(Şuradan gönderildi: Nelson Mandela Vakfı, 18 Temmuz 2020)
Bu, Birleşmiş Milletler Genel Sekreteri António Guterres'in Nelson Mandela Yıllık Ders 2020 konuşmasının tam metnidir. Nelson Mandela Yıllık Ders Dizisi, bir girişimdir. Nelson Mandela Vakfı, önde gelen insanları önemli sosyal konularda tartışmaya davet ediyor.
Eşitsizlik Salgınıyla Mücadele: Yeni Bir Çağ İçin Yeni Bir Toplumsal Sözleşme
New York, 18 Temmuz 2020
Ekselansları, seçkin konuklar, arkadaşlar,
Olağanüstü bir küresel lider, savunucu ve rol modeli olan Nelson Mandela'yı onurlandırırken size katılmak bir ayrıcalıktır.
Nelson Mandela Vakfı'na bu fırsat için teşekkür ediyor ve onun vizyonunu canlı tutmak için yaptıkları çalışmaları takdir ediyorum. Ve bu hafta başlarında Büyükelçi Zindzi Mandela'nın zamansız vefatı nedeniyle Mandela ailesine ve Güney Afrika hükümetine ve halkına en derin taziyelerimi gönderiyorum. Huzur içinde yatsın.
Nelson Mandela ile birkaç kez karşılaşacak kadar şanslıydım. Söylediği ve yaptığı her şeyde parlayan bilgeliğini, kararlılığını ve şefkatini asla unutmayacağım.
Geçen ağustos tatillerimde Madiba'nın Robben Adası'ndaki hücresini ziyaret ettim. Orada durdum, parmaklıkların arasından baktım, onun muazzam zihinsel gücü ve ölçülemez cesareti karşısında tekrar alçaldım. Nelson Mandela, 27'i Robben adasında olmak üzere 18 yıl hapis yattı. Ancak bu deneyimin kendisini veya hayatını tanımlamasına asla izin vermedi.
Nelson Mandela, milyonlarca Güney Afrikalıyı kurtarmak ve küresel bir ilham kaynağı ve modern bir ikon olmak için gardiyanlarının üzerine çıktı.
Hayatını, son yıllarda dünya çapında kriz boyutlarına ulaşan ve geleceğimiz için büyüyen bir tehdit oluşturan eşitsizlikle mücadele etmeye adadı.
COVID-19 bu adaletsizliğe ışık tutuyor.
Bugün, Madiba'nın doğum gününde, ekonomilerimizi ve toplumlarımızı yok etmeden önce, birbirini güçlendiren pek çok eşitsizlik hattını ve katmanını nasıl ele alabileceğimizden bahsedeceğim.
Sevgili dostlar,
Dünya kargaşa içinde. Ekonomiler serbest düşüşte.
Mikroskobik bir virüs tarafından dizlerimizin üzerine çöktük.
Salgın dünyamızın kırılganlığını gösterdi.
On yıllardır göz ardı ettiğimiz riskleri ortaya çıkardı: yetersiz sağlık sistemleri; sosyal korumadaki boşluklar; yapısal eşitsizlikler; Çevresel bozulma; iklim krizi.
Yoksulluğun ortadan kaldırılması ve eşitsizliğin azaltılması konusunda ilerleme kaydeden tüm bölgeler, birkaç ay içinde yıllar geriye çekildi.
Virüs, en savunmasız olanlar için en büyük riski oluşturuyor: yoksulluk içinde yaşayanlar, yaşlılar ve engelliler ve önceden var olan koşullar.
Sağlık çalışanları, yalnızca Güney Afrika'da 4,000'den fazla enfekte ile ön saflarda yer alıyor. Onlara saygılarımı sunuyorum.
Bazı ülkelerde, sağlık eşitsizlikleri sadece özel hastaneler değil, işletmeler ve hatta bireyler herkes için acilen ihtiyaç duyulan değerli ekipmanları istifliyor - kamu hastanelerindeki eşitsizliğin trajik bir örneği.
Salgının ekonomik yansımaları kayıt dışı ekonomide çalışanları etkiliyor; küçük ve orta ölçekli işletmeler; ve çoğunlukla kadın olan bakım sorumlulukları olan insanlar.
