Rus silahlı kuvvetlerinin yaratılmasından önce, 21 Aralık 1991'de Bialowieza Anlaşmalarının imzalanması ve ardından Bağımsız Devletler Topluluğu oluşturuldu. BDT üyesi ülkelerin topraklarında konuşlanan silahlı kuvvetlere komuta etme görevleri, Sovyetler Birliği'nin son Savunma Bakanı Mareşal'e verildi. havacılık Evgeny Ivanovich Shaposhnikov. 14 Şubat 1992 Shaposhnikov, BDT Silahlı Kuvvetleri Yüksek Komutanlığına atandı. Bu kararla eşzamanlı olarak, varlığını sona erdiren SSCB Savunma Bakanlığı, BDT'nin Birleşik Silahlı Kuvvetleri Yüksek Komutanlığına dönüştürüldü. 16 Mart 1992'de Rusya Federasyonu Silahlı Kuvvetleri, BDT Birleşik Silahlı Kuvvetleri Yüksek Komutası'nın operasyonel yönetimi altında kuruldu Bu aşamada Rusya Federasyonu Savunma Bakanlığı'na başkan Boris Yeltsin başkanlık etti.
7'in Mayıs ayında imzalanmasından sonra, Rusya Federasyonu Silahlı Kuvvetleri'nin kurulmasına dair kararname, Boris Yeltsin, Rusya Federasyonu Silahlı Kuvvetleri Baş Komutanının görevlerini üstlendi. Aynı gün, Albay-General Pavel Grachev, Rusya Federasyonu Savunma Bakanı olarak atandı, Nisan 3’in üzerindeki 1992’ten, Rusya Federasyonu Yeltsin’in Birinci Savunma Bakan Yardımcısı olarak görev yaptı ve BDT ülkelerinin silahlı kuvvetleriyle etkileşimden sorumluydu. 1990-lerin başlangıcı Grachev için baş döndürücü bir kariyer dönemi idi. Aralık 1990’e geri döndüğünde, Başlıca General’in apoletlerini giydi ve 30’ten itibaren Hava Kuvvetleri Komutanı’nın ilk genel başkan yardımcılığını yaptı. 1990’ten Aralık 6 . Aynı zamanda Rusya Savunma Bakanı Pavel Grachev'in atanmasıyla birlikte, ordu genel rütbesine verildi. Böyle bir baş döndürücü kariyer, Grachev'in ilk Rus cumhurbaşkanı Boris Yeltsin'e gösterdiği özveriyle ilişkiliydi. Bu nedenle, Yeltsin’in egemen Rusya’nın savunma bakanlığı görevine seçtiği adaylığı buydu.
Bu pozisyon için muhtemel bir diğer aday ise Ordu Genel Konstantin Kobets olabilir. Ocak ayından Ağustos ayına kadarki 1991’te görev yapan RSFSR Devlet Savunma ve Güvenlik Komitesi’ne başkanlık yaptı. 20 Ağustos 1991, Ağustos darbesinin yapıldığı günlerde, Albay-General (o dönem için) Konstantin Kobets, ordu genel rütbesi olan 24 Ağustos 1991'ini alan RSFSR Savunma Bakanı olarak atandı. Paraşütçü Grachev'in aksine, Kobets bir işaretçiydi - Kiev askeri iletişim okulu mezunu, 35 yıllarında bu tür birliklerde görev yaptı. Yerli için dönüm noktası zaman hikayeler Üç yıl boyunca süren Kobets etkinliği (yılın Ağustos 1987'inden itibaren) SSCB Silahlı Kuvvetleri - SSCB Silahlı Kuvvetleri Genelkurmay Başkan Vekili iletişim birliklerinin başkanlığını yaptı.
