Rusya ve Batı ülkeleri arasındaki ilişkilerin şiddetlenmesi, yalnızca Ukrayna'daki krizden kaynaklanmamaktadır. Moskova ve Washington'ın çıkarlarının çarpıştığı ve iki dünya arasındaki açık bir çatışmanın herhangi bir zamanda başlayabileceği birçok “depreme eğilimli bölge” var. Bu tür "ısınma noktalarından" biri, Kuzey Kutbu'ndaki doğal kaynaklar bakımından zengin. Bu bölgenin ustalığı için temel mücadele zaten açıldı: Arktik Okyanusu rafının bölündüğü ülkeler diğer suları kontrol altına almaya çalışıyorlar. Rusya bu çatışmaya karıştı: haklı olarak büyük bir raf alanına sahip ve komşularının saldırılarından korunmalı.
Arctic rezervlerini açıyor
Arktik Okyanusu'nun sularında buz eritmek, Arktik'in sayısız servetini açığa çıkardı. Öncelikle, petrol ve doğal gaz rezervlerinden bahsediyoruz: buz hattının kademeli olarak geri çekilmesi sayesinde madencilik şirketleri, pahalı teknolojiler kullanmadan tarla geliştirme fırsatına sahipler. Bu, Arctic petrol ve gazının maliyetini düşürecek ve bu kaynakların satışından elde edilen karların artmasına yol açacaktır.
Ayrıca, buzulların erimesi sayesinde yeni deniz yolları ortaya çıktı. Bu, jeologların ve petrol işçilerinin okyanusun daha önce keşfedilmemiş alanlarına erişmiş oldukları ve uzman tahminlerine göre daha da fazla maden yatağının bulunabileceği anlamına geliyor. Böylece, son zamanlarda Rusya'ya ait Kara ve Pechora denizlerinde yeni hidrokarbon tarlaları keşfedilmiştir. Kuzey Kutup Dairesi dışındaki Rus servetinin kendi kendine çoğaldığı, sadece uzanmaya ve almaya devam ettiği ortaya çıktı. Ve bunu yapmak kolay olacak çünkü yerli işletmeler, olumsuz iklime sahip bölgelerde sıfırdan altyapı inşa etme konusunda geniş deneyime sahip.
Arctic, keşfedilmemiş petrolün tahmini küresel hacminin% 15'ini ve keşfedilmemiş gaz rezervlerinin% 30'ini içerir. Beş ülke bu kaynakları yönetme hakkına sahiptir - Rusya, Kanada, ABD, Norveç ve Danimarka. Kuzey Kutbu bölgesindeki ülkeler yasal olarak, karasuları boyunca uzanan 200-mil deniz bölgesi için madencilikle meşgul olabilirler.
Geçtiğimiz birkaç yıl boyunca, Kuzey Kutbu devletleri Kuzey Kutbu Okyanusu kaynaklarının sömürülmesi konusunda kurallar geliştirebildi. Kuzey Kutbu Konseyi, Kuzey Kutup Dairesi dışındaki gaz ve petrol yataklarının gelişimi ile ilgili konuları ele almak için kurulmuştur. Çatışmalardan kaçınmak için bölgedeki tüm ülkeler birlikte çalışmayı kabul etti.
Ancak son yıllarda geliştirilen diplomatik araçlar, ilk başarısızlıkları vermeye başlıyor. Dünyadaki kaynak sıkıntısının kendisini hissettirdiği durumlarda, Kuzey Kutbu'nun anlatılmamış servetini alma cazibesi artıyor. Ek olarak, buzun erimesiyle birlikte, gaz ve petrol, Darmsmith'ten kâr etmek için her türlü taraftarı kendine çekiyormuş gibi daha erişilebilir hale geliyor.
Daha büyük bir parça almaya teşebbüsler kaçınılmaz olarak Arktik Çemberin ötesinde bir silahlanma yarışının başlamasına yol açacaktır. Bölgenin militarizasyonu olacak: ABD’nin müttefikleri ile birlikte, Rusya’yı Kuzey Kutbu’ndan diplomatik ve askeri baskı yöntemlerini kullanarak kendi ekonomik bölgelerine çekmeye çalışması garanti ediliyor.
Kuzey Kutbu buzunun erimesi ve yeni deniz yollarının ortaya çıkması filoyu hızlı bir şekilde Kuzey Kutbu'na götürmenizi sağlar. Tabii ki, kışın Kuzey Kutup Denizi'nin suları navigasyon için hala uygun değildir, ancak yaz aylarında manevra yapma olanakları artmaktadır. Küresel ısınma işini yapıyor.
Kelimenin tam anlamıyla soğuk savaş
ABD Donanması basın merkezi, Amerikan Kutup Dairesi dışındaki Amerikan varlığını arttırmaya hazır olduklarını açıkladı. Soğuk Kuzey Kutbu'nda askerler ve subayların bölgeye askerlik için gönderilmesi planlanmaktadır. Fakat ABD’nin Kuzey Kutbu’nda hiçbir düşmanı yok. Orduyu neden tehdit altında olmayan tundrada tutuyorsun? Cevap açık: Amerika kendini savunmak istemiyor, saldırmak istiyor. Gelecekte, kuzey iklimine alışkın olan ABD ordusu, Kuzey Kutup Dairesi'nin yukarısında bulunan bölgelerin herhangi birinde kullanılabilir. Aynı zamanda Arktik Okyanusu'nun sularında kullanılan gemilerin özellikleri de gelişmiştir.
