TEŞEKKÜRLER PEP, TEŞEKKÜRLER POCHETTINO!
MAÇIN HİKAYESİ
Brezilya-Belçika ve Uruguay-Fransa maçlarına kıyasla gerek İsveç-İngiltere, gerek Hırvatistan-Rusya maçı futbol kalitesi biraz daha düşük çeyrek final günü izletti. Ancak bunda tabiii ki güç dengesi olarak ilk güne göre daha bariz farklarla sahaya çıkan takımlar vardı. Rusya, Hırvatları; İsveç de İngiltere'yi öncelikle durdurma mantalitesindeydi doğal olarak. Bununla birlikte elbette heyecan üst düzeydi.
***
***
İngiltere'nin İsveç'i yendiği karşılaşmada yaşananlar, turnuvadaki bir maçta ilk kez saha içini değil, saha dışını konuşturan bir sonuç doğurdu. Saha dışı derken kastettiğim, İngiltere'nin Southgate ile turnuvaya geliş sürecinden, kadronun belirlenmesine ve hatta ilk 11'in şekillenmesine kadar dayanıyordu. Ünlenen yeleğiyle kenarda vakur duran adamın önce ilk 11'deki oyuncu dağılımına takım bazlı bakalım:
Tottenham: Kane, Dele Alli, Trippier
Man City: Stones, Walker, Sterling
Man Utd: Lingard, Young
Liverpool: Henderson
Leicester: Maguire
Everton: Pickford
***
3'ü lgin resmi şampiyonu Pep'in takımından. 3'ü istikrar şampiyonu Pochettino'dan. Hatta Southgate'in oyuncu değişikliğindeki ilk akla gelen ismi Eric Dier'ı da sayarsak Pochettino kadrosuna 4 diyebiliriz. Son dönemde Lingard'ı farklı kullanmaya başlayıp formunu yükselten Mourinho'dan Young ile birlikte 2 oyuncu. Ancak Rashford'u da eklememek haksızlık olur. Orta alan yaratıcılığı ve oyunu yönetme anlamında hep soru işareti barındıran İngiltere kadrosunun Klopp yönetiminde bu melekelerini geliştiren oyuncusu Henderson… Defansta son yıllarda istikrarlı ve üst düzey performans gösteren Maguire... Ve kaleci… Cenk Tosun'un takım arkadaşı Evertonlu Jordan Pickford. Pep Guardiola'nın İngiliz milli takıma jesti. Nedeni ise az ileride maçın adamı köşemizde.
***
***
Liginizde Pep Guardiola, Mauricio Pochettino, Jurgen Klopp, Antonio Conte, Jose Mourinho gibi yıldızlar serisi teknik adamlar çalışıyorsa, sezon boyunca gerek teknik-taktik çalışmaları gerek de bireysel olarak oyuncu performanslarına dokunuşları dikkat çekiyorsa, semeresini de milli takım nezdinde yaz döneminde almanızdan daha doğal ne olabilir? Hatta milli takım teknik direktörünüzün de Amerikan Futbol Ligi (NFL) takımlarından Seattle Seahawks takımının oyun ve savunma anlayışını yardımcısı ile birlikte analiz edip, futbola uyarlama çalışmalarını da eklerseniz, en son 1990'da yarı final oynayıp başarıya aç kalmış, esamesi milli takımlar düzeyinde unutulmaya yüz tutmuş “futbolun kurucusu ülkenin” hikayesinin ne anlama geldiği çok daha güzel ortaya çıkar.
***
“Turnuvada çok mu iyi oynadılar!”, “grupları da turlardaki rakipleri de çok kolaydı” ya da “zor bir takımla eşleşmediler ki!” şeklindeki sığ eleştirlere kulaklarımı kapıyorum. Aynısını Belçika için de yaptı bu sözleri edenler. Zor dediğiniz Brezilya'yı Rio uçağına erkenden bindirip postaladılar işte! İlk 45'te müthiş oynadılar, ikinci yarıda yattılar, istediklerini aldılar mı? Evet. Neticede her maçın stratejisi ve oyun planı, oyuncuları farklıdır. Ayrıca zor dediğiniz finalin diğer yolunun hangi takımı için “şaşaalı oynadı” diyebilirsiniz? İsmi büyük futbolu küçük olan sözüm ona “devler” izledik. O yüzden tebrik ve takdir etmekten çekinmeyin hem Belçika'yı hem İngiltere'yi.
***
Gollerinin %80'ini duran toptan atan İngiltere milli takımında ilk gol Young'un ortası ve Maguire'in kafasından geliyordu. Dele Alli'nin golü ise klasik bir Tottenham golü. Sezon boyunca bu tarz organizasyonla bizlere fazlasıyla izlettikleri tarzdaydı. Bu kez ortayı yapan takım arkadaşı Eriksen değil de vatandaşı Lingard oldu. Tottenham ve Pochettino övgüsü yaparken Trippier ismine de ayrıca parantez açmak gerekiyor. Milli takımda yer alması bile pek çok İngilizin aklında olmayan oyuncunun, kadronun demirbaşı olacağını ve bu performansı göstereceğini kim bilebilirdi! Özel teşekkür Pochettino'ya!
