Salatalık, toprağın bileşimi konusunda çok talepkar. Dengeli miktarda birçok minerale ihtiyaçları vardır. Eser elementlerin fazlalığı veya eksikliği, bitki büyümesinin yoğunluğuna, verimine ve sebzelerin tadına yansır. Yetkili bir bahçıvan, sorunu her zaman bitkinin yapraklarında ve meyvelerinde görünen dış işaretlerle belirleyebilecektir. Acemi çiftçiler için, salatalık belirtilerini gübre eksikliği ve fazlalığı ile sorunu çözmenin yollarını daha ayrıntılı olarak belirlemeye çalışacağız.
Gerekli maddeler
Salatalıkların mikro besin gereksinimleri büyüme mevsimine bağlıdır. Genel olarak, bir bitki tüm minerallere belirli bir miktarda ihtiyaç duyar. Salatalıklar sadece klora toleranssızdır.
Azot
Bu mikro element, salatalık dahil tüm bitki mahsulleri için gereklidir. Azot, bitkilerin yeşil kütlenin büyümesini hızlandırmasına izin verir. Bu nedenle salatalıkların yeterli sayıda yaprak oluşturabilmesi için özellikle büyüme mevsiminin erken döneminde nitrojene ihtiyacı vardır. Köklendikten sonra toprağa ekilen fideler ve fidanlar azotla beslenir.
Gelecekte, nitrojen kullanımı mahsul verimini olumsuz etkileyebilir. Bu maddenin fazlasıyla, salatalık yumurtalık oluşmadan fazla yeşillik miktarını artırarak "şişmanlamaya" başlar. Bitkinin yaprakları koyu yeşile döner. Toprağı yıkayarak (düzenli bol sulama) durumu düzeltmek ve nitrojen miktarını azaltmak mümkündür.
Önemli! Azot, salatalıklarda birikme eğilimindedir, bu nedenle yumurtalıkların ortaya çıkmasından sonra, bu mikro elementli pansumanların kullanımı azaltılmalıdır.
Topraktaki azot eksikliği şu işaretlerle anlaşılabilir:
- salatalıklarda yeni sürgünler oluşmaz, mevcut olanlar zayıf büyür;
- ana gövdede oluşan yapraklar küçük boyutludur;
- yaşlı yapraklar açık yeşil sonra açık sarı bir renk alırlar, zamanla dökülürler;
- çiçeklerin ve yumurtalıkların sayısı azalır;
- yetersiz doldurma ile küçük salatalıkların olgunlaştırılması.
Salatalık ekimlerinde bu tür semptomlar gözlemlendiğinde, yüksek nitrojen içerikli kök veya yaprak gübrelerinin uygulanmasına özen gösterilmelidir.
Fosfor
Bitkilerdeki fosfor esas olarak kök sisteminin büyümesinden ve gelişmesinden sorumludur. Fosfor olmadan salatalıklar topraktaki diğer mikro besinleri ememez ve bu da bitkilerde genel bir "açlık" a yol açar. Bu eser element, salatalık yetiştiriciliğinin her aşamasında ve özellikle toprağa fidan dikildikten sonra gereklidir. Bu nedenle, toprak hazırlığı döneminde fosfor girişine dikkat etmelisiniz. Ayrıca salatalıkların çiçeklenmesi, yumurtalık oluşumu ve olgunlaşması sırasında fosfatlı gübreler kullanılmalıdır. Eser element miktarı orta düzeyde olmalıdır.
Salatalıklarda fosfor eksikliğinin belirtileri şunlardır:
- mevcut, olgun yapraklarda renk değişikliği. Mavimsi veya kırmızı olurlar;
- genç, oluşmuş yapraklar küçülür;
- yeni sürgünlerin büyümesi yavaşlar;
- yumurtalık sayısı azalır ve mevcut salatalıklar yavaş olgunlaşır.
Salatalıklarda fosfor eksikliğinin son derece nadir olduğu unutulmamalıdır. Kural olarak, bu, artan asit seviyesine sahip tükenmiş topraklarda salatalık yetiştirirken olur.
Fazla fosfor da salatalıkların büyümesini ve verimini olumsuz etkiler. Bu eser elementin fazla miktarının işaretleri şunlardır:
- yetersiz sayıda yaprak ve yan sürgün içeren bir bitkinin hızlandırılmış büyümesi;
- salatalık yaprakları açık sarı bir renk alır, yüzeylerinde nekrotik lekeler görülebilir;
- mahsulün zamansız sulanması keskin bir solmaya neden olur.
