Yılın yarısında en sevdiğimiz müziği düşünmek için ara verdiğimizde , son derece büyük bir en iyiler listesi derlemek için zaten yeterli sayıda albümümüz vardı: When I Get Home , Solange'ın Houston'a halüsinasyonlu saygıları; Hepimiz Uyuduğumuzda Nereye Gidiyoruz? , Billie Eilish'in nefis ve yıkıcı başlangıcı; Remind Me Tomorrow , Sharon Van Etten'in karamsar başkalaşım. Bu ilk seçimlerden 10'unun aşağıdan kesim yaptı - listemizin tam yarısı - 2019'un ikinci yarısında bulunan sürekli mükemmelliğe işaret ediyor. Aşağıdaki 20 kayıt, eleştirmenlerimizin görüşüne göre, parlak bir yılın en parlak noktalarıdır (oy pusulalarımıza buradan göz atın ). Tam olarak ele alındığında, aşk ve kayıptan ırkçılığa ve iklim değişikliğine kadar zihnimizdeki sayısız sorunu temsil ediyorlar. Ayrıca, ezici bir çoğunlukla bilinen isimlere dönme eğilimini, adımlarını atan tanınmış sanatçıları veya yeni ufukların peşinden koşma eğilimini yansıtıyorlar (birkaç kabadayı yeni başlayanlar hariç). Kişisel favoriniz hiçbir yerde bulunamazsa, endişelenmeyin - kesinlikle 21 numaraydı. İşte AV Club’ın 2019'daki favori albümleri.
Matt Berninger Bulması Kolay Olabilir kitabının tepesine yakın bir yerde şarkı söylüyor ve geçtiğimiz yıllarda internette çok fazla zaman geçiren herkesi tekrarlıyor . Yorgunluk, üretken rockçıların hem en işbirlikçi hem de en meditatif şarkı koleksiyonu olan sekizinci albümünde yinelenen bir tema. Gail Ann Dorsey, Sharon Van Etten ve Lisa Hannigan gibi şarkıcılar sık sık Berninger'in sarhoş çekiciliğini gölgede bırakarak onu çılgınlıktan koparmaya ve çevrede neyin kaybolduğunu düşünmeye çağırıyor. Dolayısıyla, "Rylan" ve "Where Is Her Head" gibi şarkılar The National'ın heyecan verici enerjisiyle titreşirken, "The Pull Of You" ve "Not In Kansas" gibi belirsiz, hipnotik kesimler LP'nin tematik bellek örgüsünü daha iyi yansıtıyor , öz ve kimlik. Hayatın çılgın telaşında ne kaybettik? Açıkça ifade etmek imkansız, ama bulması kolay. [Randall Colburn]
Ventura'ya hızlı bir vuruş, Anderson Paak'ı bu kadar göze çarpan şeyin ne olduğunu gerçekten hatırlaması gereken şeydir. Kaliforniyalı sanatçının dördüncü stüdyo albümü , Oxnard ile dolambaçlı yol olarak sınıflandırılan şeyin ardından , o kadar katıksız bir ruh ve dürüstlükle damlıyor ki, bir eve dönüş gibi geliyor. Ventura , Parlamento Funkadelic'in temel funk'ından Outkast'ın pürüzsüz hip-hop'una (Andre 3000 ile bir işbirliğini özellikle uygun hale getiren) Paak'ın müzikal etkilerini açıkça haritalandırıyor. “Make It Better”, Smokey Robinson'la yaptığı klasik R&B şarkısı ve muhtemelen albümün en tanınmış single'ı, Paak'ın nesiller arası çekiciliğinin simgeselliği. Bu arada, geçmiş ile şimdiki zaman arasındaki çizgiyi aşma yeteneği, retro funk ve deneysel ev ritimlerini birleştiren "Twilight" (Pharrell tarafından üretilen) gibi bas-etkileyici groove'larda ortaya çıkıyor. Daha da önemlisi, Ventura , Paak'ın en iyi yaptığı şeye bir geri dönüş: atan, eski usul bir kalple sıyrılmış, derin bir duygusallık. [Shannon Miller]
