Uyuşuk hissettiğimizde, doğal olarak durumu ele almaya çalışırız. Maalesef bu yorgunluğun gerçek nedenlerinin her zaman farkında değiliz. Bunun kan şekerinin düşük olmasından kaynaklandığını düşünüyoruz, bu yüzden şeker yiyoruz, ancak enerji eksikliğimizden şeker eksikliği sorumlu değildir. Ayrıca, bu enerji artışı için seçtiğimiz şekerler, genel olarak konuşursak, karbonhidratların fazla tüketimini hiçbir yararı olmadan artıran kötü şekerlerdir.
Sık sık yorgun ve enerjisiz hisseden kişilerin, bu bölümde açıklanan faktörlerden bir veya daha fazlasının kendi durumlarında işe yarayıp yaramadığını belirlemeye çalışmaları gerekir. Daha sonra bu faktörleri ele almak için adımlar atabilecek ve böylece şeker tüketimini azaltabilecekler.
1. Dehidrasyon
Vücudumuzun yüzde 70'i sudan oluşur. Düzgün çalışması için, idrar, dışkı, ter ve nefes yoluyla atılan sıvının yerine düzenli olarak daha fazla su almaları gerekir.
Çoğu insan için alım bu eliminasyonlara ayak uydurmak için yeterli değildir. Bu insanlar yeterince içmezler ve susuz kalırlar. Enerji kaybı, yetersiz hidrasyonun yarattığı metabolik bozukluklardan biridir. Bu canlılık kaybı, enzimlerin artık düzgün çalışamamasından kaynaklanmaktadır.
Enzimler vücutta meydana gelen tüm biyokimyasal dönüşümlerden sorumludur. Katalizör görevi görürler; yani biyokimyasal reaksiyonları hızlandırırlar. Bu nedenle sindirim, soğurma, hücresel çoğalma, savunma ve benzeri süreçlerde ve ayrıca enerji üretimi için vazgeçilmezdirler. Enzimler işlerini düzgün bir şekilde yapabilmek için yüksek su içeriğine sahip bir ortama ihtiyaç duyar. Bu, işlerini etkin bir şekilde etkinleştirmek ve gerçekleştirmek için onlara yeterli alan sağlar.
Tersine, sıvı eksikliğinden dolayı çalışma alanları ne kadar azalırsa, vücut sıvıları çok kalın ve tıkalı olduğu için enzimlerin görevlerini başarıyla tamamlamada o kadar zorlaşır. Bu yüksek viskozite, dehidrasyonun kaçınılmaz sonucudur.
Enzimler kendilerini, aktivitelerini engelleyen kısıtlayıcı bir ortamda bulduklarında, çalışmaya devam ederler, ancak daha yavaş bir hızda. Zamanla bu ritim yavaşlar ve biyokimyasal dönüşümler kusurlu ve aralıklı olarak gerçekleştirilir. En kötü durumda, tamamen dururlar.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Bu enzimatik yavaşlama, vücudun tüm organik süreçlerini felce uğratabilir, çünkü onun düzgün çalışması için gerekli olan tüm faaliyetler - ki bu konumuz için önemli olan - enerji üretimi de giderek azalır. Bu şekilde vücutta yeterli su olmaması enerji eksikliğine yol açar.
Bu enerji açığı, yorgunluk, coşku eksikliği, hiçbir şey yapmama arzusu ve günlük görevlerinizi yerine getirememe izlenimi olarak kendini gösterir. Zihinsel durum da değişir, yaşamda ve işte tutku ve sevinç eksikliği olarak tezahür eder.
Dehidratasyon durumunda, enerji açığının sebebi su olmaması, bariz çözüm su alımını artırmak olacaktır. Bu gerçekten tek etkili çözüm, çünkü sorunun köküne hitap ediyor. Aslında, yalnızca etkilerin hafifletildiği nedeni ortadan kaldırmakla olur.
Başka bir deyişle, düşük enerjiden muzdarip bir kişi, her gün yeterince sıvı içerek yeniden hidrasyon yapabilir ve eski gücünü geri kazanabilir. Cömert bir su alımı (günde 2.5 litre) aslında enzimatik aktiviteyi yeniden başlatacak ve daha yüksek bir enerji seviyesinin geri dönmesine izin verecektir. Güç ve canlılığın yeniden canlanması, hidrasyon seviyelerini normale döndürmek için su tüketimini artıran çoğu insan tarafından belirtilen ilk etkilerden biridir.
