1610 Yılında Jüpiterin Keşfii!!!
Güneş ve Ay haricinde eskiler tarafından bilinen gezegenler sadece ışık noktaları olarak görülüyorlardı. Galileo teleskopunu üzerlerine çevirdiğinde, onların küçük daireler biçiminde genişlediklerini gördü. Bunların uzayan cisimler olduğu açıktı; fakat çıplak gözle daire şeklinde görülemeyecek kadar küçük veya uzak ya da hem küçük hem de uzaktılar. (Oysa yıldızlar teleskopla bakıldığında bile ışık noktaları olarak kalıyorlardı.)
Jüpiter sadece küre değildi; Şubat 1610 ‘da Galileo gezegenin çok yakınlarında dört tane daha soluk cisim gözlemledi. Bir geceden diğerine seyrederken, bu cisimlerin tıpkı Ay’ın Dünya’nın çevresinde dolaşması gibi Jüpiter’in çevresinde dolaştıklarını gördü. Yani kısaca bunlar Jüpiter’in dört ayıydılar. Kepler daha sonra onlara uydu (lng. satellite, ç.n.) dedi. Istemedikleri artıkları kapmak ve iyilik görmek için zengin ya da güçlü birinin yakınında duranlara söylenen latince bir sözcüktü bu.
Jüpiter’in dört uydusu, Dünya dışında başka bir cismin etrafında açıkça döndüğü görülen ilk cisimlerdi; bu da Ptolemaios’un dünya merkezli evrenine karşı gelen önemli bir buluştu. Bu nedenle keşif katı dindarları hiç memnun etmedi. Bazıları uyduları görmemek için teleskopla bakmayı reddetti. Içlerinden biri ise, Aristo uydulardan bahsetmediğinden, var olmadıklarını söyledi.
1609’da Tuscany dükü olan (başkenti Floransa’da olan bir ltalyan devleti) , Medici ailesinden II. Cosima’nun (1590-1621) desteğini almak amacıyla, Galileo uydulara “Medici yıldızları” adını verdi. Çok şükür bu isim tutulmadı. latince
adıyla Simon Marius (1570-1 624) olarak bilinen Alman Astronom Simon Mayr, Galileo’dan kısa bir süre sonra uydularıgördü. Jüpiter’in en yakınından itibaren uydulara Yunan mitlerindeki Jüpiter (Zeus) ile yakın ilişki içinde olan kişilerden esinlenerek, sırasıyla lo, Europa, Ganymede ve Callisto adlarını verdi. Galileo ayrıca Jüpiter ve Satürn’ün Güneş ve Ay’da olduğu gibi tam daire şeklinde görülmediğini, fakat biraz elips
biçiminde olduklarını belirtti.
Kaynak: Bilim ve Buluşlar Tarihi,