Çok fazla fosfor, potasyumun düzgün şekilde emilmesini engeller. Bu nedenle, potasyum eksikliğinin belirtileri de fazla fosfor olduğunu gösterebilir.
Potasyum
Potas gübreleri, salatalıklar için özel bir öneme sahiptir. Bu eser mineral, mikro besinlerin salatalıkların olgunlaşmasını hızlandırırken köklerden yapraklara ve meyvelere gitmesine izin verir. Bu nedenle fide dikiminden önce ve meyve olgunlaşma sürecinde toprağa potas gübreleri uygulanır. Potasyum olmadan, büyüme mevsiminin tüm aşamalarında normal bitki büyümesi ve gelişimi imkansızdır.
Toprakta yeterli miktarda potasyum bulunması, lezzetli bir hasadın anahtarıdır. Bu durumda salatalıklar lezzetli, tatlı ve gevrektir. Ek olarak, potasyum mahsulü olumsuz hava koşullarına, hastalıklara ve zararlılara karşı daha dirençli hale getirir.
Topraktaki potasyum eksikliğini bir takım işaretlerle belirleyebilirsiniz:
- bitkinin yaprakları koyu yeşil renk alır;
- bitkinin kamçıları kuvvetli bir şekilde gerilir;
- salatalık pratikte yumurtalık oluşturmaz;
- bitkinin yaprakları üzerinde kuru sarı bir sınır oluşur;
- olgun salatalıklar suyla aşırı yüklenir ve acı bir tada sahiptir.
Bu nedenle, yeterli potasyum olmadan, iyi bir salatalık hasadı elde edemezsiniz. Meyveler küçük miktarlarda ve kalitesiz tatta katılacaktır.
Salatalıkta fazla potasyum bulunması nadirdir. Belirtileri şunlardır:
- rengi solmuş, soluk yapraklar;
- bitki büyümesi yavaşlar;
- internodlar uzar;
- Güçlü potasyum "açlık" ile yaprak plakalarının yüzeyinde mozaik lekeler görülebilir. Zamanla hasarlı yapraklar düşer.
Fazla potasyum nitrojen tedarikini durdurarak bitkinin büyümesini yavaşlatmasına neden olur. Diğer eser elementlerin alımı da yavaşlar.
Mineral eksikliğini sadece yapraklarla ve bitki büyüme yoğunluğuyla değil, aynı zamanda salatalıklarla da belirlemek mümkündür. Bir veya daha fazla mikro element eksikliğiyle, belirli bir nitelikte çirkinlik sergilerler.
Şekilde, birinci ve ikinci durumlarda nitrojen eksikliği gösterilmektedir. Üçüncü salatalığın şekli potasyum eksikliğine işaret ediyor. 4 ve 5 numaralı salatalıkların yumurtalıkları uygunsuz bir şekilde tozlandı ve bu nedenle meyveler bu şekle büründü. Altıncı salatalığın şekli, bütün bir madde kompleksinin eksikliğini gösterir.
Diğer eser elementlerin eksikliği ve fazlası
Salatalık yetiştirme sürecinde en önemli rolü oynayan azot, fosfor ve potasyumdur. Bitki beslenmesi için bu mikro elementleri dengeli miktarda içeren gübreler seçilmelidir. Bununla birlikte, bazı durumlarda, tükenmiş topraklarda salatalık diğer besinlerden yoksun olabilir:
- Bor eksikliği ile yapraklarda sarı çerçeveler belirir. Çiçeklerin ve yumurtalıkların ortaya çıkması için zamanları olmayan, solup düşer. Oluşan salatalıklarda karakteristik bir hafif oluk belirir. Meyvenin şekli kıvrıktır. Fazla bor, yaprakların kenarlarının kanopi gibi kıvrılmasına neden olarak kurumasına neden olur.
- Magnezyum eksikliği, bitki yaprağının düzensiz renklenmesiyle kendini gösterir. Üzerinde aynı anda açık ve koyu noktaları gözlemleyebilirsiniz. Fazla magnezyum ile yaprakların rengi koyulaşır, yukarı doğru kıvrılmaya başlarlar.
