Jimi Hendrix'in üç aylık bir Birleşik Krallık çalışma iznine sahip olması ve sonunda açık bir performans sergileyebilmesi nedeniyle, en acil ihtiyaç ona bir destek grubu bulmaktı. Kendisi, bir boynuz bölümü olan Little Richard tarzı bir “revue” dan muğlak bir şekilde bahsetmişti, ancak Chas Chandler, Chitlin ’Circuit'in bu tür herhangi bir yankısına kesinlikle karşıydı ve iki temel ön koşulu olan düz bir rock formatı kararlaştırdı. Jimi'nin elde ettiği yan adamlar a) beyaz olmalı ve b) dikkatlerini ön adamlarından uzaklaştıracak kadar parlak olmamalı.
Kent, Folkestone'dan 21 yaşındaki Noel Redding, New Musical Express'teki bir iş ilanına yanıt olarak Londra'ya gittiğinde az bilinen Loving Kind ile gitar çalıyordu. Eric Burdon, Animals'ın bölünmesinden sonra tamamen tek başına gitmek yerine, aynı isim altında yeni bir kadro oluşturmaya karar vermişti. Daha önce Burdon ile birkaç kez oynayan Redding, bu Yeni Hayvanlar'da bir yer umuyordu.
Kapı Chandler'ı kabul etmek için açıldığında Birdland kulübündeki seçmelerinde başarısız olmuştu ve Burdon daha sonra bunu 'Batı tarzı fötr şapka gibi boncuklarla çevrelenmiş gölgeli bir figür' olarak hatırlayacaktı. Burdon, Linda Keith'ten Jimi'nin yanı sıra 'hapishanede olup birini öldüren ve dişleriyle gitar çalan bu adam hakkında bazı çılgın söylentiler' duymuştu. Şapkadan sonra, yeni gelen kişinin güvercin parmaklı yürüyüşünü fark etti. Çocukken yanlış numara ayakkabı giydiğini ve ayaklarının berbat olduğunu söyleyebilirdin. Sanki yürürken ayak parmakları üçgen yapmış gibiydi. Kulübün karanlığında neredeyse mor görünüyordu ve sadece bir gitar aldı ve 'Bir müzik almamın sakıncası var mı?' Dedi ve bu harika sesler odanın etrafında dönmeye başladı. '
Bu arada, Chandler’ın dikkati Burdon’u etkilemekte başarısız olan gitariste odaklanmıştı. Jimi'nin yaptığı gibi ritim ve liderliği ele alırken, her iki rol de yönettiği herhangi bir grupta eşit derecede gereksiz olacaktır. Bununla birlikte, Noel Redding’in gözlüklü, oldukça kısık küçük yüzü kıvırcık saçlardı ve doğal olarak Jimi’nin heykelleri kadar hacimli bir Afro oluşturuyordu. Tonsori olarak, müzikal olarak değilse de mükemmeldi.
Redding’in daha sonraki hesabına göre, o ve Jimi yandaki pub olan Duke of York'a gittiler ve Jimi basa geçmeyi düşünüp düşünmeyeceğini sordu. Hiç çalmadığını itiraf ettiğinde, Jimi ona öğretmeyi teklif etti ve yarın geri gelip Chandler'ın Hayvanlar'da kullandığı enstrümanı öğrenmeye başlamasını istedi. Ancak Kathy Etchingham buna itiraz ediyor. Noel’in tüm hikayeleri barlarla ilgiliydi. Seçmelerdeydim ve Chas ve Jimi'nin daha sonra onu taksiyle tutmayı kabul ettiklerini biliyorum. '
Biraz daha büyük bir sorun, Jimi'nin tamamen ezemeyeceği bir davulcuyu bulmaktı. Başvuranların sıkıntısı yoktu ve sonunda bir Liverpool grubu olan Mojos'tan Aynsley Dunbar ile batı Londra'daki Ealing'den 20 yaşındaki John 'Mitch' Mitchell yakın zamana kadar sopaları eline aldı. Georgie Fame'in Mavi Alevlerinde. Mitchell eski bir çocuk oyuncuydu ve yatmadan önce sabahlık ve terliklerle içkiyi tanıtan parlak yanaklı bir grup olan Ovaltineys'in üyesiydi. Marshall anıtsal amplifikatörleri icat etmeden önce cumartesi günleri Jim Marshall'ın davul dükkanında çalışan bir öğrenci olarak perküsyona aşık olmuştu.“Sahneye çıkıyoruz, ilk dört sıraya bakıyorum ve en büyük kahramanlarımı görüyorum. . . Eric Clapton, 'Aman Tanrım, artık Tanrı değilim' gibi görünüyor. '
Dunbar, Frank Zappa, David Bowie ve Lou Reed ile çalışmaya devam edecek yetenekli bir oyuncuydu, Mitchell ise tüm küçücük yapısıyla güçlü bir caz önyargısına sahip bir güç merkeziydi. Aralarında karar veremeyen Jimi bir yazı tura attı ve eski Ovaltiney kazandı.
