Bu görüş pek çok kişi tarafından paylaşıldı, bu temelde şehrin siyah kısmı. Zirve sakinleri için daha çok gıda ve ilaç kaynağıydı. Küçük mağazaların veya halka açık binaların yakınında bulunan bakkal, topluluk etkinliklerinin ve şakaların yapıldığı, takılmak ve buluşmak için bir yerdi.
“Daha çok nasıl mağazaydı. Bu, arkadaşınızla, akrabanızla, kız arkadaşınızla buluşabileceğiniz bir yerdi” dedi, saldırıdan kurtulan bir başka Tops çalışanı olan Jerome Bridges, konferans salonunda kendisine ve birkaç kişiye barikat kurdu. AMA yer kapatın ve alışveriş yapın ve bunu yaparken iyi sohbet edin.
Pek çok Doğu Yakalı, boş zamanlarını bazen Park Tops’ta geçirdiklerini, tamamen yabancılar gibi görünen yakınlarla uzun konuşmalar yaptıklarını söyledi – yabancılar, yani ne apartman dairesinde yaşadıklarını, geniş aile üyelerini veya sık sık restoran olduklarını öğrenene kadar.
Marshall, birçok siyahın yaşadığı bir şehirde bir koruma biçimi olarak bu topluluk duygusunun gerekli olduğunu söyledi.
Buffalo, Brookings Enstitüsü’nün raporuna göre, siyah Amerikalılar için ülkedeki en ayrılmış yedinci şehir. Buffalo Üniversitesi raporuna göre, siyah nüfusun ortalama hane halkı geliri 2019’da yüzde 31 yoksulluk oranıyla 28.320 dolar. Beyaz sakinlerin geliri 49.156 dolar ve yoksulluk oranı yüzde 9.1 idi.
“Buffalo için deli oluyorum, burayı seviyorum; güzel bir şehir olabilir,” dedi 59 yaşındaki Regina Williams, kızı ve torunu ile Top’un yakınında bir arabada otururken. Ama “o kadar izole ki onunla bir şeyler yapmaları gerekiyor. Bu konuda hiçbir şey yapmıyorlar. Hiç bir şey.”
İlk çekimden birkaç gün sonra, birçok yerli bu korkunç eylemi gördü. Birçok adaletsizlikten biri gibi ırksal şiddet hayatlarına ve bazen nesillere nüfuz etti.
Sakinlerin söylediğine göre, Doğu Yakası’nda Siyah insanların böyle bir yoğunlaşması olduğu gerçeği bile, kendi ayrımcı Uygulamamın sonucu üzerinde. Ve bölgeyi hedef haline getiren de bu ayrımdı. ırkçı ve beyaz üstünlükçü görüşlere sahip 18 yaşında olduğuna inanılan tetikçi için.
“Dört saat uzaktan biri, siyahları hedef almak için nereye geleceğini biliyor. Bu toplulukta yaşamıyorsun bile, tüm siyahları nereden alacaklarını biliyorlar. Yazık,” dedi Shirley Hart tabağı taşıyarak. Marshall’ın taze ızgara sosislilerinden biriyle. “Bu, Siyah adamın Amerika’daki deneyimidir. Hepimiz bununla şu ya da bu yönüyle ilgileniriz. Belki o ölçüde değil. elimizde, ama biz bunu yaşıyoruz.”
Buffalo’nun merkezi, New York’u Kanada’dan ayıran Niagara Nehri’ni kucaklayan Batı Yakası’ndadır. İçinde banklar veya sanat eserleri bulunan yemyeşil parklar var. Sokaklar düz. Ağaçlar büyük ve bol.
ama nasıl daha uzağa gidiyorsunuz ve özellikle ana caddeye çıktıktan sonra manzara değişmeye başlıyor. Yollar giderek zorlaşıyor. Daha az ağaç var. Boş partiler daha sık görünür. Enjeksiyon dükkanları dağınık ama aynı zamanda oturmuş dükkanlar da mevcut.
Jefferson caddesi, Doğu Yakası Buffalo’da – Bölgedeki en işlek şerit. Kütüphane, radyo istasyonları, kuaförler ve puro dükkanları cadde üzerinde veya yanındadır. Aynı zamanda Tops.
bakkal, topluluktan uzun bir kampanyadan sonra 2003 yılında inşa edildi. Açılıştan önce komşuların birkaç süpermarket seçeneği vardı.
58 yaşındaki Tara “Judy” Clark, Buffalo Community buzdolabı kilerinde yemeğin önünde dururken, “Herkes Tops’a gidiyor çünkü ‘başlıklı’ diyor. Online’dan yeni seçtiği bakkaliye aldığı bir çanta taşıyordu.
James Baldwin başını salladı ve Doğu Yakası Buffalo Küçük halka açık parklarda ya da diğer toplanma yerlerinde yerlilerin birbirlerini en iyi şekilde tanıyabileceğini ekledi. 60 yaşındaki Baldwin, birçok sakinin polisten korktukları için araba kullanmaktan kaçındığını söyledi.
“Yakın durmayı seviyoruz çünkü dışarı çıkmaya cesaret edersek kenara çekiliyoruz,” dedi.
