Hint bağımsızlık hareketi - Indian independence movement


Hindistan'ın imparatorluk varlıkları
|Hollandalı Hindistan||1605–1825|
|Danimarka Hindistan||1620–1869|
|Fransız Hindistan||1668–1954|


Portekiz Hindistan
(1505–1961)
|Casa da Hindistan||1434–1833|
|Portekiz Doğu Hindistan Şirketi||1628–1633|


Britanya Hindistan
(1612–1947)
|Doğu Hindistan Şirketi||1612–1757|
|Hindistan'da şirket yönetimi||1757–1858|
|İngiliz Raj||1858–1947|
|Burma'da İngiliz yönetimi||1824–1948|
|Prens eyaletleri||1721–1949|
|Hindistan'ın bölünmesi||


1947
|Bir kısmı bir dizi üzerinde|
|Devrim|
|Politika portalı|
Hindistan Bağımsızlık Hareketi sonlandırılması nihai amacı ile tarihi bir dizi etkinlik oldu Hindistan'da İngiliz kuralı . Hareket 1857'den 1947'ye yayıldı.
Hindistan'ın bağımsızlığı için ilk milliyetçi devrimci hareket Bengal'den çıktı . Daha sonra , önde gelen ılımlı liderlerin İngiliz Hindistan'daki Hint Sivil Hizmeti sınavlarına katılma temel haklarının yanı sıra topraktaki insanlar için daha fazla hak (doğası gereği ekonomik) arayışıyla yeni kurulan Hindistan Ulusal Kongresi'nde kök saldı . 20. yüzyılın başlarında Lal, Bal, Üçlü Yönetim ve Aurobindo Ghosh , VO Chidambaram Pillai gibi liderler tarafından önerilen siyasi öz yönetime yönelik daha radikal bir yaklaşım gördü .
1920'lerden itibaren özyönetim mücadelesinin son aşamaları, Kongre'nin Mohandas Karamchand Gandhi'nin şiddet içermeme ve sivil itaatsizlik politikasını benimsemesi ve diğer bazı kampanyalarla karakterize edildi. Subhash Chandra Bose , Bhagat Singh , Bagha Jatin , Surya Sen gibi milliyetçiler , kendi kendini yönetmeyi sağlamak için silahlı devrimi vaaz ettiler. Rabindranath Tagore , Subramania Bharati , Bankim Chandra Chattopadhyay ve Kazi Nazrul Islam gibi şair ve yazarlar edebiyat, şiir ve konuşmayı siyasi farkındalık aracı olarak kullandılar. Sarojini Naidu , Pritilata Waddedar , Begum Rokeya gibi feministler Hintli kadınların özgürleşmesini ve ulusal siyasete katılımlarını desteklediler. BR Ambedkar , Hindistan toplumunun dezavantajlı kesimlerinin daha önemli özyönetim hareketi içindeki davasını savundu . İkinci Dünya Savaşı dönemi, Kongre liderliğindeki Hindistan Çık Hareketi ve Japonya'nın yardımıyla Subhash Chandra Bose liderliğindeki Hindistan Ulusal Ordusu hareketinin kampanyalarının zirvesini gördü .
Hint özyönetim hareketi, toplumun çeşitli kesimlerini kapsayan kitle temelli bir hareketti. Aynı zamanda sürekli bir ideolojik evrim sürecinden geçti. Kampanyanın altında yatan ideoloji anti-kolonyal olmakla birlikte, seküler, demokratik, cumhuriyetçi ve sivil-özgürlükçü bir siyasi yapı ile birlikte bağımsız bir kapitalist ekonomik gelişme vizyonuyla desteklendi. 1930'lardan sonra hareket güçlü bir sosyalist yönelim aldı. Bu çeşitli hareketlerin çalışmaları nihayetinde Hindistan'daki hükümdarlığı sona erdiren Hindistan Bağımsızlık Yasası 1947'ye ve Pakistan'ın kurulmasına yol açtı . Hindistan , Hindistan Anayasası'nın yürürlüğe girdiği ve Hindistan Cumhuriyeti'ni kurduğu 26 Ocak 1950'ye kadar bir Kraliyet Hakimiyeti olarak kaldı ; Pakistan, ilk cumhuriyetçi anayasasını kabul ettiği 1956 yılına kadar bir egemenlikti. 1971'de Doğu Pakistan, Bangladeş Halk Cumhuriyeti olarak bağımsızlığını ilan etti.
Arka fon
Hindistan'da erken İngiliz sömürgeciliği
Avrupalı tüccarlar ilk olarak Portekizli kaşif Vasco da Gama'nın 1498'de Calicut limanına gelişiyle , kazançlı baharat ticareti arayışıyla Hindistan kıyılarına ulaştı . Bir asırdan fazla bir süre sonra, Hollandalılar ve İngilizler , 1613'te Surat'ta ilk İngiliz ticaret karakolunu kurarak Hint alt kıtasında ticaret karakolları kurdular . 17. ve 18. yüzyılların başlarında İngilizler, Portekiz ve Hollandalıları askeri olarak yendi. ancak o zamana kadar alt kıtada kendilerini kurmaya çalışan Fransızlarla çatışma halinde kaldı. On sekizinci yüzyılın ilk yarısında Babür İmparatorluğu'nun gerilemesi , İngilizlere Hindistan siyasetinde sağlam bir yer edinme fırsatı sağladı. Sonra Plassey Savaşı Doğu Hindistan Şirketin sırasında 1757 yılında, Hint Ordusu altında Robert Clive mağlup Siraj ud-Daulah , Bengal Nawab Şirket Hint işlerine önemli bir oyuncu olarak kendini kurmuş ve kısa bir süre sonra üzerinde yönetici haklarına kazanmış 1764'teki Buxar Savaşı'nı takiben Odisha'nın Bengal , Bihar ve Midnapur bölgeleri. Tipu Sultan'ın yenilgisinden sonra, Güney Hindistan'ın çoğu ya Şirketin doğrudan yönetimi altına girdi ya da bir prenslik devletinin bir parçası olarak dolaylı siyasi kontrolü altına girdi. bir yan ittifak . Şirket daha sonra Maratha İmparatorluğu tarafından yönetilen bölgeleri bir dizi savaşta yendikten sonra kontrol altına aldı . Punjab , Sih ordularının Birinci (1845-1846) ve İkinci (1848-1849) İngiliz-Sih Savaşlarında yenilmesinin ardından 1849'da ilhak edildi .
İngilizce, 1835'te Hindistan okullarında eğitim aracı haline getirildi. İngiliz yönetimi, 18. yüzyılda Batı kültürünün ve aydınlanmasının üstünlüğüne inanarak Hintli kitlelere Batı eğitim ve kültür standartlarını dayattı. Bu , Hindistan'da Macaulayizme yol açtı .
Erken isyan
Thoothukudi Bölgesi'ndeki Kattalankulam'dan Maveeran Alagumuthu Kone (1710–1757), Tamil Nadu'daki İngiliz varlığına karşı erken bir reis ve özgürlük savaşçısıydı. Konar Yadava ailesinde doğdu, Ettayapuram kasabasında askeri bir lider oldu ve orada İngiliz ve Maruthanayagam güçlerine karşı savaşta yenildi. 1757'de idam edildi. Hindistan'ın ilk özgürlük savaşçısı ve İngiliz yönetimine muhalefet gösteren ilk Hintli, Tamlilian olarak kabul edildi ve Hindistan'ın ilk özgürlük savaşçısı olarak kabul edildi. Tamilnadu Hükümeti ve merhum başbakan J. Jayalailtha, anısına ünlü Egmore Demiryolu istasyonunun karşısında Chennai'de tüzüğünü açtı ve Doğum tarihi her yıl tamilnadu hükümeti tarafından onu onurlandırmak için bir jest olarak kabul edildi.
Puli Thevar , Hindistan'daki İngiliz yönetiminin muhaliflerinden biriydi . İngilizler tarafından desteklenen Nawab of Arcot ile çatışma halindeydi . Başlıca istismarları , daha sonra 1750'lerin sonlarında ve 1760'ların başlarında İngilizlere karşı isyan eden Marudhanayagam ile yüzleşmeleriydi . Nelkatumseval Hindistan'ın Tamil Nadu eyaletinin bugünkü Tirunelveli İlçesi Puli Thevan'ın karargahıydı.
Syed Mir Nisar Ali Titumir , 19. yüzyılda Hindu zamindarlarına karşı bir köylü ayaklanmasına önderlik eden İslami bir vaizdi. Takipçileriyle birlikte, Bengal halk efsanesine geçen Narkelberia Köyü'nde bir bambu kale ( Bengalce'de Bansher Kella ) inşa etti . Kalenin İngiliz askerleri tarafından baskınından sonra Titumir, 19 Kasım 1831'de yaralarından öldü.
Şirketin yaşadığı en sert direnç Mysore tarafından sunuldu. Maisur savaşları arasındaki 18. yüzyılın son otuz yılda savaşmış savaşlar bir dizi vardı Mysore'daki Krallığı bir yandan ve (tarafından esas temsil İngiliz Doğu Hindistan Şirketi Madras Başkanlığı ) ve Maratha Konfederasyonu ve Haydarabad Nizamı diğer tarafta. Hyder Ali ve halefi Tipu Sultan , İngilizlerin batıdan, güneyden ve doğudan saldırmasıyla dört cephede savaştı, Marathas ve Nizam'ın güçleri ise kuzeyden saldırdı. Dördüncü savaş, Hyder Ali ve Tipu'nun (son savaşta 1799'da öldürülen) evinin devrilmesiyle ve Mysore'un Doğu Hindistan Şirketi'nin yararına dağıtılmasıyla sonuçlandı. Hindistan.
1766'da Haydarabad Nizamı , Kuzey Circars'ı İngiliz otoritesine devretti . Paralakhemundi arazisinin bağımsız kralı Jagannatha Gajapati Narayan Deo II , bugünkü Odisha'da ve o zamanki siyasi bölümün en kuzey bölgesinde , Nizam'ın benzer gerekçelerle mülkünü kendilerine daha önce devretmesi nedeniyle 1753'ten beri Fransız işgalcilere karşı sürekli isyan ediyordu. Narayan Deo II, 4 Nisan 1768'de Jelmur kalesinde İngilizlerle savaştı ve İngilizlerin üstün ateş gücü nedeniyle mağlup oldu. Mülkünün kabile hinterlandlarına kaçtı ve Beşinci Aralık 1771'deki doğal ölümüne kadar İngiliz otoritesine karşı çabalarını sürdürdü.
Kerala Varma Pazhassi Raja , 1774 ile 1805 yılları arasında Hindistan'ın Kannur kenti yakınlarındaki Kuzey Malabar'daki Kottiyur veya Cotiote eyaletinin prens eyaletinin prensi idi. Wynad'daki kabile halkıyla onu destekleyen bir gerilla savaşı yaptı. İngilizler tarafından yakalandı ve kalesi yerle bir edildi.
Rani Velu Nachiyar ( 1730–1796 ), 1760'dan 1790'a kadar Hintli Sivaganga'nın kraliçesiydi. Hindistan'da İngilizlere karşı savaşan ilk kraliçeydi. Rani Nachiyar, savaş kibriti silahları kullanımı, Valari, Silambam (sopayla dövüş), binicilik ve okçuluk gibi dövüş sanatlarında eğitildi. Birçok dilde bilgindi ve Fransızca, İngilizce ve Urduca gibi dillerde yeterliliğe sahipti. Kocası Muthuvaduganathaperiya Udaiyathevar, İngiliz askerleri ve Arcot Nawab'ın oğlu tarafından öldürüldüğünde, savaşa çekildi. Bir ordu kurdu ve 1780'de başarılı bir şekilde savaştığı İngilizlere saldırmak amacıyla Gopala Nayaker ve Hyder Ali ile ittifak kurdu. Rani Velu Nachiyar, İngilizlerin mühimmatlarını sakladıkları yeri bulduğunda bir intihar saldırısı düzenledi: Sadık bir takipçisi olan Kuyili petrole bulanmış, ateşe verilmiş ve depoya girmiştir. Rani Velu Nachiyar, İngiliz cephaneliğini patlatırken ölen evlatlık kızı Udaiyaal'ın onuruna "udaiyaal" adlı bir kadın ordusu kurdu. Rani Nachiyar, krallığını geri kazanan ve onu on yıl daha yöneten az sayıdaki hükümdardan biriydi.
Veerapandiya Kattabomman bir onsekizinci yüzyıl oldu Polygar gelen ve kabile reisi Panchalankurichi içinde Tamil Nadu bir yürüttü, Hindistan savaşı Doğu Hindistan Şirketi aleyhine. İngilizler tarafından yakalandı ve MS 1799'da asıldı. Kattabomman, Doğu Hindistan Şirketi'nin egemenliğini kabul etmeyi reddetti ve onlara karşı savaştı. Dheeran Chinnamalai , Doğu Hindistan Şirketi'ne karşı savaşan Tamil Nadu'dan bir Kongu Nadu şefi ve Palayakkarar'dı . Sonra Kattabomman ve Tipu Sultan ölümlerin, Chinnamalai yardımını istedi Maratha'lar ve Maruthu Pandiyar de İngilizleri saldırı Coimbatore Chinnamalai kendi başına Coimbatore saldırmak zorunda kaldı dolayısıyla müttefikleri ve ordularını durdurmayı başardı 1800. İngiliz kuvvetlerinde. Ordusu yenildi ve İngiliz kuvvetlerinden kaçtı. Chinnamalai yapan gerilla ve en savaşlarda İngilizleri mağlup Cauvery 1802 ve 1801 yılında Odanilai Arachalur 1804 yılında.
