Bugün, dünya liderliği "Dağın Kralı" nda bir oyun olmaktan çıkmıştır. Şimdi daha çok sonsuz bir yokuştan çılgın ve kesintisiz bir bisiklet sürmeye benziyor. Aynı zamanda, kararlılık ve güçlendirme, önemli olmasına rağmen, kazanmanın en önemli özellikleri değildir. Çok daha değerli olan, hızla değişen bir durumda uygun ve zamanında denge kurabilmesidir. Doğru dengeye ulaşmak tahakkümün kazanılmasıdır. Eğer dengelemeyi bırakırsanız veya bir sonraki yumruda hata yaparsanız, düşeceksiniz. Ve dünün izleyicileri, taraftarlar ilk önce devrilmiş idolü vuruyorlar.
Mevcut Küresel Jeopolitikte, Denge / Hakimiyetin ana aracı olarak, diğerlerinin yanı sıra, kredi, finansal ve endüstriyel ve ekonomik kaldıraçları ayırt edebiliriz. Sadece doğrudan rakipler açısından değil, aynı zamanda dünyadaki önemi olan herhangi bir ülkeye göre alternatif olarak sürekli uygulanması gerekmektedir. Ve bunu ustaca yapmak, böylece düşmanın maksimum harekete geçmesi İmparatorluğun yararınadır ve hareketsizlik sonuçta pozisyonların bozulmasına ve rakibin mağlup edilmesine yol açar.
90’in başlamasından bu yana, Lider’in rolü bölünmeden ve tartışmasız bir şekilde Amerika’ya geçti. Ancak, Avrupa'nın asıl rakibini keskin bir şekilde izliyor ve Rusya'yı SSCB'nin yıkıntılarına karşı canlandırma girişimlerini engelleyen Washington başlangıçta PRC'de bir "dünya fabrikası" kurulmasını engellemedi. Gönüllü ya da istemsiz olarak önemli değil, ancak bir TNK fabrika şubesi olarak başlayan Çin’in yalnızca muazzam endüstriyel ve ekonomik güç elde etmekle kalmayıp, ustalıkla Yuan’ı kredi ve finansal gücüne dönüştürdüğü anı da kaçırdı.
Küresel oyunda Çin, diğer ABD rakiplerinin neyin başarısız olduğunu başardı - ne Avrupa, ne Rusya, ne de BRICS ülkelerinin güçlendirici ekonomileri. Göksel İmparatorluğu, 2008'tan sonra kendisini tehlikeye atan mevcut dünya kredi ve finansal sistemine açıkça bir alternatif sunmasa da, Yuan'ın Dolara alternatif olarak olduğu fikri bile ABD’nin küresel egemenliği için açık bir tehdittir.
ABD’yi, Euro’ya benzer şekilde, Yuan’ı Dolar’ı destekleyecek finansal ve döviz kuru oyunlarına çekmeye yönelik girişimleri, Pekin’i görmezden geldi. Sonuç olarak, ABD’nin Çin’le mücadelesinin kredi ve mali cephesinde bir çıkmaz meydana geldi. Rakiplerin hiçbiri, bir alternatif olmadığında, tüm dünya ekonomisi için intihar olacak, rakibin finansal sistemine açıkça saldırmaya cesaret edemiyor. “Dövüş” konumsal bir savaşa girdi.
Endüstriyel ve ekonomik cephede durum tamamen farklı. Yüzleşme dünyanın dört bir yanında ortaya çıktı ve hatta dünyanın birçok yerinde istikrarı ciddi şekilde sarstı.
Ve ABD’nin asıl amacı Çin’in endüstrisinin, yani modern petrol endüstrisinin kanının hammadde bağımlılığıdır. Daha doğrusu, teslimatlarının Göksellere teslim kaynakları ve yolları
ABD Enerji Bilgi İdaresi'ne (EIA) göre, 2011’un sonunda Çin’de ham petrol ithalatının kaynaklarını daha yakından inceleyelim
Toplam 5 milyon 076 bin varil / gün.
Bunlardan 2 milyon 162 bin varil / gün Basra Körfezi'nden Hürmüz Boğazı yoluyla taşınır (363 bin varil Omani hariç). Bunlardan yalnızca İran (555 bin varil / gün) ve kısmen de Irak (276 bin varil / gün) yağının ABD etkisi tarafından yeterince kontrol edilemediği düşünülebilir.
