Vietnam'a gittim ve sen de yapmalısın
Yemek, doğa, nezaket - ne sevmez?
Vietnam uzaylı ama tanıdık. Kuşları bir kafeste tutmanın erkeksi bir şey olduğunu ve doğanın öylesine ezici bir şekilde güzel olduğunu öğrendiğim bir ülke ki, insanları başka bir yere taşınmayı bile düşünmemeye teşvik edebilir. 1600 kilometre uzunluğundaki bir ülke için, Batılı gezginin klişeleri - savaş, komünist hükümet, sokak yemekleri, tropikal bitki örtüsü - her yerde ama hassastır. Vietnam, ikliminde uzun, dar ve çeşitlidir. Ziyaret etmek için yılın en iyi zamanı yok: yılda 12 ay boyunca tüm gücüyle tropikal havaya çarpmayı bekliyoruz. Sadece git ve alış. Kasım iyi bir bahis gibi görünüyordu ve bizi böyle iklimsel çeşitliliğe maruz bırakırken işe yaradı: Saigon ve Mekong Deltası çevresindeki meşhur ve nemli Güney, Hoi An ve Hue yağmurlu Merkezi, başkenti ile yumuşak ve kuru Kuzey Hanoi.
Ho Chi Minh Kenti / Saygon
Vietnam, motosikletlerin bulunduğu bir ülkedir. Birkaç araba yollarında dolaşıyor, ancak zebra geçişlerinde yürürken binlerce bisiklet akıyor. Benim için, Güney İtalya'dan gelen, hiç de şok edici değil: zebra geçişleri genellikle göz ardı edilir, kolunuzu kaldırırsınız, tehditkar bir şekilde binicilere bakarsınız, yavaşça ilerler ve daha iyisini umarsınız. Vietnam hemen hemen aynı: trafik çevrenizde bir cep oluşturacak ve sadece akacak. Göz temasınızı sürdürürseniz, işe yarayacaktır. Sürüş tarzı tamamen ileriye bakmakla ilgilidir; bir dönüşten önce sağa ve sola bakan sürücüleri ve sürücüleri nadiren göreceksiniz: Vietnam yollarındaki güvenlik kuralı, ileriye bakmak ve onlara doğru ilerlerken engellerden kaçınmaktır, yanınıza gelenler ise sizi önleyecektir.
İtalya ile en büyük fark, çok sayıda araçta yatmaktadır: bir kez, bir trafik ışığında kuyruğa giren motosikletleri saymak için birkaç dakika geçirdim. 500'de sayımı kaybettim, hala çizginin sonunu göremiyorum. Güney İtalya'ya benzer şekilde, bir motosikletin sürüş biçiminde belirli bir esneklik göreceksiniz - iki bisikletçi için tek bir bisiklet tasarlanabilir, ancak genellikle dört (hatta beş, bazen) görürsünüz. Yoldaki her nokta kaldırımlar dahil bir otoparktır. Bazen, binaların zemin kat lobisi park yeri olarak ikiye katlanır.
Rehberlerimizden birine birden fazla sürücü hakkında sorduğumda, sadece,
“Çocuklar küçükken, tüm aile için bir bisiklet yeterli. Büyüdüklerinde, kendi bisikletlerini satın almaları gerekiyor. Ama araba sürmekten daha ucuz ve daha az stresli. ”
Ho Chi Minh Şehri (veya Saigon, orijinal adı hala yerel halk tarafından kullanılıyor) çok gelişmekte olan bir metropoldür. Eski Güney Vietnam'ın başkenti, Avrupa'daki finansal mahallelere benzemeyen bir finans bölgesi de dahil olmak üzere, daha Batılılaşmış özelliklerinin çoğunu korudu. Bununla birlikte, burada geleneksel ve modernin karıştırılması, örneğin, eski Eski İngiltere Bankası ile Londra Şehri'nden daha yoğundur ve yakın zamanda, daha az zengin bir geçmişin anılarını içerir.
