İLE BİRLİKTE biyologlar, kanser hücreleri kılığına girmiş yardımcı bağışıklık hücrelerinin, tümörlere saldıran T hücrelerinin gençleşmesine yardımcı olabileceğini gösteriyor.
Doğru koşullar altında, vücudun T hücreleri kanser hücrelerini tespit edip yok edebilir. Bununla birlikte, çoğu kanser hastasında, T hücreleri, bir tümörü çevreleyen ortama girdiklerinde silahsız hale gelir.
Bilim adamları şimdi, cansız T hücrelerini harekete geçirerek hastaları tedavi etmeye yardımcı olacak yollar bulmaya çalışıyorlar. Kanser immünoterapisi olarak bilinen bu alandaki araştırmaların çoğu, bu T hücrelerini doğrudan uyarmanın yollarını bulmaya odaklanmıştır. MIT araştırmacıları, dendritik hücreler adı verilen bir yardımcı bağışıklık hücresi popülasyonunu işe alarak bu T hücrelerini dolaylı olarak aktive etmenin olası yeni bir yolunu keşfettiler.
Yeni bir çalışmada, araştırmacılar, T hücrelerini aktive etmenin benzersiz bir yoluna sahip olan belirli bir dendritik hücre alt kümesini tanımladılar. Bu dendritik hücreler kendilerini tümör proteinlerinde gizleyerek kanser hücrelerini taklit etmelerine ve güçlü bir T hücresi tepkisini tetiklemelerine olanak tanır.
Howard S. ve Linda B. Stern Kariyer Geliştirme Profesörü Stefani Spranger, “Dendritik hücrelerin antitümör immün yanıtı için inanılmaz derecede önemli olduğunu biliyorduk, ancak bir tümöre karşı optimal dendritik hücre yanıtını gerçekten neyin oluşturduğunu bilmiyorduk” diyor. MIT’de ve MIT’nin Koch Bütünleştirici Kanser Araştırmaları Enstitüsü’nün bir üyesi.
Sonuçlar, belirli dendritik hücre popülasyonunu uyarmanın yollarını bulmanın kanser immünoterapisinin etkinliğini artırmaya yardımcı olabileceğini söylüyor. Fareler üzerinde yapılan bir çalışmada, araştırmacılar bu dendritik hücreleri uyarmanın melanom ve kolon tümörlerinin büyümesini yavaşlattığını gösterdi.
Spranger, 19 Kasım 2021’de dergide yayınlanan çalışmanın kıdemli yazarıdır. bağışıklık. Makalenin baş yazarı, MIT yüksek lisans öğrencisi Ellen Duong’dur.
spontan regresyon
Tümörler oluşmaya başladığında, T hücrelerinin yabancı olarak tanıdığı kanserli proteinler üretirler. Bu bazen T hücrelerinin tümörleri çok büyümeden ortadan kaldırmasına izin verir. Diğer durumlarda, tümörler, T hücrelerini devre dışı bırakan kimyasal sinyaller salgılayarak, tümörlerin kontrolsüz büyümeye devam etmesine izin verir.
Dendritik hücrelerin, tümörle savaşan T hücrelerini aktive etmeye yardımcı olduğu bilinmektedir, ancak dendritik hücrelerin birçok farklı alt tipi vardır ve bunların T hücresi aktivasyonundaki bireysel rolleri tam olarak karakterize edilmemiştir. Bu çalışmada, MIT ekibi, tümörleri başarıyla ortadan kaldıran T hücre yanıtlarında hangi tip dendritik hücrelerin yer aldığını araştırmak istedi.
Bunu yapmak için, farelerde kendiliğinden gerilediği gösterilen bir tür kas tümöründen bir tümör hücre dizisi buldular. Spranger, bu tür hücre dizilerini bulmak zor çünkü araştırmacılar, tümör oluşturamıyorlarsa genellikle onları etrafta tutmazlar.
Fareler üzerinde çalışarak, bu regresif hücre hattı tarafından üretilen tümörleri, vücuda implante edildikten sonra büyüyen tümörler oluşturan bir tür kolon karsinomu ile karşılaştırdılar. Araştırmacılar, ilerleyen tümörlerde T hücresi tepkisinin hızla tükendiğini, gerileyen tümörlerde ise T hücrelerinin işlevsel kaldığını buldu.
