Deneyimli ağır tank "237" / IS-1. Temelde, IS-2 daha sonra oluşturulacak. Wikimedia Commons Fotoğraflar
Büyük Vatanseverlik Savaşı boyunca, Kızıl Ordu'nun zırhlı kuvvetlerinin en önemli bileşeni ağırdı tanklar farklı türleri. Bu sınıfın en başarılı ve mükemmel örneği, 2 Ekim 31'te hizmet için kabul edilen IS-1943 olarak tanınmalıdır. Çok yüksek taktik ve teknik özellikler ve savaş nitelikleri elde etmeyi mümkün kılan geçmiş projelerin ve etkili umut verici çözümlerin başarılı başarılarını birleştirdi. Tankın tüm olumlu özellikleri hem eğitim sahalarında hem de savaşlarda defalarca doğrulandı.
Tutarlı gelişim
Savaş sırasında Sovyet ağır tanklarının geliştirilmesi, mevcut yapıların kademeli olarak iyileştirilmesi ve değiştirilmesi ile gerçekleştirildi. Bazıları seri olarak üretilmiş ve birlikler tarafından kullanılan bir dizi tank oluşturulmuştur. Bu alanda gelecekteki IS-2 ile sonuçlanan en ilginç süreçler 1942-43 yıllarında gerçekleşti.
1943 kış ve ilkbaharında, yakalanan Alman Pz.Kpfw tankının testleri yapıldı. VI Tiger, yüksek performansını gösteriyor. Kızıl Ordu'nun mevcut ağır tanklarının her zaman böyle bir düşmanla savaşamayacağı ortaya çıktı. Bu tür sorunları çözmek için geliştirilmiş zırh ve silahlara sahip yeni arabalar gerekiyordu.
Böyle bir tankın geliştirilmesi Chelyabinsk Kirov Fabrikası'nın SKB-2'sine ve 100 numaralı pilot tesise emanet edildi. Bu çalışmaların sonucu, Ağustos 1'te hizmete sunulan IS-1943 tankının ortaya çıkmasıydı. Ancak, bu makine seri olarak üretilmedi - Ekim 1943'ten Ocak 1944'e kadar yüzden fazla tank üretildi.
Şema IS-2 arr. 1943 Grafik Tankları-encyclopedia.com
1943'ün başından itibaren tank üreticileri ve silah ustaları tank silahlarının kalibresini artırma konusunu incelediler. Vaat eden bir ağır tankı mevcut A-122 gibi 19 mm kalibrelik bir tüfekle donatmanın temel olasılığı belirlendi ve kısa süre sonra 9 Nolu Tesis balistiklerine dayanarak yeni bir tank silahı geliştirmeye başladı. Daha sonra böyle bir tabanca D-25T endeksini aldı.
Paralel olarak, ağır bir tanka yeni bir silah takma konuları üzerine bir çalışma vardı. Böyle bir savaş aracının temeli, güncellenmiş bir taretle donatılmış olması gereken mevcut IS-1 şasiydi. Chelyabinsk tasarımcılarının yeni projesi "240" sayısını aldı. Daha sonra, IS-2 ve IS-122 endeksleri ona atandı - projenin “kökenini” ve silahın kalibresini belirttiler.
"240 Nesnesi"
Gelecekteki IS-2'nin ilk versiyonu, önemli farklılıkları olmasına rağmen, önceki makinenin temel özelliklerini korudu. Böylece, geleneksel düzen durumunda kaynaklı bir eklem ile farklı bir döküm ve haddelenmiş rezervasyon korundu. Yeni bir büyük tabancanın montajı için yeterli hacme sahip geliştirilmiş bir döküm kulesi önerildi. Santral ve şasi köklü değişikliklerden geçmedi.
İlk versiyondaki tank "240", üst kısımda 120 mm'ye kadar bir kalınlığa sahip bir burun zırhı döküm bloğu aldı. Alnın en büyük orta kısmı 60 mm kalınlığa sahipti ve 72 ° 'lik bir açıda konumlandırıldı. 100 mm kalınlığındaki alt zırh elemanı 30 ° öne doğru eğildi. Dökme kulenin kavisli alnı 100 mm kalınlığındaydı. Yan çıkıntı 90 mm rulo saclar ile korunmuştur; gövdenin üst elemanları ve kulenin kenarı içe doğru eğildi.
