İstanbul'dan çıkan kedisever herkesin derdi aynı sanırım; gidilen yerde kedi bulmaya çalışıyoruz. Buraya gelmeden önce Fatih Külliyesi gibi kedi açısından Cihangir'e on basan bir yerde çalıştığım için hiç kedi görememek ben de bir travmaya yol açmış olsa gerek. Peki gerçekten yok mudur burda hiç "Felis Catus" (Az önce gözlüğümü taktığım için kendimi çok bilimsel bir havaya sokmuş bulunuyorum.Değme keyfime nolursun...). Şu Can-ova'ya geldiğimden beri şehir için de-sıkı dur-topu topu üç kedi gördüm. Hepiciği de sırım gibi,bir o kadar da vahşi idi. Asıl kedi cenneti nerde biliyor musunuz; kalelerde! Kedi bu boru mu?(Başladım gene boru demeye.Biri beni durdursun. Hem de şiddetle). Milano'da Sforzesco Kalesinin hendeği içerisinde, o da nesi ben diyeyim 3,siz deyin 5 adet kedi vardı. Bu kadarına da şükür.
Not: Yukarıdaki kedi Shingetsu-sama'nın yanılmıyorsam 3 no'lu kedisi Bıcır'dır. O değilse 1 no'lu kedi Misket'tir.Canımı yolda bulmadığım için daha fazla tahmin de bulunmak istemiyor ve iyi geceler diliyorum.
Bir de lütfen "de/da"ları ayıralım sevgili Türk genci!
Ahan da gitti bizim kulak;Bıcır 3 no'lu değil 2 no'lu kedi idi. Ama ver kulağımı geri hatırladım işte...
Öteki kulak da gitti sanırsam. Şeker kaç no'luydu? Ya anam bizde 1 tane yok sende niye bu kadar çok var ya öyy!