Hazar bariyeri
Lansmanları farklı zamanlarda tek tek ve kitlesel olarak çeşitli taşıyıcılardan, alanlardan yapıldı, bu da silah kullanımının gelişimine katkıda bulundu ve elde edilen "etki" yi güçlendirdi.
Yeni gerçeklik
SSCB'de ve ardından Rusya Federasyonu'nda mevcudiyet uçak uzun menzilli füzeler (Kh-55, Kh-555) ve modifikasyonlarının özellikleri, tıpkı bunun potansiyel taşıyıcılarının sayısı gibi bir sır değildi. оружия. Bununla birlikte, SAR'daki video konferans operasyonunun sonuçları, daha önce birincil olarak reklamcılık ve askeri propaganda unsurları olarak algılanan Kh-101 / 102'nin (KVO, 5500 km'ye kadar menzil, hareketli hedeflerin yenilgisi) beyan edilen yeteneklerine farklı görünmesini sağladı. Bir diğer önemli husus, küçük ve çok küçük şok standartlarına sahip DTÖ komplekslerinin kullanılmasıydı filo platformlar: projeler 11661K, 21631. Bu, ABD'yi ve müttefiklerini Rusya'nın sadece bu serinin gemilerini değil, aynı zamanda 21160, 22800 projelerini de inşa etmenin önemini abartmaya zorlar, çünkü grev filosumuzun ailesindeki en çok sayıdaki küçük füze teknelerinin yerini alacaklardır.
Bunlar ve VKS ve Rusya Federasyonu Donanması Donanması'nın yeni DTÖ türlerinin kullanımının bir dizi önemli yanı, kaçınılmaz olarak, tehditleri değerlendirmek ve saymak için mevcut sistemi düzeltmek zorunda kalmalarıyla ABD ile yüzleşmektedir. Şu anki jeopolitik koşullarda, Hazar bölgesinde yayılan kuvvetlerin ve varlıkların (SSCB Silahlı Kuvvetlerinin Afganistan'dan çekilmesinden bu yana) Amerika Birleşik Devletleri'nin askeri ve ekonomik altyapısına ve Orta Doğu'daki uydularına doğrudan tehdit oluşturmaya başladığı ortaya çıktı. Rus “Hazar El” stratejik olanaklara ulaşmaya başladı: “El-Udeid” (Katar), “El-Dafra” (BAE), PMTO Deniz Kuvvetleri “Muscat” (Umman) ve en tatsız olanı “Prens Sultan” (KSA) Amerika Birleşik Devletleri'nin bölgedeki havacılık operasyonları için ana kontrol merkezi nerede.
SSCB'nin güney yönünde kuvvetin izdüşümü üzerindeki olasılıkları her zaman oldukça sınırlıydı. Güney sınırlarının 7300 kilometresinden daha fazla bir ifadeyle, yalnızca Afganistan, SSCB’nin Sovyetler Birliği’nin askerlerinin girişinden sonra, İran’la, Çin’le ve Pakistan’la olan gergin ilişkilerini ve o zamanki silahların ve askeri teçhizatın kabiliyetini azalttığını düşünerek, yetersiz olduğu askeri koridor için bölge sağlayabilir.
Sovyet sonrası dönemde, Rusya sadece bu alanı kullanma olasılığını kaybetmekle kalmadı, aynı zamanda sınırın kendisi de 1900 - 2200'i kuzeyden kuzeye kaydırdı, bu da birçok sınır bölgesinin varlığı göz önüne alındığında, Orta Doğu’daki ABD ordusunu “mahzeni” bu yönden tamamen etkisiz hale getirdi. ABD birliklerinin Afganistan'a girişi ve bunun üstündeki hava sahasının tam kontrolü bu konumu sağlamıştır.
Rusya’nın DTÖ uzak-alan bölgesini göstermesi, Silahlı Kuvvetlerimizin bu fonları Amerika Birleşik Devletleri’nin stratejik olanaklarının uzun süre tahrip edilmesi durumunda kullanmaları ve Basra Körfezi’ndeki uydularında teknik kabiliyetini ve hazır olduklarını göstermekle kalmadı, aynı zamanda yeni jeopolitik gerçekliği de yansıttı: İran bunun için hava sahasını açtı. Bu eşi benzeri görülmemiş adım, Hamadan üssünün havacılık altyapısının (sınırlı modda da olsa) hükümleriyle güçlendirildi.
