Birçok insan, sağlıklarına ilişkin anlamsız bir tutumun sonuçlarıyla ilgili tıbbi uyarılara kulak vermez. Ve boşuna. Çünkü mikoplazma pnömonisi gibi mikroorganizmalar vücuda saldırmak için doğru zamanı beklemektedir.
Hepsinden kötüsü, gelişimin ilk aşamasında, enfeksiyöz bir lezyon normal soğuk algınlığı gibi görünür. Ve kesin tanıyı belirleme olasılığı enfeksiyondan bir hafta sonra ortaya çıktığından, hastalar hemen her zaman yeterli tedavi alamazlar.
Malzeme İçeriği:
- 1 Bakteri mycoplasma pnömonisi nedir?
- 2 Çocuklarda ve yetişkinlerde mikoplazmoz belirtileri
- 3 Teşhis önlemleri
- 4 Tedavi yöntemleri
- 5 Tahmin ve Önleme
- 6 Mikoplazmozisin ekstrapulmoner komplikasyonları
Bakteri mycoplasma pnömonisi nedir?
Tıbbın salgınların önlenmesindeki başarılarına rağmen, mikoplazma enfeksiyonu lezyonlarının salgınları hala 5-8 yıllık bir açık sıklıkta belirgindir.
Mycoplasmosis, Mycoplasma cinsinin bakterileri tarafından vücuda verilen zararın sonucudur. Bu mikroorganizma, bir hücre duvarının yokluğu ve serbest oksijen ihtiyacı ile karakterize edilir. Hücredeki bir zarın yokluğu, bakterilere antibiyotik maddelere direnç sağlayan üç katmanlı bir sitoplazmik membran ile telafi edilir.
Ek olarak, mikoplazma eşzamanlı olarak hem bakteri hem de virüslerin özelliklerine sahiptir ve yalnızca kendini göstermeden uzun süre insan vücudunda olamaz, aynı zamanda genomlarına da entegre olabilir.
Solunum yolunun etkilendiği bir enfeksiyonun gelişimi, gram negatif tipte - M. pneumoniae'nin tek hücreli zorunluluktaki bakterileri olan Mycoplasma sınıfının en küçük temsilcilerinin solunum organlarında lokalizasyonun sonucudur.
Mycoplasma sadece kırmızı kan hücreleri ve bronş ağacının siliyer epitelinin hücreleri üzerinde parazit oluşturmaz. Hücrelere giren bakteriler zararlı metabolik ürünleri serbest bırakarak besin maddelerini emer.
Bu durumda, patojen kendini bir antijenik hücre bileşimi olarak ustalıkla gizler, böylece otoimmün reaksiyonların ortaya çıkmasına neden olur. Gerçekten de, bakterinin “yerleştiği” hücreler insan vücudu tarafından yabancı olarak algılanır.
Bu tür süreçler semptomatik belirtilerin doğasını etkiler ve enfeksiyon tanısını önemli ölçüde zorlaştırır.
Hastalıkları olan etken madde
Mycoplasmas insan vücuduna hava damlacıkları ile nüfuz eder - burun kanallarından. Bronşlar, trakea, akciğerler - Solunum sistemi organlarının mukoza hücrelerine sabitlenirler.
Patojenik mikroorganizmalar çoğaldıkça, solunum organlarının mukoza zarının iltihaplanma süreci yoğunlaşır ve tonsillit, farenjit, trakeobronşit ve hafif SARS gelişir.
Ve kronik bir seyir geçişinde - pnömoskleroz, bronşektazi ve bronşiyal astım, eksüdatif veya fibrinöz plörezi.
Genellikle, solunum mikoplazmozları, mevsimlik olarak, soğuk mevsimlerde, insanların iç mekanda çok fazla zaman geçirdikleri zaman meydana gelir. Vitamin eksikliği ve stres zayıflamış bağışıklığa katkıda bulunur ve vücudun enfeksiyonlara karşı direncini azaltır.
Çocuklarda ve yetişkinlerde mikoplazmoz belirtileri
Mikoplazma hasarının ilk belirtileri sadece solunum sendromu şeklinde değil, aynı zamanda ekstrapulmoner lezyonların belirtileri olarak da ortaya çıkar. Kuluçka süresi iki ila dört hafta sürdüğü için semptomlardaki artış yavaş yavaş gerçekleşir. Mikoplazma pnömonisinin akut belirtileri daha az görülür.
Kuluçka süresinin süresi, insan bağışıklık sisteminin durumuna ve vücuda giren patojenlerin sayısına bağlıdır.
Çoğu durumda, mikoplazma hasarı şu şekilde kendini gösterir:
- kuru nazofarengeal mukoza;
- uzun süreli paroksismal verimsiz öksürük;
- inhalasyon ve ekshalasyon ile ağırlaştırılmış göğüs ağrısı;
- kuru hırıltı;
- baş ağrısı;
- boğazda kızarıklık;
- sıcaklık 37.7 ° C'ye hafif bir artış Akut enfeksiyon sürecinde, 5-7. Günde, sıcaklık 40 ° C'ye yükselebilir;
- Eklemlerde genel halsizlik ve ağrı.
