Bu kalın ve çiğneme gerektiren Japon erişteleri, buğday unu ile yapılır ve soba ile birlikte en popüler ve en yaygın Japon erişte çeşitlerinden biridir. Geleneksel ve en yaygın udon formu, yuvarlak şekli, sağlam dokusu ve boyutuyla karakterizedir.
Bununla birlikte, boyut ve kalınlık bakımından farklılık gösteren birçok bölgesel çeşit de vardır. Japon mutfağının temelini oluşturan bu yemekler, çok sayıda geleneksel yemeklerde ve yerel spesiyalitelerde kullanılmaktadır. En basit haliyle, udon erişteleri, soya sosu, dashi ve mirin ile yapılan lezzetli bir et suyuna sahip ferahlatıcı bir erişte çorbası olan kake udon’da servis edilir.
Batı Japon tarzı kake udon genellikle ince bir et suyuna sahipken, ülkenin doğu kesiminde genellikle daha kalın ve daha zengindir. Kake udon genellikle sıcak olarak servis edilir, ancak udon erişteleri, çoğunlukla sıcak mevsimlerde tüketilen bir yemek olan soğuk et suyunda da servis edilebilir.
Udon eriştelerinin yanında servis edilen geleneksel çeşniler mevsime göre değişir ve genellikle dilimlenmiş taze soğan, tempura sebzeler veya karides, kızarmış soya peyniri veya pirinç kekleri içerir. Udon eriştelerinin kökeni hakkında çok sayıda hikaye vardır, ancak çoğu udon’un aslen Çin’de doğduğu ve muhtemelen Budist rahipler tarafından Japonya’ya getirildiği konusunda hemfikirdir.
Başlangıçta, sadece üst sınıf vatandaşlar için ayrılmış bir yiyecek türü iken, karabuğday soba eriştesi alt sınıflar tarafından tüketiliyordu. Bu ilişki modern zamanlarda tersine döndü ve günümüzde udon erişteleri sobadan daha ucuz ve daha kolay üretiliyor.
Erişteler geleneksel olarak yemek çubuklarıyla yenir, ardından tüketildikçe yüksek sesle höpürtülür. Et suyunda servis edilirse, sıvı herhangi bir alet kullanılmadan doğrudan kaseden içilir. Japonlar genellikle udon’u özel udon-ya restoranlarında, yerel lokantalarda ve ek çeşniler sunan açık büfe tarzı restoranlarda yerler. Tanınan bir Japon ürünü haline geldiler ve kurutulmuş, önceden paketlenmiş udonlar, tüm dünyadaki uluslararası süpermarketlerde bulunabilir.