İlk bölümde, bir IRP için çeşitli seçeneklere göz attık..
Ancak, savaş operasyonlarındaki ana rasyonun yanı sıra, keşif grubuna ek gıdalar sağlandı:
Ne zaman - ana gıda otoritesinin savaş birimleri için belirlenen standartlara göre;
Ne zaman - tüm standartların ötesinde;
Ve ne zaman olursa olsun ...
Fakat burada her şey, ayrılma komutanına ve arka adamlara bağlıydı.
Bamut'tan Novogroznensky suyuna kadar tüm dekolmanlarda neredeyse verildi.
Suları çoğunlukla meyve ve çeşitli üreticilerin maden suyu gibi.
Dahası, üreticiler yıllara göre farklılık gösterdi.
Bir yılda - meyve suyu "Vico", başka bir yılda - "Orada bir çeşit bahçe" vb.
Belirli bir yıl içinde hangi kampanyanın ürün temini için Bakanlıkla bir sözleşmeye girdiğini tespit etmek mümkündü.
İlk çatışmada (95 yılında) meyve sularının düzenli olarak tedarik edildiğini ve dağıtıldığını ve Krasnodar kampanyasının mükemmel kalitede olduğunu hatırlamadığımı belirtmek isterim.
Özellikle iyi portakaldı.
İkinci kampanya için, meyve suları da yeterliydi, ancak paketleri plastik kapaklar, dökülmeler ve diğer “fırfırlar” ile çok daha renkli olmasına rağmen, kalitesi bundan çok uzaktı.
Meyve suları çoğunlukla meyvelerdi: elma, üzüm, portakal.
Sebzeler (En sevdiğim domates demek istiyorum) Sadece ilk Çeçen kampanyasında ve nadiren karşılaştım.
“Görevden” ayrılan gruplar genellikle paketler halinde meyve suyu verdi.
Ancak bir sırt çantasında taşınması son derece elverişsizdir, bu nedenle izciler suyu plastik şişelere döktüler ve mineral ve sade su ile seyreltdiler.
Bir şişe 1,5 L olduğunda tarif hoşuma gitti. Maden suyunun altından iki yüz elli gram elma ve iki yüz elli gram portakal dökerler ve tüm bunlar suyla seyreltilir.
Çok tatlı değil, çok ekşi değil ve kalitatif olarak uzun süre susuzluğu giderir.
Ayrıca keşif takımı kitinde (ekipmanın ilk kademesi) bir şişe bulunur. Şişeler bizim için farklıydı, fakat çoğunlukla sıradan orduları bulundu: 800 gramlarında.
Dürüst olmak gerekirse, bu şişe bir kemer üzerinde giymek çok rahatsız ve kapasite küçük.
İki litrelik plastik kavanozlar da bize sağlandı, ancak bir şekilde sıradan plastik şişelere pozisyonlarını çok çabuk kaybetti.
Şişe aslında hesap verebilir bir şeydir ve bir disiplinin önüne ya da bir grubun ya da şirketin mülkünü teslim etmeden önce kuyruğa sokmadan önce sizi becermek gerekir.
Ve işte sadece atabileceğiniz oldukça pratik bir şişe ve öfkeli ata ustabaşı ve bağırma senden sonra bağırmayacak:
““ Sen bir tür sığırsın, teslim irsaliyesinde alınan yirmi boş Pepsi şişesini iade et. ”
Basit şişesi iyidir, çünkü bir yerde çalınabilir veya havlayan köpeğin ayrılmasının "bağımsız" bölgesine kazara yaklaşan kederli bir şekilde ilerleyen bir piyade adamından uzaklaştırılabilir.
Ancak bu sıradan gemide hala avantajlar vardır: su doğrudan içinde kaynatılabilir. İlk önce onu davadan çıkar.
Bir şişe kuru yakıt bütün şişeyi kaynatmak için yeterli ve oldukça hızlı.
Tek sır, kapağı sökmeniz gerekmemesidir.
Onu biraz gevşetmek ve buhar damlamaları, seğirmek şişeleri ve meslektaşların seslerini “Şimdi işemek ..... hayır” diyerek kaynar suyun hazır olduğunu anlamanız yeterlidir.
Bununla birlikte, bir miktar tecrübe birikimiyle, şişenin kaynamadaki avantajının aynı plastik şişenin üzerine atılmaya başladığını anlamak mümkün olacaktır.
Neden?
