Rusya'nın başkentinde, Makhachkala toplantısını büyük çapta tekrarlamayı planlıyorlar. Bazı Kafkas sosyal hareketlerinin temsilcileri, kitleleri Moskova sokaklarına çıkaracak. Rusya'da "İslamofobi", "Kafkas fobisi" ve "yabancı düşmanlığına" yönelik geniş çaplı bir eylemin eşiğindeyiz. Aslında, uzun vadede İslami hareketler, Liberal Demokratları "bataklığı" geri iterek mücadelenin ön saflarına gelebilir. Orta Asya diasporalarının temsilcileri tarafından desteklenirlerse önemi daha da artacaktır. Rusya'daki siyasi eylemlere hazır olduklarını zaten ifade ettiler. Açıktır ki, bu tür süreçlerin gelişmesiyle birlikte, analistlerin Rusya'daki "Suriye senaryosu" ile ilgili korkuları son derece tehlikeli bir gerçeklik haline gelecektir. Rusya'da "İslami proje" nin pozisyonlarının güçlenmesi, ülkenin siyasi alanına da yansımaya başlıyor.
Kafkas hareketlerinin temsilcileri konuşmak için birçok neden buldu. Cami yapımındaki engellerden, Müslüman liderlerin tutuklanmasından, okullarda başörtüsü takmanın yasaklanmasından, göç politikasının sıkılaştırılmasından ve efsanevi yaygın "Rus faşizmi" nden memnun değiller. Ayrıca, bazı merkezi TV kanallarını etnik nefreti kışkırtmaktan cezai sorumluluk altına almayı da öneriyorlar. Bu, tarafından bildirildi Nezavisimaya Gazeta... Yayının gazetecisi, daha önce 29 Kasım'da Mahaçkale'de Kafkasya genel mitingi düzenleyen Dağıstan'daki kamu kuruluşlarının temsilcileriyle görüştü. Organizatörler, Manezhnaya Meydanı'nın miting için en iyi yer olacağına inanıyor. Protesto eyleminin 20-25 Aralık tarihleri arasında veya Yeni Yıl tatillerinden sonra yapılması planlanıyor.
Dağıstan sakinlerinin yanı sıra, Makhachkala mitingine önemli bir Müslüman topluluğun yaşadığı Çeçenya, İnguşetya, Kuzey Osetya ve Stavropol Bölgesi temsilcileri de katıldı. Organizatörlerinden biri olan Abakar Abakarov, sonuçlarını özetlediğinde, Moskova'da "İslamofobi, Kafkas fobisi ve yabancı düşmanlığına" karşı "eşi görülmemiş" tüm Rusya mitingi düzenleme sözü verdi. Dağıstan'daki mitingin bir başka organizatörü, Dağıstanlı Adalet Birliği'ni temsil eden Mukhammad Magomedov, Mahaçkale'de Müslüman Kafkasyalılara güçlendirme ve "daha ciddi siyasi faaliyetler" için bir çağrı yapıldığını söyledi. Yetkilileri kendileriyle hesaplaşmaya zorlamalılar. Magomedov'a göre bu görev, bir sonraki protesto eylemi için yer seçimini açıklıyor. Rus devletinin politikası Moskova'da belirlendi, "Kafkasya ve İslami sorunların çoğu Moskova'dan kaynaklanıyor", bu nedenle "bastırılması gereken siyasi irade Moskova'da."
Orta Asya topluluklarının temsilcileri de olası sokak eylemleri hakkında konuşmaya başladı. 3 Aralık'ta Rusya Tacik Gençlik Birliği başkanı İzzat Aman, Müslüman web sitelerinden birine verdiği röportajda "Rusya'daki yaygın faşizmin" göçmenleri bir patlamaya sürükleyebileceğini söyledi. Ücretlerle ilgili sorunlar da protestoların bir nedeni olabilir. Sadece Rusya'nın başkentinde 500 bin Tacik var ve Rusya'da 2 milyonu var, "biraz görünmeyecek". Eski kardeş cumhuriyetin bir sakini aslında tehdit ediyor. Birkaç yıl önce bize Rusya'ya sadece çalışmak için geldiklerinin söylendiğini hatırlıyorum. Aman daha önce basına verdiği demeçte, merkezi Moskova'da bulunan örgütünün saflarında 6 bin kişi olduğunu söyledi.
