Çok yüksek bir tepe olmasa da, yine de birkaç yüz metre yüksekliğe sahipti. Dahası, rotaları karla kaplıydı, bu yüzden Yang Chen çok hızlı hareket etmeye cesaret edemedi. Yürümeye başladı ve defalarca dinlenmek için durdu. Mo Qianni ile zirveye vardığında neredeyse iki saat geçmişti.
Zirveye giden yol pek de düz değildi. Onlarca metrekarelik arazide yabani otlar ve tamamen yosun kaplı birkaç kaya dışında hiçbir şey yoktu.
Soğuk deniz meltemi kulaklarından geçti. Mo Qianni’nin kulakları, yanakları ve burnunun ucu tamamen kızarmıştı.
Yang Chen, kendi şalını çıkarmadan önce kuru yüzünü sevgiyle okşadı ve kadının boynuna sarmak istedi.
"Üşümüyorum, üzerine sar.” Mo Qianni, onun eylemini reddetmek istedi.
Yang Chen acı bir şekilde gülümseyerek, “Bir adam sana şalını sardığında bunu kabul et. Bir kadın üşümediğini söylediğinde, sence bu erkeği utandırmaz mı?"
"Mo Qianni, Burada sadece sen ve ben varız," dedi.
Yang Chen gülümseyerek, "Bu cümleyi böyle kullanmazsın," dedi. "Sıcak, dev bir yatakta uzanıyor olsaydık, az önce ne dediğini duymak isterdim."
“Aptal.” Mo Qianni itaatkar bir şekilde Yang Chen'in şalını etrafına dolamasına izin verirken kızardı. Yumuşak doku bir erkeğin sıcaklığını getirdi.
İkili, deniz manzarasına bakmak için dönmeden önce bir süre sessizce birbirlerine baktı.
Tepenin zirvesinden doğuya bakıldığında, sonsuz bir okyanus vardı. Bakıldığında ayaklarının altında parıldıyor gibiydi.
Muhtemelen daha önceki kar yağışı nedeniyle, güneş başının bir kısmını ortaya çıkardı. Güneş ışığı, bir dokunaç gibi etrafa savrulan gökyüzündeki bulutları kışkırttı.
Öğleden sonra, altın rengi denizin dalgaları güneş ışığını yansıtırken büyüleyici görünüyordu.
Harika manzara rakipsizdi.
Mo Qianni soğuk rüzgar saçlarının içinden geçerken soğuk havada derin bir nefes aldı, suratında kibrin ifadesi görünüyordu.
"Gerçekten o amcaların tarif ettiği gibi. Burası mükemmel bir yer."
"Eğer beğendiysen seni buraya daha sık getirebilirim. Hayır dersen hayatım boyunca bu yeri bir daha asla ziyaret etmeyebilirim,” dedi Yang Chen gülümseyerek.
Mo Qianni gülümseyerek cevap verdi, “Ben tepelerde doğdum. Şimdi bir şehirde kalsam bile, hep böyle yerlere gelmeyi düşünürdüm. Hep böyle bir yere ait olduğumu düşünmüşümdür… Yang Chen, sence gerçekten aptal mıyım?"
"Neden öyle diyorsun? Bu tarihe kadar hala sebze pazarında çalışmayı ofiste çalışmaya tercih ediyorum” dedi Yang Chen.
Mo Qianni güldü. "Ne kadar da utanmaz.”
"Yalnızca sana ve okyanusa baktığımda utanmam mı gerekiyor?" Diye sordu Yang Chen, rahat bir şekilde ve gülümsedi.
Mo Qianni’nin gözlerinde bir huzur ifadesi belirdi. Beyaz ve ince, değerli eline ulaşan soğuk parmak uçları, Yang Chen'in yüzüne doğru yavaşça kaydı.
“O zamanlar çocukken okyanusu ilk gördüğümde, babam hala bu dünyada yaşıyordu. O sıralarda beni ve annemi uzak bir akrabanın denize yakın bir balıkçı köyünde bulunan evine götürmüştü.
Annem okyanus neden her nehirden ve dereden daha alçaktı sorusu sorarken elimi tutmuştu...
O sıralar bunun cevabını bilmiyordum. Ancak annem bana denizin nehirden akan her damla suyu kabul etmek istediğini söylemişti...
Annem, Kızım, gelecekte evlendiğinde okyanus gibi davranan bir kadın olmalısın dedi. Nehirlerden gelen suların kollarına akabilmesi için kendini sessizce en alçak konuma yerleştirmen yeterli. Tıpkı okyanus gibi, sınırların görülememeli. Okyanusun etrafındaki insanların sana takıntılı bir şekilde bakmalarını sağla."
