Araştırmacılar, 13 Ocak’ta Atmosfer Bilimlerinde İlerlemelerde, dünyanın dört bir yanından gelen su sıcaklığı ölçümleri, 2020’de üst okyanuslarda depolanan toplam ısı miktarının 1955’e dayanan kayıtlardaki diğer tüm yıllardan daha yüksek olduğunu gösteriyor. Okyanus sıcaklığının izlenmesi önemlidir, çünkü daha sıcak su, Grönland ve Antarktika’nın kenarlarında daha fazla buz eritir, bu da deniz seviyelerini yükseltir (SN: 4/30/20) ve tropikal fırtınaları güçlendirir (SN: 11/11/20).
Araştırmacılar, demirli sensörlerden gelen sıcaklık verilerini, Argo şamandıraları adı verilen sürüklenen sondaları, su altı robotlarını ve diğer araçları kullanarak Dünya okyanuslarının üst 2.000 metresinde depolanan toplam ısı enerjisini tahmin ettiler (SN: 5/19/10). Ekip, 2020’de üst okyanus sularının 1981 ile 2010 arasındaki yıllık ortalamadan 234 sextillion veya 1021 joule daha fazla ısı enerjisi içerdiğini buldu. Isı enerjisi depolaması 2019’a göre yaklaşık 20 sextillion joule arttı – 2020’de Dünya okyanuslarının yaklaşık 1.3 milyar su ısıtıcısı suyu kaynatmak için yeterli ısı.
Şu anda Auckland, Yeni Zelanda’da bulunan ABD Ulusal Atmosferik Araştırma Merkezi’nde iklim bilimci olan Kevin Trenberth, bu analizin geçen yıl okyanusların ne kadar ısındığını abartabileceğini söylüyor. Bu nedenle araştırmacılar, toplam yıllık okyanus ısısını tahmin etmek için ikinci ve daha muhafazakar bir yöntem kullanarak okyanus sıcaklığı verilerini de sıkıştırdılar ve 2019’dan 2020’ye sıçramanın 1 sextillion joule kadar düşük olabileceğini buldular. Bu hala kaynatmak için getirilen 65 milyon su ısıtıcısı.
Dünyanın okyanusları için kaydedilen diğer en sıcak üç yıl 2017, 2018 ve 2019’du. Penn State’ten iklim bilimci Michael Mann, “Burada gördüğümüz şey Groundhog Day filminin bir varyantı” diyor. “Groundhog Day’in mutlu bir sonu var. Karbon emisyonlarını önemli ölçüde azaltmak için şimdi harekete geçmezsek bu olmayacak. “