Geçen gün, kendimi 30'in üzerinde yıllar önce meydana gelen bir durumu hatırladığımı hatırladım ... İşçi Günü uzun bir hafta sonu için iş programına ilişkin bir soru üzerine patronumla aynı fikirde olmadığım için işten atıldım. Herkese hafta sonu izin vermiş, kendinden başka kimseyi işe bırakmayacaktı. Hafta sonu da çalışmamı ve hafta içi izin almamı önerdim. Bir nedenden dolayı, o senaryoya katılmıyordu ve “onun” programına uymak istiyordu - tek çalışan o olurdu ve bütün personel haftasonu izin alacaktı.
Ben haklıyım ve sen yanlışsın! Hum ...
Bu olayı düşündüğümde kendimi haklı olduğumu düşünerek buldum ve yanılıyordu. Ve sonra farkettim ki ... Bir dakika bekle ... Bakış açımdan haklı olabilirdim, ama ona göre "haklı" idi (herkesin uzun hafta sonu izinli olmasını istedi). Kendi motivasyonu vardı ve benimki de benim. (Karayolları ve plajları vs. uzun hafta sonları olduğu kadar meşgul olmadıklarında zaman ayırmayı her zaman tercih etmişimdir.)
Böyle keyfi durumlarda, "doğru" kimdir? Haklı mıyım çünkü bu benim düşünceme, planlarım, kararlarım vb. "Öteki" yanlıştır, çünkü istedikleri her şey benim düşünceme, planlarıma, kararlarıma vb. Uymuyor mu?
Yansıma üzerine, ikimizin de haklı olduğunun ve ikimizin de hatalı olduğunun farkına vardım. Her ikimiz de birbirimize iyi aynalar olarak içtenlik gösterdik ve kendi yollarımızı istedik (elbette bize göre "doğru" yoldu). Her ikimizi de diğerlerinin bakış açısından görmek istemiyorduk, "silahlarımıza yapışmayı" tercih ediyorduk.
İkimiz de haklı olmakta ısrarcıydık. Sonuç olarak, ikimiz de yanlıştık ... aşktan "doğruluk" seçerken yanlıştık. İkimiz de kendimiz için ayakta durmakta haklıydık, ama sevgi ve merhamet pahasına değiliz.
Tek "Doğru" Yol
Tek "doğru yol" sevginin yoludur. Şimdi, gidenler için "ama peki ...", şunu sorgulayayım. Aşk bir paspas olmak anlamına gelmez, sevgi birisinin her tarafınızdan yürümesine izin vermek anlamına gelmez, sevgi "daha az önemli" anlamına gelmez, sevgi bir pezevenk olmak anlamına gelmez ... Ama aşk egoları ele geçirmemek anlamına gelmez, aşk, "bana karşı" ya da "haklıyım ve yanılıyorsun" dan daha büyük bir resim görmek anlamına geliyor.
Aşk, başka birinin bakış açısını mutlaka kabul etmeden görür. Aşk, patronumun mağazasını olduğu gibi yönetmeyi seçme nedenleri olduğunu ve daha iyi yapabileceğimi düşünmeme rağmen, onun dükkanı olduğunu ve oradaki kararları almaya "hakkı" olduğunu görürdü. Onun için çalışmayı seçmiştim, bu yüzden karar vermede "hak" ına saygı duymak zorunda kaldım.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Aşk ona "fırlattığım" gibi hayal kırıklığımı dile getirdiğim için ona fırlattığım birkaç renkli sözcük dememiş olabilir. Aşk, işini yürütme tarzının benim yönetme tarzım olmadığı, onun seçimi olduğunu görecektir. Daha sonra kararını mutlaka kabul etmeden kabul etmiş olurdum.
Öfke ve Gurur Değil Sevgiyi Seçmek
Bunun yerine, ikimiz de "silahlarımıza sıkışıp kaldık" ve "konuşmanın" ortasında yürüdüm ve kovulduğumu söyledi. Evet, ikimiz de "haklı" olduğumuzu hissettik, ama sanırım ikimiz de o günü kaybettik. İyi bir çalışanı kaybetti, ben de bir işimi kaybettim. Ama bundan da öte, yolumuzu kaybettik ... İkimiz de ego, "doğruluk", "senden daha iyiyim", "haklıyım ve aptalsın" seçimini yaptık. Yolumuzu kaybettik, çünkü öfkeyi seçtik ve sevgiyle gurur duyduk.
