Bizans İmparatorluk Muhafızları 925-1025: Tághmata ve İmparatorluk Muhafızları, Raffaele d'Amato
Bizans İmparatorluk Muhafızları 925-1025: Tághmata ve İmparatorluk Muhafızları, Raffaele d'Amato
Bu kitabın kapsadığı dönemde Bizans İmparatorluğu, önceki yüzyıllarda bir dizi krizi aşarak neredeyse zirvedeydi. Bu dönemin Bizans ordusu iki geniş kategoriye ayrılmıştı: Tema, ve Konstantinopolis çevresindeki bölgede üslenen merkez sahra ordusu. Bu kitap o sahra ordusuna bakıyor ( Tagmata) ve Konstantinopolis'te bulunan İmparatorluk Muhafızları ile şehirde bulunan İmparatorluk filosunun birimleri.
Bu, 64 sayfasına büyük miktarda bilgi sığdıran Osprey ciltlerinden biridir. İçinde hizmet veren şaşırtıcı derecede çok sayıda farklı birim vardı. tağmata ve İmparatorluk Muhafızları, her birinin kendi tarihi, organizasyonu, subay türleri ve (genellikle çok renkli) üniformaları vardır. Her biri sırayla, her bir öğe biraz ayrıntılı olarak ele alınır. Metin, günümüze ulaşan çok sayıda Bizans sanat eseri ve her zamanki yüksek kaliteli Osprey sanat eseri tarafından desteklenmektedir. Bu dönemin Bizans ordusu çok renkli bir görüntü olmalı!
Bu, Elite serisine mükemmel bir giriştir ve Bizans Ordusu'nun daha başarılı dönemlerinden birinde çekirdeğine iyi, oldukça ayrıntılı bir genel bakış sunar.
Bölümler
kronoloji
Alaylar - Oluşumlar ve Organizasyon
Silahlar ve Ekipmanlar
Biyografi Seç
Yazar: Raffaele d'Amato
Baskı: Ciltsiz
Sayfalar: 64
Yayımcı: Osprey
Yıl2012
Bizans Deniz Kuvvetleri 1261–1461: Roma İmparatorluğu'nun Son Deniz Piyadeleri
Raffaele D'x27Amato, PhD, Antik Yunan ordusu, Bizans dahil Roma İmparatorluğu ve ortaçağ Avrupa'sı hakkında yaklaşık 40 kitap ve çok sayıda makalenin yazarıdır. Ferrara Üniversitesi'nde ders verdi ve iki yıl İstanbul Fatih Üniversitesi'nde misafir öğretim üyesi olarak çalıştı. Şu anda İngiltere'de yaşıyor, Timeline Auctions Ltd of Harwich için arkeolojik danışman ve avukat olarak çalışıyor ve ayrıca Ferrara Üniversitesi'ndeki Tuna Eyaletleri Laboratuvarı için harici bir araştırmacı olarak çalışıyor.
Об авторе
Raffaele D'x27Amato, PhD, Antik Yunan ordusu, Bizans dahil Roma İmparatorluğu ve ortaçağ Avrupa'sı hakkında yaklaşık 40 kitap ve çok sayıda makalenin yazarıdır. Ferrara Üniversitesi'nde ders verdi ve iki yıl İstanbul Fatih Üniversitesi'nde misafir öğretim üyesi olarak çalıştı. Şu anda İngiltere'de yaşıyor, Timeline Auctions Ltd of Harwich için arkeolojik danışman ve avukat olarak çalışıyor ve ayrıca Ferrara Üniversitesi'ndeki Tuna Eyaletleri Laboratuvarı için harici bir araştırmacı olarak çalışıyor.
Pazar, 18 Kasım 2012
Daha Fazla Cıvata Eylemi
Çok İngiliz İç Savaşı savaşı için bugün Bolt Action kurallarını kullanma konusunda bir denememiz daha oldu.
Bize 5 piyade birliğine bir taraf artı destek tankları ve zırhlı araçlar veren bir taraf 1000 puanın biraz altında. Çoğunlukla masanın ortasındaki ağaçlar, bu da çok sayıda yakın dövüş anlamına geliyordu. Kurallar, 6 inçlik bir mesafedeki bir saldırıyı sürpriz bir saldırı olarak kabul eder ve bu, savunma ateşi olmadığı anlamına gelir. Saldıranlar için ilk önce büyük avantaj sağlar. Kaybeden taraf yok edildiğinde yakın dövüş çok kanlıdır.
