Hükümdarların Topkapı Sarayı’ndaki kutsal emanetlere gösterdikleri saygının en bilinen örneği, Birinci Ahmed’in
Hazreti Muhammed’in ayak izi şeklinde bir sorguç yaptırarak bunu sarığına takması ve aynı ayak izi hakkında yazdığı bir şiiri de her zaman sarığında taşımasıydı. 1603 ile 1617 yılları arasında hüküm süren Birinci Ahmed, şiirinde ‘N’ola tácım gibi başımda götürsem dáim / Kadem-i resmini ol Hazret-i Şáh-ı Resul’ün / Gül-i gülzár-ı nübüvvet o kadem sáhibidir / Ahmedá durma yüzün sür kademine o gülün’ diyor, yani peygamberin hátırasına bugünün Türkçesi ile ‘Resul’ün ayağının resmini her an tácım gibi başımda taşısam ne olur? Ey Ahmed, o ayağın izine durmaksızın yüzünü sür, zira o iz peygamberlere mahsus gül bahçesinin gülü olan peygamberimize aittir’ diyordu.
Padişahların, Hazreti Muhammed’e ait oldukları inanılan eşyalara gösterdikleri saygının şekli, eski devirlerde çizilen minyatürlerden de ortaya çıkıyor. Meselá, 1595 ile 1603 yılları arasında hüküm süren Üçüncü Mehmed’i Avrupa’da seferde bulunduğu sırada gösteren bir minyatürde padişahın Hazreti Muhammed’in hırkasını da yanında götürdüğü ve savaş meydanında hırkanın konduğu altın işlemeli bohçayı maiyetindekilerin başlarının üzerinde taşıttığı görülüyor.