Bu Yazıda:
- Atölye zaten üçüncü neslinde
- Bir kızak için iyi bir orantı ve özen gerektirir
- Bütün köy atölyeyi geçiyor
Davos kızak kızağı birçok küçük adımda elle üretilir. İsmini, İsviçre'deki tanınmış sağlık merkezi Davos'tan bir taşıma arabası olan modeline borçludur. Kızak üreticisi, yerleştirildiği işini son kez kontrol eder.
Rhön dağlarında kışlar uzun, soğuk ve karlıdır. Her yıl, bir beyaz battaniye tekrar toprağı kapsıyor - ve bazı sakinleri ilk kar taneleri düşene kadar her seferinde çok uzun sürüyor. Kasım ayının sonunda ziyaretçiler, Andreas Weber atölyesini ziyaret etti. Küçük eller Fladungen köyünün kızak üreticisinin kapısına attı. Arkasında, ahşap talaşı uçar ve bir freze makinesi havayı yüksek bir uğultu sesiyle doldurur. Ancak köyün çocukları sadece zanaatkarı işte izlemeye gelmiyorlar. En iyi kızak pisti için ipuçları almak ve kayakla atlama yapmayı bilmek istiyorlar. Çünkü çocuk kızakları inşa edenler bölgedeki en iyi koşuları da biliyorlar.
Atölye zaten üçüncü neslinde
Andreas Weber, son Alman kızak üreticilerinden biridir. Büyükbaba 1928'de işi kurdu. Babası bile bazen bugün yardım ediyor. Andreas Weber bir keresinde gemiyi ondan öğrendi.
Yavaşça gevezelik eden Leubach'ın kıyısında eski bir tuğla binada Andreas Weber her gün birkaç kızak yapar. Loncasında, hala tüm adımları elle yerine getiren birkaç kişiden biri. Zaten üçüncü nesilde, bilgi Weber ailesinde babadan oğula geçirilir. Geçmişte atölyede tahta kayak da yapıldı. Kızak kurucusunun sadece kış sporları donanımına aşina olmaması da şaşırtıcı değil: “Küçük oğlanlar gibi, arkadaşlarım ve ben kilisenin arkasındaki karlı yamaçlara yapışıp, üzerlerine su dökerek ve ertesi sabah yeni kızaklarımızı büyük bir coşkuyla koşmaya adadık.”
Bir kızak için iyi bir orantı ve özen gerektirir
Bir demir kalıbın yardımıyla, usta, şeritleri kızaklara büküyor. Daha sonra demir parçalar takılır. Kızakların karda kolayca kaymalarına izin veriyorlar
Andreas Weber, mevsime hazırlanmak için yaz sonunda çoğu kızakları kurmuştu. Ama elbette ki siparişler de var. Sonra kızak yapımcısı atölyedeki fırını ısıtır ve çalışmaya başlar: İlk önce, eski bir sosisli su ısıtıcısındaki sağlam kül ağacını kızaklara dönüşene kadar pişirir. Sonra onu doğru uzunluğa göre ayarlar ve kenarları planya ile düzeltir. Uçları yuvarlandığında, kızakları bir testereyle uzunlamasına yarıya indirir. Bu, taşıyıcının stabilitesini arttırır, çünkü her iki koşucu da tam olarak aynı eğriliğe sahiptir. Eşleşen zıvana deliklerinin içine girdikten sonra, usta hazırlanan destek tabakalarını birkaç güçlü çekiç darbesi ve tutkalla uygulayabilir. Bu çıtalar daha sonra koltuğu oluşturan gelir. Çocukların aracı arkalarından sürükleyebilmeleri için kızak üreticisi çekme demirini bağlar ve kızakları demir ile ütüler.
Bütün köy atölyeyi geçiyor
Atölyede, modern makinelere ek olarak keski, tembul, çekiç ve planya gibi geleneksel aletler bulacaksınız
Sonunda, kızağa bir marka işareti verilir. Eğer Andreas Weber yeterince numune üretmişse, bir arkadaşının neredeyse 100 yıllık direksiyon arabası gibi yaşlı tek parçalarını tamir eder. Arada, tanıdık yüzler tekrar tekrar görülebilir: baba, bir amca, bir çocuk sürüsü. Bütün köy eylemde yer alır. Andreas Weber gülerek, “Çalıştay asla boş kalmaz, eskisi gibi olmaz” diyor. “İşte bu yüzden işçilik kesinlikle ailededir - yeğenlerim de benim kadar orman kurtlarıdır!”
Ek bilgi:
Kasım ayının ortasından itibaren, her biri yaklaşık 50 avroya kızak satın alabilirsiniz. Talep üzerine, araç da eve gönderilir.
İrtibat:
Andreas Weber
Rhönstr. 44
97650 Fladungen-Leubach
Telefon 0 97 78/12 74 veya
01 60/94 68 17 83
[e-posta korumalı]