Not: Rusların suçlamaları silâh GLONASS istasyon ağının genişlemesi nedeniyle önemli bir avantaj elde edersiniz, çünkü ne Rus roketleri ne de Rus uçakları çalışmalarında uydu navigasyon sinyallerine güvenmez. Uydu sinyali, birkaç yıl önceki Rus stratejik bombardıman uçaklarının Atlantik boyunca uçuşunun gösterdiği gibi, aniden parazitlerle kapatılabildiği veya dövülebildiği için, askeri sistemler öncelikle diğer navigasyon yöntemlerine yöneliktir. Aşağıda Amerikalıların iddialarının geri kalanının neden bu kadar delice olduğu ve GLONASS'ın ABD'ye genel olarak nasıl ulaştığı ile ilgili.
Bu istasyonlara neden ihtiyacımız var?
GLONASS ve GPS'in aynı şekilde konumlandırdığı konumlandırma sistemlerinin uydu gruplamaları. İlke olarak konuşursak, her biri havada kendi koordinatlarıyla sinyalleri gönderen birkaç uydu sürekli olarak yörüngeye asılır ve yer alıcıları bu sinyalleri aynı anda birkaç araçtan alırlar ve sinyal gecikmesine dayanarak, her birinin uzaklıklarını hesaplayarak dünyanın yüzeyinde bir noktaya gelir . Uydular ne kadar görünür olursa, hesaplamalar o kadar doğru olur. Bu sistem ek yer istasyonları olmadan da çalışabilir, ancak doğruluğu son derece düşük olacaktır. Mükemmel bir iş elde etmek imkansızdır, çünkü alıcıların ve uyduların saatleri senkronize edilmez, iyonosfer ve Dünya'nın atmosferi sinyali etkiler, uydu yörüngesi kusursuz değildir ve gezegenimizin manyetik alanlarının bozulmasının etkisi altında bile saptırılabilir.
Konumlandırma doğruluğunu arttırmak için diferansiyel düzeltme ve izleme istasyonları gerekir. Uydu takımyıldızının sinyallerini dinleyebilecek ve analiz edebilecekleri milimetreye ayarlanmış jeodezik noktalarda bulunurlar. Uydu, istasyona bulunduğu yer hakkındaki yanlış verileri bildirmeye başlarsa, istasyon hatayı hızla izleyebilir ve bununla ilgili verileri temel siteye iletebilir. Gezegenin tüm bölgeleri için, durmuş uydunun görüldüğü yerden sonra yörüngeye düzeltici bir gösterge iletecek ve uyduyu zaten standarda uygun yeni koordinatlar yayınlamaya başlayacak. Bir seçenek olarak, veriler düzeltme işleviyle başka bir uyduya iletilir, ancak sonuç aynıdır - sistem kendini otomatik olarak hızlı bir şekilde düzeltir.
GPS sisteminin doğruluğu, yer izleme istasyonlarının yoğun bir şekilde monte edildiği üç bölge tarafından sağlanır. Bunlar Kuzey Amerika'da WAAS, Avrupa'da EGNOS ve Japonya'da MSAS. Rusya'da, GPS istasyonlarının ağı, bireysel ayar birimleri değildir. Özellikle, 1998'ten bu yana, St. Petersburg, Rusya Federasyonu Ulaştırma Bakanlığı'ndan gelen bir ihale ile tedarik edilen açık erişimli bir baz istasyonuna sahip. Uydulardan gelen sinyallerle birlikte cihazlar tarafından alınan koordinatların diferansiyel düzeltmeli sinyallerini yayınlar ve böylece 150 km yarıçapındaki tüm GPS alıcılarının performansını iyileştirebilir. Ancak, bu istasyonlar sadece sınırlı bir alanda bir uydu alternatifi olarak çalışır ve uydu takımyıldızını düzenleyemez.
