CAS NUMARASI: 128446-35-5
EC NUMARASI: 420-920-1
MOLEKÜLER FORMÜL: (C6H9O5)7(C3H7O)
MOLEKÜLER AĞIRLIK: 1541.6
2-Hidroksipropil-β-siklodekstrin, en yaygın olarak kullanılan modifiye siklodekstrindir.
2-Hidroksipropil-β-siklodekstrin, birlikte uygulandığında lipofilik bileşiklerin fizikokimyasal özelliklerini değiştirdiğini göstermiştir.
2-Hidroksipropil-β-siklodekstrin, biyolojik membranlar arasında daha kolay difüzyon için uygulanan 2-Hidroksipropil-β-siklodekstrin ile bir inklüzyon kompleksi oluşturarak işlev görür.
2-Hidroksipropil-β-siklodekstrinin popülaritesi, büyük 7 glikoz birim boşluk boyutuna bağlanabilir.
Bazı avantajlı etkiler, olumsuz etkilerin azalması, suda çözünürlüğün artması ve stabilitenin artmasıdır.
2-Hidroksipropil-β-siklodekstrinin etkilerinin doza bağımlı olduğu ve sporadik konsantrasyonlarda meydana gelen hem avantajlı hem de dezavantajlı sonuçlar olduğu gözlemlenmiştir.
2-Hidroksipropil-β-siklodekstrin, kimyasal maddelerin salım hızlarını artırarak antimikrobiyal etkinliğini de artırabilir.
2-Hidroksipropil-β-siklodekstrin ayrıca Hidroksipropil-beta-siklodekstrin, (2-Hidroksipropil)-beta-siklodekstrin, 2-hidroksipropil eterler β-siklodekstrin ve HP-β-CD olarak da bilinir.
2-Hidroksipropil-β-siklodekstrin, genellikle sırasıyla a-, β- veya y-siklodekstrinler olarak adlandırılan 6, 7 veya 8 glukopiranoz biriminden oluşan siklik oligosakkaritlerdir.
Bu bileşikler, onları doğal kompleks yapıcı maddeler yapan sert halka şekilli yapılara sahiptir.
Bu bileşiklerin benzersiz yapıları, kararlılıklarını komşu glukopiranoz birimlerinin C2- ve C3-hidroksil grupları arasındaki molekül içi hidrojen bağına borçludur.
Molekül, daha büyük açıklığın etrafında yer alan C2- ve C3-hidroksiller ve daha küçük açıklığın etrafında hizalanan daha reaktif C6-hidroksil ile bir torus şeklini alır.
Hidrojene bağlı C2- ve C3-hidroksillerin karşısındaki C6-hidroksillerin düzenlenmesi, oksijen bağlarını boşluk içinde yakınlaşmaya zorlayarak elektron açısından zengin, hidrofobik bir iç kısma yol açar.
Bu hidrofobik boşluğun boyutu, siklodekstrini oluşturan glukopiranoz birimlerinin sayısının bir fonksiyonudur.
Doğal siklodekstrinlerin çözünürlüğü çok zayıftır.
1960'ların sonlarında, 2, 3 ve 6 hidroksil bölgelerindeki kimyasal ikamelerin çözünürlüğü büyük ölçüde artıracağı keşfedildi.
Kimyasal olarak modifiye edilmiş siklodekstrinlerin çoğu, suda %50 (a/h) konsantrasyonuna ulaşabilir.
Boşluk boyutu, kompleks oluşturmada hangi siklodekstrinin kullanılacağının ana belirleyicisidir.
boşluk çapı
2-Hidroksipropil-β-siklodekstrin veya β-glukopiranoz birim bileşikleri hormonlar, vitaminler ve doku ve hücre kültürü uygulamalarında sıklıkla kullanılan birçok bileşik boyutundaki moleküllerle kullanım için çok uygundur.
Bu nedenle, ß-siklodekstrin en yaygın olarak bir kompleks oluşturucu madde olarak kullanılır.
Siklodekstrinler, a-1,4 glikozidik bağlarla birleştirilen makrosiklik bir glikoz alt birimleri halkasından oluşan bir siklik oligosakkarit ailesidir.
Siklodekstrinler, nişastadan enzimatik dönüşümle üretilir.
Gıda, ilaç, ilaç dağıtımı ve kimya endüstrilerinin yanı sıra tarım ve çevre mühendisliğinde kullanılırlar.
