Image bilgi
Bir adam kendini mutlu sayabilir
o zaman onun yiyeceği olan şey aynı zamanda onun ilacıdır.
-- Henry David Thoreau
Farklı yaş, kültür ve ırktan bu kadar çok insanın kil yemesinin birçok nedeni var. Bu toprak yiyiciler çoğu insanın bilmediği bir şey mi biliyor? Evet onlar yapar. Artık siz de bileceksiniz.
İnsanlar Neden Kil Yiyor?
Dünyadaki herkes öyle ya da böyle toprak yerken, insanların neden kil yediklerine dair bulduğum sekiz temel nedenin üzerini örtmenin zamanı geldi. Aslında, insanlar çok uzun zamandır kil yiyorlar. İki milyon yıl önce onu yediğimize dair iyi kanıtlar var.
-
Içgüdü
-
tıbbi kullanımlar
-
Detoksifikasyon
-
Mineral takviyesi
-
Dini ayinler
-
Kıtlık yemeği
-
Hamilelikte kullanım
-
Bir yemek inceliği
Kil yemenin iklim, coğrafya, kültür, ırk veya inançla hiçbir ilgisi yoktur. Batı dünyasında yaşayan sizin ya da benim gibi insanların onu tükettiği en gelişmiş ülkelerde ve dünya genelinde gelişmekte olan nüfuslar arasında bulunur. Alışkanlık belirli bir gruba ait değildir, bu nedenle hiçbir popülasyon açıkça kil yiyenler veya kil yemeyenler olarak damgalanamaz. Herhangi bir ailede, bazı kişiler kil yerken, diğerleri tamamen reddedecektir. Alışkanlık bireyseldir.
Içgüdü
İnsanlar doğuştan birçok davranışa veya içgüdüye sahiptir. Örneğin, doğanın bize sunduğu her şeyi tatmak ve denemek bizim karakterimizdir; ve kil, çamur veya kaya yemek, tuz, ot, sakız, tütün, inek veya salyangoz yemekten daha şaşırtıcı değildir.
İnsanlık tarihi boyunca doğal olarak oluşan toksinler, insanların ne tür bitki tüketebileceği konusunda kısıtlamalar getirmiştir. Kil yemek, kişiye diyetlerinde daha fazla seçim esnekliği sağlayarak belirli bir derecede koruma sağladı. İnsanlar neden kil yediklerine dair derin bir bilimsel anlayışa sahip değillerdi ya da sağlığa olan etkisinin tam olarak ne olduğunu tam olarak saptayabilecek durumda değillerdi. Kil yiyen biriyle konuşun ve onlara bunu neden yaptığını sorun ve "Neden kil yediğimden emin değilim ama yiyorum" gibi bir yanıtla omuz silkme eğiliminde olacaksınız.
Şaşırtıcı bir şekilde, yayınlanan bir makalede Üç Aylık Biyoloji İncelemesi, jeofajistler (kil veya toprak yiyen insanlar) yedikleri toprak konusunda oldukça seçici oldukları söyleniyor. 237 kültürel raporun 243'sinde (%98), pütürlü ve kumlu yerine kil benzeri veya pürüzsüz bir toprak tercihi vardı. Sezgi yine iş başında! Toprak yiyiciyi özellikle kile, okul bahçesinde oturan düz eski kire yönlendirir.
Pislik yeme kararında içgüdünün neden bir rol oynayabileceğini anlamamıza yardımcı olmak için, bizi bu eyleme üç nedenden biri yönlendiriyor:
E-posta ile son alın
-
Kilin geleneksel olarak kıtlık ve kuraklık zamanlarında kullanıldığı açlığa bir yanıt
-
Kilde özellikle yüksek olan demir veya kalsiyum gibi mikro besin eksiklikleri
-
Clay'in toksinlerden ve patojenlerden kaynaklanan zararlara karşı sağlıklı koruması
Tıbbi Kullanımlar
Dünyanın kendisi dünyanın en eski ilacı olabilir. Görünüşe göre kil yemek, binlerce yıldır önerilen bir ilaç olmuştur. Batı tıbbında bu tür tavsiyeler neredeyse halının altına süpürüldüğü için çoğumuz bunu duymadık. Bununla birlikte, kil yeme pratiği, nihayetinde tıbbi değerine dayanmaktadır ve modern dünyada tıbbın ortaya çıkmasından çok öncesine dayanmaktadır.
