İlk bölüm: Vasily Botylev. Efsaneye giderken.
Alman tarihçi ve eski SS Obersturmbannführer Paul Karel'e göre, 9 Şubat 1943'te Wolfschants merkezindeki Adolf Hitler safra ile ilerledi. Son derece net bir emir verdi: "Ruslar denize atılmalı." Fuhrer herhangi bir nüansla ilgilenmedi, herhangi bir mazereti kabul etmedi, birkaç yüz denizcinin tüm bir bölüm için köprü başını genişlettiği ve Novorossiysk limanını kafasında yeni bir keder sanatçısı ve eski onbaşı kullanması hayalini gönderdi.
Küçük Dünya'da yıkıldı havacılık, zırhlı araçlar ve çok sayıda piyade birimi. Swabia ve Bavyera'dan gelen göçmenlerin köylülerin savunmasını kırmaya çalıştığı 4. madencilik piyade bölümünün savaşla sertleştirilmiş dağ atıcıları bile. Dövüşler neredeyse gündüz gibiydi. Ancak köylülere en korkunç darbe Binbaşı Kunikov'un ciddi şekilde yaralandığı haberi oldu. Uzun bir süre, böyle bir yaranın koşullarında, kıyıya demirleme girişimini bile hayal kırıklığına uğratan ateş yoğunluğu nedeniyle komutanın zamanı tahliye edilemedi. Ancak tahliye Kunikov'u kurtaramadı. 14 Şubat 1943'te Sezar Lvoviç'in kalbi durdu.
Sezar Kunikov
İniş partisi komutanını kaybetti. Memurların ve denizcilerin gözleri istemsiz kıdemli teğmen Vasily Botylev'e koştu. 22 yaşındaki subay aslında tüm iniş güçlerinin komutasını aldı. Sonuç olarak, aşırı tahmin edilmesi zor olan köprü başının savunulması ve muhafazasında en önemli rollerden birini oynadı. Botylev, 23. yaş gününü yakın toprak gözyaşlarından sallayan topun ve topun gürlemesi eşliğinde tanıştı.
Kunikovites liderliğindeki
Mart 1943'ün sonunda, Botylyov başkanlığındaki tüm Kunikovo müfrezesi, dinlenme ve reform için Malaya Zemlya'dan tahliye edildi, çünkü neredeyse iki aylık sürekli dövüşten sonra Kunikovitler insan yeteneklerinin sınırındaydı. Gelendzhik, bir zamanlar bir çare olarak, paraşütçülerle bir hastane şehri olarak tanıştı.
20 Nisan, müfrezenin insanlarla doldurulmasından sonra Vasily Botylev komutanlığına atandı. Bu zamana kadar kaptan-teğmen rütbesine layık görüldü. Müfrezeye yeni bir savaş görevi verildi - köprübaşı birliklerine mühimmat, yiyecek ve diğer yükleri düzgün bir şekilde sağlamak. Karadeniz'in sürekli bombardımanı ve ölümcül suları koşullarındaki ekonomik işlev, her mühimmat kutusu, her hüküm için günlük bir savaş haline geldi.
Vasily Botylev. Resim Nikolai Bout
15 Ağustos'ta, Kunikov'un gayri resmi adını taşımaya devam eden Botyleva ve müfrezesi aniden görevden çıkarıldı ve arkaya boşaltıldı. Ertesi gün 143. ve 325. Deniz Piyadeleri taburlarının savaşçıları müfrezeye transfer edilmeye başlandı. Böylece, müfrez yeniden organize edildi ve şimdi deniz birliklerinin 393. ayrı taburu olarak adlandırıldı. Komuta, yeni formasyonun komutanı Yüzbaşı-Teğmen Vasily Botylev'i atadı.
O zaman bile, ayrı bir deniz taburunun büyük bir saldırının bir parçası olarak bir sonraki inişi beklediği açıktı. Georgy Kholostyakov'un anılarına göre, pratik anlamda yeni bir iniş operasyonu hakkında ilk konuşmalar onunla başladı filo Amiral Vladimirsky 1943 yazının ortasında. Bu nedenle, Binylev, Binbaşı Kunikov'un en iyi geleneklerinde personel yetiştirmeye başladı. Ve daha önce iniş düşmanlarından biri, kuzeydoğu ve soğuk buzlu su olsaydı, savaşçılar Ağustos sıcaklığından, yüksek nem ve sürekli içme suyu kıtlığı koşullarında öğleden sonra 35 dereceyi aşan bir sıcaklıktaydı.
Ağustos ayının sonunda, 393. Zorunlu Deniz Kuvvetleri subaylarına Novorossiysk Deniz Üssü komutanlığı çağrıldı. Bu tür deneyime sahip olmayan düzenli piyade birimleri saldırı inişinde yer aldığından, 393'e 20 tecrübeli avcı göndermesi emredildi, böylece eğitimlerinin en az bir kısmını iki haftadan daha kısa sürede paylaşabildiler.
