By World BEYOND War, Ekim 6, 2023
Franco Dinelli tarafından sağlanan bilgiler
2 Ekim'de İtalya'nın Roma Mahkemesi Savcılığı'na resmi bir şikayet sunuldu ve soruşturma hakimlerinden İtalya'nın ulusal topraklarında nükleer silahların varlığını araştırmaları ve bunların ithalatı ve bulundurulmasından cezai açıdan sorumlu olanları takip etmeleri talep edildi.
Şikayette, İtalyan hükümeti tarafından hiçbir zaman resmi olarak kabul edilmemiş olmasına rağmen, İtalyan topraklarında nükleer silahların varlığının kesin olduğu belirtiliyor. Bu bilgilerin kaynakları çoktur ve gazete haberlerinden bilimsel dergi makalelerine, herkesin bildiği gibi ABD hükümetinin İtalya, Türkiye, Belçika, Hollanda, Almanya ve Birleşik Krallık'ta nükleer silah bulundurduğunun etkili bir şekilde kabulüne kadar uzanmaktadır. Rus hükümetinin Belarus'ta nükleer silah bulundurmayı teklif ederken bahane olarak kullandığı bir gerçek. Ghedi ve Aviano üslerinde yaklaşık 90 nükleer silah bulunabilir.
Şikayette, İtalya'nın Nükleer Silahların Yayılmasını Önleme Anlaşması'nı 24 Nisan 1975'te onayladığı hatırlatılıyor ve bunun İtalya'da nükleer silah varlığını neden yasadışı hale getirdiği ayrıntılarıyla anlatılıyor. Şikayette ayrıca İtalya'da nükleer silahların bulunmasının, silahlarla ilgili çeşitli İtalyan yasalarını ihlal ettiği ve ithalat lisanslarıyla ilgili yasanın ihlal edildiğini öne sürdüğü tespit edildi. Yasaya göre, silah malzemelerinin ihracatı, ithalatı, transiti, Topluluk içi transferi ve komisyonculuğunun yanı sıra ilgili üretim lisanslarının devri ve üretimin yeniden konumlandırılması İtalya'nın dış ve savunma politikasına uygun olmalıdır. Ancak İtalya Anayasası şöyle diyor: “İtalya, savaşı diğer halkların özgürlüklerine karşı bir saldırı aracı ve uluslararası anlaşmazlıkların çözümü için bir araç olarak reddediyor. İtalya, diğer Devletlerle eşitlik koşulları altında, Milletler arasında barış ve adaleti sağlayacak bir dünya düzeni için gerekli olabilecek egemenliğin sınırlandırılmasını kabul eder. İtalya bu tür amaçları ilerleten uluslararası kuruluşları teşvik ediyor ve teşvik ediyor.”
Ancak aynı Anayasa şunu da söylüyor: “Parlamento, savaş hali ilan etme ve gerekli yetkileri Hükümete verme yetkisine sahiptir. . . . Cumhurbaşkanı silahlı kuvvetlerin başkomutanıdır, kanunla kurulan Yüksek Savunma Konseyine başkanlık eder ve Parlamento tarafından kararlaştırıldığı şekilde savaş ilanları yapar. . . . Savaş zamanlarında askeri mahkemeler yasayla belirlenen yargı yetkisine sahiptir. Barış zamanlarında yalnızca silahlı kuvvetler mensupları tarafından işlenen askeri suçlar konusunda yargı yetkisine sahiptirler.”