1926'in Aralık ayında Albert Einstein “Teori iyi bir anlaşma üretti, ancak bizi Eski Bir'in sırrına yaklaştırmıyor” dedi. “Ben tüm olaylarda ikna oldum He zar oynamaz. '
Einstein, Alman fizikçi Max Born'dan bir mektuba cevap veriyordu. Yeni kuantum mekaniği teorisinin kalbi Born, tartışıyor, aritmi çekiyormuş gibi rastgele ve belirsizce atıyordu. Oysa kuantumdan önce fizik hep yapmak üzereydi Re-Tweet ve alıyorum oYeni kuantum mekaniği, yaptığımız zaman Re-Tweetaldık o Sadece belli bir olasılıkla. Ve bazı durumlarda alabiliriz öteki.
Einstein hiçbiri yoktu ve Tanrı'nın Evren ile zar oynamaması konusundaki ısrarı, yankılandı on yıllardan beri, tanıdık ve henüz E = mc2. Einstein'ın anlamı ne? Einstein nasıl Tanrı'yı düşündü?
Hermann ve Pauline Einstein, göze çarpmayan Ashkenazi Yahudileriydi. Ebeveynlerinin laikliğine rağmen, dokuz yaşındaki Albert, Yahudiliği önemli bir tutkuyla keşfetti ve benimsedi ve bir süre boyunca çok iyi, gözlemci bir Yahudi idi. Yahudi geleneğini takiben ailesi, her hafta onlarla bir yemek paylaşmaya fakir bir alimi davet ederdi ve yoksul tıp öğrencisi Max Talmud'dan (daha sonra Talmey) genç ve etkilenebilir Einstein'ın matematik ve bilim hakkında öğrendiği şeyleri davet etti. Tüm 21 cildini Aaron Bernstein’ın neşesiyle tüketti Doğa Bilimleri Üzerine Popüler Kitaplar (1880). Talmud sonra onu Immanuel Kant'ın yönünde yönlendirdi. Saf Sebep Eleştirisi (1781), David Hume felsefesine göç etti. itibaren Humekararlı bir şekilde ampirikçi, görmeyi inanan bir felsefe markası olan mutlak uzay ve zaman kavramları ve atomların varlığı da dahil olmak üzere metafiziklerin tamamen reddedilmesini talep eden inanan bir marka olan fizikçi Ernst Mach'a nispeten kısa bir adımdı.
Fakat bu entelektüel yolculuk, acımasızca bilim ve yazı arasındaki çatışmayı gözler önüne serdi. Şimdi 12 yaşındaki Einstein isyan etti. Her türlü dogmatik ateizm de dahil olmak üzere tüm otoriterizm biçimlerine kadar uzanan bir isteksizlik olan, yaşamı boyunca sürecek olan örgütlü din dogmasına karşı derin bir isteksizlik geliştirdi.
Bu genç, ağır bir ampirik felsefe diyeti, Einstein'a bazı 14 yıllarında çok iyi hizmet edecektir. Mach'ın mutlak uzayı ve zamanı reddetmesi, Einstein'ın özel görelilik teorisini şekillendirmeye yardımcı oldu (ikonik denklem E = mc dahil)2) Bern'deki İsviçre Patent Ofisinde “teknik uzman, üçüncü sınıf” olarak çalışırken 1905'te formüle etti. On yıl sonra Einstein, yer ve zaman anlayışımızın dönüşümünü, yerçekimi kuvvetinin eğri uzay-zamanının yerini aldığı genel görelilik teorisinin formülasyonu ile tamamlayacaktır. Ama yaşlandıkça (ve daha akıllı), Mach'ın saldırgan ampirizmini reddetmeye geldi ve bir keresinde 'Mach'ın mekanikte felsefede zavallı olduğu kadar iyi olduğunu' açıkladı.
OZamanla, Einstein çok daha gerçekçi bir pozisyon geliştirdi. Bilimsel bir teori içeriğini gerçekçi bir şekilde, nesnel bir fiziksel gerçekliğin bilerek 'gerçek' bir temsili olarak kabul etmeyi tercih etti. Ve dinin bir parçası olmamasını istemesine rağmen, Tanrı'ya, Yahudiliği ile kısa süredir flört etmekten yanında taşıdığı inancı, felsefesini inşa ettiği temel haline geldi. Gerçekçi duruşunun temeli hakkında soru sorulduğunda, şunları söyledi: “Gerçekliğin rasyonel karakterine ve en azından bir dereceye kadar insan aklına ulaşılabilir olmasına güven duymak için“ dini ”teriminden daha iyi bir ifadem yok. '
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Fakat Einstein, bir felsefe tanrısıydı, din değil. Yıllarca sonra Tanrı'ya inanıp inanmadığı sorulduğunda, cevap verdi: 'Spinoza'nın kendisini var olan her şeyin yasal uyumu içinde ortaya koyan Spinoza'nın Tanrı'sına inanıyorum, ancak kendisini insanlığın kaderi ve işleriyle ilgilenen bir Tanrı'ya inanmıyorum. ' Isaac Newton ve Gottfried Leibniz'in çağdaşı olan Baruch Spinoza, Tanrı'yı; özdeş doğayla. Bunun için tehlikeli olarak kabul edildi kâfirve Amsterdam'daki Yahudi cemaatinden dışlandı.