Botylev savaşçıları eğitmeye devam etti ve kısa süre sonra NSAF'ın merkezi hava indirme birimlerinin komutanlarına, sadece filo komutanı, üssü başkanı ve karargahın daha önce bildiği iniş yerlerinin belirli koordinatlarını bildirdi. Doğrudan limanın topraklarına iniş yapmayı planladılar. Aynı zamanda, çimento fabrikalarında savunmayı sürdüren toprak sahipleri ve piyadeler, paraşütçülerle eş zamanlı olarak saldırıya geçti. Ancak bu, işi hiç kolaylaştırmadı ve Vasily Andreevich, Almanları hangi güçlerin yoğunlaştırdığını bildiği için bunu çok iyi biliyordu.
Amiral Kholostyakov anılarında Alman savunması hakkında yazıyor:
“Naziler bir yıl boyunca Novorossiysk'te katılaştı. Limanda, sette, plajlarda, düşman savunması suyun en başından başlar: iskele ve marinalardaki makineli tüfek pillboxları, dikenli tel, mayınlar ... Ve sonra - kalın duvarlı taş binalar kalelere dönüştü, alt katlardaki silahlar, mühendislik bariyerleri hatları . Liman yaklaşımları ve iç baskın düzinelerce topçu bataryası tarafından vuruldu.
İki düşman bölümü kenti doğrudan savunuyor ve özel ekipler limanı savunuyor. Bavyeralıların görev yaptığı 73. Piyade Tümeni, Alman ordusunun en iyilerinden biri olarak kabul ediliyor. Perekop, Kerç ve Sivastopol'u bastı. "
İki düşman bölümü kenti doğrudan savunuyor ve özel ekipler limanı savunuyor. Bavyeralıların görev yaptığı 73. Piyade Tümeni, Alman ordusunun en iyilerinden biri olarak kabul ediliyor. Perekop, Kerç ve Sivastopol'u bastı. "
Modern Novorossiysk liman, Markotkh Sıradağları'nın görünümü
Burada Mavi Hat savunması başladı. 393 OBMP'nin siyasi subayı Nikolai Starshinov, daha sonra kenti savunan iki bölüme ek olarak, limanda "zamanın en son teknolojisi" ile donanmış iki deniz ve görünüşte özel mobil liman birimlerinin olduğunu hatırlattı.
Her ne pahasına olursa olsun fırtına
2 Eylül 30'te saat 10: 1943'da, koparma grubunun torpido botları körfezin girişinden kırılarak Alman net bariyerlerini kırarak ve 20'ye kadar hap kutusu ve sığınak imha etti. Pro-gemilere koşan Almanlar, hem uzun menzilli topçu ateşi hem de kıyıdaki müstahkem noktalardan makineli tüfek ateşiyle çılgınca ateş ettiler. Savaşçıları indirmek için çok az zamana sahip olan bazı gemiler, iskelelerin sağ altına inmişti.
Botylev hemen petrol iskelesinde küçük bir köprübaşı yarattı, ancak komşularınkinden çok daha büyüktü. Görünüşe göre, çok fazla deneyim etkilendi. Tüm sahil mayın tarlalarıyla noktalı ve tel çitlerle çekildi. Savaşçılar, hızlı bir şekilde geçiş yapmak için çok değerli tanksavar bombaları harcamak zorunda kaldılar.
Saldırıyı geliştiren Botylev’nin taburu tren istasyonu ve yakındaki altyapı için bir kulüp binası, yük istasyonu ve daha fazlası şeklinde bir savaş başlattı. Yakında hepsi denizcilerimiz tarafından işgal edildi. Ancak, daha ileri gitmek için ne kaynaklar ne de savaşçılar vardı - denizciler dairesel bir savunma aldı. Novorossiysk liman idaresi binasında bulunan Alman Deniz Piyadeleri karargahına ilk fırtına girişimi başarısız oldu. Bina bir kaleye dönüştürüldü.
Botylev, liman otoritesine bitişik denizciler için kulübün binasını işgal etti. Starshinov genç kaptanın nasıl sırıttığını hatırladı:
“Savaş zamanı paradoksu. Savaşan partilerin iki karargahı neredeyse yakınlara yerleşti. Dahası, her ikisi de Deniz Piyadeleri'ne ait. ”
Düşman hemen zırhlı araçları iniş alanına çekti ve denizcileri Tsemess Körfezi'ne atmak için koştu. Birkaç saat süren savaşın ardından, mühimmat sıkıntısı yaşandı ve Malaya Zemlya'dan ve koyun doğu tarafındaki saldırının gelişmesi, düşmanlarına, konumlarına derinlemesine yerleşmiş şiddetli bir direnişle karşılaştı.
Bu sırada Botylev kendini tüm gücüyle savundu. Yukarıda bahsedilen Starshinov bu anları nasıl tarif etti:
“En azından sürünerek hareket edebilen yaralılardan bazıları pencerelere taşındı ve mümkün olduğunca Nazileri vurdu. Geri kalanlar, yoldaşlarına herhangi bir şeyle yardımcı olmak için güçsüz, yerde yatıyordu. Bir Kırmızı Donanma adam, her iki bacağı da dizlerinin üstünde yırtılmış, makineli tüfeklerine titreyen ellerle mühimmat taktı. Olanlara kayıtsız kalamazdı.