996 bin varil / gün - Afrika'dan gelen petrol.
619 bin varil / gün - Rusya ve Kazakistan'dan gelen petrol.
364 bin varil / gün - Güney Amerika'dan gelen petrol.
572 bin varil / gün - diğer petrol tedarikçileri.
Ancak 2012 yılı başında Rus Haberinin bilgi
2012’te Çin’e petrol ithalatı daha da arttı.
Financial Times'a göre, Aralık 2012 sonuçlarına göre Çin, net petrol ithalatı açısından dünyada ilk sırada yer aldı. Yayın, Çin'intarihsel atılım ”olarak değerlendirildi.
Ülkenin gümrük idaresine göre, Aralık 2012’te, PRC net ithalatını günlük 6,12 milyon varile yükseltti. Bağımsız analistler, günlük 5,994 milyon varil seviyesinde net ithalat yaptığını tahmin etti.
2012’te, Çin’in ham petrol ithalatı, yaklaşık 271 milyon tona ulaşırken, 2011’e kıyasla artışla yüzde 6,8’e ulaştı.
Ekonominin Çin'deki hızlı gelişmesinin ardından, enerji talebindeki hızlı büyüme devam etmekte, ham petrol ithalatının hacmi sürekli olarak yeni tarihsel kayıtlara imza atmaktadır. Çin'in en büyük rafinerisi Sinopec Corporation Kıdemli Başkan Yardımcısı Cai Xiyu, bu şirket tarafından yurtdışından satın alınan petrolün payının zaten yüzde 80'i aştığını, kaynak kısıtlamalarının, enerji tüketen işletmelerin tüketicilerinin gelişimi için ana sorun haline geldiğini itiraf etti.
Çin şirketi "Sinohem" Genel Müdür Yardımcısı Zhong Ren, 2020 tarafından Çin'deki petrol talebinin, üçte ikisinin ithalat yoluyla elde edilmesi gereken 700 milyon tonu aşabileceğini tahmin ediyor.
İthalattaki büyümenin yanı sıra, yüksek petrol fiyatları ithalatın değeri üzerinde baskı oluşturuyor. GTU’ya göre, 2012’te Çin, 220,67’e kıyasla 2011 milyar değerinde ham petrol ithal ederken, büyüme yüzde 12,1 oldu.
Dün Şangay'da düzenlenen 4 Petrol İşletmeciliği Yıllık Konferansında birçok uzman, uluslararası petrol fiyatlarının 2013'te artmaya devam edeceğini, yüksek petrol fiyatlarının Çin'deki sıkıntılara devam edeceğini öngördü.
Ekonomik analist Xinhua Huang Chaoda'ya göre, 2013'te dünyadaki petrol arzı yeterli olacak gibi görünüyor. Çin'e gelince, petrol arzı konusunda çok fazla endişelenmenize gerek yok, petrol fiyatlarındaki sürekli artışla ilgili riskleri daha yakından izlemek gerekiyor.
Son yıllarda, ABD hükümeti pek çok miktar parasal gevşetme harcamış, petrol piyasasına büyük miktarda sermaye akmıştır. Aralık ayının ikinci on yılında niceliksel gevşetme politikasını genişletme kararının kabul edilmesinin ardından 3 haftalarında, New York petrol geleceği toplamda yüzde 20 civarında artmıştır.
Uluslararası petrol fiyatlarındaki dalgalanmalar, Çin’in dünyadaki en büyük ikinci petrol tüketicisi olan üretim ve yaşamın tüm yönlerini doğrudan etkiliyor. Uluslararası petrol fiyatlarının etkisiyle, Şangay bölgesindeki bir litre 93 benzin maliyeti, 4,95 yılında 2009 yuan'dan 7, 75 yuan'a yükselirken, 4 yılında artış 50'ta yüzde XNUMX'i aştı.
Imao Jituan Corporation Genel Müdür Yardımcısı Zhong Jian, Çin içindeki yakıt fiyatlandırma sisteminin uluslararası petrol fiyatlarıyla yakından bağlantılı olduğuna inanıyor. Eğer uluslararası petrol fiyatları 2013’te düşmezse Çin’in akaryakıt fiyatları artacaktır. İthal edilen enflasyon risklerine karşı dikkatli olmalısınız.
