We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
1968 Prime Time Televizyon Dizisi - Tarih
CBS, ucuz heyecanlar arayan artan bir bebek boomer izleyicisi sayesinde Cumartesi sabahı çocuk ücretlerini daha erken bir saatte, sabah 8:00'de yayınlamaya başladı. Kısa bir süre sonra diğer ağlar da aynı şeyi yaptı.
Süper kahramanlar birkaç yıldır cumartesileri sıcaktı. Süpermen 1967'de CBS için büyük sayılar elde etti, bu yüzden bu yıl animasyonlu maceralarla birlikte etiketlendi. yarasa Adam. ABC'ler yarasa Adam live-action primetime serisi hala devam ediyordu, bu yüzden Batman'in iki ağda iki şovu vardı.
Hanna-Barbera ve diğer birkaç küçük animasyon stüdyosu, 1968-69 yılları için çizgi romandan ilham alan inanılmaz bir akıl şekeri dizisi çıkardı, bazıları gerçekten iyi.
Hanna-Barbera, her üç ağda da sabaha hakim olan şovlar üretse de, Arşivler Filmi önümüzdeki yirmi yıl için dikkate alınması gereken bir güç haline getirdi.
tarafından Billy Ingram
8:00
Gophers / CBS
(ilk çıkış)
Underdog'un yaratıcılarından karakterlerin yer aldığı gerçekten eğlenceli çizgi film. Sesler Sandy Becker, George S. Irving ve
Kenny Delmar.
8:30
böcek tavşanı
/ Yol Koşucusu / CBS
(ilk çıkış)
CBS'deki bu yeni bir saatlik format 1973'e kadar sürdü. Bugs Bunny, 1967-68'de Pazar sabahlarına geçmeden önce 1962-1967 yılları arasında ABC'de solo bir Cumartesi dizisinde rol aldı.
CBS'de Bugs, dikkatleri Road Runner çizgi filmleriyle paylaştı - bu eşleştirme onlarca yıldır popülerliğini koruyor.
9:30
Tuhaf yarışlar / CBS
(ilk çıkış)
Hanna-Barbera, 1969'da esasen aynı olay örgüsü ve karakterlerle aynı şov olan iki yan ürüne yol açan uzun süreli bir başarı daha elde etti.
Paul Winchell (Dastardly ve Mutley), Janet Waldo (Penelope Pitstop), Don Messick (Peter Perfect) ve Mel Blanc'ın (The Ant Hill Mob) ölümsüz sesleri yer aldı.
Şiddet içeren durumlardan kaçınmak için yarış çizgi filmi doğdu.
10:00
Bu, dönemin en popüler çizgi filmlerinden biriydi, 1968-69'un bir numaralı Cumartesi gösterisiydi. Bu ve diğer CBS Cumartesi hitlerinin başarısı sayesinde, programlama yöneticisi Fred Silverman'a prime-time programcı görevi verildi.
Howard Morris ('The Andy Griffith Show'da Ernest T. Bass) Moose, Hot Dog ve Jughead'i seslendirdi. Jane Webb, Betty, Veronica, Sabrina ve Miss Grundy'yi seslendirdi.
The Archie'nin ezgileri 1969'da pop listelerinde bir numaraya yükseldi ('Sugar, Sugar' bir numaraya yükseldi) ve önümüzdeki yıllarda cumartesi günleri çok sayıda müzik temalı çizgi filme ilham kaynağı oldu. Ron Dante, şarkıları Archie olarak seslendirdi.
Archie seksenlere kadar cumartesi günleri yayınlanırdı.
10:30
Batman / Süpermen Macera Saati / CBS
(ilk çıkış)
Süpermen ilk olarak Cumartesi sabahları (1966 ve 1967) göründü, ancak Batman'in ABC'de ilk kez bir şovu vardı, bu yüzden en yüksek faturayı aldı.
11:30
Herküloidler / CBS
Galaktik Hanna-Barbera tuhaf anlamsızlığının tekrarları. Bu yıldan sonra gitti.
12:00
12:30
Jonny Görev / CBS
Başlangıçta sadece bir sezon için yayınlanan heyecan verici Hanna-Barbera prime time macera serisinin hala popüler tekrarları.
1:00
Moby Dick ve Mighty Mightor / CBS
Mağara çocuğu Tor'un Hanna-Barbera maceralarının ikinci yılı, sopasını kaldırıp göklere lanetler yağdırdığında Mighty Mightor olur. Keşke o kadar kolay olsaydı!
Ayrı bölümlerde görüldü - Tom, Tub ve evcil balinaları Moby. Balinalarla yüzmek artık yasa dışı.
CBS cumartesi sabahları çok yüksek reytingler alıyordu, bu yüzden çocuk programlarını sabahın her iki ucunda birer saat uzattılar.
1:30
Yalnız Kovboy / CBS
Format Films'den geçen yılın tekrarları. Lone Ranger ve Tonto, Agnes Moorehead tarafından seslendirilen Kara Dul gibi rastgele bir dizi robot, uzaylı ve kötü adamla tuhaf maceralara bulaştı.
Genellikle yerel istasyonlar tarafından önceden boşaltılır.
Aquaman olabilir
CBS Pazar günü görüldü
sabah 9:30-10:00.
:1968 Reklamlar:
Frito Haydut
8:00
Yerel Programlama / ABC
(Sıklıkla Tarzan filmler, Temel Reis çizgi filmler, bizim çete ve üç yardakçı şort.)
9:00
Casper / ABC
Casper'ın kim olduğunu bilmiyorsanız, fugedaboutit!
Casper, 1963'te ABC'de yeni animasyon maceralarıyla ortaya çıktı, bu tekrarların son sezonuydu.
Dost Hayalet Casper, 1950'de televizyonda yayınlanmaya başladı. kırklı yılların popüler tiyatro kısa filmlerinden.
9:30
Gulliver'in Maceraları / ABC (ilk)
Ginny Tyler, Jonathan Swift romanından uyarlanan bu çizgi filmde Flirtacia'nın sesini de verdi. 17 bölüm iki yıl boyunca koştu.
10:00
Örümcek Adam / ABC
'Örümcek Adamın Kökeni' ile başlayan nadir bir ikinci sezon yeni bölüm. 1968-69 için hikayeler artık 30 dakika uzunluğundaydı, geçen sezon şov başına iki 15 dakikalık bölüm vardı.
Sendikasyon için üçüncü bir sezon yapıldı - dizide aynı tema şarkısı vardı, ancak gösteri gerçeküstü suluboya arka planlar (DC sanatçısı Gray Morrow tarafından) ve Spidey'in sesini oynayan yeni bir adamla daha koyu bir görünüm ve tavır aldı. Ralph Bakshi üçüncü sezonun yapımcılığını üstlendi.
11:00
Dünyanın Merkezine Yolculuk / ABC
(ilk çıkış)
Pat Harrington, Jr. ('One Day At A Time'), Ted Knight ve Jane Webb'in seslendirdiği 2. Sezon.