Washington, Kuzey Kutbu'ndaki önde gelen askeri-politik güç olduğunu düşünüyor. Amacı, bu arada Rus çıkarlarına aykırı olan bölgede kendi düzenini oluşturmak. Amerika Birleşik Devletleri yalnız değil: Kuzey Kutbu Konseyi’nin neredeyse tamamı Rusya hariç tüm üyeleri kendi tarafında. Norveç, Danimarka ve Kanada, ABD’nin genişlemeci politikasını desteklemektedir ve hatta Amerikan macerasına katılmaya hazırdır.
Örneğin, bu yıl Norveç, diğer NATO ülkeleriyle birlikte Soğuk Tepki askeri tatbikatını düzenledi ve gerçekleştirdi. Tatbikata, Kuzey Atlantik İttifakı üyesi olmayan ülkeler olan İsveç ve İsviçre katıldı. Askeri manevralara katılanlar Kuzey Kutbu'nun aşırı şartları altında operasyonlar yaptılar. Norveç’in NATO’nun ortağı olan Kanada’da da tatbikatlar yapıldı ancak uluslararası değil bağımsız uygulamalar yapıldı. Egzersizler kışın, yani Kuzey'in en misafirperver olduğu bir zamanda gerçekleştirildi. Manevralara binlerce Kanadalı 4 askeri personeli katıldı.
Rusya, Kuzey Atlantik İttifakı devletleri tarafından militarist söylemlerin güçlendirilmesine cevap olarak yeterli eylem için hazır. Böylece, Mart ayında, Kanada’daki askeri tatbikatların bitmesinden hemen sonra, Kuzey Kutbu’nun göğünde dört Rus stratejik bombardıman uçağı ortaya çıktı. Kanada ordusu için anlaşılabilir olan bu ipucunun fark edilmeden geçmediğinden ve Ottawa'da Moskova ile karşılaşmamak için mümkün olan her şeyi yapacağınızdan emin olabilirsiniz. En azından yakın gelecekte: Kanada’nın, ABD’den ilerlediği anda Rusya’ya karşı düşmanca eylemlerde bulunacağı göz ardı edilemez.
Rusya da, Kuzey Kutbu Konseyi'ne katılan ülkelerin ihtiyatına güveniyor ve onları Kuzey Kutup Denizi'nin raf ve su bölgesinin bölünmesiyle bağlantılı herhangi bir anlaşmazlığı barışçıl bir şekilde çözmelerini istiyor. Nitekim, uzmanlara göre, kuzey eyaletlerinin ayrılığı onların bölgenin doğal refahını geliştirmelerini engelleyecektir: Kuzey Kutbu iklimi çok da zorlayıcıdır. Ekonominin çeşitli sektörlerinde teknolojilerin değişimi ve işbirliği, Kuzey Kutbu Konseyi ülkelerinin sonsuz kuzey alanlarını fethetmelerine olanak sağlayacaktır.
Neyse ki, Rusya hariç, bunun Avrupa'da anlaşıldığı anlaşılıyor. ABD ve Kanada'dan farklı olarak Norveç ve Danimarka, Moskova ile uzlaşma arayışına girme eğilimindedir ve bazı tartışmalı konularda taviz vermeye hazırdır. Norveç, Rusya'nın önemli bir ortağıdır ve bir silahlanma yarışına katılırsa büyük zarar görecektir.
Norveç için özellikle tehlikeli, Rusya ile açık bir çatışma. Gerçek şu ki, İskandinav Yarımadası'nın kuzey kıyılarındaki Norveç petrol ve doğal gaz platformları neredeyse korunmasız ve çok savunmasız. Bunları devre dışı bırakmak zor olmayacak ve Norveç'teki enerji endüstrisinde ciddi hasara yol açacaktır. Aynı zamanda, Batı Avrupa ülkelerinin Norveç gazı aldığını ve askeri maceracı Norveç makamlarından memnun olmayacaklarını hatırlamalıyız.
Danimarka’ya gelince, Rusya’yla hiçbir çelişki yok, ancak Kopenhag, huzursuz ABD de dahil olmak üzere NATO müttefikleri tarafından baskı altında hareket ediyor. Ve zamanla, Danimarka Arktik Konseyinde bir yeri tamamen kaybedebilir: Grönland bağımsızlık ister ve Danimarkalılar hiçbir şey yapamazlar.
Ancak, tüm kuzey ülkelerinin başkentlerinde şunu anlıyorlar: Kuzey Kutbu'ndaki işbirliği uğruna birleşmek gerekli. Pek çoğu, komşularına karşı temkinli olsalar da, yüzleşmeye hazır değil. Aynı zamanda, Kuzey Kutbu Konseyinin her ülkesindeki birlik kendi yolunda anlaşılmaktadır: Bazıları için eşitlik ve hareket özgürlüğü sağlamak ve birileri için ortaklarla ilgili açık bir diktedir. Kuzey Kutup Bölgesi'ndeki silahlanma yarışı başlarsa, yalnızca ABD, kaynakların adil bir şekilde dağıtılması için yapılan girişimleri temelden bastırma isteği ile tetiklenecektir. Ve Rusya bu savaşı kaybetmemelidir: pozisyonunu herhangi bir yolla savunmanın gücünü ve hazırlığını gösterirse, sert Kuzey Kutbu'nda bile siyasi ortakları olacaktır.