İkinci Dünya Savaşı'ndan bu yana en derin küresel durgunlukla ve 1870'ten bu yana gelirlerdeki en büyük çöküşle karşı karşıyayız.
Yüz milyon daha fazla insan aşırı yoksulluğa itilebilir. Tarihsel boyutlarda kıtlıklar görebiliyorduk.
COVID-19, inşa ettiğimiz toplumların kırılgan iskeletindeki kırıkları ortaya çıkaran bir röntgen filmine benzetildi.
Her yerde yanlışları ve yalanları ifşa ediyor:
Serbest piyasaların herkese sağlık hizmeti sunabileceği yalanı;
Ücretsiz bakım işinin iş olmadığı kurgusu;
Irkçılık sonrası bir dünyada yaşadığımız yanılsaması;
Hepimizin aynı gemide olduğu efsanesi.
Çünkü hepimiz aynı denizde yüzerken, bazılarımızın süper yatlarda olduğu, bazılarımızın ise yüzen enkazlara tutunduğu açık.
Sevgili dostlar,
Eşitsizlik zamanımızı tanımlar.
Dünya nüfusunun yüzde 70'inden fazlası artan gelir ve servet eşitsizliği ile yaşıyor. Dünyanın en zengin 26 kişisi, dünya nüfusunun yarısı kadar servete sahip.
Ancak gelir, ücret ve servet eşitsizliğin tek ölçütü değildir. İnsanların hayattaki şansları cinsiyetlerine, ailelerine ve etnik kökenlerine, ırklarına, engelli olup olmadıklarına ve diğer faktörlere bağlıdır. Çoklu eşitsizlikler nesiller boyunca kesişir ve birbirini güçlendirir. Milyonlarca insanın yaşamları ve beklentileri büyük ölçüde doğum anındaki koşullara göre belirlenir.
Bu şekilde, eşitsizlik insani gelişmeye karşı işler - herkes için. Bunun sonuçlarına hepimiz katlanıyoruz.
Bazen bize yükselen bir ekonomik büyüme dalgasının tüm tekneleri kaldırdığı söylenir.
Ama gerçekte, artan eşitsizlik tüm tekneleri batırıyor.
Yüksek düzeyde eşitsizlik, ekonomik istikrarsızlık, yolsuzluk, finansal krizler, artan suç ve zayıf fiziksel ve zihinsel sağlık ile ilişkilidir.
Ayrımcılık, istismar ve adalete erişim eksikliği, başta yerli halk, göçmenler, mülteciler ve her türden azınlık olmak üzere pek çok kişi için eşitsizliği tanımlar. Bu tür eşitsizlikler, insan haklarına doğrudan bir saldırıdır.
Bu nedenle eşitsizliği ele almak, tarih boyunca sosyal adalet, işçi hakları ve cinsiyet eşitliği için itici bir güç olmuştur.
Birleşmiş Milletler'in vizyonu ve vaadi, gıda, sağlık, su ve sanitasyon, eğitim, insana yakışır iş ve sosyal güvenliğin, bunları karşılayabilenlere satılan metalar değil, hepimizin hakkı olan temel insan hakları olduğudur.
Her gün, her yerde eşitsizliği azaltmak için çalışıyoruz.
Hem gelişmekte olan hem de gelişmiş ülkelerde, bireysel, toplumsal ve küresel düzeyde eşitsizliğin altında yatan güç dinamiklerini değiştirmek için sistematik olarak politikalar izliyor ve destekliyoruz.
Bu vizyon, 75 yıl önce olduğu kadar bugün de önemlidir.
Sağlıklı bir gezegende barış ve refah için üzerinde mutabık kalınan planımız olan Sürdürülebilir Kalkınma için 2030 Gündemi'nin kalbinde yer alıyor ve SDG 10'da yer alıyor: ülkeler içinde ve arasındaki eşitsizliği azaltmak.
Sevgili dostlar,
COVID-19 pandemisinden önce bile, dünya çapında birçok insan eşitsizliğin yaşam şanslarını ve fırsatlarını baltaladığını anladı.
Dengesiz bir dünya gördüler.
Geride kalmış hissettiler.
Kaynakları ayrıcalıklı bir azınlığa yönlendiren ekonomi politikaları gördüler.
Her kıtadan milyonlarca insan sesini duyurmak için sokaklara döküldü.
Yüksek ve artan eşitsizlikler ortak bir faktördü.
