We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Dr. James Barry aslında Margaret Ann Bulky olarak 1789'da İrlanda'nın Cork ilçesinde, kadınların çoğu örgün eğitimden men edildiği ve kesinlikle tıp uygulamalarına izin verilmediği bir zamanda doğdu. Jeremiah (bir bakkal) ve Mary-Ann Bulky'nin ikinci çocuğuydu. Hala gençken, Margaret'in bir amca tarafından tecavüze uğradığına inanılıyor. Annesi tarafından büyütülen bir bebek Juliana'yı doğurdu.
Margaret bir eğitim almak ve cinsiyetinin izin verdiği alanın ötesinde bir şey yapmakla ilgileniyordu. 2016 tarihli James Barry: A Woman A Woman A Ahead of Her Time'da yazarlar Dr. Michael du Preez ve Jeremy Dronfield, Margaret'in 18 yaşındayken müsrif kardeşini açıkça azarladığı bir hikaye anlatıyor: "Ben kız değil miydim? bir asker olurdu!” Ve bir asker olacaktı.
Ailesi zor zamanlar geçirdiğinde, Margaret (gençlerinin sonlarında olan) annesiyle birlikte Mary Ann'in bir erkek kardeşi olan Kraliyet Akademisyeni ve ressam James Barry'nin olduğu Londra'ya taşındı. İki kadın, Venezüella sürgünü General Francisco de Miranda ve Buchan Kontu David Steuart Erskine de dahil olmak üzere Barry'nin arkadaşlarıyla tanıştı. Zekasının onu ileri götürebileceğini bilen genç Margaret'ten etkilendiler. Muhtemelen Margaret'in bir eğitim ve özellikle tıpta bir kariyer sürdürme planının hazırlanmasında rol oynadılar. Orijinal James Barry 1806'da öldü ve kız kardeşine ve yeğenine onları kurmak için yeterli parayı ve adını kapmak için yeterli parayı bıraktı.
Üç yıl sonra, Margaret Bulky artık yoktu. Bir palto (hava durumu ne olursa olsun her zaman giyilir), 3 inç yüksekliğinde ayakkabı ekleri ve ayırt edici tiz bir ses giyen Margaret, şimdi James Barry olarak tanımlandı. Edinburgh'a taşınan genç Barry, 1809'da tıp fakültesine kaydoldu ve yaşını genç, çocuksu görünümüne uyacak şekilde değiştirdi. Barry'nin kısa boyu, yüksek sesi, hafif yapısı ve pürüzsüz teni birçok insanın onun tıp fakültesinde okumak için çok küçük bir çocuk olduğundan şüphelenmesine neden olduğu için söylentiler havada uçuştu - ama Barry asla kırılmadı. Barry'nin çok genç olduğundan şüphelendikleri için sınavlara girmesine izin verilmeyince Lord Erskine araya girdi. Yakında doktor olacak, 22 yaşında tıp diploması aldı. Barry, bir kez daha yaşının sorgulandığı bir asistan cerrah olarak orduya girdi, ancak sonunda hizmet etmesine izin verildi.
Barry, askeri kariyerine 6 Temmuz 1813'te İngiliz Ordusunda Hastane Asistanı olarak başladı ve kısa süre sonra teğmene eşdeğer olan Yardımcı Kurmay Cerrah Yardımcılığına terfi etti. Daha sonra Güney Afrika'nın Cape Town kentinde 10 yıl boyunca vali Lord Charles Somerset ile arkadaş olduğu görevde bulundu. Bazıları Somerset'in Barry'nin sırrını bildiğine inanıyor. İkisi yakınlaştı ve Barry evinde özel bir daireye taşındı. İlişkilerinin doğası hakkında söylentiler dolaştı ve kimliği belirsiz bir suçlayıcı tarafından Somerset'in "Dr. Barry'yi rahatsız ettiğini" belirten bir poster asıldı. Skandalı araştırmak için komisyonlar kuruldu, ancak daha sonra her iki taraf da aklandı.
Belki daha basmakalıp, küstah erkeksi bir kişiliğe bürünmek için ya da belki de gerçek doğası bu olduğu için Barry, kısa, ateşli öfkesiyle biliniyordu. Hastalar, amirleri, ordu yüzbaşıları ve hatta Florence Nightingale bile onun öfkesine yenik düşüyordu. İlaç şişelerini fırlattı ve hatta şükür ki iki tarafın da ciddi şekilde yaralanmadığı bir düelloya katıldı.
Barry'nin tıbbi becerileri emsalsizdi. Çok yetenekli bir cerrahtı, başarılı bir sezaryen yapan ilk kişi hem anne hem de çocuk hayatta kaldı. Aynı zamanda kendini sosyal reforma adamıştı, sıhhi koşullara ve kışlaların, hapishanelerin ve akıl hastanelerinin kötü yönetimine karşı konuşuyordu. 10 yıllık kalışı sırasında Cape Town için daha iyi bir su sistemi kurdu. Bir doktor olarak zenginleri ve fakirleri, sömürgecileri ve köleleri tedavi etti.
Barry'nin bir sonraki görevi, 1828'de Mauritius'aydı ve burada, kendisini tutuklayan ve “bir Subay ve Beyefendinin karakterine uygun olmayan davranış” suçlamasıyla askeri mahkemeye çıkaran bir ordu cerrahıyla kafa kafaya çarpıştı. Suçsuz bulundu. Barry, hizmetinin gerekli olduğu her yere taşındı, dünyayı dolaşırken sıraları tırmanmaya devam etti. 1857'de askeri hastanelerden sorumlu Genel Müfettiş rütbesine ulaştı - Tuğgeneral'e eşdeğer. Bu pozisyonda, mahkumlar ve cüzzamlıların yanı sıra askerler ve aileleri için daha iyi gıda ve uygun tıbbi bakım için savunarak, uygun temizlik için mücadelesine devam etti.
Dr. James Barry, 25 Temmuz 1865'te dizanteriden öldü. Ölüm döşeğindeyken tanıdıklarının bir sırrın açığa çıkmasını beklediklerini söylüyorlar - bazıları bunu baştan beri tahmin ettiklerini söylüyor. Barry'nin son dileği, bedeni yıkanmadan içinde öldüğü giysilere gömülmekti - bu dileklere uyulmadı. Hemşire cenazeyi gömmeye hazırlamak için soyunduğunda, iki şey keşfetti: kadın anatomisi ve hamilelikten kaynaklanan çatlak izleri.
Sır, Genel Kayıt Ofisi ile Barry'nin doktoru Binbaşı D. R. McKinnon arasındaki mektup alışverişinin sızdırılmasının ardından kamuoyuna açıklandı. Bu mektuplarda, ölüm belgesini imzalayan Binbaşı McKinnon, Dr. James Barry'nin erkek mi yoksa kadın mı olduğunun “benim işim değil” olduğunu söyledi - Barry'nin muhtemelen kabul edeceği bir ifade.
Dr. James Barry, Londra'nın kuzey batısındaki Kensal Green mezarlığına gömüldü. Kesin olan bir şey var ki, Dr. James Barry zamanının çok ötesindeydi - bir doktor ve insani olarak.
