İsmail, bir yandan derin Tuna ve geri kalanından korunan en mükemmel tahkimatın, bir yandan da insan büyümesinden daha derin bir su ile su basmış olan derin bir 12 metre hendekle güçlendirilmesiydi. Kalenin içinde uzun bir savunmanın etkili şekilde yürütülmesi için ideal olan birçok taş bina vardı. Kalenin garnizonu, 35000 asker ve subayları ile 265 topçu birimlerinden oluşuyordu. Kısacası İshmael, uzun ve yoğun bir kuşatmaya ve düşman tarafından büyük bir saldırıya dayanabilen, birçok kez garnitürlerini aşan, zorla ele geçirilebilen bir kale idi.
İsmail'in Rus birlikleri tarafından kuşatılması Kasım 1790'ta başladı. Kuşatmanın en başında, Türk kalesini almak için iki girişimde bulunuldu, ancak başarısız oldular. Daha sonra, Rus ordusunun Tuna komutanı Mareşal Tar. A. A. Potemkin'in komutanı İsmail'e yenilmez A. V. Suvorov'u yakalama talimatı verdi.
Saldırı arifesinde, İsmail Suvorov, kalenin komutanına teslim olmakla ilgili bir ültimatom gönderdi ve şu cevabın alındı: “Gökyüzü yere düşecek ve Tuna, Izmail teslim olmak yerine yukarı doğru akacak”. Rus birlikleri, kalenin komutanının kendine güvenen bu varsayımını çürütmek zorunda kaldı.
24 Aralık 1790'da Suvorov liderliğindeki Rus birlikleri İsmail fırtınalarına yürüdü. Üç saldırı kanadında birleşmiş dokuz piyade sütunu, farklı taraflardan kaleye ilerledi. İsmail'in kıyılarına bir nehir yaklaştı filotilla ve topçu ateşi altında bir saldırı düzenledi. Şiddetli bir savaş sadece 9 saat sürdü. Türkiye'nin direnişi inatçıydı, ama İshmael düştü. Düşmanın kaybı yaklaşık 26000 kişi öldü. 9000 Türk ele geçirildi. Kupalar olarak Suvorov, kalede bulunan 265 silahın ve 42 geminin hepsini aldı. Toplam Rus kaybı sayısı 4582 kişidir.
İsmail’i Rus birlikleri tarafından yakalaması, Rusya’nın Kırım’ı ve kuzey Karadeniz kıyılarının tamamını batıdaki Dinyester’den doğuda Kuban’a devrettiği şartlara göre 1792’te Yassy barışı sonucunu belirlemiştir.