**
Öyle çok şey var ki içimde söyleyemediğim, başım öyle kalabalık ki yalnızlığım daha da belirgin sanki.
Konuştuklarım faydasız, suskunluğum çaresiz, sanırım yerin dibine doğru inişe geçiyorum. Uykuyla uyanıklık arasındaki gerçek olmayan üç saniyelik düşüşü, süresiz olarak gözlerim tamamen açık olarak gerçekleştiriyorum...
Dedim ya öznesi olmayan bir cümlenin parçasıyım diye, peki ya sen?
Sen bu cümlenin neresindesin?
Duygusal yanımla,
Bayan Luke...