Ordunun statüsünü değiştiren ve filobelli ki uzun zaman önce olgunlaştı. Mesele şu ki, sadece modern Japonya'nın Japon İmparatorluğu'nun liderliğinin savaş suçlarıyla hiçbir ilgisi yoktur. Alçakgönüllü Öz Savunma Kuvvetleri olarak adlandırılan şey, aslında, dünyanın "gerçek" ordularının çoğunu giyer ve uzun zamandır uygun yasal kayıt gerektirir.
Tabii ki, mevcut yasama eyleminde yeterince kaygan yasal anlar var, ancak işgal makamlarının 1946 yılında aceleyle yazdıkları Anayasa'nın kusuruna atfedilebilir. Sadece kolektif değil (BM Şartının 51. Maddesi ile öngörülen hak) aynı zamanda müttefiki yönetimin aşırılıkları ve bariz saçmalık olan bireysel savunmaya bile izin vermez. Amerikalılar kendileri hatalarını oldukça hızlı bir şekilde gerçekleştirdiler ve işgalin son döneminde daha sonra Japon Öz Savunma Kuvvetleri olacaktı.
Kuriles
"Japonya" ve "askeri" ifadesi, vatandaşlarımızla en çok tartışmalı Kuril Adaları ile ilgili düşünceleri akla geliyor. Yeni yasanın bu konuyla ne ilgisi var? Güvence vermek için acele ediyoruz: doğrudan - hayır. Japon yasalarına göre, Kuril takımadalarının güneyindeki adalar işgal altındaki bölgedir, bu nedenle "yabancı" kavramı onlar için geçerli değildir ve iniş birliklerine ilişkin planlar Japonya Genelkurmayında en azından seksenlerin ortalarından itibaren mevcuttur. Yani, bir karar vermek için yeterli yasa mevcut.
Orta ve kuzey Kurililere, hem de Sakhalin’in güneyine gelince, her şey belirsiz. Ne Tokyo ne de Washington, bu bölgelerdeki Rus egemenliğini hiç tanımadı. Her ne kadar bu konu henüz ilan edilmemiş olsa da, gelecekte, kuzey adalar üzerindeki artık egemenliğini ilan edebilir. Bu, Rus-Japon ilişkilerinin nihayet kötüye gitmesi veya Rusya'nın kritik olarak zayıflaması durumunda yapılacak. Böyle bir sonucun bazı belirtileri uzun zaman önce ortaya çıkmakta, ancak uzmanlar dışında az sayıda insan bunları fark ediyor.
Örneğin, Yukio Hatoyama'nın barışı seven prömiyeri sırasında, bugün İzumo olarak bilinen en büyük helikopter taşıyıcısı değil, aynı zamanda Hokkaido'nun kuzeyinde, Abashiri'nin bir alt-bölgesi olarak değiştirildi (Kuril Adaları’nın, Nepremo vilayetine ait oldukları için, Kuril Adaları’nın yanında değil. ). Davanın güney Kurililer ile sınırlı kalmayacağına dair başka dolaylı işaretler de var.
ABD müttefiki
1947’te Douglas MacArthur’un işgal yönetimi tarafından getirilen anayasa hükümleri artık sadece Japon liderlikten değil, Asya’da İngiltere ve Fransa’ya benzetilerek Asya’da güçlü bir askeri müttefike ihtiyaç duyan modern Washington’dan da memnun. Bu yüzden, Başbakan Shinzo Abe'nin başarılı bir çalışma hakkında daha çok rapor edilen yeni belge ile ilgili konuşmasında ABD'den bahsetmesi şaşırtıcı değil. Şu anda, Washington ile Tokyo arasındaki güvenlik anlaşması NATO’daki bir anlaşmaya benziyor. Temel fark, eğer ABD Japonya’yı savunmak zorunda kalırsa, saldırıya uğrarsa, o zaman Japonların yalnızca Tokyo tarafından kontrol edilen bölgede bulunan Amerikan objelerinin korunmasını üstlenmeleridir. Bununla birlikte, örneğin, bir Amerikan uçak gemisi nötr sularda saldırıya uğradığında, Japonya'nın onu hiçbir şekilde örtmemesi için resmi bir olasılık var. Şimdi bu olasılık hariç tutulmuştur. Bir yandan, güvenlik anlaşması daha eşit hale gelirken, bir yandan da ülkenin dış savaşlara girme olasılığı artar ve ilgili halkın kaçınmasını isteriz.
