Içindekiler
Giriş
Bölüm 1: Bağlanma Yolumuz
Bölüm 2: İyi Titreşimler
Bölüm 3: Aşk İksirleri
Bölüm 4: Dört Zihin Aynı Düşünmez
Bölüm 5: Soylu Gazlar: Barış, Sevgi ve Tulsi Çayını Yaymak
Sonuç bölümü
Ek Bölüm A: Balayı Etkisi Kontrol Listesi
Ek B: Sinema Terapisi için Komediler
Kaynaklar
Son Notlar
indeks
Teşekkürler
Yazar Hakkında
BÖLÜM 1
Balayı Etkisi:
Büyük bir sevgiden kaynaklanan mutluluk, tutku, enerji ve sağlık durumu. Hayatınız o kadar güzel ki, yeni bir güne başlamak ve hayatta olduğunuz için Evren'e teşekkür etmek için sabırsızlanıyorsunuz.
Sevgisiz bir hayatın önemi yoktur.
Aşk, Hayatın Suyudur.
Onu kalp ve ruhla iç.
—Mevlana
Gençken, biri bana ilişkiler hakkında bir kitap yazacağımı söyleseydi, onlara akıllarını kaybettiklerini söylerdim. Aşkın şairler ve Hollywood yapımcıları tarafından insanları asla sahip olamayacakları şeyler hakkında kötü hissettirmek için uydurduğu bir efsane olduğunu düşündüm. Sonsuza dek süren aşk? Sonsuza dek mutlu? Unut gitsin.
Herkes gibi ben de hayatımdaki bazı şeylerin doğal olarak gelmesini sağlayacak şekilde programlandım. Programım eğitimin önemini vurguladı. Ailem için eğitimin değeri, yeni geçmekte olan bir hendekçinin hayatı ile yumuşak elleri ve yumuşak bir hayatı olan beyaz yakalı bir yönetici arasındaki farktı. Açıkça "Bu dünyada eğitim olmadan hiçbir şeye varamazsınız" fikrindeydiler.
İnançları göz önüne alındığında, şaşırtıcı olmayan bir şekilde, ailem eğitim ufkumu genişletme konusunda hiçbir şey yapmadı. Bayan Novak'ın ikinci sınıftan eve döndüğümde, tek hücreli amiplerin ve büyüleyici tek hücreli alglerin büyüleyici mikroskobik dünyasına, büyüleyici bir şekilde adlandırılan spirogyra gibi ilk bakışta heyecanlandığını hatırlıyorum. Eve girdim ve anneme kendi mikroskobum için yalvardım. Hiç tereddüt etmeden beni hemen markete götürdü ve ilk mikroskobumu aldı. Bu, Roy Rogers kovboy şapkası, altı atıcı ve kılıf alma çaresiz arzum üzerine attığım öfke nöbetine açıkça aynı cevap değildi!
Roy Rogers aşamama rağmen, gençliğimin ikonik kahramanı olan Albert Einstein'dı: Mickey Mantle'ım, Cary Grant ve Elvis Presley'in hepsi tek bir dev kişiliğe dönüştü. Onun dilini dışarı çıkardığını, başı patlayan bir beyaz saç şokuyla kaplı olduğunu gösteren fotoğrafı her zaman sevmişimdir. Ayrıca Einstein'ı, sevgi dolu, bilge ve oyuncu bir büyükbaba olarak göründüğü oturma odamızdaki (yeni icat edilmiş) televizyonun küçük ekranında görmeyi de çok sevdim.
En önemlisi, babam gibi Yahudi bir göçmen olan Einstein'ın bilimsel parlaklığıyla önyargıları aşmasından büyük gurur duydum. New York, Westchester County'de büyürken zaman zaman kendimi bir dışlanmış gibi hissettim; Kasabamızda çocuklarıyla oynamama izin vermeyi reddeden ebeveynler vardı, yoksa onlara “Bolşevizm” yaymam. Einstein'ın bir dışlanmış olmaktan çok uzak, tüm dünyada saygı duyulan ve onurlandırılan bir Yahudi olduğunu bilmek bana gurur ve güven verdi.
İyi öğretmenler, eğitimim ailem ve mikroskobumda saatler geçirme tutkum doktora derecesine yol açtı. hücre biyolojisi ve Wisconsin Üniversitesi Tıp ve Halk Sağlığı Okulu'nda kadrolu bir pozisyon. İronik bir şekilde, kuantum mekaniği üzerine çalışmalar da dahil olmak üzere “yeni bilimi” keşfetmek için oradaki konumumu bıraktığımda, çocukluk kahramanım Einstein'ın dünyamıza katkılarının derin doğasını anlamaya başladım.
