Rusya'nın gıda güvenliği hakkında
Avrasya'yı, büyük bölgesel ve hatta küresel ihtilafları istikrarsızlaştırmakla tehdit eden dünya krizi koşullarında, Rusya'nın gıda güvenliği sorunu ülkemiz nüfusunun hayatta kalmasıyla ilgili bir sorun haline geliyor.
Geniş bir tarım arazisine sahip olan Rusya - tüm ekilebilir arazilerin% 10'i, sulama için su kaynakları - gezegenin temiz suyunun dörtte biri ve% 8'ten daha fazla mineral gübre rezervi üreten ülkeler, yurtdışındaki gıdaların önemli bir bölümünü satın almaya devam ediyor. Rusya Federasyonu vatandaşları zaten Arjantin, Brezilya ve Avustralya'dan gıda mağazalarında et, Çin'den sarımsak, Japonya'dan, Güney Kore'den, Çin'den ve Norveç'ten deniz ürünleri, Hollanda'dan, İsrail'den ve Türkiye'den taze sebzelerden satın almak için kullanılıyor. Rusya, yurt dışından önemli miktarda et, balık, süt ürünleri, narenciye, kahve ve çay, ayçiçek yağı, şeker, kakao çekirdeği vb. Satın alır.
Narenciye meyvelerinin Rusya'ya getirildiği, kahvenin, ancak İsrail ve Türkiye'den patates ve havuç getirmesi ya da Rusya Federasyonu'nda pek çok denizi olan taze dondurulmuş balık ithalatının çok garip göründüğü anlaşılabilir.
2008 verilerine göre, Rus ürünlerinin toplam tüketimdeki payı et -% 60; süt ürünleri -% 80'ten az; şeker -% 58; sebzeler için -% 84; meyve - toplam% 40. İthal ürünlerin büyük şehirlerdeki payı özellikle yüksektir.
Bu tür bir bağımlılık yalnızca herhangi bir kriz durumunda (doğal afetler veya dünya savaşının patlaması nedeniyle dünyadaki mahsul yetersizliği) değil, aynı zamanda yabancı ürünlerin kalitesinin düşük olması, yapaylığının, GDO'ların kullanılması nedeniyle tehlikelidir. Bu nedenle, yalnızca 2011 yazında, Almanya, Hollanda ve diğer Avrupa ülkelerinde sebzelerde E. coli buldukları zaman bir skandal meydana geldi. İlginç bir şekilde, Avrupa domates ve salatalık arzı ithalatının geçici olarak yasaklanması, Rusya'daki kıtlıklarına neden olmadı, yani, yerli üreticiler Rusya Federasyonu vatandaşlarına sebzeleri kendileri sağlayabilir.
Çin ürünlerinde artan miktarda nitrat, ağır metal (cıva gibi) bulunduğu durumları hatırlayabiliriz.
Ayrıca, Batı'da ve Doğu'da yiyecek satın alarak doğrudan rakiplerimizin ekonomilerini destekliyoruz. Bu nedenle, Rosstat'a göre, yılın Ocak-Temmuz aylarında 2011'te, Rusya Federasyonu'na 25 milyar dolar karşılığında gıda maddeleri ve tarımsal hammadde ithal edildi. Bu rakam geçen yıla göre neredeyse üçte bir oranında arttı. Et ürünleri, tereyağı, ayçiçek yağı, şeker ve tahılların alım hacmi belirtilen sürede hızla arttı. 2010'te Rusya, 36,4 milyar dolara yiyecek aldı. En iyi çözümün bu parayı Rusya'ya yiyecek sağlamak için geniş çaplı bir programa göndermek olduğu açıktır. Örneğin, 2011’te, federal bütçe tarımsal üreticilere yardım etmek için 170 milyar ruble (yaklaşık 5,5 milyar dolar) tahsis etti ve 2012’te daha az - 130 milyar ruble tahsis etmeyi planlıyorlar. Rusya DTÖ’ye katılırsa durum daha da kötüleşecektir.
Gıda pazarının Rusya'ya, dünyadaki gıda problemleri göz önüne alındığında önemli gelir getirebileceği unutulmamalıdır - nüfus büyüyor, bazı ülkelerde su kaynakları ve tarıma elverişli alanların durumu kötüye gidiyor.
Yerli tarımın gelişmesinin bir diğer sebebi de, beslenme bilimcilerine göre, yerel olarak yetiştirilen ve uzak alanlara getirilmeyen gıda ürünlerinin bir kişi için en faydalı olduğu gerçeğidir.
Tehlike, yeni tahıl bitkileri, sebzeler, meyveler, yeni ve daha üretken çiftlik hayvanlarının üremesinin yeni çeşitlerinin seçimini sağlayan bilimsel temelin degradasyonudur. Bu tabanın tamamen kaybedilmesi ulusötesi tarım şirketlerine tam bağımlılığa yol açacaktır.
