Hz. MUHAMMED
Hz. Muhammed, 570 yılında Mekkede doğdu. Ailesi Kureyş kabilesindendi. Hz. Muhammedin babası Abdullah o henüz doğmadan ölmüştü. Annesi Amine (Emine) de altı yaşındayken ölünce çocukluğu dedesi Abdülmuttalib sonra da amcası Ebu Talipin yanında geçti. (Bu arada belirtmek gerekir ki; Ebu Talip Hz. Alinin babasıdır.)
Hz. Muhammed ticaretle uğraşan Ebu Talip ile beraber Suriye ve Yemen de dahil olmak üzere bir çok yere gitti. Bu arada kervanlar sahibi olan Hz. Hatice ile evlendi. Bu evlilikte Hz. Fatma doğdu. Bilindiği gibi Hz. Fatma, Hz. Ali ile evlendi ve böylece peygamberin soyu sürdü.
Hz. Muhammed ticaret yaşamında bir çok yeri gezip görmüş ve Arap yarımadasının toplumsal yapısını yakından tanımıştı. Hz. Muhammed ticaretle zenginleşen Mekkede gördüğü adaletsizliklerden bunalmış ve ticaretten uzaklaşmıştı. 605 yılında ve izleyen yıllarda sık sık toplumdan uzaklaşıp Nur dağına çıkıp Hıra mağarasında tek başına kalmaya, düşünmeye başlamıştı. Bu durum yaklaşık 5 yıl kadar sürdü. Ve günlerden bir gün Tanrının meleklerinden Cebrail Hz. Muhammede ilk ayetleri bildirdi. Hz. Muhammed bunların ne anlama geldiğini bilmiyordu. Daha sonraları bunların Vahiy olduğunu öğrendi. Cebrail bir süre görünmedi. 613 yılında yeniden gelmeye başlayan ayetler peygamberliğini insanlara duyurmasını buyuruyordu. Hz. Muhammede ilk inananlar Hz. Ali ve eşi Hz. Hatice`ydi. Ama putlara tapan Mekkeliler Hz. Muhammede inanmadılar. Hz. Muhammede inananların sayısı hızla artmaktaydı. Bu durum zengin Mekkelileri tedirgin etmeye başlamıştı. Çünkü Hz. Muhammed çok tanrıcılığı (putperestliği) ve onun etrafında gelişen adaletsizliği reddediyordu. Ve Müslümanlık bütün kötülüklere karşı en güzel seçenekti. Mekkenin ileri gelenleri Hz. Muhammedi peygamberliğinden vazgeçirmeye çalıştılar. Vazgeçiremeyince de baskıya ve şiddete başvurdular. Bunun üzerine Hz. Muhammed Müslümanların daha güvenlikli yerlere göç etmelerine izin verdi. 615te bir bölüm Müslüman Habeşistana (Etiyopya) gittiler. Hz. Muhammed ve yakın çevresi mücadelelerini Mekkede sürdürmeye devam ettiler. 619da Hz. Muhammedin en büyük destekçileri Ebu Talip (Hz. Alinin babası) ve eşi Hz. Hatice vefat edince baskılar artmaya başladı. Hz. Muhammed Medine halkından gelen davet üzerine Medineye Hicret (göç) etti. Hicret (göç) denilen bu olay İslam takvimi olan Hicri takviminin de başlangıcıdır.
Ama Mekkeliler gel işen İslamiyetten hoşnut değillerdi. Bu yüzden de Hz. Muhammede karşı bazı Arap kabillerini kışkırtıyorlar ve onların Hz. Muhammede saldırmalarını örgütlüyorlardı. Buna karşın Hz. Muhammedde Müslümanları örgütleyerek onları savaşa hazırlıyordu.
Bu savaşların en önemlileri şunlardır:
Bedir 624, Uhud 625, Hendek 627, Hz Muhammed bütün bu savaşlardan zaferle çıktı.
