destructoid review lux pain
Ne oluyor be?
Birinin bir seanstan uzaklaştığı baskın duygu Lux-Ağrı . Bu ne ya? Ne oluyor böyle? Hayatımla ne yapıyorum? Tüm bu sorular 'bu' oyunu 'oynarken' geçerlidir. Belki de uzun zamandır gördüğüm yerelleştirme için en tuhaf seçimlerden biri, Lux-Ağrı Batıda inanılmaz derecede kafa karıştırıcı görünüyor.
Buna zar zor bir oyun denebilir, kavramları kıvrık ve belirsizdir ve yerelleştirme çabaları yabancılaşmaktadır. Bu durumda, hala bu şeyi oynarken ne yapıyorum? Bütün bunlar ve daha fazlası, Destructoid incelemeleri olarak açıklamaya çalışacağız Lux-Ağrı .
Lux-Ağrı (DS),
Geliştirici: Killaware
Yayıncı: Marvellous Entertainment (JP), Ignition Entertainment (NA), Yükselen Yıldız Oyunları (AB)
Yayımlanma: 24 Şubat 2009
MSRP: 29,99 ABD doları
Lux-Ağrı 'in öncüsü, çok Japon bir maceradan bekleyeceğiniz çılgınca bir fikir. Bu dünyada rastgele Shinen adı verilen duygu izlerini bırakan insanlara, eylemlerini kontrol eden ve korkunç suçlar gerçekleştirmelerini sağlayan görünmez bir solucan bulaşıyor. Özel ajan ve 17 yaşındaki (Japonya'da 17 yaşındaki çok gizli organizasyonlara katılabilir) Atsuki, Shinen'i görmesine ve Silent ile savaşmasına izin veren özel bir güç olan 'Lux-Pain'a sahiptir. Kisaragi Şehrindeki Silent'in kaynağını ortaya çıkarmak, ona ve ekibin geri kalanına FORT'tan bağlı.
Oyunda bu arsadan ne kadarı belli olduğu tartışmalıdır, çünkü kötü ruh solucanlarıyla savaşmak için bir Japon lisesine kaydolmalı ve değersiz hiçbir şeyden bahsetmeyen reşit olmayan kızlarla kek yemelisiniz. Oyunun çoğu, sadece var olan karakterlerle anlamsız sohbetler geçirerek geçiyor, gerçek hikaye ilerlemesi temelde bir Weeaboo'nun ıslak rüyasına arka koltuk alıyor. Diyalogların çoğunun korkunç olmasına yardımcı olmaz. Şunlardan biriyle sohbet ettiğinizi düşünün: Hayvan geçidi birkaç saat süren sakinler. Bu, uğraştığımız inanç seviyesidir.
Ne zaman önemli bir şey yapar oyun, oyun dünyası ve terminolojisi hakkında her şeyi bildiğinizi varsayar ve belki yapın… oyunla birlikte verilen 60+ sayfalık kılavuzu okursanız. El kitabının kapsamlı bir şekilde okunması, oyunun Dünya'da neyle ilgili olmaya çalıştığını anlamak için gereklidir ve kendinizi 'solucanlar' ve 'terimler' ve 'artık Shinen' ile tanıştırsanız bile, muhtemelen çizilmeye son vereceksiniz kafan.
Oyunun bir oyun olmaya çalıştığı birkaç dakika var. oyun zar zor etkileşimli bir roman yerine, oyun olarak adlandırmak, kelimenin çok geniş bir tanımına sahip olmaktır. Atsuki'nin bazen Worms ve Shinen için avlanması gerekir ve 'Sigma' aşamasını aktive edersiniz. Sigma'dayken, DS'lu kalemi, altında saklanan solucanlar için çocuksu bir yumurta avında 'gerçeği kazımak' için kullanırsınız. Scratch kartları gibi bir şey, ancak hiçbir şey kazanamayacaksınız… aslında bu scratch kartlar gibi.
Etkileşimin diğer kısmı Sessiz enfeksiyonların kendileriyle psişik bir savaşı içerir. Bu bir ritim oyunu gibi, ama ritim ve çok az oyun yok. Bir dizi mavi daire yavaşça beyaza döner ve Sessiz'e zarar vermek için bu kalemlere kalemle dokunmanız gerekir. Bu, kılavuzu tekrar okumadığınız sürece yapamayacağınız bir şeydir. Sadece ilk savaşınıza atıldınız ve onunla başa çıkmanız söylendi.
