1995
Sen bilemesin sensizliği.
Uçurumların kıyısında durup,
Zamana meydan okumayı bilemesin.
Yokluğunda zamanın akışına bir nokta koyuyorum.
Senli anlarda yaşamak için biriktiriyorum zamanı.
Her şeyi erteliyor, küçücük anlara sığdırıyorum birçok şeyi.
Örneğin bir dakikayı bin yıla çarparak çoğaltıyorum zamanı.
İçimde öyle büyüyor ki özlemin, aşamıyorum zamanı.
Senli zamanlardan bir parça daha çalabilmek,
Gün ışığına erişmek için,
Zamanı biriktiriyorum yani.
Sen bileceksin sensizliği.
Uçurumların kıyısında durup,
Erişilmez çiçeklere dokunamazsın…
Hatice Elveren Peköz