Yirmi yıldır İskoçya’nın siyasi liderliğinin dayanak noktası ve neslinin en zorlu politikacılarından biri olan Nicola Sturgeon’un ani istifası, Holyrood ve Westminster’ı şaşkına çevirdi.
Hiç şüphe yok ki, İskoçya’nın en uzun süre görev yapan birinci bakanı ve İskoç Ulusal Partisi lideri, siyasi olarak zorlu bir dönem yaşıyordu – bir sonraki genel seçimleri İskoç bağımsızlığına ilişkin “fiili” bir referandum haline getirme kararı ve bir düşüşle karşı karşıya kaldı. önerdiği cinsiyet yasalarına göre popülerlik içinde.
Ancak onun bırakma kararı kısa vadeli siyasi darbelerden çok günümüz siyasetinin baskılarına değiniyor.
Canlı siyaset: Nicola Sturgeon’un şok ayrılışını açıklamasının ardından İşçi Partisi’nin önde gelenlerinden cesur tahmin
Güç durumdaki bir lider olabilirdi, ancak Bayan Sturgeon yakın bir liderlik kriziyle karşı karşıya değildi.
Bu, Bute House’da alelacele düzenlenen bir basın toplantısı için toplananlara “kafasında ve kalbinde” gitme zamanının geldiğini söyleyerek, zamanlamasını ve şartlarını bırakmayı seçen bir politikacı.
Eski Yeni Zelanda başbakanı Jacinda Ardern gibi, Geçen ay istifa ettiğinde dünyayı şok etti“tankta yeterince kalmadığını” söyleyen Bayan Sturgeon, işin baskısının “size zarar verdiğini” kabul etti.
“İşe kesinlikle her şeyi vermek, onu yapmanın tek yolu,” dedi. “Ama bu ancak belli bir süre devam edebilir. Benim için bu süre çok uzama tehlikesiyle karşı karşıya.”
Tüm yetişkin hayatı boyunca siyasetin ön saflarında yer almış biri için, geri adım atmak çok derin bir andır ve Bayan Sturgeon, izleyicilerine “gelecekte yapacağım hiçbir şeyin” İskoçya’nın birinci bakanı olmaya yaklaşamayacağını söylerken gözle görülür bir şekilde etkilenmiş görünüyordu. .
2:50 Transgender sorunu ‘bardağı taşıran son damla’ değildi.
Ayrılma kararı hem İskoçya hem de Birleşik Krallık için çok önemli bir andır.
O, ülkenin en uzun süre görev yapan ilk bakanı olarak son yirmi yıldır İskoçya siyasetine hakim olan ve yön veren ve aynı zamanda sandıkta da en başarılı olan bir politikacı.
Görev süresi boyunca Holyrood ve Westminster seçimlerinde SNP hakimiyetini sağladı ve hem 2014 İskoç bağımsızlık referandumu sırasında Alex Salmond’un yardımcısı olarak hem de ardından birinci bakan olarak ikinci bir oylamayı geçmeye çalışırken – ve başarısız oldu – İskoç bağımsızlığı için önde gelen bir güç oldu. .
Bayan Sturgeon yönetimindeki SNP, partisinin 2019’da 59 Avam Kamarası sandalyesinden 45’ini kazanması ve İskoçya’da hakimiyet kurmadan hiçbir genel seçimi kazanamayan İşçi Partisi’ni sadece bir milletvekiline düşürmesiyle Westminster seçimlerinde neredeyse İşçi Partisi’ni yok etti.
Sadece İskoç siyasetine hakim olmakla kalmadı, aynı zamanda Muhafazakar hükümetin yanında bir diken ve eski Başbakan Boris Johnson’ın baş rakibi olarak Westminster siyasetinin de tanımlanmasına yardımcı oldu ve İşçi Partisi’nin iktidar kazanmasına engel oldu.
SNP ve Holyrood siyasetindeki hakimiyeti o kadar yüksek ki, yakın zamanda yapılan bir anket, İskoç seçmeninin ikiden fazlasının birinci bakan olarak Sturgeon’un yerini kimin alması gerektiği sorulduğunda “bilmiyorum” yanıtını verdiğini ortaya koydu.
Sürpriz ayrılığının gündeme getirdiği iki büyük soru, bunun SNP’nin İskoç bağımsızlığı için verdiği mücadele için ne anlama geldiği ve SNP’nin 2024’te yapılması beklenen bir sonraki genel seçimlerde İskoçya’da vereceği mücadele için ne anlama geldiği.
Çünkü bağımsızlık konusunda, Bayan Sturgeon’un şimdi boyun eğme kararı kişisel yorgunluğun yanı sıra başarısızlığın da kabulüdür.
Giden ilk bakan, halefinin İskoçya’yı bağımsızlığa götüreceğine inandığını ve bunun “herhangi bir bireyden daha büyük bir dava” olduğunu söylerken, ayrılışı aynı zamanda, siyasi hayatının işi olan temel görevi yerine getirmeden görevden ayrıldığının bir kabulüdür. .
Hayatını bu amaca ulaşmaya adamış bir politikacı için yutulması gereken acı bir hap olmalı bu.
