EL MUİD (CC)
Mahlûkatı yok ettikten sonra tekrar yaratan
"Allah, ilkin mahlûkunu yaratır, sonra onu (ölümün ardından diriltip) alır. Nihayet hepiniz O'na döndürüleceksiniz." (Rûm: 30/11)
El-Muid lügatta, "avd" kökünden ve ifâl babından "i'âde" mastarından gelir ki; "bîr şeyin tekrar edilmesi" manasındadır. Cenab-ı Hakk'ın bir sıfatı olarak "mahlûkatı öldükten sonra yeniden dirilten sonra tekrar yaratan" demektir.
Mahlûkatı canlılıktan sonra ölüme iade eden, sonra onları ölümden sonra tekrar dirilten Allah, noksan sıfatlardan münezzehtir. Allah Tealâ:
"(Düşün o) günü ki, yazılı kâğıtların tomarını dürer gibi göğü toplayıp düreriz. Tıpkı ilk yaratmaya başladığımız gibi onu tekrar o hale getiririz. (Bu), üzerimize aldığmız bir vaaddir. Biz (vaâdettiğimizi) yaparız." (Enbiya: 21/104)
Her şey, mukadder olan ömrünü tamamlayıp öldükten sonra, Allah'tan başka kimse kalmaz; fakat varken yok olan bu insanlar hayatlarında neler yapmışlardır? Hangileri afif, nezih, temiz yaşamıştır? Hangileri buyruk tanımamış, birçok cinayetler işlemiş, birçok ocak söndürmüştür? Dünya hâkimleri bunların binde birini olsun meydana çıkaramamıştır.
Allah Âlim’dir, Habîr'dir, bunların hepsini biliyor. Muksıt'tır, Adil'dir, hakkı yerine getirir. Müntekım'dır, zalimleri sevmez, onlardan öç alır. Kudretine, emr ü fermanına karşı gelecek yoktur. Şu halde eğer ölmekle iş bitmiş olursa, hak yerini bulmayacak, zalimlerin bütün yaptıkları yanlarına kalacak demektir. Hikmet, akıl ve mantık, elbette ki bunu kabul etmez.
Yüce Allah buyuruyor:
"Rasûlum! Allah'ın rahmet eserlerine bak! Yeryüzüne ölümünden sonra nasıl hayat vermektedir. Bunları dirilten Allah, elbette ölüleri de diriltecektir. O, her şeye kadirdir." (Rum: 30/50)
Allah'ın ayetlerinden biri de yeryüzünü kupkuru görmendir. Onun üzerine suyu indirdiğimiz zaman, harekete geçer ve kabarır. Onu dirilten Allah, kesinlikle ölüleri de diriltecektir. O, gerçekten her şeye kadirdir." (Fussilet: 41/41)
“Malzemesiz ve modelsiz yaratan” anlamına gelen “el-Mübdi” ismi şerifi Kur'an-ı Kerim'de “el-Mübdi” olarak geçmez. “Yarattı ve yaratır” anlamında fiil olarak 11 defa geçer.
“İlk haline döndüren” anlamına gelen “el-Muid” ismi şerifi de Kur'an-ı Kerim'de 11 defa, “iade eder, iade ederiz” anlamına gelen fiil halinde geçer.
Kâinat yokken Allah vardı. Kâinattaki her şeyi malzemesiz ve modelsiz olarak yarattı. Çekirdekten ağacı çıkarıyor, çekirdek tekrar toprağa düşüyor ve baharda yeniden canlanıyor. Ve kocaman ağaca dönüşüyor.
Modelsiz olarak insanı yaratan Rabbimiz, onu da bir kanuna bağlamış. Kanunu kıyamete kadar devam edecek.
Kıyametten sonra yeryüzüne gelen ve giden her insanı eski haline döndürecek ve hepsine yaptıklarından dolayı hesap soracak ve amellerine göre mükâfat veya ceza verecek.
Rabbimizin tabiat kanunlarına uyduğumuz oranda rahat ediyoruz. Bunda kimse şüphe ve itiraz etmiyor. Tabiat kanunlarını koyan Rabbimiz Kur'an'ıyla şeriat kanunlarını koymuş, her iki kanuna da uyarsak iki dünyamız güzel olur Mahlûkatı yok ettikten sonra tekrar yaratan.”