Siklodekstrinler, amilozda (bir nişasta parçası) olduğu gibi 1->4 bağlantılı 5 veya daha fazla a-D-glukopiranozit biriminden oluşur.
En büyük siklodekstrin 32 1,4-anhidroglukopiranozit birimi içerirken, kötü karakterize edilmiş bir karışım olarak en az 150 üyeli siklik oligosakkaritler de bilinmektedir.
2-Hidroksipropil-beta-Siklodekstrin toksik olmayan çözücülerdir.
İlaçların çözünürlüğü, sulu tampon içindeki 2-Hidroksipropil-b-siklodekstrin konsantrasyonu ile doğrusal olarak artar.
İlaç/siklodekstrin komplekslerinin oluşumu, hızla tersine çevrilebilir bir reaksiyondur ve kompleksler hem çözelti hem de kristal halinde bulunur. Bu tür birçok kompleksin çözeltileri, tabletler halinde sıkıştırılabilen serbestçe çözünür tozlar üretmek için liyofilize edilebilir.
Biyo-etkiler, siklodekstrin kompleksleşmesinden çok az etkilenir. Serum takviyeli ortamdaki hücreler %1-2'ye kadar büyütülebilir.
8 glikoz ünitesi ile 2-hidroksipropil-g-siklodekstrin, biraz daha büyük bir boşluğa sahiptir ve beta formundan daha büyük substratları barındırabilir.
2-Hidroksipropil-β-siklodekstrin, mükemmel biyouyumluluğu nedeniyle, ilaç dağıtım sistemlerinde, çevresel iyileştirmede, gıda katkı maddelerinde ve farmakoterapide yaygın olarak kullanılmaktadır.
2-Hidroksipropil-β-siklodekstrin, BBB'yi kolayca geçebilir ve sinir hücrelerini hedefleyebilir.
Değişmemiş HP-β-CD'nin plazma seviyeleri, sağlıklı gönüllülerde tek intravenöz ve oral doz uygulamasından sonra hızla düştü ve iki fazlı bir düşüş gösterdi.
%45 a/h HP-p-CD sulu dozlama aracının klinik öncesi çalışmalarda kullanımı çok yaygındır.
Bu araç, zayıf sulu ilaçlarla kullanışlıdır.
Hidroksipropil beta siklodekstrin (HPβCD), bir halkada (siklik oligosakkarit) birbirine bağlı yedi şeker molekülünden oluşur.
Halka şeklindeki üç boyutlu yapının merkezinde, kolesterol ve lipidleri tutabilen hidrofobik bir boşluk bulunur.
2-Hidroksipropil-β-siklodekstrin, son yüzyılda gıda, deodorant ve ilaç endüstrisinde bir eksipiyan olarak yaygın olarak kullanılmaktadır ve genellikle güvenli (GRAS) olarak kabul edilmektedir.
Aktif bir bileşen olarak HPβCD, böbrekler ve beyin ve karaciğer dahil olmak üzere diğer organlara zarar verebilecek hücre içi kolesterol ve lipidleri yakalar ve uzaklaştırır.
Suda çözünürlüğü yüksek bir türev olan hidroksipropil-β-siklodekstrin (HPCD), β-siklodekstrinin (β-CD) glukopiranoz birimlerindeki hidroksil gruplarının hidroksipropil grupları ile sübstitüe edilmesiyle sentezlendi ve sulu çözeltideki çözünürlüğünü geliştirdi. biyouyumluluk. β-CD sadece sınırlı suda çözünürlüğe sahipken (ortam sıcaklığında ∼1.8 g/mL), HPCD yüksek suda çözünürlük gösterdi ve ayrıca metanol, etanol, DMF ve DMSO gibi çözücüler içinde çözüldü.
Transdermal uygulama uygulamaları için fizibilitelerini araştırmak için, hidrofobik bir iç boşluğa ve hidrofilik bir hidrofilik yapıya sahip HPCD'nin özel moleküler yapısından yararlanarak kompleks oluşturma yoluyla birkaç lipofilik konuk molekül (retinol, tokoferol ve genistein) içeren HPCD inklüzyon kompleksleri hazırlandı.
HPCD içindeki konuk moleküllerin molar katılım verimliliği yaklaşık olarak olmuştur. Konuk moleküllerin CD'ye besleme molar oranı %8-12 iken.
İnklüzyon verimliliği, besleme molar oranından ve konuk molekül tipinden etkilenmiştir.
İnklüzyon komplekslerinin stabiliteleri sıcaklık, pH ve çözücüye göre araştırıldı.