Hatta sadece bir sokak köşesinde dışarıda Varolmanın – bu anda Clark oradayken nasıl yaptı – onu sinirlendiriyor çünkü onu polise maruz bırakıyor. kim devriye alanı. Memurun ne zaman çıkıp bundan bir şey çıkaracağını asla bilemezsiniz” dedi Baldwin.
Clark, “Tek başımıza eğlenebileceğimiz ya da başkalarını tanıyabileceğimiz tek zaman mağazalara gitmek. Şimdi, tetikçinin bir gün tekrar amaç topluluğu olabileceğinden korkarak gitmekten korkuyor.
“Şeytan bu kişiyle gerçekten çok meşguldü” dedi.
Baldwin çabucak yanıtladı, “Bu şeytan değil. Bu Amerika. Onu yaptılar, büyüttüler, oraya koydular.”
Büyük ve parlak siyah bufalo topluluğunun köklerini 1900’lerin başlarına ve Güney’deki ırkçı şiddetten kaçan Siyah insanların Büyük Göç’ün bir parçası olarak Buffalo’ya geldiği zamana kadar takip edebilirsiniz. Sakinliğini, Jim Crow yasalarından sunduğu özgürlüğü ve işçi sınıfı işlerinin bolluğunu çektiler. Buffalo, bir zamanlar çelik ve un üretimi için en büyük merkezlerden biriydi ve bir demiryolu merkeziydi.
Siyah topluluk büyümesi gibi, redline, kentsel yenileme ve diğer yöntemler onu Buffalo’da siyah yaşamın atan bir kalbi haline gelen Doğu Yakası’na taşıdı. Buffalo tarihi profesörü Carl Nightingale, çok fazla kültürel geçmişine sahip olduğunu söyledi. Her türden harika blues kulüpleri, caz kulüpleri, hip hop kulüpleri, barbeküler, ruh yemek noktalarıyla dolu.
O zamandan beri topluluk tanınma ve eşit statü için savaşıyor. Ama birçok başarısızlık vardı.
1958’de yetkililer, mahalleleri şehrin geri kalanından etkili bir şekilde azaltan Kensington Otoyolu Otoyolu projesini inşa etti. İş için merkeze ve merkezden gelen trafiğe dayanan birçok anne ve baba köşesi mağazası ve butik kapılarını kapatmıştı.
1972’de Buffalo Bills, Doğu Yakası’ndan banliyölere taşındı. Futbol stadyumu ziyaretçilerine hizmet veren birçok işletme kapanmak zorunda kaldı.
Bu güne kadar, bir zamanlar şehirli yolcuların zor yolculuk ettiği yollarda sürerseniz, eski binalar kalır – eski vitrinler ve terk edilmiş evler. uzun, boş şehir blokları çimen ve çöplerle dolu.
son savaş soylulaştırmadır. Bazı yerel halk, hükümetin şehir merkezindeki şehirdeki lüks apartmanları ve yüksek binaları cezbeder ve bu da şehir genelinde ev fiyatlarının fırlamasına neden olur. Doğu Yakalılar, fiyatlarının kendi bölgeleri dışında artmasından korkuyor.
Bir papaz olan 61 yaşındaki Angela Stewart, “Bu, topluluk içinde insanlar topluluk içinde bir yaşam inşa ediyorlar, buna gücüm bile yetmiyor” dedi. Doğu Yakası’nda büyümüş ama artık orada yaşamıyor. “Bence çılgınca şirin. Onlara böyle davranacaksan nasıl daha iyi olacaklar?
Mahalle sakinleri polis şiddetinden de endişe duyuyor. Zirvelerin yakınında yaşayan Yvonne King, polisten korktuğu için 16 yaşındaki oğlunu okula birkaç sokak olmasına rağmen okula ve geri götürdüğünü söyledi.
Zorluklara rağmen, topluluk bazı yönlerden çiçek açtı.
2007’de Doğu Yakası üyeleri, güvenlikten gıda güvensizliği ve eğitime kadar toplumlarındaki sorunları çözmek için Buffalo Birleşik Cephe’yi kurdu.
2016 yılında Doğu Yakası motorcu kulübü hayat buldu. Doğu Yakalılar her Cumartesi neon tişörtler giyip bisiklete binerler – kendi motosikletleri olmayanlar için bağışlanırlar – şehrin içinden. Arabaların destekte nasıl sinyal verdiği, konut sakinleri topluluğun farklı kısımlarını görebilir ve yeni bir yol öğrenmek için egzersiz yapabilir veya kendinizi taşıyabilirsiniz.
kulüp, sakinlerin yol kurallarını ve bisikletleri nasıl tamir edeceklerini keşfetmeleri için atölye çalışmalarına sahiptir.
Cumartesi günü, saat 9:30’da Martin Luther King Jr. Park’ta olacaklar ve Doğu Yakası mahallelerinde dolaşacaklar.
Bir zamanlar topluluk ve yiyecek kaynağı olan Üstleri geçecekler. Kaybettikleri insanların yasını tutacaklar ve onlardan alınan başka bir Doğu Yakası kuruluşunu hatırlayacaklar – bu sefer umarım sadece geçici olarak.
“Bu Amerika. Hart, “Sistem bizim için inşa edilmedi, bizim sırtımıza inşa edildi” dedi. “Üzücü ama ne yazık ki alıştık ve aldığımız elle idare ediyoruz.”
Kaynak : https://worldweeklynews.com/its-not-the-devil-this-is-america/