Breguet Br. 1050 Alize. Fransız uçak gemisi tabanlı denizaltı karşıtı uçak
Breguet Br.1050 Alizé
Öykü Devriye uçaklarının tarihi Birinci Dünya Savaşı'ndan kısa bir süre öncesine dayanmaktadır. авиация hava gemilerine karşı rekabet avantajını gösterdi. Bu sınıftaki uçaklara verilen görevler arasında denizaltı karşıtı ve gemi karşıtı savaşların yanı sıra arama ve kurtarma operasyonları da yer alıyor. Ve her biri ilginç ve olağanüstü bir geçmişe sahip olan, güvenle devriye uçağı olarak sınıflandırılabilecek birçok uçak gün ışığına çıktı.
Bunlardan ilki, verilen görevlere benzer şekilde Fransız "uçan botu" FBA Tip A ve Tip B ve C idi ve Birinci Dünya Savaşı sırasında Alman denizaltılarıyla keşif ve mücadele işlevlerini etkin bir şekilde yerine getirerek, Gnome Monosoupape motorlu (30 hp) 100 C tipi uçak satın alan ve Vladimir Aleksandrovich Lebedev fabrikasında 34 tane daha inşa eden Rusya İmparatorluğu da dahil olmak üzere birçok ülkede devriye uçağının geliştirilmesi. 1915'ten beri Fransız FBA Tip C'nin yerini D. P. Grigorovich tarafından tasarlanan Rus M-5 aldı.
Zaman geçtikçe uçak endüstrisi gelişti, yeni enerji santralleri ortaya çıktı ve uçaklar daha uzun mesafelerde daha fazla yük taşıma kapasitesine sahip hale geldi. İkinci Dünya Savaşı sona erdi ve ardından yeni bir tarihi dönem başladı. Daha önce tüm dünyaya hakim olan ülkeler yerini başkalarına bıraktı. silâhDaha önce zafer için gerekli görünen şey artık yerini bir başkasına bıraktı.
Bu atmosferde, Fransa'da FBA Type A/B/C ile aynı görevleri yerine getiren yeni bir uçağın yaratılmasına başlandı.
Bu nedenle, bugün 1950'lerin devriye uçakları için oldukça alışılmadık ama popüler bir tasarıma sahip, taşıyıcı tabanlı bir uçağın - Bréguet Br.1050 Alizé - tarihine bakacağız.
Hikayemiz 12 Kasım 1947'de başka bir uçaktan başlıyor. Daha sonra Fransız deniz havacılığı, ana özelliği bir uçak gemisinin güvertesinden havalanma yeteneği olan, uçak ve derinlik yükleri, güdümlü füzeler, roketler ve torpidolar taşıyabilen bir saldırı ve denizaltı karşıtı uçak için bir spesifikasyon yayınladı. .
Ve bir uçak gemisinin yaratılması filo Fransa için bu konu 1940'ların ortasından beri tartışılıyor. Açıkçası, Fransız filosunun rekabetçi olabilmesi için devriye ve denizaltı karşıtı araçları da içermesi gerekiyor. Ve belirli bir zamanda, iki aşamada 20 ton deplasmanlı dört uçak gemisi üzerinde birleştiler, bu da Fransız Donanması'nda dört tane daha desteklenen Clemenceau sınıfından iki gemi, yani Fosh ve Clemenceau'nun kendisi ile sonuçlandı. farklı uçak gemileri.
Plan aynı zamanda 58 ile 1958 yılları arasında PA1960 seri numaralı üçüncü bir Clemenceau sınıfı uçak gemisinin inşasını da gerektiriyordu, ancak bu gemi nihayet 1960 yılında iptal edildi.
Fransız taşıyıcı filosunu güçlendirmesi beklenen bir diğer gemi, 1950'lerde geliştirilen ve Clemenceau'dan (standart deplasman 35 ton) biraz daha büyük olması beklenen Verdun'du. Bu uçak gemisi özünde Fransız filosunun Charles de Gaulle adlı ünlü amiral gemisini öngörüyordu.
Uçak gemisi Fosh
İsteğe bağlı olarak, gelecekteki uçaklar, bir uçak gemisinin güvertesinden kalkışı kolaylaştırmak için roket iticilerini kullanabilecek. Deniz seviyesinden dört saat yüksekte çalışabilmesi ve saatte 300 ila 700 kilometre hıza ulaşabilmesi gerekiyordu. İniş hızının 155 km/saat civarında olduğu varsayıldı ve mürettebat daha dayanıklı bir zırhla korunuyordu.
Bu spesifikasyon, Breguet'in seçildiği Fransa'nın önde gelen havacılık şirketlerine gönderildi. Ancak bu şirket, hız gereksinimlerinin tutarsız olduğunu ve yalnızca pruvada Armstrong Siddeley Mamba turboprop motorunu kuyrukta Hispano-Suiza Nene turbojet motorunu birleştiren hibrit bir motorla karşılanabileceğini fark etti. Firma tasarımı için onay aldı ve yarattıkları uçağa Breguet Br. adı verildi. 960 Akbaba (“Akbaba” veya “Akbaba” olarak tercüme edilir).
Breguet Br.960 Akbaba
Oval şekilli destek gövdesi ve üç tekerlekli bisiklet iniş takımı olan alçak kanatlı bir uçaktı. İki direkli kanadının süpürülmüş bir ön kenarı ve düz bir arka kenarı vardı; dikey katlanmasında ve bu, uçak güvertelerinde çalışma koşullarından biri olan hidrolik mekanizmaların kullanıldığı.