- Yapraklardaki damarlar şişer ve koyu yeşil bir renk alırsa, ancak aynı zamanda yaprağın kendisi soluklaşırsa, o zaman manganez eksikliğinden bahsetmeye değer. Bu eser elementin fazlası yapraklardaki damarları kırmızıya boyar. Damarlar arasındaki boşluk da kahverengi noktalarla kaplıdır. Şiddetli mangan zehirlenmesi, büyümenin durmasına ve ardından bitkinin tamamen ölmesine neden olur.
- Yapraklarda zamanla kahverengiye dönen sarı, kuru bir sınır, kalsiyum eksikliğinin bir işaretidir. Aynı zamanda, salatalık yaprakları soluk, uyuşuk, bükülmüş. Fazla kalsiyum kloroza yol açar. Salatalıkların yapraklarında soluk, nekrotik, yuvarlak lekeler görülür. Bor ve manganez bitkiye girmeyi keser, bu da zamanla bu maddelerin eksikliğinin belirtilerinin görülebileceği anlamına gelir.
"Açlık" belirtilerinden biri göründüğünde, eksik iz elementi hemen eklemek gerekir. Bu durumda kaynak, mineral gübre, organik madde veya diğer mevcut araçlar olabilir. Üst pansumanı kökten sulayarak veya püskürterek uygulayabilirsiniz. Pansuman uygulamak için bir yöntem seçerken, püskürtme sırasında maddelerin tüketiminin ve sentezinin çok daha hızlı geçtiği, bu da bu tür olayların etkisinin hemen hemen farkedileceği anlamına gelir. Belirli bir maddenin eksikliğinin ortaya çıkmasını önlemek için, salatalıkların karmaşık gübrelerle düzenli olarak beslenmesi gerekir.
Çeşitli gübre
Birçok bahçıvan, salatalıkları yalnızca organik gübrelerle beslemeyi tercih eder. Sığır eti, gübre infüzyonları ve bunlar için kuş pisliği, üst pansuman oluşturmak için ana hammaddelerdir. Bununla birlikte, salatalık söz konusu olduğunda, bu tür gübreler yeterli değildir, çünkü organik madde çok fazla azot ve yetersiz miktarda diğer eser elementler içerir. Bu nedenle organik madde kullanırken bile mineral takviyelerini ihmal etmemelisiniz.
Tarım dükkanlarında bahçıvanlara karmaşık müstahzarlar ve belirli besinler sunulur. Eldeki göreve bağlı olarak, bunlardan biri veya daha fazlası seçilmelidir:
- Azot kaynakları, bazen üre olarak adlandırılan amonyum nitrat ve üredir. Toprağa tek uygulama için bu maddeler bir kova su içinde sırasıyla 10-20 gr ve 20-50 gr miktarında seyreltilir. Üst pansuman konsantrasyonu büyük ölçüde bitkinin yaşına ve durumuna bağlıdır.
- Salatalıkları fosforla beslemek için genellikle süperfosfat kullanılır. Bu eser element toprağa 40-50 g / m oranında verilir.2.
- Salatalıktaki potasyum eksikliğini telafi etmek için potasyum sülfat veya potasyum magnezyum (potasyum ve magnezyum kombinasyonu) kullanabilirsiniz. Bu maddeler salatalıklara zararlı klor içermez. Onlardan% 1-3 konsantrasyonda bir besin karışımı hazırlanır. Salatalıkları beslemek için kuru veya sıvı formda (infüzyon) kullanılabilen odun külünde çok miktarda potasyum bulunur.
- Bor eksikliği, borik asit veya özel bir Biochelat-Bor preparatı ile telafi edilebilir. Üst örtüdeki bor konsantrasyonu% 0,02'yi geçmemelidir. Örneğin, 1 litre suya sadece 0,2 g madde eklenir. Bor zehirlidir ve dozu aşılırsa salatalıkların büyümesini ve gelişmesini olumsuz etkileyebilir.
- Potasyum magnezyum kullanarak salatalıkları magnezyumla doyurabilirsiniz. Sezon boyunca birkaç aşamada her 1 m2 için 15-20 gr miktarında bu madde ilave edilmelidir.2 toprak. Dolomit unu ve odun külü de büyük miktarda eser element içerir. Bu maddelerin her mevsimde 1 m'de tüketimi2 toprak sırasıyla 20-50 ve 30-60 g olmalıdır.
