- Yeni bir çalışma, nefes alma çalışmasının bunama riskini azaltmaya yardımcı olabileceğini gösteriyor.
- Katılımcılar dört hafta boyunca günde iki kez basit nefes egzersizleri yaptılar.
- Araştırmanın sonunda, araştırmacılar kanlarında Alzheimer hastalığına bağlı daha düşük seviyelerde anahtar proteinler buldular.
Basit nefes egzersizleri veya nefes çalışması, stres azaltma ile ilişkili bir uygulamadır – yoga, meditasyon ve sadece vücudu dengelemek, bu egzersizlerin yararlı olduğu alanlardır. Ancak
USC Leonard Davis Gerontoloji Okulu’nda yürütülen ve yayınlanan çalışma
Dr. Susan Kohlhaas, Alzheimer’s Research UK’de Araştırma İcra Direktörü. “Araştırmacılar, kalp atış hızını düşüren nefes alma tekniklerinin kanda ölçülen amiloid ve tau birikimini de azalttığını buldu.”
Çalışma nefes çalışmasının etkilerini nasıl ölçtü?
Çalışma, yarısı 18 ila 30 ve yarısı 55 ila 80 yaşları arasında olan 108 katılımcıdan nefes alıp beşe kadar saymasını, ardından nefes alıp dört hafta boyunca günde iki kez 20 dakika beşe kadar saymasını istedi. Tüm katılımcılar bir kalp monitörüne bağlandı. Grubun yarısına sakinleştirici şeyler düşünmeleri talimatı verilirken, diğer gruptan nefeslerini bir kalp pili ile ritme göre düzenlemeleri istendi.
Nefes egzersizlerinin deneklerin kalp atış hızı üzerinde etkisi oldu. Her egzersizde kalp atış hızı değişkenliği arttı. Solunum egzersizleri, dört haftalık süre boyunca çalışma katılımcılarının kan dolaşımında dolaşan amiloid beta peptitleri ve tau proteini seviyelerinde bir azalma ile ilişkilendirildi.
Amiloid beta peptitleri ve anormal bir tau proteini formunun Alzheimer hastalığına katkıda bulunduğu düşünüldüğünden bu anahtardır.
Amiloid beta peptidleri beyinde plaklar oluşturmak üzere biriktiğinde, bu plaklar Alzheimer hastalığına yol açabilecek hasara neden olabilir. Hastalık iyileştirilemez ve bunamanın en yaygın şekli olmaya devam eder.
Nefes alma şeklimiz, sinir sistemini ve beynin proteinleri üretme ve parçalama şeklini doğrudan etkileyen kalp atış hızımızı etkiler.
Amiloid-beta peptitlerinin, özellikle amiloid-beta 40 ve 42’nin birikmesinin, Alzheimer hastalığının bir parçası olarak beynin bilişsel dejenerasyonuna katkıda bulunduğu düşünülmektedir. Araştırmalar, beyinlerinde amiloid birikimine dair hiçbir kanıt bulunmayan ancak kanlarında amiloid beta 40 ve 42 bulunan sağlıklı yetişkinlerin ileriki yaşamlarında Alzheimer geliştirme riskinin daha yüksek olduğunu gösteriyor.
“Birkaç şey bunu güçlü bir çalışma yapıyor. Gerçekten iyi odaklanmış görünüyor ve belirli bir müdahaleyi beraberinde getiriyor” dedi. Joel Salinas, NYU Langone Health’de davranışsal nörolog ve araştırmacı ve New York’taki Isaac Health’te baş tıp görevlisi. “İyi bir kontrol grubuna sahip ve Alzheimer’da bilişsel düşüşe yatkınlıkla ilişkili biyobelirteçlere bakıyor. Bu, düşük maliyetli bir müdahale – basit ve herkesin dahil olabileceği bir şey, bu da onu güçlü kılıyor.”
Nefes Çalışması ve Beyin
“Çalışmanın yazarları, değişen solunum modellerinin beyindeki Alzheimer proteinlerinin birikimini etkileyebileceği birkaç farklı mekanizma olduğunu düşünüyor, ancak hangi spesifik mekanizmaların dahil olduğunu ve genel demans riskini nasıl etkilediğini aydınlatmak için daha fazla çalışmaya ihtiyaç var. dedi Kohlhaas. “Bu araştırma, ‘savaş ya da kaç’ tepkisinde yer alan noradrenerjik yol adı verilen bir sistemin dahil olabileceğini düşündürüyor, ancak burada daha fazla araştırmaya ihtiyaç var.”
Bununla birlikte, kalp hızı varyasyonu arttıkça peptitlerin neden azaldığı henüz belirlenememiştir. Çalışma, amiloid betadaki düşüşün, azalan üretimden kaynaklandığını öne sürüyor. Ancak bu araştırmanın ne anlama geldiği ve Alzheimer risk yönetiminde nasıl uygulanabileceği hakkında daha fazla bilgi edinmek için daha fazla araştırmaya ihtiyaç vardır.
Daha büyük çalışmalar netlik sağlayabilir
Kohlhaas, “Bu çalışma ilginç olsa da, uzun vadede insanlara nasıl fayda sağlayabileceği konusunda kesin sonuçlara varmadan önce yapılması gereken daha çok şey var.” Dedi.
Öncelikle bu çalışma az sayıda kişi ile yapılmıştır. Etkinlik kanıtı aramak için daha büyük çalışmalarda çoğaltılması gerekir.
Salinas, “Sonuçların genelleştirilebilirliğine hayran kaldım” dedi. “Etnik veya sosyoekonomik faktörlerin altında yatan stres etkenleri hakkında herhangi bir bilgi görmüyorum. Bu çalışmanın harika olduğunu düşündüğüm şey, daha çeşitli bir popülasyonla daha büyük araştırmalar veya daha büyük klinik deneyler için motivasyon yaratması.”
Daha çok sağlık yazısı okumak için kategorimize göz atabilirsiniz.