Fidel’in Küba’sını ziyaret etmek
10 Aralık 2010 sabahı Küba'nın Veradero kentinde uyanmak kafa karıştırıcıydı. Kocam, Jerry ve ben Vancouver'dan uçakla gelip gece yarısı civarında karanlıkta otel odamıza geldik. Biz tükenmiş ve çevremize bakmadan minnetle yataklarımıza düştü.
Ertesi sabah erken saatlerde bir atın klipsinin sesiyle uyandım. Gözlerimi açtım, hala rüya gibi bir durumda, başka bir yüzyıldaymış gibi, bundan önce yaşadığı bazı yaşamlar. Garip bir şekilde tanıdık ve rahatlatıcı bir sesti. Pencereye koştum ve cılız bir at arabası içinde cılız bir atlı adam görmek için sakin bir iki şeritli asfalt yola baktım. Bir süre onları izledim ve zamana ve yere yeniden yönlendirildim. Her şey dahil turizm beldesi Veradero'da Küba'dayız.
O günlerde, ailelerin evlerinde misafir odalarıyla ücretsiz girişimci olmaları yasaklandığından, turistlerin konaklamalarını başka bir yerde bulmak zordu. Onları biraz çaba ile bulabilirsin, ama başlamak için yerini bilmek daha iyiydi.
İlk günümüzde tatil köyünde kaldık ve açık, uzun ve saldırgan çizgilerin büfesinde. Garsonlarımızın doktor ve avukat olma ihtimalinin yüksek ve eğitimli olduğunu gördük. Hepsi birkaç dil konuştu ve turistlerden aldıkları ipuçlarının seçtikleri mesleklerdeki yıllık gelirlerini aştığını açıkladı.
Hayal kırıklığımıza göre, Küba soğuk bir çırpıda yaşıyordu - ilk 40 yıl içinde - ve sıcaklık donma etrafında kayıyordu. Kuzeye bakan kumlu plaja ve soğuk rüzgarlara bisiklet ceketlerimizden geçtik. Sahilde hiç yüzmek ya da üzülmek olmazdı.
Neyse ki, tesisten uzaklaşıp gerçek Küba'yı görmek isteyeceğimizi bildiğimiz gibi bisikletlerimizle seyahat etmiştik.
Ertesi sabah erkenden yola çıktık ve kaçış haritamızı çizdik. Turist yarımadasındaki büyük tatil beldelerini geçerek bisiklet sürerek gardiyanlar tarafından açılan kapılardan geçtik. Dikkatli olmamızı tavsiye ettiler ve geçmemiz için engelleri kaldırdılar.
Şimdi iki şeritli bir otoyolun dar bir omzuna biniyorduk, eski dizel taşıma kamyonları dışında yüzümüze siyah duman çıkaran birkaç araçla sessiz. Bazen at ve at arabalarını geçtik, tıpkı bizim gibi Matanzas şehrine doğru yol alıyoruz.
Şeker tarlalarını geçtik ve yolculuk uzun sürdü. Şehre yaklaştıkça, Castro ve Che Guervera'nın panolarını, heykelleri ve sloganları devrime not ettik.
Sonunda şehre giden bir yola dönüştük ve bir yan yoldan geçerek müzikal bir toplantı yaptık. Yan yola saptığımızda, her yaştan yaklaşık 50 Kübalı davul, gitar, keman ve geçici çalgı çalmak için toplanmayı izlemeyi bıraktık. Biz sevindik ve çocuklarının oynamasını ve dans etmesini izledik, üç yaşlı kadın, hepsi de voson beyazı şarkılarını, Müjde'ye benzeyen bir uyum içinde giydirdiler. Melekler gibi sesler havayı doldurdu, Afrika davul seslerine karıştı, Cajun kemanlar, bizi ayak uçlarımıza dokunup sallanmak için büyüleyici bir arzu ile doldurdu.
Fark edilmeye başladığımızda şehir, yemek ve konaklama arayışı içinde utangaç bir şekilde hareket ettik. Ziyaret ettiğimiz çoğu Latin kentinin ticari markası gibi görünen kare park olan şehir mahallesine gittik.