Birçoğu toprağı cansız kir olarak düşünür. Aksine, zengin bir mikrobiyal yaşam dizisi ile takım halindedir. Son zamanlarda, Ulusal Sağlık Enstitüleri (NIH) tarafından finanse edilen araştırmacılar, birçoğu Amerika Birleşik Devletleri'nde yaşayan vatandaş bilim adamları tarafından gönderilenler de dahil olmak üzere 2,000'den fazla toprak örneğinde yaşayan bakterilerin DNA'sını analiz ederek malasidinler adı verilen yeni bir antibiyotik sınıfı keşfettiler. Zekice ve anlaşılması kolay bir adla DrugsFromDirt adlı bir web sitesi kurdular ve burada topraktaki terapötik ajanların keşfini ilerletmek için dünyanın dört bir yanından toprak örnekleri talep ettiler.
Dünyanın her yerinde, kilin ilaç olarak kullanımı, şifa için kullanılan bir madde hakkında toplanan bilgilerden bir eczacılık geçmişi sunan birkaç materia medica'da yolunu bulmuştur. Kil, popülasyonlar arasında kullanımı iyi belgelendiğinde bu metinlerde belirtilmiştir.
Tarih kitaplarımıza geri dönersek, geleneksel olarak modern tıbbın babası olarak kabul edilen antik Yunan doktoru Hipokrat'ın jeofaji hakkında yazan ilk kişi olduğunu görürüz. MS 1200. yüzyılda yaşamış büyük bir Yunan hekimi olan Galen, daha sonra Ermeni toprağı yemeyi akne ve hemoroit de dahil olmak üzere her türlü hastalığı tedavi etmek için tıbbi uygulamaya soktu. Çin farmakopesinde, XNUMX'lerde doğan Ch'en Nan, kil ile yaptığı başarılı şifa tedavileriyle tanınıyordu ve zamanında tedavi edilemez olduğu düşünülen hastalıkları iyileştirmesiyle itibar görüyordu. Hindistan'da Mahatma Gandhi kabızlığın üstesinden gelmek için toprağı tavsiye etti.
Zamanı ileri sararak şimdiki güne kadar ilerleyin. Bazı şirketler reçetesiz ve reçeteli ishal önleyici ilaçlar olarak satılan killi ilaçlar üretmektedir. Bunlar arasında Diarrest, Di-gon II, Diatrol, Donnagel, Kaopek, K-Pek, Parepectolin ve Smecta bulunur. Bu ilaçların birçoğu Amerika Birleşik Devletleri'nde satılmamakla birlikte, çoğu büyük kıtada bulunur.
Ama hepsi bu kadar değil. Hayvanlara ayrıca bağırsak rahatsızlığı ve ishalin tedavisi için kil reçete edilmiştir. Her ikisi de atapulgit kili içeren Dia-sorb ve Endosorb, çok sayıda bakteri ve toksini emerek (bağlayarak) ve su kaybını azaltarak durumu tedavi ederek çalışır. Kil ayrıca bazı doğal evcil hayvan mamalarının bir bileşenidir ve Fido için bilinen sağlık yararları olan topaklanmayı önleyici bir madde olarak eklenir.
Killerin neden tüketildiğine dair içgörü sağlayan, dünyanın her yerinden paylaşılacak binlerce etno-tıp anekdotu var.
Detoksifikasyon
Sağlık amaçlı yenilebilir kil kavramı, detoksik özellikleri hakkında söylentiler yayıldıkça daha popüler hale geliyor. Kil, müsin ile bağlanarak ve/veya müsin üretimini uyararak mukozal tabakayı güçlendirerek toksinlere ve patojenlere karşı koruma sağlayabilir, böylece bağırsak duvarının geçirgenliğini azaltmanın yanı sıra doğrudan toksinlere ve patojenlere bağlanarak onları bağırsak tarafından emilemez hale getirir.
