Bölüm:158 Senin Sıran
Çeviri ve Düzenleme: Gin
"Ancak ikiniz resim sanatıyla tanışalı çok olmadı. Sınav için ikinize resim yaptırmak etkisiz kalacağı gibi, bu sanata hakaret olacaktır. Bu yüzden Yuanyu ile konuştuktan sonra yeni bir sınav sistemine kadar verdik."
Huang Yu ve Bai Xun resimle tanışalı yalnızca bir ay olmuştu. Usta Lu Chen onlara resim yaptırsa bile, nasıl bir sonuç ortaya çıkabilirdi ki? Utanç verici olmaktan öteye geçemezdi. Bu yüzden Usta Lu Chen onları sınamak için başka bir yöntem bulmuştu.
O noktada kıkırdayarak devam etti, "Sınav şu şekilde olacak... Ben, Yuanyu ve Kardeş Zhang Xuan birer resim yapacağız ve siz ikiniz bu resimleri değerlendirip sıralayacaksınız. Değerlendirmesi en doğru olan kişi Mürekkep Gün Güzeli Tablosunu kazanacak!"
"Resim mi yapacağız? Hm?"
Çayını yudumlayan Zhang Xuan sınav için orada bulunmasının yeterli olacağını düşünmüştü. Ancak Usta Lu Chen'in sözlerini duyduğunda yalpaladı ve neredeyse ağız dolusu çayı adamın suratına püskürtecekti.
Şaka yapıyor olmalısın! Yalnızca sayıyı tamamlamak için buradayım, kalkmış resim yapmamı mı istiyorsun... Sınava onlar mı giriyor ben mi?
Daha fırça tutmayı bile bilmem, ne tür bir resim yapabilirim ki?
"Bence resim yapmamam daha iyi olur..." Zhang Xuan telaşla araya girdi.
"Bu teklifi reddetme, sanat yoluyla birbirimizi daha yakından tanıyabiliriz. İnsanların şiir ya da resimleriyle katıldığı pek çok sanat toplantısı yapılıyor. Seni ve Kardeş Yuanyu'yu aynı anda bir arada görmek ender bir olay, bu yüzden resimlerimizle birbirimize ilham verelim. Aynı zamanda bu gençlere resmin gerçek cazibesini göstermiş olacağız. Belki bu sanata aşık olacaklar ve gelecekte birer usta olabilirler."
Usta Lu Chen sakalını sıvazlayarak kıkırdadı.
Zhang Xuan ağlamak üzereydi!
Ne dediğimi duymuyor musun sen?
Söylemeye çalıştığım şey resim yapamadığım ve yapmak istemediğim. Ama kalkmış resim yoluyla birbirimize ilham vermekten bahsediyorsun...
Ayağımdan ilham al!
"Öhöm öhöm, buna gerçekten gerek yok. İkinizin resim yapması yeterli olacaktır. Bunun için hiçbir hazırlığım yok..."
Zhang Xuan'in tek yapabildiği sözlerini daha açıkça ifade etmek oldu.
"Çoktan fırça, kağıt ve mürekkep hokkasını hazırladım. Kardeş Zhang Xuan, bu kadar çekingen davranmana gerek yok, burayı kendi evin gibi gör ve resmini istediğin gibi yap. Aynı zamanda, bırak gerçek resmin ne demek olduğunu görsünler!" Usta Lu Chen cevap verdi.
"Çekinmek mi? Gerçek resmin ne olduğunu anlasınlar mı?"
Söylemeye çalıştığım şey bu değil ki!
"Pekala, Ah Cheng, gidip resim malzemelerini hazırla. Xiao Yu ve Bai Xun, biz çizerken dikkatle izleyip öğrenin!"
Lu Chen Zhang Xuan'in utandığını düşünüyordu ve bir gülümsemeyle endişelerini gidermeye çalıştı.
"Emredersiniz!" Kahya Cheng Amca eliyle işaret etti ve üç set resim malzemesi taşıyan birkaç hizmetçi odaya girerek malzemeleri önlerindeki masaya yerleştirdi.
Zhang Xuan'un kaşları öfkeyle seyirdi.
Bir kalemle bile çizemiyordu ve şimdi bir fırça kullanacaktı...
Sınavın bu şekilde yapılacağını bilseydi kesinlikle gelmezdi.
