Edith Hamilton'ın kız kardeşi Alice Hamilton, 27 Şubat 1869'da New York'ta doğdu. Harriet Hyman Alonso'ya göre: "Alice Hamilton, Fort Wayne, Indiana'da varlıklı bir girişimci iş adamının kızı ve geleneksel bir Presbiteryen ailesinde yetişti. Hayırseverlik ve eğitime değer veriyordu.Hem ebeveynleri (özellikle annesi), özellikle hayırseverlik ve yoksulluğun ortadan kaldırılmasıyla ilgili olanlar olmak üzere toplum kuruluşlarına büyük meblağlarda katkıda bulundu.Ayrıca, annesi hem ölçülülüğün hem de kadın oy hakkının erken savunucusuydu. Hamilton, kadınları ilgilendiren konulara."
Hamilton, Michigan Üniversitesi Tıp Fakültesi'nden 1893'te mezun oldu. Leipzig Üniversitesi'nde ve Johns Hopkins Tıp Okulu'nda bakteriyoloji eğitimi almadan önce Minneapolis ve Boston'daki hastanelerde staj yaptı. 1897'de bakteriyoloji ve patoloji alanında yüksek lisans yaptıktan sonra, Chicago'daki Northwestern Üniversitesi'ndeki Woman's Medical School'da patoloji profesörü ve histolojik ve patolojik laboratuvarların yöneticisi olarak bir pozisyonu kabul etti.
Jane Addams'ın konuşmasını dinledikten sonra, şehirdeki Hull House yerleşimine katılmaya karar verdi. Yerleşimde yaşayan diğer sosyal reformcular arasında Ellen Gates Starr, Alzina Stevens, Edith Abbott, Grace Abbott, Florence Kelley, Julia Lathrop ve Sophonisba Breckinridge vardı. Hamilton artan sosyal konularla ilgilenmeye başladı. 1910'da Illinois valisi Charles S. Deneen, onu meslek hastalıklarını araştırmak üzere bir komisyona atadı. Kurşun, kauçuk ve mühimmat endüstrilerinde endüstriyel zehirlenme üzerine çalıştı ve kurşun, azotlu dumanlar ve viskoz rayonun akıl hastalığı, görme kaybı, felç ve bazı durumlarda ölüm gibi ciddi yan etkilere neden olduğunu kanıtlamayı başardı. Hamilton bu kanıtı, politikacılara işçi tazminat yasalarını ve fabrika sahiplerini daha güvenli çalışma koşulları sağlamaları için baskı yapmak için kullandı. Hamilton'un endüstriyel kirliliğin tehlikelerine ilişkin araştırması da çocuk işçiliğine karşı kampanyada kullanıldı.
Birinci Dünya Savaşı'nın patlak vermesi üzerine, Hamilton ve Amerika Birleşik Devletleri'ndeki bir grup kadın pasifist, onu sona erdirmek için bir örgüt kurma ihtiyacından bahsetmeye başladılar. 10 Ocak 1915'te, Washington'daki New Willard Hotel'in balo salonundaki bir toplantıya 3.000'den fazla kadın katıldı ve Kadının Barış Partisi'ni kurdu. Organizasyona katılan diğer kadınlar arasında Jane Addams, Mary McDowell, Florence Kelley, Anna Howard Shaw, Belle La Follette, Fanny Garrison Villard, Emily Balch, Jeanette Rankin, Lillian Wald, Edith Abbott, Grace Abbott, Crystal Eastman, Carrie Chapman Catt, Emily Bach ve Sophonisba Breckinridge.
Nisan 1915'te Hollanda'da kadınların oy hakkını savunan Arletta Jacobs, Kadının Barış Partisi üyelerini Lahey'deki Uluslararası Kadın Kongresi'ne davet etti. Hamilton, Jane Addams, Grace Abbott ve Emily Bach, Amerika Birleşik Devletleri'ni temsil etmek üzere seçildiler. Lahey'e gidenler arasında Lida Gustava Heymann (Almanya); Emmeline Pethick-Lawrence, Emily Hobhouse, (İngiltere); Chrystal Macmillan (İskoçya) ve Rosika Schwimmer (Macaristan).
Hamilton 1915'te Almanya'yı ziyaret etti. Daha sonra şunları hatırladı: "Birçok Alman'ın hiçbir şey okumadığını ve dışarıdan hiçbir şey duymadığını her zaman hatırlamalıyız. Yıllar önce bakteriyoloji okurken altında çalıştığım bir profesörün karısı olan eski bir arkadaşımla konuştum. O ve kocası kozmopolit bağlantıları olan insanlar, kendi dillerinin yanı sıra üç dil de okuyorlar ve dar taşracılıktan her zaman mümkün olduğunca uzak duruyorlar, ancak geçen Temmuz'dan beri Hükümetlerinin karar verdikleri dışında hiçbir şey bilmiyorlar. Arkadaşımla tartışmadım ama tabii ki birlikte çok konuştuk ve üç gün bizimle kaldıktan sonra bana İngiltere'de bunu istemeyen insanlar olduğunu daha önce hiç bilmediğini söyledi. Adil bir çözüm isteyen Almanya'yı ve hatta savaşa karşı çıkan bazılarını ezin."
Kadınlara basında Theodore Roosevelt tarafından saldırıya uğradı ve onları "histerik pasifistler" olarak nitelendirdi ve önerilerini "hem aptalca hem de adi" olarak nitelendirdi. Hamilton, Jane Addams, Florence Kelley, Alice Hamilton, Emily Balch, Mary Church Terrell, Jeanette Rankin ve Lillian Wald ile birlikte 1919 Nisan'ında Zürih'teki Uluslararası Kadınlar Birliği Barış ve Özgürlük Konferansı'na katıldı. Batı Cephesi gezisi.
Hamilton, Hull House'da yirmi iki yıl yaşadı ve daha sonra Jane Addams hayattayken her yıl birkaç aylığına geri döndü. 1919'da Hamilton, Harvard Tıp Okulu kadrosuna atanan ilk kadın oldu. Ayrıca federal hükümet ve Birleşmiş Milletler için endüstriyel kirlilik üzerine çalışmalar yaptı. O da dahil olmak üzere birçok kitap yazdı Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Endüstriyel Zehirler (1925), Endüstriyel Toksikoloji (1934) ve Tehlikeli Ticaretleri Keşfetmek (1943).
Hamilton, Kadın Seçmenler Birliği, Kadın Sendikaları Birliği, Ulusal Tüketici Birliği, Amerikan Sivil Özgürlükler Birliği, Uzlaşma Bursu ve Uluslararası Kadın Barış ve Özgürlük Ligi üyesiydi. 1927'de Hamilton, Nicola Sacco'nun idamını önlemek amacıyla John Dos Passos, Paul Kellogg, Jane Addams, Upton Sinclair, Dorothy Parker, Ben Shahn, Edna St. Vincent Millay, Floyd Dell, George Bernard Shaw ve HG Wells ile birleşti Bertolomeo Vanzetti.
Hamilton emekli olduktan sonra bile siyasette aktif olmaya devam etti ve McCarthyciliğe, Julius Rosenberg ve Ethel Rosenberg'in idamına ve Vietnam Savaşı'na karşı kampanya yürüttü. Seksen sekiz yaşındayken Hamilton şunları söyledi: "Benim için memnuniyet, her şeyin şimdi daha iyi olması ve benim de bunda bir payım olması."
Alice Hamilton, 22 Eylül 1970'de 101 yaşında öldü.
Indiana, Fort Wayne'de varlıklı bir girişimci işadamının kızı olan Alice Hamilton, hayırseverliğe ve eğitime değer veren geleneksel bir Presbiteryen ailesinde büyüdü. Buna ek olarak, annesi, Hamilton'u kadınları ilgilendiren meselelerle tanıştıran hem ölçülülüğün hem de kadın oy hakkının erken bir savunucusuydu. Eğitim yolculuğu onu 1893'te Michigan Üniversitesi'nden MD derecesine ve ardından Minneapolis ve Boston'daki kadın ve çocuk hastanelerinde staj yapmaya götürdü. 1897'de bakteriyoloji ve patoloji alanındaki yüksek lisans çalışmasından sonra, Northwestern Üniversitesi'ndeki Woman's Medical School'da patoloji profesörü ve histolojik ve patolojik laboratuvarların yöneticisi olarak bir pozisyonu kabul etti. Hamilton, hayatını Northwestern'de çekici olmaktan daha az buldu. Kadının Tıp Okulu düşüşteydi ve görünüşe göre arkadaş olarak gördüğü meslektaşları yoktu. İnsani yardım çabalarına değer vermek üzere yetiştirildiği için Hamilton, Addams'ın sakini ve yakın arkadaşı olduğu Hull-House'u aradı. Orada uzun yıllar yaşadı ve hatta taşındıktan sonra bile sık sık ve Addams'ın ölümüne kadar uzun süre geri döndü.
Hull House'da yaşam, lüksler söz konusu olduğunda çok basitti ama güzelliklerle doluydu. Miss Addams ve Miss Starr yanlarında pek çok çekici mobilya getirdiler ve ne alırlarsa alsınlar, dayanıklılık ve güzellik olmak üzere iki niteliğe sahiptiler. Yemeğimiz ucuzdu, ama akşam yemeği bize İspanyol ferforje avizelerle aydınlatılmış uzun, panelli bir yemek salonunda servis edildi; Bir İngiliz hanını taklit ederek inşa edilmiş küçük şirin bir kahvede kahvaltı. Bana göre, oradaki yaşam, arkadaşlığa, yeni deneyimlerin heyecanına, sürekli entelektüel uyarıma ve coşkulu sadakatimi sağlayan büyük bir harekete kapılma duygusuna yönelik her özlemimi gideriyordu.
Benim payım da yeterince alçakgönüllüydü. O zamanlar, şimdi doğal olarak aldığımız sosyal hizmetlerden çok azı vardı. Hull House'un kendi kreşi, kreşi, hamamları, oyun alanı ve yerleşimlerin halen sürdürdüğü diğer tüm aktiviteleri olması gerekiyordu. Bebek kliniği yoktu ve hasta bebekleri tedavi etme konusunda kendimi hiç yetkin hissetmememe rağmen, çok geçmeden sekiz yaşına kadar olan tüm ağabeyleri ve ablaları kabul eden bir sağlıklı bebek kliniği açmaya giriştim. .
Bir yerleşim yerindeki yaşam size birkaç şey yapar. Diğerlerinin yanı sıra, size eğitim ve kültürün gerçek bilgelikle, yaşam deneyimlerinden gelen bilgelikle pek ilgisi olmadığını öğretir. Yoksullarla yalnızca örgütleri, kulüpleri ve sendikaları aracılığıyla temasa geçilirse, yalnızca isyancı gençliği değil, muhafazakar orta çağı, yalnızca radikal lideri değil, işçi sınıfı hakkında çok tek taraflı, çarpık bir izlenim edinirsiniz. ama güzel bir daireye ve elektrikli buzdolabına işçilerin özgürlüğünden daha çok önem veren karısı.
Çoğu Alman'ın hiçbir şey okumadığı ve dışarıdan hiçbir şey duymadığı her zaman hatırlanmalıdır. Arkadaşımla tartışmadım ama tabii ki birlikte çok konuştuk ve üç gün bizimle kaldıktan sonra bana İngiltere'de Almanya'yı ezmek istemeyen insanlar olduğunu daha önce hiç bilmediğini söyledi. adil bir çözüm isteyenler ve hatta savaşa karşı çıkanlar bile.
Hafızama kazınmış olan bir başka olay, on altı yaşında, kibar ve utangaç, en yoksul İrlandalılarda sıklıkla rastlanan ve insanı onların uygarlıklarının eski bir uygarlık olduğunu söylemekte haklı olduklarına inandıran doğal iyi üremeye sahip genç bir İrlandalı kızla ilgilidir. biz Anglo-Saksonlar hâlâ vahşiyken. Celia tüm gece açık olan bir restoranda garsondu, çünkü o zamanlar bir kız Illinois'de haftada yedi gece on iki saat çalışabilirdi. koruması için garsonlar sendikasına katılmasını sağladım ve yeri greve gittiğinde sıra greve gitti. Chicago polisi grevcilere karşı yasalara uymayı hiçbir zaman görevlerinin bir parçası olarak görmedi; genellikle gereksiz ve sebepsiz şiddet kuraldı. Celia'dan kişisel olarak sorumlu olduğumu hissettim ve restoranın dışındaki kalabalığın arasından geçerek tam zamanında onun büyük bir polis tarafından direnmeden sürüklendiğini ve küfürlü sözlerle bir polis minibüsüne götürüldüğünü gördüm.
Hafızama kazınan bir diğer olay, on altı yaşında, kibar ve utangaç, en yoksul İrlandalılarda sık sık rastlanan ve insanı onlarınkinin yaşlı olduğunu söylemekte haklı olduklarına inandıran doğal iyiliğe sahip genç bir İrlandalı kızla ilgilidir.
İngiliz ziyaretçilerimiz, sosyal radikalizmi, düşünce tarzımıza göre en tutarsız olan demokratik duygu eksikliğiyle birleştirerek bazen bizi şaşırttı. Bir sabah onu mahallemize götürdüğümde bir Fabian Sosyalisti beni çok eğlendirdi. Kırsal kesimde pikniğe gitmek için bekleyen çocuklarla dolu avlumuza adımımızı atarken, Londra kenar mahalle çocukları için tatil okullarının ihtiyacından hevesle bahsediyordu. Onları hiç görmedi, en azından yardım etmeye hevesli olduğu gecekondu çocukları gibi; onları yalnızca yolunda birer engel olarak görüyordu ve sanki bir sürü tavukmuş gibi sabırsızca kenara itiyor, bana sürekli Londra'daki zavallı çocukları anlatıyordu. Kendi kendime düşündüm, "İnsanlığı sevebilirsin, ama kesinlikle hemcinsini sevmiyorsun."
