Korsan, Spartacus'e bütün samimiyetiyle bir soru sorar: Köle isyanının son bulmaya mahkum olduğunu, Roma ordusunun isyancıları er ya da geç bastıracağının farkında mıdır? Sonuna kadar, yenilgi kaçınılmaz hale geldiğinde bile savaşmaya devam edecek midir? Spartacus'un cevabı elbette olumludur: Kölelerin mücadelesi kendi konumlarını bir nebze iyileştirmeye dönük pragmatik bir çaba değil, özgürlük adına kalkışılan ilkeli bir isyandır. O yüzden kaybetseler ve hepsi öldürülse bile mücadeleleri boşa gitmiş olmayacaktır, çünkü kendilerini kayıtsız şartsız özgürlüğe adadıklarını ortaya koymuş olacaklardır. Başka bir deyişle, isyana kalkışmaları, sonucu ne olursa olsun, şimdiden bir başarı sayılmalıdır, ölümsüz bir fikir olan özgürlük ideasını somutlaştırır.Ahir Zamanlarda Yaşarken, Slavoj Zizek (Sayfa 18)
..ama hep olurdu. Dünyanın bütün Kızılderilileri yenilir, Spartacüs kaybeder, gün batarken sararır, kuşlar döner, Sadri Alışık denen hergele, her filminde ağlardı. O ağladıkça ben de ağlardım. Nedenimi bilmez ağlardım. Ağladıkça Sadri'ye kıl kapar gıcık olurdum. Üçüncü şahıs olarak kalışına, hep gidici kadınları sevişine, bu gidiciliklerin bir mecburiyet gibi duruşuna, Sadri'nin bu mecburiyetlere, giden kişinin özgürlüğü olarak bakıp, ona ihanet etmemek için kendine ihanet edişini..Fakat Müzeyyen Bu Derin Bir Tutku, İlhami Algör (Sayfa 19 - İletişim Yayınları)
(...)Spartacus ve Köle Savaşı, Nic Fields (İş Bankası Kültür Yayınları)
" 'Sen tuğla ve mermere bakınca devletin kültürünü görüyorsun' dedi spartacus. 'Ben bakınca tuğlacıyı, taş oymacısını, dokumacıları ve sakaları görüyorum. Roma soylu düsünceler ve zafer taçları üzerinde durmuyor. Roma milyonlarca kölenin omuzlarında duruyor' "
Spartacus, Rome ve The Tudors seyircisinin evi gibi bildiği Kolezyum, gerçekliğinden şüphe edilecek kadar görkemli bir amfitiyatro. Komutan Vespasianus’un Neron’un sarayının yerine 1. yüzyılda yaptırdığı Kolezyum’da tiyatro oyunları, taç giyme törenleri, idamlar, hayvan ve gladyatör dövüşleri düzenlenirdi. Bu dövüşler o kadar kanlıydı ki zemin çadır bezi ve kumla örtülürdü. Bir zamanların ölüm mabedi Kolezyum, bugün kötü hatıraları kovmak için dünyada bir yerde idam cezası kaldırıldığında ışıklarını beyazdan altın rengine çeviriyor.
Evet herkese selamlar. Birkaç gün sonra 4. yılını tamamlayacak (Mart 2014) olan kitabımıza başladım bende (çok şükür) ve aynı gün sonuna geldim. Kitabımızda dikkatimi çeken husus tabii ki incelemeler oldu ve bir kardeşimizin dizinin ilk sezonunu izlemesinden övgüyle bahsettiğini gördüm. Evet güzel kardeşim bende tüm sezonlarını bitirmiş birisi olarak konuşacağım o halde. Allah herkese sabır versin.
Tabii ki bilmiş bilmiş yani Türkçesi ‘Boş’ olan bir konuşma yapıp da kendime engel attırmayacağım. (En azından buna gayret edeceğim ve sitemize bir saldırı yapılmış, utanmazlar. Bütün birikimimiz gidecekti)
Kitabımızın en güzel özelliği okurken sanki diziyi yeniden izlermiş gibi konuşma metinlerinin bile içimde canlanmasına neden oluşuydu diyebilirim. Kitabımızın bu yönü oldukça iyiydi benim için. Tabii biraz da konuya değinecek olursak aslında kitap tek bir konuya odaklı. Şiddet!
