Mihail Gorbaçov ve Ronald Reagan. İsviçre. 1985 yıl
Gorbaçov'un felaketi. Soru, Gorbaçov'a ve ekibine, ilk olarak SSCB'yi istikrarsızlaştırma ve sonra onu yok etme eylemleri nedeniyle izin verildi. Neden “perestroika” durmadı. Kruşçev durduruldu, Birlik'i yok etmelerine izin verilmedi, ancak “daha iyi bir Alman” yoktu. Her ne kadar Mikhail Sergeyevich Nikita Sergeyevich'ten daha zayıf olacak.
Sovyet seçkinlerinin tamamen ayrışması
Mesele, geç Sovyet seçkinlerinin tamamen ayrışmasıdır. Bu ana kadar, Sovyet seçkinlerinin önemli bir kısmı o kadar yıkılmıştı ki, sadece “perestroika” nın sonuçlarını fark etmediler. Ve çöküş başladığında çok geçti. Öte yandan, seçkinlerin bir kısmının zaten kasıtlı olarak Sovyetler Birliği'nin enkazının çöküşü ve özelleştirilmesiyle ilgili olduğu açıktır. Halkın mülkünü, servetini, ana gelir kaynaklarını ele geçirmek ve “güzel yaşamak” için küresel elit olan “yaşamın efendileri” nin bir parçası olmak istedi. Saklanma, kendini komünist olarak gizleme. Güzel arabalar, yatlar, uçaklar, kadınlar, altın ve değerli taşlar. Dünyanın önde gelen ülkelerinde ve başkentlerinde seçkin konutlar.
Bu güç ve insanlara açıkça ihanetti. Stalin'in ayrıldıktan sonra düzenli olarak güncellenmeyen Sovyet seçkinleri, “temiz” olmadılar, Gorbaçov dönemi tarafından ulusal seçkinlerin bilinçli olarak yetiştirilmesinin temellerini yavaş yavaş unutmuşlardı. Parça pasifleşti ve sadece süper gücün yok olmasına baktı. Bir diğer kısım, Birliğin ulusal köşelerde çekilmesinde aktif olarak yer aldı. Batı'nın sevinçle desteklediği “halkın düşmanı”, “beşinci sütun” oldu. Birçok övgü, emir, ödül ve daha fazlasını verdim. Sonuç olarak, SSCB'nin zirvesi ülkeyi “bir varil reçeli ve bütün bir kurabiye sepeti” için teslim etti.
Sovyet elitinin devletin yıkılmasına direnebilecek kısmı Andropov ve Gorbaçov'un altında "temizlendi". Her şeyden önce temizlik, devletin güvenliğinden sorumlu güç yapılarıyla ilgiliydi. Özellikle 1987'de Hamburg'dan Reykjavik ve Helsinki'den Moskova'ya hafif motorlu bir uçakla uçan Alman amatör pilot Matthias Rust'un uçuşu kullanıldı. Sovyet hava savunma birlikleri Rust'un “Cessna” sını Moskova'ya sürdü ve uçuşu durdurmadı, çünkü 1983'te Güney Kore uçağı ile yaşanan olaydan sonra sivil uçaklara vurulmaması emredildi. Sovyet medyasında bu olay hava savunma sisteminin ve ülkenin genel savunmasının başarısızlığı olarak tanımlandı. Gorbaçov'un ekibi, askeri bölgelerin komutanları da dahil olmak üzere SSCB Silahlı Kuvvetlerinin neredeyse tüm liderliğini temizlemek için durumu kullandı. Özellikle, Savunma Bakanı Sergey Sokolov ve Hava Savunma Komutanı Alexander Koldunov görevden alındı. Gorbaçov’un gidişatının siyasi muhalifleriydi. Yeni “siloviki”, “perestroika” taraftarlarından seçildi.
Böylece, “Andropov planının” taraftarları (Rus medeniyetinin imhası stratejisinin bir parçası olarak "Andropov'un Planı"; Часть 2) Gorbaçov döneminde ülkeyi kurtarmanın imkansız olduğuna karar verdiler. Bu nedenle, temel çabalar Birliğin korunmasına ve kurtarılmasına değil, kendini koruyacağına, en önemli kaynakların (“parti altın” gibi) kendi ağına aktarılmasına yönelik olmalıdır. Bunun için kendi ülkelerinin yağmalanmasına izin verildi. Böylece yağmacı seçkinleri doğdu. O andan itibaren, SSCB-Rusya'nın Batı yanlısı modernleşme (Kurtuluştan sonra modellenen) şeklinde kurtuluşu Andropovitlerin hedefi olmayı bıraktı. Yukarıdan kontrol edilen Sovyet medeniyetinin çöküşü ve kesilmesi, ana kurumları sökmeye ve ana varlıkları özelleştirmeye başladı. SSCB krizi ve ardından gelen felaket (operasyon "suda sona erer") bu süreci ve kapsamını halktan sakladı. Kırmızı imparatorluğun çöküşünü gerçekleştirmesine izin verdiler, geleceğin çalındığı insanların olası örgütlü direnişini engellediler. Devlet ve ulusal ekonomiden büyük mali ve sermaye almalarına izin verdiler.