Son zamanlardaki iki toplumsal hareketi besleyen öfke, statükoyla ilgili tam bir hayal kırıklığını yansıtıyor.
Dünyanın her yerindeki kadınlar, toplumsal cinsiyet eşitsizliğinin en korkunç örneklerinden birine zaman ayırdılar: Güçlü erkeklerin sadece işlerini yapmaya çalışan kadınlara karşı uyguladığı şiddet.
George Floyd'un öldürülmesinin ardından Amerika Birleşik Devletleri'nden tüm dünyaya yayılan ırkçılık karşıtı hareket, insanların artık bıktığının bir işareti daha:
İnsanlara ten rengine göre suçlu muamelesi yapan yeterince eşitsizlik ve ayrımcılık;
İnsanları temel insan haklarını inkar eden yapısal ırkçılık ve sistematik adaletsizlik yeter.
Bu hareketler, dünyamızdaki eşitsizliğin iki tarihsel kaynağına işaret ediyor: sömürgecilik ve ataerkillik.
Küresel Kuzey, özellikle de benim kendi kıtam olan Avrupa, yüzyıllar boyunca şiddet ve zorlama yoluyla Küresel Güney'in çoğuna sömürge yönetimini dayattı.
Sömürgecilik, Transatlantik köle ticaretinin kötülükleri ve burada Güney Afrika'daki apartheid rejimi de dahil olmak üzere ülkeler içinde ve arasında büyük eşitsizlik yarattı.
İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra, Birleşmiş Milletler'in kuruluşu, eşitlik ve insan onuru konusunda yeni bir küresel fikir birliğine dayanıyordu.
Ve bir dekolonizasyon dalgası dünyayı sardı.
Ama kendimizi kandırmayalım.
Sömürgeciliğin mirası hala yankılanıyor.
Bunu ekonomik ve sosyal adaletsizlikte, nefret suçlarının yükselişinde ve yabancı düşmanlığında görüyoruz; kurumsallaşmış ırkçılığın ve beyaz üstünlüğünün ısrarı.
Bunu küresel ticaret sisteminde görüyoruz. Sömürgeleştirilen ekonomiler, yeni bir sömürgecilik biçimi olan hammadde ve düşük teknolojili malların üretimine kilitlenme riskiyle karşı karşıyadır.
Bunu da küresel güç ilişkilerinde görüyoruz.
Afrika çifte kurban oldu. Birincisi, sömürge projesinin bir hedefi olarak. İkincisi, Afrika ülkeleri, çoğu bağımsızlık kazanmadan önce, İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra oluşturulan uluslararası kurumlarda yeterince temsil edilmemektedir.
Yetmiş yıldan fazla bir süre önce zirveye çıkan ülkeler, uluslararası kurumlardaki güç ilişkilerini değiştirmek için gereken reformları düşünmeyi reddettiler. Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi ve Bretton Woods sisteminin kurullarındaki oluşum ve oy hakları buna bir örnektir.
Eşitsizlik en tepede başlar: küresel kurumlarda. Eşitsizliği ele almak, onları reforme ederek başlamalıdır.
Ve dünyamızdaki bir başka büyük eşitsizlik kaynağını da unutmayalım: bin yıllık ataerkillik.
Erkek egemen bir kültüre sahip erkek egemen bir dünyada yaşıyoruz.
Her yerde kadınlar, sırf kadın oldukları için erkeklerden daha kötü durumdalar. Eşitsizlik ve ayrımcılık normdur. Kadın cinayetleri de dahil olmak üzere kadına yönelik şiddet salgın düzeyde.
Ve küresel olarak, kadınlar hala hükümetlerde ve şirket kurullarında üst düzey pozisyonlardan dışlanıyor. Her 10 dünya liderinden birinden daha azı kadın.
Cinsiyet eşitsizliği herkese zarar veriyor çünkü tüm insanlığın zekasından ve tecrübesinden yararlanmamızı engelliyor.
İşte bu yüzden, gururlu bir feminist olarak toplumsal cinsiyet eşitliğini en önemli öncelik haline getirdim ve toplumsal cinsiyet eşitliği artık en önemli BM işlerinde bir gerçeklik haline geldi. Her türden lideri aynı şeyi yapmaya çağırıyorum. Güney Afrikalı Siya Kolisi'nin Birleşmiş Milletler ve Avrupa Birliği Spotlight girişimindeki yeni küresel büyükelçimiz olduğunu ve diğer erkekleri kadınlara ve kızlara yönelik küresel şiddet belasıyla mücadeleye dahil ettiğini duyurmaktan memnuniyet duyuyorum.
