<br class=”Apple-interchange-newline”>
Thomas Jefferson, Kabartma Portre, C. Paul Jennewein, Mermer, 1950. Kredi. . . Kongre Binası Mimarı
Başkan Donald Trump’ın görevde olduğu süre boyunca yayılan kültür savaşlarında en görünür parlama noktası, Amerika’nın ırkçı geçmişinden figürleri tasvir eden anıtların korunması veya yok edilmesi oldu.
Hatta eski cumhurbaşkanı, bir askeri harcama tasarısını veto edecek kadar ileri gitti çünkü Konfederasyon yetkililerinin anısına üsleri yeniden adlandırmak için bir hüküm içeriyordu. (Kongre vetoyu geçersiz kıldı.)
Ancak 6 Ocak’ta Trump’ın destekçilerinden oluşan bir kalabalık Kongre Binası’na saldırdığında, isyan aslında sadece binanın kendisine değil, aynı zamanda orada sergilenen bazı anıtlara ve büstlere de zarar verdi, bunlara Thomas Jefferson ve James Madison’ı tasvir edenler de dahil , köleleştirilmiş Siyahların sahibi olan iki başkan – son Black Lives Matter protestolarında heykelleri düşen türden figürler.
Bugün bir kongre alt komitesi önünde ifade veren Temsilciler Meclisi Küratörü ve Sanat ve Arşiv Dairesi Başkanı Farar Elliott, geçen ay yaşanan şiddet olaylarında altı heykelin ve iki resmin hasar gördüğünü söyledi ve 25.000 $ ek ödenek talep etti. nesneleri geri yüklemek için. Hasarlı parçalar arasında dört eski House konuşmacısının büstü, Chippewa lideri Be sheekee’nin bir büstü, bir Jefferson heykeli ve Madison ve John Quincy Adams’ın portreleri yer alıyor. Hasar büyük ölçüde, ayı kovucular ve biber gazı da dahil olmak üzere havaya salınan kimyasal tahriş edici maddelerden kaynaklandı.
Konfederasyon liderlerinin heykellerini yıkmaya karşı çıkan Trump destekçilerinin ülkenin iktidar koltuğundaki tarihi sanat eserine zarar vermelerinin ani ironisinin ötesinde, şu an kendi başına birkaç soruyu davet ediyor: Kongre Binası hangi anıtlara ait? Ve Jefferson ve Madison gibi köle sahiplerine hasarlı saygıları yeniden kurmak fazladan federal dolar değerindeyse, o zaman koleksiyonu genişletmek için para harcamaya değer mi?
Harvard Üniversitesi’nde bir sanat tarihçisi olan Sarah Lewis, bir e-postada “sanat ve kültürün savaş alanı” nın ülke tarihi boyunca “kimin saydığını ve kimin topluma ait olduğunu meşru kılacak anlatılar yaratmak için” kullanıldığını yazdı. “
Lewis, bir avukat ve aktivist olan Bryan Stevenson’ın çalışmalarına, kimin kutlanmaya ve tarihselleştirilmeye layık görüldüğüne ve buna bağlı olarak tamamen insan olarak hatırlanan fikrini genişletmeye ittiğine işaret etti. Stevenson’un Eşit Adalet Girişimi, kısa süre önce ABD’deki kölelik mirasına ve köleleştirilmiş Siyahların ve onların soyundan gelenlerin yaşamlarına yönelik ülkenin ilk büyük anıtını dikti.
Karşılaştırıldığında, büyük ölçüde köleleştirilmiş emekçiler tarafından inşa edilmiş olmasına rağmen, Capitol, hayatlarını ve işlerini tanıyan sadece bir küçük nesne içeriyor: 2012’de tanıtılan Köle İşgücü Hatıra Markörü adlı bir plak taşıyan bir kumtaşı levha.
Lewis, “Kongre Binası’ndaki her nesne, Amerika Birleşik Devletleri’ne ait olma hakkı için kimin savaştığına dair tartışmaların bir işaretidir,” dedi. Köleleştirilmiş erkekler ve kadınlar tarafından dikilen binalardan, yaptırılan resimlere, Kongre Üyesi Jefferson Davis’in denetlediği Kongre Binası’nın kubbesine kadar her yerde. ”
Ve ülke tarihinin zor yönlerinin korunmasını sağlamak söz konusu olduğunda, bazı milletvekilleri bile konuşmanın geçmişten figürlere indirgenmemesi gerektiğini söylüyor.
İki Demokrat, Temsilciler Minnesota’dan Dean Phillips ve New Jersey’den Andy Kim, Capitol isyanı sırasında kırılan Rotunda’ya giden hasarlı cam kapı camlarının korunması çağrısında bulundu.
Phillips ve Kim, Temsilciler Meclisi liderliğine yazdıkları bir mektupta şunları yazdı: “Kongre Binası boyunca keskin gözler, erken Amerikalılar tarafından Kongre Binası’nı inşa etmek için köleleştirilmiş olanlar tarafından bırakılan kriptadaki sütunlarda keski işaretleri de dahil olmak üzere, tarihimizin izlenimlerini hala bulabilir. Porto Rikolu milliyetçilerin 1954 saldırısından sonra Meclis odasındaki Cumhuriyetçi liderliğin masasındaki kurşun deliği ve Birlik askerlerinin İç Savaş sırasında masaya süngülerle saldırdığı yeri hain eski Senatör Jefferson Davis’in masasındaki kakma yaması.
“Karmaşık geçmişimize dair bu hatırlatmalar olduğu gibi, 6 Ocak 2021’de isyancıların yol açtığı zararın bir kısmı da kalmalıdır.”
Columbia Üniversitesi’nde mimarlık profesörü ve “Zenci Bina: Fuarlar ve Müzeler Dünyasında Siyah Amerikalılar” kitabının yazarı Mabel Wilson, bir röportajda 6 Ocak’a ait bazı hatıraların katılması veya belki de yerini alması gerektiğini söyledi. Eski Konfederasyon askerleri ve politikacılarının anıtları hala Kongre Binası’nda duruyor.
Wilson Capitol isyanı için “Örtünmemesi önemli, ama hatırlanması önemli,” dedi. “Çünkü ulus olarak neler yapabileceğimizi anlamak önemli. Olduğu kadar şaşırtıcı olsa da oldu, gerçekti ve kolayca tekrar olabilirdi. ”
Massachusetts Temsilcisi Katherine Clark bugün, Temsilciler Meclisi küratörünün ofisinin “6 Ocak’ta meydana gelen bazı eserleri” koleksiyonuna almayı planlayıp planlamadığını sordu. Elliott, birinci önceliğinin “koleksiyonda zaten var olan nesneleri koruduğumuzdan, işlediğimizden ve temizlediğimizden emin olmak” olduğunu söyledi. ”
Ama sonra, sürekli bir soru sorma ihtiyacından bahsetti: “İnsanların evinin hikayesini bugüne kadar anlatan eserler nelerdir?”
On Politics ayrıca bir haber bülteni olarak da mevcuttur. Buradan kaydolun gelen kutunuza teslim edilmesini sağlamak için.
Eksik olduğumuzu düşündüğünüz bir şey var mı? Daha fazlasını görmek istediğin bir şey var mı? Sizden haber almak isteriz. Bize e-posta gönderin onpolitics @ nytimes. com.tr.
, https: // static01. nyt. com / images / 2021/02/24 / us / politics / oakImage-1614199141780 / oakImage-1614199141780-facebookJumbo. jpg
, New York Times, ABD> Politika,