Bitki biyokütlesindeki karbonun bir kısmını çok uzun süre toprağa kilitlemenin bir yolu, paradoksal olarak onu yakmaktır. Yanan bitki örtüsündeki karbonun çoğu, kelimenin tam anlamıyla dumanda yükselip CO 2 'e geri dönerken, küçük bir kısmı - yaklaşık% 1 ila% 5'i kadar - toplu olarak kül ve odun kömürüne dönüşür siyah karbon veya pirojenik karbon olarak bilinir.
Bu siyah karbon, oluştuktan sonra toprakta çok uzun süre kalabilir (yarı ömür binlerce yıl olarak ölçülür) esasen inorganik element karbon olduğundan, mikroorganizmalar tarafından kolayca parçalanmaz. Bazıları hava ve / veya nehirler yoluyla göllere ve denizlere de taşınabilir ve burada daha da uzun süre çökeltilerde kilitlenebilir.
Örneğin, Forbes, Raison & Skjemstad "Karasal ve su ekosistemlerinde siyah karbonun (odun kömürü) oluşumu, dönüşümü ve taşınması", Toplam Çevre Bilimi 370 (2006), s. 190–206 ( PDF):
"BC [= siyah karbon], karasal topraklardaki OC [= organik karbon] 'un% 40'ına kadar ve% 12 ila% 31'ini oluşturabilir Derin okyanus çökeltilerindeki OC, ve topraklarda binlerce yılı aşan radyokarbon yaşlarına sahiptir. Bu nedenle, BC'nin binlerce yıl mertebesinde önemli bir yarılanma ömrüne sahip olduğu görülmektedir.Bu göreceli atalet, öngörülen <'in% 3'ünün Orman, savan ve otlak yangınları sırasında BC'ye dönüşen karbon, çok yavaş bir ciro ile küresel karbon döngüsünün önemli bir bileşeni olarak görülmelidir. "
Son yıllarda, biyokütlenin bu bağlamda genellikle biyokömür olarak bilinen, kasıtlı olarak siyah karbona dönüştürülmesine olan ilgi artmaktadır. Bu tür yapay yanma,% 50 civarında doğal yanmadan çok daha yüksek dönüşüm oranlarına ulaşabilirken, aynı anda biyokütlenin geri kalanının dönüştürülmesine izin verir. biyogaza ve / veya doğrudan enerjiye. Ortaya çıkan biyokömür daha sonra örn. çiftlik toprağına karıştırılabilir (burada su tutmayı ve pH'ı iyileştirebilir ve başka şekilde toprak kalitesini iyileştirebilir) veya potansiyel olarak çok uzun süreli depolama için okyanusa atılabilir.
Tüm bunlar biyokömür üretim çok çekici bir teklif. Neredeyse bir çevre mühendisinin hayali gerçek oluyor - negatif net CO 2 emisyon oranına sahip bir enerji santrali / biyogaz jeneratörü, hidrokarbon biyoyakıt içerisindeki hidrojeni etkin bir şekilde yakarken enerji için yakıyor karbonu - kek üzerine krema olarak - daha sonra toprak iyileştirme malzemesi olarak satılabilecek atıl bir forma dönüştürür. Elbette, her zamanki gibi yeni teknolojilerde olduğu gibi, tamamen pratik problemlerden arınmış değil, ancak umut veriyor.
Ps. Tabii ki, biyokütledeki karbonun uzun süre kilitlenebileceği başka mekanizmalar da var. Örneğin, turba bataklıklarında, ölü yosun ve diğer bitki örtüsü, düşük pH ve oksijen eksikliğinden dolayı normal olarak çürümez, aksine turba olarak birikir. Bu aynı zamanda içindeki karbonu binlerce yıl boyunca tutabilir - tabii ki hiçbir sinir bozucu insanın kazıp yakmaya gelmediğini varsayarsak.