Sahasrara’nın üzerinde, Sahasrara Günü, Gorai Creek, Bombay,(Hindistan) 5 May 1983.
Hepiniz adına, Bombay’li Sahaja Yogi organizatörlerine, bu düzenlemeleri yaptıkları için teşekkür ediyorum ve kendi adıma da onlara çok teşekkür ediyorum. Burası bizim için seçtikleri güzel bir yer. Bu da Tanrı’nın bir hediyesi, bu zamanda bu konu hakkında konuşacaktım, aynı ağacın altında otururken Sahasrara konuşması gerçekleşiyor. On dört yıl önce ya da on üç yıl geçti diyebiliriz, bu dünyada Sahasrara’nın açıldığı bu büyük işin on dördüncü yılı başladı. Size bunu birçok kez anlattım, her Sahasrara gününde, neler olduğu, nasıl yapıldığı ve önemini anlattım.
Ancak on dördüncü doğum günü çok önemlidir, çünkü insan on dört seviyede yaşar ve on dördüncü seviyeden geçtiği gün tam bir Sahaja Yogi olur. Bu nedenle, bugün Sahaja Yoga’da Sahaja Yogi olmuştur. Bunun gibi, Tanrı içimizde on dört seviye yarattı. Onları sayarsanız, içimizde yedi Çakra olduğunu bilirsiniz; Bunların yanı sıra, hakkında fazla konuşmadığınız iki Çakra daha var. Bunlar Ay çakra (Lalita çakra) ve Güneş çakradır (Shri çakra). Bir de Hamsa Çakra var.
Böylece üç tane daha var: yedi artı üç on yapar. Sonra Sahasrara’nın üzerinde dört çakra var. Ve bu çakralar ile ilgili de size söyledim – Ardhabindu, Bindu, Valaya ve Pradakshina. Bunlar dördü. Sahaja Yoga’ya geldikten sonra ve Sahasraranız açıldıktan sonra, bu dört çakradan, Ardhabindu, Bindu, Valaya ve Pradakshina’dan geçmek zorundasınız. Bu dört çakrayı geçtikten sonra, ancak o zaman bir Sahaja Yogi olduğunuzu söyleyebilirsiniz. Ve başka bir açıdan görürseniz, Sahasrara’ya ulaşmak için on dört aşamayı geçmemiz gerekir; onları bölerseniz Ida Nadi’de yedi çakra ve Pingala Nadi’de yedi çakra vardır.
İnsan yükselişini yaptığında, bunu düz bir doğrultuda yapmaz. Önce sola sonra sağa, sonra tekrar sola sonra tekrar sağa gelir. Ve Kundalini yükseldiğinde, o da öyle yapar ve kendini ikiye böler (sol kanal ve sağ kanal). Bunun sebebi, iki ip örneğini ele alırsam anlaşılır. Bu iki iplik, yan yana, yukarı ya da aşağı inme sürecinde iki kez çapraz geçer. (burada Shri Mataji, Ida ve Pingala Nadi boyunca Kundalini’nin yükselişini açıklıyor; her bir çakrada 4 döngü – her biri ters yönde – saat yönünde ve saat yönünün tersine.)*
Kundalini yükseldiğinde çakranın üzerinde, solun yakalandığını veya sağın yakalandığını görürsünüz (catch ettiği). Kundalini tek olmasına rağmen, her çakrada her iki şeyi de görüyorsunuz – bundan dolayı solun mu yoksa sağın mı yakalandığını biliyorsunuz. Böylece, içimizde, her çakra bu ikiye bölünürse – sol ve sağ, o zaman yedi kere iki on dörttür. Bu yüzden içimizde, her şeyden önce, Sahasrara’ya ulaşmadan önce on dört aşama geçilmesi gereklidir. Ve bunu anlarsanız, bu yedi [ana çakra] ve yedi çakranın, [Sahasrara’nın] üstünde, o zaman bu şekilde de on dört (kademeli) yol yaratılır.
