Türkiye Cumhuriyeti’nin 1923 yılında kurulmasıyla birlikte ülkede her alanda hızlı bir gelişme görülür. Ülkeyi kalkındırmayı, olmayanı inşa etmeyi hedefleyen genç cumhuriyet, sanat alanına da kayıtsız kalmaz. 1883 yılında Osmanlı İmparatorluğu döneminde eğitime başlayan Sanayi-i Nefise Mektebi 1928 yılından itibaren yoluna Güzel Sanatlar Akademisi adıyla devam eder. Eğitim, Cumhuriyet’in ilk yıllarında ülkede yetişmiş az sayıdaki heykelci ile sürdürülürken 1937 yılında Rudolf Belling’in Güzel Sanatlar Akademisi’nde göreve getirilmesiyle birlikte yeni bir yola girer. Dolayısıyla bu çalışma, 1883-1937 yılları arasında kalan Cumhuriyet öncesi ve Cumhuriyet’in ilk yıllarına denk gelen süreci ele alır. Mercek altına alınan dönemdeki kimi sanatçılar, alanlarında kıymetli oldukları gibi aynı zamanda eğitimci kimlikleriyle de son derece önemli sanatçıların yetişmesine katkı sağlamışlardır. Çalışma, söz konusu dönemde yetişmiş ilk heykelcilere ve Türk heykel sanatının oluşum sürecindeki ilk örneklere odaklanırken, öne çıkan çalışmaları da bir araya getirmektedir. Metinde, Sanayi-i Nefise Mektebi’nin ilk öğrencisi İhsan Özsoy’dan, pek çok önemli ismi yetiştiren Ali Hadi Bara’ya, ilk kadın heykeltıraş Sabiha Bengütaş’tan, ilk Atatürk büstünü yapan Kenan Yontuç’a değin döneme katkı sağlamış isimler konu edilmiştir.