Benzer şekilde, Saigon Batı dünyasının bazı tipik kötülüklerinden muzdariptir: katlanarak artan ihtiyaçları, hava kirliliğini ve eşitsizliği karşılamak için vahşi altyapı. Vietnam'ın geri kalanına kıyasla fiyatları çılgınca değişiyor. Bir bardak bira için, banliyölerde 20.000 VND'den (~ 60p), modaya uygun bölgelerde 200.000 VND'ye (~ 6 £) kadar bir ücret talep edilebilir. 450.000 VND için deneysel lagerlerinden birini satan bir zanaat bira fabrikası gördüm, bu da ortalama maaşı 3M VND civarında olan (bankacılık sektöründe 8M VND civarında yükselen) yerel işçilerin olasılık alanının ötesinde bir fiyat. Çok azı bu lüks seviyesini karşılayabilir.
Ama hava Batı'dan farklı. İnsanlar rahat görünüyor ve Londra, Milano ve diğer büyük Avrupa veya Amerikan şehirlerindeki eşdeğerleri kadar acele etmiyorlar. Dahası, ne Ho Chi Minh şehrinde ne de ülkenin başka bir yerinde tek bir dilenci ya da evsiz insan görmedim. İnsanlar, muazzam servet olmasa da, nispeten rahat ve sağlıklı bir yaşam sürüyor gibi görünüyor. Tabii ki, Vietnam dışındaki satın alma gücü zayıf: rehberlerimizden biri, Kanada'ya seyahat etmeyi göze alabilmek için birkaç yıl boyunca tasarruf ettiğini söyledi. Turist olacak kadar şanslı olan çoğu vatandaş sadece komşu Çin'i ziyaret edecek. Başkentte, turist çekmek için kullanıldığında bile, halk yeme ve halk olayları için hala çok zaman var. Mutfak seçeneklerinin çeşitliliği Vietnam'ın ayırt edici bir özelliğidir.
Savaş ne olacak?
Vietnam Savaşı, Batı dünyasında yaşayan çoğumuz için ülkenin görüşünü şekillendirdi. Napalm ve Ajan Orange'dan etkilenen çok sayıda insan nedeniyle hala ulusal bilincin bir parçası. Bununla birlikte, tutum barışçıl. Savaş müzesinin kendisi beklediğimden daha az propaganda ile geliyor. Sergiler kesinlikle “Amerikan saldırganlığını” suçluyorlar, fakat aynı zamanda uzlaşma öyküleri anlatıyorlar ve çatışma sırasında ölen savaş fotoğrafçıları hakkında dokunaklı bir sergi içeriyorlar. Tüm kat, ABD'de ve başka yerlerde savaşa karşı gösteri yapanlara adanmıştır. Bununla ilgili filmlerde gördüğümüz herkes için çok az ABD karşıtı duygu var ve birçok tur rehberi, bunların hepsinin geçmişte nasıl olduğunu ve iki ülke arasında dostluğun nasıl geliştiğini belirtti. ABD'den gelen kalkınma yatırımı kesinlikle bir rol oynamaktadır, ancak insanlarla konuşurken, çoğunun gerçekten devam ettiği hissi vardır.
Mekong Deltası
Kentsel Saigon'dan arabayla sadece bir saat uzaklıkta, dünyanın en hareketli ve verimli bölgelerinden biri olarak görülen Mekong Deltası bulunmaktadır. Burada, çiftçiler yılda üç kez pirinç hasat etmeyi başarıyor ve tüm nüfusu beslemeyi ve hala ihracat yapmayı mümkün kılıyor (bu her zaman böyle olmamıştı ve nüfus son zamanlarda açlıktan muzdaripti, kısmen savaş).
Deltada yaşayan insanlar Ho Chi Minh Şehrinden çok farklı yaşamlar sürüyorlar. Bir grup turuna katıldım ve deltada bir ailenin üyeleri tarafından yaşayan küçük bir adayı ziyaret ettik. Meyveleri, çiçekleri (inanılmaz derecede renkli orkideler dahil) ve eğlenceli turistleri yetiştirerek ve ticaret yaparak kendilerini destekliyorlar. WiFi her yerde ziyaretçileri hareket etmeye teşvik ediyor.
