DİYANET VAKFI MEALİ
30-Hatırla ki Rabbin meleklere: Ben yeryüzünde bir halife yaratacağım, dedi. Onlar: Bizler hamdinle seni tesbih ve seni takdis edip dururken, yeryüzünde fesat çıkaracak, orada kan dökecek birini mi yaratacaksın? dediler. Allah da onlara: Sizin bilemiyeceğinizi herhalde ben bilirim, dedi.
YAŞAR NURİ ÖZTÜRK MEALİ
30-Bir zamanlar Rabbin meleklere: "Ben, yeryüzünde bir halife atayacağım." demişti de onlar şöyle konuşmuşlardı: "Orada bozgunculuk etmekte olan, kan döken birini mi atayacaksın? Oysaki bizler, seni hamd ile tespih ediyoruz; seni kutsayıp yüceltiyoruz." Allah şöyle dedi: "Şu bir gerçek ki ben, sizin bilmediklerinizi bilmekteyim."
Yukarıdaki ayetin iki çeşit meali var.Birinci mealde Adem ilk yaratılan insan, ikinci mealde ise Adem ilk atanan insan.
Bu ayet araştırılmış bir ayet ve ayet aslında gelecek zaman kipinde yazılmamış bir ayettir.Ayrıca ayette geçen " Cailun " kelimesi yaratmak değil, atamak, seçmek anlamlarında kullanılan bir kelimedir.Kur'an'da ilk yaratma anlamında kullanılan kelime " halk=halk etmek=yaratmak " kelimesidir.
Bakara 30 da niçin ilk yaratma olarak anlatılmıştır yıllarca, çünkü Tevrat'a göre Adem ilk yaratılandır.Nisa suresinde de Adem olarak kabul gören özel isim olmayan bir kelime vardır...:
DİYANET VAKFI MEALİ
1-Ey insanlar! Sizi bir tek nefisten yaratan ve ondan da eşini yaratan ve ikisinden birçok erkekler ve kadınlar üretip yayan Rabbinizden sakının. Adını kullanarak birbirinizden dilekte bulunduğunuz Allah'tan ve akrabalık haklarına riayetsizlikten de sakının. Şüphesiz Allah sizin üzerinizde gözetleyicidir.
Bu ayetteki " min nefsin vahidetin " kelimesi " Adem " olarak kabul görmüş ve yıllarca da öyle sunulmuş, öyle anlatılmıştır, kaldı ki bazı meallerde halen parantez içerisinde " Adem " yazar.Oysa ki bu kelime bir özel isim falan değildir.Bu kelime " hayat bulan can " anlamında bir kelimedir.
Buradan hareketle Adem aslında, Bakara 30 aslında ikinci anlamındaki gibi " atanan " biridir.Bunu destekleyen yani atamaların olduğunu, seçimlerin olduğunu destekleyen başka ayetler de vardır, örneğin...:
DİYANET VAKFI MEALİ
213-İnsanlar bir tek ümmet idi. Sonra Allah, müjdeleyici ve uyarıcı olarak peygamberleri gönderdi. İnsanlar arasında, anlaşmazlığa düştükleri hususlarda hüküm vermeleri için, onlarla beraber hak yolu gösteren kitapları da gönderdi. Ancak kendilerine kitap verilenler, apaçık deliller geldikten sonra, aralarındaki kıskançlıktan ötürü dinde anlaşmazlığa düştüler. Bunun üzerine Allah iman edenlere, üzerinde ihtilafa düştükleri gerçeği izniyle gösterdi. Allah dilediğini doğru yola iletir.
Sözün özü Adem ilk insan DEĞİLDİR.
Tevrat'a göre Adem İLK İNSAN, İncil'e göre Adem İLK İNSAN, Kur'an'a göre Adem İLK İNSAN DEĞİLDİR...!
Tabi şu anki islam anlayışı tam olarak böyle kabul edemez, çünkü dini inanç anlayışı tamamen yıkılır.Dini ranta çevirenlerin, dinden makam, para, saygı kazananların da istemeyeceği birşeydir bu.
Muhteşem bir konu ve açıklama.
Teşekkür ederim şahsım adına.
Kuran ne diyorsa en sağlıklı bilginin bu olduğuna inanıyorum ve demek ki ilk Peygamber olarak ilk topluluğa gönderildi.
Peki şu bildiğimiz nedir bilemiyorum onu da araştırmak gerek.
Cennetten kovulmaları ve İblis'in bu konuda meydan okuması, tüm meleklerin secde etmesi...
