Yehova'nın teşkilatında kutsal inek diye bir şeye sahipsek, Mesih'in görünmez varlığının 1914'te başladığı inancı olmalıdır. Bu inanç o kadar önemliydi ki, onlarca yıldır pankart yayınımızın başlığı, Gözetleme Kulesi ve İsa'nın Varlığının Herald'ı. (Unutmayın, bu Mesih'in 1914'teki varlığının habercisi değildi, ama bu, ele aldığımız bir konu başka bir gönderi.) Hristiyan âlemindeki her kilise, Mesih'in ikinci gelişine inanırken, biz onun çoktan geldiğini ve neredeyse 100 yıldır orada olduğunu duyuruyoruz. Her zaman bu doktrinin çekici yönlerinden birinin matematik kullanılarak kanıtlanabileceğini hissettim. Matematikte belirsizlik yok. Sadece başlangıç noktanızı bulun ve saymaya başlayın — 2,520 yıl ve sıfırın olmamasına dikkat edin.
Çocukken öğretilen inançlarla ilgili sorun, eleştirel bir analiz aşamasından geçmemeleridir. Basitçe aksiyomatik olarak kabul edilirler ve asla sorgulanmazlar. Çok güçlü kanıtlar karşısında bile insan bu tür inançları hafife almaz. Duygusal bileşen çok güçlü.
Son zamanlarda, iyi bir arkadaş dikkatime bir şey getirdi - Mesih'in mevcudiyet yılı olarak 1914'te inancımızla yaratılan Kutsal Yazılarda bariz bir çelişki. Bu konuyu ele alan yayınlarımızda henüz bir referans bulamadım. İsa'nın Elçilerin İşleri 1: 6,7'deki sözlerinden türemiştir. Elçilerin İşleri. 1: 6, havariler İsa'ya soruyorlar, "Efendim, şu anda İsrail krallığını yeniden mi kuruyorsunuz?" 7. ayette şöyle yanıt verir: “Zamanları veya mevsimleri [Kbi8-E,“ belirlenen zamanlar ”hakkında bilgi sahibi olmak SİZE ait değildir; Gr., kai-ros'] Babanın kendi yetki alanına yerleştirdiği şey. ”
Elçiler özellikle krallığın yeniden kurulmasını soruyorlar. Bunun gerçek olduğunu düşündüler, ama bunun burada bir önemi yok. Gerçek şu ki, Mesih'in İsrail'in kralı olarak ne zaman hüküm sürmeye başlayacağını bilmek istiyorlardı. Kudüs, İsrail hükümetinin merkezi olduğu için, bu olay Kudüs'ün ayaklar altına alınmasının sonunu işaret ediyordu, bu onların bekledikleri şeydi, ancak akıllarında bu, Roma yönetiminden özgürlük anlamına geliyordu. Artık İsa'nın ruhani bir Kudüs'ten ruhani veya antitipik bir İsrail'e hükmettiğini biliyoruz.
Bu çok özel soruya, İsa, onların bu tür şeyleri öğrenmeye hakları olmadığını, bu hakkın yalnızca Baba'ya ait olduğunu yanıtladı. Belirlenen zamanlarda bilgi edinmeye çalışmak [kai-ros'] Yehova'nın yargı yetkisine girmek için olacaktır.
İsa'nın günümüzün meshedilmişleri için bu emri kaldırdığı iddia edilebilirse de, Mukaddes Kitapta bu konumu destekleyecek hiçbir şey yoktur. Görünüşe göre, İsrail krallığının yeniden kurulmasıyla ilgili zaman ve mevsimler hakkında bilgi edinmeye çalıştığımızda, Yehova'nın yargı yetkisine hâlâ tecavüz ediyoruz. Russell'ın Yehova'nın gününün başlayacağı yılı (1914, 1925, 1975) tam olarak belirlemeye çalıştığımız gününden beri yaşadığımız utanç, bu gerçeğin sessiz bir ifadesidir.
Anlayışımıza göre, Nebukadnetsar'ın 7 kez rüyası (Dan. 4) İsa'nın Davut krallığını tam olarak ne zaman geri getireceğini tam olarak belirlemeyi amaçlamıyordu; İsrail'i yönetme zamanı; Kudüs'ün uluslar tarafından çiğnenmeye son vereceği zaman? Bu kehanet yarım bin yıldan fazla bir süredir yürürlükte olduğundan ve daha önce son günlerin kehanetleriyle uğraşırken havarilerini Daniel'e yönlendirdiği için, yerinde bir kehanet olduğunu bilerek Elçilerin İşleri 1: 7'nin sözlerini nasıl söyleyebilirdi? şimdi onlara yapmaya hakları olmadığını söylediği şeyi tam olarak yapmak için?
Matthew'un cep abaküsünü kırbaçladığını ve 'Bir dakika dur, Tanrım. Babil'e sürgün edildiğimiz yılı ve ayı kontrol etmek için tapınak arşivlerindeydim, bu yüzden burada hızlı bir hesaplama yapacağım ve size İsrail Kralı olarak tam olarak ne zaman atanacağınızı söyleyeceğim. "[I]
Ayrıca, Elçilerin 1'inde: 7 İsa'nın Yunanca terimi kullandığına dikkat etmek gerekir. kai-ros' 'tayin edilen zamanlar' hakkında bilgi edinmenin havarilerine ait olmadığını söylerken. Aynı terim, Luka 21: 24'te ulusların 'belirlenmiş zamanlarından' bahsederken de kullanılır. Aradıkları ulusların belirlenmiş zamanları hakkında tam olarak bilgiydi, çünkü ulusların zamanları İsrail üzerindeki krallığın yeniden kurulmasıyla sona erecekti.
Yayınlarımızda Elçilerin İşleri 1: 7'yi ne zaman ele alsak, Armageddon'a uygularız. Ancak, buradaki bağlam bu görüşü desteklemiyor. Şeyler sisteminin sonucunu değil, vaat edilen David krallığının yeniden kurulmasını soruyorlardı. Önceden bildiğimizi söylediğimiz bir şey Ekim 1914'te olacaktı.
İsa'nın Mesih kralı olarak göklere çıkmasının ve İsrail krallığının yeniden kurulmasının eşanlamlı olmadığını düşünüyorsanız, şunu okuyun:
(Luka 1:32, 33). . Bu kişi büyük olacak ve Yüceler Yücesi'nin Oğlu denecek; Yehova Tanrı ona babası Davut'un tahtını verecek 33 ve sonsuza dek Yakup'un evine kral olarak hükmedecek ve onun krallığının sonu olmayacak. "
Yakup'un adı İsrail olarak değiştirildi. Yakup'un evi İsrail'dir. İsa İsrail'i yönetiyor ve bize göre bunu 1914'ten beri yapıyor. Yine de kendisi bize ne zaman hükmetmeye başlayacağını bilmeye hakkımız olmadığını söyledi. Sadece bu düşünceyi pekiştirmek için diğer iki metni düşünün:
(Matta 24: 36-37) 36 “O gün ve saatle ilgili olarak kimsenin bilmediği, ne cennetin melekleri ne de Oğul değil, sadece Baba. 37 Tıpkı Nuh'un günleri gibi, bu yüzden insanın Oğlu'nun varlığı da olacak.
(İşaret 13: 32-33) 32 “O gün ya da kimsenin bilmediği saatle ilgili olarak, ne cennetteki melekler, ne de Oğul, ama Baba. 33 Bakmaya devam et, uyanık kal, çünkü atanan zamanın ne olduğunu bilmiyorsun.
Paralel olarak Matthew, insan teriminin varlığından bahsederken, Mark terimi kullanıyor. Kai-ros' veya “belirlenen zaman”. İkisi de günü veya saati bilemeyeceğimizi söylüyor. Matta'nın Mesih'in huzurunda gelen Armageddon'a atıfta bulunduğunu söylüyoruz, ancak her iki metin de paralel bir düşünceyi ifade etmiyor mu? 1914'ten itibaren Mesih'in varlığıyla ilgili önyargımızı bir kenara bırakırsak ve her iki ayete de yeni bir gözle bakarsak, belirlenen zaman ile İnsan Oğlu'nun mevcudiyetinin aynı olay olduğu görülmez mi? Matta bağlamının geri kalanı, Mesih'in huzurunda bir kişi alınıp (kurtarılırken) ve arkadaşı geride bırakılırken (yok edilir) gelen yargıdan bahseder. Varlığı asırlık bir olay olarak düşünürsek, bağlam anlamsızdır ve Mark'ın anlatımıyla çelişir, ancak varlığı Armageddon ile eşzamanlı olarak kabul edersek, o zaman bir çatışma yoktur.
