We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
17 librelik tanksavar silahlarının su yalıtımı
Bu resim A.T.S. D-Day çıkarmalarının hemen ardından Kanal üzerinden Normandiya'ya gönderilmeden önce bir grup 17 librelik tanksavar silahını su geçirmez hale getirdi.
Zırh Delme Sabotunu Sökme
Churchill tankları, Sherman Ateşböcekleri ve Piyade ve Kraliyet Topçu Tanksavar birimlerinin mürettebatına radikal olarak farklı yeni bir mühimmat verildi.
Daha önceki tanksavar mühimmatlarından farklı olarak bu tip, 1) top kalibresiyle aynı çapta hafif metal bir "tutucu" olan Sabot ve 2) Sabot'ta tutulan çok daha küçük çaplı tungsten Zırh Delici mermiden oluşuyordu. Ateşlendiğinde, Sabot üzerindeki hava direnci onu Zırh Delici mermisinden ayırdı ve ardından hedefe gitti.
Garip bir şekilde, 6 Pounder için 57 mm ve 17 Pounder için 76.2 mm olmak üzere yalnızca iki kalibre APDS yayınlandı. Bununla birlikte, çoğu İngiliz, Kanadalı veya Polonyalı tanktaki en çok sayıda ana silah 75 mm idi ve bunların mürettebatı, Alman Panther'i (yakın ve şanslıysa yan ve arka hariç) veya Tiger Mk 1'i devirmenin güvenilir bir yolundan yoksundu. ve Tiger Mk2 çünkü zırhları önemli ölçüde daha kaliteli ve tasarımlıydı. APDS, daha kötü durumda olan Amerikan birimlerine verilmedi, çünkü yeni 76 mm'lik topları, 17 Pounder'a kıyasla çok hayal kırıklığı yaratan bir performansa sahipti.
APDS, Haziran 1944'te 6 Pounder 57mm toplar için piyasaya sürüldü ve önceki tüm AP mühimmat türlerine göre önemli ölçüde daha yüksek delme performansına sahipti, aslında performansı yaklaşık iki kat daha iyi/derindi (500 yardadaki 84mm'ye kıyasla 140mm), doğruluğunu kaybetmesine rağmen uzun mesafelerde (1000 yarda artı), her Sabot'un silah namlusunun namlusunu terk ettikten yaklaşık 100 yard sonra Zırh Delici turdan ayrılma şeklindeki küçük farklılıklar nedeniyle.
Bulduğum en eski 17 Pounder (76.2mm) APDS hesabı Ekim 1944'te ve muhtemelen Firefly için değil, sadece Kraliyet Topçu Tanksavar Alayı için.
Ayrıca Normandy Churchill'in 6 Pounder Topa sahip tanklarının yeni İngiliz 75mm Ordnance Hızlı Ateşleme topuna dönüştürülmesinden hemen önce ve bu nedenle APDS'nin potansiyel olarak çatışmayı kazandıran özelliklerinden yararlanamadıklarını da anlıyorum. Bununla birlikte, bazı Churchill birimleri, bu mühimmatı özel olarak kullanmak için bazı tanklarını alıkoymuş veya 6 Pound'a geri çevirmiş olabilir.
Piyadeler, 6 Pounder Tanksavar silahlarını ellerinde tuttukları için daha şanslıydı ve Haziran 1944'ün ortalarında, kullanmak için bazı APDS mermileri almış olabileceklerini anlıyorum.
Günümüzün tank mürettebatı, bu turun güncellenmiş bir versiyonu olan APDSFS'den yararlanıyor; FS, Fin Stabilised anlamına geliyor.
Herhangi bir gazi APDS kullanımını hatırlayabilir mi?
© Bu Arşive katkıda bulunulan içeriğin telif hakkı yazarına aittir. Bunu nasıl kullanabileceğinizi öğrenin.
Mühimmat QF 17 librelik
Yazan: Personel Yazar | Son Düzenleme: 05/02/2017 | İçerik &kopyalawww.MilitaryFactory.com | Aşağıdaki metin bu siteye özeldir.
Avrupa çapında tam ölçekli savaş tüm hızıyla devam ederken, muharebe tankı herhangi bir saldırı zırhlı mızrak başının ön safındaydı. Savaş sürerken, bu tür sistemler için zırh geliştirmeleri şaşırtıcı bir hızla ilerledi. Almanlar ilk Panzer I ve Panzer II hafif tanklarıyla çok şey öğrendiler ve ilerleyen Panzer III ve Panzer IV serileri bir noktaya kadar yetenekli olduklarını kanıtladılar. Ancak, Panther ve Tiger serisi gibi ağır tanklar için zırh geliştirmeleri burada bitmeyecekti. İngiliz yetkililer tankın gelişimine kör değildi ve QF 6-pdr tanksavar silahlarının yakında - oldukça hızlı değilse - modern savaş alanında modasının geçeceğini fark ettiler; bu, önceki QF 2-pdr serisi tarafından paylaşılan bir kaderdi. kuyu.
Bu nedenle, 1941 yılına kadar, daha yetenekli bir tank durdurma silahına şiddetle ihtiyaç duyan İngiliz Ordusu topçu kuvvetlerine tedarik etmek için daha büyük kalibreli bir tanksavar silah sistemi üzerinde çalışmalar başlamıştı. Tanksavar silahının bir sonraki mantıksal evrimi 76,2 mm kalibreye düştü ve İngilizler için silah türü, zamanın bilinen herhangi bir düşman zırhını yenmeye uygun 17 lb'lik yeni bir mermi ile verilecekti. Şimdi belirlenen gereksinimlerle, tasarım hızla ilerledi ve sonuçta daha büyük ve daha ağır "Ordnance, Q.F., 17 librelik" tanksavar silah ailesini doğurdu.
Ordnance QF 17-pdr tanksavar topu, önceki QF 2-pdr ve QF 6-pdr top tasarımlarından büyük bir yükseltmeydi (her sistem, ilgili mermilerin ağırlığına göre adlandırılmıştır). QF-17, öncelikle İngiliz mühimmatının temel nüfuz yeteneklerini geliştiren yeni bir Zırh Delici, Atma Sabotuna (APDS) dayanıyordu ve bu tur tipi ilk olarak QF 6-pdr'nin gelişiyle tanıtıldı.