Rezervasyon IS-2. İlk projenin parametreleri en üstte gösterilir ve 1944'te tamamlandıktan sonra Wikimedia Commons grafikleri gösterilir.
IS-2'nin ana silahı 122 mm tank topu moduydu. Ayrı kabuk yüklemesi altında 1943 veya D-25T. Tabanca montajı -3 ° ila + 20 ° arasında dikey kılavuzluk sağladı, ayrıca yatay düzlemde ince nişan alma mekanizması da vardı. D-25T için üç tip mermi amaçlanmıştır - sivri başlı zırh delici zırh BR-471, kör başlı zırh delici zırh, balistik kapaklı BR-471B ve HE-471 yüksek patlayıcı parçalanma kabuğu. Tüm mermiler Zh-471'in tam şarjı ile kullanıldı.
Bir dizi DT makineli tüfek monte edilmesi planlandı: koaksiyel, gövdede ön ve kulede kıç. Daha sonra kuleye büyük kalibreli DShK için bir taret tanıttılar. Yeni tanklar fabrikada, eski tanklar - doğrudan ünitelerde.
Mobilite, 12 hp kapasiteli 2 silindirli V-520-IS dizel motorla sağlandı. Güç ünitesinin bir bütün olarak tasarımı IS-1'i tekrarladı, ancak gezegen rotasyon mekanizmaları gibi bazı yeni unsurlar kullanıldı. Şasi de bazı değişiklikler ve değişikliklerle ödünç alındı.
Santral ve şasinin korunması, önceki ağır tanklara kıyasla hareket kabiliyetinde bir miktar azalmaya yol açmıştır. IS-2, 46 tona kadar daha ağırdı, bu da özel gücünü ve sürüş performansını azalttı.
Deniz denemeleri
1943 yazının sonunda, deneysel 100 tankın inşası 240 numaralı fabrikada başladı. Araba sıfırdan yapılmadı, “Object 237” / IS-1'in prototiplerinden biri temelinde yapıldı. Mümkün olan en kısa sürede, tabanca montajı hariç, tüm yeni üniteleri ürettik ve kurduk. D-25T ve diğer detaylar Eylül ayı sonuna kadar beklemek zorunda kaldı.
Mühimmat tabancası D-25T. Yükü Zh / ZhN-471, yüksek patlayıcı parçalanma bombası OF-471 ve ayrıca zırh delici mermiler BR-471 ve BR-471B olan mermiler. Wikimedia Commons Grafikleri
Ayın ortasında, Bitki No. 9 deneysel bir top yaptı ve daha sonra yaklaşık bir hafta test etti. Silah en iyi tarafını gösterdi, ancak bazı detayların iyileştirilmesi gerekiyordu. Ana şikayete yeterince güçlü bir namlu freni neden olmuştur. Birkaç gün sonra, deneysel D-25T Chelyabinsk'e gönderildi ve 30 Eylül'de taşıyıcıya çıktı. Bundan sonra, tasarımdan biraz farklı olan tank "240", tam ölçekli fabrika testleri için hazırdı.
Testler bir kaza ile başladı ve neredeyse trajediye yol açtı. Tank kendi menzili altında atış menziline ulaştı ve birkaç atış yaptı. Bir sonraki atışta, zaten hasar görmüş namlu freni parçalandı, enkazı neredeyse birkaç kişiyi öldürdü. Yangın testleri, yeni bir namlu freni alınana kadar geçici olarak durdurulmalıydı.
1-4 Ekim 1943'te, deneysel “Object 240”, “237” tankı ile birlikte 345 km uzunluğundaki parkur boyunca denemelerden geçti. Rotadaki ortalama hız 18 km / s'yi aştı. “Object 237” den farklı olarak, “240” ciddi sorunlar ve arızalar yaratmadı. Aynı zamanda, iki kez yedekte çalışmak ve "oturmuş" adamı çıkarmak zorunda kaldı.
6 Ekim'de, engebeli arazide 110 km'den fazla bir rota üzerinde yeni deniz denemeleri yapıldı. Bazı sorunlara rağmen, gelecekteki IS-2 bu görevle başa çıktı ve oldukça yüksek performans gösterdi. Testler devam etti ve ayın bitiminden önce prototip otomobil 1200 km'den fazla geçti.
ateş gücü
Ekim ortasında, 9 Nolu Tesis D-25T topunun tamamlanmasını tamamladı ve yeni testler yaptı. Geliştirilmiş namlu freni yine yeterli bir kaynak göstermedi, diğer birimlere iddialarda bulunuldu. Ancak, silah testi geçti ve eksiklikleri düzelttikten sonra daha fazla çalışmasına izin verildi.