Sevgili dostlar,
Son onyıllar yeni gerilimler ve eğilimler yarattı.
Küreselleşme ve teknolojik değişim, gelir ve refahta muazzam kazançlar sağladı.
Bir milyardan fazla insan aşırı yoksulluktan kurtuldu.
Ancak ticaretin genişlemesi ve teknolojik ilerleme, gelir dağılımında eşi görülmemiş bir değişime de katkıda bulundu.
1980 ile 2016 arasında, dünyanın en zengin yüzde 1'i, gelirdeki toplam kümülatif büyümenin yüzde 27'sini ele geçirdi.
Düşük vasıflı işçiler, yeni teknolojilerden, otomasyondan, üretimin dış kaynak kullanımına ve işçi örgütlerinin çöküşünden kaynaklanan bir saldırıyla karşı karşıya.
Vergi tavizleri, vergiden kaçınma ve vergi kaçakçılığı yaygın olarak devam etmektedir. Kurumlar vergisi oranları düştü.
Bu, eşitsizliği azaltabilecek hizmetlere yatırım yapmak için kaynakları azalttı: sosyal koruma, eğitim, sağlık.
Ve yeni nesil eşitsizlikler, günümüz dünyasında başarılı olmak için gereken bilgi ve becerileri kapsayacak şekilde gelir ve zenginliğin ötesine geçiyor.
Derin eşitsizlikler doğumdan önce başlar ve yaşamları ve erken ölümleri tanımlar.
İnsani gelişmenin çok yüksek olduğu ülkelerde 50 yaşındakilerin yüzde 20'den fazlası yüksek öğrenim görmektedir. Düşük insani gelişme ülkelerinde bu rakam yüzde üçtür.
Daha da şok edici: 17 yıl önce insani gelişmenin düşük olduğu ülkelerde doğan çocukların yaklaşık yüzde 20'si şimdiden öldü.
Sevgili dostlar,
Geleceğe bakıldığında, 21. yüzyılı iki sismik değişim şekillendirecek: iklim krizi ve dijital dönüşüm. Her ikisi de eşitsizlikleri daha da genişletebilir.
Günümüzün teknoloji ve yenilik merkezlerindeki bazı gelişmeler ciddi endişelere neden oluyor.
Ağır bir şekilde erkek egemen teknoloji endüstrisi, dünyanın yalnızca yarısının uzmanlığını ve bakış açısını kaçırmakla kalmıyor. Ayrıca cinsiyet ve ırk ayrımcılığını daha da sağlamlaştırabilecek algoritmalar kullanıyor.
Dijital uçurum, okuryazarlıktan sağlığa, kentselden kırsala, anaokulundan üniversiteye kadar sosyal ve ekonomik ayrımları pekiştiriyor.
2019'da gelişmiş ülkelerdeki insanların yaklaşık yüzde 87'si interneti kullanırken, en az gelişmiş ülkelerde bu oran sadece yüzde 19'du.
İki vitesli bir dünya tehlikesiyle karşı karşıyayız.
Aynı zamanda, 2050 yılına kadar hızlanan iklim değişikliği, yetersiz beslenme, sıtma ve diğer hastalıklar, göç ve aşırı hava olayları yoluyla milyonlarca insanı etkileyecek.
Bu, nesiller arası eşitlik ve adalet için ciddi tehditler oluşturur. Bugünün genç iklim protestocuları eşitsizliğe karşı mücadelenin ön saflarında yer alıyor.
İklim bozulmasından en çok etkilenen ülkeler, küresel ısınmaya en az katkıda bulunan ülkeler oldu.
Yeşil ekonomi yeni bir refah ve istihdam kaynağı olacaktır. Ama unutmayalım ki, özellikle dünyamızın post-endüstriyel pas kuşağında bazı insanlar işlerini kaybedecekler.
İşte bu yüzden sadece iklim eylemi için değil, iklim adaleti için de çağrıda bulunuyoruz.
