Köpekbalığı VII
(SSN-591: dp. 2.880 (surf.), 3.500 (subm.); 1. 252'; b. 32~; dr. 30', s. 16 k. (sörf.), 20+ k. (subm.) .), cpl. 83; a. 6 21" tt.; cl. Skipjack)
Yedinci Köpekbalığı (SSN-591) 24 Şubat 1958'de Newport News Shipbuilding and Dry Dock Co., Newport News, Va. tarafından, 16 Mart 1960'ta, Bayan Louis Shane, Jr. sponsorluğunda başlatıldı ve görevlendirildi. 9 Şubat 1961'de Teğmen Comdr. Komutan John F. Fagan, Jr.
Ön testler ve donatımdan sonra, Shark, sallantılı seyir için Mayıs ayında Karayipler'e gitti. Denizaltı, yıkım sonrası onarımlar ve Donanma tarafından kesin kabul için inşaat sahasına geri döndü.
Shark, 12 Ağustos'ta 6. Filo ile Akdeniz'e doğru yola çıktı ve göreve başladı. Bu, bir nükleer denizaltı için bu tür ilk konuşlandırmaydı ve Shark, 14 Kasım 1961'e kadar konuşlandırıldı. 29 Ocak 1962'de denizaltı, 2 haftalık tip eğitimi için Bermuda, B.W.I.'ye gitti. Daha sonra 15 Mart'tan 23 Mayıs'a kadar Kuzey Atlantik'e konuşlandırıldı. Bu süre zarfında Shark, Portsmouth İngiltere'ye bir haftalık bir ziyarette bulundu. 25 Ağustos'ta, Kuzey Atlantik'te iki ay daha yola çıktı. Norfolk'a dönüş yolculuğunda, 7 Ocak 1963'e kadar süren bir müsaitlik döneminden geçti.
Shark, 7 Ağustos'tan 24 Ekim'e kadar Kuzey Atlantik'te SUBFALLEX'e katıldı ve bir hafta Faslane, İskoçya'da geçirdi. 1963'ün geri kalanı ya limanda, yerel operasyonlarda ya da Karayipler'de denizaltı karşıtı savaş tatbikatlarında harcandı.
22 Mart 1964'te Shark, SUBSPRINGEX'e katılmak için Norfolk'tan ayrıldı ve 21 Mayıs'ta geri döndü. 25 Haziran 1964'te, 7 Haziran 1965'e kadar süren ilk tersane revizyonu için Charleston, SC'ye gitti. 7 Nisan 1965'te, tersanede, Shark'a 5 Nisan - 9 Mayıs tarihleri arasında Donanma Birimi Takdir Ödülü verildi. 1964, "denizaltı savunma harbi yetenekleri alanında Birleşik Devletler Donanması için büyük değer ve önem taşıyan sonuçlar elde ettiği" bir dönem.
Denizaltı, 7 Haziran'da deniz denemeleri için denize açıldı. Bir ay sonra, Charleston'da ek onarım gerektiren ileri oksijen sisteminde hasar gördü. 9 Ekim'de deniz denemelerini geçti ve iki haftalık torpido tüpü testleri ve tel güdümlü bir torpido geliştirme projesi için Key West, Fla.'ya gitti.
Köpekbalığı 25 Ekim 1965'te Norfolk'a döndü ve 8 Ocak 1966'ya kadar tip eğitimi, bireysel gemi tatbikatları ve karınca/denizaltı savaşı tatbikatları yaptı. Gemi daha sonra 7 Şubat'a kadar Karayipler'de faaliyet gösterdi. Temmuz ve Ekim'de başka denemeler için tekrar oradaydı.
Köpekbalığı, 7 Ocak 1967'de Kuzey Atlantik için Norfolk'tan sıyrıldı ve 24 Mart'a kadar özel operasyonlar yürüttü. Bu dönemin iki haftası İskoçya'nın Holy Loch kentinde geçti. 12 Nisan'da, 1966'daki operasyonlar için ikinci Donanma Birimi Takdiri'ne sunuldu ve burada "Köpekbalığı, Birleşik Devletler Donanması'nın denizaltı karşıtı savaş alanındaki bilgisine önemli ölçüde katkıda bulundu." Köpekbalığı ayrıldı Nor
16 Mayıs'ta, bir nükleer geminin Kanada limanına ilk ziyareti olan Nova Scotia, Halifax için halk. Denizaltı, ana limanına dönmeden önce Kanada Kraliyet Donanması ASW birimleriyle çalıştı.
11 Haziran 1967'de Shark, Norfolk Donanma Tersanesi'nde ilk yakıt ikmali dönemine hazırlandı ve Mart 1968'e kadar tekrar denize açılmadı. 1968 ve 1969'un geri kalanı yerel veya özel operasyonlar yapmakla geçti.
Shark, 1 Ocak 1970 - 9 Ağustos 1971 tarihleri arasında Norfolk'ta kuru havuzdaydı. Yılın geri kalanı ve 1972, tazeleme eğitiminde ve 31 Mayıs'tan 6. 19 Kasım 1972.
USS Köpekbalığı (SSN-591)
USS Köpek balığı (SSN-591), a atlayan-sınıfı denizaltı, Amerika Birleşik Devletleri Donanması'nın köpekbalığı adını alan yedinci gemisiydi.
A denizaltı su altında bağımsız çalışabilen bir deniz aracıdır. Daha sınırlı sualtı kabiliyetine sahip bir dalgıçtan farklıdır. Ayrıca bazen tarihsel olarak veya halk dilinde uzaktan kumandalı araçlara ve robotlara, ayrıca cüce denizaltı ve ıslak denizaltı gibi orta boy veya daha küçük gemilere atıfta bulunmak için kullanılır. Denizaltılar, boyutlarına bakılmaksızın "gemi" yerine "tekne" olarak adlandırılır.
