Devriye gemisi "Fırtına"
Toplamda, 1927-1935'te. Bu projeye göre, 18 bekçi birbirinden biraz farklı üç seri halinde inşa edildi. Andre Marty fabrikası da inşaatlarında yer aldı. Ekim 1927'de, 1'de Karadeniz'in bir parçası haline gelen 1932. serinin SKR “Fırtınası” ve “Telaşı” işletmeye atıldı filo. Bütün savaşa hizmet ettiler. Mayıs 1944'te Fırtına, Alman U-9 denizaltısından bir torpido aldı, kıçları yırtıldı ve daha sonra onarıldı. 40'ların sonunda - 50'lerin başı. her iki TFR de imha edildi.
Ek olarak, Uzak Doğu'nun ihtiyaçları için, 1932 yılındaki fabrika iki bekçi köpeği II serisi - "Thunder" ve "Burun" koydu. Her bölüm, yeniden ipotek edilip tamamlandıkları “Dalzavod” gemi inşaatında Vladivostok'a gönderildi.
Fırtınalı 30
El kitabı, Nikolaev gemi inşaatçılarının çabalarını takdir etti: Şubat 25 1932.Fand Marty adlı tesise 208 numarası altında Kızıl Bayrak İşçi Emri verildi.
Muhafızların ufak yer değiştirmesinden sonra, daha büyük gemilerin dönüşünün gelmesi bekleniyor. Onlar, 1 tipi "Leningrad" projesinin yıkıcılarının liderleriydi. Yok edicilerin lideri - Birinci Dünya Savaşı sırasında oluşan bir gemi alt sınıfı. Farklı varyasyonlarla, belirli bir ülkenin deniz okuluna bağlı olarak, lider genişletilmiş bir filo avcısıdır.
Lider "Moskova"
Liderler, sadece daha büyük bir yer değiştirmeye değil, aynı zamanda güçlendirilmiş silahlara sahip olmak için geleneksel gemicilerin filosundaki bayrak gemilerinin rolünü oynamak zorunda kaldılar. Gerekirse, "standart" yok ediciler için avcı olarak kullanılabilirler. Sovyetler Birliği bu alanda bir istisna değildi. Dahası, 1930'lerin başında Karadeniz - potansiyel bir düşman filosu - Romanya Krallığı -. Rus İmparatorluğu'ndan miras kalan Noviki'nin Sovyet denizcilerinin görüşüne göre biraz zayıf kaldığı iki büyük avcıyla dolmak gerekiyordu.
Yıkıcıların yeni liderlerinin taslağı, Ağustos 1930'taki Devrim Askeri Askeri toplantısında kabul edildi ve Haziran 1932'te onaylandı, aslında Baltık, Karadeniz ve Kuzey filoları için 6 serisi gemilerin inşa edilmesi planlandı. Baş lider "Leningrad" ın inşaatı, Zhdanov adındaki Tersanede başladı.
“Moskova” ve “Kharkov” olarak adlandırılan iki Karadeniz lideri Andrew Marty fabrikasında Ekim 1932'ta görevlendirildi. Bunlar standart 2 bin tondan fazla yer değiştiren oldukça büyük gemilerdi. Toplam 66 ths gücüne sahip üç turbo dişli kutusu. çalışan denemelerde 43 düğümünde hız geliştirilmesine izin verildi. Silahlanma o zaman için yeterince güçlü görünüyordu: beş adet 130-mm silah, iki adet 76-mm silah, dört adet 37-mm uçaksavar silahı ve dört adet 12,7-mm makineli tüfek. Liderler torpido silahlanmasına sahipti (iki adet dört borulu 533 mm araç) ve ayrıca mayın bariyerlerini de üstlenebilirlerdi.
