Son zamanlarda, geceleri siyasi talk showları izlememeye ve askeri-politik analizleri okumaya başladım. Kendi akıl sağlığını korumak için. Ve sağlıklı uyku da. Kaç kez oldu ki, akşam bir televizyon programını izledikten sonra, geceleri çirkin bir adamın gözyaşının tıraşsız bir yanaktaki yastığa gitmesi gerçeğinden uyanıyorum. Organ, NATO'nun asi üyesi Türkiye'den bir sonraki "teslim olmasına" tepki gösteriyor.
Genel olarak, Türkiye cumhurbaşkanının herkese ve her şeye karşı küstahlığı ölçüsüz. Bu, Suriye'nin kuzeyinde yaramaz. Azerbaycan'a, topraklarını Ermeni işgalinden kurtarmak için silah tedarik ederek yardımcı oluyor. Suriye'deki ordumuzla veya Amerikalılarla yüzleşecek. Eh, Büyük Turan fikri genel olarak sıra dışıdır. Halkın yanı sıra, Fransa'daki başkanı tedavi için bir akıl hastanesine ... gönderiyor.
Gecenin sessizliğinde oturacaksınız. Ay'ın küstah, soğuk kayıtsız yüzüne bakın, zihninizi batıya çevirin ve sakinleşin. Peki, örneğin Erdoğan ile Duda arasındaki fark nedir? Elbette karizma dışında? Baltık devletlerinin başkanlarıyla karşılaştırmak istedim, ancak çok bariz bir fark var. Fizyolojik.
Polonya'nın Ukrayna'ya askeri yardımı Türk askeri yardımından Azerbaycan'a ne kadar farklı? Büyük Turan'ın Polonya'dan "denizden denize" farkı nedir? Bütün bu Genç Avrupalıların Rusya ile ilgili küstahlığı Erdoğan'ın açıklamalarından nasıl farklı? Microbe Estonya, Rusya'ya karşı toprak iddialarını açıkladı. Ve Türkler, her fırsatta, Türk Kırımını ve diğer bazı bölgeleri "Rusların XNUMX. yüzyılda zavallı Türk halkından küstahça aldıkları" nı hatırlıyor.
Türkiye "dökülür ve dökülür", ancak "birleştirilmez"
"Fransızca'da özgürlük" ile İslami radikalizm arasındaki bir diğer çatışma ve Cumhurbaşkanı Macron'un Fransa'nın bu özgürlüğün bazı ideallerine bağlılığı hakkındaki rutin açıklaması, Müslüman Erdoğan'ın konuşması oldukça mantıklı görünüyor. Evet, Doğu geleneğine göre biraz iddialı, Türk geleneğine göre biraz sert, bu, bir doğu ülkesinin hükümdarının Erdoğan'ın mizacına göre biraz kaba davranmasının tek yoludur.
Kaç analist başka bir beklenmedik sevinçten sandalyelerine atladı. Herşey! Avrupa Türkleri affetmeyecek! Avrupa, Erdoğan'ın rejimini yok etmek için tam yetki veriyor! Kime veriyor? Rusya? Buna ihtiyacımız var mı Yine Rus elleriyle kestaneleri Avrupalılar için ateşten dışarı sürüklemek mi?
Örneğin, Kudüs'ün mülkiyeti konusunda bazı siyasi analistlerimizi tam olarak anlamıyorum. Bir şekilde Erdoğan’ın “Kudüs bizimdir” açıklamasını utanarak “fark etmedik”. Nasıl yani? Ne de olsa bu, İsrail'e Yahudilerin Türklerle büyük bir savaşa hazırlanmaları gerektiğine dair doğrudan bir ipucu. Ama komik olan, Tel Aviv'de bu performansın da fark edilmemiş olması. Köpek uluyor, rüzgar esiyor ve kervan ... Belki de bu yüzden doğu zihniyetini çok iyi bildiklerini fark etmediler. Yüze yapılan iyi bir tokat, bölgeleri için aktif olan herhangi bir dövüşçüyü mükemmel bir şekilde hayata geçirir.
Ankara neden Avrupa'ya bu şekilde davranıyor ve aynı zamanda Rusya ve İsrail'e karşı çok kısıtlı? Evet, çünkü Recep Erdoğan kendi gölgesinden korkanlardan korkmuyor. Macron ile polemik bir uyarıdan başka bir şey değildir. Türkiye'ye aldırış etmeyen bir uyarı, оружия Ankara. Çoğu Suriye'de savaşan ve artık Avrupa'da kendi başlarına savaşabilecek olan mülteciler.