NS Amerika Birleşik Devletleri Donanması (USN) Amerika Birleşik Devletleri Silahlı Kuvvetleri'nin deniz harp hizmeti dalıdır ve Amerika Birleşik Devletleri'nin yedi üniformalı hizmetinden biridir. Dünyanın en büyük ve en yetenekli donanmasıdır ve yalnızca aktif savaş filosunun tonajı bakımından, 11 ABD müttefiki veya ortak ülkeyi içeren sonraki 13 donanmanın toplamından daha büyük olduğu tahmin edilmektedir. En yüksek kombine savaş filosu tonajına ve on bir hizmette olan ve yapım aşamasında olan iki yeni gemi ile dünyanın en büyük uçak gemisi filosuna sahiptir. Aktif görevde 336.978 personel ve Hazır Rezerv'de 101.583 personel ile ABD Donanması, personel açısından ABD askerlik şubelerinin üçüncü en büyüğüdür. Haziran 2019 itibarıyla 290 konuşlandırılabilir savaş gemisi ve 3.700'den fazla operasyonel uçağa sahip olması, onu Amerika Birleşik Devletleri Hava Kuvvetleri ve Birleşik Devletler Ordusu'ndan sonra dünyanın üçüncü büyük hava kuvveti haline getiriyor.
köpekbalıkları kıkırdaklı bir iskelet, kafanın yanlarında beş ila yedi solungaç yarığı ve başa kaynaşmamış pektoral yüzgeçler ile karakterize edilen bir elasmobranch balığı grubudur. Modern köpekbalıkları klad içinde sınıflandırılır Selachimorpha ve ışınların kardeş grubudur. Bununla birlikte, "köpekbalığı" terimi, Selachimorpha dışındaki Elasmobranchii alt sınıfının soyu tükenmiş üyeleri için de kullanılmıştır. kladoselache ve Xenacanthus, holocephalid eugenodontidans gibi diğer Chondrichthyes'lerin yanı sıra.
Wallace, John, Jr., CAPT
USS Köpek balığı (SSN-591), a atlayan-sınıfı denizaltı, Amerika Birleşik Devletleri Donanması'nın köpekbalığı, tam kıkırdaklı bir iskelete sahip büyük bir yırtıcı balık, aerodinamik bir vücut planı, parazitlerden korumak için vücudu kaplayan dermal dişler ve değiştirilebilir diş sıraları ile adlandırılan yedinci gemisiydi. ağızda.
Omurgası 24 Şubat 1958'de Newport News, Virginia'daki Newport News Shipbuilding and Dry Dock Company tarafından atıldı. 16 Mart 1960'ta Bayan Louis Shane, Jr.'ın sponsorluğunda denize indirildi ve 9 Şubat 1961'de Komutan John F. Fagan, Jr.'ın komutasında görevlendirildi.
Ön test ve montajdan sonra, Köpek balığı yığılma gezisi için Mayıs ayında Karayip Denizi'ne yelken açtı. Denizaltı, yıkım sonrası onarımlar ve Donanma tarafından kesin kabul için inşaat sahasına geri döndü.
Köpek balığı 12 Ağustos'ta Altıncı Filo ile Akdeniz'e doğru yola çıktı ve görev yaptı. Bu, bir nükleer denizaltı için bu tür ilk konuşlandırmaydı ve Köpek balığı 14 Kasım 1961'e kadar konuşlandırıldı. 29 Ocak 1962'de denizaltı, iki haftalık tip eğitimi için İngiliz Batı Hint Adaları'ndaki Bermuda'ya gitti. Daha sonra 15 Mart'tan 23 Mayıs'a kadar Kuzey Atlantik'e konuşlandırıldı. Bu süreçte,Köpek balığı İngiltere, Portsmouth'a bir haftalık bir ziyarette bulundu. 25 Ağustos'ta, Kuzey Atlantik'te iki ay daha yola çıktı. Norfolk, Virginia'ya dönüş yolculuğunda, 7 Ocak 1963'e kadar süren bir müsaitlik döneminden geçti.
Köpek balığı 7 Ağustos - 24 Ekim tarihleri arasında Kuzey Atlantik'te SUBFALLEX'e katıldı ve bir hafta Faslane, İskoçya'da geçirdi. 1963'ün geri kalanı ya limanda, yerel operasyonlarda ya da Karayipler'de denizaltı karşıtı savaş tatbikatlarında harcandı.
22 Mart 1964'te, Köpek balığı SUBSPRINGEX'e katılmak için Norfolk'tan ayrıldı ve 21 Mayıs'ta geri döndü. 25 Haziran 1964'te, 7 Haziran 1965'e kadar süren ilk tersane revizyonu için Charleston, Güney Carolina'ya gitti. 7 Nisan 1965'te tersanede, Köpek balığı 5 Nisan - 9 Mayıs 1964 tarihleri arasında, "denizaltı karşıtı savaş yetenekleri alanında Birleşik Devletler Donanması için büyük değer ve önem taşıyan sonuçlar elde ettiği" bir dönem olan Donanma Birimi Takdiri'ne layık görüldü.
Denizaltı, 7 Haziran'da deniz denemeleri için denize açıldı. Bir ay sonra, Güney Carolina, Charleston'da ek onarım gerektiren ileri oksijen sisteminde hasar gördü. 9 Ekim'de, deniz denemelerini geçti ve iki haftalık torpido tüpü testleri ve tel güdümlü bir torpido geliştirme projesi için Florida, Key West'e gitti.
Köpek balığı 25 Ekim 1965'te Norfolk'a döndü ve 8 Ocak 1966'ya kadar tip eğitimi, bireysel gemi tatbikatları ve denizaltı karşıtı harp tatbikatları yaptı. Daha sonra tekne 7 Şubat'a kadar Karayipler'de çalıştı. Temmuz ve Ekim'de başka denemeler için tekrar oradaydı.
