Suriyeli Hiba Diewati, Facebook üzerinden paylaştığı yorumuyla, devrimin üçüncü yıl dönümündeki ülkesinin durumunu yansıtıyor.
Mevcut rejime karşı, devrimin ilk günlerinde yapılan protestoları -buna dört günlük tutuklanması da dahil- hatırlatıyor:
Bu gün neşeli bir şeyler paylaşmayı çok isterdim. İki yıl önce Şam'da güneşe çıkmıştık ve San Francisco tişörtümle ısınmaya başlarken yer altındaki son birkaç günün ne kadar soğuk geçmiş olduğunu farkettim.
İki yıl önce, dört günlük hapis cezasının bir kutlamadan ibaret olduğunu düşünüyorduk. Buna değeceğini düşünüyorduk çünkü sonunda hepsi bitecek, devrim başarılı olacak ve hep birlikte bu ikili hayatı bırakıp hayal etmiş olduğumuz demokrasi, eşitlik ve sürekli tehditlerden arınmış özgür Suriye'yi kurup güzelleştirecektik.
İki yıl önce her yanımda arkadaşlarım vardı, bir çoğu adliye binasından atılıp dışarıda bekletilmişti. Tahliyemizin ardından gülüş ve kucaklamaların arasında arkadaşlarımdan biri bana şakayla: “Şansa bak, devrim neredeyse bitti ve ben hala gözaltına alınmadım, hiç adil değil!” dedi.
Hiba devam ediyor:
İki yıl sonra, barışçıl protestomuz esnasında yakalandığım beş gençten birisi tekrar kayboldu. O tıp öğrencisi ve saha doktoruydu, şimdi neredeyse bir yıldır berbat bir şekilde gözaltında.
Adliyenin dışında Al-Nasr Sokağı veya “Zafer” Sokağı'nda duran arkadaşlarım şimdi dünyanın her tarafına dağıtıldı; kimisi Amerika'da; kimisi Berlin, İstanbul, Irak, Beyrut ve Umman'da. Diğerleri hala Şam'da. Diğerleri hâla “özgür bırakılmış” bölgelerde.
Notunda, Suriye'deki durumu şu şekilde betimliyor:
İki yıl sonra, Şam'ın güney kısmındaki çocuklar kuşatma altında açlık içinde sokaklardaki kırıntıları yiyorlar. Halep, geriye ne kaldıysa, TNT bombalarının altında yığılıyor. Güzel Keseb, bütün uyarı levhalarına rağmen Asad tarafından bombalanıyor. Şam'ın merkezine, muhtemelen ne yaptıkları hakkında fikri olmayan isyancılar tarafından havan mermileri düşürülüyor. Her hafta bir düzineden fazla mahkum işkence sonucu ölüyor. “İslami Cephe” mensubu Zehran Alloush kıyı boyunca etnik temizlik çağrısı yapıyor. Sivil toplum eylemcileri ISIS tarafından mahkum edilip katlediliyor. Suriye yaratıcılığıyla ve mültecileriyle rekor kırıyor. Muhabirler savaş uçaklarında uçuyorlar. Her yerde savaşçılar var ama yemek yok.
[tr – tüm linkler]
Hiba ekliyor:
İki yıl önce her şeyin dağılabileceğini hiç düşünmemiştik. İki yıl önce bu nefret ve kayıp dolu salgının hayalini kurmamıştık.
İki yıl önce, Filistinli bir arkadaş Şam Üniversitesinin dışında durdu ve gelecek olaylarla ilgili öngörülerini açıkladı. Siyah beyaz kefiyesi, deri ceketi, art arda yaktığı sigaraları; Marx, tarih ve politika dolu kafasında bir otorite anlayışı vardı.
“Amerikalılar gelip bizi burada, Şam'da bir kaç kez bombalayacaklar. İktidarın şu an Humus'a yaptığından daha kötüsü değil, ama acıtacak, sonuçta burası başkent. İkincil hasarlar olacak, belki bize bile, ama Esad gidecek ve bu karışıklığı temizlemeye başlayabileceğiz.”
Sonuçlandırıyor:
İki yıl geçti ve hepimiz son derece hatalıyız.