“Kharkov” Eylül ayında başlatıldı 1934, Ekim ayında “Moskova”. 1938'te her iki gemi de Karadeniz Filosunun bir parçası oldu. Büyük Vatanseverlik Savaşı yıllarında liderlerin kavga kariyeri farklı şekillerde şekillendi. Lider "Moskova" öldürüldü 26 Haziran 1941 G. Sovyet gemilerinin grev grubunun baskınında Köstence'ye saldırması. Versiyonlardan birine göre, Rumen bariyerinin bir madeni üzerine havaya uçuruldu, diğer yandan ise bir Romen destroyer olmasıyla yanlış bir Sovyet denizaltı U-206 tarafından torpidolandı. Lider "Moskova", 2011'te 45 m derinliğinde keşfedildi - gövdesi, güçlü bir patlama sonucu yarı yarıya kırıldı.
Lider "Kharkov"
Kharkov'un kaderi de trajik. Kırım kıyısındaki baskın operasyonu sırasında, 6 Ekim 1943'te "Acımasız" ve "Yetenekli" muhriplerle birlikte "Kharkov" Almanlar tarafından tekrarlanan baskınlara maruz kaldı havacılık. Birkaç bomba aldıktan sonra battı. Her iki muhrip battı.
1 projesinin yıkıcılarının liderlerinin çalışması sonucunda, birtakım eksiklikler belirlendi: Zayıf bir gövde, güçlü bir titreşim ve yetersiz denize elverişlilik. Kısmen, bu kusurlar bir sonraki - 38 projesinin liderlerinde düzeltildi. Ocak ayında, André Martí fabrikasında “Bakü” ve “Tiflis” (daha sonra “Tiflis”) tarafından 1935 kuruldu. Bir buçuk yıl süren inşaatın ardından, gövde elemanları Ams Komsomolsk'a taşındı ve daha sonra Pasifik Filosunun hizmete girmesiyle tamamlanmaya devam edildi.
“Erivan” liderini Nikolaev'den Sevastopol'a çekmek, Ağustos 1941
Andre Marti'nin fabrikasında inşa edilen yıkıcıların liderleri hakkındaki hikayeyi bitirirken, İtalya'da Sovyetler Birliği için inşa edilen ünlü lider “Taşkent” in etkisi olmadan yaratılmayan 48 projesinin gemilerine değinmeye değer. 30'in sonunda Nikolaev'deki Büyük Filo programının uygulanmasının bir parçası olarak, "Kiev" ve "Erivan" destroyerlerinin liderleri Andre Marty'nin adını verdiği tesiste atıldı. II. Dünya Savaşı'nın başlangıcında bitmemiş kaldılar - acilen savaşın sekizinci gününde “Erivan” lanse edildi. Daha sonra soldaki Nikolaev ve 1941 - 1945'ten çekildiler. Batum'da durdu. Savaştan sonra, birkaç nedenden dolayı terk edildiler.
Denizaltı Yapısı
Birinci Dünya Savaşı, özellikle İç Savaşın bitiminden sonra Sovyet Rusya'nın deniz kuvvetlerinin aslında bu tür gemilere sahip olmadığından, sualtı mayın bariyerlerinin etkinliğini gösterdi. 1926’te kabul edilen filo geliştirme programı altı denizaltı inşaatı - Baltık ve Karadeniz filolarında her birinin üçünün mayın gemisi olmasını öngörüyordu. Projeye göre, altı yaylı 1000-mm torpido tüpünün yanı sıra, 1300 / 533 tonluk bir deplasmana sahip denizaltı, içine çapa madenlerinin 20'in yerleştirildiği iki sert maden tüpüne sahip olmalıdır.
