Birleşik Devletler ve Avrupalı arkadaşları, tüm dünyayı Kremlin’in Sovyet imparatorluğunu restore etme konusundaki hain planları üzerine atmaktan yorulmazlar. Fakat şunu da açıkça söyleyelim: Rus halkı, kendi ülkelerindeki yaygın liberalizmden bıktı. Rusya’daki liberal düşünce, neredeyse yüzyılın dörtte birinde anlaşılır bir sonuç getiremeyen, mantıklı ve şerefsiz bir sona yaklaşıyor gibi görünüyor. Donanma liberallerinin “büyük” umudu bile onları büyük ölçüde hayal kırıklığına uğratıyor gibiydi.
Ülkedeki kayıpların listesi ve aynı dönemde insanlar çok uzun. Soru oldukça mantıklı: ne yapmalı? Ve burada Putin tarafından yapılan seçim oldukça mantıklı görünüyor - bu, 21. yüzyılın bir örneğini Rus İmparatorluğu'nun inşası için bir kurs. Fakat bu, çarlık döneminde Rus imparatorluğunun yeniden doğuşunun veya Sovyet imparatorluğunun yeniden canlandırılması meselesi değil. Böyle bir yol olası değildir. Açıkçası, yeni bir Rus imparatorluğunun inşası için, yeni bir formül ve yeni bir format, hükümetin iç politikasında koşulsuz değişiklikler ve dış politikanın güçlü bir modernleşmesi gerekiyor.
Bugün yeni bir imparatorluk kurma konusunda profesyonel uzmanlar arasında bir anket yaparsak, o zaman başka hiç kimse, belki de Panarin ve Prokhanov, Rusya İmparatorluğu'nun yeniden canlanmasının mümkün olduğuna inanmaz. Nesnel olarak konuşursak, her şey böyle görünüyor.
Ve bir zamanlar Rusya'nın devrimden ve iç savaştan sonra yeniden doğacağına kim inanırdı? O zamanlar durum şimdi olduğundan çok daha karmaşık ve zordu.
Ve yine de, Rusya muhteşem bir atılım yaptı ve uzun bir süre boyunca iki dünya hegemonundan biriydi.
Bugün Rusya'nın liderliğin zorlu bir siyasi iradesine ihtiyacı olduğu açıktır, aksi takdirde ülke ezilecek ve ezilecek ve ne tür bir imparatorluk yaşayacaktı.
Çiçekler varken, bekleyelim, meyveler nelerdir, en azından, Rusya'nın Suriye konusundaki konumu bir miktar iyimserlik uyandırıyor ve Putin'in geri kalanında aynı irade ve bilgeliği göstereceğini umuyor. Ve eğer birçok veriyi değerlendiren Litvanyalı demokratlar, Litvanyalı “demokrasi zaferi” uğruna kendi halklarını vurduysa, o zaman kim, belli şartlar altında, Rus demokratlarının “daha yüksek hedefler” uğruna, vatandaşlarının kanını akmayacağını garanti edebilir? Navalny'nin protestosunun şu anki “idolü” bir çok kelimeye benzeyen hiçbir şey için değil, bir mitingde Kremlin'in fırtınasına doğru yürüdüğünü açıkladı. Bu olursa elbette mermilerin altına girmezdi. Demek Yeltsin döneminin ünlü olaylarındaydı. Yani Kırgızistan'da bizimle birlikteydi. Ve Rusya'daki gelişmelerin bu sürümü korkutucu.
Neredeyse bir yüzyılın çeyreği, Rus toplumunun ve ülkenin bir bütün olarak hiçbir yere geçiş dönemi alanında sıkışıp kalmasına neden oldu. “Demokratlar” büyük bir ülkeyi başarıyla tahrip etti ve yağmaladı, ancak Bolşeviklerin aksine, karşılığında bir şey yaratamadılar.
Rusya en acımasız savaşı kazanmayı başardı hikayeler İnsanlığın En kısa sürede, yıkılan ülkeyi restore etti ve savaşın bitiminden sadece 12 yıl sonra dünyanın ilk uzay uydusunu başlattı. Bugün pek çok insanın Sovyet geçmişi hakkında nostaljik hissetmesi şaşırtıcı mı? Komünizm yüzünden değil, dikkat et.
