Bu dükkana gelenler yalnızca müşteriler değildi. Aktar Hocalar'ın dükkanı zamanın bazı meşhur sanatkarlarının, ariflerinin, sırlı sofilerinin ve meşayihinin sohbet ve muhabbet etmek üzere sürekli uğradıkları bir yerdi; adeta Akademi gibi bir şeydi.Üsküdar'da Bir Attar Dükkanı, Ahmed Yüksel Özemre (Sayfa 23)
"Kütüphanesinden ben de ödünç kitaplar alır; kısa sürede okur ve iade ederdim. İbrahim Alâeddin Gövsa'nın 4 ciltlik Meşhur Adamlar Ansiklopedisi onun kitapları arasında en çok ilgimi çekeni idi. Her gelişimde bunları mutlaka karıştırır, birkaç meşhur adamın hayatını öğrenirdim."Üsküdar'da Bir Attar Dükkanı, Ahmed Yüksel Özemre (Sayfa 53)
Bereketin SırrıÜsküdar'da Bir Attar Dükkanı, Ahmed Yüksel Özemre
Müşterinin hakkının geçmemesi için, malın ambalâjlandığı kâğıdın aynısı terâzinin ağırlık kefesine dara olarak konur ve, daha da garantili olsun diye ayrıca, tartılan malın birkaç gram daha ağır çekmesine özen gösterilirdi. Aktar Hocalar'da herşeyin çok cüz'i bir kârla satılmasına rağmen, kul hakkına hürmet ve riâyet titizliğinin lütfettiği bereket dolayısıyla bu dükkândan iki âile, yâni cem'an 9 kişi, kimseye muhtac olmadan geçinirlerdi.
DoktorlarÜsküdar'da Bir Attar Dükkanı, Ahmed Yüksel Özemre
Dr. Sıtkı Bey'in ise 1957 model tek kapılı Ford marka bir otomobili vardı. Dr. Amon Efendi'nin hâli vakti pek yerinde değildi; dâvete yayan icâbet ederdi. Bu mubârek; insanlar eğer hasta fakirse, ücretlerini kabul etmek biryana, bir de yazdıkları reçetenin bedelini karşılayacak kadar bir meblâğı da hastanın yastığının altına bırakırlardı. Dr. Sıtkı Murat Bey ayrıca bir de tavuk bırakırmış.
Abdülbâki GölpınarlıÜsküdar'da Bir Attar Dükkanı, Ahmed Yüksel Özemre (Sayfa 50)
Sanırım, sanatoryum döneminden hemen sonra idi; Abdülbâki Gölpınarlı da Attâr Dükkânı'nın müdâvimlerinden olduydu. Mustafa Ağabey onun Arapça'ya ve Farsça'ya vukûfunu, hâfızasının kudretini ve müdekkikli ğini çok takdîr ederdi.
Ancak, her ikisinin de pekçok değer hükmünde tamâmen zıd oldukları yavaş yavaş ortaya çıkınca ve özellikle de Necmeddin (Okyay) Hoca'nın Toygartepe'deki evinin bahçesinde Necmeddin Hoca, Eşref (Ede) Amca, Mustafa (Düzgünman) Ağabey, Necmeddin Hoca'nın oğlu Sâcid Ağabey, Ali Alparslan ve Abdükbâkî Gölpınarlı'nın katıldıkları bir sohbet esnâsında Abdülbâki Gölpınarlı'nın Şeyhü-l Ekber Muhyiddin İbn Arabî için: "O Şeyhü-l Ekber değil, Şeyhü-l Ekfer'dir (yâni kâfirlerin şeyhidir)" iddiasında bulunması üzerine bu ahbablık hemen o anda, gürültülü bir biçimde ve de bıçakla kesilmiş gibi sona erdi.