Yapay zeka destekli metin ve görüntü üretimi için Gartner yutturmaca döngüsü şu anda şişirilmiş beklentilerin zirvesinde. Hayal kırıklığı çukuru çok uzakta olabilir mi?
Bu gönderinin yanıltıcı başlığını bağışlayın. Metin oluşturucu ChatGPT’yi bir düşman değil, bir müttefik olarak görüyorum. Programın halihazırda yapabileceği her şeyi düşünün:
- Bibliyografik referansların listelerini oluşturun.
- Terimleri tanımlayarak ve zor kavramları açıklayarak öğrencilere ders verin.
- Adım adım matematik problemlerini çözün ve programlarda hata ayıklayın.
- Ders müfredatının ilk taslaklarını sağlayın.
- Belirli bir konudaki bilimsel tartışmaları tanımlayın ve konuları farklı teorik bakış açılarıyla keşfedin.
- Belirli konularda açıklayıcı ve tartışmacı bir şekilde düzenlenmiş açıklayıcı yazı modeli oluşturun.
Metin oluşturucular, öğrencilerin farklı yazı türlerini ve biçimlerini öğrenmelerine yardımcı olabilir ve ciddi yazarları stilist olmaya zorlayabilir. Başka bir deyişle, AI metin oluşturucuları, öğrenci makaleleri için yeni bir temel oluşturacaktır.
Kendi küçük (40 kişilik sınıflarımda), öğrencilerin beş kısa makalesi (en az 500 kelime uzunluğunda) dört bölümden oluşmalıdır:
- ChatGPT’ye ayrıntılı bilgi istemi girişi
- İsteme yanıt olarak ChatGPT’nin “yazdığı” metin
- Bir bibliyografyada belirtilmesi gereken ek araştırmalarla desteklenen, ChatGPT temeline dayanan bir makale.
- Öğrencinin yeniden çalışılan makaleyi üretirken yaptığı düzeltmelerin, gözden geçirmelerin ve eklemelerin bir listesi.
Sınıfta ChatGPT’nin ürettiği metni, güçlü ve zayıf yönleri de dahil olmak üzere tartışmaya ayıracağız.
AI metin oluşturmanın öğrenci yazısını güçlendirebileceğine ikna oldum, AI görüntü oluşturucular görsel okuryazarlık ve sanat eğitimini bilgilendirebilir ve sanatsal yaratıcılık için yeni bir çıta oluşturabilir. Bu uygulamalar, öğrencilerin çeşitli sanatsal stiller ve kavramlar hakkında bilgi edinmelerine ve bir sanat eserinin farklı unsurlarını ve tekniklerini analiz etmelerine yardımcı olabilir ve sanatçıları yapay zekanın kopyalayamayacağı yeni yönlere kaymaya itebilir.
Geçenlerde, ChatGPT’nin öğretim uygulamalarıyla ilgili üniversite çapında bir tartışmaya katıldım ve bıkkın fakülte katılımcılarının yoğun ve ısrarlı olumsuzlukları beni şaşırttı. Sunum yapan kişiler, uygulamanın entelektüel sahtekarlığı teşvik edeceğini birbiri ardına açıkladı. Diğerleri, platformun bilim adamlarının fikri mülkiyetini kamulaştırdığından ve istismar ettiğinden ve ChatGPT ile başa çıkmanın öğretim üyelerine telafisi olmayan yükler getireceğinden şikayet etti. Yine de diğerleri, aracın yazmanın değerini düşüreceğini, fakülte-öğrenci güvenini baltalayacağını, öğrenci çalışmasının orijinalliği ve orijinalliği hakkında şüphe uyandıracağını ve üniversite makalesini tehlikeye atacağını iddia etti.