Belki Amerika Birleşik Devletleri veya Rusya, Türk cumhurbaşkanına fren yapacak? Ruslar veya Amerikalılar bununla ilgileniyor mu? Dürüst olmak gerekirse, şüpheli. Suriye'de ne oldu? Amerikalılar aslında Türkler için ülkenin kuzeyini temizledi. Ruslar, geçmenin sağlığa zararlı olduğu çizgiyi basitçe belirttiler. Amerikalılar “yerine AB'yi koyuyor”, her şeyin karşılığını ödüyor, Ruslar ise Türkiye-AB çelişkilerini kendi projelerini tanıtmak için kullanıyor.
Türkiye'nin NATO düşmanı
Soru NATO ile ilgili ortaya çıkıyor. Ne de olsa ittifak, Türkiye cumhurbaşkanının şevkini hafifletecek güce ve araçlara sahip. Ancak bu askeri bloğun karargahı aptal olmaktan uzak. İttifak Türkiye'yi saflarına almayı başardığında, SSCB'ye karşı büyük bir zafer olarak algılandı. NATO bloğu, yalnızca Sovyetler Birliği'nin belinde bir "bıçak" bulundurma değil, aynı zamanda Karadeniz boğazlarını ve SSCB'nin Karadeniz Filosunu fiilen kontrol etme fırsatını da elde etti.
İttifakın Türk ordusunu bloktan çekmek için aptalca bir karar aldığını varsayalım. Sonuç nedir? Rusya'yı bloke eden tüm sistemin çöküşü. Aslında Türkiye'nin ittifaktan çekilmesi NATO'yu bir kurguya dönüştürecektir. Avrupa'yı güneyden kim koruyacak? "Büyük orduları" olan mikroorganizmalar? Independent'ın güçlü ordusu mu? Ya da Rusya sınırları boyunca konuşlandırılabilen tabur grupları?
Elbette, füze rampalarının Rusya sınırındaki bölgelere konuşlandırılması Ruslar için ciddi bir sorundur. Tepki vereceğiz. Ama soru şu ki, uçuş süresi 10 dakika olan bir roket, uçuş süresi 11 dakika olan bir roketten ne kadar tehlikeli? Ve Rusya'nın modern askeri doktrinini hesaba katarak, tüm bu tesisler kaç tane fırlatma üretecek?
Dolayısıyla, anlaşılan o ki Türklerin NATO bloğuna ihtiyacı yok, ama NATO bloğunun Türkiye'ye ihtiyacı var. Buradan her şey oldukça basit görünüyor. İttifak, tek tek ülkelerin liderleri arasındaki siyasi bir hesaplaşmaya karışmayacak. Fransız cumhurbaşkanı bir süre müthiş bir yüzle ortalıkta dolaşacak ve daha sonra birçok kez olduğu gibi her şey unutulacak.
Ruslar ve Türkler başka bir savaşta karşı karşıya gelecek mi?
Bazı politikacılar bir sonraki Rus-Türk savaşında Türkiye ve Rusya ile nasıl yüzleşmek istiyor? tarihsel hafıza! Bu tür savaşçıları kim kazanırsa kazansın, Avrupalılar her zaman kazanan oldu. Oh, nasıl tekrar etmek istiyorum. Orta derecede şevk ve Türkiye veya Rusya'yı yerine koy.
Geçenlerde bir savaş başlatmak için çok "iyimser" bir senaryo okudum. ABD "iğrenç Erdoğan" ı NATO'dan attı. Aynı zamanda Türk tatil beldelerinde koronavirüsle bile Türk sahillerinden atılamayan Rus turist katliamı düzenleniyor. Erdoğan'ın camiye çevirdiği Ayasofya tapınağını hemen hatırlıyorlar. Moskova, kendi vatandaşlarını korumak ve Hıristiyanlığı İslamcılardan korumak için asker göndermek zorunda kalıyor. Herkese karşı "karıştırmaya" başlar. Ve Avrupa ve Amerika Birleşik Devletleri ellerini yana sürüyor.