Siyasi liderler hırslarını yükseltmeli, işletmeler görüşlerini yükseltmeli ve her yerdeki insanlar seslerini yükseltmeli. Daha iyi bir yol var ve onu almalıyız.
Sevgili dostlar,
Bugünkü eşitsizlik düzeylerinin yıpratıcı etkileri açıktır. Bazen bize yükselenin…
Kurumlara ve liderlere olan güven aşınıyor. Seçmen katılımı 10'ların başından bu yana küresel ortalama yüzde 1990 düştü.
Ve marjinalleşmiş hisseden insanlar, talihsizlikleri başkalarını, özellikle de farklı görünen veya davrananları suçlayan argümanlara karşı savunmasızdır.
Ancak popülizm, milliyetçilik, aşırılıkçılık, ırkçılık ve günah keçisi ilan etmek yalnızca topluluklar içinde ve arasında yeni eşitsizlikler ve bölünmeler yaratacaktır; Ülkeler arası, etnik kökenler arası, dinler arası.
Sevgili dostlar,
COVID-19 bir insanlık trajedisidir. Ama aynı zamanda bir nesil fırsatı yarattı.
Daha eşit ve sürdürülebilir bir dünyayı yeniden inşa etme fırsatı.
Pandemiye ve ondan önce gelen yaygın hoşnutsuzluğa verilen yanıt, herkes için eşit fırsatlar yaratan ve herkesin hak ve özgürlüklerine saygı duyan Yeni Bir Sosyal Sözleşme ve Yeni Küresel Anlaşmaya dayanmalıdır.
2030 Sürdürülebilir Kalkınma Gündemi, Paris Anlaşması ve Addis Ababa Eylem Gündemi, pandeminin maruz kaldığı ve istismar ettiği başarısızlıkları tam olarak ele alan anlaşmaların hedeflerine ulaşmanın tek yolu budur.
Yeni bir Sosyal Sözleşme, gençlerin onurlu bir şekilde yaşamasını sağlayacak; kadınların erkeklerle aynı beklenti ve fırsatlara sahip olmasını sağlayacak; ve hastaları, savunmasızları ve her türlü azınlığı koruyacaktır.
Sürdürülebilir Kalkınma için 2030 Gündemi ve Paris Anlaşması ileriye giden yolu gösteriyor. 17 Sürdürülebilir Kalkınma Hedefi, pandeminin maruz kaldığı ve istismar ettiği başarısızlıkları tam olarak ele alıyor.
Eğitim ve dijital teknoloji, iki büyük kolaylaştırıcı ve eşitleyici olmalıdır.
Nelson Mandela'nın dediği gibi ve ben de alıntı yapıyorum, "Eğitim dünyayı değiştirmek için kullanabileceğimiz en güçlü silahtır." Her zamanki gibi ilk o söyledi.
Eğitim, dünyayı değiştirmek için kullanabileceğimiz en güçlü silahtır
Hükümetler, erken öğrenmeden yaşam boyu eğitime kadar eşit erişime öncelik vermelidir.
Sinirbilim bize okul öncesi eğitimin bireylerin hayatlarını değiştirdiğini ve topluluklara ve toplumlara muazzam faydalar sağladığını söylüyor.
Bu nedenle, en zengin çocukların anaokuluna gitme olasılığı en yoksullardan yedi kat daha fazla olduğunda, eşitsizliğin nesiller arası olması şaşırtıcı değildir.
Herkese kaliteli eğitim sunmak için, 2030 yılına kadar düşük ve orta gelirli ülkelerde iki kattan fazla eğitim harcamasını yılda 3 trilyon dolara çıkarmamız gerekiyor.
Bir nesil içinde, düşük ve orta gelirli ülkelerdeki tüm çocuklar, her düzeyde kaliteli eğitime erişebilir.
Bu mümkün. Sadece yapmaya karar vermemiz gerekiyor.
Teknoloji dünyamızı dönüştürürken, gerçekleri ve becerileri öğrenmek yeterli değildir. Hükümetlerin dijital okuryazarlık ve altyapı yatırımlarına öncelik vermesi gerekiyor.
Nasıl öğrenileceğini öğrenmek, adapte olmak ve yeni beceriler edinmek çok önemli olacaktır.
Dijital devrim ve yapay zeka, işin doğasını ve iş, boş zaman ve bazıları bugün hayal bile edemediğimiz diğer faaliyetler arasındaki ilişkiyi değiştirecek.
