Romare Bearden Kimdir ? Hayatı Ve Biyografisi Nedir ?
Romare Bearden Kimdir ? Hayatı Ve Biyografisi Nedir ?
Romare Bearden
AMERİKALI RESSAM VE KOLLAJİST
Doğum tarihi: 2 Eylül 1911 – Charlotte, Kuzey Carolina, ABD
Ölüm Tarihi: 12 Mart 1988 – New York, New York, ABD
Romare Bearden’in Biyografisi
Romare Howard Bearden, Charlotte, Kuzey Carolina’da, özellikle de Derin Güney’de, o zamanlar için sıradan olmayan, kolej eğitimli ve nispeten finansal olarak başarılı bir orta sınıf Afrikalı-Amerikalı ailede doğdu. Tek bir çocuk olan Bearden, büyük büyükbabasının evinde doğdu. Babası piyano çaldı ve aynı zamanda babası ve büyük büyükbabası resim ve çizimler yapıyordu. Bearden’in dedesi Charlotte ve Pittsburgh’da mülk sahibiydi. Ailenin başarısına rağmen, yaygın Güney ırkçılığı yaşamları ve geçim kaynakları üzerinde sınırlar koydu. Irk Ayrımcılığını toprak kanunu haline getiren Jim Crows Yasalarının (1893, Plessey vs. Ferguson) kurulmasıyla Beardens ve diğer Afrikalı Amerikalı aileler ırksal ikincil sosyal statüye mahkum edildi. Sakallar, ırk eşitliği ve daha büyük finansal ve eğitim fırsatları olacağını umdukları şey için kırsal Güneyi geride bırakan yüz binlerce Afrikalı Amerikalıyla birlikte kentsel Kuzeye taşındı. Bu kitlesel halk hareketi olarak adlandırılan Büyük Göç, başta ressam Jacob Lawrence olmak üzere birçok Afrikalı-Amerikalı sanatçı için önemli bir konu haline geldi.
Romare Bearden
Bearden ailesi, 1914’ten itibaren New York’ta yeni evlerinde yaşadılar. Sanatçının babası Howard, New York Sağlık Departmanında sağlık müfettişliği yaptı ve ünlü bir hikaye anlatıcısının yanı sıra Romare’in yaşam boyu süren müzik sevgisini etkileyen başarılı bir piyanistti.
Bearden’in annesi Bessye, sosyal ve politik bir aktivistin yanı sıra bölgesel bir Afrikalı-Amerikalı gazete olan Chicago Defender’ın New York muhabiri ve aynı zamanda Siyahi Kadınlar Demokratik Birliği’nin ilk başkanıydı.Harlem’in yukarısındaki Bearden hanesi, Harlem Rönesansı’nın sanatçıları, entelektüelleri ve siyasi aktivistleri için bir buluşma yeri haline geldi. Evin düzenli ziyaretçileri arasında şair Countee Cullen, müzisyen Duke Ellington (aynı zamanda kuzeni olan) ve aktör ve politik aktivist Paul Robeson vardı. Bir genç olarak, Bearden yazları anneannesiyle Pittsburgh, Pennsylvania’da geçirdi ve burada çelik fabrikası işçilerine hizmet veren bir pansiyon işletti.Bu adamların çoğu Güneyden işçi sınıfı Afrikalı-Amerikalı göçmenlerdi. Bearden, daha sonra kolajlarında form bulan mutfak masasının etrafında anlatılan hikayelerini dinlerdi.
1920’lerde Bearden ailesi Manhattan’dan Pittsburgh’a taşındı. Liseden mezun olduktan sonra, Bearden sanatla o kadar ilgilenmedi ve bunun yerine Boston’da kısa bir süre Siyahi Liglerinde yarı profesyonel beyzbol oynadı.Bir üniversite öğrencisi olarak Bearden, Pennsylvania’da bulunan ülkenin ilk Tarihsel olarak Siyahi Koleji ve Üniversitesi (HBUC, 1854’te kuruldu) olan önde gelen Lincoln Üniversitesi’nde okurken sanata, özellikle de karikatürcülüğe ilgi duydu. Bearden karikatürist olmak istiyordu. Genç sanatçı Boston Üniversitesi’ne transfer oldu ve burada üniversite mizah dergisinin müdürü olarak görev yaptı.
