Rusya ile Türkiye arasındaki ilişkiler iyileşmekten uzak. Moskova, Türkiye ekonomisine karşı yaptırımlar uygulayarak, dünya topluluğunu Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın “dolabındaki iskeletler” hakkında bilgilendirerek ve Suriye’de ve sonrasında Ankara’nın bir sonraki sorunlarına hazırlık yaparak “konsantre” oluyor (bu tür sorunların olacağı konusunda çok az şüphe var).
Ankara, karakteristik bir atılganlık karışımı ve kendi eylemlerinin sonuçlarının verdiği zararı en aza indirmeyi ümit ettiği için, Suriye ve Irak için agresif planlarını sürdürürken, planlı gelecekteki çatışmalarında yeni enerji tedarikçileri ve müttefikleri arıyor. IBI M. V. Kazanin, I. I. Starodubtsev ve Yu. B. Shcheglovin uzmanları tarafından hazırlanan malzemelere dayanarak, “Türkiye cephesi” ndeki mevcut durumu ve beklentileri göz önünde bulundurun.
Çin gözüküyor
Yerli analistlerin Suriye'deki Türkiye politikasını yakından takip ettiği biliniyor. Hem Rusya hem de Türkiye’nin eylemlerinin Çinli uzmanlar tarafından daha az incelenmediği çok daha az bilinmiyor. Aynı zamanda, bakış açıları çok gösterge niteliğinde, iyi, Pekin dünyanın birçok ülkesine karşı eşitlikçi bir politikayı destekliyor. Rusya ile ilişkiler onun için Suudi Arabistan, Katar ve Türkiye ile olan ilişkilerinden daha az önemli değil, ancak Suriye olaylarında Pekin açıkça Moskova'yı destekliyor.
PRC askeri istihbarat bilgisine göre NATO ülkeleri, eski Libya kuvvetlerinin depolarından Suriye'ye silah ve askeri teçhizat transferi için 2011'tan bu yana Hatay ilindeki İskenderun limanını kullanıyor. İngiliz ve Fransız askeri eğitmenler, Suriye hükümet karşıtı savaşçılarını bu şehirdeki askeri üslerde eğitti. CIA ve ABD Özel Harekat Kuvvetleri Komutanlığı onlara iletişim ve istihbarat sistemleri sağladı.
Suriye hükümet karşıtı yapıların ve Türk Silahlı Kuvvetlerinin ortak eğitimi, saha komutanları ile Türk ordusu arasında yüksek düzeyde karşılıklı bir anlayış sağlamıştır. Ankara, Suriye sınırına 130 kilometre mesafedeki Adana'da bir eğitim merkezi düzenledi. Rusya'da yasaklanan İslam Devleti (IG) militanları için silah, haberleşme sistemleri ve askeri teçhizat dağıtım merkezi İstanbul'da bulunuyordu.
Ankara’nın Suriye ihtilafındaki çıkarlarının en "aktif savunma" şekli, Rus bombardıman uçağının Türk avcı tarafından imha edilmesiydi. Açıkçası, Türk gizli servisleri, NATO ortaklarıyla koordineli olarak, Rus pilotlarını ele geçirmeyi planlıyordu, ancak Ankara tarafından desteklenen İslamcılar operasyonun temelini gerçekleştiremedi.
Türk makamları Suriye'yi tahrip etmek ve kaçak petrolle ticaretten para kazanmak isteyen IG'yi desteklediler. Çinli uzmanlara göre, IG, yalnızca Al-Tank ve Al-Omar alanlarından (toplam olarak IG, 10 alanlarının yakınında yer alıyor) günlük 20'tan 40 bin varile çıkarılıyor. Varil başına 10 dolar karşılığında, teröristler 200'tan 400'a binlerce dolar kazanıyor. Türk işadamları, ortalama dünya petrol fiyatı varil başına 39 dolara ulaştığında iki ila üç kat marj elde ediyorlar. Çin medyasına göre, sıradan bir IG avcısının maaşı 400 dolar. 30'in binlerce dövüşçüsünü sürdürmek için, iki petrol sahasının ayda bir hafta boyunca stabil şekilde kullanılması gerekir. Türkiye tarafı, en az Suriye petrol arzıyla, yıllık yüz milyonlarca ABD doları kazanıyor.
