|Ayrılık Üzerine Üç Kısa Metin / Refik Algan|


I.
Çocuk ve Köpek
İlk kardı. Sabah erkenden güneş açmıştı. Bahçeye çıkmadan önce annesi sıkıca giydirdi.
Karın üstünde ilk onlar yürüdü. Hep gözlerini kırpıştırdı, soluk verişleri görünüyordu. Basılan karın sesini köpeğin ayaklarından da duydu. Kuyruğunu sallaya sallaya yanında, önünde durup durup koştu. Arkasına dönüp yanına çağırdı, okşadı.
Köpeğini de çok seviyordu.
Köpek koşa koşa bahçeden yola çıktı. Çocuk onun arkasından bahçe kapısına kadar koştu, orada durdu, geri çağırdı onu.
Yolun yukarısında küçük bir köpek vardı. Birbirlerine doğru koştular, koklaştılar; yuvarlana yuvarlana koşuştular, koklaştılar. Sonra da ötede durdular. Bir şey yapmaya çalışıyorlardı.
Çocuk, bahçe kapısından çıktı, yanlarına kadar gitti. Ayrılmadan, biraz uzaklaştılar. Eliyle köpeğine dokundu, hafifçe itti, geri çağırdı, adıyla çağırdı. Durur gibi oldu, başını çevirdi, gene hızlandı.
Çocuk, eve dönerken "Beni o denli sevmiyormuş" diye düşündü. Bahçeye girerken döndü, bir kez daha bağırdı. Annesi camı tıklatıyordu. Zaten üşümeye başlamıştı.
İçerisi kestane kokusu. Sobanın üzerinden biri yere düştü, cızır patır. Anneannesi "Fazla yeme, sonra yemek yemezsin" dedi, "Bak, sana yaptım. Tabakla alsana." Kestaneler avucunu yaktı, pencerenin içine bıraktı. Biliyordu, biraz sonra gelir. Bir iki tane yedi, tıkandı.
II.
Büyük Hanım ve Evlatlık
Başörtüsünün kenarından taşmış gri saçları, astragan benzeri siyah mantosu, bir elinde paşa kocasından kalma sedef kakmalı bastonu, diğer yanında ise koluna girmiş yeşil başörtülü, uzun eteklikli evlatlığıyla Büyük Hanım yakıcı ilkbahar sıcağına dayanamayıp yolda bir ağacın gölgesinde dinlenirken, yanlarından geçen mini etekli kızı gösterip nefes nefese konuşuyordu. Kız hep başını sallıyordu.
Sonraki yılın yine ilkbaharında, Büyük Hanım, sırtında yine aynı mantosu, bir elinde paşa kocasının sedef kakmalı bastonu, öteki yanında koluna girmiş başörtülü uzun etekli evlatlığıyla yolda zar zor yürüyordu.
Evlatlık önüne bakarak hanınım küçük adımlarına ayak uydurmaya çalışırken kafasını yerden kaldırıp yana çevirdi ve gülümsedi; yanlarından geçen yakışıklı bir delikanlıya...
III.
"Baba"
Gece heyecandan pek uyuyamamıştı. Erken kalktı. Ne zamandan beri ilk kez herkesten önce. Çayı koydu, sobayı yaktı. Ev işlerinden kurtulacağı için mutluydu.
Giyinmeye gitti. Soyundu. Yeni sutyenini taktı. Yeni kilotunu giydi, yatağın kenarına oturdu. Kutusunu yırtmamaya özen göstererek kilotlu çorabını çıkardı. Bacaklarını uzatıp çorabını giyerken "Güzel miyim?" diye düşündü. İlk kilotlu çorabını annesi almıştı, "Bayram hediyesi."
Kalabalıkta herkese baktı. Kimse onun farkında değildi, o sırtlanlardan başka. Kumral saçlarını papatyayla yıkamıştı dün. Daha da sararsınlar diye. Ama gözleri hiç değilse biraz ela olsaydı.
Çok konuşulmadı. Hemen kasaya oturttular. Yanında da başka bir işe yükselmiş kız. Daha önce konuşulmuştu ya o yüzden. Otomatik toplayıcı ve kasanın işleyişini öğrendi ilk gün; ve sandviçlerin, portakal suyunun, ayranın, dönerli sandviçle muzlu sütün ve kolaların fiyatını. Tek başına işi sürdürebilmeye başladığı halde öteki kız arada bir yan gözle onu izledi; işleri yalnız yapabildiğini herkes görünceye kadar.
Kilotlu çorabını yıkadığı gece, ertesi gün pantolonla işe gitmeye karar verdi. "Çorap çabuk eskimesin." Camlı kapıyı ve kendi yerini kızın bacaklarına göre ayarlayan tostçu pek hoşlanmadı bundan, "Olur ya, belki aybaşısı tutmuştur," diye düşündü.
Sonra yine çorabını giyerek işe geldi. Çalışan erkeklerin yüzü güldü. Nasıl olup da çorabın kaçtığını düşünürken yüzü o kadar üzüntü
lüydü ki patron elini omzuna koydu, "Üzülme yenisini alırsın" dedi. Genç bir adamdı.
Patron, "Baba" filmine bilet aldırtmıştı. Filmin başında kızın bacaklarını yeni çorabının üstünden okşadı. Yeni çorap kilotlu değildi, patron o kadar ileri gitmeye başladı ki kız filmin bir yerinde iç çeker gibi oldu, çok utandı. Yeni uyanmış bir iki genç durumu çorap evresinde sanarak yalnız uyarılmakla yetindiler. Yeni sevgilisi elini kağıt mendille kurularken kız, "Acaba ıslaklık eteğime ya da koltuğa da geçmiş midir" diye telaşlandı.
Sinemadan çıktıklarında adam biletleri kıza verdi. Özel olarak o film için basılmıştı. Üstünde filmin kahramanının fotoğrafı vardı ve o filme gidilmiş olduğunu belgeleyen bir yazı bile yazılmıştı. Çok sevindi kız, "Saklayacağım bunları," dedi ve çantasına koydu.
geceyazısı, Ekim 2003
Refik ALGAN
|Sonraki >|