İngiltere'nin en eski evi - ve bunu diğer yarışmacılardan nasıl ayırt edebildiğimizi
İngiltere'deki sürekli işgal altındaki en eski ev için birçok aday var - Country Life arşivindeki bu parçada John Goodall, alabileceğimiz kesin bir cevaba yakın: Saltford Manor House, Somerset.
Her Salı, Country Life'ın eşsiz mimari arşivinden bir makaleye bakıyoruz. Bu hafta, John Goodall'un 28 Ağustos 2003'teki parçasını, o yılın yazını geçen bir kampanyadan sonra İngiltere'nin en eski sürekli işgal edilen evini adlandırarak ortaya çıkardık.
Country Life’ın İngiltere’nin sürekli olarak yaşadığı en eski evi arayışı bana bir vahiy oldu ve beni tanıdığım bir mimari alanda, az bilinen bir dizi şaşırtıcı evle tanıştırdı. Ayrıca bana her zaman unutmaya eğilimli olduğum o kadar açık bir durumu canlı bir şekilde hatırlattı: 21. yüzyılın ziynetlerinin arkasında maskelenen, uzak geçmiş İngiliz yaşamının dokusuna fiziksel olarak dokunuyor.
Bu tür bir konuda tahkim etmeye çalışırken tanım her şeydir. Geçtiğimiz ay yayınlarda yer alan arama terimleri, belirli bina kategorilerini kesti ve nedenini açıklamaya değer.
Birincisi, İngiltere'nin başlıca kraliyet sarayları dikkate alınmadı. Bu büyük ölçüde kendine özgü durumlarının bir kabulüdür, aynı zamanda rekabeti de ortadan kaldıracakları için. Örneğin Westminster Sarayı, yaklaşık bin yıllık mimari ve kurumsal gelişimin fiziksel kanıtıdır.
Her ne kadar İtirafçı'nın orijinal sarayı Edward'dan hayatta kalamazsa - ve inanılmaz bir şekilde, bunun son kalıntıları sadece 19. yüzyılda yok edilmiş olabilir - Büyük Salon, paralel olmayan olağanüstü bir hayatta kalmadır. Hem 14. hem de 19. yüzyıllarda elden geçirilen bu geniş binanın duvarları büyük ölçüde William Rufus tarafından 1099'da tamamlanan duvarlardır.
Henry Yevele ve Hugh Herland tarafından tasarlanan Westminster Hall'un görünümü, 1945'te Country Life'da görüldüğü gibi. Kredi: Country Life Resim Kütüphanesi
Evsel kullanıma dönüştürülmüş kiliseler ve manastır binaları da hariç tutulmuştur. Eski kalıntıları birleştiren evler değil, eski evler arıyoruz. Ancak, abbotlar, öncelikler ve kanonlar da dahil olmak üzere bazı dini konutlara izin verildi. Bunlar dini kullanımdan geçmiş olsun ya da olmasın, gerçekten evlerdir ve bu şekilde kabul edilmelidir.
Temel nitelik, söz konusu evin büyük yaşının fiziksel kanıtlarını koruması gerektiğidir. İngiltere'de, işgalin uzun sürekliliğinin sokak planlarına veya yerleşim modellerine yansıması nispeten yaygındır. Böyle bir antik çağ hem dikkate değer hem de önemlidir, ancak anlamlı bir şekilde ölçülemez.
Fiziksel kalıntılar varsa, onlardan iniş iddia eden evin içine dahil edilmelidirler. Yani, örneğin, harabelerin, bir kale duvarının, hatta çatılı ama gereksiz bir evin varlığı, bitişik ve işleyen bir ikametgahın düşünülen yaşına ek olarak sayılmaz. Bu gerekçelerle, Boothby Pagnell, Lincolnshire veya Yorkshire'daki kabaca çağdaş Sinnington ve Burton Agnes'daki ünlü 12. yüzyıl sonları oda bloğu hariç tutulmalıdır.
Koridorlarda kaykay ">
İsteksizce diskalifiye ettiğim iki bina daha var. 13. yüzyılın ortalarında, Durham Öncesi manastırın yeniden düzenlenmesinin bir parçası olarak evini kitlesel olarak genişletti ve içinde eski keşişlerin yatakhanesinin ilk önce yaklaşık 1075-80'de ortaya konan bir bölümünü emdi. çünkü Dekanlık Olarak Reformasyon (Şekil 4) ve bu anlamda bir anlamda, bu binalar dokuz yüzyıldan fazla bir süredir gerçekten evsel bir işleve sahiptir. Ama her zaman bir ev olmadılar.
Benzer şekilde, Berkeley Kalesi (Şekil 2) bir ev olarak uygun nitelikte değildir, ancak benzer bir süre işgalde kalmıştır. 1067'den sonra William FitzOsbern tarafından kuruldu ve 1088'den sonra kısa bir süre için terk edilmiş olabilir.
