Ağustos 1943'e kadar, Sovyet birlikleriyle hizmet veren tek orta boy kendinden tahrikli topçu dağı (SPG), 122 mm M-122 bölüm obüsüne sahip SU-30 idi. Bununla birlikte, obüs kabuğunun küçük başlangıç hızı (515 m / s) ve yörüngenin düşük sürekliliği nedeniyle, Almanlarla etkili bir şekilde savaşamadı tanklar. Gündemde, özel bir tanksavar kendinden tahrikli silah sorunu vardı.
Nisan ayında, Kızıl Ordu'nun Ana Topçu Müdürlüğü'nün (GAU) Kızıl Ordu Topçu Komitesi, 1943-mm'lik bir tabanca ile kendinden tahrikli silahların tasarımı için Kızıl Ordu'ya taktik ve teknik gereksinimler (TTT) gönderdi. Kendinden tahrikli silahların asıl amacı, 85-500 m mesafelerinde düşmanın Tiger ağır tanklarını imha etmekti TTT'yi gerçekleştirmek için, modernize SU-1000М'ı temel olarak kullanması ve X-ballon obüsüyle donatması önerildi. Nisan ayının ikinci yarısında, L. I. Gorlitsky başkanlığında Uralmashzavod'un tasarım departmanı makineyi tasarlamaya başladı.
ARME NEDİR?
5 Mayıs 1943, GKO yeni tankların ve kendinden tahrikli silahların yaratılması ve geliştirilmesi için zaman dilimini belirledi. Uralmash Fabrikası ve V. G. Grabin başkanlığındaki Merkezi Topçu Tasarım Bürosu (TsAKB), bir ACN'nin üretimi için V. G. Grabin başkanlığında ve Ulusal Silah Komiseri'nin (NKV) Fabrikası No. 85'inin tasarımını yapmak zorunda kaldı.
Ancak, 85-mm C-31 top çizimleri TsACB'den alındığında, aracın savaş bölmesinde çok fazla yer kapladığı ve ekipman ve mürettebatın rahatça yerleştirilmesine izin vermediği ve ayrıca kendiliğinden tahrikli tabanca kütlesini önemli ölçüde artırdığı ortaya çıktı.
Uralmash'ta, yalnızca bu silahın beşiğini yeniden tasarlamakla kalmadı, aynı zamanda 9 tesis numarasını yeni bir 85-mm top geliştirmesi için teklif etti. Sonuç olarak, D-9-5 top, gelecekteki ACS için çok daha uygun olan F. F. Petrov başkanlığındaki 85 fabrikasının tasarım bürosunda tasarlandı. Ancak, Mayıs ayının sonunda, 1943, başka bir silahın taslak tasarımı, C-18, TsAKKB'den geldi. Seri 76 mm tank tabancası ZIS-5'ten beşik kullandığından bazı avantajları vardı. Ancak, C-18, oluşturulan kendinden tahrikli tabancaların dövüş bölmesine çok iyi monte edilmedi.
ACS'nin C-18 topuyla bariz eksikliklerine rağmen, liderinin yetkisini kullanan TsACB, aleti ile makinenin metalden yapılmasını istedi. Bu ihtilaf, yalnızca 7 Haziran 1943’inde, Tank Endüstrisi Halk Komiserliği (NKTP), NKV, GAU ve Ana Zırhlı Bölge Temsilcilerinin (NKTP), NKV, GAU ve Ana Zırhlı Daire’nin (GBTU) temsilcilerinden oluşan özel bir komisyon komisyonunun, 85-mm'lik silahlı testler için kendinden tahrikli silahların üç prototipini yapmaya karar vermesiyle çözüldü: 85-1, C-18-1 TsAKKB topuyla ve modifiye Uralmashzavod beşiği, SU-85-ve D-5-85 topuyla No. 9, SU-85-IV, C-18 topuyla.
SEÇİM YAPILMIŞ
Prototipler üzerinde çalışmak bir buçuk ay sürdü. 20 Temmuz 1943, 80 km'de kilometre ve ateşleme dahil fabrika testlerine başladı. Aynı zamanda, D-5C silahı tam - 129 çekimlerde vuruldu. C-18-1 ve C-18 toplarına gelince, tetik mekanizmalarının bozulmasından dolayı sırasıyla 39 ve 62'i ateşleyebildiler. Temmuz 25’tan Ağustos 6’e, yılın 1943’i arasında Gorokhovetsky test sahasında (ANIOP) devlet testleri yapıldı.
