Eluca Atalı’nın “Adamdan Üstün” adlı kitabını okudum. Uzun süredir ara verdiğim kitap okumalarıma, büyük bir hazla geri dönmemi sağlayan bu yapıt, bir seferde, ara vermeden okuduğum üçüncü kitap oldu (Nevra Bucak’ın ‘Mevsimler Farklıdır’ ve Nilgün Polat ’ın ‘Şifrelenmiş Düşler Saati’nden sonra).
Atalı’nın kısa öykülerinden ve denemelerinden oluşan kitap, bir hayli değişik ve başarılı. Yapıtın başarısı, şüphesiz yazarın kullandığı kısa, yalın cümlelerden ve telaffuzu kolay sözcüklerden ileri geliyor. Bir bakıma Atalı’nın, yaşama dair “bir şey”leri sorguladığı felsefî denemelerin ağırlıkta olduğu kitapta, ‘Sesin Öncesi’ gibi benzer öykülerin veya okuru düşünmeye yönelten “Büyüktüm” gibi şiirlerin daha fazla olmasını dilerdim. Ancak ‘Adamdan Üstün’ yapıtı, bu haliyle bile, Marguerite Duras ve Anton Çehov’u anımsatan güzel bir çalışma.
Sevgili Atalı, yapıtı okurken okura, yaşama dair bir takım yaşanmışlıkları ve dersleri, felsefî ve soyut bir çerçevede, Rus Edebiyatı’nı anımsatan hafif bir meltem eşliğinde sunmasını ve bir solukta okunacak değerli bir çalışma ortaya koymasını başarmış.
Selçuk ERAT
28 Ocak 2008, İstanbul
(Şehir Aylık Kültür ve Edebiyat Dergisi, Ağustos 2008, Sayı 37)