İyi okumalar.
₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪
Bölüm 23-Yatağınızı Isıtmamı İsteseniz Bile….
Altı El Zaanatları Şehri sokağa çıkma yasağı uygulamadı. Sadece geceden gün doğuncaya kadar kapıları kapattılar, herkesin istediği gibi girip çıkmasını yasaklıyorlardı.Ancak küçük bir ülke, Pekin gibi büyük şehir ile aynı değildi.Aşırı soğuk havalarda, gece devriyesi dışında sokaklar terk edilmişti, akşam yemeğine dahi kimse dışarı çıkmıyordu.
Üçü yarım gün boyunca mekanda dolaştılar, sonunda arkadaki mutfaktan bir restorana girdiler. Arkadan, PeiJingzhe bir ateş yakmak için yakacak odun aramadan önce mutfağı koruyan mutfak hizmetçisini bayılttı. Dolaptan biraz erişte ve yumurta çıkardı. Üç kaseyumurtlalı erişte yaptı-tabi ki Feng Xiao, CiuBuqu’ya nazik davrandığından değildi, kendisi de aç olduğundandı.
CuiBuqu kendini evinde hissetmişti. “Utangaç” kelimesi, daha önce onu zehirleyen birine karşı davranışı bir yana, sözlüğünde yoktu.PeiJingzhe’nin erişte ile onlara yaklaştığını görünce, en dolu kaseyi aldı ve kafasını içine gömerek yedi.
Feng Xiao dilini şaklattı, “A-Cui, daha önce ‘KongRong armut veriyor’ hikayesini okudunuz mu?”
CuiBuqu başını kaldırmadan cevapladı, “Abim misin?”
Ancak kendini beğenmişliği hızla azaldı. Erişteyi birkaç kez çiğnemişti ama yuttuktan sonra kaşları sıkıca çatılmıştı.
“Neden bu kadar tatsız? Tuz koymadın mı? Erişte neden bu kadar sert? Tencereye koyduktan sonra tekrar kepçe ile geri mi aldın?”
PeiJingzhe haksızlığa uğramış gibi görünüyordu “Bu mutfakta ilk seferim.”
Demek istediği, o şey seni öldüremeyecek kadar iyiydi.
Feng Xiao ateşe biraz daha odun eklemişti, “Sence neden en çok çorba ve daha az erişte içeren olanı seçtim? Yumurtanın iyice piştiğinden emin olabilmesi zaten övgüye değer; Sadece biraz müsamaha göster, tamam mı?”
Birkaç dakika önce, YuXiuCuiBuqu’yu kaçırdığında, yavaş bir hızda seyahat ediyormuş gibi görünmelerine rağmen, gerçek şu ki, Qiushan malikanesinin diğer tarafına çoktan ulaşmışlardı.CuiBuqu yemek için malikaneye dönmek için sabırsızlanıyordu, bu yüzden üçü midelerini dolduracak bir şey bulmak için yarım gün boyunca etrafta dolaşmak zorunda kalmışlardı.
PeiJingzhe o kadar çok sorularla doluydu ki, yumurtayı bile umursamadı; “Lordum, Yeşim gerçekten paramparça mı oldu?”
Feng Xiao, “Evet. Kendi gözlerinle görmedin mi?”
PeiJingzhe, “Ya, yao yeşim gerçek olansa?”
Feng Xiao kasesini bıraktı ve yavaşça söyledi, “Yeşim’i çalmaya çalışan kişiler iki farklı grup olmalı.”
PeiJingzhe hemen karşılık verdi, “Nasıl biliyorsun?”
CuiBuqu soğukça söyledi, “Beynin, mutfak becerilerin gibi: tarif etmek zor. Suçlunun Khotan büyükelçisini öldürmesi için şehirde saklanmaktan başka seçeneği yoktu. Bunu yapması için içeriden birinin yardımına ihtiyacı olacak.”
