gülten dayıoğlu'nun en sevdiğim kitaplarından biridir, hala arada okurum -evet, sevdiğim kitaplarımı çoğunu çocuğuma saklıyorum, bir kısmını ise kuzenime hibe ettim :) tabi bu arada çocuk sahibi olmak istememem de düşündürücüüü...üüü, neyse..- ama bu kitap ve benzeri bilim-kurgusal/fantastik*
türdeki çocuk kitapları, bana gülten dayıoğlu'nun hep mükemmelliyetçi yönünü göstermiştir -belki benim de öyle olma sebebim budur- ama görünüş olarak değil, hatta görünüş olarak karakterleri sıradan ya da bir özre sahip -aynı ganga'nın olduğu gibi- ama zihinsel ve ruhsal açıdan insanoğlu'nun -yazara göre- mükemmel birer temsilcisi oluyorlar genelde. bu bana nedense çok düşündürücü gelmiştir: gökyüzündeki mor bulutlar, ölümsüz ece, midos kartalı'nın gözleri, ışın çağı çocukları, dünya çocukların olsa, parbat dağı'nın esrarı.. vs. vs. genelde ana karakterlerin görünüşlerinde daha bir farklılık -bunu ister sorun, ister özür, isterse dediğim gibi "farklılık" olarak alın, bu sizin anlayışınıza bağlı aslında- var. ama bir yandan da, bazen görünüşte de bir sorun olmuyor, her yönden mükemmel, tek sorun, bu karakterin bir huzursuzluğunun, bir yarım kalmışlık duygusunun olması.. şimdi, aynı durum ganga'da da var, ganga'nın balıklardaki bazı fiziksel özelliklere sahip olması -aslında, doğası gereği, normal bir durum bu- ama sırf bu görünüşünden dolayı özürlü olarak görülmesi, ama ganga'nın, görünüşünden beklenmeyecek derecede -hayır yani, zekayla da görünüşün ne alakası varsa? ama ters köşeye yatırıyor
işte- çok zeki olması -sonuçta yarı fantastik/yarı bilimsel bir yolla oluşuyor ganga- ve bu zekasını kullanması. gülten dayıoğlu'nun aslında hedef kitlesinin çocuklar olduğuna emin olamıyorum bu yüzden: belki karakterler "iyi karakterler" oldukları için çok derin değiller, sonuçta kötü ya da iki arada kalan karakterlerin daha karmaşık oldukları bir gerçek. ama bir çocuğun da -örneğin, ganga'da olduğu gibi- dışgörünüşü, zekası ve ruh hali arasındaki tezatlıklarla, hikaye kurgusu içinde değil ama, bilinen karakter tiplemelerinden uzak olduğu için, bu tip bir karakterin yaratacağı "ters köşeye yatırma" hadisesini de anlayıp, şaşıracağını sanmıyorum. belki de bu nedenle, yaş olmuş 25, hala oturup ganga'yı ve diğer gülten dayıoğlu romanlarını zevkle okuyabiliyorum. tabi gene de, ganga'ya da bir çocuk romanı olduğuna dair hoşgörü ile yaklaşmak gerek: günün sonunda, aslında iyiler -üstelik de bu kadar naifçe- kazandığı için, evet, bu bir çocuk kitabıdır, ama, biz yetişkinler de -her ne kadar ben kendimi yetişkin olarak gör(e)mesem de- masal dinlemek ihtiyacı içindeyiz ve genç bir kız ile yakışıklı bir balık-adamın sualtındaki büyüleyici dansı varsa bu kitapta, bence en güzellerinden biridir çocukluk kütüphanemdekilerin..