Garip bir düşünce olabilir ama bazen Claire Cottrill gerçekten yokmuş gibi görünüyordu. Bu nedenle, La Madeleine’deki şovuna korkmuş bir kalple gittik ve dürüst olmak gerekirse, bunun birçok nedeni var. Geçmişte, Amerikalı ülkemizi görmezden gelmeye cesaret etti, geçen yaz Rock Werchter’deki setini son anda iptal etti ve son rekorun etrafındaki tur için Sapan Brüksel başlangıçta programda bile değildi. Bir komplo teorisi başlatmak istemiyoruz ama bazen Clairo’nun Belçika ile kişisel bir sorunu varmış gibi görünüyordu.
Her neyse, korona virüsü artık ekibinde bir sorun gibi görünmüyor – şarkıcının geçen yıl iptal edilen birçok şovunun nedeni – ve Sapan– şimdi tam gaz tur. Önümüzde başka bir yoğun Avrupa kısmı varken, nihayet dün gece sıra Belçika’ya geldi. Clairo, yeni albümünü bu vesileyle neredeyse tamamen getirecek ve eski hitlere çok az yer bırakacaktı. Oldukça cüretkar, özellikle kayıtların samimiyeti ve kırılganlığı göz önünde bulundurulduğunda. Her durumda, önceden biraz şüpheciliğe neden oldu.
Clairo aslında bir Belçika sahnesinde olduğu için rahat bir nefes alamadan önce Jonah Yano tarafından ısındık. Kanadalı Japon, bunu geçmişte caz kolektifi BADBADNOTGOOD ile yaptı, ancak son zamanlarda kendi hayran kitlesini oluşturmaya başladı. Ancak soru, Cottrill’i destekleme yasasındaki bir yerin genç adam için ideal ortam olup olmadığıydı. Yano, saksofoncu/klarnetçi de dahil olmak üzere dört kişilik grubuyla birlikte, doğaçlamaya yer veren bir tür deneysel caz getirdi. Hemen değil, La Madeleine’de zaman zaman acı verici bir şekilde netleşen en erişilebilir müzik. Yumuşak sesi nedeniyle bazen salondaki gürültü çok yüksekti ve en çok da kendi başına bir şarkı söylediğinde adamı zar zor anlayabiliyorduk. Yazık, çünkü beşlinin getirdiği şeyler kesinlikle zaman zaman kalite gösterdi. Son iki şarkı, Kanadalı Japonları bir patlama ile dışarı çıkaran birkaç çekiş ve soloya sahipti. Akşama özel bir başlangıç.
Clairo piyanosunun arkasından “Bambi” çalmaya başladığında seyircinin tüm enerjisini ana perdeye vereceği hemen belli oldu. Kısa süre sonra, herhangi bir donukluk konusundaki şüpheciliğimizin bir kenara atılabileceği anlaşıldı, çünkü çok daha fazla derinlik sağlayan altı parçalı grubuydu. Örneğin bazı kağıt abajurlar ve sevimli görsellerle saksafon kendine geldi. Cottrill’in sonraki “Zinnias” için gitarı boynuna asması, şarkının kulağa bazen eğlenceli, dalgalı bir indie rock şarkısı gibi gelmesine neden oldu. Diğer bir deyişle, özellikle Clairo bir yudum kırmızı şaraptan sonra eski malzemeleri çıkardığında atmosfer iyiden de öteydi. Biraz sağlam “Kuzey” bu şekilde yüksek sesle çalınan hit “Çantalar” için kırmızı halıyı serdi. Gecenin ilk vurgusu.
Bunu takip eden bir dizi şarkıydı. Sapan, her biri kendi yolunda şarkıcının farklı bir yönünü vurguluyor. Örneğin, “Yumuşak” kulağa hoş ve mükemmel gelirken, “Alevi” saksafonun tonlarına sevimli bir şekilde çiçek açıyordu. Grup sahneden ayrıldığında saksafon ve klarnet dışında çok kırılgan bir an içindeyiz gibi görünüyordu. Ancak ‘yazık’, tam da seyirci çok hevesli olduğu için, “Bluz” ile duygunun biraz kaybolmasıydı. Clairo daha sonra, bu arada yüzlerce akıllı telefon ışığıyla güzelce aydınlatılan salonla ‘düet yaparak’ çözdü. Takip eden “Just For Today” tam da çok iyi bilinmediği için sinirleri bozmayı başardı. Bu nedenle, önceki vuruştan biraz daha duygusal ve kırılgan geldi.
Setin daha sonra çöküşle biraz daha flört etmeye başlaması üzücüydü. Bunun başlıca nedeni, aynı şeyi biraz fazla duymamızdı. Altın sarısı ışıklar altında “Liman” başlı başına güzel bir şekilde açıldı ve “Keklik” de gitar ve davullardaki güç sayesinde özel bir şey getirdi, ancak büyük şarkı söylemedikleri için can sıkıntısı bazen yakındı. . Clairo’nun daha sonra köpeğine “Joanie” ile enstrümantal bir gazel getirmesi, bu tehditkar donukluğun son noktası olduğu ortaya çıktı. Şarkıcı, hayranlarının evcil hayvanlarının çok sayıda fotoğrafını gördükten sonra – herkes isteyerek akıllı telefonlarını havaya kaldırdı – sıra son sürat yarışına geldi.
“Amoeba” ile başladı, kesinlikle Sapan. Clairo, şarkının mütevazı olmasına rağmen, hatta zıplamasına, grubunun şarkıya kattığı derinlik nedeniyle borçluydu. Kayıtlara göre çok daha büyük ve dolayısıyla çok daha soğuk, ancak bunun buzdağının sadece görünen kısmı olduğu ortaya çıktı. Amerikalı, “4EVER” ile başlayan bir dizi eski hitin zamanının geldiğini düşündü. Flüt şarkıya ekstra bir şeyler katarken, atmosfer giderek daha coşkulu hale geldi. Bir sonraki “Flaming Hot Cheetos”un coşkusundan dolayı Clairo’nun şarkı söylediğini neredeyse hiç duymamamız, tamamen onun meziyetiydi.
Böylece “Pretty Girl” ve kapanış parçası “Sofia” sayesinde patlamayla biten çok keyifli ve keyifli bir konsere tanık olduk. Clairo’nun ülkemizdeki iptal edilen ve ertelenen tüm gösterilerini hemen telafi ettiği bir konser. Nın-nin Sapan Amerikalı’nın kolunun altında devasa, kırılgan bir sicili var, ama yaşadığında onu her zamankinden daha fazla hayata geçiriyor. Bu açıdan, grubu bazen övülebilir – ne yazık ki sahnede bile dikkat çekmediler – ama Cottrill’in kendisi de yeteneğini vokal olarak gösterdi. Sevimli yatak odası popu, La Madeleine sahnesinde beklediğimizden daha eğlenceli geldi, böylece birçok genç kız, çünkü seyircilerin çoğunluğu bu, eve kocaman bir gülümsemeyle döndü.
Fotoğrafların hayranı mısınız? Instagram’da çok daha fazlası var!
Set listesi:
Bambi
Zinyalar
Wade
Kuzey
Çantalar
usulca
Alevi
Bluz
Sadece bugünlük
Liman
orakçı
Keklik
Joanie
Amip
4EVER
Ateşli Cheetos
Güzel kız
Sofya