George RR Martin’in dünyasında düğünlerin nadiren iyi gittiğini söylemek yetersiz kalır. Game of Thrones prequel serisi Ejderha Evi Istisna değil. ilk sezon Ejderha Evi göre çok daha hızlı hareket eder Game of Thrones: Beş bölüm ve Kral Viserys Targaryen (Paddy Considine) ve arkadan bıçaklayan kraliyet ailesinin hayatındaki yarım on yılı çoktan geçtik. Ve 6. bölüm başka bir zaman atlaması görecek, bu da izleyicileri 10 yıl daha ileriye götürecek.
İttifaklar değişiyor, hizipler oluşuyor ve düşmanlıklar derinleşiyor. Kitap okuyucuları, her zamanki gibi, bunun nereye gittiğini biliyorlar. Ancak “We Light the Way”, biz ilerlerken her şeyi düz tutmaya yardımcı olmak için izleyicilerine yine de zarif bir şekilde oluşturulmuş bir özet sunuyor – gördüklerinin bu olduğunu fark etseler de etmeseler de.
Bir alan nerede Ejderha Evi excels, gözlemci izleyicilere bir sonraki adıma dair ipuçları veren görsel bir zemin hazırlamaktır. Kraliçe Alicent’in (Emily Carey) bu haftaki bölümdeki yeşil elbisesi, bölümün sonunda dans pistine kan bulan fareler gibi bu görsel hikaye anlatımının harika bir örneği. (Merak ediyorsanız “Kan ve Peynir, Ejderhaların Dansı”na bakın.) Bu ipuçları hikayenin nereye gittiğine işaret ediyor. Ancak bölüm yönetmeni Clare Kilner’ın en özenle yapılmış aygıtı bize nerede olduğunu hatırlatıyor: King’s Landing’deki taht odasını, bir haftalık bir düğün kutlaması için donatılarak, her biri aşağıya ve/veya odanın karşı tarafına bakan birden fazla görüş hattına sahip olacak şekilde ayarladı. “Ejderhaların Dansı”nın gerçekleşeceği orta koridor.
Kilner bu perspektifler arasında gidip gelir, farklı karakterlerin orta boy çekimleri arasında geçiş yapar: Damadın ebeveynleri Lord Corlys Velaryon (Steve Toussaint) ve Prenses Rhaenys Targaryen (Eve Best); gelinin babası Kral Viserys ve ikinci karısı Alicent; gelinin amcası ve kıskanç talip olan Prens Daemon Targaryen (Matt Smith); ve gelinin ve damadın aşıkları ve yeminli koruyucuları – hepsi bu evliliğin sonucundan pay sahibidir. Mutlu (ya da en azından, evliliklerinin siyasi bir düzenleme olduğu anlayışından memnun olan) çift, toplanmış lordlar ve leydiler dansa katılmak için ayağa kalkarken çerçevenin merkezinde kalır.
Burada Kilner, Alicent’in amcası Lord Hobert Hightower’a, koltuğundan kalkıp yola çıkan bir Alicent’e “Bilin ki Old Town sizinle birlikte duruyor” demesini kesiyor. Dans devam ederken, kamera tekrar Rhaenyra’nın koruması ve sevgilisi Sör Criston Cole’a (Fabien Frankel) geri döner – bölümdeki son anlarının biraz habercisidir – sonra da Vadi’den Ser Gerold Royce’a geçer. Targaryen yönetimine karşı çıkmak için kendi nedenleri. Hem kelimenin tam anlamıyla hem de mecazi olarak dansa daha fazla oyuncu katıldı.
Şu an için, bu bilmiş bakışlar ve konuşulmayan küçümsemeler, nadide görgü kuralları alanında kalsa da, bu gerilimler kaçınılmaz olarak Westeros’ta hem soylu hem de sıradan binlerce insan için yaşam ve ölüm anlamına gelecek daha büyük çatışmalara dönüşecek. Karakterler böyle küçük, sembolik jestlerin önemini anlıyor. Alicent’in Rhaenyra’nın düğün yemeğine geç gelmesi sadece arkadaşlıklarının sonu değildir; aralarında bir savaş ilanıdır. Ve duruş, jest ve görüş çizgilerinin bu kadar yakından okunmasına izin vermek için bu sahneyi bloke ederek ve düzenleyerek, gösteri onların önemini de kabul ediyor.
Genellikle sarayındaki gerilimleri görmezden gelmeyi tercih eden Viserys bile, Sör Gerold ve kibirli kardeşi Daemon arasında çıkan çatışmayı fark etmekten kendini alamaz. Ama sonra dönüp dansa bakıyor, dönen kumaşların ve uzanmış uzuvların ortasındaki kızına odaklanıyor. Bu Viserys’in ölümcül kusurudur: Sadece Rhaenyra’yı ve Targaryens’i önümüzdeki yüz yıl boyunca tahtta tutma hayalini görüyor, büyük planının kenarlarında koşuşturan fareleri göremiyor. Leenor ve onun koruma/sevgili Sör Joffrey Lonmouth daha dikkatlidir, ancak Sör Criston’ın çaresiz ifadesini fark eder ve Rhaenyra’nın nişanlısıyla bir “anlaşma” yapmaktan memnun olmasının nedeninin kendisi olduğunu doğru bir şekilde tahmin eder. Ağabeyinin burnunun dibine girmeye alışmış (ve iyi) Daemon, yeğeninin dans partneri olarak da bir yere sızmayı başarır.
Buradan, kesim hızlanıyor ve tam bir dans pistinin geniş çekimleri daha sık oluyor ve Kilner, kameranın odağını, artık kendi iç dramalarıyla tamamen dikkatleri dağılmış olan Targaryens ve Velaryons’a geri getiriyor. Dans pistindeki kavganın nasıl başladığını görmüyoruz; tek duyduğumuz, kraliyet ailelerinin dikkatini tekrar misafirlerine çeken bir çığlık. Aksiyonun görüntüsü yüksek masadan gizleniyor – Targaryen’lerin miyopisi için güçlü bir görsel metafor – ve Rhaenyra kalabalığın şakaları arasında kenara itiliyor. Dövüş parçalar halinde görülüyor ve kaosun ortasında Rhaenyra ve Laenor’un izini kaybediyoruz.
Ceset sürüklenir götürülmez, biri (muhtemelen Viserys), başka biri ölmeden önce bu düğünü mümkün olan en kısa sürede aradan çıkarmanın en iyisi olacağına karar verir. Bunu izleyen gizli tören, fareler tarafından çürüyen ve kemirilen terk edilmiş bir ziyafetin artıkları arasında yapılır. Şimdilik, sembolik bir kayıp ve geçici bir aşağılanma. Ancak kişisel kinler artmaya devam ettikçe, “Ejderhaların Dansı” gerçek bir danstan sembolik bir dansa dönüşecek: Savaş alanında kılıçların ve şövalyelerin dansı. Game of Thronesve şimdi Ejderha Evi, titizlikle planlanmış savaş sahneleri için çok fazla dikkat ve kredi alma eğilimindedir; “Yolu Aydınlatıyoruz”, gösterinin politik yönüne benzer bir film yapımı duyarlılığıyla yaklaşıyor ve ikisi arasındaki bağlantıyı parlak bir şekilde vurguluyor. Bugün mahvolmuş bir parti; yarın, harap bir ev.