Eski gemiler: ABD ve Rusya'nın sorunu
Başlangıç olarak, okuyuculara ve (özellikle) yorum yapanlara küçük bir ara verelim. Farklı bir izleyici kitlemiz var. Hem kültür hem eğitim. Buna göre - ve yorumların kalitesi. Seyircinin bir kısmı (genellikle bizi hızla terk eder) tamamen kabalık ve aptallığa eğilmenin mümkün olduğuna inanır. Genellikle, bir nedenden dolayı, bunlar, hakaretlerin ana argüman olduğu sözde "şerefe-vatanseverler" dir. Ama ben farklı bir argüman istiyorum.
Yazar genellikle vatanseverlik eksikliğiyle suçlanır. O sadece kötüyü görür. Üzgünüm, Kanal Bir ve Zvezda size iyiyi anlatacak. Alkış sosu altında olumluya ihtiyacınız varsa - işte orada, böyle profesyoneller var (alay etmeden, bu doğru) bunu çok erişilebilir ve güzel bir şekilde yapıyorlar. Objektif olmaya çalışıyoruz.
Objektiflik hakkında birkaç söz. Bu ay “uryashnye” de doğrudan safra dökülmesine neden olan iki makale vardı. Yüzey ve denizaltı gemilerinin modernizasyonu hakkında. Neden memnun olmadığımı söylemek zor, ama görünüşe göre insanlar konuyu tam olarak anlamıyor.
Her nasılsa zaten otomotiv dilinde konuşmayı denedim, tekrar riske atacağım. Altınız var. Dededen miras kaldı. Taze, sadece 1982, Sovyet metalinden ve Sovyet ellerinden toplandı. Kısaca Flint.
Onu işe götürüyorsun. Eşikleri, kemerleri, çamurlukları değiştirin, boyayın, motoru ayırın, üzerindeki “klasikler” için “modern” bir enjektörü batırın, kutuyu onarın ve boyayın. Ah? Tabiiki. Montaj hattından olduğu gibi tüm bu "altı" parlıyor.
Ve komşunuza gidiyorsunuz. Ölçüm. Ancak komşunun aynı yılın Chevrolet Cavalier'i var. Durum sergi değil, ama ... klima, otomatik şanzıman, elektrikli camlar, hidrolik direksiyon ve diğer zevkler.
Ne demek istediğimi anlıyor musun? Evet, vatanseverlik çok iyidir. Ancak sağduyu, bir Kia "Rio" veya hatta bir "Granta"nın daha iyi olacağını söylüyor.
Bugün tüm hayatımız vatanseverlik ve sağduyu arasındaki mücadeleyle işaretlenmiştir. Ve biri, gövdesinin yarısının değiştirildiği yamalı "Amiral Shaposhnikov" un filoyu güçlendiren tarif edilemez bir "zafer" olduğuna ve bunu yapma hakkına sahip olduğuna inanıyor. Kırk yıllık bir geminin bu kadar şüpheli bir kazanç olduğu gerçeğinin yanı sıra. Ama ne yazık ki, sadece başkaları yok değil, henüz öngörülmediler. Ve bu günümüzün gerçeği.
Ama şimdi okyanusun diğer tarafında, Amerika Birleşik Devletleri'nde neler olduğu hakkında konuşacağız.
Bir yandan, bazı devlet medyasının yayınları, Amerikalılar için işlerin ne kadar kötü olduğu hakkında doğrudan konuşuyor. Öte yandan, sevinmeye değer mi?
"Amerikan donanma tersaneleri ve tersaneleri çok yıpranmış durumda ve yükü kaldıramıyor" - dedi Kuvvetler Komutanlığı başkanı filo Amiral Daryl Caudle.
Surface Navy Association konferansının yıllık toplantısında konuşan amiral, savaş gemilerinin bizim istediğimiz kadar iyi değil, yavaş bir şekilde tamir edildiğini ve yeni gemilerin ertelenmiş teslimat tarihlerinden muzdarip olduğunu (Rusça karşılığı olan "vardiyaya geçiş" den) çokça ve doğrudan konuştu. doğru").
En kötü durum uçak gemileri ve denizaltılarla ilgili, gemi inşa endüstrisi öyle bir durumda ki, birkaç büyük gemi başarısız olursa (örneğin, denizde eşit güçte bir düşmanla askeri bir çatışmanın sonucu olarak), çok büyük zorluklar olacak. onları tamir ederken.
Yeterli insan yok, yeterli kapasite yok.
Bütün bunlar bize çok tanıdık geliyor, Rusya'da tamamen aynı sorunlar var. Amerika Birleşik Devletleri'nin 100 ton deplasmanlı bir nükleer uçak gemisi inşa etmesi için gereken süre boyunca, 000 ton deplasmanlı bir fırkateyn inşa ediyoruz.
Dedikleri gibi, bir fark var ve bu aşikar.
