We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Bir köylü çiftçinin oğlu olan Mao Zedong (Mao Tse-Tung), 1893'te Çin'in Chaochan kentinde doğdu. Pekin Üniversitesi'nde kütüphane asistanı olarak çalışırken Marksist oldu ve 1911 Çin Devrimi sırasında devrimci orduda görev yaptı. .
Rus Devrimi'nden ilham alan Çin Komünist Partisi (ÇKP), Haziran 1921'de Chen Duxiu ve Li Dazhao tarafından Şanghay'da kuruldu. İlk üyeler arasında Mao, Zhou Enlai, Zhu De ve Lin Biao vardı. Komintern üyelerinin talimatlarını takiben Kuomintang'a da katıldı.
Sonraki birkaç yıl içinde Mao, Çu De ve Çu Enlay, Rusya'da başarılı bir devrim gerçekleştiren Lenin'in fikirlerini uyarladılar. Asya'da devrimci bir elit yaratmak için şehirlerden ziyade kırsal kesime odaklanmanın önemli olduğunu savundular.
Mao, Şanghay'da bir Kuomintang siyasi organizatörü olarak çalıştı. Sovyetler Birliği'nden danışmanların yardımıyla Kuomintang (Milliyetçi Parti), Çin'deki gücünü kademeli olarak artırdı. Lideri Sun Yat-sen 12 Mart 1925'te öldü. Çan Kay-şek Kuomintang'ın yeni lideri olarak ortaya çıktı. Artık komünistleri örgütten temizleyen bir tasfiye gerçekleştirdi. Hayatta kalan komünistler, Jiangxi Sovyetini kurmayı başardılar.
Milliyetçiler şimdi bir abluka uyguladılar ve Mao Zedong bölgeyi boşaltmaya ve Çin'in kuzey batısında yeni bir kale kurmaya karar verdi. Ekim 1934'te Mao, Lin Biao, Zhu De ve yaklaşık 100.000 erkek ve onların bağımlıları, batıya, dağlık bölgelere yöneldiler.
Yürüyüşçüler korkunç zorluklar yaşadı. En dikkate değer pasajlar, Luting'de (Mayıs, 1935) derin bir geçit üzerinde asma köprünün geçilmesi, Tahsueh Shan dağları (Ağustos, 1935) ve Sikang bataklığı (Eylül, 1935) üzerinden seyahati içeriyordu.
Yürüyüşçüler günde yaklaşık elli mil yol kat ettiler ve 20 Ekim 1935'te Şensi'ye ulaştılar. 8.000 millik Uzun Yürüyüş'ten sadece 30.000 kişinin hayatta kaldığı tahmin ediliyor.
Japon Ordusu 1937'de Çin'in kalbini işgal ettiğinde, Chiang Kai-Shek başkentini Nanking'den Chungking'e taşımak zorunda kaldı. Kıyı bölgelerinin ve büyük şehirlerin çoğunun kontrolünü Japonya'ya kaptırdı. Japonları yenmek için Mao Zedong ve komünist ordusuyla işbirliği yapmayı kabul etti.
İkinci Dünya Savaşı sırasında Mao'nun iyi örgütlenmiş gerilla kuvvetleri, Çu De ve Lin Biao tarafından iyi bir şekilde yönetiliyordu. Japonlar teslim olur olmaz, Komünist güçler Chaing Kai-Shek liderliğindeki Milliyetçilere karşı bir savaş başlattı. Komünistler yavaş yavaş ülkenin kontrolünü ele geçirdiler ve 1 Ekim 1949'da Mao, Çin Halk Cumhuriyeti'nin kurulduğunu duyurdu.
1958'de Mao, tarımsal ve endüstriyel üretimi artırma girişimi olan Büyük İleri Atılım'ı duyurdu. Bu reform programı, 75.000 kadar insanı içeren büyük tarım komünlerinin kurulmasını içeriyordu. Komünler kendi kollektif çiftliklerini ve fabrikalarını yönettiler. Her aile kardan bir pay aldı ve ayrıca küçük bir özel arsaya sahipti. Ancak, üç yıllık sel ve kötü hasat, üretim seviyelerine ciddi zarar verdi. Plan, Sovyetler Birliği'nin ülkede çalışan çok sayıda teknik uzmanını geri çekme kararıyla da zarar gördü. 1962'de Mao'nun reform programı sona erdi ve ülke daha geleneksel bir ekonomik üretim biçimine başvurdu.
Büyük İleri Atılımdaki başarısızlığın bir sonucu olarak Mao, Çin Halk Cumhuriyeti başkanlığı görevinden emekli oldu. Devlet başkanı olarak yerini Liu Shaoqi aldı. Mao, genel politikanın belirlenmesinde önemini korudu. 1960'ların başında Mao, Sovyetler Birliği'nin dış politikasını oldukça eleştirdi. Örneğin, Nikita Kruşçev'in Küba Füze Krizi konusunda geri adım atması karşısında dehşete düştü.
Mao, 1966'da Lin Biao ile Kültür Devrimi'ni başlattığında siyasete açıkça dahil oldu. 3 Eylül 1966'da Lin Biao, okullardaki ve kolejlerdeki öğrencileri Nikita Kruşçev'in fikirlerinden etkilenen parti yetkililerini eleştirmeye çağırdığı bir konuşma yaptı.
Mao, parça başı iş, daha büyük ücret farklılıkları ve kollektif çiftlikleri ve fabrikaları baltalamaya çalışan önlemleri tercih eden Liu Şaoçi gibi parti liderlerinden endişe duyuyordu. Sovyet komünizm modelini destekleyen iktidardakileri yerinden etme girişiminde bulunan Mao, öğrencileri ve genç işçileri Kızıl Muhafızları olarak partideki revizyonistlere saldırmaları için harekete geçirdi. Mao onlara devrimin tehlikede olduğunu ve Çin'de ayrıcalıklı bir sınıfın ortaya çıkmasını durdurmak için ellerinden geleni yapmaları gerektiğini söyledi. Sovyetler Birliği'nde Joseph Stalin ve Nikita Kruşçev yönetiminde olanın bu olduğunu savundu.
Lin Biao, Mao'nun bazı yazılarını el kitabında derledi, Başkan Mao'nun Alıntılarıolarak bilinen şeyin bir kopyasını ayarladı ve Küçük Kırmızı Kitap, her Çin vatandaşına.
Zhou Enlai ilk başta kampanyaya destek verdi, ancak Kızıl Muhafızlar ve revizyonistler arasında savaş patlak verdiğinde endişelendi. 1966 sonunda barışı sağlamak için parti yetkililerine yönelik bu saldırılara son verilmesi çağrısında bulundu. Mao Kültür Devrimi'nin kontrolünde kaldı ve ordunun desteğiyle revizyonistleri devirmeyi başardı.
Kültür Devrimi, Liu Şaoçi'nin 13 Ekim 1968'de tüm görevlerinden istifa etmesiyle sona erdi. Lin Biao artık Mao'nun atanmış halefi oldu.
Mao şimdi Dörtlü Çete'ye destek verdi: Jiang Qing (Mao'nun dördüncü karısı), Wang Hongwen, Yao Wenyuan ve Zhange Chungqiao. Bu dört radikal, 1973 Onuncu Parti Kongresi'nden sonra Politbüro'da güçlü pozisyonlar işgal etti.
Mao Zedong, 9 Eylül 1976'da Pekin'de öldü.
Babam iki yıllık eğitim görmüştü ve kitap tutacak kadar okuyabiliyordu. Annem tamamen okuma yazma bilmiyordu. İkisi de köylü ailelerdendi. Ben ailenin 'alim'iydim. Klasikleri bilirdim ama sevmezdim. Eski Çin'in romantizmlerinden ve özellikle isyan hikayelerinden keyif aldım. Yue Fei Zhuan (Jing Zhong Zhuan), Shui Hu Zhuan, Fan Tang, San Guo ve Xi You'yu hala çok gençken ve bu yasadışı kitaplardan nefret eden ve onlara kötü diyen eski öğretmenimin uyanıklığına rağmen okudum. Bunları okulda okurdum, öğretmenin yanından geçtiğinde üzerlerini bir Klasikle örterdim. Okul arkadaşlarımın çoğu da öyle. Hikayelerin birçoğunu neredeyse ezbere öğrendik, defalarca tartıştık ve yeniden tartıştık. Biz onları, onları seven ve bizimle hikâye alışverişinde bulunan köyün yaşlılarından daha çok tanıyorduk. Etkilenebilir bir yaşta okuduğum bu tür kitaplardan belki de çok etkilendiğime inanıyorum.
Nihayet on üç yaşındayken ilkokuldan ayrıldım ve çiftlikte uzun saatler çalışmaya, kiralık işçiye yardım etmeye, gündüz ve gece bir erkeğin tüm işini yaparak babama kitap tutmaya başladım. Yine de, Klasikler dışında bulabildiğim her şeyi yutarak okumaya devam etmeyi başardım. Bu, özellikle Çin mahkemesinde rakibi tarafından kullanılan uygun bir Klasik alıntı nedeniyle bir davada yenildikten sonra, Klasiklerde ustalaşmamı isteyen babamı rahatsız etti. Babam ışığı görmesin diye gece geç saatlerde odamın penceresini kapatırdım.
Babam ilk günlerinde ve orta yaşlarında bir şüpheciydi ama annem Buda'ya derinden tapardı. Çocuklarına dini bilgiler verdi ve hepimiz babamızın kafir olmasına üzüldük. Dokuz yaşındayken, babamın dindarlık eksikliği sorununu annemle ciddi bir şekilde tartıştım. Daha sonra onu dönüştürmek için birçok girişimde bulunduk, ancak başarılı olamadık. Sadece bizi lanetledi ve saldırılarından bunaldık, yeni planlar tasarlamak için geri çekildik. Ama tanrılarla hiçbir ilgisi olmayacaktı.
Ancak okuduklarım yavaş yavaş beni etkilemeye başladı; Ben kendim giderek daha şüpheci oldum. Annem benim için endişelendi ve inancın gereklerine kayıtsız kaldığım için beni azarladı, ama babam yorum yapmadı. Sonra bir gün biraz para toplamak için yola çıkmış ve yolda bir kaplanla karşılaşmış. Kaplan buna şaşırdı ve hemen kaçtı, ama babam daha da şaşırdı ve daha sonra mucizevi kaçışını epeyce düşündü. Tanrıları gücendirip gücendirmediğini merak etmeye başladı. O andan itibaren Budizm'e daha fazla saygı gösterdi ve ara sıra tütsü yaktı. Yine de, kendi gerilemem daha da kötüleştiğinde, yaşlı adam müdahale etmedi. Sadece zorda kaldığında tanrılara dua ederdi.
1920 kışında işçileri ilk kez politik olarak örgütledim ve bunda Marksist teorinin ve Rus Devrimi tarihinin etkisiyle yol almaya başladım. Pekin'e yaptığım ikinci ziyaret sırasında Rusya'daki olaylar hakkında çok şey okumuş ve o zamanlar Çince olarak ne kadar az Komünist literatürün mevcut olduğunu hevesle araştırmıştım. Üç kitap özellikle zihnimi derinden oydu ve bende Marksizme bir inanç oluşturdu ve onu tarihin doğru yorumu olarak kabul ettikten sonra daha sonra tereddüt etmedim. Bu kitaplar şunlardı: Komünist manifestoChen Wangdao tarafından çevrilen ve şimdiye kadar Çince olarak yayınlanan ilk Marksist kitap; Sınıf çatışması, Kautsky'nin; ve bir Sosyalizm Tarihi, Kirkupp tarafından. 1920 yazına gelindiğinde, teoride ve bir dereceye kadar eylemde bir Marksist olmuştum ve o andan itibaren kendimi bir Marksist olarak görüyordum.
Sanatçıların ve yazarların bazı cevaplar bulmasına yardımcı olmak için, Komünist Parti Mayıs 1942'de Yenan'da edebiyat ve sanat üzerine bir forum düzenledi. Mao Zedong bu tarihi toplantıda iki kez konuştu, kısmen en ilerici sanatçıların düşüncelerini özetledi ve tartışma ve tartışma yoluyla ulaşılan sonuçları ortaya koydu. Sanatçılara, devam eden mücadelede oynayacakları çok önemli bir rol olduğunu hatırlattı. Devrim, kılıç savaşında savaşmak için silahlı kuvvetlere ihtiyaç duyuyordu, ama bu yeterli değildi. Devrim ayrıca halkı eğitmek ve birleştirmek ve ülkenin kurtuluşunu desteklemek için kalemlerle silahlanmış savaşçılar olan bir kültür ordusuna ihtiyaç duyuyordu.
