Uzak Doğu'da Sovyet subayı ailesinde doğdu, pilot Sovyetler Birliği Kahramanı pilot Nikolai Petrovich Kamanin. Nikolai Petrovich, Chelyuskinites'i kurtarmak için yakın gelecekte bu unvanı alacak.
Ordunun oğullarının ve kızlarının kaderi bilinir - sık sık hareket eder. Ünlü filmi "Subay" ı hatırla. Böylece Arkady, babasının hizmet verdiği farklı şehirlerde yaşadı. Savaştan kısa bir süre önce Kamanins'in ailesi Moskova'da bir daire aldı.
Çocuk umutsuz, cesur ve hevesli büyüdü. Sporla ciddi bir şekilde ilgileniyordu, akordeon ve düğme akordeonunda çok iyi oynadı ve yoğun bir şekilde okudu. Ama en önemlisi babasının hizmetiyle ilgilendi. Hatta tüm tatillerini havaalanında geçirdi, mekanik mesleğine ustaca hakim olmayı hayal etti. Dahası, savaştan hemen önce, babasını, on üç yaşındaki bir çocuk, Moskova'da bir tamirci olarak düzenlemeye ikna etti. havacılık bitki! Ve sonuçta, herhangi bir zorluktan korkmadan “çocukça” olmayan, tam bir vardiya çalıştı.
Ama işte Büyük Vatanseverlik Savaşı. Nikolai Petrovich, iki yıl boyunca hizmet verdiği Taşkent'e gönderildi (aile, elbette bu şehre taşındı). İki yıl sonra, pilot Kamanin, karma 8-th'in komutanlığına atandı ve ardından 5-inci Muhafızları aviacorpus'a kara saldırı düzenledi. 1943'in baharında, Nikolai Petrovich'e Genel Müdür rütbesi verildi ve yakında karısı ve oğlu ona geldi. Tabii ki, hiç kimse oğlanı burada, askeri birliğin bulunduğu yerde bırakmayacaktı. Arkaya, aileye göndermek istedi. Ama Arkady karakterinde değildi. Tüm kararlılıkla babasına hiçbir yere gitmeyeceğini ve ebeveynleriyle birlikte olacağını söyledi (anne de merkezde çalışmaya başladı). Nikolai Petrovich başlangıçta reddetti. Sonra bir oğul, bir Sovyet subayının acı noktasını vurdu diyebilir: o zamanlar çoktan tecrübeli bir tamirciydi ve öndeki uzmanlara umutsuzca ihtiyaç duyuluyordu. Ve isteksizce Nikolai Petrovich de aynı fikirdeydi.
Bu yüzden çocuk, Kızıl Ordu'nun saflarında, Kalinin Front haberleşme filosunun 423 filosunda özel ekipman tamircisi konumunda gönüllü olarak görev aldı.
Şimdi yeni bir hayali var: pilot olmak ve savaş misyonları yapmak. Arkady babasına itiraf etti, ders çalışmaya izin verdi. Yavaş yavaş, yaşlı yoldaşlar, çocuğa nasıl uçulacağını öğretmeye başladılar ve kendilerini teori ve pratiğe adadılar. Genç tamirci için ilk “demir kuş” U-2 iletişim uçağıydı. Bu uçak çift, bir eğitim olarak yaratılmış ve her iki kabinde de çift kontrole sahipti, bu yüzden Arkady ilk önce bir denizci ve uçuş mühendisi olarak deneme fırsatı buldu. Ve sonra, hareket halindeki bu çalışma sırasında, çocuğun yeteneklerini açıkça gösteren bir durum vardı. Kalkış sırasında bir mermi kokpit camına çarptığında pilot kör oldu. Bilincini yitirdiğini hissederek, kontrolü Arkady'e transfer etmeyi ve telsizi ona geçmeyi başardı. Ve hızla kendini bir araya getirdi, ustalıkla uçağı havaalanına yönlendirdi. Doğru, inişe izin verilmedi, filo komutanını yöneten uçak kurtarmaya yükseldi. Radyoda Arkady'e ayrıntılı talimatlar verdi. Her şeyi aynen yaptı ve güvenle indi.
