Britanya'nın Falkland'daki zaferi, hafif uçak gemilerinin ve kısa / dikey kalkış ve dikey iniş yapan uçakların yeteneklerinin abartılı bir görünümünü yarattı. Resimde, Falkland'da bulunan Yenilmez bir kız kardeşlik olan HMS Ark Royal var.
2018'de basın Başbakan Yardımcısı Yuri Borisov'un açıklaması ülkemizdeki yüksek komutan adına kısa kalkış ve dikey iniş (SCVVP) olan bir avcı uçağı yaratılması. Aslında, her şey biraz daha karmaşıktır, ama Yu Borisov o zamanlar herhangi bir ayrıntı vermeye başlamadı ve onlar bir anlam taşıyorlar, ama onlar hakkında.
Bu açıklama acil durum vanası gibi çalıştı. Ondan hemen sonra, böyle bir uçağın ne kadar kötü bir şekilde gerekli olduğu konusunda basında bir yayın dalgası çıktı ve hemen bizimkinden sonra filo Bir Amerikan filosu, evrensel iniş gemilerinin kısa kalkış ve dikey iniş uçakları kullanarak güç yansıtmak için bir araç olarak kullanıldığı bir örnek olarak belirlenmiştir. Biraz sonra, Rus Donanmasını taklit etmeye örnek olarak, Juan Carlos tipindeki İspanyol UDC her yerde dikey olarak belirlendi.
Bu konudaki filo hala sessiz. "Gemi İnşa Programı 2050" de belirli bir "deniz uçağı taşıyıcı kompleksi" vardır, ancak hiçbir ayrıntısı yoktur. Diyelim ki, askeri denizciler arasında bir uçak gemisi inşa ederseniz, normal ve normal uçaklar altında belirli bir fikir birliği var. Ne yazık ki, bu bakış açısının da rakipleri var. Bunlardan az sayıda var ve onlar da "parlama" olarak adlandırılıyorlar. Ancak İnternet, uçak taşıyabilen ve dikey çizgiler geliştirebilen büyük UDC'ler inşa etmek için çağrılarla doludur. Bu, tesadüfen, sadece böyle değil ve biz de bunun hakkında konuşacağız.
Normal bir uçak gemisini mancınık ve hava kaplamaları ile dikey olarak yükselen reenkarnasyonları olan ersatz ile değiştirme fikrinden dolayı “Jacob” destekçilerini açıkça buldu, bunu biraz halletmeye değer. Kitlelere hakim olan bir fikir maddi bir güç haline gelebilir ve bu yanlış bir fikirse, o zaman önceden çarpmaya değer.
Savaşlarda hafif uçak gemileri ve uçakları
Hemen sinekleri pirzoladan ayırmanız gerekir. Hafif bir uçak gemisi - hava savunma sistemi taşıyıcısı kavramı var. Hava savunma füze sisteminin taşıyıcısı olan büyük bir evrensel iniş gemisi kavramı var.
Yani, bunlar FARKLI kavramlardır. Bir uçak gemisi, hatta hafif bir uçak gemisi, dağıtım sağlamak için tasarlanmıştır havacılıkdeniz birimlerinin bir parçası olarak uçak dahil. UDC iniş için tasarlanmıştır. Birbirlerini eşit derecede kötü bir şekilde değiştirirler ve bu sorun da ele alınacaktır. Bu arada, bir başlangıç noktası olarak kısa veya dikey kalkış ve dikey iniş ile hafif bir uçak gemisi ve uçağa dayanmaya değer. Bu gemiler ne kadar etkili olabilir?
Bir uçak gemisi gemisinin etkinliği iki bileşenden oluşur: uçak grubunun gücü ve geminin kendisinin uçak grubunun en yoğun savaş çalışmalarını sağlama yeteneği.
Hafif uçak gemilerinin ve hava gruplarının kendilerini normal bir uçak gemisine ve tam teşekküllü uçaklara kıyasla bu açıdan nasıl gösterdiğini düşünün.