Ocak ayında tamamen çıkmış olabilir, ancak unutulmasının bir yolu yok: Sharon Van Etten'in Remind Me Tomorrow , 2019'da yükseldi. Albüm Etten'in neredeyse tamamen klavyelerle beste yapma yeni keşfettiği süreci ve parıltılı sonuçları inceliyor , ruhani atmosferler ve ham sinir lirizmiyle dolu karamsar pop - sanatsal bir tatlı nokta bulduğunu gösteriyor. Kayıt, anlatıcısının ölüme yakın deneyiminin ayrıntılarını asla açığa çıkarmayan acımasız bir günah çıkarma ile başlıyor, dinleyicideki her türlü potansiyel düşünceyi zihinsel olarak duygusal yaralara (ve sessiz aşkınlık anlarına) hazırlarmış gibi daha iyi uyandırmak daha iyi. takip edin. Nabız gibi atan ritimleri, melankolik melodileri ve cenazeden kirli ve çarpıtılmış elektronik gelişmeleri ile heyecanlanan Remind Me Tomorrow , belirsiz sonuçların bir zaferidir ve şarkıları nadiren kesin bir duygu ile biter. Hem kayıpta hem de aşkta bulduğu vahşi bir güzellik. [Alex McLevy]
En iyi elektronik dans müziği, tekrar ve varyasyon arasındaki bir eşikte dengelenir. Açık Crush için takip uzun zamandır beklenen Elaenia , İngiliz yapımcı Sam Çoban (aka Noktalar Kayan) sadece o tatlı nokta bulmak değildir; albüm uzunluğunda bir kira sözleşmesi imzalar ve karmaşık bir şekilde hacklenmiş Buchla ve Roland sisteminde hareket eder. Sen analog sentezi (ya da en azından ileri derecede ihtiyaç bir Resident Danışmanı imzası nasıl müzik eserleri tam olarak kavramak için), ancak sadece bir merkezi sinir sistemi, zengin renklerini ve gelişen ritimleri takdir için gereklidir. Parçaları gece kulübü ( "LesAlpx" ) veya orkestra çukuru ("Falaise", bir elektro-akustik kompozisyon harikası) için kesilmiş olsun , Shepherd İngiltere dans müziğinin yakınlığını klasik müziğin armonik karmaşıklığıyla kusursuz bir şekilde harmanlıyor. Cenaze ve Debussy, Jeff Goldblum'u sinek haline getiren ışınlayıcıya düştü. Ancak Shepherd, dans pistinden veya müzik tanrılarından en hassas titreşimleri yakalayabilen bir yama kablo ağı ören daha örümcek. [Brian Howe]
"Uyanmak istemediğin için hiç uyuyamadın mı? / Bir bakıma, karşılaştığınız gerçeklikten bıktınız mı? " rap Dave'in çarpıcı ilk LP, açılış yolda (David Orobosa Omoregie doğumlu) Psikodrama . 21 yaşındaki sunucu, dinleyicileri bir katartik terapi seansının anlatı kibri ile ruhuna doğru bir saatlik bir yolculuğa davet ederken, bu dürüst iç gözlem anları tüm rekoru kaplıyor. Bir sürü karamsar piyano ritminin yanı sıra, Streatham rapçi intihar düşünceleri, ebeveyn ihmali, aile içi istismar ve Siyah İngiliz deneyimi gibi uğraştığı konular hakkında konuşur. Sert hat "Screwface Capital" da korkusuzluk ve duygusal olgunluk gösteriyor, ancak yine de alçak anahtar "Location" da utanmaz bir şekilde oyun oynamaya zaman buluyor. Ezici yaklaşan “Drama” da Dave , albüm fikrine ilham veren tutuklu ağabeyiyle (“Hiç babam olmadı ve senin figür olmana ihtiyacım vardı”) konuşuyor . Düşünmek şaşırtıcı Psikodramanın , rekor henüz Dokunaklı savunmasız bu korkusuz Dave için sadece bir başlangıç. [Baraka Kaseko]
