Cilt 1 ~Mugged Prenses ~
Dünya genel olarak sınıflandırılırsa, doğu ülkeleri bölgesi ve batı ülkeleri bölgesi olarak ikiye ayrıldı. Bu iki bölge, yolcular ve tüccarlar dışında aralarındaki teması minimuma indirecek şekilde dik bir dağ silsilesi ile ayrılmıştı. Bu yüzden doğu ve batı ülkeleri arasında hiçbir zaman toprak savaşı olmadı.
Bununla birlikte, batı ülkeleri arasındaki çatışma asla bitmez: özellikle, iblis merkezli toplum, Demon Lord Territory ve insan merkezli, Saize Kingdom arasındaki. Bu iki büyük ülke arasındaki savaş ancak takip eden yıllarda büyüdü. Bu iki büyük ülkenin yanı sıra birkaç ülke daha vardı. Örneğin, batıda insanların ve iblislerin bir arada yaşadığı üçüncü güçlü ülke olan Syanoa Cumhuriyeti ve yüksek elflerin ve kara elflerin yaşadığı doğayla dolu ülke olan Elf Bölgesi. Başka çeşitli küçük ülkeler de vardı, ancak her biri aynı sorundan rahatsızdı. Bir savaşta savaşabilecek sert askerlerin eksikliğiydi.
Bunu çözmek için hükümet, birinin çekiciliğinin çoğunlukla savaş gücüne dayandığı bir trend yarattı. İlk başta halk arasında yayılmadı, ancak erken eğitimin çabasıyla, popüler olmak için güçlü olmak gerektiğine dair düşünceler hem erkekler hem de kadınlar için bir norm haline geldi. Bu eğilim daha sonra bu güne kadar devam etti.
Nikola, istihdam sınavı için test alanına doğru gidiyordu. Sıraya dizilmiş hurma rengi tuğla binaların görüntüsüne alışmıştı ama alışık olmadığı bir şey vardı.
Syanoa Cumhuriyeti, birçok ırktan oluşan göçmen bir ülkeydi. Elf, cüce, devler, ork ve insanlar barış içinde yaşadılar, özellikle Nikola'nın yaşadığı Başkent Syanoa, hem Şeytan Bölgesi'ne hem de Saize Krallığı'na yakın olduğu için. Oradaki vatandaşlar savaşa karşıydılar ve dostluk aramak için göç ettiler, bu yüzden iblisler ve insanlar arasındaki çatışma azdı. İnsan odaklı Saize Krallığı'nda doğan ve Kahraman Partisi'nin bir üyesi olarak Nikola, iblislerin kötü olarak kabul edildiği yerlerde yetiştirildi. Bu yüzden hala iblislerin ve insanların birlikte yaşadığı sahneye inanamadı.
"Şimdi bu bir sorun."
Nikola cüzdanını unuttuğunu fark etti. Test alanına gitmek için bir ulaşım ücretine ihtiyacı vardı, ancak cüzdanını almak için geri dönerse bunu başaramayacaktı ve bir yabancıdan borç para alacak kadar sosyal değildi.
"Piç, şimdi yaptın!"
Nikola taş kaldırımda yürürken bir yerden derin bir bas sesi duydu. Sesin geldiği yöne baktı ve kütük gibi kolları olan bir ork ile sarışın, mavi saçlı bir elf kızının tartıştığını gördü.
Elf kızının ince porselen cildi ve nefes kesici ipeksi sarı saçları vardı. Pürüzsüz yüzü aynı zamanda mükemmel bir şekle sahipti ki, sadece yüzünü değerlendirirsek hiçbir kusuru yoktu. Ancak karşı cins kadar çekici olup olmadığı sorulduğunda cevap hayır oldu. Korkmuş bir ifade ve zayıf görünen kollar. Zayıf görünen böyle bir kıza karşı hiçbir erkek onun yoluna çıkmazdı. Bu tür bir elf kızı, vahşi ork ile dolanıyordu.
Tepesi işlemeli ve ekose kareli eteği olan bluza bakılırsa bir yerden öğrenci olduğu anlaşılıyordu. Kızın boynunda asılı olan kolye dikkat çekiyordu. Yeşim renkli mücevher, bir bakışta belli olacak kadar değerliydi. Başka bir deyişle, ork zengin görünümlü elf kızı soymaya çalışıyordu.
