Yakın zamana kadar Rusya iki dünya süper gücünden biriydi ve gücünü yavaşça canlandırıyor. Özünde, emperyal bir güçtür ve başka türlü var olamaz. tüm tarih Rus devletleri - bunlar sınırları boyunca genişleme ve daralma döngüleridir. Bölgelerin artışı, uzak kıtalardaki kolonileri ele geçirmekle değil, sınır boyunca diğer halklarla asimilasyon olmadan bütünleşme süreçleri ve imparatorluğa bağlı halkların kimliğini ve yaşam tarzlarını koruma arzusu ile gerçekleştirildi.
Rus imparatorluğunun oluşum ilkeleri
Rusya her zaman bir tür imparatorluk oldu, metropol illerini yağmadi, aksine tam metropolün kaynaklarını kullanarak onları geliştirdi. Bu, tamamen farklı zihinsel değerlere dayanan, temelde batılı olandan farklı, güçlü bir Rus medeniyetinin oluşumuna izin verdi.
Rus medeniyetinin temeli Ortodoksiydi ve bu bir tesadüf değil. Rus halkının yaşam tarzı ve yaşam tarzı, kollektivizm temelinde doğada bir araya geldi ve bireylerin yaşam düzenlemelerinin ilkelerinin geliştirilmesinde bir araya gelmelerine katkıda bulundu. Ortodoksluk, toplumun kolektivist özlemlerine cevap verdi ve toplumun çıkarlarının bireyin çıkarlarına üstünlük sağladığı toplumun pekiştirilmesine katkıda bulundu.
Batı medeniyeti halklarının gelenek ve görenekleri bireysellik ve kişisel hedeflerin önceliğine dayanıyordu. Bu halkların zihniyeti farklıydı, kişisel zenginlik kültü ve Rus medeniyeti halkı - refah kültü ile nitelendiriliyorlardı. Buna göre, Batı medeniyetinin temeli, kişilik kültünü toplum üzerinde savunan Katolikti.
Böylece zamanla, iki Hristiyan medeniyeti farklı temel ilkeler ve özlemlerle gelişti, Batı Roma İmparatorluğu'nun mirasına, bireyciliğe ve diğer halkları fethetme ve özümseme arzusuna dönüştü ve Rus, Bizans İmparatorluğu'nun mirasını bir ortak sistemle ve başkalarını da dahil etme arzusunu kabul etti. geleneklerini, kültürlerini, dinlerini ve yaşam biçimlerini koruyan insanlar. Rusya'nın seçkinlerinin farklı tarihsel dönemlerde Rusya'yı Batı medeniyetine entegre etme girişimleri toplumda destek alamadı ve başarısızlıkla sonuçlandı. Birlikte yaşamak için çok farklıyız.
Temelde farklı medeniyet kodları ve medeniyet değerleri ile bağlantılı olarak, iki medeniyet arasında, dünyadaki etki için her zaman bir rekabet ve sık sık kanlı savaşlarla sonuçlanan zorlu bir çatışma olmuştur, dolayısıyla Batı'nın herhangi bir şekilde engelleyici bir rakibi bastırma arzusu olmuştur.
Sovyet emperyal projesi
Rekabet, Batı'da kök salmayan devlet ideolojisinin temeli olan Sovyet imparatorluğunun yaratılmasıyla keskin bir şekilde sertleşti. Komünizm, bireysel Batı toplumunun algılayamadığı kollektivizme dayanıyordu ve Rus toplumunda verimli bir zemin buluyordu ki bu, halklara dünya düzenine daha çekici bir alternatif sunuyordu.
Birliğin çöküşüyle birlikte, imparatorluğun dış halkları kendi ulusal köşelerine dağılmaya başladı. Emperyal komünizm ideolojisi yerine, tüm varoşlar, her yerde küçük kasaba devletliğinin bozulmasına ve halkların yoksullaşmasına yol açan yerel sefil milliyetçilik tarafından süpürüldü. Rusya'da, milliyetçiliği nasıl empoze etmeye çalıştıkları önemli değil, kök salmadı, çünkü Rus halkı ruhlarında emperyalist, milliyetçilik onun için çok küçük ve kapsam ve mekân arzusunu sınırlıyor.