Buna karşılık, "fuarın" başkanı Magomedov, yaklaşan eylemin "tamamen Kafkasyalı" olarak planlanmadığını söyledi. Rusya'da ulusal ve dini hatlarda sorunlar var ve sadece Kafkasya'da yaşayanlar ve Müslümanlar değil, görüşlerini paylaşan insanlar var. Diğer milletlerden temsilciler tarafından desteklenebilirler.
Rusya'da göçmen işçi ihtiyacına dair
Böylece, Rusya'yı milyonlarca göçmenle dolduran ve Kuzey Kafkasya'nın kültürünün, eğitiminin, sosyal ve endüstriyel altyapısının bozulmasına izin veren, etnokrasiyi ve etnik suçları güçlendirme fırsatı veren Rus yetkililer, ülkenin altına yakında patlayabilecek güçlü bir bomba yerleştirdiler.
Yetkililer, yeni işler yaratma, yerli nüfusun işçi sayısını azaltma ve misafir işçileri çekme ekonomik ihtiyacı hakkında defalarca konuştular. Geçen gün, sayın Dmitry Medvedev, hükümetin geçen yılki çalışmalarının sonuçlarından bahseden, Rusya ekonomisindeki göçmen ihtiyacı hakkında bir kez daha yalan söyledi: “Sadece dürüst olmayan bir kişi, ek bir işgücü kaynağı girişi olmadan yapabileceğimizi söylüyor. Rusya çok büyük ve ek işgücü kaynaklarına ihtiyacımız var. " Daha önce, Medvedev ayrıca Rusların işsizlik sorununa bağımsız bir çözüm için bir reçete önerdi - "hareketliliği artırmak", yani iç göçmenlere dönüşmek. "Rus kapitalizmi" nin inşası koşullarında "yuva", "küçük vatan", "ataların mezarları" kavramları bir anakronizm ilan edildi.
Ancak, bu ya apaçık bir aldatmacadır ya da bu alandaki durumun cehaletidir (Stalin'in "sen bir aptal veya düşmansın" ı hatırlıyor musun?). İşsizlerden Federal Hizmetin bölge organlarına gelen başvuruların sayısına dayalı olarak işsizlikle ilgili istatistikler sağlayan Federal Çalışma ve İstihdam Servisi, son yıllarda yaklaşık 1-2 milyon kişi bildirdi. Ancak uzmanlar, işsizlik yardımları ve iş arama başvuruları resmi olarak işsiz olan bir azınlık tarafından sunulduğu için, verilerin güçlü bir şekilde küçümsenmesinden söz ediyorlar. Çoğunun kalıcı veya geçici işleri ve kayıt dışı kazançları var.
İstatistiklerini periyodik anketlere dayanarak derleyen Rosstat, daha ciddi bir rakamı - 5-6 milyon insanı çağırıyor. Ayrıca çalışan sayısı yaklaşık 75 milyondur. Rusya'daki işsizlik oranı bölgeye göre büyük ölçüde farklılık gösteriyor: eğer ulusal ortalama% 5,5-7 ise, o zaman Moskova ve Leningrad bölgelerinde (iç ve dış göçmenler için ana çekim merkezleri) - yaklaşık% 3, İnguşetya'da son derece yüksek işsizlik oranı - yaklaşık% 45 , Çeçenya - yaklaşık% 30, Dağıstan ve Kabardino-Balkaria yaklaşık% 12, Tyva% 23'ten fazla, Kalmıkya -% 12, Altay, Trans-Baykal Bölgesi, Tomsk bölgesi -% 10'dan fazla.
