16.01.2015 10:34:05
Kısaca şöyle özetlenebilir:
Öncelik sırasında ilk 7 sırada kendini seçmek, seni belki sağ bırakabilir.
Her an öl(dürül)ebilirsin ki bu da duygu durumunu çook deforme eder.
Yazın 1 ay parkta açıkhavada yattım. 6 ay sonra aydım ki toplama kampı psiklojisinin özel bir durumunu yaşamışım.
Gasp ve darp tehlikesi yaşadım. Uyurken yaşadım. Duygu durumumu dağıtan bu oldu. Uykuya özel önem veren biriyim. Uyuyamazsam, yaşayamam çünkü.
İnsanların zulmünü yaşadım ve bunun dibi ve sonu olmadığını.
Çok çeşitli altkültürler vardı: 3 çeşit Çingene, Suriyeli göçmenler, AKP'li propagandacılar, deli bir evsiz kadın, benim gibi olağan evsizler, vb...
Bu da çok kaf dağıtıcı bir şeydi. Herhangi birine odaklaşıp iletişim sağlayamıyordun.
Herkes birbirine düşmanıd ama ben şanslıydım. Deli hatun bana yardım etti.
Sözü Bukowski ile bağlıyoruz: Bazı insanlar, barışta bile, savaştakinden daha kötü koşullarda yaşarlar.
Ya da bencesi:
Toplama kampı koşulları şimdi ve burada, barışta... Uzakta bir yer ve zamanda, savaşta değil.