Jeremy Sherman Sherman itibaren Jobhi, Jharkhand, Hindistan
Tedd Arnold büyüleyici, esprili, zeki ve harika bir konuşmacı. O da IRC'deydi ve masasına oturamazken, onun yanında oturuyordum. Benim ilk favori kitabım yatakta No Jumping. Şimdi zaten Edgar ödüllü ilk romanını okumaktan endişeliyim. Rat Life, Arnolds YA romanını bitirdim ve gizem ödülü için nasıl seçildiğini görebiliyorum. En azından görebildiğimi düşünüyorum. Gizem ya da suç hikayesi türünün ötesinde literatürle ilgili kriterleri tespit etmekte zorlandım. Bu hikaye bir gizem ve cinayet içeriyor. Ancak bir yazar türünü değiştirdiğinde ve ödül aldığı Edgar Alan Poe En İyi Genç Yetişkin Kitabı Ödülü'nü ilk kez okuduğunda, okumaya değer. Arnold'un yıllarca akıllı çocuk resimli kitaplarından zevk alan yazar olarak nasıl genişlediğini görmek eğlenceliydi. Karmaşık paralel plan bana düşündürdü. Todd bir köpeği bulur ve kurtarır, ancak bir kamyon tarafından vurulduğu için gitmesine izin vermek zorundadır, büyükannesinin Altzeimer'e gitmesine izin verir, yaralı bir çocuk / genç Nam veterinerini bulur ve arkadaş olur, HIS hayatını sadece trajik bir şey yüzünden kaybetmek için kurtarır aile. Bir genç genç için çok fazla görünüyor, ancak doğal görünüyor. Kitabın çoğunu Todd gizemle aktif olarak ilgilenmeden önce aldı. Hikayenin çoğu, ilk işini ailesinin işlettiği motelden uzaklaştırmak için dışarı çıkarken aile ile ilişkilerini kronikleştiriyor gibiydi. Okumayı çok sevdim, ama gizemi görmekte zorlandım. Todd'un gelişmekte olan yazma ilgisi, şefkatli kişiliği, yazmayı seven öğretmen hakkındaki düşünceleri, ebeveynleri ve büyükannesi hakkındaki düşünceleri ve bir iş hakkındaki heyecanı beni meşgul etti. Ağaç evin, yağmurun ve sel nehrinin tanımları beni şu günlere geri götürdü ... Hikayenin sonunda, Todd Rat ve hayatı hakkında daha fazla bilgi edindiği zaman, hikaye hikaye bir gizem gibi geliyor. Sıçan ne yaptı? Gerçekten ne oldu? Su yükseldikçe ve ağaç evi dağıldığında gerilim oluşur, Todd'u Rat'ı kurtarmaya zorlar, tıpkı hikayenin başında köpeği kurtarmış gibi. Ve köpek gibi Todd da Rat'ın gitmesine izin vermek zorunda. Fakat her biri, köpek ve Sıçan, Todd'a damgasını vurur. Hikayeyi aramanın ve insanları önemsemenin eşsiz yolu nedeniyle yazar olur. Bu, daha yaşlı öğrencilere genç yetişkin olmadan önce önerebileceğim bir hikaye. Arnold, hikayedeki ortamın, büyüdüğü nehirden ilham aldığını itiraf ediyor, ancak konferansta ana karakterin Todd'un aslında Tedd olduğunu açıklamıyor. Nehrin adı gibi, sadece ünlüler değişir. Bu iyi hazırlanmış roman, büyümenin nasıl bir şey olduğunu, yol boyunca karşılananları, derin ve kalıcı bir etkiye sahip olanları, başkalarının yaşadığı koşullara saygı duygusu yaratanları düşünerek derin bir anlayış göstermektedir. Todd'un Rat hakkındaki ilk izlenimleri Tedd'in hikayeye yazdığı ince bir şekilde meydan okumaya yalvarır. Yazması zor olan bir şey, sanırım, diyalog. Yazarlar gerçekten insanlar konuşurken yazarlarsa, hiçbir şey anlamlı olmaz. Ancak, eğer diyalog resmi ve katı ise, hikayenin tonu kaybolacaktır. Bence ARrnold, söylem arasında bu ikisini arasında bir yerde tutarak iyi bir iş çıkardı. Ayrıca Todd'un düşüncesini açıklama şeklini de seviyorum, özellikle de şefkatli bir genç olduğunu gösteriyor. Bence çok preachy olmadan, gençlerin insanları ve kendilerinin ötesindeki şeyleri önemseyen kahramanlara ihtiyacı var. Todd her durumda kendini buldu, içgüdüsel olarak başkalarına yardım etti. Tedd Arnold'un bu ilk romanını okuduktan sonra hala yazarın hayranıyım ve daha fazlasını okuyacağım.
Sportswriter ve Rock Springs koleksiyonu yakın olmasına rağmen belki de favorim
A little contrived and cheesy, but parts were funny.