1991 olarak, Clinical Nutrition American Journal of Timothy Johns ve Martin Duquette tarafından kil yeme ve detoksifikasyon üzerine yazılan "Jeofajinin İşlevleri Olarak Detoksifikasyon ve Mineral Takviyesi" başlıklı bir makale yayınladı.
CDC, Amerika Birleşik Devletleri'nde her yıl kırk sekiz milyon insanın gıda kaynaklı hastalık yaşadığını tahmin ediyor. Burada jeofajik toprak, özellikle kil açısından zenginse koruyucu olabilir.
Mineral Takviyesi
Kil, kalsiyum, demir, magnezyum, potasyum, kükürt, manganez ve silikanın yanı sıra çok küçük miktarlarda görünen eser elementler de dahil olmak üzere etkileyici bir mineral yelpazesi sunar. Temel mineraller olmadan hayat var olamaz; eser mineraller olmadan, büyük eksiklikler gelişecektir. Herhangi birinin eksikliği, vücudun sağlıklı kalmasını imkansız hale getirecektir.
Çoğu insan mineral takviyesinin önemini anlamıyor ve meşruiyetini ve kullanımını hafife alıyor. Vücut kendi minerallerini üretemez ve ihtiyacını karşılamak için dış kaynaklara bağımlıdır. Minerallere olan ihtiyacımız, havaya veya suya olan ihtiyacımız kadar önemlidir.
"Vücut, vitamin eksikliğini mineral eksikliğinden daha uzun süre tolere edebilir. FP Anita kitabında, önemli minerallerin kan konsantrasyonundaki ufak bir değişiklik, hayatı hızla tehlikeye atabilir” diyor. Klinik Diyetetik ve Beslenme. Ayrıca, mineral eksiklikleri, vitamin eksikliğinin neden olduğu semptomları şiddetlendirebilir.
Buna göre kil, yüksek demir ve kalsiyum içeriği nedeniyle birçok kabile ve kültür tarafından anemi ve diğer mineral eksikliklerinin tedavisinde kullanılmıştır.
Dini Ayinler
Birçok din, toprak yemek ile ruhsal ve fiziksel şifa arasında olumlu bir bağlantı kurmuştur. Belirli toprak türlerinin adı olan kutsal kil, dönüşümün gerçekleşebileceği dini sembollerin bir uzantısı olarak görülüyor. Aziz Esquipulas tapınağının evi Guatemala, Esquipulas'ta yılda 5.7 milyon kutsal kil tablet üretiliyor! Tablet, tapınağın gücünün bir uzantısı olarak görülüyor ve mide, kalp, göz ve leğen kemiği rahatsızlıkları da dahil olmak üzere birçok hastalığı iyileştirdiğine inanılıyor.
İlginç bir şekilde, Roma Katolik Kilisesi, Esquipulas heykelinin oyulmasından bir buçuk bin yıl önce, Hıristiyanlığın ilk günlerinden beri gerçekten de şifalı kil tabletleri kutsadı.
Toprak yemek, Araplar ve Müslümanlar arasında da dini inançla bağlantılıdır.
Kıtlık Gıda
Ot, ağaç kabuğu, yabani otlar, yabani otlar ve toprak, kıtlık zamanlarında her zaman birincil gıda ikameleri olmuştur. Yetersiz beslenme tehdidiyle insanoğlu eline ne geçerse, yani midesini doyuracak her şeyi alacaktır. Kil, açlık sancılarını yatıştırma ve bir mineral takviyesi kaynağı sağlama yeteneği nedeniyle bir kıtlık yiyeceği olarak oldukça değerlidir. Kil yedikten sonra kişi tok ve garip bir şekilde tatmin olmuş hisseder.
