Psikiyatrist Dr. Elizabeth Kübler Ross, ölümü bir yok oluş olarak algılayan meslektaşlarına ; ölümden sonra insanın yok olmadığını ve yaşamına farklı bir boyutta devam ettiğini, şu sözlerle anlatmıştı; “Ölümden sonra sizi büyük bir süpriz bekliyor.”
Dünya çapında geniş yankılara sebebiyet veren bu konuşma 1974 Ekim ayında gerçekleşti… Ve hemen ardından “Doktor, Ölümden Sonra Hayat Olduğunu İddia Ediyor!” başlığıyla, bu konuşma basında yer aldı. Bir anda ortalık karıştı. Ve bu alandaki araştırmalar birbirini izledi…
Merhaba,
29.10.1971 tarihinde Sadıklar Planı‘na yöneltilen”Ölüm anı ve ölüm sonrası hakkında bir takım bilgilerimiz mevcuttur. Bu hususta tamamlayıcı ve toplayıcı mahiyette yeni bilgiler vermeniz mümkün müdür?” sorusuna plan tarafından verilen cevapta şöyle denmiştir;
Demek istiyorsunuz ki, ölmesini nasıl öğreniriz? Evet. Ölmek, öğrenilmeye bağlı bir olgudur. Bir şeyde iktidar, bilgi ile olur. Bazı iktidarlar var ki, sadece bilmek değil, birtakım tatbikatlarla da olur. İşte, ölmek olayının ortaya çıkabilmesi için, varlığın ölmeyi bilmesi, ölümün nasıl meydana gelebileceğini bilmesi ve bu olaya yardım etmesi gereklidir. Ölebilmek bir sanattır. Öyle bir sanattır ki, uzun bir tekamülün oldukça ileri safhalarında meydana gelen bir bilgidir. Ölmeyi bilmek lazım. Bunun bilgisi önce, “ölüm nedir?” den başlar.
Ölüm nedir? Klasik manası içerisinde, ruh ile beden arasındaki müşterek faaliyetin, belli bir zaman ve mekan içerisinde alaka kesmesi, kesin olarak bu alakanın durması denektir. Bu açıklama ikinci bir soruyu icap ettirir. Ruh ile beden arasındaki irtibat nasıl olmaktadır? Beden, şüphesiz bir kukladır. İpleri yüksek ben, ulvi ben kısaca ruhi benin elindedir. Kuklanın hareketleri, kuklacının parmaklarına takılı bulunan iplerle temin edilir.
Beyin, kuklacının beyni, gene onun yüksek benine bağlıdır. Yani kuklacı da yüksek benin kuklasıdır. Bu bağlılık, evrensel bir mekanizma içerisinde sonsuza kadar gitmektedir.
Ölüm, kuklacının elindeki kukla iplerini yavaş yavaş çıkarması demektir. Hayatın muayyen bir noktasından, devresinden sonra, ipler yavaş yavaş gevşemeye, eski sağlamlığını kaybetmeye, hatta bir kısım fonksiyon görmemeye başlar.
Ölüm ötesi Alemde en çok teşevvüşe uğrayan varlıklar, ölümden şiddetle korkan, ölüm ötesi Alemi bilmeyen, bilmeye uğraşmamış olan insanlardır. Bilhassa ölüm korkusu içerisinde kıvranıp duran kimselerin, ölüm hadisesinin meydana gelişine en fazla engel olan kimseler olduğunu söyleyebiliriz. Ve bu yüzden bunların bedenlerini terk etmeleri, hem kendileri için, hem de bu terk meselesini de ruhte eden, düzenleyen, kontrol eden varlıklar İçin bir mesele olmaktadır ve çoğu zaman bunlar yani ölüm korkusu içinde varlıklar, bir türlü kendi iradeleriyle rıza beyanında bulunmadıkları İçin, ani ve kitlesel ölümlerle bedenlerinden ayrılmak mecburiyetinde kalırlar.
Her gün yatarken, ertesi gün bedeninizde bulunmayabileceğinizi bilerek ve anlayarak yatınız. Şüphesiz bu usul kuvvetliler içindir.
Sevgili Ahmet, sancılı kanser hastalığının getirdiği büyük acılardan sonra 15 Eylül 2020 saat 07.30‘da yaşama gözlerini kapadın.
Sokrates ruh İçin ” Sevinçle gitmeyecek mi?” diye sorar.
Bizler de hakikat arayışında filozoflar olduğumuza göre “Elbette dostum.”
Ahmet’in de sevinçle yükseldiğini düşünüyorum.
Eş zamanlı kanser hastalığını yaşayan iki akraba olarak, (canımın canı kuzenimin kuzeni) , umarım özgürlüğün tadını çıkarıyorsundur.
Ahmet‘le en son konuşmamızda bir araya gelip kahve içmeye söz vermiştik. Fakat ikimizde kanser hastalığının getirdiği tedavi ve ardından gelen pandemi nedeniyle buluşamadık…
Bugün yazıyı hazırlamadan önce türk kahvesi yaparak pencere kenarındaki sandalyeye oturup, yaşamı, yaşamını düşündüm.
Hastalığın boyunca, atalarının yani anne ve babanın her sürecinde yanında oldun. Kısa süre önce babanı kanserden kaybetmiştin. İyi olmak yaşama devam edebilmek için mücadele verdin. Birçok insana dokundun güzel kalbinle.
Birgün işinle ilgili sorduğum soruları büyük bir içtenlikle cevaplamış, ürünleri hemen hazırlayarak kargoya vermiştin.
Sevdiklerine kavuştun. Benden de hepsine selam söyle. Hepiniz için birer mum kalpte yanıyor.
Güzel dost , mücadelen çok güzeldi. Başta annene, eşine, çocuklarına, ailene sevdiklerine, sevenlerine sabır diliyorum. Nurlar içinde kal.
Her şey için teşekkürler…
Ruhum, asıl ben, bedeni gayet nazikane bir şekilde kendi yerinde bırakacaktır. Böyle olmasını diliyorum. Ve böyle olmasını istiyorum. Ölüm ötesi realiteye geçtiğim zaman, o realiteyi çok kısa zaman aralıklarıyla yavaş yavaş kavrayacağım ve bedenimde bulunmadığımı derhal anlayacağım ve mesut olacağım. Çünkü bir ödevi tamamlamışım demektir.
Bu ya da buna benzer bir ifadeyi, bütün samimiyetiyle tekrarlayabilecek insanların sayısı her halde çok fazla değildir. Böyle bir anlayışla yaşayabilmek büyük bir iradeyi, ruhi sükuneti ve kudreti gerektirmektedir.
Bu safhaya büyük imtihanlardan geçildikten sonra ulaşılabileceğini söyleyen plan sözcüsü, böyle bir anlayış içinde yaşayabilmek içinde yaşayabilmek için insanın dünyada karşılaştığı tüm haz ve elem ikileminin bir seraptan ibaret olduğunun anlaşılması gerektiğini ifade etmektedir.
Hayat bir ödev yeridir ki, orada bütün elem ve hazlar bir seraptan ibarettir.
Sevgiyle,
Yasemin Emre
Kaynak kitap;
“Ölüm ve Ölmek Üzerine” Elizabeth Kübler Ross
“Ölümden Sonra Neler Oluyor?” Ergun Candan