Amerikan M3 hafif makineli tüfek ve modifikasyonu M3A1, İkinci Dünya Savaşı'nın sembolleridir.
Hafif makineli tüfek, Gres tabancası resmi takma adını alan, çekici olmayan, ancak unutulmaz görünümü ile göze çarpıyordu. silâh olabildiğince basit çıktı, ancak etkinliğini kaybetmedi. SSCB'de, test ettikten sonra, bu modeli otomatik küçük silahların en iyi örneklerinden biri olarak kabul ettiler ve M3'ü Thompson hafif makineli tüfeklerin üzerinde derecelendirdiler.
Bu Amerikan hafif makineli tüfek takma adını Gres tabancası (kelimenin tam anlamıyla "gres tabancası") aldı. Her şey sapın içine yerleştirilmiş yağ kutusuyla ilgiliydi. Ek olarak, görünüşte, silah, otomobil yağ tenekeleri-şırıngalarına çok benziyordu.
Thompson'a ucuz ve basit bir alternatif olarak geliştirilen silah, İkinci Dünya Savaşı sırasında orduda pek sevilmemiştir. Ancak herhangi bir olumsuzluğa da neden olmadı. Dahası, tarih her şeyi yerine koyun. Amerikan askerlerinin M3 hafif makineli tüfek dediği Erzats-Thompson, ünlü akrabasını geride bırakarak şaşırtıcı derecede inatçı ve talep görüyordu.
Model, en azından 1960'lara kadar Amerikan piyadelerinde hizmette kaldı. Ve tank askerler 1990'ların başına ve Çöl Fırtınası Operasyonuna kadar ertelendi.
Thompson Değiştiriliyor
Başta Alman MP-40 ve İngiliz STEN olmak üzere, yabancı yapım hafif makineli tüfek modellerine olan toplam savaş ve aşinalık, Amerikalıları savaş zamanı hafif makineli tüfeklerin kendi versiyonlarını geliştirmeye zorladı. Avrupalı modeller gibi düşük maliyeti ve sadeliği ile model, yüksek dövüş özelliklerini kaybetmemeliydi.
M3 hafif makineli tüfek kısmi demontajı
Amerikan ordusu için yeni küçük silahlar, Almanya'dan bir göçmen olan George Hyde tarafından yaratıldı. Tasarımcı, en ünlü hafif makineli tüfeğini tamamen ahşap parçalar olmadan tasarlayarak, damgalama ve punta kaynağının yaygın kullanımına karar verdi. İkinci koşullar, diğer şeylerin yanı sıra, modelin seri üretiminin otomobil fabrikalarında konuşlandırılmasını mümkün kıldı.
Pratikte, M3'ün imalatında namluya ek olarak, sadece yeni hafif makineli tüfek cıvatası bazı ek işlemler gerektiriyordu. Aynı zamanda, basit bir geri çekilebilir tel tipi kundak hafifti ve bir temizleme çubuğu olarak kullanılabilir.
Aberdeen test sahasında yapılan bir dizi test, silahın bir çimento karışımı ile tozlanmaya karşı dayanıklı olduğunu gösterdi. Silah ve çamur testi geçti. Ve Denizciler özellikle bir hafif makineli tüfek sörf sırasında suya düştükten sonra bile ateşlenebileceğini belirtti. Tankerler ve paraşütçüler özellikle yeniliğin kompaktlığını vurguladılar.
Thompson hafif makineli tüfeklerin ucuz bir analogu olarak yaratılan silah, çoğu ölümcül bir ürüne değil, bir oto tamircisinin aletine benziyordu. Modelin görünüşte gelişmiş gelişmelere atfedilmesi zordu. Bununla birlikte, hafif makineli tüfek ana görevleriyle bir patlama ile başa çıktı. Silahların savaş alanında kullanılması için zarif olması gerekmiyordu.
M3 olarak adlandırılan model, olabildiğince hızlı ve ucuza mümkün olduğunca çok sayıda silah üretme ihtiyacını tam olarak karşıladı. Thompson ile maliyet farkı muazzamdı. Bir M3 bütçeye yalnızca 20 dolara mal oluyorsa (o yılların fiyatlarıyla), Thompson vergi mükelleflerinin cebinden yaklaşık 260 dolar alıyordu.
Silah o kadar ucuzdu ki, Amerika Birleşik Devletleri bu model için yeterli parça üretmeyi umursamadı bile. Bu bağlamda, M3 tek kullanımlıktı. Savaşta bir asker veya bir denizci bir silahta hasarla karşılaştıysa, onu atabilir ve biriken stokların değiştirilmesini bekleyebilirlerdi.
Fransa'da M3 hafif makineli tüfekle Amerikan askeri, 1944
Toplamda, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki savaş yıllarında, 600 binden fazla M3 hafif makineli tüfek üretmeyi başardılar.
Aynı zamanda, Aralık 1942'nin ilk sözleşmesi, birliklere 300 bin yeni küçük silah numunesi tedarik edilmesini sağladı. General Motors endişesinin fabrikalarından birinde yeni bir hafif makineli tüfek piyasaya sürüldü. Huzurlu bir yaşamda, bu işletme otomobil farları üretiminde uzmanlaşmıştır. Ve mümkün olan en iyi olduğu ortaya çıkan damgalı parçaların üretiminde geniş deneyime sahipti.
Thompson'ın değiştirilmesi o kadar başarılıydı ki, 1950-1953 Kore Savaşı sırasında, M3 ve M3A1 hafif makineli tüfekler, çeşitli modifikasyonların Thompson'larından daha kitlesel olarak kullanıldı. Silah, satışta bir hırdavatçıdan alınmış gibi görünmesine rağmen, çok güvenilir ve pratik olduğu kanıtlandı.