Önde IS-2 erken serileri. Wikimedia Commons Fotoğraflar
Modifiye edilmiş D-25T tabancası, deneysel "240" a monte edildi, ardından yeni bir test aşaması başladı. Pratik açıdan en ilginç sonuçlar Aralık 1943'te “Object 240” ın Alman zırhlı araçlarının yakalanan modellerine ateş açmasıyla elde edildi. Tank açıkça ateş gücünü gösterdi.
“Tablo” verilere göre, 500 ° görüş açısına sahip 90 m menzilde, BR-471 sivri başlı merminin 155 mm homojen zırhı delmesi gerekiyordu; 1 km - 143 mm için, 2 km - 116 mm için. Kör başlı mermi BR-471B için penetrasyon sırasıyla 152, 142 ve 122 mm'ye ulaştı.
471'inci seriye ait iki zırh delici mermi kullanıldığında, “240” tank, 1500-2000 m'ye kadar mesafelerde “Tiger” ın ön projeksiyonuna güvenle vurdu. m. 80 km'ye kadar olan mesafelerde, D-57T kendinden tahrikli Panzerjäger Tiger (P) Ferdinand'ın 1500 mm'lik zırhını vurabilirdi.
Serinin başlangıcı
Bu nedenle, gelecekteki IS-2, olağanüstü ateş gücü ile ayırt edildi ve modern ve gelecek vaat eden düşman zırhlı araçlarla etkili bir şekilde başa çıkabilir. Dahası, geniş bir yelpazede düşman ateşinden korundu ve sınıfı için iyi hareket kabiliyeti gösterdi.
Müzede düz burunlu IS-2. Wikimedia Commons Fotoğraflar
Testin ilk aşamalarının sonuçlarına göre, 31 Ekim 1943'te Kızıl Ordu tarafından IS-240 adı altında “2” tank kabul edildi. Bu zamana kadar, ChKZ seri üretim için hazırlıklara başladı ve Aralık ayında ilk 35 arabayı üretti. 1944 baharının sonunda, üretim hızı birkaç kez arttı. Haziran ayından itibaren Chelyabinsk ayda en az 200-220 tank sevk etti.
Yeni zırh
Şubat 1944'te güvenliği artırarak IS-2'yi yükseltme çalışmaları başladı. IS-1'den ödünç alınan ön zırh, bazı durumlarda Alman mermileriyle baş edemedi ve güçlendirilmesi gerekiyor. SKB-2 ChKZ ve Plant No. 100 yine çalışmaya katıldı. İkincisi, ekipmanın derin modernizasyonu için seçenekleri incelemeye başladı, ChKZ kendisini sadece gövdenin burnunu işlemeyle sınırladı - bu, güçlendirilmiş zırhı seri üretime hızla sokmayı mümkün kıldı.
Kısa bir arama sonucunda, kapak ve sürücü nişangahları olan karakteristik bir "kutudan" yoksun, 100 ° eğim ile 60 mm kalınlığında düzleştirilmiş üst ön kısmı olan yeni bir tasarım seçtiler. Alt eleman aynı kalınlığa ancak farklı bir açıya sahipti. Haddelenmiş parçalardan kaynak yaparak veya tek bir ünite olarak döküm yaparak alın yapma olasılığı dikkate alınmıştır.
Testler sırasında, kaynaklı alnın üst kısmının 75 mm KwK 42 tabancadan herhangi bir mesafeden bir atışa dayanabildiği, ancak alt kısmın kırıldığı ve kaynakların çatladığı da gözlendi. Döküm alın 88 mm mermilere bile dayanır. Alında iyileştirilmiş IS-2'yi yenmek için, bir Alman tankının D-25T silahının garantili nüfuz mesafesine yaklaşması gerekir.
IS-2 Berlin sokaklarında, Bahar 1945. Photo by Armor.kiev.ua
Haziran 1944'te üreticiler, yeni bir ön zırhla IS-2'nin seri üretimi için hazırlıklara başladı. Zamanla, tüm üretim sorunlarını çözmek mümkün oldu ve düz zırhlı bir tank üretimdeki öncünün yerini aldı.
