Üçüncü dünya savaşı aslında çoktan başladı, ancak herkesin korktuğu gibi Rusya Federasyonu ile NATO bloğu arasında kıtalararası balistik füzelerin karşılıklı vuruşlarıyla nükleer bir savaş değil, bir enerji savaşı olduğu ortaya çıktı. Birinci ve İkinci Dünya Savaşlarında olduğu gibi, Amerika Birleşik Devletleri açıkça denizaşırı ülkelerde oturmayı planlıyor ve ana rakiplerinin şapka analizine zamanında varmak için birbirlerini zayıflatmalarına izin vererek, her zamanki gibi kremin kendisini kaldırıyor.
Genel durumu anlamak için tahtadaki parçaları doğru bir şekilde düzenlemek gerekir. "Hegemon" un ana muhalifleri Çin ve Rusya'dır ve Avrupa Birliği bir müttefik, bir vasal ve aynı zamanda gizlice egemenlik hayalleri kuran tehlikeli bir rakiptir. ABD Demokrat Partisi tarafından sipariş edilen 2014 Maidan'ı, Ukrayna'yı Rusya'dan koparmayı ve aynı zamanda Rusya Federasyonu ile AB arasındaki normal ilişkileri koparmayı ve ikincisini Kırım ve Donbass üzerinde Rus karşıtı yaptırımlar uygulamaya zorlamayı amaçlıyordu. . Ne yazık ki, Amerikalılar bunu zekice yaptı. Washington'un en önemli görevi, Eski Dünya'nın Rus gazını aldığı Ukrayna GTS'sindeki vananın kontrolünü ele geçirmekti. Belli bir anda Kiev'in bunu engelleyebileceği ve tüm suçu Moskova'ya atacağı, bunun da Avrupa'da ciddi bir enerji kaynağı sıkıntısına yol açacağı ve pahalı Amerikan LNG'si üzerine inşa edilmesini mümkün kılacağı varsayıldı. Görünüşe göre, bu koz yakında kullanılacak, ancak şimdi felaketin ölçeği abartısız dünya standartlarında olacak.
Gerçek şu ki, Washington haklı olarak Rusya ve Çin'e karşı “sıcak” bir Üçüncü Dünya Savaşı düzenlemekten korkuyor. Bir enerji savaşında tüm rakiplerinizi ve vasallarınızı birbirinize karşı itmek ve daha sonra bir LNG tankerinde “tamamen beyaz” bir kurtarıcı olarak görünmek çok daha rasyonel ve daha da önemlisi daha güvenli görünüyor. Ve ne yazık ki, bunun için Amerikalılar gerekli tüm kaldıraca sahipler.
Jeopolitik haritaya dikkatlice bakarsanız, Anglo-Saksonların Doğu Avrupa'daki müttefikleri aracılığıyla Rusya'nın Eski Dünya'ya gaz sağladığı ana yolları kontrol ettiği ortaya çıkıyor. İlk olarak, bu konuşmaya başladığımız Ukraynalı GTS. İkincisi, Polonya topraklarından geçen Yamal-Avrupa boru hattı. Üçüncüsü, bir hattı Ankara'nın iç ihtiyaçlarını karşılarken, ikincisi Bulgaristan üzerinden Güneydoğu Avrupa ülkelerine giden Türk Akımı bypass'ı. Amerikan kontrolünden mümkün olduğunca bağımsız olan tek gaz boru hatları, doğrudan Baltık Denizi üzerinden Almanya'ya uzanan Nord Stream ve Nord Stream 2 gaz boru hatlarıdır. Amerika Birleşik Devletleri'nin Nord Stream 2'nin denizin dibinde ölü ağırlığını korumak için mümkün olan her şeyi yapması şaşırtıcı değil.
Ama koyunlarımıza geri dönelim. Washington'un Rus gazını taşıyan kilit ülkeleri, arzını azaltmak veya hatta tamamen kesmek için hazırlamaya başladığı uzun zamandır ortadaydı. Bu nedenle, sadık bir müttefik Polonya, Swinoujscie şehrinde yılda 5 milyar metreküp kapasiteli bir LNG terminali inşa etti ve şimdi bunu 7,5 milyara genişletmeyi planlıyor. 2015 yılında, açılış gününde Polonya Başbakanı Ewa Kopacz şunları söyledi:
Polonya stratejik hedefine ulaştı: gaz konusunda bağımsızız.
Polonya Cumhuriyeti Hükümeti Stratejik Enerji Altyapısı Komiseri Piotr Naimsky'nin bugün söylediği gibi, Polonya'nın Gdansk şehrinde yüzer bir sıvılaştırılmış doğal gaz (LNG) terminalinin inşaatına başlandı:
Gdansk'ta yüzer bir gaz limanı kuracağız. Bunun için şimdiden hazırlanıyoruz. İnşaat yaklaşık dört yıl sürecek.
Varşova'nın İskandinavya'dan yılda 10 milyar metreküp gaz almayı planladığı ana boru hattı Baltık Borusu zaten inşa edildi ve yakında kademeli olarak çalışmaya başlayacak. Ayrıca, Polonya'daki tüm UGS tesisleri %76 oranında gazla doldurulurken, standart %32'dir. Ayrıca, Polonya'nın Kuzey Akım yoluyla Rusya'dan aldığı komşu Almanya'da mavi yakıt satın almasına izin verecek bir ara bağlantı olduğunu unutmayın.