11:30
Fantastik Dörtlü / ABC
İkinci sezon, önceki yılın tekrarı. Bu gösteri 1969'da Pazar günlerine taşındı.
Hikayelerin çoğu, standartlaştırılmış Hanna-Barbera animasyonu en iyi ihtimalle adil olsa bile, bunu bugüne kadarki TV çizgi roman uyarlamalarının tartışmasız en iyilerinden biri yapan erken Stan Lee / Jack Kirby çizgi roman maceralarına yakından dayanıyordu.
Çizgi roman çizgileri arasında The Red Ghost, Invasion Of The Super Skrulls, Galactus, It Started On Yancy Street ve daha fazlası yer aldı.
12:00
Ormanın George'u / ABC
Tekrarların ikinci sezonu olan George, 1969'da Pazar sabahı kadrosuna katıldı, ardından 1970'in başlarında Cumartesi günlerine geri döndü.
Ayrıca görüldü - 'Süper Tavuk' ve 'Tom Slick'.
12:30
amerikan orkestrası / ABC
Bu sezonun konukları arasında Freddy Weller, The Four Seasons, Johnny Nash, The Association ve Sandy Nelson vardı. için ticari
Uzay Yemek Çubukları :
1:30
Olay / ABC
1965 serisine benzer şekilde 'Oluyor' '68'de Oluyor' ve '69'da Oluyor' olarak da bilinir, "Eylemin Nerede Olduğu".
Ocak 1968'den başlayarak (Dick Clark tarafından üretilen) bu müzik şovu, cumartesi günleri 'Amerikan Bando Takımı'nı izledi. Bu, bu programın '68 yazında haftada altı gün izlendiği anlamına geliyordu - yarım saatlik grup ve bikiniler.
Paul Revere ve Mark Lindsay'in ev sahipliğinde, konuklar arasında Paul Revere's Raiders, The Monkees, Don Adams, Don Rickles, Linda Ronstadt, Todd Rundgren ve Bobby Hatfeild yer aldı.
Yerel gruplar da ünlü konuk jürilerle haftalık yarışmalarda görüldü. 1968'de TV'nin parlak bir noktası olan 'Happening' gibi başka bir ulusal müzik programı olmamıştı. Peter Max, 7-Up reklamından ilham aldı:
Binbaşı Matt Mason, 1968'de popüler bir oyuncaktı:
9:00
süper 6 / NBC
İkinci yıl, üç yıl sürdü - Super Service, Inc.'den kiralanabilen altı süper güçlü hayırseverin sevilen maceraları.
9:30
en iyi kedi / NBC
1961-62 primetime Hanna-Barbera serisinden bir başka tekrar sezonu. Popüler durum komedisi karakteri 'Sgt. İlham kaynağı Bilko'ydu. Arnold Stang (gösterilen) Top Cat'in sesiydi.
Bu, cumartesi günleri yeniden yayınlanan üç eski primetime H-B dizisinden biriydi - diğer ikisini görebiliyor musunuz?
10:00
çakmaktaşı / NBC
Bu klasik prime-time animasyon dizisi 1966'da yayından kalktı ve üç yıllık tekrarları için hemen Cumartesi sabahlarına taşındı.
10:30
Muz Bölmeleri /NBC
(ilk çıkış)
Paul Winchell, Allan Melvin, Daws Butler ve Don Messick tarafından seslendirilen kostümlü tema parkı karakterlerinin sunduğu bir saatlik varyete şovu.
Doğal olarak, "Yarına Kadar Bekle" ve "Bir Çocuk Olmaktan Hoşlanırım" şarkılarıyla bir balonlu sakız rock grubu oluşturdular.
Çizgi film bölümleri Banana Splits'in tuhaflıkları - Üç Silahşörler, Köylü Ayıları, Binbir Gece Masalları ve Mikro Girişim arasında geçiyordu.
Başrollerinde Frank Alletter ('It's About Time') ve altmışlarda çocuk oyuncu olarak kariyeri olan genç idol Jan Michael Vincent'ın ('Airwolf') oynadığı 'Danger Island' (canlı bir aksiyon dizisi) de görüldü. Disney filmlerini vur.
Bu, bugüne kadarki en pahalı Cumartesi sabahı programıydı. Yapımcılığını Hanna-Barbera'nın üstlendiği bu, onların ilk canlı aksiyon denemesiydi ve NBC'nin cumartesi günü kaybettiği programında tek parlak noktaydı.
11:30
mazlum / NBC
"Polly'nin başı dertte olduğunda yavaş değilim - bu Hip, Hip, Hip ve ben gidiyorum!"
Underdog, 1964-1973 yılları arasında, çoğu zaman NBC'de koştu.
Ayrıca bkz: Klondike tarafından takip edilen bir Fransız fare olan Savoir Faire'ı içeren Komutan McBragg ve Klondike Kat Dünyası. "Savoir Faire her gardıroptur!"
kuşçu / NBC
Hanna-Barbera'nın Birdman'i 1967'den itibaren tekrarlarda görüldü. Bu gösteri aslında bir primetime giriş olarak düşünülmüştü.
Hikaye Kitabı Kareler / NBC
Yarışmacı çocuklarla popüler NBC gündüz yarışma programı 'Hollywood Kareleri'nin genç versiyonu.
Bu varyasyonda, dev tik tak parmağı panosundaki ünlü konuklar hikaye kitabı karakterleri gibi giyinmiş. Aralarında Paul Lynde (bir zamanlar Pamuk Prenses filminde kötü Kraliçe olarak giyinmiş), Marty Allen (Tarzan), Rip Taylor (Custer), Kaye Ballard, Paul Winchell, Nanette Fabray, Wally Cox, Abby Dalton, Charley Weaver, Jim vardı. Backus, Judy Carne, Ted Cassidy, Jo Anne Worley, Carolyn Jones, Arte Johnson, Michael Landon ve Barbara Eden.
'Öykü Kitabı Kareleri' Ocak 1969 - Ağustos 1969 arasında sürdü. Cumartesi Sabahı Reklamları:
12:30
süper başkan / NBC
Süper Başkan'ın ikinci dönemi kısa kesildi - sezon ortasında görevden alındı ve değiştirildi.
evcilleşmemiş dünya / NBC
Phillip Carey tarafından anlatılan bir doğa programı.
Bir bölüm, denizin altında renkli bir görünüme sahipti, özellikle de birçok kişi 1969'da ilk kez renkli TV satın aldığı için etkileyiciydi.
Televizyonda Münazara: O Zaman ve Şimdi
Yarım yüzyıldan biraz daha uzun bir süre önce Amerikan siyaseti yeni bir döneme girdi. 26 Eylül 1960'ta Chicago'daki WBBM-TV stüdyolarında, başkan adayları Richard M. Nixon ve John F. Kennedy, televizyonda yayınlanan ilk başkanlık tartışması için kameraların ve sıcak ışıkların önünde durdu. Ülke çapında yetişkinlerin olağanüstü bir yüzde 60'ı buna katıldı. Bu karşılaşma, Massachusetts'te az tanınan senatör ve Beyaz Saray'ı kazanmaya devam edecek olan siyasi filiz olan Kennedy'ye verilen desteği artırdı. ABD'deki seçimler bir daha asla eskisi gibi olmayacaktı. Başkanlık kampanyalarının hiçbir yönü televizyondaki tartışmalar kadar ilgi çekmez ve modern siyasi tarihin en unutulmaz anlarından bazılarını sağlamıştır.
