Polietilen tipik bir termoplastik, kokusuz, toksik olmayan ve yanıcı beyaz bir tozdur. Ekstrüzyonla işlenen PE reçineleri, süt beyazı görünümlü mumsu granüllerdir. Moleküler ağırlığı 11.000 loa aralığındadır. Çok yüksek molekül ağırlıklı polietilen f UHMWPE3, molekül ağırlığı 100,000'den fazladır. Moleküler ağırlık arttıkça, fiziksel ve mekanik özellikler daha iyi ve istenen Mühendislik malzemeleri seviyesine daha yakın olur. Bununla birlikte, moleküler ağırlık arttıkça, işlenmesi zorlaşır. Polietilenin erime noktası 100-130C'dir. Düşük sıcaklık dayanımı mükemmeldir. Mekanik özellikler hala -60 ° C'de muhafaza edilebilir, ancak servis sıcaklığı 80 ~ 110 ° C arasındadır.
Polietilen iyi bir kimyasal stabiliteye sahiptir. Seyreltilmiş nitrik aside, seyreltik sülfürik aside ve herhangi bir konsantrasyonda hidroklorik asit, hidroflorik asit, fosforik asit, formik asit, asetik asit, amonyak, aminler, hidrojen peroksit, sodyum hidroksit, potasyum hidroksit ve oda çözeltisindeki diğer çözeltilere dayanabilir. Ancak, dumanlama sülfürik asit, konsantre nitrik asit, kromik asit ve sülfürik asit karışımı gibi güçlü oksidasyon korozyonuna dayanıklı değildir. Oda sıcaklığında, yukarıdaki çözücüler polietilen üzerinde yavaş bir erozyon etkisine sahip olurken, 90-100 ° C'de konsantre sülfürik asit ve nitrik asit polietileni hızlı bir şekilde aşındırır, böylece tahrip olmasına veya ayrışmasına neden olur.
Atmosfer, güneş ışığı ve oksijen etkisiyle polietilen yaşlanır, renksizleşir, çatlar, kırılgan veya toz hale gelir ve mekanik özelliklerini kaybeder. Oluşan sıcaklıkta eriyik katliam oksidasyon nedeniyle azalır, renk değişikliği ve saçaklar oluşur. Bu nedenle, şekillendirme, işleme ve malzeme seçimi sürecine dikkat edilmelidir. Polietilen yukarıdaki özelliklere sahip olduğundan ve işlenmesi ve kalıplanması kolay olduğu için, polietilenin geri dönüşümü çok geniş kapsamlı bir değere sahiptir.