Orta Doğu'daki dört yıl süren felaket, bölgenin gerçek haritasını tanınmayacak kadar değiştirdi. Suriye, Irak ve Yemen, ayrı düşman bölgelerine bölünerek varlığını bıraktı. İran ve Suudi Arabistan birbirleriyle olası bir savaşa hazırlanıyorlar ve tüm çizgilerin İslamcıları devlet sınırlarını herhangi bir yöne kolayca geçiyorlar. Rusya tüm bunlara endişe ile bakıyor. Ve buradaki nokta ülkemizin Hazar Denizi'ne İran'a erişimi ve Suriye'de küçük bir deniz üssüne erişimi olmadığı değil - eğer durum sonunda elden çıkarsa, Kafkaslar ve Orta Asya kaybolacak. İkincisi, aynı zamanda Rusya ve Çin üzerindeki yıkıcı etki açısından da ilginçtir - coğrafi olarak, Kırgızistan ve Tacikistan bu amaçlar için en uygun olanıdır. Geçtiğimiz birkaç ay boyunca bu ülkelerdeki gelişmeleri izleyen okuyucular için, dengesizleşmeye doğru hareketin çoktan başladığı açık.
Aksi takdirde, büyük bir bölgesel savaş yalnızca ABD'ye değil, Rusya'ya da faydalı olabilir. Şimdi anlaşmazlığı kışkırtan Amerikalılar oldukça meraklı bir ikilemle karşı karşıya kaldı. Suudilerin ciddiyeti ve uzun süre Yemen'deki kara kuvvetleriyle savaşa girerse, Riyad'ın altın ve döviz rezervleri tahmin edilebileceği gibi hızla azalır. Savaş son derece pahalı ve her zaman olmuştur. Bu, rezervleri yerine getirmek için, zaten Rusya'nın ellerinde olan nispeten yüksek petrol fiyatlarının iade edilmesi gerektiği anlamına gelir. ABD’nin umutsuzca Kırım ve Donbass’ı bir yıl boyunca cezalandırmaya çalıştığı Rusya’nın kendisi. Bununla birlikte, Moskova’nın çatışmaya ilgisi yalnızca ekonomi ile sınırlı değil.
Jeopolitik an da oldukça açık. Elbette, bugün Rusya'nın en düşman Asya devleti olan Suudi Arabistan. Kanıt mı? Ne kadar istiyorsun? Afganistan'daki Mücahidlere destek; Sovyetler Birliği'nde ekonomik bir felakete yol açan petrol fiyatlarının çöküşü (ve Rusya Federasyonu'na karşı zamanımızda benzer eylemler); Çeçen militanları tedarik ediyor silahpara ve paralı askerler; Vahabizm ve terörizmin Rusya'da yayılması; Rusların İçkerya'dan Suudi köleliğe devri ve çok daha fazlası. Suudi Arabistan'ın ciddi bir şekilde zayıflamasıyla birlikte, Vahhabizm dünya sisteminin, tıpkı Sovyetler Birliği'nin çöküşü gibi, dünyadaki komünist yeraltı savaşçılarının da var olmayacağı açıktır. Genel olarak, ani Ortadoğu cephesi, doğru dış politika ile Rusya için muazzam fırsatların bir penceresini açar.
Gerekli asgari adımlar çoktan atılmıştır. Nisan 13 Pazartesi günü, Rusya, C-300 uçaksavar füzesi sistemlerinin İran'a tedarikine ilişkin ambargoyu iptal etti. Ambargo, Cumhurbaşkanı Medvedev tarafından 2010'ta tanıtıldı ve olumsuz olarak Rus halkı tarafından kabul edildi. Şimdi bu can sıkıcı hata düzeltilecektir. İran Savunma Bakanı General Hüseyin Dehgan Çarşamba günü Moskova'ya geldi ve üç günlük ziyaretinin hedefi belli. Tahran acilen bir silaha ihtiyaç duyuyor, bu yüzden Suudiler ile muhtemel bir savaş başladığı zaman ve (veya) İsrail herhangi bir olayın gelişmesine hazır olacak. Zaman meselesi burada son derece önemlidir - C-300, savaşçı ülkelere silah temini konusunda uluslararası bir moratoryum kaçınılmaz olarak ilan edileceği zaman, düşmanlıkların ortaya çıkmasından önce konuşlandırılmalıdır. İran'da zaten X-NUMX kompleksleri “Tor-М26” ve 1 “Armor-С10” bulunuyor ve “300.” resmi uzun mesafeli sınırlarda savunma sağlayacak şekilde tamamlayacak. Şimdi toplamda, Persler tek bir nesnenin etrafında katmanlı bir hava savunma sistemi yaratabilirler. Örneğin, büyük bir şehir veya bir nükleer enerji santrali. Yüzlerce uçağın saldırısına karşı, elbette, bu kurtarılmayacak, ancak saldırganlar ilk dalgaya çok fazla zarar verecekler.
