We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Güzelliğiyle tanınan Fransız edebiyat kadını Ninon de Lenclos (1616-1706), XIV.Louis döneminde ortaya çıkan ve Aydınlanma Çağı'nda gelişecek olan şüpheci ve çapkın akımı temsil ediyor. " Dürüst bir erkeğin tüm niteliklerine sahip güzel bir kadın, dünyadaki en lezzetli şeydir. Onun içinde tüm erdemleri buluyoruz. "La Bruyère bunu böyle ifade ediyor Ninon de Lenclos. Grand Siècle'de manşetlere çıkan ve yine de moda salonlarında aranan biri için ne güzel bir iltifat.
Ninon de Lenclos'un gençliği
Gerçek adı Anne de Lanclos olan Ninon, 1620 Kasım'ında, Place Royale'de (şimdi şehvetin sarhoşlukla omuzları ovuşturan bir han) bir evde, Henry hayatın zevklerine odaklanan bir babadan doğdu. La Marche'den Marie Barbe çok dindar. Armanın güçlendirilmesi için, vaftiz babası ve vaftiz annesi, kralın danışmanı ve olağanüstü savaşların genel saymanı ve kızı Anne olan Bay Nicolas de Villotret'tir.
Annesi tarafından içtenlikle büyütülen ve kilisenin bir buluşma yeri olduğunu, tatlı biletleri dağıttığını anlayan Ninon, ona zekalarını, insan duygularını, sevgiyi öğreten babasına döner. müzik, diller, belles lettres (ona Essais de Montaigne'yi sundu), dans, dünyayı memnun etme sanatı, 1633 yılına kadar yurtdışına kaçmak zorunda kaldığı görgü. Böylece en yakın arkadaşını kaybeder, ancak Rabelais, Marguerite de Navarre, d'Urfé, Gomberville ve o dönemdeki tutkuları ve sevgiyi yansıtan tüm yazarların eserlerini okuyarak hafızasını uzatacaktır.
Ergenlik çağına geldiğinde boğazını saklamayı reddediyor ve kıyafetlerinde düğümler var. Genç kızlar, genç ve yakışıklı, hain bir vaftiz, suskun, hiçbir işe yaramayan ... bundan yararlanan bir vizit tarafından kendine çekilmesine izin verene kadar etrafında toplanır. "Ağrılardan" başka pişmanlığı yok! Annesi öldüğünde kendini bir manastıra kilitler ama kendini yersiz hissetmez, duygu ve arzuları hissetmekten kendini alamaz ve çok sevdiği Marais mahallesine döner. .
Parasız, evlenmemeye karar verirken, yine de geleceğini güvence altına almalıdır. Parlamento danışmanı Jean Coulon ile görüşerek "oyunun kurallarını" belirler ve koruyucusu olarak ilan eder; bu sayede fahişe olduğunu kabul ediyor. Vücudun "beslenmesi" güvence altına alındığında, zihnin beslenmesini özler ve Marion Delorme'nin oturma odasına girer. Çok farklı iki karakterle arkadaş olurlar: Güzelliği için aranan Marion ve hızlı zekası ve harika kültürü için Ninon. Scarron, kendisine saygı dolu bir şiir adayan ilk kişidir.
Kış aylarında tüm güzel insanlar oturma odalarında buluşur. Ninon seçer ... sadece Marion için gözleri olan Gaspard de Coligny'ye (amiralin soyundan gelen) aşık olur. Sabırlı, ama iki bayan sinirleniyor, Coligny bacaklarını boynuna doluyor! Ninon daha sonra artık duyularının hareketini takip etmemeye karar verir, her şey yansıtılacaktır ... Erkekler, arkadaşlarına bu bağımsızlığı reddederken neden bu kadar bağımsız olurlar? Daha da ileri giderek şunu söyler: " erkekler, kadınların sahip olmadıkları binlerce özgürlüğe sahiptir. Bu yüzden kendimi bir erkek yapıyorum ”.
Oturma odası ve ev sahipleri
Ninon, oturma odasında akrabalarını düzeltir ve misafirlerinden kabalık ve bilgiçlikten nefret ederek terbiyeli ve doğru sözler ister. Aşıklarını tatmin eder, ancak onları karşılama teklif ettiğimiz yoldan geçenler olarak görür. Zevk kapasitesini tükettiğinde, oyuğundan ayrılır ve arkadaşı olurlar.
Paralarına ve konumlarına rağmen birkaç "Büyük" lehte iyilik yok: Büyük Baş Rahip Alexandre Vendôme de böyle. Diğerleri gibi görüldüğüne çok şaşırır, yalvarır, sinirlenir, hiçbir şey işe yaramaz. Pek çok cezadan sonra tahttan çeker, sakinleşir ve sırdaş rolünü kabul eder. 25 yaşında üç kez hayal kırıklığına uğradı: Comte de Navailles hazırlanırken uyuyakaldı; Pierre de Villars, Fronde sırasında onu almadan Paris'ten ayrıldı. Onu Lyon'a kadar kovalar ve Richelieu'nun erkek kardeşi Kardinal Alphonse Duplessis ile karşılaşır. Rahibin adaletsizlikleri ve ilerlemeleri tarafından reddedilen, onda kalan küçük inanç sonsuza dek yok edilir.
Bir gün Marquis de Villarceaux belirir: Ninon'un 3 yıldır süren tek gerçek tutkusu. 1652 veya 1653'te bir çocuk doğar. Marki alanında dünyadan uzakta uzun anlar geçirirler. Paris'e dönmek zorunda kaldıklarında, ilişkileri "soğur", tarihler azalır ve özgürlük ihtiyacı doğar.