Jenny Lewis, müziği söz konusu olduğunda her zaman kalite kontrol konusunda titiz davranmıştır, yani albümleri yalnızca seslerinden memnun olduğunda yayınlar. Derinden etkileyen On Line , ancak engel ömrü nedeniyle açılmak için bir kaç yıl sürdü; Özellikle Lewis, bir zamanlar yabancılaştığı annesinin ölümünü ve Johnathan Rice ile on yıldan fazla süren ilişkisinin sona ermesini takip ediyordu. Bu travmalar doğal olarak albümün sözlerine , eğik şekillerde de nüfuz ediyor - örneğin, göze çarpan “Kızılcık”, baharın yeni çiçekleriyle kırılan ilişkinin kavgalarını karşılaştırıyor. Müzikal olarak On The Line , lüks tempolar, özenli düzenlemeler ve meditatif piyano ile desteklenen 70'lerin manikürlü pop-rock geleneğini sürdürüyor. Bununla birlikte, Lewis, bir oyuncu olarak ileriye doğru bir sıçrama yapar, ruh hali geldiğinde çığlık atan bir falsetto ve sofistike kemerlerle uğraşır. [Annie Zaleski]
Küçük Simz, Gri Alanın bir belirsizlik sisi, özellikle de 20'li yaşlarınızda dolaşan kafa karışıklığı girdabından oluştuğunu söylüyor . Öyleyse, Kuzey Londra rapçisinin bu üçüncü LP'sinin bugüne kadarki en uyumlu çabası olması çok daha etkileyici. On Grey Area , Simz hiç başıboş gitmeden onu sonik aralığı ve huzursuzluk vitrin için bir yol bulur; Aksine, trip-hop, jazz, rock, R&B ve daha fazlasını çağrıştıran Inflo'nun bu canlı yapımlarının her birinde tamamen evinde. Simz burada da bir söz yazarı olarak en keskin noktasında, aklını konuşmaktan ("Hücum") İngiltere rap'inde yaşlanmaya ( "101 FM" ) kadar her konuda fikrini söylerken iki ve üç kez vuruyor. . Ancak Gri Alan , herhangi bir bölgesel niteleyiciden çok daha büyük hissediyor; hip-hop'un en yetenekli uygulayıcılarından birinin 33 dakikalık bir esnekliği - havuzun her iki tarafında. [Kelsey J. Waite]
Angel Olsen kataloğu boyunca, hem fiziksel olarak hem de duygusal olarak uzak bir anda romantik partnerler hakkında sürekli olarak konuştu. On Bütün Mirrors , o dispiriting ilişki geçmişini aşar ve onu kendi üzerinde o sadece iyi fare olabilir karar verir. LP, acı bir argümanla ("Lark") açılır ve daha sonra yalnızlık ve sevginin birbirini dışlayan arzular ("Şans") olmadığının farkına varmadan önce yalnız olmanın ("Bu gece") rahatlığını araştırır. Bu şarkıların her biri 14 kişilik bir orkestra kullanıyor - dizeler Olsen'in müziğinde tamamen yenidir ve vay canına, onlarda ham güç buluyor - imzası olan yüksek riskli aşk dramını, ilk durumda öfkeyle, küçültülmüş ve ürkütücü bir şekilde aktarmak için ikincisinde veya sınırda - sinematik olarak üçüncüde. "Bu gece" sırasında "Yaşadığım hayatı seviyorum" dediğinde, Tüm Aynaların özgürleştirici satırına en güçlü şekilde hitap eden şey şu : "Sensiz". [Max Freedman]
Gelen bir röportajda bu yılın başlarında, usta DJ Sam Barker, bir “bilişsel önyargı” bir üs neredeyse Freudyen düzeyde kitlelere sunmak için tasarlanmıştır -a künt araç olarak elektronik müziğin her yerde 4/4 tekme davul tanımladı. “Ben kesinlikle bir çivi önce dans pistine içine dayak yiyor gibi hissettim” diye anlattı CDM . Bu yüzden Barker ilk solo LP'sinde tekmeleri atıyor ve müziğin yukarı, yukarı, yükselmesine izin veriyor. "Experience Machines" ve "Models Of Wellbeing" gibi parçalarda, trans müziğin hammaddeleri, bazen iki dakika ve bazen dokuz olmak üzere dikdörtgen parça uzunluklarına yayılan garip biyolojik kültürler oluşturarak kendi emirlerine göre büyümeye bırakılır. Şarkı isimleri bir tür genel ütopik sağlığa göz kırpıyor, ancak dansın en muhteşem eğilimlerini tek bir kıvrımlı ses yıkamasına lekeleyen müzikle ilgili ironik hiçbir şey yok. Algoritmik bir üretkenlik çalma listesinin bilinçli hale geldiğini, bir vücutta yaşadığını, evinize yürüdüğünüzü ve size akşam yemeği pişirdiğini hayal edin. Tadı Utility gibi olacak . [Clayton Purdom]