Daha büyük tasarımı ve boyutları ile QF 17-pdr, doğal olarak daha ağır bir mermi kullandı. QF 17-pdr tasarımı, uzun namlu, tabanca mesnedi ve arabadan oluşan geleneksel düzeniyle karakterize edildi. Uzun, çift bölmeli silah namlusu, arkada yükleme için büyük bir kama bloğuna sahip ayarlanabilir bir yuvaya oturuyordu. Topçu mürettebatı kısmen düz, kalın açılı zırhlı bir kalkanla korunuyordu. Tabanca yuvasının her iki yanına yerleştirilmiş bir çift lastik tekerlekli çelik tekerlek ve hem çekme kolları hem de geri tepme ayakları olarak hizmet veren bölünmüş bir iz arabası. Namlu tabanının altındaki bir silindir sistemine özel bir geri tepme sistemi takıldı. Namlu resmen "L/60" olarak sınıflandırıldı ve 180 inç uzunluğunda ölçüldü. Yükseklik, 60 derecelik bir dönüşle -6 ve +16.5 derece ile sınırlandırıldı. Namlu hızı, farklı mühimmat türleri arasında değişiyordu, ancak saniyede 3.000 ila 4.000 fit arasında değişiyordu. Bir bütün olarak, QF 17-pdr 4.619 libre ağırlığındaydı ve en az yedi personelden oluşan bir ekip gerektiriyordu.
Silah, standart bir Zırh Delici (AP) mermisi, bir Zırh Delici, Sabot Atma (APDS) mermisi ve bir temel Yüksek Patlayıcı (HE) mermisi ateşlemek için temizlendi. Zırh delici mermiler doğal olarak tanklar gibi zırhlı hedeflerin üstesinden gelmek için kullanılırken, Yüksek Patlayıcı mermiler yumuşak tenli araçlara ve birlik konsantrasyonlarına karşı kullanıldı. Maksimum menzil yaklaşık 10.000 yarda idi. 76,2 mm'lik silah, 1.000 metrede 130 mm'ye kadar zırh kalınlığına nüfuz edebilir ve yükselme yetenekleri (HE mermilerle birleştiğinde), düşmanları yerinden çıkarmak için derme çatma bir alan obüsü olarak kullanılmasına izin verdi. İyi eğitimli ve savaş tecrübesi olan bir topçu mürettebatı, dakikada 10 mermiye kadar serbest bırakabilir.
İngiliz endüstrisi QF 17-pdr'nin üretimini üstlendi ve silahların üretim öncesi versiyonları 1942 Ağustos'unda zaten mevcutken, güvenecekleri özel arabalar yoktu. Bu nedenle, QF 17-pdr silah namlusunun, tam üretim standartlarına ulaşılana kadar geçici olarak Ordnance QF 25-pdr topçu sahra silahlarının mevcut arabalarıyla eşleştirilmesini zorunlu kıldı. Bu, yeni silahın, güçlü Tiger ağır tank serisinin sayıca ilk kez savaşa gireceği Kuzey Afrika'da Alman Ordusu ile savaşan umutsuz İngiliz Ordusu güçlerine hızla gönderilmesine izin verdi. En az 100 top, Kuzey Afrika'da konuşlanmış İngiliz Ordusu kuvvetlerine hava yoluyla gönderildi ve burada QF 25-pdr yuvalarına yerleştirildikten sonra hızla harekete geçtiler. Bu "mutt" varyantları "QF 17/25-pdr" adını aldı. Dönüşümler tamamlandıktan sonra İngilizler, yeni silahları eşit derecede yeni Alman Tiger tanklarına karşı başarıyla getirmeyi başardılar.
Uygun QF 17-pdr arabaları kullanıma sunulduğunda, silahlar nihayet amaçlanan ve tamamlanmış üretim formlarında ortaya çıktı. Bununla birlikte, bu yeni araba bineklerinin oldukça ağır olduğu ve yeniden konumlandırılması için insan gücü ve uzun arazilerde taşınması için hareket ettirici tip bir araç açısından çok fazla ihtiyaç duyulduğu ortaya çıktı ve piyade düzeyinde bir silah olarak kullanılmalarını engelledi. Tersine, bu aynı silahlar pusu için ideal olan daha düşük bir profile sahipti ve nüfuz etme güçleri hacimleri konuştu. Kuzey Afrika Seferi'nin tamamlanması ve Almanya'nın kıtadan ayrılmasıyla, nihai hale getirilen QF-17 üretim modelleri, Roma'ya ve nihayet Berlin'e giden yol boyunca 1943 İtalyan Seferi'ndeki muharebe eylemleri için tam zamanında hazır hale getirildi.
1945'te QF 17-pdr, resmi olarak İngiliz Ordusunun birincil tanksavar silahı olarak yerini aldı ve esas olarak Kraliyet Topçu bataryalarıyla hizmet verdi. Silah Müttefik dava için o kadar değerli olduğunu kanıtladı ki, böyle bir silaha ihtiyacı olan İngiliz Milletler Topluluğu güçlerine verildi. İngiliz Ordusu'nun kendileri için, QF 17-pdr, özel tanksavar silah geliştirmeye yapılan son baskı olarak askeri tarihine geçecek ve topçu alanına oldukça başarılı, ancak bazen gözden kaçan katkıya son verecekti. İngiliz Kuvvetleri, QF 17-pdr'yi 1950'lerde operasyonel kullanıma son vermeden önce kullandı ve yaklaşan Kore Savaşı'nda daha fazla muharebe eylemi bu tipi karşıladı. Silah ancak diğer ordularda daha uzun bir görev süresi atlattı.
QF 17-pdr topu, "Archer" kendinden tahrikli silah aracını üretmek için İngiliz Valentine Kruvazör Tankının mobil şasisine de yerleştirildi. Bu araç benzersizdi, çünkü top gerçekten arkaya ateş edecek şekilde sabitlendi ve aracın düşman tanklarını beklemesine, pusuyu tamamlamasına ve geri çekilme için tüm aracı döndürmeye gerek kalmadan elverişli bir yere taşınmasına izin verdi. QF 17-pdr silahı aynı zamanda çok önemli M10 "Wolverine"/"Aşil" tank avcılarında, silahlı Sherman VC Firefly orta tanklarında, Challenger ve Comet Kruvazör Tanklarında ve yakında çıkacak olan Centurion Mk 1 ana muharebe tank serisinde bir demirbaştı. .
