"Büyük Kepçe'nin Oğulları" (1966) filminden bir kare. Kartal kalkanlı Tokei Ito
Uzun boylu, ince bir adam tarafından yönetiliyorlardı.
İspanyol mızrağını sallayan
ve göğsünü büyük bir kalkanla kapladı,
kartal tüyleriyle süslenmiştir.
Birkaç ok kalkanını deldi.
Nişan aldım, ipi tüm gücümle çektim ve ateş ettim.
Ok boynunun derinliklerine saplandı.
Mızrağını ve kalkanını düşürdü
ve bir okun sapını iki eliyle kavradı,
onu dışarı çıkarmaya çalışıyorum.
Bernard Schulz "Navajoların Oğlu"
İspanyol mızrağını sallayan
ve göğsünü büyük bir kalkanla kapladı,
kartal tüyleriyle süslenmiştir.
Birkaç ok kalkanını deldi.
Nişan aldım, ipi tüm gücümle çektim ve ateş ettim.
Ok boynunun derinliklerine saplandı.
Mızrağını ve kalkanını düşürdü
ve bir okun sapını iki eliyle kavradı,
onu dışarı çıkarmaya çalışıyorum.
Bernard Schulz "Navajoların Oğlu"
Tomahawk'lı ve tomahawk'sız Kızılderililer. Kalkan, bir kişinin diğerinin saldırısına karşı en eski koruma türüdür. İlk başta, uçan bir mızrak atmak için kullanılan, saplı bir savuşturma çubuğuydu, ancak daha sonra insanlar, düşmanı durdurabilecek bir tür düz yüzey eklemeyi düşündüler. silâh.
Kalkan yapmak için, çoğunlukla yerel koşullarla ilişkilendirilen çeşitli malzemeler kullanıldı. Kalkanlar, sadece daha büyük bir sepetin dibi şeklinde çubuklardan dokunmuştu ve çubuklar birkaç sıra halinde iç içe geçmişti. Çok popüler bir koruma aracı, ahşap, metal ve deriden yapılmış kalkanlardı. İkincisi, dünya çapında yaygın olarak dağıtıldı, örneğin, İngiltere'de ve başka yerlerde bulundu.
Bu yüzden Amerikan Kızılderilileri de deri kalkanlar kullandılar - oldukça hafif ve dayanıklı. Ek olarak, üretimleri için her zaman ellerinde malzeme vardı. Yani, diğer göçebe halklarla - atlı okçularla olduğu gibi Kızılderililerde her şey tamamen aynıydı. Hepsinin bir kalkana ihtiyacı vardı ve yuvarlak bir şekle sahip olması gerekiyordu, böylece onu arkada taşımak uygun olacaktı ve yayı kullanan atlı okçuya müdahale etmeyecekti!
Sioux Kızılderililerinin dört kardinal noktanın sivri bir haç sembolü görüntüsü ile kalkanı. Glenbow Müzesi, Calgary, Alberta, Kanada
Deriden böyle bir kalkan yapmak en kolayıydı ve bunun için Prairie Kızılderilileri de her şeye sahipti. Özellikle bir bizonun işlenmiş derisi, böyle bir kalkanın üretimi için ideal bir malzemeydi. Dahası, kalkan ana koruma araçları olduğu için Kızılderililerin pek çok ritüeli, inancı ve geleneği kalkanla birlikteydi. Hintli bir genç, bir kalkanı olana kadar savaşçı olamaz. Ancak Hintli de sınırsız miktarda kalkan yapamadı. Bir ömür boyu dörtten fazla değil - kural buydu, bu yüzden bir kalkanın kaybı en büyük talihsizlik olarak görülüyordu.
Osage Kalkanı, 50 cm çapında, Glenbow Müzesi, Calgary, Alberta, Kanada
Her şeyden önce, genç Kızılderili bir kalkan yapmak için yaşlı bir erkek bufaloyu öldürmek zorunda kaldı, çünkü en dayanıklı cilde sahipti.
