Son olaylar, askeri reform sorununu son derece ağırlaştırdı. Ordunun gücünün büyüklüğünde değil, kalitesinde olduğu kanıtlandı: Askerlerin profesyonelliğinde, liderlik sanatında, silahlanma seviyelerinde ve askerlerin moralinde. Bu göstergelerin yüksek bir seviyeye ulaşılması, hem yetkililer hem de toplumda ihtiyacı kabul edilen reformla sağlanmalıdır. Ancak her şey niyetlere bağlı değildir.
Askeri işlerin gelişmesinde nesnel olarak var olan kanunlar ve eğilimler var. Şimdilik görmezden gelinebilirler, ama nihayetinde onlar tarihsel süreçte belirleyici kelimenin ait olduğu onlara. Onların bildiği kadarıyla bilim var, ancak etkili pratik faaliyetin mümkün olduğu temelinde. Bu durumda, askeri tarih biliminin rolünün büyük olduğu askeri bilim kompleksi hakkında konuşuyoruz.
Başarı bileşenleri
Askeri reform, askeri-politik, askeri-ekonomik, askeri-yasal, askeri-teknik, askeri-sosyal ve askeri alanlar dahil olmak üzere devletin askeri sisteminde önemli bir değişikliği içerir. Her birinde, ortak bir plan ve zaman çerçevesi ile birleştirilen tüm bağımsızlıkları ve özgüllükleri için dönüşümler gerçekleştirilmektedir. Bu nedenle, askeri reform ordunun yeni bir nitel durumuna yol açan temel değişikliklerin bir kompleksidir ve filoülkenin tüm askeri örgütü gibi, devletin askeri ihtiyaçları ve ekonomik yetenekleri ile birleşti.
Her reform benzersizdir. Ancak bazı genel kalıplar var.
Birincisi, askeri mekanizmanın modernleşmesi ancak sistemik ise başarıya mahkumdur. Yani askeri bir organizmanın tüm bileşenlerini, işleyişinin koşullarını değiştirir - ekonomi, bilim, teknoloji ve personel eğitimi.
İkincisi, devletin ulusal özelliklerini görmezden gelirse, tarihsel kökleri ile bağlantılı değilse, yüzyıllar boyunca biriken askeri-tarihsel deneyimi dikkate almazsa, herhangi bir, daha radikal reformların başarısızlığa mahkum edilmesidir. Eski bir Rus atasözü var: “Geçmişe bakarsan, gözünü kaybedersen, geçmişi de unutursun, ikisini de kaybedersin.” XIX. Yüzyılın büyük Rus düşünürü Alexander Herzen, “Geçmişi daha iyi anlayarak, bugünü netleştiriyoruz, geçmişin anlamını daha derine bakarak, geleceğin anlamını tartışıyor, geriye bakıyor, ileriye gidiyoruz” diyerek bu fikri yineledi ve vurguladı.
Rusya'da, ulusal askeri tarih alanında uzun ve zengin bir araştırma geleneği var. Bu gelenek 18. yüzyılın ilk çeyreğinde, Büyük Peter ve onun “civcivlerinin” Büyük Kuzey Savaşı'nın tarihini yazmak için her cumartesi sabahı toplandıkları zaman doğdu. Geçen yüzyılın ikinci yarısına kadar, A. I. Mikhailovsky-Danilevsky, M. I. Bogdanovich, D. A. Milyutin gibi büyük transformatörün geleneklerini miras alan ve takip eden sadece birkaç kişi vardı. Ancak, reform çağının ortaya çıkması ve Genel Kurmay Akademisi'nin yaratılmasıyla birlikte, okulların tamamı bireysel bireylerin yerini aldı. Askeri tarih yazıcılığındaki “Akademik” ve “Rus” eğilimleri, geçmişe olan ilgiyi Rus ordusunun bugünü ve geleceği konusundaki kaygı ile birleştirerek doğdu.
Askeri tarih, Kızıl Ordu'nun teorisini, örgütlenmesini ve askeri sanatını şekillendirmenin önemli bir aracı olarak tanınmıştır. 1918'te askeri araştırmacılar ve tarihçiler, son savaş deneyiminden dersler toplayarak, dünya savaşında analitik tarihi eserler yaratmaya başladı. Bu eserlerin yazarlarının sonuçları, İç Savaşın savaş tecrübesi ile birleştiğinde, yeni bir askeri teori geliştirdi ve örgütsel değişimlerin temelini attı. O zaman ortaya çıkanların çoğu eski ve yeninin bir senteziydi. Böylece, yirmili yaşların orta ve ikinci yarısında, A. A. Svechin gibi askeri uzmanların bilgisi ve bir yandan da V. K. Triandafillov gibi genç kırmızı komutanlar, strateji geliştirme ve geliştirme de dahil olmak üzere daha fazla araştırmaları teşvik etti. derin savaş teorisi (operasyon).