17pdr'yi inşa etmek
Silah STL dosyası burada ücretsiz olarak mevcuttur. Bu, orijinalinde 1/200 olan bir modelin yükseltilmiş versiyonudur, bu nedenle ayrıntı çarpıcı değildir, ancak genel olarak 28 mm'ye geçişi oldukça iyi yaptığını düşünüyorum. Benim ana eleştirim, silah kalkanının biraz kalın olması. Lüks sırasında biraz daha inceltilmiş olsaydı güzel olurdu. Bu ve kalkanın önündeki ayrıntı eksikliği, öne bir kamera ağı koymamın nedenlerinden biri. Araştırmamı yaparken silahların resimlerini gördüm, bu yüzden ideal olacağını düşündüm.
Silah nispeten az parçadan oluşur: tabanca, silah kalkanı, tek parça bölünmüş iz ve iki tekerlek. Çoğunu standart reçineyle bastım ama silah namlusunu biraz daha dayanıklı hale getirmek için sert reçineyle yaptım. Ayrıca aksların uçlarını kesmek zorunda kaldım, basıldığı kadar uzunlar ve tekerlekleriniz her iki taraftan da çok fazla dışarı çıkacak. Ayrıca silahın bulunduğu açıyı da ayarladım, varsayılan olarak namlu yukarı dönüktü ve bu, AT silah modellerinde gördüğümde her zaman beni rahatsız ediyor. Gerçekte yataya çok yakın ateş ettiler çünkü genellikle 1000 m'nin altında nişan aldılar ve bunun için güçlü bir yüksek hızlı silahla çok fazla yükselmeye ihtiyacınız yok.
Bu, 0,05 mm'lik katmanlarda basılmıştır, bunun gibi basit şekiller için ayrıntı ve hız arasında hoş bir tatlı nokta olduğunu düşünüyorum. Hemen zımparalanan yerlerde birkaç hafif tabaka çizgisi vardı.
Silahlarımı, silah ve birkaç mürettebat için yeterince büyük, oldukça küçük üslere koymayı seviyorum ve işte bu kadar. Masada bazen arazinin arkasına veya silah çukurlarına girmeleri gerekir, bu nedenle küçük bir taban yardımcı olur. Silah modelinde mürettebat yok, bu yüzden parça kutusunu araştırdım ve eski Warlord İngiliz plastiklerini çıkardım. Ne yazık ki, yolluklarda sadece iki gövde kalmıştı, ama bununla sıyırabilirim. Biri, biraz zımparalanarak sivrilen bir parça stiren çubuktan yapılmış bir kabuk tutuyor ve diğerinde bir Alman ladininden bazı dürbün kolları var (kimseye bir Alman kolu olduğunu söylemeyin, savaş süresi!). Mürettebatın geri kalanı (yukarıda gösterildiği gibi) 6pdr'mi çalıştırmak için oluşturduğum adamlarla aynı olabilir.
Mürettebatın uç kutusundan geldiği ve silahın bana birkaç sterline mal olduğu güzel, hızlı ve ucuz bir savaş oyunları modeli. Zaten bir 6pdr'm vardı ve bu biraz aksiyon gördü, ancak en azından bir keresinde daha büyük 17pdr'lik kardeşi olarak kendini göstermek zorunda kaldı, bu yüzden şu anda uygun modele sahip olmak güzel.
IPMS/ABD İncelemeleri
17 Pounder, İngiliz Ordusu tarafından İkinci Dünya Savaşı'nda kullanılan üç tanksavar silahının en büyüğüydü. 17 Pounder üzerindeki tasarım çalışmaları, mevcut tanksavar silahlarını değiştirmek amacıyla Nisan 1941'de başladı. Yeni silahın ilk teslimatları Ağustos 1942'de Kraliyet Topçu birimlerine yapıldı ve bu tip ilk olarak 6 Mart 1943'te Kuzey Afrika'daki Medenin Muharebesi'nde harekete geçti. 17 Pounder İtalya ve kuzey Avrupa'da yaygın olarak kullanıldı ve postanede devam etti. -uzun yıllar savaş hizmeti. Kullanımı sahra silahı olarak kullanılmaya kadar uzandı, yüksek patlayıcı mermisi bu rolde özellikle yararlı bir yük olduğunu kanıtladı.
Yapı
Kit, tanınmış bir ölçekli model kitleri üreticisi olan Airfix tarafından üretilmiştir. Kit, 17 libreyi ateşleyen silah ekibinin resmiyle birlikte her zamanki kırmızı kutuya gelir. Silahın ve mürettebatın ayrıntılarını yakından gösteren kutunun yan tarafında görüntülenen bazı fotoğraflar var.
Kit yaklaşık 171 parçadan oluşur ve beş gri ladin üzerinde gelir. Parçalar güzel bir şekilde kalıplanmış, ancak bu kit bir reprodüksiyondur ve kalıplar yaşlarını göstermektedir. Her parçada flaş var ve kapılar büyük. 8 sayfalık talimat sayfası, tabanca montajı ile başlayan ve vagon, tabancadan vagon montajı, mermiler ve mürettebat montajı ile devam eden 28 adımda önerilen montajı gösterir. Çıkartmalar Cartograf tarafından üretilir ve gümüşleme yapılmadan sicilde basılmıştır. Mürettebat için üniformalar için sağlanan çıkartmalar vardır.
Kit birbirine yeterince uyuyor. Talimatlarda gösterildiği gibi bazı parça montaj yerleri belirsizdir ve parçayı doğru yerleştirdiğinizden emin olmak için sonraki adımlara bakmanız gerekir. Ancak bu, sadece 2. seviye bir yetenek olduğu için güzel bir kit. Ana düzeneklerin hiçbirini birbirine yapıştırmada sorun yaşamadım ve herhangi bir dolgu maddesi kullanmak zorunda kalmadım. Aslında tüm montajları ayrı ayrı yapıp boyadım ve sonra hepsini bir araya getirdim. Silah kontrolleri biraz kalın ve bir satış sonrası seti mevcutsa değiştirilecekti. Silahın yüksekte hareket edebilmesinin yanı sıra çapraz hareket edebilmesi de kite hoş bir dokunuş var.
Silah ekibi için 6 figürün montajı ve boyanmasına yönelik talimatların bir sayfası var. Silahın mürettebatla ilişkisini göstermek için mürettebat üyelerinden birini topladım ve boyadım. Mürettebat üyeleri güzelce kalıplanmış ve ayrıntılı.
Tablo
17 Pounder topu, 21. Tanksavar Alayı, Muhafız Zırhlı Tümeni, Nijmegen Köprüsü ve 2. Her iki birim tarafından kullanılan 17 Pounder Guns aynı renk, Olive Drab.