Köpek balığı Kuzey Atlantik için 7 Ocak 1967'de Norfolk'tan sıyrıldı ve 24 Mart'a kadar özel operasyonlar yürüttü. Bu dönemin iki haftası İskoçya'nın Holy Loch kentinde geçti. 12 Nisan'da, 1966'daki operasyonlar için ikinci Donanma Birimi Takdiri'ne sunuldu.Köpek balığı ABD Deniz Kuvvetleri'nin denizaltı karşıtı savaş alanındaki bilgisine önemli katkılarda bulundu.'' Köpek balığı 16 Mayıs'ta, bir nükleer geminin Kanada limanına ilk ziyareti olan Nova Scotia, Halifax'a gitmek üzere Norfolk'tan ayrıldı. Denizaltı, ana limanına dönmeden önce Kanada Kraliyet Donanması ASW birimleriyle çalıştı.
11 Haziran 1967'de, Köpek balığı Norfolk Donanma Tersanesi'nde ilk yakıt ikmali için hazırlandı ve Mart 1968'e kadar tekrar denize açılmadı. 1968 ve 1969'un geri kalanı yerel veya özel operasyonlar yapmakla geçti.
Köpek balığı 1 Ocak 1970'den 9 Ağustos 1971'e kadar Norfolk'ta kuru havuzdaydı. Yılın geri kalanı ve 1972, tazeleme eğitiminde ve 31 Mayıs'tan 19'a kadar Altıncı Filo'ya konuşlandırma dışında Doğu Kıyısı boyunca çeşitli denemelerden geçti. Kasım 1972.
1972'den 1986'ya kadar tarih gerekli.
Ağustos ayında bir reaktör yakıt ikmali için Pascagoula'ya dönmeden önce 1974'te Atlantik Filosu ile başka bir konuşlandırmada yer alacaktı. Bu yakıt ikmali ve revizyon iki yıldan fazla sürecek.
Köpekbalığı okyanusa döndüğünde, ana limanı New London, Conn olarak değiştirildi. 1978'de, Shark'ın yoğun bir programı olacaktı, bir dizi Güney Amerika donanmasıyla UNITAS tatbikatlarına katılacak ve Altıncı Donanma'nın bir parçası olarak Akdeniz'e konuşlanacaktı. Filo. 1980 yılında, Köpekbalığı Atlantik Filosu ve Kanada Kraliyet Donanması ile tatbikatlara katıldı.
En iyi an
Gemi bu konuşlandırma için Donanma Birimi Takdirini aldı.
en kötü an
Hassas işlemler sırasında 8B periskop kullanımı kayboldu. Wardroom, kapsamı taklit etti ve onarım uyguladı, ardından karanlıkta ortaya çıktı ve kapsam yeteneği geri yüklendi.
Komuta zinciri
CO, John Donlon (sp?)
XO, Bob Bell'di
Austin B. Scott (Scotty), Ralph Beadle ve Bob Westfall koğuş odasındaydı.
İçindekiler
Alman Tip VIIC denizaltılarından önce daha kısa Tip VIIB denizaltıları geliyordu. U-590 yüzeydeyken 769 ton (757 uzun ton) ve su altındayken 871 ton (857 uzun ton) deplasmana sahipti. [3] Toplam uzunluğu 67.10 m (220 ft 2 inç), basınçlı gövde uzunluğu 50.50 m (165 ft 8 inç), kiriş uzunluğu 6.20 m (20 ft 4 inç), yüksekliği 9.60 m ( 31 ft 6 inç) ve 4,74 m'lik (15 ft 7 inç) bir taslak. Denizaltı, yüzeye çıkarken kullanım için toplam 2.800 ila 3.200 metrik beygir gücü (2.060 ila 2.350 kW 2.760 ila 3.160 shp) üreten iki adet Germaniawerft F46 dört zamanlı, altı silindirli süper şarjlı dizel motor tarafından desteklendi, iki Brown, Boveri & Cie GG UB Su altında kullanım için toplam 750 metrik beygir gücü (550 kW 740 shp) üreten 720/8 çift etkili elektrik motorları. İki şaftı ve iki adet 1,23 m (4 ft) pervanesi vardı. Tekne, 230 metreye (750 ft) kadar derinliklerde çalışabiliyordu. [3]
Denizaltının maksimum yüzey hızı 17.7 knot (32.8 km/sa 20.4 mph) ve maksimum su altı hızı 7.6 knot (14,1 km/sa 8.7 mph) idi. [3] Suya battığında, tekne su yüzeyine çıktığında 4 knot (7,4 km/sa 4,6 mph) hızla 80 deniz mili (150 km 92 mi) çalışabilir, 10 knot hızla 8,500 deniz mili (15,700 km 9,800 mi) seyahat edebilir ( 19 km/sa 12 mil). U-590 beş 53,3 cm (21 inç) torpido kovanı (dördü pruvaya ve biri kıç tarafına), on dört torpido, bir 8,8 cm (3,46 inç) SK C/35 deniz topu, 220 mermi ve 2 cm ( 0,79 inç) C/30 uçaksavar silahı. Teknenin kırk dört ile altmış arasında bir tamamlayıcısı vardı. [3]
Denizaltı 31 Ekim 1940'ta Hamburg'daki Blohm & Voss'ta 566 numaralı tersanede denize indirildi, 6 Ağustos 1941'de denize indirildi ve 2 Ekim'de Heinrich Müller-Edzards komutasında hizmete girdi.
2 Ekim 1941'den itibaren 6. U-Boat Flotilla'da eğitim için görev yaptı ve 1 Nisan 1942'den kaybedilene kadar operasyonlar için bu organizasyonda kaldı.
1. ve 2. devriyeler
U-590 İlk devriyesi 4 Nisan 1942'de Kiel'den yapıldı. Faroe ve Shetland Adaları'nı ayıran boşluktan Atlantik Okyanusu'na yöneldi. Tekne, 17'sinde, işgal altındaki Fransa'daki St. Nazaire'ye (kariyerinin geri kalanı için görev yapacağı yer) geldi.
İkinci sortisi, Atlantik ortalarına doğruydu, ancak nispeten olaysızdı.
