Gelecek için Planlama
Birçok yalnız yetişkin için pandemi, yaşlanmanın zorluklarını vurguladı.
55 yaşındaki profesör Bayan Selman, Covid-19 vurduğunda Terre Haute, Ind.’de yaşıyordu. 17 yıldır boşanmış, zorunlu izolasyonu yalnızlık ve depresyondan kurtulmak için yeni rutinler oluşturmak için kullandığını söyledi. İçkiyi bıraktı ve düzenli olarak bir grup bayan arkadaşını aramaya başladı.
Bu yıl, kısmen ilerici siyasetini daha iyi yansıtan bir eyalette yaşamak istediği için yeni bir iş buldu ve Normal, Illinois’e taşındı. Bir çiftçi pazarında yeni arkadaşlarla tanıştığını ve ara sıra onunla motosiklet gezintilerine çıkacak veya sadece çamaşırları yukarı ve aşağı taşımaya yardım edecek romantik bir partneri olmasını dilese de, pandemi öncesine göre daha mutlu olduğunu söyledi. üç yatak odalı evinin merdivenleri.
Detroit yakınlarındaki ebeveynlerine bakmak için düzenli olarak 12 saatlik gidiş-dönüş yolculuk yapıyor, bu zorunluluk onu emeklilik hayalini bir kenara bırakıp bir gün Louisville, Ky’de yaşayan kızı ve torununa yaklaşmaya ikna etti.
“Kızımın benim için strese girmesini istemiyorum” dedi.
Ebeveynlerinin yaşını izlemenin, 1965 ile 1980 yılları arasında doğan ve ebeveynlerinin sahip olduğu desteklere dayanabileceklerinden şüphe duyduklarını söyleyen X Kuşağı’nın birçok üyesi üzerinde derin bir etkisi olmuş gibi görünüyor: uzun evlilikler, emekli maaşları, bazen evleri değeri fırladı.
Annesi iki yıl önce öldüğünde, kameraman Bay Miles, onun mobilyalarından bazılarını New Haven, Conn.
“Psikolojik olarak bir eve dönüş gibiydi,” dedi ve müzik işinden lise öğretmenliğine, kar amacı gütmeyen kuruluşlar ve şirketler için film yapımcılığına geçerek onlarca yıllık ülkeler arası hareketler ve peripatetik kariyer keşiflerinden sonra kök salmış hissetmesine izin verdi.
Kaynak : https://www.nytimes.com/2022/11/27/us/living-alone-aging.html