Sosyal izolasyon sürecinde, ergen çocuğunuzla sık sık karşı karşıya geliyor ve ona hiçbir şekilde ulaşamıyor musunuz? Bunun birkaç nedeni olabilir:
İçinde bulunduğu süreçte duygusal açıdan zorlanıyor ve belirsizlik karşısında endişeleniyor olabilir.
Akranlarından ve okuldan uzaklaşması sosyal hayatını büyük ölçüde etkilemiş olabilir.
İçinde bulunduğu dönemde biyolojik gelişiminin getirdiği ani öfke, duygusallık gibi sonuçlara karşı savunmasız hissediyor olabilir. Dürtülerini kontrol edemiyor olabilir.
- Bu sürecin bir anda gelişmediğini önceki iletişiminizin bu sürece etki ettiğini unutmayın ve krizi bir fırsata çevirin.
- Çocuğunuzla iletişiminiz yalnızca onu sınırlandırmak ya da davranışlarını yönlendirmek olmasın. Ona saygıyla yaklaşın ve fikirlerinizi paylaşın.
- Ondan öğrenin, sevdiği kitapları ve şarkıları, oynadığı oyunları üzerine konuşun. Onun dünyasına yaklaşın.
- Arkadaşlarıyla iletişiminin onun için çok önemli olduğunu unutmayın, online görüşmelerine fırsat verin.
- Çocuğunuza öfkenizi kontrol ederek karşılık verin. Cümleleriniz kabul edici fakat net olsun.
- Ergenlikte “Yalnız kalmak istiyorum” çığlıklarının “Senin rehberliğine, bana inanmana ve güvenmene ihtiyacım var.” demek olduğunu unutmayın.
- Çocuğunuzla birlikte hareket edin; beraber yemek yapın, kitap okuyun, yararlı programlar izleyin, sohbet edin ve şükredin.
- Bu süreçte sık sık odasına ya da kendi kabuğuna çekilebilir, siz onun kapısını çalın ve konuğu olun, çabalarınız çocuğunuzun kalbinde muhakkak karşılığını alacaktır.
- İletişiminizde yaşadığınız problemler kontrol edilemez boyutlara ulaştıysa bir uzmandan kendiniz ve çocuğunuz için psikolojik destek alın. Bu süreçte online terapi hizmetlerinden yararlanabilirsiniz.