Admin 3 Mart 2010
29 Ocak 2010, West Jordan, Utah
Yedi çocuk, Down sendromu ile son anası olarak, Kathy Soper duygusal onu yazma dürüstlük (kişisel makale ve bir kitap uzunluğunda anı içeren) ve Segullah, bir LDS kadın edebiyat dergisi onu kurucu tanınır. Bu röportajda, Kathy depresyon ve anne ve birkaç çocuk sağlıklı kalmak için birlikte çalışıyoruz ailesi var eşsiz dinamik ona ömür boyu mücadele hakkında samimiyetle konuşuyor.
Ben 1971 yılında Washington DC doğdu ve benim çocukluk boyunca banliyölerinde yaşadı. Ben beş yaşındayken ailem boşandı. Annem etkin olmayan bir LDS adama bir yıl sonra yeniden evlendi ve ben yedi yaşındayken o LDS kiliseye dönüştürülmüş. O uzun bir süre için etkin olmuştu ve annem onunla konuşmaya başladı çünkü Piskopos üvey babam irtibata denemek için bizi ziyaret etti. O vaftiz sona erdi. Biz sekiz yaşında ve ben vaftiz olmak için seçtim zaman benim üç kardeşler gibi, misyoner tartışmalar vardı. Ben bu konuda gerçekten çok hatırlamıyorum ama annem memnun olduğunu biliyordu ve bu konuda iyi hissettim.
Ama aile içinde gerginlik çok oldu. Biz belki zaman (kardeşim ve ben hafta sonları bizim baba evine ziyaret giderdim) yüzde 30, bu yüzden daha sonra kilise toplantıları çok özledim istiyorsunuz, ve aynı zamanda, biz Pazar günleri aile aktiviteler yapacağını kiliseye giderdim . Yeni bir üye olarak, o ideal bir "Mormon aile" vizyon yakaladı ama o ne yapamazsınız zaman zor çünkü annem için zordu.
Ben ortaokul kilise faaliyet terk başladı. Benim koğuşta Genç Kadın Programları gerçekten küçük-orada sadece üç kız benim yaş vardı ve ben bunlardan herhangi ilgili olamazdı çünkü zordu. Ben bir yabancı gibi hissettim ve Kız Kampı giderdim ve kimseyle bağlanamadı. Ben liseden mezun zaman tamamen inaktif oldu.
Peki Brigham Young Üniversitesi katılıyor geldi?
Hayatım nedeniyle ben geliştirilen ediyorum yıkıcı davranışları ve ilişkileri, lise benim üst düzey yıl boyunca cephede bir dizi ayrı düştü. Ben mümkün olduğunca evden kadar uzak olsun istedim. Bu ben göze olabilir sadece kolej çünkü sadece Maryland ve BYU Üniversitesi'nde uygulanan ediyorum. Kabul mektupları geldi, ben şimdiye kadar olmuştu daha depresif oldu ve evden alma fikri her zamankinden daha çekici, bu yüzden benim BYU dini onay görüşme yoluma yalan ve çok sorunlu birinci sınıf öğrencisi olarak geldi Helaman Salonları de.
Hikaye bu tür bir sürü insan rahatsız, ve iyi bir nedenle. Ama BYU katılıyor hayatımda önemli bir dönüm noktası oldu. Bu gerekli çünkü BYU, ben kiliseye gitmeye başladı. Bu kadar uzun hissettim olmasaydı Ruh, hissetmeye başladı, ve ben emniyet ve güven hissettim. Benim sorunlu geçmişin tüm dökülmesini geldiğinde o yıl benim fil ile gerçekten iyi bir deneyim oldu. Tanıştığım kocam-to-be benim ikinci yıl başında, Reed. Hayatımda ona sahip büyük bir fark yarattı. Benim küçük yıl sonunda tapınak evlendiler. Tapınağa gitmek benim için çok anlamlı oldu, ve ben çok küçük yaşından beri hissettim olmasaydı bir şekilde barış hissettim. Evde olduğunu ve gerçekten güçlü bir deneyim oldu gibi hissettim.
