Dayanıklılık koşusu var. Hem spor tutkunları hem de seçkin koşucular hafta sonlarını kaldırımları çarparak ve kırsal kesimden geçerek geçiriyorlar. Ultra maratonlar, triatlonlar ve engel yarışları için antrenman yapıyor ve yarışıyorlar.
Koşucular sık sık gündelik hayatın taleplerinden kaçmak, deneyimlemek için kaçtıklarını iddia ederler. özgürlükve iyi bir koşu yolu bulduklarını söyleyin. düşünmek. Ama son zamanlarda yayınlanan doktora tezi, Hava durumu ne olursa olsun, boş zamanlarında yüzlerce acı kilometreyi çalıştırarak insanları işkence etmeye iten şeyin gerçekte ne olduğunu araştırıyorum. Ve oldukça farklı bir resim çiziyor.
Araştırmam, koşmanın bir imaj yaratarak sosyal statü kazanmanın bir yolu haline geldiğini gösteriyor kişisel marka. Çoğu koşucu yalnızca kendileri ile rekabet ettiğini iddia etse de, kişisel markalarını başkalarıyla rekabet etmek için kullanırlar. Bu sadece koşular için değil, aynı zamanda rekabetçi ve bireyselleşmiş neoliberal toplumumuzdaki işler, eğitim ve hatta tarihler için rekabet için de geçerlidir. Sosyal medya ve benzeri uygulamalar StravaMilyonlarca koşucuyu birbirine bağlayan bu amaçla giderek daha fazla kullanılıyor.
Kişisel markalar da yaşamın diğer alanlarında inşa edilmiştir. Mesela yemek yap. Bir zamanlar arkadaşlarla yemek pişirmekten ve basit bir yemek yemekten zevk alabilirdik. Şimdi, trend içerikler, karmaşık yemekler ve sofistike mutfak ekipmanları birinin uzmanlığını göstermek için kullanılıyor - genellikle sosyal medyada.
Benzer şekilde, koşmak ve egzersiz yapmak kolaydı - haftada birkaç kısa ana ayırdığımız bir şey. Ancak yemek pişirmek gibi, koşmak da büyük bir endüstri tarafından desteklenmektedir. Çalıştırmak için özel bir donanıma ihtiyacınız yok; teoride çıplak ayakla koşabilirsiniz. Buna rağmen, sporun tamamında ayakkabı satan bir ayakkabı, özel eğitim kıyafetleri, koşu deneyimleri, diyet önerileri ve hatta eğitim tatili.
Bu nedenle koşmanın hem reklam hem de halk sağlığı kampanyalarında bu kadar romantikleşmesi, genellikle koşucuların kendileriyle aynı hikayeleri anlatması şaşırtıcı değildir. Koşma hakkında taleplerden özgürlük Çağdaş toplumun rekabetçi, üretken ve disiplinli olması. Bu, doğanın huzuruyla ve bir toplulukla ilgilidir. hemfikir diğerleri.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Çalışma tasarımı
Araştırmam 33 koşucularından yapılan görüşmelere ve günlük analizlerine dayanıyor. Bilim adamlarının büyük miktarlarda veri yerine derinlemesine bilgiye dayanarak “nitel araştırma” dediği şey budur. Koşucular ABD, Avustralya, Yeni Zelanda, İsveç, Danimarka, Finlandiya ve İngiltere'den geliyor. Ayrıca triatlon yarışmalarını, engelli kurs yarışlarını ziyaret ettim ve araştırmamın bir parçası olarak ultra maratona katıldım.
Dayanıklılık rayları tipik olarak ne kadar hızlı ve ne kadar uzağa kaçtıklarına sabitlenir. Koşmalarını sürekli ölçüp ölçüyorlar. Bir koşucu, spor saatine bakmadan eğlence için koşmanın ne kadar zor olduğunu söyledi. Bir koşu sırasında saatinin pilleri bittiyse, muhtemelen pes edip eve gideceğini itiraf etti. Çalışmamdaki tüm koşucular koşularlarını benzer şekilde ölçtüler ve bir tanesi dışındaki herkes yarışmalı yarışlarda yarıştı.
