Eminim ki çoğunuz fibromiyalji ile, bir zamanlar ya da başka bir zamanda, önemli bir şeyi unuttuğunuz bir konu hakkında konuşuyorsunuzdur … um, ne demek istiyorsun?Uh, (parmaklarını mı takıyorsun)? Oh, fibro-siste sahip olmanın sıkıntıları, kelime problemleriyle karşılaşan bilişsel problemlerin sevgi dolu kavramı, hafıza kaybı ve bütüncül anlayış.
Buna gülmeye çalışıyorum, anlarımı ara “Duh! Ancak, derinlerde çok kafa karıştırıcı olabilir. Bazı sorular diğerlerinden daha güçlü bir viseral tepki oluşturur. Benim için, cevabın bir kısmı benim operasyonumda tutarlı olmaktan gurur duyuyor.
Lisede, gramer yerine literatürün tanınmasıyla, İngilizce ortalamasının üzerinde bir öğrenciyim. Yani, kelime dağarcığındaki nehrin sığ olduğunu düşünüyorum, bu yüzden bir kelime elde edemediğinizde birkaç eşanlamlı var. Ayrıca yazarak kendimi daha etkili bir şekilde ifade ederim, bu yüzden yazarken kelimeleri bulmakta zorlanırsam, ağzımdan çıkan temel terminolojiyi ve ne kadar yılan olduğunu hayal edebiliyor musunuz?
Anketin ne zaman başladığını hatırlamıyorum. Ama rahatsız edilmek için büyüdüğü zaman bilmiyorum. Şarküteri siparişi sandviçindeydim ve ton balığı unuttum. Makaleyi tam anlamıyla kapalı cam tezgahta yazdım. O zamanlar, demanslı insanların erken aşamada deneyimlediklerini merak ediyordum. Bu zor ve ürkütücü bir gerçektir, ancak en azından semptomun sürmemesi şanslıyız.
Fibro-siste bir başka belirti de mantık veya anlayışın bulanık olduğu zamandır. Bu bana geldiğinde, “hesaplamama” ifadesiyle alnımın üzerine de yerleştirilebileceğini gösteren bir işaret gibi hissediyorum. Sadece utanç verici olmakla kalmıyor, korkarım diğerleri çok akıllı olmadığımı düşünecek. Kendimi bulmamın zor olduğunu düşünüyorum.
Hastalık ciddi aşamaya ulaşmıştı önce fibromiyalji önce ve ben çok çalışkandı, hızlı öğrenen benim ve bir meydan okuma vardı. Öğretmenler ve akıl hocaları beni akıllıca çağırdığında hoş bir sürpriz oldu. Ben ters yönde bir boşluk koyarak gibi, bilginin tüm yıl sürüklenen sanki bu kaybetmek için ben, çaresiz ve beceriksiz hissediyorum.
En azından unutmamalıyım, unutkan ol. Hafızam beni gururlandıran bir şey. Bir kelime kelime konuşmasının bölümlerini okuyabilirim. İşyerinde, psikiyatrik görüşmelerde, derin notalara ek olarak, bir rapor yazdığımda veya toplantıda tartıştığımda bellek hakkında daha fazla şey hatırladım. Bu yeteneği kaybetmek, zaman zaman tolere etmek zordur. Post-it listeleri oluşturmaya geldiğinde her zaman en iyi arkadaşım olmuştur. Şimdi çoğu şeyin bir hatırlatıcısıdır. Bana bildirmek için, problem sadece şaşırtıcı, özellikle kelimeler zorluklarla karşılaşıyor.
Bahsedildiği gibi, bu eksiklikler hiçbir yerde ortaya çıkmaz ve yine de ortadan kaybolabilir. Bir model bulamadım ve bir tür salgın görünümü garanti etmiyor. Bu olduğunda, derinden nefes almaya çalışıyorum ve diğer insanlara, anı ya da anlamaya dair bir hatayı ya da kesin kelimeleri bulmakta zorlandığım fibromiyalji olduğumu bilmelerini söyle. Birisi sağlığını bilmezse, olayın hemen yanında şaka ile gülüyor ya da “hafızayı güncellemeyi” ya da “kelimeyi düşünemiyorum” diye bir şeyden devletten bir şeyler istemesini istiyorum. Diğer bir deyişle, birçok insanın bilişsel problemlerimi ihmal etmeden günlük durumlarda kullandığı yorumları ekliyorum.
Her gün okumayı deniyorum, haber olsun, makaleleri veya yayınları posta ile. Ayrıca çapraz bulmaca ve “Bookworm” (çevrimiçi metin arama oyunu) oynuyorum. Sadece bu aktiviteleri sevmiyorum, aynı zamanda beynin aktif ve güçlü kalması için bir adım attığımı düşünmeyi seviyorum.
Çoğunlukla, şu anki benliğimin daima akıllı olduğunu hatırlamaya çalışıyorum ve herhangi bir sınırlamadan bağımsız olarak katkıda bulunarım.