- Salatalık için manganez, zayıf, açık pembe bir potasyum permanganat çözeltisi (potasyum permanganat) seyreltilerek elde edilebilir.
- Kalsiyum, kalsiyum karbonat kullanılarak toprağa 10 m2'ye 5-7 kg miktarında eklenebilir.2 toprak. Ayrıca tebeşir, dolomit unu, odun külü içinde bir eser element bulunur. Evde salatalık beslemek için yumurta kabuğu unu yapabilirsiniz.
Salatalıkları beslemek için belirli bir madde kullanabilir veya gerekli konsantrasyonlarda karmaşık bir eser element karışımı hazırlayabilirsiniz. Genç bitkiler için gübre hazırlarken aşırı doza karşı çok hassas oldukları için özel dikkat gösterilmelidir.
Satışta, gerekli eser elementleri belirli bir miktarda birleştiren kombine gübreler bulabilirsiniz. Bunlardan en yaygın kullanılanı azot, potasyum ve fosfor içeren üç bileşenli bir gübre olan Ammophoska'dır. Amonyum nitrat (10 g), süperfosfat (30 g) ve potasyum sülfat (15 g) karıştırarak böyle bir karışımı kendiniz hazırlayabilirsiniz. Maddeler suda seyreltilmeli ve bitkileri 1 m'de gübrelemek için kullanılmalıdır.2 toprak.
Önemli! Salatalık yetiştirirken, kültürün klora tahammülsüz olduğu unutulmamalıdır. Bu nedenle salatalıkların beslenmesinde potasyum tuzları, potasyum klorür kullanılmamalıdır.
Salatalık besleme
Salatalıkların üst pansumanı, 2 gerçek yaprak göründüğü andan itibaren yapılmalıdır. Bu tür fideler için, azot, potasyum, fosfor dahil olmak üzere bütün bir eser element kompleksine ihtiyaç vardır. Genç bitkiler, Agricola, Bio-master, Topers gibi karmaşık müstahzarlarla döllenebilir.
Bu tür karmaşık gübrelerin kullanımına bir örnek videoda gösterilmektedir:
Salatalık fidanı ekmeden önce, toprak normal bitki büyümesi için gerekli tüm iz elementleri içerecek şekilde gübrelenmelidir. Bu nedenle sonbaharda azot içeriği yüksek organik gübreler toprağa eklenmelidir. Çürümüş veya taze gübre, humus olabilir. İlkbaharda salatalık ekiminden hemen önce toprağa fosfor ve potasyum içeren gübreler ilave edilmelidir. Bu eser elementler, bitkilerin yeni koşullarda daha iyi kök salmasını sağlayacaktır.
Ekimden bir hafta sonra salatalıklar azotlu gübre ile beslenmelidir. Salatalıkların büyümesini teşvik ederler ve bitkilerin yeşil kütlelerini oluşturmalarına izin verirler. Çiçeklenme ve yumurtalık oluşumu sırasında bol miktarda potasyum, fosfor, bor ve biraz azot içeren bir gübre kompleksi uygulanmalıdır. Bu tür kombine gübreler, büyüme mevsiminin sonuna kadar kullanılmalıdır.
Salatalık yetiştiriciliğinin tamamı boyunca 3-4 temel pansuman yapılmalıdır. Aralarındaki aralıklarda, ek olarak düşük konsantrasyonlu solüsyonlarla püskürtülerek ve sulayarak mikro besinlerin eklenmesi önerilir.
Özetleyelim
İyi bir lezzetli salatalık hasadı almaya karar verdikten sonra, belirli bilgileri biriktirmeniz gerekir. Yani, salatalıkların yapraklarına ve meyvelerine göre, belirli bir maddenin eksikliğini anlamanız ve belirlemeniz gerekir. Bu, sorunları zamanında ortadan kaldırmaya ve mikro besin açlığının daha da gelişmesini engellemeye izin verecektir, çünkü bir maddenin eksikliği, diğer maddelerin tedarikinin kesilmesine neden olabilir, bu da büyümenin durmasına ve olası ölümüne yol açacaktır. bitki. Yetiştirme mevsimi boyunca, özenli bir çiftçi tekrar tekrar karmaşık gübreleme yapmak zorundadır, bu sadece açlığı önlemekle kalmaz, aynı zamanda yüksek verim ve iyi salatalık tadı da garanti eder.