Bununla birlikte, kesinlikle batıdaki en saygın isimlerden biri olan İngiliz Başbakanı Winston Churchill'in devlet adamı portresi ile başlıyoruz. Tarihçiler ona “demokrasi şövalyesi” ve “özgürlük ve hümanizm peygamberi” diyorlar. Churchill'in biyografçısı Sir Martin Gilbert, “Asil bir ruh, adalet duygusu, insan ırkına olan inanç - 20. yüzyılın bu büyük liderini iki dünya savaşında zafer kazanan siyasetinde yönlendiren şey buydu” diyor. Kimse tartışmaz, Churchill parlak bir stratejist, parlak bir yayıncı, harika bir sezgiye sahip bir politikacıydı, ancak eylemi sadece asil dürtülerle açıklayabilir mi yoksa İngiliz aristokratının önlenemeyen hırslarına ve doğal alaycılığına mı dayanıyordu?
“Hırs ana güçtür”
Marlborough Dükü'nün soyundan Winston Churchill, aile mülkiyeti Blenheim Sarayı'nda 1874'te doğdu. Babası muhafazakar siyasi seçkinlere aitti ve bir süre krallığın başbakanı olarak görev yaptı. Gençliğinde, Winston orduda görev yaptı, Sudan ve Anglo-Boer Savaşı'na katıldı. Çağdaşlar onu “ilkesiz bir süvari subayı, herhangi bir sebepten kınından çıkarmaya hazır bir süvari subayı” olarak tanımladılar. 1900’te Churchill ilk defa parlamentoya seçildi. Aynı zamanda, ana karakteri eleştirmenlere göre dikkat çekici bir şekilde yazara benzeyen "Savrol" adlı sanatsal romanı yayımladı. Churchill, “Mücadele, çalışma, durdurulamaz meselelerin yürütülmesi”, “hayatı kolaylaştıran, zevkli hale getiren birçok kişiye fedakarlık ediyor - ne için? İnsanların iyiliği için! Çabalarının yönlendirildiğini kabul etmedi. Hırs ana güçtür ve buna karşı koyamadı. ”
1907’te gelecekteki Başbakan Lloyd George, meslektaşını şu şekilde tarif etti: “Burun delikleri, yalnızca Avam Kamarası’nın alkışlarından şişiyor. Napolyon hakkında çok fazla kitap okumaktan ve muhtemelen çok fazla kitap okumaktan hoşlanıyor. ” Churchill'e “kendini tanıtmanın kahramanı” dendi ve inançlarını kolayca değiştirdiğini belirtti. Birinci Dünya Savaşı arifesinde “Parti partileri kendisine kendi hedeflerine ulaşmak için bir araç olarak hizmet ediyor” dedi. “İçinde tek bir ilke bulamıyoruz. Sadece burnunu rüzgara tutuyor. ” Tarihçi Roy Medvedev, “Churchill, elbette hedeflerine ulaşmak için tüm yolları kullanmaya hazır, aldatmaya ve değiştirmeye hazır, tecrübeli bir politikacıydı” dedi. “Partiden partiye geçmek için tereddüt etmedi, liberal, şimdi muhafazakardı.”
35’te Churchill, İçişleri Bakanı olur ve Liverpool’daki barışçıl gösterilerde katılımcılara karşı güç kullanmaktan korkmaz. İngiliz gazeteci Charles Masterman, “haber toplarını delirmeye bıraktı ve göstericilere iyi bir gürültü çıkarmaya istekli” dedi. Rus Enstitüsünde önde gelen bir araştırmacıya göre hikayeler RAS Yuri Zhukov, "aslında, Churchill 1905-th yıl boyunca sahip olduklarımızı tekrarladı. Sinizmini sürekli olarak gösterdi ve açıkça siyasette kar etkenleri tarafından yönlendirildiğini ve boşuna ideolojik formüllerin arkasına saklanmayacağını açıkça belirtti. ”
"Hunların Bolşevikleri öldürmesine izin ver"
