Ukrayna'nın Güneydoğusundaki son olaylar, en az üç bölgenin: Donetsk, Kharkiv ve Lugansk bölgelerinin - Kırım senaryosuna göre gitmeyi ve Rusya Federasyonu'na katılmayı tercih edebileceğini gösteriyor. Bu senaryonun uygulanmasının olası sonuçları, Ukrayna ekonomisi için ülkede beklenenden daha fazla felaket olabilir.
Ukrayna'nın yıllık 2012 istatistiklerine göre (daha sonra veriler yayınlanmadı), Ukrayna'nın bu üç güneydoğu bölgesinin ülkenin toplam GSYİH'sının% 21'inden fazlasını oluşturduğunu söylemek yeterlidir. Böylece, Kırım ile birlikte, Ukrayna ekonomisinin neredeyse dörtte birini kaybedecek.
Donbass, mineraller de dahil olmak üzere ekonomik olarak en gelişmiş bölgedir. İşte kömür madenciliği, askeri, metalurji ve kimya endüstrisi, roket ve uzay endüstrisi, uçak imalatı, gemi yapımı ve gemi onarımı ve Ukrayna rafinerilerinin en büyük işletmeleri. Uzmanların ve yetkililerin kendileri, Güneydoğu’nun Batı Ukrayna’nın en büyük kazananı olduğunu kabul etmeleri tesadüf değil.
Donetsk bölgesi, Ukrayna'nın refah bölgesinde Kiev'den sonra ikinci sırada. Bölgenin 2012 içindeki GRP'si, 170,8 milyar UAH ya da toplam Ukrayna ekonomisinin% 11,7'i kadardı.
Kharkiv ve Luhansk bölgeleri geride kalıyor, ancak bunlar Ukrayna'nın en büyük on bölgesi arasında yer alıyor ve ülke ekonomisinin% 5,6 ve% 4'ini sağlıyor. Kharkiv bölgesinin CTP'si Donetsk CTP'den iki kat daha az - 82,2 milyar Grivnası. Luhansk bölgesi ekonomisi neredeyse üç kat daha az - 58,8 milyar Grivnası (Lviv bölgesi ekonomisi ile karşılaştırılabilir).
Bu üç bölge Kırım'ın yolunu takip ederse, Ukrayna'nın geri kalanı tatlı olmayacak. “Bu bölgelerin ayrılması durumunda, Ukrayna güçlü bir sanayi kümesini ve önemli hammadde bazlarını kaybediyor. Lviv-Volyn havzasında kömür rezervleri bulunur, Karpat bölgesinde ve cumhuriyetin kuzey doğusunda az miktarda petrol ve doğal gaz depoları bulunur. Ancak Donbass'ın kaybedilmesiyle kaynakları büyük olasılıkla yeterli olmayacak ”diyor. Rusya'nın Genç Girişimciler Derneği başkanlığı başkanı Dmitry Kravchenko.
Uzman, ek olarak, gelişmiş sanayiye ek olarak, Donbass'ın önemli ulaşım yollarının kesişiminde uygun bir coğrafi konuma sahip olduğunu: bölge Ukrayna'nın en yoğun demiryolu ağlarından birine sahip olduğunu belirtti.
Ukrayna'nın şu anda öntanımlı bir durumda olduğu ve gaz borçlarının halihazırda 2,2 milyar dolara yükseldiği göz önüne alındığında, hemşirelik bölgelerinin kaybı korkunç bir darbedir. Ukrayna ekonomisinin tamamen yeniden yapılandırılması gerekecek. Zamanla, sosyo-ekonomik durum, elbette, iyileşmeli, ancak buna giden yol çok dikenli ve uzun olacaktır. Ukraynalılar, yalnızca Maidan, Avrupa entegrasyonu ve ülkedeki yasadışı yollardan el koyan ve çökmesine yol açan ülkenin otoritelerini suçlayabilirler. Ukrayna'nın geri kalanı için bu, yalnızca Rusya ile bağlarının kaybı anlamına gelmeyecek, aynı zamanda şu an doğu ve güney ülkelerinin çoğunluğunu temsil eden Batı Avrupa’nın bir başka birliğine de açık bir dönüşüm anlamına gelecektir.
Potansiyel bölgeler
Donetsk bölgesi gelişmiş bir makine mühendisliği ve metal işleme, elektrik enerjisi endüstrisi ve güçlü bir kimya kompleksi ile ayırt edilir. Yakıt endüstrisi ve demir metalurjisinin payı ulusal ortalamanın neredeyse iki katıdır.
Bu arada, son yıllarda Ukrayna makamlarının eylemleri nedeniyle (veya eylemsizlik nedeniyle bile) Donetsk sübvanse edilmiş bir bölgeye dönüştü. Yılın 2012’ine göre, merkezdeki sübvansiyonlar bütçe makbuzlarını biraz aştı ve örneğin Kiev’in aynı Kırım’a devredildiğinden çok daha fazla. Ancak, bu basit bir açıklamadır. Birincisi, en büyük gaz tüketimini oluşturan endüstriyel Güneydoğu, özellikle Donetsk bölgesi. Ve merkez madencilik ve metalurji şirketlerinin maliyetlerini sübvanse etmek zorunda kalıyor. Ne yazık ki, kömür sektöründeki yatırımların verimi aştığı için bölgeyi aşağı çeken ve karlılık göstergelerini bozan tam olarak kömür madenciliğidir.