İngiliz radikallerin ve Sosyalistlerin Amerikalı "yoldaşlarına" iyi davranacaklarına her zaman güvenemeyeceğimizi anladık ki, onlar da çoğu gibi daha düşük bir sosyal seviyeden geliyorlardı ve olması gereken şey olduğunda bazı acı verici ve utanç verici deneyimler yaşadık. Akraba ruhların neşeli bir buluşması, küçümseyenlerin ve küçümseyenlerin buluşması olduğunu kanıtladı.
En yeni yolculuktur. Kadın Şehir Kulübü'nün veya Yerleşimler Federasyonu'nun veya buna benzer bir şeyin sürekli toplantısı gibi. Gerçekten günün inanılmaz hızlı geçmesini sağlıyor. Her zaman biri toplantılara gidiyor ya da son toplantıyı tartışıyor ya da birinin söylediği bir şeyi okuyor, savaşın altında yatan nedenleri tuhaf bir şekilde aydınlatıyor.
Tartışmaları hiç olmadığı kadar ilginç buluyorum ve kendimi onlara kaptırıyorum ve sonra birden her şey saçma bir şekilde beyhude görünüyor. Sanırım her zaman şüpheci bir Thomas ve kötümser olacağım. Bayan Sophonisba Breckinridge çok yardımcı oldu. O ve Bayan Grace Abbott ve Bayan Emily Balch ve Bayan Alice Post, kesinlikle liderler. Bayan Addams gerçekten iyi vakit geçiriyor. Gemideki her kadına yakın bir arkadaş olduğunu hissettirdi ve hepsi ona tapıyor.
Özellikle köylerin ne kadar trajik olduğunu anlatamam. İnsan bu mütevazı küçük taş evlerin topçuların saldırması gereken türden bir şey olmadığını hissediyor. Yavru kedileri makineli tüfekle öldürmek gibi, çok küçük ve çaresizler. Biri, her zaman hakkında okuduğumuz şeydi, gri taş evlerden oluşan küçük bir yer, korkunç bir karmaşaya dönüşmüştü ve bir evde sadece mahzende yaşıyordu, kırmızı yanaklı yaşlı bir kadın yaşıyordu ve tepenin altındaki bir sığınakta bir yaşlı çift. Eskinin canlılığı çok şaşırtıcı. İngiliz askerleri Amiens'i doldurdu ve tuhaf küçük bir otele gitmemiz gerekti, ama yemek odası sıcaktı ve harika bir akşam yemeği yedik ve Bayan Addams ve ben, tuhaf, küçük bir odada tek kişilik bir yatağımız vardı, ama temizdi. Hava o kadar soğuktu ki birlikte uyumayı umursamadık.
Rusya çok garip bir karışım. Bu konuda genelleme yapamam, çünkü bir şey diğeriyle çelişiyor. Bir yanda şimdi bile karşı-devrimcilere karşı zulm var, ama o zaman her iki taraf da zalim olduğu için bunun üzerinde durmak adil değil, Bolşevikler daha çok sırf zirveye çıktıkları için. Buradaki herkes, Beyazlar kazansaydı, Kızılları yakalayabilecekleri kadar yok edeceklerini varsayıyor. Ve bana Beyazlar tarafından, gaddarlık, mahkumları ve rehineleri öldürmek, işkence yapmak ve diğerleri arasında seçim yapacak bir şey olmadığı, her iki tarafta da Kızıl Haç hemşiresi olan bir kadın olduğu söylendi. Beyazları daha çok suçladığını, çünkü onlar ülkedeki en yüksekler olduklarını ve en aşağılardan çok onlardan daha fazlasının beklendiğini söyledi.
Frankfurt'ta tanıştığımız tüm insanlar Yahudilerdi ve hepsi - darbenin ne zaman geleceğini görmek için - bekliyorlardı ya da pozisyonları, gelirleri ve olası bir iş bulma şansları olmadan aniden ayrıldılar. Rusya'dan çok daha kötü. Orada Beyazlar o kadar fakirdi ki insan onlar için çok üzülebilirdi ama kimse onların yeniden iktidara gelmesini isteyemezdi. Ama Almanya'da inişli çıkışlı insanlar sahip oldukları en iyi insanlardır.
Neden yerli komünistlerin terörü içinde yaşayan tek batılı ülkeyiz? Tüm Avrupa ülkelerinde açık ve yönetim kurulunun üstünde siyasi komünist partileri var, hatta bazılarının Parlamento üyeleri ya da her neyse, ve Hollanda Dışı Faaliyetler Komitesi yok. Klaus Fuchs'un İngiliz muamelesi ile Rosenbergs'in muamelesi arasındaki karşıtlığa bakın. Fuchs bir bilim adamıdır (ki Rosenberg değildi) Ruslara değerli atom sırları verdi (Urey, Rosenberg'in bunu yapacak kadar bilgi sahibi olmadığını ifade etti) itiraf etti (Rosenbergler bunu reddettiler, ancak ödül olarak hayatlarını teklif ettiler) Fuchs savaş sırasında rol aldı. savaş, Rosenbergler barış sırasında.
Alice Hamilton, 1919 ve Dr. Grete Bibring, 1961
Alice Hamilton (1869-1970), 1919'da Harvard Tıp Okulu'nda Endüstriyel Tıp Anabilim Dalı'nı kurdu ve 1935'te emekli olana kadar yardımcı doçent olarak işe alındı. Görevi Tıp Fakültesi'nde olmasına rağmen, sorumlulukları Harvard-MIT Halk Sağlığı Okulu'nda.
Hamilton, Harvard'ın ilk kadın profesörü olmasına rağmen, kendisine üç profesörlük ayrıcalığı verilmedi: Başlangıç'a katılamadı, Harvard Kulübü'ne katılamadı ve kendisine ücretsiz futbol bileti verilmedi.
Grete L. Bibring, yaklaşık 1953
Grete Bibring (1899-1977), 1946-1965 yılları arasında Beth Israel Hastanesi'nde Psikiyatri Bölüm başkanı olarak görev yaptı ve 1961'de Harvard Tıp Okulu'nun İlk Kadın Klinik Profesörü olarak terfi etti.
Bibring, Freudyen bilim adamlarının "ikinci kuşağının" bir parçasıydı ve Viyana, Londra ve Boston'daki psikanalitik toplumlar gibi çok sayıda psikiyatrik kuruluşla ilişkiliydi ve Washington D.C.'deki Çocuk Bürosu'nun psikiyatri danışmanı olarak görev yaptı.
Dr. Grete Bibring'in emekliliği için bir resepsiyona davet, 1965
Dr. Bibring, psikiyatrik ilkelerin genel hasta bakımına entegre edilmesinde etkili olmuştur. En iyi hareket tarzını belirlemek için bir doktorun iç ve dış faktörlerin kişilik özelliklerini nasıl etkilediğini anlaması gerektiğine inanıyordu. Tutkusu, dünyanın dört bir yanındaki öğrenciler, asistanlar, doktorlar, sosyal hizmet uzmanları ve hemşirelerle çalışan diğer rollerine nüfuz etti.
1965'te Beth İsrail Hastanesi'nden emekli oldu ve Baş Psikiyatrist unvanını aldı. emekli.
Bibring'in koleksiyonu, Tıpta Kadın Arşivleri'nin bir parçasıdır ve Tıp Tarihi Merkezi'ndeki araştırmacıların kullanımına açıktır. Bir sergi, Grete L. Bibring: Modern Kadın, onun şanlı kariyerini araştırıyor.
Şapka Tarihi
Danbury'nin şapka yapımı tarihi 18. yüzyılın sonlarına kadar uzanmaktadır. Yerel efsaneye göre, Zadoc Benedict adında bir adam kürkle ayakkabısında bir delik açtı. Teri buldu ve sürtünme onu keçeye çevirdi.
Benedict karyola direğine keçeli kürk şapkalar yapmaya başladı ve sonunda Main Street'te bir şapka dükkanı açtı. Diğerleri, Danbury'de küçük şapka dükkanları kurarak izledi. 1800'de Danbury, diğer tüm ABD şehirlerinden daha fazla şapka yaptı.
1880'lere gelindiğinde, sanayileşme ve tüketici talebi, Danbury'nin yılda 5 milyon şapka üreten şapka fabrikalarının büyümesini hızlandırdı. İnsanlar Danbury'ye 'Hat City' adını verdiler ve Danbury Hatters adlı beyzbol takımları kurdular. Işıklı bir tabelada 'Danbury Hepsini Taçlandırıyor' yazıyordu ve şehir mührüne bir derbi şapkası koydu.
Hamilton, Alice, M.D.
Tanıtım: Dr. Alice Hamilton, iş sağlığı alanında önde gelen bir uzmandı. Meslek hastalıkları ve endüstriyel metallerin ve kimyasal bileşiklerin insan vücudu üzerindeki tehlikeli etkilerini inceleyen toksikoloji alanında öncüydü. İşyerindeki tehlikeler konusunda farkındalığı artırmaya yardımcı olan çok sayıda kıyaslama çalışması yayınladı. 1919'da Harvard Tıp Okulu'ndaki fakülteye atanan ilk kadın oldu ve yeni Endüstriyel Tıp Bölümü'nde hizmet verdi. Ayrıca Illinois eyaleti, ABD Ticaret Bakanlığı ve Milletler Cemiyeti ile çeşitli halk sağlığı konularında çalıştı.
Eğitim ve Kariyer: Alice Hamilton, 27 Şubat 1869'da Fort Wayne, Indiana'da Montgomery Hamilton ve Gertrude (Gölet) Hamilton'da doğdu. Hepsi çocuklukları boyunca ve profesyonel kariyerlerinde yakın kalan dört kızdan ikincisiydi. Evde eğitim gördü ve erken eğitimini bir bitirme okulunda tamamladı.1893'te Michigan Üniversitesi Tıp Fakültesi'nden tıp doktoru derecesini aldı ve ardından Minneapolis Kadın ve Çocuk Hastanesi ile New England Kadın ve Çocuk Hastanesi'nde staj yaptı.
Birçok Amerikalı, on dokuzuncu yüzyılın sonlarında ileri bilimsel eğitim almak için Avrupa'ya gitti. Hamilton, 1895'ten 1897'ye kadar Münih ve Leipzig'deki üniversitelerde bakteriyoloji ve patoloji okudu, ABD'ye döndüğünde yüksek lisans eğitimine Johns Hopkins Üniversitesi Tıp Fakültesi'nde devam etti. 1897'de Chicago'ya taşındı ve burada Northwestern Üniversitesi Kadın Tıp Okulu'nda patoloji profesörü oldu.
Chicago'ya taşındıktan kısa bir süre sonra Hamilton, sosyal reformcu Jane Addams tarafından kurulan yerleşim evi Hull House'un bir üyesi ve sakini oldu. Toplumun yoksul sakinleri ile yan yana yaşayarak, özellikle mesleki yaralanmalar ve meslek hastalıkları olmak üzere, işçilerin karşılaştığı sorunlarla giderek daha fazla ilgilenmeye başladı. ‘endüstriyel tıp’ (belirli işlerin neden olduğu hastalıklar), 19. yüzyılın sonlarında Sanayi Devrimi'nden bu yana giderek daha önemli hale geldi ve işyerinde yeni tehlikelere yol açtı. 1907'de Hamilton, Amerika'da endüstriyel tıbbın fazla çalışılmadığını fark ederek yurtdışından mevcut literatürü keşfetmeye başladı. Bunu değiştirmek için yola çıktı ve 1908'de konuyla ilgili ilk makalesini yayınladı.
1910'da Hamilton, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki bu tür ilk araştırma organı olan Illinois Meslek Hastalıkları Komisyonu'na atandı. Sonraki on yıl boyunca, çeşitli eyalet ve federal sağlık komiteleri için bir dizi konuyu araştırdı. Öncelikli olarak “ayakkabı derisi epidemiyolojisi”'ne ve ortaya çıkan toksikoloji laboratuvar bilimine güvenerek, Amerika Birleşik Devletleri'nde mesleki epidemiyoloji ve endüstriyel hijyene öncülük etti. Bulguları bilimsel olarak o kadar ikna ediciydi ki, işçilerin sağlığını iyileştirmek için hem gönüllü hem de düzenleyici kapsamlı reformlara neden oldular.
En çok tanındığı araştırmalar arasında çelik işçilerinde karbon monoksit zehirlenmesi, şapkacılarda cıva zehirlenmesi ve kırıcı kullanan işçiler arasında 'ölü parmak' sendromu yer alıyor. Saha araştırmalarında, iş sağlığı disiplinini etkilemeye devam eden bilimsel dürüstlük ilkelerini ve sağduyulu halk sağlığı uygulamalarını uygulamıştır. Bunlar, hastalık sorununun kesin bir tanımının gerekliliğini, ilgili endüstriyel süreçlerin kapsamlı bir şekilde anlaşılmasını ve bulguların ve önerilerin yerinde rapor edilmesini içerir.
