Dünün pezevengi, parası olduğunda yakışıklı bir çapkın oluverirdi! Dünün beş para etmez adamı, parası varsa eğer bu gün beyefendi muamelesi görmeye başladı! Dünün hırsızı, zenginler sınıfına girdiğinde işbilir, işbitirir akıllı işverenliğe terfi etti.
Yeter ki paran olsun. Para yoksa arkadaşlık yok. Pa...ra yoksa dostluk yok. Para yoksa insanlık yok.
Ama sonunda senden başka kimsen yoktu. Çünkü oturup parayla paylaşamazsın dertlerini. Para destelerinin üzerine başını yaslayıp ağlayamazsın. Para destelerine sarılıp sahilde ele ele dolaşamazsın.
Yerde yatan ölünün önünden yüzlerce insan oralı olmadan geçiyor. Şaşılacak bir şey yok bunda aslında. Çünkü sistemin felsefesi bunu gerektiriyor. "Kendin için çalışacaksın." "Kendin için kazanacaksın" "Kendin için çalıp çırpacaksın" "Kendin için okuyacak, kendin için büyüyüp adam olacaksın."
Kefil olup rezil… yardım edip enayi… paylaşıp hıyar… memleket için, halk için mücadele edip salak mı olacaksın? Yalnız kendin için yaşayacaksın! Ama sonunda da, yalnızlığını paylaşacak bir insan bile bulamayacaksın!
Paylaşmamak, ortaklaşmamak, toplumsallaşmamak, halkın yürekli bir parçası olmamak insan benliğini öldürüyor. Sistem bencillik ekiyor, bencillikse yalnızlık ekiyor. İnsanoğlu kendi köklerine yabancılaşıyor. Yabancılaşma insanlığı yok ediyor.