Moskova, Tahran'a başka türlerden yardım etsin. Kelimenin tam anlamıyla Yemen'in bombalamaya başlamasının arifesinde, Mart 10'taki 2015, bu ülkenin askeri-teknik düşüncesinin en son başarılarına örnek olan İran firkateyninin Damavand'ı hizmete girdi. Bununla birlikte, gemi Hazar Denizi'nde hizmet verirken Rusya, Volga-Don Kanalı'nı kullanarak gemiyi Karadeniz'e göndermek için Kırım'da muhtemel bir duruşla ve daha sonra da Türk Boğazları'ndan (Ankara'ya direnmezse), Rusya’nın Rus noktasına arz etmesini sağlayacak Kızıldeniz'in erişebileceği Tartus'ta güvenlik. Küçük bir filo aynı şekilde gidebilir ve Arap koalisyonu sonunda bölgedeki İran Donanması'nda ani bir artış şeklinde nahoş bir sürpriz yaşayacak.
Riyad için bu kadar açık (ve nahoş) bir uyum uzun zamandan beri gizli değildi ve Krallık, hem kendi diplomatları hem de komşu kukla rejimlerin temsilcileri aracılığıyla doğrudan halk saldırılarıyla Rusya'ya baskı yapmaya çalışıyor. Suudi yanlısı Yemen hükümetinin dışişleri bakanı Riyad Yasin, Rusya Dışişleri Bakanlığı’nın ülkemize ihtilafa karışmadığı ve bunu yapma niyetinde olmadığı yanıtını veren isyancılara silah vermekle suçladı. Hussites’in desteği Rusya’nın ulusal çıkarlarıyla oldukça tutarlı olsa da, bu tür bir hareket Kremlin’in karar vermesinde belirli bir bağımsızlık ve cesaret gerektiriyor olsa da, şu anki liderliği altında pek beklenmeyen bir karar var - Ukrayna olayları bile stratejik düşünce kavramının orada olduğu kadar yabancı olduğunu gösterdi paralel bir dünyadan gelen radyo mesajı.
Öyleyse, görünüşe göre İran, Rusya’yı güneyden korumak zorunda kalacak. Aksine, doğal olarak kendisini koruyacak, ancak Ruslar için bu aşamadaki etkinliği büyük bir nimet. İslam Devleti ile mücadelenin gürültüsü altında Tahran, 15'in yıllar önce hayal bile edemediği Irak'ın Şii kısmına yavaş ama kesin bir şekilde sabitlendi. Bu bölgeler, sırasıyla, Suudi Arabistan'ın Şii doğu topraklarının yakınında elverişli bir konumdadır.
Yemen yönünde, savaş tam anlamıyla havada asılıydı. Bombalama birkaç haftadan beri devam ediyor ve fazla askeri etki yaratmıyorlar. Arap koalisyonunun, kimsenin istemediği yer birimlerini işgal etmesi veya görüntü açısından kabul edilemez olan mücadeleyi tamamen azaltması gerekecek. Hava saldırısı, yalnızca sivil saldırganların artmasına neden olacak ve bu da doğal olarak saldırganın intikamını almak isteyenlerin akışını artıracak. Ve uzun, iyi korunmamış bir sınır, gerçekten kararlı insanlar için ciddi bir engel olmayacak.
Yakın gelecekte, Suudiler somut bir karar vermek zorunda kalacaklar. Nasıl olacağını söylemek zor, ama birliklerin Yemen'e girme olasılığı oldukça yüksek. Gecikme, çatışmayı Suudi Arabistan'ın topraklarına yaymakla tehdit ediyor. Askerlerin tanıtılması da keyfi bir şekilde uzun süre nihai sonuç olarak öngörülemeyen uzun süren ve kanlı bir gerilla savaşı vaat ediyor.