Uzmanlara göre, yüksek petrol fiyatlarına bağlı sorunlarla mücadele etmenin etkili bir yolu, temiz ve yüksek verimli alternatif enerji kaynaklarının geliştirilmesidir. Shi Dinghuan, Yenilenebilir Enerji Kaynakları Çalışması için Çin Derneği yönetim kurulu başkanı bildirdi Çin’in daha temiz üretim teknolojileri, kaynakların entegre kullanımı, devlet kalkınma stratejisinde yenilenebilir enerji kaynakları, gelecekte de yenilenebilir enerji kaynaklarının Çin’deki payı artacağı Xinhua.
Şimdi de Çin’e petrol ihraç eden ülkelere daha yakından bakalım.
Körfez ülkeleri
1. İran
2012'in başlangıcında, Amerikan petrolünün İran petrolünün ihracına karşı yaptırımlarının önemli ölçüde harekete geçirildiği bir dönemde, en tuhaf olarak (muhtemelen düşmanca değil) İran'ın en ciddiye alındığı kabul edildi.
Dost ABD Japonya, Kore ve AB yalnızca Amerikan ambargoyu destekleme niyetini açıkladıklarında, İran petrolünün yerine geçme ihtiyacını öngördüğünü ve Güney Afrika, Sri Lanka, Hindistan ve Türkiye Washington’un taleplerini görmezden geldiler, Pekin sadece Suudi Arabistan’la petrol arzını artırma konusundaki doğrudan görüşmelere başlamadı Ancak, yılın Ocak ayında 2012, İran’dan günlük petrol ithalatını yarı yarıya 285 bin varile indirdi ...
İran’ın uluslararası siyasetinde neyin değişeceği, İslam Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı Hassan Rohani’nin seçilmesiyle görülmeye devam ediyor. Ancak, her durumda - arkadaşlar, özellikle dertte, bunu yapmayın ...
2. Irak
“... Pekin, Bağdat'ın en büyük müşterisi haline geldi. Irak'ta üretilen petrolün neredeyse yarısını satın alıyor. Bu, günde 1,5 milyon varildir. Fakat bu Çin'i tatmin etmiyor. Şu anda en büyük Amerikan petrol şirketi Exxon Mobil'in sahip olduğu petrol sahalarını hedefliyor.
Washington’daki Ulusal Savunma Üniversitesi’nde Orta Doğu’nun tanınmış bir uzmanı Deniz Natali, “Çin, Irak’taki Saddam sonrası petrol patlamasından herhangi bir ülkeden daha fazla yararlanıyor” dedi. “Çin enerjiye ihtiyaç duyuyor ve bu nedenle aktif olarak petrol piyasaları arıyor”
Çin faktörü, hem büyük hem de küçük çapta kendisi hakkında bilgi sağlar. Son zamanlarda, Irak sınırındaki çölde, Çin, kendi güneyindeki Iraklı petrol sahalarına hizmet etmek için Çinli işçilerin bulunduğu uçakların üzerinde durduğu kendi havaalanını kurdu. Yakın gelecekte Pekin ve Şanghay'dan Bağdat'a doğrudan güzergahlar planlanıyor. Liman kenti Basra'nın lüks otellerindeki Çinli iş liderleri sahiplerine yalnızca Arapça değil, Irak'ta da aksanlarıyla şaşırtıyorlar. Ve en önemlisi, Çinliler hiçbir şeyden şikayet etmiyorlar, “Her şey yolunda, sen güzel bir markitsin!” Diyorlar. Bu kaprisli batı firmaları değil! Sıkı sözleşme şartları? - oh 'kay. Küçük karlar? Ara veriyoruz. Çin için, enerji devasa ve sürekli genişleyen ekonomisini beslemek için en önemli şeydir. Çin petrol devleri, özellikle devlete ait oldukları ve talep eden hissedarlara cevap vermediği ve ayrıca onlara temettü ödemeleri yapılmadıkları için fazlalık bekleyebilirler.
