Dillerin soy ağacı sınıflandırması: temel ilke ve özellikler
Dillerin soy ağacı sınıflandırması: temel ilke ve özellikler
Dillerin bu sınıflandırmasının temeli atılmıştır.Tarihsel akrabalıklarının ilkesi, yani bir grup dilin ortak kök diline ilk çıkmasıdır. Bu ana dili kurmak her zaman mümkün olmamakla birlikte, açık bir şekilde izlenebilir bir bağ, dilbilim akademisyenlerine uzak geçmişte varlığını sürdürmek için iyi bir neden sunar. Farklı dillerdeki benzer unsurları aramak için geleneksel olarak nispeten tarihsel bir yöntem kullanılmaktadır - bu, dillerin geleneksel şecere sınıflandırılmasının dayandığı yardımı ile elde edilen veriler üzerindedir.
Açıkça ifade edilen tarihsel ilkesine göreakrabalık ya da tarihsel benzerlik, diller genellikle dilbilim aileleri olarak adlandırılan birkaç oldukça büyük gruplara ayrılır. Aynı ailede bulunan tüm diller, sözcüklerin yapısında, sesleri telaffuz etmede veya kelime oluşumu kurallarında bazı benzerliklere sahiptir. Her zaman uzak olmakla birlikte, bu bağlantılar ilk bakışta görülebilir - bazen bazı dillerin uzak akrabasını ortaya çıkarmaya yardımcı olacak bir çok zor iş gereklidir. Ancak, yine de, bazı dillerin ortak köklere sahip olduğu fikrini kabul eden geleneksel dilbilim, yapıları ve özelliklerinde benzer anları kolaylıkla bulur.
Bugün dünya dillerinin soyolojik sınıflandırmasısadece dil ailelerine bölünmeyi değil, her ailede hangi grupların ayırt edilebildiğine göre dillerin başka akrabalık dereceleri vardır. Farklı ailelerden gelen dillerin benzerlik göstermediği ve bu, kökenlerinin farklı doğası hakkında güvenle konuşabilmeyi mümkün kıldığına dikkat edilmelidir. Kelimelerin ve kelime formlarının tarihsel borçlanmasından kaynaklanan bazı benzer yönlerin varlığı, yalnızca farklı dil ailelerinin ayrılıklarını doğrular.
Her aile içinde soy ağacı sınıflandırmasıdiller, çeşitli dalların (grupların) tahsis edilmesini, birbirlerinin ailesi ile olandan çok daha fazla benzerliklere sahip oldukları dilleri ifade eder. Bunun nedeni, bir ya da bir başka bölgedeki daha sonraki dilsel süreçlerden kaynaklanabilir, bu da dilin birkaç benzer gruba bölünmesine ya da belirli bir uyrukluğun tarihsel, doğal ya da askeri felaketler nedeniyle izolasyonunun güçlendirilmesine neden olabilir.
Çoğu zaman, dil alt grupları içinde, soybilimDillerin sınıflandırılması ayrıca dilleri mümkün olan en yakın bağlarla tanımlar - bunlar genellikle alt gruplar olarak adlandırılır. Bu tür bir sınıflamanın canlı bir örneği geleneksel olarak Hint-Avrupa ailesine ait Slav dillerinin Doğu Slav, Batı Slav ve Güney Slav alt gruplarına bölünmesi olarak kabul edilir.
Bazı durumlarda, tarihsel yoksunlukBazı milletlerin bilgisi ve ortadan kalkması, birtakım özel zorlukların ortaya çıkmasına yol açar. Yani, bazı diller, uzun bir araştırmaya rağmen, belirli bir dil ailesine atfedilemez, çünkü üyelerinin geri kalanıyla belirgin bir benzerliği yoktur. Dillerin soyağacı sınıflandırması genellikle "sınıflamanın ötesinde" dilleri gibi durumları ifade eder.
Ama bu veriye dikkat edilmelidir.Dilbilimciler tarafından belirli bir aile araştırması sırasında elde edilen sonuçlar durağan sayılmaz. Çoğu zaman, yeni bilgilerin ortaya çıkması ya da daha önce bilinmeyen metinlerin bir ya da bir başka dilde yazılması, geleneksel sınıflamayı gözden geçirmeyi gerekli kılar ve daha önce ele alınmış olan olguları tekrar tekrar analiz eder.
Bu nedenle, hala herhangi bir ailenin dışında olanlar bileYeni veriler elde etmenin bir sonucu olarak diller birkaç yıl içinde iyi olabilir, zaten bilinen bir aileye atfedilebilir veya yeni bir sınıflandırma için temel teşkil eder.
Related news
Dillerin soy ağacı sınıflandırması: temel ilke ve özellikler