Önündeki figürün hızı Yun Che'yi şaşırtmaya yetmişti. Yun Che önündeki kişinin yirmili yaşlarına basmamış lüks mavi kıyafetler içindeki bir kız olduğunu görünce boş boş bakakalmıştı.
Şu anki yüksek başarısıyla, Kaynak Gökyüzü Kıtası'ndaki ya da Hayali Şeytan Ülkesi'ndeki zirvedeki tüm uzmanların farkındaydı. Önündeki kız ise, hız konusunda kendisini şok edebilmişti ve hatta kaynak gücü aurası da akıl sır erdiremediği bir şeydi... en azından kendisinin seviyesi olan Egemen Kaynak Alemi'nin beşinci seviyesinden yüksekte biri olmalıydı.
Bu yaşta bu seviye yetişimde olmasıyla, bu kızın ismi dünyanın her yanını sallamalıydı, ama aslında onu daha önce hiç görmemişti.
“Kimsin sen?” Yun Che kaşlarını çatmıştı.
"Sen... acele et ve ustamı bırak!" Mavi elbiseli kız o kadar endişeliydi ki neredeyse ağlayacaktı. Daha az önce önündeki bu adamın yaptığı fena şeylere bizzat şahit olmuştu ve şimdi en çok saygı duyduğu kişi olan kıymetli ustası bu kötü adamın kucağında kilitli kalmıştı. Bu kutsallığa karşı büyük bir küfür gibiydi, kabul edilemezdi, tek kelimeyle affedilemezdi!
"Usta mı?" Yun Che bakışlarını beyaz elbiseli bilincini kaybetmiş kadına çevirdi. Kavrayışını gevşetmek yerine, şimdi daha sıkı kucaklamıştı. "Önce soruma cevap ver, kimsin sen?"
"S-s-sen!" Yun Che'nin davranışıyla mavi elbiseli kızın beti benzi atmıştı. İleri doğru sert bir adım attı ama ardından hemen geri çekildi... Ustası, Yun Che'nin kucağındaydı ve bilincini kaybedecek kadar zayıf bir durumdaydı, hiçbir şeye karşı direnç gösterecek gücü yoktu. Karşısındaki adamdan dişlerini sızlatacak kadar nefret etse de, ne kadar endişeli olsa da, düşünmeden bir şey yapmaya cesaret edemezdi. "S-Sana diyorum... acele et ve ustamı bırak. Yoksa... yoksa kibar davranmayacağım! Seni uyarıyorum bak, ben gerçekten güçlüyüm!"
Mavi elbiseli kızın durmaksızın haykırışları tüm Donmuş Bulut Asgard'ı ayağa kaldırmıştı. Feng Xue'er, Murong Qianxue ve diğerlerinin de süzülüp Yun Che'nin arkasına gelmesiyle, semavi figürler arkasında dans eder gibiydi.
"Asgard Efendisi, ne oldu?" Murong Qianxue önlerindeki mavi elbiseli kıza baktı, ardından Yun Che'nin kucağındaki inanılmaz zayıf bir auraya sahip olan beyaz kıyafetli kadına baktı. Hilal kaşları kalkmıştı. "Bunlar kim?"
"Büyük Kardeş Yun. Kucağındaki..." Feng Xue'er, Yun Che'nin kollarındaki beyaz kıyafetli kadının anormal durumunu fark etmişti. Kadının yaşam gücü neredeyse hayatı kaybedeceği noktaya kadar zayıflamıştı.
"Zehirlenmiş ve bu zehir son derece korkutucu bir zehir," Yun Che kısık sesle konuşmuştu... Beyaz kıyafetli kadına bulaşmış zehir daha önce hiç görmediği korkunç bir zehirdi. Bu zehir, Jasmine'in Mutlak Tanrı Katleden Zehri'nin yanında yetersiz kalacak olsa da, dehşeti Yun Che'nin bu dünyada bildiği tüm zehirleri aşıyordu.