Ben altı ay sonra Reed, Elizabeth ile ilk çocuk hamile var ve evlendiler. Ben 21 ve ben hiç bir "çocuk insan" değildi. Ben bir genç olarak babysat, ben çocuklar nefret. Ben bebek istiyorum hiç düşünmemiştim. Ama birkaç ay benim düğün sonra, bizim BYU öğrenci apartmanda bizim kapı komşusu bir bebek vardı ve ben yeni doğan yaklaşık olmuştu ilk kez oldu. Ruhu sadece bana çiçek başlamıştı ve bu yeni bebeğin olmakla ilgili bir şey bir mıknatıs gibi oldu. O kadar güzel bir şey görmemişti ve benim kendi bir çocuk istiyordu. Ben arzu bu tür daha önce hiç hissetmediğim vardı.
Depresyon bu üniversite ve yeni evlendiği yıllarında hayatınızın bir parçası mıydı?
Üniversite benim küçük yılında bir toplam kaza oldu. Benim nişan sırasında, çok Reed şaşkınlık için, her gece ağladım. Bu şimdiye kadar ciddi depresif ilk kez oldu. Ben tedavi oldu ve ben ilk kez ilaç almaya başladı. Ben saatlerce ağlardı. Ben özellikle bir şey düşünmüyordum, bu umutsuzluk ve bana iner karanlık sadece bu kesilir üzüntü ve duygusuydu. Ben sadece ağlamak ve ağlamak ve ben sonsuza kadar ağlamaya olabilir ve yapılması asla gibi hissetmişti. Bu korkunç, umutsuz, korkunç bir duyguydu. Ve terapist ben kısa bir süre için antidepresanlar almak önerilir. Birkaç ay sonra hamile kaldım ben o zaman ben evlenmeden önce birkaç ay onları aldı ve, ben onları alarak durdu.
Elizabeth doğdu sonra, Ruh gerçekten güçlüydü. Bu küçük bebek için harika bir anne olmak istedim ve ben şeyler her şeyi doğru yapmak, onun için mükemmel olmak istedim. Hayatta olmanın normal şeyler ile Elizabeth mücadele görmek benim için psişik gerçekten acı oldu. Bu çok zarar. Ben üzgün hissettim ve hayatın normal şeyler hakkında çok şey endişe. Ben meşgul zaman yaptım ağlayan nöbetleri sahip değildi, ama yine de depresif ve bunu tanımadı.
Aynı zamanda, müjde içine gerçekten. Ben Elizabeth bir bebek oldu ilk defa başıma Mormon Kitabı okuyun. Ben gece geç saatlere kadar kaldı ve başıma Mormon kılavuzun benim üniversite Kitap ile çalıştı. Bunun için aç oldu. Ben sevdim.
Yaklaşık on yıldır, "turbo anne" ve gayretli bir Mormon oldu. Doğrusal bir öğrenci olmak isteyen gibi benim motivasyon tür. Çok harici odaklı ve ben Ruh çok hissettim, ancak, bu müjde yaklaşan bir olgunlaşmamış yoluydu. Ve olgunlaşmamış oldu, ben benim 20s ve bu gelişme sadece benim sahne oldu. Ben gerçekten doğru varlık olduğunu düşündüm, ama benim dışa davranış değil, insanlarla ve Allah ile benim ilişkiler odaklı çünkü ben ne kadar işareti kapalı fark etmemişti.
Eğer maneviyat izlendi şekilde bir değişiklik tetiklenen bir olay var mıydı?
Şeyler benim altıncı bebek ile hamile var değişmeye başladı. Benim yürümeye başlayan çocuk Matt, bizim beşinci çocuk, onun femur kırdı oldu. Bu bizim aile vardı ilk kriz oldu ve kocam ya da ben ona zarar olsaydı gerçekten bir gövde döküm Matt olması ve beni anlamaya çalışıyorum görüşme sosyal hizmetler için beni sarstı. Bu travmatik oldu. Ben hamilelik son derece hasta olduğunu ve çok hassas ve yıpranmış hissettim. Daha sonra Sam, bizim altıncı çocuk, üç hafta erken doğan ve [yenidoğan yoğun bakım ünitesi] NICU olmak vardı. Sam durumu ilk başta çok zayıftı. Bir gece, onun durumu hızla bozulan ve ben ölmek için gittiğini düşündüm. Daha önce böyle bir güvenlik açığı yaşamamış. Blinders off-I alınıp gibi aniden çevremdeki insanların acı olduğunu farkındaydı ve ailem muaf olmadığını hissettim.
