Ve hiçbir insan "Kırım Tatarları" yok.
Vladimir Putin, Stalinist baskılar sırasında acı çeken Kırım halklarının rehabilitasyonu konusunda bir kararname imzaladığını söyledi. “Kırım-Tatar halkının, Kırım'ın, Ermeni halkının, Almanların, Yunanlıların - Stalinist baskı sırasında acı çekenlerin rehabilitasyonu hakkında bir kararname imzaladım” dedi.
Rusya’nın kendisini gelecek için Kırım Tatarları sorunundan koruma arzusu olduğu açık. Onlara yalnızca "Kırım yerlilerinin yerli halkı" statüsünü atayarak çözmek verimsizdir.
En az üç nedenden dolayı.
Birincisi, onların arkasındaki “Kırım Tatarları” isminin sabitlenmesi zaten kendileriyle ilişkili sorunlardan biriydi ve zamanlarının nesnel gerçekliği yansıtmayan dilsel sözleşmesiydi.
İkincisi, çünkü aslında tek bir etno hakkında değil, farklı kaderlere ve farklı etno ve kültürel oluşumlara sahip bir kaç insan bile.
Üçüncüsü, çünkü hiçbir zaman Kırım'ın yerli halkı olmadılar.
Şöyle ki "Kırım Tatarları", XVIII. Yüzyılın son çeyreğinde Kırım'ın Rusya ile yeniden birleşmesinden sonra ortaya çıkıyor. Ve bunun tek bir anlamı vardı: "Kırım Müslümanları". Çünkü o zaman genel olarak Rusya’da, bütün Müslümanlara, bu kelimeye rahatsız edici bir yatırım yapmadan Tatarlar denirdi.
Doğru, Muskovit devletine baskın düzenleyen Kırım Hanlığı'nın birlikleri olan Tatarlar, aynı nedenle, genel olarak aynı yüzyıllarda çağrıldı. Ve Kırım Hanlığı'nın Altınordu ile olan tarihsel ve politik devamlılığını göz önüne alarak kısmen haklı.
Bu bakımdan, Tatar-Moğol istilasının bir kolu olarak, Tatarlar olarak kabul edilebilecek Han'ın ordusu ve Kırım, Kazan krallığına benzer bir “Tatar krallığı” olarak algılandı ve bazı duygulara yol açtı. Ancak o sırada Kırım'da yaşayanlarla Rusya, kural olarak, kimin yaşadığı hakkında pek az şey bilmedi ve karşılaşmadı.
Ve Kırım Rusya ile tekrar bir araya geldiğinde, bütün Müslüman sakinleri buna çağrıldı. İslâm bile olsa, farklı zamanlarda, 10-20'ten 400 yıllarına kadar profesörlerdi.
Tatar-Moğol istilası sırasında Kırım'a gelen Tatarlar (Tatarlar olarak adlandırılabilirler) - bu, neredeyse hiç Kırım'a, nüfusunun temelini ve çoğunu oluşturmayan etnik göç dalgasıdır.
Bir zamanlar Boğa ve Simimerler yaşadı. Sonra batı kısmı İskitler, doğu kısmı - "Meotler" olarak adlandırılabilirler; coğrafi olarak Taman, Kuban ve Don’un yaşadığı gelecekteki Rusya halklarından biriydi. Ama bu uzun zaman önceydi.
Diyelim ki diyelim ki, Lomonosov, yaşadıkları Bospor krallığını Rus devletinin kaynağı olarak görüyordu.
Daha sonra, çağımızın yaklaşık 2-4. Yüzyıllarında, Akademisyen Rybakov'un Rusya topraklarında ilk Slav kültürlerinden biri olarak kabul ettiği Chernyakhov arkeolojik kültürü Kırım'da yayıldı. Bu yorum içinde, Chernyakhov kültürü, gelecek durumlarının ve tarihsel ve kültürel yükselişlerinin temeli olan bir tür “Hellenleşmiş Slavların kültürü” dür.
Dördüncü yüzyılda, Gotlar, yani Almanlar, Hunlar tarafından Karadeniz bölgesinden dışarıya zorlanmaktadır. Kırım dağlarındaki devletleri, neredeyse XV yüzyıla kadar var olmuş ve Türk işgalleri tarafından mağlup edilmiştir.
Eski Yunanistan ve Roma'dan ve ardından Bizans'tan beri, Kırım sahilinde Yunanlılar yaşıyordu. Daha sonra, XIV-XV yüzyıllarda, Cenevizliler, yani İtalyanlar güney sahilinde yaşamaktadır.
Bu halkların her biri - Almanlar, Yunanlılar ve İtalyanlar - Kırım'ın yerli halkı olarak kabul edilmek için oraya daha sonra gelen Tatarlardan daha fazla sebep vardı. Her ne kadar Kırım'a özgü değildiler.
5. yüzyılda burada Türkler vardı. VII. Yüzyılda - Bulgarlar. 8. yüzyılda, Bizanslılar, Kırım (yani şu anda Yunan-Slavlar) ve Hazarlar'ı böldüler. 8. yüzyılın sonunda, Prens Bvrann liderliğindeki Ruslar (gelecekteki Ruslar), Kırım'ın doğu Khazar kısmına geldiler, Surozh'u alıp Vladimir'den iki yüz yıl önce orada vaftiz oldular.
10. yüzyılın başında, Rusların ve Hazarların mücadelesi burada yaşandı. Onuncu yüzyılda Oleg ve Svyatoslav, Hazarları yener ve Kırım'da daha sonra Kiev Rus'un bir parçası olan Rus Tmutarakan prensliği ortaya çıkar. Yani, Kırım, aslında, Kiev ve Novgorod gibi Eski Rus devletinin aynı yatağı.
