“Otuzdan fazla mı?”
Bin Elli Nine öyle bir bağırdı ki, neredeyse kendi dilini ısıracaktı.
İnsanlar şaşkınlık içinde birbirlerine baktılar. Semavi Nişanlar çok değerliydi. Ve iki-üç tane elde eden biri oldukça etkileyici bir iş yapmış sayılırdı.
Farklı oluşumlardan gençler de Semavi Nişan kazanmıştı, ama bunlar bir elin parmaklarından daha azdı. Ama o lanet şişko, Yi Yun’un otuzdan fazla kazandığını söylüyordu, Semavi Nişanlar’ın köşe başlarında falan mı dağıtıldığını düşünüyordu?
Orada bulunan gençler, gizemli bölgeye girip de ilk turda elenen kişilerdi. Şişkonun Yi Yun’un bu kadar kolay Semavi Nişan topladığına dair sözlerini nasıl kabul edebilirlerdi ki?
“Küçük şişman piç, ne zırvalıyorsun?”
“Lanet şişko, kendine gelebildiğine emin misin?”
Birçok oluşumdan gençler onu öfkeyle azarladı.
Herkes onu azarlayıp sorguladığında şişko biraz şaşırdı ama sonrasında öfkelendi. İnsanların ona ‘şişko’ demesini umursamıyordu ama ‘küçük şişman piç’ ya da ‘lanet şişko’ demeleri onu öfkelendiriyordu.
Şişman genç sinirlenince diğerlerine küfrederek bağırdı. “Lan çöp parçaları, siz bunu yapamadınız diye herkesi kendiniz gibi mi sanıyorsunuz? Yi Yun’un otuzdan fazla Semavi Nişan kazandığını kendi gözlerimle gördüm!”
Şişman genç onlara bağırmakta tereddüt etmedi, zira ilk turda elenenlerin hepsinin güçsüz insanlar olduğunun farkındaydı. Onları gücendirmekten korkmuyordu, zira onların kendinden güçlü olduğunu düşünmüyordu.
Kolunu kaybetmiş şişman genç onları azarladığında ve onlara çöp diye seslendiğinde diğer gençler kedi gibi kuyruklarını kaldırdılar. İlk turda elenmeleri kendine güvenlerine ve öz saygılarına bir darbe indirmişti ve bunun için çok kızgındılar.
Tam onunla tartışmaya başlayacakları anda şişman gencin yanındaki, başka bir oluşumdan olan ve aynı grupta olup da elenmiş bir genç kız öne çıktı ve konuştu: “Otuz altıydı. Dikkatlice saydım. Hata yok!”
Kız bunları söyledikten sonra Yi Yun’la arasındaki farkı kapatmak için yapabileceği hiçbir şey yokmuş gibi iç çekti.
Ardından, bir başka genç de bunu doğruladı. Farklı oluşumlardan olan toplam sekiz genç bunu doğrulayınca, diğer elitler bunun yanlış olduğunda ısrar edemediler. Sonuçta bu kadar kişinin bir kargaşa çıkarmak için birlik olmasının anlamı yoktu.
Yani, Yi Yun gerçekten 36 Semavi Nişan kazanmıştı!
Bunun gerçek olduğunu anlayınca herkes şaşkına döndü. Herkes, özellikle de Shen Tu Aşireti’nden olanlar bir hayalet görmüş gibiydi. Yüzleri çirkinleşmişti.
Bu, mümkün müydü?
Bin Elli Nine’nin yüzü çarpıldı. Seyrek beyaz saçları havaya dikildi ve zayıf bedeni, mezardan çıkan fazla büyümüş otlar gibi göründü.
Shen Tu Nantian’ın beş Semavi Nişan kazandığını duyduğunda göğsü kabarmıştı ve Yi Yun’un cesedini göreceğinden ötürü çok keyifliydi. Ama bir an sonra, duyduğu gerçekler ona ağır bir darbe vurmuştu. İhtiyar yüzüne bir tokat atılmıştı. Yi Yun ölmemiş, olağanüstü bir başarı kazanmıştı. Shen Tu Nantian’ın başarısı fena değilken, Yi Yun’un kazandıkları tek haneli bile değildi.
