Bir sürü insan Volkswagen Phaeton’u sadece gerizekalıların aldığını söylüyor, ancak lüks bir arabanın getirdiği konfor ve güvenlik gerçekten inanılmazdı. En azından, yanlarından geçen polislerin sesini ve dışarıdaki büyük kargaşayı duyamadılar. Sanki tüm araba okyanusun derinliklerinin karanlık alt akıntılarına dalmış gibiydi. Kalp atışları donmuş havanın basıncından zorlukla duyulabilir hale geldi.
“…artık onu bulamayacaksın.” Jiang Ting sonunda yanıt verdi.
Şimdilik üstünlüğü kazandıktan sonra, Yan Xie eliyle kibar bir “lütfen tavsiyede bulunun” işareti yaptı. “Neden?”
Jiang Ting cevap vermek yerine, “Onu neden daha önce yakalayamadın?” diye sordu.
“O lanet olasıca orospu çocuğu bir tavşandan daha hızlı koştu. Onu Sanmao Sokağı’nın ağzına kadar takip ettim ve neredeyse bir arabayla uçarak gidiyordum…”
“Ne arabası?”
Yan Xie durakladı. “Şey, iyi bir görünüm elde edemedim. Bir SUV olabilir, muhtemelen siyah veya koyu gri renklidir.”
“Ne kadar hızlıydı?”
“…muhtemelen altmış ila yetmiş kilometre. Neden?”
“Şuna bak. O araba işin içinde.”
“Bu işte birlikte olduklarını nereden biliyorsun?!”
Yan Xie’nin şüpheli bakışları altında Jiang Ting biraz rahatsız göründü ama sonunda yine de cevap verdi, “Buraya gelirken Sanmao Caddesi’nden geçtim. Her iki tarafı park edilmiş scooter ve pedicablarla dolu tek yönlü bir cadde. yol durumunu iyi bilen o kadar hızlı sürer.Ve bunun olacağını bilen bir kişi, tesadüfen tam o anda sizi engellemek şöyle dursun, böyle kalabalık bir sokağa büyük bir araba sürmezdi.Derhal birini Trafik Kontrol Bürosuna gönderin. Daha önce olayın güvenlik kamerası görüntülerini almak için. Yanılmıyorsam, o cipin sahte plakası olmalı.”
“…” Yan Xie arabanın camını indirdi. “Küçük Anne!”
“Evet!”
“Daha önce şüpheliyi kovalarken çarptığımı söylediğim aracı hatırlıyor musun? Plakasını kontrol et. Çabuk!”
Ma Xiang iki parmağını alnına tuttu ve kendini beğenmiş bir şekilde selamladı, “Evet, efendim!”
Arka koltukta oturan Jiang Ting hafifçe başını salladı.
“Yine ne oldu?” Hareketinin bilincinde olan Yan Xie, ona bir kez daha baktı. “Hâlâ aç mısın? Sana bir domuz sosisi daha getireyim mi?”
Jiang Ting, ona başka bir kafası karışmış bakış attı.
Yan Xie biraz çarpık hissetti, bu yüzden kendini açıklama zahmetine girmedi, “Az önce neden kafanı sallıyordun?”
Jiang Ting, “Onu bir daha asla bulamayacağınızı söyledim.”
“…Bu ne anlama geliyor?”
Jiang Ting onu görmezden geldi.
“Cip’in bir suç ortağı olduğunu söylememiş miydin?”
Yan Xie adamı tepeden tırnağa şüpheyle incelerken sivri kaşını kaldırdı. Böyle bir bakış altında bile, Jiang Ting daha fazla açıklama zahmetine girmedi. İfadesine bakılırsa, sadece içini çekti ve söylemek için son derece hassas ve zar zor duyulabilen bir ses kullandı.
“Tam olarak SUV yüzünden.”
Bir saat sonra il karayolunda.
İki yüz metrelik asfalt yol polis tarafından kordon altına alındı. Telsizlerin yüksek sesi gökyüzünü sallarken bile polis arabalarından gelen kırmızı-mavi ışıklar titriyordu. Teknisyenlerin fenerleri her yerde parlıyordu.
Yan Xie, arabayı polis bandının dışında ıssız bir yere park etti, sonra ciddi bir şekilde söylemek için arkasını döndü. “Onu bir daha asla bulamayacağımızı kim söyledi? Gerçek seni haksız çıkardı.”
Jiang Ting sessiz kaldı.