Самым ярким и интенсивным примером боевой работы таких кораблей является Фолклендская война, где лёгкие авианосцы и самолёты вертикального взлёта и посадки (по факту — короткого взлёта и вертикальной посадки) применялись Великобританией. Некоторые отечественные обозреватели усмотрели в этом гигантские возможности «Харриеров» и их носителей. Масла в огонь подлили и представители военно-научного сообщества. Например, благодаря капитану 1-го ранга В. Доценко из одного отечественного источника в другой кочует давно разоблачённый на Западе миф о якобы успешном применении «Харриерами» вертикальной тяги в воздушных боях, чем якобы и обусловлена их успешность. Забегая вперёд, скажем: при всей подготовке пилотов «Харриеров», которая была на очень высоком уровне, никакие такие манёвры они не применяли, вместо манёвренных боёв в воздухе в подавляющем случае имели место перехваты, а успешность «Харриеров» как перехватчиков именно там и тогда обусловливалась совсем другими факторами.
Ama önce sayılar.
Англичане использовали в боях два авианосца: «Гермес», который когда-то был полноценным лёгким авианосцем с катапультой и аэрофинишёрами, и строившийся уже под «вертикалки» «Инвинсибл». На борту «Гермеса» было развёрнуто 16 самолётов «Си Харриер» и 8 «Харриер GR.3». На борту «Инвинсибла» сначала было только 12 «Си Харриеров». В сумме на двух авианосцах базировалось 36 самолётов. В дальнейшем состав авиагрупп кораблей менялся, некоторые вертолёты перелетали на другие корабли, численность самолётов тоже изменялась.
Ve ilk sayılar. Hermes'in toplam deplasmanı 28000 tona kadar çıkabilir. Yenilmez'in toplam deplasmanı 22000 tona kadar. Bu tür bir yerinden edilme ile savaşa gittiklerinde İngilizlerin güvenecek kimsesi olmadığını, onlarla birlikte ihtiyaç duydukları her şeyi getirdiklerini ve gemilerdeki uçakların bazen normalden daha fazla olduğunu güvenle söyleyebiliriz.
Böylece iki geminin yer değiştirmesi yaklaşık 50 ton olarak gerçekleşti ve toplam 000 Harriers için bir üs sağladılar ve savaş çalışmaları sırasında yaklaşık 36 helikopter, bazen biraz daha vardı.
O zaman 50 tonluk bir uçak gemisine para harcamak daha iyi olmaz mıydı?
Yaklaşık 50 kilotonluk bir deplasmana sahip bir uçak gemisi örneği, Audacious tipindeki İngiliz uçak gemileri, yani daha önce yapılan modernizasyonun sonuçlarına göre toplam 54000 tonluk bir deplasmana sahip olan Kartal'dır.
HMS Eagle jet uçağına dönüştükten sonra, 1964
1971'deki tipik Igla hava grubu şunları içerir: 14 Bakenir saldırı uçağı, 12 Deniz Vixen önleme aracı, 4 Gannet AEW3 AWACS uçağı, 1 Gannet COD4 nakliye uçağı, 8 helikopter.
Bachenir taşıyıcı tabanlı saldırı uçağı Kartal uçak gemisine iniyor
O zamana kadar, zaten eskimiş bir uçaktı, ancak gerçek şu ki, gemi F-4 Phantom savaşçılarının bir taşıyıcısı olarak test edildi. Bu gemiden başarıyla fırlatıldı ve başarılı bir şekilde yere indi. Tabii ki, düzenli uçuşlar mancınıkların ve gaz deflektörlerinin ek modernizasyonunu gerektirdi - Phantomlar düzenli sıcak egzozu tutmadı, sıvı soğutmaya ihtiyaçları vardı.
İngiliz Hayaletlerinin uçuşları da dahil olmak üzere İğne Güvertesi'nden uçuşlar içeren video:
Bununla birlikte, İngilizler paradan tasarruf etmeye ve büyük uçak gemilerini kesmeye karar verdiler, böylece sadece birkaç yıl içinde, yarısı kadar da olsa, birkaç yenisini bıraktılar. Böyle bir gemi kaç tane Phantom taşıyabilir?
