Osmanlıda Devlet Yönetimi
Osmanlı merkez yönetiminin temeli Divan'dı. İlk kez Orhan Bey döneminde oluşturulan Divan, devlet memurlarını atamak, büyük davalara bakmak yetkilerine sahipti. Fatih Dönemi’ne kadar divana padişahlar başkanlık ederken, bu dönemden sonra veziriazamlar (sadrazamlar) başkanlık etmişti.
Divan üyeleri: Divan'da padişah, veziriazam ve
vezirlerden başka kazasker, defterdar, nişancı bulunurdu. XVI. yüzyılda müftü Reisül Kültap ve Kaptan-ı Derya da Divan üyesi olmuştur.
Veziriazam (sadrazam): Tüm devlet işlerinden sorumlu idi. Padişah mührünü taşırdı.
Vezirler: Ulema sınıfından seçilirler , Sivil idare ve ordu komutanlığı yaparlardı.
Kazasker: Divan'da büyük davalara bakar, kadı ve müderrislerin atama işlerini yapardı.
Defterdar: Mali işlere bakar, devletin gelir ve giderlerini düzenlerdi.
Nişancı: Arazi ve tımar işlerine ait kayıtları tutar, dirlikleri dağıtırdı. Ferman ve beratların üzerine tuğra çekerdi.
Müftü: Osmanlı Devleti bir İslam devleti olduğu için devlet işleri dinsel esas ve kanunlara göre yürütülürdü. Padişahlara bu konuda din adamları yardımcı olurdu. Müftü, Divan'da verilen kararların, yapılan işlerin şeriata uygun olup olmadığına ilişkin fetva verirdi. Osmanlı padişahları halife olmalarına rağmen fetva almadan uygulama yapmazlardı,
XVIII. yüzyılda müftüye şeyhülislam adı verildi.
Reis-ül Küttap : Dış işleri bakanlığı görevini yapardı.
Kaptan-ı Derya : Donanma komutanıdır.