1917'te Churchill, Savaş Bakanı olarak görev yaptı ve onun için en önemli fikir “Bolşevizme karşı bir haçlı seferiydi”. Murmansk ve Arkhangelsk'teki İngiliz askeri birliklerini güçlendiriyor, Kolchak ve Denikin rejimlerini tanıyor ve Almanları Sovyet Rusya'yı işgal etmeye zorlayarak, “Hunların Bolşevikleri öldürmesine izin ver” diyor. İşçi Partisi lideri Ramsay MacDonald, “Churchill bu çılgın maceraya İngiliz Adaları'nın imparatoruymuş gibi katıldı” dedi. İngiliz tarihçi Giles Milton’a göre, “Russian Roulette” kitabının yazarı, “Churchill’in Ağustos 1919’i tereddüt etmeden kimyasal kullanmaya karar verdi. silâh Kızıl Ordu ve Bolşevikler tarafından kontrol edilen köylere karşı. Yeşil gaz kimyasal bulutu kendilerine doğru sürüklenirken askerler panik içinde kaçtılar. Buluta düşenler kan kustu ve bilinçsizce düştüler. ”
Churchill, bu tür “iğrenme ve gereksiz duygular” politikasını suçlayarak, kuzey Hindistan'ın asi kabilelerine karşı zehirli gaz kullanımı konusunda ısrar etti. “İngiliz topçu ustasının, kesinlikle konuşarak hapşırma yapan bir mermi fırlattığında pişmanlık duyması gerektiğini neden düşünüyorsunuz?” Diye sordu. 20’in sömürgelerin bakanı olarak başlangıcında Churchill, zorlu ve ödünsüz yaklaşımıyla ün kazandı. Hindistan'da, sömürge makamlarına karşı şiddet içermeyen mücadele yöntemlerinin destekçisi olan Mahatma Gandhi açlık grevine başladığında, alaycı bir şekilde: “Neye ihtiyacımız var? Açlıktan ölmesine izin ver. " Roy Medvedev'e göre, “sömürge imparatorluğundaki Churchill, emperyalist liderin zulmü ve ciddiyetiyle hareket etti, kurtuluş hareketlerini bastırmaya hazırdı ve elbette, sömürge ülkelerinin insanlarına ikinci üçüncü insanlar olarak davrandı”.
30'te, Churchill gerçekte emekli oldu. Londra'da, “bitkin bir adam”, “bitkin şarap” olarak adlandırıldı. 29'ta parasını Wall Street'teki çöküşünden hemen önce menkul kıymetlere yatırdığı için tamamen mahvoldu ve bu nedenle "kara köpeği" olarak adlandırdığı şiddetli bir depresyondaydı. Churchill, garip bir şekilde Hitler'e yardım etti. İngiliz siyasi seçkinlerinin pek çok temsilcisinin, Sovyet Rusya’ya karşı kışkırtmayı umdukları için de dahil olmak üzere Alman Fuhrer’e sempati duyduğu durumlarda, Churchill, Nazi Almanya’sı ile yüzleşmeye güvendi ve yanılmadı. İkinci Dünya Savaşı'nın başında, kral bir hükümet kurmasını emretti.
“Eğer bir milyon ölürse, istatistik”
Bu dönemde, Churchill aslında mutlak bir güce sahipti ve muhalefetle tanışmadı. Başbakan sekretaryası başkanı Albay Maurice Hanky, “Bu gerçek bir diktatörlüktür” dedi. - Askeri Kabine ve askeri komitelerin çalışmaları bir kişinin uzun monologlarına indirgenmiştir. Diğerleri sadece katılıyorum. Uykusuz gecelerin tükettiği Genelkurmay Başkanlığı Komitesi, kademeli olarak bir planlama komitesine dönüşüyor. ” Lloyd George, Avustralya Başbakanı Menzi'ye “Winston, enerjik personel şeflerinin gerekli nitelikleri ve desteği olmadan baş stratejist rolünü oynuyor” diye şikayet etti. Askeri ofisi daha profesyonel ve Churchill'in kaprislerine daha az eğilimli görmek istediğini söyledi. Mühür kaleci Lord William Beaverbrook, “Churchill, zorbaların kalıplandığı hamurdan yapıldı” dedi.
Winston hedeflerine ulaşmak için hiçbir şey yapmadı. “Hedefinize ulaşmak istiyorsanız,” derdi, “hassas ya da zeki olmaya çalışmayın. Kaba teknikler kullanın. Hemen hedefi vur. Geri dön ve tekrar saldır. Sonra tekrar omuzdan güçlü bir darbe ile vurun. ” 1940’te İngiliz Başbakanı, Fransız filosunu Oranta’da boğma emri verdi, böylece Almanya’ya gitmeyecekti. Ve 1945'te, ülkeyi Alman işgalcilerinden kurtarmada öncü rol oynayan komünistler olmasına rağmen, Yunanistan'da “komünist isyancıların” vurulmasını istedi. Churchill, "Bir kişi ölürse, bu bir trajedi, eğer bir milyon insan ölürse, bu istatistik" ifadesiyle ifade edilir.