Moskova ve Tahran arasında Suriye cephesindeki yakın işbirliği, iç vurmalı sistemlerin yeni yeteneklerini, İran hava savunmasını güçlendirmenin yanı sıra İslam Cumhuriyeti ile Arap monarşileri arasındaki çelişkilerin derinliğini ve Ortadoğu’daki ABD’nin petrol altyapısı ve askeri altyapısı için gerçek bir tehdit gibi görünüyor.
Zayıf bağlantı
ABD için, Hazar bölgesinde bulunan Rus Silahlı Kuvvetlerinin güçleri ve araçları potansiyel bir tehdittir ve bu nedenle çatışma “sıcak” seviyeye yükselirse hedef olur. Muhtemel düşmanın bu yöne vurma kabiliyeti, dış politika durumuna, mevcut güçlere ve araçlara ve bunların kullanım taktiklerine, operasyonun olası hedeflerine ve karşı koyma potansiyeline bağlıdır.
Bu TVD'nin yakınlığı ve uzaklığı, uzun menzilli havacılık kuvvetlerinin ve ekipmanlarının tahsis edilmemiş kullanımı anlamına gelir: B Körfezi, Diego Garcia, Bagram (Afganistan'daki üslerin altyapısına dayanan B-52H / G, B-2 Ruh, B-1b (Lancer). ), ayrıca Irak, Afganistan ve Pakistan üzerindeki hava durumunun tam kontrolü.
Hazar yönündeki dış politika durumu, bölgenin hidrokarbon rezervleri ve lojistik nedeniyle resmileştirilmiş ve olası çelişkilerin varlığı ile karakterizedir. Su alanında ve rafta özel ekonomik bölgeleri güvence altına almanın şu anki prensibi, Azerbaycan ve İran açısından tarafsız, Rusya ve Kazakistan için göreceli olarak faydalıdır ve genel olarak büyük kaynakları Avrasya'nın merkezinde kilitlenen Türkmenistan'a uymamaktadır.
Aşkabat, Sovyet sonrası alanda Moskova'nın karmaşık, kapalı ve belirsiz bir ortağıdır. Bir yandan, anayasal korumalı tarafsızlığa sahip bir devlettir. Öte yandan, Türkmenistan'ın kaynak tabanı (dünyada dördüncü) aslında çeşitlilik göstermiyor, neredeyse 90 PRC pazarında çalışıyor ve Gylkynys'in süper kümesinin gelişimi için projelerin uygulanması Hazar Denizi'nin statüsüne dayanıyor. Aynı zamanda, Ocak 2016'ten 2018'e kadar Rusya, Türkmen gazının alımını durdurdu, İran'a ithalatı zayıf ve teknikti ve ana bölüm sıkıntılı Afganistan'dan geçtiğinden beri, Pakistan ve Hindistan'a (TAPI) boru hattı projesi son derece riskli.
Bu durumda, Türkmenistan nesnel sebeplerden dolayı Rusya'nın stratejik bir müttefiki değildir. Liderliği CSTO'da işbirliği kurmayı amaçlamıyor, BDT hava savunma sistemi üzerindeki çalışmalar dondu. Rusya ve Türkmenistan arasında bir vize rejimi var, ikili vatandaşlık yasağı yürürlükte, aslında gaz kümesi geliştirme projelerini uygulamamıza izin verilmiyor ve aynı zamanda bu devlet sınırının 700 kilometresinden daha fazla Afganistan’a “yanan” düşüyor.
Stratejik projelerde Orta Doğu başkenti, İslam Kalkınma Bankası, BAE, Katar ve Pakistan'ın yatırım yapılarının payı yüksektir. Afganistan'daki İslami radikalizmle mücadele başlığı altında ve TAPI projesini birkaç yıl boyunca savunmanın gerekliliği altında, ABD Hava Kuvvetleri üslerinin (Mary-1 / 2) yeniden inşası ve daha fazla kullanılması için sağlanması olasılığı aktif olarak tartışıldı.