Yan Xie ileriyi işaret etti. “Şüpheli hâlâ bu dünyada. Değişen tek şey onun varoluş biçimi.”
Onlarca metrelik yol et, kemik, saç ve parçalanmış iç organlarla kaplıydı. Ceset, ileri geri hareket eden sayısız araç tarafından yüzden fazla ezilmişti ve şimdi kanlı bir hamur haline gelmişti. Tüm sahne, dayanılamayacak kadar korkunç bir manzaraydı. Tanımlanması zor bir kafadan geriye kalanlar dışında, olay yerinde tek bir tam kemik yapısı bulamadılar.
Jiang Ting, Yan Xie’nin haklı ve delici bakışları altında tek bir kelime bile söylemedi. Karakterine göre, muhtemelen böyle bir sohbete giremeyecek kadar tembeldi. Hemen arabanın kapısını açtı ve dışarı çıktı.
“Uwaaah-blargh!”
Ma Xiang, büyük bir ağız dolusu safra kusmak için aniden beline doğru eğilmeden önce midesinin alt üst olduğunu hissetti. Yanında duran Gou Li, bakışları sevgiyle dolu bir şekilde sırtını sıvazladı.
“B-ben sadece Weibo’da bu tür şeyler gördüm. Gerçek hayatta bir tane göreceğimi hiç beklemiyordum… saçmalık!!”
Gou Li, “Hey, tıp fakültesine ilk girdiğimde aynı şey benim de başıma geldi. Küçük Anne, hala gençsin – bir gün şişmiş bir kadavraya kafatasıyla bakabileceğin bir gün olacak. eline al ve gülümse.O andan itibaren, her türlü iğrenç manzara senin için hiçbir şey ifade etmeyecek ve morgda dans edebileceksin.Rüyasız adamların tuzlu balıktan ne farkı var?Kardeş Gou sana inanıyor. “
Ma Xiang gözyaşları içinde yanıt verdi, “Kardeş Köpek, takımı yüzüstü bıraktım. Benim gibi tuzlanmış bir balığın kayıp hayallerin uçurumuna batmaya devam etmesine izin ver…”
Adli tıp ve iz uzmanları savaşa girdiler, her biri sol ellerinde bir forseps, sağ ellerinde bir delil çantası taşıyor, parmak uçlarında ileri geri hareket ederek et parçaları alıyorlardı. Yolun ağızları tamamen polis bantlarıyla çevrildi. Polis memurlarının onları durdurmak için avaz avaz bağırmalarına rağmen, kasten arabalarını durduran, etrafa bakmak ve fotoğraf çekmek için başlarını uzatan birkaç sivil hâlâ vardı.
“Kenara çekil! Kenara çekil!” Yan Xie kalabalığın arasından sıyrıldı ve geçerken genç bir adamın telefonunu gelişigüzel bir şekilde kaptı. “Ne için fotoğraf çekiyorsun, ha? Merhumun hayaletinin kapını çalmasına izin vermemeye dikkat et. Ya sen! Gizlice kimin fotoğraflarını çekiyorsun? Küçük Zhang, telefonunu al ve fotoğrafı ondan sil!”
Yan Xie, sert sözler ve sert bir bakışla arkasında Jiang Ting’i yakından koruyor. Kenarda bulunan iki kız ellerinde telefonlarla kaçmak istediler ancak polis tarafından hemen durduruldu ve polis telefonlarıyla gizlice çektikleri fotoğrafları zorla sildi.
“Yaşlı Yan!” Gou Li eliyle işaret etti. “Bu taraftan! Bu taraftan! Buraya gel!”
Çitin dışındaki çalılıklarda Gou çenesini kaldırdı. “Aradığın ölü adam bu mu?”
Çalıların arasında kalan kafanın yarısına verilen hasar çok fazlaydı; beyin dokuları yüzün sol tarafıyla birlikte neredeyse tamamen gitmişti. Yüzün sadece kan lekeleriyle kaplı sağ tarafı kalmıştı. Yan Xie pantolonunun paçasını kaldırarak bir süre gözlem yapmak için yol kenarına çömeldi. Dilini şaklatarak, “Bu ne yaptı?” dedi.
“Başka yol var mı? Çarpışma etkisi. Bu yolu çok fazla araba kullanmasa da, çoğu kamyon. Sadece bunlardan sadece yirmi ila otuz kadarı, annesi onu tanıyamayana kadar onu ezmeyi garantiliyor.”
“Ya silahı?” diye sordu Yan Xie.
