Öncelikle dünyada insan sağlığına en iyi gelen yerin neresi olduğu tam olarak belli değil fakat bunun hakkinda varsayımlar var.
Soyut
“Yer duygusu” coğrafya, çevre psikolojisi ve sanat gibi çeşitli alanlarda geniş çapta tartışılan bir kavramdır, ancak halk sağlığı alanında çok az çekişe sahiptir. Yerin sağlık üzerindeki etkisi fiziksel, psikolojik, sosyal, ruhsal ve estetik sonuçları içerir.
Bu makalede yazar, bir halk sağlığı kurgusu olarak yer duygusunu tanıtmaktadır. “İyi yerler” için pek çok öneri mevcut olmakla birlikte, çok azı deneysel kanıtlara dayanmaktadır ve bu nedenle mevcut halk sağlığı uygulamalarıyla uyumsuzdur. Sağlıklı mekan yapımı için kanıta dayalı tavsiyelerin önemli halk sağlığı etkileri olabilir.
Yapılı çevrenin farklı mekansal ölçeklerdeki dört yönü –doğa teması, binalar, kamusal alanlar ve kentsel biçim- halk sağlığı araştırmaları için umut verici fırsatlar sunuyor ve her biri için potansiyel araştırma gündemleri tartışılıyor.
Bazı yerler romantik, bazı yerler ise iç karartıcı. Kafa karıştırıcı yerler, huzurlu yerler, korkutucu yerler ve güvenli yerler vardır. Bazı yerleri diğerlerinden daha çok seviyoruz. Yer önemli.
“Yer duygusu” yaygın olarak kullanılan ve tanımlanması zor bir terimdir. Önceki Latince terim olan dahi loci, bir yerin kendisine değil, o yerin koruyucu tanrılığına atıfta bulunur. Modern, daha laik zamanlarda, terim bir yerin atmosferini, çevresinin kalitesini ifade eder. Bu önemlidir, çünkü “belirli yerelliklerin bize tanımlanamaz belirli bir esenlik duygusu veren ve tekrar tekrar geri dönmek istediğimiz bir çekiciliği olduğunun farkındayız.”
Bir yerin özellikleri bizi birçok yönden etkiler. Yer ipuçlarından uzamsal yönelimi—nerede olduğumuza ve nereye gittiğimize dair duygumuzu—kazanırız.2,3 Yerler anıları uyandırabilir, duyguları uyandırabilir ve tutkuları harekete geçirebilir.4,5 Bazı yerlerin ruhsal yankıları vardır; Her dinin kutsal yerleri vardır, bazıları Budistler ve Hindular için Himalayalar gibi doğal ve bazıları büyük Katolik katedralleri gibi inşa edilmiştir. Efsaneler yerlerin temelidir.7 Mekanlar, biz çalışırken ve ders çalışırken performansımızı etkiler. Sosyolog Ray Oldenburg8,9'un "harika iyi yerler" olarak adlandırdığı sosyal buluşma noktaları olan bazı yerler, diğer insanlarla bağlantı kurmamıza yardımcı olur. Her tatilcinin bildiği gibi, bazı yerler refahı artırıyor gibi görünüyor. Hatta bazı yerler sağlığı teşvik edebilir.
Bir yerin nitelikleri ve sağlık üzerindeki potansiyel etkisi, fiziksel özelliklerinden daha fazlasını temsil eder. Mekan aynı zamanda sosyal bir yapıdır. Sosyolog Kevin Fitzpatrick ve Mark LaGory10 tarafından şehir içi mahallelerle ilgili tartışmalarında belirtildiği gibi:
Bir yerin karakteri fiziksel niteliklerin bir fonksiyonu olmakla birlikte, aynı zamanda risklerin ve fırsatların, yerele bağlı sosyal organizasyonun doğasının, diğer yerlerle olan politik, sosyal ve ekonomik ilişkilerinin, bireylerin psikososyal özelliklerinin bir ürünüdür. alanı ve yerel kültürel ortamı işgal etmek. Belirli yerlerde belirli şekillerde hareket etmeyi öğreniriz; barlarda diz çökmeyiz, bira içip kiliselerde patlamış mısır yemeyiz. Bu nedenle, çeşitli yerlerdeki eylemlerimiz bir dizi faktör tarafından koşullandırılır ve bunların tümü birey üzerinde yalnızca davranışını değil, aynı zamanda sağlığını da etkileyecek şekilde çalışabilir.İnsanlar heterojendir ve mekana verdikleri tepkilerde farklılık gösterir. Bazıları ormanları sever, diğerleri çölleri sever, diğerleri bakımlı arka bahçeleri sever ve diğerleri hareketli şehir sokaklarını sever. Sosyoekonomik statü, etkinlik ve fırsat duygusu ve kültürel miras dahil olmak üzere bir kişinin “dünyadaki yeri”, yer deneyimini etkiler. Herhangi bir ilaç, bulaşıcı maruziyet veya toksinde olduğu gibi, yerlerin insanlar üzerindeki etkisinin tam olarak anlaşılması, insan değişkenliğinin anlaşılmasını gerektirir.
