Evde bir ergen varsa, muhtemelen konuşmaya çalışırken sessizlik veya belirsiz tepkiler, müdahale etmediğiniz sürece gün boyu uyku eğilimi ve yüz yüze görüşme yerine telefonları ve bilgisayarları tercih etme eğilimindesinizdir. sevdiklerinize.
Bu davranışlar çoğu gencin oldukça karakteristik özelliğidir, ancak aynı zamanda depresyon belirtisi de olabilirler. Ruh hallerindeki ani değişiklikler, zihinsel sağlık semptomlarıyla mı mücadele ettiklerini yoksa sadece ergenlik çağında mı olduklarını merak etmenize neden olabilir.
Ergenlerde depresyon belirtileri genellikle şunları içerir:
- sıradışı sinirlilik
- kızgın patlamalar
- yorgunluk, enerji eksikliği ve uyuşukluk
- ağrılar, ağrılar veya mide sorunları
- Düzenli faaliyetlerine daha az ilgi
- arkadaşlarla veya aileyle vakit geçirmeye daha az ilgi
- notları düşürmek veya okula ilgisizlik
- olumsuz veya eleştirel kendi kendine konuşma
- ölüm, ölmek veya intihar hakkında konuşmak
Bu belirtileri çoğu gün bir veya iki haftadan fazla fark ettiyseniz, çocuğunuzda depresyon olabilir. Konuya nasıl nazikçe yaklaşacağınız ve destek sunacağınız aşağıda açıklanmıştır.
1. Sor (ve sormaya devam et)
Sohbet etmek için sessiz ve özel bir zaman bularak başlayın. Konuya tek bir ebeveynle yaklaşmak yardımcı olabilir, çünkü aynı anda iki ebeveynle karşılaşmak çocuğunuzu bunaltabilir veya bir yüzleşme ortamı yaratabilir.
Sizi endişelendiren davranışları açıklayın:
- Son zamanlarda arkadaşlarınla neden fazla zaman geçirmediğini merak ediyorum.
- Endişeliyim çünkü her zamankinden çok daha fazla uyuyorsun.
- “Bugünlerde çok çabuk sinirlendiğini fark ettim.”
- “Endişeliyim çünkü son zamanlarda okul ödevlerine fazla çaba göstermedin.”
Ardından açık uçlu soruları takip edin:
- Arkadaşların hakkındaki fikrini değiştiren ne oldu?
- Seni neyin rahatsız ettiğini açıklayabilir misin?
- “Seni bu şekilde hissettiren nedir?”
- “Ölümü mü düşünüyorsun, ölmeyi mi?”
İntihar hakkında sormanın birisine bu fikri vereceği fikrinin sadece bir efsane olduğunu unutmayın. Çocuğunuza intihar düşüncelerini sormak, ona doğru desteği almanızı kolaylaştırır. Aşağıda daha fazla rehberlik ve intiharı önleme kaynağı bulacaksınız.
Korkmak ve hemen bir akıl sağlığı uzmanına acele etmek istemeniz kesinlikle normaldir. Ancak önce onları konuşturmak, neler olup bittiğine dair size daha net bir fikir vermenize yardımcı olabilir.
İlk sorduğunuzda açılmıyorsa, sormaya devam edin. Depresyon hakkında konuşmak konusunda isteksizlerse, onlara bunun bir
2. Dinlemeye hazır olun
Açılmaya başladıklarında, işittiklerini hissetmelerine yardımcı olmak için aktif dinlemeyi kullanın. Yaptığınız şeyi – iş, yemek planlama veya diğer çocukları yatağa hazırlamak – mümkün olan en kısa sürede tamamlayın ve anın geçmesine izin vermemeye çalışın.
Depresyon bazen insanlara sanki sevdiklerine yük oluyorlarmış gibi hissettirir. Bu, tamamen makul bir süre alabilecekleri anlamına gelir, “Yalnızca 5 dakika!” bir ret olarak ve sizi tekrar “rahatsız etmekten” çekiniyor.
Yaptığınız şeyi durduramıyorsanız, açıklamak için bir dakikanızı ayırın. Size tüm dikkatimi vermek istiyorum ama önce bununla ilgilenmem gerekiyor. Yaklaşık 45 dakika içinde işim bitecek ve sonra tamamen sana odaklanabiliyorum. ”
Konuşma zamanı geldiğinde:
- Tüm dikkatinizi onlara verin.
