|Maduro – 20 Yıllık Uyuşturucu Terörizmi|
New York Eyaleti Güney Bölge Savcısı Jeffrey S. Berman, korona virüsü salgını ve yaklaşan bir krizin ortasında – II.Dünya Savaşı’ndan bu yana en kötüsü, yarı tanınmayan Venezuela cumhurbaşkanı ve çevresindeki son otokratlar hakkında ; “Latin Amerika, uyuşturucu terörizmi için – kokain ticaretine katılımı ve yönetimi ve teröristlerle işbirliğini ima eden yasal bir soruşturma açtı.
Şimdi, dünyanın en güçlü uyuşturucu kartelinin yükselişi ve düşüşü hakkında neredeyse bir suç romanı gibi okunan iddianamenin en ilginç kısımlarına geçelim.
İddianame – “yerine geçen iddianame”, yani özel hukuki tanımı olan genişletilmiş iddianame bu yıl 26 Mart’ta yapıldı. Söz konusu savcı, Venezuela Devlet Başkanı Berman Nicolas Maduro Moros, Diosdado Cabello Rondon, Hugo Armando Carvajal Barios (daha çok “El Pojo” olarak biliniyor), Cliver Antonio Alcal Cordones, Luciano Marin Arang ve Seuxis Pauste Hernandez’i sanık olarak seçti.
Kısacası, altı kişi, iddianameye göre, en azından 1999’dan 2020’ye kadar yüzlerce ton kokain ticaretini organize etmek ve yardım etmek ve Kolombiya’daki FARC terörist grubunu silahlandırmak dahil organize bir suç grubuna katılmakla suçlanıyor. Savcı Berman Venezuela’nın Suriye, İran, Meksika, Lübnan ve başka yerlerde, Amerikan vatandaşlarının ve mülklerinin zararına faaliyetlerde bulunmakla suçlamakta ve dolayısıyla yargı yetkisine sahip olduklarını belirtmekte.
ABD, VENEZUELA BAŞKANI MADURO ve UYUŞTURUCU TİCARETİ HAKKINDA VERİLECEK BİLGİ İÇİN 15 MİLYON $ ÖDÜL KOYDU
İddianamede kim kimdir?
Söylendiği gibi, bu grup on yıllarca işbirliği yaptı ve rastgele seçilmedi: her biri Venezuela’nın güvenlik, askeri, siyasi ve suç sisteminin özel “sinirsel noktalarını” kapsıyor.
Bununla birlikte, kilit rolleri, Sun Cartel (Cartel de los Soles, Venezüellalı uyuşturucu karteli) ve FARC’ın (Kolombiya’dan bir paramiliter oluşum olan Fuerzas Armadas Revolucionarias de Columbia) işbirliğiydi.
Venezuela vatandaşı olan ve iddianamenin kapsamındaki sanıklar kimdir, sırayla gidelim.
Venezüella Cumhurbaşkanı Maduro (iddianameye göre, Amerika Birleşik Devletleri artık onu ülkenin meşru olarak seçilmiş temsilcisi olarak tanımadığı için), kariyerine 2000 yılında devlet parlamentosunun bir üyesi olarak başladı, ancak uzun bir siyasi politikadan sonra yükseldi. Daha çok tanınan selefi Hugo Chavez, 2006’da Venezuela’nın dışişleri bakanı oldu. 2013 yılına kadar Chavez’in yerine geçip Venezuela’nın başkanı oluncaya kadar bu pozisyondaydı. Başkanlığı devralmadan kısa bir süre önce Chavez’in yardımcısıydı. Başkan olarak, Chavez’in izolasyonist ve otokratik politika uygulamasına devam etti, ama aynı zamanda Başkanlık döneminde Maduro, iddianame tarafları olan Sun karteli ve FARC ile kokain ticaretine katılmaya devam etti.
Aynı zamanda bir Venezuela vatandaşı olan Rondon, özellikle anayasal krizi çözmek için 2017’de kurulan ve demokrasi yanlısı muhalefet tarafından boykot edilen ve çoğu Batılı ülke tarafından tanınmayan Ulusal Meclis’in başkanıdır. Buna ek olarak, Rondon Venezuela ordusunun bir mesubudur ve 2001 yılında Hugo Chavez’in genelkurmay başkanı, bir yıl sonra Venezuela başkan yardımcılığı, 2004 ve 2008’de Miranda eyaleti valisi ve iki dönem için cumhurbaşkanı olarak görev yapmıştır.
