Bir Kutup olmayabilir
3. bölüme yeni başlamış olan General V. Ivashkevich, Polonya Ordusu I. Kolordu komutanına itiraf ettiğinde, Dovbor-Musnitsky, Polonyalıları çok sevmediğini, sürprizine karşı herhangi bir itiraz duymadığını söyledi. Gelecekteki Polonya ordusunun liderleri genel olarak Polonya ile çok zayıf bir şekilde bağlantılıydı, özellikle de ülkenin kendisi resmi olarak Rusya'nın elinden bağımsızlık kazandığı için Avusturya-Alman işgali altında kaldı.
Birçok general ve subay devrimden Polonya birimlerine kaçtı ve Polonya dilini bile bilmek zorunda değildi. Şubat Devrimi'nden önce oldukça durgun olan Rus ordusunda bağımsız ulusal birimlerin oluşumu Geçici Hükümet tarafından hemen onaylanmadı.
General I. Dovbor-Musnitsky, 1. kolordu merkeziyle.
Birçok Polonyalı subay belirleyici savaşların ortasında sadece Almanlar için faydalı olan “tehlikeli siyasi yaygara” nın ortasında ayrı bir ordunun ayrılmasını düşündü. Askerler, Rusya'ya savaşmaya veya "bir dünya devrimi yapmaya" devam etmekten ziyade anavatanlarına dönmek için şu ya da bu şekilde çok daha fazla ilgilendiler.
Birinci Polonya Kolordu'na başkanlık eden General Dovbor-Musnitsky, esas olarak 1'lerin Sovyet-Polonya savaşından hatırlıyoruz. 1920'de Letonya tüfeklerinin komutanı olan gelecekteki ilk kırmızı komutan I. I. Vacetis, Dovbor'un askeri yeteneklerinin çok ortalama olduğuna ve karakterinin iddialı ve baskıcı olduğuna inanıyordu. Bununla birlikte, büyük ölçüde A. Denikin gibi meslektaşlarının mükemmel özellikleri sayesinde, diğer Polonya generallerine tercih edilen oydu.
Geçit töreninde General Dovbor-Musnitsky
Dovbor-Musnitsky, Polonyalı bir diktatör olma ya da daha önce cephenin diğer tarafında olma şansına sahipti, ancak Bolşeviklerle ilişkiler işe yaramadı. Muhtemelen Pilsudsky, Dzerzhinsky'den çok daha güzeldi, ancak aşağıda daha fazla.
Ancak, “beyazlar” da işe yaramadı ve tüm Polonyalı komutanlar çalıştı ve 1920'de Wrangel Polonyalılardan gerçek bir destek almadı. Yeni devletin “başkanı” Y. Pilsudski'nin çok zengin bir devrimci geçmişi olduğu için değil. Daha da önemlisi, hem kendisinin hem de silah arkadaşlarının "birleşik ve bölünmez Rus imparatorluğu" nu yeniden inşa etmeye hazır olan Ruslarla işbirliği umudundan hiç memnun olmadıklarıdır. Romanov monarşisi veya başka bir hanedan değil, bir cumhuriyet şeklinde olsun.
Polonyalıları karşı-devrimin yanına sürüklemeye yönelik ilk girişim, Kornilov isyanı günlerinde geri döndü, ancak General Dovbor-Musnitsky ile Yüksek Komutan arasında müzakerelere dair hiçbir belgesel kanıt bulunamadı.
Mesele, Rus Karargahının bulunduğu Mogilev'e taşınmakla sınırlıydı, iki piyade alayı 700 kişiye zayıfladı ve Korosten ve Rogachev istasyonlarında bir fener alayının taşınması. Ve bütün bunlar Kornilov genel müdürlüğünden gelen görevli Teğmen Albay Yasinsky'nin 1. Kolordu'ndaki Nachpol temsilcisinden başardı.
İletişim nachpol
Devrimin ilk günlerinde oluşturulan Yüce Polonya Askeri Komitesi olarak kısaltılmış olan Nachpol, o dönemin çok karakteristik bir gayri resmi yapısıdır. İkinci Dünya Savaşı sırasında sürgünde Polonya cumhurbaşkanı olacak olan Minsk avukatı Vladislav Rachkevich başkanlığında, 1.Tüm Rusya Polonyalı Askerler Kongresi'nden sonra kuruldu.
Rachkevich’in Nachpol başkanlarından avukatı sürgündeki Polonya başkanına “büyüdü”
Ancak, muhteşem isim gerçek güçler tarafından desteklenmedi. Nachpol, Polonya birimlerinin oluşumuyla uğraştı, ancak Polonya askeri personelinin temsili bir organından başka bir şey olmadığı ortaya çıktı. Rus karargahı, gelecekteki Polonya Ordusunun karargahının rolü için Nachpol görevlilerinin tüm iddialarını hızla bastırdı.