İlgili İçerik
1960'da, o zamanki başkan yardımcısı Nixon'ın Kennedy'ye karşı parlak bir performans göstermesi bekleniyordu, ancak çok az politikacı şimdiye kadar bu kadar kötü bombaladı. Görüntülerinin televizyon ekranındaki çarpıcı kontrastı tüm farkı yarattı. Kısa süre önce diz yaralanmasıyla hastanede yatan Nixon, solgun, zayıftı ve ateşi vardı, California'daki kampanyadan yeni gelen Kennedy ise bronzlaşmış ve canlı bir şekilde enerjikti. Yayına çıkmadan önce, her iki aday da bir kozmetikçinin hizmetlerini reddetti. Ancak Kennedy'nin personeli ona hızlı bir rötuş yaptı. Saat beş gölgesi tarafından lanetlenen Nixon, tezgah üstü bir pudra örtüsü olan Lazy Shave'e tokat attı. Bu, televizyon ekranındaki korkunç solgunluğunu artırmaktan başka bir işe yaramazdı. Radyodaki tartışmayı dinleyen seçmenler, Nixon'ın Kennedy kadar ustaca performans gösterdiğini düşündüler, ancak TV izleyicileri onun bitkin görünümünün ötesini göremedi.
Bu önde gelen tartışma için NBC'nin basın panelinin bir üyesi olan Sander Vanocur bugün, Nixon'ın hastalığını fark edemeyecek kadar anın içinde olduğunu söylüyor, ancak başkan yardımcısının bana öyle göründüğünü hatırlıyor. Vanocur, "Kennedy'nin onun kim olduğu konusunda kesin bir fikri vardı ve bu o gece yayılıyor gibiydi." diyor. Daha sonra Kennedy, onu 65 milyondan fazla insanın oturma odalarına bu kadar etkili bir şekilde getiren televizyon tartışmaları olmadan Beyaz Saray'ı asla kazanamayacağını söyledi.
Northeastern Üniversitesi'nde gazetecilik profesörü ve cumhurbaşkanlığı tartışmaları tarihçisi Alan Schroeder, üç tartışma daha vardı, ancak bunların pek önemi yoktu, diyor. “Kennedy ilk tartışmada o kadar olumlu bir izlenim bıraktı ki, Nixon'ın bunu aşması oldukça zordu.” Hiçbir seçim kuralı adayların tartışmasını gerektirmez. 1960'taki kasvetli performansından sonra, Nixon 1968 ve 1972'de katılmayı reddetti. Daha yakın zamanlarda, John McCain, Washington'da acil bir işi olduğunu söyleyerek 2008'de Barack Obama ile olan eşleşmelerinden birini iptal etmeye çalıştı. Ancak yıllar geçtikçe halk, adayların canlı ve senaryosuz olarak televizyonda karşı karşıya gelecek kadar cesur olmalarını beklemeye başladı.
On milyonlarca izleyici, tartışmaları izlemek için izliyor ve savunucular, kararsızların karar vermelerine yardımcı olmak için onları vazgeçilmez olarak nitelendiriyor. “Kampanya halkla yapılan bir iş görüşmesiyse,” diyor 2004 Bush-Kerry yarışmasının moderatörü Charlie Gibson, o zaman tartışmalar “tarzları karşılaştırmak, sorunlarla ilgili kolaylıklarını anlamak için paha biçilmez bir fırsattır. .” Birkaç seçimde, tartışmalar seçmen algılarını çarpıcı biçimde değiştirdi ve hatta bazı uzmanların iddiasına göre, yarışın sonucunu değiştirdi.
Ülke çapında yetişkinlerin olağanüstü yüzde 60'ı Richard M. Nixon ve John F. Kennedy arasındaki başkanlık tartışmasına katıldı. (Zaman ve Ömür Resimleri / Getty Images) 26 Eylül 1960'ta, başkan adayları Nixon ve Kennedy, televizyonda yayınlanan ilk başkanlık tartışması için kameraların önüne geçti. (Zaman ve Ömür Resimleri / Getty Images) Jimmy Carter, 1976'da Gerald Ford'u az farkla yenmek için anketlerde tartışma sonrası bir yükseliş yaşadı. (Corbis) Bill Clinton ve Ross Perot ile yapılan başkanlık tartışması sırasında sıkılmış ve sabırsız görünen George H.W. Bush, istemeden, mesafeli bir asilzade olarak kendi imajını güçlendirdi. (İlişkili basın) Al Gore'un 2000'deki düzensiz performansı, şimdiye kadarki en yakın seçimlerden birinde George W. Bush'a kaybetmesine katkıda bulundu. (İlişkili basın)
Jimmy Carter, örneğin 1976'da Gerald Ford'u az farkla yenmek için anketlerde bir tartışma sonrası yükselişe geçti ve Al Gore'un 2000'deki düzensiz performansı, Kasım ayında şimdiye kadarki en yakın seçimlerden birinde George W. Bush'a kaybetmesine katkıda bulundu. “Tartışmaların adayların nasıl algılandığı üzerinde çok güçlü bir etkisi vardır,” diyor Schroeder, “ve seçmenlere güven vermede doğru kararı verdiklerini”.
Kısmen, bu kadar büyük bir etkiye sahip oldukları için, televizyonda yayınlanan tartışmalar her zaman ateşli eleştiriler aldı. Bazıları, cevapların yüzeysel olma eğiliminde olduğundan, karizmanın öze üstün geldiğinden, uzmanların gereksiz yere önemsiz aptallıkları saplantı haline getirmesinden şikayet ediyor. Kesinlikle bahisler çok yüksek. Birkaç münazaranın emektarı Walter Mondale, soyunma odasından münazara platformuna uzun bir yürüyüş olduğunu söylüyor. “Bilirsin, eğer batırırsan, hayatının geri kalanında bununla yaşayacaksın.” Adayların formatları kısa ve dağınık kişilerarası değiş tokuşlardan uzak tutmak için savaşmalarına şaşmamalı—, gerçi bunlar bazen oluyor, Lloyd Bentsen'in küçümseyici bir şekilde yaptığı gibi 1988'deki başkan yardımcısı tartışmasında Dan Quayle'a, “Sen Jack Kennedy değilsin”,” dedi ve buna şaşırmış görünen bir Quayle cevap verdi, "Bu gerçekten gereksizdi!”