Silahın tamamını Tamiya renklerini kullanarak boyadım. Ayrıntıları ortaya çıkarmak için tabancayı boyadım ve önerilen zeytin kabuğunu hafif bir iğne yıkama ve hafif kuru fırçalama ile boyadım. Mürettebat figürü, önerilen mat haki'yi boyadım ve biraz yıkama ve kuru fırçalama ekledim. Fotoğraflarda görüldüğü gibi bir figür ressamı değilim.
Çıkartmalar
Çıkartma sayfası çok basittir ve yalnızca 2. Tanksavar Alayı Kraliyet Kanada Topçusu, Antwerp Belçika için bir çıkartma seçeneği vardır. Görünüşe göre 21. Tanksavar Alayı, Muhafız Zırhlı Tümeni, Nijmegen Köprüsü için birlik işaretleri yoktu? Çıkartmalar, düz parlak bir yüzeye bile çok güzel bir şekilde yerleştirildi. Mürettebat üniformaları için sağlanan çıkartmalar vardır.
Genel olarak kit, güzel bir 17 Pounder Tanksavar Silahı ve Mürettebatına dönüştürülmek ve inşa etmek için bir zevktir.
Bu kiti oluşturma fırsatı için Airfix ve IPMS USA'ya teşekkür ederim. Gelecekte daha fazla Airfix kitini inşa etmeyi dört gözle bekliyorum.
- Mühimmat QF 17-pdr Mk. ben: Orijinal varyant
- Mühimmat QF 17-pdr Mk. II:Tank Tabancası varyantı (A30 Kruvazör Tank Mk. IX Challenger, Archer Kundağı Motorlu Silah
- Mühimmat QF 17-pdr Mk. III: Otomatik yükleme sistemi. Kraliyet Donanması tarafından kullanılır
- Mühimmat QF 17-pdr Mk. IV: Tank Silahı çeşidi. Revize edilmiş Gun Breech sistemi
- Mühimmat QF 17-pdr Mk. V: Tank Silahı çeşidi. Mk dayalı. IV. Aşil kundağı motorlu silahta ve bazı M10 Tank Avcılarında kullanılır
- Mühimmat QF 17-pdr Mk. VI: Tank Silahı çeşidi. Daha kısa Silah kama bloğu.
- Mühimmat QF 17-pdr Mk. VII:Tank Tabancası çeşidi. Mk dayalı. VI. Sherman VC Firefly'da kullanılır
- Mühimmat QF 17/25 pdr: Ordnance QF 25 librelik silah kalkanında 17 pdr.
- Straussler Dönüşümü: 17-pdr tabancayı monte eden 4 tekerlekli versiyon.
- 77 mm YG: Tank Silahı çeşidi. Yeniden odacıklı 17-pdr tabanca. A34 Cruiser Tank Mk'ye takılır. X Kuyruklu Yıldız
17 librelik top, çeşitli İngiliz (ve İngiliz Milletler Topluluğu) Tanklarına monte edildi:
Avustralya Kruvazör Tankı (Sentinel) Mk. IV 17 librelik tabancayı monte etme (yay makineli tüfek eksik)
Yetenekler [ düzenle | kaynağı düzenle ]
NS 17 librelik 2 yeteneği vardır: Zırh Delici Mermiler ve Yüz Silahı.
Yüz Silahı [ düzenle | kaynağı düzenle ]
Bu yeteneği etkinleştirirken, silahın yüzünü çevirmesini istediğiniz yönde yerde bir nokta seçin. Silahın mürettebatı, topu merkez ekseni etrafında istenen yöne doğru döndürecek ve ardından silahı indirecektir. Silahın ateş kıvılcımı artık kalıcı olarak (veya bu yeteneği tekrar kullanana kadar) yeni yöne bakacaktır.
unutmayın 17 Pounder AT Gun ateş arkının dışındaki düşmanlara saldırmak için otomatik olarak dönmez, bu tür hedeflere saldırmak için yönünü değiştirmek için Yüz Silahı yeteneğini kullanmalısınız. Bununla birlikte, tabanca, döndürülmesi gerekmeden set yüzeyinin 50°'sine kadar ateş edebilir.
Zırh Delici Mermiler [ düzenle | kaynağı düzenle ]
- Maliyetler: 50 50
- Aktivasyon: Hemen
- Süre: 45 saniye
- Bekleme süresi: 45 saniye
Bu yetenek etkinleştirildiğinde, gücün gücünü artıracaktır. 17 pound 45 saniyelik bir süre için saldırı.
Yetenek, silahın zırh nüfuzunu 5 kat artırarak herhangi bir hedefe ciddi hasar vermeyi mümkün kılar. Ek olarak, silah bu etkinin tüm süresi boyunca %50 daha fazla hasar verir ve %50 daha isabetlidir.
Yeteneğin önceden ödendiğini ve 45 saniyeden fazla sürmeyeceğini unutmayın - silah tüm etki süresi boyunca tek bir atış yapmasa bile.
17 librelik tanksavar silahlarının su geçirmezliği - Tarihçe
Tanksavar topçularının gelişimi, birçok ülkede aşağı yukarı aynı süreci izledi. Bu, SSCB'nin 1944'te 100 mm'lik bir BS-3 topu ve Almanların 88 mm'lik Pak 43 topuyla, Sovyet tank tasarımcılarını zırh koruması için gereksinimlerini yeniden düşünmeye zorlayan mükemmel özelliklere sahip bir silah yaratmasıyla sonuçlandı. Ancak İngilizler en iyi çözüme ulaştılar ve en dengeli özelliklere sahip olan Ordnance Quick-Firing 17-pounder'ı yarattılar. Bu fotoğrafları inceleyerek silahı ayrıntılı olarak tanıyabilir ve burada Sovyetler Birliği'ndeki yaratılışı ve denemeleri hakkında bilgi edinebilirsiniz.
1935'te kabul edilen 40 mm'lik 2 librelik topun savaş alanında uzun süre dayanmayacağı 1938'de açıktı. Woolwich'teki (ROF Woolwich) cephanelik 57 mm kalibreli yeni bir top geliştirmeye başladı. Ordnance QF 6 librelik için ilk namlular 1940'ta hazırdı, ancak silahın geliştirilmesi bir yıl sonrasına kadar sürdü ve seri üretim ancak 1942'de başladı. Bu gecikme (hem tank hem de tanksavar versiyonları için) bu silahlar sadece aynı yıl El-Alamein savaşında kullanıldı.