Akademik olarak gelişirken, diğer alanlarda, özellikle ilişkiler alanında, işlev bozukluğunun poster çocuğuydum. 20'li yaşlarımda, anlamlı bir ilişkiye hazır olamayacak kadar genç ve duygusal olarak olgunlaşmamışken evlendim. 10 yıllık evlilikten sonra babama boşandığımı söylediğimde, sert bir tavırla buna karşı çıktı ve bana "Evlilik bir iştir" dedi.
Geriye dönüp baktığımda, babamın tepkisi, 1919'da kıtlık, kıyım ve devrimle boğuşan bir Rusya'dan göç eden biri için anlamlıydı - babam ve ailesi için hayat hayal edilemeyecek kadar zordu ve hayatta kalmak her zaman söz konusuydu. Sonuç olarak, babamın ilişki tanımı, 1800'lerde Vahşi Batı'da yaşayan sert öncüler tarafından postayla sipariş gelinlerin işe alınmasına benzer şekilde, evliliğin bir hayatta kalma aracı olduğu bir çalışma ortaklığıydı.
Amerika'da doğan annem felsefesini paylaşmasa da, annemle babamın evliliği babamın “önce iş” tavrını yansıtıyordu. Annem ve babam başarılı bir aile şirketinde haftada altı gün birlikte çalıştılar ancak hiçbir çocuğu onları bir öpücük veya romantik bir an paylaşırken gördüklerini hatırlayamıyor. Ergenlik dönemimin ilk dönemlerine girdiğimde, annemin sevgisiz bir ilişkiye duyduğu öfke babamın içki içmesini şiddetlendirdiğinde evliliklerinin sona ermesi belirginleşti. Küçük erkek ve kız kardeşim ve ben dolaplarımıza saklandık, çünkü sık sık sözlü taciz içeren tartışmalar eski huzurlu evimizi paramparça etti. Babam ve annem nihayet ayrı yatak odalarında yaşamaya karar verdiklerinde, huzursuz bir ateşkes hüküm sürdü.
1950'lerde geleneksel olarak mutsuz birçok ebeveynin yaptığı gibi, ailem çocuklar uğruna birlikte kaldı - en küçük erkek kardeşim üniversite için evden ayrıldıktan sonra boşandılar. Keşke işlevsiz ilişkilerini modellemenin çocuklarına ayrılıklarından çok daha fazla zarar vereceğini bilselerdi.
O zamanlar, işlevsiz aile hayatımız için babamı suçlamıştım. Ancak olgunlaştıkça, ilişkilerini ve aile uyumumuzu sabote eden felaketten her iki ebeveynimin de eşit derecede sorumlu olduğunu fark ettim. Daha da önemlisi, bilinçaltıma programlanmış davranışlarının, hayatımdaki kadınlarla sevgi dolu ilişkiler kurma çabalarımı nasıl etkilediğini ve baltaladığını görmeye başladım.
Bu arada yıllarca acı çektim. Kendi evliliğimin dağılması duygusal olarak yıkıcıydı, özellikle de artık sevgi dolu ve başarılı kadınlara dönüşen iki harika kızım sadece küçük kızlar oldukları için. O kadar yıkıcı ki bir daha asla evlenmeyeceğime yemin ettim. Gerçek aşkın bir efsane olduğuna inandım - en azından benim için - 17 yıl boyunca her gün traş olurken şu mantrayı tekrarladım: "Bir daha evlenmeyeceğim. Tekrar evlenmeyeceğim. "
Söylemeye gerek yok, ilişki materyali taahhüt etmedim! Ancak sabah ritüelime rağmen, tek hücrelerden 50 trilyon hücreli bedenlerimize kadar tüm organizmalar için biyolojik bir zorunluluk olan başka bir organizma ile bağlantı kurma dürtüsünü görmezden gelemedim.
