Fregatten-kaptan Theodore Detmers, dürbününü düşünceli bir şekilde düşürdü. Düşmanları - güçlü, hızlı ve ölümcül - Pasifik dalgalarını yavaşça gemisinden bir buçuk kilometre uzakta söktüler. Yeteneklerine güvenerek, düşman, Avustralya kruvazörü Sydney'nin komutanının zararsız Hollandalı satıcısı Straat Malacca'yı almasına nezaketle yaklaştı. Kruvazör ısrarla ve zorlu bir şekilde ışıldamaya başladı: “Gizli çağrı tabelasını göster.” Stok numaralar ve numaralar bitti. Kelime silahlar içindi.
Kargo gemisinden akıncılara
Birinci Dünya Savaşı ve onu takip eden Versailles Barış Anlaşması sonucunda neredeyse tüm ticaret filosunu kaybettikten sonra Almanya yeniden inşa etmek zorunda kaldı. II. Dünya Savaşı'nın başlangıcında, Alman ticaret filosu 4,5 milyon brüt tona ulaştı ve nispeten gençti - 30'lerde çok sayıda gemi ve gemi inşa edildi. Dizel motorların yaygın kullanımı nedeniyle, Almanlar uzun bir navigasyon ve özerkliğe sahip gemiler yaratmayı başardılar. 15 Eylül Kiel'de Krupp endişesine ait olan “Germanienverft” tersanesi stoklarından Kiel'de yılın 1938'i, “Stirmark” gemisi piyasaya sürüldü. Aynı tip O ve Ostmark, uzun vadeli ticari gönderiler için HAPAG'ın isteği üzerine inşa edildi. "Stirmark", toplam 19 bin litre kapasiteye sahip dizel motorlarla donatılmış, 16 bin tonluk deplasmana sahip büyük bir gemiydi.
Gemi, kariyerine barışçıl bir dökme yük gemisi olarak başlayamadı. Tamamlanan "Stirmark" ın hazır olması Avrupa'daki politik durumun ve savaşın başlamasıyla aynı zamana denk geldi. Deniz bakanlığı uzun menzilli büyük bir geminin görüşlerine sahipti ve onu harekete geçirdi. İlk başta ulaşım olarak kullanıldığı düşünülüyordu, ancak Stirmark daha etkili bir kullanım buldu. Sahip olduğu bu rol için tüm verilerin yararı olan bir yardımcı kruvazöre dönüştürülmesine karar verildi. En yeni kargo gemisi “yardımcı gemi 41” endeksini aldı. Kısa bir süre sonra “41 gemisi” Hamburg'a, Deutsche Vert fabrikasına transfer edildi, burada yardımcı kruvazör “Thor” dan sonra boş oturdu. Tüm beraberindeki belgelerde, gelecekteki akıncı "yardımcı kruvazör №8" veya "HSK-8" olarak adlandırılmaya başlandı.
Theodore Detmers, Cormoran Komutanı
17 Temmuz 1940, 37 yaşındaki Corvette-Captain Theodore Detmers'a komutanı olarak atandı. Yardımcı kruvazörlerin en genç komutanıydı. 19 yaşındayken filoya girdi - ilk önce eski eğitim gemilerinde görev yaptı. Memurun rütbesini aldıktan sonra, teğmen Köln kruvazörünün güvertesine bastı. Başka bir yol da yok edicilerdi. 1935’te Detmers eski G-11’in emrini aldı, 1938’te Corvette-Kaptan en yeni avcı Hermann Schömann’da (Z-7) yeni bir görev istasyonuna geldi. Bu gemiye komuta ederek savaşla karşılaştı. Kısa süre sonra Hermann Schöman tamir için ayağa kalktı ve komutanı hazırlanmakta olan yardımcı kruvazöre yeni bir görev verdi. HSK-8 acele hazırlandı - kurulum için planlanan bazı silah ve ekipmanları alamadı. Seleflerinin aksine, akıncı bir radarla donatılmak zorunda kaldı, ancak teknik zorluklar nedeniyle (ekipman sık sık kırıldı), kurulum reddedildi. Yeni 37-mm otomatik uçaksavar silahları kurulmadı - eskilerini aldı. Eylül ayının ortalarında koşu testleri başarıyla gerçekleştirildi. 9 Ekim 1940, "Cormoran" adı verilen yardımcı kruvazör resmi olarak kriegsmarine'ye katıldı. Daha sonra Detmers, gemisinin ismine karar veremediğini uzun süre hatırladı. Bu konuda beklenmedik bir şekilde, yardımcı kruvazör “Thor” un gelecekteki komutanı Gunter Gumprih'e yardım etti. Kormoran tersanenin duvarında dururken bile, Detmers yürüyüşe henüz yeni dönmüş olan Widder'ın komutanı Rukteshel'le bir araya geldi ve Atlantik'e bir atılım planlarını tartıştı. Dover Kanalı - “Cormoran” ın en tehlikeli, ama aynı zamanda en kısa yerinden geçmesine karar verildi. Kışın, Alman Boğazına göre Danimarka Boğazı buzla tıkanmıştır. Ancak, kısa bir süre sonra bu enlemlerde bulunan bir hava gözlemcisi olan Sachsen trolünden bir radyogram geldi. Trol, çok fazla buz olduğunu bildirdi, ancak içinden geçmek mümkün. Koparma planı, Danimarka Boğazı geçişi lehine değiştirildi.
