Bangladeş'teki mülteci kamplarında yaşayan Myanmarlı Arakan Müslümanları, son sekiz aydır yardım kuruluşlarının yoğun çabalarına rağmen yetersiz beslenme kriziyle karşı karşıya. Yardım gönüllüleri mültecilere sıcak yemek dağıtıyor ve beslenme yetersizliği olan çocukları tedavi ediyor. Ancak kampta yaşayan annelerin çocuklarını iyi besleyebilmeleri için daha çok desteğe ihtiyacı var.
Bu mutfakta her gün Bangladeş'te yaşayan Arakanlı Müslümanlar için binlerce öğün yemek çıkıyor.
Mülteciler Bangladeş'e geçen yıl yokluk içinde geldi. Myanmar Ordusu'nun köylerine saldırması üzerine kaçan Arakanlılar, açlık içinde günlerce süren yolculuktan sonra Bangladeş'e vardı.
Ancak dokuz ay sonra, düzenli gıda dağıtımlarına rağmen açlık, hala 700 bin mültecinin en büyük sorunu.
Çok sayıda mülteci aile, yardım örgütlerinin dağıttığı sıcak yemekler sayesinde karın doyuruyor.
Abdu Sobee, buraya her gün kardeşinin çocuklarıyla geliyor: ”Gıda satın alıp pişirmek için paraya ihtiyacım var. Ama para yok. Peki nereden bulacağım? Buraya ücretsiz yemek dağıttıkları için çocuklarla birlikte geldim. Bize bisküvi de verdiler.”
Ancak ücretsiz öğle yemekleri, sağlıklı beslenme için yeterli değil.
Yardım örgütlerine göre Arakanlı çocukların beşte biri, yetersiz besleniyor.
Sadece bu klinikte her hafta 120 çocuk, akut gıdasızlık tedavisi görüyor.
Roşida adlı bu kadın, altı aylık bebeğini tedavi için kliniğe getirmiş.
Bebeğin kol boyunu ölçen uzman, aşırı yetersiz beslenme teşhisi koyuyor.
Arankanlı mülteci Roşida, ”İki ay boyunca emzirdim ama artık yeterli sütüm yok. Bebeğim bu nedenle iyi beslenemedi. Ben de beslenemediğim için sütüm yok. Sadece bize verilen pirinçle idare ediyorum. Böyle bir durumda nasıl sütüm olsun?” diyor.
Roşida'nın bebeği, güçlenip kilo alıncaya kadar her gün destek gıda alacak.
Roşida'ysa gelir sahibi olsa çocuklarına çok daha iyi bakacağını söylüyor.
Ancak Bangladeş Hükümeti, Arakanlı mültecilerin çalışmasına izin vermiyor.
Roşida, bir zamanlar yaşadıkları Myanmar'a geri dönmeninse bir seçenek olmadığını söylüyor: ”Myanmar'a geri dönmeyeceğim çünkü eğer dönersek başımıza yine iş açacaklar. Önce haklarımızı elde etmeliyiz. Bangladeş'e adalet için geldik. Adalet olmadan nasıl geri gideriz?”
Şiddet eylemleri, bebeklerin yetersiz beslenmesini farklı şekillerde de etkiliyor. Geçen yılki saldırılar yüzünden zihinsel travma yaşayan anneler, çocuklarına bakmakta zorlanıyor.
Doktor Jashim Akon, ”Annelerin psikolojik durumu iyi değil. Travma yaşıyorlar. Evlerini, ülkelerini, akrabalarını kaybettiler. Annelerin psikolojik durumu olumsuz etkilendiğinde bebeklerine gerektiği gibi bakamıyorlar,” diyor.
Arakanlı annelerin çocuklarını beslemeleri için gıda yardımından çok daha fazlasına ihtiyaçları var.