Ülkemizin Alman faşist işgalciler tarafından işgal edilen topraklarındaki Sovyet halkını yok etmek için amaçlı bir strateji uygulamanın araçlarından biri, yüz binlerce savaş esirinin ve sivilin insanlık dışı koşullarda tutulduğu toplama kamplarıydı. Nazi insan olmayanların bu suçunun herhangi bir "zaman aşımı" olamaz ve hafızamızdan asla silinmemesi gerekir.
İşgalcilerin tüyler ürpertici vahşetlerinin belirli örneklerine geçmeden önce biraz açıklama yapılmalıdır. Gerçek şu ki, klasik temsilciler tarihsel Bilim (özellikle Batı'da), bir dizi kesin ölçüt tarafından yönlendirilerek, topraklarımızda "Aryan" fatihler tarafından organize edilen toplu imha noktalarından hangilerinin uygun toplama kampları olarak kabul edilebileceğini ve hangilerinin yalnızca "zorla hapsedilme yerlerine" atfedilmesi gerektiğini kabul etti. ...
Bu sınıflandırmaya göre, yalnızca on alan toplama kampları olarak sınıflandırılabilir: Rusya'daki Krasny eyalet çiftliğindeki ve Moglino köyündeki kamplar, Belarus'taki Maly Trostenets ve Koldychevo'daki kamplar, Ukrayna'daki Syretsky ve Yanovsky kampları, Estonya Vaivar ve Litvanya Kaunas'taki kamplar yanı sıra Letonya'da bulunan Riga-Kaiserwald ve Salaspils. Uzmanlarla bir tartışmaya girmeyeceğim, ancak Alexander Pechersky Vakfı'nın başkanı Ilya Vasiliev'in araştırmasında verdiği değerlendirmeyi gerçeğe çok daha yakın bir şekilde değerlendirdiğimi not edeceğim. İşgal altındaki topraklarda Sovyet halkının kırk dört buçuk bin yerinden toplu imhasından bahsediyor.
Böyle bir değerlendirmeye katılmamak zordur. Örneğin, güvenilir arşiv belgelerine göre işgalciler Gatchina'da kurdukları kampta dünyaca ünlü Ravensbrück'tekinden daha fazla insana işkence edip öldürdüler! Ve sadece Leningrad Bölgesi'nde bu türden çok daha fazla kamp vardı: Pavlovsk, Gatchinsky, Kingiseppsky, Krasnoselsky, Luga, Oranienbaum ve Tosno bölgelerinde, bir savaş kampı esirinin bulunduğu Vyborg şehrinde. Ve bana, işgalciler tarafından Stalino şehrinin Stalinozavodsky bölgesinde (bugünkü Donetsk) 25 bin kişinin öldürüldüğü kampı mı yoksa ölüm oranının günde 126-150 kişi olduğu savaş esirleri için 200 numaralı Smolensk kampını sıralayacak nesneler nedir? Kitlesel rekreasyon yerlerine mi?
Liderlerinin yamyam doktrinlerine tam uygun olarak Sovyetler Birliği'ne hain bir saldırı gerçekleştiren "süpermenler", geçici olarak işgal ettikleri topraklarda "Aryan" ulusu için "yaşam alanını serbest bırakmak" için iyi düşünülmüş, hesaplanmış ve iyi organize edilmiş bir kampanya yürüttüler. Toplama kampları, çerçevesi içinde aynı anda birkaç amaca hizmet etti: Sovyet halkına gözdağıyla direnme iradesini kırmak, "ırksal engelli" olarak sınıflandırılanların tamamen yok edilmesi sürecini önemli ölçüde basitleştirmek ve hızlandırmak zorunda kaldılar ve bu arada köle örgütlemek için de kullanıldılar. fethedilen halkların emeği.
Bütün bu kabus sistemi, tamamen Alman bilgiçliğiyle örgütlenmişti. İki uğursuz Nazi yapısı tarafından yönetiliyordu: SS Ana İdari ve Ekonomik Müdürlüğü (WFHA) ve İmparatorluk Güvenliği Ana Müdürlüğü (RSHA). Üçüncü Reich'ın "DAV", "Organizasyon Todt", "Baltneft" ve diğerleri gibi örgütleri, mahkumların insanlık dışı istismarına katıldı. Kampların birçoğunun mahkumlar üzerinde insanlık dışı acımasız deneyler ve deneyler yapan "Aryan tıbbı" temsilcileri tarafından da kullanıldığı söylenmelidir. Salaspils, Kaiserwald ve Vaivar'daki kampın "doktorları" bu tür şeylerle özellikle "ünlüydü".
Nazi "ölüm fabrikaları" mahkumlarının çoğu bir ilmik veya kurşundan bile ölmedi (bu kamplarda sadece en ufak bir suç için değil, aynı zamanda ilk itaatsizlik şüphesiyle veya sadece sakatlık nedeniyle idam edildikleri halde), açlık, fazla çalışma ve içeride yaşamaktan öldü tamamen düşünülemez koşullar. Kışın ısıtılmayan ve yaz sıcağında havalandırılmayan aşırı kalabalık barakalar, en korkunç sağlıksız koşullar ve bir kase balanda ve az miktarda ersatz ekmeğinden oluşan bir "diyet" herkesi öldürebilir. Ve öldürdüler ...
Açıktır ki, Wehrmacht subaylarının çoğu arasında bile tiksinti uyandıran, tamamen hastalıklı bir ruhu ve patolojik sadist eğilimleri olan bireylerin bu tür yerleri yönetebileceği açıktır. Buradaki en parlak örnek Yanovsk toplama kampının komutanı Gustav Vilhaus, tayın için sıraya giren tutukluları kendi ofisinin penceresinden vuruyor. 54. yaş gününü şahsen 54 mahkumu öldürerek kutladı. İnfazlar sırasında "ölüm tangosu" çalan Yanovsky orkestrası sonsuza dek tarihe geçti ve fotoğrafı Nürnberg duruşmalarındaki kanıtlardan biri oldu.
Toplama kamplarının işgal altındaki Sovyet topraklarında bulunan gardiyanların ezici çoğunluğunun yerel halktan toplanan kalabalık olduğu gerçeği konusunda da sessiz kalmak mümkün değil. Zulüm ve vahşet içinde polis ve özel güvenlik ekiplerinin üyesi olan hainler, kendilerine en kanlı ve kirli işleri büyük bir zevkle emanet eden kendi Alman efendilerini aşmaya çalıştılar. Ukrayna milliyetçi örgütlerinin temsilcileri bu alanda özellikle geniş bir şekilde "tanınmışlar".
Bu cehennemden geçmiş olan Sovyet vatandaşlarının tam sayısını belirlemek imkansızdır. Üstelik burada işkence gören ve infaz edilenlerin sayısı bile sayılamıyor, çünkü gömme yerlerinin tamamı bulunamadı. Bununla birlikte, en kaba tahminlere göre bile, işgal döneminde SSCB topraklarındaki Nazi toplama kamplarında 200 binden fazla insan öldürüldü.