We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Geniş zamanımızda etkin iletişim sanatı olarak tanımlandığımız belâgat Antik Yunanistan ve Roma'da (kabaca beşinci yüzyıldan B.C.'den Orta Çağların başlarına kadar) okudu, öncelikle vatandaşların mahkemede iddialarını kabul etmelerine yardımcı olma amaçlıydı. Sofistler olarak bilinen ilk retorik öğretmenleri Platon ve diğer filozoflar tarafından eleştirilmiş olmasına rağmen, retorik çalışması kısa süre sonra klasik eğitimin temel taşı olmuştur.
Modern sözlü ve yazılı iletişim kuramları, eski Yunanistan'da İzokratlar ve Aristoteles ve Roma'da Cicero ve Quintilian tarafından getirilen temel retorik ilkelerden ağır şekilde etkilenmektedir. Burada, bu anahtar figürleri kısaca açıklayacağız ve bazı temel fikirlerini belirleyeceğiz.
Antik Yunanistan'da "Retorik"
"İngilizce kelime belâgat Yunanca türetilmiş rhetorikegörünüşe göre beşinci yüzyılda Sokrates'in çemberinde kullanılan ve ilk olarak Platon'un diyaloğunda ortaya çıkan Gorgias, muhtemelen 385 B.C hakkında yazılmıştır. Rhetorike Yunanca özellikle, Yunan kentlerinde, özellikle de Atina demokrasisinde, müzakere meclislerinde, hukuk mahkemelerinde ve anayasal yönetim altındaki diğer resmi durumlarda geliştirildiği gibi, kamu konuşmalarının sivil sanatını özellikle ifade eder. Dolayısıyla, kelimelerin gücü ve kullanıldığı veya alındığı bir durumu etkileme potansiyelleri hakkında daha genel bir kavramın kültürel bir altkümesidir. ”(George A. Kennedy, Yeni Bir Klasik Retorik Tarih, 1994)
Platon (c.428-c.348 B.C.): Yassı Yemek ve Aşçılık
Büyük Atina filozofu Sokrates'in bir öğrencisi (ya da en azından bir ortağı) Plato ,’deki yanlış söylemler konusundaki küçümsemesini dile getirdi. Gorgias, erken bir çalışma. Çok sonra yapılan bir işte, PhaedrusO, gerçeği keşfetmek için insanın ruhlarını incelemek isteyen bir felsefi söylem geliştirdi.
“Retorik bana öyle geliyor ki… sanat meselesi olmayan bir arayış olarak, ancak insanlık ile zekice uğraşmak için doğal bir eğilimi olan kurnaz, cesur bir ruh gösteren, ve ismini özünü özetledim. dalkavukluk… Şimdi, söylemiş olduğum söylemeyi duyduğumu duydunuz - ruhtaki aşçılığın karşılığı, burada vücutta olduğu gibi hareket etmek. ”(Platon, Gorgias, c. 385 B.C., W.R.M. Kuzu)
“Oratoryin işlevi aslında erkeklerin ruhlarını etkilemek olduğundan, amaçlayan hatip ne tür bir ruhun olduğunu bilmelidir. Şimdi bunlar belirli bir sayıya sahiptir ve çeşitliliği çeşitli bireylerle sonuçlanır. Orada ayrımcılığa, belirli sayıda söylem türüne tekabül eder.Bu nedenle, belirli bir türden bir konuşmacının, bu tür ve böyle bir nedenden dolayı böyle bir eylemde bulunmak için belli bir tür konuşmayla ikna etmesi kolay olacak, başka bir tür ikna etmek zor olacaktır. bu hatip tam olarak anlamalı ve daha sonra, erkek davranışlarında örneklenmiş olan, onun gerçekte meydana geldiğini izlemeli ve daha önceki talimatlardan herhangi bir şekilde faydalanacaksa, onu takip etmede keskin bir algı geliştirmelidir. okulu." (Plato, Phaedrus, c. 370 B.C., R. Hackforth tarafından tercüme edildi.
İzokratlar (436-338 B.C.): Bilgelik ve Onur Sevgisiyle
Platon’un çağdaşı ve Atina’daki ilk retorik okulunun kurucusu olan İzokratlar, retoriği pratik sorunları araştırmak için güçlü bir araç olarak görüyorlardı.
“Birisi, övülmeye ve onurlandırmaya değer söylemleri konuşmayı veya yazmayı seçtiğinde, böyle bir kişinin haksız ya da küçük, özel kavgalara ithaf edilmiş, daha büyük ve onurlu olanları değil, sebepleri destekleyeceği düşünülemez. İnsanlığın refahı ve ortak iyilik için. O zaman, iyi konuşma ve doğru düşünme gücünün, söylem sanatına bilgelik sevgisi ve şeref aşkı ile yaklaşan kişiyi ödüllendireceği sonucunu çıkarır. (İsocrates, Antidosis, 353 B.C., George Norlin tarafından çevrilmiştir)
Aristoteles (384-322 B.C.): "Kullanılabilir İkna Araçları"
Platon'un en ünlü öğrencisi Aristoteles, tam bir retorik teorisi geliştiren ilk kişi oldu. Ders notlarında (bize belâgat) Aristoteles, bugün son derece etkili olan tartışma ilkelerini geliştirmiştir. W.D.'nin Ross'a tanıtımı sırasında yaptığı gibi. Aristoteles'in Eserleri (1939), "Retorik ilk bakışta, insan kalbinin zayıflıklarının nasıl oynandığını iyi bilen birinin kurnazlığı ile karıştırılmış, ikinci sınıf mantık, etik, politika ve hukuk ile birlikte, eleştirel bir meraklı kargaşası gibi görünebilir. Kitabı anlarken, tamamen pratik bir amacı göz önünde bulundurmak gerekir. Bu konuların hiçbirinde teorik bir çalışma değil; konuşmacı için bir el kitabı… Aristoteles’in söylediklerinin çoğu yalnızca Yunan toplumunun şartları için geçerli, ancak çoğu zaman kalıcı.