“D-5C-85 topuna sahip kendinden tahrikli tabanca, topun kısa geri tepme uzunluğu, yükleme hattının uygun yüksekliği, yükleyici için en büyük çalışma hacmi nedeniyle ekibin çalışmalarında en yüksek konforu sağlar. Bu kendinden tahrikli hareket, en yüksek ateş oranı olan kuvvet için çekim yaparken, bir C-18'e sahip kendinden tahrikli bir silahtan dört kat daha yüksek bir çekim yaptı.
TsAKB sistem silahlarındaki geri tepme tertibatlarına erişim, 300 kg ağırlığındaki ön zırhı çıkarmadan mümkün değildir; bu, son derece elverişsizdir ve 3-4'in harcanması için bir saat gerekir.
D-5-85 top, pimlerde kendini dengelidir. TsAKB sistem tabancalarını dengelemek için, serbest alanı sınırlayan 210 kg ağırlığında büyük yükler kullanılır, tasarımda irrasyoneldir ve görünüşte kültüre edilmiştir. CACB sisteminin silahlarının yönlendirme mekanizmalarının volanları sakıncalıdır.
18 kg üzerindeki C-850 tabancalı kendinden tahrikli bir tabanca ağırlığı, D-5C-85 tabancalı kendinden tahrikli tabancaya göre daha büyüktür. "
Arabalar, 500 km'deki kilometreyi tamamladıktan sonra, devlet komisyonu SAU'nun performans özellikleri, mekanizmaların güvenilirliği, manevra kabiliyeti ve manevra kabiliyetinin T-34 tankından farklı olmadığı sonucuna varmıştır. Test sonuçlarına göre, komisyon üyeleri, Kızıl Ordu'nun kendinden tahrikli SU-85-H birimini, 5 Ağustos 3892 sayılı Devlet Savunma Komitesi kararnamesi ile verilen D-7 tabancayla benimsemelerini önerdi. Uralmash fabrikasında SU-1943 ve otuz beşlikte seri üretimin sonlandırılması için verilen aynı belge. Şirket tamamen SU-122 kendiliğinden tahrikli topçu imalatına geçti.
SU-85'un bileşenlerinin ve montajlarının düzeni, oluşturulduğu temelde SU-122'e benzerdi. Bu durumda, ayrıntıların% 73'i T-34 tankından ödünç alındı,% 7% SU-122'ten ve% 20% yeniden tasarlandı. Ön gövde levhasında bir çerçeveye yerleştirilen, 5 kalibrelik namlu uzunluğunda D-48,8С tabanca, zırh delici bir mermi 792 m / s'nin ilk hızına sahipti. Bu silahın 57% 'ne zırh delmesiyle, T-34 tankının F-34 topunu ve 45% - Alman su tanklarının M-30 obüsünü, Alman tanklarının etkili menzilini bir buçuk kat artıran kendinden tahrikli silahı aştı. SAU mühimmatı, 122-48 çelik parça bombaları, BR-0 ve BR-365K zırh delici izleyici mermileri bulunan 365 üniter silahlarından oluşuyordu. Top kulesinin kapalı kuluçkaları ile topun ateşlenme hızı 365-6 devir / dakika idi.
Uralmashzavod, Ağustos 85 ile Ekim 1943 arasında SU-1944'i üretti. Bu süre zarfında, şirket 2644 birliklerine kendiliğinden tahrikli üniteler gönderdi.
ÖN KONTROL
SU-85, RVGK'nın kendiliğinden tahrikli topçu alaylarıyla (SAP) hizmete girdi ve T-34 tanklarının ateşlenmesi için kullanıldı. Bu araçlar ayrıca bazı tanksavar tugaylarının bir parçası olan kendinden tahrikli topçu alayları aldı.