Savunma Bakanlığı, Ordu ve filo Yeltsin'in 4 Nisan 1992'de aldığı kararla kurulan Rusya'da birkaç kişi vardı. Albay General Dmitry Antonovich Volkogonov, önce askeri bir propagandacı, daha sonra bir öğretmen, tarih bilimleri doktoru ve felsefi bilimler doktoru başkan olarak atandı. 1988-1991 SSCB Savunma Bakanlığı Askeri Tarih Enstitüsü'nü yönetti. Komisyon Grachev, Kobets ve iki sivil - Andrei Kokoshin ve Yuri Skokov'u içeriyordu. Rusya Federasyonu Savunma Bakanlığı'nın kurulmasından sonra, bakanlığa zor bir görev verildi - eski SSCB'nin silahlı kuvvetlerini ve askeri mülkiyetini ayırmak ve Rusya'nın silahlı kuvvetlerinin yaratılmasını sağlamak.
Mayıs 1992’e kadar, Rusya Federasyonu’nun Silahlı Kuvvetleri’nin yönetimi, SSCB’nin topraklarında bulunan SSCB Silahlı Kuvvetleri’nin yöneticileri, sendikaları, örgütleri, kurumları, askeri eğitim kurumları, işletmeleri ve örgütlerinin yanı sıra Rusya’nın yargı yetkisi altındaki birliklerini de içeriyordu. Transkafkasya Askeri Bölgesi, Batı, Kuzey ve Kuzey-Batı kuvvet grupları, Karadeniz Filosu, Baltık Filosu, Hazar Filosu, 14 Muhafız Ordusu, yanı sıra Küba, Almanya, Moğolistan ve diğer birçok eyalette. Bu birlik, kuvvet ve kurumların toplam sayısı 2,88 milyon insandı. Doğal olarak, ilk görevlerden biri silahlı kuvvetlerin büyüklüğünü azaltmak, ana kısımlarını başta Doğu Avrupa ülkeleri ve eski Sovyet cumhuriyetlerinden olmak üzere diğer devletlerin topraklarından çekmekti. Silahlı kuvvetler için, 1990-ler'in başlangıç ve orta dönemi, hem maddi hem de en önemlisi ahlaki olarak en ciddi testlerin yapıldığı bir zaman oldu. Ordudan “vatandaşa” bir çok memur ve topluluk görevden alındı ve bunun için tamamen hazırlıksız edildi. Ne de olsa, Sovyet Ordusunda hizmet vermeye başlayanlar, sonraki emeklilik ile uzun bir hizmete güveniyorlardı. Şimdi, ortaya çıktı, çoğu kimseye ihtiyaç duymuyordu.
Silahlı kuvvetlerin finanse edilmesindeki zorluklar, gerçek zamanlı olarak hayatta kalmaya zorlanan ve ara sıra kazançları kesintiye uğratan herhangi bir medeni ülke için fakir memurlar için paradoksal bir duruma yol açmıştır. Böyle zor bir durumda ve Rus silahlı kuvvetlerinin oluşumu. Bu yolda Rus ordusunun bir sürü ayaklanma ve sorun beklediğini söylemeliyim. Ne yazık ki, varlığının ilk yıllarında, Rusya Federasyonu Silahlı Kuvvetleri, Sovyet sonrası ve Rusya'nın kendi bölgesinde bir dizi yeni “sıcak noktada” düşmanlıklara katılmaya zorlandı. Osetya, Tacikistan, Abhazya, Transdinyester, ancak en ciddi sınav Çeçenya’daki resmen terörle mücadele operasyonu denen savaştı. Rus silahlı kuvvetlerinin örgütlenmesi, yönetimi, alımı ve eğitimi konusunda maalesef çok ciddi kayıplar veren sayısız problemi ortaya çıkaran Çeçen savaşıydı.