ARAF SURESİ DİYANET MEALİ
11-Velekad ḣaleknâkum śümme savvernâkum śümme kulnâ lilmelâ-iketi-scudû li-âdeme fesecedû illâ iblîse lem yekun mine-ssâcidîn(e) 11-And olsun ki, sizi yarattık, sonra şekil verdik, sonra meleklere, "Adem'e secde edin" dedik; İblis'ten başka hepsi secde etti, o secde edenlerden olmadı.
12-Kâle mâ mene’ake ellâ tescude iż emertuk(e)(s) kâle enâ ḣayrun minhu ḣalaktenî min nârin veḣalaktehu min tîn(in) 12-Allah, "Sana emrettiğim halde, seni secdeden alıkoyan nedir?" dedi, "Beni ateşten onu çamurdan yarattın, ben ondan üstünüm" cevabını verdi.
13-Kâle fehbit minhâ femâ yekûnu leke en tetekebbera fîhâ faḣruc inneke mine-ssâġirîn(e) 13-Ona, "İn oradan, orada büyüklenmek sana düşmez, defol, sen alçağın birisin" dedi.
14-Kâle enzirnî ilâ yevmi yub’aśûn(e) 14-Ona, "İnsanların tekrar dirilecekleri güne kadar beni ertele" dedi.
16-Kâle febimâ aġveytenî leak’udenne lehum sirâtake-lmustekîm(e) 16-Şeytan dedi ki: “(Öyle ise) beni azdırmana karşılık, yemin ederim ki, ben de onları saptırmak için senin dosdoğru yolunun üzerinde elbette oturacağım.”
17-Śumme leâtiyennehum min beyni eydîhim vemin ḣalfihim ve’an eymânihim ve’an şemâ-ilihim(s) velâ tecidu ekśerahum şâkirîn(e) 17-“Sonra (pusu kurup) onlara önlerinden, arkalarından, sağlarından ve sollarından sokulacağım ve sen onların çoğunu şükreden (kimse)ler bulamayacaksın.”
18-Kâle-ḣruc minhâ meż-ûmen medhûr(an)(s) lemen tebi’ake minhum leemleenne cehenneme minkum ecme’în(e) 18-Allah, "Yerilmiş ve kovulmuşsun, oradan defol; and olsun ki insanlardan sana kim uyarsa, hepinizi cehenneme dolduracağım" dedi.
19-Veyâ âdemu-skun ente vezevcuke-lcennete fekulâ min hayśu şi/tumâ velâ takrabâ hâżihi-şşecerate fetekûnâ mine-zzâlimîn(e) 19-"Ey Adem! Sen ve eşin cennette kalın ve istediğiniz yerden yiyin, yalnız şu ağaca yaklaşmayın yoksa zalimlerden olursunuz."
20-Fevesvese lehumâ-şşeytânu liyubdiye lehumâ mâ vûriye ‘anhumâ min sev-âtihimâ vekâle mâ nehâkumâ rabbukumâ ‘an hâżihi-şşecerati illâ en tekûnâ melekeyni ev tekûnâ mine-lḣâlidîn(e) 20-Şeytan, ayıp yerlerini kendilerine göstermek için onlara fısıldadı: "Rabbinizin sizi bu ağaçtan menetmesi melek olmanız veya burada temelli kalmanızı önlemek içindir."
21-Vekâsemehumâ innî lekumâ lemine-nnâsihîn(e) 21-"Doğrusu ben size öğüt verenlerdenim" diye ikisine yemin etti.
22-Fedellâhumâ biġurûr(in)(c) felemmâ żâkâ-şşecerate bedet lehumâ sev-âtuhumâ vetafikâ yaḣsifâni ‘aleyhimâ min veraki-lcenne(ti)(s) venâdâhumâ rabbuhumâ elem enhekumâ ‘an tilkumâ-şşecerati veekul lekumâ inne-şşeytâne lekumâ ‘aduvvun mubîn(un) 22-Böylece onların yanılmalarını sağladı. Ağaçtan meyve tattıklarında kendilerine ayıp yerleri göründü, cennet yapraklarından oralarına örtmeğe koyuldular. Rableri onlara, "Ben sizi o ağaçtan menetmemiş miydim? Şeytanın size apaçık bir düşman olduğunu söylememiş miydim?" diye seslendi.
23-Kâlâ rabbenâ zalemnâ enfusenâ ve-in lem taġfir lenâ veterhamnâ lenekûnenne mine-lḣâsirîn(e) 23-Her ikisi, "Rabbimiz! Kendimize yazık ettik; bizi bağışlamaz ve bize merhamet etmezsen biz kaybedenlerden oluruz" dediler.