Cephede yeni kendinden tahrikli tabanca oldukça etkili bir şekilde kullanıldı. İşte SAP 1440'in komutanı Teğmen Albay Shapshinsky'nin incelemesi: “Makine mükemmel, kendisini düşman tanklarının imhacısı olarak haklı çıkardı. Sadece doğru bir şekilde uygulamak için gereklidir. Dinyeper'ın ilk savaşlarında, alayın tanklar olarak kendinden tahrikli silahlar kullanması gerektiğinde, alay, 5 makinelerini kaybetti. Daha sonraki muharebe operasyonlarında alay, esas olarak 200-300 m mesafesindeki savaş oluşumlarını takip eden ve düşman tanklarının karşı saldırılarını yansıtan tank saldırılarını destekledi. Mürettebat, kendinden tahrikli hareket ederek düşmanı en zor durumda olan nokta - alnın yerine koydu. SU-85 kendinden itmeli araç, Tigr tankının ön zırhını 600-800 m mesafesinden ve yanından 1200-1300 m mesafesinden kırar. "
Olumlu incelemelerin yanı sıra, tesis aktif ordudan alınmış ve ACS için gerekli iyileştirmeleri ve iyileştirmeleri talep ediyor. Bu nedenle, 7 inci mekanize kolordu komutanı Albay Katkov, arabayı değerlendirdi: “Su-85 kendinden tahrikli roket, şu anda düşman ağır tanklarıyla savaşmanın en etkili aracı. Manevra kabiliyetine ve manevra kabiliyetine sahip, T-34 tankından daha az olmayan ve bir 85 mm topuyla donanmış olan kendinden tahrikli tabanca, savaşta kendini iyi gösterdi. Fakat tanklarının ateşini ve zırhını kullanarak "Tiger", "Panter" ve kendiliğinden tahrik edilen "Ferdinand", düşman uzak mesafelerde modern bir savaş uygular - 1500-2000 m Bu şartlar altında, ateşin gücü ve Su-85'in cepheden korunması artık yeterli değildir. Kendinden itmeli tabancanın ön zırhını güçlendirmek gerekiyor ve en önemli şey, ağır Tiger tipi tankları en az 1500 m mesafeden vurabilen yüksek zırh delme gücüne sahip bir silahla silahlandırmak ”.”
TASARIMCILARIN SAVAŞI
SU-85'in ateş gücünü arttırmanın yollarını aramak, seri üretimlerinin başından beri yapıldı. 1943'in sonbaharında, Bitki No. 9, 85 mermisinin başlangıç hızı olan m / s olan bir 5-mm D-85C-900BM top üretti, bu da zırh penetrasyonunu% 20 arttırdı. Yeni silahın montaj parçalarının boyutları D-5C'ninkilerle aynı kaldı ve kendinden tahrikli tabancada herhangi bir büyük değişiklik gerektirmedi. D-5C-85BM varili, D-1068C'den daha uzun 5 mm olduğundan, muyluların dengelenmesi için 80 mm'ye geri çekilmiştir.
Ocak ayının başlarında, kendiliğinden çalışan bir prototip olan 1944 fabrika testlerinden geçti. Daha sonra, Gorokhovets'e katıldığı ancak hizmet için kabul edilmediği devlet testleri için gönderildi. Ek olarak, 1943 sonbaharında, daha büyük kalibreli kendinden tahrikli tabancaların (122-mm A-19 top ve 152-mm D-15 obüs) takılması üzerine tasarım çalışmaları yapıldı.
Ateş gücünün güçlendirilmesi sorununa SAU'da 100-mm deniz silahı B-34 balistik silahlarının kullanılmasıyla karar verilmiştir. Makinenin bir taslak tasarımı Aralık 1943 yılında yapıldı, tank endüstrisi Halk Komiserliği ve kendinden tahrikli topçu Ofisi geçti. 27 Aralık 1943-GKO, ortalama 4851 mm kendinden itmeli tabancayı donatmak için 100 Kararnamesi yayınladı. Bu karar doğrultusunda, NKTP Uralmashzavod'a yılın Aralık 765'unun 28 No'lu 1943 siparişini vermiştir:
1 için “15.01.44”, T-34 tankının ünitelerine dayanan ortalama bir kendinden tahrikli araç tasarlama ve onu TsAKB tarafından tasarlanan bir 100 mm C-34 tabanca ile donatma;
20.02.44 için kendiliğinden pervanenin fabrika testlerini imal et ve uygula. Tabanca, 92 numaralı bitkiden 25.01.44 g'ye kadar teslim edilmelidir;
25.02.44'i kendiliğinden tahrikli durum testlerine aktarmak. "
Gördüğünüz gibi, şartlar çok dardı. Durumu ve gerçeği karmaşıklaştırdı tarih CACB ile şaşırtıcı doğrulukta tekrarlanır. C-34 topunun çizimlerini alan Uralmash, bu kendinden itmeli topun iyi olmadığına ikna oldu: etkileyici boyutlara sahipti, ikinci süspansiyona dayandığı sola işaret ederken sürücünün ambarının yerleştirilmesine izin vermedi. ACS'nin seri durumunda, kaynak ve montaj stantlarının yeniden işlenmesini gerektiren geometrik şemasını da içeren büyük değişiklikler gerekiyordu.
