Ne tuhaf; geçen yüzyılın başında Suriye’yi işgal etmiş olan Fransızlar ülkeyi elinde tutmanın yolunun onu beş bölgeye ayırmak olduğunu düşünüyordu. Halep ve Şam’da iki devletçik kurulacaktı. Yanı başlarında bir Alevi ve bir Dürzi devleti olacaktı. Lübnan ve İskenderun Sancağı bunları tamamlayacaktı. Sanki Fransızlar Suriye için minyatür bir Sevr planı oluşturmuştu.
Aslında soruyu tersinden sormak gerek. Suudi Arabistan Türkiye olur mu?
1950 yılı. Şimdiki İslamcıların mirasçısı olduklarını iddia ettikleri Adnan Menderes Meclis’e danışmadan Kore’ye asker gönderme kararı aldı. “Amerika’yı yalnız bırakamazdık” diyerek savundu kararını. Bunun karşılığında NATO’ya dâhil olmuş, uluslararası ilişkilerde artık “büyük bir güç” olarak anılmaya başlanmıştık. Bir bedeli vardı tabii “büyük güç” olmanın.
18. yüzyılda monarşi ile yönetilmeyen iki ülke, Hollanda ve İsviçre birer respublica-cumhuriyettiler. Erken kapitalist ülkelerdir. Buna Fransa katıldı. “Üçüncü sınıf” - içinde aristokrasi ve kilise babaları dışında kalan burjuvalar, işçiler ve köylüler vardı- ayaklandı. Monarşiyi, onunla birlikte ona güç veren aristokrasi ve kilise babalarının iktidarını devirdi.
Ölümünün ardından Yeni Asya gazetesi dokuz sütuna manşet attı, “Kitabıyla Said-i Nursi ile alakalı bir tabuyu yıktı, hedef oldu ve bedel ödedi” dedi. Kimden söz ediyor? Prof. Şerif Mardin’den. Yeni Asya gazetesi kimin? Nurcuların. Peki, yazarımızın ödediği iddia edilen bedel ne? Said-i Nursi hakkında kitap yazdığı için Türkiye Bilimler Akademisi (TÜBA) üyeliğine alınmamış, o.
1970’li yıllarda “Aydınlar Ocağı” tarafından dillendirildi. Türkiye için en iyi yol mevcut “milliyetçi batıcılık” politikasından vazgeçip “Türk İslam Sentezi”ne yatay geçiş yapmaktı. Aydınlar Ocağı ülke için milliyetçi batıcılık yerine bir tür “milliyetçi dincilik” politikası öneriyordu.
Tayyip Erdoğan, 15 Temmuz seneyi devriyesine yaklaşırken ağzındaki baklayı çıkardı ve Ohal'in patronları korumak için ilan edildiğini söyleyiverdi. "Şimdi grev tehdidi olan yere Ohal'den istifade edip izin vermiyoruz" dedi. Ohal kalkmayacak, “bu iş bitene kadar sürecek"ti.
16 Temmuz’da İzmir-İstanbul yolundayız. Pazar trafiği, haliyle yoğun. Fakat karşı karşıya olduğumuz şey yoğunluktan çok ötede. İstanbul trafiği bir anlamda Karacabey’den başlıyor. Arada aşılması gereken bir büyük bir küçük şehir ve bir deniz daha var yani! Hızlı feribotlarda yer yok. “Yavaş”ında bekleme süresi bir saatin üstünde.
Olayın çıkış noktası son zamanlarda “Işıkçı” TGRT kaynaklı olarak yapılan ısrarlı Diyanet İşleri Başkanlığı eleştirisi. Son nokta koyan da yine TGRT Televizyonu. Esasını kısaca not edelim. Diyanet İşleri Başkanı Mehmet Görmez, “Camiler sadece namaz kılma mekânı değil, sosyal ve kültürel paylaşım alanları olmalıdır. Camiye gelen çocuklar ister oynasın, ister koşuştursun.
Açlık grevi 50. günü aşmıştı. İşin ciddileştiğini anlayan maaşlı yobaz faşist aktroller Nuriye ve Semih’e sosyal medya üzerinden yemek fotoğrafları gönderdi. O sırada İsrail’de cezaevinde Filistinli tutuklular da açlık grevindeydi. Cezaevi yakınlarında toplanan yobaz faşist İsrailliler kokusunun açlık grevi yapan Filistinliye gideceğini umarak mangal yaptı.
AKP nedir? Özünde bir Nakşibendi-Nurcu koalisyonu. Bu bir buçuk tarikat üzerine biraz Milli Görüş, az Necip Fazıl ekleyin, AKP elde edersiniz. Yalnız o mu? Bu dört unsurun oranları ile oynayarak MHP’ye, hatta CHP’ye de ulaşabilirsiniz. Aslında ülke siyasal tarihindeki “merkez sağ” partilerin tamamı bu formül üzerine kuruludur.
“Tüm aile için güvenli, uygun eğlenme”… Mottoları bu. “Learning” var adlarının devamında, eğitici bir kanal yani. İzleyici kitlesi çocuklar.
“İslam ülkesi” Malezya’da bir şampuan reklamı. Kadın oyuncu türbanın üzerine şampuanı dökmüş, köpürtüyor. Makyaj yerinde, yüz ifadesine bakılırsa oyuncu türbanının üzerinden köpürttüğü şampuanın verdiği hazla az sonra orgazm oldu olacak. Şampuan köpürmüş de, dinen caiz olmadığı için saç görünemiyor. Saça değmeden köpürüyor şampuan.
7 Haziran’da ortaya çıkan sonuç şiddetle önlendi ve 1 Kasım’a çıkıldı. Yerli ve emperyalist sermayenin gösterdiği tepkiler, göstermelik kaldı. 16 Nisan referandumunda ise artık çok daha keskin ve açık hale gelmiş halk tepkisinin üzerinden YSK çizmesiyle geçtiler. Dincinin dinciye yapmaya kalkıştığı darbe, halkın ne istediğinden daha önemli, daha önde.
Siyasal İslam hakkında 100 yıldan fazla zamandır ne söylenmişse çöp oldu. Ortada bir siyasal hareket değil bir ahlaksız organize çete olduğu ortaya çıktı çünkü. Komünizmle Mücadele Dernekleri'nde devlet ile Nakşi-Nurcu tarikatı arasında kurulan illegal koalisyondan beri böyle bu. Kanlı Pazar var geçmişlerinde, sol ve komünizm korkusu var, halk düşmanlığı var, kin var, kan var, cehalet var.