Halk sağlığını önemseyenlerin mekânı önemsemeleri için her türlü sebep vardır. Yerlerin insanlar üzerinde bu kadar çeşitli ve geniş kapsamlı etkileri varsa, bazı yerlerin sağlık ve esenliği geliştirmede diğerlerini geride bırakmasını bekleriz. Hem etkililiğini hem de güvenliğini göz önünde bulundurduğumuz ilaçlara bir benzetme var. Çevre sağlığı alanı, uçurum kenarları, tehlikeli atık sahaları ve kurşun izabe tesisleri gibi yerlerin tehlikelerini tanımlayarak, güvenliğe daha fazla odaklanmıştır. Peki ya etkinlik? Bir yeri neyin iyi yaptığını nasıl bilebiliriz?
İyi Yerlerin Kanıtları
İyi bir yerin nasıl tanınacağına, tasarlanacağına ve inşa edileceğine dair hiçbir kılavuz sıkıntısı yoktur. Bu yönergeler nereden geliyor? Kaynaklar, kişisel görüşlerden ampirik verilere kadar uzanır.
İlk olarak, bazı yönergeler ex cathedra bildirileri olarak görünür. Mimarlık, sanat ve tasarım alanındaki literatürün çoğu bu yaklaşımı örneklemektedir. Yazarlar neyin güzel neyin kötü olduğunu, neyin işe yarayıp neyin yaramadığını ve mekanların nasıl inşa edilmesi gerektiğini beyan ederler. Genellikle canlı bir okuma sağlar, ancak okuyucu şunu merak edebilir: Kim diyor? Hangi yetkiyle? Bu düzenleme gerçekten işe yarıyor mu? İnsanları daha mutlu mu yoksa daha sağlıklı mı yapıyor? Başarı nasıl ölçülecek?
İkincisi, bazı yönergeler tümdengelimli çıkarımlardan ortaya çıkar. Genel mekan ilkeleriyle başlayan ve odaların, evlerin ve diğer binaların nasıl tasarlanacağına dair özel tavsiyelerde bulunan Feng Shui uygulaması buna bir örnektir.12 İnsanların “doğuştan duygusal bağlılık. . . diğer canlı organizmalara.” Bu teoriye dayanarak, bazı yazarlar insanların doğal yerlerde olması gerektiğini ileri sürdüler. Her iki düşünce çizgisi için de belirli miktarda deneysel kanıt olsa da, pek çok tavsiye doğrudan doğayla temasın iyi bir şey olması gerektiği -genel ilkelerin belirli eylemlere uygulanması- olduğu inancından kaynaklanmıştır.
