İnsanlar görsel yaratıklardır. “Güzel” veya “estetik” dediğimiz nesneler insanlığımızın çok önemli bir parçası. Bilinen en eski örnekler bile kaya ve mağara sanatı estetik görev yaptı faydacı roller yerine. Her ne kadar estetik çoğu zaman kötü tanımlanmamış belirsiz bir kalite olarak kabul edilse de, benimki gibi araştırma grupları ölçmek için karmaşık teknikler kullanıyor - ve bunun gözlemci üzerindeki etkisi.
Estetik görüntülerin aşağıdakiler de dahil olmak üzere vücutta şaşırtıcı değişikliklere neden olabileceğini buluyoruz gözlemcinin stres seviyesindeki radikal azalma. Yalnızca iş stresinin Amerikan işletmelerine mal olduğu tahmin ediliyor her yıl milyarlarca dolarBu yüzden estetik okumak, topluma çok büyük bir potansiyel fayda sağlıyor.
Araştırmacılar, belirli sanat eserlerini veya doğal sahneleri görsel olarak çekici ve stres giderici yapan şeyleri çözüyorlar - ve çok önemli bir faktör, fraktal denilen tekrarlayan modellerin varlığı.
Sanatta ve doğada hoş desenler
Estetik söz konusu olduğunda, ünlü sanatçılardan daha iyi okumak isteyen var mı? Ne de olsa görsel uzmanlar. Araştırma grubum bu yaklaşımı benimsemiştir. Jackson PollockGeç 1940'larda modern sanatın doruğuna yükselen boya, doğrudan bir teneke kutudan boya tabanına döküldü ve stüdyonun zeminine yerleştirildi. Her ne kadar Pollock alimleri arasında sıçramış kalıplarının anlamlarıyla ilgili savaşlar yağsa da, birçok kişi kendilerine organik, doğal bir his verdiğini kabul etti.
Bilimsel merakım öğrendiğimde karıştırıldı doğanın nesnelerinin çoğu fraktal, giderek daha fazla büyütme oranlarında tekrarlayan kalıplar içeriyor. Örneğin, bir ağaç düşünün. Öncelikle bagajdan çıkan büyük dalları görürsünüz. Sonra her büyük daldan büyüyen daha küçük versiyonlar görürsünüz. Yakınlaştırmaya devam ettikçe, en ince dallara kadar ince ve ince dallar görünür. Doğanın fraktallarının diğer örnekleri arasında bulutlar, nehirler, kıyı şeridi ve dağlar bulunur.
1999’te grubum bunu göstermek için bilgisayar kalıp analizi tekniklerini kullandı. Pollock'un resimleri fraktal gibidir doğal sahnede bulunan desenler olarak. O zamandan beri, 10’ten daha fazla farklı gruplar Gerçekleştirmiş çeşitli fraktal analiz türleri resimlerinde. Pollock'un doğanın fraktal estetiğini ifade etme yeteneği, çalışmalarının kalıcı popülaritesini açıklamaya yardımcı olur.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Doğanın estetiğinin etkisi şaşırtıcı derecede güçlü. 1980’lerde mimarlar, hastalara ameliyattan daha çabuk düzeldiklerini buldu. doğaya bakan pencereli hastane odaları. O zamandan beri yapılan diğer çalışmalar, sadece doğal manzara resimlerine bakmanın bir kişinin otonom sinir sisteminin şeklini değiştirebileceğini göstermiştir. strese cevap verir.
Benim için, Pollock için sorduğum aynı soruyu gündeme getiriyor: Fraktallar sorumlu mu? Psikologlar ve sinirbilimcilerle işbirliği yapmak, insanların fraktallara cevaplarını ölçtük doğada (doğal sahnelerin fotoğraflarını kullanarak), sanat (Pollock'un resimlerinde) ve matematikte (bilgisayar tarafından oluşturulan görüntüler) bulundu ve etiketlediğimiz evrensel bir etki keşfetti.fraktal akıcılık".
Doğanın fraktal sahnesine maruz bırakılması sayesinde, insanların görsel sistemleri fraktalları kolaylıkla işlemek için adapte olmuşlardır. Bu adaptasyonun, gözlerimizin hareket tarzından beynin hangi bölgelerine aktive edildiğine, görsel sistemin birçok aşamasında gerçekleştiğini gördük. Bu akıcılık bizi rahat bir bölgeye sokuyor ve bu yüzden fraktallara bakmaktan zevk alıyoruz. En önemlisi, EEG kullandık beynin elektriksel aktivitesini kaydetmek ve cilt iletkenliği teknikleri Bu estetik deneyime, 60'in stres azaltma oranının eşlik ettiğini göstermek - medikal olmayan bir tedavi için şaşırtıcı derecede büyük bir etki. Bu fizyolojik değişim bile hızlanır cerrahi sonrası iyileşme oranları.
