Dr. Kevin Barrett
Press TV
Bugün, yanıltıcı 11 Eylül olaylarının 11. yıldönümünde, hiç olmadığı kadar fazla insan gerçeği biliyor – ya da en azından şüphe ediyor. Araştırmalar, dünya nüfusunun çoğunluğunun, senaryosu Philip Zelikow ve suç ortakları tarafından yazılan resmi mitten şüphe ettiğini gösteriyor. Kamusal söyleme hâkim görüntüsü veren resmi versiyonun zımni kabulü ise, ayrıntıların yeterince iyi bilinmemesinden kaynaklanıyor.
Mısır’dan Muhammed Mursi, Malezya’dan Mahathir Muhammed, Küba’dan Fidel Castro, İtalya’dan Francisco Cossiga, Libya’dan Muammer Kaddafi, İran’dan Mahmud Ahmedinejad ve Venezuela’dan Hugo Chavez dâhil olmak üzere, halen devlet başkanı olan veya geçmişte devlet başkanı olmuş pek çok kişi, resmi hikâyeden şüphe ettiğini kamuoyu önünde ifade etti. Bilimsel araştırmalar, dünya Müslümanlarının dörtte üçünden fazlasının ve Amerikan Müslümanlarının üçte ikisinin, Almanların %89’unun ve Amerikalıların %36 ila %84’ünün, 11 Eylül’ün içeriden geldiğini bildiğini ya da böyle olmasından şüphe ettiğini gösteriyor.
Burada, New York City’de, 11 Eylül gerçeği geçmişe nazaran daha fazla kabul görüyor ve daha az husumetle karşılaşıyor. Beş yıl önce beyaz New Yorklular 11 Eylül gerçeğini ifade edenlere sık sık tepki gösterirlerdi. Bugün ise genelde “Evet bundan bahsedildiğini duydum”, ya da “Biliyorum, Loose Change’i izlemiştim”, hatta “Binaların yıkılma şeklinde bir bit yeniği olduğunu her zaman düşünmüştüm” diye cevap veriyorlar. (Benim kaldığım ve ağırlıklı olarak siyahların yaşadığı Brooklyn Mahallesinde, dükkân sahipleri ve sokaklardaki insanlar, bunun içeriden gelen bir iş olduğunu en başından beri bildiklerini söylüyorlar.)
11 Eylül gerçekliğinin istikrarlı ilerleyişine rağmen, buna denk düşecek şekilde 11 Eylül adaletine doğru herhangi bir ilerleme yok. 11 Eylül’ün gerçek faillerine karşı açılan her büyük dava, özellikle de Ellen Mariani, Stanley Hilton ve April Gallop’un açtığı davalar, yasal hilebazlıklar, “ulusal güvenlik” mazereti veya tam manasıyla hukuki sahtekârlıklarla hedefinden saptırıldı. 11 Eylül faillerini savaş suçuyla yargılamak için bir uluslararası mahkeme kurulması yolunda girişimlerde, özellikle Kuala Lumpur ve Vancouver’da biraz ilerleme sağlandı, fakat Interpol tarafından tutuklama kararı çıkarılmasının çok uzağındayız.
Ve diğer yandan hakikat, ilerlemeye devam ediyor.
Richard Gage AIA (11 Eylül Gerçeğinin Peşindeki Mimar ve Mühendisler Derneğinin kurucusu) ve Barbara Honegger’in (kıdemli askeri görevinden kısa süre önce emekli olmuş, Monterrey, California’daki denizcilik lisansüstü okulunda çalışan bir gazeteci) New York’ta gerçekleşen istişare buluşması, bu yıl 11 Eylül gerçeğini arama yolundaki etkinlikler arasında önemli bir dönüm noktası olarak kabul edilebilir.
Bugüne kadar Richard Gage ve 11 Eylül Gerçeğinin Peşindeki Mimarlar ve Mühendisler, New York’taki üç gökdelenin kontrollü yıkımına gösterdikleri yoğun ilgi nedeniyle 11 Eylül’de Pentagon’a yapılan saldırıya ilgisiz kalmışlardı. Diğer yandan Honegger ve Pentagon’u inceleyen diğer araştırmacılar, Pentagon’un kaçırılmış bir 757 uçağı tarafından vurulduğu iddiasını çürütmüşlerdi. Honegger, bu binanın bombalandığını ortaya koymaktadır. Cerrahi bir hassasiyetle yerleştirilmiş ve zamanlanmış olan patlayıcılar Ordu Mali Denetim alanında patladı ve Rumsfeld’in 10 Eylül 2001 günü, Pentagon bütçesinden gizemli bir şekilde yok olduğunu söylediği 2,3 trilyon doların izini sürmeye çalışan muhasebecilerin ölümüne neden oldu. Denizcilik Operasyonları Komuta Merkezi ve onun çok gizli Denizcilik Operasyonları-İstihbarat Şefi – CIA tabanlı, uyuşturucu ticareti yapan Bush suç ailesinin uzun süre baş belası olmuş biriydi – de hedef alınmıştı.