Daha sonra New York Üniversitesi’ndeyken sanat çalış malarına daha fazla bağlı olan Bearden, okulun öğrenci dergisinde baş karikatürist ve sanat editörü olarak çalıştı.1935’te mezun oldu. Bearden, New York’un Columbia Üniversitesi’nde matematik okumaya devam etti.
Öncelikle kendi kendini yetiştiren bir sanatçı olan Bearden, 1936-1937 yılları arasında pedagojik yöntemleri Eski Ustaların yoğun çalışmasını içeren Alman sürgün George Grosz’un altındaki Sanat Öğrencileri Ligi’nde kısa bir süre çalıştı. Weimer döneminde, Nazilerden Amerika Birleşik Devletleri’ne sığınma talebinde bulunmadan önce Grosz, kolajda sert sosyal yorumlar yarattı. Genç sanatçı daha sonra Grosz’a “Amerikan siyahi konusunun sanatsal olanaklarını fark etmesini” sağladığı için övgüde bulundu.” Bearden özellikle Kübizm, Fütürizm, İzlenimcilik Sonrası ve Gerçeküstücülükle ilgileniyordu. Sanat Öğrencileri Birliği’nde okurken Harlem YMCA ve Harlem Sanat Atölyesi’nde erken figüratif resimler sergiledi.
Aynı zamanda, bir üniversite öğrencisiyken, Bearden geçimini W.E.B. Du Bois’in The Crisis’i de dahil olmak üzere birçok Afrikalı-Amerikalı yayın için siyasi bir karikatürist olarak kazandı. Bearden, 1930’larda siyahi sanatçılar için önemli bir sosyal ve savunuculuk grubu olan Harlem Sanatçılar Birliği’nin kurucu ortağıydı ve aynı zamanda Charles Alston ve Augusta Savage gibi armatürlerle birlikte sanatçıların kolektif Grubu 306 ile aktif olarak çalıştı. Ailesi, çağdaşlarının çoğundan farklı olarak, nispeten maddi olarak sağlam olduğu için, Bearden, Eser İlerleme İdaresi federal sanat himayesi programlarına hak kazanmadı ve bu yüzden birkaç işi hokkabazlık yaparken sanatı üzerinde çalışmaya devam etti.
Çalışmaları, 1942’den 1945’e kadar ırksal olarak ayrılmış bir birim olan 372. Piyade Alayı’nda ordu çavuşu olarak görev yaptığı ABD Silahlı Kuvvetleri’ne çağrıldığında kesintiye uğradı. Sanatçı Amerika’ya döndükten sonra New York Şehri Sosyal Hizmetler Departmanı’nda vaka çalışanı olarak çalıştı. 1969 yılına kadar sanat eserinin kendisini ve New York Chamber Dance Company’nin organizatörü olan bir dansçı olan karısı Nanette Rohan’ı desteklediği zamana kadar bu pozisyonda kaldı.
Bearden, kariyerine 1940 yılında Harlem’deki resimlerinin kişisel bir sergisiyle başladı ve bu da iyi karşılandı.
Beş yıl sonra, Washington DC’deki Corcoran Sanat Müzesi, ressama büyük övgü getiren tek kişilik bir sergiye ev sahipliği yaptı. Bu ilk sergiler, askeri görev turu ile kaplandı. Ordudan sonra sanatçı yağ ve suluboya ile resim yapmaya devam etti. Dikkatini, kısmen siyah Kilisenin Amerikan yaşamındaki önemine tanıklık eden dini konuya çevirdi. Sanatçı, Mesih’in Tutkusu (1945) adlı dizisini New York’taki önemli Samuel M. Kootz Galerisi’nde sergiledi ve birçok Soyut Dışavurumcuyu da temsil etti. Bearden’in sergisi finansal olduğu kadar kritik bir başarıydı. Modern Sanat Müzesi, müzenin koleksiyonuna giren ilk Bearden eseri olan Mesih’in Tutkusu serisinden (1945) ve sanatçı için ilk müze satın alımından (1945) satın alındı. 1947’de Bearden, Manhattan’ın merkezindeki mavi çip galerilerinde kişisel sergisi olan dört Afrikalı-Amerikalı sanatçıdan biriydi.Lawrence başka biriydi. Ertesi yıl, Bearden en çok tartışılan Amerikan modernistleri arasındaydı ve Whitney Amerikan Sanatı Müzesi’nde birkaç kez sergilendi.
