Geçtiğimiz hafta, Moskova'da, Beşeri Bilimler Rusya Devlet Üniversitesi temelinde, Sınır Ötesi İşbirliği Derneği Marat Shibutov'un temsilcisi ile bir toplantı yapıldı. Kazakistan uzmanı, Rus meslektaşlarını Kazakistan'ın sosyo-ekonomik, iç ve dış politika izleri konusundaki gelişiminin ana eğilimleriyle tanıştırdı ve aynı zamanda gündemdeki bazı konular hakkında görüşlerini IQ muhabiriyle paylaştı.
- Marat, Kazakistan meslektaşlarının Kazakistan'ın gelişmesindeki belirleyici ve ilgili eğilimlerden biri olarak yaptığı bir konuşmada, Kazakistan toplumundaki “beraberindeki” niteliksel değişikliklerin de takip ettiği bir kamu yönetimi sistemi reformu belirlediniz. Bu konuyla ilgilenelim. Cumhuriyetin devlet-toplum-vatandaş vektöründeki hangi başarılarını son on yılın en önemli kilometre taşları olarak seçtiniz?
- Belirli bir vektörde, elbette, son on yılın temel başarısı, devletin genel rolünün ve özel olarak devlet organlarının rolünün yeniden düşünülmesidir. Daha önce devlet, geleneksel olarak iki şekilde, bir şiddet aracı ve “kira dağıtıcısı” olarak görülüyorsa, 2007’ten bu yana, öncelikle bir hizmet sağlayıcı haline geldi.
Yani, devlet ve devlet organlarındaki tüm süreçler, nüfus veya iş için özel bir hizmet olarak boyanır - her hizmetin standardı formüle edilir, icracıların katılımına yönelik algoritma, son tarihler belirlenir. Aynı zamanda, yürütme programı son derece resmileştirilmiş ve gereksiz ara bağlantıları içermemektedir.
Uygulamada, böyle bir programın avantajları, PSC'lerin - popülasyon için hizmet merkezlerinin, herhangi bir belgenin tasarımında ve düzenlenmesinde bir nevi “taşıyıcı” haline gelen çalışmalarında belirgindir.
PSC'lerin faaliyetleri bir yandan personelin iş yükünü önemli ölçüde azaltan, bir yandan da halka sunulan hizmetlerin kalitesini artıran algoritmalara ayrılmıştır.
Sistem neredeyse on yıldır başarılı bir şekilde çalışıyor ve dahası, şu anda geliştiriliyor - şu anda vatandaşların devlet yetkilileri ve devlet kurumları ile etkileşimini pratik olarak hariç tutan Citizens Corporation için Hükümet kuruldu. Bu sistem üzerinden gönderilecek olan tüm talepler elektronik doküman yönetim modunda gerçekleştirilecek ve aynı format yetkili kuruluştan gelen cevap ile sağlanacaktır.
Şu an itibariyle Kazakistan’da kamu hizmetlerinin yarısı otomatik. Ve bunun muazzam bir etkisi var: Bireylerden gelen taleplerin sayısı 16'ten yılda iki milyona düşmüştür. Buna göre, tüzel kişiler için - 4,5 milyondan 570 bine. Kamu kesiminden, “halkın yolsuzluğunu” içeren geniş bir kesim segmentinden bir “geri çekilme” var.
Kamu hizmeti sağlama sürecinin tamamen elektronik formata aktarılması, tüm devlet kurumlarına, arşivlere, envanterlere vb. Bağlanacak olan Ulusal Coğrafi Bilgi Sisteminin başlatılmasından sonra mümkün olacaktır.
Sadece seçimlerle sınırlı olmayan siyasi süreç açısından, arabuluculuk kurumunun gelişimi olumlu bir faktör olarak belirtilmelidir. Yaklaşık yedi bin dava, aracılar tarafından ön sipariş sırasına göre yıllık olarak çözülmektedir. Bütçelerin oluşturulmasında ve yasal işlemlerin incelenmesinde zorunlu rol alan bakanlıklarda ve yerel yürütme organlarındaki kamu konseylerinin mekanizması da kendini kanıtlamıştır. Bu tür yapıların bir üyesi olarak özellikle bu yönü memnuniyetle karşılıyorum.
Yerel temsilciliklerin yetkileri - maslikhatlar - her yıl genişliyor. Ayrıca, bölgesel yerel yönetim konseyleri yakında çalışmaya başlayacaktır.
Bütün sorunumuz, özellikle taban seviyesinde, bu tür yapılarda çalışmak için zaman bulabilecek kadar aktif ve bilgili insan olmaması.