Evet, her şey çok basit: plastik bir şişede, suyu kaynatıp çay demleyebilirsiniz. Litre başına yaklaşık 200 g bir buçuk pound doldurun, kapağı açın, yana doğru ateşe koyun; böylece su taşmaz ve işte buradasınız, lütfen - izleyin !!! Su kaynar.
Eh, evet, şişe korezhit ve büker biraz, şeffaf plastik kurum ile kaplı, ancak suyun kaynar olduğu açıktır.
Kaynamış su, şişeyi atabilirsiniz, yanan plastik bir tada sahip olmayacaksınız: oldukça normal kaynar su.
Bu en basit fizik yasası plastiğin yanmasına izin vermez.
Bu yasayı hatırlamıyorum yazık ...
Neden bütün bunları anlatıyorum?
Üstelik, metal eşyaların yokluğunda, su bir plastik şişede, plastik ve kağıt torbalarda kaynatılabilir: onlara hiçbir şey olmayacak.
Sadece denemek gerekir, böylece alev tam olarak suyla dolu tankın bulunduğu yerin üzerinde gerçekleşir.
Su hakkında başka ne söyleyebilirsiniz?
Artık çok fazla rahatsız etmemek ve "büyükbaba Ovcharenko" ders kitaplarını çevirip su dezenfeksiyonu yöntemlerini dikkatlice özetlemek mümkün değildir.
Şimdi hem askeri hem de sivil: "Bahar", "Şofben" ve diğerleri gibi her türlü endüstriyel filtre doludur.
Bireysel filtreler tıbbi hizmettedir ve küçük ekiplere su sağlayan, daha yüksek performansa sahip filtreler - mühendislik hizmetinden geçer.
Su dezenfektan tabletleri bol miktarda bulunur ve en çok kullanılan ve hatırladığım “Aquatabs” ve “Pantotsid” idi.
Tabletler, prensipte normalde dezenfekte eder, ancak daha sonra su, ağartıcı ve bazı ilaçların tadını verir.
Ancak su kaynatılırsa tadı tamamen kaybolur.
Bu olmasına rağmen, ve bu haplar yardımcı olmak için çok az şey yapar.
Özellikle de, militanların kimlerin ayaklarını yıkadığı belli olmadığı kirli bir su kaynakları havuzu varsa.
En basit filtreyi yapmanın en basit örneğini vereceğim.
Grubunuzdan hiç kimsenin birini ele geçirmediğini hatırlamaması, grup komutanının kontrol etmemesi, milletvekilinin yeni bir kamuflaj denemesi ve geri kalanının mülkleri sırt çantalarına çılgınca doldurması durumunda yapılması gerekecek.
Burada yine aynı plastik şişe kurtarmaya geliyor.
Filtrenin bileşenleri her yerde bulunur ve vahşi dağlık doğada toplu halde bulunurlar.
Ev yapımı filtre
Böylece arkadaşım, iki plastik şişe alın ve dikkatlice dört parçaya bölün.
(Başlarına tuğla döken özel kuvvetler için şunu söylüyorum: dördü “kurtulalım!” Karikatüründen bir kurtun parmakları kadar
Boyun ile birlikte ilk kısım taze otları toplayacağız ve otu bir madde ile kaplayacağız: bir parça hemming (tercihen bir ay çoraptan sonra değil), mendil, bir uyku tulumu astarından bir parça, vb.
Şişelerden birinin altına çakıl taşları, çakıl taşları vs. koyacağız.
Başka bir şişenin dibinde ateşten kül emer.
Kumu ikinci şişenin boynuna koyun, boynun bir bezle sarılması da istenir.
Filtre bileşenlerinin şişelere eşit bir tabaka halinde yerleştirilmesi tavsiye edilir, böylece kırpmaya kadar boş bir alan vardır: bir santimetre 3-4.
Sonra tüm bu işleri birleştirip, doldurulmuş parçaları birbirine yerleştiriyoruz.
Üst kısımda, otlu bir şişenin boynu, baş aşağı çevrilmiş, sonra çakıllarla bir taban, daha sonra küllü bir kuyu ve kuyunun son boynu (boyun aşağı): kum ile birlikte olmalıdır.
Herşey! Filtre hazır.
Su birikintisinden su çekin ve filtreden geçirin.
Kirli ve kokuşmuş suyun metamorfozuna şaşırın.
Ancak filtrelenmiş suyun kaynatılması daha iyidir.
