Ayakkabı’yı Kim Buldu
Günümüzde yüzlerce hatta binlerce çeşidi olan, bayanlar için bir tutku olan Ayakkabı, ayakların yerle temasını kesmek için yabancı maddelerden üretilen ve değişik hava koşullarında ayakları koruyan bir aksesuar olarak şıklığı tamamlamaya yarayan ayak giyeceği olarak tanımlanmıştır.
Eskiçağlarda insanlar ayaklarını koruyabilmek için, tabanı deriden veya tahtadan yapılan sandalet tipi sandallardan giyerlerdi. Bu tip sandallara arkeologlar Eski Mısır mezarlarında rastlamışlardır. Eski Yunanlılar ise av esnasında çizme giymişler ve hatta banyoya bile ayakkabı ile girmişlerdir. Minos Uygarlığı ve Romalılarında bu tür ayakkabı ve çizme kullandıkları bilinmektedir.
Ortaçağa gelindiğinde ise ayağı saran yumuşak deri veya kumaştan yapılan sivri burunlu ayakkabılar kullanılmıştır. Sivri burunlu ayakkabılar 14. YY’da o kadar uzun burunlu hale gelmiştir ki yürüyebilmek için dize zincirle bağlamak gerekli görülmüştür. Sonralarında ise ayakkabılara mantar topuk eklenmiş ve bu sayede ayakkabı korunmak istemiştir, bir müddet sonrada bu ayakkabılar moda olmuşlardır.
17. YY’dan itibarende ayakkabılar yüksek topuklu ve sivri burunlu özgün tasarımlar ile buluşmuşlardır. 1720’lere kadar kare burunlar yaygınken bu tarihren sonra yuvarlak burunlu ayakkabılar yaygınlaşmıştır. 1770’lere gelindiğinde ise uzun çizmeler moda olmaya başlamıştır. 1790’da kötü yol şartlarından dolayı topuklu ayakkabılar tamamen ortadan kalkmıştır. 19. YY’da kadın ayakkabıları topuksuz üretilirken 1860 sonrasında topuklu ayakkabılar yeniden moda olmuşlardır. Günümüzde ise ayakkabı yapımında moda çok önemli bir yol gösterici olarak rol oynamaktadır.