Halkçılık Terimi Hakkında Bilgiler
Edebiyat Terimi Olarak Halkçılık:
Fransız edebiyatında, 1929 yılında Leon Lemonnier ve Andre Therive'nin öncülüğünde ortaya çıkan bir edebiyat akımı.
Tarih Terimi Olarak Halkçılık:
Toplumun bireyleri arasında eşitliği gözetmek, toplum içinde hiç bir kişiye, topluluğa ayrıcalık verilmesini kabul etmemek, bireyleri tek ve eşit bir varlık tanımak, onun yararına çalışmaktır. Atatürkçülüğün altı temel ilkesinden biridir.
Sosyal Bilgiler Terimi Olarak Halkçılık:
Halkçılık, devletin siyasi, ekonomik ve kültürel alandaki hizmetlerin tüm halka yönelik olmasını amaçlayan bir ilkedir. Halkın eşitliğini, refah ve mutluluğunu amaçlar.
Özellikleri:
- Halk devlet yönetimine katılır. Temelinde demokrasi vardır.
- Herkes kanunlar önünde eşit haklara sahiptir.
- Cumhuriyetçiliğin ve milliyetçiliğin doğal bir sonucudur.
- Toplumda sınıf ayrımına karşıdır. Hiçbir kişiye, aileye, zümreye ayrıcalık tanınamaz.
- Eşitlik, dayanışma, sosyal devlet bu ilkeyle ilgilidir.
Benzer Edebiyat Terimleri:
Leff ü Neşr: Bir beyit içinde iki ya da daha çok şeyi andıktan sonra onlarla ilgili şeyleri sırlama sanatı.
İmgecilik: 20. yüzyılın başlarında E.Pount öncülüğünde H. Doolittle ve T. E Hulme'un katılımıyla oluşan üçlünün ortaya attığı daha sonra Lawrence ve Huxley'in de
Belginlik: Düşünce ve duyguların, eksiksiz ve anlaşılır biçimde anlatılması.
Önsöz: Eserin niçin ve ne amaçla yazıldığını belirtmek için kitabın başına eklenen yazı. Bu bölümde yazar ya kitabın özetini verir veya hangi nedenle yazdığı
Dekanlık: Edebiyatı soysuzlaştırdıkları öne sürülen sanatçı ya da akımlara verilen isim. Örneğin Ahmet Mithat Efendi, Edebiyat-ı Cedide şairlerini gülünç göster
Mütelevvin: Divan edebiyatında bir beytin okunuşu sırasında küçük bir değişiklikle veznin bir başka vezne çevrilmesi.
Mahlas Beyti: Şairin mahlas olarak seçtiği adın geçtiği beyte denir.
Hicviye: Kişilerin veya toplumun kötü yönlerini, kusurlarını, gülünç durumlarını alaylı bir dille ortaya koyan manzum yazılar. Medhiyenin tersi kabul edilir. Y