Bir Londralı olan Craig’in Ukrayna’da cephede savaşırken her şeyden çok özlediği tek şey tuzlu ve sirkeli cipslerdir.
2022’nin başında, 31 yaşındaki yarı emekli bir ağ kablolama mühendisiydi.
Ardından, 24 Şubat’ta Rusya Ukrayna’yı işgal etti. Stockwell sakini o kadar öfkeliydi ki üç gün uyuyamadı. Sonunda, savaş tecrübesi olmamasına rağmen, savaşın parçaladığı ülkeye gitti ve yabancı lejyona kaydoldu. Dört ay sonra, savaşın şiddetli olduğu birçok ön cepheden birinde hala bir piyade olarak savaşıyor.
Siperlerdeki en kötü anlarda, acımasız Rus ateşi altında, yiyecek ve erzak kıt olduğunda, ev konforunun askerleri geçtiğini söylüyor.
Açıklanmayan bir cephe konumundan izinliyken, Ukrayna’nın ikinci en büyük şehri Kharkiv’den “Bu bir topçu savaşı, bu yüzden deliklerde çok zaman harcıyoruz ve küçük şeyler büyük bir fark yaratıyor” diye açıklıyor. Çok fazla bir mola değil: Kharkiv, Rusya sınırından sadece birkaç kilometre uzaklıkta ve sürekli bombardıman ve füze ateşi altında.
Saldırı tüfeğini tutarak, “Sivillerin bize gönderdikleri bakım paketleri, başarılı olduklarında harika” diye devam ediyor: dergi, bir kutu İngiliz konserve sosislisinin etiketiyle süslenmiş.
“Bir keresinde 2.000 çorabımız geldi, bir anda tüm çoraplarımız tükendi. Şimdiye kadarki en iyi şeydi. Çorap, inanabiliyor musun?”
Ancak çoraplardan bile daha iyi atıştırmalıklar.
“Benim için tuzlu ve sirkeli cipsler, onları gerçekten istiyorum, onlar dünyanın en iyi cipsleri. Tanıdığım herkesten onları bana göndermelerini istedim. Onları gümrükten geçirmek sonsuza kadar sürer. Küçük şeyler gününüzü gerçekten değiştirebilir.”
Craig Ukrayna Medya Merkezi tarafından düzenlenen bir basın toplantısının kenarlarında konuşuyorduülkedeki yerel ve merkezi hükümet tarafından desteklenen bir grup.
Ukrayna ordusunun saflarında yer alan yabancı savaşçılar yeni bir kavram değil, çoğu çatışma ülkenin doğusunda patlak verdiğinden bu yana geçen sekiz yılda imza attı. Ancak bu Şubat ayında, Putin’in Ukrayna’yı işgalinin ilk günlerinde, Ukrayna cumhurbaşkanı Volodymyr Zelensky resmi bir yabancı lejyon kurulduğunu duyurdu ve dünyanın dört bir yanından vatandaşları katılmaya çağırdı.
Savunma bakanlığı ve yabancı lejyon yetkilileri bilgi vermeyi reddetti Bağımsız şimdi saflarında kaç kişi var.
Ancak Zelenksy’nin çağrısına kulak veren, bazıları Avustralya kadar uzak ülkelerden gelen 20.000 kadar yabancı olduğu düşünülüyor. Yabancı lejyon sözcüsü söyledi Bağımsız işe alım süreklidir.
İngilizlerin sayısı da yakından korunan bir sır. İngiliz hükümeti, askeri eğitimi olmayan kişilere Ukrayna’dan uzak durmalarını söyledi, ancak dışişleri bakanı Liz Truss başlangıçta uluslararası güçlerin yanında savaşmak isteyen kişileri desteklediğini söyledi.
Craig, şirketinde Polonyalılar, Amerikalılar, Avustralyalılar, Brezilyalılar ve hatta Tayvan’dan bir adamla birlikte beş İngiliz olduğunu söyledi.
“Avrupa’da insanların bize katılmasını bekliyorsunuz ama çok uzak ülkelerden gelenler beni gerçekten şaşırtıyor” diye ekliyor.
Ancak başlangıçta, özellikle İngiltere’den gelenler arasında yüksek bir okul terk oranı olduğunu açıklıyor.
“Birçoğu gençti ve çıldırdı. Her gün korkutucu. Konumumuz oldukça kıllı olabilir.”
33 yaşındaki Ryan, Craig’in şirketinin Amerikalı bir üyesiydi. Bağımsız Harkov’da, bunun bir Avrupa savaşı olmasına rağmen, Amerikalıların en büyük hiziplerden birini oluşturduğunu düşündüğünü söylüyor.
Gürcistan’dan gelen eski dağcı rehberi, “Bence ABD’den birçok gazi için, son 20 yılda birkaç savaşta amaçsızca savaştıkları hissi olabilir” diye devam ediyor.