James Barry (cerrah)
James Miranda Steuart Barry [6] (c. 1789 [a] – 25 Temmuz 1865) İrlanda'nın Cork şehrinde doğan İngiliz Ordusu'nda askeri bir cerrahtı. Barry, Edinburgh Üniversitesi Tıp Fakültesi'nden tıp diploması aldı, ardından önce Güney Afrika'nın Cape Town kentinde ve ardından Britanya İmparatorluğu'nun birçok bölgesinde görev yaptı. Emekli olmadan önce Barry, İngiliz Ordusu'ndaki en yüksek ikinci tıbbi ofis olan askeri hastanelerden sorumlu Genel Müfettiş (Tuğgeneral'e eşdeğer) rütbesine yükselmişti. Barry sadece yaralı askerlerin koşullarını iyileştirmekle kalmadı, aynı zamanda yerli sakinlerin koşullarını da iyileştirdi ve hem annenin hem de çocuğun ameliyattan kurtulduğu Afrika'da bir Avrupalı tarafından kaydedilen ilk sezaryen operasyonunu gerçekleştirdi. [7]
Barry'nin tüm yetişkin hayatı bir erkek olarak yaşanmasına rağmen, Barry doğumda Margaret Ann Bulkley [8] olarak adlandırıldı ve çocuklukta kadın olarak biliniyordu. Barry, en azından kısmen üniversite öğrencisi olarak kabul edilmek ve bir cerrah olarak kariyer yapmak için hem kamusal hem de özel hayatta bir erkek olarak yaşadı. Barry'nin doğum cinsiyeti halk ve askeri meslektaşları tarafından ancak otopsiden sonra biliniyordu. [7]
James Barry
James Miranda Steuart Barry, FRS (muhtemelen Margaret Anne Bulkley doğumlu), askeri cerrah, doktor (d. 1789–99 doğumlu, 25 Temmuz 1865'te Londra, İngiltere'de öldü). İngiliz İmparatorluğu genelinde yayınlanan Barry, İngiliz ordusundaki tıbbi standartları yeniden düzenledi. Nihai ve en yüksek rütbeli pozisyonu, 1850'lerde Kanada Eyaletindeki askeri hastanelerin genel müfettişiydi. Ölümünden sonra, Barry'nin doğumda atanan cinsiyetinin kadın olduğu bildirildi. Bu onun kimliği hakkında önemli tartışmalara yol açtı.
zamirler hakkında not: Bu makale, eril zamirlerle James Barry'den bahseder, çünkü Barry hayatı boyunca kendisinden bu şekilde bahseder.
Bu makalede kullanılan anahtar terimlerin tanımları için buraya tıklayın.
Dr. James Barry'nin fotoğrafı, c. 1840'lar.
Hayatın erken dönemi ve eğitim
James Barry ilk olarak 1809'da kayıtlara geçti. Bu, tıp okumak için Edinburgh Üniversitesi'ne (İskoçya) kaydolmasından kısa bir süre önceydi. Barry'nin Margaret Anne Bulkley'de, Mary Anne ve Cork, İrlanda'dan Jeremiah Bulkley'de 1789 civarında doğduğuna inanılır. Margaret Bulkley, James Barry ortaya çıkmadan kısa bir süre önce kayıtlardan kaybolur. Ek olarak, mektuplarının el yazısı analizi bir eşleşme olduğunu gösteriyor.
Barry'nin çocukluğuyla ilgili belirsiz ve bazen çelişkili ifadeleri, doğumdaki kimliğiyle ilgili soruları da gündeme getirdi. Örneğin, doğum tarihine tutarsız göndermeler yaptı.
Barry, Edinburgh Üniversitesi'nde eğitimine başladığında, sadece erkekler kabul edildi. Birçoğu, Barry'nin bu yüzden erkek kimliğine büründüğüne inanıyor. Barry, 1812'de bir Tıp Doktoru ile mezun oldu ve femoral fıtıklar (yaşlı kadınlarda daha sık görülen daha az yaygın bir fıtık türü) üzerine bir final tezi sundu. Daha sonra Londra'ya döndü ve daha fazla cerrahi ve anatomi dersi aldı. Bunlar o zamanlar nispeten yeni alanlardı. Barry, 1813'ün başlarında Londra'daki Kraliyet Cerrahlar Koleji'ne kabul edildi.
Diğer kanıt tarihçileri, Bulkley'i Barry'ye bağlamak için alıntı yaptılar.– James Barry adında bir Kraliyet Akademisi sanatçısı muhtemelen Margaret'in amcasıydı. Genç akrabasını Venezüellalı devrimci General Francisco de Miranda ve David Steuart Erskine, Lord Buchan ile tanıştırdı. Bu bağlantılar, hevesli doktora güvenilirlik kazandırdı. Ayrıca isimlerine ilham vermiş görünüyorlar. Sanatçı James Barry 1806'da öldü ve parası James Miranda Steuart Barry'nin üniversite için ödeme yapmasını mümkün kıldı. –Mary Anne Bulkley, sözde halası olarak Edinburgh'dayken Barry'ye eşlik etti. Ancak Barry bir keresinde onu annesi olarak tanıttı. -General de Miranda'ya yazdığı bir mektupta, Barry ondan Margaret Bulkley'den bahsetmemesini ister: "Lord B olarak - ne de buradaki hiç kimse Bayan Bulkley'nin Kızı hakkında bir şey bilmiyor, sevgili Generalime güveniyorum ki ne sizin ne de Doktor, herhangi bir yorumunuzdan bahsetmeyecektir. Kuzenimin arkadaşlığı ve benimle ilgilenmesi hakkında herhangi bir yazışma.”
– Margaret Bulkley bir mektupta, Barry'nin yapacağı gibi orduda hizmet etme arzusunu dile getirdi: “Kız olmasaydım asker olurdum!”
Ordu Tıp Kariyeri
James Barry, Temmuz 1813'te Ordu Tıp Kurulu sözlü sınavını geçti. Ordu kariyerine Chelsea ve Plymouth, İngiltere'deki askeri hastanelerde asistan olarak başladı. İki yıl sonra, ilk denizaşırı görevini Cape Colony'de (şimdi Güney Afrika) aldı. Bu, Britanya İmparatorluğu genelinde uzun, seçkin ve zaman zaman fırtınalı bir kariyere başladı. Barry, görevlendirildiği her yerde hijyen, sanitasyon ve tıbbi standartları iyileştirmek için mücadele etti ( Ayrıca bakınız Halk Sağlığı).
James Barry'nin yurtdışındaki ilk görevinden önce 1813 ve 1816 yılları arasında boyanmış minyatür portresi.
(Güney Afrika Tıp Dergisi/kamu malı)
Barry, 1816'da Cape Town'a geldi. 12 yıl boyunca, cerrah yardımcılığından sömürge tıp müfettişliğine, doktordan valinin evine ve birçok kamu kurumunda müfettişliğe kadar çalıştı. Mahkumların, cüzzamlıların ve akıl hastanelerindeki hastaların tedavisini iyileştirdi. Ayrıca hastalara ilaç verilmesine ilişkin düzenlemeleri de sıkılaştırdı. Reform için yaptığı baskı, asabiyet ve bürokrasiden duyduğu hoşnutsuzluk çoğu zaman başını belaya soktu. Derecesi düşürüldü, tutuklandı ve hatta bir ordu kaptanıyla bir düelloya girdi.
Cape Town'dan sonra Barry, Mauritius'ta ve ardından Jamaika'da görev aldı. Jamaika'da yaptığı reformlar, askeri kamplardaki ölümlerin sayısında düşüşe yol açtı. İlk cephe hattı askeri harekatını 1831-32'de Jamaika'daki Büyük Köle İsyanı sırasında gördü.