Kuyruk aynı taramaya ve 16°'lik bir açıya sahipti. Gövdenin her dış kanat panelinde 600 litrelik kendinden sızdırmaz bir yakıt deposu ve 350 litrelik kendinden sızdırmaz bir depo vardı. Mürettebat, çerçeveli bir gölgelikte yan yana oturan geminin kaptanı ve yardımcı pilotundan oluşuyordu.
Spesifikasyonun oluşturulmasından bir yıl sonra Breguet, iki prototip için sipariş aldı.
3 Ağustos 1951 Br. 960 Vultur ilk kez Toulouse-Blagnac'tan havalandı. İlk prototipin enerji santrali, ön tarafta 970 hp'ye kadar güç üreten Armstrong Siddeley Mamba I turboprop motordan oluşuyordu. Düşük tüketiminin dokuz saate kadar devriye sağlaması beklenen s. ve arkada 101 kN gücünde Hispano-Suiza (daha sonra Rolls-Royce) Nene 21,6 turbojet, havanın içinden sağlandığı Gerekirse ek güce sahip olmak için kanat köklerindeki kanallar. Jet motoru, uçak gemilerinin güvertelerinden kalkarken veya hava muharebeleri sırasında da kullanışlıydı.
İkinci prototip 15 Eylül 1952'de uçtu. 1 hp üreten daha güçlü bir Mamba III motorla donatılmıştı. İle. Kanatlarının uçlarına küçük motor bölmeleri yerleştirildi; iskelede 320 litrelik (100 imp gal; 22 US gal) korumasız bir yakıt deposu vardı ve sancak tarafındaki motor bölümü saldırı radarını barındırıyordu. Daha güçlü bir enerji santrali gerekliydi, çünkü tam tersine, ilk prototipin gücü o kadar düşüktü ki, jet motoru çalışmadan tam savaş yüküyle uçması mümkün değildi.
Ve eğer ilk prototip zayıf uçuş özellikleri gösteriyorsa, ikinci uçak tüm spesifikasyon gereksinimlerini karşıladı ve tatmin edici taşıyıcı fırlatma ve iniş nitelikleri gösterdi; bunlar, 1953'ün başlarında Farnborough havaalanındaki Kraliyet Uçak Kuruluşunda test edildi.
O zamanlar Fransa'daki tesis, deniz uçaklarının bu tür niteliklerini değerlendirecek donanıma sahip değildi. İlk prototip daha sonra diğer testler için değiştirildi. Motor havası, kaldırma kuvvetini artırmak için kanadın üst yüzeyindeki yuvalardan üflenir. Breguet Br adı verildi. 963. Üçüncü prototip, simüle edilmiş yerden fırlatma ve iniş testlerini gerçekleştirmek için kullanıldı.
Uçak, gövdenin altında 1 kg'a kadar yük taşıyabilecek bir dayanak noktasıyla donatılmıştı. Kanatların altında her biri iki füze taşıyabilen dört fırlatıcı vardı. Bombalara ek olarak, ventral hardpoint, bir konteynırda daha güçlü bir arama radarını barındıracak şekilde donatıldı.
Sonuç olarak Vultur maksimum 850 km/saat hıza ulaştı. Gelişmiş bir kaldırma sistemi sayesinde bu uçak, 155 km/saatlik belirli bir hızla iniş yapabiliyor.
1953–1954'te Fransız Donanması Breguet Br'ye olan ilgisini kaybetti. 960, ancak özel bir denizaltı karşıtı platform satın alma fikriyle ilgilenmeye devam etti. Bu arada Fransız Donanması'nın kavramı, sözde avcı-katil veya (kelimenin tam anlamıyla) “avcı-katil” lehine değişiyordu. Böyle bir konseptin bir örneği, o sırada Fransız filosunda hizmet veren denizaltı karşıtı TBM-3S Avenger ile paralel olarak çalışan keşif TBM-3W Avenger'dı.
Başka bir deyişle, Fransız Donanması'nın yeni vizyonu, birçok alanda başarısız olan TBM-3W Avenger olsa bile, güçlü yerleşik radara sahip uçakların ideal olarak uygun olduğu "gör-yok et" olarak nitelendiriliyor. Bunu başarmak için, tamamen yeni bir uçak yaratmak yerine Vultur platformunun denizaltı karşıtı savaş ve uzun menzilli filo koruma görevleri için uyarlanmasına karar verildi.
Sadece Br. 960'ın orduda yüksek verimlilik vaat eden çok iyi bir uçak olduğu ortaya çıktı ve bu sadece sıradan bir tasarruf meselesiydi, çünkü programa göre harcadılar ve her şey boşa giderse üzücü olurdu.
Ayrıca Tu-91, Fairey Gannet, Douglas A2D Skyshark ve Short SB. 6 Seamew oldukça iyi bir uçak gibi görünüyordu ve tasarımları Breguet Br.'yi oldukça andırıyordu. 960.
Her şeyden önce Breguet, halihazırda modası geçmiş olan Breguet Br.'yi modernize etmek için yeni seçenekler bulmaya karar verdi. 960. Her şey Vultur'u Aeronavale'in istediği şeye, yani bir "avcı-katil"e yükseltme yönündeki en bariz teklifle başladı. Plan, Amerikan Grumman AF Guardian'a çok benzeyen bir uçak üretmekti; yalnızca bir versiyonda yer arama radarı vardı, diğerinde ise daha fazla silah için daha büyük bir bomba bölmesi vardı.
Bu versiyonun şasisi de Grumman AF Guardian'da bulunandan farklı ve benzerdi; yani ağırlık merkezinin önünde iki ana ayak ve aracı desteklemek için arkada küçük bir tekerlek vardı. Bu versiyona Breguet Br adı verildi. 960F1 ve başka bir modifikasyona paralel olarak oluşturuldu - Breguet Br. Breguet Br.960 Alize'de görünene benzer bir şasi ile donatılmış 2F1050.