Bu, Amerika Birleşik Devletleri ile Rusya Federasyonu arasındaki ilişkilerde “sıcak fazın” keskin bir şekilde ortaya çıkması durumunda, Türkmenistan'ın baskıya katlanabileceğini (ve yıldırım hızıyla sertleşeceğini) ve hava alanını ABD hava kuvvetlerine açabileceğini tahmin etmeyi mümkün kılmaktadır. ABD askeri operasyonu başarısız olursa, Türkmenlerin tepkisi retorik olacaktır: ne yapabiliriz?
ABD askeri operasyonunun ana ve en ulaşılabilir hedefleri arasında, Hazar filosunun güçleri olan Rus Donanması'nın (Makhachkala, Astrakhan), Kalibre-NK DTÖ'nün taşıyıcıları yer alıyor. Potansiyel saldırı hedefleri havaalanı altyapısı (Marinovka, Akhtubinsk, Volga bölgesi, Mozdok), Armavir'deki radar kompleksi ve Kaspiysk'teki radar istasyonu.
Nihai hedef seçiminin yanı sıra, yıkılma güçleri ve araçları aşağıdakilerden etkilenebilir: saldırıya geçiş hattı, Hazar filosunun şok kuvvetlerinin pozisyonu (üste, martta), ikinci durumda (kuzey-batı ya da güney-batı) kendi özel konumları.
Gemiler kalıcı yerlere yerleştirilirse, düşman DTÖ’nün AGM-158 JASSM-ER’ini kullanarak kuvvetlere saldırmak ve onları yenmek için geçiş hattını seçebilir: “derinlikten” (Bereket - Gyzylgaya hattından) etkilenen bölgeye Makhachkala ve Mozdok bölgelerinde nesneler , Astrakhan, “sınırdan” (Karabogaz - Türkmenbaşi hattından) etkilenen bölgedeki tüm potansiyel hedeflerdir. İlk modelde, düşman muhtemelen B-2 Ruhu kullanır. İkincisi - askeri eskort olmadan B-2 Ruh veya güvenlik ile B1-B.
Gemiler bir seyir halindeyse, zorunlu gözetleme ve bir WTO AGM-52 ve AGM-158 ("Harpoon") kombinasyonu ile gemi karşıtı füzelerin kullanımına adapte edilmiş olan B-84G kullanılarak hedeflerin etkin şekilde imhası yapılabilir. Denizcilik hedeflemesi bir E-3С AWACS ile sağlanır. Ancak bir grev ancak grev gemi grubu güney bölgelerinde bulunduğunda mümkündür, aksi takdirde düşman uçakları merkezi Hazar'ın üstündeki hava sahasına “hayatla uyumsuz” olacak şekilde zorlanır.
Muhtemelen, saldırı geleneksel olacaktır - dalgalar halinde (ikiye kadar) ~ 20 dakika farkıyla. Düşmanın hava grubunun ortalama çalışma süresi 2,2 saat, aktif fazın toplam süresi 15 dakikadır.
İlk versiyonda, Rus tesislerine, 64'e kadar, ikinci - 44 WTO birimlerine, üçüncü - de 36 RCC ve 48 WTO birimlerine, kara hedeflerine göre saldırılabilir. Her durumda, altyapı tesisi 15'ten 24 imha tesislerine, Hazar filosunun grev grubunun gemi başına yedi tanesine kadar gemi füzesine sahip.
Seçeneklerin hiçbirinde saldırı fark edilmeyecek - Afgan sınırını geçtikten sonra yer radarı tarafından izlenecek. 40 dan 25 dakika (ikinci seçenek) değerlendirme, durum analizi ve karar için vardır. Hem lansmanlar hem de DTÖ'nün Hazar Denizi'nin güneydoğu bölgesinden hareketi de izlenecek. ABD Hava Kuvvetlerinin, hedeflerinin olağan katmanlı istihbarat seviyesini ve bölgedeki belirli hava savunma bölgelerinin tutarlı bir şekilde açılmasını sağlayamaması önemlidir. Bir ameliyatı planlarken, Amerikalılar CIA ve uydularından yeterli doğruluk ve güvenilirliğe sahip olmayan verilere dayanmak zorunda kalacaklar.
Cevap Seçenekleri
Ancak, başka sorular ortaya çıkar. İlk olarak, düşmanın grev grupları her zaman yabancı hava sahasında olacak. Temsil ettikleri tehdit, komşu devletin hava sınırının DTÖ'nün başlangıcına ve DTÖ'nün geçmesine kadar önleyici bir yenilgi için yeterli olarak değerlendirilemez. Ayrıca, Türkmenistan CSTO ortak hava savunma sistemine dahil edilmemiştir.