Bunun gibi küçük münakaşalar, tartışmaları sanki spor müsabakalarıymış gibi, kazananları ve kaybedenleri belli olan medyayı alışkanlık haline getiriyor. 1980'de Bağımsız olarak Ronald Reagan'ı tartışan John Anderson, 'Bunu siyasi bir ödüllü savaş haline getirmeye çalışıyorlar' diyor. “Bir adayın enayi yumruk attığını görmek istiyorlar. yorumcuların her gafı büyütmesine neden olan zihniyet: 1992'de, örneğin, George HW Bush, Bill Clinton ve Ross Perot ile bir belediye binası tartışması sırasında defalarca saatine baktı ve uzmanlar bir saha günü geçirdiler. 1988'de Bush'u tartışan ve o gece tekrar izleyen eski Vali Michael Dukakis, 'Bu eleştiri haksızdı' diyor. “Uzun bir tartışmada, nerede olduğunuza dair bir fikre sahip olmanız gerekir—, dolayısıyla bir adamın saatine bakmasında garip bir şey yok. Ama canını acıttı.”
Bush, canı sıkkın ve sabırsız görünerek, istemeden, mesafeli bir soylu olarak kendi imajını güçlendirdi. Carter, 1980'de genç kızı Amy'nin kendisine nükleer silahlar konusunda tavsiyede bulunduğunu ima ettiğinde, seçmenlerin zaten korktuklarını teyit ederek benzer şekilde kendilerine zarar verdiler. 2008'de Obama'ya “Şu Kişi” adını verdi. Bu tür olaylar o kadar yaygın ki, neyin doğru gittiğine değil neyin yanlış gittiğine dair tartışmaları hatırlama eğilimindeyiz.
Nixon'ın ölümcül tartışmaya girişinden elli yıl sonra, benzer bir altüst oluş yakın zamanda, televizyonda tartışmaların bu baharda ilk kez bir genel seçimde tanıtıldığı Büyük Britanya'da yaşandı. Küçük üçüncü sıradaki Liberal Demokratlar Partisi'nden az bilinen bir aday olan 43 yaşındaki Nick Clegg, daha iyi bilinen iki rakibe karşı tartışmada olağanüstü bir performans sergiledi. İlk karşılaşmadan sonra, kişisel onay puanları yüzde 78'e fırlayarak İngiltere'de Churchill'in II. 1960'taki Kennedy'de olduğu gibi (yine sadece 43), halk aniden enerjik Clegg'i ulusal bir lider olarak tasavvur edebilir.
Bugün Liberal Demokratlar iktidarı Muhafazakarlarla paylaşıyor ve Clegg, başbakan yardımcısının tartışmalardan önce çok az kişinin hayal edebileceği bir sonuç. Amerika'da olduğu gibi Britanya'da da televizyonda yayınlanan tartışmalar, kampanya ortamını kalıcı olarak değiştirerek siyasi yaşam üzerinde güçlü bir etki yaratmayı vaat ediyor. Tüm risklilikleri ve yüksek dramaları için, şimdi çok önemli bir rol oynuyorlar ve şüphesiz burada kalacaklar.
1972 – TV Rehberi Sonbahar Önizlemesi1939'un Hollywood'un "en büyük yılı" veya "altın yılı" olduğunu söyleyenler var. Kitabı aldığımı biliyorum, Hollywood'un Altın Yılı: 1939. Bu, kabul etmeye tamamen istekli olduğum bir tez değil, çünkü 1939'dan önce ve sonra Hollywood'un sanatsal ve ticari açıdan yüksek noktalara ulaştığı yıllar olduğuna inanıyorum. Benzer şekilde, herhangi bir yılın "TV'nin Altın Yılı" olduğunu önermek istemiyorum ama birisinin "En İyi Mevsimler" listesini çıkarması durumunda 1972-73'ün en tepeye yakın olacağını öneriyorum. Bazı başarısızlıklar bile kendi yollarıyla parlaktı. NBC hariç, 197 2 hemen hemen herkes için, özellikle de izleyiciler için çok iyi bir yıldı.
Önce en büyük sorunları olan ağa bir göz atalım. Yüzeyde NBC'nin sorunları varmış gibi görünmüyordu. 1972'de CBS ve ABC için yedi diziye karşılık beş yeni dizi çıkardılar. Sorun, yeni şovların sadece iki tanesinin takılıp kalmasıydı ve her ikisinin de kadroda kalmak için büyük bir ameliyata ihtiyacı vardı. Ayrıca sezona başlayan üç dizi Ocak 1973'te sezonlarını sonlandırdı. Bunlardan biri de Rod Serling'in dizisiydi. Gece Galerisi. Bu noktada Serling, katkıları göz ardı edildiği ve yapımcı Jack Laird'e yaptığı şikayetler esasen göz ardı edildiği için diziyi esasen reddetmişti. Son sezonda Serling o kadar memnun değildi ki, "Mannix in amebrary" adlı gösteriyi yönetti. ile durum Bonanza daha da kötüydü ve olanlara çok benziyordu Petticoat Kavşağı. Dan Blocker'ın 1971-72 sezonunun ardından ölümü, önceki sezon ciddi bir reyting kaybı yaşayan dizinin dinamiklerini ve yeni CBS serisinin rekabetini ciddi şekilde bozdu. Maude öldürmeye yetmişti. gelince Cesur Olanlar, gösteriler dördüncü sezon sadece korudu Yeni Doktorlar önceki sezon iki bölüme gittikten sonra bölüm. Ayrıca John Saxon'ı, Robert Walden tarafından "değiştirilen" karakterlerden biri olarak kaybetti (evet, pek bir yedek değil). On altı bölüm sürdü ve iki haftada bir (veya ilk iki sezonda her üç haftada bir) yerine her hafta yeni senaryolar almak zorunda kalmanın senaryoların kalitesinin zarar gördüğünü öne süreceğim. Ben, Burl Ives ve şirketle olan bölümleri tercih ettim.