- Bölmekten, cümlelerini bitirmekten veya duraklamalarını doldurmaktan kaçının. Kelimeleri çıkarmaları biraz zaman alsa bile, kendi zamanlarında paylaşmalarına izin verin.
- Onlara söylemek istediklerinize değil, sözlerine odaklanın.
- Anladığınızdan emin olmak için söylediklerini özetleyin. “Görünüşe göre hayat hakkında üzgün ve umutsuz hissediyorsun ve hiçbir şey yapacak enerjiyi bulamıyorsun. Bu doğru mu?”
- Ne anlama geldiklerinden emin değilseniz, açıklama isteyin.
Tam olarak ne hissettiklerini anlayamayabilirsiniz, ancak aşağıdaki gibi şeyler söyleyerek acılarını en aza indirmekten veya geçersiz kılmaktan kaçının:
- Ah, bu o kadar da önemli bir şey değil.
- “Bazen herkes böyle hissediyor.”
- “Gençken her zaman karamsardım ama ondan büyüdüm.”
Bunun yerine şefkat ve onay sunun:
- “Bu düşüncelerin sizi nasıl bunalmış hissettiğini görebiliyorum.”
- “Kulağa acı verici geliyor ama yalnız değilsin. Seni desteklemek için buradayım. “
- “Her zaman üzgün hissetmenin sizi bitkin hissettirdiğini hayal ediyorum. Çok şey yaşıyorsun. “
3. Destek almalarına yardımcı olun
Merhametiniz ve rehberliğiniz çocuğunuz için büyük bir fark yaratabilirken, profesyonel destek tipik olarak semptomları iyileştirmenin en iyi yoludur.
İlk başta terapi fikrine direnirlerse, bir okul danışmanı, aile pediatristi veya en sevdikleri öğretmenle konuşmak bu fikirle daha rahat olmalarına yardımcı olabilir. Diğer güvenilir yetişkinler onları ulaşmaya teşvik ettiğinde terapiyi düşünmeye daha istekli olabilirler.
Terapide neler olduğu hakkında konuşmak da süreci aydınlatmaya yardımcı olabilir. Hastaneye yatırılma veya ilaç almaya zorlanma konusunda endişeli görünüyorsa, bir terapistin düşüncelerini dinleyeceğini, yargılamadan destek sunacağını ve daha iyi hissetmeye başlamanın yollarını keşfetmesine yardım edeceğini açıklayın.
Ayrıca, ilaçların şiddetli semptomları hafifletmeye yardımcı olabileceği gibi, başka tedavi seçenekleri de olduğunu açıklayabilirsiniz.
Çevrimiçi terapiyi mi düşünüyorsunuz? Gençler için en iyi 7 çevrimiçi terapi programı listemize göz atın.
4. Onları biraz gevşetin
Çocuğunuzu aktif kalmaya ve ev sorumluluklarına dahil olmaya teşvik etmek, desteklenmiş hissetmeye devam etmesine yardımcı olabilir. Yine de, çok fazla şey yapmaya hazır olmadıkları zamanlar olabileceğini anlayın.
Unutma, depresyon bir hastalıktır. Grip olmuş olsalardı, onlara ev işlerinden ve okul işlerinden biraz uzaklaşırdınız, değil mi? Depresyon hala onların enerjisini tüketebilir ve normal çabalarını göstermelerini engelleyebilir.
Şunları yapabilirler:
- konsantre olmak her zamankinden daha zor buluyor
- normalden daha yavaş hareket et
- Bir hata yaptıklarında hayal kırıklığına uğramış ve kendini aşırı derecede eleştirmiş görünmek
Unutmayı eleştirmek yerine ellerinden geleni yapmaları için onları cesaretlendirin ve nazik hatırlatmalar sunun.
“Üniversite başvuru tarihleri yaklaşıyor” veya “Finaller için çalışmanıza gerek yok mu?” Gibi şeyler söyleyerek okul ödeviyle ilgili strese katkıda bulunmamaya çalışın. Muhtemelen, zaten baskıyı hissediyorlar ve mücadeleleri için kendilerini suçluyorlar.
