Cheryl başıboş en okumak Vahşi kolej sırasında ve hemen kendi sokmak-yürüyüş maceraya gitme fikri saplantı haline geldi.
Kaygı dolu ve yalnız bir şey yapmaktan korkmama rağmen, bir gün bir sırt çantasına bağlanıp günlük hayatımı geride bırakmanın hayalini kurdum.
Ben okuduğumda Vahşi üniversitede, ben bekarlık ve bağımsızlık romantizm bulmaya çalışırken bir genç kadındı ve kitap benimle derinden yankılandı.
Birkaç yıl sonra, ilk kez derin bir keder yaşayan biri olarak tekrar okudum ve onu bir rehber olarak aldım. Ben atladım Idaho bir otobüse En iyi arkadaşımı ziyarete ve kamp ve iyileşmek için bir yol olarak kayaked yükseltti.
Wild'i ikinci kez okuduktan sonra , birkaç sırt çantasıyla seyahat kılavuzu satın aldım. Ama içimde sonsuza kadar araba kampı yapan bir kız olmaktan korkuyordum. Yürüyüşü ve ormanı sevdiğim kadar, sabah ilk iş soğuksa sıcak kahveyi ve daha sıcak arabaları da seviyorum.
Artı, endişem ve ben geceleri ormanda tek başımıza bir parti yapardık ve kimsenin bizi aşağılamasını istemezdik: her ses kesin ölümdür.
Ve böylece, sırt çantamı okudum ve arkadaşlarımla olabildiğince çok araba kamp gezisi yaptım, ancak ihtiyaçları sırtıma bağlayıp onlarla ormana doğru yürüyüş yapmanın ne olduğunu bileceğimden şüphelendim.
Birkaç yıl ve birkaç yanlış başlangıçtan sonra, gelecekteki nişanlım ve sırt çantasıyla seyahat eden ortağım Andy ile tanıştım. İlk randevumuzda aklıma gelen pek çok şeyden (bir kahve yürüyüşüne çıkma isteği, sık sık iş seyahatine çıkması), yakın zamanda Appalachian Patikasında yürüyüşten dönmüş olması gerçeği, "Pro" sütunu.
Kendimi New York'un en yüksek noktasına tırmanırken ya da sabah bizi karla karşılayacak kadar soğuk havalarda kamp yaparken bulduğumda, macera duygusu benimkini genişletmeye yardımcı oldu.
Bana bu birçok araba kampı gezisinde patikada geçirdiği günlerin hikayelerini anlatır, günlük tek işin yürüyüş yapmak olduğu zamanı anımsatırdı. Ama ne zaman sırt çantalı gezme fikrimiz ortaya çıksa, hazırda bir bahanem vardı.
Ve sonra, 2019 yılının çoğunu doktor muayenehanelerinde ve dışında ve acı içinde geçirdiğim gerçeği vardı, bu da ormanda yatma planlarına gölge düşürdü. Bir süre şansımı kaçırdığımı düşündüm.
Neyse ki, artan egzersiz, azalan Diyet Kola tüketimi ve ilaçların bir kombinasyonu, yeni kronik ağrı bozukluğumla başa çıkmama yardımcı oldu. Bir kez daha ihtiyacım olan her şeyi sırtıma bağlıyken ormanda bir gece geçirmek gerçekçi bir olasılık gibi görünüyordu.
Ekim 2020'de, diğer tüm seyahat seçeneklerimiz bizim için mevcut olmadığından, neyse, sonunda planlarımızı yaptık. Sırt çantalarını bağlamanın ve ormana girmenin zamanı gelmişti.
Bana ilk sırt çantasıyla seyahatimin ne gerektireceğini düşündüğümü sorsaydınız, muhtemelen yeni satın aldığım bir paket ve malzemelerle kendimi Bulmak için vahşi doğaya giderken kendi başıma doğa yürüyüşü yaparken bir resmimi çizerdim.
Andy bunun yerine eski çantasını toplamama yardım etti. Yolculuk için giyecek dört aylık bir yavru köpeğimiz vardı ve gece boyunca uyuyacağı konusunda pek çok endişe duyduk.
Sırt çantalarımız ihtiyaçlarla dolu ve Andy'yi izin vermeye ikna edebileceğim kadar çok battaniye; Azula'yı koşum takımına bağladık ve yola koyulduk.
Evimizden çok uzak olmayan bir Pennsylvania parkı olan Raccoon Creek Eyalet Parkı'na gidiyorduk . Bu, Azula'mız için iyi bir ilk uzun araba yolculuğuydu ve Andy, sırt çantalı kamp alanına yapılan yürüyüşün özellikle uzun veya yorucu olmadığını tahmin ettiğinden, benim için iyi bir sırt çantasıyla seyahat başlangıç noktasıydı.
Yürüyüşün kendisi muhteşemdi. Heyecanlı yavrumuzu ormanda ve rezerve edilmiş kamp alanımıza doğru takip ederken orman zeminini kaplayan sonbahar yaprakları.
Sırt çantasına alışmak biraz zaman aldı, ama Andy onu paketlememe ve düzgün bir şekilde yerleştirmeme yardım ettiğinden, neredeyse hayal ettiğim kadar hantal değildi. Elbette ağır olan her şeyi kendi çantasına almakta ısrar etmesine de yardımcı oldu.