1919'da Hamilton, Harvard Tıp Okulu'ndaki yeni bir Endüstriyel Tıp Bölümünde yardımcı doçent olarak işe alındı ve onu orada fakülteye atanan ilk kadın yaptı. A New York Tribünü makale, atamayı dramatik bir manşetle kutladı: 'Harvard Fakültesi'ndeki Bir Kadın—Son Kale Düştü—Seks Kendi Kendine Geldi,”, ancak Hamilton hâlâ bir kadın olarak ayrımcılığa maruz kalıyor, sosyal faaliyetlerden ve tamamı erkeklerden oluşan mezuniyet alayı.
1924'ten 1930'a kadar Milletler Cemiyeti Sağlık Komitesi'nin tek kadın üyesi olarak görev yaptı. Ayrıca Jane Addams'ın 1935'teki ölümüne kadar her yıl Hull-House'a döndü.
İş tıbbının kurucu annesi Alice Hamilton'ın hayatı kutlanıyor
Bugün 22 Eylül, Dr. Alice Hamilton'ın ölümünün 45. yıldönümü. 1970'de 101 yaşında öldü. 2007'de, saygıdeğer Amerikan Tabipler Birliği Dergisi, 1943'teki otobiyografisini gözden geçirmemi istedi. şimdi iş hekimliği olarak biliniyor.
Yine de ölümünün yıl dönümü yaklaşırken, bu hikayeyi tekrarlamak zorunda hissettim çünkü onun muhteşem başarıları, bir tıp dergisinde ölümünden sonra yayınlanan bir kitap incelemesinden çok daha fazlasını hak ediyor, geniş Amerikan kamuoyunun kutlamasını gerektiriyor. Bunun nedeni, endüstriyel iş yerinin sağlık riskleri ve potansiyel tehlikeleri hakkında insanları uyarmada Alice Hamilton'dan daha etkili bir kişi olmamasıdır.
Kariyeri boyunca, Dr. Hamilton, fabrikalarda sahiplerinin izni olmadan kendini gizledi, çalışma koşullarını daha iyi anlamak için vardiyalarından sonra işçileri biraya bıraktı ve kendini birçok riske maruz bıraktı. Bir keresinde, bir maden kulübesinde çok ihtiyaç duyduğu bir şekerleme yapıyordu. Bir madenci onun fahişe olduğunu düşündü ve ona evlenme teklif etti. 1963'te bir sözlü tarihçiye bu olayları anlatırken mütevazı bir tavırla omuz silkti, “Ben de öyle şeyler yapardım”.
Dr. Hamilton, seçkin kariyeri boyunca çömlek fabrikaları, matbaalar, izabe fabrikaları, çelik fabrikaları, madenler ve mühimmat fabrikaları hakkında incelemelerde bulundu ve yazılar yazdı. Çağının birçok işyerine nüfuz etmiş kurşun, karbon monoksit, fosfor, benzen, pikrik asit ve diğer birçok toksik maddenin ciddi sağlık risklerini bilimsel olarak göstermiştir. Bu çalışma sürecinde sayısız kurşun zehirlenmesi, benzen kaynaklı maligniteler, siyah akciğer hastalığı, anemi ve fabrika aksiliklerinin önlenmesine yardımcı oldu.
1893 yılında Michigan Üniversitesi'nden tıp diplomasını aldı. Ann Arbor'dan Minneapolis'in Northwestern Hospital for Women and Children ve Boston's New England Hospital for Women and Children'da staj yaptı, ardından iki yıl okudu. Leipzig, Münih ve son olarak ünlü Johns Hopkins Tıp Okulu'nda okuduğu Baltimore'da patoloji ve bakteriyoloji alanında eğitim gördü.
Alice Hamilton, bir anatomi sınıfında, 1893 dolaylarında. Fotoğraf, Michigan Üniversitesi, Bentley Tarihsel Kütüphanesinden
1897'de Dr. Hamilton, Chicago'daki Northwestern Üniversitesi'nin Kadın Tıp Okulu'nda patoloji öğretimi görevini üstlendi. “Rüzgarlı Şehir”de, 1889'da Jane Addams tarafından kurulan dünyaca ünlü yerleşim evi Hull House'a üye oldu. Orada 22 yıl yaşadı ve Addams, Julia Lathrop (bebek ölümleri ve ölümleri konusunda uzman) ile önemli iş ilişkileri geliştirdi. , 1912'de ABD Çocuk Bürosu'nun ilk şefi) ve Florence Kelley (önde gelen bir çocuk işçiliği yasası ve asgari ücret savunucusu) ve ayrıca İlerici Dönem sosyal reformlarının öncüsü üzerinde yürüyen diğer birkaç aktivist.
Dr. Hamilton'ın Hull House'daki ilk görevlerinden biri, mahalledeki yoksul göçmen anneler ve çocuklar için bir sağlıklı bebek kliniği işletmekti. Derin bir alçakgönüllülük ve farkındalık duygusuyla kutsanmış olarak, bu çocukları incelerken her gün ortaya çıkan kültürler çatışmasını kaydetti:
Modern annelerin bebeklerine verdikleri çeşitli diyetleri gördüğümde, pastırmadan muza kadar her şeyi gördüğümde, o İtalyan kadınların bir bebeğin neye ihtiyacı olduğunu Ann Arbor profesörümden çok daha iyi bildiklerini fark ediyorum. Bununla birlikte, öğretilerimin hiçbir etkisi olmadığı için zarar verdiğimi hissedemiyorum. (s. 69)
Yerleşim evindeki işine derinden bağlı olmasına rağmen, Dr. Hamilton ayrıca Chicago'da tifo, tüberküloz ve kokain kötüye kullanımı araştırmalarını da üstlendi. 1908'de Illinois Meslek Hastalıkları Komisyonu'na ve 1911'de ABD Çalışma Bakanlığı'na atandı. O zaman, “tehlikeli ticaretleri keşfetmek” dediği şeyin yorulmak bilmeyen bir arayışına başladı.
1919'da Hamilton, Harvard Tıp Okulu'nda yarı zamanlı bir randevuyla da olsa ilk kadın öğretim üyesi oldu. İronik olarak, kadınların hala o tıp fakültesine kabul edilmelerine izin verilmiyordu — ki bu 1945'e kadar gerçekleşmeyecek bir eşitlik gelişiydi. Harvard'ın bir kadın profesörü işe alması, ülke çapındaki gazetelerden çok sayıda gevezeliğe ilham verdi. Hamilton, bu tür eleştirilere sert bir şekilde yeniden katıldı: "Evet, Harvard fakültesindeki ilk kadın benim ama atanması gereken ilk kişi değilim."
Kariyeri, 1970'deki ölümüne kadar bu muhteşem başarılarla neredeyse hiç sona ermedi, Hamilton, halkın sağlığı üzerinde silinmez, kalıcı ve olumlu bir iz bırakarak tüm Amerikalıların sağlığı için mücadele etmeye devam etti.
Ne yazık ki, dünya çapında pek çok hayatın çevresel toksinler, tehlikeli işyerleri ve tehlikeli yaşam koşulları nedeniyle hala tehlikede olduğu bir çağdayız. Pek çok tüketicinin bu tür uygulamaları artırma potansiyeline sahip ucuz ürünleri hevesle satın aldığı bir pazara giriyoruz. Alice Hamilton'ın başarılarını kutlarken, çalışkan insanları önemseyen herkes, onun sesi olduğunu zar zor düşünenleri dikkatle dinleme, güvensiz fabrikalarda ve işyerlerinde gizlenen tehlikeleri ortaya çıkarma yeteneğini taklit etmeye çalışmalıdır. ve bu sorunların çözülmesini veya en azından kaçınılmasını sağlamak için cesurca hareket etmek.
Dr. Howard Markel, modern tıbbı şekillendirmeye devam eden çok önemli bir olayın yıldönümünü vurgulayarak PBS NewsHour için aylık bir köşe yazısı yazıyor. Tıp Tarihi Merkezi'nin direktörü ve Michigan Üniversitesi'nde George E. Wantz Tıp Tarihi Seçkin Profesörüdür.
“Quarantine! dahil olmak üzere 10 kitabın yazarı veya editörüdür. Doğu Avrupa Yahudi Göçmenleri ve 1892'nin New York Şehri Salgını, ” “Mikroplar Seyahat Ettiğinde: 1900'den Beri Amerika'yı İstila Eden Altı Büyük Salgın ve Serbest Bıraktıkları Korkular” ve “Bir Bağımlılığın Anatomisi: Sigmund Freud, William Halsted ve Mucize İlaç Kokain.
Solda: Alice Hamilton, ABD'de mesleki tıbbın öncüsü Fotoğraf Smithsonian Institution'dan
Alice Hamilton, 1869–1970, "Meslek Tıbbının Annesi"
Yüz yıl önce Alice Hamilton, 20. yüzyılın en yaygın meslek hastalıklarından biri haline gelecek olanı tanımladı - daha sonra el-kol titreşim sendromu (HAVS) olarak adlandırılan bir durum [1]. Otobiyografisinin 'Ölü Parmaklar' başlıklı bir bölümünde, 'Erkekler bu duruma “ölü parmaklar” diyor ve bu iyi bir isim, çünkü parmaklar bir cesede benziyor, sarımsı-grimsi beyaz ve büzülmüş . Ölü kısım ile normal kısım arasında net bir sınır çizgisi vardır. bazıları bakmadan bir kuruştan bir kuruş bile ayırt edemeyeceklerini söylediler'[2]. Yine de Alice, HAVS'ın erken tanımlayıcısından çok daha fazlasını içeriyordu. O sadece tıpta kadınlar için sosyal ve refah reformu ile birlikte bir öncü değildi, aynı zamanda modern mesleki tıp pratiğinin dört temel direği haline gelecek olan şey için de öncüydü: klinik tarih ve muayene, işyeri gözlemi, toksikoloji ve epidemiyoloji. Bunu başarmak için, 19. yüzyılın kadınlara ve işbölümüne yönelik olumsuz tutumlarını kendi gezici epidemiyoloji biçimiyle aşmak zorunda kaldı, bazen barlarda çalışanlarla röportaj yapan, maden barakalarında uyuyan, bir fahişeyle karıştırılan ve onunla konuşan inatçı işverenlerle karşı karşıya kaldı. savunma imalat şirketlerine giden yol [3].
Alice, 1869'da Manhattan, New York'ta ikinci nesil İrlandalı göçmen bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi. Aile, Indiana, Fort Wayne'de, rahat bir şekilde yetiştirilmenin keyfini çıkardığı başarılı bir toptan bakkal işi yürütüyordu. Beş kardeşten ikinci en büyüğü olarak 1893'te Michigan Tıp Fakültesi'nden mezun oldu ve bir stajın ardından ilk çalışmalarını patoloji ve bakteriyoloji üzerine yoğunlaştırmaya karar verdi. Meslek tıbbına giden yolu, kuşkusuz pek çok doktoru anımsatan bir durumdu; şans, sürüklenme ve geleneksel tıbbın büyüsüne kapılmanın bir bileşimiydi. Sir Thomas Oliver'ın konuyla ilgili özetini okudu. Tehlikeli Ticaret ve benzer ıstırapların ABD'de görülmemesinin pek olası olmadığını düşündü [ 4]. Ancak, 20. yüzyılın başında Amerika, endüstriyel hastalık, sağlık ve güvenlik kanunu, işveren sorumluluğu ve işçi tazminatını tanımada Avrupa'nın gerisinde kaldı. O sırada, sosyal reformcular Jane Addams ve Ellen Gates Starr tarafından zengin ve fakir arasındaki eğitim ve sosyal uçurumu daraltmak için Chicago'daki ilk yerleşim evlerinden birinde (Hull House) yaşıyordu. Orada Alice, düşük ücretli bir göçmen işgücünde işçi sınıfı koşullarına ve sağlık sorunlarına maruz kaldı. Alice, işyerinde kadınları etkileyen belirli yönler üzerine ilk makalesini yayınladı [ 5]. Bununla birlikte, tehlikeli ticaretlere yönelik kendi keşfinin başlangıcı, Illinois Valisinden, 1910'da bir soruşturma yapması için bir talep aldığında başlamadı. ‘şiddetli kazaların meydana geldiği, ancak endüstriyel zehirden daha az dikkat çekici hastalık tehlikesine sahip olanlar '[2].
Başlangıçta, herhangi bir tesise erişim yetkisi olmadığı ve tüm raporların anonim hale getirileceği için resmi olmayan fabrika ziyaretleri gerçekleştirdi. Arka planda, küçük asistan grubunu hastane kayıtlarını araştırmaya ve çalışan sınıflarla ilgilenen doktorlar ve eczacılarla görüşmeye yerleştirdi - veri koruması, gizlilik ve etik onay, geleceğin sorunlarıydı! Kırmızı kurşunlu bir küvet emayesinde kolik ve bilek düşmesi vakası, inhalasyon yoluyla zehirlenmenin ilk vakasıydı ve daha önce Avrupa literatüründe bildirilmemişti [ 3]. Plubizm vakalarını ya yetersiz el hijyenine ya da alkolizme bağlayan feodal işverenlerle sabırlı ve tekrarlanan diyalog sayesinde, birçok kişiyi önleyici tedbirleri kabul etmeye ve yasal gerekliliklerden önce doktorları çalıştırmaya ikna etti. Illinois araştırması sırasında kapsanan bir dizi başka koşul arasında arsenik, karbon monoksit, mesleki sağırlık, madenci nistagmus ve daha pek çok şey vardı.