İki düzineden fazla, bu benzersiz. Birincisi, Bacenirs ve Phantom'ların boyutları karşılaştırılabilir: birincisi 19 metre uzunluğunda ve 13 kanat genişliği, ikincisi - 19 ve 12 metre. Kitleler de neredeyse aynıydı. Bu tek başına “Backeners” ın 1: 1 olarak “Phantoms” ile değiştirilebileceğini düşündürmektedir. Bu 14 “Hayalet”.
Si Vixen iki metre daha kısa, ancak daha genişti. Gemide işgal ettikleri alana kaç tane "Hayalet" sığacağını söylemek zor, ama şüphesiz tam olarak ne kadar sığacağını söylemek zor. Ve hala beş farklı “Gunnets” ve 8 helikopter olacaktı.
Yine kendimize şu soruyu soruyoruz: Falkland savaşı gibi bir seferde “Gannet” ulaştırmaya ihtiyaç var mı? Hayır, uçacak yeri yok. Böylece, İngilizler arasındaki Hayaletlerin yeri 12 Deniz Vixen ve bir nakliye Gannet tarafından boşalabilir. Gemide en az 10 "Hayalet" geminin garantisi altındadır. Aşağıdaki hava grubunu mümkün kılan şey: 24 Phantom GR.1 çok amaçlı avcı uçağı (İngiliz F-4), 2 arama kurtarma helikopteri, 6 denizaltı karşıtı helikopter, 4 AWACS uçağı.
Bir şey daha sayalım. Kanat katlanmış “Gannet”, 14x3 metre veya 42 metrekare büyüklüğünde bir dikdörtgene yerleştirildi. Buna göre, böyle 4 uçak - 168 "kareler". Bu, bir E-2 Hokai'yi temel almanızdan biraz daha fazlası. Birisi bir AWACS uçağının yeterli olmayacağını söyleyebilir, ancak gerçekte iki hafif uçak gemisi AWACS ile İngilizlerin hiç yoktu.
Dahası, Arjantin uçağının performans özelliklerinin analizi, İngilizlere gece hedeflerine saldırmayacaklarını açıkça gösterebilirdi, bu da Hokai'nin havaya ihtiyaç duyduğu zamanı büyük ölçüde daraltacaktır. Aslında, Arjantin'in İngiliz gemilerine kitlesel olarak saldırabileceği geçici “pencere”, “şafak + Falkland'a uçuş süresi ve eksi tabandan kıyı şeridine uçuş süresi” - “günbatımı eksi Falkland'dan sahil şeridine dönüş süresi” idi. İlkbaharda sadece 10 saatte bu enlemlerde gün ışığı ile, bu bir Hokai ile gerçekten geçmeyi mümkün kıldı.
Dahası, İngilizlerin satın aldığı "Hayaletler". Böyle bir gemi, üzerinde normal AWACS uçaklarını barındıracak şekilde modernize edilebilir mi? Sadece yer değiştirmeden başlarsanız, muhtemelen evet. Hokai, çok daha küçük boyut ve yer değiştirme gemileri taşıdı. Tabii ki, hangarın yüksekliği, örneğin, asansörlerin boyutunun yanı sıra ayarlamalar yapabilir, ancak aynı Amerikalılar güverte tabanlı uçak park yeri uyguluyorlar ve İngilizlerin aynı şeyi yapamayacağına inanmak için bir neden yok.
Doğru, mancınık tekrar yapılması gerekiyordu.
Bütün bunların anlamı şöyledir. Tabii ki, AWACS gemide olan Kartal biraz harika görünüyor, ancak oraya koymanın mümkün olup olmayacağı değil, 50 bin ton yer değiştirmeyi nasıl atabileceğimizle ilgilenmiyoruz.