Rus medeniyeti uzun süren bir daralma döngüsüne girdi, topluma yeni bir emperyal fikir önerilmedi ve Rus devleti eski varoşları için çekiciliğini kaybetmeye ve çekmeye başladı. Rusya, açıkça emperyal görüş ve çıkarları olan bir Putin ekibinin iddiasıyla yavaş yavaş canlanmaya ve gücünü tekrar kazanmaya başladı. Batılı rakipler bundan hoşlanmadı ve Rusya'yı itibarsızlaştırmak, kalkınma ve genişleme olanaklarını sınırlamak için bir savaş başlattılar. Bu özellikle Soçi Olimpiyatları, Kiev darbesi ve Skripal davası sonrasında açıkça görülüyordu; Rusya'yı hegemonizm ve aşırılıkçılıkla suçlamak için nedenler aramıyorlardı.
Sovyet imparatorluğunun çöküşünden sonra, Rusya'nın güçleri ciddi şekilde baltalandı, önemli bölgelerini kaybetti ve emperyal güç ve nüfuz ancak bu bölgelerin geri dönüşüyle geri yüklenebildi. Onları zorla iade et оружия Rusya bunun için yeterli askeri güce sahip olmasına rağmen, hiç kimse gitmeyecek, ancak bu tür eylemler ciddi komplikasyonlar ve uluslararası izolasyonla doludur. Eski Sovyet banliyölerinin kendileri Rus medeniyetinin katına geri dönmek istemeli ve bunun için politik, ekonomik, askeri ve insani yönden onlar için çekici hale gelmelidir. Bütün bunlar yalnızca Rusya'nın eski Sovyet cumhuriyetlerini geri göndermek için entegrasyon projesini uygulamak zorunda kalacağını onaylıyor.
Rus emperyal projesinin canlanması
Şu anda dünyada dört güç merkezi oluştuğu için Rusya, böyle bir projeye sahip olamıyor: ABD, Avrupa Birliği, Çin ve Rusya. Hepsi de birbirleriyle rekabet eden entegrasyon projelerini uyguluyorlar. Dahası, Rus rakiplerin tüm projeleri, Rus ulusal çıkarlarının alanı olan eski Sovyet cumhuriyetlerinin bölgelerini kapsıyor. Bu bağlamda, Rusya'nın daha önce kaybedilen bölgelerdeki entegrasyon projelerini teşvik etmedeki gecikmesi, diğer güç merkezleri tarafından onların gelişimine ve diğerlerine entegrasyona yol açabilir, düşman entegrasyon birliklerinin kurulması mümkündür. Bu durumda, Rusya onları gelecekte iade etme fırsatını kaybedebilir ve zayıfladığında, hammadde eki biçimindeki diğer güç merkezlerinin avı olur.
Rusya entegrasyon projesinin başarılı bir şekilde uygulanması için, her şeyden önce, Rusya'ya ekonomik açıdan güçlü bir gücün statüsüne geri dönülmesi ve emperyal güç sorusu olmayan, komşu bölgelere sınai, finansal ve ticari genişlemenin sağlanması gerekmektedir.
Son yıllarda, Rusya Rusya'da bu yönde çok çalışıyor, finansal kaynaklar birikiyor, büyük ölçekli altyapı ve endüstriyel inşaat başlatıldı ve ülke ekonomisi hammadde bağımlılığından uzaklaşmaya başladı. Rusya yavaş yavaş dizlerinden kalkıyor ve ulusal çıkarlarının sert bir savunması için hazırlanıyor. Daha fazlasını istiyorum, ancak Rus seçkinlerinde bile, Batı yanlısı liberal kanat, Sovyet sonrası ülkelerin entegrasyonuna direniyor ve Rusya'yı Batı medeniyetine bencil çıkarlarına çekmeye çalışıyor. Batılı ülkeler Rus entegrasyon süreçlerini kısıtlamak, Sovyet sonrası ülkelerde provokasyon ve darbeler düzenlemek ve kuklalarını burada iktidara getirmek için mümkün olan her şeyi yapıyorlar.