Yürüyüşümüz oldukça huzurlu olsa da, yanlarında çocukları ve yavruları olan birkaç aileyi geçtik, bu da köpeğimizi buraya getirmek için deli olduğumuza dair korkularımı yatıştırdı.
Sadece birkaç saatlik yürüyüşün ardından kendimizi kamp alanında bulduk. Buraya yürümek, arabamızın kilometrelerce uzakta ve dağın aşağısında olması garip ve harika hissettirdi. Harika ve biraz korkutucu. Kaygımın, ters gidebilecek her şeyle ve yapsalar yardım almanın ne kadar zor olacağı konusunda çılgına dönmesine izin vermemeye çalıştım.
Kabul edildi, kamp alanı izole değildi - yakınlarda sırt çantalı başka kamp alanları vardı ve çevremizdeki ailelerin ve çiftlerin sohbetlerini duyabiliyorduk. Yakınlarda başka bir köpek bile vardı.
Ben bir kitap ve köpek yavrusu izleme görevine yerleştiğimde, onu bir ağaca bağlarken ve yaprakları koklamasına izin verirken Andy yangın çıkardı. Her zamankinden daha iddialı bir yemek yaptık, bu da arabamızın bagajından ziyade sırtımıza yiyecek sürmek gibi ek zorluklar göz önüne alındığında komik. Yine de, yürüyüşümüz için mükemmel bir ödüldü ve ilk kez bir sırt çantasını bir dağa çıkardım.
Karanlık çöktükçe ve kamp ateşimiz tek ışık kaynağı haline geldikçe, Azula biraz gerginleşti ve kamp yerimizin yanındaki insanlara havlamaya başladı - artık göremediği korkunç seslere dönüşmüşlerdi. İlişki kurabilirim.
Ve sonra uyku vakti geldi. Andy, Azula'nın gece yarısı yüzlerimizi yalayarak bizi uyandıracağına ikna olmuştu ve çadırın onun için çok soğuk olacağına ikna olmuştum. Huzursuz bir gece uykusu çekiyordum, sürekli onu kontrol etmek için uyanıyordum ve onu uyku tulumumun dibindeki battaniyesine yeniden sarıyordum. Ancak Azula ve Andy çok iyi uyudular ve çok geçmeden sabah geldi.
Biz yapmıştık. Azula'dan kurtulduk ve ben bir gecede sırt çantalı gezme macerası yaşıyorum.
Çadırı indirip tepeden aşağı eve dönmeden önce Andy'ye fotoğrafımızı çektirdim. Deneyim hayal ettiğim gibi değildi ve yine de gerçek bir başarı duygusu hissettim. Bana koca bir dünya ve keşfetmenin yolu açıldı.
Yolculuk bana ilk kez değil, bir yolculuğun anlamlı veya güçlendirici olması için her zaman cesurca tek başımıza yola çıkmak zorunda olmadığımızı hatırlattı. Başkalarıyla seyahat etmek de güzel ve dönüştürücü bir deneyim olabilir.
Editörlerimizin güncel iyileştirmelerinden haberdar olmak için haber bültenimize kaydolun: 👇
Artık üyelerimize özel yazı hizmetleri sunuyoruz. Düzenleme hizmetlerimizden ve daha fazlasından nasıl yararlanabileceğinizi keşfedin.
Geçen yıl Büyük Kanyon'da gerçekten çok özel bir TON zaman geçirdiğim için şanslıydım. Sanırım 3 ay boyunca, süper karanlık Kuzey Arizona'nın parlak ışıltılı yıldızlarının altında yaklaşık 55 gece uyuyarak geçirdim.
Uyuşturucu ve alkol pek çok insanın hayatını bir şekilde etkiler. Bazı insanlar yaşamları boyunca gündelik içme veya kullanma deneyimi yaşayabilir ve hatta bunun deneyimlerini geliştirdiğini söyleyebilir.
1949 Amerika'da bir dizi olay oldu; Los Angeles ilk kar yağışını kaydetti, 1.200 kiloluk bir inek Oklahoma'da bir siloya sıkıştı ve ABD'de hiçbir Afrikalı-Amerikalının linç edilmediği ilk yıldı. Aynı zamanda FBI'ın En Çok Arananlar listesi fikrinin ortaya çıktığı zamandı.
Amerikalı koşucu Athing Mu, profesyonel kariyerinde ilk kez 800 metrelik bir yarışı kaybedebilirmiş gibi görünüyordu. Mu, tipik olarak, az kol hareketi ve görünüşte az enerji içeren benzersiz ve zahmetsiz bir adımla yarışlarına hükmeder.
Kedi Felix'in 9. doğum gününde, yetişkin hayatımın en büyük kayıplarından birini hatırlıyorum - 2013'teki Sophie'm. Bu makaleyi yazdım ve 2013'te bu platformda kısaca paylaştım.
asla kırılmayan, kendi yolunu bulan, ateşle şıngırdayan, her zaman inanmak isteyen, başka her şey neden önemli olsun ki, her şey bir yolunu bulup dururken, yavaş yavaş kalbimi veren türden. Bir yabancıya, hiç ayrılmak istemeyeceklerini umarak, umarım yeterli olur, her şey zorlaştığında ve umarım bir gün, o kadar da sert olmadığımı bilerek, kendimi yeterli bulurum. gerçekten blöf dediğim bu 'korkusuz Varlık'ta.