25 Ocak 2010 Pazartesi
Hoşgeldin Hüzün!!
Oysa ki nasıl da inanmıştı...3 puan bu sefer onlarındı...Her derbi öncesi yaptığı gibi atkısını da koltuğun üzerine serip Milan'ın gollerini beklemeye başlamıştı...Olmadı...Canın sağolsun Emrah. Senin tikin sağolsun be. Dünyada daha ne dertler var. Zaten hiç anlamıyorum 22 tane adam neden topun peşinde koşturur.Milan illa ki yenecek İnter'i. Ama gelecek sezon, ama bi sonraki sezon. Olmadı Berlusconi Kupası'nda. Umut fakirin ekmeğidir kardeşim.
Maç klasik bir Serie A derbisi tadında, tekme tokat başladı. Ronaldinho bile daha ilk dakika dolmadan rakibini ayağının içiyle okşayarak sarı kartını gördü. Dakikalar 10'u gösterdiğinde Abbate'nin müthiş asistinde Milito sol çaprazdan uzak köşeye doğru yazmıştı ama o dakikaya kadar İnter, Milan'ın osuruğuna gemici düğümlerini zaten atmıştı. Belliydi maçın nereye gittiği. 25. dakika Sneijder'in hakemi alkışlayarak atılmasıyla 10 kişi kalan İnter golün üzerine yatarak, tempoyu düşürerek ilk yarıyı bitirdi. İkinci yarı topun tek hakimi Milan, yoğun baskısına karşın çok fazla pozisyon bulamadı. Aynı Beşiktaş gibiydiler diyeyim, tam olarak anlaşılsın. İnter'i kendi sahasına, hatta ceza sahasına kapattılar 6-7 dakikalık bir bölümde. Sağlı sollu bindirdiler, verkaçlar denediler, ortalar kestiler ama, yaratıcılıktan uzak oldukları için bu kadar emek bol bol gol pozisyonuna dönüşmedi. 65'te de daha önce Milito'yla çıktıkları harika kontrada direğe takılan Pandev, kalenin ortasına doğru vurduğu frikikle siyatikli kaleci Dida'yı avlayınca son 25 dakika formalite gibisinden oynandı. Salonumuzdaki atkı kaldırıldı, televizyona sırt dönülerek oturuldu ve internetle uğraşıldı, Milan'a karşın "asıl ben seni sevmiyodum zaten hıh" imajı yaratıldı, bu gözdağı uzatma dakikalarında Milan'a penaltı ve Lucio'ya kırmızı kart olarak geri döndü, fakat Ronaldinho penaltıyı da atamayınca İnter'in yavşak hocası herololololo diye sevinerek sinirlerimizi bozdu. Maç da bitti zaten. İnter 49 puanda, bir maçı eksik Milan 40 puanda. Şimdi merkezdeyiz.