Bu nedenle bu on dört rakamı Kundalini shastra’da (biliminde), çok çok önemlidir. Bu çok önemli bir şeydir. Sadece bu on dört aşamayı aştıktan sonra Sahaja Yoga’nın nimetlerini almaya hak kazandığımızı tam olarak anlamalıyız. Durmaksızın ileriye doğru yürümeliyiz ve içinde [rengiyle] tamamen boyanmalıyız. Rajana, birajana – bu sözleri size daha önce de defalarca söyledim; ama bugün, özellikle, Sahasrara gününde, rajana’nın (hüküm sürmek, efendi olmak) ve birajana’nın (varsaymak) ne olduğunu anlamalıyız. Şimdi oturuyorsun, bu ağaçlara bakıyorsunuz. Bu shriphala ağacı. Nariyal’e shriphala denir. Hindistan cevizine shriphala denir. Hiç düşünüp düşünmediğinizi bilmiyorum, ama gerçekten düşünülmesi gereken bir şey – “Neden shriphala deniyor?” Bu deniz kıyısında büyür ve başka hiçbir yerde büyümez. En iyi meyve deniz kıyısında yetişir. Bunun nedeni, denizin dharma olmasıdır. Dharma’nın olduğu her yerde, sadece orada, shriphala çiçekleri açar. Dharma’nın olmadığı yerde, orada shriphala büyümez. Ancak her şey denizde bulunur. Her türlü temizlik, kir, her şey onun içinde. Bu deniz suyu da tuzla dolu, içinde tuz var. Mesih, “Siz dünyanın tuzusunuz” demişti, yani her şeye girebilir; her şeye tat verebilirsiniz. Tuzsuz insan yaşayamaz. İçimize aldığımız Pranashakti (Yaşam gücü), eğer içimizde tuz yoksa o zaman Pranashakti bile çalışamaz. Tuz katalizördür. Ve bu tuz bizim için yaşamak, bu dünyada yaşamak, prapancha’da yaşamak için tamamen organize oluyor. Tuz olmasaydı insan işe yaramazdı. Ancak bu ağaç Paramatma’ya doğru yükseldiğinde, tüm tuzu aşağıda bırakır. Her şey geride kaldı. Ve sonra güneş ışığı bu ağaçların üzerine düşer ve güneş ışığının düşmesiyle, yapraklarının özü ve tüm ağacın özü yukarı emilir çünkü buharlaşma gerçekleşir. Sonra bu su gövdeden yukarı doğru akar. Her şeyi bırakıp on dört şeyi geçtiği ve tepeye ulaştığı zaman, shriphala oluşur (hindistan cevizi meyvesinin kendisi). Siz shriphala ile aynısınız. Ve Devi’ye shriphala sunmak gerekli. Shriphala’nın sunumu olmadan, puja başarılı sayılmaz (sampanna).
Ayrıca shriphala garip bir şekilde yapılır. Dünyada shriphala gibi meyve yoktur. Ağacın hiçbir kısmı boşa gitmez; yapraklarından aşağıya kadar her parçası kullanılır. Shriphala’nın aynı zamanda bir insanın Sahasrarası gibi olduğunu görebilirsiniz. Ve shriphala’nın (meyvenin) kendisi, her bir parçası kullanılır. Shriphala’nın aynı zamanda bir insanın Sahasrarası gibi olduğunu görebilirsiniz. Sahip olduğumuz saç gibi, shriphala’nın da saçları var. Bu [Sahasrara] shriphaladır. Koruma için dışarıda saç var. Ölümden korunma bize saç tarafından sağlanır. Bu nedenle saça büyük saygı duyuldu; saç harika ve çok güçlü bir şey çünkü sizi koruyorlar. Onlar tarafından korunuyorsunuz. Ve bunun içinde, kranial kemiklerimiz var, gördüğünüz gibi, shriphala’nın içinde, dışarıda böyle sert bir örtü var. Ve bunun içinde, kranial kemiklerimiz var, gördüğünüz gibi, shriphala’nın içinde, dışarıda böyle sert bir örtü var. Bundan sonra, içimizde gri madde ve beyaz madde – bu iki şey içimizdedir. Shriphala’da beyaz madde ve gri madde de görüyorsunuz… Ve içinde su, içimizdeki beyin omurilik sıvısı gibidir. İçinde de su var – bu limbik bölge.
