belçika'lı sanatçı, Berlinde De Bruyckere; beni büyüledi diyebilirim.. bu heykeller gerçekten imsanın kafasında balyoz etkisi yaratıyor..
aşk-acı
tehlike-güven
yaşam-ölüm
...
hayatın, yaşamın kendi içinde yaşadığı ikilemler.. olmazsa olmazları..
onun bunu irdelerken indirdiği tokatlar aslında acıtıyor..
düşündürüyor..
başını bakmamak için çevirirken, bir tarafın bakmaya zorluyor..
hele simgesel anlatımlarını dikkate aldığımızda daha da vurucu oluyor..
mesela heykellerinde kullandığı battaniye'yi berlinde şöyle anlatmakta..
''benim için battaniye bir güvenlik sembolü.. genelde benim için olumlu bir çağrışımı var.. üzerine örtünce sanki her şeyden uzaklaşacakmış gibi.. battaniye yığınının altında yatarken ne olabilir ki.. belki de benim işlerimde merak edilen bu ikilem..battaniye her şeyi gizler.. ölünün de üzerine örtersiniz.. savaşta, açlıkta, sefaletde.. hep battaniye vardır..''
o ilk kez battaniyeli kadın heykellerini 93-94 yılında Ruanda'da olan soykırım döneminde yaratdı..
battaniyeler soykırımı engelleyemedi..