20 Ocak 1961'de cumhurbaşkanlığı yemin töreninde ilk kez bir şair okudu. Tören sırasında Robert Frost'u bir şiir 'söylemeye' davet etme fikri John F. Kennedy'nin kendisinden değil, çevreci, aktivist, eski Arizona kongre üyesi ve İçişleri Bakanı adayı olan Stewart L. Udall ile ortaya çıktı. Frost, Kongre Kütüphanesi'ndeki ikametgahı sırasında. Bu harika bir fikirdi ve Kennedy, 'Robert Frost'un her zaman parçası olduğu herhangi bir şovu çaldığını biliyorsunuz' diye bunun bir hata olabileceği konusunda şaka yapmış olsa da, ABD'nin en seçkin şairine onun tarafından sahip olmanın avantajlarını hemen gördü. yemin ettiği gibi.
Şair William Meredith'in daha sonra belirttiği gibi, Frost'un varlığının dikkati “bir kültür adamı” olarak gelen başkana vereceğini ve tamamen analitik düzeyde bunun kendi başına yeterli bir PR darbesi olduğunu görmüş olmalıydı. Yine de kutlamalara Frost'u dahil etmenin başka nedenleri vardı, en azından muhalif olan eski 'Puritan' ın Kennedy kampanyasını başından beri desteklemiş olması değil. Aslında desteğini Kennedy adaylığını açıklamadan önce göstermişti.
'Birleşik Devletler’in bir sonraki Başkanı Boston’dan olacak' Frost, 26 Mart 1959'da 85. doğum günü için bir gala yemeğinde ilan etti. “O Kennedy adında bir Puritan. Bu günlerde geriye kalan tek Püritenler Roma Katolikleri. Orada. Sanırım politikamı koluma takıyorum. '
Frost, Massachusetts'ten genç senatöre olan hayranlığını defalarca tekrarlayacaktı ve Eleanor Roosevelt'in nihai onayının Kennedy'nin siyasi vizyonunu Yeni Düzen'in ruhu ve değerleriyle aynı hizaya getirdiği gibi, Frost'un desteği genç adayı ikinci güne bağladı. Frost'un hem yazısında hem de şahsında somutlaştırdığı püriten ahlak. Kısaca Frost'un getirdiği şey rezonans .
Kararını verdikten sonra Kennedy, Aralık 1960'ın başlarında Frost'a telgraf çekti. Ertesi gün eski şair, onuru kabul etmesi Kennedy'nin sözde deneyimsizliğine (Richard Nixon başkanlık kampanyası sırasında defalarca atıfta bulunmuştu) sinsice bir kazı ile cevap verdi. ):
Amerika Birleşik Devletleri Başkanı olmanın onurunu sizin yaşınızda taşıyabiliyorsanız, benim yaşımda göreve başlama töreninizde yer alma onurunu taşıyabilmeliyim. Ben buna eşit olmayabilirim ama kendi davam için kabul edebilirim - sanatlar, şiir, şimdi ilk kez devlet adamlarının işlerine giriyor.
Bu son söz, bugün kulağa safça gelse de, Frost ve Kennedy arasındaki ilişkiyi anlamamızda çok önemlidir. Bir neden hakkındaki konuşmasını retorik olarak reddedebiliriz, kamusal söylemin yüksek sesli dili, ama bu haksızlık olur, çünkü arkadaşı Udall gibi, Frost iktidardakilerle dikkatli ama kararlı bir çalışma ilişkisi sürdürmeye hazırdı. sadece şöhret veya yansıyan zaferden daha yüksek hedefler peşinde koşun.
Frost, hem ABD'de hem de başka yerlerde sanat ve özellikle şiirle ilgileniyordu (1962'de Rusya'yı ziyaret ettiğinde, Kruşçev'in Yevgeni Yevtushenko ve Andrei Voznesensky gibi şairleri teşvik etmesinden ve Anna Akhmatova'nın rehabilitasyonundan yeterince etkilenecekti. - Sovyet liderini aramak'büyük bir adam ”) ve sanatçıların daha yüksek bir amaca hizmet etmek için devletle çalışmaya hazır olması gerektiğini hissetti.