24-Kâle-hbitû ba’dukum liba’din ‘aduvv(un)(s) velekum fî-l-ardi mustekarrun vemetâ’un ilâhîn(in) 24-"Birbirinize düşman olarak inin, siz yeryüzünde bir müddet için yerleşip geçineceksiniz."
25-Kâle fîhâ tahyevne vefîhâ temûtûne veminhâ tuḣracûn(e) 25-"Orada yaşar, orada ölür ve oradan dirilip çıkarılırsınız" dedi.
*İnsan yaratılıyor,
*Tanrı, insana secde edilmesi emrini veriyor,
*İblis buna karşı çıkıyor ve inatlaşıp tehditler savuruyor,
*Bunun üzerine İblis " kovuluyor ",
*Ama her ne hikmetse ve nasıl oluyorsa yine de İblis cennette saklanıyor ve insanı kandırıyor.
*İnsana da "yemesi yasaklanan " ağaçtan yediği için cennetten kovulma cezası veriliyor.
Sorun şu, kovulmuş İblis'in cennette ne işi var? Bu nasıl bir sistemdir ki İblis elini kolunu sallaya sallaya cennete giriyor ve hiçbir " görevli " bunun farkına varmıyor.Sonrasında da insanın da cennetten şutlanmasına neden oluyor.
Tabi bu konu Kur'an'da böyle Tevrat'ta biraz farklı ama yine de benzer yanları var.
BAP-2
7-RAB Tanrı Adem'i topraktan yarattı ve burnuna yaşam soluğunu üfledi. Böylece Adem yaşayan varlık oldu.
8-RAB Tanrı doğuda, Aden'de bir bahçe dikti. Yarattığı Adem'i oraya koydu.
9-Bahçede iyi meyve veren türlü türlü güzel ağaç yetiştirdi. Bahçenin ortasında yaşam ağacıyla iyiyle kötüyü bilme ağacı vardı.
15-RAB Tanrı Aden bahçesine bakması, onu işlemesi için Adem'i oraya koydu.
16-Ona, “Bahçede istediğin ağacın meyvesini yiyebilirsin” diye buyurdu,
17-“Ama iyiyle kötüyü bilme ağacından yeme. Çünkü ondan yediğin gün kesinlikle ölürsün.”
18 Sonra, “Adem'in yalnız kalması iyi değil” dedi, “Ona uygun bir yardımcı yaratacağım.”
19-RAB Tanrı yerdeki hayvanların, gökteki kuşların tümünü topraktan yaratmıştı. Onlara ne ad vereceğini görmek için hepsini Adem'e getirdi. Adem her birine ne ad verdiyse, o canlı o adla anıldı.
20-Adem bütün evcil ve yabanıl hayvanlara, gökte uçan kuşlara ad koydu. Ama kendisi için uygun bir yardımcı bulunmadı.
21-RAB Tanrı Adem'e derin bir uyku verdi. Adem uyurken, RAB Tanrı onun kaburga kemiklerinden birini alıp yerini etle kapadı.
22-Adem'den aldığı kaburga kemiğinden bir kadın yaratarak onu Adem'e getirdi.
BAP-3
1-RAB Tanrı'nın yarattığı yabanıl hayvanların en kurnazı yılandı. Yılan kadına, “Tanrı gerçekten, ‘Bahçedeki ağaçların hiçbirinin meyvesini yemeyin’ dedi mi?” diye sordu.
2-Kadın, “Bahçedeki ağaçların meyvelerinden yiyebiliriz” diye yanıtladı,
3-“Ama Tanrı, ‘Bahçenin ortasındaki ağacın meyvesini yemeyin, ona dokunmayın; yoksa ölürsünüz’ dedi.”
4-Yılan, “Kesinlikle ölmezsiniz” dedi,
5-“Çünkü Tanrı biliyor ki, o ağacın meyvesini yediğinizde gözleriniz açılacak, iyiyle kötüyü bilerek Tanrı gibi olacaksınız.”
6-Kadın ağacın güzel, meyvesinin yemek için uygun ve bilgelik kazanmak için çekici olduğunu gördü. Meyveyi koparıp yedi. Yanındaki kocasına verdi, o da yedi.
7-İkisinin de gözleri açıldı. Çıplak olduklarını anladılar. Bu yüzden incir yaprakları dikip kendilerine önlük yaptılar.
8-Derken, günün serinliğinde bahçede yürüyen RAB Tanrı'nın sesini duydular. O'ndan kaçıp ağaçların arasına gizlendiler.
9-RAB Tanrı Adem'e, “Neredesin?” diye seslendi.
10-Adem, “Bahçede sesini duyunca korktum. Çünkü çıplaktım, bu yüzden gizlendim” dedi.