İngilizler bunlardan yaklaşık 36 Harrier taşıyabilen iki gemi, yaklaşık kırk, sıfır AWACS uçağı ve önemli sayıda helikopter taşıdı.
Ve onların yerinde tam teşekküllü bir 50000 tonluk uçak gemisi varsa ve hatta, örneğin, yaşlı adam "Odessa" yüz kat dönüştürmedi, ancak CVA-01 tarafından sunulan özel olarak inşa edilmiş bir gemi, daha sonra Arjantinlilerin "Harriers" yerine, yer, karşılık gelen savaş yarıçapı, devriye zamanı, havadan havaya füze sayısı, radarın kalitesi ve savaşma yeteneği ile birkaç düzine Phantom ile tanışacaktı. Belki de Amerikan AWACS uçağı ile, özel olarak inşa edilmiş bir uçak gemisi durumunda - bir değil.
Yine bir örnek veriyoruz: 26 savaş uçağına ek olarak, Fransız “Charles de Gaulle” de 2 AWACS uçağı var ve 42500 ton. Tabii ki, bir nükleer taşıyıcıyı nükleer olmayan bir taşıyıcıyla karşılaştırmak sahtekâr, deniz yakıtının işgal ettiği hacimlere sahip değil, ama bu hala önemli.
De Gaulle ve hava grubu.
Hangisi daha güçlü: Hava muharebesi için füze ve yakıt kaynağı olan ve muhtemelen her biri sadece havadan havaya füze taşıyabilen 24 Harriers veya 36 Harriers olan XNUMX Phantom? Hangi kuvvetler daha güçlü hava devriyeleri oluşturabilir? Bu retorik bir soru, cevap açık. Phantom'u devriye gezme yeteneğiyle, en kötü senaryoda, havada Harrier'den en az üç kat daha fazla zaman geçirebilir (aslında daha da fazla), güverteden uçarken altı havadan havaya füzesi olabilir ve bir dıştan takmalı yakıt deposu. Devriye sırasında yalnız başına üç Harrier'in ve ayrıca üç füzenin (Harrier'in ikiden fazla olamaz) olduğunu varsayarsak, o zaman bir Phantom'u değiştirmek için dokuz Harrier'a ihtiyaç vardı ve en azından Phantom radarı ve LTH'yi dikkate alarak zayıf ve eşitsiz bir yedek olacaktır.
Bu Phantom'un mürettebatı Vietnam'da üç MiG'yi düşürdü. Uçak, uçak gemisi "Constellation" 'ya dayanıyordu. Füze sayısı bakımından böyle bir Phantom'u değiştirmek için üç Harriers'a ihtiyacınız var (uzun menzilli fotoğraftaki ve eski Harriers'daki bir çift füzenin ayağa kalkmayacağı için ayarlanmış). Ama “Hayalet” hala üç “Harrier” dan daha güçlü
"Hayaletler", İngiliz kuvvetlerinin boğaz üzerindeki hava savunma görevlerini çok daha küçük bir kuvvet kıyafeti ile çözecekti, ilk olarak, on kilometre boyunca gemilerden alınan müdahale hattının kaldırılmasıyla, bu ikincisi ve her ayrılışta büyük Arjantin kayıpları ile. Bu yadsınamaz. Bir Phantom'un perküsyon görevlerini yerine getirirken birkaç Harrier'in yerini alması tartışılmazdır.
Vietnam üzerinde "Güverte" Phantom ". Altı bomba ve iki UR patlayıcı - 1982'de sekiz Harriers eşdeğeri. Sadece daha fazla uçar ve daha iyi savaşır
Şimdi gemilerin kendilerinin uçağın taktik ve teknik özelliklerini nasıl destekleyebileceği hakkında.
Falkland Savaşı sırasındaki aktif hava operasyonları 45 gün boyunca devam etti. Bu süre zarfında, İngiliz kaynaklarına göre, Deniz Harriers 1435 sorti tamamladı ve GR.3 Harriers 12'yi tamamladı, bu da toplamda bize günde 1561 veya 35'den az sorti veriyor. Basit bir hesaplama, teorik olarak, bunun her uçak gemisinden günde 17,5 sorti olduğunu söylemelidir.
