Steve Jobs'un sahip olduğu bir sır değil büyük bir etki teknoloji dünyasında, ancak belki de mirası en çok mobil cihazlarda hissedilecek. Steve Jobs'un Apple’ın bilgisayarlarına tüketicileri cezbetmek için ihtiyaç duydukları yenilemeyi verdiği doğru, ancak Apple'ın başında Jobs var, mobil cihazlar için mevcut talebi yarattı. Akıllı telefon ne olursa olsun, şu anki gibi çalışıyor çünkü 2007'de Steve Jobs bir grup muhabirin önünde bir sahnede durdu ve “Kim bir kalem ister? ... Ayy! '
Apple, kapasitif dokunmatik teknolojisine bakan ilk şirket değildi, ancak bir telefonda gerçekten çalışmasını sağlayan ilk şirket oldu. Önceki pazar liderlerinden biri (eğer böyle adlandırılabilirse) Microsoft’un Windows Mobile platformuydu. Bu, kalem ve daha ucuz dirençli ekranlar etrafında inşa edilmiş bir sistemdi ve Redmond, onu bu şekilde tutmaya kararlıydı.
Microsoft'un bu giriş yönteminin ötesine bakamaması platforma zarar verdi. Windows Mobile, başlangıç menüsü, görev yöneticileri ve ekranın köşesine yerleştirilmiş 'X' düğmeleri gibi küçültülmüş masaüstü kullanım paradigmalarıyla doluydu. Sen gerekli Windows Mobile'ı kullanmak için bir kalem. Kapasitif dokunuş çok belirsiz görülüyordu, ancak Steve haklıydı; kullanıcı arayüzü izin verdiğinde daha iyidir.
Steve Jobs, mevcut mobil cihazların ilgi çekici olmadığını fark etti; kullanılabilirliğe çok az odaklanılarak aşırı derecede karmaşıktı. İPhone, sıfırdan dokunmayı kullanmak için tasarlandı ve bu, kullanıcı arayüzünü yeniden düşünmek anlamına geliyordu. O zamanlar birçok insanın gerekli özellikleri düşündüğü ve hala iyi bir ürüne sahip olduğu şeyleri kaldırmak gerçek bir tasarım mantığı gerektirdi.
Jobs muhtemelen iPhone'un yaratılmasına her şeyi yaptığı gibi yaklaştı - bir editör olarak. Mantıklı olan şeyler vurgulandı; çoklu dokunuşla yakınlaştırma gibi. Dosya sistemi yönetimi gibi işe yaramayan şeyler acımasızca kesildi. 2007'de bıraktığımız kullanıcı arayüzü tamamen parmak dostuydu ve geçmişin bilgi yoğun kullanıcı arayüzlerinden farklıydı.
İPhone'un sadeliği sayesinde pek çok kişi için çalıştı ve eğlence kullanmak. Akıllı telefonlar eskiden insanların homurdandığı ve ekran kalemleri ve iztoplarıyla gagaladığı cihazlardı, ancak sıradan insanlar aniden iPhone'ları istedi. Diğer şirketler, Apple'ın iPhone arabirimiyle oluşturduğu deneyimi not aldı ve tüm sektör bir yıl içinde odaklandı.
Google'ın Android işletim sisteminin orijinal demoları bir platformu gösteriyor kökten farklı 2008'in sonlarında G1'de gördüğümüzden daha fazla. İlk günlerde Google, açıkça RIM’in BlackBerry cihazlarının peşindeydi. İPhone'un ardından Android daha dokunmatik tabanlı bir işletim sistemi haline geldi. Android, kullanıcı arayüzünü temizleyip daha hızlı donanıma sahip olana kadar iPhone'un yaptığı ilginin aynısını çekmeyi başardı. RIM bile, iPhone'un popülaritesini yıllarca inkar ettikten sonra dokunuşları onlar için çalıştırmaya çalışıyor.
HTC, RIM ve diğerlerinin iPhone öncesi akıllı telefonları, küçük bilgisayarlar olmak için o kadar çabalıyorlardı ki, işareti tamamen kaçırdılar. Steve Jobs, kaynakları kısıtlı bir mobil cihazı bir bilgisayar gibi çalıştırmaya çalışmanın kaybedilen bir teklif olduğunu fark etti. Bunun yerine, o ve Apple, şu anda kullandığımız neredeyse tüm cihazlara ilham veren bir telefonla etkileşim kurmanın yeni yollarını geliştirdiler. Elinizdeki telefon ne olursa olsun, iPhone ve Steve Jobs olmasa muhtemelen var olmazdı.