Ek semptomlar göz önüne alındığında: sindirim problemleri, deri döküntüleri, karaciğerdeki anormallikler, böbrekler, kalp, beyin, kan analizindeki değişiklikler, anemiye kadar.
Sekonder bir mikrobiyal işlem ve diğer komplikasyonların yokluğunda, mikoplazma pnömonisi semptomlarının şiddeti on gün içinde yavaş yavaş azalır.
Semptomların gelişmesine sadece enfeksiyonun ilerlemesinden değil, aynı zamanda vücudun neden olduğu otoimmün reaksiyondan da neden olabileceği karakteristiktir.
İmmünoglobulinler - enfekte bir kişinin vücudunun bir bakteriyel lezyona cevap olarak ürettiği antikorlar, herhangi bir organın dokusunu tahrip edebilir.
Teşhis önlemleri
Teşhis ancak enfeksiyonun nedensel ajanının tam olarak belirlenmesinden sonra mümkündür. Enfekte olmuş kişilerin hastanın ortamında bulunduğuna dair bilgi varsa, hastalığın teşhisi kolaylaştırılır.
Diğer tüm durumlarda, laboratuvar testleri kullanılarak ve sadece semptomların başlamasından bir hafta sonra tanı konulabilir.
En etkili tanı yöntemleri:
- Genel bir kan testi, kompozisyonunun kalitesi hakkında sonuçlar çıkarmanıza olanak sağlar. Lökosit sayısındaki artış, vücuttaki iltihaplı süreçleri gösterir ve mikoplazmozun olası belirtilerinden biri olabilir;
- ESR göstergeleri. Artan eritrosit sedimantasyon hızı sadece iltihaplanma durumunu değil aynı zamanda mikoplazma enfeksiyonunu da gösterir;
- venöz kan enzim immunoassay. Karakteristik işaretlerin varlığında Mycoplasma pneumoniae IgG veya IgM'ye karşı antikorların kanında belirleme, mikoplazma enfeksiyonunun doğrulanması olarak kabul edilir;
- röntgenogram - mikoplazma ile pulmoner patern artmıştır. Akciğerlerin alt kısımlarında lezyonlar gözlenir - belirsiz kontürlere sahip, heterojen;
- nazofarenks'ten alınan mikoplazmada aşılama, patojenin çeşitli antibiyotik tiplerine duyarlılık seviyesini belirlemenizi sağlar;
- Ultrason organlardaki yapısal değişiklikleri görselleştirmek için bir araçtır.
Teşhis çalışmalarının seçimi ve amacı hastalığın klinik tablosu ile belirlenir.
Kandaki immünoglobulinlerin varlığında teşhis özellikleri
Hastalığın semptomlarının başlamasından sonraki ilk beş günde, enfekte bir kişinin kanında IgM tipi antikorlar oluşur. Bu nedenle, bu dönemde yapılan Mycoplasma pneumoniae IgM analizi patolojinin doğasını tam olarak belirleyebilir.
Pozitif bir test sonucu enfeksiyonun akut yapısını gösterir.
Bir kan testinde IgG gibi antikorların saptanması, hastalığın uzun süreli seyrini gösterir.
Bu immünoglobulin türü hemen kanda görünmese de, enfeksiyondan birkaç hafta sonra ortaya çıksa da, uzun süre devam eder.
Teşhis bulgularını düzeltmek için iki haftada ikinci bir kan testi yapılması önerilir.
Tedavi yöntemleri
Hücre içi mikoplazmoz gelişimi döngüsü nedeniyle, mikoplazmoz tedavisinde penisilin ve diğer β-laktam antibiyotik türlerinin kullanılması uygun görülmemektedir.
Optimum tedavi sonucu hücrelerde birikebilen ilaçlar kullanılarak elde edilir, böylece patojenlerin aktivitesini bloke eder. Makrolid grubu temsilcileri, azitromisin ve klaritromisin bu özelliklere sahiptir.
Makrolidlerin etkisi, etkilenen hücreye nüfuz etme ve patojenin gelişimi ve çoğalması için gerekli protein sentezini engelleme yeteneklerine dayanır.
Mikoplazmozun antibiyotik tedavisinin avantajları ve dezavantajları
Makrolidlerin lehine olan seçim, yalnızca etkinliklerinin yüksek bir seviyesinden kaynaklanmamaktadır.
Ancak, mikoplazmayı, özellikle de florokinolonları ve tetrasiklinleri tedavi etmek için kullanılan diğer antimikrobiyal ajan tipleriyle karşılaştırıldığında avantajların varlığı:
- hafif toksisite;
- etkilenen dokularda büyük konsantrasyonlarda aktif madde oluşturulması;
- yenidoğan dahil hamile kadınların veya çocukların tedavisinde güvenlik;
- yan etkilerin olmaması;
- Bakterilerin ribozomlarında geri dönüşü olmayan değişikliklere neden olma kabiliyeti nedeniyle uzun süreli antibakteriyel etki.
