We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Noxube
(AOG-56: dp. 2,270,1. 310'9", b. 38'6", dr. 15'8"; s. 14 k. cpl. 124; a. 4 3"; cl. Patapseo)
Noxubee (AOG-56), Cargill, Ine., Savage, Minn., 17 Kasım 1944 tarafından belirlendi, 3 Nisan 1945'te, Mrs. Wilbur F. Bagley sponsorluğunda başlatıldı ve New Orleans, La., 19 Ekim 1945'te görevlendirildi , Teğmen John Lands, USNR, komuta. Meksika Körfezi'nde Galveston, Tex.'de eğitim gördükten sonra Noxubee, petrol ürünlerini denizaşırı üslere ve gemilere taşıdı ve denizdeki gemileri ikmal etti, zaman zaman hafif yük ve erzak taşıdı. Birkaç ay boyunca Bermuda'ya giden filo römorkörlerine malzeme teslim etti ve 25 Nisan'da
1946, ilk ana limanı olan Norfolk, Va.'ye geldi. Bu üsten ve 16 Kasım 1947'den sonra, Newport, R.I.'den Newfoundland Labrador, Azor Adaları ve İrlanda'daki üslere motor ve havacılık benzini taşıdı ve genellikle Körfez Devletleri'ndeki petrol limanlarına sefer yaptı.
1950 ve 1951'de Noxubee, Kazablanea ve Napoli'ye yakıt sağlamak için kısa Atlantik geçişleri yaptı ve Temmuz 1951'de Akdeniz'deki 6. Filo'ya beş uzun konuşlandırmadan ilkine başladı. Bunların her birinde, Libya'nın Trablus kentinde faaliyet gösterdi ve burada gemilerini denizde ikmal ederek ve filo tarafından kullanılan çeşitli limanlara petrol taşıyarak filonun hayati barışı koruma görevlerinde yer aldı.
Noxubee, Batı Atlantik'teki gerekli revizyonlar, eğitim ve görevler için aralıkları kullandı ve denizde ikmal sağlamak için Azor Adaları'na giden küçük konvoylara iki kez eşlik etti. Green Cove Springs, Fla. 6 Mart 1959'da görevden alındı ve 1 Temmuz 1960 Donanma Listesinden çıkarılana kadar yedekte kaldı ve Denizcilik İdaresine transfer edildi. Vietnam Savaşı'nın taleplerini karşılamak için 1965'te Donanmaya yeniden katıldı, 10 Eylül 1966'da Norfolk'ta yeniden göreve başladı ve 8 Kasım'da yeni ana limanı Pearl Harbor'a ulaştı. Ertesi yıl, Orta ve Batı Pasifik'te, Vietnam'daki Komünist saldırganlığı püskürtmek için savaşan 7. Filo'nun gemilerine hizmet etti. 1970 yılına kadar bu önemli hizmetini sürdürmektedir.
USS Noxube (AOG-56)
USS Noxube (AOG-56) bir PatapskoFilodaki savaş gemilerine ve donanmanın uzak istasyonlarına benzin taşıma görevi için ABD Donanması tarafından satın alınan -sınıf benzin tankeri. 1945-1959 ve 1965-1975 yılları arasında görevlendirilmiş bir statüde görev yaptı. Mississippi'deki bir nehir için seçildi.
Noxube kıyı üslerini ve gemileri yenilemek için tasarlandı. Ayrıca sınırlı miktarda hafif yük ve erzak taşıdı ve denizdeki gemileri ikmal edebiliyordu. Benzin tankeri olarak belirlenmiş olmasına rağmen, sıklıkla uçak benzini, motor benzini, dizel yakıtı, jet yakıtı ve Donanma Özel Akaryakıtından oluşan ayrı bir kargo taşıyordu.
Pazar Gemi Tarihi
Dizüstü bilgisayarım henüz kablosuz ağa bağlanmaya karar verdiğinden, ancak internete değil, bu haftanın Pazar Gemisi Geçmişi yeniden çalıştırılıyor. Eğlence!
Ağustos 2006'dan itibaren: "AOGs- denizdeki gaz boru hattı"
Napolyon, "Bir ordu midesi üzerinde seyahat eder" demiş ve hareket etmeye devam edebilmesi için bir ordunun tarlada beslenmesi ihtiyacına atıfta bulunmuştur. İkinci Dünya Savaşı'nda bu söz, bir filoyu denizde tutmak için gereken "fasulye, kurşun ve kara yağ"ı da kapsayacak şekilde genişledi. Binlerce geminin, yüz binlerce insanın ve on binlerce uçağın yakıt ikmali ve tedarikini sağlamanın ardındaki lojistik çalışma, belki de Iwo Jima'ya inişler kadar heyecan verici bir hikaye değil, ama önemli bir hikaye. Bu hikayenin küçük bir kısmı, "AOG" olarak bilinen gemilerde veya benzin tankerlerinde yelken açan ve çalışan adamlar için oylanmalıdır.
Denizdeki taşıyıcı görev güçlerini yenilemek için tasarlanan büyük filo yağlayıcılarının aksine, AOG, bazıları denizde ikmal yapabilse de, kıyı istasyonlarına yakıt aktarmak için tasarlandı.
Genellikle "ön cephe" görevi olarak kabul edilmeyen AOG'lerin savaş zamanındaki rolü yeterince bildirilmemiştir. Örneğin, Iwo Jima açıklarında, bazı AOG'ler, Deniz Piyadeleri tarafından karada kullanılmak üzere içme suyu taşıdı; bu, AOG'nin çatışmanın çok yakınında sahili kapatmasını gerektiren bir işti. Böyle bir gemi vardı USS Tombigbee (AOG-11):
Tankları, tasarlandığı yağ yerine tatlı suyla doldurulan Tombigbee, Filo gemilerinin tanklarını yenilemeye başladı ve yılın geri kalanında bu görevi sürdürürken Guam ve Ulithi'den çalıştı. Geminin ilk muharebe deneyimi, 20 Kasım 1944'te Ulithi'de demirli yatarken geldi. Bir Japon cüce denizaltısı demirleme alanına girdi ve Tombigbee'den 1.600 yardadan daha yakın bir mesafede demirlemiş olan yağlayıcı Mississinewa'yı (AO-69) torpidoladı.
Tanker, Ocak 1945'e kadar Guam-Ulithi "ekspres" su kaynağında kaldı. 7 Şubat'ta, o Guam'a doğru giderken, emirler Tombigbee'yi Saipan'a yönlendirdi. Daha sonra tam dolu su ile Tinian'a taşındı, 19 Şubat'a kadar su sağladı, Görev Grubu (TG) 60.9'a katıldı ve Volkan Adaları için yola çıktı. Altı gün sonra 0924'te Tombigbee görev grubundan ayrıldı ve Iwo Jima'daki limana girdi. Orada, su gemisi, destekleyici zırhlıların, kruvazörlerin ve muhriplerin ateş hattına uzandı ve onların ateş hattının dışında tutuldu. Dalgalı denizler, su boşaltma operasyonlarını engelledi, ancak tatlı su ihtiyacı, gemilerin savrulan dalgalarda birbirine çarpması ve birbirine sürtünmesinden kaynaklanan küçük gövde hasarlarından kaçınma arzusu gibi düşüncelerin önüne geçti.
9 Mart'a kadar Iwo Jima bölgesinde kaldıktan sonra gemi Guam'a gitti ve burada ambarlarına daha fazla değerli sıvı kargo yükledi. Ayın ilerleyen saatlerinde Tombigbee, Ryukyus'a giden istila kuvvetine katıldı. (kaynak)
Okinawa'nın işgaline katıldı.
Vietnam Savaşı sırasında, AOG'ler, Paul Gryniewicz'in Şubat 2005 baskısında "AOG'ler Vietnam Savaşını Nasıl Ateşledi" bölümünde belirtildiği gibi çok önemli bir rol oynadı. Deniz Klasikleri ve burada bulundu:
Mürettebatları için benzin tankerleri "Her Zaman Hareket Halinde" idi, ancak Viet Cong ile savaşan askerler, havacılar ve denizciler için AOG'ler tüm Donanmadaki en popüler ve önemli gemilerdi.
General William Westmoreland, Vietnam'daki Savaş Raporu'nda, "Deniz lojistik hattına tamamen bağımlıydık" gözlemini yaptı.
Westmorland'ın tedarik zincirindeki kritik bir halka, altı adet küçük, yavaş, 22 yaşındaki ABD Donanması benzin tankerinden oluşuyordu: USS Patapsco (AOG-1), USS Elkhorn (AOG-7), USS Genesee (AOG-8). USS Kishwaukee (AOG-9), USS Tombigbee (AOG-11) ve USS Noxubee (AOG-56). Görevleri, Güney Vietnam'ın en kuzeydeki beş eyaleti olan ve DMZ'nin merkezindeki Ben Hai Nehri'nden güneydeki Sa Hyuhn'a uzanan I Kolordu Taktik Bölgesi'ndeki ABD kuvvetlerine yakıt sağlamaktı. Otuz ila 70 mil genişliğindeki I. Kolordu, batıda Laos ve doğuda Güney Çin Denizi ile sınırlanmıştı. Alçak, dar bir kıyı ovası dışında, bölgeyi orman ve dağlar kapladı. Kara tabanlı ulaşım pratikte yoktu. Birinci Güzergah, bölgenin uzunluğu boyunca uzanan dar, dolambaçlı bir yoldu. Tek bir dar hat demiryolu ona paralel uzanıyordu. Her ikisi de düşman eylemi ve muson fırtınaları nedeniyle sık sık hizmet dışı kalıyordu. Bölgedeki tek yerleşik liman Da Nang'dı.