Buna karşılık, askeri personelin, özellikle de 18-19 yaşındaki askerlerin ve askerlik görevlilerinin ölümü, ülkedeki sosyo-politik durumun gerginliğine yol açtı. Birçok kamu kuruluşu, siyasetçi, sıradan vatandaş, Rus makamlarından orduyu derhal sözleşme fonuna devretme talebinde bulunmaya başladı; bu da banal fon sıkıntısı nedeniyle mümkün olmadı. Bununla birlikte, Rus ordusunda zaman içinde sadece sayıca artış gösteren etkileyici bir “sözleşmeli asker” kategorisi ortaya çıkmıştır. Ancak, askerleri sözleşmeli askerlerle değiştirmek mümkün olmadı ve ülkenin savunmasının ihtiyaçlarına göre bu tavsiye edilmedi.
Çeçenya'daki başarısızlığın sorumluluğu, askeri disiplinin genel olarak gerilemesi, ordudaki ahlaki ve psikolojik iklimin bozulması, ordu Genel Ordusu Pavel Grachev'e atanan toplumun sorumluluğu. Nihayet, general 1993'in Ekim etkinlikleri sırasında onayladığı Yeltsin'e olan sadakatine rağmen, 1996'te görevden alındı. Cumhurbaşkanlığı seçiminde cumhurbaşkanı adayı olan ve Boris Yeltsin ile ilgili bir anlaşma imzalayan Vali General Alexander Lebed'in bu konuda önemli bir rol oynadığı biliniyor.
Pavel Grachev, daha önce Genelkurmay Askeri Akademisi Şefi görevine atanan, Albay General Igor Rodionov olan Rusya Savunma Bakanı görevinin yerine geçti. Grachev'in aksine, Igor Nikolayevich Rodionov, hem Rusya'nın hem de Rus ordusunun geleceği hakkında tamamen farklı görüşlere sahipti. Belki de bu yüzden Yeltsin ekibi ile iyi çalışmadı. 22 Mayıs 1997, atanmasından bir yıldan az bir süre sonra, Igor Rodionov görevinden alındı. Yerine, Rusya Federasyonu'nun ilk Mareşali olan 21 Kasım'ında 1997 olan Ordu Ordusu Igor Dmitrievich Sergeev girdi. RVSN'in yerlisi olan Sergeyev, Rusya'nın savunmasında kilit rolün stratejik nükleer kuvvetlere ait olması gerektiğine ikna oldu.
Onu 2001’in yerine getiren Sergeyev ve Sergey Ivanov’a göre, Rus silahlı kuvvetlerini sözleşme esasına devretme ihtimalinin tartışılması devam etti. 2003 ile Çeçenya'daki personelin% 45'inin sözleşmeli askerler olduğunu başarmak mümkündü. Ancak, silahlı kuvvetleri bir sözleşmeye tamamen devretmek hala mümkün değildi. Sözleşmeli askerler ile savaş görevlerini hızlı bir şekilde çözmek için yalnızca sürekli hazır olma hazırlığı olan kısımları işe almaya karar verilmiştir. Asıl zorluk, finansmanın yanı sıra askeri birimlerin yerlerinde uygun bir sosyal altyapının yokluğunda da oldu. Bununla birlikte, sözleşmeli askerler taslak değil yetişkinlerdir, genellikle uygun yaşam koşullarını gerektiren aileleri vardır.
Sözleşmeye dayalı bir devrine ek olarak, silahlı kuvvetlerin komuta ve kontrol sisteminin reformu tartışılmaya başlandı. Ülkenin tüm silahlı kuvvetlerinin, konuşlandırma yerlerine bağlı olarak baskın olacağı üç bölgesel komut oluşturma fikri önerildi. Bu durumda, Rusya Federasyonu Silahlı Kuvvetleri'nin tür ve cinslerinin Ana Komite Komitesinin kaldırılması planlanmıştır. Ancak bu sorun finansman sorunları nedeniyle “sonraya ertelendi”. Yine de, Anatoly Serdyukov, Ivanov'u 2007, Ivanov'da Ivanov'un yerine getirdiğinde, buna geri dönmeye karar verildi. Kısa süre sonra, Doğu Bölgesel Komutanlığı yaratıldı, ancak 2008'taki verimsizliği nedeniyle dağıldı.
