|Porfirio Barba-Jacob|
|Doğum||29 Temmuz 1883 |
Santa Rosa de Osos
|Ölüm||14 Ocak 1942 (58 yaşında)|
Meksiko
|Meslek||ŞAir, yazar|
Santa Rosa de Osos, Antioquia'da, ebeveynleri Antonio María Osorio ve Pastora Benítez'in çocuğu olarak dünyaya geldi. Angostura'daki büyükanne ve büyükbabası tarafından büyütüldü. 1895'te ilk olarak Kolombiya'ya, 1907'den itibaren Orta Amerika ve Amerika Birleşik Devletleri'ne seyahatlerine başladı ve 1930'da Mexico City'ye yerleşti.
1900'lü yılların başında Bogotá'da Marín Jiménez takma adıyla yönettiği "El cancionero antioqueño" (Antioquian şarkı kitabı) adındaki edebiyat dergisini kurdu. Kısa bir süre sonra "Virginia" romanını yazdı. Bu romanın orijinal el yazmasına Santa Rosa belediye başkanı tarafından ahlaksızlık iddiası nedeniyle el konduğu için bu roman hiçbir zaman yayınlanmadı.
1906'da Barranquilla'ya taşındı ve burada Ricardo Arenales takma adını kullandı. Bu takma adı, Guatemala'da hayatının geri kalanında kullanacağı yeni bir takma adı benimsediği 1922 yılına kadar kullanmaya devam etti. 1907 yılında, hâlâ Barranquilla'dayken, "Árbol viejo", "Campiña florida" gibi ilk şiirlerini ve en ünlü eseri "Canción de la vida profunda" (Derin yaşamın Şarkısı)'nı yazdı.
Orta Amerika, Meksika ve ABD'yi kapsayan yolculuğu sırasında birçok dergi ve yayına katkıda bulundu. Porfirio Díaz ile arkadaş olduktan sonra Guatemala'ya, ardından da Manuel Estrada ile aynı fikirde olmadığı için Küba'ya kaçtı.
1918'de Meksika'ya döndü ve burada Pancho Villa'nın biyografisini yazdığı iddia edilmektedir. 1922'de Álvaro Obregón tarafından sınır dışı edildi ve tekrar Guatemala'ya kaçtı. 1924'te Jorge Ubico tarafından tekrar sınır dışı edildi. Barba-Jacob daha sonra El Salvador'a gitti ve Alfonso Quiñones tarafından sınır dışı edildikten sonra Honduras, New Orleans ve Küba'ya gitti. 1927'de Kolombiya'ya döndü ve bazı resitaller ve Kolombiya gazetesi El Espectador'a yaptığı katkılardan sonra, son yolculuğu olacak olan Kolombiya'dan ayrıldı.
1942'de Mexico City'de tüberkülozdan öldü. Ölümünden dört yıl sonra, 11 Ocak 1946'da külleri Kolombiya hükümeti tarafından talep edildi ve Rotonda de los Hombres Ilustres'e iade edildi. Barba-Jacob hayatı boyunca eşcinselliğini saklamadı.[1]
Çalışmaları[değiştir | kaynağı değiştir]
- Zamansız şiirler