İnsanın Evlatının varlığının ne zaman olacağını bilmememiz gerekmediği bu üç hesaptan (Matta, Mark ve Davranışlar) anlaşılıyor.
Sorunu gördün mü? Rom'da bulunan ilke üzerinde hepimiz hemfikiriz. 3: 4, "Her insan yalancı bulunsa da Tanrı doğru bulunsun ..." İsa'nın Elçilerin İşleri 1: 7'deki sözleri sadık ve doğrudur. Bu nedenle, çelişkiyi çözmek için başka bir yere bakmalıyız.
İlk başta, İsa'nın krallık varlığının 1914'te başlamamış olabileceği düşüncesi bile beni çok rahatsız ediyordu. Son günlerde varlığımızla ilgili inandığım her şeyi sorguluyor gibiydi. Ancak, derinlemesine düşündükten sonra, son günlerle ilgili kehanetlerin İsa'nın 1914'te orada bulunmasına bağlı olmadığını fark ettim. 1914'te Kral olarak tahta geçmesi veya bunun henüz gelecekteki bir olay olup olmaması, bizim olduğumuza olan inancımız hakkında hiçbir şeyi değiştirmez. son günlerde. Mt.'nin yerine getirilmesi. 24 görünmez bir mevcudiyete bağlı değildir, ancak yaygın olarak bulunan tarihsel gerçeklerden doğrulanabilir.
Bu soruna herhangi bir önyargı olmaksızın yaklaşalım. Bunu yapmak çok zor, biliyorum. Yine de, bir an için Mesih'in mevcudiyeti hakkında hiçbir şey bilmediğimizi iddia edebilirsek, kanıtların bizi götürdüğü yere götürmesine izin verebiliriz. Aksi takdirde, kanıtı gitmesini istediğimiz yere götürme riskini alırız.
19'e geri dönelimth Yüzyıl. Yıl 1877. Kardeş Russell ve Barbour adlı bir kitap yayınladılar. Üç dünya Daniel 2,520. bölümden Nebukadnetsar'ın devasa ağaç rüyasının yedi zamanından türetilen 4 yılı detaylandırıyorlar. 606'ü vermek için başlangıç yılını 1914'da sabitliyorlar çünkü sıfır yıl olduğunu düşünüyorlardı.[1]
Şimdi Russell’ın, “son günlerin” çeşitli kehanetlerinin yerine getirildiği kesin yıllar hakkında birçok fikri vardı. [Ii]
- 1780 - İlk tabela gerçekleşti
- 1833 - 'Cennetten düşen yıldızlar' işaretinin yerine getirilmesi
- 1874 - Toplama Hasatının Başlangıcı
- 1878 - İsa'nın bütünleşmesi ve “gazap günü” nin başlangıcı
- 1878 - Üretimin başlangıcı
- 1914 - Üretimin sonu
- 1915 - 'gazap gününün sonu'
1914'ü çevreleyen olayların kesin doğası belirsizdi, ancak 1914 öncesi fikir birliği o zaman büyük sıkıntıların patlak vereceğiydi. Büyük Savaş, denildiği gibi, o yılın Ağustos ayında başladı ve inanç, Yüce Tanrı'nın Büyük Savaşına dönüşeceğiydi. Russell 2 Ekim 1914'te sabah ibadetinde Beytel ailesine şunları söyledi: “Gentile Zamanları sona erdi; kralları günlerini yaşadı. " İsa'nın 1878'de tahta çıkmasıyla değil, Armageddon'da milletleri yok etmeye geldiğinde “milletlerin belirlenmiş zamanlarının” sona erdiğine inanılıyordu.
1914 dünyanın sonunu getirmediğinde, işler yeniden gözden geçirilmeliydi. İsa'nın varlığının başladığı yıl 1878 tarihi terk edildi ve bu olay için 1914 getirildi. Hala büyük sıkıntıların o yıl başladığına inanılıyordu ve 1969 yılına kadar büyük sıkıntıların henüz gelmeyeceğine dair mevcut görüşümüze geçmedik.
İlginç olan, CT Russell'ın 1914'e yalnızca Daniel 4. bölüme dayanarak ulaşmamış olması. İbrani köleler tarafından inşa edildiğine inanılan büyük Giza piramidinden alınan ölçümleri kullanarak, o yıl için destek aldı. Bu, Kutsal Yazılardaki Çalışmalar, Vol. 3.[III]
Artık piramitlerin peygamberlik açısından hiçbir önemi olmadığını biliyoruz. Yine de şaşırtıcı bir şekilde, bu hesaplamaları kullanarak, önemli bir tarih olarak 1914'e gelebildi. Bu sadece tesadüf müydü? Ya da bir inancı destekleme coşkusunda, bilinçaltında "rakamlarla çalışıyor" muydu? Bunu, Yehova'nın sevgili bir hizmetçisinin itibarını zedelemek için değil, şaşırtıcı tesadüflerin var olduğunu ve numeroloji alanında aslında oldukça yaygın olduğunu göstermek için işaret ediyorum.
1920'lerde piramidolojiyi terk ettik, ancak İncil kronolojisinin Mesih'in varlığının başlangıcı olarak 1914'e gelmek için kullanılabileceği fikrini sürdürdük, Elçilerin İşleri 1: 7 ile bariz çelişki buna rağmen. Görünüşe göre bunun bir nedeni, Daniel kitabının, özellikle bir günlük bir hesaplama olarak tasarlanmış bir kehanet içermesidir: Daniel 70. bölümde bulunan Mesih'e giden 9 haftalık süre. Bu nedenle, neden böyle iki kehanet olmasın? Yine de ikisi arasında önemli farklılıklar var.
Öncelikle, 70 haftanın amacının Daniel 9:24, 25'te açıkça belirtildiğini düşünün. Bu, Mesih'in ne zaman ortaya çıkacağını belirlemek için bir zaman hesaplaması olarak tasarlanmıştır. Nebukadnetsar'ın uçsuz bucaksız ağaç rüyasına gelince, krala ve geri kalanımıza Yehova'nın egemenliği hakkında bir ders vermeyi amaçlıyordu. (Dan. 4:25) 70 haftanın başlangıcı Daniel'de belirtilmiş ve tarihi bir olayla işaretlenmiştir. Nebukadnetsar'ın yedi zamanının başlaması hiçbir şekilde öngörülmemiştir. 70. haftanın sonunda 69, 69 70 ve 7. haftalardaki bir dizi fiziksel olay damgasını vurdu. Bunlar, görgü tanıkları tarafından kolaylıkla doğrulanabilir ve Yehova'dan gelen zamanla ilgili herhangi bir peygamberlik sözünden bekleneceği gibi tam zamanında gerçekleşebilirdi. Karşılaştırıldığında, hangi olaylar 70 zamanın sonunu işaret ediyor? Bahsedilen tek şey, kralın akıl sağlığına kavuşmasıdır. Bunun ötesinde hiçbir şeyden bahsedilmiyor. 7 hafta, kesinlikle bir yıllık bir kronolojidir. Yedi zaman, mevsimler veya yıllar anlamına gelip gelmediğine bakılmaksızın yedi gerçek zaman kadar iyi çalışır. Daha büyük bir uygulama olsa bile - Daniel'de bunu önerecek hiçbir şey yazılmamış olsa da - yedi kez, Kutsal Yazılardaki XNUMX sayısının kullanımına uygun olarak tamamlanmış bir zaman dilimi anlamına gelebilir.