Çin istihbarat teşkilatları, Rus askeri uçaklarına saldırının ardından fotografik ve video materyallerin işlenmesinin sonuçları konusunda Türkiye ile ilgili çok olumsuz sonuçlar çıkardı. Muhabirlerle yapılan röportajda, Türk Gri Kurtlar grubunun liderlerinden biri, bir Rus askeri pilotunun öldürülmesinde kilit rolünü açıkladı. Bu örgütün aktivistleri, Çin turistlerinin saldırılarına ve Çin bayrağının Çin Büyükelçiliği önünde yakılmasına eşlik eden 2015'taki Çin restoranları ve dükkanları ve gösterilerine katılıyor. Tayland gizli servislerine göre, bu belirli grubun üyeleri Bangkok’ta terörist bir saldırı düzenledi ve amacı Çinli turist olmaktı.
Çinli analistlere göre, resmi Ankara’nın IG’nin oluşumundaki rolü, 2014’in Tayland’daki 400’teki Xinhumin Uygurları’nın yasadışı olarak tutuklanmasıyla ilgili olarak tutuklanmasıyla ilgili olarak yaptığı açıklamada, eski Dışişleri Bakanı Ahmet Davutoğlu’nun (öncül oyunculuk) yaptığı açıklamalarla belirtiliyor. Bu ülkedeki Türk Büyükelçiliğinin Suriye pasaportlarında “kâfirlere” karşı savaşmak isteyenler ve İstanbul'a bilet vermek istediklerini bildiği bilinmektedir. IG'nin ikmalini bastırmak için, Çin ve Tayland'ın özel servisleri bir dizi faaliyette bulundu. 10'in ilk 2015 ayı boyunca PRC MOB çalışanları, Suriye'den dönen 109 vatandaşlarını ve Çinli Müslümanlardan gelen askerleri toplayan 20 Türk vatandaşlarını tutukladı. Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlarının pasaport formunun 653'i ve Bangkok'taki Türk Büyükelçiliğine giriş vizesi için 200 başvuruları ele geçirildi.
Tanınmış Çinli askeri analist Arka Amiral Zhang Zhizhong, NATO'nun kısıtlı bir pozisyonunun temelinin Rus uzun menzilli olasılığı olduğunu söyledi havacılık. Rus Hava Kuvvetleri'nin stratejik Tu-160 bombardıman uçakları tarafından gerçekleştirilen füze saldırılarının NATO liderliğine Rus havacılığının havada yakıt ikmali ile uzun uçuşları güvenle gerçekleştirebileceğini ve yüksek doğrulukta seyir füzeleri fırlatabileceğini gösterdiğini belirtti (X-101, X-555). Bu uçuşlar pahalıdır, ancak NATO'ya Türkiye'yi Rus Havacılık ve Uzay Kuvvetleri ve Suriye'ye karşı eylemlerinde desteklemekten kaçınma gereği konusunda açık bir sinyal gönderiyorlar.
PLA Deniz Kuvvetleri Bilgi Konseyi başkanı Arka Amiral Yin Kyaw’a göre, Türkiye'nin eylemleri Washington ve Brüksel’de yapılması planlanan bir provokasyondur, ancak Cumhurbaşkanı Putin'in bunlara tepkisi hesaplanmadı. Ona göre, Türk ordusu C-400'in hızlı bir şekilde konuşlandırılmasını beklemiyordu ve Ankara için ek bir ayılma faktörü Su-34 avcı uçağı uçaklarına havadan havaya füzelerin yerleştirilmesiydi.
Bu durumda Ankara, Rusya ile mücadelede yeni ortaklar için aktif bir arayış başlattı. Zırhlı araçlar geliştiren Türk ve Ukrayna savunma sanayi şirketlerinin birleşimi dikkat çekicidir. Çin basını, Türkiye'nin Ukraynalı uzmanları yeni Türk için AKCOR aktif savunma sisteminin geliştirilmesi konusunda işbirliği yapmaya davet ettiğini bildirdi tanka "Altay". Bu sistemin temel sorunu füze tespit radarının düşük verimliliğidir.
