Linda Cliatt-Wayman, Amerika’nın Philadelphia eyaletindeki Strawberry Mansion okulunun müdiresi. Okul, eyalette yoksulluğun ve suçun yüksek, performansın düşük olduğu bir bölgede yer alıyor. Düşük test skorları, yüksek sayıda silah, uyuşturucu, saldırılar ve gözaltıların olduğu “düşük performanslı ve ısrarla tehlikeli” olarak sınıflandırılan okul… Linda Cliatt-Waymann sorunları tespit ediyor, okulunda müdür değil, okulun lideri olması gerektiğini fark ediyor. Ufak adımlarla değişime başlıyor ve bir süre sonra okul devamlı olarak tehlikeli listesinden kaldırılıyor. Uzun uzadıya gözlemler yapılıyor ve eksiklikler tespit edilip, öğretmenlere zorunlu profesyonel gelişim çalışmaları yapılıyor. Daha sonra eyalet verileri sonuçlarına göre okul, çok iyi seviyelere geliyor. Okul başarısı, cebirde yüzde 171 ve edebiyatta yüzde 107 artıyor. Linda Cliatt-Wayman, kendi de aynı bölgede yetişmiş biri olarak okulunu gerçekten değiştirmek için elini taşın altına koymakla kalmıyor, işine yüreğini de veriyor. Ve, okulda büyük bir değişime ön ayak oluyor.
Linda Cliatt-Wayman’ın konuşmasından bazı alıntılar;
“Eğer liderlik edeceksen, et. Bir okulda ne oluyorsa ve bir okulda ne olmuyorsa bunun hep okul müdürüne bağlı olduğuna inandım. Okul müdürü benim ve o ünvana sahip olmak liderlik yapmamı gerektiriyor. Ofisimde oturmayacaktım, işlerimi havale etmeyecektim ve çocuklar için iyi olmayan herhangi bir şeyin üzerine gitmekten korkmayacaktım, sevilmemi sağlasın veya sağlamasın. Ben bir liderim, o yüzden tek başıma hiçbir şey yapamayacağımı biliyorum. Bu yüzden bütün çocukların potansiyeline inanan birinci sınıf bir liderlik ekibi oluşturdum ve birlikte küçük şeylerle ilgilendik”
“Her yerdeki bahaneleri gidermek benim ana sorumluluğum oldu. Bu bahanelerin her birini zorunlu profesyonel gelişim yoluyla ele aldık, böylece öğretme ve öğrenmeye yoğun bir şekilde odaklanmanın yolunu açtık. Çokça gözlemden sonra ulaştığımız sonuç, öğretmenlerin ne öğreteceklerini bildikleri, ancak nasıl öğreteceklerini bilmedikleriydi. Muazzam kabiliyetleriyle çok sayıda çocuk. Bu yüzden eğitim için, sınıftaki her öğrencinin kendine has ihtiyaçlarının karşılanmasına olanak sağlayan küçük grupla eğitim üzerine odaklanmış olan bir ders verme modeli geliştirdik.”
“Öğrencilerimin sorunları var: Hayal bile edemeyeceğiniz sosyal, duygusal ve ekonomik sorunlar. Bazılarının kendileri ebeveyn ve bazıları tamamen yalnız. Eğer birisi bana Strawberry Mansion’ı aslında nasıl ileriye götürdüğümün gerçek sırrını sorsaydı, öğrencilerimi sevdiğimi ve onların potansiyellerine koşulsuz olarak inandığımı söylerdim. Onlara baktığımda onların gerçekten ne olabileceklerini görüyorum, çünkü ben de onlardan biriyim. Ben de Kuzey Philadelphia’da yoksul olarak büyüdüm. Ben de okul olmayan bir okula gitmenin ne demek olduğunu biliyorum. Yoksulluktan kurtulmanın bir yolu olup olmadığını merak etmenin nasıl bir duygu olduğunu biliyorum. Harika annem yüzünden, çevremdeki yoksulluğa rağmen hayal etme kabiliyeti edindim.”
Linda Cliatt-Wayman, konuşmasında da gerçekten bu işi ne kadar yürekten yaptığını göz yaşlarıyla tüm içtenliğiyle anlatıyor. İzlerken, bir işi yürekten yapmak, bir işe yüreğini koymanın ne demek olduğunu gerçekten bir kez daha hissediyorsunuz.
Tavsiye: Okul liderliği ile ilgili aşağıdaki yazıyı okuyabilirsiniz.