Birkaç hafta önce, Prens William biraz yoksulluk turizmi yaptı. Adamları bir gösteri düzenledi – William, The Big Issue’yu sokakta satan bir satıcı gibi giyindi. Büyük Sorun, barınmayan insanlar tarafından iş olarak satılan bir yayındır. William onlardan birinin cosplayini yaptı ve KP onu fark etmek ve çeşitli gazetelere William’ın ne kadar hevesli ve normal göründüğü hakkında şekerli alıntılar yapmak için bazı “turistler” ve “sıradan insanlar” örgütledi. William dublörlüğünü tüm değeri için sağmak istediği için, The Big Issue’nun son sayısının kapağında görünüyor.
bir makale var İnsanlar onu tanımaya başlayana kadar, William’ın yaklaşık on dakika boyunca sokakta nasıl göze çarptığı hakkında – falan, her neyse. Ama William ayrıca neden bu numarayı yapmak istediğiyle ilgili birinci şahıs bir makale “yazdı”:
Kendi benzersiz tarzıyla gözden kaçan, yanlış anlaşılan bir soruna ışık tutmaya kararlı olan annemle bir evsizler barınağını ilk ziyaret ettiğimde 11 yaşındaydım. Büyük Sorun, insanlara halka bir dergi satarak meşru bir gelir elde etme fırsatı sunarak ve ülkenin başkentinin sokaklarında giderek artan sayıda insanın gördüğü sorunlara çözüm sağlayarak sadece iki yıl önce başlatılmıştı.
O zamandan bu yana geçen 30 küsur yılda, bu alandaki sayısız projenin güçlenerek büyüdüğünü gördüm, bunlara Patron olma onuruna sahip olduğum hayır kurumları da dahil. Ülkede yukarı ve aşağı yeni girişimler başlatıldı – bazıları işe yaradı, bazıları yaramadı. Ancak Büyük Sorun, belki de şimdi bu organizasyonların en çabuk tanınanı, inkar edilemez bir etkiye sahip oldu. Sosyal iş modeli, 144 milyon sterlinin üzerinde kazanan 105.000 satıcıya geçimini sağlamak için bir araç sağladı.
Geriye bakmak, ne kadar ilerlediğimizi görmemize yardımcı olur, ancak sorunlar şimdiki zamanda çözülür. Ve tüm ilerlemeye rağmen, evsizlik hala birçokları tarafından üzerinde çok az güce sahip olduğumuz yerleşik bir fenomen olarak görülüyor. Ve insanlar daha yüksek fiyatların etkilerini hissettikçe ve geçimlerini sağlamakta zorlandıkça, işlerin yakında daha da kötüleşebileceğine dair endişe verici işaretler var. Bunların hepsini bir anda düzeltemesek de, evsizliğin hayatın geri alınamaz bir gerçeği olduğuna inanmayı reddediyorum. Bu, çözülebilecek bir sorundur, ancak sürekli bir odaklanma ve kapsamlı bir destek ağı gerektirir.
Diğer tarafı deneyimlemek ve Büyük Sorun satıcısı olmanın nasıl bir şey olduğunu görmek istedim. Zamanım gerçekten göz açıcıydı. Haziran ayında sıcak ve güneşli bir günde Dave’e katıldığım için şanslıydım. İnsanlar tanıdık bir yüz tanıdılar ve bana günün saatini vermekten mutlu oldular. Ancak, kasvetli kış ayları da dahil olmak üzere yıl boyunca satış yapan ve yoldan geçenler tarafından ikinci kez bakılmayan Büyük Sorun satıcılarının büyük çoğunluğu için durum böyle değil.
Çalışkan, eğlenceli, neşeli bir adam olan Dave, hepimizin aktif olarak teşvik etmesi ve desteklemesi gereken türden bir insandır. Bunun yerine, insanlar genellikle onu görmezden gelir. Ve Büyük Sorun Dave’in kendi geçimini sağlayabileceği ve – kendi sözleriyle – kendine saygısını yeniden kazanabileceği bir mekanizma sağlarken, bizim de üzerimize düşeni yapmamıza bağlıdır. Çünkü ancak biz onu tanır, görür ve desteklersek başarılı olabilir.
“Çalışkan, eğlenceli, neşeli bir adam olan Dave, hepimizin aktif olarak teşvik etmesi ve desteklemesi gereken türden bir insan. Bunun yerine, insanlar genellikle onu görmezden geliyor.” Neden William’ın aslında kendisinden bahsettiğini hissediyorum. Bu, PR’ı “öteki kardeş” olmaktan ve 40. doğum günü sermayesinin tamamını kardeşi hakkında konuşmaktan ibaret olan bir adam. Demek istediğim… insanlar genellikle William’ı da görmezden gelir. O Dave ile aynı! William’ın dördüncü evine yeni kavuştuğu ve sokakta bir saat köylü gibi dikildiği için bonus kredi istemesi dışında.
Kapak, The Big Issue’nin izniyle, ek fotoğraf sosyal medyanın izniyle.
Kaynak : https://www.celebitchy.com/771996/prince_william_covers_the_big_issue_explains_why_he_did_that_vendor_stunt/