odevbul
Uhud sen ne görkemli bir dağsın. Koca Hz. Hamza’yı ve peygamberimizin sevdiklerini aldın. Ebu Süfyan ve ordusu yenildikleri Bedir Savaşı’nın öcünü almak için yeniden ordusunu topladı.
Ebu Süfyan Bedir savaşın da oğlunu kaybetmiş ve hala bunun acısını yüreğinde hissediyordu. Tüm bunların ardından yeni bir savaş kaçınılmazdı. Kureyşliler orduları ile Mekke’li müslümanlar üzerine yürüdü. Peygamberimiz ve amcası Hz. Hamza onlara dur dedi.
Ebu Süfyan kölesi Vahşi’ye özellikle görev vermişti. Dağları titreten, aslanları kükreten Hz. Hamza’yı öldür seni azad edeceğim demişti. Çetin bir savaş yaşanıyordu. Gizliden gizliye Hamza’yı izleyen Vahşi hızlıca mızrağını attı. Dağları titreten Hazma’ya saplanan mızrak müslümanların kalbine saplanmıştı.
Her ne kadar bu savaş müslümanlar tarafından kazanılsa da büyük kaybımız Hz. Hamza’ydı. Peygamberimiz ondan şöyle söz ederdi. “Yavaş yürü Hamza ölümü korkutuyorsun.”
O ki düşmanını ürküten, dostuna güven veren bir güçtü. Peygamberimiz onun parçalanmış cesedini gördüğünde çok ağlamıştı. Öyleki o gün saçlarına aklar düştüğü anlatılmıştı.
Umarım işine yarar.