Ne zaman bir tartışma ya da tartışma olursa, otomatik olarak taraf olduğumuz görülüyor. Kabul edelim ki, "Adem ve Havva" nın hikayesine kadar, insanlar taraf tutuyordu. Bazı yönlerden, her seçim yaptığımızda taraf tutuyoruz. Vejetaryen olmayı seçerseniz, bazı insanlar bunu ete (ve dolayısıyla et yiyenlere) "karşı" olarak görebilir. Sigara içmemeyi seçerseniz, o zaman sigaraya "karşı" olma eğiliminiz olabilir (ve yanınızda sigara içmeye karşı çok öfke duyabilirsiniz).
Görünüşe göre her şeyi siyah ve beyaz olarak görüyoruz; buna karşı; kötülüğe karşı iyi; seninkine karşı benimki vs.
Savaş. Böyle kısa bir kelime, dört harfli bir kelime bile değil, binlerce kat daha güçlü. Birisine atabileceğiniz dört harften her kelimeden milyon kez daha incindi.
Savaş, şu ya da bu şekilde, bin yıldır devam ediyor. Üniversitede yan dal tarih oldu. Ve özellikle "İnsan Çatışmasının Tarihi" başlıklı bir kursu hatırlıyorum. Hatırladığım en önemli şey, savaşın sadece mevcut bir durum veya hatta yeni bir durum olmadığının farkına varmaktır. Kaydedilmiş tarihin başlangıcından beri (ve tabii ki ondan önce) devam ediyordu. Birçok insan gibi kendime sorduğumu hatırlıyorum, Ne zaman öğreneceğiz?
Açgözlü, aç olan insanlara (ya da yöneticilere) yapılan savaşları suçlardım. Ama sonra, suçlamanın ve "başkasının hatası" olduğunu söylemek her zaman kolaydır. Belki de savaşın gerçekte nerede olduğunu görmek için insanların ruhunda daha derinlere bakmalıyız.
Yine de Savaş Nedir?
Webster'ın savaş tanımlarından biri "aktif düşmanlık" tır. Hum. Herhangi bir aktif düşmanlık. Öyleyse yüzüme sigara dumanı üfleyen birine kızgınım (o zaman düşmanım), o zaman savaştayım. Bir çatışmaya taraf olursam ve diğer gruba karşı "tavrım" varsa, savaştayım. Spor yaparken bile diğer takıma (veya hakem) aşağılayıcı sözler verdiğimizde ve "aktif olarak düşmanca" davrandığımızda, savaştayız.
Yıllar boyunca, Orta Doğu'daki savaşla ilgili birçok e-posta aldım - çoğu taraf tutuyor. Veya siyasi partilerle ilgili e-postalar. Yazarlar ya bir tarafın neden "doğru" olduğuna veya diğer tarafın neden "yanlış" olduğuna dair nedenler veriyorlar. Ve her durumda olduğu gibi, her hikayenin her zaman iki yüzü vardır. Bana göre her iki "taraf" da haklı ve her iki "taraf" da yanlış. Her insanın eylemleri ve inançları için bir nedeni vardır. Yanlış yönlendirildiklerini düşünebiliriz ve belki de öyleler, ancak yine de haklı olduklarına inanıyorlar. Ve eylemlerinin temel nedenine, pozisyonları hakkında neden bu kadar güçlü hissettiklerinin alt satırına bakmaya istekli olduğumuzda, iyileştirme, uyum, denge ve adalet gerektiren bir durumu öğrenebiliriz.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Gerçek şu ki, herhangi biri kimin doğru kimin yanlış olduğunu düşünürken, herhangi bir barış ya da anlayış şansı yoktur. Biz kimin "tarafında" olacağımızı anlamaya çalışırken, hala savaş olarak da bilinen "onlara karşı biz" senaryosuna giriyoruz.
Çözüm nedir?
Herhangi bir çatışmanın tek çözümü, bir duruma barış, sevgi ve denge perspektifinden bakmaya başlamaktır. Her insanın, komşularıyla barış içinde ve uyum içinde yaşama hakkı vardır. Belki taraf olmaktan, kimin haklı olduğundan, kimin haksız olduğundan ve her tarafın yaralarını iyileştirmekten daha çok ilgilenmeseydik, barışçıl bir çözüm bulabilirdik.