Caudle, ABD Donanmasının tersaneler ve kuru rıhtımlardan yoksun olduğundan şikayet etmeye devam ediyor. Olanlar, yeteneklerinin sınırında çalışırlar. Yukarıda açıklanan durumda, birçok geminin acil onarımı gerektiğinde, amiral ABD Donanmasının durumu düzeltmek için herhangi bir rezervi olmadığına inanıyor.
Örnek olarak, amiral, mürettebatın Güney Çin Denizi'nde bir şeye çarptığı Connecticut denizaltı örneğini gösterdi. Tekne hala tamir için bekliyor ve kimse ne zaman başlayacağını tahmin edemez. Ve henüz kimse onarımın ne kadar etkili olacağını tahmin etmedi.
Gemi tamiri bir sorundur. Bu çok büyük bir sorun çünkü savaş zamanında bu sorun bir güvenlik açığı, hatta belki de kritik bir sorun haline gelebilir.
Burada İkinci Dünya Savaşı deneyimini hatırlamaya değer. ABD filosu başlangıçta Japonların eylemlerinden hangi kayıplara uğradı? havacılık ve gemiler. Ve ülkenin hasarlı gemileri onarıp yeni gemiler inşa edebilmesi, savaşın ilk yılında Japonya'nın elde ettiği avantajı tamamen dengeledi.
ABD'de tekrar edebilecekler mi? Amerikan Donanması amiralleri bundan şüphe ediyorsa...
Bu arada, ABD askeri bütçesinden 2015'ten 2019'a kadar, tersanelerin onarımı ve yeniden inşası için özel olarak 2,8 milyar dolar ayrıldı. Karşılaştırma için, bu, Ukrayna, Romanya, Danimarka veya İsviçre gibi ülkelerin tüm askeri bütçesinin yarısıdır.
Ancak, harcanan paraya rağmen, askeri-sanayi kompleksini kontrol eden Senato komisyonunun raporlarına göre, onarım ve geliştirme için sübvansiyon alan işletmeler, uçak gemilerinin ve nükleer denizaltıların onarım ve bakımını zamanlama açısından yaklaşık% 70 oranında kesintiye uğrattı. . Bunların tamamen veya kısmen federal mülkiyete sahip işletmeler olduğunu vurgulamakta fayda var.
Özel tüccarlar biraz daha iyi durumdalar, ancak çoğunlukla daha küçük gemilerle uğraşıyorlar.
Nedenmiş? Bazı tersanelerin çok eski olduğu açıktır. Boston'daki aynı ünlü tersaneler 200 yıldan daha eski. Zaman zaman modernize edildikleri belli ama makine parkını değiştirmek başka, tüm altyapıyı değiştirmek başka.
Filonun, özellikle büyük donanmanın teknik durumu çok büyük bir sorun. Bu, hem dünyanın en genç filosu hem de gazilerle dolu olan Amerikan filomuz için geçerlidir.
2020'de, yine Kongre'ye rapor veren, deniz kuvvetlerini gözden geçirmek için özel bir komisyon, kongre üyeleri için çok tatsız bir sonuç çıkardı: eski gemiler, bakım ve onarım için savaş hizmetini yürütmekten daha fazla para harcıyor. Böyle bir askeri bütçeye sahip Amerika Birleşik Devletleri gibi bir ülke için bile, böyle bir eski gemi donanmasını sürdürmenin sorunlu olduğu ortaya çıktı.
Rus medyasında bunu konuştuklarında, belli bir miktar övünme ile bile, bu normaldir. Ancak Rus filosundaki sorunların tamamen aynı türden olduğunu hatırlamakta fayda var.
Bugün bazılarımız, 35-40 yaşındaki gemilerin “derin bir modernizasyondan geçtiğini” sevinçle alkışlıyor. Aynı zamanda, "eski ve parçalanan ABD Donanması" hakkında coşkuyla konuşuyorlar.
Evet, 30 yaşını aşan gemilerle, bizden biraz daha başarılı gemi inşa eden Amerikalıların da sorunları var. En azından niceliksel olarak. Sevk sistemleri öngörülen yüklere dayanamaz, arızalanır, gemiler görevlerini yerine getiremez.
Üstelik, Amerika Birleşik Devletleri'nin çok büyük riskler aldığı kıyı gemileri olan Freedoms'ı mahkum eden enerji santralleriyle ilgili sorunlardı. Seri durduruldu, gemiler artık filo tarafından alınmıyor ve hizmette olanlar normal şekilde kullanılamayacakları için elden çıkarılması muhtemel.
Bu arada, geri dönüşüm hakkında.
Çok güncel bir soru: Hizmet ömrü maksimuma ulaşan gemilerle ne yapmalı?
Amerikan amirallerinin (muhtemelen sadece Amerikalı olanlar için değil) savaş gemilerini bir orak veya çapa ile hurda olarak yazması açıktır ...
