Nuh sendromu, kişiyi evcil hayvanı obsesif biçimde biriktirecek şekilde etkileyen bir patolojidir. Bu, açık bir şekilde, yalnızca sendromdan muzdarip olan kişiyi etkilemenin ötesinde, hayvanları kendileri etkiler, çünkü ihtiyaç duydukları minimum özen ve dikkati alamazlar: yiyecek, su veya hijyenik koşullar ve veteriner incelemesi. Bu evde hayvan birikimi de temizlik yetersizliğinden dolayı evin bozulmasına neden olmaktadır.
Diogenes sendromunun bir değişkeni olarak kabul edilen bir hastalık, tamamen kişisel ve sosyal terk edilmenin yanı sıra evde gönüllü izolasyon ve büyük miktarda çöp birikimi ile karakterize edilen davranışsal bir bozukluktur. ve evsel atık.
Akıl hastalıkları olarak kabul edilen bu sendromun, onları merhametten uzak tutma eğiliminde olan ve hayvanların acısıyla aşırı empatik olan insanlarla derinden karıştırmamak önemlidir.
Araştırma raporlarına göre, en sık biriken evcil hayvanlar şunlardır: kediler, köpekler, tavşanlar, kuşlar, dağ gelinciği, gine domuzları ve hatta atlar, keçiler, inekler, koyunlar ve tavuklar gibi çiftlik hayvanları.
Egzotik hayvanlar da oldukça yaygındır ve bazen durumu daha da kötüleştiren diğer tehlikeli hayvan türleri de verilir. Hepsinden, kediler hem onları alma kolaylığı, bağımsızlıkları, büyüklükleri hem de dikkatlerin kolaylığı açısından en yaygın olanıdır.
Çoğu zaman tek bir türün genellikle biriktiği halde, birkaç hayvan türünün birlikte olduğu durumlar olması nadir değildir.
Bu insanlar, sokakta yaşayan tüm hayvanları, evde barınaklarını sağlamak için toplamaya yönelik saplantılı bir eğilim ile karakterize ediyor, bu da bireyin evinde net bir bozulmaya neden oluyor.
Hem evde hem de hayvanların hijyen ve sağlıklarındaki net sonuçlara rağmen, etkilenen bireyler, Diogenes sendromunda olduğu gibi, hata yaptıklarını ve çevrelerinin aşırı derecede bozulmuş olduğunu kabul etmeyeceklerdir. hayvanlar acı çekiyor olabilir. Bu hastalığa yakalanan bir kişi, evcil hayvanlarının gerçek bir aşığı olmaktan uzaktır.
Noah Sendromunun Nedenleri
Normalde, bu sendrom genellikle yalnızlık hissi çok yüksek olan ve herhangi bir sosyoekonomik seviyede olmayan bireylerde görülür. Genellikle, genellikle aile veya sosyal ağları olmayan yaşlı insanlardır.
Birey genellikle bu hayvanların hayatlarını kurtardığına inanır ve bu nedenle, hayvanların ciddi hastalıklarında bile, herhangi birinden ayrılmaya karşı, çok sayıda hayvanı toplamaya, eve götürmeye ve biriktirmeye devam eder. bireyin kendisini hayvanın cesedinden ayırmayı reddettiği davalar ortaya koymak).
Bazen, psikotik bozukluklar, bağımlılık bozuklukları, nevroz, depresif belirtiler veya borderline veya manik-depresif bozukluklar gibi kişilik bozuklukları ile ilişkili olabilir.
Ayrıca Noé sendromlu kişilerde, bunama, Alzheimer veya DEHB gibi yaşa bağlı hastalıklar da bulunur.
Bu sendromdan etkilenen insanlarda en sık görülen bozukluk obsesif-kompulsif bozukluktur (OKB). Aynı anda zorunlu olarak biriken OKB hastalarının yüzdesi, Saxena ve arkadaşları tarafından yapılan bir araştırmaya göre, % 18 ila 40 arasındaydı.
Noé sendromundan etkilenenlerin arka cingulate korteksinde glikoz metabolizmasında azalma olduğu bulundu. Zorlayıcı istifleme yapmayan OKB hastalarına kıyasla (n = 33), zorlayıcı kolektörler ayrıca dorsolateral prefrontal kortekste azalmış glukoz metabolizmasına sahipti.
Obsesif bozukluk, doğru olduğunu düşündüğü şeyi yapmazlarsa ve çoğu kez tekrarlayan ve anlaşılmaz düşüncelerle aşırı yüklenirse, kaygılı krizlerden muzdarip olan, kendilerini çok talep eden mükemmeliyetçi insanlardır. Biriktirme davranışı, önlenemeyen tekrarlanan ritüellerden biri olacaktır.
