Eğer insanlar Ay’ı keşfetmek ve orada bir gün yaşamak istiyorsa, zorlu çevresel koşullarla nasıl başa çıkacağını öğrenmesi gerek. Temek ihtiyaçlarını karşılamak için ise kaynaklara ihtiyacı olacak. Onları Dünya’dan getirebilirler ama pahalıya patlayacak. Ya da Ay’ın kaynaklarından yararlanmamız gerekiyor. İşte bu noktada “yerinde kaynak kullanımı” veya ISRU fikri ortaya çıkıyor.
Ay malzemelerini kullanma çabalarının temelini, Ay’a geçici veya kalıcı insan yerleşimleri kurma arzusu oluşturuyor. Örneğin, ay üsleri veya kolonileri, Mars da dahil olmak üzere daha uzak uçuş noktalarındaki görevler için paha biçilmez bir eğitim ve hazırlık sağlayabilir. Ay kaynaklarını geliştirmek ve kullanmak , Uluslararası Uzay İstasyonu’nda olduğu gibi, Dünya üzerinde faydalı olabilecek çok sayıda yenilikçi ve egzotik teknolojiye yol açacak.
ISRU bilim kurgu gibi görünüyor. Bu konsept, ay yüzeyinden ve iç kısmından materyali tanımlamayı, çıkarmayı, işlemeyi ve onu yararlı bir şeye dönüştürmeyi içeriyor. Solunum için oksijen, elektrik, inşaat malzemeleri ve hatta roket yakıtı verilebilir.
Ay yaşamına ilişkin beklenti, insan araştırmalarını desteklemek için ay malzemelerinin nasıl verimli bir şekilde kullanılacağına karar vermek için mühendislik ve deneysel bir çalışmadır. Avrupa Uzay Ajansı (ESA), bu suyu ve diğer kimyasalları araştırmak için 2022’de Ay’ın Güney Kutbu’na bir uzay aracı indirmeyi planlıyor. Burada, ay toprağı veya regolitten su elde etmek için tasarlanmış bir araştırma aracı bulunacak.
So dönemde Ay regolitlerinde bulunan helyum 3’ü (radyoaktif olmayan helyum izotopu) çıkarıp, Dünya’ya getirmek üzerine tartışmalar yapılıyor. helyum 3, çok düşük çevresel maliyetlerle çok büyük miktarlarda enerji üretebilecek füzyon reaktörlerinin yakıtı olarak kullanılabilir.
Altın, platin veya nadir toprak elementleri gibi değerli metaller için Ay’da madencilik yapmak fikri de doğru değil.