Müthiş bir ismi olan “Tankprom” endüstrisinin barışçıl bir kentsel ekonomi ve vatandaş sunabileceği anlaşılıyor. Askeri gelişmelerden hangisi örneğin petrol veya kömür çıkarmada kullanılabilir? Ancak ve tarihve bugün güvenle, savunma işletmelerinin potansiyelinin çok büyük olduğunu ve askeri teknolojinin barışçıl amaçlarla kullanılmasının, sanayinin ve ekonominin bir bütün olarak gelişmesine inanılmaz bir ivme kazandırdığını ispatlamaktadır.
Yukarıdakilerin bir örneği, araştırma ve üretim şirketi Uralvagonzavod (UVZ) işletmelerinin deneyimleridir. Bu etkinliğin sadece küçük bir kısmı, yılın Ekim 2014’inde Moskova’da düzenlenecek olan “Bilinmeyen Tankprom” sergisinde daha ayrıntılı olarak açıklanacaktır.
Kömür
1917 ve İç Savaş'ın devrimci olayları, Rusya'da kömür üretiminde keskin bir düşüşe yol açtı. Ve zaten 30 - 40-ler'de, SSCB'de kömür endüstrisini geliştirmenin en önemli görevi, en büyük çeşitlendirilmiş Ural-Kuznetsk fabrikası da dahil olmak üzere ülkenin doğu bölgelerinde güçlü sanayi üsleri oluşturmaktı. Yerli kömür mühendisliği tabanının oluşumu başladı. Kömür madenlerinin daha fazla mekanizasyonu vardı ve yeni tip yüksek performanslı kömür makinelerini icat etti. Ve 1940'e göre kömür madenciliği, yılın 5,7'inin 1913 katıydı.
“UVZ sadece bütünlüğünü korumakla kalmadı: eşsiz bir teknolojik kompleks ve ekibin ana bölümünü de kurtardı”
1934'ten başlayarak, Vostokrud güvenindeki kömür ve demir cevheri madenciliği işletmeleri için önde gelen ekipman tedarikçilerinden biri olan Sverdlovsk'taki Metalist tesis (şu anda OJSC Uraltransmash, UVZ şirketinin işletmelerinden biri). Daha önce yurtdışında satın alınan prodüksiyonda ustalaşmıştı - delme makineleri, demir cevherinin ıslak manyetik zenginleştirmesi için ayırıcılar ve bit doldurma makineleri.
Savaş yıllarında, ana kömür havzaları - Moskova Bölgesi ve Donetsk - pratik olarak tahrip edildi, ancak diğerleri ülkenin doğusundaki Kuzbass ve Pechora Havzası'nda çalıştı ve geliştirildi. Moskova bölgesinde (68'tan 72) ve Donbass'ta (311'ten 314) ezici sayıda mayının restorasyonu yeni teknoloji kullanılarak yapıldı. Sadece 1945'ten 1955'e kadar, 200'lerin ortasındaki ana makineler filosunun birkaç kez savaş öncesi seviyesini aştığı 50 türleri kömür makineleri ve mekanizmaları geliştirilmiştir.
Kömür madenciliğinin coğrafyası kökten değişmiştir. Doğu bölgelerinin 1955'teki tüm Birlik kömür madenciliğindeki payı 46,3'teki 11,4'teki yüzde 1913'tir. 1950’te, SSCB dünyada kömür üretimi açısından ikinci sırayı aldı.
Kömür endüstrisindeki böylesine görkemli başarılar Tankprom işletmelerinin katılımı sayesinde mümkün oldu. 9907 Ağustos 26 tarihli 1945 sayılı GKO kararnamesine göre "Kömür endüstrisine madencilik, nakliye ve işleme ekipmanlarının yanı sıra bina mekanizmalarının sağlanması ..." tank sanayi ve diğer halk komiserleri zorlu bir üretim planı oluşturdular. Beria'nın ilerlemesi hakkında aylık olarak rapor vermesi gerekiyordu.
