“Narodnaya Volya” organizasyonunun 1880-s’de yenilmesinden sonra eski üyelerinden birçoğu çeşitli siyasi güçlerin liderleri veya ideologları oldu.
Resmi olarak, "Narodnaya Volya" 1887'de sona erdi. Tarihçi Frice daha sonra “Halkın İradesinin Çöküşü” makalesinde şöyle yazdı: “Halkın İradesi” nin yenilgisi her şeyden önce entelijansiyanın her şeye gücündeki inancın çöküşüyle eşdeğerdi, tarihi yaratıcı gücüyle
Ancak, Fritsche arzulu düşünmeye hız verdi. “Narodnaya Volya”, Narodnik “Dünya ve Volition” un “Siyah Yeniden Dağıtım” ve “Narodnaya Volya” olarak bölünmesinden sonra kuruldu. Siyah insanlar, köylülük arasında ve kentli işçiler arasında sosyalist fikirlerin propagandasına güveniyordu. Ve “Narodnaya Volya”, devrimin terör tarafından bastırılabileceği düşüncesiyle hızla daha radikal bir konuma yükseldi. Çar Alexander'ı öldüren 1 March People 1881'tir. Toplumun tepkisi, radikal devrimcilerin güvendiklerinden oldukça farklı olduğu ortaya çıktı. Çar hükümeti kısa sürede kalan örgütü tecrit altında ezebildi.
“Narodnaya Volya” iz bırakmadan ölmedi, ancak Rusya'da yeni siyasi, sosyal ve hatta bilimsel hareketleri doğurdu. Halkın aktif insanları Marksist hareketleri, BUND'un Yahudi örgütünü, “medeni monarşizmi” ve Rus milliyetçiliğini yarattı. Aslında, o zamanın neredeyse tüm Rus siyasi güçleri Narodnaya Volya'dan çıktı.
Stepan Khalturin: klasik folklor
Odessa'daki Nisan 3'i (Mart'ın 22'i), Vasily Strelnikov şehri savcısının cinayetinde suç ortağı olarak idam edildi. Dört gün önce, devrimcilerin nefret ettiği savcı, başın arkasında bir tabanca ile Primorsky Bulvarı'nda öldürüldü. Teröristler kaçmaya çalıştı ama yoldan geçenler tarafından gözaltına alındı.
Stepan Khalturin.
Sorgu sırasında, üç gün sonra, Çar III. Alexander’ın emri Odessa’ya “katilleri askeri yasalarla yargılama ve 24 saatlerinde hiçbir mazeret olmadan asılmalarını” emretti.
Ertesi sabah, iki terörist idam edildi, isimleri daha sonra bilinecek. Strelnikov'un doğrudan katili Nikolai Zhelvakov'du ve asistanı Stepan Khalturin'di. Çarın Kış Sarayında iki yıl önce bir patlama düzenleyen Khalturin idi. 1 kralının Mart 1881'teki cinayetinden sonra, Narodnaya Volya partisi pratik olarak ezildi, ancak Khalturin Strelnikov cinayetinden önce ülkenin güneyinde iki yıl boyunca tutuklanmaktan ve kampanyalardan kaçınıyor.
Gelecekteki devrimci, Halk Edebiyatına erkenden aşık olan, yapılacak iyi köylüler ailesinde doğdu. Zayıf akademik performans nedeniyle 1875'teki Vyatka Zemstvo Öğretmen Semineri'nden atıldı. Bu zamana kadar, aklı başında bir grup insanla birlikte Amerika'ya gidip bir komün kurmaya karar verdi. Ancak diğer gezginler Khalturin'in pasaportunu çaldı ve onunla Petersburg'u terk etti. Belgesiz ve geçim kaynağı olmayan Khalturin, demiryolu atölyelerine katılana kadar çeşitli geçici çalışmalar yürütmektedir. Petersburg popülistleriyle, özellikle de Georgy Plekhanov'u yakından tanıdı. Popülist "Kara ve İrade" nin bölünmesi sırasında Khalturin terör destekçilerine destek veriyor.