Rus silahlı kuvvetlerinin modern görünümü son iki savunma bakanı - Anatoly Serdyukov ve Sergey Shoigu altında kuruldu. Bu insanların her ikisinin de askeri personel olmadığı dikkat çekicidir. Anatoly Serdyukov altındaki silahlı kuvvetlerdeki sistemik dönüşümler hızlıydı ve her zaman haklı değildi, çok sayıda rakip tarafından eleştirildi. Aynı zamanda, birçok uzman Serdyukov'un Rus ordusunun modernleşmesindeki rolünün liyakatına göre derecelendirilmekten çok uzak olduğuna ve büyük ölçüde azaldığına inanıyor. Serdyukov’un halefi Shoigu’daki reform planlarının çoğu iptal edildi. Özellikle, Shoigu, ülkedeki askeri eğitim sisteminin reformuna yönelik olarak askeri uzmanların yetersiz kalmasına ve silahlı kuvvetlerdeki topluluklar kurumunun kaldırılmasına yol açan keskin bir olumsuz tutum olduğunu belirtti.
Her durumda, Rus ordusu, 2010-X'in ortasındaki, tamamen güncellenmiş bir biçimde tanıştı, 1990-2000-ler'de bulunan silahlı kuvvetlere benzemiyordu. Savunma Bakanı Sergei Shoigu uyarınca, orduda çatışma eğitimi ciddi bir şekilde yoğunlaştırıldı, silahlar modernleştirildi ve en önemlisi, Rus silahlı kuvvetleri, Kırım'ın Rusya ile yeniden birleşmesi ve Suriye'deki teröristlerle mücadelede yeni bir kılıkla test edildi. Rus toplumunda, askerlik hizmetinin saygınlığı birçok kez artmıştır; bu durum, kaçak avcıların sayısında bir azalma, askeri okullara kabul için bir rekabet artışı ve askeri personele yönelik genel bir değişimde ortaya çıkmıştır. Rus ordusu, dünyadaki ordunun askeri gücünde ikinci olan 2015 yılına döndü. Elbette bazı problemler var ama devletin silahlı kuvvetleri hızla modernize ediyor, modern, son derece etkili, dünyanın herhangi bir yerindeki askeri-politik durumdaki değişikliklere hızlı bir şekilde cevap verebiliyor olması iyi bir şey.
Şu anda, Rusya Federasyonu Silahlı Kuvvetleri üç tip ve iki ayrı birlikten oluşuyor. Rusya Federasyonu Silahlı Kuvvetleri türleri, Rusya, Hava Kuvvetleri ve Rusya Federasyonu Silahlı Kuvvetleri Havacılık ve Uzay Savunma Kuvvetlerinin birleşimi sonucu oluşan 2015'ta oluşturulan Kara Kuvvetleri, Havacılık ve Uzay Kuvvetleri'dir. Ayrı birlik birlikleri - Stratejik Füze Kuvvetleri ve Hava Kuvvetleri. Ek olarak, birleşmiş bir ordu grubu olan ve yalnızca dünyanın çeşitli yerlerinde hızlı bir şekilde faaliyet gösterebilen sözleşmeli askerler tarafından görevlendirilmiş, çok hareketli, birleşmiş bir ordu grubu olan Rusya Federasyonu Özel Harekat Kuvvetleri vardır. Yarımadanın Rusya ile yeniden birleşmesi sırasında Kırım'daki güçlerin eylemleriyle ilişkili olan halk arasında “kibar insanlar” adını alan SSO askerleriydi.
Rusya Federasyonu Silahlı Kuvvetleri, Alexander III'ün müttefiki ünlü ifadesini hatırlatırsak, ana ve sadece ülkenin güvenilir bir savunucusudur. Mevcut sorunlara rağmen, Rus askerlerinin çoğunluğu onurla hizmet ediyor, verilen görevleri başarıyla yerine getiriyor ve gerçekten de Rus toplumunun gururu ve elitleri.