Steven Shainberg'in yönettiği, başrollerinde Nicole Kidman ve Robert Downey Jr.'ın rol aldığı "Fur: An imaginary portrait of Diane Arbus" u izledim dün gece. 2006 yapımı bu film David Lynch'in Inland Empire isimli son başyapıtı gibi ne yazık ki sinemalarımıza uğramadı.
Diane Arbus ülkemizde çok fazla tanınan bir fotoğrafçı değil. Zengin bir ailenin kızı olarak dünyaya gelip, ailesinin istemediği bir evlilik yapmasına rağmen eşi de tanınmış bir moda fotoğrafçısı olan Diane yine kalburüstü bir hayat sürmeye devam ederken, sahip olduğu herşeyi, iki kızını, zengin hayatı, iyi bir evliliği elinin tersi ile iterek farklı bir dünyaya adım atar. Çektiği fotoğraflar rahatsız edicidir. Siyah beyaz çalışır. Çirkin insanlar, fiziksel kusuru olan insanlar, kadın kılığındaki erkekler, ikizler, üçüzler, sirkler, cüceler, çıplaklar kampındakiler, terkedilmiş otel odaları resimlerine taşıdığı konulardan olur. 1923 doğumlu Diane 48 yaşında bileklerini keserek intihar eder. İntihar anında fiziksel özürlü arkadaşlarının başucunda bekleyip ölüm anını fotoğarfladığı anlatılır. Seçtiği konuları o güne kadar ilk kez görüntüleyenlerden olduğu için fotoğrafları 20. yüzyılın ikinci yarısında farklı sanat dallarındaki sanatçıları etkilemiştir. İkiz kızkardeşleri gösteren fotoğrafından Stanley Kubrick ağır biçimde esinlenerek "Shining" filminde bu ikizleri andıran görüntüleri kullanmıştır.
Film Diane'in sadece yeni bir dünyayı keşfedip, fiziksel kusurunu saklamaya çalışan komşusu ile tanışıp fotoğraflar çekmeye başladığı ilk dönemi anlatıyor. Filme ilk başta aydınlık hakimken Diane'ın komşusu ile tanışmasından itibaren kasvetli ve ağır bir hava atmosferi ele geçiriyor. Yönetmen kesinlikle antipatik Lionel karakterini merak unsurunu canlı tutarak yavaş yavaş açığa çıkartıyor. Komşunun teni açığa çıktıktan sonra yine herşey aydınlanıyor. Nicole Kidman iyi oynamış, Robert Downey Jr. ise yüzünü göstermeden filmin sonuna kadar mükemmel bir oyun sergiliyor. Nasıl olur demeyin, oluyor işte.