Velu Nachiyar , Hindistan'daki İngiliz sömürge gücüne karşı savaşan en eski Hint kraliçelerinden biriydi.
Paika Bidroha
Eylül 1804 yılında Kral Khordha , Kalinga geleneksel haklarından mahrum edilmiş Jagannath Kral ve halkı için ciddi bir şoktu Temple Odisha . Sonuç olarak, Ekim 1804'te bir grup silahlı Paik, Pipili'de İngilizlere saldırdı . Bu olay İngiliz kuvvetlerini alarma geçirdi. Kalinga Ordusu şefi Jayee Rajguru , devletin tüm krallarından İngilizlere karşı ortak bir dava için el ele vermelerini istedi. Rajguru 6 Aralık 1806'da öldürüldü. Rajguru'nun ölümünden sonra Bakshi Jagabandhu , Doğu Hindistan Şirketi'nin Odisha'daki Paik İsyanı olarak bilinen İngiliz Doğu Hindistan Şirketi'ne karşı ilk İsyan yönetimine karşı silahlı bir isyan emrini verdi .
1857 İsyanı
1857 Hint isyanı, İngiliz Doğu Hindistan Şirketi'nin yönetimine karşı kuzey ve orta Hindistan'da büyük ölçekli bir isyandı. Bastırıldı ve İngiliz hükümeti şirketin kontrolünü ele geçirdi. Şirketin ordusu ve kantonlarındaki hizmet koşulları , sepoyların dini inançları ve önyargılarıyla giderek daha fazla çatışmaya başladı . Ordunun üst kastlarından üyelerin baskınlığı, denizaşırı seyahat nedeniyle algılanan kast kaybı ve hükümetin onları Hıristiyanlığa çevirecek gizli tasarım söylentileri, sepoylar arasında derin bir hoşnutsuzluğa yol açtı. Sepoylar, düşük maaşları ve terfi ve ayrıcalıklar konularında İngiliz subayların uyguladığı ırk ayrımcılığı nedeniyle de hayal kırıklığına uğradılar. Gibi önde gelen yerli Hint hükümdarları karşı İngilizlerin kayıtsızlık Mughals ve eski Peshwas ve ilhakı Oudh Kızılderililer arasında muhalefet tetikleyen siyasi faktörlerdir. Dalhousie Marki ilhak politikasına, battal doktrini İngilizler tarafından uygulanan (veya devlete kalan mülk) ve onların atalarının saraydan Büyük Moğol soyundan öngörülen kaldırma Red Fort (Delhi yakınında) Kutub Minar da bazı insanları kızdırdı.
Son kıvılcım, yeni tanıtılan Pattern 1853 Enfield tüfek kartuşlarında içyağı (ineklerden) ve domuz yağı (domuz yağı) kullanıldığı söylentileriyle sağlandı . Askerler , tüfeklerini doldurmadan önce fişekleri dişleriyle ısırmak zorunda kaldılar ve rapor edilen inek ve domuz yağı varlığı hem Hindu hem de Müslüman askerler için dini açıdan rahatsız edici oldu.
1857 için yangını ateşleyen asi Mangal Pandey'in tarihte hiçbir temeli olmadığına inanıyor, pek çok tarihçi. İyi bilinen 1857 isyanı, Bengal tarafından geçti ve Kalküta [şimdi Kolkata], o zamanlar, isyancı sepoyları kullanamayacak kadar 19. yüzyıl Rönesansının çiçeklenmesiyle çok heyecanlandı. Mangal Pandey'nin 29 Mart'taki yalnız hareketi, Bengal Ordusunu isyana sürüklemedi. Tantia Tope ve Nanasaheb ile temas halinde olduğuna veya eyleminin, asılmasından bir ay sonra, 10 Mayıs'ta Meerut'taki isyana ilham verdiğine dair hiçbir kanıt yok. Filmin gösterdiğinin aksine, 82 yaşındaki Bahadur Şah'ın son Babür İmparatoru'nun isyan başlamadan önce isyanın liderliğini üstlenmeyi kabul ettiğine dair hiçbir kanıt yok. 1857'deki huzursuzluk, İngiliz Ordusu'ndaki sepoyların ayaklanması olarak başladı ve ancak toprak sahiplerini mülksüzleştiren ve hoşnutsuz eski yöneticiler kırsal bölgelere yayıldıktan sonra liderlik etmeye başladı. Ve Bahadur Şah'ın, Delhi'de Meerut'tan gelen isyancı sepoyların kapılarını çalmasının ardından isyana ismini onaylamaktan başka seçeneği yoktu.
Kalküta Üniversitesi'nden Prof. Rudrangshu Mukherjee, Pandey'in "tesadüfi bir kahraman" olduğunu yazdı. 29 Mart 1857'de harekete geçtiğinde Bhaang'ın etkisi altındaydı. Onun görüşü konuyla ilgili yıllarca süren akademik araştırmalara dayanmaktadır. Onun gibi, pek çok tarihçi, Pandey'nin anlatı tarihçileri tarafından bir kahraman haline getirilmesi dışında, bunların hiçbirinin tarihte herhangi bir temeli olmadığına dair sağlam bir görüşe sahiptir.
Mayıs 1857 10 günü de sepoys Meerut rütbesi kırdı ve bazıları öldürme, onların amirlerinin döndü. Onlar, 11 Mayıs 'ta Delhi ulaştı şirketin set paralı evini ateşe ve sordular Red Fort, içine yürüdü Babür İmparatoru , Bahadur Şah II onların lideri olmak ve tahtını geri almak için. İmparator ilk başta isteksizdi, ancak sonunda kabul etti ve isyancılar tarafından Shehenshah-e-Hindustan ilan edildi . İsyancılar ayrıca şehrin Avrupalı, Avrasya ve Hıristiyan nüfusunun çoğunu öldürdüler .
İsyanlar diğer bölgelerinde patlak Oudh ve Kuzey-Batı İlleri nerede yanı sivil isyan ayaklanmaları takip halk ayaklanmalarına yol açan. İngilizler başlangıçta hazırlıksız yakalandılar ve bu nedenle yavaş tepki verdiler, ancak sonunda zorla karşılık verdiler. İsyancılar arasında etkili bir örgütlenmenin olmaması, İngilizlerin askeri üstünlüğüyle birleştiğinde isyanı hızlı bir şekilde sona erdirdi. İngilizler, Delhi yakınlarında isyancıların ana ordusuyla savaştı ve uzun süren çatışmalardan ve kuşatmadan sonra onları mağlup etti ve 20 Eylül 1857'de şehri yeniden ele geçirdi. Daha sonra diğer merkezlerdeki isyanlar da bastırıldı. Son önemli savaş savaşmış olan Gwalior sırasında, 17 Haziran 1858, tarihinde Rani Lakshmibai öldürüldü. Tatya Tope liderliğindeki sporadik savaş ve gerilla savaşı 1859 baharına kadar devam etti, ancak isyancıların çoğu sonunda bastırıldı.
1857 Hint İsyanı, modern Hindistan tarihinde önemli bir dönüm noktasıydı. İngilizlerin askeri ve siyasi gücünü onaylarken, Hindistan'ın onlar tarafından nasıl kontrol edileceği konusunda önemli bir değişikliğe yol açtı. Altında Hindistan Yasası 1858 Hükümeti , Şirket toprakları İngiliz hükümetinin doğrudan yetkisi aktarılıyor ile Hindistan iktidar ötürü ağır mahrum edildi. Yeni sistemin zirve noktasında olduğu kabine bakanı , Hindistan Sorumlu Devlet Sekreteri resmen tarafından tavsiye edilmesi gerekirken, kanuni konseyi ; Hindistan Genel Valisi o da hükümete karşı sorumlu iken (Viceroy), kendisine karşı sorumlu yapıldı. Kraliçe Victoria , Hindistan halkına yapılan bir kraliyet bildirisinde , İngiliz yasalarına göre kamu hizmeti için eşit fırsat sözü verdi ve ayrıca yerli prenslerin haklarına saygı gösterme sözü verdi. İngilizler prenslerden toprak alma politikasını durdurdu, dini hoşgörü ilan etti ve Kızılderilileri kamu hizmetine kabul etmeye başladı (esas olarak astları olarak da olsa). Bununla birlikte, yerli Hintlilerle ilgili olarak İngiliz askerlerinin sayısını da artırdılar ve yalnızca İngiliz askerlerinin topçu kullanmasına izin verdiler. Bahadur Şah , 1862'de öldüğü Burma Rangoon'a sürgün edildi .
1876'da, tartışmalı bir hareketle, Başbakan Benjamin Disraeli , Kraliçe Victoria'ya Hindistan İmparatoriçesi ek unvanını veren yasayı kabul etti . Britanya'daki liberaller, başlığın İngiliz geleneklerine yabancı olduğuna itiraz etti.
İngilizler tarafından,isyancıların bir tabancadan üflenerek infaz edilmesini anlatan Hint Ayaklanmasının İngilizler tarafından bastırılması .
Organize hareketlerin yükselişi
İsyanı izleyen on yıllar, artan siyasi farkındalık, Hindistan kamuoyunun tezahürü ve hem ulusal hem de il düzeyinde Hindistan liderliğinin ortaya çıkması dönemiydi. Dadabhai Naoroji 1867'de Doğu Hindistan Derneği'ni kurdu ve Surendranath Banerjee , 1876'da Hindistan Ulusal Birliği'ni kurdu. Emekli bir İskoç devlet memuru olan AO Hume'un önerisinden esinlenerek , yetmiş iki Hintli delege 1885'te Bombay'da bir araya geldi ve Hindistan Ulusal Birliği'ni kurdu. Kongre. Çoğunlukla, hukuk, öğretmenlik ve gazetecilik gibi mesleklerle uğraşan, yükselen hareketli ve başarılı batı eğitimli il seçkinlerinin üyeleriydi . Kongre başlangıcında, iyi tanımlanmış bir ideolojiye sahip değildi ve bir siyasi örgüt için gerekli olan kaynakların çok azına komuta etti. Bunun yerine, Britanya Hindistanı'na bağlılığını ifade etmek için her yıl toplanan ve sivil haklar veya hükümetteki fırsatlar gibi daha az tartışmalı konularda (özellikle kamu hizmetinde) sayısız kararlar alan bir tartışma topluluğu olarak işlev gördü. Bu kararlar Genel Valinin hükümetine ve bazen de İngiliz Parlamentosuna sunuldu, ancak Kongre'nin ilk kazançları azdı. "Tüm Hindistan'ı temsil etme iddiasına rağmen, Kongre kentsel seçkinlerin çıkarlarını dile getirdi; diğer sosyal ve ekonomik geçmişlerden gelen katılımcıların sayısı göz ardı edilebilir düzeyde kaldı. Ancak bu tarih dönemi, Hintlilerin ilk siyasi seferberliğini temsil ettiği için hala çok önemlidir. alt kıtanın her yerinden geliyor ve Hindistan fikrinin bağımsız ilkel devletlerden oluşan bir koleksiyondan ziyade tek bir ulus olarak ilk eklemlenişinden geliyor.
Swami Dayanand Saraswati tarafından başlatılan Arya Samaj ve Raja Ram Mohan Roy ve diğerleri tarafından kurulan Brahmo Samaj gibi sosyo-dini grupların etkisi , Hint toplumunun öncü reformlarında kendini gösterdi. Gibi adamların işi Swami Vivekananda , Ramakrishna'ya , Sri Aurobindo'ya , VO Chidambaram Pillai , Subramanya bharathy , Bankim Chandra Chatterjee , Rabindranath Tagore ve Dadabhai Naoroji yanı sıra İskoç-İrlanda olarak kadınlar Kardeş Nivedita , gençleşme ve özgürlük için tutku yaymak . Hindistan'ın yerli tarihinin birkaç Avrupalı ve Hintli bilim insanı tarafından yeniden keşfi, aynı zamanda Hintliler arasında milliyetçiliğin yükselişine yol açtı.
Hint milliyetçiliğinin yükselişi
1900'e gelindiğinde, Kongre tüm Hindistan'ı kapsayan bir siyasi örgüt olarak ortaya çıkmasına rağmen, çoğu Hintli Müslüman'ın desteğini alamadı. Dini dönüşüm, inek kesim ve korunması karşı Hint reformcular tarafından saldırılar Urduca içinde Arapça Kongresi yalnız Hindistan'ın insanları temsil olsaydı senaryo azınlık statüsü ve hakları inkar endişelerini derinleştirdi. Sir Syed Ahmed Khan , 1875'te Muhammedi Anglo-Oriental College'ın Aligarh , Uttar Pradesh'de ( 1920'de Aligarh Muslim University olarak değiştirildi) kurulmasıyla sonuçlanan bir Müslüman rejenerasyonu hareketi başlattı . Amacı, İslam'ın modern batı bilgisiyle uyumunu vurgulayarak öğrencileri eğitmekti. Bununla birlikte, Hindistan'daki Müslümanlar arasındaki çeşitlilik, tek tip kültürel ve entelektüel yenilenmeyi gerçekleştirmeyi imkansız hale getirdi.