I Corps'un fiziksel durumu, büyük miktarlarda malzemeyi pratik ve tutarlı bir şekilde hareket ettirmenin tek yolunun su olduğu anlamına geliyordu. Yakıt olmadan uçaklar ve helikopterler uçamaz, tanklar ve kamyonlar hareket edemez ve PBR'ler ve hızlı tekneler su yollarında devriye gezemezdi. Yalnızca Aralık 1968'de, kıyıdaki kuvvetler günde 1,7 milyon galon yakıt tüketti. Ortalama olarak, altı AOG, dokuz aylık dağıtım başına 15 milyon galondan fazla yakıt pompaladı. Noxubee, 1968'de 20 milyon galon pompalayarak rekor kırdı ve bu süreçte Fazilet Birimi Takdiri kazandı.
***
Mart 1965'te başlayıp 1972'nin başlarında sona eren yedi zorlu yıl boyunca, Vietnam sularında sürekli olarak en az bir AOG konuşlandırıldı. Tombigbee, 8 Mart 1965'te Da Nang yakınlarındaki Red Beach'te karaya çıkarken Dokuzuncu Deniz Seferi Kuvvetlerini destekleyerek Vietnam'a geldi. Tombigbee, Vietnam Savaşı sırasında karaya yakıt pompalayan ilk AOG oldu.
***
Akıntıyla sallanmamak için hem baş hem de kıç çapa kullanan AOG'ler, bir saldırı boru hattının denizdeki ucunu işaretleyen bir şamandıranın yanında 1500 ila 2000 yarda açıkta demirledi. Geminin teknelerinden biri veya kıyıdan bir tekne, tank güvertesinden şamandıraya dört inçlik bir hortumu yüzerdi. Şamandıranın üstündeki döner boynu bağlantısı, AOG'lere yakıt ikmali hortumlarını takmak için güvenli bir nokta verdi. İlk önce, bir mürettebat şamandıraya atlayacak ve hortumu bağlayacaktı. Bağlantı sağlandıktan sonra, AOG kıyıya yakıt pompalamaya başlayacaktı. Sınırlı pompalama kapasiteleri ve küçük çaplı boru hatları nedeniyle, 680.000 galon yakıtın tamamını boşaltmak 72 saat kadar sürebilir.
Tan My, Komünistlerin 1968 TET saldırısının hedefindeydi. Yakıt çiftliği, birkaç çıkarma gemisi ve mavna ile birlikte yok edildi. Nehir kargo operasyonları on gün boyunca kesintiye uğradı ve NSAD Tan My'a ait 18 kişi öldürüldü. 72 saatlik kesintisiz operasyonlar sırasında Kishwaukee, Cua Viet ve Hue'da karaya 1,7 milyon galon pompaladı. 28 Şubat'ta Tan My'de lagüne demir atarken, balon teknelere ve mavnalara boşaltırken, hafif silahların ateşi altında kaldı, herhangi bir zayiat vermeden hızla yola çıktı, tekrar menzil dışına demir attı ve pompalamaya devam etti. TET Taarruzu sırasında yakıt ihtiyacı o kadar kritikti ki Kishwaukee 168 günün 144'ünü hatta geçirdi.
***
28 Ekim 1968'de, Kuzey Vietnam topçuları gemiye ateş açtığında Noxubee (Lt. J.R. McCall), su altı boru hattından ve bir mesane botuna kargo pompalıyordu. İlk mermiler geldiğinde Teğmen Richard Bland, tank güvertesinin iskele tarafındaki pompa istasyonundaydı. Bland deniz ekibini geri çağırdı ve makine dairesine devam eden bir acil durum için beklemesini emretti. BMC Franklin ve iki fantail nöbetçi kıç demirini hızla çekerken, aynı zamanda Ens. Andy Bavarik, baş çapasını çekti.
Bu arada, Bland ve tank güvertesi mürettebatı, mesane botunu fırlattı ve yakıt hortumlarını kesmek için ateş baltalarını tuttu. Bu arada, düşmanın topçuları gemiyi parantez içinde tutuyordu. Yakıt hortumları kesilip baş ankrajı alttan kaldırıldığında, Noxubee 14-kts'de ilerliyordu ve güvenli bir şekilde menzilden çıktı. Birkaç saat sonra Noxubee demirleme yerine döndü ve pompalamaya devam etti.
***
(Saldırı Genesee) İlk tur kısaydı, sonraki uzundu ve sonraki dört ya da beş, ramak kalalar olarak gemi boyunca yürüdü. XO, Lt(Jg) Michael Haines, sinyal köprüsündeki GQ istasyonundan, Mt. 33'ün mürettebatını kıç demirleme halatını kesmeleri için yönlendirdi. Ayrıca, açıkta kalan tüm üst taraf personeline aşağıda ve gemiyi karartmasını emretti. Kıç hattının kesilmesi, geminin yaklaşık on fit sallanmasını sağladı, bu da gemiyi ve gemideki herkesi yakabilecek JP-4 jet yakıtı yüklü tank güvertesine doğrudan bir darbe almamaya yetecek kadardı.
Etrafında mermiler patlıyordu. Düşman topçularının izlerini bulması an meselesiydi. İlk vuruş kıç 01 seviyesinde iskele tarafında oldu. İkinci bir mermi, ammi mavnasındaki dıştan takma motora çarptı. Her iki darbe de Genesee'nin iskele tarafında yukarı ve aşağı uçan ölümcül şarapnel gönderdi ve gemide ve mavnada yangın çıkardı. Gemideki iç iletişim kesildi. Uçan çelik parçaları Genesee'nin bacasını deldi ve koğuş odasının dışındaki geçit boyunca saklanan bir asetilen tankını patlattı. Şarapnel, yüksek frekanslı antenleri keserek Genesee'nin dış dünyayla iletişim kurmasını engelledi. Bir parça kıç 02 seviyesinde depolanan 55 galonluk benzin bidonuna çarptı. Ateş, frengilerden ve geminin yan tarafından JP-4 kargo tanklarının yanından aşağı doğru aktı. sıcak metal, herhangi bir ek yangın veya patlamaya neden olmadan boş kargo tankları B-2 ve B-4'ün üstlerini parçaladı. En ciddi hasar ileriye doğru meydana geldi. SF3 Art Ball, tank güvertesinden su geçirmez kapıyı korurken, şarapnel kapıdan fırladı ve Ball'un sol göğsüne ve karnına çarptı. Ball'un yanında duran SA Theodore Perkins de yaralandı.
***
(Noxube limpet mayın saldırısı) Noxubee (Lt. Dudley Cass), 8 Eylül 1969'da 0855'te Cua Viet yakıt çiftliği açıklarında demir attı. 1640'ta, YOG-76 kıça demirledi ve kargo tanklarını doldurmaya başladı. Yaklaşık dört saat sonra, pompalama emniyete alındı ve YOG-76 başladı. Bir saat sonra, 2137'de, süslü nöbetçiler SN Paul Gryniewicz ve SN Sam Profit ve OOD Lt.(jg) Clare Brooks, Noxubee'nin sadece on ila 15 yard kıç tarafında suda iki yüzücü gördü. Yüzücüleri hemen tüfek ateşi altına aldılar ve üzerlerine sarsıntı bombası attılar. Noxubee demirlerini kaldırdı ve yola çıktı.
Noxubee, 2215'te dalgıçların tekneyi inceleyebilmesi için sahilden yaklaşık 1200 metre uzakta demir attı. 2350 yılına gelindiğinde dalgıçlar, karanlık koşullar, kuvvetli akıntı ve dalgalı deniz nedeniyle sadece kıç bölgesini kontrol edebildiklerini ve hiçbir şey bulamadıklarını bildirdi. Daha eksiksiz bir inceleme, ilk ışığa kadar beklemek zorunda kalacaktı. Dalgıçlar, bir mayın varsa, muhtemelen 64-1b TNT şarjlı, altı saatlik bir zamanlayıcı ile donatılmış ve gövdeye manyetik olarak kenetlenmiş Sovyet yapımı bir BPM-2 olacağını tahmin ettiler. Cesaret verici olmayan bu raporla, Teğmen Cass sahilden uzaklaşmaya ve gece için demirlemeye karar verdi.
0201'de mayın patladı. Yüzücüler mayını makine dairesi veya tank güvertesinin kıç tarafında, ölümcül hasara neden olacak şekilde değil, nispeten "güvenli" bir noktada kuru yük ambarı tarafından iskele tarafında ileri koymuşlardı. Patlama, gövdede bir metreye beş metrelik bir delik açtı, kargo ambarının altındaki boşlukları ve ambarın kendisini iki ila üç fit suyla doldurdu. Aynı zamanda, bir yangın borusunu patlatarak 2 Numaralı şarjörün bir buçuk metreden fazla suyla dolmasına neden oldu. Patlamanın tozu yatışmadan önce, SFC Eskel Wolf'un deneyimli yönetimi altındaki hasar kontrol ekipleri harekete geçti ve deliği şilteler ve can yelekleriyle tıkayarak gelen sel baskınını durdurmak için diz boyu suda çalıştı. Ayrıca yangın borusunu da emniyete aldılar ve 2 Numaralı şarjörü dışarı pompaladılar.