İkincisi, XFUMXМ3 "Bükme", "Wasp-MA-47" AK-2 / 630М-630, 2М3 gibi KKF Donanması'nın gemilerine kurulan savunma sistemleri, büyük bir KR uçuşuyla başa çıkmalarına izin vermedi. Bu tiyatro için araçların mücadele özellikleri). En iyimser tahminlerde bile, etkinlikleri 337'ten (0,22 baskın birimleri RCC ile) daha fazla olmayacak, bu da garantili bataklık anlamına geliyor. Mart'taki filoyu kapsaması gereken MiG-7BM yakalayıcı bağlantısının kullanılması, hava savunmasının etkinliğini yüzde 31'e çıkarabilir, ancak eskort grubundan yoğun muhalefet koşullarında düşman savaş gemileri füzelerini avlamak zorunda kalacaklar. Aynı zamanda, tehdidin kaynağı ABD'nin stratejik havacılığının engelleyicilerin imha alanından çıkacağı yönünde. Savunma filtresinden geçen CR'ler bile, Navy CCF gemilerine kabul edilemez bir hasara neden olmak için yeterli olacaktır. Aslında, filonun gerekli savunmasını oluşturmak için, eskort takımında çalışmak için operasyon alanında en az bir avukat filosu ve en az bir avcı birimine sahip olmak gerekecektir.
SSCB zamanlarından bu yana, Hazar Denizi bölgesinin korunması garanti edildi - Hava Kuvvetleri ve Hava Savunma'nın altyapısı ve araçlarıyla en yüksek doygunluk güneyden intihar saldırıları yaptı. Birliğin çöküşünden sonra, her seviyedeki hava savunma kuvvetleri BDT ülkelerini bölerken hava sahasını izlemek ve korumak için tek bir sistemi imha etti. CSTO’da gösterilen çabalar kısmen koordinasyonu sağlamıştır, ancak belirli bir durumda ABD Silahlı Kuvvetlerini yenmek için 10 - 15 dakikaları karar almak için tahsis edildiğinde farklı şeyler olduğu gözlemlenip düzenlenmiştir.
Bu alanda bariz ve hatta potansiyel bir muhalifin yokluğu, sınırlı bütçe fonları, RF Silahlı Kuvvetlerinin sürekli bir yapısal ve kavramsal yeniden yapılandırılması, dış politika zorlukları, farklı tiyatrolarda güç doygunluğunun ve hava savunma araçlarının eşit olmamasına neden olmuştur. Güney Askeri Bölgesinde, ana savunma kabiliyetleri batı yönünde yoğunlaşmıştır (Krasnodar Bölgesi, Kırım, Sevastopol, Rostov Bölgesi), SNF'nin stratejik konumsal alanı nedeniyle, Astrakhan, Başkurdistan ve Orenburg bölgeleri kapalıydı, ancak Hazar Denizi'nin batı kıyı bölgeleri neredeyse çıplaktı.
Son yıllarda, bu yönde önemli adımlar atıldığına dikkat edilmelidir: tiyatro, izleme araçlarıyla yeterince doygun hale getirildi, ufuktaki modern radarlar (Kaspiysk), deniz ve hava hedeflerini hedefleme olasılığı ile konuşlandırıldı, bölgenin bir kısmı RTR ve EW vasıtasıyla güçlendirildi; filo denizde hava savunma egzersizleri, havadan.
Savunma sektörlerinin güneydoğu yönünde dağılımı, DTÖ’nün Astrakhan ve Volga taşkınlarına yaptığı saldırıların kara ve kıyı hedefleri için en az tehlike oluşturacağı ve Makhachkala ile Hazarlar arasındaki alanların en büyük olacağı sonucuna varmamızı sağlıyor. Bu KR'ler tüm bölgenin hedef hava savunması için bir baş ağrısı olacak: hem operasyonel hem de stratejik nesneler, öncelikle Mozdok'taki OTB üssü yenilginin yarıçapı içinde olacak. Kıyıdan geçen Kırgızistan Cumhuriyeti, aslında MiG-31BM'den “ağ ile yakalanmak” zorunda kalacak. Tehlike ayrıca, RTS tarafından verilmesine rağmen, Kırgızistan Cumhuriyeti'nin rehberlik sistemleri için zor olsa da, hala DTÖ'nün yenilgisine karşı garanti edilmeyen Kaspiysk'teki radar istasyonuyla tehdit altında.