Öyleyse, Nebukadnetsar'ın yıllık bir kehanet olma hayaline nasıl ulaştık? Russell'ın numerolojiye hayran kaldığına hiç şüphe yok. Piramit grafiği Çağların Büyük Planı bunun kanıtıdır. Yine de, tüm bunları ve tarihle ilgili diğer tüm öngörülerini ve doktrinlerini, bunu hariç bıraktık. Savaş 1914'te patlak vermemiş olsaydı, bu hesaplamanın diğerlerinden daha fazla hayatta kalmayacağını varsaymanın doğru olduğunu düşünüyorum. Bu sadece dikkate değer bir tesadüf mü, yoksa 2,520 yıllık hesaplamanın ilahi olarak ilham aldığının kanıtı mı? İkincisi ise, çelişkiyi hala açıklamamız gerektiğinden, bunun Tanrı'nın ilham edilmiş sözünde yarattığı görülmektedir.
Dürüst olmak gerekirse, bu kehanet yorumunun dayandığı zeminin ne kadar sağlam olduğunu görelim.
Birincisi, neden Nebukadnetsar'ın yedi döneminin Daniel'in 4. bölümünde belirtilenin ötesinde bir gerçekleşmesi olduğu sonucuna varıyoruz? Daniel'in onlara bir tane vermediğini zaten kabul etmiştik. Kutsal Yazılara Bakış, cilt. Ben, s. 133 “Ulusların belirlenmiş zamanlarıyla ilgili” alt başlığı altında bu sonucumuz için üç neden yer almaktadır. Bunları çürütme noktaları ile listeleyelim:
1) Zaman öğesi Daniel'in kitabında her yerde.
Kavrama bu görüşü desteklemek için bir dizi referans metni listeler. Elbette, Büyük İmge ve Kuzey ve Güney Krallarının kehanetleri kronolojik sıraya göre düzenlenmiştir. Başka nasıl düzenlenirler? Bu, Nebuchadnezzar'ın yılda yedi kez kehanet ilan etmesini pek de haklı göstermiyor.
2) Kitap defalarca Krallığın kurulmasına işaret ediyor
Nebuchadnezzar'ın büyük bir ağaç rüyasını, ikincil, büyük bir gerçekleşmeye gerek kalmadan da yapar.
3) Sona geldiği zamanki referanslarında ayırt edicidir.
Bu, Nebuchadnezzar'ın rüyasının bir son zaman peygamberliği olduğu anlamına gelmez ve hatta, Yahudilere ve Hristiyanlara sonun yılını ve ayını bilmek için bir araç olarak verildiği anlamına gelmez. Başlar.
Muhakememizin spekülatif olduğu açıktır. Bu yanlış olduğu anlamına gelmez, sadece şüpheli olduğu anlamına gelir. Büyük bir kehanet yalnızca spekülasyona ve tümdengelimli akıl yürütmeye mi dayanır? İsa'nın erken gelişi, herhangi bir şekilde spekülasyona dayanmayan, ancak olduğu gibi açıkça işaretlenen, her yıl bir kehanetle (70 hafta) işaretlendi. İsa'nın ikinci gelişini Kral olarak yapan bir peygamberlik de aynı şekilde açıkça ilan edilemez mi?
Büyük bir tatmin olduğu iddiamızın doğru olduğunu varsayalım. Bu hala bize bir başlangıç tarihi vermiyor. Bunun için İsa tarafından yapılan ve Luka 500: 21'te bulunan şu ifadeye 24 yıl daha ileri gitmeliyiz: “ve kılıcın kenarından düşecekler ve tüm uluslara tutsak edilecekler; ve Kudüs, milletlerin belirlenen zamanları tamamlanıncaya kadar milletler tarafından ayaklar altına alınacaktır. " Mukaddes Kitabın başka hiçbir yerinde kullanılan “ulusların belirlenmiş zamanları” ifadesi yoktur, bu nedenle ne zaman başladıklarını ve ne zaman biteceklerini bilmenin somut bir yolu yoktur. Kudüs ayaklar altına alınmaya başladığında başlamış olabilirler; ya da Yehova'nın Adem'in kendi kanunlarını oluşturmasına izin vermesinden sonra veya Nemrut'un ilk ulusu kurmasından sonra başlamış olabilirler; bu, Kudüs'ün ayaklar altına alınmasını yalnızca ulusların belirlenen zamanında meydana gelen bir olay haline getirebilir. Benzer şekilde, ulusların belirlenen zamanının sonu, İsa'nın gökte krallık gücünü aldığı zaman olabilir. Bu 1914'te gerçekleştiyse, milletler zamanlarının dolduğunun farkında değiller ve son 100 yıldır her zamanki gibi iş yapıyorlar. Öte yandan, eğer İsa Armageddon'da kral olarak iktidarı ele geçirdiğinde milletler, yeni tahta çıkan kralın ellerinde derhal yok edildikleri zaman, yönetim zamanlarının sona erdiğini çok iyi anlayacaklardır.
Gerçek şu ki, ne zaman başlayıp ne zaman biteceklerini kesin olarak söyleyemeyiz çünkü Kutsal Kitap söylemiyor. Yapabileceğimiz tek şey spekülasyon yapmak.[2]
Şimdi farz edelim ki Kudüs'ün ayaklar altına alınmasıyla başlayan “milletlerin belirlenmiş zamanları” konusunda haklıyız. Bu ne zaman başladı? İncil söylemiyor. Zedekiah'ın tahttan çıkarılması ve Yahudilerin sürgüne gönderilmesiyle başladığını iddia ediyoruz. Bu ne zaman oldu? Bunun MÖ 607'de gerçekleştiğini iddia ediyoruz Bu tarih, Russell kardeşin gününde tartışmalıydı ve hala bugün. Seküler otoritelerin çoğu iki tarih üzerinde hemfikirdir: Babil'in fethi için MÖ 539 ve Yahudi sürgünü için MÖ 587. MÖ 539'u 537 yılın sonunda 70 BCE'ye varmak için seçtik ve sonra MÖ 607'yi almak için geriye doğru sayıyoruz.Ama MÖ 539'u seçmemizin tek sebebi, seküler otoritelerin çoğunluğunun bu konuda hemfikir olması, neden 587'yi seçmiyoruz? MÖ aynı sebepten ötürü ve sonra Kudüs'e döndükleri yıl olarak MÖ 517'yi almak için ileri mi sayılırlar? 70 haftalık peygamberlik sözlerinin aksine, Kutsal Kitap bize yedi zaman olduğu varsayılan zaman dilimine net bir başlangıç vermez. İsa'nın Yahudileri günü, Yehova'nın kavmi Yahudiler tarafından tutulan kesin kayıtlar kullanılarak 70 haftanın sayılmaya başlandığı kesin yılı belirleyebilirdi. Öte yandan, hesaplamamızı temel alacağımız konusunda hemfikir olmayan, yalnızca güvenilmez seküler otoritelere sahibiz.
Şimdi tarihle ilgili başka bir belirsizlik var. Hiçbir seküler otorite MÖ 607'yi kabul etmiyor, ancak buna yalnızca Şabatların geri ödenmesi gereken döneminin 70 yıl olduğunu söyleyen İncil nedeniyle ulaşıyoruz. Bu hesaplamaya MÖ 537'den başlıyoruz çünkü o zaman Yahudilerin Kudüs'e döndüğüne inanıyoruz. Ancak, Yeremya'nın 70 yıl hakkında peygamberlik yoluyla söylediklerine tam olarak bakalım:
(Yeremya 25:11, 12) “11 Ve bütün bu topraklar yıkılmış bir yer olmalı, bir şaşkınlık nesnesi ve Bu milletlerin yetmiş yıl Babil kralı hizmet etmek zorunda kalacak."'12"' Ve bunun gerçekleşmesi gerekir yetmiş yıl gerçekleştiğinde Babil kralı ve o millete karşı, 'Yehova'nın ifadesidir,' onların suçu, Chalâde'nin topraklarına karşı bile olsa, onların zamanını belirsiz bir şekilde boşa harcayacağım.