Ama bu öyle değil. Gerçek şu ki, savaş görevlerinin bir kısmı "Harrieres" in yerden gerçekleştirildi.
Açıkça küçük savaş yarıçapı nedeniyle, İngilizler, takımadaların adalarından birinde acilen geçici bir hava alanı inşa etmek zorunda kaldı. Orijinal plana göre, bir uçak gemisinden uçarken savaş yarıçapının dışında çalışırken uçağın yakıt ikmali yapılacak bir yakıt ikmal noktası olması gerekiyordu. Ancak bazen Harriers doğrudan oradan muharebe sıraları gerçekleştirdi ve bu sıralamalar da istatistiklere düştü.
Üs, günde 8 sorties için tasarlandı, bunun için bir malzeme ve teknik araç rezervi yaratıldı ve 5 Haziran'dan itibaren faaliyete başladı. İngiliz kaynaklarında belirtildiği gibi bu günden 14 Haziran'a kadar üs "150 sorti'yi destekledi." Üssünden kaç kalkış yapıldı ve yakıt ikmali için kaç tane iniş yapıldığı için açık kaynaklar en azından güvenilir olanları göstermiyor. Bunun sınıflandırılmış bilgi olması olası değildir, basitçe, büyük olasılıkla, hiç kimse veri özetleri yapmamıştır.
San Carlos FOB
Böylece, günlük ortalama 17,5 yazılmaz. Harriers için en sıcak, her iki uçak gemisinden tüm uçakların 20 sorti tamamladığı 1982 Mayıs 31 günüdür. Ve bu savaşın kaydı.
Dikey gemilerin taşıyıcı gemileri tarafından sağlanabilecek "kusurlu" bir çeşit sorti vardır. Ve bu mantıklı. Küçük güverteler, uçakların onarımı için yetersiz alan ve bu uçakların kalitesi bu sonuca yol açtı. Günde yüzden fazla sorti'yi kolayca “ustalaştıran” Amerikan uçak gemileri ve her biri birkaç Harrier'in yerini alan normal uçaklar ile karşılaştırıldığında, İngilizlerin sonuçları hiçbir şey değildir. Sadece onlara karşı hareket eden düşmanın zayıflığı, onlara bu tür çabaların pahasına önemli sonuçlar elde etme fırsatı verdi. Bununla birlikte, çoğu kaynak Harriers'ın iyi performans gösterdiğini göstermektedir. Bu ifadeyi ortaya koymaya değer.
Süper başarılı Harrier
Harrier'ların kendilerini neden gösterildiği gibi gösterdiklerini anlamak için hangi koşullarda, nasıl ve hangi düşmana karşı davrandıklarını anlamak gerekir. Harriers'ın başarısının anahtarı tam olarak düşmandadır, niteliklerinde değil.
İlk faktör, Arjantinlilerin hava muharebeleri yapmadığıdır. Manevra kabiliyetli hava muharebesi, özellikle çevik bir uçağın manevra edilmesi söz konusu olduğunda ve birkaç tur yapmanız gerektiğinde veya son yakıcının çalıştırılması gerektiğinde yakıt gerektirir.
Arjantinli pilotların hiç böyle bir fırsatı olmadı. Arjantin pilotları ile İngilizce "dikey" arasındaki bir çeşit "dökümü" tanımlayan tüm Rusça dil kaynakları yanlış bilgi vermektedir.
Neredeyse tüm savaş için havadaki durum şöyleydi. İngilizler, gemileri üzerinde büyüklük ve yükseklik bakımından sınırlı bir bölge tayin ettiler, varsayılan olarak tüm uçaklar düşman olarak kabul edildi ve uyarı yapılmadan ateş açtı. “Harriers” bu “kutu” üzerinde uçmak ve ona giren (nadiren oldu) ya da çıkan (daha sık) her şeyi yok etmek zorunda kaldı. Bu bölgenin içinde gemiler Arjantinliler için çalıştı.
