1. Birbiri ardına sıralanan, söz dizimi açısından eş görevli sözcük, sözcük grupları ve sıralı cümleleri birbirinden ayırmak için kullanılır. Yazıda arka arkaya gelen eş görevli kelimeler arasına konur.
Örnek: Böylece insanlık bir Ölüm kalım kaygısı içinde bunalırken şiirde sevgiden, özlemden, uçup giden dakikalardan, çocukluk ve gençlik anılarından söz etmek nerde ise ayıp sayılırdı.
(Suut Kemal Yetkin)
2. Herhangi bir sözcüğün, kendisinden sonra gelen sözcüğü belirtmediğini, onun tamlayanı olmadığını göstererek anlam karışıklığını gidermek için kullanılır:
Örnek: Hasan’ın, otomobilini park yerinden alması gerekir.
Küçük, ağaçta sallanıyordu.
3. Cümlede ara söz ve ara cümleleri ayırmak için konur.
Örnek: Babaları Kupa Papazına gelince, sizden iyi olmasın, pek babacan pek cana yakın bir adamdır. (Haldun Taner)