Neden anlatıyordum ki? Yaşamadan bi bok bilemezdi. Her sabah saçları annesi tarafından örülen, geceleri altına yapmayan, tüm sebzelerin tadını bilen bi kızdı. Ben bunların hiç birini yaşamamıştım. Neden anlamaya çalışıyordum?
Sonra ‘2 kere mi?’ dedim içimden.
Ben artık her gün banyo yapıyorum, saçlarımı yağlı görmen imkansız. Renkli kıyafetler giyiyorum ve her gün değişik kıyafetler… Sebze yemeklerinden bi kaçının tadını da öğrendim. Eteklerim kısa ama kızlar beni aralarına almaya başladı.
Yine de hala neden yaşadığımızı çözmüş değilim. 77 yaşına da gelsem çözemeyeceğimi ve her an bi bokluk olmak zorunda olduğunu biliyorum.