Bu noktaya kadar bazı gerçekten zor şeyler bir çocuk olarak bana oldu çünkü, kötü şeyler oldu biliyordu, ama her şey bir anne olarak farklıydı. Ben çocuklar için oluyor bu kötü şeyler tutmak zorunda gibi, çaresiz hissettim, ve onları ben bir çocuk olarak hissetmişti şekilde hissetmek istemiyordu. Onlara zarar istemiyordu ve bunu önlemek için denemek için her şeyi yaparım. Ama sağlık krizler vardı, ben sıfır kontrolü vardı. Ben kadar durumlarda gitmek, ben hiç "dizginleri tutan" olmadığını fark etti.
Peki bu yeni gerçekleştirilmesi ile başa çıktınız?
Benim ilk kişisel makale yazdı, "Shaulee Kapısı," Sam yaklaşık altı aylıkken. İlk versiyonu korkunç-çok içip ağlayan ve duygusal manipülatif-ama harika olduğunu düşündüm. Ben tüm arkadaşlarıma ve aile için kopya yapılan ve güvenilir bir arkadaş bazı nazik ama sağlam geribildirim sunulan kadar yüksek uçuyordu. Bu başka bir depresif atak yükseklikte oldu. Zamanla ben deneme gözden geçirilmiş ve Üs II yazma yarışması için sunulan ve bir eş kazanan ismini vermek onurlandırıldı.
Kısa bir süre sonra Kylie Turley, benim evli-at-BYU gün bir yakın arkadaşı, kendi edebi dergi kurma hakkında konuşmaya başladı. Bu fikir ilk başta deli gibi görünüyordu, ama bana gitmesine izin vermedi. Ben gerçekten inandığı ya da hayat hakkında bildiklerimi, hiçbir fikri yoktu fark Sam doğumundan sonra bu kimlik krizi vururdu. Bunun yerine kendimi içinde yaşayan ve otantik bir kişi olarak insanlar ile ilgili, hayat bana öğretmek ve bana dönüştürmek için izin bir aile hayatı düzenlemek için çalışıyordu. Ben kendimi içinde bu merkez olmasaydı ben müjde iyi bir ebeveyn ya da iyi bir eş ya da iyi bir kardeş olamazdı fark, bu temel kimlik ve öz-farkındalık. Ben sadece yazılı olduğu için önemli olduğunu keşfetmek oldu. Segullah diğer LDS kadınlara benzer deneyimleri olabilir bir forum olarak oluşturuldu.
Yani yazma öz-farkındalık getiriyor?
Bu olabilir. Biz diğer insanlarla yazıları paylaştığınızda, birbirimizi ve kendimizi daha çok farkında olmak. Bu gerçekleşmesi benim için büyük bir dönüm noktası oldu. Bundan önce, kendini benim anlamda tüm şeyler benim çocuklar için ne yapma ne kadar başarılı Ben anne ne tür sarılmış ve oldu. Bu asil geliyor, ama bir anne güvensizlik sürdüğü durumlar o kendi geleni folyo olacaktır. Sam odak I başkalarına ulaşmak olabilir sağlam bir kimlik geliştirme ve yazma yoluyla kendini keşif benzer aranan LDS kadınların bir topluluk oluşturmak için kaymıştır doğdu sonra. Odak Bu değişim gerçekten çok önemliydi. Kendimi bir LDS annenin sözde ideal bir uygun yapmak için bir on yıl için çalışıyor vardı ve ben çok endişeli ve çoğu zaman korkuyordu. Bu korku benim ebeveynlik ve benim evlilik ve diğer insanlarla benim ilişkiler içine döktü.
Nasıl Thomas, en küçük çocuk, gelişi Ailenizde şeyler değişti?
