Koğuş ve hücrelerin içiçe geçtiği Mamak Cezaevi'nde takvimler 1998 yılının kasım ayını gösteriyordu. Cezaevinin çayhane olarak kullanılan bölümünde, siyasi Kürt tutuklu Kadir Satık 70'li yılların rock grubu Koma Wetan'ın seslendirdiği 'Venagere' yada bilinen diğer ismiyle 'Cahil' isimli şarkıyı mırıldamakta. Tiflis Kürtlerinden Kerem Gerdenzêrî'nin lirik yorumuyla zamanla popüler bir özellik kazanan şarkı, gençlik zamanlarına duyulan özlemi anlatmakta.
Çayhaneden yayılan ses, kapısı açık yan hücrelerden birine tez ulaşır. Hücrede kalan tutuklu ise, Türk pop müziğinin ünlü isimlerinden Serdar Ortaç'tan başkası değildir. Koma Wetan'ın bundan 25 yıl önce seslendirdiği Kürtçe şarkı, hayattaki duruşları ve felsefeleri tamamıyla ayrı olan her iki tutukluyu biribirine yakınlaştıracaktır.
Tutuklulardan Kadir Satık, KOMAL Yayınlarından çıkan 'Pontus Rum İmparatorluğu' isimli kitaptan dolayı yayıncı kimliği nedeniyle hapis yatmaktadır. Serdar Ortaç ise askerlikten yırtmak için sahte çürük raporu sunduğu makamlar tarafından tutuklandıktan sonra içeride gün saymaktadır.
Ortaç, hapiste de boş durmamakta yeni besteler, şarkılar yapmanın derdindedir. Duyduğu bu yeni melodi, ona yeni bir hit parçanın muştusunu verir gibidir. Heyecanla hücresinden çıkarak sesin geldiği yöne gider. Biri adli diğeri siyasi nedenlerden dolayı aynı cezaevinde kalan iki tutuklu arasındaki yakınlaşma böylece başlar.
Ortaç, Kadir Satık'tan duyduğu bu şarkıyı tekrar söylemesi için defalarca ricada bulunur. Sonunda bir teyip kasetine bir sürü Türkçe şarkıyla birlikte 'Venagere' parçasının da orijinal Kürtçe hali Ortaç'ın sesinden kaydedilir. Ortaç, dışarı çıkar çıkmaz şarkının o güzel bestesi üzerine Türkçe sözler yazarak yeni albümüne koyar.
Ve böylece 'Venagere' isimli Kürtçe şarkı Ortaç'ın diskografisinde, 1999 yılında piyasaya çıkardığı 'Bilsem ki' albümünün 'Cahil' isimli şarkısı olarak yerini alır.
Bestekarın adı maalesef kasette yer almayacak. Bunun üzerine Kadir Satık eserin Kürtçe telif haklarını elinde bulunduran Ses Plak'ın sahibi Ethem Güner'i durumdan haberdar eder. Bir kısım telif hakkı alındığına ilişkin söylentiler duyulur.
Ortaç'ın cezaevinde yer yer yalnız bazen de Kadir Satık ile beraber okudukları Türkçe şarkıların yanısıra, Ortaç'ın bir başına Kürtçe olarak okuduğu 'Venagere' bir kasete kaydedilir. Kamuouyunun çok az bir kısmını bozuk bir sesle Youtube'tan dinlediği kasetin orijinali muhafaza edilmekte ve yakın zamanda sosyal medyada yayınlanmayı beklemektedir.
Satık, Ortaç ile cezaevinde gelişen arkadaşlığına ilişkin olumlu şeyler anlatmaktadır: ''İyi bir insandı, sanatçı kibri yoktu, herkesle arkadaşça ilişkiler kurmaya yatkındı. Beraber şarkılar söylerdik. Kürtçe'nin müzik açısından çok zengin ve onlarca makama sahip olduğunu kendisi anlatırdı. Hatta bir keresinde Zeki Müren'in de bir dost sohbetinde Kürt Müziği için aynı şeyleri dile getirdiğini bana aktarmıştı.''
