Dünya liderleri, cop 26 zirvesinde bir araya gelerek, net küresel karbon emisyonlarının 2050 yılına kadar sıfıra ulaşması için bir rota belirlemeyi düşündüklerini söyleyecek.
Yeşil çağ gözlerinin önünde açılıyor. Mayıs ayından bu yana petrol, kömür ve gaz sepetinin fiyatı %95 arttı.
Zirveye ev sahipliği yapan İngiltere, kömürle çalışan elektrik santrallerini tekrar açtı, Amerikan petrol fiyatları galon başına 3 doları vurdu, Çin ve Hindistan'ı elektrik kesintileri sardı ve Vladimir Putin Avrupa'ya yakıt tedariğinin Rusya'ya bağlı olduğunu hatırlattı. iyi niyet.
Panik, modern yaşamın bol enerjiye ihtiyacı olduğunu hatırlatıyor:
Enerji olmadan faturalar karşılanamaz hale geliyor, evler donuyor ve işletmeler duruyor. Panik, dünya daha temiz bir enerji sistemine geçerken, yenilenebilir kaynaklara yetersiz yatırım ve bazı geçiş fosil yakıtları, artan jeopolitik riskler ve enerji piyasalarında dayanıksız güvenlik tamponları da dahil olmak üzere daha derin sorunları da ortaya çıkardı. Hızlı reformlar olmadan daha fazla enerji krizi ve belki de iklim politikalarına karşı bir halk isyanı olacak.
Sıkı piyasalar, şoklara ve bazı yenilenebilir enerjinin kesintili doğasına karşı savunmasızdır. Kesintiler listesi, rutin bakım, kazalar, Avrupa'da çok az rüzgar, Latin Amerika hidroelektrik üretimini kesen kuraklıklar ve kömür dağıtımını engelleyen Asya sel felaketlerini içeriyor. Dünya henüz ciddi bir enerji durgunluğundan kurtulabilir: aksaklıklar çözülebilir ve Rusya ve opec isteksizce petrol ve gaz üretimini artırabilir. Bununla birlikte, minimumda, maliyet daha yüksek enflasyon ve daha yavaş büyüme olacaktır. Ve daha bu tür sıkmalar yolda olabilir.
Bunun nedeni, üç problemin büyük görünmesidir. Birincisi, enerji yatırımı, 2050 yılına kadar net sıfıra ulaşma hedefini karşılamak için gereken seviyenin yarısında ilerliyor. Yenilenebilir enerjiye yapılan harcamaların artması gerekiyor. Ve kirli fosil yakıtların arz ve talebinin, tehlikeli uyumsuzluklar yaratmadan birlikte ele alınması gerekiyor. Fosil yakıtlar, birincil enerji talebinin %83'ünü karşılıyor ve bunun sıfıra doğru düşmesi gerekiyor. Aynı zamanda karışım, kömür ve petrolden, kömür emisyonlarının yarısından daha azına sahip olan gaza geçmelidir. Ancak yasal tehditler, yatırımcı baskısı ve düzenleme korkusu, fosil yakıtlara yapılan yatırımın 2015'ten bu yana %40 oranında düşmesine neden oldu.
Gaz basınç noktasıdır. Özellikle Asya'daki birçok ülke, 2020'lerde ve 2030'larda bunun bir köprü yakıtı olmasına ihtiyaç duyuyor ve kömürü terk ederken, ancak yenilenebilir kaynaklar yükselmeden önce geçici olarak buna geçiyor. Boru hatlarını kullanmanın yanı sıra, çoğu sıvılaştırılmış doğal gaz ( lng ) ithal etmektedir . Çok az proje yayına giriyor. Bir araştırma firması olan Bernstein'a göre, lng kapasitesindeki küresel eksiklik, şimdiki talebin %2'sinden 2030 yılına kadar %14'e yükselebilir.
Zengin demokrasiler fosil yakıt üretimini bıraktığı ve arzın, Putin tarafından yönetilen de dahil olmak üzere daha az titiz ve daha düşük maliyetli otokrasilere kaydığı için ikinci sorun jeopolitiktir. opec ve Rusya'nın petrol üretiminin payı bugün %46'dan 2030 yılına kadar %50'ye veya daha fazlasına yükselebilir. Rusya, Avrupa'nın gaz ithalatının %41'inin kaynağıdır ve Kuzey Akım 2 boru hattını açıp pazarları geliştirdikçe, kaldıraç oranı artacaktır. Asya'da. Her zaman mevcut olan risk, arzı kısmasıdır.