Yani bu sakshat shriphala, kendisi… Eğer onlar için (ağaçlar) bu meyvedir, o zaman bizim için bu [beyin] meyvedir. Beynimiz, evrimimizin bütününün meyvesidir. Bugüne kadar ki evrimimiz ne olursa olsun, amipten gelip bugün insan olduk: bu beynin bir sonucu olarak her şeye sahibiz. Beyinden, bütün bunlar, elimizde ne varsa, bu beyin sayesinde. Bunun içinde her türlü güç vardır; her türlü. Bunun içinde tarafımızdan alınan tüm servet toplanır. Şimdi, Ruh bu kalbin içinde yaşıyor ve Sahaja Yoga’dan sonra ışığı her iki taraftan yedi kat halinde yayılıyor. Bu sadece kişinin Sahasrara açık olduğu zaman olabilir. Aynı işi beynimizle de yapıyoruz, hala. Aydınlanmadan önce, ne yapmamız gerekiyorsa yapalım; bunun dışında hiçbir şey yok. Ego ve süper ego ya da mana ve ego diyebilirsiniz. Bu ikisinin yardımıyla tüm işimizi yapıyoruz. Ama aydınlanmadan sonra, Ruhumuzun yardımıyla çalışırız. Aydınlanmadan önce, Ruh kalbin içinde kalır, bir kshetrAgnya (tanık) olarak kesinlikle ayrıdır. İşi, her ne olursa olsun, sadece şahit olmak için, yapmaya devam ediyor. Ama ışığı bizim dikkatimizde (chitta) değil. Bizden ayrı. Bizim dikkatimizde değil.
Aydınlanmadan sonra dikkatimize gelir. İlk önce dikkate geliyor. Ve dikkat, bildiğiniz gibi Void’dadır. Bundan sonra ışığı Gerçeğe gelir, çünkü beynimize girmesiyle (beyin aydınlandığında) Gerçeği biliyoruz. “Bilmek”, akıl yoluyla bildiğimiz anlamına gelmez, ama gerçekte bilmek, sakshat, bu Gerçektir. Bundan sonra (ruhun) ışığı kalpte görülür. Kalp derinleşir. Kalp genişlemeye, uçsuz bucaksız olmaya başlar. Sevginin gücü artmaya başlar. Bu yüzden Satchitanand denir: Sat, chittaand anand (Hakikat, dikkat ve mutluluk): Beynimizdeki Hakikat, Ruhumuzdaki neşe ve dharmamızdaki dikkatimiz. Bunlar aydınlanmaya başlar.
Işığı ilk başta yavaş yavaş yayılıyor, bunu hepiniz biliyorsunuz. Işığı yavaş yavaş büyür. Süptil bir şey. Bu içinde yaşadığımız kaba durumdan dolayı ilk başta süptil. Bu düzenekte o süptil olana tutunmak zorlaşır, ancak yavaş yavaş bu tutunma da gelişir. Bundan sonra büyümeye, ilerlemeye başlarsınız. Tek bir Sahasrara perdesinin açılmasıyla Kundalini ortaya çıkıyor. Ama ışığı o zaman yayılmaya başlamıyor. Kundalini henüz geldi ve Sadashiva’nın koltuğunu selamladınız. İçinizde Ruh’un ışığı karasız bir şekilde akmaya başladı, ancak bu beyinde henüz tam olarak çiçek açmadı. Şaşırtıcı olan şey, eğer beyninizle yaymak istiyorsanız yapamazsınız. Şimdi, beynimiz ve kalbimizin mükemmel bir dengesinin gösterilmesi gerekecek.