"Resimlerimizle birbirimizi tanımak için burada olduğumuza göre kendimizi herhangi bir başlıkla kısıtlamayalım!" Hazırlıklar tamamlandığı anda Usta Lu Chen sırıtarak Usta Yuanyu'ya baktı. "Kardeş Yuanyu, sen bir misafirsin, bu yüzden en iyisi önce senin başlaman!"
"Pekala. O halde mütevazi yeteneklerimi göstereceğim!"
Usta Yuanyu gülümseyerek sakalını sıvazladı ve masaya doğru yaklaştı. Fırçayı aldıktan sonra, resme başlamadan önce bir an düşündü.
Fırçası kağıdın üzerinde hayret verici bir güç ve zarafetle akıyordu. Resim yapmaya başladığı anda sakin yüzü ve tavrı evrim geçirmiş gibiydi. Eşi olmayan bir ressamın aurasını yayıyordu ve izleyenlerde saygı uyandırıyordu.
"Bir resim dört ana seviyede değerlendirilir. Bunlar sırasıyla 'Gerçeğin Tasviri', 'Ruhsal Tuval', 'Aktarılan Niyet' ve 'Nefes Kesen Gerçekçilik'tir. Gerçeğin Tasviri gözün gördüğünün kusursuz bir şekilde aktarıldığı anlamına gelir. Böyle bir resim inanılmaz derecede gerçekçi gözükse bile, en düşük seviyededir."
Usta Yuanyu resme başladığı sırada Lu Chen bir resmin nasıl sınıflandırıldığını odadakilere açıklıyordu.
"Ruhsal Tuval birinin çizdiği manzara ve objelerin ruhsal enerji aktarılarak canlandığı seviyeyi ifade eder. Tüm resim sanki canlı bir manzara gibi görünür. Örneğin bir balık çizildiyse, görenler balığın canlı gibi durduğunu ve her an tuvalden dışarı atlayabilecek gibi göründüğünü hisseder.
"Üçüncü seviye, Aktarılan Niyet, birinin resme niyetini aktarabildiği seviyeyi ifade eder! Başkalarını duygulandıran ve cezbeden bir resim yaratmak isteyen birisi, öncelikle belirli bir zihin durumuna ulaşmalıdır. Benim 【Yaz-Güz Tablom】ve 【Chi Xiong Uğuldayan Göklerim】bu seviyeye ulaşan resimlerdir. Resmi gören birinin önünde yeni bir dünya açılıyormuş ve sanki bu dünyaya çekiliyormuş gibi hissetmeleri bu yüzdendir.
"Kardeş Yuanyu ve ben bu seviyeye ulaşmış durumdayız. Eğer yeterince şanslıysak, küçük bir ihtimalde olsa 4. seviye resimler üretme şansımız var. Nefes Kesen Gerçekçilik vahşi hayvanların bile resmi gerçekten ayıramadığı, karakterlerin kendi duruşunun olduğu resimleri ifade eder. Xiao Yu'nun istediği Mürekkep Gün Güzeli Tablosu ve Kardeş Yuanyu'nun Nehir Kanaryası Tablosu bu seviyededir."
"Ya!"
Zhang Xuan başıyla onayladı.
O kimin tablosu daha gerçekçi gözüküyorsa, onun daha iyi bir ressam olduğunu düşünüyordu. Yalnızca bu açıklamayı dinledikten sonra gerçekçi bir resmin... yalnızca en düşük seviyede olduğunu öğrenmişti.
Bir resim yalnızca ressamın ruhu ve artistik üslubu aktarılırsa gerçek bir başyapıt sayılabilirdi.
Açıklamaların ortasında, Usta Yuanyu'nun resmi yavaşça şekil almaya başlamıştı.
Bu bir Dağ Orman Bülbülü resmiydi. Huzurlu bir ormanın içinde iki dağ bülbülü dans ediyordu. Hareketsiz de olsalar, resmi gören biri sanki bir dağ ormanına girip çiçeklerin hoş kokularıyla sarmalanmış, neredeyse kuşların şakımalarını duyacak gibi hissediyordu.
"Usta Lu, bu Aktarılan Niyet seviyesinde bir resim mi?"
Huang Yu sormadan duramamıştı.
Böyle bir his uyandırması, resmin engin bir artistik üslup içerdiğini gösteriyordu. Tek bir bakış atan biri elinde olmadan içine çekiliyordu.
