Zamanın birinde bir oduncuk varmış. Pek iri değildi bu oduncuk. Ancak sobaya atılacak kadar bir şey işte.
Bu oduncuk, ne zamandan beridir bilinmez, bir marangoz dükkanının bir köşesinde durup duruyordu. Dükkanın sahibi, yoksul ama neşeli, sevimli bir ihtiyarcık olan Antonio Usta idi. Antonio usta'nın bir burnu vardı ki görseniz, tıpkı bir kiraz gibi kıpkırmızıydı. Bu yüzden civardaki çocuklar ona “Kiraz Dede“ diyorlardı.
(Kitabın İçinden)