XIX yüzyılın son çeyreği, küçük silahların tarihi için önemli olaylardan oldukça zengindi. Bu dönemde, gelecek yarım yüzyıl boyunca ülkelerinin askerlerine hizmet edecek birkaç dergi tüfek örneği doğdu. 1898'de, ünlü Mauser Gewehr 98, Verdun'un siperlerini ve Stalingrad'ın karlarını ziyaret etmeyi hedefleyen Alman ordusu tarafından kabul edildi. 1891'de Rus ordusu, iki dünya savaşının zorluklarını ve sıkıntılarını Rus askeriyle paylaşacak olan ünlü “trilinea” olan Mosin-Nagant tüfeğini aldı. 1895'te, daha da ilginç bir kaderi olan bir tüfek olan Lee-Enfield, Britanya'da ortaya çıktı.
Bu silah geleneksel olarak çok sayıda tadilatı ve zengin tarihi olan koleksiyonerler arasında büyük ilgi gördü. Güvenle Lee-Enfield tüfeğinin geçtiğimiz yüzyılın askeri tarihinin en parlak sayfası haline geldiğini söyleyebiliriz.
Biraz tarih
Lee-Enfield tüfeği 1895 yılında kabul edildi. Aslında, 1888'de oluşturulan Lee-Metford tüfeğinin derin bir modernleşmesiydi. Bu tüfek aslen siyah toz mühimmat için yaratılmıştı, dumansız toz kartuşların kullanımı namlusunun tamamen uygun olmadığını gösterdi. Bu nedenle, Lee-Enfield derin dikdörtgen oluklarla yeni bir gövde aldı. Ayrıca, yeni silahın manzaraları değişti. Lee-Enfield, Boer Savaşı sırasında Güney Afrika'da ilk ateş vaftizini aldı.
Çocukluğumuzda Louis Bussinar tarafından okuduğumuzların, düşmanı düşünülemez mesafelerde vurabilecek ağır “Burah'ları” hatırlamaları gerekir. Bunlar Lee-Enfield idi, ancak çoğu zaman İngilizler onlarla birlikte silahlandırıldı ve Boers Mauser Alman tüfeklerini kullandı. İsyancıların İngiliz tüfekleri olsaydı, o zaman küçük miktarlarda, savaş alanında kupa olarak kabul edilirdi. Bu arada, Alman Mauser (çoğu 1888 örneğini) bu savaşta Lee-Enfield'den çok daha iyi olduğunu kanıtladı. Bu savaşın hatırlatması, bu İngiliz tüfeğine sıkıca saplanan takma addı.
İngilizler savaşı kazandı, ancak Lee Enfield’i ve atış menzili’ni geçen ve atış hızında olan Alman tüfeklerinden oldukça acı çekti. Bu nedenle, zaferden sonra, tüfeklerini modernize etmeye başladılar. Bu, 1903 yılında S-short ("short"), M - magazine ("shop"), L - Lee (tasarımcısının adı) olarak yorumlanabilecek SMLE Mk I kısaltmasını alan yeni bir tüfek modifikasyonuna neden oldu. E - Enfield (bu silahın üretildiği şehir).
Yeni silahlar arasındaki temel fark onun büyüklüğüydü - tam teşekküllü bir tüfek ve bir süvari karabinası arasındaydı. O zaman için bu karar gerçekten devrimciydi. Tüm birlik türleri için tek bir tüfek düşünülmüş ve yeni fikirler gibi, zamanın birçok askeri teorisyeni tarafından düşmanlıkla karşılanmıştır. Afrika’daki kavga sırasında süvari sık sık ayaklarını sökmek ve ateş etmek zorunda kaldı.
1907 yılında, tüfekler ile yüklenen SMLE Mk.III adlı tüfeğin bir başka modifikasyonu kabul edildi. Birinci Dünya Savaşı sırasında İngiliz askerlerinin ana silahı olacak ve çok iyi sonuçlar gösterecek olan bu tüfek. Bu değişikliklerin Lee-Enfield'i askerler arasında çok popülerdi, askerler onu severdi. Bu silahın bir dezavantajı vardı - oldukça yüksek bir üretim karmaşıklığı, 1916'da SMLE Mk.III'nin basitleştirilmiş bir sürümü, savaş zamanı için mükemmel bir şekilde kullanıma sunuldu.
Lee-Enfield kendini Batı Cephesindeki siper savaşının zor koşullarında iyi gösterdi. Tüfeği çalışma durumunda tutmak için minimum çaba harcandı. Silahlarını su ve çamurdan korumak için, askerler genellikle namluyu sardılar ve paçavralarla sürünerek savaşmaya devam ettiler.
Bu tüfek, İkinci Dünya Savaşı'nın başlangıcına kadar İngiliz ordusunun ana silahı haline geldi. SMLE Mk.III ve İngiliz Milletler Topluluğu'na dahil olan ordu ile silahlı.
İkinci Dünya Savaşı'ndan önce, silahların geliştirilmesi üzerine çalışmalar başladı, SMLE No.1 tüfeğinin ortaya çıkmasına neden oldular (bazen SMLE No.4 Mk. I yazıyorlar). Bu modifikasyonda, alıcı güçlendirildi, namlu, yatak ve manzaralar değiştirildi (bir diyoptri görüşü ortaya çıktı).