Kongre üyeleri arasındaki milliyetçi duygular, hareketin hükümet organlarında temsil edilmesine, Hindistan mevzuatı ve idaresinde söz sahibi olmasına yol açtı. Kongre üyeleri kendilerini sadık olarak görüyorlardı, ancak İmparatorluğun bir parçası olsalar da kendi ülkelerini yönetmede aktif bir rol istiyorlardı. Bu eğilim, Birleşik Krallık Avam Kamarası'na yapılan bir seçimle yarışacak kadar ileri giden ve ilk Hintli üyesi olan Dadabhai Naoroji tarafından kişileştirildi .
Bal Gangadhar Tilak , Swaraj'ı ulusun kaderi olarak benimseyen ilk Hint milliyetçisiydi . Tilak, Hindistan'ın kültürünü, tarihini ve değerlerini görmezden gelen ve karalayan o zamanki İngiliz eğitim sistemine derinden karşı çıktı. Milliyetçilerin ifade özgürlüğünün reddedilmesine ve sıradan Kızılderililerin kendi uluslarının işlerinde herhangi bir seslerinin veya rollerinin olmamasına kızmıştı. Bu nedenlerle Swaraj'ı doğal ve tek çözüm olarak gördü. Popüler cümlesi "Swaraj benim doğuştan hakkım ve ona sahip olacağım" cümlesi Kızılderililer için ilham kaynağı oldu.
1907'de Kongre iki fraksiyona bölündü: Tilak liderliğindeki radikaller , Britanya İmparatorluğunu devirmek için sivil ajitasyonu ve doğrudan devrimi ve İngilizlerin her şeyin terk edilmesini savundu. Ilımlılar Dadabhai Naoroji ve benzeri liderler tarafından yönetilen, Gopal Krişna Gokhale , diğer taraftan, İngiliz yönetimine çerçevesinde reform istedi. Tilak, aynı bakış açısına sahip olan Bipin Chandra Pal ve Lala Lajpat Rai gibi yükselen kamu liderleri tarafından desteklendi . Onların altında, Hindistan'ın üç büyük eyaleti - Maharashtra , Bengal ve Punjab halkın talebini ve Hindistan'ın milliyetçiliğini şekillendirdi. Gökhale, Tilak'ı şiddet ve düzensizlik eylemlerini teşvik ettiği için eleştirdi. Ancak 1906 Kongresinin halk üyeliği yoktu ve bu nedenle Tilak ve yandaşları partiden ayrılmak zorunda kaldılar.
Ancak Tilak'ın tutuklanmasıyla bir Kızılderili saldırısı için tüm umutlar durdu. Hindistan Ulusal Kongresi halk nezdindeki itibarını kaybetti. Bir Müslüman milletvekili, hükümet hizmeti ve seçmenlerle ilgili özel hususlar da dahil olmak üzere yaklaşan anayasal reformlardan tavizler arayan Genel Vali Minto (1905–10) ile bir araya geldi . İngilizler, 1909 Hindistan Konseyleri Yasası'nda Müslümanlara ayrılan seçmeli ofislerin sayısını artırarak Müslüman Birliği'nin bazı dilekçelerini tanıdı . Müslüman Birliği, Hindu egemenliğindeki Kongre'den "ulus içinde bir ulusun" sesi olarak ayrılması konusunda ısrar etti.
Ghadar Parti ABD ve Kanada'da, hem de Şanghay, Hong Kong ve Singapur'da gelen üyelerle Hindistan'ın Bağımsızlık için savaşmaya 1913 yılında denizaşırı kuruldu. Parti üyeleri , İngilizlere karşı Hindu, Sih ve Müslüman birliğini hedeflediler .
Sömürge Hindistan'da, 1914'te kurulan Tüm Hindistan Hintli Hıristiyanlar Konferansı (AICIC), Hindistan'ın bağımsızlık hareketinde swaraj'ı savunan ve Hindistan'ın bölünmesine karşı çıkan önemli bir rol oynadı . AICIC ayrıca, sadıkların "tek bir ortak, ulusal siyasi sisteme sıradan vatandaşlar olarak katılmaları gerektiğine" inanarak, Hıristiyanlar için ayrı seçmenlere karşı çıktı. Hint Hıristiyanlar ve tüm Hindistan Konferansı Tüm Hindistan Katolik Birliği M. Rahnasamy ile bir çalışma komite kurdular Andra Üniversitesi Başkanı ve BL RALLIA Ram olarak görev Lahor Genel Sekreter olarak görevini; 16 Nisan 1947 ve 17 Nisan 1947'deki toplantısında ortak komite , Hindistan Kurucu Meclisi'ne gönderilen ve hem örgütler hem de bireyler için din özgürlüğü isteyen 13 maddelik bir muhtıra hazırladı ; bu Hindistan Anayasasına yansıtıldı .
Bengal'in Bölünmesi, 1905
Khudiram Bose , İngilizler tarafından yargılanan ve idam edilen en genç Hintli devrimcilerden biriydi.
Temmuz 1905'te Genel Vali ve Genel Vali (1899-1905) Lord Curzon , büyük ve kalabalık bölgede idari etkinliğin iyileştirilmesi için sözüm ona Bengal eyaletinin bölünmesini emretti . Bununla birlikte, Hintli liderler ve Hindistan halkı, İngiliz hükümetinin büyüyen milliyetçilik fikrini zayıflatma ve Hindu ile Müslüman arasındaki birliği bozma girişimi olduğunu hissettiler. Bengalli Hindu aydınları, yerel ve ulusal siyaset üzerinde hatırı sayılır bir etkiye sahipti. Bölüm Bengalis'i kızdırdı. Hükümet Hindistan kamuoyuna danışmakta başarısız olmakla kalmadı, aynı zamanda eylem İngilizlerin bölme ve yönetme kararlılığını yansıtıyor gibi göründü . Sokaklarda ve basında yaygın bir ajitasyon ortaya çıktı ve Kongre, İngiliz ürünlerinin swadeshi veya yerli sanayiler bayrağı altında boykot edilmesini savundu . Ulusal Eğitim Konseyi'nin kuruluşunu , Hindistan finans kurumlarının ve bankalarının doğuşunu, Hint kültürüne ve bilim ve edebiyattaki başarılara ilgi duyan yerli Hint endüstrilerine, finansmanına ve eğitime odaklanan büyüyen bir hareket ortaya çıktı . Hinduların bağlayarak birlik gösterdi Rakhi birbirlerinin bilek ve gözlem Arandhan (herhangi bir yemek pişirme) içerir. Bu süre zarfında, Sri Aurobindo , Bhupendranath Datta ve Bipin Chandra Pal gibi Bengalli Hindu milliyetçileri , Jugantar ve Sandhya gibi yayınlarda Hindistan'daki İngiliz yönetiminin meşruiyetine meydan okuyan öldürücü gazete makaleleri yazmaya başladılar ve isyanla suçlandılar.
Bölünme, aynı zamanda , 1800'lerin son on yılından itibaren özellikle Bengal ve Maharashtra'da güçlenen , o zamanlar hala yeni olan militan milliyetçi devrimci hareketin artan faaliyetlerini hızlandırdı . Bengal'de, Aurobindo ve Barin Ghosh kardeşler önderliğindeki Anushilan Samiti , Muzaffarpur'da İngiliz bir yargıcın yaşamına yönelik girişimle sonuçlanan Raj'ın figürlerine bir dizi saldırı düzenledi. Bu, Alipore bomba davasını hızlandırırken, bir dizi devrimci öldürüldü veya yakalandı ve yargılandı. Öldürülen veya asılan Khudiram Bose , Prafulla Chaki , Kanailal Dutt gibi devrimciler hane halkı isimleri oldu.
İngiliz gazetesi The Empire şöyle yazdı:
Khudiram Bose bu sabah idam edildi; ... İskeleye vücudu dik bir şekilde monte edildiği iddia ediliyor. Neşeli ve gülümsüyordu.
Jugantar
Grubun bazı üst düzey üyeleri siyasi ve askeri eğitim için yurt dışına gönderildi. Bunlardan biri olan Hemchandra Kanungo , eğitimini Paris'te aldı. Kalküta'ya döndükten sonra Kalküta'nın Maniktala banliyösünde bir bahçeli evde birleşik bir din okulu ve bomba fabrikası kurdu . Ancak Muzaffarpur Bölge Yargıcı Kingsford'u Khudiram Bose ve Prafulla Chaki (30 Nisan 1908) tarafından öldürülmeye teşebbüs , birçok devrimcinin tutuklanmasına yol açan bir polis soruşturması başlattı.
Bagha Jatin , Jugantar'daki en iyi liderlerden biriydi. Howrah-Sibpur Komplo davasıyla bağlantılı olarak diğer birkaç liderle birlikte tutuklandı . Hükümdara karşı ordunun çeşitli alaylarını kışkırtmakla suçlanan ihanetten yargılandılar.
Alipore bomba komplo davası
Muraripukur bahçeli ev, Kalküta'nın Manicktolla banliyösünde. Bu, Barindra Kumar Ghosh ve ortaklarının genel merkezi olarak hizmet verdi.
Delhi-Lahor komplo davası
Delhi-Lahor Komplo 1912 yılında yumurtadan, ardından suikast düzenlemeyi planladıkları Hindistan'ın Viceroy , Rab Hardinge başkenti transfer vesilesiyle, İngiliz Hindistan dan Kalküta Yeni Delhi. Bengal'de devrimci yeraltında yer alan ve Sachin Sanyal ile birlikte Rash Behari Bose başkanlığındaki komplo, 23 Aralık 1912'de , tören alayı Chandni Chowk banliyösünden geçerken Viceroys'un Howdah'ına ev yapımı bir bomba atıldığında suikast girişimiyle sonuçlandı . Delhi . Genel Vali, Mahout öldürülmesine rağmen, Lady Hardinge ile birlikte yaralarıyla kurtuldu .
Olayın ardından, bir süre yoğun baskı altında kalan Bengalce ve Punjabi devrimci yeraltını yok etmek için çaba gösterildi. Rash Behari, yaklaşık üç yıl boyunca yakalanmaktan başarıyla kurtuldu , ortaya çıkmadan önce Ghadar komplosuna aktif olarak katıldı ve 1916'da Japonya'ya kaçtı .
Suikast girişiminin ardından yapılan soruşturmalar, Delhi Komplo davasına yol açtı. Basant Kumar Biswas , Amir Chand ve Avadh Behari ile birlikte komplodaki rolleri nedeniyle bombayı fırlatıp idam etmekten suçlu bulunsa da , bombayı atan kişinin gerçek kimliği bugüne kadar bilinmiyor.
Howrah çete davası
Daha önce tutuklanmamış olan Bagha Jatin takma adı Jatindra Nath Mukherjee de dahil olmak üzere önde gelen Jugantar liderlerinin çoğu, 1910'da Shamsul Alam cinayetiyle bağlantılı olarak tutuklandı. Bagha Jatin'in yeni ademi merkeziyetçi federe eylem politikası sayesinde, sanıkların çoğu 1911'de serbest bırakıldı.
Tüm Hindistan Müslüman Ligi
Tüm Hindistan Müslüman Birliği tarafından kurulmuştur Tüm Hindistan Muhammeden Eğitim Konferansı de Decca (şimdi Dakka , Bangladeş 1906'da yılında Müslüman çıkarlarını güvence altına almak bir siyasi parti olmak içinde,) İngiliz Hindistan Müslüman Ligi belirleyici bir rol oynamıştır yaratılışındaki Pakistan içinde Hint yarımadasındaki .
1916'da Muhammed Ali Cinnah , Hindistan'ın en büyük siyasi örgütü olan Hindistan Ulusal Kongresi'ne katıldı. O zamanki Kongre'nin çoğu gibi, Cinnah da İngilizlerin eğitim, hukuk, kültür ve endüstri üzerindeki etkilerini Hindistan'a faydalı bulduğu için, kendi kendini yönetmeyi açıkça desteklemiyordu. Cinnah, altmış üyeli İmparatorluk Yasama Konseyi'nin bir üyesi oldu . Konseyin gerçek bir gücü veya otoritesi yoktu ve çok sayıda seçilmemiş Raj yanlısı sadık ve Avrupalılardan oluşuyordu. Bununla birlikte, Cinnah geçmesiyle etkili oldu Çocuk Evlilikler Kısıtlama Yasası , Müslüman meşrulaştırmasına vakıf (dini vakıflar) ve kurulmasına yardımcı Sandhurst komitesi atandı Hint Askeri Akademisi de Dehradun . Birinci Dünya Savaşı sırasında Cinnah, İngiliz savaş çabalarını desteklemek için diğer Hintli ılımlılara katıldı.
Birinci Dünya Savaşı
3,7 inç Mountain Howitzers ile Hint Ordusu topçuları (muhtemelen 39. Pil) , Kudüs 1917.
