

Bir insan bir insana işkence yapar.
Biri bunu görür kameraya alır.
Biri kameradan filmi çoğaltır.
Biri oturur izler.
İşkenceyi yapan o an işkence yaptığının farkında mdır?
Aynı davranışın kendine, çocuklarına, ailesine yapıldığını kafasından geçirebilir mi?
Yaparkenki barbarlılığı, haklılığına olan inancından mıdır?
Görüntüyü kameraya alan...
O an işkence yapan kadar suçlu mudur?
Bunu zevk için yapması ile belgelemek adına yapması arasında fark var mıdır?
Peki ya izleyen?
İzleyen vahşehete ortak olur mu?
***
Fotoğraf çekerken, çoğu zaman ağlayan birini, mezarlıktaki birini yada hastanede birini nasıl görüntüleyebildiğimi sorarlar.
O an biri ağlıyorsa, doğal tepki durmak ve ona selpak bulmaktır.
Oysaki ben o an fotoğrafını çekiyorumdur.
Kendimce ortada bir nedenim vardır.
Aslında olayın hangi tarafında iseniz herkesin orada bir haklılık nedeni var.
Vatanı için, sevgisi için, inançları için işkence yapan insanlar...
Yani sorsanız, bu barbarlığın mutlaka bir nedeni var.
Ve üstüne üstlük öylesine haklı bir neden ki..
Hertürlü insanlık dışı hareketi meşru gören bir neden.
***
New York'ta Beş Minare'yi izliyorum.
Mahzun Kırmızıgül'ün son filmi.
Mahzun Kırmızı Gül, kendini temize çıkarabilecek mi?
Ahmet Kaya'ya çatal fırlatanlar arasında yer alıp, toplumsal ağırlıklı filmler çekmek nasıl oluyor acaba?
Hitap ettiği kesimden çıkıpta özür dilemedikçe,
Hangi el yakan filmi onu düze çıkaracak acaba?
***
Hayatınız boyunca bir çok hata yapabilirsiniz.
Ancak bu hataların özeleştirisini vermedikçe,
Onların yanında yenilmeyen mezeler olarak yaşamaya devam edersiniz.