“Teknisyenler henüz silahı bulamadılar. Hala maktulün kıyafetlerini ve eşyalarını karıştırıyorlar, ancak vurularak öldürülmesi ve cesedinin suç ortağı tarafından atılması olasılığını göz ardı etmedik.”
Başıyla onaylayan Yan Xie, Gou Li’nin düşüncelerini tekrar yüksek sesle dile getirdiğini duydu, “Ama anlamadığım şey, sadece bir gasp için onu susturmak için her şeyi yapmaları gerçekten gerekli miydi?”
“Silahla vurulmadı”
“Ha?”
Gou Li, sesin geldiği yere döndü, sadece merhumun başının yanında yarı çömelmiş yakışıklı bir genç adam gördü. Saçları abanoz kadar siyahtı, aksine yan profili ve boynu bir çarşaf kadar beyaz görünüyordu. Hangi açıdan bakarsa baksın, Gou Li yaşını anlayamıyordu.
Genç adam gözlerini yere indirerek, bir eliyle bir güneş gözlüğü tutarken, diğer eliyle işaret parmağı ve orta parmağı hafifçe başın boynun altından koptuğu noktaya dokunarak kafayı incelemeye devam etti.
Gou Li’nin kim olduğu hakkında hiçbir fikri yoktu. Tam onu durdurmak için seslenecekken, Yan Xie’nin ona attığı anlamlı bakışla durduruldu. Genç adamın nihayet konuşması yarım dakikadan fazla sürdü, “Dil kemiği ve boğazı çok düzgün bir şekilde kırılmış. Araçların altından geçmeleri pek mümkün değil. boyun; biri sağda, dördü solda, bir adamın eliyle bırakılan işaretler.”
Şaşıran Gou Li, daha yakından bakmak için çömeldi. Gerçekten de, son derece pelte gibi hasar görmüş kasların yakınında, deri altı kanamayı gösteren izleri ayırt etmesi zordu. “—Sikeyim mi?”
Genç adam onun elini tuttu ve katil gibi boynunun iki yanına bastırmasını işaret etti.
“Bok!” Gou Li derin bir nefes aldı. “Gerçekten birinin eli.”
Tekrar ayağa kalkan Jiang Ting, güneş gözlüklerini bir kez daha takmadan önce eldivenlerini çıkardı.
“Ölen kişinin boynunun her iki yanındaki parmak izlerinin konumuna göre avuç içi boyutunu tespit edebiliyoruz, katilin boyunu, fiziği ve hatta kilosunu belirlemeye bir adım daha yaklaşıyoruz. tek elle boğazını kırabilecek şekilde özel olarak eğitilmiştir.Kişi profesyonel bir katil olmalıdır.Sahte ruhsatlı cipin gözden kaybolmayı başarması ve cesedi kolaylıkla taşıması kişinin geldiğini kanıtlar. Yani cinayet bir anda işlenmedi.”
Hâlâ yerde çömelmiş olan Gou Li başını kaldırdı. “Ağabey, sen…”
“Ah.” Yan Xie düşünmeden cevap verdi, “Bir arkadaşım. Buraya gelip bazı şeyleri kontrol etmesini istedim; bakalım bize yeni fikirler verebilir mi?”
Gou Li ondan şüphe duymadı. Kibarlık niyetiyle, tokalaşmak için hızla ellerini uzattı. Beklenmedik bir şekilde, Jiang Ting tam o sırada arkasını dönmeyi seçti, tüm dikkatini yakındaki kanlı yolun yüzeyine odakladı ve kendi düşünceleri arasında kaybolmuş görünüyordu.
Elleri havada donmuş olan Gou Li, bu kadar önemsiz bir konuyu ciddiye almadı. Her zaman büyük yürekli ve uyumlu bir tip olmuştu. “Katil silahı aldığına göre, ondan kurtularak yasadışı olarak el yapımı silahın kaynağını örtmeye mi çalışıyordu?”
“Kuyu.” Yan Xie birkaç gündür tıraş etmediği sakalını çenesine eliyle ovuşturdu. Sanki çenesinden kıvılcımlar fırlıyor gibiydi, her an sakalını tutuşturmaya hazırdı. “Mantıksal olarak kulağa mantıklı geliyor, ama durumun tam olarak bu olduğunu düşünmüyorum.”
Jiang Ting açıkça söyledi. “Öyle değil.”
Gou Li, gözlerini ikisinin arasında gezdirdi, açıkça biraz kafası karışmış görünüyordu. “…Başka ne olabilir ki?”
