Molla Penah Vâkıf
Vakıf, 1717 yılında Kazah vilayetinin Yukarı Salahlı köyünde dünyaya gelmiştir.[1] Çocukluğu ve gençliği, yarı göçebe yaşam süren Kazaklar arasında geçti. Medrese öğrenimi gördü. Yaşadığı çevrenin, doğanın, yaşam biçiminin, gelenek ve göreneklerin etkisinde kalarak âşık tarzında şiirler yazmaya koyuldu. 1759'da ailesiyle birlikte dönemin sanat ve kültür merkezi Şuşa'ya gitti ve orada bir okul kurup (1759) ders verdi. Karabağ Hanı İbrahim Han Cevanşir'in sarayında dış politika işlerini yönetmekle görevli eşik ağalığına daha sonra başvezirliğe getirildi. Amcası İbrahim Han'ı ve yandaşlarını yok etmeye kalkışan Muhammed Bey Cevanşir tarafından oğlu ile birlikte öldürüldü.
Vakıf, Azerbaycan şiir tarihinde güzellik ve sevgi şairi olarak kabul edilir. Sanatına halkın yaşayış, gelenek ve göreneklerini, insanın iç dünyasını sokarak Azerbaycan Türkçesi şiirine yeni bir soluk kazandırmıştır. Hece ölçüsü ve eski nazım biçimleriyle yazmış, yalın bir dille birlikte Farsça ve Arapça tamlamalar da kullanmıştır. Klasik yoldaki şiirlerinde özellikle Fuzûlî'den esinlendi. Vâkıfın "Bak" ve "Görmedim" adlı şiirleri ise Azerbaycan Edebiyatının en değerli örnekleridir.
Kendisinen sonra gelen şairleri büyük ölçüde etkileyen Vâkıf'ın şiirlerinin bir bölümü ilk kez Karabağlı Mirza Yusuf tarafından toplanarak 1828'de kitap haline getirilmiş, sonraki yıllarda da yeniden basılmıştır.
|Azerice||Türkçe|


O güzel, canlar alan padişah gibi sarayından çıkmalıdır. Bazen kahrı olan gibi hışma gel-melidir.
Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]
|Wikimedia Commons'ta Molla Penah Vâkıf ile ilgili medyaları bulabilirsiniz.|