Marguerite Yourcenar’ın Hadrianus’un Anıları kitabından çarpıcı alıntılar sizlerle!
“Hesaplarım doğruysa, annem de hemen hemen benim yaşlarımda ölmüş; kırk yaşında ölen babamın yaşından yarı yarıya daha fazla yaşamış durumdayım. Her şey hazırlandı; imparatorun ruhunu tanrılara taşıyacak olan kartal, cenaze töreni için bir köşede saklanıyor,” diyor İmparator Hadrianus. Roma’nın simgesi kartal, İmparator’un ruhunu tanrılarının yanına taşıyacaktır belki de.
Fransız yazar Marguerite Yourcenar’ın esas olarak “yaşam, yaşlılık ve ölüm” üzerine bir ağıt, bir saga niteliği taşıyan biyografik romanı Hadrianus’un Anıları, Roma’nın her karış toprağında at koşturup “ölümsüzlük” amacıyla sayısız eser ortaya koyan bir imparatorun olağanüstü derecede içten ve eşsiz bir anlatıma sahip. Güç kadar güçsüzlük, cesaret kadar korkaklığı da itiraf edecek kadar güçlü bir ruhun dökümünü bir solukta okuyacaksınız. Sizleri bu kitapta geçen inci değerindeki birkaç alıntı ile baş başa bırakıyoruz.
Marguerite Yourcenar – Hadrianus’un Anıları Alıntıları
“Bir mucize olup da, geriye kalan şu birkaç günlük ömrüme ansızın birkaç yüzyıl eklenilmiş olsaydı, aynı şeyleri, hatta aynı hataları yapardım, aynı Olymposlar’ı aynı Infernolar’ı ziyaret ederdim.”
“Birçok tür bilgelik vardır ve tümü de dünya için gereklidir; biri gider, öteki gelir; ve böyle olmak belki de daha iyidir.”
“Tanrılar canlanmaz; ne bizi uyarmak, korumak, ne de ödüllendirip cezalandırmak için canlanırlar.”
“Bizden yorulan dünya, başka efendiler arayacaktı; bizim için akıllıca görünenler onlar için anlamsız olacaktı; bizim güzel bulduğumuzu onlar nefretle karşılayacaklardı.”
“Hiçbir çözüm yolu her şeyi kapsayacak kadar tamam değildir.”
“İnsanların pek çoğunun bellekleri, sevmekten vazgeçtikleri ölülerinin sessiz sedasız yattıkları terk edilmiş mezarlıklardır. Unutulmayan acı unutkanlıklarına yönelen bir küfürdür.”
“Aşk tanrıların en akıllısı… Ancak, bir ırmağın taşıdığı altın madeninin kumla karıştığı gibi aşk da, tutkuya, umursamazlığa, sertliğe, duyarsızlığa ve kendi kendini aldatan yaşlı adamın lafta kalan mutluluğuna karışır; bundan sorumlu tutulamaz aşk.”
“Her mutluluk bir başyapıttır: En ufak bir yanlış onu çarpıtır, en ufak bir kuşku duraksatır; her ağırlık güzelliğini eksiltir, en ufak bir aptallık onu duygusuzlaştırır.”
“Daha az değil, daha çok seviyordum. Ancak aşkın ağırlığı, bir göğüsün üzerine sevecenlikle atılmış bir kolun ağırlığı gibi, giderek taşınması güç bir şey haline geliyordu.”
“Her birimiz kısa yaşamımız içinde yorulmak bilmeyen umutlarla, umudun yok olduğunu bilmenin verdiği bilgelik arasında, karmaşanın verdiği lezzetle, düzen ve denge arasında seçim yapmalıyız…”
“ROMA, AMOR…”
“Düşlerinde ölülerle konuşmaya can atan insanların hayaletlerden onca korkmalarına şaşmışımdır hep.”
“Küçümen ruh, narin ve oynak bedenimin yoldaşı ve konuğu olan ruh, artık o soluk ve çırılçıplak yerlerin altına yerleşeceksin; orada, eski günlerinin oyunlarından vazgeçeceksin. Az daha bekle, hiç kuşkusuz artık bir daha göremeyeceğimiz bu nesnelere, bu tanıdık kıyılara bir kez daha bakalım… Ölüme gözlerimizi açık tutarak girmeyi deneyelim.”
Hadrianus’un Anıları kitabından yapılan alıntılarda Helikopter Yayınları, Nili Bilkur çevirisi esas alınmıştır.
Peki siz Marguerite Yourcenar imzalı Hadrianus’un Anıları kitabı hakkında ne düşünüyorsunuz? Sizin de altını çizdiğiniz satırlar var mı? Kayıp Rıhtım Forum’da bizimle paylaşabilirsiniz.
Hazırlayan: Roni Bayram