Öz Şiirciler Terimi Hakkında Bilgiler
Edebiyat Terimi Olarak Öz Şiirciler:
Cumhuriyet dönemi Türk şiirinde özellikle 1930'lardan sonra şiirde ses güzelliğine önem veren, anlamı, anlatmayı arka plana atmayı tercih eden şairleri anlatmak için kullanılır. Öncüleri Ahmet Haşim ve Yahya Kemal Beyatlı olmuştur.
Benzer Edebiyat Terimleri:
Vodvil: Amacı seyirciyi güldürmek olan, kaba nüktelerle örülmüş, şarkılı-müzikli güldürü, bir tür komedi.
Müşaare: Karşılıklı şiir söyleme. Edebiyat araştırmacıları müşaareyi üçe ayırır: 1. Bir divan şairinin manzum eserine diğer bir şairin aynı vezin ve kafiyede
Manzum: 1- Şiir biçiminde yazılmış olan. 2- Nazımla yazılmış veya nazım biçimine konmuş, nesirden ayrı özellikler içeren eserlere verilen ortak isim.
Ramazaniye: Giriş bölümünde ramazanı konu alan kaside.
Serbest Müstezat: Hem aruz, hem hecenin değişik kalıplarıyla yazılan bir şiir biçimi.
Selis: Halk şiiri nazım şekli. Aruzun fe'ilâtün fe'ilâtün fe'ilâtün fe'ilün kalıbıyla gazel şeklinde yazılır. Murabba, muhammes, müseddes şeklinde yazılmış s
Natüralizm: 1897'de Fransa'da ortaya çıkan, gözlemle birlikte bilimsel deneyi de uygulayan edebiyat akımı.
Antonim: Ters anlamlı sözcükler. Sıcak-soğuk, iyi-kötü, acı-tatlı, kısa-uzun, güzel-çirkin gibi.