Kadın haklarına, barış hareketlerine ve oy hakkına olan ilgisi, Hull House'da yaşarken Jane Addams'ın etkisi altında gelişti [6]. 1915'te Lahey'deki Uluslararası Kadın Kongresi'ne katıldı. Toplantının amacı, uluslararası oy hakkı hareketinin ABD'de şaşırtıcı olmayan bir şekilde olumsuz bir tepkiyle karşılaşmayan savaşa karşı protestosunu Theodore Roosevelt'in eylemlerini açıkça 'aptalca ve alçak' olarak nitelendirmesiyle göstermekti. ' [ 3]. Her ne kadar başlangıçta olası herhangi bir etki konusunda şüpheci olsa da, bu grup kararlı bir pasifist haline gelebilirdi. batması Lusitanya ve Amerika'nın savaşa girmesi, Addams ve Hamilton'ı azınlıkta izole etti. Biraz ironik bir şekilde Ulusal Araştırma Konseyi, 1918'de trinitrotoluenin (TNT) mermi yükleme mühimmat fabrikalarındaki etkilerine ilişkin araştırmaları desteklemek için ona yaklaştı. Pasifizmini yutarak ve biyolojik izlemenin erken bir örneğini uygulayarak, toz ve cilt emilimini önlemek için en iyi çözümleri belirleyebildi.
Çalışma Bakanlığı, Alice'i 1917'de Amerikan Çalışma Mevzuatı Derneği'nin desteğiyle Bedford, Indiana'ya "hava çekici kullanımının neden olduğu yaralanmaları, doktorların kullanımının ardından tüberküloz, felç olacağını söylediklerini söyleyerek" araştırmak üzere gönderdi. , nevrasteni, [ve] delilik' [2]. Alice 'ölü parmakları' tanımlamaya devam etti ve bu 'tuhaf tıp dalında' karşılaşılan sorunları özetledi '… bulmayı beklemesi gereken türden kanıtlar. . Gerçeğin berrak sularının karşılıklı husumetlerle, ücretler, çalışma saatleri ve sendikalaşma üzerindeki kavgalarla ve ayrıca, korkarım, az sayıda doktorun yoğun sınıf bilinciyle bulandırıldığı yerde.
Alice, 1919'da Harvard Tıp Okulu'na endüstriyel tıp yardımcı doçenti olarak atandı ve okul hâlâ erkekliğin kalesiyken Harvard Kulübü'ne girmekten vazgeçmek ve futbol bileti kotasından vazgeçmek gibi bir dizi anlamsız uzlaşmayı kabul etmek zorunda kaldı. Erkekler arasında ilk ve tek kadın olarak, kariyerinin geri kalanında kendisine eşlik edecek saygılı ve kendini küçümseyen bir tavır benimsedi. Bu tutum, tıp fakültesinde Sir Thomas Oliver'ı bir kenara bırakarak, endüstriyel hastalıklar hakkında dünyadaki herkesten daha fazla şey bildiğini hisseden çağdaş Joseph Aub ile taban tabana zıttı [ 3]. Kariyerinin bu erken dönemi ile 1945 yılları arasında, aralarında birkaçı dergide olmak üzere 55 makale yayınladı. Endüstriyel Hijyen Dergisi ve Amerikan Tabipler Birliği Dergisi [ 7]. 1934'te emekli olmadan hemen önce yayınladı Endüstriyel Toksikoloji, konuyla ilgili temel bir ders kitabı olacak bir yayın.
Emekliliğinde aktif bir sivil özgürlükçü olmaya devam etti ve Federal Soruşturma Bürosu'nun potansiyel olarak yıkıcı olarak dikkatini çekti. McCarthyizm ve Vietnam Savaşı gibi tartışmalı konularda sesini yükseltirken, tercih ettiği üslup pragmatik ve ikna edici kaldı. 1970'de 101 yaşında ölümünün ardından aylar içinde, sanki kaybolmuş bir ruhun yankısı gibi, ABD Kongresi İş Sağlığı ve Güvenliği Yasası'nı kabul etti.
İlk çalışmaları o zamanlar Amerika'da çok az tanınırken, Avrupa yayınlarında sık sık alıntılandı, oysa şimdi tam tersi, Donald Hunter'ın 1923 gibi erken bir tarihte ve beşinci kitapta Alice Hamilton'a ayrılan birkaç sayfayı karşılaştırırken alıntıladığı durum. baskısı Avcı Meslek Hastalıkları Onuncu baskıda sadece geçici bir referansla, umarım bu makale, yeni nesil Avrupalı işyeri hekimleri ile mirasına dair bir farkındalık yaratacaktır.
Hipokrat ve Ramazzini ile karşılaştırılma konusundaki kişisel yazışmalarındaki huzursuzluğun kanıtladığı gibi, yüksek başarı gösterenlerde sıklıkla tanınan varsayılan bir kendini değersizleştirme kişiliği, otobiyografisini alt üst eder [ 3]. Charles Turner Thackrah genellikle "Meslek Tıbbının Babası" olarak tanımlanır [ 8]. Alice Hamilton, haklı olarak, "Meslek Tıbbının Annesi"nin eşit derecede azizlik tasvirini hak ediyor.
Radyum kızlar
20 Mayıs 1928 tarihli New York World editoryal karikatüründe, Adalet Kapıları “Doomed Radium Victims”'e kapatıldı ve notlar bunun “zaman aşımı, yaz tatili, erteleme” nedeniyle olduğunu açıklıyor. .
Bill Kovarik ve Mark Neuzil, Mass Media and Environmental Conflict (Sage, 1996), s. 32-52.
Grace Fritöz ve diğer kadınlar Orange, New Jersey'deki radyum fabrikasında zehirlendiklerinden haberleri yoktu.
Bilişim Teknoloji NS Biraz garip, dedi Fryer, burnunu sümkürdüğünde mendilinin karanlıkta parladığını söyledi. Ama herkes eşyaların zararsız olduğunu biliyordu. Kadınlar, ışıklar söndüğünde erkek arkadaşlarını şaşırtmak için tırnaklarını ve dişlerini bile boyadılar. Hepsi iyi bir kahkaha attılar, sonra işlerine geri döndüler, saatlerin, saatlerin, altimetrelerin ve diğer aletlerin kadranlarına karanlıkta parlayan bir radyum bileşimi boyadılar.
Grace 1917 baharında 70 kadınla birlikte uzun masalarla dolu büyük, tozlu bir odada çalışmaya başladı. Her kadının sandalyesinin yanında boyanmayı bekleyen kadran rafları duruyordu.Tutkal, su ve radyum tozunu parlak yeşilimsi beyaz bir boyaya karıştırdılar ve deve kılı fırçasıyla dikkatlice kadran numaralarına uyguladılar. Birkaç vuruştan sonra fırçalar şeklini kaybedecek ve kadınlar doğru şekilde resim yapamayacaktı. “Eğitmenlerimiz onları dudaklarımızla göstermemizi söyledi” dedi. Sanırım dudaklarımla her saat kadranını altı kez işaret ettim. Tadı komik değildi. Tadı yoktu ve zararlı olduğunu bilmiyordum.
ABD Radium Corporation'ın sahipleri ve radyumun etkilerine aşina olan bilim adamları dışında kimse bunun zararlı olduğunu bilmiyordu. O günlerde çoğu insan radyumun kanseri ve diğer birçok tıbbi sorunu iyileştirebilecek bir tür mucize iksir olduğunu düşünüyordu.
Grace, banka memuru olarak daha iyi bir iş için 1920'de fabrikadan ayrıldı. Yaklaşık iki yıl sonra dişleri dökülmeye başladı ve çenesinde ağrılı bir apse oluştu. Arkadaşlarını büyüleyen ela gözleri şimdi acıyla bulutlandı. Bir dizi doktora danıştı ama hiçbiri böyle bir sorun görmemişti. Ağzının ve sırtının röntgen fotoğrafları, ciddi bir kemik çürümesinin gelişimini gösterdi. Sonunda, Temmuz 1925'te bir doktor, sorunların eski mesleğinden kaynaklanmış olabileceğini öne sürdü.
Olasılığı araştırmaya başladığında, arkadaşları tarafından yönlendirildiğini söyleyen Columbia Üniversitesi uzmanı Frederick Flynn, onu muayene etmesini istedi. Sonuçların, onun sağlığının onunki kadar iyi olduğunu gösterdiğini söyledi. Orada bulunan bir danışman kesinlikle kabul etti. Daha sonra Fryer, bu incelemenin ABD Radium Şirketi tarafından başlatılan bir yanlış bilgilendirme kampanyasının parçası olduğunu öğrendi. Columbia uzmanı, tıp uygulama ruhsatına sahip değildi —, eski işvereniyle sözleşmeli bir endüstriyel toksikologdu. Meslektaşının tıp eğitimi de yoktu ve ABD Radyumunun başkan yardımcısıydı. 2
1920'lerin ortalarında Orange, N.J. radyum kadran fabrikasındaki büyük tozlu oda. (Argonne Ulusal Laboratuvarları)
Tüketiciler Birliği adlı bir organizasyon ve New York World'ün editörü gazeteci Walter Lippmann olmasaydı, Grace Fryer muhtemelen tuhaf yeni bir meslek hastalığının bilinmeyen bir başka kurbanı olacaktı. 1899'da kurulan Tüketiciler Birliği, çocuk işçiliğine son verilmesi, güvenli bir iş yeri ve kadınlar için asgari ücret ve insana yakışır çalışma saatleri için savaştı.3 Lippmann, New York'ta güçlü bir New York gazetesinin editörlüğünü yapan, mücadeleci bir gazeteci ve eski bir hırsızdı. Gazeteler ülkedeki en etkili gazetelerdi.
Tüketiciler Ligi
Orange, New Jersey'deki bir şehir sağlık departmanı yetkilisinin talebi, Tüketiciler Birliği'ni 1922 ve 1924 yılları arasında dört radyum fabrikası işçisinin şüpheli ölümleriyle ilgili soruşturmaya getirdi. eyalet ve federal soruşturmalar. Orange vakalarında ölüm nedenleri fosfor olarak sıralandı
zehirlenme, ağız ülseri ve frengi, ancak fabrika işçileri kadran boyama malzemelerinin bununla bir ilgisi olduğundan şüpheleniyorlardı.
New Jersey Tüketiciler Birliği başkanı Katherine Wiley bir istatistik uzmanı getirdi ve ayrıca Harvard Üniversitesi'nden işçilerin sağlık sorunları konusunda yetkili olan Alice Hamilton ile temasa geçti. Hamilton, ligin ulusal kurulundaydı ve ortaya çıktığı gibi, aynı davanın başka bir yönüne zaten karışmıştı.
Birkaç yıl önce, Harvard'daki bir meslektaşı olan fizyoloji profesörü Cecil Drinker'dan U.S. Radium'daki çalışma koşullarını incelemesi ve şirkete rapor vermesi istenmişti. Drinker, aşırı derecede kirlenmiş bir iş gücü, hemen hemen herkeste olağandışı kan koşulları ve birkaç işçide ileri düzeyde radyum nekrozu buldu.
Radyum kadranlı ressamların çalışma istasyonunun yakın çekimi, Ottawa, Illinois.
(Nezaket Argonne Ulusal Laboratuvarı).
Soruşturma sırasında Drinker, ABD'li Radium'un kimyager Edward Lehman'ın ellerinde ciddi lezyonlar olduğunu fark etti. Drinker, onunla radyumu ele alış biçimindeki dikkatsiz ve korumasız tehlike hakkında konuştuğunda, gelecekte zarar görme olasılığıyla alay ettiğini söyledi. “Bu tutum, fabrika genelindeki yetkili kişilerin özelliğiydi. Üretilmekte olan malzemenin doğasında var olan tehlikelerin farkına varılmamış gibi görünüyordu.' Lehman bir yıl sonra öldü.