Durum ne olursa olsun, William muhtemelen mevcut muhafazanın inşası sırasında 1150'lerde elden geçirilen kale rengini kaldırdı. O zamandan beri Berkeley ailesi kaleyi aralıksız işgal etmeye devam etti ve onu mimari olarak daha da geliştirdi.
Koşudaki herhangi bir ev için nitelikleri belirledikten sonra, alanı perspektife koymak için rastgele bir kıyaslama binasına girmeye değer. Dorset'teki Cranborne Manor, 1207-8 yıllarında King John tarafından inşa edilen bir av kulübesinin kalıntılarını içeren 17. yüzyıldan kalma bir evdir. Bu yüzden, 1200'den sonra inşa edilen hiçbir şey ödül için ciddi bir rekabet içinde değildir.
Bristol yakınlarındaki Horton Court,
12. yüzyılın ortalarında salon, 2003 yılında resmedilmiştir. Kredi: David Giles / Country Life Resim Kütüphanesi
Okuyucu adaylarının büyük çoğunluğu bu tarihten sonra, 13. ve hatta 14. yüzyıllarda çok sayıda öneri ile düştü. 1200 eşiği de İskoç, Galler veya İrlanda binalarını hariç tutuyor.
800 yıllık bir süre boyunca bir evin sürekli işgalini göstermek nadiren mümkündür. Gerçekten de, mesleğin anlamı farklı dönemlerde farklı şekilde yorumlanabilir. Örneğin, Orta Çağ'da, büyük bir soylu, peripatetik yaşam tarzı ve mülkünün miktarı nedeniyle nadiren - veya asla ziyaret edemeyen konutlara sahip olabilir. Bu nedenle, şimdiki amaçlar için, bir binanın, hiçbir zaman tamamen yıkılmamışsa, sürekli olarak işgal edilmiş sayılabileceğini varsaydım.
Ancak, bu kurala bir istisna yaptım. İster çatılı olsun ister olmasın, Commonwealth sırasındaki piskoposluğun kaldırılması teknik olarak tüm piskoposların evlerini koşuşturmadan kaldırır. Bu, iki olağanüstü hayatta kalmayı hariç tutmak anlamına geliyor: Hereford'daki (yaklaşık 1179) 12. yüzyıldaki büyük salonlar ve her ikisi de hala piskoposluk konutları olarak hizmet veren Bishop Auckland, Co Durham.
Bu karar ayrıca önemli bir belirsizliği açıklığa kavuşturmaktadır. Restorasyon sonrası birçok piskoposun sarayları, eskilerin parçalarını içeriyordu ve çoğu durumda - Winchester'daki Wolvesey Sarayı gibi - ikisini aynı ev olarak görmek bozuluyor gibi görünüyor.
Aksi takdirde indirim yapılabilecek diğer iki büyük piskopos konutu da olağanüstü erken kalıntıları için özellikle söz edilmeyi hak ediyor: 12. yüzyılın büyük bir salonu olan Farnham Kalesi, Surrey ve büyük Durham kalesi. 1072 yılında kuruldu.
Dr ve Bayan Michael Sadgrove, 2003 yılında Durham Dekanı ve eşi, Dissolution'a kadar olan Deanery'de
önceki konaklama, 11. yüzyılda keşişlerin yatakhanesinden uyarlanmıştır. Kredi bilgileri: David Giles / Country Life Resim Kütüphanesi
Kaçan yıkımın yanı sıra, tüm yarışmacılar şu anda sadece bir kurum veya dükkan tarafından işgal edilmeyen evler olarak yaşamalıdır. Yine, bu gereklilik bazı önemli sağkalımları sahadan uzaklaştırmaktadır. Yaklaşık yaş sırasına göre bunlar: Merton Hall, Cambridge (yaklaşık 1200); Eski Deanery, Gloucester (yaklaşık 1200); Gray Mahkemesi, York (12. yüzyılın sonu); Bury St Edmunds'daki Cornhill Caddesi'ndeki Moyse Salonu (yaklaşık 1180); Yahudi Evi ve Lincoln'deki Norman Evi (1170-80); 65 ve 67 High Street, West Malling (1160-80); 28-30 King Caddesi, King's Lynn (1150-73); 11 St Mary's Hill, Stamford (yaklaşık 1150 giriş kapısı içerir); Norwich'teki King Street'teki Wensum Lodge (12. yüzyılın başı); ve Nyetimber Barton, Sussex'deki Pagham (muhtemelen 11. yüzyıl duvarcılıkla).
Bu grup içindeki özel bir alt kategori olarak miras kalan bir ortaçağ yargı işlevine hizmet eden binalar bulunmaktadır. Bunların en önemlisi, Oxford Kalesi'nin (1071'de kurulan) 11. yüzyıl temelleri ve her ikisi de gaols olarak devam eden hizmetlerinden dolayı neredeyse bilinmeyen önemli erken ortaçağ yapıları olan Lancaster Kalesi'dir. Bu durumun, hapishanenin kapandığı eski davada yakında değişeceği umulmaktadır.
