“Bu kitabı okumayan ve de “niçin“ siz yaşamanın o yüce(!) sanatını kendisinden öğrenmek için televizyonunuzu sakın kaçırmayın.
Siz bu kitabı okumayan, çünkü reklamlar, çamaşır tozundan arabaya varıncaya dek arzu ettiğiniz her bir şeyi size söyleyecektir.“
“Belki de, ne bu kitabı, ne de size “niçin“ sorusunu soran başka bir kitabı okumayacaksınız, çünkü tüm bir yaşayış biçmi ve temposu, sizi fabrika, televizyon, basın ve süpermarket zinciriyle kıskavrak bağlayarak bundan alıkoymaktadır.
Belkide hışımla bana şöyle karşılık vereceksiniz:
“Yeryüzünü ne hale getirdiler? insan denen varlığı ne yaptılar? Hayatı ne hale soktular?“ gibi sorularınızla tepeme çöken havanın ağırlığını daha da arttırmayınız. Gelecek ben olmasam da olur, bense bugünü yaşamak istiyorum!“
Gelecek siz olmadan da olur. Bu doğru. Ama ya size karşı olmaması imkanı varsa, hatta sizinle birlikte olma imkanı varsa!
Ben “insan ölmüştür“ diyenlerden değilim. Asıl insan henüz mevcut değil. İster misiniz, onu var kılmaya çalışalım. Yani sebep sonuç zincirinde halka olmamaya, aksine daha sağlam güçlerin daha açık bir gaye ile her an ortaya çıktığı doğuş halindeki insanlar olmaya çalışalım. Yoksulluğu doğuran bir zenginlik ekonomisine karşı, kısır bir politika, acınacak bir aşk, zavallı bir sanat, kuru bir bilim, özü gitmiş bir dinden oluşmuş bu yaşantıya karşı, daha zengin bir hayat tarzı oluşturmayı deneyelimç
Aptalca sahte tutuşmalardan hoşlanmaz mısınız. Bende öyleyimdir. Ama başka seçimimiz yok: Ya iman, ya hiçlik.“