Ağustos ayının sonunda, Dovbor kolordu sadece “ham” değil, aynı zamanda sayıca da küçüktü ve bu, oldukça katı bir “süpürme” sonrasında kolordunun 1. Polonya Tüfek Bölümünden gelen personele dayandırılmasına rağmen. Bazı Polonyalı tarihçiler, atıcı saflarında temizlik yapan personeli neredeyse her onuncu atışla ilişkilendirmeye hazırlar, ancak gerçekte bu uygulama daha sonra yaygınlaştı - sadece Troçki arasında değil, beyazlar arasında da.
1917 yazına gelindiğinde, atıcılar aslında savaşa hazır tek Polonyalı birimdi, ancak Rus alaylarından devrimi neredeyse "aldılar". Haziran saldırısı sırasında 1. Piyade o kadar kötüydü ki, Başkomutan A. Brusilov dağıtılmasını emretti.
Diyerek şöyle devam etti: "Bölünme, gelecekteki Polonya ordusunun bir çerçevesi olarak Polonya güçlerini koruma ihtiyacı hakkındaki yüksek ifadelerin arkasına saklanan derilerden oluşuyor."
Ancak, Alman karşı saldırısı Polonyalılar'ı hızla iyileştirdi ve Krekhovtsy altında kahramanca savaştılar. Ulan alayının adı Süvari Şok Krekhovetsky olarak bile değiştirildi. Bununla birlikte, Ağustos ayında, güvenilmez olan ya da sadece Polonya dilini bilmeyen yaklaşık dört bin subay ve asker, 7'inci bölümden çıkarıldı.
Çarlık ordusunun bir parçası olarak, Polonya lejyonlarının kendi özel formları yoktu. Fotoğrafta - Pulawski Legion
Kalan durum, Kornilov'un konuşması sırasında 10 binden fazla insanı hesaba katması muhtemel olmayan Dovbor-Musnitsky kolordusuna döküldü. Ve bu üç bölümlü bir kompozisyonla (iki bölümden oluşan Rus ordu birliklerinin aksine) ve 68 bin kişilik tam bir kadroyla. Ve görünüşe göre, az sayıdaki kolordu nedeniyle, Polonyalıların o günlerdeki pasifliğinin ana nedeni, "personeli kurtarmak" ile aynı arzuydu.
Ancak rolü, isyan ve isyancılara ilişkin Nachpol'un bulamaca pozisyonu tarafından oynandı. Polonya Devrimci Askeri Kulübü'nde bir araya gelen askeri personel kongresindeki katılımcıların sol kanat kısmı, başkentte Nachpol'un binasında bir arama başlattı. "Sol" ile sempati duyan 300 karabina ve asker ve subay listesi bulundu, ancak Nachpol sadece Kornilov'un olası bir müttefiki olarak kınandı.
Magdeburg Hapishanesi'ndeki Pilsudski mahkumunda bulunan aynı partinin öğretim elemanlarından bile, hem “solcu” hem de “fraksiyon” dan Nachpol'a karşı çıkması karakteristiktir. Bununla birlikte, öfke dalgası 13 Eylül'de azalır, Dovbor-Musnitsky 1. Kolordunun tarafsızlığı hakkında halka açık bir açıklama yaptı. Sonra 700 Polonyalı asker Mogilev'in mahallesinden ayrıldı.
Bolşeviklerden Boşanma
Lenin ve silah arkadaşlarının iktidarı almayı ve yeni bir Sovyet yaratmayı planladıkları zamana kadar, “geçici” hükümet olsa da, Dovbor-Musnitsky kolordu oluşumun gerçekten savaşabileceği noktaya daha da güçlenmeyi başardı. Ancak, hala tam kadrodan çok uzaktı ve memurların ve eski askerlerin baskınlığı açıkça aşırıydı.
Darbeden sonraki ilk günlerde Bolşevikler, yabancı elçilikleri korumak için tam olarak Polonya devriyeleri gönderdiğine rağmen, gerçek bir devrimci ittifak işe yaramadı. 1. Kolordu Petrograd'dan çok uzaktı, ancak Polonyalılar, Başkomutan General N. Dukhonin'in öldürüldüğü Mogilev'deki Stavka çevresindeki olaylara müdahale etmedi ve yeri Ensign N.Krylenko tarafından tamamen beklenmedik bir şekilde “sadece” alındı.