Geçen ay Birleşmiş Milletler'de başlatılan Dijital İşbirliği Yol Haritası, kalan dört milyar insanı 2030 yılına kadar internete bağlayarak kapsayıcı ve sürdürülebilir bir dijital gelecek vizyonunu destekliyor.
Birleşmiş Milletler ayrıca dünyadaki her okulu çevrimiçi hale getirmek için iddialı bir proje olan “Giga”yı başlattı.
Teknoloji, COVID-19'dan kurtulmayı ve Sürdürülebilir Kalkınma Hedeflerine ulaşmayı hızlandırabilir.
Sevgili dostlar,
İnsanlar, kurumlar ve liderler arasında büyüyen güven boşlukları hepimizi tehdit ediyor.
İnsanlar herkes için çalışan sosyal ve ekonomik sistemler istiyor. İnsan haklarına ve temel özgürlüklerine saygı gösterilmesini istiyorlar. Hayatlarını etkileyen kararlarda söz sahibi olmak isterler.
Hükümetler, halklar, sivil toplum, işletmeler ve daha fazlası arasındaki Yeni Sosyal Sözleşme, herkes için eşit haklar ve fırsatlar temelinde istihdam, sürdürülebilir kalkınma ve sosyal korumayı entegre etmelidir.
İşverenler ve işçi temsilcileri arasındaki yapıcı diyalogla birlikte işgücü piyasası politikaları, ücret ve çalışma koşullarını iyileştirebilir.
İşgücü temsili, yeşil bir ekonomiye geçiş de dahil olmak üzere, teknoloji ve yapısal dönüşümün işlere getirdiği zorlukları yönetmek için de kritik öneme sahiptir.
İşçi hareketi, eşitsizlikle mücadele etme ve herkesin hakları ve onuru için çalışma konusunda gururlu bir tarihe sahiptir.
Kayıt dışı sektörün sosyal koruma çerçevelerine kademeli olarak entegrasyonu esastır.
Değişen bir dünya, Evrensel Sağlık Kapsamı ve Evrensel Temel Gelir olasılığı dahil olmak üzere yeni güvenlik ağlarına sahip yeni nesil sosyal koruma politikaları gerektiriyor.
Asgari sosyal koruma düzeylerinin oluşturulması ve eğitim, sağlık ve internet erişimi dahil olmak üzere kamu hizmetlerine yapılan kronik yetersiz yatırımın tersine çevrilmesi esastır.
Ancak bu, yerleşik eşitsizliklerin üstesinden gelmek için yeterli değildir.
Sorunları ele almak ve düzeltmek için olumlu eylem programlarına ve hedefli politikalara ihtiyacımız var.
Toplumsal normlarla pekiştirilen cinsiyet, ırk veya etnik kökene ilişkin tarihi eşitsizlikler, ancak hedeflenen girişimlerle tersine çevrilebilir.
Vergilendirme ve yeniden dağıtım politikalarının da Yeni Sosyal Sözleşme'de rolü vardır. Herkes - bireyler ve şirketler - adil payını ödemek zorundadır.
Bazı ülkelerde, zenginlerin ve iyi bağlantıların devletten ve diğer vatandaşlardan büyük ölçüde yararlandığını kabul eden vergiler için bir yer vardır.
Hükümetler ayrıca vergi yükünü bordrolardan karbona kaydırmalıdır.
İnsanlar yerine karbonu vergilendirmek, emisyonları azaltırken üretimi ve istihdamı artıracaktır.
Eşitsizliğin hem nedeni hem de sonucu olan yolsuzluğun kısır döngüsünü kırmalıyız. Yolsuzluk, sosyal koruma için mevcut fonları azaltır ve boşa harcar; sosyal normları ve hukukun üstünlüğünü zayıflatır.
Ve yolsuzlukla mücadele hesap verebilirliğe bağlıdır. Hesap verebilirliğin en büyük garantisi, sağlıklı tartışmayı teşvik eden özgür, bağımsız medya ve sorumlu sosyal medya platformlarını içeren canlı bir sivil toplumdur.
Sevgili dostlar,
Bu Yeni Sosyal Sözleşmenin mümkün olması için, Küresel Yeni Anlaşma ile el ele gitmesi gerekir.