Sanatçılar fraktalların çekiciliğini seziyor
Bu nedenle, görsel uzmanlar olarak sanatçıların yüzyıllarca ve birçok kültürde eserlerine fraktal desenleri yerleştirdiklerini öğrenmek şaşırtıcı değildir. Fraktallar, örneğin Roma, Mısır, Aztek, İnka ve Maya eserlerinde bulunabilir. En son dönemlerden en sevdiğim fraktal sanat örnekleri da Vinci'nin Türbülansı (1500) Hokusai'nin Büyük Dalgası (1830) MC Escher Çember Serisi (1950) ve tabii ki Pollock'un dökülen resimleri.
Sanatta yaygın olmasına rağmen, modellerin fraktal tekrarı, sanatsal bir zorluğu temsil eder. Örneğin, birçok kişi Pollock'un fraktallarını taklit etmeye çalıştı ve başarısız oldu. Aslında, fraktal analizimiz sahte Pollock'ları tanımlamaya yardımcı oldu yüksek profilli durumlarda. Başkaları tarafından yapılan son çalışmalar, fraktal analizin yapılabileceğini gösteriyor gerçek sahtekarlıktan ayırt etmeye yardımcı olur 93 yüzde başarı oranı ile.
Sanatçılar fraktallarını nasıl yaratırlar, sanattaki doğaya karşı besleyici tartışmasını nasıl beslerler: Sanatçının biyolojisine özgü otomatik bilinçdışı mekanizmalar tarafından, entelektüel ve kültürel kaygılarının aksine, estetik ne ölçüde belirlenir? Pollock'un durumunda, fraktal estetiği, ikisinin de ilginç bir karışımından kaynaklandı. Fraktal desenleri vücut hareketlerinden kaynaklanıyordu (özellikle bakiye ile ilgili otomatik işlem fraktal olduğu bilinen). Fakat 10 yıllarını, bu fraktal kalıpların görsel karmaşıklığını arttırmak için dökme tekniğini bilinçli bir şekilde arıtmaya harcadı.
Fraktal karmaşıklık
Pollock'un fraktal modellerinin karmaşıklığını sürekli olarak arttırma konusundaki motivasyonu son zamanlarda çalıştığımda belirginleşti. Rorschach mürekkep lekelerinin fraktal özellikleri. Bu soyut lekeler ünlüdür çünkü insanlar içlerinde hayali formlar (figürler ve hayvanlar) görüyor. Bu süreci, insanların örüntü tanıma süreçlerini geliştiren fraktal akıcılık efekti olarak açıkladım. Düşük karmaşıklıktaki fraktal mürekkep lekeleri bu işlemi tetikleyicileri mutlu etti ve gözlemcileri orada olmayan görüntüleri görmeye kandırdı.
Pollock, resimlerinin izleyicilerinin “ekstra kargo” dediği hayali figürlerin dikkatini dağıtdığı fikrini beğenmedi. Bu olguyu önlemek için çalışmalarının karmaşıklığını sezgisel olarak artırdı.
Pollock'un soyut dışavurumcu meslektaşı, Willem De Kooning, ayrıca fraktallar boyalı. Demans tanısı konduğunda, bazı sanat alimleri, çalışmalarının besleyici bileşenini azaltacağı endişesiyle emekliliğini istedi. Yine de, resimlerinde bir bozulma olduğunu tahmin etmelerine rağmen, onun daha sonra çalışır huzur içinde iletti önceki parçalarından eksik. Son zamanlarda, resimlerinin fraktal karmaşıklığı gösterilmiştir demansa kayarken durmadan düşer.. Çalışma, farklı nörolojik koşulları olan yedi sanatçıya odaklandı ve bu çalışmaların araştırılmasında sanat eserlerinin yeni bir araç olarak kullanılma potansiyelini vurguladı. Bana göre, en ilham verici mesaj, bu hastalıklarla savaşırken, sanatçıların hala güzel sanat eserleri yaratabileceği yönünde.
Ana araştırmam odaklanıyor görüşü iyileştirmek için retina implantları geliştirmek retina hastalıkları kurbanlarına. İlk bakışta, bu hedef Pollock'un sanatından çok uzak görünüyor. Yine de, bana fraktal akıcılığa ilk ipucunu veren ve doğanın fraktallarının insanların stres düzeylerini kontrol altında tutmak için oynayabileceği rolü veren eseridir. için Biyo esinli implantlarımın aynı stres azalmasına neden olduğundan emin olun doğanın fraktallarına normal gözler gibi baktıklarında, retina tasarımını yakından taklit ederler.
Pollock araştırmamı başlattığımda, yapay göz tasarımları hakkında bilgi vereceğini asla düşünmedim. Bu, disiplinlerarası çalışmaların gücüdür - “kutudan” düşünmek beklenmedik ancak potansiyel olarak devrimci fikirlere yol açar.
Yazar hakkında
Richard Taylor, Malzeme Bilimi Enstitüsü Müdürü ve Fizik Profesörü, Oregon Üniversitesi
İlgili Kitaplar
{amazonWS: searchindex = Kitaplar; anahtar kelimeler = sanatta fraktallar; maxresults = 3}