Ve Temmuz ayında, 1943, uçmasına izin vermek için sınavı genel babaya geçti. Ve ilk kez geçti ve aslında Nikolai Petrovich'in filodaki ciddiyeti hakkında efsanevi oldu. Bir öğrencinin 8 kez sınava girdiğinde bile bir vaka olduğunu söylüyorlar!
Ve şimdi 423'inci Ayrı iletişim havacılık filosunun pilotu olan delikanlı, U-2'ta keşif uçuşları yapmaya başladı. Arkady, araca hızlı bir görünüm vermek için, sanatçıdan uçakta bir ok çizmesini istedi; bu onun için özellikle onun için bir şimşek gibi. Doğru, filoda Arkady pilot olarak adlandırılmadı, ancak bir broşür - dünün oğlu yetişkinlerin arka planına karşı çok genç görünüyordu. Uzun değil, tempolu, sert küçük gözlerle, yürür gibi görünmüyordu, ama her zaman koştu. Kendisini hiç bir zaman bağışlamadı: Elleri sonsuza dek kana karışmıştı, uçakların en ulaşılmaz yerlerine giriyorlardı. Her gün, soğukta bile, bir tişörtde şarj işlemi yapılabilir. Babasının oğlunu onun içinde görmemekten çok korkuyordu.
İlk başta, Arkady kolordu hava limanları arasında uçtu. Ancak kısa süre sonra yaşamın ustalığı doğrulandı: haberci Y-2'ine sıkıca sarıldı. Bunu takip eden Sovyet pilotları broşürü kurtarmak üzereydiler, ancak Messer'ı sırayla terk ederek zulümden tamamen kurtuldu. Ondan sonra, çocuk artık en önemli görevlere güvenmekten korkmuyordu. Onları coşkuyla aldı ve dünyadaki hiçbir şeyden korkmuyor gibiydi.
Bir keresinde, bir savaş görevinden karargahın bulunduğu yere geri dönen Arkady, tarafsız bölgede bir IL-2 indiğini fark etti. Boy bile çocuk kokpitin kapalı olduğunu gördü. Bu tek bir şey anlamına gelebilir: Pilot ya öldü ya da ağır şekilde yaralandı ve arabadan kendiliğinden çıkamadı. Arkady, Y-2'unu aynı nötr şeride tıka basa yerleştirdi, kokpiti açabildi, pilotu ve tüm fotoğraf ekipmanını çıkardı, uçağına sürükledi, oraya indi ve çekildi! Ve tüm bunlar - birkaç dakika içinde, çünkü şerit hem Sovyet savaşçıları hem de Almanlar tarafından izlendi. Faşistler, elbette, hızlı bir şekilde "tedbirsiz" olarak gördüler. Harç ateşi açıldı, ancak topçumuz kurtarıldı. Doğru, faşistlerin ateş açmak için zamanları olmadığına, ancak piyade adamlarımızın durdurduğu bir baskın hazırladıklarına dair bilgi var.
Fakat özü değişmiyor: Arkady güvenle ulaştı. Kurtarılan bir pilot, bir keşif uçuşundan dönerken Nazilerin vurduğu Berdnikov adında bir teğmen olduğu ortaya çıktı. Bu başarı için on beş yaşında bir oğlana Kızıl Yıldız Nişanı verildi.
Aynı Arkady'nin ikinci Emri, 1944 yılında alındı. Sonra 2-m Ukrayna cephesinde savaştı. Cephenin karargahında Bandera'nın sökülmesine saldırdı. Sürekli bombardıman altında, adam Y-2'ine girmeyi başardı, havalandı, gangsterleri el bombasıyla fırlattı ve hatta takviye çağırdı! Saldırı püskürtüldü.
Ya da başka bir dava. Bir keresinde Arkady, acil belgelerle, acil belgelerle, rehberlik ekibinin başı olan Kaptan Proskurov'un önüne geçti. Beklendiği gibi, uçağını yakındaki ormana maskelendi ve komutandan kendisine bir görev vermesini istedi.
Proskurov'a “İyi” dedi. “Kulübenin çatısına tırman ve dürbünle izle.” Havada gördüğünüz gibi, saldırı uçaklarımızın yeni bir grubu, bana bağır. Kaç tane uçağın olacağı, hangi kursa gireceklerini - kısaca her şeyi, her şeyi takip edin. Birdenbire Alman savaşçıları - derhal rapor verin.