Titanik çalışma
Askeri tarih bilimimiz Büyük Vatanseverlik Savaşı için özel bir bölüm atar. Derslerinin derinlemesine anlaşılmasını, liderlik deneyiminin bir sentezini gerektirir. Modern tarihçilik, ilk başta Yüksek Komuta faaliyetlerinin dengeli ve objektif bir değerlendirmesini yapmalıdır.
Uzun zaman boyunca, savaşın ilk günlerinde Stalin'in karıştığı efsanesini bilerek yarattı. Bu bir efsanedir ve Amerikalılar bunun farkındadır. Stalin'in yönetim deneyimini dikkatlice inceler ve özellikle 11'un Eylül ayındaki 2001 olaylarından sonra Stalinist fikirleri uygularlar. Aslında, savaşın ilk günlerinde Stalin, Zafer için örgütsel ve bilgilendirici bir mekanizma oluşturmak için devasa bir çalışma yaptı. Durum en zordu. Haziran 24, Vilnius, Haziran 28 - Minsk'ten ayrıldı. Haziran 30 faşistleri, Lviv'i, Temmuz 1 - Riga'yı ele geçirdi.
Sayısız belge, SSCB SNK başkanının, durumun üstesinden gelmeyi ve etkili bir yönetim sistemi oluşturmayı hedefleyen enerjik eylemlerini kaydetti. Stalin, günde 16 - 18 saat üzerinde çalıştı, insanlık dışı ve sorumluluk alan işlerin miktarı omuzlarına düştü. Haziran 23, girişimi üzerine Yüksek Komutanlık Karargahını yarattı. Genel Merkezin çalışma organları Genelkurmay Başkanlığı, Halk Savunma Komiserliği ve Donanma Dairesidir. Birincisi Mareşal Timoşenko başkanlık ediyordu, ama zaten Ağustos 1941’ta Stalin kendisi için tam sorumluluk aldı ve savaşın sonuna kadar Stavka’yı yönetti.
24 Haziran Stalin, Stakes'i desteklemek için bir bilgi mekanizması oluşturmaya başladı. İnisiyatifinde, Parti Merkez Komitesinin ve Hükümet'in “Sovyet Bilgi Bürosu'nun kurulması ve görevleri üzerine” ortak kararı kabul edildi.
“Yıllar süren zorlu denemeler sırasında, dahiyane ve sarsılmaz komutan J. V. Stalin tarafından yönetiliyor olması büyük bir mutluluktu,” dedi. Aralık ayında yapılan 21'taki Aralık'taki 1959'teki W. Churchill, J. V. Stalin'in 80'i vesilesiyle. - Olağanüstü bir kişiydi, hayatının geçirildiği dönemin acımasız zamanını dayatıyor ...
Stalin bizim için en büyük etkiyi yarattı. İnsanlar üzerindeki etkisi dayanılmazdı. Yalta konferansının salonuna girdiğinde, hepimiz ayağa kalkmış gibi ayağa kalktık ve garip bir şekilde, ellerimizi dikişlerden tuttuk ...
Rusya'yı bir pullukla aldı ve atomik teçhizatı bıraktı silah.
Hayır! Stalin hakkında söylenebilecek her ne ise, bu tür tarih ve insanlar unutulmaz. ”
Ahlaki kurallar
Ülkemizin tarihi geçmişine atıfta bulunmak mantıklıdır. Tarihimizdeki 80'un yüzdesi askeri olduğu için, bugün askerlik hizmetinin manevi ve ahlaki değerlerini şekillendirmede belirleyici bir rol oynamaya çağrılan kişidir. Tarihimiz ne kadar çarpık olursa olsun, her gerçek vatanseverin Anavatan'ın askeri ihtişamına olan ilgisi, asırlık yaş kaynaklarının kavranması engellenmeden devam ediyor. Bu kolayca açıklanabilir: Sonuçta, askeri tarih, yeri doldurulamaz eğitim, öğretim ve eğitim işlevleriyle ulusal kültürel mirasın önemli bir parçasıdır. Bu tartışılmaz gerçeğin aksine, sivil üniversitelerin eğitim sürecinden, askeri tarihçilerin eski öğretim kadrosunun kaybedilmesi, yenileri hazırlanmadı, iyi kitaplar ve tam teşekküllü didaktik materyaller yok edildi.
