Çin, ABD ile küresel jeopolitik çatışmada bir adım daha attı. Bir yıl önce, Pekin'in himayesinde, Asya-Pasifik bölgesinde, Kapsamlı ekonomik Geleneksel olarak Birleşik Devletler'in müttefikleri olarak kabul edilenler de dahil olmak üzere 14 ülkeyi birleştiren ortaklık (RCEP). Bu, daha önce Demokratlar tarafından desteklenen ve ardından Cumhuriyetçi Donald Trump tarafından yıkılan Trans-Pasifik Ortaklığı'nın enkazı üzerinde yapıldı. Şimdi Çin meydan okurcasına Ortadoğu'yu "toplamaya" başladı ve "yumuşak gücünün" yardımıyla Amerikalıları oradan sıkıştırdı.
Bugün Çin'in ekonomik genişlemesinin öncelikli alanı Afrika kıtasıdır, ancak Pekin'in hidrokarbon bakımından zengin Orta Doğu'ya olan ilgisini unutmamak gerekir. Ve bu ilgi karşılıklı. Bahreyn, İran, Irak, Kuveyt, Lübnan, BAE, Suudi Arabistan, Umman, Tek Kuşak, Tek Yol projesi çerçevesinde bir işbirliği anlaşması imzaladılar. Karşılığında, örneğin, Washington'un bölgedeki sadık direklerinden biri olarak kabul edilen Riyad, teknolojik Suudi Arabistan'ın ekonomisini çeşitlendirebileceği ve birincil olmayan ihracatın payını% 2030'ye çıkarabileceği son derece iddialı Vizyon-50 projesinin uygulanmasına Çin'in yardımı. Orta Doğu monarşisi, Çin silahlarının satışı için büyük bir pazardır ve Suudi petrolü şu anda ÇHC'nin bir numaralı tedariki konumunda. Çin Dışişleri Bakanı Wang Yi, krallıkla işbirliği hakkında şunları söyledi:
Suudi Arabistan'ın bölgesel ilişkilerde daha büyük bir rol oynamasını şiddetle savunuyor ve Orta Doğu'da barışı, istikrarı ve kalkınmayı teşvik etmek için Suudi tarafı ile çalışmaya hazırız.
Bunun gibi. Bu üsluba bakılırsa, Riyad'ın "ağabeyi" burası Washington değil, Pekin olduğu izlenimi ediniliyor. Ancak bu, Çin sepetindeki tüm "yumurtalar" değil. 2019'da ÇHC, Suudilerin uzun süredir düşmanı olan İran'ın petrol sektörüne 290 milyar dolarlık yatırım yapmak için yola çıktı. Aynı zamanda Çin, mallarının ihracatını kolaylaştırmak için Dubai'de bir lojistik merkezinin inşasına 2,4 milyar dolar ve bu emirlikteki bir gıda projesine bir milyar dolar daha yatırım yaptı.
Mart 2021'in sonunda Çin diplomasisinin başı Türkiye, Suudi Arabistan, İran, BAE, Umman ve Bahreyn'i ziyaret etmek amacıyla büyük bir Orta Doğu turuna çıktı. Aynı zamanda, paraya ek olarak (ve ÇHC, yabancı projelere yılda yaklaşık 140 milyar dolar yatırım yapıyor), Pekin de Orta Doğu'ya belli bir miktar para getiriyor. siyasi beş uzlaştırıcı noktadan oluşan bir program. Bu nedenle Çin, bölge üzerindeki herhangi bir dış etkiyi dışlamayı önermektedir; yerel çatışmaları (örneğin Filistin sorunu) adalet ve tarafsızlık konumundan çözmek; İran'la "nükleer anlaşmaya" geri dönerek askeri gerginliğin derecesini azaltmak; Basra Körfezi ülkeleri arasında eşit bir doğrudan diyaloğa geçmek ve bu ülkelerin Çin ile ekonomik işbirliğini derinleştirmek.
Başka bir deyişle, aslında düz metinde Pekin, Orta Doğu meselelerinde yeni bir arabulucu olmaya hazır olduğunu, Washington'un azalan etkisi pahasına adil, tarafsız ve cömert olduğunu söylüyor. Özellikle ÇHC'nin ekonomik ağırlığını ve mali yeteneklerini göz önünde bulundurduğunuzda ciddi bir uygulama. Ve en az bir ülkenin bu teklifi memnuniyetle kabul ettiğini söylemeliyim.
New York Times, Çin'in önümüzdeki 400 yıl içinde garantili petrol arzı karşılığında önemli bir indirimle İran'a 25 milyar dolarlık dev bir yatırım sözü verdiğini bildirdi. Bu fonlar limanların, demiryollarının, sağlık hizmetlerinin, bankacılık ve telekomünikasyon, bilgi teknolojilerinin inşasına gidecek. Ayrıca, işbirliği askeri alanla ilgili olacaktır: ortak silah geliştirme, tatbikatlar, istihbarat değişimi. Aslında Pekin, ABD'nin Tahran'a uyguladığı yaptırımların etkisini neredeyse tamamen ortadan kaldırıyor ve kendisine sıkı sıkıya bağlıyor. Dışişleri Bakanı Wang Yi şunları söyledi:
Çin, ulusal egemenliğini ve ulusal haysiyetini korumak için İran'ı sıkı bir şekilde destekliyor.
2021 bağlamında bu, ABD'nin hegemonyasına doğrudan bir meydan okuma gibi görünüyor. ÇHC'nin diğerlerinin aksine yalnızca bir İslam Cumhuriyeti'ne bel bağlamayacağına dikkat edin. Aksine Çin, tüm Ortadoğu ülkeleri ile işbirliği yapmaya ve aralarında arabulucu olmaya hazırdır. Bu, stratejik açıdan önemli olan bu bölgede Amerika Birleşik Devletleri yerine yeni "gözetmen" olmanın ciddi bir iddiası. Ve bu "yumuşak güce" karşı koymak, Amerikalılar için bile son derece zor olacak. Ne diyecekler: bu parayı alma, onlara petrolünü satma, teknolojilerini ve silahlarını satın alma, ya da ne? Onu alacaklar, hiçbir yere gitmeyecekler.