Bir başka ilginç versiyon ise Breguet Br. 961, katlanır kanadı, iniş kancası ve taşıyıcı tabanlı bir uçağın diğer nüanslarını içermeyen bir uçaktır. Bu aracın her kanadında bir adet 30 mm'lik hava topu bulunacaktır. Bu modifikasyon Fransız Hava Kuvvetlerine teklif edildi ancak pek ilgilenmediler. Ve uçağın bu versiyonu unutulmaya yüz tuttu.
Ancak Breguet'nin daha kapsamlı ve kapsamlı yanıtı, ikinci prototipi bir göstericiye dönüştürmek oldu. Nene jet motoru çıkarıldı ve egzoz borusu tıkandı. Turboprop motoru daha güçlü Mamba VI'ya yükseltildi. Bu motor aynı zamanda British Short SB denizaltı karşıtı taşıyıcı tabanlı uçaklara da takıldı. 6 Genellikle Breguet Br ile karşılaştırılan Seamew. 1050. Gövdeye bir AN / APS-15 geri çekilebilir arama radarı yerleştirildi ve her iki kanat ucu motor bölmesi çıkarıldı.
Artık pilot solunda önde oturuyordu, navigatör sağında oturuyordu ve sensör operatörü de arkalarında yan tarafta oturuyordu. İç kanat bölümlerindeki motor kanalları ve tekerlek kemerlerinin yerini ek yakıt depoları aldı ve iniş takımı, kanadın ön kenarlarındaki büyük motor yuvalarına doğru ileri doğru çekilebilecek şekilde değiştirildi. Kanadın arka kenarı artık düz olmadığından uçağın trapezoidal bir kanadı vardı. Artık Br olarak biliniyor. 965 Épaulard (Katil Balina) ilk uçuşunu 26 Mart 1956'da yaptı ve Bréguet 1050 Alizé'nin hemen öncülüydü.
Başlangıçta günümüzün kahramanına tam olarak prototipinin adı olan "Katil Balina" adını vermek istemeleri ilginçtir, ancak daha sonra isim, aslında verilen Breguet Br.'yi sürdüren sayısal indeks gibi yeniden düzenlendi. 960 numaralandırma, Breguet Br olarak belirlenmiş olmalıydı. 966.
Öyle ya da böyle, Vultur'un gelişmelerine dayanan, ancak yine de küçük ayrıntılarda Breguet Br.'den farklı olan bir uçak yaratmaya yönelik yeni bir havacılık programı başladı. 1050 Alize.
Prototipi oluşturmadan önce Breguet, uçağın modelleri ve örnekleri üzerinde 1:8, 1:2,5; 1:16 ve 1:20. Otomobilin aerodinamik düzeninin temizlenmesi sırasında birçok değişiklik yapıldı. Böylece kuyruk genişliği artırıldı ve kuyruk yüksekliği değiştirildi, kanat genişliği profilleri ve ana iniş takımının içine çekildiği motor kaportası kaplamaları seçildi. Modellerde direksiyon, kanatçık ve kapalı alanlar da bulunuyordu. Yapılan ayarlamalar, uçuş testlerinden sonra daha fazla değişikliğin önüne geçmemizi sağladı.
Breguet Br.'nin tasarımıyla ilgili bir diğer önemli konu. Prototip oluşturmadan önce tartışılması gereken 1050, en iyi motor konumunun seçimiydi. Breguet mühendisleri Vg üzerinde çalışırken bununla karşılaştı. 960, yani sorun o kadar da ciddi değildi.
Sonuç olarak, pilotlara iyi bir görüş sağlamak amacıyla motor, gövde dış hatlarının dışına taşmamalıdır. Ek olarak, bir uçak gemisinin sınırlı alanına dayanıldığında uçağın operasyonel özelliklerinin korunması da gerekliydi.
Gaz çıkışının konumuna hemen karar vermediler. İlk prototiplerde egzoz borusu, egzoz gazlarını gövdenin sağ tarafına, kanadın altına taşıyordu ancak kokpitten yansıyan sıcak hava, bakım personeli için büyük sıkıntı yaratıyordu. Bunlar elbette dikey kalkış ve iniş yapan, motorları kalkış sırasında sıcak havayla güverteye çarpan uçaklar değil, ama yine de bu makinenin hoş olmayan bir özelliği. 03, 04 ve 05 numaralı deneysel uçaklarda motordan çıkan egzoz borusu kanadın üzerine yerleştirildi. Bu sorunu çözdü ve sağ taraftaki egzoz borusu tüm Alize serilerinin ayrıcalıklı bir özelliği haline geldi.
Uçakta, gövdenin kanadın hemen arkasındaki kısmına, büyük bir radyo-şeffaf kaplamaya bir radar anteni yerleştirildi - çalışmak üzere serbest bırakıldı ve yüksek hızda tekrar gövdeye geri çekildi. Bu şema, Br. Kabini büyütülmüş, bir Mamba VI motoru ve sol kanat ucunda gondol içinde AS 960B radarı bulunan bir tasarıma sahip olan 33 ASW, her ne kadar yapıyı daha ağırlaştırsa da yine de nispeten daha hafif olması nedeniyle sabit olana tercih edilebilirdi. yüksek aerodinamik, hız kazanımları elde edildi.