Üçüncüsü, nitel gözlemsel araştırmalardan bazı yönergeler ortaya çıkar. Jane Jacobs'ın Death and Life of Great American Cities15 adlı kitabında kaydedildiği gibi, 1940'larda ve 1950'lerde New York'taki Greenwich Köyü'nü -sokaklarında yürürken, mağazalarını ziyaret ederken ve kafelerinde oyalanırken- dikkatle incelemesi ve William Holly Whyte'ın ayrıntılı incelemesi. The Social Life of Small Urban Spaces16 ve City: Rediscovering the Center17'de anlatıldığı gibi, bir nesil sonra New York'un kaldırımları, parkları, oyun alanları ve sokaklarının fotoğrafları klasik örneklerdir. Bu gözlemciler, antropologlar gibi, parkların etrafındaki karma arazi kullanımları gibi iyi işleyen kalıpları not ettiler ve bunları kentsel tasarım için reçeteler olarak sundular.Dördüncüsü, çoğunlukla çevresel psikoloji literatüründe yayınlanan, belirtilen tercihe ilişkin deneysel çalışmalar, neyin iyi yerler yaptığına dair sonuçlar vermiştir. Bu araştırmanın öncüleri olan Michigan Üniversitesi'nden Rachel ve Stephen Kaplan, The Experience of Nature18 ve With People in Mind'da onların ve diğerlerinin çalışmalarının çoğunu gözden geçirdiler. hangisini tercih ederler. İnsanlar sürekli olarak ağaçlar ve otlakların dengesi, net sınırlar ve gözden uzak kıvrımlı çekici yollar gibi özellikleri tercih eder. Ortaya çıkan tercih edilen yerlerin genel özellikleri arasında uzamsal tanım, tutarlılık, okunabilirlik ve gizem (keşif yoluyla daha fazla öğrenme vaadi) yer alır.
Son olarak, ampirik araştırmalar, yerin belirli yönleri ile davranışsal ve sağlık sonuçları arasındaki ilişkileri göstermiştir. Örneğin, Ulrich21 yanlışlıkla yapılan bir mimari deneyden yararlandı. 200 yataklı bir banliyö Pennsylvania hastanesinin cerrahi zeminlerinde, bazı hasta odaları yaprak döken ağaçlarla karşı karşıya kalırken, diğerleri bir tuğla duvarla karşı karşıya kaldı. Ameliyat sonrası hastalar, esasen rastgele bir oda tipine atandılar. Ulrich, kolesistektomi hastalarının kayıtlarını 10 yıllık aralıklarla gözden geçirdi. Ağaç manzaralı hastaların hastanede yatış süreleri istatistiksel olarak anlamlı derecede daha kısaydı (7,96 güne karşılık 8,70 gün), ağrı kesici ilaçlara daha az ihtiyaç vardı ve duvar manzaralı hastalara göre daha az olumsuz hemşire notu vardı. Bu sonuçlar, ağaçların görüşlerinin faydalı bir etkiye sahip olduğunu ve diğer kanıtlarla birlikte ağaçların “iyi bir yerin” parçası olduğu fikrini desteklediğini göstermektedir.
Son ampirik çalışmalar, diğer sonuçların yanı sıra kurşun toksisitesi, çocukluk çağı astımı, yaşlılar arasında sakatlık ve bulaşıcı hastalıklarda küçük alanlı coğrafi değişkenliği belgeleyerek, yere dayalı risk faktörlerinin bir rolü olduğunu düşündürmektedir. Bu tür bulgular, modern tıp ve halk sağlığı bilimi ile rezonansa girer ve sağlıklı yerler için kanıta dayalı kılavuzlar olasılığı sunar.
Halk Sağlığında Yer Alan Yer
Yerin sağlık için önemli olduğu takdiri yeni değil. Yirmi beş yüzyıl önce, Hava, Su ve Yerler'de Hipokrat, okuyucularının sağlıksız yerleri (bataklıklar gibi) sağlıklı yerlerden (güneşli, havadar yamaçlar gibi) ayırt etmesine yardımcı oldu. 19. yüzyılın önde gelen peyzaj mimarı ve plancısı Fredric Law Olmsted, insan sağlığını çalışmalarının merkezine açıkça yerleştirmiştir. Yarım yüzyıl önce, Amerikan Halk Sağlığı Derneği, “evlerin içinde bulunması gereken fiziksel ortamı” ele alan, Mahalleyi Planlama adlı bir dizi standart yayınladı. Bu standartlar, yer seçimi, sıhhi altyapı, bitkilendirme ve peyzaj tasarımı, sokak düzeni, aydınlatma, konut yoğunluğu ve topluluk olanaklarını ele aldı. Daha yakın zamanlarda, şehir plancıları çalışmalarının halk sağlığı üzerindeki etkilerini fark ettiler ve yeni bir dergi olan Health & Place de dahil olmak üzere tıbbi coğrafya alanı yeniden canlandırıldı.