Bu arada, 1941'de, Ordnance QF 6 librelik denemelerinden önce, yeni silahın savaş alanında da uzun süre dayanmayacağı fikri ortaya çıktı. Adil olmak gerekirse, 6 librelik, Sovyet ZiS-2'ye benzer delme özelliklerine sahip 50 kalibrelik versiyonuyla harika bir silah olduğu ortaya çıktı. Bununla birlikte, 6 librelik için bir yedek üzerinde çalışmaya başlama fikri onaylandı. Mühimmat Komitesi ayrıca Almanların 1800 metrede 80 mm zırh delebilen 75 mm'lik bir top üzerinde çalıştığını öğrendi. Bu, 1942 baharında ön cephede ortaya çıkan ve Sovyet tanklarının daha kalın zırhını telafi eden Pak 40 idi.
7 yorum:
Ateşböceğinin yanında bu şey hantal mıydı, Reis öyle olduğunu söyledi mi?
Bu, 85 mm S-53 topundan daha yüksekti ve yaklaşık olarak BR-412 mühimmatlı BS-3 ile aynıydı.
İkinci Dünya Savaşı Silahına Karşı Zırh Hesaplayıcısı, bu makalede bahsedildiği gibi yalnızca Alman 88 mm/L71'den değil, aynı zamanda Rus 100 mm D-'den daha düşük, yakın mesafeden 177 mm zırh nüfuz eden 17 librelik APCBC mermisine sahiptir. 10 ve Rus 122 mm A-19 önemli farklarla (yaklaşık 30 mm veya daha fazla) ve Alman 75 mm/L70'den (yaklaşık 15 mm) marjinal olarak daha düşüktür.
Makalenin standart APCBC raundundan alıntı yaptığını varsayıyorum çünkü APDS raundunun penetrasyonu Alman 88 mm/71'den biraz daha üstün.
Evet, Sovyetler test etmek için hiçbir zaman APDS mühimmatı almadı.
WW2 Gun vs Armor hesaplayıcıları, ideal mermi kalitesini (kırılmaz) varsaydığı için gerçeği iyi yansıtmaz. Gerçek, çağdaş mermi niteliklerinde geniş bir çeşitlilik yelpazesini ve bunların çeşitli hızlarda ve eğimlerde parçalanma konusundaki hassasiyetlerini göstermektedir.
Performans açısından ve AP mühimmatını kullanan 17pdr, 75mmL70 KWK42 / PAK42'ye yaklaşık olarak eşittir.
Bununla birlikte, yüksek vuruş hızlarında penetrasyon performansı, düşük veya orta eğimlerde mermi kırılmasını önlemek için yüksek alaşımlı çelik, kapaklı AP-shot mermiler için bir talep gerektiriyordu.
Bu, İkinci Dünya Savaşı sırasında Sovyetler için bir seçenek değildi, dolayısıyla tüm bu sistem asla benimsenmeyecekti.
Yerli, düşük dereceli ve kapaksız AP mühimmat ile, performans, mermi kırılmasının yine de meydana geldiği yüksek eğimlerde aynı olacaktır, ancak düşük eğimlerde ve hızın kırılma için yeterince yüksek olduğu menzillerde (muhtemelen, yaklaşan seviyelere kadar) kesinlikle daha düşük olacaktır. 75mm PAK 40'ın 0° kısa menzilli performansı, çünkü merminin tamamen kırılması, 0°'da penetrasyonda kabaca 1/3 azalmaya neden olur.
WW2 Gun vs Armor hesaplayıcıları, ideal mermi kalitesini (kırılmaz) varsaydığı için gerçeği iyi yansıtmaz.
Bu kesinlikle doğru değil. Sitelerine dayalı tahminlere bakarsanız, özellikle eğik açılarda ve özellikle kapaksız AP turları için yuvarlak parçalanma nedeniyle olası başarısızlığı tahmin ederler. Dediğiniz gibi kapaklı turlar daha iyi performans gösteriyor. Ancak buna izin verse bile, BS-3 ve D-25T Sovyet topları, Alman 75 Kwk42/L70'den hala daha güçlü ve bu da 17-pounder'dan marjinal olarak daha iyi. Hedef olarak bir Sherman Jumbo gövdesi alırsanız (bu, tüm bu silahlar için oldukça zor bir hedef olduğu, ancak tüm bu silahlar için imkansız bir hedef olmadığı için seçilir, böylece farklılıkları görebilirsiniz), BS-3'ün önden nüfuzu 900 m'dir (kapaksız). AP mermi), D-25T 800 m (kapaksız AP mermi), Alman 75 mm Kwk42/L70 600 m ve 17 librelik 500 m için. Bu, aynı zırh plakasını delmek için BS-3 ve 17 librelik menzil açısından neredeyse 2-1'lik bir fark. Ve unutmayın, bu, kapaksız Sovyet mermilerini kapaklı Alman ve İngilizlerle karşılaştırmak, her iki silah için de Sovyet başlıklı mermileri kullanıyor ve aradaki fark çok büyük.
2. Dünya Savaşı silahına karşı zırh hesaplayıcı sitesiyle ilgili de klişelerim var - ama bunun nedeni Alman kaynaklarına fazla bağımlı görünmesi. Panther'in ön gövdesini alın - bununla birlikte, hesap makinesi tüm bu mermilerin (BS-3'lerin kapaksız, D-25T'lerin kapaksız ve Alman 75/L70'lerin ve İngiliz 17 librelik kapaklı) olacağını tahmin ediyor. hepsi çok uzak mesafeden bile zıplayacak. Ancak bu, kapaksız BR-471 122 mm'lerinin *700 m'den daha yakın mesafelerde Panther'in ön gövdesini delebileceğini* bildiren Sovyet tankerlerinin deneyimi değil (taret çok daha uzakta delinebilir). Burada sorun Panther'in gövde zırhının kalınlığı değildi, ancak gövdenin eğimi (sonuçta Tiger I'in daha kalın zırhı 2k'ye kadar delinebiliyordu) ve sivri BR'nin -471 mermi eğimli zırh ile zor anlar yaşadı.
Bu, IS-2'ye bir BS-3 yerleştirmek veya BR-471 turunu yükseltmek için çalışan Sovyet tasarımcıları ile ilgiliydi. Son olarak, Sovyet tasarımcıları sorunu çözen BR-471B ile ikinci adımı atmaya karar verdiler. Bu çözüm uygulanmadan önce, D-25T'nin kapaksız turu aniden 2500 m'de bile artık kırılgan olan Panther gövdelerini delmeye başladığında Geramns'ın iyi alaşım eksikliği o zamandan önce bile IS-2 mürettebatının sorunlarını "çözdü".