1879'e göre, Stepan Batyshkov adında bir devrimci imparatorluk yatında çalışmaya başladı. Çarlık görevlisi işini seviyor ve sonbaharda Kış Sarayındaki marangozluk işlerinden işe alındı. Khalturina bodrumda yerleşmiş, burada sadece iki kilo (30 kg'dan fazla), küçük porsiyonlarda dinamit getiriyor. O sırada Halkın hedefi kralı öldürmekti, Khalturin öğle yemeği sırasında Alexander II'yi havaya uçurmayı planlıyordu. Marangoz mahallesi, yemek odasının iki kat altındaydı. Şans eseri, kral patlama sırasında çok uzaktaydı, İmparatoriçe'nin ağabeyi ile tanıştı. Ek olarak, katlar arasındaki örtüşme güvenilirdi, kraliyet ailesinin hiçbirine zarar gelmedi. Khalturina odası ile yemek odası arasında bulunan gardiyan odasından 11 askerini öldürdü, başka bir 56 insanı da yaralandı. Khalturin asla tutuklanmadı, Narodnaya Volya'nın emriyle Moskova'ya gitti, ancak o zaman güneye doğru.
Sovyet döneminde Khalturin, Bolşevik lider Vladimir Lenin'e duyduğu büyük sempati dahil olmak üzere, Halkın en saygın insanlarından biriydi. Sovyet devletinin yaratıcısı defalarca Halk Özgürlüğü İşçisi'nden eserlerinde bahsetti ve Kremlin'deki lider ofisi Marx ve Khalturin'in kabartmalarıyla süslendi.
BUND
Narodnaya Volya'nın yürütme komitesinin 1881 üyelerinden 28'in düşmesiyle sadece sekiz kişi serbest kaldı (geri kalanlar ya idam edildi ya da mahkum edildi). Genç Popülerciler, aralarında 26 yaşındaki Yahudi Savely Zlatopolsky olan HB'de iktidara geldi. Aynı zamanda, altı yeni üye yürütme kuruluna kabul edildi, ki bunlar dikkat çekici - hepsi Yahudi değil. Lebedev ve Romanenko bu Yahudi olmayan kısmın lideri oldu.
Aynı yıl, Rusya'da Çar Alexander II cinayeti ile bağlantılı olarak 1881, bir Yahudi pogrom dalgası süpürüldü. “Narodnaya Volya” bu tür olaylardan uzak kalamadı ve ilan etti. Bu yazı, Rus entelijansiyanının ve özellikle Yahudilerin büyük bir bölümünü vurdu: NB, Yahudi pogromlarını desteklemek için çıktı!
Romanenko, bu Yahudi aleyhtarı ilanın yazarıydı (daha sonra Yahudi aleyhtarı Bessarabets gazetesinin editörü oldu). Romanenko, “Narodnaya Volya” dergisinin “6'inde” yazdı:
“Savunan insanların tüm dikkatleri, artık bir yerde olduğu gibi, çalışan insanları soymaktan acımasızca ve tutkuyla tüccarlara, tirelere, tefecilere, bir deyişle Yahudilere, bu yerel“ burjuvazi ”ye odaklanıyor.
Savely Zlatopolsky
O sırada Yahudi Savcı Zlatopolsky’nin Yahudi ve fiili başkanı öfke doluydu ve derginin geri kalanına anti-Semitik bir yazıyla imha edilmesini emretti. Ancak “Narodnaya Volya” daki anti-Semitlerin (kendine “çalışma grubu” olarak adlandırılan) iç fraksiyonu durdurulamazdı. Örgütün Rus kısmı devraldı, Yahudiler HB'den sıkılmaya başladı, ama daha sık ayrıldılar. Dahası, Halk Halkının belirli bir kısmı, “Yahudilerden devrim için para harcadıkları” gerçeğiyle haklı göstererek, katılımcılara katılıyor.