Erdoğan’ın eylemlerini değerlendiren PRC medyası, Moskova’da sadece “sırtın bıçaklandığı” değil aynı zamanda “davranışlarının pusuya saldıran ve ardından bekleyen sonuçları geri çeken zehirli bir sürüngen olduğunu” hatırlattığını söylüyor. Çinli uzmanlar, Türkiye'nin siyasi elitinin Rusya Federasyonu ile ilişkilerini sertleştirme yoluna devam edeceğine, ancak NATO'nun Rusya'nın askeri gücünün gerçek seviyesini anladığı ve Ankara'yı desteklemeyi reddettiği için sonunda bir köşeye sürükleneceğine inanıyor.
Erdoğanov arapsaçı
Türkiye'deki şu anki durum hakkında konuşan Türkiye’deki seçim maratonunun tamamlandığı söylenebilir: Cumhurbaşkanı, Majlis ve 2019’e kadar görev süresi olan yerel makamlar seçildi. Erdoğan, doğrudan oyla seçilen ülkenin ilk cumhurbaşkanı oldu. Adalet ve Kalkınma Partisi (AKP) iktidarda olduğu konusunda bir rekor kırdı. Bununla birlikte, ülkedeki istikrarı yeniden sağlamak ve siyasi ve ekonomik reformlarla ilgili seyri sürdürmek vaadiyle, otoritesinin onayı mümkün oldu. Ekonomideki genel hedef toparlanma ve yüksek büyüme oranlarına geri dönüş. 24 Kasım hükümetinin atanmasından çok önce, ülkenin zor durumda olduğu belliydi. Şu anda, Türkiye'deki durum kriz olarak tanımlanabilir. Ana problemleri listeleriz.
* Yıllık ekonomik büyüme oranı yüzde 3'e düştü. 2002 - 2008’te, Türkiye’nin ekonomisi ortalama yüzde 6,8 oranında büyüdü. Yüzyılın başında başlatılan reformlar kendilerini tüketti.
* Bu yılın ilk dokuz ayında, sanayi üretimi büyümesi yüzde 1,3 oldu. Aynı zamanda, ithalat teslimatlarına (yüzde 70 seviyesine bağımlılık) ve bu nedenle ulusal para biriminin dolar ve euro karşısında kur dalgalanmalarına bağlıdır.
* “Arap Baharı” nedeniyle ihracat yüzde 9 civarında geriledi ve Irak, İsrail, Mısır ve Suriye de dahil olmak üzere bölgedeki bazı ülkelerle olan ilişkileri zayıflattı. Libya inşaat pazarı da kayboldu.
* Resmi işsizlik oranı% 10'e ulaştı. Resmi olmayan verilere göre, işsiz sayısı yüzde 16 civarında.
* Yurt içi politik istikrarsızlık nedeniyle ulusal para birimindeki düşüş (Avro karşısında yüzde 10, Dolar karşısında - yüzde 30 ile), Türk üreticilerin ithalata olan yüksek bağımlılığı nedeniyle ihracattaki artışa katkıda bulunmuyor.
* Ülkenin geniş bir nüfus geliri çatalı var. Ülkedeki en zengin insanların yüzde 10'i, en yoksul kesimin yüzde 13'inden 10 kat daha fazla.
* Ülkenin doğusundaki süregelen terörle mücadele operasyonu, mültecilerle olan durum ve Suriye'deki iç savaşa doğrudan katılım, Türkiye'nin yabancı yatırımcıların gözünde cazibesinde düşüşe yol açıyor. Aynı zamanda, İran'dan artan bir rekabet baskısı olduğu tahmin ediliyor.
* Ülke, yeni bir anayasanın kabulü ve ek maliyetler gerektiren ve iç siyasi istikrarsızlık süresini uzatan bir cumhurbaşkanlığı hükümetine geçiş için referandum bekliyor.
Türkiye iç piyasası aşırı ısınmakta ve yüksek rekabet ile karakterize edilmektedir. İhracatın hızlı bir şekilde büyümesi ve yurtdışındaki Türk müteahhitleri tarafından projelerin alınması olmadan ekonominin gelişimi mümkün değildir. Bu bağlamda, iptal edilen sözleşmelerin değerinin doğrudan hesaplanmasında halen ifade edilen Rusya ile ilişkilerde krizin sonuçları henüz orta ve uzun vadeye getirilmemiştir. Türkiye, ülkenin resmi olarak kabul edilen uzun vadeli ihracat stratejisine göre, bunun önceliği olan Rusya pazarını kaybediyor. Bu, iç rekabeti daha da artıracak ve geri dönüş oranını azaltacaktır. Türkiye’nin Rusya pazarına gerçek yerine, hem bölgede hem de dünyada görünmemektedir.