General Dukhonin - "eski" Rus ordusunun son komutanı
Ve devrimci Petrograd Sovyeti'nde, Dovbor-Musnitsky, Kornilov isyanı günlerinde garip "tarafsızlık "tan yeterince unutulmadı ve generalin eylemleri ve emirleri derhal" karşı-devrimcilik "için kontrol edildi. Bununla birlikte, Nachpol ile ilgili olarak, Bolşeviklerin ve müttefiklerinin pozisyonları benzerdi; Şubat'tan Ekim'e kadar en azından bazı önemli ulusal otoritelere dahil olmayan Yu Unshlikht ve F. Dzerzhinsky tarafından önemli bir rol oynandı.
Ve bu, ortak bir düşman tarafında iki yıl boyunca savaşan aynı Pilsudsky'nin, cephenin bu tarafındaki en yetkili politikacı olmak için Magdeburg hapishanesinde olması yeterliydi. Hatta Petrograd'daki 1.Tüm Rusya Polonya Askeri Kongresi'nin onursal başkanlığına seçildi. “Yoldaş Pilsudski” ye zorunlu selamlar, Polonya'ya sadık basın ve ulusal meselelerle ilgili herhangi bir olay tarafından düzenli olarak yapıldı.
Lejyonerler ile Y. Pilsudsky, 1915'in fotoğrafı
Boşanma, öyle görünüyor ki, nihai, Ekim günlerinde oldu. Her şey, generalin Mogilev'deki Karargahı ele geçirmeye çalıştığı 81 binasında Dovbor-Musnitsky'nin emriyle başladı. Polonyalıların "Rusya'nın iç politikası meselelerine" müdahale etmemesini ilan eden general, birliklere "kullanmadan önce durmadan" kuvvetli önlemler almalarını emretti оружия'.
Ve aynı zamanda komutan, Bolşevikler tarafından tutuklanan Batı Cephesi komutanı General Baluev'in serbest bırakılmasını talep ettiğinden, hemen karşı-devrimcilere kaydoldu. Doğrudan yüzleşme ertelendi, ancak bundan sonra Kızıllar yaratılan işçi ve köylü ordusunda ciddi bir Polonyalı şarta güvenemezdi.
Polonyalı birimler arasında, sadece Belgorod alayı “sol” taraftaki darbede aktif rol aldı ve Kornilovitlerin Kharkov, Belgorod ve bu eyaletlerdeki çeşitli tren istasyonlarına yerleşme çabalarını geri çekmeyi başardı. Ancak, alayda hala anarşi ve bozukluk hüküm sürdü; V. Antonov-Ovseenko liderliğindeki Ukrayna kuvvetlerine katılmayı reddetti.
Otonom yüzme
Bolşevikler Almanlarla ilk kez ateşkes yaptıktan sonra Brest Barış'ın imzalanmasına yol açtılar, Dovbor-Musnitsky kolordu onlar için çok tehlikeli hale geldi. Çökmek yerine hızla güç kazanıyordu, neredeyse 30 bin asker ve subaya ulaşıyordu. Buna ek olarak, birçoğu, Polonyalıları zaten ilk baskılara başlayan komisarlara karşı tek savunma olarak görmeye başladı.
Petrograd'dan istemeden bile, daha sonra "Batı Perde" olarak adlandırılan yeni ön komutanlar, Polonyalı devrimci birimlerini kasıtlı olarak oluşturmaya başladılar. Minsk'in sağcı gazetelerinden biri şöyle dedi: "Yeni bir şey yok - Polonyalılar ve Polonyalılar." N.Krylenko'nun emriyle Minsk'te bulunan 19 Nachpol üyesini tutuklama girişiminde bulunuldu, ancak sadece altısı hapse gönderilmeyi başardı ve yakında kaçtılar.
Varant Memuru Krylenko komutanın görevini neredeyse kendi inisiyatifiyle aldı
Polonyalı komutan Dovbor-Musnitsky, ordunun demokratikleşmesi konusunda Lenin Sovnarkom'un kararlarına uymasını talep eden Bolşevik komutanı Teğmen N. Krylenko'nun emrini yerine getirmeyi düşünmedi bile. General bunun kolorduların çöküşüne yol açacağını anladı ve Minsk'teki Polonya birliklerinin 2. Tüm Rusya Kongresi'nin çağrılmasını beklemeye karar verdi. Kongre toplandı ve sadece kolordu komutasını desteklemekle kalmadı, aynı zamanda Nachpol'u "Polonya askeri halkının en üst organı" olarak tanıdı. Halk, ama ordu değil.