Bir sonraki görevi, St. Helena'da baş sağlık görevlisi (PMO) olarak oldu. Adada geçirdiği iki yıl boyunca iki kez tutuklandı. İlk tutuklama, Barry'nin bir yardımcısını bir amirinin önüne geçerek rencide etmesinden sonra gerçekleşti. Barry, bir askeri mahkemeden (askeri yargılama) sonra “bir subaya ve beyefendiye yakışmayan davranıştan” suçlu bulunmadı (Ayrıca bakınız Askeri Adalet Sistemi).
St. Helena'daki ikinci olayla ilgili çok az kayıt var. Ancak görünen o ki, Barry sağlıklı bir alay kaptanının tıbbi iznini onaylamadığında otoriteye uymayı reddettiği için tutuklandı. Barry, askeri tutuklama altında İngiltere'ye geri gönderildi. Kısa sürede suçlamalardan aklandı.
Kariyerine Batı Hint Adaları'nda devam etti ve Trinidad PMO'suna gitti. İngiltere'deki bir hastalıktan kurtulduktan sonra Barry, bu kez Malta'da bir kez daha PMO oldu. Ondan sonra Korfu'daki hastanelerin genel müfettiş yardımcısıydı. Kırım Savaşı sırasında Barry, Korfu'da yaralı askerler için bir hastane kurdu.
Kanada'daki Askeri Hastaneler Genel Müfettişi
1857'de James Barry, Kanada Eyaletine gönderildi. 3 Kasım'da Montreal'e geldi. Kanada'da, ordudaki sağlık görevlileri için en yüksek rütbeye ulaştı: askeri hastanelerin genel müfettişi. Şimdi muhtemelen altmışlı yaşlarının ortalarındaydı. Kariyerinin ilk 45 yılını sıcak iklimlerde geçiren Barry, bu paylaşımın "tropiklerde bu kadar uzun bir süre kaldıktan sonra kendimi serinletmek ve serinlemek için" olduğunu belirtti. sıcak ülkeler." Bu, kendisini sık sık içinde bulduğu belaya bir göndermeydi. Hastanelerin genel müfettişi olarak Barry, Montreal, Quebec City, Toronto ve Kingston'daki kışlaları ve hastaneleri denetledi. Daha önceki görevlerinde yaptığı gibi, ordudaki sağlık standartlarında reform yapmaya başladı.Kanada eyaleti [kartografik malzeme], Yayıncı: James Wyld, İngiltere, 1843. Library and Archives Canada
Barry, askerlerin diyetlerine ve tayınlarına daha fazla çeşitlilik getirdi. Personelin daha geniş bir yelpazede yemek pişirebilmesi için kışlaların yemekhanelerinde fırınlar için bastırdı. Temizlik konusunda titiz davranarak Quebec kışlalarındaki drenaj ve kanalizasyon sistemlerini iyileştirdi. Kanada'ya geldiğinde evli askerler ve eşlerinin ayrı uyku odaları yoktu. Bunun yerine, diğer askerlerle birlikte kışlada yaşadılar. Barry, 10 ya da 20 erkek arasında yaşamanın kadınlar için aşağılayıcı olduğuna ve alkolizme yol açacağına inanıyordu. Bu nedenle, ailelere mahremiyet sağlamak için evli mahalleler kurdu.
Barry, Kanada Eyaletinde geçirdiği süre boyunca Montreal'de kışı geçirdi. Gümüş çanları olan kırmızı bir kızak üzerinde kürklere sarılı olarak şehirde seyahat etmesiyle tanınırdı. Seçkin bir Montreal centilmenler kulübü olan St. James Club'a üye oldu. 1858'de Barry bronşit ve/veya grip hastalığına yakalandı. Nisan 1859'da işten geçici bir izin aldı ve o Mayıs'ta İngiltere'ye döndü.
Daha sonra Yaşam ve Ölüm
Dr. James Barry'nin yaşlılıkta bir hizmetçi ve bir köpekle çekilmiş fotoğrafı.
(Hoş Geldiniz Kütüphanesi'nin izniyle, Londra/Wellcome Images CC)
İngiltere'de, Tıp Kurulu, James Barry'nin sağlık sorunları nedeniyle hizmete uygun olmadığını ilan etti. Göreve iadeyi savundu - "Şimdi Majestelerine gönderilebileceğim dünyanın herhangi bir yerinde hizmet etmeye hazırım" - ama başarılı olmadı. Barry, kariyerinin sonunda, İngiliz ordusundaki hastanelerin en kıdemli genel müfettişiydi.
Arkadaşlarını ziyaret etmek için son bir kez Jamaika'ya döndü ve hayatının son yıllarını Londra'da yaşadı. Barry, 25 Temmuz 1865'te bir ishal salgınının kurbanı olarak öldü.
Barry daha önce vücudunu daha fazla incelemeden öldüğü kıyafetlerle gömülmesini istemişti. Ancak cenazesi bir hizmetçi tarafından defnedilmek üzere hazırlandı. Ölümünden ve gömülmesinden kısa bir süre sonra hizmetçi, hizmetlerinin ödenmediğini iddia ederek orduya başvurdu. Ayrıca ciddi bir iddiada bulundu: Cesedi düzenlerken Barry'nin “mükemmel bir kadın vücuduna” ve muhtemelen Barry'nin doğum yaptığını gösteren çatlaklara sahip olduğunu keşfetti.
Barry'nin ölüm belgesini imzalayan doktor, ölümden sonra cesedini incelememişti. Barry'yi birkaç yıldır tanıdığı için, bunu yapmadan da cesedi teşhis edebilmişti. Hizmetçi doktora Barry'nin kadın olduğu konusunda ısrar ettiğinde, Barry'nin bir hermafrodit (artık interseks olarak anılıyor) olabileceğini düşündü.
Hizmetçi, Barry'nin sırrını saklamak için para almayı umarak bu hikayeyle öne çıktı. Ancak, Barry'nin doğumda kadın olarak atandığı haberi askeri çevrelerde hızla yayıldı. Hikaye ilk olarak 14 Ağustos 1865'te bir Dublin gazetesinde yayınlandı: “Ölümü üzerine bir kadın olduğu ortaya çıktı!” Bir hafta içinde, hikaye İngiltere'deki birçok gazete tarafından ele geçirildi ve ardından dünya çapında yayıldı. Bu noktada, Barry'yi tanıyan bazı kişiler, onun her zaman bir kadın olduğundan şüphelendiklerini iddia ettiler. Diğerleri bildiklerini iddia ettiler, ancak Barry'nin isteği üzerine bunu gizli tuttular.
Bu terimler ortaya çıkmadan çok önce yaşamış olan Trans ve İkili Olmayan insanlar hakkında nasıl düşünmeli ve konuşmalıyız? Bu Kanada'nın Gizli Yaşamı bölümde bu soruyu ünlü bir askeri cerrah olan Dr. James Barry'nin hikayesi aracılığıyla araştırıyoruz. Victoria Üniversitesi'nde Transgender Çalışmaları Başkanı Dr. Aaron Devor'un yardımıyla Victoria B.C. dünyanın en büyük Transgender arşiviyle sonuçlandı. Arşivler hakkında daha fazla bilgi için uvic.ca/transgenderarchives adresini ziyaret edin.
Not: Kanada'nın Gizli Yaşamı Falen Johnson ve Leah Simone Bowen tarafından barındırılır ve yazılır ve bağımsız bir CBC orijinal podcast'idir. Kanada Ansiklopedisi.