Ancak bugünün zorlukları geçmiştekilerden farklı. Birincisi, inşaatta kullanılan daha fazla malzeme, daha ayrıntılı bina sistemleri ve daha karmaşık kentsel ağlar ile yapılı çevre çok daha karmaşıktır. Bazı yönlerden, teknik ilerlemeler sağlık risklerini azalttı (iç mekan havası artık odun ve kömür yakan soba günlerinden çok daha temiz), ancak yeni risklerin daha iyi tanımlanması gerekiyor. İkincisi, oldukça hareketli bir toplumda, yerle geleneksel bağlar zayıflayabilir. Bir "yer duygusu"nun sağlık ve esenlik için faydaları varsa, o zaman bunun için nasıl tasarlanacağını anlamak gerçek halk sağlığı değerine sahip olabilir. Üçüncüsü, tasarım, inşaat ve ulaşımın çok daha fazla yönü, kanunla değilse de gönüllü standartlarla geçmişte olduğundan daha fazla düzenlenmektedir. Bu, yerlerin sağlığı ve refahı nasıl etkilediğine dair kanıtların da toplanmasını ve kodlanmasını gerektirir. Son olarak, elektronik iletişim çağında, bu tür bilgilere geniş çapta ve anında erişilebilir. Halk sağlığını geliştirmede faydalıysa, büyük ölçekte faydalı olabilir.
Halkın üyeleri sağlıklarına giderek daha fazla değer veriyor; çevrenin sağlık üzerinde önemli bir etkisi olduğunu düşünmek; ve sağlıklı ortamlarda yaşamak, çalışmak ve oynamak ister. Hem profesyoneller hem de halk, sağlık tavsiyelerinin sağlam verilerle desteklenmesini giderek daha fazla beklemektedir. Tüm bu nedenlerle, o halde halk sağlığı, yerin sağlık üzerindeki etkilerine yeniden odaklanmalıdır. Geniş, güçlü bir araştırma gündemine ihtiyacımız var ve araştırma bulgularını uygulamaya geçirmemiz gerekiyor.
Yer ve Sağlık Araştırması
Sağlık araştırmasının daha çok yere odaklanması gerekiyorsa ve ampirik araştırma yer ve sağlık sorularına karlı bir şekilde uygulanabilirse, araştırılacak konular nelerdir? Yapılı çevrenin dört yönü sağlık araştırmaları için umut verici fırsatlar sunar: doğayla temas, binalar, kamusal alanlar ve kentsel biçim.
Doğa Teması
Doğayla temas sağlık için iyi görünüyor, en azından bazı durumlarda bazı insanlar için. Daha önce belirtildiği gibi, doğanın ameliyat sonrası hastalarda hızlı iyileşmeyi düşündüğüne dair kanıtlar var. Diğer araştırmalarda, doğayla temas, mahpuslar arasında daha az hasta ziyareti, dikkat eksikliği bozukluğu olan çocuklarda dikkatin artması, şehir merkezindeki kızların öz disiplininin artması, yaşlılar arasında ölüm oranının azalması, tansiyonun düşmesi ve arasında daha az kaygı ile ilişkilendirilmiştir. diş hastaları ve bronkoskopi hastaları arasında daha iyi ağrı kontrolü. Doğa temasının, özellikle orta çocukluk ve erken ergenlik döneminde çocuklarda duygusal, bilişsel ve değerlerle ilgili gelişimi geliştirdiğine dair kanıtlar vardır. Doğayla temasın stresi azalttığı ve iş performansını artırdığı bilinmektedir.
