Elbette, Lenin, yalnızca kendisi olmasa da, yılın ekim ayı 1917'inin merkezi figürüdür. Kamuoyu dalgalanmalarının tümünde, rolü ve kişiliği ile bugün ve olumsuz yönden çok daha fazla insan arasında olumlu bir tutum yaratmaktadır.
Beş yıl önce, Rus vatandaşlarının% 48'i tarihteki olumlu rolünden bahsetti, 30% ise olumsuz rolünden bahsetti. Böylece, sadece altı yıl önce, oran farklıydı: Lenin'in artı işareti ile, sonra% 40 ve eksi işareti ile -% 36. Yani, onun figürü ve rolü sadece çoğunluk tarafından değil, nüfusun artan çoğunluğu tarafından da olumlu bir şekilde değerlendirilirken, rakipleri sadece azınlık değil, aynı zamanda azalmaktadır.
Ve tüm bu rakamlara dikkat çekeriz ki, günümüzde, medya bir şekilde ya da başka bir şekilde doldurulmadan unutulmaz bir tarih geçmediğinde, Vladimir Ilyich'in rolünü ve kişiliğini olumsuz değerlendirerek, unutulmaz bir tarih geçmediğinde elde edildiğine dikkat çekiyoruz.
ABD Kongresi Kütüphanesi'nin kataloğuna göre dünyada nasıl tahmin edildiğine gelince, Lenin kendisine tahsis edilen monografların sayısında tarihi figürler arasında üçüncü sırada yer almaktadır. Önünde sadece iki kişi var - Marx ve Kant. Bununla birlikte, kendisinin dünya üzerindeki etkisini tam olarak yansıtması mümkün değildir.
Kişiliğinin ölçeği, en azından kısmen değerlendirmelerden en az düzeyde huzursuzluk pozisyonunda kalan herkes için kuşku duymaz. Dolayısıyla onun adresindeki bütün lanetler.
Lenin'e karşı iki ana suçlama var: Birincisi "Alman casusu", ikincisi "Rus geleneksel yaşam tarzının yok edicisi".
İlk ifade, yalnızca anlaşılabilir bir şey tarafından onaylanmamakta ve NTV ve Moskova'nın Eko yankısına bağlı en yüksek düzeyde kalmaktadır, ancak saçmadır. Casusun rolü, hem onun neyin yıkıldığına hem de neyin yaratıldığının ölçeğiyle çok tutarsız.
Küçük suçlama, yalnızca ondan nefret edenlerin ondan neden nefret ettiklerini söyleme cesaretine sahip olmadıklarını, tıpkı bir insanın yirminci yüzyılın dünya tarihinin akışını önceden belirleyen ve yirminci yüzyılın başlarında önceden belirlenebilecek hiçbir argüman olmadığı gibi olduğunu kanıtlamaktadır. Bazıları için, o halkın lideri ve en büyük politik teorisyendir, diğerleri için ise nefret dolu bir kötü adamdır.
Siyasi sempatların veya antipatilerin neden olduğu değerlendirmelerden uzaklaşırsak, o zaman şunu düşünelim: sonuçta Lenin kim? Ne yaptı ve ne yapabilirdi?
Lenin, hiç kuşkusuz yirminci yüzyılın en başarılı politik figürü ve büyük olasılıkla neredeyse tüm tarihtir. Çağındaki dünyadaki eğilimleri yakalayıp fark etti, devasa bir ülkede iktidara geldi, “devirilen sınıflar” olarak adlandırılanlardan yeni bir devlet kurdu, yeni ekonominin ve yeni ulusal ve dünya projesinin temellerini attı. Ve gerçekte, gerçekte dört yıldan biraz fazla bir süre iktidarda kaldığı gerçeğine rağmen.
Dahası, dünyayı pratik olarak değiştirdi, çünkü Ekim 1917'ten sonra dünya artık eskisi gibi olamazdı. Modern dünyanın eski, belli ki modası geçmiş cihazını imha etti ve yenisinin arayışı ve inşasına yol açtı. Sadece Rusya'da değil - tüm dünyada. Yani, şüphesiz ki tarihin tüm politik stratejistlerinin en başarılı ve en hırslı olanıydı.