İki yıl sonra, Temmuz 1883'ta yayınlanan “Liszt Narodnaya Volya” nın “Ekinde”, “Yahudi İsyanlarına İlişkin” (Lebedev tarafından yazılmış) hakkında yeni bir makale çıktı. Sonunda "yeni rota" HB'yi tasarladı. İçinde Yahudi pogromları, ulusal hareketin başlangıcı olarak yorumlandı, fakat Yahudilere Yahudi olarak değil, “Yahudilere”, yani ulusal sömürücülere karşı yorumlandı. “İnsanlar, yetkililerin, onları hiçbir şekilde Yahudiler olarak değil, baskı altında olan insanlar kadar değil, ayrıca zalimce zulmettiği entelektüel güçler olarak değil, yalnızca Yahudiler olarak, insanları esaret altında tutmaya yardımcı olan insanlar ve insanlar olarak desteklediğinin farkındalar. Onunla paylaşarak, rüşvet vererek, ”dedi.
Makalenin sonunda, yazar Büyük Fransız Devrimi'nin Yahudilerin dövülmesiyle başladığını ve “bir zamanlar Yahudilerin bir ayna olarak yeniden üretildiğini (sıradan değil, hatta uzamış olduğunu) güzel bir şekilde açıkladığını hatırladığını gerekli buluyordu. çevrenin tüm kötülükleri, sosyal sistemin tüm ülserleri, böylece Yahudi karşıtı hareketler başladığında, tüm düzene karşı bir protesto ve daha derin bir hareket olduğundan emin olabilirsiniz. ”
Narodovolets Deitch, Axelrod'a, Narodnaya Volya'nın yeni, anti-Semitik kursu hakkında yazdı: “Yahudi meselesi pratikte, neredeyse bir devrimci için çözümsüz. Mesela şimdi Balta’da, Yahudileri dövdüler mi? Onlara müdahale etmek, "kralı öldüren değil, aynı zamanda Yahudileri de destekleyen" devrimcilere karşı nefret uyandırmaktır. Ve iki çelişki arasında olmalılar. Bu sadece pratikte ve eylemde hem Yahudiler hem de devrimciler için umutsuz bir çelişkidir. ”
Aynı Deutsch ve Axelrod'un o zamanlar yalnızca Rusya'ya giren Marksizme yaslanmaya başlaması şaşırtıcı değil. “Narodnaya Volya” sadece onlar için değil, aynı zamanda bu örgütün üyesi olan diğer Yahudiler için de düşmanca davrandı.
Yahudilerin, Halk halkının gitmeye zorlandığı Marksizm sonrası ikinci hareket, Siyonist örgütlerdi. İlk tamamen Yahudi işçi daireleri Minsk'te 1883 kadar erken ortaya çıktı. Kurucuları, önde gelen bir Siyonist olan Chaim Khurgin idi. 1884 - 1885'ta Siyonizm, Batı Rus İmparatorluğu'nun diğer şehirlerini fethetmeye başladı.
Ancak asıl “patlama” ya Yahudi sosyalist örgütleri tarafından bekleniyordu. 1890’in başında bir grup Yahudi sosyalist “Litvanya, Polonya ve Rusya’daki Evrensel Yahudi İşçileri Sendikası” nı örgütledi - Yidiş’te, BUND kısaltması. Bu örgütün kurucu babaları arasında birçok eski insan vardı. Örneğin, bunlardan biri, zaten Almanya'da, 1920'ta göç eden Isai Eisenstadt, BUNDA'nın örgütlenme sürecini hatırlattı: “Sosyalizm çağında“ Narodnaya Volya ”programının yüzde seksenini ödünç aldık - halkın sosyalizmi. Ve kalan yüzde yirmi zaten bir Yahudi gündemi. ”
Sonunda, RSDLP'nin de (Bolshevik ve Menşeviklerin ayrılmasından sonra) büyüdüğü BUND'un temelinde idi.
kralcıları
Halkın önde gelen birkaç insanı “medeni” (kendileri dedikleri gibi) monarşizmi başlattı. Radikal, terörist sosyalizmden "Ortodoksluk, otokrasi ve milliyet" in tam anlamıyla "burgh" versiyonuna geçiş Ivan Petrov, Lev Tikhomirov ve yaklaşık on eski popülist tarafından yapıldı. Bunların arasında en belirgin figür Lev Tikhomirov oldu.