Aklınızla çok fazla çalıştığınızda kalp yetmezliğinin meydana geldiğini iyi biliyorsunuz. Ve kalbinizle çok fazla çalıştığınızda, beyin başarısız olur. Aralarında bir ilişki var, zaten var; çok derin bir ilişki. Ve bu derin ilişkiden dolayı, aydınlanmanızı aldığınız zaman, ilişkileri daha da derinleşmek zorundadır. Kalp ve bu beyin arasındaki ilişki çok derin olmalıdır. Tamamen bütünleştiği anda, dikkatiniz tamamen Parameshwar swaroop (İlahi Olanla bir) olur. Bu şey Hatha Yoga’da mana (superego) ve ahamkara (ego), her ikisinin de eridiği (laya) söylenir. Ama sadece böyle söyleyerek kimse anlamayacak. Ego ve süper ego’nun çözülmesi nasıl yapılabilir? Böylece süper egonun peşine düşer sonra egonun peşine düşerler. Egoyu döversen, süper ego yükselir ve süper egoyu döversen ego yukarı çıkar. Bunu anlayamıyorlar: Bu delilik nedir? Bu nasıl gidecek?
Süper ego ve ego nasıl yenilir? Bunun için sadece bir kapı var: Agnya çakra. Agnya çakrası üzerinde çalışarak bu iki ego ve süper ego tamamen çözülür. Ve onlar eridiklerinde anda kalp ve bu beyin ilk önce mutlak bir uyum kurar. Ama birlik gelmiyor. Ulaşmamız gereken bu, bir olmaktır. Böylece kalbinizin kendisi, Sahasrara olur ve Sahasrara’nızın kendisi kalp olur. Düşündüğünüz şey sizin kalbinizde ve kalbinizde her ne varsa, tek düşündüğünüz budur. Konumunuz böyle olunca her türlü şüphe, her türlü inançsızlık, her türlü korku – böyle bir şey kalmaz. Bir kişinin korktuğu zamanda ki gibi, ona ne yapılır? Beyninden öğretiliyor: “Buraya bak, korkacak bir şey yok. Bak, işe yaramaz bir şeyden korkuyordun. Şimdi bir ışık al ve gör”. Sonra, beyninden anlasa da, yine de korkar. Ama her iki şey de bir olduğunda – bu noktayı anlamaya çalışın – bu, düşündüğünüz beyin, mananızı yapan, anlayan ve onunla ilgilenendir. Eğer o beynin kendisi manasınızsa, bunun bir otomatik gaz pedalı ve freni olan böyle bir enstrüman olduğunu hayal edin; ve her ikisi de bir. Ne zaman isterse, fren olur ve ne zaman isterse hızlandırıcı olur ve dahası her şeyi bilir.
Böyle bir konum geldiğinde, tam Üstat olursunuz. Böyle bir duruma kesinlikle ulaşmalıyız. Şimdiye kadar siz insanlar çok ilerleme kaydettiniz; oldukça yüksek bir seviyeye ulaştınız. Kesinlikle şimdi söylenmelidir ki, şimdi shriphala oldunuz. Ama hep önümüzden bahsediyorum çünkü eğer bu [hindistancevizi] ağaca tırmanılacaksa – insanların ona nasıl tırmandığını gördünüz mü? Bir adamdan tırmanmasını ister ve onu izlerseniz, o zaman kendi etrafına bir ip sardığını ve o halatı ağaçta daha yukarıda tuttuğunu göreceksin. O halat daha yukarı bağlandığında, o halatın yardımıyla tırmanıyor. Aynı şekilde, biz tırmanırken kendi halatımızda her zaman daha yüksekte tutulmalıdır. Ve sadece bunu öğrendiğinizde tırmanışınız çok hızlı olabilir. Ama çoğunlukla halatı aşağıda tutuyoruz. Sahaja Yoga’ya geldikten sonra bile halatı alçaltıyor ve “Anne, hiç ilerleme kaydetmedik” diyoruz. Şimdi, halatı zıt yöne asıp aşağı inmek için düzenlemeler yaptığınızda ne gibi bir ilerleme olabilir? Aşağı inerken halatı kancalamanız bile gerekmez. Sadece biraz gevşetin ve – yakınlaştırın – aşağı ineceksiniz! Bu düzenleme aşağı inmek için zaten yapılmış. Tırmanış için, düzenlemenin yapılması gerekiyor. Bu yüzden, bir şey olmak için, zor işin içine konulması gerekir. Bu yüzden, bir şey olmak için sıkı bir çalışma içinde olunması gerekir. Ve elde edilen her şeyi kaybetmek için, sıkı çalışma gerekmez – kolayca yere inebilirsiniz; bununla ilgili şüphe yok.