Daha da korkutucu olan şey ise, bu zehrin kadının tüm bedenine yayılmış olmasıydı, vücudunun her köşesine sızmıştı. Hatta yaşam gücüyle ve kaynak gücüyle bile kaynaşmıştı... belli ki kadın çok uzun zaman önce zehirlenmişti. Şu anda, her şey için çok geç kalınmıştı. Zehrin antidotu bulunsa ya da biri yeterince güçlü bir kaynak enerji ile zehri dağıtsa bile, hayatının kurtulması için bir umut yoktu.
Tabii... Gökyüzü Zehir İncisi olmadığı sürece.
Bunu mırıldanırken, Yun Che'nin sol eli çoktan sessizce Öfke Tanrısı'nın gücünü toplamaya başlamıştı. Şu anda, zorla kadının yaşam gücünü tazelemek zorundaydı. Toksini doğrudan arıtsa bile, bu sadece onun ölümünü hızlandırmış olurdu.
Mavi elbiseli kız bunca insanın toplandığı görünce daha paniklemiş ve tedirgin olmuştu. Çılgınca bağırdı, "Siz hepinize diyorum... ustamı geri verin! Yoksa, gerçekten sizi..."
"Asgard Usta, bunlar kim? Neden buradalar?" diye sordu Mu Lanyi. Şu anki Donmuş Bulut Asgard'ı geçmiştekinden çok farklıydı. Hiç kimse Aşırı Buzun Kar Bölgesi'ne düşüncesizce girmezdi.
“Bilmiyorum.” Yun Che başını iki yana sallamıştı. Beyaz kıyafetli kadını tutarken, Öfke Tanrısı'nın gücünün yoğunlaştığı sol elini, kadının göğsüne nazikçe bastırıyordu. Göğün ve yerin zengin gücü bir anda Gökyüzü Zehir İncisi'nin arıtma gücü ile kadının yaşam damarlarına akın etmişti.
Eğer kadının hayatını kurtarmak istiyorsa, yaşam damarlarını Gökyüzü Zehir İncisi ile yavaş yavaş temizlemeden önce yaşam gücünü dengelemeliydi.
“Ah!” Yun Che'nin hareketi, mavi elbiseli kızın şaşkınlıkla bağırmasına yol açmıştı, "S-seni aşağılık adam, o pis ellerini Usta'mın vücudundan çek!"
"Küçük hanım." Murong Qianxue yüzünde kızgın bir ifadeyle bir adım öne çıkmıştı. "Aşırı Buzun Kar Bölgesi'ne izinsiz giriş konusunu şimdilik bir kenara koyabiliriz ama eğer Asgard Usta'mıza saygısızlık yapmaya cüret edersen, kibarlığı bıraktığımız için bizi suçlayamazsın!"
"Hıh!" Mavi elbiseli kız hem endişeliydi hem de sinirli. Murong Qianxue'nin yanında duran Feng Hanyue'ye parmağını doğrulttu ve sordu, "Yanlış mıyım? Bu adam besbelli aşağılığın teki. Onu daha az önce, bu kızın... göğüslerine dokunurken gördüm! Öf, öf ööf, dayanılmayacak kadar kabaydı!"
Donmuş bulut kızları: "..."
“He?” Büyük Kız Kardeş, Asgard Usta gene mi sana sataşıyordu?" Feng Hanxue şok içinde sormuştu.
"Kes... kes konuşmayı!" Feng Hanyue yüzünü elleriyle kapamıştı.
"Büyük Kardeş Yun, sen..."
"Öhö, öhö, öhö." Yun Che'nin cildi bir şehrin duvarları kadar kalın olsa da, herkesin önünde "teşhir edilmesi" dayanamayacağı bir şeydi. Ciddi bir yüzle, yavaşça konuştu, "Söylediklerin çok ciddi sonuçlar doğurabilir."
Bunu derken Yun Che, beyaz kıyafetli kadının göğsüne birazcık daha sert bastırmıştı. Karlı elbiselerin göğüs tarafında yaptığı baskıyla, kutsal bir çekicilik yayan, dimdik ve kusursuz şekilli iki ay, açıkça görülebilir olmuştu.
