Yaşlanma sürecinde sodyum ve su dengesini iyi korumak gerekiyor. Yapılan araştırmalarda ortaya çıkan bulgular ve yaşlı insanların yüksek tuzlu bir diyetin olumsuz sonuçlarını daha fazla yaşadıkları bildirilmiştir. Peki yaşlılar tuzu hiç tüketmemeli mi veya yaşlanma sürecinde sodyum ve tuzu ne kadar tüketmeli.? yaşlıların dışında tuz tüketimine dikkat etmesi gereken kişiler menepozdaki kadınlar, kalp damar ve böbrek hastalığı olanlar, yaşlılar ve kemik erimesi olanlar.
Yaşlanma, vücudun su ve sodyum düzeylerini kontrol etme yöntemi de dahil olmak üzere, vücudun daha az verimli çalışmasına neden olan bir takım değişikliklerle ilişkilendirilir. Araştırmalar, insanlar ve hayvanlar yaşlandıkça sodyum ve su tutulumunu, idrar konsantrasyonunu ve susuzluğunu genç bireylerle karşılaştırıldığında daha az düzenleyebildiğini gösteriyor. Amerikan Fizyolojisi Dergisi – Düzenleyici, Bütünleştirici ve Karşılaştırmalı Fizyoloji Dergisindeki yeni bir makalede, yaşlı farelerin, yüksek tuzlu bir diyete maruz bırakıldığında fazla sodyumu kullanma yeteneğini önemli ölçüde bozduğu bulunmuştur.
Peki yaşlanma sürecinde sodyum ve tuzu ne kadar tüketmeli.?
Bir porsiyonunda 400 mg’dan fazla tuz içeren besinlerden uzak durun. ciddi bir sağlık sorunu yoksa sadece yemeklere tuz eklenmemesi yeterli olabilir. Eğer tansiyon, ileri derecede kemik erimesi vs gibi sağlık sorunları yaşanıyorsa mümkün olduğu kadar tüketilen her besinin tuzsuz olması için çaba sarf edilmelidir. Yaşlanma sürecinde sodyum ve tuzu ne kadar tüketmeli ? sorusuna rakamsal bir cevap verilemekle birlikte mümkün olan en az miktara indirmenin gerekli olduğunu söyleyebiliriz.
Yaşlılıkta tuzun etkilerini gösteren bir çalışma
Sodyum ve su dengesinin kontrolündeki değişiklikler, normal insan yaşlanma sürecinin önemli bir özelliğidir. Susuzluğun azalması, üriner konsantre olma kabiliyeti, suyu ve elektrolitleri atma kapasitesini içerir. Normalde, vücut fazla sodyumu atmak için daha fazla idrar üreterek diyetteki tuz artışına tepki verir. Ancak bu yanıt yaşlı insanlarda körelmektedir. Sıvı ve elektrolit regülasyonundaki bu değişiklikler, yaşlıları merkezi sinir sistemi işlev bozukluğuna neden olabilecek ve aynı zamanda ilaç etkililiğini olumsuz yönde etkileyebilen, hiponatremi (su tutulması nedeniyle) veya hiperrnatremi (sodyum tutulumunun bir sonucu olarak) , olumsuz klinik olaylar ve cerrahi sonuçların yanı sıra diğer fizyolojik fonksiyonlarla sonuçlanıyor.
Georgetown Üniversitesi’ndeki Hong Ji ve meslektaşları, St. Louis Üniversitesi ve Nova Southeastern Üniversitesi’ndeki araştırmacılar ile işbirliği yaparak, adrenal bez tarafından yapılan steroid hormon olan aldosterona baktı. Aldosteron vücudun sıvı ve elektrolit miktarını kontrol etmeye yardımcı olur. Sodyum, potasyum ve kalsiyum gibi vücut fonksiyonlarını düzenleyen mineraller ve aldosteron üretimi, peptid hormonu anjiyotensin’i bağladıktan sonra aktive hale gelen anjiyotensin tip 1 (AT1) reseptörleri tarafından düzenlenir. Önceki araştırmalar aldosteronun yaşla birlikte azaldığını ve çevredeki değişime daha az tepki verdiğini bulmuştur.
Araştırma ekibi, yaşın aldosteron düzeylerini ve hayvanların diyetteki sodyumya verdikleri yanıtı nasıl etkilediğini araştırmıştır. Genç ve yaşlı sıçanları düşük sodyum diyetine tabi tutarak aradaki farkları gözlemlediler. Yaşlı sıçanların genç sıçanlardan daha az yiyip, içtiklerini ve aldosteron seviyelerinin düşük olduğunu saptadılar. İki hafta sonra, tüm fareler altı gün süreyle yüksek tuzlu bir diyet ile takip edildi. Buna karşılık, tüm fareler plazma aldosteron düzeyinde bir düşüş gösterdi. Ancak azalma yaşlı sıçanlarda önemli ölçüde daha azdı. Genç sıçanlar daha çok idrar yapıyordu. Yaşlı sıçanlar daha fazla su içmesi gerekirken, su alımını arttırmak daha uzun sürdü ve daha genç farelerden daha az içtiler. Sudaki küçük artış, yaşlı sıçanlara daha fazla idrar veya daha seyreltilmiş idrar üretmemize yardımcı olmadı; bu da tükettikleri aşırı sodyumu etkili bir şekilde temizleyemediklerini gösteriyor.