- Devlet inşası alanındaki yukarıda belirtilen olumlu adımların Kazakistan toplumunu, Kazakistan halkının zihniyetini sivil toplumun gelişimini de etkilediğini varsaymak mantıklıdır. Öyle mi?
- Tabii ki, toplumun kendisi değişiyor. Ancak burada iki yönlü yönlü eğilimi vurgulamak gerekiyor. Bir yandan, küreselleşmenin Kazakistan halkının zihniyeti üzerinde önemli bir etkisi var, insanlar teknolojik meyvelerini aktif olarak kullanıyor, sadece hizmetlere ve mallara değil aynı zamanda eğitim programlarına da basitleştirilmiş erişim kazanıyorlar. Ancak, diğer yandan, medeniyetteki ilerlemenin yanı sıra, toplumun arka planlaşmasında - kabile geleneklerinin canlanmasında, bazen onların icatında, “İslam rönesansında” - inananların sayısındaki artış da artmıştır.
Ve ilginç bir şekilde, uygulama gösteriyor: genellikle toplum yukarıda listelenen küreselleşmenin faydalarını kullanma konusunda yapay olarak kendisini kısıtlar, bununla bağlantılı olarak açılan fırsatları yüzeysel ve dar bir şekilde algılar.
Bir örnek vereceğim. Geçenlerde, sadece beş kişinin e-devlet hizmetlerini benim yaşım ve üzerindeki bir grup 50 grubunda kullandığı ortaya çıktı.
En paradoksal ve üzücü: gençler interneti kendi değerlerini artırmak için nasıl kullanacaklarını bilmiyorlar. Evet, sürekli sosyal ağlarda oturuyorlar, videolar ve oyuncaklar indiriyorlar, ancak İnternet dışında onlar için kimse yok.
Bu, hem Rusya'yı hem de diğer Sovyet sonrası ülkeleri ilgilendiren büyük bir sorun.
Bu, diğer şeylerin yanı sıra, “siyasetin sanallaştırılması” olarak modernite fenomenine yol açar - insanlar Facebook'ta veya diğer kaynaklarda kullandıkları bilgiler konusunda histeriye başlar, doldurma ve düpedüz sahtekarlıklara güvenirler. Gerçekliği kurgudan ayıramaz, olaylara ve süreçlere eleştirel gözle bakamazlar.
Bu arada, bu, çoğu Facebook'ta olan ve yeteneklerini ve tehditlerini açık bir şekilde aşan görevlilerimiz için de geçerli: “Ah, on binlerce kişinin yarın gösteriye gideceği kasette yazdılar! Ne yapmalı, ne yapmalı?
İlk önce histeriye gerek yok. Aynı Facebook'ta örneğin bir milyon 200 bin kişi kayıtlıdır. Gerçekten aralarında 125'tan fazla yazar yok ve bunların çoğu botlar, reklamverenler, vb.
Ve yetkililerimiz faaliyetlerini gerçek bir politika olarak algılıyorlar, eğilimleri ciddiye alıyorlar ve kendilerini korkutuyorlar.
- “Kara mitingleri” ile destansı demek istiyor musunuz? Bildiğimiz kadarıyla onlar sosyal ağlar üzerinden aktif olarak çözülüyorlar mı?
- Dahil olmak üzere. Resim şu şekilde ortaya çıkıyor: akıl, öfkeli, kaynamış, insanlar aktif olarak "yabani ot" mitinglere çağırıyor, ama hepsi buydu. Sonuç olarak, aynı Astana'daki 21 May protestocuları bekliyordu, ancak gazetecilerin çoğu “kolluk kuvvetlerinin keyfinin kurbanı olan” Baiterek'e geldi.
“Bu, Astana ile ilgili olduğu sürece, ancak genel olarak“ toprak meselesi ”etrafında oluşan heyecanın büyük ölçüde yapay olduğunu, toplumda ciddi bir gerginlik yarattığını ve yetkililerin gerçek kaygısının nedeni olduğunu görüyoruz.
- Bu problemin bacaklarının nereden büyüdüğünü daha yakından inceleyelim: April 24, Atyrau'da çok sayıda ralli düzenledi ve diğer şehirlerdeki küçük kazıklara katıldı. Ardından Almatı ve Astana'da Mayıs 21 için planlanan diğer şehirlerde toplu protesto gösterileri düzenlendi.
Konu, sosyal ağlardaki organizatörler tarafından gerçekten aktif olarak çözüldü.