"Hm!" Usta Lu Chen başıyla onayladı. "Bu resim gerçekten de Aktarılan Niyet seviyesine ulaşmış. Ancak sınıra ucu ucuna yaklaşıyor. Neden böyle dediğime gelince, bunu inceleyip değerlendirmek sizin işiniz. Doğru cevaba en çok yaklaşan galip gelecek."
"Emredersiniz!" Huang Yu ve Bai Xun anında tüm ilgilerini resme odakladılar.
Usta Yuanyu kısa süre sonra fırçasını bıraktı.
Dağ Orman Bülbülü resmini tamamlamıştı.
"Hehe, görünüşe göre bu kadar ara vermek yeteneğimi paslandırmış. Naçizane resmim işte burada!" Usta Yuanyu gülümsedi. "Lu Chen, senin sıran!"
"Pekala!" Usta Lu Chen masaya doğru yaklaşıp bir fırça aldı ve elleri havada uçuşmaya başladı.
İkisi de üçüncü seviyede birer usta ressam olsalar da Lu Chen'in akıcı hareketlerinden onun daha hünerli olduğu anlaşılıyordu.
Onun resminde, yalnız bir tekne nehrin üzerinde yüzüyordu. Hayret verici dalgalar ya da korkunç fırtınalar yoktu, ancak tüm dünya teknenin yolunu kesmeye çalışıyormuş da buna rağmen zorlukla ilerliyormuş hissi veriyordu. Teknenin üzerindeki kişi yalnızca iki fırça darbesiyle çizilmiş de olsa, karşısına dizilen tüm tehlikelere rağmen gösterdiği cesaret resmi görenlerin kanını kaynatıyordu.
"Görünüşe göre Kardeş Lu'nun tekniği benimkinden üstün!"
Daha resim tamamlanmamış olmasına rağmen, Usta Yuanyu yorum yapmadan duramamıştı.
Resim konusunda yetenekliydi ve bu alanda ünlü biriydi, ancak Lu Chen’le kıyaslandığında, hala aşması gereken çok yol vardı.
Dağ Orman Bülbülü tablosundaki artistik üslup kötü olmasa da, eğer iki resmi dikkatle incelerseniz, Lu Chen'in artistik üslubu onunkinden bir seviye üstündü.
O yalnızca bir ormanın sessizliği ile kuşların canlılığının zıtlığını yansıtmıştı, ancak diğer taraf bir insanın iç mücadelesini ortaya koymuştu. Karşı tarafın ondan daha yetenekli olduğu ortadaydı.
"Buna ne dersiniz? Aklınıza söyleyecek bir şeyler getiriyor mu?"
Usta Yuanyu dikkatini Bai Xun ve Huang Yu'ya çevirip gülümseyerek sordu.
"Usta Lu'nun bu Akan Nehir Tablosunda üç farklı resim tekniği ve on iki tür fırça darbesi kullandığını görebiliyorum. Ayrıca resimde seksen yıl önce ünlenen ressam Chen Jiao'nun gölgesi varmış gibi görünüyor. Huang Yu bir an düşündükten sonra yanıtladı.
Chen Jiao Tianxuan Krallığının geçmişindeki ünlü bir kadın ressamdı. Fırça darbeleri narindi ve dağ ve nehir resimlerinde ustalaşmıştı. Bu yüzden nehir resimlerinde zirveye ulaştığı söylenirdi ve Tianxuan Krallığının son üç yüz yılındaki en iyi ressam olarak onurlandırılmıştı.
"Bunu ben de gördüm..." Bai Xun aceleyle konuştu.
"Hm, görünüşe göre keskin gözlerin var!"
Usta Yuanyu kıkırdadı.
"Üç resim tekniği mi? On iki fırça darbesi türü mü?"
Zhang Xuan ne diyeceğini şaşırmıştı.
Onun bakış açısından tek gördüğü, Usta Lu Chen'in bir fırça alıp rastgele çizdiğiydi. Yaptıklarında eşsiz bir teknik göremiyordu.
Altın sayfayı kullanarak kütüphanedeki kitaplardaki bilgilerin tümünü zihnine aktarmış olsa bile, bilgiler genellikle gelişim teknikleri, savaş teknikleri ve hap üretimiyle ilgiliydi. Hocaların Öz Odasındaki kitaplarda resimle ilgili tek tük kitap vardı ve bu yüzden konuya tamamen cahildi.
"Haha, Kardeş Yuanyu, fazla alçak gönüllüsün!"