ABD işgalinden önce, Irak petrol endüstrisi belirsizdi, Bağdat diktatörüne yönelik uluslararası yaptırımlarla dünyanın geri kalanını kesti. Saddam'ı deviren Washington, bu engelleri kaldırdı ve Çin aktif olarak Irak’ın engin petrol kaynaklarına yöneldi. Çin’in devlete ait şirketleri yıllık olarak Irak petrol şirketlerine iki milyar dolardan fazla yatırım yapmaya ve yüzlerce Çinli petrol işçisini Irak’a nakletmeye başladı. Ayrıca, yerel kurallara göre oynamayı kabul ederler ve yüksek kâr elde etmezler. Bush yönetiminde eski bir Pentagon görevlisi ve petrol politikasının geliştiricilerinden biri olan Michael Makowski, “Kaybettik” diyor. “Çin’in savaşla hiçbir ilişkisi yoktu, ancak ekonomik açıdan en büyük faydayı elde ettiler ve Beşinci Filomuz ve hava kuvvetlerimiz Çin’e Irak’ın kesintisiz tedarikini güvence altına alıyor.” ...
Bazı gözlemciler, ABD’nin Irak’taki zaferini kullanarak Çin’in başarılarının Washington için mutlaka olumsuz olmadığına inanıyor. Çin işgücünün büyük katkısı olan Irak'ın artan üretimi, küresel ekonomiyi İran petrolüne uygulanan Batı yaptırımlarına yol açan fiyatların yükselmesinden korumaktadır. Buna ek olarak, tüm beklentileri ve hesaplamaları aştığı ABD'nin kendisinin petrol patlaması ve ABD de dahil olmak üzere Batı'nın orta doğu petrolüne olan bağımlılığı giderek azalmaktadır. Aynı zamanda, Amerika, Çin’in Irak petrolüne olan ilgisinin her türlü dini ihtilafın tehdit ettiği Bağdat’ın istikrara kavuşmasına katkıda bulunduğunun bilincindedir. “Bizim ilgimiz Irak'taki petrolün üretilmesi, Irak'ın para kazanması. Bu çok büyük bir artı, ABD Dışişleri Bakanlığı’nın Obama Birinci İdaresi’nde enerji konusundaki uluslararası ilişkilerde koordinasyona giren David Goldwyn’in olduğunu söylüyor. “Jeopolitik bakış açısından Washington, Çin ile Irak arasındaki ilişkilerin yakınlaşmasından oldukça mutlu” dedi.
Makalede Amerikalı politikacıların ifadelerine katılabilir veya katılmayabilirsiniz. Ancak aşağıdaki gerçeklere dikkat edeceğim:
1) Çin, Irak hükümetinin Şam ve güney Basra tarlalarındaki petrolünü, Kuzey Irak KRG petrolüne ve Kerkük ve Musul'un tartışmalı bölgelerine zayıf erişimi olan kullanıyor.
2) Kürt bölgesini Irak'tan ayırma meselesi o kadar ciddi ki Başbakan Maliki, milletvekili Hassan Alavi'nin suçlamalarına rağmen, Barzani ile Bağdat'ta değil Erbil ile görüşmelerde bulundu.
3) Bağdat’ın tüm çabalarına rağmen, Irak’ta iktidardaki Şiiler, Kürtler ve Sünniler arasındaki etnik çatışmalarla ilgili durumun giderek artan bir şekilde tırmandığı görülüyor.
4) Türkiye'deki huzursuzluğun, Irak'ta bir Kürt devletinin oluşum sorunları ile tam olarak ilişkilendirilmesi mümkündür.
Ve sonuç basit.
Her ne kadar Irak’ta Çin’in “petrol başarıları” önemli olsa da, Orta Doğu’daki durumun istikrarsız hale gelmesi muhtemel ise sonuçları her zaman gömülebilir.
3. Monarşi ve Ortadoğu Emirliği Umman Sultanlığı
Durumun ağırlaşması durumunda Suudi Arabistan, Kuveyt ve Birleşik Arap Emirlikleri, Washington’un konumunu Pekin’den ziyade işgal edecek.
Umman Sultanlığı bu listede ayrı durmaktadır. Ülke tarihsel olarak dostça olmayan KSA'dır ve İran krallığının ana rakibi ile yakın ve şefkatli ilişkileri sürdürür. Ülke, Ortadoğu olayları hakkında her zaman kendi görüşüne sahip olmakla birlikte, Batı ve ABD'nin konumu ile her zaman aynı değildir.
