Bilimsel literatürün gözden geçirilmesi, COVID-19 salgınının, kanser hastaları için yeni riskler getirmekten kanser tedavisinin sunumunu kesintiye uğratmasına ve kanser araştırmalarının sürekliliğine kadar kanser bakımı ve araştırmasının neredeyse her yönünü etkilediğini gösteriyor. Dana-Farber Kanser Enstitüsü ve diğer kurumlardaki araştırmacılar tarafından hazırlanan rapor, COVID-19'un kanser hastalarının tedavisini karmaşıklaştırırken, klinik bakımdaki zorluklara yaratıcı çözümler getirdiğini ve yeni hastalığa yönelik araştırmaların, yıllarca süren kanser araştırmalarından elde edilen içgörülerden faydalandığını öne sürüyor.
Kanser ve COVID-19'un kesişimi hakkında öğrenilecek çok şey olsa da, Cancer Cell tarafından çevrimiçi olarak yayınlanan yeni makale, hekimlerin neler öğrendiğine ve iki hastalık arasındaki karşılıklı ilişki hakkında araştırmaların önerilerine ilişkin bugüne kadarki en kapsamlı araştırmayı temsil etmektedir.
Çalışmanın eş-baş yazarı Dana-Farber'den Ziad Bakouny, MD, "COVID-19, dünya çapında bir milyondan fazla insanı öldürmekten sorumlu olmuştur. Hastalığın ciddi formlarını geliştirme riski en çok olanlar arasında kanserli hastalar vardır" diyor. "Kanserli hastaların neden yüksek risk altında olduğuna dair araştırmalar çok hızlı ilerliyor. Bu makalede, bu alandaki bilimin durumuna ve bu iki hastalıkla ilgili bilgilere bakıyoruz."
Makale, bulguları dört alanda özetlemektedir: kanser ve COVID-19'un birbirine bağlı biyolojisi; pandeminin neden olduğu hasta bakımındaki değişiklikler; kanser araştırmalarına etkileri; ve COVID-19 tedavisi için geçerli kanser araştırmalarından elde edilen bilgiler.
COVID-19 ve Kanser Biyolojisi
Kanser hastalarında COVID-19 özellikle şiddetli olabilir. Bunun nedeni, birçok hastanın - ya kanserin kendisi ya da onu tedavi etmek için kullanılan tedavilerin bir sonucu olarak - zayıflamış bir bağışıklık sistemine sahip olması ve bu nedenle yeni koronavirüsün neden olduğu enfeksiyonla daha az mücadele edebilmesidir. Kemoterapi ve hedefe yönelik tedaviler gibi sistemik kanser tedavilerinin, hastaların COVID-19'a karşı savunmasızlığını artırıp artırmadığını çeşitli çalışmalar incelemiştir. Bakouny, şimdiye kadarki sonuçların karışık olduğunu söylüyor, çünkü bu tür çalışmalar muhtemelen belirli ajanlardan ziyade bir grup olarak sistemik tedavilere odaklanmıştır. Gelecek çalışmalar, belirli ilaçların etkilerini ortaya çıkarmaya çalışacaktır.
COVID-19'un en tehlikeli sonuçlarından biri, akciğer ve diğer dokulara zarar verebilecek "sitokin fırtınası" olarak bilinen aşırı agresif bir bağışıklık tepkisidir. Bağışıklık kontrol noktası inhibitörleri, kimerik antijen reseptörü (CAR) T hücresi tedavileri ve bi-spesifik T hücresi etkileşimleri (BiTE'ler) gibi bağışıklık uyarıcı tedavilerle tedavi edilen kanserli hastalar bu terapiler tarafından üretilen bağışıklık tepkisi normal, sağlıklı dokuya bir saldırı ile sonuçlanırsa komplikasyon riski altındadır.Özellikle CAR T hücre tedavileri ve BiTE'lerle tedavi edilen hastalar, COVID-19 hastalarında sitokin fırtınasına benzer olan, sitokin salınım sendromu olarak bilinen bir yan etki geliştirebilir. Araştırmacılar, COVID-19'un belirli immünoterapilerle tedavi edilen hastalarda sitokin salınım sendromunu şiddetlendirebileceğini teorileştirdiler, ancak yeni rapora göre çalışmalar bunun olduğunu kesin olarak göstermedi.