Ben kimin tarafındayım? Ben hayatın yanındayım. Ben sevgi, saygı, uyum ve barışın yanındayım. Herkes için eşit fırsatlardan yanayım - başımızın üzerinde bir çatıya sahip olmak için eşit hak, hayatta olmak için eşit hak, marul ve çiçek ekebileceğimiz bir toprak köşesine sahip olmak için eşit hak, a'ya eşit hak " yaşama ücreti ", sağlıklı yaşam için eşit hak vb.
Astronotlar dünyayı uzaydan gördüklerinde, bir ülkenin başladığı ve diğerinin nerede bittiğini veya "mavi durum" ya da "kırmızı" durum olduğunu belirleyen çizgiler görmediler. İnsanlar tarafından oluşturulmuş olanlar dışında ülkeler veya devletler veya siyasi partiler arasında sınır yoktur. İster Çinli, Kafkasyalı, Siyah, Beyaz veya her neyse, kanımızın renginde hiçbir fark yok.
Hepimizin vücudumuzda atan bir kalbi var ve bu kalp aynı renkteki kanı pompalıyor. Hepimiz aynı mekanik yapıya sahibiz: beyin, gözler, burun, kulaklar, kalp, akciğerler, karaciğer vb. Hepimiz "aynıyız".
Başka Engel Yok
İnsanlar arasına engel koymayı bırakmalıyız. Peki ya siz kahverengiyseniz ve bir başkası sarıysa ve bir başkası beyazsa? Saç rengine, ayakkabı numarasına ve boyuna göre ayrılıyor muyuz? Ten rengi neden bu kadar büyük bir şey? Genetik kalıtım neden bu kadar bölücü bir faktördür? Çoğumuz, soyağacımızı yeterince geriye götürürsek, damarlarımızda bulunan karışıma şaşırabiliriz (ve bu bazen odunlukların arkasında ne olduğunu bilmeden). Şimdi DNA testi ile gizli sırlar bile gün ışığına çıkabilir.
Jamaika’da yaşadığımda insanlar bana "beyaz bayan" diye değindiler ve cevabım genellikle "ben beyaz değilim. Açık kahverengi oldum" oldu. (O zamanlar güzel bir bronzluk yaşadım.) Onlara beyaz olan ve "Şimdi, bu beyaz. Ben o renk miyim?" Verilmiş, muhtemelen benim "finansal" rengimi kastediyorlardı. Ten rengim, beni "olduğundan" daha zengin olan bir ülkeden geldiğini söyledi. Yine de ten rengi gerçekte ne gösterir? Birçok insan "beyaz" dır, ancak fakirdir; birçok Arap Filistinli değil ya da bu konuda terörist değil.
İsrail'de seyahat ettiğimde, aslında Akdeniz ülkeleri ve İsrail'de yaşayan Araplardan olan İsraillileri ayırt etmekte zorlandığımı hatırlıyorum. Bana, aynı görünüyordu. Hepsinde Akdeniz veya Orta Doğu yüz özelliği vardı. Kuzen olabilirlerdi. Ve eğer incilinize geri dönerseniz, onların aslında birbirleriyle ilişkili olduklarını görürsünüz, çünkü ikisi de aslında İbrahim'in soyundandır. Devam eden bir aile davası ve kimse neyin başladığını hatırlamıyor. ABD'de Güney-Kuzey konumlandırması gibi bile - alışkanlık haline geldi ve dışa vuruldu (ve dağılan önyargılar).
Hepimiz Afrika kökenliyiz
Şimdi tüm modern insanların bir kadından geldiğini ve o kadının Afrika kıtasından geldiğini gösteren yeni bir bilimsel araştırma var. Bu, bir grup insanın bakış açısına “onlara karşı bizde” bir İngiliz anahtarı attığın için. Sadece 7000 nesiller içinde akraba değiliz, aynı zamanda hepimiz Afrika kökenliyiz.
Tamam, belki bir noktaya değinmek için geriliyor, ama hepimiz insanız. Hepimiz bir gezegenin sakinleriyiz ve birbirimizi havaya uçurmaya, birbirimizi ve diğer türleri öldürmeye, fiziksel ve sözlü olarak birbirimize bağlanmaya devam edersek, hiçbir canlı sakini olmayan bir gezegene sahip olacağız.