Lev Tikhomirov.
Tikhomirov hareketin son gününü yakaladı. 1873'te tutuklandı, ardından Peter ve Paul Kalesi'nde dört yıl hapis yattı. 1877'te popülist, kendisinin dediği gibi "yetkili bir devrimci" olarak özgürdür.
Lev Tikhomirov İcra Kurulu, Seçim Komisyonu ve Narodnaya Volya'nın yayın kurulu üyeliği yaptı. Ama asıl şey - örgütün temel teorisyeni ve ideoloğu olarak tanınır.
II. Alexander cinayeti sonrasında ülkedeki tepkilerin başlaması ile birlikte Tikhomirov yurt dışına kaçtı. 1882'te Cenevre'de, daha sonra Rus Marksist hareketinin kurucusu Georgy Plekhanov'un Dış Merkez HB'yi kurmasıyla öne çıkan bir diğer Popülerci olduğunu öne sürdü. Narodnogolovstvo'nun beklentilerine inanmıyor ve Tikhomirov'a anarşizmi veya Marksizmi incelemesini tavsiye ediyor.
Tikhomirov depresyona giriyor. Paris’e taşındı ve orada atalet tarafından birkaç yıl “Narodnaya Volya Bülteni” nü düzenledi. Psikosomatik hastalıklar Tikhomirov'u Ortodoks fanatizme yönlendirir. Narodnaya Volya'nın liderlik yıllarında bile derin bir inanca sahipti. Vera Figner, Rus dinine olan tutkusu dönemini hatırladı:
“Lev Tikhomirov, zaten 1881’te, bazı tuhaflıklar ile ayırt edilen ve belki de önceki ideolojinin tamamen değişmesine yol açan ve onu devrimci ve cumhuriyetçi bir monarşist yapan, ruhunda yükselen, belki de ruhunda yükselen, ideolojik temsilcimiz, teorisyen ve en iyi yazarımızdır. Bir ateistten - dini bir bigot ve sosyalist düşünen bir Katkov ve Gringmouth'tan.
Mart günlerinde (yılın 1881'i - RP) Petersburg'da bizi şaşırttı. Bu yüzden, Mart ayında 1'tan sonra, İskender II'nin ölümü vesilesiyle askerler ve görevliler tarafından giyilen koluna yas bandajı ile geldi. Başka zaman, kiliseye gittiğini ve yeni imparatorun yemin ettiğini söyledi. Bu komediyi nasıl açıklayacağımızı bilmiyorduk, ancak Tikhorov'a göre, sahipleri evde olmadığı zamanlarda bir daireye tırmanması için çok meraklı olan bir hademe gözünde yasallaştırılması gerekiyordu. Casus mani, ona hakim olmuş gibi görünüyor. Bu yüzden, Moskova'da, mobilyalı odalarda yaşarken, komşuların duvarda bir delik açtıklarını ve odasında sohbetlerine kulak misafiri olduklarını hayal etti. Hemen bu daireden ayrıldı ve Trinity Sergius Lavra'ya hacca gitti. ”
Paris'te, Tikhomirov saatler süren dualar ve oruç tutmakla kendini yoruyor. Karısı casusluğun Leo'yu orada bırakmadığını hatırlattı: “Asla düz bir yolda, sadece bir kavşakta yürüyemedi. Dairede, Rus polisinin kendisine baktığı ve duyduğu delikler arıyordu. ”
Mayıs ayında 1888, Tikhomirov "Neden devrimci olmaktan vazgeçtim" adlı kitabını bitirdi. Ağustos ayında, kitap Paris'te küçük basım halinde yayınlandı. Kitabın bir kopyasını, Plehve'nin iç işleri ile ilgili Bakan Yardımcısına (Bakan Yardımcısı - RP), memleketine geri dönme dilekçesiyle birlikte gönderdi. Ekim ayında, 1888, Lev Tikhomirov bir mektup mektubu ile Alexander III adresleri. Cevap aldı: af ve beş yıllık bir kamu gözetimi.
