Ocak ayında, 1889, Kızıldeniz'de, İtalya tarafından kontrol edilen gerginliğinde garip bir gemi ortaya çıkardı. İtalyan garnizonunun emri ciddi bir şekilde endişeliydi. Zaman çok zordu - sömürge güçleri yeni toprakların fethi için can alıyordu ve Kızıldeniz kıyılarındaki topraklar hem İngilizler hem de Fransızlar için ilgi çekiciydi. İtalyanlar, gemiye yaklaşmakta olan vagon mürettebatını uyardılar. Bununla birlikte, İtalyan teknesi gemiye yaklaştıkça, İtalyan denizcilerin şaşırtıcı resmi de netleşti. Vapurun güvertesinde "komik" insanlar vardı, İtalyanları tanımayan dans ediyorlardı, şarkılar söylediler. Rus Kazakları Kızıldeniz ve uzak Afrika kıyıları ile bir araya geldi.
Bir zamanlar Nikolai Aşinov'u fethetmiş olan Afrika'daki Kazak kampanyası fikri onu asla terketmedi. Nikolai İvanoviç Ashinov kendisine Terek Kazak adını verdi, ancak gerçekte kökenleri çok karanlıktı, birçok insanın maceracı bir mizacı varmış gibi. Bazı kaynaklar, Nikolai Ashinov'un bir Kazak olmadığını iddia ediyor. 1856'te Tsaritsyn'de (Volgograd), Penza eyaletinde eski bir serf ailesinde doğdu.
Anlaşılan, Ashinov’un babası zenginleşebilmişti, çünkü Nikolai gençliğindeki özel ihtiyacı bilmiyordu ve kazanç ihtiyacını hissetmiyordu. Sonunda Ashinov, yerel Tsaritsyn'de yaşamaktan bıktı ve St. Petersburg'a taşındı. Savaş bakanlığına gitti ve yeni bir Kazak ordusu oluşturmak için para istedi. Ashinov'a göre, bazı özgür Kazakların, Rusya İmparatorluğu'na yeniden yerleştirilmesi ve Karadeniz kıyısına tahsis edilmesi gereken İran ve Türkiye’de gezdiği iddia ediliyor. Ancak ciddi askeri yetkililer garip bir adamla uğraşmak istemediler. Ashinov “kapıyı işaret ediyordu” ama bu onu sakinleştirmedi. Nikolai, yeni Karadeniz ordusu için fon toplanmasına yardım eden yurtsever halkçılara ve yazarlara çok yakınlaştığı Moskova'ya taşındı. Ancak, ne birlikler ne de harcanan parayla ilgili rapor görünmedi. Bir süre Nikolay Aşınov ortadan kayboldu.
Görünüşe göre, Tsaritsyn "ataman", "özgür Kazak ordusu" için Persia'ya ya da Türkiye'ye gitmedi, hatta dahası - Etiyopya'ya ulaştığı Afrika'nın Kızıldeniz kıyılarına gitti. Ashinov, yerel asaletle buluştuğu Etiyopya eyaleti Tigre'ye geldi. Ancak çok geçmeden Etiyopya yetkilileri, uzak bir kuzey ülkesinden yeni gelenlerin Rus Çar'ın resmi elçisi olmadığının farkına varmışlardı. Ashinov pes etmedi. Kızıldeniz kıyılarındaki Rus yerleşimi onun takıntısıydı.
Etiyopya neden Aşinov'un dikkatini çekti? Gerçek şu ki, 1880. resmi siyasal bağımsızlığı değil neredeyse gerçek olan tek Afrika ülkesiydi. Ama bu asıl şey değil. Etiyopya'da, eski zamanlardan beri Doğu Hristiyanlığı Monofizit anlayışı ile tanınır. Afrikalı ortak dinciler, Hıristiyanların düşmanca bir ortamda korunmasından endişe duyan Rus vatanseverlerin ilgisini çekti. Etiyopya, bu rol için en uygun olanıydı. Emperyalist mahkemede, bir “Etiyopyalı partisi” nihayetinde kuruldu, arzu edilirliği ve hatta bu Afrika ülkesine Rusların girme ihtiyacını ikna etti. Belli nedenlerden ötürü, Rus Ortodoks Kilisesi'nin Etiyopya toprakları üzerindeki etkisini genişletmeyi ümit eden din adamları “Etiyopya Partisi” ni en aktif şekilde destekledi.
Rusların Etiyopya'ya girme fikri ile ilk olanlardan biri, 1848-1853 dilinde, Archimandrite Porfiry (Uspensky) konuşmaya başladı. Filistin'deki Ortodoks misyonunu yöneten kişi. Onun fikirleri Kahire'deki Rus elçisi, ayrıca Etiyopya'ya nüfuz etmenin sadece dini değil, aynı zamanda Rus İmparatorluğu'nun siyasi çıkarlarına da tam olarak uyduğuna inanan Mihail Khitrovo tarafından desteklendi. Hitrovo, Ashinov'la tanıştı ve Rus-Etiyopya ilişkileri ile aynı görüşü paylaşan "adanmış" tarafından tam anlamıyla büyülendi. Khitrovo, üstlerini Nikolai Aşinov'un hikayelerini ciddiye almaya ve ona yardım etmeye ikna etmeye başladı.
Ashinov fikri çok maceracıydı - yalnızca din adamları değil, aynı zamanda silahlı Kazaklar da dahil olmak üzere bir Rus kilise misyonu kimliği altında Etiyopya'ya nüfuz etmek ve daha sonra ülkenin topraklarında bir Rus kolonisi kurmak. Etiyopya'da, Etiyopya imparatoruna tabi olacak ve ikincisini İtalya, İngiltere ve Fransa'nın sömürgeci özlemlerinden ve komşu Somali topraklarının Müslüman yöneticilerinden koruyacak bir Rus Kazak ordusu oluşturulacaktı.
Khitrovo'nun himayesine ek olarak, Ashinov bağımsız hareket etmeye başladı. Etiyopya'da Etiyopya kilisesini Rus Ortodoksluğuna tabi tutabilen Etiyopya'da bir Rus kolonisi oluşturma gereği olan Alexander III döneminin “gri kardinali” Konstantin Pobedonostsev'i ikna etti. Pobedonostsev sayesinde Ashinov, kiliseden resmi destek aldı ve keşif gezisinin manevi lideri olan Athos rahiplerinden Archimandrite Paisiy'e verildi. “Dünyada” Paisiy'e Vasily Balabanov adı verildi ve o, geçmişte Kafkas Savaşı'nda katıldığı Orenburg Kazak ordusunun bir Kazak'ıydı.
Laik otoritelerin temsilcileri arasında Aşinov, Nizhny Novgorod valisi Nikolai Baranov ve deniz bakanı Ivan Shestakov tarafından desteklendi. Birincisi sadece çeşitli maceracı maceralara yatkın bir adam olsaydı, ikincisi, Kuzey Doğu Afrika'da Rus karakolunun ortaya çıkmasının Rus deniz ve siviline açtığı fırsatlarla ilgileniyordu. filo. Bu saygın haysiyetlerin görüşüne göre, III.Alexander artık kulak veremedi. Ashinov, keşif gezisinde imparatorluk "devam" aldı.
1888 sonbaharında sefer için hazırlıklar başladı. Rahipler, Kazaklar, emekli askerler ve memurlar, öğrenciler katılmak istediklerini dile getirdiler, ancak asıl Odessa limanı "sürtükleri" de dahil olmak üzere, romantizm tarafından baştan çıkarılmış ve kar için bir susuzluğa sahip olan alt sınıfların temsilcilerinden önemli bir kısmı oluşturuldu. Bu zamana kadar, imparator Ashinov'un projesine olan ilgisini bir kez daha kaybetti, bu nedenle seferin resmi desteğinden vazgeçilmesine karar verildi. Nikolai Ashinov 'un kendisinin bir projesi olarak sunuldu; bu, Rus makamlarını, "yerinde" herhangi bir sorun olması durumunda diğer ülkelerle yaptığı çok sayıda yargılamada rahatlattı.
10 Aralık Odessa limanından gelen 1888, üzerinde bulunan RIMI ve "Archimandrite Paisius" un misyonundan keşişlerin geldiği vapur "Kornilov" u çıkardı. 20 Aralık 1888, gemi Port Said'e ulaştı ve Ocak ayında 6 1889, Tajur Körfezi'ne girdi. Sevilen hedef çok yakındı. İndikten sonra Ashinov ve arkadaşları, bir zamanlar Türkler tarafından yaptırılan terk edilmiş Sagallo kalesine yerleşti.
Rus seferi üyelerinin kendilerini buldukları topraklar bugünlerde bağımsız Cibuti devletinin bir parçası ve ardından Fransız sömürge çıkarları alanındaydı. Eski Sagallo kalesini işgal eden Ashinov ve arkadaşları, “Yeni Moskova” kolonisinin topraklarını ilan ettiler ve bayraklarını kale kışlalarının inşasının üzerine çıkardılar. Doğal olarak, terkedilmiş yabancılar kalesindeki ve hatta Rus bayrağını yükselten görünüm, Fransız komutanlığı tarafından açık bir kibir olarak kabul edildi. Fakat önce Fransızlar, Ashinov ve Paisiy ile müzakerelere girmeye çalıştı. Müzakereler başarısız olduğunda, aynı anda Sagallo bölgesine üç savaş gemisi gönderildi.
Fransız sömürge birliklerinin komutası Ashinov'un yargılanmak için Fransız kalesine gelmesini istedi. Ancak kısa süre sonra Fransızlar yeniden küçümseme gösterdi ve sadece bayrağı düşürmenin yeterli olduğunu söyledi. Ashinov reddetti. Fransız yetkililer durumu açıklayan St. Petersburg ile yazışmalara girdiler, ancak kraliyet diplomatlar sadece omuzlarını silkti - Ashinov kontrol edilemez bir insandı ve bu durumda kendisine baskı yapacak kaldıraç yoktu. Fransızlar yine güç kullanmak istemediklerini ve uydulu Ashinov'un görevin askeri ve siyasi içeriğini reddettiği ve bayrağını kaldırdıkları sürece kalede kalabileceklerini bildirdi. Sonunda, St. Petersburg aslında Fransız komutasının Sagallo sakinleri ile sorunu bağımsız olarak çözmesine izin verdi.