Kasım ayında, 1940, akıncı, son arıtma ve ek ekipmanların yapıldığı Gotenhafen'e taşındı. Kasım 20'te gemi Grand Amiral Raeder tarafından ziyaret edildi ve gördüklerinden memnun kaldı. Genel olarak "Cormoran" yürüyüşe hazırdı, ancak mekanikler tamamen denenmemiş güç kaynağı hakkında endişeliydi. Tüm testlerin tamamlanması için zaman aldı ve Detmers beklemek istemedi. Cormoran'ın son silahlandırması altı 150-mm silah, iki 37-mm silah ve dört tek silahlı 20-mm uçaksavar silahıydı. İki adet ikiz tüplü 533-mm torpido tüpü kuruldu. Ek silahlanma iki deniz uçağı “Arado 196” ve torpido botu tipi LS-3'i içeriyordu. Büyük Cormoran ebadı kullanılarak, 360 ankraj madenleri ve tekne için 30 manyetik madenleri yüklendi. Baskıncıya Hint Okyanusu'nda, Afrika ve Avustralya sularında hareket etmesi talimatı verildi. Rezerv alanı - Pasifik Okyanusu. Ek bir görev olarak, Cormoran'a güney enlemlerinde bulunan Alman denizaltılarına yeni torpidolar ve diğer tedarik araçları sağlama görevi verildi. Akıncı, çok sayıda mermi, ilaç ve denizaltılara transfer edilmesi gereken hükümler olan 28 torpidolarını elinde tuttu.
3 Aralık 1940 Aralık, Cormoran sonunda Gotenhafen'den ayrılan yürüyüş için hazırlandı.
Atlantik'e
Danimarka Boğazı'na giderken, akıncı kötü hava koşulları ile bir araya geldi. 8 Aralık'ta Stavanger'a geldi. Aralık ayında yenilenen hisse senetleri 9 denize girdi. 11 “Kormoran”, Sovyet “Vyacheslav Molotov” için yapıldı, ancak korkular gereksizdi - kimse akıncıyı keşfetmedi. 19 bininci geminin ağır sallandığı acımasız bir fırtınaya rağmen, Aralık ayı yardımcı kruvazörü 13 Atlantik’e tırmandı. Fırtına azaldı, görünürlük arttı - ve Aralık ayında 18 bilinmeyen bir geminin ilk dumanını gördü. Ancak, akıncı henüz "avlanma" alanına ulaşmadı ve yabancı da cezasız kaldı. Kısa bir süre sonra komutanlar emirlerini değiştirdi ve Dedektörlerin derhal hareket etmesine izin verdi. Akıncı güneye taşındı - kendi akaryakıt rezervlerinin mekaniğinin rasyonel kullanımı olan hesaplarına göre, yürüyüşün en az 7 ayı için yeterli olurdu. İlk başta, "Cormoran" av arayışı ile şanslı değildi: sadece bir İspanyol kargo gemisi ve bir Amerikan gemisi ondan fark edildi. Aralık 29'te keşif uçağının havaya kaldırılması için bir girişimde bulunuldu, ancak atış nedeniyle Arado yüzdü.