Bugün, Rus toplumu paramparça oluyor ve her parçası kendi seçimini devlete empoze etmeye çalışıyor. Ünlülerin etkenleri bir efsane değildir. Birliğin dağılmasından sonraki yıllar boyunca, Rusya'da bu tür “ajanların” gerçek bir ordusu oluştu - Rusya'dan ve Rusya'dan ve Tanrı'dan kim ve kim olduğunu patolojik olarak nefret eden bir grup insan. Aynı zamanda, sosyal ağlarda, internette görüşlerini bile gizlememesi korkunç. Kısa süre önce Bozena Rynska, emeklilere ölmeye ve genç ve güzel hayatını zehirlememeye çağırıyor ... Ve bu karanlığı. Rusya'da uyumlu bir toplum yok, birbirinden nefret eden bölümlere ayrılmaya devam ediyor. Ve bu arada, mevcut liberallerin geçmişimize nasıl güldükleri ve nefret ettikleri önemli değil, kesin olarak toplumun uyumunda, başarıların kökleri yatar.
İç savaştan sonra, erkek kardeş kardeşe ve herkese karşı her şeye karşı savaştığında, Rusları tek bir yumrukta toplayacak bir güç yoktu. Ve yine de Rusların Bismarck tanımı işe yaradı ve cıva parçacıkları olarak hızla tek bir bütün halinde birleşebildiler. Bugün böyle bir mucize mümkün mü? Evet, bunun mümkün olduğunu söyleyebiliriz, ancak bir ulusun lideri sadece “kendi” için değil herkes için bir olmalı. Vladimir Putin, Valdai'nin uluslararası tartışma kulübünün katılımcılarına yaptığı bir program konuşmasında bunu söyledi.
Çar Alexander III, Rusya’nın sadece iki müttefiki olduğunu söylerse - ordu ve donanma, toplumun “Otokrasi” sloganı altında yeterince birleşmesi. Ortodoksluk. Narodnost, ”bugün hala bunu görmüyoruz. Ordu ve donanma oldukça zayıf, durumun düzeltilmesine yönelik eğilimler yeni ortaya çıktı ve bu süreç yıllar alacaktır. Toplumun “uyumundan” bahsettik… Görünüşe göre Rusya artık o zaman “çürümeye” gerek yokmuş gibi korkacak bir şey yok ve kapitalizmde sıkıca “oturuyor”. Ancak Rusya'yı kir gibi bitirmek isteyen iyi dilek sahiplerinin arkadaşları. Neden?
Ancak Bismarck'ın diğer sözlerini hatırladıkları için: “Rusya'nın zayıflığından bir kez yararlandığınızda, sonsuza dek temettü almayı beklemeyin. Ruslar her zaman paraları için gelir. Ve geldikleri zaman - sözde sizi haklı çıkartarak imzaladığınız Cizvit anlaşmasına güvenmeyin. Yazdıkları kağıda değmezler. Bu nedenle, Ruslarla dürüstçe oynamaya ya da hiç oynamaya değer. ” Zayıf bir Rusya korkusunun bile geldiği yer burasıdır. Avrasya Birliği'nin yaratılması korkusuyla orası. Bir asırdan fazla bir süredir bu Bismarck kelimeleri, ama yaşlanmazlar. Rusya'nın düşmanları bu sözleri iyi hatırlıyor, ancak sadece Rusların kendileri farklılaşıyor, kendilerini kaybediyorlar. Putin milletinin lideri bu sözleri hatırlarsa, Rusya'nın hala bir şansı ve umudu vardır.
Avrasya Birliği'ni gerçek içerikle doldurma şansı nedir? Bunu sefil, önemsiz, değil mi? Ve haklı olun.
Bununla birlikte, Singapur’un dünyadaki en yüksek yaşam standartlarından birine sahip olan müreffeh bir devlet olma şansı neydi? Evet, aslında, hiç yoktan az.
İnsan hayatının bir kuruşa değdiği ve okuryazarlık seviyesinin sıfıra yakın olduğu, fetid cesspool'a bakan tek bir aklı başında insan, Asya'nın bu kötü köşesinde böyle parlak bir geleceği öngöremezdi. Fakat insanların görüşlerini değiştirmeyi başaran bir adam vardı. Adı Lee Kuan Yew'di ve tüm bunlar bir neslin hayatı boyunca!