Burulma süspansiyonuna geçmek, sürücünün işyerini ve tüm makine kontrol ünitelerini sola 100 mm'ye taşımak, gövdenin üst kısmını SU-3,5'e kıyasla ACS'nin ağırlığını artıracak olan rayların boyutlarına genişletmek zorunda kalacağız. Aynı zamanda, TsAKKB yine uzlaşmaz bir departman pozisyonu aldı: ACS'ye kurulum için C-85 tank tabancasını vererek, büro sadece ACS'yi tabancaya adapte etmekte ısrar etti. Uralmashzavod, yine 34 fabrika numarasına döndü ve orada, C-9'ten daha hafif olan ve önemli bir değişiklik yapmadan ve makinenin kütlesini arttırmadan seri bir kasaya yerleştirilen bir 100 mm D-10C top geliştirdiler.
Şubat ayında, ACS'nin ilk prototipinin 1944'i, 30 çekimleri ve 150 km koşudan oluşan fabrika testlerinden geçti. Mart ayında 9'ten 27'e kadar, kendinden tahrikli silahın 1040 atışı yaptığı ve 864 km'yi geçtiği Gorokhovets'deki ANIOP'ta devlet testleri yapıldı. Komisyon sonuç olarak, bazı değişikliklerden sonra makinenin Kızıl Ordu ile hizmete girebileceğini belirtti. 14 Nisan ayında fabrika, SU-100 topçu füzesinin seri üretimine derhal hazırlık yapılmasını emretti.
Bununla birlikte, TsACB yine GKO siparişinin resmi bir şekilde uygulanmasını, yani bir C-34 tabancalı deneysel kendinden tahrikli bir tabanca üretilmesini talep etti. Bu konudaki müzakereler ve yazışmalar tekrar uzadı. Sonuç olarak, başlangıçta ağır bir EC-34 tankını yerleştirmek üzere tasarlanmış olan C-2 topunu kısmen değiştirmeye karar verildi.
160 mm'de beşik genişliğinin azaltılması, yeni uçlar yapılması, yeni çerçeve, döndürme mekanizması, seyahat yuvası, eşleştirilmiş makineli tüfek altındaki gelgitin çıkarılması ve görüntünün yerleştirilmesi dahil olmak üzere, 9 fabrika numarasında değişiklikler yapıldı. C-34 tabancalı, kendinden tahrikli bir tabanca SU-100-2 endeksini aldı.
Aynı zamanda, SU-100 kendinden itmeli kendinden hareketli makinenin ikinci bir prototipi üretildi ve seri üretim makinelerinin başına geçti ve devlet komisyonunun önerdiği tüm iyileştirmeleri içeriyordu. Testleri ANIOP'ta 24'ten 28 Haziran 1944'e yapıldı. Bundan sonra, devlet komisyonu “SU-100'in taktiksel ve teknik göstergelerinin, düşmanın zırhlı araçlarının, merminin temas noktası ne olursa olsun ve yalnızca Ferdinand’s için ne olursa olsun, Tiger ve Panter tankları için 1500 m mesafelerinde başarılı bir şekilde mağlup edilmesini sağladığını kabul etti. yan zırhı vurduğunda, ancak 2000 m mesafesinden. "
SU-100-2 C-34 tabancalı özel bir tren ile kendiliğinden tahrikli tabanca, Temmuz 1944 başında Gorokhovets'teki test alanına teslim edildi. SU-100 ile aynı miktarda test edildi, ancak en kötü sonuçları gösterdi. SU-100, aksine, 6131’in Temmuz’daki 3 Eyalet Savunma Komitesi’nin kararıyla 1944, Kızıl Ordu’yu kabul etti.