Olumlu gelişmeler
Ülkenin liderliğinin Rusya'da gıda güvenliğini sağlamak ve yerel gıda pazarını geliştirmek yönünde bazı tedbirler aldığı söylenmelidir. Ocak ayında, Rusya Federasyonu Cumhurbaşkanı 2010 Kararı Dmitry Medvedev Gıda Güvenliği Doktrini'ni onayladı. Rusya nüfusunun gıda ürünleri ile güvenilir bir şekilde sağlanmasının ve yerel tarımsal sanayi ve balıkçılık komplekslerinin gelişmesi gerektiğini söylüyor. Stratejik amaçlardan biri, Rus nüfusuna güvenli tarım ürünleri, balık ürünleri ve yiyecek sağlamaktır.
1999'ten 2008'e kadar, Rusya Federasyonu'nun tarımsal üretim endeksi% 55 arttı. 2008'te, Rus tarımsal üretiminin hacmi, yılın 87 seviyesinin% 1990'i, hayvancılıktaki en kötü durum ise, 60 seviyesinin yaklaşık% 1990'i idi. Bu yıl tarımsal üretimde hafif bir artış oldu (yüzde birden az), ancak sığır, süt, ayçiçek yağı, hububat ve kepekli un sayısındaki azalma devam etti. Süt ürünleri ile ilgili en kötü durum, süt ve süt ürünleri tüketimindeki artış ile birlikte, Rusya'da inek sayısı düşmeye devam ediyor.
Rusya'da zor gıda güvenliği durumunun nedenleri hakkında
- Yurtdışındaki yiyecek alımlarına belirli bir bağımlılık olan Sovyet mirası, "deneyleri" ile SSCB'nin tarımını baltalayan Kruşçev döneminde ortaya çıktı.
- Ülkenin tarımsal sanayi kompleksinin bilinçli bir şekilde tahrip edildiği 1990-e yıllarında tam çöküş.
- Bazı uzmanlar, yerli üreticilerin ürünlerine kıyasla ithal edilen ürünlerin rekabet gücünü artıran ruble güçlendirme hakkında konuşuyor.
- Ticaret ağları, iç gıda pazarındaki yabancı segmentin büyümesine olumsuz katkı yapıyor. Rusya'nın perakende ticaretinin yarısına kadar kontrol ediyorlar ve istikrarlı bir ürün hacmine sahip büyük yabancı tedarikçilerle çalışmayı tercih ediyorlar ve Rusya Federasyonu'nda çok azı var.
- Bir diğer olumsuz faktör, köy için yüksek yakıt maliyetidir, bu nedenle Temmuz 2011 sonunda, yerel pazarda dizel yakıt fiyatı, önceki yıl seviyesine göre% 35,2 ve motor benzininde% 35,9 ile arttı. Sonuç olarak, çoğu zaman tarımsal üreticilerin ürünlerini bir zararla kendilerine satmak zorunda kaldıkları ortaya çıkmaktadır.
- Diğer nedenler arasında: yüksek kredi maliyeti, personelle ilgili sorun ve genç uzmanların desteği (öncelikle maaş ve barınma ile ilgili sorunlar), işleme endüstrisi ile ilgili sorunlar ve modernizasyon programlarının başarısızlığı, düşük işgücü verimliliği, yeni ürünlerin tanıtımında gecikmeler.
Böyle bir durumda, sıradan bir Rusya vatandaşına, “köydeki bir ev hakkında” bir reklamdan bir cümleyi hatırlaması tavsiye edilebilir. Kırsal bir alanda bir ev, bir bahçe arsası, küresel gıda krizlerinin neden olduğu bazı potansiyel sorunları giderebilir. Örneğin, 2007’te, kişisel iştirak çiftlikleri en fazla tarım ürününü vermiştir (% 48,75). Söyledikleri gibi, boğulmanın kurtarılması boğulmanın kendileridir. Aynı bahçe bitkileri ortaklığının birçok sorunu olmasına rağmen: 2010'e göre, bahçe ortaklıklarının yalnızca% 3'i tıbbi noktalarla donatılmıştı, sadece% 21'e erişim yolları var,% 17'a elektrik verilmiyor (ve% 80'a kadar ekipman aşındı ve değiştirilmeleri gerekiyor). Ortaklıkların% 'si su temini ile (özellikle içme suyu) sorun yaşıyor. Ayrıca, yeni nesiller Sovyet nesillerindeki emek kültürüne sahip değil - bahçıvanların% 80'ine kadar emekli, gazileri. Çöp toplama, kolluk kuvvetleri ile ilgili bir sorun var.
- Yazar:
- Samsonov Alexander
Ctrl girmek
Bir hata fark ettim Metni vurgulayın ve tuşuna basın. Ctrl + Enter