Bu noktayı anlarsanız, daima yukarı bakmanız gerektiğini fark edeceksiniz. Bir merdivenin herhangi bir adımında duruyorsanız, ancak bakışlarınız daha yükseğe sabitlenmişse [tırmanabilirsiniz]. O zaman bu kişi başka bir kişiden daha yüksekse ama aşağıya bakıyorsa, aşağı inecektir. Bu yüzden bazen çok eski Sahaja Yogiler bile aşağı iner. İnsanlar, “Anne, o kadar eski bir Sahaja Yogi’ydi; uzun yıllar sizinle birlikteydi; bunu yaptı, şunu yaptı” diyorlar. Ama aşağı bakıyorlardı, ne yapabilirim? Bakışları aşağıdaysa aşağı inerler. Her zaman yukarıya bakmalısınız.
Şimdi bu meyveyi görmek için bile yukarı bakmalısın. Onların bakışları bile yukarı doğru. Tüm bu ağaçların bakışları yukarıya doğrudur. Çünkü bakışlarını yukarı tutmadan ne güneşi alabileceklerini, ne de bu işi yapabileceklerini ve shriphala olamayacaklarını biliyorlar.
Ağaçlar çok iyi gözlemlenmeli ve anlaşılmalıdır. Sahaja Yoga’yı bir ağaçtan çok iyi öğrenebilirsiniz. Bunlar sizin için çok harika Gurular. Mesela, bir ağaca baktığımızda önce köklerini nasıl yerleştiğini gözlemlemeliyiz. İlk olarak, köklerinle ilgilenir ve düzeltir. Ve köklerine dikkat etmek ve düzeltmek için ne yapar? Nüfuz eder ve köklerin derinliklerine iner. Bu bizim dharmamız, bu bizim dikkatimiz. Bunun içinde derinlere inmeye devam ediyor. Ve bu dikkatle Her yeri saran Gücü emer. Bu baş aşağı bir ağaçtır. Böyle tanımlamak daha iyidir. Bu kökler Her yeri saran Gücü emmeye başlar ve bunu emdikten sonra, sonuçta ne yapmalı? Sonra görüşü yükselir ve bu şekilde shripala şekil alır. Sahasraranız da bu shriphala gibidir. Anne için çok değerli. Ve bu Sahasrara O’na teslim edilmelidir. Birçok insan dün bana şöyle dedi: “Anne, elimizdeki serin vibrasyonları hissediyoruz; ayaklarda da var ama burada yok (Sahasrara)”. Orada kim başkanlık ediyor? Sadece bunu bilin ve serinlik buradan gelecek.
Ve orada oturan Kişi, her şeyin meyvesidir. Aşağıdaki toprağa sabitlenen bu ağacın kökleri de ondan doğarlar. Gövdesi, sıkı çalışması, evrimi – sonunda tüm bunlar o meyve olur. Her şey o meyvenin doğasında var. O meyveyi toprağa koydunuz ve yine tüm bu şey doğacak. Her şeyin anlamı budur. Her şeyin nihai halidir.
Bütün dünyada, bu güne kadar Tanrı’nın işi ne olursa olsun, ne yaparsa yapsın, onun bütün biçimi, meyvesinin biçimi bu günümüzün Mahayoga’sıdır! Ve onun swamini’sinin (kendisiyle bir olan) kim olduğunu biliyorsunuz!
Öyleyse, böyle hayırlı bir zamanda bu dünyaya geldiniz ve bunu aldınız. Bu yüzden kutsanmış hissetmelisiniz ve bu shriphala gibi bir hale gelmek, sunuşta teslim olmalısınız. Meyve sadece olgunlaştığında ağaçtan alınır; aksi takdirde işe yaramaz. Olgunlaşmadan önce Anneye sunulamaz. Bu nedenle olgunluğu geliştirin. Çocuksuluktan vazgeçin. Çocukluk devam edene kadar ağaca yapışmaya devam edeceksin. Çocukluk kaldığı sürece, ağaca yapışmaya devam edeceksiniz. Ama sunum için, ağaca yapışan meyvenin faydası nedir? Sadece ağaçtan çıkarıldıktan sonra sunulduğunda puja tamamlanmış olarak kabul edilir.
