İktidar sahibi insanlar hep et yemişlerdir. İşçi sınıfı karbonhidratlardan oluşan bir karışımı tüketirken, Avrupa aristokrasisi her çeşit etle dolu büyük öğünler yemiştir. Beslenme alışkanlıkları yalnızca sınıfsal ayrımı açığa vurmaz, aynı zamanda ataerkil ayrımı da belli eder. Kadınların, ikinci sınıf yurttaşların, ataerkil kültürde ikinci sınıf sayılan yiyecekleri yemesi daha olasıdır: etten ziyade sebzeler, meyveler ve tahıllar. Et yemedeki cinsiyetçilik sınıf ayrımlarının altını yeniden çizerken bir de anlam sapması doğurur: Tüm sınıflara nüfuz etmiş olan etin erkeksi bir yiyecek olduğu ve et yemenin bir erkek faaliyeti olduğu miti.Etin Cinsel Politikası, Carol J. Adams
Çark dişlileri gibi birbirine geçmiş: öldürme odası, bayıltıcılar, prangacılar, zıpkın taşıyıcılar, kasaplar, kafa kesiciler, yarıcılar, bacak kırıcılar, göğüs bıçkıcılar, fetüsçüler, postçular, ikiye ayırıcılar, varile daldırıcılar, deri yüzücüler, bağırsakçılar, yün ayıklayıcılar...Etin Cinsel Politikası, Carol J. Adams (Tillie Olsen)
Ölümün(...)karmakarışık binalarından geçerek uysal, mülayim, oyunbaz, vahşi fakat tamamı zararsız varlıkların yekpare bedenlerinin parçalanması ve yok olması: Cehennem.
Dilinizi ÖzgürleştirinEtin Cinsel Politikası, Carol J. Adams (Ayrıntı Yayınları)
Dil güçlü bir araçtır. Seçtiğimiz kelimeler bir şeyleri adlandırmak
ya da tarif etmekten fazlasını yaparlar; statü ve değer atfederler.
Dolayısıyla insan olmayan hayvanlardan bahsederken seçtiğiniz
ifadelere dikkat edin; zira onlar hakkındaki önyargıları
muhafaza eden ifadeler kullanıyor olabilirsiniz.
İnsan olmayan bir hayvandan bahsederken cinsiyetsiz “it” zamiri
kullanmak (dişi ya da erkek olan) bu hayvanı onursuzlaştırır ve
diğer hayvanların nesneler, aşağı varlıklar ya da mülkler
oldukları görüşünü idame ettirir.
Evlerini ve yaşamlarını insan olmayan hayvanlarla paylaşan
insanlardan bahsederken “sahip” gibi kelimeler kullanmak
köleliği çağrıştırır ve bu çağrışımla barışık olmamalıyız.
Dost,refakatçi,yoldaş ya da koruyucu gibi kelimeler daha tercih edilesidir.
Diğer hayvanları “yaşayan şeyler” diye anmaktan kaçının.
Onlar yaşayan varlıklardır.
Evcil olmayan hayvanlardan özgür ya da özgürce dolaşan
hayvanlar diye söz edin, “vahşi” ya da “yabani” hayvanlar diye değil.
Hayvanların insanların eylemleri sonucu acı çekmesi ya da ölümünden
söz ederken gerçekleri gözler önüne seren acı verici derecede
açık kelimeler kullanın. “Ötanazi”, “uyutmak”, “kurban etmek”,
“etkisiz hale getirmek” hayvanlar üzerinde araştırma yapanların
(ve bazı hayvan ıslahçılarının); “hastayı sürüden ayıklamak”,
“hasat etmek”, “terbiye etmek” ve “sürüyü seyreltmek” de
avcıların, tuzakçıların ve benzerlerinin en sevdiği ifadelerdir.
Bu kelimeler öldürmek anlamına gelir; dolayısıyla öldürmek deyin.