1950’lerde, ülkenin yaygın ırkçılığı nedeniyle Amerikan toplumundan yabancılaşmış, G.I. Bill’in fonlarıyla Bearden, iki yıl boyunca Sorbonne’da sanat tarihi ve felsefe okumak için Paris’e döndü. Pablo Picasso, Fernand Leger ve Constantin Brancusi gibi önde gelen modernistlerle ilişki kurdu ve onlarla arkadaş oldu. Sanatçı kısa süre sonra Paris’in siyah, gurbetçi topluluğu ve Negritude hareketi içinde merkezi bir figür haline geldi. Bearden, filozof Jean-Paul Sartre gibi önemli entelektüellerle de önemli bağlar kurdu.
Aslen New York’a döndüğünde, sanatçı resimden vazgeçti ve kendini müzik yapmaya adadı. Arkadaşı sanatçı Stuart Davis gibi Bearden de caz konusunda bilgili ve tutkuluydu ve çeşitli caz melodileri besteledi.Dizzy Gillespie’nin kaydettiği “Sea Breeze” adlı hit şarkıyı birlikte yazdı. Bazıları, Bearden’in şu anda sinir krizi geçirmiş olabileceğini düşünüyor.Matisse ve Picasso gibi modern figürlerin yanı sıra Eski Ustaların eserlerini inceleyerek ve kopyalayarak resim ve sağlığa geri döndü. Yine de 1950’lerin ortalarında değişen tarz ve trendlere ayak uyduramadığı için Kootz Galerisi, çağdaş standartlara göre yeterince soyut olmadığı için Bearden’ı sanatçı ahırından çıkardı. 1954’te Bearden, ünlü Apollo Tiyatrosu’nun üzerinde bir stüdyo aldı ve burada Çin resminden büyük ölçüde etkilenen soyut tuvaller çizdi. 1950’lerde Bearden stüdyosunu New York şehir merkezine taşıdı.Harlem hala hayatı ve sanatı için hayati önem taşıyordu.
1962’de Charles Alston ve Norman Lewis ile birlikte Bearden, Bearden’in Greenwich Village stüdyosunda bir araya gelen sanatçıların devam eden Özgürlük Hareketine nasıl katkıda bulunabileceğini araştıran bir Afrikalı-Amerikalı sanatçı kolektifi olan Spiral Group’u kurdu.
Bir grup olarak Washington’da iş ve Özgürlük Yürüyüşü’ne katıldılar (1963). Bearden, Spiral sanatçılarına geniş formatlı bir kolaj yaparak kolektif bir çalışma üzerinde işbirliği yapmalarını önerdi. Sanatçılar bu daveti reddettiğinde, Bearden fikri tek başına sürdürmeye başladı.
1963’te Bearden, hem foto muhabirliğini hem de Pop sanatını kapsayan bir dizi olan Projeksiyonlarda kolaj ve fotomontaja dönüşüyle eşsiz sesini buldu. Projeksiyonlar Pittsburgh ve Harlem’in sahnelerinden oluşuyordu, ancak çoğunlukla doğduğu Charlotte, Kuzey Carolina’dan oluşuyordu. Bearden kariyerinin geri kalanında kolaj yapmaya devam edecekti. Bearden sık sık kolajlarının baskılarını ve Fotostatlarını yaptı, bu da yüksek sanat ve modernizmin önemli bir özelliği olan orijinal fikrini tehlikeye attı.
