Sermaye-İşgücü Dualitesi
Gerçek Kapitalizm vs. Sociopathic Corporatocracy. Kapitalist bir toplumda, toplumun değer yaratma sürecinin en temel dayanağını (sermaye ve emek arasındaki dualite) koruyamaması halinde, başka hiçbir şey hayatta kalabilir. Bu, işçi hakları veya hissedar hakları için mücadele ile ilgili değildir. Tüm bu miyop dramını ve gürültüsünü aşar. Bu, kapitalizmin gerçek özü ve sürdürülebilir sosyoekonomik değer yaratma çerçevesine dayalı bir toplum inşa etmenin gerçekten ne anlama geldiği ile ilgilidir. Bu, piyasa temelli işlemler tarafından gerçekten yönlendirilen bir ekonomiye sahip olmanın ne anlama geldiğini anlamaktır. Bu değer, değerin eşit olarak değiştirilebildiği, refahın en az hükümet müdahalesiyle ve üyelerin yaşam kalitesiyle geniş ölçüde elde edilebileceği anlamına gelmektedir. Bir toplumun yokluğu en az mahrumiyetle yükseltilebilir ve sürdürülebilir.
Herşeyin Üretimi Sermaye-İşgali Dualitesine bağlıdır. Sermaye ve emek arasındaki ilişki, her kapitalist toplum için temeldir. Emek olmadan, kapitalistler bir pazarda satılacak bir değer üretemezler. Sermaye olmadan, işçiler bir piyasada mal satın almak için ücret alışverişinde değer yaratacak hiçbir şey üretemezler. Değer yaratma sürecinde sermaye ve emek kapitalizmin dansındaki ortak ortaklardır. “Sermaye-İşgali Dualitesi” dediğim şey budur.
İş Yok = Ekonomik Amaç Yok. Karşılıklı iki ortak olmaksızın ilişki yok. Kapitalist toplumdaki iki ortak Emek ve Sermayedir. Sermaye ortaklığı bıraktığında, ilişki bozulur ve ilişki bozulur, çünkü ilişkinin diğer tarafı artık yoktur. Predator Cannibals, işgücünü ortadan kaldırarak kapitalist bir toplumun özünü yok etti. Kapitalist bir toplumda karşılıklı olarak paylaşılan değer ve karşılıklı değer değişimi olmadan, toplum yoktur. Şirketler sermayelerini ve işlerini kendi ev toplumları dışına taşıdıklarında, ekonomik amaç taşımayan aşağılık bir nüfusun ardında bırakılırlar.
Sermaye-İşgücü Dualitesi Olmadan Ekonomi Yoktur. Sermaye-İşgücü Dualitesinin değer yaratma süreci olmaksızın, hiçbir reel ekonomi, mal ve hizmet alışverişi yok, toplum içindeki bireylerin iş gücü, su, barınma, giysi ya da başka herhangi bir şey için emek gücünü değiştirme yeteneği yoktur. . Gerçek bir ekonomi olmadan, nüfusun ayakta kalması için bir yol yoktur. Eğer insanlar hayatta kalamazlarsa, kapitalistlerden sermaye ile sermaye ve üretim araçlarını isyana zorlayacaklar, çünkü açlıktan ölmek istemedikleri takdirde başka seçeneği yoktur.
İşçiler = Tüketici = Sermayenin Animasyon Gücü. “Tüketiciler”, İnsan-İşçi İkiliği'nden ayrı ve ayrı ayrı bir tür değillerdir.Sadece bu ikilik içinde var olurlar. Emek ücreti olmayan bir işçiye sahip olmayan tüketiciler yoktur. Bir ücret olmadan, kapitalistlerin fabrikalarında üretilen mallar için alım gücü ve hiçbir şeyleri yoktur. Fabrikaların mallarını satın almak için tüketicileri olmadığı zaman, fabrikalar üretime devam edemez, sermaye inert olur ve ekonomi durur.
Şirketlerin Satın Alma Gücüne Sahip Tüketiciler Olmadan Amacı Yoktur. Globalizm 1.0 nörotoksin o kadar yıkıcıdır çünkü şirket yöneticileri, hissedarları ve hükümet politika yapıcılarını her kapitalist toplumun temel gerçekliğine kör eder: Bir kapitalist toplumun hayatta kalabilmesi için, bu toplum içindeki kurumların içindeki kurumsal yönetim kültürü, emeğin, iş gücünün olmadığını anlamalıdır. sadece bir gider Kaçınılması gereken - İşçi olduğu Tüketici ve İşçi olduğu toplum. Satın alma gücüne sahip işçiler olmadan, şirketlerin tüketicileri yoktur, yani hissedarları için gelir elde etmenin hiçbir yolu yoktur, yani var olmaları için hiçbir sebepleri yoktur.