630 yılının ocak ayında Hz. Muhammed Mekkeye girdi. Kentteki bütün putları yok etti. Mekkeliler için af ilân etti. Hz. Muhammed bundan sonra Müslümanlara direnen kabilelere karşı harekete geçti. Bundan sonra Arabistan yarımadasında yaşayanların çoğu Müslüman oldular. Hz. Muhammed 632de ilk ve son kez hac ziyaretinde bulunduktan sonra (ki buna veda haccı da denilir) Medinede hakka yürüdü.
Hz. Muhammedin Hz. Ali ve Ehlibeyt için söyledikleri
Bazı Alevi düşmanları, Alevilerin Hz. Muhammedi peygamber olarak kabul etmediklerini propaganda ettiler. Oysaki gerçek bunun zıttı dır. Aleviler tarih boyunca ve günümüzde Hz. Muhammedi peygamber olarak kabul ettiler. Alevilerde Hz. Muhammede bağlılık tartışılmaz. Aleviler Hz. Muhammedi İslamın peygamberi olarak kabul ederler ve ona inanırlar. Aleviler peygamberin soyuna yapılanları her ibadet edişlerinde lânetlerler. Ve bu anlamıyla peygambere bağlılıklarını dile getirirler. Ama bazıları peygamberden şefaat umarken onun biricik torunlarına ve Ehlibeytine yapılanları görmezlikten gelirler. Bu da bir ikiyüzlülüğün, sahtekârlığın Emevilerden başlayarak günümüze geldiğini gösteriyor.
Aşağıda Hz. Muhammedin Hz. Ali ve Ehlibeyt için söylediklerinden bir kaçını yazacağız. Ama ne acıdır ki; Yezitler, Muaviyeler ve onların günümüzdeki temsilcileri bunları yok saymaya devam ediyor. Onlar Hz. Ali ve Ehlibeyt gerçeğini, haklılığını inkâra devam ediyorlar.
H z. Peygamberin çeşitli zamanlarda ve çeşitli vesilelerle söylediği bir kaç hadis:
* Ya Ali, benim Ehlibeytim Nuh un gemisine benzer. O gemiye binen kurtulur. Ve kim Ehlibeytime buğz ederse helak olur.
* Ben ilmin şehriyim, Ali kapısıdır. İlmi isteyen kapıya gelsin.
* Ya Ali, mümin sana buğz etmez, münafık ise seni hiç sevmez.
* Ali, müminlerin dilediği ve uyduğu kişidir. Mal ise münafıkların dilediği şey.
* Ey Allahın kulları, bu Alinin kanı benim kanımdır, teni benim tenimdir ve canı benim canımdır. Her kim bu Aliyi severse, beni sever beni seven de Allahı sevmiş olur. Aliye kim düşmanlık ederse bana düşmanlık etmiş olur.
* Kuran ve Ehlibeyt ikizdir.
* Hayatım gibi yaşamak isteyen Ali Veli edinsin.
* Ya Ali, sen benim dünyada ve ahrette sancaktarımsın.
* Aliyi anmak ibadettir.
* Ey halk! Biliniz ki; ben de insanım. Allahın daveti bana yakında gelecektir. Ben de onu kabul edeceğim. İşte size ben iki mühim ve en değerli emaneti miras bırakıyorum. Bunlardan birincisi Kuran, ikincisi benim Ehlibeytim. Allahın huzurunda size Ehlibeytimi tavsiye ediyorum. Allahın huzurunda size Ehlibeytimi tavsiye ediyorum. Allahın huzurunda size Ehlibeytimi tavsiye ediyorum, buyurdu. Bu yazdıklarımız sevgili peygamber tarafından söylenmiş olan hadislerden sadece bir kaçı. Bunlar Hz. Ali gerçekliğini ve Ehlibeyt haklılığını gösteren en büyük kanıtlardır.
Kaynak : AleviKonseyi