Batı dillerinde genellikle percussion ailesi olarak adlandırılır. Dilimizde vurma çalgılar da denmektedir.
Vurmalı çalgılar nelerdirForum Alev
Vurmalılar ailesi, tarihin en eski çalgılarının önemli bir bölümünü içerir.Bu çalgıların en ilkelleri bile çağdaş orkestraların vurmalıları arasında yer almaktadır.Bunlar,müziğin yalnızca ritm, renk ve dinamik gücüne katgıda bulunmakla kalmazlar, aynı zamanda müziğin melodik ve armonik öğelerine de katkıda bulunurlar.
Vurmalı çalgılar iki ana dala ayrılır: Perdesi belirli olmayan ve tek ses verenler ile belirli sesleri perdeli olarak olarak çıkarabilenler.Birinci grupta trampet, dümbelek, davul, kastanyet, kaynana zırıltısı, kamçı vb. vardır.İkinci gruba girenler vibrafon, ksilofon, marimba vb.dir.
Timpani ise akord edilebilme üstünlüğüyle davuldan ayrılır.Timpaniciler bu çalgının az ya da çok gerilebilen derileri üzerinde değişik sesler elde edebilirler.
Timpani:
Madeni büyük bir çanağın üstüne geçirilen deriden oluşur.Deri, gerginliğine göre belirli bir notayla uyum içindedir.XIX.yüzyılın başlarından beri timpani mekanik olarak akord edilebilmektedir.
Deriye iki tokmakla vurulur.Tokmakların ucu istenilen tonal özelliğe göre değişik maddelerden yapılır.
Beethoven dönemine kadar orkestralarda genellikle iki timpani bulunurdu.Günümüzdeki yaygın uygulama, tek müzikçinin kullandığı üç timpanidir.
Bu çalgının başlıca işlevi, belirli bir notanın tekrarı ve arkasından gelen gümbürtüyle müziği vurgulamaktır.Değişik tokmaklarla daha yumuşak ya da kuvvetli ses çıkartmak mümkündür.
Glockenspiel:
İki küçük tokmakla bir dizi çelik levhaya vurarak çalınır.Haendel ve Moart, bazı bestelerinde bu çalgıya yer vermişlerdir.
Çağdaş bir akrabası tubofondur.Bunda, levha yerine borular vardır.Klavyelidir.Rezonansın yarattığı seslerden yararlanır.Vibrafon da bu ailedendir.
Çelesta:
Glockenspiel gibi, çelik plakalardan oluşur.Ancak bu plakalar tahta rezonatörlere tutturulmuştur.Klavya aracılığıyla çalınan bir dizi çekiçleri vardır.1880 de icad edilen bu çalgıyı ilk kez Çaykovski Fındıkıran da kullanmıştır.Dolgun ve kalıcı bir ses rengi vardır.
Trompet:
Side-Drum ya da Snare-Drum silindir biçimindeki küçük davul.Bir yüzeyinde snare denen teller vardır.Bu sayede takırtı sağlanır.İki değnekle çalınır.Dilenen notalar elde edilemez.Gümbürtü ve başka efektlere uygunluğundan ötürü, özellikle askeri müzikte kullanılır.
Tenor Davul, Bas Davul:
Tenor davulun snare telleri yoktur.Trampetten biraz büyüktür.Bas davul ise çok büyüktür.Güçlü bir gümbürtüsü vardır.
Çelik Üçgen (Triangle):
Üçgen biçiminde bükülmüş çelik bir çubuktur.Metal çubukla vurularak çalınır.
Simbal (Cymbal):
Bakır alışımlı iki yuvarlak levhadan oluşur.Ayak mekanizmasıyla, ya da elle levhaların birbirine çarptırılmasıyla çalınır.İstenirse levhalar birbirine değdirilip titretilir.Davul sopasıyla da çalınabilir.Orkestralarda yer alır.
Gong:
Sini gibi büyük ve ağır bir metal levhadır.Genellikle keçeden bir tokmakla çalınır.
Kaynana Zırıltısı (Rattle):
Beethoven ve R.Strauss tarafından da kullanılmıştır.Çağdaş yapıtlarda sıkça yer alır.
Def:
Dar bir kasnağın yalnızca bir yanına deri gererek yapılmıştır.Elle çalınır.Zilli ve zilsiz olarak kullanılır.Bazı yörelerde tef adı verilir.
Bendir:
Zilsiz büyük deflere denir.Özellikle dini müzikte kullanılır.
Kudüm:
Büyük bakır taslara deve derisi gerilerek yapılan bir çalgıdır.İki kaptan biri ince, diğeri kalın ses çıkartır.Daha çok dini müzikte kullanılır.İki ayrı kaptan ses çıkarmak üzere yapılmış iki ayrı küçük tokmağı vardır.
Zil:
Dövme bakırdan yapılır.Kenarları daire şeklindedir.Ortasından geçirilen lastiklerle parmaklara takılarak çalınır.Bazı yörelerde parmak zih de denilmektedir