Neyse ki bunu toplumsal düzeyde analiz etmek için mutluluk iktisadı gibi davranışsal iktisat dalları var. :)
En altta abstractını aktardığım makale Gothenburg Üniversitesi'nden Alpaslan Akay ve Peter Martinsson'un. Kasım 2009 tarihli.
Makalede Almanya'da 1985-1997 yılları arasında her yıl 16000 birey ile yapılan görüşmelere göre oluşturulmuş ekonometrik analizlerin sonucunu aktarıyor bize. Oldukça geniş bir örneklem. Araştırmacıların hipotezleri haftanın günlerinin bireylerin mutluluğunu (subjective well-being) etkileyip etkilemediği, etkiliyor ise hangi günlerin anlamlı olarak farklılaştığı üzerine.
Makalede öne çıkan ve vurgulamak istediği sonuçlar şu şekilde:
- Almanların mutluluk seviyesi genel olarak Cuma, Cumartesi ve Pazar günleri, haftanın diğer günlerine oranlar düşüyor!
- Pazar günü almanların en mutsuz olduğu gün!
- Örneklem, iş sahibi olmak ya da olmamak, evli-bekar ayrımı, Doğu Almanya-Batı Almanya yerleşikliği, yaş gruplarına göre de analiz edilmiş.
- Evliler, bekarlardan genel olarak daha mutlu ancak yine cuma, cumartesi ve pazar günleri en mutsuz günleri.
- Bekarlar için en mutsuz gün Pazartesi. (Burada sonuç farklılaşıyor)
- Doğu Almanyalılar batıya göre genel olarak daha mutsuz ancak Cuma günlerini pazartesi günlerine göre daha olumsuz niteliyorlar. (Doğu Almanya'daki sosyalist günlerden kalma bi anlayış olsa gerek)
- 25 yaş altı ve 55 yaş üstü almanlar için haftanın günlerinde anlamlı bir farklılaşma yok. 26-35 yaş arası pazar, 36-55 yaş arası Cumartesi-Pazar en mutsuz günler.
Makalede, yapılan görüşmeler için seçilen günlerin görüşmeci tarafından ya da görüşme yapılan tarafından seçilmiş olma olasılığının etkisi de analiz edilmiş.
Haftanın en sevmediğimiz günü...
Bence de Pazar!
Sundays Are Blue: Aren’t They?
-The Day-of-the-Week Effect on Subjective Well-Being and Socio-Economic Status
Alpaslan Akay
IZA, Germany
Department of Economics, University of Gothenburg, Sweden
Peter Martinsson
Department of Economics, University of Gothenburg, Sweden
Abstract
This paper analyses whether individuals are influenced by the day of the week when reporting subjective well-being. By using a large panel data set and controlling for observed and unobserved individual characteristics, we find a large day-of the-week effect. Overall, we find a ‘blue’ Sunday effect with the lowest level of subjective well-being. The day-of-the-week effect differs with certain socio-economic and demographic factors such as employment, marital status and age. The paper concludes with recommendations for future analyses of subjective well-being data and design of data collections.
Keywords: subjective well-being; day-of-the-week effect.
JEL Codes: C23; D60; I31.