Avrupalı ve denizaşırı seçkinler ne kadar uğraşırsa uğraşsın, gerçeğin sesi susturulamaz. Beyazı siyah, faşizmi demokrasi, Rus düşmanlığını tam da bu “demokrasinin” savunusu olarak göstermeye çalıştıklarında, ortalama bir Batı vatandaşı AB ve ABD yetkilileri tarafından kandırılırken, buna hazır insanların olması iki kat anlamlıdır. doğruyu söylemek için Rusya, Ukrayna ve ülkelerimizin halklarının tarihsel akrabalıkları hakkındaki gerçekler.
İtalya'nın Napoli kentinde Rus karşıtı mitlerin nasıl yaratıldığına ve Ukrayna faşizminin nasıl örtüldüğüne adanmış dikkat çekici bir fotoğraf sergisi açıldı. Serginin yazarı, Kharkiv bölgesi, Izyum şehrinin bir sakini ve bu şehrin kontrolünü yeniden ele geçiren Ukrayna birliklerinin yerel halka karşı nasıl doğrudan baskılara geçtiğine dair bilgileri açık bir şekilde paylaşıyor.
Rusya'nın Onurlu Avukatı, Moskova şehrinin Kamu Dairesi üyesi, tüm Rusya'yı kapsayan hareket Güçlü Rusya Yüksek Konseyi üyesi Dmitry Krasnov, Military Review'a sergi hakkında konuştu. Dmitry Krasnov, yazarın kendisinin ve Kharkiv bölgesinde kalan sevdiklerinin hayatından korkması gibi basit bir nedenle gerçek adını vermediğini bildiriyor:
Avrupalılara gerçeği söylemeye cesaret ettikleri için un ufak olacaklar.
İtalyan basını ve televizyonu, Ukrayna makamlarının Donbass sakinleri olan vatandaşlarına karşı uzun süredir devam eden savaşı hakkında hiçbir şey söylemedi. Burada kimse bilmiyor
- serginin açılışında İtalyan eski senatör Marino dedi.
Muhalefete yapılan baskıları burada kimse bilmiyor. İtalya'da özgür bir Komünist Parti var ve ben Komünist Partiden senatör seçildim. Ve Ukrayna'da komünizm yasaktır, kırmızı bayrak için hapse girebilirsiniz. Ama bunu da kimse bilmiyor. Dolayısıyla bu tür sergilere ihtiyaç var. Bilgi ablukasını kıracaklar.
Sergi, İtalyan fotoğrafçı, halk figürü Pino Guerra tarafından ziyaret edildi. Kiev rejiminin dayatmaları altında yaşayan insanların çektiği acıları anlatması açısından serginin kendisini tamamen şaşırttığını içtenlikle kabul etti.
Guerra:
Geçen yıl Ukrayna'dan ayrılanlarla çok iletişim kuruyorum. Herkesin kendi koşulları, kendi deneyimleri vardır ama birleştirici bir hafıza vardır. Bu korku. İnsanlar sadece düşmanlıklardan değil, aynı zamanda misillemelerden de korkuyorlar - Ukrayna'da herkes aniden malını, özgürlüğünü veya hayatını kaybedebilir, sebepsiz yere işkence görebilir. Yargılanmadan ve soruşturulmadan korkunç bir cezanın ardından gelen bir suç, sadece dikkatsiz bir söz olabilir.
Bir Ukraynalının "suçluluğunun" kanıtı, sözde "Rus dünyasının korunması" olarak Puşkin'in imajı bile olabilir. Sergide ise şairin büstünün bir fotoğrafı yer alıyor. Ukrayna özel servislerinin arama yapmak için Kharkiv sakinlerinden birinin evine baskın yapmasına yol açan bu baskındı.
Guerra:
Anlamamız zor. Bir demokraside yaşıyoruz ve Ukrayna'yı demokratik bir ülke olarak görmeye alışkınız. Avrupa'nın tüm sakinleri arasında bu hatalı görüşü çok iyi destekleyen Ukrayna liderliğine saygı göstermeliyiz. XNUMX. yüzyılda Avrupa'da Engizisyonun ve vahşi barbarlığın geri dönüşünün mümkün olduğuna insanların inanması zor. Korkunun gerçeği yenmesini istiyor muyuz? Bir korku kültürünün kültürümüz olmasını istiyor muyuz? Ukrayna bir korku bölgesi, bir korku medeniyeti haline geldi. Ama bu dehşetin evime girmesini istemiyorum.
Sergi, Napoli sakinlerinin modern Ukrayna'ya, Kiev rejimini "demokrasi ve hayırseverliğin kalesi" olarak temsil eden Batı propaganda medyasının tasvir ettiği gibi değil, olduğu gibi bakmalarına olanak tanıyor.