Fernanda Kanno 35 yaşındaydı ve kamyonu bir kez daha bozuldu. Dünyanın en zorlu yarışına katılmak için elinden geleni yapan eski Perulu televizyon sunucusu, 48 saattir uyumamıştı. Catamarca’nın Fiambala kasabasında sabaha kadar yorgunluğa teslim oldu.
Yıl 2018’di: İlk kez Perulu bir kadın Dakar’ı yönetiyordu. “Deneyimsizdim. Dürüst olmak gerekirse, kötü sürüş nedeniyle araba her gün bozuldu. Bu yüzden kamplara çok geç vardık ve tamiratlara başlamak zorunda kaldık. Fiambala’da radyatörü tamir edebildik ama devam eden şey, eğer düşerseniz orada öleceğimiz ve geceleri onu göremeyeceğiniz bir tür vadiydi.”
O günlerin üzerinden beş yıl geçti. Pilot, yarışmada bir gün daha direnmek için direksiyona zamanında geçtiğini ancak o kadar geride kaldığını ve bir sonraki starta zamanında varamadığını hatırlıyor. Bitirdikten sadece 48 saat sonra ayrılmak zorunda kaldı 14 günlük geçiş.
O dağıldı
bir tane bırakmıştım 15 yıllık gazetecilik kariyeri ve sahip olduğu her kuruşu baskına kaydolmak için yatırdı; bu parayla, hesaplamalarına göre Lima’nın en pahalı semtinde bir daire satın alabilirdi.
Nissan markası için Güney Amerika’daki kadın otomobil uzmanlarına özel bir off-road gezisine katılmak için ilk kez eyalete dönen 40 yaşındaki kadın, “Catamarca beni duygusal olarak çok etkiledi” diyor. . Geri dön ” bu bir deja vu sabit”: her işaret, her küçük kasaba ona “o günlerin ıstırabının” bir anısını getirir.
Yorgunluk ve dökülmeyen gözyaşları. Yarışmaya devam edemeyeceği kendisine bildirildiğinde “daha önce hiç olmadığı kadar başarısız olduğunu” hissetti. ve birkaç dakikalığına hayatındaki değişimi sorguladı.
Ancak arazide sürüş onu değiştirmişti. Herkesin bildiğini sandığı América Televisión haber programlarının sunucusu, topuklu ayakkabılı, takma kirpikli, “Dancing for a Dream”in Lima versiyonunda Beyonce kostümü giymeye cesaret eden “güzel Fernanda Kanno”, arzusunu yerine getirmek için bu hayattan vazgeçmişti.
Bunun için kendini tebrik etti ve geri döneceğine söz verdi. Ertesi yıl, 2019’da Dakar’ı bitiren Perulu ilk kadın oldu. 2020 yılında tekrar Suudi Arabistan’a katılarak kendi kategorisinde “orta sıra”yı tamamladı.
Bugün, bir kez daha son kuruşunu kaybettiği bir salgının ardından, %100 motor sporlarına odaklıdıroff-road gezileri düzenliyor ve ağlarında (Instagram, @atokito’da) yaklaşık 168 bin takipçiyle demir sektöründe söz sahibi oldu.
Mesele şu ki “Arzu ile hobi aynı şey değildir”, açıklamayı ister. “Araba kullanmayı seviyorsanız ve bunu bazen arkadaşlarınızla yapıyorsanız, bu muhtemelen sizin hobinizdir, hayaliniz değil. Hayaliniz ciddiye aldığınız bir şeydir. Bu bir projedir. Ve hayatım boyunca bunun hayalini kurdum.”
Kelimenin tam anlamıyla. Kanno ilkokuldan beri direksiyon başında olduğunu hayal ediyordu. Onun, kum tepelerinde araba kullandığını, “deniz kıyısında, taşların üzerinde nehirleri geçerken” araba kullandığını gördüğümü hatırlıyor.