Alay edildikten sonra, Feng Xiao sadece ona yardım etmeyi reddetmekle kalmadı, aynı zamanda CuiBuqu ile de anlaştı,”Şehirde kendi gruplarına ait biri olsaydı, gerçek yeşimi aramak bizim için daha da zor olurdu.İlk başta, suçlunun LinlangLoncası’ndan Wen Liang ile müttefik olduğunu düşündüm, bu yüzden suçluyu güpegündüz suçüstü yakalamak istedim; ancak, Wen Liang’ın yakalanmasından sonra, Yeşim yine de açık artırmaya çıkarıldı.Bu yüzden, bunun arkasında kim varsa, dikkatimizi dağıtmak ve gerçek olanı göndermek için sahte bir öğe kullanmak istedi.Ancak, bugünkü müzayededen sonra, Jiejian Bürosunun şehirdeki tüm casusları, teslim edilen yeşim izine rastlamayı başaramadı, bu yüzden sadece bir olasılık daha var.”
“Ne olasılığı?” PeiJingzhe düşüncelerin peşinden sordu.
CuiBuqu artık eriştelere dayanamadı. Yumurtada bile, yutmadan önce tiksinti dolu bir yüz yaptı ve daha sonra Feng Xiao’nun sözlerine devam etti.”Öldürülenler ve yeşim soygunu yapanlar birbirleriyle kötü ilişkiler içerisinde olabilir.Gerçek Yeşim bir grup tarafından çalındı ve diğer grup diğer grubu cezbetmek için sahte yeşim kullanmak istedi, böylece gerçek yeşimi geri alabildiler.”
PeiJingzhe hiçbir şey anlamamıştı, “Ama gerçek yeşimi alan kişi nasıl cezbedilecek?”
CuiBuqu,”Batı’dan gelen diğer ülkeler hazineleri Merkez Ovalara getirdiklerinde, soyulmaktan kaçınmak için, genellikle gerçek olana benzeyen başka bir öğeyle birlikte gönderdiklerini duydum.”
PeiJingzhe sonunda anlamıştı. CuiBuqu, bu sefer KhotanKralı’nın iki yeşim gönderdiğini ima etmişti: biri gerçek ve biri sahte.Haraçlar doğal olarak haraçtı, ama aynı zamanda önemliydi; aksi takdirde, orijinal ürünün benzerliği imkansızdı.Sadece YuchiJinwu, hangi yeşimin gerçek olduğunu ve hangisinin sahte olduğunu biliyordu.Böylece öldüğünde, suçlular yeşim’i aldı, her gruba bir yeşim.Doğal olarak, her iki taraf da elindekilerinin sahte olduğundan ve diğer grubun tuttuğunun gerçek olan olduğundan şüphelenirdi.
Bu teori biraz karmaşıktı, ama PeiJingzhe daha dikkatli düşündüğünde, bunun makul olabileceğini hissetti. Khotan’ın yeni Büyükelçisi geldiğinde üç ila beş gün sonra, gerçeğin Feng Xiao ve CuiBuqu’nunteorileştirdiği yol olup olmadığı sonucuna varabilirlerdi.
Ama şu andan itibaren, hala yeşimi bulmaları gerekiyordu.
Düşünürken, PeiJingzhe şöyle dedi: “Usta Cui, ne olursa olsun, Yeşim LinlangLoncası’nda yeniden ortaya çıktığı için, diğer grup kesinlikle sonucun nasıl olduğunu görmek için adamlarınımı gönderecek?”
CuiBuqu başını salladı ve diğer adamın düşündüğü kadar aptal olmadığını hissetti.
“Bu yüzden bu gece gelen insanlardan birinin suçluyla bağlantıları olduğu kesin. Onlardan birinin suçlunun kendisi olduğunu bile söyleyebilirim.”
PeiJingzhe hatırlamaya başladı,”Doğru hatırlıyorsam, yeşim için gelen altı kişi var. YunhaiOn Üç Hikaye’nin adamı ayrılırken, dışarıda bırakılabilir. Keşiş ve Göktürk’ün en iyi dövüş sanatçısı Fo Er’den başka, Goguryeo adamı GaoNing, sarı cüppeli kadın; bir tane daha var…”
Sonuncusuna gelince, CuiBuqu’nun onları hatırlaması inanılmaz derecede bulanıktı. Sadece diğerinin siyah bir takım elbise giydiğini hatırladı. Erkek mi kadın mı olduğunu,CuiBuqu söyleyemedi bile; Fo Er haraket ettiğinde, diğerinin çoktan ayrıldığını belli belirsiz hatırladı.