James Barry'nin Kimliği Hakkında Tartışma
Tarihçiler ve bilim adamları, hizmetçinin Barry'nin doğumda kadın olarak atandığı iddiasını açıklamak için çeşitli teoriler önerdiler. En popüler teori, Barry'nin, kadınların yapamayacağı bir zamanda tıp eğitimi ve askeri kariyer yapmak için erkek kılığına giren bir kadın olduğudur. Olayların bu versiyonunda, Barry tıpta kadınlar için bir öncü olarak görülüyor (Ayrıca bakınız Koleksiyon: STEM'de Kadınlar). Barry, kadınların üniversitede okumasına izin verilmediği bir zamanda MD kazandı. Bazı akademisyenler Barry'yi İngiltere ve Kanada'da profesyonel olarak tıp uygulayan ilk kadın olarak görüyor. (Ayrıca bakınız 1950'ye kadar Tıp Tarihi.)
Diğer bilim adamları Barry'nin interseks olduğuna inanıyor. Bu ölümde ona eşlik eden doktor bu fikri ilk öne süren kişi oldu. Otopsi yapılmadığı ve Barry ölümünden kısa bir süre sonra gömüldüğü için, bu teoriyi destekleyecek çok az kanıt var. Hizmetçinin yanılmış veya yalan söylemiş olması ve Barry'nin cisgender bir erkek olması da mümkündür.
Barry'nin transseksüel bir erkek olduğu teorisi popüler hale geldi, ancak bu fikir tarihçiler tarafından büyük ölçüde göz ardı edildi. Bu teoriyi savunanlar, Barry'nin kendisinden erkek zamirleriyle (o/onu) bahsettiğine dikkat çekiyor. Ayrıca 50 yılını erkek olarak geçirdi ve öldükten sonra kimsenin cesedini incelememesini istedi. Barry, Cape Town'da sodomi (o zamanlar bir suç) ile suçlandığında, doğumda kadın olarak atandığını savunarak kendini savunmaya çalışmadı.
James Barry'nin kimliğinin kesin doğası hakkında bir anlaşma olmasa da ve muhtemelen asla olmayacak olsa da, başarıları açık ve iyi belgelenmiştir. Barry'nin çalışması, Kanada'da ve Britanya İmparatorluğu genelinde askeri tıbbi standartların reformunun merkezinde yer aldı.
Dr James Barry hakkındaki yeni roman, Victoria döneminin cinsiyet kimliği tartışmasını ateşledi
İngiltere'nin ilk kadın doktoru olmak için bir erkek kişiliğini benimseyen öncü Victorian Dr James Barry'nin cinsiyet kimliği hakkında bir tartışma, ödüllü yazar EJ Levy'nin Barry'nin mirasına saygısızlık etmekle suçlanmasının ardından patlak verdi. yakında çıkacak bir roman.
Levy geçen hafta Barry'nin "gerçek hikayesi" hakkında The Cape Doctor adlı bir roman sattığını duyurdu. Little, Brown tarafından çıkacak olan kitap, Barry'nin hayat hikayesini izleyecek: İrlanda'da Margaret Ann Bulkley doğdu, geleceğin doktoru 20 yaşında Barry oldu ve bir erkek olarak tıp okumak için Edinburgh'a gitti. Barry mezun olduktan sonra orduya katıldı, askeri cerrah olarak Cape Town, St Helena ve Trinidad ve Tobago'yu kapsayan seçkin bir kariyerin başlangıcı. 1865'te Barry dizanteri ile İngiltere'ye döndü ve öldü. Bir hizmetçi, ölümünden sonra doktorun biyolojik cinsiyetini keşfetti.
Flannery O'Connor ödülünün sahibi Levy, Barry'yi “zamanımızın, tüm zamanların bir kahramanı” olarak tanımlayarak romanının haberini duyurduğunda, diğer yazarlar, Levy'nin Barry'ye “o” olarak atıfta bulunmasını sorgulamaya başladı. Levy'ye şunları söyleyen Celeste Ng: “Çoğu kişi size Barry'nin kendi zamirlerini kullandığını ve istediğini söylese de, şimdi onun zamirlerini Barry için kullandığını görüyorum. Umarım siz ve L,B bu endişeleri dinler ve dikkate alırsınız."
Transseksüel performans şairi Jay Hulme, Levy'nin pozisyonunu "iğrenç" olarak nitelendirirken, yazar Alexandra Erin tweet attı: "Kendisini bir erkek olarak sınıflandırdı, bir erkek olarak yaşadı, bir erkek olarak öldü ve bir erkek olarak gömülmeyi tercih ederdi. Yoruma yer yok."
Kendini queer olarak tanımlayan Levy, romanda kadın zamirlerini kullanmasını savunmuştur. "Ölümde, hayatta olduğu gibi, Dr Barry tartışmalara yol açıyor, ancak bir şey açık: O, basit cinsiyet kategorilerini reddetti. Ben de romanımda öyle” diye Twitter'da yazdı. “Barry'yi kendisi olarak tanımlayan biyografi yazarları gibi, tarihsel gerçeklerden çalışıyorum… Yıllarca okudum ve araştırdım. Barry'nin trans olduğu konusunda ısrar etmek karmaşık tarihi çarpıtıyor… Barry'nin kendini trans olarak gördüğüne dair hiçbir kanıt yok [a] bir asker, doktor olmak için [a] bir erkek olarak giyindi… Vücudunun değişen okumaları, romanımın uğraştığı şey. Onu biyografi yazarlarının yaptığı gibi kullanıyorum.”
Neo-/Victorian Biographilia ve James Miranda Barry: A Study in Transgender and Transgenre kitaplarının yazarı Cardiff Üniversitesi profesörü Ann Heilmann, Patricia Duncker'ın 1999 tarihli romanı James olmak üzere Barry'nin cinsiyet kimliğinin son 150 yılda yazarlar tarafından ezici bir çoğunlukla kadın olarak çerçevelendiğini söyledi. Miranda Barry ve Rachel Holmes'un 2002 biyografisi Dr James Barry'nin Gizli Yaşamı.
Heilmann, Barry'nin erkek "hissettiğine" inandığını söyledi ve ekledi: "Fakat daha önceki kadınlık yıllarında (20 yaşında kimliğini değiştirdi) her zaman 'erkek' hissedip hissetmediğini, kim bilir? … Onun hakkında 'bildiğimiz' çoğu şey gerçekten Barry efsanesidir - yani kulaktan dolma, kurgu ve kurgudan etkilenen biyografiye dayanan kültürel olarak inşa edilmiş efsane.
Cardiff akademisyeni, Barry'nin erkek kimliğini üstlenme konusundaki ilk kararının bağımsız bir yaşam ve tıp kariyeri arzusu tarafından yönlendirilmiş olmasının mümkün olduğunu, ancak onun izleniminin “daha sonra içsel olarak erkek 'olduğu' şeklinde olduğunu söyledi. sadece dış değil) … kimlik. Bu onu günümüz şartlarında hala trans yapar ve ben gerçek hayattaki karaktere bir trans olarak yaklaştım”.
“Duyguların çok yüksek olduğunu anlasam da (trans insanların karşılaştığı zorluklar ve feminizm ile trans topluluğu arasında devam eden gerilimler ışığında anlaşılabilir bir şekilde), Barry'nin çağdaş trans düşüncesiyle o kadar kolay eşleştirilebileceğini düşünmüyorum. ”dedi. “Tabii ki her zaman translar olmuş olsa da, 18. ve 19. yüzyılın başlarındaki bir kişinin yaşadığı ve hissedilen cinsiyet kimliği, çağdaş kimlik politikamızdan çok farklı olurdu.”
Holmes, Barry için kadın zamirlerinin kullanılmasının "gerçekten oldukça saygısız" olduğunu söyledi.
