Mehmet Emin Efendi Hazretleri
(d.1854 / ö.1914)
Doğu Anadolu'da yetişen velilerin büyüklerindendir. Babası Seyyid Abdülaziz Hazretleri'dir. 1270 (1854) yılında Doğubeyazıd'da doğdu. H. 1332 (m.1914) yılında yine orada vefat etti. Kabri, Doğubeyazıd'da aile kabristanındadır. Geceleri parmaklarından sızan ışıklarla yazılarını yazdığı rivayet edilir. Zarif ve nazik yapılı bir zattı. Soğuktan ve sıcaktan çok müteessir olurdu. Çoğu zaman evinde oturur, ilimle meşgul olurdu. Neden dışarı fazla çıkmadığı sorulunca: "Herkes fasulyeden, patatesten bahsediyor. Allahü Teala'dan bahseden kalmadı." buyururdu. Geceleri de pek uyumazdı. Oğlu Abdülhakim Efendi: "Ben babamı hiç yatakta görmedim" demiştir. Seyyid Abdülhakim Arvasi Hazretleri, Doğubeyazıd'da, akraba ziyareti ve irşad faaliyeti için her gidişinde Seyyid Mehmet Emin Efendi Hazretleri'nin evinde misafir olurdu. Karşılıklı çok tatlı sohbetler ederlerdi. Bir defa gidişinde Mehmet Emin Efendi'nin bir oğlu dünyaya geldi. Ona muhabbetlerinin çokluğundan bu bebeği kucağına alıp, adını kendi adı gibi Abdülhakim koyup, hayır dua etmiştir. Mehmet Emin Efendi'nin kitapları, Rus işgali sırasında yakılıp tahrip edilmiştir. Malları ve evi de Ermeniler tarafından talan ve yağmaya uğratılmıştır.
Yüce Allah sırrını mukaddes ve mübarek kılsın.