Yahudiler yetmiş yıl Babil kralına hizmet eder. Yetmiş yıl sona erdiğinde, Babil kralıydı. hesaba çağrıldı. Bu, MÖ 539'da oldu. Babil kralına hizmet 539 BCE ile sona erdi MÖ 537 değil MÖ 70'den 537 yıla kadar sayarsak, Babil kralına sadece 68 yıl hizmet ettiler, bu son ikisi Med-Pers kralı oldu. Yehova'nın sözü bu hesapla gerçekleşmeyecekti. Öyle görünüyor ki, MÖ 609, MÖ 70'da biten 539 yıllık Babil esaretini sayıyorsak, sürgün yılıdır.Ancak bu, hesaplamamızın 1912'de sona erdiği ve 1912'de ilgi çekici hiçbir şeyin olmadığı anlamına gelir.
Mesih'e giden 70 haftalık kehanetin başlangıç tarihi, zamanda tek bir noktadır. “… Kudüs'ü restore etme ve yeniden inşa etme kelimesinin ileri gitmesi…”, tam da bu tür belgelerin olduğu gibi tarihlenen resmi bir kararnameydi. Bu nedenle, hesaplama kesin olabilir ve onu çalıştırması gereken herkes tarafından bilinebilir. Yedi zaman hesaplamamıza gelince, böyle bir kesinlik yoktur. MÖ 537'den geriye doğru saymamız gerektiğini bile kesin olarak söyleyemeyiz Açıkçası, bunun yerine MÖ 539'dan geriye doğru saymanın kutsal bir temeli var.
İsa'nın zamanında Yahudilerin Babil'in tapınak arşivlerinden sürgününün kesin yılını bildiğini düşündüğümüzde bir başka ilginç soru ortaya çıkıyor. Elçiler İsa'ya onun mevcudiyetinin işaretini sorduğunda, neden onları Daniel'e yönlendirmedi? Sorularına cevap olarak Daniel'e iki kez atıfta bulundu, ancak yedi zamanın hesaplanmasının değerini asla belirtmedi. Eğer kehanet bu amaç için oradaysa ve onlar bu özel soruyu soruyorlarsa, neden onlara o anda ve orada hesaplamadan bahsetmiyorlar? Yehova'nın, Nebukadnetsar'ın rüyasına ilişkin peygamberlik sözlerine, hizmetçilerine sordukları sorunun cevabını hesaplamak için bir araç vermesinin nedeni bu değil miydi?
1914'te hiçbir şey olmamış olsaydı, Russell ve Barbour'un bu hesaplaması, o dönemin tarihle ilgili tüm diğer tahminlerinin yolunu tutardı. Ancak bir şey oldu: Ağustos ayında dünya savaşı çıktı. Ancak bu bile bazı ciddi soruları gündeme getiriyor. Ekim'de neden patlak vermedi? Neden iki ay erken? Yehova zamanı yarattı. Olayları planlarken hedefi kaçırmaz. Buna cevabımız, Şeytan aşağı atılana kadar beklemedi.
w72 6/1 p. 352 Sorular itibaren Okuyucular
Şaşırtıcı olmamalı, o zaman, Birinci Dünya Savaşı’nın iki ay önce patlak vermesi önce Gentile Times'ın sonu ve dolayısıyla önce sembolik “oğul” un veya cennetteki krallığın doğuşu. Şeytanın Şeytanı, ulusların üzerindeki krallığın, ulusları geniş çaplı bir savaşa manevra etmek için İsa Mesih'in ellerine bırakmasını beklemesine gerek yoktu.
Yehova kandırılamaz. 70 haftalık kehanetin gerçekleşmesi konusunda hiçbir belirsizlik yoktu. Mesih tam zamanında ortaya çıktı. 2,520 yıl ile neden belirsizlik? Şeytan, Yehova'nın ilham ettiği bir kehanetin gerçekleşmesini engelleyemez.
Ayrıca, Dünya Savaşı'nın Şeytan'ın 1914 Ekim'inde yere atıldığını, çünkü yere atılmaya kızdığını ve bu yüzden "yeryüzüne yazdığı yazgıyı" kanıtladığını söylüyoruz. Bunu söylerken, biz de savaşı düşmeden önce başlattığını söylüyoruz?
Ayrıca 'ulusları geniş çaplı bir savaşa yönlendirdiğini' söylüyoruz. Böyle tarihi metinlerin sıradan bir okuması bile Ağustos Silahları Ulusları Birinci Dünya Savaşı'na sürükleyen olayların, patlak vermeden önce on yıldan uzun süredir devam ettiğini ortaya çıkaracaktır. Archduke suikastı fitili yaktığında fıçı zaten tozla dolmuştu. Yani şeytan, öfkesini yatıştırmak için 1914'ten yıllar önce her şeyi manevra ediyor olabilirdi. 1914'ten yıllar önce mi atıldı? O yıllarda artan öfkesi, ulusları dünyayı değiştirecek bir savaşa yönlendirmesine neden oldu mu?
Gerçek şu ki, İncil söylemediği için şeytanın ne zaman yere atıldığını bilmiyoruz. Sadece son günlerde veya son günlerin hemen öncesinde olduğunu biliyoruz.
*** w90 4/1 p. 8 Kim Will Kurşun insanlık için Barış? ***
Birinci Dünya Savaşı neden 1914'te çıktı? Ve neden yüzyılımız tarihte diğerlerinden daha kötü savaşlar gördü? Çünkü gökteki Kral'ın ilk işi, Şeytan'ı sonsuza dek göklerden sürmek ve onu yeryüzünün yakınına atmaktı.
Göksel Kral olarak ilk işi Şeytan'ı sürmek miydi? Göksel kralımız Armageddon'a giderken gösterildiğinde, “Tanrı'nın Sözü… Kralların Kralı ve Lordların Efendisi” olarak gösterilir. (Vahiy 19: 13,18) Başka bir deyişle, İsa gökteki kral olarak gösterilir. Yine de Kral olduğu varsayılan ilk hareket olarak, Başmelek Mikail olarak tasvir edilmiştir. Yeni kurulan kralların Kralı rolünde değil, Başmelek Mikail'in kadim rolünde tasvir edilmesi garip görünüyor. Kesin olmasa da, yeni kurulan Kral olarak tasvir edilmediği gerçeği, aslında, bu noktada yeni yerleştirildiği sonucuna varamayacağımız anlamına geliyor. Michael, İsa'nın tahta çıkmasının yolunu açmış olabilirdi.
Baş düşmanı Şeytan'ın böyle kutsal bir olayda bulunmasına neden izin verilsin? Rev. 12: 7-12, Kralın gelecekteki tahttan indirilmesi beklentisiyle bir ev temizleme / temizleme operasyonunu veya Kral olarak ilk hareketini tasvir ediyor. İkincisini söylüyoruz çünkü 10. ayet, "Şimdi kurtuluş… kudret… Tanrımızın krallığı ve Mesih'in yetkisi, çünkü [şeytan] yere fırlatıldı."
Bunun, Yehova'nın her zaman var olan krallığının gelecekteki bir olayın önünü açmaya yönelik gücünün bir uygulaması değil, bir tahta çıkışından bahsettiğini varsayıyoruz. Öyleyse, taç giyme töreninden neden söz edilmiyor? Neden önceki ayetler (Vahiy 12: 5,6) savaşma ve Şeytan'ı fethetme gücüne sahip olan tahtlı bir kraldan değil, Tanrı tarafından korunmak için fırlatılıp atılması gereken yeni doğmuş bir çocuktan söz ediyor? Ve yine, neden yeni tahta çıkan Kral İsa değil, Mikail neden savaşta tasvir ediliyor?
Özetle
Daniel, Nebukadnetsar'ın yedi kez kesilen muazzam ağaç rüyasının kehanetini kaydederken, gününün ötesinde hiçbir uygulama yapmaz. İsa böyle bir bağlantıdan hiç bahsetmemiş olsa da, 500 yıl sonra İsa'nın “ulusların belirlenmiş zamanları” hakkındaki sözleriyle varsayılan bir bağlantıya dayalı olarak daha büyük bir yerine getirildiğini varsayıyoruz. Mukaddes Kitap bunu asla söylemese de, bu “belirlenmiş zamanların” Babil sürgünüyle başladığını varsayıyoruz. Hiçbir seküler otorite bunu kabul etmese de bunun MÖ 607'de olduğunu varsayıyoruz ve yine de MÖ 539 tarihi için bu aynı "güvenilmez otoritelere" bağlıyız İncil bize 2,520 yıllık geri sayım için bir başlangıç tarihi vermiyor. ne de bize başlangıç tarihini işaretlemek için tarihsel bir olay vermiyor. Bu nedenle, bu hesabın bir günlük bir başvuruya sahip olduğu sonucuna varmak için tüm öncülümüz spekülatif akıl yürütme üzerine inşa edilmiştir.