1 Mayıs 1968'de Genesee, Tan My'a geldi ve boru hattı şamandırasının yanına demir attı. ABD Ordusu LARC-801, Genesee'nin boru hattına bağlanmasına yardım etmek için çıktı. Genesee mürettebatı SA Donald Shafer ve DC2 Harley Cowans, LARC'a tırmandı ve geminin hortumlarını şamandıradaki bağlantıya bağladı. Genesee'dekiler, LARC'ın patladığını ve alevler içinde kaldığını gördü. Şaşkın gözlemciler, adamlardan birinin havaya ve suya üflendiğini gördüler.
Genesee'den gelen motorlu balina teknesi mürettebatı kurtarmak için yola çıkarken, LARC bir ateş gölü tarafından tamamen yutuldu. SF3 Tony Neil, balina teknesinde, kurtarma girişiminde bulunmak için alevle kaplı suya daldı. Su altında yüzen ve nefes almak için yüzeye çıktığında alevleri elleriyle uzaklaştıran Neil, can yeleği olmayan ve fena halde yanmış olan LARC'ın sürücüsü SP4 Tommy Miller'ı buldu. Neil yanmış sürücüyü gemiye geri götürmeyi başardı. Balina teknesindeki diğerleri Cowans ve başka bir LARC mürettebatını sudan çıkardı ancak Schafer'in yerini bulamadı. Bu zamana kadar LCM-92 ve diğer 18 LARC kayıp denizciyi bulmak için sahadaydı ama şansları yoktu. Ordu birlikleri bir hafta sonra Shafer'in cesedini buldu. Bir soruşturma, LARC'ın egzozundan çıkan bir kıvılcımın, sızıntı yapan hortum hattından çıkan avgazın tutuşmasına, LARC'ı yok etmesine, Shafer'ı öldürmesine ve diğer üç kişinin yaralanmasına neden olduğunu belirledi.
Anladığınız gibi, Vietnam Savaşı sırasında bu gemiler Teğmen komutanlarıydı. Ve gerçekten de çok çalışkan gemilerdi.
Modern savaş planlaması hala petrol ürünlerinin denizden sahile getirilmesini içermektedir (örneğin buraya bakınız). Ama AOG'ler artık bizimle değil. Ancak cesur ekiplerinin çoğu öyle ve büyük bir selamı hak ediyorlar!
Noxubee AOG-56 - Tarihçe
90.000'den Fazla Denizci ve Denizci
4 operasyonel CSG /1 bakımda CVN
4 ARG /3 Deniz Seferi Birimi
C2F Denizcilik Karargahı, Müşterek Görev Gücü (JTF) yetenekli karargah olarak onaylandı.
CNO Amiral Mike Mullen - Michael G. "Mike" Mullen, ADM
Amiral Mullen, 1 Ekim 2007'de 17. Müşterek Kurmay Başkanı olarak yemin etti. Emekliliğine kadar cumhurbaşkanı, Savunma Bakanı, Ulusal Güvenlik Konseyi ve İç Güvenlik Konseyi'nin baş askeri danışmanı olarak görev yaptı. .
Los Angeles doğumlu, 1968'de ABD Deniz Harp Okulu'ndan mezun oldu.
Üç gemiye komuta etti: benzin tankeri USS Noxubee (AOG 56), güdümlü füze destroyeri USS Goldsborough (DDG 20) ve güdümlü füze kruvazörü USS Yorktown (CG 48).
Bir bayrak subayı olarak Mullen, Cruiser-Destroyer Group 2, George Washington Battle Group ve ABD 2. Filosu/NATO Striking Fleet Atlantic'e komuta etti.
Karada, Deniz Harp Okulu'nda, Deniz Kuvvetleri Personel Bürosu'nda, Savunma Bakanlığı'nda ve Donanma Kurmay Başkanlığı'nda liderlik pozisyonlarında görev yaptı. Ağustos 2003'ten Ekim 2004'e kadar 32. Deniz Operasyonları Başkan Yardımcısı olarak görev yaptı.
Son operasyonel görevi komutan, NATO Müşterek Kuvvet Komutanlığı Napoli/Komutan, ABD Deniz Kuvvetleri Avrupa Komutanlığıydı.
Mullen, Harvard Business School'da İleri Yönetim Programı'ndan mezun olmuştur ve Denizcilik Yüksek Lisans Okulu'ndan Yöneylem Araştırması alanında Yüksek Lisans derecesi almıştır.
Başkan olmadan önce Mullen, 28. Deniz Operasyonları Şefi olarak görev yaptı.
Noxubee AOG-56 - Tarihçe
Web sitemizi ziyaret edenlerden gelen yorumlar.
Bunun anılarınıza ne kadar dokunduğunu bilmiyorum. Birimim (H co. 2/1) 5 Temmuz 1968'de Khe Sanh'dan ayrıldı. Oradan Calu'ya (belki 12 mil) bir gece yürüdükten sonra kamyonlara bindik ve Dong Ha üzerinden Güney Çin Denizi'ne doğru gittik. O nehir boyunca iki ay geçirdik ve orası bizim için tehlikeli bir bölgeydi. N.V.A. doğu rotaları boyunca güneye girmeleri emredildi ve sonunda kendilerini Cua Viet'e yönlendirdi. Kötü haber, gördüğüm kadarıyla, siz her zaman "ördek havuzu"ndaydınız. İyi haber şuydu ki, siz inatçıydınız ve akıcı bir ortamdaydınız ve bu nedenle, bir kez vurduklarında gerçekten problemler sundunuz. PBR personelinin odaklanmış ve "boşalmayı bekliyor" olduğunu hatırlıyorum. Düşmanın acısını tatmış adamlar böyledir. Sizlerle nehirde sürerken kendimi rahat hissettim. Ben ve adamlarım biraz rahatlayabilirdik çünkü sizi "hazırda" görebilirdik. Oradaki cesur ve etkili çalışmanız için teşekkürler. jerry lilly
Hey kümes,
Üzülme adamım. Anladım. İçkiyi 16 yıl önce kendim tekmeledim. İsim olayını tekmeleyemedim ve ikisi birlikte beni mahvediyordu. Hey dostum, son birkaç gündür kulübemdeydim. Sizden ve skoru gerçekten bilen birinden haber almak güzel. Umarım iyisindir. Bir keresinde hava kuvvetleri kulübü tiyatrosundayken karınızdan ve sinemaya gitmeyi ne kadar sevdiğinizden bahsettiğinizi hatırlıyorum (eski bir salamura beyin çulluğu için kötü bir anı değil ha)? . Bu yüzden hala matinelerden hoşlanıyorum. Bütün bölümün gözlerimden yaşlar getirdiğini biliyorsun. Çoğunlukla o f#&kin nehrinde paylaştığımız dostluk. Shortly Sheltra'nın teknesindeydim, onu hatırlarsınız. Ben de eski Stringer ile birlikteydim ve orada o kadar uzun süre kaldım ki, birkaç kez yedek kaptan olmama izin verdiler. Ben kısayken çoğunlukla gündüz devriyesindeydim. Bir gece 3 lima devriyesinde (Shortys teknesinde) bir doozie'ye girdik. Savaş Aksiyon şeridini aldığım yer orası. Bir çift deniz piyadesi kaybetti, ancak yaklaşık 30 kadar ölümle sonuçlandı. Eğer o silahlı gemilerdeki Ordu adamları olmasaydı, işler gerçekten kötüleşecekti. O üç lima bir anneydi, değil mi? Seninle kuzeyde bu kadar çok konuştuğumu hatırlamıyorum ama belki birkaç kez. Gümüş yıldızı aldın değil mi? Evet, "yeni kesim"i hatırlıyorum, bir sabah geçerken mayın patlatmıştık. Dong Ha'daki rampayı hatırlıyorum, bir gece orada eski bir lise arkadaşımı gördüm, yakıtı koruyan bir kavanoz başıydı. İki lima civarında batan denizaltıyı hatırlıyorum. Bir adamın askeri dot com'da bir resmi vardı, o teknenin resmini tekrar görmek garipti. Çoğu gece o eski paslı kovada hayaletler duyduğumu sandım. Danang'daki cüzzamlı koloniyi hatırlıyor musun? Ve o eski yarı batık Japon gemisi? Hikayeler uzayıp gidiyor. İspanya'da o pikniği yaptığımızda Danang'daki teknemizdi (44) sanırım.
plaj ve bir çift çocuk kendilerini havaya uçurdu. Bu bizim mürettebatımız mıydı? Pekala, serserileri durduracağım, yatmak zorundayım, her neyse, yarın işe gitmeliyim. Senden haber almak beni mutlu etti. Kitabınız için herhangi bir şeye ihtiyacınız olursa bana bildirin. Sana iyi şanslar, "başını eğ", "küçük şeylerle uğraşma" ve o olenin "boşuna değmez" dediğini hatırla.
sonra konuşuruz,
Mike (makineciniz)
Merhaba Bill-- Hızlı bir şey mi?, kitabınız henüz satın alınabilecek mi yoksa vfw kulübümdeki birçok adam gibi, bir tane edinmekle çok ilgileniyorum. Küçük bir notun, bir fotoğrafın uzun zaman önce geçmiş yılların anılarını ne kadar geri getirdiğini size anlatamam---
HOŞ GELDİNİZ KARDEŞ --- Dennis
Selam Bill.
