Bazan bir şevk geliyor ve örüyorum. Hatta başladığımda ne ördüğüme dair bir fikrimin olmadığı da çok vakidir. Sonuçta ortaya tek bir şey çıkıyor ve ben bunun versiyonlarını üretmeye başlıyorum.Bazan renkleriyle, bazan modelleriyle, bazan ebatlarıyla, bazan da şekilleriyle oynuyorum. Bir koleksiyon gibi düşünün. Hatta durun, ben de düşüneyim, bildiğiniz koleksiyon işte!
Bu seriye tutacak temasıyla başlamıştım. Yeterince tutacak ördüğüme kanaat getirmiş olmalıyım ki, iş kendiliğinden gözlük kılıfı rotasına kaydı. Ama yola çıkarken hedefim gözlük kılıfı örmek miydi, o konuda derin şüphelerim var :)
Son tahlilde (tvde akademisyenler tartışıyor, bir hocam ha bire "son tahlilde" diyor, ben de cümle içinde kullanmasam eksik kalırım mazallah), meydana çıkan "şey" lerden memnun kaldım. Ben sevdiysem arkadaşlarım da sevebilirler, hem de kendimden bir hediye vermiş olurum diye, hemşireler gününde, çalıştığım birimdeki hemşire arkadaşlarıma paketler hazırladım. Tam da beklediğim gibi çok hoşlandılar. Seneye nasıl bir performans göstereceğimi bilmiyorum, şimdiden çalışmaya başlasam iyi olur. Son tahlilde örmek kolay, fikir üretmek zor (bakın, bir kere daha kullandım, mutluyum, gururluyum, akademik başarımla değilse bile terminolojiyi kullanımımla hocama yaklaşmak üzereyim).