Eskiden Hristiyanlar, kaybettikleri insanları onurlandırmak için kasımın ilk gününde “All Hallows Day”i kutlarlardı. Bu günün ismi zaman içinde “Halloween”e döndü. Peki neden Cadılar Bayramı’nda çocuklar ve büyükler yüzlerini korkunç makyajlarla süsleyip, kıyafetlerini istedikleri varlığa bürünebilmek için seçiyor ve kapıdan kapıya gidip şeker istiyorlar? Cadılar Bayramı'nda “Şeker mi şaka mı?” geleneği, eski zamanlarda insanların o tarihte ölü ruhların dünyada dolaştığı inancından gelirdi. Şeker mi Şaka mı ya çıkmanın, ilk şaka olarak ölülerin ruhlarını taklit ettiği ve onlar adına adaklar (şeker) aldığı bir gelenekten evrimleştiği öne sürülüyordu. İyi şans karşılığında ödül talep eden kışın yaşlı ruhlarını kişileştiriyorlardı. Bu ruhları veya ruhları taklit etmenin de kendini onlardan koruduğuna inanılıyordu.
Başka bir Cadılar Bayramı geleneği olan balkabaklarına yüzler oymak ise İrlanda'da insanlar Jack'in başıboş ruhunu korkutmak için yaptıkları bir aktiviteydi. İrlandalı göçmenler ABD'ye taşındıklarında, bölgeye özgü oldukları için balkabağından ”Jack-O'-Lantern” oymaya başladılar.
Jack’in hikayesi
İlk yıllarında "Jack-O’-Lantern" terimi oldukça gizemli bir ışığı tanımlamak için kullanılırdı. Geceleri İrlanda'nın bataklıklarında görülürdü. İnsanlar ışığa yaklaşmaya çalışırken, ulaşılamaz olurdu. Işığın bu hikayesine bazen Will O ’the Wisp ve Ignis Fatuus denirdi. 1750'de gizemli ışığın efsanesi ilk kez basıldı. Yazıda, fenerini taşıyan bir gece bekçisi olduğu söyleniyordu.
Ama halkın arasında lafın dönmesi üzerine "Jack-of-the-Lantern" hikayesi doğdu. İçkiye düşkün olan ve cimriliğiyle tanınan İrlandalı bir demirci olan “Stingy Jack” hakkında bir masal haline geldi. Görünüşe göre Jack, All Hallows Eve'de bir bardaydı ve şeytan ile karşılaştığında biraz fazla içiyordu. Kendisi de oldukça zeki ve hileci olan Jack, onu gece için kolay bir av olarak özetleyen şeytana bir numara yapmaya karar verdi. Jack cimri olmasına rağmen ona son bir içki ısmarlayacak birini arıyordu. Şeytan ile bir anlaşma yaptı. Ruhunu, şeytanın kendisi için son bir içki satın almasıyla değiştirmeyi teklif etti. Şeytanı, içkisini satın almak için kullanabileceği bir peniyi, bir madeni paraya dönüştürmesi için ikna etti. Bu, kendisini hızla gerekli paraya çeviren şeytana kolay geliyordu. Ama Jack zekiydi. Parayı aldı ve üzerinde gümüş bir haç olan bozuk para çantasına koydu. Jack, haçın şeytanı tekrar değiştirmeye güçsüz hale getireceğini biliyordu. Şeytan, Jack'e ruhunu on yıl boyunca sahiplenmemeye söz vererek özgürlüğünü kazanabildi. On yıl sonra Jack, bir köy yolunda eve dönerken, şeytan ile tekrar yüz yüze geldi. Jack yine hile yapmaya başladı. Pazarlığın sonuna kadar devam etmeyi kabul etti ancak şeytandan son bir şey istedi: Şeytana, dünyayı terk ederse sadece bir elma daha istediğini söyledi. Şeytan, Jack’in isteğini yerine getirmenin zararını görmedi; bu yüzden avına meyve almak için elma ağacına tırmandı. Hızlı düşünen Jack bıçağını çıkardı ve aceleyle şeytanın tırmandığı ağacın gövdesine bir haç yaptı. Şeytan bir kez daha Jack tarafından tuzağa düşürüldü. Bu kurnaz olanla başka bir pazarlığa zorlandı. Bir daha asla Jack'in ruhuna sahip çıkmayacağını kabul etti. Ama Jack yinede bir ölümlüydü. O, tüm insanlar gibi öldü. Yeryüzündeki sarhoş ve cimri karakteri, cennete girişinin reddedilmesine neden oldu. Cehenneme gitmesi gerekiyordu, ama şeytan, bir daha asla ruhuna sahip çıkmayacağı anlaşmasına bağlıydı ve Jack'in ruhunu geri çevirmek zorunda kaldı. Efsaneye göre şeytan, Jack'e son bir ayrılık armağanı, sonsuza kadar karanlığa mahkum dünyada dolaşırken yolunu aydınlatması için yanan bir köz verdi. Jack'in közü oyulmuş bir balkabağının içine konulduğunu ve gezegeni dolaşmaya başladığını söylüyorlar...
Ela Salcı’23