"S-s-seni ben... Bıraksana ustamı!" Mavi elbiseli kızın aklından Yun Che'yi parçalara ayırmak geçiyordu ve bu son yaptığı ile dayanamayıp patlamıştı. Öfkeli bir bağırış ile yukarı doğru uçtu ve doğrudan Yun Che'ye atıldı... Uçtuğu anda, zayıf mavi renkli bir kaynak enerji topu bedeninden sessizce sızmaya başlamıştı.
"Bu ne cüret!?" Murong Qianxue'nin ince kaşları çatmışken, yeşim ellerinde soğuk enerji yoğunlaşmıştı. Mavi elbiseli kızı karşılamak için elleri iki koyu mavi ize dönüşmüştü.
"Kıdemli Usta Murong, sıyrıl!"
Murong Qianxue yükseldiği anda, Yun Che arkasından kükremişti... Kaynak enerjisi mavi elbiseli kızın bedeninden patladığı anda, Yun Che'nin yüzü değişmişti. Karşı taraf sadece biraz kaynak enerjisi salmış olsa da, barındırdığı ruhani baskı açıkça anormal olacak kadar güçlüydü.
Bir anda Yun Che'nin ruhunda, Xuanyuan Wentian'ın zirve durumundakinden aşağı kalmayan bir baskı hissi oluşturmuştu!!
Böylesi bir güç düpedüz Murong Qianxue'nin dayanabileceği bir şey değildi. Eğer mavi elbiseli kız elini geri çekmezse ve tamamen Murong Qianxue'ye vurursa, Murong Qianxue'nin sonu ölüm olurdu.
Yun Che o an başka hiçbir şeyi umursamıyordu. Beyaz kıyafetli kadından kurtulmaya bile vakit bulamadan Yıldız Tanrısı'nın Kırık Gölgesi'ni kullandı ve anında Murong Qianxue'nin önüne geçti. Bedenindeki tüm kaynak enerjisini saldı ve Murong Qianxue'yi zorla yana iterek, sol eliyle mavi elbiseli kızın saldırısını karşıladı.
Bam!!
Boom —
Yun Che'nin eli mavi ışığa temas etmişti... bu mavi ışık son derece yumuşaktı ve özellikle nazik görünüyordu, hatta o kadar nazikti ki biraz hayali bir his yaşatıyordu. Ancak, sonraki salisede, son derece korkutucu bir güç açığa çıkmıştı. Yun Che sersemce inleyerek geriye doğru uçmuştu. Yere düştüğünde durabilene kadar neredeyse üç yüz metre kaymıştı. Sol eli uyuşukluktan hafifçe titriyordu.
Güçlerinin çarpıştığı yerde ise boşluk tamamen çökmüştü. Önce onlarca metre uzunluğunda bir yarık açılmıştı, hemen ardından ise bu yarık birkaç kilometre dışarıya uzanmıştı, Kar Bölgesi'nin aslında karla kaplı olan yüzeyinde kalın kara bir yara çizmişti.
"Asgard Efendisi!!"
"Büyük Kardeş Yun!!"
Bu sahneden böyle bir sonuç çıkmasına, Yun Che de dahil olmak üzere oradaki herkes hazırlıksız yakalanmıştı. Feng Xue'er ve Donmuş Bulut'un tüm kadınlar aceleyle feryatlar eşliğinde Yun Che'nin yanına gitti.
"İyiyim ben." Yun Che ayağa kalktı ve hafifçe biraz soluklandı, kaşları tamamen çökmüştü.
Feng Xue'er ve Donmuş Bulut hanımları'nın ise mavi elbiseli kıza bakışları çoktan değişmişti. Yun Che'nin Kaynak gücü,herkes tarafından Kaynak Gökyüzü Kıtası'nın en iyisi olarak biliniyordu... ve ayrıca kendisi tarihte hiç eşi görülmemiş, önde gelen biriydi. Bir zamanlar kıtaların en üstün güçleri olan Kutsal Toprakları yalnız başına kolayca çiğneyebilmişti.
