Omurga tümörleri için 'fraksiyone' radyasyon tedavisi, omurga kırıklarını önlemeye yardımcı oluyor
Johns Hopkins Medicine araştırmacıları , International Journal of Radiation Oncology, Biology and Physics'te 1 Ekim 2021'de yayınlanan bir hayvan çalışmasında, spinal tümörlerin "fraksiyone" radyasyon tedavisi ile tedavi edildiğine dair kanıt sağladılar. tek bir tedavi — vertebral kompresyon kırıklarını önlemeye yardımcı olur.
Johns Hopkins Medicine Spinal Füzyon Laboratuvarı müdürü Timothy Witham; Johns Hopkins Üniversitesi Tıp Fakültesi'nde doktora sonrası araştırmacı olan Alexander Perdomo-Pantoja, MD; ve şu anda Florida Eyalet Üniversitesi'nde olan eski Johns Hopkins Medicine doktora sonrası araştırmacısı Christina Holmes, radyasyon tedavisinin spinal kemik yapısı üzerindeki etkilerini araştırmak için bu araştırma üzerinde meslektaşlarıyla birlikte çalıştı.
Ekip, tavşan modellerinde radyasyon vermenin iki yolunu inceledi. Bir grup tavşana 24 Gray'lik tek bir radyasyon dozu (Gy - tipik bir göğüs röntgeni 1/10.000 Gy'dir) verilirken, ikinci gruba toplam tedavi üç adet 8 Gy doza yayılmıştır. Bir kontrol grubu tavşana radyasyon uygulanmadı.
Daha sonra, araştırmacılar ışınlanmış bölgelerdeki kemiklerin mikro yapısını ve morfolojisini analiz ettiler, açıkta kalan omurların spinal biyomekaniklerini (sertlik ve kırılma yükü) test ettiler ve bu bölgelerdeki kemik hücresel özelliklerini incelediler.
Witham ve meslektaşları bulgularına dayanarak, yüksek doz radyasyon tedavisinin tek bir dozda uygulanmak yerine fraksiyonlara bölünmesi durumunda kemiğin daha az etkilendiği sonucuna vardılar.
Holmes, "Bu modelin güzelliği, kalitesini, yoğunluğunu ve yapısının birbirine bağlılığını ölçmek için kemiğin üç boyutlu yapısına bakabilmemizdir" diyor.
Perdomo-Pantoja, "Bu model, lokalize radyasyonun hastalarda sonuçta kırıklara neden olan vertebral değişikliklere nasıl yol açtığını daha iyi anlamak için özel olarak tasarlandı" diyor. "Ekibimiz, tek bir yüksek doz radyasyon alan kemik örneklerinin, o grupta gözlemlediğimiz mikroyapısal ve hücresel hasarla ilişkili olan, ayrı seanslarda daha küçük dozlarda verilenlerden daha kolay kırıldığını buldu."
Araştırmacılar daha sonra nasıl ve neden meydana geldiklerini daha iyi anlamak için radyasyon sırasındaki kemik kırıklarının zaman çizelgesini incelemeyi planlıyorlar. İçgörünün önleyici tedavileri düşünmeye başlamalarını sağlayacağını söylüyorlar.
Witham, "Laboratuvarda bir keşif yaptığımızda ve bunun hasta bakımı üzerinde doğrudan bir etkisi olmasını sağlamaya çalıştığımızda, uzun zaman alabilir" diyor. "Mevcut projemiz birkaç yıl sürdü, ancak sonuçlar doğrudan klinik olarak tercüme edilebilir. Bu çalışmaya dayanarak, onkologların uygulamalarında fraksiyonel radyasyon dozu kullanmalarını hemen önerebiliriz ve umarım daha fazla acı çekmeyi önleyebiliriz."