Türkiye'de ilk kâğıt para, 1840 yılında çıkarıldı. "Kaime-i nakdiye-i mutebere" adıyla Sultan Abdülmecit zamanında çıkarılan bu kâğıt paranın karşılığı yoktu. Bir nevi bono gibi kullanılması düşünülen ve yüzde 8 faiz veren bu ilk paralar, 500 kuruşluktu ve elle yazılıp yapılmıştı. Hepsi 160 bin lira değerindeydi. Basılan paraların çabuk tükenmesinde dolayı 1840 yılında 50, 100 ve 250 kuruş değerinde ikinci kez kâğıt para çıkarıldı. Böylece piyasaya çıkarılan paraların toplam değeri, 400 bin lirayı buldu. Bu paraların seri numaraları bulunmadığından ve elle yazılı olduklarından kısa zamanda sahteleri piyasaya çıktı. Elle yazılan paralar piyasadan toplatıldı.
İlk defa 1842 yılından itibaren yabancı sermayeli bir banka olan Osmanlı Bankası'na para bastırılmaya başlandı. Ancak halk madeni paraya alışık olduğundan kâğıt paraya pek ilgi göstermedi. Fakat üç girişim de başarılı olmadı. 1844 yılında, Devlet Darphanesi para basma konusunda yetkili kılındı. 1844 yılında Mecidiye adıyla 20 guruş değerinde yeni bir para çıkarıldı. Temel para birimi olarak Mecidiye ve guruş kabul edildi. 100 Osmanlı guruşunun bir Mecidiye olarak hesaplanması kararlaştırıldı.
İlk faizsiz kaimeler, 1850 yılında 20 ve 10 kuruşluk küçük küpürler halinde basıldılar. Sultan Abdülaziz devrinde kaime basımına hız verildi, fakat tedavüldeki kaimelerin artması değerinin düşmesi sonucunu doğurdu.
Cumhuriyet'ten sonra da imtiyaz mukavelesi 1935'e kadar uzatılan Osmanlı Bankası, merkez bankacılığı görevini tam olarak yerine getirmeyince para basma yetkisi elinden alınmıştır. TBMM tarafından 11 Haziran 1930'da çıkarılan bir kânunla Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası kurulmuş ve 3 Ekim 1931'de fiilen faaliyete geçmiştir. Günümüzde, Türkiye'de kâğıt para çıkarma yetkisi, yasa ile Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası'na verilmiştir.
Cumhuriyet döneminin ilk kâğıt paraları ise 4 Aralık 1927 günü tedavüle çıkarıldı.