Üretim hızı
ChKZ ilk seri IS-2'yi 1943'ün sonunda üretti. Üretim devam etti ve ayda 250 tank seviyesine ulaşana kadar ivme kazandı - bu göstergeler Ağustos 1944'ten Mart 1945'e kadar korundu. Gelecekte, plan azalmaya başladı ve Haziran ayında Chelyabinsk son beş tankı serbest bıraktı. Böylece, 1943'te ChKZ, orduya 35 - 2 ve 1944 - 2210 yıllarında 1945 IS-1140 tankı verdi. Toplam, yaklaşık 3400 adet.
Ablukanın son kaldırılmasından sonra, IS-2'nin Leningrad Kirov Fabrikasına bir dizi başka yerel işletmenin katılımıyla konuşlandırılmasına karar verildi. Özellikle, ağır tankların üretimine zaten katılan Izhora tesisinin zırh yapması gerekiyordu. İlk araçların Ekim 1944'te alınması planlandı.
Bir bütün olarak Leningrad ve LKZ'nin restorasyonu son derece zor oldu ve IS-2'nin serbest bırakılması için planların birkaç kez gözden geçirilmesi gerekiyordu. Ekipman montajı sonbaharda başladı ve beş tankın ilk partisi sadece Mart 1945'te tamamlandı, ancak kabulü ertelendi. İkinci parti Mayıs ayında Kızıl Ordu'ya gitti ve ilk parti sadece Haziran ayında kabul edildi. Böylece LKZ'de IS-2 üretimi durdu.
Savaş zaferleri
1944'ün başından beri, IS-2 tankları Kızıl Ordu'ya geldi. Ana operatörleri, ağır tank atılım alayları (ogvttp) için ayrı korumalar oldu. Bu birliklerin ve ağır zırhlı araçlarının temel amacı, düşmanın kritik alanlardaki savunmasını kırmak için ordunun oluşumlarını güçlendirmekti. IS-2 ağır tankları 25 atılım alayı arasında dağıtıldı.
Alman başkentinin merkezinde IS-2. Fotoğraf Armour.kiev.ua
IS-2'ler, T-34 orta tanklarıyla birlikte görev yapacakları Muhafız Tankı Tugaylarından birimlere de tedarik edildi. Bu durumda, IS-2'nin görevi T-34'ü takip etmek ve düşman ekipmanlarını uzun mesafelerden yenmekti.
Savaş alanındaki bağları ve rolleri ne olursa olsun, güçlü zırh ve silahlara sahip IS-2 tankları, düşmanla savaşmanın uygun ve etkili bir yolu olduğunu kanıtladı. Wehrmacht'ın tüm ana zırhlı araçlarına önemli mesafelerde vurabiliyorlardı. Belirli bir taktik avantaj sağlayan güvenli bir mesafeden. Yok edilen düşman tanklarının ve kundağı motorlu silahların sayısının ve bunun daha sonraki savaşlar bağlamındaki sonuçlarının fazla tahmin edilmesi zordur.
Düşman yeni Sovyet ekipmanını hızla takdir etti ve içinde ciddi bir tehdit gördü. IS-2'nin savaş alanındaki görünümü bile savaşın sonucunu belirleyebilir. 1944 ortasından bu yana, Kızıl Ordu tankçılarının raporlarında, düşmanın Sovyet ağır tanklarıyla çarpışmadan kurtulma girişimlerine referanslar var.
Bir bütün olarak yeni ekipman modellerinin oluşturulması, savaşların seyri üzerinde belirleyici bir öneme sahip değildi. Bu nedenle, Ağustos 1944'ün Lviv-Sandomierz operasyonunun bölümü, 71. askeri polis departmanının en son Pz.Kpfw makineleriyle çarpışmasıyla biliniyor. VI Ausf. B Tiger II 501'inci ağır tank taburu. Savaşın sonucunda Almanlar altı Kaplan-2 yazmak zorunda kaldı; Kızıl Ordu kayıp vermedi. Bu savaşa katılan tanklardan biri şimdi Kubinka'daki müzenin bir sergisidir.
Ancak, IS-2 temelde yenilmez değildi. Böylece, 1944'te telafi edilemez kayıplarda 430'dan fazla tank kaydedildi. Daha sonra sayıları arttı. Yüzlerce tanker yaralandı veya öldü.