Amerika Birleşik Devletleri'nde, hizmet dışı bırakılacak gemilerin listesi, Deniz Operasyonları Şefi Amiral Michael Gildy tarafından kişisel ve bireysel olarak onaylandı.
Dokuz Hürriyetten ilk üçü. Ve Bağımsızlıklardan biri (Coronado) onlara katıldı. Yani, dört kıyı gemisi metale gidiyor. Coronado'daki elektrik santralinin arızalanmasından sonra komisyon, kesmenin tamir etmekten daha kolay olduğu sonucuna vardı.
22 Ticonderoga sınıfı füze kruvazöründen yedisi kıyıyı takip edecek.
Gemiler 35 yaşına yaklaştı ve bakımları için giderek daha fazla para harcanması gerekiyor. Ayrıca, yedi gemiden ikisi, Anzio ve Hue City, bu kruvazörlerin onarımı ve modernizasyonunun bir buçuk milyar bütçeye mal olacağı ortaya çıktıktan sonra yedek listeye alındı. Kesmek daha kolay. Ve çok daha ucuz.
Cyclone tipi Sahil Güvenlik botları ile bir şeyler yapmak gerekli olacaktır. 90'lı yılların başından beri hizmette olan beş tekne de hurdaya ayrılacak, kalan beşi çok daha genç değil. Henüz görünmeyen bir değiştirme gerekiyor.
Listedeki en büyük gemi, amfibi rıhtım gemisi Whisby Island.
36 yaşında olan gemi, aktif bir süreçte en son 2016 yılında Karadeniz'de Sea Breeze'e katıldığında görüldü.
Yaklaşım belki de Amerika Birleşik Devletleri'nin yeni gemiler inşa etmek için gerekli her şeye sahip olduğu gerçeğiyle haklı çıkıyor. Belki vardır, çünkü son zamanlarda ülkede yaşananlar olumlu bir süreç olarak adlandırılamaz.
Tersane kesintileri, Soğuk Savaş'taki “zafer” sonrasında tüm askeri-sanayi kompleksinde de kesintilere neden oldu. Hayır, bir zafer oldu, ancak binlerce uzmana ihtiyaç duyulmadığından açıkça pirus olduğu ortaya çıktı. Ne de olsa, yeterli sayıda savaş gemisine ve dolayısıyla tasarımcılarına ve inşaatçılarına ihtiyaç yoktu.
Ve her şey dün değil, Clinton yönetimi altında bile, özel tersaneler iş yokluğu nedeniyle kapanmaya başladığında ve özel sektör askeri emirler için lobi yapmaya başladığında başladı.
Ve işe yaradı. Savaş gemilerinin tasarımı, deniz sistemlerinin komutanı NAVSEA'nın duvarları içinde mükemmel bir şekilde ele alınsa da, mühendislik ve tasarım çalışmalarının bir kısmı özel tüccarlara bırakılmaya başlandı. Wasp UDC ve Ticonderoga kruvazörü gibi çok iyi gemiler için projeler yarattıkları yer burasıydı.
Tasarrufların her şey üzerinde büyük bir etkisi oldu. Ve bugün Amerika Birleşik Devletleri'nde Rusya'dakiyle aynı meyveleri topluyorlar, ancak Nikolaev'in fabrikaları gibi yurtdışında kalan işletmeler olmadan.
Ve Amerikalılar her şeye sahip görünüyorlar ama istedikleri kalitede değiller.
Bir yandan, “komşunun kulübesi yandı, önemsiz ama güzel” ilkesine göre, evet, sadece böbürlenemeyiz, aynı zamanda ABD deniz endüstrisindeki her şeyin ideal olmaktan uzak olduğu gerçeğini de belirtebiliriz.
Ancak sektörümüzde her şey istediğimiz kadar mükemmel değil. Tamamen aynı problemlerimiz var: rıhtım, sanayi siteleri, fabrikalar, gemiler için enerji santralleri eksikliği.
Amerika Birleşik Devletleri'nde yaşananların bizim için çok faydalı olduğu gerçeğinden bahsetmişken, Amerikan ulusunun sadece inatçı olmadığını hatırlamakta fayda var. Evet, bugün Yankee, düzinelerce uçak gemisi ve kruvazör inşa edenden çok uzak, aynı şey değil. Ama biz SSCB günlerindeki gibi değiliz. Bu nedenle, en iyi durumda, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki sorunlar göz önüne alındığında, eski gemileri onarmak için değil, yenilerini inşa etmek için harcanabilecek belirli bir süreye sahip olduğumuz söylenebilir.
Amerikalılar bunu 1942'de nasıl yaptı? Ancak 2022 modelinin Rusya'sında başlamamız gerekiyor.
- Yazar:
- Roman Skomorokhov
Ctrl Keşfet
Fark oshЫBKU Metni vurgulayın ve tuşuna basın. Ctrl + Enter