Şşş okuyucu. Saatim 23.19; sabah 10.00'da şu anda yarıyı accık geçtiğim "Uzun Sürmüş Bir Günün Akşamı"nı sunuyor olacağım.
Bu kaygı anında David Lynch'i anlıyorum. O adını koyamadığı tedirginliğin, can sıkıntısının, gırtlağa çöken korkunun kıyısındayım. Yanımda yöremde kutu kutu biralar sanki. kaçak çocuğa oyun lazım. Kutu kutu penseden kutu kutu biraya giden süreçte bir "Arzu" birikti içimde. "Çat" diye çatladığımda, o da "Pat!" diye patlaycak.
Hâlâ, hâlâ, hâlâ başlamadım!
Sen bunu okurken geçmiş gitmiş olacak bu kaygıyı unutma okuyucum! Bu kaygı bir gece ağır ağır geçti bir insanın içinden. Bu kaygı sen hiç bilmeden yürüdü şu pek sevdiğin yolların üstünden. Az şey mi? Unutulacak gibi mi bu başıma gelen.