Ancak, Yun Che'nin az önce mavi elbiseli kadın ile olan yüzleşmesinde, avantajlı olan taraf mavi elbiseli kızdı... ve bu çok bariz bir avantajdı. Neredeyse hiçbir güce sahip olmayan zayıf mavi ışık, az kalsın tüm Aşırı Buzun Kar Bölgesi'ni yaracaktı.
"Ne oldu, gördün mü şimdi gücümü!?" Mavi elbiseli kız, kibirli bir ses tonuyla, hızla yaklaşıyordu. "Eğer ustamı yaralamaktan korkuyor olmasaydım, onu kirlettiğin iki elini de koparırdım! Acele et ve uysalca ustamı bırak ve sonra bas git. Yoksa... yoksa... yoksa olacaklarını hepiniz biliyorsunuz!"
Mavi elbiseli kızın yüzünden kibir akıyor olsa da, aslında içten içe şaşırmıştı... Garipti... Karşısındakinin kaynak gücü sadece Egemen Kaynak Alemi'nin beşinci seviyesiydi. Bu yaptığı vuruş onu yarı ölü hale getirmeliydi ve bu şekilde ustasını hemen kapabilecekti, ama... görünüşe göre hiç yaralanmamıştı.
"Tam olarak kimsin sen?" Jun Lianqie keskin bir dille konuşmuştu.
Yun Che beyaz kıyafetli kadını tuttu ve uyuşmuş olan sol elini salladı. Yavaşça ilerledi ve kısık sesle konuştu. "Görünüşe göre bugün seni düzgünce eğitmem gerekecek."
“Ah! Büyük Kardeş Yun!"Feng Xue'er aceleyle Yun Che'yi durdurmak için elini uzattı. Nazikçe başını iki yana salladı. "Yapma. "Yapma. Eğer tüm gücünü kullanırsan, büyük çabalarla yeniden inşa edilmiş Donmuş Bulut Asgard'ı tekrar yıkılacak."
“...” Yun Che'nin adımları birden durmuştu.
"Ayrıca, bu küçük kız kardeşin kötü niyeti yok gibi, hatta biraz tatlı. Gerçekten tek istediği ustasını geri almak gibi görünüyor." Feng Xue'er beyaz kıyafetli kadına baktı ve birden güldü. "Büyük Kardeş Yun, yoksa ustası çok güzel olduğundan ondan ayrılamıyor musun?"
"Bu kadınla hiçbir alakası yok." Yun Che hafifçe dişlerini sıkmıştı ve öfkeyle konuştu, "Nereden geldiği belli olmayan bu kız birden ortaya çıkıp... fiilen benim büyük Asgard Ustası ismimi lekelemeye cüret ediyor! Tek kelimeyle affedilemez!"
"Pfft..." Feng Xue'er gülmemek için ağzını kapamaya çalışmıştı ama başarılı olamamıştı.
“Hey! Siz beni dinliyor musunuz!?" mavi elbiseli kız sabırsızca sormuştu. "Acele edin ve verin ustamı artık!" Yoksa.. gerçekten bir şeyler yapacağım."
Yun Che daha fazla ilerlememişti. Onun yerine bir adım geri attı ve elini uzatıp, beyaz kıyafetli kadının göğsünün üzerinde açtı ve güldü. "Ya hala vermek istemiyorsam?"
"S-seni ben!" Çaresizce, Yun Che'nin elinin beyaz kıyafetli kadının göğüs bölgesine neredeyse dokunacak kadar yakın olduğunu görünce, mavi elbiseli kızın gözleri öfkeyle tutuşmuştu ve vücudunun her yerinde kaynak enerjisi karışmaya başlamıştı. "Seni piç, iğrenç herif, adi, utanmaz, aşağılık!! Gerçekten... gerçekten sinirleneceğim!!"