“Fiili” referandum planı
Ayrılıklar arasında köprü kurmak ve insanları beraberinde getirmek yerine tartışmayı kutuplaştıran bir politikacı haline geldiğini kabul ettiğinden, istifa konuşmasında ikinci bir referandumu güvence altına alma konusunda kendi başarısızlıklarından bazılarına selam verdi.
Planı ne zaman Birleşik Krallık hükümetinden Yüksek Mahkeme aracılığıyla ikinci bir referandum için zorla anlaşma başarısız oldu, Bayan Sturgeon’un alternatifi, onu destekleyen partilerin oyların %50’sinden fazlasını kazanması halinde bir sonraki genel seçimin “fiili” bir referandum olacağını ilan etmekti.
Bu, bazı SNP milletvekilleri arasında, bir genel seçimi tek bir soruna dönüştürmeye çalışmanın desteği vuracağından ve aynı zamanda Birleşik Krallık hükümeti tarafından onaylanan ikinci bir referandumun nihai hedefine ulaşılamayacağından korktukları için iç isyanı kışkırtan bir plandı.
Üst düzey bir işte sekiz yıl geçirdikten sonra, Bayan Sturgeon belki de özel olarak bağımsızlığın yakın gelecekte olmayacağını kabul etti ve bayrağı başka birine devretmeye karar verdi.
Birleşik Krallık hükümeti için, Bayan Sturgeon’un ayrılmasının sendikaya yardımcı olabileceğine dair umut olacak, ancak çok şey, SNP lideri olarak Bayan Sturgeon’un yerini kimin alacağına bağlı olacak.
Yeni lider, Bay Salmond ve halefi tarafından yaratılan duygu gücünü yaratmayı başaramazsa, İskoç Ulusal Partisi’nin İskoç siyaseti üzerindeki kontrolü, sendikacılar ve İşçi Partisi’nin yararına gevşemeye başlayabilir.
Devamını oku:
Analiz: Indyref2, birinci bakan için net bir halefi olmadığı için tehlikeli bir konumda
Sturgeon, SNP’nin ‘engerek lağım çukurundan’ yıllarca sağ çıktı, ancak hayalini gerçekleştiremedi
Tüm bunların gerçek kazananı Sir Keir Starmer ve partisi olabilir. SNP’nin yükselişi, partinin 2019 seçimlerinde 59 milletvekilinden sadece birini Westminster’a geri göndermesiyle, İskoçya’da İşçi Partisi’ni mahvetti.
Zayıflamış bir SNP, yalnızca İskoçya’da Anas Sarwar liderliğindeki bir canlanmanın tadını çıkaran bir parti için iyi olabilir.
Üst düzey bir İşçi figürü, “Bu büyük bir an” dedi. “Değiştiğimizi ve İskoç seçmenlerin bize güvenebileceğini göstermeliyiz.”
İşçi Partisi’nden başka bir üst düzey isim, Bayan Sturgeon’un yavaşlamaya başlamasından duyduğu neşeyi zar zor zaptedebildi.
“Boris Johnson üzerinden söylediğimiz gibi, bir kazanan sahadan ayrıldığında her zaman hoş karşılanır” dediler. “Ama gerçek şu ki, Nicola Sturgeon halk nezdindeki parlaklığını kaybetmişti ve bağımsızlığa alternatif bir gündemi yoktu.
“Olduğu sürece ve COVID’in baskısı sırasında bir lider olarak övgüyü hak ediyor.”
Büyük sorular
Bayan Sturgeon’u kuşatan tüm kısa vadeli baskılara rağmen, neslinin en büyük siyasi iletişimcilerinden biriydi ve – müttefiklerinden birinin alıntısıyla – yaklaşık yirmi yıl boyunca “diğerlerinden baş ve omuzlar üzerinde duran” bir politikacıydı.
Birinci bakan olarak görev süresinin büyük bir bölümünde İskoçlar tarafından iyi bir iş çıkarmış olarak görüldü, ancak beğenilme oranı Ekim’deki %50’den Ocak’ta %44’e düştü.
Bir arkadaşına göre, SNP disiplini bozulmaya başladığında ve dış baskı da iç rüzgarlarla karşı karşıya kalan Bayan Sturgeon, “yeterince” ve bir kez daha siyaset dışında “bir hayat edinmek istediğine” karar verdi.
Kuşağının en kararlı ve yetenekli siyasi iletişimcilerinden birinin bağımsızlık hayalini gerçekleştirememiş olması, hiç şüphesiz SNP’ye ve onun davasına gölge düşürecek ve Bay Salmond’un ve onun istediklerini güvence altına almak artık yeni nesil SNP politikacılarına düşecek. Bayan Sturgeon bağımsız bir İskoçya yapamadı.
Bu bir çağın sonu ve asıl soru, bunun Holyrood ve Westminster için de geçerli olan tüm sonuçlarıyla birlikte SNP’nin İskoç siyaseti üzerindeki hakimiyetinin sonunun başlangıcı olup olmadığı olacaktır.
Bir cevap yazın