3. devriye
U-590 106 gün ile en uzun devriyesi için 11 Ağustos 1942'de St. Nazaire'den ayrıldı. Ayın 28'inde hâlâ Biscay Körfezi'nden ayrılmamıştı. Tekne 1 Eylül'de batıya yöneldi. Güneye doğru buharlaştı, böylece 14 Eylül'de Batı Sahra'dan ayrıldı. 9 Ekim'de devriyenin en güney noktasına (Sierra Leone ve Liberya açıklarında) ulaştı. Dönüş yolculuğu, 1 Kasım'da Cape Verde Adaları'nın güneydoğusunu gördü. 24 Kasım'da hiçbir başarı elde edemeden St. Nazaire'e döndü.
4. devriye
Tekne, 31 Ocak 1943'te St. Nazaire'den ayrılmıştı, ancak 11 Mart'a kadar tekneyle karşılaşıp gemiye zarar verdi. Jamaika Yapımcı. Gemi battığına inanılsa da limana ulaşmayı başarmış, onarılmış ve Mayıs 1943'te tekrar hizmete açılmıştır. Bu gemi savaştan sağ çıkmıştır.
On bir gün sonra (21 Mart), bir mürettebat üyesi Atlantik'in ortasında kolunu kırdı.
5. devriye ve kayıp
Denizaltı batırdı Pelotasloide 4 Temmuz 1943'te Brezilya'da Amazon'un ağzına yakın. Gemi Salinas'a girmeden önce römorkörleri bekliyordu.
U-590 03°22′K 48°38′W / 3.367°K 48.633°W / 3.367 -48.633 konumunda derinlik yükleri tarafından batırıldı, 9 Temmuz 1943'te ABD PBY Catalina amfibi VP-94'ten düşürüldü. Amazon Haliç. Kırk beş adam öldü U-590 kurtulan olmadı.
İçindekiler
Üzerinde atlayan, denizaltı tasarımına yeni bilimsel bakışın ürünleri olan birçok tasarım değişikliği vardı. Artık nükleer güce sahip olan denizaltı endüstrisi, "gerçek" bir denizaltı yapmak istemişti. Bu, yalnızca teorik olarak süresiz olarak su altında kalabilen bir tasarım değil, su altı öğesinde bir tasarım gerektiriyordu. En büyük değişiklik, geleneksel olarak güçlendirilmiş USS Albacore tarafından öncülük edilen ve su altında optimum performans için tasarlanan yeni gözyaşı damlası gövdesiydi. Yeni gövdenin tek çıkıntısı yelken ve dalış uçaklarıydı. Bir köpekbalığının sırt yüzgecini andıran 23 metrelik yelken, gemiyi dengede tutmak için gövdenin ortasında bir noktada yükseldi. Bir uçağın kanatlarına benzer bir işleve sahip dalış uçakları, periskoplar ve anten direkleri ile gövdeden bu yeni yelkene taşındı. Bu nedenle, yalnızca denizaltı kendi doğal ortamındayken (bir uçaktaki kontrol yüzeyleri gibi) faydalı olabilirler. Ayrıca, artık dümenin arkasındaki tek bir pervane de hareket ediyor. atlayan, manevra kabiliyetini artırıyor.
Tasarımdaki diğer deneyler de fayda sağladı atlayan geminin geliştirilmiş çelikle inşa edilmesine izin vererek. Yeni denizaltının geliştirilmesinde kontrol odasından (pnömatik ve trim sistemlerinin buton kontrolüne sahip) çapaya kadar olan alanlar (sürtünmeyi ve akış gürültüsünü azaltmak için düzenlenmiş) değiştirildi. Yeni sınıfa güç sağlamak için, USS'nin piyasaya sürülmesinden bu yana üçüncü nesil denizaltı reaktörleri olan Westinghouse S5W reaktör tesisi tanıtıldı. nautilus (SSN-571) . İyileştirilmiş çekirdek ömrü, geminin 90.000 ila 100.000 mil (161.000 km) boyunca tam güçte seyahat etmesine izin verdi. Nautilus'ta ve devam eden Skate sınıfında nükleer güç zaten kullanılmıştı, ancak 15.000 hp'lik santral öyle bir ilerlemeydi ki, bir denizaltının kapasitesini tamamen değiştirdi. Ayrıca, S5W reaktörü, S1W tesisinden yüzde otuz daha büyük olmasına rağmen, nautilus', reaktör bölmesi atlayan geminin 252 fit (77 m) toplam uzunluğunun yirmi fitini işgal etti. (Bu reaktör o kadar başarılı oldu ki, Los Angeles sınıfına kadar neredeyse tüm denizaltılar için "standart" reaktör tesisi oldu.) Son olarak, çekirdeğin tasarımı, erişilebilirliğin yeni standardı haline gelecek şekildeydi.
atlayan O kadar gelişmiş sualtı yetenekleri vardı ki, yolu uçuş halindeki bir uçağa benzetilebilirdi. John P. Holland gibi daha önceki özel mucitlerin tasavvur ettiği gibi, denizaltı, doğal ortamı su altında olacak şekilde tasarlandı ve daha önce hiç görülmemiş şeyleri yapabilecek hale geldi.
Teknenin sloganı şuydu: Radix Nova Tridentis'in fotoğrafı."Yeni Deniz Gücünün Kökü" anlamına gelir ve doğru bir şekilde, 1988'e kadar her ABD saldırı denizaltısı (dalış uçaklarının geliştirilmiş Los Angeles sınıfında pruvaya geri döndüğü zaman) Skipjack'in tasarımını takip ettiği ortaya çıktı.