Breguet Br. 1050-01 Alize
Üç prototip (No. 01, 02 ve 03) ve iki üretim öncesi uçak (No. 04 ve 05) üretildi. İlk prototip (No. 01, 7 hp gücünde bir Rolls-Royce Dart RDa 20 Mk 1 motorla donatılmış), Yves Bruno'nun kontrolü altında beşinci (altıncı demesine rağmen) Ekim 600'da havalandı ve Sadece soyadları bilinen diğer iki pilot: Lascarre ve Perrineau. Daha sonra ikinci prototip ertesi yıl 1956 Aralık'ta havalandı.
Her ikisi de Amerikan APS-33 radarıyla donatılmıştı, ancak bu uçak aynı zamanda daha sonra Breguet Br. üretimine aktarılan birçok önemli tasarım çözümüne de sahipti. 1050. Bu, eskiden Vultur reaktörünün bulunduğu arka tarafta bulunan kaportanın içindeki geri çekilebilir bir radardı. Gövde, üçüncü bir mürettebat üyesini barındıracak şekilde değiştirildi ve kanatlara, ön kenarlar boyunca entegre motor yuvaları verildi.
19 Nisan 1957'de üçüncü ve son prototip havalandı. Orijinal Dart Mk 20 motorunun yerini, 21 hp üreten daha güçlü Dart Mk 1 aldı. İle. Geri çekilebilir bir radar kuruldu: APS-950 yerine Thomson-CSF DRAA-2B.
Fırlatma fırlatma ve iniş testleri 1957'de İngiltere'nin Bedford kentinde gerçekleştirildi ve 15 Kasım 1957'ye kadar devam etti, ardından 1958'de Akdeniz'deki İngiliz uçak gemisi HMS Eagle'da devam etti. Bu uçak gemisi, Breguet Br.'nin bulunduğu Fransız Arromanches'in olması nedeniyle seçildi. 1050, onarım veya planlı bakım için gönderildiği için o sırada kullanılamıyordu, görüşler farklılık gösteriyor.
Ancak 2 Aralık 1958'de üçüncü prototip ilk kez Fransız Donanması'na ait bu uçak gemisine indi. Uçak gemisinde operasyon için uçağın kanatları katlandı, böylece açıklık 15,6 m'den 7 m'ye düşürüldü.Ayrıca, 28 km/s'nin altındaki meteorolojik rüzgarlarda hava yolu ve hız kısıtlaması olmaksızın mancınık fırlatmaları mümkündür. .
Breguet Br.1050-01 Alize
04 ve 05 numaralı iki üretim öncesi uçak sırasıyla 21 Haziran 1957 ve 1 Ağustos 1958'de havalandı. Ön üretim araçlarının ilk uçuşları, seri üretimin yakında başlayabileceği anlamına geliyordu ki, bizim tarihimizde de böyle oldu. Épaulard programının yerini Breguet Br. 1050 Alize, adı “Passat” olarak tercüme edilen, yani tüm yıl boyunca tropik bölgeler arasında, kuzeydoğudan Kuzey Yarımküre'de, Güney Yarımküre'de - güneydoğudan esen rüzgardır. Taşıyıcı tabanlı bir denizaltı karşıtı uçak için oldukça şiirsel ve alışılmadık bir isim, bence daha önce önerilen Katil Balinadan çok daha iyi.
Breguet Br. 1050 Alize Le Bourget Air Show'da
Bu arada, Mayıs 1957'de Breguet Br. 1050 Alize oldukça hoş bir etkinlik yaşadı - Le Bourget'teki hava gösterisi. Bu arada, SSCB ilk kez sergisini o yıl sundu ve genel olarak bu makaleye ekleyebileceğim tek ilginç gerçek bu.
Fransız web sitelerinde Breguet Br.'nin bilgilerinin olması ilginçtir. 1050 gerçekten de o yıl Le Bourget Air Show'daydı ancak atlandı. Burada ya Alize'nin 1957 Fransız hava gösterisine katıldığını doğrulayan fotoğraftan şüphe etmelisiniz, ya da bu fotoğrafı görmezden gelen Fransız kaynaklarından şüphe etmelisiniz. Her halükarda Alize, uluslararası operatörler arasında hak ettiği ilgiyi aldı ve uçağa olan bu ilginin Le Bourget'ten önce mi yoksa sonra mı ortaya çıktığı bana öyle geliyor ki o kadar önemli değil.
Başlangıçta, yalnızca Fransız Donanması'nın ihtiyaçları için 100 üretim kopyası üretilmesi planlandı, ancak 1958'de bu sayı azaltıldı ve sonunda 75 uçak sipariş edildi (ilk sipariş 50, ardından ikincisi 25 uçak içindi). Ve bahsettiğim gibi bu uçak yabancı bir ülkede de ilgi uyandırdı ve bu da Breguet Br.'nin satın alınmasıyla sona erdi. İhtiyaçlarınız için 1050 Alize'yi tercih edebilirsiniz ancak buna geçmeden önce Breguet Br.'nin satın alınmasına yönelik başarısız tekliflere bir göz atalım. 1050.
Beklenmedik bir şekilde, Alize'yi satın alma arzusunu dile getiren Endonezya'da yeni Fransız uçağına ilgi ortaya çıktı. Endonezya, uçağının Fransa'nın müttefiki Hollanda ile bir çatışmada kullanılmasından korkan bir mahkeme kararıyla reddedildi.
Donanmasının Breguet Br.'ye ihtiyacı olan başka bir ülke. 1050, o zamanlar uçak gemisi NAeL Minas Gerais ile silahlanmış olan Brezilya oldu. 1960'tan 2001'e kadar Marinha do Brasil (Brezilya Donanması) tarafından işletilen Colossus sınıfı hafif uçak gemisiydi. Gemi, İkinci Dünya Savaşı sırasında HMS Vengeance adıyla İngiliz Kraliyet Donanması için indirilmiş, ancak düşmanlıkların sona ermesinden kısa bir süre önce inşa edilmiş ve Mihver ülkelerinin yenilgisine katkıda bulunmamıştır.