Ayrıca, hobilerini tanımlarken, koşucuların neoliberal düşünce ile ilişkili kavramları kullandıklarını keşfettim: verimlilik, verimlilik ve rekabet. En iyi getiriyi elde etmek için ekipmana ve eğitime “zaman ve para yatırmaktan” bahsediyorlar - daha iyi işle ilişkilendirilen ekonomik dil.
Ama neden bu? Neoliberal bir toplumda, sürekli-sabit yaşarız üretken olma baskısıverimli ve rekabetçi. Bu baskı, birçok koşucunun direnmesini imkansız hale getiriyor ve koşmalarını nasıl anladıklarını ve zevk aldıklarını değiştiriyor. Bu nedenle koşma, insanların ne kadar üretken olduklarını gösterme ve koşucuların kişisel markalarını oluşturmak ve statü için başkalarıyla rekabet etmek için başarılarını kullanmasının bir yolu olur.
Ayrıca koşucuların bunu nasıl yaptığını da araştırdım. Özgeçmişlerde veya arkadaşlık profillerinde listelenen başarıları görmek alışılmadık bir durum değil. Yönetim danışmanlığı ayrıca web siteleri Çalışanlarının katıldığı dayanıklılık yarışları hakkında. Bu, iyi bir koşucu olmak ve iyi bir danışman olmak arasında açık bir bağlantı olmamasına rağmen. Aksine, önemli olan görünüş.
Hiç kimse bizi dayanıklılık koşusunda yer almaya zorlamaz. Öte yandan, hiçbirimiz seçimlerimizde tamamen özgür değiliz. Bir toplumda veya grupta, bizi bir başkasına tercih etmeye teşvik eden idealler veya normlar vardır. Neoliberal bir toplumda, verimlilik gibi ekonomik idealler çok önemlidir.
Bu nedenle dayanıklılık koşucuları çok sayıda sebepten kaçmayı seçerken, bunlardan biri bir özgürlük hissidir, çoğu da bunu yapar çünkü koşmak onların sosyal olarak ödüllendirileceği bir şeydir.
Stres ve kaygı
Gittikçe daha fazla insan olduğunu biliyoruz. stres, endişe ve yanma, görünüşe göre iyi iş-yaşam dengesi olan toplumlarda bile. Yani bu koşu ve diğer egzersizi gösteren sayısız çalışma ile zihinsel sağlığımız için iyidir - genellikle panzehir stres, endişe ve Depresyon - daha fazlasını yapmamalı mıyız?
Şart değil. Bazıları bu kadar stresli olmamızın sebebinin, rahatlamanın ve gevşemenin ortak yollarının, koşarak, arkadaşlarla yemek yemenin, vs. rekabetçi olmuş ve biraz iş gibi. Daha fazla denge elde ettiğimizi hissetmemize rağmen, iş-yaşam dengesini işe doğru devrediyorlar.
Bu nedenle, akılda kalıcı başarılarınızı ve lezzetli yemeklerinizi bir sonraki sosyal medyada yayınladığınızda, eğlence faaliyetlerinin daha da yorucu ve endişe uyandırıcı hale gelmesine katkıda bulunabileceğinizi unutmayın.
Biz genellikle hızlı dikkat gibi uygulamaları reddetmek, kendi kendine yardım seminerleri ve neoliberal faaliyetler olarak meditasyon yapmak - üretken, uyumlu vatandaşlar yaratırken bazılarını milyonlarca insan yapmak. Koşmak tartışmasız farklı değil. Bununla birlikte, koşmanın keyfi için koşmayı başarabilirsek, kendimizi zamanlamadan ve ölçmeden, koşma elbette çok eğlenceli olabilir - ve sağlığımız için iyi.
Yazar Hakkında
Carys Egan-Wyer, Araştırmacı, Lund Üniversitesi