Hesap nihayet yılın Ocak ayında 6 tarihinde 1941'te açıldı. Bir girişim olarak, Yunan gemisi “Anthony” durduruldu ve İngiliz navlun tarafından kömür taşındı. Uygun prosedürlerden sonra ekibi ve 7 canlı koyunları kaldırarak bunlara ek olarak çeşitli makineli tüfek ve kartuşları "Anthony" battı. Bir dahaki sefere şans Ocak 18 tarihinde Almanlara gülümsedi. Karanlığın başlamasından hemen önce, akıncıdan gelen ve denizaltı karşıtı zikzak hareket eden bilinmeyen bir gemi görüldü. Dedektörler, İngiliz Amiralliğinin bu tür eylemleri sivil mahkemelere verdiğini biliyordu - benzer bir talimat yakın bir zamanda Atlantis akıncısı tarafından ele geçirilmişti. 4 mil mesafesine yaklaştığında, Almanlar önce fişekleri ateşledi ve ardından gemi bir tanker olduğu ortaya çıktığında tepki göstermedi, ateş açtılar. Briton (ve artık onun olduğu konusunda hiçbir şüphe yoktu) RRR sinyalini iletti. Üçüncü voleybol hedefi kapattı ve telsiz sustu. Kormoran yaklaştığında, aniden dört atış yapmayı sağlayan tankerden silah düştü, daha sonra yangına devam eden akıncı kurbanının kıçına ateş açtı. İngiliz Birliği ile - sözde tatsız tanker - gemileri indirmeye başladı. Mürettebatın hayatta kalan kısmı kurtarıldı ve gemi dibe gönderildi. Detektörler bölgeyi en kısa sürede terk etmek için acele etti - British Union tarafından üretilen alarm sinyali rahatsız edici toplantılar vaat etti. Avustralyalı yardımcı kruvazör “Arua” tankerin ölümünün tam ortasındaydı ve burada meydana gelen olaylara ışık tutan sudan sekiz İngiliz daha yakalamayı başardı. İngiliz belgelerinde, şu ana kadar bilinmeyen büyük bir akıncıya “Raider G” adı verildi.
Komuta, alarmı ayarlayan Dedektörlerin, tedarik gemisi Nordmark'la buluşmak için güneye gitmelerini, denizaltıların tüm torpidolarını ve malzemelerini kendisine aktarmasını ve ardından Hint Okyanusu'na gitmelerini emretti. "Nordmark" aslında entegre bir tedarik gemisiydi - depoları, yakıt depolama tesisleri ve kabinleri, güney enlemlerinde çalışan ya da geçen çok sayıda Alman gemisi ve gemisi tarafından kullanıldı: "cep" savaş gemisi Amiral Scheer, yardımcı kruvazörler, denizaltılar, abluka kırıcılar ve diğer gemiler yazılımı.
Cape Verde adaları ve ekvator arasında, Ocak 29 öğleden sonra, Cormoran'ın panosundan buzdolabına benzeyen bir gemi görüldü. “Huzurlu bir tüccar” gibi davranan saldırgan, gemi yaklaşıncaya kadar bekledi ve durma sinyalini yükseltirken, Demers tam hız vermesini emretti. Yabancı cevap vermedi sonra, Almanlar öldürmek amacıyla ateş açtı. Buzdolabı alarmı tetikledi ve durdu. Onunla tekneyi indirdi. "African Star" gemisi 5700 ton dondurulmuş eti Arjantin'den İngiltere'ye taşıdı. Mürettebatı gemiye alındı ve Almanlar’ın Afrika Yıldızı’nı sel basmaya zorladı - hasar gördüğü bombardıman sonucu. Buzdolabı yavaşça battı ve süreci hızlandırmak için bir torpido atıldı. Baskın kurbanı alarmı yükseltirken, Cormoran bölgeyi tam hızla terk etti. Zaten gece sinyalciler ticaret gemisinin tanımlandığı silueti incelediler. Alınan durdurma emri göz ardı edildi ve yardımcı kruvazör önce aydınlatma ve ardından canlı mermilerle ateş açtı. Düşman başlangıçta sert silahtan yanıt verdi ancak kısa sürede susturuldu. Vapur arabaları durdurdu - biniş partisi, bunun, 16 ile Mısır'a ağır bombardıman uçaklarını uçurduğu İngiliz gemisi Euriloch olduğunu keşfetti. Eurylokh rotasını kaybetti ve sahilden uzak durdu. Düşman radyo istasyonları, öfkeli, rahatsız bir kovanla havaya uçuyorlardı ve Almanlar, avlarının hızlı bir şekilde geri çevrilmesi için böyle değerli bir torpidoyu tekrar harcamak zorunda kaldılar.
Euriloch'un mürettebatını ele geçiren Cormoran, Endülüs adı verilen özel bir bölgede Nordmark ile bir buluşmaya taşındı. 7 Şubat'ta toplantı yapıldı. Şirket "Nordmark" buzdolabında bir gemi "Dukez", bir kupa "Amiral Scheer." Ertesi gün akıncıya 1300 ton dizel yakıt verildi ve 100 adet sığır karkası ve 200 binden fazla yumurta buzdolabından gönderildi. 170 mahkum ve posta Nordmark'a gönderildi. 9 Şubat'ta aktarma tamamlandı ve Cormoran sonunda Hint Okyanusu'na doğru yola çıktı. Ümit Burnu'na giderken Detmers, tüm kupa balina avını dikkatlice "sıyırdıran" Penguen baskınıyla bir araya geldi. filotilla. Kaptan tsurzee Krueder, balina avcılarından birini, çağrı ve çağrıda istihbarat ajanı olarak önerdi, ancak meslektaşı reddetti. Kupa, onun görüşüne göre, filo yeterli değildi.
