COVID-19 aşısına eşit erişim sağlamayan ülkeler, dünyaya yayılacak yeni varyantların kuluçka merkezleri haline gelerek dünya çapında olumsuz dışsallıklara yaratabilirler.
Tüm dünyayı, kadın-erkek, genç-yaşlı, zengin-fakir, vatandaş-göçmen demeden bir buçuk senedir kasıp kavuran COVID-19 salgını, tüm çabalara rağmen hayatımızdan öyle hemen çıkacak gibi görünmüyor. Kanımca, bunun en önemli nedenleri arasında aşıya erişim eşitsizliği ve aşı tereddütü geliyor. Bu yazıda amacım, aşıya erişim eşitsizliğinin mülteciler boyutunu irdelemek, buna ilişkin tespitlerimi paylaşmak. Yazıda, sadece mültecilere değil, yeri geldikçe düzenli göçmenlere, sığınmacılara ve kendi ülkeleri içinde yerinden edilmiş kişilere de değineceğim.
Gelin, şimdi, salgının evrimine ilişkin şöyle çok kısa bir özet geçelim: COVID-19, şiddetli akut solunum sendromu korona virüs 2’nin (SARS-CoV-2) neden olduğu bir enfeksiyon. Dünyada bilinen ilk vaka, Aralık 2019’da Wuhan’da tespit edildi. Hastalık kısa bir süre sonra küreselleşti ve 11 Mart 2020’de Dünya Sağlık Örgütü (DSÖ), salgını, pandemi ilan etti.Sayı: İktisat ve Toplum Dergisi 132
Sayfa Aralığı: 4-12