Kâinatta hiçbir şey ebedî değildir. Her şeyin mutlaka bir ömrü, muayyen bir vakti vardır. O bittikten sonra ölüm gelir. Canlılar kâinata veda ederler. Gün gelecek kâinatın da ömrü bitecek. Kıyamet dediğimiz dehşetli saatler bütün varlıkları titretecektir. Yani her şey yok olacak, yalnız Allah-ü Teâlâ kalacaktır.
Dünya dolusu insan ölüm ırmağı ile ahiret gölüne akıtılmıştır. Fakat ölmekle iş bitmiş değildir. Eğer öyle olsaydı, zalimlerin yaptığı yanlarına kâr kalırdı. İyiler, Muhsinler, güzel kulluk edenler, Allah yolunda can verenler mükâfatsız bırakılmış olurdu.
Allah-ü Teâlâ'nın kudretine, emr ü fermanına karşı gelecek hiçbir varlık mevcut değildir. Bütün varlıkları yaratan O'dur. Ölülere yeniden hayat verecek olan da elbet O! İşte Allah'ın tayin buyurduğu o gün gelince, mezarlarında toz toprak olmuş, dağılmış, belki hiçbir eser kalmamış ölüler diriltileceklerdir. Kalk borusu vurduğunda, tâ Hazreti Âdem’den son insana kadar kimler varsa, kimler ölüm uykusuna dalmışsa herkes ayağa kalkıverecek. Hiç yoktan yaratan, sonra diriltmeğe kadir olmaz mı? İnsanın ne dünyaya gelişi, ne dünyadan gidişi, ne ölümü, ne de dirilişi kendi elinde değildir. Hayatı yaratan, ölümü yaratan, herkesi hesaba çekecek olan ancak Yüce Allah'tır.
Sen bu handa yolcusun, ey kuzum, işte gerçek,
Ölüm gelmezden evvel nefsini hesaba çek!
Dünya faslının sona ermesiyle, bütün nefisler ölümü tadarlar ve yeniden ilim dairesine geçerler. İşte, ahirette bu varlıkların ikinci kez kudret dairesine geçirilmeleri, bir iadedir ve Muîd isminin tecellisiyledir
Bu ism-i şerifi yâd eden bir mü'min, ölümün mutlak yokluk olmadığını bir kez daha hatırlayacak ve beden-ruh beraberliğiyle geçirdiği bu hayatın, ölümle son bulmayacağını, bedeninin daha mükemmel bir şekilde kendisine yeniden iade edileceğini hatırlayacaktır.
Hikmetle baktığımızda Rabbü-l Âleminin yarattıklarını öldürüp tekrar tekrar dirilttiğini hepimiz görüyoruz. Ölüm bu kadar ürkütücü geliyorsa bilin a dostlar onun aslının öyle yaratılmış olduğudur. Bitkiler her bahar dirilmiyor mu? Hayvanlar kısa ömürlerini geçirip yerlerini başka hayvanlara bırakmıyorlar mı? Bizim evlatlarımızda bize örnek değil mi? Bu sözlerden daha önemlisi yaşayan insanın kendi vücudu bile yedi yılda baştan aşağı yenileniyor da onun haberi bile olmuyor. Allah-u Teala tekrar diriltecektir buna ihtiyacı olanlar sadece biz değiliz. Hayatın ölüm sessizliği ile devam etmesi ne kadar anlamsız olmaz mı?
Tekrar dirilişi dünyanın ilahi dinleri bağlılarına en gerçekçi hakikat olarak vermekte çok haklıdırlar. Dünyada mutlak adaletin gerçekleşmemesi dahası ruhun bedenle uyumunun dengesizliğinin tamamlanması ancak ikinci dirilişle olacaktır.
Her gün bir yerden göçmek ne iyi
Her gün bir yere konmak ne güzel
Bulanmadan, donmadan akmak ne hoş
Dünle beraber gitti, cancağızım
Ne kadar söz varsa düne ait
Şimdi yeni şeyler söylemek lazım
(Hz. Mevlana)