1812 Yurtseverlik Savaşı'nda, Rusya tüm Avrupa'yı yendi
1812’te, Rusya ciddi bir askeri sınavdan acı çekti, neredeyse tüm Avrupa ordusunun patlamasına dayandı ve Fransız imparator Napolyon Bonapart’ın yarım milyondan fazla “Büyük Ordusunu” yendi. Bu harika yıl Anavatanımızın askeri kroniklerine en acımasız ve aynı zamanda mükemmel sayfalarından biri tarafından yazılmıştır.
Napolyon yalnızca Fransa'nın değil tüm Avrupa'nın en büyük devlet adamlarından ve komutanlarından biriydi. Afişlerinin altında parlak Fransız ve Avrupalı marshall ve generallerin galaksisini topladı, güçlü bir savaş aracı yarattı - “Büyük Ordu”. Napolyon Fransa ve Rusya'nın mücadelesinde gelecekteki dünya düzeninin kaderi belirlendi.
Rus halkının anısına, bu savaş Rusya'nın yaşamı için bir mücadele olarak korundu, ülke çapında bir ulusal kurtuluş karakteri kabul etti ve bu nedenle Yurtseverlik adını aldı. Aslında, medeni bir çatışma, Rusya’nın tüm Avrupa’yla ve Batı’yla mücadelesiydi. Napolyon'un liderliği ve marşalları İtalyan, İspanyol, Portekiz, Macar, Polonya, Avusturya, Alman, Hollanda, İsviçre ve diğer Avrupa bağlantıları. Fransa ile ittifakta büyük güçler vardı - Rusya İmparatorluğu ile savaş için yardımcı kolordu sağlayan Avusturya ve Prusya. İngilizlerin bu savaşta Rusya'nın sadık müttefikleri olduğuna inanılıyor. Ancak, o sırada Rusya Perslerle (Rus-Fars 1804-1813 savaşı) Pers savaşı içindeydi ve İngilizler Pers tarafındakileri aktif hale getirerek bu devlete silah temin ediyorlardı ve pek çok İngiliz ordusu uzmanı Şah'ın askerlerini eğitiyordu. Ancak, her şeye rağmen, Rusya ve halkı bu savaştaki devleri yenmeyi başardılar, düşmanın gücünü, on iki dilden oluşan Büyük Ordusunu kırdılar.
Rus 1 (Komutan - Savaş Bakanı Mikhail Bogdanovich Barclay de Tolly) ve 2 (Komutan - Piyade Genel Peter Ivanovich Bagration) Batı orduları, Fransız İmparatoru’nun sınır savaşlarında dağınık kuvvetleri yenerek kampanyanın hızla sona ermesine ilişkin hesaplamasını engelledi. Düşman birliklerinin dikkate değer bir nezaket üstünlüğü göz önüne alındığında, Rus orduları, Smolensk yakınlarındaki iki ordunun iyi organize edilmiş bir geri çekilmesini ve birleşmesini sağlayarak Napolyon'un kendilerine genel bir savaş başlatmasını engelledi. Aynı zamanda, Rus birlikleri, savaşlarda ve yerel öneme sahip savaşlarda (özellikle de Kobrin savaşında, Klyastitsy savaşında) savaşta bir dizi zafer kazandı. Bu, Rus birliklerinde yüksek bir moral sürdürmesine izin verdi.
Ağustos ortasının ortasındaki ordunun ve toplumun tam desteğiyle Rus ordusunun yüksek komutanlığı Piyade Genelinden (Ağustos 19 (31) - Mareşal Genel Saha) Mihail İllarionovich Golenişchev-Kutuzov tarafından alındı.
