Bilinen 100’den fazla elementin yalnızca dörtte biri Dünya’da yaygın olarak bulunur ve evrenin yüzde 95’inden fazlası, en hafif iki ana element olan hidrojen ve helyumdan oluşur.
20. yüzyıl ortalarında nükleer fizik ve yıldız fiziği alanlarındaki bilgiler arttıkça, araştırmacılar çoğu elementin, yıldızların patlama sonucu ölümleri sırasında meydana geldiğini belirlediler.
Yerküre ve diğer gezegenlerin içinde oluştuğu güneş bulutsusu, ölü yıldızların atıklarıyla dolu bir bulut kümesiydi. Günümüzde bilimciler, Dünya’daki tüm atomların, yerkürenin bu bulut içinde şekil almaya başlamasından çok önce oluştuğuna inanıyorlar.
Yeni oluşmakta olan eriyik haldeki yerkürenin 1300-15 santigrat derecelere doğru soğumaya başlamasıyla ilk yoğunlaşan elementler büyük olasılıkla 1.000 ve 1.300 dereceler arsında önce alüminyum ve tianyum, ardından da demir, nikel, silikon, kobalt ve magnezyumdu. Oksijen, sodyum ve potasyum gibi elementler ise büyük olasılıkla 300 ve 1000 derece arasında yoğunlaştı. Suyun oluşması içinse, yerküre ısısının 100 santigrat derecenin altına düşmesi gerekti.