve partide her şey sakin değil.
Burada, 1929'tan 1941'a kadar olan dönemde Stalin / SSCB'ye yönelik eylemlerinizi kaybetmeye çalışın (bugünkü “alternatif tarih” gibi bilgisayar tarihi stratejilerinin faydası yaygındır). Ona verilen geleceği bilmiyorsun. Bu yüzden, Stalin tarafından seçilen gerçek gelişim stratejisi (“yarın hakkındaki cehalet” göz önüne alınarak) vahşi ve anlaşılmaz görünüyor. Bilinçli olarak milyonlarca vatandaşını hayatta kalma eşiğine getiren içsel durumu kasıtlı olarak aşırı derecede ağırlaştırdı, tüm parayı bilinçli bir şekilde çok dar bir şekilde harcadı. Yani, süper hızlı sanayileşme, tüm başarılarıyla birlikte yaşam standartları cidden yükseltmedi ve kaldıramadı.
Her şey "dipsiz namlu MİK" içine girdi. Neden? Delirmiş mi? Erken bir savaş olmadan (açıkça tanımlanmış bir anda), SSCB ciddi bir ekonomik krize uçardı. Ne kadar hoşlanırsa sevin, imkansızdır, barış döneminde, çelik üretimini ve bunlardan elde edilen tankların üretimini sınırsızca arttırmaktadır (ve ayrıca maaşlı tanklar ihraç etmek de imkansızdır). Keyfi olarak zorlayıcı bir “çekim” diktatörlüğü çerçevesinde bile, insanları anlaşılmaz görevlerle durmaksızın zorlamak imkansızdır. Evet, parti liderleri er ya da geç Büyük Liderin yeterliliğinden şüphe etmeye başlarlar.
30'in tüm arzuyla birleşmesi, mevcut uluslararası ekonomik ve politik ilişkiler sistemine “sorunsuz ve sakince” entegre olamadı: çok “egzotik” bir ekonomik modeli olan dışlanmış bir ülke. Stalin, Kızıl Ordu'nun kendisini (MIC) büyük bir savunma savaşında kullanmaktan başka, gerçekten de “iyi” bir seçeneğe sahip değildi. Ama nasıl bilebilirdi? Soru sorusu.
“Avrupa’daki kurtuluş kampanyasının” varyantı uluslararası durumu hesaba katmıyor - dünyanın önde gelen tüm ülkeleri SSCB’ye karşı birleşecek (olduğu gibi, hiç kimse Russophobia’yı ve anti-komünizmi iptal etmeyecektir). Yani sadece savunma.
Bu arada, II. Dünya Savaşı genellikle “uykuya dalmak” için en zarif bir konudur, yalnızca Alman askeri-teknik mucizeler savaşın bitiminden beş dakika önce, dizlerinde çalıştı. Ama bu başka bir hikaye ...
Genel olarak, Stalin çok fazla "tahmin" yaptı: Muhtemelen, tankların ve uçakların sonsuz üretimi, Kızıl Ordu'nun yetenekleri hakkında çok yüksek görüşlerinin olmadığını kanıtladı (ama her şeyin daha da kötü olduğu ortaya çıktı!). Ancak, 30'lerde (ve düşmanca bir ortamda olmak) nükleer silahlara (ve akıllı generallere) sahip olmayan Stalin, başka seçeneğe sahip değildi. SSCB'de 60-x / 70-x'te (Brezhnev'in yerinde, cebinde nükleer silahlarla ve "sosyal blok" çerçevesinde), böyle saçmalıklara yol açmaz - Yoldaş Aptalı. Stalin kesinlikle değildi ve deliliğe düşmedi. Ve "geç 50 000" geç Sovyet tanklarının varlığı (fhantasmagorik miktarlarda diğer "geleneksel" silahlardan bahsetmiyorum) potansiyel bir ihtilafın her iki tarafında fazla miktarda nükleer silah olduğu açıkça görülüyor. Stalin'in altında, bu kesinlikle olmazdı.
- Oleg Egorov
- www.mirf.ru
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.