İklim değişikliğinin etkisini görmek ister misiniz? Dar bir ızgara açın.
Danimarka, Kanada, Fransa ve Grönland’dan bir araştırma ekibi, dergide 10 Mart’ta yayınlanan yeni bir çalışmada tam da bunu yapıyor. Güncel Biyoloji. Amaç anlamaktı Son 50 yılda hayvanlar iklim değişikliğinden nasıl etkilendi?
Erkek tek boynuzlu at dalları düzinelerce kemik katmanından oluşur. Her yıl deniz gergedanı yeni bir dış katman oluşturur ve altındaki eski kemik katmanlarını korur.
Bu, yazarlara göre, antik bir ağaç gibi, bir deniz gergedanı kafesi bırakmanın, hayvanın 50 yıllık ömrü boyunca bilim adamlarının Yeme alışkanlıklarını, göçü ve maruz kalmayı sonuçlandırmak için kullanabilecekleri “çok değerli bir çevresel bilgi arşivini” temsil ettiği anlamına gelir. kirlilik.
Veriler, belirli bir narralın Kuzey Kutbu’ndaki ısınan buzdağlarına nasıl tepki vereceği gibi, “bireysel yüzey reaksiyonlarını küçük ölçekte incelemeyi ve nadiren çevreyi değiştirmeye dahil olmayı” mümkün kıldığını söylüyor.
Ancak fildişi, bireysel davranışlardan çok, iklim değişikliğinin Kuzey Kutbu hayvanları üzerindeki kümülatif etkilerini “tanımlama konusunda benzersiz bir kapasiteye” sahiptir ve bir yılın ne kadar kötü olduğunu göstermeyen daha yaygın zaman verileriyle belirlenir.
Bu çalışmada, Aarhus Üniversitesi’nden Rune Dietz ve McGill Üniversitesi’nden Jean-Pierre Desforges, uluslararası bir araştırma ekibi ile birlikte, 1962’den 2010’a kadar kuzeybatı Grönland’dan toplanan 10 Dar salyangoz katmanını analiz ettiler.
“Rare Insights” yazarlarının bu hayvanların davranışları hakkında okuduklarının sonuçları, hızlı bir atmosferle değişen koşullarda sunulmaktadır.
Çalışılan deniz gergedanı, ana besin kaynağını buzun altında bulunan türlerden, kapelin ve kutup hepatik balıkları gibi açık okyanustaki türlere yavaşça değiştirdi ve Arktik buz azaldıkça davranışları, göçleri ve beslenmeleri azaldı.
Bunu yaptıkça, araştırmacılar ağsı katmanlardaki cıva miktarının azaldığını, çünkü kilimlere olan bağımlılıklarının Grönland’dan daha kirli kıyı sularında azaldığını keşfettiler.
Ancak endişe verici olan şey, fildişinin eğilimin son zamanlarda kullanıldığını göstermesidir. Hayvanlarda cıva birikimi, avında bulduğu küçük konsantrasyonlar nedeniyle normal olsa da, Dietz ve Desforges, retikülanlardaki cıva konsantrasyonlarının 2000 ile 2010 yılları arasında hızla arttığını buldular.
Bunun nedeni üzerine yapılan araştırmalar kesin değildir, ancak bunun Güneydoğu Asya’daki artan sera gazı emisyonlarından veya Narula avındaki besin zincirinin daha düşük konsantrasyonlarından kaynaklanabileceğini düşündürmektedir.
Ancak nedeni ne olursa olsun, Narula’ya özgü değildir. Benzer çalışmalar, kutup ayıları ve Kutup tilkilerindeki cıva konsantrasyonlarında artışların aynı anda gerçekleştiğini göstermiştir.
Güçlü bir nörotoksin olan cıva, yüksek seviyelerde biriktiğinde hayvanlar için tehlikeli olabilir.
Yazarlar, genel olarak, bu çalışmanın, çevrelerindeki hızlı değişim dönemindeki Narvel’in uyum sağlığına ve genel sağlığına “eşi görülmemiş bir içgörü” sağladığını söylüyorlar.
Ve Kuzey Kutbu’ndaki müzelerdeki ve koleksiyonlardaki çok sayıda Dar kafes göz önüne alındığında, bilim adamlarının onları bu şekilde kullanması şaşırtıcı değil – Arktik ortamının kemikle yazılmış genişleyen bir zaman çizelgesi olarak.