Yukarıdakilere ek olarak, Manevi İsrail Kralı olarak insanın Evlatının varlığının başlangıç tarihini ve onun manevi İsrail Kralı olarak sahip olduğu bütünlüğünü İsa'nın karşısına çıkardığında, böyle şeylerin bilmememiz için özledikleri kelimeleri özlediğine inanmak.
Bu Değişimler Ne
Bir spekülasyon dizisinin hakikatle doğru yolda olup olmadığına dair bir turnusol testi, Kutsal Yazıların geri kalanıyla ne kadar uyumlu olduğudur. Bir öncül uydurmak için anlamları çarpıtmak veya istisnai bir açıklama getirmek zorunda kalırsak, o zaman muhtemelen yanılıyoruz.
Bizim öncülümüz - aslında şu anki inancımız - İsa'nın Mesih Kralı olarak varlığının 1914'te başladığıdır. Bunu başka bir öncülle karşılaştıralım: kralın varlığının henüz geleceği. Tartışma uğruna, diyelim ki, insanoğlu'nun işaretinin tüm dünyanın görmesi için göklerde göründüğü zaman hakkında başlasın. (Mt. 24:30) Şimdi, Mesih'in varlığını ele alan çeşitli metinleri inceleyelim ve bunların her bir öncüle nasıl uyduklarını görelim.
Mt. 24: 3
Zeytin Dağı'nın üzerinde otururken, öğrenciler ona özel olarak yaklaştı ve şöyle dedi: “Bize söyle, Bu şeyler ne zaman olacak ve varlığınızın ve bir şeyler sisteminin sonucunun işareti ne olacak?”
Öğrenciler üç bölümden oluşan bir soru sordular. Görünüşe göre, üç bölümün de aynı anda olacağını düşünüyorlardı. İkinci ve üçüncü bölümler günümüz için. İnsan Oğlu'nun mevcudiyeti ve şeyler sisteminin sonucu, hemen hemen aynı anda meydana gelen iki olay mıdır yoksa mevcudiyet, sondan yaklaşık bir yüzyıl önce mi gelir? Varlığın görünmez olacağını bilmiyorlardı, bu yüzden görünmez bir şey olduğunu bilmek için bir işaret istemiyorlardı. Elçilerin İşleri. 1: 6, kullandıklarını gösterir parousia Yunan anlamında 'bir kralın çağı' olarak. Viktorya Dönemi'nden bahsediyoruz, ancak eski bir Yunan buna Viktorya Dönemi Varlığı derdi.[3] Görünmez bir varlığı kanıtlamak için işaretlere ihtiyacımız varken, aynı zamanda bir varlığın ve bir şeyler sisteminin sonucunu gösteren belirtilere de ihtiyacımız var.
Mt. 24: 23-28
“Öyleyse herhangi biri SİZE diyorsa, 'Bak! İşte Mesih, 'ya da' İşte! ' buna inanma. 24 Çünkü sahte Mesihler ve sahte peygamberler ortaya çıkacak ve mümkünse seçilmiş olanları bile yanlış yönlendirebilmeleri için büyük işaretler ve mucizeler verecektir. 25 Bak! Sizi uyardım. 26 Bu nedenle, eğer insanlar SİZE diyorsa, 'Bak! O vahşi doğada, 'dışarı çıkma; 'Bak! İç bölmelerde, 'inanma. 27 Çünkü şimşek doğu bölümlerinden doğar ve batı bölümlerine parlar, o nedenle insanın Oğlu'nun varlığı olacaktır. 28 Karkas her nerede ise, kartallar bir araya getirilecek.
Bu olayların konuşuyor önce Mesih'in varlığı, yaklaşımını işaret ediyor. Yine de bunlar, onun varlığını ve eşyalar sisteminin sonucunu tanımlamak için kehanetin bir parçası olarak verilmiştir. Gözetleme kulesi 1975 s. 275, bu ayetleri 1914 ile Armageddon arasındaki döneme başvurmaktan çıkararak ve bunun yerine uygulamalarını MS 70'den 1914'e kadar olan yaklaşık 2,000 yıllık olayları kapsayacak şekilde koyarak açıklıyor! Bununla birlikte, Mesih'in varlığı henüz gelecek ise, o zaman böyle bir çıkarım yapılmasına gerek yoktur ve kaydedilen olaylar, yerleştirildikleri kronolojik sırayla kalır. Ek olarak, 27. ayetin ifadesi, herkesin görmesi için insanoğlunun işaretinin ortaya çıkışı hakkındaki 30. ayete tam anlamıyla uyan bir şekilde uygulanabilir. Mesih'in 1914'teki görünmez varlığının gökteki şimşek çakması kadar belirgin olduğunu gerçekten söyleyebilir miyiz?
Mt. 24: 36-42
“O gün ve saatle ilgili olarak kimsenin bilmediği, ne cennetin melekleri ne de Oğul değil, sadece Baba. 37 Tıpkı Nuh'un günleri gibi, bu yüzden insanın Oğlu'nun varlığı da olacak. 38 Selden önceki günlerde olduğu gibi, yemek yiyip içiyor, evlenirken erkekler ve kadınların evliliklerinde, Nuh'un gemiye girdiği güne kadar; 39 ve sel gelip hepsini süpürünceye kadar hiçbir not almadılar, bu yüzden insanın Oğlu'nun varlığı olacak. 40 Sonra iki adam sahada olacak: biri götürülecek, diğeri terk edilecek; 41 iki kadın el değirmeninde öğütülecek: biri götürülecek, diğeri terkedilecek. 42 Bu yüzden nöbete devam edin, çünkü SİZİN Rabbinizin hangi gün geleceğini bilmiyorsunuz.
Bağlam Armageddon'dan (36'ya karşı) ve yargılamanın ani oluşundan ve beklenmedik kurtuluş veya kınamadan (40-42'ye karşı) bahsediyor. Bu, sonun gelişinin beklenmedikliğine dair bir uyarı olarak verilir. Mesih'in varlığının böyle olacağını söylüyor. Bir asırdır - ve saymaya devam eden - mevcudiyet bu ayetin gücünün çoğunu alır. Sonuçta, milyarlarca insan bu sözlerin yerine getirildiğini görmeden yaşadı ve öldü. Ancak, bunu bilemeyeceğimiz bir zamanda gelecek olan henüz gelecekteki bir mevcudiyet için geçerli kılın ve kelimeler mükemmel bir anlam ifade ediyor.
1 Kor. 15: 23
Fakat her biri kendi rütbesinde: İlk önce Mesih, sonra onun varlığı sırasında Mesih'e ait olanlar.
Bu ayet, meshedilmişlerin 1919'da diriltildiğini tahmin etmemize neden olmuştur. Ancak bu, diğer metinlerle bir çelişki yaratır. Örneğin, 1 Selanikliler. 4: 15-17 meshedilmiş varlığın diriltildiğinden ve yaşayanların bulutlara yakalanmasından bahseder aynı zamanda (Rbi8-E, dipnot). Ayrıca bunun Tanrı'nın sesinin duyulduğu zaman olduğunu söylüyor. trompet. Mt. 24:31 seçilmiş (meshedilmiş) varlıktan bahseder toplanmış birlikte sonra insanoğlunun işareti (mevcudiyet) tezahür eder. Aynı zamanda bunun son günlerde gerçekleştiğinden de bahsediyor. trompet.