5 Şubat 1889, dört savaş gemisi Sagallo'ya yaklaştı. Teslim olma talebinde Ashinov reddetti, bundan sonra filo komutanı kale yönünde gönderilecek bir gemi silahı uyarısı verdi. Ashinov'dan tepki gelmedi ve Fransız gemileri Sagallo'da ciddi bir şekilde ateş etmeye başladı. Beş kişi öldü - bir Kazak, iki kadın ve üç çocuk. Bundan sonra, Ashinov beyaz bir bayrak astı ve kısa süre sonra bir Fransız gemisi kaleye yaklaştı, bu kalede Rus keşif gezisini Sagallo'dan aldı. İki hafta sonra, Fransız komutanlığı Ashinovites’i Rus makamlarına devretti ve onları Rusya’ya gönderdiler. Sefer üyeleri iki gruba ayrıldı. Sıradan Kazaklar, keşişler, kasaba halkı eşleri ve çocuklarıyla birlikte çoğu Odessa'ya götürülmüş ve evlerine bırakılmıştır. Ancak Ashinov da dahil olmak üzere sefer liderleri tutuklandı ve yargılanmak üzere Sevastopol'a götürüldü.
Çarlık makamları, Ashinov'u üç yıllığına Saratov eyaletine polis gözetiminde göndermesini ve Archimandrite Paisiy'i Gürcistan'daki manastıra göndermelerini emretti. Alexander III, Rusya İmparatorluğu'nun Fransa ile ilişkilerini kötüleştirmek istemediği ve Ashinov’un isyanı ve "partizanı" ile öfkeli olduğu için bu tamamen anlaşılabilir bir tepkidi. Böylece, Rus Kazaklarının uzak Etiyopya topraklarında bir yer edinme girişimi sona erdi.
Ancak, Ashinler ve arkadaşları, bu Afrika ülkesini ziyaret eden tek Kazaklardan uzaktı. Zaten Şubat ayında, 1889, 1867 Kuban Piyade Alayı'nda görev yapan ve uzun süredir Rusya'nın Etiyopya'ya girme fikirlerini paylaşan, Kuban Kazak, Obok, Teğmen Viktor Fedorovich Mashkov'a (1932-15) ulaştı. Ashinov ve arkadaşlarının yolculuğunun aksine, Mashkov'un ziyareti daha az maceracı olmasına rağmen, çok daha başarılıydı. Mashkov'un kendisi, Mashkov aracılığıyla, Alexander III'e mesajını alan Etiyopya imparatoru Menelik II'yi aldı. Mashkov daha sonra tekrar Etiyopya'yı ziyaret etti ve onunla uğraşırken Negus Menelik, emperyal orduyu modernize etmek için Rus askeri eğitmenlerini Etiyopya'ya gönderme gereği konusunda ısrar etti.
Ashinov'un başarısız misyonu, Afrika sahilinde bir Rus kolonisinin ortaya çıkmasına yol açmamış, ancak daha sonraki Rus gezginler, Rus İmparatorluğu ile Etiyopya arasındaki ilişkileri kurmayı başarmıştır. Mart ayında, 1895 halkı da dahil olmak üzere 11'te Etiyopya'ya düzenli bir Rus seferi geldi ve Kuban Kazak Ordusu lideri Nikolai Stepanovich Leontiev (1862-1910) önderliğinde gerçekleşti. Aslında, Etiyopya ile normal siyasi ve hatta askeri ilişkilerin kurulmasına yol açan, gerçekten verimli olan bu seferdi.
1895-1896’de İtalyan-Etiyopya savaşı başladı, Nikolai Leontyev yine Afrika'ya gitti - bu kez Rus subayların misyonunun başında - gönüllüler. Etiyopya ordusunun modernleşmesinde, Menelik ordusunun bir parçası olarak ilk piyade taburunu yaratan, Rus askeri bilimine uygun olarak organize edilen çok önemli bir rol oynadı. Nikolai Leontyev'in Etiyopya'dan önceki değerleri, Rus askeri liderine ülkedeki en yüksek askeri rütbe "dejazmegi" olarak atan ve onu Etiyopya'nın ekvatoral illerinin genel valisi olarak atanan Menelik tarafından takdir edildi.
1890'in başlangıcından beri. 1914'te, Etiyopya imparatorluğu tarafındaki savaşlara katılan ve ülkenin askeri ve sivil idaresinin inşasına katkıda bulunan birçok Rus gönüllü, subay ve Kazak Etiyopya'yı ziyaret etti. Tabii ki katılımları Ashinov'un misyonu kadar parlak ve maceracı değildi, ama hem Rusya hem de Etiyopya için çok daha anlamlı ve en önemlisi faydalıydı.