Sis Atma T.Ç.
Photography May Kill
Aslında şimdiki yazının tamamen çıplaklık; memeler, pipiler üzerine olması gerekiyordu. Ama sonra hepimizin günde yüz elli sekiz kere yaşadığı "ay şu çocuğa bakayım, aa bu kız kimmiş ki yanında, e bu kızın yanındaki çocuk kimle evli, yuhh o benim ilkokul sıra arkadaşım Fatmanur değil mi, ÖÖEEEH 3 çocuk mu yapmışlar?, yaaaa ikincisi çok tatlıymış" gibi; ya da ne bileyim işte "lan Arif'in Menchester'a attığı golü arıyodum nereye geldim amk" tarzında savrulduuuum ve geldim Gezi Parkı'na ordan seçimlere falan feşmekan. Geçtiğimiz o kadar ayda her gün belki yüzlercesini görüp, her ne görüşten olursak olalım ya da her ne kadar hiçbir görüşten olmayalım, iyi ya da kötü etkilendiğimiz bir fotoğrafın ucuna kadar geldim. Şu an önümde duran yaklaşık 150 fotoğraftan sadece aşağıdakilerin olmasının sebepleri, ya hepsine istediğim zaman bakabileceğim "şöyle" bir yer bulamadığım, ya unutmak istemediğim, ya hatırlatmak istediğim, ya da vs vs. Aşağıda olmamalarının sebepleri de tamamen yer sıkıntısı. (Fotoğrafı çeken kişinin ismini bulabildiysem ekledim, bulamadıklarım da var, eğer bilen varsa yorumlara lütfen eklesinler, anonim kalmasın.)
Şöyle mi başlamıştı;
Osman Orsal- 'kırmızılı kadın'
Dünya çapında yer etmiş bir fotoğraf olarak herkesin beyin kıvrımlarına kazındı tabi.
Sonra belki çok da sırasıyla değil ama şunları hep gördük;
Şunu,
Ankara'da deniz gözlüğüyle gaz içinde yüzenleri,
Osman Örsal- Taksim
Taksim Meydan'ında "Captain Turkey" olanları,
Anneleri (buradan sonra taşa oturan görmedik mesela),
En dik duran adam'ı,
Uygar Taylan- Duran Adam
Duran Adam'ları,
Duran popoları,
Belki Gandalf'ı göremedik,
Kadıköy'de havai fişekleri,
Gerçekte ve gözlerde 'ölüm'ü,
Gaziantep'tekilerin oyları zor gördüğünü,
Oy saymaktan, saklamaktan yorulanları,
Her şeyi gördük.
74 milyon, buncacık ayda çok şey gördü.
Pencereleri,
Ve balkonları.