Ipswich, Mass.’da büyüyen Nina Freeman, bodrumları maraton seansları için bir arena olarak hizmet veren ikiz kız kardeşler olan bir çift yakın arkadaşıyla video oyunları oynayarak çok zaman geçirdi. “Arkadaşlarım ve ben inektik” diye hatırladı. “Oynadık çok fazla oyunların. ‘Final Fantasy 11’ benim için ikinci bir hayat gibiydi.”
Yıllar sonra, Aşağı Manhattan’daki Pace Üniversitesi’nde öğrenciyken, Bayan Freeman, Frank O’Hara’nın ve New York Okulu’nun diğer şairlerinin, hayatlarını esprili, sohbet dolu dizelerle belgelemelerine hayran kalarak, çalışmalarına ilgi duydu. ve aynı anda günah çıkarma. Hafızayı ve küçük, özel anları keşfeden lirik oyunlar yaratan bir video oyunu tasarımcısı olarak kariyerine başladığında da benzer bir ton yakaladı.
İçinde “bunu nasıl yapıyorsun?,” 2014’ten bir oyun olan Bayan Freeman, oyuncuyu umutsuzca bebeklerle oynarken seksin nasıl çalıştığını anlamaya çalışan garip bir ara rolüne koyuyor. Tamamlanacak seviye yok, öldürülecek ejderha yok ve oyuncu bebekleri birbirine çarparak puan kazanıyor. Oyun, uzun zamandır en popüler sürümlerin malzemesi olan silahlı savaşlardan ve fantezi görevlerinden alabildiğiniz kadar uzağa gidiyor.
Bayan Freeman, bir sanatçı ve kod yazarı olan kocası Jake Jefferies ile birlikte yaşadığı Frederick, Md.’deki evinin arka bahçesinde sıcak bir öğleden sonra, “Oyunlar neredeyse küçük aşamalar, ya da olabilirler,” dedi. . “Başka birinin ayakkabılarına girip bir karakter olarak oynuyorsunuz. Oyuncuyu bir sahneye koyabilir ve onlara bir senaryo verebilirim, senaryo oyundur.”
Bay Jefferies ile işbirliği içinde son zamanlarda üzerinde çalıştığı oyun, bir korku dokunuşuna sahip olacağını söyledi. Annenle kıyafet alışverişinde yaşadığın belli belirsiz utanç verici deneyime dayanıyor.
“Soyunma odasındasın ve annen bu kıyafetleri denemeni istiyor ama sen, ‘Ah, bunun içinde nasıl göründüğümden nefret ediyorum’ gibisin,” dedi Bayan Freeman, kurulumu açıklayarak. “Arkanızdan gelen bu mankenler var ve tüm kıyafetlerinizi kaybediyorsunuz ve hiçbir şey sığmıyor. Vücudunda rahatsız olmayı ve bunun travmasını keşfetmeye çalışıyorum.”
Vinyet benzeri oyunları Play Station 5’te veya başka bir büyük oyun platformunda başlatılamaz. “Üzerinde çalıştığım hiçbir şey büyük bir finansal başarı olmadı” dedi. “Ben zengin biri değilim. Hiç olmadı. Ve ben de hiçbir zaman bu konuda motive olmadım.”
Bir sonraki oyunu “Nonno’s Legend” Ağustos ayında çıkıyor. İtalyan büyükbabasıyla geçirdiği zamandan ilham aldı. Bir masanın üzerinde bir küre tutuyordu ve Bayan Freeman ona bakıp onu döndürüyordu. Video oyununda dünya büyülüdür ve oyuncu Dünya’nın yeni versiyonlarını yaratabilir.
Bayan Freeman bu ayın oyununu yaptı Trienal Oyun Koleksiyonubir bölümü Trienali Milano Uluslararası Sergisi, Milano’da mimari ve tasarıma adanmış yıllık gösteri. Koleksiyona katılmaya davet edilen seçkin oyun tasarımcıları grubu, sıra dışı konusunda uzmanlaşmış diğerlerini içeriyor: Fern Goldfarb-Ramallo, Llaura McGee, Akwasi Afrane ve Yijia Chen ve Dong Zhou ekibi.
Bayan Freeman, oyunlarını Japon manga kitapları, Disney Tsum Tsum doldurulmuş oyuncaklar ve “Squirt” ve “Contack” gibi eski tahta oyunları koleksiyonlarıyla dolu bir ev ofisinde yaratıyor. O ve Bay Jefferies, adlarını “Final Fantasy 10”daki karakterlerden alan iki mini dachshund, Auron ve Kimahri ile yaşıyor.
Evin az eşyalı, yeni taşınmış bir kalitesi var. Pandeminin çoğu sırasında çift, Portland, Ore’den ayrıldıktan sonra yakınlarda Bay Jefferies’in ailesiyle birlikte yaşıyordu. Bayan Freeman, batı Maryland’de yaklaşık 70.000 nüfuslu bir şehir olan Frederick’te yaşamayı seçtiklerini söyledi. sadece aileye yakın olduğu için, aynı zamanda serbest meslek sahibi sanatçılar için uygun fiyatlı bir yer olduğu için.
Gibi siteler aracılığıyla oyunlarını satarak mütevazı bir yaşam sürdüğünü söyledi. Buhar ve Kaşıntı; Ayrıca akış platformu Twitch’te sunucu olarak para kazanıyor. Onun üzerinde seğirme kanalıkabaca 12.000 takipçisi olan, ev ofisinde saatlerce hayranlarıyla etkileşime girerek, aralarında “Rise of the Tomb Raider” ve “Elden Ring” gibi aksiyon ağırlıklı oyunlar da bulunan çeşitli oyunlar oynayarak geçiriyor. Bu tür oyunları kendi yapmakla hiç ilgilenmemesine rağmen, bu oyunlara hala gerçek bir sevgisi olduğunu söyledi.