Ben yaklaşık bir yıl ve bir buçuk hamile kalmaya çalışıyor ediyorum. Bu kolayca gelmedi ilk kez, ve bu beni gerçekten sarstı. Ben Thomas ile hamile kaldım, bu Reed ve benim için kutlama büyük bir neden oldu. Bizim evlilik her zaman yeterince kararlı olmuştu, ama yıllardır bizim ilişkide gerginlik bir çok olmuştu. Ben koca ve baba belirli bir şekilde rolüyle oynamak için onu almak için (çok zor!) Çok sert çalışıyordu nerede bu modda olduğunu ve bu ikimiz arasında kızgınlık bir sürü neden. Benim kimlik krizi ve odak sonuçlanan kayması sonra, benim "kontrol ucube" yollardan gidelim başladı, ve Reed ve ilişkilerimizde inanılmaz bir rönesans vardı. Bu büyüyen bebek bizim yeniden keşfedilen sevgi ve bağlılık sembolü haline geldi. Sadece sevindi.
Ancak, baştan çok daha çok benim diğerlerine göre, çok sert bir gebelik oldu. Ben bedenim taşıyan ve pek çok çocuk için bakım yıpranmış, ve ben vadede gebelik taşıyan zor bir zaman için gittiğini biliyordu olduğunu hissetti. Ben, yaklaşık üç ay erken 28 haftalık emek girdiğinde rağmen, şok ve korktum. Neyse ki ilaç kasılmalar durdu, ve benim su kırdı ve Thomas doğmadan önce ben iki hafta hastane yatak istirahati oldu. Onun prematüre nedeniyle ciddi solunum sıkıntısı yüksek bir olasılık olduğunu, bu yüzden onun Apgar skorları iyi zaman biz çok rahatladım. Sonra doktor geldi ve anlattı o Thomas Down sendromu olduğunu sanıyordum. Tamamen ben yaşadığı sakatlık nedeniyle onu sevmek mümkün olmaz dehşete ve endişeli hissettim. Thomas altı hafta sonra hastaneden taburcu edildi zaman, bir tam gelişmiş depresif atak ortasında ve her şey oradan aşağı doğru spiral.
Elizabeth'in doğum ve Thomas'ın doğum arasında yıllarda depresyon için tedavi görmüş?
Hayır şimdi, ben onca yıl depresyona açık bir şekilde görüyoruz, ama o zaman bunu kabul etmedi geri arıyorsunuz. Hafif-orta depresyon Bana normal hissettim, ben ilaç devam kadar ben ne olduğunu için benim durumum gördüğünü değildi.
Benim için, bir depresif atak sırasında, uyanma bir yüktür. Nefes ağrılıdır. Sadece canlı olmak için sürekli stres var. Bu yükü sadece normal duygusal inişler ve çıkışlar geride bırakarak, kaldırılması için ... Hatta fark tarif edemem. Ben ilaç kelimenin tam anlamıyla, hayatımı kurtardı inanıyoruz.
Size en yardımcı olur ne bulduk?
Üniversiteden beri ilk kez düzenli olarak mükemmel bir terapist görmeye oldum ve büyük bir fark yapıyor. Ben ilaç değildi Ama ben, ben duygusal açıklık ve sakinlik iyi bir anlaşma gerektirir, onunla şimdi yapıyorum işi olamazdı. Ben düşündüm, tedavi öncesi "Ben sorunları çözmek istiyorsanız, uyuşturucu ile maske değil." Ancak tedavi bana bu sorunları çözmek için sağlayan oluyor çok şey. Insan-ilaç farklı tedavi iş için farklı yaklaşımlar tek seçenek değildir. Ancak ilaç ve tedavi kombinasyonu en etkili olduğu gösterilmiştir, ve bu ne ışık tedavisi, meditasyon ve düzenli, sıkı egzersiz gibi önlemlerle birlikte, benim için çalışıyor var olmuştur.
Sana, gerçekleştirmek için zor bir süreç oldu hayal "Bu benim hayatımın geri kalanı için benimle olacak bir şeydir."
En azından bu hayatının geri kalanı için. Ben Elizabeth ile hamile kaldım ve normal fonksiyon olabilir gibi hissettim zaman bu Prozac alarak durdu zaman gurur oldu. Ben ilaç bağımlı olmak istemiyordu. Bu sırada Eğer yapılması gereken işleyen bir insan olmak olduğunu bilmek korkunç bir duygu ilaç-ve benim durumumda, bu geçici bir önlem değil. Ama bu gerçeğe kendimi istifa ettik. Ben kendim yapmak için güçlü bir şey olduğunu tespit düşünürdüm, ve ilaç bir kaytarma olduğunu. Şimdi güçlü olma yolunda tedavi almak için olduğunu anlamak, ve sorumlu olma yolunda daha iyi elde etmektir.