Bu bulguların yapılı çevrenin tasarımı için önemli potansiyel etkileri vardır. Bahçeler konutlara dahil edilmeli mi? Ofislerdeki pencereler ağaç manzarası sunmalı mı? Mahalle parkları belirli bitki türlerini içermeli mi? Hastaneler hastalara ve ailelerine şifa bahçeleri sunmalı mı? Ancak bu tür soruların yanıtlanabilmesi için önce araştırma yapılması gerekiyor. Bu araştırma, doğa türleri (çiçekler? ağaçlar? hayvanlar?) ve temas türleri (bakmak mı? dokunmak mı? girmek mi?) dahil olmak üzere, doğa temasının dikkatli operasyonel tanımlarını içermelidir. Sağlık son noktalarının dikkatli operasyonel tanımlarını içermesi gerekir. Doğa temasına verilen tepkilerdeki bireysel ve grup varyasyonlarını netleştirmeye yardımcı olmak için, çalışılan popülasyonların ve çalışma katılımcılarının kişisel özelliklerinin dikkatli bir şekilde tanımlanmasını gerektirir. Ayrıca, olası karıştırıcıların dikkatli bir şekilde kontrol edilmesini ve alternatif hipotezlerin dikkatli bir şekilde değerlendirilmesini gerektirir. Örneğin, vahşi yaşam deneyimleri arkadaşlığın, fiziksel olarak aktif olmanın, tatile çıkmanın veya bir zorlukla karşılaşmanın yararları nedeniyle yararlı olabilir ve doğayla temastan dolayı değil. Kanıtlar ortaya çıktıkça, doğayla teması yapılı çevreye dahil etmeye yönelik yönergeler için net bir temele sahip olacağız.
Binalar
Bina tasarımı, sağlık araştırmalarının büyük vaatler sunduğu ikinci bir alandır. “Hasta binalara” yönelik son zamanlarda dikkat, sağlığın bir belirleyicisi olarak iç mekan hava kalitesine odaklanmıştır. Gerçekten de, iç mekan emisyonlarını en aza indiren yapı malzemeleri, mobilyalar ve temizlik maddeleri seçmek; etkili havalandırma sistemleri tasarlamak ve işletmek; hava sirkülasyonunu ve nemi optimal seviyelerde tutmak, sağlığı korumak için önemli tasarım stratejileri olarak kabul edilmektedir ve kanıta dayalı öneriler mevcuttur.
Bununla birlikte, daha geniş halk sağlığı hususları da geçerlidir. Birincisi, “yeşil bina” olarak bilinen tasarım ilkelerinin halk sağlığına faydalarıdır. Örneğin, enerji tasarrufu için tasarım yapmak, enerji talebini azaltabilir, dolayısıyla enerji santrallerinden hava kirleticilerinin emisyonunu azaltabilir. Benzer şekilde, sürdürülebilir şekilde hasat edilmiş ahşabın kullanılması, ormansızlaşmayı azaltmaya, küresel iklim değişikliğini yavaşlatmaya ve biyolojik çeşitliliği korumaya yardımcı olabilir. Bu tür çevresel yapı uygulamalarının sağlık yararlarını tam olarak hesaba katan halk sağlığı araştırmaları, önemli içgörüler sağlayacaktır.
İkincisi, bina tasarımının bazı yönleri, genel olarak doğrudan sağlık etkileri olarak kabul edilmez, ancak yeniden ilgiyi hak eder. Örneğin, fiziksel aktivitenin yerleşik sağlık yararlarına rağmen, 2 veya 3 kattan fazla olan modern binaların çoğunda lobilerinde göze çarpan asansörler ve gizli ve çekici olmayan merdivenler bulunur. Öne çıkan, zarif, iyi aydınlatılmış merdivenlerin geri dönüşü, insanları daha yüksek katlara çıkmak yerine yürümeye ikna edebilir mi?
Benzer şekilde, konfor ve performansı artırmada doğal aydınlatmanın rolüne dair bazı kanıtlar olsa da, aydınlatmanın sağlığı geliştirmek için nasıl tasarlanabileceği konusunda yeterli bilgi yoktur. Enerji tasarruflu kompakt floresan ampullerin ortaya çıkmasıyla birlikte bu soru daha da önem kazanıyor. Son olarak, standart altı konut sağlık için açıkça kötü olsa da, yakın tarihli bir inceleme, belirli konut müdahalelerinin sağlık yararlarına ilişkin kanıtların çok az olduğunu göstermiştir. İyi evler, okullar ve işyerleri nasıl tasarlanır ve inşa edilir, acil ve büyük ölçüde cevaplanmamış bir sağlık sorusu olmaya devam etmektedir
Halka Açık Yerler
En iyi yerlerin çoğu ne ev ne de iş yeridir, ancak kamusal alandaki “üçüncü yerlerdir”: sokaklar ve kaldırımlar, parklar ve kafeler, tiyatrolar ve spor tesisleri.9 Bu tür halka açık yerler çok çeşitli etkinlikler için önemli yerlerdir ve bunlardan bazıları sosyal etkileşim ve fiziksel aktivite gibi bazılarının sağlıkla ilgili açık sonuçları vardır.