NBC'nin o sezon yaptığı yeni şovlara gelince, ikinci sezonu olan sadece iki şov vardı. NS e Küçük İnsanlar le Brian Keith ve Shelley Fabares ile ve Çarşamba Gizem M yumurta. İçinde Küçük İnsanlar Keith, Hawaii'de bir muayenehanede kızıyla birlikte çalışan bir çocuk doktorunu oynuyor. Gösteri bir komediydi ve reytinglerde yenilenecek kadar başarılı oldu. Ancak gösteri yenilendiğinde, Roger Bowen'ın oynadığı çocuklardan nefret eden ve çok düzgün bir doktor ve kliniğe sahip olan ve Hawaii'nin büyük bir bölümünün oynadığı kadın olan birkaç yeni karakter eklemeye karar verildi. Nancy Kulp'un fotoğrafı. Bu, odağı iki doktor ve hastaları (ve hastaların ebeveynleri) arasındaki ilişkiden yetişkinler arasındaki çatışmalara çevirdi. (Ayrıca o sezon dizinin adını da şu şekilde değiştirdiler: Brian Keith Gösterisi) kendini dizinin orijinal amacından daha da uzaklaştırıyor. NS Çarşamba Gizem Filmi genişletmek için bir girişimdi Gizem Filmi franchise. Orijinal şov grubu – Kolombo, McCloud, ve MacMillan & amp Karısı – Pazar gecesine taşındık. Dördüncü bir gösteri ile desteklendiler, Hec Ramsey Richard Boone'un rol aldığı eski bir silahşör ve hukukçu (bir bölümde bir zamanlar Paladin adı altında çalıştığını iddia eden), modern (1900 için) tespit yöntemlerini incelemek için batıdan ayrılan, şimdi adli tıp dediğimiz şeyler. Gösteri iki sezon sürdü ve düşük reytingler nedeniyle değil, yıldız Richard Boone'un stüdyoyla anlaşmazlıkları olduğu için öldü (bu, Richard Boone ile alışılmadık bir şey gibi görünmüyor). NS Çarşamba Gizem Filmi tamamen yeniydi. Üç gösteri yaptı Serin Milyonlarca James Farentino, bir davayı almak için bir milyon dolar talep eden dünyayı dolaşan bir özel dedektif olarak (bir milyon doların büyük paralar olduğu zamanlarda), Madigan Richard Widmark'ın 1968'deki aynı adlı filmdeki rolünü yeniden yaratmasıyla (filmde Madigan'ın ölmesine rağmen) ve Banacek George Peppard, babasının yıllar önce çalıştığı sigorta şirketine bağlı kalmak için serbest sigorta müfettişi olarak çalıştı. Banacek iki yıl koştu ve üçüncüsü için alındı. Peppard, eski karısı Elizabeth Ashley'nin boşanma anlaşmasında gelirinin büyük bir yüzdesini almasını engellemek için istifa edene kadar.
NBC şovlarının geri kalanına gelince, banyo, baş karakter olarak Robert Forster'ın ve Banyon'a ofis çalışanları sağlayan bir sekreterlik okulunun sahibi olarak 30'ların film yıldızı Joan Blondell'in oynadığı 1930'ların dönemi filmiydi. Gösteri on beş bölüm koştu. Diğer iki NBC şovu tam bir sezon sürdü ama Ara – çalışanlarını sürekli izleyen yüksek teknoloji ürünü bir dedektiflik bürosu ve antoloji hakkında Hayalet hikayesi (yeniden adlandırıldı Korku Çemberi Aynı zamanda ev sahibi Sebastian Cabot'u düşürdü), ancak alacak kadar popüler değildi.
NBC'nin ayrıca 1972-73 sezonunun ötesine geçemeyen bir şovu vardı, ancak bunun nedeni, kelimenin tam anlamıyla rotasını yönetmesiydi. Bu ... idi Amerika: Amerika Birleşik Devletleri'nin Kişisel Tarihi, yazar-yayıncı Alistair Cooke'un evlat edindiği anavatanına NBC haber programı ile değişen aşk mektubu NBC Raporları. Bugün hiçbir ticari ağ böyle bir gösteri yapmazdı. Amerika üzerinde PBS'ye veya bazı kablo ağlarına düşürülecekti (PBS'nin tüm muhalifleri sürekli olarak kablonun PBS'nin yaptığı her şeyi yapabileceğini ve yapacağını söyledikten sonra). 1972-73'te sadece popüler bir başarı olmakla kalmadı, aynı zamanda Olağanüstü Yeni Dizi yenerek Emmy kazandı. Julie Andrews Saati, M*A*S*H, Kung Fu, Maude, ve Waltonlar, ve aslında Altın Küre'de En İyi TV Şovu – Drama dalında aday gösterildi.
ABC'de, ağ bazı etkileyici yeni şovlar yayınladı. Hayranların cinsiyeti nedeniyle bir şovu başrol olarak yerleştirmenin en eski örneklerinden biri olabilecek şekilde, ağ erkek odaklı polis şovunu koydu. çaylaklar için lider olarak Pazartesi Gecesi Futbolu. Gösteri, Gerald S. O' tarafından oynanan daha yaşlı bir üst düzey subay tarafından akıl hocalığı yapılan, çeşitli geçmişlere sahip üç (erkek) çaylak polisten (Georg Stanford Brown, Michael Ontkean ve Sam Melville) oluşan bir grup gencin standart formülüne uyuyor. Laughlin. Kate Jackson, Melville'in karakteriyle evli bir hemşire olan normal oyuncu kadrosunda yalnız kadını oynadı (yıllar sonra eski kocasını oynadı. Korkuluk ve Bayan King). ABC için son derece başarılı bir başka gösteri San Francisco sokakları tüm oyuncu kadrosu eski ve gelecekteki bir Oscar ödüllü oyuncudan oluşuyordu. Karl Malden (Tramvay Adlı Arzu) San Francisco PD'de 20 yılı aşkın bir emektar olan Teğmen Mike Stone'u canlandırırken, ortağı Steve Keller'ı Michael Douglas (Wall Street). Keller üniversite mezunuydu ama polis olarak deneyimi yoktu. Stone (yine) genç polisin akıl hocasıydı.
ABC için üçüncü büyük başarı Kung fu. Güya şov, aktör Bruce Lee tarafından yaratılan bir konsepte dayanıyordu (bu, Warner Brothers'ın fikri çaldığını iddia eden Lee'nin karısı Linda'ya göre) ve Lee, Kwai Chang Caine rolü için düşünülmüştü. rol için "huzurlu" birine ihtiyacı vardı ve Lee'nin rol için düşünülmesinin tek nedeni, kanalın daha kaslı birini istemesiydi. Yapımcılar, David Carradine'in Asyalı olmamasına rağmen en başından beri Caine rolünde olmasını istediklerini iddia ettiler (ki bu da Asyalı-Amerikalı oyunculuk camiasında epeyce tartışmalara yol açtı). O sırada Carradine, muhtemelen "hippi dönemi" olarak adlandırılabilecek dönemin ortasındaydı, bu yüzden Caine'in rolü ona mükemmel bir şekilde uyuyor gibi görünüyordu. Gösteri, sosyal sorumluluk, maneviyat, Budist düşünce ve pasifizm karışımıyla (en azından eyleme zorlanana kadar) 1970'lerin başına mükemmel bir uyum sağladı.