DAHA İYİ GELİŞTİRME
Yeni savaş aracı, T-34-85 tank ve SU-85 kendinden itmeli araç temelinde yaratıldı. Tüm ana üniteler otuz dört - motor, şanzıman, şasi değişmeden kaldı. Sadece ön makaraların belirli bir aşırı yüklenmesinden dolayı yay telinin çapını 30'tan 34 mm'ye yükselterek süspansiyonlarını arttırdılar. SU-85'ten ödünç alınan dava, birkaç fakat çok önemli değişikliklere uğradı: ön zırh kalınlığı, 45'ten 75 mm'ye yükseltildi, bir komutanın tareti ve MK-4 tipindeki yoğun temizleme için toz gazlarından iki fan kuruldu. Genel olarak, parçaların% 72'i T-34-85'ten,% 4'ten SU-122'tan,% 7,5'den SU-85'ten ve sadece% 16,5'ten yeniden ödünç alınmıştır.
D-10 topunun namlu uzunluğu 56 kalibreli zırh delici bir kabuğunun başlangıç hızı 895 m / s'ye eşitti. Mühimmat zırh delici izleyici mermileri BR-33 ve BR-412B, yüksek patlayıcı parçalanma bombası GF-412 ve parçalanma-deniz bombaları ile 412 üniter atışlarından oluşuyordu. Zırh delici, donuk kafalı bir mermi, 412 ° zırhlı 1500-mm zırhın bir görüş açısında 60 m mesafesindeki bir BR-110B balistik ucuna sahiptir.
SU-100'in üretimi, yılın Eylül 1944'inde başladı, ancak üç ay boyunca SU-85'in piyasaya sürülmesine paralel olarak yapıldı. Ayrıca, L.I. Gorlitsky'nin önerisinde, hem topçu sistemleri, hem de D-10С ve D-5С, iki silah ve mühimmat paketini yerleştirmek için uygun olan en birleşik kolorduya monte edildi. Kamp, dönüş mekanizması, manzaralar ve zırh tabancaları değişti. Bu birleşmeden sonra SU-85'in tasarımı özellikle kazandı. Mühimmatın 60 atışlarına ulaştığını söylemek yeterli.
İlk birleşik ACS Temmuz ayında serbest bırakıldı. Ağustos ayında, tesis SU-85 üretimini durdurdu ve SU-85М dizinine sahip "melez" üretimine geçti.
SU-100'in piyasaya sürülmesi yılın Mart 1946'inde devam etti ve bu sırada 3037 kendiliğinden çalışan üniteler üretildi. Bazı raporlara göre, 1947'te üretimlerine yeniden başlandı ve 198 SAU piyasaya sürüldü.
1944 yaz ve sonbaharında, elektrik iletimli bir ESA-100 ACS ve X-NUMX-mm D-122 tabancalı bir SU-122P deneme amaçlı üretildi.
ASKERİ UYGULAMA
Kasım 1944'ten itibaren, Kızıl Ordu'nun kendiliğinden tahrikli orta topçu alayları, yeni ACS ile yeniden donatılmaya başladı. Her aletin bir 21 makinesi vardı. Yıl sonunda, her birinde kendiliğinden tahrikli topçu tugayları SU-100 ve 65 ACS'nin oluşumuna başladılar. SU-100 alayları ve tüccarları, Büyük Vatanseverlik Savaşı'nın son aşamasında düşmanla savaştı.
Bu nedenle, örneğin Mart ayında 6'tan 16'a, Ukrayna Cephesi'nin 1945'inde SU-100 yılın 3'inde, Macaristan'daki Balaton Gölü yakınlarındaki SS Panzer Ordusunun 6'in saldırılarını engellemeye katılmak zorunda kaldı. SU-207 ile donanmış 208, 209 ve 100 kendinden tahrikli topçu teçhizatlarının yanı sıra SU-100 ve SU-85'un birkaç ayrı alayları burada aktif olarak görev yaptı. Birçok yönden, onlar sayesinde, ilk gün, Alman taarruzu sallanmaya başladı.
