Yeni tehditlerin ortaya çıkması karşısında savunma yeteneklerimizi azaltmak tamamen saçma. Aksine, Fransızların bir finansman mekanizması olarak kayda değer tasarruflarını kullanarak gelişimleri için çaba göstermeliyiz.
600 milyar euro. Bu, Rusya'nın eski KGB teğmen albay Vladimir Putin'in önderliğinde yedi yıl boyunca yeniden silahlanma harcaması niyetinde. Bununla birlikte, Avrupa Birliği her yıl ortak bir güvenlik politikası için sadece birkaç on milyon Euro tahsis eder. Savunmasını sağlamak için NATO ve üye devletlere güveniyor. Bununla birlikte, Fransa ve İngiltere dışında, tek bir büyük Avrupa ülkesi kendi güvenliğinin ve komşularının ihtiyaçları için araç oluşturamaz. NATO’ya gelince, Amerikalılar gittikçe artan bir şekilde operasyonlara katılmaktan kaçınmayı tercih ediyor (Libya ve Mali’de olduğu gibi) ve ayrıca finansal zorluklar ve önceliklerin Asya’ya kayması nedeniyle üslerini Avrupa’dan çekmeye başlıyor (füze savunmasının konuşmasını durdurmayı düşünün).
Yakında, Fransa ve İngiltere, Avrupa adına, şimdiki ve gelecekteki tehditlerle tek başına savaşmak zorunda kalacaklar: siber savaş (göze açık değildir, ama zaten tam hızıyla sürüyor) ve bölgemizdeki ve güney Avrupa'daki İslami terörizm. Ek olarak, sınırlarımızın doğusundaki durumu, yani Rusya'daki savunma bütçesinin yeniden canlandırılmasını ve artırılmasını ve Çin'deki milliyetçi duyguları unutmamalıyız.
Fakat belki Fransa, bu görevi stratejik, endüstriyel ve finansal bir öncelik haline getirmek için boşluğu doldurabilecektir. Geçtiğimiz hafta devlet başkanı savunma bütçesindeki kesintilerden kaçınacağını söyledi. iyi haber. Ancak NATO’nun her üyenin savunma için GSYİH’nın en az% 2’ini tahsis etmesini önerdiğini göz önünde bulundurarak bu yeterli midir? Fransa için bu, mevcut rakamdan 41 milyar daha fazla olan ve en az 10 milyar avroluk bir savunma bütçesi anlamına gelir. Peki kayıp 10 milyarlarca nerede ve nasıl bulunur?
Her şeyden önce, acil olarak, Avrupa adına, savunma bütçesini zorlu Maastricht kriterlerinden çıkarmak için acilen gerekli. Mali’de İslami teröre karşı mücadele örneğinden görülebileceği gibi, Fransa, komşularının güvenliği için kendi cebinden ödeme yapma konusunda fiili. Buna ek olarak, AB üye devletlerinin askeri yeteneklerinin kısa görüşlü ve kötü niyetli olarak azaltılmış azaltılması olan avro yaratıcılarının hatalarından birinin de hızla düzeltilmesi gerekiyor.
Finansmana gelince, üç olasılık var. Öncelikle, avukat bölgedeki ortaklarımıza (her şeyden önce, en az savunma yatırımı yapanlar, yani Almanya, Hollanda, Belçika, İskandinav ülkeleri), tercih ettikleri ortak menfaatlere katkıda bulunma talebi ile başvurabiliriz. gözlerimi kapatırdı. İkincisi, paradan tasarruf etmek mümkün olacak, devlet bütçesinde değil, zaten limite kadar sıkıştırılmış, ancak harcamaların kelimenin tam anlamıyla çarpıcı olduğu yerlerde: bu, sosyal programlarda, çeşitli istismar türlerinde 500 milyar Euro'dan fazladır (bkz. Sayıştay raporlarının yanı sıra, yerel makamların finansmanı (departmanlar, bölgeler, komüneler vb. için 200 milyar Euro'dan fazla).
Üçüncü seçenek ise savunma sanayini güvenlik ve geleceğe yatırım olarak görmektir. Ülkenin savunma bütçesi ile teknolojik yenilik alanındaki yetenekleri arasında doğrudan bir bağlantı vardır. Fransa, diğer hiçbir ülke gibi, bunun farkında değil: yarım asırdan fazla bir süredir, nükleer enerji endüstrisi, uçak endüstrisi ve uzayda mükemmel sonuçlar gösteriyor. ABD’nin İnternet’teki mevcut üstünlüğü büyük ölçüde, küresel ağın ABD Savunma Bakanlığı’nın Arpanet projesinin bir devamı olması nedeniyle (bu aynı zamanda GPS için de geçerlidir). İsrail, dünyadaki en yüksek bilimsel araştırma oranı ile GSYİH'ya savaşa alışkın bir devlet. Savunma ihtiyaçları için önemli harcamalarla birlikte, birçok faktörle ilişkili olan ve her şeyden önce, çok güçlü bir girişim sermayesi ve yeniliği kültürü var.
Herkes Fransa'daki büyük özel kurumsal yatırımcıların (bankalar, sigorta şirketleri) artık karlılık kuralları nedeniyle inovasyonu finanse edemediğini uzun zamandır anlamıştı. Fransızların tasarrufları çok önemlidir (uzun vadeli mevduatlarda 2,6 trilyon euro), bu nedenle her yıl gelecekteki programları finanse edecek 10 milyar euroya yüksek verimli devlet tahvilleri ihraç etmeye başlamamalı mıyız? Nanoteknoloji, biyoteknoloji, bilgi güvenliği, sivil dronlar, yenilenebilir enerji kaynakları - 21. yüzyıldaki askeri gelişmeler için sivil uygulamalar fazlasıyla yeterli. Gelecekteki tahvillerle ilgili ödemelerde, stratejik olmayanlara ilişkin patent satışlarının, bu programlar sırasında geliştirilecek olan askeri bakış açılarından düzenlenmesi mümkün olacaktır.
Avrupa Birliği’nin sanayi girişimi ne yazık ki beklemek zorunda değil. Bu nedenle ülkemize ve tüm Avrupa'ya güvenlik, ekonomik büyüme ve iş getirecek bir Fransız girişim başlatalım. Putin’in Rusya’sının aksine, Fransa’da petrolümüz yok, ama yine de fikirler var. 750 000 mühendisleri, Sacramento’da değil, Londra’daki eski konumlarında da, ülkelerinin geleceği için çalışmayı hak ediyor.