Birinci Dünya Savaşı, ana akım siyasi liderlik içinden Britanya'ya eşi görülmemiş bir destek akışı ile başladı. İngilizlerin bir Hint isyanıyla ilgili ilk korkularının aksine, Hintliler insan ve kaynak sağlayarak İngiliz savaş çabalarına önemli ölçüde katkıda bulundular. Yaklaşık 1,3 milyon Hintli asker ve işçi Avrupa, Afrika ve Orta Doğu'da hizmet verirken, hem Hindistan hükümeti hem de prensler büyük miktarda yiyecek, para ve cephane gönderdiler. Bununla birlikte, Bengal ve Pencap , sömürge karşıtı faaliyetlerin yuvası olarak kaldı . Bengal'deki milliyetçilik, giderek artan bir şekilde Pencap'taki huzursuzlukla ilişkilendirildi ve bölgesel yönetimin felçini neredeyse tamamlayacak önemli bir vahşilik. Bu arada, başarısız komplolar , devrimcilerin milliyetçi bir isyan örgütlemeye hazırlıksız olmalarıyla tetiklendi.
Devrimci komploların hiçbiri Hindistan'da önemli bir etki yaratmadı. Yıkıcı şiddetin popüler bir savaş çabası üzerinde bir etkisi olacağı ihtimali, Hindistan halkından, 1915 Hindistan Savunma Yasası biçiminde sömürge karşıtı faaliyetlere karşı özel tedbirler için destek aldı . Savaş sırasında büyük isyanlar meydana gelmedi, ancak komplolar İngiliz yetkililer arasında derin ayaklanma korkularını şiddetlendirdi ve onları Kızılderilileri boyun eğdirmek için korkutmak için aşırı güç kullanmaya hazırladı.
Hindu-Alman Komplosu
Hindu-Alman Komplo karşı Pan-Hint isyanı girişimi Hint milliyetçi gruplar tarafından 1914 ve 1917 yılları arasında planlarının bir dizi oldu İngiliz Raj arasındaki formüle Dünya Savaşı sırasında Hint devrimci yeraltı ve sürgün veya oluşmuş kendi isteğiyle sürgüne ulusalcılar Birleşik Devletler'de, Ghadar Partisi'nde ve Almanya'da, Hindistan bağımsızlık komitesi , Büyük Savaş'tan önceki on yılda . Komplo, savaşın başında Alman Dışişleri Bakanlığı'nın , San Francisco'daki Alman konsolosluğunun geniş desteğinin yanı sıra Osmanlı Türkiyesi ve İrlanda cumhuriyetçi hareketinin de desteğiyle hazırlandı . En önemli planı körüklemek huzursuzluk teşebbüs ve Pan-Hint isyanı tetikleyen İngiliz Hint Ordusu adlı Pencap için Singapur . Bu komplonun Hindistan alt kıtası üzerindeki İngiliz egemenliğini devirmek amacıyla Şubat 1915'te yapılması planlandı . Şubat isyan İngiliz istihbarat sızmış zaman sonuçta bertaraf edildi Ghadarite hareketini ve anahtar figürleri tutuklandı. Hindistan'da küçük birimlerdeki ve garnizonlardaki isyanlar da bastırıldı.
İlgili diğer olaylar arasında 1915 Singapur İsyanı , Annie Larsen silah komplosu , Jugantar-Alman komplosu , Kabil'e giden Alman misyonu , Hindistan'daki Connaught Rangerların isyanı ve bazı hesaplara göre 1916'daki Black Tom patlaması sayılabilir. . komplonun parçaları yıkmak için çaba dahil İngiliz Hint Ordusu içinde Dünya Savaşı'nın Ortadoğu tiyatro .
Ghadar İsyanı
Ghadar İsyan bir pan-Hint başlatmak için bir plandı isyan içinde İngiliz Hint Ordusu sona Şubat 1915 yılında İngiliz Raj Hindistan'da. Arsa başlangıcında kökenli I. Dünya Savaşı arasında, Ghadar Partisi ABD'de Berlin Komitesi Almanya'da, Hint devrimci yeraltı San Francisco konsolosluğuna aracılığıyla İngiliz Hindistan ve Almanya Dışişleri Ofisi. Olay, adını Kanada ve Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Punjabi Sih cemaatinin üyelerinin plana en çok katılanlar arasında yer aldığı Kuzey Amerika Ghadar Partisinden alıyor. Bu, 1914-1917 yılları arasında I.Dünya Savaşı sırasında İngiliz Raj'a karşı bir Pan-Hint isyanı başlatmak için formüle edilen çok daha büyük Hindu-Alman İsyanının bir dizi planı arasında en belirgin olanıydı. İsyan kilit devlette başlaması planlandı. arasında Pencap , Bengal isyanlarına izledi ve Hindistan'ın bekletin. Singapur'a kadar Hindistan birliklerinin isyana katılması planlandı. Planlar, koordineli bir istihbarat ve polisin müdahalesi yoluyla bozuldu. İngiliz istihbaratı, Kanada ve Hindistan'daki Ghadarite hareketine sızdı ve bir casusun son dakika istihbaratı, Punjab'da planlanan ayaklanmayı başlamadan önce bastırmaya yardımcı oldu. Kilit şahıslar tutuklandı, daha küçük birimlerdeki isyanlar ve Hindistan'daki garnizonlar da ezildi.
İsyan tehdidiyle ilgili istihbarat, Hindistan'a Giriş Yasası, 1914 , Yabancılar Yasası 1914 ve Hindistan Savunma Yasası 1915 de dahil olmak üzere Hindistan'da bir dizi önemli savaş zamanı önlemine yol açtı . Komployu , bir dizi Hintli devrimciye ölüm cezası veren ve diğerlerine sürgün edilen Birinci Lahor Komplo Davası ve Benares Komplo Davası izledi. Savaşın sona ermesinden sonra, ikinci bir Ghadarite ayaklanmasından duyulan korku, Rowlatt Acts'ın ve dolayısıyla Jallianwala Bagh katliamının tavsiyelerine yol açtı .
1. Noel Günü ve 2. Noel Günü arsası
İlk Noel Günü komplosu , Hindistan devrimci hareketi tarafından 1909'da yapılan bir komplo idi: yıl sonu tatillerinde, Bengal Valisi, Vali, Başkomutan ve diğerlerinin huzurunda evinde bir balo düzenledi. Başkent'in (Kalküta) üst düzey memurları ve yetkilileri. Güvenlikten 10. Jat Alayı sorumluydu. Jatindranath Mukherjee tarafından telkin edilen askerleri, balo salonunu havaya uçurmaya ve sömürge Hükümeti'ni yok etme avantajından yararlanmaya karar verdi. Selefi Otto (William Oskarovich) von Klemm, Lokamanya bir arkadaşı doğrultusunda Tilak 6 Şubat 1910 tarihinde, M. Arsenyev, Rus Başkonsolosu, bu ülke a'da uyandırmak" amaçlanan edildiğini St Petersburg'a yazdığı zihinlerin genel tedirginliği ve dolayısıyla devrimcilere iktidarı kendi ellerine alma fırsatı verir. " RC Majumdar'a göre , "Polis hiçbir şeyden şüphelenmemişti ve yetkilileri yaklaşan darbeden haberdar eden yoldaşlarından biri tarafından askerlere ihanet edilmemiş olsaydı sonucun ne olacağını söylemek zor".
İkinci Noel Günü arsa bir başkaldırı başlatmak oldu Bengal içinde İngiliz Hindistan Alman silah ve desteği ile I. Dünya Savaşı sırasında. Noel Günü 1915 için planlanan planı ile tasarlanmış ve önderlik etti Jugantar grubunun Bengalce Hint devrimci Jatindranath Mukherjee altında, Burma ve Krallığı'nın İngiliz kolonisinde eşzamanlı ayaklanması ile koordine edilmesi Siam yönetimindeki Ghadar Partisi ile birlikte Güney Hindistan'ın Madras kentine ve Andaman Adaları'ndaki İngiliz ceza kolonisine bir Alman baskını . Planın amacı, Fort William'ı ele geçirmek, Bengal'i izole etmek ve daha sonra bir pan-Hint devrimi için bir sahne alanı olarak kullanılacak olan başkent Kalküta'yı ele geçirmekti . Noel Günü komplosu, Hint milliyetçisi yeraltı, Berlin'de Almanlar tarafından kurulan " Hindistan bağımsızlık komitesi ", Kuzey Amerika'daki Ghadar Partisi ve Kuzey Amerika'daki Ghadar Partisi arasında koordine edilen savaş sırasında pan-Hint isyanının sonraki planlarından biriydi. Almanya Dışişleri bakanlığı. İngiliz istihbaratı, komployu Avrupa ve Güneydoğu Asya'daki Alman ve Hintli çift ajanlar aracılığıyla ortaya çıkardıktan sonra nihayetinde komplo bozuldu.
Niedermayer-Hentig Seferi
Niedermayer'i-Hentig Expedition bir oldu diplomatik misyon için Afganistan'a gönderdiği Merkezi Güçlerin 1915-1916'da. Amaç, Afganistan'ı Britanya İmparatorluğu'ndan tam bağımsızlık ilan etmeye , I.Dünya Savaşı'na Orta Güçler tarafında girmeye ve İngiliz Hindistan'a saldırmaya teşvik etmekti . Sefer, Hindistan'da milliyetçi bir devrimi kışkırtmak için bir dizi Hint-Alman çabası olan Hindu-Alman Komplosunun bir parçasıydı . Nominal olarak sürgündeki Hint prensi Raja Mahendra Pratap tarafından yönetilen sefer, Almanya ve Türkiye'nin ortak bir operasyonuydu ve Alman Ordusu subayları Oskar Niedermayer ve Werner Otto von Hentig tarafından yönetildi . Diğer katılımcılar arasında Maulavi Barkatullah ve Chempakaraman Pillai dahil olmak üzere Berlin Komitesi adlı bir Hint milliyetçi örgütünün üyeleri yer alırken, Türkleri Enver Paşa'nın yakın sırdaşı Kazım Bey temsil ediyordu .
İngiltere seferi ciddi bir tehdit olarak gördü. İngiltere ve müttefiki Rus İmparatorluğu , 1915 yazında İran'da başarısız bir şekilde onu durdurmaya çalıştı. İngiltere , Afgan tarafsızlığını korumak için Vali Lord Hardinge ve Kral V.George tarafından kişisel müdahaleler de dahil olmak üzere gizli bir istihbarat ve diplomatik saldırı başlattı .
Misyon, Emir Habibullah Han yönetimindeki Afganistan'ı Alman ve Türk savaş çabalarına toplama görevinde başarısız oldu , ancak diğer önemli olayları etkiledi. Afganistan'da, sefer reformları tetikledi ve 1919'da Emir'in öldürülmesiyle sonuçlanan siyasi kargaşaya yol açtı ve bu da Üçüncü Afgan Savaşı'nı hızlandırdı . Yeni doğmakta olan Bolşevik Rusya'nın Kalmyk Projesi'ni Asya'da sosyalist devrimi yaymak için etkiledi ve tek bir hedef İngiliz Hindistanı'nın devrilmesiydi. Diğer sonuçlar arasında Almanya ve Bolşevizm'den etkilenen Hindistan'daki isyanı araştırmak için Rowlatt Komitesinin kurulması ve Raj'ın I.Dünya Savaşı'ndan hemen sonra Hindistan bağımsızlık hareketine yaklaşımındaki değişiklikler yer alıyor.
Savaşa milliyetçi tepki
Birinci Dünya Savaşı'nın ardından, yüksek zayiat oranları, ağır vergilendirme ile artan enflasyon, yaygın bir grip salgını ve savaş sırasında ticaretin kesintiye uğraması Hindistan'da insanların acısını tırmandırdı.
Savaş öncesi milliyetçi hareket, Kongre içindeki ılımlı ve aşırılık yanlısı grupları yeniden canlandırdı, birleşik bir cephe olarak bir arada durabilmek için farklılıklarını sular altında bıraktı. Savaş sırasında Britanya İmparatorluğu'na yaptıkları muazzam hizmetlerin, Hindistan'ın kendi kendini yönetme kapasitesini göstermek için bir ödül talep ettiğini savundular. Kongre, 1916'da, bölgedeki yetki devri ve İslam'ın geleceği konularında Tüm Hindistan Müslümanları Birliği ile geçici bir ittifak olan Lucknow Paktı'nı kurmayı başardı .
İngiliz reformları
İngilizler, Hindistan'ın savaş sırasında verdiği desteği kabul etmek ve yenilenen milliyetçi taleplere yanıt olarak "havuç ve sopa" yaklaşımını benimsedi. Ağustos 1917'de, Hindistan Dışişleri Bakanı Edwin Montagu , Parlamento'da İngiliz politikasının: "Kızılderililerin idarenin her dalında artan birlikteliği ve kendi kendini yöneten kurumların kademeli gelişimi için olduğunu açıkladı. Britanya İmparatorluğu'nun ayrılmaz bir parçası olarak Hindistan'da sorumlu hükümetin aşamalı olarak gerçekleştirilmesi. " Önerilen önlemlere ulaşmanın yolları daha sonra , hem seçilmiş Hintli yasa koyucuların hem de atanan İngiliz yetkililerin iktidarı paylaştığı ikili yönetim veya diyarşi ilkesini getiren 1919 Hindistan Hükümeti Yasasında yer aldı . Yasa aynı zamanda merkez ve taşra yasama organlarını genişletti ve imtiyazları önemli ölçüde genişletti. Diarşi, il düzeyinde bazı gerçek değişiklikleri harekete geçirdi: tarım, yerel yönetim, sağlık, eğitim ve bayındırlık işleri gibi bir dizi tartışmalı olmayan veya "aktarılmış" portföy Hintlilere devredilirken, daha hassas konular finans, vergilendirme ve kanun ve düzeni koruma gibi şeyler, eyalet İngiliz yöneticileri tarafından muhafaza edildi.
