Roket saldırısı mühimmatının radikal biçimde arttırılmış bir geminin Rus Donanması'ndaki görünümü оружия Taşıyıcı tehdidini etkisiz hale getirecektir.
Harekat harekat gemisi, diğer sınıfların yerine geçmeyecek, ancak var olan zayıflıkları ortadan kaldırmak için yalnızca Rus Donanması'nın silah sistemini destekleyecektir.
Hadi buna UKON diyelim.
“Korkusuzun Varisi” adlı makalesinde, Rus Donanması'nın yeni bir operasyonel grev gemileri sınıfına olan ihtiyacını kanıtlamaya çalıştım. Donanmalara verilen muharebe misyonlarına dayanarak kabul edilen silahların bileşimi, ancak şu anki yetenekleriyle, zorluklarla veya herhangi bir şekilde çözüldü. Bununla birlikte, yeni bir gemi sınıfı getirme ihtiyacını doğrulamak için, düşmanlıkların dinamiklerini dikkate alarak beklenen etkinliğin bir değerlendirmesi de gereklidir.
UKON'un diğer gemi sınıflarının yerini almayacağı, ancak sadece zayıflıkları ortadan kaldırmak için Rus Donanmasının silah sistemini destekleyeceğine oldukça açıktır. Bunlardan biri, büyük yüzey gemileri oluşumlarını yenmek için yeterli yoğunlukta bir roket salvo oluşturamama. Bugün, Rus Donanması'nın Amerikan uçak gemisi oluşumları için ciddi bir tehdit oluşturabilecek bir cephaneliği yok. Filolarımız sadece füze taşıma kuvvetlerine güvenebilir: denizaltılar ve yüzey gemileri, deniz füzesi taşıma havacılık (MRA). Bununla birlikte, sadece MRA ve YES yüksek yoğunluklu bir salvo oluşturabilir, bu da bir uçak gemisini AMG veya AUG'den devre dışı bırakmayı belirgin bir olasılıkla mümkün kılar. Ve bu, düşman avcı uçaklarına karşı etkili bir karşı saldırı olmamasına tabidir. Bununla birlikte, böyle bir direnç gerekli olacak ve MRA ve YES'e dayanan havaalanlarının düşmanın hava saldırısında birincil yıkım hedefleri olacağını ve bunun sonucunda ilk saldırılarda bile nispeten yüksek olasılıkla MRA'nın (YES) devre dışı bırakılabileceğini unutmamak gerekir. veya düşman uçağı. Denizaltılar, sadece operasyonel anlamda kararlaştırılacak olan grev yapabilecektir. Şok oluşumunun birkaç gemisinden gerekli yoğunlukta bir voleybolu düzenlemek, özellikle çeşitli savaş oluşum gruplarının bir parçası olarak faaliyet gösteriyorlarsa, sorunludur.
Başkalarının eksikliklerini giderebilecek olan UKON olarak kaldı. Gerekli roket voleybolunu miktar ve yoğunluğa göre yaratır. Ek olarak, aynı füze denizaltılarının aksine, kendi ufku aşan hedef belirleme araçlarını (örneğin, bir İHA'ya dayanarak) dağıtabilir.
Elbette, UKON tek başına düşman uçak gemisi gruplarını yenme sorununu çözmeyecektir. Her zaman, füze ve çok amaçlı, ev tabanlı hava limanlarındaki MPA yüzey gemilerini, denizaltılarını içeren bir grup heterojen saldırı kuvvetlerinin (GRUS) bir parçası olarak hareket edecektir. Bu kuvvetler birbirleriyle yakın ilişki içinde hareket etmeli ve sonunda düşmanın taşıyıcısını veya grev oluşumunu imha edecek çok çeşitli özel görevleri çözmelidir. Böyle bir GRUS'daki UKON ana şok elementlerinden biri olacaktır.
Fotoğraf: deviantart.net
Denizde modern silahlı çatışma sadece deniz ve hava kuvvetlerinin okyanus ve deniz harekat tiyatrosundaki gerçek çatışmaları değildir. Aynı zamanda, karşı filoların kıyı altyapısını oluşturan yer hedeflerinin yoğun bir yenilgisidir. Yenilgisi, düşmanı denizlerin ve okyanusların operasyonel açıdan önemli bazı bölgelerindeki düşmanlıkları azaltmaya zorlar ve ayrıca deniz ve hava kuvvetlerinin eylemlerinin etkinliğini önemli ölçüde azaltır. Gemilerin üslerdeki ve hava alanlarındaki uçak ve helikopterlerin savaş kabiliyetini eski haline getirme ihtiyacı, kıyı altyapısına yönelik grevlerle imha edilmeleri için uygun koşullar yaratır. Sırasında vurulması önerilen bu tür nesnelerin sayısı deniz ve birkaç yüz olduğu tahmin edilen deniz operasyonları, bunların en önemlileri ilk grevlerde ortadan kaldırılması gereken birkaç düzine. Ve bu sadece düşmanın deniz kuvvetlerinin imha edilmesiyle ilgili operasyon planlarına göre ve ayrıca stratejik olarak önemli nesneleri yok etmek için düşmanın taktik havacılığını, hava savunma sistemini (filonun çıkarları dahil) bastırma görevlerini çözmek gerekiyor. En öncelikli görevlerin tamamını çözmek için geleneksel ekipmandaki toplam CRBD sayısının 400-600'den fazla olduğu tahmin edilmektedir. Ancak mevcut gemi yapısına bu tür silahları yerleştirme olasılıklarını değerlendirirsek, önümüzdeki bir veya iki yıl içinde devreye alınması planlanan projeleri de hesaba katarsak, kapasitesi yüze ulaşmaz. Ve orta vadede, KRBD'yi kabul edilen gemi inşa programına uygun olarak yerleştirme olasılığı 150 birimi geçmeyecektir. Filoyu mevcut sınıflarda oluşturmak bir seçenek değildir. Çok fazla gemi inşa etmemiz gerekecek. Bu nedenle, denizdeki operasyonlarda yer hedeflerinin imha edilmesi ihtiyaçları ile CRBD taşıyıcılarının mevcut kabiliyetleri arasındaki çelişkiyi çözebilecek olan UKON sınıf olabilir.
Böylece, UKON’un Rus Donanması’nın silah sistemindeki yeri belirlendi: uçak gemileri ve ağır füze kruvazörleri ile birlikte ağır bir saldırı gemisi.
Cephaneliği kontrol et
Şimdi, böyle bir geminin Rusya Donanması'ndaki görünümünün ne vereceğini değerlendirmek üzerinde durmaya değer. Rolüne ve yerine dayanarak, filolarımızın potansiyel bir düşmanın yüzey kuvvetlerinin ve kıyı altyapısının oluşumlarının üstesinden gelme ile mücadele görevlerini yerine getirme yeteneğini nasıl etkileyeceğine odaklanılması önerilir. Birinci yönü denizdeki en dinamik ve en karmaşık savaş şekli olarak kabul edelim.
ABD uçak gemisinin ana oluşumu, genellikle bir uçak gemisi, iki ya da üç füze kruvazörü (mevcut olan Ticonderoga gibi), iki ya da üç URO imhacısından (Orly Berk ve potansiyel Zamvolts gibi), üç ya da dört imha aracından oluşan AUG'dir. ve firkateynlerin yanı sıra çok amaçlı bir nükleer denizaltı.
AUG'ın savaş emri, uçak gemisi çevresinde, bir tür mobil korumalı bölge oluşturan, kapsamlı bir savunma sisteminin kurulmasını içerir. İçindeki ana sistemler, denizaltı karşıtı (PLO) ve 500 kilometre ve daha fazla derinliğe sahip uçaksavar (hava savunma) savunma sistemleridir. Güverte havacılığı, 40 - 600 kilometreye kadar mesafedeki büyük gruplarda (800 uçaklarına kadar) çalışabilir. Askeri harekât tecrübesine göre, bir atomik uçak gemisi günlük olarak bu tür iki grevi gerçekleştirebilir. Taşıyıcıya dayalı havacılığa ek olarak, AUG büyük (Tomahawk, 500 kilometreye kadar) ve kısa (Garpun, 150 kilometreye kadar) aralığına sahiptir. Eşlik eden gemilerin yapılandırmasına ve bileşimine bağlı olarak toplam Tomahawk ASM sayısı, 80 - 100 - 150 - 160 - 70 - 80 - 160 - 190 arasında değişebilir. Düşman AUG'nin tehlikeli yüzey bağlantılarının imhası, uçak gemisi taşıyıcısından mümkün olan en uzak mesafede taşıyıcıya dayalı havacılık ve gemi karşıtı füze darbeleri gerçekleştirir.