Türkiye yalıtım
Ankara, Rusya tarafından alınan önlemlere cevap vermek için planlar geliştiriyor. Ancak, savaş yaptırımları açısından savunmasız bir ekonomik durumda. Rus gemilerinin Boğaz ve Çanakkale Boğazı'ndan geçişi yasağı, Amerikalı uzmanlar tarafından inanılmaz bir seçenek olarak görülüyor. Montrö Sözleşmesinin bu şekilde ihlali, Ankara'yı uluslararası hukuk açısından kaybeden kılar. Ek olarak, böyle bir hareket, Rus doğal gazının Türkiye'ye tedarikinin haklı bir şekilde durdurulmasını gerektirebilir. Ankara’nın yaptırımlara ilişkin söylemine rağmen, Batılı analistler bunun “yüz kurtarabilecek” olduğunu belirtti.
Türkiye, dünyanın ikinci en büyük Rus doğal gaz alıcısı, önemli bir Rus yağı, kömür ve metal ithalatçısı ve en büyüğü buğday ve ayçiçeği yağıdır. Teorik olarak, Ankara alternatif tedarikçiler bulabilir, ancak daha yüksek bir fiyata. Özellikle ısıtma mevsiminin en yoğun olduğu dönemlerde, Türkiye'den Rus doğal gazının tedarikine alternatif yoktur. Rusya, Türkiye tarafından ithal edilen gazın yüzde 55'unu (27 milyar metreküp yıllık 50 milyar metreküp) tedarik ediyor. Teslimatlar, Blue Stream doğalgaz boru hattı ve Ukrayna, Romanya ve Bulgaristan boru hattı ağı üzerinden yapılmaktadır. 20 yüzde İran'ı Türkiye'ye veriyor. Ancak, Ankara Suriye ve Irak'ta Tahran'la aktif olarak rekabet ediyor, bu yüzden İranlılar Moskova ile dayanışma içinde olacaklar. Her halükarda, İran, altyapı eksikliği nedeniyle Türkiye'ye gaz ihracatının hacmini önemli ölçüde artıramaz.
Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın, Katar gazı’nın Rus gazı alternatif arzı ile ilgili açıklamaları kendilerine dayanmıyor. Türkiye, sıvılaştırılmış gaz için iki terminale sahiptir: yıllık ihtiyaçları karşılamak için yeterli olmayan Marmara Ereğlisi (yılda 8,2 milyar metreküp) ve Aliağa (5 milyar metreküp). Yeni terminallerin inşaatı iki ila üç yıl ve ciddi yatırımlar gerektiriyor. Katar'ın gelişimini sağlama izni bile olsa zaman alacak. Amerikalılar, Doha'nın Türkiye'ye yapılan tüm gaz ithalat hacmini karşılamak için gerçek adımlar atacağından şüpheli. Katar'ın bir veya iki terminalin inşası ile inmesi muhtemel. Doha, Türkiye'ye doğal gaz sağlama konusunda kârsızdır - Katar’ın stratejik bir ortağı olarak Ankara, indirim ve tercihli krediler gerektirir ve Doha, Asya ve Avrupa’ya hammadde satmak için daha kârlıdır.
Türkiye’nin yağı, kişisel olarak Erdoğan ve Barzani tarafından kontrol edilen Irak Kürdistanı kaynaklı malzemeler ile değiştirilebilir. Bu onların aile şirketi. Bu alandaki durum, İslam Devleti'ne yönelik askeri eylemlerden ve Kürtlerin kendileri ile “karıştığı” petrol kaçakçılığı yollarının ortadan kaldırılmasının yanı sıra, Kürdistan İşçi Partisi'nin (PKK) çıkarılması üzerindeki Türk baskısının etkisinden etkileniyor. Irak Kürdistanı’ndaki PKK’nın çıkarılması, petrol zengini Kerkük’ü tutarak DAEŞ’le mücadelede büyük rol oynuyor. Ancak, bu yalnızca Türkiye'nin mevcut liderliği devam ederse geçerlidir. Aksi takdirde işler çok çabuk değişebilir.