Halkımızın ve ordunun, fırsatçı eğilimler, ülkenin askeri tarihi, ordusunun ve donanmasının tarihi tarafından çarpıtılmamış gerçek bir ihtiyacı var. Bugün, hepimizin sağlıklı devlet yurtseverliğinin oluşumuna katkıda bulunan, özellikle yönlendirilmesi gereken manevi ve ahlaki rehberlerin icat edilmelerine gerek olmadığından, böyle bir hikayeyi yeniden yaratmamız gerekiyor - Rus ordusu ve donanması her zaman en zengin uygulamalarında bulundular. Rus düşünür I. A. İlyin, yerel ordumuzun bu özelliğini şu sözlerle dile getirdi: “Ordu, devletimin güçlü iradeli gücünün, halkımın cesaretinin somutlaşmış halidir; şeref, özveri ve hizmet organizasyonu ... ”Bu değerlerin yalnızca, demokratik gerçeklerle düzeltilmiş asker ve denizcilerin, genç memurların zihinlerine ve yüreğine makul bir şekilde getirilmesi gerekiyor.
Bu, manevi ve ahlaki kriterler sistemi ve aynı zamanda askerlik hizmetinin basit normları ile ilgilidir - onur, cesaret, görev, onur, askeri birlik, dirsek hissi, Anavatan aşkı, en iyi askeri geleneklere sadakat.
Askerlik hizmetinin idealleri, “İman, Çar ve Anavatan İçin” sloganıyla temsil edildi. Anavatan ve Rusya’nın büyüklüğüne olan inancı ve her bir insanın kendine özgü değeri olan halklarının, her askerin, Anavatan’ın savunucusu, dine dönüşü ve bazı dine değerlerini dışlamayan, sarsılmaz kalıyor.
Genel olarak, Rus askeri sisteminin özü, ruhun maddeye üstünlüğüdür. Temelleri aşağıdaki gibiydi. Silahlı Kuvvetlerin yapısı alanında, özgünlük (“diğer Avrupa uluslarına çok az benzerlik var” - Rumyantsev), niteliksel unsurların niceliksel olanlara göre üstünlüğü (“Çok kazanılmaz” - Suvorov). Eğitim alanında - dindarlık ve ulusal gurur (“Biz Rus'uz - Tanrı bizimledir!” - Suvorov), maddeye karşı bilinçli bir tutum (“Her asker kendi manevrasını anlamalıdır”), aşağıdan inisiyatif göstererek ve bu inisiyatifi yukarıdan teşvik etmeli (“Daha iyi bir yerel yargıç” ... "). Bu antlaşmalar harika meyveler verdi. Gelecekte, askeri tarih bilimi tarafından gelecek nesillere saklanarak verilebilir.
Bu nedenle, askerlerin ulusal askeri tarihin temelini temel alan eğitimi, yapay olarak askerlik hizmetinin manevi ve manevi değerlerini yeni bir sistem icat etme ihtiyacından kurtarır. Sadece Rus ordusunun asırlık deneyimlerinden çıkarılması ve modern Rusya'nın yeni sosyal ve politik koşullarında oluşan değerlerle desteklenmesi gerekiyor. Rusya Federasyonu Silahlı Kuvvetleri'nin reformu için bazı özel tekliflerden bahsedeceğim.
Askeri reformun en önemli bileşeni, Rus ordusunun personelinin yetiştirilmesi, manevi, ahlaki ve psikolojik sertleşmesi olmalıdır. Eski Rus ordusunun tecrübesine göre gönüllü kurumunu tanıtmak, topluluklar enstitüsünü restore etmek. Sivil yüksek ve orta öğretim kurumları dahil olmak üzere, mühendislik pozisyonlarını eğitmek için uzmanlar. Bu, maliyet tasarrufu ve memurlar için daha yüksek seviyede özel eğitim sağlayacaktır. Silahlı Kuvvetlerin finansal ve ekonomik hizmetlerini restore edin. 2008 - 2012’ta, komuta birliği ilkelerine dayanan, uyumlu ve iyi işleyen bir hizmet yerine, atanan görevleri çözmede büyük zorluk çeken finansal organlar oluşturulmuştur.