S-2 orta menzilli balistik füzesi (Fransa)
Kara tabanlı füze sistemleri yaratma kararı yılın Şubat 1962'inde ortaya çıktı. Resmi Paris’in nükleer güçlerin gerekli tüm bileşenlerini yaratma ve üçüncü ülkelere olan mevcut bağımlılıktan kurtulma arzusuyla bağlantılıydı. Ek olarak, ilave bir teşvik, denizaltıların balistik füzeleri konusunda çalışmanın engellenmesiydi. Yılın 1962 planına göre, orta menzilli füzeler için mayın rampalı ilk askeri üs Fransa'da yetmişlerin başında ortaya çıkacaktı. Görevdeki konuşlandırılmış füzelerin sayısı elliyi geçmeliydi. Yere dayalı stratejik füze kuvvetleri, hava kuvvetlerinin komutasına uymaktı.
Hayatta kalan müzelerden biri MRSD S-2. Fotoğraf Rbase.new-factoria.ru
Altmışlı yılların başlarında, Fransız bilim adamları ve tasarımcıların çeşitli sınıflardaki füzelerin yaratılması ve işletilmesinde bazı deneyimler kazanmaları için zamanları oldu. Özellikle, kısa ve orta menzilli balistik füzeler konusunda bazı gelişmeler var. Mevcut fikir ve çözümlerin yeni bir projenin geliştirilmesinde kullanılması planlandı. Aynı zamanda, bazı yeni konseptler, teknolojiler, vs. oluşturmak ve geliştirmek gerekliydi. Yüksek karmaşıklık nedeniyle, önde gelen endüstriyel işletmeler çalışmaya dahil edildi. Société nationale industrielle aérospatiale (daha sonra Aérospatiale) lider geliştirici olarak atandı. Projede ayrıca Nord Aviation, Sud Aviation ve diğer organizasyonlar yer aldı.
Fransız endüstrisi zaten füzelerin yaratılmasında bir deneyime sahipti, ancak taslak yüksek dereceli savaş kompleksinin geliştirilmesi dikkat çeken zorluklarla ilişkilendirildi. Bu nedenle, roketin ve onun için gerekli sistemlerin genel görünümünü oluşturmaya ve ardından bu fikirleri teknolojinin prototip göstericileri yardımıyla test etmeye karar verildi. Belirli kontroller için tasarlanan deneyimli bir roketin ilk sürümü S-112 sembolünü aldı.
S-112 projesi üzerindeki çalışmalar 1966 yılına kadar devam etti. Gelişimin tamamlanmasından sonra, sanayi böyle bir roketin prototipini üretti. Özellikle yeni silahların test edilmesi için Biskarus, bir silo fırlatıcı ile donatıldı. Bu test sitesinin daha sonra hala kullanılmakta olduğu için birkaç güncelleme geçirmiş olması dikkat çekicidir. 1966'te, S-112 ürününün ilk test lansmanı test alanında gerçekleştirildi. Bu, bir mayın kurulumundan bir Fransız roketinin ilk lansmanıydı.
S-112, yeni MRBD'nin yaratılması için tüm programın altında yatan fikirlerin uygulanmasıydı. Katı yakıtlı motorlarla iki aşamalı bir balistik füzeydi. Ürünün uzunluğu 12,5 m, çap - 1,5 m idi, başlangıç ağırlığı 25 t'ye ulaştı, gerekli rotanın korunmasını izleyen otonom bir kontrol sistemi kullanıldı. Özel bir madenden fırlatma rampası ile deneyimli bir roket fırlatıldı. Sözde kullanılır. Gasdynamic, ana motorun itme nedeniyle başlatıcısı terk ile başlar.
İlk etabın kuyruğu. Fotoğraf Rbase.new-factoria.ru
S-112 roketinin test sonuçlarına göre, Fransız endüstrisi umut verici bir silah taslağını güncelledi. 1967'te, S-01 roketi test için çıktı. Boyut ve kütle bakımından, öncekinden pek farklı değildi, ancak tasarımında daha sofistike ekipman kullanıldı. Ek olarak, teknik ve operasyonel özelliklerin iyileştirilmesine yönelik tasarımda gözle görülür gelişmeler oldu.
S-01 roketi, S-112'ten olumlu şekilde farklıydı, ancak yine de müşteriye uygun değildi. Bu nedenle tasarım çalışmaları devam etti. 1968'un sonunda, projenin yazarları, füze kompleksinin yeni bir versiyonunu S-02 sembolüyle sundu. Aralık ayında, deneysel bir S-02 roketinin ilk lansmanı yapıldı. Önümüzdeki birkaç yıl içinde, daha fazla 12 prototip roketi kullanıldı. Testler yapılırken, belirlenen eksikliklerin düzeltilmesi ve temel özelliklerin iyileştirilmesiyle tasarım geliştirildi. Testin sonraki aşamalarında, S-02 projesi S-2 olarak değiştirildi. Bu isim altında roket hizmete sokuldu ve seri üretime girdi.
