Bir veya birçok işverenin, işyerlerini kapatarak uyguladıkları işi durdurma kararıdır.
Hukuk yönünden lokavt; bir iş kolunda veya işyerinde çalışmayı bütünüyle durduracak biçimde, işveren veya işveren vekilinin kendi teşebbüsü ile ya da bir kuruluşun verdiği karara uyarak işçilerin topluca işten uzaklaştırılmalarıdır.
Lokavt, iş şartlarında veya bunların uygulama şekil ve yöntemlerinde değişiklik yapmak veya yeni iş şartları kabul etmemek ya da mevcut iş şartlarını korumak amacıyla ve kanun hükümlerine uygun olarak yapılıyorsa “kanuni lokavt”, bu amacın dışında veya kanun hükümlerine uyulmaksızın yapılıyorsa “kanun dışı lokavt” adını alır. Lokavtın kanuni olabilmesi için,
Uyuşmazlığın barışla çözümlenmesi yolunda gerekli girişimler yapılmalıdır.
Yetkili şahıs veya kuruluş tarafından lokavt kararı alınmalıdır.
Lokavt kararı zamanında karşı tarafa bildirilmeli ve işyerinde ilân edilmelidir.
Kararın bildirilmesinden başlıyarak 6 iş günü geçmiş olmalıdır.
Bir lokavt yasağı veya sınırlaması bulunmamalıdır.
Bütün bu şartları grevdekine paralel olarak 1963 tarih 275 sayılı “Toplu İş Sözleşmesi Grev ve Lokavt Kanunu” düzenlemiş bulunmaktadır.
Kanuni lokavtta da işçilerin akdi münasebeti askıda kalır. İşveren kanuni lokavt süresince işçilere iş ve ücret verme borcundan kurtulur. Fakat işçilerin yerine başka işçi alamaz. İşçiler de başka bir iş yapamazlar.
Gerek bu sonuçlar, gerek işyerinde ayrılma zorunluluğu ve konutlardan yararlanmaya devam imkânı grevdekine paralel hükümlere bağlıdır.
275 sayılı kanun, işverenlerin lokavt hakkını kötüye kullanarak işyerinin sürekli kapalı tutmak veya işçileri kıdem hakkından yoksun bırakmak amacıyla hareket etmelerini yasaklamıştır.