“Babam Japon bir ailenin oğlu ve Peru’daki Japonlar balık tutmak için çok seyahat ediyor. Bu yüzden bizi gezilere hep minibüslerle götürürdü. Redüksiyon kutulu bir kamyon satın alma yeterliliğine sahip olmak için 33 yaşıma gelene kadar uzun bir süre beklemek zorunda kaldım, bu gerçekten dörde dörttü” diyor.
Araba sürmeyi biliyordu çünkü bunu şehirde her gün ya da tatile çıktığında yapıyordu ama geleneksel olmayan yolları kullanmayalı uzun zaman olmuştu. Daha sonra Dakar’daki yardımcı pilotu ve ortağı olacak olan Alfonso Carrillo ile bir off-road sürüş kursuna kaydoldu ve bir yıl sonra O yarışı koşacağını televizyonda duyurdudünyanın en zorlu baskını.
Carrillo sayar Zurna bir eğitmen olarak “bir kızın 4×4 konusuna bu kadar ilgi duymasına şaşırdığını” söyledi. Kanno ona bir tamponun fotoğraflarını gösterdi veya “Bu süspansiyonu ona takmak istiyorum” dedi. “Bu yaygın bir durum değildi ama bana Dakar’ı yönetmek istediğini söylediğinde ona şunu söyledim: çalıştırÇünkü hepimizin istediğimizi başarabileceğimize inanıyorum” diyor.
“Fernanda zaten bir gazeteci olarak tanınıyordu ve çok seviliyordu” diyor Zurna Limalı bir kadın, baskınlar dünyasına girmesinin herkes için sürpriz olduğunu ekliyor. Bunu beklemeyen kişi de yarışmadaki kazalardan korkan Kanno’nun annesiydi; baskın tarihinde 27’si yarışmacı olmak üzere en az 73 kişi öldü. Ama şoför onu her zaman desteklediğini söylüyor.
“Kurban olarak doğmadım”
Ev sahibi, ilk yılın çok zor olduğunu söylüyor. “Elbette tanıdıklarım bunun her zaman hoşuma gittiğini biliyordu ama insanlar benim sadece bir televizyon sunucusu olduğumu düşünüyordu. Beni taco zengini olarak gördüler ve aniden: Bu kız neredeyse herkesin erkek olduğu, duş almayacağınız ve tırnaklarınızın kırılacağı bir kariyere mi girmek istiyor?‘”, hesap.
Oluşturulan sadece profil değildi. Daha önce hiç Perulu bir kadın Dakar’ı yönetmemişti. Arjantin’de bu kilometre taşı, yalnızca dört yıl önce, o zamanlar 44 yaşında olan Alicia Reina tarafından 2014 Dakar’da elde edilmişti.
“Kadın olmam birçok firmanın bana inanmamasına neden oldu. Hatta öyle olacağını düşündüklerim bile. Bir keresinde sponsorluk istemek için bir hijyenik mendil markasına toplantıya gitmiştim. Bana söylendi: Çok güzel bir proje olduğunu düşünüyoruz ama hedefimiz anneler ya da genç kadınlar. Beni çok incitti. Kendimi çok kötü hissettim: hepimiz mendil kullandık.
Takipçileri ve medya da zorluklarla karşılaştı: “Anne olmama kararım hakkında çok konuşmak zorunda kaldım.. Bugün 40 yaşındayım ve 33 yaşımdayken canım isterse diye yumurtalarımı dondurdum ama bugün hiç yumurtam yok. Çok sorgulandı, bencil olduğumu, lezbiyen olduğumu, hiçbir yanlışım olmayacağını, yalnız kalacağımı falan söylediler ama ben mağdur olarak doğmadım.”
