Sürgünde olmak, bir kişinin evinden (yani şehir, eyalet veya ülke) uzak olmak anlamına gelirken, ya geri dönme ya da geri dönüş üzerine hapsetme ya da ölümle tehdit edilme izni açıkça reddedilir. Bu bir ceza ve yalnızlık şekli olabilir. “İç sürgünü”, yani ikamet edilen ülke içindeki zorunlu yeniden yerleşimi ve ikamet edilen ülke dışında sınır dışı edilen “dış sürgüyü” ayırt etmek yaygındır. En yaygın olarak bireysel bir durumu tanımlamak için kullanılsa da, bu terim aynı zamanda gruplar (özellikle etnik veya ulusal gruplar) veya tüm hükümet için de kullanılır. "Diaspora" ve "mülteci" gibi terimler, hem sürgünden hem de zorla grup sürgünü ve "sürgündeki hükümet" gibi terimleri açıklamakta ve bu ülkenin dışından meşruiyetini değiştirmeye ve tartışmaya zorlanmış bir ülkenin hükümetini tanımlamaktadır. Sürgün, aynı zamanda kendi vatanından kendinden empoze bir kalkış da olabilir. Öz-sürgün, genellikle, iddia eden kişi tarafından bir zulüm şeklinde, zulümden veya hukuki meselelerden (vergi veya suç iddiaları gibi) kaçınmaktan, utanç veya pişmanlık eylemlerinden kaçınmak veya kendini zaman ayırmak için kendini izole etmek olarak tasvir edilir. belirli bir takip. İnsan Hakları Evrensel Bildirgesi'nin 9. Maddesi, "Hiç kimse keyfi tutuklama, gözaltı veya sürgün edilemez" ifadesini kullanmaktadır.