Bir eğitim gemisi ve Arktik araştırma gemisi olarak hizmet verdikten sonra uçak gemisi, 1952'den 1955'e kadar Avustralya Kraliyet Donanması'na kiralandı. İngilizlere iade edildi ve onlar da onu 1956'da Brezilya'ya sattılar. 1960 yılında Brezilya Vg'nin karşılaştırmalı testlerini gerçekleştirdi. 1050 Alize ve Grumman S2F İzleyici.
Modernizasyon için daha büyük potansiyele sahip olan ikincisi tercih edildi (bu arada, tüm Tracker uçakları şu anda hala Brezilya Donanması'nın silahlı kuvvetleriyle ilişkilidir). Ve bu uçak, en azından Fransız muadili ile karşılaştırıldığında çok büyük miktarlarda üretildi - 1 uçak, yine makul miktarlarda üretilen diğer birkaç modifikasyonu saymazsak.
Ancak bu uçakları anavatanına ihraç edebilen ülke, 12 yılında yani Fransa'da hizmete girdiği dönemde 1961 uçağın teslim edildiği Hindistan oldu.
Hizmetleri, uzun süredir Hindistan'ın Goa eyaletindeki Dabolim yakınında bulunan Hindistan deniz hava üssü INS Hansa'da bulunan Hint Donanması'nın 310 Filosunun kara üssünden gerçekleşti (29 Eylül 2017'den itibaren, filo INS Sardar Patel hava üssüne taşındı). Hindistan'ın en büyük deniz hava üssüdür. Dabolim Havaalanı olarak faaliyet gösteren sivil bir yerleşim bölgesi var. Indian Breguet Br. için bir görev istasyonu daha. 1050, INS Vikrant uçak gemisi oldu. 1961'den 1991'e kadar Hindistan Donanması tarafından işletildiler.
Ve bana öyle geliyor ki Breguet Br.'nin görünümüne daha yakından bakmaya değer. Hindistan'da 1050 Alize ve bu uçağın bu ülkedeki operasyon geçmişi. Ve bu uçakları satın alma kararı bir şekilde Breguet Br.'nin yaratılışını anımsatacak. Uçak gemisi filosunun da etrafında dönen Fransız Donanması'nın ihtiyaçları için 960 Vultur.
Breguet Br. INAS 1050 Filosundan 310 Alize
Daha spesifik olarak Breguet Br.'nin operasyonuna odaklanacağız. 1050 Alize'yi ayrı bir yazıda ele alacağım çünkü bu konu çok geniş. Bunu yazarken, Hindistan devletinin yaratılış tarihine, Hindistan Donanması'nın tarihine, uçak gemisi tabanlı havacılığa, uçak gemisi INS Vikrant'a, INAS 310 filosuna ve tek savaş kaybına değinmek zorunda kaldım. bu uçak. Anlayabileceğiniz gibi: tüm bunları az bilinen bir saldırı uçağı hakkındaki bir makalede anlatmak garip olurdu, ancak buna ek olarak, hala son derece sıra dışı olan bu uçağın tarihini daha derinlemesine araştırmaya yardımcı olmak için idealdir.
Breguet Br'nin faaliyete geçmesi hakkında birkaç söz. Fransa'da 1050 Alize.
31 Mart 1959'da Breguet ilk Alize'yi Fransız Donanmasına teslim etti. Üç yıl içinde Aeronavale, sözleşme kapsamında kararlaştırılan uçak sayısını - 75 adet - aldı. 19 Temmuz 1961'de Fransız Donanması son Alize'sini teslim aldı.
Bunlar Breguet Br. 1050, 1951 yılında Fransa tarafından satın alınan ve bazı testlerin yapıldığı İngiliz Colossus sınıfı uçak gemisi Arromanches'te görevlendirildi ve aynı adı taşıyan Fransız sınıfı gemilerin öncü gemisi Clémenceau, 1961-1997 yılları arasında Fransız Donanması'nın amiral gemileri ve 1963-2000 yılları arasında Fransız Donanması'nda hizmet veren ikinci Clemenceau sınıfı uçak gemisi olan Foch.
Aynı zamanda Arromanches, kalkış ve inişin sırasıyla mancınık ve standart bir durdurma cihazı kullanılarak yapıldığı tek yerdi. Güvertede, zaten oldukça modası geçmiş olan Amerikalı Grumman TBM-3W Avenger ve Grumman TBM-3S Avenger'ın yerini alacaklardı. Bu uçakların bir kısmı, yeni mürettebatı eğitmek için kullanıldıkları hava üslerinde de kaldı.
Ayrıca Br. 1050'si iletişim, hava hedefleriyle çalışma ve teknik personelin eğitimi gibi görevlerin yerine getirilmesi için kullanıldı. İletilen tüm Alize'ler 1 ile 61 arasında ve ayrıca 64, 65, 68-70, 72-77, 80, 86 ve 87 arasında sıra numaraları aldı.
Ve şimdilik bunu burada bırakacağız.
Evet, bunun yeterli olmadığını düşünebilirsiniz ama buradaki durum Breguet Br. olayına benziyor. 1050 Alize, Hindistan Donanması'na ait. Büyük olasılıkla, bu uçakların Fransız Donanması'ndaki operasyon geçmişinden ve kazalarından bahsedeceğim ve böylece bu uçakların savaşta kullanımına ilişkin uzun süredir acı çeken hikayeyi tamamlayacağım ek bir makale de yayınlayacağım.