HPCD kompleksleri, ana β-CD'ninkilerle karşılaştırıldığında gelişmiş stabilite sergilemiştir.
Bir Frantz difüzyon hücreleri kullanılarak yapılan bir in vitro deri permeasyon çalışmasından, ca. 7 gün içinde konuk moleküllerin %70-90 oranında nüfuz ettiği gözlemlendi.
KULLANIMI:
2-Hidroksipropil-β-siklodekstrin (HBC), 7 glikoz ünitesinden oluşan lipofilik boşluk olan, yaygın olarak kullanılan bir modifiye siklodekstrindir.
Sudaki ilaç çözünürlüğü, 2-Hidroksipropil-β-siklodekstrin ile kompleks oluşturularak büyük ölçüde arttırılır.
Siklodekstrinlerin konuk bileşikleri tutma yeteneği birçok yönden kullanılmıştır.
Gıda endüstrisi, gıda ürünlerinde çeşitli malzemeleri, lezzetleri maskelemek veya korumak için bu özellikten yararlanmıştır.
Gıda katkı maddeleri olarak, doğal α-, β- ve γ- siklodekstrinler, belirli bir yüzdeye tabi olarak ABD Gıda ve İlaç Dairesi (FDA; Bildirimler 000155, 000074, 000046) tarafından Genel Olarak Güvenli Olarak Tanınan (GRAS) etiketine sahiptir. kompozisyon sınırları.
2-Hidroksipropil-β-siklodekstrin, bağırsak bariyerini önemli miktarlarda geçmez ve bağırsak bakterileri tarafından fermente edilir veya bütün olarak atılır; γ-siklodekstrinler, memeli a-amilazları tarafından lineer oligosakkaritlere metabolize edilir.
Sonuç olarak, gıdadaki veya başka bir şekilde ağızdan tüketilen siklodekstrinler genellikle dolaşıma önemli miktarlarda girmez (Frijlink ve diğerleri, 1990) ve bu nedenle genellikle güvenlidir.
Farmasötik uygulamalar, esas olarak, ilaç bileşiklerinin stabilitesini ve çözünürlüğünü arttırmak için siklodekstrinlerin kullanımını içerir, ancak inklüzyon kompleksleri oluşturma kabiliyeti, enjekte edilen siklodekstrinlerin aktif bileşiklere bağlanabildiği ve hedef sistemler üzerindeki etkilerini sonlandırabildiği süpürme uygulamalarında da kullanılmıştır.
İlaç formülasyonlarının bileşenleri olarak, birkaç modifiye ve modifiye edilmemiş siklodekstrin, FDA'nın Aktif Olmayan Bileşen Veritabanında yer almaktadır ve bu da, belirli dozajlara kadar nispeten inert olduklarını göstermektedir. Güvenlik, hidroksipropil ve sülfobütileter ikamesi ile büyük ölçüde arttırılmıştır; bu, modifiye edilmiş siklodekstrinlerin, çok az morbidite ve mortalite ve birkaç belirgin yan etki ile deney hayvanlarına yüksek dozlarda parenteral olarak uygulanmasına izin vermiştir (Gould ve Scott, 2005).
İkameli versiyonların göreceli güvenliği nedeniyle yüksek doz, siklodekstrinlerin sadece konuk bileşiklerin hareketlerinden ziyade kendi ilaç etkileri için kullanılmasına kapı açmıştır.
Yeni tıbbi uygulamalar, karmaşık olmayan siklodekstrinlerin - boş bir merkezi boşluğa sahip olanların - membran lipidlerini çıkarabileceği ve aktarabileceği anlayışından ortaya çıkmıştır.
Terapötik uygulamalar, ateroskleroz, Alzheimer hastalığı, Parkinson hastalığı, bulaşıcı hastalık ve lipid depolama bozuklukları için tedavileri içerir (Dass ve Jessup, 2000; Graham ve diğerleri, 2003; Yao ve diğerleri, 2012; Ottinger ve diğerleri, 2014; Oliveri ve Vecchio, 2016; Zimmer ve diğerleri, 2016).
Yakın tarihli bir rapor, 2-hidroksipropil-β-siklodekstrinin aterosklerozu tersine çevirdiğini ve fareler kolesterolden zengin bir diyetle beslendiğinde bile farelerde yeni sklerotik plakların oluşumunu sınırladığını gösteren önemli bir heyecan yarattı (Zimmer ve diğerleri, 2016).