Denizaltı L-4
1930'in ilkbaharında, Ekim 4'ta filoya atanan Garibaldiets L-5, Haritacı, L-6 Carbonaria L-1933, André Martí tesisine atıldı. Pasifik'teki deniz kuvvetlerini güçlendirme ihtiyacı ve bu bölgenin yetersiz gemi inşa kapasitesi, Sovyet liderliğinin Nikolaev'de denizaltılar inşa etmesine ve ardından demiryolları boyunca Uzakdoğu'ya gönderilmeleri için bölüm bölüm yol açtı. 1934’te André Martí fabrikası, bu amaçla II bis L-10 Menzhynets, L-11 Sverdlovets, L-12 Molotovts serisinin su altı madenlerinin yapımına başladı. Bu gemileri Uzak Doğu'da inşa etmeyi bitirdik.
Denizaltı L-4
Bunları 1935'te takip ederek, L-15, L-16 ve L-17, karışık perçinlenmiş kaynaklı gövde tasarımı için sağlanan ve daha fazla uyarlanabilirlikle ayırt edilen daha ileri bir projeye atıldı. Bu teknelerin hepsi de Pasifik Filosunda hizmete girdi. 1938'ta, teknik açıdan en gelişmiş olan “L” (“Leninets”) tipi su altı mayın serisinin inşaatına başlandı. L-23 ve L-24, savaş sırasında Karadeniz Filosuna katıldı, L-25, 1944'in Aralık ayında çekilirken, bitmedi kaldı ve öldü. Karadeniz’de savaş sırasında "Leninistler", L-6, L-23 ve L-24 öldürüldü.
Uzak Doğu'daki deniz varlığını güçlendirme ihtiyacı, Pasifik Okyanusu'na ulaşım ve çeşitli sınıflardaki gemilerde montaj gerektiriyordu. Denizaltılara gelince, ulaşımın büyüklüğü ve karmaşıklığı nedeniyle, “L” ve “U” projelerinin denizaltıları yerine, bölmelere ayrılmadan Uzak Doğu'ya aktarılabilecek küçük bir yer altı denizaltı oluşturulması gerekiyordu. Böylece, 1930’te başladı ve 1932’te, “M” tipindeki altıncı dizinin “Bebek” adını taşıyan denizaltının tasarımı tamamlandı. Bunlar, 158'ten 210 tona (seriye bağlı olarak) yüzey kayması ve sualtı 200 - 258 tonun yer değiştirdiği küçük gemilerdi. Tekneler bir 45-mm top ve iki 533-mm torpido tüpü ile donatıldı.
Denizaltı M-116
VI serisinin “Bebeği” nin yapımı Nikolaev'de Andre Marty (20 birimleri) ismindeki tesislerde ve Komün'ün 61 ismi (10 birimleri) olarak ortaya çıktı. İlk altı gemi perçinleme yardımı ile geleneksel olarak inşa edildi, ancak daha sonra daha gelişmiş bir montaj yöntemine geçmeye karar verildi - elektrik kaynağı. Tüm “Tiny” VI serileri arasında, 1932 - 1934. ikisi hariç hepsi (M-51 ve M-52) Uzak Doğu'ya demiryolu ile gönderildi.
VI bis serisinin denizaltıları “Bebeğin” daha da iyileşmesiydi. Daha yüksek yüzeylere ve su altı hızlarına sahiplerdi, daha hızlı dalabiliyorlardı. 1933 - 1934'te yerleşik olanlardan. Karadeniz’de altı gemi Pasifik Filosuna gönderildi, ikisi Karadeniz Filosuna bırakıldı.
VI ve VI bis projeleri orduyu tam olarak tatmin etmediğinden, "Bebekler" tamamen elden geçirmeye ve gelişmeye karar verdi. Böylece 1934'ta XII projesi ortaya çıktı. Denizaltıların yer değiştirmesi ve büyüklüğü biraz arttı, gövdesi tamamen kaynaklı hale getirildi. Savaşın en büyük seri "Bebek" idi. Toplamda, 1937 yılından itibaren, (altı tanesi Andre Marti tesisinde inşa edilmiş olan) tüm denizaltı filosu 45 filoları üzerine inşa edilmiştir.
Devam edecek ...