26 Mayıs 1958 fırlatıldıktan sonra, atlayan yakında dublajlı oldu "dünyanın en hızlı denizaltısı", sonraki yılın Mart ayında deniz denemelerinde hız rekorunu kırdıktan sonra. 20 deniz milini aşan bir hıza sahip olacak şekilde tasarlandı, ancak gerçek hızı korunan bir sırdı. Bununla birlikte, şaft beygir gücündeki (15.000 shp) nominal reaktör gücü ve teknenin sürükleme katsayısı, kesit alanı ve ek sürükleme ile ilgili makul varsayımlar, geminin su altındayken 31 knot'a ulaşması gerektiğini göstermek için cebir yoluyla birleştirilebilir. Bu hız, denizden 9 knot daha hızlıydı. nautilus aynı temel reaktör kullanılarak yapılmış ve sadece 2 knot utangaç Albacore'en iyi teorik batık hız (33 kn).
atlayan'Ayrıca manevra kabiliyetleri, kendi uzunluğu kadar mesafede yön değiştirebildiği için ASW problemlerine tamamen farklı bir boyut kattı ve "uçan" olarak anıldı. atlayan ve kardeş gemileri bir uçak gibi tırmandı, daldı ve yattı. Bu tür manevra kabiliyeti ve yüksek sürekli hızların yarattığı denizaltı karşıtı savaş (ASW) sorunlarının pariteye çözülmesi birkaç on yıl aldı.
Aşağıdaki sınıflardan daha kısa, atlayan daha yeni sistemlerle yükseltilecek alandan yoksundu, bu da sonraki yıllarında ikinci sınıf sonar ekipmanına ve atış kontrol sistemlerine sahip olduğu anlamına geliyordu. Bu sınırlamalara rağmen, kariyerinin sonuna kadar etkili bir saldırı denizaltısı olarak kaldı. 1973 ve 1976 yılları arasında bir onarım sırasında yedi kanatlı yeni bir pervane aldı - Akdeniz'deki bir ileri konuşlanmadan erken bir dönüşte Atlantik ötesi bir sualtı geçiş rekoru kırdığı daha gürültülü beş kanatlı pervanenin yerine - onu önemli ölçüde susturdu. ama aynı zamanda hızını da gözle görülür şekilde azalttı.
Ağustos 1959'daki shakedown gezisi sırasında, Cebelitarık Boğazı'ndan geçen ve Akdeniz'de faaliyet gösteren ilk nükleer gemi oldu. Groton, Connecticut'taki çalkalama sonrası kullanılabilirliğin ardından, nükleer denizaltı tip eğitimi verdi ve Mayıs ile Temmuz 1960 arasında gelişmiş bir Atlantik denizaltı tatbikatına katıldı. ödül üç kez daha alacaktı.
1960 sonlarında, atlayan Arktik Okyanusu'ndan Sovyetler Birliği'ndeki Murmansk'a giden uzun bir gemi kanalının ağzına girdi. Yolculuk sırasında Sovyet limanına o kadar yakın geçti ki, memurlar bir periskoptan bakıp limanı sadece 30 veya 40 yard (27 ila 37 metre) uzakta görebildi. Kanala girdiklerinde mürettebattan birini gördüler. atlayan ' nin memurları, eylemin yazılı bir kaydı olmaması için bir izleme mekanizmasını kapatıyor. Bu görevden döndükten sonra, atlayan 1960 yılının geri kalanını kısıtlı bir kullanılabilirlik ve bakım bahçesinde geçirdi.
atlayan 1961 operasyonlarına iki haftalık tip eğitimine katılarak, ardından Ağustos ayına kadar denizaltı karşıtı savaş tatbikatlarına katılarak, Groton'a dönmeden önce Mayport, Florida'yı ziyaret ederek başladı.
Ocak 1962'de, atlayan Dört buçuk ay süren kapsamlı bir revizyon için Maine'deki Portsmouth Donanma Tersanesi'ne girmeden önce iki hafta boyunca Key West, Florida'nın dışında işletildi. New London, Connecticut'a dönüşünün ardından, denizaltı, Altıncı Filo ile Akdeniz'de görev yapmak üzere Ekim ayında ayrılmadan önce yerel olarak çalıştı. Bu tur sırasında, atlayan çeşitli filo ve NATO tatbikatlarına katıldı ve New London'a dönmeden önce Toulon, Fransa ve La Spezia ve Napoli, İtalya'yı ziyaret etti. Bu yıl, Skipjack ayrıca rekor düzeyde Atlantik Okyanusu'nun en hızlı batık geçişini gerçekleştirdi ve bu hala geçerli bir rekor.
1963 yılı, tamamı nükleer enerjili saldırı denizaltısının yeteneklerini test etmek için tasarlanmış denizaltı saldırı operasyonları ve ASW tatbikatlarıyla geçti. 1964 yılının en önemli olayı, Ekim ayında New London'a dönmeden önce NATO güçleriyle iki aylık görev, "Masterstroke" ve "Takım Çalışması" tatbikatlarına katılmak ve Le Havre, Fransa ve Portland Adası, İngiltere'yi ziyaret etmekti.
1965'in çoğunu eğitim tatbikatlarına adadıktan sonra, denizaltı 18 Ekim 1966'ya kadar süren bir revizyon için Güney Carolina'daki Charleston Donanma Tersanesi'ne girerek yılı bitirdi. atlayan katılmadan önce Charleston açıklarında deniz denemeleri için yola çıktı. Köpek balığı Jacksonville, Florida bölgesinde dört günlük tip eğitimi için. Daha sonra Atlantik Filosu tatbikatlarına katılmadan önce yeni ana limanı Norfolk, Virginia'ya gitti.
Şubat 1967'nin başlarında, atlayan sonar ve silah testleri için yola çıktı ve ardından Mart-Haziran ayları arasında Atlantik denizaltı tatbikatlarına katıldı. Temmuz ve Ağustos ayları Newport News Shipbuilding and Dry Dock Company'de kısıtlı müsaitlik içinde geçti. atlayan Sabit kanatlı ASW uçaklarını bir denizaltıya karşı değerlendirmek için tasarlanmış bir tatbikat olan FIXWEX G-67'de yer aldı. atlayan'özellikleri. Ekim ve Kasım aylarında genişletilmiş bir konuşlandırmanın ardından, denizaltı o yılın büyük operasyonlarına hazırlanmak için Norfolk'a döndü ve 25 Şubat 1968'de tamamladı. 1968'in geri kalanı Norfolk bölgesindeki yerel operasyonlarda harcandı.
