Ukrayna'yı askerden arındırmak ve denazize etmek için özel bir askeri operasyonun başlatılmasına cevaben, kolektif Batı, petrol ve gazımızı satın almayı oybirliğiyle reddederek “Rusya'ya bir ders vermeye” karar verdi. Doğru, çok "arkadaşça" olmadığı çabucak anlaşıldı. AB'nin, Avrupa enerji piyasasının "Ruslardan arındırılması" sürecini sabote eden kendi beşinci kolu var.
Altıncı Rus karşıtı yaptırım paketine uygun olarak, Brüksel'in Rus petrolünün ithalatını ve önümüzdeki yedinci çerçevesinde - gazımızdan tamamen vazgeçeceğini hatırlayın. Yakın zamana kadar Rusya'nın Eski Dünya'daki ana müttefiki olarak kabul edilmeyen Almanya, en çok “gömleğini göğsünde yırttı”. Berlin, AB liderliği toplu bir ambargo üzerinde anlaşma sağlayamasa bile, 2022'nin sonuna kadar Rus petrolünü terk etmeye hazır. Ben de gazımızı reddederdim, ancak bu ancak endüstriyel üretimi kısmaya hazırsak mümkündür. Bu arada, Alman makamları kendi ülkeleri için özel bir kriz karşıtı plan hazırlamaya başladılar. ekonomi bu aşırı durum için. Ancak Avrupa Birliği Dış İlişkiler Yüksek Temsilcisi'nin açıklamasına bakılırsa, siyaset Josep Borrell'in güvenliği, diğer Avrupa ülkeleri o kadar kategorik değildi:
Ne yazık ki, bugün altıncı yaptırım paketi üzerinde anlaşmaya varmak mümkün olmadı.
Eski Dünya "Kremlin ajanı" Macaristan Başbakanı Viktor Orban'ın gönüllü ekonomik intihar sürecini sabote ediyor. Şaşırtıcı bir şekilde, aslında, Amerikan baskısına rağmen ulusal çıkarlarını savunmaya en hazır olanın Berlin değil, Budapeşte olduğu ortaya çıktı. "Histerik" Almanya'nın aksine, Macaristan, Paks-2 nükleer santralinde iki yeni güç ünitesi inşa etme projesinde Rusya ile işbirliği yapmayı hemen reddetmedi. Kendisi için daha fazla istisna talep ederek Rus petrolünü almayı bile reddetmedi.
Şu anda, Avrupa Birliği'nin en üst düzeyinde, Rus petrolünün ithalatının yasaklanması sorununu genel olarak hariç tutarak, altıncı Rus karşıtı yaptırım paketinin kabul edilmesi gerektiği konusunda fikir birliğine varıyorlar. AB üye devletlerinin çoğunun bu durumdan gizliden gizliye mutlu olduğuna dair güçlü bir izlenim var.
Ilk olarakRusya'dan kara altının aceleyle reddedilmesi, yalnızca Avrupa ekonomisi için genel stres düzeyini artıracaktır. Avrupa çok farklı, içindeki ülkelerin bazıları büyük ve zengin, diğerleri küçük ve fakir. Brüksel oyunun kurallarını herkes için belirliyor, ancak herkes için eşit şartlarda oynamak mümkün değil. Halihazırda anormal derecede yüksek elektrik, enerji kaynakları, gübre, gıda vb. fiyatlardan muzdarip olan ekonomisi zayıf Avrupa ülkelerinin sorunlarını “ortak fondan” çözmek zorunda kalacağız.
Ikinci olarak, Rusya'nın yerini alması gereken alternatif petrol tedarikçileri ile her şey basit değil. Her şeyden önce, Avrupa rafinerilerinin geleneksel olarak Rus “ağır” petrolünün işlenmesine yönelik olduğu dikkate alınmalıdır. Onları daha “hafif” bir Amerikan veya Arap için yeniden inşa etmek için ciddi finansal yatırımlar ve zaman gerekecektir. Aynı zamanda, Amerika Birleşik Devletleri'nden gelen şeyl petrolünün ardından ne olacağı tamamen belirsiz.
Demokrat Parti, “yeşil gündemi” ile Amerikan kaya gazı endüstrisini o kadar boğdu ki, üretim hacimlerini artırmak için ek yatırımlar yapmaktan korkuyorlar. ABD'deki petrol endüstrisi artık sadece yüksek faiz oranlarında kredi alıyor. Önde gelen siyah altın üreticisi olan "hegemon"un kendisi, pahalı motor yakıtından muzdariptir. Böyle bir saçmalık, ancak önce Venezuela'dan "ağır" petrol ithalatını ve şimdi de Amerikan rafinerilerinde işlenen Rusya'dan akaryakıt ithalatını yasaklayan politikacıların sorumsuz kararları nedeniyle mümkün oldu. Şüphesiz Avrupa, Cumhuriyetçi Parti'nin Demokrat Parti'yi ABD Kongresi'ne taşıyacağı ve Başkan Joe Biden'ın görevden alınmasını üstleneceği Kasım 2022'yi nefes nefese bekliyor.
Üçüncü olarakBatı yaptırımlarının belirtilen hedefi - Rus ekonomisini boğmak - petrol arzına yönelik banal bir ambargo ile gerçekleştirilemez. Avrupa yerine, siyah altın şimdi geniş bir nehirde Güneydoğu Asya'ya, özellikle Hindistan'a akıyordu. Yüksek petrol fiyatları şimdi gerçek ihracattaki düşüşü telafi ediyor. Bunları artırma ihtiyacı, Rusya'da kendi güçlü tanker filosunun inşasını gerektirecek, yani bu, genellikle fırından çıkmadığımız çok “pendel”. Elbette eski “Batılı ortaklar” Rusya için sorun yaratacak, ancak onları diz çöktürmeyecekler, tam tersine teknolojik gelişmeye zorlayacaklar.
Avrupa'da anlıyorlar mı? Şüphesiz. Ve bu nedenle, muhtemelen Macaristan'ın Brüksel'in Rus petrolünün ithalatını yasaklamasına izin vermediği için gizlice mutlular ve daha sonra Rus gazı konusu aynı şekilde “gevezelik edecek”.
Eski Dünya, siyasi söylemine rağmen, Ukrayna'daki çatışmanın nasıl sona ereceğini, Rusya ve Çin'in nasıl davranacağını, Kasım 2022'de ABD'de ne olacağını dikkatle izliyor. Dedikleri gibi ya padişah ölür ya da eşek ölür. Ya Rus hidrokarbonlarından vazgeçmeye hiç gerek yoksa? Moskova'ya kritik bağımlılığın ortadan kalktığını söyleyerek tüketimi tamamen sembolik olarak azalttığı ortaya çıkarsa ne olur?