Fransa baş komplocunun yolu
De Male, doğu Fransa'daki Dole şehrinde doğdu. 28 Haziran 1754. Kalıtsal asil biri olarak, on yedi yaşındayken Silahşörlerin kraliyet muhafızındaydı. Ve askeri kariyerine bir subay rütbesiyle başladı. Fakat birkaç yıl sonra, bekçi beklenmedik bir şekilde dağıldı ve genç de Male (o sırada sadece yirmi bir yaşındaydı) istifaya zorlandı. Zamana göre Claude-Francois zaten memur rütbesine sahipti.
De Malé eve döndü. Sonra, zorla boşta kalmanın on yıldan fazla süreceğinden şüphelenmedi. Bunca yıl boyunca, Claude-Francois ev işleriyle uğraştı ve politikaya girmedi. Ve hayatında otuz dört yıl boyunca önemli bir olay yaşandı - eski bir askeri adam, ondan 15 yaş küçük olan Denise de Baley ile evlendi. Yaştaki büyük farka rağmen, evlilik mutlu oldu. Karısı de Malé oğlu Aristide'yi doğurdu.
Bu arada, Fransa’nın siyasal iyiliği, devrimi açan bulutları kalınlaştırmaya başladı. Ve Claude-Francois aristokratlara ait olmasına rağmen, “değişim rüzgarını” coşkuyla algıladı. Kısa süre sonra cumhuriyetçi özgürlüklerin ana savaşçılarından biri oldu. Ve Claude-Francois, Ulusal Muhafız Paylaşımı'nın tabur komutanı pozisyonundayken, “de” önekini soyadından çıkarmaya ve saçlarını Jacobin tarzında kesmeye karar verdi. Böylece, ordu tamamen devrimin tarafında olduğunu göstermek istedi.
Erkek kariyeri kendisini iyi bir şekilde kurmayı başardığı İtalyan kampanyası sırasında askeri kariyer devam etti. Ön cephedeki başarılar sayesinde Claude-Francois tugay generaline terfi etti. Ancak bunların hepsi 18 Brumaire (Fransız Cumhuriyetçi takviminin ikinci ayı) için değişti. Napolyon Bonapart, cumhuriyetçi özgürlüklerin destekçisi olan Erkek'e yabancı bir darbe yaptı. Napolyon'a devrimin başarısını dengeleme ve iktidarı bir elinde yoğunlaştırma kararı aldığından şüphelendi.
Aynı zamanda, Malé, Gironde birliklerinin komutanı oldu, ama yakında Charente'ye transfer edildi. Burada ordunun inatçı ve kaprisli doğası tam olarak ortaya çıktı. Bu nedenle, teoride bile, (Gironde eyaletininki gibi) Charente bölümünün kaymakamı ile yakınlaşamadı. Komutanlarla küfür eden Malé, daha sonra Fransız Cumhuriyeti'nin ilk Başkonsolosu olan Napolyon’la açıkça konuştu. Kaymakamlar, Erkeğe karşı mücadelede tüm araçları kullandılar. Bu nedenle, elbette, usta generale sayısız şikayet yazdılar.
Askeri başarıları boyunca, Claude-Francois başka bir terfi aldı - cumhuriyetçi yüksek komutanlığı onu genel generallere dönüştürdü. Ama sonra Napolyon müdahale etti. Fırsattan yararlandı ve rütbesini onaylamadığı için Male'den intikam aldı. Doğru, İlk Konsolos kısa süre sonra Tuğgeneral ile ilişkiler kurmaya karar verdi. Ve o, Onur Lejyonu Düzeni'nin komutanlarına yaptı. Claude-Francois, iyi niyet jestini takdir etmedi ve cumhuriyetçi özgürlüklerin ateşli bir destekçisi olarak kaldı.
Ancak Bonaparte, görüş ve niyetlerinden vazgeçmek için de acelesi yoktu. Bu nedenle, kendini imparator ilan etti. Erkek tarafından şaşırdım, o aldı haber Napolyon'a bir mektup gönderdi: “Citizen First Consul, vatanımızı mutlu ve özgür görmek isteyenler için duygularımızı ekliyoruz. Eğer kalıtsal imparatorluk talihsizliğin tek sığınağıysa - imparator ol, ama üst yönetimin sana verdiği tüm otoriteyi kullan, böylece yeni iktidar biçimi mirasçıların yeteneksizliği ve zulmünden kurtaran eylem tarzına dayanır. Aksi takdirde, bir gün özgürlüğümüzün bir bölümünü kaybedeceğiz ve çocuklarımız onu feda ettiğimiz için bize kınayacaklar. ”
Napolyon bu belirsiz “selamlamayı” rakibinden şaşırtıcı derecede sakince aldı. Görünüşe göre, yeni yapılan imparator, Erkeğin kendisi için kesinlikle hiçbir tehdit oluşturmayacağına karar verdi.