9 Nisan 1969'da, atlayan 1970 sonbaharında tamamlanan Norfolk Donanma Tersanesi'nde bir revizyona başladı. Aralık 1970'de deniz denemelerinden sonra, atlayan normal görevine döndü.
1971'in öne çıkan olayları, 25 Ocak - 5 Mart tarihleri arasında Porto Riko'daki Atlantic Fleet Range'de ses denemeleri ve silah sistemi testleri ve 15 Eylül - 9 Ekim tarihleri arasında NATO'nun "Kraliyet Gecesi" tatbikatıydı. 22 Ekim'de, atlayan Ocak 1972'ye kadar kaldığı Norfolk'a döndü.
atlayan 1972'nin çoğunu Groton, CT ve Norfolk, VA ve Karayipler'deki testlerde ve tip eğitiminde geçirdi. Denizaltı 1972'nin sonlarında Norfolk'a döndü.
1973 baharının sonuna doğru, atlayan Akdeniz'e döndü ve Altıncı Filo ile çeşitli tatbikatlar yaptı. bu süre zarfında atlayan Sardunya'nın kuzeydoğu köşesindeki La Maddalena'da ev sahibiydi. Eylül'de Norfolk'a dönüş atlayan Atlantik geçişi sırasında Ellen Kasırgası ile yolları kesişti. Yeraltı sakinliğinde mürettebat, üstlerindeki türbülansın neredeyse farkında bile değildi.
Norfolk'a döndükten sonra, atlayan Virginia ve Kuzey Carolina'daki hava üslerinden uçan ASW uçaklarıyla çeşitli tatbikatlar gerçekleştirdi. Bu alıştırmalarda atlayan Bir Rus denizaltısının rolünü oynadı ASW kuvvetleri, füzelere karşı simüle edilmiş saldırıların yerini tespit etmek, izlemek ve yürütmekti. atlayan. Egzersiz sırasında, atlayan örneğin normal operasyonlarda mevcut olmayacak belirli engellerin altına yerleştirildi, 20 mil x 10 mil ölçülerinde belirlenmiş bir operasyon alanı ile sınırlandırıldı. Ayrıca, o zaman, atlayan redüksiyon dişlilerinde ses sorunu vardı. ASW ekiplerine ayrıca redüksiyon dişlilerinin ses profili verildi, atlayan her zaman benzersiz bir ses sinyali üretmesi gerekiyordu. Bu, ASW ekiplerinin doğru denizaltıyı hedeflediklerinden emin olabilmeleri ve gerçek bir Rus denizaltısına yanlışlıkla simüle edilmiş bir saldırı başlatmamaları için yapıldı. Tüm bu güvenlik önlemleri ve kısıtlamalarının bir sonucu olarak, ASW kuvvetleri yerini tespit edebildi. atlayan zamanın neredeyse yüzde 50'si.
1973 sonunda atlayan General Dynamics'in Elektrikli Tekne Bölümünde yakıt ikmali için yapılan revizyona hazırlık olarak Groton'daki denizaltı üssüne transfer edildi. Birkaç alıştırma daha yaptıktan sonra, atlayan 1974 yazında revizyon için tersaneye girdi ve 1976 sonbaharına kadar faal kaldı.
1976'dan 1979'a kadar tarih gerekli.
Aralık 1979 başlarından 1980 Ocak ortasına kadar, Shipjack Kuzey Atlantik'te NATO tatbikatlarına katıldı ve Noel 1979 için Halifax, Nova Scotia'da durdu. Çalıştığı NATO filosu. Kısa bir süre için Ocak 1980'de memleketi Groton'a döndükten sonra, Şubat ayında Atlantik Filosu ile daha ileri ASW tatbikatları için ve Karayipler'deki Mark 48 nitelikleri için Cocoa Beach, Florida (Cape Canaveral) ve Roosevelt Roads'da durdu. , Porto Riko. 1980 Baharının geri kalanı kısa operasyonlarda ve Groton'da kısa bir kuru havuz tamirinde harcandı.
Haziran 1980'de, Skipjack o yıl UNITAS'ın bir parçası olarak Karayipler, Güney Atlantik ve Güney Pasifik'e konuşlandırıldı. UNITAS sırasında, Atlantik Filosu gemileri ve çeşitli Güney Amerika Deniz Kuvvetleri gemileriyle, Panama Kanalı'ndan Pasifik'e geçiş yapmasını ve ardından geri dönmesini gerektiren ASW operasyonlarına katıldı. Port Everglades, Fl.(Ft. Lauderdale, Fl.) Roosevelt Roads, Porto Riko Rodman, Panama Callao, Peru Manta, Ecaudor Puerta La Cruz, Venezuela Barbados St. Kitts ve Curacao'da durdu. Skipjack, Karayipler'de çalışırken bir su altı höyüğü ile çarpıştı. Dalgıçlar ve Groton'dan gönderilen resmi bir Donanma teftiş ekibi tarafından liman içi teftişten sonra, UNITAS koşusunu tamamlamasına izin verildi. Ancak, tümsek deniz haritalarında olduğu için Komutan Platt komutadan çıkarıldı ve yeni komutan Petersen tarafından çalışma tamamlandı.
Eylül 1980'de UNITAS'tan Groton'a döndükten sonra, yılın geri kalanını kısa bir kuru havuz, kısa operasyonlar ve Vallejo, CA'daki Mare Adası Deniz Tersanesi'nde bakım için Pasifik Filosuna geçişine hazırlanmakla geçirdi. Aralık ayında Pasifik Filosuna gitmek için yola çıktı ve yol boyunca bazı ASW tatbikatlarına katıldı. Bu transit sırasında tekrar Fort Lauderdale ve Rodman'da ve ardından Ocak 1981'in sonlarında Mare Adası'na varmadan önce San Diego, CA'da durdu. 1981'in geri kalanını ve 1982'yi Mare Adası'nda kapsamlı bir revizyonla geçirdi.
1986 yılında atlayan Kuzey Atlantik Okyanusu'na bir "Kuzey Koşusu" üzerine konuşlandırıldı.
