GERÇEK bir hayat kazazedesi, iki kadın mankenle ıssız bir adada yaşamak için milyoner borsacı olmaktan vazgeçti.
78 yaşındaki David Glasheen, 1997’den beri Kuzey Queensland kıyılarındaki Restorasyon Adası’nda yaşıyor – ancak yalnızlık hayatı yaşlandıkça biraz riskli hale geliyor.
1987 ‘Kara Salı’ kazasında servetini ve evini kaybettikten sonra, Avustralya’nın Sidney kentindeki yüksek hayatı terk etti ve doksanlarda Cape York Yarımadası’na taşındı.
Ancak 80 yaşına yaklaşırken David, refakatsiz bir yaşam sürmenin daha zor olacağını kabul ediyor.
Bedeni değişmeye başlıyor ve günler geçtikçe, sağlığının değişmesi durumunda yalnızlık yaşamı bir sorun oluşturabilir.
“Artık 18 yaşında değilim, daha ağır ve daha zor” dedi.
“Bir gün bayıldım ve sonra düşüp kalçamı kırdım. Telefonlar ihtiyaç duyduğunuzda çalışmıyor, bu yüzden alabileceğim en iyi güvenlik daha fazla insan.
“80 yaşındayken tekerlekler düşmeye başlar. Olan budur.
“İşler ters giderse, hayatınız tehlikede ve bunun gerçekten farkındasınız.”
David, bir şirketin tenha yaşam tarzına katılmasını istiyor – ancak hız değişikliğine kendini adamak isteyen birini bulamıyor. Çevrimiçi Posta raporlar.
Tam bir maaş ödemeye gücü yetmez, ancak adada yardım etme ve maaş alma becerisine sahip orta yaşlı bir çiftin en uygun olabileceğini düşünüyor.
Engebeli vahşi doğayı terk etmek ve 25 yıl tecrit edildikten sonra anakaraya geri dönmek bir seçenek değil, diyor.
Dünyadan dışlandığı için mutludur. Covid vurduğunda, hayatı hiç değişmedi.
David ilk taşındığında yanına aldığı tek şey üç gömlek, iki şort, bir meşale, bir kavanoz biber tozu, kitaplar, diş fırçası ve diş macunuydu.
Artık güneş enerjisiyle internet bağlantısı, daha fazla kitabı ve şirket için iki mankeni – Miranda ve Phyllis – var.
David, küçük bir botla gittiği Cairns’de her yıl bakkal dükkanı açar.
‘JURASSIC PARK’TA YAŞAMAK’
Bir yığın konserve ve kuru mal toplayacaktır, ancak avcı-toplayıcı becerilerine, çalı kirazları, wongai eriği, yerli kapari, hindistancevizi ve asidik sahil bademi toplamasına çok güvenir.
David şöyle diyor: “Jurassic Park’ta yaşamak gibi.”
Bir şehirli olarak hayatının ilk yarısını düşünmek için bolca zamanı olduğu için, insanların neden mücadele edebildiğini anladığına inanıyor.
David şöyle dedi: “Keşke şehirde hiç bulunmasaydım, keşke burada çalıların arasında doğmuş olsaydım.
“Hepimiz aynı şeyi yapıyoruz. Okuldan ayrılıyoruz. Annemizin ya da babamızın işlerine girmemiz ya da aileden bir şeyler almamız ya da doktor, avukat ya da muhasebeci olmamız bekleniyor.
“Ve bunların hepsini yaptık. Evliliklerin yarısı başarısız oldu. Ve her yerde dağılmış aileler ve çocuklar var. Ve neden her birinin biraz işlevsiz olduğunu merak ediyoruz.”
David, The Millionaire’s Castaway adlı kitabında, Restorasyon Adası’nın hayatına paranın yapabileceğinden daha fazla madde kattığını söylüyor.
“Resto, farklı bir yaşam biçimi bulma taahhüdümü teyit etmişti: başkalarının değerinizi ve başarınızı ölçtüğü bir yaşam tarzı için yeterli parayı kazanmaya yönelik kısır baskı döngüsünün ötesinde bir yol.
“Buranın zengin bir adamın oyun alanı olduğu düşüncesine dayanamadım.
“Adadaki bu kısa süre beni Resto’nun tam bir memnuniyet içinde yaşayabileceğim bir yer olduğuna ikna etmişti. Gündüzü balık tutmak ve geceyi iplik örerek geçirmek benim mutluluk anlayışımdı.”
Kaynak : https://www.thesun.co.uk/news/18942360/real-life-castaway-deserted-island/