Yabancı statüsü, yalnızca bağımsız oyun dünyasındaki konumuna katkıda bulunabilir. Video oyunu tasarımcısı, “Çalışmaları benim için büyük ölçüde ilham kaynağı oldu ve daha büyük endüstri için önemli” dedi. Francesca Carletto Leon bir e-postada söyledi.
Ms. Carletto-Leon, müfredat başkanı Kod Meclisivideo oyunu tasarımında çevrimiçi dersler veren , anı türündeki oyunların yeni nesil geliştiriciler arasında giderek daha popüler hale geldiğini de sözlerine ekledi.
“Öğrencilerimin çoğu Nina’nın çalışmasının, yaratmak istedikleri çalışma türü üzerinde büyük bir etkisi olduğunu söylüyor” dedi.
Geçen yıl Bayan Freeman en kişisel oyununu piyasaya sürdü, “Son çağrıBay Jefferies ile işbirliği içinde yaptı. Yaklaşık altı yıl önce fiziksel ve sözlü olarak taciz edici bir ilişki içindeyken yaşadığı deneyimlerden kaynaklandığını söyledi.
Oyuncu, bir ilişkiyi bırakmanın eşiğinde, hareketli kutularla dolu neredeyse boş bir dairede “Son Çağrı”ya başlar; Oyuncu daha sonra, Bayan Freeman’ın oyun için özel olarak yazdığı bir şiirin parçaları tarafından sağlanan ipuçlarıyla olanları bir araya getirir. Oyun devam ederken, oyuncudan “Seni görüyorum” ve “Sana inanıyorum” gibi sözlü onaylar vermek için mikrofona konuşması istenir.
The Los Angeles Times’ta video oyunu eleştirmeni olan Todd Martens, “Son Çağrı”yı şu şekilde seçti: 2021’in vazgeçilmez oyunu. “Onu güçlü yapan şey,” diye yazdı, “evde ilerlemek için bilgisayar mikrofonlarımıza konuşmamız ve kahramanımızın onun için orada olduğumuzu bilmesini sağlamamız gerekiyor.”
Daha hafif bir ton, yeni bir oyuna ilham veriyor, “Mayıs’ta Tanıştık”, Bayan Freeman’ın Bay Jefferies ile ilişkisinin ilk günlerinden dört sahnenin hüzünlü, esprili bir yeniden canlandırılması.
Bayan Freeman, oyunlarının herkese göre olmadığının çok iyi farkında. Net hedeflerden yoksundurlar ve bir şekilde çoğu video oyununun temel ilkelerine meydan okurlar. 2014 yılında bebeklerle oynamakla ilgili oyununa atıfta bulunarak şunları söyledi: “’Nasıl Yapıyorsunuz?’ bir dakika süren bir oyundur. İnsanlar hala bu konuda bana kızıyor.”
Anılarda, kurguda, şiirde veya bağımsız film dramalarında bir kez daha keşfedilmesi muhtemel anlara odaklanmak için video oyunu formatını kullanan bir grup tasarımcının parçası. Bu yaklaşım şunları içerir:dis4ia”, Anna Anthropy tarafından oyun yapımcısının hormon replasman tedavisini anlatan 2012 oyunu ve “Sepet Ömrü”, iş ve aile sorumluluklarını dengelemeye çalışan bir sokak arabası satıcısı hakkında. Ana akım stüdyo Epic Games tarafından yayınlanan üçüncü şahıs nişancı oyunu “Gears of War” bile kısmen boşanmadan ilham aldı. yaratıcısına göre, Cliff Bleszinski.
Bayan Freeman, 2012’de Pace Üniversitesi’nden mezun olduktan sonra indie sahnesinin yolunu buldu. İnsanların bir araya geldiği ve bir hafta sonu boyunca bir temaya dayalı yeni bir oyun yaptığı reçel oyunlarına gitmeye başladı. New York Üniversitesi’nde entegre dijital medya alanında yüksek lisans eğitimi alırken, kişisel hayatını ilk oyunlarına dahil etmeye başladı. “cibele”, 2015’ten itibaren, 19 yaşındaki bir karakter olan Nina’yı çevrimiçi bir aşkla tanışırken, onunla seks yaparken ve terk edilirken takip ediyor.
İnternetin hit olmasını sağlayan bağımsız oyun tasarımcısı Bennett Foddy, “Nina günah çıkarma oyunları dalgasının ön saflarındaydı” dedi.QWOP,” ve Bayan Freeman’ın lisansüstü okulundaki profesörlerinden biriydi. “’Cibele’nin yaptığı şey, sizi Nina’nın bedenine yerleştirmesidir. Video oyunları hala erkeksi seslerin ve deneyimlerin hakim olduğu bir ortamdır. Hetero cis erkeği genç bir kızın yaşanmış deneyimine yerleştirmekle ilgili radikal bir şey var.”
Ekledi: “Bütün çalışmaları bu ham kırılganlık duygusuna sahipti. Böyle bir işi sürdürmek cesur bir sanatçı gerektirir. Özellikle siber zorbalık sorunu olan bir ortamda.”
Bayan Freeman için kendini ifşa etmek “doğal geldi çünkü geçmişim şiirde” dedi. “Yani, bana göre, bunu oyunlarda yapmayı bir an bile düşünmedim.”
Kaynak : https://www.nytimes.com/2022/07/04/style/nina-freeman-video-games.html