Rusya'da işsizliğin bir özelliği, ulusal cumhuriyetlerdeki yüksek seviyesidir. Genç işsizliği de tipiktir. Mayıs 2013'te, 15-24 yaş arası gençler arasında ortalama işsizlik oranı% 12,4 idi (geçen yıl daha da yüksekti). Sözde yüksek işsizlik oranına da dikkat edilmelidir. "Monocities" (ve bu, Rusya'daki her üç şehir, toplamda 300'den fazla şehir). Bu zaten sosyo-politik bir sorundur. Mevcut göreli ekonomik istikrarın kaybedilmesi durumunda (ve bu puanda tahminler var, hükümet üyeleri de bundan bahsediyor: küresel krizin ikinci dalgası ve dünya pazarının durumunun kötüleşmesi), bu sorun Rusya'da devrimci bir durum yaratmanın ön şartı olacak.
Rosstat verilerinin gerçek işsizlik resmini ve işgücü rezervlerinin mevcudiyetini yansıtmadığı da unutulmamalıdır. Birincisi, sözde gizli işsizlik var. Yarı zamanlı insanlar işsiz sayılmaz. İkinci olarak, Rusya'da okullardan üniversitelere giden çok yüksek düzeyde genç insan var. Özellikle 2010 yılında, Rus eyaletinde 1000 kişi başına düşen öğrenci sayısı 61 idi. Karşılaştırma için, İsviçre ve Japonya'da - 31. Bunların önemli bir kısmı boşta, boşuna vakit geçiriyor (eğitimin genel olarak bozulması, ticarileştirilmesi ve statüde keskin bir düşüş) birçok meslek). Aynı zamanda işsizlik oranının düşürülmesine de yardımcı olur. Üçüncüsü, Rusya'nın bürokratik aygıtı sürekli büyüyor ve hükümetin her kademesinde yaklaşık 2,5 milyon görevli bulunuyor. Yasal ve yasadışı olarak büyük kaynakları tüketiyorlar ve yaklaşık yarısı emek faaliyetini başarılı bir şekilde taklit ederek çalışıyormuş gibi yapıyor. İstenirse (siyasi irade), tüm bu aylaklar ordusu "kapitalizmin inşasına" gönderilebilir. Genel olarak, Rusya Federasyonu'ndaki yetkililerin sayısı SSCB'dekinden 2,5 kat daha fazladır - ve bu, bölge ve nüfustaki önemli kayıplara rağmen.
2011'de Rusya Federasyonu, ünlü sosyoloji firması Gallup'un metodolojisini kullanarak işsizlik oranını ölçtü. Bu metodoloji hem işsizleri hem de çalışan, ancak yalnızca yarı zamanlı istihdamı olan ve daha dolu bir iş yüküne sahip olmak isteyenleri dikkate alır. Sonuç olarak, Rusya'daki gerçek işsiz sayısı Rosstat göstergelerinden 3-4 kat daha yüksek çıktı ve% 20'den fazla (erkekler arasında -% 19, kadınlar -% 22).
Bu nedenle, milyonlarca göçmen emekçiyi çekme ihtiyacı ve onların konut ve toplumsal hizmetlerdeki, inşaat şantiyelerindeki vb. Çalışmaları hakkındaki sözler ya aldatma ya da profesyonellikten uzaktır. Rusya, piyasanın tüm ihtiyaçlarını fazlasıyla karşılayabilecek devasa bir işgücü rezervine sahiptir. Rusların çok düşük ücretlerle ve "kirli endüstrilerde" bile çalışmaya hazır oldukları bir sır değil. Çoğu bölgede öğretmenler, sağlık personeli, anaokulu çalışanları ve birçok işçi asgari ücret almaktadır. Ülkedeki ortalama maaş onlar için yüksektir, çünkü çok şişmiş bir bürokratik ve idari birliklerin fahiş maaşları dikkate alınarak hesaplanır. Her şey atasözündeki gibi çıkar: biri iki ayaklı, yedi tanesi kaşıkla.