Saint-Evremont geri döndü. Ninon'un ahlaki hayatı üzerinde baskın bir etkiye sahip olan tek kişidir. Onun sayesinde nihayet babasının bıraktığı Essais de Montaigne'yi açacak. Dine karşı çıkıyor ve Tanrı'ya inanmanın sorunları çözmediğini söylüyor. Onun için, zamanın dini sadece bir yüzüydü ... Rahipler, insanların en çapkınlarıdır!
Oturma odasında küçük grubu büyüyor. Ancak bayanlar kıskançtır, onunla tartışmaya başlarlar ve onu bir Paris manastırına ve ardından Lagny'ye kapatan Avusturya Kraliçesi Anne'e dedikodu yaparlar. Orada büyük bir özgürlüğe sahip ve insanları ağırlıyor. İsveç Kraliçesi Christine'in ziyareti onun için faydalıdır: Ninon için Mahkeme'nin adanmışlarına karşı yer alan kraliçe, onu bu manastırdan çıkarmak için Louis XIV ile araya girer.
Paris'e geri döndüğünde, 1657'de Place Royale yakınına kalıcı olarak yerleşti. Scarron çiftiyle mutlu bir şekilde yeniden bir araya geldi, ancak adanmışların partisine tekrar döndü. Gerçek bir tesadüf eseri, Molière, Les Précieuses Ridicules'i yazıp canlandırarak ona yardım edecek. Oradan, adanmışlara karşı birlikte "çalışacakları" derin bir dostluk doğar. Molière parçalarını önizlemede ona sunar ve birlikte rötuşlarlar. 1664'teyiz.
1671'in başına kadar, birkaç deneme onu tekelleştirdi, burada ne tadı ne de yiğit olacak zamanı vardı. Son sevgilisi Sévigné'nin oğlu olacak. 1 ay sonra onu terk etti: kültür yok, ruh yok, babasıyla hiçbir ilgisi yok!
Mantık yaşı
50 yaşında, yaşına göre şımarık değildir: Hafif kilolu olmasına, canlı görünümüne, cildinin tazeliğine rağmen bedenini korur. Aşırı yemekten, uzun süreli nöbetlerden kaçınır.
Uzun yaşamayı beklemeyerek, gelecekteki mülklerinin affedilmesine karşı varlıklı ebeveynleri olan genç hanımlara borç verir. Voltaire’in babası mali durumuyla ve Toulon’da gemi sancağı haline gelen oğlunun parasıyla ilgilenir. Artık sevgili yok, gerçek ve samimi arkadaşlara bağlanır ve oturma odasını yeniden düzenler: Mme de La Sablière, Boileau, ressam Mignard, La Fontaine, Tallemant des Réaux.
Aziz Simon ona güzel bir iltifat ediyor: " her şey (Mlle de Lanclos'ta), en dürüst prenseslerin nadiren zayıflıklarla desteklediği bir saygı ve dışa dönük bir ahlakla gerçekleşti. Bu şekilde, mahkemede en sütlü ve en yüksek olan her şeye arkadaşları için sahip oldu, öyle ki evinde kabul edilmek moda oldu ve halk tarafından arzulanmak doğru oldu. orada oluşan bağlar. Kumar oynamak yok, gülmek yok, tartışma yok, din veya hükümetten söz yok; bir sürü esprili ve çok süslü, eski ve modern haberler, yiğitlik haberleri ve yine de gıybetin kapısını açmadan her şey hassas, hafif, ölçülü ve zihniyle nasıl sürdürüleceğini bildiği sohbetleri oluşturdu. ve her yaştan bildiği her şeyden ».
Louis XIV bile düzenli olarak sorar: "Ninon ne dedi? ". Daha da ileri gidiyor: Ninon'un sözlerini saklıyor.
Molière, Marshal d'Albret'i hatırlayan eski bir aşık olan Gourville ile iyi vakit geçiriyor. Mme de Maintenon, onu kabul etmekte ısrar etti (Ninon gençliğinden bahsetmesin!), Bouillon Düşesi'nin yaptığı gibi, desteğini ve onayını arayan "biraz ahlaksız". Ama Melle de Scudéry'nin daha sakin, daha samimi çevresini tercih ediyor.
Yaştan bıkmış, gözlük takmaya zorlanmış, komşusunu dinleyerek otelinde yazıyor ve meditasyon yapıyor. Akrabalarını Abbé Dubois, akademisyen Simon de La Loubère, Abbé de Troisville, Philippe de Clérambault ordularının korgenerali ile sınırlandırdı. Gourville ve Villarceaux gibi diğerleri ortadan kayboldu, ancak Saint-Evremont'un ortadan kaybolduğunu öğrendiğinde bu bir şok olur. Ardından Seneca'nın yazılarına daldı, Montaigne artık ona uygun değildi. Hastalandı ve sonunda dine döndü, vasiyetini yerine getirmeyi başardı, gelecekteki Voltaire'in (kısa süre önce salonlarında tanıştığı Voltaire) babasına olduğu kadar bazı başrahiplere de bazı meblağlar miras bıraktı.
Baştan çıkarmasının sırrını ifşa ederken, 17 Ekim 1705'te 85 yaşında vefat etti: "Felsefe, zihnin kolaylıkları ile uyumludur. İyi olmak yeterli değil, memnun etmelisin ”.
Kaynakça
- Ninon de Lenclos veya Roger Duchêne'in sevimli sevişme şekli. Fayard, 2000.
- Ninon de Lenclos: Michel Vergé-Franceschi'nin yazdığı Libertine du Grand Siècle. Payot, 2014.
- Mademoiselle Ninon de L'Enclos'tan Mektuplar, Marquis de Sevigne'e (1777). Louis D'Amours, 2009.