İlk Bolt Action ekinin bir kopyası olan Armies of Germany bu hafta elime ulaştı. Ordu listeleri, kurallardakiler gibi ama daha ayrıntılı olarak düzenlenmiştir. Osprey renk plakaları ve modelleri ile güzel bir şekilde resmedilmiştir. Gelecek yıl için planladığımız Tito baskın projesi için tam ihtiyacım olan şey. Proje şekillendikçe daha fazla ayrıntı takip edecek.
Sizi bugünün rakibi olan Solemn League ve Covenant'ın birkaç fotisiyle baş başa bırakacağım. Bu ilki Lig komuta birimi ve ikincisi Boys Tugay takımıdır. Bunlar, Flags of War'da kendi büyük bayraklarıyla Iain'in koleksiyonundan.
Связанные категории
Предварительный просмотр книги
Batı Eyaletlerindeki Roma Ordusu Birlikleri (1) - Raffaele D'Amato
BATI İLLERİ
Kronoloji, MÖ 2. yüzyıldan MS 2. yüzyıla kadar
Kartaca'nın İmhası eyalet Afrika'nın modern Tunus ve kıyı Libya'da.
Güney Galya'nın fethi ve Gallia Transalpina eyaletinin oluşturulması.
Julius Caesar'ın fetihlerini takiben, Galya'nın geri kalanı bir Roma eyaleti statüsünü alır.
Octavian Sezar, Augustus ve Princeps unvanlarını, adı hariç, ilk İmparator olarak alır.
Üç İspanyol eyaletinin oluşturulması: Hispania Baetica (güney-orta İspanya), Lusitania (kabaca Extramadura ve Douro nehrinin güneyindeki Portekiz) ve Hispania Tarraconensis (İspanya'nın geri kalanı).
Modern Languedoc ve Provence'ta Gallia Narbonensis senatör eyaletinin oluşturulması.
Augustus üç yeni Galya eyaleti oluşturur: Gallia Belgica (modern K.D. Fransa, Belçika, Hollanda'nın bir parçası ve K.W. Almanya) Gallia Aquitania (G.B. Noricum (kabaca modern Avusturya) Roma egemenliğine girer.
Alplerin fethi Raetia eyaletinin oluşturulması (modern E. & C. İsviçre, S. Bavyera).
MS 9'daki Varus felaketinden (Teutoburg Ormanı Muharebesi) sonra Almanya'nın fethedilmeye çalışılması ve Germania Magna eyaletinin kurulması, Roma'nın doğu sınırı Ren'de konsolide edilir.
Augustus, İtalya'yı 11 idari bölgeye ayırdı. bölgeler (Yaşlı Pliny, HN, III, 46).
Illyricum (kabaca modern Arnavutluk, Hırvatistan, eski Yugoslavya'nın diğer bölgeleri, Doğu Avusturya, Batı Macaristan, Batı Slovakya) iki eyalete bölünmüştür: Illyricum Superius Dalmaçya olur ve Illyricum Inferius Pannonia olur.
Augustus'un ölümü yerine Tiberius geçti.
Tiberius'un ölümü, ardından Gaius 'Caligula' geçti.
Caligula suikastı, Claudius'un yerine geçti.
Numidia'nın Roma devletine dahil edilmesinin ardından, mevcut Kuzey Afrika eyaleti Africa Proconsularis olarak yeniden adlandırıldı ve iki yeni eyalet oluşturuldu: Mauretania Tingitana (modern K. Fas) ve Mauretania Caesariensis (K. Cezayir).
Britannia'nın işgali başlar. Claudius'un saltanatı sırasında Noricum bir eyalet olur.
Claudius'un ölümü, yerine Nero geçti.
Boudicca'nın Britanya'daki ayaklanması.
Nero'nun İntiharı Julio-Claudian hanedanını sona erdirir ve Vespasian tarafından güvence altına alınan Galba, Otho ve Vitellius tahtının kısa ardışıkları Flavian hanedanını başlatır.
Alman sınırında isyanlar.
Galler ve kuzey Britanya'nın aktif fethi yeniden başladı.
