RUHUMDAKİ ATEŞ
By DuyguYlmaz251_
"Mavilerinden acı dökülüyor,mavi sularından ateş,kan,gözyaşı dökülüyor! Nedir senin mavilerini koyulaştıran!?"
İçindeki acıyı oracıkta dökmek istedi kahvelerine mavi. Kokusunu ciğerlerine hapsedip,kucağına yatıp ağlamak istedi mavi. Sahi bunu yapmayalı ne kadar olmuştu,ağlamayalı,acısını haykırmayalı? Tekrar arkasına döndü sadece birkaç adım ötesinde olan kahveye yürüdü. Çene kasları gerilirken dişlerini kırılacakmışcasına sıkıyordu.
"Ben acı çekmem,çektiririm arıza keçi!"
"Mavilerini benden kaçırıyorsun,yalan söylüyorsun! Seni senden daha iyi tanıyorum!"
Gerçekten 'arıza keçi' demekte birkez daha ne kadar haklı olduğunu fark etti mavi adam. Asla pes etmiyordu,inandığı şeyin peşinden her zaman gidiyordu. Haklıydı onu tanıyordu,gözlerinden anlıyordu söylemek istedikleri. Mavileri yine aynı sert halini alırken umursamamaya çalıştı kahvelerini.
"Ben izin vermediğim sürece kimse beni tanıyamaz! Beni benden daha iyi kimse bilemez! Bunu o kalın kafana sok!"
Üzerinde olan kahveler maviyi rahatsız etmişti,sözlerinin hemen ardından rahatsızlığını sert bir şekilde dile getirdi.
"Kahvelerini üzerimde gezdirme!"
Hemen karşısında duran maviye baktı,neden böyle yaptığını kestirebiliyordu. Korkuyordu, kahvelerine acısını dökmekten,kahvelerine teslim olmaktan korkuyordu çünkü mavi adam. Havaya hafif kalkmış olan kumral saçlarından başlayıp ayak uçlarına kadar süzdü kahveleriyle kadın,onu sinir etmekten zevk alıyordu. Pembe dudaklarını konuşmak üzere araladı.
"Bana teslim olmaktan korkma! Alt tarafı idâm ederim!"
*Bölümlerde küfür,argo kelime kullanılmıştır!*