Hasan Nazım Balaban resimlerindeki hikayeler Anadolu’dan…
Hasan Nazım Balaban: Babam İbrahim Balaban’ın “Sanat yaşantının izdüşümüdür” söylemine katılıyorum ve buna uygun resim yapıyorum.
Çalışmaları genelde kendi yaşam hikayesinden ortaya çıkar. Bu hikaye benim olduğu gibi birçok insanın ve halkımızın hikayesidir de. Ben kendi yaşam deneyimlerimden yola çıkarak resimlerimle bir hikaye anlatıyorum. Her tablonun ayrı bir hikayesi olduğu gibi tamamı da bir hikaye oluşturur. Seçtiğim konular benim yaşantımdan çıktı demiştim: Son çalışmam da öyle.( Resim 1-Köy Otobüsü 2016 95×125 cm) Ben o çocuklar gibi otobüsün arkasından koştum; ayağımdan ayakkabım çıktı ve her zaman otobüsü yakalayamayıp “kösülen” çocuk ben olurdum.
Resimlerimde masalsı, cocuksu ve coşkulu bir resimsel anlatım dilini seçtim. Bazıları babasını andırıyor dedi; bazıları Burügel’e benzetti. Bir çok kişi de benim resimlerime “modern minyatür” dedi ki ben de buna katılıyorum. Ben minyatür yapmıyorum, resim yapıyorum; fakat, belki buradaki benzerlik minyatürlerin de bir hikaye anlatmasıdır diye düşünüyorum. İlk dönem tablolarımda daha çok pastel tonlar ve birbirine yakın renkler kullanıyorken sonraları daha çok renk ve parlak tonlar kullanmaya başladım.