|Arama | Sözlükçe | Anasayfa|


A5:Ağaçların inşa edilmesi dallara dayalı bir yapı
Ağaçların inşa edilmesi: Dallara dayalı bir yapı
Dallara dayalı yapılandırma (ing. cladistics), organizmalar arasındaki akrabalıklar hakkında hipotez üretme; bir başka deyişle evrimsel ağaçlar inşa etme yöntemidir. Dallara dayalı analizin temeli ilgilendiğimiz organizmaların karakterleri ve kalıtsal özellikleri üzerindeki verilerdir. Bu karakterler anatomik ve fizyolojik karakterler, davranışlar ya da genetik dizilimler olabilir.
Dallara dayalı analiz sonucu ortaya çıkan şey, organizmalar arasındaki akrabalık ilişkileri ile ilgili desteklenmiş bir hipotezi temsil eden bir ağaçtır. Bununla birlikte, şunu unutmamak gerekir ki dallara dayalı analiz sonucu ortaya çıkan ağaçlar ancak onları oluşturmak için kullanılan veriler kadar iyi olabilir. Yeni ve daha iyi veriler dallara dayalı analizin sonuçlarını değiştirebilir ve organizmaların akrabalıkları hakkında farklı bir hipotezi destekleyebilir.
Varsayımlar
Dallara dayalı yapıda üç temel varsayım vardır:
1. Soyların karakterlerindeki değişiklikler zaman içerisinde oluşur.
Organizmaların karakterlerinin zaman içinde değiştiği varsayımı dallara dayalı yapının en önemli varsayımıdır. Ancak karakterler değiştiği zaman farklı soyları ya da grupları tanımlayabiliriz. Karakterin “özgün” durumuna plesiyomorfik ve “değişmiş” durumuna da apomorfik denir.
2. Her organizma grubu ortak bir atadan türemek suretiyle akrabadır.
Bu varsayım pek çok kanıtla desteklenmiştir ve özünde, bugün yerküredeki tüm yaşamın akraba olduğu ve ortak bir atayı paylaştığı anlamına gelir. Bu yüzden doğru bilgiye sahip olmak koşuluyla, herhangi bir organizma kümesini ele alıp, bunlar arasında anlamlı bir akrabalık örüntüsü hipotezleştirebiliriz.
3. Soy ayrılmasında çatallanma ya da dallanma örüntüsü bulunur.
Bu varsayım, bir soyun bölünme sonucunda tam olarak iki gruba ayrıldığını söyler. Fakat bu varsayımı geçersiz kılan bazı durumlar vardır. Örneğin, pek çok biyolog ikiden fazla yeni soyun tek bir atasal popülasyondan aynı zamanda ya da ayırt edilemeyecek kadar yakın zamanlarda (daha önce anlatılan çiklit balığı örneğinde olduğu gibi) ayrılmış olabileceği fikrini kabul eder. Yine yukarıdaki varsayıma karşı ileri sürülen itirazlardan biri de farklı gruplar arasındaki melezlenmedir. Bu durum ara sıra olsa da bazı gruplarda, örneğin bitkilerde, görülür. Yine de bu gibi durumlar temel varsayımımızı çoğunlukla değiştirmez.