Batı Cephesi'nin yeni komutanlığı, kolordulara Rus-Alman cephesinde yer alma emri verdi, ancak sonunda Polonyalıların yardımıyla sadece Mogilev'den uzaklaşmak mümkün oldu. Zaten 20 Ocak (7), 1918'de, Stavka'dan başka bir emir geldi - silahların silahsızlandırılması ve dağıtılması hakkında, ancak sadece kağıt üzerinde kaldı.
Silahsızlanma düzenine verilen yanıt, 25 Ocak'taki gerçek savaş ilanı (12) ve Mogilev'e iki alay tarafından yapılan saldırıydı. Aynı günün sabahı Polonyalılar bir kavga ile Zhlobin'i aldı, ancak akşamları Kızıl Muhafızlar tarafından nakavt edildi. Ancak ertesi gün Rogachev uzun bir süre 1. Piyade Tümeni'ni aldı, orada bir kuşatma bile başlattı ve Polonyalıların seferberliğini ilan ettiler.
Sovyetlerin dağılması, Bolşeviklerin, anarşistlerin ve sol Sosyal Devrimcilerin tutuklanmasının eşlik ettiği Minsk'e saldırı da başladı. Rogachev'deki 1. Polonya Bölümü'nün merkezi o kadar cesaret topladı ki Polonya devletinin 1772 sınırları içinde yeniden canlanmasını ilan ettiler. Polonyalılar tarafından devrimci birimler tarafından aceleyle bir araya getirilen ilk girişimler, Molodechno'da, bir dizi Polonyalı müzakereden ve çatışmadan ve sonunda teslim olmaya zorlanan bir trenin ardından başarısız oldu.
Yine de tam ölçekli bir savaş söz konusu değildi; müzakereler çeşitli şekillerde kesintisiz olarak devam ediyordu. Bu arada, Sovyet hükümeti, nüfusun desteğine güvenerek, toprak ve mülkün devasa kamulaştırılması için ön plana çıktı. Bolşevikler de doğrudan teröre gittiler ve Prens Svyatopolk-Mirsky'yi Polonyalıların yeni hükümetin temsilcilerine karşı baskılarla yavaş yanıt vermediği isyancıların ana suç ortağı olarak vurdular.
Yeni "müttefik"
Bunca zaman, “Polonyalı kardeşler” in aktif propagandası durmadı, birçoğu Ruslarla bir savaş beklentisiyle hiç baştan çıkarılmadı. Gönüllü olarak tasarlanan cesetlerden kaçma neredeyse yaygındı ve birçok asker sadece kırmızıya döndü. Şubat 1918'de, ilk Geçici Hükümet tarafından oluşturulan Polonya İşleri Komisyonu tarafından yürütülen Mogilev ve Minsk'te Polonya Kolordu askerlerinin gönüllü olarak terhis edildiği açıklandı.
Birkaç gün içinde Dovbor-Musnitsky kolordu kompozisyonun neredeyse yarısını kaybetti ve Bolşevikler, daha önce bahsedilen I. Wacetis liderliğindeki Letonya tüfekler de dahil olmak üzere yeni güçler çekiyorlardı. Gerçek bir sonucu olmayan bir dizi çatışma, Belarus'un bağımsızlık oynamaya çalıştığı Brest Barış'ın imzalanmasıyla sona erdi, ancak Almanlar eski Rus Karargahı alanındaki durumun gerçek ustaları oldu.
Yakın zamana kadar Almanları “Polonya davası için ana tehdit” olarak adlandıran General Dovbor-Musnitsky, hemen onlarla bir anlaşma imzaladı. Almanlar Polonya ordusunu staj yapmayı bile düşünmüyordu ve kolordu Rus-Alman savaşında tarafsız ilan edildi. Dahası, Belarus'un güneydoğusundaki Polesie'nin hemen hemen tüm bölgeleri Polonya kontrolü altında devredildi. Sadece Almanlar Brest-Gomel demiryolunu terk etti ve 9 Şubat'ın anlaşmasıyla Brest'ten Gomel'e giden topraklar bağımsız Ukrayna'ya "kaybetti".
14 Mart 1918 gibi erken bir tarihte General I. Dovbor-Musnitsky, Polonya Krallığı Regency Konseyi'ne sundu. Bu krallık 1916'da Avusturya ve Almanya tarafından Rus İmparatorluğu'nun bir parçası olan işgal altındaki Polonya topraklarında aceleyle yaratıldı. Kolordunun terhis edilmesi sadece 10 gün sürdü. Ve bir zamanlar Polonya dilini incelemeyi zorlaşmamış olan general, Dünya Savaşı'nın sona ermesinden ve Polonya'nın bağımsızlık ilanından sonra komuta görevlerine geri döndü. Ama zaten Polonya ordusunda J. Pilsudski.