Küfür konusunda kızın kelime haznesi oldukça zayıftı, belli ki sadece bu kelimelerle sınırlıydı. Bu kısıtlı hakaret haznesi, bağırarak söylemesiyle birleşince... her ne kadar çok ciddi olup öfkeyle sövüyor olsa da, sözlerinin arkasında hiçbir güç yok gibi gözüküyordu. Karşı tarafı sinirlendirmeyi unutun, eğer bunu rakibine yapsa onu gülmekten yerlere yatırabilirdi.
Ancak, "öfkesi" gerçekti. Bir elini uzattı ve mavi ışık avucunda parladı. Bir kar fırtınası meydana çıkmıştı ve kendisine en yakın olan kişi olan Murong Qianxue'yi kaplamıştı. Fırtına ulumasıyla birlikte, aniden Murong Qianxue'yi kaldırdı ve mavi elbiseli kızın yanına uçurdu.
Ding!!
Soğuk bir ışık parlamıştı. Murong Qianxue'nin bedeni bir anda zayıf, mavi ışık katmanıyla örtülmüştü ve bedenindeki kaynak enerjisi sertçe mühürlenmişti. Mavi elbiseli kız Murong Qianxue'yi kolundan yakalayıp Yun Che'ye pis pis baktı. "Acele edin ve verin artık ustamı... yoksa ben... ben..."
Mavi elbiseli kız tehlikeli görünmek için elinden geleni yapıyordu ama sesi hala titriyordu ve gözlerinin derinliklerinden gerginliği açığa çıkıyordu... İnsan rehine alan biri olarak, rehin alınan kişiden daha gergindi.
"Küçük hanım," Mavi elbiseli kızın bariz paniğine kıyasla, Yun Che sakindi ve yavaşça konuştu, "Seni iki şey hakkında dürüstçe uyarayım. Bir, başkalarının beni tehdit etmesinden gerçekten nefret ederim. Bugüne kadar, benim insanlarımı tehdit edenlerin hepsi, onlara nispeten daha ciddi sonuçların acısını çekti. İki, sözde ustanı sana geri vermeyişimin nedeni, onu kurtarıyor olmam. Yıllardır zehrin etkisi altında kalmış ve şimdi neredeyse hayatını kaybetmek üzere. Elimi bedenine bastırmamın nedeni, ona enerji vererek yaşam gücünü tazelemek ve bu sırada zehri dağıtmak. Eğer bunu yapmasaydım şimdiye kadar ölmüştü. Bu dünyada onu tek kurtarabilecek kişinin ben olduğuma hükmediyorum. Eğer ustanı sana verirsem, hiçbir şekilde tedavi edilemez bir durumda kalacak."
"Y-yalan söylüyorsun!" Mavi elbiseli kız buna nasıl inansın ki? "Ustaya etki eden alev zehri Büyük Alem'de bile tedavi edilemedi... onu tedavi etmenin bir yolu yok. Sadece aşağılık ve iğrenç değil, üstüne bir de kocaman yalancı çıktın! Sana inanacak kadar aptal değilim!"
“...” Yun Che ne diyeceğini bilemiyordu.
"Acele et ve ustamı bana ver, yoksa... yoksa..." Mavi elbiseli kız elini uzattı, yoğunlaştırdığı parlayan buz sarkıtını Murong Qianxue'ye doğrulttu.
"Aah ah." Yun Che çaresizce gözlerini devirdi ve Feng Xue'er ile konuştu. "Xue'er, şuna ustasını ver o zaman."
Feng Xue'er hafifçe itti. Sonraki anda, hafif rüzgarlarla taşınıyormuş gibi, bilinçsiz beyaz elbiseli kadın yavaşça mavi elbiseli kıza doğru süzüldü.
