1968'te, Çekoslovakya'nın “Prag Baharı” olarak adlandırılan liberal reformları hızla ilerledi. Amerikan senaryosuna göre, bir darbeye hazırlık her zaman “barışçıl” bir şekilde başlamış ve başlamıştır. “Kızgın” kitleler tarafından iktidar değişikliği bugün “renk devrimi” olarak bilinir. O zamanlar, Sovyetler Birliği ve bazı sosyalist ülkeler bu süreçte Varşova Paktı, Karşılıklı Ekonomik Yardımlaşma Konseyi ve son olarak da tüm sosyalist toplumun varlığına yönelik bir tehdit gördü. Commonwealth'in liderleri Çekoslovak olaylarını diğer ülkelere yayılabilecek tehlikeli bir “virüs” olarak görüyorlardı.
Öykü ne kadar haklı olduklarını gösterdi. Çekoslovakya’ya gelince, neredeyse yirmi yıl sonra, “Prag Baharı” başlığı altında, “kadife” devriminin ülkede ortaya çıktığı görülüyordu. 1989'teki zaferinden sonra Çekoslovak Federal Cumhuriyeti (CSFR) ilan edildi. Ocak ayında, 1993 resmen Çek ve Slovak Cumhuriyetlerini ilan etti. Birleşik ülke var olmaktan çıktı.
SSCB ve müttefikleri Çekoslovakya'ya asker göndermeseydiler, aynısı Ağustos 1968’te de olurdu: O zaman Çekoslovakya iki devlete bölünmüş olan NATO’nun Çek ve Slovak bölgelerine, Avrupa Topluluğu’na (AB) katıldı. ve benzeri Dünya pratiğinin gösterdiği gibi, Çekoslovakya'nın inşa etmeye karar verdiği “insan yüzü olan sosyalizm” her yerde aynı şekilde başladı ve bitti - Polonya, Macaristan, Romanya, GDR, Bulgaristan, Litvanya, Letonya, Estonya.
Sosyalist ülkelerin liderlerinin Çekoslovakya Komünist Partisi liderlerini Mart-Ağustos 1968 arasında sürekli uyarması, Avrupa ve dünya güvenlik sisteminin yıkılması tehdidiyle ilgiliydi.
Bu, meşgul olmayan Batılı araştırmacılar tarafından açıkça belirtiliyor. Bu nedenle, bir İngiliz gazeteci Stephen Stewart, Doğu Avrupa ülkelerinin “Operasyon Bölünmüş” önderliğine karşı Batı istihbarat servislerinin faaliyetleri hakkındaki kitabın yazarı Stephen Stewart şöyle yazıyor: “… bu davaların her birinde (1956 yılında 1968 ve Çekoslovakya'da birliklerin Macaristan'a tanıtılması - V. P.) Rusya, oldukça ciddi bir öneme sahip olacak olan imparatorluğun kaybıyla değil aynı zamanda Avrupa’nın askeri-jeopolitik haritasındaki stratejik konumlarının tamamen erozyonuyla karşı karşıya kaldı. Ve bunun içinde, istiladan daha çok, gerçek bir trajedi yaşandı. ” Ayrıca, Stewart aynı fikirde değil: “Bu iki ülkedeki karşı devrimin bastırmaya mahkum olması siyasal sebeplerden ziyade askeri nedenlerdi: çünkü isyan ettikleri zaman devletler olmaktan vazgeçtiler. askeri yanlara. "
Sovyet liderliğinin o zamanki eylemlerinin mantığı, KPSU Merkez Komitesinin Politbürosu, K.T.'nin üyesi olan Çekoslovakya'nın “küratörünün” hatıralarından kısa bir alıntı ile gösteriliyor. Mazurova: “Nüanslara rağmen, ortak pozisyon aynıydı: müdahale etmek gerekiyor. Bir burjuva parlamento cumhuriyetinin sınırlarımızda, Federal Almanya Cumhuriyeti'nin Almanları ve ardından Amerikalılar tarafından ele geçirildiğini hayal etmek zordu. ”
Ağustos ayındaki CPSU 16 Merkez Komitesi Siyasi Bürosu’nun genişletilmiş toplantısında Çekoslovakya’ya asker gönderilmesine karar verildi. Sebep, bir grup Çek partisine ve devlet liderine (o zaman isimleri verilmemiş) SSCB ve diğer Varşova Paktı ülkelerinin “uluslararası yardım” sağlanması konusundaki itirazlarının mektubuydu. 18 Ağustos ayında, Sovyet liderliği "Danube" stratejik operasyonunu yürütmek için son kararı verdi (askerlerin tanıtımı). Karar, Moskova'daki Varşova Paktı ülkelerinin liderlerinin (ATS) liderlerinin Ağustos 18'te de yaptığı toplantıda onaylandı.
SSCB Silahlı Kuvvetleri, SSCB Savunma Bakanı Mareşal A. Grechko, o gün toplanan tüm zamanların liderliğini şöyle sürdürdü: “Politburo toplantısından yeni döndüm. Varşova Paktı ülkelerinin askerlerini Çekoslovakya'ya getirme kararı alındı. Bu karar üçüncü bir dünya savaşına yol açsa bile uygulanacak ”dedi.
... Ağustos 23.00’te 20 1968’te bir savaş uyarısı yapıldı .. Kapalı bir iletişim kanalı ile tüm cephelere, ordulara, bölümlere, tugaylara, alaylara ve taburlara bir sinyal gönderildi. Bu sinyale göre, tüm komutanlar depoladıkları beş gizli paketten birini açmak zorunda kaldılar (operasyon beş varyantta geliştirildi) ve dördü açmadan personel şefleri huzurunda bıraktı. Açılan paketler Tuna Operasyonunun başlaması ve Tuna Kanalı ve Tuna Kanalı Globus'un planlarına göre düşmanlıkların (yani) sürdürülmesi için bir sipariş içeriyordu.
Birkaç saat önce, tüm subaylara bir düzine büyük ölçekli topografik harita (gizli) levha verildi. Levhalar, Çekoslovakya, Almanya, Fransa ve İngiliz Kanallarına kadar uzanan uzun bir şeride yapıştırıldı. Kırmızı oklar, diğer Varşova Paktı ülkelerinin birliklerini ve birliklerini gösterdi. Kahverengi çizgiler, Çekoslovakya'nın batı sınırlarına ulaşan trafik yollarını belirledi. Herkes emindi - savaşa gitmek. Hiçbirimiz (o sırada 20 yaşında bir teğmendim) eve dönüp dönmeyeceğimizi bilmiyorduk.
Operasyonun amacı basitçe askerler ve subaylara açıklandı: Çekoslovakya'da iktidarı ele geçiren karşı-devrimciler Federal Almanya Cumhuriyeti ile sınırını açtılar, bu yüzden Sovyet birlikleri Ağustos 21'in sabahı için planlanan NATO işgalinin önüne geçmeli. Bu tür bir işgalin olasılığı, bu arada, yeterince yüksek oldu. Öyleyse, yine de Mayıs ayında 6, Politburo L.I. Brezhnev şunları söyledi: “... Federal Almanya Cumhuriyeti ve Avusturya sınırında kendimizi ve batıda sosyalist kampın tamamını korumamız gerekiyor. Almanya Federal Cumhuriyeti’nin sınırın bu bölümünde, Amerikan ve Alman dillerinde 1968’e dayanması gerçeğinden hareket ediyoruz. Çek arkadaşlarından gerçekten bir şey öğrenemedik, ancak sınırda kendileri üzerinde ciddi bir şey olmadığını hayal ediyoruz ... Askerlerin tanıtılmasının ve planladığımız diğer önlemlerin kabul edilmesinin burjuva basında isyana yol açacağını biliyoruz. Açıkçası, Çekçe. Peki, bu ilk değil. Ancak sosyalist Çekoslovakya'yı koruyacağız, ancak o zaman herkes bizimle şaka yapmanın imkansız olduğunu düşünecek. Eğer 21 bölümlerimiz Federal Almanya Cumhuriyeti sınırında durursa, konuşma tamamen farklı olacaktır. ”
Askeri Bilimler Akademisi'nde profesör olan Vladimir Belous'a, emekli büyük bir general olan 1960-1970'a göre. ABD, Avrupa'da güçlü bir taktik nükleer gruplama oluşturdu оружияyaklaşık 7000 mühimmat vardı. Sadece Almanya ordusu (Bundeswehr) yaklaşık 500 bin kişiyi temsil ediyordu.