Tüm insanları hayal et...
Birliğimizi, ortak insanlığımızı tanıyalım ve birbirimizle savaşmak ve taraf olmaktansa birbirimize yardım etmeye başlayalım. Hepimiz herkes için yaşamak için daha iyi bir yer yaratmak için birlikte çalışmaya istekli olsaydık, düşmanlık için hiçbir neden olmazdı. "Biz veya onlar" dan, "kim haklı kimin yanlış" tavırlarından uzaklaşmaya başlayabilirsek, o zaman tek bir gezegende tek bir insan olarak yaşayabiliriz.
Bunu söylemesi kolay olduğunu söylüyorsun. Evet, öyle, öyleyse hadi söylemeye başlayalım. Birbirimize, hükümet temsilcilerimize, diğer ülkelerdeki insanlara söylemeye başlamadıkça, hiç şansımız olmaz. Her büyük buluş fikir olarak başladı. Eh, dünya barışı da bir fikirle başlamalı ve çoğunluk fikri haline gelinceye kadar yayılmalı ve yayılmalı ve daha sonra gerçeğe dönüşebilmelidir.
Gandhi, Martin Luther King Jr. ve Nelson Mandela'nın da fikirleri vardı. Şiddeti olmayan kişilerin mevcut gerçekliklerini değiştirmeleri hakkında fikirleri vardı. İşlerin değişebileceği ve değişimin zorla, öldürmek ve savaş yapmak zorunda olmadığına dair bir fikirleri vardı. Paylaşdıkları hakkında bir fikirleri vardı, sonra başkaları da paylaştı ve gerçek oldu.
Michael Moore en çok satan kitabında "Aptal Beyaz Adamlar"Cumhurbaşkanı Arafat'a, Filistinlilerin basit bir şekilde protesto gösterileriyle sokaklarda bıraktıklarını - işe gitmeyi bıraktıklarını, bomba atmayı bıraktıklarını, her şeyi durduklarını öneren bir mektubu var. Savaş makinelerinin tüm trafiğini, iş alanlarını ve hareketlerini etkili bir şekilde durduran organlar, bahsettiği gibi, Gandhi için çalıştı, bu yüzden onlar için çalışabilir Şiddetsizlik mümkündür ve sonuçları alır, sonuçlardan daha iyi hissedeceğimiz sonuçlar alır. savaş ve terörizm.
Doğa Taraf Seçmiyor
Taraf olmaktansa, herkes için barışı seçebiliriz! Herkes için eşit haklar seçin. Kimse gezegenin sahibi değil. Kimse bir ülkenin sahibi değil. Gezegen, bölgesini "geri almaya" karar verirse, kime ait olduğu konusunda endişe duymaz. Bir kasırga vurduğunda, bir sele veya bir kasırgaya veya bir kuraklığa maruz kaldığında, bunu kimin mülkü olduğu, kimin ülkesi olduğu, hangi dilde konuşan insanlar veya tenlerinin renginden endişe duymadan yapar.
Belki bir şeyleri doğa açısından daha iyi görürsek bugün çok daha iyi bir durumda olurduk. Doğa taraf seçmez. Bir kişiyi, hatta bir türü diğerine "tercih" etmiyor. “En güçlü olanın hayatta kalması” doğaya atfettiğimiz bir kural olsa da, işbirliğinin doğanın sahip olduğu en büyük araç olduğunu görmeyi unutuyoruz.
Arılar, çiçekleri tozlaştırarak bal yaparlar, bu da çiçeklerin meyve ve tohum üretmesine izin verir. Orman yangınları yeni büyüme için tohumların salınmasına yardımcı olur. Düşen yapraklar, yeni ağaçların ve yeni bitkilerin gelişmesi için kompost yapar. Bir meyve ağacının bol miktarda meyvesi vardır, bu nedenle insanların yemesi, çürümesi ve yeni ağaçlar, dolayısıyla yeni meyveler yaratması için ekstralar almaları için yeterlidir.