Ancak bu endişelerin çoğunun, daha derin bir endişenin projeksiyonları veya yer değiştirmeleri olduğuna ikna oldum: zengin kaynaklara sahip kampüsüm, yazma zanaatını çoktan düşürdü. Katılımcılardan, birinci sınıf öğrencilerinin çoğunluğunun, lisede erken üniversite/çift diploma veya İleri Düzey Yerleştirme kursları nedeniyle veya başka bir yerde daha az talepkar bir kurs aldıkları için birinci yıl yazma zorunluluğundan muaf tutulduğunu öğrendim. Sanatlar pahalı bir yüktür, ancak pek çok birinci sınıf öğrencisini cümle düzeyinde iyi yazamaz hale getirir. Aynı zamanda, en az 25 öğrenci ve bazılarının 30 lisans öğrencisi ile yoğun bir yazı bayrağına sahip ileri sınıflar aşırı derecede büyüktür.
Daha da kötüsü, pek çok meslektaş, öğrencilerin ihtiyaç duyduğu türden yazma eğitimi ve geri bildirim sunma konusunda yetersiz hissediyor ve mesleki gelişim eğitimi büyük ölçüde mevcut değil.
ChatGPT’nin sınırlamalarının gayet iyi farkındayım. 10.000’den az alıntı yapılan konularda faydasız olduğunu. Bu olgusal referanslar bazen yanlıştır. Kaynakları doğru bir şekilde alıntılama yeteneği çok sınırlıdır. Yanıtlarının gücünün yalnızca birkaç paragraftan sonra hızla azaldığını. ChatGPT’nin etikten yoksun olması ve şu anda siteleri güvenilirlik, kalite veya güvenilirlik açısından sıralayamaması.
Yine de bana göre platform, mevcut haliyle bile, fakültenin kaldıraç kullanmamayı ihmal edeceği bir varlık.
Bununla birlikte, eğer bu araç potansiyeline ulaşacaksa, ciddi bursların bulunduğu tescilli veritabanlarını araştırmalıdır. O zaman, akademisyenlerin daha ciddiye alacağı türden yüksek kaliteli yanıtlar sağlayabilir.
Ayrıca platformun, oluşturulan ve ana gereksinimler hakkında kampüse özgü bilgileri çıkardığını hayal edin. Daha sonra, öğrencilere mevcut sohbet botlarının yapamayacağı kaliteli akademik tavsiyeler sağlayabilir. Ya da aracın belirli akademik programların istihdamını ve kazanım sonuçlarını veya çeşitli beceri belgelerinin getirilerini kapsayan verilere erişimi olsaydı? O halde, College Scorecard’ın vaat ettiği ancak henüz sunamadığı şeffaflığı sağlayabilir.
Daha da iyisi, platformun gerçek zamanlı yerel veya bölgesel iş piyasası verilerine, eğilimlere ve çeşitli beceri sertifikalarının etkinliğine ilişkin verilere erişimi olsaydı ne olurdu? Daha sonra başlangıç seviyesi kariyer danışmanlığı olarak hizmet edebilir.
Ben Dr. Pangloss değilim ve yeni teknolojinin eleştirel olmayan bir destekçisi olmayı, kesinlikle umutsuz bir iyimser olarak görülmek istemiyorum. Ama bence korkularımızın umutlarımıza ağır basmasına veya kaygılarımızın gelecekteki olasılıkları gölgelemesine izin vermemeliyiz. Üzücü gerçek şu ki, çoğu kampüsteki danışmanlık ve kariyer danışmanlığı kaynakları fena halde yetersiz ve yazılı eğitim yetersiz. Daha iyisini yapmalıyız ve metin oluşturma yazılımı yardımcı olabilir
Ancak yeni aracın etkisi daha da derin olabilir. Büyüleyici bir yakın geçmişte makale, University College London and Columbia’da bir organizasyon psikoloğu ve iş psikolojisi profesörü olan Tomas Chamorro-Premuzic, üretken yapay zekanın uzmanlıktan kastettiğimiz şeyi yeniden tanımlayacağını savunuyor. Google’ın çelik tuzak belleğini değersizleştirmesi, elektronik hesap makinelerinin karmaşık hesaplamaları hızlandırması, Wikipedia’nın basılı ansiklopedinin yerini alması ve çevrimiçi veritabanlarının devasa bir fiziksel kitaplığın önemini azaltması gibi, ChatGPT gibi platformlar da en değerli becerileri derinden değiştirecek.