Kötü hava koşulları Walvis Körfezi'ne (Namibya) mayın koymasına izin vermedi. Şubat ayında 18 makine dairesine düştü. Yatak arızaları nedeniyle, No.2 ve No.4 dizel motorları arızalandı. Detektörler, yeni yatakların üretimi için en az 700 kg babbitt denizaltı veya başka bir abluka gönderme isteği ile Berlin'e acil bir istek gönderdi. Bu talebi en kısa sürede yerine getirmesi için kendisine söz verildi, Hint Okyanusu gezisi geçici olarak iptal edildi. Akıncıya şu anda Güney Atlantik'te hareket etmesi ve “paketi” beklemesi emredildi. Motor odasında, nakit stok uzmanları yeni rulman parçaları üretirken, 24 February, Detmers Penguin ile temasa geçti ve X kg babbitt'in 200'e aktarılmasını teklif etti. 25 Şubat ayında, her iki akıncı bir araya geldi - ekibin eğlencesi için gerekli materyal ve film alışverişi gerçekleşti. Bu arada “Cormoran” makine dairesinde sürekli hasar görmeye devam etti. "Penguen" tarafından ayrılan rezervler ilk defa yeterli olmalıydı. Mart 15, denizaltı gardiyanlarından biri olan U-105 ile çeşitli torpidoların sevk edildiği, yakıt ve hükümlerle bir toplantı yaptı. Avcı akıncı ile hiç şans bulamadı.
"Cormoran" denizaltı yakıt ikmali
Yeni av arayışında uzun bir mola Mart 22'ta sona erdi. "Cormoran" balastına giden küçük bir İngiliz tanker "Agnita" yı ele geçirdi. Gemi çok vasat bir durumdaydı ve pişman olmadan battı. En değerli yağma, Freetown'un yakınında güvenli geçişi gösteren bir mayın tarlası haritasıydı. Üç gün sonra, sabahleyin, 8'te aynı bölgede Güney Amerika'ya doğru balast yapan bir tanker görüldü. Durma isteğine cevap vermedi - ateş açıldı. Gemi yeni gibi göründüğünden, Demers, ciddi hasara yol açmamak için dikkatlice ateş etmesini emretti. Birkaç voleybolun ardından, kaçak arabayı durdurdu. Büyük ölçekli (11 thous. Ton) tanker Kanadolight, akıncının avı oldu. Gemi neredeyse yeniydi ve ödül partisiyle Fransa'ya gönderilmesine karar verildi. Ödül, Gironde 13 April’in ağzına başarıyla ulaştı.
Yakıt ve yiyecek tüketimi oldukça fazlaydı ve Detmers tedarikçinin sağlayıcısı Nordmark ile yeni bir toplantıya gitti. Mart ayı 28 gemileri bir araya geldi ve ertesi gün iki denizaltı buraya geldi. Bunlardan biri olan U-105, uzun zamandır beklenen bir saldırganı akıncıya bıraktı, ancak çok fazla olmadığı ortaya çıktı. Detmers'ın planları arasında, Mart 22'te Tenerife'den yürüyen Rudolf Albrecht adlı başka bir destek gemisi olan bir randevu vardı. Yakıtı doldurduktan sonra, Nisan ayının “Cormoran” 3'i yeni bir tedarikçiyle buluştu, ancak maalesef bunun üzerinde herhangi bir alışkanlık yoktu. "Rudolf Albrecht" bir sürü taze sebze, meyve, gazete, dergi, canlı bir domuz ve bir köpek yavrusu verdi. Tankere elveda diyerek "Cormoran" güneydoğuya gitti.
Akıncıdan gelen Nisan ayındaki 9 dumanı düştü ve bazı gemiler onunla aynı yolda ilerliyordu. Mesafenin azalmasını bekledikten sonra Almanlar kılık değiştirdi. Yine İngilizler, radyoyu durdurma ve kullanmama talimatını görmezden geldi. "Cormoran" ateş açtı ve birkaç vuruş yaptı. Kuru gemi "Kraftsmen" durdu. Sert bir şekilde sert bir yangın çıktı. Biniş partisi derhal İngilizceyi dibe gönderemedi - batmak istemedi. Her şey onun kargo ile ilgiliydi - Cape Town limanı için dev bir denizaltı karşıtı ağ. Ve sadece torpido vuruşundan sonra, asi "Kraftsman" battı. Ertesi gün, raider’in radyo operatörleri haber: Detektörler Fırkateyn Kaptan unvanını atadı. 12 April, Almanlar kereste yüklü Yunan gemisi "Nikolaos DL" yi ele geçirdi. Ve yine, çekim yapmadan. Mahkumları ele geçiren "Cormoran", daha önce patlatılan ücretleri saymaz, su hattı altında birkaç 150 mm kabuğunu feda etti. Yunanlılar yavaşça batıyorlardı, ancak Demers bataklanacağına inanmak için üzerinde bir torpil kullanmadı.