Kung fu Başlangıçta ABC'nin diğer batılı kanallarıyla dönüşümlü olarak ayda bir kez yayınlanması planlanıyordu. Takma Ad Smith & Jones cumartesi geceleri. Ancak, Cumartesi gecesi dizisinin üçüncü saatinde ABC kadrosunda büyük bir değişiklik yapıldı. Altıncı His öldü. Takma Ad Smith & Jones da düştü ve Kung fu ve San Francisco sokakları Sırasıyla primetime'ın ikinci ve üçüncü saatlerinde Perşembe gecesi hareket ediyor. Owen Marshall: Hukuk Müşaviri Çarşamba gecesi taşındı Julie Andrews Saati (izlenimci Rich Little için büyük bir mola olan bir varyete şovu) Cumartesi günlerinin ikinci saatine taşındı. Kung fu. Adam, içeren bir tekerlek gösterisi Görev: Viyana (Robert Conrad, Viyana'da gizli bir casus olarak), yapboz (James Wainwright, standart polis prosedürlerinden rahatsız olan ancak aradığı kayıp kişileri bulmada etkili olan bir polis olarak) ve Delphi Bürosu (Laurence Luckinbill, fotoğrafik hafızası olan bir karşı casusluk ajanı olarak) Cumartesi gecelerinin üçüncü saatine taşındı. Her ikisi de Julie Andrews Saati ve Adam sezon sonunda iptal edildi. Sezon sonunda iptal edilen diğer yeni şov ise Paul Lynde Gösterisi, Lynde'nin karısı ve iki kızıyla ve en büyük kızının yeni kocası Howie ile uğraşmak zorunda kalan bir aile babasını oynadığı, Paul'ün varlığının felaketi.
Sezonda hayatta kalan diğer ABC şovu Sıcaklıklar Yükseliyor, yapımcı William Asher. Başına gelenler göz önüne alındığında muhtemelen hayatta kalmamalıydı. İlk sezonda şovda James Whitmore Washington'daki Capitol General Hospital'da personel şefi olarak rol aldı ve Cleavon Little, aynı zamanda hastanenin baş "operatörü" olan Dr. hastanede tekerlekli sandalye yarışı, karakteri bunu biliyordu). Bildirildiğine göre halk Whitmore'dan hoşlanmadı, ancak şovu sevdi ve Lynde'i sevdi ama dizisinden nefret etti, bu yüzden Whitmore ilk sezon kadrosunda Little – ve Lynde ve yeni bir oyuncu kadrosu (dahil olmak üzere) hariç diğer herkesle birlikte terk edildi. Bay John Dehner) yerleştirildi. Sonuç bir karmaşaydı. Lynde'nin karakteri Paul Mercy, tamamen sevimsizdi ama hastaneyi satın alan hasta annesi kadar nahoş değildi. Dizi iptal edildi ve daha sonra d'yi canlandırdı, anne karakter terk edildi ve yerine Alice Ghostley tarafından daha önce bilinmeyen bir kız kardeş oynadı. Tabii ki, hem Lynde hem de Ghostley, Asher'ın ABC için bir önceki hitinin gazileriydi. Büyülenmiş.
Tabii ki 1972-73 TV sezonunda en büyük başarıyı elde eden CBS oldu. O yıl çıkış yapan CBS şovlarını düşünün – M*A*S*H, Maude, Waltonlar, ve Bob Newhart Gösterisi. Başarısız olduklarında bile, iyi bir şey çıktı. Ağın yılın tek sezon ortası iptallerini düşünün Anna ve Kral Yul Brynner ve Samantha Eggar'ın müzikal olmayan (ve iddiaya göre bir sit-com!) versiyonunda başrol oynadığı kral ve ben, ve Sandy Duncan Gösterisi bu, Duncan'ın önceki serisini canlandırma girişimiydi. Komik Yüz (Duncan'ın bir gözünde görüş alan kanser nedeniyle hastaneye kaldırılmasıyla sona erdi). Hem birlikte Pazar geceleri yayınlanan M*A*S*H, N ew Dick Van Dyke Gösterisi, ve manniks. Şovları iptal ettiklerinde CBS taşındı Yeni Dick Van Dyke Şovu akşam 9'dan itibaren Doğu, 19:30'a kaydırıldı manniks 8:30'a kadar ve Buddy Ebsen'in dramatik bir oyuncu olarak TV'ye dönüşünü ekledi, barnaby jones. Başka bir CBS dedektif dizisiyle bağları olan şov top, saygın bir sekiz yıldan fazla koştu.
1972-73 sezonundaki başarılı CBS şovlarının çoğu hakkında söylenecek fazla bir şey olduğunu düşünmüyorum. Her biri ikonik bir statü kazandı. kim unutabilir Maude, "liberal" yan ürünü Ailedeki herkes baş karakter, Archie Bunker'ın karısı Edith'in kuzeni olan, evli, inatçı, özgür doğa gücüydü. Sonra vardı Bob Newhart Şovu, bu kadar politik olarak kanaatli değildi Ailedeki herkes veya Maude ama girişiyle güzel bir şekilde örülmüş Mary Tyler Moore Gösterisi. Her iki dizi de, her iki alanda da ilginç ve ilginç karakterlerle dolu, kendi karakterlerinin iş ve ev hayatlarının neredeyse mükemmel bir karışımını başardı. Ve elbette, gerçekten söylenmesi gereken şey PÜRE, Kore Savaşı sırasında geçen dramatik imalara sahip komedi ama gerçekten Vietnam için bir alegori ve genel olarak ordunun mantıksızlığı. PÜRE yıllar içinde çeşitli oyuncu kadrosu değişiklikleriyle metamorfoza uğramış olsa da, şimdiye kadarki en onurlu ve saygın TV şovlarından biriydi. kesinlikle PÜRE 1972'de piyasaya sürülen dizi, 1983'te sona eren gösteriden çok farklıydı, normal karakterlerin tonu giderek daha gerçekçi hale geldi ve hikayeler giderek daha dramatik hale geldi. Ve sanırım, ağ ellerinde "sıradan" bir sitcom olmadığının giderek daha fazla farkına vardığında (1973 sezonunda göreceğimiz gibi, bu farkına varmaları biraz zaman aldı).
Sonra tabii ki vardı Waltonlar. CBS'nin büyük "Kırsal Arınma"dan sadece iki sezon sonra yeni bir kırsal diziyi yayınlamaya başlaması biraz şaşırtıcı görünebilir, ancak kanalın onu yayınlamasının nedenleri olduğundan şüpheleniyorum. Dönem ayarının, bugün muhtemelen "geleneksel aile değerleri" olarak adlandırılacak şeylere odaklanmasına izin verdiğine dair bir teorim var, çocuklar kibar ve sorumlu ve açıkçası uyuşturucu veya protestolara karışmazlar, ebeveynlerine ve büyüklerine saygı duyarlar ve bütün aile her akşam birlikte yemek yer. Malzemenin Nixoncu "sessiz çoğunluğa" hitap edecek türden bir şey olduğunu söyleyebilir miyim? Aynı zamanda, elbette yazar Earl Hamner Jr., günün sorunlarıyla ilgili hikayeler geliştirmeyi başardı. Kendi yolunda, W altonlar kadın hakları, ırk, bağımlılık (alkolizm şeklinde) ve insanların ilişki kurabileceği diğer konuları inceledi. And perhaps the most impressive thing about the show is the way that its success seems to have come as a surprise. The 1972 TV Rehberi Fall Preview issue says the following about The Waltons: "They're descended from pioneer stock and they'll need all the strength they can muster – they're up against Flip Wilson and The Mod Squad." In fact it was those two shows that needed the strength The Mod Squad was cancelled at the end of the 1972-73 season, while The Flip Wilson Show was cancelled the next season.