Gerçeklerle yüzleşelim. Küresel siyasi ve ekonomik sistem, kritik küresel kamu mallarını sunmuyor: halk sağlığı, iklim eylemi, sürdürülebilir kalkınma, barış.
COVID-19 salgını, kişisel çıkar ile ortak çıkar arasındaki trajik kopukluğu eve getirdi; ve yönetişim yapılarındaki ve etik çerçevelerdeki büyük boşluklar.
Bu boşlukları kapatmak ve Yeni Sosyal Sözleşmeyi mümkün kılmak için Küresel Yeni Anlaşmaya ihtiyacımız var: gücün, zenginliğin ve fırsatların yeniden dağılımı.
Küresel yönetişim için yeni bir model, küresel kurumlara tam, kapsayıcı ve eşit katılıma dayalı olmalıdır.
Bu olmadan, bugün COVID-19 pandemisine verilen parçalı küresel yanıtta gördüğümüz gibi, daha büyük eşitsizlikler ve dayanışma boşlukları ile karşı karşıyayız.
Gelişmiş ülkeler, pandemi karşısında kendi hayatta kalmalarına güçlü bir şekilde yatırım yapıyor. Ancak bu tehlikeli zamanlarda gelişmekte olan dünyaya yardım etmek için gereken desteği sağlayamadılar.
Adil bir küreselleşmeye, her insanın hak ve haysiyetine, doğa ile denge içinde yaşamaya, gelecek nesillerin haklarını dikkate almaya ve ekonomik değil insani olarak ölçülen başarıya dayanan Yeni Bir Küresel Anlaşmadır. bunu değiştirmenin en iyi yolu.
Birleşmiş Milletler'in 75. yıl dönümü civarındaki dünya çapındaki istişare süreci, insanların kendileri için çözüm sunan küresel bir yönetim sistemi istediklerini açıkça ortaya koydu.
Gelişmekte olan dünya, küresel karar vermede çok daha güçlü bir sese sahip olmalıdır.
Ayrıca, gelişmekte olan ülkelerin küresel değer zincirlerini yukarı taşımasını sağlayan daha kapsayıcı ve dengeli bir çok taraflı ticaret sistemine ihtiyacımız var.
Yasadışı finansal akışlar, kara para aklama ve vergi kaçakçılığı önlenmelidir. Vergi cennetlerini sona erdirmek için küresel bir fikir birliği şarttır.
Sürdürülebilir kalkınma ilkelerini finansal karar alma sürecine entegre etmek için birlikte çalışmalıyız. Finansal piyasalar, kaynak akışını kahverengi ve griden yeşile, sürdürülebilir ve adil olana kaydırmada tam ortaklar olmalıdır.
Borç mimarisinin reformu ve uygun fiyatlı krediye erişim, yatırımları aynı yönde hareket ettirmek için mali alan yaratmalıdır.
Sevgili dostlar,
Nelson Mandela şunları söyledi: “Zamanımızın zorluklarından biri… halkımızın bilincine bu insan dayanışması, dünyada birbirimiz için ve başkaları sayesinde ve onlar aracılığıyla var olma duygusunu yeniden aşılamaktır.”
COVID-19 salgını bu mesajı her zamankinden daha güçlü bir şekilde pekiştirdi.
Biz birbirimize aidiz.
Ya birlikte dururuz ya da dağılırız.
Bugün, ırk eşitliği gösterilerinde … nefret söylemine karşı kampanyalarda … haklarını talep eden ve gelecek nesiller için ayağa kalkan insanların mücadelelerinde … yeni bir hareketin başladığını görüyoruz.
Bu hareket eşitsizliği ve bölünmeyi reddeder ve gençleri, sivil toplumu, özel sektörü, şehirleri, bölgeleri ve diğerlerini barış, gezegenimiz, adalet ve herkes için insan hakları politikalarının arkasında birleştirir. Zaten fark yaratıyor.
Şimdi küresel liderlerin karar verme zamanı:
Kaosa, bölünmeye ve eşitsizliğe yenik mi düşeceğiz?
Yoksa geçmişin yanlışlarını düzeltip herkesin iyiliği için birlikte mi yol alacağız?
Kırılma noktasındayız. Ama tarihin hangi tarafında olduğumuzu biliyoruz.
Teşekkür ederim.