Dil ve Konuşma Konusundaki Kaygılarınızı Ebeveynlere Nasıl Aktarırsınız?
Bir çocuğun konuşması ve/veya dil gelişimi hakkında konuşma konusunda endişeli olan büyükanne ve büyükbaba, arkadaşlar veya komşular çocuğun ebeveynlerini üzmek veya endişelendirmekten korktukları için tereddüt edebilirler. Ebeveynlere, çocuklarıyla ilgili herhangi bir endişeyi dile getirmek zor olsa da bu bir çocuğun dil ve konuşma becerilerini mümkün olduğunca erken tanımlamaları ve yardımcı olmaları için en büyük fırsattır.
Aşağıda, potansiyel bir iletişim gecikmesi hakkında ebeveynle konuşmak için yapılması ve yapılmaması gerekenler verilmiştir.
Yapılması Gerekenler
Gelişimsel dönem özelliklerini öğrenin.
Ebeveyn ile görüşmeden önce, yaşa göre dil ve konuşma özelliklerine bakın. Ayrıca dil ve konuşma bozukluklarının erken belirtilerine bakın. Endişelenmek için hiçbir sebep olmayabilir. Özellikle çocuk beklenenleri yapmıyorsa, gelişimsel gereklilikleri ve endişelerinizi paylaşın.
Bütün çocukların aynı olmadığını biliyoruz.
12. ayda, bir çocuk bir kelimeyi söylerken, bir diğeri 10 kelime veya daha fazlasıyla konuşabilir. Bu değişkenlik tipiktir ve her çocuk aynı yaşta aynı iletişim becerilerine sahip değildir. Gelişimsel dönüm noktaları, becerilerde beklenen bir aralığı ifade eder.
Bir çocuk birden fazla dil öğreniyorsa, her iki dilde de kelimeleri saydığınızdan emin olun. Gelişimi, yalnızca bir dil öğrenen çocuklardan farklı olabilir. Ayrıca, birden fazla dil öğrenmenin, konuşma veya dil gecikmelerine neden olmadığını veya daha da kötüleştirmediğini unutmayın.
Sorunu açıklarken duyarlı olun.
“Çocukların konuşması ve dil gelişimi hakkında haberler hakkında bir hikaye gördüm…” demeyi ya da problemi bir soru olarak ifade etmeye çalışın, örneğin, “Tommy’nin konuşması hakkında ne düşünüyorsunuz? Yeni kelimeler kullanıyor mu?”
Ailelerdeki dil ve konuşma bozuklukları öykülerini paylaşın.
Bazı bozuklukların güçlü bir genetik bileşeni vardır (Kekemelik), bu nedenle genetik öykü paylaşılması gereken önemli bilgiler arasındadır.
Ebeveynlere profesyonel yardım istemelerini söyleyin.
Ebeveynleri, endişelerini gidermek için dil ve konuşma terapistine gitmesini önerin. Endişeler boşa değilse terapist konuşma ve dil değerlendirmesi yapacaktır. Terapist endişe duyuyor ancak ebeveynler hala endişeli değilse, ebeveynler içgüdülerine güvenmeli ve ikinci bir görüş almalı veya çocuklarını başka bir dil ve konuşma terapistine götürmelidir. Uzman bir dil ve konuşma terapisti endişelenmenize gerek olmadığını değerlendirmelerden sonra söyleyebilir. Bununla birlikte, bir konuşma ve dil gecikmesi varsa zamanında tedavi edilebilir.
Çocuğun doktoru dil ve konuşma değerlendirmesi için herhangi bir başvuruda bulunmadıysa, yardım için ebeveyne kaynak sağlayın.
Çocuk 3 yaşından küçükse:Ebeveynler devletin ücretsiz bir değerlendirme için erken müdahale programlarına erişebilirler.
Çocuk 3 yaşından büyükse:Ebeveynler bir ilkokulla temasa geçebilir ve çocuğu o okula gitmese bile, çocuğa yardım edebilecek ve çocuğunun değerlendirilmesini sağlayabilecek birisiyle konuşmak isteyebilir. Bu, bazı okulların sağladığı ücretsiz bir hizmettir.
Ailenin değerlerine ve normlarına duyarlı olun.
Bireyler, gelişimsel gecikmeler hakkındaki endişelerini, geçmişlerine, aile değerlerine ve normlarına göre farklı şekillerde ele alırlar. Çocukların nasıl yetiştirildiği konusunda farklı yaklaşımlar olabilir. Aileniz dışındaki insanlarla konuşmayı düşündüğünüz bu farklılıklara karşı dikkatli ve saygılı olun.
Yapılmaması Gerekenler
Kardeşleri birbirleriyle kıyaslamayın.
Büyük olan çocuk normal gelişme göstermiş olabilir, bu da ikinci çocuğun tipik bir şekilde gelişiminde endişe ile sonuçlanır. Yine de beklenen gelişimsel dil aşamalarına daha geniş bir şekilde bakın.
Suçlama YAPMAYIN.
Ebeveynler konuşma ve dil bozukluklarına neden olmazlar. Bir ebeveyne farklı bir şey yapması gerektiğini söylemek yanlış ve inciticidir.
Kendi Kendinize Teşhis Etmeyin.
Çocuğu teşhis etmeye çalışmayın. Bunun yerine ne gördüğünüzü anlatın. İletişim bozukluklarını tanımlamak için özel olarak eğitilmiş bir dil ve konuşma terapistine tanılama sürecini bırakın. Çocuğun iyi yaptıklarını da paylaşın.
Tedavinin çok pahalı olmasına takılmayın.
Hizmetler, devletin erken müdahale programı veya okul sistemi aracılığıyla ücretsiz olabilir veya kısmen ve tamamen sigorta kapsamında olabilir. Aileler için çeşitli seçenekler vardır.
Çocuk sorunu aşarsa “bekle ve gör” yapmayın.
Bu muhtemelen en önemli noktadır. Konuşma ve dil gecikmeleri tedavi edilebilir. En iyi sonuçlar, çocuk bir profesyonel tarafından erken dönemde görüldüğünde ortaya çıkar. İdeal olarak, çocuklara anaokuluna gitmeden çok önce ve hatta çocukların en hızlı gelişim döneminde oldukları 3 yaşından önce tedavi edilir. Erken hareket etmek akademik ve sosyal başarıyı artırabilir, bu yüzden erken davranın.