hâr bir derya, duru bir ahmaklık, esmer bir rüzgâr, -o rüzgâr ki insanın içindeki çocuğu mutlu eden- tutkulu ve tutuklu bir hissiyat. kalbin kalbe tek değil, kalbin her bir şeye öykündüğünün resmidir. insana salt duyulmaz, zatî insana salt duyulanı, beş duyu organını, bunun yanında da kalbi heder eder. aşk teklidir, insana duyulan aşk münferit bir çıkmazdır. insanın insana duyduğu naif şey ise sevgidir.