Yakıtı tekrar doldurmanın zamanı gelmişti ve Cormoran bir kez daha Nordmark ile buluşma noktasına gitti. 20 April okyanusta bir grup Alman gemisiyle tanıştı. Nordmark ve Cormoran'a ek olarak, tedarik gemisi Alsterufer ile birlikte bir başka yardımcı kruvazör Atlantis vardı. Detmers'ın gemisi Alsterufer'den 300 ton dizel yakıt ve iki yüz 150 mm mermi aldı. Dizel motorların çalışmaları aşağı yukarı normalize edildi ve akıncı sonunda Hint Okyanusu'na uyma emri aldı, burada vatandaşlarına veda ettikten sonra, Nisan 24'e gitti.
Hint okyanusunda
Mayıs ayı başlarında, gemi Ümit Burnu'na yuvarlandı. Hint Okyanusu'nun suları dört gün boyunca şiddetli bir fırtına ile "Cormoran" ile bir araya geldi. Kuzeye doğru giderken hava yavaş yavaş iyileşmeye başladı - akıncı, Japon bir gemi Sakito Maru kılığına girerek yeniden boyadı. 9 May, yardımcı kruvazör "Penguen" in ölümünün farkına vardı, daha sonra tedarik gemisi "Altsertor" ve keşif "Penguen" - eski balina avcısı "Yardımcı" ile buluşma emri aldı. Gemiler Mayıs ayında 14'te bir araya geldiler ve Komutanların emirleri üzerine Demers’in dehşeti karşısında Altsertor’a 200 ton yakıt vermek zorunda kaldılar. Tedarikçi, Corsaran'ın mürettebatını, Canadolite tankeriyle Fransa'ya gidenlere karşılık olarak mürettebatın üyeleriyle doldurdu.
Sonra hafta içi monoton sürükledi. Cormoran, yaklaşık bir ay boyunca, hedeflerine ulaşmadan Hint Okyanusu'na yürüdü. Haziran 5 yine kamuflajı değiştirdi - şimdi akıncı yine Japon Kinka Maru nakliyesine benziyordu. Geminin iki katı "Arado" keşif uçuşuna gitti, ama iki kere boşuna. Bir zamanlar Amerikalı olduğu anlaşılan parlak bir şekilde ele geçirilmiş bir gemi vardı. Başka bir zaman, bilinmeyen bir yolcu gemisi ani bir duman tesisatı tarafından korkutulmuştu. Avın devam etmediğini gören Detmers, bir mayın savaşında şansını denemeye karar verdi - 360 mayınları hala kanatlarda bekliyordu ve tehlikeli ve külfetli bir yük oldu. 19 Haziran "Cormoran", kıyıları büyük limanlarda bolca bulunan Bengal Körfezi'nin sularına girdi. Çıkışlarında Almanlar ve mayınlarını koymayı planlıyorlardı. Her şeyden önce Rangoon, Madras ve Calcutta ile ilgili. Ancak, burada bile akıncı şanslı değildi. Madras iki yüz milden fazla uzakta olmadığı zaman, ilk önce ufukta duman belirdi ve sonra bir İngiliz yardımcı kruvazörüne benzeyen büyük bir geminin silueti ortaya çıkmaya başladı. Bu tür bir toplantı Demers planlarının bir parçası değildi ve hızla devam etmeye başladı. Bilinmeyen bir saat boyunca akıncıyı takip etti, daha sonra ufukta saklanarak yavaş yavaş geride kaldı. Almanlar gerçekten şanslıydı - bu onları Japonlara götüren İngiliz yardımcı kruvazörü "Canton" idi. Kalküta'daki mayın ayarı da iptal edildi - bölgede bir kasırga oluştu.