2-Hidroksipropil-β-siklodekstrinin satın alınabilirliği ve (bildirilen) güvenliği, özellikle statinlere duyarlı olan veya düşük yağlı, düşük kolesterollü bir diyet sürdüremeyen hastalar için kardiyovasküler hastalık için diğer tedavilere kıyasla onu çekici kılmaktadır.
Benzer dozlama, Alzheimer hastalığının bir fare modelini tedavi etmek için başarıyla kullanılmıştır (Yao ve diğerleri, 2012), HPβCD'ye klinik ilgiyi daha da artırmıştır.
Bununla birlikte, 2-Hidroksipropil-β-siklodekstrin verilen dikkatteki gerçek artış, lipid homeostazını normalleştirme ve NPC'nin hayvan modellerinde hayatta kalma süresini uzatma yeteneğinden kaynaklanmaktadır.
2-Hidroksipropil-β-siklodekstrin, osteoporozun önlenmesi için seçici östrojen reseptör modülatörü olarak kullanılabilir.
-çözündürücü
-yerleştirme ajanı
-stabilizatör
-maskeleme maddesi
UYGULAMALAR:
2-Hidroksipropil-β-siklodekstrin, 30'dan fazla farklı onaylanmış ilacın bileşenleridir.
Hidrofobik bir iç ve hidrofilik bir dış yüzeye sahip olan siklodekstrinler, hidrofobik bileşiklerle kompleksler oluşturur.
2-Hidroksipropil-β-siklodekstrinlerin tümü genel olarak ABD FDA tarafından güvenli olarak kabul edilmektedir.
Hidrokortizon, prostaglandin, nitrogliserin, itrakonazol, kloramfenikol dahil olmak üzere çeşitli ilaçların verilmesi için uygulanmıştır.
2-Hidroksipropil-β-siklodekstrin bu ilaçlara çözünürlük ve stabilite kazandırır.
Hidrofobik moleküllere sahip siklodekstrinlerin inklüzyon bileşikleri vücut dokularına nüfuz edebilir, bunlar belirli koşullar altında biyolojik olarak aktif bileşikleri serbest bırakmak için kullanılabilir.
Çoğu durumda, bu tür komplekslerin kontrollü bozunma mekanizması, konukçu ve konuk moleküller arasındaki hidrojen veya iyonik bağların kaybına yol açan su çözeltilerinin pH değişimine dayanır.
Komplekslerin bozulmasına yönelik alternatif araçlar, glikoz monomerleri arasındaki a-1,4 bağlarını parçalayabilen enzimlerin ısıtılmasından veya faaliyetinden yararlanır.
2-Hidroksipropil-β-siklodekstrinin de ilaçların mukozal penetrasyonunu arttırdığı gösterilmiştir.
2-Hidroksipropil-β-siklodekstrin kokuları bağlar.
Bu tür cihazlar, ütüleme sırasında veya insan vücudu tarafından ısıtıldığında koku salabilir.
Yaygın olarak kullanılan böyle bir cihaz, tipik bir kurutucu levhadır. Bir çamaşır kurutma makinesinden gelen ısı, kokuyu giysiye bırakır.
β-siklodekstrinlerin kokuya neden olan bileşikleri "tuttuğunu" ve böylece kokuyu azalttığını iddia eden Febreze'deki ana bileşendir.
2-Hidroksipropil-β-siklodekstrin, etanol kapsülleyerek alkol tozu üretmek için de kullanılır.
Toz, suyla karıştırıldığında alkollü bir içecek üretir.
HBC ve ilaç arasındaki kompleks nedeniyle sulu çözelti içinde hidroksipropil-β-siklodekstrin.
Bu konuk-konak tipi kompleks, ilaç ile HBC'deki polar olmayan boşluk arasında oluşturulur ve bu da çözünürlüğün artmasıyla sonuçlanır.
Çözeltiler, serbestçe çözünür tozlar üretmek için liyofilize edilebilir.
-ilaç
-Gıda
-makyaj malzemeleri
FARMASÖTİK UYGULAMA:
2-Hidroksipropil-β-siklodekstrin eczacılıkta geniş çapta araştırılmıştır ve esas olarak oral sıvılar, oral katılar, parenteraller, basınçlı ölçülü doz inhalerleri, kuru toz inhalerleri ve topikal formülasyonlarda hidrofobik moleküller için bir çözücü olarak kullanılmıştır.
2-Hidroksipropil-β-siklodekstrin'in ayrıca formülasyonların işlenmesi ve saklanması sırasında bir stabilizatör görevi gördüğü de gösterilmiştir.
