On Bin Yıllık Antik Mezarda Dünyanın En Eski “Ana Kucağı” Kanıtı Bulundu
En eski tarihlerinde bile, insanlar bir yerden bir yere taşınırken bebeklerini taşıyacak bir şeye ihtiyaç duymuş olmalı. Ancak buna dair çok az somut kanıt bulunduğundan uygulamanın gerçekten var olduğunu kimse tahmin edemişti. Öyle ki arkeolojik kazılarda farkedilebilen hiçbir bebek taşıma kumaşı bulunmadı ve ayrıca çok az tarih öncesi bebek mezarı vardır.
Ancak şimdi, yeni yapılan bir araştırma, yaklaşık 10.000 yıl önce ana kucağı olarak adlandırdığımız bebek taşıyıcılarının kullanımına dair kanıtlar sunarak, tarih öncesi dönemde çocuklara nasıl bakıldığına ve toplumlarıyla sosyal olarak nasıl bağlantılı olduklarına ışık tutuyor.
Ekip, keşfedilen delikli deniz kabukları hakkında elde edilmesi zor bilgileri çıkarmak için yenilikçi analitik yöntemleri birleştirdi. Bunlar, İtalya’nın Liguria kentindeki Arma Veirana mağarasında Neve adını verdikleri 40 ila 50 günlük bir kız bebeğinin mezarında bulunan boncuklardı.
Ekibin bulguları, Journal of Archaeological Method and Theory’de yayınlandı. Boncuklar, bebek Neve ve topluluğu tarafından yaşamda ve ölümde kullanıldı.
Sonuçlar, boncukların Neve’nin cenazesini sarmak için kullanılan deri veya kumaş parçasına dikildiğini gösteriyor. Bu süsleme 70’den fazla küçük delikli deniz kabuğu ve diğer tarih öncesi yerleşimlerde bulunmayan dört büyük delikli çift kabuklu pandantif içeriyordu. Bilim insanları, boncukların çoğunun Neve’nin kısa ömrü boyunca üretilemeyecek kadar ağır kullanım belirtileri taşıdığını gözlemliyor.
Bu sonuç, boncukların, bebeğe verilmeden önce, muhtemelen yadigarı olarak, hatta belki de olumsuz güçlere karşı koruma olarak kullanılmadan önce, bebeğin ait olduğu topluluktaki biri tarafından önemli bir süre boyunca takıldığını gösteriyor.
Gravel-Miguel, “Araştırmamız, bu boncukların ve kolyelerin muhtemelen Neve’nin onunla birlikte gömülü olan taşıyıcısını (ana kucağını) süslediğini gösteriyor.” dedi.
Bazı modern avcı-toplayıcı toplumlarda bebek taşıyıcılarının nasıl süslendiğine ve kullanıldığına dair etnografik gözlemlere dayanan çalışma, Neve’nin topluluğunun taşıyıcısını onu “kötülükten” korumak için boncuklarla süslemiş olabileceğini öne sürüyor. Ancak, ölümü bu boncukların başarısız olduğuna işaret ettiğinden, taşıyıcıyı yeniden kullanmak yerine gömmek daha iyi olurdu.
Yeni araştırma, tarih öncesi çocuk bakımı konusundaki büyüyen literatüre ve boncukların bireyleri korumak ve bir topluluk içindeki sosyal bağları sürdürmek için olası kullanımına ve yeniden kullanımına katkıda bulunuyor.
Riel-Salvatore, “Bu makale, çocuk bakımı arkeolojisi hakkında gerçekten orijinal bilgilere katkıda bulunuyor. Yaptığımız araştırma türlerini yönlendiren ‘insan’ unsuruna ulaşmak için bilim ve arkeoloji sanatı arasında köprü kuruyor.” dedi.
Derleyen: Feyza ÇETİNKOL