Yang Chen, rüya görüyormuş gibi görünen Mo Qianni'ye bakarken düşünmeye başladı. Gülümseyerek, "Kayınvalidem bir üniversitede profesör veya uzman olmamasına rağmen, alışılmadık şeyler söyleyebilecek gibi görünüyor" dedi.
"Bir şey düşünüyordum. Bu hayatta hiç evlenmezsem ve okyanus gibi davranabilirsem, deniz kenarındaki kişi de bana saplantılı bir şekilde bakar mı?"
Yang Chen, Mo Qianni'yi zorla kollarına çekmeden önce, "Evlenmelisin," dedi. "Evlenmezsen ama okyanus gibi davranırsan, çok fazla insan sana takıntılı bir şekilde bakar. Okyanus olsan bile, seni taşıyan Dünya ben olacağım."
"Pff…”
Mo Qianni, Yang Chen'in göğsünde yatarken güldü. Görüşü bulanıklaşırken, "Dünya'ya dönüşürsen eğer, sanırım okyanus olmak istemem." dedi.
"Kıçına tokat yemeyi mi, yoksa dudaklarından öpülmeyi mi istiyorsun?" Yang Chen ona kötü niyetle baktı.
Mo Qianni haksız görünerek iri gözlerini kırpıştırdı. "Farkları mı var?"
"O zaman ikisini beraber yapacağım…”
Yang Chen öne doğru eğildi ve bir kolunu belini desteklemek için, diğerini ise yükseltilmiş ve zarif sırt tarafına dokunmak için kullanırken, onu dudaklarından öptü ve eliyle sürekli okşarken harika bir dokunuş hissetti.
Dış dünyada esen buz gibi rüzgar, hafif bir bahar esintisine dönüşmüş gibiydi. Artık soğuk değildi.
İkisi çok uzun bir süre dolaştı. Mo Qianni artık nefes alamayınca Yang Chen'in kontrolünden çıkmaya çalıştı. "Tepeden aşağı inelim. Gökyüzü çoktan kararmaya başladı." diye yalvardı.
"Şuradaki deniz ve dağ gibi olduğumuzu hissetmiyor musun?" diye sordu Yang Chen gülümseyerek.
Mo Qianni gözlerini yuvarladı. "Her geçen gün konuşmakta gerçekten daha iyi oluyorsun. Ağzın her kıza karşı hep bu kadar tatlı mı?"
"Eğer durum buysa, sence bu ıssız yere kadar aptal gibi sana eşlik edecek vaktim olur mu?"
Mo Qianni, ”Aptal olan sensin," diye şikayet etti. Yang Chen'in kollarından çıktı ve ardından tepeden aşağı yürümeye başladı.
Yang Chen hızla takip etti. "Çok hızlı yürüme. Buz tutmuş yerlere basarsan düşersin."
Mo Qianni arkasını döndüğünde, “Ben böyle tepelerde büyüdüm. Bana burada yürümeyi öğretmene ihtiyacım var mı sanıyorsun?”
Yang Chen surat asarak sessiz kaldı.
Ancak, Mo Qianni kısa bir süre konuşmayı bitirdikten sonra, sol bacağı yumuşarken, hemen yolun ortasında yarı diz çökerek bağırdı!
Şok olan Yang Chen, hemen koşarak Mo Qianni'nin vücudunu destekledi. Korkuyla, "Ne oldu?" diye sordu.
Mo Qianni'nin yüzü aniden solunca ağzı hafifçe açıldı. Titremekten düzgün konuşamıyordu ve sadece mırıldanabiliyordu. Dayanılmaz bir acı çekiyor gibiydi.
Yang Chen, Mo Qianni'nin iki eliyle sol baldırına bastırdığını gördü. Sulu gözleri onu daha da endişelendiriyordu.
"Ne oldu?” Yang Chen bir kez daha sordu.
”Bacağım... bacağım ağrıyor..." Mo Qianni mırıldandı.
Yang Chen tereddüt etmeden Mo Qianni'yi yatay olarak kaldırdı. Yang Chen tarafından bağlanan Mo Qianni, Yang Chen'e güçlükle dokundu. Zorlukla, "Yapma... gerilme... ben... yapabilirim... Bu tehlikeli... bu kadar hızlı yürümek..." dedi.
Yang Chen başka soru sorma niyetinde değildi. Yolun ne kadar kaygan olduğuna gelince, Yang Chen için sorun değildi. Neredeyse rüzgar gibi hareket ederek, son derece zorlu yollarda tepeden aşağı koştu.