Son sorun, enerji piyasalarının kusurlu tasarımıdır. 1990'lardan bu yana deregülasyon, birçok ülkenin yıpranmış devlet enerji endüstrilerinden, elektrik ve gaz fiyatlarının piyasalar tarafından belirlendiği, fiyatlar yükselirse arzı artıran rakip satıcılar tarafından tedarik edildiği açık sistemlere geçtiğini gördü. Ancak bunlar, fosil yakıt üretimindeki düşüşlerin, otokratik tedarikçilerin ve kesintili güneş ve rüzgar enerjisinin artan payının yeni gerçekliği ile başa çıkmak için mücadele ediyor. Lehman Brothers'ın bir gecelik borçlanmaya bel bağlaması gibi, bazı enerji firmaları da hanehalklarına ve işletmelere güvenilmez bir spot piyasada satın aldıkları malzemeleri garanti ediyor.
Tehlike, şokun değişimin hızını yavaşlatmasıdır. Bu hafta Çin başbakanı Li Keqiang, enerji geçişinin "sağlam ve tempolu" olması gerektiğini söyledi, bu da kömürün daha uzun süre kullanılması için bir kod. Amerika da dahil olmak üzere Batı'daki kamuoyu temiz enerjiyi destekliyor, ancak yüksek fiyatlar ısırdıkça değişebilir.
Hükümetlerin enerji piyasalarını yeniden tasarlayarak yanıt vermesi gerekiyor. Daha büyük güvenlik tamponları, kıtlıkları emmeli ve yenilenebilir enerjinin kesintili olmasıyla başa çıkmalıdır. Tıpkı bankaların sermaye taşıması gibi, enerji tedarikçileri de daha fazla rezerv tutmalıdır. Hükümetler firmaları yedek enerji tedarik sözleşmeleri için teklif vermeye davet edebilir. Çoğu rezerv gazda olacak, ancak sonunda pil ve hidrojen teknolojileri devralabilir. Daha fazla nükleer santral, karbon dioksitin yakalanması ve depolanması veya her ikisi de temiz, güvenilir enerjinin temel yükünü sağlamak için hayati önem taşımaktadır.
Daha çeşitli bir arz, Rusya gibi otokratik petrostatların kontrolünü zayıflatabilir. Bugün bu, lng işini kurmak anlamına geliyor . Zamanla, yenilenebilir enerjiye sahip uzak rüzgarlı veya güneşli ülkelerin elektrik ihraç edebilmesi için elektrikte daha fazla küresel ticaret gerektirecektir. Bugün, küresel gazın %24'ü ve petrolün %46'sı ile karşılaştırıldığında, zengin ülkelerdeki elektriğin yalnızca %4'ü sınır ötesi ticareti yapılmaktadır. Denizaltı şebekeleri inşa etmek cevabın bir parçası ve temiz enerjiyi hidrojene dönüştürmek ve onu gemilerde taşımak da yardımcı olabilir.
Bütün bunlar, enerjiye iki kattan fazla sermaye harcamasını, yılda 4 trilyon-5 trilyon doları gerektirecektir. Yine de yatırımcıların bakış açısından, politika şaşırtıcı. Birçok ülkenin net sıfır taahhütleri var, ancak oraya nasıl ulaşılacağına dair bir planı yok ve faturaların ve vergilerin artması gerektiği konusunda halkla henüz uzlaşmaya varmadı. Yenilenebilir kaynaklar için hareketli bir sübvansiyon şöleni ve düzenleyici ve yasal engeller, fosil yakıt projelerine yatırım yapmayı çok riskli hale getiriyor. İdeal cevap, emisyonları durmaksızın azaltan, firmaların hangi projelerin para kazanacağını belirlemesine yardımcı olan ve enerji geçişinin kaybedenlerini desteklemek için vergi gelirlerini artıran küresel bir karbon fiyatıdır. Yine de fiyatlandırma planları, tüm emisyonların yalnızca beşte birini kapsamaktadır. Şoktan gelen mesaj, cop liderlerinin26 taahhütlerin ötesine geçmeli ve geçişin nasıl işleyeceğine dair ince baskıyı ele almalıdır. Hele de kömürle çalışan ampullerin altında buluşurlarsa.
(Economist)
Dosya Haber