CBS cancelled two of its new shows at the end of the season. One was the low rated New Bill Cosby Show which, along with the fifth season of The Doris Day Show, hadn't been able to thrive opposite Monday Night Football. The other show was Bridget Loves Bernie which occupied the Saturday time slot between All In The Family ve Mary Tyler Moore. The show was a variant on the 1922 play Abie's Irish Rose, which had been made into a movie twice and even been a radio series from 1942-1944, and dealt with a young Jewish cab driver and writer (David Birney) who married a wealthy Catholic girl (Meredith Baxter). The format is an old one that has been adapted to other situations over the years (the Canadian series Excuse My French dealt with a poor Quebecois girl who married the son of a wealthy Anglophone businessman and had to deal with both of their families Dharma & Greg was about the son of a wealthy conservative family who married the daughter of unreformed hippies). Bridget Loves Bernie has the distinction of being the highest rated series ever cancelled by any American network. According to the 1972-73 ratings list on the Classic TV Hits website the show finished fifth overall with an average 15.681 million viewers, which means that it finished ahead of Mary Tyler Moore Gösterisi which had an estimated audience of 15.293 million viewers. One suggestion is that the writers ran out of ideas after the first season, but it's generally accepted that CBS cancelled the show because of hate mail and protests from opponents of inter-religious marriage, supposedly various Jewish groups. However, at the time CBS denied the allegation. According to Robert Metz's CBS: Reflections In A Bloodshot Eye Mike Dann claimed that "though the ratings were good they weren't good enough. The show caused a "hammock effect" on the Saturday-night schedule. Sandwiched between Aile which drew 46 million homes and Mary Tyler Moore Gösterisi which drew 41 million, Bridget Loves Bernie only managed to attract 31 million." This assertion in particular seems erroneous (to say the least) given the data listed both by Classic TV Hits and The Complete Directory To Prime Time Network And Cable Shows 1946-Present. The story of protests by people who vehemently objected to the show seems most plausible. Whatever the truth, the cancellation of Bridget Loves Bernie, together with mid-season moves that moved the aging Mission: Impossible (which would be cancelled at the end of the season) from Saturday to Friday (for Sonny & Cher) ve The Carol Burnett Show from Thursday (where it's time slot was occupied by Sonny & Cher) would set up one of the greatest nights of TV ever, the CBS Saturday night line-up of All In The Family, M*A*S*H, The Mary Tyler Moore Show, The Bob Newhart Show, ve The Carol Burnett Show.
(I'm still doing a bit of research on a couple of replacements for cancelled shows in the season. I need the show that filled the 8:30-9 p.m. slot on ABC and the two hours between 8 and 10 p.m. on Tuesday night on NBC. Help would be appreciated.) ( Update: I found the ABC 8:30-9 show. It was A Touch Of Grace starring Shirley Booth, J. Pat O'Malley and Marian Mercer. I still need the NBC show(s).)
Below is the 1972 ABC Fall Preview in three parts. Sorry, no TV criticism from President Nixon this time.
30th Anniversary of FOX in Prime Time
Technically, it’s not the 30th anniversary of FOX but the FOX Broadcasting Company did launch in prime time 30 years ago today. The network officially debuted on Thursday, October 9th, 1986 with its late-night talk show The Late Show Starring Joan Rivers. Its entry into prime time had to wait until Sunday, April 5th, 1987. The lineup that night consisted of two sitcom premieres, each aired three times.
In a box somewhere, I have TV Rehberi with a special insert for FOX’s prime time launch. Thanks to YouTube, enjoy the following 30-year-old FOX promotional spots as well as some commercials:
Here’s the schedule for that historic night when an upstart fourth network dared challenge the Big Three:
7:00PM Married… with Children [series premiere]
7:30PM The Tracey Ullman Show [series premiere]
8:00PM Married… with Children [repeat]
8:30PM The Tracey Ullman Show [repeat]
9:00PM Married… with Children [repeat]
9:30PM The Tracey Ullman Show [repeat]
Did the premiere-repeat-repeat strategy work? Preliminary ratings for 13 markets weren’t stellar. FOX focused on the cumulative ratings for its two sitcoms, insisting viewers weren’t going to watch the same episode three times. Nationally, Married… with Children earned a cumulative 10.7 rating, The Tracey Ullman Show a 9.4 rating. Here’s a breakdown by half-hour:
7:00PM Married… with Children [series premiere] – 3.9 rating (106 stations)
7:30PM The Tracey Ullman Show [series premiere] – 3.5 rating (106 stations)
8:00PM Married… with Children [repeat] – 3.6 rating (105 stations)
8:30PM The Tracey Ullman Show [repeat] – 3.1 rating (105 stations)
9:00PM Married… with Children [repeat] – 3.2 rating (105 stations)
9:30PM The Tracey Ullman Show [repeat] – 2.8 rating (104 stations)
Over the next month, FOX rolled out a number of other shows: 21 Jump Street, Duet, ve Mr. President. It wasn’t until May 10th that the network had a stable Sunday lineup. A second night of programming (Saturday) debuted on July 11th.
FOX did not consider itself a traditional television network in 1987. “We call ourselves a ‘satellite-delivered national program service,'” programming chief Garth Ancier told Los Angeles Times prior to FOX’s prime time debut. “There are tremendous uphill battles” to becoming a fourth network, Ancier explained. “There are technical and built-in audience obstacles. This hasn’t been done since before I was born, with the old DuMont Network.”
Somehow, FOX pulled it off and here we are three decades later.
Were you watching FOX make its prime time debut 30 years ago? If so, do you remember whether you preferred Married… with Children veya The Tracey Ullman Show? Did you expect FOX to survive?
Hot Prime-Time Television Line-Up For Motor Fans
Petrolheads throughout New Zealand will be better served than ever before with an impressive line-up of prime-time weekend motor shows.
Triangle Television's Auckland channel along with nationwide Stratos Television (Freeview 21 and Sky 89) have packaged the popular 4WD TV, CRUIZIN', and DRIVE IT! programmes into prime-time offerings that will screen every Friday through Sunday.
Stratos Television Chief Executive Officer Jim Blackman says: "These programmes make Triangle Television and Stratos the leading choice for the dedicated car enthusiast by offering the best and most diverse motoring programmes ever offered in New Zealand in prime time".
>From the smell of leather in luxury limousines to the polish and chrome of unique and rare hot rods, and the down-and-dirty of off-roading in 4WD vehicles, these shows have it all and more!
Australian-made 4WD TV, which already has a good following in New Zealand, won the "most popular programme" vote for three consecutive years across the Tasman, and regularly attracts half a million Australian viewers. The show covers all aspects of four-wheeling and, as a bonus, showcases New Zealand and Australian bands by using their locally-produced music to accompany the action.
CRUIZIN' caters for lovers of hot rods, custom-mades, American cars, classics, muscle cars and street machines. The programme has been running for nine years and features hot rod motoring events from all over the world, as well as interviews with the owners, builders and creators of these magnificent collectible vehicles.