1960’ların sonlarında Bearden ve diğerleri, Metropolitan Sanat Müzesi’nin siyah sanatçıları katkıda bulunmaktan dışlayan meşhur Harlem on My Mind (1969) sergisini protesto etmek için kısmen New York Cinque Galerisi’ni kurdu. Cinque sadece Afrikalı-Amerikalı sanatçıları temsil ediyordu. Bearden ayrıca Harlem’deki Stüdyo Müzesi’nin kurucu üyesiydi.
1970’ler sanatçı için verimli ve olumlu bir dönemdi. Karısıyla birlikte, Nanette’in atalarının yaşadığı Karayip adası St. Martin’de çok zaman geçirdi; 1973’te orada bir ada sığınağı inşa ettiler. Şu anda, Karayip etkileri ve imgeleri, köle ticareti sırasında Afrika’dan getirilen gelenekleri ve maneviyatı yoğun bir şekilde incelediği için çalışmalarında kendilerini iddia etti. Bearden’in 1970’lerdeki kolajları giderek artan bir şekilde Kansas City ve Harlem gece kulüplerinin kentsel blues’larından Mecklenburg, Kuzey Carolina’nın blues ve kilise müziğine kadar müzikal temaları ele aldı. Bearden ayrıca karısının dans topluluğu ve ünlü Alvin Ailey Dans Tiyatrosu için kostümler ve tiyatro setleri tasarlamaya başladı ve görsel sanatlar, dans ve müziği tek bir sanat formunda bir araya getirdi.
Hayatının sonlarına doğru Bearden, 1966’da Amerikan Sanat ve Edebiyat Akademisi’ne seçilme, onursal doktora dereceleri ve 1987’de Cumhurbaşkanı’nın Ulusal Sanat Madalyası dahil olmak üzere birçok prestijli ödül aldı. Başkan Jimmy Carter, 1980’de sanatçı için Beyaz Saray resepsiyonuna ev sahipliği yaptı. Hem Ulusal Kent Birliği hem de NAACP ona büyük onur verdi. 1982 Yılına gelindiğinde, Bearden’in sağlığı tehlikeye girmişti, ancak ölümüne kadar çalışmaya devam etti. Bearden 12 Mart 1988’de New York’taki bir hastanede kemik kanserine yenik düştü. Külleri St. Caddesi’ndeki mülküne götürüldü. Martin, Fransız Batı Hint Adaları olarak daha sonraki çalışmalara konu olmuştu.Romare Bearden’nın Kısa Bir Kariyer Değerlendirmesi
Belki de Bearden’in en büyük mirası, tüm sanatçıların kendi vizyonuna güvenmeleri için bir rol modeldir. Soyut Dışavurumculuk, meşgul olması gereken “sanatsal hareket” olduğunda, Bearden kendi yolunu oluşturdu ve Afrikalı Amerikalı bir adam olarak deneyimlerine özgü kolajlar yapmaya başladı. Güney siyah deneyimini ve kentsel Kuzeyin deneyimini benimseyebilme eğilimi, sanatta kendi mirasları ve yerelleri ile ilgili rulmanlarını bulan sanatçıları hala etkilemektedir. Son olarak, Bearden’in önemi Amerikan hikayesi için kolaj sanatını gözden geçirmektir.
Romera Bearden
Bearden’in şöhreti ve sanatsal etkisi 1980’lerden bu yana katlanarak büyüdü. Afrikalı-Amerikalı sanatın geleneksel, ağırlıklı olarak beyaz ana akım anket metinleri ve üniversite dersleri içindeki daha fazla kapsayıcılığıyla, Bearden artık sanat tarihinin sınırlarında izole edilmemiştir. Bu daha fazla maruz kalma, müze toplama uygulamalarına ve Bearden’in son yirmi yılda birçok sergisine sahip olduğu büyük sergilere yansıtılıyor. Buna ek olarak, Romare Bearden Vakfı’nın kurulması sadece isminin ve kamuoyunun farkındalığının artmasına değil, aynı zamanda günümüzde anlatılmamış sayıda sanatçının büyümesini teşvik etmeye ve teşvik etmeye de yardımcı olmuştur.