“Genç bir feminist olarak, doktora araştırmasına dayanan bu kitabı yazmaya başladığımda, kadın kıyafetleri giyerek doktor olamadığı için ün ve servet arayışı içinde çapraz giyinen bir kadının hikayesini yazdığımı sanıyordum. etekler. Durumun hiç de öyle olmadığını araştırmaya başladığımda çok çabuk etkilendim” dedi.
Holmes'un biyografisi, Barry'yi, NHS'nin genetik olarak erkek olan, ancak cinsel organları kadın veya erkek ile kadın arasında bir yerde görünen bir çocuğu tanımlamak olarak tanımladığı androjen duyarsızlık sendromuna sahip olarak tanımlar.
“Barry'nin ASS'ye sahip olduğu ve şimdi etkili bir şekilde trans kişi olacağı çok açık. Dile ya da bilime sahip değildi, ama onu arıyordu, ”dedi Holmes. "Bu, tüm hayatı boyunca bu kimlik için savaşan ve kendisinin iki taraf arasında olduğunu anlayan biri."
&aposThe Perfect Gentleman&apos, Patricia Duncker'ın &aposJames Miranda Barry&apos adlı romanına mükemmel bir kontrpuan oluşturan kısa bir kitaptır. Her ikisi de aynı olağanüstü doktorla ilgilidir. Romandan farklı olarak, bu biyografi James Miranda Barry'nin erken yaşamı veya duygusal bağlantıları hakkında spekülasyon yapmıyor, kariyerine odaklanıyor. Bunun etkileyiciliği romanda ortaya çıksa da, &aposThe Perfect Gentleman&apos'da daha da güçlü bir şekilde sunulmaktadır. Barry, tıptaki zamanının şaşırtıcı bir şekilde ilerisindeydi. 'Mükemmel Beyefendi', Patricia Duncker'ın 'James Miranda Barry' romanına mükemmel bir kontrpuan oluşturan kısa bir kitaptır. Her ikisi de aynı olağanüstü doktorla ilgilidir. Romandan farklı olarak, bu biyografi James Miranda Barry'nin erken yaşamı veya duygusal bağlantıları hakkında spekülasyon yapmıyor, kariyerine odaklanıyor. Bunun etkileyiciliği romanda ortaya çıksa da, 'Mükemmel Beyefendi'de daha da güçlü bir şekilde sunulur. Barry, tıbbi açıdan zamanının şaşırtıcı bir şekilde ilerisindeydi, mahkûmların ve akıl hastalarının tedavisine ilişkin şefkatli görüşlerinden bahsetmiyorum bile. Rose, Barry'nin uzlaşmaz, çoğu zaman beceriksiz bürokrasiyle bitmek bilmeyen savaşlarını göstermek için yazışmalardan bolca alıntı yapıyor. Çalıştığı her yerde büyük bir fark yaratan, inanılmaz derecede cesur, uzlaşmaz ve takdire şayan bir figür olarak karşımıza çıkıyor.
Bir kenara, Barry'yi bir erkek olarak yaşadığı için erkek zamirleriyle anmak bir şekilde daha saygılı görünüyor. Rose'un baştan sona yaptığı gibi kadın zamirlerini dayatmak Barry'nin seçtiği hayatı yansıtmıyor gibi görünüyor. Ne roman ne de biyografi bu olasılıktan açıkça bahsetmese de, Barry'nin trans erkek olması imkansız görünmüyor. İlginç bir şekilde, romanda Barry'nin kadın olarak doğduğunu bilenler bile erkek zamirlerini kullanıyor. Barry'nin annesi, Barry erkek olarak görünmeye başlamadan önce bile bunu yapar.
Bu kitapta özellikle büyüleyici bulduğum, kışkırtıcı derecede kısa bir anekdot, Barry'nin Florence Nightingale ile görüşmesiyle ilgili. Şaşırtıcı bir şekilde ortak noktaları varmış gibi görünse de, ikisi hiç anlaşamadı. Her ikisi de hayatlarını tıbbi tesislerin, özellikle askeri hastanelerin iyileştirilmesine ve reformuna adadı. Her ikisi de her şeyden önce hijyen ihtiyacını ve hastalar için şefkatli bakımı vurguladı. Ve her ikisi de tamamen erkek egemen bir ortamda kadındı. Amaçlarına ulaşmak için izledikleri yolları karşılaştırmak büyüleyici. Hatta cinsiyetçilikle uğraşmaya çalışan kadınların klişeleşmiş erkeksi veya kadınsı özelliklerini vurgulayarak karşılaştıkları farklı zorlukları örneklendirmek için bile alınabilirler. Görünen o ki, Florence Nightingale, tarihin daha fazlasını başarmış olarak hatırladığı kişiydi, ancak Barry de şaşırtıcı şeyler başardı.
Romanda olduğu gibi Barry'yi büyüleyici ve sempatik bir karakter olarak buldum. Rose, Barry'nin olası ilişkileri hakkında çok fazla spekülasyona kapılmamayı başarır ve kendisini büyük ölçüde Barry'nin hatırı sayılır bir yalnızlık yaşamış olması gerektiği şeklindeki makul yorumla sınırlandırır. Cinsiyet konusunu bir kenara bıraksak bile, Barry'nin profesyonel tutumları ve inançları onu bir ikonoklast haline getirdi. Hastalar arasında çok popüler olmasına rağmen, üstleri ve meslektaşları onu zor bulma eğilimindeydi. 'Mükemmel Bir Beyefendi'yi okumak, 'James Miranda Barry' romanına, Alice'de onun için yazılan roman gibi bir sırdaş ve arkadaş eksikliğinin beni Barry için üzdüğüne dair görüşümü pekiştirdi. Tabii ki, hayatının büyük bir kısmı tamamen gizemli kalıyor, bu yüzden böyle bir kişi veya kişiler olabilir. Bir yandan geçmişi ve özel hayatı hakkında daha çok şey öğrenmek isterdim ama diğer yandan bu onun anısına kaba geliyor. Rose'un kitabından, Barry'nin tıbbi kariyerini ve insanlık için yaptığı iyiliği hayatında her şeyden önemli olarak gördüğü açıktır. Bu, şehvetli spekülasyonlardan ziyade, kesinlikle onun mirası olmalıdır.
Yine de bu kitabın merak etmeme neden olduğu şey, kadınlık meslekleri icra etmenin önünde bir engel iken, başka kaç kadının erkek olarak geçtiğidir. Barry hayatı boyunca bunu başardı, müthiş zekası ve mutlak yetkinliği görünüşte çok küçük boy ve kadınsı görünümleri telafi ediyor. Elbette sadece o değil miydi? Tam olarak kim olduklarını bilmesek de, pek çok kadının erkeklerin elinde olan mesleklere sızmayı başardığını düşünmek isterim. İki yüz yıl önce doğmuş olma şansım olsaydı, eminim ki bir şans verirdim. . daha fazla
Kitabın başlangıcını (Barry'nin tıp fakültesindeki ilk yılları) ve kitabın sonunu (Barry'nin cinsel kimliği hakkında derinlemesine bir tartışma) çok sıkıcı buldum. Yine de kitabın ortasından çok keyif aldım - Barry'nin Cape Town, St. Helena, Batı Hint Adaları ve Korfu'daki yaşamını ve kariyerini tartışırken.