Aynı zamanda, açık bir şekilde, ikili Güvenlik Anlaşmasının gözden geçirilmesine ihtiyaç var. Şimdiki baskısı ikincisidir ve yılın 1960'inden, yılın Eylül 8'unun ilk sürümünün iptal edildiği andan itibaren çalışmaktadır. Japonya'nın silahlı kuvvetlerinin büyüklüğü, statüsü ve sorumluluğundaki değişiklikler kaçınılmaz olarak üst üste üçüncü olan yeni bir anlaşmanın kabul edilmesini gerektirecektir. Anlaşılan, sözleşmenin geliştirilmesi 1951 yılına daha yakın bir zamanda başlayacak ve daha önce dikkate alınmayan hükümleri içerecektir.
Zamanın ruhu içinde, ilerleme ile adım
2015'in başlangıcında, İslamcı İslamcılar Irak'ta iki Japonca idam ettiler. Daha önce, 2013’te, 9 Yükselen Güneş Ülkesi’nin vatandaşları rehin alındı ve Cezayirli El-Kaide hücresinin militanlarını öldürdü **. Her iki durumda da, Japon özel kuvvetleri yasama kısıtlamaları nedeniyle vatandaşlarına yardım edemedi. Korsanlığa karşı mücadelede, Japon Donanması'nın yalnızca bir sivil gemi Japon bayrağı altına girdiğinde, Japon vatandaşları gemide veya kargo taşıması durumunda silahlı müdahalede bulunma hakkına sahip olduğu zorluklar var. Bu tür kısıtlamaların saçmalıkları, ayrıntılı bir değerlendirme yapılmadan dahi oldukça açıktır ve yeni yasa engelleri kaldırmaktadır.
Değişmiş ve silahlar. Ve o kadar ki, ulusal bölge dışındaki eylemler kesinlikle kaçınılmaz hale geldi. Bu nedenle, bir düşman savaş başlığı üzerinde 3 km menzili olan SM-2500 füze füzesinin başlatılması, daha önemsiz vakalardan bahsetmek yerine Anayasa'yı açıkça ihlal ediyor. Tokyo’nun askeri potansiyelini geri kazanmaya başladığında, bu kısıtlamaların 1950’lerde anlamsızlaştığı söylenmelidir. Böylece, 1959'te, I-200 projesine dayanan ve soğuk Kuril akımından sonra adlandırılan, savaş sonrası ilk denizaltı “Oyasio” başlatıldı. Dört yıl önce, yeniden doğmuş filo ilk avcısı Harukaze'yi aldı. O zaman bile, bu tür gemilerin savaş yarıçapının, bölgesel suların boyutunu çok aştığı açıktı.
Sonraki yıllarda, Japonya, BM himayesinde barışı koruma misyonlarında yer aldı ve aynı zamanda her iki Irak kampanyasında da aktif olarak yer almamasına rağmen, sembolik olarak varlığını gösterdi.
Tokyo, resmi olarak katılmaya davet etmeleri durumunda silahlı kuvvetlerin Müttefikleri korumalarına izin verdi. Saldırganlık böyle bir yardım, elbette, kabul edilemez.
Şu anda, Japonya'nın Amerika Birleşik Devletleri dışında hiçbir resmi askeri müttefiki yoktur. Güney Kore'nin nüfusu ve egemen sınıfı, kendi ülkelerinde Öz Savunma Kuvvetleri'nin sembolik varlığını bile istememek pek mümkün değildir ve Filipinler, Avustralya ve Yeni Zelanda hem coğrafi hem de politik olarak çok uzaktadır. Teorik olarak Tayvan bir müttefik olabilir, ancak bunun için ikincisi önce bağımsızlık ilan etmeli ve diplomatik olarak tanınmalıdır.