Nasıl depresyon ile deneyiminizi Çocuğunuza aynı uyarı işaretlerini fark yardımcı oldu?
Bir keresinde daha sağlıklı ve istikrarlı hissediyordum ve ben depresyon benim direnç üzerinden kazanılmış ediyorum, benim kızlarından biri daha sonra oğullarım biri rahatsız davranışları tanımak ve başardı, ve son zamanlarda başka bir oğlu. Onlar için en büyük belirti şey, sakatlayıcı melankoli ve korku ve hesaplamak değildir anksiyete bir yük bağlı değil derin ve saygılı üzüntü oldu. Bu üzücü şeyler zaman üzgün olmak normaldir. Onun ruhunun kaderi endişe, ya da dokuz yaşındaki o yaşayan durdurabilir ki (yüksek sesle, ve tekrar tekrar) dilemek için çünkü Ama altı yaşındaki ağlamaya için normal değil. O insanlar ve ne kadar kendini hor gelen hissettim nasıl izole sözle, ve mevcut durdurmak istedi olacaktır. Bu kadar üzüntü ve korku ile çalkalanır çünkü uyuyamıyorum zaman Davranış-bilge, en büyük ipuçları (özellikle benim genç oğlu, için) biridir.
Depresyon utanç olmayan ve benim çocuklar için utanç duygusu transfer değil büyük bir yardım olmuştur. Ben onlara söyleyebiliriz sevindim, "Ben, bu nasıl hissettiğini biliyorum" ve onlar da bunun için mutlu olduğunu düşünüyorum. Ama kapak tarafı var. Bazı insanlar "Oh, bu, size depresif ve birbirlerini anlamak böylece çocuklar depresyon bulunmuyor o kadar harika" ve birçok yönden doğrudur, dedi. Bir depresif çocuğun ihtiyaçlarını önemli ölçüde artırmak çünkü Ancak aynı zamanda, herkes için çok zor hayat yapar ama yardımcı olmak için bir depresif annenin kapasitesi önemli ölçüde azalır. Bu çok kötü bir durum uygun bulunuyor. Ben mücadele ediyorum, ben mücadele ve bu korkunç, korkunç bir duygu vardır benim çocuklara yardım için daha az güçlü o kadar değilim.
Nasıl depresyon ile deneyimlerinizi müjde ile ifade ve ilişki değişti?
Çok değişti. Artık benim deneyim uygun birçok yabancı inanç, fikirleri ve LDS kültürden paradigmalar gitmesine izin verdim. Ama aynı zamanda, benim tanıklık merkezi unsurları değişti-aslında, daha sağlam köklü oldum değil. Belki de belirleyebilir en belirgin değişiklik Ben eskisi gibi korkmuyorum olmasıdır. Hayatımda-benim hataları ve günahları, krizler ve arıza ve yaralarda en acı şey özgürlük ve büyüme ve sevgi için benim en büyük araç olduğu kanıtlanmıştır-başkalarının elinde aldı ve bu nedenle mutluluk için. Bu yüzden en başarılı kişi, en doğru kişi, ölüm en nedbesiz kalır biridir fikrini inanmıyorum. Ben biz hayat bize dönüştürmek için izin vererek olması gerekiyordu kiminle haline inanıyoruz.
Bir Bakışta
Kathryn Lynard Soper
Yer: West Jordan, UT
Yaş: 38
Çocuk: yedi çocuk 16 ile 4 yaş arasında değişen
Meslek: yazarı, editör ve kurucusu Segullah Grup
Okullar katıldı: İngilizce Brigham Young Üniversitesi, BA
Şu Kilise Arama: Gospel Doktrini öğretmen
: Web üzerinde www.KathrynLynardSoper.com
Şela Miner ile röportaj. Maralise Petersen ve Brittney Oler tarafından fotoğraflar.
Paylaş Bu yazı: