We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Burada 400 milyon insan için gıda üretildiği iddiasına rağmen, ülkede sağlıklı ürünlere erişim giderek daha pahalı hale geliyor ve yoksulluk rakamları, yetersiz beslenme ve obezite ile ilgili endişe verici verilerle el ele gidiyor.
Sosisli sandviç ve Coca. Popüler dilin ifadelerinde çok derin köklere sahip olan ve tekrarlanan bu ayrılmaz ikili, Arjantin yemek kültürünün son yıllarda uğradığı yenilginin olası bir sentezidir. Gastronomik alışkanlıklarımız aşırı işlenmiş ürünlere indirgenmiştir, çok besleyici değildir ve yağ, şeker ve tuz ile aşırı yüklenmiştir.
Mideler için bu patlayıcı kombinasyon, sağlıklı gıdaya erişimin giderek daha kısıtlayıcı hale geldiği bir ülkede cepler için de derin bir şoktur. Ekonomik yoksulluğun, gıda yoksulluğu ile ilintisi, yetersiz beslenmenin aşırı kilolu olmakla birlikte var olduğu yenilikle bağlantılıdır. Sağduyu, "her zaman yoksul olduğunu" savunur, ancak çağdaş yoksullar da obezdir.
Büyükannelerin tarifleri fast food reklamlarına nasıl gömüldü? Ucuz olmayan, toplumun büyük bir kısmının hapsolduğu ürünlere dayalı kötü beslenmeyi tersine çevirmek mümkün müdür? Pandemi geçtiğinde mide ve cepleri iyileştirmek için başka olası modeller var mı?
Arjantin masalarında yolculuğa başlamak için bazı sorular.
Küreselleşmiş yetersiz beslenme
Marcos Filardi, artık var olmayan bir ülkeden sergilenen bir parça olarak bu konseptin kesinlikle geçmişte kalması amacıyla Buenos Aires'teki Açlık Müzesi'ni kurdu. Daha önce, toplumumuzun gıda ile ilişkisini anlamak için Arjantin coğrafyasında binlerce kilometre seyahat etti.
Teşhisiniz: "LYemek kültüründe çok eksik olan çok temel bir ulusal yemek modelinin standardizasyonu arayışında farklı mutfaklar ve yerel gastronomiler harap oldu. Ülkeyi gezerken bulacağınız şey, jambonlu ve peynirli sandviçin, hamburgerin, sosisli sandviçin, pizzanın, pizzanın, empanada'nın bolluğu. Ancak empanada çeşitliliğin bir ifadesi olarak değil, yapılması kolay bir şey olarak”.
Filardi, İnsan Hakları alanında uzmanlaşmış bir avukat ve UBA Tıp Fakültesi Beslenme Okulu'nda çalışan Serbest Gıda Egemenliği Başkanı'nın (CaLiSA) üyesidir. Bu geniş ve disiplinler arası düşünce alanından, yerel gıda sorununa küresel ölçekte bakmayı öneriyor: "Arjantin'de pahalı ve kötü bir şekilde yemek yememiz, çıkarları birbiriyle güçlü bir şekilde ilişkili olan büyük kazananların dayattığı tarımsal-endüstriyel modelin sonucudur. Gıda, giderek daha fazla birbiriyle ilişkili ve birbirine bağımlı hale gelen küreselleşmiş kapitalist piyasa ekonomisinde arz ve talep oyunlarına bırakılmış bir metadır.”.
Karmaşık gıda dünya haritasını anlamak için, "Tarım Ticareti Atlası: Tarım ve gıda endüstrisi hakkında veriler ve gerçekler" (2018) 'de toplanan verilere bakmaya değer:
* 5 şirket, tahılların ve yağlı tohumların ticarileştirilmesini tekelleştiriyor: Archer Daniels Midland (ADM), Bunge, Cargill, Louis Dreyfus Company ve Cofco;
* 4 şirket, tohumlar, pestisitler, transgenik olaylar ve genetik düzenleme için piyasayı tekelleştiriyor: Bayer-Monsanto, ChemChina-Syngenta, DuPont-Dow ve BASF;
* Gıda endüstrisindeki 10 şirket, hammaddeleri ultra işlenmiş yenilebilir nesnelere dönüştürüyor: Nestlé, JBS, Tyson Foods, Mars, Kraft Heinze, Mondelez, Danone, Unilever, General Mills ve Smithfield;
* Carrefour, Cencosud (Vea, Jumbo ve Disco) ve Coto gibi diğer sektörlerin yanı sıra 5 süpermarket ve hipermarket zinciri Arjantin'de gıda pazarlamasına odaklanmaktadır.
Bu konsantrasyon seviyesine nasıl ulaştık? Birkaç faktör rol oynar. Anne ve gazeteci olarak ikili rolünden dolayı insan beslenmesini araştırmakla ilgilenen Soledad Barruti, "Malcomidos" un girişinde (Planeta, 2013) şöyle diyor:“Modern toplum - başka şeylerle meşgul, hiçbir şeye vakti olmayan, imkansız olana kadar taştığı ve kentleştiği için - ağzından çıkanların üretimini büyük gıda endüstrisine devretmiş olduğundan hiçbir şey eskisi gibi değildi. Temel olarak, pazarın dayattığı mantık sadece bir tanesidir: mümkün olan en kısa sürede en fazla parayı kazanın. Besleyici olmamak, ilgilenmemek, hatta sağlıklı olmamak: mümkün olduğunca çok kazanmak. ".
“Çok basit, çok az çeşitlilik yiyorsunuz -Barruti, salgın nedeniyle sağlık krizinin ortasında diyor-. Ülke çapında, içinden yürüdüğünüzde, aynı bolluk var: pizza, milanesas, asado, empanadalar ve daha az çeşitliliğe sahip manavlar ve manavlar. Yiyeceklerin nasıl azaldığını ve bizi doğru şekilde beslemeyen bir tekrar haline geldiğini görmek üzücü. Sakinlerin büyük çoğunluğu için yiyeceğe erişim sağlamak çok zor bir şey çünkü bir yandan çok pahalılar, diğer yandan da bulmak zor.”.
Birleşik Coca Cumhuriyeti
1971'de onaylanan Arjantin Gıda Yasası, gıda olarak tanımlıyor "İnsan tarafından yutulduğunda, vücuda biyolojik süreçlerinin gelişimi için gerekli malzemeleri ve enerjiyi sağlayan doğal veya üretilmiş maddelerden oluşan herhangi bir madde veya karışım ”. Ayrıca, “alışkanlık, gelenekler veya yardımcı madde olarak alınan besin değeri olsun ya da olmasın maddeler veya madde karışımlarını da içerir.”.
Var ya da yok. Gıda endüstrisinin herkesin (hissedarlarının) iyiliği için nasıl kullanılacağını bildiği yasal bir belirsizlik.
Filardi, Jujuy'un Puna'sındaki Kolla Cholacor topluluğunu ziyaret ettiğinde, okulun yakınındaki kioskta en çok talep edilen ürünün ne olduğunu öğrenmek istedi. "Danonino -cevap verdiler- çünkü çocuklar onu yerse reklamdaki gibi büyüyeceklerini düşünüyor ”. Buenos Aires'te reklam kreatiflerinin yazdığı senaryoyu kamera önünde tekrarlayan önlüklü bir doktor, Kuzeyli çocuklar için beslenme garantisidir. CaLiSa alanında, bu ürün sevgiyle adlandırılır "Damageboy”.
Arjantin'de 5-17 yaş arasındaki her on erkek ve kızdan dördünde aşırı kilo veya obezite sorunları var. 5 yaş altı nüfus içinde bu rakam yüzde 13'tür. Bu, Milli Sağlık Bakanlığı tarafından 2018 yılında gerçekleştirilen Ulusal Beslenme ve Sağlık Araştırmasına da yansımıştır.
“Gün içinde sadece şekerli içecekler tüketen ailelerin tamamı vardır ve çoğu durumda bu içecekler bebeklerin biberonlarına konur.”, Andrea Graciano Buenos Aires Şehrindeki birinci basamak sağlık hizmetleri konusundaki deneyimi hakkında diyor. Beslenme diplomasına sahip, CaLiSA üyesi ve aynı zamanda Arjantin Beslenme Mezunları Federasyonu (Fagran) başkanı.
Graciano sizi başka bir ulusal istatistiğe başvurmaya davet ediyor: 4. Ulusal Risk Faktörleri Araştırması (2018). Nihai rapor okur:
* Arjantin, kişi başı 131 litre ile dünya meşrubat tüketiminde başı çekiyor.
* Son 20 yılda meyve tüketiminin% 41, sebze tüketiminin% 21 azalması.
* Aynı dönemde meşrubat ve toz meyve suyu tüketiminin iki katına çıkması.
* Ülkede yaşayan her 10 yetişkinden (18 yaş üstü) yaklaşık 7'sinin fazla kilolu veya obez olduğu.
Beslenme uzmanına göre, "bu sorun en savunmasız sektörleri en çok etkiliyor ”. Ve toplumsal ölçeğe göre yeni bedensellikten bahsediyor: “Obeziteyi zenginle, zayıflığı fakirle ilişkilendiren eski bir paradigma var. Mevcut bağlam süper karmaşıktır ve obezite prevalansı en yoksul sektörlerde de görülmektedir. Orada obezite ve açlık var”.
Fagran ve sivil toplumun diğer sektörleri, markaları kaplarında ön uyarı etiketi bulundurmaya zorlayan bir yasanın çıkarılması için bastırıyor. Şili'de halihazırda uygulanmakta olan bu sistem, yüksek yağ, doymuş yağ, sodyum (tuz) ve şeker içeriğini gösteren siyah sekizgenler kullanır.
Bu da, oyuncak vermek gibi bu ürünlerin tüketimi için aldatıcı pazarlama stratejileri oluşturma yasağını etkiler. Örneğin Şili'de Happy Meal veya Kinder çikolatalı yumurtayı satamazsınız.
Arjantin iş lobisi, macrista aşamasında Kongre'deki tartışmayı engelledi ve hiçbir ilerleme kaydedilemedi.
Bakılan cepler ve mideler
Kötü yiyoruz ama aynı zamanda pahalı. Kum saatine bakmalısın, diyor Filardi.
"Obese and Famished" adlı kitabın yazarı İngiliz ekonomist ve akademisyen Raj Patel tarafından seçilen figüre atıfta bulunur. Küreselleşmenin dünya gıda sistemi üzerindeki etkisi ”(2008), tarımsal gıda zinciri hakkında düşünmek. Yani: tabanda birçok üretici, üstte birçok tüketici ve ortada çok az oyuncu (en iyi kısım), zincirdeki en büyük gücü kullananlar, üreticilere giderek daha az ödeme yapıyor ve her seferinde onları ücretlendiriyor. kâr marjınızı en üst düzeye çıkarmak için tüketicilere daha fazla.
Arazi İşçileri Sendikası (UTT) Pazarlama Müdürü Juan Pablo Della Villa şunları söylüyor: "Gıda dağıtımı ve pazarlaması gerçekten konsantre olup, fiyat manipülasyonuna yol açar”. Yerel nüfusu beslemek için Çin'e soya fasulyesi ekimine öncelik veren (ekilebilir arazinin yüzde 60'ı bu monokültüre sahip) aynı tarımsal ihracat sektörünün dış ticaret mantığıyla yönetildiğini ve bunun Arjantin gondollarını etkilediğini açıklıyor.
“Gıda pazarı, istediklerini yapan bir grup finansal spekülatörün elinde”, Della Villa'yı özetliyor. Bu durum yeni değil. Tarım ticaretinin elde ettiği güç, devletin gıda egemenliği tartışmasına göre dolar akışına öncelik vermesiyle son yıllarda önemli ölçüde arttı.
“Süpermarket pahalı sattığı için pahalı yediğimizden değil - işaret ediyor -, pahalı yiyoruz çünkü toprak, dağıtım ve pazarlama yoğunlaşmış durumda ve tüketicileri pazarın kanunlarına rehin bırakan bu üç kısımda Devlet tamamen yok”. Buna, enflasyonun her zaman Arjantin ücretlerini geçtiğini de eklemeliyiz.
UTT ve diğer taban köylü örgütleri geçen yıl Egemen ve Popüler Tarım Programı için Birinci Ulusal Forum'u düzenledi. Forumun son belgesinde, toprağa erişimi demokratikleştirme ihtiyacı, tüm gıda üretim zincirini de etkileyen stratejik bir nokta olarak karşımıza çıkıyor.
Bir çıkış yolu var mı? Evet Devlet müdahale etmeli mi? Esasen. Örnekler var mı? UTT'nin baş kahramanı ve Devletin müttefiki olduğu yeni bir tane.
Şu anda Buenos Aires eyaleti Tapalqué'ye gelen meyve, sebze ve sebzeler, Buenos Aires coğrafyasının merkezinde hedeflerine ulaşmak için yaklaşık 600 kilometre yol kat ediyor. Yerel belediye başkanı Gustavo Cocconi'nin dürtüsü sayesinde, UTT 12 hektarlık kamu arazisinde gıda üretmek için orada bir tarım kolonisi oluşturacak.
Bu, yaklaşık 10.000 Tapalqué sakininin ekstra pazarlama masrafları ödemeden taze meyve, sebze ve sebze satın alabileceği anlamına geliyor. Ve bu yeterli olmazsa, tarım kimyasalları içermeyen gıdaya erişimleri olacak.
Della Villa, organizasyonunun sahip olduğu diğer tarımsal kolonilerinkine eklenen, ailelerin uygun fiyatlarla pazara sağlıklı ve egemen gıda ürettikleri bu örneği gururla anlatıyor. On yıldan fazla bir süredir sürdürdükleri gibi, kırsal bölgeye dönüş mümkündür ve toplum için olumlu sonuçlar doğurur.
Aslında, üretim ve ticarileştirme açısından UTT'nin büyümesi, üretici ailelerle çift amaç için mevsimlik fiyat anlaşmaları yapmasına izin verir: tarlalarının onlara satışını garanti etmek ve iyi bakılan tüketici gerçek fiyatları güvence altına almak.
Barruti ayrıca Arjantin pazarındaki yoğunlaşma mantığını etkisiz hale getirmeyi hedefliyor: "Tüm bu sorun her zaman aynı şeyle ilgilidir: toprağa erişim, üretken girdiler, pazarlar, yalnızca fayda sağlayan dağıtım zincirlerinin bozulması bunlarla ilgilenenler ve süpermarketler dışındaki pazarların dahil edilmesi ve dahil edilmesi ”.
Mevcut gıda tuzağından nasıl çıkarsınız? "Parçalarına ayıracak, kıracak ve bir araya getirecek çok şey var”, Gıda konularında uzman öneriyor. Belki de anneannelerin tariflerini kurtarmanın, reklamları görmezden gelmenin ve sosisli sandviç ve Coca'dan daha çok ve daha iyi yemeye başlamanın zamanı gelmiştir.
Bu not, Rosa Luxemburg Vakfı'nın desteğine sahip olan "Bizi kim besliyor?" Tematik döngüsünün bir parçasıdır.
TarafındanMariano Pagnucco
Fotoğraflar: Vicky cuomo