Orada çalışmaya başlamadan önce arkadaş olmuştuk. Ve tüm anlaşmazlıklar (evet, başkaları olmuştu) ve tüm hayal kırıklıklarından dolayı "karşı taraflarda" sona erdik. İkimiz de aynı takımda olduğumuzu unuttuk ... kendimiz ve çevremizdeki insanlar için daha iyi bir yaşam yaratmak isteyen bir takım ... ortak bir amacı olan takım, ve her zaman nasıl alınacağı konusunda hemfikir değillerdi. Orada hala hedefin yüksek vizyonunu göz önünde bulunduruyor. Dolayısıyla, ikimiz de tartışmayı "kazanmış" olabilirken, ikimiz de o gün yaşam oyununu kaybettik.
Ego Her Fiyata Doğru Olmak İstiyor
Ne kadar sıklıkla "haklı" olmanın "barış ve sevgi" yoluna girmesine izin veriyoruz? Bunu uluslararası politikada ve yerel yönetimlerde görüyoruz, ancak arkadaşları, akrabaları ve birlikte yaşadığımız insanlarla kendi iç politikamızda da görüyoruz.
Nihai hedeflerimizin izini sık sık kaybettik: Sevgi, Uyum, İç Huzur ve İyi Yaşam. Bunun yerine, herhangi bir fiyata doğru olmak isteyen egomuzun taraftarı olduk. Kayıp arkadaşlıklar, rahatsız edici iş ilişkileri veya gururla parçalanan aileler umrunda değil - sadece haklı olması umurunda.
Başkalarına Kendilerinin Olduğu İçin Kızgın Olmak
Geçen gün bir arkadaşımın son davranışını düşünüyordum ve davranışlarına kızdığımı gördüm (aslında yapmadığı bir şeye kızmıştım ... onun yapmasını sevdiğim bir şey) . Sonra tekrar, farkettim ki, sadece istediğim gibi davranmamıştı çünkü üzülmüştüm. Ama ... o kendisi olmuştu. Evet, farklı yapardım ... ama o benim, o değil.
İnsanlara kendileri oldukları için ne sıklıkta kızıyoruz? Ne saçma bir kavram! Kendisine olduğu için birine nasıl kızabiliriz? Onlar da, şu anda, şu anda, büyüme yollarında ... Ve başka bir yolla hareket ederlerse, bunun bizi haklı çıkarmayacağını düşünebiliriz diye. Eylemleri için sebepleri var. Evet, belki de onlar bizim 'aptal' sebeplerimizdendir, ama bu ve bazı Asya Yine de nedenleri. Davranışlarınız için sebepleriniz var ve onların sebepleri var. Peki kim haklı?
Kimse doğru değil! Ve kimse yanlış değil! Herkes sadece o anda elinden gelenin en iyisini yapıyor! Şimdi hepimizin duyduğumuzu biliyorum, ve bazen kabul ediyoruz ve bazen de sadece tahılı tutuyor. Evet, ailesine kötü muamele eden alkolik o anda elinden gelenin en iyisini yapıyor. Evet, çocuğunu terk eden anne elinden gelenin en iyisini yapıyor - o anda. Bu insanlar en yüksek yolu - sevgi yolunu - seçmiyor olabilirler, ancak onları adlandırarak, yargılayarak, daha iyi hale getirdiğimizi kınayarak değil.
Sevgi ve Saygı ile İyileşme
İyileşmenin tek yolu sevgidir. Sevgi ve kendimize saygı ve çevremizdeki insanlara sevgi ve saygı - onların doğru ya da yanlış olduğunu düşünelim. Aynı şekilde, çocuklarımıza kendi "hatalarını" yapabilmeleri için kendi odalarını vermemiz gerekir, böylece öğrenebilecekleri gibi, yaşam odamızdaki insanlara da kendi "hatalarını" yapabilmeleri için oda vermemiz gerekir.