Son trompet, Adamın Oğlu'nun işareti göründükten hemen sonra çalar ve Armageddon başlamak üzeredir. Ölen meshedilmiş kişiler son trompet sırasında dirilir. Son trompet sırasında aynı anda göz açıp kapayıncaya kadar meshedilen canlılar değişir. Bu ayetler, meshedilmişlerin 1919'da dirilişini mi, yoksa İsa'nın henüz geleceği bir zamanda gerçekleşecek bir şeyi mi destekliyor?
2 Teslim. 2: 1,2
Ancak, kardeşlerimiz, Rabbimiz İsa Mesih'in varlığına saygı göstererek ve onunla bir araya toplandığımız için sizden rica ediyoruz. 2 SİZİN gerekçelerinden çabucak çalkalanmamak ya da ilham verici bir ifadeyle ya da sözlü bir mesajla ya da bizden gelen bir mektup aracılığıyla Yehova'nın gününün burada olduğu etkisiyle heyecanlanmamak.
Bunlar iki ayet iken tek bir cümle veya düşünce olarak çevrilmiştir. Mt. 24:31, bu, meshedilmişlerin toplanmasını “Rabbimiz İsa Mesih'in varlığı” ile ilişkilendirir, ancak aynı zamanda varlığı “Yehova'nın günü” ile ilişkilendirir. Tüm cümlenin, zaten geldiğini düşünerek aldatılmaması için bir uyarı olduğuna dikkat etmek gerekir. Herhangi bir önyargıyı bir yana bırakırsak ve sadece söylediklerini okursak, Yehova'nın toplanması, mevcudiyeti ve gününün aynı anda meydana gelen olaylar olduğu sonucuna varmaz mıydık?
2 Teslim. 2: 8
O zaman, gerçekten de, Rab İsa'nın ağzının ruhu ile elinden çıkaracağı ve varlığının tezahürü ile hiçbir şey getirmeyeceği kanunsuz olan ortaya çıkar.
Bu, İsa'nın, mevcudiyetinin tezahürü ile kanunsuz olanı sıfıra getirmesinden bahseder. Bu, 1914'teki bir varlığa veya Armageddon öncesi varlığa daha mı uyuyor? Sonuçta, kanunsuz olan son 100 yıldır gayet iyi gidiyor, çok teşekkür ederim.
1 Teslim. 5: 23
Barışın tanrısı, sizi tamamen onaylasın. Her açıdan ses, SİZİN [kardeşler] in ruhu, ruhu ve bedeni Rabbimiz İsa Mesih'in huzurunda suçsuz bir şekilde korunabilir.
Burada suçsuz bulunmak istiyoruz at değil sırasında onun varlığı. Meshedilmiş biri 1914'te ancak mesela 1920'ye düşmek için suçsuz olabilirdi. Yüz yılı kapsayan bir dönemden bahsediyorsak, bu metnin herhangi bir gücü yoktur. Bununla birlikte, Armageddon'dan hemen önce varlığından bahsediyorsak, bunun büyük bir anlamı var.
2 Peter 3: 4
ve şöyle diyor: “Bu vaat ettiği varlığı nerede? Neden, atalarımızın uyuyakaldığı günden itibaren [ölümde], her şey tam olarak yaratılışın başlangıcından itibaren devam ediyor ”dedi.
Kapı kapı dolaştığımızda insanlar "İsa'nın vaat edilen [görünmez] mevcudiyeti" konusunda bizimle alay ediyorlar mı? Dünyanın sonuyla ilgili alay değil mi? Varlık Armageddon'a bağlıysa, o zaman uyuyor. 1914'e bağlıysa, bu kutsal yazı bir anlam ifade etmiyor ve yerine getirilmiyor. Ek olarak, 5. ayetten 13. ayete kadar olan bağlam dünyanın sonuyla ilgilidir. Yine Yehova'nın günü Mesih'in varlığıyla bağlantılıdır.
Rev. 11: 18
Ama milletler öfkeli hale geldi ve kendi öfken geldi ve ölülerin yargılanmaları, kölelerine peygamberlere ve kutsal olanlara ve adlarını, küçük ve büyük ve dünyayı mahvedenleri mahvetmek.
Burada aslında Mesih Kralının yerleştirilmesinden bahseden bir metin var. Bu olduğunda uluslar öfkelenir ve Kral'ın gazabı onu takip eder. Bu, Armagedon'a götüren Magog Gog saldırısıyla güzel bir şekilde bağ kurar. Ancak uluslar 1914'te İsa'ya karşı öfke duymadılar ve kesinlikle onlara gazabını ifade etmedi, aksi takdirde hala ortalıkta olmazlardı. Ek olarak, meshedilmişlerin dirilişinin 1919 tarihli bir tarihe uymadığını, daha ziyade son trompetin çalındığı bir zamana uyduğunu gördük, bu yüzden 'ölülerin yargısı ve kölelere ve peygamberlere ödül' olmalıdır. aynı zamanda gelecekteki bir etkinlik olabilir. Son olarak, dünyayı mahvedenleri mahvetme zamanı 1914'te gerçekleşmedi, ancak yine de gelecekteki bir olaydır.
Rev. 20: 6
Mutlu ve kutsal olan, ilk dirilişe katılan herkes; bunlar üzerinden ikinci ölümün yetkisi yoktur, ancak Tanrı ve Mesih'in rahipleri olacaklar ve bin yıl boyunca onunla kral olarak hüküm sürecekler.
Mesih Krallığı 1,000 yıldır. 1,000 yıldır kral olarak meshedilmiş yönetim. Eğer Mesih 1914'ten beri hüküm sürdüyse ve 1919'dan beri meshedildiyse, o zaman krallığın ilk 100 yılına girmişlerdir ve geriye kalan 900'ün biraz üzerinde kalmıştır. Ancak, krallık Armageddon'dan hemen önce başlarsa ve meshedilmişler o zaman dirilirse, dört gözle bekleyeceğimiz tam 1,000 yılımız var.
Sonuç olarak
Geçmişte, Elçilerin İşleri 1: 7'de kaydedilen İsa'nın buyruğunu görmezden geldik. Bunun yerine, belirlenen zamanlar ve mevsimler hakkında spekülasyon yapmak için önemli ölçüde zaman ve çaba harcadık. 1925, 1975 gibi tarih ve zaman dönemlerini içeren hatalı öğretilerimizi ve bu çabaların bir organizasyon olarak bizler için ne sıklıkla utanç verici olduğunu anlamak için 'bu neslin' çeşitli yeniden yorumlamalarını düşünmek yeterlidir. Elbette, tüm bunları en iyi niyetimizle yaptık, ancak yine de Rabbimiz İsa Mesih'in açık yönünü görmezden geliyorduk, bu yüzden eylemlerimizin sonuçlarından kurtulamadığımıza şaşırmamalıyız.
Özellikle son otuz yılda, Hıristiyan kişiliğinin gelişimine daha önce hiç olmadığı kadar odaklandık. Mal'ın kehanetini gerçekten gerçekleştirdik. 3:18. Son günlerin derinliklerinde olduğumuza ve Yehova'nın ruhunun teşkilatına rehberlik ettiğine şüphe yok. Bununla birlikte, 1914'te İsa'nın mevcudiyetine ilişkin tutumumuzun zayıf zeminde olduğu görülüyor. Bundan vazgeçmemiz gerekirse, o zaman cennette 1918 ve 1919'da gerçekleştiğini söylediğimiz olayları da terk etmek anlamına gelir. Bu, peygamberlik açısından önemli olarak belirlediğimiz her tarihin yanlış olacağı anlamına gelir. Mükemmel bir başarısızlık kaydı - olması gerektiği gibi, çünkü Yehova'nın kendi yargı yetkisine koyduğu zeminde ilerliyoruz. '
Zeyilname - Kıyametin Dört Atlısı
Mesih'in varlığının başladığı yıl olarak 1914'ü terk etmek, Kıyametin Dört Atlısının bu anlayışa nasıl uyduğunu açıklamamızı gerektirir. 1914 gibi bir tarihi destekliyor gibi görünen unsur, 'taç' verilen ilk atlılar, belli ki İsa Mesih'tir.
(Vahiy 6: 2). . .Ve gördüm ve bak! beyaz bir at; ve üzerinde oturanın bir pruvası vardı; Ona bir taç verildi ve o, fethetmeye ve fethini tamamlamak üzere yola çıktı.
