Sarah'ın başka seçeneği kalmamıştı. Beş yıldan fazla bir süredir şiddetli depresyonu için mümkün olan her tedaviyi denemişti ve hiçbir şey yardımcı olmamıştı. 36 yaşındaki çocuk, "Günlük hayatım depresyon yüzünden o kadar kısıtlı ve yoksullaştı ki, her gün işkence görüyordum" dedi.
Ancak beynine bir cihaz yerleştiren deneysel bir prosedürden geçtikten sonra, yıllar sonra ilk kez depresyonunun yükseldiğini hissetti. Depresyonun etrafındaki damgalama nedeniyle anonim kalan Sarah, bir basın brifingi sırasında “Dünyaya bakış açım değişti” dedi.
Sarah, bugün Nature Medicine dergisinde yayınlanan, şiddetli, tedaviye dirençli depresyon tedavisine yönelik yeni bir yaklaşımın kavram kanıtı denemesinde hastaydı. Bulgular, bozukluğu olan insanlara yardım etmek için başka bir olası stratejiyi ortaya çıkarıyor. Çalışma sadece Sarah'yı içeriyordu ve diğer insanlarda ne kadar işe yarayacağı hala net değil. Yine de denemeden alınan dersler, araştırmacıların depresyonun doğası hakkında daha fazla şey anlamalarına yardımcı oldu ve hastalığı tedavi etmek için diğer çabalara uygulanabilir.
Kaliforniya Üniversitesi San Francisco Weill Nörobilim Enstitüsü'nde bir psikiyatrist olan çalışma yazarı Katherine Scangos, basın brifinginde “Bu deneme yoluyla beyinle ilgili bazı temel özellikleri belirledik” dedi.Epilepsi ve Parkinson hastalığı gibi durumlar için yaygındır. Son on yılda yapılan araştırmalar, bazen depresyona yardımcı olabileceğini göstermiştir, ancak bulgular tutarsız olmuştur. Daha önceki çabaların çoğu, beynin depresyona dahil olduğu düşünülen bireysel bölgelerine uyarı verdi. Ancak bu çalışma, belirli beyin devrelerinin bir parçası olan, belirli işlevlerden sorumlu beynin birbirine bağlı bölümleri olan bölgeleri hedef aldı.
Scangos, "Artık giderek daha fazla farkına vardığımız şey, depresyonun hatalı devrelerden kaynaklandığıdır" diyor.
Ayrıca, ilgili devreler her kişi için farklı olabilir. Dolayısıyla bu denemede, çalışma ekibi tedavi yaklaşımını belirli hastanın depresyonuna göre kişiselleştirdi. Sarah'nın depresyon semptomları alevlendiğinde meydana gelen beyin aktivitesinin haritasını çıkardılar. Ardından, bu beyin aktivitesini tespit edebilen ve aktivitenin gerçekleştiği devreye uyarı gönderebilen bir cihazı cerrahi olarak implante ettiler.
Sarah için prosedür oldukça etkiliydi. Cihaz açıldıktan sonraki sabah, depresyon derecelendirme ölçeklerindeki puanları düştü. Ve belki daha da önemlisi, ruh halinde dramatik değişiklikler hissetti.“Ve odadaki herkes 'Aman Tanrım' dedi, çünkü beş yıl içinde ilk kez, sahte olmayan bir yerde kendiliğinden güldüm ve gülümsedim” dedi.
Sarah'ın depresyon devresi günde yüzlerce kez alevlenir ve implante edilen cihaz her seferinde kısa bir uyarıcı nabız gönderir. Scangos, toplamda her gün yaklaşık 30 dakika uyarı aldığını söylüyor. Sarah nabızları hissedemiyor ama gün boyunca ne zaman olduğuna dair genel bir fikri olduğunu söyledi. “Hissedeceğim bir uyanıklık ve enerji veya pozitiflik duygusu var” dedi.
Sarah'ın ezici başarısına rağmen, bu deneme bu yaklaşımın yalnızca ilk gösterimiydi. Denemede kullanılan cihaz, depresyonu tedavi etme yetkisine sahip değil - başlangıçta epilepsiyi tedavi etmek için tasarlandı ve denemede FDA'dan araştırma amaçlı bir cihaz muafiyeti kapsamında kullanıldı. Çalışmanın yazarı ve nöroşirürji bölümünün başkanı Edward Chang, “Bu sonucun gerçekten bir tedavi seçeneği olarak kalıcı olup olmayacağını görmek için bir alan olarak önümüzde çok işimiz var” dedi. UCSF'de.“Bu yaklaşımların birçoğunu son çare olarak görüyoruz”
Başkaları için işe yaradığı kanıtlanırsa, büyük olasılıkla yalnızca diğer tüm seçenekleri denedikten sonra kullanılacaktır, diyor Chang.Parkinson ve epilepsi hastaları için bu yola giden hastalar genellikle diğer tüm tedavileri denemiştir. Chang, "Şimdilik, bu yaklaşımların birçoğunu son çare olarak görüyoruz" dedi. Aynı zamanda pahalı bir yaklaşımdır - bu çalışmada kullanılan cihazın maliyeti genellikle 35.000 ila 40.000 ABD Doları arasındadır.
Ancak sadece bu gösteri bile genel depresyon anlayışımızı ilerletmeye yardımcı olabilir. Ekip, en az bir kişinin depresif semptomlarında yer alan beyindeki devreleri tanımlayabildi ve bu devre diğer hastalar tarafından paylaşılabilir. Depresyon devreleri hakkında temel bilgilere sahip olmak, benzer alanları hedefleyen cerrahi olmayan stratejilerin geliştirilmesine yardımcı olabilir. Chang, “Bu bilgi ve bilgiye sahip olmanın, bu uygulamanın çok ötesine geçeceğini düşünüyoruz” dedi.
Sarah, başarısının depresyonla ilgili bazı damgalamaları ortadan kaldırmaya da yardımcı olabileceğini düşünüyor. Çalışmadan geçmek, Sarah'nın hastalıkla ilişkisini yeniden şekillendirmesine yardımcı oldu, dedi. Hayatı boyunca, kendini toparlayıp yeterince çabalarsa daha iyi hissedebileceği fikrini içselleştirdiğini söyledi. “Mümkün olan her tedaviyi denedik ve hepsinde çok olumlu bir tavır aldım ve hiçbiri işe yaramadı.
Duruşma bunu değiştirdi ve doktorlarından sürekli olarak - depresyonunun beynindeki bir hastalık olduğunu - tamamen uzak durmasına yardımcı oldu. "Bunun sonunda, 'Aman Tanrım, bu Parkinson hastası birinden farklı değil'" dedi Sarah..