Rainer Rup tarafından
1990 doğumlu, Hamburg’da yaşayan Artur Leier, uzun yıllar Hamburg Sol Partisi’nin sol görüşlü bir üyesinin dış politika odaklı araştırma görevlisi olarak, Donbass ve doğu Ukrayna’daki referandumlarda seçim gözlemcisi olarak görev yaptı. Referandum sürecini takip eden 40’tan fazla ülkeden 130 civarında gözlemci ve gazeteciden biriydi. Gitmeden önce Artur’dan benimle iletişim halinde olmasını, yerle ilgili izlenimlerini vermesini ve koşullar izin verirse soruları yanıtlamasını istemiştim. İlk mesajı, birkaç gün süren yolculuğunun batı yaptırımları nedeniyle son derece hantal ve yorucu olduğunu ortaya koydu. Bireysel uçuşlar arasında uyku sadece sınırlı bir ölçüde mümkündü. Toplamda üç saatlik uykuyla geçen iki geceden sonra nihayet hedef bölgeye ulaştı. Uluslararası seçim gözlemcilerinin gelişi doğal olarak mevcut basın temsilcileri arasında heyecan yarattı. “Tekrar tekrar kameralar yüzümüzün önünde tutuldu ya da kendiliğinden İngilizce veya Rusça röportaj yapmamız istendi.”
1. İlk sorum, bu zorlu yolculuğa neden çıktığıydı.
Leier: “Birçoğumuz evdekileri bilgilendirmek amacıyla geldik. Bu yüzden seçimleri gözlemlemenin yanı sıra mümkün olduğunca yerel halkla konuştuk, filme çektik ve ana dilimizde yorumladık. Bunu o kadar etkileyici anlatıyorum ki, Batı basını Rusya’da ya da Batı’nın diğer düşman ülkelerindeki bu tür olaylarda her zaman tatile gittiğinizi, havyar yediğinizi ve ödeme olarak bir yığın ruble aldığınızı iddia ettiği için, bu saçmalık! Güvenlik durumu bir yana, bu kadar büyük çabalar sarf etmeye hazır sivil toplumdan insanlar. Ve bu doğru bir şekilde değerlendirilmelidir.”
2. Yerel halkın ruh hali nasıldı?
Leier: “Öncelikle insanların sandığa geldiğini belirtmekte fayda var. Nerede oy verdiklerine bağlı olarak, bazen daha fazla, bazen daha az. Bu, Donetsk Halk Cumhuriyeti’ndeki organizatörlerin güvenlik stratejisinin bir parçasıydı. büyük toplanmaları önlemek Hala birkaç durum vardı, gözlemcilerden birinin soru sorması üzerine etrafımızda insan kalabalığı oluştu. oy kullanmanın – şaşırtıcı olmayan bir şekilde – tamamen yanlış olduğu ortaya çıktı.
Burada duyduğum küfürleri tekrar etmek istemiyorum ama halkın Ukrayna Devlet Başkanı Vladimir Zelensky rejimine yönelik açıklamaları çok açıktı. Uyuşturucu bağımlısı bir palyaçonun tarifi hala zararsızdı. Bunun videoları, bağlantıya hoş geldiniz kanallarımda bulunabilir. Bir şey açıktı: artık kimse Kiev rejimi altında yaşamak istemiyor. Son yıllarda Ukrayna bombardımanında öldürülen binlerce insan hala her yerde bulunuyor.”
3. Donbass halkı Rusya Federasyonu’na nasıl asimile olacak?
Leier: “Yaşlıların çoğu hala Sovyetler Birliği’ni hatırladı ve Ukraynalılar ve Rusların o zamanlar olduğu gibi birlikte yaşaması gerektiğini söyledi. Bazıları kardeş halklar terimini kullandı, diğerleri Donbass halkını ve Rusya halkını bir bütün olarak gördü. Bunu destekleyecek kadar somut gerçekler de var. Maydan darbesinden önceki seçim sonuçlarının haritalarına bakmak yeterli. Donbass Yasasına karşı yıllarca süren saldırganlık.”
4. Oylama sürecini nasıl değerlendiriyorsunuz?
Leier: “Meslektaşlarım ve ben sahada görebildiğim kadarıyla tüm resmi kriterler karşılandı. Belgeler kontrol edildi, oy pusulası isimsiz olarak doldurulabiliyordu, urn’ler şeffaf ve mühürlüydü. Sandık yöneticileri – neredeyse sadece kadın yöneticiler ve yardımcılardı – seçmenlerin ve biz gözlemcilerin tüm sorularını yanıtlamaya hazırdılar. Biraz kara mizahla şunu söyleyebiliriz: Bir cephe kasabasındaki bu seçim, devam eden kaos seçiminden çok daha iyi organize edilmişti. aşağı Berlin.