On yıl boyunca birlikte çalıştığınız Grammy ödüllü gruptan bir izin almanın biraz kimlik krizine yol açacağını düşünürdünüz. Brittany Howard ve onun dönüştürücü solo çıkışı Jaime için bunun tersi söylenebilir : Alabama Shakes'ten geçici olarak uzaklaşmak, ona bir sanatçı ve bir birey olarak kim olduğunu kesin bir şekilde iddia etmesi için oda verdi. Küçük kasaba ırkçılığı, dini, aşkı, cinselliği ve siyaseti arasında melodik bir şekilde yürüyen Howard, onun özel, görünüşte biçimlendirici anlarından bazılarını bir araya getiriyor. "Short And Sweet" gibi şarkılar, bir dinleyici olarak bizim açımızdan neredeyse hiç öğrenilmemiş hisseden bir güvenlik açığını sergiliyor. Böyle bir samimiyet, bu kadar saf bir dürüstlük kazanmak için ne yaptık? Ama Jaime'de yatan sihir bu : Bizi yıllar içinde hayranlık duymaya başladığımız gırtlaktan gelen hırıltıların ardındaki neşe ve acıya tanık olmaya davet ediyor, bu da Howard'ın ilk çıkışını hem uzun zamandır devam eden bir zafer hem de yeniden giriş haline getiriyor. [Shannon Miller]
Onu neşeli 2016 albüm, köhne sonra Cate Le Bon tam olarak ne olduğunu anlamaya isteyen herkes Yengeç Günü , şimdi dönmeliyiz. Tabii, takip Ödül muhtemelen bir ayrılık albümü olabilir, ama Le Bon'un sözleri detay biraz daha kederinden sadece parçaları daha başladı. Bunun yerine, uzun süredir çatallı art-pop hokkabazlığından gelen canlılık ve şaşkınlıkla vuran kristal düzenlemeleri aracılığıyla netlik katıyor. "You Don't Love Me" sözlü sözleriyle başlıyor ve ardından ölü çiçeklerin ve istenmeyen pastanın, şarkının tamamen Le Bon'un bozulmamış sözleri ve inleyen gitarlarında var olan berraklığı resimlerine dalıyor. Kariyer vurgusu "Günışığı Önemlidir" sözleri "Seni seviyorum ama burada değilsin / Seni seviyorum ama gitmişsin" sözüne odaklanıyor, ancak cenazeli saksafonlar ve yankılanan piyanolar bile Le Bon'un kederinin doğasını mükemmel bir şekilde özetleyemiyor. Ödül ne olduğunu bilmekte değil - Le Bon'un nasıl hissettiğini deneyimlemektir. [Max Freedman]
Bu noktada Billie Eilish'in sanatını kanıtlamak bir yana kendini tanıtmasına gerek yok. Ödüllerin ve adaylıkların yıldırımını (aynı yıl tüm büyük Grammy kategorilerinde aday gösterilen en genç sanatçı rekorunu kırdı) ve muazzam albüm satışlarını görmezden gelse bile, 2019'da her yerde bulunuyordu. Daha farklı ve hak ettiği şekilde her yerde hazır bulunan bir pop şarkısı var mıydı bu "Kötü Adam" dan daha yıl, kendine özgü fısıltı-mırıltı vokal tarzı ve o şaşkınlıkla muzaffer "Duh" çöküşüyle titreşen? Şans eseri, şans eseri değildi - Hepimiz Uyuduğumuzda Nereye Gidiyoruz? Çarpık, minimalist gevezelikle oldukça serseri: Invisalign kaldırılmasının açılış duyurusundan, "Xanny" nin çarpık baladry'sinden meşale şarkısı "I Love You" ve etkilenen "Hoşçakal" şarkısının kapanış bir-iki iç vuruşuna kadar, heyecan verici postmodern popun eksiksiz bir sonik yolculuğu. [Alex McLevy]