IS-2 tankları dost Çin'e aktarıldı, 1959. Fotoğraf: Wikimedia Commons
Tankın üst ön yapraktaki yenilgisi neredeyse imkansızdı; aynı zamanda, alt kısımdan farklı sonuçlarla kırılma vakaları bilinmektedir. Alman topçuları ve tankerleri, mümkünse, kısa bir mesafeden mümkünse yana vurmaya çalıştı. Yani, 900-1000 m'ye kadar olan mesafelerde, yan zırh her zaman Tiger tankının 88 mm'lik mermilerine veya daha güçlü оружия.
1945'tan sonra
IS-2 ağır tankları yeterince hızlı bir şekilde özel görevleri etkili bir şekilde çözebilen Kızıl Ordu'nun zırhlı kuvvetlerinin en önemli bileşeni haline geldi. Savunmanın üstesinden gelmek ve ilerleyen birlikleri desteklemek, şehirlerdeki saldırı gruplarının bir parçası olarak çalışmaktan sorumlulardı. Her durumda, güçlü bir çekince ve 122 mm'lik bir top, düşmanın iddialarına karşı en ciddi argümanlardı.
IS-2, 1944-45'te Kızıl Ordu'nun tüm operasyonlarında aktif olarak kullanıldı. D-25T silahlarının gerçek Alman hedeflerindeki son atışları Berlin'de zaten ateşlendi. Reichstag'ın garnizonunda Yakında Japonya'ya karşı savaşa katılmak için bir dizi tank Doğu'ya gönderildi.
Savaş sonrası dönemde, IS-2 hizmette kaldı, dost ülkelere geçti ve modernizasyondan geçti. Aynı zamanda, ağır tank filosu eski ve bitkin ekipmanların yazılması ve en son araçların (IS-3 ve T-10) tedarik edilmesi ile modernize edildi. Bazı tanklar dost canlısı yabancı ülkelere teslim edildi.
1957'de, sonucu IS-2M tankı olan bir sonraki modernizasyon programı başlatıldı. Ünitelerin bir kısmının değiştirilmesi ve yeni ekipmanın kurulması, çalışmaya devam etmesine izin verdi. Altmışlı yılların sonuna kadar küçük yenilikler yapıldı.
Bazı IS-2Ms hala devam ediyor, 2016. Fotoğraf: Vitalykuzmin.net
Bununla birlikte, birimlerdeki IS-2M tanklarının sayısı yavaş yavaş azaldı - tamamen yeni araçlar geldikçe, eğitim araçlarına transfer edildi, depoya gönderildi veya bertaraf edildi. Daha sonra, bir sınıf olarak ağır tankların terk edilmesi başladı ve modern MBT'ler bunların yerini aldı. Bununla birlikte, IS-2'yi hizmetten çıkarmak için resmi sipariş sadece 1997'de verildi. O zamana kadar, eğitim alanlarında sadece tank anıtları ve ayrı “taktik hedefler” hayatta kaldı.
Sınıfın en iyisi
Ağır tank IS-2, zırhlı araçlar alanındaki en önemli alanın yıllarca geliştirilmesinin bir sonucuydu ve Sovyet mühendislerinin en iyi uygulamalarını birleştirdi. Kızıl Ordu birimlerinde en olumlu şekilde görünmesi, savaş etkinliklerini etkiledi ve yeni taktik ve stratejik fırsatlar sağladı.
Nispeten az sayıda olmasına rağmen, IS-2 tankları ve ekipleri tüm büyük operasyonlara en aktif olarak katıldı ve genel zafere önemli bir katkıda bulundu. Özel görevleri çözen tankerlerin esası, binlerce devlet ödülü ile ödüllendirildi. en yüksek. Savaştan sonra, modern zırhlı araçlar ve tank ekipleri hizmetlerini sürdürdü ve uzun yıllar boyunca yoldaşlarını daha yeni ve daha gelişmiş ekipmanlarla destekledi.
Böyle verildi hikayeler hizmet, muharebe kullanımı ve tasarım özellikleri, IS-2 haklı olarak Büyük Vatanseverlik Savaşı'ndan bu yana en iyi yerli ağır tank olarak kabul edilebilir ve aynı zamanda tank yapım tarihimizin en önemli kilometre taşlarından biri olarak kabul edilebilir.