Silindir üflemeli levha , elle üflemeli bir pencere camı türüdür . Geniş saca benzer bir işlemle , ancak daha büyük silindirler kullanılarak oluşturulur. Bu üretim sürecinde cam, silindirik bir demir kalıba üflenir. Uçlar kesilir ve silindirin yanından bir kesim yapılır. Kesilen silindir daha sonra, silindirin düz bir cam levha halinde açıldığı bir fırına yerleştirilir. William J. Blenko , bu yöntemi 1900'lerin başında vitray yapmak için kullandı. Sonuç, yine de bazı kusurlar içermesine rağmen, geniş levha üzerinde çok daha büyük paneller ve geliştirilmiş yüzey kalitesidir. Bu kusurlu camlar, camın aslında oda sıcaklığında yüksek viskoziteli bir sıvı olduğu yanılgısına yol açmıştır.alıntı gerekli ], durum böyle değil.
Bu yöntem, düzleşme ve hareket nedeniyle camda yüzey hasarlarına neden oldu ve bu nedenle levhanın taşlanması ve parlatılması gerekiyordu. 1839'da Chance Brothers , cam plakanın ıslak bir deri parçası üzerine yerleştirildiği ve tüm yüzey hasarını gidermek için cilalandığı ve cilalandığı patent plakası işlemini icat etti. [1]
Elle üflemeli pencere camı üretmenin diğer yöntemleri arasında geniş levha , üfleme levha , taç cam ve cilalı levha vardı . Bu üretim yöntemleri en azından 19. yüzyılın sonuna kadar sürdü. 20. yüzyılın başlarında, haddelenmiş levha , makineyle çekilmiş silindir levha , düz çekilmiş levha, tek ve çift cilalı levha ve en yaygın olarak kullanılan düz cam gibi Fourcault işlemi gibi elle üflemeden makineyle üretilmiş camlara geçişi işaret ediyor .
Silindir üflemeli cam levha 19. yüzyılın ortalarında İngiltere'de üretildi. 18. yüzyıldan beri Fransa ve Almanya'da üretilmiş (ve İngiltere'ye ithal edilmişti).