DRIVE IT! - smart, stylish and chic, this programme gives the European perspective of the international car market and is the latest automotive offering from German broadcaster Deutsche Welle. The programme takes a critical look at new models on the market, draws independent comparisons between makes and models, and highlights strengths and weaknesses that are revealed during test drives. The show also reviews the latest motoring technologies and acknowledges motoring history with a section devoted to vintage cars.
These programmes will also screen on Triangle Television in Wellington on a different schedule.
4WD TV:
Stratos Television Saturdays 9.30pm
Triangle Television Auckland Fridays 9pm
CRUIZIN':
Stratos Television Sundays 9.30pm (except April 13) and 11.30pm
Triangle Television Auckland Saturdays 9pm
DRIVE IT!:
Stratos Television (starts April 25) Fridays 7.30pm
Triangle Television Auckland: Commences April 25
Variety shows
After a period of experimentation, the immediacy of live television led programmers to turn to the theatre, especially vaudeville. Before the advent of radio and sound movies, vaudeville had been the most popular of the performing arts in the United States. Traveling shows circulated through cities and towns, providing live entertainment consisting of an emcee and a variety of acts, including musicians, comics, dancers, jugglers, and animals. Many former vaudevillians had become the stars of radio variety shows, and the vaudeville format promised to be even more amenable to television. Vaudeville-inspired variety shows could be shot live with a minimum of inexpensive sets, and there was still a significant pool of vaudeville-trained performers eager to work again.
By the 1949–50 season, the three highest-rated television programs were variety shows: The Texaco Star Theatre (NBC, 1948–53), Ed Sullivan’s Toast of the Town (CBS, 1948–71 renamed Ed Sullivan Gösterisi in 1955), and Arthur Godfrey’s Talent Scouts (CBS, 1948–58). Within a few years, entertainers such as Jackie Gleason, Dinah Shore, Perry Como, Red Skelton, and George Gobel would headline their own popular variety series. Common elements to most such shows included an emcee, a live audience, a curtain, and a steady stream of guests ranging from recording stars to comedians to classical musicians.
The variety format allowed for a wide range of styles. In contrast to the raucous pie-in-the-face antics of shows such as The Texaco Star Theatre, for example, was Your Show of Shows (NBC, 1950–54), an urbane comedy-variety program produced by Broadway legend Max Liebman and starring an ensemble of versatile character actor-comics that included Sid Caesar, Imogene Coca, Carl Reiner, and Howard Morris. A variety of acts punctuated this 90-minute program, including excerpts from operas and ballets, but it is most remembered for its superbly written and acted comedy sketches. Many of the cast members went on to star in another variety show, Caesar’s Hour (NBC, 1954–57), which included among its writing staff future film directors Woody Allen and Mel Brooks as well as playwright Neil Simon.
A Timeline Of Sitcoms Featuring Families Of Color
The Fresh Prince of Bel-Air in the early days — with the original Aunt Viv, too!
Kod Anahtarı
The Pre-Huxtable Golden Age Of The Black Family Sitcom
We've heard some of the same comments a lot about this fall's television lineup, which includes the shows Black-ish, Cristela, Selfie ve Fresh Off the Boat: "Why is diversity all the rage now?" asked Robert Rorke of the New York Post. And Esther Breger called this season the "most diverse in recent TV history."
But as we pointed out a few weeks ago, back in 1974, three sitcoms featuring black families were at the top of the charts. So how much browner is today's TV landscape of sitcoms compared with the television offerings from a decade — or two, or five — ago?
To get at this question, we decided to make a list. We asked folks on Twitter and Facebook to scan their memories and help us compile as many notable prime-time sitcoms featuring families of color as we could. (Our criteria: The show had to be on a network — and we're counting PBS here.)
Here's a timeline of what we came up with. The shows that didn't last very long, by the way, are in light gray.
8:30-9:00: PÜRE
There would seem to be nothing funny about the Korean War (especially these days), but this series, based on the novel by Richard Hooker and the 1970 film of the same name, managed to mine plenty of humor out of the horrors of war. The focus is on the doctors and nurses of the South Korea-based 4077th Mobile Army Surgical Hospital, and it features an incredible cast of actors and some of TV’s most memorable characters: Hawkeye Pierce (Alan Alda), Margaret “Hot Lips” Houlihan (Loretta Swit), Max Klinger (Jamie Farr), Father Mulcahy (William Christopher), Trapper John (Wayne Rogers), Henry Blake (McLean Stevenson), Frank Burns (Larry Linville), Radar O’Reilly (Gary Burghoff), B.J. Hunnicutt (Mike Farrell), Sherman Potter (Harry Morgan), and Charles Emerson Winchester III (David Ogden Stiers).
Interestingly, the show ran for 11 years (1972-83), compared to the actual Korean War’s two-and-a-half. When it came to an end with the two-and-a-half hour “Goodbye, Farewell and Amen”, it broke all sorts of ratings records and became a national event. mAS*H won 14 Emmy Awards (out of the 100 it was nominated for), and eight Golden Globes. It also gave birth to two-spin-offs, the single season AfterMASH, focusing on several of the characters working at a Midwestern hospital following the war and Trapper John, MD (1979-86), which took place 30 years after the war and starred Pernell Roberts in the Wayne Rogers role. A pilot that did not go to series was WALTE*R, which looked at Radar O’Reilly, who, after the failing of his family farm, becomes a St. Louis cop.
Fall Lineup Has Two Icons Returning to Prime Time
The fall season's slate of new shows features, zombies, gangsters, spies, cheerleaders and a pair of TV icons, Tom Selleck and William Shatner.
If these names can't carry a potent television audience, then we know these are wild television times.
Twenty-two years after the CBS-classic "Magnum P.I." went off the air, Selleck and his legendary 'stache are back with a hour-long drama "Blue Bloods," in which he plays a New York City police commissioner and the key figure in a three-generation family of Irish cops.
With stars such as Donnie Wahlberg and Bridget Moynahan playing parts in Selleck's crime-fighting family, expect the focus to be on character and story.
"While there is a good deal of police work on the streets of New York, the show is about how much that work affects the family," Selleck tells PopcornBiz. "I think this show is very much character-driven. That's where my appetite is."
"I don't think people get to see enough character-driven stuff on TV," he adds. "With reality shows and procedural cop shows, there isn't much of it around."
Shatner's return to situation comedy comes in the form of the quirky "$#*! My Dad Says," where he'll play the cantankerous father-figure dealing with his son, who has moved back home with him.
The show based on the famous Twitter account will allow Shatner to do what he does best -- ham it up. But it's not all joy for the consummate professional who is dealing with the ups and downs of a weekly studio audience.
"There’s maybe 400 or 500 people in the audience, and sometimes you can’t remember the words," he tells us. "When you’re in film, you say, 'What was that?' But here it’s very embarrassing."
It's never easy, even for Captain Kirk. Here's a list of the other most-prominent shows vying for your DVR time in the upcoming season.