Here is the story from the previous post, with its English translation below:
Bir sabah Hoca beş eşekle birlikte evinden ayrıldı. Çarşıya gitmek istiyordu.
Yorulduğu zaman, eşeklerden birine bindi. Daha sonra eşekleri saydı: sadece dört tane vardı! Hemen eşekten inip beşinciyi aramayı başladı. Etrafına baktı, ama onu bulamadı. Geri dönüp tekrar eşekleri saydı. Bu sefer beş tane vardı.
Onlardan birine binip tekrar hareket etti. Birkaç dakika sonra onları yeniden saydı, ve gene yalnız dört tane vardı!
Arkadaşlarından biri yanlarından geçiyordu. Hoca ona, “Beş eşekle evden ayrıldım; sonra dört eşeğim kaldı; daha sonra yine beş oldu. Bakınız! Bir, iki üç, dört. Şimdi işte sadece dört eşeğim var,” dedi.
“Fakat,” dedi arkadaşı, “bir eşeğin sırtında oturuyorsunuz. O, beşincisi! Siz de altıncısı…”
Now for the English translation:
Nasrettin Hoca’s Donkeys
One morning, Hoca left his house with five donkeys. He wanted to go to the market.
When he got tired, he got on one of the donkeys. A little while later he counted the donkeys: there were only four! At once he got off the donkey, and started to look for the fifth one. He looked all around, but he couldn’t find it. He returned, and counted the donkeys again. This time there were five.
He got on one of them again and started on his way. A few minutes later he counted them again, and yet again there were only four!
A friend of his was passing by. Hoca said to him “I left home with five donkeys; a little later there were four; then after that it was five again. Look! One, two, three, four. Now I’ve only got four donkeys.”
“But,” his friend said, “you’re sitting on a donkey. That’s the fifth one! And you’re the sixth …”.
Would you like to learn Turkish? Or just improve your conversational skills? Learn more at my website: http://www.forlang.com/turkish