Küçük Barış dedi, Uçurtmayı Vurmasınlar
Film hapishanede geçmesi dolayısıyla kasvetli bir havaya sahip olduğunu düşünüyordum ama o hava beni hiç sıkmadı. Hatta bir koğuş ne kadar güzel ve sevgi dolu olabilirin örneğini de görmüş olduk bu filmde. Yeri geldi duruldu, yeri geldi güldürdü ve sonunda tabii ki ağlattı. Ama yalnız hüzünden değil. Hüzünle harmanlanmış saf bir sevgiden. Sevgi gibi güçlü bir bağın sadece erkekle kadın arasında geçen, sıradan bir şeyden çok çok ötelerde olduğunu gösterdi.
Böylesine rahat yaşarken, gökyüzünü, yıldızları, uçurtmaları böylesine özgürce görür ve hissedebilirken bu kadar mutsuz olmamıza karşın, kısıtlı bir alanda tüm bu güzelliklerden mahrum kalan bir çocuk ve insanların, aslında içlerindeki bu saf sevgiyle ne kadar mutlu olabildiklerini gösteriyor film.
Film bittiğinde aklımda bazı soru işaretleri kaldı tabii. Cevapları kitapta var mıdır bilemiyorum ama, film o kadar güzeldi ki sonunda o duygu karmaşasıyla soru işaretleri uçtu gitti. Aslında filmi sırf Barış'ın ''İnci" deyişi için bile izleyebilirsiniz. Allah'ım bir isim bu kadar mı güzel, bu kadar mı tatlı söylenir? ^-^
İzleyin. Gerçek bir sevgi görmek istiyorsanız, mutlaka izleyin. Çok katı, kuralcı bir insansanız, kesinlikle izleyin. Kısaca, lütfen izleyin! ^-^
-İnci gelmedi, kuş da gelmedi.
+Bakarsın uçurtma olur döner...