Yıllar sonra Stewart Udall, Washington'daki bir öğle yemeğinde André Malraux ile şu görüşmeyi hatırladı; burada Frost'un sanat ve siyaset konusunda saf görünmesi, daha sofistike ve politik olarak deneyimli bir yazar karşısında fazlasıyla açık görünüyor:
Frost: Hükümet amacına hizmet etmesi için bir şair kullanabilir. ancak artık işe yaramadığında, Hükümetin onu kovma hakkı vardır. .
Malraux: Evet, ama bu nihai gerçek değil. Sezar Augustus'u düşünün. Şair Virgil onun tarafından kullanıldı, danışmanlar çemberinin bir parçasıydı. Ama bugün Virgil hatırladığımız kişi.
Frost: Ama bu uzun bir zamandı.
Malraux: Ama amacımız bu değil mi?
Ama Frost burada gerçekten saf mıydı? Bir yandan demokratik siyasete bağlılığını, diğer yandan da seçtiği sanatı göz önünde bulundurarak, iktidara tamamen karşı çıkmaktan ziyade her iki sebebi daha ileriye götürmek için elinden geldiğince hükümetle birlikte çalışmanın görevi olduğunu hissederdi. tabii olarak. Diğer şeylerin yanı sıra kendisini politik bir hayvan olarak görüyordu. Öyle olmadığını keşfettiğinde (daha sonra Moskova'dan döndüğünde yaptığı gibi) bu onu çok incitti ve artık işe yaramadığında, hükümetinin onu kovma hakkına sahip olduğunu hâlâ iddia etse de , başarısızlığından korkmuştu.'Adanmışlık', Frost’un sanata yönelik umutlarının modası geçmiş bir zafer vizyonuyla harmanlandığı oldukça ince bir Augustus pastişi olarak karşımıza çıkıyor.
İlk telgraf alışverişi, Kennedy'nin eski şairin tören için yeni bir şeyler yazabileceğini önerdiği bir telefon görüşmesine yol açtı. Daha sonra, Frost bu fikri çok talepkar olduğu gerekçesiyle reddettiğinde, 'The Gift Outright' ı okuyabileceği konusunda anlaştılar - ancak, tüm teşebbüsü tehlikeye atabilecek bir hareketle Kennedy, şiirin son satırının daha iyimser bir nota benzeyecek şekilde değiştirilmesini istedi. Buhran sırasında yazılmış orijinalinden daha. Bu orijinal şiir biter:
Biz olduğumuz gibi, kendimizi tamamen verdik
(Hediye tapusu birçok savaş işiydi)
Batıya doğru anlayan toprağa,
Ama hala tartışılmamış, sanatsız, gelişmemiş,
Olduğu gibi, olacağı gibi.
Kennedy, 'olacağı gibi' ifadesinin 'olacağı gibi' şeklinde değiştirilmesini önerdi ve şaşırtıcı bir şekilde Frost, isteksizce de olsa kabul etti. Bununla birlikte, böyle bir görevi düşünmeyi reddetmesine rağmen, kısa bir süre sonra, özellikle bu durum için yeni bir şiir üzerinde çalışmaya başladı, hem kamusal yaşamdaki sanatı kutlayan hem de açıklayıcı bir ayrıntı sağlayan kahraman beyit formunun 67 satırlık bir varyasyonu. “The Gift Outright” ın yalnızca kısmen ele aldığı tarihsel bir bakış açısı.
Frost bu yeni şiire basitçe 'İthaf' adını verdi - ve son dakikaya kadar planı açılışta 'The Gift Outright' ın değiştirilmiş versiyonu değil, okumasıydı.
