Nakil ihtiyacı olan birine bir verici organ verildiğinde, tıbbi personelin hızlı hareket etmesi gerekir. Genişleyen buz kristallerinin hassas dokuya zarar vermesi sadece birkaç saat sürer ve yeni organı değerlendirmek, taşımak ve implante etmek için 12 saatten daha az bir zaman aralığı bırakır.
Bu sadece hassas bir prosedürü gerçekleştirmek için muazzam bir zaman sıkıntısı yaratmakla kalmaz, aynı zamanda birçok organı transplantasyon için uygunsuz hale getirir.
Ancak yeni bir atılım, karaciğer transplantasyonu manzarasını büyük ölçüde iyileştirebilir: Bilim adamları, bir hastaya nakletmeden önce bir karaciğeri dondurulmamış koşullarda üç gün boyunca muhafaza ettiler.
Ayrıca, karaciğer tümörü olduğu ve sepsisli (bakteriyel enfeksiyon) bir hastadan geldiği ve değerlendirilmesi ve tedavi edilmesi gerektiği için nakil merkezleri tarafından yaşayamaz olarak kabul edildi. Üç günlük pencere, araştırmacıların bu eylemleri gerçekleştirmesine ve karaciğeri nakil için temizlemesine izin verdi.
Bir yıl sonra, alıcı normal karaciğer fonksiyonu ve normal bir yaşam kalitesi ile tamamen sağlıklıydı. Yaygın klinik kabulden önce daha fazla araştırma gerekli olsa da, sonuçlar gelecekte transplantasyon için uygun görülen karaciğer sayısında bir artış anlamına gelebilir.
“Son 30 yılda karaciğer naklinin başarısı, dünya çapında bir organ sıkıntısına yol açtı … mevcut organların eksikliği, transplantasyonun başarısını sınırlayan en önemli faktör olmaya devam ediyor.” bir araştırma ekibi yazar Zürih Üniversite Hastanesi’nden cerrah Pierre-Alain Clavien ve İsviçre’deki Wyss Zurich tarafından yönetildi.
“Bu ilk klinik başarı klinik araştırmalarda yeni ufuklar açıyor ve donör organların canlılığının değerlendirilmesi için 10 güne kadar uzatılmış bir zaman penceresinin yanı sıra acil ve oldukça zorlu bir ameliyatı elektif bir prosedüre dönüştürmeyi vaat ediyor.”
Not: Aşağıda organın grafik bir görüntüsü var, bu yüzden görmek istemiyorsanız daha fazla kaydırmayın.
Ekibin karaciğeri korumak için kullandığı teknik, tıp dünyasında giderek artan bir ilgi görüyor.
Buna ex situ (tesis dışı) normotermik perfüzyon denir ve prensip basittir. Bir organ steril bir ortama yerleştirilir ve normal insan vücut sıcaklığı (“normotermik”) civarında 37 santigrat derece sıcaklıkta tutulur.
Bu ortamda sürekli olarak besinler, hormonlar ve kan gibi insan vücudunun işlevlerini taklit eden sıvılarla yıkanır. 2020’de Wyss Zurich, perfüzyon teknolojilerinin etkinliğini şu şekilde kanıtladı: bir insan karaciğerinin yedi gün boyunca normal şekilde çalışmasını sağlamak vücudun dışında.
19 Mayıs 2021’de araştırmaları ileriye doğru büyük bir adım attı. Onlara, invaziv karın tümörleri ve apselerinin yanı sıra antibiyotiğe dirençli bakterilerden tekrarlayan sepsisten muzdarip 29 yaşındaki bir kadından karaciğer grefti teklif edildi.
Karaciğerin kendisi, bilinmeyen bir yapıya sahip bir tümöre sahipti ve bu, organın transplantasyon için uygun kabul edilebilmesi için tanısal bir incelemeyi gerektirebilirdi.
Diğer tarafta alıcı vardı: ileri siroz, şiddetli portal hipertansiyon ve çoklu ve tekrarlayan karaciğer kanserinden muzdarip 62 yaşında bir erkek.
Prosedürün deneysel doğası hakkında tam olarak bilgilendirildi ve riskleri kabul etti, en azından koşulları o kadar ileriydi ki, normal nakil listeleri aracılığıyla zamanında bir karaciğer nakli alma şansı sıfıra yakındı.
22 Mayıs 2021’de, donör organın kurtarılmasından sonraki dördüncü günün başında, nakil prosedürü gerçekleşti. Prosedür karmaşıktı ve mühendisler, biyologlar ve doktorlardan oluşan bir ekibin birlikte çalışmasını gerektiriyordu.
Ve bu bir başarıydı, yankı uyandıran bir şeydi: Kan akışı olmadığı bir dönemden sonra kan dokuya geri döndüğünde, reperfüzyon hasarı olarak bilinen meydana gelebilecek hasarın kesinlikle hiçbir belirtisi yoktu.
Araştırmacılar, gönüllü bir canlı donörden bir organ greftinin alınıp doğrudan alıcıya nakledildiği zaman, sonucun canlı bağışla karşılaştırılabilir olduğunu söyledi.
Gereken tek müdahale, alıcının vücudunun donör organı reddetmesini önlemek için altı hafta boyunca temel, standart immünosupresyon rejimiydi. Nakledilen karaciğer normal bir şekilde çalıştı ve hiçbir yan etki göstermedi – yaygın olan safra kanallarında reddetme veya yaralanma belirtisi yok.
Bir yıl sonra, hala iyi gidiyordu. Genel olarak, harika ve son derece umut verici bir sonuç.
“Karaciğer nakli, şu anda düzenli programın dışında acil bir prosedür olarak gerçekleştirilen en zorlu ve kaynak yoğun cerrahi prosedürlerden biri olmaya devam ettiğinden, uzun vadeli ex situ perfüzyon bu tür ameliyatların canlı bağış gibi elektif bir prosedür haline gelmesini sağlayabilir.” araştırmacılar diyor.
“Ex situ normotermik perfüzyon korunmuş bir organla bu ilk transplantasyon başarısının birçok karaciğer hastalığının tedavisinde yeni ufuklar açabileceğini düşünüyoruz.”
Araştırma şurada yayınlandı: Doğa Biyoteknolojisi.
Kaynak : https://www.sciencealert.com/a-human-liver-was-kept-outside-a-body-for-three-days-before-being-transplanted-it-worked