Bu görevi yerine getirmek için yazarlar ve sanatçılar öncelikle sınıfsal duruşlarını değiştirmeli ve olaylara onların bakış açısından bakarak kitlelerle bir olmalıdır. Hiçbir sanatçı bilmediği bir şeyi inandırıcı bir şekilde yazamaz. "Çin'in devrimci yazarları ve sanatçıları, vaat eden yazarlar ve sanatçılar" dedi, "bütün farklı türden insanları, tüm sınıfları, tüm kitleleri gözlemlemek, deneyimlemek, incelemek ve analiz etmek için... , hayatın ve mücadelenin tüm canlı kalıpları, edebiyat ve sanatın tüm hammaddeleri." Ayrıca kitlelerin dilini de öğrenmelidirler. Ancak o zaman yaratıcı işler yapmaya devam edebilirler.
O sıralarda (1931) Parti Merkez Komitesi'nin liderliğini üstlenen Wang Ming, "Sol" maceracılık politikasını izleyerek devrimci güçlere büyük kayıplar verdi: Kızıl Ordu askerleri 300.000'den 30.000'e indirildi ve Komünist Parti üyeleri 300.000 ila 40.000 arası. Bu koşullar altında, Kızıl Ordu geri çekilmek zorunda kaldı. Ekimde. 1934, dünyaca ünlü Uzun Yürüyüşüne Jiangxi'den başladı.
Ocak 1935'te Çin Komünist Partisi Merkez Komitesi Siyasi Bürosu, Guizhou Eyaletindeki Zunyi'de genişletilmiş bir toplantı yaptı. Askeri ve örgütsel olarak Vang Ming'in "Sol" maceracı çizgisini düzeltti ve Mao Zedung'un tüm Parti üzerindeki liderliğini kurdu. O andan itibaren, Çin devrimi muzaffer bir yolda ilerledi. Ekim 1935'te Kızıl Ordu muzaffer bir şekilde Shaanxi-Gansu-Ningxia Sınır Bölgesine ulaştı. Daha sonra Çan Kay-şek'in kuşatma kampanyalarını bozguna uğrattı. Çin Komünist Partisi, Japon emperyalist saldırganlığına karşı ulusal bir birleşik cephe kurulması için savaşırken, üssünü kuzey Shaanxi şehri Yenan'da kurdu.
Mao Zedong, Guangzhou'da Kuomintang'ın Merkezi Propaganda Bölümünün Başkan vekili olarak çalıştı, Politik Haftalık'ın editörlüğünü yaptı ve Köylü Hareketi Enstitüsü'nde Altıncı Sınıfı yönetti. Kasım 1926'da Çin Komünist Partisi Merkez Komitesi Köylü Hareketi Komisyonu Sekreteri olarak atandı. 1925 kışı ile 1927 baharı arasında yayınlanan Çin Toplumunda Sınıfların Analizi ve Hunan'daki Köylü Hareketinin İncelenmesi Üzerine Rapor adlı eserleri, Çin devrimiyle ilgili temel sorunları ele aldı ve Mao'nun bazı temel ilkelerini ortaya koydu. Çin'deki Yeni Demokratik Devrim hakkında fikirler. Bu incelemelerde Mao Zedong, köylü sorununun Çin devrimi için büyük öneminin ve proletaryanın köylü hareketi üzerindeki liderliğinin olağanüstü öneminin altını çizdi. Partinin o dönemdeki başlıca lideri Chen Duxiu'yu, Guomindang Mao'nun sağ kanadıyla ilişkilerinde verdiği ödünler ve tavizler nedeniyle eleştiren, Chen'in Proletaryayı Demokratik Devrimdeki haklı liderliğini reddetmedeki Sağ sapmasını kınadı.
Nisan 1928'de, İşçi ve Köylülerin Dördüncü Ordusu'nu (daha sonra Çin İşçi ve Köylü Kızıl Ordusu olarak yeniden adlandırıldı) oluşturmak için Çu De'nin isyancı güçleriyle birleşti; Mao Zedong, Parti temsilcisi ve Dışişleri Bakanı oldu. Cephe Komitesi ve Ordu Komutanı olarak Zhu De. Ocak 1929'da o ve Zhu De, Dördüncü Kızıl Ordu'nun ana gövdesini Jinggang Dağları'ndan aşağı, daha devrimci üslerin kurulduğu güney Kiangsi ve batı Fujian'a götürdü (bunlar daha sonra Merkezi Devrimci Üs Bölgesi olacaktı). Mao Zedong'un baş temsilcisi olduğu Çin Komünistleri, Çin gerçeğinden yola çıktılar. Gerici yönetimin güçlerinin zayıf olduğu kırsal alanlarda silahlı mücadeleler yürüten Komünistler, şehirleri kırsal alanlardan kuşatarak ve sonra onları ele geçirerek ülkenin siyasi iktidarını nihai olarak ele geçirmek için Çin'in karakteristik devrimci yolunu açtılar.
Büyük Devrim sırasında Başkan Mao, köylülerin en büyük müttefik olduğunun ve halk devriminin onlarsız zafer kazanamayacağının zaten farkındaydı. Ve tabii ki, görüşleri dinlenmediği için devrim yenilgiye uğradı. Daha sonra, kırsala vardığımızda. Başkan Mao, devrimi gerçekleştirmek için yalnızca köylülere güvenmenin değil, aynı zamanda orta ve küçük burjuvaziyi de kazanmanın gerekli olduğunu gördü. Çan Kay-şek'in karşı-devrimci ihaneti daha da açığa çıktıkça, onu yalnızca komprador-bürokrat ve feodal toprak ağası sınıfları destekledi. Ama Komünist Parti içindeki bir grup insan, "Sol" sapma hataları yaptı ve orta ve küçük burjuvazinin güvenilmez olduğunu ileri sürerek çok dar bir bakış açısına sahipti. Başkan Mao'yu dinlemediler ve sonuç, devrimin bir kez daha aksaklığa uğraması ve 25.000 yürüyüş yapmak zorunda kalmamız oldu. li. Sonra Başkan Mao, Japon saldırganlığına direnmek için Chiang Kai-shek ve üst tabakanın diğer üyeleriyle birleşmemizi önerdi. Ama bazı insanlar birlik istiyorsak mücadele olmaması gerektiğini söyledi. Başkan Mao, Çan ve diğerlerinin iç düşmanımız olduğunu söyledi; milli düşmana karşı savaşmak için onlarla birleşiyorduk. Ama onlar güvenilir ortaklar ya da müttefikler değildiler ve onlara karşı dikkatli olmalıyız; aksi takdirde bize saldırabilirler. Doğru sapmaları önlemek ve niteliksiz tavizleri önlemek için önlemler aldık. Mevcut Kurtuluş Savaşı sırasında, kırsal kesimde tarım reformunda "sol" sapmacı hatalar yapıldı. Toprak ağası sınıfını ortadan kaldırmak için toprak ağalarına geçimlerini sağlayamamaları için yoksul topraklar verildi ya da hiç toprak verilmedi; ya da çok fazla insan feodal zengin köylüler ya da toprak ağaları olarak sınıflandırıldı. Ayrıca infazlar konusunda, ciddi suçlar işleyen, yolunu düzeltmeyi reddeden ve halk tarafından şiddetle nefret edilenler dışında hiç kimsenin idam edilmemesi şart koşulmuştur. Ama bazen halk gazapla dolduğunda bu ayrımlar yapılmadı ve liderlik kitleleri ikna etmeye çalışmadı, çok fazla insan öldürüldü. Bunun köylülükle ve özellikle orta köylülerle olan birleşik cephemizde olumsuz bir etkisi oldu. Bu hata Başkan Mao tarafından da düzeltildi.
Yoldaş Mao Zedong, Yanan'daki Merkez Parti Okulu için dört kelimelik bir slogan yazdı: "Gerçeklerden gerçeği arayın." Bu dört kelime Mao Zedong Düşüncesinin özüdür. Son tahlilde, yoldaş Mao'nun büyüklüğü ve Çin devrimini zafere götürmedeki başarısı tam da bu yaklaşıma dayanmaktadır. Marx ve Lenin, şehirlerin kırsaldan kuşatılmasından asla bahsetmediler - yaşamları boyunca dünyanın hiçbir yerinde formüle edilmemiş stratejik bir ilke. Bununla birlikte, Yoldaş Mao Zedong, Çin'in somut koşullarında devrimin özel yolu olarak işaret etti. Ülkenin ayrılıkçı savaş ağalarına bölündüğü bir dönemde, düşmanın kontrolünün zayıf olduğu bölgelerde devrimci üsler kurma, şehirleri kırsaldan kuşatma ve nihayetinde siyasi iktidarı ele geçirme mücadelesinde halka önderlik etti. Nasıl Lenin önderliğindeki Bolşevik Parti devrimini emperyalist dünya zincirinin zayıf bir halkasında yaptıysa, biz de devrimimizi düşmanın zayıf olduğu alanlarda yaptık. Prensip olarak, iki ders aynıydı. Ama önce şehirleri almaya çalışmak yerine, kırsal alanlardan başladık, sonra yavaş yavaş şehirleri kuşattık. Gerçeği olgulardan arama temel ilkesini uygulamasaydık, bu strateji sorununu nasıl gündeme getirebilir ve çözebilirdik?
Wu adında bir yoldaş beni Komiser'e götürdü. Biri yatak odası, diğeri ofis olmak üzere iki odası olan tipik bir Jiangxi ahşap evinde yaşıyordu. Yatak odasından içeri girdik. İçinde pamuklu bir çarşafla kaplı sıradan bir ahşap yatak vardı. Yastığı bile yoktu. Daha az sinirlendim. Odaya bakılırsa, Komiser hepimiz kadar basit yaşıyor olmalı, diye düşündüm. Ofiste iki adam birlikte konuşuyorlardı. Yoldaş Wu sandalyedeki adamı işaret etti ve fısıldadı: "Bu Komiser Mao." merakla ona baktım. Gri üniforması bizimkiyle aynıydı. Tek fark, ceketinin ceplerinin özellikle büyük görünmesiydi. Siyah saçları açık teniyle keskin bir tezat oluşturuyordu. Belki biraz fazla zayıftı. Gözleri çok büyük ve keskin görünüyordu. En fazla kırk yaşında görünüyordu. Karşısındaki adamla konuşurken elleriyle işaret etti; sesi nazikti. Ne hakkında konuştuğunu anlamasam da, çok samimi olduğunu hissettim.
Komiser Mao'nun hayatı çok basitti ve kısa sürede alışkanlıklarını öğrendim. Kişisel eşyaları arasında sadece iki battaniye, bir pamuklu çarşaf, biz erlerin giydiği gibi iki gri üniforma, yıpranmış bir palto ve bir gri yün kazak vardı. Sonra kırık bir şemsiyesi, yemek için bir kasesi ve haritaları, belgeleri ve kitapları için dokuz bölmeli bir sırt çantası vardı. Biz kampanya yaparken veya yürüyüşe çıktığımızda sırt çantasını ve şemsiyeyi kendisi taşırdı. Gerisini ben taşırdım.Kampımıza geldiğimizde iki tahta bulur, onları bir araya getirir, üzerlerine battaniye ve çarşafı serer, üniformasını katlayıp yastık yapardım. Bu onun yatağıydı.
Çok az uyudu. Küçük bir lambamız vardı; Yürüyüş sırasında bu, yolu aydınlatmak için bir meşale olarak kullanıldı, ancak kamptayken ofisinde kullanılmak üzere bir tuğla veya taş üzerine yerleştirildi. Akşam yemeğinden sonra bu lambayı yakar, sırt çantasını açar, haritalarını, belgelerini, kitaplarını, kağıtlarını, yazı fırçasını çıkarır ve bazen sabaha kadar çalışırdı.
ABD ve SSCB arasındaki savaş tehdidiyle ilgili soruyu gündeme getirdim. Başkan, savaş konuşmalarının şu anda büyük ölçüde gericilerin ABD emperyalizminin karşı karşıya olduğu birçok acil çelişkiyi örtmek için yarattığı bir sis perdesi olduğunu söyledi. Amerikan tekel sermayesi elbette SSCB'yi yok etmeyi hayal ediyordu ama bu amaç o kadar da acil değildi. Önce Amerikan halkının savaş karşıtlığını aşındırmalı, sonra diğer kapitalist ülkeleri Amerikan denetimine almalılar. SSCB'ye karşı herhangi bir savaş, diğer ülkelerin toprakları üzerinden, İngiltere, Fransa ve Çin üzerinden yapılmalıydı. Böylece Amerikan gericileri, SSCB ile savaşmakla ilgili tüm bu konuşmaları, Amerikan halkının medeni haklarına ve yaşam standartlarına saldırmak ve diğer kapitalist toprakları Amerikan kontrolü altına almak için bahane vermek için kullandılar. ABD'nin bu bahaneyle birçok yerde askeri üsler kurduğuna ve şimdiden çok geniş bir alanı Amerikan kontrolüne aldığına dikkat çekti.
