Olan oldu sonunda bu rüyayı da gördüm ya artık başka bir lafa gerek yok.
Bir ada motorundayız, çalgılı çengili bir seyahat belli ki. Ben beyaz bir pantalon ve üzerime de beyaz birşey giymişim ki kendimi bir deniz subayına benzettim. Çok havalıydım.
Birden O'nu gördüm dibimde bitti. Elinde bir mikrofonla en güzel eski şarkılarını seslendiriyordu. Saçları sarı ve kısaydı Minik Serçe'nin. Söylediği şarkıyı anımsamıyorum ama çok sevdiklerimdendi. Sonra Sezen birden önümde şow amaçlı diz çöktü ve kahverengi gözlerini gözlerime dikerek şarkısını söylemeye devam ederken ben istifimi bozmadım.
Teknede sol kolumu yasladığım ahşap kenardan kolumu bile çekmeden, vücudumu hiç doğrultmadan, önümde diz çöken Sezen'e acı acı bakarak gülümsedim ve aynen şu sözler döküldü ağzımdan; "Ah be Sezen, bu şarkını da seni de bir zamanlar ne kadar da çok severdim!.." İçimde bu acıyı hissederek söyledim. O da çok üzüldü çünkü o sırada teknedeki insanlar da homurdanmaya başladılar, "Evet, evet... Doğru söylüyor.." dediler. (Bilen bilir; Sezen, ben ve tüm çevrem için, içinde ne olduğunu bilmediği Kürt açılımında başbakanı desteklediğini açıkladığı gün bitti.)
Sonra baktım içerde Sezen gözyaşı döküyor çok üzgün. Ben de üzüldüm ama artık hiçbirşey ona olan özel hayranlığımı geri getiremezdi. Sonra uyandım. Ne ilginç rüya di mi:)))