Mavi elbiseli kız hemen ileri atıldı ve sıkıca beyaz kıyafetli kadına sarıldı. Ardından onlarca metre geri çekildi ve nihayet rahatladı. Elini kaldırdı ve Murong Qianxue'ye yaptığı kısıtlamayı kaldırdıktan sonra konuştu. "Pekala... önce şunu söylememe izin verin, ben kötü biri değilim. Yaptığım her şeyi şu aşağılık adam yüzünden yaptım... daha önce hiç böyle şeyler yapmamıştım, tamam mı?"
"Bir daha bu şekilde Asgard Ustamızı karalayamazsın," Murong Qianxue de soğukça konuşmuştu. Bu mavi elbiseli kız korkunç bir kaynak gücüne sahipti... ama beklenmedik şekilde hiç kimseyi korkutamamıştı.
Asgard Efendisinin bazı hareketleri... gerçekten uygun olmasa bile, diğerleri onunla bu şekilde konuşamazdı!
"Hıh, sanki yanlış bir şey söyledim de." mavi elbiseli kız kısık sesle mırıldanmıştı. Bu sırada, aniden kollarındaki beyaz kıyafetli kadının hafifçe gözlerini kırpıştırdığını ve ardından yavaşça gözlerini açtığını görmüştü. Yüzü ifadesiz olsa da, açılan gözleri hülyalı yıldızlar kadar güzeldi.
“Usta!” Mavi elbiseli kız şaşkınlıkla bağırmıştı. Ardından korkarak konuştu, "Usta, n-nasılsın? Lütfen sana bir şey olmuş olmasın. Neredeyse korkudan ölecektim, üüü..."
Mavi elbiseli kız bunu derken çoktan kontrol edilemez şekilde ağlamaya başlamıştı.
Beyaz elbiseli kadın hafifçe göğsünü kıpırdatırken usulca konuştu, "Xiaolan... beni bir şeyle besledin mi?"
“Ah?” Mavi elbiseli kız afallamıştı. "Ben... hayır... Usta'ya yemesi için hiçbir şey vermedim. Usta aniden gökyüzünden düştü ve ardından kendinden geçti. Ardından... şimdi uyandı."
“...” Beyaz kıyafetli kadının gözleri acayip bir şaşkınlıkla parlamıştı. Usulca konuştu, "Bilincimi kaybettiğimde, yaşam enerjim çoktan tükenmişti. Şüphesiz sonraki otuz soluk alış verişimden sonra bir daha asla uyanamamam gerekiyordu... Nasıl tekrar uyandım... hayat damarımdaki zehir tam yüzde otuz kadar zayıflamış..."
“Ah?” Mavi elbiseli kız olduğu yerde donakalmıştı.
"Ben... bir uzman tarafından... kurtarıldım mı.." Beyaz kıyafetli kadının sesi etrafında başkalarının olduğunu görünce gittikçe zayıflamıştı. Ancak onları tam göremez gözleri buğulanmıştı ve bir kez daha bilincini kaybetmişti.
“Usta!” Usta!” Mavi elbiseli kız endişeyle ağlamaya başlamıştı.
"Xue'er, Kıdemli Usta Murong, hadi gidelim. Bugün çok yorgun düştüm, bu yüzden güzelce bir dinlensem iyi olacak." Yun Che kollarını sallayarak arkasını döndü ve Donmuş Bulut Asgard'a doğru büyük bir adım attı. "Bu nereden geldiği belli olmayan rastgele önümüze çıkmış kızı da unutalım gitsin, bırakın ne istiyorsa yapsın."
Mavi elbiseli kız "Ustasının" önünde diz çökmüştü ve epey bir süre boş boş bakmıştı. Az önce ustasının söylediği şeyleri düşünüyordu, ardından hemen arkasını döndü ve Yun Che'ye bakarak heyecanla bağırdı, "Bekle! Hey sana diyorum, bekle! G-g-gerçekten ustayı kurtarmanın bir yolunu biliyor musun?"
"Hııaah." Yun Che kocaman esnedi ve hatta gerindi. Ne durmuştu ne de arkasına dönmüştü; sanki kendisine bağırıldığını duymuyordu.