Aslında, dört ana jet akımı vardır – her kutuptan 30-60 derece (kutup jetleri) ve daha yüksek ve daha zayıf olan iki subtropikal jet. Ve dördü de aynı elementlerden etkilenir. Batıdan doğuya rüzgarlar, dünyanın dönüşü ve güneş ısıtmasından kaynaklanır. Bu, kutupsal jetin Dünya’nın yaklaşık 7-12 kilometre üzerinde olan yüksekliğini (23.000 ila 39.000 fit) basitçe açıklar. Yükseklik ile sıcaklığın azaldığı troposfer ile yüksekliğin arttığı stratosfer arasında yer alır. Yani hava akımının üstünde ve altında sıcaklık farkları olduğu gibi, kutup bölgeleri ile ekvator bölgeleri arasındaki farklar da bir hava akımına neden oldu.
Bu tür jet akımları diğer gezegenlerde de mevcuttur. Ve bazen Dünya’da yeni jet akımları ortaya çıkar. Örneğin kuzey yarımkürede yaz aylarında, yüksek irtifalarda kuru havanın nemli havayla buluştuğu bir bölgede doğudan (doğudan batıya) jetler oluşabilir. Amerika Birleşik Devletleri’nin merkezinde, düşük seviyeli jet akımları meydana gelebilir. Bazen kutupsal ve subtropikal akışlar birleşir ve diğer zamanlarda iyi bir şekilde ayrılırlar.
Farklı sıcaklık veya yoğunluktaki iki hava kütlesi bir araya geldiğinde, bu, geçiş tropopozunda en yüksek olan rüzgara neden olur. Hava, doğrudan sıcaktan soğuk alanlara akmak yerine, Coriolis Etkisi tarafından saptırılır ve bunun yerine iki hava kütlesinin sınırı boyunca akar. Etki veya kuvvet, Dünya yüzeyine göre düz bir yolda hareket eden nesnelerin (uçaklar, rüzgar, okyanus akıntıları) sapmasıdır. Nesne kutuplara ne kadar yakınsa, sapma o kadar güçlüdür.
Sıcak ve soğuk sınırlar en çok kışın belirgin olduğu için bu, jet akımının en güçlü olduğu mevsimdir. En güçlü olduğu ve çoğu ülkeyi etkilediği için kuzey kutup akıntısı genellikle “jet akımı” olarak anılır.
Jet akımı genellikle birkaç yüz kilometre genişliğinde ve dikey olarak genellikle beş kilometreden (üç mil) daha azdır. Tüm ölçümler geneldir, çünkü bir jet akımı şekli ve yolu değiştirebilir ve hatta bir kara parçası için parçalanabilir.
Dünya ekseninin eğikliği kuzey kutbunun güneşe daha yakın olmasına neden olduğu için kuzey yarımkürede yaz yaşanır ve jet akımının kuzeye doğru kayarak “güneşi” takip ettiği söylenir. Güneş ısısını takiben, sonbahar ve kış için daha güneye doğru hareket eder.
Bir jet akımındaki rüzgarın hızı yine sıcaklık farklılıklarına göre değişir ve genellikle saatte en az 57 mildir – ancak saatte 247 mil kadar ölçülmüştür.
Daha teknik olarak El Nino Güney Salınımı veya ENSO olarak bilinen El Nino, jet akımı davranışına başka bir boyut katar. Basınç ve sıcaklıktaki bu değişiklik, jetin konumunda değişikliklere neden olarak Kaliforniya’da yağışa, Avrupa’da soğuk mevsim yağışlarına ve Güney Amerika’da yağışlara neden olur. La Nina tersine neden olur – jet akımı kuzeye doğru hareket eder ve California kurur.
Jet akımlarını etkileyen diğer faktörler, kutup kışında, hava çok daha soğuk olduğu için yaklaşık 30 mil yükseklikte ikinci bir akıntı oluşturan gecelerdir. Jet akışı dağlara paralel hareket ettiğinden, dağ zincirleri bir jete neden olur ve bu da rüzgar hızını yüzde 45’e kadar artırır. Kuzey Amerika Ovalarını geçen düşük seviyeli jet, sıcak mevsimlerde gece boyunca gök gürültülü fırtınalar oluşturur. Son Buz Devri sırasında, jet akımı güneye doğru saptı ve şu anda kuru olan Büyük Havza’da yağışlara ve devasa göllere neden oldu. 1930’larda jetin güneye Meksika Körfezi’ne gittikten sonra kuzeye dönmediğine ve bu nedenle Ortabatı’ya yağış getirmediğine ve bunun sonucunda Dust Bowl adlı bir kuraklığa neden olduğuna inanılıyor.
Jet akışları, havanın sadece bir alana oturmasını engeller ve bunun yerine hava kütlelerini dünya çapında hareket ettirir. Artık jet akımı açıklandığına göre, bunun neden önemli olduğu sorulmalıdır. Jet akımı hakkında bilgi edinmenin üç ana nedeni vardır.
Çoğu insanın jet akımına aşina olmasının nedeni, onu hava durumu haritalarında görmeleridir. Meteorologlar, hava durumunu tahmin etmelerine yardımcı olmak için jeti ve anormalliklerini takip eder. Jetin yolu siklonik fırtına sistemlerini yönlendirir, böylece meteorolog bir siklonun nereye gittiğini söyleyebilir. 2012’de, kutup jeti yaz boyunca güneyde kaldığı için İngiltere’de şiddetli sel felaketi yaşandı. Hawaii kasırgalarının uzun bir listesi olmasına rağmen, Hawaii Adaları bir jet akımı dikey rüzgar kesmesiyle korunuyor gibi görünüyor. Kutup jetleri, tarihsel olarak olduğundan daha kutupsal bir konum koruyor gibi görünüyor, bu da güney Amerika Birleşik Devletleri’nde daha kuru koşullara ve tropik bölgelerde daha yoğun ve sık tropik siklonlara yol açabilir.
Havacılık endüstrisi de jet akımının modeliyle çok ilgileniyor, çünkü onu batıdan doğuya doğru “sürerek” yakıttan tasarruf edebilirler ve Tokyo’dan Honolulu’ya seyahat süresinde beş saate kadar çıkabilirler. Tersine, doğudan batıya uçmak yakıt ve zamana mal olabilir, bu nedenle uçaklar bu yönde jet akımından kaçınmak isteyecektir. Ayrıca jet akımlarıyla ilişkili olan, açık hava türbülansı veya CAT olarak bilinen rüzgar kesmeleridir. CAT, akışın soğuk hava tarafında en güçlüsüdür ve uçağın beklenmedik bir şekilde düşmesine neden olabilir.
Bu eko-bilinçli zamanlarda, jet de bir enerji kaynağı olarak kabul ediliyor. Jetteki rüzgarın sadece yüzde biri tüm dünyanın enerji ihtiyacını karşılayacaktır. Teknoloji hala gelecekte 10 ila 20 yıl sonra ve iklimsel etki hala söz konusu.