UKON'un varlığında, AUG'ın yenilgisine uğrayan Rus filosu, iki veya üç çok amaçlı denizaltı, UKON, Amiral Kuznetsov TAKR (sadece Federasyon Konseyi'nde), üç veya dört olası yıkıcı (Lideri türü) dahil olmak üzere, heterojen bir saldırı kuvveti (RUS) oluşturabilir. ) ve 11356 ve 22356 projelerinin üç veya dört fırkateynini. Bu güçlerin operasyonel inşası, keşif ve başarı gelişimi için bir denizaltı grubu, UKON'un ana grev grubu, AMG'ye (AUG) yapılan ana ve müteakip füze saldırılarını gerçekleştirmek üzere tasarlanan iki ya da üç umut verici avcı ve bir ya da iki fırkateyn içerebilir. TAKR "Amiral Kuznetsov", bir veya iki ümit vaat eden yok edici ve iki veya üç fırkateyn bileşimini kapsar. Rusya’nın eylemleri, kıyı keşif havacılığının yanı sıra uzay keşif bilgisiyle desteklenecek.
RUS ve AUG arasındaki çatışmanın özü, istihbarat ve gemi tabanlı avcı uçağının örtüsü altında hareket eden bileşiğimizin düşmana roket voleybolu mesafesinden yaklaşması olacak (Kabiber füzesi için, bu açık verilere göre, 300'ten daha fazla değil) kilometre) Ana roket grevi için elde edilen başarının daha sonra gelişmesi. Sırasıyla, AUG, gemiye dayalı havacılık kuvvetleri ve Tomahawk gemi karşıtı füzelerle grev yapacak ve roket silahlarının kullanım hattına ulaşmadan önce filomuzun gruplandırmasını yok etmeye çalışacak.
Böyle bir savaşın sonuçlarını tahmin etmek için, Rus kuvvetlerini, gemi karşıtı füzeler ve düşmanın güverte uçağıyla yenmenin ve ayrıca AUG'dan (AMG) bir uçak gemisi ve savaş gemilerini füzelerimizle etkisiz hale getirme veya yok etme olasılığını değerlendirmek gerekir.
Tüm hareketler boyanmış
Büyük olasılıkla, gemilerimizdeki ilk grev taşıyıcıya dayalı havacılık güçleri tarafından gerçekleştirilecek. Düşmanın denizaltı saldırılarını beklediği koşullar altında, daha fazla 32 - 36 uçak kullanması pek olası değildir (kalan eğitim pozisyonları savunma görevlerini çözmek için kullanılmalıdır). Bu gruptan, RPC taşıyıcıları 16 - 20'ten daha fazla olamaz. Gerisi aşağıdaki destek gruplarını oluşturacak: hava sahası temizliği, ilave istihbarat, elektronik harp, kontrol, gösteri eylemleri ve hava savunma baskısı. Deniz bileşiklerimizin yeteneklerinin bir analizi, bu tür taşıyıcıya dayalı havacılık gruplarının grevlerine etkili bir şekilde direnebileceğini göstermektedir. Hokai ve EW kontrol uçağı, saldırıya uğrayan bileşiğin merkezine en fazla 200 - 250 kilometreden fazla yerleştirilmemelidir. Aynı mesafeden daha yakın ve keşif uçağı gelmek. Hava savunma bastırma grubunun, anti-radar füzelerinin (PRR) HARM'in etkili bir şekilde piyasaya sürülmesi için bileşiğimize yaklaşması gerekecek - ayrıca 100 - 120 kilometre. C-40'ten 6H400E gibi uzun menzilli SAM füzelerinin muhtemel imhacıları varsa, ekiplerinin görevlerini yerine getirmelerini engelleyebileceklerdir. Bu gibi durumlarda, gemi karşıtı füzelere sahip saldırı uçaklarına, bir voltata dört ila sekiz roket fırlatmaksızın, bir bağlantıdan başka olmayan gruplar tarafından sürekli olarak yaklaşılacaktır. Aday avcıların eskorttan gelen çarpıcı potansiyeli ve UKON uçaksavar silahlarının tahmini yetenekleri bu sayıyı önemli ölçüde aştı. Buna göre, saldırı grubu uçaklarını organize edebilecek beş ila yedi saldırı, UKON'u devre dışı bırakmayacak ve en az bir gemiyi eskortundan terk etme olasılığı yüzde 10 - 15 olarak tahmin ediliyor. Gün boyunca, AUG ikiden fazla darbe yapamayacak. Buna göre, bizim için en kötü durumda, eskort gemilerinden biri, en az korunan olarak fırkateyn türünü eyleme geçirmeyecek.