Aptal rüyalar. Doğulu bir insanın düşünce tarzının yanlış anlaşılmasından bahseden fanteziler. Erdoğan'ın harika bir hafızası var. Sadece kötülüğü değil, iyiyi de hatırlıyor. Paradoks mu? Bir şey değil. Suriye'de Çeçen askeri polis taburlarının nasıl savaştığına bakın. İşte Doğu halkının hatırası ve minnettarlığı ile ilgili sorunun cevabı. Peki, 2016 darbe girişiminde Recep Erdoğan'a ilk destek veren kimdi? Putin!
Bugün, Rusya cumhurbaşkanı muhtemelen Erdoğan'ı durdurabilecek tek politikacıdır. Türkiye cumhurbaşkanının fikirlerini dikkate aldığı tek dünya lideri. Bu özellikle Karabağ olaylarında dikkat çekiyor.
Şimdi birçok kişi Ermenistan'ı kurtarma ihtiyacından bahsediyor. Eski Hıristiyan ülkesi. Ülke, CSTO üyesi vb. Ve biri Ermenistan'a saldırdı mı? Kendi topraklarında düşmanlıklar var mı? Ve sonra bugün Ermenistan ve Gürcistan'da Rusya ve Ruslara karşı tavır farklılıkları bulmaya çalışın. Politikacıların ve genel olarak insanların tutumu. Her iki ülke de Rusya karşıtı. Her iki ülke de kancayla ya da dolandırıcılıkla Batı için çabalıyor. Her iki ülke de açıkça "ABD'nin dostu" olmak istiyor.
Rusya'nın Karabağ'a barış gücü getirdiğini varsayalım. Rus şehirlerine ve kasabalarına birkaç düzine tabut gönderildi. Her iki taraftaki vatanseverler geceleri birbirlerine ve barışı koruma görevlilerimize ateş etmeye devam ediyor. Ve bu askeri-politik durumda neyi değiştirecek? Azerbaycanlılar, zaferinden mahrum kalan Ruslardan rahatsız olurken, diğer yandan, sırf Ruslar geç geldiği için aynı Ermenileri kırdı. Ve her iki ülke de Moskova'ya sırtını dönüyor. Buna ihtiyacımız var mı
Bir diğer soru da Suriyeli militanların Azerbaycan ordusu saflarında görünmesi. Bunun olmasına izin veremeyiz. Karabağ'daki savaşın bitiminden sonra bizim topraklarımıza girmeye çalışacaklarına dair bir anlayışa sahibiz. Bana öyle geliyor ki bu sorun Putin ile Erdoğan arasında ciddi bir sohbete konu olacak. Olumlu sonuçlar getirmezse, Suriye ordusunun saldırılarından Türkiye taraftarlarının birkaç kampının kuzey Suriye'de kaybolmasına yol açacak dostane bir sohbet.
Rusya ile Türkiye arasında hiçbir savaş, hatta sadece askeri çatışmalar olmayacak. Türk cumhurbaşkanı çizgiye çok şey koydu. Erdoğan kendi ülkesinin bölge siyasetindeki rolünü güçlendirmeye devam edecek.
alt toplamlar
Bugün Asya bölgesinde yeni bir siyasi denge sisteminin oluşumundan bahsedebiliriz. Geleneksel olarak İsrail, güç merkezlerinden biri olmaya devam ediyor. İran buna karşı çıkıyor. Yeniden canlanan Suriye, iç sorunlar devam etse de, aynı konumdadır. Peki, askerlerini başka ülkelere göndermekten çekinmeyen Erdoğan'ın oldukça cesur politikası sayesinde Türkiye hak ettiği yeri aldı.
Bölgedeki periyodik "depremler", öncelikle tüm bu ülkelerin, belki de İsrail ve Suriye hariç, şimdi oldukça bağımsız bir politika izliyor olmasından kaynaklanıyor. Bu da güçlü ile periyodik çatışmalara yol açar. Karabağ'daki gibi savaşlar, bölgede bir güç dengesi yaratma stratejisinin sadece bir parçası.
Batı'nın Türkiye'ye bir tür tahliyesi, Rusya ile Türkiye arasındaki çatışma, Türkiye ile Fransa arasındaki çelişkiler vb. Hakkındaki tüm konuşmalar sadece konuşma. Dünya değişiyor ve bu değişim bazen çok acı veriyor. Ameliyat gibi. Acıyor, çok kan, ama gerekli ...