1987 yılında atlayan Akdeniz'e konuşlandırıldı, Eylül başında geri döndü ve Eylül - Kasım zaman dilimi için kuru havuza girdi. 1988'in başlarında, atlayan bir tatbikat sırasında yapılan son iki liman ziyaretinde St. Croix, Port Canaveral, Florida, Bermuda ve Halifax Harbour, Nova Scotia'yı ziyaret etti. Nisan ayı sonlarında, atlayan Groton'dan güneye doğru yola çıktı. Bu seyir sırasında kardeş dizel denizaltı USS Bonefish (SS-582) feci bir yangın yaşadı. TV haber yayınında film ile birlikte yangın haberini yayınlarken, haber stüdyosu editörleri denizaltıyı televizyondan teşhis edemedi. Skipjack'in mürettebatının eşleri, denizaltının denizaltıya güçlü bir şekilde benzediğini fark etti. atlayanbirçok kişinin bunun olduğuna inanmasına yol açan atlayan zayiatı yaşıyor.
atlayan 1988 yazında bir komuta değişikliği oldu ve mürettebat, UNITAS'ın Güney Amerika'ya yapacağı bir seyir için hazırlandı. atlayan Eylül ayında ayrıldı ve Porto Riko Caracas, Venezuela'daki Deniz Üssü'nü ziyaret etti (bağlı), Cartagena, Kolombiya ve ardından Panama Kanalı'ndan geçti. Pasifik tarafında bir Deniz Üssü'ndeyken, bir motor-jeneratör onarılamaz bir zayiat verdi. atlayan UNITAS'tan ayrıldı, kanalı yeniden geçti ve onarım için kuru havuza girdiği Groton'a gitti.
atlayan'1987'de hizmet dışı bırakılması planlanan bir gemi için teknenin incelenmesi maliyet açısından verimli olmadığı için, s'nin dalış izni Mart 1989'da sona erdi. Az önce St. Croix'e gitmişti ve dönüş yolculuğunun bir kısmı yüzeyde yapıldı. Mart ayından Haziran ayına kadar, atlayan Groton'daki Denizaltı Subayı Temel Okulu'ndaki öğrencilere, çoğunlukla nehirde aşağı ve yukarı koşarak köprü eğitimi verdi. Sesin çıktığı bir yolculuk sırasında çapa sıkıştı. Groton'dan dalgıçlar çapa zincirini kesmeleri ve çapayı almaları için çağrıldı. atlayan yaklaşık 75 bin dolarlık bir maliyetle çapayı sabitlemek için üç yıl içinde üçüncü kez kuru havuza girdi. atlayan Norfolk'a geçmek için Temmuz başında Groton'dan ayrıldı. Varıştan sonra atlayan başka bir denizaltının deniz denemeleri için destek gemisi hizmetleri sağladı. Bu misyonun ardından, atlayan Ekim ayında hizmetten çıkarmak için NNSDDCO'ya girdi.
atlayan ABD Donanması'nda 31 yıl hizmet verdikten sonra, 19 Nisan 1990'da hizmet dışı bırakıldı ve Donanma Gemisi Sicilinden çıkarıldı. eski-atlayan 17 Mart 1996'da Washington, Bremerton'da Nükleer Enerjili Gemi ve Denizaltı Geri Dönüşüm Programına girdi. Geri dönüşüm 1 Eylül 1998'de tamamlandı.
7. Henry, saltanatı sırasında 72.000 kadar idam emri verdi.
İngiliz okul çocukları, Henry VIII'in kızını, beş yıllık saltanatı sırasında katlettiğim sadık Katolik Mary'nin 300'den fazla Protestan'a bir ima olan Kanlı Mary olarak hatırlıyor. Gerçekte, Henry VIII, İngiliz Reformunun kargaşası sırasında on binlerce infaz emri veren açık ara en kanlı Tudor hükümdarıydı. (Henry'nin en ünlü kurbanları arasında eski başdanışmanı Sir Thomas More ile Henry'nin altı kraliçesinden ikisi Anne Boleyn ve Catherine Howard vardı).
Henry VIII Meghan Markle'ın Atasının Kafasını Kesti
Amerika Birleşik Devletleri 27 Kasım 2017'de bazı heyecan verici haberlerle uyandı: Amerikalı aktris ve yardımsever Meghan Markle, Galler Prensi Harry ile nişanlandı.
Yine de herkes o kadar memnun değil. Kensington Sarayı nişanlandıklarını açıkladığında, muhafazakar U.K. dergisi seyirci boşandığı için büyükannesi İngiltere Kilisesi'nin en yüksek valisi olan Harry için Markle'ın uygun olmadığını iddia eden bir makale yayınladı. Şu seçim satırını içeriyordu: 'Yetmiş yıl önce, Meghan Markle, Prens'in bir eş olarak değil, metresi olarak sahip olacağı türden bir kadın olurdu.'
Kral VIII. Henry'nin İngiltere Kilisesi'ni sadece Aragonlu Catherine ile 24 yıllık evliliğini kurmak için kurduğu düşünülürse, bu tartışmak oldukça garip bir şey. Daha da tuhafı, Markle ve VIII. Henry'nin hikayelerinin kesiştiği tek yol bu değil. Buna göre TelgrafHenry VIII, Markle'ın akrabalarından birinin de kafasını kesti.
1509-47'de İngiltere Kralı VIII. (Kredi: Stok Montaj/Getty Images)
Telgraf bu keşfi, Kraliyet Ailesinin atalarını inceleyen Avustralyalı öğretmen ve amatör tarihçi Michael Reed'e borçludur. By his account, Markle is related to Lord Hussey, 1st Baron Hussey of Sleaford. This 15th- and 16th-century royal earned knighthood during the Cornish rebellion of 1497. But when he was unable to put down another rebellion four decades later, Henry VIII called for his land, his wealth, and his head.