Bin Elli Nine sarı dişlerini sıkarken bağırsakları birbirine dolanmış gibiydi. “İmkansız! Bir nedeni olmalı! O çocuk böyle bir yeteneğe sahip olamaz! Hile yapmış olmalı!”
Bin Elli Nine bundan çok emindi. Shen Tu Aşireti Kıdemlileri’ni geç, Lin Ailesi Kıdemlileri bile şaşkındı.
Shen Tu Nantian, Tian Yuan Dünyası’ndaki en iyi dahi olarak kabul edilirdi, Yi Yun’un yetenekleri onun seviyesinde olsaydı, bu çok şaşırtıcı olsa da yine de kabul edilebilirdi. Ama onu böylesine büyük bir farkla aşması imkansızdı…
“Genç. Söylesene. Yi Yun ilk testi nasıl geçti?” Konuşan kişi Shen Tu Aşireti’nin Yüce Kıdemlisi Shen Tu Jue’ydi. Üzerinde derisi olan bir iskelet gibiydi ve yüzü karanlıktı. Hiç kimse onun ne düşündüğünü anlayamıyordu.
Shen Tu Jue’nin sözleri iradesini barındırıyordu ve bundan dolayı büyülü bir güç varmış gibiydi. Onun sesini duyan bir genç itaatkârca cevap verdi: “Kıdemli, anlatayım. İlk testimiz, antik bir metruk hayvanın koruduğu köprüyü geçmekti. Diğerleri antik metruk hayvanın saldırılarından kaçınmaktan başka bir şey yapmazken, Yi Yun onun zayıflığını buldu ve tek hamlede onu öldürdü…”
“Zayıflığını mı buldu?” İnsanlar şaşırdı. “Yi Yun sadece onun zayıflığını mı bulmuştu?”
Konuşan kişi, Li Ateşi Tarikatı’nın Kıdemlisi’ydi. Konuşan gence bakarken kalbinde bir rahatsızlık hissetti. Tarikatının bir numaralı genci olan Gongsun Hong’un, Yi Yun ile aynı grupta olduğunu biliyordu. Sınavı, Yi Yun’unkiyle aynı olmalıydı.
Ama Yi Yun metruk hayvanın zayıflığını bulmayı başarabilmişken Gongsun Hong bunu yapamamış mıydı?
“Evet, Genç Efendi Hong, Yi Yun’un çok şanslı olduğunu söyledi. Şanslıydı!” dedi genç doğru bir şekilde.
Şans mı?
Kendi gözleriyle görmediği için bunun şans eseri olup olmadığını söyleyemezdi. Ama Yi Yun’un olağanüstü olduğu da bir gerçekti. Sonuçta o gizemli bölge Büyük İmparatoriçe tarafından yaratılmıştı ve çok büyük kusurlar olamazdı.
“O zaman öyle yaptı.” Bin Elli Nine’nin suratı meymenetsizleşirken öfkeyle konuştu: “O küçük piçin gözleri enerjiyi görebilir. Antik metruk hayvanın zayıflığını bulmak için gözlerini kullanmış olmalı!”
Yi Yun’un enerjiyi görebilen gözlere sahip olduğu gerçeğini, oradakilerin çoğu bilmiyordu. Bu yüzden Bin Elli Nine’nin söyledikleri şaşırmalarına neden oldu.
“Sinsice davranmak, o küçük piçin en iyi yaptığı şeydir. Gerçekten hile yapmanın bir yolunu bulduğunu düşünmek...Ama daha fazla ilerleyemeyecek. Büyük İmparatoriçe gizemli bölgesi onun kullanabileceği açıklarla dolu olmayacaktır.”
…
Tüm elenenler dışarı gönderildikten sonra, Yi Yun, Gongsun Hong ve diğerlerinin önüne, gökten devasa bir ışık sütunu düştü.