Ocak ayında, 1889, Tikhomirov Paris'ten ayrıldı ve ailesi yakında Rusya'ya geri döndü. “Tövbe edici devrimci” İçişleri Bakanlığı için faydalıydı ve dedikleri gibi Tikhomirov'u yaşam boyunca yönlendiriyor. Moskova Gazetesi editöründen daha yüksek bir oranda - ayda 180 ruble (İçişleri Bakanlığı'nın 100 ruble ödediği) memnun. Ordu albay o zaman aynı miktarda aldı.
Temmuz ayında, 1890, en yüksek sırada, polis denetimi Tikhomirov'dan kaldırıldı. Filozof Konstantin Leontyev ile birlikte, yine İçişleri Bakanlığı himayesinde (bu faaliyetin gizli polisi hala Tikhomirov için para ödüyor - 100 ayda bir ödeme yapıyor) - devrimci harekete karşı koymak için gizli bir sosyal örgüt oluşturuyor.
İçişleri Bakanlığı'nın çabalarıyla hayat iyice güvence altına alındığında, Lev Tikhomirov kitaplar üzerinde çalışma fırsatı buluyor. Bunlardan ilki, “Monarşik devletlik” başkentidir. İçinde, otokrasi ve popüler temsilin bir sentezi fikrini (aynı “medeni monarşizm”) savunuyor. Tikhomirov, yalnızca ülkedeki devrimci hareketle mücadele etmenin gerekli olmadığını yazıyor. “Rusya'nın ana düşmanı liberalizmdir. Rus toplumunda devrim yapmanın ana suçlu'su. ” Tikhorov, monarşilerin (İçişleri Bakanlığı'nın çalışmasıyla olduğu gibi, davasında olduğu gibi) devletçiliğe yetenekli aydınları çekmesini önerir. Ve kim aynı fikirde değil - o zaman kendilerini suçlamalarına izin verin. ” Yetkililer ve entelijensiya arasındaki etkileşimin temellerini geliştiren Tikhomirov, o zamandan beri tüm Rus rejimleri için temel teşkil edecektir (bugüne kadar).
Fikirlerinin iktidardaki başarısının ardından Tikhomirov yine psikosomatik bozukluğu ele geçiriyor. Ancak şimdi ona göre, gizli polis ona casusluk yapmıyor, Yahudiler ve liberaller. Kendisi ve ailesi, günlük kiliselerde dua ettiği Sergiev Posad'da kurtuluş peşinde.
1919’te, monarşik ve provokatif aktivitesini açıkça tevbe etti. Popülizm döneminde haklarını hatırlatan Bolşevikler, Tikhomirov'u affetti. Zagorsk'taki yılın 16 Ekim 1923'unun ölümü ile ölüyor.
Rus milliyetçiliği
İlk defa, Rusya'daki Rus milliyetçiliği fikri, eski bir halk lideri, yarı Alman ve soylu Joseph Kablitz tarafından da geliştirilmeye başlandı.
Popülist harekette Kablitz bir daire kurdu ve ardından “flaş başlayanlar” hareketi. Çemberin kurucuları, anarşist Bakunin kavramını, Rus köylülüğünün derhal ayaklanmaya hazır olduğu konusundaki hazırlıkları konusunda paylaştı, halkın devrimci eğitimi hedefiyle bireysel köylü ayaklanmaları (“yanıp sönme”, dolayısıyla çemberin adı) düzenleme fikrini savundu.
1881'taki “Narodnaya Volya” yı yendikten sonra Kablitz, akademik çalışmadaki devrimci hareketi terk ediyor. Lutheranizm'den Eski İnananlar'a (aile rızası) geçer ve Rus halkının sorunlarıyla ilgilenmeye başlar.
