Neyin tehlikede olduğunu kısaca hatırlıyorsanız, başlangıçta, 2010 yılında imzalanan BM Güvenlik Konseyi kararına ve başkanlık kararnamesine dikkat etmelisiniz. O zamanki cumhurbaşkanı (Dmitry Medvedev), BM kararını önlemenin ötesine koymaya karar vermiş olan garip nedenlerden ötürü, İran’a yalnızca saldırgan silahların değil, aynı zamanda C-300 komplekslerinin tam olarak birbiriyle ilişkili olduğu savunma araçlarının da yasaklanmasına neden oldu. Ardından, Rusya’nın ılımlı bir şekilde uygulamaya konması için halihazırda imzalandığı sözleşme İran’a zarar verildi. Düşündüm, düşündüm ve sonra Rusya Federasyonu'ndan uluslararası bir mahkeme aracılığıyla sözleşmenin yerine getirilmemesi nedeniyle ceza almaya hazır olduğumu belirttim. Malzemede bunun hakkında daha fazla bilgi edinin. “İran'a Teslimatlar C-300. Medvedev'in kararnamesi ile ne yapmalı? ”
Dmitry Medvedev C-300’un "kara" listesine eklenmesiyle birlikte hareketin yalnızca İran tarafını şaşırtmadığını itiraf etmeliyiz. Rusya'da da şaşırdılar ve şaşırtılmaya devam ettiler: Dmitry Anatolyevich hangi amaçlarla yasakları tuhaf bir şekilde tamamlamaya karar verdi ve o zaman bile, “Arap bahar çiçekleri” ne zamandan beri dünyada çiçeklenmeye başladı?
Bununla birlikte, Medvedev'in motivasyonundan uzaklaşalım ve bugün gelen bilgilere geri dönelim. Bu bilgi şu şekildedir: ertesi gün, İran’ın Rusya Büyükelçisi görmezden gelmek zor bir söz yaptı. Görüşmelerde İran Büyükelçisinin adı olan Mahmud Reza Sajjadi, İran’a C-300’i sağlama konusunun gündeme geldiğini söyledi. Aynı zamanda, İran Dışişleri Bakanlığı basın servisinin başkanı Marzia Afham, özellikle İran ve Rusya arasındaki dostane ilişkilerin yetkililer ve uzmanlar arasındaki görüşmelerin Rusya’nın devam edebileceği şekilde devam edebileceğini söyleyerek daha derin bir açıklama yaptı. uluslararası yükümlülükleri ve C-300’te uzlaşma sonucu elde edilebilirdi.
Açıkçası, uçaksavar füzesi sistemlerinin Rusya’dan İran’a gönderilmesinin yeniden başlatılması (ya da daha doğrusu) bugün her iki tarafın tartışması zordur. Ve Rusya açıkça daha zor. Neden?
Birincisi, İran’ın açıklamalarına göre, Rosoboronexport’a 4 milyar dolardan daha fazla bir İran davası açıldı: İran’ın talebi 900 milyon için yapıldı ve 3 milyardan fazlası mahkemenin kendisini eklemeye karar verdi ... Genel olarak Söz vermiş ve ne kadar önemli olmadığı - toplamın etkileyici olmaktan çok daha fazla olması önemli, Rusya ile İran arasındaki toplam ticaret cirosunun neredeyse iki katı (2012 yılı ticaret devri).
İkincisi, “tandem” denilen zor bir durum ortaya çıkıyor. Sonuçta, bugün Rusya ve İran C-300’in Tahran’a gönderilmesinin başlaması konusunda gerçekten müzakere ediyorlarsa, o zaman bir şekilde Rusya’da sunulması gerekecek ... Sonuçta, yetkililerimiz, Dmitry Medvedev tarafından imzalanan ülkenin içindeki bir cumhurbaşkanlığı yasasının varlığını tamamen unuttuğunu düşünmüyorlar. malzemeleri yasaklamakla ilgili. Prensip olarak, ilgilenen pek çok Rus bu kararnameyi atlatıp bırakmasalar sakıncası olmaz, ancak başarması muhtemel değil. Onu görmezden gelemeyecek kadar sansasyonel.
Görünen o ki, Başkan Putin, İran’a uçaksavar füzesi sistemleri sağlamaya gerçekten hazır ise (bu durumda zaten C-300PMU-2500 yerine Antey 300 C-1BM’yi teslim etmekten bahsediyoruz) ortaya çıktı. hukuki yaptırım kararı Medvedev. Bir tandemde belirgin bir kafa karışıklığı ve hayret uyandırıcı bir şey var gibi görünüyor, ilgi alanlarındaki açık tutarsızlıkların bir tezahürü, ancak ... Başkanların (şimdiki ve önceki) “bugün bir şekilde karar verdi - yarın diğer bir şeye karar verdiğinde” oynadığı ilk emsal mi? Birincisi değil ve en sonuncusu olmadığı varsayılabilir ... Doğru, yine de önemli bir fark var: Bir önceki cumhurbaşkanı tarafından aynı arzın getirdiği yasağın hala iade edilmemesi durumunda C-300'i mevcut başkanla beslemeye başlamak Bu yaz-kış döneminde bir oyun değil. Bu zaten eyaletteki en yüksek mevkileri işgal eden iki kişinin dış politika stratejisine ilişkin bir sorudur. Ve gerçekler, cumhurbaşkanının başbakanla dış politikasının çok farklı olduğunu söylüyor gibi görünüyor.
Öte yandan, çok farklı olmadıkları varsayılabilir ... Ne de olsa, pozisyonlardaki farklılığın daha önce ve şimdi olduğundan emin olursanız, o zaman Dmitry Medvedev'in başkanlığının bağımsızlığı gerçeğini kabul etmek zorunda kalırsınız ... Ve bu gerçeğe göre, Vladimir’in Özellikle de Putin, böyle önemli kararnameleri imzaladığı anlarda “ilk kişiye” tavsiyede bulunma fırsatına sahip değildi. Fakat gerçek şu ki: Böyle bir fırsatım olmadı, sahip olmak istemedim ya da Putin'in İran’a C-300’in tedariki konusundaki konumu gerçekten de “iktidardaki bir meslektaşın” ile aynı mıydı? Belli nedenlerden ötürü net bir şekilde cevaplanamayan bir soru. Sadece Dmitry Medvedev’in Amerikan’la “sıfırlama” yapması gerektiğini, Tanrı’yı affet beni, “ortakları” olduğunu varsayabilir ve tamamen yeniden başlatıldı. Sadece bu yeniden başlatmanın ardından, sistem bir şekilde asılmaya başladı ...
Ve teslimatların başlangıcı hakkında - bunun başlangıcında yüksek olasılık vardır. Dahası, Birleşik Devletler bile yeni başkanıyla İran’ı açık bir diyalog kurmaya hazır olduklarını düşündüğünü açıklamayı başardı. Bu noktada, gazeteciler ABD Dışişleri Bakanı Kerry'i bile yakaladılar; ABD'nin İran'la açık bir diyaloga hazır olması halinde neden Avrupa füzesi savunması yapacağı sorusunu sordu. Kerry uzun süre düşündü, bir körüğe benzer bir şey üretti, ama anlaşılır bir cevap bulamadı ...