Başkan Mao, masanın üzerindeki çay fincanları ve küçük beyaz şarap fincanlarıyla amacını gülerek açıkladı, Amerikan emperyalizmi için büyük bir fincan koydu ve etrafını Amerikan halkı için uzun bir zikzak çizgiyle doldurulmuş küçük şarap fincanlarından oluşan bir daire ile çevreledi. Amerikan emperyalizmini Sovyetler Birliği'nden ayıran diğer ülkeleri temsil etmek için kibrit kutuları ve sigaralar, diğer tarafta büyük bir kupa. Halkın işbirliğinin, doğru şekilde harekete geçirildiği takdirde, üçüncü bir dünya savaşını önleyecek kadar güçlü olduğunu söyledi. Ama dünya savaşına karşı bu işbirliğinin harekete geçirilmesi gerekiyor, yoksa savaş çıkar.
Bu konuşma sırasında "kağıt kaplan" metaforu kullanıldı ve özellikle yalnızca metafordan değil, Başkan Mao'nun İngilizce bilmeden sözlerinin tam çevirisini düzeltebilmesinden de çok etkilendim. Gerici yöneticilerin kağıttan kaplanlar olduğunu ilk söylediğinde, kelime "korkutucu karga" olarak çevrilmişti. Başkan Mao konuşmayı hemen durdurdu ve benden ona "korkuluk" un ne olduğunu söylememi istedi. Köylülerin kargaları korkutmak için tarlaya koydukları adama benzer bir figür olduğunu söylediğimde, hemen memnuniyetsizliğini dile getirdi ve onun amacının bu olmadığını söyledi. Bir kağıt kaplan, dedi, kargaları korkutmak için ölü bir şey değil. Çocukları korkutuyor. Korkunç bir kaplana benziyor ama aslında preslenmiş kağıttan yapıldığı için nemliyken yumuşar ve şiddetli yağmurda yıkanır.
Bundan sonra Başkan Mao İngilizce'de "kağıt kaplanı" kullandı, geri kalanı Çince olan bir cümlede İngilizce kelimelerin sesine güldü. Rusya'daki Şubat Devrimi'nden önce çarın çok güçlü ve korkunç göründüğünü söyledi. Ama bir Şubat yağmuru onu alıp götürdü. Hitler de tarihin fırtınaları tarafından sürüklendi. Japon emperyalistleri de öyleydi. Hepsi kağıt kaplanlardı. Aynı şey tüm emperyalistlerin ve gericilerin başına gelecekti. Güçleri yalnızca insanların bilinçsizliğinde yatıyordu. Halkın bilinci temel sorudur. Atom bombası patlayıcıları değil, onları idare eden adam. Hala eğitim görüyor. Bir an sonra ekledi: Komünist Partilerin gerçek gücü var çünkü halkın bilincini uyandırıyorlar.
Babam, Sovyet Kızıl Ordusu'nda bir teğmen olan ve Stalin tarafından çok sevilen ve Kore'de savaş alanında öldürülen kardeşi Anying'e özellikle hayrandı. Kardeş Anying öldükten sonra, uzun bir süre tek başına baba, sevgili oğlunu kaybeden yaşlı bir adamın derin kederine katlandı ve aklını derslerine vermesi için kız kardeşi Songlin'den üzücü haberi sakladı. Bu süre boyunca birkaç kez parmaklarıyla saydı ve kız kardeşi Songlin'e şehitlerin eylemlerini anlattı, ona ailemizin beş üyesinin nasıl kahramanca öldüğünü anlattı. O zaman kız kardeş Songlin tamamen karanlıktaydı, ne demek istediğini bilmiyordu. Daha sonra, sonunda üzücü haberi öğrendiğinde, çok üzüldü; o ve erkek kardeşi Anying, sadece bir yıllık evlilikten sonra ölümle ayrıldılar. Babasının üzüntüsünü uyandırmamak için, hıçkıra hıçkıra ağlamak için kendi odasına saklandı, ama babam akşam yemeği için masaya oturduğunda yine de onun iki şişmiş kırmızı gözünü keşfetti. Elinde yemek çubukları, uzun bir süre derin düşüncelere daldı, sonra yemek çubuklarını yere bırakarak hiçbir şey yemeden yavaş yavaş yemek odasından çıktı. O günden sonra Songlin kardeşi kalbindeki kederi bastırdı ve gözyaşlarını yuttu. Ancak, babam onun duygularını iyi anladı. Her geçen gün incelmekte olan yüzüne bakarak, "Savaş bu ve savaş insanların canını alacak. Anying'in benim oğlum olduğu için Çin ve Kore halkı için ölmemesi gerektiğini düşünmeyin" diyerek onu teselli etti. " Kardeş Anying'in ölüm haberinin ardından kamuoyuna açıklandı. Babam Songlin'e, "Şu andan itibaren sen benim en büyük kızımsın" dedi. O andan itibaren, ona özel sevgi dolu bir ilgi gösterdi, çoğu zaman kişisel olarak giyimini, yemeğini ve diğer şeyleri sordu ve yazışmalarında ona "en büyük kızım" dedi.
Bir keresinde kız kardeş Songlin, babasından kardeşi Anying'in kalıntılarını Çin'e geri getirmek için izin istedi, ama o başını salladı ve "Şehitler herhangi bir yere gömülebilir. Cenazelerini neden eve getirelim? Aralarında binlerce ve binlerce şehit yok mu? Kore'ye gömülen Çinli Gönüllüler?" Babamın zihni uçsuz bucaksız okyanus kadar genişti. Halkın menfaatini kendi sevgisinin ve nefretinin ölçütü olarak almıştır. ABD emperyalistleri, kendi sevgili küçük oğlu da dahil olmak üzere Çin ulusunun en iyi binlerce oğlunu ve kızını öldürdü, ancak Çin halkının temel çıkarları ve Çin ile Amerikan halkları arasındaki dostluk için eski yanlışları bir kenara bıraktı ve kapıyı açtı. Çin ile ABD arasında diplomatik ilişkiler kurmak için kendi elleriyle.
Mao Zedong yeni Çin hükümetinin ana hatlarını çiziyor
Çin Halkının 2019 Siyasi Danışma Konferansı'nın Pekin'deki açılışında Mao Zedong, yeni Çin hükümetinin Çin Komünist Partisi liderliğinde olacağını duyurdu.
Pekin'deki Eylül 1949 konferansı, hem Milliyetçi Çin güçlerine karşı uzun süren iç savaşta komünist zaferin bir kutlamasıydı, hem de bundan böyle Çin'e hükmedecek olan komünist rejimin ortaya çıkışıydı. Mao ve komünist destekçileri, 1920'lerden beri Çin'de yozlaşmış ve çökmüş bir Milliyetçi hükümet olduğunu iddia ettikleri şeye karşı savaşıyordu. ABD'nin Milliyetçi rejime verdiği muazzam desteğe rağmen, Mao'nun kuvvetleri 1949'da galip geldi ve Milliyetçi hükümeti Tayvan adasına sürdü. Eylül ayında, topların selamlamaları ve tören bayraklarının sallanmasıyla Mao, Çin'de komünizmin zaferini ilan etti ve halk devrimini korumak için anayasal ve hükümet çerçevesini oluşturma sözü verdi.
Mao, yeni rejim altında kurulacak çeşitli komite ve kurumları ana hatlarıyla belirtirken, Demokratik Halk Diktatörlüğü devlet sistemimizin, 2019 halk devriminin zaferinin meyvelerini korumak ve karşı komplolar için güçlü bir silah olduğunu duyurdu. geri dönüş yapmak için iç ve dış düşmanların Bu silahı sımsıkı kavraymalıyız. Komünist hükümete karşı çıkanları 'Simperyalist ve yerel gericiler' olarak kınadı. Gelecekte Çin, Sovyetler Birliği ve yeni demokratik ülkelerin dostluğunu arayacak. Mao ayrıca komünizmin daha az gelişmiş bir ülke olarak itibarının sona ermesine yardımcı olacağını iddia etti. Çinlilerin medeniyetsiz olarak görüldüğü dönem artık sona ermiştir. Dünyaya son derece uygar bir ulus olarak çıkacağız. 1 Ekim 1949'da, Mao Zedong'un liderliğinde Çin Halk Cumhuriyeti resmen ilan edildi. 1976'daki ölümüne kadar ulustan sorumlu kalacaktı.
HIS 100 - Tarihte Perspektifler
Mao Zedong, Çin Halk Cumhuriyeti'nin babasıydı. 1949'dan 1976'daki ölümüne kadar Komünist Parti'nin Başkanı olarak hüküm sürdü. Ülkeyi modernleştirmek ve bir dünya gücü yapmakla sık sık itibar kazansa da, İleriye Doğru Büyük Atılım ve Kültür Devrimi şiddetle baskıcıydı ve milyonlarca insanın ölümünden sorumluydu. insanların.
Mao Zedong'un Çin'i geniş bir konudur. Bu konuda bütün bir kitap yazmaya yetecek kadar bilgi var ve insanlar var! Araştırmanıza başlarken, bu konunun hangi yönüne odaklanmak istediğinizi düşünün. Bunu yaptığınızda, araştırmanızın temeli olarak bir araştırma sorusu yazmanız yararlı olabilir. Daha fazla bilgi için araştırma soruları yazmaya ilişkin Shapiro Kütüphanesi SSS'lerini okuyun.
İşte size Mao Zedong hakkında arka plan bilgisi verebilecek bir araştırma başlatıcısı. Bu bir ansiklopedi makalesidir ve diğer arka plan/başvuru kaynakları gibi, daha derin bir araştırmaya dalmadan önce kendinize bir konu hakkında bağlam vermek için harika bir kaynaktır. Arka plan kaynakları, araştırmanıza nasıl odaklanmak istediğinize ve hangi anahtar kelimelerin yardımcı olabileceğine karar vermenize yardımcı olabilir. Bir konu hakkındaki bilgileri özetledikleri ve yoğunlaştırdıkları için genellikle makalelerinizde kullanmak için kabul edilebilir kaynaklar değildirler. Orijinal araştırma ve referans kaynaklarından alıntı yapılan birincil kaynaklar, başlamak için iyi bir yer olabilir.
Çince karakterleri Latin alfabesiyle yazmanın daha eski bir biçimi, adını 'Mao Tse-tung' olarak yazıyordu.'Mao Zedong', modern olarak kabul edilen yazım olsa da, yine de 'Mao Tse-tung' yazımını görebilirsiniz. bazı eski kaynaklarda ve yayınlarda.
Bu konuyla ilgili birincil kaynakları bulmak için bazı örnek kaynakları ve daha fazla kaynağı görmek için birincil kaynaklar sayfasına devam edin.
Sonuçları
Sonunda, feci ekonomik politika ve olumsuz hava koşullarının bir araya gelmesiyle, Çin'de tahminen 20 ila 48 milyon insan öldü. Kurbanların çoğu kırsal kesimde açlıktan öldü. İleriye Doğru Büyük Sıçrama'nın resmi ölü sayısı "sadece" 14 milyondur, ancak bilim adamlarının çoğunluğu bunun önemli bir eksik tahmin olduğu konusunda hemfikirdir.
İleriye Doğru Büyük Sıçrayış'ın beş yıllık bir plan olması gerekiyordu, ancak sadece üç trajik yıl sonra iptal edildi. 1958 ile 1960 arasındaki dönem Çin'de "Üç Acı Yıl" olarak bilinir. Bunun Mao Zedong için de siyasi yansımaları oldu. Felaketin yaratıcısı olarak, 1967'de Kültür Devrimi çağrısı yaptığında iktidardan uzaklaştırıldı.
Mao Zedong'un siyasetle ilgili sözleri
19. “Siyaset kansız savaştır, savaş ise kanla siyasettir.” - Mao Zedung
20. “Siyasi güç silahın namlusundan çıkar.” - Mao Zedung
21. “Birleşik Devletler'deki Siyah halkın kurtuluş mücadelesi, tüm dünya halklarının ABD emperyalizmine karşı genel mücadelesinin bir parçasıdır, çağdaş dünya devriminin bir parçasıdır.'8221 — Mao Zedung
22. “Komünist parti silahları kontrol etmeli.” - Mao Zedung
23. "Ailemizin pek çok üyesi, Kuomintang ve Amerikan emperyalistleri tarafından öldürülerek hayatlarını verdi. Bal yiyerek büyüdün ve şimdiye kadar acı çekmeyi hiç bilmedin. İleride sağcı olmayıp merkezci olursan beni tatmin eder. Hiç acı çekmedin–nasıl solcu olabilirsin?” — Mao Zedung
24. “Komünizm aşk değildir. Komünizm, düşmanı ezmek için kullandığımız bir çekiçtir.” - Mao Zedung
25. “Emperyalizm uzun sürmeyecek çünkü her zaman kötü şeyler yapıyor.” — Mao Zedung
26. “Emperyalizmin gerçekleştirdiği saldırı ve zulme son vermek tüm dünya halklarının görevidir.” — Mao Zedung
27. “Uluslararası ilişkilerimizde biz Çinliler, büyük güç şovenizminden kararlı, eksiksiz, tam ve eksiksiz bir şekilde kurtulmalıyız.” - Mao Zedung
Çin İç Savaşı
Çangşa'daki yerel bir savaş ağası, Ekim 1930'da Mao'nun karısı Yang Kayhui'yi ve oğullarından birini ele geçirdi. Mao komünizmi ifşa etmeyi reddetti, bu yüzden savaş ağası onu 8 yaşındaki oğlunun önünde kestirdi. Mao, o yılın Mayıs ayında üçüncü karısı He Zizhen ile evlenmişti.