Cua Viet Nehri'ni bir Tee'ye tanımladınız. O çamurlu, kıyıda yemek yiyen sığ, kum barı istilasına uğramış derede inip çıkmak için çok zaman harcadım. Ağustos 68 ile 69 arasında LCU 1499'daydım ve hepsini çoğundan daha iyi hatırlıyorum. Geçişinizi çok beğendim. Ben de 1 yıllık ülke tecrübemin kısa bir hikayesini yazdım. Size e-posta göndermek biraz uzun ama ilgilenirseniz bir şeyler bulabilirim. Sam Amca'ya hizmet etmenin keyifli deneyimini yaşadığınızda ne yaptınız? PBR'lere mi yoksa küçük teknelere mi bağlıydınız? E postama nasıl ulaştınız? Birçok farklı sitede birçok fotoğrafım var ve birçok görev kitabına imza attım. Birkaç site vereyim. mrfa.org üyelerin fotoğraflarına gidin ve adımı arayın. hawley.hispeed.com/vietnam/lcorp Ülkede çektiğim 8 mm'lik filmden aktardığım nehirlerin ve teknelerin I corp videosu da var. Kopya çekiyorum ve gönderiyorum
ilgilenen görünen tüm kahverengi su denizcilerine. Bana haber ver, konuş benimle kardeşim. I Corp'tan bir çok biz kahverengi su denizcisi ile temas halindeyim.
Joseph Criscione
Merhaba Bay Cooper. Benim adım Larry Bissonnette. Şu anda Gamewardens of Vietnam Association, Inc.'in web sitesi koordinatörüyüm. http://www.tf116.org/ Konu kitabını yazdığınızı/yazdığınızı fark ettim. Gamewardens web sitesinde, üyelere çeşitli ürünler sattığımız bir "Gemi Mağazası" sayfamız var. Kitabınızı orada da kullanıma sunmakla ilgili olarak sizinle konuşmak isterim. Beni biriyle temasa geçirirseniz veya benimle kendiniz konuşursanız, minnettar olurum. 1969'da River Division 593 ile birlikteydim ve Nha Be'deyken River SECTION 543'ten bir ZIPPO çakmağım vardı. GM2 L. Vorhees Bronx, N.Y.'de yazılıdır. Sizden haber bekliyorum. Larry Bissonette
Seni tanıdığımı sanmıyorum ama bu makaleyi bana gönderdiğin için teşekkürler, birçok anıyı geri getirdi. Bu hikayenin devamı varsa okumak isterim.
En iyi dileklerimle,
Bill Walton
Merhaba Bill-- PBR web sitesindeki yazımızı okudum, hemen altınızdayım, 68 ve 69 sonlarında cau viet'deydim, kulübümüze bir rpg turuyla vurduklarında oradaydılar, savaş aksiyon şeridimi taktım 5 Mayıs 69, bir nva yuvasına rastladığımızda nehri geçmeye çalışın, üssün bazı fotoğraflarını çekin, bir rampa alanı. AZ'nin neresinde yaşıyorsun, kuzey Phoenix'te yaşayan bir erkek kardeşim var, her kış Minn'den çıkmak için oraya gider.
Dennis
merhaba vatoz 12. Bu Mike (Trojanowski) Wiley, şu anda Kuzey Kaliforniya'da Redding yakınlarında yaşıyor. 69 Mart'ta Cua Viet'e rapor verdim. Da Nang ve Hoi Anh'a inene kadar 543 ile oradaydım. O devasa tayfun vardı, elimde batık MSB'nin ve LST'deki kaya mavnasının resimleri var.
rampa, hem de pbr kumun üzerinde. NSA Da Nang'dan bir seyir defterim var ve bir yerlerde bir Clearwater seyir defteri olduğunu duydum. Resimlerimi ve yardımcı olabileceğim diğer şeyleri paylaşmaktan mutluluk duyarım. 543'ün birim günlüklerini bulmakla ilgileniyorum. Sadece bir kaynak bulamadım.
Size yardım etmekle çok ilgileniyorum, bence eşsiz bir bölgede hizmet verdik, kesinlikle harika adamlarla. TF115'in daha fazla kabul görmemesi beni hayal kırıklığına uğrattı. TF115 yamalı iki bereme de sahibim ve Komuta Zincirinde bizden üstte olanın o olduğunu biliyorum. Güneşli güney Minnesota'da yaşayan Gene Roemhildt, bir tarayıcı kurdu ve şu anda tüm slaytlarıma sahip. Ona e-posta gönderirseniz, size kaç tane resmimi gönderebileceğini sorabilirsiniz. Henüz bir tarayıcım yok. Lütfen iletişime geçin,
Mike (Mike ile e-posta yoluyla iletişime geçmeye çalıştım ama bir daha asla gönderilerime cevap vermedi - Bill)
1967'de USS TIOGA COUNTY'de (LST-1158) Güverte Bölümü Subayıydım. Nha Be yakınlarındaki Long Tau Nehri'ne gitmeden önce bir sürü tank, cip ve Deniz Piyadesini DaNang'a götürdük. PBR'lerin ana gemisi olduk ve onlara yiyecek, uyku alanı sağladık,
mühimmat ve benzin. Onarım için Subic Bay'de 3 durağımız vardı.
Amerika'ya döndükten sonra, PBR'lerde devriye memuru olmak için gönüllü oldum ve 2/69'dan 2/70'e kadar RIV DIV 571 ile birlikteydim. Tuyen Nhon, Nha Be-Rung Sat Özel Bölgesi, yukarı Saygon Nehri ve Vinh Te Kanalı'nda devriye gezdik. 220'den fazla muharebe devriyesi yaptım ve Tanrı'nın yardımıyla her adamı sadece 3 küçük yarayla sağ olarak geri getirdim. Devriyelerim düşmanla 22 kez çatıştı. ben
Ben bir kahraman değilim ve olmaya çalışmadım. Düşmanın tamamını öldürebileceğimizi veya ele geçirebileceğimizi düşünmedikçe silahlı çatışma başlatmadım.
Vietnam'da olan bizler, tıpkı öğretmenler ve marangozların ABD'ye döndüğü gibi işimizi yapıyorduk.Ölüm, yaralanma, yıkım, tehlike, yalnızlık ve kırık kalpler gerçek. Askerler, denizciler ve havacılar olarak işimizi yaptık ama farklıyız çünkü başkalarını öldürdük ve öldürme niyetiyle başkalarına ateş ettik. Doğru vatandaş olmak ve savaş stresi yorgunluğundan kurtulmak için binlerce kişinin yardıma ihtiyacı vardı. Ondan kurtulduğuma inanıyorum ve başkalarının da iyileşmesine yardım etmek istiyorum.
Kitabım, Kahraman Değil, ordudaki deneyimlerimi anlatıyor. Sonunda, savaşa dahil olmaktan kurtulma hakkında konuşuyorum. Belki buna ihtiyacın yok, ama hala savaşla ilgili stresle boğuşan bir arkadaşın veya akraban var. Bir kopya satın alın ve onlara verin.
http://www.notahero.com adresindeki web siteme bakın.
Vietnam'da yaptığın iş için teşekkürler.
Ron Fitts, LT.
Merhaba, Kocam Bölüm 543'teydi ve Cua viet '67'den '68'e kadar sanırım. Fotoğrafları var. Halen bir tekne kaptanı ve şu anda Meksika Körfezi'nde. Eve geldiğinde seninle iletişime geçmesini sağlayacağım. Adı Gene Geiger. Herhangi bir çan çal?
sue geiger
San Leon, Teksas
(Galveston/Houston bölgesi yakınında)
Fatura
Ben de resim ve hikaye arayışı içindeyim. resimlerimin çoğu burada yaşadığımız bir selde yok oldu. Üç tane kaldı. Tarayıcımı bağladığımda onları tarayacağım ve bir kopyasını size göndereceğim. Herhangi bir hikaye düşünmem ve onları kağıda dökmeye çalışmam gerekecek. Karım bir süredir bunu yapmak için peşimde. Kitabınızdan bir alıntıyı okudum ve birçok anı ve duyguyu geri getirdi. Bir şey bulabilirsem seninle geri döneceğim.
bruce meier
Günaydın,
Kuzeye hizmet etmedim. LCPL ekipleri NSA Danang Dets'e bağlı mıydı? Varsa biriminizin adı neydi ve herhangi bir kayıp verdiniz mi? Herhangi bir KIA'nız varsa, lütfen onları bana gönderin, böylece onları doğru birime doğru bir şekilde tanımlayabilirim. Web siteme gidin ve NSA Danang'ın altına bakın ve Danang'a saldıran birimlerin zayiat listesine göz atın. http://www.vietnamunitmemorialmon.org
Ralph J. Patates Kızartması
Koordinatör USN/USCG Vietnam Birimi Anıt Anıtı/Tekne Teşhir Projesi
Adım Eldridge Fowler ve 1972'de 3 ay DaNang'da görev yaptım. Oradayken yaklaşık 12 gün süren bir görevle Cua Viet'e gönderildim. Vietnam'da Danışmandım ve dalgıç klasmanında bulundum. Görevimiz nehir ağzından çok uzakta bir Deniz Arı üssündeydi. Küçük bir sivil araştırma botu (küçük römorkör) bir gece Sea-Bee üssünden yaklaşık iki yüz yarda havaya uçuruldu. Hala gemide bulunan beş cesedi alacak ve mümkünse enkazı nehirden çıkaracaktık. Tüm turunuz boyunca Cua Viet'te olsaydınız, sizi kıskanmıyorum. Orası çok kötü bir yerdi. Kazıcılar korkunçtu, o bataklık alanındaki deniz yılanları boldu ve son derece ölümcüldü. Güzel bir anım ve eminim siz de zaman zaman görmüşsünüzdür, bazı geceler yaklaşık sizin elinizin büyüklüğündeki bu küçük şamandıralar nehirde süzülürdü. Farklı ışık tonları vermek için belki biraz renkli kağıtla birlikte her şamandıra üzerinde bir mum olurdu. Yüzlercesi belki yarım mil kadar uzanmış gibi görünüyordu. Karanlık gecelerde güzel bir parıltı verdiler. Bana bunun bir cenaze geleneği olduğu ve ölülerin ruhunun denize açılmasını temsil ettiği söylendi. Bu hikayenin biraz daha fazlası var ama esas olarak geri döndüğünüze sevindim demek istedim. Bu arada, istihkamcı onu havaya uçurduğunda o teknede olan sadece iki Amerikalı, tekneden inip Sea-Bea üssüne ulaştı. DaNang'daki 3 aydan sonra turumun geri kalanını Delta'da geçirmem için gönderildim. Sakin ol Kardeşim!