Büyük insani eğilimleri olan, inanılmaz derecede iyi bir doktor ve yöneticiydi. Toplumun en alt tabakasındakilere - fahişelere, mahkumlara ve cüzamlılara ve ayrıca daha fazlasına önem verirdi. Kitabın başlangıcını (Barry'nin tıp fakültesindeki ilk yılları) ve kitabın sonunu (derinlemesine bir Barry'nin cinsel kimliği hakkında tartışma) çok sıkıcı. Yine de kitabın ortasından çok keyif aldım - Barry'nin Cape Town, St. Helena, Batı Hint Adaları ve Korfu'daki yaşamını ve kariyerini tartışırken.
Büyük insani eğilimleri olan, inanılmaz derecede iyi bir doktor ve yöneticiydi. Fahişeler, mahkûmlar ve cüzamlılar gibi toplumun en alt tabakasındakilere ve ayrıca daha yüksek rütbeli müşterileri ile ilgilendi ve daha iyi koşullara ve iyi tıbbi tedaviye erişimlerini iyileştirmek için yorulmadan çalıştı. Aynı zamanda harika bir cerrahtı - Cape Town'da kesinlikle akıllara durgunluk veren belirli bir operasyon gerçekleştiriyordu ve bir doktor olarak yaptığı araştırmalar da büyüleyiciydi.
Bu kitaba, erkek kılığına giren ve doktor olarak çalışan 19. yüzyıl kadınının fenomeniyle ilgilendiğim için başladım. Kitabın sonunda cinsel kimliğini neredeyse alakasız buldum - bir doktor olarak başarılarının inanılmaz hikayeleriyle dolup taştı.
Burada Barry'den bir erkek olarak bahsediyorum çünkü kitabın sonuna geldikten sonra ve tüm varsayımlara rağmen, onun cinselliğinin hala kanıtlanmaktan uzak olduğunu hissediyorum - erkek, kadın veya ikisi arasında.
Her şeyden önce harika bir doktor hakkında iyi bir okuma oldu. . daha fazla
Bu inceleme spoiler içerdiği için gizlenmiştir. Görüntülemek için buraya tıklayın. İçindeki "şaşırtıcı sır", James Barry'nin bir hermafrodit ya da belki bir kadın olmasıydı. Bu vahiy, bu öncü Viktorya dönemi cerrahının oldukça standart bir biyografisinin sonunda geliyor. Barry, cinsiyetiyle ilgili soruların ötesinde ilgi çekiciydi - önemli tıbbi reformlar için yorulmadan kampanya yürüttü ve yeni tıbbi prosedürler geliştirdi. Yoksulların ve ihmal edilenlerin savunucusu olan Barry, orduda olduğu kadar birkaç kolonide de çalıştı ve önemli bir konuma yükseldi. Barry bir nottu Buradaki "şaşırtıcı sır", James Barry'nin bir hermafrodit ya da belki bir kadın olmasıydı. Bu vahiy, bu öncü Viktorya dönemi cerrahının oldukça standart bir biyografisinin sonunda geliyor. Barry, cinsiyetiyle ilgili soruların ötesinde ilgi çekiciydi - önemli tıbbi reformlar için yorulmadan kampanya yürüttü ve yeni tıbbi prosedürler geliştirdi. Yoksulların ve ihmal edilenlerin savunucusu olan Barry, orduda olduğu kadar birkaç kolonide de çalıştı ve önemli bir konuma yükseldi. Barry, dar pantolonlar, kırmızı yüksek topuklu ayakkabılar, işlemeli gömlekler ve kadife ceketler giydiği için zamanının tanınmış bir züppesiydi. His lifestyle gave rise to the swirl of rumors that surrounded his life and continued long after his death.
Unfortunately, this biography is not as fascinating as the title implies. Holmes' style is a bit academic, and her construction of the case that Barry was a hermaphrodite rather labored. Barry's gender is one of those issues that will exasperatingly probably never be settled, as others have argued that Barry was a woman.
When I started reading this biography, it didn&apost really hold my attention. This is no reflection on the writing, which is very good, but rather that I&aposd already read &aposThe Perfect Gentleman&apos by June Rose, also a biography of Dr James Barry. Until three-quarters of the way through Holmes&apos biography, it is quite a straightforward account of Dr Barry&aposs life and accomplishments interesting, but not new to me. What this biography adds, and takes it up to four stars, is the last sixty pages. &aposThe Perf When I started reading this biography, it didn't really hold my attention. This is no reflection on the writing, which is very good, but rather that I'd already read 'The Perfect Gentleman' by June Rose, also a biography of Dr James Barry. Until three-quarters of the way through Holmes' biography, it is quite a straightforward account of Dr Barry's life and accomplishments interesting, but not new to me. What this biography adds, and takes it up to four stars, is the last sixty pages. 'The Perfect Gentleman' treats Dr Barry as unequivocally female and expresses sorrow at the lonely life 'she' must have had as a consequence of this deception. By contrast, 'The Secret Life of Dr James Barry', written 25 years later, engages with the difficulty of assigning Dr James Barry a sex, a gender, and appropriate pronouns. I really appreciated this discussion, as the use of 'she' and 'her' in 'The Perfect Gentleman' troubled me (as I mentioned in my review). Holmes devotes time to views of gender, sex, and intersexuality at the time Dr James Barry lived, relating this to Barry's medical degree thesis on hernia. I found this section fascinating and felt that it struck the right note. These particular examples stood out:
'The telling of James Barry's story is a struggle with pronouns, just as Barry's life was a struggle with pronouns. How limited English seems in allowing us only a male 'he', a female 'she', or a dehumanising, debasing 'it'.'
'The view of men and women as divided by an uncrossable binary division is a very twentieth century conceit, inherited from the Victorians, who were great lovers of organising their culture- and other people- around binary divisions and rigid classifications.'
'What I quickly discovered was that Barry himself did not seem to think that his sex was the most important thing about his own life. James Barry was much more than the sum of his physical parts. His body conditioned his experiences, but it did not finally determine who he was or what he achieved.'
'The secret of Barry's success in presenting himself to the world as a man lay in his knowledge that gender was a matter of entitlement: Barry acted this entitlement in every gesture. '
In addition, the final pages comment on the obsession, even now, of reducing Barry's sex to male or female, as if this will reveal the essential truth about him. This part is too long to quote, but excellently articulated. Holmes correctly, to my mind, feels some discomfort with this rather prurient endeavour, which says much more about current prejudices around sex and gender than anything else.
Considering that the book concludes in this way, I find some ironic amusement in the jacket design. For a start, it is pink, which seems to imply a rather more binary view of Barry's sex. Moreover, one of the cover quotes (from the Daily Express) describes the book as, 'Thrillingly romantic'. I could have allowed capital-r Romantic, given that was a cultural tendency of the time that Barry to some extent reflected. But to call Barry's life 'romantic' seems extraordinary, given that the evidence strongly suggests he was single throughout his life. Perhaps I am being unduly sensitive, however that quote reminds me of the constant definition and description of feminine persons in relation to their romantic associations. Use of this word seems especially unfair in Barry's case, given the staggering achievements of his medical career. His life deserves to be described as inspiring, impressive, and ground-breaking, not romantic. The other blurb quotes strike the former note, making the Express one seem all the more jarring. After reading 'The Secret Life of Dr James Barry', I appreciate and sympathise with him more than ever. What a hero. . daha fazla
‘Female husbands’: the secret lives of 18th-century transgender pioneers
A respected tavernkeeper who served thirsty locals for decades. A hardworking dockhand. A skilled hunter, teacher and writer. All of these diverse characters had one thing in common: they were known as ‘female husbands’. Jen Manion introduces the pioneering transgender individuals who challenged social norms.