M3 hafif makineli tüfek teknik özellikleri
M3 hafif makineli tüfek, serbest tekerlek otomatik üzerine inşa edildi. Silahlar açık bir cıvatadan ateşlenir. Modelin gövdesi damgalı çelikten yapılmıştır. Ve namlu, eşzamanlı olarak alıcının ön kapağı görevi gören özel bir manşon içine yerleştirildi.
Hafif makineli tüfeklerin göze çarpan ayırt edici bir özelliği, tasarımcının silah namlusu çizgisinin altına yerleştirdiği karakteristik kurma koluydu. Çeyrek tur geri döndürülerek eğildi.
Daha sonra böyle bir kurma ünitesinin yeterince güvenilir olmadığı ortaya çıktı, bu nedenle M3A1'in modernize edilmiş versiyonunda değişikliklere uğradı. Kurma kolu, cıvatanın gövdesinde, avcının parmağıyla tutunduğu ve cıvatayı geri çektiği bir olukla değiştirildi.
Modernizasyon sırasında, hafif makineli tüfek cıvatasının eğildiği, kullanılmış kartuşların fırlatılması için tasarlanan pencere de artırıldı. Aynı zamanda manşonların çıkarılması için pencerenin yaylı kapağı da bir sigorta görevi gördü. Kapalı konumda kapak, arka veya ön konumda kepenkleri bloke edebilir.
Modelde karmaşık manzaralar yoktu. Bunlar, alıcıya yerleştirilmiş en basit ayarlanamayan manzaralardı. Görme 100 yarda (91 metre) mesafeye ayarlandı.
Stok aynı zamanda olabildiğince basitti, esasen U şeklinde bir kalın çelik tel parçasıydı. Hafif makineli tüfekten çıkarıldıktan sonra, atıcı doğru stok çubuğu bir ramrod olarak kullanabilir.
M3A1 modifikasyonunun arka tarafında, dergileri donatma (kartuşları dergiye gönderme) sürecini kolaylaştıran özel bir dirsek vardı. Çıkarılabilir kutu dergilerinin kapasitesi 30 mermiydi.
M3A1'in bir diğer ayırt edici özelliği, silahın namlusuna yerleştirilmiş konik bir flaş engelleyiciydi.
Boş bir hafif makineli tüfek sadece 8,15 pound (3,7 kg) ağırlığındaydı, boş bir Thompson'ın kütlesi (karşılaştırma için) 4,9-5 kg idi. M3A1 biraz daha hafifti - 3,61 kg.
Kundak uzatıldığında, silahın uzunluğu 740 mm'yi geçmezken, kundak çıkarılmış modelin minimum uzunluğu sadece 556 mm idi. Namlu uzunluğu 203,2 mm idi.
Kullanılan mühimmat, iyi durdurma gücüne sahip .45 ACP tabanca mermileriydi (11,43x25 mm). Hafif makineli tüfek maksimum ateş hızı dakikada 450 mermiye ulaştı. Zaten savaş sonrası yıllarda, dünya çapında daha yaygın olan 3x1 mm Parabellum kartuşunu kullanmak üzere dönüştürülen M9A19 modelleri (öncelikle lisanslı sürümler) yaygınlaştı.
SSCB'de "yağlayıcı" M3'ün testleri
Amerikan hafif makineli tüfek M3, 1944 baharında SSCB'ye ulaştı. Aynı zamanda, GAU atış poligonunda silahlar test edildi. Sovyet uzmanlarının ve yeniliğin test edilmesine katılan ordunun tepkisi, 1942'de test sonuçlarından etkilenen Amerikalı meslektaşlarının tepkisine benzerdi.
Mayıs 1944'te, model, hafif makineli tüfeklerin yapıldığı malzemelere özel önem verilerek test sahasında test edildi. Test sonuçlarına göre, M-3'ün yalnızca önceki Amerikan yapımı saldırı tüfeği tasarımlarını önemli ölçüde aşmadığı belirtildi (1923, 1928 model Thompson, M1 ve M1A1 modelleri ve Reising M50), aynı zamanda olumlu özellikleri ve teknik özellikleri açısından dünyanın en iyi makinelerinden bazılarına güvenle yerleştirilebilir.
Sovyet testçileri özellikle M3'te daha kısa namlu uzunluğu ile aynı mermi hızını korumanın mümkün olmasından etkilendi. Aynı zamanda, bu model için ateşin doğruluğu, en azından daha ağır ve daha büyük olan ve aynı zamanda bir kompansatör ile daha uzun bir namluya sahip olan Thompson'ın seviyesinde veya hatta daha yüksekti.
Aynı zamanda, silahın 17 bin turdan sonra hayatta kalması neredeyse azalmadı. Bu bağlamda, GAU, M3 hafif makineli tüfek namlusunun ve yapıldığı metalin ayrı bir çalışmasını bile özel olarak gerçekleştirdi.
Ayrıca SSCB'de bu modelin sıkılığına ve toza dayanıklılığına dikkat ettiler. Silah, zorlu çekim koşullarında bile performansını koruduğu için bu oldukça önemliydi. Yani gerçek savaş koşullarında bir askerin hayatını kurtarabilirdi.
Belki SSCB, Ödünç Verme-Kiralama programının bir parçası olarak Kızıl Ordu için bir miktar petrol tenekesi siparişi bile verebilirdi. Ancak 1944'te hafif silahların, özellikle de hafif makineli tüfeklerin temini artık öncelikli bir ihtiyaç değildi.
Aynı zamanda Kızıl Ordu, Thompson hafif makineli tüfeklerini somut boyutlarda almayı başardı.
Bu küçük silahlardan 130 binden fazla birim SSCB'ye teslim edildi.