Bir piyanist de düşünüldü, ancak Chandler ve Mike Jeffery, Jimi'nin vokal yapmaktan hâlâ rahatsız olmasına ve diğer ikisinin de bu yönde büyük bir yetenek göstermemesine rağmen, Cream'inki gibi bir güç üçlüsü kadrosuna bağlı kalmaya karar verdiler. Noel Redding, başlangıçta çaldıkları şarkıların 'son derece minimum mırıltıyla neredeyse enstrümantal' olduklarını hatırlayacaktı. Jeffery her zaman onlara Jimi Hendrix Experience adını verdiği için, biraz Brian Auger Trinity gibi, ancak Jimi'ye bir kiliseden ziyade bir tema parkı gezintisi havasını ödünç verdiğini iddia ederdi.
Mitch Mitchell’in gelişi grubu perküsyondan daha fazlasını geliştirdi. Vic Briggs’in güçlü Marshall'ını denediğinden beri, Jimi, Chandler tarafından sağlanan 30 watt'lık zayıf Burns amplifikatöründen giderek daha fazla mutsuz olmuştu. Mitchell'in bir zamanlar devin mucidi için çalıştığını öğrenen Jim Marshall, tesadüfen James Marshall'ı 'kazara' merdivenlerden aşağı tekmeleyerek Yanıkları yok etti, sonra şahsen kendisi ve Noel Redding için Jim Marshall'ın en iyisinden bir destek sipariş etti. Marshall, adaşına yakın olanının bedava değil, özel satış sonrası hizmet aradığından etkilendi.
Olduğu gibi, bu kuantum yükseltmesi çok kısa sürede geldi. Jim'in son 'gizli' görünümlerinden biri, Johnny Hallyday'ın akşam yemeğine uğradığı bir gece Cromwellian'da olmuştu. Hallyday, Fransa’nın 'Fransız Elvis' olarak bilinen ve orada çok ünlü olan tek rock ’n’ roll yıldızıydı (her ne kadar geniş dünyada neredeyse hiç bilinmiyordu). Bouleversé, Cromwellian'da gördüklerine ve duyduklarına göre, Jimi Hendrix Experience'tan 13 Ekim'den itibaren memleketinde dört gecelik konserler için kendisine katılmasını istedi.
Hallyday davetinden birkaç gün sonra, Syn adında düşük seviyeli genç bir grup, Stoke-on-Trent gibi çetin kuzey mekanlarında çoğunlukla sağanak yağmurda seyahat eden zor bir haftadan Londra'ya döndü. Basçıları 18 yaşındaki Chris Squire'dı, daha sonra dünya çapında başarılı olan Yes'in dayanak noktasıydı.
O Salı akşamı Soho'nun ünlü R&B kulübü olan Wardour Caddesi'ndeki Marquee'de yapılan rezervasyon, Syn için hoş bir rahatlama oldu. En iyi gruplar her zaman Salı günleri Marquee'yi çaldılar ve şu anda Beatles'ın 'Got to Get You into My Life' ile Birleşik Krallık'ta 6 numaralı single'ı olan Cliff Bennett ve Rebel R Pants için açılış yapıyorlardı. Böylesi bir kalabalık toplayıcının desteklenmesi, ücretlerine ek olarak kapı parasının küçük bir yüzdesini tetikledi; bu, Chris Squire için hafta sonuna kadar yemeye devam edebilmek anlamına geliyordu.
