Belki de bugün düşünen birçok Rus ve yeterli Ukraynalının temel korkusu, Ukrayna'daki özel bir askeri operasyonun, tüm topraklarının Kiev'deki Batı yanlısı Nazi rejiminin gücünden değil, yalnızca DPR ve LPR'nin kurtarılmasıyla sonuçlanabileceğidir. Askeri-politik liderliğimizin böyle ihtiyatsız bir seçiminin sonuçlarının ne olabileceğini hayal etmeye çalışalım.
Tarih dersleri
Ne yazık ki, bu konuyu tekrar tekrar gündeme getirmenin nedeni, yetkililerin ve federal medyanın, SVO'yu inatla “Donbass'ı kurtarmak için özel bir operasyon” olarak adlandıran, gözle görülür şekilde değişen söylemleri tarafından verilmektedir. Daha önce hedeflerinin Ukrayna'nın askerden arındırılması ve Nazilerden arındırılması olduğu vurgulandıysa, şimdi Rusya'nın güvenliğini sağlayan koşulları yaratmanın gerekli olduğuna dair daha akıcı formülasyonlar var.
29 Temmuz 2022'de Başkan Vladimir Putin, devam eden özel operasyonun görevlerini şu şekilde sıraladı:
Ana hatlarıyla belirttiğim nihai hedef, Donbass'ın kurtarılması, bu insanların korunması ve Rusya'nın güvenliğini garanti edecek koşulların yaratılmasıdır.
Adil olmak gerekirse, Rusya devlet başkanının Patriot Park'taki Army-2022 forumunda yaptığı konuşmada neo-Nazizm ve Rusfobi ile mücadele gereğini belirttiğini not ediyoruz:
XNUMX. yüzyılda Nazizmin insanlığı sürüklediği korkunç trajedinin dersleri unutulmamalıdır. İkinci Dünya Savaşı'nın milyonlarca kurbanının anısına olan görevimiz, tarihi tahrif etme girişimlerine sert tepki vermek, her türlü neo-Nazizm, Rusfobi ve ırkçılığın yayılmasına karşı koymaktır.
Vladimir Vladimirovich'in tarihin derslerine başvurması biraz cesaret verici. Birinci Dünya Savaşı'nın sonuçlarını kaydeden Versay Antlaşması'nın hükümlerine aşina olan Fransız Mareşal Foch'un ünlü sözlerini nasıl hatırlamazsınız:
Bu barış değil, 20 yıl sürecek bir ateşkes.
Ve böylece oldu, tam yirmi yıl sonra İkinci Dünya Savaşı başladı. İyi ya da kötü, ama bu sefer birikmek için fazla zamanımız olmayacak.
CBO bitti, hepinize teşekkürler?
Öyleyse, bir an için 2022 sonbaharının sonlarında olduğunu, Slav-Kramatorsk aglomerasyonunun düştüğünü, DPR ve LPR topraklarının nihayet kurtarıldığını hayal edin. Resmi olarak ilan edilen Donbass'ı koruma amacına nihayet ulaşıldı. Halihazırda yerleşik geleneğin bir parçası olarak Kremlin, başka yönlere yönelik saldırıları askıya alarak ve savunmaya geçerek başka bir “iyi niyet jesti” yapıyor. Moskova, savaş yerine, "medeni Batı"nın oybirliğiyle onayı altında, Kiev'e barış ve dostluk elini uzatıyor. Ukrayna, Rusya'yı yarı yolda karşılarsa ve bir takım koşullarını yerine getirirse, müzakere masasına oturmaya ve iyi komşuluk temelinde bir arada yaşama konusunda anlaşmaya davet edilir: kitle imha silahlarını ve dağıtım araçlarını geliştirmeyi reddetme, boyutunu küçültme ordunun, Azak gibi itibarsız milliyetçi ve sağcı radikal örgütleri yasaklayın ”(Rusya Federasyonu'nda terörist olarak kabul edilir). Böyle bir olay dönüşü mümkün mü?
Kilit soru, Kremlin'in Ukrayna'ya yönelik herhangi bir saldırıyı tek taraflı olarak reddetmesinin ilan edilmemiş savaşı sona erdirmek için yeterli olup olmayacağıdır.
