Günün birinde yolu bir dergaha düşen kendi halinde bir adam, dergahta, biri Mevlevi diğeri de Bektaşi 2 kişinin sohbet ettiklerini görünce yanlarına yaklaşır. Kendini tanıtır ve dergahı merak ettiğini, nasıl zikir edildiğini izlemek için geldiğini söyler.
Erenler başlar adama çeşitli nasihatlerde bulunmaya, her biri kendi yolunu mümkün olan en tatlı dille anlatmaya çalışır. Adam bir yandan onları dinlerken, bir yandan da gözleri onların giysilerine takılır.
Mevlevi'nin giydiği kıyafette kollar o kadar geniş ve uzundur ki hemen hemen içine 3 kişinin birden kolu sığabilir, hem de uzun olduğu için yalnızca kolları değil, elleri de kapatmaktadır.
Bektaşi'nin kıyafetinde ise tam tersi bir durum vardır. Elbisenin kolu daracıktır, neredeyse tenine yapışmıştır; üstelik kısa olduğu için, elleri ta bileklerine kadar açıktadır.
Bu duruma hayret eden adam, sebebini öğrenmek ister. Büyük bir merakla, önce Mevlevi'ye sorar: "Pirim, kıyafetinizin kolları neden 3 kişinin kolu girecek kadar geniş ve uzun? Bunun özel bir sebebi var mı?"
Mevlevi hiç beklemediği bu soru karşısında oldukça şaşırır. İki kolunu da biraz yukarıya kaldırır, sonra ellerini birleştirerek kollarını daire şekline getirir ve şöyle der: "Evet, özel bir sebebi vardır. Çünkü biz insanların günahlarını, ayıplarını, kusurlarını örteriz. Başkaları görmesin diye üzerini kapatırız."
Bu cevaptan oldukça hoşnut olan adam aynı merakla bu kez Bektaşi'ye döner: "Peki ya siz, pirim? Sizin kıyafetinizin kolları neden bu kadar dar ve kısa? Siz insanların günahları, kusurları ve ayıplarını örtmez misiniz?"
Bektaşi kendi kollarına bakar, birkaç saniyelik bir dalgınlıktan sonra gülümser ve adama bakarak şöyle der: "Biz mi? Bizim bol ve geniş kıyafetlere ihtiyacımız yoktur. Çünkü biz insanların günahlarını, ayıplarını ve kusurlarını görmeyiz."
ÖZETLE;
Seveceksen insanları olduğu gibi, öylece sev.
Ne kusursuz insan ara, Ne de insanda kusur.
Birincisini zaten bulamazsın.
İkincisinde ise, bulduğun her kusur, öğrendiğin her ayıp;
sahibini değil, seni çirkinleştirir. Her ikisi de seni mutsuz eder.
Birincisini bulamadığın için, ikincisini ise bulduğun için mutsuz olursun.
Murat ÇAKI