Arz ve Talep Yanılsama. İlk olarak ne gelir: arz veya talep? Bu soru yüzyıllar boyunca varolan ideolojik güdümlü bir tartışmanın kalbinde yer almaktadır. Kapitalizmin nasıl işlediğine dair bir yanılsamayı temel alan bir tartışmadır. Her kapitalist ekonomi, Sermaye-İşgücü İkiliği tarafından yönlendirilir, bu nedenle arz ve talep ayrılığı bir yanılsamadır. Emek olmadan ve sermaye birlikte çalışarak, hiçbir şeyin toplam kaynağı yoktur; Emek tarafından kazanılan ücretler olmadan, hiçbir şey için hiçbir talep yoktur çünkü toplumun satın alma gücü yoktur. Sermaye ve emek gibi arz ve talep, Sermaye-İşgali Dualitesi tarafından beslenen simbiyotik bir dansa kilitlenir. Ayrılmazlar; Onları bölme girişimi, bir tavuğu ikiye ayırmak ve yumurta bırakmasını beklemek gibidir.
Arz ve Talep Immaculate Kavramı. Partizan ideologlar solda ve İnsanlığı “arz tarafı” ve “talep tarafı” kabilelere ayıran sonsuz ekonomik politika tartışmalarına katılma hakkı. Arz-talep yanılsamasını fark ettikten sonra, realite netleşir: Tüm arz ve talep fenomenleri, Sermaye-İşgali Dualitesinin değer yaratma süreci tarafından yönlendirilir. Dolayısıyla, meşru hükümetlerin Sermaye-İşçi Dualitesini Ulusötesi Cannibalsarz-talep ikiliği kendi kendine ilgilenir ve kendiliğinden doğal olarak işleyen bir ekonomi yaratır. Bu tertemiz arz ve talep kavramı, kapitalizmin bir başka mucizesidir, fakat, uluslar arası Transnational Cannibals'ın ekonomiye egemen olduğu zaman, kapitalizmin iğrenç bir halini alır.
Biz tüm işçiler ya da kapitalistiz. Kapitalist bir toplumda, toplumun tüm üyeleri işçi veya kapitalisttir. Bazen girişimciyse, her iki role de hizmet ederler, fakat eğer bir işçi veya kapitalist değilseniz, kapitalist bir toplumda işlevsel değeriniz yoktur. Tamamen ekonomik bir perspektiften, ticari mallar için mal veya hizmet üretimine dahil olmayan insanlar; havai kapitalist toplumun Örneğin, paranızı, ekipmanınızı, arazilerinizi ve tesislerinizi üretken amaçlarla kullanırsanız, o zaman siz kapitalistsiniz. Aksine, bir işverene iş gücü sağlıyorsanız, o zaman bir işçisiniz demektir.
Bir İlişki İki Ortak gerektirir. Eğer kapitalistseniz, sermaye ekipmanınızı ve fabrikalarınızı çalıştırmanıza yardım etmek için işçi olmadan para kazanamazsınız. Bu demektir ki ilişki emek ile ve tersi. Şimdi bu ilişkiyi milyonlarca kez ulusal bir nüfusun büyüklüğüne çarpın ve bir işçi ve kapitalist topluluğuna sahip olursunuz. Toplum, bu ilişkinin her iki tarafı olmadan var olamaz; tıpkı evlilik gibi, her iki taraf da ilişkiye katkıda bulunmadan var olamaz.
Sermaye ve Emek Üretimin Temel Faktörleridir. Kapitalist bir toplumda, yeni değer yaratmak için gereken iki temel bileşen vardır: Sermaye ve Emek. Toprak geleneksel olarak başka bir ayrı üretim faktörüdür, fakat kapitalist bir toplumda, arazi gerçekten başka bir hareketsiz sermaye biçimidir. “İnsan sermayesi” ve diğer tüm insan çıktısı varyasyonları, bir insanın fiziksel veya zihinsel emeği ile ortaya çıkar. Dolayısıyla, bu bağlamda, bunun için başka bir süreye ihtiyacımız yok; “Emek” kavramı, her türlü fiziksel veya zihinsel insan çıktısını temsil etmek için yeterlidir.
Toplumsal Stockholm Sendromu. Eğer bir kurum artık sadık değilse ve artık kendi toplumuna katkıda bulunmuyorsa, o zaman bu toplumun faydalarına artık sahip olmamalıdır. Bir toplumun, toplumla bağlantısını kestiği bir sadakatsiz kuruluşa herhangi bir fayda sağlamaya devam etmek için rasyonel bir teşviki veya yükümlülüğü yoktur. Aslında, kötüye kullanılan bir kurumun yürümeye devam edilmesi, esasen Stokholm Sendromu olarak adlandırılan sanrısal zihinsel durumdan farklı değildir. Ancak, bireylerin kaçıranlarla duygusal bir bağ kurmasına neden olan sendrom yerine, tüm ülkelerin kendilerini istismar eden Ulusaşırı Canniballere boyun eğdirmelerine neden olan ülke çapında bir nevroz vardır.