Bu ışık sütunu, ilahi bir kılıç gibiydi. Sonsuza dek uzanıyormuş gibi görünen beyaz düzlüğü ikiye böldü!
İnsanlar endişelendiler. Sonsuz beyaz düzlüğün devasa bir perde açılıyormuş gibi birbirinden ayrıldığını gördüler. Ve perdenin arkasında, tamamen farklı bir dünya vardı.
Bu dünyayı gören tüm seçkin savaşçılar şaşkınlıktan donup kaldı.
Bu dünya bir harabe gibi görünüyordu. Uçsuz bucaksızdı ve toprakların üzerinde sayısız yıkıntı vardı. Yıkılmış binalar, metruk hayvan kemikleri, silahlar ve zırhlar…
Tüm bu enkazlar, bilinmeyen bir güç tarafından korkunç bir fırtınayla bir araya toplanmıştı. Enkaz fırtınasının ortasında ise, göğü delen soluk siyah bir kule vardı. Ve açıkça anlaşılıyordu ki, Yi Yun ve diğerlerinin bulunduğu noktadan çok uzaktı.
Bu uzun kule, göğe uzanan ilahi bir sütuna benziyordu. Kocamandı, antikti ve korkunç bir aura yayıyordu!
Ve Yi Yun ile diğerlerinin durdukları yer, yerden binlerce metre yukarıdaydı. Gökyüzünün yukarılarındaki ufak pencere boşluklarında duruyorlarmış gibi görünüyorlardı. Bu ufak pencereler sayesinde engin ve gizemli dünyayı görebiliyorlardı.
Ufak pencerelerin hemen önünde, kalplerinin pırpır etmesine sebep olan bir feet genişliğinde on iki köprü vardı. Gökyüzüne uzanıyorlar ve görüş menzilinin sınırında enkaz fırtınasının içinde kayboluyorlardı.
Köprüleri destekleyen hiçbir şey yoktu! Gökyüzü boyunca uzanan gökkuşakları gibiydiler. Şiddetli fırtınanın olduğu kısımda ise, fırtınadan dolayı her an kopabilecekmiş gibi sallanıyorlardı.
Bu sahne insanları şaşırttı. Üzerlerindeki görsel etki çok büyük oldu.
Gongsun Hong ağırbaşlılığını kaybetmeden kesin surette konuştu: “Sanırım bunların hepsi o uzaktaki kuleye varan yollar!”
Gongsun Hong’un sözleri, herkesin birbirine bakmasına neden oldu. Köprüler çok dardı ve o garip fırtınanın ortasından geçiyorlardı. Tam olarak göremiyorlar, derinlemesine algılayamıyorlardı.
Ufuktaki uzun kule ise, çok uzaktaydı. Yani bu köprüler muhtemelen hayal ettiklerinden bile daha uzundu.
O anda, Büyük İmparatoriçe gizemli bölgesinin duygusuz sesi herkesin kulaklarında çınladı. “Tanrı'ya Dönüşüm Kulesi’ne ulaşmak için köprüye çıkın ve ikinci teste ulaşın!”
“Tanrı'ya Dönüşüm Kulesi! Bu kara kulenin adı, Tanrı'ya Dönüşüm Kulesi mi?”
Gongsun Hong gözlerini kısarak ufuktaki kara kuleye baktı.
Tanrı'ya Dönüşüm Kulesi! Tanrılar'ın ortaya çıktığı bir kule!
Kulenin böyle bir adı varsa içinde neler vardır?
Köprüden geçmek ikinci test olmasa da, uzaktaki fırtınaya bakılırsa, muhtemelen kolay bir iş olmayacaktı.
Köprüden geçseler bile korkunç bir şey olabilirdi.
Uçmak için kendi güçlerini kullanmaları ya da büyülü nesnelerden yardım almaları ise, imkansız görünüyordu. Orada bulunan herkes, bu gizemli dünyada belli belirsiz de olsa güçlü bir etki alanının varlığını hissediyorlardı. Uzayın kendisini bile çarpıtan bir güç!