Bu ülkede evet kadın olmak zor ama erkek olmak da bir o kadar zor. Kadınların kariyerine, evleneceği zamana, evleneceği kişiye, ne zaman çocuk doğuracağına ki dikkat ederseniz doğurup doğurmayacağına demedim çünkü diğer ihtimal yok sayılıyor, kaç çocuk doğuracağına, ailesini ne zaman ziyaret edeceğine, kocasıyla olan ilişkisine, evlilikten önceki ilişkisine, boşanırsa nerede ve nasıl yaşayacağına, alıp verdiği kiloya, yemek yapıp yapamamasına kadar her konuda eleştiriliyor ve herkes en doğrusunu bildiğini savunuyor. Diğer yandan erkekler ağlarsa "karı gibi" deniyor, işsiz kalırsa vasıfsız olarak görülüyor çünkü kadın nasıl evin hanımı olmalıysa erkek de sürekli çalışmalı, kısırsa yerin dibine sokuluyor, ergenlikte cinsel ilişkiye girmezse ibne misin diye dalga geçiliyor, kadınlar tecavüze ya da tacize uğradığında bunu artık bir şekilde haykırabiliyor ama erkekler hala bunu yapamıyor, çocukluklarında oğlancı birine maruz kaldılarsa bunu kimseye söyleyemiyorlar, kadın dayak yese ve hakkını arasa birçok kişi destek oluyor fakat erkek dayak yiyip hakkını arasa alay konusu oluyor, evlenmek istese düğün masrafları üzerine yıkılıyor, eşine iyi davransa adı kılıbığa çılıyor kötü davransa şerefsize. Kısaca kadın aşağılanıp ezilirken aynı anda erkeklerin üzerine tarifsiz yük bindiriliyor. Kadının ezilmesinden her iki taraf da zararlı çıkıyor.