Irak savaşını kim kazandı?
Ekim 2002’de ilk sayısında yazdım Amerikan Muhafazakar yaklaşmakta olan Irak savaşının “Çılgına Giden Yol” başlıklı bir analizi.
“Net politik hedeflere ulaşamayan bir savaş sadece şiddet ve boşuna bir tatbikattır” diye gözlemledim. Savaş muhabiri olarak 14 ihtilafı ele alarak, çok fazla şiddet ve boşluk gördüm.
Beyaz Saray, Cumhurbaşkanı Saddam Hüseyin'in var olmayan kitle imha silahlarından Amerika'ya ve dünyaya yapılan sahte tehditlerle ilgili göz kamaştırıcı, tamamen utanmaz bir propaganda kampanyası başlattı. Ve işaret üzerine, ABD kuvvetleri Mart 2003’te Irak’ı istila etti.
Amerika'da, Churchill'in söylediği “yalanların koruması” her savaşa bir yalancı ordusuna eşlik ettiğini söyledi. Bush yönetiminin neo-muhafazakarları, Irak ihtilafının mühendisliğinde öncü bir rol oynadı. Medya, savaş partisi için megafon gibi davrandı. Yalanların ve ölümlerin batışı sayesinde, Amerikalıların yüzde 80'inden fazlası Saddam Hüseyin’in 9 / 11’in gerisinde olduğuna inanıyordu.
George W. Bush’un savaşa acele etmesine cesaret edemeyen birkaç gözlemci, bu yazarı, 1991’de eğlenceyi seven Iraklı gizli polisten beri benim durumumda “Amerikalı olmayan”, “hainler” veya Saddam özürlüler olarak nitelendirildi. Beni bir İsrail casusu olarak asmakla tehdit etmişti.
Irak'ı istila etmek tüm ilgililer için bir felaket olacak, potansiyel bir nükleer rakip görecek olan ve ABD'nin gücüyle ezilmiş en teknolojik açıdan en gelişmiş Arap ulusunu görecek olan İsrail hariç, tahmin ediyorum. İran, ABD’yi ve Arap petrol müttefiklerini destekleyerek İslam Cumhuriyeti’ni istila eden nefret Saddam’ın harabiyetini de neşelendirir.
“Irak’ın Kuveyt veya Bahreyn gibi bir başka dokusal Amerikan koruyucuya dönüştürülebileceğini düşünürse Bush yanlıştır. Emperyal aşındırma eylemi yürütüyor ”dedi. Irak’ın hiçbir kitle imha silahı olmadığına da ısrar ettim.
Olayda, yalnızca 24 milyonluk bir ülke olan Irak, ABD askeri gücü tarafından parçalandı. Savaş, eskiden gelişmiş olan bu ülkenin büyük parçalarına, şimdiden 12 yıllık ABD ambargosu ve günlük bombardıman nedeniyle perişan oldu.
Saçma bir şekilde, Irak okullarının kurşun kalemleri bile reddedildi, bir şekilde kitle imha silahlarına dönüşmeleri için. 1990-91 Körfez Savaşı sırasında, ABD Hava Kuvvetleri Irak'ın su arıtma tesislerinin ve kanalizasyon sistemlerinin çoğunu tahrip etti. Irak'ın kirli suyunu arıtmak için klor ithalatı reddedildi. BM'ye göre sonuç gerçek kitle imhasıydı: 500.000 çocuk su kaynaklı hastalık ve ilaç eksikliğinden öldü.
Saddam'ın Sünni yönetiminin yıkılması, yeni keşfedilen Mezopotamya petrol alanlarını kuşatmak için İmparatorluk İngilizlerinin Sünni, Şii, Yahudiler ve Kürtlerin yarattığı yapay bir devlet olan Irak'ta dini-etnik bir Pandora'nın Kutusunu açtı.
Çok aptalca bir aptalca davranışı olan Amerikalı prokonsol Paul Bremer, Baas Partisi askeri ve sivil yetkililerini kovdu ve Irak'ın hükümet organlarını susturdu. ABD kuvvetleri Sünni savaşçıların şiddetli direnişini durduramadığında, çok fazla ballyhooed bir birlik olan “Dalgalanma” sözde isyanı ezdi. Bu bir Cumhuriyetçi politik efsanedir.
Romalıların söylediği gibi böl ve et impera. Böl ve yönet. Gerçekte, Sünni direnişi etnik temizlik yüzünden kırıldı: Sünniler üzerine anlatılmamış barbarlıklar yaratan ve yarısı yurtdışına sürülen dört milyon mülteci yaratan Şii ölüm mangalarının serbest bırakılması. Amerikan rüşvetlerindeki milyonlarca dolar geçici olarak diğer Sünni savaşçılarını satın aldı.
Kasap, Irak ve geniş petrol alanlarını fethetme faturası: en az 4,483 ABD askeri öldü ve 33 binden fazla kişi ağır yaralandı, çoğu beyin yaralandı. Iraklıların ölü tahminleri 112.000'den bir milyona çıktı. Pentagon biliyor ama rakamları serbest bırakmıyor.
