

Sahibi:


ERMENİLERİ ÇILDIRTAN AMERİKALI
YABANCILARIN GÖZÜYLE TÜRKİYE VE TÜRK TARİHİ
ÇANAKKALE SAVAŞLARINDA TÜRK KADIN SAVAŞÇILAR
Konuyla ilgili ilk belgesel bilgilere Avustralya ve Yeni Zelanda arşivlerinde, Anzac askerlerinin Çanakkalede siperlerde yazdıkları günlük ve mektuplarda rastlanmaktadır. Örneğin, The Age adlı Avusturalya gazetesinde, 8 Eylül 1915 tarihinde şu başlıkta bir haber yer almaktadır.
Kadın bir keskin nişancı: ilk günkü çarpışmada vuruldu: J. C. Davies adlı bir asker annesine yazdığı mektupta şöyle demektedir: ... Vurulduğum 18 Mayıs günü, keskin nişancı bir Türk kızı vardı. Güzel, iri yapılı ve 19-21 yaşları arasında görünüyordu. Günün uzunca bir bölümünde sürekli olarak ateş etti. Gerçi bir çok adamımızı vurdu ama gün bitiminden önce Avusturalyalı bir asker tarafından vurulunca, gene de üzüldüm. Ölüsünü ele geçirdiğimizde yanında bir Türk erkeğinin cesedini de bulduk. Kadının vücudunda tam 52 kurşun vardı... Bu savaş korkunç
Arşivlerde aynı konuyu dile
getiren
birkaç mektup ya da günlük daha bulunmaktadır. Gerçi bu tür haberlerin Anzak
askerlerinin, zor siper koşullarında, aylarca süren çarpışmaların yıpratıcı
etkisinde geliştirdikleri hayal ürünü şeyler olduğu da düşünülebilir. Ancak,
Keskin nişancı Türk kadınları ve Türk kadın savaşçılarını anlatan diğer
asker mektupları da incelenip, birbirleriyle karşılaştırıldığında,
anlatılanların doğru olma olasılığının çok yüksek olduğu söylenebilir. Kısacası,
Çanakkale Savaşlarının daha birçok yönü, genç araştırmacılarımızın
çalışmalarını ve aydınlatılmayı beklemektedir.
VE ERMENİLERİ ÇILDIRTAN AMERİKALI
Ermenileri Çıldırtan Amerikalı:
Kemalist Holdwater Ermenileri çıldırtan gizemli Amerikalı sanal âlemde gerçek kimliğini adeta devlet sırrı gibi saklayarak sürekli "Holdwater" takma adını kullanan New Yorklu bir işadamı, kurduğu popüler bir internet sitesiyle, yıllardır sistematik biçimde soykırım propagandası yapan Amerikan Ermenileriyle Türkiye adına kıyasıya çarpışıyor. Bir Gazeteci, 2000'li yılların başlarından bu yana yayında olan "Uzun Ermeni Masalı" adli sitesi nedeniyle fanatik Ermenilerden sürekli olum tehditleri alan, yayınları her gün defalarca sabote edilen Holdwater'a ulaştı ve amacını sordu. Cevap kısa ve netti:
"Çünkü
Türkler haklı. Bu iddia, yakin tarihin en büyük yalanıdır!"
Türkiye, uzun ve zengin tarihsel geçmişi sayesinde yalnızca "amansız düşmanlar" değil, yerkürenin her köşesinden bir yığın "gönül dostu" da kazanmış son derece özel ve ayrıcalıklı bir ülke. Türkiyenin çoğu kez adını sanını dahi bilmediği bu gönül dostları Ankaraya verdiği mücadelelerde sessiz ve derinden çabalarla desteklemekteler. "Holdwater", bunların en ilginç ve sıra dışı olanlarından biri.
Türkiye düşmanlarının gitgide arttığı bu uzak coğrafyada böylesine aykırı bir kişilikle karsılaşmak artik pek de kolay olmadığı için, Holdwater'in anlattıklarıyla ister istemez yetinmek durumundayız.