Eğer kesinlikle su yoksa, o zaman plastik bir torba alın, içine birkaç çakıl koyun ve en sulu ve en güzel yaprakları olan bir çalı veya ağaç arayın. Paketin içinde en fazla yaprak bulunan birkaç dalı itin, tüm bu yapıyı güneşte bırakmaya çalışın ve sonuç için sabırla bekleyin.
Sadece birkaç saat içinde, yapraklar sizin için 100'tan 200 gramına kadar yoğunlaşır, bu da prensip olarak çok iyi olmasa da sonuçtur.
Birkaç çanta giyin ve günün sonunda susuzluğunuzu tamamen giderebilirsiniz (eğer susuz kalmazsanız) veya kahve yapabilirsiniz.
Bu arada, kahve hakkında.
İlk kampanyaya çıkışlarda bu asil içeceğin yokluğundan dolayı bir şekilde acı çektim.
İzcilerimden biri, acılarımı görerek karahindibaların köklerini kazdılar, onları küçük bir piyade kürekle doldurdular ve beni kahve gibi tadıran oldukça iyi bir içecek yaptılar.
Her ne kadar kahve içtiyseniz, bu “orman mutfağı” nı rahatsız etmemeniz gerekir: en cüretkar olan “Nescafe”, demlenmiş karahindiba köklerinden daha lezzetlidir.
Ama eğer "Pele" veya "birinde otuz üç" varsa - sana tavsiyem: sonuçta kurutulmuş kökleri düşün.
Grup komutanının ayrıca su kullanımını izlemesi ve özellikle uzun geçişlerde içme rejimini rahatsız etmemesi gerekiyor.
Fakat çoğu istihbarat subayı bilinçli hale geldiğinden beri ... 15. çıkıştan sonra ve hatta silahlı çatışmalar yaşandıktan sonra, "unwise" ile devam et:
“İçme, kabahat! Küçük bir keçi olacaksın! Bacakların şişecek, sonra işe yaramaz bir şekilde dışarı çıkacaksın.”
Her neyse, sorumsuz biri bir cebinden bir şişe çekip hevesle yudumlamaya başlayacak ve sonra arkadaşım geri dönüp yudumlayacak:
- "Decl bırak!"
Sonunda, şişe sahibine geri dönecek zaten boş.
İzciler sarhoş olacak ve terlemeye başlayacak, sonra gasp olacak ve kafa dönecek.
Savaşmak için böyle fenomenlerle, bu arada, çok kolaydır.
Aksine devam etmeliyiz.
Biraz içmek istedim - ekmeğini içmesine izin ver.
Bir süre susuzluğu giderin ve su yavaşça doğal olarak dışarı çıkıyor. Daha fazla yudumlamak istedim - lütfen.
Sadece sorun şu: şişeyi sürekli kemerinizden çıkarmak veya sırt çantanızın cebinden bir şişe almak zorundasınız.
Şimdi bu sorun çok kolay çözüldü: mağazaya gidip kendinize "Camel Back" içme hortumlu bir rezervuar alın.
Sırtınıza koyun, sonra sırt çantanızın üstüne koyun ve - gidin, kendinize bir hortumdan biraz su verin, işte karşınızda - sadece başınızı çevirin ve dudaklarınızı uzatın.
Ama sonra yine "kurbağa" sorunu ortaya çıkıyor.
Üç litrelik bir Amerikan "sıcak su şişesi" için 100 dolarlık pipet ödeyecek misiniz?
Ben şahsen yapmam.
Eyalet beni rahatsız ederse, lütfen!
(Evet! Nasıl! Dışarı ver!
Ve eğer dağıtırsa, o zaman maliyeti artık yüz dolar olarak değil, askeri fiyat etiketinde ve tekrar üç kat daha pahalı olacak: faturalar, size asılı mülk, vb.).
Kesinlikle en iyi seçenek, bir sihirbazın mavi bir helikopterle gelip size Camel Beck'i vermesidir.
Ancak, mucizeler olmaz.
Yine de böyle bir şeyi iyi adamlara "aksesuar" olarak verdim.
Ve bir avcı-askerin bu "cihazı" satın almaya yetecek kadar olup olmadığını hayal edin?
Müteahhitlerden bahsetmiyorum.
Kesinlikle tahmin edilemeyen yaratıklar: çoraplarını bin ruble karşılığında satın alabilir ve çıkışlara girebilirler veya iyi bir votka için yüzünü ayırabilir ve "vekil" tarafından kesilebilirler.
Neye öncülük ediyorum?