Araştırmacılar daha sonra bu tümörlerin her birinde bulunan dendritik hücre popülasyonlarını analiz ettiler. Dendritik hücrelerin ana işlevlerinden biri, kanser hücreleri veya bir patojenle enfekte hücreler gibi ölmekte olan hücrelerden enkaz almak ve daha sonra protein parçalarını T hücrelerine sunarak onları enfeksiyon veya tümör konusunda uyarmaktır.
Antitümör bağışıklığı için gereken en iyi bilinen dendritik hücre türü, kanser hücrelerini ortadan kaldırabilen T hücreleri ile etkileşime giren DC1 hücreleridir. Ancak araştırmacılar, tümör gerilemesi için DC1 hücrelerinin gerekli olmadığını buldular. Bunun yerine tek hücreli RNA dizileme teknolojisiyle, gerileyen tümörlerde T hücresi aktivasyonunu yönlendiren, farklı bir dendritik hücre tipi olan DC2 hücrelerinin önceden bilinmeyen bir aktivasyon durumunu tanımladılar.
MIT ekibi, bu dendritik hücrelerin, hücresel artıkları yutmak yerine, tümör hücrelerinden MHC kompleksleri adı verilen proteinleri tokatladığını ve bunları kendi yüzeylerinde sergilediğini buldu. T hücreleri, tümör hücreleri gibi görünen bu dendritik hücrelerle karşılaştığında, T hücreleri güçlü bir şekilde aktive olur ve tümör hücrelerini öldürmeye başlar.
Bu özelleşmiş dendritik hücre popülasyonunun, hücrelerin genellikle viral enfeksiyona yanıt olarak ürettiği bir sinyal molekülü olan tip 1 interferon tarafından aktive edildiği görülmektedir. Araştırmacılar, ilerleyen kolon ve melanom tümörlerinde bu dendritik hücrelerin küçük bir popülasyonunu buldular, ancak bunlar uygun şekilde aktive edilmediler. Bununla birlikte, bu tümörleri interferon ile tedavi ettilerse, dendritik hücreler, tümör hücrelerine saldırmak için T hücrelerini uyarmaya başladı.
hedefe yönelik tedavi
Bazı interferon türleri kanserin tedavisine yardımcı olmak için kullanılmıştır, ancak sistemik olarak verildiğinde yaygın yan etkileri olabilir. Spranger, bu çalışmadan elde edilen bulgular, interferonun tümör hücrelerine çok hedefli bir şekilde verilmesinin veya tümör hücrelerini tip I interferon üretmeye teşvik edecek bir ilacın kullanılmasının faydalı olabileceğini öne sürüyor.
Araştırmacılar şimdi, güçlü bir T hücresi yanıtı oluşturmak için ne kadar tip I interferon gerektiğini araştırmayı planlıyorlar. Çoğu tümör hücresi, az miktarda tip I interferon üretir, ancak T hücrelerini canlandıran dendritik hücre popülasyonunu aktive etmek için yeterli değildir. Öte yandan, çok fazla interferon hücreler için toksik olabilir.
Spranger, “Bağışıklık sistemimiz, tip I interferondaki nüanslı farklılıklara çok çarpıcı bir şekilde yanıt verecek şekilde yapılandırılmıştır ve bu, immünolojik bir perspektiften merak uyandıran bir şeydir” diyor.
Referans: “Tip I interferon, MHC sınıf I giyimli CD11b’yi etkinleştirir+ koruyucu anti-tümör CD8’i desteklemek için geleneksel dendritik hücreler+ T hücresi bağışıklığı”, Ellen Duong, Tim B. Fessenden, Emi Lutz, Teresa Dinter, Leon Yim, Sarah Blatt, Arjun Bhutkar, Karl Dane Wittrup ve Stefani Spranger, 19 Kasım 2021, bağışıklık.
DOI: 10.1016 / j.immuni.2021.10.020
Araştırma, Ulusal Kanser Enstitüsü’nden Koch Enstitüsü Desteği (temel) Bursu, Ulusal Sağlık Enstitüleri Doktora Öncesi Eğitim Bursu, David H. Koch Lisansüstü Bursu ve Pew-Steward Bursu tarafından finanse edildi.
#Kanser #Hücresi #Kılığındaki #Bağışıklık #Hücreleri