Vespasian'ın ölümü yerine Titus geçti.
Titus'un ölümü, yerine Domitian geçti. Galya ve Germen eyaletlerinin sınırları doğuya doğru genişledi.
Germania binasında Chatti Savaşı misket limonu Yukarı Ren ve Yukarı Tuna'yı birbirine bağlamaya başlar.
Agricola'nın İskoçya'daki zaferi, Britanya'daki aktif fetihleri sona erdirdi.
Germania Superior (modern G.W. Almanya, W. İsviçre, Jura ve Alsace) ve Germania Inferior (Ren'in batısındaki modern K. Almanya, G. Belçika, Lüksemburg, G. Hollanda) eyaletlerinin oluşturulması.
Domitian suikastı, Flavian hanedanını sona erdirir ve yerine Nerva geçer.
Nerva'nın ölümü, yerine Trajan geçti.
Pannonia iki bölgeye ayrılmıştır: Genel merkezi Carnuntum'da (Bad Deutsch-Altenburg, Avusturya) bulunan Pannonia Superior ve merkezi Aquincum'da (Budapeşte, Macaristan) bulunan Pannonia Inferior.
Tyne-Solway hattının kuzeyindeki Britannia'daki Roma savunması terk edildi.
Trajan'ın ölümü, yerine Hadrian geldi.
Hadrian Duvarı'nın inşaatı Tyne ve Solway arasında başlar.
Hadrian'ın ölümü, yerine Antoninus Pius geçti.
Kuzey Britanya'daki savunmalar, Forth-Clyde hattındaki Antonine Duvarı'na kadar ilerledi.
Tuna sınırında Marcomannic Savaşları (Raetia, Germania Superior, Pannonia, Noricum)
Antoninus'un ölümü, yerine Marcus Aurelius geçti. Antonine Duvarı terk edildi.
Marcus Aurelius'un ölümü, yerine Commodus geçti.
Kuzey Britanya'da savaş.
Commodus yaygın iç savaşlara suikast düzenledi.
Septimius Severus tahta geçer.
MS 1. yüzyıla ait askerleri temsil eden heykel parçası. Kohorlar Auxiliaria Mediolanensisveya Aquitania'daki Aulnay-de-Saintonge'da konuşlanmış lejyonerler. Tam kimlikleri ne olursa olsun, bir lorica segmentata (ya da en azından omuz plakaları) kabartmalı süvari tarzı Weiler tipi bir miğfer ile Roma ordusu teçhizatının sözde katı standardizasyonu hakkında ciddi şüpheler uyandırıyor. Plaka A2 olarak yeniden yapılandırmaya bakın. (Musée Archéologique de Saintes, env. num. E.1344, fotoğraf Müzenin izniyle)
Ordu ve sınırlar
İç savaş gazilerine arazi hibeleri dağıtan Augustus, ordunun çekirdeğini 50'den 28'e indirmeye başladı. lejyonlar imparatorluğun sınırlarının kabaca 5.000 milini savunmak için. Bu ve yardımcı güçlerle Augustus, mevcut bazı eyaletlerin pasifleştirilmesini tamamlamak için bir dizi sefer düzenledi, ardından genişlemeler ve fetihler yaptı. Kuzeybatı İspanya'nın MÖ 19'da teslimini tamamladıktan sonra, yarımadada dört lejyondan oluşan bir garnizon bıraktı, ancak ordusunun bir kısmını Germania ve Illyricum sınırlarına transfer etti. Ancak Galya'da, iç tehditler nedeniyle, MS 16'ya kadar en az 11 lejyonun varlığı kanıtlanmıştır.
MS 2. yüzyıl, Hispania Baetica eyaletindeki Cordoba'dan Roma buluntuları: bir at koşum takımı kolyesi (solda) ve bir venakulum (cirit) ve bir balista cıvata. (Museo Arqueologico de Cordoba yazarının fotoğrafı, Müzenin izniyle)
Augustus'un saltanatının sonunda, Germania'daki ordu, Mogontiacum'da (Mainz) ve gelecekteki Colonia Agrippina'da (Köln) olmak üzere iki karargaha bölünmüş sekiz lejyondan (artı, her zaman olduğu gibi, yardımcı kuvvetlerden) oluşuyordu. Hem savunma hem de saldırı amaçları için lejyonlar o sırada Castra Vetera (Xanten) ve Mainz çevresinde, Lippe, Main ve Ren nehirlerinin birleştiği stratejik konumlarda yoğunlaşmıştı. Bazıları daha sonra başka illere nakledildi (bkz. bilinen yerler tablosu, sayfa 13-14).