Bundeswehr, en başından beri NATO’nun askeri yapısına tamamen dahil edildi ve ittifakın ortak komutasına tabi oldu. SSCB'de Bundeswehr'e eski intikam komutanları aktif olarak dahil olduğu için “intikam ordusu” ndan başka bir şey denmedi. Örneğin, 1957 tarafından, Nazi birliklerinde savaşan 10 binden fazla memur, 44 general ve amiralleri görev yaptı.
Temmuz 1968 gibi erken bir tarihte NATO'nun Avrupa güçleri kısmi savaşa hazır olma durumuna getirildi. Amerikan ordusunun özel zırhlı birimleri Bavyera'da Çekoslovakya sınırlarına ilerledi. Almanya, NATO'daki Grafenwer eğitim alanında (eğitim merkezi) tanklar hemen harekete geçmeye hazır sütunlarda durdu. Çekoslovak tarafından çıplak gözle yüzlerce çelik döküm gövdesi görülebiliyordu.
20-21 Ağustos gecesi NATO karargahında görevli General Parker, uçaklara atom bombası asılması emrini verdi. Komutanlar uçak birimler, özel bir sinyalle açılacak olan kapalı zarflarda sipariş aldı. Sosyalist devletlerde bombalama hedefleri belirlediler.
O yıllarda bir alay komutanı olan emekli Teğmen General Alfred Gaponenko şöyle hatırladı: “Kara Aslan egzersizlerinin kudreti altında, FRG topraklarına yoğunlaşan ve Çekoslovakya'yı istila etmeye hazırlanan NATO kuvvetlerinin yan tarafındaki alayımı grevde tutma görevi verildi. Alayın yayılma hatları, Sovyetler Birliği Baş Komutanının rezervinin bir parçası olarak 120 Motorlu Tüfek Bölümünün bir parçası olarak çalışacak olan belirlendi. Askeri birlikler, Polonya toprakları aracılığıyla olası askeri harekat alanına aktarılacaktı. ”
NATO'nun merkezinde, operasyonel çıkarmaları içeren özel bir grup kuruldu. Görev “Çekoslovak sorunu”. Temmuz ayından itibaren Regensburg'daki (Almanya) 1968, 300'ten daha fazla istihbarat memuru ve NATO'dan politik danışmanların görevlendirildiği bir “grev grubu merkezi” işletmeye başladı. Günde üç kez, NATO karargahı “grev grubu karargahı” tarafından toplanan Çekoslovakya'daki durum hakkında rapor aldı. Daha sonra kurulduğu gibi, o zamanlar ülkedeki NATO ordusundan ve casus merkezlerinden gelen 200'ten daha fazla 300 uzmanı vardı. CIA ve Pentagon, birçok “uzman” ile 75’in binlerce “isyancının” faaliyetleri için rehberlik sağlamanın mümkün olduğuna inanıyordu.
ABD Dışişleri Bakanlığı'na göre, Çekoslovakya'daki 1968 yazındaki Amerikan vatandaşlarının sayısı 1500 insanlarıyla ilgiliydi. 21 Ağustos ayında 1968, sayıları 3000'e yükseldi. Amerikan basına göre, çoğu CIA ajanıydı.
Sadece 1968'in ilk yarısında, 368 binden fazla Alman turist Çekoslovak sınırını geçti. Komşu bir ülkeden böylesine büyük bir “seyahat severler” akını daha önce hiç yaşanmamıştı.
Batı Almanya ve Avusturya'da patlayıcılar, yeraltı radyo istasyonları, casuslar ve sabotajcılar için eğitim merkezleri kuruldu, silahlar ve mühimmat getirildi. Çekoslovakya'da önbellek yarattı. Ülke silahlarla doluydu. Ağustos ayının sonundan bu yana Müttefik birlikler, patlayıcılar, makineli tüfekler, tüfekler, tabancalar, makineli tüfekler, onlar için mühimmat, el bombası fırlatıcıları ve hatta Çekoslovakya'dan gelen hafif silahları taşıdılar.
Ve zaten Ağustos ayında, Alman Federal Alman Komutanlığı Komutanı Komutanı General Tilo komutanı 22, Bundeswehr Genel Müfettişi başkanlığında, Çekoslovakya'ya karşı "psikolojik savaş" ı koordine etmek için özel bir merkez kurulmasını emretti. Resmi görevi Çekoslovakya ile “teknik iletişimi sürdürmekti”. Aslında, "radyonun" merkeziydi. Psikolojik sabotaj konusunda önde gelen bir Batı Alman uzmanı Albay I. Siper tarafından yönetildi. Macaristan'daki karşı-devrimci ayaklanma sırasında yıkıcı ideolojik eylemlerin deneyimini kazandı. Neredeyse bütün merkez üyeleri yaklaşmakta olan “psikolojik operasyonları” yenileştirmek amacıyla “gazeteciler” kisvesi altında Çekoslovakya'yı ziyaret etmeyi başardı. Şu anda Çekoslovak Sosyalist Cumhuriyeti'nde, yalanlar, yanlış bilgiler, iftira onlarca yeraltı radyo istasyonu, yazılı basın ve televizyon tarafından çoğaltıldı.
O yılların Çekoslovak olaylarının standart batı yorumu son derece karışık: derler ki, spontan halk hareketi sonrasında, Çekoslovak Komünist Partisinin başkanlık ettiği reformcuların, Birinci Komünist Parti Sekreteri Aleksandr Dubcek, "sosyalizm ile bir yüzleşme" yoluna girdiğini söyledi (Daha sonra, Gorbaçov da benzer bir şey inşa etmek istedi ve aynı zamanda “insan yüzü ile.” Ancak, Sovyet liderliğinin ihtiyaç duymadığı ve Batı'nın yorumunda, politik ve ideolojik nedenlerden ötürü, askeri müdahaleyi organize etti ve sosyalizmin demokratikleşmesini, memnuniyetini ve müdahalesini bozdu. bu müdahaleyi önlemeye çalışan Batı tarafından desteklendi.
Prag ve diğer büyük şehirlerde, durumun ağırlaştırılması durumunda Batı yardımı söylentileri yayıldı. Anglo-Saksonlar ve Fransızlar, Führer'e SSCB'ye bir saldırı için ek bir askeri sanayi üssü kazandırmak için Hitler'e teslim edildiğinde, Anglo-Saksonlar ve Fransızlar Hitler'e teslim olduklarında, Münih'in derslerini unutmuşlardı. 1968’te, Batı, ülkenin zirvesinin ve aydınlarının yardımcı olacağı bazı kesimlere güven vermeyi başardı ve Çekoslovakya ile SSCB arasındaki ilişkilerin daha da şiddetlenmesine yol açtı.
Çekoslovakya'da, karşı devrim, “insan yüzü olan sosyalizm” koruyucularının maskesini atmaya hazırlanıyordu.
İşte sadece bir örnek: “Temmuz 26 1968. Kesinlikle gizli (KGB sakini). Zaten sizin bildiğiniz Çekoslovakya'nın çeşitli bölgelerinde silah keşiflerinin gerçekleri, tepkinin yalnızca sosyalizmin destekçileriyle silahlı çatışma olasılığını dışlamakla kalmayıp aynı zamanda aktif olarak bu olaya hazırlanmadığını gösteriyor. Eski Benesh ordusunun subay sendikaları, "yabancı askerler birliği" kuruldu. Ve Prag Üniversitesi'ndeki birkaç yüz kişinin katıldığı tartışma partisinde “Aktif Parti Dışı Kulüp” başkanı, resmi olarak ülke genelinde 40 bin üyeye kadar olan Ivan Svitak, açıkça demokratikleşme sürecini “mutlak özgürlüğe” ulaştırma yolunda gösterdiğini açıkladı. iç savaş.