1931'de Mao, Jiangxi Eyaletindeki Çin Sovyet Cumhuriyeti'nin başkanlığına seçildi. Mao, toprak sahiplerine karşı bir terör saltanatı emri verdi, belki de 200.000'den fazla kişi işkence gördü ve öldürüldü. Çoğunlukla silahları zayıf ama fanatik köylülerden oluşan Kızıl Ordusu'nun sayısı 45.000'di.
Artan KMT baskısı altında Mao liderlik rolünden düşürüldü. Çan Kay-şek'in birlikleri, Kızıl Ordu'yu Kiangsi dağlarında kuşattı ve onları 1934'te umutsuz bir kaçış yapmaya zorladı.
Başkan Mao Zedong Ölüm ve Yıkımı Yeni Bir Çin Yaratmak İçin Kullandı
Mao Zedong, on milyonlarca insanının ölümünden sorumlu gözü kara bir diktatördü - ve yine de Çin'de milyonlarca insan hala mezarını ziyaret etmek için Pekin'e akın ediyor ve milyarlarca kişi onun doğum gününü her yıl kutluyor.
Mao bir vizyon sahibi, bir şair, bir bilgin ve bazılarına göre iradesi ve bilgeliği sayesinde Çin'i fakir bir ülkeden dünyanın süper güçlerinden biri haline getiren bir yarı tanrıydı. Yine de sürekli olarak Joseph Stalin ve Adolf Hitler gibi 20. yüzyılın despotları - deliler, katiller - ile gruplandırılmıştır.
Mao, ezilenlere, ezenlerin kontrolünü ele geçirmeleri için ilham verdi. Yine de, yaşamının büyük bir bölümünde gücünü ve Çin Komünist Partisi'nin gücünü ne pahasına olursa olsun korumak için savaştı.
Tarihçi Jonathan Spence, 1949'da Çin Halk Cumhuriyeti'ni kuran ve 1976'da ölümüne kadar ülkeyi yöneten adamın 2006'daki biyografisi "Mao Zedong: A Life"da "Mao'nun en kötü suistimallerine katlananlar onun anısına lanet ediyor" diye yazdı. politikalarından yararlandı ve hayalleri hala ona saygı duyuyor ya da en azından bir tür şaşkınlık ile yarattığı güçleri hatırlıyor."
Bu Mao'ydu. O zaman karmaşık. Hala karmaşık. Çin'in içinde bile. Belki de özellikle orada.
"Birçok insanın kafasındaki tarih silindi, konuşulmadı, konuşulmadı. Ve bu konuda hiçbir şey bilmeyen gençler Mao'yu ulusal bir kahraman olarak görüyorlar. Milliyetçi çekicilik çok güçlü," diyor Chicago'daki DePaul Üniversitesi'nden Fahri Profesör Xing (Lucy) Lu. Ayrıca 2017'de "Mao Zedong'un Retoriği: Çin'i ve Halkını Dönüştürmek" yazdı. herhangi bir süper güçten korkmuyordu."
Mao Olmak
Mao 1893'te doğdu ve genç bir adam olarak Çin'in son imparatorluk hanedanını deviren 1911 devriminden etkilendi. Daha sonra Çin Komünist Partisi'nin (ÇKP) kurucu üyesi ve başkanı oldu. (O, dünya çapında "Başkan Mao" olarak biliniyordu ve hala da öyle.)
Çin içinde savaşlara öncülük etti ve Japonların saldırılarını püskürttü ve 1949'da ülkenin iç savaşında Çin Cumhuriyeti Ulusal Hükümetini geride bırakarak bu fraksiyonu Tayvan'a kaçmaya zorladı. Ekim 1949'da resmen Çin Halk Cumhuriyeti'ni kurdu, o zamanlar ve şimdi ÇKP tarafından kontrol ediliyor.
Mao, bazıları tarafından bir entelektüel, bir şair ve Çin tarihi ve edebiyatı öğrencisi olarak kabul edildi. O, eğitimli bir savaş taktisyeni ve Marksizm-Leninizm ideolojisine batmış anlayışlı bir politikacıydı.
Modern Çin'in oluşumundan birkaç yıl önce, Mao, ÇKP üyelerine yaptığı bir anma konuşmasında, partisinin en asil ilkesi olan "halka hizmet etmek"ten söz etti. Konuşmasından:
Slogan bugün hala bir tür komünist parti doktrini olarak duruyor. Ancak tarih, Mao yönetimindeki Çin'in bu vaadi sürdüremeyeceğini göstermiştir.
Tartışmalı Kuralı
Mao, iktidardaki kavrayışını sağlamlaştırdıktan ve zenginlerden toprak alıp işçilere vererek halkı kazandıktan sonra, iki önemli planla Çin'i 20. yüzyıla çekmeyi amaçladı. İkisi de felaketti.
İleriye Doğru Büyük Sıçrayış Artan tahıl üretimi yoluyla bir ekonomik devrimi hızlı bir şekilde başlatmak için kırsal alanlardaki köylüleri kullanmayı amaçladı. Aynı zamanda, ÇKP yeni kurulan komünlerdeki ve şehir mahallelerindeki köylüleri, arka bahçedeki yüksek fırınların inşası ve kullanımı yoluyla çeliği döverek sanayileşmeye yönelik ilk adımları atmaya çağırdı.
Birçok çiftçi ekonomik olarak sağlam olmayan çelik üretimine geçti. Ve diğer birkaç faktör nedeniyle, tahıl üretimi düştü ve büyüyen bir nüfus için neredeyse yeterli değildi. Sonuç, Büyük İleri Atılım, 1958'de başladığı zamandan 1960'ların başlarına kadar on milyonlarca -belki de 45 milyon kadar- Çinli ölümden sorumluydu. Bu sayıların birkaç milyonu partiye karşı çeşitli suçlardan idam edildi.
Mart 1959'da Şanghay'daki gizli bir toplantıda Mao, "İnsanların yarısının ölmesine izin vermek daha iyidir," dedi, "ki diğer yarısı karnını doyurabilsin."
İleriye Doğru Büyük Sıçrayış'ın başarısızlığı, ÇKP'deki diğer bazı güçlü kişilerin, en azından kısa bir süre için, hükümetin bazı yönlerinin kontrolünü Mao'dan almalarını sağladı. Ancak 1966'da Mao, başarısızlığa mahkum başka bir ölümcül program başlattı.
Büyük Proleter Kültür Devrimiya da basitçe Kültür Devrimi, Büyük İleri Atılım'ın etkilerini savuşturmak, ÇKP'yi ve ülkeyi onun vizyonuna katılmayan insanlardan kurtarmak ve daha güçlü bir Çin'e doğru ilerlemek için tasarlandı. Mao'nun basit bir planı vardı: Kendi düşünce tarzına ters düşen unsurları temizlemenin bir yolu olarak partiye karşı isyan çağrısında bulundu.
Milyonlarca insan evinden sürüldü, dövüldü, işkence gördü veya hapse atıldı. Ülke genelinde milyonlarca insan katledildi. Daha binlercesi intihar etti.
Silahlı öğrenciler -Kızıl Muhafız- birbirleriyle savaştı ve Mao'ya ve komünizme düşman olarak gördükleri diğerlerini öldürdü. "Eski" Çin'i simgeleyen tarihi eserleri yok ettiler. Kütüphaneler kapatıldı. Kitaplar yakıldı.
"Mao yasaların üzerindeydi. Bu anlamda bir diktatör gibiydi," diyor Lu. "Ayrıca insanların zihinlerini kontrol etme yöntemlerinin kontrolünü arıyordu; korkuyla, gözdağı vererek, zorla beyinlerini yıkayarak. Kendisini ulusun ve halkının kurtarıcısı [gördü]."
Kültür Devrimi tüm ülkeyi ekonomik ve sosyal kaosa sürükledi. 1969'un sonunda, ayaklanmada en az 500.000 Çinli, belki de 8 milyon kadar insan öldü.
Kültür Devrimi ve İleriye Doğru Büyük Sıçrayış, Mao'nun egemenliğinde silinmez lekeler olmaya devam ediyor. Komünizm adına on milyonlarca insan öldürüldü ve açlıktan öldü.
Mao Zedong - Tarih
İlk Yayınlanma: Üç taksitli makale olarak Sınıf çatışması, Vol. 10, No. 9, Eylül 1986.
Transkripsiyon, Düzenleme ve İşaretleme: Sam Richards ve Paul Saba
Telif hakkı: Bu eser, Creative Commons Ortak Senedi kapsamında Kamusal Alandadır. Bu çalışmayı özgürce kopyalayabilir, dağıtabilir ve görüntüleyebilir, türev ve ticari çalışmalar yapabilirsiniz. Lütfen Anti-Revizyonizm On-Line Ansiklopedisini kaynağınız olarak belirtin, bu çalışmanın url'sini ekleyin ve yukarıdaki transkripsiyonculardan, editörlerden ve prova okuyucularından herhangi birini not edin.
Mao Zedong on yıl önce öldü. O, dünya tarihinde olağanüstü bir şahsiyetti. Hayatı, gelmiş geçmiş en önemli olaylardan biri olan Çin devriminin deneyimiyle iç içe geçmişti. 1893 doğumlu Mao, 1921'de kuruluşundan sonra Çin Komünist Partisi'nin (ÇKP) önde gelen isimlerinden biri oldu.
ÇKP'nin, Çin halkının emperyalistlerin ve yerel gericilerin korkunç sömürüsünden kurtulmasına önderlik etmede ağır bir görevi vardı. Çin devrim için olgunlaşmıştı. Ancak ihtiyaç duyulan şey, insanları bir çizgi oluşturmada yönlendirecek doğru bir siyasi çizgiydi. ÇKP, ilk günlerinde, ya burjuvazinin ilerici unsurları olduğunu düşündüğü şeylere çok fazla güvenerek ya da tam tersi uca gidip ittifaklar kurmayı ihmal ederek birçok hata yaptı. Mao, daha sonra doğru olduğu kanıtlanan satırlar için mücadele etti. Yoksul köylülüğün temsil ettiği güçlü devrimci gücü vurgulayan bir sınıf analizi yaptı: bu nedenle uzun vadede kendine güveniyordu.
MAO’S LİDERLİĞİ
1927'de üyelerinin büyük bir kısmının katledilmesine maruz kalan ÇKP, yaptığı hatalar nedeniyle 1935'te Güney Çin'deki kırsal üs bölgelerini terk etmek zorunda kaldı. Ancak bundan hemen sonra Mao, ÇKP'nin Başkanı seçildi. Sonunda kuzeyde Yenan'a vardıkları 6.000 millik Uzun Yürüyüş'te Kızıl Ordu'ya önderlik etti.
Mao'nun liderliği altında ÇKP, Japon güçleriyle savaşarak Çin'i işgal etti ve Çan Kay-şek liderliğindeki gericileri Japonya'ya karşı birleşik bir cepheye katılmaya zorladı. ABD emperyalizmi tarafından desteklenen Çan, İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra ÇKP'ye karşı döndüğünde, Çin kitlelerini zafere ve Çin Halk Cumhuriyeti'nin kuruluşuna yönlendiren Mao'nun siyasi ve askeri politikaları oldu.
Kurtuluştan sonra ÇKP, Çin halkının sömürüsüne son vermesine ve ABD-Sovyet ablukasına rağmen halka iyi ve iyileşen bir yaşam standardı garanti eden emperyalizmden bağımsız bir ekonomi inşa etmesine öncülük etti. Dışarıdan, Çin, Kurtuluştan hemen sonra ABD müdahalesine karşı Kore'ye yardım etti ve ona karşı soğuk savaş ablukasını kırdı.
Cezayir'den Vietnam'a, Filistin'den Azanya'ya yükselen ulusal kurtuluş hareketlerinin emperyalizmin şiddetli saldırısıyla karşı karşıya olduğu bir dönemde, yerleşik komünist hareketin yozlaştığı ve tüm gücüyle düşmana ve düşmana sattığı bir dönemde. Bu Mao'nun Çin'i, devrimci hareketlerin yanında yer alarak ve revizyonist karşı akıma karşı savaşarak dimdik durdu.
TARİHTE BÜYÜK DEVRİM LİDERLERİNİN ROLÜ
Bütün bu mücadeleler toplu olarak tüm parti tarafından yönetildi, ancak Mao, ileri görüşlülüğü ve kitlelerin inisiyatiflerine yanıt vermeye hazır olması nedeniyle çok önemli bir rol oynadı.