“Su, su ...” sesleri duyuldu. Yaralılar, kuru, çatlamış dudaklarını zar zor hareket ettirerek içmelerini istedi. "
“Su, su ...” sesleri duyuldu. Yaralılar, kuru, çatlamış dudaklarını zar zor hareket ettirerek içmelerini istedi. "
Tank karşıtı tüfekler ve el bombalarına ek olarak, paraşütçülerin Alman zırhına karşı hiçbir argümanı yoktu. Tıbbi hizmetin büyük bölümü 393 OBMP Peter Laptev, askerleri ancak düşmandaki tüm diski sıktıktan sonra yaralardan kurtarmak zorunda kaldı. Durum her saat daha da kötüleşti. 200 metre mesafeden, birkaç Alman kundağı motorlu silah kulübe ateş etti. Bazen Naziler binanın içine girmeyi bile başardılar ve zemin katta kısa bir el ele mücadele başladı.
Bekle ... ve nokta
Taburun kuvvetleri gözlerimizin önünde eriyorlardı. Durumu değerlendiren Vasily Andreevich, "iki ölümden en şerefli seçilmesi gerektiğini" söyleyerek mevzilerine topçu ateşi dedi. Mermiler yağdı ... Botylev’in savaşçıları beş gün boyunca düşmanın saldırısını geri aldı. Geceleri, sorties yapmayı başardılar - izciler merkez binalarında bile Alman denizcilerini katletti. Ancak öğleden sonra zırhlı araçların desteğiyle savaşçılarımız tekrar kuşatıldı. Botylev tekrar tekrar kendi kendine ateş etmek zorunda kaldı, bu da sonunda sıradan hale geldi.
Gerçekten de Botylev'in saldırı müfrezesinden doğan bir keskin nişancı Philip Rubajo, durumu bir kez daha nişancılıkla kurtardı. Ancak 14 Eylül'de keskin nişancı yanında patlayan kabuk, savaşçının bacaklarını ağır bir şekilde kesti. Denizciler, Rubajo'yu tüfeğinden ateş etmeye devam eden ve ilgili gibi görünen bir yağmurluk üzerinde taşımak zorunda kaldı. 15 Eylül'de başka bir mermi duvarı Rubajo’nun pozisyonuna çevirdi. Philip kafasından ağır yaralandı. Kurtarırken sadece atmayı başardı: "Görünüşe göre kendini vurdu." Zaitsev Stalingrad'a eşdeğer Novorossiysk'in keskin nişancı efsanesi Rubakho, aynı gün öldü.
15 Eylül'e kadar Botylev’nin taburu işgal altındaki binaları umutsuzca savunan ve karanlıktan yararlanarak, komşu binaları ele geçiren ayrı müfrezelerden oluşuyordu. Böyle bir savaşı kontrol etmek alışılmadık derecede zordu, ancak Botylev, denizlerin işgal ettiği tek bir bina Almanların eline geçemedi.
Starshinov tarafından çok canlı bir şekilde tanımlandı:
“Ama belki de asıl zorluk, tek bir savunma hattımız, ayrı, bağımsız muharebe operasyon birimleri ile sürekli istikrarlı bir iletişimimiz olmamasıydı. Düşmanlar bundan faydalanmaya çalıştı. Saldırıdan sonra sürekli saldırı başlattılar, eyleme geçtiler tanklar, kundağı motorlu toplar, tarla topçuları ve harçlar ...
Nadiren ateş ettik, ama kesin. Zaman zaman el bombaları uçtu. Sadece Nazilerin birikimi ile ve sonra en gergin anlarda atıldılar. Ve sadece bir görüş оружия sınırlama olmaksızın kullanılan paraşütçüler - hançerler. Düşman el ele mücadele için uygun bir mesafeye yaklaştığında harekete geçti. Sonra Karadeniz halkı saklanma yerlerinden sıçradı ve kendilerinden çok fazla olup olmadıklarını düşünmeden özsüzce Nazilerle savaşa girdi. ”
Nadiren ateş ettik, ama kesin. Zaman zaman el bombaları uçtu. Sadece Nazilerin birikimi ile ve sonra en gergin anlarda atıldılar. Ve sadece bir görüş оружия sınırlama olmaksızın kullanılan paraşütçüler - hançerler. Düşman el ele mücadele için uygun bir mesafeye yaklaştığında harekete geçti. Sonra Karadeniz halkı saklanma yerlerinden sıçradı ve kendilerinden çok fazla olup olmadıklarını düşünmeden özsüzce Nazilerle savaşa girdi. ”
Sadece 15 Eylül'ün sonunda, Tsemess Körfezi'nin doğu tarafında ilerleyen 55. Muhafız Tüfek Bölümünün birlikleriyle birleşme şansı vardı.
Devam edecek ...