Çin'deki bir kıtlık sırasında, bir grup taş kek denen, dövülerek toza dönüştürülen ve darı kabuğuyla karıştırılan ve daha sonra fırınlanan tahtadan oluşan kekler sattı. Başka yerlerde, aynı kıtlık sırasında insanlar yer yapraklarından, kilden ve çiçek tohumlarından un yaptılar. Bu, yiyecek bulunana kadar günlük diyet olarak yenildi. Avrupa'da “dağ unu” olarak adlandırılan kil, savaş ve mahrumiyet zamanlarında yenirdi.
Farklı grupların bu tür yiyecekler için "mineral un", "toprak pirinci" veya "taş unu" olarak adlandırdıkları birçok yaratıcı adı vardı. 1911'de, bir asırdan fazla bir süre önce, Fransız antropolog F. Gaud, kıtlık dönemlerinde, şu anda Demokratik Kongo Cumhuriyeti olan Mana halklarının “karınca yuvası toprağı toplayıp, suyla ve toz haline getirilmiş ağaçla karıştırarak tükettiklerini bildirdi. -havlamak."
Araştırma raporlarında, sadece insanlarda değil hayvanlarda da karınca yuvalarından ve termit höyüklerinden killerin aşerildiği ve yenildiği bu benzer faaliyet türünü belgeleyen binlerce referans vardır.
Hamilelikte Kullanım
Hamile kadınlar arasında kil yemek, dünyadaki birçok kültürde yaygındır. Bazı Sahra altı Afrika ülkelerinde, yüzde 84'e varan bir yaygınlık oranı gözlemlendi. Hamile kadınlar, mide bulantısı, kusma, mide ekşimesi ve stresten kurtulmayı toprak yemeye başlama nedenleri olarak gösteriyor. Diğerleri, arzunun nedenini tam olarak ifade edemeseler de, içgüdüsel olarak kil yeme ihtiyacı hissederler.
Malezya'da kil, çocuk sahibi olmak isteyen kadınlar tarafından hamileliği güvence altına almak için yenir. Yeni Gine'de hamile kadınlar, fetüs için iyi olduğunu düşündükleri için kil yerler. Rusya'da bir kabile, dile konulan kilin doğumu hızlandırmak ve doğum sonrasını kovmak için iyi bir araç olduğunu düşünüyor. Ayrıca sabah bulantısı ile savaşmak için alınır.
İnsanlar, genellikle garip istekleri olduğu için, hamile kadınların dünya isteklerini hemen reddederler. Modern edebiyatta ve çoğu toplumda toprak yemek, büyük ölçüde yoksunlarla sınırlı bir davranış olarak tasvir edilmiştir. Dünyanın dört bir yanından gelen kanıtlar göz önüne alındığında, bu uygulama o kadar da garip görünmüyor - sadece yanlış anlaşıldı.
Bir Yemek Lezzeti
Çikolata kaplı karıncaları yediğini hiç duydunuz mu? Çocukken böcek yemekle ilgili şakalar yapardık. Yetişkinler olarak, televizyon programında kriket unu satan girişimcileri gördüğümüzde buna güleriz. Köpekbalığı Tank.
Ancak Hindistan ve Afrika'da bu şakaya gelmez, aksine ciddi bir inceliktir. İnsanlar beyaz karıncaların yuvalarına giderler ve karıncalar dahil toprağı yerler, bazen karışıma bal katarlar. Güç ve enerji için iyi olduğuna inanıyorlar.
Yeni Gine'nin kuzey kıyısı boyunca insanlar bir çeşit şekerleme olarak toprak yerler. Tadı hafif tatlıdan çikolataya çok benzeyene kadar değişir. Yakındaki başka bir grup, kili yuvarlayıp diskler ve tüpler haline getirmek, kekleri bir tuz çözeltisiyle kaplamak, hindistancevizi yağı ile yağlamak ve ardından kızartıp yemek için çaba harcıyor.
Siz ve ben atıştırmalık olarak bir parça kek veya bir paket cips yemeyi tercih ederken, dünyadaki birçok insan için ballı ve şekerli kil tercih edilir. Bize garip geliyor, ancak damakları yapay tatlara ve tatlandırıcılara aşırı derecede maruz kalmayan kültürlerde, tatlı için kil kesin bir zevktir - hem de sağlıklı, düşük kalorili!