Trans-Anadolu doğal gaz boru hattının (TANAP) Azerbaycan’dan Türkiye’ye yeniden canlandırılması için planlar Ankara’nın ön saflarında yer almasına karşın, uygulanmasının önünde ciddi engeller var. Bugün ve gelecekte Bakü, boru hattının tamamını yalnızca tek başına dolduramayacak. Sadece 16 milyar metreküp verebilir. Bu hacmi Türkiye'de iç tüketim seviyesine getirmek için, açığı 40 milyar metreküp cinsinden doldurmak gerekiyor. Burada iki yol var - Rusya'dan veya Türkmenistan'dan gaz satın almak. Üstelik Ankara, Gazprom’un Mavi Akım ya da donmuş Türkiye Akımının bir parçası olarak Ankara’ya verdiği herhangi bir indirim almayacak. Rusya'da hidrokarbon elde etmenin tüm alternatif yolları bunun için daha pahalı olacak ve altyapı inşaatına ek yatırımlar gerektirecek.
Sonuncusu öncelikle Türkmen versiyonuna uygulanır. Uygulanabilmesi için, Hazar Denizi'nin altında, Rusya ve İran da dahil olmak üzere Hazar kıyılarında yer alan ülkelerle koordinasyon gerektiren bir gaz boru hattı döşenmesi gerekiyor. Yine de Erdoğan, gaz alma Türkmen versiyonunu geliştirmeye çalışıyor. Aralık ayında 11, Cumhurbaşkanı Berdymukhammedov ile bir araya geldiği Aşgabat'ı ziyaret etti. Aynı zamanda, Orta Asya’da Türkiye’ye yönelik tutumu arkadaşça denemez. Bölgede, beş cumhuriyetten dördünde Türk kökenleri var. Liderleri, Ankara’nın “Büyük Turan” ı yeniden düzenlemesine karşı temkinli. Orta Asya'daki Türk örgütleri ve liseler yerel özel hizmetlerin denetiminde. Dahası, çoğunlukla cumhurbaşkanlığı ailesindeki yolsuzlukla ilgili sızıntıların yarısının gerisinde olan İmam F. Gülen tarafından Erdoğan'a karşı düşmanca davrandılar. Aynı zamanda Taşkent, Türkiye'nin yerel özel servislerin himayesinde olan Özbekistan İslami Hareketinin (IMU) görevlilerini sakladığını hatırlıyor.
Aşkabat da çok gerekli değil
Aşkabat bu durumda tek başına duruyor. Bu ülkeye yapılan ithalatın yüzde 26'i Türkiye'den geliyor. Aynı zamanda Aşgabat, Ankara'yı eğitim alanında genişletme ve 2011'ten etki eden etkenler yaratma çabalarını tutarlı bir şekilde ortadan kaldırdı. Erdoğan’ın ziyareti, başta gaz projelerinde olmak üzere gelecekteki ekonomik etkileşimin hatlarını ana hatlarıyla belirtmek amaçlıydı. Türkmenistan, yıllık 83 milyar metreküp gaz üretmekte ve uzun vadeli sözleşmelerde PRC'ye yaklaşık 58 yüzde 43 milyar metreküp tedarik etmektedir. Aşkabat arz çeşitlendirmekle ilgileniyor, ancak Türkiye-Azerbaycan ihracat opsiyonu bunun için öncelikli değil - öncelikle karlılık konusunda.
Şu anda Türk gemileri, Azerbaycan’dan sonra da deniz yoluyla Türkmenistan’a kargo teslim etmek zorunda kalıyor. Türk-Rus ihtilafının başlamasından bu yana, Aşkabat, Türk ürün alımlarını keskin biçimde azaltmıştır. Türkmenistan, İslamcıların Afganistan'dan genişlemesi durumunda, yalnızca Rusya'nın kendisine askeri destek sağlayabildiğinin farkında olarak Moskova'ya bakmak zorunda. Ankara’nın, Türkiye ile ilişkilere lobi yapan Türkmen işadamlarını umut etmekte başarısız olduğu, Erdoğan Aşkabat’a yaptığı ziyarette buna ikna oldu.