'Arkadaşı olduğum için mutluyum'Ayakkaplarını bağlarken resmini çektiğim bu adam gelmiş geçmiş en büyük tiyatro yazarımızdır. Resimde görüldüğü gibi her zaman sigara içerdi ve çoğu zaman da neşeliydi. Gülünce, resimdeki gibi gözlerinin içiyle, şefkatle ve zekice gülerdi. Şefkat ve zeka hayatının ve oyunlarının merkezinde yer alır. Hayatında onları birleştirmişti; bu yüzden romanlarımı sevmesini ve anlamasını çok isterdim. Kitaplarımın zor yerlerini, bir gün onun okuyup anlayacağını düşünerek yazardım. Daha zor şeyi başarması, şefkat ve zekâyı oyunlarında birleştirmiş olması hem onu pek çoğumuzdan daha modern kıldı, hem de parlak, eğlenceli, akıllı oyunlarını sinizmin tuzaklarından korudu. Memet Baydur'un bir oyununu seyrederken insan gülümseyerek, mutlu ve anlayışlı olmanın, hayata çözümleyici ve yaratıcı bakmaktan bizi alıkoymayacağını hisseder. Bütün kitapları okumuş, bütün filmleri görmüştü ve onlardan, kurallardan bahseden bilgiçler gibi değil, oyuncaklarından bahseden çocuklar gibi bahsetmesi onun arkadaşlığını çok zevkli, çok akıllı yapardı. Bu arkadaşlıktan biraz pay aldığım için mutluyum. Bu resmi Washington'da 1998'de çektim. Kitapçılara giriyor, barlarda oturuyor, sokaklarda yürüyor, gülüşüyorduk. Bana kalırsa çok mutluyduk.