Ve Claude-Francois, valisinin sevmediğini açıkça dile getirmeye devam etti ve uzun dili için acı çekmekten korkmadı. Askeri arenada başarı - bir şey tarafından kurtarıldı. Burada hiç kimse en az bir liberter yapamadı. Ve 1806'ta, Erkek, İtalyan topraklarının askeri valisi oldu. Ancak bu pozisyonda, sadece bir yıl sürdü. Sivil idare ile çatışmalar ve anti-emperyalizm duygusunun yayılması işlerini yaptı. 18 Mayıs 1807, İtalya Kralı Yardımcısı'nın Erkek'i görevinden kurtardığı ve Fransa'ya gönderdiği yıl olabilir. Bu arada, Napolyon istifa belgelerini şahsen imzaladı. Vuruşuyla, Gelecekteki Male'nin kariyerine son verdi.
Komplo Düşünceleri
Claude-Francois, yerel Dol'una geri dönmeyi bile düşünmedi. Bunun yerine, o ve karısı ve oğlu Paris'e yerleşti. Görüşlerini bırakmak için inatçı Erkek'e gitmeyecek. Ancak şimdi imparatora ve tüm cesaretlerine olan nefretleri daha da arttı. Ve Claude-Francois intikam almaya karar verdi - özgür Fransa uğruna bir darbe yapmak için. Bu fikir, ordunun başına o kadar sıkıştı ki kelimenin tam anlamıyla saplantılı oldu.
Hayali gerçeğe dönüştürmek için yapılan ilk girişim, 1808 yılında yapılan Malé. O zamanlar Bonaparte İspanya’daydı ve eski komutan zamanın geldiğini düşünüyordu. Suç ortaklarıyla birlikte Malé, Paris’in dört bir yanındaki sahte hükümetin, Senato’nun aniden imparatoru görevinden almaya karar verdiğini ve hatta görevden almak için oy kullandığını belirttiğini duyurmak istedi. Duyuru, Senato'nun şimdi yeni bir hükümet kurma olasılığını düşündüğü haberiyle sona erdi. Ancak komplocular ilan göndermek için zaman yoktu. Planları zamanında ortaya çıktı. Bu nedenle, elliden fazla komploun başında Malé tutuklandı. Ve bir süre sonra La Force hapishanesine gönderildi. Ancak emekli bir general üzerinde çalışmadı. Hapsedilirken, emperyalizm karşıtı faaliyetlerine devam etti. Neyse ki, La Force'da, mahkumlar arasında emperyal iktidardan memnun olmayan yeterince suç ortağı vardı. Fakat bu sefer Malia şanslı değildi. Yaşamından korkan mahkumlardan biri bir komplo bildirdi.
Claude-Francois, Saint Pelagia hapishanesine transfer edildi. Malé demir parmaklıklar ardındayken karısı kocasını daha rahat bir yere götürmek için her şekilde çalıştı. Ve çabaları başarı ile taçlandı. 1810'in başlangıcında, Erkek tedavi için Debusson kliniğine transfer edildi. Fransız soyluları arasında bu yer “siyasi mahkumlar için Eden” olarak adlandırılmıştır. Royalistler ve Cumhuriyetçiler burada elit şaraplar ve şık yemekler ile tedavi edildi. Ve pencerelerden güzel manzaralara sahip lüks odalarda anti-emperyalist destekçileri vardı. Ayrıca bahçede yürüyebilir, diğer "hastalarla" iletişim kurabilir ve aylık elli frank aylık emekli maaşı alabilirler. Ancak bu tür önlemler Erkeklerin sıcağını soğutmamıştır. Çifte güçlerle nefretli Napolyon'u devirmek için yeni bir plan geliştirmeye başladı.
Bir sonraki komploda Erkek, eşini ve arkadaşı Sophie Hugo'yu aktif olarak destekledi. Sophie, gelecekteki ünlü yazarın annesiydi ve isyancı general Viktor Lagori'nin metresiydi. Bu arada, oğlunun Sophie'nin gerçek babası olduğu söylenirdi. Aslında sevgilisi Hugo'nun anısına, çocuğunu seçti.