Böylece Sahaja Yoga’yı çok büyük bir sembolik biçimde anlamanıza yardımcı olmak için sakshat shriphala’nın kendisi önünüzde duruyor. Gerçekten, burada, bugün, hepimizin bir araya geldiği ve bu büyük kutlamada tüm bu ağaçların da bize eşlik etmeleri büyük bir nimet. Onlar da (nadita) her şeye yankılanıyor; aynı zamanda vibre (spandita) ediyor ve aynı ritmi dinliyor ve dans ediyorlar. Ayrıca her şeyin özel önemini de anlıyorlar. Aynı şekilde içinizde de shriphala vardır. Tamamen olgunlaştırın. Olgunlaşmanın tek bir yolu var: kalbinizle uyum içinde olmanız gerekir. Önemli olan kalp ile bir olmaktır. Kalp ve beyin arasında hiçbir fark yoktur. Kalpten isteriz ve beyinden yerine getirilir. Her iki şey de bir olduğunda, ancak o zaman tam olarak yararlanacaksınız.
Sıradan insanlar için Sahaja Yoga çok gizli bir şey. Anlamayacaklar çünkü günlük yaşamları sadece bu seviyede. Bu seviyede hareket ediyorlar. Ama sizin seviyeniz farklı. Başkalarına baktığınızda, çoğunlukla şefkatle dir çünkü: Bu zavallı insanlar nedir? Onlara ne olacak? Nereye gidecekler? Anlamıyorlar. Onların konumu nedir? Hangi yola varacaklar? Bunu anlamalı, siz bunu anlamaya çalışmalısınız ki, sizin açıklamanız ile Sahaja Yoga’yı anlıyorlarsa bu çok iyi; anlamalarına yardım etmeye çalışın. Ancak umursamıyorlarsa, onların önünde kafamızı kırmanın bir anlamı yoktur. Shriphala’yı kırmanın bir yararı yoktur. Güvenli bir şekilde koruyun. Onun görevi çok daha yüksek. Çok daha yüksek bir amaç için aldınız ve onu daha yüksek bir seviyede tutun ve sadece o kusursuz, harika, eşsiz konuma ulaştığınızda kendinizi kutsanmış olarak kabul edebilirsiniz. Bu nedenle, anlamsız şeyler için kafamızı kırmaya gerek yoktur.
Kimseyle tartışmaya gerek yok. Ancak kendi durumunuz korunmalı ve aşağı inmemelisiniz. Bu gerçekleşene kadar, içinizde ulaşılması gerekli olan tam teslimiyet, Sahaja Yoga’da ulaşmadınız. Emilen ne olursa olsun, bu başarılmadı. Büyüme ne olursa olsun, bu gerçekleşmedi. Ustalığınız ve tam büyümeniz ne olursa olsun, ulaşılmadı ve yanlış bir kanıya yakalandınız. Bu nedenle, “Ben büyük bir Sahaja Yogi oldum” veya başka bir şey olduğunuzu düşünmemelisiniz. Çok iyi olduğunuz zaman, eğilirsiniz ve otomatik olarak eğilir konumda kalırsınız. Şu ağaçlara bakın. Esinti ters yönde üflüyor. Aslında esinti bu yönde akarken ağaçların bu tarafa (karaya) doğru eğilmesi gerekir. Fakat ağaçlar hangi yönde eğiliyor? Tüm ağaçların bu yöne baktığını hiç fark ettiniz mi? Neden? Esinti denizden geliyor ve onları itiyor, ona rağmen ağaçlar neden aynı tarafa doğru eğiliyor? Ve bu esinti olmadan daha ne kadar eğildiklerini bilmiyoruz! Çünkü denizin her şeyi veren olduğunu biliyorlar. Saygılı ve son derece alçakgönüllü olduklarından, ona boyun eğiyorlar. Ve veren kişi – bu dharma, içimizdeki dharma. Bu tamamen uyandığında, tamamen tezahür etmeye başlar, ancak o zaman içimizdeki shriphala çok tatlı, çok güzel ve çok besleyici olacaktır. Ve sonra tüm dünya, sizin yaşamınızdan ve başka hiçbir şeyden değil, sizin ne olduğunuzu bilecek.