Einstein'ın Tanrısı sonsuz üstündür ancak kişiliksiz ve maddi olmayan, ince fakat kötü niyetli değildir. Ayrıca kesin olarak deterministtir. Einstein söz konusu olduğunda, Tanrı'nın 'yasal uyumu' kozmos boyunca sebep ve etkinin fiziksel ilkelerine sıkı sıkıya bağlı kalmak suretiyle kurulur. Böylece, Einstein’ın felsefesinde özgür iradesine yer yoktur: “Her şey belirlenir, en baştan, sondan, kontrolümüz olmayan kuvvetlerle belirlenir… hepimiz, gizemli bir melodiyle dans ederiz, görünmez bir tonla oyuncu.'
Özel görelilik ve genel görelilik teorileri, uzamı ve zamanı kavramanın yeni bir yolunu ve madde ve enerji ile aktif etkileşimlerini sağlamıştır. Bu teoriler, Einstein'ın Tanrısı tarafından kurulan “yasal uyum” ile tamamen tutarlıdır. Ancak, Einstein'ın 1905'te bulunmasına yardım ettiği yeni kuantum mekaniği teorisi de farklı bir hikaye anlatıyordu. Kuantum mekaniği, pasif bir uzay ve zaman geçmişine karşı ayarlanmış olan atom ve moleküller ölçeğinde madde ve radyasyon içeren etkileşimlerle ilgilidir.
1926’te daha önce, Avusturyalı fizikçi Erwin Schrödinger, teoriyi belirsiz 'dalga işlevleri' olarak formüle ederek kökten değiştirmişti. Schrödinger'in kendisi bunları 'madde dalgalarının' tanımlayıcısı olarak gerçekçi biçimde yorumlamayı tercih etti. Ancak Danimarkalı fizikçi Niels Bohr ve Alman fizikçi Werner Heisenberg tarafından kuvvetle teşvik edilen ve yeni kuantum temsilinin tam anlamıyla alınmaması gerektiği konusunda bir fikir birliği vardı.
Özünde, Bohr ve Heisenberg, bilimin nihayet filozofların yüzyıllarca uyardığı gerçekliğin tanımlamasında yer alan kavramsal problemleri yakaladığını savundu. Bohr şöyle diyor: “Kuantum dünya yok. Sadece soyut bir kuantum fiziksel tanımı var. Fizik görevinin doğanın nasıl olduğunu bulmak olduğunu düşünmek yanlıştır. is. Fizik ne yapabildiğimizle ilgilidir söylemek doğayla ilgili.' Bu belirsiz pozitivist ifade Heisenberg tarafından yankılandı: “Gözlemlediğimiz şeyin kendi başına doğanın değil, sorgulama yöntemimize maruz kalan doğanın olduğunu hatırlamalıyız.” Geniş antirealist 'Kopenhag yorumları' - dalga işlevinin kuantum sisteminin gerçek fiziksel durumunu temsil ettiğini inkar ederek - hızlı bir şekilde kuantum mekaniği hakkında düşünmenin en baskın yolu haline geldi. Bu tür antirealist yorumların daha yakın zamandaki varyasyonları, dalga işlevinin sadece deneyimlerimizi veya fizik deneyimimizden türetilen öznel inançlarımızı, geleceği tahmin etmek için geçmişte öğrendiklerimizi kullanmamızı sağlamanın bir yolu olduğunu gösteriyor. .
Ancak bu, Einstein'ın felsefesi ile tamamen tutarsızdı. Einstein, temsilin asıl nesnesinin - dalga fonksiyonu - 'gerçek' olmadığı bir yorumu kabul edemezdi. Tanrısının “yasal uyumun” atomik ölçekte bu kadar tamamen çözülmesine izin vermeyeceğini kabul ederek, kanunsuz belirsizliği ve belirsizliği, sebeplerinden tamamen ve açıkça tahmin edilemeyecek etkilerle getirmesini sağlayamazdı.
Böylelikle sahne, Bohr ve Einstein kuantum mekaniğinin yorumlanmasında başa baş gittiğinden, tüm bilim tarihindeki en dikkat çekici tartışmalardan biri için kuruldu. İki felsefenin bir çatışmasıydı, gerçeğin doğası ve bunun bilimsel bir temsilinden ne beklediğimizle ilgili iki çelişkili metafiziksel önyargı seti. Tartışma 1927'ta başladı ve kahramanlar artık bizimle birlikte olmasa da tartışma hala çok canlı.
Ve çözülmedi.
Einstein'ın bu konuda özellikle şaşırdığını düşünmüyorum. Şubat ayında, 1954, ölmeden sadece 14 ay önce, Amerikalı fizikçi David Bohm'a bir mektup yazdı: 'Eğer Tanrı dünyayı yarattıysa, asıl kaygısı kesinlikle bizim için anlamayı kolaylaştırmak değildi.'
Yazar hakkında
Jim Baggott ödüllü bir İngiliz popüler bilim yazarı ve yazarıdır ve 25'in bilim, felsefe ve tarih konularında yazdığı uzun yıllara dayanan deneyime sahiptir. En son kitabı Kuantum Uzay: Döngü Kuantum Yerçekimi ve Uzam, Zaman ve Evrenin Yapısını Arayışı (2018). İngiltere'de Reading'de yaşıyor.
Bu makale, ilk yayınlanmıştır sonsuzluk ve Creative Commons altında yayınlandı.
İlgili Kitaplar
{amazonWS: searchindex = Kitaplar; anahtar kelimeler = Jim Baggott; maxresults = 3}