2-Hidroksipropil-β-siklodekstrin inklüzyon komplekslerinin saf malzemelerden farklı mekanik özellikler gösterdiği rapor edilmiştir.
Hidroksipropil betadeksin ikame edilmemiş b-siklodekstrine göre bildirilen avantajı, suda daha fazla çözünürlüğüdür.
ÖZELLİKLER:
-Görünüm: beyaz toz, tatlı, kokusuz toksik olmayan
-Test: ≥99%
-Ortalama ikamesi: mükemmel
-Nem içeriği: ≤2.0%
-Artık Ateşleme: ≤2.0%
-Ağırmetal(Pb): ≤0,0025%
-AS: ≤0.0002%
-Toplam mikrop sayısı: ≤1000
-Kalıp toplam sayısı: ≤100
-Fiziksel Durum: Katı
-Çözünürlük: Suda çözünür (100 mM).
-Depolama: Oda sıcaklığında saklayın
-Erime Noktası: 305°C
-Optik Aktivite: α20D +139, c=1 suda
KİMYASAL ÖZELLİKLER:
Beyaz ila hafif sarı toz.
2-Hidroksipropil-β-siklodekstrin beyaz veya hemen hemen beyaz, amorf veya kristal toz halinde bulunur.
ÜRETİM YÖNTEMİ:
2-Hidroksipropil-β-siklodekstrin, alkali bir b-siklodekstrin çözeltisinin propilen oksit ile işlenmesiyle hazırlanır.
İkame modeli, pH değiştirilerek etkilenebilir.
O-6 ve O-2 ikameli ürünlerin oluşumu, sırasıyla yüksek ve düşük alkali konsantrasyonu ile desteklenir.
Üretilen ürünlerin karışımı, hazırlayıcı kromatografi ile rafine edilebilir.
YAPI:
2-Hidroksipropil-β-siklodekstrinler, doğada selülozun bakteriler tarafından sindirilmesiyle oluşan halka şeklindeki oligosakkaritlerdir.
2-Hidroksipropil-β-siklodekstrinler, a-1, 4 glikozidik bağ ile bir arada tutulan değişen sayıda glikoz biriminden oluşur.
Doğal olarak oluşan çeşitler, en yaygını altı, yedi veya sekiz (sırasıyla, α-, β- ve γ- siklodekstrinler olarak adlandırılır) olmak üzere en az altı glikoz birimi içerir. Sekizden fazla glikoz üyesi olan siklodekstrinler doğada daha az yaygındır ve daha az iyi karakterize edilir ve beş glikoz ünitesine sahip bileşikler sadece sentetiktir.
α-, β- ve γ- siklodekstrinler üzerine çok sayıda araştırma yapılmıştır ve özellikleri iyi karakterize edilmiştir.
Bu moleküllerin oluşturduğu halka (genellikle fincan şeklinde bir toroid olarak gösterilir (Şekil 1B).
Kabın dışı hidrofiliktir ve içi daha hidrofobiktir.
Bu nedenle, bu kimyasallar, tek başlarına veya dimerler halinde hidrofobik konuk molekülleri içlerinde tutma kabiliyeti ile suda çözünürdür.
Konuk bileşiklerin çözünürlüğünde ve stabilitesinde ortaya çıkan artış, siklodekstrinlerin geniş tıbbi, endüstriyel ve bilimsel kullanımlarının baskın temelidir. Glikoz birimlerinden uzanan toroidal açıklıkların ağızlarını oluşturan hidroksil gruplarındaki hidrojenin kimyasal ikamesi ile bu özelliğin iyileştirilmesi ve uyarlanması için çok çaba harcanmıştır.
Bu bölgelerdeki bazı yaygın ikameler metil, hidroksilpropil ve sülfobütileter gruplarıdır.
Bu grupların eklenmesi, farklı verimliliklerle gerçekleşir ve amaçlanan reaksiyon ürünü ile birlikte farklı safsızlık setleri ile sonuçlanır.
2-Hidroksipropil-β-siklodekstrin, olası tüm bölgelerin ikamesini sağlamak için kimyasal olarak zordur, bu nedenle bir reaksiyon süreci, genellikle molekül başına veya glikoz birimi başına mevcut ikame edilmiş grupların ortalama sayısı olarak ifade edilen bir "ikame derecesi" ile sonuçlanır.
Farklı işlemler, çeşitli derecelerde ikame üretir ve bunun avantajları olabilir, çünkü hem ikame grubunun doğası hem de ikame derecesi, siklodekstrinin performansını yararlı olabilecek şekillerde etkiler.