Lana Del Rey'in altıncı albümü, Kaliforniya rüyasını keşfetmek ve patlatmak için harcanan on yılın zirvesi gibi geliyor. Kıyıları ateşler sararken bir yat macerasını kolajlayan kapak resmi, Long Beach kardeş Sublime'a bir saygı ve hatta başlığın kendisi var. Şarkılar çoğunlukla Thievery Corporation'a yakışan yumuşak downtempo davulların aksanlı rüya gibi bir pus içinde geçiyor ve temalar Hollywood neo-noir filmlerinde tasvir edilen alkollü aşk türlerine odaklanıyor. Bu kadifemsi haraçları sekse ve solmuş manzaralara kalem tutan çılgınca hayal gücüne sahip şarkı yazarı olmasa, her şey dayanılmaz derecede sıradan görünüyor. Şarkı sözlerini küfürlerle dolduruyor ve onları klişe ile hiciv arasında gidip gelen kurnaz ifadelerle noktaladı. Onun efsane yapımı, Los Angeles pop hayatının her zamanki gibi canlı bir özetini sunan dokuz buçukluk bir başyapıt olan "Venice Bitch" de zirveye ulaşır. [Mosi Reeves]
Ghosteen , 2015 yılında Cave'in oğlu Arthur'un ölümünden bu yana Nick Cave tarafından yazılan ilk yeni şarkı grubudur, bu nedenle bu 68 dakikalık çift albümün ezici ağırlığı beklenmelidir. Ancak Ghosteen şüphesiz yıkıcı olsa da, Mağara gölge vadisinden geçerken ve dönüşerek ortaya çıkarken , aynı zamanda aşkın. Bu yolculuk liriktir, hem sevginin hem de kaybın derin doğasını içten bir duygu ve İncil'deki benzetmenin bir karışımıyla ifade eder. Ama aynı zamanda müzikal, soluk güneş ışığı ile aşılanmış dört dakikalık ilahilerden, Ghosteen karanlığa inerken, ortam sentezleyicileri ve yaylı aranjmanlarla desteklenen - gitar ve davullar neredeyse tamamen yok - Cave'nin grubu Bad Seeds'den daha geniş kompozisyonlara geçiyor . “Hollywood” a 14 dakika daha yaklaştığımızda, Cave'in kederi hem onu hem de dinleyiciyi duygusal olarak tükenmiş ve ruhsal olarak temizlenmiş, sabırla kapılarımızın dışında bekleyen iyileşmeye direnemeyecek kadar yorgun bırakmıştır. [Katie Rife]
Durun, Solange hayali şeyler gördü mü veya bir şeyler gördüğünü mü hayal etti? Yoksa bağımsız olarak bazı şeyleri görüp başkalarını mı hayal etti? When I Get Home'un başlangıcında, jazz ve erken dönem elektronik müziğin yumuşak bir çarpışması etrafında açık uçlu ifadeleri dürttüğü için, tespit etmek imkansız. Sanatsal belirsizlik bir Gertrude Stein şiirine ya da bir David Lang librettosuna layıktır ve A Seat At The Table'ın dolaysız olduğu kadar eğik olan Eve Döndüğüm Zaman boyunca da devam eder . Bir bakıma, doğduğu yere bir hediye kadar basit, ama bu bir tür hayali Houston zihnidir. Solange, Güney temposunda bir astral caz labirenti boyunca dağılmış, serbestçe yüzen anlamlarla ikiye ve tiz olana kadar cümleleri ayırıyor. Solange sabırla bizi bu esrarengiz suların derin, hala merkezine, evden uzak bir yere götürdüğünde, ünlü konuklar, yolun yarısına kadar ortaya çıkmaya bile başlamıyorlar. [Brian Howe]
Laurel Canyon şimdi 60'larda olduğundan farklı bir yer ve sadece Los Angeles'ın yapraklı yerleşim bölgesinin imza sesinin zamana ayak uydurması uygun. LA şarkıcı-söz yazarı Natalie Mering olarak da bilinen Weyes Blood bunu ve ardından dördüncü albümü Titanic Rising'de başardı . Gauzy 4AD dream pop'tan smooth yacht rock'a rüya gibi müzikal mihenk taşlarını vuran Titanic Risin g, Maring'in zaten fütürist olan folk-rock sesini gür, sinematik yeni zirvelere taşıyor, gözleri "büyük açık galaksiye" çevrilmiş Mering, baş single " Andromeda. " Bu, kalbi acı melankoli ile dolu olsa bile, Mering'in “Something to Believe” da yakınıyor: “Bir süreliğine sahip olduğum her şeyi verdim… Sonra garip bir tasarımla, bir boşluk vakası aldım. " Bu dijital çağın can sıkıntısını, heyecan verici "Everyday" üzerindeki neşeli analog enstrümantasyonla veya umutsuzluktan umuda sallanan ve sinema kadar büyüleyici ve sürükleyici bir dinleme deneyimi için tekrar geri dönen "Movies" in coşkulu kaçışıyla karşılaştırın. [Katie Rife]