Bakouny, hastalar, kanser tedavisinin bir sonucu olarak COVID-19'dan kaynaklanan artan bir riskle karşı karşıya kalmaları konusunda anlaşılır bir şekilde endişelenmelerine rağmen, bunun onları kanser tedavisi konusunda caydırmasına izin vermemeleri gerektiğini söylüyor. "Kanser tedavileri yaşamı uzatabilir ve hatta birçok durumda iyileştirici olabilir" diye belirtiyor. "Terapinin hedeflerine dikkat etmek ve kendi özel durumunuzda tedavinin riskleri ve yararlarını doktorunuzla tartışmak çok önemlidir."
COVID-19 ve Kanser Bakımı
Dünya çapında, COVID-19'un yayılmasını önleme çabaları, hastalar ve doktorlar arasındaki yüz yüze ziyaretleri azaltmak için adımlar içeriyordu. Bunların arasında, bazı çalışmaların yüz yüze toplantılar kadar etkili olabileceğine işaret eden teletıp kullanımında bir sıçrama vardı. Meme kanserli hastaları içeren bir çalışma, tele sağlığın, normal bakıma kıyasla daha yüksek bir yaşam kalitesi ve daha az depresyon ve sıkıntı ile ilişkili olduğunu buldu. Sanal ziyaretler çeşitli faydalar sunsa da - doktor randevularına daha az gitme ihtiyacı ve seyahatle ilgili masraflara ve zahmete neden olma – araştırmalara göre bunlar yalnızca muayene, tedavi veya tanı için yüz yüze ziyaretlerin yerini almadığı sürece değerlidir.
Bakouny, "Teknolojinin yaygın olarak benimsenmesinin istenmeyen sonuçlarını dikkate almak da önemlidir" diyor. "Tele-sağlık hizmetleri zorunluysa, farklı sosyoekonomik statüdeki hastalar arasındaki sağlık eşitsizliklerini artırma konusunda ciddi bir potansiyel risk var."
Olumsuz tarafı, araştırmalar pandeminin zirvesi sırasında kanser tanısında ve taramada keskin bir düşüş olduğunu göstermiştir. Bir çalışma, rutin taramanın % 85-90 oranında düştüğünü bulmuştur. Kanser tanısında yaşanan gecikmelerin uzun vadeli dalgalanma etkileri olması muhtemeldir. Bir İngiliz araştırması, tanı gecikmeleri nedeniyle, bundan beş yıl sonraki ölümlerin, tümör tipine bağlı olarak, pandeminin meydana gelmemiş olmasından % 4-17 daha yüksek olabileceğini tahmin ediyor.
COVID-19 ve Kanser Araştırması
Viral bulaşma fırsatlarını sınırlamak için birçok araştırma merkezi, sahada izin verilen laboratuvar çalışanlarının sayısını sınırlayan politikalar çıkardı ve birçok çalışmayı beklemeye aldı. Çoğunlukla, devlet ödenekleriyle finanse edilen araştırma projeleri salgın nedeniyle aksamıştır. COVID-19, kanser odaklı hayırsever kuruluşlara yapılan bağışları da büyük ölçüde azalttı. Örneğin Amerikan Kanser Derneği, bu yıl bağışlarda 200 milyon dolarlık bir düşüş bekliyor.
Hastalarda potansiyel yeni tedavilerin test edildiği klinik kanser araştırmaları da COVID-19'un bir sonucu olarak zorluklar yaşadı. Bazı kanser merkezleri, pandeminin doruk noktasında klinik araştırmalara kaydolmayı tamamen durdurdu. Mart ayında düzinelerce klinik araştırmacının katıldığı bir anket, ankete katılanların yaklaşık % 60'ının taramayı ve / veya belirli denemelere kaydolmayı durdurduğunu ve kurumlarının yarısının araştırma amacıyla kan ve diğer dokuları toplamayı bıraktığını ortaya koydu.
