Özellik fotoğrafı: Kolaj, Lothar Birkner
Makale ayrıca yayınlandı kendi web günlüğü.
Kısırlık dışında, Alman dilinin iki cinsiyeti vardır (erkek ve kadın). Cinsiyet çalışmaları yaklaşık 60 olduğunu varsaymaktadır, ayrıca cinsiyet (cinsiyet kimliği ve cinsiyet rolleri) ile cinsiyet (biyolojik cinsiyet) arasında ayrım yapılmalıdır. Dünya karmaşıklaştı. Önceden her şey net görünüyordu. Babam XNUMX'lerin sonlarında Esnaf Odası'na mektuplar yazdığında, "Sevgili Efendim" selamının yeterli olduğunu söyledi. olarak Elizabeth Schwarzhaupt Kasım 1961'de Federal Bakan oldu, bazılarının selamlama ile ilgili bir sorunu vardı. "Frau Ministerin" veya "Frau Ministerin" veya şimdi hanımefendiye nasıl hitap edilmelidir? Altmış yılı geride bıraktık ve böyle bir şeye ancak gülümseyebiliriz. Ancak dil ve cinsiyet arasındaki ilişkideki sorunlar çok daha çeşitli hale geldi.
Ortaya çıkan çeşitli dil problemlerini nasıl çözeriz? Önerim: Dilin canlı bir şey olduğu bilgisinde sakin ve dinginlikle. Bu nedenle, ideolojik nedenlerle veya her ne nedenle olursa olsun, gelişimleri yapay olarak zorlanamaz ve edilmemelidir. Birincisi, dilimizi bozuyoruz ve ikincisi, suni olarak zorla yapılan gelişmeler zaten büyük bir çoğunluk tarafından kabul edilmiyor ve sonuçsuz kalıyor. Bununla dil ve bilinç arasındaki karşılıklı bağımlılığı hiçbir şekilde inkar etmiyorum ve kesinlikle bilinçteki bir değişiklikle dilimizin de değişeceği gerçeğini inkar etmiyorum. Ataerkil düşüncenin şekillendirdiği dil açısından, bu zaten bir dereceye kadar gerçekleşti. Çeşitlilik ve hoşgörü çok güzel şeyler ama biz bu değerleri dar bir entelektüel elitin çıkardığı dil direktifleriyle desteklemiyoruz.
Birkaç örnekle ne demek istediğimi açıklamaya çalışacağım. Her halükarda, dilimizin iki biyolojik cinsiyet olduğunu ifade etmesi bence mantıklı. Örneğin; Örneğin, "bu okuldaki öğretmenler" deyin. Bir veya iki kelimenin metni gereksiz yere uzatacağı yönündeki karşı iddia dürüst olmayan ve düzmecedir. Ama iki cinsiyetin varlığını bir iki kelime daha yerine Gender* (öğretmenler) veya Gender_ ile ifade etmek isterseniz, dürüstçe söyleyebilirim ki, dil konusundaki tüm duygum buna direniyor. "Tanrıya şükürler olsun"u okuduğumda bile bu formüle bir türlü alışamıyorum. Bununla birlikte, Amerikalı bir yazarın durumunda, bir keresinde, ataerkil Tanrı imajımızı sorgulayan mükemmel bir dilbilimsel engel olduğuna inandığım bir şey buldum. "Tanrı" yazar ve sonra "o" diye devam eder.
“Rahimli insanlar” demek gibi sözlü amuda kalkmaların yanlış olduğunu düşünüyorum. Kastedilen insanlar% 99'dan çok kadındır. Rahmi olan trans erkekler, en azından dilsel olarak ihmal edilebilir bir azınlıktadır. Bu tür yapay dil yapılarından kaçınırsak, bu azınlığa saygımızı gerçekten inkar mı etmiş oluyoruz? Cinsel azınlıklara karşı ayrımcılığı reddettiğinizi göstermenin yeterli başka yolu olduğunu düşünüyorum. Almanya'da kaç kişinin "transgender" genel terimine atanabileceğine dair güvenilir rakamlar yok. Tahminler, nüfusun %0,3 ila %0,6'sı arasında değişmektedir. Ayrımcılığa karşı korunmalı ve asla aşağılayıcı ifadeler veya küfürlerle kullanılmamalıdır.
Sonuç olarak burada ifade edilen görüşlerin benim şahsi görüşlerim olduğunu belirtmek isterim.Tabi ki farklı görüşler olabilir. Ama bu konuyu saygı çerçevesinde tartışmalıyız. Ne yazık ki, aksi halde liberallikleri ve hoşgörüleriyle övünen insanların genellikle ideolojik amansız ve imalarla çalıştıklarını gördüm. Bu atmosferi zehirler ve sadece zarar verir. Öyleyse saygı duy arkadaşlar!