Denise ve Sophie'nin yardımıyla, Claude-Francois, La Force'ta kalan benzer düşünceli insanlarıyla yakın temas kurabiliyordu. Erkek ekibi, casusluk suçlamasıyla hapsedilen generaller Lagori ve Gidal, Corsican Bockeyamp idi. Ayrıca komplocular, Bourbon hanedanının kraliyetçisi ve destekçisi olan Abbe Lafon'a katıldılar. Napolyon'dan nefret eden, Erkek'den daha az olmayan baş saldırgan, ikincisini doğru insanlara tanıttı. Böylece, emekli bir generalin emrinde, büyük bir güç ortaya çıktı. Bunlar arasında İspanyol keşiş José Maria Caamano da vardı. Claude-Francois'e göre bir tür geçiş noktası olacak olan Rue St Peter'in adına güvenli bir daire aldı. Kaamano'nun iyi bir ünü vardı, bu yüzden komplocular takip edilmekten korkmuyorlardı.
Erkek, planının uygulanması için muhtemelen en başarılı zamanı seçti. Gerçek şu ki, ülkede bir imparator yoktu - Rusya'da savaştı. Paris'in opera tiyatrosuna olan uzaklığı düşünüldüğünde, Napolyon'un kuryelerden mesaj alması iki haftadan uzun sürdü. Böylece, komplocular zaman yetersizliği yaşamadılar.
İmparatora karşı
"X" anı, akşam 22 Ekim 1812 akşamında saat 10 civarında geldi. Claude-Francois, başrahiple birlikte, Debusson kliniğini serbestçe terk etti. Sonra taş çitin üzerinden tırmandılar ve serbest bırakıldılar. Suçlular onları çitin arkasında bekliyorlardı: Onbaşı Jacques-Auguste Rato ve girişimci olarak Fransız polisinin komiseri gibi olmak için üç renkli bir grupla kendisini kirleten avukat Andre Boutrot. Yakında, dört asi kendilerini güvenli bir evde buldu. Burada, Erkek, Napolyon'un Rusya'da öldüğünü ve tatmin olduğunu belirten sahte Senato kararnamelerini inceledi. Suç ortakları nihai hazırlıkları yaparken, Claude-Francois bir generalin üniformasını giydi.
Akşam karanlığında işe gittiler. Dairede sadece Abbot Lafon kaldı. Çite tırmandığında bacağını yaraladığını iddia etti. Birkaç dakika bekledikten sonra abbot dışarı çıktı ve en kısa zamanda Paris'ten ayrıldı. Lafon, komplocular arasında pratik olarak başarı şansı olmadığını anlamıştı. Ve bir kez daha, imparatorun insafına güvenmek aptalca bir fikirdir.
Sabah saat dört civarı, üç komplocu Poponkur Caddesi'ndeki barakaların yakınında olduğu ortaya çıktı. Asilerden biri - Rato - şifreyi bildirdi. O gece "komplo" kelimesi olduğu söylenmeli. Ardından Rato, komutan için acil haberleri olduğunu açıkladı. Gardiyan üçlüğü kaçırdı.
Komplocular bir kez daha şanslıydı. Ulusal Muhafızların onuncu kohortunun komutanı olan Soulier'in ciddi bir şekilde hasta olduğu ortaya çıktı. Asiler odasına girdiğinde, Malé, kendisini Genel Lamot olarak adlandırdı, tüm Fransa için korkunç bir haber verdi - imparator, Ekim ayı başlarında Moskova duvarları altında öldürüldü. Sonra Soulier’in kötü sağlığından yararlanan Claude-Francois, şimdi bir albay olduğunu söyleyerek onu tekrar kandırdı. Ve belediye binasını ele geçirmesi onun için hayati öneme sahip, ardından geçici hükümete konferans salonu hazırlamak. Soulier hasta olmasına rağmen, iddia edilen General Lamoth’un emrini yerine getirmek için aldığı bilgiyi kabul etti ve acele etti. Komutan, hepsini yüz değerinde aldı. Ayrıca, Ulusal Muhafız savaşçılarının komplocularının korunması için de seçildi.
Ardından, Erkek suç ortağını La Fors'a götürdü. Ve sabaha daha yakın, Lagori, Gidal ve Bockyampa serbest kaldı. Bundan sonra, Hidal, Ulusal Muhafızların bir bölümü ile birlikte, Savaş Bakanı Clark'ı tutuklamaya gitti. Lagori, Polis Savaryerini tutuklama emri aldı. Burada ilk defa işler plana göre gitmedi. Gidal, Erkeklerin emrini yerine getirmeyi reddetti. Bunun yerine, Savary ile hesaplaşmaya gitti. Ancak sağduyu kazandı. Bu nedenle, Gidal ve Polis Bakanı (Paris Polisi Kaymakamı da dahil olmak üzere yol boyunca birçok kişiyi yakaladı) La Fors'a geri döndü.
