Bir zamanlar ahşap evlerin ve konakların temizliği yapılırken, tahtalar arapsabunu ile ovulurmuş. Böyle anlarda ıslak tahtalar çok kaygan olur ve üzerine basanlar çok kolay kayıp düşme tehlikesi atlatırlarmış.
Sultan Abdülhamit devrinde, Gürcü Hasan Fehmi Paşa isimli, kısa bir süre Selanik ve Sofya’da valilik de yapmış bir hoca varmış. Hukuk akademisinde, dünya hukuku dersi okuturmuş.
İşte bu Hasan Fehmi Paşa’nın konağında bir gün temizlik yapılıyormuş. Paşa, okula yetişmek telâşıyla odasından fırlamış ve özensizce tahta merdivenlerden inerken, ıslak basamaklarda kayıp düşüvermiş. Ucuz atlattığı bu kazadan sonra birkaç gün topallayarak gezmiş.
Böyle topallaya topallaya hukuk dersine girdiği bir gün, öğrencileri birbirleriyle: “Bizim hoca, yaş tahtaya basmış.” diye fısıldaşıp durmuşlar.
İşte böyle yaş tahta kazaları sebebiyle “dikkat et yaş tahtaya basma” şeklinde uyarılar, bir konuda dikkatsiz ve gafil davranıp aldananlar için de söylenir olmuş.
•••
Bu deyim, “bir konuda uyanık ve akıllı davranmamak sebebiyle aldanmak” mânâsında kullanılır.