Gandhi Hindistan'a geldi
Sidney Rowlatt , 1918'de İngiliz Hindistan Hükümeti tarafından Hindistan'daki siyasi terörizm arasındaki bağlantıları değerlendirmek üzere atanan bir kışkırtma komitesi olan Rowlatt Komitesi'nin tartışmalı başkanlığıyla hatırlanan bu eylemler dolaylı olarak 1919'daki meşhur Jallianwala Bagh katliamına yol açtı .
Gandhi, Güney Afrika'daki Hint milliyetçi hareketinin lideriydi . Ayrıca, Rowlatt Acts gibi baskıcı polis kontrolünün yanı sıra temel ayrımcılığın ve taciz edici iş muamelesinin sesli bir rakibi olmuştu . Bu protestolar sırasında Gandhi, satyagraha kavramını mükemmelleştirmişti . Ocak 1914'te (Birinci Dünya Savaşı başlamadan çok önce) Gandhi başarılı oldu. Kızılderililere karşı yasa yürürlükten kaldırıldı ve tüm Hint siyasi tutukluları General Jan Smuts tarafından serbest bırakıldı . Gandhi bunu, kendisi ve takipçileri tarafından boykot etme, protesto yürüyüşü ve oruç tutma gibi şiddet içermeyen protestoları yaygın şekilde kullanarak başardı.
Gandhi 9 Ocak 1915'te Hindistan'a döndü ve başlangıçta bir ulus devlet çağrılarıyla değil, Kongre Partisi'nin istediği birleşik ticaret odaklı bölgeyi desteklemek için siyasi mücadeleye girdi. Gandhi, Avrupalıların getirdiği endüstriyel gelişme ve eğitim gelişiminin, Hindistan'ın kronik sorunlarının çoğunu hafifletmek için uzun süredir gerekli olduğuna inanıyordu. Deneyimli bir Kongre üyesi ve Hintli lider olan Gopal Krishna Gokhale , Gandhi'nin akıl hocası oldu. Gandhi'nin şiddet içermeyen sivil itaatsizlik fikirleri ve stratejileri başlangıçta bazı Kızılderililer ve Kongre liderleri için pratik değildi. Mahatma'nın kendi sözleriyle, "sivil itaatsizlik, ahlaksız yasal düzenlemelerin sivil ihlalidir." Yozlaşmış devletle işbirliğini geri çekerek şiddete başvurmadan gerçekleştirilmesi gerekiyordu. Gandhi, Lokmanya Tilak'a büyük saygı duyuyordu . Programlarının tamamı Tilak'ın "Chatusutri" programından esinlenmiştir.
Reformun olumlu etkisi, 1919'da , Rowlatt Komitesi tarafından İmparatorluk Yasama Konseyi'ne önceki yıl yapılan tavsiyelerin adını taşıyan Rowlatt Yasası ile ciddi şekilde baltalandı . Komisyon, milliyetçi örgütlerin savaş zamanı komplolarını incelemek ve savaş sonrası dönemde sorunla başa çıkmak için önlemler tavsiye etmek üzere kuruldu. Rowlatt , Hindistan Savunması'nın savaş zamanı güçlerinin savaş sonrası döneme uzatılmasını tavsiye etti . Savaş zamanı yasası, Genel Vali hükümetine basını susturarak, siyasi aktivistleri yargılanmadan tutuklayarak ve isyan veya vatana ihanetten şüphelenilen kişileri arama emri olmaksızın tutuklayarak isyanı bastırma konusunda olağanüstü yetkiler vermişti . Yaygın ve ayrım gözetmeyen kullanım nedeniyle Hindistan içinde giderek daha fazla kınandı. Annie Beasant ve Ali kardeşler de dahil olmak üzere birçok popüler lider gözaltına alındı. Bu nedenle Rowlatt Yasası, Genel Valinin konseyindeki (resmi olmayan) Hintli üyeler arasında evrensel muhalefet karşısında kabul edildi. Kanunun uzantısı yaygın bir eleştirel muhalefet çekti. Ülke çapında olmasa da yaygın hoşnutsuzluğun başlangıcını işaret ederek, ülke çapında iş bırakma ( hartal ) çağrısı yapıldı.
Tarafından dışarı çıktı ajitasyon içinde, Nisan 1919, 13 sonuçlanan göstericilere İngiliz saldırılara yol açtı eylemler Amritsar Katliamı içinde (aynı zamanda Amritsar Katliamı olarak da bilinir) Amritsar , Pencap. İngiliz askeri komutanı Tuğgeneral Reginald Dyer , ana ve tek girişi kapattı ve askerlerine yaklaşık 15.000 erkek, kadın ve çocuktan oluşan silahsız ve şüphesiz kalabalığa ateş etmelerini emretti. Duvarlarla çevrili bir avlu olan Jallianwala Bagh'da barışçıl bir şekilde toplanmışlardı, ancak Dyer tüm toplantılara uygulanan yasağı uygulamak istemiş ve tüm Kızılderililere daha sert bir ders vermeyi önermişti. Toplam 1.651 mermi ateşlendi, 379 kişi öldü (resmi bir İngiliz komisyonuna göre; Hintli yetkililerin tahminleri 1.499 kadar yüksek ve katliamda 1.137 yaralandı.) Dyer emekli olmaya zorlandı, ancak İngiltere'de bir kahraman olarak selamlandı. Hindistan'da değil, Britanya'da imparatorluğun kamuoyuna borçlu olduğunu Hintli milliyetçilere gösteriyordu. Bölüm, savaş zamanı ev yönetimi ve iyi niyet umutlarını çözdü ve tam bir özyönetim olmadan köprülenemeyen bir yarık açtı.
İlk işbirliği dışı hareket
1920'den 1922'ye kadar Gandhi, İşbirliği Yapmama Hareketi'ni başlattı. Kongre'nin Eylül 1920'deki Kolkata oturumunda Gandhi, diğer liderleri Hilafat'ın yanı sıra hakimiyet statüsünü desteklemek için bir işbirliği dışı hareket başlatma ihtiyacı konusunda ikna etti. İlk satyagraha hareketi, İngiltere'den gönderilenlere alternatif olarak khadi ve Hint malzemelerinin kullanılmasını teşvik etti . Ayrıca, insanları İngiliz eğitim kurumlarını ve hukuk mahkemelerini boykot etmeye, hükümet istihdamından istifa etmeye, vergi ödemeyi reddetmeye ve İngiliz unvanlarından ve onurlarından vazgeçmeye çağırdı. Her ne kadar bu , 1919 tarihli yeni Hindistan Hükümeti Yasası'nın çerçevesini etkilemek için çok geç olsa da , hareket yaygın bir halk desteğine sahipti ve bunun sonucunda ortaya çıkan benzersiz büyüklükteki düzensizlik, yabancı yönetime ciddi bir meydan okuma ortaya koydu. Ancak Gandhi, Hindistan'ın anarşiye ineceği kızgın bir kalabalığın elinde yirmi iki polisin ölümünü gören Chauri Chaura olayından sonra korktuğu için hareketi durdurdu .
Parti üyeliği, bir jeton ücreti ödemeye hazırlanan herkese açıldı, bir komiteler hiyerarşisi oluşturuldu, şimdiye kadarki şekilsiz ve yaygın bir hareket üzerinde disiplin ve denetimden sorumlu hale getirildi. Parti, seçkin bir örgütten kitlesel ulusal çekicilik ve katılımcılığa dönüştü.
Gandhi, 1922'de altı yıl hapis cezasına çarptırıldı, ancak iki askerlik yaptıktan sonra serbest bırakıldı. Hapisten çıktıktan sonra Ahmedabad'da Sabarmati Ashram'ı kurdu . Sabarmati nehrinin kıyısında, Hindu toplumunda sosyal olarak dezavantajlı olan kırsal yoksulları ve dokunulmazları hedefleyen bir dizi reformu başlatan Young India gazetesini kurdu . Bu çağ, Kongre Partisi içinden C. Rajagopalachari , Jawaharlal Nehru , Vallabhbhai Patel , Subhas Chandra Bose ve diğerleri de dahil olmak üzere yeni bir Kızılderili neslinin ortaya çıkışını gördü - daha sonra Hintlilerin en önemli seslerini oluşturacaklar. Kendi kendini yönetme hareketi, ister Gandhian Değerlerine uygun olsun, ister Bose'nin Hindistan Ulusal Ordusu örneğinde olduğu gibi , ondan uzaklaşıyor.
1920'lerin ortasında Swaraj Partisi , Hindu Mahasabha , Hindistan Komünist Partisi ve Rashtriya Swayamsevak Sangh gibi hem ılımlı hem de militan partilerin ortaya çıkmasıyla Hindistan'ın siyasi yelpazesi daha da genişledi . Bölgesel siyasi kuruluşları da olmayan çıkarlarını temsil sürdürdü Brahmins içinde Madras , Mahars içinde Maharashtra ve Sihler Pencap. Bununla birlikte, Mahakavi Subramanya Bharathi , Vanchinathan ve Neelakanda Brahmachari gibi insanlar , Tamil Nadu'dan hem kendi kendini yönetme mücadelesinde hem de tüm kastlar ve topluluklar için eşitlik mücadelesinde önemli bir rol oynadılar. Kasturba Gandhi (Gandhi'nin karısı), Rajkumari Amrit Kaur , Muthulaxmi Reddy , Aruna Asaf Ali ve diğerleri dahil olmak üzere birçok kadın harekete katıldı .
Purna Swaraj
Chauri Chaura olayının anısına yapılan Chauri Chaura Shahid Samarak, işbirliği yapmama hareketine katılan büyük bir grup protestocunun ateş açan polisle çatıştığında ortaya çıktı.
Bayrak, Purna Swaraj hareketi sırasında 1931'de kabul edildi ve İkinci Dünya Savaşı'nın sonraki yıllarında Geçici Hükümet tarafından kullanıldı .
Hindistan'ın Simon Komisyonu'ndaki tavsiyeleri reddetmesinin ardından, insanlar arasında bir özgürlük duygusu aşılamak amacıyla Mayıs 1928'de Mumbai'de tüm partileri kapsayan bir konferans düzenlendi . Konferansta Motilal Nehru yönetiminde Hindistan için bir anayasa hazırlamak üzere bir taslak hazırlama komitesi atadı . Kalküta Hindistan Ulusal Kongresi oturumu Aralık 1929 tarafından Hindistan'a anlaşmanın hakimiyeti durumuna İngiliz hükümeti istedi ya da bir ülke sivil itaatsizlik hareketi başlatılacak. Yükselen siyasi hoşnutsuzluk ve giderek şiddetlenen bölgesel hareketlerin ortasında, tam egemenlik çağrısı ve İngiliz yönetiminin sona ermesi, halka güvenmek için artan zeminler bulmaya başladı. Jawaharlal başkanlığı altında, Aralık 1929'daki tarihi Lahor toplantısında, Hindistan Ulusal Kongresi tam bir özyönetim hedefini benimsedi. Çalışma Komitesine ülke çapında bir sivil itaatsizlik hareketi başlatma yetkisi verdi. Purna Swaraj (tam özyönetim) Günü olarak 26 Ocak 1930'un Hindistan'ın her yerinde kutlanmasına karar verildi .
Mart 1931'de Gandhi-Irwin Paktı imzalandı ve hükümet tüm siyasi tutukluları serbest bırakmayı kabul etti (ancak bazı büyük devrimciler serbest bırakılmadı ve Bhagat Singh ve iki yoldaşının idam cezası geri alınmadı. Kongreye karşı ajitasyonu yalnızca onun dışında değil, içeride daha da yoğunlaştırdı. Sonraki birkaç yıl Kongre ve hükümet, 1935 tarihli Hindistan Hükümeti Yasası yürürlüğe girene kadar hem çatışmalara hem de müzakerelere kilitlendi . O zamana kadar, Kongre ile Müslüman Birliği arasındaki uçurum aşılamaz hale geldi, çünkü her biri parmaklarını sert bir şekilde diğerine çevirdi. Müslüman Birliği, Kongre'nin tüm Hindistan halkını temsil etme iddiasına itiraz ederken, Kongre Müslüman Ligi'nin tüm Müslümanların özlemlerini dile getirme iddiasına itiraz etti.
Sivil İtaatsizlik Hareketi, Hindistan'ın kendi kendini yönetme mücadelesi sürecinde yeni bir rol oynadı. Bir bütün olarak, kendi başına bir başarısızlık haline geldi, ancak Hint halkını Hindistan Ulusal Kongresi'nin liderliği altında bir araya getirdi. Hareket, kendi kendini yönetmenin bir kez daha konuşma noktası olmasına neden oldu ve bu fikre daha fazla Kızılderili dahil etti. Hareket, Hint bağımsızlık topluluğunun İngiliz Hükümetine karşı içsel güvenini ve gücünü canlandırmasına izin verdi. Ayrıca, hareket İngilizlerin otoritesini zayıflattı ve Britanya İmparatorluğunun Hindistan'da sona ermesine yardımcı oldu. Genel olarak, sivil itaatsizlik Hareketi Hint özerklik tarihinde önemli bir başarıydı çünkü Yeni Delhi'yi kendi kaderini tayin etmede kitlelerin rolüne ikna etti.