Temmuz ayının ortasında, SSCB, Polonya, GDR, Bulgaristan ve Macaristan liderleri Çekoslovakya'daki durumu görüşmek üzere Varşova'da toplandılar. Toplantı, Komünist Parti Merkez Komitesine, düzeni geri yüklemek için enerjik önlemlerin alınmasını gerektiren bir mesaj verdi. Ayrıca, Çekoslovakya'daki sosyalizmin savunulmasının sadece bu ülkenin özel bir meselesi değil, sosyalist topluluğun bütün ülkelerinin doğrudan görevi olduğunu belirtti. GDR (1953) ve Macaristan'daki (1956) sosyal ayaklanmaların hala akılda tutulduğu komşu sosyalist ülkelerde “zincirleme reaksiyon” olasılığı, yalnızca Sovyetin değil, aynı zamanda Doğu Alman’ın (W. Ulbricht) değil, Çekoslovak’ın “denemesine” karşı ciddi bir olumsuz tutum yarattı. , Polonya (V. Gomulka) ve Bulgarca (T. Zhivkov) liderliğidir. Daha çok ayrılmış bir pozisyon J. Kadar (Macaristan) tarafından işgal edildi. Çeklerin kendileri de kendi silahlı kuvvetlerini ülke içinde kullanma ihtimalini dışlamıyordu. Böylece, Savunma Bakanı M. Dzur, ordunun zırhlı personel taşıyıcılarının yardımıyla, Sovyetler Birliği Komünist Partisi Merkez Komitesi önünde gösteriler dağıtma olasılığını değerlendirdi.
Ermenistan Komünist Partisi Merkez Komitesi Başkanlık Toplantısında yapılan Alexander Dubchek, Ağustos ayındaki 12’in doğrudan şunları söyledi: “Karşı-devrimin eşiğinde olduğumuz sonucuna varırsam, Sovyet birlikleri diyeceğim”.
Prag işlerine askeri müdahale seçeneği, 1968 yılı boyunca SSCB liderliğinde tartışıldı. Vasil Bilak'in zaten 1989'te söylediği gibi (1968, 3'taki Slovak Komünist Partisi'nin ilk sekreteriydi), Ağustos'taki 19 XNUMX'inde önde gelen parti liderleri gizlice Brezhnev'e Dubcek'e askeri yardım isteyen bir mektup gönderdi. Sosyalist toplumun diğer ülkelerinin konumu, ortaya çıkan çelişkilere kuvvet temelli bir çözümün kabul edilmesinde (belirleyici olmasa da) büyük bir etkiye sahipti. Görgü tanıklarının ifadesine göre, Savunma Bakanı Mareşal Grechko, Brejnev'in uzun süre asker göndermek istemediğini, ancak Ulbricht, Gomulka ve Zhivkov'un kendisine baskı yaptığını söyledi. Bu vesileyle Uluslararası KPSU Merkez Komitesi'nin özel bir sertifikası, GDR, Polonya, Bulgaristan ve daha az bir ölçüde Macaristan’ın "Çekoslovakya olaylarını rejimlerine doğrudan tehdit olarak gördüklerini, ülkelerine yayılabilecek tehlikeli bir enfeksiyon olduğunu" belirtti. Sovyet yetkilileriyle yaptığı röportajda, GDR’nin liderliği "kardeşlik partilerinden Çekoslovakya’nın liderliğine aşırı tedbirlerin kullanılmasına kadar toplu yardım sağlanmasının tavsiye edildiğini" belirtti.
PUWP Merkez Komitesi Birinci Sekreteri V. Gomulka, daha kategorik olarak kendisini şöyle ifade etti: “Çekoslovakya'yı kaybedemeyiz ... Macaristan ve GDR gibi diğer ülkelere kaybedebiliriz. Dolayısıyla silahlı müdahaleden önce bile durmamalıyız. Zaten bir düşünce ifade ettim ve şimdi Polonya askerleri de dahil olmak üzere Varşova Paktı güçlerinin Çekoslovakya topraklarına nasıl sokulacağını başka bir yol göremiyorum ... Bunu yapmak daha iyi, daha sonra bize mal olacak. ”
Bulgaristan’ın lideri T. Zhivkov da benzer bir pozisyonda kaldı. Macar liderliği. Daha önce de belirtildiği gibi, daha temkinliydi, ancak aynı zamanda Çekoslovakya'daki durumu "Macaristan'daki karşı devrimci ayaklanmanın provası" olarak nitelendirdi. CPSU Merkez Komitesi P.E.’nin Politibürasındaki sorunu zorla ve "şahinler" ile çözmek için gerekli. Shelest, N.V. Podgorny, K.T. Mazurov, A.N. Shelepin ve diğerleri, 17 August Brezhnev, Çekoslovakya'daki Sovyet karşıtı, sosyalizm karşıtı propagandasının durmadığını ve bunun daha önce anlaşılanlara aykırı olduğunu savunduğu Dubcek'e bir mektup yazdı. Dubchek mektuba cevap vermedi. Ağustos ayındaki 20'teki 21 gecesi, Varşova Paktı ülkeleri Çekoslovakya'ya asker gönderdi.
Komuta planına göre, Karpat ve Merkez Cepheleri kuruldu. Macaristan'daki mevcut gruplandırmayı kapsayacak şekilde Güney Cephesi konuşlandırıldı.
Karpat Cephesi, Karpat Askeri Bölgesi ve çeşitli Polonya bölümlerinin kontrol ve birlikleri temelinde kuruldu. Dört ordudan oluşuyordu: 13-I, 38-I birleştirildi, 8-I Muhafız Tankı ve 57-I havası. Aynı zamanda, 8-I Muhafızları Tank Ordusu ve 13-Ordusunun kuvvetlerinin bir kısmı, Polonya'nın bölümlerinin ek olarak kendi kompozisyonlarına dahil edildiği Polonya'nın güney bölgelerine taşınmaya başladı.
Merkez cephesi, Baltık Askeri Bölgesi, GSVG ve SGV birliklerinin yanı sıra Polonya ve Doğu Alman bölümlerinin birliği dahil olmak üzere Baltık Askeri Bölgesi'nin yönetimi temelinde kuruldu. Bu cephe GDR ve Polonya'da konuşlandırıldı. Merkez Cephe, 11-I ve 20-I koruyucuları birleşik kolları ve 37-I hava ordularını oluşturuyordu.
Güney Cephesi'ne ek olarak, Balaton görev gücü Macar topraklarına da yayılmış, iki Sovyet bölünmesinin yanı sıra Bulgar ve Macar birimlerini de içermektedir. Tuna Operasyonunda toplamda yaklaşık 500 bin kişi yer aldı. Aynı zamanda, 1 hakkında Askeri personel 240 katmanının bir parçası olarak hareket etti: SSCB - 170 bin insandan, NDP - 40 bin insandan, GDR - 15 bin insandan, NRB - 10 bin insandan . insanlar.
Birliklerin doğrudan eğitimi sırasında, teçhizatın üstüne uzunlamasına beyaz bir şerit uygulandı - birliklerin ayırt edici bir özelliği. Operasyon sırasındaki diğer tüm ekipmanlar "nötrleştirmeye" tabi tutuldu ve tercihen yangına maruz kalmadı. Direniş durumunda, birliklere verilen talimatlara göre, tanklar ve diğer askeri teçhizatlar, birliklere ateş açtıklarında derhal yenilmeye maruz kaldı.
NATO birlikleriyle görüşürken derhal durdurulması ve “emirsiz ateş etmemesi” istendi. Ateş açan Çek teknolojisinin yokedilmesi durumunda “yaptırım” gerekmedi.
Ağustos 20 22 saat Askerlere 15 dakika kaldı "Vltava-666" sinyalini aldı: devam et! 1.00 21 Ağustos 1968’te, ATS ordularının birimleri ve oluşumları Çekoslovakya’nın devlet sınırını geçti. 36 saatlerce ülkeyi Avrupa'nın merkezinde işgal ettiler (bu arada Afganistan'da, SSCB sadece dört bölümle savaştı). Toplamda, 70 ATS bölümleri alarma geçirildi. Sovyet Ordusunun savaş sonrası dönemde gerçekleştirdiği, kapsamındaki en görkemli stratejik askeri harekattı.