Kapitalist (neo-kölelik) sistemde, işçi göçmenleri memurlar ve işverenler için Rusya vatandaşlarından daha kârlıdır. Sonuçta, bir göçmene, özellikle de herhangi bir haktan yoksun bırakılan yasadışı bir göçmene ödeme yapmamak veya eksik ödeme yapmamak daha kolaydır. Ek olarak, avantaj paketinden de tasarruf edebilirsiniz. Moskova'daki hademe örneği şimdiden bir ders kitabı örneği haline geldi: Rus bir kişinin kapıcı olarak işe girmesi imkansız, çünkü maaşının tamamını ödemek zorunda kalacak, sosyal yardım alması gerekecek ve bir göçmene pay verilebilir, bundan da memnun olacaktır. Kapitalist, esasen neo-kölelik sistemi, en ucuz ve hatta köle iş gücüne ihtiyaç duyar. Doğal olarak, inovasyon, yeni sanayileşme, 25 milyon işin yaratılması, endüstriyel işletmelerde işgücü verimliliğinin% 50 artması, Rus yetkililerin bu tür koşullarda bahsetmekten çok hoşlandıkları hakkındaki tüm güzel sözler, sadece ikiyüzlülüktür.
Milyonlarca göçmen işçi çekme yolunun devam etmesi, onların yerine yerli halkın geçmesi, Rus medeniyetinin felaketine yol açacaktır. Ve "İslami proje" ve Orta Asya topluluklarının temsilcilerinin artan siyasi faaliyetleri bu felaketin göstergelerinden biridir.
Arzamas'ta isyan
Yaklaşan felaketin bir başka işareti de "Rus isyanı" coğrafyasının genişlemesi. Olaylar standart bir senaryoyu izledi. 7 Aralık gecesi kafede bıçaklanmayla sonuçlanan bir çatışma çıktı. 26 yaşındaki Alexander Slakaev ve bir arkadaşı dövüldü. İskender ölümcül bir şekilde bıçaklandı. Belki bu biterdi. 1990'ların kriminal devriminden sonraki bu tür trajediler maalesef artık ülkemizde yaygın bir olaydır. Ancak yoldaşların çatışmaya girdiği kurumun çalışanlarının Kafkasyalı, Ermeni olduğu ortaya çıktı. Son anketlere göre çok sertleşen nüfus (ankete katılan Rusların yaklaşık% 40'ı son yıllarda etrafındakiler arasında acı, korku ve umutsuzluğun arttığına inanıyor), "halk toplantısı" işitmemize zaten tanıdık gelenlere giderek yanıt verdi.
Toplantı, tüm ziyaretçilerin tahliye edilmesini ve onlara ait tüm kuruluşların kapatılmasını talep etti. Yetkililer ve kolluk kuvvetleri şaşırtıcı derecede iyi çalıştı, ofislerde oturmadılar ve halka çıktı. Kavgaya katılan üç kişi neredeyse anında gözaltına alındı. Ancak bu, insanları durdurmadı; yetkililere güvensizlik makul argümanlardan daha ağır bastı. Miting bir pogroma dönüştü. Birkaç kişi tutuklandı.
Olaylar Biryulevo ve Pugachev'de olduğu gibi gelişti. Dış ve iç göçle ilgili olarak yetkililerin daha fazla liberal politikasıyla Arzamas'ın "isyanı" nın son olmayacağı açıktır. Medvedev ve onun gibileri, iç siyasette radikal değişikliklerin beklenmemesi gerektiğini açıkça söylüyorlar, her şey aynı modele göre ilerliyor: milyonlarca işçi göçmeni için Rusya'ya ücretsiz erişim, birçoğu kolayca vatandaşlık alacak veya ülkede yasadışı bir şekilde, ancak herhangi bir sorun olmaksızın yaşayacak. yanı sıra, "etkisiz endüstrilerin" özelleştirilmesi ve "optimizasyonu" (tasfiye). Endüstriyel bozulma 2005-2012 döneminde devam etmektedir. GSYİH içindeki payı% 37,3'ten% 34,1'e düşmüştür (1990'da% 58,2 idi). Özellikle imalat sanayiinin payı% 28,6'dan% 25,9'a gerilerken, sanayinin istihdam içindeki payı% 20,0'dan% 17,0'a geriledi. Aynı zamanda Rusya'da birçok sanayi kuruluşunun öz sermayesinde yabancı yatırımcıların payı arttı. Böylece, Rusya Federasyonu'nun sadece sınai potansiyelinin bozulması değil, aynı zamanda yabancı sermaye tarafından köleleştirilmesi de sürüyor.
