Alberta Üniversitesi’nde yürütülen bir çalışmada, Güney Amerikadaki otçul komşularına korku salan bir etçil dinozorun bilinenden daha vahşi ve öldürücü olduğu tespit edildi.
Carnotaurus, devasa kuyruğuyla birlikte yedi ila dokuz metre uzunluğunda bir yırtıcıydı. Alberta Üniversitesi Paleontoloji yüksek lisans öğrencisi Scott Persons’a göre bu özellikleri onu zamanının en hızlı koşucularından biri yapıyordu.
Carnotaurus’a ait kuyruk kemikleri üzerinde yapılan son araştırmalar, leğen kemiğinden kuyruğa doğru uzanan kasının, üst bacakların kemiklerine bağlı olan bir tendonu olduğunu gösterdi. Bu kasın kasılması bacakların geriye çekilmesini sağlıyor ve bu da Carnotaurus’a her adımında daha fazla güç ve hız sağlıyordu.
Önceki araştırmalarında Persons, kuyruk-kası ile bacak gücü arasındaki bağlantıya benzer bir etkileşimi ünlü yırtıcılardan Tyrannosaurus rex için de bulmuştu. Papers bu makalesini yayınlayıncaya dek araştırmacılar T.rex’in büyük kuyruğunu sadece büyük ve hantal kafasını dengelemede kullandığı bir araç olarak görüyorlardı.
Persons’ın Carnotaurus-kuyruğu üzerinde yaptığı araştırmalar gösterdi ki kuyruk boyunca uzanan kemik çiftleri aynı kaburga kemikleri gibi birbirlerine kenetlenmiş şekilde sıralanmışlardı. Persons, üç boyutlu bilgisayar modellemelerini kullanarak Carnotaurus kuyruğunun kasını yeniden oluşturdu ve sıradışı kuyruk kemiklerinin devasa leğen kemiğine nasıl büyük oranda destek sağladığını kanıtladı. Bu kuyruk üzerindeki birbiri ardına kenetlenmiş kemik çiftlerinin dinozor için sadece tek bir sakıncası vardı: kuyruğun çok sert ve bükülemez bir yapıya sahip olması avcının seri ve akıcı dönüşlerini zora sokuyordu. Persons, Carnotaurus’a manevralarında zorluk yaşatan bu özelliğinin düz koşularda hızına hız katarak bu kayıbı fazlasıyla telafi ettiğini belirtti. Büyüklüğüne bakılacak olursa, Carnotaurus bilinen nesli tükenmiş veya yaşayan tüm hayvanlar içinde en büyük kuyruk-kası olan canlıydı.
Persons’ın, aynı üniversiteden denetmeni Paleontoloji profesörü Philip Currie ile birlikte ulaştığı bu bulguları PLoS ONE – 14 Ekim baskısında yayımlandı.
Kaynak: ScienceDaily