Birçok yazar metinleriyle beraber yok olmaya mahkûmken, William Shakespeare'in dört yüz yıl boyunca hâlâ okunduğunu, derslerde işlendiğini, operalara ve balelere konu olduğunu biliyoruz. Dünyanın hangi köşesine gidersek gidelim onun oyunuyla karşılaşıyoruz. En ünlü ressamlar, onun oyunlarından sahneler resmediyor, en güzel tezler onun hakkında yazılıyor. Peki, Shakespeare neden hâlâ okunuyor?
1) Çünkü William Shakespeare, insanı ve insan psikolojisini en güzel anlatan yazar. Karakterlerin monologlarını ve iç seslerini de okuruna duyurmasından dolayı gerçek hislerimizi açıkca gözler önüne serip, neye nasıl güldüğümüzü, nasıl ağladığımızı bize çok iyi anlatan bir yazardır. Onun kurguladığı karakterleri sayesinde insanın en aydınlık ve en karanlık taraflarını neredeyse hiç bulanıklaşmadan, gayet net görebildiğimiz bir gerçek. "Venedik Tâciri" oyunundaki Antonio'yu, karmaşık yapısıyla tanıdığımız Danimarka prensi Hamlet'i, Lady Macbeth'i sayfalarca tahlil etsek yinede onların karmaşık yapılarını çözümlememiz çok zor.
2) Çünkü Sahakespeare'in temaları hâlâ güncel, evrensel, zamansız ve sabit. Onun kullandığı temaları bizler hâlâ yaşıyor ve deneyimledikçe büyük ustadan medet umuyoruz. Aşk, kıskançlık, nefret, ihtiras, iftira, yalan, ihanet, gurur, cesaret temaları hepinize tanıdık gelmiyor mu? Peki ya Hamlet'teki iktidar kavgası? Macbeth'teki politik güç oyunları? Jül Sezar'daki suikast planlaması? 8. Henry'deki tutku ve hırs? Kral Lear'ın ülkeyi üç kızına bölüştürme kararı üzerine oynadığı küçük oyun? Othello'nun karısının sadakatsizliği? Hırçın kız Katherine'in sivri dili... İşte tüm bunlar ve daha fazlası kendimizden bir parça bulduğumuz ve belkide özdeşleştiğimiz karakterler. Shakespeare müthiş gözlem kabiliyeti ve öngörüsüyle dört yüz sene sonra bile yaşanabilecek hâdiseleri yazdı.
3) Çünkü Shakespeare kültürleri birleştirir, dünyanın farklı uçlarında yaşayan insanlar "Bir Yaz Gecesi Rüyası"na da "12. Gece"ye de kahkahalarla güler.
4) Çünkü Shakespeare'in "Nasıl İsterseniz Öyle" oyununda dediği gibi "Dünya bir sahnedir, kadınlar ve erkekler ise oyuncularıdır, bu sahnenin giriş ve çıkışları olduğu gibi bir kişi birden fazla rolü oynayabilir." Ancak sahneyi bu kadar iyi bilen bir adam inandırabilirdi bizi bu benzetmeye.
Sanat özgür olmalı ve geleceğe bakmalıdır. Eser her ne formatta olursa olsun çağını aşmalıdır, ses getirmelidir, toplumun üzerine bilgi dağarcığı zerreleri olup yağmalıdır. Çünkü sanat insanı anlatır. Shakespeare'de ise insan halleri çağı aşar ve bize el uzatır, âdeta dokunmak ister kalbimize, tutup kaldırmak ister bizi yerden. İşte bu yüzdendir ki Shakespeare'de zaman ve mekân bağlılığı yoktur. Tüm bu eserler onu dört yüz yıldır okunur kılar ve bir dört yüz yıl daha okunur kılacağı su götürmez bir gerçektir.