Bulunan her Shinen ve Sessiz savaş için EXP kazanırsınız ve seviye atlayabilirsiniz. Seviye atlamak, Shinen'i ararken zaman sınırınızı uzatır, ancak sadece oyunun bir RPG olabileceğini düşünmek için sizi kandırmak gibi görünüyor.
Bu 'oyun' kadar oyun gibi. Oyunun kutusu, suç mahallerinin incelenmesi ve ipuçlarının toplanmasını vaat ediyor ve potansiyel oyuncuları bunun böyle olacağını düşünmeye kandırıyor Phoenix Wright . Ancak, bu oyunların cazibesi ve eğlencesinden hiçbir şey yoktur ve oyun o kadar doğrusaldır ve raylar üzerinde 'ipuçları' asla avlanmayacaktır. Gerçek bir soruşturma yapmıyorsun. İşiniz sadece saçma hikayenin kendini oynatmasını izlemek, şeyleri hareket ettirmek için yarım kalpli meşgul çalışmasına katılmak.
En kötü yanı Lux-Ağrı potansiyel olarak gerçekten iyi olabilirdi. Oyun çok Sessiz Tepe Atsuki bir apartman dairesinde arama yaparken ve gerçekten rahatsız edici mesajlara sahip bazı Şinenleri açığa çıkarır. Bu daha çok bir macera oyunu ve daha az vapid karakterlerle dolu bir roman ve daha da vapid durumlar olsaydı, Lux-Ağrı meşru bir şekilde karanlık ve tüyler ürpertici bir DS oyunu olabilirdi. Durduğu gibi, Lux-Ağrı neredeyse hiç bir oyun değil.
Bu oldukça utanç verici ve kafa karıştırıcı yerelleştirmeye bile girmiyor. Çeşitli metin yazım hatalarının yanı sıra, iletişim metni ve hareket eden ses bazen birbiriyle tamamen çelişir. Ne olduğu hakkında hiçbir fikrim yok, ancak oyunun metni karakterin Akiba hakkında konuştuğunu iddia ettiğinde bu sorunun bir örneği geliyor, ancak seslendirme sanatçısı aslında söz New York. Bu sadece bir uysal Oyunun metni ve konuşulan iletişim kutusunun ne kadar farklı olabileceğine dair bir örnek. Belirli bir karakterin yalnızca metinle temsil edilen başka bir karakterle tek taraflı bir görüşmesi olduğundan, yalnızca yarı sesle hareket eden sahneler de vardır. Bu, zaten anlamsız bir oyunu muhteşem bir şeye dönüştürdü.
Ses oyunculuğu olmayan sahnelerde, kimin gerçekten konuştuğuna dair hiçbir ipucu verilmiyor. Ekrandaki karakter sanatı, iki karakter arasında bir kelime alışverişi olsa bile zar zor hareket ediyor ve kimin ne söylediğini takip etmek çok kolay. Neyse ki, iletişim neredeyse her zaman işe yaramaz ve önemli değil. Aslında, oyunun yaklaşık% 90'ı önemli değil. Ayrıca, açıklayıcı metin, görünüşte iyi bir sebep olmaksızın, şimdiki zaman ile geçmiş zaman arasında geçiş yapar.
Sonuçta, Lux-Ağrı çok daha karanlık olabileceği zaman vasat bir deneyim sağlar Phoenix Wright . Daha fazla macera oyunu unsuru almış ve herhangi bir seçim yapmadan 'Kendi Maceranızı Seçin' kitabı olmayı bırakmış olsaydım, gerçekten etkilenmiş olabilirdim. Kesinlikle oynanamaz değil, ama çoğu çok sıkıcı ve bence sadece hardcore Japanophiles onu kazacak. Sonuçta, bu oyuna Stateside gönderilmesi için hiçbir neden veya mantık yoktu. Oldukça büyüleyici bir öncül göz önüne alındığında böyle bir utanç.
Puan: 5.0 - Vasat (5'ler, ne Katı ne de Sıvı olan ilgisizlik egzersizidir. Tam olarak kötü değil, ama çok da iyi değil. Gerçekten biraz 'meh'.)