Mo Qianni yoğun bir acı çektiğinden, yarı bilinçsiz durumu herhangi bir anormallik hissetmesine izin vermedi.
Kasvetli görünen Yang Chen, bir oda istemeden önce çiftlik evine geldi. Kadın hizmetçi, Yang Chen'in kollarında olan Mo Qianni'nin korkunç göründüğünü gördü, bu yüzden hızlı bir şekilde prosedürleri uygulamaya koydu.
Mo Qianni'yi taşıyan Yang Chen, soğuk tere boğulan kadını beyaz çarşaflı tek kişilik yatağa yerleştirmeden önce sıcak bir odaya girdi.
Mo Qianni sertçe kaşlarını çattı, yüzü hâlâ çok solgun görünüyordu. Korkunç derecede acı çekiyor gibiydi.
Yang Chen, fazla düşünmeden uzun tozluklarını çıkardı ve bir çift beyaz termal uzun pantolonu ortaya çıkardı.
Yang Chen, Mo Qianni’nin termal pantolonunu çıkarmak isterken, "Qianni, senin için ona bir bakacağım," dedi.
Mo Qianni onu durdurdu. Usulca, "Sakın ona bakma. Ben... ben iyi olacağım.…” dedi.
"Buna senin karar vermen gerekmiyor." Yang Chen tereddüt etmeden Mo Qianni'nin termal pantolonunu çıkardı.
Mo Qianni'nin altında siyah desenli seksi bir iç çamaşırı kaldı. Beyaz ve sert uyluk çifti, ışığı yansıtırken parlıyorlardı.
Hiç yağ içermeyen kalçalar bir kutsal yazıya benziyordu. Güzel bir yeşim taşı gibi zariflerdi. Düzgün çizgiler sevimli baldırlarına kadar uzanıyordu.
Ancak Yang Chen'in bu çekici manzaraya hayran kalacak en ufak bir havası yoktu. Dikkatini Mo Qiann’ın sol baldırına çevirdi, bu da ona yoğun ıstırap getirdi. Hiç de sıradışı görünmüyordu. Ancak dikkatli bakıldığında uzun ama ince bir iz görülebiliyordu.
Yang Chen, Mo Qianni'nin yarasına tek eliyle dikkatlice dokundu. Belli ki bir ameliyattan sonra bırakılmış. Ancak ameliyatı yapan doktor, yara izi şimdiye kadar neredeyse görünmez olduğu için olağanüstü derecede yetenekli olmalı ya da kadın çeşitli cilt bakım ürünleri kullanmaktaydı.
Yang Chen sessizce gerçek Qi'yi geliştirdi ve Sonsuz Çözümlenen Yenilenme Yazıtı'nın eşsiz iç enerjisini Mo Qianni'nin ağrılı bölgesine yaydı.
Tıkanmışlık hissi Yang Chen'in Mo Qianni'nin bacağındaki bölgenin ciddi hasar gördüğünü kısa sürede fark etmesine neden oldu. Büyük ölçüde iyileşmiş olmasına rağmen, tıpkı içine çok sayıda çivi sokulmuş bir kütük gibi, artık tam bir parça olarak kabul edilemezdi.
Sıcak ve nemli iç enerji, daha önce yaralanan damarları hızla iyi bir duruma getirdi. Mo Qianni’nin yüzü yavaşça canlılığını kazanırken kaşları gevşedi.
Mo Qianni gözlerini açarak Yang Chen'e baktı, "Teşekkür ederim..." dedi.
Yang Chen'in böyle bir şeyi nasıl başardığını sormadı. Yang Chen'in alışılmadık yönlerini gördükten sonra, Yang Chen'e bilinmeyen geçmişiyle ilgili soru sormamaya alışmıştı.
"Eskiden burada ağır bir yaran vardı anladığım kadarıyla. Yang Chen, böylesine soğuk bir havada soğuk havaya maruz kaldığında iltihaplanmanın tekrarlaması normaldir.” dedi.
"Orası son iki yıldır hiç acımıyordu. Zaten ben de tamamen iyileştiğimi sanıyordum. Seni endişelendirdiğim için üzgünüm…” Mo Qianni bunları söylerken tıpkı yanlış bir şey yaptığını fark eden bir çocuk gibiydi.
"Yaran baldırının büyük bir kısmına kadar uzanıyor. Düşmekten ya da basit bir bıçaktan olmuş gibi görünmüyor. Bu nasıl başına geldi?” Yang Chen bir süre düşündü ama yine de sonunda sormaya karar verdi.