Karım ve ben, mutlulukla dolu olması gereken tıp alanlarında – doğum ve pediatri – çalışıyoruz. Ve çoğu zaman üzüntüyle örtülen alt uzmanlıkları seçmemize rağmen – benim için yüksek riskli obstetrik ve karım için pediatrik onkoloji. İkimiz de annelerinin kollarında tutulan çocukların ölümünü izledik.
Trajik sonuçlar karşısında genellikle psikolojik savunmamız hakkında soru sorulur: tedavisi olmayan kanser veya yaşamadan önce hamile kadının hayatını tehdit eden preeklampsi. Bana göre en önemli savunma, kafanızın içindeki “Yapabileceğim her şeyi yaptım” diyen sestir. Kendi kendime araştırmalarla desteklenen tedavileri kullandığımı ve gebelikleri en yüksek kalitede teknoloji ile takip ettiğimi söylüyorum. Karmaşık prosedürler uyguladım, dinledim ve danışmanlık yaptım. Yapabileceğim her şeyi yaptım ama nihayetinde erken doğum durdurulamadı – ya da karımın durumunda, çocuğun lösemisi çok agresifti. Böylece rahatlık sağlarız ve tanıklık ederiz.
24 Haziran’da Roe v. Wade davası bozuldu ve eşimle birlikte çalıştığımız Ohio’da neredeyse tamamen kürtaj yasağı yasalaştı. Ölümcül durumlar da dahil olmak üzere tecavüz, ensest veya fetal anomaliler için istisna yoktur.
Benim işim doğum kusurlarını teşhis etmek. Yıllar içinde ölümcül anomalileri olan birçok hastam, çocuklarının doğumdan sonra öleceğini bilerek hamileliklerine devam etmeyi seçti. Bu hastalar her zaman tam desteğime sahiptir. Bazen bu onların dini inançlarıyla örtüşürken, bazen dakikalarca veya saatlerce de olsa çocuğunu teslim edip onunla vakit geçirmek onlar için anlamlıdır. Bununla birlikte, çoğu hasta hamileliği durdurmayı seçer.
Bu hastalar için kürtaj Ohio’da artık yasa dışıdır. Bazı insanlar eyalet dışına seyahat edecek. Ancak, birçok insan, özellikle beyaz olmayanlar ve stratejik olarak haklarından mahrum bırakılmış topluluklarda yaşayanlar bunu yapamayacak. Bir süre sonra, devleti terk edemeyecek durumda olan bir hastayla tanışacağım ve ona bebeğinin ölümcül bir durumu olduğunu ve aleyhine bir hamilelik geçirmesi gerekeceğini söylemek zorunda kalacağım. niyet. Yarın olabilir. Şu andan itibaren haftalar olabilir. Ama bu olacak ve ben buna engel olamam.
Bu hasta üçüncü trimesterini gözle görülür şekilde hamile geçirecek. Bakkaldaki yabancılar onu tebrik edecek. Hikayesini arkadaşlarına, komşularına ve iş arkadaşlarına tekrar tekrar anlatmak zorunda kalacak. Doğum ve doğum deneyimlemek zorunda kalacak ve ardından çocuğu ölecek. Zamanında doğum riskleri kürtaj riskinden çok daha fazladır, bu nedenle kanama, preeklampsi, kan pıhtıları veya başka komplikasyonlar da yaşayabilir.
Ohio’nun yeni yasası düşünülemeyecek kadar acımasız.
Bu hastayla karşılaştığımda ne yapacağım – önümüzde bir kabus ortaya çıkarken onunla bir muayene odasında otururken? Umarım kafamın içindeki ses yine “Yapabileceğim her şeyi yaptım” der. Ama bu sefer ses sadece benim tıbbi yönetimimden bahsetmeyecekti. Yıllar içinde, başkanlığını yaptığım Amerikan Kadın Doğum ve Jinekologlar Koleji’nin Ohio bölümü açıklamalar yayınladı, sosyal medyayı meşgul etti ve kürtaj da dahil olmak üzere çok çeşitli önemli konularda eylem uyarıları ve üyelik lobisi günleri düzenledi. Ohio House komiteleri önünde halka açık olarak ifade verdik ve yasa koyuculara ofislerinde doğrudan başvuruda bulunduk. Örneğin, 2019’da “kürtaj cinayetini” suç haline getirecek ve doktorların “dış gebeliği kadının rahmine yeniden yerleştirmesini” gerektirebilecek HB 413 ile başarılı bir şekilde savaştık, ki bu imkansız. Ve Şubat ayında, eyalette neredeyse tüm kürtajları yasaklayacak ve hatta doğurganlık hizmetlerini bile etkileyebilecek olan HB 598 aleyhine ifade verdik.
Bu yüzden kendime bunun benim hatam olmadığını söylemeye çalışacağım. Bana inanmayan ya da deva yapmayan politikacıları hatırlatacağım. Ama her şeyi yaptım mı? Ohio’nun doktorlarını ve hastalarını başarısızlığa uğrattığım için endişelenmemek mümkün değil.
Hekimler olarak hastalarımızı acı ve ölümden kurtarmak için neler yapmazdık? Gece boyunca hastanelerde çalıştık. Saatlerce ameliyat yaptık. Bize kan, idrar ve amniyotik sıvı sıçradı. Hastalarımızın dertlerini dinledik, bazen ellerinden tutup onlarla ağladık. Roe’yu deviren Dobbs-Jackson Kadın Sağlığı Örgütü davasındaki Yüksek Mahkeme kararı, birçoğu acı çekecek ve bazıları pekala ölebilecek hastalarımız için bir trajedidir. Her seçimde oy kullandık mı? Milletvekillerimizi aradık mı? Özellikle bizi rahatsız eden ortamlarda kürtaj hakkında açık ve doğru bir şekilde konuşacak kadar cesur muyduk?
Hastalarımızla odaya girdiğimizde kafamızdaki ses yine de “Yapabileceğim her şeyi yaptım” diyecek mi?
David N. Hackney bir maternal-fetal tıp uzmanı ve Amerikan Kadın Doğum ve Jinekologlar Koleji’nin Ohio bölümünün başkanıdır.
The Times yayınlamaya kararlı harf çeşitliliği editöre. Bu veya makalelerimizden herhangi biri hakkında ne düşündüğünüzü duymak isteriz. İşte bazıları ipuçları . Ve işte e-postamız: [email protected] .
The New York Times Opinion bölümünü takip edin Facebook , Twitter (@zeynep) ve Instagram .