Bu tüfek, erken değişikliklerden daha basit ve daha güvenilirdi. Bakımı daha da kolaylaştı. Deklanşöre hokkabazlık süresi azaldı, bu da silahın ateş oranını arttırdı. Ana rakibi olan “Mauser” inkinden daha yüksek oldu.
SMLE No.4 Mk'ye göre. Bir keskin nişancı tüfeği yarattım. İngilizler, fabrikada en iyi atış doğruluğuna sahip tüfekler aldı ve üzerlerine optik manzaralar eklediler (Almanya ve SSCB'de de aynı şekilde gitti). Keskin nişancı tüfeği, SMLE No.4 Mk olarak belirlenmiştir. Ben (t)
1944'te Asya'da aktif düşmanlıklar başladı. Lee-Enfield ormanda mücadele etmek için çok uzundu, bu yüzden özellikle bu tiyatrolar için özel bir kısa modifikasyon geliştirildi ve buna şöyle denildi: Tüfek No. 5 Mk. Ben Orman Karabina. Bu silahın kısaltılmış bir gövdesi vardı, önkol, konik bir alev tutucu varlığı ile ayırt edildi. Ancak, tüfeğin bu versiyonunun çok başarılı olmadığı unutulmamalıdır.
Lee-Enfield tüfekleri, 50'li yılların sonlarına kadar İngiliz Ordusu ile hizmette idi. Daha önce İngiliz sömürgeleri olan ülkelerde uzun yıllardan beri kullanılmaktadır.
Afgan savaşı sırasında Lee-Enfield ve Lee-Metford, Afganistan'daki gerillalar tarafından Sovyet birliklerine karşı aktif olarak kullanıldı. Bu silah ve kullanımı hakkında birkaç çelişkili hikaye var.
Örneğin, "Bura" dan çıkan bir merminin yalnızca vücut zırhına değil, aynı zamanda zırh BTR'sine de girebilmesi. Bir Sovyet nakliye helikopterinin bu tüfekten vurulduğuna dair bilgiler var. Bu tüfekler ve onların kavga nitelikleri etrafındaki anlaşmazlıklar ve aynı zamanda bu savaşta kullanımlarının etkililiği devam ediyor.
Silahın tanımı
Lee-Enfield elle yeniden yükleme ve uzunlamasına kayma ile yeniden yükleme tüfek. Bu silahın bir özelliği, tüfeğin boyutlarını temsil eden, ancak çıkartılamayan mağaza. Yani, yalnızca silaha bağlı olarak şarj edilebilir. Magazin mandalı tetik korumasındadır, sadece temizlik veya değiştirme için ayrılır.
Depo, alıcıdaki bir pencereden doldurulur, bu yalnızca deklanşör açıkken yapılabilir. Bir tüfekle tek bir kartuş takabilir veya hemen beş kartuşlu bir klips yerleştirebilirsiniz. Klipsi mağazaya takmak için özel kılavuzlar vardır.
Deklanşörü kilitlemek, deklanşörün orta kısmındaki iki çıkıntıdan kaynaklanır. Horoz kapatıldığında açılır. Deklanşör kolu indirilir. Cıvata, tüfeğe yüksek oranda ateş sağlayan küçük bir vuruşla rahattır.
Şok tetiği tetikleyici, sigorta alıcının sol tarafındadır. Aynı zamanda çok kullanışlıdır, tek parmakla tutuş değiştirmeden manipülasyon yapmanıza olanak tanır.
Lee-Enfield iki aşamalı tüfeği, daha yüksek hassasiyete katkıda bulunuyor.
Silah stoğu bileşiktir, popo ve önkol içerir. Popo boynu çok rahat bir tabanca şeklindedir. Popoda üç girinti yapıldı: biri çeşitli aksesuarlara hizmet ediyor, diğerlerinin işlevi silahın ağırlığını azaltmak. Namlu yastığı iki üst ve bir alt parçadan oluşur, bunlar ahşaptır.
Bir tüfeğin avantajları ve dezavantajları
Avantajları:
- küçük boyutlar ve düşük ağırlık;
- kartuşun mükemmel balistik özellikleri;
- yüksek ateş oranı;
- Mükemmel ergonomi.
dezavantajları:
- jantlı eski mandren;
- eski klips, uygun olmayan mağaza tasarımı;
- farklı tüfek kepenkleri birbirine uymuyor;
- cıvata tasarımı alıcının aşınmasına katkıda bulunur.
Teknik özellikler
|model||SMLE Mk. III||Tüfek No 4 Mk. ben||Tüfek No 5 Mk. ben|
|kartuş||.303 İngiliz|
|kalibre||.303 inç|
|ağırlık||3.96 kg||4.11 kg||3,24 kg|
|uzunluk||1132 mm||1129 mm||1003 mm|
|Varil uzunluğu||640 mm||477,5 mm|
|Etkili menzili||914 m||500 m|
|Nişan aralığı||2743 m||1000 m|
|İlk kurşun hızı||744 m / s||774 m / s|
|Kartuşların miktarı||10|