Pentagon’un bir yolcu uçağı tarafından vurulmadığı, patlayıcılarla bombalandığı gerçeği, Pentagon Bina Performansı Raporu’na, hasar fotoğraflarına ve tanıklık ifadelerine bakan herkes için açıktır. Bir 757’nin bu hasarı vermesi için, 155 feet uzunluğunda, 125 feet genişliğinde, 30 feet yüksekliğinde bir uçağın, ilk katta çapı on feet olan küçük bir delikten, etrafındaki pencerelerin camlarını kırmadan, çimlerde bir çizik bırakmadan duvarlarda dev titanyum jet motorlarına ait herhangi bir iz bırakmadan girmiş olması gerekir. Arkasından, dışarıda bulunan E ve D halkalarında büyük bir yıkım yaratırken, bir şekilde içeriye doğru sürüklenip C halkalarında on feet çapında tam bir daire şeklinde delik açması gerekir. Arkasından C ve B halkaları arasındaki boş avlu boyunca ilerleyip, büyülü bir şekilde B halkasına doğru yayılıp bu esnada duvarda hiçbir hasar yaratmaması ve B ve A halkaları arasında geniş bir alanı havaya uçurması şarttır. Ayrıca, varsayılan uçağın hasar yarattığı yolun 100 feet yukarısında bulunan ve ondan tamamen ayrı olan E ve D halkalarının önemli bir kısmını da havaya uçurması lazım. Böyle bir büyülü 11 Eylül uçağıyla karşılaştırıldığı zaman, J.F. Kennedy’yi öldüren büyülü kurşun bile görece daha inandırıcıdır.
O halde neden 11 Eylül Gerçeğinin Peşindeki Mimarlar ve Mühendisler, Dünya Ticaret Merkezi’nde olanlar hakkındaki resmi hikâyeyi yıktıkları gibi Pentagon saldırısının hükümet tarafından anlatılan versiyonunu da yıkmasınlar? Haziran ayında bu soruyu Richard Gage’e sorduğum zaman bana, bu konuda emin olacak kadara bilgiye sahip olmadığını, fakat Pentagon’da ne olup ne olmadığı konusunda Mimarlar ve Mühendisler’in tutum almasını zorlaştıran çok fazla karışıklık ve ihtilaf olduğu şeklinde izlenimi olduğunu söyledi. Ona cevaben, ne kadar karışıklık ve ihtilaf olursa olsun, halka dezenformasyon yayılıyor olduğunu ve Enver Mesud ve CIT’nin çalışmasıyla birlikte Honegger’in araştırmasını da incelemesi ve Mimar ve Mühendisler derneğine, Pentagon’da olanlar hakkındaki hükümet hikayesini yıkması için yardımcı olması gerektiğini söyledim.
Belki Richard tavsiyeme uymuştur. Geçen Pazar günü yapılan 11 Eylül sempozyumunda Barbara Honegger’in sunumunu çok dikkatli şekilde dinledi ve hem insanların önünde, hem de ikili görüşmelerinde kendisine övgülerini sundu. Öyle görünüyor ki Richard Pentagon hakkında, 11 Eylül Gerçeğinin Peşindeki Mimar ve Mühendisler’in kayda değer deneyimlerini, bu kritik önemdeki olaya yönlendirecek kadar bilgi edinmiş.
Bu yıl New York’ta gerçekleşen bir diğer önemli olay, İç Güvenlik muhbiri Julia Davis, ünlü Hollywood dublörü eşi BJ Davis, ve yapımcı Asif Akbar’ın 11 Eylül gerçeği topluluğuyla tanışması oldu. Bu üç kişi hep birlikte, en yüksek önceliği meydana getirdi: İçerideki Terör, Julia’nın muhbir olarak akıllara durgunluk veren deneyimleri hakkında müthiş bir belgesel. (Müslüman yönetmen Asif Akbar’ın beyaz gayrimüslim Amerikalıların anayasal haklarını kontrolden çıkmış bir İç Güvenlik Gestapo’sundan korumak için attığı adımları görmenin ironisi hoşuma gidiyor!) Asif Akbar aynı zamanda hazırlıkları devam eden, 11 Eylül gerçekliğiyle ilgili bir Hollywood filminin de yönetmeni.
Birkaç önemli kırılma daha: 11 Eylül gerçeği hareketinden New York’lu bir genç, ortodoks Yahudi aktivist ortaya çıkarak, bir sonraki aşamada bir Müslüman-Yahudi-Hristiyan ittifakı oluşturmanın yararlarını ifade etti. Bugüne kadar tanıdığım en güzel konuşan ve en donanımlı genç aktivistlerden biri olan Yehudi Littman, pek yakın bir gelecekte MUJCA için büyük bir değer – ve benim radyo programım için müthiş bir konuk - olmalı.
New York’lu harika radyo konuklarından bahsederken, NY 11 Eylül aktivisti Les Jameson ve INN Dünya Raporu’ndan Lenny Charles, 11 Eylül sempozyumunu ve film festivalini organize ederek müthiş bir iş yaptılar; “Biz Değişimiz” grubu, zamanımızın en büyük bilgilendirme ve eylem gruplarından biri olmaya devam ediyor ve Tom Breidenbach nazik bir şekilde bize evini açarak birinci sınıf bir röportaj verdi.
medyaşafak