Varlığı sırasında, psikoterapi birçok efsane edinmiştir. Bunlardan en yaygın olanlarını topladık ve borçlarını aldık.
"Psikoterapi" kelimesi korkutucu olabilir - etrafında çok fazla varsayım var. Birisi psikoloğa gitmenin zihinsel hastalığın çok fazla olduğunu düşünüyor, biri bunun temelde anlamsız bir egzersiz olduğunu düşünüyor. Bu ifadeler, diğerleri gibi, hatalı. Aşağıda en popüler olanları sunulmaktadır ve reddedilmiştir.
1. Sadece psikolar psikoterapistlere gider
Bu belki de psikoterapi ile ilgili en önemli efsanedir. Bir kereden fazla söylenmiş olmasına rağmen: psikiyatristler zihinsel engelli kişilere davranır. Diğerleri kendilerini ve yaşamlarını anlamak için psikoterapistlere yönelir. İstişare nedeni en yaygın olabilir: örneğin, daha fazla kazanma veya bir partnerle ilişkileri geliştirme isteği.
Amerikan Psikologlar Birliği temsilcisi Lynn Bafka (Lynn Bufka), sorunlarla baş edemediğini hisseden ve depresif hissedenler için uzmanı ziyaret etmeyi tavsiye ediyor.
2. Psikoterapi - kaybedenler için. Sorunlarımı kendim çözebilirim
Bir kişinin bir tümörü varsa, cerraha döner ve operasyonu kendi başına yapmaz. Aynı şey, ana insan organı için de geçerli olmalıdır - ruh. Bu nedenle, onunla her şey yolunda değilse, bir profesyonelden kendi kendine ilaç almaktan daha fazla yardım istemek daha iyidir.
Rusya Eğitim Akademisi Psikoloji Enstitüsü'ndeki Danışma Psikolojisi ve Psikoterapi Laboratuvarı Başkanı Natalya Kiselnikova, ne psikoloji ne de tıbbi tedavi ile ilgili profesyonel literatür okumanın terapinin yerini almadığını vurgulamaktadır. Kendisiyle iletişim kurabilme yeteneği, yeni bilgi edinimi yoluyla değil, başkalarıyla temas halinde gelişir. Ve hiçbir hap yaşamın anlamını bulmaya yardımcı olmaz.
3. Psikoloğum arkadaşımdır
Birincisi, bir arkadaş bir psikoterapistin işlevini yerine getiremez. Fuller Psikoloji Okulu'nda profesör olan Ryan Howes da birkaç açıklama yaptı.
Birincisi, en akıllı arkadaşın bile, bir terapistin 10 yıla kadar harcayabileceği bir mesleki eğitimi olmamasıdır.
İkinci sebep, arkadaşların birinin tarafındaki nesnelliği ve diğer tarafındaki gerekli özgürleşmeyi dışlayan kişilerarası ilişkilerde yer almasıdır.
Bu arada, profesyonel terapistlerin asla akraba ve arkadaşlarla çalışmamasının nedeni budur.
Başka bir pozisyon da yanlıştır: psikoterapist sadece ücretli bir arkadaştır. New York psikoloğu Alina Gurst'ün (Alena Gerst) belirttiği gibi, terapist ile hasta arasındaki ilişkinin, ikincinin birinciden çok daha fazla dikkat gösterdiği çok özel bir bağlantı olduğu söylenebilir. Zaten bu gerçek, gerçek arkadaşlıkların kurulmasını engeller.
4. Spor psikoterapinin yerini alabilir.
Elbette spor, endorfin salınımını uyarır, yani bir tür anti-depresandır. Ancak genel olarak psikolojik sorunları çözmezler. Aksine, yoğun yükler zorluklardan ayrılma ve sonunda fiziksel yaralanmalara yol açabilir.
Spor psikoterapiyle birleştirilirse durum farklıdır. Bu tür bir aktif yöntem, örneğin, Amerikalı bir psikoterapist ve tenisçi Felix Treitler (Felix Treitler) tarafından uygulanır. Hastalarıyla birlikte, belli duyguların işlendiği çeşitli fiziksel ve yaratıcı faaliyetlerde bulunur: öfke ve hayal kırıklığından neşeye ve başarı hissine.
5. Psikoterapi zaman alır
Bu açıklama büyük olasılıkla psikanalizle ilgilidir. Buna ek olarak, birçok başka uygulama var ve kısa vadeli uygulamalar var. Ayrıca, hastanın kendisi terapisi için zaman dilimi ayarlayabilir. Sonunda başarısı arzusuna bağlı.
6. Psikologlar sadece paraya ihtiyaç duyarlar.
Ryan Howes haklı olarak şunları söylüyor: Zengin olmak isteyenlerin işleriyle meşgul olma olasılıkları diğer insanların sorunlarını tüm gün boyunca dinleyeceklerinden daha fazla olacak. Bu, bir psikologun paraya ihtiyacı olmadığı anlamına gelmez: herhangi bir profesyonel gibi, çalışmaları için ücret almak istiyor. Ancak ondan memnuniyet istiyor. Profesyonel bir psikoloğun asıl görevi, hastanın sorunu ile ilgilenmesine yardımcı olmaktır. Bunu ne kadar hızlı ve verimli yapacaksa, o kadar başarılı hissedecektir.
7. Psikoterapiden yardım almadım, bu da işe yaramadığı anlamına geliyor.
Psikoterapinin etkisiz kalmasının nedenleri çok çeşitlidir. Örneğin, bir müşteri bir ya da iki seanstan sonra, bir psikologla bağlantı henüz kurulmamışsa ve uygulama gerçekten başlamamışsa böyle bir sonuç çıkarabilir.
Bir diğer neden de, hastanın sürece dahil olma eksikliğidir.
Birçok kişi psikoterapinin sorunlarını sihirli bir şekilde çözeceğine inanıyor. Ancak toplantılara katılmak yeterli değildir: bir psikologla çok çalışmanız gerekir.
Ayrıca, hatırlanması gereken: psikoterapist, mutlu bir hayatın sırrına sahip değil. Tavsiye vermez, ancak yalnızca kendini daha iyi tanımasına ve dünyaya farklı bir şekilde bakmasına yardımcı olur.
Son olarak, tedavinin etkisizliğinin diğer bir nedeni, kişinin sadece bir uzman bulamaması olabilir. Klinik psikolog ve blog yazarı Stephanie Smith (Stephanie Smith) savunuyor: terapist ve müşteri arasındaki uyumluluk - uygulamanın başarısının temel anahtarı. Tedavinin metodu ve süresinin yanı sıra doktorun nitelikleri ve niteliklerinden daha önemlidir.
Sonuç
Sonunda, psikoterapi pratik yapıp yapmamak herkesin kişisel tercihidir. Ancak en azından, konunun doğru fikrine dayanmalıdır. Aksi halde, bir kişi yalnızca yanılsamaların içinde değildir, aynı zamanda olası bir çözümden sorunlara karşı kendini yabancılaştırır.