İtalya 1870 yılında, Kont Cavur yönetiminde birliğini tamamlamıştı. Güçlenmek ve sömürge elde etmek peşinde idi. Bunun için de en uygun yer Trablusgarp idi.
Trablusgarp Savaşının Savaşın Nedenleri :
a) Trablusgarp’ın İtalya’nın tam karşısında olması,
b) Gelişen sanayisine ham madde kaynağı ve pazar yeri olması,
c) İngiltere’nin İtalya’yı sömürgecilik alanında serbest bırakması,
d) Osmanlı ordusunun zayıflığı, donanmanın Haliç’te çürümeye terk edilmesi,
e) Osmanlılar’ın Trablusgarp’la bağ kurmasının zor oluşudur. (Trablusgarp’a Mısır üzerinden gidiliyordu. Mısır ise İngilizler’in elinde idi.)
Trablusgarp Savaşının Gelişimi ve Sonuçları :
Büyük devletlerle anlaşan İtalyanlar Trablusgarp’ı elde etmek için serbestlik kazanmışlardır. Durumu iyi değerlendiren İtalyanlar, hiçbir gerekçe göstermeden Trablusgarp’ı istediler. Osmanlı Devleti reddedince de buraya asker çıkardılar. Mustafa Kemal ve bazı arkadaşları savunmak için Trablusgarp’a gittiler. Yerli halkı teşkilatlandırarak aylarca İtalyanlar’ı içerilere sokmadılar. Mustafa Kemal Trablus’ta, Derne’de, Tobruk’ta büyük başarılar kazandı.
İtalyanlar 12 Adaya asker çıkardı. Bu arada Balkan Devletleri Osmanlılar aleyhine bağlaşma kurmuşlardı. Bu durum karşısında Trablusgarp kaderi ile başbaşa bırakılmak zorunda kalındı. Buradaki gönüllüler geri çağırıldı. Zorunlu olarak İtalyanlar’dan barış istendi. İsviçre’nin Ouchy (Uşi) kentinde yapılan görüşmeler sonucunda Uşi antlaşması imzalandı (1912).
Buna göre :
a) Trablusgarp İtalyanlar’a terkedildi.
b) Savaş sırasında işgal ettiği oniki ada geçici olarak İtalyanlar’a bırakıldı.