Vietnam hakkında vurgulamak istediğim bir şey, ne kadar güvende olduğudur. Tabii ki, Batılı turistlerin çok şey karşılayabileceği ve onlarla birlikte çok para getireceği anlayışı var; Yerel işadamları turistleri para harcamaya davet edecek ve cesaretlendirecek, ancak bu saldırgan bir şekilde yapıldıktan sonra (ne de tehdit edildiğimi ya da para harcamak zorunda kaldığımı hissetmedim). Ayrıca, herhangi bir sorun veya taciz bildiren değil, kendi başlarına seyahat eden birkaç genç kadınla tanıştım.
Delta çevresindeki yaşam çeşitliliği şaşırtıcıdır. Çiftçilik büyük bir iştir ve restoran ve çay veya kahvehane işletmek, ürün satmak, hindistancevizi sütü ve şekerleme yapmak, turlar yapmak ve yemek pişirme dersleri gibi çeşitli diğer etkinliklerle bağlantılıdır. Ne yaparlarsa yapsınlar, buradaki insanlar teknelerinde çay molası vermek de dahil olmak üzere rahat yaşam tarzlarını sürdürüyorlar.
Mekong Deltası'ndan en sevdiğim deneyim, Tuk-tuk'ta seyahat ediyordu, sokakların kenarlarındaki insanlar bizi karşıladı ve fotoğraflanmasını istedi.
Her yerde muhteşem bir besindir
Farklı iklim koşullarına sahip çok uzun ve dar bir ülke olan Vietnam, birçok eşit derecede farklı mutfak geleneği sunuyor. Tüm bunların ortak bir yanı var: Yemekler her zaman taze ve renklidir. Et, balık, sebze veya meyve olsun, yemek sipariş etmek için pişirilir ve her zaman sabahın erken saatlerinde yerel pazardan satın alınır.
Restoran çalışanları bölgesel yemeklerinden gurur duyuyorlar ve genellikle onu nasıl hazırladıklarını göstermek istiyorlar. Dost olmak ülkenin bir özelliği gibi görünüyor, ancak fark ettiğim şey, diğer ülkelere kıyasla Vietnam'ın yiyeceklerini ve mutfağını göstermeyi çok sevmesidir. Pazarlarda veya restoranlarda, kibar resim çekme taleplerim gülümsemeyle ve genellikle küçük bir performansın ayarlanmasıyla alındı.
Katıldığım yemek derslerinde Batılıların biraz huysuz olma şakaları var:
… Ve sığır etini bir çorbada nasıl yiyoruz - onu yan tarafta çiğ tutarız ve sadece son anda koyarız. Ancak, bu şekilde güvenmediğinizi biliyoruz [* wink *], bu durumda pişirebiliriz.
Pembe sevdiğimi açıklamalıydım. Ziyaretçilere yönelik bu alaycı ama arkadaşça tutum aslında ülkenin her yerinde bulunur. Vietnamlılar ve Batılılar arasındaki yüzyıllar süren etkileşimlerden türemiştir. Bununla birlikte, Vietnam savaşı gibi sık sık trajik olan veya bölgedeki Fransız sömürgeciliği gibi sömürücü olan etkileşimlerin, düşmanlıktan ziyade bu dostça işemeye dönüşmeyi nasıl başardığı dikkat çekicidir.
Doğal olarak, “garip” yiyecek olarak algılayabileceğimiz birçok şey var. Benim favorilerim bu…
…ve bu…
… Sanırım herkes için olmayabilir (ama inan bana: her ikisi de lezzetli idi) ;-)
Hoi An ve seyahat
Vietnam'da ulaşım ilginç. Ulusal havayolu Jet Star ile yaklaşık 30 £ Saigon'dan Da Nang'a uçtuk. Servis kusursuz - oldukça British Airways değil, ama Ryanair yol daha iyi. Uçak yepyeni. Ayrıca meraktan iki geleneksel ulaşım modunu denedim: Koç ve tren.