Savaşacak yakıtı olmayan Arjantinliler sadece bu “kutuya” uçtular, hedefe bir yaklaşım yaptılar, tüm bombaları düşürdüler ve gitmeye çalıştılar. Harriers onları bölgenin girişinde veya çıkışında yakalamayı başardıysa, İngilizler zaferlerini kaydetti. Arjantinlilerin saldırıları birkaç on metre yükseklikte gerçekleştirildi ve bölgeden çıkışta Harriers, yüzey gemilerinden hedef hakkında bir uyarı alarak, Arjantinlere çok kilometre yüksekliğindeki bir dalışta saldırdı. Savaşın böyle bir senaryosu altında, yıllardır yerli okuyucuyla beslenen bir çeşit “döküm”, “helikopter püf noktaları” ve diğer kurguların mümkün olduğunu düşünmek naiftir. Aslında, İngilizce kaynaklardan gelen kontroller doğrudan her şey hakkında konuşur.
Her şey, İngiliz filosu üzerinde artık hava savaşı yoktu. Rus yazarların dikey taslakları veya diğer uydurmaları yok. Farklıydı: İngilizler Arjantinlilerin uçacağı yeri ve zamanı biliyordu ve orada yok edilmelerini beklediler. Ve bazen onu yok ettiler. Ve Arjantinliler sadece SAM'ın, toptan dönüşün veya Sidewinder'ın bu sefer onlara gitmeyeceğini umabilirdi. Başka hiçbir şeyleri yoktu.
Bu, hafifçe söylemek gerekirse, aksine, olağanüstü bir başarı olarak kabul edilemez. Gemilerini kaç İngiliz kaybetti Harriers'ın eylemlerini karakterize ediyor, ki bu tekrarlıyoruz, hiç kimse karşı değil, en iyi tarafı değil.
Özellikle bahsetmeye değer, Arjantinlilerin askeri operasyonları planlama becerisidir. Bu nedenle, zaman içinde birkaç uçak grubunun grevini hiçbir zaman senkronize etmeyi başaramadılar, bunun sonucunda on uçak bile bir anda İngiliz gemilerine çıkmadı. Bu kendi başına yenilgiden başka bir şeye yol açamazdı. Havacılık operasyonlarının senkronizasyonu, özellikle nihai savaş yarıçapına çarptığında kolay bir iş değildir.
Ancak öte yandan, hiç kimse Arjantinlileri rahatsız etmedi, topraklarında serbestçe uçtu. Başka bir örnek sefil zekadır. Böylece, İngiliz inişi ancak askerler zaten yerdeyken keşfedildi. Bu açıkçası şaşırtıcı. Arjantinliler, telsizli birkaç savaşçının temel gözlem noktalarına bile sahip değildi. Motosiklet, cip veya bisikletlerdeki haberciler bile değil. Sadece durumu izlemediler.
Ve bu koşullarda bile, Harriers'ın performans özellikleri onlara karşı çalıştı. Dolayısıyla, tam yakıt üretimi nedeniyle suya düşen bir uçak vakası vardı. İki kez, Harriers uçak gemisine ulaşamadı ve yakıt ikmali için Interport ve Ateşsiz iniş gemilerine konuldu.
Denize düşmesi gerekiyordu, ancak iniş gemisine ulaştı. İngilizler iki kez şanslıydı, bir zamanlar yakınlarda iniş gemisi yoktu. Savaş yüküne bakıyoruz - bu bir önleyici olarak hareket etme sınırıydı
Harrier’in muharebe uçuş süresi 75 dakikayı geçemedi; 65'i bir uçak gemisinden muharebe kullanımı alanına uçtu ve tam tersi savaş görevini tamamlamak için sadece on tanesi kaldı. Ve bu, Deniz Harpçılarının hiçbirinin ikiden fazla havadan havaya füze taşıyamamasına rağmen - diğer iki alttaki süspansiyon ünitesi, bu mütevazı figürlerin mümkün olamayacağı süspansiyon tanklarını işgal etti.