Birkaç dakika sonra Usta Lu Chen de Akan Nehir Tablosunu tamamlamıştı. Kıkırdayarak onlara yaklaştı, "Son birkaç gündür Benma Nehrinde dolaşıyordum ve hepsini bu resme aktarmadan önce birkaç duygu biriktirmiştim, bu resimde seni geçebilmemin sebebi bu. Kardeş Yuanyu normalde insanları tedavi etmek için sağa sola koşturuyor ve benim kadar boş vakti yok. Eğer benim gibi olup kendini resme adayabilseydin, korkarım seninle boy bile ölçüşemezdim!"
"Resim yeteneğe bağımlıdır. Bu konuda yeteneklerimi yetersiz gördüğüm için bir doktor olarak ilerlemeyi seçtim!"
Usta Yuanyu başını salladı.
"Pekala, biz iki ihtiyar birbirimizi bu şekilde övmeyi bırakmalıyız. Yetenekten söz etmişken, Kardeş Zhang Xuan gerçek bir dehadır. Genç olmasına rağmen resim konusunda eşsiz bir anlayışa ve bakış açısına sahip. Resim yeteneğinin bizimkinden kötü olmasına ihtimal vermiyorum."
Usta Lu Chen gülümseyerek, Zhang Xuan'a başıyla masayı işaret etti. "Resimlerimizi çoktan yaptık. Kardeş Zhang Xuan, senin sıran!"
Huala
Bu sözleri söylediği anda herkesin bakışları Zhang Xuan'a dönmüştü.
Usta Yuanyu da başıyla onayladı. İlgiyle ona bakıyor, Zhang Xuan'ın ne tür bir resim yapacağını merak ediyordu.
Lu Chen ona Zhang Xuan'in meselesini anlatmıştı. Sözlerinden şüphe duymasa da, Zhang Xuan'in böyle genç bir yaşta öylesine inanılmaz bir ustalık seviyesine ulaştığına inanmakta zorlanıyordu.
Resim dövüş sanatlarından farklıydı. Birinin sadece yetenekli diye başarılı olabileceği bir alan değildi. İyi resimler yapmak isteyen birinin pek çok tecrübe ve duyguyu tadıp, hayatı kavraması gerekirdi. Kendisinin bile, şu anki seviyesine gelmesi için sayısız hastayı tedavi ederek kazandığı ilhamın resim yeteneğine yansıması gerekmişti.
Ancak Zhang Xuan henüz yirmisinde bile değildi. Resme karşı özel bir yatkınlıkla doğmuş olsa bile, yalnızca Gerçeğin Tasviri seviyesine ulaşabileceği sağlam bir temeli olabilirdi. Ruhsal Tuval ve Aktarılan Niyet seviyesinde resimler yapabilmek istiyorsa... Büyük ihtimalle daha çok eğitime ihtiyacı vardı.
Tabi ki bu düşüncelerini dile getiremezdi. Bu fazla kaba bir davranış olurdu.
O anda, Usta Lu Chen onu resim yapmaya davet ettiğinde, elinde olmadan dikkat kesilmiş ve gencin ne seviyede olduğunu görmek istemişti.
Bai Xun ve Huang Yu bile heyecanlanmışlardı.
Zhang Xuan bir önceki sefer sıra dışı bir performans sergilemiş, Usta Lu Chen'in sırlarını ve hatalarını öne çıkarmış hatta ona tavsiyelerde bile bulunmuştu. Bunun için ona hayranlık duymamaları mümkün değildi. Şu anda onlardan çok da büyük olmayan Muallim Zhang'ın ne seviyeye ulaştığını gerçekten merak ediyorlardı.
"Ben mi?"
Beklenti dolu bakışları fark eden Zhang Xuan başının şiştiğini hissetti.
Karşı tarafın bunu öylesine söylediğini düşünmüştü... Gerçekten çizmesi gerekeceğine inanmamıştı.
Bu konuda hiçbir şey bilmeden nasıl resim yapabilirdi ki?
Basit bir tavuk çizip kafasına bir halka kondurarak onun bir anka olduğunu iddia edemezdi.
Bunu yaparsa malikaneden canlı olarak çıkması hayal olurdu. Onu öldürene kadar dövecekleri kesindi.
"Bu...bu... Önce birkaç kitaba bakabilir miyim?"
Kafasını kaşıyan Zhang Xuan utancını bastırarak sordu.