düzenlemiştir, başkent Pavia'yı almış ve bütün direnmeleri kırmıştır. Franklar eski Ravena Valiliğini Lombardlar'dan bu fırsattan yararlanarak (daha önce değil) almıştlar ve Patriğe bağışlamışlardır. Böylece Papalık devleti için de bir toprak temeli oluşturmuşlardır. Sıephanus, Ravenna'yı, Bizans iddialarına karşı Aziz Petrus mal varlığının bir parçası kabul ederek İmparatora sadakati terk ettiğini açıklamıştır. Ama daha birçok konu hâlâ karışıktır. Öyle görünüyor ki, birçok önemli gelişine bu olaydan sonra kayıtlara girmiştir. Böylesine bir operasyonda papalık kançılaryası özellikle uzmandır. Örneğin Liber Ponfi/kalis'e göre "Pepin'in Bağışı" MS 756'da değil, 753'te Quercy'de gerçekleşmiştir. Dahası, bu kaynak Pepin'in, sadece Roma'nın antik unvanla hükmettiği bir mülke (Ravenna) geri döndüğünde ısrar etmektedir. Bugün bilindiği üzere, papalık arşivi, sahte Constantinus Bağışını tam bu sırada düzenlemektedir. Sahtekarlık altıncı yüzyılda ortaya çıkarılıncaya kadar bütün sadık Katolikler, Roma Kilisesi'nin Ravenna Vilayetini, Pepin'den dört yüz yıl önce, ilk Hıristiyan imparatorun elinden aldığına inandırılmalardır. Dolayısıyla bu durum, sahte "Constantinus Bağışı"nın, Pepin'in gerçek bağışını desteklemek için arşivde düzenlenmiş olabileceğini meydana çıkaracaktır. Pepin'in Lombardları cezalandırması sırasında, Bizanslılarla da dostça ilişkiler kurduğunu göstermektedir. Vekai'yi sürdüren Frank yazar gelişip serpilmediği dışında, bu ilişkinin ne olduğunu bilmediğini söylemektedir. 29 Kuşkusuz Bizanslıların, Vilayetin geri dönmesi için sorduğu "ne oldu" sorusu, sadece Vilayetin son dönemde Papa'ya verildiğini anlatmaktadır. Roma'nın ihanetine uğramış ve güçsüz Bizanslılar, Lombardlarla ortak amaç oluşturmaya çalışmaktan vazgeçmişlerdir. Tarihle çok sık görüldüğü gibi, uzun vadeli sonuçlar önceden bilinemez. Franklar kendilerini İtalya'dan koparıamamışlardır. Roma Piskoposu kendisini yüksek Paırik, "Papa" olarak kabul ettirebileceği bir pozisyona oturtmuştur; papalık, egemen bir devlet için gerekli toprak temelini kazanmıştır ve Franklarla papalığın ittifakı uluslararası sahnenin kalıcı bir özelliği olmuştur. II. Sıephanus, Alpleri geçmeyi göze alarak kuzeyin, güney sorunlarında sürekli söz sahibi olmasını sağlayan ilişkiyi şahsen oluşturmuştur. Hepsinden önemlisi, İmparatorluğun Batı'daki otoritesi tehlikeli biçimde zayıflamıştır. Piskopos Stephanus'u karşılaması için Burgonya'ya gönderilen çocuksa, kendisine ait bir imparatorluk kurabileceği düşüyle baş başa bırakılmıştır.
V MEDIUM Ortaçağ, y. 750-1270 ORTAÇAĞ dünyasını anlatan birçok betimlemede bir hareketsizlik havası vardır. Bu izlenim teknolojik değişimin yavaş, feodal toplumun kapalı niteliği ve insan yaşamına ilişkin sabit, teokratik kavrayışa yapılan vurgudan kaynaklanmaktadır. Dönemin birincil simgeleri hantal küheylant üstünde zırhlı şövalye, lordun malikânesindeki toprağa bağımlı serfler ve dua eden manastır keşiş ve rahibeleridir. Bunlar fiziksel, toplumsal ve zihinsel hareketsizliğin göstergeleri halindedir. Medium Acvuırı, "ortaçağ" terimi, ilk kez, kendilerinin isa'nın birinci ve ikinci dünyaya gelişleri arasındaki dönemde yaşadıklarını düşünen mümin Hıristiyanlar tarafından kullanılmıştır. Çok daha sonra terim başka amaçlar için kullanılır olmuştur. Rönesansta on beşinci yüzyılda bilim adamları ortaçağdan, antikçagın sona erişiyle kendi zamanlarında klasik kültürün yeniden canlanışı arasındaki zaman olarak söz etmişlerdir. Onlara göre antikçag yüksek uygarlığı, ortaçağ barbarlığa, dar fikirliliğe, dinsel yobazlığa dönüşü temsil edivordu. Aydınlanma çağında, insan aklının erdemlerinin açıktan dinsel inançtan üstünlüğünün ilan edildiği dönemde, "ortaçağa ait olmak" karanlık ve genlikle özdeşleştirilmiştir. O zamandan beri, elbette ortaçağı izleyen "Yeni Çağ"ın kendisi geçmişe karıştı ve zamanın geçişini belirtmek üzere yeni terimlerin bulunması gerekti. Ortaçağ, Avrupa tarihini antikçag, ortaçağ, yeni ve yakın çağ olmak üzere dört bölümlü bir anlayışla eklemlendi. Gene geleneksel olarak, ortaçağ genellikle ilk, yüksek ve son aşamalara ayrılıyor ve birbirini izleyen çeşitli ortaçağlar yaratılıyor. Elbette daha sonra tarihçilerin "ortaçağ" adını verdikleri dönemdeki insanların bu tanımla bir ilişkileri yoktu.