Bu nedenle, göçmen karşıtı topraklarda (iç göç dahil) yeni halk gösterileri giderek daha sık gerçekleşecek. Arzamas yakında düzinelerce acı noktasının isimlerinden sadece biri olacak. Açıkçası, insanlar suçların kendileri için endişelenmiyor (ilk etapta değil), çünkü yurtdışından gelen göçmenlerin suçları ülkede çok küçük bir yüzdeyi oluşturuyor. Sadece göçmenlerin çoğunun yoğunlaştığı başkentlerde farkedilirler. Sorun farklı. Tüm sakinler, yeni gelenlerin “küstahlığından” ve yetkililer ve kanun uygulayıcı kurumların korkusuzluğundan bahsediyor. Bunda, Rusların çoğunluğundan ve Rusça konuşanlardan (Rus dilini ve kültürünü kendileri olarak benimseyen küçük Rusya etnik grupları) çok büyük ölçüde farklıdırlar. Ruslar, koruma ayrıcalıklarını yetkililere çoktan vermiş olan "imparatorluk halkı" dır. Kafkasya'dan ve Orta Asya'dan yetkililer ve "yeni barbarlar" belli bir çizgiyi aşarsa Tanrı korusun. Ruslar, tekrar ediyorum, gerekirse sorunları imparatorluk ölçeğinde çözen bir imparatorluk halkıdır. Yani bütün bir milleti veya bölgeyi cezalandırmak onlar için ortak bir şeydir. "Seçkinler" sorunu da benzer şekilde çözülecektir. Eski yozlaşmış "elit" in tasfiye edilmesi, yeni liderlerin aday gösterilmesi ve yeni bir imparatorluğun kurulması ile Rus kargaşası, Rus medeniyetinin sistematik adaletsizliğe verdiği tepkidir.
Yeni gelenlerin “meydan okuyan ve küstah davranışları” kültürel, medeniyetsel ve sosyal seviyeleridir. Orta Asya ve Kafkaslar, Rus İmparatorluğuna eklendi ve Rus halkı, imparatorluk yetkilileri bu bölgelerin medeniyetsel büyümesinin sorumluluğunu üstlendi. Ancak SSCB'nin yıkılması bu süreci kesintiye uğrattı. Rus yetkililer, Rusya vatandaşlarının sorumluluğundan kurtulmaya çalışırken bu sorumluluğu da attılar. Bu bölgeler, feodalizm unsurları içeren ilkel bir komünal sistem olan olağan varoluşlarına hızla geri dönmeye başladı. Rus şehirleri, bir "yeni barbar" dalgası üzerlerinden geçtiğinde, tüm bölgelerin tüm "cazibesini" takdir etmişlerdir. Buna ek olarak, yeni gelenler bürokrasiyi ve kanun uygulayıcı kurumları etkileyecek araçlara sahip olan ailelerden, klanlardan, topluluklardan korunma hissediyorlar. Sonuç olarak, polisten korkmuyorlar, yasaları çiğniyorlar, fiilen bu, “atomize olmuş” ve böylesine güçlü bir aile, aşiret ve bölgesel bağları olmayan Rusların büyük çoğunluğu için yasal bir ayrıcalık.
Medeniyete tehdit
Rus toplumu durumun tehlikeli olduğunu düşünüyor ve kendiliğinden protestolarla tepki veriyor. Halk, sorunu çözmek için yetkililere sinyal gönderiyor. Yetkililer ya işgücü göçüne alternatif olmadığından bahsederek yanlış tepki veriyor ya da çok gösterişli, gösterici eylemler gerçekleştiriyor. Orkhan Zeynalov'un tutuklanması (Biryulyovo Batı metropol bölgesinde Yegor Shcherbakov'un öldürülmesi) sadece bir hit oldu. İçişleri Bakanı Vladimir Kolokoltsev'in müthiş gözleri altında bir helikopter, makineli tüfekler, teslimat. Gerçek bir aksiyon filmi. Benzer olayları engellemesi gereken olağan önleyici çalışmalar yerine bize bir "film" gösteriliyor.