Seçimler ve Lahor kararı
Hindistan Yasası 1935 Hükümeti , yöneten de hacimli ve son anayasal çaba İngiliz Hindistan , üç ana hedefi belden: gevşek federal yapı kurmak eyalet özerkliğini elde ve ayrı seçim yoluyla azınlık çıkarlarını korumak. Prens devletlerini ve Britanya Hindistanını merkezde birleştirmeyi amaçlayan federal hükümler, prenslerin mevcut ayrıcalıklarını korumadaki belirsizlikler nedeniyle uygulanmadı. Ancak Şubat 1937'de seçimler yapıldığında eyalet özerkliği gerçek oldu; Kongre, beş ilde açık bir çoğunluk ile baskın parti olarak ortaya çıktı ve ikide üstünlük sağlarken, Müslüman Birliği kötü performans gösterdi.
1939'da Genel Vali Linlithgow , eyalet hükümetlerine danışmadan Hindistan'ın İkinci Dünya Savaşı'na girdiğini ilan etti. Kongre protesto olarak tüm seçilmiş temsilcilerinden hükümetten istifa etmelerini istedi. All-India Muslim League başkanı Muhammed Ali Cinnah , 1940'ta Lahor'da düzenlenen yıllık Müslüman Ligi oturumunda katılımcıları daha sonra Lahor Kararı olarak bilinen şeyi benimsemeye ikna etti ve Hindistan'ın iki ayrı egemen devlete bölünmesini talep etti. biri Müslüman, diğeri Hindu; bazen İki Ulus Teorisi olarak anılır . Pakistan fikri 1930 gibi erken bir tarihte tanıtılmış olmasına rağmen , çok azı buna yanıt vermişti.
Gelen muhalefet Lahor Kararına, Tüm Hindistan Azad Müslüman Konferansı birleşik Hindistan olan desteğini dile getirmek Nisan 1940'da Delhi'de toplandı. Üyeleri arasında Hindistan'daki çeşitli İslami örgütler ve 1400 milliyetçi Müslüman delege vardı; "Milliyetçi toplantıya katılım, Lig toplantısına katılımdan yaklaşık beş kat daha fazlaydı."
Tüm Hindistan Müslümanları Birliği, Hindistan'ın bölünmesine karşı duran Müslümanları sıklıkla "sindirme ve baskı" kullanarak susturmaya çalıştı. Tüm Hindistan Azad Müslüman Konferansı lideri Allah Bakhsh Soomro'nun öldürülmesi , Tüm Hindistan Müslümanları Birliği'nin Pakistan'ın kurulmasını talep etmesini de kolaylaştırdı.
Devrimci hareket
Bu iki huzursuzluk, emek ve Kongre muhalefeti arasında gerçek bir bağlantı yok. Ama onların varoluşu ve bir arada yaşamaları, Lord Irwin'in emek sorunlarına gösterdiği ilgiyi açıklar ve tamamen haklı çıkarır. - London Times , 1928 29 Ocak
Birkaç başıboş olay dışında, 20. yüzyılın başlarından önce İngiliz hükümdarlarına karşı silahlı isyanlar meydana gelmedi. Hint devrimci yeraltı Bengal, doğan gruplarla, 20. yüzyılın ilk on aracılığıyla ivme toplama başladı Maharashtra , Odisha , Bihar, Uttar Pradesh , Pencap ve Madras Başkanlığı şimdi ne denir dahil Güney Hindistan . Hindistan'ın çevresine daha fazla grup dağıldı. Bengal'de, özellikle 1905'te Bengal'in Bölünmesi çevresinde ve 1907'den sonra Pencap'ta özellikle dikkate değer hareketler ortaya çıktı . İlk durumda, "klasik" Hint devrimcisini oluşturan kentli orta sınıf Bhadralok topluluğunun eğitimli, zeki ve adanmış gençliğiydi , ikincisi ise Pencap'ın kırsal ve askeri toplumunda muazzam bir destek tabanına sahipti.
Bengal yılında Anushilan Samiti ortaya yığınları arasından yerel gençlik grupları ve spor salonları (içinde Akhra iki önemli ve biraz bağımsız kollarını oluşturan 1902 yılında Bengal'de) Doğu ve Batı Bengal olarak tanımlanan Dakka Anushilan Samiti içinde Dakka (günümüz Bangladeş ) ve Jugantar (merkezli grubu Calcutta'da ) göstermektedir. Gibilerle ait milliyetçilerin Led Aurobindo Ghosh ve kardeşi Barindra Ghosh , Samiti gibi çeşitli felsefeleri etkilendi Hindu Şakta felsefesi Bengalce literatür tarafından ileri sürülen Bankim ve Vivekananda , İtalyan Milliyetçiliğinin ve Pan-Asianism ait Kakuzo Okakura . Samiti dahil kuruluşunun on yıl içinde Hindistan'da İngiliz çıkarlarına ve idare, karşı devrimci terör kaydetti insidansı çok sayıda karıştığını erken girişimleri Ghosh kardeşler tarafından yönetilen iken Raj yetkilileri suikast. Bu arada Maharashtra ve Pencap'ta da benzer şekilde militan milliyetçi duygular yükseldi. Bölge Yargıç Nasik , AMT Jackson tarafından vurularak öldürüldü Anant Kanhere ölümüyle Aralık 1909 takip Robert D'refakatinde Ashe elinde Vanchi Iyer .
Hint milliyetçiliği, Paris ve Londra'ya kadar Hint toplumlarında ilerleme kaydetti. Shyamji Krishna Verma'nın himayesindeki Londra Hindistan Evi'nde , Britanya'daki Hintli öğrencilerde ve Paris Indian Society'deki Hintli gurbetçilerin hevesli takipçilerinde bulunan Hint milliyetçiliği uğruna şiddeti savunmak ve meşrulaştırmak için giderek daha fazla inceleme altına alındı . 1907'ye gelindiğinde, Hintli milliyetçi Madame Bhikaji Rustom Cama'nın Rus devrimci Nicholas Safranski ile olan bağlantıları sayesinde, Bengal devrimcileri de dahil olmak üzere Hintli gruplar ve VD Savarkar yönetimindeki Hindistan Evi , bomba üretmek için el kitapları elde edebildiler. Hindistan Evi aynı zamanda Hindistan'da hızla dağıtılan bir silah ve kışkırtıcı edebiyat kaynağıydı. The Indian Sociologist'e ek olarak , Bande Mataram ve Oh Martyrs gibi broşürler ! Savarkar tarafından devrimci şiddeti övdü. Hindistan Evi'nin doğrudan etkileri ve kışkırtmaları, o sırada Hindistan'da suikastlar da dahil olmak üzere çeşitli siyasi şiddet olaylarında kaydedildi. Savarkar'a Bombay'daki duruşması sırasında yöneltilen iki suçlamadan biri, Aralık 1909'da Anant Kanhere tarafından Nasik Bölge Sulh Hakimi AMT Jackson'ın öldürülmesine yataklık etmekti . Kullanılan silahlar, bir İtalyan kurye aracılığıyla Hindistan Evine kadar doğrudan takip edildi. Eski Hindistan Evi sakinleri MPT Acharya ve VVS Aiyar, Rowlatt raporunda Robert D'Escourt Ashe'nin öldürülmesi de dahil olmak üzere siyasi suikastlara yardım ettiği ve onları etkilediği belirtildi. Paris-Safranski bağlantısı, Fransız polisi tarafından 1907'de Bengal'de Teğmen Vali Sir Andrew Fraser'ı taşıyan treni raydan çıkarma girişiminde yer alması için şiddetle önerildi .
VVS Aiyar , İngilizlere karşı militan direniş biçimine katıldı.
Milliyetçilerin yurtdışındaki faaliyetlerinin, İngiliz Hint Ordusu'nun bir dizi yerli alayının sadakatini sarstığına inanılıyor . Öldürülmesi William Hutt Curzon Wyllie elinde Madanlal Dhingra kamuoyunda geniş ve testere Hint milliyetçilik gözetim ve bastırma artıyordu. Bunları 1912 yılında Hindistan Genel Valisinin yaşamına yönelik girişim izledi . Bunun ardından Hindistan Evi'nde , Anushilan Samiti'de , Pencap'taki milliyetçilerde ve Kuzey Amerika'daki Hintli gurbetçiler ve emekçiler arasında ortaya çıkan milliyetçilikte kurulan ağların çekirdeği , Kuzey Amerika Ghadar Partisi'nde farklı bir hareket ortaya çıkmaya başladı . Rash Behari Bose ve Lala Hardayal liderliğindeki Birinci Dünya Savaşı'nın iğrenç komplosu .
Bununla birlikte, Gandhian hareketinin ortaya çıkışı, yavaş yavaş farklı devrimci grupları sindirmeye başladı. Bengal Samiti , 1920'lerde, bir takım üyelerinin Kongre ve Gandhian şiddet içermeyen hareketiyle yakın bir şekilde özdeşleştiği zaman, şiddet felsefesinden uzaklaştı . Devrimci milliyetçi şiddet, 1922'de Gandhian işbirliksizlik hareketinin çöküşünün ardından yeniden canlandı. Bengal'de bu , Surya Sen ve Hem Chandra Kanungo'nun önderliğinde Samiti ile bağlantılı grupların yeniden örgütlendiğini gördü . Bir şiddet dalgası, 1920'lerin başlarında Hindistan Savunma Yasası'nın hapsetme ve tutuklama yetkilerini hatırlatan Bengal Ceza Yasası Değişikliği'nin yasalaşmasına yol açtı . Kuzey Hindistan'da, Pencap ve Bengalee devrimci örgütler kalıntıları özellikle altında yeniden Sachindranath SANYAL kurucu, Hindistan Cumhuriyetçi Derneği ile Chandrashekhar Azad kuzey Hindistan'da.
HSRA, sol ideolojilerden güçlü etkilere sahipti. Hindustan Sosyalist Cumhuriyetçi Derneği (HSRA), Chandrasekhar Azad'ın öncülüğünde kuruldu . Kakori tren soygunu büyük ölçüde HSRA üyeleri tarafından yapıldı. Bengal'den bir dizi Kongre lideri, özellikle de Subhash Chandra Bose , İngiliz Hükümeti tarafından bu süre zarfında devrimci örgütlerle bağlantı kurmak ve onlara himaye sağlamakla suçlandı. Şiddet ve radikal felsefe, 1930'larda, Samiti ve HSRA devrimcileri , Chittagong cephanelik baskınına , Kakori komplosuna ve Britanya Hindistan ve Raj yetkililerine karşı yönetime karşı diğer girişimlere karıştıklarında yeniden canlandı . Sachindra Nath Sanyal , Hindustan Sosyalist Cumhuriyet Ordusu'ndaki (HSRA), Bhagat Singh ve Jatindra Nath Das gibi devrimcilere rehberlik etti ; silah eğitimi ve nasıl bomba yapılacağı dahil. Bhagat Singh ve Batukeshwar Dutt , 8 Nisan 1929'da Merkez Yasama Meclisi'nin içine bir bomba fırlatarak , " Inquilab Zindabad " sloganlarını yükseltirken Kamu Güvenliği Yasası ve Ticaret Anlaşmazlıkları Yasası'nın geçişini protesto ettiler , ancak bombada kimse ölmedi veya yaralanmadı. olay. Bhagat Singh, bombalama olayından sonra teslim oldu ve bir deneme yapıldı. Sukhdev ve Rajguru da bombalama olayının ardından arama operasyonları sırasında polis tarafından tutuklandı. Deneme (Merkezi Montaj Bomba Case) ardından, Bhagat Singh, Sukhdev ve Rajguru 1931 yılında asıldı Allame Mashriqi kurdu Khaksar Tehreek kendi kendini idare hareketine karşı özellikle Müslümanları yönlendirmek amacıyla. Üyelerden bazıları, daha sonra Subhas Chandra Bose liderliğindeki Hindistan Ulusal Kongresi'ne gitti, diğerleri ise Komünizm ile daha yakından ilgilendi . Jugantar resmen Mart 1940 13 Açık 1938 çözünmüş şube, Udham Singh vuran Michael O'Dwyer genellikle sorumlu tutulan (Hindistan dışında son siyasi cinayet), Amritsar Katliamı Londra'da. Bununla birlikte, devrimci hareket yavaş yavaş Gandhian hareketine yayıldı. Siyasi senaryo 1930'ların sonlarında değiştikçe - ana akım liderlerin İngilizlerin sunduğu çeşitli seçenekleri dikkate alması ve dini siyasetin devreye girmesiyle birlikte - devrimci faaliyetler yavaş yavaş azaldı. Geçmişteki pek çok devrimci Kongre'ye ve diğer partilere, özellikle komünist partilere katılarak ana akım siyasete katılırken , aktivistlerin çoğu ülke çapında farklı hapishanelerde gözaltında tutuldu. Merkezi Birleşik Krallık'ta bulunan Hintliler , Britanya'da devrimci faaliyetlere katılan Hindistan Ligi ve Hint İşçiler Birliği'ne katıldı .