Bunun yerine, ev ödevlerinde yardım sunun ve görevleri daha yönetilebilir hale getirmenin yollarını bulun.
Örneğin bir araştırma projeleri varsa, şunları yapabilirsiniz:
- konularda beyin fırtınası yapmalarına yardımcı olun
- bir taslağa dahil edilecek şeyler hakkında konuşun
- kaynak materyali bulmak için onları kütüphaneye götürün
5. Aile olarak değişiklikler yapın
Yaşam tarzı değişiklikleri, depresyon semptomları için çok fayda sağlayabilir.
Bu değişiklikler şunları içerebilir:
- daha fazla fiziksel aktivite
- düzenli besleyici yemekler
- bol güneş ışığı
- özel uyku zamanları
- gece gündüz rutini
Bu değişiklikleri aile rutininize dahil etmek, onları ayırmadan herkesin refahını artırabilir. Ek bir bonus olarak, yeni alışkanlıklar aile zamanını artırabilir ve çocuğunuzun daha bağlı ve desteklenmiş hissetmesine yardımcı olabilir.
Deneyebileceğiniz birkaç şey:
- Akşam yemeğinden sonra bir aile yürüyüşü yapın.
- Yatmadan önceki son veya iki saati cihazsız süre olarak belirleyin. Bunun yerine, bir tahta oyunu oynayın, bir bulmaca üzerinde çalışın veya birlikte bir sesli kitap dinleyin.
- Mümkün olduğunca ailece birlikte yemek pişirin. Çocukları yemek planlama ve hazırlamaya dahil edin. Hatta yeni tarifler bulmak için birbirinize meydan okuyabilirsiniz.
- Herkesin ihtiyaç duyduğu uykuyu alması için yeterli zamanda yattığından emin olun. Gençlerin ihtiyacı var
8 ila 10her gece saatlerce uyku.
6. Destekleyici ilişkileri teşvik edin
Önemli arkadaşlıkları sürdürmek, çocuğunuzun mücadele ederken bile sosyal olarak bağlı hissetmeye devam etmesine yardımcı olabilir.
Sosyalleşmeyle ilgili her zamanki kurallarınızı geçici olarak gevşetmeyi düşünün. Örneğin, okul gecelerinde genellikle yatağa düşme veya geç vakit geçirmeye izin vermezseniz, semptomları düzelene kadar bazı istisnalar yapabilirsiniz.
Okul ödevlerine zaman ayırmayı veya akşam yemeğine yardım etmeyi her zaman yatıya kalmanın bir koşulu haline getirebilirsiniz.
Gitar dersleri, sanat dersleri veya spor gibi yeni bir aktivite veya hobi denemeleri için onları teşvik etmeye değer. Gönüllülük ve komşulara yardım etmek gibi diğer nezaket eylemleri de depresyon duygularını hafifletmeye yardımcı olabilir.
Kaçınılması gereken şeyler
1. Eleştiri ve ceza
Normal koşullarda, gençliğinizi cezalandırarak, televizyon süresini kısıtlayarak veya telefonunu elinden alarak başarısız sınavlara ve eksik ödevlere yanıt verebilirsiniz.
Depresyon, yanlış davranışlar için “serbest geçiş” değildir, ancak depresyonun etkilerini gerçek yanlış davranıştan ayırmak önemlidir. Telefonlarını veya arkadaşlarıyla etkileşim kurmanın ana yöntemini elinden almak, işleri daha da kötüleştirebilir.
Yerine:
- Mücadele ettiklerini anladığınızı bilmelerini sağlayın ve denemeye devam etmeleri için cesaretlendirin. Ekran zamanına alternatif olarak, bir arkadaşınızı çalışmaya, oyun oynamaya veya birlikte dışarı çıkmaya davet etmelerini önerebilirsiniz.
- Çözüm bulmak için birlikte çalışın. Şöyle diyebilirsiniz, “Böyle hissettiğinizde ev işlerine ayak uydurmanın zor olduğunu biliyorum. Şu anda neyle başa çıkabileceğinizi düşünüyorsunuz? “
- Ne olursa olsun onları sevdiğinizi ve desteklediğinizi onlara hatırlatın.