Yaptığı konuşmalardan birinde L. I. Brezhnev, Çekoslovakya'da ATS birliklerinin kurulmasını haklı çıkardı: Sosyalist bir ülkede tehdit edildiğinde sosyalizmi tehdit eden belirli bir sosyalist ülkede, sosyalizme düşman olan iç ve dış güçler kapitalizmi restore etmeye çalıştığında, sadece bir sorun değil Bu millet ve bu ülke, ama tüm sosyalist ülkeler. Batıda hemen “Brezhnev doktrini” olarak adlandırdılar. Ancak Batı’nın, her zamanki gibi burada usta olduğu NATO sözleşmesinde, aynı zamanda bir ülkedeki durumun istikrarsız hale gelmesi durumunda - NATO’nun diğer ülkelerdeki istikrarsızlaştırılmayı tehdit eden bir üyesi - NATO’nun askeri müdahalede bulunma hakkı olduğu belirtildi.
Çekoslovakya'daki birliklerin girişinden sonra Strazburg'da gerçekleşen Avrupa Konseyi danışma komitesi toplantısında yapılan sonuç da çok öğretici. Orada birliklerin ortaya çıkması ve bunun sonucu olarak ortaya çıkan durumun, Konsey’in Doğu Avrupa stratejisini bozduğu, çünkü Çekoslovakya’nın Batı ile Doğu Avrupa arasındaki ilişkilerde ana “aracı” olacağı varsayıldığından söz edildi. Aslında, NATO birliklerinin serbestçe doğrudan SSCB'nin sınırlarına gittiği böyle bir “koridor” rolü atanan, hızla büyüyen Çekoslovakya olduğu söylendi.
Aslında, bu "koridor" yarı yarıya sosyalist toplumu “Avrupa'nın siyasi haritasını değil dünyasını da” radikal olarak değiştirmekten daha fazla keser ”. Ancak, en önemlisi, ülkemizin güvenliği için gerçek bir tehdit oluşturdu.
Aynı zamanda, Batılı politikacıların ifadelerinin bir analizi ABD ve NATO’nun çatışmaya çok önemli bir müdahalede bulunmayacağını öne sürdü. Böyle bir sonucun temel nedeni ABD Dışişleri Bakanı D'nin ifadesiydi. Rask, Çekoslovakya'daki olayların her şeyden önce Çeklerin ve diğer Varşova Paktı ülkelerinin kişisel bir meselesi olduğunu söyledi (benzer bir açıklama Macar krizi sırasında yapıldı, sonra Amerikalılar resmi olarak yapmadılar) ) müdahale. ABD’nin bu konudaki son durumu ABD Başkanı L. Johnson’ın mesajı ile kaydedildi. Washington’un Çekoslovakya’daki herhangi bir durumda olaya müdahale etmemesi gerektiğini doğrulayan 18 August’tan Brezhnev.
26 August’un A.I. Brejnev (Kazakistan Cumhuriyeti Komünist Partisi Merkez Komitesi üyesi Z. Mlynarzh’un notlarında): “İkinci Dünya Savaşı’nın sonuçları bizim için sarsılmaz ve yeni bir ihtilafla tehdit edilsek bile korumasında duracağız”. Çok açık bir şekilde, Çekoslovakya'nın askeri işgalinin herhangi bir risk pahasına üstlenileceğini belirtti. Ama sonra ekledi: “Ancak şu anda böyle bir çatışma tehlikesi yoktur. Başkan Johnson'a Amerikan hükümetinin bugün Yalta ve Potsdam'da imzalanan anlaşmaları tam olarak tanıyıp tanımadığını sordum. Ve ağustos 18’in cevabını aldım: Çekoslovakya ve Romanya’yla ilgili olarak - tartışma tamamen Yugoslavya konusunu gerektiriyor ”dedi.
Ancak, 21 Ağustos arifesinde, Sovyet liderliği yine de Amerikan Cumhurbaşkanı Johnson'a yaklaşmakta olan eylem hakkında bilgi verdi.
Aynı zamanda, Çekoslovak olaylarının Batı için iki amaçlı bir test olduğu görülüyor: SSCB'yi test etmek, yeni - Hruschev'den ve Karayip sonrası sonrasında - güç için liderlik ve mümkünse Çekoslovakya'yı itmek; Eğer işe yaramazsa, SSCB'yi birliklere girmeye teşvik etti ve Split Operasyonu yöntemine göre bir saatli bomba yerleştirdi. İkinci seçenek işe yaradı ve ne yazık ki Sovyet liderliği Çekoslovak olaylarından bütünsel ve uzun vadeli dersler çıkarmadı: SSCB çöktü. Ancak, en azından ilk aşamada, Çekoslovaklı “beşinci sütunun” sadece ralli entelektüelleri temsil ettiği gerçeği göz önüne alındığında, hiçbir şekilde dışlanmayan ciddi bir direniş uygulanıncaya kadar NATO ile ABD silahlı kuvvetleri arasındaki çatışmaya müdahale öngörülmedi. aynı zamanda on binlerce insanın da silah sahibi olması.
SSCB ve diğer dört ülke - ATS üyeleri de “gerçek siyaset” pragmatik ilkelerine tam olarak uydular. Çekoslovak Olayları: Sovyet Ordusu'nun Çavuşu ve Avukatının Gözünde Yılın 1968'i Yayında, Rus Federasyonu Devlet Duma milletvekili, Medeni, Ceza, Tahkim ve Usul Yasaları Komitesi'nin bir üyesi olan yayında yazdı. Sinelshchikov, “SSCB Sanat uyarınca hareket etti. Bu anlaşmaya taraf olanların "Ortak Komuta'nin yargı yetkisine ilişkin olarak ortaklaşa kurulmuş ilkeler temelinde hareket ederek, Taraflar arasında mutabakata varacaklar." Ayrıca halklarının barışçıl çalışmalarını korumak, sınırlarının ve bölgelerinin dokunulmazlığını güvence altına almak ve olası saldırganlıklara karşı koruma sağlamak için savunmasını güçlendirmek için gerekli olan diğer uyumlu önlemleri alacaklar. ”
Mart ayındaki 2006’te, Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin, Rusya’nın 1968’te Varşova Paktı ülkelerinin Çekoslovakya’ya işgalinde manevi sorumluluk alabileceğini, ancak hiçbir şekilde yasal sorumluluk üstlenmeyeceğini açıkladı.
Rusya'nın eski cumhurbaşkanı B. Putts'a göre, 13 yıllarında gerçekleşen Prag ziyareti sırasında Yeltsin, Rusya'nın 1968'in olaylarından sorumlu olmayacağını ilan etti ve Yeltsin’in sözlerinin kişisel pozisyonunu yansıtmadığını vurguladı. ve Rusya'nın adından geliyor. Rusya cumhurbaşkanı, Rusya’nın, bu trajik olayların bugün Rus karşıtı duyguları şişirmek için siyasi güçler tarafından kullanılmakta olduğu gerçeğinden endişe ettiğini belirtti.
Ertesi yıl da, Çek Cumhurbaşkanı V. Klaus ile yaptığı görüşmeden sonra, Vladimir Putin görevini doğruladı. “Rusya Federasyonu, resmen SSCB'nin yasal halefidir, ancak modern Rusya, siyasi sisteminin özünde tamamen farklı bir devlettir. Putin, yalnızca geçmişte olumsuz olanı kınıyoruz değil - yılın 1968'in olaylarını kastediyorum, aynı zamanda ahlaki sorumluluğunu da hissediyorum ”dedi. Biraz önce, ABD füze savunma sisteminin unsurlarının Polonya ve Çek Cumhuriyeti'nde konuşlandırılmasından bahsetti.
