Otuz yıl boyunca pek çok harika basketbol karakterini ele aldık, ancak bazıları sadece sahadaki becerileri nedeniyle değil (gerçi bunlar her zaman konuyla alakalıdır), aynı zamanda basketbol kültürünü nasıl etkiledikleri ve etkilemeye devam ettikleri nedeniyle diğerlerinden öne çıkıyor. dolayısıyla SLAM’i etkiledi. Bu arada SLAM, bu oyuncuların hayatlarını da çeşitli şekillerde değiştirdi; onların kariyerlerini klasik kapaklar, efsanevi fotoğraflar, harika hikayeler, ilgi çekici videolar ve daha fazlasıyla belgeledik.
SLAM ve izleyicilerimiz için özel bir anlam ifade eden bir grup kişiyi (programlama notu: 30 giriş, toplam 30 kişi değil) derledik. Okumak tam liste burada ve bu listenin orijinal olarak yayınlandığı SLAM 248 kopyanızı sipariş edin, Burada.
“Ciddi misin? Gerçek gibi?”
Derrick Rose duyduklarına inanamıyor. Memphis’te bir perşembe sabahı ve Grizzlies’in bugün resmi bir antrenmanı olmasa da DRose ağırlık kaldırmak, antrenmanlar yapmak ve şut atmak için takımın tesisinde bulunuyor; bunlar 16. NBA sezonundaki bir adam. Oyununu keskin tutmak için nasıl yapması gerektiğini öğrendi.
Rose’un bu günlerde bile Memphis’te olması bir tür mucize, dünyanın nasıl karşılıklı olduğunun bir kanıtı ve Rose’un kariyerinin, ulusal sahnede yerini aldığı arenada sona ermesi için bir şans. Rose, Şikago’da lisede top oynadıktan sonra, Simeon Akademisi’nin ünlü topçuları arasında adını duyurdu ve Windy City’den Bluff City’ye geçerek Memphis Üniversitesi’nde John Calipari’ye katıldı. 26-0’lık bir başlangıçtan sonra Tigers, 33-1’lik bir rekorla NCAA Turnuvasına girmeyi başardı ve sonunda şampiyonluk maçında Kansas’a yenildi.
Memphis’te geçirdiği bir yılın ardından Rose evine döndü ve Chicago Bulls’un ilk genel seçimi oldu. Yılın Çaylağı ödülünü kazandı, All-Star takımına girdi ve adidas basketbolunun temel direklerinden biri oldu. Goliathlar Birliği’nde Rose, devlere korkusuzca saldıran ve her ele geçirdiği yeri sanki sonuncusuymuş gibi katleden David’di. Rose nefes kesen bir özveriyle oynadı ve öfkeli stilleri ona çok sayıda hayran kazandırdı.
Ve ardından, NBA’deki üçüncü sezonunun hemen öncesinde Rose, üçüncü kez SLAM’in kapağında yer aldı ve şansını denedi: NBA’in MVP’si olmak istiyordu. Derhal. Böylece SLAM 143’ün sayfalarında kendi gerçeğini dile getirdi.
Rose bugün şöyle diyor: “Gerçekten o zamanlar Lig’deki yetenekleri ölçüyordum ve buna karşı rekabet edebileceğimi hissediyordum.” “Öyleyse neden devam etmiyorsun? Bunu yapmak istedim ve aynı zamanda şampiyonluk almayı da düşünüyordum, o yüzden bunu kendimi heyecanlandırmanın bir yolu olarak söyledim.”
Yöntem ne olursa olsun işe yaradı. Rose, 22 yaşında MVP ödülünü kazandı ve NBA tarihinde bu ödülü kazanan en genç oyuncu oldu. Ve çok geçmeden, 2012’deki ilk tur play-off maçında Derrick Rose ön çapraz bağını yırttı ve onu tüm sezon boyunca nakavt etti. 2013’te geri döndü ve dört sezon üst üste çift haneli ortalamalar elde etti, ancak bu farklı bir Derrick Rose’du ve sadece sahada değil. Rose, oyundan uzak geçirdiği zorunlu zamanı “bir kişi olarak gerçekte kim olduğumu anlamak için kullandı… O zamanlar, ilk kez [to Memphis]Kendimi bu şekilde ifade edemedim. İçe dönük biri olarak kendimi bu şekilde ifade ettiğimde kendimin sırtını sıvazladım çünkü bulunduğum yere ulaşmak için çalışmam gerekiyordu.”
Değişiklikler yalnızca dahili değildi. Eski SLAM kapaklarından bazılarına baktığımızda Derrick Rose bugün neredeyse tanınmıyor. Gözler hâlâ oradaydı – o lazer keskinliğindeki bakış – ama yaşlı Rose’un kısa saçları ve bir avuç dolusu dövmesi vardı. Bugünlerde Derrick Rose’un örgüleri omuzlarının üst kısmına değiyor, dövmeler çenesine kadar uzanıyor, düzgün keçi sakalı çiçek açmış ve gür bir sakala dönüşmüş durumda. Hızlı bir gülümsemeye sahip ve elinden geldiğince bilgiyi bırakmaya istekli; Grizzlies bu sezonun başında savunmada zorlandığında, iletişimi geliştirme ihtiyacını dile getiren kişi Rose oldu. Artık bir kuruş bile durup savunmaların üzerinden uçamayabilir, ancak kurumsal bilgisi onu Grizzlies gibi liderliğe ve deneyime ihtiyaç duyan NBA takımları için paha biçilmez kılıyor.
Rose, SLAM tarihinde bu kadar önemli bir rol oynamanın çok şey ifade ettiğini söylüyor: “AI kapağını düşündüğünüzde, hatırlayabildiğim en ikonik kapak bu; saçı açık, her şey. Benim için aslında kapakta yer almak bir onur ve hala o kapağı sallayan, o kapakları çerçevelendiren insanlar olduğunu bilmek benim için bir onur.
Peki ya inançsızlık? Bu, eski kapaklarının SLAM’in şimdiye kadar ürettiği en popüler tişörtler arasında olduğu söylendiğinde geldi.
“Ciddi misin?” Gül tekrarlıyor. Onaylandığında Rose kocaman gülümsedi.
“İşte aşk budur.”
Getty Image aracılığıyla özellik. Atiba Jefferson’ın portresi.