Açıkçası, Zhirinovsky’nin önerisi gibi “ayrı ve tahliye” tedbirleri sorunu çözmeyecektir. Bu sorun onlarca yıldır olgunlaşıyor. Ülkemizde bir "Suriye (Yugoslav) senaryosu" düzenlemek Rusya'nın iç ve dış düşmanları için çok cazip. Moskova'daki İslami miting, böl ve yönet stratejisine uygun. Gerçek bir provokasyon. Yetkililer veya Rus milliyetçileri sert tepki verirse, Rusya'nın düşmanları, Rus toplumunda dini ve etnik hatlar boyunca bir bölünmenin gelişmesi için mükemmel bir bilgi bahanesi alacaklar. "Rus faşizmine" karşı ve "başörtüsü için" yürüyüş çağrısı yapanlar, ya kasten bu sonuca ulaşıyorlar ya da karanlıkta kullanılıyorlar.
Bu, Rusya'da Kafkasya ve Volga bölgesi çizgisinde bir bölünme tehdidi. Tataristan'daki İslamcı yeraltının son aktivasyonu, bu dizideki bir başka "çan". Böyle bir bölünme Rusya Federasyonu'nun ölümüne neden olabilir ve bir kan denizine yol açabilir. "İslami proje" taşıyıcılarının, göçmenlerin savunucularının artan siyasi faaliyet eğilimleri ve Rus halkının savunmacı tepkileri er ya da geç kesişecektir. Böyle bir çatışma, potansiyel olarak tüm Rusya Federasyonu'nu ve mevcut "seçkinleri", sıradan insanları ve tüm diasporaları gömebilir.
Bu çatışma, ancak yetkililerin ülkede temel düzeni yeniden tesis etme ve ardından Kafkasya, Orta Asya ve diğer sorunlu bölgelerin medeniyetsel büyümesi için uzun vadeli bir stratejiyi yeniden tesis etmeye yönelik kararlı eylemleriyle önlenebilir. Bu sorun, mevcut liberal model çerçevesinde çözülemez. Farklı seviyedeki eylemler artık yardımcı olmayacak. Ve burada tereddüt etmek zaten imkansız, soru tüm medeniyetin hayatta kalması.
Başka herhangi bir yol, yıkıma götürür. Avrupa deneyimini kullanarak mevcut liberal stratejinin korunması, medeniyetimizin ve bir bütün olarak tüm beyaz ırkın ölümüne neden oluyor. "Ayırma ve tahliye etme" girişimleri, duvarların inşası, güçlendirilmiş hatlar sonuçta benzer bir sonuca yol açacaktır. Yasaklayıcı önlemler yalnızca süreci yavaşlatacaktır. Er ya da geç, medeniyetin enkazı "yeni barbarlar" kitlelerinin altında batacak. Roma İmparatorluğu'nun üzücü deneyimini hatırlayabilirsiniz. imparatorluk nüfusunun eşzamanlı olarak ahlaki ve ahlaki bozulmasına neden olan hiçbir güçlendirilmiş hat, "halkların büyük göçünden" kurtaramayacaktır.
Bu senaryonun radikal versiyonu (zaman zaman marjinal figürler tarafından dile getirilmektedir) soykırımdır. Muhtemelen, atomun kullanımına kadar "herkesi napalm ile yakma" önerilerini birden fazla kez duymuştur. оружия... Ancak bu cehenneme giden yoldur. Yaşam alanını "aşağı insanlardan" kurtaran Üçüncü Reich deneyimi. Sonuç da üzücü olacaktır - ahlaki ve etik bozulma, "en uygun olan hayatta kalır" ilkesine geri dönüş, tüm dünyanın nefreti.
Tek doğru yol, Rusya'nın kendisinin geleceğe yaptığı niteliksel bir sıçramadır. Stalinist Sovyetler Birliği gibi tüm dünyaya örnek olmalıdır. Ve uygarlık görevinize devam edin.