Ulusal ayrılıkçılık
Milliyetçilik, Sovyetler Birliği'nin yıkmaya başladığı güçlü bir “dövüş koçu” haline geldi. Zaten Kruşçev'in altında, Stalin'in düşünceli ulusal politikaları yok edildi. Ulusal seçkinlerin ve entelijansiyanların tarımı, Rusfobinin kök saldığı ve Sovyet karşıtlığının olgunlaştığı safhalarda başladı. Ulusal cumhuriyetler, Rus eyaletlerine ve Rus halkına zarar verecek şekilde finanse edildi ve geliştirildi. Aynı zamanda, tüm sorunların suçlunun Ruslar (Rusya-SSCB) olduğu ulusal efsaneler oluştu.
Özellikle, ayrı Ukrayna halkının Ukrayna efsanesi ve Ukrayna dili gelişmeye ve güçlenmeye devam etti (Ukraynalı Chimera vs. Svetlaya Rus; Projenin amacı "Ukrayna"). 1917 devriminden önce “Ukraynalılar” olmasa da Rus superethnosunun (Rus) güneybatı bir parçası vardı. Tek bir Rus dilinin lehçe lehçesi vardı. Tek bir Rus medeniyetinin "eteklerinde-Ukrayna" olarak Küçük Rusya-Rusya'nın (Küçük Rusya) tarihi bir bölgesi vardı. SSCB yapay bir Ukrayna halkı ve dili yarattı. Aslında, Mazepa, Petliurites ve Bandera fikirlerinin varisi olan Ukraynalı "elit" kuruldu.
Gorbaçov'un ekibi SSCB'de provokasyonla bir milliyetçilik dalgası başlattı. Aralık 1986'da, CPSU Merkez Komitesi Genel Sekreteri, gerçek bir Kazak hanı haline gelen ve güçlü bir bölgesel milliyetçi elit oluşturan Kazakistan Komünist Partisi'nin ilk sekreteri Dinmukhamed Kunaev'i (1960-1962 ve 1964-1986'da bu görevi sürdürdü) görevden aldı. Milliyetine göre bir Rus olan Gennady Kolbin, Ulyanovsk bölgesel parti komitesinin Kazakistan'da hiç çalışmayan ilk sekreteri yerine atandı. Adım doğru gibiydi. Ancak “perestroika” ve tüm sistemin istikrarsızlaştırılması koşullarında, bu gerçek bir provokasyondu. Yerel seçkinler Aralık İsyanı (Zheltoksan) ile karşılık verdi. İsyanlar ve pogromlar, Kazakistan Komünist Partisi'nin “yerli” birinci sekreterini atama talebiyle başladı. İsyanı bastırmak için 50 bin oluşturmak gerekiyordu. İçişleri Bakanlığı ve Savunma Bakanlığı birlikleri. Sonuç olarak, huzursuzluk az kanla bastırıldı. Ancak, bu olaylar diğer ulusal seçkinlere bir işaretti. Kazakistan'ın kendisinde, 1989'da Kolbina'nın yerine Nazarbayev geçti. Hemen “Kazak milliyetçiliği” ni unuttular.
Bu olay benzer bir zincirdeki ilk olaydı. Aralık ayaklanması uygun bir siyasi, yasal ve ulusal değerlendirme almamıştır. Kök nedenleri tespit edilmedi - Stalin'in popüler sosyalizm politikasının ihlali. Kruşçev ile başlayan ulusal cumhuriyetler, Orta Rusya pahasına gelişti. Etnik cumhuriyetler ve özerklikler tercihler aldı, Rus halkının gelişimini içerdiği için faydalar sağladı. Sonuç, ulusal banliyölerin ve Rus bölgelerinin gelişiminde hoş olmayan çarpıtmalardı. Ulusal elitler ve aydınlar kibirliydi, Ruslar olmadan gelişebileceklerine karar verdiler. Her ne kadar gösterildiği gibi tarih, milliyetçilik mevcut Baltık ülkelerini, Ukrayna, Moldova ve Gürcistan'ı yok olmaya ve kırık bir oluğa sürükledi. Benzer bir durum Orta Asya'dadır: archaization; sosyal adaletsizlik; milliyetçilik ve İslamcılık dahil radikal duyguların büyümesi; endüstriyel, sosyal altyapı, bilim, eğitim ve sağlığın bozulması.