“Retorik, her özel durumda, mevcut ikna araçlarını görme yeteneği olarak tanımlansın. Bu, başka hiçbir sanatın işlevi değil; diğerlerinin her biri, kendi konusuyla ilgili öğretici ve ikna edici.” (Aristo, Retorik Üzerine, 4. yüzyıl sonlarında B.C .; Çeviren: George A. Kennedy, 1991)
Cicero (106-43 B.C.): Kanıtlamak, Lütfen, İkna Etmek
Roma Senatosu'nun bir üyesi olan Cicero, şimdiye kadar yaşayan en etkili uygulayıcı ve antik söylemlerin teorisyeniydi. İçindeDe Oratore (Hatip), Cicero, ideal hatip olarak algıladıklarının niteliklerini inceledi.
“Çok önemli bölümleri içeren bilimsel bir siyaset sistemi var. Bu bölümlerden biri - büyük ve önemli olan - söylem olarak adlandırdıkları sanat kurallarına dayanan bir ifadedir. Çünkü düşünenlere katılmıyorum. siyaset biliminin kesinliğe ihtiyaç duymadığını ve söylemistinin gücü ve becerisinde tamamen anladığını düşünenlere şiddetle katılmıyorum.Bu nedenle otoriter yeteneği siyaset biliminin bir parçası olarak sınıflandıracağız. Bir izleyiciyi ikna etmeye uygun bir şekilde konuşabilmek, son söyleyerek konuşmaya ikna etmek. ” (Marcus Tullius Cicero,De Buluş, 55 B.C., H.M. Hubbell tarafından çevrilmiştir.
"Antonius 'un önerisini takiben aradığımız kudretli adam, ispat etmek, memnun etmek, sallanmak veya ikna etmek için mahkemede veya müzakere organlarında konuşabilen biri olacak. İspat etmek ilk gerekliliği, lütfen çekiciliktir, sallanmak zaferdir, çünkü kazanma kararlarında en çok yararlanan şeylerden biridir, hatipin bu üç işlevi için üç stil vardır: ispat için düz stil, zevk için orta stil, İkna için güçlü bir stil ve bu sonda hatipin tüm erdemini özetliyoruz… Şimdi bu üç farklı stili kontrol eden ve birleştiren adam nadir karar ve büyük bir donanıma ihtiyaç duyuyor, çünkü herhangi bir noktada neyin gerekli olduğuna karar verecek ve Durumun gerektirdiği herhangi bir şekilde konuşabilme. Çünkü, sonuçta, her şeyin olduğu gibi, sesin temeli bilgeliktir. Bir açıklamada, hayatta olduğu gibi, neyin uygun olduğunu belirlemekten daha zor değildir. " (Marcus Tullius Cicero,De Oratore, 46 B.C., H.M. Hubbell)
Quintilian (c.35-c.100): İyi Konuşan İyi Adam
Büyük bir Roma retoriği, Quintilian'ın itibarı dayanıyorKurumsal Oratoria (Oratoryin Enstitüleri), eski retorik teorinin en iyisinin bir özeti.
“Benim açımdan, ideal hatip kalıplama görevini üstlenmiştim ve ilk arzum olarak iyi bir adam olması gerektiği için, konuyla ilgili daha iyi görüşlere sahip olanlara geri döneceğim… karakter söyleyen şeydiriyi konuşma bilimi. Zira bu tanım, orantının tüm erdemlerini ve orator karakterini içerir, çünkü hiçbir erkek kendisi iyi olmayan iyi konuşamaz. ”(Quintilian,Kurumsal Oratoria, 95, H. E. Butler tarafından çevrildi)
Suaygırı Aziz Augustine (354-430): Güzelliğin Amacı
Otobiyografisinde açıklandığı gibi (İtirafları), Augustine bir hukuk öğrencisiydi ve on yıl boyunca Kuzey Afrika'da bir retorik öğretmeniydi ve Milan'ın piskoposu Ambrose'yla çalışmaya başladı. IV. KitaptaHristiyan Doktrini ÜzerineAugustine, Hıristiyanlığın doktrinini yaymak için söylemlerin kullanılmasını haklı kılar.
“Sonuçta, bu üç stilin hangisi olursa olsun, evrensel bir dürüstlük görevi, ikna etmeye uygun bir şekilde konuşmaktır. Amacınız, niyet ettiğiniz, konuşarak ikna etmektir. Bu üç stilin herhangi birinde, gerçekten de iyi adam ikna etmeye açık bir şekilde konuşur, ancak aslında ikna edemezse, iyi niyet amacına ulaşmaz. ”(St. Augustine,De Doctrina Christiana, 427, Edmund Hill tarafından çevrilmiştir)
Klasik Retorik Üzerine Bir Yazı: "Diyorum"
"Kelimebelâgat nihayetinde basitçe 'diyorum' ifadesiyle izlenebilir (EIRO Yunanistan 'da). Birine bir şey söyleme eylemiyle ilgili hemen hemen her şey - konuşmada veya yazılı olarak - bir çalışma alanı olarak söylemin alanına düşünülebilir. "(Richard E. Young, Alton L. Becker ve Kenneth L. Pike,Retorik: Keşif ve Değişim, 1970)