Churchill, savaş yıllarında Sovyetler Birliği ile işbirliği yapmış olmasına rağmen, Ruslara ABD lideri Franklin Roosevelt'ten çok daha kötü davrandı. Stalin'in, alaycı bir tilki olduğunu düşünerek Churchill'e güvenmediği ve hatta bu konuda Amerikan başkanına konuştuğu bilinmektedir. İngiltere Başbakanı, Stalin ve Roosevelt arasındaki ortak anlayışı imha etmeye çalıştı. Stalin'den, özellikle Müttefik kuvvetler, 44'taki Ardennes'e yapılan saldırıda olduğu gibi, her fırsatta Moskova'nın çıkarlarına aykırı davrandığı gibi, onlar için zor bir duruma girdiğinde, sürekli yardım istedi.
Düşünmeyen Operasyon ve Fulton Konuşma
1998’te sınıflandırılan arşiv belgelerine göre, Almanlara karşı kazanılan zaferden sonra, Churchill “savaşın zayıfladığı Sovyetler Birliği’ni devirmeyi” üzerine ciddi bir şekilde atmayı planladı. Onun tarafından geliştirilen “Düşünülmeyen” operasyonda, İngiliz ve Amerikan bölümlerinin 50'inin yanı sıra, Churchill'in SSCB'ye karşı atmayı düşündüğü Wehrmacht'ın hayatta kalan bölümleri de yer alacaktı. Tarihsel bilimler doktoruna göre, 1988 - 1991’te CPSU Merkez Komitesi’nin uluslararası departmanını yöneten Valentin Falin, “1944’ten bile olsa, İngilizler, daha sonra SSCB’ye karşı tam bir savaşta kullanmak için özel kamplarda Alman mahkumları toplamaya başladı. ABD ve İngiltere'nin iradesine boyun eğdirilmeli ”dedi. Sir Winston'un Temmuz 1945 yılı seçimlerindeki yenilgisinden sonra, plan rafa kondu.
Yine de, Stalin'e müttefik duygularını uzun süredir güvence altına alan, Soğuk Savaş'ın baş tetikleyicisi olan Churchill'di. 5 Mart 1946, Amerikan Devlet Başkanı Harry Truman'ın isteği üzerine, Missouri Fulton kentinde kolejin açılışında bir konuşma yaptı. “Baltık'taki Stettin'den Adriyatik'teki Trieste'ye, kıtanın karşısındaki demir perde indirildi” diye ilan etti ve SSCB'yi suçladı.
Ayrıca, bazı tarihçilere göre, konuşmanın uzlaşmaz tonu basitçe açıklanmıştır. Churchill, Fulton'da alkol satışının yasaklandığından rahatsız edildi. Bu durumu bilmeden, kürsüye gelen konuşmacının ilk sözlerini anlamak imkansız: “Fulton, Missouri'de bulunduğumu sandım, ancak Sahara'daki Fulton'da oldum”. O zamana kadar, Batı dünyasının iki lideri çoktan göğsüne iyi oturmuştu. Görgü tanıklarının söylediğine göre, Truman tarafından bir araya gelen Churchill, sinsice gözlerini parlattı: “Benden bilinmeyen kenarlarda kalırken, her zaman aşağıdaki kuralı kullanırım - yerel suya birkaç damla viski. Bakterileri etkisiz hale getirmek için. ” Sonra cumhurbaşkanlığı trenindeki iki kişi rahatlamalarına izin verdi. Sonuç olarak, Truman şefin üniformasını istedi ve kırk dakika içinde lokomotif kornasını Churchill ile birlikte denedi. Bir konuşmanın sona ermesine doğru, Amerika Birleşik Devletleri lideri İngiliz mevkidaşına bir not gönderdi: "Kanada'dan bir uçak olan Winston, mükemmel bir viski getirdi." Ve beklenmedik bir şekilde yumuşamış olan eski başbakan, “silahlı Rus yoldaşlarına” övgüde bulundu. 30'in sonunda, Amerikan Büyük Britanya Büyükelçisi Joseph Kennedy'nin (Amerika Birleşik Devletleri'nin gelecekteki başkanının babası), Churchill'e “kararları nadiren sesini tutan iki elli bir sarhoş” olarak adlandırdığı dikkat çekmektedir.
* * * * *
Birçok çağdaş için Churchill, giden İngiliz İmparatorluğu'nun bir sembolü oldu. Bununla birlikte, 50 lerde, başbakanlık hayatında son kez, giderek daha fazla Büyük Britanya'nın simgesi olarak görülen John Buhl'un karikatürüne benziyordu.
İmajının nasıl dönüştürüldüğü hakkında konuşursak, Batılı tarihçilerin şimdi yazdıkları ne olursa olsun, Sir Winston hiçbir zaman “hümanizmin peygamberi” olmadı. Her şeyden öte, iktidardaki en büyük ödül olan kumar politik oyunundan çok etkilendi. “Güç” diye yazdı, “bir ilaçtır. Kim en az bir kere denedi - sonsuza dek zehirlendi. " Şüphe yok ki, Churchill için gücün soyut ideallerden daha önemliydi.