Ne var ki, Kürtçe müziği bu kadar öven, hatta 'Venagere' parçasını Kürtçe okuyup kasete kaydeden adam çok geçmeden, aradan sadece 3 ay gibi kısa bir zaman sonra bambaşka bir profille çıkacaktır kamuoyunun önüne. Ortaç, 66 gün yattığı ve salıverildiği Mamak'tan çıkınca da Kadir Satık ile ilişkisini sürdürür, zaman zaman telefon açarak hal hatır sorar. Ancak bu dostluk fazla uzun sürmeyecek ve o meşum geceden sonra aralarındaki ilişki form değiştirerek nefrete dönecektir.
Bilindiği üzere Serdar Ortaç, 10 Şubat 1999'da Magazin Gazetecileri Derneği'nin gecesinde ödül alan Ahmet Kaya, şarkısına Kürtçe klip hazırlayacağını açıklayınca sahneye ilk fırlayan, linç girişiminin fitilini ateşleyen, 10. Yıl Marşını okuyarak ırkçı hezeyanın bayraktarlığına soyunmuştu. 3 ay önce Mamak'ta Kürtçe şarkı okuyan Serdar Ortaç gitmiş, yerine Kürtçe'ye hiç tahammülü olmayan bir adam gelmişti.
Ancak olay gecesi ve takip eden günlerde olayın büyüklüğü ve vehameti anlaşılınca, Serdar Ortaç, hapishane arkadaşı Kadir Satık'ı bir kez daha hatırlayacaktır. Hapishaneye defalarca telefon açar ve Kadir Satık'la görüşme isteğinde bulunur. Ancak görüşme isteği reddedilir.Bunun üzerine hapishane müdürü gelir ve şu adama artık bir cevap ver, cezaevi telefonu sizin yüzünüzden hep meşgul der.
Kadir Satık, telefonun diğer ucundaki Serdar Ortaç'a sert bir uslüp ve söylemle cevap verir. Ortaç, pes etmez ve Kadir'e bir kere de olsa dinlemesini rica eder. Çok pişman olduğunu, böyle bir sonuç beklemediğini, İbrahim Tatlıses ile Mahsun Kırmızıgül'ün barışma pikniğine gittiğini kendilerinden Kürtçe şarkı söylemelerini istediğini ancak söylemediklerini ve kendisinin Kürtçe okuyunca bu sefer de Tatlıses ve Kırmızıgül'ın hem şaşırdığını hem de sevindiklerini anlatır.
Sonuç itibarıyla, Serdar Ortaç onlarca defa özür diledi ama yine günah keçisi olmaktan kurtulamadı. Günahı elbette büyüktü, fakat o gece orada olan onlarca 'sanatçı' da bu suça iştirak etmişti. Ortaç dışında, hiçkimse ne özür diledi ne de bu ölçüde hedef tahtası oldu.
Ancak sebebiyet verdiği tavrın nedeni belliydi. Birincisi askere gitmemek için sahte rapor temin etmiş, durum ortaya çıkınca da cezaevini boylamıştı. Böylesi bir olay sanat kariyeri için bir lekeydi ve kullanılmaya müsait ciddi bir koz vermişti rakiplerine. Kamuoyunda milliyetçi bir tavırla yıpranan imajını tazeleme fırsatı olarak görmüştü ödül törenini. İkincisi, bir televizyon programında da itiraf ettiği gibi birilerinin oyununa gelmişti. Ancak bu birilerini anlatmaktan çekindi. Ergenekon'un sanat camiasındaki uzantılarının dürtmesiyle böyle bir role soyunmuş olabileceği büyük ihtimal.
Ahmet Kaya, 16 Kasım 2000 tarihinde aramızdan ayrıldı. Aradan 16 yıl geçti. Ahmet Kaya efsanesi hala bütün canlılığıyla yaşıyor. Onu ölümsüz yapan sadece şarkıları değildi. Düzenin sunduğu imkanlarla diğer 'sanatçılar' gibi rehaveti, teslimiyeti ve suskunluğu seçmedi. Duruşu, tavırları ve söylemleriyle zulmün ve haksızlığın karşısında durdu. Dobra ve gür sesiyle her zaman halkının davasına sahip çıktı. Bu nedenle de milyonlar tarafından sevildi.
firstname.lastname@example.org
Loading...