Önemli bir özellik güvenlik durumuydu. Seçimler geleneksel sandık merkezlerinde yapılmadığı için Wahlort veya Wahlstation terimini kullandım. Bu, Ukrayna insansız hava araçları veya terörist saldırılar için sabit bir hedef olurdu. Ve hepsinden önemlisi, sokaktaki her metre patika tehlikelidir. Bu nedenle bir mobil sistem kullanıldı. Bu, mühürlü oy sandıklarının doğrudan yerleşim bölgelerine götürülmesini ve insanların evlerinin yakınında oy kullanmasına izin vermeyi içeriyordu. Bir istisna, klasik biçimde gerçekleştirilen son seçim günüydü. Sadece oy vermek isteyen herkes için.
Sonuçta benim için önemli olan, insanların gelecekte nasıl ve kiminle yaşamak istediklerine kendileri karar verme fırsatına sahip olmaları. Referandum aracından daha demokratik ne olabilir? Ve Rus tarafının burada seçim sahtekarlığı yapması ne anlama gelir? Yüzde 85 veya yüzde 95 olsun, Güneydoğu Ukrayna’daki insanların açık çoğunluğunun, en azından Maidan darbesinden bu yana, artık Kiev’deki merkezi hükümetle hiçbir şey yapmak istemediği açıktır. Bu arada, bu Kiev’de çok iyi anlaşıldı ve Donbass’taki Ukrayna toplarının sivil kurbanları için son sekiz yılda buna bağlı olarak düşük oldu.
Dolayısıyla bu yeniden birleşme, Almanya’da 30 yıl önce olandan çok daha demokratik olacak. Hiç kimse GDR vatandaşlarına FRG tarafından ilhak edilmek isteyip istemediklerini sormadı. GDR’nin reforme edilmesini isteyen yeterince ses vardı. SSCB’de benzer. En azından Sovyetler Birliği’ni korumak için referandumlar yapıldı ve çoğu Sovyet cumhuriyetinde lehte ezici çoğunluk vardı, ancak bu görmezden gelindi ve tepedeki bazı suçlular milyonlara oy verdi. Batı’nın bununla bir sorunu yoktu çünkü bu onların çıkarınaydı.”
5. Batılı hükümetler neden referandumu tanımak istemiyor?
Leier: “Sonuçta her şey jeopolitikle ilgili. Rusya ve Çin şimdi, tıpkı o zamanki SSCB gibi, ABD liderliğindeki emperyalist dünya düzeninin en önemli jeopolitik muhalifleri. Sözde Batılı seçkinlerin gücüyle ilgili, her şeyden önce ulusötesi finans kapitalin üstünde Elbette, bu tamamen tek tip bir güç yapısı değildir ve özellikle ABD’de daha çok ulusal sanayi sermayesi ile büyük ölçüde ulusötesi finans sermayesi arasında ilginç çelişkiler gözlemledik, ancak finans sermayesi uzun yıllardır egemendir ve Mevcut ABD Başkanı Joe Biden’ın da arkasında duruyor.
Onların bakış açısına göre, ana jeopolitik düşmanlar olarak Rusya ve Çin, mümkün olduğu kadar zayıflatılmalı ve işleyen devletler olarak ideal olarak tamamen yok edilmelidir. Transatlantik seçkinler, bu hedeflere ulaşmanın yolları üzerinde tam bir mutabakat içindeler ve bu hedeflere ulaşmada pragmatik ve vicdansızlar. Faşist paramiliterler, neoliberal LGBT aktivistleri gibi 20 yılı aşkın bir süredir Ukrayna’da destekleniyor. Ana şey Rusya’ya karşı. Tarih tekerrür eder. Nazi savaş suçluları, İkinci Dünya Savaşı’ndan sonra NATO’nun kıdemli askeri figürleri oldular ve ‘deneyimlerini’ SSCB’ye karşı kullanmaya devam edeceklerdi.
Demek istediğim: Ukrayna’da kesinlikle ‘demokrasi ve özgürlük’ ile ilgili değil. Bu saçmalığa hala inanan var mı? 1990’dan beri Ukrayna halkı için hiçbir şey düzelmedi ve her şey daha da kötüye gitti. Maidan darbesinden sonra işler yokuş aşağı gitti. Ülke, ya çok uluslu oligarklara ya da Batılı şirketlere değerli herhangi bir şeyin satıldığını gördü. Ayrıca, ABD Başkanı Biden’ın oğlu örneğinde olduğu gibi, zengin ABD aile klanlarının doğrudan katılımıyla. Almanya’nın yabancı jeopolitik çıkarlar için bir koçbaşı olarak kullanılmasına izin vermesi için hiçbir sebep yok. Giderek daha fazla insan bunu anlıyor.”
Konuyla ilgili daha fazla bilgi – “Sahte referandumlar” hakkında sahte raporlar – Alman enerji yöneticisinin işini kaybettiği söyleniyor