Birkaç aydır sabahları uyandığımda 5 dakika kadar günün hangi gün olduğunu, o gün kaçta kalkmam gerektiğini, kaçta dersim olduğunu hatırlayamıyordum. Hatta bazı sabahlar hangi konumda olduğumu bile tam kestiremiyordum. Çalışıyor muyum, öğrenci miyim, öğrenciysem lisans mı doktora mı?Bir türlü kafam yerine gelmiyordu. Anneme anlattım durumu, anneler herşeyin çözümünü bulur inancım bir kez daha kuvvetlendi. Dedi ki "En son ne zaman kırmızı et yedin?". "Hmm" dedim "hatırlayamadığım kadar uzun bir zaman önce" .Dedi,"Bundan sonra sana kırmızı et verile." O gün bugündür kırmızı et yedin mi sen diye peşimde:) Dolapta küçük küçük köfteler beni bekliyor her daim.
Aslında kırmızı eti severim ama olmadığında da aramam. O da sen beni aramazsan ben senin aklını öyle bir alırım ki mumla ararsın beni dedi herhalde. Kırmızı et yemeye başladım başlayalı kafam yerine geldi. Beynimin yaşamaya başladığını hissediyorum resmen. Tamam aşırısı sağlığınız için zararlıdır, kalorilidir falan filan ama siz siz olun kırmızı et yemeyi ihmal etmeyin. Yoksa benim gibi yarım akıl olur çıkarsınız Allah korusun. Yaşasın köfteler!Yaşasın İskender!:)
Not:Rejim yapan, gurbette olup bulamayanlardan fotoğraflar için özür dilerim:)
Not:Rejim yapan, gurbette olup bulamayanlardan fotoğraflar için özür dilerim:)