"A-Bana çarpan sen değil misin?"
"Kapa çeneni! En iyi kıyafetlerim senin gibi bir çirkine dokunmaktan mahvoldu. Tazminat ücretini ödeyin!”
"H-Olmaz..."
Kız her an ağlayacakmış gibi görünüyordu. İkilinin konuşmasını izleyen Nikola kendi kendine sırıtıyordu.
“Şansım geldi!”
Nikola taş caddede koşarak onlara yaklaştı. Yaklaşan figürünü fark etmediler.
"Çalıştırmak!"
Nikola aralarını kestiğinde kızın elini tuttu ve kaçtı. Kız belki de onu çeken eli işleyemeyen kız itaatkar bir şekilde onu takip etti. Arkalarını gören ork öfkeli bir ifadeyle onları kovaladı.
Nikola ıssız bir yere koşmayı planladı, bu yüzden kızın elini arka sokağa çekti. Amacına ulaşamayacağını, muhafızlara veya şövalyelere yakalanmanın da zahmetli olacağını düşündüğü için kimsenin bilmediği bir yoldan geçerek ana caddeden uzaklaştı.
"Buraya kadar iyi olmalı."
"Ne ayıp. Şimdi köşeye sıkıştın."
Nikola, sırtına bir duvar örerek ork ile yüz yüze geldi. Ork yüzsüzce onlara yaklaşırken sadistçe bir gülümseme gönderdi. Nikola, orkun boşluklarla dolu dikkatsiz hareketlerini kaçıracak kadar saf değildi. Bir anda orkun göğsüne geldi ve balon gibi karnına acımasızca yumruk attı. Ne olduğunu anlayamayan ork, acı içinde bayıldı.
"N-sen kimsin?"
“İşsizim ya da değilim. Ben öğretmen olmayı planlayan biriyim.”
"Öğretmen?"
“Syanoa Akademisini biliyor musunuz? Orada öğreteceğim.”
"Bilmekten daha fazlası. Bugünden itibaren bir Syanoa'nın öğrencisiyim.”
"Benimle dalga geçiyor olmalısın. O zayıf bedenle mi?"
"Tam da bu yüzden. Zayıf benliğimi değiştirmek için akademiye gitmemi anneme ve babama onaylattım.”
Eh! Göğsünü gururla kaldırdı. Figüründe sadece sevimlilik vardı ve en ufak bir güç zerresi bile hissedilmiyordu. Nikola, Syanoa'nın okul müfredatını Satella'dan duymuştu, bu yüzden kızın kayıttan sonra zorluklarla karşılaşacağından emindi.
"Ah, teşekkür etmedim değil mi?" Ben Alice, akademiden birinci sınıf öğrencisiyim. Beni kurtardığın için teşekkür ederim."
"Ben Nikola'yım. Tanıştığımıza memnun oldum."
"Beni gerçekten kurtardın. Gelmezsen ne olacağını bilmiyordum.”
"Kusura bakmayın. Kendim için yaptım.”
Nikola, ilk amacını gerçekleştirmek için bilinçsiz orkun vücudunu hissetmeye başladı.
“Cüzdan, cüzdan, oh, işte burada! Dolu olduğundan bahsetmiyorum bile. On üç altın sikke. Bu, akademiye ulaşım ücreti için yeterli olmalı.”
Bu dünyanın ulaşım araçları çoğunlukla üç yöntemdi. Birincisi, atlarla yapılan eski ve değişmeyen ulaşımdı. Örneğin, artıları birçok mal taşıyabilmesi, uyarlanabilir ve en önemlisi ucuz olan at arabası. İkincisi, ejderhaları kullanarak ulaşımdı. Bu aynı anda pek çok kişiyi taşıyamazdı, ancak gökyüzünde bir araç olduğu için trafik yoktu ve bir attan çok daha hızlıydı. Tek kusuru hava şartlarından etkilenmesiydi. Üçüncüsü, büyü kullanımıyla ulaşımdı. Bu, birinin önceden hazırlanmış bir sihirli çemberden diğerine anında geçmesini sağlayan olağanüstü bir ulaşım aracıydı. Diğerleri arasında, bu en hızlısıydı. Ancak, sihirli çemberi oluşturmak için deneyimli bir sihirbazın birçok iş yükü harcaması gerekiyordu. Bu yüzden sadece her ülkenin başkenti gibi önemli yerlerde kuruldu. Ayrıca, kötü yanı, onu ayarlamak için çok zamana ihtiyaç duyduğu için uyarlanamamasıydı.