Bir sokağı iyi yapan nedir? Devlet kurumları ve özel gruplar tarafından yayınlanan tasarım kılavuzlarında eksiklik yoktur. Devlet ulaştırma departmanları tarafından verilenler, genellikle motorlu araç trafik akışını en üst düzeye çıkarmayı ve çarpışmaları önlemeyi amaçlar. Diğer kaynaklardan gelen yönergeler daha çok yayalara yöneliktir. Dan Burden'in Sağlıklı Mahalleler için Sokak Tasarım Yönergeleri gibi bazıları açıkça sağlığa odaklanıyor. Bu tür kaynaklar tipik olarak daha dar ve trafiği sakinleştirici stratejiler içeren sokakları önerir; yeterli genişliğe, arabelleğe, sürekliliğe ve bağlantıya sahip kaldırımlar; güvenli yaya geçitleri; ve bisiklet yolları.
Peki ya parklar? Parklar, kentsel cep parklarından deniz kıyılarına, Houston'daki Cullen Park, Philadelphia'daki Fairmont Park ve Los Angeles'taki Griffith Park gibi geniş alanlardan Washington, DC ile C&O Kanalı gibi geri kazanılmış ulaşım koridorlarına kadar çeşitli ortamlarda bulunur. Cumberland, Md. Park kullanımı üzerine bir araştırma, bitki örtüsünün miktarı ve türü de dahil olmak üzere çeşitli tasarım özelliklerinin bir rol oynadığını öne sürüyor; ilginç, kıvrımlı yolların varlığı; oturmak ve okumak için sessiz alanlar; eğlence olanakları; yeterli bilgi ve tabela; ve algılanan güvenlik düzeyi. İnsanların parklar hakkındaki görüşleri, parklardan beklentileri ve parkları kullanma biçimleri yaşa, cinsiyete, etnik kökene ve diğer faktörlere göre büyük farklılıklar gösterir.
Sokak ve park tasarımının hangi özellikleri sosyal etkileşimleri ve fiziksel aktiviteyi öngörür? Geniş bir literatür, fiziksel aktivite ile ilgili bazı cevaplar sağlar. Yakınlık, erişilebilirlik, çekici manzara, iyi aydınlatma, tuvaletler ve içme suyu ve iyi tasarlanmış ve bakımlı yolların tümü fiziksel aktiviteyi öngörmektedir. Sosyal etkileşimler hakkında daha az bilgi var, ancak araştırmalar, mahalleler yürünebilir olduğunda ve bakımlı kamusal alanlar evlerin yakınında olduğunda “topluluk duygusunun” arttığını gösteriyor.
Yine, öğrenilecek çok şey var. Bir kaldırım veya patika yapılırsa, insanlar yürüyecek ve bisiklete binecek mi? Park yapılsa insanlar gelecek mi? Hangi park tasarımları en iyileştiricidir? İnsanları cezbedecek, onların moralini yükseltecek, onları sosyalleşmeye teşvik edecek ve fiziksel aktiviteyi teşvik edecek şekilde halka açık yerler tasarlamanın ve inşa etmenin en iyi yolları nelerdir?
Kentsel Biçim
Kentsel biçim, tasarım, ulaşım ve arazi kullanımı kararlarından, binalardan ve halka açık yerlerden daha büyük ölçekte ortaya çıkar. Son yıllarda otomobilin artan hakimiyeti, merkezi şehirlerden banliyölere göç ve farklı arazi kullanımlarını ayıran imar kodları “kentsel yayılma” olarak bilinen olguya neden oldu. Tek bir kentsel yayılma modeli yoktur, ancak başlıca özellikleri arasında düşük konut ve istihdam yoğunluğu; konut, istihdam ve perakende satış gibi farklı arazi kullanımlarının ayrılması; destinasyonlar arasında düşük bağlantı; zayıf ve dağınık faaliyet merkezleri ve şehir merkezleri; ve az sayıda ulaşım alternatifi olan otomobillere aşırı bağımlılık.
