Geçimini daha çok hayvancılık ile sağlayan Türkler; salgın hastalıklar ve kuraklık gibi nedenler ile göç etmek zorunda kalmışlardır. Nüfus artışı ve bu artışa karşın otlakların yetersizliği Türkleri iklim ve coğrafya açısından daha uygun bölgelere yönlendirmiştir. Özellikle M.S. IV. yüzyılda gerçekleşen Hun göçleri kuraklık nedeniyle gerçekleşmiştir.
1- İklim ve toprak koşulları bakımından artık Orta Asya’nın tarım ve hayvancılığa elverişli olmaması
2- Nüfusun hızla artması sonucunda mevcut geçim kaynaklarının yetersiz kalması
3- Türk boyları arasında ortaya çıkan siyasi anlaşmazlıklar ve bunun meydana getirdiği savaşlar
4- Hayvanlar arasında salgın hastalıkların ortaya çıkması
5- Yeni topraklar elde etme arzusu
6- Şiddetli kışlar ve aşırı sıcakların artması ve iklim koşullarının değişmesi
7- Otlakların yetersiz hale gelmesi
8- Komşu devletlerin baskısı (özellikle Çin),
9- Çekirge afetleri.
Türklerin batıya doğru yayılmalarında Orta Asya’nın coğrafyası âdeta yön ve yol gösterici bir rol oynamıştır: Türk anayurdundan batıya doğru yayılan Türkler, Altay ve Tanrı dağlarının birbirine en çok yaklaştığı yerde batıya açılan bir düzlükle karşılaşmışlardır.
Coğrafyacıların Cungarya, Türklerin ise Yarış Ovası adını verdikleri bu düzlük, tabiatın kavimlere açtığı âdeta bir kapı durumundadır. Bundan sonra Cungarya’nın hemen batısında ortaya çıkan Tarbagatay dağlık arazi ise, Türklerin önünde önemli bir engel teşkil etmemiştir.
Tarbagatay’ı kolayca aşan Türkler, Kırgız bozkırı veya Turan ovası adı verilen bugünkü Kazak bozkırlarını tamamen kaplamışlardır. Bu duruma göre, Cungarya ile Hazar denizi arasındaki bozkır saha Türklerin ikinci anayurdu olmuştur.