Kablitz, Rus toplumunu iki büyük gruba ayırıyor - Avrupa aristokrasisi (kraliyet mahkemesi, en yüksek soylular, Almanlar, vb.) Ve Rus halkı, “henüz uyanmamış”. Otokrasiyi tam da bu toplum bölümünden devirmek ihtiyacını haklı çıkarır: “Rusya yabancı, neredeyse sömürge seçkinleri tarafından yönetiliyor. Ruslar atmalılar. ”
Fransa, evrimciliği ile birlikte, Kablitz için ulusal sorunun çözülmesinin olumlu bir örneğiydi. Kablitz, “Rus halkı, siyasal bedenlerinin bir parçası olan yabancı kabilelerle ilişkilerinde etnografik gereksinimlerini tarafsız ve adil bir şekilde ele alabilir” dedi. Rus devletinin ağırlıklı olarak Rus olarak kalması gerekiyordu, bununla birlikte Rusların avantajlarının yasal olarak sağlamlaştırılmasıyla değil, sayıların ve gelişmiş kültürlerin baskınlığıyla sağlanan Rus etnik, dilsel ve kültürel unsurun koşulsuz hakimiyeti vardı. Ulusal bölgelerin politik özerkliği dışlandı, etnografik özerkliğe, yani kültürel-ulusal olana izin verildi.
Joseph Kablitz, 1893 yılında, sadece 45 yılında yaşayarak genç yaşta öldü. Daha sonra, mirasına dayanarak, “beyaz faşizm”, beyaz göçmenlerin çabalarıyla gelişecektir.
Polonya milliyetçiliği
Birinci Dünya Savaşı'ndan sonra yeni bağımsız Polonya'nın başkanı Jozef Pilsudski, gençliğinde bir Halk Gönüllüsü idi. Ağabeyi Bronislaw ile, Polonya'da kitap okumak için hala 15 yıllarında kendi kendini eğitiyordu.
Jozef Pilsudski.
Kardeşler soylu bir Shlekheti ailesinden gelmişti, Polonya ayaklanması sırasında babaları 1863, ulusal hükümetin Komiseriydi. Vilna'da liseden mezun olduktan sonra Jozef Pilsudski Kharkov Üniversitesi'ne tıp fakültesinde girdi. İşte o halkın bitişiğinde. 1886’te Pilsudski, Estonya’daki Derpt (modern Tartu. - RP) üniversitesine transfer edilmesini istiyor, ancak bir cevap almadan Vilna’ya dönüyor ve yerel sosyalistler çevresine katılıyor. Bu arada, Petersburg'da okuyan Bronislav Pilsudski, Alexander IIIyanov'un önderlik ettiği, III. Alexander'ın yaşamını denemeyi planlayan bir grup Halkın bir parçası. Jozef'in kendisi, görünüşe göre, Halk'a sempati duysa da, komploya girmedi. Bununla birlikte, terör hücresinin açıklanmasından sonra, bağımsız bir Polonya'nın gelecekteki kurucusu, Halklar sürecinde tanık olarak görülmesine rağmen, Doğu Sibil ile beş yıllık idari sürgün aldı. Gerçek şu ki, Vilna'da Józef Pilsudski, Teröristlerin Teröristlerin terörist gruptan yerleştirilmesine birkaç kez yardım ettiği mahkeme, bunu hükümet karşıtı faaliyetlerde suç olarak görüyordu. Bronislav Pilsudski'nin cezası çok daha şiddetliydi: İlk başta ölüm cezasına çarptırıldı; bunun yerine daha sonra Sakhalin'deki 15 yıllarındaki ağır çalışma yerini aldı.
Sibirya'dan 1892'e döndükten sonra Jozef Pilsudski Polonya Sosyalist Partisi'ne katıldı ve kısa sürede liderlerinden biri oldu. 1900'te tekrar tutuklandı, fakat akıl hastalığını taklit ediyor ve akıl hastanesinden kaçıyor. Bu zamana kadar, Polonyalı bir milliyetçi olan Pilsudski, Rus-Japon Savaşı sırasında, Japonya'ya gitti ve Çar ordusuna karşı savaşacak bir Polonyalı mahpus lejyonu yaratılmasını önerdi. İki devir arasında Pilsudski, kamulaştırmalar da dahil olmak üzere katılan militan gruplara önderlik etti. 1918’te bağımsız Polonya devletine başkanlık eden oydu.