Askeri Komutanlık Albay General Vladimir Bulgakov, Rusya Komutanı, Rusya Kahramanı, Çekoslovakya 1968, bugün şöyle diyor: “Askerlerin Çekoslovakya’ya konuşlandırılmasıyla ilgili bir soru olduğunda, bir nedenden ötürü, bütün suçlamaların yalnızca Sovyet liderliğine gönderileceğini, Bunun, Varşova Paktı'nın bir parçası olan devletlerin liderlerinin ortak bir kararı olduğunu söyledi. 60 yıllarında dünya bipolardı. İki kamp vardı, silahlanma yarışı devam etti, soğuk savaş tam hızıyla devam ediyordu. ABD, dünyanın her yerinde bloklar yarattı, SSCB'ye yönelik askeri-politik ittifaklar, Batı Avrupa'da nükleer potansiyellerini artırdılar ve sosyalist bloğu bölmek için aktif yıkıcı çalışmalar yapıldı. Ve sonra merkezdeki Çek Cumhuriyeti, bir bölünmenin eşiğindeki ülke. NATO üyeleri bu kadar şansı kullanmak istedi! Sovyetler Birliği ve diğer sosyalist ülkelerin, birliklere girmek için her türlü nedeni vardı. Çünkü bu sadece bir hak değil, aynı zamanda bir zorunluluk değildi - Varşova Paktı'nın puanlarını yükseltmeye değer. ”
Operasyon Gazileri Tuna (1968) savaşçı olarak tanınmıyor.
Uzun yıllar boyunca, "Tuna" stratejik operasyonu sırasında kavga olmadığı iddia edildi. Albay-General Vladimir Bulgakov şunları söyledi: “O anda uygun bir değerlendirme yapılmadı. Uluslararası yardım olarak kamufle edilir. O zaman savaştığımızı onaylamak, politik nedenlerden ötürü, kârsızdı: Birlikler girer girmez BM, Birlik’i Çekoslovakya’nın egemenliğini ihlal etmekle suçladı. Komünist ideoloji klişeleştirdi - komünizm, kardeş insanlar, uluslararası yardım. ”
Sovyet döneminde, Çekoslovakya'daki uluslararası görevlerin yerine getirilmesi, kendisini Tuna denilen Çekoslovak topraklarında yapılan egzersizler gibi bir topluma sundu: "lanetli emperyalistler" zırhlı "yumruk" tarafından tehdit edildiler ve meselenin sonu buydu.
Güney Federal Üniversitesi Tarih Fakültesi Siyasi Tarih Anabilim Dalı Başkanı Prof. Dr. Gennady Serdyukov şunları düşünüyor:
“Tuna Operasyonu ve yılın 1968'in olayları hakkında ciddi bir araştırma yapılmamıştır. Tek bir şey dışında - anavatanına görevini yerine getiren askerimizin davranışları şüphe ve yeniden düşünmeye maruz kalabilir. ”
Askeri-politik tarihimizde, her şeyin tam tersi olduğu ortaya çıktı. Bu nedenle, “perestroyka” sırasında, Çekoslovak olaylarından bahseden M. Gorbachev, ilk olarak onlara şu tahminde bulunmuştu (1987): “... Bazı sosyalist ülkeler gelişiminde ciddi krizler yaşadı. Dolayısıyla, örneğin, 1956 yılında Macaristan'da, Çekoslovakya'da - 1968 yılında ... Bu krizlerin her birinin kendine özgü özellikleri vardı. Onlardan farklı olarak ayrıldı. Ancak, nesnel gerçek şu: sosyalist ülkelerin hiçbirinde eski düzene geri dönüş olmadı ... Elbette, gelişmekte olan sosyalist ülkelerin zorlukları ve zorlukları için suçlanacak sosyalizm değil, esas olarak iktidar partilerinin yanlış hesaplamaları. Ve elbette, burada, sosyalist devletlerin gelişimini baltalamak ve onları adım adım atmak için sürekli ve ısrarcı girişimlerinde Batı'nın “haklılığı” var. ”
Bununla birlikte, Moskova, 4 1989’ta Moskova’da yapılan Bulgaristan, Macaristan, GDR, Polonya ve Sovyetler Birliği’nin liderleri toplantısında, Çekoslovak olaylarının tamamen farklı bir resmi değerlendirmesi yapıldı: beş ATS ülkesinin askerlerinin Çekoslovakya’ya konuşlandırılması, egemen bir devletin iç işlerine müdahale etti mahkum olmak. Ardından Çekoslovakya'da bir “kadife devrim” (sonraki “renk”) vardı ve SSCB de dahil olmak üzere sosyalist ülkelerin liderleri, Çekoslovakya'daki 1968'teki Varşova Paktı birliklerinin yanlış tanıtılmasından toplu olarak tevdi edildi. Çekoslovak olaylarının tüm katılımcıları - rütbe ve dosyadan genele - işgalcilere, dışlananlara ve genel olarak “demokrasi baskılayıcılarına”. Ve nihayet, SSCB Sovyet askerlerinin “ilan edilmemiş” savaşlarda ve silahlı çatışmalarda yer aldığı ve öldüğü ülkelerin listesini sınıflandırdığında, Çekoslovakya oraya girmedi.
Daha önce alıntı yaptığımız General Vladimir Bulgakov'un Afganistan'da “uluslararası görev” olduğunu da belirten yedi askeri emri var. Rusya Federasyonu Kara Kuvvetleri Komutan Yardımcısı, Uzak Doğu Askeri Bölge Komutanı, Kuzey Kafkasya Askeri Bölgesi Genelkurmay Başkanlığı görevlerinde bulundu. Katılıyorum, böyle bir hizmet kaydıyla, şunu söylemeye hakkı var: “Operasyonu askeri açıdan değerlendirirsek, harikaydı. Müttefikler de dahil olmak üzere, uyarılan birlik kütlelerine bakın. Operasyon nasıl planlanır ve kısa sürede gerçekleştirilir. Sadece beklemiyorlardı. Anlaştığında, bunun çok geç olduğunu fark ettiler. Askerler Mayıs ayından beri hazırlanıyorlardı, ancak tek bir istihbarat servisi bize savaş hazırladığımızı bildirmedi. Sonuç olarak, kayıplar minimaldi, bunun için operasyon komutanına onur ve övgü. Hem jeopolitik hem de askeri hedefler asgari kayıplarla gerçekleştirildi. Bu işlemin bir benzeri yoktu
Zaman geçti ve durum değişti ve bunların askeri operasyonlar olduğunu kabul etmek nesnel olarak uzun zaman önceydi. Sovyet birlikleri için muhalefet oldu.
Ancak, silahların ve ekipmanların çoğu, o zamanlar Müttefik kuvvetler tarafından ele geçirilen ve engellenen depolarda kaldı. Ve yalnızca bu nedenle, düzenli Çek ordusunun birlikleri büyük çaplı askeri harekatlarda bulunamadı. ” (1968'teki Çekoslovak ordusunun sayısının yaklaşık 200 bin kişi olduğunu unutmayın.)
Görüşün neden SSCB'ye, daha sonra da Rusya'ya dayandığı açık, operasyonun tamamen kansız olduğu açık. Ancak kayıpsız değildi. Ağustos ayındaki 38 toplantısında atıfta bulunan 23 Ordusu Korgeneral AM Mayorov komutanına göre, kışkırtıcı şişeler (yedi mürettebatla yakılan) sonucu yedi piyade savaş aracı ateşe verildi ve 300 araçlarından daha fazlası tahrip edildi ve hasar gördü. Sonuçta, Ağustos 21 ile Ekim 20 arasında bir savaş görevi gerçekleştirilirken, 11 askeri personeli, bir memur dahil öldü; 87 görevlileri de dahil olmak üzere 19 kişi yaralandı ve yaralandı. Ayrıca kazalar, kazalar, silahların ve askeri teçhizatın dikkatsizce kullanılması, diğer kazalar sonucu hayatını kaybetti ve insanlar 85 hastalığından öldü.