Yeraltı, tozlu ruh döngüleri üzerindeki suç faaliyetinin kaprisleri hakkında kafiyeli boz sokak vokalleriyle doludur. Ancak Freddie Gibbs ve Madlib'in seyrek eşleşmeleri, bu hızla aşırı nüfuslu alt kültürün filigranı olmaya devam ediyor. Bandana, Dolemite tarzı esprili mizah çekimleri arasında ustaca geçiş yapar — albümün göze çarpan “Palmolive” ini sonlandıran Dap “Sugar” Willie rutini ile Gangsta Gibbs'in uyuşturucu eğimindeki riffleri için yakıt görevi gören, haberleri tiksintiyle izleyen baygın Blaxploitation jones (“Kahrolası ofiste Reagan günlerinde olduğu gibi bir realite yıldızımız var”) ve bazen kutlanan, çoğu zaman küçümsenen bir müzisyen olarak daha iyi bir yaşama arzuluyor. "Zincirimdeki elmaslar, evet argo söylüyorum ama yine de bir köleyim," diye rap yapıyor "Crime Pays." Ara sıra ton değişiklikleri oluyor: Madlib, “Half Manne Half Cocaine” de klavye sesleriyle dolu bir tuzak ritmi deniyor ve tahmin edebileceğiniz kadar kötü ses çıkarmıyor. Ancak bu çoğunlukla en iyilerden ikisinden ne bekleyeceğini bilen ve paralarının değerinden fazlasını alan hayranlar içindir. [Mosi Reeves]
Legacy'nin kavramsal kancasına kapılmak çok kolay ! Miras! -Her biri ünlü bir renk sanatçısının adını taşıyan, Woods'un hatıra, biyografi ve kütüphane aracılığıyla bir kuş gibi eleştirel yeniden değerlendirme arasında geçen olağanüstü şarkı sözlerine sahip 13 şarkı. Ancak tüm bu tarih, bu projenin ne kadar canlı olduğunu tartışıyor. Woods, ikinci albümünde, 90'ların "Frida" patlamasından "Basquiat" ın ay ışığının aydınlattığı hayaline kadar her bir etkiyi cüretkar bir şekilde zevkli bir R & B'ye dönüştürüyor. “Octavia” da elektro, “Sun Ra” da minimalist Afrofuturizm, “Betty” de yükselen şarkı söyleyen pop ile uğraşıyor. Her şeyi bir arada tutan şey kibir değil, Woods'un soğukkanlı ve duygusal, ifadelerin katıksız gücüyle geçmişi ve bugünü birbirine bağlayan sesi. Bu tarihsel figürlerde sadece ilham değil, şimdiki zaman gerginliği de bulur; sonuçta, bir mirasın yaratıldığı, ikisi arasındaki boşluktadır. [Clayton Purdom]
Tanıdık olanı tamamen taze ve açıklayıcı bir şeye dönüştürmek son derece yetenekli bir sanatçı gerektirir. Jenny Hval, müziğin en sevdiği dört harfli kelime üzerine kolaj benzeri bir tez olan yedinci LP The Practice Of Love'da nefes kesici bir kolaylıkla başardı . Hval, "90'ların değersiz trans müziği" nin kekemelik sentezlerini kendi başına coşkulu bir elektro-pop sesi için yeniden canlandırırken, tavşan deliğinin aşağısındaki Alice gibi iyi hazırlanmış görüntülerde sanat, arzu ve kadınlık üzerine şehvetli, modern düşünceler buluyor (" Yüksek Alice ”). Aşk Uygulaması , bedenin ve zihnin kusursuz bir evliliğidir: İlkel ve fizikseldir, hipnotik zirvelere ulaşır ve derin ve katmanlı, metinler arası söylem açısından zengindir. ("Six Red Cannas" gibi, zamanla iletişim kuran ve Georgia O'Keeffe'nin ruhunu çağrıştıran sanatla ilgili bir meta dans pistini başka nerede bulacaksınız?) Aşk Uygulaması , duyduğumuz hiçbir şeye benzemiyor. Hval, ses ve görmenin canlandırıcı bir genişlemesi. [Kelsey J. Waite]