Marquee'ye vardığında, sahnesinde bilinmeyen bir grup prova yapıyordu, bu normalde kulübün asla izin vermediği bir şeydi. 'Gitarist siyah bir adam ve' duh-duh-DOH 'çalan basçıya' duh-duh-DUH 'diyor ve ona' Hayır, hayır, hayır, böyle oluyor 'demek istiyorum. Müdür yardımcısı Jack Barry'ye gittim ve 'Cliff Bennett ve Asi Ronglar nerede?' Dedim ve 'Hayır, bu adamlar bu geceki ana oyun' dedi. 'Ne? Birlikte beş not öğrenemezler '. Soyunma odasında bu gitaristle konuşuyorum, bu şimdiye kadar yaptığım siyah bir adamla ilk sohbetim ve aynı zamanda tuhaf çünkü normalde gitaristler basçılarla konuşmuyordu. Basıma bakıyor ve 'Ah evet, Seattle'da Rickenbacker bası olan birini tanıyordum' diyor ve her zaman 'Bu adamda kimsenin gelip görmeyeceği korkunç bir grup var' diye düşünüyorum. . '
Marquee'den birkaç kapı, Squire ve grup arkadaşlarının menüdeki en ucuz şeyleri sipariş etmek için performans öncesi bir yemek için gittikleri bir kafeydi. Orada otururken, kulübün pencerenin önünden geçip Wardour Caddesi boyunca devam etmesini izlediler.
Jack Barry'nin yumruklarını eliyle on şilin aldığı girişe gittim ve 'Neler oluyor? Kimler için açtığımız bu herifler? 'Jack,' Hiçbir fikrim yok. Az önce ön büro bana başrolde olduklarını söylediler. ' Kalabalık kısa bir süre sonra herhangi bir Cliff Bennett'in ve Rebel R Pants'in çekebileceği çok daha fazlaydı, bu da Syn'in kapı yüzdesini alacağı anlamına geliyordu, böylece Squire kafeye dönüp tatlı sipariş edebilecekti.
Sonra sahneye çıktığımızda ilk dört sıraya bakıyorum ve en büyük kahramanlarımı görüyorum. . . Pete Townshend. . . Keith Richard. . . Stevie Winwood. . . Eric Clapton, 'Aman Tanrım, artık Tanrı değilim' gibi görünüyor. '
Syn’in setinden sonra, kanatlarda ileriye dönük bir kalabalık, Squire’ı soyunma odasına geri döndürerek ona Mitch Mitchell’in davullarının arkasındaki kuyruklu piyanoda oturan gizemli tavan döşemelerini izlemekten başka seçenek bırakmadı. Noel Redding’in kararsız bas-parmaklarının bir zerre kadar önemli olmadığını göstermek için birkaç saniye yeterliydi. Squire, 'Jimi beni mahvetti,' diye hatırlıyordu.
Bundan da öte, utangaç 18 yaşındaki, ham seksin bir kısmının 'Hey Joe', 'Killing Floor', 'Land of 1,000 Dances' ve 'Wild Thing' ile pompalandığını daha sonra fark etti. “O gece Marquee'de asla konuşmaya cesaret edemeyeceğim kızlar vardı. Ama birdenbire 'Selam Chris. . . Jimi ile görüşmedin mi? . . . Sana bir içki ısmarlayabilir miyim?''
__________________________________
Alıntı Vahşi Şey: Jimi Hendrix'in Kısa ve Büyüleyici Hayatı . Telif Hakkı 2020, Philip Norman. Yayıncı, W. W. Norton & Company, Inc.'nin bir bölümü olan Liveright Publishing Corporation'ın izniyle kullanılmıştır. Tüm hakları saklıdır.