Prusyacılık
Prusyacılık, Prusyalıların uygulamalarını ve doktrinlerini kapsar. Uygulamalar ve doktrinler, özellikle, geleneksel olarak Prusya yönetici sınıfıyla ilişkilendirilen militarizm ve katı disiplindir.[1][2]
Tarih değiştir
Prusyacılığın kökenleri, profesyonel ve istikrarlı bir ordunun temellerini atan I. Friedrich Wilhelm'in 1713'te tahta çıkmasıyla ortaya çıktı. Bu miras organize ve etkili bir ordu oluşturan oğlu Büyük II. Frederick ve daha sonra ikincisinin yeğeni II. Frederick tarafından devam ettirildi.
Prusyacılık, temel bir temel olarak dikey, merkezi, paternalist ve demir bir disipline sahip olan Prusyalı Junkerlerin muhafazakar militarist düşüncesine dayanıyordu. Prusyacılığın ideolojik dayanağı, zamanın belirgin aristokratik, savaş çığırtkanı ve yayılmacı milliyetçi ideolojisi, gelenekçiliği, muhafazakarlığı ve militarizminin bir kombinasyonundan oluşuyordu. Prusyacılık; Napolyon Savaşları, Almanya'nın birleşmesi, Birinci Dünya Savaşı ve İkinci Dünya Savaşı gibi tarihsel süreçlerde Prusya'nın ve daha sonra Almanya'nın tutumunu büyük ölçüde etkilemiştir.
Buna ek olarak, sosyolojik olarak Prusyacılık, Alman kültürünün ilgili çeşitli yönlerini etkileyen "Prusya erdemleri" olarak ifade edildi.
Prusyacılığın en önemli teorisyenleri ve savunucuları arasında Carl von Clausewitz, Otto von Bismarck ve Oswald Spengler (Prusyacılık ve sosyalizm) vardır. Öte yandan, birçok analist, Prusyacılığın Nasyonal Sosyalizm üzerinde önemli bir etkisi olduğunu düşünüyor. Ayrıca, Türkiye'de yaygın olan mevcut ideolojilerde Prusyacılık hala görünür durumdadır.
Prusyacılık 1920'ler, 1930'lar ve 1940'larda Latin Amerika'da, özellikle Şili, Arjantin, Kolombiya ve Bolivya'nın askeri çevrelerinde de etkili oldu. Şili'de Prusya ile ilişkiler, Emil Körner komutasındaki bir Alman misyonunun Şili Ordusunu modernleştirme ve profesyonelleştirme sürecini başlattığı 19. yüzyılın sonuna kadar uzanıyor. Bu temaslar, Şili'nin askeri subaylarının "Prusyalaştırılması" sürecinin yaşandığı Nazi Almanyası'nın gelişiyle korundu ve yoğunlaştı. Arjantin ve Bolivya'da Prusya modeli de o yıllarda askeri profesyonelleşmenin temelini oluşturdu.