Peki BR-471'in Panther'in gövdesine karşı performansı konusunda kime inanıyorsunuz? Sovyet tankerlerinin raporlarına, BR-471 gibi büyük, devasa bir merminin merminin kalınlığından önemli ölçüde daha ince vuran zırhın üstün etkileri nedeniyle başka bir sebep olmasa da inanıyorum. Eğimli zırh gerçek kalınlık sayımlarından da ancak bu kadar koruma elde edebilirsiniz.
QF 6 librelik hizmete girmeden önce İngilizler, Alman tanklarının artan zırhı göz önüne alındığında yakında yetersiz kalacağını öngördü. 1940'ın sonlarında, bir yedek tasarımın tasarımına başlandı ve 1941'in sonunda büyük ölçüde tamamlandı. O baharda bir prototip üretim hattı kuruldu ve 1943'ün başlarında Kuzey Afrika'da Tiger I tanklarının ortaya çıkmasıyla, ilk 100 tank Bu yeni tehdide karşı koymak için prototip 17 librelik tanksavar silahları hızla gönderildi. Acele o kadar büyüktü ki, uygun arabalar geliştirilmeden gönderildiler ve silahlar 25 librelik top-obüs arabalarına monte edilmek zorunda kaldı. Bu erken silahlar 17/25 librelik olarak biliniyordu ve Sülün kod adı verildi. Eylemi ilk olarak Şubat 1943'te gördüler.
Müttefikler 1942'de Afrika'daki ilk Tiger tanklarıyla karşılaştıklarında, o zaman savaştıkları hiçbir şey bu büyük kedileri etkili bir şekilde alt edemedi. 17 librelik silahın kendisi mevcuttu ancak vagonunun üretimi geride kalıyordu. Bir boşluk önlemi olarak, 25 librelik vagonlara yaklaşık 17 librelik namlu yerleştirildi (bu arada 25 librelik sahra silahı konsepti de böyle başladı: 18 librelik sahra top arabasına sahaya sürülmek……): 25/17 librelik namluyu girin, kod adı 'Sülün'. Bazı 150 adet üretildi.
Savaşın bu erken aşamasında yalnızca AP (sağlam) atış mevcut olacaktı, 1942'de bazı APC (sınırlı) mermiler verilmiş olabilir, ancak o zaman çoğu Sülün muhtemelen ‘full’ 17pdr’s'e dönüştürülmüştü. .
Genellikle perçinli 25 librelik araba, yüksek hızlı tabancanın kötüye kullanımını oldukça iyi sürdürebilir. Bununla birlikte, ilk mühimmat tedariki, doğruluk sorunları ve sert atış mermileri, yüzeyde sertleştirilmiş zırh plakası üzerinde parçalanmaya eğilimli görünüyordu. Daha sonra tanıtılan kapak, eğik çarpma açılarında parçalanmasını engelledi.
"Sülün" kesinlikle en zarif görünümlü silah değil, ancak bu çirkin ördek yavrusu, kendisini güçlü bir tank katili olarak tanıtacak ve moral için büyük bir destek olacaktı.
Üretim 17 libreye yakından bakıldığında, namlu sürgüsü ve beşik neredeyse aynıdır. Ve bazı küçük ayarlamalarla yeni namlu ve kızak 25 librelik beşiğe yerleştirilebilir. 25 librelik vagona yapılan ana dış (görünür) değişiklik, makatın çok daha geride olması nedeniyle, tabanca kızağına cıvatalı bir uzatma koluna monte edilen ateşleme mekanizmasıydı.
İngiliz Ordusunun Büyük Bir Tanksavar Silahı Vardı - Ama Bunun İçin Hiç Kullanmadılar
Sonuç olarak, 3,7 inçlik top en uygunu olan uçaksavar rolü için korundu ve bu nedenle bu mükemmel silahın Alman 88 mm'nin İngiliz eşdeğeri olduğunu kanıtlama şansı hiç olmadı.
1940-1942 yılları arasında Kuzey Afrika kıyılarındaki sık sık görülen harekat, kısmen hem İngiliz hem de Mihver kuvvetlerinin yenilik yapmak ve yeni taktikler ve yükseltilmiş silahlar uygulamak için yarışması tarafından desteklendi.
Aralık 1940'tan Şubat 1941'e kadar, General Archibald Wavell komutasındaki İngiliz ve İngiliz Milletler Topluluğu kuvvetleri, Cyrenaica'daki İtalyan Onuncu Ordusuna karşı hem sürpriz hem de zamanının en ağır zırhlı tankı olan Matilda Piyade tankını kullanarak oldukça başarılı oldular. Wavell'in Pusula Operasyonu sırasında, ana silahı olarak 2 librelik bir top kullanan Matilda, daha ince zırhlı İtalyan araçlarının yanı sıra güçlendirilmiş konumlardaki piyade ve topçu sangarlarını başarıyla devreye soktu ve bozguna uğrattı.
Alman General Erwin Rommel Mart 1941'de Libya savaş alanına girdikten sonra taktik önemli ölçüde değişti. Yazar Niall Barr'ın belirttiği gibi, “Kraliyet Topçusunun [2 librelik] tanksavar [AT] alayları, piyade ve zırhlı tümenler için AT savunmasının omurgasını sağladı… [2 librelik] silah Ocak 1936'da resmen onaylandığında , dünyanın en iyi AT silahı olduğuna dair çok az şüphe vardı…. 1940'a gelindiğinde, silahın performansı daha az etkileyiciydi ve 1941'de Alman tankları zırhlandırıldıktan sonra tehlikeli bir şekilde modası geçmişti." Deutsches Afrika Korps'a (DAK) karşı savaşta, İngiliz ve Commonwealth AT topçuları, 2 librelik ile sadece son derece yakın mesafeden Alman panzerlerini nakavt edebilirdi.
Bir DAK taktik modifikasyonu olarak, örneğin, Crusader Operasyonu sırasında, Nazi tankları 2 librelik etkili menzilinin oldukça dışında kalırken, kendi övülen 88 mm uçaksavar topları, bir tanksavar rolünde konuşlandırılmış, pervasızca şarj olan ve kapatmak zorunda kalan İngiliz zırhlı filolarını yok etti. 2 librelik veya 37 mm tank toplarının etkili olabilmesi için Alman panzerleriyle olan mesafe. Almanlar İngiliz zırhını yok ettikten sonra, geleneksel muharebe menzilindeki 2 librelik zırh delici atışlara karşı dayanıklı olan topçuları ve ilerleyen panzerleri, İngiliz silahlarını çabucak etkisiz hale getirdi. İngiliz ileri AT topçularının çoğunu yok ettikten sonra, DAK daha sonra tipik olarak gün batımından hemen önce güneş arkalarındayken tanklar ve piyadeler İngiliz pozisyonlarını aşmak için arkalarındayken saldıracaktı.
