Eski zamanlarda adamın biri bir kadına aşık olur. Adam sürekli bu kadını takip etmektedir. Bu kadının bir gün uzak bir yere gitmesi icap eder. Adam da kadını takip eder. Yolcu kafilesi bir yerde mola verir. Mola sırasında adam diğerlerinin uykuda olduğunu görerek kadına ilanı aşk eder. Onunla birlikte olmak istediğini söyler.
Kadın adama herkesin uyuyup uyumadığını sorar. Adam kadının bu sözünü duyunca ümitlenir. Sağına soluna bakınır, herkesin uyuduğunu söyler.
Bu sefer kadın adama:
-İnsanlar uyuyor, Allah da mı uyuyor?
Diye sorar. Adam Allah’ın hiçbir zaman uyumadığını söyler. Kadının sözü gayet ibret vericidir:
-Uyuyan insanlardan ziyade hiçbir zaman uyumayan her zaman bizi gören Allah’tan korkmalıyız.
Kadının sözleri adamın aklını başına getirmiştir. Niyetlendiği işten vazgeçer ve kadının yanından ayrılarak evine geri döner.
Adam öldüğü zaman mühim bir şahıs onu rüyasında görür. Adama:
-Allah sana nasıl muamele etti?
Diye sorar.Adam:
-Allah’tan korkup o günahı işlemediğim için affedildim.
Diye cevap verir.