Merhaba---Cevabını yeni aldım, Lake City Minn'de yaşıyorum, tam Mississippi Nehri üzerinde, Wprk Polis Departmanı orada, küçük olan sadece 11 kişiydik. Ülkeye ilk geldiğimde Clearwater Görev Gücü'ndeydim. başlamak için eski nehir teknelerinden birindeydi, eski ağır çelik gövdeli olanlar, çoğunlukla 3. Deniz Div ile çalıştım, bizimle gece devriyesine çıkan, çoğunlukla bütün gece devriyelerine çıkan 2 keskin nişancı vardı, sonra beni PBR'lere götürdüler sonra Cau Viet'ten Dong Ha an Quang Tri'ye nehrin yukarısında ve aşağısındaydım. Cau Viet'te bir web görüşü yaptığınızı görmekten çok mutluyum, sabırsızlanıyorum, Daha önce de bahsettiğim gibi bazı resimlerim var, ama ilk karım bir çok şeyi ortadan kaldırdı.
benim eşyalarımdan, ne demek istediğimi anlıyorsan.
Bill--- Bu harikaydı Harika, hala burada oturuyorum kendimi bulmaya çalışıyorum, bir süre zaman içinde kayboldum, Bazı şeyler bana geri geliyor, biliyorum, Jones Creek eskiden buna ne dediğimizi unutmuş gibi yer, diğer şeyler, ayrıca Lima nehri bölümleri, Lcpl'ler, diğer şeyler,
gerçeği söyle, yüzümden yaşlar süzülerek burada oturuyorum, o yüzden diğer adamlar gelmeden gitmem gerek, tekrar teşekkürler, bu yakında unutmayacağım bir gün olacak-tekrar teşekkürler-Dennis
Evet, 69'da Seabees ile oradaydım. Dışarı çıktığımızda tüm binalarımızı yakmak ya da yıkmak zorunda kaldık. Yerleşkemizdeki su arıtma tesisini işletiyordum. Ayrıca, SP paketleri (içinde sigara, tıraş kremi, şeker ve daha bir sürü şey olan şekerleme kutuları) için takas etmemiz gerekmeyen fazlalığı kullandığımız buz yapmak için küçük bir gömme dondurucu inşa etmiştik. . Gömme dondurucumuzda kullandığımız yalıtım, bölgenizden "özgürleştirdiğimiz" şilteler ve yastıklardı. Umarım seninki onlardan biri değildir :)
Fatura
Bunun için teşekkür ederim. Gene büyülenecek. yazar mısın Değilse, William Cooper ile nasıl iletişim kurabiliriz? As a freelance writer/editor, I just want to say to him, "well done." As I read the words, they all sounded so familiar. Gene talks about the very same things, with little fan fare. He told me that every morning he'd wonder, "will this be the day I die?" But, he was not fearful of death. Like Cooper says toward the end, "I forever lost the fear of death."
If you've not read "Flags of Our Fathers," you would be moved. Although a different war (WWII), certainly the same emotions. The author is the son of one of the men who erected the flag at Iwo Jima. The son tells how his father rarely talked about the war, but when he did, his statement was always the same. "I am not a hero. The real heroes are the ones who didn't come back."
For all of you who did come back, welcome home. I am honored to be Gene's wife and look forward to meeting some of his long-lost PBR buddies at the next reunion. I understand there will be one in July 2002.
I HAVE A COPY OF ' ALL HANDS' JULY 69 ABOUT RIVER OPERATIONS ON THE CAU VIET AND PERFUME RIVERS. LET ME KNOW IF YOU NEED THIS INFO.
Hi Whomever You Are, I surfed in to the Cua Viet website and found it interesting. no contact
name, no other info. So what's up with the Cua Viet Org? I was there and closed it out.
Personal email: [email protected]
CAN DO!
David W. Schill
Newsletter Editor
Vietnam Era Seabees
PO Box 36781
Richmond, VA 23235
http://vnes.50megs.com
I-Corp, 3rd Boat Group, Lighterage Div, Tien Shah, NSA Danang. we ran boat ops throughout I-Corps, rivers & coasts. on http://www.mrfa.org/mempic15.htm you can find some unit photos from my time over in 'Nam.
Tom
First things first, WELCOME HOME!! I just happened across a MARS website while searching for something totally different and decided to take a look and found the link to the web ring, which brought me to your web page. Unfortunately I kept getting an error message when I tried to pull it up, so I thought I would try the E-mail route. Your site listing was the the first one that I saw that mentioned Cua Viet, and your message stating intentions of starting a CuaViet web page definitely interested me. A little about me, I was an RT forklift operator and also spent time in X-Division at NSAD Cua Viet from May thru December of '69, before moving down to Deep Water Piers at Danang for the remainder of my year. I was there during the Typhoon, the
one week the gooks actually let us keep the EM club open, I rebuilt the Officers row s#!tter that we awarded the Purple Heart, and was one of the three of us that discovered the Black Widow invasion. All fond memories that I had put into history for the past 30 years. I also have a few
pictures some where in the dusty boxes that I will be glad to share If the site is or gets up and running. I unfortunately have to get back to work right now but did want to make contact and request further info on the site when available. My name by the way is James Higgins, I was a GMGSN back in the days, and additional E-mail other than "reply" to my work address is
[email protected] I really do look forward to hearing from you, since I didn't keep in touch with any of our brothers from the "Nam", but have often wondered about a few, and hardly ever (more never) find anyone who has even heard of Cua Viet. Thanks for starting the site and piqueing my curiosity.
Would please post this on your site?
The United States Marine Corps Vietnam Veterans Association would be honored to have you as a member. The USMC Vietnam Veterans Association has a restricted membership for Vietnam "in-country" Marine Corps and attached Navy personnel veterans, only. For more information drop me an email at: ([email protected]) Be sure to enclose your complete name and address and I will add you to our roster and the newsletter, "Aye Corps" mailing list.
Also, check out the information at the following web page to learn more: http://hometown.aol.com/usmcvva/USMCNews.html You can print a blank membership application from your screen, by clicking here: http://members.aol.com/usmcvva/app.html Be sure to visit our the official web site:
USMC Vietnam Veterans Association
Semper Fidelis,
Richard Carey
Founder/National Coordinator
([email protected])
Executive Board Members
Lt. Col. Ray A. Stewart, USMC (Ret.), Executive Director ([email protected])
Federal Way, WA
Richard Carey, National Coordinator ([email protected])
Cape Cod, MA
John Wear, Secretary ([email protected]
New Hope, PA)
William Wright, Treasurer ([email protected])
Deerfield Beach, FL
We are not affiliated with the Vietnam Veterans of America
Hi Bill.
These are most of the photos I have of Cua Viet and area. I checked out your web site for Cua Viet. Excellent photos. I remember aiming for that narrow mouth of the river during a storm and surfing through like a giant surfboard.
Photo 1 YFU 62 about a month after it happened. Photo 2 PBR( of course) protecting one of our many slow voyages up the Cua Viet to Dong Ha LST ramp in background.
Photo 3 62 again.
Photo 4 Dredge near mouth of river
Photo 5 Marines of the shore of river at Cua Viet
Photo 6 Company of Soldiers we took from Dong Ha to Cua Viet for a weekend of R&R on board the LCU 1499
I mentioned a video I made from 8 mm movies that I took while in country. If you are interested let me know. It has a lot of footage of Dong Ha and Cua Viet and the river.
Joe Criscione LCU 1499
Chief,
THANK YOU SIR. That is one of the most beautiful gifts I ever received in my entire life. Thank you for taking the time and caring enough to bother to send it to me. I am crying (NOT A LIE). Chief, you and the rest of the 'Nam vets paid well beyond your fair share of dues. You were ignored and spat upon. I DIDN'T do that, and don't now. Nov. 11 is coming up, I will say an early THANK YOU, to you and all the rest that gave so much of themselves (NOT in vain), and STILL do, that I and others might be free. THANK YOU Chief, from the bottom of my heart, and may God (since you are a Christian, I don't know how else to phrase it) eternally bless you and your family with greatest good for all you have done.