Varşova Paktı birliklerine yalnızca geri dönüş ateşi açma emri verildi ve bu kurala genel olarak saygı duyuldu. Sovyetler Birliği Kahramanı SSCB'nin KGB'sinin Alfa grubunun komutanının görüşü emekli Binbaşı General Gennady Zaitsev'i (1968'te SSCB'nin KGB'sinin 7'inden oluşan bir gruba yol açtı.) En kısa sürede küçük bir Avrupa ülkesini yakalamayı başaramadınız ve Minimal kayıplarla? Çekoslovak ordusunun nötr konumu (nötralize edildi! - V.P.) bu olaylarda önemli bir rol oynadı. Ancak az sayıdaki mağdurun temel nedeni, Sovyet askerlerinin şaşırtıcı derecede kısıtlayıcı davranışıydı. ”
Ancak, sinirlerin, insanların sert hizmetlerinden sertleşenler arasında bile geçebileceği durumlar da vardı. Bu dönemin askeri raporlarından birinde şöyle bir yazı okunabilir: “64 tankının mürettebatı, MSN 55 balı (acil servisin ustabaşı Andreev Y.I., küçük başçavuş Makhot E.N. ve özel Kazarin polisi) harekete geçti. genç ve çocuk kalabalığı. Yerel halktan gelen zayiattan kaçınmak amacıyla, tankın devrildiği, onu atlamaya karar verdiler. Mürettebat öldü. " Gazetemizin yazdığı gibi ve mesele de böyle oldu.
Trajedi, operasyonun ilk gününde, 21 Ağustos'ta gerçekleşti. Presov ve Poprad şehirleri arasındaki dar bir dağ yolunda, bir tank sütunu birdenbire bir grup kadın ve çocuk tarafından engellendi. Burada, büyük insan kurbanlarıyla kanlı bir olayı kışkırtmayı ümit eden aşırılık yanlıları tarafından aldatıldılar.
İnsanlara vurmamak için, kafa makinesinin tamircisi şoförün kenara çekmekten başka çaresi kalmadı ... Tank bir uçurumdan düştü, kuleye devrilip ateş yaktı ... Yuri Andreev, Peter Kazarin, Yevgeny Makhotin daha sonra devlet ödüllerine layık görüldü. Fakat ölümlerinin yerine, bir şekilde Sovyet askerlerinin cesaretini hatırlatacak küçük bir tabak bile yoktur. Binlerce Sovyet askerine askeri ödül verildiğini, aralarında sadece 1000 paraşütçülerine askeri emir ve madalya verildi.
Ölü mürettebatın haberi derhal Sovyet birliklerine yayıldı. O günlerde annem ölümüm hakkında bir mesaj aldı. Haber gayri resmi, bir iş gezisine gelen bir memurdan, bu şekilde, “Çekoslovakya'da neler olup bittiğine dair farkındalığını göstermeye karar verdi” ... ve hatta onu tanımıyorduk. Ancak anne ve baba “cenaze” için beklemeye başladı.
Birlik memurlarının Birlik misyonları daha sonra sık sık ve çeşitli nedenlerle yapıldı. Sınır neredeyse açıktı. Meslektaşlarımdan birine bir iş gezisine gönderildim ve bu fırsatı değerlendirmek için aileme “ölümümden” sonra yazılı bir mektup verdim. Her şey netleştirildi. O sırada, birçok “refah” haberleri, bu arada askeri sansür tarafından kesinlikle yasaklanan akraba ve arkadaşlara iletti. Bana gelince, "kontra" saldırıyı düzenlediğinde daha sonra anladım ve bir patlamayla uçurumun içine fırlatıldım. Tatra Dağları, ortaya çıktığı gibi, çok yüksek ve dik ... Ancak Annem bununla ilgili çok uzun bir zaman hiçbir şey bilmiyordu.
Annelerimiz savaş raporlarında neler rapor edildiğini bilmiyorlardı. Ve bugün birçok kişi tarafından bilinmeyen gerçek vardı. İşte o zamanın bazı raporlarından, sadece Prag'dan gelen satırlar:
"21 Ağustos. 12 saatlerinde, paraşütçüler, arabaların, tramvayların önündeki barikatları aşarak, Haberleşme Bakanlığı'nın KGB'sini engelledi, uluslararası bir telefon istasyonu olan "Rude Pravo" gazetesinin editör ofisi olan halk bankasının inşasını koruma altına aldı. Kayıplar bölünmedi. Sadece televizyon merkezinin ele geçirilmesi sırasındaki ateş alışverişinde iki paraşütçü yaralandı. ”
"25 Ağustos. Günün ikinci yarısında, Prag'ın belli bölgelerinde Sovyet karşıtı gösteriler yapıldı ve periyodik çekim yapıldı. ”
"26 Ağustos. Gece boyunca Prag’ın birçok yerinde bir çatışma yapıldı. 119'in gardiyanları paramiliter birimin kıyafeti, 231 Club bölgesinde üç kez saldırıya uğradı. Yaralı 2 paraşütçü.
"27 Ağustos. Prag'da Ulusal Meclis toplantısı. Bölümler 7-y Muhafızları. Hükümet Sarayını, Çekoslovakya Komünist Partisi Merkez Komitesi'nin binasını ve Kremlin'i koruyan hava birlikleri, adı geçen tesislerden 500 metreye taşındı. Ağustos ayında 21'tan 27'e kadar olan sürede, 7 bölümünün kayıpları 21 çalışanlarıydı: özel N.I. Biankin, yaralı 5 memurları ve 15 askerleri ve çavuşları "
İlk defa, Tuna Operasyonu'ndaki telafisi mümkün olmayan kayıplar hakkındaki veriler, İzvestia, 25.02 gazetesi tarafından yayınlandı. 1995 d. Ona göre, kayıplar 99 insanıydı.
"Yirminci yüzyılın savaşlarında Rusya ve SSCB" kitabı, 98 sayısını ve ayrıca 87 sıhhi kayıpları olan insanı belirtir. TsGV'nin Bellek Kitabında - 98, APN'den iki gazeteci olmadan (uçtukları helikopter, bir makineli tüfekle yerden ateş edildi, düştü ve yakıldı) öldürüldü. Çekoslovak Olayları koleksiyonunda, KGB Gözleri ve SSCB İçişleri Bakanlığı (1968) ile Yılın 2010'inde, ölülerin 100'indeki rakam verilmiştir. Ve Vladislav Sunntsev tarafından yapılan araştırmanın sonucu, 106 çalışanlarındaki kayıpların sayısıydı. Ancak, bu rakam kesin değildir ve şüpheli, çünkü askeri raporların çoğu hala gizli. 1968’te, Bay V. Suntsev, karşı devrim ve casuslarla mücadelede bir ayrılma başlattı, resmi rakamlara göre gitmeyen ölüler hakkında bilgi toplamaya devam ediyor (Zhytomyr’de yaşıyor).
Rusya Federasyonu Savunma Bakanlığı Merkez Arşivi'nden Volgograd gazileri konseyinin talebine ilginç bir cevap geldi ("Tuna-68" bölümü, G. Tikhonin bölümü). Özellikle askeri arşivciler şöyle yazıyorlar (değişmeden tutuyorlar): “1414 Haziran 04’ten 2012’in Rusya Federasyonu Savunma Bakanı’nın emri uyarınca, 1946 Haziran 1982’in Rusya Savunma Bakanlığı Merkez Arşivi XNUMX - XNUMX .
Önerilen çalışma sırasında, 20 Tank Bölümünün dokümanları yakında muhtemel sınıflandırma için dikkate alınmak üzere seçilebilir.
Tank bölümünün 20 belgelerinde, personel kaybını kayıt defterleri ve bölümün personelini ödüllendirme emirleri olmadığını size bildiririz.
İlgilenilen bilgiler operasyonel raporlar, merkezden gelen savaş raporları, 20'in savaş ve sayısal gücü vb. Gibi durumlarda Tuna tatbikatları sırasındadır.
Çıkmaz sokak! Ve görünüşe göre, tesadüfi değil.