Gereklilikleri yerine getirmek için iki aşamalı bir plana göre bir roket inşa edilmesi ve katı yakıtlı motorlarla donatılması önerildi. Bütün bunlar buna göre ürünün ana bileşenlerinin tasarımını etkiledi. S-02 / S-2 roketi, yüksek uzamalı silindirik bir gövdeye sahip toplam uzunluğu 14,8 m olan bir üründü. Savaş başlığının gövdesi olarak görev yapan roketin kafa kaplaması, iki konik ve bir silindirik yüzeyden oluşan karmaşık bir şekil aldı. İlk etabın kuyruğunda aerodinamik stabilizatörler vardı.
Motorların gövdesi olarak da hizmet veren her iki kademenin gövdeleri hafif ve ısıya dayanıklı çelik alaşımdan yapılmıştır. Duvar kalınlığı 8 ile 18 mm arasında değişmiştir. Dışında, kasa, başlangıçta sıcak gazların etkilerinden koruyan ilave bir kaplama taşıdı. Ayrıca, bu kaplamanın, S-2 roketiyle mayın kurulumuna karşı kullanılan düşmanın nükleer silahlarının zarar verici faktörlerine karşı savunmayı geliştirmesi gerekiyordu.
Roket kendi SEP 902 atama özelliğine sahip olan ilk aşamada, 1,5 m çapında ve 6,9 m uzunluğunda bir silindirik blok olup, gövdenin kuyruk ucunda sabit aerodinamik stabilizatörler vardı. Kuyruk dibinde dört nozül kurulumu için delikler vardır. Birinci kademe tasarımın kendi ağırlığı 2,7 t, iç alanın büyük kısmı, 29 t kütlesi ile Izolan 9 / 16 tipinde bir katı yakıt dolumu ile dolduruldu, yük, döküm ile dolduruldu ve motor bloğuna kapatıldı. İlk aşama tasarımının bir parçası olan P16 katı yakıtlı motor, ısıya dayanıklı bir alaşımdan yapılmış dört konik nozüle sahipti. Rulo kontrolü için, adım ve yalpalama nozülü, kılavuzluk sisteminin komutları üzerindeki orijinal konumundan sapabilir. 16 tonluk katı yakıt şarjı, motorun 77 saniye boyunca çalışmasına izin verdi.
İkinci aşama veya SP 903, SP 902 ürününe benziyordu, ancak daha küçük boyut ve diğer ekipmanlar ile alet bölmesinin varlığı açısından dikkat çekiciydi. 1,5 m çapında, ikinci kademe sadece 5,2 m uzunluğa sahipti, etabın tasarımı 1 t ağırlığında, yakıt yükü 10 t idi, nozül ve ikinci aşama kontrol sistemleri ilk kullanılanda kullanılana benzerdi. Savaş başlığının boşalmasında kullanılan nozullar da vardı. 10 ton yakıt, P53 motor çalışırken 10 temin etti. Alet bölmesinin silindirik kasası, uçuş sırasında kontrol için gerekli tüm ekipmanları içeren ikinci aşamaya bağlandı.
Kendi aralarında, iki aşama, bileşiminde güç elemanları ve silindirik astar bulunan özel bir adaptör kullanılarak birleştirildi. Adımların ayrılması, bölgeler arası kompartımanın önceden basınçlandırılması ve uzun piro şarj işlemi kullanılarak gerçekleştirildi. Sonuncunun adaptörü yok etmesi gerekiyordu ve artan basınç bu süreci kolaylaştırdı, ayrıca ayrılan aşamaların ayrışmasını da kolaylaştırdı.
MRBM S-2, zamanının böyle bir silahı için özerk bir atalet rehberlik sistemi standardı aldı. İkinci aşamadaki alet bölmesinde yer alan bir dizi jiroskop ve özel sensörler roketin pozisyonundaki değişikliği izleyerek rotasını belirliyordu. İstenen yörüngeden çıkarıldığında, hesaplama cihazı, nozüllerin dönmesini kontrol eden direksiyon makineleri için komutlar üretmek zorunda kaldı. Birinci kademe aerodinamik stabilizatörler sağlam bir şekilde monte edildi ve kontrol sisteminde kullanılmadı. Ayrıca, adımların belirli bir noktada ayrılmasından ve savaş başlığının boşaltılmasından da otomasyon sorumluydu. Kontrol sistemi sadece yörüngenin aktif kısmında çalıştı.
