{ 7}
Bu kış, Büyük Göller Havzasındaki buz örtüsü alışılmadık derecede düşük seviyelerde seyretti.
Büyük Göller bu kış şimdiye kadar alışılmadık şekilde buzsuzdu. Aslında, 14 Şubat 2023 itibarıyla buz, beş tatlı su gölünün yalnızca yüzde 6,6’sını kapladı. Ulusal Okyanus ve Atmosfer İdaresi’nin (NOAA) Büyük Göller Çevresel Araştırma Laboratuvarı (GLERL) tarafından yayınlanan verilere göre bu, Şubat ortası için tipik olan yüzde 35-40’lık buz örtüsünden önemli ölçüde daha azdır.{ 6}
NOAA-20 uydusundaki Visible Infrared Imaging Radiometer Suite (VIIRS) bu görüntüyü 13 Şubat’ta aldığında, göllerdeki buz örtüsü yüzde 7 idi. Bu, uydu tabanlı kayıt tutmanın başladığı 1973’ten bu yana herhangi bir yılın bu tarihinde ölçülen en düşük buz örtüsü. Ne kadar az buz varsa, göllerin kıyı şeridini çevreliyor. Huron Gölü’nün Saginaw Körfezi’nden geçen bir buz şeridi görülebilir. Erie Gölü’nde, fırtınaların harekete geçirdiği tortu girdapları suya mermer benzeri bir görünüm verir.
Hava Sıcaklıklar, Büyük Göller’deki buz örtüsünü etkileyen ana faktördür. ABD Ulusal Buz Merkezi’ne göre, beş gölün her biri Ocak 2023’te ortalama hava sıcaklıklarından daha yüksek sıcaklıklar yaşadı. NOAA’ya göre bitişik ABD’deki ortalama sıcaklık 35,2 Fahrenheit dereceydi (ortalamanın 5,1 derece üzerinde), bu da Ocak 2023’ü kayıtlardaki en sıcak altıncı Ocak ayı yaptı.
Büyük Göller boyunca buzlanma alanı Havza, bir soğuğa yanıt olarak Şubat ayı başlarında kısa bir süre için yüzde 21’e sıçradı. Ancak o zamandan beri, en azından Şubat ortasına kadar geriledi. Maksimum buz örtüsü genellikle Şubat ortası ile Mart başı arasında görülür.
Göllerdeki buz örtüsü yıldan yıla değişir. Ancak NOAA’nın GLERL’sinde bir buz klima uzmanı olan Jia Wang liderliğindeki bir analiz, 44 yıla yayılan bir düşüş eğilimi gösteriyor. 1 Aralık’tan 30 Nisan’a kadar süren kış döneminde, Büyük Göller’deki ortalama buz örtüsü 1973 ile 2017 arasında yüzde 69 azaldı.
Bu on yıllarda antropojenik ısınma rol oynadı -uzun düşüş. Ancak Wang, daha büyük bir faktörün, Pasifik ve Atlantik okyanusları üzerindeki iklim değişkenliğinin doğal kalıpları olduğunu buldu: Kuzey Atlantik Salınımı, Atlantik Çok Dekadal Salınımı, Pasifik On Yıllık Salınım ve El Niño-Güney Salınımı.
Wang, “Buz örtüsünü modellemek için her yıl bu dört modele bakmamız gerekiyor,” dedi. “Şu anda Pasifik On Yıllık Salınımı, Kuzey Atlantik Salınımı ile birlikte Büyük Göller’de ısınmaya neden oluyor.”
NASA EOSDIS LANCE, GIBS/Worldview ve Ortak Polar Uydu Sistemi (JPSS) ve NOAA – Great Lakes Çevresel Araştırma Laboratuvarı’ndan alınan göl buzu verileri.