Rostov Bölgesel Kamu Örgütü Danube-68'in başkanı olan emekli Büyük General Vitaly Shevchenko: “… neredeyse en yüksek güç kademelerinin hepsine - Federasyon Konseyi'ne, Devlet Duma'sına ve hükümete döndük. Argümanlarımız, insanların uluslararası görevi yerine getirirken çarpışma ve yaralanmalara maruz kalması veya yaralanmasıdır. Ayrıca, bu olayların 300 katılımcılarının yaşadığı Rostov Bölgesi Yasama Meclisine de başvurdular. Devlet Duma milletvekilleri Savunma Bakanlığına bir istekte bulundu ve çelişkili bir yanıt aldı: “Çek Cumhuriyeti’nde 1968’te askeri görev yapanlara gazileri ataması hakkındaki itirazınız ... Rus Silahlı Kuvvetleri Genelkurmay’ının Çekoslovakya’daki askeri personelin katıldığını doğrulamıyor 1968 yılı.
Anlaşılmaz bir durum. Bu sürüme göre Sovyet birlikleri, Çek olaylarında yer almazken, o sırada Genelkurmay’ın ilk genel başkan yardımcısı olan Ordu Genel Nikolai Ogarkov, Prag’da askeri operasyonlara öncülük etti, askeri teçhizat ve personel kullanımı için emir imzaladı ve savaş gönderdi. Merkez Komitesine ve hükümete rapor eder ve aniden böyle bir cevap.
Askerlerimizin ve Müttefik ordularının askerlerinin düşmanlıklara katıldığına dair bütün kanıtlar var.
Hava birlikleri komutanı General V. Margelov, raporunda, 7 ve 103'in havadaki bölümlerinden astlarının doğrudan 1968'teki Çekoslovakya'daki savaşlara karıştığını yazdı.
Sadece savaş döneminde tutulan savaş kütükleri kuruldu. Her silah için bir tanka, uçağa üç mühimmat seti verildi, askerler ve subaylara üçlü bir mühimmat standardı verildi.
Ancak, Devlet Duma Komitesi Çalışma, Sosyal Politika ve Gazilerle İlgili İşler Komitesi Birinci Başkan Yardımcısı'nın yanıtından alıntılar G.N. Volgograd bölgesindeki Karelova ombudsmanı V.A. Bölgesinin gazilerine sosyal statülerinin belirlenmesinde yardım etmeye karar veren Rostovshchikov (03.07.2012): “... Devlet Duma S.E. Naryshkin’in Çekoslovakya’da, 1968’teki Çekoslovakya Cumhuriyeti’nde askeri görevde bulunan kişilerin savaş operasyonlarının gazilerine atanması konusuna itirazınız, Görevi, Çalışma, Sosyal Politika ve Gaziler İşleri Devlet Duma Komitesi tarafından gözden geçirildi ...
Rusya Federasyonu Silahlı Kuvvetleri Genelkurmay Başkanlığı, SSCB Silahlı Kuvvetleri askerlerinin 1968 yılında Çekoslovakya'daki düşmanlıklara katıldığı gerçeğini doğrulamıyor.
Bu nedenle, Rusya Federasyonu vatandaşlarının katılımıyla ("Gaziler Üzerine" Federal Kanunun Ekleri) Rusya Federasyonu ("Gaziler Üzerine" Federal Yasa Ekine) Eklenti Listesi'ne eklenmesi sorununun yasal çözümü ancak, Rusya Savunma Bakanlığı'nın Çekoslovakya'daki savaşın gerçeklerini teyit etmesi durumunda mümkündür. yıl. " (Not: Devlet Duması, sorunun yasal bir çözümü için sadece düşmanlık olaylarını gerektirir.)
Çekoslovak etkinliklerine katılanlar onları sağlamaya hazır. Bu tür gerçeklerin arşivlerinde de muhtemelen çok fazla. Bununla birlikte, Rusya Federasyonu Silahlı Kuvvetleri Personeli ile Çalışma Genel Müdür Vekili Başkanı M. Smyslov, kamu denetçisini Volgograd Bölgesi V.A. Rostovshchikov, “Ocak ayındaki Federal Yasa’nın değiştirilmesi konusunda Rusya Federasyonu Hükümeti Başkanına itirazınız 12 1995 5-ФЗ“ Gaziler ”in (bundan sonra - Federal Yasa’nın) askeri görevliler için savaşın durumunu belirleme konusunda Çekoslovak Sosyalist Cumhuriyeti topraklarında, Rusya Federasyonu Silahlı Kuvvetleri Personeli ile Çalışma Ana Müdürlüğünde, askeri-stratejik operasyona "Danube-68" (böyle bir adla işlem olmadı! - V.P.) katılımı ...
Sovyet askerlerinin 1968’taki Çekoslovak Sosyalist Cumhuriyeti’ndeki siyasi kriz sırasında katılımıyla mücadele edildiğinde, yıl içinde gerçekleşmemiş, sadece birkaç askeri çatışma yaşandı.
SSCB Savunma Bakanı'nın 17’tan Ekim’deki 1968’i, No. 242’in belirtilen emri, askerî görevlilerin askerler tarafından değil, askerler tarafından yerine getirilmesiyle ilgilidir.
Bu bağlamda, Çekoslovakya bölgesi "Danube-68" topraklarında askeri-stratejik operasyona katılan Rusların vatandaşlarını sınıflandırma konusunda katılımcılara kategorize etmek için hiçbir neden yoktur. ”
Size savaş sonrası dönemde SSCB'nin üç kez dış ülkelere asker gönderdiğini hatırlatmama izin verin: Macaristan, Çekoslovakya ve Afganistan'da. Her üç ülke, geleneksel olarak Rusya / SSCB'nin çıkarları alanına dahil olan SSCB'yi sınırlar ve Macaristan ve Çekoslovakya'ya gelince, her şeyden önce, sosyalist topluluğun üyeleri, Karşılıklı Ekonomik Yardımlaşma Konseyi ve askeri-politik örgütlerdi - ilgili uluslararası statüleri olan Varşova Paktı ve tüm müteakip sorumluluk ve sonuçlarımızla.
ABD’nin, XX yüzyılın sadece ikinci yarısında yurtdışındaki birliklerini 50 döneminden daha fazla kullandığını ve bu savaşlara ve askeri çatışmalara katılanların açıkça savaş gazileri olarak kabul edildiğine dikkat çekiyorum. Ömür boyu uygun emekli aylıklarıyla, siyasi durumdan bağımsız olarak faydalar ve yararlar. Amerika, Amerikan halkının protesto etmesine rağmen, diğer devletlerin iç işlerine silahlı müdahalesini asla kınamadı.
Askeri Bilimler Akademisi Profesörü, Albay-General G. F. genel editörlüğü altındaki bir grup bilim insanı tarafından yapılan stratejik bir çalışmada. 1946 - 1991’te Sovyet askerlerinin kayıplarına adanmış olan VI. Bölümde Krivosheev şunları söyledi: “Savaş sonrası dönemdeki askeri çatışmalarda Sovyet askerlerinin katılımı birkaç ana alana bölünebilir ...
Sovyet askerlerinin yurtdışındaki çatışmalara katılımının üçüncü yönü, SSCB'nin sosyalist kampın birliğini, Varşova Paktı'nın dokunulmazlığını korumak için en yüksek siyasi liderlik kararlarının uygulanmasıdır.
800'ten fazla insanın bulunduğu bu eylemlere katılmak için çok sayıda Sovyet askeri personeli cezbetti. öldü. "
Çalışmanın yazarları, diğerlerinin yanı sıra, yukarıda belirtilen cevapları imzalayanlara aşina olmanın gereksiz olmayacağı bu türden verilerden bahseder. Karşılaştırma yapmakta fayda var. Bizim onarılamaz kayıplarımız, örneğin Cezayir'de (1962 - 1964), 25, Yemen Arap Cumhuriyeti'nde (1962 - 1963, 1967 - 1969) - 2, Vietnam'da (1961 - 1974) - 16, Laos'ta (1960 - 1963, 1964 - 1968, 1969 - 1970) - 5 kişi, Angola'da (1975 - 1979) - 11 kişi, Mozambik'te (1967 - 1969, 1975 - 1979, 1984 - 1987 Bu dizi uzundur ve Sovyet kayıpları nedeniyle Çekoslovakya, içinde ilk yerlerden birini işgal eder. Bu, “orada askeri operasyonlar yapılmadı, ancak yalnızca ayrı savaş çatışmaları yaşandı” gerçeğine rağmen! Kayıplar nereden geldi? Ve genel olarak, "düşmanlıkların" ve "düşmanlıkların" muhalefeti kendisini hiçbir mantığa borç vermez.