Bu mütevazı savaş yeteneklerinin genişlemesini sağlamak için, inişten hemen sonra İngilizler, uçaklara yakıt ikmali için daha önce belirtilen yer hava sahasının inşasına başladı. Yerli kaynaklar burada da aldatmayı başardı, bu geçici havaalanının 40 metre pist uzunluğuna sahip olduğu bilgisini yaydılar, aslında San Carlos İleri Operasyon Üssü 260 metre pist uzunluğuna sahipti, kırk “Harrier” den sadece yük olmadan kalkacak ve uçacaktı yakın olurdu. Bu yakıt ikmali noktası, Harriers'ın savaş yarıçapını bir şekilde arttırmayı mümkün kıldı. Sadece bu koşullarda bir şey gösterebilen İngiliz pilotlar merak edilebilir.
Bu arada, eğer düşman en azından bir çeşit askeri istihbarata sahipse, Hançerler bu havaalanına - en az bir kez - girebilirler.
Harriers, elbette, İngilizlerin zaferine belirleyici bir katkıda bulundu. Ancak bunun büyük ölçüde sadece bir faktörler kombinasyonundan kaynaklandığını ve daha fazlasının olmadığını anlamalıyız.
Ancak İngilizlerin birkaç düzine normal savaşçısının varlığı, düşmanlıkların seyrini çok daha önemli bir şekilde değiştirecekti - Arjantin lehine değil.
Savaştan yıllar sonra, İngilizler ortalama olarak bir Deniz Harrier'in günde 1,41 sorti ve bir Harrier GR.3'ün 0,9 olduğunu tahmin ediyordu.
Bir yandan bu, Amerikalıların uçak gemilerinden nasıl uçtuğuna yakın. Öte yandan, her gemide düzinelerce tam teşekküllü araba bulunan Amerikalılar bunu karşılayabilir.
Ancak Kore ve Süveyş krizinde İngiliz deniz pilotları tamamen farklı sayılar gösterdi - günde 2,5-2,8 sorti. Bu arada gemide dört mancınık bulunan Amerikalılar da isterlerse yapabilirler. Harriers küçük güverte gözyaşlarından kendi sonuçlarını aşabilir mi - açık bir soru. Çünkü daha sonraki savaşta bunu bile göstermediler.
Basit bir gerçeği kabul etmenin zamanı geldi: diğer tüm uçaklar ve diğer uçak gemileri, kendilerini Falkland'da İngiliz tarafında gerçekten kullanılandan çok daha iyi gösterecekti. İngilizler profesyonelliklerinin, kişisel cesaretlerinin, azminlerinin, düşmanın zayıflıklarının, savaş tiyatrosunun coğrafi özelliklerinin ve inanılmaz şansın inanılmaz bir karışımı üzerine “sürdü”. Bu terimlerin herhangi birinin olmaması, Britanya'nın yenilmesine yol açacaktır. Ancak uçakların ve gemilerin performans özelliklerinin bununla bir ilgisi yoktur. İngiliz kuvvetleri komutanı Amiral Woodward, boşuna zaferden şüphe etmedi - bundan şüphe etmek için nedenleri vardı.
“Harriers” Falkland'da “başlarının üstünden atladı”, ancak bu böyle bir uçak kavramını kullanışlı kılmaz. Fotoğrafta - savaş için ayrılmadan önce Hermes'in güvertesi
İşte bu savaştaki İngiliz hafif uçak gemilerinin ve uçaklarının eylemlerini gerçekten nasıl değerlendireceğiniz.
Askeri teçhizatlarına rağmen kazandılar, bunun sayesinde değil.
Ah evet. Bir şey unuttuk. İngilizler Güney Atlantik'teki fırtınalardan önce bitirmek için acele ediyorlardı. Ve haklıydılar.
Hafif ve ağır uçak gemileriyle ilgili fırtına faktörü ayrı bir analizi hak ediyor.
Devam edecek ...