Uzun süren kötü şans nihayet 26 Haziran gecesi sona erdi, bir bekçi gemiyi görevdeyken gördü. Geleneksel olarak, Almanlar radyoyu durdurmayı ve kullanmamayı istedi. Bununla birlikte, keşfedilen gemi, havaya çıkmaya çalışmadan hiçbir şey olmamış gibi takip etmeye devam etti. Art arda birkaç kez sinyal vermeden emirleri kesen raider, yedi dakikada neredeyse 30 vuruşuna ulaşarak ateş açtı. Gemi yoğun bir şekilde yanmaya başladı, tekne ondan indirildi. Almanlar bombardımanı durdurdu. Tekneden gelen denizciler gemiye alındığında, yabancının, balastta yürüyen Yugoslav kargo gemisi Velebit olduğu ortaya çıktı. Temas anında kaptan makine odasındaydı ve gözetmen (!) Mors kodunu bilmiyordu ve bir geminin ondan ne istediğini anlayamıyordu. Yugoslav yoğun bir şekilde yanıyordu, bu yüzden Demers sakat kalan gemiyi bitiremedi ve daha ileri gitti. Birkaç saat sonra, öğlen vakti, yine duman görüldü. Bir gemi Seylan'a doğru gidiyordu. Yağmur fırtınasının altında, Cormoran gizlice avını 5 mil uzakta gizlice. Yine Almanlar durmayı istediler ve havaya uçmamayı istediler. Bununla birlikte, neredeyse 5 bin ton şeker taşıyan Avustralya “Mariba” sı uymayı bile düşünmedi ve hemen radyoda bir alarm sinyali yayınladı. Baskıncının silahları düştü ve yakında Avustralya çoktan batıyordu, gemileri indirdi. Mürettebat adamı 48'i aldı ve kurbanı bitirdi, "Cormoran" aceleyle bölgeyi terk etti. Akıncı güneye çöle gitti ve az ziyaret edilen suları, Temmuz 17'a kadar kaldı. Dizel motorların ve elektrikli ekipmanın önleyici onarımı yapıldı. Alaka düzeyini kaybetmek, Japon makyaj yerini aldı. Tarafsız bir Japon olarak poz vermek zaten çok şüpheliydi ve hatta tehlikeliydi - geceleri ışıklar açık kalacaktı. Ek olarak, tarafsız gemi rotasını önemli ölçüde değiştirmek zorunda kalmadı, bir İngiliz kruvazörü olabilecek şüpheli bir gemi ile yakınlaşmadan uzaklaştı.
Yardımcı kruvazör Hollandalı bir tüccar Straat Malacca olarak gizlenmişti. Gerçekçiliği arttırmak için, kıç üzerine silahın ahşap bir modeli yerleştirildi. "Cormoran" yeni görüntüsünde Sumatra adasına doğru taşındı. Tropik bölgelerde yüzmek yiyecek saklamayı zorlaştırdı. Neredeyse on gün boyunca mürettebat birbirlerinin yerine geçerek, birçok böcek ve larva bulunan un elemeleriyle uğraşmıştı. Tahıl stokları genel olarak tüketim için uygun değildi. Bunun aksine, birçok buzdolabında uzun süreli depolama ürünleri iyi korunmuştur. Güneydoğuya devam eden August 13 200, Carnarvon'un (Avustralya) kuzeyindeki mil ile bilinmeyen bir gemiyle görsel temas kurdu, ancak bir kaç savaş gemisinin varlığından korkan Detmers, bir yabancıyı takip etmemesini emretti. Akıncı Seylan'a geri döndü.
28 Ağustos 1941, Almanlar, Norveç'i terk ettikten sonra ilk kez karayı gördü - bu, Sumatra'nın güney-batı kıyılarında bulunan Engano Adası'ndaki Boa Boa Dağı'nın tepesiydi. Hint Okyanusu terk edildi - deniz uçağının uçuşları bile sonuç getirmedi. Akşamları sadece 23 Eylül saatlerinde monotonluktan ölmekte olan mürettebatın büyük sevincini seyrederek yanan farların geminin balasına girdiğini gördü. Bunlar tarafsız bir işaret olsalar bile, Detmers onu incelemeye karar verdi. Durdurulan gemi, kargo ile birlikte Colombo'ya giden Yunan "Stamathios G. Ambirikos" oldu. Mürettebat itaatkar davrandı ve havadan geçmedi. İlk olarak, Detmers yardımcı mayın tabakası olarak kullanmak istedi, ancak Stamatios bunkerlerindeki az miktarda kömür bunu sorunlu hale getirdi. Hava karardıktan sonra, Yunanlar patlayıcı suçlamalarla batırıldı.
Baskın yapan batı Hint Okyanusu'nda 29 Eylül ayına kadar yolculuk yaptı. Yeniden besleme ihtiyacı “Cormoran” ı bir sonraki tedarik gemisiyle buluşmaya zorladı. 3 Eylül ayında Kobe'den çıkan "Kulmerland" dı. Buluşmanın gizli noktasında "Marius" olması gerekiyordu. Ekim 16'te oraya gelen akıncı bekleyen tedarikçi ile bir araya geldi. Yardımcı kruvazör neredeyse 4 bin ton dizel yakıt, 225 ton yağlama yağı, büyük miktarda babbitt ve 6 ay yelkencilik için tasarlanan hükümleri aldı. Bunun tersine, mahkumlar, beş hasta mürettebat üyesi ve postanenin izlemesi. "Kulmerland", Ekim ayının basçısı 25'ten ayrıldı ve "Cormoran" motorların bir sonraki onarımını yaptı. Tamirciler Detektörlere makinelerin göreceli olarak sıralandığını bildirdiğinde, firkateyn kaptan yine Perth sahillerinde ve Shark Körfezi'nde mayın kutularını koymak için Avustralya kıyılarına gitti. Bununla birlikte, Alman komutanı, ağır kruvazör "Cornwall" un koruması altında Perth'den büyük bir konvoydan kaçtığını ve "Cormoran" ın Shark Körfezi'ne taşındığını bildirdi.
