Çok az malzeme çelikten daha önemlidir, ancak çelik fabrikaları önde gelen kirleticiler arasındadır. Bir kömür türevi olan kok yakıyorlar ve milyonlarca ton sera gazı püskürtüyorlar. Yüksek fırınlarda yapılan her bir ton çelik için kabaca iki ton karbondioksit atmosfere yükseliyor.
İklim endişeleri arttıkça, bu şirketler için bir kriz kaçınılmaz görünüyor. Karbon vergileri artıyor ve yatırımcılar paralarını varolmayan düzenlenebilir işlere yatırmaktan çekiniyorlar.
Bunların hiçbiri dev çelik üreticisi ArcelorMittal için kaybolmadı.
Yarım asırdır, Lakshmi Mittal, yaklaşık 170.000 kişiyi istihdam ederek dünyanın en büyük çelik fabrikalarından oluşan imparatorluğunu inşa etmeye ve işletmeye adadı.
Yakın zamanda babasının yerine CEO olarak geçen 44 yaşındaki oğlu Aditya Mittal, ailenin adını ve servetini yapan sektörün çevreyi kirletme yöntemlerini değiştirmesi gerektiğini söylüyor.
“Önümüzdeki 30 yıl boyunca dünyanın karşılaşacağı en büyük zorluk karbondan arındırma yöntemimizdir” dedi.
Ghent yakınlarındaki bir fabrikadan çıkan çelik levhalar. Kredi. . . The New York Times için Kevin Faingnaert
Şirket, hidrojenle çelik yapmayı ve karbondioksiti faydalı kimyasallara dönüştürmek için bakteri kullanmayı içeren pilot programlara 325 milyon euro (yaklaşık 390 milyon $) harcıyor. Miktar, şirketin 2020 gelirinin yüzde 1’inden az. Ancak ArcelorMittal’in finans müdürü olan Bay Mittal, şirketin rakiplerinin çoğundan daha fazla teknik kaynağa ve küresel ölçeğe sahip olduğunu ve temizliğe liderlik etmek için iyi bir konuma sahip olduğunu söyledi.
“Artık karbon emisyonu olmadan çelik yapmanın mümkün olduğunu hayal edebiliyoruz” dedi.
Ancak şirket, bir dizi yüksek fırını iklim dostu operasyonlara dönüştürmenin gelecekteki maliyetlerinin yalnızca Avrupa’da muhtemelen on milyarlarca doları bulacağını söylüyor.
Son yıllarda, petrol ve gaz endüstrisi, giderek daha iddialı olan iklim hedeflerini benimseyen hükümetler tarafından baskı altına alındı. Bunun bir sonucu, yenilenebilir enerjiye yapılan büyük ölçüde genişletilmiş yatırımlardır. Şimdi, birçoğu düzenleyici odağın çelik endüstrisine ve diğer ağır kirleticilere yöneldiğini görüyor.
Demir ve çelik, küresel karbondioksit emisyonlarının tahmini yüzde 7’sinin kaynağıdır. Elektrikli araçlar ve rüzgar türbinleri dahil olmak üzere birçok üründe öngörülebilir gelecekte metale ihtiyaç duyulurken, çelik üretme süreci artık yatırımcılar ve hatta müşteriler için potansiyel bir kırmızı bayrak olarak görülüyor.
ArcelorMittal’de görev çok uzun.
Hollandalı bir yatırım yöneticisi olan Aegon’da sorumlu bir yatırım yöneticisi olan Gerrit Ledderhof, “Geliştirecek çok şeyleri var” dedi. “Belçika, Fransa’da her yerde büyük tesisler. ”
Aegon, Climate Action 100+ adlı bir grup büyük yatırımcı adına temizlemek için ArcelorMittal’ı dürttü ve temsilcileri, Bay Mittal’ın değişimi hızlandırabileceğinden umutlu.
Aegon’un ArcelorMittal ile diyaloğunu yöneten Heike Cosse, yeni CEO’nun “Açıklığa sahip olduğunu düşünüyorum” dedi.
ArcelorMittal’in tüm dünyada fabrikaları vardır, ancak çevresel baskılar, çeliğinin yaklaşık yarısını ürettiği Avrupa’da özellikle şiddetlidir. Şirketin merkezi Lüksemburg’da bulunuyor ve 2019’da Avrupa Komisyonu başkanı olan Ursula von der Leyen, kirliliği sıkılaştırma çabalarını artırıyor.
Avrupa’nın karbon ticareti programı kapsamındaki emisyonlara yönelik cezaların ve diğer önlemlerin önümüzdeki yıllarda hızla artması ve çelik üreticilerinin zaten düşük olan karlarını azaltması bekleniyor.
Münih’teki danışman Roland Berger’in kıdemli ortağı Akio Ito, “Herkes düzenlemelerin çok katı olmasını bekliyor,” dedi.
Bay Ito, birkaç yıl içinde karbon tarifesinin ton çelik başına 150 € ‘ya, bir ton metalin mevcut fiyatının yaklaşık yüzde 20’si kadar artabileceğini söyledi. Eğer öyleyse, Avrupa’da çelik yapmanın çok maliyetli olabileceğini söyledi.
2019’da ArcelorMittal’in küresel operasyonları, 185 milyon mt karbondioksit emisyonu üretirken, dünya toplamının yaklaşık% 5’i olan 90 milyon mt çelik üretti.
