Albert Einstein’ın Olağanüstü İş Ahlakı
Telefonu kapadığı anda, Ralph Morse harekete geçmesi gerektiğini anladı. Hala 90 mil (144 km) uzaktaydı ve insanların haberi duyması an meselesiydi. Albert Einstein ölmüştü.
Morse, Life Dergisi için fotoğrafçılık yapıyordu. Princeton, New Jersey’e olabildiğince hızlı bir şekilde varmıştı ancak medyanın diğer mensupları o geldiğinde çoktan haberi almışlardı. Morse bu durumu sonrasında böyle anlattı,
“Einstein Princeton Hastanesi’nde ölmüştü, bu yüzden önce oraya gittim. Ancak hastane kaos içerisindeydi – gazeteciler, fotoğrafçılar ve izleyiciler. Bu nedenle Einstein’ın Yüksek Araştırma Enstitüsü’ndeki ofisine gittim. Yolda durdum ve bir şişe viski aldım. İnsanların konuşmaya pek istekli olmayabileceklerini biliyordum, ama pek çok insan yardımlarının karşılığında para yerine bir şişe içki verilmesinden mutlu olurlar. Binaya vardım, yöneticiyi buldum, ona viskinin beşte birini verdim ve işte böyle bana ofisin kapısını açtı.”
Morse Einstein’ın ofisine girdiğinde Einstein’ın daha saatler önce çalışmakta olduğu masanın bir fotoğrafını çekti.
O sırada kimse bunu bilmiyordu ama Einstein’ın bedeni herhangi bir fotoğrafı çekilmeden önce yakılacaktı. Sonuç olarak, Morse’un çektiği Einstein’in masasının resmi, kısa zamanda büyük bilim adamının kariyerinin son ikonik fotoğrafı olacaktı.
(Ralph Morse tarafından fotoğraflanan Albert Einstein’ın ofisi, ölümünden saatler sonra 18 Nisan 1955’te.)
Einstein’ın İş Ahlakı
Einstein, senelerdir boğuştuğu abdominal aort anevrizmasındaki bir yırtık yüzünden oluşan iç kanama sebebiyle öldü.
Ölümünden 7 yıl önce 1948’de, Einstein greyfurt boyutundaki anevrizmanın yırtılmasını önlemek için bir ameliyat geçirmişti. Einstein’ın durumuyla ilgili bilgiye sahip bir doktor “Einstein yıllar boyunca üst abdominal ağrı atakları geçirdi, bu ataklar genelde 2-3 gün sürüyordu ve çoğunlukla kusma ile birlikte geliyorlardı. 3-4 ayda bir yaşanıyorlardı.” yazdı
Acıya rağmen Einstein çalışmaya devam etti. 1950’lerde bile makaleler yayımladı. 1955’te, öldüğü gün bile İsrail televizyonunda yapacağı bir konuşma üzerine çalışıyordu ve taslağını hastaneye yanında götürdü. Aşağıda görülen konuşmanın taslağı hiçbir zaman bitirilemedi.
(Albert Einstein tarafından üzerinde çalışılan son doküman, İsrail’in 7. Yıldönümü için bir konuşma taslağı)
Katkıda bulunmak/Tüketmek
“Başarılı bir insan olmaya çalışmayın. Onun yerine değerli bir insan olmaya çalışın. ” –Albert Einstein
Einstein’ın bilime en ünlü katkısı olan genel görelilik kuramı 1915’te yayımlandı. Einstein, 1921’de Nobel Ödülü’nü kazandı. Yine de, işinin bittiğini düşünmektense çalışmalarına ve bilim dünyasına katkı sağlamaya 40 yıl boyunca devam etti.
Öldüğü ana kadar Einstein bilime katkı için elinden gelen her şeyi yaptı. Bahanelerin ardına hiçbir zaman saklanmadı. Ciddi fiziksel ağrılara ve ölüm tehdidine rağmen çalışmaya devam etti.
Herkes dünyayla paylaşabileceği bir yeteneğe sahiptir. Bu öyle bir şeydir ki hem insani içten hırslandırır hem de dıştan dünyaya hizmet eder ve bu şey – bu çağrı – insanın son nefesine kadar peşini bırakmadığı bir şey olmalıdır. Bu birinin asıl işi de olabilir, tıpkı Einstein için olduğu gibi. Ya da yaratıcı bir hobi olabilir, Vivian Maier için olduğu gibi. Ya da etrafınızdakilere gösterdiğiniz değer olabilir.
Sizin için bu her neyse, yaşamlarımızın amacı dünyaya bir katkı sağlamaktır başkalarının yarattığını tüketmek değildir.
“Ben üstüme düşeni yaptım.”
Ölümünden saatler önce Einstein’ın doktorları hayatını uzatmak için yeni ve kanıtlanmamış bir ameliyatı denemeyi önerdiler. Einstein ise basitçe “Ben üstüme düşeni yaptım, gitme zamanım geldi ve bunu zarifçe yapacağım.” diye cevap verdi.
Yaptığımız şeylerin dünyaya katacağı değeri tahmin edemeyiz. Bu sorun değil çünkü kendi işimizi yargılamak bizim üstümüze düşen bir görev değil. Bizim görevimiz yaratmak, kendimizi tamamen işimize vermek ve zanaatımızı en iyi şekilde geliştirmek.
Hepimiz dünyaya elimizden geldiği kadar katkıda bulunma imkanına ve kendi üstümüze düşeni yapma şansına sahibiz.
Yazar: James Clear
Çevirmen: Deniz Tankurt