Kendini yeniden keşfetmek
Dunas de Tatón, Arjantin’deki genel turizmden neredeyse gizlenen pek çok manzaradan biri; Dakar’ın 2008 ile 2018 yılları arasında Afrika’daki terör tehdidi nedeniyle yapmayı bildiği en etkileyici noktalardan biri. Koşucular için, en yüksek olanı 1.200 metrenin üzerinde olan bu kum tepeleri alanı, Catamarca’da yazların yüksek sıcaklıklarının ortasında bir kazan gibiydi.
Bugün, yani beş yıl sonra Kanno, yardımcı sürücü olarak sürüş yapmayı ve Nissan Off-Road Yolculuğunun diğer katılımcılarına ipuçları vermeyi tercih etse de bölgede kolaylıkla araba kullanıyor. Bu gazeteye şöyle açıklıyor: “Bu bana doğal geliyor çünkü bugün Peru’da yaptığım şey bu.”
2020 yazında salgın onu yarışlara fren yapmaya zorladı. Ortağı Carrillo ile birlikte özel bir mekanik atölyesi kurmaya yetecek kadar bir araya gelmişlerdi. Ancak birikimlerinin neredeyse tamamı kira ve maaş ödemeleri nedeniyle tüketildi..
Halen yaşadığı San Luis bölgesindeki bir binanın yeniden düzenlenmiş garajındaki bir stüdyo daireye taşınmak için en zengin mahallelerden biri olan Barranco semtindeki dairesinden ayrılmak zorunda kaldı.
Birkaç ay sonra kendine tekrar sordu: “Araba kullanmak hoşuma gidiyor, bununla ne yapabilirim?” Ve ülkesinin milli parklarını tanıtmak için küçük bir kamp malzemesi sponsorluğuyla görsel-işitsel bir proje ortaya çıktı.
“Bu çılgınca ama bir gazeteci olarak ağlarım seyahate nereye gittiğim, ne yediğim veya kitap okuyup okumadığımla ilgiliydi. Pek kişisel değildi. Ancak televizyonu bırakıp Dakar’a girdiğimde Hayallerimi gerçekleştirmek, kadın olmak hakkında çok konuşmak zorunda kaldımçok genç olmadığım için izleyici kitlesi de büyümeye başladı” diyor.
Bugün, Dakar’da yeniden yarışma umudunu kaybetmemiş, ancak off-road gezilerinin kurtarılmasına ve arazide sürüşün temellerini öğretmek için kendi “Off-road’un ABC’si” kursuna tamamen dahil olmuş durumda. Herkese, dört tekerlekten çekişli kamyonu olana.
Bolivya’nın Uyuni gibi destinasyonlarına 10 güne varan geziler düzenliyor ve yılda iki kez dünyanın en yüksek tepesi olan Büyük Nazca Kumuluna tırmanıyor. Çok açık bir tanım: “İstediğim hayatın bu olduğunu anladım çünkü araba kullanmayı seviyorum”.
“Başarısızlık mevcut değil”
Kendini yeniden keşfetme yeteneği, ilk Dakar’ı terk etmek zorunda kaldığı 2018 yazına kadar uzanıyor.
“Kendine karşı hissettiğin o başarısızlık, yalnızlık ve kınama duygusu çılgınca. Ağlamak istemek ve perişan hissetmek arasında, küçük bir kız olarak hayallerimi, yarışta üstüme araba düştüğü ilk sınıfımı hatırlamaya başladım. Yani böyle çılgınca. Ve o anda artık başladığım zamanki kişi olmadığımı fark ettim.”
Sonra “bir dakika, burada başarısızlık yok” dedi ve devam etti: “Bu yıl çok güzel vakit geçirdim, yapmak istediğim her şeyi yaptım. Dakar’a gittim, Arjantin’deyim. Sonra bana bunun bir başarısızlık olmadığını söyledi.”.
“Bu bir dönüm noktasıydı. O anda daha önce olduğu gibi hataları ve başarısızlıkları görmeyi bıraktım. Yani hayatta başarısızlık yoktur, bir şeye başlayabilirsin ve başaramaman önemli değil, en güzel şey yoldur.”