Yeni bir çalışma, horlayan kişilerin beyin sağlığının daha kötü olabileceğini ve hem kendilerinin hem de eşlerinin Alzheimer ve felç riskinin daha fazla olabileceğini öne sürdü.İngiliz Daily Mail’de yer alan habere göre, Minnesota’daki Mayo Clinic’e göre, derin uyku miktarındaki her yüzde 10’luk azalma, insanların beyinlerini değiştiriyor ve beyaz maddeyi 2.3 yaş daha yaşlıymış gibi artırıyor. Daha az derin uykunun, aksi takdirde atılacak olan toksinlerin birikmesi nedeniyle Alzheimer hastalığı riskini artırdığına dair kanıtlar artıyor.
Bu belirtiler arasında beyindeki nöronlar üzerinde strese neden olan ve enerji taleplerini artıran beyaz madde anormallikleri de yer alıyor. Talepleri karşılayamayan nöronlar ölüyor ve beyin küçülüyor.
140 KİŞİ KATILDI
Çalışmaya yaş ortalaması 73 olan ve obstrüktif uyku apnesi olan 140 kişi katıldı. Her birine beyin taraması yapıldı ve bir gece uyku laboratuvarında kaldılar. Katılımcıların hiçbirinde çalışmanın başında bilişsel sorunlar ya da çalışmanın sonunda demans olmadığı belirtildi. Katılımcıların yüzde 34’ünde hafif, yüzde 32’sinde orta ve yüzde 34’ünde şiddetli uyku apnesi vardı.
Uyku apnesinin belirtileri arasında nefes almanın durması, nefes nefese kalma ve boğulma sesleri çıkarma ve gece boyunca kıpırdanma yer alıyor. Bu da insanların beynin potansiyel olarak zararlı atık ürünleri ortadan kaldırması için gerekli olan derin uykuyu daha az yaşadıkları anlamına geliyor.
Belirteçlerden biri, beyin taramalarında görülebilen, beyaz cevher hiperintensiteleri olarak bilinen ve yaşla veya kontrolsüz yüksek tansiyonla daha yaygın hale gelen küçük lezyonlardır. Rochester, Minnesota’daki Mayo Clinic’ten Dr. Diego Carvalho şunları söyledi: “Bu biyobelirteçler erken serebrovasküler hastalığın (Beyin damarlarında kan akışının zayıflaması veya tamamen durması ya da beyin damarlarının yırtılması sonucu gelişen kanama nedeniyle ortaya çıkan hastalıkların tamamı) hassas işaretleridir.
Şiddetli uyku apnesi ve yavaş dalga uykusundaki azalmanın bu biyobelirteçlerle ilişkili olduğunu bulmak önemlidir çünkü beyindeki bu değişikliklerin tedavisi yoktur, bu nedenle bunların olmasını veya daha da kötüleşmesini önlemenin yollarını bulmamız gerekir.”
UYKU ÇALIŞMASI
Uyku sorunlarının bu beyin biyobelirteçlerini etkileyip etkilemediğini ya da tam tersini belirlemek için daha fazla araştırmaya ihtiyaç vardır. Ayrıca uyku kalitesini artırmaya yönelik stratejilerin ya da uyku apnesinin tedavisinin bu biyobelirteçlerin gidişatını etkileyip etkilemediğine de bakmamız gerekiyor.
Uyku çalışması, insanların uyku kalitesinin en iyi belirteçlerinden biri olduğuna inanılan derin uykuda ne kadar süre geçirdiklerini inceledi. Uzmanlar, derin uykudaki her yüzde 10’luk azalma için beyaz madde hiperintensitelerinin 2.3 yaş daha yaşlı olmaya benzer şekilde arttığını tespit etti.
Şiddetli uyku apnesi olanlarda, hafif veya orta şiddette olanlara kıyasla daha fazla beyaz cevher hiperintensiteleri vardı ve beyinlerinde sinir hücrelerini birbirine bağlayan aksonların bütünlüğü azalmıştı.
Araştırması ERJ Open Research dergisinde yayınlanan Paris-Cité Üniversitesi’nden Dr. Pauline Balagny şunları söyledi: “Obstrüktif uyku apnesinin (OSA) sağlık açısından büyük bir tehlike olduğunu biliyoruz ancak hastalara bu durum teşhis edilirse, riskleri azaltmak için tedavi ve tavsiyeler verilebilir.
Çalışmamız OSA’nın yaygın olduğunu, ancak bu durumdan etkilenenlerin çoğunun bu hastalığa sahip olduklarını bilmediklerini göstermektedir.”
Uykunun, uyku süresinin yaklaşık yarısını oluşturan hafif uyku da dahil olmak üzere beş aşaması vardır. Aynı zamanda seslerden rahatsız olma ve dolayısıyla kişinin eşinin horlamasıyla uyanma olasılığının da en yüksek olduğu zamandır. Bu, derin ve REM uykusu aşamalarının kaçırıldığı anlamına gelebilir ki bu da beyin üzerinde zararlı bir etkiye sahiptir çünkü daha az derin uyku beynin daha hızlı yaşlanması anlamına gelir.
Fransa’daki Paris-Cité Üniversitesi Tıp Fakültesi’nde yapılan ayrı bir çalışmanın, her beş kişiden birinde (yüzde 20,2) uyku apnesi olduğunu ancak sadece yüzde 3.5’inin tedavi gördüğünü iddia etti. Çalışma Neurology dergisinde yayımlandı.
patronlardunyasi.com