The Guardian, kadrosundan tutun düzenlenip, yönetimine kadar, çoğunluğu düşük kasttan ve kırsal bölgelerden gelen kadınlardan oluşan Khabar Lahariya (Haber Dalgaları) hakkında harika bir yazı yayınladı. Gazetede kadınların bu işi yapmaması gerektiği ve eve karanlık çöktükten sonra gelmemeleri gerektiği gibi yerleşmiş kuralları olan yerler hakkında yerel haberler çıkıyor.
Kurucu Shalini Joshi’ye göre, Khabar Lahariya sadece baştan sona kadınlardan oluşmuyor, ayrıca Uttar Pradesh, Madhya Pradesh ve Bihar’da yerel haber alanında belirli bir feminist görüşüne sahip. “Kadınların sesi olmaya çalışıyoruz, olayları mümkün olduğunda onların bakış açısından anlatmaya çalışıyoruz,” diyor ve ekliyor “gazetede sadece kadın meselelerine odaklı bir sayfamız var, websitede de kadınlara ayrılmış bir köşe.”
İşte ilk gününde Meera eve karanlık çöktükten sonra döndü, ve evin büyükleri tarafından azarlandı. “Bu ne biçim iş ki bu saatlere kadar sürüyor?” diye bağırarak, “Bu işi yapamazsın –yarın gitmeyeceğini söyle. Bu saatte dışarıda olduğunu duyarsa el alem ne der?” şeklinde fırçaladılar.
Meera üniversite ikinci sınıf öğrencisiydi. İşi yeni bir yerel gazetede muhabirlikti ve bu işe eğitimine maddi katkı olsun diye girmişti.
İlk gününde, o ve başka bir muhabir, Kavita, röportaj için 70km uzakta olan bir köye gittiler ve dönmeden önce akşam olmuştu bile.
“O zamanlar şu an sizle konuştuğum gibi konuşamıyordum,” diyor Meera. “Sessizdim ve söyleneni yapıyordum. Ailemle konuşup işe devam etmeme izin vermelerini sağlayan Kavita’ydı.”
On dört senedir işine devam edn Meera, şu an aynı gazetede baş muhabir.
Khabar Lahariya’da çalışmak Lakshimi Sharma (gazetenin Delhi ayağında bir video yapımcısı) gibi kadınlara öz-saygı ve bir amaç sunuyor:
Khabaar Lahariya’da çalışan diğer kadınlar gibi Sharma da gazeteci olacağını hiç düşünmemiş. Kadınların gözlerden uzak, gizli yaşamasına neden olan geleneğe gönderme yaparak “Kadınların hala peçelerin arkasında yaşadığı bir köyden geliyorum.” diyor. “Çalışmaya başladığımda evden ilk kez tek başıma çıktım. Sekizinci sınıf sınavlarımı verene kadar evlenmiştim bile. On beşime geldiğimdeyse ilk çocuğumu doğurdum. Ama tüm gün evde oturup ev işi yapamazdım.”
Sharma ailesinde akıllı telefon sahibi olan ilk kişi, telefon işinde onu desteklemek isteyen eşi tarafından hediye edilmiş. “Teknolojik eşyaları her zaman sevmişimdir ve evde telefonlar ve teknoloji hakkında en çok bilgisi olan kişiyim,” diyor. “Bilgi dağarcığım insanları etkiliyor.”
Hindistan’da kırsal kesimlerde akıllı telefonlar ve internet kullanımı arttığından, Khabar Lahariya önceliğini dijital alana verdi. Muhabirler yeni izleyicilere ulaşmak için Facebook ve Whatsapp gibi sosyal medya alanlarını güncel haber ve videolarla dolduruyor. Gerçekleşen olayları anında haber verebilsinler, fotoğraflayıp ya da videolayıp yayınlayabilsinler diye akıllı telefon kullanımı konusunda eğitilip akıllı telefon sahibi edildiler. Nisan ve Haziran ayları arasında internet siteleri 700,000 tık aldı, ve haftalık gazeteleri de sabit 50,000’den fazla okura sahip. Odak noktaları 10 yılı aşkın bir süredir Hindistan’daki gitgide artan internet erişimi olduğundan, Khabar Lahariya’nın yayın felsefesi aklınıza gelebilecek onlarca gazete ve internet sitesinden çok daha ileriye dönük.
“Video kullanmak prestijimizi artırdı,” diyor Meera. “Çalışması kolay, ve insanlara orada olduğumuzu, bir şeyleri uydurmadığımızı gösteriyor. Sadece şu var ki, büyük bir olay olduğunda ve büyük kanallardan haber çalışanları geldiğinde, insanlar her zaman önce büyük kameralara konuşmak istiyor. Onlara bizim küçük telefonlarımızın da o büyük kameralarla aynı işi yaptığını söylüyorum.”
Hindistan’ın kırsal bölgelerinde, kadınların “hala” evde çalışması bekleniyor. Haber yayınlamak ve politika konuşmak erkek adam işi olarak görülüyor… “Birçok kadın işlerini yaptıkları için tehdit ediliyor ve dalga konusu oluyor. Bir muhabirimiz köy ağası tarafında öyle ciddi bir şekilde tehdit edilmişti ki, ne evinden çıkabiliyordu ne de bize durumu anlatabiliyordu. Saatlerce onunla konuşmak ve işe dönmesi için nasihat vermek zorunda kaldık,” diyor Joshi.
Meera da bir yer tartışması hakkında haber yapışını hatırlıyor. “Bir adamın evinin dışının fotoğraflarını çekiyordum. Beni içeri aldı ve girişi motorsikletiyle kapattı ve ‘Fotoğraf çekmeyi seviyor musun? Gel de yatak odamda birkaç fotoğraf çekelim,’ dedi. Elinden kurtulabilmeyi başardım ve polisi aradım.”
Khabar Lahariya çalışanları için, bir gazetede çalışmak hayatlarını değiştirdi. “Hayalimdeki iş,” diyor Sharma. “Köydekiler başta desteklemediler, ama şimdi ‘Köyümüzden böyle bir iş yapan ilk kadınsın’ diyorlar. Yazılarımı kesip, çerçeveletiyorlar ve duvarlara asıyorlar. Genç kızlar yanıma gelip ‘Abla, senin gibi olmak istiyoruz’ diyor. Ve bu beni aşırı gururlandırıyor!”