-
şigeyoşi ve katsu abe'nin sekiz çocuğundan yedincisi, hayatta kalan dört çocuğundan biriydi. orta halli, tatami tüccarı bir aileydi abeler. sada'nın ağabeyi şintaro çapkının biriydi ve bir gün gizlice evlenip ailenin biriktirdiği paraları çalarak kaçtı. ablası teruko aşıklarıyla ünlenmişti, babası bu hafifmeşrep kızı cezalandırmak adına japonya'da sıkça görülen bir şekilde umumhaneye sattı. bir süre sonra dayanamayıp kızını geri satın aldı. teruko çok geçmeden evlendirildi.
sada 1905'te doğdu. annesi en küçük evladı olduğu için ona çok düşkündü ve her dilediğini gerçekleştiriyordu. o dönemde sanattan çok geyşalık ve fahişelikle ilişkilendirilen şamisen çalma ve şarkı söyleme hevesinde kızını destekleyip ona dersler aldırdı. sada henüz bir çocukken kararını vermişti, geyşa olacaktı.
ailesi ile kardeşleri arasındaki husumet onu boğuyordu, bu yüzden sürekli dışarıda zaman geçiriyordu. müşterek bir talihi paylaştığı bir arkadaş grubuna sahip oldu bir zaman sonra. on beş yaşındayken, yine bu gezintilerden biri esnasında, arkadaşlarından birinin tecavüzüne uğradı. ailesi onu korusa ve yanında olsa da bu hadise sada'nın zaten sıkıntılı olan şahsiyetini iyice yaraladı. gittikçe zıvanadan çıktığı için ailesi onu 1922'de, yokohama'da bulunan bir geyşa evine sattı. burada frengi oldu.
1930'larda sada, bir vesikalı olarak osaka'nın namlı tobita mahallesi'nde çalışmaya başladı. bu defa da orada bela diye anıldı. müşterilerinin paralarını çalıyordu; umumhaneden kaçmaya yelteniyor, fakat orospuluğun ve fuhşun kanuni olması hasebiyle her seferinde yakalanıyordu. iki yıl geçtikten sonra üzerindeki damgadan kurtulup garson olarak iş bulsa da kazandığı para sada'yı tatmin etmedi ve tekrar orospuluğa döndü, bu defa sanatını vesikasız icra ediyordu, hükümetin denetlemediği yasadışı yerlerde. annesi 1933'te ölünce tokyo'ya gitti, babasının yanında, tokyo'da mesleğini yapmaya devam etti. 1934'te bu sefer babası hastalandı ve ölümüne kadar on gün boyunca sada, bay abe'ye baktı.
ekim ayında vesikasız olduğu için tutuklandı, fakat meftunu olan kinnosuke kasahara'nın himmetiyle kurtarıldı ve onun kapatması oldu. sada için bir ev almıştı, para dahi gönderiyordu. karısından ayrılmasını isteyince adam reddetti, bunun üzerine sada başka aşıklarla tevakkuf etmek için izin istedi; bu da kinnosuke tarafından reddedildi. böylelikle beraberlikleri sona erdi. sada, nagoya'ya kaçtı.
fahişeliği bırakma arzusuyla tekrar bir lokantada çalışmaya başladı, burada goro omiya adlı bir profesörle tanıştı. sada, bu şehirde sıkılarak tokyo'ya döndü. omiya'yla burada buluştular ve omiya kadının frengiye yakalandığını fark ederek onu kusatsu'daki kaplıcalara götürdü. sada'ya küçük bir restoran açmasını önerdi, fakat önce çırak olarak işe başlamalıydı.
tokyo'ya dönünce sada, yoşidaya'da çalışmaya başladı. restoranın sahibi kiçizo işida 42 yaşındaydı, çıraklıktan gelmeydi. yoşidaya'yı 1920'de açmıştı. çapkın bir adam olarak nam salmıştı, restoranla çok az ilgileniyor, her işi karısına bırakıyordu.
çok geçmeden işida bu alımlı kadına da yanaşmaya başladı. hamisi omiya, sada'dan hiçbir zaman etkilenmemişti ve onu işida'nın ellerine bıraktı. çok geçmeden beraber olmaya başladılar.
iki hafta boyunca beraber ayş u tarab eyledikten sonra, hayatında ilk defa aşkı tattığını düşünen sada, müthiş bir haset duymaya başladı. işida'nın karısına dönüp onu unutacağını düşünüyordu. kararını vermişti.
gece birlikte olduklarında işida'nın maslahatında bıçak gezdirip başka hiçbir kadınla olmamasını söyledi. her şeyden habersiz olan adam buna kahkahalarla güldü. ilişkiye başladıklarında sada onu boğmaya başladı, işida ise devam etmesini söyledi. bundan sonraki sevişmelerinde kimono'sunun obi'sini kullanarak boğuyordu onu.
sonra işida uyudu ve sada onu boğdu.
"işida'yı öldürdükten sonra rahatladım. sanki omuzlarımdan ağır bir yük kalkmıştı, içim huzurla doldu," diyecekti. birkaç saat sevgilisinin cansız bedeninin yanında uzandıktan sonra ekmek bıçağıyla adamın aletini kesti ve bir dergiye sardı. tutuklanacağı güne dek yanında taşıyacaktı. akan kanla işida'nın kalçasına ve çarşafa "sada, kichi futari-kiri" (sada, kiçi, beraberler) yazdı. sonra bıçakla kendi ismini işida'nın sol koluna kazıdı. otelden çıkarken işida'yı rahatsız etmemelerini söyledi ve gitti.