Neden Tüm Gezegenler Küreseldir ?
Bir nesnenin şekli, onun üzerinde etkili olan çeşitli kuvvetlerin bir sonucudur. Gezegenler için onların dev kütleleri, kütle çekimi en önemli kuvvet kılar. Maddeleri kütle merkezine eşit mesafelerden eşit güçle çekerek çekim küresel bir nesneye yol açar. Ya da gezegeni oluşturan maddelerdeki diğer atomlar arası kuvvetler de dahil, çekimin iç kuvvetine ve rotasyonla sıcaklığın etkilerine direnen başka kuvvetlerin varlığıyla baş edebildiği ölçüde, olabildiğince küresel demek daha doğru. Sonuçta ortaya, yuvarlağa yakın bir şekil çıkar.
Örneğin, Dünya’nın günlük rotasyonu, dünyanın ortalarda 43 kilometre daha geniş olmasını sağlayan ekvatoral bir ‘’ şişkinlik ‘’ yaratır. Buna ek olarak çekim kuvveti, Dünya’nın kayalıklı gövdesi içindeki atomlar arası kuvvetleri tam anlamıyla alt edemediğinden, bazı tümsek ve çukurlar oluşur. Bunlara en güzel örnek, dağ sıraları ve okyanus zeminleridir ancak büyük ölçekli kıvrımları uydu çalışmalarıyla tespit edilmiştir ve bunların yörüngeleri, çekim kuvvetindeki değişimlerden etkilenmiştir. 1958 yılının Aralık ayında, Amerikalı bilim insanları, Güney Kutbu’nda 15 metre derinliğinde bir ‘’ çukur ‘’ keşfettiler. Bu da Dünya’nın aslında çok şişman ve çökük bir armut şeklinde olduğunu gösteriyordu. O günden bu yana, Plüton hariç tüm komşu gezegenler üzerine araştırmalar yapıldı ve şekillerine dair ayrıntılı çalışmalar sunuldu. Bu çalışmalar, Satürn’ün küre şekline en uzak gezegen olduğunu doğruladı. Satürn’ün hızlı rotasyon oranı, ekvator bölgesinde kutuplarda olduğundan 11,200 kilometre daha geniş olmasına neden olur.