Ancak, yine de, Washington Umman'ı asla unutmadı:
21 Mayıs Umman Sultanı Qaboos bin Said Muscat'a gelen ABD Dışişleri Bakanı John Kerry ile bir araya geldi. J. Kerry, Salı günü öğle saatlerinde Umman ziyaretinde bulunan Muscat'a geldi ...
Umman, Orta Doğu ülkelerine yapılan Kerry seyahatinde ilk durak ...
ABD Dışişleri Bakanı'nı kabul ettikten sonra bu, Basra Körfezi'nin bu ülkesine yaptığı ilk seyahat ...
AFRİKA
1. Sudan
Bir zamanlar Çin'e güvenilir bir petrol tedarikçisi olan 2011'a iki parçaya bölündü - Güney üreten ve Kuzeydeki nakliye yağı. Ve ülkedeki durumu iyileştirme umutları zayıf kalıyor:
Sudan, Güney Sudan petrolünün geçişini askıya aldı
Mısır ve Etiyopya arasındaki Nil'ün kullanımı konusunda iyimserlik ve bölgesel çelişkiler eklemeyin
2. Kongo
Yeni seçilen Çin lideri Xi Jiping'in Güney Afrika'daki BRICS zirvesinden önce, Tanzanya ile birlikte yaptığı Afrika turunda ziyaretine hak kazanacak kadar sıkıntılı, ancak yeterince önemli bir ülke.
3. Angora
Çin’in Afrika petrolünün en güvenilir ve tutarlı tedarikçisi. Dışa doğru, hatta ABD'nin kasıtlı olarak ÇHC'nin Angola yağından daha düşük olduğu ve daha çok Nijeryalı petrolüne odaklandığı görülüyor.
En büyük tercihleri yaratan ÇHC'deki Angola yağı. Böylece, Kasım ayında, 2012 China, Angola'dan gelen petrol ihracat vergisini standart tarifelerin% 95 kadar düşürdü. Daha önce Angola'dan Çin'e petrol ithalatı tarifesinin de tercihli olması nedeniyle, indirim% 65 idi.
Buna ek olarak, Çin için pozitif olan Angola, Afrika'daki en büyük petrol üreticisi Nijerya ile yetişen petrol üretimini 2'e günde 2015 milyon varile getirmeyi planlıyor.
Bir sorun, Angola yağının Çin'e taşınması için büyük bir taşıma kolu. Fakat ikinci bölümde bundan daha fazlası ...
4. Nijerya
Afrika kıtasındaki Çin'e yaptığı ihracatla ilgili en büyük petrol üreticisi mütevazı bir şekilde "diğer tedarikçiler" pozisyonunu alıyor. Bu, Pekin için cesaretlendirici olarak adlandırılabilirse, Avrupa ülkeleri en büyük ABD ithalatçısı ile eşit oranda Nijeryalı petrolünü paylaşmak zorunda kalıyor.
Ancak Çin için Batı Afrika bölgesi oldukça önemlidir. Ve ABD’nin artan etkisine rağmen, Pekin en azından bölgedeki varlığını güçlendirme girişimlerini bırakmıyor: Çin barış güçlerini Mali’e göndermeyi teklif etti
Южная Америка
1. Venezuela ve Brezilya
Yeterince güvenilir, ancak Çin'in petrol ithalatının toplam hacminde çok uzak ve önemsiz.
Bulgular
1. Çinli uzmanlara göre, Çin'deki ham petrol talebi artmaya devam edecek.
2. Ham petrolün Çin, Rusya, Kazakistan, Angola, Venezuela, Brezilya, Kongo'ya en güvenilir ihracatçıları arasında ayırt edilebilir. İran ve Umman potansiyel olarak güvenilir bir ihracatçı olarak kabul edilebilir. Çin’e petrol sağlayan ülkelerin geri kalanı, bölgedeki gergin durumdan veya PRC’nin ana rakibi olan ABD’ye sadık siyasi yönelimleri nedeniyle potansiyel olarak “sorunlu”.
Bu nedenle, potansiyel olarak "sorunlu" tedarikçilerin Çin'in ham petrol ithalatındaki payı% 40 civarındadır.