Feng Xiao üç çift çubuk çıkardı ve onları oturdukları kapının dışına doğru hareket ettirdi.
“Fo Er’in amacı beni öldürmekti, yeşim değildi. Neden ölmemi istediğini bilmesek de, önce onu bir kenara koyabiliriz.”
“GaoNing ve YuXiu her ikisi de Yeşim için geldi, ama bundan daha derin bir anlam barındırmıyorlar, bu yüzden onlar da değil.”
“BingXuan adlı kadına gelince…”
Feng XiaoCuiBuqu’ya bakmak için döndü.
CuiBuqu, söylemeye gerek bile yoktu, kadının kim olduğunu biliyordu. “Jianghu’da, shuangxiu tekniklerini uygulayan Hehuan Klanı olarak anılan bir klan var. BingXuan şu anki klan liderinin öğrencisi, söylediğine göre, beklenmedik şekilde iyi karşılanmış, belki gelecekte klan lideri olarak başarılı bile olabilir”
Feng Xiao’nun ifadesi HehuanKlanı’nı duyduğunda biraz değişmiş gibiydi. Çok hafif olmasına rağmen, CuiBuqu bir şekilde onu yakalamayı başardı.
“Lord Feng Xiao, HehuanKlan’ı hakkında bir şeyler biliyor gibi görünüyor?”
“Dürüst olmak gerekirse, aslında kuzenimin en büyük amcasının teyzesi, kuzenimin karısının teyzesi, HehuanSekti’nin öğrencileri. Bu yüzden bu ismi duydum ve biraz tanıdık geldi.”FengXiao dedikten sonra gülümsedi.
CuiBuqu herhangi bir duygu yansıtmadı, “Bu yüzden kuzeninin teyzesinin en büyük amcasının teyzesi, kuzeninin erkek kardeşinin karısının teyzesi, yeteneklerini arttırmak için bir teknik olarak erkekleri mi topluyor?”
Feng Xiao, “Yani, sonuç olarak otuz yaşındaki bir kadının kurt gibi olduğu, kırk yaşındaki bir kadının da kaplan gibi olduğu söylenir. HehuanSekti’ne katıldığından beri bu bir balığı suya geri salmak gibi bir şey.”
PeiJingzhe’nin dudaklarının köşesi seğirdi, onların saçma konuşmasını daha fazla dinlemeyi reddederek hemen başka bir konu açtı.
“Yani ikinizin söylediklerine göre, en şüpheli olanlar BingXuan ve diğer gizemli kişi mi?”
CuiBuqu, “Yeşim Jianghu halkı için yararlı olmasına ve BingXuan’ın yeterli motivasyonu olmasına rağmen, eğer suçlulardan biri olsaydı ve bunun gerçek mi yoksa sahte yeşim mi olduğunu öğrenmeyegelseydi; o zaman kendini tanıtmasına ve adını açık etmesine gerek yoktu. Tamamen gölgelerde saklanabilirdi.”
PeiJingzhe bunun oldukça makul olduğunu düşündü, bu yüzden Feng Xiao’nun ikinci çubuğu diğer tarafa çevirmesini izledi. Şimdi, sadece sonuncusu kalmıştı. Feng Xiao’nunCuiBuqu’nun analizine tamamen katıldığını biliyordu.
En şüphelileri olan, siyah giyimli olandı. Erkek mi kadın mı olduğunu bile söyleyemiyorlardı.
Feng Xiao ayağa kalktı, “O kişi gittiğinde, onların peşine casuslar gönderdim. Malikaneye döndüğümüzde haberler bizi bekliyor. “
PeiJingzhe şimdi Feng Xiao’nun bu tür önlemleri aldığını biliyordu.
Aniden önemli bir şey hatırladı.
“Ama Lordum, yeşim çoktan toz haline geldi. Eğer bu gerçek yeşim olsaydı, o zaman biz…”
Hiçbir şey için yerlerinde sayıyor olmazlar mıydı?
Feng Xiao ona bir bakış attı ama hiçbir şey söylemedi.
CuiBuqu, “Bir dahaki sefere çok fazla tükürük israfını önlemek için daha akıllı bir tane getirmeniz gerektiğini düşünüyorum.”
Feng Xiao gülümsedi, “Benim gibi zeki biri varken, başka bir zeki adam karanlıkta başka bir ateşböceği olmaz mı?”
