Pek çok işçi sınıfı seçmeni gibi, Bastien Verbrugghe, nihayet oy kullanacak yaşa geldiğinde, Fransa seçimlerinde Sosyalist Parti adayları için görev bilinciyle oy kullandı. Ancak Pazar günü ülkenin cumhurbaşkanını seçmeye yardımcı olmak için sandık başına gittiğinde, bir zamanlar hayal bile edilemeyecek bir şey yapmayı planlıyor: aşırı sağ politikacı Marine Le Pen’in adının yanındaki kutuyu işaretleyin.
“Sosyalist Parti artık yok. 36 yaşındaki fabrika işçisi, işçi sınıfını ve işçi sınıfı ortamını tamamen terk ettiler,” dedi ve Le Pen için şunları ekledi: “Endişelerimizi ele alıyor ve çözümleri var.”
Ülkenin sanayileşmiş kuzeyinden gelen Verbrugghe için, göç ve güvenlik konusunda muhafazakar bir duruş, ancak sosyal güvenlik ağına daha liberal bir yaklaşım anlamına gelen “sosyal hak” dediği şeye geçiş on yıl önce başladı. babası ve çevresindeki hemen hemen herkes için yaptı.
Yalnız değiller: Fransa’daki tüm seçmenler son birkaç yılda sağa kaydı ve on yıllardır sabit kalan siyasi sınırları zorladı. Fondapol düşünce kuruluşu adına Eylül ayında yapılan bir ankete göre, ankete katılanların %38’i kendilerini siyasi yelpazede sağda veya aşırı sağda tanımladı; bu oran 2017’de %33’tü.
Bu eğilim, insanlara Pazar günkü cumhurbaşkanlığı seçimlerinin ilk turunda nasıl oy kullanmayı planladıkları sorulduğunda açıkça görülüyor. Anketler, göçmen karşıtı Le Pen ve görüşlerinde daha da aşırı olan eski televizyon uzmanı Eric Zemmour’un birlikte, amaçlanan ilk tur oyların %30’undan fazlasına sahip olduklarını söylüyor. ikinci dönem için yarışıyor.
Jean Jaures Vakfı’ndaki Opinion Gözlemevi müdürü Antoine Bristielle, “Bu seçim sağda oynuyor” dedi.
Hem Le Pen hem de Zemmour taraftarları, özellikle de Le Pen söz konusu olduğunda, “aşırı sağ” tanımlamasında sertleşiyor. Zemmour’un hayranları, onun Fransız ana akımını yansıttığında ısrar ederken, Le Pen’in destekçileri, onun milliyetçi, popülist, işçi yanlısı gündemiyle Verbrugghe’nin deyimiyle, sağa ve sola “yukarı çıktığını” söylüyor.
“Aşırı sağ şiddetli bir harekettir” dedi. “O şiddet uygulamıyor.”
Daha önce iki kez cumhurbaşkanlığı için başarısız olan Le Pen, sert imajını kırmak için çok çalıştı ve birçok önemli konuda duruşunu yeniden ayarladı. Bir zamanlar Fransa’nın Avrupa Birliği’nden çekilmesi gerektiğini söylediği yerde, şimdi bloğun yeniden yapılandırılması gerektiğini söylüyor; Hâlâ kısıtlamak istediği göçmenlik konusuna kafa yormak yerine, daha çok artan fiyatlardan ve birçoğunun geçim sıkıntısından bahsediyor. Dili daha az boksör.
Bu, geleneksel olarak solcu seçmenlerle ilerleme kaydetmesine yardımcı oldu.
Siyaset bilimci Gerard Grunberg, “Solda ve anti-kapitalist olan popüler sınıf şimdi sağda ve göçmenlik karşıtı” dedi.
Siyasi bir şekil değiştirici olan Macron’un 24 Nisan’daki ikinci tur oylamada ikinci bir dönem kazanması bekleniyor olsa da, Le Pen son günlerde anketlerde artış göstererek görevdeki başkanın kampanyasını endişelendirecek kadar yarışı sıkılaştırdı.