Yaşadığım ilk Büyük Aşk bir klişeydi: Kötü bir duygusal gelişim vakası olan yaşlı bir adam, genç bir kadına aşık oluyor ve yoğun, hormona bağlı, ergenlik tarzı bir ilişki yaşıyor. Bir yıl boyunca, "aşk iksirleri", yani 3. Bölümde okuyacağınız, kanımda dolaşan nörokimyasallar ve hormonlar ile mutlu bir şekilde yüzdüm. Ergenlik tarzındaki aşk ilişkim kaçınılmaz olarak çöktüğünde ve yandığında ("boşluğa ihtiyacı olduğunu söyleyerek") , ”Bisikletini bir kardiyovasküler cerrahın kollarına çok kısa bir mesafe kadar sürdü), büyük, boş evimde acı içinde yuvarlanarak ve beni terk eden kadın için ağlayarak bir yıl geçirdim. Soğuk hindi, sadece eroin bağımlıları için değil, başarısız bir aşk ilişkisinin ardından biyokimyası günlük hormonlara ve nörokimyasallara dönenler için de korkunçtur.
Soğuk bir Wisconsin kış günü, tek başıma (her zamanki gibi) bir sandalyede oturuyordum, beni terk eden kadın hakkında tekrar düşünüyordum. Aniden düşündüm Lanet olsun, beni rahat bırak! Hayatımın önemli zamanlarında ara sıra ortaya çıkan bilge bir ses, "Bruce, onun yaptığı tam olarak bu değil mi?" Diye yanıt verdi. Kahkahayı patlattım ve bu büyüyü bozdu. O andan itibaren, her takıntıya başladığımda gülerdim. Sonunda, bir araya gelmek için daha çok yolum olmasına rağmen, kahkahayla geri çekilmeyi geçmiştim!
Bir offshore tıp fakültesinde öğretmenlik yapmak için Karayipler'e taşındığımda, eylemimi bir araya getirmekten ne kadar uzak olduğum benim için çok netleşti. Dünyanın en güzel yerinde, okyanus kenarında muhteşem, güzel kokulu çiçeklerle dolu bir villada yaşıyordum; Villa bir bahçıvan ve bir aşçı ile bile geldi. Yeni hayatımı biriyle paylaşmak istedim (elbette evlenmeme rağmen - hala sabah mantrama takılıp kalmıştım). Cinsel bir partnerden fazlasını istedim. Yeni hayatımı dünyanın en güzel yerinde paylaşabileceğim birini istedim. Ama ne kadar sıkı bakarsam o kadar az buldum, dünyanın en iyi karşılama hattı olduğunu düşündüğüm şeye sahip olsam bile: "Hiçbir şey yapmıyorsanız, benimle Karayip villamda takılmaya ne dersiniz?"
Bir gece, sevdiğim mükemmel bir ada olan Grenada'ya yeni gelen bir kadına kesin teslim alma sözüm olması gereken şeyi denedim. Yat kulübü barına gittik ve sohbet ettik. İlginç olduğunu düşündüğüm için yattaki işine dönmek yerine bir süre kalmasını istedim. Gözlerimin içine baktı ve “Hayır, asla seninle olamam. Çok muhtaçsın. " Mermi isabet etti - sessizce sandalyeme geri döndüm. Uzun, sersemlemiş bir andan sonra konuşmamı düzelttim ve “Teşekkür ederim. Bunu duymam gerekiyordu. " Sadece haklı olduğunu bilmiyordum; Çaresizce istediğim gerçekten sevgi dolu bir ilişkiye sahip olmadan önce kendi hayatımı bir araya getirmem gerektiğini biliyordum.
Sonra komik bir şey oldu: Umutsuz bir ilişki arayışımdan vazgeçerim, benimle ilişki kurmak isteyen kadınlar hayatımda belirmeye başladı. Sonunda, bu kitabın gerçek ilham kaynağı, sevgili Margaret'im hayatıma girdi ve hayatlarımızı bir zamanlar fantezi olarak görmezden geldiğim romantik komedilerdeki gibi yaşamaya başladık.
Ama bu hikayenin önüne geçiyor. Öncelikle, yalnız kalmanın “kaderine” sahip olmadığımı, başarısız bir dizi ilişkiye razı olmak zorunda kalmaya “kaderim” olmadığını öğrenmem gerekiyordu.
