Bugün okul otobüslerinin neden sarı olduğunu öğrendim.
Sadece Amerika Birleşik Devletleri'ndeki yaklaşık yirmi altı milyon öğrenci, her okul gününe otobüsle - ülkedeki öğrenci nüfusunun yarısından fazlası yoluyla - nakledilmektedir. Kuzey Amerika dışındaki ülkelerde okul otobüsleri genellikle başka herhangi bir otobüs gibi görünürken, Kuzey Amerika okul otobüsleri sarı renklerine göre farklıdır.
Her zaman böyle değildi. İlk okul otobüsleri “okul korsanları” veya “çocuk korsanları” olarak bilinen at arabalarıydı. Wayne Works tarafından 1886'da başlıyorlardı, ancak daha önce de olsalardı. Ancak, muhtemelen her Amerikan kasabasında okul korsanlarının takımlarını göremezsiniz; Birçok çocuk okula gitmek için yürümeye (kar fırtınasıyla her iki yöne doğru yokuş), çiftlik vagonlarına ya da kızaklarına güvenmek zorunda kaldı.
1914 yılında, otomobillerin yükselen popülaritesiyle, Wayne Works, hevesli öğrencilerin okula daha hızlı gitmelerine izin vererek otomobil şasesine geçti. Bu “otobüslerle” öğrenciler otobüsün çevresine ön tarafa değil, içeriye bakacaktı. Daha sonra, Blue Bird Şirketi, bugün bildiğimiz otobüslere daha yakından benzeyen bir otobüs tasarlamaya başladı.
1930'larda okul otobüsleri bir dizi standartlaşma geçirdi. Bu saatten önce, okul otobüsleri çoğunlukla, okula gidip gelen öğrenciler için bir ulaşım aracı olarak kullanılmıştı. Gillig Bros tarafından patentlendirilen bir “California top” tasarımı - otobüsün yuvarlak çatısı yaygın olarak kullanılıyordu, ancak ebeveynler hala okul otobüsü güvenliği konusunda endişeliydiler ve çocukların okula gidip gelme şeklini standartlaştırmak için ilgi vardı.
1939'da, Dr. Frank Cyr vesile oldu ve okul otobüsü standartlarını geliştirmek için Manhattan Üniversitesi'nde bir konferans düzenledi. Bundan önce, ülkedeki çeşitli okul otobüsü tiplerini ve varsa kullandıkları güvenlik önlemlerini göz önünde bulundurarak seyahat etmişti. Konferans, Rockefeller Vakfı'ndan 5000 $ 'lık bir hibe (bugün yaklaşık 81.571 $) tarafından finanse edildi ve o tarihte Birliğin bütün 48 eyaletinden ulaşım görevlilerini çekti.
Konferansın sonucu, okul otobüsleri için geliştirilen 44 ulusal standarttı. Bu standartlardan biri okul otobüslerinin “ulusal okul otobüsü parlak sarı” olmasıydı. Başlangıçta “ulusal okul otobüsü krom” olarak adlandırılan renk, dikkat çekici özellikleri nedeniyle seçildi. Diğer renklerden daha hızlı fark edilir. Örneğin, kişinin çevresel görüşünde, çalışmalar, insanların renklerin, göz alıcı bir renge, kırmızıdan 1.24 kat daha hızlı olduğunu fark ettiklerini göstermiştir. Sarı, özellikle sabah ve akşam ışıklarında, özellikle okul otobüslerinin çalıştığı zamanlarda görülebilir. Umut, insanların otobüsün rengini çabuk görecekleri ve yavaşladıklarını, gemideki çocukların dikkatini çekeceklerini, düştüklerini ya da aldıklarını görmeleriydi.
ABD’deki otuz beş eyalet, Kanada’nın bazı bölgelerinde olduğu gibi, otobüsleri konferansın hemen ardından bu rengi boyamaya geçti. Fakat 1974'e kadar, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki tüm okul otobüslerinin bu rengi boyadığı anlaşılmamıştı.
