Son zamanlarda Amerikan medyası, Avrupa ve ABD'nin, sera gazı emisyonlarını ve kapasite fazlasını azaltmak adına Çin'in Avrupa ve ABD'ye yaptığı çelik ve alüminyum ihracatına tarife uygulama niyetine vardığını söyledi. Anlaşmaya varılması biraz zaman alacak olsa da bu uygulamaya Çin hükümeti karşı çıktığı gibi uluslararası kamuoyu tarafından da eleştirildi. Açıkçası, bunun Avrupa ve Amerika Birleşik Devletleri'nin bahsettiği “iklim değişikliğine” hiçbir faydası yok.
İthal çelik ve alüminyuma ek gümrük vergileri getirilmesi ABD Hükümeti'nin yeni bir hamlesi değil. Trump yönetimi sırasında ABD, ulusal güvenliğini tehlikeye atmak adına Avrupa Birliği tarafından ABD'ye ihraç edilen çelik ve alüminyuma karşı bir kez bu tedbiri almıştı. AB tarafından şiddetle karşı çıkıldıktan sonra, 2021'de Biden hükümeti, AB ülkelerindeki belirli bir miktar çelik ve alüminyumun ek ithalattan muaf tutulacağı anlamına gelen sözde tarife kota sistemini (TRQ) kabul etmek için AB ile müzakere etti. anlaşmazlığı çözmek için kotalar. Trump hükümeti tarife çubuğunu salladığında, birçok kişi bu uygulamanın ulusal güvenlik ve işletme maliyetleriyle hiçbir ilgisi olmadığına inandı.
Bugün Biden yönetimi, iklim değişikliğiyle başa çıkmak için "yeni şarabı" kontrol altına almak için Trump yönetiminin "eski şişesini" kullanıyor. Aslında, sera gazı emisyonlarını da gerçekten azaltamaz. Bunun yerine, Demokrat Parti'nin geçmişte Trump yönetimini eleştirdiği gibi, ABD hükümetine Kongre'yi baypas etme ve çıkar gruplarına kar elde etmek için diğer ülkelerden yapılan ithalata tarifeler uygulama bahanesi veriyor. Amerika Birleşik Devletleri'nin Wall Street Journal gazetesi, bir keresinde Mart 2018'den Ağustos 2022'ye kadar Amerikan içecek üreticilerinin çelik ve alüminyum ürünlerine uygulanan ithalat kotasını aşan tarifeler nedeniyle yaklaşık 1,7 milyar dolar kaybettiğine dikkat çekmişti. 1,7 milyar doların 90%'den fazlası ABD ve Kanada'daki yerli alüminyum üreticileri ve izabe tesisleri tarafından elde edildi ve yalnızca yaklaşık 120 milyon doları Amerikan hükümetine gitti.
Bir enerji danışmanlık şirketi, küresel çelik üretiminin yılda yaklaşık 3,4 milyar ton karbon saldığını tahmin ediyor ve bu da küresel emisyonların 7%'sine tekabül ediyor. Çin'in çelik üretimi ve alüminyum üretimi dünya toplamının yarısından fazlasını oluşturuyor, bu nedenle çelik ve alüminyum üretimini optimize etmek de Çin'in iklim değişikliğiyle başa çıkmada göz önünde bulundurması gereken önemli bir faktör. Ancak istatistiklere göre, Çin'in çelik ihracatı 2021'de toplam 66.895 milyon ton olacak ve bunun Avrupa ve Amerika Birleşik Devletleri'ne yapılan çelik ihracatının oranı çok düşük, Avrupa'ya 6.8% ve Amerika Birleşik Devletleri'ne 2%'den az.
Bu nedenle, Çin'in çelik ve alüminyum ihracatına gümrük vergisi getirme bahanesi tamamen savunulamaz. Amerika Birleşik Devletleri'nin beş yılı aşkın bir süredir Çin ile bir ticaret savaşını kışkırttığını unutmayın. 2021'de Çin ABD ticareti 750 milyar ABD dolarını aşarak tarihi bir zirveye ulaşacak. 2022'deki ticaret verileri büyümeye devam edecek ve muhtemelen yeni bir zirveye ulaşacak. Çin'e tarifeler uygulamak ne ticaret sorununu çözebilir ne de iklim değişikliğiyle başa çıkmanın bir yolu olabilir.