Bu hayat filminde pek çok "yanlış anlama" var. Tıpkı Hollywood’da olduğu gibi, bir sahneyi “doğru” yapmak için birçok “alma” yapılması gerekebilir, bu yüzden yaşamda hayatımızı dengeye sokmak için çoğu zaman “yanlış alma” gerektirir ... ve herkes senaryolarını yeniden yazıyor devam edin, mükemmel sonuç veren kararlar verin ve yolun aşağısında bir değişiklik gerektiren diğerleri ...
Birini Alın, Yirmi İkiyi Alın ... Bir Kaç Yanlış Alır
Kendimize ve çevremizdeki insanlara yanlış anlaşılması gereken odayı verelim. Sonuçta, genellikle "mükemmel" bir buluş veya "mükemmel" bir sahne ilk denemede yaratılmaz. Sonunda doğru yapmak için birçok yanlış olabilir. Bu "yanlışların" her biri aslında sonuçlara katkıda bulunuyor. Hatalar olmadan “mükemmel” bir çözüm asla bulunamayabilir.
Bu yüzden, belki de çevremizdeki insanlara, aldıkları kararları ve öfkelerimizin "yararı" olmadan, yanlış anlamaları için yer bırakarak - belki, sadece belki, hepsinin mükemmelliğini keşfedeceğiz.
Mutlu film yapımı!
Önerilen Kitap
Gitmeme Küçük Kitap: Zihnini temizle, Ruhunu kaldır ve Ruhunu doldur
Hugh Prather tarafından.
Hugh Prather, “Gitmeyi bırakmak mutluluğun en önemli anahtarıdır” diyor. Ve Gitmeme Küçük Kitapönyargıları, önyargıları ve ön yargıları atmak ve her an açıklık ve coşkuyla yüzleşmek için basit bir 3 adım süreci sunmaktadır. Prather ilk önce neden bırakılmayı öğrenmenin niçin gerekli olduğunu açıklar ve sonra 30 günlük manevi yenilenme planını ana hatlarıyla belirtir. Sonunda, alışılmış tepkileri, kontrol etme ihtiyacını ve çatışmaya bağımlılığı ele almak için özel teknikler sunar. Prather ayrıca, zihinsel kirleticilerin, sefaletin, tahminin ve kontrolün ve manevi uzmanlığın giderilmesine ilişkin talimatlar da içerir.
Marie T. Russell kurucusu. InnerSelf Dergisi (1985 kuruldu). Ayrıca, haftalık bir Güney Florida radyo yayını olan Inner Power'ı üretti ve 1992-1995'tan, özgüven, kişisel gelişim ve refah gibi temalara odaklandı. Makaleleri dönüşüme ve kendi içsel neşe ve yaratıcılık kaynağımızla yeniden bağlantı kurmaya odaklanıyor. Creative Commons 3.0: Bu makale, bir Creative Commons Atıf-Benzer Paylaşım 3.0 Lisansı altında lisanslanmıştır. Yazarın niteliği: Marie T. Russell, InnerSelf.com. Makaleye geri dön: Bu makale ilk olarak göründü InnerSelf.com
Yazar hakkında
Marie T. Russell kurucusu. InnerSelf Dergisi (1985 kuruldu). Ayrıca, haftalık bir Güney Florida radyo yayını olan Inner Power'ı üretti ve 1992-1995'tan, özgüven, kişisel gelişim ve refah gibi temalara odaklandı. Makaleleri dönüşüme ve kendi içsel neşe ve yaratıcılık kaynağımızla yeniden bağlantı kurmaya odaklanıyor.
Creative Commons 3.0: Bu makale, bir Creative Commons Atıf-Benzer Paylaşım 3.0 Lisansı altında lisanslanmıştır. Yazarın niteliği: Marie T. Russell, InnerSelf.com. Makaleye geri dön: Bu makale ilk olarak göründü InnerSelf.com
{AmazonWS: searchindex = kitaplar; anahtar = kabul; maxResults = 3}