Mesela herkes Mantilus üzerine yoğunlaşırken ben Agron yerine kitapta Duro olarak geçen ve katili Spartacus olan Varro üzerine yoğunlaştım. Çok güzel ikili oldular kitapta ama neden aklımda öyle kalmış bilemedim. Zaten dizide de Agron’un bende yeri ayrıdır. Kendisi eşcinsel olmadığı halde dizide aldığı rol gerçekten ama gerçekten çok ciddi gelmiştir bana. Burada da biraz olsun kendisini görmeyi isterdim haliyle.
Kitabımıza dönecek olursak Arena dövüşçülerini zehirleyerek öldürmeye çalışan Mantilus ve onun planını açığa çıkararak grubunu (Gladyatör) kurtaran Spartacus var. Hikaye o kadar iyi ilerliyor ki nerede not alacağımı bile şaşırdım yeri geldiğinde. Tabi şunu belirtmeden edemeyeceğim. Alıntı ekleme takıntısı olanlar için sadece 43. Sayfanın son paragrafının ilk cümlesini ben eklemedim. O da vakit bulamadım diye, siz okursanız orayı ekleyin. Güzel bir cümle vardı orada. Kitabı alıp okuyasınız diye de cümleyi yazmıyorum. Sponsorluk falan filan işleri aldım da ))
Şaka bir yana çok hızlı ilerleyen bir kitabımız var ve sayfalar yağ gibi akıyor. Hani ne ara başladım ne ara bitirdim oldum. Yengeniz de tabi yokluğuma çok içerlemiş olacak ki sağlam trip yiyeceğim gibi hissediyorum bir yandan da ama napalım? Kitabı böyle seven seni kim bilir nasıl sever hatun!
Ne diyorduk? Evet, bu tarz kitapları seviyorsanız ve kendinize macera arıyorsanız sakın kaçırmayın. Dolu dolu okuyun derim. Bu kitabı bir de seri olarak çıkartmışlar, onu bilmediğimi tabi ki size söyleyip cahilliğimi de belli etmeyeceğim. O yüzden iyi akşamlar, keyifli okumalar ve hep kitapla kalmanız dileğimle. Bana katlandığınız için hepiniz ayrı ayrı çok değerlisiniz.. )))
Dizi Tavsiyesi: Rome (2005-2007)
Çoğu kişi Spartacus'ü bilir, ama ondan biraz önce çıkmış Roma'yı pek bilmez. Ben de şans eseri denk gelip Roma'nın iki sezonunu da izledim. İzlediğim en iyi dönem dizisiydi. Oyunculukları, dönemine göre iyi olan çekim teknikleri ve en çok da senaryosuyla kendisi favorilerime girdi.
Konudan bahsedecek olursak, Caesar'ın son zamanlarını ve ondan sonraki taht kavgalarını, politik çekişmeleri anlatan bir dizi Rome. Fakat asıl ana karakterler Lucius Vorenus ve Titus Pullo adında 13. lejyondan iki asker (Vorenus yüzbaşı, Pullo er). Bu nedenle yer yer savaş sahneleri görsek de daha çok politik bir dizi. Kleopatra'dan tutun Brutus'e kadar birçok tarihî karakter dizide başarıyla canlandırılmış. Ve elbette Roma'nın kozmopolit yapısı da dizide büyük yer ediniyor, halktan birçok karakter görmek de mümkün
Son olarak, dizi cinsellik ve şiddet açısından +18. İki sezon toplam 22 bölümden oluşuyor ve her bölümü yaklaşık 1 saat. İzleyeceklere şimdiden iyi seyirler.
Dipnot: http://www.filimadami.com/film/6824/rome/ dizi hakkında daha fazla bilgiye buradan ulaşabilirsiniz.