Sir Isaiah Berlin
“Romantikliğin Kökleri”nde (YKY, 2004) aşağıdaki birkaç paragrafla iflah olmaz romantikleri bir araya toplamış ve uzun zamandan sonra heyecan verici bir metni okuma tadını bana vermiştir. Paylaşmak istedim..
Romantiklik yazısına devam et
Benjamin
, Son Bakışta Aşk
‘ta, endüstriyel tipografinin ve kitap üretiminin Mallarmé
‘nin ve dadaizm
cıların elinden çıktıktan sonra nasıl “kitabın arkaik sükûnetine” saldıran bir araç haline geldiğini anlatıyor. Bu anlamda, Görsel Şiir
gibi “deneylerin” çok da kalıcı olmaları gerekmiyor, belki. Çünkü reklamı yapılamayan şeylerin “şiiri” olmak zorunda Şiir. Her ne kadar sonunda “enternasyonal bir yazı dili” öngörüsünün “kaka emojisi” ya da “barkod tabancası” ile önümüze çıktığını görememiş olsa da..
Yeminli Kitap Müfettişi yazısına devam et
“Arnold Toynbee‘nin altı yüz küsür sayfalık Bir Tarih İncelemesi adlı eserinin kısaltılmış baskısının dizininde Kopernik, Galileo, Descartes ve Newton adları geçmiyor.” diyor Koestler, Uyurgezerler’in girişinde. Nereden nereye derken, Toynbee gibi kendisini Marx‘la kıyaslayan bir “kahin”in, 2. Dünya Savaşı’ndan sonraki “Büyük Anlatı” sıtmasındaki kısa yükseliş ve unutuluş öyküsü aşağıda yer alıyor. ROBERT FULFORD’un “ANLATININ GÜCÜ” kitabından..
Toynbee ve Büyük Anlatı Kıskacı yazısına devam et