Anlayışımızın tutması için, tacı insanoğlunun varlığından ayrı olarak açıklamalıyız ya da bu olayları 1914'ten sonraki bir zaman dilimine taşımalıyız. Eğer ikisini de yapamazsak, o zaman anlayışımızı yeniden incelememiz gerekir. 1914'ün kehanetsel bir önemi yoktur.
İkinci çözümün sorunu, bu olayların son günlerin dönemine çok iyi uymasıdır. Hades'teki savaşlar, kıtlık, veba ve ölüm (yeniden dirilişin olduğu) kesinlikle insanlığın son 100 yıldaki yaşamına işaret ediyor. Elbette herkes savaş ve kıtlık yaşamadı. Batı yarımküre bu sıkıntılardan büyük ölçüde kurtuldu. Yine de, bu da uyuyor, çünkü Rev. 6: 8b, yolculuklarının “dünyanın dördüncü bölümünü” etkilediğini söylüyor. "Yeryüzünün vahşi hayvanlarının" dahil edilmesi, yolculuklarının son günlerin başlangıcından itibaren olduğu düşüncesini güçlendirir, çünkü bu canavarlar, canavar benzeri hükümetlere veya milyonlarca ölüme neden olan bireylere - Hitler, Stalin gibi adamlara atıfta bulunur. ve Pol Pot, vd.
Bu, son günlerin başlangıcında, dünya onun varlığını deneyimlemeden İsa'ya nasıl Kral olarak taç verilebileceğini belirleme görevini bize bırakıyor. Elçilerin sorularını neden bu şekilde ifade ettikleri sorulabilir. Neden sadece 'Kral olarak taç giydiğinin işareti ne olacak?' Diye sormuyorsun?
İnsanın Oğlunun varlığı, onun krallığı ile eş anlamlı mıdır?
Durum böyle görünmüyor. Koloseliler 1:13, "Bizi karanlığın otoritesinden kurtardı ve bizi sevgisinin Oğlu'nun krallığına devretti" der. Bu, birinci yüzyıldan beri bir anlamda Kral olduğunu gösterir. Birinci yüzyılda zaten bir taç aldıysa, beyaz ata otururken bir başkasını nasıl alıyor?
İlk mühür kırıldıktan sonra taçlı kral olarak öne çıkıyor. Ancak, yedinci mühür kırıldıktan ve yedinci trompet çaldıktan sonra aşağıdakiler gerçekleşir:
(Vahiy 11:15) Ve yedinci melek trompetini çaldı. Ve gökte yüksek sesler duyuldu ve şöyle dedi: "Dünyanın krallığı, Rabbimizin ve Mesih'inin krallığı oldu ve sonsuza dek kral olarak hüküm sürecek."
Bu ancak, dünya krallığı beyaz ata binmeye gittiğinde henüz onun olmadıysa mümkün olabilir.
Elçiler sorusunun bağlamı Mt. 24: 3, onların sadece tahta geçmesi ile değil, krallığının ne zaman yeryüzüne gelip İsrail'i Roma yönetiminden kurtaracağıyla ilgili olduklarını belirtir. Bu gerçek, Elçilerin İşleri 1: 6'da bulunan dirilmiş Mesih'e sordukları benzer bir sorudan açıkça anlaşılmaktadır.
Birinci yüzyıldan beri Hıristiyan cemaatiyle birlikte bulunuyor. (Mt. 28: 20b) Bu mevcudiyet cemaat tarafından hissedildi, ama dünya değil. Dünyayı etkileyen mevcudiyet, şeyler sisteminin sonucuyla bağlantılıdır. Her zaman tekil olarak konuşulur ve Hıristiyan cemaatiyle varlığıyla bağlantılı değildir. Bu nedenle, birinci yüzyılda kral olarak taçlandırılırken ve son günlerin başında farklı bir anlamda, Mesih Kralı olarak varlığının ancak dünya krallığının ona dönüştüğü anda başladığı söylenebilir. gelecekteki olay.
Bunu bir perspektife oturtmamıza yardımcı olabilecek şey, 'taç' kelimesinin İncil'deki kullanımını gözden geçirmektir. Yunanca Kutsal Yazılardan ilgili tüm örnekler burada.
(1 Korintliler 9:25). . Şimdi onlar, elbette, bozulabilir bir taç elde edebilsinler diye yapıyorlar, ama biz bozulmaz bir taç.
(Filipililer 4: 1). . Sonuç olarak, sevdiklerim ve özledikleri kardeşlerim, sevincim ve tacım, sevdiklerim, Rab'be bu şekilde sağlam durun.
(1 Selanikliler 2:19). . Rabbimiz İsa'nın huzurunda, umudumuz, sevincimiz veya sevinç tacımız nedir - neden aslında SİZ değil misiniz?
(2. Timoteos 2: 5). . Dahası, oyunlarda bile mücadele eden olursa, kurallara göre yarışmadığı sürece taç giyilmez. . .
(2 Timoteos 4: 8). . Bu andan itibaren, doğruluk tacı bana ayrıldı ve o gün, doğru yargıç Rab bana bir ödül olarak, ama sadece bana değil, onun tezahürünü seven herkese de verecek.
(İbraniler 2: 7-9). . Onu meleklerden biraz daha aşağı yaptın; Şan ve şeref ile onu taçlandırdınız ve ellerinizin işlerine onu tayin ettiniz. 8 Onun ayaklarının altında maruz bıraktığın her şey. " Çünkü [Tanrı] her şeyi kendisine tabi kıldı, kendisine tabi olmayan hiçbir şeyi bırakmadı. Şimdi, yine de, henüz her şeyi ona tabi olarak görmüyoruz; 9 Meleklerden biraz daha aşağı kılınmış, ölüme acı çektiği için şan ve şerefle taçlandırılmış İsa'yı görüyoruz ki, Tanrı'nın lütfuyla her [insan] için ölümü tadabilir.
(Yakup 1:12). . Ne mutlu yargılanmaya devam eden adamdır, çünkü onaylandığında Yehova'nın kendisini sevmeye devam edenlere vaat ettiği yaşam tacını alacak.
(1 Petrus 5: 4). . Ve baş çoban tezahür ettirildiğinde, SİZ, aşılmaz ihtişam tacını alacaksınız.
(Vahiy 2:10). . .Ölümüne kadar sadık olduğunuzu kanıtlayın, size yaşam tacını vereceğim.
(Vahiy 3:11) 11 Hızla geliyorum. Elindekini sımsıkı tutmaya devam et, kimse tacını almasın.
(Vahiy 4:10). . . yirmi dört ihtiyar tahta oturmadan önce yere düşer ve sonsuza dek yaşayan Olan'a tapınırlar ve taçlarını tahtın önüne atarlar:
(Vahiy 4: 4) 4 Tahtın etrafında yirmi dört taht [vardır] ve bu tahtların üzerinde beyaz dış giysiler ve başlarının üzerinde altın taçlar giymiş yirmi dört ihtiyar oturmuş [gördüm].
(Vahiy 6: 2). . .Ve gördüm ve bak! beyaz bir at; ve üzerinde oturanın bir pruvası vardı; Ona bir taç verildi ve o, fethetmeye ve fethini tamamlamak üzere yola çıktı.
(Vahiy 9: 7). . Ve çekirgelerin benzerlikleri savaş için hazırlanmış atlara benziyordu; ve başlarının üzerinde altın gibi taçlar [vardı] ve yüzleri erkek yüzleriydi. . .
(Vahiy 12: 1). . Ve gökte büyük bir işaret görüldü, güneşle dizilmiş bir kadın, ayaklarının altındaydı ve başında on iki yıldızdan oluşan bir taç vardı.
(Vahiy 14:14). . Ve gördüm ve bak! beyaz bir bulut ve bulutun üzerinde biri, başında altın bir taç ve elinde keskin bir orak olan bir adam oğlu gibi oturuyordu.
'Yaşam tacı' ve 'doğruluk tacı' gibi terimler, basitçe iktidarınkinden çok daha geniş bir kullanıma işaret etmektedir. Aslında, en yaygın kullanımı, bir şeyi alma yetkisini temsil etmek veya bir şeye erişmiş olmanın ihtişamını temsil etmek gibi görünüyor.