Antrenörler eski Indochina'nın tümünde ünlüdür ve sırt çantalı gezginler bunları Kamboçya, Vietnam ve Laos arasında bir bütçeyle turlamak için yaygın olarak kullanmaktadır. On-board tuvalet var ve uzanmış koltuklar uyku şaşırtıcı derecede rahat. Ben manzaranın tadını çıkarırken birkaç saat oturdum ve sırt sorunları yoktu.
Trenler… daha az rahat. Onlar yaşlı ve yavaş. Dong Ha Hanoi gitmek yaklaşık 10 saat sürdü ve yatak zordur. Biz panorama zevk gün boyunca seyahat ve iyi oldu, ama altı ya da yedi saat sonra bile güzel sahne can sıkıntısı ile yardımcı olamaz. Trenler çoğunlukla ahşap ve İtalya'da çocukken kullandığım trenlere çok benziyorlar. Bununla birlikte, süper ucuzdurlar ve kendi başlarına tüm bir kültürel deneyim sunarlar.
Trende yaşadığım gibi kültürel farklılıklar hakkında biraz ara vereyim. Sonraki rıhtımda, çocuklu bir aile vardı ve çocuklar, özellikle sakallı bir beyaz insanı görmekten çok etkilendiler. Benimle konuşmak ve bildikleri tüm İngilizce kelimeleri anlatmak istediler (aslında, 6-7 yaş arası çocuklar için oldukça iyi İngilizce konuştular). Ebeveynleri onları gelip benimle konuşmaya teşvik etti ve bana sormaya çalıştıkları garip sorular tarafından eğlendiler. İtalya'da veya İngiltere'de böyle bir şeyin aynı kolaylıkla gerçekleştiğini hayal edemiyorum. Kendi çocuklarım bir yabancıyla konuşmak, onlar için tehlikeye karşı korumak ya da kaba olmak durumunda olsaydım dikkatli olurdum. Bu güven verici tutumu görmek ferahlatıcıydı, çünkü yabancılarla konuşurken sıradan ve muhtemelen tehlikeye yol açmayacak bir zaman geçti. Benzer bölümler, özellikle sakallı beyaz erkeklerin daha az görüldüğü kırsal bölgelerde (neredeyse her yerde sakallı Avustralyalılar olmasına rağmen) ülke genelinde tekrar oldu.
Biraz sarı taş
Hoi An, ülkenin merkezinde sarımsı bir renk tonu ve her yerde pembe filamentler üreten ağaçlar olan pitoresk bir köydür. Restoranlar, kafeler ve yıllık musonlarla ünlüdür.
Geldiğimde, kasaba su bastı ve şöyle görünüyordu:
Hoi An, işgalleri sırasında Japonlar tarafından inşa edilen ünlü bir köprü de dahil olmak üzere çeşitli tarihi binalara ve tapınaklara sahip şirin bir kasaba. Pazarı yerel ürünler açısından zengindir ve orada günlük alışveriş için başlayan ormanda bir yemek kursuna katıldım.
Terzileriyle de ünlü: Vietnamlı ve yabancı ordular uygun fiyatlarla ısmarlama kıyafetler almak için Hoi An'a geliyorlar. Ben bir alamadım, ama arkadaşlarım yaptı ve kalite ve uyum şaşırtıcı. Kafeler de popüler. Hoi An Roastery, metal bir süzücü ile demlenmiş bir filtre kahve olan mükemmel Vietnam kahvesi yapar. Şekersiz ama yoğunlaştırılmış süt ile servis edilir ve (en sevdiğim Hanoi hizmet yumurta kahve olmasına rağmen) çok lezzetli.
Şehirde yürümek ya da sadece şarj etmek için kafelerden birinde durmak hoş. Bültenimi yazmak için biraz zaman harcadım. Hoi An'ın kendine özgü bir hissi var, Provence'ta küçük bir kasabanın havası var.