Ayrıca, eğer elleriniz ve ... plastik bir şişeniz varsa, her şeyi kendiniz yapabilirsiniz.
Bir plastik şişe hala üzerinde küçük bir plastik tutucunun bulunduğu bir damlalıktan gelen şeffaf bir uzun tüpe ihtiyaç duyar.
Tek ihtiyacın olan bu.
Şişe kapağını delin ve damlalık iğnesini en alta indirin, kapağı döndürün, şişeyi sırt çantasına takın.
Kayışları takabilir, diş eti sokabilir, yan cebine atabilirsiniz: evet, istediğiniz gibi.
Üniforma üzerinde bir sırt çantasından geçen bir tüp takın, bir düğme deliğinden veya başka bir yerden geçirin.
Evet, hatta bir klips bile takın (kışın boruyu çamaşırların altına gizlemek istenir).
Ve her şey hazır!
Burada kesinlikle kaybetmek üzücü olmayan, yüz ruble bile olmayan ve bakım gerektirmeyen bir Deve Sırtı var.
Böyle bir şişeyle yürüdü ve her şey yolunda, suya daldırmak istediğinizde gidiyorsunuz ("sucked").
Bunun sıvılar için yeterli olduğunu düşünüyorum, çünkü bu konu sınırsızca geliştirilebilir ve abartılabilir.
Ayrıca, hem birinci hem de ikinci kampanya, ek gıda olarak çeşitli konserve yiyecekler sağladı: hem et hem de balık.
İlk kampanyada, konserve et çeşitleri çok zengin değildi.
Temel olarak, küçük kavanozlardaki et ezmesi bebek mamasına ve büyük domuz eti ve dana yahnisine benzer.
Domuz eti, yukarıda yazdığım gibi - sadece soğukta iyiydi.
Balıklardan - ağırlıklı olarak "Saira" ve "Domatesli çaça".
İkinci kampanya için aralık daha çeşitliydi.
Küçük "Pork Pate" kavanozlarının yanı sıra, bir çeşit yabancı malı büyük dikdörtgen kavanozlar da çıkarıldı.
Kavanoza içeriği çoğunlukla, iyi pişirilmiş ve lezzetli bir jambon olup, bir kavanoza dilimlenebilir ve zevkle absorbe edilebilir.
Aynı bankalara "Tavuklar" verildi.
Tavuk çok lezzetli bir jöleyle yüzdü ve tadı da çok kötüydü, ancak kavanozun içeriğinde dişlerde hoş bir şekilde ezilmiş bir sürü kemik vardı, ancak prensip olarak iyi öğütülmüş olmasına rağmen, sadece soğutuldu.
Ayrıca, iki bininci yıl kampanyasında, balık konserveleri geniş bir çeşitlilikten memnundu.
"Saira" ve "Sprat" ın yanı sıra "Pembe Somon", "Somon", "Sardalya", "Sprat" diyette görünmeye başladı (nedense, sprats her zaman kötü yapıştırılmış etiketli kutulardaydı).
Eğer dekolte şefinin Khankala depolarında herhangi bir bağlantısı varsa ve pozisyonu elde edebiliyorsa, o zaman sosis ve peynir alabilir.
Tabii ki, sosis çok iyi kalitede değildi: hepsi beyazdı ve çoğu zaman mutfak çalışanları onu yağla silmeliydi.
Sosis temel olarak şirketlere kalıcı bir yer değiştirme istasyonunda bulundukları zaman ek bir güç kaynağı olarak verildiler.Bir grup veya keşif ekibinin komutanı görevi yerine getirmek için genellikle "doppaka "'yı kurutulmuş sosis çubuğu şeklinde nakavt etti.
Bazen “incelik” bozulmaya başladığında ve “kurtarmaya” yönelik tüm önlemler sonuç vermedi - sosis, geri çekilme ve tahliye hizmetinde çalışan sürücülere bile herkesin görevi olarak verildi.
Peyniri kafa olarak aldık, kesilip masalara servis edip kavanozlara konserve ettik.
Bu peynir zaten ek besin şeklinde olup gruplar halinde düzenlenmiştir.
Ayrıca bankalarda genellikle biraz tatlı ve aşırı ısınmış tereyağı verdi.
Kutulardaki yağ sadece kış mevsiminde iyiydi, yaz mevsiminde de hızla eriyordu ve sadece yemek pişirmek için kullanılabiliyordu.
