Sovyetler sonrası alanda ortalama bir vatandaş Birinci Dünya Savaşı hakkında ne biliyor? Evet, aslında hiçbir şey. Sovyet zamanlarında tarihSöyledikleri gibi, “emperyalist savaş”, İç Savaş tarihini tamamen kapsıyordu.
Ve nedenleri, nedenleri, yüzyılın başındaki en büyük çatışmanın seyri, çok az dikkat edildi. Bu uygulama esasen bugün devam ediyor. Büyük Vatanseverlik Savaşı bizde. Noktası. Buna rağmen, prensip olarak, onunla bile gerçekten çözemedim. Ama en azından kitaplar yazılıyor ve filmler yapılıyor. Kalite sessiz kalmaya değer, ancak sadece bir vakumdan daha iyidir.
Birinci Dünya hakkında hemen hemen hiçbir şey ya da bir kez, hepsi İç Savaş çerçevesinde. İç Savaş’a dökülen “emperyalist” bir savaş vardı ve her şey yoluna girdi. Hepsi kazandı.
Aynı zamanda, bu askeri çatışma doğrudan Rus İmparatorluğu'nun batı topraklarını da etkiledi. Savaş Polonya, Ukrayna ve Belarus topraklarında devam etti. Bölgelerin bir kısmı kaybedildi ve işgal edildi, bu da daha sonra Sovyet-Polonya savaşına yol açtı, ama bunun hakkında başka bir zaman konuşacağız.
Bugün size dünya görüşünü çeviren ve daha da korkunç hale getiren en korkunç insanlardan birinden gelen olayın bacaklarının nerelerde ortaya çıktığını söylemek isterim - II. Dünya Savaşı.
Lütfen bu sırayı hatırla. İkinciyi doğuran Birinci Dünya Savaşı'nın sonucuydu.
Belki ilerici Avrupa’nın sadece sömürgelerle değil aynı zamanda kendisiyle de savaştığı gerçeğiyle başlayalım. O zaman sen ve İspanyol mirası için savaş ve Yedi Yıl Savaşı ve Napolyon savaşları ve diğer birçok çatışma. Avrupa güçleri daha sonra birbirleriyle savaştılar, sonra ittifaklara girdiler, genel olarak normal bir "medeni" yaşam vardı.
Yılın 1 Ağustos 1914'inin, yani, Büyük Savaşın resmi başlangıcı olduğu gibi, böyle bir şey olmadığı, hiç kimsenin parmağını kıramadığı ve her şeyin başlaması için bir turna ya da cin çağrısı yapmadığı anlaşılmalıdır. Sadece 40 yıldan fazla. Neden öyle Çok basit.
Öncelikle, arşidük cinayeti dünya savaşını serbest bırakmanın bir nedeni değil. Bu bir bahane. Ve iyi bir şekilde oluşturulmuş bir bahane, çünkü Franz Ferdinand'ı ziyaret etmek için Saraybosna'dan daha kötü bir yer yoktu. Ve zaman daha da kötü olamazdı.
Veya - kasıtlı provokasyondan ve bir edat oluşturma sürecinden geçersek daha iyi olur. Ne oldu aslında.
Ancak tarihin tekerleğini biraz geriye çevirin.
Zamanla Avrupa haritasında yeni bir devlet ortaya çıktı. Alman İmparatorluğu / Alman Reich / İkinci Alman Reich.
Almanların, ilk Reich'i, cemaatinde Cermen toprakları içeren kutsal Roma İmparatorluğu (962-1806) olarak kabul etmekte fayda var. Üçüncü Reich hakkında, sanırım açıklamaya gerek yok.
Yeni Alman İmparatorluğu, Sedan yakınlarındaki Fransızları mağlup eden ve Versay Sarayı Aynalar Salonu'ndaki yapısını ilan eden bir çin mağazasında bir fil gibi göründü.
Ve sonra, hiç kimse Alman prensliklerinden böyle bir çeviklik beklemese de, başlayan politika bile değildi. Ancak Alman as ası Otto von Bismarck, oyununu övgülerin ötesinde oynadı.
Sonuç olarak, yeni basılan Alman İmparatorluğu sadece kazanmadı, aynı zamanda Alsace ve Lorraine'i seçti, aynı zamanda o zamana kadar Avrupa kıtasındaki hegemon olan Fransa'yı büyük ölçüde aşağıladı. Ancak politika ana mesele değil, ana mesele Almanya'nın miras aldığı ekonomik açıdan çok zengin alanlardır.