Arkady çatının sırtına oturdu ve gözlemlemeye başladı. Ve yazdı. Sıcak, sıcak, gökyüzünde faşist yok. Ve sonra - oğlan oğlan! - ahırın çatısına pipeti toplamaya başladı. Ve oradan - bir eşekarısı sürüsü! Çocuğu ısırdılar, böylece birkaç dakika içinde yüzünü domates haline getirmeye başladılar.
- Ne tür bir iş? - küfürlü komutan Arkady dedi.
- Normal iş! - Kaptan cevap verdi - Tabii ki, şimdi seni incitiyor, burada haksızsın. Sessizce oturur ve görevi yerine getirirdim - eşekarısı sana dokunmazdı. Havaalanına uçun, çok az zamanınız var, gözleriniz nihayet yüzebilir.
Kızgın Kamanin uçtu. Ve ormanın kenarında T-34 tankımızı gördük. Tırtıl onun altında bir halı gibi gerildi. Aşağıya inip yardıma ihtiyacım olup olmadığını sormam gerekiyordu. İki kamyonu durdurduğu ortaya çıktı. Tankerler yeni kamyonları aldı, ancak bağlantı için cıvataları yoktu.
- Bana haritada nereye uçılacağını göster, ben sana cıvataları teslim edeceğim! - dedi çocuk.
Ve uçtu ve buldu ve hatta o tıbbi birimde, tankerlerin tavsiyesi üzerine, hemşire Marina'ya koşup yanmasına yardım eden bir merhem istedi. Tank ekibine döndü, cıvatalarını düşürdü. Sonra onu takip edip ellerini salladılar, bir şeyler bağırdılar ve gülümsediler ...
Doğru, onların havaalanında Kamanin gülümsemelerle değil, korkmuş ünlemlerle karşılandı:
- Süslediğin kimdi?
- Naziler serbest bırakıldı! - oğlan şaka yaptı tarih ısırıklarla gülünç gibiydi ...
Askeri ödüller arasında Arkady ve Kızıl Bayrak Nişanı var. Radyo ve yiyeceklerin gizli paketine yönelik gerilla birimine (Çek Cumhuriyeti'ndeki Brno şehrinin bölgesi) başarılı bir şekilde teslim edilmesi için yılın 1945'unun başında genç pilotu tarafından kabul edildi. Adam cephe hattının arkasında iki saat boyunca tamamen tanıdık olmayan bir arazide uçtu. Güzergâhı dağlardan geçti, uçuş şartları çok zordu.
Ya da başka bir dava, komik, ama yine de, insan hayatını kurtardı. Gerçek şu ki, bir savaş sırasında, ıslak zeminden yola çıkarken, tamirciler uçağın kuyruğuna bastırdı, böylece “burnunu gagayamaz”. Böylece, bir pilot havalandı, ancak tamircinin fırlatıp uçağın kuyruğuna asmak için zamanı yoktu. Elbette çöktü, ama o sırada havaalanının etrafında uçan Arkady inişi bekliyordu. Uçağa, kuyruğundaki adamla mümkün olduğu kadar yakın olan broşür, kırmızı bir roketin dikkatini çekti ve olanlara dair işaretler vermeye başladı. Pilot uçağı anladı ve indirdi. Uçağın kuyruğuna sıkıca tutunan bir teknik, filonun neredeyse yarısını yırttılar diyorlar.
Yıllarca hizmet pilotu Kamanin altı hükümet ödülü ve çok sayıda madalya aldı. Altı yüzden fazla sorti yaptı!
Zaferimizden sonra, henüz on yedi yaşında olmayan Arkady, yalnızca bir yılda, çalışmalarının arkasında olan meslektaşlarını yakaladı. Ve Ekim ayında, yılın 1946'u, Hava Harp Okulu'na girdi. Zhukovski - Bu eğitim kurumu babası Nikolai Petrovich'ten mezun oldu. Adam yaşamaya sadece yarım yıl kala olduğunu bilmiyordu: menenjit hastalığına yakalandıktan sonra, 13 April 1947 egzersizlerden eve dönecek, koltukta sessizce uzanacak ve aniden ölecek. Bilmiyordum ... Yaşamak ve öğrenmek için hazırlanıyordu ...