Ve türkiye Geçen yüzyılın başında, bu "Avrupa hasta adamı", parlak bir Osmanlı İmparatorluğu'nun acımasız bir saplamasıdır. Ancak ülkeyi çeviren bir adam vardı. Minnettar yurttaşlar ona "Türklerin Babası" unvanını verdiler ve Atatürk hakkında olumsuz yorumlar yapılmasını yasaklayan bir yasa kabul ettiler. Fakat bu adam bir ahlak ve erdem modeli değildi. Fakat işte sonuç: Rusya’nın tamamı “antalyas için” dinleniyor ve bugün Türkiye zaten daha fazlasını talep ederek bölgesel bir lider.
Veya Güney Kore, bir zamanlar dünyanın en fakirleşen ve o zamanki Amerikan uzmanlarının bile reddettiği canavarca fakir bir ülke. Fakat farklı düşünen bir ulusal lider vardı. Pak Jong Hee'ydi ve Kore “batı” dünyasının liderlerinden biri haline geldi ve malları dünya pazarlarına su bastı.
Tüm bu liderler için yolsuzluğun tamamen reddedilmesi ile karakterize edildi, her biri bu konuda, en yakınlarına bile acımasızca davrandılar. Rusya'da yolsuzluk acımasız ve toplamdır. Bu ulusal felaket, insanlar için veba.
Yeni bir Rusya'nın yapımında çok büyük ve henüz kullanılmamış bir faktör, potansiyeli sadece hafife alınmayan, ancak basitçe atılan yabancı Rus diasporası olabilir.
Bu arada, şu anda, diasporalar birçok devletin yaşamında önemli bir rol oynamış ve oynamaya devam etmektedir. İsrail devleti ve güçlü bir diasporası olan Yahudilerden bahsetmiyorum bile. Ve İsrail’in tüm güçlü ordusu için öncelikle yurttaşlarından dolayı yaşadığı ve yaşadığı gerçeği konusunda bir sır yoktur. Chrestomaten ve canlandırılması büyük ölçüde diasporası nedeniyle Çin örneği.
Tarihsel çarpışmalar nedeniyle Rusya, sayısı gerçekten hiç kimsenin hesaplanmadığı bir diasporaya sahiptir. Aynı zamanda, Ruslar dünyanın en büyük bölünmüş insanları oldular. Muhafazakar tahminlere göre, Rusya dışındaki Ruslar yaklaşık 25 milyon kişi. Bu, esasen, kesinlikle Rusya tarafından talep edilmeyen, büyük bir ekonomik ve politik sermayedir. Birliğin dağılmasından sonraki dönemde, yaklaşık 5-6 milyon insan, atalarından Orta Asya bölgesinden “kendi kendine hareket ederek” eve taşındı. Parmağına çarpmadan, Rusya çok büyük faydalar elde etti.
Her şeyden önce, yerleşimciler büyük bir demografik boşluk kapattılar. Bağımsız bir şekilde Rusya'ya taşınan yerleşimciler de kendilerini yerleştiler, konut edindiler, bir işe başladılar veya kendi işlerini kurdular. Rusya'da kişi başına ortalama kişi sayısı 20 metrekare olduğundan, yerleşimciler yaklaşık olarak bugünün fiyatlarında ülke ekonomisine yapılan büyük miktarda yatırım olan 100 milyon konut karesini satın aldılar. Tabii ki, hem konut hem de ölçüm aynı değildir. Fakat hem konakları hem de mütevazı yaşayanları olan vatandaşlarımı biliyorum - ama her şey ayarlandı. Ayrıca, yaşam masraflarını, ödedikleri vergileri de göz önünde bulundurun. Üstelik, Almanya veya İsrail’in aksine, Rusya göçmenlerin dilini öğretmek, yeni bir hayata adapte olmak, faydalar için tek bir kuruş harcamadı ve tüm bunlar milyarlarca dolar.
Maalesef, görevdeki iyimserliğe rağmen, yeniden yerleşim programı olduğundan daha fazla gıcırtıyor. Sonuçta, çoğunlukla iyi bir eğitim almış iyi uzmanlar Rusya'ya gidiyor ve yaş büyüyor, çünkü yaşlı insanlar ayaklarından çıkma riskini almadılar. Göçmenlerimiz, bir kural olarak, iyi çalışıyor, geleneksel müşavirlere tabi değil, yasalara uyuyorlar.
Neden hepsi yanlış? Sırrı şu ki, Rus yetkililer tüm bunlara ihtiyaç duymuyor. Tüm kırsal Rusya terkedilmiş durumda ve göçmenlerin toprak alması imkansız.