Şimdi, on dört kez bu Sahasraranın doğum gününü kutladınız ve kaç yıl daha kutlayacaksınız? Ama bu Sahasrara gününe kadar, bu doğum gününü her kutladığınızda, Sahasrara’nız da onunla birlikte açılıp büyüyor.
Her türlü uzlaşmayı kabul etmek, Özünüzü gevşetmek, her hangi bir konuda, bir Sahaja Yogi’ye yakışmaz. Sahaja Yogi olan bir kişi yolunu cesurca yapmalı ve ilerlemelidir. Herhangi bir sayıda engel – akrabalar, aile, bu şu, tüm bu saçma oyalamalar – hiçbir anlamı yok. Bunlar bin kere sizinle oldu. Bu hayatta bir şey başarmalısınız, bunu başararak, eğer diğerleri de alırsa, o zaman kutsanırlar; bu onların iyi talihidir. Eğer alamazlarsa, ellerinizden yukarı çeker misiniz? Öyle ki, ayaklarınıza büyük taşlar takılıyken denize gidip, “Bakın, efendim, lütfen beni yüzdürün” diye talep ederseniz. Deniz, “Önce ayaklarına bağlı olan taşları kaldır, yoksa seni nasıl taşıyabilirim?” Diye cevap verecektir. Bu büyük kayaları ayaklarınıza bağladınız. Onlardan kurtulmak daha iyidir ve eğer onları kesip atamazsanız, en azından bunu yapın – kendinizi onlardan uzak tutun. Ayaklarınıza bağladığınız tüm bu tür şeyleri kırmalı ve daha yükseğe çıkmalısınız. Onlara, “Git! Ne yapmak istiyorsan yap, ama bizimle bir ilgisi yok”. Çünkü bu kötülüklerden (badha) çok daha fazlası var ve bu gereksiz kötülüklere bağlanmanın bir faydası yok.
Bu ağaçların bu kadar ağır bir meyveyi bu kadar yüksek tutma şekline bakın. Bu meyve ne kadar ağır – içinde su var. Bu meyveyi yüksekte tutar. Aynı şekilde kafanızı yüksekte tutmalısınız ve yüksek tutarken, kafanın saygılı bir şekilde denize, yani dharma’nın işareti olan denize doğru eğilmesi gerektiğini unutmayın. Saygılı ve alçakgönüllü bir şekilde Dharma’ya doğru eğilmelidir. Birçok Sahaja Yogi bunu hiç anlamıyorlar, dharma’ya tam olarak yerleşmedikçe Sahaja Yogi olamayız. Her türlü hatayı yapmaya devam ediyorlar. Örneğin birçok kişi tütün, sigara, içki içiyor; tüm bunları yapmaya devam ediyor ve sonra da ” Sahaja Yoga’da ilerlemedik” diyorlar. “O zaman bu nasıl olabilir? Siz kendiniz, kendi hayatınızın peşindesiniz.
Sahaja Yoga’da bazı küçük kurallar var; çok basit ve kolay olanlar. Size bunları takip etme gücü verildi. Onları tamamen günlük adabınız ve davranışlarınıza dâhil edin. Ve ağaçların eğilmesinde ifade edilen en büyük şey, saygılı bir şekilde, özverili, alçakgönüllü bir şekilde eğilmek ve bu sevginin içeriden parlamasını sağlamaktır. İlahi Olan’dan aldığınız her şey, İlahi Olan’a bu sevgiyi teslim ederken, herkese karşı sevgimiz olduğunu unutmamalıyız.
Son olarak, beynin veya sevgi olmayan Sahasrara’da – orada oturmadığım söylenmelidir. Akılda sadece sevgi fikri oluşmalıdır. Ve bu sevgiyi tezahür ettirmek ve yaymak için ne yapılmalı? Eğer derinden aksettirirseniz, aynı şeyi söylediğimi bileceksiniz: kalplerimizi sevgi ile nasıl doldurabiliriz? Sadece şunu dikkate almalıyız “Bu sevgiyle mi yapılıyor? Her ne yapıyorsam, sevgiyle mi? Her şey, konuşmam ve tüm faaliyetlerim sevgiyle mi yapılıyor?” Hatta sevgiden dolayı birine vurabilirsiniz; bunda bir zarar yok. Eğer yanlış bir şey varsa o kişiye vurabiliriz; zararı yok. Ancak, bu sevgiyle mi yapılıyor?