Fazlası var başardığını ve daha 2019 yılında bir albüm yıkıcı hiçbir edildi Magdalene , FKA twigs' izlem onu moody, ustaca ilk filmi için LP1 . Avant-pop sanatçısı ve kıskanılacak bilgelik, harika bir şekilde özlü ama derin yeni LP'sini hazırlarken, kadınların, özellikle de genç kadınların acılarını ve kusurlarını kamu tüketimi ve eleştiri için sunmaları gerektiği gibi, onları havaya uçururken belirli beklentileri karşıladı. Ve Twigs burada gerçekten bazı şeyler üzerinde çalışıyordu: Robert Pattinson ile olan nişanının sonu; ırkçılığa maruz kalma kaygısı ve bu ilişki nedeniyle incelemenin ötesinde boyutlandırma miyomların neden olduğu önemli fiziksel ağrı; ve sürekli gelişen bir sanatçı olarak bu acıyı sanata dönüştürme ihtiyacı . “Bin Göz” ve “Selofan” ın katmanlı prodüksiyonları, Twigs'in bile kendini kaybettiğini itiraf ettiği bir aşkın sonunun başlangıcını ve sonunu anlatıyor. Ancak Magdalen e, çoklu tireli sanatçı, Future'dan bir yardım alarak “Kutsal Arazi” deki sevdalılığın doruklarını yeniden ziyaret ederken bile asla tam olarak pişman olmaz. Twigs, mutlu zamanların fotoğraflarını mecazi olarak yırtıp atmak yerine, Magdelene'de ona ilham veren ilişkiden daha güzel bir şey yaratmak için acısını kanalize ediyor . [Danette Chavez]
Şu anda babası Jamie Spears'ı mülkünün koruyucusu olarak kaldırmak için yasal işlem yürüten Britney Spears, “kötüye kullanan” koruyuculuğu tamamen sona erdirmek için ilk adım olarak, şimdiye kadar okuduğum en vekâneten katartik Instagram başlıklarından birini yayınladı. ."Beni olduğum gibi al ya da Kıçımı Öp VE LEGOS'A ADIM AT" yazan bir metin memesiyle birlikte başlık, "beni derinden yaralayan" destek sisteminden "hayallerimi öldüren" konservatuvara kadar her şeyi kapsıyor ve Onunla ilgili, izlemeyi “aşağılayıcı” bulduğu, sempatik olduğu iddia edilen tüm belgeseller.
Bu reklamın artık birkaç aylık olduğunu biliyorum, ancak geçen gün Chobani'nin Sevgili Alice'ine rastladım ve kesinlikle hayran kaldım. Ne kadar iyi göründüğüne göre, elbette.
İnsanlar rock 'n roll ve punk veya punk ve post-punk arasındaki kopuştan bahsederler, ancak yaklaşık on bin yıl önce müzik zevkindeki mikro dalgalanmalardan neredeyse hiç bahsetmiyorlar. Müzik tarihi, müzikolog olmayanlar için, büyük anlaşmalı klasik bestecilerle başlama eğilimindedir, daha sonra swing, big band, rap, chillwave vb. yoluyla ilerler.
Bilie Eilish, Kid Cudi, HE
Sol alttan saat yönünde: Sleater-Kinney (Fotoğraf: Gus Stewart/Getty Images), Japon Kahvaltısı (Fotoğraf: Ethan Miller/Getty Images), Migos (Fotoğraf: Gerardo Mora/Getty Images), Mütevazı Fare (Fotoğraf: Erika Goldring/Getty Görüntüler) Yaz hızlanıyor, aşılar yürürlükte ve giderek daha fazla canlı müzik duyuruluyor - muhtemelen birçoğumuzun sonbahar dans kartlarımızın hızla dolduğunu gördüğümüz dereceye kadar. (Henüz aşılanmadıysanız, lütfen bunu en kısa sürede yapın, çünkü bu planlanmış olayların çoğunun güvenliği buna bağlıdır.