2007’te, Argumenti Nedeli gazetesi “Genel Kurmay hesaplanan zararları” başlıklı bir not yayınladı. Yayının başlangıcı: “Zafer Bayramı öncesi, Rusya Federasyonu Silahlı Kuvvetleri Genelkurmay Başkanlığı, Sovyet döneminden günümüze düşmanlıkların geri dönüşü olmayan asker kaybı hakkında bir rapor hazırladı.” "Savaşta geri dönüşü olmayan asker kaybı hakkında" sözlerine dikkat edin. Dahası, yayın şöyle diyor: “Sovyetler Birliği, yalnızca para değil aynı zamanda insan hayatını da dünyanın çeşitli yerlerinde uluslararası yardım için ödedi. Örneğin, Kore Savaşı sırasında (1950-1953), SSCB 299 kişisini kaybetti. Macaristan'daki 1956'teki ayaklanmanın bastırılması 750 Sovyet askerlerinin hayatlarına mal oldu. Ağustos 1968’te birliklerin Çekoslovakya’ya girişi de kansız değildi. Bu operasyon sırasında, 96 askerleri ve Sovyet Ordusu subayları öldürüldü. 145 Sovyet askeri danışmanları ölümlerini Asya ve Afrika'da çeşitli çatışmalar sırasında buldular. ” Aslında, Genelkurmay, Çekoslovakya'da savaşın gerçekleştiğini kabul etti. Son altı yılda neler değişti?
Albay-General Vladimir Bulgakov acı bir şekilde şöyle diyor: “Afganistan'daki savaşa katılanlarla birlikte savaş gazilerinin durumu, Çekoslovakya hariç diğer tüm askeri çatışmalardan savaşçılar tarafından alındı. Neden? Ne de olsa askerlerimizin kanı oraya döküldü. ”
Aynı zamanda, komşu Ukrayna'da bu sorun, “savaş gazileri statüsünde, sosyal korunma güvencelerinde”, “savaş gazileri statüsünde, sosyal haklarını garanti altına alma” yasasıyla 1994 kadar erken çözüldü; Bir savaşçının statüsünün geçerli olduğu. Sovyet askerlerinin düşmanlıklara katıldığı ülkeler listesinde ayrıca Çekoslovakya da var.
Ve 2004’te, Ukrayna Devlet Başkanı Leonid Kuchma “Diğer Devletlerin Bölgesinde Düşmanlıklara Katılanları Onurlandırmak Günü” kararını verdi. Kararnamenin, Ukrayna Bakanlar Kurulu tarafından verilen ve düşmanlıkların gerçekleştiği ülkeler listesine Çekoslovakya'yı (1968 yılı) dahil etme kararına dayanarak çıktığını unutmayın. Bu kararname ile Ukrayna Cumhurbaşkanı, 1968’te Çekoslovakya’da sosyal fetihlerin savunmasına katılan eski askerlere ve memurlara, “savaş gazisi”, “Savaş gazisi” statüsü verilmiş ve Ukrayna’nın “Gazete statüsünde” yararları olduğunu onayladı savaş, sosyal korunma güvencesi. "
Bu belgelerin yasal olarak düşmanlık dönemlerini kendileri belirlemesi çok önemlidir: 20 Ağustos 1968 - 1 Ocak 1969 - O zamanlar Çekoslovakya topraklarında Sovyet birliklerinde görev yapan - Ukrayna'da uygun haklara ve ayrıcalıklara sahip konukçulara koşulsuz olarak kabul edildi. .
Rusya'da yaşayan Çekoslovak 1968 etkinliklerine katılanlar, askerlerinin aksine, Ukrayna sakinleri, risk bu tür tüm yerel etkinliklerde olduğu gibi olmasına rağmen, herhangi bir statü alamadılar. Paradoks, ölüm ve yıkımın yaygın olduğu (Macaristan - 1956, Mısır - 1956, 1967, 1973, Vietnam - 1964-1972, vb.), Olaylara katılanların bir savaşçı statüsü kazanmış olmalarıdır. Ve ne büyük geri dönüşü olmayan zararın ne de ne de altyapı yıkımının gerçekleştirildiği Çekoslovakya'daki etkinliklere katılanlar hakkında (hatta, Rusya'da yaşayanlar) hatırlamadılar ve hatırlamadılar. Sadece düşmanlıklar listesindeki katılımcı listesinden silinmediler, hatta oraya bile girmeyeceklerdi. Bu sefer kim uğruna?
Bu problem otomatik olarak başka bir zorlanabilir problemi beraberinde getirir. Tuna Operasyonunda Kızıl Yıldız Nişanı'nı alan Alexander Zasetsky, “Dnepropetrovsk'ta görev yaptım ve orada bir savaşçı sertifikası aldım: Ukrayna'da, 1994'te, bizi gazi olarak kabul eden bir yasa çıkarıldı. 2003'te aile nedenleriyle buraya Rusya'ya taşındı. Ve şimdi burada askeri harekatlara katılmıyorum - çünkü Çekoslovakya'da savaşan askerler gaziler hakkındaki Rus yasalarına girmediler. Ama ben aynı insanım. Ve 1968'teki olaylar aynıydı. Nasıl yani?
Pek çok benzer hikaye var. Ve buradaki mesele, eski Sovyet askeri personeli ile ilgili olarak adalet restorasyonunda olduğu gibi, faydalarda pek değildir. Orta Avrupa’da istikrarsızlaşmayı önleyen uluslararası stratejik operasyon Tuna, bölgesel ve küresel güvenliği korumada önemli bir rol oynadı. Rusya'da yaşayan katılımcıları enternasyonalist savaşçı olarak adlandırılma hakkını hakediyor.
Bu arada, A. Zasetsky'nin ve Ukrayna'dan gelen diğer pek çok gazinin kendilerini bulduğu yasal çatışmalar, Rusya Savunma Bakanlığı'nın sosyal koruma kurumlarının, tüm emeklilik belgelerinin koşulsuz yasallaştırılması konusunda BDT'de imzalanan uluslararası anlaşmaları yerine getirip getirmediğini göremedi. Rusya onları görmezden geliyor.
Yine de: Ukrayna’da beklenmeyen ve beklenmeyen bir ulusal hazine olan Gazprom’a sahibiz.
Ama şimdilik, gazi örgütlerimiz Sovyet birliklerinin Çekoslovakya'ya girişinin 45 yıldönümü için Ukrayna'da yapılan unutulmaz madalyaları ödünç alıyorlar ...
Çok yazık, beyler, ah, ne utanç verici!
Daha yakın zamanlarda, Rostov bölgesindeki Çekoslovakya'daki 1968 etkinliklerinin eski katılımcılarının inisiyatifinde, 68 insanları hakkında olan bölgesel bir asker-enternasyonalist halk örgütü (kendilerini yasadışı olarak adlandırdıkları!) "Tuna-300" kuruldu. Tüm 60 yıllarında veya daha uzun, fakat savunmaya kalkmaya cesaret ettiler ... Hayır, vatan değil - uzun zamandan beri görevlerini yerine getirdiler. Sonunda haklarını korumaya çalışmaya karar verdiler. Benzer organizasyonlar Volgograd Bölgesi, Tataristan, Dağıstan, Stavropol Bölgesi, Kabardey-Balkarya, Ulyanovsk, Voronej'de yaratıldı ... Çekoslovak olaylarının gazileri 1968 ivme kazanıyordu. Gaziler için yeterli zaman ve enerji var mı?
Bugün, Albay General Vladimir Bulgakov'un ifadesiyle, "biz kendi ulusal çıkarlarımızı savunduk" un her bir katılımcı tarafından o uzak yılların askeri olaylarında imzalanacağına eminim.