Bu örgütler, kuruluşundan itibaren kısa bir süre içinde kapsamlı bir polis ve istihbarat operasyonlarının odağı haline geldi. Karşı Operasyon Anushilan Samiti kurucu gördüm Özel Şubesi arasında Kalküta Polis . India House'a yönelik istihbarat operasyonları, daha sonra bağımsız Hindistan'da İstihbarat Bürosu olarak büyüyen Hindistan Siyasi İstihbarat Bürosu'nun kuruluşunu gördü . Ghadarite hareketine ve Hindistan devrimcilerine karşı istihbarat ve misyonların başında MI5 (g) bölümü vardı ve bir noktada Pinkerton'un dedektiflik bürosunu içeriyordu . Çeşitli zamanlarda Hintli devrimcilere karşı polis ve istihbarat operasyonlarına öncülük eden veya buna dahil olan önemli subaylar arasında John Arnold Wallinger , Sir Robert Nathan , Sir Harold Stuart , Vernon Kell , Sir Charles Stevenson-Moore ve Sir Charles Tegart da vardı. olarak W. Somerset Maugham . Faaliyetleri oluşturduğu tehditle Samiti sırasında Bengal'de Dünya Savaşı bir tehdidi ile birlikte Pencap Ghadarite ayaklanmanın , geçişini gördü Hindistan Yasası 1915 Savunma . Bu önlemler, örgüte bağlı bir dizi devrimcinin tutuklanmasını, tutuklanmasını, nakledilmesini ve infazını gördü ve Doğu Bengal Şubesi'ni ezmede başarılı oldu. Savaş sonrasında, Rowlatt komitesi (sıra Hindistan Yasası Savunma uzanan tavsiye Rowlatt eylemi olası canlanma önlemek için) Samiti Bengal ve Pencap Ghadarite hareketi.
1920'lerde, Alluri Sitarama Raju , bir grup kabile lideri ve diğer sempatizanların İngiliz Raj'a karşı savaştığı 1922-24'teki talihsiz Rampa İsyanı'na liderlik etti . Yerel halk ondan "Manyam Veerudu" ("Ormanların Kahramanı") olarak bahsetti. 1882 Madras Orman Yasası'nın yürürlüğe girmesinden sonra, ormandaki kabile halklarının serbest dolaşımına getirilen kısıtlamalar, onların , ekimi değiştirmeyi içeren geleneksel podu ( Kes ve yak ) tarım sistemlerine girmelerini engelledi . Raju, Madras Başkanlığının (bugünkü Andhra Pradesh ) Godavari Ajansı'nın sınır bölgelerinde bir protesto hareketi başlattı . Raju, Bengal'deki devrimcilerin vatanseverlik coşkusundan esinlenerek Chintapalle , Rampachodavaram , Dammanapalli , Krishna Devi Peta, Rajavommangi , Addateegala , Narsipatnam ve Annavaram'daki ve çevresindeki polis merkezlerine baskın düzenledi . Raju ve yandaşları silah ve cephane çaldı ve Dammanapalli yakınlarındaki Scott Coward da dahil olmak üzere birçok İngiliz subayını öldürdü . İngiliz seferberliği Aralık 1922'den itibaren yaklaşık bir yıl sürdü. Raju sonunda İngilizler tarafından Chintapalli ormanlarında mahsur kaldı, sonra bir ağaca bağlandı ve tüfekle vurularak öldürüldü.
Kallara-Pangode Mücadele Hindistan Hükümeti karşı bir miktar 39 ajitasyon biriydi. İçişleri Bakanlığı daha sonra, özyönetimle sonuçlananlar Britanya Hindistanı'nı sona erdirirken, Hindistan topraklarında 38 hareket / mücadele hakkında bilgi verdi .
Vanchinathan cebinde bulunan bir mektupta şunları söyledi:
Hayatımı vatanıma küçük bir katkı olarak adadım. Bundan tek başıma sorumluyum.
Mlechas İngiltere üzerinde yürümek, ülkemizi yakalamanızdan Sanatana Dharma Hinduların ve onları yok. Her Kızılderili İngilizleri dışarı atmaya, swarajyam almaya ve Sanatana Dharma'yı geri getirmeye çalışıyor. Raman'ımız, Sivaji, Krishnan, Guru Govindan, Arjuna, topraklarımızı tüm dharmaları koruyarak yönetti, ancak bu topraklarda, bir mlecha olan ve ineklerin etini yiyen George V'yi taçlandırmak için düzenlemeler yapıyorlar .
Üç bin Madrase , V. George ülkemize iner inmez öldürmek için yemin etti. Başkalarına niyetimizi bildirmek için, şirkette en az olan ben bu işi bu gün yaptım. Hindustan'daki herkesin görevi olarak görmesi gereken budur.
Buraya, bir zamanlar büyük Samratlar tarafından yönetilen bu görkemli topraklarda inek yiyen Kral V. George'un taç giymesini kutlamak için gelen Ashe'yi öldüreceğim . Bunu, bu kutsal toprağı köleleştirme düşüncesine değer verenlerin kaderini anlamalarını sağlamak için yapıyorum. En azından ben, Ashe'i öldürerek George'u uyarmak istiyorum.
Vande Mataram . Vande Mataram. Vande Mataram
Hint özyönetim hareketinin son süreci
1937'de il seçimleri yapıldı ve Kongre on bir ilin yedisinde iktidara geldi. Bu, Hint halkının tam bir özyönetime desteğinin güçlü bir göstergesiydi.
İkinci Dünya Savaşı başladığında, Genel Vali Linlithgow , seçilmiş Hindistan temsilcilerine danışmadan tek taraflı olarak Hindistan'ı İngiltere'nin yanında bir savaşçı ilan etti. Linlithgow'un eylemine karşı, tüm Kongre liderliği eyalet ve yerel yönetimlerden istifa etti. Müslümanlar ve Sihler, aksine, savaş çabalarını güçlü bir şekilde desteklediler ve Londra'da muazzam bir itibar kazandılar. Kongreye meydan okuyan milyonlarca Kızılderili savaş çabalarını destekledi ve aslında İngiliz Hint Ordusu savaş sırasında 2.500.000 adamla en büyük gönüllü güç haline geldi.
Azad Hind hükümetinin yayınlanmamış posta pulları .
Özellikle 1940'taki Britanya Savaşı sırasında Gandhi, Hindistan'ın kendi kendini yönetmesini yok edilmiş bir Britanya'nın küllerinden çıkarmadığını belirterek, partisinin içinden ve dışından gelen kitlesel sivil itaatsizlik hareketleri çağrılarına direndi. 1942'de Kongre, Hindistan'dan Çık hareketini başlattı . Biraz şiddet vardı ama Raj, tüm ana ulusal ve taşra figürleri de dahil olmak üzere on binlerce Kongre liderini durdurdu ve tutukladı. 1945'te savaşın sonu görünene kadar serbest bırakılmadılar.
Özyönetim hareketi , Hintli gençlerin Pandit Ram Prasad Bismil önderliğinde yönettiği ve Rajendra Lahiri tarafından yönetilen Kakori komplosunu (9 Ağustos 1925) ; ve ana kahramanı Netaji Subhas Chandra Bose'nin eski Kongre lideri olduğu Azad Hind hareketi . En erken savaş döneminden itibaren Bose, İngiltere ile savaşmak için Mihver Devletleri'ne katıldı .
Azad Hind Fauj (Hindistan Ulusal Ordusu)
Hindistan'ın savaşa girmesine , 1938 ve 1939'da Kongre Başkanı seçilen ancak daha sonra Gandhi ile görüş ayrılıkları nedeniyle istifa eden Subhas Chandra Bose şiddetle karşı çıktı . O kurdu istifa sonrasında kendi kanat olarak bilinen ana akım Kongre liderliğinden ayrılan İleri blokla bir oldu loci sosyalist görüşlü eski kongre liderleri için odak; ancak hayatının geri kalanında Kongre'ye duygusal olarak bağlı kaldı. Bose daha sonra All India Forward Bloc'u kurdu . 1940'ta Kalküta'daki İngiliz yetkililer Bose'u ev hapsine aldı. Ancak kaçtı ve Afganistan üzerinden Nazi Almanya'sına gitti ve Hitler ve Mussolini'den İngilizlerle savaşacak bir ordu oluşturmak için yardım istedi. Ücretsiz Hindistan Legion içeren Erwin Rommel 'ın Hint savaş esiri kuruldu. Almanya'nın askeri servetinde dramatik bir düşüşün ardından, Almanya'nın Hindistan'ı işgal etmesi savunulamaz hale geldi. Hitler, Bose'a, Azad Hind Hükümeti'ni kurduğu Japon Güneydoğu Asya'ya feribotla taşınan Bose'u taşımak için bir denizaltının ayarlandığı Japonya'ya gitmesini tavsiye etti . Sürgündeki Geçici Özgür Hindistan Hükümeti , Japonların yardımıyla, Hint savaş esirlerinden ve gönüllü Hintli gurbetçilerden oluşan Hindistan Ulusal Ordusunu yeniden düzenledi . Amacı Hindistan'a, Hindistan'daki Hindistan askerleri arasında isyan uyandırmak için halkın kızgınlığına dayanan bir savaş gücü olarak ulaşmaktı.
INA dahil Müttefikler karşı harekete görmekti İngiliz Hint Ordusu Arakan, ormanlarında, Burma ve içinde Assam , döşeme Imphal ve Kohima'dan kuşatma ile Japon 15 Ordusu . Savaş sırasında Andaman ve Nicobar adaları Japonlar tarafından ele geçirildi ve onlar tarafından INA'ya teslim edildi.
İYH, lojistik kesintisi, Japonlardan gelen yetersiz tedarik ve eğitim eksikliği nedeniyle başarısız oldu. Azad Hind Fauj, 1945'te Singapur'da kayıtsız şartsız İngilizlere teslim oldu. Bilimsel görüşlerin fikir birliğine göre, Subhas Chandra Bose'un ölümü , aşırı yüklü Japon uçağının Japon yönetimindeki Formosa'ya (şimdi Tayvan) düşmesinin ardından 18 Ağustos 1945'te üçüncü derece yanıklardan meydana geldi. .
Hindistan Hareketi'nden çıkın
Hindistan'dan Çık Hareketi (Bharat Chhodo Andolan) veya Ağustos Hareketi , Hindistan'da 8 Ağustos 1942'de Gandhi'nin Kızılderililer tarafından acil özyönetim çağrısına ve Kızılderilileri II.Dünya Savaşı'na göndermesine yanıt olarak başlayan bir sivil itaatsizlik hareketiydi . Tüm öğretmenlerden okullarını terk etmelerini ve diğer Hintlilerden kendi işlerini bırakıp bu harekete katılmalarını istedi. Gandhi'nin siyasi etkisi nedeniyle, talebini nüfusun önemli bir kısmı takip etti. Ayrıca Kongre, Hindistan'dan Çık Hareketi'nin İngilizlerin Hindistan'ı terk etmesini ve siyasi gücü temsili bir hükümete devretmesini talep etmesine öncülük etti.
Hareket sırasında Gandhi ve takipçileri, İngiliz yönetimine karşı şiddet içermeyen bir tutum sergilemeye devam etti. Bu hareket, Gandhi'nin ünlü "Yap ya da Öl!" Mesajını verdiği yerdi ve bu mesaj Hint toplumuna yayıldı. Ayrıca, bu hareket doğrudan kadınlara "Hint özgürlüğünün disiplinli askerleri" olarak hitap ediyordu ve bağımsızlık için savaşı sürdürmek zorunda kaldılar (İngiliz yönetimine karşı).
Savaşın başlangıcında, Kongre Partisi, Eylül 1939'da çalışma komitesinin Wardha toplantısında, faşizme karşı mücadeleyi şartlı olarak destekleyen bir kararı kabul etti, ancak karşılığında özyönetim talep ettiklerinde reddedildi. Mart 1942'de, gittikçe daha fazla memnuniyetsizleşen bir alt kıtanın savaşa isteksizce katılması ve Avrupa ve Güneydoğu Asya'daki savaş durumunda kötüleşmeler ve Hint birlikleri arasında - özellikle Avrupa'da - ve bölgedeki sivil nüfus arasında artan memnuniyetsizliklerle karşı karşıya kaldı . Alt kıta, İngiliz hükümeti Stafford Cripps komutasında Hindistan'a Cripps'in Misyonu olarak bilinen bir heyet gönderdi . Misyonun amacı, Hindistan Ulusal Kongresi ile, kademeli olarak kraliyetten ve Genel Validen seçilmiş Hindistan yasama meclisine güç dağıtımı ve devri karşılığında, savaş sırasında tam bir işbirliği sağlamak için bir anlaşma müzakere etmekti . Ancak, özyönetim için bir zaman çerçevesi ve vazgeçilecek yetkilerin tanımlanması gibi temel talebi ele almada başarısız olan görüşmeler başarısızlıkla sonuçlandı ve esasen Hint hareketi tarafından tamamen kabul edilemez olan sınırlı bir hakimiyet statüsü teklifini tasvir etti. Kongre, Britanya Raj'ını taleplerini yerine getirmeye zorlamak ve tam özyönetim konusunda kesin sözler elde etmek için, Hindistan'dan Çık Hareketi'ni başlatma kararı aldı.