İmparatorluk, asker-imparator Trajan (MS 98–117) tarafından en büyük ölçüde genişletildi. Bundan sonra, özellikle halefi Hadrian döneminde, Ren ve Tuna boyunca uzanan sınırlar bir dizi sürekli tahkimat veya surlarla işaretlendi. misket limonu Daimi garnizonlarla, tipik olarak yardımcı askerlerle dolu. Hadrian'dan itibaren İmparatorluğun stratejisi genellikle saldırgan olmaktan çok savunmacıydı. O zaman, Ren sınırındaki Xanten, Bonn, Mainz ve Strasbourg'da bulunan Germen eyaletlerini savunmak için sadece dört lejyon kalırken, Pannonia ve Dalmaçya'da Tuna boyunca altı lejyon konuşlandırıldı. Yukarı Ren ve Yukarı Tuna, Limes Germanicus-Raeticus tarafından korunuyordu. Britannia'nın Roma konsolidasyonundan sonra, ada 2. yüzyılın başlarında üç lejyondan oluşan bir garnizon tuttu ve Limes Britannicus, Hadrian Duvarı tarafından ve MS 150'lerde kısa bir süre için daha kuzeydeki Antonine Duvarı tarafından işaretlendi. MS 117'de İspanya'da sadece bir yerleşik lejyon vardı. İmparatorluğun en uzun sınırı, Trajan döneminden kalma Legio III Augusta'nın dayandığı Kuzey-Batı Afrika'daydı, bu sınır genişletildi ve Aurès Dağları'nın kuzeyinde ve güneyinde oluşturulan iki garnizon hattı tarafından savundu.
Teşekkür
Bu kitabın araştırılması ve yazılması on yıllık bir süre içinde yapıldı ve bu süre zarfında çeşitli kurum ve kuruluşlardan maddi destek ve şükranlarımı sunmak istediğim çok sayıda kişiden tavsiye ve yardım aldım. Atina'daki Amerikan Klasik Araştırmalar Okulu'nda Klasik Sonrası Araştırmalarda Gennadeion Bursu, Belgrad Üniversitesi Felsefe Fakültesi'nde Uluslararası Araştırma ve Değişim Kurulu Bursu ve Dumbarton Oaks Junior ve Yaz Bursları bana araştırma olanaklarından yararlanma fırsatı verdi. , aksi takdirde imkansız olurdu. Türkiye'deki Amerikan Araştırma Enstitüsü'nün misafirperverliği ve Northern State Üniversitesi'nden çıkış saati takdirle karşılandı. Ayrıca Dumbarton Oaks kütüphanecileri, Atina'daki Gennadeion Kütüphanesi ve Northern State Üniversitesi, çalışmamı kolaylaştırmada çok yardımcı oldular.
Birkaç kişi, kitabın taslak halindeyken bazı bölümlerini okudu ve/veya çalışmam sırasında değerli tavsiyelerde bulundu: Profesörler Alexander Kazhdan, Božidar Ferjančić, Stephen Reinert ve Khalifa Bennasser. Bunlara teşekkürlerimi sunuyorum. Sırbistan Bilim ve Sanat Akademisi Bizans Enstitüsü'nden Dr. Mirjana Živojinović, Belgrad'da kaldığım süre boyunca beni Slav kaynaklarıyla tanıştırdığı ve cömertçe ve coşkuyla tavsiyelerde bulunduğu için özel olarak anılmayı hak ediyor.
Konstantinopolis'in kuruluşu
Konstantinopolis, şimdi İstanbul, adını Roma imparatoru Büyük Konstantin'den alır. MS 324 yılında, Roma İmparatorluğu'nun başkentini doğuya, Avrupa'nın Asya'ya baktığı, o zamanlar Bizans olarak adlandırılan bu bölgeye taşıdı.
