Edebiyatta Mey Nedir,Eski sasani saraylarında, devlet büyüklerinin konaklarında düzenlenen içkili toplantılarda, içilen meyin eski İran hükümdarlarından Cemşid tarafından bulunduğu, insanlara, özellikle sanatçılara, şairlere coşkunluk ve sevinç verici bir içki olarak sunulduğu söylenir.
Mey, bir edebiyat deyimi olmadan önce kutsal nitelik taşıyan, insana yücelik:, tanrısal coşkunluk veren bir içki olarak nitelenir ve saygı görürdü.
Batı kaynaklarına, daha doğrusu mitolojik inançlara göre mey, eski anadolu tanrılarından Dionysos tarafından bulunarak, insanlara, sevinç kaynağı diye bağışlandı.
Gerek doğu, gerekse batı mitolojilerinde mey, kutsal nitelik taşıyan bir içki olarak geçer.
Arap edebiyatında mey kavramı yerine değişik sözler kullanıldı.
Mey, en yaygın bir e-ebiyat deyimi olarak X. yy. İran edebiyatında kullanılır.
Eski İran dinlerinde geniş bir yeri olan mey’i en çok Firdevsî’nin kullandığı görülür.
Daha sonraki çağlarda türk edebiyatına geçen mey, İran edebiyatında olduğu gibi sevgilinin dudağı, yanağı, sevgiliye kavuşmaktan duyulan derin coşkunluk, insana ölümsüzlük veren su (abıhayat), iksir, insanı mutluluğa götüren bir içki karşılığı olarak geçer.