Drinker'ın Haziran 1924 tarihli raporu, işçileri korumak için prosedürlerde değişiklik yapılmasını önerdi, ancak ABD Radium başkanı Arthur Roeder önerilere direndi. Drinker ile yazışmalarında Roeder, bulgulara itiraz eden birkaç noktaya değindi ve iddialarını desteklemek için gerçekleri göndermeye söz verdi, ama asla yapmadı. Aynı zamanda, Roeder, Harvard profesörüne, Drinker'ın gizliliği kabul ettiği konusunda ısrar ederek, fabrikadaki yeni radyum hastalığı hakkındaki bulgularını yayınlama izni vermeyi reddetti. Sonunda, U.S. Radium Drinker'a karşı yasal işlem yapmakla tehdit etti.5
Roeder, Tüketiciler Ligi'nde Wiley ile de yazıştı. Wiley, US Radium'un Grace Fryer ve sorun yaşayan diğer çalışanların sağlık giderlerinin bir kısmını ödemesini istedi. Roeder, Fryer'ın durumunun radyumla ilgisi olmadığını belirterek, bunun “fosfo çene ya da buna çok benzer bir şey olması gerektiğini söyledi. şirket, ligle güvenle paylaşıldı ve Wiley'nin güvenine ihanet ettiğini iddia etti.6
Nisan 1925'te Alice Hamilton, aynı zamanda bir Ph.D. olan Katherine R. Drinker'a bir mektup yazdı. ve ABD Radyum soruşturmasında kocası Cecil ile bir ortak. Hull House kırtasiye üzerindeki mektup şunları söyledi:
“… Bay Roeder size ve Dr. Drinker'a pek adil bir anlaşma yapmıyor. Daha önce herkese kesinlikle güvende olduğunu söylediğini duymuştum çünkü sizden, kızların hastalığındaki olası sorumluluklardan onu temize çıkaran bir raporu var, ama şimdi daha da ileri gitmiş gibi görünüyor. of Labor] raporunuzun bir kopyasına sahip ve bu, ‘her kızın mükemmel durumda olduğunu gösteriyor.’ Roeder'ın sizin adınıza sahte bir rapor düzenlemek gibi bir şey yapabileceğini düşünüyor musunuz?” 7
Hamilton'ın mektubundan sonra Cecil Drinker, Roeder'ın neden kendisini oyaladığını ve raporunun yayınlanmasını engellemeye çalıştığını anladı. Drinker daha sonra orijinal raporunu Çalışma Bakanlığı'na gönderdi ve U.S. Radium'un tehditlerine rağmen bilimsel bir dergide yayınlamak için düzenlemeler yaptı. Bu arada, bir Tüketici Birliği danışmanı, Amerikan Tabipler Birliği konferansında bir radyum nekrozu makalesini okuyarak Drinker'ları gölgede bıraktı.8 Drinker sonunda makaleyi o yıl yayınladı ve şu sonuca vardı:
Çalışma odasında çeşitli yerlerden ve işçilerin kullanmadıkları sandalyelerden toplanan toz örnekleri karanlık odada parlıyordu. Saçları, yüzleri, elleri, kolları, boyunları, elbiseleri, iç çamaşırları, hatta kadran ressamlarının korseleri bile ışıl ışıldı. Kızlardan biri bacaklarında ve uyluklarında parlak noktalar gösterdi. Diğerinin sırtı neredeyse beline kadar aydınlıktı.….
Radium Girls, lider işçiler ve diğer pek çok kişinin adaletsizliğini ve mesleki tehlikelerini ortaya çıkaran Harvard halk sağlığı profesörü Alice Hamilton, MD.
Yeşil radyum tozuna karşı bu sıradan tavır, fabrikanın diğer bölümlerinde, özellikle kimyagerlerin tipik olarak kurşun ekranlar, maskeler ve maşalar kullandığı laboratuvarla uyuşmadı. Yine de şirket yönetimi, Fryer'ın avukatı Raymond Berry, kadran ressamlarını hiçbir şekilde taramadı, korumadı veya uyarmadı.
O zamanki diğer birçok fabrika işçisi gibi “radyum kızları”, harcanabilirdi.
Radyum'un Tehlikeleri
Bazı ABD Radyum yetkilileri habersiz olsa bile, bilimsel ve tıbbi literatür, radyumun tehlikeleri hakkında birçok bilgi içeriyordu. ABD Radium'un hastanelere ve doktor muayenehanelerine dağıtılan kendi yayınlarından birinde bile, “Radium Dangers — Injurious Effects.” etiketli düzinelerce referansın olduğu bir bölüm vardı. Bazı referanslar 1906'ya kadar uzanıyordu.
Radyumun tehlikeleri bilimsel literatürde iyi bilinmesine rağmen, popüler basın radyumu muazzam iyileştirici güçleri olan bilimsel bir mucize olarak gördü. Amerika ve Avrupa'da 1903 yıllarında başlayan “radyum çılgınlığı”, halkı “radyum” kelimesiyle tanıştırdı.
Radithor, #8212 ve #8212 kanser nedeni için mucize bir tedavi. (Argonne Ulusal Laboratuvarı).
Bir tarihçi şunları söyledi: "Bu unsurun olağanüstü özellikleri ve öngörülen kullanımları, gazetelerde, dergilerde ve kitaplarda ve öğretim görevlileri, şairler, romancılar, koreograflar, barmenler, sosyete matronları, krupiyeler, doktorlar ve Birleşik Devletler hükümeti tarafından kısıtlama olmaksızın müjdelendi. ” Mide kanserinin, etkilenen bölgeleri “sıvı güneş ışığında yıkayan bir radyum karışımı içerek tedavi edilebileceği düşünülüyordu.” 10
1931 yılına kadar tezgahta satılan tıbbi içeceklerden biri olan “Radithor”, birkaç yıl boyunca düzenli olarak içen yüzlerce hatta belki de binlerce sağlık meraklısını öldürmeye yetecek kadar radyum içeriyordu.11 Radyumla ilgili gazete ve dergi makalelerine genel bir bakış 20. yüzyılın ilk on yıllarında tonlarını oldukça olumlu buldular.12
Ana akım basında tehlikeler ortaya çıktığında bile, faydalar genellikle tehlikelerden daha ağır bastı. Örneğin, Fransız bilim adamı Jean Alban Bergonié'nin ölümü, elementle deney yaparken ölen 'bilim şehitlerini' öven bir dizi haber makalesini kışkırttı. New York Dünyası, Bergonié gibi, insanlık için hayatlarını vermiş 140 bilim adamı saydı. Gazete şunları söyledi:
Bugünlerde test edilmiş önlemler, radyum manipülasyonunu veya x-ışınlarının kullanımını hem operatör hem de hasta için bir daktilo darbesi kadar zararsız hale getiriyor. ilki, bilgideki kazancın bedeline değdiğini iddia eden kişidir. Her iki keşif de artık son derece değerli, güvenli, iyileştirici ajanslar olarak iyice yerleşmiş durumda.
Pek çok bilim insanı, radyumun kansere tedavi etmek yerine kansere neden olabileceği fikriyle tehdit edildiğini hissetti. Fryer'ın davası sırasında Raymond Berry, "Radyumun bilinmeyen tehlikeleri varsa, radyumun tedavi amaçlı kullanımına ciddi şekilde zarar verebilir" diye yazmıştı New York baş adli tabibi Charles Norris.14 Bir maden işletmecisi ve ABD Radyumu'nun eski ortağı ayrıca Berry'ye şunları yazdı: “Almanya'da binlerce insan hayati bir uyarıcı olarak soda bikarbonatıyla karıştırılmış radyum tuzları alıyor”
dedi. “radyum kızlarının” kemik ağrıları muhtemelen yapıştırıcı veya başka bir madde tarafından üretilmişti, ancak "radyum ona atfedilen sonuçları üretemedi.
dava
Bazı tıbbi görüşler karşısında uçmak anlamına gelse de, Grace Fryer U.S. Radium'a dava açmaya karar verdi, ancak davayı alacak bir avukat bulması iki yılını aldı. 18 Mayıs 1927'de genç bir Newark avukatı olan Raymond Berry, davayı beklenmedik bir şekilde aldı ve onun adına bir New Jersey mahkemesinde dava açtı. Ağır tıbbi sorunları olan dört kadın daha davaya katıldı. Onlar Edna Hussman, Katherine Schaub ve kız kardeşler Quinta McDonald ve Albina Larice idi. Her biri, tıbbi masraflar ve ağrı için 250.000 $ tazminat istedi.
Ölen beş kadın, dünya çapında gazete makalelerinde “the Radium Girls” olarak tanındı.
İlk yasal engel, New Jersey'nin iki yıllık zamanaşımı süresiydi. Berry, tüzüğün, kadınların U.S. Radium için çalışmayı bıraktıkları tarihten itibaren değil, sorunlarının kaynağını öğrendikleri andan itibaren geçerli olduğunu iddia etti. Berry, kadınların bilgilendirilmemesinin ve zamanaşımı süresi içinde yasal işlem yapmamalarının nedeninin ABD Radium'un bilimsel düşünceyi yanlış beyan etmesi ve yanlış bilgilendirme kampanyası olduğunu iddia etti. ABD Radium şirketi avukatları, Berry'nin karakterine saldırarak ve baro önünde suçlamalarla tehdit ederek karşılık verdi.
Berry ve şirket mahkemede çatışırken, New Jersey ve New York'tan tıbbi müfettişler fabrika işçilerinin şüpheli ölümlerini araştırmaya devam etti. Eski bir kadran ressamı ve Radium Kızlarından ikisi, McDonald ve Larice'in kız kardeşi olan Amelia Maggia, 1922'de sifiliz olduğu söylenen bir hastalıktan öldü ve Orange'daki Rosemont Mezarlığı'na gömüldü.
Maggia'nın çürümüş çene kemiğini ölmeden birkaç ay önce çıkaran New York'lu bir diş hekimi Joseph P. Knef tarafından tedavi edilmişti. Knef, 'Bayan Maggia'nın ölümünden önce, bazı meslek hastalıklarından muzdarip olabileceğinden şüphelendim' dedi. İlk başta, 18. yüzyılın başlarında çöpçatanlar arasında yaygın olan ve kötü şöhretli "foslu çene" nekrozuna neden olan fosfordan şüphelendi.
Knef, 'Radyum insanlarından bileşiklerinin formülünü istedim, ancak bu reddedildi' dedi. “Kızın ölümünden sonra bana neredeyse benzer semptomlarla o kadar çok kişi gönderildi ki daha da şüphelendim ve bir uzmanla radyum çalışmasına başladım. bir hafta boyunca film ve ardından filmi geliştirdi. Ayrıca kemiği radyoaktivitesini doğrulamak için bir elektroskopla kontrol etti ve ardından Essex County tıbbi muayenehanesine radyum nekrozunu tanımlayan bir makale yazdı. 17
Bir Newark, N.J. gazetesinin sözleriyle: “Dr. Knef daha sonra kanser ve diğer hastalıkların tedavisinde insanlık için bir nimet olarak selamlanan radyumun nasıl sinsi bir ölüm saçan tehdit haline geldiğini anlattı.
Bir otopsi, Knef'in bulgularını doğrulayabilir ve Maggia kardeşler ve Raymond Berry'nin resmi talebinin ardından, Amelia'nın cesedi 16 Ekim 1927'de mezardan çıkarıldı. Otopsi, kemiklerinin oldukça radyoaktif olduğunu doğruladı. Açıkça, Maggia frengiden değil, kız kardeşlerini de öldüren yeni ve gizemli nekrozdan ölmüştü. Frengi gibi zührevi bir hastalığa yakalanmak utanç verici olarak kabul edildiğinden, bir bakıma bu bir rahatlamaydı. Yine de artık radyum kızları erken, uzun süreli ve çok acı verici bir ölümle karşı karşıya olduklarını da biliyorlardı.
Medya Kapsamı
Daha büyük medya kuruluşları, New Jersey kadınlarının hikayesini, haber toplama için resmi bir yapı olan bir mahkeme salonu ortamında meşrulaştırıldıktan sonra almaya başladı. Haber medyasının çoğu, tartışmayı hızlandıran ve genişleten bir sansasyonalizm ve sahtekarlık karışımına daldı.
Illinois, Ottowa'dan Catharine Donohue Temmuz 1937'de ölüyor. Mahkeme davasını yeni kazanmıştı. 1930'ların Illinois vakalarıyla ilgili haberler, on yıl önce New Jersey Radium Girls'e verilen haberlerden çok daha sempatik. Örneğin, fotoğraflarda destekleyici bir bağlamda aile ve arkadaşların bir araya geldiğine dikkat edin. Her iki durumda da, adaleti endüstriden ve anlayışsız mahkemelerden zorlamak için sansasyonalizmin gerekli olduğu da doğrudur. Bu anlamda, basının en kötüsü bile işçiler için en iyi arkadaşlar olabilir. Örneğin, 1927 sonbaharında, girişimci bir Star Eagle muhabiri, ABD Radium'unun 1926'da diğer radyum işçilerinin aileleriyle mahkeme dışı anlaşmalara vardığını ve üç vakada toplam 13.000 dolar ödediğini buldu. 18
Haber medyası aniden hikayeyi karşı konulmaz buldu. Başlıklar şunları içeriyordu: “Ölüm Bekleyen Kadın Anlatıyor Radyum Zehir Yavaşça, Acı Vererek Öldürür ve “Bilim İçin Ölür müydünüz? Bazıları Yapar.
Gazeteler, davadaki iniş çıkışları, özellikle de kadınların çektiği acıları, yok olan çare umutlarını ve şirketin savunmasını takip etti. “Radium Girls” hikayesinin ürkütücü cazibelerinden biri, kadınların davayı kazandığını varsayarsak, bir kişinin sadece bir yıl yaşamakla birlikte çeyrek milyon dolar harcayabilmesiydi. Girişimci bir gazete rastgele seçilen 10 kadına ne yapacaklarını sordu. Yanıtların çoğu çılgın harcamalar ve hayırsever bağışlarla ilgiliydi.22
Yasal manevralar 1927'nin çoğunu aldı ve beş kadının tıbbi durumu önemli ölçüde kötüleşti. İki kız kardeş yatalaktı ve Grace Fryer tüm dişlerini kaybetmişti ve yürümek bir yana, sırt desteği kullanmadan oturamıyordu.