Macron ve Le Pen arasındaki beklenen hesaplaşma, 2017 karşılaşmasının tekrarı olacak. Macron bunu %66’ya %34’lük bir farkla kazandı, ancak yakın tarihli bir anket mevcut kafa kafaya yarışmalarını %51.5 ila %48,5’e çıkardı, yine de Macron’un lehine. Seçmen katılımı anahtar olabilir.
Anketler, birçok aşırı sol seçmenin, adayları solcu ateşli Jean-Luc Melenchon başarılı olmazsa ikinci turda Le Pen’i desteklemeyi planladığını gösteriyor.
Analistler, sağa kaymanın artan göç ve sanayi sektörünün sönmesi de dahil olmak üzere Fransa’daki demografik ve sosyoekonomik değişikliklerin bir yansıması olduğunu söylüyor. Fransız ekonomisi genel olarak güçlü ve işsizlik on yılın en düşük noktasındayken, fabrika işleri giderek daha az. Son anketler, satın alma gücünün Fransız seçmenleri en çok rahatsız eden konu olduğunu ve %57’sinin birincil endişelerinin bu olduğunu söylüyor.
Le Pen bunu duydu ve yanıtladı.
Yakın tarihli bir televizyon programında, “Göçmenlik ve güvensizliğin acil yanıtlar gerektiren ciddi sorunlar olduğunu düşünüyorum, ancak sadece bu değil” dedi. “Bir işin sonu kadar, iki yakayı bir araya getirmek konusunda da endişeleniyorum. [traditional] Fransa.”
Bununla birlikte, göç ve kamu güvenliği, seçmenlerin endişelerinin ilk beşinde yer almaya devam ediyor ve sağdaki politikacılar için güçlü sopalar olmaya devam ediyor.
Siyaset bilimci ve önde gelen solcu entelektüel Thomas Guenole, “Ülkeniz azalan bir güç olduğunda, ki bu Fransa’nın bariz örneğidir, bir günah keçisine ihtiyaç duyan seçmenlerin sayısı gitgide artıyor” diye ekledi. Bu günah keçisi göçmenliktir.
Artan göç korkuları, daha önce aşırılıkçı olarak kabul edilen görüşleri ana akım söylemin içine itti, özellikle “büyük ikame” ifadesi – Avrupa’nın beyaz Hıristiyan nüfusunun kıta Afrika’dan gelen Müslüman göçü nedeniyle yok olma riskiyle karşı karşıya olduğuna dair ırkçı aşırı sağ teori.
Adaylığının ilk aşamasında anketlerdeki konumu yükselen, ancak o zamandan beri gerileyen ateşli aşırı sağ yorumcu Zemmour, mitinglerde bu ifadeyi kullandı. Ancak Fransa’da birçok kişiyi şoke eden bir gelişmede, ana akım muhafazakar aday Valerie Pecresse de bu yılın başlarında yaptığı bir konuşmada bu ifadeyi kullandı – ancak daha sonra kendisinden alıntı yapıldığı konusunda ısrar etti.
“80’lerde, sağcı bir başkan adayının aşırı sağcı bir bakış açısını açıkça ifade edeceği fikri imkansız olurdu. Politik intihar olur” dedi Guenole. “Artık siyasi bir gereklilik olarak görülüyor.”
Harris Interactive tarafından Ekim ayında yapılan bir anket, Fransa’daki insanların %67’sinin sözde büyük değişim fikri hakkında “biraz” veya “güçlü” endişeli olduklarını söyledi. Fransız nüfusunun sadece %8’i Müslüman olmasına rağmen bu endişeler çoğaldı; Avrupa’daki anketler sürekli olarak insanların ülkelerindeki Müslüman temsilini abarttığını gösteriyor.