Bununla birlikte artık kısaltılmayacak olan bu makinenin tasarımına, performans özelliklerine ve performans özelliklerine geçmeyi öneriyorum.
Yani, Breguet Br. 1050 Alize, 7 rpm rotor hızına ve 21 hp güce sahip Rolls-Royce RDa.15 Dart Mk 000 turboprop enerji santraline sahip, alçak kanatlı, üç koltuklu, tek motorlu bir tek kanatlı uçaktır. yakıt ve akaryakıt yerleştirme sistemlerinin yanı sıra. Bu motorun pervaneleri 2 kanatlı, sabit hızlı, tam tüylü, ters çevrilebilir pervanedir. Özel bir boru kanadın üzerinde sağ tarafa doğru uzanarak egzoz gazlarını motordan uzaklaştırır. Motor çerçevesi ikinci (güç) kapalı çerçeveye takıldı. Burun bölümünün alt kısmında Hispano-Suiza firmasının Alize için ürettiği, ön iniş takımı montaj ünitesinin takıldığı burun iniş takımı dikmesinin temizlenmesi için bir niş vardı.
Motor, 5 numaralı güç yalıtımlı çerçeveye monte edilmiş çelik boru şeklindeki bir motor yuvası üzerine dört noktalı bir konumda monte edildi. Motor montaj noktaları, lastik şok emilimini gerektiriyordu. Motor, enjeksiyon sistemine bir su-metanol karışımı sağladı ve bu, Breguet Alize'nin esas olarak kullanıldığı yüksek sıcaklık koşullarında motor gücünü düzenlemeyi mümkün kıldı.
Süreç içerisinde bu sistemin 14 rpm'lik dönüş hızlarını da idare edebildiği ortaya çıktı. Motorun askeri versiyonunun düzenleme sistemi “sivil” olandan biraz farklıydı - pilotun motor çalışma modu seçimine bakılmaksızın işlevlerini yerine getirdi.
Rolls-Royce RDa.7 Dart Mk 21'in yakıtı da dikkat çekicidir. TR-0, TR-4 veya TR-5 markalarının havacılık gazyağı ve bunların herhangi bir orandaki karışımları kullanıldı. Yakıt depolarının toplam kapasitesi 2 litredir. Gerekirse, istisnai tüketime bağlı olarak tüm tanklardan acil (acil) yakıt tahliyesi yapmak mümkündü. Yakıt tüketimi 100–350 litre/saattir.
Uçağın kanadı konsol, iki direkli ve trapez şeklindedir. Kanat açıklığı 15,6 metre, en-boy oranı ise 6,8 metredir. Kanat montaj açısı kanadın orta kısmında +2°30', uç kısmında ise +1°'dir.
Teknolojik olarak kanat üç bölüme ayrıldı: bir orta bölüm ve bir uçak gemisinde yerden tasarruf etmek için oluşturulan iki katlanır konsol. Kanadın orta bölümü 6,6 metre açıklığa sahipti ve iki yarım düzlemden oluşuyordu. Dört lastik korumalı yakıt deposu içeren kanadın orta bölümünde iki direk, kanat kaplama panelleri ve güç kaburgaları hacimler oluşturdu. Kanat konsolları hidrolik olarak katlanır; konsolların konumu pilot kabininden kontrol ediliyor ve kilitleniyordu.
Alize her zamanki mekanizasyona sahiptir: kanatçıklar ve kanatlar, çıtalar veya spoyler yoktur. Bu durumda kanatlar, kanadın tüm arka kenarı boyunca alkalin, üç konumlu ve dört bölüme ayrılmış olarak yerleştirildi. Kanat orta kısmına iki adet, konsollara ise iki adet döner bölüm yerleştirildi. Onları “üç konumlu” yapan şey üç durumda olabilmeleridir: “geri çekilmiş” (0°), “kalkış” (35°) ve “iniş” (55°). Kanat açıklığı 4,1 m olup kanadın uç kısımlarına kanatçıklar yerleştirilmiştir. Kanatçık sapma açısı 25°'dir. Tüm açıklıkları boyunca hidrolik tahrikle kontrol edilen otomatik düzelticiler vardı.
Kokpitin arkasında ve uçağın altında geri çekilebilir bir radar anteni vardı ve kuyruk bölümünün kendisi kanatçık ve dengeleyicinin ve ilk versiyonlarda navigasyon sisteminin antenlerinin takılması için temel oluşturuyordu. Uçak gemisine inişi kolaylaştırmak için bölümlerin alt kısımlarına bir fren kancası yerleştirildi. Özel bir hidrolik silindir tarafından çıkarıldı.
Kuyruk bölümünün güç seti bir dizi çerçeve ve 16 kirişten oluşuyordu. 1,3 m çapında geri çekilebilir bir radar anteni serbest bırakıldı ve hidrolik bir tahrik kullanılarak kuyruk bölümüne geri çekildi. Anten, herhangi bir ara konumda sabitlenmesine olanak tanıyan iki çelik çember üzerine monte edildi.
Dengeleyicinin ayrı bir asansörü vardı. Kuyruk tıpkı kanat gibi trapez şeklindedir. Omurga çift direklidir. Dümen korna dengelemelidir. Dikey kuyruğun yüksekliği 2,5 metredir. Dümenin tüm açıklığı boyunca iki parçaya bölünmüş kontrollü bir düzeltici bulunur. Dengeleyici açıklığı 5,8 metredir.