Rusya Mühendisler Birliği'nin ilk başkan yardımcısı Ivan Andrievsky, "Donetsk bölgesindeki kömür endüstrisi, şu anda kullanılan teknolojiler çoğunlukla eski olduğundan dolayı sübvanse edildi." Ukrayna'nın sanayicileri artık pratikte sıkıntıdalar, ancak AB'ye üye olmanın önümüzdeki yıllarda sorunlarını çözmesi pek mümkün değil.
Kharkiv bölgesi, Donetsk bölgesinin aksine, tüm göstergelere göre Ukrayna'yı besleyen bölge olarak kalmaktadır. 2013'in ilk yarısında bölge, milyar Grivnası 10,38 bütçesine transfer etti ve sübvansiyonlar biçiminde neredeyse üç kat daha az aldı - 3,48 milyar Grivnası. Bu, bölgede 40'ten daha fazla petrol ve gaz sahası olduğu gerçeğiyle açıklanmaktadır. Ukrayna'nın çıkardığı enerji kaynakları, elbette, Ruslarla karşılaştırılamaz, ancak her yıl büyüyorlar.
Harkiv bölgesinde, Shell, şeyl gazı bulmak istedi, ancak çevresel risklerin yanı sıra, ticari riskler de vardı: üretim için yeterli hacim olmayabilir. Bu Polonya'da zaten oldu. Ve Harkiv bölgesinin Pervomaisky bölgesinde Shell tarafından açılan ilk şeyl de, rezerv beklentilerini karşılamadı.
Petrol ve gaz üretimine ek olarak, Kharkiv bölgesi gelişmiş bir tarım mühendisliği ve inşaat malzemeleri üretimi ile ayırt edilir.
Lugansk bölgesi, sübvanse edilmesine rağmen, aynı zamanda gelişmiş bir mühendislik, metal işleme ve gıda endüstrisi ile övünebilir.
Sorunlar çözüldü
Ukrayna'nın sanayi açısından güçlü bölgeleri, son 20 yıllarında sanayide gerekli yatırımların olmaması durumunda sübvanse edildi. İşletmeler, yalnızca Sovyet geçmişinin mirası ve teknolojileri sayesinde faaliyet göstermeye devam ediyor. Bu da, sanayiden elde edilen gaz ve elektrik maliyetinin Rus işletmelerine kıyasla hala yüksek olduğu anlamına geliyor. Güneydoğu sanayisinin enerji yoğunluğu AB’de olduğundan dört kat fazla. Emek üretkenliği de kimse tarafından artırılmadı ve şu anda seviyesi AB’den en az yedi kat daha düşük. Ukrayna metalurjileri, Rusya dahil modern işletmelerin uzun süredir reddettiği açık ocak fırınlarını kullanmaya devam ediyor.
Bu bölgelerdeki birçok işletme Rus endüstrisinin rakipleridir. Bununla birlikte, Rusya ile işbirlikleri sinerjistik bir etki sağlayabilir. Elbette, aynı Donetsk’te Kırım senaryosunu uygularken, Rusya’nın öncelikle sanayinin modernleşmesinde büyük yatırımlara ihtiyacı olacak. Ancak, Kırım'da olduğundan çok daha hızlı ödeme yapabilirler. Bunlar genel yasalardır: altyapı projeleri (onlar için Kırım'daki ana maliyetler) daha pahalıdır ve madencilik ve işleme yatırımlarından daha uzun sürer. Uzman tahminlerine göre, Kırım’ı sübvanse edilen bir bölgeden beş yıldan daha geç olmamak üzere kendi kendine yetecek bir bölgeye dönüştürmek mümkün olacaksa, Donetsk, sanayi ve yatırım nedeniyle kendi kendine yeterli hale gelebilir.
“Donbass, bir bütün olarak sanayi bölgelerinin yaratılması, uluslararası bir ticaret sisteminin geliştirilmesi, ulaşım koridorları ve modern iletişim hatları için önemli bir potansiyele sahip. Bu nedenle, Rusya için elbette bu alanlara katılmak çok cazip bir beklenti olacaktır ”dedi.
Donbass’ın Rusya’ya potansiyel olarak katılması, bölgeyi niteliksel olarak yeni bir kalkınma seviyesine yükseltecektir. Gazeteci Yuri Lukschits’in dediği gibi, dil sorunu ile Ukraynalaşma tehdidinin, NATO üyeliğinin veya OUN-UPA kültünün dayatılmasının bu bölgelerde kaybolacağını söylemek mümkün değil.
Ekonomik açıdan olası tek sorun, bu bölgelerin statüsünün dünya topluluğu tarafından belirlenmesidir. Özel yatırımcılar, Kırım'daki gibi caydırılabilir. Bununla birlikte, Kırım, Rus yatırımcılarının utangaç olmadığını zaten gösterdi, çünkü siyasi tartışmaların sonunda yok olacağını ve Donbas'ın bugün yatırımlara ihtiyacı olduğunu biliyorlar.
Kırım örneği gösterge niteliğindedir. Hükümet yatırımlarına ek olarak, işadamı Ruslan Baysarov (örneğin, Çeçen Cumhuriyeti'ndeki tüm sezon kayak merkezi Veduchi'nin inşası), Kırım turizm kompleksinde 12 milyar ruble açıkladı. Ve ilk Rus bankaları, Kırım'daki Ukrayna bankacılık yapılarının yerine ulaşmaya başladı. Cumhuriyetin başbakanı Sergei Aksenov'a göre, Kırım'a bir milyar dolardan fazla yatırım yapmayı teklif ettiler.
Bu nedenle, yakın gelecekte, büyük doğal kaynak rezervleri ve gelişmiş altyapı rezervleri ile birleştiğinde, endüstriyel potansiyeli bariz olan Rus şirketlerinden ve güneydoğu bölgesine ilgi beklemeliyiz.