Mumyalar hakkında insanları her zaman büyüleyen bir şey vardır. Bunu müze sergilerinde mumyalara verilen ilgiden ve kitaplarda, filmlerde ve oyunlarda sık sık görünmelerinden görüyoruz.
Belki de ölü oldukları gerçeğidir, ancak yine de insan olarak çok tanımlanabilirler – bir şekilde aynı anda ölü ve canlı. Sebep ne olursa olsun, bir çalışmanın mumyalanmış kalıntılar hakkında yeni bilgiler ortaya çıkarması her zaman heyecan vericidir.
Seqenenre Taa II, “Cesur” olarak biliniyordu ve MÖ 1558 ile 1553 civarında nispeten kısa bir süre için güney Mısır’ı yönetti. Çok şiddetli bir ölümle karşılaştığında hükümdarlığı aniden sona erdi.
Şimdi, Kahire Üniversitesi ve Mısır Eski Eserler Bakanlığı’ndan araştırmacılar, bu ölümle ilgili yeni ayrıntıları ortaya çıkarmak için en son görüntüleme tekniklerini kullandılar.
Şiddetli bir ölüm
Seqenenre’nin kalıntıları ilk olarak 1881’de ortaya çıktı ve 1886 ve 1906’daki muayeneler, şiddetli kafa travmalarına maruz kaldığını gösterdi.
1960’larda, X-ışınları kafasında beş ayrı yarayı ortaya çıkardı, ancak başka hiçbir yerde yoktu.
Üstelik, mumyalama işlemi çok aceleyle yapılmış gibiydi. Alışılmadık bir şekilde, vücudu korumak için tuz kullanılmadı, beyin yerinde bırakıldı ve kafatasına keten yerleştirilmedi.
Seqenenre Taa II için, şiddetli yaralanmalar muhtemelen ülkenin kuzeyini işgal eden bir kralın savaşta ölmesi veya infaz edilmesinin sonucuydu. Bir teori ayrıca uyurken öldürüldüğünü öne sürdü.
Yeni çalışmada ekip, daha fazla araştırmak için kalıntılara bilgisayarlı tomografi (BT) taraması uyguladı.
BT, hem yumuşak hem de sert dokuların üç boyutlu görüntülerini oluşturmak için temelde çok sayıda X-ışınını üst üste katmanlayan, invaziv olmayan bir görüntüleme yöntemidir. Bunu genellikle klinik ortamlarda düşünürüz, ancak adli bağlamlarda sargıların veya ceset torbalarının içinde bulunan kalıntıları güvenli bir şekilde incelemek için uzun bir kullanım geçmişine sahiptir.
BT taramaları, vücudun normal anatomik pozisyonunda düzenlenmediğini ortaya çıkardı. Alışılmadık bir durumda olmasına rağmen, iskelet ve diş göstergeleri yaklaşık 40 yıllık bir yaşı doğruladı.
Kafatasının içindeki görüntüler, beyni çıkarmak için hiçbir girişimde bulunulmadığını doğruladı. BT incelemesinde, Seqenenre’nin alnının sağ tarafında bir kesik, sağ gözünün hemen üzerinde bir delinme yarası, kırılmış bir burun ve elmacık kemiği, sol yanak bölgesinde bir kesik, sağ kulağının üzerinde kırıklar, Seqenenre’nin yaralarının kapsamını ortaya çıkardı. ve kafatasının içindeki gözlerin arkasından geçen kemik kırığı.
Seqenenre inanılmaz derecede şiddetli bir ölüm yaşadı. Yaraların açısı, saldırganların daha yüksek konumlandıklarını, yani at sırtında ya da diz çökmüş ve ona dönük olduğunu gösteriyordu. CT görüntüleme, yaraların şeklinin belirlenmesine olanak tanıdı ve birden çok silahın birden çok saldırgan tarafından kullanıldığını gösterdi.
Yine de, bu tür şiddetli kafa travmalarına genellikle, mağdur kendini savunmaya çalışırken kollarındaki savunma yaralanmaları eşlik eder. CT taramaları, burada böyle bir yaralanmanın olmadığını doğruladı.
Bu dönemdeki kraliyet mumyalarının çoğu kolları göğsünün üzerinden çapraz olarak yatırılır, ancak Seqenenre’nin ellerinin pozisyonu, kadavra spazmı olarak bilinen bir durum nedeniyle ölüm anında birbirlerine bağlandıklarını ve daha sonra sabitlendiklerini gösterir – vücut aniden dikleşir. ölümden sonra.
Araştırmacılar, mumyalama durumunun acelecilikten değil, bedenin durumundan kaynaklandığını öne sürüyorlar. Mumyacıların bir mumyalama maddesi macunu kullanarak yüzdeki yaraları kapatmaya çalıştıklarına dair kanıtlar var.
Beynin neden her zamanki gibi çıkarılmadığı belirsiz olsa da, yumuşak doku travmasının kapsamının bunu çok korkutucu hale getirip getirmediğini merak ediyorum.
Mumyalama
Mumyalanmış kalıntıları bulmanın heyecanına rağmen, korunmuş insan kalıntıları arkeolojik bağlamlarda nadir değildir. Mumyalar, sadece Mısır’da değil, dünyanın pek çok yerinde bulundu.
Mumyalama, yumuşak dokular kurutulduğunda veya kurutulduğunda meydana gelir, bu da ısıya ve aynı zamanda hava akışına bağlı olabilir. Kurutma, ayrışmayı durdurur ve kalıntıları, dövmeler ve parmak izleri gibi tanımlanabilir özelliklerin hala kurtarılabildiği ölçüde korur.
Geçen yıl, İtalya’nın günümüzün Campania kentindeki antik bir kasaba olan Herculaneum’da, sözde korunmuş beyin maddesi bulundu. Dış Hebridler’deki Cladh Hallan’ın Bronz Çağı bölgesinde kalan kalıntılar da mumyalanmış. Hatta cereyanlı bir pencereye yakın konumu nedeniyle cesedin mumyalanmış olduğu modern bir adli tıp vakası üzerinde çalıştım.
Tüm bu durumlarda ve daha pek çok durumda, bu yeni araştırmada kullanılan CT taraması gibi teknikler, korunan insanlar hakkında daha fazla bilgi ortaya çıkarmaya yardımcı olabilir.
Yeni görüntüleme teknolojilerinin gelişimi, eski insanların nasıl öldüğüne dair yorumlarımızı güçlendiriyor. Burada, BT taramasının uygulanması yaş tahmininde daha fazla doğruluk sağladı ve daha önce tanımlanmamış yeni yaralanmaları ortaya çıkardı.
Temassız görüntüleme teknikleri, daha erişilebilir hale geldikçe, daha taşınabilir hale geldikçe ve daha yüksek çözünürlükte kayıt yaptıkça, giderek artan çeşitlilikteki arkeolojik ve adli bağlamlarda kullanılmaktadır.
Bu tür ilerlemeler, yalnızca korunmuş atalarımıza olan ortak çıkarımızın korunmasına yardımcı olacaktır.
Tim Thompson, Teesside Üniversitesi Uygulamalı Biyolojik Antropoloji Profesörü.
Bu makale The Conversation’dan bir Creative Commons lisansı altında yeniden yayınlanmıştır. Orijinal makaleyi okuyun.
.