Standartlar zaman zaman düzeltilse de, otobüslerin rengi, Ulusal Ulaşımdan Sorumlu Devlet Yürütme Hizmetleri Direktörleri Ulusal Direktörü Bob Riley'e göre, herhangi bir zamanda değişebilecek olanlardan biri olmayacaktır. oldukça ağız dolusu, Bob):
Bu [renk] formülüne uymayan bir otobüs satın alamazsınız… Bugün yapmak zorunda olsaydı, bunun aynı olup olmayacağını kim bilir, çünkü şimdi daha parlak, daha dikkat çekici şeyler var. Karayolunda çalışan işçilerin yeleğini düşünün. Açıkçası, ulusal okul otobüsü sarılarından daha dikkat çekiyorlar. Fakat bu rengin korunması mantığı evrensel kabulüdür. Hepimiz bunun ne olduğunu bilerek doğduk ve büyüdük.
Okul otobüslerinde güvenlik konusundaki tüm bu konuşmalar sayesinde, neden çoğunda emniyet kemeri bulunmadığını merak ediyor olabilirsiniz. (10.000 libreden az olan okul otobüslerinin bunlara sahip olmaları zorunludur, ancak sürücü koltuğunun her zaman emniyet kemerine sahip olmasından bağımsız olarak genellikle sadece onlardırlar.) Özetle, okul otobüslerinin emniyet kemeri bulundurmalarının nedeni yoktur. maliyet, okul otobüslerinin halihazırda inanılmaz derecede güvenli olduğu gerçeği ve bugüne kadar yapılan araştırmalar, emniyet kemerleri eklemenin aslında okul otobüslerini kesin olarak daha güvenli hale getirmediğini ve bazı senaryolarda aslında çocuğun yaralanma riskini artırdığını göstermiştir.
Alternatif güvenlik önlemleri için, kasıtlı olarak aralıklı koltuklar (uzun boylu öğrencilerin dizlerinin kanadı) aşırı derecede şok emicidir ve Ulusal Ulaşım Güvenliği Kurulu ve Ulusal Bilimler Akademisi tarafından yapılan çalışmalara göre çocukları yeterince etkin bir şekilde koruyabilir. Temel olarak, koltuk tasarımı ve aralıkları az ya da çok çocuk etrafında bir “koruyucu zarf” olarak işlev görür. Okul otobüsleri aynı zamanda yoldaki en büyük araçlardan bazılarıdır ve genellikle çok hızlı sürülmezler ve emniyet kemerleri olmadan güvenli bir hale gelmelerine yardımcı olurlar.
Tabii ki, otobüs kendi tarafına geçtiğinde koltuklar fazla çalışmaz.Ancak, ABD'deki her okul otobüsünü emniyet kemeriyle donatmak için 800 milyon dolar harcayacak. Ve sorun aslında kurulum maliyetinden biraz daha kötü. Okul otobüsleri beş yaşına kadar gençleri geç saatlere kadar yapacak şekilde inşa edildiğinden, güvenli bir şekilde oturabilecek üç kişilik bir koltuk, emniyet kemerlerinin çalıştığından emin olmak için sadece iki emniyet kemerine sahip olabilir. ağır bir 18 yaşında da. Bu, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki otobüs filosu büyüklüğünün, yaklaşık% 15'lik bir artışla ve bununla ilgili tüm devam eden maliyetlerle birlikte artması anlamına gelecektir.
Eğer maliyet tek faktör olsaydı, “çocukların düşünmesi”, her ne pahasına olursa olsun, pahalı şeyleri yapmak için her politikacının en sevdiği ifadesidir. Çocuklarla ya da değil ;-) ile ilgili bir şey. Bu durumda, tüm yeni okul otobüslerinin emniyet kemerlerine sahip olmasını gerektirerek, ön harcama maliyetinin çoğunu bile kesebilirlerdi, daha sonra onlarca yıl boyunca emniyet kemerli olmayan otobüsler doğal olarak aşamalı hale getirilecekti. Yeni otobüsler, emniyet kemeri eklenmesi nedeniyle bir tüfe daha fazla mal olacak ve daha fazla otobüs ihtiyacı olan ekstra maliyetlere sahip olacaksınız, ancak 800 milyon $ 'lık tasarrufun yakınınızda koklamanız mümkün değil.