Bir bankta otururken “Lonely Planet” kopyasını inceledik. Hemen burada bir turist otel vardı ve biz orada bizi bekleyen güzel bir sömürge otel görmek için etrafına baktı.
Daha önce hiç görülmemiş dişlileri, somunları ve cıvataları incelemek için oturan yerlilerden çok fazla dikkat çeken bisikletlerimizi kilitledik.
Lobiye girdik ve büyük eski otelin mimarisinde ağzım düştü. Kornişler, süslü kalıplar, sütunlar, avizeler ve zamanla el değmemiş mermer döşemeler, Castro'dan önce başka bir dönemi çağrıştırıyor.
Bir restoran vardı ama yemek odasına erişim yoktu. Lobi köşesinde kurulmuş masalar vardı. Otelin bölümleri harabe düşüyordu ve odalar kapatıldı ama neyse ki bizim için müsait bir odaları vardı. İspanyol tökezleyerek öğle yemeği emretti ve köşesinde yedik, sonra odamıza kontrol etti. Tek oda olduğunu ve sadece misafir olduğumuzu düşünüyorum. Yoldaki kiri yıkamak için sabırsızlanıyorum. Banyo odamızda antre oldu.
Oda bir zamanlar 12 ayak tavanı ve süslü kemikleri ile muhteşem oldu. Şimdi, yüksek tavandan sarkan uzun bir telin ucunda bir adet çıplak ampul sallanacak şekilde eskimiş oldu. Yatakta taze çarşaf vardı, bu yüzden biz mutluyduk. Aynı zamanda görkemli olan balkonda, doğrudan şehir meydanına bakan avluya açılan tavandan tabana fransız kapılar vardı.
Sonunda duşa atıldım, sabunlaştım mı bir keresinde soğuk su damlatıp döktüm, saçlarımı şampuanla temizledi. Kocam araştırmak için aşağı inerken orada titreyerek durdum. Yaklaşık beş dakika sonra, mutfağın restorandaki suyu yönlendirmesi gerektiğini söyledi. Suyu olabildiğince çabuk değiştirirlerdi. Bekledim, titredi ve nihayet soğuk damlama döndü. Aceleyle durulanır ve havlanırdım. Jerry, mutfağından duş almak için işbirliği yaparak kararlaştırılmış bir süre beklemek zorunda kaldı.
Jerry ve ben yürüyüşe çıktık ve gittiğimiz her yerde, peşinden Kübalı puro satmayı teklif eden fakir Kübalılar ve önümdeki kocama hizmetlerini sunan fakir kızları izledik. Acımasız bir şekilde yutkunduk. Paramız, geçtiğimiz mağazalarda, turistlere satış yapmalarına izin verilmemesi nedeniyle iyi değildi. Otelin balkonuna geri çekildik.
O gece, Jerry ve ben saat 10'da yatağa yerleştik, iyi bir gece uykusu bekledik. Hepsi gece yarısına kadar sessizdi, şarkı söyleyip sarhoşumuz ve balkonumuzun dışında kavga ederek uyandık. Bu, bütün gece devam etti, bu yüzden erken kalktık, faturamızı ödedik ve güneş doğarken bisikletlerimizi monte ettik.
Sağ taraftaki caddeye dönüp, düz örgü kemerler ile eski devrimci üniformalara giyilen hem erkek hem de kadınlarla birlikte siyasi bir mitinge döndük. Bir general olarak izlemek için durduk, ateşli bir kalabalığa hitap eden bir konuşma yaptı.
Havana'ya giden treni yakalamayı planlamıştık ama yeteri kadar vaktim vardı ve Veradero'nun turist hapishanesine geri dönmek istedim. Jerry kibarca kabul etti ve biz bunu bir gün daha yapacağımızı kabul ettik.
Küba becerikli ve kibar insanlar, zaman içinde donmuş engin hazineler ve müzik, müzik ve daha fazla müzikle doldu. Halk ücretsiz eğitim ve sağlık hizmeti almasına ve bunun için minnettar olmasına rağmen, yaşamları ve özgürlükleri kısıtlandı. Fidel Castro'nun ismini söyleseydik, şok ve neredeyse terörle tepki verirlerdi. Daha sonra ne kadar büyük bir lider olduklarını papağanlar. Adını söylememeyi öğrendik.