Bununla birlikte, herhangi bir tüccar, karavan yollarının kendileri gibi, sorunlu şehirlerde bile pazarların kendisi için tehlikeli olmadığını bilir.
Bunu biliyorlar ve yollarda endüstriyel soyguncular ...
Hürmüz Boğazı
ABD'nin deniz iletişimi üzerindeki kontrolü, doğrudan bir çatışmaya sürüklenme riski olmadan asıl rakibi Çin için problem yaratmalarını sağlıyor. Basra Körfezi'ndeki durum bunun net bir kanıtı.
Makalenin ilk bölümünün sonucu - Çin'e yapılan ham petrol ihracatının yaklaşık% 40'i potansiyel olarak güvenilmez ortaklar tarafından yapılıyor.
ABD'nin bu problem yüzdesini örneğin 60'e yükseltmek için jeopolitik fırsatları var mı? Evet.
Washington bu koz kartını Çin'e karşı mücadelede kullanıyor mu? Çok yüksek bir olasılıkla - Hayır.
Öncelikle, borsalardaki spot petrol alımlarını iskonto etmeyeceğiz. Kontrol etmeleri zor, ancak ithalatçı için tasarruflu bir pipet haline gelebilir, “ilk şafttan” sonra direnmek için hava ve zaman solumak ve sonraki “temel şoklar” için hazırlık yapmak. Özellikle Çin gibi bir ithalatçının harcama yapmaktan korkmadığı çok para varsa.
İkincisi, tüm bölgelere ateş yakmak ve petrol ihracatçılarına siyasi baskı uygulamak, böylece kayda değer kayıplar yaşamalarına neden olmak, tüm küresel politik ve finansal sistemi alt etmek mümkündür. Ve genel karmaşa ve yerleşik “Oyun Kurallarının” tamamen terk edilmesinde, eski otorite, deneyim ve hatta güç çoğu zaman “Üstadı” tutkuyla güçlerini ve servetlerini kesmek isteyen tutkusuz aç “Acemiler” in cesaret baskısından ve intihar cesaretinden kurtarmaz. Kaybedecek hiçbir şeyi olmayan bir “yeni gelen”, tanınan Profesyoneli yenmek için bir bahisli bir all-in bahsiyle 50'teki oldukça çekici 50 şansından yararlanamayacak. Ve "Usta" ya karşı oynarsanız, sadece "Yeni Başlayanlar" değil ...
Üçüncüsü, en önemli şey. Çin petrol ithalatının kaynaklarına aksiyal bir darbe hidrokarbonlar için yüksek fiyatlardır ve bu nedenle Amerika Birleşik Devletleri'nin en tehlikeli ikinci jeopolitik rakibi için son derece değerli bir hediyedir - Rusya.
Ve sonuç olarak ...
Popüler Sovyet spor yorumcusu N. Ozerov'un ünlü cümlesini şöyle ifade ediyorum: “Böyle bir jeopolitiğe ihtiyaçları yok…”
Bu durumdan çıkış yolu oldukça basit, pek çok kişi tarafından biliniyor ve uzun zamandır ABD tarafından planlı ve kalıcı olarak uygulanıyor.
1. “Sorunlar” yalnızca Washington’un doğrudan doğrudan müdahalesi olmadan, petrol ithal eden tek tek ülkelerde “kendiliğinden ortaya çıkmalıdır”. Sudan'da 2011'ta gerçekleştiğinden ve bugün Irak'ta nasıl gerçekleştiğinden.
İran petrol ambargosu - daha sonra değineceğimiz biraz farklı bakış açıları ve hedefler var ...
2. Ana şey silâh Herhangi bir (yalnızca Çin'e değil) petrol ithalatçısına (veya başka herhangi bir stratejik mal ve kaynağın taşıyıcısı) karşı - çalışmaları üzerinde etkili ekonomik ve askeri-politik etki olasılığı ile ana ulaşım yollarının en önemli noktaları üzerinde güvenilir kontrol.
Boru hatları önemli bir ulaşım bileşenidir, ancak arazi durumunu erteleyip gözlerimizi petrol taşımacılığının deniz yollarına çevireceğiz. Ayrıca, dünya petrol rezervlerinin çoğu denizlerin ve okyanusların kıyı bölgeleri veya raf bölgeleridir.
