Dünyanın ve Avrupa’nın en küçük ülkelerinden olan Andorra’nın pek bilinmeyen tarihi ve siyasal yapısı hakkında bilgi.
Andorra tarihinin, 9. yüzyılda, Charlemagne’ın ülkeyi Müslümanlardan geri almasıyla başladığı kabul edilir. Charlemagne’ın büyük oğlu II. Charles, Andorra Derebeyliği’ni Urgel Kontluğu’na verdi. II. Charles’dan sonra, Urgel Piskoposluğu’na bağışlandı (954). Fransız Kontu Foix, evlilik yoluyla Urgel Kontluğu’nun varisi olunca Piskoposlukla aralarında birtakım anlaşmazlıklar doğdu. Paraeage Antlaşması (1278) ile, her iki taraf da Andorra üzerinde haklar elde etti. 1589’da, Foix Kontu’nun IV. Henri adıyla tahta geçmesinden sonra, Fransız kralları, aynı zamanda Andorra Prensi olarak da hüküm sürmeye başladı.
1793’te, Fransız devrim hükümeti, Andorra’nın federal haklarını yeniden düzenledi. 1806’da Napolyon Bo-napart döneminde, Andorra, İspanyollara karşı Fransız koruması istediyse de, ne Fransa ne de İspanya ile ilişkilerini tam olarak kesti. Bu ikili ilişki, Andorra’nın 20. yüzyıl Avrupası’nın karışıklıklarından uzak kalabilmesini sağladı. İspanyolların etkisiyle Birinci ve İkinci Dünya Savaşı’ndan, Fransa-nm etkisiyle de İspanya İç Savaşı’ndan uzak kaldı. İkinci Dünya Savaşı sonrasında turizmin gelişmesi sonucu, Batı Avrupa ile bağlarını güçlendirdi.
SİYASAL YAPI. Andorra, İspanya Urgel Piskoposluğu ve Fransa Cumhurbaşkanlığı’nın ortak yönetimindedir. Fransa ve Urgel Piskoposluğu’nu, birer genel vali temsil eder; ülkede alınan kararları her iki taraf da veto edebilir. Halk (yedi yönetim bölgesinden dörder temsilciyle), 28 üyeden oluşan Andorra Genel Konseyi tarafından temsil edilir. Konsey, yürütme gücünü elinde tutan biri genel yardımcı atar. Konsey üyelerinin görev süresi dört yıldır ve genel oyla seçilirler. 1976’da kurulan Demokratik Andorra Birliği (ADA) adlı ilerici parti, Konsey’deki tutuculara karşı bir güç oluşturur. Andorralılar geleneksel simgesel vergileri “questia“yı, günümüzdeki feodal lordlarına (Fransa Cumhurbaşkanı ve İspanyol piskoposuna 12 tavuk, 12 horoz ve 12 kalıp peynir olarak öderler. Ayrıca, Fransa Cumhurbaşkanı (genç prens) 960 frank, İspanyol piskoposu (yaşlı prens) 460 peseta alır.