İfta Görevi Terimi Hakkında Bilgiler
Osmanlıca Terimi Olarak İfta Görevi:
Fetva görevidir. Yapılanların şeriata uygun olup olmadığı konusunda fikir beyan etme görevidir.
Fetva verme yetkisine sahip olanlara MÜFTİ denilirdi. Müftilerin en üst rütbelisi Şeyhülislam ve kazaskerlerdi.
Günümüzde müfti yerine müftü kelimesi kullanılmaktadır.
Benzer Osmanlıca Terimleri:
Malkoç: Osmanlılarda akıncılar ocağının komutanı.
Ahz-u kabz: Her iki sözcük, almak anlamına gelir.
Ağız Otu: Eskiden kullanılan ağızdan dolma toplarda, "falye" denilen deliklere konulan baruta verilen isimdi.
Babıâli: Osmanlılarda Sadaret (Başbakanlık),Dahiliye ve Hariciye (İçişleri ve Dışişleri Bakanlığı) ve Şurayı Devlet (Danıştay) dairelerinin bulunduğu bina. Osm
Tabhane: Osmanlı imparatorluğunda Misafirhane. Dinî yapıların bir bölümü olup, özellikle gezici dervişlerin misafir edildiği yapılara denir. Tabhane, Erken Osm
Divanı Hümayun: Padişahın başkanlığında toplanan ve sadrazam, şeyhülislam gibi yüksek dereceli devlet görevlilerinin katıldığı ve devlet işleri ile halkın sorunlarını
Molla: Büyük kadı, Kadı'nın bir üst derecesi, eyalet kadısı.
Ahitname-i Hümayun: Hükümdarın verdiği hat, ferman gibi belgelerin yerine kullanılan tabirdi. Sözlük manası "padişahın sözü, padişahın kararı" demektir