11 Ocak 1928'deki ilk duruşmada kadınlar yemin etmek için kollarını kaldıramadılar. “Radium Girls”'in beşi de ölüyordu.
Bir haber hesabında, “güzel Grace Fryer tanık kürsüsüne çıktığında sağlığının radyum fabrikasında işe alınana kadar iyi olduğunu söyledi”. Fryer ve diğerleri cesurca gülümsemeye çalıştılar ama mahkeme salonundaki arkadaşlar ve seyirciler ağladı. Edna Hussman mahkemeye sağlık faturalarının neden olduğu mali sıkıntıları anlattı: 'Küçük evimi, bungalovumuzu bile tutamıyorum' dedi. “Daha fazla yaşamayacağımı biliyorum, çünkü artık geceleri ağrılardan uyuyamıyorum.” Ancak memnundu, çünkü çocuklarına akrabaları bakacaktı. 19
Nisan ayına kadar, kadınlar mahkemede ikinci bir duruşmaya fiziksel veya zihinsel olarak katılamadılar. Avukatları yakıcıydı: “Öleceğinizi, hiçbir umut olmadığını duyduğunuzda — ve aldığınız her gazetede gerçekten ölüm ilanınız anlamına gelen bir şey çıkıyor —başka bir şey yok”,” Berry dedi.23
Radyumu keşfeden Fransız bilim adamı Marie Curie, davayı okudu ve anavatanındaki gazetelere, radyumla ilgili işlerde sayısız fabrikanın çalıştırıldığı savaş zamanında bile böyle bir şey duymadığını söyledi. 8221 Fransız radyum işçileri, boya fırçaları yerine pamuklu vatkalı küçük çubuklar kullandığını söyledi. Beş New Jerseyli kadın, radyasyon hastalığının anemi benzeri etkilerine karşı koymaya yardımcı olmak için çiğ karaciğer yiyebilse de, radyum zehirlenmesi için bir tedavi ummamalılar.
Curie, "Yapabileceğim herhangi bir yardımı yapmaktan çok mutlu olurum" dedi. Ancak 'insan vücuduna girdikten sonra maddeyi yok etmenin kesinlikle hiçbir yolu yoktur.' Yerel bir gazete, Madame Curie'nin kızları muayene eden önde gelen tıp yetkilileri tarafından zaten duyulan kıyameti doğruladığını söyledi. Gazete, tahmin edilebilir tepkinin, 'kurbanlardan bazılarının dün gece haberi aldıklarında kederle secdeye kapandıklarını' söyledi.
Curie tepkiyi duydu ve 4 Haziran'da şöyle dedi: "Ben doktor değilim, bu yüzden New Jersey'li kızların ölüp ölemeyeceği konusunda bir fikirde bulunmaya cüret edemem.Ancak çalışma biçimlerine ilişkin gazete açıklamalarından, radyum kullanma yöntemini değiştirmenin zorunlu olduğunu düşünüyorum.' Curie'nin kendisi ancak birkaç yıl sonra, 1934'te radyum zehirlenmesinden ölecekti.
Zaman azalıyordu ve Berry, Wiley, Hamilton ve diğerleri uzun zamandır yasal manevraların adaleti kadınlar ölünceye kadar geciktireceğinden endişe ediyorlardı. Beklendiği gibi, U.S. Radium geciktirme taktiklerini kullanmaktan çekinmedi. 25 Nisan 1928'deki duruşmanın ardından Chancery mahkemesi hakimi, Berry'nin yoğun itirazlarına rağmen davayı Eylül ayına erteledi. Berry, hakime kadınların ölmekte olduğunu ve Eylül ayına kadar yaşayamayacağını hatırlattı. Ayrıca dut
Bir aydan daha kısa bir süre içinde planlanan davaları olan ve “Radium Girls”'e mahkemede günlerini vermek için Eylül ayındaki mahkeme tarihini almaya istekli avukatlar buldu. Ancak ABD Radium avukatları, çoğu yaz tatili için Avrupa'ya gideceği için kendi tanıklarının müsait olmayacağını söyledi ve yargıç davayı Eylül ayına kadar sürdürmekte ısrar etti.
Walter Lippmann ve New York Press
Davayı çevreleyen reklam fırtınası bazı tıbbi danışmanları endişelendirdi. "[Gazetelerin] kadınları bundan böyle gazeteden uzak tutmayı kabul etmesini sağlayabilir misin?" diye yazdı bir doktor Berry. Bunun yapılması gerektiği ve reklamın hastalar üzerinde kötü bir etkisi olduğu konusunda hepimiz hemfikiriz. Birinin aynanın önünde dururken vücudunun parladığını gördüğü belirtildi#8230 Başka bir doktor şunları yazdı: "Kesinlikle benimle ilgili bir şey olmasını istemiyorum ve birkaç haftada bir öleceğimin söylenmesini istiyorum… Elbette bunun psikolojik etkisinin ne olacağını anlamışsınızdır. Berry itiraz etti: "Yayınlanan gazete makaleleriyle kesinlikle hiçbir şekilde bağlantım yok. Tanıtımı caydırmak için çaba gösterdim…
NY World editörü Walter Lippmann, Radium Girls davasını onların acılarını sömürmeden savundu.
Sansasyonelliğe rağmen, “Radium Girls”'in bir şampiyona ihtiyacı olduğu bir an geldi. Fiziksel durumları kötüleşiyor ve maddi durumları içler acısıydı. Zaman tükeniyordu.
Sempatik bir tanıtım yapma görevi, ülkenin en güçlü gazetelerinden biri olan New York World'ün editörüyle önceki aylarda dikkatlice bir strateji belirleyen Alice Hamilton'a düştü. Joseph Pulitzer tarafından kurulan açıkça liberal bir gazete olan dünya, 'yoksullara asla sempati duymama [ve] her zaman kamu refahına bağlı kalma' misyonunun bir parçası olarak halk sağlığı nedenlerini savundu. Dünya editörü Walter Lippmann'dı, Hamilton ile zaten çalışmıştı ve 1925'te Etil kurşunlu benzin tartışmasının kapsamının, Standard Oil şirketini eleştiren üniversite bilim adamlarından büyük miktarda kopya da dahil olmak üzere, hikayenin her iki tarafını da içermesini sağladı. 31
Hamilton, 1927'de Lippmann'a ilk adım olarak yazdı. Hamilton, "Şu anda dünyanın tetra-etil olayında verdiği türden bir yardıma ihtiyacı var gibi görünen bir durum var" diye yazdı.32 Lippmann bunu araştıracağını söyledi ve sonra yazdı. Berry'ye: “Dr. Hamilton, Dünya'nın bu davayla ilgilenmesini istedi ve bana gerekli belgelere sahip olduğunuzu söyledi. Onları görmeme izin verirseniz minnettar olurum.
Lippmann belgeleri incelerken, New Jersey yargıcı davayı Eylül ayına kadar sürdürdü ve diğerleri gibi bunu çileden çıkarıcı buldu. Lippmann, 10 Mayıs 1928 tarihli bir başyazıda, normalde soğukkanlı ve makul olan başyazı kürsüsünden çıkarak, duruşmayı erteleme kararının "lanet bir adalet gülünçlüğü" olduğunu söyledi. Böyle bir gecikme için olası bir mazeret yok. Kadınlar ölüyor. Derhal karar verilmesi gereken bir dava varsa, bu, dünyadaki son günlerini kolaylaştırmak için birkaç sefil dolar için savaşan beş sakat kadının davasıdır.
Bu noktada Columbia Üniversitesi'nden ABD Radyumu danışmanı Frederick B. Flynn bir basın toplantısı düzenleyerek kadınların hayatta kalabileceğini ve yaptığı testlerde radyoaktiviteye rastlamadığını ilan etti. Basın Berry'ye döndüğünde, o davayı mahkemede denemeyi tercih edeceğini söyleyerek yorum yapmayı reddetti. Ama Lippmann öfkeliydi.
Avukatlar teknik konular üzerinde tartışırken onların dört ay mı yoksa dört yıl mı yaşayabileceklerini tartışmak, davayı her zamankinden daha korkunç bir şekilde korkunç hale getirmektir. Adaleti sağlamak için beş kadın mahkemeye gidip öldüklerini kanıtlamak zorunda kalırken, diğer taraftaki avukatlar ve uzmanlar biraz daha uzun yaşayabileceklerini kanıtlamak için gazetelere gittiğinde her şey yasal bir kabusa dönüşüyor. Bu kalpsiz bir işlemdir. Erkeklik dışı, adaletsiz ve zalimdir. Bu, hassas bir davayı değil, basit, hızlı ve doğrudan adaleti gerektiren bir davadır.
Lippmann'ın başyazıları, Berry'nin manevraları, Hamilton ve diğerlerinin sahne arkası halkla ilişkiler çalışmaları ve manşetlerde temsil edilen biriken öfke, New Jersey mahkeme sistemini ikna etti ve bir dava Haziran 1928'in başlarına ertelendi.
Kadınların evlerine ve avukatlarının ofisine binlerce taziye mektubu ve sahte ilaç ulaştı. Tanen enjekte et, dedi biri. Venecine sağlık suyu iç, dedi bir başkası. Üçüncüsü, eski dünyanın her derde deva olan “mazoon,” iç, dedi, ama yazar iksir tarifini dahil etmedi.
The New York Graphic, editörü Bernarr MacFadden'ın 'ünlü doğa şifacısı' hizmetini sunmak için yazdı. Graphic mektubunda, reklam hakları karşılığında ücretsiz çalışacağını söyledi. “Tıp doktorları sizden vazgeçtiğine göre, doğal yöntemleri deneyerek tekrar kaybedecek bir şeyiniz ve çok şeyiniz yok… davanın tam tanıtımı.
Lippmann ve gazetelerin tepkisi ve kamuoyunun mağdurlar lehinde inşa edilmesiyle, davayı çözme baskısı ABD Radyumu'na dayandırıldı. Haziran ayı başlarında, bir federal yargıç anlaşmazlığa arabuluculuk yapmak ve mahkeme dışı bir anlaşmaya varılmasına yardımcı olmak için gönüllü oldu. Davanın mahkemeye gitmesine günler kala, Berry ve beş “Radium Girls”, yaşadıkları süre boyunca her birinin 10.000 dolar ve yıllık 600 dolar maaş alacağı ve yapılan tüm tıbbi ve yasal masrafların aynı zamanda mahkeme tarafından ödeneceği konusunda anlaştılar. şirket. Anlaşma ayrıca, tarafsız bir doktor paneli tarafından belirlenecek olan gelecekteki tüm tıbbi harcamaların ödenmesini de şart koşuyordu.
Berry, kadınların durumunun umutsuzlaştığını bilmesine rağmen, 'şirketin büyük bir avantaj elde ettiğini' hissederek, anlaşmadan tamamen memnun değildi. Ayrıca arabulucu ABD Bölge Mahkemesi Yargıcı William Clark'a da şüpheyle yaklaşıyordu. "Eminim ki, çok onurlu bir adamdır ve toplumsal sorunlarla gerçekten ilgilenir."
Berry'ye Yargıç Clark'ın U.S. Radium Corporation'ın hissedarı olduğu bilgisi verildi. 38
Bu arada, Tüketiciler Birliği'nin ulusal başkanı Florence Kelley, Alice Hamilton'a, radyum davasında meydana gelen 'endüstrideki soğukkanlı cinayet' tarafından 'perili' olduğunu belirten bir mektup yazdı. Kelley, Pennsylvania ve Illinois'dekiler de dahil olmak üzere diğer radyum kadran fabrikalarını kontrol etmede Tüketici Birliği'nin diğer eyalet bölümlerine liderlik etti. 39
Diğer tesisleri araştırmakla birlikte, Kelley ve Hamilton başka bir adımın atılması gerektiği konusunda anlaştılar. New York City'deki bir toplantıda, New York ve New Jersey'deki tıbbi muayeneciler Hamilton, Kelley ve Berry ile görüştüler. Grup, ABD Halk Sağlığı Hizmetinden Cerrah General Hugh Cumming'e radyum fabrikası güvenlik standartları hakkında genel bir konferans önermek için bir strateji üzerinde anlaştı.
Adli tabipler konferansı öneren bir mektup imzaladılar ve New York World bunu editoryal olarak destekledi. Kelley ve meslektaşı Josephine Goldmark, Lippmann'ı ziyaret etti ve Goldmark, toplantının şu açıklamasını yazdı:
Onu eski Dünya binasının kubbesindeki küçük ofisinde ziyaret ettiğimiz gün, planlarımızı detaylandırmak için pek uygun değildi. 1928'deki siyasi kampanya tüm hızıyla devam ediyordu ve tam ofisine ulaştığımız anda, hatırladığım kadarıyla, Bay Lippmann, Chicago'daki Demokratik Ulusal Kongre'den ilk telgrafları alıyordu. Yine de bizi ilgiyle dinledi ve Cerrah'a mektup gönderilir gönderilmez tam yardım sözü verdi. Ancak o, [Kelley'nin belirttiği gibi] ertelemeyi önerdi [Kelley'nin dediği gibi] Lippmann bize mümkün olan her şekilde yardım etmeyi kabul etti, ancak ikinci başkanlık kongresinin kapanışından sonra 4 Temmuz'dan önce kamuya açık bir şekilde sunmaya kalkışırsak davamıza zarar vermemiz gerektiği konusunda bizi uyardı. .” 40
Hepsi Hamilton'un sinyalini beklemeyi kabul etti ve Hamilton ve Lippmann Temmuz 1928'deki o haftalarda yakın temasta kaldılar. 16 Temmuz'da, mektup çıkarken Lippmann bir başyazıda şunları yazdı: "Hastalık birçok yönden kuşatılmış durumda. Yalnızca uzman, tarafsız ve ulusal bir kurumun açıkça ortadan kaldırabileceği gizemle bu, Halk Sağlığı Hizmetinin görevidir.
Bunu, Hamilton'ın Ulusal Tüketiciler Ligi'nde yönetim kurulu üyesi olan Bayan Franklin D. Roosevelt'in de dahil olduğu diğer onaylar izledi. Cerrah General Cumming, konferansı kabul etti ve ilgili tarafları 20 Aralık 1928'de bir araya çağırdı.