İlk üretim öncesi uçakta, servolar ve hidrolik güçlendiriciler kullanılmadan, ancak Vg'den başlayarak irtifa ve yön kontrolü gerçekleştirildi. 1050-04'te kontrol sistemi, pedallar ve kontrol kolu üzerindeki yükü azaltan hidrolik güçlendiricilerle donatılmıştır. Aynı üretim öncesi prototipte güncellenmiş bir radyo anteni ve kanatçık da bulunuyordu. Breguet Br'da. 1050-04 ayrıca üretim versiyonuyla ortadan kaldırılan havalı freni de korudu.
Şimdi Breguet Br.'nin performans özelliklerine ve performans özelliklerine geçmeyi öneriyorum. 1050.
Yani:
Süre: 13,86 m
Kanat genişliği: 15,6 m
Yükseklik: 5 m
Kanat alanı: 36 m²
Boş ağırlık: 5 kg
Maksimum kalkış ağırlığı: 8 200 kg
Maksimum hız: 518 m yükseklikte 3 km/saat
460 km/saat – deniz seviyesinde
Seyir hızı: 240–370 km/saat
Menzil: 2 km
Dayanıklılık: 5 saat 10 dakika
Pratik tavan: 8 000 m
Tırmanış oranı: 7 m / s
Kanat yükü: 229 kg/m².
Bu saldırı uçağının genel olarak neyi ve nerede taşıyabileceği hakkında birkaç söz.
İç bölme, görevin niteliğine bağlı olarak, daha sonra 4 mm kalibreli Mk.44 ile değiştirilen bir L46 uçak torpidosu Mk.324'ü veya 160 kg'lık derinlik bombalarını barındırabilir. Breguet Alize, bomba bölmesinde 14'e kadar sonobuoy taşıyabiliyor.
Havacılık veya derinlik yükleri (buna göre Breguet Br. 1050, iç bölmede üç derinlik yükü ve her katlama bölümünde üç adet olmak üzere kanatların altındaki direklerde iki adet derinlik yükü taşıyabilir) ve fırlatıcılarda altı adet güdümsüz roket, 68 mm füze sepetleri ve katlanır kanat kısımlarındaki direkler üzerindeki iki Nord AS.12 tel güdümlü gemi karşıtı füze, kanat altı direklerine monte edilebilir.
Toplamda Breguet Alize'nin 8 harici süspansiyon noktası olabilir.
Tasarıma dönelim.
Genel olarak Alize'nin tamamı genellikle sadece kanatlara değil bölümlere ayrılır. Buna pruva (motor bölmesi), merkezi (mürettebat bölmesi) ve kuyruk (radar anten bölmesi) bölümleri dahildir. Gövde, suya zorunlu iniş sırasında uçağın kaldırma kuvvetini sağlayan birkaç kapalı bölmeye sahipti.
Merkezi bölüm iki kapalı güç çerçevesiyle sınırlıydı. Bölümün üst kısmında üç kişilik tasarlanmış mürettebat kabini yer alıyor. Kompozisyon bir pilot (uçuşun sol ön tarafındaki ön koltuğa yerleştirilmiş), bir navigatör-operatör (pilotun arkasında sağda) ve bir radar operatörü (pilotun ve navigatörün arkasında) içeriyordu. Kokpitte kabin içinde hareket etmek mümkündü. Böylece navigatör operatörün yerini alabilir ve bunun tersi de geçerlidir. Pilot ve navigatörün koltuklarının arkasına göstergeler ve tahminler içeren radar izleme ve izleme ekipmanı yerleştirildi. Orta bölümü kokpit ve kompartıman olarak ayıran kabin tabanı güç yapısıydı.
Bu sayede çok sayıda uzunlamasına kuvvet direği elde etmek mümkün oldu. 5 metre uzunluğundaki bölmede altı hidrolik silindirle (her iki tarafta üç panjur) tahrik edilen iki amortisör vardı. Burada geleneksel bombalar ve torpidoların yanı sıra derinlik bombaları ve mayınlar da kullanıldı. Ayrıca uzun süreli çalışmalar durumunda iki ilave yakıt deposu monte etmek mümkün oldu.
Şimdi herhangi bir uçağın önemli bir parçası olan kontrol sistemine geçiyoruz.
Breguet Br. için toplam 1050'nin iki kontrol sistemi vardı: ana ve yardımcı.
Ana sistem, iniş takımlarının, radar anteninin geri çekilmesi ve serbest bırakılmasından, fonksiyonel bölmenin (bomba bölmesi) açılıp kapatılmasından, kanat katlama mekanizmasının çalıştırılmasından ve ayrıca serbest bırakma freni kancasından sorumluydu. Yardımcı sistem, gövdenin, kanatların ve fren kancasının acil durum serbest bırakılmasının yanı sıra ambar kapılarının acil durum açılmasını ve kokpit camının acil durum serbest bırakılmasını içeriyordu. Eğer doğru anladıysam bu kontrol sistemi mekanik ve manuel olarak da ikiye ayrılabilir.
Füzeleri ateşlemek için pilotun kokpitine bir kolimatör görüşü yerleştirildi. Bir saldırı uçağı operatörü tarafından nişan sistemini kullanarak bir bomba atılıyor.
Breguet Alize elektrikli bir uçuş sistemi kullanıyor. Temeli, hem jeneratör hem de marş modlarında çalışan bir jeneratör-marş motorudur. Yedek güç, jeneratör panosuna bağlanan iki adet şarj edilebilir pil ile sağlandı.
Uçağın iniş takımı, önden dönen desteğe sahip üç tekerlekli bisiklettir. Ana olanlar kanattaki puro şeklindeki kaplamalara geri çekildi. Aynı zamanda oldukça alışılmadık bir şekilde uçuş yönünde de ilerliyorlar. Kaplamaların ön kısımlarında radyo elektronik ekipmanı bulunuyordu. Yapı açısından ana destek zaten tartışılmıştı.
