Ünlü Meksikalı sanatçı Frida Kahlo, nesiller boyu sanatçılar, biseksüel kadınlar ve engelli insanlar için bir rol modeldi. Eserleri doğadan ilham aldı ve Meksika toplumunda cinsiyet, engellilik, sınıf, sömürgecilik sonrası ve ırkı araştırdı.
Frida Kahlo, 6 Temmuz 1907'de Coyoacán'daki Mexico şehrinin eteklerinde doğdu.
Fotoğrafçı olan babası, üniversite eğitimini sona erdiren epilepsi kaynaklı bir kazanın ardından Almanya'dan göç etmişti. Annesi, karışık Avrupa ve Yerli kökenliydi.
Kahlo altı yaşındayken çocuk felci geçirdi, bu da sağ bacağının sol bacağından daha kısa ve daha ince olmasına neden oldu. Aylarca izole edilmesi ve zorbalığa maruz kalması nedeniyle münzevi oldu. Bu, her ikisi de engelli yaşama deneyimlerini paylaştıkları için onu babasına da yaklaştırdı.
Fiziksel aktivitelerin daha çok erkekler için uygun görülmesine rağmen, babası tarafından gücünü yeniden kazanmak için spor yapması için motive edildi. Babasından doğa, edebiyat, felsefe ve fotoğrafçılığı öğrendi - fotoğraf geliştirmesine yardımcı olacaktı.
1922'de Kahlo, kadınları yeni yeni kabul etmeye başlayan seçkin bir okul olan Ulusal Hazırlık Okulu'na kabul edildi.
Orada geçirdiği süre boyunca, Meksika kültürü, sosyal adalet sorunları ve siyasi aktivizmle derinden ilgilenmeye başladı. Okul, ülkenin yerli mirasıyla gurur duyan ve Avrupa'nın Meksika'dan üstün olduğu şeklindeki sömürge zihniyetini alt üst etmeye çalışan Indigenismo'yu destekledi.
17 Eylül 1925'te, bir otobüs kazası Kahlo'nun omurgasında ve pelvisinde ciddi hasar da dahil olmak üzere birçok yaralandı. Üç ay yatağa kapatıldı. Kaza, hayatının geri kalanında kronik ağrı çekmesine neden oldu.
Küçük yaşlardan itibaren sanattan zevk almış olmasına ve ailesine yardım etmek için ücretli gravür çırağı olarak çalışmasına rağmen, henüz bir sanatçı olarak kariyer yapmayı düşünmemiş ve doktor olmaya odaklanmıştı. Kazadan sonra, bilim ve sanata olan sevgisini birleştiren tıbbi bir illüstratör olarak kariyer yapmayı düşündü.
Yatakta geçirdiği aylarda, ebeveynleri ona yatakta resim yapması için ekipman ve kendini görebilmesi için bir ayna sağladı. Resim, kimlik ve varoluşla ilgili soruları keşfetmenin bir yolu oldu. Kendini, kız kardeşlerini ve okul arkadaşlarını resmetti.
' Sık sık yalnız ve benim en iyi bildiğim konu boyama sanatıdır. '
Yatak istirahati 1927'nin sonunda bittikten sonra Kahlo tekrar sosyalleşmeye başladı. 1928'de, o zamanlar tanınmış bir sanatçı olan gelecekteki kocası Diego Rivera ile tanıştığı bir partiye katıldı.
Rivera ile evlendikten sonra İspanyol tarzı Cuernavacas şehrine taşındılar. Kahlo, karma yerli mirasını vurgulamak için daha geleneksel yerli Meksika kıyafetleri giymeye başladı. Kıyafetler onun feminist ve sömürge karşıtı ideallerini ifade etmenin bir yoluydu.
Kahlo ve Rivera, 1930'da ABD'ye taşındı ve orada geçirdiği süre boyunca ve Meksika'ya döndükten sonra sağlık sorunları yaşamaya devam etti.
Kahlo , kazadan beri yaşadığı sorunları düzeltmek için omurga ameliyatı geçirdikten sonra Kırık Sütunu (1944) çizdi . Otoportresinde, vücudu ortasından aşağıya doğru açıkken, yanaklarından aşağı damlayan gözyaşları ile bir İyonik sütun, vücudunun etrafında tıbbi metal bir korse ve cildine çivilenmiş tırnaklar ortaya çıkıyor.
Gelen Umut Ağacı, Güçlü kalın o geri onun aşağı açık gash ile tıbbi yatağa atma ve onun pelvis genelinde edilir hakkı: (1946), Kahlo kendisi iki sürümü boyar. Solda, tıbbi korse ve 'Umut Ağacı, Güçlü Kal' yazan bir işaret tutan kırmızı bir elbise giymiş. Wounded Deer(1946) aynı zamanda onun fiziksel durumunu ve fiziksel sağlığındaki kötüleşmeyi de yansıtır. Ayrıca bazı bilim adamlarının biseksüelliğinin bir yansıması olduğuna inandığı kendini kadın ve erkek olarak temsil ediyor.
Kahlo ve Diego Rivera sırasında, her ikisinin de evlilik dışı ilişkileri vardı.
Film yıldızları Dolores del Rio, Paulette Goddard, Maria Felix ve diğerlerinin yanı sıra film yıldızı Georgia O'Keeffe de dahil olmak üzere hem erkek hem de kadınlarla ilişkileri vardı. Bir Ormanda İki Çıplak (1939) adlı tablosunun kadınlara olan çekiciliğini yansıttığı söyleniyor.
Hayatının sonlarına doğru, fotoğrafçı Lola Alvarez Bravo, Kahlo'nun Meksika'daki ilk kişisel sergisini 1953'te Galeria Arte Contemporaneo'da sahneledi. Kahlo, açılışa katılabilmek için yatağının galeriye taşınmasını emretti. Bir ambulansla geldi ve bir sedye ile parti boyunca kaldığı yatağına götürüldü. Sergi, dünya basınının ilgisini çekti ve Meksika'da önemli bir kültürel olaydı.
Bir yıl sonra, 13 Temmuz 1954'te sadece 47 yaşında öldü.
1984'te Meksika, çalışmalarını ulusal kültürel miras olarak ilan etti ve en kısa sürede tanınan sanatçılardan biri olarak kabul edildi. Feministler, LGBTQ topluluğu ve Chicanos dahil olmak üzere birkaç azınlık grubu ve siyasi hareket için bir simge haline geldi.