Yarı efsanevî bir Yunan filozofu ve şairidir.
Efsaneye göre Zeus için bir mağarada 46 yıllık bir uykuya dalmıştır. Bu uykudan uyandığında Zeus tarafından kendisine verilen öngörü yeteneğine sahip olur.
Girit adasında, Knossos’ta doğdu. Yaşamına ilişkin bilgiler söylence niteliğindedir. Diogenes Laertius’un anlattığına göre gençliğinde babasının sürüsüne çobanlık ederken, girdiği bir mağarada uyuya kalır, 57 yıl sonra uyandığında her şeyin değiştiğini, yalnızca kendisinin genç kaldığını anlar. Bundan sonra doğaüstü güçlerle donandığına inanan Yunanlılar Epimenides’i “Tanrıların Sevgilisi” diye görürler ve Atina’da baş gösteren veba salgınında ondan yardım umarlar. Gene bir söylenceye göre, Epimenides oğlaklar kurban ederek kenti salgından kurtarır. Bunun karşılığında da Atina ve Girit arasında bir anlaşma yapılmasını sağlar. Atinalılar’ın verdiği bir gemiyle yurduna döner. Bu yolculuğu konu alan 6500 beyitlik bir yapıtı olduğu söylenir. Kimi kaynaklara göre 157, kimilerine göre de 289 yaşında ölmüştür, istediğinde ruhunu gövdesinden ayırarak düşünceleri üzerinde yoğunlaştırdığı, çok az yeyip içtiği, geleceği önceden gördüğü söylenir. Böylece, söylence kahramanlarından biri gibi tanımlanan Epimenides’in Solon’a yazdığı sanılan bir mektup da onunla ilgili belgeler arasındadır. Burada, Epimenides, Solon’un yasalarını över baskıcı uygulamaları eleştirir, onu Girit’e çağırır.
Epimenides’in felsefe alanındaki yeri, mantık konusunda ortaya attığı, çok yaygın bir paradoks nedeniyledir. Bu paradoksun kaynağını bir ikilem oluşturur. Epimenides’in ortaya attığı bu paradoks, daha sonraki dönemlerde geliştirilmiş, özellikle Elealı Zenon ve Parmenides’in elinde son biçimini almıştır.