Marx şöyle dedi: “Filozoflar dünyayı yorumladılar, ancak mesele onu değiştirmektir.”
Hiçbir olay bu sözü Çin devriminden daha fazla doğrulamadı. Devrimler nedenlerle mümkündür: emperyalist baskı, Değişimin hem zorunluluğunu hem de olanağını yaratır.
Ancak hiçbir devrim ’otomatik olarak’ gerçekleşmez. Yirmili yıllarda Çin'de koşullar doğruydu: kitleler emperyalizmin baskısına karşı ayaklanmaya hazırdı ve aynı zamanda hiçbir emperyalist güç, Çin'i doğrudan tek başına kontrol edecek kadar güçlü değildi. Ancak kalıcı bir değişiklik ancak bu unsurlar harekete bilinçli bir yön verebilecek bir biçimde bir araya toplanmışsa gerçekleştirilebilirdi.
Bu ancak ve ancak herhangi bir devrimde, kitleleri kendi durumlarının gerçekliği temelinde ilerletmek için bir çizgi çizen ve bunu kitlelere şu biçimlerde geri besleyen bir komünist parti tarafından yapılabilir. somut liderlik. ÇKP'nin yol gösterici politikaları ve ideolojisi, genel olarak Mao Zedong Düşüncesi olarak bilinen bir fikirler sisteminde özetlenir. gerçeği değiştirme süreci. Onun rehberliği altında, Çin halkı, yerli ve yabancı sömürücüler tarafından yüzyıllarca süren baskıyı atmak gibi olağandışı bir görevi yerine getirdi ve birçok önemli yeni özelliğe sahip yeni toplumun inşasına başladı.
MAOİZM: BÜTÜN ULUSLARARASI HAREKETİN MÜLKİYETİ
Maoizmi tamamen Çin fenomeni olarak görmek kesinlikle yanlış olur. Tam da Çin gerçekliğiyle çok yakından bütünleştiği için, ezici bir çoğunlukla olumlu ama aynı zamanda tüm devrimcilerin öğrenmekle yükümlü olduğu bazı olumsuz dersler de verdi. Elbette devrimcilerin, koşulları en derinden bildikleri kendi ülkelerinde harekete karşı nihai sorumlulukları vardır. Ancak komünizme uluslararası bir hareket olarak bakmak, eğilimlerin neler olduğunu tespit etmek ve gerekirse bunlar hakkında polemik yapmak gerekir. Marx ve Engels bunu yaptılar. Bunu Lenin yaptı ve Mao da yaptı. Çin devrimi konusunda da aynısını yapmakla yükümlüyüz.
Bu noktada Mao Zedung'un katkısını tam olarak özetlemeye kesinlikle kalkışamayız, ancak bunun özellikle önemli olduğunu düşündüğümüz birkaç alanı listelemek faydalı olacaktır.
FİRMA SINIFI STAND
Mao, her zaman emekçi halkın çıkarlarını savunan sağlam bir sınıf duruşuna sahipti. Proletaryanın ve yoksul köylülüğün Çin'i yeniden canlandırabilecek ve böylece dünya devrimci hareketine katkıda bulunabilecek tek sınıf gücü olduğunu çok iyi anlamıştı. Komünizmi yerel burjuvazinin hareketine bağımlı kılma eğilimine karşı koyarken, aynı zamanda ezilen bir ulusun yeniden canlanması için zorunlu olarak karmaşık ve çok yönlü bir hareketi oluşturan farklı akımlara yönelik herhangi bir mezhepçiliğe direndi.
Mao sürekli olarak “olgulardan gerçeği arama” yöntemini uyguladı ve bunu yaparken, zamanının komünist hareketi içinde derinden benimsenen bazı fikirlerle çelişen bir gerçeklik görüşüne ulaştı. Üretici güçlerin düzeyinin daha yüksek ve proletaryanın daha kalabalık olduğu sanayileşmiş ülkelerin kaçınılmaz olarak devrimci hareketi dünya düzeyinde ileriye iten güç olacağı, sömürge ve yarı-sömürge ülkelerin ise kaçınılmaz olarak egemen bir görüş vardı. bu sürecin arkasından çekildi. (Lenin aksini gösteren pek çok kavrayışa sahipti, ancak bunlar onun ölümünden sonra unutulma eğilimindeydi).
FAKİR KÖYLÜLÜĞÜN DEVRİMCİ ROLÜ
Mao, köylülüğün, özellikle de yoksul köylülüğün derinden devrimci olabileceğini, oysa ulusal burjuvazinin emperyalizmden gerçekten bağımsız bir yöne doğru ilerlemekten her zaman aciz olacağını keşfetti.
AVRUPA OLMAYAN DÜNYANIN TARİHSEL DİNAMİĞİ
Mao, Çin'de kendi ülkelerinin tarihini değil, yalnızca antik Yunanistan'ın tarihini bilenleri eleştirdi. Çin devrimci hareketi, kapitalizm tarafından kesintiye uğratılmadan önce insanlık tarihinin dinamiğine önemli bir katkı yapmış olan Çin ile diğer Asya ve Afrika ülkeleri arasındaki ticaret ve kültürel alışverişin tarihini yeniden kurdu.
Bu dersler, ezilen ulusların halklarının bilinçlenmesinde önemli bir rol oynadı. Ancak Avrupa kökenli devrimcilerin, sol harekette güçlü bir şekilde yerleşik olan ve onu egemen sınıfa bağlayan kültürel şovenizmden kendilerini kurtarmaya yardım etmeyi öğrenmeleri de daha az önemli değildir.
HALK SAVAŞI STRATEJİSİ
Mao'nun 1949'da Çin devrimini zafere götüren teorileri, özellikle de halk savaşı teorisi, düşüncesinin birçok yönünün bir karışımını temsil eder: köylülüğün temel devrimci gücüne olan güveni, diyalektik felsefeyi kavrayışı. ezilen ulusların silahlı mücadelesini mahkûm etmek için mazeretler bulan darkafalılıktan tam bir özgürlük. “Siyasi güç bir silahın namlusundan doğar” diye yazdı ve devrimci davanın temel garantisi olarak tamamen yeni tipte bir halk ordusuna duyulan ihtiyacı vurguladı. Savaşçıların sudaki bir balık gibi halk arasında hareket ettiği bir gerilla savaşı stratejisi geliştirdi.
En önemlisi, Çin devriminin şehirleri kırsaldan kuşatarak zafer kazanabileceği teorisiydi. Uygulama doğru olduğunu kanıtladı. Mao Zedong'un ’Uzun Savaşa Karşı’ ve ’Japonya'ya Karşı Direnme Savaşında Zaferden Sonra Durum ve Bizim Politikamız’ gibi eserleri Marx ve Lenin'in en büyük yazılarının yanında, uyguladıkları politikaların pratik önemine ek olarak yer alır. bize herhangi bir soruna yaklaşmanın yolunu öğretebilecek diyalektik ve tarihsel materyalist yöntemin parlak örnekleridir.
SİYASET VE İDEOLOJİNİN ROLÜ
Daha önce de belirttiğimiz gibi Mao, dünya tarihinin ve özellikle emperyalist çağın toplumsal ve ekonomik süreçlerine ilişkin mekanik yanlış kavrayışı, Mao Zedung'un temel aldığı üretim tarzları, toplumsal oluşumlar ve ürün ilişkilerine ilişkin gerçekten diyalektik bir kavrayıştan koptu. #8217s çalışması yolu açtı, tarihsel ’olayların’ en derin nedenlerini anlamamıza yardımcı olabilir.
Ancak aynı zamanda Mao, komünist hareket içinde, sözde ekonomik yasaların önemini, siyasetin ve ideolojinin maliyetini abartmaktan ibaret olan başka bir hatayı da reddetti. İnsan, değişimi teşvik etmede bilincin rolünü vurguladı. İdeolojinin tüm yönleri yeterince ele alınmadı: Çin devrimi, örneğin ırkçılığın önemini dünya ölçeğinde değerlendirmede yetersiz ilerleme kaydetti. Ancak Mao, devrimci kültürün önemini doğru bir şekilde değerlendirdi. Yazar Lu Xun gibi bir dehanın rolünü takdir ederken, geniş emekçi kitlelere nüfuz eden ve onların özlemlerini yansıtan bir kültüre duyulan ihtiyacı vurguladı.
KOMÜNİST PARTİ İNŞASI
Mao, Komünist Partiyi doğru hatlar üzerinde inşa etmeye büyük önem verdi. Kitlelere inanmanın ve partiye inanmanın gerekli olduğunu söyledi. “halka hizmet etme” kavramını ve “kitlelerden kitlelere” liderlik tarzını öne sürerek, komünistlerin kendilerine verdikleri liderliğin temeli olarak kitlelerin doğru fikirlerini toplamaları gerektiğini savunmuştur. kitle hareketi. Komünistler, dedi, kendileri için siyasi mevkiler aramazlar, devrim ararlar.
Çin devriminin zaferinden önceki mücadele yıllarında şekillenen Maoist bakış açısının farklı yönleri, 1949'dan sonra Başkan Mao tarafından sosyalist toplumun doğası ve karşı karşıya olduğu görevlerle ilgili olarak daha da geliştirildi. İkinci Dünya Savaşı sonrası dönemde ortaya çıkan yeni uluslararası görevler.
SOSYALİST DEVRİME GEÇİŞ
Ezilen milletlerdeki devrimin özünde anti-emperyalist olduğu gerçeğini derinlemesine anlayan Mao Zedong, 1949'da Çin Halk Cumhuriyeti'nin kurulmasıyla demokrasi mücadelesindeki zaferin kazanıldığını gördü. aşamalar halinde sosyalist devrime kesintisiz ilerleme.
Mao, devrimlerin kitlelerin işi olduğuna dair derin bir inanca sahipti. Gerçek gericilerin küçük bir azınlık olduğunu ve onlara karşı çok çeşitli güçleri birleştirmenin mümkün olduğunu her zaman hissetti. Bu zor olabilir ama bunu gerçekleştirmek komünistlerin görevidir. 1949'a kadar olan devrim sırasında, Komünist Parti, yerli ve yabancı baskıcılara karşı insanlık onurunun en azından bir yönü için savaşmaya hazır olan çok geniş bir toplumsal güçler yelpazesinin liderliğini kazanmayı başardı. 1949'dan sonra çok daha radikal, sosyalist devrime geçişte bile Mao, bu müttefikleri muhafaza etmeye ve onları gerici bir konuma sürüklemek yerine kademeli olarak dönüştürmeye çalıştı.
Ama hepsinden önemlisi işçi-köylü ittifakıydı. Bu, gerçek, somut politikalarla çok gerçek bir şekilde pekiştirilmedikçe, sosyalizm hakkında herhangi bir konuşma anlamsız olacaktır.
SOSYALİST TOPLUMDA ÇATIŞMA VARLIĞI
Stalin döneminde Sovyetler Birliği, iktidardaki Komünist Parti'nin tek bir fikir grubuyla yekpare olması gerektiğini ve hatta genel olarak sosyalist toplumda bile farklılıkların bir tür anormallik olarak kabul edildiğini düşünen bir konuma sürüklenmişti. Mao'nun anlayışı çok farklıydı. Diyalektik materyalizmin kapsamlı bir savunucusu olarak, çelişkinin herhangi bir fenomen veya sürecin can damarı olduğunu savundu. Sosyalist toplumdaki çelişkiler, onun maddi gerçekliğinin ve canlılığının bir ifadesidir – onlar olmasaydı ölü olurdu.
Mao iki farklı çelişki türü arasında ayrım yaptı. Resmi anlayışa katılmayan herkesin düşmanın bir parçası olduğu görüşüne karşı çıktı. Aynı zamanda, hala sosyalizme düşman güçler tarafından yönetilen bir dünyada, elbette gerçek düşmanlar da vardı, bu nedenle iki tür çelişki birbirine karıştırılmamalıdır.
İKİ HAT MÜCADELE
Mao'nun parti içinde ve sosyalist toplum içinde tartışmayı ve fikir çatışmasını teşvik etmesi, onun bu fikirleri öncelikle tarafsız olarak gördüğü anlamına gelmiyordu. . Komünist hareketteki ilerlemenin iki karşıt çizgi veya görüş arasındaki mücadele tarafından belirlendiğine kesin olarak inanıyordu. İki hat mücadelesi, proletaryanın ve burjuvazinin çatışan çıkarlarını yansıtır, ancak, elbette, sorun ancak pratik test yoluyla çözülebilir ve bir burjuva çizgisi öne sürenler bile mutlaka burjuvazinin ajanları değildir. Mao, yanlış çizgiler öne sürenleri kazanmak için “hastayı kurtarmak için hastalığı iyileştirme” ilkesine inanıyordu.
