kendini hala çocuk sanan ama yolun üçte birini geride bırakmış bir kadındı.her sabah şiş gözleri ve korkunç saçlarıyla, sürüne sürüne yataktan çıkıp bi kahve yapıyor ve söylenerek bi sigara sarıyordu. uyku asla yetmiyordu ve sadece bi' beş saat daha uyumak istiyordu. ve fakat hayatın kulağına eğilip "nah!" dediğini de duyar gibiydi.. olsundu. bu da böyle bi' hayattı.
anita
17.09.13