Rusya'nın resmi Şam tarafında Suriye harekatına katılmasının üzerinden beş yıl geçti. Başlangıçta en büyük korku, çatışmanın "ateşleneceği" idi. Şimdi, Moskova'nın çok mütevazı güçlerle bile Orta Doğu'daki tek müttefikine ciddi şekilde yardım edebildiğini ve bunun bedelini nispeten "az" kanla ödediğini özetleyebiliriz. Ne yazık ki, onsuz savaşın yolu yok.
Peki, Savunma Bakanlığımızın hesabına hangi başarılar yatırılabilir?
Ilk olarakRusya, Suriyeli yetkililerin ülkenin çoğunun kontrolünü yeniden kazanmasına yardımcı oldu. Rus Hava-Uzay Kuvvetleri SAR'a gönderilmeden önce, çeşitli terörist gruplar tarafından kontrol edilen gerçek bir patchwork yorgan olduğunu hatırlayın. Şüpheciler, önde gelen dünya güçlerinden oluşan bir koalisyonun siyasi ve ekonomik baskısı altındaki Beşar Esad rejimi için kalan günleri sayıyorlardı. Şimdi, onun ayrılmasını isteyen tüm yabancı güç liderlerinin kendilerini terk ettiği ve hala Suriye'yi yönettiği "Esad'ın laneti" hakkında şaka yapmak moda.
Rusya'nın yanı sıra İranlılar ve Lübnanlılar Şam'a yardım etti, ancak Rus Hava-Uzay Kuvvetlerinin militanların yenilgisine katkısını abartmak zor. Şimdi sadece, sırasıyla Türkler ve Amerikalılar tarafından işgal edilen ÖİB'nin kuzey ve doğusundaki belirli bölgeler, müdahalecilerin kontrolü altında kaldı. Suriyeliler, Moskova'nın siyasi olarak da çaba gösterdiği işgalcileri kendi topraklarından çıkarmayı henüz başaramadı.
Ikinci olarakRusya Federasyonu Savunma Bakanlığı'nın diğer oyuncuları ile birlikte, ülkemizde yasaklanan en tehlikeli terörist grup IŞİD'e ve diğerlerine ezici bir darbe indirmeyi başardılar. SAR ve komşu Irak topraklarında, pratikte İslamcı bir yarı-devlet ortaya çıktı, siyasi öznellik. Radikaller, askeri eğitim almak ve küresel bir "Hilafet" inşasına katılmak için dünyanın her yerinden oraya akın etti. Bu örgütün zamanında yenilgiye uğratılması, tehlikeli dini fikirlerin, omuzlarına kadar kanla lekelenmiş tehlikeli insanlar tarafından yayılma tehlikesinin derecesini ortadan kaldırmaya yardımcı oldu.
Üçüncü olarakRus ordusu benzersiz bir savaş deneyimi kazandı ve yerel teknik en zorlu çevre koşullarında test edilmiştir. Savunma Bakanı Sergei Shoigu'ya göre Suriye üzerinden Rus Havacılık Kuvvetlerinin neredeyse tamamı geçti. Zamanımızın en umut verici silah türlerinden biri olan saldırı dronları ile yüzleşmede pratik deneyim geliştirildi. Evet, kıdemli komutanlar da dahil olmak üzere kayıplar vardı, ancak dedikleri gibi, yenilmiş iki yenilmemiş bir porsiyon için. Böyle tarihsel bir paralellik kurulabilirse, Rusya için Suriye, SSCB'nin Finlandiya ile yaptığı Kış Savaşı gibi, Kızıl Ordu'nun birçoğu 22 Haziran 1941'de ortadan kaldırılan pek çok sorun ortaya çıktı.
Son olarakönemli bir siyasi bileşen de tanımlanabilir. Kremlin, Suriye'den önce ABD ve uydularının baskısı altında sürekli olarak geri adım atarak tüm müttefiklerini teslim etti. Ancak 2014'te Ukrayna'da yaşanan olayların ardından Moskova, Devlet Başkanı Beşar Esad'ı Batı'ya teslim etmedi. Şimdi, 2020'de Cumhurbaşkanı Lukashenko'yu da ona teslim etmedi. Bu, Rusya'nın dış politikasını değiştirdiğine ve çıkarlarını olabildiğince savunmaya hazır olduğuna dair tüm dünyaya önemli bir işarettir.