Ayrıca Rev. 6: 2'nin ifadesi de var. Kendisine bir taç verilir. Yukarıdaki kutsal yazılardan gördüğümüz gibi 'taç' kelimesi, çoğu kez bir şey üzerinde yetki alma bağlamında kullanılır. Yaşam tacı verilmesi, alıcının ölümsüz yaşama veya sonsuza dek yaşama yetkisine sahip olduğu anlamına gelir. Hayatın kralı olduğu anlamına gelmez. Dolayısıyla, 'ona bir taç verildi' ifadesi, 'ona yetki verildi' ile eş anlamlı olabilir. Bahsedilen şey bir kralın tahta geçme eylemi olsaydı garip bir ifade olurdu. Aslında, bir kral tahta çıktığında ona taç 'verilmez', onun başına bir taç konur.
"Taç" dan değil de "taç" dan bahsedilmesi de önemli görünüyor. Tek bir mevcudiyet vardır ve bu çok önemli bir olaydır. Mesih Kralının yalnızca bir tahta çıkışı vardır ve bu, yaratılışın insanlığın başlangıcından beri beklediği bir olaydır. Vahiy 6: 2'nin ifadesi, Mesih'in varlığına atıfta bulunacak kadar hazırlıksız görünmektedir.
Bu düşünce, yedi mühür ve yedi borazanın ardışık olarak anlaşılmasına uyuyor. Şu anki anlayışımız bizi mantıksal olaylar dizisini terk etmeye zorluyor, çünkü altıncı mührün Yehova'nın günü için geçerli olduğunu söylüyoruz (bkz. Bölüm 18 s. 112) ve yine de yedinci mühür kırıldıktan sonra meydana gelen olaylar uygulanır. son günlerin başlangıcına.
Ya yedi borazan, dertler ve iki tanık sıradaysa? Büyük sıkıntı sırasında ve sonrasında bu olaylara bakabilir miyiz - büyük sıkıntı Armageddon'dan ayrı bir şey olduğunu akılda tutarak?
Ama bu başka bir deneme için bir konu.
“Dahası, en yaygın olan şeylerden biri, illerin yeni bir dönem geçirdiğini gösteriyor. parousia imparatorun. Cos, yeni bir çağla çıktı parousia Gaius Sezar’ın AD 4’inde parousia Hadrianus'un MS 24'te. Kralın gelişiyle yeni bir zaman dilimi ortaya çıktı.
Bir başka yaygın uygulama, kralın ziyaretini anmak için yeni madeni paralar atmaktı. Hadrian'ın seyahatlerini, ziyaretlerini anmak için basılan sikkeler takip edebilir. Nero, Korint'i ziyaret ettiğinde paraları onun anısına basıldı. adventus, Yunanca'nın Latince eşdeğeri olan advent parousia. Sanki kralın gelişiyle yeni bir değerler dizisi ortaya çıkmıştı.
parousia bazen bir eyaletin bir general tarafından "işgali" için kullanılır. Mithradates'in Asya'yı işgalinde çok kullanılıyor. Yeni ve fethedici bir gücün sahneye girişini anlatıyor. "
Dan bağlamı. 12: 4,5, Kuzey ve Güney Krallarının peygamberlik sözlerindendir. Bu kehanet aşamalı olarak anlaşıldı, ancak her zaman gerçekleştiği sırada veya daha sonra anlaşıldı. Büyük İskender'in Kudüs'ü bağışladığına inanılıyor, çünkü rahipler ona dünyayı fethinin Daniel tarafından önceden bildirildiğini açıkladı. Daniel'in kehaneti ışığında müteakip tarihsel olayları inceleyerek, gerçekleşmesi konusunda şimdi onlardan çok daha fazlasını anlıyoruz. Ancak biz bunları önceden bilmeye gelmedik. Bunun yerine, bu tür olayların gerçekleşmesinin ardından 'gerçek bilgi bollaşmıştır'. (Dan. 12: 4b) Bu sözler, son günlerde Yehova'nın hizmetçilerine önceden haber vereceği anlamına gelmiyor. Bu, 'zamanlar ve mevsimler' hakkında önceden bilgi alınmasına karşı verilen emirle çelişir (Elçilerin İşleri 1: 7) Yedi zamanın yorumlanması basit bir matematik meselesi olduğundan, İsa'nın havarileri arasında Mukaddes Kitap öğrencisinin egzersiz yapmak. Bu onun sözlerine yalan verirdi ve bu basitçe olamaz.
Kutsal Yazıların bize, dünyadaki Yahudi olmayan gücün ve onun devrilmesine neden olan sıkıntı zamanının tam sonunun MS 1914'ün sonunu takip edeceğini ve bu tarihe yakın bir zamanda son üyelerinin Mesih Kilisesi olacak "değişmiş, " kaliteli. Ayrıca Kutsal Yazıların bize çeşitli şekillerde - Jübile Döngüleri, Daniel'in 1335 günü, Paralel Verimlilikler vb. İle - kanıtladığını unutmayın.hasat”Ya da bu çağın sonu 1874 Ekim'inde başlayacaktı ve Büyük Azrail o zaman mevcut olacaktı; yedi yıl sonra - Ekim 1881'de - "yüksek arama”Durdu, ancak bazıları, genel bir çağrı yapılmadan, arananlardan bazılarının test edildikten sonra değersiz bulunacak olan yerlerini doldurmak için aynı iyiliklere kabul edilecekler. Sonra, "Tanık" taşının aynı tarihlere tanıklık etme ve aynı dersleri örnekleme tarzına bakın. Böylece:
dünyaya gelen sorunun en ağırından kaçmaya layık görülen, ekim ayını takip edecek anarchous sorununa atıfta bulunabileceğimizi anlayabiliriz, 1914; fakat 1910 AD hakkında Kilise'nin başından bir sorun çıkması beklenebilir.
Bu taş "Şahit" ile İncil arasındaki en dikkat çekici anlaşma bu değil mi? Ekim 1874 ve Ekim 1881 tarihleri kesin iken, 1910 tarihi, Kutsal Yazılarda belirtilmemiş olsa da, Kilise deneyimi ve nihai sınavındaki bazı önemli olay için makul olmaktan çok daha fazlası gibi görünürken, görünüşe göre AD 1914 kapanışı olarak iyi tanımlanmıştır, bundan sonra dünyanın en büyük sorunu yaşanmaktadır.çok büyük”Payı olabilir. Ve bu bağlamda, bu tarih sınırının - AD 1914 - sadece Mesih'in tüm bedeninin seçilmesi, denenmesi ve yüceltilmesinin tamamlanmasına değil, aynı zamanda daha büyük bir kutsanmış topluluğun bazılarının arınmasına da tanık olabileceğini hatırlayalım. korku ve gönülsüzlük nedeniyle Tanrı'ya kabul edilebilir fedakarlıklarda bulunamayan ve bu nedenle dünyanın fikirlerine ve yöntemlerine az çok kirlenmiş olan inananlar. Bunlardan bazıları, bu dönemin bitiminden önce, büyük sıkıntıdan çıkabilir. ('Rev. 7: 14Bu türden birçoğu şimdi yakmak için çeşitli dara demetleriyle sıkı sıkıya bağlıdır; ve hasat döneminin sonundaki şiddetli sıkıntı Babil'in esaretinin bağlayıcı kordonlarını yakana kadar değil, bunlar kaçmayı başarabilecekler - "ateşten kurtulmuş gibi." Büyük Babil'in enkazını görmeli ve onun vebalarından bir miktar almalılar. ('Rev. 18: 4') 1910'dan 1914'ün sonuna kadar olan dört yıl, bu şekilde Büyük Piramit'te belirtildiği gibi, şüphesiz Kilise üzerinde "ateşli bir yargılama" zamanı olacaktır (')1 Kor. 3: 15') uzun sürmeyecek olan dünya anarşisinden önce - "O günlerin kısaltılması gerektiği dışında beden kurtarılmamalı." 'Matt. 24: 22'