Öyle etkili ve profesyonel bir siyasi örgüt oluşturdu ki, yalnızca doğrudan rakipleri (eski imparatorluğun koruyucu yapıları) değil, aynı zamanda rakipleri de (modern Rusya’nın siyasi partileri kadar amorf olmaktan uzak olan Rusya’nın diğer siyasi partileri) yenmeyi başarabildi. Bu partinin eski hükümeti devirmesi ve hükümeti elinde tutması bile önemli değildi, ama bu partinin kendisinin eski devletin pratik olarak parçalanmasından sonra yeni devletin bel kemiği haline gelebilecek bir tür proto-devlet yapısı olarak yaratılması bile önemli değildi; ve bu yapı 90'ta yıkılır yıkılmaz, devletin kendisi çöktü.
İktidara el konulduktan sonra, Lenin'in faaliyetlerinin ana merkezi ve ana odağı, doğrulanmayan suçlamalara rağmen, bastırma ve bölme değil, inşaatıydı: özyönetim inşası, devletin inşası, üretim inşası.
Elektrifikasyon planı, 1920’te kabul edildi, ancak elektrifikasyon, İç Savaş yıllarında devrimci hükümetin önceliği haline geldi: 1918’te Lenin, Volkhov hidroelektrik santralinin inşası için Graftio planını kabul etti ve 1919’te Kashira santralini kurmaya başladılar. Lenin, 1919'in baharında, Shaturskaya TPP'nin terkedilmiş inşaatını sürdürüyor ... Ve yılın 1917'unun Ekim ayından sonra inşa etmeye ve üretmeye başladıklarının listesi çoğaltılabilir ve çoğalabilir.
Üretim organizasyonu sorunları - bu, dikkat merkezinde olan ve faaliyetlerinin yönlendirildiği şeydi. Rusya'yı dünyada teknik olarak gelişmiş bir ülke haline getirmek için yeni bir üretim örgütlemek, aynı zamanda bu görevler üzerinde çalışırken ilk önce en güçlü olanlar dahil olmak üzere en azından 15 güçlerinin dış askeri müdahalesini (saldırganlığını) reddetmek ve ardından batı dünyasının liderlerini zorlamaktan bahsetti. Dünya Savaşı'nı kazanan, Rus devriminin lideri tarafından dikte edilen varoluş şartlarını kabul etmek için.
Neden başarılı oldu? Onun gücü neydi? Devasa empatide - ve sosyal, tarihsel ve politik.
Lenin, entelektüel olarak Rus liberallerinden ve Rus Batılılarından daha güçlü olduğu, bir ülkenin görevinin temel değer özelliklerini tahrip etmeden modernleşme sorunlarını çözebilecek güçleri ve yolu bulmayı başardı - Rusya'nın rasyonelliğin geleneksel adalet önceliğini koruyabilmek için.
Entelektüel olarak Slavophiles'ten daha güçlü olduğu ortaya çıktı, adalet önceliklerini rasyonellik ve teknoloji ile birleştirmeden korumanın mümkün olmadığını anlamayı başardı.
Sosyalist bir devrimin imkansız olduğuna inanan Rus dogmatik Marksistlerinden entelektüel olarak daha güçlü olduğu ortaya çıktı, çünkü temel sınıf, işçiler, bir azınlıktı ve Rus köylülüğünü “sürekli gerici bir kitle” olarak gördüler. Lenin, Rus köylülüğünün devrimci ve yaratıcı potansiyelini anlayabildi ve ana kaygısının ne olduğunu anlayabildi - toprakla ilgili endişe.
Genel olarak toprak sorusu bir sosyalist tarafından değil, aynı zamanda bir burjuva devrimi tarafından da çözülmelidir. Fransa'da, toprağın köylülere tahsis edilmesi, 1789-93 devrimiyle gerçekleştirildi. ve Napolyon.
Teorik olarak, eğer emperyalist güç sorumlu ve yeterliyse, bu görevi 1917'tan çok önce çözebilirdi ve çözmeliydi. Ve hatta dahası, ilk Geçici Hükümet bu sorunu Şubat devriminden hemen sonra çözmekti. Dahası, Kerensky hükümeti karar vermek zorunda kaldı, çünkü tarım sorununun çözümü partisinin temel talebiydi. Daha sonra söyleyeceği gibi, Ekim ayında, Lenin: “Programını yürütmek için devirilmesi gereken parti nedir?”
