Yaklaşık 2.000 yıl önce İtalya’nın Pompeii şehri bir volkanik patlamayla harap olduğunda trajik bir şekilde ölen kurbanlardan birinin genetik mirasını artık biliyoruz.
Bilim adamları, Pompei’de öldüğünde orta yaşlarında olan bir adamın genomunu sıralamayı başardılar. Esnaf Evigenetik profilini ve büyüleyici bir şekilde, yaşamı boyunca tüberküloz hastası olduğunu ortaya çıkardı.
Vezüv Yanardağı’nın patlaması, insanlık tarihinin en yıkıcı volkanik felaketlerinden biri olarak kabul edilir. MS 70 yılında yanardağ epik bir şekilde patladı ve yakınlardaki Herculaneum ve Pompeii şehirlerinin ve diğer yerleşim yerlerinin binlerce sakinini öldürdü.
Bu tür yüksek sıcaklıklar, DNA’nın içinde bulunduğu kemik matrisini etkin bir şekilde yok ettiğinden, bu ölüm biçiminin daha önce kurbanlardan alınan DNA’yı analiz için uygunsuz bıraktığı düşünülüyordu.
Öte yandan, kurbanları kaplayan ve yaklaşık iki bin yıl boyunca kaderlerini koruyan kül, oksijen gibi daha fazla bozulmaya neden olan çevresel faktörlere karşı bir kalkan görevi görebilirdi.
Kullanılan eski Pompei’lilerin DNA’sını analiz etmek için önceki girişimler polimeraz zincirleme reaksiyonu insan ve hayvan kurbanlarından DNA’nın kısa parçalarını geri döndürmek ve en azından bazı genomik bilgilerin yanardağın ve zamanın tahribatından sağ çıktığını öne sürmek.
Bununla birlikte, genom dizilemesindeki son gelişmeler, daha önce yaşayamayacak kadar hasar görmüş DNA parçalarından elde edilebilecek bilgi miktarını önemli ölçüde artırdı.
İtalya’daki Roma Üniversitesi’nden arkeolog Gabriele Scorrano ve meslektaşları yeni çalışmalarında, bu teknikleri iki insan Vezüv kurbanının kalıntılarına uygulama girişiminde bulundular.
İkili, şimdilerde “İstanbul” olarak bilinen bir binanın bir odasında bulundu. Casa del Fabbroveya Zanaatkar Evi. İlk birey, ölüm anında 35 ila 40 yaşları arasında, yaklaşık 164.3 santimetre (5 fit, 4 inç) boyunda olan bir adamdı.
İkinci birey, öldüğünde 50 yaşın üzerinde ve yaklaşık 153.1 santimetre (5 fit) boyunda bir kadındı. Bu yüksekliklerin her ikisi de o zamanki Roma ortalamalarıyla tutarlıdır.
Yukarıda: Zanaatkar Evi’nde ölürken yatan iki kişi.
Araştırmacılar, bu bireylerden DNA çıkardılar. petröz kemik vücuttaki en yoğun kemiklerden biridir ve bu nedenle canlı DNA’yı tutma olasılığı en yüksek olanlar arasındadır.
Aynı yöntemler kullanılarak materyal çıkarıldı ve her iki kemikten dizilendi. Ancak sadece adamın kemiği makul bir analiz için yeterli DNA verdi.
Ekip, örneği 1.030 antik ve 471 modern batı Avrasya bireyinin genomlarıyla karşılaştırdı. Sonuçlar, DNA’sının çoğu, hem antik hem de modern zamanlarda orta İtalya’dan gelen insanlarla tutarlı olan adamın İtalyan olduğunu gösteriyor.
Ancak İtalya anakarasından insanlarda görülmeyen ancak Sardunya adasında bulunan bazı genler vardı.
Araştırmacılar, bu, adamın yaşadığı süre boyunca İtalyan Yarımadası’nda yüksek düzeyde genetik çeşitlilik olduğunu öne sürüyor.
Bu, eski Romalıların ne kadar dolaştığı ve diğer bölgelerden ne kadar köle ithal ettikleri düşünüldüğünde anlamlıdır. Ancak İtalyan nüfusuyla ilişkili genlerin yüksek oranı, adamın bir köle değil İtalyan olduğunu gösteriyor.
İlginç bir şekilde, petröz kemiğinden elde edilen genetik materyal, DNA’nın varlığının kanıtını gösterdi. Tüberküloz – tüberküloza neden olan bakteri. Omurları üzerinde yapılan dikkatli bir çalışma, onun hastalıktan etkilendiğini gösteriyor. omurilik tüberkülozuhastalığın özellikle yıkıcı bir şekli.
Bu, aşağı yukarı çağdaş yazılı kayıtlarla tutarlıdır. Aulus Cornelius Celsus, Galen, Caelius Aurelianusve Kapadokya Aretaeus’u. Roma İmparatorluğu döneminde kentsel yaşam tarzının ortaya çıkışı ve ardından artan nüfus yoğunlukları tüberkülozun yayılmasını kolaylaştırdıve muhtemelen nadir değildi.
Bu sonuçların hiçbiri ille de şaşırtıcı değil – ancak bunların elde edilmiş olması inanılmaz ve bu buluş, ölümleri inanılmaz derecede çarpıcı olan Pompei’lilerin hayatlarına yeni bir pencere açabileceğimiz anlamına geliyor.
“Çalışmamız – bir kişiyle sınırlı olsa da – bu eşsiz bölgeden insan kalıntılarını incelemek için paleogenomik yöntemlerin uygulanma olasılığını doğrular ve gösterir.” araştırmacılar makalelerinde yazıyor.
“İlk bulgularımız, iyi korunmuş Pompei bireylerinin yoğun bir analizini teşvik etmek için bir temel sağlıyor. Geçtiğimiz yüzyılda Pompeii şehri için toplanan muazzam miktarda arkeolojik bilgiyle desteklenen paleogenetik analizleri, şehri yeniden inşa etmemize yardımcı olacak. Roma İmparatorluğu döneminin bu büyüleyici nüfusunun yaşam tarzı.”
Araştırma yayınlandı Bilimsel Raporlar.
Kaynak : https://www.sciencealert.com/first-human-genome-sequenced-from-the-ruin-of-pompeii