Canlılar doğaya fayda sağlamak ya da zarar vermek amacıyla yaşamazlar. Canlıların tek amacı genlerinin devamını sağlamaktır. Bunu da hücrelerinin ömrü kısıtlı olduğu için üreyerek yaparlar.
Çevresine en iyi uyum sağlayanlar yaşadıkları ortamda bir nişe yerleşerek hayatta kalırlar, yani besin zincirine yerleşirler; yaşadıkları ekosistemdeki dengeyi korumaya faydaları vardır denilebilir.
Hayvanlar veya herhangi bir alemden bir canlının gezegene değil, yaşadığı doğal ortamına “zarar” vermesi söz konusu olamaz.
İnsanlar tarafından, isteyerek ya da çoğunlukla istemeden doğal ortamından farklı bir yere taşınan türlere istilacı türler denir. İstilacı türler yerleştikleri yeni ortamlarında evrimleşmedikleri için ekosistemdeki canlılara göre ayrıcalıklı özelliklere sahip olabilirler, genellikle fazla ürerler, yayılırlar ve istila ederler. İstilacı türler her zaman çevreye zararlı olmasa da genellikle zarar verirler ve ekolojik dengeyi bozarlar, insanlar için olumsuz olan ekonomik ve ekolojik etkilerini önlemek için ortadan kaldırılmaları gerekir.
İstilacı türlerin dışında yapay seçilimle ürettiğimiz hayvan ırklarının da (köpekler, inekler, keçiler, koyunlar, tavuklar gibi hayvanların insanlar tarafından bilinçli olarak seçilen varyantları) çevreye ve gezegene; su, besin, sera gazı salınımı ve işgal ettikleri yer sebebiyle olumsuz etkileri vardır.
Çevresine zararı olan bir hayvan ancak insanların çeşitli müdahaleleri sebebiyle var olabilir, doğal ortamında yaşayan herhangi bir canlı doğaya zar[1]ar vermez.