Anthony Joseph Foyt, Jr. veya A.J. Foyt, cüce yarış arabaları yapan bir oto tamircisinin oğluydu. Babası tarafından cesaretlendirildiğinde, 17 yaşında bir yarışçı oldu ve yakınlardaki yarışlarda yarıştı, ancak başarı başlangıçta onu atlattı. Ancak yeteneği göz ardı edilemezdi. Kısa süre sonra bir takımda yer buldu ve ilk Indianapolis 500 yarışında yarıştı; mekanik bir sapma nedeniyle yarışı tamamlayamadı. Ancak üç yıl sonra 26 yaşında dört Indy 500 unvanından birincisini kazandı. Le Mans'ın 24 Saatinde efsanevi sürücü Dan Gurney ile ortaklık yaptı. Sadece dayanıklılığını değil, aynı zamanda kazanan ilk Indy 500 olduğu için çok yönlülüğünü gösterdi. Indianapolis 500, Daytona 500 ve 24 Hour Le Mans gibi profesyonel yarışların "Triple Crown" unu kazanan tek kişidir. Emekli olduktan sonra ekip sahibi olarak çalışmaya devam ediyor. Şirketi, A.J. Foyt Enterprise’ın ekipleri CART, IRL ve NASCAR'a katıldı. Yarışta birçok ödül ve onur aldı ve Associated Press tarafından "Yüzyılın En İyi Sürücüsü" (Mario Andretti ile) ilan edildi.
Çocukluk ve Erken Yaşam
Houston, Teksas'ta Anthony Joseph Foyt, Jr. olarak doğdu. Babası (Tony) yarış arabaları konusunda uzmanlaşmış bir dükkan işletti. Genç Anthony Pershing ve Hamilton ortaokullarına gitti.
Lamar ve San Jacinto liselerine gitti, ancak yarışa katılmak istediğini ve mekanik olmak için liseden ayrılmasını istedi. 18 yaşına geldiğinde babasının cüce arabalarıyla yarışıyordu.
Kariyer
Yarış kariyerine cüce bir arabada başladı. İlk USAC cüce araba galibiyeti 1957'de Kansas City'de 100 tur etkinliğinde gerçekleşti ve sezon puan tablosunda yedinci oldu.
1957'den sonra sprint ve şampiyona arabalarına geçmesine rağmen, ard arda iki Türkiye Gecesi Grand Prix şampiyonu olan Astro Grand Prix, daha sonra Hut Hundred'i kazandı.
1956'da Indiana, Salem'de ilk sprint otomobil yarışını kazandı. IMCA'dan USAC'a geçti ve 28 USAC Ulusal sprint arabası özellik yarışında ve bir Doğu Şampiyonası unvanıyla kazandı.
1964 sezonunda dördüncü ulusal Indy otomobil unvanına yükseldi. Jim Clark, Bobby Marshman ve Parnelli Jones tarafından sürülen otomobiller mekanik takozlar geliştirdikten sonra ikinci Indy 500'ü kazandı.
1964'te Kaliforniya'daki Hanford Speedway'deki Billy Vukovich Memorial 200, Milwaukee, Texas World Speedway ve Michigan Uluslararası Speedway'de USAC'nin stok otomobil yarışında üç kez şampiyon oldu.
İlk NASCAR yarışını Temmuz 1964'te Daytona Uluslararası Yarış Pisti'nde son 50 turda Bobby Isaac'in liderliğini aldıktan sonra Daytona Plajı'nda kazandı.
1965 yılında Kaliforniya, Riverside'da büyük göğüs yaralanmaları ve NASCAR yarışında kırıldı. Parça doktoru onun öldüğünü bile ilan etti, ancak rakip Parnelli Jones onu yeniden canlandırabildi.
1967 Indianapolis 500'de, Carl Williams'ın önünde beş araba kazası yapmak için kontrolünü kaybettiği STP-Paxton Turbocar'da en sevdiği Parnelli Jones'u yendi.