2004 yılına başlarken, renkli paketlemede gruplamaya çeşitli “lezzetler” gelmeye başladı: “Stroganov’un patatesli patates tarzında domuz eti”, “Plov” ve diğerleri.
Yoğun bir yalıtım paketinde zaten hazır yemek oldu.
Paketi hazırlamak için sadece sıcak suya batırmak ve bir süre orada tutmak gerekiyordu.
Paketlerdeki yemekler prensip olarak kötü değildi, ama hepsi aynı lezzet içindi: "Stroganov tarzında domuz eti", "yeşil bezelye kuzu".
Evet, bütün bunlar uygun bir kapta düştüğünde hızlı bir şekilde aynı şekilde ısındılar.
İzciler beslenmesinde iyi bir enerji ve lezzet katkısı ... domuz yağıdır.
Eklemede, ek beslenmeyi iyileştirmek için bazı tariflere göre yağları kendileri tuzluyorlardı: Hangisi ile ilgilenmiyordum.
Kıyılmış parçalar şeklinde her izciye dağıtmak da irrasyoneldir: ambalajsız bir ürün hızla bozulur ve aynı zamanda değerli bir yer alır.
Bu nedenle, bitmiş domuz yağı, kıyma makinesinde sarımsak ve soğan ile bükülmüş, çeşitli baharatlar eklenmiş ve ortaya çıkan ezme huniden aynı plastik şişeye doldurulmuştur.
Kapağı çok sıkın.
Bir grup için, beş günlük bir çıkış için bir litre şişe yeterliydi.
"Pate" tadı için çok hoş, tatmin edici, shmat'ı dilimler halinde kesmek gerekli değil: şişeden sıkın, bisküvinin üzerine koyun ve zevkiniz için çiğneyin.
Ayrıca standart kutulara ilave yoğunlaştırılmış süt verildi.
PCB'ler için basitçe kaynatıldı ve bankalara gruba verildi ve orada zaten kendi takdirlerine göre keşifler yapıldı: ya bitmiş ürünü başka bir kaba kaydırdılar ya da bankaları olduğu gibi sürüklüyorlardı.
Ekonomik memnuniyet noktasında bile, aşçılar bir şekilde eti kurutmayı başardılar.
Bitmiş ürün küçük kuru şeritler gibi görünüyordu ve hafif tuzlu, sade sarsıntılı tadındaydı.
Hareket halindeyken gidip yemek yiyebilir, kahvaltı ya da akşam yemeği için ya da daha önemli bir şeyler pişirmek için zamanınız olmadığında yemek olarak kullanabilirsiniz. Çiğnenmiş, su ile yutulmuş ve bütün kahvaltı-akşam yemeği.
Pişirirken, et (genellikle sığır eti) ince uzun şeritler halinde kesildi, bol miktarda tuzlandı ve neredeyse saydam hale getirildi, sonra sekiz ila dokuz saat boyunca fırına döküldü ve tüm sıvı etten 50 derecelerinde buharlaştırıldı.
Kuru şeritlerin bile çıktığı, çok iyi kalite ve lezzet.
Sadece görevi yerine getirmede değil, aynı zamanda barışçıl bir ortamda da iyiydi: “bira için”.
Kendime gidiyor
Kendimi genç ve aptal, ilk "çıkış" da toplanmış olduğumu hatırlıyorum.
Ben ecstasy'de karton kutu rasyonları parçaladım ve kavanozları MG sırt çantasına (hava geçirmez çanta) soktum.
Mutfaktaki geniş "bağlantılar" sayesinde, yanımda bir paket patates, makarna ve birkaç somun ekmek aldım.
Sonra bütün bu çöplerle "uçmaya" çalıştı.
İlk on kilometre boyunca uçan bir şahin gibi hissettim ve çıkışın geri kalanında bir karabatak gibi hissettim.
Durduğumda, acayip bir domuz gibi hissettim.
Kayda değer fiziksel efor ve uzun geçişlerden sonra .. var ama orada olanı inanılmaz bir şekilde yemek istedim.
Evet, bir şekilde vakti olmadı.
Yapılabilecek en büyük şey, bir güveçte bir kavanoz açmak ve ateş kutusuna bir kaşık kaşık atmak ve ardından korumaya almak veya ilave keşifler yapmaktı.
Ne de olsa patatesleri pişirdim, ne de olsa grup zaten sıkı bir şekilde zabazirovalastı.
Evet ve makarna amaçlanan amaç için kullanmayı başardı.
Grubun komutanı un ürünlerinin parçalara gitmesine izin vermedi.