Hareketin amacı, Müttefiklerin savaş çabalarını rehin tutarak İngiliz Hükümeti'ni müzakere masasına zorlamaktı. Gandhi'nin hareket için öngördüğü kesinliği ifade eden kararlı ama pasif direniş çağrısı , en iyi , Ağustos Kranti Maidan (August Revolution Ground) olarak değiştirildiğinden beri 8 Ağustos'ta Bombay'daki Gowalia Tank Maidan'da yayınlanan Do or Die çağrısıyla açıklanıyor. . Bununla birlikte, neredeyse tüm Kongre liderliği, yalnızca ulusal düzeyde değil, Gandhi'nin konuşmasından 24 saatten daha kısa bir süre sonra hapsedildi ve Kongre'nin büyük çoğunluğu savaşın geri kalanını hapiste geçirecekti.
8 Ağustos 1942'de, Hindistan'dan Çık kararı Tüm Hindistan Kongre Komitesi'nin (AICC) Mumbai oturumunda kabul edildi. Taslak, İngilizlerin talepleri kabul etmemesi halinde büyük bir Sivil İtaatsizlik başlatılacağını öne sürdü. Ancak son derece tartışmalı bir karardı. Gowalia Tank, Mumbai'de Gandhi, Kızılderilileri şiddet içermeyen sivil itaatsizliği takip etmeye çağırdı. Gandhi kitlelere egemen bir ulusun vatandaşları olarak hareket etmelerini ve İngilizlerin emirlerine uymamalarını söyledi. Zaten Hindistan Burma sınırı Japon ordusunun önceden alarma İngiliz, en Gandi hapsederek ertesi gün yanıt verdi Aga Khan Palace in Pune . Kongre Partisi Çalışma Komitesi veya ulusal liderlik topluca tutuklandı ve Ahmednagar Kalesi'nde hapsedildi. Ayrıca partiyi tamamen yasakladılar. INC'nin tüm büyük liderleri tutuklandı ve gözaltına alındı. Kitleler lidersiz olduğu için protesto şiddetli bir hal aldı. Ülkenin her yerinde geniş çaplı protestolar ve gösteriler düzenlendi. İşçiler toplu halde devamsızlık yaptı ve grev çağrısı yapıldı. Hareket aynı zamanda yaygın sabotaj eylemlerine de tanık oldu, Hindistan yeraltı örgütü müttefik ikmal konvoylarına bombalı saldırılar düzenledi, hükümet binaları ateşe verildi, elektrik hatları kesildi ve ulaşım ve iletişim hatları kesildi. Aksaklıklar birkaç hafta içinde kontrol altına alındı ve savaş çabalarına çok az etkisi oldu. Hareket kısa sürede, Gandhi'nin şiddetsizlik ilkesinden sapan bir dizi eylemle, lidersiz bir meydan okuma eylemi haline geldi. Ülkenin büyük bir bölümünde yerel yeraltı örgütleri hareketi devraldı. Bununla birlikte, 1943'te, Quit India geriledi.
Diğer tüm büyük partiler Hindistan'dan Çık planını reddettiler ve çoğu ilkel devletler, kamu hizmeti ve polis gibi İngilizlerle yakın işbirliği yaptı. Müslüman Lig Raj desteklenen ve üyelik hızla büyüdü ve İngilizlerle etkisinde.
Hindistan'ın özyönetimi için savaşan birkaç siyasi çevreden Çık Hindistan Hareketi'ne muhalefet vardı. Hindu Mahasabha gibi Hindu milliyetçi partiler , çağrıya açıkça karşı çıktılar ve Hindistan'dan Çık Hareketi'ni boykot ettiler. O zamanki Hindu Mahasabha'nın başkanı Vinayak Damodar Savarkar , "Belediyelerin, yerel organların, yasama meclislerinin" üyeleri olan Hindu Sabhaitelere talimat verdiği "Yazılarınıza Yapıştır" başlıklı bir mektup bile yazacak kadar ileri gitti. ya da orduda hizmet edenler ... ülke çapındaki görevlerine bağlı kalmak ve ne pahasına olursa olsun Çık Hindistan Hareketi'ne katılmamak.
Diğer Hindu milliyetçi örgütü ve Mahasabha üyesi Rashtriya Swayamsevak Sangh (RSS) , 1925'te KB Hedgewar tarafından kurulduğundan bu yana Britanya karşıtı Hint özyönetim hareketinden uzak durma geleneğine sahipti . 1942'de RSS, MS Golwalkar'a tamamen bağlıydı. Hindistan'dan Çık Hareketi'ne katılmaktan da imtina etti. Bombay hükümeti (İngiliz) RSS'yi bu şekilde takdir etti.
Sangh titizlikle yasanın içinde kaldı ve özellikle Ağustos 1942'de çıkan karışıklıklara katılmaktan kaçındı.
İngiliz Hükümeti, RSS'nin kendilerine karşı herhangi bir sivil itaatsizliği desteklemediğini ve bu nedenle diğer siyasi faaliyetlerinin (sakıncalı olsa bile) göz ardı edilebileceğini belirtti. Ayrıca, İngiliz Hükümeti, İngiliz karşıtı hareketlerin başladığı ve Hindistan Ulusal Kongresi tarafından başlatıldığı ve savaşıldığı dönemlerde düzenlenen Sangh toplantılarında,
Konuşmacılar Sangh üyelerini kongre hareketinden uzak durmaya çağırdılar ve bu talimatlara genel olarak uyuldu.
Bu nedenle, İngiliz hükümeti RSS ve Hindu Mahasabha'ya hiçbir şekilde baskı yapmadı.
RSS başkanı ( sarsanghchalak ), MS Golwalkar daha sonra RSS'nin Hindistan Çık Hareketi'ne katılmadığını açıkça itiraf etti. Bununla birlikte, Hindistan bağımsızlık hareketi sırasında böyle bir tutum, Sangh'ın hem genel Hint halkı hem de örgütün belirli üyeleri tarafından güvensizlik ve öfkeyle görülmesine yol açtı. Golwalkar'ın kendi sözleriyle,
1942'de de pek çok kişinin kalbinde güçlü bir duygu vardı. O sırada da Sangh'ın rutin çalışmaları devam etti. Sangh doğrudan hiçbir şey yapmamaya karar verdi. "Sangh hareketsiz insanların örgütüdür, konuşmalarının özü yoktur", sadece dışarıdan gelenler tarafından değil, aynı zamanda kendi swayamsevaklarımız tarafından da dile getirildi .
Christmas Adası İsyanı
Şubat sonu ve 1942 Mart ayı başlarında Christmas Adası'na yapılan iki Japon saldırısından sonra , İngiliz subaylar ile Hintli birlikleri arasındaki ilişkiler bozuldu. 10 Mart gecesi, Sih polislerinin yardım ettiği Hint birlikleri ayaklandı, beş İngiliz askerini öldürdü ve kalan 21 Avrupalıyı adada hapsettiler. 31 Mart'ta adaya bir Japon filosu geldi ve Kızılderililer teslim oldu.
Bombay İsyanı bir kapsar toplam grev ve sonraki isyan Bombay (en tahta gemi ve kıyı tesisleri üzerine Kraliyet Hint isyanının Hint denizciler tarafından Bombay Bombay ilk parlama, isyan yayıldı ve bulunan desteği itibaren, 18 Şubat 1946 tarihinde) liman boyunca İngiliz Hindistan , gelen Karaçi için Kalküta ve nihayetinde 78 gemi, 20 shore müesseseleri ve 20.000 denizci dahil etmek geldi.
Kargaşalar, kitlesel grevler, gösteriler ve dolayısıyla isyancılara verilen destek, isyan iptal edildikten birkaç gün sonra bile devam etti. Bununla birlikte, hükümete, Britanya Hint Silahlı Kuvvetlerinin artık evrensel olarak krizde destek için güvenilemeyeceğini ve daha da önemlisi, bunun kaynağı olmanın daha muhtemel olduğunu açık bir şekilde hükümete açıkladığı şeklinde bir değerlendirme yapılabilir . Siyasi çözüm senaryosundan hızla sıyrılan bir ülkede sorun çıkaracak kıvılcımlar.
II.Dünya Savaşının Etkisi
II.Dünya Savaşı , Hindistan'ın bağımsızlığını hızlandıran ve birçok İngiliz ve İngiliz olmayan koloninin bağımsızlığının en önemli faktörlerinden biriydi. 1945-1965 döneminde, dekolonizasyon , üç düzineden fazla ülkenin sömürge güçlerinden özgürleşmesine yol açtı. Britanya İmparatorluğunun çöküşüne birçok faktör katkıda bulundu.
İngiltere, savaşta yardım isteyen ABD'ye ulaştığında, ABD, Britanya'nın İkinci Dünya Savaşı sonrası sömürgeciliğin kaldırılmasına bağlı olarak yardım teklif etti ve bu anlaşma Atlantik tüzüğünde kanunlaştırıldı . Britanya'nın sömürgesizleşmesi (savaş sonrası) aynı zamanda ABD ve diğer ülkelerin daha önce Britanya İmparatorluğu altında olan ve o zamanlar erişemeyecekleri malları satmak için pazarlara erişme şansına sahip olabileceği anlamına geliyordu. İkinci Dünya Savaşını izleyen BM, uluslar için egemenliği kanunlaştırdı ve serbest ticareti teşvik etti. Savaş ayrıca İngilizleri, Hindistan'ın en büyük ordularından birine sahip olduğu için savaş çabalarına yardım etmeleri halinde onlara özgürlük vermeleri için Hintli liderlerle bir anlaşmaya varmaya zorladı. Ayrıca, İkinci Dünya Savaşı'nın ardından, Britanya'nın kolonilerini korumak için kendi başına sermaye toplaması savunulamazdı. Amerika'ya güvenmeleri gerekiyordu ve bunu Marshall Planı aracılığıyla ülkelerini yeniden inşa etmek için yaptılar.
Hindistan'ın egemenliği ve bölünmesi
3 Haziran 1947'de, Hindistan'ın son İngiliz Genel Valisi Viscount Louis Mountbatten , İngiliz Hindistan'ın Hindistan ve Pakistan'a bölündüğünü duyurdu . 1947 Hindistan Bağımsızlık Yasası'nın 14 Ağustos 1947 saat 11: 57'de hızla geçişi ile Pakistan ayrı bir millet ilan edildi. Sonra 15 Ağustos 1947'de saat 12: 02'de Hindistan egemen ve demokratik bir ulus oldu. Sonunda, 15 Ağustos, İngiliz Hindistan'ın sonunu işaret eden Hindistan için Bağımsızlık Günü oldu. Yine 15 Ağustos'ta, hem Pakistan hem de Hindistan, İngiliz Milletler Topluluğu'nda kalma veya kendilerini uzaklaştırma hakkına sahipti. Ancak 1949'da Hindistan, devlette kalma kararı aldı.
Bunu Hindular, Sihler ve Müslümanlar arasında şiddetli çatışmalar izledi. Başbakan Nehru ve başbakan yardımcısı Sardar Vallabhbhai Patel , Mountbatten'i geçiş döneminde Hindistan Genel Valisi olarak devam etmeye davet etti . Haziran 1948'de Chakravarti Rajagopalachari ile değiştirildi . Patel, Junagadh ve Haydarabad Eyaletini Hindistan'a entegre etmek için askeri güç kullanımıyla örneklenen "kadife bir eldivende demir yumruğu" politikalarıyla çabaları yönlendirerek 565 prens devleti Hindistan Birliği'ne getirme sorumluluğunu üstlendi ( Operation Polo ). Nehru ise Keşmir meselesini elinde tuttu .
Önde gelen avukat, reformcu ve Dalit liderinin başkanlık ettiği Kurucu Meclis, özgür Hindistan anayasasını oluşturmakla görevlendirildi. Kurucu Meclis, 26 Kasım 1949'da anayasa hazırlama çalışmalarını tamamladı; 26 Ocak 1950'de Hindistan Cumhuriyeti resmen ilan edildi. Kurucu Meclis seçildi Rajendra Prasad ilk Hindistan Cumhurbaşkanı Vali Genel Rajgopalachari devralarak. Daha sonra, Fransız devredilen Chandernagore 1951'de ve Pondichery ve 1954'te Hint askerleri tarafından kalan Hintli kolonileri işgal ve Goa ilhak ve Portekiz'in diğer Hint enklavlar 1961 yılında, ve Sikkim sonra 1975 yılında Hint Birliğe katılma yönünde oy Çin üzerinde Hint zafer içinde Nathu La ve Cho La.
1947 yılında özerklik elde takiben, Hindistan kalan Milletler Topluluğu ve İngiltere ve Hindistan arasındaki ilişkiler beri dost hale gelmiştir. İki ülkenin karşılıklı yarar için daha güçlü bağlar aradığı birçok alan var ve ayrıca iki ülke arasında güçlü kültürel ve sosyal bağlar da var. Birleşik Krallık, 1,6 milyonun üzerinde etnik Hintli nüfusa sahiptir. 2010 yılında Başbakan David Cameron , Hindistan-İngiliz ilişkilerini "Yeni Özel İlişki " olarak nitelendirdi.
Ayrıca bakınız
- Hindistan'ın bölünmesi
- Bengal Bölünmesi (1947)
- Bağımsızlık Günü (Hindistan)
- Bağımsızlık Günü (Pakistan)
- Hindistan'ın bağımsızlığı için devrimci hareket
Notlar
Referanslar
Alıntılar
Kaynaklar ve daha fazla okuma
daha fazla okuma
|Wikimedia Commons, Hindistan bağımsızlık hareketiyle ilgili medyaya sahiptir .|