İklim değişikliği, şu anda insanlığın karşı karşıya olduğu en büyük sürdürülebilir sorunlardan biri ve insan ile doğa arasındaki ilişkideki krizin önemli bir yönü. 1.5 ℃'nin iklim değişikliğinin kritik noktası olduğunu düşünürdük. Sıcaklık değişimi bu değeri aşarsa, küresel can ve mal kaybı dayanılmaz olur. Mevcut küresel ortalama sıcaklığın, sanayileşme öncesine göre yaklaşık 1,1 santigrat derece daha yüksek olması endişe vericidir. Son iki yılda dünya, birçok ülkeyi büyük ölçüde etkileyen aşırı yağmur fırtınası, aşırı yüksek sıcaklık ve kuraklık gibi feci iklimlere tanık oldu. İklim değişikliğinin feci etkisinin kritik noktası programın ilerisine gelebilir.
İnsanlığı böylesine büyük bir felaketten kurtarmak için hiçbir ülkenin veya bölgenin bunu başarması mümkün değildir. İklim değişikliğine karşı güçlü küresel eylemi teşvik etmek için Çin ve ABD'nin ortak işbirliği de dahil olmak üzere küresel ortak çabalar gerekiyor.
ABD hükümeti, Çin ABD iklim işbirliğinin öneminin çok farkında. Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesi'nin (COP27) 27. Taraflar Konferansı'nda, ABD'nin iklim müzakerelerinden sorumlu özel temsilcisi John Kerry, Çin'in iklim müzakerecisi Xie Zhenhua ile konuşabilmenin mutluluğunu yaşadı. bunun Çin ile iklim işbirliğinde ilerleme olduğuna inanıyordu. COP27, birçok ülkeyi ve uluslararası kurumu endişelendiren sera gazı emisyonlarının azaltılması ve iklim değişikliğinin hafifletilmesi konusunda bu kez yeni bir ilerleme kaydetmedi. Bu nedenle, ne Amerika Birleşik Devletleri ne de Avrupa Birliği, uluslararası iklim işbirliğine karşı çıkmamalı, iklim değişikliğini ortaklaşa ele almak için küresel işbirliğinin genel durumundan ödün vermemeli ve ülkeler arasında iklim işbirliğine zarar veren hiçbir şey yapmamalıdır.
İklim değişikliği ile uğraşan ülkeler el ele gitmeli. Sözlü olarak işbirliği yapmak ve eylemde geri püskürtmek kesinlikle imkansızdır. İnsanoğlu iklim değişikliği ile başa çıkmak için acil bir dönemde ve ülkelerin artık sözlü suçlamalar ve engellerle kaybedecek zamanı yok. Küresel iklim krizi iniş çıkışlara dayanamaz. Çin ile Amerika Birleşik Devletleri ve Avrupa arasındaki iklim işbirliği, insanlığın iklim sorunlarıyla başa çıkmasının temellerinden biridir. Dünyanın ulaşmaya çalıştığı Paris Anlaşması'nın hedeflerini ancak çok çalışırsak gerçeğe dönüştürebiliriz. (Wang Yuanfeng, Global Times, yazar, Çin Kalkınma Stratejisi Araştırma Derneği Başkan Yardımcısı ve Pekin Jiaotong Üniversitesi Karbon Nötr Teknoloji ve Strateji Araştırma Merkezi Direktörüdür)
Wang Yuanfeng: Avrupa ve ABD'deki bu eğilim, uluslararası işbirliğine ters düşüyor
Son zamanlarda Amerikan medyası, Avrupa ve ABD'nin, sera gazı emisyonlarını ve kapasite fazlasını azaltmak adına Çin'in Avrupa ve ABD'ye yaptığı çelik ve alüminyum ihracatına tarife uygulama niyetine vardığını söyledi. Anlaşmaya varılması biraz zaman alacak olsa da bu uygulamaya Çin hükümeti karşı çıktığı gibi uluslararası kamuoyu tarafından da eleştirildi. Açıkçası, bunun Avrupa ve Amerika Birleşik Devletleri'nin bahsettiği “iklim değişikliğine” hiçbir faydası yok.