Belki de en mantıklı olanı, Japonya’nın deniz ticaretinin önemli bir kısmının geçtiği Malacca Boğazı’nın ortak savunması amacıyla Singapur veya Malezya ile bir ittifak kurmaktır. Her şeyden önce, Basra Körfezi'nden Doğu Asya'ya gönderilen petrol ve doğal gaz ile ilgilidir.
nükleer silâh
1945’te, Japon İmparatorluğu nükleer silah ustalığına yaklaştı. Bazı tarihçiler, eğer savaş Kasım ayına kadar sürerse, o zaman Tokyo'nun bu noktada kullanılabilir bir nükleer aleti olacağını ileri sürdü. Savaştan sonra nükleer endüstri müttefikleri arasında bölündü. Kyoto ve Osaki üniversitelerinin siklotronları, Amerikan idaresinin emriyle imha edildi ve Japonların gelecek on yılda onları geri getirmelerini engellemeyen Tokyo Körfezi'nde boğuldu. Bazı bilgilere göre, Kore'nin kuzeyindeki ve Matsua adasındaki bazı nesneler SSCB'nin kontrolü altındaydı ve kıtasal bölgesine kaldırıldı.
1957’te, ilk araştırma reaktörü Japonya’da çalışmaya başladı ve 1964’te, PRC’de bir nükleer bomba test edildikten sonra, Japon Başbakanı Eisaku Sato ABD Başkanı Lyndon Johnson’a özel bir konuşma yaparak, Çin Komünistlerinin bombaya sahip olması nedeniyle Tokyo’nun imalat. Amerikan yönetiminin dehşetini sözleriyle gören Sato, şu an Japon toplumundaki ruh hali yüzünden bunun imkansız olduğunu ekledi. Daha sonra, Amerikalılar Sato "üç nükleer olmayan prensip" olarak adlandırmaya zorladılar.
O zamandan beri pek bir şey değişmedi. Japonya hala nükleer silahlar ve bunların taşıma şekillerini inşa etme kapasitesine sahip. 2012'te Japonya, 9 savaş başlıkları üretecek kadar 1000 tondan fazla plütonyum içerdi. 2016’in başlangıcında Japonya, ABD’ye 329 kg silah sınıfı plütonyum ve çok zenginleştirilmiş uranyum aktardı.
sonuçlar
Japon toplumunun ataleti oldukça büyüktür ve reformcular yeni anayasadaki mevcut durumu pekiştirmek için son derece problemli olacaktır. Bununla birlikte, DPRK, Çin veya Rusya’yı içeren her askeri olay ülkeyi giderek daha fazla yaklaştırıyor. Onlarca yıl boyunca empoze edilen pasifizm, hafif, ilgisiz koymak için yeni bir hal aldı. Dolayısıyla, 9 Makalelerinin reddedilmesi sadece bir zaman meselesidir ve görünüşe göre, uzun sürmeyecektir. Bu arada, silahlı kuvvetlerin resmi olarak yeniden kurulmasıyla birlikte, liberal demokratlar, artık sadece doğada törensel olan İmparatorun güçlerini biraz genişletmeyi planlıyorlar. Ayrıca çok önemli bir dönüşüm.
Aynı yeni kanunun sonuçlarına göre, statükodaki gerçek bir değişiklikten daha fazla gürültü üretti. Gerçekte, yalnızca izin verilen alanın kapsamı genişletildi: her şeyden önce barışı koruma görevlileri, özel kuvvetler ve korsanlıkla mücadele misyonları için. Nükleer silahlarda veya başka herhangi bir konuda temel değişiklikler henüz gerçekleşmedi.
Ancak, yasa koyucuların acelesi oldukça anlaşılabilir. Bölgedeki durum ısınıyor. Tamamen varsayımsal olasılık alanından silahlı bir çatışma çıkmadan önce gerekli hukuki düzenlemeleri kabul etmek ve uygulamaya geçmek için zamana sahip olmak gerekir.
*, ** DAEŞ'in yanı sıra DAEŞ, terör örgütü olarak kabul edilmekte ve Rusya Federasyonu'nda yasaklanmaktadır.