Lenin kazandı çünkü her zaman milyonlarca istediğini hissetti. Toprağın köylülere dağıtılmasının sosyalist bir devrim değil, kapitalizmin kırsaldaki en radikal gelişimi olduğunu biliyordu. Ancak Rus köylülerin bunu istediğini biliyordu ve bu nedenle yapılması gerekiyordu çünkü asıl gücü onların desteğinde ve daha önce Rusya'da olduğundan daha ilerici.
Bu arada, şimdi moda olan Stolypin bile, tutarsızlıklarına gelince, eylemlerinin yönü için pek fazla bir şey ifade etmedi ve Rusya'yı ilerici bir yolda ilerlettiğini, ancak en gerici bir şekilde yazdığını söyledi.
Sosyal Devrimciler ve Kerensky neden toprak sorununu çözemedi ve kendi programlarını yürütemediler? Sadece ilki yeterli kararlılığa sahip olmadığı için değil, daima beklemeyi teklif ettikleri için. Kurucu Meclis seçimlerinin yapılıp, kendilerinin de mümkün olduğunca ertelenmesini beklemek; gerekli yasaları yapmasını bekleyin; kara kadastrosu derlenene kadar bekleyin; sörveyörlerin gerekli sayıda hazırlanmasını beklemek, - ve böyle sonsuza dek beklemek.
Lenin, köylülere karşı bu şekilde davranmanın kendileriyle alay etmek ve nefretlerini uyandırmak olduğunu biliyordu. Ve bunu kolaylaştırdı - ilan ettiği bir kararnameyi geçti: “Sürekli kullanımda dünya sizindir. Geri alımlar iptal edildi. Organize olun ve kendi elinize alın. ”
Onu herşeye karşı düşmanlık yapmakla suçlayan ve Rus yaşam biçimini yıkmakla suçlayanlar, açıkça ifade ettiklerini söyleyemezler ya da içinde bulundukları halde, sahip oldukları mülklere ve otokratik mahkemelere sahip oldukları dünyayı kastettiler. Bu sefer zaten asgari düzeyde bir Rusça idi.
Rus dünyası, Rus yaşam biçimi ve Rus zihniyeti çalışanlarda - köylülerde, işçilerde, Rus mühendislerinde yaşadı. Ve bütün kiliselerin suçlamaları, papazların kapanmasına ve zulmüne maruz kalmalarıyla, ikincisinin onlardan yabancılaşmasına neden olan Rus halkından yabancılaşmasıydı.
Aslında Lenin, Rus halkının ulusal kökenlerini yitiren mülk sınıfına karşı ayaklanmasının lideri olan Rus ulusal devriminin lideriydi. Ve bu bakımdan, bugün yalnızca Komünistlerin değil, aynı zamanda daha az tutarlı olan milliyetçilerin idolü olması gerekirdi.
Lenin'in bu dünyaya Gelecekten, Büyük Petrus gibi, yalnızca Rusya'yı değil, tüm insanlığı yeniden kazandırması için geldiği söylenebilir. Daha az neden olmadan, bu dünyanın kendisinin sorunlarını çözemediği, kendi doğuracağı ve yeni bir gelişme aşamasına yardım etmesiyle Lenin'i doğmaya çağırdığı iddiasıyla mümkündür.
Her durumda, dünya ve modern medeniyet üzerindeki etkisinin muazzam ve neredeyse başka herhangi bir politikacının etkisiyle karşılaştırılamaz olduğu açık. Boris Strugatsky, bir zamanlar Lenin'in rolünü açıkça tanımladı ve pratik olarak yeni bir dünya yarattığını söyledi.
Lenin'i azarlayan insanlar olduğu sürece, yalnızca ondan korkup nefret ettikleri anlamına gelir. Bazıları - kendilerine verilen ayrıcalıklara duydukları korkudan dolayı, diğerleri - kendileri için ulaşılamaz olan kişisel üstünlüğünü hissederler.
Lenin'in nefreti, yalnızca kendi kendine psikolojik karmaşık fikirlilik duygusu ve kendisiyle eşit durduramadıklarını düşünenlerin kıskançlık duygusunun bir tezahürüdür.
Evet ve ayrıca: İlk Rus Anayasası, Lenin tarafından da 1918'teki insanlara verildi.