Kalkanı kendisi yapmak zorundaydı ama aynı zamanda şamandan büyülü gücünü daha güvenilir hale getirmesini isteyebilirdi. Üretim teknolojisi basitti, ancak beceri gerektiriyordu. Önce yere bir çukur kazılır, içine taşlar konur ve düzgün bir şekilde ısıtılmaları için üzerlerine güçlü bir ateş yakılırdı. Sıcak taşların üzerine, omuz bölgesinde bulunan en kalın kısmı olan bufalo derisini gerdiler ve bu taşların üzerine su döktüler. Sıcak buhar cildi kalınlaştırdı ve daha da güçlendi.
Siksiklerin Kalkanı ("Kara Ayak"). Glenbow Müzesi, Calgary, Alberta, Kanada
Bundan sonra, yün çıkarıldı ve gelecekteki kalkanın bir dairesi kesildi. Genellikle yaklaşık 50 cm çapında veya biraz daha fazlaydı. Tüm kıvrımlar cilt üzerinde yassı taşlarla düzeltildi ve gerekirse bir deri tabakası ikinciye toynak tutkalı ile yapıştırıldı.
Bugüne kadar hayatta kalan birçok kalkanın kalınlığı yaklaşık 5 cm'dir, yani genellikle birbirine yapıştırılırlar çünkü sözde "plantar cilt" bile böyle bir kalınlığa sahip değildir. Bununla birlikte, Hint kalkanları da kalındı çünkü daha ince bir antilop veya geyik derisine sahiptiler ve ortaya çıkan boşluğa Kızılderililere göre kalkanın koruyucu niteliklerini artıran bizon kılı veya kartal tüyleri doldurulmuştu.
Şimşek kuşu ve ay ile Sioux kalkanı, XNUMX. yüzyılın sonları, tüyler, at kılı, kirpi tüy kalemleri ve metal düğmelerle süslenmiş. Glenbow Müzesi, Calgary, Alberta, Kanada
Şimdi kalkanın bitirilmesi gerekiyordu ve işin çoğu buradaydı. Bunun için işe başlamadan önce Kutsal pipo içen ve şarkılar söyleyen, yani vicdanlı bir şekilde çalışan en ünlü savaşçılar davet edildi!
Cheyenne'in Kalkanı. Amerikan Kızılderilileri Ulusal Müzesi, Washington
Kalkandaki görseller, neredeyse kalkanın ana gövdesi kadar önemliydi. Kutsal semboller tasvir edilmiş olmalıydı: Güneş, Ay, Gök Gürültüsü Kuşu ve ayrıca güce sahip her türden hayvan. Çizimlere ek olarak, kalkan askeri bir kartalın tüyleri, kırlangıçlar, doldurulmuş küçük hayvanlar, bir boz ayının pençeleri veya bir "dağ aslanı" (puma), renkli kumaş şeritler, "ilaçlar" (sihir) torbalarıyla süslenebilir. muska) - Kızılderililerin buradaki hayal gücü sınırsızdı.
Dakota kalkanı, XNUMX. yüzyılın sonları. Ham deri, tüyler, kırmızı yün. Glenbow Müzesi, Calgary, Alberta, Kanada
Hayvanların ve kuşların görüntüleri oldukça ritüelleştirildi. Örneğin, Thunder Bird'ün beyaz bir göbeği ve siyah bir sırtı olması gerekiyordu. Ve onu çizmek için ona bir hediye tütün getirmek, yani onun şerefine Kutsal Pipo içmek gerekiyordu. Kalkana ek olarak bir lastik dikmeli ve onu da buna göre dekore etmeliydi. Gündüzleri kalkan çıkarılıp çadırın yanında güneşe bakacak şekilde bir tripoda asılır ve gece lastiği tekrar takıp "uyumak" için meskene götürürler. Kalkanın yere değmemesi gerekiyordu. Bu olursa, tüm büyülü gücün onu terk edeceğine inanılıyordu.
Siksiklerin Kalkanı, XNUMX. yüzyılın sonları. Ahşap bir disk üzerinde ham deri! Glenbow Müzesi, Calgary, Alberta, Kanada
Bu arada, sözde "örümcek kalkanlarının" altında yatan şey sihirdi. Hepsinden önemlisi, bu kalkanlar iyi bilinen "rüya yakalayıcıya" benziyordu - içinde ince deri kayışlardan oluşan karmaşık bir dokumanın olduğu aynı kasnak ve ... işte bu! Böyle bir kalkanın mermiyi veya oku kaçırmayacağına inanılıyordu. Bu naif inancın neye dayandığı tam olarak belli değil. Her halükarda, Kızılderililerin bu tür birkaç kalkanı vardı. Örneğin, tüm Dakota kabilesi için sadece dört tane var!
