Nike’ın kazançlı spor ayakkabı anlaşmasında ilerlemeyeceğini açıklamasının ardından sanatçı Tom Sachs, stüdyosundaki eski personele yönelik muamelesinden dolayı The New York Times’a yaptığı açıklamada özür diledi.
Sachs, “Geçtiğimiz birkaç ay, gecikmiş bir düşünme dönemi oldu” dedi. “Acı verici ama hayati önem taşıyor. Stüdyomda herhangi birinin desteklenmediğini, güvende olmadığını ve tatmin olmadığını hissettiği için derinden pişmanlık duyuyorum – ancak bazı insanların böyle hissettiği açık.”
Sanatçının stüdyosundaki sorunları kamuya açık bir şekilde ele alma kararı, eski çalışanların, talepkarlığıyla ünlü heykeltıraş için çalışma konusundaki deneyimlerini anonim olarak paylaşan birçok haberden üç ay sonra geldi.
Raporlar, Nike ile sanatsal spor ayakkabılar üretmek için yaptığı işbirliğinin paramparça göründüğü bu hafta iş imparatorluğu parçalanan 56 yaşındaki Sachs için kartopu gibi bir halkla ilişkiler krizine dönüştü.
Şirket, The Times’a yaptığı tek cümlelik açıklamada, “Şu anda Tom’un stüdyosuyla çalışmıyoruz ve planlanmış bir yayın tarihimiz yok” dedi.
Sachs, kar amacı gütmeyen New York Sanat Vakfı’nda tam zamanlı bir “Yönetici/Kişisel Asistan” arayan gizli bir reklamın yayınlanmasının ardından Şubat ayında itibarında bir darbe yaşadı. Eleştirmenler tarafından hemen “şimdiye kadar yaratılmış en kötü sanat işi ilanı” olarak etiketlendi; kazanan aday, kreş bakımından köpek kakasına, bahçe işlerinden seyahat rezervasyonlarına ve isimsiz yüksek profilli sanatçı ve karısının tıbbi ihtiyaçlarına kadar her şeyi yönetecekti. İlanın isimsiz olarak yayınlanmasına rağmen, eski çalışanlar iş tanımındaki belirli Sachsizmleri hemen fark ettiler; örneğin, düzenli işleri tanımlamak için “sistemler” kelimesinin sıklıkla kullanılması gibi.
Curbed ve Artnet News’deki araştırmalar daha sonra, sanatçının insanlara sözlü tacizde bulunduğu, öfke nöbetleri geçirdiği, bazı çalışanları “otistik” olarak tanımladığı ve Nike çalışanlarıyla bir Zoom toplantısına katıldığı düşmanca bir ofis kültürünü anlatan stüdyonun birkaç eski çalışanından herhangi bir kaynak göstermeden alıntı yaptı. iç çamaşırıylayken. Sachs’ın stüdyosu şikayetlerin çoğunu reddederken, bodrumdaki bir depo alanını “tecavüz odası” olarak tanımladığı iddiası gibi diğer hesapların şaka amaçlı olduğunu söyledi.
Sachs’ın sözcüsü Carly Holden’ın The Times’a Mart ayında çalışanlara gönderdiği bir mektupta sanatçı, yorumlarından duyduğu üzüntüyü dile getirerek, insan kaynakları politikalarını resmileştirirken kendisini “geliştirmek” için çalıştığını söyledi.
Salı günü Holden, The Times’a Sachs stüdyosunun o zamandan beri daha net iş tanımları getirdiğini ve daha iyi profesyonellik sağlamak için çalışan el kitabını elden geçirdiğini söyledi. Değişiklikler, sanatçı dahil herkes için zorunlu taciz önleme eğitimini içeriyor.
Sachs yaptığı açıklamada, “İşlerimiz hızla büyüdüğünden ve kültürel normlar ilerledikçe operasyonlarımızı profesyonelleştirmek için gerekli zamanı ayırmadık” dedi. “Keşke on yıl önce buna öncelik vermiş olsaydım.”
Açıklamada sanatçı kimseyi taciz ettiğini reddetti.
“30 yıllık kariyerim boyunca hiç kimseyi taciz etmedim veya kimseyi rahatsız etmeye çalışmadım” diye yazdı. “Bir sanatçı olarak sürdürmeye ve keşfetmeye çalıştığım değerlerle daha iyi uyum sağlayan bir stüdyo kültürü oluşturmaya kararlıyım.”
Sachs, 1990’larda lüks markaları günlük çöplerle karıştıran maço tarzıyla ünlü olan bir sanatçı kuşağına mensuptur (turuncu Hermès kutularından tuvalet pompaları ve Balthazar restoran ambalajlarından fare heykelleri yapmıştı). Kurumsal kültüre olan ilgisi, stüdyosunu kültvari yönetme şeklini etkiledi.
Sachs geçen yıl The Times’a şöyle demişti: “Tarikat, sadece -aradığınızda- kendine özgü ve ortak değerlere sahip bir grup insan anlamına gelir.” “Herkes istediği zaman gidebilir.”
Mart ayında Nike, tartışmaya “çok ciddi iddialardan derin endişe duyduğunu” söyleyerek yanıt verdi. Şirket, Sachs ile yaptığı iş birliği kapsamında Nisan ayında planlanan Genel Amaçlı spor ayakkabı sürümünü kaçırdıktan sonra, spor ayakkabı meraklıları için ortaklığın fiilen sona erdiği anlaşıldı.
Avukat ve “Sneaker Yasası: Sneaker İşi Hakkında Bilmeniz Gereken Her Şey” kitabının ortak yazarı Kenneth Anand, “Nike, onay anlaşması yaptığı kişilerle ilgili hiçbir müstehcen iddiaya dokunmayacak” dedi.
Sachs, 2012’den bu yana şirketle birlikte birçok spor ayakkabı modeli piyasaya sürdü ve ayakkabılar, bazen orijinal değerinin birkaç katına yeniden satılan pahalı koleksiyon ürünleri haline geldi. Mars Yard adı verilen orijinal, NASA’nın 1960’larda Mars Keşif Roveri hava yastıkları için önerdiğine benzer Vectran kumaşına sahipti.
Sachs yaptığı açıklamada daha iyi bir patron olmaya kararlı olduğunu söyledi. “Sanatımın yanı sıra bu kişisel ve mesleki gelişim de ana odak noktamdır” diye yazdı.