Çok az şehir Konstantinopolis'ten daha dramatik bir topografyaya sahiptir. Yeni başkent, Marmara Denizi'ni Karadeniz'e bağlayan dar boğaz olan Boğaz'ın güney ucunun sularına doğru uzanan bir burun üzerine inşa edildi. Burnunun güneyinde Marmara Denizi bir göl gibi etrafa yayılır. Bu denizin ötesinde batıda, Ege ve Akdeniz'e erişim sağlayan Çanakkale Boğazı olarak bilinen boğazlar bulunur. Eski şehrin hemen kuzeyinde Haliç adı verilen dar bir koy var. Dünyanın en iyi doğal limanlarından biridir ve neredeyse yedi mil boyunca iç kısımlarda çalışır. Bu, Konstantinopolis'in en paha biçilmez varlıklarından biriydi.
Eski zamanlardan beri Boğaz, geleneksel olarak Avrupa'yı Asya'dan ayıran bir yer olarak görülmüştür. Konstantinopolis'in batı kıyılarındaki dramatik ve pitoresk konumu, bu nedenle, bölgeye 'doğu ve batı arasındaki köprü' veya 'kavşak' konumundan kaynaklanan kaçınılmaz romantik çağrışımlar vererek, şehrin muazzam bir sembolik değer kazanmasını sağlamıştır. evrenin'. O kadar güçlü bir kavram oldu ki, imaj, her şeyden önce Bizans'ın yeni başkent olarak seçilmesine yol açan stratejik ve askeri mülahazalara ilişkin herhangi bir ciddi tartışmayı gizleme eğiliminde oldu. Sonuç olarak, stratejik ve topografik koşulların iyi noktaları abartılmış ve bir şehrin doğal stratejik savunmasında ulaşılan mükemmelliğin nihai örneği olarak Konstantinopolis'in bir resmini çizmek için olumsuz noktalar azaltılmıştır.
Bu nedenle, Konstantinopolis bölgesinin her zaman bu kadar olumlu değerlendirilmediğini belirtmek biraz şaşırtıcıdır. Bizans, İmparator Konstantin'in sahneye çıkmasından 1000 yıl önce zaten vardı ve bu sürenin çoğu için, bugünlerde doğal olarak kabul ettiğimiz belirgin stratejik avantajlar ya fark edilmedi ya da alakasız görüldü. Örneğin, MÖ 2. yüzyılda yaşayan tarihçi Polybius, Bizans'ın bulunduğu yerin deniz tarafından güvenlik ve refah için tercih edilmiş olabileceğini, "ama kara açısından her iki açıdan da en dezavantajlı" olduğunu yazmıştır. Bu açıklamada Polybius, Konstantinopolis'in güçlü surlarının neden ilk etapta inşa edilmesi gerektiğini öngördü. Bizans sadece deniz tarafından bakıldığında gerçekten ürkütücü görünüyordu. Kara tarafından, bu kitabın ilgili olduğu büyük surların gelecekteki konumu, site gerçekten çok savunmasız görünüyordu.
Marmara Denizi'nden şehre yaklaşan bir gemiden İstanbul'un görünümü. Bizans döneminden günümüze ulaşan anıtlardan, Ayasofya (Kutsal Hikmet) orta mesafede kubbeli olarak belirir. Aya İrini (Kutsal Barış) sadece sağında görünür. Bu, surların savunmak için inşa edildiği şanlı şehirdi. Arka planda modern İstanbul olan yayılma yatıyor. (Eileen Brayshaw'ın fotoğrafı)
Korunmasız olsun ya da olmasın, Bizans'ın burun üzerine yerleşmesi, bölgeyi ekonomik açıdan önemli bir konuma getirdi. Doğal olarak ve kaçınılmaz olarak Karadeniz'e girip çıkan ticaret için bir kapı görevi gördü, ancak Konstantinopolis'in tarihinin çoğu için bu faktör, güneyden gelen ticaret yollarından çok daha az önemliydi. Bunlardan en önemlisi yiyecek getiren hayati deniz trafiğiydi. MS 7. yüzyıla kadar nüfusu besleyen Mısır mısırının sadece 1.000 mil yol kat etmesi değil, hakim rüzgarların kuzeyden estiği bir zamanda Çanakkale Boğazı'na götürülmesi gerekiyordu.