Chamorro-Premuzic’e göre, en çok talep görecek beceriler:
- Hangi soruları soracağınızı bilin. Yapay zeka destekli araçların yanıtlarının kalitesi ve değeri, kendisine sorulan istemlere bağlıdır. Daha iyi istemler, daha zengin ve daha güçlü yanıtlar sağlar.
- Kitle kaynaklı bilginin ötesine geçin. Yapay zeka tarafından üretilen yanıtlar kaçınılmaz olarak hatalar veya aşırı basitleştirmeler içereceğinden, gelişmiş ve uzmanlaşmış alan ve konu uzmanlığı daha değerli hale gelecektir. Yanlışlıkları, yanlış hesaplamaları, kodlamadaki hataları ve diğer yuhalamaları tespit etme ve hataları düzeltme veya karmaşık anlama kapasitesi çok değerli olacaktır.
- Kararlara ve eylemlere ilişkin yapay zeka tarafından oluşturulan içgörülerden yararlanın. Bilgi, gerçek dünya bağlamlarında fiilen uygulandığında en değerli hale gelir: sorunları çözdüğümüzde veya fikirleri somut ürün ve hizmetlere çevirdiğimizde. Çözümleri uygulama yeteneği, elbette, AI’nın mevcut yeteneklerinin çok ötesindedir.
Chamorro-Premuzic’in kısa ve öz bir şekilde ifade ettiği gibi, “Makinelere karşı bir avantajımızı korumak istiyorsak, öyleymiş gibi davranmaktan kaçınmamız tavsiye edilir.”
Başka bir deyişle, eğer bir program bir işi bir insan kadar iyi yapabiliyorsa, o zaman insanlar bu yetenekleri kopyalamamalıdır; onları aşmaları gerekir. O halde, yüksek öğretimin bir sonraki görevi, mezunları yeni araçları en etkin şekilde kullanmaya ve sınırlarını aşmaya hazırlamaktır. Bu, aktif ve deneyimsel öğrenmeyi vurgulayan, öğrencilere bu yeni teknolojilerden nasıl yararlanacaklarını gösteren ve araçların yapamadığı şeyleri yapabilen mezunlar üreten pedagojiler anlamına gelir.
Her eğitimli yetişkinin, nihayetinde işlerini ortadan kaldıran ve yaşam tarzlarını paramparça eden mekanize dokuma tezgahlarını ve örgü çerçevelerini yok etmeye çalışan 19. yüzyılın başlarındaki İngiliz tekstil işçileri olan Luddite’ların hikayesini bildiği bir durumdu. İngiliz işçi sınıfının büyük tarihçisi EP Thompson’ın ısrar ettiği gibi, (19. yüzyılın sonlarında Güneyli ve Batılı çiftçiler ve 1970’ler ve 1980’ler dönemi çelik ve otomobil işçileri gibi) Luddite’ları küçümsememeliyiz. “ilerlemek.”
Ancak, teknolojinin ilerlemesine karşı gösterdikleri direnişin, ne kadar yiğit olursa olsun, beyhude olduğunu da kabul etmeliyiz. Sanayileşme karşısında yenilmeye mahkumdu.
Claudia Golden ve Lawrence F. Katz’ın belirttiği gibi, teknoloji ve eğitim süregelen bir yarış içindedir. Aslında robotlar ve otomasyon, endüstriyel işçi sınıfının milyonlarca üyesini yerinden etti. Bilgisayarlaşma, orta düzey yönetim işlerinin geniş alanlarını ortadan kaldırdı.
Şimdiki tehdit, çoğu kişinin teknolojik değişime karşı savunmasız olduğunu varsaydığı bilgi işçilerinin ta kendisidir. Günümüzün hızla değişen rekabet ortamında ihtiyaç duydukları gelişmiş becerileri ve uzmanlığı öğrencilerimize aşılamazsak, onlar da teknolojik yenilik ve eğitim arasındaki bitmeyen rekabette kaybedenler olacak.
Steven Mintz, Austin’deki Texas Üniversitesi’nde tarih profesörüdür.
Kaynak : https://www.insidehighered.com/blogs/higher-ed-gamma/chatgpt-threat-or-menace