Rüya Yoluyla Bulunanlar - Mary Margaret Fuller
Rüyaların nasıl meydana geldiğini kim bilir? Rüyalar insan beynini yüzyıllarca sarmış ve binlerce değişik şekilde çözümlenmiştir.
Yeni ilim görüşünde psikologlar hastalarının rüyalarını bir yere kaydedip, rüyayı görenlerin bilinçaltını incelemelerine yarıyordu.
Psikologların çoğu rüyaların bir sürü sembollerle dolu olduğunu ve bunların rüya yorumunda önemli olacağını ileri sürüyorlardı.
Rüyaların en önemli rolü dış Dünya’ya ait bazı bilgiler verbilmeleridir.
Mesela şu anlatacağım üç rüya arasındaki bağlantıya insan ne diyeceğini şaşırıyor. Bu rüyalar 1 aylık bir süre içinde 11 Mart 1964’den 9 Nisan 1964’e kadar görülmüştür.
Dennis Hargus adında 9 yaşında Aryanalı bir çocuk Prescoot yakınlarında dağlarda kaybolmuştu. YMCA’de sabah kahvaltıya giderken birden yolunu kaybettiğini farketti. Annesi ve babası defalarca kendine «Korkuya kapılma, düşün» diye öğüt verdiklerini hatırladı.
Gece hava 12 derece düşünce Dennis’in annesi, babası ve kampın müdürü merak etmeye başladılar. Çevrede oturup Dennis’i tanıyan ve kaybolduğunu bilenler de meraklanıyorlardı, fakat gece karanlıkta o vahşi dağlarda arama yapılması imkansızdı.
Virgil Maxwell adında Chino Valley’de oturan bir çiftlik sahibi de gece yatarken üzgündü. Rüyasında Dennis’in Maverick dağının tepesinde yardıma muhtaç bir halde gördü. Pazartesi sabahı o da Dennis’i aramak için toplanan gruba katıldı. Atına atlayıp gece rüyasında oğlanı gördüğü yere gelince «Dennis!» diye seslendi. Oğlan da ona cevap verdi: «Kim o?»
Maxwell pantalonlu bacakları taş gibi donmuş oğlanı atının üzerine alıp bekleyen ailesine götürdü.
Maxwell çocuğun ailesine rüyasını anlattı. «Onu rüyamda tam bulduğum yerde görmüştüm. Sadece rüyamda Dennis beyaz bir parmaklığa takılmış ve kendini kurtaramıyordu» dedi.
Dennis bir ay kadar donmuş olan ayakları ile yürüyemedi. Ona korkup korkmadığını sorduğum zaman o:«Beni bulacaklarından emindim» dedi.
California eyaletinin Norwalk şehrinde oturan Mrs. Twille Homer rüyayı çok geç gördüğü için iki buçuk yaşındaki Kenneth Edwards’ın hayatını kurtaramadı ama rüyası çok net ve doğruydu.
Kenneth, 5 Nisan günü Mojane çölünde kardeşleri ile oynarken ayrılıp bir tavşan kovalarken kayboldu.
Eski bir komşu olan Mrs. Hoper pazartesi günü çocuğun kaybolduğunu öğrendi. O gece rüyasında Kenneth’i yol kenarında bulduğunu görünce birden uyandı, kocasını uyandırıp çocuğu arayan büyük gruba katıldılar.
Tekarkapi Dağları’nın yamacını otomobiller, siviller ve polisler doldurdu. Herkes çocuğu karargahın doğu kısmında arıyordu. Kadının içinden bir his batı kısmı aramasını emretti. Bir süre o tarafa gidince, gazete kağıdı sandığı şeyin Kenneth’in cesedi olduğunu anladı.
Şerif araştırmanın doğuya doğru yapılmasına sebep olarak çocuğun eşyaları ve ayak izlerinin o tarafta bulunmasını ve o yaşta bir çocuğun iki mil yürümesinin imkansız olacağını düşündüklerini söyledi.
58 yaşındaki Mrs. Ira Berry Sibbald yolunda Sherwood Ormanı çevresindeki evinden 8 Mart pazar günü saat gece sabaha karşı 1 sularında kayboldu. 10 Mart salı günü 5 çocuk bu çevrede tavşan avlarken kadını bitkin bir halde buldular.
Gece sıkıntısından gözü uyku tutmayan ve oğlu (damadı) tarafından bir hap verilen Mr. Sibbald o gece bir rüya gördü. Karısı 24 saattir kayıptı.
Berry’nin damadı kayınpederini çevredeki, rüyasında görmüş olabileceği üç değişik ağaçlık yere götürdü.
«Her yere götürdüğümde “Hayır, burası değil, yeter derecede bataklık değil” diyordu» dedi.
Bu arada polis, asker, denizcilere ait helikopterler, arabalar, köpekler ve yüzlerce gönüllü kadını aramaya çıktı. Kadını bulan polis, «Mrs. Berry’i berbat bir halde bulduk. Pis ve çok yorgundu ama aklı başındaydı» dedi.
Diğer Yararlı Yazılarımız :
En Çok Okunan Yazılarımız :