Jiang Ting topukları üzerinde dönerek teknisyene doğru yürüdü. Bir iz uzmanı şu anda maktulün yerdeki giysi artıklarını teker teker topluyor ve bunları dikkatlice bir delil torbasına yerleştiriyordu.
Teknisyene kanıt çantasını kendisine vermesi için işaret verdi ve bir an için ışığın altında kontrol etti. Yan Xie ve Gou Li, onun yanına gittiler ve aniden sırtı onlara dönük bir şekilde karşılandılar. Birden, “Hu Weisheng itiraf etti mi?” diye sordu.
Gou Li’nin yanıtladığı. “Ah? Kim?”
Yan Xie küçümsedi, “Bay Lu, Hu Weisheng’i tutukladığımızı nasıl bildiniz?”
Cevap vermeden, Jiang Ting ona sessiz ve yoğun bir bakış atmak için döndü.
“Bir bok itiraf etmedi.” Yan Xie gülümseyerek söyledi. “O orospu çocuğu, 2 Mayıs gecesi arabasıyla gezintiye çıktığı sırada kurbanın sırt çantasını aldığı konusunda ısrar etti. Üstüne üstlük adli görüntü analistleri, güvenlik kamerası görüntülerinde suçun işlendiği gece arka koltukta oturan bir suç ortağı olduğunu keşfettiler. otostop çekti ve kim olduğu hakkında hiçbir fikri yoktu.”
Jiang Ting daha sonra kanıt çantasını teknisyene geri verdi. “Teşekkür ederim.”
“Saha personeli bir arama emri çıkarmayı başardı ve şimdi Hu Weisheng’in evini kazıyorlar.” Yan Xie sordu, “Neden? Onun hakkında başka hangi ipuçların var?”
Jiang Ting kollarını kavuşturdu, duruşu belli belirsiz insanları kol mesafesinden uzak tutuyormuş hissi uyandırıyordu. “Sana bildiğim her şeyi zaten anlattım, Kaptan Yardımcısı Yan.”
Yan Xie gülümseyerek, “Emin misiniz Bay Lu? O zaman bu artık bizim için bir işe yaramadığınız anlamına gelmiyor mu?”
Sanki cisimsiz silahlar boş bir boşlukta birbiriyle çarpışıyormuş gibi, atmosfer aniden tehlikeli bir hal aldı. Guo Li, tek bir kelime söylemekten korkarak açıklanamaz bir şekilde korkmuştu.
“…” Jiang Ting, Yan Xie bile zamanın sonuna kadar bir çıkmaza gireceklerine inanana kadar uzun bir süre sessizliğini korudu. Sonunda, Jiang Ting’in dudaklarını ayırdığını ve telaşsız bir şekilde, “Suç işlerken yakalanan bir kişi suç ortağını ele vermekten korkuyorsa, onu korumaya çalışmaktansa daha fazla pisliği açığa vurmaktan korkması daha olasıdır,” dediğini duydu.
“Uyuşturucu kaçakçılığından daha ciddi ne var?” diye sordu Yan Xie şaşkınlıkla.
“Orada.” Jiang Ting, “İlaç üretimi” yanıtını verdi.
Yan Xie, cevabı karşısında anında şaşkına döndü.
Tam o sırada, polis tarafından inatla dışarıda tutulan medya personeli nihayet gelip içeri girerken, yolun kapatılan bölümünün önünde ışıklar yanıp sönmeye başladı. Alan, fotoğraf çekmek için kasetin arkasına doluştukça hareketlendi.
Jiang Ting, yüzünü kurnazca bir tarafa kaydırdı ve Yan Xie’yi tamamen görmezden geldi. Güneş gözlüklerini burnunun üstüne iterek polis kordonunun önüne park etmiş siyah Phaeton’a doğru ilerledi.
“—Hey! Bekle!” Sonunda aklını başına toplayan Gou Li, aceleyle Jiang Ting’i durdurdu. “Siz ikiniz bilmece gibi konuşmakla o kadar meşguldünüz ki, bana katilin onu neden silahın izlerini gizlemek için öldürmediğini bile söylemediniz. Siz müfettişler, biz teknik uzmanları küçümsüyor musunuz?”