Savaşın önde gelen mimarı olan pis Pentagon yetkilisi Paul Wolfowitz'i hatırlıyor musunuz? Irak’a işgal etmenin 40 milyar dolara mal olacağını ve petrolünü yağmalayarak parasını alacağını öngördü.
Yanlış. Wolfie'nin neşeli küçük savaşı şu ana kadar 1 dolara mal oldu trilyon. ABD birliklerinin Irak’taki çekişmelerine rağmen, kalan garnizon ve Amerikan’ın kurduğu Bağdat rejiminin finanse edilmesi son derece pahalı. Maliyetin büyük kısmı CIA'in 54,1 milyar dolarlık “siyah” bütçesinde gizli.
Bush ve şimdi Obama idareleri, vergi karşılığını ödemeyi reddettikleri için savaşın maliyetini Amerikalılardan gizledi. Bunun yerine, bu çatışmanın toplam maliyeti, gelecekteki kuşakların Bush’un parasını ödemesi için bırakarak, artan ulusal borca maruz kaldı.
Bu arada, İran destekli Şii milisleri Bağdat'ta yükselişe geçti. Yapılmış seçimler, Washington’un Irak’ta demokrasinin gelişini trompet etmesine izin veren uyumlu bir Şii rejimi üretti; bu, Mübarek’in Mısır’ında uzun süredir beslediği aynı “demokrasi”.
Kuzeyde ABD ve İsrail destekli Kürtler, Washington'un müttefiki Türkiye’yi kızdıran neredeyse bağımsız bir petrol devleti kurdular. Iraklı Humpty Dumpty bozuldu ve kolayca bir araya getirilemeyecek.
Beklenen Irak petrol bonanzaları asla gerçekleşmedi. Bugün Irak, Saddam'ınkinden daha az petrol pompalamaktadır. Büyük Petrol'ü attı; Şimdi, büyük ABD ve yabancı petrol firmaları Irak'ın zenginliğinden faydalanma umuduyla geri dönüyorlar. Irak'ın boru hatlarını korumak için yaklaşık 34.000 koruma görevlendiriliyor. Belki de Libya'nın “kurtarılmış” yağı, Irak petrolündeki hayal kırıklığını azaltabilir.
Başkan Obama ABD’nin tüm savaş birliklerine 2011’in sonunda Irak’tan çıkacaklarına dair yemin etti. İki ya da daha fazla ağır makineli savaş teçhizatı, Kuveyt'teki yeni üslere güneye sadece birkaç saat sürüyor, Bağdat'ta uysal Maliki rejimini hızlandırmak için hızla müdahale etmeye hazır.
Washington, Irak’ta 10.000-20.000 savaş birliği tutmaya çalışıyor, “eğitici” ve “terörle mücadele güçleri” olarak yeniden adlandı. Irak bakirdi ama yine de katılabildi. ve kendi paralı asker ordusu. Irak'taki 100.000 ücretli paralı askere ne olduğu belirsiz. Kesin bir şey: Irak ve Afganistan’daki sahtekârlıkla kaybedilen 34 milyar dolarlık yardım asla geri kazanılmayacak.
Düz, kurak Ortadoğu'da hava gücü belirleyicidir. Irak'ın geleceğinin en önemli göstergesi, hava sahasını kontrol eden kişi olacak. ABD, Kuveyt ve diğer Körfez üslerinden de aynısını yapmaya devam ediyor, tıpkı İmparatorluk İngiltere’nin RAF aracılığıyla Irak’a hükmettiği gibi. Bağdat kendi hava sahasını yönetene kadar gerçek anlamda bağımsız olmayacak ve bir kez daha gerçek bir hava kuvvetine sahip olacaksınız.
Öyleyse, "Irak'ın kurtuluşunda" en önemli nokta nedir?
1 trilyon dolar harcandı. Müslüman dünyadaki Amerika için nefreti yakmak. Bush’un modern haçlı seferine karşı uyarılan Avrupa'da düşmanlık. Birleşik Devletler karşıtı bir rejim sürdürürken itaatkâr bir Irak rejimi sürdürmek için büyük gelecek harcamalar. milliyetçi duygu orada kaynıyor. İran'ın bölgesel etkisi için büyük bir destek. Binlerce Amerikan askerinin ölümü ve yaralanması.
Irak'ın petrolüne hükmetme ve Ortadoğu'yu yönetmek için orada üsler kurma ilk planı şimdiye kadar başarısız oldu ve çok ucuza geldi. Bu destansı geri dönüp tekrar baktığımızda ve İran’a karşı savaş çağrıları duyduğumuzda, Epirus Kralı Pyrrhus’un ünlü sözlerini “bir tane daha zafer kazanıp kaybettik” olarak hatırlıyoruz.
Eric S. Margolis'in yazarı Amerikan Raj: Kurtuluş mu, Hakimiyet mi?