İktidar Antlaşması
Kazakistan'daki olaylar etnik banliyölerde Moskova'nın zayıflığı olarak kabul edildi. Milliyetçi bir dalga yükseliyor. Zaten 1987 yazında Erivan, Dağlık Karabağ Özerk Bölgesi'ni Ermeni SSR'sine devretme konusunu gündeme getirdi. Buna karşılık, Azerbaycan topraklarında Ermenilerin pogromları başladı. Zaten çok kan vardı. Gorbaçov'un kafası karışıktı.
O zaman Moskova'nın etnik cumhuriyetlerde herhangi bir milliyetçi isyanı ve ayaklanmayı bastırmak için hala yeterli güç ve kaynağa sahip olduğunu belirtmek gerekir. Siyasi irade ve Lenin'den Gorbaçov'a ulusal siyasetin hatalarını ortadan kaldırma programı göz önüne alındığında, ülkedeki düzeni nispeten az kanla geri yüklemek, ulusal ayrılıkçıları temizlemek ve Sovyet imparatorluğunun birliğini korumak mümkün oldu. Tibet'te benzer bir sorunla karşı karşıya olan ve daha sonra başkentteki huzursuzlukla (1989'daki Tiananmen Meydanı'ndaki olaylar) Çin örneği çok açıklayıcıdır.
Ancak, Sovyet seçkinlerinin bir kısmı bilinçli olarak SSCB'nin yok olmasına yol açtı. Ve korkak sohbet kutusu Gorbaçov, ülkede yıkım sürecini durdurmak için biraz kan dökmekten ve düzeni yeniden düzenlemekten korkuyordu. Bu daha sonra kan akışlarına neden oldu (eski SSCB'nin çoğunda yerli halkların yok olması dahil).
Gorbaçov güç kullanımından korkuyordu ve bir şeyleri düzene koymak için "silovikleri" kısıtladı. Aynı zamanda, genel sekreter, kolluk kuvvetlerinin kendi ülkelerinin kendi yetkileri altındaki bölgelere düzenlediği son zamana kadar sorumluluğu geri aldı. Aslında, düzen ve güvenlik organlarını “teslim etti” ve nihayetinde moralini bozdu. Gorbaçov kontrol ipliklerini, durumu ayık bir şekilde değerlendirme yeteneğini kaybeder. Kritik anlarda, çalılıklara atlar - heyecanla selamlandığı ve sevildiği ya da tatile çıktığı yurtdışı gezilerine kaçar. "Sürecin başladığı", yani demokratikleşme ve tanıtım yolunun doğru olduğuna inanıyor. Gorbaçov halen parti ve devlet yapılarından ve kurumlarından gelen ayık değerlendirmeleri dinlemiyor. O muhriplerden bahsediyor - Sovyet medeniyetini yok etmeyi amaçlayan "Gorbaçov Siyasi Bürosu" A. N. Yakovlev ve E. A. Shevardnadze.
Bu milliyetçi duyguların, katliamların ve çatışmaların artmasına yol açtı. Azeriler Dağlık Karabağ'dan, Ermeniler Azerbaycan'dan kaçtı. Tüm ulusal banliyölerde kanlı etnik gruplar arası çatışmalar alevlendi. Transdinyester, Ferghana Vadisi, Abhazya, Gürcistan, Baltık ülkeleri, vb. Sovyet dikişlerde çatlamaya devam etti. Etno cumhuriyetlerde, ulusal cepheler ve partiler evrensel olarak ilgili güçler tarafından yaratılır, SSCB'den çıkış talep ederler. Batı bu olayları coşkuyla karşılıyor, "genç demokratları" güçlü bir şekilde destekliyor, Moskova'nın güç kullanmasını yasaklıyor, yaptırımlardan korkuyor.
Böylece Gorbaçov takımı SSCB-Rusya halklarına karşı korkunç bir suç işledi. Gorbaçov'da "Pandora'nın Kutusu" nu açtılar, büyük iktidarı yok eden ve Sovyet halkını bölen korkunç ulusal ayrılıkçılık ruhunu salıverdiler. Bu milliyetçilik kan ırmaklarını döktü, getirdi ve hala eski SSCB halklarına çok fazla acı ve kayıp getirecek. Gorbaçov Sovyet devletini mahvetti ve “halkın düşmanı” oldu.
Devam edecek ...