Bununla birlikte, birçok insan, vücudunun onlara daha fazla sıvıya ihtiyaç duyduğunu ve onları almanın zorunlu olduğunu bildirmek için verdiği susuzluk hissine kulak asmaz. Aksine, bu insanlar genellikle susuzluk ve açlığı karıştırıp su içmek yerine —özellikle kötü şekerler— yerler. Bu geçici bir rahatlama sağlar, ancak enerji eksikliklerinden sorumlu olmadıkları için yedikleri karbonhidratlar nedeniyle değil.
Bu insanlar başka nedenlerle güçlerini geri kazandılar. Bir yandan, neredeyse tüm yiyeceklerin su içermesi, o zamanlar vücudun eksik olduğu bir şeydi. Öte yandan, pankreas ve vücudun, vücudu uyaran ve ona geçici bir enerji patlaması veren kötü şekerlerin gelişiyle karşı karşıya kaldıklarında alarm durumuna geçmeleridir.
Bu şekerlerin tüketimi, insanlar yemek yemekten ziyade kendilerini enerjisiz hissettiklerinde bir şeyler içerse kolayca önlenebilir. Bu adımı atarlarsa yorgunluklarının gerçekten yok olduğunu göreceklerdir. (Bununla ilgili daha fazla bilgi için kitabıma bakın Su Reçetesi)
Susuz kaldıkları için yorgun olanlar, enerji seviyelerini geri kazanmak için şeker yemektense su içmelidir.
2. Asit-Alkali Dengesi Kaybı
Vücuttaki asit-alkali dengesizliği, enerji eksikliğinin ve tatlı yeme isteğinin başka bir nedenidir.
İnsan vücudunu oluşturan maddeler ya asidik ya da alkalindir. Bu tür maddeler eşit miktarlarda bulunmadıkça vücut düzgün çalışmayacaktır, dolayısıyla asit-alkali dengesi kavramı.
Aşırı yeme, hareketsiz yaşam tarzları, stres vb. Çağımızda, bu denge asidik maddelerin artmasıyla bozulma eğilimindedir. Tersi durumun ortaya çıkması çok nadirdir, bu da bu dengenin alkaloz (çok fazla alkali) tarafından tehdit edildiği anlamına gelir. Bu olduğunda, nedeni genellikle ciddi bir hastalıktır.
Vücudun hücresel bölgesinin asitlenmesinden (asidoz) çok çeşitli organik fonksiyonel bozukluklar ortaya çıkabilir. Bu ilk önce küçük sağlık sorunları olarak ortaya çıkıyor: kuru cilt, saç dökülmesi, kırılgan tırnaklar, sinirlilik vb. Ancak zamanla ve artan asitlenme, sağlık bozuklukları daha şiddetli hale gelecektir: tendinit, nörit, romatizma, depresif durumlar ve en önemlisi yorgunluk ve enerji kaybı.
Enerji eksikliği ve uyuşukluk, kolayca yorulma ve yavaş iyileşme, asitleşmiş bir arazinin tipik belirtileridir. İşte yine bu enerji açığının nedeni, enzimlerin enerji üretimini azaltmasından kaynaklanmaktadır.
Vücut için ve daha özel olarak hücresel alanı için, enzimlerin optimum seviyede çalışmasını sağlayan ideal bir pH vardır. (PH, bir maddenin asitlik veya alkalinite derecesini ölçer.) PH'daki herhangi bir değişiklik, kaçınılmaz olarak enzimatik aktivitede bir değişikliğe yol açacaktır, bu çoğunlukla yavaşlamasıyla ifade edilir. Arazi ne kadar asidik hale gelirse, enzimler o kadar engellenir ve zincirlenir. Diğer şeylerin yanı sıra, enerji üretme konusunda daha az yeteneklidirler.
Hafif asitlenmeden muzdarip bir kişinin yorgun hissetmesinin nedeni budur, ancak ciddi şekilde asitlenmiş biri gerçek bir enerji kaybı yaşar. Her iki birey de doğal olarak güçlerini geri kazanmanın bir yolunu arar. Yorgunluklarının gerçek sebebinin - asitliğin - farkında değillerse, yakıtlarının bittiğini düşünerek yemek yerler. Seçtikleri yiyeceklerin şeker oranı yüksek olabilir ve ne yazık ki çoğu insan için bunlar kötü şekerler olacaktır.
Bu kısır döngüde asitlenmeden muzdarip bir kişi, enerji eksikliğinin nedeni şeker eksikliği olmadığında kötü şekerler yiyordur. Bu tüketim uzun vadede işleri daha da kötüleştirir çünkü kötü şekerler araziyi daha asidik hale getirir.
