METRES
By yosundenizx
Yankı gözlerini Görkem'e dikti. Karanlığa rağmen bakışları titremesine sebep oluyordu. Görkem utanç verici bir şekilde etkilendiğini düşündü. Neler oluyordu ona böyle ? Bunca sene sonra içinde sönen o ateş adeta küllerinden doğuyordu. Işığı yakmak için yerinden fırladı ama Yankı'nın kulağını dolduran sesi durmasına sebep oldu. "Açma !" "Niye ?" Diye sordu Görkem. Yankı oturduğu yerden usulca kalktı ve tam önünde durdu. Yakınlıkları Görkem'i rahatsız ediyordu. Onun nefesindeki alkol kokusunu rahatça alabiliyor ve karanlığa rağmen parlayan gözlerini seçebiliyordu. İnsanın kaçmak isteyip de koşamadığı rüyalar gibiydi. Vücudunun ateşe verilmiş gibi alev alev yandığını hissediyordu. Çığlık atmak istiyordu ama gel gör ki, üzerinden geceliği sıyrılırken itiraz etmeyi bile başaramadı. Yankı'yla duvar arasına sıkışan vücudu, sarhoş gibiydi. Kollarını boynuna dolarken, utançtan ve nefretten çok daha güçlü bir duyguya teslim olduğunu anladı; 'aşka'. Gece uzundu; birbirlerinin içinden geçmelerine, savrulmalarına, sarsılmalarına, sevmelerine, nefret etmelerine, pişman olmalarına, baştan başlamalarına, korkmalarına, tükenmelerine, dirilmelerine yetecek kadar uzun. Fakat henüz o gece adını koyamadıkları bir şey için, aşk için, ne kadar da kısaydı...
TÜM HAKLARI SAKLIDIR. ⓒ