Bu dizide yapmak istediğim şey Katolik Kilisesi’nin ‘malzemelerini’, Kutsal Kitap’ın ‘malzemeleri’ ile kıyaslamaktı. İkisinin aynı olmadığını keşfettik. Her iki inanç üzerindeki etiket de aynıdır fakat ‘malzemeler’ aynı değildir. En kötüsüne inanmayı istemediğiniz için “Belki de sadece birkaç ‘malzeme’ eksiktir,’ diyebilirsiniz. “Katolik inancı ve Kutsal Kitap arasında sadece birkaç fark o kadar da kötü olamaz değil mi?” Keşke öyle olsaydı. Geçen 1500 yıl boyunca Kutsal Kitap’a yabancı o kadar çok ‘malzeme’ ekledi ki, Katolik Kilisesi’nin gerçek Hıristiyanlığı temsil ettiği artık söylenemez.
Katolik Kilisesi, Kutsal Kitap’ın ilan ettikleriyle aykırılık içinde olan birçok doktrini öğretmektedir. Bunlar özetle; elçisel devamlılık, azizlere veya Meryem’e dua etmek (veya en azından onların aracılığını istemek), bebek vaftizi, papa, papalık, Kutsal Rütbeler, kutsal su, ekmek ve şarabın gerçekten İsa’nın bedeni ve kanına dönüştüğü inancı, sakrament sistemi, araf, pişmanlığın gösterilmesi için yapılan bazı eylemler, vs.’dir. Katolikler bu dini inançlar için Kutsal Kitap’tan destek olduğunu iddia etseler de, Kutsal Kitap’ın açık öğretişinde hiçbirinin bir temeli yoktur. Bu kavramlar, Tanrı Sözü’nü değil, Katolik geleneklerini temel almaktadır. Gerçek şu ki, bu inançların her biri Kutsal Kitap ilkeleriyle açık bir çelişki içindedir.
Katoliklerin Hıristiyan Olmadığını Mı Söylüyorsunuz?
İnsanların yüreklerini bilmediğimiz için kimse bir Katoliğin gerçekten Hıristiyan olup olmadığını söyleyemez. İncil de bunu söylüyor. “Ne var ki, Tanrı'nın attığı sağlam temel, "Rab kendine ait olanları bilir" ve "Rab'bin adını anan herkes kötülükten uzak dursun" sözleriyle mühürlenmiş olarak duruyor.” (2.Timoteos 2:19). Ne var ki, Katolikler de dahil olmak üzere, herhangi biri İncil’in temel öğretişlerini açıkça inkar ediyorsa, o zaman kişinin İsa’yı gerçekten izleyen biri olmadığını söylemek yerinde olacaktır.
Kurtuluş, ünvanlara, vaftiz sertifikalarına, mezhepsel kimliklere veya kilise üyelikleriyle değil, kurtuluş için sadece İsa’ya kişisel olarak inanmayla belirlenir. Katolik Kilisesi’nin Kutsal Kitap’a aykırı inançları ve uygulamalarına karşın, Katolik kiliselerine devam eden gerçek imanlılar olabilir. Kurtuluş için sadece İsa Mesih’e iman eden birçok Roma Katolik vardır. Katolik Kilisesi’nin öğrettikleri sayesinde değil, onların öğrettiklerine karşın gerçek Hıristiyanlar oldular. Bu konuda daha fazla öğrenmek için 'Bir Katolik Hangi Ölçüye Göre Hıristiyan Sayılır?' adlı yazıyı okumanızı öneririm.
Peki, Katolik Kilisesi’nin öğrettiklerine karşın nasıl İsa’yı gerçekten izleyen kişiler oldular?
Cevap basit. Kutsal Kitap okunduğunda her zaman etkilidir. Bakın Tanrı kendi Sözü hakkında ne diyor: “Ağzımdan çıkan söz de öyle olacaktır. Bana boş dönmeyecek, istemimi yerine getirecek, yapması için onu gönderdiğim işi başaracaktır.” (Yeşaya 55: 11, Eski Antlaşma)
Nefesinizi Tutun. Su Altına Dalıyorsunuz!
Birinin Kurtarıcı ve Rab’biyle ilk karşılaşmasını anlatan sıra dışı bir hikaye dinlediğimi hatırlıyorum. Adamın biri, Meksika kıyılarının açıklarında derin su dalgıçlığı yaptığı sırada, aniden maskesinin önünden bir kağıt parçasının derinlere doğru gidişini gördü. Kağıt parçası hala tek parça halindeydi fakat dikkatli bir şekilde tutmazsa kolayca parçalanacağını biliyordu. Bu kağıt parçasını neden okumaya çalıştı ki? Benim aklıma bu soru geliyor. Dalgıcın gezindiği turkuaz sularda dikkatini çekecek o kadar çok şey vardı ki. Neden çöple uğraşsın?
Sonradan ortaya çıktı ki, dalgıç hayatında bir hayal kırıklığı yaşıyordu. Yaptığı hiçbir şey kendisine mutluluk getirmiyordu. Hayat artık yaşamaya değer miydi, bunu bilmiyordu. Nedendir bilinmez, su altı keşfine ara verip, üzerinde ne yazıldığını öğrenmek için ıslak kağıda uzandı. Yazı okunabiliyor muydu? Evet. Tam da duyması gereken sözlerdi. İsa’nın hikayesinin bir kısmıydı ama tam doğru kısmıydı. İnsanın İsa’yı nasıl tanıyabileceği ve günahlarının bağışlanabileceği hakkındaydı. Dalgıç, Meksika kıyıları boyunca okyanusun dibinde, bağışlanmayı kabul etti ve Tanrı’yla barıştı.
Hangisini daha şaşırtıcı buluyorsunuz? Olayın gerçekleştiği yeri mi yoksa gerçekleşen olayı mı? Cevap vermeden önce neler olduğu hakkında düşünün:
1) Dalgıcın Tanrı karşısındaki konumu sonsuza dek değişmiş oldu. “Bir kimse Mesih'teyse, yeni yaratıktır; eski şeyler geçmiş, her şey yeni olmuştur.” (2.Korintliler 5:17). “İsa Mesih'in bedeninin ilk ve son kez sunulmasıyla kutsal kılındık.” (İbraniler 10:10)
2) Dalgıcın adı, Rab İsa’nın, cennette yaşayacak olan herkesin ismini kaydettiği kitapta silinmeyecek biçimde yazıldı. Bu kitabın adı ne? İncil’de bu kitaba, “Kuzu’nun Yaşam Kitabı” deniyor. "Oraya murdar hiçbir şey, iğrenç ve aldatıcı işler yapan hiç kimse asla girmeyecek; yalnız adları Kuzu'nun yaşam kitabında yazılı olanlar girecek." (Vahiy 21:27)
Tanrı suların üstünde de insanların yaşamlarında kudretli bir şekilde işliyor. Genellikle kullandığı, ilahi kurtuluş tasarısının yazılı olduğu ıslak bir kağıt olmuyor. İnsanları kendisiyle buluşturmak için genellikle kuru Kutsal Kitap nüshalarını kullanıyor. Fakat insanın sonsuz kurtuluşu ancak İncil’in bildirisini işitip anladığında gerçekleşebilir. “Rab'be yakaran herkes kurtulacak. Ama iman etmedikleri kişiye nasıl yakaracaklar? Duymadıkları kişiye nasıl iman edecekler? Tanrı sözünü yayan olmazsa, nasıl duyacaklar? Demek ki iman, haberi duymakla, duymak da Mesih'le ilgili sözün yayılmasıyla olur.” (Romalılar 10:13-14, 17)