Amigdala’nın İlginç Yapısı
Amigdala’nın İlginç Yapısı başlıklı bu makalede beyindeki amigdalanın sadece “korku merkezi” olmadığını göstermek amacıyla yapılan bir araştırmada, başın üstten çekilmiş fotoğrafını gösteriyor. Daha önce, amigdalanın tek bir yapı olmadığını ve tek işlevinin korku ile ilgili olmadığı belirtilmişti.
2007 yılında, bir grup Fransız araştırmacı, amigdalanın direk olarak uyarılması sonucu duygusal tepkiler verildiğini, fakat bunun beynin hangi yarım küresinin uyarıldığına bağlı olarak farklılık gösterdiğini söylediler. Sağ yarım küredeki amigdalanın uyarılması özellikle korku ve üzüntü gibi kaçınılan tepkilere neden olurken; bunun aksine sol yarım küre uyarıldığında ise ya olumlu (mutluluk) ya da olumsuz (korku, endişe, mutsuzluk) duygular açığa çıkmıştır.
İşte çalışmanın özeti:
İnsanlar üzerinde yapılan çok az çalışma, hem psikolojik hem de duygusal tepkiler bakımından, amigdalanın elektriksel olarak direk uyarılması sonucu elde edilen sonuçları değerlendirmiştir. Ameliyat öncesi değerlendirme ortamında, beyin içi elektrodlarla muayene edilen, ilaca dirençli kısmi epilepsi hastalarını test ettik.
Duyguların sözel olarak ifade edilmesi sırasında, sağ ve sol amigdala üzerinde oluşan doğrudan elektrik uyarımlarının etkilerini (Izard Ölçümü) ve duyguların psikofizyolojik göstergelerini değerlendirdik. Bunu da cilt iletkenlik tepkimelerini (SCRs) kaydederek ve elektromiyografik corrugator supercilii (kaşın hemen arkasında, frontalin altında küçük piramit şeklinde bir kas) tepkilerini (EMGc) ölçerek yaptık. Izard ölçümleri sonuçlarına göre, sağ amigdalaya yapılan elektriksel uyarılar, negatif duygular ortaya çıkardı; özellikle korku ve mutsuzluk. Ama bunun aksine sol yarım küre uyarılması, olumlu(mutluluk) ya da olumsuz-istenmeyen (korku, endişe, mutsuzluk) duygular açığa çıkarmıştır.
Elektriksel uyaranların yarattığı istenmeyen durumlar EMG aktivitesinde artışa neden oldu. Ayrıca, elektriksel uyaranların sonrasında duygusal değişiklikler görüldüğünde, pozitif yüklü duyguların SCR büyüklüğü, negatif olanlardan daha fazlaydı. Bu bulgular, insan amigdalasının duygusal deneyimlerden sorumlu olduğunu gösteren ve amigdalanın valans ve uyarılma süreçlerinin fonksiyonel asimetri hipotezini de güçlendiren çok canlı kanıtlar sundu.
Bu araştırma hakkında söylenebilecek daha çok şey var. Öncelikle, araştırmacıların inceleme yöntemlerinden kaynaklanan sistematik bir sapma söz konusu olabilir. 1 saniyede yüksek frekans(50 Hz) uyarıcı kullanarak, amigdalanın karakteristik bir tepkisine neden olmuş olabilirler.
Bu durum genelde hızlı “aç-kapa” tepkileri olarak görülür. Bu yüzden de aslında 1 saniyelik titreşim dalgaları amigdala için çok uzun bir süredir. Dolayısıyla farklı sonuçlar elde etmek için 20 milisaniyelik bir titreşim öne sürülebilir. Ayrıca araştırmacılar GSR sonuçlarında daha fazla pozitif duyguya rastladılar.
Bazıları sol yarım küre amigdalasının pozitif duygular sırasında etkin olmasından, bu duyguların bilinçli duygular olduğu sonucunu çıkarabilirler. Çünkü amigdala genellikle bilinç dışı duygusal tepkilerin kaynağı olarak görülür. (özellikle de istenmeyen duygusal tepkilerin)
Her zaman olduğu gibi yeni bulgular ilginç sorulara, fikirlere ve hipotezlere yol açmaktadır. Bu yüzden de bilim bu kadar eğlencelidir. Fakat amigdalanın duygusal tepkilerdeki rolü hakkındaki görüşümüzün nasıl da değiştiğini farketmemiz oldukça önemlidir.
Artık Le Douxian tarzı, beyindeki tek duygunun korku olduğu yolundaki paradigmatik yaklaşımdan ziyade, pozitif duygulara (ve umuyoruz ki daha karmaşık duygulara da) da daha dengeli bir bakış açısıyla yaklaşmaya doğru ilerliyoruz.
Bu gelişim sayesinde görüyoruz ki, yeni bulgular neofrenolojinin(kafatası bilimi) eski fikirlerini paramparça ediyor; tek yapıları daha da küçük parçalara bölüp, çok daha büyük bir yapının ayrılma ve birleşme yapıları olduğunu farketmemizi kolaylaştırıyor. Gözünüzü dört açın, daha fazlası da yolda, geliyor.
Çeviren : Sıdıka ÖZEMRE
Kaynak : http://brainethics.wordpress.com/2009/07/17/fear-and-pleasure-in-the-amygdala/