

gözlerini birer denize, sonunda refahın hüküm sürdüğü
okyanusa benzetebilmeyi dilerdim-
ama lütfen,
dünyadır bu.
her şeyi çıplaklıkla sunmalısın ki,
her şey çıplaklıkla geri dönsün.
gözlerin birer karadelik, sfenks
hissedebiliyor musun, sfenks-
çünkü ben o deliklerde kayboluşumu hissedebiliyorum
ya işitebiliyor musun, sfenks-
vücudunda yaşattığın onca bedene rağmen
ruhun yol açtığı işkenceyi duyumsayamıyor mu?
sen aciz bir sfenkssin, aciz bir ruhsun
ama ilham vermekte üzerine yok, sfenks
iniltiyi işitebiliyor musun, işit-
işit ki o ruhumun çöküşü değil
zihnimin darmadağın oluşundandır, sfenks.
tüm o kukuletalı Yahudileri boşver,
sokaklarda ellerinde-
üç yüz gramlık ot paketleriyle gezenleri görüyor musun, sfenks
sana bakmaya devam ettikçe
benim de sonum bu olacak.
her kul kendi tanrısını öldürerek tutunur yaşama,
ya şimdi
şimdi ben,
seni nasıl öldüreceğim?
güzelliğini nasıl gömeceğim?
söyle bana, sfenks
yer bulmak istediğim kalbini
yerinden nasıl sökeceğim?


mısır'ın taşkınlıkları ayırdında hayatta kalamayacağı nil nehri'ne düşüşünün şiirleri.