SEVGİ, SAYGI ve GÜVEN. Biri olmadan diğerini anlamak mümkün değil, hepsinin yeri ayrı diye düşünürüz. Peki, zorunlu seçime bırakılsanız, uzun vadede hangisini seçersiniz? Veya hangi öncelikli bir sıralama yaparsınız? Peki bu seçim, bizim benlik algımızı da ortaya çıkartabilir mi? İlişkilerimizin profilini ve hatta kalitesini de ortaya koyabilir mi?
hastalıklı bir hal alabilir. Akıl alanından uzaklaşmış bir saygı, koşulsuz itaate götürür ki, bu durumda da kişi kendi aklını, saygı duyduğu kişi tarafından ipotek altına almış olur. Saygının itaate döndüğü veya kişinin kendisinin saygı olarak görüp hastalıklı bir hale gelip, kendi sahip olduğu bilgisini işlemediği (muhakeme yapmadığı) bir durum olarak da Hitler'e olan itaati gösterebiliriz. Bunun anlamı, bu tür patolojiler belli dönem için toplumsal olarak da yaşanabilir demektir. Günlük dilde kullanılan "kula kul olmak" ifadesi de burada yerini bulur. Çünkü burada da, kişi, kendi düşüncelerini ve sorumluluklarını itaat ettiği kişiye devretmiştir. Bir başka deyişle, kendisi adına karşısındakinin, itaat ettiği kişinin düşünmesi onun için en uygunudur. Böylece, o düşüncenin ortaya koyduğu sonucun sorumluluğunu da kendisi değil, karşısındaki (itaat ettiği kişi) yüklenmiş gibi hisseder. Kişinin kendisi adına düşünen odur ve dolayısıyla sorumluluk da onun olmalıdır. O sadece bir itaat edendir, bir takipçidir.