Kuzey Deniz Rotası (NSR), Rusya'nın Avrupa kısmı ile Uzak Doğu arasındaki en kısa deniz rotasıdır. Kara Kapılar'dan Provideniya Körfezi'ne kadar NSR'nin uzunluğu yaklaşık 5600 km'dir. Kuzey Deniz Rotası, Kuzey Kutbu'ndaki limanlara ve Sibirya'nın büyük nehirlerine hizmet eder.
2014 yılında, Rusya'nın Arktik bölgesinin güvenliğini kapsamlı bir şekilde sağlamak için tasarlanmış "Kuzey" Ortak Stratejik Komutanlığı oluşturuldu. Bu güvenliğin ana görevleri arasında Kuzey Deniz Yolunun savunulması yer almaktadır. Komuta filo, deniz авиация, kıyı birlikleri ve hava savunması. Ana güç Kuzey Filosudur ve komutanı Kuzey komutasından sorumludur. Fakat filo büyük ve çözülmesi zor sorunlarımız var.
Az sayıda modern gemi var, gerekli sayıda çok küçük inşa ediliyor. Neredeyse uçak gemisi filomuz yok. Uçak gemilerimizden biri neredeyse sürekli onarım altında. Bu nedenle, güçlü bir düşmanla ciddi bir çatışma durumunda filoya güvenmek, bence, özellikle buna değmez.
Rusya Savunma Bakanlığı'nın yakın tarihli bir üniversitesinde Sergei Shoigu, Kuzey Kutbu'nda ve doğu bölgesinde Rusya'nın askeri potansiyelini güçlendirmek ve güncellemek gerektiğini söyledi. Ona göre, yıl sonuna kadar Doğu Askeri Bölgesi 500 birimin üzerinde yeni ve modernize edilmiş ekipman alacak. Bu, 14 oluşumun, özellikle de S-400 kompleksleri için iki uçaksavar füze alayının ve Buk-M1-2 kompleksleri için iki uçaksavar füze taburunun yeniden donatılmasını mümkün kılacaktır.
Kuzey Filosu, zorlu Arktik koşullarında kullanılmak üzere uyarlanmış modern askeri teçhizatla donatılmıştır. Bu yıl 179 silah alacak. Filoya şimdiden Knyaz Vladimir nükleer enerjili balistik füze denizaltısı ve Amiral Kasatonov firkateyni, Akademik Pashin deniz tankeri ve Nikolai Skosyrev hidrografik gemisi eklenmiş durumda. Son yıllarda, Kuzey Filosu, ana grubu Kola Yarımadası'nda konuşlandırılan Tor-M2DT hava savunma sistemini aktif olarak benimsiyor.
Çeşitli modifikasyonlara sahip MiG-31 uçağına sahip hava savunma savaş uçağı birimleri tarafından önemli bir rol oynar. Ama sorunlar var. Örneğin eski Rus Hava Kuvvetleri Komutanı General Viktor Bondarev, daha önce 31 M'ye kadar hıza sahip olan MiG-2,83'in kokpit kanopi camının güvenilirliğiyle ilgili sorunlar nedeniyle 1,5 M'ye kadar hızlanmadığını bir defasında belirtmişti. Bu tür camlar Rusya'da üretilmiyor. Ayrıca MiG-31 yerleşik elektroniğinin temelinin 60'lardan kalma teknolojilere dayandığını ve kendini modernleşmeye borçlu olmadığını, "tamamen modası geçmiş, programlar değiştirilemez" dedi. Metal yorgunluğu etkiler. Kuzey sınırları, Perm ve Kansk'ta MiG-31 ile yalnızca iki IAP tarafından kapsanmaktadır. Bunun yeterli olduğuna inanılıyor, çünkü hesaplamalara göre, dört uçaktan oluşan bir grup, öndeki hava sahasını 1100 km'ye kadar kontrol ediyor. Bu, NSR'nin 5500 km'lik tamamı için!
Bu makinelerin derin modernizasyonu hakkında açıklamalar var. Ancak sistematik bir güncelleme yok.
Ek olarak, Kuzey Filosunun bombardıman ve keşif uçağı filosu modası geçmiş durumda. Bunun bir örneği, 22.01.2019 Ocak 22'daki Tu-3MXNUMX felaketidir. Olenya üssüne inerken uçak parçalara ayrıldı.
Yeni radarlar, örneğin "Sky-M" konuşlandırıldı. Kutup koşullarına uyarlanmış silahlar ve ekipmanlarla donatılmış bir Arktik kuvvet grubu oluşturuldu. 150 kişilik Franz Josef Land takımadalarında, her tür uçağı alabilecek bir hava alanı olan bir askeri üs inşa edildi. Askeri amaçlar da dahil olmak üzere altyapı, tüm kutup kıyıları boyunca inşa ediliyor. Egzersizler devam ediyor.
Görünüşe göre NSR ve tüm Kuzey Kutbu güvenli bir şekilde korunuyor. Ancak sorun, yeni bir düzenin modern savaşının gereklerine uymaları bakımından Rus silahlarında. Rus ordusu, yardımıyla ülkenin güvenli bir şekilde korunmasını sağlayabilecek mi?
Günümüzde çatışmalar geleneksel silahlardan daha fazlasıyla yürütülüyor. Ve biz burada her zaman zirvede değiliz. Ülkenin ve Silahlı Kuvvetlerin liderliği için düşünülmesi gereken bir şey var.
Bu nedenle, NSR'nin güvenilir bir şekilde korunması konusunda o kadar kategorik olmazdım. Bir şey güven vericidir: Birisinin onu kontrol etmek için "burada ve şimdi" bir savaş başlatması pek olası değildir. Sorun, kullanımının alaka düzeyi ve ekonomik fizibilitesidir. Açıkçası şu ana kadar, malların Avrupa'dan Asya'ya, Kuzey Denizi Rotasına daha kısa da olsa teslimi için geleneksel rotaları değiştirmeye hazır çok fazla firma yok.