Polybius'un şehrin zayıf savunma noktalarıyla ilgili endişeleri, özellikle şu anda Türkiye'nin kuzey-batısını oluşturan Trakya düzlükleri üzerinden Batı'nın Konstantinopolis'e yaklaşımıyla ilgiliydi. Bu bölgedeki tek sıradağlar doğudan batıya uzanır ve bu nedenle işgalci bir orduya karşı hiçbir doğal koruma sağlamaz. Boğaz'ın yakınında başka bir doğal liman olmaması ve ayrıca şehre su temini konusunda uzun süredir devam eden bir sorun olduğu için kuzeyde de zayıflıklar vardı. Bu daha sonra ayrıntılı olarak tartışılacak bir konudur.
Batıdan gelen güvenlik sorununun çözümü bu kitabın ana temasıdır, çünkü Konstantinopolis'in surları bu nedenle yükseltilmiştir. Doğası gereği kuzeye, doğuya ve güneye zaptedilemez olan şehir, insan eliyle batıya eşit derecede zaptedilemez kılınmalıydı. Sonuçlar bugün, Antik Dünya ve Orta Çağ'dan ortaya çıkan askeri mimarinin hayatta kalan en büyük anıtı olarak duruyor. Yüzyıllar boyunca onarılan ve genişletilen Konstantinopolis surları, bin yılı aşkın bir süre boyunca farklı ordular tarafından farklı silah ve tekniklere sahip kuşatmalara dayandı. Bugün kısmen romantik bir harabe, kısmen restorasyonlar olarak duruyorlar, ama her yerde onları inşa eden ve savunan adamlara muhteşem bir referans olarak duruyorlar.
Konstantinopolis'in ilk surları
Tecrübeli bir asker olan Büyük Konstantin, Bizans'ı başkent yapmak gibi önemli bir karar verdiğinde, ilk düşünceleri doğal olarak onu savunmaya yöneldi. Böylece, MS 328 yılında imparator, gelecekteki başkentin sınırlarını yürüyerek ve elinde mızrağıyla çizdi. Bazı savunma duvarları eski zamanlardan beri mevcuttu, ancak Konstantin derhal yeni duvarların inşa edilmesini sağladı. Bunlar arasında Haliç'ten Marmara Denizi'ne kadar uzanan önemli bir kara duvarı da vardı. Yeni duvarlarının şimdi çevrelediği sınırlar, eskiden eski Yunan şehrinin işgal ettiği bölgeyi üç katına çıkardı.
Şehrin yeni imparatorluk başkenti olarak yeniden inşası, kaçınılmaz olarak nüfusta önemli bir büyümeyi teşvik etti. Bunun mutlu bir sonucu, işgalci Gotların MS 378'de, Edirne savaşında kazandıkları zaferin ardından Konstantin'in surunun önüne çıktıklarında, onlara karşı çıkan bu kadar büyük bir kalabalığın kanıtları nedeniyle şehre saldırmaktan caydırılmalarıydı. Ancak artan nüfus, Konstantin'in orijinal şehir planının sınırları içinde sonsuza kadar uygun bir şekilde barındırılamazdı. Sadece konut için arsa imar talebi o kadar fazlaydı ki, denizden araziler geri alındı. Daha büyük ölçekte, örneğin İmparator Valens, MS 4. yüzyılda kendi adını taşıyan güzel su kemerini dikti. Bu muazzam bir projeydi ve MS 9. yüzyılda tamir edildiğinde bu amaçla 6.000 işçinin getirilmesi gerektiği gerçeğinden ölçeği ölçülebilecek bir projeydi.
İmparator II. Theodosius'un (MS 408-450) saltanatı sırasında şehir, Konstantin'in diktiği sınırları yıkmakla tehdit ediyordu. Bir şeyler yapılması gerekiyordu, ancak MS 5. yüzyılın ilk yarısında Konstantinopolis'teki nüfus patlaması, imparatorluk zihinlerini meşgul eden en önemli düşünce değildi. İmparatorluğun eski başkenti olan Roma, Gotlar tarafından ele geçirilmişti. Hunlar da Tuna'yı geçmişlerdi ve geri sürülmelerine rağmen, Konstantinopolis'e doğrudan bir tehdit oluşturmak için geri döneceklerine dair gerçek bir korku vardı.List of site sources >>>