Hareket etmeye istekli birçok insan var, ancak Rusya bir üvey anne gibi tanışıyor ve göçmen kendini göstermezse, ustalık ve dünya cirosu göstermiyorsa, vaat ettiği yerlere ulaşmak zor.
Hatta Almanya ve İsrail'in pratiğiyle karşılaştırmak mümkün değil. Neden Almanya var? Tataristan, yabancı Tatarlar için tüm Rusya'dan daha fazlasını yapıyor. Harekete geçmeyi çağırırsanız, kapıyı tamamen açın. Aynı zamanda, bölge ülkelerinde, hareket Özbekistan ve Kazakistan'daki yetkililer tarafından engellenmeye başlar. Bu yüzden “Kazakistan'daki Ruslar” sitesi bir buçuk ay süren saldırıdan kurtuldu ve Rus “yetkili” den hiç kimse bir söz bile söylemedi. Ancak yeniden yerleşimi teşvik eden, referans materyalleri sağlayan ve daha pek çok şey bu site. Aynı zamanda, Rusya'nın kendisi ya kapıyı açık tutuyor, ya sonuna kadar açmayı unutuyor ya da kapanmaya hazırlanıyor.
Avrasya Birliği temasına geri dönersek, Rusya'nın kısa süreli faydalar uğruna vatandaşlarının çıkarlarını çok feda ettiğini görüyoruz. Rusya'nın ve yurttaşların yararına diasporanın potansiyelini açığa vurmak yerine, Rus yetkililer ve milletvekilleri diasporayı kulpsuz bir bavul olarak görüyorlar. Putin bırakmaya izin vermiyor, ancak sürükleyip bırakmak istemiyorlar. Neden sürükle Koşulları yaratın, her şey kendiliğinden gitmeyecek, fakat akacak!
Avrasya Birliği'nin yaratılışındaki gerçekte durum, kağıt üzerinde göründüğü kadar zarif değildir. Aynı Kazakistan'da milliyetçiler karşısında en güçlü muhalefet var. Ukrayna bir başka ciddi faktör ve buradaki soru, Birliği bu kadar ekonomik bir şekilde güçlendireceği anlamına gelmiyor. Bugün Ukrayna'nın başarılardan daha fazla sorunu var. Ancak iki ciddi yönü var. Her şeyden önce - manevi: o Rus atasözü evi olan Kiev, oradan Rus toprakları gitti. Aynı Bismarck, “Rusya’nın gücü, sadece Ukrayna’nın ondan ayrılmasıyla baltalanabilir… Sadece gözyaşı vermekle kalmayıp, aynı zamanda Ukrayna’yı Rusya’ya karşı koymak, tek bir insanın iki bölümünü zehirlemek ve erkek kardeşinin kardeşi nasıl öldüreceğini izlemek için de gereklidir. Bunu yapmak için, yalnızca ulusal seçkinler arasında hainleri bulmanız ve geliştirmeniz ve onların yardımlarıyla büyük bir ulusun bir kısmının öz-bilinçliliğini, her şeyden nefret edecek, türünü fark etmeden nefret edecek şekilde değiştirmeye ihtiyacınız var. Geriye kalan her şey zaman meselesi. ”
Neredeyse Bismarck'ın öngörüsü uygulamaya yakın. Bugünkü Ukraynalı seçkinler, yardımların çok koşullu ve zararın açık olmasına rağmen, AB lehine bir seçim yapmıştı. Putin durumu değiştirebilecek mi? Mümkünse inşaat devam edecek, başaramazsa, hem Rusya hem de Ruslar için zor olacaktır.
Rusya’nın Batı ülkeleri olarak yönetilemeyecek bir ülke olduğu söylenmelidir.
Bugünün Rusyası için Batı demokrasisi, Rus devletliğinin yıkımı için bir araç. Sadece ulusun güçlü bir lideri, Rusya'yı gerçekten Büyük Bir Güç statüsüne yükseltebilir. Bu da totaliterlik değildir, Rusya'nın özel bir yoludur. Vladimir Putin dünya lideri olmayı başardı. Son olaylar, Rusya devlet başkanının büyüme potansiyeli olduğunu göstermiştir. Ünlüleri hatırlamaya devam ediyor: “Sadece Rusya'ya inanabilirsin!”