Bir kış günü Dostoyevski'nin günlüklerini okuyordu. İstanbul'la ilgili cümlelerine takıldı. 'Demek en büyük yazarlarda bile böyle bir bakış olabiliyor' diye düşündü.
Şöyle yazıyordu Dostoyevski:
Haliç ve İstanbul bizim olacaktır... İstanbul'un Yunanlıların mirası olduğunu kabul etmek asla mümkün değildir. Dünyanın en önemli yeri olan İstanbul, sadece Yunanlılara bırakılamaz, ayrıca onlara büyük gelir. İstanbul'un bizim olması gerektiğinin nedeni ne ünlü bir limana ve körfeze sahip bulunması ne 'yeryüzünün merkezi' olması ne de kapandığı evinde artık boyu tavana değen, denizlerin, okyanusların özgür havasını içine çekmek için enginlere açılmak isteyen Rusya gibi bir deve gerekli olduğu bakış açısındandır.
Petersburglu büyük yazar bundan sonra İstanbul'u almak için sebepler sıralıyor, şehrin Türk boyunduruğundan kurtarılması yönünde dil döküyordu ama bundan sonrası Leyla'nın pek ilgisini çekmedi.
Uykuya dalmadan önce, "Barınak meselesi" diye düşündü. "Kahrolası barınak meselesi. Başımıza gelen acıların nedeni bu." #zülfülivaneli#leylanınevi