Charm of the Soul Pets - Bölüm 22: Dokuzuncu Seviye Alevkuyruk
Çeviri: bebebiskuvisi
Ağdalı kan çimenlere yayılırken, metalik koku da, şiddetli rüzgarla birlikte sık ormana yayıldı.
Mo Xie iki cesede bakarak pençelerini kaldırdı ve onları yalayarak temizledi.
Chu Mu durduğu yerden çıktı ve dikkatle orada kalakalmış Kaya Canavarı’na baktı.
Ruh hayvanı eğitmeni ölürse, ruh hayvanıyla olan ruh sözleşmesi hükümsüz kalırdı. Kaya Canavarı da Ma Zhi’nin kontrolünden azade olmuştu ve doğal olarak önceki emirleri de geçersiz kalmıştı.
“Huo, huo…”
Kaya Canavarı kafasını ovuşturarak hiçbir şey yapmadan durdu. Biraz boş boş dolaştıktan sonra Mo Xie’yi gördü ve onun buz gibi bakışlarını görünce paniklemeye başladı. Ardından hızlıca sık ormanın içine kaçtı.
Ruh hayvanları ve eğitmenleri, ruh sözleşmesi tarafından kısıtlanırdı; ruh hayvanı, eğitmenin emrettiği her şeyi yapmak zorunda kalırdı. Ruh sözleşmesi sona erdiğinde, ruh hayvanı özgürlüğünü geri kazanırdı. Eğitmenleri ile olan telepatik bağlantıları kesildiğinde, eğitmenleriyle ilgili olan özel tefekkürlerini kaybederlerdi.
Ama genellikle, uzun zaman boyunca eğitmenleriyle kaldıklarından duygusal bir bağ oluşurdu. Eğitmenleri öldürüldüğünde sık sık katilden intikam almaya çalıştıkları görülürdü. Kaya Canavarı’nın kaçmış olması, Ma Zhi’yle hiçbir duygusal bağının olmadığını gösteriyordu.
“Çok enerji harcadın, değil mi?” Chu Mu, Mo Xie’ye doğru yürürken sordu.
“Wuwu--” Mo Xie’nin gözlerinde bir kez daha sevecenlik ortaya çıktı, ama hâlâ savaşma ruhuyla doluymuş gibi görünüyordu.
“Alanında biraz dinlen. Savaş zamanı seni yine çağırırım.” dedi Chu Mu. Mo Xie enerjisinin sadece %20 kadarını kullanmıştı. Bu da durumunu çok etkilememişti, ama yine de güçlü düşmanlarla savaşacaklardı ve ne kadar iyi durumda olursa o kadar iyi olurdu.
Bundan sonra Chu Mu, Mo Xie’yi ruh hayvanı bölgesine geri yolladı. Küçük camgöbeği böcekle birlikte ağaca tırmandı ve ona erzakından verdi. “Bunu hak ettin.”
“Shashahsa.” Küçük camgöbeği böcek keyifli sesler çıkararak Chu Mu’nun ona verdiği erzakı kemirmeye başladı.
Ardından Chu Mu, bu özel küçük böceği de yanına alarak ağaçların daha sık bir hâl aldığı ormanın derinliklerine doğru yürüdü. Chu Mu etrafındaki bu yaprak döken ağaçların adanın iç bölgelerinde olduğunu hatırladı.
Şimdi, yaprak döken ormana girmişti. Özellikle sessiz olan ormanda, düşmüş yapraklara basınca çıkan ses fazlaca şiddetliydi.
Chu Mu çok hızlı yürümeye cesaret edemedi. Sonuçta rakiplerinin de ruh hayvanları vardı. Rakipleri algılama becerisi çok yüksek bir ruh hayvanına sahipse, paçayı kolayca ele verirdi.
Chu Mu aniden durdu ve ilerideki yaprak döken ağaçlara doğru baktı. “İlerisini kontrol et. Sesler duydum sanırım.” Omuzundaki küçük böceğe hitaben konuştu.
Küçük böcek çok akıllıydı ve Chu Mu’yu anlayabiliyordu. Hafifçe sıçrayarak bir dalın üzerine çıktı ve sonra yaprakların arasında gözden kayboldu.
Chu Mu da yavaşça ilerledi. Yüz metre sonra, ince dalların arasından beyaz kıyafetli Luo Chen’i gördü.
Bir süre sonra, Chu Mu’nun küçük gözcüsü geri döndü. İlginç bir beden dili kullanarak Chu Mu’ya ileride üç insanın ve dört ruh hayvanının olduğunu söyledi. İki kişi ve ruh hayvanları bir başka ruh hayvanıyla savaşırken, üçüncü kişi ve ruh hayvanı hemen yan tarafta gözcülük yapıyordu.
“Zhou Shengmo ve bir başka kişi dokuzuncu seviye ruh hayvanıyla savaşıyormuş gibi görünüyor. Savaşa katılmayan kişi muhtemelen Luo Chen. Önce onunla ilgilenmek zorundayım.” diye düşündü Chu Mu.
