Yirmi yedi yıl önce Saddam'ın Kuveyt'e saldırması bütün dengeleri altüst etti, Ortadoğu'nun ipini çekti...***Birinci Körfez Savaşı sırasında bendeniz gene SABAH'ta yazıyordum, bu sayfada değil, orta sayfada.
İran devrimi sırasında "fırsat bu fırsattır" diyerek İran'a saldırmış, umduğunu bulamamış, bu arada çok masraf etmiş, Kuveyt'e büyük borç yapmıştı...
Döndü bu sefer Kuveyt'e saldırdı: Bir taşla iki kuş vuracak, hem borçlarının üstüne yatacak, hem de Kuveyt petrollerini ele geçirecekti. Bu, Saddam'ın dünya petrol üretiminin neredeyse yarısına hakim olması ve ham petrol varil fiyatını da istediği gibi saptaması demekti.
Amerika'nın buna izin vereceğini düşünmek saflık olurdu.
Saddam, Amerika'yı frenlemesi için Sovyetler'e güveniyordu.
Ne ki dağılma sürecine girmiş Sovyetler Birliği'nin kendine bile hayrı yoktu, nitekim Gorbaçov kılını bile kıpırdatmadı.
Birinci Körfez Savaşı'nda Amerika'nın en büyük aymazlığı Bağdat'a girmeden durmak, Saddam'ı da yerinde bırakmak olmuştur.
(General Schwarzkopf "lanet olsun" deyip emekliliğini istemişti...) Bu gaflet, savaşı bitirmedi, on küsur yıl uzattı, ikinci devreye taşıdı.
Sonunda Saddam yok edildi ama Amerika da arkasında bir "kaos" ortamı bırakarak çekilmek zorunda kaldı. Hırt yöneticiler, önce baba Bush, sonra oğul Bush, bir çuval inciri berbat etmişlerdi.
("Televizyona çıkmadan önce ne iş yapıyordunuz ağabey?" diye soranlara selam.) Türkiye'de bu Saddam denilen serseriyi sırf "Amerika'ya kafa tutuyor" diye seven ve "solcu molcu" sanan birçok budala vardı. Onu "kendince haklı" bulan daha başka siyasi ahmaklar da vardı.
Saddam'a karşı çıkan yazılar yazdım, yemediğim küfür de kalmadı. Lumpen mizah dergilerinde çiziktiren gecekondu çocukları vahşice üstüme saldırdılar.
Geçmiş gün... Saddam toprak altında, bendeniz de buradayım.***Turgut Özal, Amerika'yla anlaşıp Irak'a dalmak, hem Musul ve Kerkük'ü "kurtarmak" hem de Kuzey Irak'ta Türkiye'ye göbeğinden bağımlı bir Kürt devleti kurdurmak istiyordu...
Olabilir miydi? Hayır.
Bugün de Musul'u ve Kerkük'ü geri almamız mümkün değildir. Geçmiş ola.
Çünkü Musul Kıbrıs değildir, Kerkük de Hatay değildir.
Türkiye'nin "petrolsüz eski imparatorluk topraklarının bir kısmını" geri alması nispeten kolay, bunların "petrollü" olanlarını yeniden ele geçirmesi imkansızdır. Bu pastayı bize yedirmezler. 1926'da da yedirmediler.
Dolayısıyla, bir ara bir paşamızın kurduğu gibi "Halep'ten girip Şam'dan çıkmak" ya da "Bağdat'tan geçip Basra'ya dayanmak" gibi hayaller kurmayınız.
Irak'a girersek (daha önce çok girdik çıktık), bunun bize somut faydası "Kandil Dağı'nı temizlemek" olabilir.
Bir kısmı kodeste bir kısmı dışarıda olan "liberal enteller" üzülecekler...