Şiirin tanımını yapmak bana düşmez ama şiire tanımlarla kemt vurulamayacağını belirtebilirim .Güzel bir şiir de ben kendi bakış açıma göre değerlendirirsem ne kafiyeye bakarım, ne söz sanatlarına. Samimiyet ve anlam bağdaşıklığı. Kelimeler yerlerini, benimsemeli, artık oranın ona ait olduğunu kabul ettirmeli okura. Bu esas sağlanınca asonans da olur, akustik işleyiş de sağlanır :)
Kafiye hiç de önemli değil. Nazım Hikmet'te Orhan Veli'de kafiye yok mesela
Güzel şiir bence "toplumsal gerçekçi", hayata dair, tek boyutlu "aşk arabeski"ne boğulmamış, umut dolu olmalı.
Hayatın gerçeklerinden kopuk şeyler olmamalı. Bireycilikten uzak olmalı. Bir şiir okudum mesela, "Güney'in ağaçları veriyor tuhaf meyve" diye, Amerikan İç Savaşı'na dair, yürek burkan bir şeydi. Böyle şeyler lazım. Ne yapayım ben "Ben sevdim mi adam gibi severim" safsatalarını?