Sik-siklerin savaş kalkanı ("Kara Ayak") 1875. Çap 54 cm Amerikan Kızılderilileri Ulusal Müzesi, Washington
Kızılderililerin savaş kalkanlarıyla sınırlı olmaması ilginçtir. Kalkanlar da kadınlar tarafından yapılırdı ve bunlar çeşitli dansların icra edildiği sözde dans kalkanlarıydı. Savaşanlardan bile daha zengin bir şekilde dekore edilmişlerdi, ama aynı zamanda çok daha hafiflerdi. Genellikle geyik derisi ile kaplı bir hasır çemberdi. Farklı danslar için farklı kalkanlar vardı. Örneğin, yağmura neden olmak için aynı Thunder Bird'ün onuruna bir dans düzenlemek gerekiyordu, bu da görüntüsünün dansçıların kalkanlarını süslemesi gerektiği anlamına geliyordu. "Buffalo dansı" bizon resmi olan kalkanlar istedi...
Gros Ventre Kalkanı, çap 54 cm. 1860 Amerikan Kızılderilileri Ulusal Müzesi, Washington
Ancak, hepsi bu değildi.
Kızılderililerin ayrıca özel "iyileştirici" veya "iyileştirici kalkanları" vardı. Hastayı iyileştirmek, onu kötü ruhların kötü etkisinden bir kalkanla korumak için yapıldılar. Böyle bir kalkanın konturu, sahibini kendisi için istenmeyen olduğunu düşündüğü her şeyden koruyan sınırı işaret ediyordu. Ama içindeki görüntüler kendisinin ne olduğundan bahsediyordu.
Bu nedenle, bencillik gerçeği ona yansıtmaya engel olmasın diye sık sık başka biri yaptı. Kişinin kendi yetenekleri hakkında yalan söylemesi ciddi bir günahtı ve kabileden kovulmaya yol açabilirdi. Yanlış bilgi taşıyan kalkanlar genellikle yakıldı.
Aynı şekilde tıbbi kalkanlar da kadınlar tarafından kendilerine yapılmıştır. Ayrıca yeteneklerini onlara yansıtmaları gerekiyordu, böylece “şifa kalkanı” bir tür Hint pasaportuydu.
Şef Gorb'un (Etokea, c. 1848–1908) askeri istismarlarını tasvir eden kalkan. Dakota. Amerikan Kızılderilileri Ulusal Müzesi, Washington
Ama kalkanın boyandığı renklerin neyi sembolize ettiği. Mavi, kutsal dağlarda yetişen sedirdir. Yeşil, kalbin masumiyetidir. Kırmızı - sembolize ateş ve zihin gücü. Sarı, Doğu'nun kartalı, böylece bir kişi bir kartal gibi uzağı görebilir. Siyah su samuru kürkü ve beyaz vizon, bilgeliğin ve iyileştirici gücün belirtileriydi.
Ayrıca çocuklar gibi yetişkinler de iyileştirici güçlere sahip olduğu için suda eğlenmelidir. Birbirine boynuzlu hilal görüntüsü, kişinin kendisinin ve doğasının ikiliğinin bir simgesidir. Karanlık hilal - korku ve neşe, açık olan, güneş onu aydınlattığında kalkanın sahibinin gerçek kişisini sembolize ediyordu. Örneğin Sioux Dakota kabilesinde çiçeklerin anlamı buydu. Diğer kabilelerde, farklılık gösterebilir ve oldukça güçlü olabilir.
Kiowa dans kalkanı. Amerikan Kızılderilileri Ulusal Müzesi, Washington
Bu nedenle, Hint ailesindeki kalkan tek başına olmaktan uzaktı ve her zaman bir erkeğe ait değildi. Bununla birlikte, her halükarda, Hint kültüründe kalkanın önemi (tam olarak kalkanlar hem kadınlara hem de erkeklere ait olduğu için) son derece büyüktür. Sadece Kutsal Başlık, Kutsal Pipo ve Kafa Derisi Gömleği eşit öneme sahipti.