John
I was stationed on the YR-71 in DaNang and made it to the Cua Viet area a couple of times before we moved south (Tan Chau) Enclosed are a few patches that I either wore or collected while in the area.
Also are two pages from "Changes 1970" the year book for NSA Danang and the different detachments. If you are interested I can Xerox them and send them to you. I can also copy the main history pages in the book and send them to you Cua Viet is mentioned several times and it has some information that you may find interesting.
I also have a plaque that was given to me from RivDiv 543 and can scan the emblem part if I can find it.
Steve Dall
MM3 YR-71
RVN 68,69, 70-71
Nice site.
Vets Roll Call
FOR VETERANS AND BUILT BY VETERANS (V2V)
Just a quick note to let you know I got your reply and the link and am impressed with a very good start to the site. It may take a while but I now have the address and will have to dust off some of the old albums, but will forward what I can. Thanks again for taking the initiative.
James
nice job on site bill.i was attached to riv. div.521-mb1,from,feb 1968-aug 1969. i remember the days you guys stayed with us for a while.never made it to mouth of river .we patrolled a small river north of our location. tui two it was suppose to emerge into quang-tri city eventually.the river was so narrow we couldn't turn our boat around,now thats small.we also patrolled the perfume and tui tien that ended at cow hai bay.ther is a pic of me on our web site under photo's by jenkins.i think i'm on the middle photo,sitting foward gun trays,dave williams GMGsn.
I dont know how you found me, but that is ok, I checked out your site and I hope you find a all the guys from your unit that you can. My new site is up and on my personal page I have put a link to your site http://www.precision-processing.com/pam&lou's/index.htm this site is (for right now) best seen in IE 5 and up. When I was over there my radio relay unit set up a radio site near your base, in the Quang Tri Province, in the late part of '68.
Louie Davis
Panama City, Fl.
Semper Fi
Riverrat here. As a two time vietnam Vet. I was on the YRBM 16 2/67 to 12/67 when I got off after it was hit by an enemy mine. after two days of fighting the fire we finally got it put out. We lost two out of ships company and 5 out of river commands. The memories of that night I can still remember. I can often still see there faces. And I have tried to forget but I don't think that will happen. The allotment slap in the face is when we had to bring those people to this country. Yes I'm still a little bit bitter. Did we ever get even a thank you from those people NO. And where in GODS green earth are the rest of the P.O.W's that are still over there. I have a buddy who was over there who lost part of his right foot because of rocket sharp metal. And to this day he still a basket case. But he is doing better as long as he stays away from the booze. I went back for a second tour from 9/69 to 9/70 I was also on the YRBM 21 as a boat coxi'n. While was over there the second time I had a boat run to the YRBM 16 but when I got there I could not go on board because of the bad memories. I was asked years ago if I would ever go back and I said NO. Well I'm signing out
Riverrat Out
My stay there was around 10 hours. We delivered 1,800,000 cans of beer. I know, I counted the pallets. I'm working as a webmaster, and yes, I know how to scan. You can see my Cua Viet pics at this address: http://www.intertrader.net/parkcounty2.htm There are 10 shots I made there and you are welcome to use any of them for non-commercial uses. İyi çalışmaya devam edin.
Alan
Keep me posted on how it is going, and please keep in touch, I am glad I found you
Linda
I am a retired army officer. two tours. lst. Cav. 4th. Inf. Böl. Good site, keep it up.
Kendall
I new a couple of your guys from Mare Isl. Best Wishes Bob Jenkins GMG3 Riv Div 521 Tan My TF Clearwater
It appears that you are off to a good start on your web page and we at PBR Forces Veterans Association, Inc. (PBR FVA) wish you good luck in your endeavor. Thank you for signing our guestbook.
Cecil H. Martin. Vice President/Membership Chairman, PBR FVA
Selam,
I have a friend who produces documentaries for PBS. I have forwarded your web site to him. His name is Richard Coberly if he contacts you. May take months, but is something to think about. River boats got such little play during the war. It's time.
Selam,
Gene is out to sea right now, but will respond when returns. Am not sure how many more photos he has, but will check and send stories to match. Do you still have the previous ones? Will get details on those. Good job! Sue M. Geiger
Was just wondering. he was the same age as me. it would be nice to find someone who knew the guy. I also "adopted" a Naval Reserve pilot who disappeared in '68. William Rickert. I am hesitant to try to contact the families..I would like to know what these men looked like but there are boundaries I don't want to cross. Not sure where to go to find out more. Are you familiar with the River Rats/Brown Water Navy organization? I joined it for Tom (I am always doing these things to him. ha). good organization.
DiAnne
I added a link to your my Da Nang page. I like your site. Monty Moore, USAF Sentry Dog Handler
Da Nang Air Base & Phu Cat Air Base, Republic of Viet Nam, 1968-1970 VSPA K-9 Webmaster at http://dposs.com/k9/index.htm
Bill,
Good Job! I'm still searching for pics, will keep you posted. Keep up the good work, your web page made my skin crawl. I don't mean that in a bad way. respectfully, engineman
Thanks for telling me about your web site. It is very informative. Although I only saw Cua Viet from the deck of the USS Noxubee AOG-56 I was very familiar with the area. Your description is superb. Congratulations on a job well done.
Paul Gryniewicz
Webmaster USS Noxubee
Hello, I just looked at your page, it is very well done. I created the page titled --Do You Know This Man? for my brother in law to try and help him locate the man in the photo posted there. After I heard his story and saw the photo, I decided to try and help him. I figured eventually someone would see the photo and recognize the man. We have recieved some nice emails from Veterans but so far none that know the man in the picture. I really enjoyed looking at your page and I wish you success with it. You have some very nice photos posted there. I have bookmarked the page. Would you mind if I added a link from Hung's page to yours? I think the Veterans who come in to look at the picture on Hung's page would enjoy visiting yours. Let me know. Have A Great Day . Shelia
Thank you for sending your site address to us. We will be sure to watch as you grow. My husband was on the PBR's in '67. Mekong Delta River Rats. Section 512. I have spent considerable time searching for some of his friends from that time. He is not into the web-building like I am. I have just never forgotten that time, nor his leaving for Vietnam. or his return. I have major respect for all that served on the boats and I have tried to create my own (from a woman's viewpoint) little altar to all that were there. You guys were brave beyond belief and I am glad that I didn't have access to the sight of a blown-apart PBR in those days. It was hard enough just being separated.
http://www.geocities.com/jacquedee63/alittlehistory.html
Thanks again.
DiAnne (and Tom. who is out fooling around with his model railroad as I write this)
Great site have sent to our web master to put on the MRFA site as a link.
Albert [email protected]
Beautiful piece! Hot beer and cold beans. That pretty well sums up that war. Awful experience. Awesome report. The graphics are just fantastic.
Richard Palmquist:
[email protected]
246 La Camarilla Place
Nipomo, CA 93444
805-929-2474
Chief,
I looked at the photos once again you and your crew had to have some REAL guts to go up river at night on a little dinky patrol boat, alone against the VC/NVA who knew pretty much when and where you would cruise by, and you don't have just a bunch of room on a river to manouver in. You can't get out at Mach 1 like the fly boys do if you get zapped either. Damn. Chief,
that is REAL elegant.
John
Bill - Cua Viet website looks great. Takes a bit of time to load, but well worth it!
Felt like I was there with you when you described the ambush. Do you have a larger size picture of the photo entitled: "The moment before sunrise Cua Viet River"?
It is a beautiful sunrise and would make a really nice 'wallpaper' for a PC. Well, I'm off to continue preparing the vehicles for winter. It's coming. I can smell it in the air. Monty
________________________________________
THIS IS WHERE THE COMMENTS PAGE BREAKS. WHERE AFTER 2002, THE DOMAIN GOT LOCKED BECAUSE WILLIAM WAS NO LONGER AROUND TO MAINTAIN IT. AND IT SUBSEQUENTLY BECAME A PORN SITE FOR AWHILE. NOW BACK IN THE HANDS OF SUPPORTERS OF WILL COOPER'S WORK.
Famous Noxubee Residents
Noxubee has been the home of many prominent people, among them
- sports greats (Nate Hughes, Bubba Phillips, Nate Wayne),
- military personnel (Walter Barker, Admiral D.E. Dismukes, Gen. James Longstreet, Gen. George C. Ogden),
- poets (T.R. Hummer, William Ward),
- writers (T.A.S. Adams, Ben Ames Williams),
- artists (James Conner, Dora Taff McDaniel, Martha Stennis),
- business leaders (Earnest W. Deavenport Jr.),
- musicians (Creighton Allen, Carey Bell, Eddie “Chief” Clearwater, Faser Hardin, Willie Earl King,),
- Native Americans (Pushmataha),
- African Americans (Mrs. Booker T. Washington),
- and even a couple of friendly ghosts (Si Conner and the Thompson family) or so the stories go.
Noxubee AOG-56 - History
Welcome to Noxubee County MS
Tarih ve Soykütük
Presented by
Mississippi Genealogy Trails a part of Genealogy Trails Volunteers Dedicated to Free Genealogy
Your state host is Gene Phillips
Please send any data submissions to me. I will upload them as soon as possible.
Bu Site Kabul Edilebilir
Amacımız, tüm araştırmacıların ücretsiz kullanımı için şecere ve tarihsel verileri kopyalayarak atalarınızı zaman içinde izlemenize yardımcı olmaktır.
