Eski çiftçiler bizi buzullardan kurtardı ama Dünya'nın iklimini derinden değiştirdi
Millenia önce, eski çiftçiler tarımı buğday, mısır, patates ve kabak ekimi için temizledi. Pirinç yetiştirmek için tarlalar yağdırdı. Hayvan yetiştirmeye başladılar. Ve bilmeden, Dünya'nın iklimini temelde değiştirmiş olabilirler.
Journal of Scientific Reports dergisinde yayınlanan bir çalışma, eski tarım uygulamalarının, ısıyı kesen gazlar olan karbondioksit ve metan gazının atmosferdeki yayılmasında bir artışa yol açtığına dair yeni kanıtlar sunmaktadır. jeolojik tarih.
Ayrıca, bu insan etkisi olmadan, Sanayi Devrimi'nin başlangıcında, gezegenin muhtemelen başka bir buz çağına yöneleceğini de göstermektedir.
Nelson, Çevre Araştırmaları Enstitüsü'nün Wisconsin Üniversitesi-Madison Üniversitesi İklim Araştırma Merkezi'nde kıdemli bir bilim insanı olan baş yazarı Stephen Vavrus, “Erken tarım için olmasaydı, Dünya'nın iklimi bugün çok daha serin olurdu” diyor. “Tarımın eski kökleri çevreyi etkileyecek kadar karbon dioksit ve metan üretmiştir.”
Bulgular, mevcut jeolojik zaman dilimimizi Holosen olarak adlandırdığımız 800.000 yıl öncesine benzer şekilde gelişmiş sofistike bir iklim modeline dayanmaktadır. Daha önce MIS19 olarak adlandırılan önceki dönemi gösteriyor ki, zaten 2.3 derece Fahrenhayt (1.3 C), küresel olarak Holosen'deki zamana göre 1850 yıllarında daha soğuktu. Bu etki, modelin sıcaklıkların gösterildiği Kuzey Kutbu'nda daha belirgindi. 9 ila 11 derece Fahrenheit daha soğuk.
Buz çekirdeği verilerine dayanan iklim rekonstrüksiyonlarını kullanan model, MIS19 ve Holosenin benzer karbondioksit ve metan konsantrasyonları ile başladığını gösterirken, MIS19'un her iki sera gazında da sabit bir düşüş olduğunu, Holosen'in ise 5000 yıl önce ters yönde döndüğünü ve en yüksek konsantrasyona ulaştığını gösterdi. Her iki gazın da 1850'ye kadar. Araştırmacılar, sera gazı emisyonlarının kaynakları çok daha fazla olduğunda, sanayi devriminin başlangıcında modeli kasten ayırdı.
Dünyanın 4, 5 milyar yıllık tarihinin çoğu için, iklim, büyük ölçüde Milankovitch döngüleri olarak bilinen doğal bir fenomen tarafından belirlendi; Dünya'nın güneş etrafında yörüngesinin şeklindeki periyodik değişimler - daha fazla daireselden daha eliptik olana - ve Toprak kendi ekseni üzerinde yalpalamakta ve eğilmektedir.
Gökbilimciler bu çevrimleri hassasiyetle hesaplayabilir ve jeolojik ve paleoekolojik kayıtlarda da gözlemlenebilirler. Döngü, güneş ışığının gezegende dağıldığı, soğuk buzul dönemlerine ya da buzul dönemlerine ve daha sıcak interglacial dönemlere neden olduğu nüfuzu etkiler. Son buzul dönemi yaklaşık 12 bin yıl önce sona ermişti ve Dünya o zamandan beri bir ara dönem olan Holosen'de bulunuyor. Holosen ve MIS19, benzer Milankovitch döngüsü özelliklerini paylaşır.
MIS19 da dahil olmak üzere tüm diğer periyodik dönemler bilim adamları, daha yüksek seviyelerde karbondioksit ve metan ile başlayıp, binlerce yıldır yavaş yavaş azalan ve Dünya'da daha soğuk koşullara yol açan çalışmalar yapmışlardır. En nihayetinde, koşullar, buzullamanın başladığı bir noktaya kadar soğutulur.
