Çocuğu disleksi tanısı alan bir aile çocuğunun bir takım yetenekler açısından yaşıtlarından geride olduğunu fark etmeli, bu durumu araştırmalı ve nedenlerini öğrenmelidir. Disleksinin bir zeka geriliği olmadığı unutulmamalıdır. Disleksi tanısı almış çocukların öğrenme potansiyelleri vardır, fakat bilgiyi işleme, öğrenme stilleri ve süreleri farklıdır. Bu yüzden çocuğu disleksi tanısı almış ailelerin telaşlanmasına, çocuğunda gelişimsel bir sorun ya da yetersizlik olduğunu düşünüp endişelenmesine gerek yoktur. İlk olarak yapılması gereken bu durumu kabullenmek ve ardından “Bu konuda neler yapabilirim? Çocuğuma nasıl yardımcı olabilirim?” sorularına cevap aramaktır. Dislektik olsun ya da olmasın her çocuğun hatta her insanın iyi olduğu ya da güçlük çektiği alanlar vardır. Bu nedenle çocuğun güçlü ve zayıf yanları tespit edilmelidir. Zayıf olduğu alanlar güçlendirilmeye çalışılmalı, güçlü olduğu alanlarda desteklenmelidir ki çocuğun benlik saygısı zedelenmesin. Bunu yaparken çocuğu diğer çocuklarla kıyaslamamak çok önemlidir. Kıyaslama yapmak çocuğun kendine olan güvenini zedeler, hevesini kırar, çocuğu üzer ve endişelendirir. Başaramadığı şeyler için onu yargılamayın, suçlamayın, azarlamayın. Bu durumun beyindeki yapısal ve işlevsel bir durumdan kaynaklandığını unutmayın. Sabırlı olun. Çocuğunuzu yaptığı işlerden ötürü takdir edin. Olumlu yaklaşımlar öğrenmesini kolaylaştıracaktır.