We're looking for folks who share our dedication to putting data online and are interested in helping this project be as successful as it can be. If you are interested in joining Genealogy Trails, view our Volunteer Page for further information. .
(Enough knowledge to make a basic webpage and a desire to transcribe data is required)
We regret that we are unable to perform personal research for folks.
All data we come across will be added to this site.
We thank you for visiting and hope you'll come back again to view the updates we make to this site.
If you would like to be kept informed of our state and county website updates, subscribe to any or all of our mailing lists
Mississippi is covered under our "Southern" States mailing list.
Founded in 1833, the county seat is Macon.
Noxubee, derived from the Choctaw word "nakshobi", is a Native American word meaning "to stink".
Cities
Macon
Towns
Brooksville -- Shuqualak
Unincorporated Places
Bigbee Valley -- Gholson -- Mashulaville -- Paulette -- Prairie Point
Economic and Community Development Alliance
The fast pace of industry and high-tech agriculture is complemented by the serenity and graceful timberlands that are a paradise for the naturalist. Citizens are treated to unique shopping, fine dining, and cultural activities. It's a rare treat to find opportunities for excellence in both business and leisure pursuits in one community, but in Noxubee County you will be captivated by both.
Financial Incentives
The state of Mississippi, TVA, and local government offer financial incentives, loans, and tax rebates for infrastructure development, workforce training, and more.
Transportation Access
Quick access to major markets is available via the Tenn-Tom waterway, two major highways, and the Mid-South Railroad.
Skilled Labor Force
With a labor pool of over 4,300 people, Noxubee County has a readily available skilled work force.
The Noxubee Economic and Community Development Alliance | 503 S Washington St. | Macon, MS 39341 | 800-487-0165
Noxubee AOG-56 - History
ARTICLE
Noxubee County Historical Society Newsletter
Dancing Through History: The GAVIN Family of Noxubee County
By Sharon Leslie Morgan
A good genealogist is also a good historian. We recognize that there is much we need to know, not just about our ancestral genes, but about the times in which our ancestors lived. I consider myself both a good genealogist and a good historian. Knowing I can't impose the standards of our modern world on the conditions of the past, I yet continue to try to come to terms with the gravity of history that juxtaposes against my personal family story. As I go about my work, I do my best to walk consciously in the footsteps my ancestors left behind. My devotion has frequently been rewarded with ancestral "whispers" that lead me right to what I am looking for, even when I have not known exactly what that is. This dance through history is a provocative exercise in discovering my self.
I have been researching the GAVIN family for more than 30 years. Much of my work has been painstaking and arduous. In recent years, the internet has enabled quantum leaps in data collection and collaboration. Since photographs are scarce, the one thing that eludes me is the ability to go back in time to see what people looked like. I long to see their faces and touch their hands.
PHOTO: GAVIN road sign in Noxubee County
In the early years of my research, I did not have much to go on. All I started with was what my mother told me: "Our people came from Mississippi and their name was GAVIN." Her maiden name was NICHOLSON. Both of these names are deeply rooted in Noxubee County. I have only succeeded thus far in uncovering extensive details about one -- GAVIN.
My mother's recollections led me to courthouses, cemeteries and farms all over the state of Mississippi. I spent days poring over books and microfilms in the research hall of the Mississippi Department of Archives and History in Jackson. I visited every county where I found references to the GAVIN name. I went to what remains of the GAVIN family farm in Noxubee near the road that still bears their name. I crossed a cow pasture to explore the GAVIN graveyard, carrying a machete to cut back weeds and wearing boots to deter snakes. I drove through the GAVIN owned Sandy Land plantation and found a place known as "The Quarters." I have been as far as Mo ambique, where DNA testing said the maternal genes of my African American ancestress were born. Need I tell you, it has been quite an adventure!
The first GAVIN to arrive in America was Charles I (1670-1721). I give him that name, not as an honorific, but because Charles was such a common name in this family that it is hard to keep them all straight.
The descendants of Charles I always thought he was Irish, but research indicates he was not. He was a Scotsman, which may account for the carrot red hair that pops up in almost every generation of his descendants. His most likely birthplace was Ross Cromarty County, Scotland.
This progenitor of the American line of GAVINs arrived in Virginia in 1695, in a group of twelve people led by Dennis MacCLENDON. Charles I married MacCLENDON's daughter Mary, and had two children. Mary received a gift of 100 acres of land from her father, which put the GAVIN family on a path toward prosperity. Their son, Charles II (1700-1770) married Mary MATCHETT and had three children. What did they name their oldest son? Why Charles III, of course!
When the Carolinas divided into two separate states, Charles III (1730-1814) ended up in North Carolina his oldest son, Charles IV (1750-1824) in South Carolina. Each fought the Revolutionary War in their respective states.
The GAVIN migration from South Carolina to Mississippi began in 1812. Charles V (1775-1824) followed his in-laws, John and Rachel HORGER, to Greene County. He moved with his wife Margaret and their eight children sometime around 1816. Many siblings, other relatives, in-laws and friends relocated during this period as well. As new territory opened and county boundaries changed, GAVINs ended up living in several different locations, including Greene, Perry, Clarke, Jasper and Noxubee counties in Mississippi and Choctaw County, Alabama.
In total, Charles V fathered twelve children: Charles VI (another one!), John Edward, Absolom, Hattie, Abraham, Allen, Bartlett, Gabriel, Alfred, Sally, Angeline and Augustus (twins). When Charles V died in 1824, the twins were less than one year old.
In the wave of settlement made possible by the signing of the Treaty of Dancing Rabbit Creek, four GAVIN brothers pressed onward to Noxubee County: Charles VI, John Edward, Allen and Alfred. Boundary changes landed Bartlett in Choctaw, AL. Four of the nine GAVIN brothers never married. One, Augustus, died as a teenager.
John Edward GAVIN (1804-1881) married Mary Gordon DUNN, the daughter of a planter in Amite County. They moved to Noxubee to start their family. John, Allen and their mother Margaret obtained contiguous land patents totaling approximately 480 acres in an area renowned as "the jewel of Noxubee County." They continued to increase their land holdings over time and relied on slaves to work their fields. In 1850, mother Margaret held 49 slaves. John owned 20 people. His wife Mary had four, gifts from her father, Sylvester DUNN. Allen held 17 and Gabriel 25.
By 1860, the GAVINs were doing quite well. Collectively, the family controlled more than 125 people in five counties. They concentrated on growing corn and cotton. And that was just in Mississippi. Family members also had plantations in Alabama, South Carolina and Florida. After the Civil War, two even went to Brazil as "Confederados" and owned coffee plantations and slaves there as well. (Confederados were men disappointed with the results of the Civil War who determined to continue their slavery fueled lifestyle outside of America.)
In Noxubee, GAVIN family members lived in close proximity along the road leading to the main farmstead. The 1880 Federal census shows John and Mary living together, along with their son Absolom and an African American cook named Abby. Ab was a physician. He never married. At some point, he was treated with the toxic "Keeley Cure" for alcohol/opium addiction. He committed suicide in 1896 by shooting himself in the head with a pistol.
John's brothers, Gabriel and Allen, shared a house on the same road. Gabriel spent his time overseeing his beloved Sandy Land Plantation. Allen was paralyzed from an unknown cause. Nephew Robert and his brother Charles lived with them.
PHOTO: New Hope (now New Bethel) Church
John served several terms on the Noxubee County Police Board. Sometime between 1835-1840, he built the New Hope Methodist Church on the road where he lived. When the Civil War erupted, ten Mississippi GAVIN men, including four of John's sons and five of his brothers served in the Confederate army. Not one of them died in warfare. After Emancipation, John established a school for his former slaves, at which his son Robert and Robert's daughter Mary Elizabeth taught. In 1880, son George was the census enumerator for the area.
PHOTO: Robert Lewis GAVIN
Robert is the man who propagated my ancestral line. Born in Cliftonville in 1838, he was the fifth born of the nine children of John and Mary. Robert carried on a 37 year relationship with my great great grandmother, Bettie WARFE/GAVIN. He fathered 17 children with her. I have done my best to trace all of them in order to locate their descendants, with mixed (pun intended) results.
PHOTO: Bettie WARFE/GAVIN
Bettie came to Mississippi from Virginia as a nine year old child. Her owner, John WARF, arrived around 1849 with a wife, seven children and five slaves. He lived near the GAVINs and cultivated cotton, much like them. In the wake of the Civil War, WARF cashed in and sold his land and slaves. Our family story says he traded Bettie to the GAVINs for a horse. He then ventured further onward into Mississippi, first to Carthage and then to Canton, where he bought a farm he christened "Starvation Hill."
Bettie had her first two children before slavery ended. Daughter Catherine was born in 1858 when Bettie was an 18 year old farmhand. Son Owen was born in 1861. In the 1870 census, Bettie and her children carry the surname WARFE. In 1880, her surname is GAVIN and her occupation has elevated from "farmhand" to "housekeeper."
The stories of Bettie's children are varied. Of the 17 children she stated on census forms, there are only 12 listed here. The other five are presumed to have died in infancy.
Catherine married Bud JAMISON. I lost track of her and found no offspring.
Owen married Julia CONNOR and had 11 children. He migrated to Oklahoma, was driven off his land by Night Riders and ended up destitute in Iowa, where he committed suicide by blowing his head off with a shotgun in 1912.
Mary Elizabeth was a teacher, with her father, in the post-slavery school established by John GAVIN. She never married and likely died before 1910.