Bu yarışma artık kapanmıştır
Published: February 1, 2021 at 5:00 pm
The transgender rights movement has achieved widespread visibility and recognition in the past decade. For some people, this issue seems very new and modern – a 21st-century development. They reminisce of earlier times, perhaps their own childhoods, when most people accepted the distinct expectations and opportunities outlined for boys and girls. In hindsight, the movements for women’s rights or gay and lesbian equality seem modest in their critique of gender: none demanded the eradication of the distinction between men and women in public spaces, an ability to change one’s sex legally or medically, or a shift away from gendered language towards gender-neutral terms such as ‘they’.
From this perspective, the demands of the transgender rights movement seem novel, as if the emergence of the community itself was triggered by the dawn of a new century and little else. But exploring the history of ‘transing’ gender shows us that nothing could be further from the truth. While the transgender community in recent years has somewhat coalesced around a certain set of experiences, concerns and language, an exploration of historical instances of transing reveals that people took a wide range of paths in challenging gender.
One particular branch that caught my eye as I began researching this topic many years ago was a group of people called ‘female husbands’. This term was used to describe someone who was assigned female at birth, transed genders, lived as a man and married a woman. The phrase was used first in the UK in 1746, circulating throughout the UK and the US during the 19th century, then fading from prominent usage in the early years of the 20th century. The turn of the 21st century has been designated the ‘transgender tipping point’, in part due to highly visible trans women celebrities such as Laverne Cox and Caitlyn Jenner. Turn back the clock to the 18th and 19th centuries, though, and we find an era that belonged to female husbands such as Charles Hamilton, James Howe, James Allen and Joseph Lobdell. But who were they – and why should we care?
Hamilton, Howe, Allen and Lobdell each grew up poor and learned to scrape together a living to support themself, even in their youth. Each found love at least once in their life. For some, it was fleeting, as unsuspecting lovers rejected them for their difference. For others, the spark of love led to marriages lasting 20 years or more. Most of them were known only as men, the origins of their assigned sex undetected by neighbours and co-workers for decades. Some embraced nonbinary genders, moving between expressions of manhood and womanhood as required by desire or circumstance. All were described as ‘female husbands’ by reporters and publishers seeking to attract readers with enticing and original stories.
In the writing of their lives, I decided to embrace the newly popular and increasingly accepted pronoun singular ‘they’ when referring to husbands in the third person. This was a difficult decision, inspired by dozens of conversations with students and colleagues about the merits and pitfalls. ‘They’ seemed the perfect way to honour these extraordinary lives that never fit neatly into the box of ‘man’ or ‘woman’, and will make the past legible and relatable to contemporary transgender and nonbinary readers – a group that has long been denied a history of their own.
English playwright and novelist Henry Fielding first popularised the phrase ‘female husband’ in reference to someone assigned female who lived as a man and married a woman. His fictionalised essay ‘The Female Husband’ (1746) was based on the real case of the charismatic mountebank Charles Hamilton and their bride, Mary Price.
We can only speculate as to what drew the pair together in the first place. Charles was affable, charming and outgoing, living a life mostly on the road. Mary proved herself to be confident, strong and assertive. She was probably bored living with her aunt, who rented rooms for extra income – which is how the travelling quack doctor came into her life in the first place.
But the excitement and anticipation of young love was short-lived. After about two months of marriage in 1746, Mary decided that she did not want to be with Charles. It may have been that she realised for the first time that her husband was no ordinary man at least, that is what she told authorities.
We know this from records drawn up in Glastonbury, about six miles from Mary’s home in Wells. The court there charged Charles with vagrancy, a category of crime that was vague and flexible, and often used in cases in which the transgression was highly subjective, concerning morals and norms. The judge found Charles guilty of fraud and declared them “an uncommon, notorious cheat”. They were sentenced to six months of hard labour in prison and public whipping in the four different towns in which Charles was known to have lived: Taunton, Glastonbury, Wells and Shepton Mallet. The punishment was quite severe, especially because the court struggled to even determine which law Charles had actually violated. But the ruling sent a strong message: transing gender and marrying a woman would be met with swift and severe punishment.
Denying difference
News of such punishments, however, did not deter others from transing gender. James Howe ran the White Horse Tavern in the Poplar district of London’s East End with their wife, Mary, for more than 20 years from around 1740. Both James and Mary had grown up poor, and were put out to work by their families as teenagers. They worked on their feet at physically demanding labour every day at the bar – and, probably, most days of their lives. Only by grit, sacrifice, collaboration, consistency and some luck did they manage to build a successful business. They worked, paid taxes, went to church, donated to the needy, and saved some money for the unpredictable future. Life was good – far better than either expected, given the hardship and turmoil that marked their early years. James and Mary found love, companionship and security in each other, working side by side for their more than 30 years of marriage.
Mary had known James as a child, when the latter had lived in society as a girl. Together, in 1732 they decided that James would trans gender and live as a man so that they could marry and live together as a married couple. Mary knew exactly what she was getting into. Who knows – maybe it was even her idea? So much is said about those who visibly reject gender norms and live as men so little is said and known about the women who love them, live with them, and in many ways enable their gender to be socially legible.
Mary’s name is not mentioned in the popular magazine and newspaper articles that circulated about the couple for more than a century, from 1766 into the 1880s. While the female husbands were deemed so remarkable as to merit a new category to describe them, their wives were offered no such importance. Rather, they were often viewed as ‘normal’ or ‘straight’ women who were victims of circumstance or got swept away and deceived by one particular man. But there is no denying their queerness – especially for someone like Mary who chose to marry a female husband.
And yet sometimes circumstances required female wives to do just that: deny their difference and claim that they didn’t even know that their husbands weren’t male. In 1829, James Allen lay dead on a table at St Thomas Hospital, as the senior medical student, John Martin, undertook an autopsy. Martin declared Allen dead upon arrival, and determined the cause of death as blunt trauma to the head, reporting, “the whole of the bones of the skull were fractured”. Unexpectedly for all involved, Martin had more to report, declaring: “the dead is a woman”.
Though Martin reported his news rather matter-of-factly, the room was filled with those who knew James Allen to be a man: co-workers, boss, neighbours. Even the coroner, Thomas Shelton, had to reckon with the conflict: the marriage certificate declared James a legally married man, whereas Martin had created a medical document that designated them a woman.
Shelton was a lawyer, not a medical man. His work as coroner was about making sure that cause of death was properly designated, and holding appropriate parties accountable in the event of murder, negligence or other wrongful death. In this case, Shelton believed that a marriage certificate carried more weight than a medical report. He declared: “I considered it impossible for him to be a woman, as he had a wife.” While others were flabbergasted at the development, and reporters began using feminine pronouns in reference to Allen, Shelton stood fast in his view of Allen’s manhood.
Gender and danger
For those assigned female at birth, living as a man was never without risk for some, it was filled with hardship and danger. Such was the case for Joseph Lobdell, a hardworking and resourceful person who grew up in Westerlo, New York state, outside Albany. Lobdell had considerable responsibility in their family from a young age, working on the farm, tending the animals and hunting game in the surrounding woods.
As someone who was perceived as a young woman, Lobdell was celebrated for their devotion and many talents, including a knack for hunting, farming, reading, writing and teaching. In Lobdell’s 1855 memoir of these early years, The Female Hunter of Delaware and Sullivan Counties, NY, they complain of the hardship of supporting a family on the wages available to women. They were confident that they could do any work that a man did, and set off to do so – now presenting fully as male.