“Bu arz yönlü siyaset. Paris Siyasal Araştırmalar Enstitüsü’nde siyaset bilimi profesörü olan Emiliano Grossman, “İnsanlar, kendilerine umursadıkları söylenen şeyleri önemsiyorlar” dedi. “En önemli konunun göç olduğu söylenirse, göçten bahsedenleri dinlerler ki bu doğru. Sağa kayan şey siyasi söylemdir.”
Macron baskıyı hissetti. Macron, kadın hakları gibi ilerici toplumsal davaları desteklemeye devam ederken, insan hakları grupları tarafından geniş çapta eleştirilen İslamcı aşırılıkçılıkla mücadeleyi amaçlayan bir yasa tasarısı sunarak ve katı bir içişleri bakanı atayarak, hakla flört etti.
Verbrugghe, güvenlik ve yargı sistemi reformu konularının kendisi için merkezi olduğunu ve Le Pen’i desteklemesine katkıda bulunduğunu söyledi. “Gerektiğinde nasıl katı olunacağını biliyor” dedi.
Fransa’nın sağa kayması, soldaki partilerin kargaşa içinde olması gerçeğiyle desteklendi. Sadece 10 yıl önce Sosyalist Parti’den François Hollande, muhafazakar görevdeki Cumhurbaşkanı Nicholas Sarkozy’yi yenerek başkanlığı kazandı. Şimdi, ana akım solun adayı Paris Belediye Başkanı Anne Hidalgo, ilk tur oylamada yüzde 2 oy kullanıyor.
Sarkozy’nin Cumhuriyetçi partisinin adayı Pecresse yüzde 10’da. Hidalgo’nun ve Hidalgo’nun zayıf rakamları, kısmen, Fransız siyaseti kendini yeniden düzenlerken, sırasıyla geleneksel sağ ve solun çöküşünden kaynaklanıyor.
Siyaset bilimci Grunberg, “Fransa şu anda üç ana siyasi gücünün dinamik bir yeniden bileşiminden geçiyor” – sol, merkez ve sağ, dedi.
Bu, büyük ölçüde, 2016’da siyaset sahnesine çıktığında sosyal meselelere sola ve ekonomik meselelere yaslanan Macron’dan kaynaklanıyor. Onun Hareket Halindeki Cumhuriyet partisi, hem geleneksel soldan hem de sağdan daha fazla merkezci seçmen topladı. partiler.
Grossman, “Macron, şimdiye kadar sahip olduğumuz herkesten daha fazla bir molayı temsil ediyor” dedi.
Paris çevresindeki Ile de France bölgesinin başkan yardımcısı Yann Wehrlin, siyasi çizgilerin nasıl bulanıklaştığını gösteren uzun zamandır ekolojist.
2007 yılına kadar Yeşiller partisinin bir üyesiydi. Bugün bağımsız ama Pecresse’in muhafazakar listesinden seçildi.
51 yaşındaki Wehrlin, “Kendimi bir ekolojist ve çevre için olarak kabul ettim ve bunun için en çok çalışan insanlarla çalışmak istiyorum” dedi. “Solda iyi sonuçlar alamadılar ve sağda daha iyi sonuçlar aldılar. Ekolojiye dayalı bir seçimdi.”
66 yaşındaki ses mühendisi Pierre Luton, “partilerin birbirine karıştığı” konusunda hemfikir.
Luton gençken en sola, büyüdüğünde daha ana akım Sosyalistlere oy verdi. Ancak 2017’de Macron için oy kullandı.
“Eski partilerin nefesi tükeniyordu” dedi. Macron’un temiz bir nefes olduğunu sanıyordum.
Bu sefer, oturan başkan konusunda daha az hevesli. Öte yandan Luton, solcu adaylar Hidalgo ve Melenchon’u da ikna edici bulmuyor, bu yüzden muhtemelen Macron’un adının yanındaki kutuyu tekrar işaretleyecektir.
“Fazla seçeneğimiz yok,” dedi.
El-Faizy özel bir muhabirdir.
Kaynak : https://www.latimes.com/world-nation/story/2022-04-08/france-politics-shifts-right-presidential-election-macron-le-pen