Konferans, biri mevcut koşulları araştırmak, diğeri ise işçiler için en iyi bilinen koruma araçlarını önermek üzere iki komitenin kurulmasına karar verdi. Bir Halk Sağlığı Hizmeti yetkilisi James P. Leake, Tüketiciler Birliği'ni ve halk sağlığı ve işçi güvenliği adına çalışan diğer kişileri övdü. Leake, 'kamuoyunun dikkatini bu korkunç örneklerden bazılarına odaklayarak', 'hastalıkların önlenmesine ilişkin daha geniş sorunlar' büyük ölçüde azaltılabileceğini söyledi.
“Tetra-etil kurşun işinde de [bu şekilde] öyleydi.” Ve ekledi: “Birkaç kişinin şehadeti birçok kişiyi kurtarabilir.” 42
İronik olarak, kurtarılamayanlardan biri, radyum boyasının orijinal mucidi olan Avusturyalı doktor Sabin A. von Sochocky idi. 14 Kasım 1928'de Orange, N.J.'de öldü ve buluşunun zararlı olamayacağını sonuna kadar protesto etti. 43
Beş “Radium Kızı”, önümüzdeki birkaç ay ve yıl içinde öldü. onların kaderi
boya fırçalarını radyum boyaya batırıp ağızlarıyla kılları keskinleştirdiklerinde zaten mühürlenmişti.
Radyumun tehlikeleri hakkında uyarılar mevcut olmasına rağmen, büyük ölçüde radyumun bilim ve tıp için yeni olması ve onu eleştirinin ötesine taşıyan bir meşruiyet nedeniyle dikkate alınmadı.
Ancak, gördüğümüz gibi, bilime saygı, US Radium Corporation için bir sığınaktı. Lippmann ve diğer ana akım medya kuruluşları hikayeye dahil olana ve hukuk sisteminin meşrulaşmasıyla bu katılım hızlanana kadar Radium Kızları sonunda 10.000 dolardan fazla, çok daha azına da olsa davalarını karara bağladılar. almayı umdukları 250.000 dolardan daha fazlaydı.
Lippmann'ın temsil ettiği Tüketiciler Birliği ve haber medyası, demokratik sürece hizmet ettiklerine ve sorunu çözdüklerine inanıyorlardı. Ve yine de, sadece on yıl sonra, Illinois, Ottowa'daki başka bir radyum kadran ressamları grubu, çok benzer koşullar altında bir dava açacak.
Josephine Goldmark, "Başka bir ölümcül endüstriyel zehrin tehlikelerinin üstesinden gelindi ve bilgilendirilmiş kamuoyu tarafından hükümetin demokratik süreci yeniden haklı çıktı" dedi. 43 Gazeteler, dramatik olayları tercih ederek, günlük cinayet, kargaşa ve canavarlıkların bir parçası olarak kurbanlara hizmet ettiler. Ancak son merci olarak basın demokratik işlevini de yerine getirdi.
En eski kamu çevre tartışmalarından biri olan Radium Girls, basının en iyi ve en kötülerini ham ve değişken biçimiyle ortaya çıkardı. Daha sonraki çevresel tartışmalar, sansasyonel basın tarafından kurbanların daha az açık bir şekilde sömürülmesini ve prestij basınının daha az açık desteğini içerecektir.
İçinde Öfke Gazeteciliği, David L. Protess ve ortak yazarlar, 1980'lerin çevre tartışmaları sırasında gazeteciler, hükümet yetkilileri ve çıkar grupları arasında bir “koalisyon inşası” sürecine dikkat çekiyor.44 Ancak sürecin etkileşimli doğası ve prestijin karşılıklı bağımlılıkları basında, reform hareketi ve sanayi devriminin kurbanları, Walter Lippmann ve Alice Hamilton'ın birbirlerini kendi amaçları için kullandıkları 1920'lerde belirgindi. Lippmann'ın gazetesi 'liberal' olarak kabul edildi ve işçi sınıfından bir kitleye hitap ediyordu.
Sonunda, Radium Girls, işverenlerinin onları aldatma ve marjinalleştirme çabalarına rağmen, küçük bir adalet ölçüsü elde etti.
1 Florence L. Pfalzgray, “Radium Victim Battles Death With Courage,” Orange, N.J. Daily Courier, 30 Nisan 1928: 1.
2 Grace Fryer'ın Beyannamesi, Fryer ve ark. v. U.S. Radium Corp., 6 Temmuz 1927 Ayrıca, Grace Fryer, Fryer ve ark. v. U.S. Radium, 11 Ocak 1928. Records of the National Consumers League, Raymond H. Berry dosyaları, Manuscript Division, Library of Congress, Washington, D.C.
3 Josephine Goldmark, Sabırsız Haçlı: Florence Kelley's Life Story (Westport, Connecticut: Greenwood Press, 1953): 51.
4 Bkz. “Suçlama Tek Ölümleri Mesothorium,” New York World, 21 Haziran 1925: 3.
5 Josiah Stryker'dan Cecil Drinker'a, 20 Haziran 1925, Records of the National Consumers League, Raymond H. Berry dosyaları, Manuscript Division, Library of Congress, Washington, D.C.
6Arthur Roeder'dan Katherine Wiley'e, 26 Ocak 1925, Records of the National Consumers League, Raymond H. Berry dosyaları, Manuscript Division, Library of Congress, Washington, D.C.
7 Alice Hamilton'dan Cecil Drinker'a, 4 Nisan 1925, Records of the National Consumers League, Raymond H. Berry dosyaları, Manuscript Division, Library of Congress, Washington, D.C.
8 Frederick Hoffman, “Radium (mezothorium) Necrosis,” Journal of the American Medical Association, (26 Eylül 1925): 961. Radyum nekrozunu tanımlayan ilk makale Theodore Blum, “Osteomyelitis of the Mandible and Maxilla,’ Journal of the American Dental Association, (Eylül 1924): 802.
9 William B. Castle, Katherine R. Drinker ve Cecil K. Drinker, “Necrosis of the Jaw in Radium Workers,” Journal of Industrial Hygiene, (Ağustos 1925): 373.
10 Lawrence Badash, Amerika'da Radyoaktivite: Bir Bilimin Büyümesi ve Bozulması (Baltimore, Md.: Johns Hopkins Press, 1979): 25.
11 “A En Değerli Kaza,” The New Yorker, 2 Mayıs 1959: 49. Her şişe iki piko radyum içeriyordu. Bkz. Rowland, Radium in Humans: A Review of U.S. Studies (Argonne, Ill.: Argonne National Laboratory, 1994): 7.
12 Spencer R. Weart, Nuclear Fear: A History of Images (Cambridge, Mass.: Harvard University Press, 1988): 53.
13 “Bergonie X-Ray and Radium için 140 Şehitten Sonuncusu,” New York World, 16 Kasım 1924, Bölüm II: 1. Ayrıca, “Heoes and Martyrs of Medicine,” New York World Magazine , 13 Mayıs 1928: 2.
14 Charles Norris'ten Raymond Berry'ye, 7 Haziran 1928, Berry Kağıtları.
15 Thomas F.V. Curran'dan Quinta McDonald'a, 24 Mayıs 1928 Thomas F.V. Curran'dan Raymond Berry'ye, 21 Mayıs 1928, Berry gazeteleri.
16 “Kızların Cesedi Ölüm Nedenini Bulmak İçin Mezardan Çıkarın,” Newark Pazar Çağrısı, 16 Ekim 1927: 1.
17 Harrison S. Martland, Philip Conlon ve Joseph P. Knef, “Some Unrecognized Dangers in the Use and Handling of Radioactive Substances Journal of the American Medical Association, (5 Aralık 1925): 1669.
18'8243Newark Patolog, Bayan Maggia'nın Çenesinin Bir Parçasını Gösteriyor,'Yıldız Kartalı, 18 Ekim 1927.
19 Kadınlar Gülümsüyor, Ölümden Korkuyor, Radium Case” Newark Ledger, 12 Ocak 1928.
20 “Ölüm Bekleyen Kadın Anlatıyor Radyum Zehri Nasıl Yavaşça, Acı Vererek Öldürüyor,” New York Telegram, 13 Mayıs 1928.
21 “Bilim İçin Ölür müsünüz? Some Will,' New York Journal, 28 Nisan 1928.
22 “Ölmeye Mahkûmlar, Servetlerini Nasıl Harcadıklarını Anlatıyorlar,” Newark Sunday Call, 13 Mayıs 1928.
23 Ethelda Bedford, “Radyum Kurbanları Yarın Mahkemeye Katılamayacak Kadar Hasta,” Newark Ledger, 17 Mayıs 1928.
24 “Radium Poison Hopeless” New York Journal, 26 Mayıs 1926.
25 Ethelda Bedford, “Radyum Kurbanları Yarın Mahkemeye Katılamayacak Kadar Hasta,” Newark Ledger, 17 Mayıs 1928.
26 “Mme. Curie, Radium'dan Güvenlik Çağırıyor, #8221 4 Haziran 1928, United Press.
27E.B. Krumbhaar'dan Raymond Berry'ye, tarihsiz, muhtemelen 17 Haziran 1929, Berry kağıtları.
28 Robert E. Humphries'den Raymond Berry'ye, 26 Ekim 1929, Berry gazeteleri.
29 Raymond Berry'den James Ewing'e, 6 Haziran 1929, Berry gazeteleri.
30 New York World, 19 Mayıs 1928: 30.
31 William Kovarik, “Etil Tartışması: Haber Medyası ve Sağlık Savunucuları 1920'lerde Kurşunlu Benzin ve Alternatifleri Üzerine Çevresel Tartışma için Gündemi Nasıl Ayarlıyor,” Ph.D. doktora tezi, Maryland Üniversitesi, 1993.
32 Alice Hamilton'dan Walter Lippmann'a, 12 Temmuz 1927, Kutu 12, Klasör 496, Lippmann Koleksiyonu, Yale Üniversitesi Kütüphanesi, New Haven, Conn.
33 Walter Lippmann'dan Raymond Barry'ye, 18 Temmuz 1927, Berry gazeteleri.
34 “Ölmeye Mahkûm Beş Kadın,” New York World, 10 Mayıs 1928.
35 Radyum Kurbanları Yaşayabilir, O Buluyor,” New York World, 18 Mayıs 1928: 1.
36 “The Case of the Five Women,” New York World, 19 Mayıs 1928: 23.
37 Raymond Berry'ye çeşitli mektuplar, P.J. Leach, Advice Dept., New York Graphic, Raymond Berry'ye, 28 Mayıs 1928, Berry kağıtları.
38 Raymond Berry'den Cecil Drinker'a, 6 Haziran 1928, Berry gazeteleri.
39 Alice Hamilton'dan Cecil Drinker'a, 19 Haziran 1928, Berry gazeteleri.
40 Goldmark, Sabırsız Haçlı: 201.
41 New York World, 16 Temmuz 1928, Goldmark'tan alıntı, Im Patient Crusader: 201.
42 Goldmark, Sabırsız Haçlı: 203.
43 “Radyum Boyası Mucitlerinin Ömrünü Alır,” New York Times, 15 Kasım 1928, s. 25. Ayrıca, Associated Press, “Inventor Is Killed with Radium Paint,” Baltimore Sun, 15 Kasım 1928, s. 19.
45 David L. Protess, Fay Lomax Cook, Jack C. Doppelt, James S. Ettema, Margaret T. Gordon, Donna R.Leff ve Peter Miller, The Journalism of Outrage: Investigative Reporting and Agenda Building in America (New York: Guilford, 1991): 220-22.
Chicago Mag'de ayrıca Radium Girls hakkında harika bir makale ve video var.
Tarih dersinde kaçırdığınız şeyler, 7 Eylül 2011 podcast'lerinde Radium Girls'ü içeriyordu.
Ve Moment of Science, eserlerdeki radyum kızları hakkında bir senaryoya sahip.
Ayrıca müzisyen Pat Burtis, birkaç yıl önce Radium Girls'e bir şarkı yazdı ve bir plak albümü adadı.
Not: 2010'lara gelindiğinde, radyum kızı nihayet gecikmiş bir tanıma kavuşuyordu. 2011 İşçi Bayramı'nda, radyum saat kadranı ressamlarının çalıştığı çeşitli yerlerden biri olan Ottawa IL'de anılarında bir heykel açıldı.
Alice Hamilton Ulusal Tarihi Kimyasal Dönüm Noktası Ödülünü Alacak
21 Eylül 2002'de Dr. Alice Hamilton, ölümünden sonra American Chemical Society'den National Historic Chemical Landmark Ödülü'nü alacak. Etkinlik, Chicago'daki Illinois Üniversitesi'ndeki (UIC) Jane Addams Hull-House Müzesi tarafından düzenlenen "Alice Hamilton ve Mesleki Güvenlik ve Sağlık Vakfı" başlıklı bir konferansın parçası.
1889'da kurulan Hull-House sosyal yerleşimi, Chicago'nun Yeni Batı Yakası'ndaki yoksul göçmenlerin ihtiyaçlarını karşılamak için Jane Addams liderliğinde programlar sundu.
