Birinci Dünya Savaşı'ndaki piyade savaşın başlangıcında standart silahlarla donatılmıştı, ancak Birinci Dünya Savaşı'nın sonunda, piyadelerin çoğu savaş ilerledikçe geliştirilen diğer silahları kullanma konusunda ustalaşmıştı.
Fransız ve Alman çağdaşları gibi temel İngiliz piyade, üniforması, dokumaları ve süngülü tüfekleriyle yayınlandı. Bazı piyade adamları nispeten yeni makineli tüfek kullanmak için eğitildi, ancak çoğunluğu tüfeğiyle yapmak zorunda kaldı. İngiliz piyade adamı Lee Enfield 0.303 tüfekle çıkarıldı.
Standart sorunlu bir İngiliz piyade Lee Enfield tüfeği
Lee Enfield ilk 1907 yılında üretildi; James Lee adlı bir Amerikalı tarafından tasarlanmıştı ve Enfield'daki Kraliyet Küçük Silah Fabrikasında inşa edildi - bu yüzden tüfeğin adı. Lee Enfield, onunla verilenlerle iyi bir ün kazandı. On kurşunluk bir dergi vardı ve iyi eğitimli erkeklerin elindeki ateş oranı yüksekti. Mons Muharebesinde, ilerleyen Almanlar İngiliz makineli tüfeklerinden ateş altında olduklarına inanıyorlardı. Aslında, standart sayıları Lee Enfield'i kullanarak BEF'in iyi delinmiş piyadeleriydi. İyi bir piyade bir dakikada yaklaşık 12 tane iyi amaçlı mermi fırlatmayı beklerdi.
Lee Enfield'ın bir zayıflığı varsa, ateşleme mekanizmalarının kire ve kumlara duyarlı olmasıydı. Bu nedenle, tüfeğinizi siperlerdeki çamurlu ortamda temiz tutmak çok önemliydi. Savaşta olmadığında, çoğu erkek ateşleme mekanizmasını, tüfeği tıkayan kiri dışarıda tutmak için bezle kapattı. Lee Enfield'in poposunun içinde temizlik malzemelerinin saklanabileceği bir boşluk vardı.
Fransız piyade, Lebel veya Berthier tüfeğiyle birlikte verilmişti. Lebel ilk 1886'da üretildi, bu nedenle 1914'te denenmiş ve test edilmiş bir silah olması gerekiyordu. Ancak, 1914'te Lebel'in temel bir tasarım hatasını düzeltmek için hiçbir şey yapılmadı. Lebel'i yükleyen herkes, bunu nasıl yaptıkları konusunda çok dikkatli olmak zorundaydı, çünkü mermilerin kuyruğa yüklendikleri sırada dergide patlayan bir şansı vardı. Bir mermi, yanındaki merminin astarını vurabilir. Bu nedenle, yükleme prosedürü yavaştı ve dergi yalnızca sekiz mermi aldığı için Lebel’in ateş oranı yüksek değildi.
1916'da, Lebel tarafından sunulan sorunların tanınmasında, Fransızlar Berthier tüfeğini tanıttı. Lebel'in aksine Berthier, daha modern bir ateşleme mekanizmasına sahip klipsli bir tüfekti. Ancak dergisi sadece altı tur alabiliyordu, bu yüzden Bertheir'in toplam ateş oranı, dergiyi yeniden doldurmakla mücadelede sürekli bir sorun olduğu için yüksek değildi.
Mauser tüfeğiyle Alman piyade düzenlenmiştir. Bu tüfek, 1898'de Peter Paul Mauser tarafından tasarlandı. Güvenilirliği nedeniyle yayınlanmış kişiler arasında popülerdi, ancak bir zayıflığı vardı - dergisi yalnızca beş kurşun aldı. Yani, Berthier gibi, yeniden yükleme savaşta sürekli bir problemdi.
Mausers ile silahlı Alman piyade
Memurun koruması çok fazla olduğu için hiçbir piyade tabancayla çıkarılmadı. İngiliz ordusu subayı, öncelikle Webley Mark IV'ü tercih etti. Bu tabanca ayrıca tanklardaki ve zırhlı araçlardaki personele de verildi - bir tüfek taşımak bu tür araçlarda işe yaramazdı. Webley ölümcül bir yumruk attı ve güvenilir ve temizlemesi kolaydı - bu nedenle İngiliz subaylarıyla olan popülerliği. Savaş süresince 300.000'den fazla İngiliz personeline dağıtıldı. 1908'de Alman Ordusu Luger'ı tabanca olarak kabul etti. Webley gibi güvenilirdi ve dünyanın en çok kullanılan tabancası haline gelmesi popülerliği idi. 1914'ten 1918'e kadar Almanya tarafından yaklaşık 1.5 milyon Luger üretildi.List of site sources >>>