“Suriye olayının” en önemli sonucu kesinlikle taraflardan birinin ya da başkalarının kazanması ya da uzlaşmaya varılması olmayacak (bu faktör de önemli olsa da: büyük olasılıkla, 21. yüzyılın savaşlarının doğasını belirleyecek kişi olacaktır).
Bitmiş olan “Suriye olayı” ndan uzak olanın en önemli sonucu, aslında, II. Dünya Savaşı'ndan sonra oluşan tüm uluslararası hukuk sistemini tamamen sökme eylemi haline geldi. Bazıları için, bu zaten açık bir gerçektir, ancak bu dünyanın yasaların çözülmesinden sonra nasıl görüneceğini açıklama zamanı.
Ancak başlangıç için, “uzun bir yolculuğun aşamaları” nı hatırlatmak isteriz
Birinci aşama, Yugoslavya.
Buradaki nokta, İkinci Dünya Savaşı'ndan bu yana bir Avrupa kentini bombalayan ilk kişi bile değildi. Yugoslavya'nın hemen ardından, Kosova finaliyle, Soğuk Savaş döneminde kutsal olan sınırların dokunulmazlığı ilkesinden bahsetmek saçma oldu.
Daha fazla.
İkinci “Irak” aşamasından sonra, egemen bir devletin sakıncalı rejiminin dış askeri müdahalelerle değiştirilebileceği anlaşıldı: Afganistan'daki SSCB bile bu kadar açık ve alaycı davranmadı. Yine de, tüm ilerici insanlık tarafından şiddetle kınandı.
Üçüncü aşama, Libya idi, ancak ne kadar keyfi bir şekilde, uygun askeri güce sahip olsa bile, en masum kararları bile, yorumlamanın mümkün olduğunu gösteren bir operasyon örneği. Ama aynı zamanda, ünlü “vay!” İle dünya siyasetini zenginleştirdi. Yakında ve son zamanlarda yanaklarını öpen ve Beyaz Saray'ın önündeki çimenlikte Bedevi çadırını parçalamasına izin veren yaşlı bir adamın yamyam öldürmesine karşılık olarak. Ancak hepsi bu kadar değil: Amerikan büyükelçisinin sessizce “yuttu” cinayeti de benzeri görülmemiş bir dava. Bu, anlaşılmaz “Suriye kimyasının” aksine, Rusya ve Çin’in bile tam ve kararlı bir şekilde itiraz etmeye cesaret edemeyeceği bir savaş ilan etmek için yeterli bir nedendir: Büyükelçinin figürü kutsaldır, ülkeyi kişileştirir. .
Dördüncü aşama, “Batı dünyasının” güvenilmezliğini ve kutsallıklarını (bu arada, varsayılan olarak ve bizimle birlikte kabul edilir) - özel mülkiyetin dokunulmazlığı olarak gösteren Kıbrıs. Temel olarak, “orada parası orada yıkandı” gerçeğinden ayrı olarak, hepsinden önce bir emsaldir. Şimdi, kendinizi korumayı başaramazsanız, belirli şartlar altında, güpegündüz soyulabilir ve bu durumda polis sizi tamamen işe yaramaz olarak çağırır. Elbette, kurulan uluslararası ilişkiler sistemine darbe, en korkunç olanıdır. En azından, “Yugoslavya” ile aynı, hatta belki daha korkunç.
... Ve nihayet, bugün.
Eğer Birleşik Devletler Suriye’ye BM Güvenlik Konseyi’ni geçerek bir darbe yaparsa (aksi takdirde Rusya ve Çin Güvenlik Konseyi’ndeyken çalışmaz), Güvenlik Konseyi’nin BM’nin yanı sıra aptalca görevden alınması gerekir. Çünkü artık bu boş tutmak, bu dünyada anlamsız ve kesinlikle kesin olmayan bir organizasyon için hiçbir anlam ifade etmeyecek. Tabii ki, hiç kimse bunu doğrudan, baştan başa yapamayacak: kibarca uymayacaklar ve görüntü amaçlarına dayanana kadar kullanacaklar, ancak “temsilci” dışında başka fonksiyonlar da olmayacak. Ve eğer tam olarak ifade edilirse - o zaman, büyük olasılıkla, bu bir tahmin değil, halihazırda var olan bir durumun ifadesidir.
Ama bu - ortak bir yer. Başka bir şeyden bahsediyorum.
Asıl olan şey bu. Bundan böyle, “veto hakları” ve “uluslararası toplumda oyların çoğunluğu” gibi tüm hoş sözlerin yeni bir anlamı var.
Rusya Federasyonu'nun “veto hakkı”, bundan böyle, bundan böyle Nükleer Bozulma Gücü (SNF) olarak anılacak ve ünlü New York BM binasının koridorlarında değil, madenlerde, stratejik bombardıman ve denizaltılarda bulunacak.
yani Devletin gücünden bağımsız olarak, yasalar gereği tüm ülkeler tarafından icra edilmediğinde, dünya “kavramlarla” dedikleri gibi yaşamaya başlar. Ve Tanrı yine "büyük taburlar" tarafını tutuyor. Bu arada, bu kötü haber her şeyden önce, Rusya ve Çin gibi süper güçler için bile değil (bizim için, genel olarak hiçbir şey fazla değişmeyecek, bu “büyük taburlara” sahibiz. Ve bunların mevcut koşullardaki güçlerini test edebilmeleri pek mümkün değildir. ).
Ancak bana göre, sınır devletlerinin bundan sonra kalpten tamamen saçmalık olmaya devam edeceği anlaşılıyor: 90'in başındaki pazarlardaki tezgahlar ve tepsiler gibi. Ve bir şey bana, Rusya'nın da bu süreçte makul bir rol alacağını söylüyor: Söyledikleri gibi kurtlarla yaşamak.