Doğa, işbirliği ve süreklilik ile ilgilidir. Doğa taraf seçmez: her bitkiye yaşam için adil bir şans verir. Güneş, bedenleri, ırkları, dilleri ve fikirleri ne olursa olsun herkes üzerinde parlar. Aynısını yapamaz mıyız?
Eski kavgalarımızı, eski şikayetlerimizi, eski önyargılarımızı unutun ve dünyadaki herkese, tıpkı uyum ve barış içinde ve mutlulukta adil bir şans ile yaşama şansı isteyen, bizim gibi başka bir kişi olarak bakmaya başlayın.
John Lennon'un dediği gibi "Huzur verelim." Bunu yapmak için taraf tutmayı bırakmalı ve herkes için barışı seçmeliyiz. Başlarımızı birleştirelim ve nasıl kazan-kazan durumu oluşturabileceğimize bakalım. Olaylar geri dönüşü olmayan bir noktaya yükselene kadar savaşmaya devam etmeye gerek yoktur. Barışa bir şans verelim. Genel olarak insanlığın, herkes için yaşamın, dünyadaki barışın yanı dışında taraf tutmayalım.
“Şimdi dünyanın ihtiyacı olan şey sadece bir değil, herkes için sevgidir.” Ve benimle başlar, seninle başlar. Her bir insanın, her seferinde bir insanın kalbinde ve zihinlerinde başlar. Arkadaşlarınız ve komşularınızla konuşmanıza devam eder. Vizyonunuzu yayarak hükümet mektuplarınızla, mektup yazarak ve sizinle iletişim kurarak büyür. Hem yakın ilişkilerimizde hem de dünya sahnesinde huzura katkı sağlayan eylemlerimizle güç kazanıyor.
Katılımımızla değişim gerçekleşebilir. Önce bir vizyonumuz var, sonra vizyonun gerçekleşmesine yardımcı olmak için harekete geçiyoruz. Ne yapabileceğini kendine sor ... Küçük olabilir, büyük olabilir. Her insanın kendine ait "ilahi amacı", oynayacağı rol vardır.
Bugün dünya barışına katkıda bulunmak için ne yapabilirsiniz? Bir iş arkadaşınız veya bir akraba veya komşunuzla olan kavgayı sona erdirmek? Kendinizle barışık olmayı öğrenin? Hükümet temsilcilerinize, çatışmaya barışçıl ve uyumlu bir çözüm istediğinizi ve çevremizi korumak istediğinizi söyleyen bir mektup veya e-posta yazın. Komşularınızla bakış açınız hakkında konuşur musunuz? İyilik için çalışan ve açları doyurmak ve eğitmek için çalışan kuruluşlara para göndermek mi?
Yaşam oyunu, her birimiz kendi rolümüzü oynayarak devam eder. Yapabileceğin şeyler var. Kalbinde ne yapabileceğini ve ne yapabileceğini bilen tek kişi sensin. Top her zaman mahkemede ve her zaman oynama sırası sende!
İlgili Kitap:
Hayatını iyileştirebilirsin
Yazan Louise Hay.
Alıştırmaları kitapta göründüğü gibi aşamalı olarak yaparsanız, bitirdiğiniz zaman hayatınızı değiştirmeye başlamış olacaksınız ... Her bölüm bir onayla açılıyor. Bunların her biri, hayatınızın o alanı üzerinde çalışırken kullanmak için iyidir.
Bu kitap kapaklı kitabın bilgisi / siparişi ve / veya Kindle sürümünü indirin.
Yazar hakkında
Marie T. Russell kurucusu. InnerSelf Dergisi (1985 kuruldu). Ayrıca, haftalık bir Güney Florida radyo yayını olan Inner Power'ı üretti ve 1992-1995'tan, özgüven, kişisel gelişim ve refah gibi temalara odaklandı. Makaleleri dönüşüme ve kendi içsel neşe ve yaratıcılık kaynağımızla yeniden bağlantı kurmaya odaklanıyor.
Creative Commons 3.0: Bu makale, bir Creative Commons Atıf-Benzer Paylaşım 4.0 Lisansı altında lisanslanmıştır. Yazarın niteliği: Marie T. Russell, InnerSelf.com. Makaleye geri dön: Bu makale ilk olarak göründü InnerSelf.com