FARC’ın kısa bir bağlamında, paramiliter bir oluşum olan bu grubun 1999’dan beri gezegendeki en büyük kokain üreticilerinden biri haline geldiği belirtiliyor. İddianameye göre devrimci (esasen terörist) bir grup olarak “orijinal işlevini” de yerine getirdi ve bu eylemler sırasında ABD vatandaşlarına ve mülkiyetine karşı şiddet kullandı.
– Örneğin FARC liderliği, ABD’yi koka tarlalarını tozdan arındırmaya devam etmekten ve FARC tarafından kokain üretimini ve dağıtımını bozmaya devam etmekten caydırmak için adam kaçırma ve cinayet emri verdi ve ABD’nin çıkarlarına saldırdı. Bu faaliyetler doğrultusunda 1997 yılında Dışişleri Bakanlığı FARC’ı yabancı terör örgütü ilan etti. Bu genişletilmiş iddianamenin dosyalanması sırasında FARC aynı kalıyor ve belgede belirtiliyor.
İki sanığa gelince, Arango 1985’ten beri FARC’ın bir üyesidir ve şu anda örgütün en önemli organı olan sekreterya üyesidir. 2006 yılında, New York’un savcılığı , onu ve uyuşturucu kaçakçılığı terör örgütünün diğer 49 üyesini suçladı. Solarte’ye gelince, FARC’a Arang’dan altı yıl sonra katıldı ve şu anda terör örgütünün ikinci en önemli organı olan merkez komutanın üyesidir.
İddianame daha sonra özellikle grubun suçlanmasına neden olan eylemlerin tanımını ve aynı zamanda ortaya çıktıkları bağlamı ele alıyor. Bu bağlamsallaştırma, bir suç örgütünün çalışmasının en iyi resmini sağlar.
Kolombiya’da kitlesel kokain üretimi ve dağıtımı çok daha erken başlamış olsa da, bu çalışma 1999’dan beri devam ediyor. Aslında, FARC’ın geçişi ve dolayısıyla kokainin temel kararları ve dağıtımı, Kolombiya eyalet liderliğinin paramiliter grupla barış müzakerelerine girme kararı ile hızlandırıldı. On yıllarca süren kanlı çatışmalardan sonra, iç iç savaş bitmiş gibi görünüyordu ve FARC’ın bir kanadı açıkça böyle bir gelişmeden hoşlanmadı – savaş faaliyetleri, gelişen uyuşturucu ticaretinin görüşünü gizledi.
FARC, 1960’ların ortalarında, Kolombiya’daki yetkililere karşı fiilen sürekli bir gerilla savaşındayken kuruldu. Soğuk Savaş kargaşasının ortasında oluşan grubun ideolojisi, Marksist-Leninist ve önceki on yıllar boyunca açıkça anti-emperyalist , dolayısıyla anti-Amerikan olan radikal bir solcu oluşumdur. FARC, faaliyetlerinin başlangıcından bu yana, çoğunlukla adam kaçırma gibi suç faaliyetleriyle, yani Kolombiyalı ve yabancı vatandaşların milyonlarca dolar tutarında fidyesiyle finanse edildi. 1990’ların sonlarında, özellikle Kolombiyalı yetkililerin güçlendirilmesiyle, halihazırda konumlarını kurumsallaştırmaya ve bir şekilde gerilla devrimcilerinin rolünden çıkmaya çalışan isyancıları on yıllardır süren mücadele yıprattı (örneğin İrlanda’daki IRA veya İspanya’da ETA gibi). Bu kısmen 2017’de gerçekleşecek, ancak grubun bir kısmı, kokain parası nedeniyle değil ideolojik olarak gerilla savaşına bağlı kalmaya devam edecekti.
Bu FARC liderleri, 1999’da Venezuela’nın Güneş kartelinin liderleriyle operasyonların bir kısmını kartelin koruması altında o ülkeye “yeniden yerleştirme” konusunda anlaştılar.
Güneş kartelinin tarihi, FARC’ınki kadar zengin ve karmaşıktır. Grubun adı 1993 yılında, kokain kaçakçılığı yapmakla suçlanan Venezüella ordusunun iki üst düzey yetkilisinin tutuklanmasının ardından ortaya çıktı. İki asker yakalarında, Venezuela’da güneşin sembolü olan olağan askeri apoletler takıyorlardı. . Bu nedenle isim, kartelin yapısını iyi tanımlıyordu, kartelin çoğunluğu ona önderlik eden yüksek askeri yetkililerden oluşuyordu. Aşırı solcu ideolojiyi savunan FARC ile Venezuela arasındaki ilk bağlantıydı, ancak kokain parası, açıkça, temelde ortak bir hedefti.