Hoi An'da bir aile yanında kaldım. Pansiyonlar temelde B & B vardır. Bir oda (genellikle ensuite hizmetleri ile) olsun ve diğer misafirler ile mutfak paylaşın. Her zaman ev sahibi ile bazı etkileşim alacak - bizimki, Ni, inanılmaz bir aşçı ve hazırlanan büyük kahvaltıları oldu. Aile yanında konaklamalar, yerel yaşam biçimini tanımak için harika bir yoldur ve tamamen onları tavsiye ederim.
Hoi An sahile yakın olduğu için plajlar kısa bir bisiklet yolculuğu mesafesindedir. Deniz kenarına gitmek için en iyi rota sizi pirinç tarlalarından geçiriyor. Burada muhtemelen bufalolar ve balıkçıllar arasındaki simbiyotik ilişkiye tanık olacaksınız - balıkçıllar bufaloların kendi derisinde yaşama eğilimi gösteren keneleri ve geleneksel Vietnam mezarlarını yer.
Vietnam'ın eski imparatorluk başkenti Hue'da kısa bir mola verdik. Burası tarihle dolu bir kasaba ve sarayları nefes kesici. Kasım boyunca, aynı zamanda * çok * ıslaktı. Avrupa'da benzer bir şey görmediğim için ne kadar yağmurlu olduğunu tam olarak anlatamam! Bir noktada, suya batırılmış yürüyüş botlarımı giymek anlamsızlaştı. Anıtsal alanların çoğunda, mermer kaplamalar da o kadar kaygandı ki, tek çözüm yalınayak yürümekti. Bu biraz hoş, sık sık benim ayak bilekleri kadar yüksek nispeten sıcak suda yürüyüş ima düşünüldüğünde! Ama bunun seni korkutmasına izin verme. Havaya cesur olursanız, aşağıdaki gibi sarayları ziyaret ederek ödüllendirileceksiniz:
Phong Nha Milli Parkı'nda yürüyüş
Bana göre bu tatili unutulmaz kılan tek şey, Phong Nha Milli Parkı'nın keşfiydi. Bölge mağaraları ile ünlüdür ve yerel bir tur ajansı ile gittim. Çok izole bir dağ bölgesinde olmak gibi hissettiriyor, ancak manzara normalde Avrupa'da yürüyüş bulduğunuzdan çok farklı: alan tamamen yeşildir, bitki örtüsü ile boğuşuyor ve yıllık sel belirtilerini görebilirsiniz. Burada su 50 metreye kadar çıkıyor ve bu periyodik sel nedeniyle yürüyüş yolları sürekli değişiyor. Rehberimiz turistleri haftada dört gün mağaralara getiriyor. Bu, çamurla kaygan, genellikle bufaloları korkutmak, üçlüye tutunmak zorunda olan iki dik tepede yukarı ve aşağı yürümeyi içerir. Zor bir iş, ama güzel manzarayı düşünün.
Rehberimiz, yirmili yaşlarının sonlarında sportif bir adam, bölge hakkında konuşurken kelimenin tam anlamıyla gözlerinde sevgi gösterdi. Ho Chi Minh Şehrinde okuduğunu ancak çalışmak için alanına döndüğünü söyledi:
“Etrafımda bütün bu güzelliğe sahip olduğumda başka bir yerde yaşamak ister miydim?”
Kolay seçenek, bir günlük gezi yaptım. Gezi, bir mağaradan çıkmak için nehirleri geçmeyi ve dondurucu soğuk bir yeraltı deresinde yüzmeyi içeriyordu. Endorfinler devreye girdiğinde harikaydı! Aynı şirket mağarada uykuyu da içeren daha uzun turlar sundu.