Aynı kavga
19 Kasım 1941, hava harikaydı, görünürlük harikaydı. Öğleden sonra yaklaşık 4 saatlerde, mesajcı, dağınıklık odasında bulunan Dedektörlere ufukta duman çıktığını bildirdi. Köprüye yükselen firkateyn kaptanı kısa sürede tanışmak için akıncıya giden bir savaş gemisi olduğunu belirledi. Avustralya hafif kruvazörü Sidney, Zeeland gemisi taşıyan birlikleri Singapur'a götürdükten sonra eve döndü. “Sidney” halihazırda, Cape Spada'daki savaşta İtalyan hafif kruvazörü “Bartolomeo Colleoni” yi batan, Akdeniz'deki savaş operasyonlarında kendisini şimdiden ayırt etti. Ancak mayıs ayında, hafif kruvazörün komutanı kaptan 1941'in komutanı 1, kapsamlı bir savaş tecrübesine sahip olan John Collins'in yerini, daha önce sahilde hizmet veren Kaptan 1 aldı. Birçok yönden, bu muhtemelen gelecekteki bir savaşın sonucuna karar verdi.
Avustralya hafif kruvazörü "Sydney"
"Sidney", tam teşekküllü bir savaş gemisiydi, neredeyse 9 bin tonluk bir deplasmandı ve sekiz adet 152-mm silah, dört 102-mm silah, on iki uçaksavar makineli tüfek ile silahlandırıldı. Torpido silahlandırması sekiz 533 mm torpido tüpü idi. Gemide bir deniz uçağı vardı. Detektörler akıl varlığını yitirmedi ve güney-batıya dönmelerini emretti, böylece güneş gözündeki Avustralyalıları parlattı. Aynı zamanda, "Cormoran" tam hız verdi, ancak yakında dizel No XXUMX hareket etmeye başladı ve hız 4 düğümlerine düştü. Baskıncının bulunmasından yaklaşık bir saat sonra, kruvazör sancak tarafındaki 14 millerine yaklaştı ve bir ışıldak tarafından tespit edilmesini emretti. “Cormoran”, “Straat Melaka” nın doğru çağrı işaretini “RKQI” ya iletti, ancak aynı zamanda kruvazörün kıçtan sağdan zorlukla görülebilmesi için boru ile ön uç arasına kaldırıldı. Sonra "Sidney" varış yerini belirtmek istedi. Almanlar cevap verdi: "Batavia". Rakiplerinin telsiz operatörleri, takipçilerinin kafasını karıştırmak için Hollanda gemisinin “bilinmeyen bir savaş gemisi” tarafından saldırıya uğradığını belirten tehlike sinyalleri yayınlamaya başladı. Bu arada, kruvazör yaklaşıyordu - burun kuleleri sahte alıcıyı hedef aldı. Avustralyalılar periyodik olarak "IK" sinyalini iletti ve uluslararası sinyal kodlarında "bir kasırgaya hazırlan" demesini sağladı. Aslında, mevcut “Straat Malacca”, sinyallerin gizli koduna göre “IIKP” yi cevaplamalıydı. Almanlar tekrarlanan istekleri görmezden gelmeyi seçti.
Sonunda, bu uzun süren komedi “Sidney” rahatsız etmeye başladı ve sinyallerini verdi: “Gizli çağrı tabelasını gir. Daha fazla sessizlik ancak durumu daha da kötüleştirebilir. ” Oyun bitti. Her bir Müttefik ticaret gemisinin kendi gizli şifresi vardı. Avustralyalı kruvazör neredeyse Cormoran'ı yakaladı ve neredeyse bir kilometrelik bir mesafede, neredeyse ilerliyordu. 17'teki bir talebe cevap olarak, 30 min. akıncı Hollanda bayrağını indirdi ve kriegsmarinin savaş bayrağını kaldırdı. Altı saniyede rekor sürede kamuflaj kalkanları düştü. İlk atış alttan aşağı uzandı ve üç 150-mm ve bir 37-mm silahın ikinci voleybolu Sidney köprüsüne indi ve yangın kontrol sistemini imha etti. İkinci salvo ile eş zamanlı olarak Almanlar torpido tüplerini etkisiz hale getirdi. Kruvazörün asıl kalibresi cevap vermeye başladı, ama güneş topçuların gözünde parlıyordu ve uçuşla birlikte uzandı. 20-mm uçaksavar silahları ve ağır makineli tüfekler kazanarak kruvaziyer mürettebatının savaş takvimine göre yer almasını engelledi. Böyle bir mesafede kaçırılması çok zordu ve Almanlar Sydney'deki merminin arkasına bir mermi fırlattılar. Deniz uçağı yok edildi, sonra Cormoran ana kalibre burun kulelerinde ateşi yaktı - yakında devre dışı bırakıldılar. Serbest bırakılmış torpil, kruvazörün burnunu burun kulesinin önüne vurdu. "Sidney" in pruvası, suyun içinde kuvvetle çöktü. Akıncıya ateş, bağımsız bir uçtan geçen yem kulelerini açtı. Avustralyalılar bulaşmış - yine de, üç mermi Cormoran'a çarptı. Birincisi boruyu kırdı, ikincisi yardımcı kazana zarar verdi ve yangın ana sistemini devre dışı bıraktı. Motor odasında yangın başladı. Üçüncü mermi, ana dizel motorların transformatörlerini imha etti. Baskıncının hareketi keskin bir şekilde azaldı.
