Şarapçılık hakkinda Elma şarabı,Şaraplık elma,Elma özü eldesi,Presten geçirme, Mayalama, Depolama, Pektin ile ilgili bilgilerElma şarabı, elma şırasının mayalanmasıyla elde edilen alkollü bir içkidir. Aşağı yukarı 2 000 yıldan bu yana üretilmektedir. Tarihöncesi Avrupası' nda elma şarabı, yabani elmalardan yapılırdı. Elmanın yaygın olarak yetiştirilmesi,
| ||LinkBack||Seçenekler||Stil|


#1


Elma şarabı,Şaraplık elma,Elma özü eldesi,Presten geçirme, Mayalama, Depolama, Pektin
Elma şarabı, elma şırasının mayalanmasıyla elde edilen alkollü bir içkidir. Aşağı yukarı 2 000 yıldan bu yana üretilmektedir. Tarihöncesi Avrupası' nda elma şarabı, yabani elmalardan yapılırdı. Elmanın yaygın olarak yetiştirilmesi, ancak İ.S. 400 yıllarından sonra gerçekleşti XIII. yüzyılda Kuzey İspanya, Kuzeybatı Fransa ve İngiltere'de elma şarabı üretim merkezleri kuruldu. Manastır yazmalarından anlaşıldığına göre, Ortaçağ başlarında keşişlerce çok sevilen bir içkiydi. Armutlardan yapılan ve elma şarabına benzer bir içki olan armut şarabı da, XIX. yüzyıla kadar çok beğenilirdi. XIX. yüzyılda üretimi düşen armut şarabı, İkinci Dünya savaşından sonra, yeniden aranan bir içki oldu. XX. yüzyıla kadar elma şarabı, daha çok çiftliklerde yapılırken günümüzde, büyük bir endüstri dalı haline gelmiştir.
Şaraplık elma:
Elma şarabına uygun 350 değişik tür elma vardır. Bunların her birinden, farklı tatta şıra elde edilir. Elma şarabının sonuçta aldığı tat, büyük ölçüde, kullanılan elmanın cinsine bağlıdır; istenen tat ve sertliği elde etmek için, farklı türde elmalardan alman şıralar karıştırılabilir. Elma şarabı yapımında çoğu zaman, elma şırasına başka meyve suları (sözgelimi armut suyu) da karıştırılır.
Günümüzde en büyük elma şarabı üreticisi Fransa'dır. Fransa'yı İngiltere, İspanya, Almanya, Portekiz, Avustralya, Yeni Zelanda, Güney Afrika ile Kuzey ve Güney Amerika'nın çeşitli ülkeleri izler. Türkiye'de elma şarabı yapılmamaktadır. Öteki Akdeniz ülkelerinin de çoğunda (Fransa ve İspanya dışında) üzüm, elmadan daha bol ve ucuz olduğundan elma şarabı üretimi pek önemli değildir.
Elma hasadı, dolayısıyle de elma şarabı yapımı sonbaharda başlar. Avrupa ve Kuzey Amerika'da eylülde başlayıp ekim ve kasım aylarında en üst düzeye ulaşır. Elmalar ağaçlardan silkelenerek toplanır
ve hemen fabrikaya gönderilir. Fabrikada büyüklüklerine göre ayrılan elmalar, «silo
Elma özü eldesi: Elmalar yıkanarak öğütücüye atılır. Genellikle çelik ya da paslanmaz çelikten yapılan öğütücüde, bir dizi döner bıçakla kesilerek ya da bir dizi hareketsiz bıçağa doğru çarpılarak, rende haline getirilir. Bu öz, tabakalar halinde yayıldıktan sonra, ezme sırasında dağılmalarını önleyecek seyrek örgülü naylon bir beze sarılır.
Presten geçirme: Beze sarılı meyve özü tabakaları, sonradan, aralarına çıta konarak kat kat yerleştirilir ve yaklaşık 12 katlı gruplar halinde prese verilir. Pres, hidrolik pistonla ya da sarmal bir vidayla alttan sıkıştırılır.