S-2 roketi için özel bir MR 31 savaş ünitesi geliştirildi. Nükleer bir şarj gücü olan 120 kt kütlesi 700 kg idi. Mühimmatın zemine temas ettiğinde veya belirli bir yükseklikte çalıştığını sağlamak için bir baltalama sistemi kullanıldı. Savaş başlığı kendi karmaşık şekli durumunda yerleştirildi ve termal strese karşı ablatif bir koruma ile donatıldı. Projede savaş birimini kapsayan ilave kaporta temin edilmedi.
S-2 roketinin uzunluğu 14,8 m, kasa çapı 1,5 m, kuyruk stabilizatörlerinin açıklığı 2,62 m'ye ulaştı, başlangıç ağırlığı 31,9 t, iki aşamalı katı yakıtlı motorlar, ayrılabilir savaş başlığının 3000 km'ye gönderilmesine izin verdi. Dairesel sapma 1 km idi. Uçuş sırasında roket, 600 km yüksekliğe kadar yükseldi.
Özellikle yeni orta menzilli füze için bir silo fırlatıcı geliştirilmiştir. Bu kompleks, yaklaşık 24 m yüksekliğinde betonarme bir yapıdan oluşuyordu. Yüzeyde şaft tepesinin sadece bir beton platformu ve 1,4 m kalınlığında ve 140 t ağırlığında hareketli bir kapak vardı, füze veya fırlatma kompleksi servisi için, kapak hidrolik olarak açılabilir. Bunun için savaş kullanımı için toz basınçlı akümülatör kullanıldı. Maden kurulumunun ana düğümü roketi monte etmek için silindirik bir kanaldı. Ayrıca kompleksin içinde bir asansör boşluğu ve diğer bazı bloklar vardı. Başlatıcı tasarımı, düşmanın nükleer saldırılarına karşı oldukça yüksek düzeyde koruma sağladı.
Savaş konumunda, roketin kuyruk bölümü halka şeklindeki formun fırlatma masasına dayanıyordu. Yerine, masa, hareketinden ve hizalanmasından sorumlu olan bir kablo, blok ve hidrolik kriko sistemi ile yapıldı. Roketin orta kısmı ayrıca, teknisyenlerin hizmete girmesi için bir platform görevi gören birkaç halka düzeneği tarafından da desteklenmiştir. Sitelere erişim için, başlatıcının merkezi hacmini asansör boşluğu ile bağlayan birkaç geçiş vardı.
Seri füze sistemleri kullanıldığında, silo-fırlatıcılar birbirinden yaklaşık 400 metre mesafeye inşa edildi ve kumanda noktalarına bağlandı. Her komuta merkezi, birden fazla yedekli iletişim ile dokuz fırlatıcıyı kontrol edebilir. Düşmanın saldırısına karşı korunmak için, komuta merkezi çok derindi ve amortisman yöntemlerine sahipti. İki subayın görev ekibi, füzelerin durumunu izlemek ve fırlatılmalarını kontrol etmekti.
S-2 füzelerinin sökülmeden saklanması önerildi, her bir ünite ayrı bir hava geçirmez kapta kaldı. Basamaklı ve savaş başlığı olan kapları saklamak için özel yeraltı depoları inşa edilmelidir. Roketi hizmete sokmadan önce iki basamaklı kaplar montaja gönderilmelidir. Daha sonra kafa kısmı olmayan bir roket madene gönderildi ve dolduruldu. Ancak bundan sonra, ayrı olarak taşınan bir savaş birimi ile donatılabilir. Daha sonra maden kapağı kapatıldı ve yönetim görevli subaylara geçti.
Yılın 1962 planlarına uygun olarak, yeni bir 54 MRBD tipi aynı anda savaş görevinde bulunmalıdır. Gerekli silahların geliştirilmesinin tamamlanmasından önce bile, konuşlandırılan füzelerin sayısının yarıya indirilmesine karar verildi. Füzelerin 27 birimlerine düşürülmesinin nedenleri, kara ve deniz tabanlı silahların eşzamanlı olarak salınması konusunda güçlük çekiyordu. Ayrıca, askeri teçhizat ve silah üretimi için planların kesilmesine zorlanan bazı ekonomik zorluklar ortaya çıkmaya başladı.
