deneme...
Ali Yaver Kaya / Ortadoğu’da her devletin, irili ufaklı her örgütün (sağ-sol, dinci, faşist farketmiyor) başında bir diktatör var. Herkes ölümüne onun peşinden gidiyor.
Herkes kendi diktatörüne peygamberlik vasıfları atfediyor ve ona tapınıyor. Onu yere göğe sığdıramıyorlar.
Ama lafa gelince, herkes diktatörlüğe karşı, herkes demokrasiden yana.
Tabii ki başkasının diktatörüne karşı.
Benim diktatörüm iyidir, ama başkasının diktatörü kötüdür.
İlkesiz bir diktatörlüğe karşı olma hali.
İlkesiz olmak, ortadoğu insanının genel karakteridir.
Ve büyük bir demokrasi mücadelesi verdiklerini anlatırlar.
Hatta hızını alamayanlar, bütün ortadoğu’ya demokrasi getireceklerini, utanmadan, sıkılmadan yüksek perdeden dile getirirler.
Kendi diktatörlerinin bir lafıyla hop oturup, hop kalkanlar;
Kaskatı bir hiyerarşi içinde, diktatörlerinin peşinden gidenler ;
Kendi içlerinde, yönetim tarzlarında demokrasinin d’sine yer vermeyenler ;
Kendi diktatörlerine, ne yaparsa yapsın, en ufak bir eleştiride bulunma cesareti bulamayanlar ;
Ne başkasının diktatörüne karşı çıkabilirler ;
Ne de demokratik bir yönetim kurabilirler.
Bu konuda kimseyi kandıramazsınız.
Karşınızdaki insanlar sizin kadar aptal değil.