Adaptasyon: Yabancı dilde yazılmış bir eseri, yerli adlar ile yerli yaşama uydurarak çevirme, uyarlama.
Amfi tiyatro: Çember ya da oval biçimde bir sahne çevresinde oturma yerlerinin basamaklarla yükseldiği açık hava tiyatro yapısı.
Aksesuar: Tiyatro sahnesinde kullanılan eşya
Aksiyon: Bir oyuncunun sahne üzerindeki hareketi, bu hareketten ortaya çıkan gelişim. Oyunun başlıca olayı.
Aktör: Erkek tiyatro sanatçısı.
Aktrist: Kadın tiyatro sanatçısı.
Akustik: Kapalı yerlerde seslerin dağılım biçimi, tonlama, ses uyumu.
Bale: Konusu, türlü dans ve ritmik hareketlerle anlatılan müzikli, sözsüz gösteri türüdür.
Dekor: Tiyatroda sahneyi eserin konusuna göre döşeyip hazırlamada kullanılan eşyanın genel adı.
Diksiyon: Tiyatro ve benzeri sözlü edebiyat türlerinde, seslerin, sözlerin, vurguların anlam ve heyecan duraklarının duru ve açık bir biçimde söylenmesidir.
Diyalog: Oyun, roman, öykü gibi eserlerde iki veya daha çok kimsenin konuşması, konuşmaya dayanılarak yazılmış eser.
Doğaçlama: Oyuncunun, konuya bağlı fakat metne bağlı kalmadan, içinden geldiği gibi konuşması ve davranması.
Dramatize etmek: Bir edebi eser radyo, televizyon veya sahne oyunu biçimine getirmek.
Dublaj: Tiyatroda yahut sinemada oyuncunun rolüne hazır olmasıdır. Yabancı dille yazılmış eserin yerli dile çevrilmesi ve oynanması.
Dublör: Tiyatro ve sinemada bir rolün yedek oyuncusu.
Entrik unsur: Tiyatro, roman ve öyküde olayların seyircide, okuyucuda merak uyandırılacak biçimde birbirine karışması. Entrika
Epizot: Yunan trajedisinin öğelerini oluşturan diyaloglu bölümlerin her biri. Bu bölümler modern tiyatroda perde adıyla bilinir.
Fars: Olayların örgüsü daha çok halk zevkini okşayan, basit hareketli komedi.
Fasıl: Bölüm.Tiyatroda perde karşılığı kullanılmıştır. Karagöz oyununda belli bir olayın geçtiği bölüm.
Feeri: Doğaüstü olayların muhteşem dekorlar arasında gösteren, kahramanları cin, peri, dev vb. hayali varlıklar olan tiyatro eseri.
Fuaye: Tiyatro salonlarında perde aralarında oyuncuların ve seyircilerin dinlenmesi için ayrılan yer.
Jest: Tiyatro sahnesinde, sanatçıların bütün el, kol, ayak, ve beden hareketleri.
Kabare: Genelde güncel konuları taşlayıcı biçimde ele alan skeçlerin oynandığı, monoglerın ,şarkıların ve şiirlerin söylendiği küçük tiyatro.
Kanto: Tanzimat döneminde, tiyatro sahnesinde azınlık artistlerince başlatılan oyunlu ve neşeli şarkılar.
Kostüm: Tiyatroda sanatçıların oyuna uygun giydikleri kıyafet.
Kulis: Tiyatro sahnesinin arkasında bulunan kısım, sahne arkası.
Kurgu: Bir eserin dil, biçim ve içerik olarak farklı ya da aynı cinsten parçalarını bir araya getirme.