Sık çam ormanının sınırına ulaşan Allan Young, olduğu yerde durdu. Kalbi dışarı fırlayacakmış gibi çarpıyordu. Sırtına kayışlarla bağlı olan patlayıcı madde dolu çanta, ona her an biraz daha ağır geliyordu.
Mehtapsız bir geceydi. Gökyüzü simsiyah bulutlarla kaplıydı. Kalın bir örtü gibi göz alabildiğine uzanan karın beyazlığı olmasaydı, bir adım ilerisi bile görülemezdi. Allan’ın gözleri bu garip beyazlığa alışmış olduğu için, fabrikaya girişi sağlayan dev kulubeyi ve bu kubbenin üstündeki radar antenini seçmekte gecikmemişti.