“Belki de, istendikleri ve ihtiyaç duydukları yerde sonunda adil bir savaşta savaşmak için sahip oldukları becerileri kullanmaları için bir kurtuluş turunun parçasıdır.”
Craig için yabancı lejyona katılmak şaka değildi ve başlangıçta ateşli bir vaftiz oldu.
Ülkedeki ilk iki haftasında, eğitim için Polonya sınırına yakın Yaroviv üssünde görev yaptı. Oradayken devasa bir füze saldırısına uğradı: Craig ilk kez çatışma yaşadı.
“Rusya bizi 36 seyir füzesi ile vurdu; neyse ki Ukraynalılar çoğunu vurdu. Sekiz tanesi geçti ve oldukça korkutucuydu. O zaman ‘ben ne yaptım?’ diye düşündüm.”
Ama o onu tuttu ve eğitimden sonra cepheye gönderildi. Craig’in yaptığı gibi, yabancı lejyonerler de orduyla bir yıllık sözleşmeler imzalıyor, ancak Ukraynalıların aksine istedikleri zaman ayrılabiliyorlar, diye açıklıyor. Craig, ordunun, çatışma bölgesinden yeterince sıkılanları oldukça hızlı bir şekilde uzaklaştırmaya yardımcı olduğunu söylüyor.
O zamandan beri bazı yakın görüşmeler yaptı. Gerçi onun için en zor anlardan biri ölü bir askeri hastaneye götürmekti.
“Pasaportunu aramak zorunda kaldık. açtıklarında [body] çanta oldukça korkunç olan oldukça büyük bir karmaşaydı. Böyle bir şey onu biraz eve getiriyor,” diye ekliyor sessizce.
Craig’in şirketinde savaştan önce hastaneler tasarlayan başka bir Amerikalı olan 38 yaşındaki Aaron, kendisi için en kötü günün, bombardıman altında kalan diğer lejyonerleri kurtarmaya çalışırken pusuya düşürüldükleri zaman olduğunu söylüyor. Aaron ayrıca, karısının ve 18 yaşındaki kızının yaşadığı evde rekabetçi bir şekilde ateş etmesine rağmen, kaydolmadan önce hiçbir dövüş deneyimine sahip değildi.
“Üzerimize havan topları yağdırdılar. Dönmek zorunda kaldık. O geceyi arkadaşlarımın hayatta olup olmadığını veya onları ölüme mi terk ettiğimizi bilmeden geçirdim” diye ekliyor ve sonunda herkesin – onun birliği ve kapana kısılmış olanın – kurtulduğunu açıklıyor.
“Onları gördüğümde ağladığımı itiraf etmekten utanmıyorum.”
ABD tarafından bağışlanan M777 obüslerinden ateş desteği aldıkları için şanslı olduklarını ve Washington’un askeri yardım teslimatlarına devam etmesini umduğunu söyledi.
“Onsuz sağ çıkabileceğimizden emin değilim. Topçu sistemleri, uzun menzilli roketler gibi şeyler, bu, daha fazla kişinin eve, ailemize canlı olarak dönebileceği anlamına geliyor” diye ekliyor.
Sadece Rus ateşi tehlikesiyle değil, yakalanma olasılığıyla da karşı karşıyalar. Rusya, yabancı askerlerin resmi olarak Ukrayna ordusunun bir parçası olmasına rağmen, Cenevre sözleşmeleri kapsamında korunan savaş esiri olarak muamele görmeyeceklerini açıkça belirtti.
Bunun yerine, Mariupol’da yakalanan Ukrayna güçlerinin bir parçası olan iki İngiliz vatandaşı da dahil olmak üzere en az üç yabancı asker, Rus destekli ayrılıkçılar tarafından paralı asker olarak ölüme mahkum edildi.
Craig, bunun hakkında fazla düşünmemeye çalıştığını söylüyor.
“Belki iki ya da üç kez aklımdan geçti, ama şimdi beni rahatsız etmiyor. İstediklerini yapabilirler,” diyor gergin bir kahkahayla.
Craig ve Amerikalı meslektaşları, savaşın sonuna kadar bunu sürdürmeye kararlılar.
Her ne kadar savaş iddiaları tarafından doğrulanamasa da BağımsızCraig, savaş durduktan sonra tam zamanlı olarak Ukrayna’ya taşınabileceğini bile düşünüyor. Muhtemelen hayatının en dik öğrenme eğrisi oldu, diye ekliyor. Bar “hanımı özlüyor”, pişman değil.
“Taburumuzda dünyanın her yerinden herkes var ama hiçbir zaman sorun yok. İşte dünya bu şekilde bir arada olmalı: Ukrayna için bir arada durdu. Başka hiçbir şeyin önemi yok,” diye ekliyor, kısa bir sigara molası vererek.
“Birleşik Krallık’a ana mesajım Ukrayna’yı desteklemeye devam etmek, büyük şeyler ve küçük şeyler büyük resmi değiştirebilir.
“Tank gönderemiyorsanız, biraz cips gönderin. Bir askeri neşelendirecek bir şey.”