Devi sevgiden pek çok rakshasa öldürdü. Onlar bile sevildi. Ve böylece, rakshalardan maharaksalara daha da kötüleşmemek için ve aynı zamanda Onun bhaktaları (adanmışları) olan sevgisinden dolayı, onları kurtarmak için, rakshasa’ları öldürdü. Onun sonsuz gücünde de (anant shakti), sadece sevginin ifadesidir. Yardımsever olan (hitha) sevgidir. Öyleyse bir tür sevginin onların hayırseverliği için olduğunu mu ifade ediyorsunuz? Bu anlaşılması gerek. Ve eğer bunu gerçekten yapıyorsanız, konuştuğum şeyi, şöyle ki başarılması gereken uyumu başardınız ve kurdunuz demektir. Böylece bu uyum sizin içinizde kuruldu. ‘Sevgi’ diyebileceğimiz tek bir Shakti (güç) var. Ve her şeyi güzel hale getirecek şekilde biçimlendiren, düzgün ve düzenli hale getiren sadece sevgidir. Sadece kuru düşünce olanın hiçbir anlamı yoktur. Ve kuru düşüncenin sadece egodan geldiğini biliyorsunuz. Ve süper egodan gelen ikinci şey, dışarıdan güzel görünmesini sağlayabilir, ancak içinde oldukça boştur. Bu nedenle, bir şey kirli ama kuru, diğeri güzel görünüyor ama herhangi bir neşe (neeras) vermekten aciz, kesinlikle içi boş. Biri sevinçsiz, diğeri oldukça boş. Bu ikisi arasındaki uyumun hiçbir şekilde elde edilmesi mümkün değildir çünkü birbirlerine karşılar.
Fakat aydınlanmadan sonra ve Sahaja Yoga’ya geldikten sonra, tüm karşıtlık kaybolur ve birbirlerine zıt görünen iki şey sanki sadece bir şeyin iki parçası gibi görünmektedir. Ve bu olay içinizde gerçekleşmeli. Ancak bu olayın içimizde gerçekleştiği gün, Sahasrara’mızın 14. doğum gününü tam olarak kutladığımızı kabul edebiliriz.
Tanrı sizi kutsasın.
Bu uğurlu özel durumda: kendi adıma, tüm Devata’lar adına ve Paramatma adına, hepinize sonsuz kutsamalar (anant ashirwad).
H.H. Shri Mataji Nirmala Devi
(Aşağıdaki mantralar muhtemelen bu pujanın sonunda verilmişti. Emin değiliz)
Bugün size çok önemli olan Sahasrara’nın mantralarının neler olduğunu anlatacağım.
Arkadan başlayın, sağ elinizi Bana doğru koyun, solunuzu arkaya koyun. Buradaki merkezde, ya da bu noktada küçük bir nokta [?] Noktasının olduğu yerde diyebilirsiniz. Bu Mahaganesha.
[Shri Mataji Hintçe konuşuyor, su istiyor; yemeğini yiyor. Yogiye hangi isimlerin söyleneceğini söylüyor. Ve bütün Yogiler onları tekrar ediyor]
– Shri Mahaganesha
– Shri Mahabhairava
– Shri Mahat Manasa
– Shri Mahat Ahamkara
– Shri Hiranyagarba (Mahabrahmadeva)
– Shri Satya
– Shri Mahata-Chitta
– Shri Adi Shakti
– Shri Virata
– Shri Kalki
– Shri Sadashiva
– Shri Ardha-matra (Ardha Bindu)
– Shri Bindu
– Shri Valaya
– Shri Adi Brahma Tattwa
– Shri Sarvaswa
– Shri Sahasrara Swamini
– Shri Moksha Dayini
– Shri Mahayoga Dayini