Yani - ana dünya boğazı
Ve petrol taşımacılığının ana yolları
Boğazların önemiyle, petrol taşımacılığının lideri ile başlayalım.
1. Hürmüz Boğazı
İran’a yönelik Birleşik Devletler ambargosu, IAEA "Hipotetik" askeri nükleer programının uzmanları tarafından henüz kanıtlanmayan Tahran’a zarar vermeyi ya da onu yok etmeyi hedeflememektedir.
Onun ana hedefleri, bence, zaten başarıldı:
1. Önde gelen medya, dünya topluluğunun düşüncelerine Hürmüz Boğazı İran'ın ablukalarının gerçekleşeceği bir aksiyomu yerleştirdi, bu sadece bir zaman meselesi.
2. İran'daki sosyo-ekonomik durumu olumsuz yönde etkileyen ambargo, yalnızca karışmakla kalmıyor, aynı zamanda Tahran’ın askeri potansiyelinde de önemli bir artışı teşvik ediyor. Potansiyel taktik ve bu nedenle otomatik olarak İran'ın düşman komşularını hedef aldı.
3. KSA ve Katar’ın Orta Doğu’daki politik ve bölgesel ihtilafları olan Amerikan yanlısı ve İran karşıtı konumu, İran’ı “ısındı”, İran’ı o kadar ısındı ki, dünya ham petrol ihracatı için ciddi bir darbe ile sonuçlanacak ve yine bir kez daha girişimde bulunacaktı. Hürmüz Boğazı ablukası.
Ve Birleşik Devletler bu planların uygulanmasının “tetikleyicisini” zorlamak için doğru zamanda olabilir. Bağımsız olarak ya da Tahran’ın düşmanca komşularla ya da İsrail ile bölgesel çatışmalarını kullanarak.
Ne yazık ki, uzun süredir doğru yaklaşımla İran'a zorlu tepki ve koruma yöntemlerine başvurmaları için “yalvarıyorlar”, büyük olasılıkla bunu yapmak zorunda kalmayacaklar.
İran’ın Birleşik Arap Emirlikleri ile toprak yüzleşmesi veya İran’ın KSA ile askeri-politik çatışması gibi en akut senaryoları düşünün.
İran ve KSA veya BAE arasında bir çatışma olması durumunda, ABD'nin Hürmüz Boğazı boyunca (Hint Okyanusu'ndan 5'in ana üssüne giden yol) navigasyon güvenliği konusunda doğrudan bir nedeni var. filo Bahreyn'de ve Kuveyt'teki Amerikan grubu için ana tedarik yollarından biri. Ancak, devletlerin İran mayın torpido varlıklarına, hava savunmasına ve kıyı savunmasına karşı tehlikeli bir operasyon için dikkatli bir hazırlık ihtiyacını geciktirerek, boğazı açmak için acele etmeleri çok uzun sürecek (çok uzun değil).
Ormuz bir süredir İran tarafından kapatılırken, Çin, Orta Doğu petrol ithalatının kaybını telafi etme girişimlerinde (büyük olasılıkla başarılı) büyük kayıplara maruz kalacak.
Hürmüz Boğazı'nın kısaca da olsa, yine de İran tarafından engellendiğini hayal edin.
Peki ya AB, Japonya, Kore, Güney Afrika, Türkiye ve Hindistan gibi Orta Doğu petrol ithalatçıları?
Başlangıç olarak, ABD, Hormuz Boğazı'nı geçerek mevcut boru hatlarının emniyetini ve azami yükünü sağlamak için akıllıca olacaktır.
Öncelikle, petrollerinin öncelikle Washington’un ortaklarına gitmesi gerekecek. Japonya Birleşik Arap Emirlikleri'nden, KSA - AB'den
Üstelik, Boğazlar haritasında görülebileceği gibi, Süveyş Kanalı'nın kapasitesi Bab-El-Mandeb Boğazı'ninkinden daha yüksektir. Bu nedenle, petrolün kuzeye akması, Kuzey Afrika petrolünün Asya'ya ihracatının önünü açması mantıklıdır.
