Robert Filliou 26 Davis Lisboa
Akıl çağında da cancel culture yaşanmış ama kısmen pozitif olarak: Felsefi, politik ya da dinsel otoriteye duyulan dogmatik saygının yerini eleşti, hoşgörü ve düşünce özgürlüğü almaya başlamış.
Bacon demiş ki yerimizde saymak istemiyorsak bilimi temellerinden başlamak üzere restore etmeliyiz. Bacon böylece Yunan filozoflarının etkisinin kırılmasına öncülük etmiş oldu. “Her şeye meydan okunabilir, hiçbir şey varsayılamaz” dedi.
Yeni rasyonalizm İngiltere ve Hollanda'da gelişti. Kısmen çok uzaklara yayılmış denizaşırı kolonileri sömürme ve sürdürmede zorlanmaya başlamışlardı, bu da Bilimsel Devrim olarak bilinen bir entelektüel faaliyet telaşına yol açtı.
Bu rasyonellik sonraki iki yüzyıl boyunca Batı düşüncesinin ana akımına yayıldı ve bilim adamlarının benimsediği ampirik, şüpheci yaklaşımın felsefeye, politikaya, dine ve ticarete uygulanmasıyla Aydınlanma adı verilen hareketle doruğa ulaştı. Bu Akıl Çağı boyunca, Batılı düşünürler eskilerin bilgeliğinin ötesine geçtiler ve kendilerini yeni fikirlere açarak, Keşif Çağı'nın coğrafi genişlemesine entelektüel bir kontrpuanla bilginin sınırlarını Eski Dünya sınırlarının ötesine ittiler. Felsefi, politik ya da dinsel otoriteye duyulan dogmatik saygı ortadan kalktı; eleştiri, hoşgörü ve düşünce özgürlüğü geldi.
Bu yeni rasyonalizme düşünce keskinliğini ve netliğini destekleyen yeni içecek kahve eşlik etti. Bilim adamlarının, entelektüellerin, tüccarların ve katiplerin -"enformasyon işçileri”- tercih ettiği içecek haline geldi. Hepsi fiziksel emek yerine masa başında oturarak zihinsel çalışmalar yaptı. Sabahları onları uyandırarak ve iş günü kapanışına kadar, gerekirse daha uzun süre uyanık kalmalarını sağlayarak iş gününü düzenlemelerine yardımcı oldu. Kibar sohbeti ve tartışmayı teşvik eden ve eğitim, tartışma ve kişisel gelişim için bir ortam sağlayan sakin, ölçülü ve saygın kurumlarda servis edildi.
Kahvenin Avrupa'ya 17. yüzyılda tanıtılması ile bira ve şarabın pabucu dama atıldı, çünkü o zamanın en yaygın içecekleri, kahvaltıda bile, hafif "bira" ve şaraptı. Her ikisinin de içilmesi, özellikle bakımsız ve kalabalık şehirlerde kirlenme olasılığı bulunan sudan çok daha güvenliydi. Kahve, bira gibi, kaynamış su kullanılarak yapılıyordu ve bu nedenle, alkollü içeceklere yeni ve güvenli bir alternatif sağlıyordu. Alkol yerine kahve içenler, güne rahat ve hafif sarhoş olmaktansa uyanık ve canlanmış olarak başladılar ve işlerinin niteliği ve niceliği arttı. Kahve, alkolün tam antitezi olarak görülmeye başlandı, sarhoş etmekten çok ayılttı, duyuları köreltmek yerine algıyı artırdı. 1674'te Londra'da yayınlanan isimsiz bir şiir, şarabı "Aklımızı ve Ruhlarımızı" boğan "Hain Üzümün tatlı Zehri" olarak kınadı. Bira, "Beynimizi kuşatan" "Sisli Ale" olarak kınandı.
Kahvenin yeniliği, çekiciliğini arttırdı. İşte ortaya Yunanlılar ve Romalılar tarafından bilinmeyen bir içki ortaya çıkmıştı; onu içmek, on yedinci yüzyıl düşünürlerinin antik dünyanın sınırlarının ötesine geçtiklerini vurgulamalarının bir başka yoluydu. Kahve büyük ayıklayıcıydı, aklı başında olma içeceğiydi, modernitenin ve ilerlemenin özüydü - kısacası, Akıl Çağı için ideal içecekti.
Kaynak: Tom Standage. “A History of the World in 6 Glasses.”