İleri evre Hodgkin lenfoma hastalarının tedavisinde Stanford V kombine modalite yaklaşımı, doksorubisin, bleomisin, vinblastin ve dakarbazin (ABVD) kombinasyonu ile sağlanan sonuçların üzerinde iyileştirme sağlamadı.
'Chicago Northwestern Üniversitesi'nden Dr Leo I. Gordon Reuters Sağlık' a gönderdiği e-posta da:' Son zamanlarda randomize çalışmalarda Hodgkin lenfoma için önerilen rejimler arasında önemli farklılıklar olmamıştır, bu yüzden bizim temel hücum noktamız sonucu tahmin edebilecek moleküler veya immünolojik tahmin belirteçleri (gen ekspresyon profilleri, makrofaj belirteçler, EBV, vb) tanımlamak ve yeni ajanlar (örn., brentuximab vedotin)a giriş yapmaktır.' dedi.
Dr Gordon ve Eastern Cooperative Oncology Group, Kanser ve Lösemi Grubu B, Güneybatı Onkoloji Grubu ve Kanadalı NCIC Klinik Çalışma Grubundaki meslektaşları radyasyon tedavisi almadan veya radyasyon tedavisi alan, ileri veya lokal yaygın Hodgkin lenfoma'lı 794 hastada, 12 hafta Stanford V tedavisi ile altı ila sekiz kür ABVD' yi karşılaştırdı. Tüm hastalar, kemoterapinin tamamlanmasından 2 ila 3 hafta sonra, başlangıç bulky mediastinal lenfadenopati için radyoterapi aldı. Buna ek olarak, Stanford V grubu, 5 cm'den büyük lenfadenopati ve makroskobik dalak hastalığı için 36 Gy radyoterapi aldı. Genel yanıt oranları ABVD için% 72.7 ve Stanford V için% 68,7 idi tam yanıt ve klinik remisyon oranları ile tedavi arasında fark yoktu.6.4 yıl medyan takipten sonra, ABVD ila Stanford V arasında (% 74 vs% 71) için beş yıllık yinelemesiz sağkalım veya beş yıllık genel sağkalım (her grupta% 88) açısından anlamlı fark yoktu. Lokal ileri hastalığı olan hastalar, evre III ve IV hastalığı olanlardan daha iyi sağkalım gösterdi ve yüksek riskli hastalığı olanlarda Stanford V tedavisiyle, ABVD' den (% 67 ye % 57, p = 0.02) daha iyi yinelemesiz sağkalım görüldü.Toksisite iki tedavi kolunda benzer olmasına rağmen, Stanford V olan hastalarda anlamlı olarak daha fazla grad 3 lenfopeni, grad 3 veya 4 lökositopeni, grad 3 ve 4 duyusal nöropati, ve grad 3 veya 4 motor nöropati yaşadı. İkinci kanserler ABVD (15 vaka) ve Stanford V (19 vaka) tedavisinden sonra eşit sıklıkta meydana geldi. Dr Gordon, 'İleri evre Hodgkin lenfoma tedavisi için seçenekler varken, ABVD' in standart kaldığı'sonucuna vardı.
Henüz ABVD, BEACOPP rejimlerini büyük randomize çalışmalarla karşılaştırmadıklarını ekledi. Güncel gruplar arası bir çalışma, PET ile erken görüntülemenin, sonucu tahmin etme değerini araştırıyor, bu çalışma PET ile erken görüntüleme konusunda bazı yararlı bilgiler sağlamaktadır.
Boston'daki Harvard Tıp Fakültesi'nden Dr Dan L. Longo bu rapor eşliğinde bir editoryal yazdı.
Reuters Sağlık' a yaptığı açıklamada,'Standart ABVD ileri evre Hodgkin lenfoma hastalarının tedavisinde tercih edilen rejimdir' dedi. Ana karar altı kür kemoterapi sonrasında radyasyon tedavisi ilave edilmesinin gerekli olup olmadığıdır. Dr Longo, 'Radyasyon tedavisinin optimal kullanımı iyi tanımlanmamış olduğunu' belirtti. Genel olarak, başvuruda bulky mediastinal kitlesi olan hastaların çoğunda ilave radyasyon tedavisi yararlı olabilir. Ama radyoterapi alan hastalarda ikinci kanser ve erken koroner arter hastalığı riski vardır.
Dr Longo, 'Brentuximab vedotin gibi, yeni aktif maddelerin, optimum kullanımı tanımlandığında tedavi sonucu daha da iyileştirebilir' sonucuna vardı.
Bu sürede hastaların tedavisinde ABVD tercih edilebilir ve mümkünse radyoterapiden kaçınılmalıdır.
Editoryal yazısında, 'Hodgkin lenfoma tedavisinde kür oranlarını % 85 ve% 90 ila %95 ve% 100 arasında iyileştirirken, hastaların hayatını kısaltabilecek tedaviye bağlı geç toksisite riskini azaltmayı umuyoruz' diye yazdı.
Kaynak: New York (Reuters Sağlık) 26 Kasım 2012