Guakamayaların dansı, Guatemala'nın zaman çizgisini aşan ve modernitenin eşiğini geçmeyi reddeden sanatsal tezahürlerinden biridir. Dans, müzik ya da büyük Maya yapılarında bulabildiğimiz resim gibi, onlar da bu milleter için bu sevginin bir örneği.
Kolomb öncesi dönemde Verapaz, İspanya zulmünü uzak tutan Maya medeniyetinin oluşturduğu toprakların bir parçasıydı. Büyük direnişe rağmen, Mayaların sürekli olarak gemilerden ve Antiller'den gelen misyonerlerin işleriyle başa çıkamadıkları, böylece daha sonra iç bölgelere taşınacak olan Alta Verapaz'ın tamamını siyah kölelerle doldurduğu bilinmektedir. .
On dokuzuncu yüzyılda, bugüne kadar en önemli hale gelen, bölgeye kahve tedarik etmekten sorumlu illerden biri olacaktı.
Bu gerçek yüzünden değil, sözlü gelenekler yerine getirilmez, Guacamaya'ların tartışmalı Dansı bu güne kadar devam eder.
Amerika'da Amerika'da geleneksel olarak bilindiği üzere Amerika papağanlarının dansı, marimba ve tun ile temas halinde olan yaşlıların sözlü geleneği tarafından bugüne dek parçalanmış bir ritüel karakterinin bir temsilidir. dünyada eşsiz, Guatemala'nın İspanyol öncesi ve sömürge kültürünün standardı.
Verapaz eyaletinde çıkan dans, karanlıkta ve karmaşık ormanlarda, bir prenses kaçıran ve onu bulmasına yardım eden Barrancos veya Cerros tanrısının insafına düşen bir Maya avcısının kaybını teatralite ile anlatıyor. onu eve geri götürmesi için Amerika papağanı sürüsü yolladı.
Amerika papağanı, Güneş Tanrısının antik dönemde dünyaya ait temsili olduğu unutulmamalıdır. Bu geleneğin Guatemala'da en önemlilerinden biri olmaya devam etmesinin nedeni budur; ağızlıktaki mistik ağırlığı nedeniyle.
Bu gelenek 30 Nisan'da gerçekleşecek. Katılımcılar, tüyleri ve sarı lekeleriyle süslenmiş olan Amerika papağanı gibi kızıl tunikler ve yukarıda daha fazla parlama şeklinde yükselen bazı kronları unutarak, hayvanlara daha fazla benzemek için çeneli gagası olan ağır bir maske takarlar.
Vahşi kıyafetlere ek olarak, avcının, karısının ve Prenses denen kızın kağıtları da vardır.
Gelenek içinde, tanrıları rahatsız etmemek için ritüelden önce uyandırmak için kanını makarkanın maskeleriyle sulanan bir horozun feda edilmesi öngörülmektedir. B'oj daha sonra Verapaz'ın yüksek bölgelerine özgü tipik bir içecek olarak yutulur.
Gece yarısından sonra, dansçılar, tanrıların arzusunu yerine getirme niyetiyle gelecek birkaç saatte durmadan dans edecekleri doruklarla ve sunaklarla dolu kutsal bir yer olan El Calvario adını verdikleri hac yerine Ormanda en yüceltilmiş olan Maya avcısı ruhuna acıdı.
Daha sonra, uzun bir alayı gezisine, kentin katedraline doğru devam edin; şafağın ilk ışıklarıyla birlikte, şehrin geri kalan kısmını trompetlerle melodileri arayacak. Eski müzik formları, ritimleri ve hazırlıklarıyla gelişmeden, yapı içerisinde kalırlar. Bu bölgelerin festivallerine ek olarak, tun veya tahta davul, diğer festivallerde kullanılmaya devam ediyor.
Büyük pirotekniklere sahip roketler ve havai fişekler takip eden saatlerde, dansçılar bir kez daha Santa Elena Meryem Ana'nın dinlendiği yere doğru yürüyüşe başlayana kadar eklenecek. Bu noktada, gelenek, Guacamayas'ın, hikayeye göre zaten ölmüş olan avcının kızının intikamıyla eti dağıtması gerektiğini göstermektedir.
Guacamayas veya Maa'muun dansı, Amerika'nın İspanyol fetihlerinden önceki ilk tiyatro tezahürlerinden biridir. Müziği, tiyatrosu ve ulusun antik törenlerini kayıtların tutulduğu ölçüde birleştiren renkli töreni ile karakterizedir.
Günümüzde, Maa'Muun Kültür Komitesi, korumanın yanı sıra bu eski balenin kitle iletişim araçlarının tanıtımını da takip ediyor. Sözü edilen organizma, bir grup vakıftan oluşur, böylece Verapaz belediyesi, aynı dansı aynı milletin milletvekili olarak korur, böylece geleneğin yıldan yıla sürdürülmemesi için gerekli kültürel değerleri teşvik eder.