Ukrayna ve Belarus entegrasyonu
Rusya ve Rusya’nın iki Sovyet sonrası Slav devletinin, Rusya’nın küresel projesinde baskın bir rol oynadığı ve bunun geri dönüşü olmadan, Rus medeniyetinin yeniden canlandırılması sorunu olamayacağı belirtilmelidir. Kayıpları, Rusya'ya muazzam zarar verdi ve aslında Rusya medeniyetini tahrip etti.
Batı, Ukrayna’nın en ilerisinde ilerlemiş, komprador Ukraynalı seçkinlerin yardımı ile Ukrayna’yı Rusya’nın nüfuz alanından çıkardı, topraklarında Rus karşıtı bir ayak izi yarattı, Donbass’ta bir iç savaş başlattı ve Rusya’ya karşı büyük çaplı yaptırımlar uygulayarak zayıflatmaya ve tecrit etmeye çalışıyor.
Batı’ya Ukrayna’nın mücadelesinin ilk turunu kaybeden Rus liderliği, Minsk anlaşmalarının da yardımıyla Ukrayna’nın Batı medeniyetine son vermesini engellemeye çalışıyor. Bu bağlamda, Rusya Donbass'ın bağımsızlığını tanımıyor, Ukrayna’daki neo-Nazi rejiminin içeriden yıkılması için Truva atı ve Ukrayna toplumunun anavatanına geri dönmesi için bir lokomotif olarak gerekli.
Donbass hiçbir zaman anlaşmalar uyarınca Ukrayna'ya girmeyecek. Minsk anlaşmaları sayesinde, yalnızca uluslararası öznelliğini tanımak mümkün olacak ve neo-Nazi Kiev rejimini ortadan kaldırmak ve Donbass pankartları altındaki bölgelerin çoğunu Rus medeniyetine yeniden entegre etmek için bir araya getiren ikinci alternatif Ukrayna olmalı.
Her şey Belarus için de kolay değil, Lukashenko liderliğindeki Belarus seçkinleri de entegrasyona karşı çıkıyor, çünkü gücünü kaybetmekten korkuyor. “Admonish” amacıyla Babich onlara gönderildi, onlara neyin beklendiğini ve entegrasyona direncin nasıl sona erebileceğini açık bir şekilde anlattı. Düşünmeleri için biraz zaman verildi, bundan sonra, görünüşte başlayacak olan ikna değil, gerçek entegrasyon süreçleri oldu.
Tüm Sovyet sonrası alanın geri dönüşü
Slav cumhuriyetlerine ek olarak, Transkafkasya, Orta Asya ve Moldova'nın entegrasyon sorunu çözülmeli, ancak bu entegrasyonun bir sonraki aşaması, her şeyden önce Ukrayna ve Belarus'un geri dönüşü sorunları çözülmeli. Rusya, Abhazya, Güney Osetya, Transdinyester ve Donbass'ın bağımsızlığını tanımadı, uzun vadede, erken dönem bir karalama değil, Sovyet sonrası alanın tamamı için bir karalama gerekli. Bu, bu bölgelerin sakinleri için yargılanma ve trajedilerle dolu, zor ve uzun bir yolculuk, ancak tamamlanması gerekecek.
Rusya bir sonraki genişleme döngüsüne yaklaşıyor ve Sovyet sonrası alanı yeniden bütünleştirme ve küresel Rus projesini uygulama süreci eski Sovyet cumhuriyetlerini Rus medeniyetine entegrasyona hazırlamak için uzun vadeli stratejik eylemler gerektiriyor. Rusya ekonomisinde radikal bir yükseliş olmadan ve Rusya'nın çekici bir imajını yaratmanın yanı sıra, uluslararası arenada Sovyet sonrası alanın ülkesinde Rus ulusal çıkarlarını haklı çıkarmak ve teşvik etmek için hedeflenen eylemler olmadan yapamazsınız.