Muhammed Ali Recai 1933’te Kazvin’de dünyaya geldi. İlk eğitimini de bu şehirde alan Recai, 1948 de Tahrana giderek Hava Kuvvetlerine katıldı ve beş yıl süreyle askeriyede görev yaptığı yıllarda gece eğitimi (ikinci öğrenim) alarak orta öğrenimini tamamladı. 1959’da Ruft Öğretmen Yüksek Okulu Matematik bölümünden mezun olan Recai, Hansar, Kazvin ve Tahran gibi şehirlerde öğretmenlik yaptı. 1961 de Nehzet-i Azadi [Özgürlük Hareketi]’ye üye olduktan iki yıl sonra tutuklanan Recai iki ay süreyle hapis yattı. Hapisten çıktıktan sonra Muhammet Cevat Bahoner ile birlikte İttifak Delegasyonunu yeniden canlandırmaya çalıştı ve silahlı mücadeleyi aktif şekilde yönetebilecek kadrolar çıkarmak için FKÖ kamplarına eleman gönderdi. 1971 de Ülke dışına çıkarak, önce Fransa’ya gitti ardından bir müddet Türkiye ve Suriye gibi bölge ülkelerinde bulundu. Siyasi faaliyetlerde olduğu gibi kültürel aktivitelerde de aktif olarak yer alan Recai 1975’te tutuklanarak ünlü Kasr ve Evin hapishanelerinde dört yıl boyunca hapis yattı. 1979 devriminin en hareketli döneminde, diğer tutuklularla beraber serbest bırakılmasının ardından siysi ve kültürel faaliyetlerine yeniden başladı. Bazı arkadaşlarıyla birlikte Öğretmenler İslam Birliği [Encümen-i İslami Muallimin] teşkilatını kurdu.
Şubat Devriminin başarıya ulaştığı 1979 tarihinde Milli Eğitim Bakanlığına getirildi. 1980 de Tahran’dan Milletvekili olarak seçilen Recai, 9 Ağustos1980 de İslami Şura Meclisi tarafından Başbakanlığa getirilerek Devrim sonrası ilk Başbakan unvanını aldı.
Ülkedeki politik atmosferin oldukça karmaşık olduğu, siyasi suikastların sıkça yaşandığı bir Başbakanlık dönemi geçirdikten sonra, Benisadr’ın Cumhurbaşkanlığından azledilmesiyle İmam Humeyni tarafından Cumhurbaşkanlığına getirildi ve 1981 de cumhurbaşkanlığı ofisindeki patlama sonucu hayatını kaybettti. Sade yaşamıyla İranlıların gönlünde taht kuran Recai, halk adamı imajını ölene kadar korumayı başarmış ender politikacılardandı.