Tempura dövülmüş ve derin yağda kızartılmış olsa da temiz tatlar, basitlik ve malzemelere minimalist yaklaşımla karakterize edilen Japon yiyecek yaklaşımı bozulmadan kalır. Yemek için en uygun malzemeler arasında karides, tarak, kalamar ve küçük yengeçler veya shiitake mantarı, kuşkonmaz, Japon patlıcanı ve kar bezelye gibi sebzeler bulunur.
Hamur, un, yumurta ve sudan oluşan, malzemeleri nemli ve lezzetli tutan tempura’nın en önemli parçasıdır. Yemek çok basit olmasına rağmen, oldukça karanlık bir kökene sahip. En popüler teori, 16. yüzyılda Portekiz’den Japonya’ya gelen Cizvit misyonerlerinin, Köz Günlerinde (et tüketilmesine izin verilmeyen günler) sebze ve deniz mahsulleri börekleri tüketerek yemek için en olası ilham kaynağı olduğunu söylüyor.
Başka bir teori, dövülmüş ve derin yağda kızartılmış yiyeceklerin Japonya’ya Çinliler tarafından tanıtıldığını, başlangıçta vejetaryen diyetlerini daha lezzetli hale getirmek isteyen Zen rahipleri tarafından benimsendiğini söylüyor. Tempura’nın kökenine bakılmaksızın, tek başına, pirinç üzerinde, soya sosu eşliğinde veya hatta sushi rulolarında dolgu olarak çok çeşitli şekillerde servis edilen ikonik bir yemek olmaya devam ediyor.