CuiBuqu, “Bunu böyle ifade ettiğinize göre, Lord Feng, beni neden hala burada tutuyorsunuz? Neden gitmeme izin vermiyorsunuz?”
Feng Xiao, “Bu olamaz. Benim gibi olmamana rağmen, güneş ve ay gibi aydınlık; yine de benim etrafımda parlayan bir yıldıza benziyorsun. A-Cui, keşke Jiejian Bürosuna katılmayı düşünseniz, dördüncü komutan olmak bir yana, yatağınızı ısıtmamı isteseniz bile bunu reddetmem.”
Hatta baştan çıkarıcı bir şekilde konuşurken CuiBuqu’un elini tutmak kadar ileri gitti.
CuiBuqu’nun elinin üstündeki küçük tüyler bile ürpermişti, tamamen ondan tiksinmişti. Sanki eli iğrenç bir şey ile lekelenmiş gibi hemen elini geri çekti.
“Şu ufalanan yeşim taşının gerçek mi yoksa sahte mi olduğu önemli değil, şimdi diğerini takip edersek, o zaman gerçek olan odur!”
Bunu dinlerken, PeiJingzhe’nin bakışları parladı ve aniden anladı.
Kurnaz yaşlı bir tilki olup olmadığı umurunda değildi. Feng Xiao’nun ilgisini çeken kişi, kesinlikle nadir ve değerli yeteneklere sahip biri olacaktır.
Üçü Qiushan malikanesine geri döndü. Gizemli kişiyi takip eden casus gerçekten geri dönmüştü.
“Özür dilerim, onları takip ederken, yarıda, varlığımı fark ettiler, bu yüzden sadece geri çekilebildim. Ancak, Lu malikanesinin yakınında kaybolduklarını düşünüyorum.”
Şehir içinde, bir avuç insan ‘Lu ‘ soyadını taşırdı, ancak bir malikaneye sahip olan sadece bir Lu ailesi vardı. Söylentilere göre, Lu ailesi Fanyang Lu Klanına uzaktan bağlıydı.
Bu arada, bu sabah Feng Xiao ve CuiBuqu’nun restoranda Lu kuzenleriyle karşılaşması tesadüf değil miydi?
Her ikisi de casusun raporunu dinlerken bakışları karşılaştı.
Feng Xiao, “A-Cui, onun kuzeninin adı neydi?”
CuiBuqu, “Su Xing.”
Feng Xiao, “Başka bir bakış açısıyla, Lu ailesi olması muhtemel görünüyor. Bir göz atalım.”
Gecenin ortasında hava soğuktu ama hemen ayağa kalktı ve araştırmak için Lu malikanesine doğru ilerlemeye başladı.
CuiBuqu soğuk bir şekilde, “Lord Feng, astınızın yaptığı yumurtalı erişteleri yedim, karın ağrısının geldiğini hissediyorum ve kan kusmak istiyorum. Bana biraz acısanız olmaz mı?”
Merhamet dileme girişimine onu da dahil etmek zorundaydı, bu yüzden PeiJingzhe, soğuk okla birbiri ardına vurulduğunda sessiz kaldı; savaşa katılmayı reddederek birkaç adım geri attı.
Feng Xiao, “Ne zaman bu kadar hassas oldun? Naihexiang’a bile dayanabiliyorsun ama sadece bir kase yumurta eriştesine dayanamaz mısın? Jingzhe, mutfağa git ve Usta Taocu Cui’ya midesini ısıtması için birkaç köfte al, sonra Lu malikanesine gidiyoruz.”
CuiBuqu’nun ağzını açacağını ve gerçekten onun üstüne kusacağını kim bilebilirdi ki.
İkisi de inanılmaz derecede yakın duruyordu, bu yüzden Feng Xiao uzaklaşamamıştı. Ona doğru gelen kokunun kokusunu alabiliyordu ama CuiBuqu’un kustuğu şey kan değildi, az önce yediği yumurtalı erişteydi.
Bu kandan bile kötüydü.
O anda, yüzündeki renk tamamen çekildi.
❀❀❀❀❀❀❀❀❀❀❀❀❀❀❀❀❀❀❀
Önceki Bölüm ♡♡♡♡♡ Sonraki Bölüm