Maaştan maaşa yaşayan Amerikalıların %56'sından biriyseniz, bazen maaş gününe kadar sizi idare etmek için ekstra nakit kaynağına ihtiyacınız olabilir. İnsanlar giderek artan bir şekilde faturalarını karşılamak için nakit avans uygulamalarına yöneliyor - genellikle küçük bir ücret karşılığında birkaç yüz dolar kazanabilirsiniz, faiz ücreti konusunda endişelenmeden (yıkıcı maaş günü kredi dükkanlarının aksine).
Steven Spielberg ve George Lucas, onlarca yıldır yakın arkadaşlardır. Ama Spielberg bir keresinde Lucas'a en büyük iltifatı ödemişti.
'Loki' yönetmeni Kate Herron, diziyi tamamlamak için 'duygusal bir İncil' de dahil olmak üzere çeşitli kaynaklara güvendi.
Kate Herron, Marvel'in hit dizisi 'Loki'nin 1. sezonunda ustaca bir iş çıkardı, ancak 2. sezonun neler getireceğini görmek için heyecanlı.
Damon Dash ve Jay-Z, bir 'Makul Şüphe' NFT satma hakları için gergin bir yasal savaşın ortasında.
Çoğu ABD kıyı şeridinde halk, plajlara "yanal" erişim hakkına sahip olmuştur. Ancak bu kumlu alan ateşli bir şekilde tartışılıyor.
Bir yıllık gecikme ve hala devam eden küresel bir salgın arasında, Tokyo 2020 (veya tercih ederseniz 2021), kimsenin beklediği Olimpiyatlar değil. Ama asla unutamayacağımız biri olacağı kesin.
Nature dergisinde yayınlanan 10 yıllık benzeri görülmemiş bir araştırma, ormansızlaşma ve yangınların Amazon yağmur ormanlarının atmosferden karbon emisyonlarını emme kabiliyetini büyük ölçüde azalttığını buldu.
Bugün, Blue Origin milyarder kurucusu Jeff Bezos ve diğer üç kişiyi, Virgin Galactic'in milyarder kurucusu Richard Branson'ı aynı görevde uçurmasından bir hafta sonra uzaya uçtu. Uzay turizmi bir milyonerin hobisinden fazlası mı olacak?
24 yaşındaki Juan Miranda-Jara, bebeği dünyaya getirmek için Oklahoma hastanesine 12 yaşındaki bir kızı getirdikten sonra tutuklandı ve tecavüzle suçlandı.
Kim Kardashian West, eski Kanye West ile dört çocuğu paylaşıyor: kızları North, 8 ve Chicago, 3, artı oğulları Saint, 5½ ve Psalm, 2
Lindsey Vonn ve Diego Osorio birlikte spor salonuna gittiler, Anna Kendrick yeni filmi Larsa Pippen'ın Miami sahiline vurduğu sette görüldü. Yıldızların ne yaptığını görün.
Dünyada neredeyse hiç kimse yedi kez Olimposlu olmadı. Kim Rhode değil
Chicago'nun güney tarafında bir yerde, ince ve yakışıklı bir adam, 80. doğum gününü kutlamak için eşi, çocukları, torunları ve ömür boyu arkadaşlarıyla en sevdiği restoranın arka odasında bir masanın etrafında oturuyor. Rüzgarlı Şehir'de doğup büyümüş, amcasını ve kuzenlerini ziyarete gittiği Mississippi deltasında bir genç olarak yazları dışında seksen yıllarının çoğunu orada geçirdi.
“Matematiğin Kutsal Kâsesi” olarak adlandırılmıştır ve şüphesiz matematikteki en zor ve en ünlü problemlerden biridir. Matematiksel karmaşıklık açısından erişilemezlik, sorunun anlaşılmasına tam olarak yardımcı olmaz.
Birinci Bölüm Annemin 1930'lardan kalma not defterlerini karıştırırken, nadir bulunan bir mektup paketine rastladım. Annem hayatından küçük ayrıntılar kurtardı: briç konuşmaları, restoran menüleri, kokteyl peçeteleri, tebrik kartları, dans kartları, düğün davetiyeleri.
Teknik Soru-Cevap toplantısı ile ekip verimliliğini artırın, ekip liderinin zamanından tasarruf edin ve tüm ekibin birlikte öğrenmesini sağlayın. Birlikte çalıştığımız ekiplerin çoğu scrum çerçevesini kullanıyor.