Antibiyotik tedavisinin dezavantajı, yalnızca hücre içi patojen tiplerini etkileme kabiliyetidir. Diğer morfolojik formlar vücutta kalırken ve elverişli koşulların bir kombinasyonu altında, sadece tekrar aktive edemezler, aynı zamanda komplikasyonların gelişimini tetiklerler.
Bu nedenle, antibiyotik tedavisi ile birlikte, mikoplazma pnömonisi tedavisinde, semptomları hafifleten ilaçlar kullanılır - balgam söktürücü ve antipiretik ilaçlar, ayrıca immünomodülatörler ve immün tepkisinin düzeltilmesini sağlayan diğer ilaçlar.
Mikoplazmal pnömoninin akut seyri sırasında, yatarak tedavi, sıkı yatak istirahati, protein açısından zengin bir diyet ve bitki özleriyle bol miktarda sıvı alımı (meyve suları, meyve içecekleri, kızılcık, kuş üzümü ve kuş üzümü ile kompostolar) verilir.
Mikoplazmoz ile tedavinin belirgin etkisi yoğun tedavinin üçüncü gününde gözlenir.
Tahmin ve Önleme
Mikoplazmal pnömoni türleri en çok zayıflamış bir vücudu olan insanları etkiler - çocuklar, gençler, 30 yaşın altındaki gençler, yaşlılar.
Komplikasyonların yokluğunda, hastalığın prognozu, akciğer dokusunun etkilenen bölgelerinin skleroz içinde kalmasına rağmen, olumludur.
Komplikasyonların gelişmesiyle birlikte prognoz kötüleşir, çünkü ciddi patolojik süreçler hastanın yaşamını tehdit edebilir.
Enfeksiyonun ana nedeni, zayıf bağışıklık ve vücutta vitamin eksikliği olan arka plana karşı çok sayıda insanın (muhtemelen enfekte olduğu) kapalı odalarda uzun süre kalmaktır. Bu nedenle, enfeksiyonları veya relapslarını önlemenin en etkili yolu, bağışıklık sistemini güçlendirmeyi amaçlayan vücudun stabil desteği olarak kabul edilir.
Çoğu pulmonolog, sağlıklı bir yaşam tarzının standart önlemlerine uymanın yanı sıra iç organlar ve sistemler üzerinde karmaşık bir etkiye neden olur:
- kötü alışkanlıklardan vazgeçmek;
- Proteinli yiyecekler ve sebzeler ağırlıklı olarak iyi beslenme;
- düzenli egzersiz;
- el hijyeni;
- temiz havada yürür;
- fizyoterapötik prosedürler;
- masaj etkileri;
- solunum jimnastiği.
Vücudun koruyucu özelliklerini arttırmak için ek önlemler arasında, ılık veya ılıman iklime sahip bölgelerde veya dağlarda bulunan kurumlarda kaplıca tedavisi.
Tam bir yeterli tedavi süreci ve önleyici tedbirlerin gözlenmesi, mikoplazma pnömonisinin yeniden enfeksiyonunu ve hastalığın kronik bir forma geçişini önlemenin en etkili yoludur.
Mikoplazmozisin ekstrapulmoner komplikasyonları
Mikoplazma enfeksiyonu gelişimi, basit bir seyir ile karakterize edilir ve üst solunum yollarında belirgin zehirlenme belirtileri olduğunda görsel olarak tanımlanır.
İlk muayenede, terapist her zaman ayırıcı tanı için yeterli veriyi alamaz, çünkü yalnızca birincil işaretler değil, aynı zamanda laboratuar testlerinin sonuçları ARI gibi hastalıkları gösterir.
Bu nedenle deneyimli doktorlar bile, mikoplazma pnömonisini her zaman viral akciğer lezyonlarından ayırt edemezler.
Mycoplasma pneumoniae'nın zayıf organizmalarda agresif aktivitesi solunum dışı lezyonlara neden olur ve sadece solunum sisteminin değil diğer iç organların da fonksiyon bozukluklarına neden olur.
Zamanında veya yeterli tedavinin yokluğunda, enfeksiyon kalp sistemi veya beynin dokusunu istila edebilir.
Patojenik hücrelere kronik maruz kalma, aşağıdakilerin gelişmesine neden olur:
- aseptik menenjit;
- meningoensefalit;
- perikardit;
- miyokardit;
- nörolojik komplikasyonlar;
- hemoliz;
- döküntü;
- artritik lezyonlar;
- karaciğer fonksiyon bozuklukları;
- pankreas dokularında iltihaplanma;
- göz patolojileri.
Mikoplazma enfeksiyonunun tek distribütörü bir insan olarak kabul edilir ve yalnızca zayıf bağışıklık savunması olan bir organizma patojenler için en savunmasız nesne olabilir.
Bu nedenle, mycoplasma bakterisinin zarar görmemesi için tek bir yol var - sağlıklı bir yaşam tarzı ve vücudunuzun sağlığına dikkat edin.