Ancak sonuç olarak, miting Astana ve diğer şehirlerde başarısız oldu. Ve Almatı'da meydana gelenlerin ölçeği büyük ölçüde abartılıyor. Muhalefet temsilcilerinin faaliyet gösterdiği “binlerce tutuklu” ile ilgili verinin nereden geldiğini bilmiyorum. Görünürde böyle bir miktar yoktu. Almatı’daki Abai-Furmanov kesişimini hepimiz biliyoruz, orada binlerce kişi olsaydı, insanlar ve komşu mahalleler insanlarla dolurdu. Ancak bu değildi. Ülkedeki protestocu sayısının 1000 çalışanını geçmediğine inanıyorum. Facebook'ta daha iddialı yazılar vardı.
Rus izleyiciler için bazı "nüansları" açıklayacağım. Eylemin ön saflarında yer alan birçok Atyrau eylemcisini tanıyorum. Hepsi belirli STK'ların çıkarlarını temsil ediyor, hatta politik değil, çevresel olanları. Faaliyetlerini, Atyrau hidrokarbon pazarında faaliyet gösteren büyük yabancı yatırımcı şirketlerle, asil çevre koruma sloganları, doğa koruma mücadelesi vb. Altında çalışmayı amaçladı.
Bunun üzerine, insanlar yıllarca güvenli bir şekilde yaşadılar ve bölgede herhangi bir nedenle başlatılabilecek uygun bir “protesto makinesi” yarattılar.
Bu yıl, Maslikhats seçimlerinde, söz konusu aktivistler bir fiyaskoya maruz kaldılar ve şikayetlerini ortaya koymaya karar verdiler ve protesto eylemlerini bir iç sorunla ilgili yönlendirdiler. Görünen o ki, bu dalganın ortaya çıkmasını beklemiyorlardı. Bu aynı zamanda muhalifler de dahil olmak üzere belirli siyasi çevrelerin kışkırtdığı “Çin fobisi” trendiyle de bağlantılı.
Halen Kazakistan'da muhalefet seçkinlerini kim temsil ediyor? Bu hareket "Alash Zholy" - ulusal popülistler, eski "Algovtsy" ve bölgelerdeki NSDP temsilcileri. Başlangıçta, mitinglerle hiçbir ilgileri yoktu, ancak konu aktif olarak tanıtıldıkça aktif olarak destek verdiler ve şimdi meyveleri toplamaya başladılar - kendilerini tanıtmak, belirli “politik çörekler” almak için.
Bu süreçte, duruma derhal cevap veren yetkililerin eylemleri gösterge niteliğindedir. Muhalefet de dahil olmak üzere yetkilileri, çiftçileri ve kamuoyuna açık rakamları içeren bir Arazi Reformu Komisyonu kuruldu. Bölgede konuyla ilgili kamusal tartışmalar yapıldı ve özel çağrı merkezleri aracılığıyla halktan görüş ve öneriler toplandı.
Fakat merak uyandıran: NNUMX vatandaşların telefonlarından gelen aramaların% 'si, sadece bireysel konut inşası sorunları açısından “arazi sorunu” ile ilişkilidir. Yerel tarım sektörünün gelişimi bağlamında konuya ilgi sadece abonelerin% 79-4’iyle gösterilmektedir.
Yani, tarımda ne olacağını, köylülerle, ortaya çıktığı gibi, insanlar ilgilenmiyor ve umursamıyorlar.
Uygulamadan bir örnek: Evde oturuyorum, çalışıyorum, aniden bir çağrı: “Karadağ, akimat'ta toprağa toplanan insanlar, sen, kamu meclisinin bir üyesi olarak ve kara komisyonunun bir üyesi olarak, acilen oraya git, insanları güvence altına almalısın.”
Meslektaşlarımızla koşmaya başladık, sonuçta, sosyal ağlar aracılığıyla akimats'ta 10'e yüzlerce metrekarelik bir arazi verdikleri ve ülkenin yarısının aldığı bir haber bülteni yaptıkları ortaya çıktı! Hepsi on dönüm almak için koştu. Sadece Almatı'da, 20 hakkında, bireysel konut inşaatı için yapılan arsalarla ilgili binlerce başvuru alındı!
Vatandaşların vatanseverce göğsünde kendilerini dövdüğü, derler ki, toprağın özel mülkiyetine karşıyız, ama 10'im, vermek zorundayız!
- Çok açıklayıcı örnekler getirdiniz. Ancak genel olarak, Marat, provokatif temaların geliştirilmesinde çok sayıda vatandaşın aktif olarak dahil edilmesinin emsalleri olan “politikanın sanallaştırılması” eğilimini göz önünde bulundurarak, ülkedeki durumu istikrarsızlaştırmak, anayasaya aykırı bir değişim değişikliği vb.
