Platon, Sofist’le başlayan bir üçleme düşünmüştü: Sofist, Devlet Adamı ve Filozof. Bu üçlemenin ilk ikisi gerçekleşmiştir. Ama ne yazık ki Filozof yazılmamıştır. Platon’un bu planını tamamlayamamış olması bir kayıptır. Ama Sofist’te yer yer onun filozof ve felsefe hakkındaki düşüncelerine de rastlamamız, bu kaybı bir ölçüde telafi ediyor. Öyle ki, Sofistin karşıkonumunda filozofu görmemiz bir yana, bazen sofist filozofa çok yaklaşır, onun sofist mi filozof mu olduğu bile pek belli olmaz.
Platon’un sofist bağlamında, kendinden öncekilerle ve kendi çağının filozoflarıyla bir hesaplaşmaya girdiğini de görürüz. Sofist, Platon’un öteki diyalogları içinde, en çok, mimetik dil-anlayışı bakımından Kratylos’la, bilgi sorunu yönünden Theaitetos’la, varolan-varolmayan, birlik-çokluk gibi antinomiler çerçevesinde varlık ve idea öğretisi dolayısıyla Parmenides’le ilgi içinde bulunur.
Bu kitap ayrıca metin okuma, çeviri ve yorum tarzında. Yorumun yanında çözümlemeler de var. Ondaki çizelgeler bir çözümlemenin ürünü. Kitabın özgün bir biçimi var. Bu özgünlük, içindeki bu çizelgelerden geliyor. Çizelgeler, kavramların çözümlemesini mantıksal-matematiksel biçimde göz önüne koyuyor.