"2012" veya "Armageddon" filmlerini izlediyseniz veya "On the Beach" i okuduysanız, hayatı bildiğimiz gibi sona erdirebilecek bazı tehditleri biliyorsunuzdur. Güneş kötü bir şey yapabilirdi. bir meteor olabilir. Kendimizi varoluştan çıkarabiliriz. Bunlar sadece birkaç iyi bilinen yok olma seviyesi olayıdır. Ölmek için çok daha fazla yol var!
Ama önce, bir yok olma olayı tam olarak nedir? bir yok olma seviyesi olayı veya ELE, türlerin çoğunun gezegende yok olmasına neden olan bir felakettir. Her gün ortaya çıkan türlerin normal tükenmesi değildir. Mutlaka tüm canlı organizmaların sterilizasyonu değildir. Kayaların birikimini ve kimyasal bileşimini inceleyerek büyük yok olma olaylarını belirleyebiliriz. fosil kaydıve aylar ve diğer gezegenlerdeki önemli olayların kanıtı.
Yaygın tükenmelere neden olabilecek düzinelerce fenomen var, ancak bunlar birkaç kategoride gruplandırılabilir:
Bildiğimiz gibi yaşam Güneş olmadan var olmayacaktı, ama dürüst olalım. Güneş Dünya gezegeni için dışarı çıkar. Bu listedeki diğer felaketlerden hiçbiri olmasa bile, Güneş bizi sona erdirecek. Güneş gibi yıldızlar, hidrojeni helyuma kaynaştırdıkça zamanla daha parlak yanarlar. Başka bir milyar yıl içinde, yaklaşık yüzde 10 daha parlak olacak. Bu önemli görünmese de, daha fazla suyun buharlaşmasına neden olacaktır.
Ama Güneş, istediği eski günü öldürebilir koronal kitle ejeksiyonu ile (STE). İsminden de tahmin edebileceğiniz gibi, bu bizim favori yıldızımız yüklü parçacıkları koronadan dışarı attığı zamandır. Bir CME herhangi bir yöne gönderebileceğinden, genellikle doğrudan Dünya'ya ateş etmez. Bazen parçacıkların sadece küçük bir kısmı bize ulaşır ve bize bir aurora veya güneş fırtınası verir. Bununla birlikte, bir CME'nin gezegeni barbekü yapması mümkündür.
Güneş'in arkadaşları vardır (ve Dünya'dan da nefret ederler). Yakında (6000 ışıkyılı içinde) süpernova, nova veya gama ışını patlaması organizmaları ışınlayabilir ve ozon tabakasını yok edebilir, hayatı Güneş'in insafına bırakır morötesi radyasyon. Bilim adamları bir gama patlaması veya süpernova, Son Ordoviç'in neslinin tükenmesine yol açmış olabilir.
Dünya, yaşamla aşk-nefret ilişkisi olan dev bir mıknatıs. Manyetik alan bizi Güneş'in bize attığı en kötü durumdan korur. Sık sık, kuzey ve güney manyetik direkleri çevirin. Tersinmelerin ne sıklıkta meydana geldiği ve manyetik alanın yerleşmesinin ne kadar sürdüğü oldukça değişkendir. Bilim adamları, kutuplar döndüğünde ne olacağından tam olarak emin değiller. Belki hiçbir şey. Ya da belki zayıflamış manyetik alan Dünya'yı Güneş rüzgarıGüneş'in bir sürü oksijeni çalmasına izin vermek. Bilirsiniz, gaz insanlar nefes alır. Bilim adamları manyetik alan terslerinin her zaman yok olma seviyesi olayları olmadığını söylüyorlar. Sadece arasıra.
Bir asteroitin etkisini öğrenmek sizi şaşırtabilir veya meteor sadece bir kitlesel yokoluşa, Kretase-Paleojen yok olma olayına bağlanmıştır. Diğer etkiler nesli tükenmeye neden olan etkenler olmuştur, ancak birincil neden değildir.
İyi haber şu ki NASA iddiaları çapı 1 kilometreden büyük kuyrukluyıldızların ve asteroitlerin yaklaşık yüzde 95'i tespit edilmiştir. Diğer iyi haber ise bilim insanlarının bir nesnenin tüm yaşamı yok etmek için yaklaşık 100 kilometre (60 mil) olması gerektiğini tahmin etmeleridir. Kötü haber şu ki, yüzde 5 daha var ve mevcut teknolojimizle ciddi bir tehdit hakkında yapabileceğimiz pek bir şey yok (hayır, Bruce Willis bir nükleer silahı patlatamaz ve bizi kurtaramaz).
Açıkçası, bir meteor saldırısı için sıfır yerdeki canlılar ölecektir. Şok dalgası, depremler, tsunamiler ve ateş fırtınalarından çok daha fazlası ölecek. İlk etkiyi atlatanlar, atmosfere atılan enkaz iklimi değiştirerek kitlesel yok oluşlara yol açacağı için yiyecek bulmakta zorlanacaklardı. Bunun için muhtemelen sıfırdan daha iyi durumdasınız.