- Ben şahsen komplo teorilerini desteklemiyorum, “renk devrimlerinin” temasını sevmiyorum ve STK'ların bu tür faaliyetlerinin temel nedenleri, politik teknolojilerin ve benzerlerinin etkisinin medya gürültüsü olduğunu düşünüyorum.
Aslında, bu tür felaketler iki koşul varsa mümkündür: seçkin bir bölünme ve siloviki'nin ihaneti. Her yerde gördüğümüz bu: Mısır ve Tunus'tan Kırgızistan'a.
Önkoşullar arasında, devlet ekonomisinin konuk işçilere, yani ülke dışına çıkan insanlara bağımlılığı; küçük ölçekli devlet ve yarı kamu sektörü; sayısız oligarş ve büyük ölçekli gölge ekonomisinin varlığı.
Yukarıdaki kriterlere göre, Kazakistan'da “renk devrimi” mümkün mü?
Sanırım hayır.
Gerçekte, 9 milyonlarca ekonomik olarak aktif olan 5 milyon nüfusu, devasa kamu sektörü de dahil olmak üzere devlet için çalışıyor. Neredeyse Kazakistan'da misafir işçi yok. Birkaç oligarşin dedikleri gibi, açıkça görülüyor. Artı - yetkililerin belirleyici önlem alma yeteneği.
Ayrıca, başkanımız Akayev ve Yanukoviç değil. Ve çevre farklı, kimse kaçmayacak.
Yani, bence Kazakistan'da “renk devrimi” şansı çok az. Bunun için çok sayıda ve olumsuz koşullar bir araya gelmelidir. Ancak ABD'de de olabilir. Şimdi orada neler olduğunu görüyoruz.
“Ancak günümüzde, dış etkenlerin çeşitli devletlerde durumun istikrarsızlaştırılmasını nasıl etkilediğine dair pek çok örnek var. Bu tür faktörlerden biri, yakın zamanda Aktobe'de ortaya çıkan tezahürleri ve emsalleri de önceki dönemde bilinen terörizmdir. Kazakistan için terör tehdidi ne kadar önemli?
- Terörizm, istisnasız bütün dünya devletleriyle ilgili küresel bir tehdittir. Ve bu aynı zamanda bir kanıt kütlesidir. Cumhuriyetimizde tarih terörist faaliyet birkaç aşamaya ayrılabilir. Bağımsızlığın şafağında esas olarak "dış" terörizm olsaydı - Doğu Türkistan İslam Partisi’nin temsilcileri, Çeçen militanları ve Özbekistan’ın İslami Hareketinin temsilcileri bölgemizde faaliyet gösteriyordu, sonradan "ev yapımı" teröristler ortaya çıktı. Kritik kütleleri 2011-2012 yıllarında artmıştır. Sonuncusu, Aktobe'deki son terör saldırısına kadar, 2012 yılında bir terör eylemi gerçekleştirildi. Ve üç buçuk yıl boyunca ülke topraklarına terör saldırısı yapılmadığı gerçeği cesaret verici bir gösterge.
Prensip olarak, Aktobe dünyada hiçbir ülkenin sigortalanmadığı bir kazadır.
Kazakistan'da, 350-400 civarında mahkum olan teröristler ceza veriyor. Yani, toplam nüfusun çok küçük bir yüzdesidir. Sorunu görmezden gelmek için bir neden olmasa da.
2012'ten sonra, kolluk kuvvetleri ve istihbarat teşkilatlarının teröristleri devralma olaylarıyla ilgili başarılı bir şekilde takip ettikleri not edilmelidir. оружия. Bu kez suçlular küçük resmi takip etmediler, silahı kendileri almaya karar verdiler.
Bu, teröristlerin ve aşırılık yanlılarının gittikçe daha karmaşık yöntemler kullandığının bir işareti olan özel hizmetler için bir başka ders.
Kazakistan'da bu alandaki durumun tartışılmaz avantajı, burada yetkililere karşı çıkacak büyük bir gruplamanın olmaması, sadece görece az dağınık grup olması. Ancak, kural olarak, eylemlerinde öngörülemez. Bu ana tehlike.
Bu nedenle, uzun vadede cumhuriyetin topraklarında terör eylemlerinin tek bir saldırı şeklinde gerçekleşeceğini göz ardı etmiyorum.
Uzman: “Kazakistan'da“ renk devrimi ”şansı çok az”
- Orijinal Kaynak:
- http://ia-centr.ru/expert/23646/