Sadece Phong Nha yürüyüş için Vietnam'a geri gitmek istiyorum. Burada da bir aile yanında oturduk. Biz geldi, dışarıda bir soba yanında otururken biz sıcak çay ve meyve, teklif edildi. Akşamları daha sonra ana tüm ziyaretçilere geleneksel bir yemek sundu ve bizimle birlikte çok soğuk bir akşam sohbet kaldı. 4 kişilik bir ailenin sadece oğulları İngilizce konuşuyordu, ancak bu, babasının Google Translate'i kullanarak karısına şaka atmayı da içeren 10 Batılı bu grupla eğlendirmesini ve ilgilenmesini durdurmadı. Tüm tatilin en iyi deneyimlerinden biriydi.
Hanoi'de bir yürüyüş ve Halong Körfezi'nde bir yolculuk
Hanoi, Kuzey Vietnam'ın başkentiydi ve hala bir başkentin birçok özelliğine sahiptir. Güney Doğu Asya'nın en önemli şehirlerinden biridir. Güney mevkidaşından daha soğuk ve çok daha az Batılılaşmış. Ho Chi Minh, Vietnam birleşmeden önce burada öldü ve anıtsal bir türbeye gömüldü.
Kasaba, sokak satıcıları ve aşçıları ile ünlü, hayat dolu, meşgul. Ayrıca, Napoli'deki San Gregorio Armeno'ya benzer şekilde, Noel süsleri satmaya adanmış bir cadde gibi bazı garip köşeler var:
Hanoi ayrıca foodies için inanılmaz derecede iyi bir gece manzarası sunuyor. Kelimenin tam anlamıyla her köşede hazırlanan ve satılan yiyeceklerin yanı sıra, yerel lezzetli bira (veya bia) satan birçok bar vardır. Hem Vietnamlılar hem de yabancılar, her saat gece yemek yiyip içen insanları bulacaksınız.
Hanoi'de birkaç gün geçirdim. Başlangıçta, bu Halong Körfezi 2 günlük bir yolculuk tarafından kesintiye sadece hızlı bir yürüyüş oldu. Koy güzel, ama şanssızca feribot miktarı ile kirletti, bu da beni biraz suçlu hissettirdi. Koy, akıntıları kıran ve denizi sakinleştiren binlerce küçük adacıklarıyla ünlüdür. Manzara, özellikle sonbahar, harika.
Körfezin en iyi manzarasını görmek için muhtemelen Sovyet generali Gherman Titov'dan ('v' Vietnamca 'p' olarak telaffuz edilir) adı verilen en uzun adalardan biri olan Titop adasının tepesine tırmanmak istersiniz. Yokuş yukarı yürümek yaklaşık yarım saat sürer ve oldukça diktir. Kristal berraklığında su beklememelisiniz, ancak zemin seviyesinde kalmak, bir plaj ve yüzmek için bazı iyi noktalar vardır.
Geceyi koyda geçirmek cazibesine sahiptir. Açık gökyüzü ile şanslıydım ve gökyüzü yıldızlarla doluydu. Feribotun yavaşça salınan hareketinden dolayı, gece gökyüzünün bu uzun pozlama fotoğrafını çektim:
Hanoi geri, Kevin, yerel bir rehber ile bir sokak gıda turuna çıktık. Onun turu Seyahat Danışmanı en çok önerilen faaliyetlerden biridir ve kesinlikle buna değer. Kevin grubumuza 4 gece pazarları getirdi ve bize yiyecek, içecek seçmek yardımcı oldu ve bize ne denemek üzere olduğumuzu açıkladı. Kevin yemeğini seviyor ve deniz solucanları ve istiridye gibi farklı sokak tezgahlarını denemekten gerçekten keyif aldım. Hanoi'de sokak yemekleri o kadar popüler ki, ülkenin her yerinde birçok "Hanoi tarzı sokak yemeği restoranı" var. Biz de şimdi ziyaret fotoğrafları dolu Obama tarafından ziyaret Bun Cha restoranda cesaret. Kevin, “İyiydiler ve fiyatlarını yükseltmediler” dedi.
Siyaset?