This decision marked a new course in their life – one that was filled with many new experiences, feelings of visibility and recognition in their manhood, and many feelings of erasure and hurt in the face of hostility. Indeed, across the course of decades, Lobdell would have their gender challenged repeatedly in the court of law, the court of public opinion and, finally, at the behest of their birth family, who had them declared insane and institutionalised on account of their gender in 1879. Their wife of nearly 20 years, Marie Louise Perry, was even misled into believing that Joseph had died Joseph’s brother, James, circulated a false newspaper obituary, and it took Marie nearly a year to discover the truth. Such was the cruelty with which family members and mental-health officials often treated those who transed gender in the late-19th-century United States.
We know about female husbands and their wives only because newspapers in both the UK and the US took great interest in printing stories about them. Female husbands usually became known to local media in times of crisis or duress, often arrest or death. The stories focus on tragedy and hardship. Some of them, especially the accounts about Lobdell, are heartbreaking.
Listen: Angela Steidele explores the life of 19th-century gay pioneer Anne Lister
Charles Hamilton, James Howe, James Allen and Joseph Lobdell are just four people who earned the label ‘female husband’ in the press in the 18th and 19th centuries. Assigned female at birth, they transed gender to live as men and marry women, long before the term ‘transgender’ was coined or the development of treatments and surgeries that enabled people to physically change their sex.
Their partners – long overlooked by writers, readers, and historians alike – were crucial to their happiness and social respectability. In countless ways, these legal marriages to queer wives affirmed and stabilised the gender of female husbands. Together, these couples carved out lives for themselves that were never easy, filled with uncertainty and risk – but, for most of the pairs, they couldn’t imagine an alternative.
Jen Manion is associate professor of history at Amherst College, Massachusetts. Their new book is Female Husbands: A Trans History (Cambridge University Press, March 2020)
This article was taken from issue 21 of BBC World Histories magazine
A Forthcoming Book About Trans Surgeon Dr. James Barry Has Sparked An Online Controversy
Uproar over a recently acquired work of historical fiction has provoked new conversations about the importance of #OwnVoices trans storytelling, or stories about trans people written by trans authors. Çarşamba günü, Love, In Theory author E.J. Levy announced the sale of The Cape Doctor, a historical novel about Irish surgeon Dr. James Miranda Barry, a trans man, to Little, Brown. Although the book is fiction, The Cape Doctor is about Dr. Barry, who was a very real person who lived and died in the 19th century — and Levy's presumed treatment of his story has left a bad taste in many mouths.
Assigned female at his birth in the late 18th century, James Miranda Steuart Barry lived as a man for more than 50 years, from his late teens or early twenties until the time of his death in 1865. He was a close friend of the South African Governor Lord Charles Somerset, and was rumored to have been his lover. When the time of his death drew near, Barry instructed those close to him to bury him as he died, without undressing him or performing any sort of examination. Those wishes were ignored, and Barry's genitals were exposed by the woman tasked with preparing his body for burial. Regardless of the gender assigned to Barry at birth, Dr. Barry's personal letters never use female pronouns — In fact, he referred to himself as "a gentleman." As historian EE Ottoman points out in his biography of the surgeon, "James Barry wanted to be seen as a man of understanding and I say we give it to him."
The copy in the announcement of Levy's forthcoming novel has led critics to believe that it uses Barry's genitalia, and the violation of his will to reveal them, to drive its narrative. If that is the case, the novel is already inherently problematic in its approach to Barry's life and legacy. Olarak The Girl from Everywhere author Heidi Heilig points out, "the BIG REVEAL OF GENITALS is frequently used as a SHOCKING TWIST in fiction featuring trans folks," and "it is ALSO frequently cited as a reason for TRANS PANIC VIOLENCE AND MURDERS in reality!"
Not only that, but The Cape Doctor also appears to misgender Barry, presenting him as a cisgender woman — hence the word "homosexual" in quotes — who disguised herself as a man in order to pursue a career in medicine. In an email to Bustle, Levy said that her novel "does Olumsuz 'use female pronouns' to refer to Dr. Barry for the most part in my novel, Barry is referred to variously as he, she, and most often, as I."
In a statement provided to Bustle following the publication of this article, Little, Brown Publisher Reagan Arthur wrote:
Despite evidence that Barry used male pronouns to refer to himself, Levy used "she" in tweets on Wednesday and Thursday, claiming that Barry was "a heroine for our time" who "refused facile gender categories." The author previously shared a link to a New York Times op-ed by Elinor Burkett, who used the space she was given to misgender and deadname Caitlyn Jenner, and to claim that trans women "stake their claim to dignity as transgender people by trampling on mine as a woman." Writing on Twitter in 2015, Levy called the piece a "Smart essay on why transgender performance unsettles many feminists."
This is not the first time that Barry has been misgendered in the media. A 2011 novel presents the surgeon as someone whose "greatest achievement of all had been to 'pass' for a man for more than fifty years," and the subtitle for a 2016 biography of the man called him "A Woman Ahead of Her Time." In its profile of the doctor, The History Channel uses female pronouns when discussing Barry's early life. In 2016, The Favorite actress Rachel Weisz was tapped to play Barry in a biopic tentatively titled Secret Life of Dr. James Miranda Barry — a move smacking of the same kind of misguidance that led to Scarlett Johansson's casting as trans man Tex Gill. Johansson quit the starring role after protests from the trans community. The last update for the Barry film is dated Aug. 28, 2017, so it's possible the film has not moved forward in that time.
Casting cisgender women to play trans men, such as in Erkekler Ağlamaz ve Albert Nobbs, or cisgender men to play trans women, as in Dallas Buyers Club veDanimarkalı Kız, merely reinforces the idea that trans men are simply butch women, or that trans women are just men in dresses. In the same way, recasting Barry and Gill as female pioneers erases their already rarely seen identities as trans men.
There's another layer present when talking about this kind of media representation and erasure in the lives of Barry, Gill, and people like them. James Miranda Barry and Dante "Tex" Gill were real men, who breathed, loved, thought, lived, and died. Neither of them was, as Levy described Barry on Thursday, "a dazzling character." As literary agent ZR Ellor wrote in a tweet that same day, "There are so many women in medicine whose stories have never been told. If you want to write about a 19th century female doctor, [you can] take your pick."
The controversy also exposes the culture that allowed The Cape Doctor to land a publishing contract in the first place. In an email to Bustle, YA author Ray Stoeve explained how deep the problem is seated, calling out the agent, editor, and publishing team who presumably saw nothing wrong with publishing a cis author's novel that recasts a trans man as a cis woman in disguise. "The industry has similar issues when it comes to publishing writers of color, disabled writers, and other marginalized groups," Stoeve said. "Agents, editors, and publishers need to think seriously about whose stories they see as relatable, or sellable, and who they see as being qualified to tell certain stories."
These revelations about Levy's novel prompted many trans writers to tweet about their expertise, both in writing about Barry and living as a trans person. In their comment to Bustle, Stoeve says: "Why was a cis person given a contract to write a book about a trans person, in which she entirely revises his identity to suit her own interpretation, when there are plenty of trans writers and historians who could tell this story? Why didn't cis people catch the transphobic dogwhistles in her premise? People within the industry need to self-educate and help change the demographic makeup of publishing so this doesn't keep happening."
Popüler kültürde
Dutch filmmaker Marleen Gorris has begun work on a film based on Barry's life, entitled Heaven and Earth, Δ] which is set to begin shooting in the UK on December 10, 2008 before moving to Cape Town in January 2009. Set in 1825 in the Cape, the film tells of a secret love affair between Barry (played by Natascha McElhone) and Lord Charles Somerset (James Purefoy). Ε] Barry has previously been played by Anna Massey in an episode of the BBC drama-documentary A Skirt Through History. Ζ]