Geliştirilmiş bir İngiliz 6 librelik silahın Kuzey Afrika'ya kayda değer sayılarda Nisan 1942'ye kadar ulaşması planlanmıyordu. Bu gecikmenin önemli bir nedeni, 1940'ta Fransa'da 500'den fazla 2 librelik AT silahının kaybedilmiş olması gerçeğine dayanıyordu. Dunkirk tahliyesinden sonra 6 librelik AT silahı üretime geçmeye hazırdı, ancak mühimmat denetçileri fabrikaları yeniden donatmak veya önce kaybı telafi etmek için 2 librelik üretimine devam etmek arasında ikilemle karşı karşıya kaldılar. Silah üreticilerine, Ana Adalar'ın herhangi bir türden gerekli sayıda AT silahından yoksun olacağı bir aralıktan kaçınmak için ikinci seçeneğe uymaları emredildi.
2 librelik üretmeye devam etme kararı, amaca uygun olmasına rağmen gerçekten sorunluydu. Dunkirk'ten sonra bir AT silahı olarak 2 librelikteki ana eksiklik, düşman tankının taretini vuramadığı veya bir panzerin daha az zırhlı kanadından veya arkasından bir atış yapamadığı sürece, uzun mesafeden nüfuz edememesiydi.
İngiliz Tanksavar Silah Stop-Boşlukları
Bu nedenle, İngiliz çöl komutanlarının, Sekizinci Ordu'nun faaliyet gösterdiği dezavantaj nedeniyle sahra topu taktik doktrinlerini büyük ölçüde değiştirmeleri gerekiyordu. Almanlar, 2-pounder'ları makineli tüfek ve topçu ateşi ile durdurmayı ve bastırmayı öğrendikten sonra, silahların çok fazla değeri kalmadı. 6 pound gelene kadar alternatif bir AT silahına ihtiyaç duyulacaktı. The British addressed the problem by increasingly employing their excellent 25-pounder field gun, the mainstay of the field artillery regiments, in an AT role. Thus, the 25-pounder field gun was drawn into the desert battles as a direct-fire weapon to protect the infantry. Fortunately, its indirect fire role was not abandoned however, every British formation commander demanded a share of the artillery guns, which, in fact, did dissipate the barrage artillery effort of the 25-pounder.
Not only did this tactic often deprive the British field artillery of its ability to develop concentrated fire, but it also increased losses among the 25-pounder guns and crews from their often forward positions as AT weapons. The 25-pounders were not deployed in a purely AT pattern, but in a dual role with the guns situated forward in open positions, sometimes in front of the infantry. Another tactical modification was for frontline British commanders to requisition tanks to be detached from the armored brigades for use with desert infantry columns. Likewise, this maneuver, although affording the infantry some much-needed protection, lessened the firepower of the armored brigade.
One glaring question along tactical lines then is why the British did not use an AA gun in a similar AT fashion as the Nazis employed their 88mm guns. Some have argued that there was an alternative solution to the deficiencies of the 2-pounder AT gun while Eighth Army awaited the debut of the 6-pounder. The arrival in service of the 3.7-inch heavy AA gun made the older 3-inch 30-cwt medium AA gun, with an excellent AT potential, redundant.
According to author Michael E. Haskew, “The grandfather of British AA weapons was the venerable Ordnance QF, 3-inch 30 cwt, which had been in service with the army as early as 1914. The 3-inch weapon was, by 1939, widely in use as a static and mobile gun, and it was deployed to the continent with the British Expeditionary Force in 1939. By the beginning of WWII, the 3-inch gun existed in numerous configurations, including a variety of breechblocks and carriages. While troops in the field preferred the lighter weapon over its proposed replacement, the 3.7-inch cannon, most of the guns were abandoned during the evacuation at Dunkirk in the summer of 1940 and captured by the Germans who renamed them the 75mm Flak Vickers (e). Some of the 3-inch guns found extended life in Home Guard units and coastal defenses, few of them remaining active by the end of the war.”
A conversion plan, in England, was in fact underway to fit 50 3-inch pieces onto Churchill tank chasses to provide a self-propelled model and 50 other such guns onto field carriages. Unfortunately, this refitting process was so slow that it was eclipsed by another upgraded ordnance modification, namely, the production of the 17-pounder AT gun. Thus, the project was abandoned. Critics have claimed that it would have been better to have shipped as many unmodified 3-inch 30 cwt guns as possible on their wheeled mountings to Egypt for deployment as AT direct-fire guns. It has been argued that these weapons would have been no more vulnerable than the unmodified German 88mm guns used in an AT role or the British 2-pounders, which were habitually fired over the tailboards of their portee trucks.
A number of issues to such a tactical paradigm shift immediately arose, however. First, from a theoretical standpoint dual-purpose guns were problematic because of the difficulty in blending the requirements for each type and because each was deployed differently on the battlefield. Second, from a logistical perspective, the 4.5-inch gun for use in fixed emplacements and a mobile 3.7-inch, both with effective ceilings of 25,000-30,000 feet, were available when the war broke out. However, the decision to refit these modern AA weapons as AT guns was deferred since the use of these weapons was almost strictly prioritized for the defense of the home air space. Although the dark days of the Battle of Britain and the Operation Sea Lion scare had passed, the Blitz on Britain’s civilian population was still in full throttle.
According to authors John Bierman and Colin Smith, “For the British tank crews the odds against survival were alarmingly shortened by the range and accuracy of the German 88s, and there was considerable resentment within the Eighth Army at the failure of their superiors to give them a comparable weapon, which many believed was already at hand if only the general staff had the wit to adapt it and press it into service. This was the British 3.7-inch (94-mm) anti-aircraft gun, and Lieutenant (later Major) David Parry of the 57th Light Anti-Aircraft Regiment, Royal Artillery, for one, felt there was ‘no excuse for the sheer stupidity of the General Staff’ in not allowing it to be used in an anti-tank role…. He recalled in a post-war memoir: ‘During all this time over a thousand 3.7-inch AA guns stood idle in the Middle East…. Many never fired a shot in anger during the whole of the war.’”
