Endonezya’nın başkenti Cakarta’da Avustralya Büyükelçiliğinin önünde bir araya gelen göstericiler, Avustralya hükümetinin mültecilere yönelik politikalarını protesto etti.
Endonezya bulunan mültecilerin eğitim hakları yok ve yurtdışında ailelerini desteklemek için çalışma hakkı veya ehliyet de alamıyorlar.
Mülteci savunucuları ve Avustralya Mülteci Konseyi Federal Hükümete, Endonezya’da bulunan bazı mültecilerin ülkeye girmesine izin verecek bir politika değişikliğini düşünme çağrısında bulunuyor.
Derme çatma bir kampta yaşayan bu Hazara mültecilerinin hayatlarını sadece fırtınalar sarsmakla kalmıyor, aynı zamanda Endonezya polis hatlarının copları, mülteciler, ülke çapında Birleşmiş Milletler ofislerinin önünde protestolarda bulunurken de harekete geçiriyor.
Geçen On sene, Amerika Birleşik Devletleri ve Kanada da dahil olmak üzere diğer ülkelere yeniden yerleştirmek için bekleyen binlerce mültecinin giderek artan çaresizliğinede işaret ediyor.
“Burada acı çekiyor ve yaklaşık 7 ila 10 yıldır belirsizlik içinde yaşıyoruz. Avustralyalı kardeşlerimize ve hükümete nazikçe rica ediyorum, lütfen Endonezya’daki kardeşlerinize kalbinizi açın”
Muhammed Juma bir Hazara mültecisi ve Sumatra’daki BM binalarının dışındaki protestolardan birini organize ediyor.
Muhammed Juma “15 mültecinin intihar ettiğini unutamayız. Bazıları öldü, bazıları intihara teşebbüs etti ama neyse ki başarısız oldu. Birçoğu da akıl hastalığından muzdarip” diyor.
MÜLTECİLER PROTESTO ADINA DUDAKLARINI DİKİYOR
Kendini yakan bir vakanın yaşadıkları ise mülteci savunucuları tarafından akıl sağlığı krizi olarak tanımlandı.
2014 senesinde Göçmenlik Bakanı olan şimdiki Başbakan Scott Morrison, o yıllarda sığınmacıların Endonezya’yı Avustralya’ya geçiş ülkesi olarak kullanmasını durdurmak için, oradan gelen herhangi bir mülteci talebini yasaklayan kanun çıkarmıştı.
Avustralya Mülteci Konseyi’nden Paul Power, Federal Hükümetin bu politikayı yeniden gözden geçirme ve bu mültecilerin bir kısmını Avustralya’ya yerleştirme görevi olduğunu çünkü Afganistan’ın Taliban tarafından ele geçirmesi ve koalisyon güçlerinin geri çekilmesiyle ülkede kargaşa yaşandığını söylüyor.
Paul Power “İnsanlar evlerine gidemiyorlar, oldukları yerde kalamıyorlar yani gidecek hiçbir yerleri yok – gerçekten bir belirsizlik içinde takılı kaldılar. Ve çözüm bekleyen bu belirsiz dönemde Avustralya durumu daha da kötüleştirmek için diğer tüm ülkelerden daha fazlasını yaptı” ifadelerini kullanıyor.
Endonezya’dan gelip Avustralya’ya yerleşen Sajjid gibi mülteciler de, arkadaşlarının ve ailelerinin geleceklerinin belirsizliğinden muzdarip olduğunu söylüyorlar.
“Bu mülteciler için tek seçenek oturup yeniden yerleştirilmeyi beklemek, ancak yeniden yerleşme fırsatı için son derece uzun süreli bir belirsizlikle karşı karşıyalar” diyor.
İçişleri Bakanlığı, sınır politikalarının “sabit kaldığını” ve Avustralya’ya sığınmacı olarak tekneyle seyahat eden kişilerin burada kalıcı olarak yerleşmeyeceklerini söylüyor.
Muhammed Juma, kendisi ve binlerce mülteci arkadaşının, yakında bir gün yabancı bir hükümetin onları dinleyeceğini umarak BM ofislerinin önünde protesto etmeye devam edeceklerini söylüyor.
“On yılın beklemek için çok uzun bir süre olduğuna inanıyorum. Nazikçe Amerika, Yeni Zelanda, Kanada ve Avustralya’dan kalblerini açmalarını istiyoruz. Endonezya’daki durum çok ama çok kötü” sözlerini sarfediyor.
Bir cevap yazın