Daha sonra kendim için birkaç sonuç çıkardım.
1) Temel "grub" pek olmuyor.
2) Ne kadar uzun olursa olsun yine de küçük olacak.
3) Tüm yiyecekleri yanınıza almayın.
Nasıl yanınıza almak istemezsiniz, daha lezzetli bir şey, ama daha fazlası - sırtınız ve bacaklarınız, o zaman midenizi uzun süre küfredeceklerdir.
Zamanla, kilometrelerce yol kat ettiğinde (tepelerde ve slaytlarda), giyilebilir yiyecek stoğuna olan kişisel tutumumu geliştirdim.
Rasyon hafif olmalı, uzun süre yeterli olmalı, daima el altında olmalı ve lezzetli olmalıdır.
Eh, tüm bileşenler birbiriyle mükemmel bir şekilde birleştirilmelidir.
Her türlü denemenin bir sonucu olarak, haftalık rasyonum, eski bir RD-54'in yan ceplerinden birine sessizce sığmaya başladı.
Pekala, hadi bu harika yan cebin içine bakalım ve orada ne olduğunu düşünelim.
- 7 Çin eriştesi paketleri.
Sadece plastik kutularda değil, basit ambalajlarda.
Şimdi, prensip olarak, ve bizim ürünümüz, bu ürünün özellikle kıt ve pahalı olduğu kadar miktarda değildir.
Bu paketin nesi iyi?
Bir sırt çantasına koymadan önce, onu özel olarak değiştirebilir, hacmini önemli ölçüde azaltabilir ve içeriği kaybetmeyebilirsiniz.
Her neyse, o zaman erişte kabarır ve aç karnına hacmini alır.
- 5 bulyon küpleri: tavuk eti, fakat mantar değil.
Küpler ne kadar çeşitliyse - menü o kadar çeşitliydi (kaynar suda erimesine rağmen bence birbirlerinden farklı değiller).
- Erişte eklemek için farklı lezzetlerde birkaç kraker torbası.
- 3 küçük kavanoz konserve et veya kıyma.
Neden küçük
Açıkladım: Her bir kavanoz iki öğün için uzatılabilir, ancak hava koşulları farklı.
Kışın, sıcaklık sıfırın altındayken, yarı yenen konserve et veya balık iyi korunabilir.
Ancak yaz aylarında - hemen kaybolur.
Dış hava sıcaklığı sıfırın altındaysa, izcilerim kutulardan tamamen kurtuldu: tüm içeriği birkaç yoğun plastik torbaya attılar ve bankalar onları attı.
Sadece birini bıraktılar, tam olarak: “proje ...” grubunun aşçısı ya da büyük büyük potu “grup kitinden” kaybederse.
Öyleyse, küçük bankalarda geri adım atmak.
Her öğünde yarım kutu kullanırsanız ya da bir çeşit demlenmeye eklerseniz haftada üç parça yeterlidir.
Orada başka neyimiz var?
1 çay poşeti ambalajı.
Yanımda gevşek çay taşımak ve sonra demlemek - benim için zaman kaybı ve ekstra hareketler.
Ben de bir kutu çay poşeti aldım.
Kutuyu daha yeni fırlattım ve çantalar kendilerini ufak bir boyuta küçümseyen bir torba dolusu parlak torbaya koyup sırt çantama attılar.
Büyük bir kahve aşığı olduğum için sürekli olarak şu soruyu eziyet ediyordum: ne alacak, ne daha fazla alacak?
Daha sonra, çeşitli keşif uzmanlarıyla iletişim kurarak, çatışma bölgesinde her zaman farklı yönlere doğru dolaşarak, ön ellerimde birkaç tane özel amaçlı çay tarifine sahibim.
Bir paket çay alınır ve en güçlü "chifira" durumuna tamamen demlenir, daha sonra bunların hepsi plastik bir şişe 0,5 l'ye dökülür.
Buraya inanılmaz miktarda şeker dökülür: şişenin yaklaşık üçte biri.
Sonra da aynı yere dilimlenmiş limon ekleyin.
Fanlar orada biraz alkol veya brendi düşürebilir.
Burada güçlü bir konsantrasyonda hazır çay var.
Yaklaşık iki hafta boyunca sıcağında bozulmaz, ama soğukta - ve bir buçuk ay tazeliğini korur.
Tatmak ve karıştırmak için sadece "konsantre" kaynar su bardağı ekleyin.