1967'de 24 Saat Le Mans yarışını ve daha sonra 12 Saat Sebring ve 24 Saat Daytona'yı kazandı. Böylece dayanıklılık yarışının Triple Crown'u elde etti.
20 Şubat 1972'de Daytona Uluslararası Speedway'de 1971 model Mercury kullanan bir NASCAR yarışı olan Daytona 500'ü kazandı. O yılki etkinlikte en az sayıda lider vardı.
1971'den iki yıl üst üste Wood Brothers Racing için Ontario Motor Yarış Pisti'ni kazandı. Parkur şekli Indianapolis Motor Speedway'e benziyor ve neredeyse dikdörtgen oval.
1981'de Michigan 500'de meydana gelen bir kaza neredeyse bir kola mal oldu.Yarış pistlerine geri dönmeye kararlı, ertesi yıl Indy 500'de kalmayı başardı.
Alt ekstremitelerinde ağır yaralanmalara maruz kaldığı ciddi bir kaza, Wisconsin Elkhart Gölü'ndeki Road America'da 1990 CART yarışında gerçekleşti, ancak ertesi yıl Indianapolis 500 için geri döndü.
Yarış ekibini tımar etmek için Indianapolis'in Pole Günü 1993'te araç kullanmaktan çekilme kararını açıkladı. “Genç bir sürücünün ihtiyacı olan araba sahibi olamadım ve araba sahibi olamadım” dedi.
Ekibi, 1967-1998 yılları arasında ulusal Indy otomobil unvanını beş kez kazandı. Scott Sharp ve Kenny Brack, son iki yılda sürücü oldu.
Başlıca Başarılar
1961'de Foyt puan şampiyonasını savundu ve bunu yapan ilk sürücü Indy 500'ü kazandı. 139.13 mph'lik rekor hız, kabarmış bir lastik yüzünden çukurlaşmaya zorlanan Eddie Sachs'ı kazanmasını sağladı.
Yakıt tükenmesine rağmen 1977 Indianapolis 500'ü kazandı. Motor hasarını kaybeden zaman kaybını telafi etmek için turbo takviyesini açtı. Şans onu Johncock’un motoru dururken tercih etti.
Ödüller
Şimdiye kadarki en büyük yarış sürücülerinden biri, Indianapolis 500'ü dört kez, Daytona 500, 24 Saat Daytona ve 24 Saat Le Mans'ı kazanan tek kişi.
Foyt, Associated Press tarafından Mario Andretti ile birlikte Yüzyılın En İyi Sürücüsü seçildi. 1998'de NASCAR'ın 50 En Büyük Sürücüsü listesine dahil edildi.
1988'den beri Uluslararası Motorsporları Onur Listesi, Ulusal Sprint Otomobil Onur Listesi, Motorsporları Amerika Onur Listesi ve Ulusal Midget Otomobil Yarışları Onur Listesi'ne atandı.
Kişisel Yaşam ve Miras
Foyt ve karısı Lucy'nin dört çocuğu var - Tony (A.J. III), Terry, Jerry ve Larry. Jerry, stok otomobil yarışlarında, Larry go-kart yarışlarında ve Tony ve oğlu, genç dragsters yarışlarında yer alıyor.
önemsiz şeyler
Bu emekli efsanevi yarış pilotu Afrika katil arılarını korkutuyor. Yarış günlerinde, arabasının alevler içinde yükseleceği korkusuyla kızardı.
'Top mermisi' filminde, Top mermisi yarışını durdurmaya çalışan hükümet yetkilisinin adı, bu efsanevi yarışçının adını almaktır.
Hızlı gerçekler
Doğum günü 16 Ocak 1935
milliyet Amerikan
Burç: Oğlak burcu
Bilinen Diğer Adları: Anthony Joseph, Anthony Joseph Foyt Jr.
Doğum yeri: Houston
Ünlü Emekli Otomobil Yarışı Şoförü