Banliyö büyümesinin bir sonucu, merkezi şehirlerin düşüşü olmuştur. İşler ve ekonomik faaliyetler merkezden çevreye göç ettikçe, geride kalan mahalleler, bakımsız ve terk edilmiş binalar, harap ve tehlikeli parklar ve sokaklar, işlevsiz ulaşım sistemleri ve başarısız altyapılarla farklı türde yerler haline geldi.10, Yoksul insanlar ve üyeler. azınlık gruplarının bu tür ortamlarda yoğunlaşması, derin sosyal adalet endişelerini artırıyor.
Araştırmalar, kentsel yayılmayı karakterize eden arazi kullanımı ve ulaşım modellerinin sağlıkla ilgili etkileri olduğunu öne sürüyor. Motorlu araçların yoğun kullanımı hava kirliliğine katkıda bulunuyor, bu da solunum ve kardiyovasküler hastalıkların yanı sıra genel ölüm oranını da artırıyor. Yürüyüşün azalmasıyla ilişkili olarak azalan fiziksel aktivite, obeziteye, diyabete ve ilişkili rahatsızlıklara katkıda bulunur. Trafikte geçirilen zamanın artması, trafik kazası riskini artırır ve yayalar için değil de otomobiller için yapılmış yollar yaya yaralanmaları ve ölümleri riski taşır.
Akıl sağlığı, trafik öfkesi ve fiziksel hareketsizlik gibi çeşitli faktörler tarafından tehdit edilmektedir ve hem doğrudan hem de gelir eşitsizliği aracılığıyla sağlığın önemli bir göstergesi olan sosyal sermaye azalabilir. Aynı zamanda, merkezi şehirdeki fiziksel ve sosyal risk faktörlerinin karmaşıklığı - yoksulluğun yoğunlaşması, sosyal ve tıbbi hizmetlerin kıtlığı, standart altı konutların yaygınlığı, suç ve uyuşturucu kullanımı tehditleri, birçok alanın sefaleti. — o kadar iyi tanınırlar ki, kendi araştırma merkezleri, dergileri ve uzmanlarıyla bir “kent sağlığı” alt alanı oluşturmuşlardır.
Kentsel formun sağlıkla çok ilgisi var. Merkez şehrin sağlık sorunlarına dikkat, yapılı çevrenin özelliklerinden ziyade büyük ölçüde sosyal ve örgütsel faktörlere odaklanmıştır. Benzer şekilde, banliyölerin yayılmasının sonuçları üzerine yapılan sağlık araştırmaları da sınırlı kalmıştır. Çeşitli konularda araştırmalara ihtiyaç vardır. Hangi kentsel düzenlemeler, hangi imar kodları, hangi ulaşım planları ve hangi sanayi politikaları en yaşanabilir ve sağlıklı şehir ve banliyölere yol açar? Yıllar içinde gelip geçen kentsel tasarım ve kentsel dönüşüme yönelik birçok kapsamlı plandan hangisi insan sağlığı ve refahı için en çok faydayı sağlıyor? “Sağlık etki değerlendirmesi” için hangi yöntemler mevcuttur ve bunlar en iyi nasıl uygulanır?
Sonuçlar
Halk sağlığının yerin önemini yeniden keşfetmesi gerekiyor. Doğayla temastan binalara, halka açık yerlerden şehirlere, sağlıklı yerler tasarlamak ve inşa etmek için araştırma ihtiyaçları ve karşılanmamış fırsatlar var. Sağlık çalışanları, şehir plancıları ve mimarlar, ulaşım mühendisleri ve gayrimenkul geliştiricileri, çevre psikologları ve coğrafyacılar birbirlerinin alanlarının kelime dağarcığını ve bakış açılarını öğrenip aktif işbirlikleri sürdürdükçe, bu araştırma soruları sorulacak ve sağlam kanıtlarla cevaplanacak ve daha sağlıklı ve daha sağlıklı olacaktır. sürdürülebilir insan ortamları tasavvur edilecek, planlanacak ve inşa edilecektir.[1]