SOSYALİST TOPLUMDA KÜLTÜR
Mao, sosyalist toplumun kültürüyle ilgili olarak, "yüz çiçek açsın" ve yüzlerce düşünce ekolünün mücadele ettiği ilkesini ortaya koydu. Bu ikili bir bakış açısıyla anlaşılmalıdır. Bir yandan sosyalizm, insan yaratıcılığına tam anlamıyla yer veren bir toplum olmalıdır ve bu nedenle önceki toplum biçimlerinden daha zengin ve çeşitli olacaktır. Öte yandan, sınıflar var olduğu sürece gerici fikirler ortaya çıkabilir, ancak sosyalizm ancak gerici olanla mücadelede güçlenebilir, bu nedenle yüz çiçeğin açmasına izin verme ilkesi iki çizgi mücadelesini teşvik eder.
SOSYALİZM İÇİN SINIF VE EKONOMİK TEMEL İNŞA ETMEK
Mao, devrimden sonra bile sosyalizmin sınıf temelini korumanın gerekliliğini anlamıştı. İşçi-köylü ittifakı kilit bir faktördü ve bir bakıma bunun ekonomik temelin kendisine yerleştirilmesi gerekiyordu. Bu nedenle Mao, kırsal kitlelere büyük önem verilmesi gerektiğini savunan 'On the Major Relationships' (1956) adlı makalesinde en iyi şekilde özetlenen bir çizgi ortaya koydu. Bu, hafif sanayi ürünlerine talep yaratacak ve karşılığında ağır sanayi için güvenilir bir temel oluşturacaktır.
Bu gelişme tarzı, 1930'larda Sovyetler Birliği'nde kullanılan, köylülüğün kitlesel bir artık sağlamak için sıkıştırıldığı, ki bu gerçekten de hızlı sanayileşmeye izin veren, ama aynı zamanda sosyalizmin sınıf temelini zayıflatan ve aynı zamanda sosyalizmin sınıfsal temelini zayıflatan gelişme biçimiyle çelişmektedir. Sovyetler Birliği'nin hâlâ muzdarip olduğu, ekonominin farklı sektörleri arasındaki yer değiştirme.
Böylece Çin ve Sovyet toplumları arasındaki farklar, kimin bilinçli olduğu ve kimin kapitalist restorasyon sorununun bilincinde olmadığı sorusundan çok daha ileri gider. İki ülkenin sosyalist inşanın ilk dönemlerinde inşa ettikleri toplum türleri arasında çok somut, belki de niteliksel farklılıklar vardır. Mao'nun önderliğindeki Çinlilerin bağımsız bir yola girmesi büyük cesaret gerektiriyordu.
EZGİLENEN MİLLETLER İÇİN İLERLEYEN YOL
Maocu ekonomik kalkınma modeline bakabileceğimiz başka bir açı daha var. Bu sadece sosyalist hareket içinde yeni bir soluk değil, aynı zamanda üçüncü dünya hareketi içindeki tartışmalar için de derin bir öneme sahip. Maoist model, sosyalist harekete hangi yöne gitmesi gerektiğini gösterdiği gibi, üçüncü dünyaya da sosyalist bir yöne gitmesi gerektiğini gösteriyor. Gerçekten bağımsız olmayı arzu etseler bile, kendilerini kapitalist dünya pazarına entegre etmeye izin veren ülkeler, kaçınılmaz olarak kendi iç yapılarını kapitalist bir kalıba zorlanmış bulacaklardır: Bu kalıp içinde köylülüğün gelirleri saçma bir şekilde düşüktür, çünkü arasındaki fiyatlandırma yapısı tarım ve sanayi, tarımsal üretkenliğin çok daha yüksek olduğu gelişmiş bir kapitalizminkini yansıtır ve bu, kalkınmanın önünde çok önemli bir engel oluşturur. Maoizm, dünya kapitalist ekonomisinden bir “bağlantı koparma”ya giden yolu işaret eder ve üçüncü dünya için kalkınmanın ancak sosyalizm altında gerçekleşebileceğini gösterir.
DÜNYA DURUMUNUN ANALİZİ
Mao'nun liderliğindeki Çin Komünist Partisi (ÇKP), dünyanın genel durumu hakkında çok keskin bir anlayışa sahipti. Mao'nun Amerikalı Anna Louise Strong ile yaptığı konuşmada, dünya tarihindeki bütün bir dönemi, Soğuk Savaş dönemini doğru bir şekilde nitelendirerek, Amerika'nın Sovyetler Birliği'ni gerçekten tehdit etmesine rağmen, aynı zamanda, bu konuyu da kendi etki alanlarını genişletmek için bir kılıf olarak kullanıyordu ve en şiddetli tehdit “orta” alanındaydı.
Sosyalist bir devlet için dünya siyasetinde doğru rol sorunu ve bununla dünya devrimci hareketi arasındaki ilişki çok zordu ve ÇKP bu konuda büyük katkılarda bulundu. Sovyetler Birliği'nin deneyimi, özellikle devrimcilerin İkinci Dünya Savaşı'na giden yıllarda Sovyet dış politikasının dönemeçlerine ve dönüşlerine uymalarının beklenme biçiminde oldukça fazla sorun biriktirmişti. Daha 1940'lar gibi erken bir tarihte Mao, İkinci Dünya Savaşı sonrası durumun Sovyetler Birliği'ni emperyalist ülkelerle bazı uzlaşmalara girmeye zorlayabileceğine, ancak bunların bu ülkelerin devrimcilerini aynı şeyi yapmaya mecbur etmeyeceğine işaret etmişti.
ULUSLARARASI İLİŞKİLERE İLKELİ YAKLAŞIM
Çin de sosyalist bir devlet haline geldiğinde, Mao ve yakın yoldaşı Çu Enlay, dış ilişkileri yöneten çok önemli bazı yeni ilkeler geliştirdiler. ve insandan insana ilişkiler. Amaç, mümkün olan her gücü en geniş birleşik cephede ana düşmana karşı bir araya getirmekti, ABD emperyalizmi, dünya milletlerini, özellikle yeni bağımsızlığına kavuşan üçüncü dünya milletlerini onunla ittifaka sokmak ve onun egemenliğine sokmak için her şeyi denedi. Daha sonra Sovyetler Birliği de aynı numarayı denedi. Ezilen ülkelerdeki halk kitleleri şiddetle direndi ve birçok devletin hükümetleri, bazı açılardan oldukça gerici olsalar da, kitle taleplerine uymak ve bağımsızlık yönünde belirli eğilimler göstermek zorunda kaldılar. Aksi takdirde kovulurlardı. Çin'in ilkeli yaklaşımının erdemi, kitle hareketinin kendisi (en açık şekilde kurtuluş hareketlerinde ifade edilmiştir) ile ona koşullu ifade veren hükümet politikaları arasında net bir ayrım yaparken, aynı zamanda ikincisinde ilerici olan her şeyi teşvik etmesiydi. . Ve uzun vadede her başarılı devrimci hareketin çekirdeği olarak vazgeçilmez olan komünist hareketin kendisi de yine ayrı bir seviye olarak kabul edildi.
Çin, herhangi bir hükümetin gözüne girmek için devrimcileri terk etmeyi reddetti. Çin, bir dizi ülke ile dostane devlet ilişkilerini sürdürdü; Burma ve Tayland'da o ülkelerin devrimcileri Marksizm-Leninizm-Mao Zedong Düşüncesini kendi şartlarına uygularken ve ÇKP'nin aktif teşvikiyle devrim yapıyorlardı.
MARKSİZM VE REVİZYONİZM ARASINDAKİ AYRIM
Yüzyılın başında, örneğin sosyalizme barışçıl bir geçişin olabileceğini iddia ederek, Marksizmi özünü ortadan kaldırarak revize etmeye çalışan bir eğilim vardı. Gerçek komünistler, hem Marx'ın fikirlerini haklı çıkardıkları hem de teorisini daha da geliştirdikleri bu 'revizyonizme' karşı bir karşı saldırı başlattılar. Marx'ın ötesine geçen soru. Lenin'in dediği gibi, Marksizmin teorik zaferi, düşmanlarını her zaman Marksist kılığına girmek zorunda bıraktı. Bu, içinde bulunduğumuz çağın tamamı için geçerli olan derin bir gerçektir.
Mao bu gerçeği tamamen kavradı ve komünist hareket çizgisinin olumsuz olana karşı mücadelede geliştiğini anladı. Onun liderliğinde, ÇKP Merkez Komitesi, “modern revizyonizm” olarak adlandırdıkları yeni bir uluslararası akımın başını çektiği gerçeğini belirledi. Sovyet liderliği, özellikle 1956'daki 20. Parti Kongresi'nden bu yana, kendileriyle ABD arasında barış içinde bir arada yaşamanın belirleyici faktör olduğunu savunan, dünyadaki durumu etkileyen ve hem sınıf hem de ulusal kurtuluş mücadelelerinin mümkün olduğunu iddia eden bir çizgi öne sürüyordu. şiddete maruz kalmadan ılımlı bir şekilde ilerleyin.
ÇKP, 1960'ların başında, birlikte uluslararası Komünist Hareketin Genel Çizgisindeki Polemik'i oluşturan bir dizi toplu yazılı belgeyle karşı saldırıya geçmeye karar verdi. ÇKP birkaç hata yaptı, ancak genel olarak Polemik, teoriyi yaratıcı bir şekilde geliştirmenin yanı sıra, temel Marksist-Leninist ilkelerin şaşırtıcı derecede doğru ve sistematik bir yeniden ifadesidir.
ANTİ REVİZYONİST MÜCADELENİN ANA DERSLERİ
Bugün hareketimize Marksist-Leninist diyoruz çünkü revizyonistler tüm kapitalizm ve emperyalizm çağı boyunca geçerli olan bazı bilimsel gerçeklerden uzaklaşmışlardı ve Polemik bunları yeniden öne sürdü. Aşağıdakileri içerirler:
(a) Kapitalist devlet, kapitalist yönetimin sürdürülmesi için bir şiddet aracıdır ve sömürücülerin gönüllü olarak iktidardan vazgeçmeleri neredeyse imkansızdır.
(b) Sosyalist ve kapitalist ülkeler arasındaki ilişkiler, dünyadaki diğer üç önemli çatışmanın, yani sınıf mücadelesi, ulusal kurtuluş ve rakip emperyalist güçler arasındaki çatışmanın gelişimini asla belirleyemez.
(c) Bir sistem olarak emperyalizm savaşın kaynağıdır. Dolayısıyla emperyalizmi ortadan kaldırmaya hizmet eden mücadeleler, özellikle de devrimci ulusal kurtuluş savaşları, asla dünya barışını bozacağı bahanesiyle sürdürülemez.
Geliştirilen yeni fikirler arasında aşağıdakiler özellikle önemlidir:
Ezilen uluslar, ulusal kurtuluş görevlerinin sona ermekten çok daha yüksek bir düzeye taşındığı yeni bir neo-sömürgecilik çağıyla karşı karşıyadır.
Asya, Afrika ve Latin Amerika, çağdaş dünyadaki çelişkilerin odak noktasıdır.
Emperyalist devletler içinde görece barış zamanlarında Üçüncü Dünya'daki siyasi fırtınalar bu noktayı fazlasıyla kanıtladı.
Mao Zedong'un öne sürdüğü tüm fikirler arasında en tartışmalı olanı, onun bir ’Kültür Devrimi’ gerektiği fikridir. Neredeyse tüm diğer teorilerinin aksine, bu teori pratikte doğrulanmadı. Ancak Çin'in Kültür Devrimi, uluslararası komünist hareketin tarihinde hem olumsuz hem de olumlu deneyimlerinden öğrenebileceğimiz eşi görülmemiş bir olay olmaya devam ediyor.
Uluslararası hareketin, hatta Çin Komünist Partisinin bile bu olayın kapsamlı, bilimsel bir analizini yapabilmesi için zaman geçmesi muhtemeldir. Ancak temel temaları, sosyalizmin inşasında çözülmemiş başlıca sorunlardan biri olmaya devam ediyor.
Kültür Devrimi'nin amacı, sosyalist bir ülkede kapitalizmin restorasyonu tehdidini önlemekti. Gericiler, devrimin kaçınılmaz olarak yeni bir baskıcı topluma yol açtığını iddia etmekten mutluluk duyarlar. Ancak devrimciler için, Sovyetler Birliği'nden bu yana, bir zamanlar yaşayan bir model, açıkça artık sosyalist bir toplum olarak kabul edilemez. Kapitalizmin restorasyonu sorunu hala hayati bir sorundur.
KAPİTALİST RESTORASYONU ÖNLEMEK İÇİN KİTLE HAREKETİ İHTİYACI
En azından, Komünist partiyi kendi aracına dönüştüren ve zenginlik ve ayrıcalığı tekellerine almış olan SSCB'de artık bürokratik bir gruplaşmanın iktidarda olduğunu söyleyebiliriz. Müsrif yaşam tarzının tek olası kaynağı, emekçi halkın ürettiği artı değerdir.