Erkek, Marsilya, Toulon ve Cenevre'de Napolyon'un ölümü hakkında mesajlar gönderdikten sonra, Paris'in askeri komutanı General Gülen'i ziyaret etti. Ancak imparatorun ölümüne inanmayı reddetti ve bu nedenle Claude-Francois'in emirlerini takip etmedi. Buna karşılık, emekli general, askeri komutanı yüzüne vurdu ve çekildi. Sonra hala Erkek suçlularından birini kaybettiğini bilmiyordu. Hayatı için endişelenen Bockyampe, Paris'ten kaçmaya karar verdi.
Gülen'den sonra, Claude-Francois, Genel Kurmay Başkanı ve komutanı Emekçi Albayına gitti. Ama burada da, Erkek cevapsız. Sözlerine inanmayı reddettiler, üstelik askerler kurtarıldı ve emekli generali ele geçirmeyi başardılar. Male'nin tutuklanması imparatora karşı olan komplodaki son noktaydı. Kısa sürede Gidal ile yakalamayı ve Lagori'yi başardı. Ve Paris'teki öğle yemeğinde, hiçbir şey bir darbede bir gecede yapılan girişime benzemiyordu.
Asilerin Ölümü
Askeri mahkeme önünde toplam yirmi beş kişi (Deniz de dahil olmak üzere) göründü. Bunlardan bir düzineden fazlası, ana üçü de dahil olmak üzere ölüm cezasına çarptırıldı. Erkek, yapabildiği gibi, her şekilde suçlularını korumaya çalışarak suç ortaklarını korumaya çalıştı. Ancak hakimler etkilenmedi. Bu arada, toplantı sırasında isyancı generale suç ortağının kim olduğu hakkında sorular soruldu. Malé cevapladı: “Fransa'nın tamamı. Sen de işimi sonuna kadar getirseydim sen de. ”
Sophie Hugo sevgilisini kurtarmaya çalıştı. Ama o başarısız oldu. Ayrıca ölüm cezasına çarptırıldı.
Görgü tanıklarının hatırlanmasına göre, ölümü bekleyen Erkek, “Ölümlerimiz övülecek. Altı ay içinde Fransa'da her şey değişecek. ” Merakla, yarım yıl sonra, Napolyon, Rusya ve müttefikleri için savaşı neredeyse kaybetti. Önümüzde Aziz Helena'yı bekliyordu. Male'nin sözlerinin biraz kehanete dönüştüğünü söyleyebiliriz.
29 Ekim 1812, komplocular vuruldu. İmparator yalnızca Kasım 6'i öğrendi. Ve darbe girişimi onu ciddi şekilde alarma geçirdi. Gücünün güvencesiz bir konumda olduğunu fark etti.
Erkeğin infazından sonra Denise hapishaneden serbest bırakıldı ve kocasının emekli maaşı tahsis edildi ve oğlu askeri burs aldı.
Sovyet tarihçi akademisyeni Eugene Tarle, “Napolyon” kitabındaki olayları şöyle açıkladı: “Napolyon her zaman olduğu gibi yürüyüşün tüm zorluklarına dayanarak, askerleri neşelendirmeye çalışıyordu. Karlı yağmurlarda ve yağan karların altında yürüyüş yaparak, bir çubuğa yaslanarak, birlikte yürüyen askerler ile konuşarak saatler geçirdi. Kışı geçirip geçirmeyeceğini henüz bilmedi ve genellikle Smolensk'te uzun süre kalacaktı. Fakat Dorogobuzh'a gelince, Napolyon Fransa'dan bilgi aldı ve bu Smolensk'ten ayrılma kararını hızlandırdı.
Garip mesajlar onu Paris'ten Dorogobuzh kuryesine getirdi. Uzun süredir Paris'te bir hapishanede bulunan ve oradan kaçmayı başarabilen, senatonun kararnamesiyle çıkarılan eski bir Cumhuriyetçi olan belirli bir Genel Erkek, Napolyon’un Rusya’daki ölümünü açıkladığı iddia edilen bir şirkete geldi, cumhuriyet ilan eden senatonun cumhuriyet ilan ettiği ve polis bakanının Sawari’yi tutukladığı iddia edilen bir şirkete geldi. Savaş Bakanı yaralandı. Alarm iki saat sürdü. Erkek, askeri mahkeme tarafından yargılandı, yakalandı, yargılandı ve 11 ile birlikte, hiçbir şeyden suçlu olmayan kişiler tarafından idam edildi; ancak kararnamenin doğruluğuna inanıyor olmaları dışında: Erkek, bütün bunlara cezaevinde başlamıştı.
Napolyon'da bu bölüm (tüm saçmalıklarla birlikte) güçlü bir izlenim bıraktı. Paris'teki varlığının gerekli olduğunu hissediyordu. ”
Claude-Francois Malais'in ayaklanması, Valentin Pikul'u “üç saat Paris” adlı romanında anlattı.