Kelile ve Dimne
Sanskrit dilinde KARATAKA DAMANAKA, hükümdarlara öğüt vermeye yönelik, ahlaki içerikli Hint masal derlemesi.
Sasani hükümdarı I. Hüsrevin özel hekimi Burzonun 6. yüzyılda derlemeden yaptığı Pehlevice çeviri, üç yüzyıl kadar sonra İbn Mukaffa tarafından Arapçaya aktarıldı. Arapça metin Yunanca, Farsça, İbranice, Latince, İspanyolca, İtalyanca, Slavca, Türkçe, Almanca, İngilizce, Felemenkçe ve Fransızca gibi dillere yapılan çevirilerin çoğuna temel oluşturdu.
Kâşifinin 15. yüzyılda Envar-ı Süheylî adıyla yaptığı Farsça çeviri Türk edebiyatını en çok etkileyen çeviridir. En yetkin Farsça çeviri olarak kabul edilen bu yapıt Hüseyin Baykaranın vezirlerinden Emir Ahmed Süheyli adına yazılmıştır. Derlemenin ilk Türkçe metni ise Kul Mesudun Aydınoğlu Umur Beye sunduğu yapıttır. Ebul-Maali Nasrullah bin Mehmedin Gazneli Behram Şah adına Arapçadan Farsçaya çevirdiği metnin eski Anadolu Türkçesine çevirisi olan bu yapıt (1934te Kraköwda basılmıştır), daha sonra I. Murad adına manzum biçimde yeniden kaleme alındı. Alaeddin Alinin (Vasi Alisi) Hümayunname (ös 1835) adıyla I. Süleymana (Kanuni) sunduğu yapıt, Türk edebiyatındaki en önemli çeviriler arasında sayılır.
Osmanzade Taibin Zübdetul-Eshar, Adanalı Ramazanizade Abdünnafi Efendinin Nafiul-Aşari adlı çevirileri de Hümayunname' den yararlanılarak yapıldı. Ahmed Midhat II. Abdülhamidin emriyle Elümayunname'yi sadeleştirdiyse de bu yapıt yayımlanmadı. Taşkentli Fazlullah bin İbrahimin Doğu Türkçesine, Abdülallam Faiz Hanoğlu'nun da Kazan Türkçesine çevirdiği (1889da basılmıştır) derleme, günümüz Türkçesine Ömer Rıza Doğrul tarafından İbn Mukaffanın Arapça nüshası temel alınarak Kelile ve Dimne adıyla çevrildi ve bir araştırma yazısıyla birlikte yayımlandı (1941).