1967 yılında, S-02 roketi teste başlamadan önce bile, gelecek vaat eden bir silahtan yararlanacak yeni bir bileşik için altyapı ve rampa inşaatı başladı. Albion platosunda konuşlandırılması için roket bağlantısı önerildi. Önümüzdeki birkaç yıl içinde, her biri dokuz ünite olmak üzere üç grup halinde gruplandırılmış 27 silo fırlatıcılarının inşa edileceği varsayılmıştır. Her grubun kurulumları kendi komuta mevkiinden kontrol edildi. Ayrıca, silah depolaması, montaj atölyesi ve diğer gerekli tesisler için depolar yapılması istendi. Yeni bileşik, d. Saint-Cristol'un hava üssüne dayanarak konuşlandırıldı. 2000 askerleri ve memurları üssünde çalışmak zorunda kaldı. Bileşik, 05.200 tugay olarak belirlenmiştir.
1968'in sonunda, program başka bir azaltma geçirdi. 18 rampalarında sadece iki kişiyi bırakarak üçüncü grubu terk etmeye karar verildi. Ek olarak, aynı zamanda, öngörülebilir gelecekte S-02 / S-2'in yerini alacak olan yeni bir orta menzilli füzenin geliştirilmesinin başladığına dair bir gösterge vardı. Yeni tesislerin inşasına paralel olarak, sanayi roketi test etmeye ve ince ayar yapmaya devam etti.
S-02 ürününün gerekli tüm testleri 1971 yılında tamamlandı ve ardından S-2 adı altında hizmete girdi. Ayrıca seri füzelerin temini için bir sipariş ortaya çıktı. Aynı yılın Ağustos ayında, ilk seri S-2 MRBT askere transfer edildi. Yakında görevlendirildiler. İkinci grubun ilk füzeleri yaklaşık bir yıl içinde fırlatıcıya yüklendi. Eylül ayında, seri roketin ilk testleri olan 1973. Seri S-2'in ilk muharebe eğitim lansmanının, silahlı kuvvetlerin füze üssünde değil, Biscaros test sahasında yapıldığı dikkat çekicidir.
Önümüzdeki birkaç yıl boyunca, Hava Kuvvetleri komutasına bağlı füze bileşiği, siparişin alınması üzerine çalışmalar yapıldı ve füzelerin özellikleri üzerinde çalışılan beş eğitim başlattı. Ayrıca, her gün, hafta sonları ve tatil günleri olmadan, her gün füze komplekslerinin görev ekipleri silahlarını kullanma ve ülkenin güvenliğini sağlama emri bekliyorlardı.
Konveyör savaş başlığı. Fotoğraf Capcomespace.net
1978 ilkbaharına kadar, S-2 orta menzilli balistik füzeler, Fransız stratejik nükleer kuvvetlerinin kara bileşeniyle hizmet veren sınıflarının tek silahı olarak kaldı. Nisan ayında, Albion platosunda bulunan 78 tugayının gruplarından biri olan 05.200, en son S-3 füzesini almaya başladı. Eski füzelerin tamamen yenilenmesi, 1980 yazına kadar devam etti. Ondan sonra, eski maden komplekslerinde sadece yeni tip füzeler vardı. S-2 operasyonu eskime yüzünden durdu.
S-02 / S-2 roketlerinin toplam salımı birkaç düzineyi geçmedi. Test için, 13 roket toplandı. Bir seferde başka bir 18 ürünü görev başında olabilir. Ayrıca, birbirlerinden ayrı olarak depolanan bazı füzeler ve savaş birimleri vardı. MR 31 savaş birimleri, 1970'te seri üretime sokuldu ve 1980'ten önce üretildi. Testler ve antrenmanlar sırasında yaklaşık iki düzine füze kullanıldı. Kalan ürünlerin çoğu daha sonra gereksiz yere atıldı. Sadece birkaç füze nükleer savaş başlığı ve katı yakıt kaybetti, ardından müze sergileri oldu.
MRSD S-2, sınıfında Fransa'da yaratılan ilk silahtı. Birkaç yıl boyunca, bu tür füzeler görevdeydi ve herhangi bir zamanda potansiyel bir düşmana saldırmak için kullanılabilirdi. Bununla birlikte, S-2 projesinde bazı problemler yaşandı, bu da yakında gelişmiş özelliklere sahip yeni bir roket geliştirilmesine yol açtı. Sonuç olarak, seksenlerin başından beri, Fransız stratejik nükleer kuvvetlerinin temel bileşeni tamamen S-3 orta menzilli balistik füzelere geçti.
Sitelerin malzemelerinde:
http://rbase.new-factoria.ru/
http://capcomespace.net/
http://nuclearweaponarchive.org/
http://astronautix.com/
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.