Bugün farkına vardım yanlış giden şeylerin olduğunu hayatımda ve aniden bir karar verdim. Eski huzuruma dönecektim. Nasıl olacaktı ama bu onca zamandan sonra boynumu eğip, gururumu ayakkabımın arka kısmıyla ezip ben yeniden geldim mi diyecektim. Olurdu tabi, niye olmasındı?
Yarım saat tek başıma içtiğim nargileden sonra karar verdim huzura geri dönmeye. Biraz sarhoş gibiydim aslında çünkü nefes yerine nargile çekmiştim ciğerlerime.. Sorun değildi, gideceğim yer beni huzura her halimle kabul ederdi. O'da etmezse kim beni huzuruna alıp huzura erdirecekti. Kararımı verdim. Temizledim üstümü başımı, üzerime beyaz bir şeyler giydim. Belki temiz gözükürüm diye. Sonra gittim. Huzurun tadına vardım. Yarın da oruç tutacağım. Çok zayıfım ama olsun.. Huzur gerçekten önemli.
Mutluluğu niye başka yerde aradım ki bundan önce sanki. Neyse çıktım huzuruna. Ona en yakın yerde bekledim uzun süre.. Boynumu büktüm özrümü diledim. Kabul etti beni ve gerçekten huzurluyum şu an. Devam eden bir huzurum olması duasıyla, bugün sahurda yiyeceklerimi hazırlıyorum.
Ben, huzura erdim. Sözümü tuttuktan sonra da en mutlu insan ben olabilirim belki. Ama yok bu haksızlık olur diğerlerine. Bütün samimiyetimle özrümü kabul et. Bedenimi ruhumdan ayırdığında, beni utandırma. Bu bana yeter de artar nasılsa..