Mars'ta yaşam bulma şansı biraz arttı: Araştırmacılar, bazı bakterilerin soğuk ve kuru koşullarda radyasyon bombardımanına maruz kalırken milyonlarca yıl hayatta kalabildiğini keşfetti. Dünya’ya özgü tür Deinococcus radiodurans'ın dayanıklılığı, inanılmaz genetiği sayesindedir ve ona "En radyasyona dayanıklı yaşam formu" dünya rekorunu kazandırır. Bunun Mars'ta yaşam arayışına etkileri olabilir - aynı zamanda Dünya yaşamını Kızıl Gezegenden uzak tutmaya da.
Mars zorlu bir dünya. Manyetik alan olmadan ve ince bir atmosferle, yüzey sürekli olarak yüksek enerjili parçacıklar ve ultraviyole ışınlar tarafından bombardımana tutulur. Bu, çoğu bakteriyi baştan öldürmek için yeterlidir, ancak bunun da ötesinde, gezegen çok soğuk ve çok kurudur.
Northwestern Üniversitesi'nden kıdemli yazar Brian Hoffman bir açıklamada, "Mars atmosferinde akan su veya kayda değer miktarda su yoktur, bu nedenle hücreler ve sporlar kurur." dedi. "Mars'taki yüzey sıcaklığının kabaca kuru buza benzer olduğu da biliniyor, bu yüzden gerçekten derinden donmuş durumda."
Deinococcus radiodurans, 1956'da et tenekelerinde normalde sterilizasyon için yeterince yüksek radyasyon dozlarından kurtulduktan sonra keşfedildi ve "Bakteri Conan" takma adı verildi. Araştırmacılar, hayatta kalma yeteneklerini test etmek için, mikroorganizma örneklerini gama radyasyonu ve protonlarla vurdu. Bakterilerin kurutulduğu, dondurulduğu ve derinlere gömüldüğü Mars koşullarında, D. radiodurans 140.000 gray’lik (iyonlaştırıcı radyasyon dozu birimi) radyasyona dayanabilir. Bu, ortalama bir insanı öldürebilecek dozdan 28.000 kat daha yüksektir.
Hayatta kalmakta Bacillus sporlarından daha iyidir - ki onların milyonlarca yıl dayandığı görülmüştür. Mars yüzeyinde, Conan birkaç saat içinde ölecektir. Ancak, sadece 10 santimetre aşağıda, hayatta kalma süresi 1,5 milyon yıla çıkar. 10 metre derine gömüldüğünde, araştırmacılar 280 milyon yıllık hayatta kalma süresi tahmin ediyorlar.
Sağlık Bilimleri Üniformalı Hizmetler Üniversitesi'nde (USU) patoloji profesörü ve Ulusal Akademiler Gezegensel Koruma Komitesi üyesi Michael Daly, "Mars yer altına gömülü D. radiodurans, Mars'ta akan su kaybolduktan sonraki tahminen 2 ila 2,5 milyar yıl boyunca uykuda hayatta kalamasa da, bu tür Mars ortamları meteorit çarpmaları tarafından düzenli olarak değiştirilir ve erir." diye ekledi.
"Periyodik erimenin aralıklı yeniden popülasyona ve dağılmaya izin verebileceğini öne sürüyoruz. Ayrıca, eğer Mars yaşamı bir zamanlar var olduysa, şu anda Mars'ta yaşayabilen yaşam formları olmasa bile, makromolekülleri ve virüsleri çok çok daha uzun süre hayatta kalacaktır. Bu, Mars'ta yaşam geliştiyse, gelecekteki görevlerde ortaya çıkma olasılığını güçlendiriyor."
Gelecekteki görevler, Mars'ın yer altını doğrudan keşfedebilir ve hatta bazı sağlam yaşam formlarının orada gelişmesi durumunda biyolojik kanıtlar bile bulabilir. Aynı zamanda, çalışma, Mars'ı Dünya'daki yaşamla kolayca kirletebileceğimiz uyarısını gündeme getiriyor.
Çalışma Astrobiology dergisinde yayınlandı.
Bu içerik IFLSCIENCE’da yayınlanmıştır.