Zalim, tüm bu maliyet ve çabanın, kazaların büyük çoğunluğunda bir şey yapıp yapamayacağının açık olmadığıdır. Bu konuya çeşitli ulaştırma ajansları tarafından bakıldığında yapılan bazı çalışmalarda, ölüm sayısının istatistiksel olarak anlamlı bir şekilde ve yaralanma sayısının değişmeyeceğine dair ikna edici kanıtlar bulunmaktadır. Mayıs ayı aslında artar. (Örneğin, ağır bir yastıklı duvara doğru kısa bir sarsıntının, çoğu durumda, beldeki kuvvetli bir sarsıntıdan daha az yaralanma ile sonuçlanacağı ve kafanın olumsuz bir açıdan, söz konusu duvara karşı şapırdamaya neden olabileceği düşünülmüştür. Yangın gibi durumlarda, özellikle de ilköğretim çağındaki çocuklar ile tahliye zamanları, diğer senaryolar arasında.)
Pratik açıdan bakıldığında, bir otobüs sürücüsünün, tüm çocukların kemerlerini ilk sırada tuttuklarından ve onları tuttuklarından emin olma zorluğu da vardır. Otobüs şoförünün aynı zamanda çocukların emniyet kemerlerini her zaman doğru bir şekilde taktığını doğrulaması gerekir (yanlış takılmış emniyet kemerleri bir kazada belirli bir yaralanma riski oluşturur). Bu yavaşlama süresinin ötesinde, genellikle otobüs şoförünün zamanının çoğunu yoluna dikkat ederek harcamaktan daha iyi olduğu düşünülmektedir.
Sonunda, Ulusal Karayolu Trafik Güvenliği İdaresi, 1987 yılına kadar devam eden emniyet kemeri meselesi ile ilgili araştırmalarıyla dikkat çekerken, tüm kanıtlar, eğer varsa, büyük okul otobüslerinde emniyet kemerleri bulundurmak için çok az fayda olduğunu gösteriyor. Ulusal Öğrenci Taşımacılığı Birliği, Ulusal Okul Ulaştırma Derneği ve Ulusal Öğrenci Taşımacılığı Hizmetleri Direktörleri Derneği, bu araştırmayı kendi araştırmalarına dayanarak yapmaktadır.
Bunun yerine, çocukların hiçbir şey yapmamalarını, ancak kendilerini güvende tutmak için oturma alanlarında kalmalarını gerektiren “yumurta kartonu” güvenlik zarfları oluşturmayı tercih ediyorlar.
Çalışıyor gibi görünüyor. Amerika Birleşik Devletleri'nde çocukların okula gidip gelmesinin bir numaralı yolu olmasına rağmen, okul yılı boyunca taşınan yaklaşık yirmi altı milyon çocuğun toplamından sadece altı öğrenci okul otobüs kazalarında yılda ölmektedir. Karşılaştırma yapmak için, Amerika'da her yıl bir arabada okula ya da okula giderken, bisiklet sürerken ya da okula giderken bir binden fazla çocuk ölüyor.
Bonus Gerçekler:
- UPS'in kurucularından biri kamyonların aslında kahverengi yerine sarı olmasını istedi. Sonunda Charlie Soderstrom tarafından kahverengi yapmaya ikna olmuştu. Soderstrom, sarı kamyonların temiz kalmaya devam etmesinin imkansız olduğuna işaret etti. Demiryolu araçları genellikle aynı sebepten dolayı kahverengidir.
- “Okul otobüsü sarı” aslında Avrupa'da pek çok posta ve diğer hizmetler için kullanılmaktadır (bazıları ABD'de okul otobüsleriyle ilişkilendirilmeden önce rengi çok uzun süre kullanmıştır). İsveç, 1923 ve 1991 yılları arasında posta servisi için kullandı ve ayrıca Almanya ve İsviçre'de posta hizmetleri için popüler bir renk seçimi oldu. Bazı otobüs ve otobüslerde Macaristan'da kullanılıyor. Diğer okul otobüslerine gelince, İngiltere'deki birkaç okul bölgesi kendi otobüslerinin rengini uyarladı.
- Okul Otobüsü Sarı, Ulusal Karayolu Trafik Güvenliği İdaresi ve Ulusal Standartlar ve Teknoloji Enstitüsü ile birlikte Federal Standart No. 595a, Renk 13432 olarak kaydedilir.