Uzun menzilli bir füze saldırısı, üç füze kruvazörünün ve imhacısının dahil edilebileceği, tehdit yönünde yönlendirilen bir grup tarafından gerçekleştirilecek. 70 PKR "Tomahawk" dan önce iki veya üç dakikaya kadar bir voleybolu organize edebilecekler. Buna göre, füze yaklaşımının yoğunluğu, ateşleme döngüsü için 12 - 15 değerini aşmayacaktır (Tomahawk ASM uçuş yolunun özellikleri dikkate alınarak). Potansiyel avcıların eskorttan gelen çarpıcı potansiyeli ve UKON hava savunma sistemlerinin tahmini yetenekleri, bu tür bir grevin yansımasına güvenmeyi mümkün kılacaktır. Grev grubu, UKON'un savaş kabiliyetini ve bir veya iki engelli eskort gemisindeki kayıpları korurken, bu iki greve dayanabilecek. Böylece, AUG (AMG) 'nin şok kabiliyetleri büyük ölçüde tükenecek, ancak birimimize belirleyici bir yenilgi vermek mümkün olmayacak ve roket silahlarının kullanımına ulaşacak.
Ana darbe, bir ya da iki dakikalık bir salvo aralığında 80 - 90 - 120 RCC arasında bir filo bulunan bir UKON tarafından verilebilir. Uçak gemisi eskortunun atış döngüsü boyunca gönderdiği toplam hasar potansiyeli belirgin şekilde daha azdır. Sonuç olarak, güçlü bir EW ile bile, bir uçak gemisinin ilk saldırısının zaten devre dışı bırakılacağı veya hatta battılacağı varsayılabilir. PKR BD'nin müteakip yüzey gemilerinden gelen voleybolları, TAKR'ın uçak gemisi tabanlı uçakları ve denizaltıları, AUG'nin yenilgisi bir uçak gemisinin batması ve eskort gemilerinin çoğunun imhasıyla sona erecek. Aynı zamanda, ani sorunları çözmek için hala önemli bir roket silahı rezervi olacaktır.
Yukarıdaki senaryoda görülebileceği gibi, içindeki ana rol UKON tarafından oynanır, çünkü yalnızca ana salvoyu gerekli yoğunlukta düzenleyebilir. Bunun nedeni, benzer miktarda kullanılmış silahla birlikte, ENG'in beklenen hesaplanmış etkinliği, AUG'nin yeteneklerini aşmasıdır. Bu tür bir geminin yokluğunda, AUG'yi yenmek için, RUS'a 949A projesinin önemli sayıda daha fazla sayıda yüzer gemi, roket denizaltılarının yeterli sayıda dahil edilmesi ve ayrıca en az iki veya üç alaylı bir roket voltaja MRA veya DA'nın çekilmesi ve bununla birlikte bir roket voleybolu oluşturmak imkansız olması gerekecektir. gerekli yoğunluk Aynı zamanda, savaştan sonra roket silahlarının rezervi ya ENG'de kalmayacak ya da çok sınırlı olacak.
Mahkum daha cevap verecektir
Düşünülen senaryoda, Rus RUS UKON'u kullanırken Amerikan AMG mevcut sınıfların gemilerinden oluşuyor, hatta yok edici Zamvolt gibi vaat ediyorlar. Birleşik Devletler’in uygun bir askeri teknik cevap arayacağını varsaymak doğaldır. Bu, filosuna benzer bir gemi sınıfının dahil edilmesi, hava savunma sisteminin üstesinden gelmek için hipersonik uçuş hızına sahip yeni füzeler oluşturulması, hava savunma sistemini XRUMX - 500 kilometreden daha fazla, havadan erken uyarı uçağı ve radar uçağının kaldırılmasıyla hava savunma sistemini bastırma sorununu çözmek için güçlü EW araçlarının oluşturulması, savaş alanındaki durumu örtbas etmek ve havacılık faaliyetlerini 600 kilometreden daha uzak mesafeden koordine etmek.
Ayrıca, Rus tarafının öncelikli askeri teknik önlemleri alması da tavsiye edilir. Bu öncelikle, esas olarak yüzey gemilerini donatmak için UAV tabanlı hedef belirleme sistemlerini içeren, 1000 kilometreden daha fazla ateşleme menzili olan bir füze savaş gemisi kompleksinin oluşturulmasıdır. Böyle bir kompleksin geliştirilmesinin temeli roket X-101 işlevi görebilir. Bu, Rus yüzey gemilerinin, büyük uçak gemisi havacılık ve AUG füzesi gruplarına ulaşma bölgesine girmeden grev yapmasını sağlayacak. Aynı zamanda, en önemli görev onları bir voleybolda 100 roketlerine kadar elektromanyetik uyumluluğun kullanılmasına izin verecek homing sistemleri ile donatmaktır.
Sonuç olarak, daha gelişmiş füzelerin geliştirilmesinin onlara karşı yeterli koruma aracı üreteceğini belirtmekte fayda var. Bu nedenle, filosunda, belirli görevlerin çözümü için geniş bir aralıkta optimize edilebilecek geniş bir URO cephanesini barındırabilecek bir gemiye sahip olmak çok önemlidir.