On beş yıl önce, Virginia Üniversitesi'nde emeritus paleoclimatolog olan eş-yazar William Ruddiman, Antarktik buzda tutulan metan ve karbondioksitin, alışılmadık bir şey gözlemlediğinde on binlerce yıl öncesine dayanarak çalıştığı öğrenildi.
Ruddiman, "Metan konsantrasyonlarının yaklaşık 10.000 yıl önce azalmaya başladığını ve daha sonra 5000 yıl önce yön değiştirdiğini fark ettim ve ayrıca karbon dioksitin de yaklaşık 10.000 yıl önce azalmaya başladığını ve sonra yaklaşık 7000 yıl önce yönünü tersine çevirdiğini belirttim" diyor. “Bu uyarlama konusunda garip bir şey olduğunu hatırlattı … Ortaya çıkabileceğim tek açıklama, sera gazlarını atmosfere sokan ve bunun başlangıcı olan erken tarımdır.”
Ruddiman buna Erken Antropojenik Hipotez adını vermiş ve yakın zamanda bu denli uygun olduğunu gösteren bir dizi çalışma ortaya çıkmıştır. Onlar, yaklaşık 6000 yıl önce Avrupa'da yaklaşık 700 yıl önce, geniş çiftçilik yerleşimlerinin ortaya çıkmasıyla birlikte, Avrupa'daki yaygın ormansızlaşmayı belgelemişlerdir.
Ruddiman ve diğerleri de hipotezi test etmek için çalışıyorlar. Uzun yıllardır iklim modellemesi konusunda uzman olan Vavrus ile işbirliği yaptı ve en yeni çalışması, insan tarımında olmasa da Holosen'de neler olup bittiğini simüle etmek için Topluluk İklim Sistemi Modeli 4'ü kullandı. Ekip daha önce kullandığı iklim modellerinden daha yüksek çözünürlük sunar ve buzullaşmanın altında yatan fiziksel süreçler hakkında yeni bilgiler sağlar.
Örneğin, MIS19'un bir simülasyonunda, buzullaşma Kuzey Kutbu'ndaki güçlü soğutma ve ardından deniz buzunun ve yıl boyunca kar örtüsünün genişlemesi ile başladı. Model, bu yaz başlangıcını, yaz sıcaklıklarının 5 dereceden fazla Fahrenhayt tarafından düştüğü Baffin Adası'nı da içeren Kanada takımadaları olarak bilinen bir bölgede gösterdi.
Vavrus, “Bu, jeolojik kanıtlarla tutarlıdır” diyor.
Bugün, Kutup ısınıyor. Ancak, eski bir çiftçiyi küresel bir ürperti için övünmeden önce, Vavrus ve Ruddiman, küresel iklim döngüsümüzün bu temel değişikliğinin bilinmeyen bir bölge olduğuna dikkat çekiyor.
"İnsanlar (işimiz) yanlış mesajı gönderiyor, ancak bilim seni nereye götürürse götürür" diyor Vavrus. "İşler şu ana kadar çok uzaktı, son 2000 yıl doğal sınırların ötesindeydi, doğal olanın ötesindeyiz."
Gerçek şu ki, sonra ne olacağını bilmiyoruz. Ve buzullar, Dünya'nın baskın tatlısu kaynağı olarak uzun süredir hizmet verdiler.
Ruddiman, "İklim bilimcileri topluluğunda, uzun ve öngörülebilir bir gelecek için bir sonraki buzullamayı durdurduğumuz için oldukça iyi bir anlaşma var, çünkü karbondioksiti atmosfere sokmayı bıraksak bile, şimdi ne yapacağız, " diyor Ruddiman. "Olağanüstü gerçek şu ki, belki de Dünya'nın ikliminin büyük döngüsünü durdurabildik ve daha sıcak, daha sıcak ve daha sıcak havalarda kalabildik."