8 yaşımdan beri Vouge'u her zaman körü körüne okudum ve genç yaşta en büyük hayalim onların baş editörü olmaktı. Bu yüzden, ablam, annem ve ben, sahip olduğumuz kariyer yolunu seçmeseydik nasıl biri olacağını tartışmaya başladığımızda, ablam ve annemin beni gazeteci olarak göreceklerini söylediği çok açıktı.
Uzun zamandır yaratıcı bir hobinin özlemini çekiyorum ve birkaç kez yazma düşüncesi aklımdan geçti. Yazacak bir platform olmaması, gerekli becerilere sahip olmaması gibi bahaneler ürettim ve liste uzayıp gidiyor.
Bugün Mayıs 2021'de Paris'te yaşarken rezervasyon yapmaya çalıştığım bir restorandan bir e-posta aldım. Şimdi 19 Şubat 2022, bu yüzden rezervasyon talebim kesinlikle artık alakalı değildi. Güzel bir e-postaydı, ancak özür dilemeden, sadece restoranın saat kaçta açık olduğunu ve artık bir online rezervasyon sistemine sahip olduklarını söyledi. İşin garibi, bu e-posta bana bir şeyi fark ettirdi. Neden (özellikle kuzeyli) insanlar her zaman etrafta dolaşıp her şey için özür diliyor? Evet, belki bir restoran için yarım yıl geç cevap biraz geç olabilir ama mesele bu değil.
Bu beni düşündürdü, neden benim (veya kayıt için başka birinin) yazmak için saf yazma isteğinden daha güçlü bir nedene ihtiyacım olsun ki? En az bir yaratıcı yazarlık kursuna ihtiyacım olduğuna ya da önce “iyi bir makale nasıl yazılır” ve benzeri kitaplara dair birkaç makale okumam gerektiğine inanarak, yıllarca yazma hakkımı haklı çıkarmaya çalıştıktan sonra, istersem yazacağımı anladım. için, özür dilemeden. Bu, iyi ya da kötü olsanız da, herhangi bir hobisi olan herkes için geçerli olmalıdır. İyi olabilirim, kötü olabilirim ama en iyi olmak zorunda değilim ve bu yüzden özür dileyip garip hissediyorum. Ben ve çalışan bir gazetecinin farklılığına kesinlikle saygı duyarım ama öyle olduğumu ya da olacağımı iddia etmedim.
Yazmaya layıkım ve bu yüzden yazacağım. Herkesin yazma hakkı vardır.
Yolculuğumu takip edebilirsiniz.
"Merhaba, bir kişilik masanız var mı?" Birkaç müşteriyi oturttuktan sonra hostesin hostes standına ne zaman döndüğünü sordum. "Merhaba, rezervasyon yapılmadıysa barımız var," diye cevapladı hostes, kulağının arkasından gelen başka bir hostes ile konuşmamızı böldü.
Jesenko ve benim 20 yıllık evlilik yolculuğumuza nasıl başladığımıza dair başlangıç hikayemizi pek kimse bilmiyor. Bazılarının, ilk dairemizi birlikte doldurmak için yeterince para kazanmamanın çok erken zamanlarıyla ilgili olabileceğinden eminim.
Bazen, Morgan Stanley'de çalışırken, bir çarşamba günü en iyi arkadaşınla yatmak isteyen Dalton adında bir adamla sarhoş olursun. Continental'den çıkıp St.
asla kırılmayan, kendi yolunu bulan, ateşle şıngırdayan, her zaman inanmak isteyen, başka her şey neden önemli olsun ki, her şey bir yolunu bulup dururken, yavaş yavaş kalbimi veren türden. Bir yabancıya, hiç ayrılmak istemeyeceklerini umarak, umarım yeterli olur, her şey zorlaştığında ve umarım bir gün, o kadar da sert olmadığımı bilerek, kendimi yeterli bulurum. gerçekten blöf dediğim bu 'korkusuz Varlık'ta.
Bugün farklı bir yolculuğa çıkıyoruz. Çoğunlukla resimler.
1949 Amerika'da bir dizi olay oldu; Los Angeles ilk kar yağışını kaydetti, 1.200 kiloluk bir inek Oklahoma'da bir siloya sıkıştı ve ABD'de hiçbir Afrikalı-Amerikalının linç edilmediği ilk yıldı. Aynı zamanda FBI'ın En Çok Arananlar listesi fikrinin ortaya çıktığı zamandı.