şu linkten cat stevens dinliyorum bu gece. sanki okulun bahçesindeyim, lisedeyim, cebimde beyaz sony walkman. tepesine oturup oturma yerine ayaklarımı bastığım banktan biraz ötede top oynayan erkek arkadaşımı izliyorum.
ne zamandır dinlemiyordum cat stevens'ı. bütün şarkılarını bildiğimi sanırken bilmediğim ne çok şarkısı olduğuna şaşırıyorum. bira, çocuklar uykuda, onur sinemada. kendime aldığım ilk kasetlerden biri onun greatest hits albümüydü, orta sondaydım. o albümü hiç bıkmadan yıllarca dinlemiştim. şimdi aradan 20 seneden uzun zaman geçmişken, cat stevens'ı en son ne zaman dinlediğimi bile hatırlamıyorum. hayat epey uzun, böyle düşününce.