Justin Newton Scanlan,1 Pamela Meredith2 and Anne A. Poulsen2
Australian Journal of Occupational Therapy
Çeviri: Sevgi Oğurlu, Berra Terzioğlu
Düzenleme: Hazal Çalış
Amaç
Ruh sağlığı alanında çalışan, tükenmişlik, işe bağlılıkta veya iş memnuniyetinde düşüş yaşayan ergoterapistler, işteki refah seviyeleri riski altındadır ve işlerini bırakma olasılıkları daha yüksek olabilir. Bu projenin amacı, ruh sağlığı alanında çalışan bir ergoterapist örneğinde işyerinde refah ve işten ayrılma niyeti ile ilişkili faktörleri araştırmaktı.
Yöntemler
Queensland’ da ruh sağlığı alanında çalışan yüz üç ergoterapist, iş/yaşam dengesi, işe harcanan çaba, işten alınan ödüller, işteki refah (iş memnuniyeti, tükenmişlik ve işe bağlılık) ve işten ayrılma niyeti arasındaki ilişkileri keşfetmek için analizler yapılmıştır.
Sonuçlar
İşyerinde refahın tüm ölçümleri, işten ayrılma niyeti ile önemli ölçüde ilişkiliydi. İşten ayrılma niyetindeki varyansın büyük bir kısmının (%33) iş memnuniyetinden dolayı olduğu tahmin edildi. Tanınma, prestij ve kişisel memnuniyet açısından algılanan ödüllerin yanı sıra hem iş yaşam dengesi hem de işe harcanan çaba algıları, iş ile ilgili refah puanları ile önemli ölçüde ilişkiliydi.
Çalışmanın sonuçları ve önemi
Bu çalışmanın sonuçları, ruh sağlığı alanında çalışan ergoterapistler için iş yerinde refah ve işten ayrılma niyeti ile ilişkili faktörlerin anlaşılmasını derinleştirmektedir. Bu bilgi, işten ayrılma niyetini azaltmayı ve ergoterapistlerin ruh sağlığı alanında iş gücünde kalıcılığını arttırmayı amaçlayan müdahalelerin geliştirilmesini destekleyecektir.
Anahtar kelimeler
tükenmişlik, iş memnuniyeti, psikiyatri, işe bağlılık, iş gücü