Sihirli daire ile ulaşım büyüsü, kullanım başına bir ücrete sahipti. Kullanım başına ücret mesafeye bağlıydı ve Syanoa Akademisi'ne gitmek için bir gümüş sikke civarındaydı. Nikola, soyduğu altınlarla fazlasıyla yetinmişti.
"Onun parasını mı alıyorsun?"
"Birini soymaya çalıştı. Aynısını biri ona yapsa o da şikayet etmemelidir.”
"Haklısın ama..."
"Her neyse, bununla ilgin yok. Kusura bakmayın."
Amacı bitince Nikola oradan ayrılmak üzereydi. O anda, bir kadının kızgın sesi arka sokakta yankılandı.
"Prenses!"
Sesin geldiği yöne döndüğünde, kahverengi tenli ve sivri kulaklı bir kara elf kızı orada duruyordu. Berrak gümüş saçları ve parlayan aya benzeyen gözleri bir sanat eseri gibi güzeldi. Ancak yüzündeki kızgın ifade bu güzelliği mahvetti. Nikola beyaz bluzunun üzerindeki armanın arasından onun da bir Syanoa öğrencisi olduğunu anladı.
"Pislik, prensesi böyle bir arka sokağa çekerek ne yapmayı düşünüyorsun?"
"Hayır, ben-"
"Bahane yok!"
Kara elf bir vuruşta mesafeyi kısalttı ve ona vurmak üzereydi. Nikola, yumruk attığında mesafeyi ve ağırlık merkezini nasıl kısalttığından, kızın oldukça yetenekli olduğunu biliyordu.
Ancak Nikola için o bir öğrenciden fazlası değildi. Onun seviyesindeki biriyle sorunu yoktu. Yumruğunu atlattıktan sonra bluzunu tuttu ve fırlattı. Atılan kız önce geri düştü. Nikola'nın hasarı azaltmak için önce onu geri çektiğini fark eden kız, aşağılanmış bir bakış attı.
"İris, ne yapıyorsun?"
"Prenses'in bir yere sürüklendiğini duydum, bu yüzden seni kurtarmaya geldim."
"İyiyim. Öğretmen- ya da biri olmak üzere olan biri beni kurtardı”
"Bu adam yaptı..."
Iris adındaki kız Nikola'ya takdir edici bir bakış gönderdi.
"… Beni affet. Seni prensese zarar verecek biriyle karıştırdım."
“Bir yanlış anlama yüzünden birine saldırmak ne korkunç bir insan. Erdemli yüzüme bak. Birini kaçıracak birine benziyor muyum?”
“Tipik bir suçlu yüzü. Ayrıca kesinlikle hiç arkadaşın yok.”
“Arkadaşlarım olsun ya da olmasın, şu anda önemli değil, değil mi?!”
"O haklı, İris. Her zaman başkalarına karşı nazik olmalısınız. Evimizin öğretisini unuttun mu?”
"Beni affet prenses."
Alice tarafından azarlanıp bunun üzerine düşündükten sonra, Iris umutsuz bir bakış attı. Sanki önceki güçlü ifade bir yalandı.
“Sınıfımızdan Sensei sorumlu olursa harika olur.”
"Ondan önce, önce testi geçmem gerekiyor."
"Sınav öyle mi? Bugün yapılacağına inanıyorum” dedi.
"Evet. Giriş töreninden önce öğrencilere hitap etmek için bir sergi sınavı yapılır.”
"Zamanla iyi misin?"
Iris göğsünden bir saat çıkardı. Orada, testin zamanı çoktan geçmişti.
"Saçmalık. Kız kardeşim geç kaldığımı öğrenirse beni öldürür.”
"Bana yardım ettiğin için geç kaldın. Eğer senin için uygunsa, durumunu akademiye açıklayabilirim.”
"O zaman sana bırakıyorum. Acele akademiye gideceğim."
Bu sözleri bıraktıktan sonra Nikola aceleyle Syanoa Akademisi'ne gitti. Alice bir gülümsemeyle onun sırtını gördü.