Tüm raflarda aynı boyutta 650x10 tekerlekler bulunurken, ana raflarda pnömatik disk frenli iki tekerlek bulunurken, ön rafta serbestçe yönlendirilmiş bir tekerlek vardı. Ana sütunlar arasındaki mesafe 4,9 metre, pruva ile ana sütunlar arasındaki mesafe ise 4,4 metredir.
Aviyonik konusuna geçelim.
Breguet Alize radyo ekipmanı, VHF (ultra kısa dalga), HF (kısa dalga) ve MF (orta dalga) bantlarına sahip radyo istasyonlarından oluşuyordu. Hava mürettebatı arasındaki iletişim için yerleşik bir radyotelefon kullanılır. SFENA tarafından üretilen otopilot, uzun devriye uçuşlarında mürettebatı rahatlatmak ve denizaltı karşıtı görevlerin yerine getirilmesini kolaylaştırmak için kullanılacak. Otopilotun yardımıyla uçak belirli bir yüksekliğe uçabiliyor ve istenilen rotayı seçebiliyordu. Otopilotun çalışmasına hem pilot, hem navigatör hem de radar operatörü müdahale edebiliyordu.
Yer kontrol noktasına sahip iletişim ekipmanını tespit etmek için navigasyon sistemi ve uçağın konumunu belirlemek için ekipman. İkincisi, yalnızca durumu her an belirlemekle kalmadı, aynı zamanda denizaltı karşıtı görevler ve deniz devriyeleri sırasında uçağın koordinatlarındaki değişikliklerin kaydını da tuttu. Alize diğer bilişsel işlevlerle donatılmıştı: bir radyo pusulası, bir radyo işaretçisi ve bir TACAN kısa menzilli navigasyon sistemi.
DRAA 2A arama ve araştırma arama ve navigasyon radarının arama ekipmanı ve tüm denizaltı karşıtı uçaklar tarafından taşınan standart ekipman: radyo akustik şamandıralar, sorgulayıcı-transponder, arama radarı, gövdenin üstüne yerleştirilmiş çeşitli alıcı antenler ve pasif alıcı ana iniş takımlarını temizlemek için kaporta nişlerinin önünde bulunan antenler.
Bu kadar, tasarıma dair söyleyecek başka bir şeyim yok.
Belki bu hikayeyi Breguet Alize'nin prototiplerden üretim öncesi uçaklara, üretim öncesi uçaklardan üretim uçaklarına ve onlardan modernizasyona giren uçaklara kadar olan değişiklikleri temel alan daha ayrıntılı bir açıklamasıyla tamamlayabilirim. Ancak makale boyunca değişiklikleri genel hatlarıyla zaten anlatmıştım ve genel olarak bu makaleye “Breguet Br. 1050 Alize" ile ilgili olarak, garip bir şekilde, üretim uçağının geçmişine odaklanmayı planladım. Ve prototiplerin açıklaması bu hikayenin ayrılmaz bir parçası olmasına rağmen, asıl görev bu değildi ve bana öyle geliyor ki burada nispeten kısa bir açıklama yeterliydi.
Öyle ya da böyle sonuca varalım.
Ve Breguet Br'nin tarihinin sonucu. 1050, geçmiş çalışmalarımdan elde edilen benzer sonuçlara benzer olacaktır.
Alize bana, üzerinde çalışılması ve anlatılması çok ilginç, hakkında daha sık konuşulmayı hak eden bir uçak gibi görünüyor. Ve kişisel olarak, uzun zamandır adını duyduğum ancak hakkında yeterince geniş bir makale yazmaya fırsat bulamadığım uçağın tarihini öğrenmek için tüm bunları araştırmayı sevdim. ilginç bulduğum özelliklerden, nüanslardan, ilginç detaylardan bahsedeceğim.
Breguet Br. kişisel sonucunu özetliyor. 1050, genel olarak iyi bir uçak olduğunu düşünüyorum, belki de bunun için en iyi yerde ve bu ülkede en iyi dönemde, en azından Breguet Br gibi denizaltı karşıtı taşıyıcı tabanlı bir uçağın bulunduğu uçaklardan yaratıldı. . 1050 Alize, büyük miktarlarda üretilebilmektedir.
Başka bir şey de, yurtdışındaki genel olarak mütevazı iyi uçak tedarikinin genel tabloyu bozmasıdır. 14 Hindistan için Alize, Breguet'nin hedeflediği sonuç değil. Aynı İngiliz Fairey Gannet, tüm modifikasyonlarda 347 uçak olarak üretildi ve benzer tasarıma sahip güverte tabanlı denizaltı karşıtı araçlar arasında en popüler uçak olduğu ortaya çıktı.
Ancak birisi daha az şanslıydı: British Short SB de. 6 Seamew 26 adet uçak üretildi ve ilk uçuşundan 4 yıl sonra İngiliz hizmetinden ayrıldı. Sovyet Tu-91 bir bütün olarak bu durumun rehinesiydi, çünkü altında yaratıldığı uçak gemisi asla ortaya çıkmadı ve sonuç olarak oldukça ümit verici bir uçağın inşasının imkansız olduğu ortaya çıktı. Her ne kadar araba ilginç olsa da, belki bir gün meyvelerini verecektir.
Sonuç olarak şunu söylemek isterim ki Breguet Br. 1050 Alize, ilginç bir geçmişi olan, görünüşte ikincil de olsa oldukça sıra dışı bir uçaktır. Sanırım yakında onun uzak akrabasının hikayesine başlayacağız, ama bu konuya başka zaman daha fazla değineceğiz.
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.