Zhou Shengmo’nun bir sürü adamı vardı. Chu Mu onlara teker teker saldırırsa şansı daha fazla olacaktı.
Chu Mu biraz daha yakınlaştı ve düşündüğü gibi, Zhou Shengmo’nun Avcı Kurdu’nun dokuzuncu seviye Alevkuyruk’la savaştığını gördü.
Zhou Shengmo’nun yanında, sekizinci seviye Çelik Diş’e sahip Tang Xian vardı.
“Bu Tang Xian! Bu savaş zorlu geçecekmiş gibi görünüyor. Ama Alevkuyruk da oldukça güçlü görünüyor…” Chu Mu kendi kendine mırıldandı.
Alevkuyruk, Hayvan Krallığı’ndan -şeytan tipi- Alevkuyruk türü bir ruh hayvanıydı ve tür seviyesi yüksekti. Vahşi bir tazının bedenine ve alevler içinde bir kuyruğa sahipti. Alevkuyruk’un seviyesi, alevinin renginden ve yoğunluğundan anlaşılabilirdi.
Alevkuyruk’un tür seviyesi Avcı Kurt’tan aşağı değildi, bu yüzden Zhou Shengmo’nun Avcı Kurdu’nun seviyesi sadece sekizse, kazanması çok zordu. Tang Xian ve sekizinci seviye Çelik Diş’le ortaklık kurmasına şaşmamak gerekiyordu.
Savaş, dokuzuncu seviye Alevkuyruk çok güçlü olduğundan çok şiddetliydi. Hızı, gücü, savunması, hepsi Zhou Shengmo’nun Avcı Kurdu’ndan da Tang Xian’ın Çelik Dişi’nden de daha iyiydi. Ateş büyüsü kullanma yeteneğine de sahip olduğundan, Tang Xian’la Zhou Shengmo’nun onu yenmesi biraz zaman alacaktı.
Luo Chen’in ruh hayvanı bir Ağaç Şeytanı olduğundan savaşa katılmamıştı. Bitki Dünyası’ndan olan çoğu ruh hayvanı, ateş tipi canlılara karşı dezavantaja sahipti. Ağaç Şeytanı, Alevkuyruk’un ateşinin kıvılcımına bile yakalansa savaşma yeteneğini kaybederdi.
“Bu ses de ne?” dedi Zhou Shengmo. Yedinci andaca ulaşmış bir ruh hayvanı eğitmeni olarak, farkındalığı diğerlerinden daha yüksekti.
“Ne sesi? Yanlış duymadığına emin misin?” Tang Xian tamamen baş belası Alevkuyruk’a odaklanmıştı ve savaş dışında hemen hemen hiçbir şeyin farkında değildi.
“Ayak sesleri duydum.” dedi Zhou Shengmo.
“Ao!”
Alevkuyruk kükredi ve kuyruğunu sallayarak bir alev çemberi yarattı. Alev çemberi çabucak yakınlardaki bitkileri tutuşturdu ve bir alev duvarı oluşturarak Çelik Diş ile Avcı Kurt’u birbirinden ayırdı.
“Kaçmasına izin verme!” diye bağırdı Zhou Shengmo. Ardından Luo Chen’e bakarak dedi ki: “Çevreye karşı uyanık ol, yakınlarda sıra dışı bir şey var!”
“Sousousou”
Kuru yapraklardan çıkan ayak sesleri, dallar arasından hızla fırladı!
Bir sonraki an, pençeleri tehlikeli bir şekilde parlayan Mo Xie, Luo Chen’in yanında ortaya çıktı!
“Humph, bana alçakça saldırmak mı istiyordun?” Luo Chen gözlerini kapatarak ürkütücü bir şekilde güldü.
Luo Chen gözlerini kapattığı anda Ağaç Şeytanı kurumuş ele benzer dalını uzatarak Luo Chen’i korumaya aldı.
“Shua!!”
Mo Xie’nin pençeleri, dal üzerinde derin bir iz bıraktı, neredeyse ikiye bölüyordu!
Luo Chen boş gözlerle ize bakarken terlemeye başladı! Pençeler biraz daha derine ulaşsaydı, boğazını kesecekti!
“Kimsin?” diye bağırdı öfkeyle. Sinsi bir saldırı bekliyor olmasına rağmen, düşmanına karşı en ufak bir küçümsemenin dahi hayatına mal olacağını beklemiyordu!
Chu Mu saklandığı yerden, yani ağacın arkasından dışarı çıktı ve buz gibi gözleriyle öfkeli Luo Chen’e baktı!
Mo Xie, Chu Mu’unn yanına geri dönmüştü bile. Bir adam ve bir tilki...Sessizce ağacın gölgesinde duruyor, garip ve neredeyse şeytani bir görüntü sergiliyordu.