Yan Xie kelimeler için biraz kayıptı. “Neden buna hâlâ kin besliyorsun? Doğaçlama silahlarla ilgili saklanacak bir şey yok. Bana birkaç kalıp ver, onları da yapabilirim. Karaborsada bile, bir silah en fazla on bin yuan’a mal olur. Bak. , katilin birini boğmak ve sonra cesedi otoyoldaki birkaç güvenlik kamerasının altına atmak gibi tüm zahmetlere katlanmış olması imkansız – hepsi silah uğruna. Bu çabaya değmez.
“Ah.” Gou Li gözlerini kırpıştırdı. “Öyleyse bunu neden yaptı?”
“Kardeş muhabirler, lütfen yol verin! Yol verin! Olay halen soruşturulmaktadır, bu nedenle lütfen polis teşkilatının gizliliğine ve bütünlüğüne saygı gösterin!…”
“Memur bey, o adamın nasıl öldürüldüğünü bize anlatır mısınız?”
“Otoyolu geçmeye mi çalışıyordu?”
“Merhum kaç yaşında ve kimliği ne?”
“Haydi, bize üzerinde çalışacak bir şey ver! Memur bey, biraz sigara iç. Biraz sigara iç!”
Jiang Ting yüzünü kameralardan uzaklaştırdı ve kaşlarını çatarak, “Sapık bir katilin aklından ikinci kez tahmin etmeye çalışmanıza gerek yok. Birini çıplak ellerinizle boğarak öldürme eyleminin kendisi zaten bir ifadedir. Öte yandan, cesedi teşhir etmek ve lastiklerin altında ezmek aşırı katliam olarak kabul edilebilir, bu da mahkumiyet, katarsis ve cezalandırma anlamına gelir. , agresif Alfa kişilik; ya da ona bunu emreden işverenin agresif bir Alfa kişiliği var. Her iki durumda da, onların düşünce tarzlarının sıradan insanlardan tamamen farklı olduğu kesin.”
Farkına varan Gou Li, Jiang Ting’in açıklamasını dinlerken başını salladı.
“Silahın kaynağını örtbas etmeye çalıştıklarını söylemek yerine, katilin bunu örtbas etmeye çalıştığına inanacağımızı umduğunu söylemek daha doğru. Şu anda odaklanılması gereken en önemli şey aşırı katliamın kendisi. Bana sorarsanız, katilin onu öldürmekle elde etmeye çalıştığı amacın sadece cezasını çekmek olduğunu düşünüyorum.”
Yan Xie’nin yüzünde biraz tuhaf bir ifade vardı ama tek kelime etmedi. Jiang Ting’in kolunu Gou Li’nin elinden çekmeden önce kibarca Gou Li’ye başını sallamasını izledi. Sonra sırtı göze batan ekipmana ve yakındaki medyanın yaygaralarına dönük olarak uzaklaştı.
“…” Gou Li’nin tüm yüzü yeni bir dünyanın kapısını açmış gibi görünüyordu. “Yaşlı Yan, müfettişin oldukça ikna edici. Söyledikleri beni ikna etti.”
Yan Xie ona bir cümle attı. “Kapıyı açacağım.” Ve büyük adımlarla Jiang Ting’i kovaladı.
Kapı büyük bir gıcırtıyla kendi kendine açıldı. Jiang Ting, arkasından aniden büyük bir güç geldiğinde uzanmak üzereydi. Aniden kolundan otoyol çitinin kenarına fırlatıldı ve arabanın kapısına kuvvetlice bastırıldı.
Birkaç metre ötede trafik polisi, muhabirlere ve seyircilere avaz avaz bağırıyordu. Düzeni sağlamak imkansızdı. Tartışmanın uğultusu ve havada yanıp sönen kameraların sesleri, sanki herkes büyük bir törene girmek için koşuşturuyormuş gibi, polis arabaları bile tamamen bloke olmuştu.
Ancak bu dar alanda ikisi birbirine o kadar yakındı ki neredeyse burunları değiyordu.
“Boğazından kimin çıktığını zaten tahmin ettin.” Yan Xie, Jiang Ting’in gözlerinin içine bakarak söyledi. “Sağ?”
Jiang Ting’in “Neden dahil olmak istiyorsun?”
Hava donmuş gibiydi.
“Dövüşmeden kazandığın kolay zafer benim gibi hayali bir düşmanı unutmanı zorlaştırdığı için mi, yoksa aynı zamanda bilinçaltında derin bir tahakküm ve saldırganlık duygusuna sahip bir Alfa olduğun için mi? cesedi açığa çıkaran ve ezen katil?”
Jiang Ting, “—Hmm? Kaptan Yardımcısı Yan?”