"Cormoran" ın 150-mm silahlarından biri
"Sidney" çok daha kötü oldu - kruvazör aniden geri döndü. B kulesinin kapağının denize düştüğü açıktı. Avustralyalı akıncı kıçının arkasından birkaç yüz metre öteye geçti - hepsi ateşe daldı. Açıkçası, üzerindeki direksiyon ağır hasar gördü ya da yetersiz kaldı. Rakipler etkisiz torpido voleybolu alışverişinde bulundu ve Sydney güneye doğru hareket ederek 10 hub hareketi ile uzaklaşmaya başladı. Uzak mesafeden izin verirken Cormoran ona ateş ediyordu. 18.25'ta dövüş durdu. Baskıncının pozisyonu kritikti - ateş büyüyordu. Makine dairesi personeli, bir denizci hariç, neredeyse tamamı öldürülene kadar ateşle mücadele etti. Yangın, Kormoran'ın tüm yürüyüş boyunca sürüklediği ancak onlardan kurtulamadığı yaklaşık dört yüz mayının bulunduğu maden ocağına yaklaşıyordu.
Fregatten-Kaptan, geminin kurtarılamadığını anladı ve yakıt tanklarının yanına patlayıcı kartuşlar koyma emri verdi. Suyun üstünde can ve sallar düşürülmeye başlandı. İlk indirilen sal devrildi ve neredeyse 40 insanının boğulmasına neden oldu. 24 saatlerde, geminin bayrağını alarak, Detmers mahkum Cormoran'ı terk eden son kişi oldu. 10 dakika sonra, patlayıcı kartuşlar çalıştı, mayın patlaması oldu - güçlü bir patlama, akıncının kıçını tahrip etti ve 0 saat 35 dakika içinde Yardımcı kruvazör battı. Su daha 300 memurları ve denizciler olduğu ortaya çıktı. 80 insanlar savaşta öldü ve sal sallandıktan sonra boğuldu. Hava durumu kötüleşti ve hayat kurtarıcı ekipmanlar suya dağıldı. Kısa süre sonra kıyı gemi bir bot aldı ve bunu hemen bir kurtarma operasyonu başlatan Avustralya Donanması komutasına bildirdi. Yakında bütün Almanlar bulundu, ancak bazılarının yaklaşık 6 gün boyunca çıngırak dökmesi gerekiyordu.
Ana kalibre "Sydney" Kulesi. Gemilerin kalıntılarını keşfeden Avustralya’nın bir seferinde çekilen fotoğraflar
İki hafta sonra, sahilde atılan kırık bir cankurtaran hariç, "Sidney" in kaderi hakkında hiçbir haber yoktu. Neredeyse 10 gün süren aramalar sonuç vermedi ve Sydney kruvazörü, ölü yılın Kasım 30'inde 1941 ilan edildi. Yıllarca ölümünün sırrı çözülemedi. Kıyıda çoktan sorguya alınan yakalanan Almanlar, kruvazörün alevlere fırladığı yerde gördükleri yangının parıltısını anlattı. Sadece Mart ayında, 2008, Avustralya Donanması'nın özel bir keşif gezisinin önce Cormoran'ı ve ardından Sidney'i, Carnarvon'un güney-batısındaki güneybatısındaki 200'i keşfetti. Eski rakipler birbirine yakın yalan söylerler - 20 mil. Ölü denizcilerin örtüsü ile güvenli bir şekilde kaplanmış bir su tabakası 2,5. Avustralya kruvazörünün yanan bölmelerinde ve destelerinde hangi olayların gerçekleştiğini, dramaların nasıl bittiğini, bu gemiyi Pasifik Okyanusu'nun dibine koymak için açtığını asla bilemeyiz.