Ana saldırı yönünde, Almanlar Nagybai-Kaposvar karayoluna binmeyi başaramadılar. Bu sektörde önemli bir rol, yalnızca düşmanın saldırısını engelleyen değil, aynı zamanda 1201 piyade birimini de yıkarak XNUM'daki piyade birimini kovan 12'in kendinden tahrikli topçu alayı (85 SU-113) tarafından oynandı. -1 km.
10 March, güçleri yeniden toplayarak ve en son rezervleri kullanarak, Almanlar, sağ kanatlarının dar bir bölümünde Sovyet savunmasını kırmaya çalıştı. Bununla birlikte, bu zamana kadar, Sovyet topçularının yoğunluğunun, 49 km cephesinde, 1 toplarına ulaştığı dört rezerv tanker topçu alayı yapıldı. Bu tür savaş oluşumlarını aşmak imkansızdı.
1951 ve 1953, 209 tugayının kendiliğinden tahrikli topçu alayları, piyade, tanksavar ve bölüm topçusu ile iyi etkileşim kurmayı, özellikle de bu savaşlarda kendilerini ayırmayı başardı. Gün boyunca, SU-100 batarya komutanı, Teğmen Kochergi, küçük teğmen Vorozhbitsky ve Samarin'in savaş araçları, üç tank ve saldırı silahını imha etti. 100-th'in kendiliğinden tahrikli topçu alayından Kaptan Vasilyev'in komutasındaki SU-1952 pili, savaş sırasında üç "Kraliyet Kaplanını" düşürdü.
Uzun karaciğer
SU-100, şüphesiz, Büyük Vatanseverlik Savaşı döneminin en başarılı ve en güçlü Sovyet anti-tank SAU'su. 15 tonlarında olmak, Yagdpanther Alman'ın kendiliğinden tahrikli silahlarına göre düzen ve tasarımla aynıdır, SU-100 benzer zırh korumasına ve daha iyi mobiliteye sahiptir.
Zırh delici merminin 88-mm Alman top mermisi Cancer 43 / 3'in varil uzunluğu 71 kalibreli olan ilk hızı 1000 m / s idi. Mühimmatı (57 atışları), D-10C'den daha fazlaydı. PzGr 39 / 43'in Almanlarının zırh delici mermi ve zırh delici mermilerle kullanılması, “Yagdpanthers” topuna uzun mesafelerde daha iyi zırh penetrasyonu sağladı. Benzer bir mermimiz var - BR-XNUMHD sadece savaştan sonra ortaya çıktı.
Alman SAU’nun aksine, Su-100 Mühimmatında sabot ve kümülatif mermi yoktu. 100 mm yüksek patlayıcı parçalanma mermisinin yüksek patlayıcı etkisi, doğal olarak 88-mm'den daha yüksekti. Genel olarak, İkinci Dünya Savaşı’nın kendinden tahrikli bu en iyi orta silahlarının birbirlerinden önce somut bir avantajları yoktu, ancak SU-100’in kullanım alanı biraz daha geniş.
Sovyet ordusu ile hizmet veren SU-100 savaş sonrası dönemde oluşuyordu. 1960'te kendinden tahrikli silahlar geliştirildi. Bu formda, SU-100 uzun süre ordudaydı, tatbikatlara katıldı ve yeni kendinden tahrikli topçu teçhizatları geldiğinde, parklarda uzun süreli depolamaya gönderildiler. Bu araçlar 9 Mayıs 1985 ve 1990 askeri geçit törenlerinde yer aldı. Sadece son zamanlarda tekrar eski günleri sallamak zorunda kaldılar - SU-100, Moskova'daki yılın Zafer Geçidi 2010'una katıldı.
SU-100, birkaç Varşova Paktı ülkesinin yanı sıra Arnavutluk, Cezayir, Angola, Vietnam, Yemen, Kuzey Kore ve Küba ordularındaydı. Çekoslovakya'da 1952 ile SU-100 lisans altında üretildi ve Mısır ve Suriye'ye gönderildi. 1956 ve 1967 Arap-İsrail savaşları sırasında mücadeleye katıldılar. Bazı ülkelerin silahlı kuvvetlerinde, bu ACS, görünüşe göre, şimdi var. Bu nedenle, bazı haberlere göre, SU-100, Küba kıyı savunmasının bir bölümünü kullanmaya devam ediyor.