Hollanda seçimlerinden birincilikle çıkan Geert Wilders popülist, aşırı sağcı, yabancı ve İslam karşıtı olarak nitelendiriliyor.
Geert Wilders'ın sandıktan 37 sandalye çıkarıp Başbakan olarak hükümeti kurma hakkını kazanmasının Avrupa'da soğuk duş etkisine sebep olduğu söyleniyor.
Klasik ideolojik parti örgütlenmesinden uzak olduğunu belirtmek için "tek kişilik parti" olarak anılan PVV'nin lideri Wilders'ın aşırı fikirlerinin Avrupa toplumunda karşılık bulması soğuk duş etkisinin sebebi olarak gösteriliyor.
Batı basınında "popülist liderler çağı" ve "aşırı sağın yükselişi" analizleri yapılıyor.
Öncelikle bu analizlerin bir yönüyle, aşırı genellemeci ve abartılı yorumların sonucu olduğunu belirtmek gerekiyor.
Viktor Orban, Trump ve Bolsonaro gibi liderler seçim kazandıklarında da "popülist liderler çağı" analizlerine şahit olmuştuk.
Trump kendinden önceki 3 başkanın 2 dönem geleneğini sürdüremeyerek yerini Demokrat Partili Biden'a bıraktı, Bolsonaro da Brezilya İşçi Partisi'nin adayı Lula da Silva'ya karşı kaybetti.
Almanya'da AfD, Fransa'da Le Pen oylarını artırmakla birlikte "aşırı sağın yükselişi" senaryolarının beklentilerini karşılayamadı.
Bu veriler, elbette bahsettiğimiz analizlerin gerçeklik payı olmadığı anlamına gelmiyor.
Ancak, sözünü ettiğimiz siyasi aktörlerin, Batıda popülizm ve aşırılıkla nitelendirilerek mahkum edilmesi kimi zaman politik karşıtlıktan kimi zaman da bu liderlerin ve partilerin patolojik görünüşüne mesafe koyma çabasından kaynaklanıyor.
Aşırı sağcı parti ve liderlere yönelik Batıdaki pejoratif söylemler, bu söylemleri dile getirenlerle o parti ve liderlerinin aynı karede olmadığı izlenimi uyandırıyor.
Peki, Batıdaki aşırı sağ ile ötekiler arasında özünde bir fark var mı?
Yoksa aralarındaki fark kemiyetten ziyade bir keyfiyet nüansından mı ibaret?
Bunu ancak, Wilders ve diğerleri için kullanılan yabancı ve İslam karşıtlığı nitelikleri konusundaki durumlarından anlayabiliriz.