XII. Yüzyılda Polovtsi burada ortaya çıkıyor, XIII. Yüzyılın başında, ilk Türk inişine karşı hala Ruslarla savaşıyorlar ve 1223'te Tatar-Moğollar burada istila ediyor ve Kırım bozkırları Horde ulusu oluyor. XIV. Yüzyılda, Ceneviz güney kıyılarına yerleşti ve ardından Kırım'ı Vitart'ın Rus-Litvanya ordusundaki Tatarlardan kurtarmaya çalıştı. Ve 1399'ta, Tatarlar Edigei, eski dünyanın son kalesini tahrip eder - Chersonese.
Osmanlı Bizans fetihiyle birlikte askerleri tekrar tekrar Kırım'ı işgal ediyor - Tatar hanları da onlarla ittifak kuruyor, İstanbul'un gazabı oluyor ...
Tatarları Kırım'ın yerli halkı olarak nerede görebilirim? Bunu yalnızca politik spekülasyon çerçevesinde düşünebilirsiniz. Herkes - ama onlar değil.
Sonra Kırım'a fatihi ve yıkıcı olarak geldiler. Ve fetihten sonra bile Kırım nüfusunun büyük kısmını oluşturmuyorlardı. Bir önceki döneme, özellikle de eski Rus kültürüne dayanarak, kendi ilkelerini yarattılar ve o zaman için en ilkel medeniyet değil. Fakat devletlerinde daima azınlık kaldılar. Yirminci yüzyılın ikinci yarısının İngiliz sömürgelerini ya da Güney Afrika'yı hatırlatan bir devletti: egemen İslami etnik azınlık ve köleleştirilmiş Ortodoks çoğunluk.
Kırım için, İspanya için önemli bir şeydi. Kraliçe Isabella, ülkenin fetihlerden ve Grenada'nın kurtuluşundan tamamen kurtuluşuna kadar yeminini sürdürürken, Rusya eski topraklarını kurtarmaya çalışırken yüzyıllar boyunca savaştı.
İspanyollar, Rusya'nın Kırım'ı serbest bırakmasından 400 yıllarında Grenada'yı kurtarmayı başardı. Ancak Moors, VIII. Yüzyılda Pireneler'e, Kırımdaki Tatarlar - XIII. Yüzyılda geldi. Moors, 800 yıldır oradaydı, ama kimse onları İspanya'nın yerli halkı olarak ilan etmeyi düşünmüyor. Tatarlar, biz onlar tarafından Kırım'ın fetihlerinden alırsak, - 400 yıl, eğer ilk istiladan - 600. Ve bir kez daha tekrar etsem de, onları yerli bir halk ilan etmeye çalışıyorlar: Kırım nüfusunun çoğunluğunu asla telafi etmediler.
XVII yüzyılın ortasında, Hanlar nüfusun bir sayımını gerçekleştirdiler. Bu verilere göre, Kırım nüfusu 1,1 milyon insandı. Aralarında Tatarlar 180 000, 920 000 insanlar "Ortodoks" olarak adlandırıldı. Onlar farklıydı - Yunanlılar ve Cenevizliler, Ermeniler, Gotlar'ın torunları, ancak çoğu eski Kiev Rus topraklarından göçmenlerin yanı sıra Rus halkının esirleri, köleleri ve kalıntılarıydı.
Yani, Tatarlar şu anki değerden biraz daha fazlaydı - yaklaşık% 16. Fakat onlar Kırım'ı köleleştiren ustalardı - soylular, savaşçılar, Kırım'ın yerli (büyük ölçüde Slav) nüfusunu kendileri için çalışmaya zorlayan köle sahipleri.
Diğer bir şey ise, yeniden birleşmeden sonra Kırım Tatarları olarak adlandırılanların kendilerine ait olmadıklarıdır. Rus-Türk savaşları ve 18. yüzyılın ikinci yarısında Türkiye'nin geri çekilmesi koşullarında, Ortodoks'u Kırım topraklarından çıkarma politikası, Kırım'da serbest bırakılacağından korktuğu için Kırım'da Ortodoks'u Kırım topraklarından çıkarma politikası izlemeye başladı. Yerli Ortodoks Kırım nüfusu, memleketinde kalabilmek için ya onu terketmek ya da İslam'a dönüşmek zorunda kaldı.
Kırım'ın serbest bırakıldığı zamana, din ilkesine göre, Kırım Tatarları denilenlere sadece bozkır denirdi. İkinci kısım - dağlık Kırım'da yaşayanlar - tabii ki Almanların soyundan gelmelerine rağmen, tabi ki Almanları ayırt etmek zordu. Üçüncüsü - sahil sakinleri - Yunan ve İtalyanların (Güney Sahili - Yaylyboi) sözleri.
Bu nedenle, iyileşme hakkında konuşursak tarihsel adalet, her şeyden önce, "Kırım Tatarları" halkının basitçe var olmadığını kabul etmek gerekirdi.
Ve her biri tarihte farklı bir rol oynayan ve tarihsel adını, tarihi kültürünü geri yükleme ve çoğu Moğol-Tatar ve Türk istilalarından mahrum bırakıldıkları ulusal kimliğini uyandırma hakkına sahip olan en az üç farklı ulus olduğu. şiddetli İslamlaştırma.
Yunanlılar ve İtalyanlar, Yunanlılar ve İtalyanlar olduklarını hatırlıyor. Gotikler - onların gothları, eski efsanelerin insanları. Ve böylece Tatarlar, diğer tüm uluslardan sonra Kırım'a gelen Tatarlar olduklarını unutmadılar.
Her biri bir rol oynadı. Ancak hiç kimsenin kendisinin "Kırım'ın yerli halkı" adını talep etme hakkı yoktur.