Bu zorluklara rağmen, araştırmacılar, denemelerin devam edebilmesi için sıkışık koşullara uyum sağlamanın çeşitli yollarını buldular. Bunlar, yüz yüze ziyaretleri sınırlandırmak için telesağlıktan yararlanmayı, deneme dokümantasyonu için e-imzaları kullanmayı, klinikten alınmalarını zorunlu kılmak yerine deneme katılımcılarına oral ilaçları göndermeyi ve laboratuar testlerinin dışarıdaki laboratuvarlarda yapılmasına izin vermeyi içeriyordu.
Bakouny, "Klinik araştırmayla ilişkili bazı düzenleyici gerekliliklerin gevşetilmesi, hasta güvenliğinden ödün verilmeden gerçekleştirilmiştir" diyor. "Birçok araştırmacı, bunu bir artı olarak görüyor - bu, klinik araştırmanın bir parçası olabilecek, deneylerin maliyetini düşürmek ve hastalar için yeni tedavilerin gelişini kolaylaştırmak için bir şey olabilir."
COVID-19 ve Kanserden Alınan Dersler
Makalenin yazarları, COVID-19'u tedavi etmek için bazı umut verici yaklaşımların, belki de şaşırtıcı bir şekilde kanser araştırmalarından geldiğini yazıyor. Kanser ve COVID-19, kökeni, gelişimi ve vücut üzerindeki etkisi bakımından temelde farklı olsa da, kanserle ilgili onlarca yıllık araştırmalarda kazanılan bazı bilgiler, yeni koronavirüsle savaşmakla alakalı olduğunu gösteriyor.
Kanser hastalarında sitokin salınım sendromunu hafifletmek için kullanılan çeşitli ilaçlar, COVID-19 hastalarında sitokin fırtınasına karşı etkililik açısından değerlendirilmektedir. Anti-kanser cephaneliğindeki diğer potansiyel ilaçlar COVID-19'a karşı testlerden geçiyor.
Kanser ve COVID-19 arasındaki bir başka potansiyel bağlantı noktası, TMPRSS2 adlı bir proteini içerir. Koronavirüs solunduğunda akciğer hücrelerine bağlanır ve TMPRSS2 tarafından bölünerek hücrelere girmesine ve enfekte olmasına izin verir. Araştırmalar, prostat kanserinde TMPRSS2'nin, hücrenin androjene yanıt olarak büyümesini işaret eden bir hücre yapısı olan androjen reseptörü tarafından düzenlendiğini göstermiştir. Androjen reseptörü sadece prostat hücrelerinde değil, akciğer hücrelerinde de bulunur. Reseptörün akciğer dokusunda TMPRSS2'yi düzenleyip düzenlemediği henüz net değil, ancak düzenlerse, COVID-19 için yeni bir tedavinin yolunu açabilir. Prostat kanserini tedavi etmek için halihazırda kullanılan androjen hedefleme terapileri, TMPRSS2'nin akciğer hücrelerine girmesini engelleyerek COVID-19'u kaynağında engelleyebilir.
Bakouny, "Pandeminin başlangıcından bu yana, kanser ve COVID-19 arasındaki dinamik hakkında önemli miktarda kanıt biriktirdik," diyor. "Bu inceleme bize bir adım geri atma ve öğrendiklerimizi değerlendirme fırsatı verdi - hastalar için en umut verici talimatların yanı sıra nerede daha fazla çalışmaya ihtiyaç duyulduğu ve hangi konuda daha derine inmemiz gerektiğine dair bir fikir edinmek için. "
Ziad Bakouny, Jessica E. Hawley, Toni K. Choueiri, Solange Peters, Brian I. Rini, Jeremy L. Warner, Corrie A. Painter. COVID-19 and Cancer: Current Challenges and Perspectives. Cancer Cell, 2020; DOI: 10.1016/j.ccell.2020.09.018+ Tüm Referansları Göster