***
MAÇIN FOTOĞRAFI
***
MAÇIN GOLÜ:
MAGUIRE: İsveç'in turnuva başından bu yana savunma anlamında gösterdiği gayet iyi performansın ardından bu maçta da çok iyi kapanacak olması İngiliz forvetlerin bu duvarı nasıl aşacağı konusunda düşündürüyordu. Kilidi açan ve her zaman örneklerini sergilediği duran topa kafa vuruşlarından birini yaparak şık gol attı.
***
MAÇIN ADAMI:
JORDAN PICKFORD: Öyle kritik anlarda öyle toplar çıkardı ki 2-0 kazanıp yarı finale çıkan takımının 10 oyuncusu değil, “kalecisi” maçın adamı olmayı hak etti. Kurtardığı toplar gerçekten çok zor pozisyonlardı. Man City'ye geldiğinde Joe Hart'ı gönderen Pep Guardiola, bu hamleyi yapmamış olsaydı, çok yüksek ihtimalle Joe Hart milli formayı Rusya'da giyecek, Pickford ise TV'den izliyor olacaktı. Bu radikal karar ve vizyoner yaklaşım için teşekkürler Pep!
***
MAÇIN İSTATİSTİKLERİ (OPTA ve FIFA Resmi Sayfası)
- İngiltere tarihinde üçüncü kez Dünya Kupası'nda yarı finale yükseldi (1966, 1990 ve 2018).
- Delle Alli, Michael Owen'dan sonra Dünya Kupası'nda gol atan en genç İngiliz oldu; Owen (18y 190g) 1998'de Romanya karşısında gol atmıştı.
- İngiltere, ilk yarısını önde kapattığı 22 Dünya Kupası maçında sadece bir kez yenildi (17G 4B); yenildikleri tek maç 1970 Dünya Kupası çeyrek finalinde Batı Almanya karşısındaydı.
- İngiltere'nin 2018 Dünya Kupası'nda attığı 10 golün sekizi duran toplardan geldi.
-Şutlar İsveç 7(3), İngiltere 12(2).
-Korner: İsveç 1, İngiltere 6.
-Ofsayt İsveç 2, İngiltere 1.
-Topla oynama İsveç %43, İngiltere %57.
-Koşu mesafesi İsveç 107 km, İngiltere 110 km.
-Sarı kart İsveç 2, İngiltere 1.
-Faul İsveç 10, İngiltere 7.
***
HAKEM
4. maçına çıkan Hollandalı Kuipers, 90 dakika genelinde iyi bir yönetim gösterdi.İkinci yarıda atladığı bariz 2 sarı kart pozisyonu var. Rakibinin ayağına bariz sert basma anlarıydı.Gözardı edilebilir hatalar denilebilir ancak dikkatimi çeken nokta, turnuva başından bu yana yönettiği her maçta abartılı bir futbolcu azarlama moduna giriyor. Bunu da işaret parmağıyla sıkça yapıyor. İnsanın izlerken “Hayırdır, ne bu agresiflik!” diyesi geliyor. Çok gergin geçen veya Kolombiyalı oyuncuların İngiltere maçında yaptıkları gibi hakeme itiraz seviyesinin yüksek olduğu maç olsa bir nebze anlayabilirim. Arjantinli Pitana ile birlikte en çok maç yöneten hakem oldu. Sanırım final beklentisi arttı ki stresini oyunculardan çıkarıyor:)
***
MAÇIN KALİTE NOTU: 7 (Maçın futbol seviyesi çok yüksek değildi ama heyecanı ve kırılma anları çoktu.İngiltere adına ilk yarıda gelen golle bir nebze rahatlayan ve istediklerini aldıkları güzel bir 90 dakikada gibi gözükmekle birlikte kaleci Pickford'un net pozisyonlardaki kurtarışları onları zora sokmayı engelledi. İkinci yarıda 2-0 sonrasında özellikle kontralarla skoru daha da artırabilirlerdi.)
***
SEYİRCİ SAYISI: 39.991 – Samara Arena (Samara)
***
SON SÖZ: Önce İsveç… Zlatan Ibrahimovic olmadan buraya gelmesini beklemeyenlere ve de bizzat Ibrahimovic'in kendisine verdikleri cevap fevkalade! Gruplardaki vasat takımlar gibi asla oynamadılar. Her takıma karşı pozisyon ürettiler, tek yönlü kalmadılar, iyi oyun sergilediler. Almanlara gol attılar ve puanı son anlarda kaçırdılar, Meksika'yı 3-0 ile geçtiler, İsviçre gibi iyi bir takımı elediler. İngilizlere karşı da rahat gol bulabilecekleri pozisyonları da ürettiler ancak Pickford performansını aşamadılar. Rusya'dan güzel bir tat bırakarak ve başarıyla dönüyorlar.
***
İngiltere ise 1966'da kazandıkları kupanın ardından, yarı finali en son 1990'da görmüştü. 28 yıl sonra tekrar kupanın ucundan tutma aşamasına geldiler. Hatta 52 yıl sonra tekrar havaya kaldırma ihtimalleri yüksek gözüküyor. Yalnız, İngiltere adına asıl taçlanma, finali Belçika ile oynamaları durumunda olacak. Her iki takımın kadrolarını düşününce, maç Dünya Kupası finalinden ziyade Premier Lig All Starları gösterisine dönüşecek gibi!