Ergenlik, çocukluktan yetişkinliğe geçiş dönemidir. Aynı zamanda bu dönem, vücutta ve genç bir insanın dünyayla ilişki kurma biçiminde bazı büyük değişiklikler içerir.
Bu süre zarfında meydana gelen birçok fiziksel, cinsel, bilişsel, sosyal ve duygusal değişiklik, hem çocuklar hem de aileleri için beklenti ve endişe yaratabilir. Farklı aşamalarda nelerle karşılaşacağınızı bilmek, ergenlik döneminden erken yetişkinliğe kadar sağlıklı gelişimi teşvik edebilir.
Bu aşamada çocuklar genellikle daha hızlı büyümeye başlar. Ayrıca, belirli bölgelerde tüylenme diğer vücut değişikliklerini de fark etmeye başlarlar. Genellikle bu dönem kızlarda erkeklerden bir veya iki yıl önce başlar ve bazı değişikliklerin kadınlarda 8, erkeklerde 9 yaşında başlaması normal olabilir. Pek çok kız için regl döneminde, yaklaşık 12 yaşında başlayabilir.
Erken ergenlerin somut, siyah-beyaz düşünceleri vardır. İşler ya doğru ya da yanlış, küçük ya da büyüktür ve bunun arası pek yoktur. Bu aşamada gençlerin düşüncelerini kendilerine odaklamaları normaldir ("benmerkezcilik" olarak adlandırılır). Bunun bir parçası olarak, erken yaşta gençler genellikle görünüşleri hakkında bilinçlidirler ve sanki her zaman akranları tarafından yargılanıyormuş gibi hissederler.
Erken ergenlik döneminde gençler, mahremiyete daha fazla ihtiyaç duyarlar. Bu dönemde gençler ailelerinden bağımsız olmanın yollarını keşfetmeye başlayabilirler. Bu süreçte, sınırları zorlayabilir ve ebeveynler buna karşı direnirse güçlü tepki verebilirler.
Ergenlik döneminden itibaren fiziksel değişiklikler orta ergenlik döneminde devam eder. Erkeklerin çoğu büyümeye başlarlar ve ergenlikle ilgili değişiklikler bu dönemde de hız kesmeden devam eder. Örneğin, bu dönemde gençlerin sesinde bazı değişiklikler olur. Bazılarında sivilce çıkmaya başlar. Kadınlar için fiziksel değişiklikler neredeyse tamamlanmış olur ve çoğu artık düzenli bir şekilde regl dönemi geçirir.
Birçok orta ergen, daha fazla bağımsızlık için mücadele ederken ebeveynleriyle daha fazla tartışır. Bu dönemde genler aileleriyle daha az, arkadaşlarıyla daha fazla zaman geçirebilirler. Görünüşleri hakkında çok endişelidirler ve bu yaşta akran baskısı zirveye çıkabilir.
Beyin bu aşamada değişmeye ve olgunlaşmaya devam eder, ancak normal bir orta ergenin bir yetişkine kıyasla nasıl düşündüğü konusunda hala birçok farklılık var. Bunun çoğu, frontal lobların beynin olgunlaşan son alanları olmasından kaynaklanmaktadır - gelişim, bir kişi 20'li yaşlarına gelene kadar tamamlanmamıştır! Ön loblar, karmaşık karar vermeyi koordine etmede, dürtü kontrolünde ve birden çok seçeneği ve sonucu değerlendirmede büyük rol oynar. Orta çağdaki ergenler daha soyut düşünebilir ve "büyük resmi" görebilirler, ancak yine de onu uygulama becerilerinden yoksun olabilirler.
Geç ergenler genellikle fiziksel gelişimlerini tamamlamış ve tam yetişkin boylarına ulaşmışlardır. Bu döneme geçtiklerinde artık daha fazla dürtü kontrolüne sahip olurlar, riskleri ve ödülleri daha doğru bir şekilde ölçebilirler.
Erken yetişkinliğe giren gençler artık kendi bireyselliklerine dair daha güçlü bir algıya sahip olurlar ve kendi değerlerini belirleyebilirler. Geleceğe daha fazla odaklanabilir ve kararlarını umutlarına ve ideallerine dayandırabilirler. Arkadaşlıklar ve romantik ilişkiler daha istikrarlı hale gelir. Ailelerinden duygusal ve fiziksel anlamda daha kolay ayrılırlar. Bununla birlikte, birçoğu ebeveynleriyle "yetişkin" ilişkiyi yeniden kurar, onları bir otorite figürü olmaktan ziyade, bazı konular hakkında öğüt alabildikleri, danışabildikleri ebeveynleri olarak görürler.
“Burada bulunan içeriğimize erişim sağlamadan önce internet sitemizin kullanım koşullarını incelemeni tavsiye ederiz.”
Copyright © 2022 İyi Hayat