Öte yandan, sanrı ve halüsinasyonların spektrumu içinde de bir bozukluk ortaya çıkabilir. Bu, bireyi, hayvanların ve yaşadıkları çevreyi görmeden, hayvanların acılarını ve kendi rahatsızlıklarını inkar etmeden, gerçeklik dışında bir duruma sokan ciddi bir psikiyatrik durumdur. Kokuları, parazitleri, hijyen eksikliğini vb. Görmezden gelmek ...
Son olarak, duygusal bozukluklarda, muhtemelen çocuklukta başlayan, etki ve bağlanma ilişkilerinde değişmiş bir kalıp vardır. Kişisel ilişkilerinde problemleri olan ve sosyalleşmekte zorluk çeken insanlar oldukları anlaşılmaktadır. Zorunlu olarak hayvan biriktirdikleri gerçeği, hayvanlarla ilişki kurmanın insanlardan ziyade daha kolay olduğu bir sosyal beceri eksikliğine işaret ediyor.
darbe
Hastalık, hastanın kendisini sosyal olarak tecrit etmesine ve kendisini terk etmesine, içinde yaşadıkları çılgınca ve ihmal edilen ortamdan kaynaklanan sağlık problemleriyle karşılaşabilecek kadar ileri götürür. Yardım kabul etmedikleri veya durumlarını kabul etmedikleri için durumla yüzleşmeye çalışırlarsa bile saldırgan davranışlarda bulunabilirler.
Etkilenen kişilerin sağlığı üzerindeki sonuçlara ek olarak, asgari bakım, tıbbi kontroller, yiyecek ve hijyen eksikliği nedeniyle hayvanların kendileri üzerindeki doğrudan sonuçları da unutmayın.
Bu, hayvanları ağır yetersiz beslenme veya ciddi hastalıklar (paraziter istila, dehidrasyon veya yetersiz beslenme, vb.) Durumlarına götürebilir. Hayvanlar, sosyal olma eksikliği ve bu koşullarda yaşamanın gerektirdiği kalıcı stres nedeniyle saldırganlık veya aşırı korku gibi davranışsal problemler geliştirme eğilimindedir.
Araştırmacılar bu bozukluğun "zihinsel sağlık, hayvan refahı ve halk sağlığı" üzerine etkileri olduğuna inanıyor ve bu nedenle, "toplumumuzdaki varlığının tanınmasının, vakanın erken ve en sık karşılaşılması ve tespit edilmesi için ilk adım olduğunu belirtti. verimli bir şekilde mümkün. "
Hospital del Mar Tıbbi Araştırma Enstitüsü'nün (IMIM) bilim adamları, Hayvan Refahı dergisinde İspanya'da yapılan ilk çalışma ve Avrupa'da bu hastalık hakkında veri az bilinen ve her iki sağlık için de çok olumsuz sonuçlara yol açan verilerden birini yayınladı. hayvanların yanı sıra acı çeken insanlardan.
Bu veriler, binlercedan fazla köpek ve kedi biriktirmiş 27 kişiyi içeren çeşitli vakalarda 24 raporun alındığı retrospektif bir çalışmada elde edildi. Bu çalışma sayesinde, Noé Sendromu'ndan etkilenen kişilerin çoğunluğunun, evlerinde ortalama 50 hayvan bulundurma eğiliminde olan, sosyal olarak izole edilmiş erkek veya kadın olmasına bakmaksızın yaşlı veya yaşlı insanlar olduğu sonucuna varılmıştır. beş yıldan fazla bir süre boyunca tek bir türe aitti. Bu hayvanlar çoğu durumda zayıf fiziksel durumdaydı (yaralar, ileri hastalıklar ve diğerleri arasında parazitler).
Bu, IMIM'in, hayvan koruyucularıyla birlikte Avrupa'da bu Sendromda yaptığı öncü çalışmadır. Bu, hastalığın çeşitli durumlarıyla daha doğrudan temas edebilmelerini ve bunun önemini ve sıklığını bilmelerini sağlamıştır.
Hem IMIM hem de ortaklaşa çalışan, bu hastalığın problemlerinin ve sıklığının farkında olan hayvan koruyucuları, Ulusal Hayvan Dostları Birliği (ANAA) ile temasa geçti ve topladıkları tüm vakaları analiz etmeye karar verdi. Tüm bu yıllar süren araştırmalar, bu araştırmalara katılan teknisyenler için bir anket oluşturmamı sağladı.