"Halen 50'li yaşlarımdayım. Annem ve babam 1940'larda ABD'ye göç eden iki Türk vatandaşıydı. Ben, 1950'lerde New York'ta doğdum. Ailem bu ülkeye kolay uyum sağlayabilmem ve diğer göçmenler gibi gettolarda kaybolup gitmemem için, bana çocukluğum boyunca Türkiye hakkında hemen hemen hiç bir şey anlatmadılar; hatta tek kelime Türkçe bile öğretmediler. Bilemiyorum, belki doğru, belki de yanlış yaptılar. Ben artik bunu onlarla tartışacak durumda değilim. Çünkü her ikisi de bu dünyadan göçtü. Türkiyeyi hayatim boyunca hiç görmedim ve tam bir Amerikalı olarak yetiştirildim. Zaten adım da bir Amerikalı adıdır. Çok unlu bir kolejden mezun oldum.Gençlik yıllarımda ticarete atıldım, sonrasında zengin ve saygın birine dönüştüm." "Pekiyi, bunca aile içi asimilasyondan sonra, Türk kökenlerinizi nasıl biliyorsunuz o zaman?" diye soruyoruz bu kez. "Tabii, her ne kadar silinmek istenen bir geçmiş de olsa, çocukluğumda evdeki konuşmalardan aslında Türkiye diye bir yerden geldiğimizi fark ediyordum. Bir de 'Selamünaleyküm', 'merhaba', 'günaydın" diye birkaç kelime kalmıştı aklımda. Bu gerçekle ilk yüzleşmem kolejdeyken oldu. Bir gün okuldaki panoya baktım, Ermeni gençler duvara bir propaganda afisi asmıştı. Türk bayrağının yıldızını Nazilerin gamalı hacına benzetmişlerdi ve o haçtan da Ermeni kani damlıyordu. Bu görüntü beni çok sarstı. Eve dönünce anneme 'Anne, Türkler gerçekten Nazilerden farksız bir millet mi? Onlar yüz binlerce suçsuz Ermeni'yi katletmiş, doğru mu? Eğer öyleyse, bizler de katil miyiz' diye sordum. Annem bana sarıldı ve üzüntüyle 'Sakın okulda diğer çocuklarla böyle tartışmalara girme, yoksa seni döverler, hatta okuldan bile atarlar. Onlar bizden güçlü, Türk olduğunu çevrenden daima sakla' dedi. Babamın da tepkisi buna yakin oldu. Ben ise annemin gözlerine sinen o korkuyu ömrüm boyunca hep hatırlayacaktım." Ailesi bile durumdan habersiz. Hayatini kazanana kadar bu konularda ortalık yerde pek fazla konuşmayan Holdwater, sonra iş-güç sahibi olmuş, evlenmiş ve rahata erince de tarih kitaplarına bir servet ödeyerek evinde hiç kimseye nasip olmayacak dev bir kütüphane kurmuş. Yıllar suren bir okuma ve araştırma surecinde Türk tarihini adeta yiyip yutan kahramanımız, bu faaliyetlerini sürdürürken çevresine karşı sürekli temkinli olmayı da hiç ihmal etmemiş."Esim ve çocuklarım bile benim bu uğraşlarım hakkında pek fazla bilgi sahibi olmadılar. Çünkü ilerleyen yıllardaki gelişmeler anne ve babamın aslında ne kadar hakli olduklarını,
Ermenilerin ABD'de ne kadar güçlü bir azınlığa dönüştüğünü ve Amerikan toplumuna ne denli pervasızca yalan söylediklerini bana fazlasıyla gösterdi. Bu arada, Türk toplumunun Amerikan medyasındaki imajının -genelde Ermenilerin kışkırtmasıyla- ne kadar kötü olduğunu da üzülerek fark ettim. Ermeniler, ABD'de medya ve sinema endüstrisinin her kösesine sızmış durumdaydılar ve bu kişiler Türkiyeyi aşağılama yönündeki en küçük bir fırsatı bile kaçırmıyorlardı. Halen de öyledirler. Internet çağı başlayınca, daha önce broşürlerle yaptığımı bu defa siteyle yapmaya başladım. Ölene kadar da bu mücadeleyi sürdüreceğim." Holdwater'a göre Türk Devleti; gazeteleri, dergileri, sinemayı, televizyonu, sporu, edebiyatı, hatta diplomasi ve turizmle oluşan bireysel dostluk ilişkilerini bir bütün olarak karşı propagandada kullanmayı öğrenmediği surece, Ermeni yalanlarının karşısında ilelebet durabilme şansı olmayacak.
Ona göre, sağlıklı bir iletişim kurmanın imkansız olduğu bu gözü dönmüş topluluk karsısındaki en iyi savunma yöntemi "saldırı" ve Ankara da artik gerçek gücünü kullanıp atağa kalkmak zorunda...
ALİNUR VELİDEDEOĞLU, BILLY HAYES VE MIDNIGHT EXPRESS
8 yıl önce.
|Site Haritası | Sayılar | Kütüphane Ana Sayfası | Atılım Üniversitesi | Ana sayfa | İletişim|