Senaryolar göz önüne alındığında, bir kez daha, Rusya Federasyonu liderliğinin CIS ve CSTO'nun birleşik bir hava savunma / füze savunma sisteminin kurulması konusundaki liderliğinin eylemlerinin büyük bir pratik anlamı olduğuna inanıyorsunuz. Sınırlı bir ölçüde de olsa, devletler Sovyet sonrası dönemde devletin stratejik savunmalarına verdiği hasarı telafi ettiler. Bununla birlikte, ortak bir sistemin kurulması bile Rusya’nın Güney’den ABD’den “hediyeler” alma ihtimaline karşı koruma sağlamıyor. Kendimize bir soru soralım: ABD'deki hava kuvvetleri saldırısını imha etmek için, hava sahasını ihlal etseler bile kaç eyalet gerçek bir sipariş vermeye hazır olacak? “Sıcak” aşama durumunda yalnızca Rus Silahlı Kuvvetlerinin bu tür bir görevi yerine getirebildiğinin farkında olmalıyız.
Lagansky (Kalmykia) ve Kizlyarsky (Dagestan) bölgelerinde ek hava savunma bölgelerinin yanı sıra, eteklerinde kapanacak ve Makhachkala ve Kaspiysk'teki üs ve tesislerin savunmasını güçlendirecek İzberbash-Kaspiysk sektörünün yaratılmasıyla risk azaltılması mümkün. Bununla birlikte, bu tiyatronun savunmasındaki eylemler, Hazar'ın güneyindeki bölgeye girme ve saldırı olasılığı muhtemel düşman için geçersiz kılındığında yeterli olacaktır. Aksi takdirde, Rus Silahlı Kuvvetleri sonuçlarla ilgilenmek zorunda kalacak.
En gerçekçi ve etkili adım, Tacikistan topraklarında avcı-bombardıman ve operasyonel taktik havacılık altyapısının yeniden yapılandırılması gibi görünüyor. Ülkelerimiz arasında sınırların korunmasında işbirliği yapılması, uyuşturucu kaçakçılığının bastırılması kesintiye uğramaz. Bütün farklılıklara rağmen, Rus askeri üssünün 201'in statüsü 2042 yılına kadar güvence altına alındı. Tacikistan'da, Rusya Federasyonu'nun “Nurek” SCC'sinin bir gözlem kompleksi çalışıyor. Büyük bölgesel yatırım projelerine Rusya, Tacikistan, Hindistan ve ÇHC katılmaktadır. Ermenistan ve Kazakistan ile yapılan anlaşmalara benzer bir şekilde Rusya Federasyonu ve Tacikistan'ın birleşik bir bölgesel hava savunma sisteminin oluşturulması ve BDT'nin birleşik hava savunma sisteminde işlerin koordinasyonunun genişletilmesi konusunda anlaşma imzalandı.
Ancak en önemli şey, Rusya’nın, ABD’nin Afganistan’da kontrolünü elinde tuttuğu toprakları "kilitleyen" Gissar bölgesinde operasyonel-taktik havacılık işletmek için Aini üsünün modernizasyonuna kaynak sağlaması ve yatırım yapması. Hissar’da konuşlandırılan kuvvetler, ABD’nin güney Hazar’a girme girişiminde bulunmaz bir bariyer olacak. Aynı zamanda, Bagram hava üssünde bulunan Amerika Birleşik Devletleri'nin hava gücü ve lojistik ve yönetim altyapısı, bir misilleme grevi ile tehdit ediliyor. Rus Hava Kuvvetleri Kuvvetlerinin kuvvetlerinin konuşlandırılması için bir argüman olarak, İslami radikalizm tehdidini Afganistan topraklarından kullanabilirsiniz. ABD'nin uluslararası politikaya döndüğü saçmalıkların fonunda, “Afgan Talibleri” tehdidine karşı bir uçaksavar savunma sistemi yaratarak, Doğu Polonya'daki İran karşıtı füze savunma sisteminden daha az mantıklı görünmüyor.
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.