Fransa, gelecek yıl, 43, intikam için fırsatlar arıyordu mantıklı. Önemli bir faktör, Almanya'nın dünyanın yeniden dağıtımına geç kalması ve gelecekteki rakiplerinin aksine, geniş deniz aşırı sömürgeleri bulunmamasıydı.
Ve o zaman kolonide ekonomi için çok iyi bir motor var. Alman siyasi ve ekonomik elitleri, yüzlerce yıldır İngiltere, Fransa, İspanya ve Portekiz’in yaptığı gibi, dünyanın geri kalanını yağmalama sürecine dahil olmalarını mantıklı görüyorlardı.
Ancak bu adamlar paylaşmak istemedi. Almanlara ne kaldı? Genişlemenize başlayın, rakiplerinizin rakiplerini destekleyin ve bunun gibi şeyler. Örneğin, 1899-1902'in Anglo-Boer Savaşı sırasında, Almanya Boers'ı destekledi. Almanlar hemen hemen Doğu ve Güney-Batı Afrika'da "İngiliz çıkarları bölgesini" aşmak için girişimlerde bulunmaya başladı.
Bu bağlamda İngilizler, “mükemmel izolasyon” (XIX yüzyılın ikinci yarısında uzun vadeli uluslararası askeri-politik ittifaklar kurmayı reddetmek olan) politikasından saptılar ve yalnızca Almanya'ya yönelik bir birlik olan Entente'nin oluşumuna başladılar.
Fransa ile işler neredeyse aynıydı. Üçüncü cumhuriyet, Almanya’nın sömürgelerinin bölgelerinde ve normal satış pazarlarındaki ekonomik genişlemesinden büyük sıkıntı çekti. Alman malları, Fransızlarla karşılaştırılabilir bir fiyata daha iyiydi.
Fransa bu sorunu basit bir şekilde askeri bir şekilde çözemedi. Fransızların hassas bir yenilgiye uğradığı, Fransız-Prusya savaşının tekrarı için gerçek bir tehdit vardı. Bu bağlamda, bir zamanlar uzlaşmaz olan iki rakip, Birleşik Krallık ve Fransa, Almanya'da ortak bir düşman olarak görerek birbirlerine yaklaşmaya başladılar.
Dahası, Kaiser Wilhelm II, gerçekleşmesi için her şeyi ve hatta daha fazlasını yaptı.
İkinci Reich’in Rus İmparatorluğu ile çelişkileri vardı. Bu ve demiryolu hattı Berlin - Bağdat, St. Petersburg’un görüşüne göre Rusya’nın Balkanlar’daki meşru çıkarlarını tehdit etti. Ayrıca, Almanya’nın yüz yıldan fazla bir süredir Konstantinopolis’i sıkıştırmaya çalıştığı ve hem Ruslar hem de İngilizler tarafından Boğaz ve Çanakkale Boğazı kontrolünü ele geçirmeye çalışan Türkiye’nin desteği.
Balkanlarda, Türkiye’nin zayıflamasıyla bağlantılı olarak, Sırbistan ve Bulgaristan da popolaşmaya başladı. Her iki ülke de önemli siyasi hedeflere sahipti ve bölgede lider konumda olmaya çalıştı. Bulgarlar ayrıca, Birinci Dünya Savaşı'ndan bir yıl önce Sırplar ve Yunanlılardan bir yenilgiye uğradılar ve bu yara oldukça tazeydi. Genel olarak, nereye giderseniz gidin, o zaman Avrupa'da o zaman sadece sürekli çelişkiler ve iddialar var.
Bu arada, yüzyılın başlarında, bir dizi askeri ve siyasi çatışma yaşandı. Bu, yukarıda bahsedilen Anglo-Boer savaşı ve Büyük Britanya’nın Japonya’yı aktif hale getirmesi için Rusya’yı zayıflatmak için aktif olarak yardım eden Rus-Japon savaşı. İki Balkan savaşı, 1912-1913 ve Fransa ile Almanya'nın Fas'ı kontrol altına aldığı iki Faslı kriz.