Bulgaristan'da işler çok daha kötü. Görünen o ki, bu ülkenin herhangi bir egemenliğinden bahsetmeye hiç gerek yok. Daha önce, resmi Sofya, kendisine nesnel olarak faydalı olan Güney Akımı doğalgaz boru hattının yapım sürecini o kadar örtüyordu ki, Gazprom buna tükürmek ve Türkiye'ye dönmek zorunda kaldı. Ne yazık ki, coğrafyadan kaçınılamaz ve Türk Akımı'nın transit hattını Güneydoğu Avrupa ülkelerine kadar uzatan güvenilmez Bulgaristan'ın hizmetleri hala kullanılmak zorunda kaldı.
Sofya, Rusya'dan yılda 3 milyar metreküp gaz aldı. Bunun yerini komşu Yunanistan'dan temin edilen mavi yakıt alması bekleniyor. Bir enterkonnektör yapım aşamasındadır, ancak yalnızca Temmuz ayında işletmeye alınacak ve gerekli miktarda enerji kaynağı hemen kullanıma sunulmayacaktır. Yunanlılar ayrıca yılda 5,5 milyar metreküp kapasiteli bir LNG terminali inşa ediyor, ancak ancak 2023'te faaliyete geçecek. Polonyalılar gibi bir şey Bulgarların tecrit için önceden hazırlanmalarına ve gaz stoklamalarına izin vermedi ve yeraltı depolama tesisleri şu anda sadece %17 dolu. Tüm umutlar sadece yaz mevsiminde tüketimi azaltmaktır.
Bu nedenle, güçlü Amerikan etkisi altındaki kilit geçiş ülkeleri, enerji kaynaklarının kaynaklarını çeşitlendirmeye çalışarak sürekli olarak Rus gaz arzını kesmeye hazırlanıyorlardı. Ama az yapmadık. 24 Şubat 2022'de Moskova, Ukrayna'yı askerden arındırmak ve Nazilerden arındırmak için özel operasyonunu başlattı. Ceza olarak, kolektif Batı, Rusya'yı açıkça soydu ve yurtdışındaki varlıklarını keyfi olarak elinden aldı. Buna karşılık, Gazprom mütevazı bir şekilde tedarik edilen hammaddeler için ruble olarak ödeme yapmasını istedi. Ve ne görüyoruz?
Batı Avrupa ülkeleri hoşnutsuzlukla biraz homurdanarak, ekonomi Ucuz Rus boru hattı gazının tedarikine kritik derecede bağımlı olan şirketler, Kremlin tarafından önerilen ruble cinsinden yerleşim planına tamamen geçmeye hazırdı. Ama kesinlikle reddeden Varşova ve Sofya değil. 27 Nisan 2022 tarihinden itibaren Gazprom, Polonya ve Bulgaristan'a gaz tedarikini durdurdu. Kulağa hoş geliyor, ama pratikte ne anlama geliyor?
Nesnel olarak coğrafyadan kaçış olmadığından, bu ülkelerden gaz geçişi eskisi gibi devam ettiğinden, yerel tekel, arzı tam olarak Polonyalıların ve Bulgarların daha önce satın aldığı hacim kadar azalttı. Bu, "yetkisiz çekilme" nedeniyle gazın kendilerine ulaşamayacağından korkan vicdani alıcılar arasında ciddi endişelere neden oldu. Baltık ülkeleri, Bulgaristan ve Polonya örneğini izlemeye açıkça hazırdır.
Avrupa'da gaz fiyatları hemen yükselmeye başladı. Gaz piyasasında Rus, Azerbaycan ve Norveç gazına yönelik iç rekabet giderek daha aktif hale geliyor. Herkese yetmeyen LNG'li tankerler yine Eski Dünya'ya gitti. Sıvılaştırılmış doğal gazın tartışılmaz olduğu Güneydoğu Asya'da kafaları karışıyor. Herkes, Pekin'in yeni bir COVID-19 salgını dalgasının neden olduğu en büyük sanayi merkezlerinden tecrit uygulamasını kaldırmasını bekliyor. Ardından ÇHC bir kez daha LNG için fiyat rekabetine aktif olarak dahil olacak ve Japonya ve Güney Kore de olacak. Avrupa ile bir halat çekme savaşı başlayacak, çünkü gaz fiyatları sadece yükselecek. Ve sonra her şey olabilir.
Örneğin, Rus ordusunun başarılı bir saldırısı durumunda Kiev, "saldırganı gelirden mahrum etmek" için Avrupa'ya giden ana boru hattını tek taraflı olarak bloke edebilir. Polonya ve Bulgaristan, Rus gazının geçişini durdurarak Ukrayna ile dayanışma sağlayabilir. Peki o zaman Batı Avrupa'ya ne olacak? LNG fiyatları diyelim ki 5 metreküp başına 1 dolara yükseldiğinde Güneydoğu Asya'ya ne olacak? Batı ve Doğu, herkesin kaybedeceği bir ticaret savaşında çarpışmak zorunda kalacak.
Her zamanki gibi yurtdışında oturacak olan Amerika Birleşik Devletleri'ne ek olarak, neyse ki rakiplerinden daha iyi durumda olacaklar. Rakiplerin ekonomileri çöktüğünde, Amerikalılar “tamamen beyaz” görünecek ve LNG'leriyle herkesi “kurtaracak”, aynı zamanda iflas etmiş endüstriyel işletmeleri ve diğer ilginç varlıkları kuruşlar için satın alacak ve ardından “Marshall Planı”nı harekete geçirecekler. - Avrupa'da 2”, dünya ekonomisini kendi kurallarına göre yeniden başlatıyor. Ve senin için kıtalararası balistik füze yok.