Felek benim dört yanımdan taşladı Gelin, kızdan, koç yiğitten başladı Kadir Mevlam hak emrini işledi . . . . Hasanım der, kendi kendin şaşırır Göz yaşıyla deryaları taşırır İnsanın taciri gelmiş deşirir Cümle veresiye alır bu sene
Türkler'in üzerinden çıkarmadığı kürkler, vebanın bulaşmasında en önemli rolü oynuyor; ölenin kürkü en yakın aileden birini giydirmeye veya süslemeye yarıyor, satılmak üzere sergilendiğinde her taraftan müşteri çekiyor. Zaten vebanın bir başkasına geçmesi için en elverişli eşyanın bu olduğu kanıtlanmıştır.
İstanbul'da (1812'de) attığınız her adımda karşınıza ölümün yüzü çıkıyordu. Ama 1720'de Marsilya'da olduğu gibi sokaklarda oraya buraya yayılmış veya bir yere istiflenmiş cesetler hiç görülmüyordu. Müslüman dininde ölüler için yapılması gereken son ödev hayırlı bir iş olduğundan, cesetler tabutlara konuyor, birkaçı veya birçoğu özenle peş peşe taşınıyordu.
Salgın Polonya'ya, Boğdan'dan Rus ordusunun iaşesi için malzeme yüklemeye gelmiş arabalarla getirilir. Vebalıları birkaç kez kamplardan hastanelere taşıyan bu arabalar, dönüşte hastalık nedeniyle terk edilmiş evlerden çok ucuza alınmış eski giysilerin ticaretini yapan Yahudiler'i taşırlar. Bu durum Polonya'da da salgının niçin Yahudi cemaati arasında başlamış olduğunu açıklamaktadır.
Burada herkes nisan başlarından itibaren görülen ve 20 binden fazla Rum, Yahudi ve Ermeni'nin adalara ve diğer yakın yerlere kaçmasına rağmen ortalığı kırıp geçiren veba yüzünden acı çekiyor. Salgın genel olarak bu şehrin (İzmir) tüm mahallelerine yayıldı. Frenkleri bu hastalıktan korumak için güçlü önlemler almaya zorluyor. Oturduğum mahallelerde ve komşu mahallelerde her gün çeşitli olaylar görmekten büyük acı duyuyorum. Dinleri yüzünden bu acımasız hastalığı bir kader olarak kabul eden ve etkilerinden kaçmayan Türkler'den günde 150 kurban veriliyor.
Ben hem tersane müdürü hem insaat müdürü liman müdürü, topçu müdürü, yol ve köprü müdürü, idare müdürü, her türlü mesleğin usta işçisi ve nihayet, her bölümün çırağıyım. Her şey benim üzerimde; hiçbir sey bensiz olmuyor.