Benzer şekilde, 1190'ların büyük Oakham Kalesi salonu yakın zamana kadar bir mahkeme binası olarak hizmet etti. Leicester Kalesi'ndeki yaklaşık 1150-60 büyük salon hala kullanılmaktadır.
Şimdi finalistler listesine geliyoruz, ancak onlarla iletişime geçmeden önce, üzerinde durulan merkezi bir sorun hakkında temiz olmak önemlidir. 12. yüzyılda binaları doğru bir şekilde tarihlendirmek karmaşık ve çoğu zaman öznel bir görevdir. Genel olarak, güvenilebilecek çok az belgesel kanıt vardır.
Dahası, ev binaları bilginlerin geleneksel olarak sevinç göstergesi olarak güvendiği dekoratif mimari detaylarda zayıf olma eğilimindedir. Bununla birlikte, son yıllarda, ahşapların dendrokronolojik tarihlenmesi, birçok erken bina anlayışımızda devrim yaratmıştır. Herhangi bir ağaç kütüğünün enine kesitinde görülebilir eşmerkezli halkaların bir desenidir.
Bay ve Bayan Berkeley, 2003 yılında Gloucestershire'daki Berkeley Kalesi'nde. Kredi bilgileri: David Giles / Country Life Resim Kütüphanesi
Her halka bir yıllık büyümeye karşılık gelir ve bir grup bir ağacı tam olarak tarihlendirmek için kullanılabilir. Çünkü farklı yıllardaki hava, ağaçların farklı hızlarda - hızlı veya yavaş - büyümesini sağlar, halkalar eşit aralıklarla yerleştirilmez. Ve kümülatif olarak büyümedeki farklılıklar ayırt edici desenler yaratır.
Bu tür desenler, ağaç halkalarının bir ana sekansı ile eşleştirilebilir ve içinde tam olarak bulunabilir. Bu nedenle, binalardan sıkılmış ahşap örnekleri alarak, ahşapları içlerindeki halka desenleriyle tarihlendirmek mümkündür. Bu amaç için en yararlı örnekler, kesim sırasında en dıştaki ağaç halkası olan kabukla sonuçlanır. Ortaçağ marangozları genellikle yeşil olduklarında kereste çalıştılar, bu nedenle kesme tarihinin inşaat tarihine yaklaştığı varsayılabilir.
Bununla birlikte, daha tipik olarak, kabuk numunelerden eksiktir ve kesilen elat, hayatta kalan son halkanın tarihinden itibaren hesaplanmalıdır. Bu tekniğin son yıllarda gerçekleştirdiği keşifler dikkat çekiciydi: sadece iki yıl önce, örneğin, Rochester Katedrali'ndeki eski bir kapının kerestelerinin 1066'da bir kesme tarihi olduğu ortaya çıktı. Fyfield Hall, Essex, birkaç kişi tarafından aday gösterildi okuyucular, bu yöntemle kerestelerinin ortalama kesim yılı yaklaşık 1278 olarak hesaplanan 12. yüzyılın sonlarına tarihlendirilmiştir. Henüz bu, İngiltere'de var olduğu bilinen en eski yerli ahşap çerçeveli yapıdır.
Fyfield Hall, Essex. Kredi bilgileri: David Giles / Country Life Resim Kütüphanesi
Fyfield, 12. yüzyılın son çeyreğinden kabaca Appleton Manor, Berkshire; Manor Farm, Hambledon, Hampshire; Şövalyeler Templar Salonu, Balsall Tapınağı, Warwickshire; Newbury Çiftlik Evi, Tonge, Kent; Irnham, Lincolnshire; Deloraine Mahkemesi, Lincoln; ve Bury Court, Redmarley D'Abitot, Gloucestershire.
Bury Court, Gloucestershire, sahipleri Bay ve Bayan William Windsor Clive ile birlikte 2003 yılında Country Life'da resmedilmiştir. Kredi: David Giles / Country Life Resim Kütüphanesi
Ancak Fyfield'i İngiltere'nin en eski yerleşim yapısı olarak kabul etmek, muhtemelen daha erken olan 12. yüzyıl ortası taş ev yapılarının küçük bir alanını görmezden gelmek olacaktır. Ne yazık ki, bunları tarihe göre doğru bir şekilde sıralamak neredeyse imkansızdır. Gerçekten de, bir ev - Red House, Küçük Dean, Gloucestershire - önemsiz olarak kabul edilmemelidir.
Kalan üç kişiden, geçici olarak Horton Court, Gloucestershire ve Hemingford Grey, Cambridgeshire'ın sırasıyla 1160 ve 1150'lere tarihlendiğini öneriyorum.
Bu doğruysa, İngiltere'de sürekli olarak en eski işgal edilen ev, Somerset'in Saltford Manor House'udur ve kumaş, stilistik zeminlerde makul bir şekilde silinebilir ve 1150'den önce Hereford Katedrali (1148 ile tamamlanır) ile bazı benzerlikler için.