William Henry married a white woman, Mary WHITE, in Lowndes County and worked as a cotton broker. He migrated to Memphis, Tennessee and then onward to Chicago, Illinois, where he raised six children. He died in 1945.
PHOTO: Ella GAVIN
Ella, who was my great grandmother, married Wash NICHOLSON and had five children, all of whom migrated to Chicago. We know nothing of Wash other than that he died in West Point in 1907 of yellow jaundice. Ella passed away in 1939.
Bettie Pauline had seven children with a white man named Ben SHAW from Columbus, Mississippi. She joined her brother William in Memphis, but later went to St. Louis, Missouri, where she died in 1950.
Margaret Elizabeth married Joseph WHITE in Macon. She and her five children made a trek from Mississippi to Memphis to St. Louis. She died in 1955 in Los Angeles, California.
Fee, a boy, only appears in one census and is presumed to have died as a child.
Ida, I believe, migrated to Birmingham, Michigan, where she died in 1967. I have few details to substantiate that. There are no records of any marriages or children.
Augustus married Lyda Belle JONES in 1900 and then disappears from the records after their daughter Lula is born in 1901.
Essie married a white man, John C. MOREHEAD and had four children. She died in 1911 of pellagra, an epidemic disease caused by malnutrition.
Patti Pearl, the youngest, married twice. Her first husband was Gus BILLUPS. She moved with her second husband to Chicago, where she cared for Essie's orphaned children and then on to Covert, Michigan, where she died in 1964.
PHOTO: Sebern GAVIN
Robert's uncle, Gabriel, also had an African American family. His consort was a woman named Harriet. She was owned by his father, Charles V. Gabriel fathered four children with Harriet, all born prior to 1862. When Charles V died in 1824, he willed his slaves to his wife Margaret. When she died in 1853, they were distributed to the next generation. Harriet and her children were broken up and dispersed to various family members to continue their servitude. None of Gabriel's blood children were given to him. Instead, he received four people who were not related. His oldest child, Sebern, went to his brother Allen, with whom Gabriel lived. I believe Allen was also the owner of my GGGrandmother Bettie.
I don't know much about the genetic lines of other GAVINs, but I would not be surprised at all if I were to find more African American progeny. In compiling a surname matching schedule for people enslaved by the GAVINs, there are several mulatto children, often in family groups with their mothers. And then, there are all those bachelors amongst the GAVIN men.
Returning to Bettie, there was a long and bitter court battle after Robert died in 1896. She fought his estate for five years in an attempt to collect a $396 debt. She was ultimately "settled" in 1902 with $125 and an admonition to "get out of Mississippi " She did. She went to Memphis, where she worked as a domestic and passed away in 1917. Her son William buried her in the Sons of Zion cemetery before moving on to Chicago.
PHOTO: Gravestone of John Edward GAVIN, buried in family plot at Noxubee County
Most of the white GAVINs of past generations are buried in the family cemetery in Noxubee. John and his wife Mary Allen, Gabriel and many others are there. The African American GAVINs are buried in locations far and wide. The one GAVIN grave I most wish to find is that of Robert. He may be buried in the family cemetery, but there is no marker to confirm that. All I have is a receipt for his burial casket and the clothes in which he was interred. The casket cost $40.00 His brother Ab paid $15.27 for the clothing.
Another goal is to find any information at all on Bettie's mother and grandmother, Alsey HUGHES and Mary OWEN. They were undoubtedly enslaved and Bettie said they were in Alabama. I have no idea who owned them, exactly where they were or how they got there. In a court testimony, Bettie said her grandmother died in 1867 and that she saw her mother in 1874.
With every step I take on my genealogical journey, I am confronted with a paradox. I know only half of my story because I am the descendant of people who were enslaved. In that picture, there are only mothers, whose children inherited their status. Even though I have devoted a huge amount of time and research to discovering the white GAVIN family history, I still don't feel like it is mine.
My effort to resolve that conflict will be told in the book I am writing, Gather at the Table. My co-author, Tom DeWolf, is a descendant of the largest slave trading family in U.S. history. We have been on a journey together to heal from the traumatic legacy of slavery and to help others do the same. As Rev. Dr. Martin Luther King, Jr. said: "Let us all hope that the dark clouds of racial prejudice will soon pass away, and that in some not too distant tomorrow the radiant stars of love and brotherhood will shine over our great nation with all their scintillating beauty."
Now that I have gone as far as I think is possible for the GAVINs, I will devote myself to another search, again in Noxubee. This time, I will be uncovering the saga of the NICHOLSON surname. Maybe I'll be back next year with that story!
ACKNOWLEDGMENT: I want to thank other researchers who provided such a rich trail for me to follow, helped me hunt obscure records and/or continue to collaborate with me. They include: Peggy COSTEN, Lucille REEVES, Broox SLEDGE, Beth KOOSTRA, Mary SHELTON, and Ross COLLINS. I also want to acknowledge all of the GAVIN descendants I have found along the way. I can't name everybody, but special thanks to Arnold GAVIN (deceased), Pat SABIN, Donald JENNINGS, James BAKER and David SCHANKIN.
Noxubee AOG-56 - History
The pages are copyrighted by E. Annette Rose ©1999 for the USGenWeb
The Indian Removal Bill by Senator Hugh L. White of Tennessee was signed by President Andrew Jackson on May 28, 1830. Then, on September 27, 1830, in what is today Noxubee County, Mississippi, the Treaty of Dancing Rabbit Creek was signed. The site of the signing of the Treaty is located roughly fifteen miles south-west of the county seat, Macon. A small free-standing marker marks the spot.
The area "signed away" covered what is now Coahoma, Tallahatchie, LeFlore, Carroll, Grenada, Montgomery, Webster, Attala, Choctaw, Leake, Scott, Smith, Jasper, Clarke, Lauderdale, Kemper, Neshoba, Winston, Noxubee and Oktibbeha counties. Included in the lands were portions of Sunflower, Bolivar, Quitman, Holmes and Lowndes.
Prior to the formation of Noxubee county, on December 23, 1833, which was the first of the counties to be "given a name", the land was considered to be in Lowndes county. Lowndes county was originally drawn out of Monroe county in January of 1830. Then, at the end of 1831, December 6th, it was extended to cover the land which was to become Noxubee county. One might be aware that if they are looking for records between 1830 and 1834 for persons thought to be in Noxubee county, Lowndes county is where they should be searching.
Sixteen counties were formed on that same day, December 23, 1833. The counties listed in order: Noxubee, Kemper, Lauderdale, Clark, Oktibbeha, Winston, Choctaw, Tallahatcie, Yalobusha, Carroll, Jasper, Neshoba, Smith, Scott, Leake and Attala. Therefore, Noxubee county gets the title of "the first county established" from the Treaty.
From an entry in the Police Board Minutes
"The site for the county seat of Noubee County is hereby selected as the Southeast Quarter of Section 33, Township 15 North of Range 17 East, in accordance with an Act of Congress allowing a county to locate its seat on any quarter section of unoccupied government land at a minium price of $1.25 per acre."
"The county seat is hereby named "Macon" in horor of Senator Nathaniel Macon of North Carolina."
Although at one time, there was some 47 different Post Offices in the County, today, there are only five, Macon, Booksville, Shuqualk, Prairie Point, and Bigbee Valley.
|Taledgea||Formed while considered to be Lowndes County. 1833-1835|
|Gholson||1834-1974 First called "Meander"|
|Macon||1835 - Present|
|Brooklyn||1836-1856|
|Grantsville||1837 - 1839|
|Mahulaville||1838 - 1960|
|Prairie Point||1838 - Present|
|Cooksville||1839 - 1955|
|Deerbrook||1842 - 1850 and 1879 - 1942|
|Parkeville||1844 - 1868|
|Brooksville||1846 - Present|
|X-Prairie||1849 - 1851|
|Jeff Davis||1854 - 1855|
|Shuqualak||1855 - Present|
|Roby's Store||1855 - 1860|
|Barry||1856 - 1861|
|Bigbee Valley||1858 - Present|
|Armitage||1858 - 1867|
|Hashuqua||1872 - 1905|
|Allgood's Mill||1873 - 1887|
|Cliftonville||1878 - 1974|
|Brazelea||1880 - 1906|
|Hamby||1882 -1887|
|Harlan||1883 - 1899|
|Foxtrap||1883 - 1926|
|Paulette||1886 - 1979|
|Lynn Creek||1888 - 1906|
|Fairport||1888 - 1907|
|İttifak||1889 - 1903|
|Wareville||1890 - 1892|
|Flatwood||1890 - 1895|
|Joiner||1892 - 1903|
|Mohegan||1896 - 1898|
|Makedonya||1890 - 1912|
|McLeod||1897 - 1955|
|Ravine||1897 - 1951|
|gövde||1897 - 1899|
|Wetwater||(Date unavailable)|
|Eli||1899 - 1901|
|Pretoria||1900 - 1905|
|Calyx||1901 - 1955|
|Aubrey||1901 -1906|
|hilal||1902 - 1906|
|Sunshine||1904 - 1904|
|Dinsmore||1904 - 1924|
|Togo||1905 - 1932|
|Clearman||1912 - 1919|
Each of these Post Offices are discussed in the printed book, giving names and dates of the Post Masters, plus giving a discriptive location. It is recommended reading for those who wish to know more of the county. By accessing this link, you can see what publications are available from the Historical Society.
This page accessed [an error occurred while processing this directive]times since August 14, 1999