Vietnam'ın tek partili bir kuralı ve komünist planlı bir ekonomisi var, ancak bu vahşi iş yelpazesinde pek gösterilmiyor; ne de büyük bir askeri varlığa sahip ve İnternet erişimi kısıtlı değil (Çin'e benzer bir “büyük güvenlik duvarı” için planlar olduğunu okudum). Siyasi sorular sormaya yardımcı olamadım ve konuştuğum herkes görüşlerini gönüllü hale getirdi. Vietnam vatandaşları, düşüncelerini genellikle satirrik bir şekilde ifade etmekte kendilerini özgür hissetmektedirler:
Öğretmenlerim Ho Chi Minh'in fakir doğduğunu söylüyor, ama aslında orta sınıf bir aileden geliyordu…
Merakla, Batı dünyasına benzer bir tema ortaya çıktı: birçok genç siyasetten memnun değil veya buna ilgi duymuyor. Bazı insanlar sosyalist bir ülkede yaşadıklarını hissetmediklerini vurguladılar. Bir adam bunu protesto ederken bana göz kırptı
… Komünizmin tamamen eşitlik olduğunu söylüyorlar, ancak hastaneler ve okullar için ödeme yapıyoruz…
Ana duygu, Vietnam'ın diğer Komünist komşularına kıyasla açık ve liberal olmasıdır. Görünüşe göre bu, parti Kongresi, vatandaşları özel girişimler başlatmaya teşvik ederek ekonominin daha iyi gelişeceğini fark ettiğinde savaştan sonra oldu. Tek partili politikaya rağmen, ekonomik olarak hem serbest piyasadan hem de Komünist sistemlerden farklı bir dünya gibi hissediyor.
Ancak, dünyaya açılan bir ülkeyi sevdiğim kadarıyla, ilk MacDonald'ın restoranının açılışı Hanoi'deyken bu büyük olaya tanık oldum.
Ne diyebilirim: görmek istediğim türden bir “açılış” değil… :-)
Vietnamlı gençler, Batı gençliği kadar Amerikan yaşam tarzından da etkilenmektedir. Harika bir yerel mutfağa sahip bir ülkede, genç bir rehberin bana söylediği gibi, “bir yemek için dışarı çıkıp serin olmak istediğimizde KFC'ye gidiyoruz” biraz üzücü. Batı dünyasındaki gençlerden farklı değil. Belki de bu sadece egzotik bir şey için insan arzusunun bir örneğidir, sonuçta Vietnam'a gittim. Bildiğim kadarıyla, kesinlikle geri döneceğim ve şimdi evde kopyalamayı öğrendiğim yerel geleneklere bağlı kalacağım: sıcak bir Pho ve rahatlatıcı bir kafede kahve.
Bahsetmeye gerek yok, Vietnam uygun fiyatlı. Bir backpackers cenneti. Kendinizi tedavi etmek istiyorsanız ve birkaç kez yaptım, lüks bir otel gecelik en fazla 30-40 £ mal olacak. Phong Nha'da aile yanında konaklama gecelik 8 £ idi. İşsiz kalan veya evde iş bulmakta zorlanan İsviçre ve Belçika'dan birkaç ay boyunca Vietnam üzerinden seyahat etmeye karar veren insanlarla tanıştım. İyi bir yemek 2 £ 'dan fazla olmadığında, nedenini görebilirsiniz.
Tanıştığımız iki genç Alman, orada boşluk yıllarını yaşıyordu. Hanoi, yaklaşık 200 £ Hanoi için iki bisiklet aldım ve ülke Güney-Kuzey seyahat söylediler. Üç ay ucuza muhtemelen toplamda 500 £ 'dan fazla mal olmadı. Biraz planlama ile uçuşlar da çok ucuz olabilir. 80p için bira ve 20p için kahve ile, sizi henüz ikna ettim mi? :)
Fotoğraflar © by Giuseppe Sollazzo, 2017. Fotoğraflardan herhangi birini lisanslamak isterseniz, lütfen puntofisso [at] gmail [dot] com adresinden iletişime geçin.
Yayınlanan 22-04-2020