yarın aşıklar terzisine gideceğim
sarınıp uzun pantolonuma,yüz metrelik çılgınlığımla.
terzi seni jones'dan keserek smith'e dikiyor,
yani birinden ayırıp diğerine dikiyor
ipek iplikle! harika bir dikiş!
mucize bir el!
sonra,kalbin sabitlenince bir dikişi söküyor,
çıt! çıt! "onu senden alıyorum" makasıyla.
tüm bu dikişler ve sonra sökmeler şaşırtır beni,
aklım hep karışıyor bu değişimlere,
yapmalar bozmalara.
kalp bir toz tahtası, o da kalbin geometrisi;
ne harika şekiller,rakamlar,gerçekler,
ve yazdığı o isimler!
çarptığı zaman seni bir başkasıyla rakam gibi,
nasıl bir sonuç çıkarır aritmetiğiyle.
çarpmayı gördün işte-şimdi de öğren bölmeyi
nasıl okyanus yapar bölerek bir damlayı...
(mevlana'ya ait şiir, peter lambert wilson tarafından çevrilmiştir.)