Researchers have been scrutinizing Markle’s family tree since last year, when she and Harry revealed they were dating. Markle is a biracial woman with a black mother and a white, Jewish father, and the relation to Lord Hussey comes from her father, Thomas W. Markle. He is descended from Captain Christopher Hussey, the great-great-great-grandson of Lord Hussey, who is also one of the English colonists who founded Nantucket in the 1600s. Telgraf suggests Markle and Prince Harry may actually be very distant cousins through a shared ancestor: High Sheriff of County Durham Ralph Bowes, born in the late 15th century.
1533 portrait of Lord John Hussey, 1st Baron Hussey of Sleaford.
On the other side, Markle’s mother, Doria Ragland, is descended from Africans who were forcibly taken to the Americas to work as slaves in Georgia. This involuntary removal broke up families in a way that makes it difficult, if not impossible, to trace the genealogy of enslaved Africans back as many centuries as Britain’s white royals are able to do.
Markle probably isn’t the first British royal to have African roots historian and TV producer Marios y Valdes y Cocom has argued that Queen Charlotte of England, who married King George III in the 1760s, was of European and African descent. If true, Gardiyan points out this would mean the modern Royal Family already has some African ancestry. Nevertheless, the news that Markle was dating a member of the House of Windsor was met with racist and sexist coverage in the British press. In November 2016, Harry released a statement through his communications secretary condemning this reaction.
“His girlfriend, Meghan Markle, has been subject to a wave of abuse and harassment,” the statement read. “Some of this has been very public—the smear on the front page of a national newspaper the racial undertones of comment pieces and the outright sexism and racism of social media trolls and web article comments … Prince Harry is worried about Ms. Markle’s safety.”
Clearly, Markle will face hurdles as a royal that even Harry’s mother, Princess Diana—who was famously hounded by the media𠅍id not. But the marriage will set an important precedent for the U.K., similar to the one set by former first lady Michelle Obama in the U.S. While she was still living in the White House in 2016, Michelle Obama said: “I wake up every morning in a house that was built by slaves.” It was a poignant statement from a woman whose great-great-great-grandmother was born into slavery.
The British crown has its own link to American slavery. The country founded America’s slaveholding colonies, and oncedominated the international slave trade. Like Obama’s grandmother, Markle’s great-great-great-grandfather was also born into slavery and lived through emancipation. Queen Elizabeth II has so far refused requests to apologize for Britain’s role in the slave trade (and Prince Harry hasn’t spoken about it either). But the issue will likely surface again as a descendant of slaves moves into the royal palace.
FACT CHECK: We strive for accuracy and fairness. But if you see something that doesn't look right, click here to contact us! HISTORY reviews and updates its content regularly to ensure it is complete and accurate.
In the anime
Main series
Major appearances
Cynthia's Garchomp
A female Garchomp debuted in Top-Down Training!, under the ownership of Cynthia. The episode also marked the species' debut. She was her main Pokémon throughout Pokémon the Series: Diamond and Pearl and reappeared alongside her Trainer in Pokémon the Series: Black & White.
Başka
A Garchomp debuted in Lumiose City Pursuit!, under the ownership of Professor Sycamore. İçinde Garchomp's Mega Bond!, it was revealed that Sycamore has owned Garchomp since she was a Gible. She can Mega Evolve into Mega Garchomp. She has since made further appearances in Pokémon the Series: XY.
İçinde Mega Evolution Special I, Remo owns a male Garchomp nicknamed Garchoo, which can Mega Evolve into Mega Garchomp. He was seen battling Alain's Charizard and ultimately losing. İçinde Analysis Versus Passion!, Garchoo again battled and lost against Alain's Charizard.
Starting in A Mission of Ultra Urgency!, Ash used a Ride Garchomp during Ultra Guardians missions.
Minor appearances
İçinde One Team, Two Team, Red Team, Blue Team!, the Pokémon Summer Academy lent a female Garchomp to one of the students for the first leg of the Pokémon Triathlon.
A Garchomp appeared in the opening sequence of Zoroark: Master of Illusions.
A Mega Garchomp appeared in the ending credits of Diancie and the Cocoon of Destruction.
İçinde Legend? Go! Friends? Go!, a Trainer's Garchomp participated in a Raid Battle against a Lugia.
A Garchomp appeared in a fantasy in Goodbye, Friend!.
Pokédex entries
Pokémon Generations
Cynthia's Garchomp
İçinde The New World, Cynthia's female Garchomp helped her Trainer stop Team Galactic's plans at Spear Pillar.
Pokémon Masters Animated Trailer
Cynthia's Garchomp
Cynthia's Garchomp appeared in the Pokémon Masters Animated Trailer. Alongside Lance's Dragonite and Steven's Metagross, she battled Cheren's Stoutland, Misty's Starmie, and Korrina's Lucario. Garchomp used Dragon Claw on Stoutland, knocking it back into Lucario as it tried to catch its teammate.
GOTCHA!
Cynthia's Garchomp
A Garchomp briefly appeared in GOTCHA!, under the ownership of Cynthia.
How We Test Stick Vacuums
Because stick vacuums don't have the same deep carpet cleaning capability as full-sized vacuums, CR conducts a carpet surface cleaning test, evaluating how well the appliances pick up sand, rice, and cereal in a certain amount of time.
Full-sized vacuums face a more challenging embedded-dirt test, in which our engineers try to clean up sand that's been ground into pile carpet.
In our bare-floor cleaning test for cordless stick vacuums, we scatter litter on a tiled floor with grout grooves, which increases the difficulty. We also conduct a pet-hair removal test on medium-pile carpet, as well as a clean-emissions test to see whether a vacuum is releasing the dust that was just sucked up.
Here are the best performers of each type, listed alphabetically (not in CR rank order).
Death and Legacy
In 1952, King George VI died, and Queen Mary&aposs eldest granddaughter, Elizabeth, ascended the throne as Queen Elizabeth II. Queen Mary died the next year at age 85, only 10 weeks before her granddaughter&aposs coronation. The ocean liners RMS Queen Mary and RMS Queen Mary 2 were named in her honor, as was Queen Mary College at the University of London. It has been said that Queen Mary was above politics, and that she was humorous and worldly, though sometimes cold and hard, but always totally dedicated to her husband and her position as queen.