Plajda bir gün pastoral gibi görünebilir, siz Dünya dediğimiz mermerin mavi kısmının derinliklerindeki tüm köpekbalıklarından daha ölümcül olduğunu anlayana kadar. Okyanus, ELE'lere neden olmanın çeşitli yollarına sahiptir.
Metan klatratları (su ve metandan yapılmış moleküller) bazen kıta sahanlıklarından kırılır ve klatrat tabancası adı verilen bir metan patlaması üretir. "Silah" muazzam miktarlarda vuruyor sera gazı metanı atmosfere. Bu tür olaylar, Permiyen sonu yok olma ve Paleosen-Eosen Termal Maksimum.
Uzun süren deniz seviyesinin yükselmesi veya düşmesi de yok olmalara neden olur. Kıta sahanlığının teşhir edilmesi sayısız deniz türünü öldürdüğü için düşen deniz seviyeleri daha sinsidir. Bu da, karasal ekosistemi bozarak bir ELE'ye yol açar.
Denizdeki kimyasal dengesizlikler de yok olma olaylarına neden olur. Okyanusun orta veya üst katmanları anoksik hale geldiğinde, ölümün zincir reaksiyonu oluşur. Ordovisiyen-Silüriyen, geç Devoniyen, Permiyen-Triyas ve Triyas-Jurasik yokoluşlarının tümü anoksik olayları içeriyordu.
Bazen temel eser elementlerin seviyeleri (ör. selenyum) düşerek kitlesel yokoluşlara yol açar. Bazen termal menfezlerdeki sülfat azaltıcı bakteriler kontrolden çıkar ve ozon tabakasını zayıflatan aşırı miktarda hidrojen sülfür salar ve hayatı öldürücü UV'ye maruz bırakır. Okyanus ayrıca, yüksek tuzluluktaki yüzey suyunun derinliklere battığı periyodik bir devrilmeye uğrar. Anoksik derin su yükselir, yüzey organizmaları öldürülür. Geç Devoniyen ve Permiyen-Triyas yok olmaları ilişkili okyanus devri.
Düşen deniz seviyesi 12 yok olma olayıyla ilişkilendirilirken, sadece yedisi önemli bir tür kaybına neden olmuştur. Diğer yandan, volkanlar 11 ELE'ye yol açtı, herşey önemli. Son Permiyen, Son Triyas ve Kretase Sonu Yok Olma sel bazalt olayları adı verilen volkanik patlamalarla ilişkilidir. Volkanlar toz, kükürt oksitler ve karbon dioksit fotosentezi engelleyerek gıda zincirlerini çökerten, kara ve denizi asit yağmuru ile zehirleyen ve küresel ısınma yaratan. Bir sonraki Yellowstone tatilinizde, durmak ve yanardağ patladığında etkileri düşünmek için bir dakikanızı ayırın. En azından Hawaii'deki volkanlar gezegen katili değil.
Sonunda, kitlesel yok oluşların nihai nedeni, genellikle diğer olaylardan birinin neden olduğu küresel ısınma veya küresel soğutmadır. Küresel soğutma ve buzullaşmanın, Son Ordoviçyen, Permiyen-Triyas ve Geç Devoniyen yokoluşlarına katkıda bulunduğuna inanılmaktadır. Sıcaklık düşüşü bazı türleri öldürürken, su buza dönüştüğü için deniz seviyesi düşer.
Küresel ısınma çok daha etkili bir katildir. Ancak, bir güneş fırtınasının veya kırmızı devin aşırı ısınmasına gerek yoktur. Sürekli ısıtma, Paleosen-Eosen Termal Maksimum, Triyas-Jurasik yok olma ve Permiyen-Triyas yok olma ile ilişkilidir. Çoğunlukla sorun, yüksek sıcaklıkların suyu serbest bırakması, denkleme sera etkisi eklenmesi ve okyanusta anoksik olaylara neden olması gibi görünüyor. Dünya'da, bu olaylar her zaman zamanla dengelenmiştir, ancak bazı bilim adamları Dünya'nın Venüs'ün yoluna girme potansiyeli olduğuna inanmaktadır. Böyle bir senaryoda, küresel ısınma tüm gezegeni sterilize edecektir.
Meteorun çarpması veya yanardağın patlaması için çok uzun sürdüğüne karar verirsek, insanlığın elinde birçok seçenek var. Küresel bir nükleer savaş, faaliyetlerimizin neden olduğu iklim değişikliği veya ekosistemin çökmesine neden olacak diğer türlerin öldürülmesi yoluyla bir ELE'ye neden olabiliriz.
Yok olma olayları hakkındaki sinsi şey, kademeli olma eğiliminde olmaları ve genellikle bir domino bir olayın bir veya daha fazla türü vurguladığı ve Daha. Bu nedenle, herhangi bir ölüm çağrısı tipik olarak bu listedeki birden fazla katili içerir.