Bu nedenle bu gruba yeni sömürücüler sınıfı adını verebiliriz. Üretim araçlarına sahip olmasalar da devleti kontrol ettikleri için millileştirilmiş ekonomiyi de kontrol ederler. Dahası, Afganistan, Polonya ve Eritre gibi diğer uluslara dışarıdan baskı yapıyorlar. Sovyetler Birliği kesinlikle artık sosyalist değildir ve tamamen yeni bir sömürücü üretim tarzının varlığını varsaymadıkça, ona kapitalist demek muhtemelen doğrudur.
Böylece Mao'nun kapitalist restorasyon tehlikesine ve Çin'de tonu önlemek için bir kitle hareketinin gerekliliğine ilişkin değerlendirmesinin genel anlamda doğru olduğunu görebiliriz.
UYGULAMADA BÜYÜK HATALAR
Gerçek pratiğinde, Kültür Devrimi, geriye kalan gerekli görevleri yerine getirmede başarısız oldu. Bu ciddi bir olumsuz deneyimdi, sosyalizm tarihinde bir terslikti. Umulan yeni fikirler, devrimin yeni ardılları, yeni toplumsal örgütlenme biçimleri gerçekleşmedi. Bunun yerine, en kötü ihtimalle ufak tefek hatalar yapmış olan çok sayıda insan, "kapitalist yolcular" olarak damgalanıp kötü muameleye maruz bırakıldı ve partinin devrimci savaşlardan miras kalan çalışma tarzı altüst edildi. Pek çok oportünist, kitle hareketini kendilerini iktidara taşımak için kullandı. Mao'nun halefi Yoldaş Hua Guofeng, 'Dörtlü Çete'yi kovduğunda, büyük bir popüler rahatlama oldu.
Kültür Devrimi deneyimi kafa karışıklığına neden oldu, çünkü Mao'nun öne sürdüğü doğru kavramlar (revizyonizmle mücadele etme ve devrimi proletarya diktatörlüğü altında sürdürme ihtiyacı) hareketin fiili pratiği tarafından gözden düşürüldü.
GERÇEKLERDEN GERÇEĞİ ARAMADA BAŞARISIZLIK
Kültür Devrimi, Çin'deki durumun somut bir analizinden ziyade, dünyadaki durumun genel bir analizi temelinde başlatıldı. 1871 Paris Komünü gibi, uluslararası hareketin bir dahaki sefere daha iyisini yapmak için çok şey öğrenebileceği ilk tarihsel girişim olarak görülebilir.
Kültür Devrimi'nin hedefinin revizyonistler ve kapitalist yoldan giden insanlar olması gerekiyordu. Ancak Çin'in somut koşullarında bu olguların bir tanımı yoktu. Emperyalist ülkelerde merkezi kapitalizmin oluşum süreci, Üçüncü Dünya'daki bağımlı sermayeninkinden farklıdır ve yine SSCB'deki devlet-bürokratik kapitalizminkinden farklıdır. Bu önemli ayrımlar tamamen ihmal edildi.
Fiili uygulamada da ’gerçeklerden gerçeği arama’ kavramı terk edildi ve insanlar bunun yerine soyut sloganlara bel bağladı. Çin devriminin ilk bölümünde Mao, her zaman “klişeleşmiş parti yazımı, boş laf tacirliği ve “acımasız mücadele ve acımasız darbeler” olarak adlandırdığı şeyle mücadele etmişti ve bunların, bunların üstesinden gelinememesinin bir yansıması olduğuna doğru bir şekilde işaret etmişti. bir durumun maddi gerçekliği. Ancak Kültür Devrimi'nde bu kötü çalışma biçimleri norm haline geldi ve fantastik boyutlara ulaştı.
Mao Zedung Düşüncesinin Kültür Devrimi pratiğiyle alt üst edilen bir başka yönü, uzlaşmaz ve uzlaşmaz çelişkiler arasındaki önemli ayrımdı. Çok sayıda insana basitçe burjuva fikirlerinden etkilenmek yerine düşman muamelesi yapıldı. Kitleler arasında kol emeği yapmak için entelektüelleri gönderme politikası bir ceza olarak görülüyordu. Bu kritik hata, bazı doğru eğilimleri ihlal ettiği gibi sayısız kişinin kötü muamele görmesine de yol açtı.
Yukarıdaki argümanın gösterdiği gibi, Mao'nun hatalarının bir eleştirisi bile Mao Zedung Düşüncesi bir sistem olarak uygulanarak gerçekleştirilebilir. Bu, Marx ve Engels'in bireyler olarak yaptıkları hataların, ortaya koydukları tarihsel materyalizm ilkesinin tutarlı bir uygulamasıyla hem açıklanabileceği hem de düzeltilebileceği gibi, onun temel doğruluğunun bir ölçüsüdür.
MARKSİZM-LENİNİZM VE MAO ZEDONG DÜŞÜNCESİNİ DESTEKLEYİN
1962'de Mao şunları söyledi: "Önümüzdeki 50 ila 100 yıl, bundan başlayarak, tüm dünyada sosyal sistemde büyük bir radikal değişim dönemi olacak, daha önceki hiçbir tarihsel dönemde eşi benzeri olmayan bir dünyayı sarsacak bir dönem olacak. . Böyle bir çağda yaşarken, geçmişten biçim olarak pek çok farklı özelliğe sahip olacak büyük mücadelelere girişmeye hazırlıklı olmalıyız.
Birkaç yıl sonra, dünya emperyalist sisteminin hala içinde yaşadığımız büyük yapısal krizi dönemi başladı. Bu dönemde ortaya çıkan yeni sorunlar son derece karmaşıktır, ancak aynı şekilde devrim için fırsatlar da büyüktür. Bizi ileriye götürecek Marksizm-Leninizm Mao Zedong Düşüncesinin denenmiş ve test edilmiş yöntemlerine ve bize zafere ilham verecek Mao Yoldaşın Zedong'un yılmaz devrimci ruhuna her zamankinden daha fazla ihtiyacımız var.
HIS 100 - Tarihte Perspektifler
Mao'nun konuşmalarından biri ve şiirlerinden bir seçki de dahil olmak üzere Mao Zedong'un Çin'i ile ilgili birkaç birincil kaynak örneği.
Zhou, X. (2012). Çin'deki büyük kıtlık, 1958-1962: Bir belgesel tarih. Yale Üniversitesi Yayınları.
Bu kitap, Mao'nun Büyük İleri Atılım politikasının uygulanmasının ardından Çin'deki büyük kıtlığı araştırıyor. Kitap hem birincil hem de ikincil bilgileri içerir. Birincil belgeler için başlıklarında "belge" bulunan sayfaları arayın. İlki, 1959'daki kıtlık ve buna bağlı ölümler hakkında bir rapor, 4. sayfada bulunabilir.
Mao, T. (1949). Çinliler ayağa kalktı! Mao Tse-Tung'un Seçilmiş Eserleri, Cilt. 5.
Bu konuşma, Mao'nun 1 Ekim 1949'da Çin Halk Cumhuriyeti'ni resmen ilan etmesinden birkaç gün önce, Çin Halk Siyasi Danışma Konferansı'nın Birinci Genel Kurulu'nun açılış konuşmasıydı. yukarı," geniş çapta Çin Komünist Partisi için bir slogan olarak atfedildi.
Daha Fazlasını Aramak
Araştırmanıza devam ederken kullanabileceğiniz bazı ek kaynaklar burada. Aşağıdaki kaynaklar Mao Zedong'un eserlerinin çevrimiçi koleksiyonlarıdır. Bunlar kütüphane veri tabanları değil, onun yazılarının ve diğer birincil kaynakların kapsamlı koleksiyonlarıdır.
Mao Zedung
Mao Zedong ve Çin Komünizminin Tanımı ve Özeti
Özet ve Tanım: Mao Zedong (26 Aralık 1893 - 9 Eylül 1976), Çin Komünist Partisi Lideri ve Çin Halk Cumhuriyeti'nin Kurucu Babasıydı. Ayrıca Mao Tse-tung veya sadece Başkan Mao adıyla da bilinir. 2. Dünya Savaşı'ndan sonra Mao Zedong ve Komünistler Çin Devrimi'ne önderlik ettiler ve Ulusal Halk Partisi'nin lideri Çan Kay-şek'i devirdiler ve 1949'da Çin'in kontrolünü ele geçirdiler. Mao Zedong ve komünistler, toprak reformları vaat ederek Çin'deki köylüler arasında popüler oldular. kitlesel açlığın eşiğinde olan insanlar.
Başkan Mao acımasız bir liderdi ve 1958'de 'İleriye Büyük Sıçrayış' olarak adlandırılan Çin'i sanayileştirme planları başarısız olduğunda geçici olarak iktidarı kaybetti. Mao Zedong, 1966'da Kültür Devrimi sırasında Kızıl Muhafızların desteğiyle yeniden iktidara geldi. Mao Zedong'un komünizme ilişkin felsefesine Maoizm denir. Mao Zedong'un komünizme ilişkin felsefesi Maoizm olarak anılır ve düşüncelerini ve alıntılarını içeren "Küçük Kırmızı Kitap" ile ünlüdür.
Mao Zedong - Çin'de Komünizm
Harry Truman, 12 Nisan 1945'ten 20 Ocak 1953'e kadar görevde olan 33. Amerikan Başkanıydı. Başkanlığı sırasındaki önemli olaylardan biri, 1949 Çin Devrimi ile Mao Zedong'un yükselişi ve Soğuk Savaş'ın Avrupa'nın ötesine yayılmasıydı. Doğu Asya'ya.
Mao Zedong Gerçekleri: Hızlı Bilgi Sayfası
Mao Zedong ve 1949 Çin Devrimi hakkında hızlı, eğlenceli bilgiler ve Sıkça Sorulan Sorular (SSS).
Mao Zedong kimdi? Mao Zedong, ünlü bir Çinli komünist lider ve Çin Halk Cumhuriyeti'nin kurucusuydu.
Ne zaman doğdu ve ölüm tarihi nedir? Mao Zedong, 26 Aralık 1893'te çiftçi bir ailenin çocuğu olarak doğdu ve 9 Eylül 1976'da öldü. 4 kez evlendi ve 10 çocuğu oldu.
Köylüler neden Mao Zedong'u destekledi? Mao Zedong, kitlesel açlığın eşiğinde olan Çinli köylülere toprak reformu vaat ederek köylülerin desteğini aldı. Köylüler, Mao Zedong'u popüler olmayan ve yozlaşmış Çan Kay-şek'e tercih ettiler.
Çocuklar için Mao Zedong Gerçekleri : Soğuk Savaş
Mao Zedung'un ve Çin'de komünizmin yükselişi, Soğuk Savaş'ın Avrupa'nın ötesine Doğu Asya'ya yayılmasıyla sonuçlandı. Mao Zedong ve Çin Komünistleri, 1920'lerden beri Çan Kay-şek ve Kuomintang (KMT) milliyetçi partisine karşı savaşmaktaydılar. İki grup arasındaki düşmanlıklar, Japonya ile sekiz yıllık savaş (1937-1945) sırasında geçici ittifakları nedeniyle sona erdi, ancak 2. Dünya Savaşı'ndan sonra Çin İç Savaşı yeniden patlak verdi. Amerika Birleşik Devletleri, Mao Zedong tehdidini ve komünizmin Asya'da yayılmasını durdurmak için Chiang Kai-shek ve Milliyetçi hükümete mali yardım sağlayarak Çin siyasetine dahil oldu. Çan Kay-şek ve Kuomintang (KMT) milliyetçi partisi 1949'da yenildi ve Tayvan'a kaçtı. 1950'de SSCB ve Çin Halk Cumhuriyeti, karşılıklı savunma ve yardımı kabul eden bir anlaşma imzaladığını duyurdu. Amerikalılar, dünyanın en büyük iki komünist ulusunun bir ittifak oluşturmasından ve Çin'in Kore Savaşı'na girmesiyle Soğuk Savaş'ın kritik bir düzeye taşınmasından dehşete düştüler.
Çocuklar için Mao Zedong Zaman Çizelgesi ve Gerçekler
Aşağıdaki bilgi notu, çocuklar için Mao Zedong hakkında bir zaman çizelgesi ve ilginç bilgiler, tarihçe ve gerçekler içermektedir.
Çocuklar için Mao Zedong Gerçekleri ve Zaman Çizelgesi
Mao Zedong Gerçekleri - 1: 26 Aralık 1893: Mao Zedong, 1893'te Çin'in Hunan Eyaleti, Xiangtan İlçesi, Shaoshan'da yerel bir ilkokulda eğitim gördüğü bir çiftçi ailesinde doğdu.
Mao Zedong Gerçekleri - 2: 1906: Büyük miktarda toprağa sahip iki varlıklı aileyi bir araya getirerek on yedi yaşında görücü usulü evliliğe zorlandı.
Mao Zedong Gerçekleri - 3: 1910: Hunan'da korkunç bir kıtlığın etkilerine tanık olur.