Daha önce, ABD, Kanada ve Avustralya'daki bozukluk konusunda çalışmalar yapılmıştı, ancak daha önce de belirttiğim gibi Avrupa için bu çalışmanın öncüsü oldu. Tüm bu araştırma çalışmaları, Avrupa'da da bu akıl hastalığının sıklığı ve bu önem ve ciddiyeti ile ilgili bir farkındalık yarattı.
tedavi
Halen, çoğu durumda, ilgili belediye binası hayvanları uzaklaştırmaktadır ancak acı çeken kişiye herhangi bir dikkat gösterilmemektedir. Bu sendromdan muzdarip olan kişi problemi kabul etmediğinden ve bu konuda bir işlem yapılmadığından kısa bir süre sonra tekrarlama sona erer.
IMIM grubu, çok disiplinli eylem protokolleri oluşturmak için idare ile birlikte çalışıyor ve bir vaka ortaya çıktığında, hayvan koruma, halk sağlığı veya sosyal refah gibi farklı sektörlerin harekete geçtiğini söylüyor. Bu, Avrupa'da bu sendrom hakkında veri sağlayan ilk çalışmadır ve araştırmacıların hayvanların korunmasına adanmış kişilerle olan ilişkileri sayesinde mümkün olmuştur.
Bu hastalığa eksiksiz ve çok disiplinli bir bakış açısıyla yaklaşmak için, tedavi hem psikolojik terapi hem de farmakolojik tedaviden oluşmalıdır. Bu tedavi genellikle uzun ömürlüdür (asla bir yıldan az olmamak kaydıyla) ve bazen yaşamı sürdürmek için gereklidir.
Bilişsel-davranışçı terapi, maruz kalma (bu nesneler olmadan yaşayabilme) ve yanıt önleme ile maruz kalma (nesneleri toplama ve biriktirmek zorunda kalmadan ortaya çıkarma), kaygıyı azaltma, işlevsiz düşünceleri yeniden yapılandırma vb. oldukça etkili
Terapiler, hastanın motivasyonuna odaklandı, hastalığın organizasyonunu ve yeniden yapılanmasını teşvik etti, terapistin eve yardım etmesini umut verici sonuçlar verdi.
Hastaların uygun bir etki göstermesini teşvik edebileceği, sosyalleşmelerini arttırabileceği ve insan için çok faydalı olabilecek, kaçmadan, kişiyi gerçek duruma ve çevreye odaklayabileceği teknikler.
Kamu veterinerleri görüşmelerden, para cezalarından ve hayvanlarına el koymalarından etkilenenleri davranışlarını değiştirmeye ikna etmeye çalışıyorlar. ABD'de, Steketee ve Frost, Frost ve Hartl'ın bilişsel-davranışsal zorlayıcı istifleme modeline dayanarak, 26 oturumlu kapsamlı bir terapötik program tasarladı. Tedavi yaklaşık altı ay sürmektedir ve praksis veya hastanedeki terapi saatlerine ek olarak, hastanın aile ortamındaki bazı seansları içerir.
Farmakolojik olarak, SSRI (Seçici Serotonin Geri Alım İnhibitörü) antidepresanları çoğu zaman etkili olmadı. Etkilenen 401 hasta ile 12 haftalık plasebo kontrollü bir sitalopram (antidepresan ve selektif serotonin geri alım inhibitörü) çalışmasında, tedavinin etkinliği düşüktü. Buna karşılık, paroksetin (antidepresan, serotonin geri alımının seçici inhibitörü, anksiyotik etki gösteren SSRI) ile yapılan açık bir çalışmada, 97 hasta ile tedavi, etkilenenlerin üçte birinde başarılı olmuştur.
Son olarak, bu sorunu ele almak için yapılması gereken, Hayvanları Koruma Akademisi'nin oluşturduğu şartları belirteceğim:
- Noah sendromuyla ilgili bilgiler özel çevreler arasında (veteriner hekimler, veterinerlik daireleri, avukatlar, psikologlar, sosyal çalışanlar) dağıtılmalıdır.
- Veteriner ofisi, zorunlu hayvan birikimi şüphesi durumunda, erişim hakkına sahip olmalıdır.
- Hayvanları Koruma Kanunu'na aykırı hayvan sahipleri hakkında bilgi edinilebilecek olan tüm veterinerlik makamlarının erişimine açık merkezi bir kayıt gereklidir.
- Özellikle terapi ve profilaksi açısından daha fazla psikolojik ve tıbbi araştırma çalışmasına ihtiyaç vardır.
- İnsanlara ve hayvanlara yardım sağlamak için, uygun şekilde eğitilmiş terapistler tarafından tedavi görmekten etkilenenler için uygun koşullar yaratılmalıdır.