2-Hidroksipropil-β-siklodekstrin, 6-8 glukopiranozit biriminden oluşur.
2-Hidroksipropil-β-siklodekstrinler 1,4 glikozidik bağ ile bağlanır.
2-Hidroksipropil-β-siklodekstrin, sırasıyla çözücü ikincil ve birincil hidroksil gruplarına maruz kalan toroidin daha büyük ve daha küçük açıklıkları ile toroidal şekillere sahiptir. Bu düzenleme nedeniyle, toroidlerin iç kısmı hidrofobik değildir, ancak sulu ortamdan önemli ölçüde daha az hidrofiliktir ve bu nedenle diğer hidrofobik molekülleri barındırabilir.
Buna karşılık, dış kısım, siklodekstrinlere (veya bunların komplekslerine) suda çözünürlük kazandırmak için yeterince hidrofiliktir.
Tipik organik çözücülerde çözünmezler.
SENTEZ:
2-Hidroksipropil-β-siklodekstrinler nişastanın enzimatik işleme tabi tutulmasıyla hazırlanır.
Genellikle siklodekstrin glikosiltransferaz (CGTaz), a-amilaz ile birlikte kullanılır.
Önce nişasta, ısıl işlemle veya a-amilaz kullanılarak sıvılaştırılır, ardından enzimatik dönüşüm için CGTaz eklenir.
2-Hidroksipropil-β-siklodekstrinler, siklodekstrinlerin karışımlarını üretir, bu nedenle, dönüşümün ürünü, kullanılan enzime kesinlikle bağlı olan oranlarda, üç ana siklik molekül tipinin bir karışımı ile sonuçlanır: her CGTase'nin kendi karakteristik a'sı vardır: β:γ sentez oranı.
Üç tip 2-Hidroksipropil-β-siklodekstrinin saflaştırılması, moleküllerin farklı suda çözünürlüğünden yararlanır: suda az çözünür olan β-CD (18.5 g/l veya 16.3 mM) (25°C'de) kolayca alınabilir. daha çözünür a- ve y-CD'ler (sırasıyla 145 ve 232 g/l) genellikle pahalı ve zaman alıcı kromatografi teknikleri vasıtasıyla saflaştırılırken kristalizasyon yoluyla.
Bir alternatif olarak, enzimatik dönüşüm aşaması sırasında bir "kompleksleştirici madde" eklenebilir: bu tür maddeler (genellikle toluen, aseton veya etanol gibi organik çözücüler) istenen siklodekstrin ile daha sonra çöken bir kompleks oluşturur. Kompleks oluşumu, nişastanın çökeltilmiş siklodekstrinin sentezine dönüşmesini sağlar, böylece nihai ürün karışımındaki içeriğini zenginleştirir.
2-Hidroksipropil-β-siklodekstrin, spesifik olarak alfa-, beta- veya gama-siklodekstrin üretebilen özel enzimler kullanır.
2-Hidroksipropil-β-siklodekstrin, günlük alım limiti olmaksızın sadece alfa- ve gama-siklodekstrin tüketilebildiğinden özellikle gıda endüstrisi için çok değerlidir.
EMNİYET:
2-Hidroksipropil-β-siklodekstrinler, toksik olmadıkları için kısmen geniş ilgi görmektedir.
LD50 (oral, sıçanlar) kilogram başına gram düzeyindedir.
Bununla birlikte, ateroskleroz, yaşa bağlı lipofuscin birikimi ve obezitenin önlenmesi için β-Siklodekstrin kullanma girişimleri, işitme sinirinde hasar şeklinde bir engelle karşılaşmaktadır.
ve nefrotoksik etki.
TAŞIMA:
Mümkünse solüsyonları aynı gün hazırlamalı ve kullanmalısınız.
Ancak önceden stok solüsyonlar hazırlamanız gerekiyorsa, solüsyonu -20°C'de sıkıca kapatılmış şişelerde alikuotlar halinde saklamanızı öneririz.
Genellikle, bunlar bir aya kadar kullanılabilir.
Kullanmadan önce ve flakonu açmadan önce ürününüzün en az 1 saat oda sıcaklığına gelmesine izin vermenizi öneririz.
DEPOLAMAK:
2-Hidroksipropil-β-siklodekstrin, kuru, serin ve iyi havalandırılan bir yerde saklanmak üzere kapatılmalı ve gölgelendirilmelidir.