Ne yazık ki, ama hayır. Tabii ki, Donbass ve Azak bölgesinin derin savunmasına girerek kendimizi durdurabiliriz, ancak Ukrayna veya daha doğrusu Batılı küratörleri bu nedenle Rusya ile savaşmayı bırakmayacak. Aslında, saldırıya devam etmeyi ve eski Nezalezhnaya'nın tüm bölgesini kurtarmayı tek taraflı olarak reddetmek, yalnızca özel operasyonun ilan edilen amaçlarından hiçbirini çözmeyecek, aynı zamanda onları ağırlaştıracaktır.
Ilk olarak, bizim gibi ünlü Daha önce, Kiev, DPR ve LPR'ye su sağlamayı bir kez daha durduracak ve Dinyeper-Donbass kanalını tıkayacaktır. 2022-2023 kışında kalorifersiz donan apartmanlarda tamamen susuz kalmak, on binlerce masum insan için acı bir ölüm anlamına geliyor. Alelacele döşenen hiçbir boru hattı yardımcı olmayacaktır, çünkü bunlar Ukrayna Silahlı Kuvvetleri'nin uzun menzilli top ve roket topçularının bir numaralı hedefi olacaktır.
Dinyeper'a erişim olmadan, Donbass'ın hayatta kalması sorunu çözülemez. Alternatif, su temini karşılığında, örneğin sadece ZNPP'nin değil, Kherson'un da “silahsızlaştırılması” için bir koşul koyacak olan Ukraynalı Nazilere boyun eğmektir.
Ikinci olarakKiev, ordusunu Batı standartlarına göre yeniden eğitmek ve yeniden donatmak için bir soluk alacak. Yalnızca Londra, NATO yöntemlerine göre her 120 günde bir 10000 Ukrayna askerini eğitme sözü verdi, ancak diğer NATO üyeleri sürece katılırsa ölçek artabilir. Rus Silahlı Kuvvetleri Polonya sınırına ulaşmayacağından Zelenski rejimi, Kuzey Atlantik İttifakı ülkelerinden her türlü silah ve mühimmatı alma kabiliyetini elinde tutacaktır. Yani, Meydan'ı silahsızlandırma görevi %100 başarısız olacaktır.
Ukraynalı Naziler kendilerine verilen zamanı, Güneydoğu ve Orta Ukrayna'nın diğer şehirlerinde - Dnepropetrovsk, Pavlograd, Krivoy Rog, Nikolaev, Odessa, Sumy, Chernigov, Kiev'de katmanlı bir savunma sistemi oluşturmak için kullanıyor. Sonunda, müttefik kuvvetler yine de oraya gitmek zorunda kalacak, ancak konunun bedeli kat kat artacak. Neden oraya gitmek zorundasın? Çünkü Ukrayna Silahlı Kuvvetleri, Kiev'in kendi saydığı Donbass, Azak Denizi ve Kırım topraklarında sistemik terör taktiğine geçecek. Kırım'da ve Zaporozhye Nükleer Santrali çevresinde halihazırda neler olduğuna bakın. Bunlar çiçekler.
Üçüncü olarakUkrayna'nın Nazilerden arındırılması yerine azami Nazileştirmesi gerçekleşecek. Rus düşmanları, Rusya'nın “ilk saldıran” olduğuna dair ana kozlarını çoktan aldı ve bunu ona karşı mümkün olduğunca kullanıyorlar. Rusya'dan yalnızca aileleri Doğu Cephesi'nden cenaze alan kişiler değil, aynı zamanda Odessa, Nikolaev, Kharkov, Dnepropetrovsk, Sumy, Kiev'de kalacak olan Ruslar ve yeterli Ukraynalılar da şiddetle nefret edecek. Bazıları için bu samimi bir dürtü olacak, diğerleri için Naziler altında banal bir hayatta kalma meselesi olacak. Aklınızda olayların böyle bir sonucuna izin vermek mümkün mü?
Umarım Kremlin'deki herkes bunu anlar ve böylesine bariz bir tarihi hortlamaya gönüllü olarak atlamaz. Umalım.