Herhangi bir iş belirli riskler taşır. Bu riskler ne kadar yüksekse, nihai sonucu o kadar nesnel faktörler etkiler. Riskli tarım alanında her zaman bir soru vardır: "Nasıl bir hasat olmalı ya da genel olarak öyle mi?"
Bir yönetim ve yaşam biçimi olarak tarım
Son tahlilde tarım, insanlar için gerekli olan mahsullerin rasyonel olarak yetiştirilmesi olarak anlaşılmaktadır. Algler hariç, bitki örtüsünün çoğu toprakta yetişir. Nerede toprak varsa, bir miktar toprak varsa - mutlaka bir şeyler büyüyecektir. Kayaların üzerinde bile.
Tarım ve sığır yetiştiriciliği, insan tarafından yönetilen ve onu hayvan dünyasının geri kalanından hemen ayıran iki ana ekonomik faaliyet türüdür. Diğer fauna türlerinin, toplama ve avlanma gibi doğrudan açlığı gidermeye yönelik orijinal, içgüdüsel ve doğal yöntemlerinin aksine, bu yaşam biçimleri zaten belirli bir miktarda yaratıcılık ve deneyim gerektiriyordu.
Çevredeki uzayda kendi dünya algılarının bilinçli bir aşaması olarak geldiler. Nesilden nesile aktarılan deneyim, atalarımızın bölgelerin çiftçilik veya sığır yetiştiriciliği için uygunluğu hakkında bir sonuca varmalarına izin verdi. Böylece, gelecek nesiller için yaşam biçimi ve yaşam biçimi belirlendi - pastoralistler göçebe olurken, çiftçiler ekilebilir arazilere ve sebze bahçelerine bağlandı.
Riskli tarım bölgeleri
Bir kişinin gıda ve teknik ihtiyaçlar için ihtiyaç duyduğu ekinler, belirli iklim bölgelerinde, gerekli bileşime sahip topraklarda iyi bir hasat vererek ortaya çıkmış ve büyümüştür. Ancak, toprağın organik maddelerle doyurulduğu ve temel mikro elementler açısından zengin olduğu, sıcaklık rejiminin bitkinin bitki örtüsü için en uygun olduğu, doğru zamanda düşen yeterli miktarda yağışın olduğu yerler - ne yazık ki, Dünya'da çok fazla yağış var. az. Ne yazık ki, diğer doğal kaynaklar açısından bu kadar zengin olan ülkemizde bunlardan çok az var.
Gezegenin nüfusu istikrarlı bir şekilde artıyor. Bugün aramızda altı buçuk milyardan fazla insan var. Bilimin ilerlemesine, gelişen teknolojilere rağmen, Dünya'daki herkes için hala yeterli yiyecek yok. Bu nedenle büyüyen tüm ihtiyaçların karşılanabilmesi için belirli ürünlerin yetiştirilmesine pek uygun olmayan tarım ürünleri arazilerinin geliştirilmesi ve yetiştirilmesi için kullanılması gerekmektedir.
Beklenmedik dönüş donları, kuraklıklar veya tersine, uzun süreli sağanak yağışlar, yüksek fırtına ve hortum olasılığı nedeniyle mahsulün beklenen sonucu vermeyebileceği veya hatta ölebileceği alanlara riskli tarım bölgeleri denir.
Arazi ıslahı, dirençli zonlu çeşitlerin yetiştirilmesi, genetik mühendisliği gibi çeşitli önlemler, çiftçilerin risklerini azaltmak ve sonuç olarak mahsul kıtlığı sorununu çözmek ve herkese gıda sağlamak için tasarlanmıştır.