Herşey! Çay hazır! Torbayı demlemeyin veya sıkmayın.
Tabii ki, şişe gerçekleşir, ancak mavna kullanmaya alışkınsanız yapabileceğiniz hiçbir şey yoktur.
Bu şekilde çayın yanı sıra kendime kahve de hazırladım:
İki şişe 0,5 l. bana bir ya da iki hafta boyunca sıcak ve hoş kokulu içecekler sağladı.
Şeker ile ilgili sorun çözüldü: Zaten çay veya kahve ile şişede zaten.
Peki ... Sırt çantasında ne bıraktık?
- Birkaç paket bisküvi: bir hafta boyunca, 5 yeterli sayıda paket.
- Geçiş sırasında yavaşça emmek için bir miktar şekerin paketlenmesi, vücudun glikoz ile zenginleştirilmesi.
- Bir kaşık, bir kupa, "taganok, kuru alkol, uyuyor" kümesi.
Hepsi bu.
Alan varsa, bir kutu et ve tahıl veya konserve et ekleyebilirsiniz.
Yukarıda açıklanan ürünler bir hafta için yeterlidir - günde iki kez yemek yiyorsanız.
Evet, diyet çeşitli değildir, fakat oldukça besleyicidir ve çok fazla değildir.
Bu hala sizin kişisel kitiniz olduğundan, istediğiniz gibi değiştirebilirsiniz: zevk tercihlerinize, görevin doğasına ve süresine veya hava şartlarına bağlı olarak. Böyle bir set, zaten "yazı" içinde olmak, her zaman benimle "kraker" içinde sürükledi
Boşaltma üzerine "nishtyaki" bulunan kraker.
Eğer uzun bir süredir gidecekseydi - elbette hem rasyon hem de fazladan yiyecek aldım ve ardından sırt çantasında “nishtyaki” doldurdum.
Ancak benim için tarif ettiğim set "NZ" olarak kabul edildi.
Omuzlar çekmez, fazla yer kaplamaz, toplamak gerekmez, her zaman hazırdır (belki de sadece çay veya kahve).
Bir zamanlar göreve uçtuk ve "Alfonso" ile birlikte: sıyırma ve hedeflenen olaylar sırasında bir dağ köyünün etrafında pusuya çıktık.
Emri, görev sadece iki saat sürdü.
"İki saatlik" görevin ikinci gününde, üssün dışına çıktım ve bir telsiz operatörü ve izci alarak, pusuya olan yerleri kontrol etmeye gittim.
Gruplardan birinde, üzücü bir şekilde esinlenmiş yüzleri olan "çipin" üzerine oturan izciler köpeğin haşlanmış meyveleri, radyo istasyonu Р-392'in pil bölmesinin altından bir kapakta yükseldi ve kötü hava koşullarına maruz kaldı.
Bize hava yoluyla yemek ulaştırma fırsatı yoktu. Eğitim ve grup çalışmasının gerçekten iki saat süreceği saçma umuduyla grup komutanına tutkuyla “aşık oldum”.
Bu yüzden, bir aksiyom daha: eğer görev “iki saat” ise - birkaç gün yanınızda bir oran getirin.
O zaman, çiftleştiğim grup gerildi ve “rusk” hisseleri ile tam üç gün boyunca “aydınlanmadı”, köpek gülü ve bir lehimleme, bir akıllı radyo operatörü tarafından sıkıştı.
Gerisi çok daha kötü oldu.
Mutfak eşyaları hakkında.
En önemli şey - bir kaşık almayı unutma.
Kaşık çorba ve pohlebat olabilir ve seçmek için bir kavanozdan güveç.
Ardından, kullandıktan sonra yıkayın ve daima bir bardak ile birlikte "peksimet" inizde yatmasına izin verin.
Bu arada, pek çok izcinin kupaları yerine kapaklı kahve kutularını kullandığını fark ettim.
Teneke çok iyi ısı iletir ve böyle bir kavanozdaki su, asker dairesinde olduğundan daha hızlı kaynar.
Artı teneke kutular - bir kapağın varlığı (bazen buhar basıncı altında çöker).
Berga Tugayı'nın izcilerinden biri (bu savaş biriminin onuru ve ihtişamı reform uğruna dağıldı), aynı kutulardan eğlenceli bir bilgi gördüm.
Farklı çaplarda birkaç delik açılmış, orta büyüklükte bir kutuya küçük bir kahve kutusu kaynaklanmıştır.
Ona neden ve neden bu adapte olduklarını sorduğumda - izci bana odağı gösterdi.