Aşağı yukarı 300 tonluk bir kuvvet uygulayan preste, meyve suyunun büyük bir bölümü alınır. Birinci sıkma işleminden sonra, ince tabakalar haline gelmiş posa, bezlerden silkelenir, parçalara ayrılır ve geriye kalan suyu çıkarmak için, yeniden beze sarılarak prese verilir.
Mayalama: Elma şırası büyük fıçılara alınarak mayalanmaya bırakılır. İşleme yardımcı olması için, şıraya maya da eklenebilir. Mayalanma süresi, içerdikleri şeker, asit ve azot miktarları bakımından oldukça farklı olan elma cinslerine göre değişir; ama genellikle beş-altı hafta kadardır. Elma şarabının tatlılık derecesi, içindeki şeker miktarına bağlıdır. Bu yüzden mayalanma, şekerin tümü alkole dönüşmeden durdurulmalıdır. Sek şarap elde etmek için, mayalanma, şeker miktarı iyice düşünceye kadar sürdürülür.
Depolama: Mayalanmış elma suyu, büyük fıçılardan pompalanır ve kağıt hamuru gibi lifli tabakalardan geçirilerek süzülür. Şarabın içilmeden önce, en az altı ay bekletilmesi gerekir. İyi cins şarap elde etmek için, bekletme süresi iki yılı aşmalıdır. Bu, büyük depolar yapılmasını zorunlu kılar.
Elma şarabı hazır olunca soğutulur (1,7°C) ve süzülür; sonra şişelenir ya da teneke kutulara ve fıçılara doldurulur.
Pektin: Elmanın suyu alındıktan sora posa kurutulur ve pektin elde etmek için saklanır. Pektin, reçel, meyve peltesi, pasta ve şekerlemelerin pelteleştirilmesine yarayan bir maddedir. Pektin özütlemek için, elma posası sıcak, seyreltik asite atılır. Çözelti süzülür ve vakumla buharlaştırma biriminde yoğunlaştırılır. Sonra bu madde arındırılıp, yeniden yoğunlaştırılır. Geri kalan artıklar kurutulur ve sığır yemi olarak satılır.
Makinalaşmış hasat: Elma şarabı üretimi artınca, el emeğine bağımlılığı azaltmak ve toprağı en iyi biçimde değerlendirmek için, yeni bahçecilik yöntemleri geliştirilmiştir. Günümüzde bir meyve bahçesindeki ağaç yoğunluğu, dönüm başına 10-100 arasındadır; ama dönüm başına 10 000 ağaç dikilen deneysel meyve bahçeleri de vardır. Bu durumda ağaçlar, tepesinde meyve büyüyen sopalara benzer, ama dönüm başına toplam verim büyüktür ve makinayla hasat yapılabilir. Makinalar otomatikleşmiştir ve toprak altındaki kablolar aracılığıyla ağaçlar arasında yönlendirilir. Bu makinalarla ağaçlar silkelenir; yere düşen elmalar emme aygıtlarıyla toplanır.
Kaynak:4
3.cilt / s.736-739
__________________
[CENTER][URL="http://www.nevart.net/"][IMG]http://www.nuveforum.net/galeri/data/500/2602.jpg[/img][/url]
Güzel Sanatlar Fakültesi/Lisesi Yetenek Sınavlarına Hazırlık Kursu
Resim Yağlı Boya Hobi Kursu
Hızlı ve Etkili Okuma Kursu
Çocuklar için Hızlı Okuma Kursu
Çocuklar için Resim Kursu
Diksiyon Kursu
Nefes Teknikleri Kursu
Kişisel Gelişim Kursları[/CENTER]
#sadece remşit#
|Tags|
|depolama, eldesi, elma, geçirme, mayalama, özü, pektin, presten, şarabı, şaraplık|
|Seçenekler|
|Stil|


Bütün zaman ayarları WEZ +2 olarak düzenlenmiştir. Şu anki saat: 01:46 .