Sadece sahip olduğumu öğrenmek zorunda kalmadım çevrimiçi kurslar düzenliyorlar. hayatımdaki her başarısız ilişki, yapabilirdim yaratmak istediğim harika ilişki! İlk adım Karayipler'de ilk kitabımda anlattığım bilimsel epifaniyi yaşadığımda başladı. İnanç Biyolojisi. Hücreler üzerine yaptığım araştırmayı gözden geçirirken, hücrelerin genler tarafından kontrol edilmediğini ve bizim de olmadığımızı fark ettim. O eveka anı, o kitapta anlattığım gibi, agnostik bir bilim adamından, hepimizin Yeryüzünde kendi Cennetimizi yaratma kapasitesine sahip olduğumuza ve sonsuz yaşamın bedeni aştığına inanan Mevlana'dan alıntı yapan bir bilim adamına geçişimin başlangıcıydı.
O an aynı zamanda evlilik fobisi olan bir şüpheciden, nihayet hayatındaki her başarısız ilişkinin sorumluluğunu üstlenen ve hayallerinin ilişkisini yaratabileceğini fark eden bir yetişkine geçişimin başlangıcıydı. Bu kitapta, bu geçişi, aşağıda belirtilen aynı bilimin bazılarını kullanarak anlatacağım. İnanç Biyolojisi (ve dahası). İstediğini söylediğiniz ilişkileri yaratmanızı engelleyen şeyin neden hormonlarınız, nörokimyasallarınız, genleriniz veya ideal olmayan yetiştirilme tarzınız olmadığını açıklayacağım. Sizin inançlar bu zor, sevgi dolu ilişkileri deneyimlemenizi engelliyor. İnançlarınızı değiştirin, ilişkilerinizi değiştirin.
Elbette, bundan daha karmaşık çünkü iki insan arasındaki ilişkilerde aslında iş başında dört zihin vardır. Bu dört zihnin, en iyi niyetlerle bile birbirlerine karşı nasıl çalışabileceğini anlamazsanız, "aşkı tüm yanlış yerlerde arayacaksınız." Bu nedenle, kendi kendine yardım kitapları ve terapisi çoğu kez içgörüyü teşvik eder, ancak gerçek değişimi sağlamaz - ilişkilerde çalışan dört zihnin yalnızca ikisiyle ilgilenirler!
Hayatınızın en muhteşem aşk macerasına geri dönün - sizi tepeden tırnağa deviren Büyük Aşk. Günlerce seviştiniz, yiyeceğe ihtiyacınız yoktu, suya çok az ihtiyaç duydunuz ve sonsuz enerjiye sahiptiniz: sonsuza dek sürecek olan Balayı Etkisiydi. Yine de çoğu zaman balayı günlük çekişmeye, belki boşanmaya ya da sadece hoşgörüye dönüşüyor. İyi haber şu ki, bu şekilde bitmek zorunda değil.
Büyük Sevginizin en iyi ihtimalle bir tesadüf ya da en kötü ihtimalle bir yanılsama olduğunu ve Büyük Sevginizin çöküşünün kötü şans olduğunu düşünebilirsiniz. Ama bu kitapta Balayı Etkisini hayatınızda nasıl yarattığınızı ve onun sonunu da açıklayacağım. Onu nasıl yarattığınızı ve onu nasıl kaybettiğinizi öğrendikten sonra, benim gibi, ilişkilerdeki kötü karmanız hakkında sızlanmayı bırakabilir ve bir Hollywood yapımcısının bile seveceği sonsuza dek mutlu bir ilişki kurabilirsiniz.
On yıllarca süren başarısızlıktan sonra, sonunda tezahür ettirdiğim şey buydu! Pek çok insan bunu nasıl yaptığımızı sorduğu için Margaret ve ben, Sonsözde 17 yıldır sonsuza dek mutlu Balayı Etkimizi nasıl yarattığımızı ve artarak nasıl başardığımızı açıklayacağız. Hikayemizi paylaşmak istiyoruz çünkü aşk, insanlar için en güçlü büyüme faktörüdür ve aşk bulaşıcıdır! Balayı Etkisini kendi hayatınızda yarattığınızda bulacağınız gibi, benzer şekilde sevgi dolu insanları kendinize çekeceksiniz - ve o kadar çok neşe duyacaksınız. Mevlana'nın sekiz asırlık öğütlerini alalım ve birbirimize olan sevgimizden keyif alalım ki bu gezegen sonunda tüm organizmaların kendi Cennetlerini Dünya'da yaşayabileceği daha iyi bir yere dönüşebilsin. Umudum, bu kitabın sizi Karayipler'deki o andan itibaren hayatınızın her gününde Balayı Etkisi yaratmak için başlattığım bir yolculuğa çıkarmasıdır.