Ve iddianamede tam olarak ne yazıyor?
Hikaye 1999’da Venezuela’da FARCA’nın geçişiyle başlıyor. Solante ve Arang liderliğindeki bir grup gerilla, kendi ülkelerinde ve Venezuela’da, özellikle iki ülkeyi ayıran Serrani de Perijá sıradağlarındaki çiftliklerde bir dayanak noktası buldu. Hiçbir insanın topraklarında kokain yetiştirdiler ve afyon çıkardıkları bitkinin yapraklarını yetiştirdiler.
Önümüzdeki yıllarda, FARC ve kartel, örneğin Honduras gibi Karayipler ve Orta Amerika üzerinden Amerika Birleşik Devletleri’ne kokain kaçırdı.
2004 yılına kadar, Dışişleri Bakanlığı Venezuela’dan yılda 250 ve daha fazla ton kokain geçtiğini tahmin ediyordu. Deniz taşımaları Venezuela kıyılarının kuzeyine sürat tekneleri (iddianamede iddia edildiği gibi hızlı gemiler), balıkçı tekneleri ve kargo gemileriyle taşınıyordu. İddianameye göre hava nakliyeleri genellikle paralı havalimanlarında gerçekleştiriliyordu, karakteristik olarak toprak ve çimenlerden yapılmıştı ve Apure eyaletinde yoğunlaşıyordu.
Böylesine karmaşık bir işin geliştirilmesini sağlamak için, FARC ve kartel üyeleri ve ortakları, örneğin ticari havaalanlarına erişim karşılığında Maduro ve iştiraklerine rüşvet verdiler, ancak aynı zamanda bu havaalanlarında radarlarla toplanan veriler ve kıyıları gözlemleyen radarlar tarafından tespit edilebilmekteydi. Dışişleri Bakanlığı kayıtlarına göre, sadece 2010 yılında Honduras semalarında kokain taşıdığından şüphelenilen yaklaşık 75 kaçak uçuş kaydedildi. Bu uçuşlar, radarların “kör” olduğu iki ülke arasındaki “hava köprüsü” üzerinden gerçekleşti.
Venezuela dörtlüsü, büyük miktarlarda kokain taşımak ve dağıtmak, bu sevkiyatları güvence altına almak, daha önce ele geçirilen kokainin yeniden dağıtılması ve satışının bir yüzdesini (iddianamede söz konusu milyonlar) almak için çalıştı. Ayrıca uyuşturucu satıcılarına karşı açık soruşturmaları engellediler ve sonunda FARC için silahlar – otomatik tüfekler, mühimmat, roketatarlar, patlayıcılar temin ettiler.
Bu iddialar altında Madura ve Ortakları Amerika ve Avrupa’ya olan sevkiyatlarına devam etmekteler. Ortaya çıkan yeni bilgilere göre ise Amerikan Uyuşturucu ile Mücadele Dairesi DEA’nın faaliyetlerini izleyemediği Venezuella Limanlarını kullanmaya başladılar. Özellikle Avrupa için yeni rotalar oluşturdular. Suriye iç savaşı nedeniyle kullanılamaz hale gelen Lazkiye limanı yerine Türkiye’deki yerel işbirlikçiler ile birlikte ve ama Suriyeli kaçakçıları da kullanarak Türk Limanlarını seçtiler. Bu limanlara yüklü miktarda indirilen Kokain küçük partiler halinde Avrupa’ya sevedilmeye başlandı. Sınırlardaki kontrollerden kaçmak için de özel marinalardan kalkan Lüks Yatlar ile özellikle Sırp ve Arnavut kaçakçıların mekan tuttuğu Adriyatik kıyılarına kokain teslimatı başladı.
New York da açılan dava ve iddianame bir çok ülke Siyasetçisini de içerecek şekilde genişletilerek devam edecek gibi gözüküyor. Özellikle kirli ilişkiler açısından Madura ile kişisel dostluk(!) kuran ve Kokain Ticaretinde rol alan Ülkelerin Politikacıları-Güvenlik Güçleri-Mafya yapılanmalarına yönelik baskı ve hatta yargılanmaları yolları açık olmak üzere yakın zamanda büyük bir baskı kurulacağı Amerikan Otoritelerince belirtilmekte.
Sabri Fedai AKALIN
Hits: 45