İç Savaş'ın sona ermesinden elli yıl sonra, ülkenin 9.8 milyon Afrikalı Amerikalısı toplumda kalıcı bir yer tuttu. Afrikalı Amerikalıların yüzde doksanı, en düşük ücretli mesleklerde, günlük yaşamlarında kısıtlayıcı “Jim Crow” yasaları ve şiddet tehditleri ile şekillenmiş Güney'de yaşıyordu.
Ancak 1914 yazında I. Dünya Savaşı'nın başlaması yeni fırsatlar yarattı ve Amerikan yaşamını ve kültürünü sonsuza dek değiştirdi. “I. Dünya Savaşı'nın önemini kabul etmek, modern Afro-Amerikan'ı tam olarak anlamak için çok önemlidir. tarih ve siyah özgürlük mücadelesi ”diyor Brandeis Afrika Çalışmaları Doçenti Chad Williams Üniversite.
Büyük Göç
ABD 1917'ye kadar çatışmaya girmezken, Avrupa'daki savaş ABD ekonomisini canlandırdı neredeyse başlangıçta, özellikle imalatta 44 aylık bir büyüme dönemi ortaya koydu. Aynı zamanda, Avrupa'dan gelen göç keskin bir şekilde düşerek beyaz çalışma havuzunu azalttı. Bir ile kombine koza kurdu istilası 1915'te milyonlarca dolarlık pamuk ürününü ve diğer faktörleri yiyip bitiren Güney'deki binlerce Afrikalı Amerikalı kuzeye yönelmeye karar verdi. Bu, önümüzdeki yarım yüzyıl boyunca 7 milyondan fazla Afrikalı-Amerikalı'nın “Büyük Göç” ün başlangıcıydı.
Birinci Dünya Savaşı döneminde, çoğu şehirlere doğru yola çıktığı tahminen 500.000 Afrikalı Amerikalı güneye doğru hareket etti. 1910-1920 yılları arasında New York'un Afro-Amerikan nüfusu% 66 büyüdü; Chicago,% 148; Philadelphia,% 500; ve Detroit,% 611.
Güney'de olduğu gibi, yeni evlerinde hem işlerde hem de konutta ayrımcılık ve ayrımcılıkla karşılaştılar. Özellikle kadınlar, evlerinde ve evlerinde çalışan çocuklarla aynı işe düştüler. Bazı durumlarda, beyazlar ve yeni gelenler arasındaki gerilim, ölümcül olduğu gibi şiddetlendi 1917 Doğu St Louis isyanları.
“Yakın sırada”
Amerika'nın savaştaki rolü hakkında Afro-Amerikan kamuoyu, beyaz Amerikalıların rolünü yansıtıyordu: ilk olarak 1916'nın sonlarında hızla değişen bir Avrupa çatışmasına katılmak istemediler.
Başkan Woodrow Wilson 2 Nisan 1917'de resmi bir savaş ilanı istemek için Kongre'nin önünde durduğunda, dünyanın “ demokrasi ”, demokrasiyi güvence altına almak için daha geniş bir haçlı seferinin bir parçası olarak ABD içindeki sivil haklarıyla mücadele etme fırsatı olarak Afro-Amerikan topluluklarıyla yankı buldu Avrupa için. "ABD için gerçek bir demokrasiye sahip olalım," dedi Baltimore'da Afro Amerikalı, “Ve sonra suyun diğer tarafında bir ev temizliği önerebiliriz.”
Bazı Afro-Amerikan gazeteleri, siyahların yaygın Amerikan eşitsizliği nedeniyle savaş çabalarına katılmaması gerektiğini savunuyorlardı. Spektrumun diğer ucunda, W.E.B. DuBois bir yazdı güçlü yazı işleri NAACP’nin makalesi için, Kriz. “Tereddüt etmeyelim. Bu savaş sürerken, özel şikayetlerimizi unutsun ve kendi beyaz vatandaşlarımız ve demokrasi için mücadele eden müttefik ülkelerle omuz omuza yaklaşalım. ”
Orada
Çoğu genç Afro-Amerikan erkek, vatanseverliklerini ve büyüklüklerini kanıtlamaya hazır ve istekliydi. Tasarı için 1 milyondan fazla kayıtlı, bunun 370.000'i hizmet için seçildi ve 200.000'den fazlası Avrupa'ya gönderildi.
Başından beri, Afro-Amerikan askerlerine nasıl davranıldığı konusunda farklılıklar vardı. Onlar daha yüksek oranda çizildi. 1917'de yerel taslak kurullar siyah adayların% 52'sini ve beyaz adayların% 32'sini oluşturdu.
Afrikalı Amerikalı liderlerin entegre birimlere yönelik baskısına rağmen, siyah birlikler ayrılmış durumda kaldı ve bu yeni askerlerin büyük çoğunluğu savaşmak yerine destek ve emek için kullanıldı. Birçok genç asker savaşı kamyon şoförü, stevedor ve işçi olarak harcamaktan hayal kırıklığına uğramış olsa da, çalışmaları Amerikan çabaları için hayati önem taşıyordu.
Savaş Bakanlığı kabul etti 1.200 siyah subayı eğit Iowa, Des Moines'deki özel bir kampta ve toplam 1.350 Afrikalı Amerikalı subay savaş sırasında görevlendirildi. Kamuoyu baskısı karşısında Ordu, 92 ve 93. Tümen olmak üzere iki siyah savaş birimi yarattı.
92. Bölüm ırksal bir politikaya karıştı ve diğer beyaz bölümler itibarına zarar veren ve savaşma fırsatlarını sınırlayan söylentiler yaydı. Bununla birlikte, 93. Fransız kontrolüne alındı ve aynı öfkelere maruz kalmadı. Savaş alanlarında iyi performans gösterdiler ve 369'uncu "Harlem Hellfighters" olarak adlandırıldı - düşmana karşı şiddetli direnişleri için övgü kazandı.
Afro-Amerikan birlikleri Champagne-Marne, Meuse-Argonne, Belleau Woods, Chateau-Thierry ve diğer büyük operasyonlarda savaştı. 92. ve 93. eylemde öldürülen 1.000 asker de dahil olmak üzere 5.000'in üzerinde kayıp oldu. 93. iki madalya sahibi madalya, 75 Üstün Hizmet haçı ve 527 Fransız “Croix du Guerre” madalyası içeriyordu.
Kırmızı Yaz
Afro-Amerikan askerleri hizmetlerinden dolayı beyaz şükranları beklerse, hızla hayal kırıklığına uğradılar. Rus tarzı “Bolşevizm” üzerindeki emek huzursuzluğu ve paranoya ile birleşince, kara askerlerin denizaşırı ülkelere “radikalleştiğine” dair 1919 kanlı “Kızıl Yaz” a katkıda bulundu. Ülke genelinde 26 şehirde ölümcül yarış isyanları başladı ve yüzlerce kişi öldü. 1919 - 11 yıllarında en az 88 zenci yeni dönmüş askerlerden linç edildi, bazıları hala üniformalı.
Ancak I. Dünya Savaşı, Afrikalı Amerikalılar arasında Modernde Demokrasinin ışığı olduğu iddiasına gerçekten uyan ırkçı kapsayıcı Amerika dünya. Yeni nesil liderler, kentsel akranlarının fikir ve ilkelerinden ve Fransa’nın ırkın eşit görüşü ve çalışmaları, 20. yüzyılın sonlarında İnsan Hakları hareketinin temelini atmaya yardımcı olacaktır. Yüzyıl.