2. Kendine zarar verme davranışlarını yargılama
Çocuğunuzun kendisini başka şekillerde kesmeye veya yaralamaya başladığını keşfetmek çok üzücü olabilir. Kendine zarar verme asla göz ardı edilecek bir şey olmasa da, değil otomatik olarak çocuğunuzun intihar etmeyi düşündüğü anlamına gelir.
İlk içgüdünüz, odalarını aramak ve kendine zarar verme araçlarını atmak, her gün vücutlarını kontrol etmek veya her zaman gözünüzün önünde tutmak olabilir. Ancak bu tepkiler genellikle sadece çocuğunuzu utandırır ve onu uzaklaştırır.
Merhametli, yargısız bir yanıt her zaman daha faydalıdır:
- Sor: “Kendini incitmek istemene neden olan duygular hakkında bana daha fazla bilgi verebilir misin?”
- Deyin ki: “Çok acı çektiğinizi görebiliyorum, ama güvenliğiniz için endişeliyim. Yardımcı olabilecek bazı alternatif şeyler hakkında konuşabilir miyiz? “
3. İşleri kişisel olarak almak
Çocuğunuz her zaman duyguları hakkında konuşmak veya terapide kaydettiği ilerlemeyi paylaşmak istemeyebilir. Elbette, daha iyi hale geldiklerini bilmek istersiniz, ancak onları zorlamak, kendilerini daha rahat hissetmelerine yardımcı olmaz.
Tedavinin herhangi bir yan etkisi veya tekrarlayan üzücü düşünceler hakkında bilgi sahibi olmanız önemlidir. Aksi takdirde, konuşmaya hazır hissettikleri her an orada olduğunuzu hatırlatın ve onlara kendi zamanlarında paylaşmaları için yer verin.
Acil yardım zamanı geldiğinde
Depresyonu olan herkes intiharı düşünmez. Birçok insan yapmak intihar düşünceleri asla bir plan yapmaz veya intihara teşebbüs etmez. Bununla birlikte, intihardan bahsetmeyi ciddiye almak isteyeceksiniz.
Çocuğunuzda aşağıdaki belirtilerden herhangi birini fark ederseniz, hemen profesyonel destek almanın zamanı geldi:
- ölmekle ilgili hikayeler veya şiirler yazmak
- madde veya alkol kullanımı dahil olmak üzere risk alma davranışı sergilemek
- ölmekten veya acılarından kurtulmaktan bahsetmek
- başkalarından daha fazla çekilmek
- Başkalarının onlarsız daha iyi olacağını söylemek
- kişisel eşyalarını vermek
İntiharı düşündüklerini söylerlerse:
- Terapide bir kriz veya güvenlik planı yapıp yapmadıklarını sorun ve bu adımları izleyin.
- Sonraki adımlarda rehberlik etmesi için onları terapistlerine bağlayın.
- 24/7 kriz desteği için onları Kriz Metin Hattına mesaj atmaya (ANA mesajını 741741’e kısa mesaj göndermeye) veya Ulusal İntiharı Önleme Yaşam Hattını (800-273-8255) aramaya teşvik edin.
- Destek için onları acil servise götürün.
Burada daha fazla intiharı önleme kaynağı keşfedin.
Kriz halindeyken onları yalnız bırakmaktan kaçının ve herhangi bir silaha veya ilaca erişimleri olmadığından emin olun.
Alt çizgi
Çocuğunuzu tanıyorsunuz, bu yüzden muhtemelen bir şeylerin doğru olmadığını anlarsınız. Düzenli olarak düşük veya sinirli görünüyorsa, onlarla depresyon için yardım alma konusunda konuşun.
Her şeyden önce, onların tarafında olduğunuzu ve onlara destek sağlamak için ne gerekiyorsa yapacağınızı vurgulamayı unutmayın. Sizi aldırmayabilirler ama dinliyorlar ve sözleriniz bir fark yaratabilir.
Unutmayın, depresyon kimsenin hatası değildir – ne onların ne de sizin.
Crystal Raypole daha önce GoodTherapy için yazar ve editör olarak çalıştı. İlgi alanları arasında Asya dilleri ve edebiyatı, Japonca çeviri, yemek pişirme, doğa bilimleri, cinsiyet pozitifliği ve akıl sağlığı yer almaktadır. Özellikle, zihinsel sağlık sorunları etrafındaki damgalanmayı azaltmaya yardımcı olmaya kendini adamıştır.