Yılın Vatanseverlik Savaşı 1812’in ana etkinliği ve radikal bir değişimin başlangıcı oldu Borodino Savaşı 26 Ağustos’u (7 Eylül) 1812 Napoleon, Rus ordusunu yıkıp Rus hükümetini barışa zorlayabildiği uzun zamandır beklenen bir genel savaş aldı. Bu şiddetli savaşta, tanım olarak, Napolyon Bonapart, "Fransızlar kendilerini kazanmaya layık gösterdiler ve Ruslar yenilmez olma hakkını kazandılar." Fransız imparatoru, başka bir taktik zafer kazandı - Rus ordusu savaştan sonra geri çekildi, savaş alanını düşman için terk etti, ancak stratejik bir yenilgiye uğradı - Kutuzov’un ordusunu yok etmek mümkün olmadı, savaş yeteneğini korudu ve kısa sürede gücünü geri aldı. Ve “Büyük Ordu” da kan akıtıldı, moralsizleştirildi. Napolyon herhangi bir askeri-stratejik veya politik görevi çözmedi.
Birkaç nedenden ötürü Kutuzov, Moskova yakınlarında yeni bir savaş veremedi ve eski Rus başkentini terk etmek zorunda kaldı. Neredeyse şehrin tüm nüfusu Moskova'dan ayrıldı. Moskova'nın Napolyon tarafından işgalinden sonra, Rus hükümetinin “medeni davranış” ından - bir barış anlaşması önerisi almamı beklediğimden “Büyük Ordu” aslında aktif düşmanlıkları durdurdu. Petersburg'da, iktidar ve mahkeme çevrelerinde, kralı barışa teşvik eden güçlü bir Fransız yanlısı grup vardı. Ancak, İskender I’nin kredisine, müdahalecilerle pazarlık etmeyi reddetti.
Bu sırada, Rus komutanlığı, duraklamanın gergin savaşını organize etmek için düşmanın arkasına yerleştirilmesi ve orduyu doldurması, askere alınmaları için kullandı. Her hafta, Rus ordusunun gücü arttı ve Napolyon'un güçleri eridi. Rus imparatoru ve daha sonra Kutuzov ile temas kurma girişimlerinden sonra başarısız olan Napolyon, orduyu geri çekilmeye hazırlamak için barış görüşmesi yapmaya başladı. Yakılan Moskova, “Büyük Ordu” için “kış dairesi” olarak hizmet edemedi, Fransız imparatoru birlikleri kesin ölümden kurtarmak istedi.
Maloyaroslavets savaşından sonra (12 (24) Ekim), Napolyon sonunda stratejik inisiyatifini kaybetti ve savunmaya devam etti. Güneyde bir atılım ve Rusya'nın güney illerinde geri çekilme fikri başarısız oldu. Fransız komutasının asıl görevi “Büyük Ordu” nun bel kemiğini tamamen yok etmekten kurtarmaktı. Düşman ordusunun Smolensk yolu boyunca, savaşın harap olduğu bölgedeki geri çekilmesi, tamamen bozulmasına ve ciddi kayıplara yol açtı. Kasım ayında Berezina Nehri - 15'i (27) geçtikten sonra düşmanın daha fazla geri çekilmesi düzensiz bir uçuşa dönüştü. Rus birlikleri, partizanlar, don, kıtlık ve salgınlar düşman ordusunu tahrip etti, en fazla 30-35'tan binlerce kişi hayatta kaldı (birçoğu zaten Avrupa'da hastalık ve yorgunluktan öldü).
Yılın 1812 savaşı Rus halkına çok pahalıya mal oldu. Birçok şehir yıkılmış durumda, Moskova ve Smolensk gibi büyük merkezler çok ağır hasar gördü. Birçok kırsal köy yeryüzünden silindi. Rus birliklerinin kayıpları 210-300 bin kişiyi buldu (çeşitli araştırmacıların tahminleri uyuşmuyor). Sivil nüfusun kayıpları bilinmemektedir, ancak bunlar harikaydı. Böylece, Smolensk Eyaleti savaş öncesi nüfusu ancak yüzyılın ortalarında restore etti. Rusya büyük ekonomik ve kültürel kayıplara uğradı. Ancak bu fedakarlıklar boşuna değildi. Rusya, Avrupa ordularına karşı parlak bir zafer kazandı. Devlet ve halk kurtarıldı. Avrupa fatihleri, Rusya'nın bütün düşmanlarına ebedi bir uyarı niteliğinde olan başka bir acımasız ders aldı: “Bize kılıçla gelenler kılıçtan ölecek. Rus topraklarının durduğu ve durduğu yerdi! ”
- Yazar:
- Samsonov Alexander