Ve şimdi Ortadoğu petrol ithalatçıları ülkeleri hakkında
Avrupa için grevden önce tavsiye edilir:
1) Libya petrolünün ithalatını herhangi bir şekilde en üst düzeye çıkarmak;
2) Suriye petrolünü AB pazarına iade eder;
3) Akdeniz kıyılarına mümkün olan en fazla Kuzey Irak KRG yağı miktarını sağlama olasılığını hazırlar;
4), Nijerya petrolüne yönelik bazı Amerikan kotalarını AB ile paylaşabilir;
5) Avrupa'ya Rus petrol arzında bir artış başlatmak için;
6) Trans-Arap petrol boru hattının çalışma kapasitesinin eski haline getirilmesi mümkün
Evet ve genel olarak, Hürmüz Boğazı ablukası kalkmadan önce Yunanistan, İspanya, Portekiz, İtalya ve Güneydoğu Avrupa ülkeleri "her türlü" bir süre acı çekebilir. Tüm sıkıntılar krize kapalı olarak yazılacak ve karda “kötü İranlılar” ın aksine, kendi hükümetlerine göre değil, artırılacak.
Japonya ve Kore için
1) bir süredir Endonezya ve Avustralya petrol arzını artıracak
Güney Afrika için
1)% 25 İran petrol ithalatının ülkeye nasıl değiştirileceğini tahmin etmek zor. Tahmin etmeyeceğiz, ancak “Yabancıların onlara yardım edeceğini” varsayalım ya da belki BRICS Brezilya’daki Afrika komşuları ya da nispeten dar görüşlü bir ortak ...
Türkiye için
1) İran ile kara mahallesinden bir avantaja sahip olan listelenen ülkelerden sadece biri. "Case pipe" ifadesinin olumlu bir anlamı olduğunda durum.
Hindistan için
1) Hindistan’ın Çin’le serbest ham petrol varlıkları için rekabet mücadelesi, yalnızca ABD’ye yararlı olacak durum entrikalarını artıracak
Buna ek olarak, “gri at”, KSA ile İran arasında bir çatışma olması durumunda tarafsızlığı işgal etmesi muhtemel olan Hürmüz Boğazı-Umman dışındaki rezervde kalır. En azından KSA ya da diğer radikal Sünnilerin desteklenmesi mümkün değil.
Bu nedenle petrol ithalatçılarının Umman ile “arkadaş” olmaları önemlidir. Ancak böyle bir "arkadaşlık" için ihtiyaç, makalenin ilk bölümünde ve ABD'de belirtildiği gibi anlaşılmaktadır.
Ancak mücbir sebep süresinde yürürlükte olan petrol alıcılarından hangisi Muskat'a daha sempatik olacak, söylemesi zor ...
Sonuç: Kısa bir süre için tamamlandığı takdirde Hürmüz Boğazı'nın üst üste gelmesi mümkündür. Küresel ekonominin sonuçları, her ne kadar korkunç olsa da, yeterince ölümcül olmayacak.
Evet, böyle bir adım, en sofistike ABD planlamacıları dahil olmak üzere herhangi bir oyuncu için zor olan mümkün olan en büyük senaryoları dikkate alarak dikkatli bir hazırlık gerektirir. Ancak son derece zor, ama gerçekçi olsa da hazırlamak, düzenlemek ve tamamlamak.
Bununla birlikte, İran'ın Hürmüz Boğazı'nı bloke etmeyi başlatmayı amaçlayan herhangi bir eylem olduğu sürece, bu, ABD için bir zorunluluktan ziyade istenmeyen bir mücbir sebep veya acil “B planı” dır. Ve buna bağlı olarak, BV'nin şu anki jeopolitik durumu ile gelmeyeceğini düşünüyorum.
Dünya birliği için ABD birliklerinin ülkeden çekilmesinden sonra hazırlanan Irak haritasını oynamak çok daha kolay ve daha güvenli. Özellikle bu ülke tarafından Çin'e olan petrol arzındaki önemli artış göz önüne alındığında. Ayrıca, İran’ın Iraklı Şiilerin yerel Sünni veya Kürtlerle yüzleşmesine kayıtsız kalması da olası değildir. Tahran’ın artan askeri gücünü, ABD Orta Doğu politikası için en az tehlikeli kursa dikmek için oldukça uygun bir yol.