Zaten Pislik Yiyorsun
Bir incelik olarak kil yeme fikri yabancı görünse de, çoğumuz günlük hayatımızda zaten pislik yiyiciyiz, çünkü diyetimize eklemek için topraktan veya okyanuslardan tuz arıyoruz. Genellikle tuzu kir olarak düşünmeyiz, ancak tuz kayalarda bulunan bir tortudur ve kil ve kir, yıpranmış kayalardan başka bir şey değildir.
İnsanlar sağlıklı kalmak için yaklaşık kırk veya elli farklı besine ihtiyaç duyarlar, bu nedenle bazen gıda olarak kabul edilenlerin sınırlarının dışına çıkmalı ve bu maddeleri diyetimize eklemeliyiz.
Kir, kil veya topraktan mineral alımıyla ilgili olarak, diyetlerimizi günlük olarak başka kaynaklardan da tamamlıyoruz. İyice yıkanmamış bir elmayı yediğinizde muhtemelen üzerinde toz vardır. Marul, turp ve patates gibi sebzelerinizde de aynı şey var. Bu aynı zamanda basketbol sahasında emmek isteyebileceğiniz fıstık kabukları için de geçerli çünkü tatları sade ve hatta tuzlu!
Süt ve portakal suyuna eklenen yüksek dozda kalsiyum da jeofajinin kabul edilebilir formları olarak görülebilir. Kalsit, kireç taşının ana bileşeni olan bir mineraldir ve yerel bakkalınızın sağlık bölümünde bulunan tek bileşenli ek şişelerde satın alınabilir. Ancak, hazımsızlık ve asit geri akışını gidermek için kullanılan Rolaids ve Tums gibi yaygın olarak tanınan sağlık ürünlerinde de bulunur. Günlük olarak tükettiğimiz yiyeceklerin çoğunun zaten jeofajik yeme kategorisine girdiğini öğrenmek şaşırtıcı.
Gördüğünüz gibi jeofaji tuhaf, anlaşılmaz bir uygulama değil. Hepimiz neredeyse her gün jeofaji uygulayıcılarıyız. Ve bazı durumlarda, bu uygulama sağlığımız için çok önemlidir.
Telif hakkı 2022. Tüm Hakları Saklıdır.
KİTAP: Kil ile Şifa
Kil ile Şifa: Dünyanın En Eski Doğal Tedavisine Dair Pratik Bir Kılavuz
tarafından Ran Knishinsky
The Clay Cure'un bu gözden geçirilmiş ve genişletilmiş baskısında, Ran Knishinsky kil yemenin arkasındaki bilimi ve tarihi araştırıyor, kil tüketiminin yararlı etkileri üzerine birçok klinik araştırmaya atıfta bulunuyor ve kil yemenin ne çılgınca ne de anormal bir davranış olduğunu ortaya koyuyor. Kilin nasıl koruyucu ve zehirsizleştirici olarak kullanılabileceğini ayrıntılarıyla anlatıyor. Kilin doğal olarak ne kadar emici olduğunu ve sisteme karşı son derece nazik olduğunu açıklıyor ve hamilelik sırasında bile kullanımının ne kadar güvenli olduğunu açıklıyor. Ayrıca detoksifiye edici özellikleri, antibakteriyel ve antiviral etkileri, obezitede potansiyel kullanımı ve bir avuç gastrointestinal rahatsızlığın tedavisindeki rolü hakkındaki en yeni bilimsel araştırmaları araştırıyor.
Daha fazla bilgi ve / veya bu kitabı sipariş etmek için, buraya Tıkla. Ayrıca Sesli Kitap ve Kindle sürümü olarak da mevcuttur.
Yazar Hakkında
Ran Knishinsky, profesyonel bir sağlık araştırmacısı ve yazarıdır ve doğal ürünler endüstrisine yönelik bir danışmanlık firması olan NutraConsulting'in kurucusudur. O yazarı Kil ile Şifa ve Dikenli Armut Kaktüs Tıbbı.
Yazarın web sitesini şu adresten ziyaret edin: www.detoxdirt.com
Bu yazarın diğer kitapları.