Alice Hamilton (1869&ndash1970) 1897'de Hull-House'a geldi ve tüm kariyeri boyunca Hull-House topluluğuyla çalıştı. Hull-House semtinde yaşayarak ve çalışarak endüstri ve meslek hastalıklarının sorunlarına aşina oldu. ABD Çalışma Bakanlığı için özel bir araştırmacı olarak endüstriyel çalışma koşullarını belgeledi. Hamilton'ın anketleri, kurşun ve ilgili emaye eşya endüstrileri, kauçuk endüstrisi boyama ticareti, boya işleri ve bakır, cıva, patlayıcılar ve mühimmat üretimi dahil olmak üzere "tehlikeli ticaretlerde" işçiler için yüksek ölüm oranını gösterdi. Hamilton'un kurşunun endüstriyel işçiler üzerindeki etkisine ilişkin çalışmaları, kimyasal sağlık ve güvenlik ve endüstriyel toksikoloji alanında lider konumunu sağlamlaştırdı. İş Sağlığı ve Güvenliği Yasası'nın yürürlüğe girmesinden üç ay önce 101 yaşında öldü.
Hamilton uzun ve üretken bir hayat yaşadı. Harvard'da işe alınan ilk kadın profesör, 1919'dan 1935'e kadar Harvard Tıp Okulu'nda ve ardından Halk Sağlığı Okulu'nda yardımcı doçent olarak ders verdi. Harvard'ın şartları arasında futbol bileti almaması, Fakülte Kulübü'ne sık sık gitmemesi ve mezuniyet törenine katılmaması vardı. Buna karşılık, saha çalışmalarına devam etmek ve düzenli olarak Hull-House'a geri dönmek için yılda sadece bir dönem ders vermesini istedi.
Bazı çevrelerde Hamilton, endüstriyel toksikoloji alanındaki çalışmalarından çok barış ve sosyal reformları savunmasıyla tanınır. 1915'te I. Dünya Savaşı'nı önlemek için Lahey'de Jane Addams'a ve diğer savaşan ve tarafsız uluslardan kadınlara katıldı ve daha sonra Milletler Cemiyeti'ne katıldı. 90'larında Vietnam'daki savaşa karşı çıktı. McCarthyciliği kınadı ve sivil özgürlüklerin davasını savundu. 1952'de koruyucu yasalar yerine Eşit Haklar Değişikliği'ni destekleme yönündeki değişimi feminist çevrelerde heyecan yarattı.
National Historic Chemical Landmark Ödül Programı, dünyanın en büyük bilim topluluğu olan American Chemical Society'nin (ACS) bir programıdır. ACS, alüminyum üretiminden hulahopta kullanılan plastiğe kadar 40'tan fazla yer, keşif ve başarının tarihi kimyasal dönüm noktaları olduğunu ilan etti. (Ödül programı hakkında daha fazla bilgi için bkz. http://center.acs.org/landmarks/.)
ACS'ye göre, yerel "ACS üyeleri, şehirlerindeki veya bölgelerindeki kilometre taşlarını belirler, önemlerini belgeler ve onları dönüm noktası ataması için aday gösterir. Uluslararası bir kimyagerler, kimya mühendisleri, müze küratörleri ve bilim ve teknoloji tarihçileri komitesi her adaylığı değerlendirir ve onaylar. dönüm noktası statüsünü hak edenler."
20 Eylül 21'de UIC'de düzenlenen konferans, tarihçileri, kimya öğretmenlerini ve halk sağlığı ve iş güvenliği ve sağlığı profesyonellerini bir araya getirecek. Tarihçiler Barbara Sicherman, Christopher Sellers ve Allison Hepler, Hamilton'ın hayatını ve çalışmalarını inceleyecek. Ortaokuldan üniversite sınıflarına kadar kimya öğretmenleri, örneğin Hamilton'un kurşun zehirlenmesi çalışmalarını kullanarak, tarihi ve biyografik bilgilerin kimya derslerine nasıl entegre edileceğini tartışacaklar. Son olarak, ABD Çalışma Bakanlığı, AFL-CIO ve UIC Halk Sağlığı Okulu'ndan iş sağlığı ve güvenliği temsilcileri günümüzün "iş sağlığı ve güvenliği vizyonlarını" keşfedecekler. (Konferans programının tamamı http://www.uic.edu/jaddams/hull/alicehamilton.html adresinde görülebilir.
Jane Addams Hull-House Müzesi, Hull-House yerleşim kompleksini oluşturan orijinal 13 binadan ikisinden oluşmaktadır. UIC kampüsü 1960'larda Hull-House sahasında inşa edildiğinde ve Hull-House Derneği'nin sosyal hizmet ajansı çalışmaları Chicago çevresindeki çeşitli yerlere dağıldığında, UIC müzenin sorumluluğunu üstlendi. Müzenin web sitesi http://www.uic.edu/jaddams/hull/index.html adresindedir.
&mdashMargaret Strobel, Jane Addams Hull-House Müzesi'nin geçici direktörüdür.
[Mark Olson ve Alice Hamilton]
King of Prussia, Pensilvanya'daki Inn at Valley Forge'da düzenlenen Kilise ve Sinagog Kütüphane Derneği'nin 40. yıl dönümü konferansına katılırken, Mark Olson ve Alice Hamilton'ın bir masada oturmuş birbirleriyle konuşurken çekilmiş fotoğrafı.
Fiziksel tanım
1 fotoğraf : dijital, sütun.
Oluşturma Bilgileri
Bağlam
Bu fotoğraf Kilise ve Sinagog Kütüphane Derneği Materyalleri başlıklı koleksiyonun bir parçasıdır ve UNT Kütüphaneleri tarafından barındırılan bir dijital depo olan The Portal to Texas History'ye UNT Libraries Özel Koleksiyonları tarafından sağlanmıştır. 14 kez görüntülendi. Bu fotoğraf hakkında daha fazla bilgiyi aşağıda görebilirsiniz.
Bu fotoğrafın oluşturulmasıyla veya içeriğiyle ilişkili kişi ve kuruluşlar.
Yaratıcı
Toplantı organizatörü
Adlandırılmış Kişiler
Bu fotoğrafın içeriği için bir şekilde önemli olan insanlar. Aşağıdaki Konularda ek adlar görünebilir.
Kitleler
Eğitimciler için Kaynaklar Sitemize göz atın! Bunu tespit ettik fotoğraf olarak birincil kaynak koleksiyonlarımız arasında. Araştırmacılar, eğitimciler ve öğrenciler bu fotoğrafı çalışmalarında faydalı bulabilirler.
Tarafından sunulan
UNT Kütüphaneleri Özel Koleksiyonları
Özel Koleksiyonlar Departmanı, nadir kitaplar, sözlü tarihler, üniversite arşivleri, tarihi el yazmaları, haritalar, mikrofilmler, fotoğraflar, sanat eserleri ve eserler dahil olmak üzere nadir ve benzersiz materyalleri toplar ve muhafaza eder. Bölüm, UNT'nin Willis Kütüphanesi'nin dördüncü katındaki Okuma Odasında yer almaktadır.
Bizimle iletişime geçin
Bu fotoğrafı tanımlamaya yardımcı olacak açıklayıcı bilgiler. Portalda benzer öğeleri bulmak için aşağıdaki bağlantıları izleyin.
Başlıklar
- Ana başlık: [Mark Olson ve Alice Hamilton]
- Seri Başlığı:CSLA 2007
Açıklama
King of Prussia, Pensilvanya'daki Inn at Valley Forge'da düzenlenen Kilise ve Sinagog Kütüphane Derneği'nin 40. yıldönümü konferansına katılırken bir masada oturan ve birbirleriyle konuşan Mark Olson ve Alice Hamilton'un fotoğrafı.
Fiziksel tanım
1 fotoğraf : dijital, sütun.
Notlar
2007 CSLA konferansının teması "Geminin, bugünün ve geleceğin taşları" idi.
Konular
Anahtar kelime
Kongre Kütüphanesi Konu Başlıkları
North Texas Kütüphaneleri Üniversitesi Yapıya Göz Atın
Kaynak
- Kilise ve Sinagog Kütüphane Derneği 40. Yıllık Konferansı, King of Prussia, Pensilvanya, 2007
Dilim
Öğe türü
Tanımlayıcı
Portalda veya diğer sistemlerde bu fotoğraf için benzersiz tanımlayıcı numaralar.
- Erişim veya Yerel Kontrol Hayır: UNTA_AR0898-2017-062-418
- Arşiv Kaynak Anahtarı: ark:/67531/metadc1129466
Yayın Bilgileri
- Tercih Edilen Atıf: Kilise ve Sinagog Kütüphane Birliği Kayıtları (AR0898), Kuzey Teksas Üniversitesi Özel Koleksiyonları
Koleksiyonlar
Bu fotoğraf, aşağıdaki ilgili materyaller koleksiyonunun bir parçasıdır.
Kilise ve Sinagog Kütüphane Derneği Materyalleri
Dernekten elde edilen materyaller arasında, inanç gruplarını destekleyen kütüphanelerdeki hizmet haberlerini, kitap ve medya incelemelerini, başarılı cemaat kütüphaneleri tarafından kullanılan halkla ilişkiler tekniklerini ve kataloglama ve sınıflandırmaya yardımcı olan haber bültenleri ile birlikte yıllık konferanstan fotoğraflar ve programlar yer alır. dini malzemelerden.
Alice Hamilton Biyografisi (1869-1970)
Alice Hamilton, sanayileşmenin neden olduğu tıbbi sorunları düzeltmede öncüydü, ülkeyi yirminci yüzyılın başlarında endüstriyel zehirlerin tehlikelerine ve tehlikeli çalışma koşullarına karşı uyandırdı. Yorulmak bilmeyen çabaları sayesinde kurşun, madencilik, boya, çömlek, andrayon endüstrilerindeki zehirli maddeler açığa çıktı ve işçileri korumak için yasalar çıkarıldı. Aynı zamanda işçi tazminat yasalarının bir şampiyonuydu ve Illinois eyaletinde bu tür yasaların getirilmesinde etkili oldu. Bir tıp doktoru ve araştırmacı, Harvard Üniversitesi'nde fakülte statüsündeki ilk kadındı ve hem yerli hem de yabancı hükümet komisyonlarında danışmandı.
Alice Hamilton, 27 Şubat 1869'da New York'ta, toptancı bir bakkal olan Montgomery Hamilton ve Gertrude(Pond) Hamilton'ın ikinci çocuğu olarak dünyaya geldi. Alice Hamilton güvenli, maddi bir çevrede büyüdü. Anne, çocukları akıllarını ve eğilimlerini takip etmeye teşvik etti ve bu yaklaşım faydalı oldu. Kız kardeşi Edith daha sonra ünlü bir Yunan bilgini ve Yunan mitleri ve edebiyatı üzerine tanınmış kitapların editörü oldu. Alice evde ve birkaç yıl özel okulda eğitim gördü.
Hamilton'ın tıp alanında kariyer yapma kararı, kısmen, zamanının kadınlarına açık birkaç profesyonel alandan biri olduğu için geldi. Lisans derecesini tamamlamadan ve şaşırtıcı derecede az sayıda bilim dersi almadan 1893'te Michigan Üniversitesi'nden tıp diploması aldı. Tıbbi uygulamadan ziyade araştırma yapmak istediğini fark eden Hamilton, hem Amerika Birleşik Devletleri'nde hem de yurtdışında daha ileri çalışmalar yapmaya devam etti: 1895-1896'dan Leipzig'de ve Münih 1896-1897'de Johns Hopkins'te ve 1902'de Paris'te Pasteur Enstitüsü'nde. 1897'de Chicago'daki Northwestern Üniversitesi'ndeki Kadın Tıp Koleji'nde patoloji profesörü olarak bir görevi kabul etti ve 1902'de kapandığında, 1909'a kadar sürdürdüğü Memorial Enfeksiyon Hastalıkları Enstitüsü'nde patoloji profesörü oldu.
Chicago'da Hamilton, Chicago'nun yoksullarına bakım ve tavsiye vermek için tasarlanmış öncü yerleşim yeri olan Hull House'un sakini oldu. Burada, Hull House'un kurucusu Jane Addams'ın etkisi altında olan Hamilton, yoksulluğun etkilerini yakından gördü. Chicago'da bir tifo salgınını araştırırken, şehrin sağlık departmanının yeniden düzenlenmesinde ve salgının yayılmasında sineklerin oynadığı role dikkat çekilmesinde etkili oldu. Sir Thomas Oliver'ın Tehlikeli Ticaretleri okuduktan sonra Hamilton, sanayileşmenin aşırılıklarını tedavi etmek için yaşam boyu sürecek görevine başladı. Almanya ve İngiltere gibi diğer ülkelerden farklı olarak, Amerika Birleşik Devletleri'nin o zamanlar endüstriyel güvenlik yasaları yoktu. Hull House'da geçirdiği süre boyunca Hamilton, çelik endüstrisini ve diğerlerini mesleki olarak neden olan kurşun zehirlenmesi için araştırdı.
1910'da Hamilton, Illinois valisi tarafından Meslek Hastalıkları Komisyonuna başkanlık etmek üzere seçildi ve onun kurşun ve fosforun tehlikelerine ilişkin araştırma ve soruşturması, eyaletin ilk işçi tazminat yasalarının yolunu açtı. 1911'de federal hükümet için benzer, maaşsız görevler aldı ve yeni kurulan Çalışma Bakanlığı için endüstriyel zehirler araştırmacısı oldu. Birinci Dünya Savaşı sırasında Hamilton, yüksek patlayıcı endüstrisini araştırdı ve çok sayıda doğal ölümden azotlu dumanların sorumlu olduğunu keşfetti.