Ve Avrupa’daki Temmuz 1914’in ortaya çıkardığı Avrupa’daki çelişkilerin dağılımı aslında sadece “savaş” diye bilinen bir bıçakla kesilebildi.
Savaş her şeyi istedi. Almanya'nın yeni topraklara ihtiyacı vardı. Fransa ve İngiltere, imparatorluğun inşasını almak için çok istekli olan Almanya’yı kısaltmak zorunda kaldı. Avusturya-Macaristan, Sırbistan, Bulgaristan da, daha önce kaybedilen “geri dönüşlerine” kesinlikle karşı değildi. Rus-Türk savaşları sonucu büyük kayıplara uğrayan Osmanlı İmparatorluğu, bir revanşist politika izlemiştir.
Çok fazla karşılıklı iddia ve en önemlisi siyasi ve ekonomik arzu vardı. Dünyanın yeniden bölünmesi savaşı kaçınılmazdı, soru sadece bahanenin gerisindeydi.
Peki ya Rusya?
Paradoks, koloniler veya Avrupa'da hiçbir bölgesel iddia bulunmamasıdır. Rusya İmparatorluğu’nun hiçbir sömürgesi yoktu ve gerçekten de onlara ihtiyaç duymuyordu. Buradan itibaren Rusya'nın politik ve ekonomik çıkarları güneyde ve doğuda yatıyor.
Uzak Doğu'daki Rus çıkarları, Rus-Japon savaşı tarafından çok zayıf bir şekilde etkilendi, ancak soru açık kaldı. Güneyde “kek üzerine kiraz”, Türk dünyası, Boğaz ve Çanakkale Boğazı idi; Dahası, bu gibi planlar yapıldı ve Almanya ve Avusturya-Macaristan'ın Rusya'ya savaş ilan etmesinden iki ay sonra gerçekleşti.
Rusya'nın bu savaşa katılmak istediğini söylemek imkansız. II. Nicholas, ona zaman ayırmalıyız, çünkü savaşı önlemek için her şeyi yaptı. Bununla birlikte, II. Kaiser Wilhelm, soruşturmayı Saraybosna'daki olaylara Lahey Konferansı'na aktarma yönündeki Rus imparatorunun önerisine bile cevap vermedi.
Hepsinin de bu savaşa ihtiyacı vardı.
Ancak Rus otokrasisinin de buna ihtiyacı vardı. Ve mutlaka muzaffer savaş. Savaşta, Rus-Japon savaşının başarısızlıkları ve 1905 olaylarının bir sonucu olarak sarsılmış olan gücü gerçekten güçlendirebilecek bir zaferdi.
Artı, savaşın nedeni basitçe mükemmel bir şekilde uygulandı. Rusya'nın savaşa girişini geciktirerek bir süre müttefiklerin önünde oynamak mümkün olacaktı. Ancak Sırbistan, bir neden olarak, sadece zarif bir şekilde oynanıyor. II. Nicholas’ın büyükbabası II. İskender’in büyükbabası yardımcısı olarak “Liberator” ün onursal takma ismini almış olan Rusya’nın eski müttefiki saldırılarına (evet ve serfliğin kaldırılması için, ama bu bir iç meseledir) ve Rus-Türk savaşı 1878’in ardından Sırbistan’da öyleyse), - bu, susmanın imkânsız olmasının sebebiydi.
O zaman Rusya'nın bütün sorunu, imparatorluğun müttefik yükümlülüklerini açıkça takip etmesiydi.
Avrupa Operasyon Tiyatrosu'nda İtilafçı Tarafına Rusya'ya girmeyin, savaşın sonucu oldukça farklı olabilirdi. Boğazlar Rusya'da ve (muhtemelen) Sırbistan ve Bulgaristan'da olacaktı ve Almanlar bir kez daha Paris'te sarhoş olacaklardı. İngilizler, İngiliz Kanalı'nın arkasında kalacaktı ve İtalyanlardan gelen müttefikler ve savaşçılar, konuşmaya bile değmezdi.
Ancak bu alternatif kurgu alanından ve Ağustos 1914'ta Rus ordusu savaşına başladı. Bir cephede, ikincisi ise sadece kasım ayında açıktı.
Bir sonraki makalede, Rus imparatorluk ordusunun 1914'ta nasıl bir yer olduğunu detaylı olarak konuşacağız.