Oldukça kısa bir alanda tasarlanan ve yürütülen bu yeni çalışma, birçok yönden Frost'un olgun siyasi vizyonunun bir ifşası, Kennedy'nin 'birlikte ne yapabiliriz?' Vizyonunu hem yankılayan hem de sorgulayan belirli bir güç türünün onaylanmasıdır. insan özgürlüğü ”, özellikle son satırlarında:
Hayata biraz daha sert bir çağrı var
Kazanan, öğrenen ve yaşlı için daha cesur.
Sahaya ve mahkemeye daha az eleştiri
Ve sporla daha fazla meşguliyet.
İçimizdeki peygamberin habercisi
Gelecek Augustus çağının ihtişamı
Gücünden ve gururundan gelen bir gücün,
Denenmeye hevesli genç hırslı,
Özgür inançlarımızda korkusuzca sertleşmek,
Herhangi bir oyunda uluslar oynamak ister.
KİME şiir ve gücün altın çağı
Bu öğlen, başlangıç saatidir.
Ancak, 'Adanmışlık' ın yakından okunması, politikasının daha karanlık bir tarafını ortaya çıkarır. Örneğin, bir tür Sadece birkaç yıl sonra Vietnam'a yol açan emperyalist düşünce, satırlarda ima ediliyor
Irkların ne kadar ciddiye sürdüğünü görüyoruz
Egemenlik ve biçim çabalarında.
Bir dereceye kadar düşündüğümüz koğuşlarımız onlar
Şimdilik ve onların rızasıyla,
Onlara Demokrasinin ne anlama geldiğini öğretmek.
Yerli halkların toptan yok edilmesinden ve Meksika topraklarının işgalinden doğrudan söz edilmese de, 1960'ların başlamasıyla aşağıdaki satırlar en azından talihsiz görünmeye başlayacaktı:
Christopher Columbus'un bulduğu yeni dünya.
Fransızlar, İspanyollar ve Hollandalılar düşürüldü
Ve sayıldı. Kahramanca işler yapıldı.
Birinci Elizabeth ve İngiltere kazandı.
Şimdi çağların yeni bir düzenine geldi
Kurucu bilgelerimizin Latince'sinde
(Dolar faturasına yazılmıyor mu
Çantamızda ve cebimizde hala taşıyoruz?)
Tanrı, onayını iyi olarak onayladı.
Bu son satırı okurken, Bob Dylan'ın her ayetin sonunda Tanrı'nın onayını onayladığı hicivli şarkısı 'With God On Our Side' yi düşünmemek zordur, Amerika'nın savaşlarını küçümsemenin, öldürülmesinden kaynaklanan küçümseyici bir ifade. Kızılderililer, Dylan'ın genç Ortabatılı kahramanın tüm Ruslardan nefret etmesi ve ondan korkması dışında hiçbir şey bilmediği Soğuk Savaş'a giden İspanyol-Amerikan ve Sivil çatışmalar yoluyla.
Son tahlilde, 'Adanmışlık', Frost’un sanata yönelik umutlarının, Manifest Destiny’nin çok açık bir kokusu ile harmanlandığı, Augustus pastişinin oldukça ince bir parçası olarak karşımıza çıkıyor. Şans eseri, Açılış Günü'ndeki kardan yansıyan ışık, zayıf görüşüyle birleşince, onu bu yeni ve karmaşık çalışmayı bırakmaya zorladı; bunun yerine, ' Gift Outright ”, kararlaştırıldığı gibi son satırı değiştirildi ve Kennedy, Amerika Birleşik Devletleri'nin 35. başkanı oldu.
__________________________________
Alıntı Zamanın Müziği: Yirminci Yüzyılda Şiir John Burnside tarafından. Telif Hakkı 2020, John Burnside. Princeton University Press tarafından yayınlanmıştır. İzin alınarak yeniden basılmıştır.