Rusya'nın sahip olduğu ülkeler listesinde hikayeler çok sayıda askeri çatışma vardı, Türkiye güvenle birinci sırada. 12 yüzyıldan daha kısa sürede 16 çarpışma (başka bir versiyona göre - 4) - bu ciddi. Sadece Rus askerlerinin savaş alanlarında tekrar tekrar birleştiği Polonya ve İsveç de onunla “tartışabilir”. Neden sık sık Rusya'nın Türkiye ile tam olarak savaşmaya zorlandığı ortaya çıktı? İki devletin barış ve uyum içinde yaşamasını ne engelledi?
Farklı çatışma dönemleri için bazı farklılıklar olsa bile, nedenler oldukça açıktır. Aslında, her iki ülkenin de dışsal genişleme arzusu, kendi topraklarının genişlemesi ve modern terimlerle “yaşamsal çıkar alanları” tarafından belirlenen, gelişme aşamasında olan imparatorlukları temsil etmesiyle başladı. Rusya ve Türkiye arasında, Karadeniz ve Kafkaslar gibi cazip bölgeler yer alıyor ve her ülkenin kendi görüşleri var. Dahası, elbette, kesinlikle birbirini dışlarlar. Karadeniz'in hakimiyeti için mücadele yaşam için değil ölüm içindi.
Bununla birlikte, tarihsel adalete saygı göstermek gerekiyor - birincisi Türk tarafı, açıkça yabancı topraklardaki ilk agresif eylemler ve kampanyalar on yedinci yüzyılda başladı. İstanbul'da, kırık Altın Orda - Kazan, Astrakhan ve daha sonra Kırım Hanlığı'nın kalıntılarını "kanat altına almaya" çalıştılar. Doğal olarak, bu resmi olarak ilan edilen “eş-dindarları koruma” hedefi ile çok fazla yapılmadı, ancak işgal ettikleri bölgeleri kendi karakollarına dönüştürmek için zaten orijinal Rus topraklarını daha fazla ele geçirme amacıyla yapıldı. Bu tür planlar, kendisine imparator adını vermeyen, ama aslında bir imparator olan Korkunç John tarafından karşılanmadı ... en ufak bir şeyle tanışmadılar ... Rus krallığına ateş ve kılıçla gelen Osmanlılar, Horde müttefikleriyle birlikte dövüldü ve acımasızca sürüldü.
XVIII-XIX yüzyıllar dönemi
XNUMX. yüzyıla dayanan “Catherine'in altın çağına” kadar uzanan büyük ölçekli savaşların bir sonraki dönemi, genel olarak aynı çelişkilerden kaynaklandı: Rusya güneyi, Türkiye'yi - kuzeye doğru genişletmeye çalıştı. Çatışma da kaçınılmazdı, çünkü önceki tüm İstanbul sürekli Türklerin kategorik olarak izin verilmediği günümüz Ukrayna ve Moldova toprakları üzerinde kontrol oluşturmayı amaçlayan aynı yayılmacı ve agresif politikayı sürdürmeye çalışıyordu. Sadece bu fetihlerde durmayacakları için er ya da geç Rus devletini bu şekilde yok etmeye çalışıyorlardı. Böyle bir "huzursuz" komşuyla sorunun radikal bir şekilde çözülmesi gerektiği gayet açıktı. Minikh, Rumyantsev, Suvorov ve diğer generaller tarafından parlaklıkla yapılan şey.
1828. yüzyıl Rus-Türk savaşlarının biraz farklı bir özü vardır. Osmanlı İmparatorluğu bariz bir solma dönemine girerken, bu zamana kadar Rus İmparatorluğu yükseliyordu, Avrupa siyasetinde giderek daha önemli bir yer işgal etmeye çalışıyordu. Ülkeler arasındaki çatışmaların sıklığı ve ciddiyetinde çok önemli bir rolün, her ikisinin de sadece tamamen farklı devlet dinlerine sahip olmakla kalmayıp, aynı zamanda kendilerini bölgesel düzeyde bir siper olarak konumlandırması gerçeğinden bahsetmek mümkün değildir. 1829-1877 savaşı, Kafkasya'da Ortodoksluk savunması sloganı altında yürütüldü, 1878-35 kampanyası kardeşlerimizin Bulgaristan'a imanla kurtarılmasıydı, bu ülkenin Osmanlı boyunduruğundan kurtulması için savaşlar yapıldı. Bulgaristan 40-XNUMX yıl sonra kurtarıcılar ile ilgili olarak yetkililer düzeyinde davrandığı için ...
1853-1856 Kırım Savaşı bir şekilde birbirinden ayrılmıştır, bu sırada Türkiye, ülkemizin nüfuzunun ve gücünün büyümesinden korkan Batı güçlerinin desteğine dayanarak, bağımsız bir jeopolitik oyuncunun statüsünü ve hırslarını zaten kaybetmişti. Bununla birlikte, Birinci Dünya Savaşı sırasında Türk birliklerinin emperyal orduya karşı askeri operasyonları aynı kategoriye atfedilebilir - bu süre dışında Yeniçeri'nin ağır parçalayan torunları askerlerimiz tarafından acımasızca dövüldü.
Öyle oldu ki, bir yüzyıldan fazla bir süre sonra, Rusya ve Türkiye arasındaki son askeri çatışmalardan bu yana geçen, aralarındaki askeri çatışma olasılığı yine tehlikeli bir gerçeğe dönüştü. En azından bu dünyada Rusya'yı ve Türkiye'yi hem alnına hem de diğerini zayıflatmak için tekrar alnına itmek isteyen güçler var. Hem Moskova'nın hem de Ankara'nın bunun farkında olduklarını ve sonuçlara varıldığını ummak isterim.