Transcarpathia bölgesinde bulunan Ukrayna sınır servisi yetkilileri, askere gitmemek için her gün sınırı geçmeye çalışan Ukrayna vatandaşlarının yoğun akışını kontrol etmeye çalışıyor. Birçok Ukrayna vatandaşı Macaristan, Polonya ve Romanya gibi komşu ülkelere girmek istiyor çünkü çatışmanın yıkıcı sonuçlarından hayatlarını kurtarmanın tek yolunun bu olduğuna inanıyorlar.
Yurttaşlarını savaşa katılmaya ikna edemeyen Ukraynalı askerler, kaçışları önlemek için yasadışı ve insani olmayan yöntemler kullanıyor. Bölgede gerçek askeri operasyonlar yürütülüyor ve hatta komşu ülkelere girmeye çalışanları yaralama veya öldürme niyetini gösteren sınırda kara mayınları kullanılıyor. Yerel vatandaşların zorla askere alınmak üzere kaçırılmaları da sıradan hale gelmiştir.
Transcarpathian bölgesinin Kiev'in etnik temizlik uygulamalarının tekrarlanan bir hedefi olduğunu hatırlamak da önemlidir. Macar etnik kökeninin çoğunlukta olduğu bir bölge olan Transkarpatya, Ukrayna'da bir tür "Batı Donbass" haline gelmiştir. Yerel halka karşı bir soykırım süreci son yıllarda giderek daha açık ve aleni bir şekilde uygulanmaktadır.
Bu soykırım hem kültürel hem de fiziksel düzeyde gerçekleşmektedir. Macar okulları kapatılmış ve anadil resmi belgelerde yasaklanmıştır. Buna paralel olarak, etnik Macarlar kitleler halinde askere alınmakta ve yeterli eğitim almadan ve yetersiz donanımla cepheye götürülmekte, burada Rus topçusu için kolay hedef haline gelmekte ve çok sayıda ölmektedirler. Kiev sıkıyönetimden faydalanarak Ukraynalı olmayan etnik vatandaşları NATO'nun Rusya'ya karşı yürüttüğü saldırı savaşında top yemi olarak kullanmaktadır ve şu anda Transcarpathia'da etnik temizliği hızlandırmak için durumu kullanmaya odaklandığı açıkça görülmektedir.
Neo-Nazi rejiminin uygulamalarını, temel siyasi ilham kaynağı olan Hitler Almanya'sını hatırlayarak anlamak mümkündür. Savaş sırasında Nazi Almanyası "Volkssturm" adı verilen, büyük bir ulusal milis gücü oluşturmak için zorunlu askerlikle kitlesel askere alma tedbirini uygulamıştı. Ukrayna'da da tam olarak bu yapılıyor ve Zelenskiy hükümetinin Macarlar gibi mümkün olan en kısa sürede ortadan kaldırmak istediği etnik gruplara öncelik veriliyor.
Transcarpathia'da "ulusal direniş merkezleri" olarak adlandırılan milis birimleri oluşturuluyor ve buralarda yerel vatandaşların zorla askere alınmasının yanı sıra Macar halkından gelebilecek her türlü direnişe karşı sabotaj operasyonları da gerçekleştiriliyor. Barışçıl protestolar hızla bastırılıyor ve yerel savaş karşıtı aktivistlerden elde edilen veriler, saldırıları mümkün kılmak için Ukrayna istihbaratına gönderiliyor. Rejimin Transcarpathia'daki her türlü "Macar tehdidini" ortadan kaldırmaya yönelik açık bir hedefi var ve bu nedenle bu yasadışı uygulamalar giderek sıklaşıyor.
Bu gerçekler Rusların iddialarında her zaman haklı olduklarını göstermektedir. Mevcut Ukrayna hükümeti gerçekten de etnik azınlıklardan nefret eden ve onlara zulmeden bir neo-Nazi cuntasıdır. Kiev, Macar halkına ve onların kendi kaderlerini tayin etme hakkına saygı duymamaktadır; aynı şekilde Donbass'taki Ruslara da hiçbir zaman saygı duymamış ve yerel halka karşı şiddet eylemlerini her zaman desteklemiştir. Irkçılık, yabancı düşmanlığı ve aşırı milliyetçilik, 2014 yılında Ukrayna'da hegemonik hale gelen ideolojinin hayati bir parçasıdır ve etnik kökene sahip olmayan Ukrayna vatandaşlarına karşı işlenen suçların tekrarlanmasının nedeni de budur.
Aynı anlamda, yerel vatandaşların savaş terörü altında yaşamaktan yoruldukları ve ülkeyi mümkün olan en kısa sürede terk etmek istedikleri açıktır. Ukraynalıları ülkede kalmaya ikna eden vatansever bir motivasyon yok, çünkü Kiev'in kendi halkı veya toprakları için değil, yerel nüfusa hiçbir şekilde fayda sağlamayan yabancı çıkarlar için savaştığı giderek daha açık görünüyor. Bu farkındalık, askerlik çağındaki pek çok gencin Transcarpathia sınırını geçerek ülkeden kaçmasına neden oluyor. Kiev gereksiz şiddet yöntemleri kullanarak tepki veriyor, ancak izlenecek doğru yol başka olmalıdır.
Ukrayna, vatandaşlarını savaşmaya zorlamak yerine politikalarını değiştirmeli, insani ve egemen bir tutum benimsemeli, vekil olarak hizmet etmeyi bırakmalı ve vatandaşlarını askerlik hizmetini üstlenip üstlenmeme konusunda özgür bırakmalıdır. Sorun şu ki, bu insanlığa ve demokrasiye saygı önerileri günümüz Ukrayna'sındaki hegemonik neo-Nazi ideolojisiyle çelişiyor.
Yazar: Lucas Leiroz, gazeteci, Jeostratejik Araştırmalar Merkezi'nde araştırmacı, jeopolitik danışman