Haksız Şirketleri Çıkarın. Sadakatsiz bir kurum, toplumu terk etmeye ve bu toplumun diğer üyelerinin yerine geçebilecek yeni kurumlar çıkarmasına izin verilmelidir. Bir toplum için hiçbir kurum vazgeçilmez değildir. Ne kadar büyük ve sağlamlaşmış görünseler de, sadakatsiz bir kurum, daha sadık bir kapitalist partnerin yerine geçme sürecinden ziyade bir topluma karşı daha yıkıcıdır. Belirli bir ürün veya hizmet için gerçek talep olduğunda İşçi ve Sermaye her zaman bir araya gelecek. Bir şirket çıkarılırsa, diğerleri boşluğu doldurmaktan mutluluk duyacaktır; ve onların ev toplumlarına katkıda bulunma fırsatına sahip olmaları için çok daha fazla heves ve sadakatle hareket edeceklerinden emin olabiliriz. Sadece birkaç sadakatsiz şirket yasal olarak çıkarıldıktan sonra, diğer tüm Ulusaşırı Canniballer için güçlü örnekler sunacaklar. Bu, tüm kurumların ekonomideki tavrını neredeyse bir gecede olumlu yönde değiştirebilir.
Gig Ekonomisi, Bozuk Kapitalizmin Neden Olduğu Bir Hastalıktır. Ulusötesi Canniballer ev işçiliğini bıraktıklarında, yerli işgücünü “Gig Economy” olarak adlandırırlar. Bu, ekonomik mültecilerin aralıklı aralıklarla gerçekleştirdiği zaman zaman “gigs” ile noktalanmış işsizliğin sürekli bir halidir. Canlı bir ücret kazanmak için istikrarlı bir istihdam olmadan, “işçiler” geleceği için nasıl planlar? Nasıl evlenip bir aile kurabilirler? Ev satın almak mı? Çocuklarını koleje gönderecekler mi? Akşam yemeğine, filmlere, tatillere çık. . . son dolarlarını harcamadan korkuyorlarsa? Bu kesinlikle uzun vadeli ekonomik büyüme veya sosyal ve jeopolitik istikrar için koşulları yaratmaz. Tam tersine, Gig Economy, kapitalizmin son ölümlerini temsil ediyor çünkü bu, Sermaye-İşçi İkiliği'nin çöküşüne giden yoldaki son adım.
Ayrı Sermaye ve İşçi Adaları Yanılsama. Kapitalizmi, okyanus yüzeyinin hemen altında büyük bir yüzen dağ olarak görselleştirin ve yalnızca iki küçük ada yüzeyden görülebilir. Bu adalarda iki grup insan var: Bir adada başkent ve diğer adadaki İşçi. Tüm kara kütlesi kapitalizmi temsil eder. Her grup kendi ayrı adalarında yaşadıklarını düşünür, ancak adaların iki ayrı toprak kütlesi olduğu algısı, Sermaye ve İşçi arasındaki sığ körfezin yarattığı bir yanılsamadır. Gerçekte, her iki grup da aynı toprak kütlesi üzerinde yaşıyor. Her tarafta yaşayan grup, aşağıdaki tüm yüzer dağ için denge oluşturur. Her iki grup da adalarını terk ederse, tüm dağ istikrarsız hale gelir ve tüm toprak kütlesinde herkesi öldürür. Bugün olan budur, çünkü kapitalistler adalarını yerli Sermaye-İşgali Dualitesini terk ederek terk ettiler.
Ticareti Yapmamız Gereken Şeyler Düşürüyoruz. Kapitalist bir toplum, Kapital İşçi Dualitesini kutsallaştırmalı ve onu kutsal bir kurum olarak görmelidir, fakat Kırık Kapitalizm, Kapital İşçi Dualitesini metalaştırır. Ticarileştirme, kutsallaştırmanın tam tersidir. Bir şeyleri metalaştırdığımızda, onları birbirinden ayırt edilemeyen dağıtılabilir nesnelere indiririz. Bir şeyi kutsadığımızda, onu değerli ve yeri doldurulamaz bir hazine seviyesine yükseltiriz. Biz saygı ve saygıyla, çarmıha ya da ihmal edilemez bir şey olarak görüyoruz. Capital-Labor Duality, azami saygımıza ve korumamıza layıktır, ancak bugün dünyanın dört bir yanındaki toplumlar bunu yıkıyor çünkü kurumsal kontrollü medya ve şirket propagandası bizi programlamaya çalışıyor.
Bu makale kitabımızdan bir alıntıydı. Kırık Kapitalizm: Bu Nasıl Giderir?.
Gini, başka hiçbir kuruluşun istekli olmadığı veya yapamadığı çok önemli çalışmalar yapıyor. Önemli Gini haberleri ve etkinliklerinden haberdar olmak için aşağıdaki Gini Bültenine katılarak bizi destekleyin ve takip edin Twitter'da Gini.