Developing the 3.7-Inch Gun
In the late 1930s, the British Army was researching the idea for a weapon between the 3-inch and 4.7-inch guns. After gunners had done some investigation, it was found that a 3.7-inch gun firing a 25-pound shell could fill the gap, and so in 1933 a specification for a 3.7-inch gun weighing eight tons, capable of being put into action in 15 minutes and being towed at 25 miles per hour, was issued. A design by Vickers in conjunction with the Woolwich Arsenal was accepted, and the prototype passed proof in April 1936 with production being authorized a year later.
Simple Really - Towing Vehicles for the 17 Pounder?
May 15, 2010 #1 2010-05-15T15:01
What would the logical choice (beyond the Crusader GT) be for towing a 17 Pounder?
Once again, we're talking new-tooling and styrene and it's a manufacturer's request for information.
Managing Editor, Newsdesk Armorama / KitMaker Network
Armorama / KitMaker Network
May 15, 2010 #2 2010-05-15T15:58
The most interesting, albeit arcane and obscure, would be the Straussler Conversion. This was an experimental gun, designed by Nicholas Straussler that was fitted with a motorized gun-carriage. A modified ammunition limber would be attached to the gun's trails, making a four-wheeled, self propelled vehicle and removing the need for a truck to tow the gun.
To answer your question Jim, the Morris C8AT 4 X 4, Morris C8 Field Artillery tractor with Body No 5 and American M5 half tracks were used to tow the 17Pdr. The M5 was also used as an ammunition carrier for 17Pdr troops.
There was also the Sherman Gun Tower - A British field conversion in Italy by removing turrets from old M4A2 Sherman tanks to tow 17 pdr AT gun and carry crew with ammunition.
I have also seen references to the CCKW-352 in British service being used as a tractor for the 17Pdr AT gun, I could only find this picture, though the troops look like GIs to me
.
No need really for a new tool
May 15, 2010 #3 2010-05-15T16:58
What would the logical choice (beyond the Crusader GT) be for towing a 17 Pounder?
Once again, we're talking new-tooling and styrene and it's a manufacturer's request for information.
Managing Editor, Newsdesk Armorama / KitMaker Network
Armorama / KitMaker Network
but the M5A1 minus turret was used after the war as a gun tractor.
Simple really for AFV Club to release one (thought Best Value Models might be one company to release such a kit).
Obviously
May 15, 2010 #4 2010-05-15T18:17
What would the logical choice (beyond the Crusader GT) be for towing a 17 Pounder?
Once again, we're talking new-tooling and styrene and it's a manufacturer's request for information.
Managing Editor, Newsdesk Armorama / KitMaker Network
Armorama / KitMaker Network
The Morris C8 with the No5 body.
Jim, contact me please off line.
Universal & Windser Carrier(T-16)
May 16, 2010 #5 2010-05-16T01:00
What would the logical choice (beyond the Crusader GT) be for towing a 17 Pounder?
Once again, we're talking new-tooling and styrene and it's a manufacturer's request for information.
Managing Editor, Newsdesk Armorama / KitMaker Network
Armorama / KitMaker Network
There are a few photos of these carriers being used to tow them.
RAM was used
May 16, 2010 #6 2010-05-16T03:00
What would the logical choice (beyond the Crusader GT) be for towing a 17 Pounder?
Once again, we're talking new-tooling and styrene and it's a manufacturer's request for information.
Managing Editor, Newsdesk Armorama / KitMaker Network
Armorama / KitMaker Network
The Canadian RAM tank was used to tow them I believe. I have to dig through my references but I am 99% certain of this. Hey if Dragon is going to do an M3 they might as well do a RAM series. Neden olmasın? =)
17 pdr tractors
May 16, 2010 #7 2010-05-16T13:58
What would the logical choice (beyond the Crusader GT) be for towing a 17 Pounder?
Once again, we're talking new-tooling and styrene and it's a manufacturer's request for information.
Managing Editor, Newsdesk Armorama / KitMaker Network
Armorama / KitMaker Network
the Danish army used the 17 pdr post war. In its servicelife it har lots of different tractors.
Just after the var it was towed by te M5 IHC Halftrack. Later on Chevrolet CGT and GMC 353 was used.
I have seen pictures of Morris C8 FAT and Loyd carriers towing them aswell.
Cdn Tractors
May 16, 2010 #8 2010-05-16T15:21
The most interesting, albeit arcane and obscure, would be the Straussler Conversion. This was an experimental gun, designed by Nicholas Straussler that was fitted with a motorized gun-carriage. A modified ammunition limber would be attached to the gun's trails, making a four-wheeled, self propelled vehicle and removing the need for a truck to tow the gun.
To answer your question Jim, the Morris C8AT 4 X 4, Morris C8 Field Artillery tractor with Body No 5 and American M5 half tracks were used to tow the 17Pdr. The M5 was also used as an ammunition carrier for 17Pdr troops.
There was also the Sherman Gun Tower - A British field conversion in Italy by removing turrets from old M4A2 Sherman tanks to tow 17 pdr AT gun and carry crew with ammunition.
I have also seen references to the CCKW-352 in British service being used as a tractor for the 17Pdr AT gun, I could only find this picture, though the troops look like GIs to me
.
Working from memory here. The info is drawn from the War Establishments as published by CMHQ London in WW II. Will try to dig out the files in the next couple of days.
Corps Anti-Tank Regiments - two SP 10" / 17 pdr batteries and two tracked towed 17 pdr batteries employing turretless Ram towers.
Armd Div Anti-Tank Regiments - two SP 10" / 17 pdr batteries and two towed 17 pdr batteries batteries employing Field Artillery Tractors (same tractor as the 25 pdr field batteries). The FATs proved unsatisfactory in the mud of both Italy and NWE resulting in expedient, albeit official, in lieu issues. In Italy 4 Atk Regt held 16 6 pdrs and eight towed 17 pdrs with six Sherman Mk 4 gun towers and a mix of LAA tractors and 3 ton Portees for the remainder. In NWE 5 Atk Regt was issued Crusader Gun Towers for the towed 17 pdrs in the fall/winter of '44. Their War Diary indicated that while they were better than the wheeled tractors, they were tired vehicles and mechanically unsound. The batteries were eventually converted to M5 / M9 halftrack towers late in the war.
Inf Div Anti-Tank Regiments - four batteries of various configurations throughout the war. SP troops where present were Archer (Valentine) 17 pdr weapons. Towed 17 pdr were authorized the Field Artillery Tractor.