O halde gerçek çözüm, sağlıklı bir asit-alkali dengesini yeniden sağlayarak yorgunluklarının nedenini ortadan kaldırmak olacaktır. Somut bir ifadeyle bu, diyet değişikliğiyle asitlerin kaynağında durdurulması ve böylece vücuttaki fazla asitlerin ortadan kaldırılması anlamına gelir.
Diyetin yenilenmesi, asitleştirici gıdaların (tatlılar, beyaz ekmek, et, kızartılmış yiyecekler) azaltılmasına ve alkalileştirici gıdaların (yeşil ve renkli sebzeler, patatesler, kuruyemişler, meyveler) artmasına dayanmaktadır.
Asitlerin atılması, atılmalarından sorumlu organların: böbrekler ve deri uyarılmasıyla elde edilir. Bu, idrar söktürücü bitkilerin kullanımı ve yoğun terleme seansları (saunalar ve sıcak ıslatma) ile sağlanabilir. Son olarak, alkali takviyeleri almak, dokularda bulunan asitleri etkili bir şekilde nötralize etmeyi mümkün kılacaktır. (Bununla ilgili daha fazla bilgi için kitabıma bakın. Optimum Sağlık İçin Asit-Alkali Diyet)
Bu çeşitli önlemleri kullanarak asit-alkali dengesini yeniden kurduğunuzda, yorgunluğunuz ortadan kalkacak ve enerji seviyeleriniz normale dönecektir. Şeker arzunuz da kaybolacak.
3. Hareketsiz Bir Yaşam Tarzı
Günlük işlerimize giderken ve enerji harcarken, kan dolaşımındaki glikoz hücreler tarafından kullanılır, bu nedenle seviyesinin düşmesi kaçınılmazdır. Ancak hücrelerin yakıt ikmali ihtiyacı bitmiyor. Bu nedenle kan şekeri seviyesi normal alt sınıra yani litre başına 0.8 gr'a ulaştığında kan dolaşımına mutlaka glikoz verilmelidir. Bu, şeker açısından zengin besinler tüketilerek şeker alımı yoluyla yapılabilir veya vücut bu şekerleri kendisinden alabilir. İkinci durumda, karaciğerde ve kaslarda depolanan glikojeni glikoza dönüştürür ve daha sonra kan dolaşımına girer.
Glikojenin glukoza dönüşümü, efor düzeyine bağlı olarak, gün içinde gerekli olduğunda gerçekleşir. Vücut, yoğun fiziksel aktivitelerde bulunduğunda özellikle bu ölçüye güvenir. Bu çaba, sporcularda çoğu zaman olduğu gibi aşırıya itildiğinde, vücut, depolanan şeker için kendi içinde daha derinlere gitmelidir. Glikojeni glikoza dönüştürme yeteneği, vücut bunu her yaptığında, az da olsa iyileşir. Sonunda, aktif kişinin bedeni, bu dönüşüm sürecini gerçekleştirmede, nadiren fiziksel faaliyetlerde bulunan birinin vücudundan açıkça üstün olacaktır.
Hareketsiz bir yaşam tarzı sürdüren insanlar arasında olan şey tam tersidir. Rezervlerine hiçbir zaman talepte bulunmadıklarından, bunu yapma yetenekleri azalır. Zamanla oldukça zayıflar. Bu fenomenin sonucu, kan şekeri seviyeleri normal aralıklarının altına düştüğünde rezervlerinden tamamen veya kısmen yararlanamamaktır. Bu, şekerin ortaya çıkmasına neden olan kan şekerindeki düşüşü vurgular ve etkilenen kişi tatlı bir şeyler yemeye başlar. Burada da genellikle kötü şekerden oluşan bu şeker tüketimi, bireyin onları yemeye gerçekten ihtiyacı olmasa bile gerçekleşir. Aslında vücudun glikojen rezervleri boş değildir. Sorun sadece vücudun alışkanlığını kaybettiği için bu rezervleri kullanamamasıdır. Bunu yapmak için mücadele eder - ve kötü bir şekilde - yalnızca yoğun fiziksel çabalar sırasında ve hiçbir fiziksel aktivite bedeni rezervlerini serbest bırakmaya teşvik etmediğinde çok az olsa bile.
