Anne dışarıda alışverişteydi.İkibuçuk yaşındaki bebeğe babası gözkulak oluyordu.Aslında bu pek de zor birşey değildi.Yavrucak halının üzerinde 'çay seti ' oyuncağıyla oynarken baba da koltuğunda gazetesini okuyor, arasıra da bebeğinin kendisine -çay seti oyuncağının minik plastik fincanlarıyla- ikram ettiği suları çay niyetine içerek oyuna iştirak ediyordu.
Derken anne eve geldi. Baba anneye sus işareti yapıp , bebeği izlemesini istedi. Bu çok şirin hareketini annesininde görmesini istiyordu.
Anne bebeğin elinde çay fincanıyla salondan çıkıp , biraz sonra içi su dolu olarak babasına getirmesini ve babanın da onu çaymış gibi içmesini seyretti. Sonra gayet sakin bir tavırla elindekilerle mutfağa geçerken eşine seslendi:
'Uzanabildiği tek su kaynağının klozet olduğunu biliyorsun değilmi?'...
Sonuç-1: Anneler evlatlarını çok sever ve onlara dair herşeyi bilir.
Sonuç-2: Babalar evlatlarına dair birçok şeyi bilmez, ama onları çok severler.
Sonuç-3: 'Babalar en son duyar' sözü boşuna söylenmemiştir...