Büyük bir kavanozun içine su döktü ve bir kapak ile kapattı, küçük bir dal kavanozun içine koydu ve içine kuru bir alkol ilacı koydu - ateşe verdi.
Sadece birkaç dakika kaynar su hazırdı.
Elbette iyi bir cihaz: mini soba, kazan ve bardak.
Diyor ki: "hepsi bir arada".
Ancak Çin'de bir teneke kutudan yapılmış iki kat sürekli gaz sobası vardı: iki saat sürekli yanıyor: oldukça kompakt ve güçlü.
O zaman böyle bir karo maliyeti sadece 120 ruble.
Para küçük, ancak faydaları çok büyük.
Bir şey kötü: bu tür kartuşlar sadece “büyük dünya” da elde edilebilirdi.
Şimdi bu fayans ve kutular herhangi bir av dükkanından satın alınabilir.
Sonunda, size "izcinin güç özellikleri" konusundaki kişisel tutumumu karakterize eden bir vaka anlatacağım.
Bir grup insanla aynı anda hastaneden taburcu oldum.
Oturuyoruz, bu demek oluyor ve bu konuyu not ediyoruz.
Aramızda kıdemli bir teğmen vardı: İç Birliklerinden bir izci.
Her şey yolunda görünüyor: nehir, soğuk votka, kebaplar, yeşillikler, limon.
Ve o bana bağlı olarak - her şey çıplak ve çıplak.
Sorunun özü şuydu: - Biz, biz, onların gözcülerinden daha dik, uzmanlar mıyız, “Vovanov”?
Farklar nelerdir?
Sertliğini kanıtlamak için tüm yarı-yeterli eylemleriyle çalışıyor.
Savcıdan daha kötülerinden bıktım.
Ona soruyorum:
- Bebeğim, kurbağa tüketir misin?
Tereddüt etti ve havaya uçtu. Bununla birlikte, “Kaynak” ın sınırını yuvarladıktan sonra - bu konuda eğitilmediklerini söyleyen, ancak gerekirse kurbağaların yenmesi kolay olacaktır.
- Hadi, - Diyorum ki - - Git, amfibileri yakala.
Tüm kurbağaların Starley'i korktu, ama birkaç wah yakaladı ve muzaffer olarak plastik bir torbaya getirdi.
Sonra talimatlarıma göre hareket etmeye başladı: kurbağaları dişlerindeki oklar ve diğer kraliyet kanı belirtileri için kontrol etti.
Sonra onları çıkardı, şişleri üzerine koydu ve kızartmaya başladı.
Ona tuz vermedik ve talihsiz karkası külle doldurdu.
Kısacası, onları hazırladı, oturuyor ve frowns: yemek yiyemiyor.
İşte kalabalığı motive ediyor:
- Uuu! Ve bir şey bağırdı: “Biz - izci! Bir kirpi oturuşunda kıçımız çıplak! Ve sonra bir kurbağa yiyemezsin. ”
Starley tonus için votka istedi.
Elbette anüsün içine gönderildi ve şöyle dedi:
Ona uzun süre yalnız kaldığını, uzun zamandır arz edilmediğini, beklemede yardım olmadığını ve kurbağa hayatta kalmak için son şansı olduğunu söyledim.
Sonunda karar verdi ve temkinli sarkık bacakları kemirmeye başladı.
Ve biz burada tam zamanında vardık.
Kemikteki genç domuzdan, altın kahverengiyle, maden suyu, elma ve limonla turşu yeşillikleri serpilir.
Sonra dışarı döküldük, yaşlılara afiyet olsun diledik, bağırdık ve buğulama etiyle bir şeyler atıştırmaya başladık.
- Kurbağa yemiyor musun? - Starley şaşkın.
- Peki ya bu saçmalığı ne yiyelim, peki ne zaman normal bir yemek yapalım? Biz aptalız, ya da ne? - Ben daha yaşlı cevap verdim.
İzci kayboldu ve çalılıklara kusmak için kaçtı ve nasıl farklı olduğumuzu anlamadı ...
Peki neden söyledim?
Bir kebap, yahni ya da kraker veya erişte varsa (liste sınırsız) - neden kahrolası kurbağalarınız var ve ağaçlardan ağaç kabuğu yiyorsunuz?
"Çıktı" için yiyecek hazırlanmasında ana şey - beyin!
Bu görüş benim kişiselim ve diğerleri ile çakışmayabilir.