Bay Mittal, birkaç yaklaşım denemek için temkinli hareket ediyor. Şirketin Belçika’daki Ghent yakınlarındaki amiral gemisi değirmeni bu çabanın merkezinde yer alıyor. Birkaç deneyden birinde işçiler, bakterilerin bitki egzozundan gelen karbondioksitle ziyafet çekecekleri ve daha sonra kimyasalların yapımında kullanılabilecekleri etanole çevirecekleri büyük tanklar inşa ediyorlar. Almanya’nın Hamburg kentindeki başka bir fabrikada, personel, kok yerine temiz bir yakıt olarak tercih edilen hidrojen kullanarak laboratuar testleri yaptı. Bay Mittal aynı zamanda şirketin yüksek fırınlardan daha temiz olan elektrikli fırınlarını, düşük karbon markalı çelik üretmek için yenilenebilir bir enerji kaynağına bağlamayı düşünüyor.
Yöneticiler, hidrojen kullanmanın nihayetinde en iyi çözüm olabileceğini, ancak uzun yıllar uzakta olduğunu belirtiyor. Emisyona neden olmadan üretilen hidrojen pahalı ve sınırlıdır.
ArcelorMittal Europe CEO’su Geert Van Poelvoorde, “Bugün bu imkansız, çünkü hidrojen yok” dedi.
ArcelorMittal, yöntemlere bağlı olarak yalnızca Avrupa’da çelik üretiminden kaynaklanan emisyonları ortadan kaldırmak için önümüzdeki otuz yıl içinde 40 milyar € ‘ya kadar yatırıma ihtiyaç duyulacağını söylüyor. Çelik üretmenin maliyeti de keskin bir şekilde artacak.
En az bir Avrupa çelik şirketi, SSAB of Sweden ilerleme kaydediyor olabilir. Hükümet desteğiyle şirket, su gücüyle üretilen elektrikten üretilen hidrojeni kullanarak fosil yakıtları ortadan kaldırmayı planlıyor. Her şey yolunda giderse, büyük ölçekli bir tesis yaklaşık beş yıl içinde çalışmaya başlayabilir.
Şirketin baş teknoloji sorumlusu Martin Pei, “Başlangıçta biraz daha pahalıya mal olabilir,” dedi. Şirketin prim karşılığında satabileceği yeni bir ürün elde edeceğini de sözlerine ekledi.
ArcelorMittal, sektörde bir devdir, ancak etrafına para atmayı bile göze alamaz. 2020 yılında, salgın nedeniyle ekonomiler kapandığında, şirket 733 milyon dolarlık net zarar bildirdi. Borç konusunda endişeliydi ve geçen yıl işlerinin çoğunu Amerika Birleşik Devletleri’nde sattı.
Emisyonların azaltılması için nasıl ödeme yapılacağı, Avrupa Birliği dahil olmak üzere, endüstri ve hükümetler arasındaki karmaşık müzakerelerin konusudur. Hükümetler çeliği temizlemek isteyebilirler, ancak aynı zamanda bölgede yaklaşık 330.000 kişiyi istihdam eden bir endüstriyi tehlikeye atmaktan da çekineceklerdir. Ek olarak, Avrupa çeliği başka bir yere hareket ederse, olası sonuç daha yüksek emisyonlar olacaktır.
ArcelorMittal ve diğer şirketler, karbonu azaltma çabaları için Avrupa programlarından finansman almak için başvuruyor. Çelik endüstrisi ayrıca, daha az çevresel düzenlemeye sahip ülkelerden çelik ithalatına gümrük vergileri uygulayacak olan sınır düzenlemeleri için baskı yapıyor – ticaret sürtüşmesini riske atan ve Avrupa çeliğini ihracat pazarlarında daha az rekabetçi hale getirebilecek bir yaklaşım.
Hükümetlerden mali destek olmasaydı Mittal, “Avrupa’da çelik üretme teşviki olmayacaktı. “
2030’a kadar, Bay Mittal, Avrupa’daki karbondioksit emisyonlarını 2018’e göre yüzde 30 azaltmak istiyor; 2050 yılına kadar tüm şirketin karbon nötr olacağını umuyor. Bu arada şirket, bir fabrikada kok yerine doğal gaz kullanmak gibi mütevazı yatırımlar yaparak düşük karbonlu çeliğe yönelik artan müşteri talebini karşılamaya çalışıyor. “yeşil çelik” olarak tasarruf edilen karbona eşdeğer miktarda çelik satmak. ”
Sıradan çelikten yalnızca etiketlemede farklılık gösteren bu niş ürünün ilk müşterisi, Fransa, Clermont-Ferrand’da özel çatı malzemesi ve cephe tedarikçisi olan Ateliers 3S’nin CEO’su Jean-Christophe Vigouroux’dur. Bir röportajda, Bay Vigouroux 1.000 ton yeşil çelik sipariş ettiğini, piyasa fiyatının kabaca% 10 üzerinde bir primle sipariş ettiğini söyledi.
Bay Vigouroux, “Müşteriler, ürünlerimizin eko-tasarım yönlerini giderek daha fazla takdir ediyor” dedi.
Bay van Poelvoorde, malzemeyi yüksek bir fiyata satabilmenin, düşük emisyonları finanse etmeye yardımcı olacak hoş bir sürpriz olduğunu söyledi. Daha da önemlisi, yeşil etiketli bir ürün sunmak, müşterilere ve bu çabalara fon sağlamayı düşünen yetkililere, “Biz çok ciddiyiz, bu sadece konuşmaktan ibaret değil. “