Vücudun mevcut rezervlerinden yararlanma yeteneğini geliştirmenin en iyi yolu, düzenli egzersiz yapmaktır. Bu, doğada dışarıda yapılan bir spor veya yürüyüş, bahçe işleri veya bisiklete binme gibi basit fiziksel egzersizler olabilir. Kasların tekrarlanan kasılmaları kan dolaşımında bulunan şekeri yakacaktır. Yorgunluk ve açlık hisleri hissetmeye başlayacaksınız, ancak direnirseniz ve hiçbir şey yemiyorsanız, ama sadece kendinizi göstermeye devam ederseniz, bedeni tepki vermeye zorlar. Depolanan glikojeni glikoza dönüştürecektir. İlk başta bu süreç asgari düzeyde olacak ve kötü uygulanacak; daha sonra, tekrarla, daha uzun süreler boyunca daha büyük miktarlarda dağıtım yapmaya başlayacaktır. Son olarak, vücut bu görevi yerine getirmeye tekrar alıştıktan sonra, bunu tetikleyen hiçbir fiziksel aktivite olmasa bile, sadece kan şekeri seviyeleri biraz fazla düşmeye başladığında bunu yapabilecektir. Bu noktada, uygun kan şekeri seviyesini geri kazanmak için öğünler arasında kötü şekerlere başvurmak artık gerekli olmayacak. Vücut, rezervlerine daldırarak kan şekeri içeriğini sağlıklı bir seviyeye getirme sorumluluğunu üstlenecektir.
Bugün Yediklerimiz Gerçekten Yarın Sağlığımızdır
Rafine şekerin zararlı etkileri her geçen gün daha çok biliniyor. Sadece artan sayıda birey bunun farkına varmakla kalmadı, aynı zamanda hükümetlerimiz için bir endişe kaynağı haline geldi.
Rafine şeker oranı yüksek gıda üreticilerine, ürünlerindeki içeriğini düşürmek için baskı uygulandı. Bu önlemler faydalıdır, ancak insanları kendi sağlıkları için sorumluluk alma ihtiyacından kurtarmaz.
Son tahlilde, ya hastalığa neden olan kötü yiyecek seçeneklerini seçmek ya da rafine şeker tüketimini ortadan kaldırarak ya da azaltarak ve onu doğanın sunduğu iyi şekerlerle değiştirerek mantıklı bir şekilde yemek yemek ve sağlıklı kalmak her zaman bireye kalmıştır.
Yayınevi, Şifa Sanatları Basın'ın izniyle yayınlanmaktadır.
© 2020, İç Gelenekler Uluslararası tarafından. www.InnerTraditions.com
Makale Kaynağı
İyi Şeker, Kötü Şeker: Vücudunuzu ve Beyninizi Sağlıklı Enerji ile Nasıl Güçlendirebilirsiniz?
Yazan Christopher Vasey ND
Bu pratik kılavuzda Christopher Vasey, ND, kötü şekerleri iyi şekerlerle nasıl başarılı bir şekilde değiştirebileceğinizi ve şeker arzunuzu nasıl azaltacağınızı ve şeker bağımlılığınızı nasıl kıracağınızı açıklıyor. Rafine şekerlerin sadece obezite gibi şekerle ilgili iyi bilinen sağlık sorunlarına neden olmakla kalmayıp, aynı zamanda asit-alkali dengesizliklerine, bezlerin ve organların hiperaktivitesine, kronik yorgunluğa, besin eksikliklerine, kalınlaşmış kana ve nöbet gibi zihinsel bozukluklara neden olduğunu ortaya koyuyor öfke, fobiler, depresyon ve bunamaya benzer kafa karışıklığı durumları - beyaz şekerin 200 yıldan daha uzun bir süre önce dünyanın gıda arzına girmesinden önce nadir görülen koşullar. Şeker bağımlılığından bir çıkış yolu ve beyninize ve vücudunuza sağlıklı enerji ile güç sağlamak için kolay adımlar sunan Vasey, size kendi sağlığınızı sahiplenmeniz için gerekli araçları sunar.
Daha fazla bilgi ve / veya bu kitabı Amazon'da sipariş etmek için buraya tıklayın. Ayrıca e-Ders Kitabı olarak da mevcuttur.
Yazar Hakkında
ND, Christopher Vasey detoksifikasyon ve gençleştirme konusunda uzmanlaşmış bir naturopath. O yazarı Optimum Sağlık İçin Asit-Alkali Diyet, Naturopatik Yol, Su Reçetesi, Peynir altı suyu reçetesi, ve Detoks Mono Diyet. Şu adresten web sitesini (İngilizce, Fransızca veya Almanca) ziyaret edin: www.christophervasey.ch