GLONASS Antarktika'da üç, Rusya'da ise on altı kontrol istasyonuna sahip olup, Kuzey Kutbu'nda sistemimizin sinyalleri çok daha yüksek bir hassasiyete sahiptir. Bununla birlikte, burada Amerikalıları yenmek zor değildir, çünkü NAVSTAR / GPS gruplaması güneyde reddedilir ve kutup bölgelerinde 800 metreye kadar düzenli olarak hata verir. Ancak, yakın zamana kadar dünyanın geri kalanında uydularımızın küçük hatalarını düzeltecek hiçbir şey yoktu ve kimse yoktu. Bu yıl, Brezilya'nın kuzeyinde, ormanında en doğru konumlandırmaya ihtiyaç duyan bir yer istasyonu açıldı, yakında ülkenin güneyindeki aynı istasyon ve Küba'da bir başkası katılacak. Uydularımızı ayarlamak için EGNOS'u ayarlayabilecek Avustralya, Endonezya ve birçok Avrupa ülkesi ile müzakereler sürüyor.
Gelecekte ne beklenir
Bunlar hala tek nesnelerdir, ancak zaten Rus sisteminin sinyalini niteliksel olarak iyileştirme yeteneğine sahiptirler. GLONASS'ın, dikenli tel ve KGB çalışanlarının çevrelediği bilinmeyen teçhizata sahip diğer devletlerin topraklarına yerleştirilmiş olması gerekmediği söylenemez. Sistemin çalışmasının organizasyonu, yalnızca yerel bir yüklenicinin, elbette başka bir ülkedeki bir yer istasyonuna, tabii ki, Rusya'nın kontrolünü kullanarak hizmet verebilmesidir. Bu, bazı ABD senatörlerinin halklarını zaten korkuttuğu GLONASS cihazları aracılığıyla herhangi bir yabancı veri toplama olasılığını tamamen ortadan kaldırıyor.
Amerikan şahinlerini denklemin dışında bırakırsak, dünyaya GLONASS istasyonlarını yerleştirmenin karşıtları yoktur. GLONASS ve GPS sistemleri sadece Soğuk Savaş gerçekliğinde rekabet ediyor ve modern dünyada tüm jeodezik alıcılar ve yerli sinyal alıcılarının üçte birinden fazlası zaten her iki sistemde bir seferde tek bir nedenden dolayı çalışıyor - sekiz ila on uydu konumlandırma üç ila dörtten çok daha iyi . Tüm dünya için, pratik olarak tek bir uydu uydusunun yörüngesel takımyıldızı vardır ve eğer bunun bir kısmı gelişmiş doğrulukla kazanırsa, o zaman kesinlikle herkes bundan faydalanacaktır.
Bu nedenle, Rusya ile ilişkilerin yumuşatılmasıyla ilgilenen ABD Dışişleri Bakanlığı, yakında kaçınılmaz olarak, CIA ve Pentagon'un lobisine karşı sörveyör ve elektronik mühendisleri lobisinin yanında olmalı. Aksi takdirde, Rusya’nın istasyonları Kanada’da veya Grönland’da veya Küba’da görünmeye devam edecek - ancak bu sefer Amerika bunun için pazarlık yapamayacak. Rus istasyonlarının inşası, iki birlikte var olan sistemin faydalarını hissetmiş olan Amerika pazarı için kutsal olmayı gerektirecektir. Böylece, Amerika’nın uydu navigasyon alanındaki bölünmemiş egemenliği, gerçek bir durum değil, bir şehir efsanesi olarak ortaya çıkıyor.
Rusya'nın ABD'den izleme istasyonlarını, özellikle de Alaska'da konumlandırma olasılığını sorması dikkat çekicidir. Bu, eğer GPS, ABD ve Avrupa'da geleneksel olarak yüksek kalitede alım sağlarsa, GLONASS'ın Kuzey Kutbu'nu gözetmeye niyetli olduğu anlamına gelir. “Ancak,” Rusya'nın Kuzey Kutbu'na neden ve nasıl geri döndüğünü düzenli olarak anlatıyor.