11-RAB Tanrı, “Çıplak olduğunu sana kim söyledi?” diye sordu, “Sana meyvesini yeme dediğim ağaçtan mı yedin?”
12-Adem, “Yanıma koyduğun kadın ağacın meyvesini bana verdi, ben de yedim” diye yanıtladı.
13-RAB Tanrı kadına, “Nedir bu yaptığın?” diye sordu.
Kadın, “Yılan beni aldattı, o yüzden yedim” diye karşılık verdi.
14-Bunun üzerine RAB Tanrı yılana,
“Bu yaptığından ötürü
Bütün evcil ve yabanıl hayvanların
En lanetlisi sen olacaksın” dedi,
“Karnının üzerinde sürünecek,
Yaşamın boyunca toprak yiyeceksin.
15-Seninle kadını, onun soyuyla senin soyunu
Birbirinize düşman edeceğim.
Onun soyu senin başını ezecek,
Sen onun topuğuna saldıracaksın.”
16-RAB Tanrı kadına,
“Çocuk doğururken sana
Çok acı çektireceğim” dedi,
“Ağrı çekerek doğum yapacaksın.
Kocana istek duyacaksın,
Seni o yönetecek.”
17-RAB Tanrı Adem'e,
“Karının sözünü dinlediğin ve sana,
Meyvesini yeme dediğim ağaçtan yediğin için
Toprak senin yüzünden lanetlendi” dedi,
“Yaşam boyu emek vermeden yiyecek bulamayacaksın.
18-Toprak sana diken ve çalı verecek,
Yaban otu yiyeceksin.
19-Toprağa dönünceye dek
Ekmeğini alın teri dökerek kazanacaksın.
Çünkü topraksın, topraktan yaratıldın
Ve yine toprağa döneceksin.”
20-Adem karısına Havva adını verdi. Çünkü o bütün insanların annesiydi.
21-RAB Tanrı Adem'le karısı için deriden giysiler yaptı, onları giydirdi.
22-Sonra, “Adem iyiyle kötüyü bilmekle bizlerden biri gibi oldu” dedi, “Artık yaşam ağacına uzanıp meyve almasına, yiyip ölümsüz olmasına izin verilmemeli.”
23-Böylece RAB Tanrı, yaratılmış olduğu toprağı işlemek üzere Adem'i Aden bahçesinden çıkardı.
24-Onu kovdu. Yaşam ağacının yolunu denetlemek için de Aden bahçesinin doğusuna Keruvlar ve her yana dönen alevli bir kılıç yerleştirdi.
*İnsan yaratılıyor,
*Aden denen bahçeye konuluyor (cennet),
*Adem'in kaburga kemiğinden eşi yaratılıyor,
*Sonra yılan gelip " yeme denen ağacın meyvesinden " yemesi için Havva'yı kandırıyor,
*Adem ve Havva bir anda çıplak olduklarını farkediyorlar,
*Tanrı, bahçede geziniyor ve üstüne üstlük bir de detay var " Tanrı günün serinliğinde geziniyor "...
*Tanrı'yı gören Adem ve Havva saklanıyorlar,
*Tanrı Adem ve Havva'yı göremiyor ve " neredesin Adem " diye sesleniyor,
*Sonra konu anlaşılıyor,
*Ve Tanrı esip gürlemeye başlıyor, her birinin biletini kesiyor, ceza üstüne ceza yağdırıyor,
*Son olarak da Adem ve Havva'yı Aden'den, yani cennetten kovuyor...
İşte bunlardan sonra akla delice sorular gelmeye başlıyor.Bu nasıl bir Tanrı'dır ki serinlikte gezintiye çıkıyor ve saklanan Adem ile Havva'yı göremiyor?
Kur'an'da Adem ve eşini kandıran ŞEYTAN, Tevrat'ta ise YILAN...!
İşte iki inanç arasındaki detay fark da bu olaylar sırasında cereyan ediyor zaten...:
TEVRAT
17-“Ama iyiyle kötüyü bilme ağacından yeme. Çünkü ondan yediğin gün kesinlikle ölürsün.”
KUR'AN
19-"Ey Adem! Sen ve eşin cennette kalın ve istediğiniz yerden yiyin, yalnız şu ağaca yaklaşmayın yoksa zalimlerden olursunuz."
İşte Tevrat'ta " yediğiniz gün ölürsünüz " dendiği için ve böyle denmesine rağmen yine de emre uyulmayıp o ağacın meyvesinden yendiği için ASLİ SUÇ oluşmuştur.Hristiyanlıktaki asli suç inancı buradan gelir.