Mao Zedong Gerçekleri - 4: 1911: Çin'in son imparatorluk hanedanını (Qing hanedanı) deviren ve Çin Cumhuriyeti'ni (ROC) kuran 1911 Devrimi'nde (Xinhai Devrimi) devrimci tarafta savaşır.
Mao Zedong Gerçekleri - 5: 1912: Changsha'nın Dördüncü Normal Okulu'nda eğitime geri döndü ve mezun oldu.
Mao Zedong Gerçekleri - 6: 1919: Marksist literatürü okumaya başladığı Üniversite Kütüphanesinde çalıştığı Pekin'e gitti.
Mao Zedong Gerçekleri - 7: 1921: Çin Komünist Partisi'nin (ÇKP) kurucu üyesi oldu ve Hunan'da bir şube kurdu.
Mao Zedong Gerçekleri - 8: 1923: Kuomintang (KMT) milliyetçi partisi, kuzey Çin'in çoğunu kontrol eden Çinli savaş ağalarını yenmek için Çin Komünist Partisi ile ittifak kurdu.
Mao Zedong Gerçekleri - 9: 1927: KMT lideri Chiang Kai-shek şiddetli bir komünizm karşıtı tasfiye başlattı ve Mao Zedong, Hunan, Changsha'da Komünistlerin ilk silahlı ayaklanması olan Sonbahar Hasadı Ayaklanması'na önderlik etti.
Mao Zedong Gerçekleri - 10: 1927: Sonbahar Hasadı Ayaklanması Kuomintang güçleri tarafından yenildi ve komünistler Jinggang Dağları'na çekilmek zorunda kaldılar. Mao Zedong ve Kızıl Ordu'nun kurucusu Zhu De, gerilla taktiklerine odaklanan kırsal tabanlı bir strateji geliştirmeye başlar.
Mao Zedong Gerçekleri - 11: Ekim 1934: Kızıl Muhafız 45.000 savaşçı artı 200.000 milisten oluşuyor. Çan Kay-şek'in kuvvetlerinin Milliyetçi güçleri, Uzun Yürüyüş yoluyla kaçan komünistlerin etrafını sarar.
Mao Zedong Gerçekleri - 12: 14 Ekim 1934: Uzun Yürüyüş, (1934-1935). Uzun Yürüyüş, Çinli komünistlerin 8 dağ sırası ve 24 nehir üzerindeki 6.000 millik yürüyüşüydü ve bu, komünist devrimci üssün güneydoğu Çin'den kuzeybatıdaki Shaanxi eyaletine taşınmasıyla sonuçlandı.
Mao Zedong Gerçekleri - 13: 1937: Japonya ile 8 yıllık savaş sırasında Japonlara karşı savaşmak için geçici ittifakları nedeniyle iki grup arasındaki düşmanlıklar sona erdi (İkinci Çin-Japon Savaşı, 1937-1945)
Mao Zedong Gerçekleri - 14: 1939 - 1945: 2. Dünya Savaşı sırasında Çan Kay-şek, Stalin, Roosevelt ve Churchill ile birlikte "Dört Büyük" Müttefik liderlerinden biri olarak kabul edildi ve Kasım 1943'te Kahire Konferansı'na katılmak için seyahat etti.
Mao Zedong Gerçekleri - 15: 1945: İkinci Çin-Japon Savaşı, Japonya'nın 2. Dünya Savaşı'nda yenilmesiyle sona erdi. Milliyetçiler ve komünistler arasındaki Çin İç Savaşı yeniden patlak verdi.
Mao Zedong Gerçekleri - 16: 1946: Amerika Birleşik Devletleri, Mao Zedong tehdidini ve komünizmin Asya'da yayılmasını durdurmak için Chiang Kai-shek ve Milliyetçi hükümete mali yardım sağlayarak Çin siyasetine dahil oldu.
Mao Zedong Gerçekleri - 17: 1949: Çan Kay-şek ve milliyetçi parti, 1949 Çin Devrimi'nde komünistler tarafından yenildi ve Tayvan'a kaçtı.
Çocuklar için Mao Zedong Gerçekleri ve Zaman Çizelgesi
Aşağıdaki bilgi notu ve zaman çizelgesi, çocuklar için Mao Zedong hakkında ilginç bilgiler, tarih ve gerçeklerle devam ediyor.
Çocuklar için Mao Zedong Gerçekleri ve Zaman Çizelgesi
Mao Zedong Gerçekleri - 18: 1 Ekim 1949: Mao Zedong, Çin Halk Cumhuriyeti'ni kurdu ve Komünist Parti'nin Başkanı ve Çin'in mutlak lideri oldu. Stalin gibi acımasız, baskıcı bir diktatör oldu. Rejimine yönelik herhangi bir itiraz derhal bastırıldı ve bu da çalışma kamplarında sayısız infaz veya hapis cezasına yol açtı.
Mao Zedung Gerçekleri - 19: 15 Şubat 1950: SSCB ve Çin Halk Cumhuriyeti, karşılıklı savunma ve yardımlaşmayı (Çin-Sovyet Dostluk Antlaşması) kabul eden bir anlaşma imzaladığını duyurdu. Dünyanın en büyük iki komünist ulusu arasındaki bu anlaşma, Sovyetlerin Soğuk Savaş Silahlanma Yarışını ateşleyen ilk atom bombasının başarılı testleriyle aynı zamana denk geldi.
Mao Zedong Gerçekleri - 20: 25 Haziran 1950: Kore Savaşı (25 Haziran 1950 - 27 Temmuz 1953), Sovyet destekli komünist Kuzey ile ABD ve BM destekli Güney arasında başladı.
Mao Zedong Gerçekleri - 21: Ekim 1950: Çin, Kore Savaşı'na girerek komünist Kuzey Korelilerin kaybettiği toprakları geri kazanmasını sağladı. General Macarthur, Kore savaşını Çin'e kadar genişletmek istedi. Başkan Truman reddetti ve Macarthur'u emrinden aldı.
Mao Zedong Gerçekleri - 22: 27 Temmuz 1953: Kore Savaşı, Temmuz 1953'te Amerika Birleşik Devletleri, Çin Halk Cumhuriyeti, Kuzey Kore ve Güney Kore tarafından imzalanan bir ateşkesle sona erdi.
Mao Zedong Gerçekleri - 23: 5 Mart 1953: Stalin 5 Mart 1953'te öldüğünde, Mao Zedong artık üst düzey komünist lider olduğunu hissetti ve yeni Sovyet liderleri Kruşçev ve Malenkov bunu tanımadıklarında gücendi. Bu noktada Sovyetler ve Çin arasındaki ittifak soğumaya başladı.
Mao Zedong Gerçekleri - 24: 8 Mart 1954: ABD ve Japonya, Tokyo'da Karşılıklı Savunma Yardımı Anlaşmasını imzaladı. Mao Zedung'un ve Komünistlerin 1949 Çin Devrimi'ndeki zaferiyle ABD, Asya'daki baş müttefikini kaybetmişti. ABD şimdi Japonya'yı Soğuk Savaş sırasında Asya'yı komünizme karşı savunmanın anahtarı olarak görüyordu.
Mao Zedong Gerçekleri - 25: Mayıs 1956: Yüz Çiçek Kampanyası, Çin komünist hükümeti içinde Çinli aydınlara uygulanan kısıtlamaları kaldırmak ve daha fazla düşünce ve konuşma özgürlüğü sağlamak için bir hareketle başladı.
Mao Zedong Gerçekleri - 26: 1958: Başkan Mao, 'İleriye Büyük Sıçrayış' (1958 - 1961) adlı planını tanıttı. 'İleriye Büyük Atılım', hızlı sanayileşme yoluyla Çin'i tarım ekonomisinden sosyalist bir topluma hızla dönüştürmeyi amaçlayan ekonomik ve sosyal bir kampanyaydı.
Mao Zedong Gerçekleri - 27: 1961: 'İleriye Büyük Sıçrayış' komün sistemine ve tarımsal ve endüstriyel üretimi iyileştirmek için emeğin kitlesel seferberliğine dayanıyordu. Politika, yetersiz hasatla birlikte kıtlığa ve milyonlarca kişinin ölümüne yol açan tarımsal üretimde büyük bir düşüşe yol açtı. 'İleriye Büyük Atılım' politikası terk edildi ve Başkan Mao'nun konumu zayıfladı.
Mao Zedong Gerçekleri - 28: 1962: Sovyetler Birliği ile Çin arasındaki son bölünme, Başkan Mao'nun Başkan Kruşçev'i Küba Füze Krizi'nde geri adım atmakla eleştirmesiyle gerçekleşti. Kruşçev, Başkan Mao'nun politikalarının nükleer bir savaşa yol açacağını ilan ederek yanıt verdi.
Mao Zedong Gerçekleri - 29: 16 Ekim 1964: Çin, ilk nükleer silahını Çin'deki eski bir tuz gölü olan Lop Nur'da test etti.
Mao Zedong Gerçekleri - 30: 1966 - 1976: Başkan Mao, Çin'i 'saf olmayan' unsurlardan arındırmak ve Çin Devrimi'nin ruhunu yenilemek için "Büyük Proleter Kültür Devrimi"ne öncülük ediyor. Çin'deki okulları kapattı ve Kızıl Muhafızları tüm geleneksel değerlere saldırmaya teşvik etti. Kültür Devrimi
Mao Zedong Gerçekleri - 31: 1966: Küçük Kırmızı Kitap ilk olarak Kültür Devrimi sırasında Çin hükümeti tarafından yayınlandı. Küçük Kırmızı Kitap, namı diğer "Mao Zedong'dan Alıntılar", Mao Zedong'dan Sosyalizm ve Komünizm, vatanseverlik, disiplin ve kadınların rolü gibi konularda 427 alıntıdan oluşan bir koleksiyondan oluşur.
Mao Zedong Gerçekleri - 32: Küçük Kırmızı Kitap'ı taşımamak, okumamak, içeriğini bilmemek ve Küçük Kırmızı Kitap'tan alıntı yapmak, Maoizm'in öğretilerinden uzaklaşmanın, baskıya ve hatta ölüme yol açmasının bir işareti olarak görülürdü.
Mao Zedong Gerçekleri - 33: Küçük Kırmızı Kitap, Mao Zedong için başarılı bir propaganda biçimiydi ve resminin Çin'in her yerinde olmasını sağlayan "kişilik kültü" idi.
Mao Zedong Gerçekleri - 34: 1969: Sovyetler Birliği ile Çin Halk Cumhuriyeti arasındaki bölünme, Çin-Sovyet sınırlarında savaşa dönüşerek Çin'e karşı bir Sovyet nükleer saldırısı tehdidiyle sonuçlandı.
Mao Zedong Gerçekleri - 35: 1971: ABD, Çin hükümetiyle bağlarını güçlendirmeyi planlıyor Henry Kissinger, Başbakan Zhou Enlai ile gizli bir görüşme için Çin'e gönderildi ve Başkan Nixon ile bir görüşmenin yolunu açtı.
Mao Zedong Gerçekleri - 36: 1972: Başkan Nixon, Mao'nun azalan sağlığı nedeniyle çoğunlukla Başkan Mao'nun ikinci komutanı Zhou Enlai ile görüşmeye gitti. .
Mao Zedong Gerçekleri - 37: 9 Eylül 1976: Mao Zedong, 82 yaşında Parkinson hastalığından öldü.
Çocuklar için Mao Zedong Gerçekleri ve Zaman Çizelgesi
Mao Zedong - Başkan Harry Truman Video
Mao Zedong hakkındaki makale, bir zaman çizelgesi, ayrıntılı gerçekler ve başkanlık dönemindeki önemli olaylardan birinin bir özetini sunuyor. Aşağıdaki Harry Truman videosu, başkanlığı 12 Nisan 1945'ten 20 Ocak 1953'e kadar uzanan 33. Amerikan Başkanı'nın yaşadığı siyasi olaylar hakkında size ek önemli gerçekler ve tarihler verecektir.
Başkan Mao Zedong - ABD Tarihi - Gerçekler - Başkan Mao Tse-tung - Biyografi - Mao Zedong - Tanım - Amerika - ABD - ABD - Başkan Mao Zedong - Amerika - Başkan Mao Tse-tung - Tarihler - Amerika Birleşik Devletleri - Başkan Mao Zedong - Çocuklar - Çocuklar - Biyografi - Okullar - Başkan Mao Tse-tung - Ödev - Önemli - Gerçekler - Biyografi - Anahtar - Ana - Başkan Mao Tse-tung - Binbaşı - Biyografi - Tarih - İlginç - Mao Zedong - Biyografi - Başkan Mao Zedong - Başkan Mao Tse-tung - Bilgi - Biyografi - Başkan Mao Zedong - Amerikan Tarihi - Gerçekler - Tarihsel - Başkan Mao Tse-tung - Biyografi - Başkan Mao Zedong