Zaten bize tanıdık olan 50 fabrikasının (bu adın 40 - X’lerde Uraltransmash tarafından giyildiği), C-60 kömür yükleme makinelerinin (153 üniteye kadar) ve PML-900 kaya yükleme makinelerinin (en fazla 5 ünitesine kadar) seri üretimine başlaması gerekiyordu. Omsk Savunma Tesisi No. 600 (şimdi KBTM, UVZ şirketinin bir parçası), Makarov kömür madenciliği birleştirmek için görevlendirildi.
GTK-1M kesme makinesinin temelinde oluşturulan Makarov kömür kombinasyonu (GKM-3), Karaganda madeni No. 31, Semen Semenovich Makarov'un tamircisi olan fikrin yazarı olarak seçildi. 1945'in başlangıcında, birleştirme deney modeli test çukuruna indirildi. Bir takım problemleri ortadan kaldırdıktan sonra, Mayıs ayında 8, bir birleştirme olan 1945, 60 metreleri dolaştı ve 125 ton kömür çıkardı. Yeraltında büyük bir zaferdi!
Yeni bir tür kömür birleşiminin oluşturulması, başarılı bir şekilde test edilmesi önemli bir olay haline geldi. Maden Kömür Endüstrisi Birinci Komiser Yardımcısı Abakumov tarafından ziyaret edildi. Bakhmutsky ve Serdyuk tarafından tasarlanan savaş öncesi kömür kombinasyonları örneklerini tanıyordu, makinelerden birinin yazarıydı ve Makarov kombinasyonuna yüksek puanlar verdi. GKM-1 kombinasyonunun maksimum üretkenliği saatte 35 ton idi. Elbette, modern bir analog saatte bin veya daha fazla ton kömür üretebilir. Fakat sonuçta, GKM-1 dünyanın ilk kömür kombinasyonlarından biridir.
UKM'nin üretimi ve daha sonra daha gelişmiş birleştirme GCM-4, Omsk tesisinin 174 numaralı tesisinde yılın nisan 1948'ine kadar devam etti. Ürün üretiminin, inşaat alanı ve pistlerin varlığı açısından en uygun olan tek bir atölyede yoğunlaştırılmasına karar verilmiştir. Karaganda madenlerinde kullanılan toplam yaklaşık 40 kombinasyonları üretilmiştir. Eğer 1945'un sonunda üç Makarov birleşimi varsa, 1950'te zaten 21 vardı.
90-s'de, kömürün zenginleştirilmesi ve yer altı işlerinin mekanizasyonu için ekipman üretimi yapan tesislerin ve tasarım enstitülerinin çoğu, Rusya Federasyonu dışında olduğu ortaya çıktı. Ancak günümüzde kömür, temel enerji kaynaklarından biri olmaya devam etmektedir ve kömürün mekanik olarak zenginleştirilmesi, kömür hazırlama işlemlerinin sürekli geliştirilmesinde güvenilir garantiler sağlayan etkili bir çevre güvenliği yöntemidir.
Bu yön, XJUMX krizinde OJSC “UralNITI” (bugün UVZ şirketinin bir parçası) tarafından seçildi. Çalışmanın başlangıcı, Novokuznetsk'te 90'te Kömür Mühendisliği Şirketi'nin kurulmasıydı. Kurucular Kuzbass'ta bir enstitü ve bir dizi merkezi işleme tesisi ve madenidir. Aynı yıl, kurumun uzmanları bir dizi fabrika araştırması yaptı, ekipman ve yedek parça ihtiyacını belirledi. Kuzbass ve Vorkuta kömür havzalarının işletmeleriyle uzun vadeli sözleşmeler yapıldı. Ekipmanın ilk müşterileri Leninsk-Kuznetsk şehrinin SM Kirov'u ve Kemerovo Bölgesi'ndeki Osinniki şehrinin "Başkenti" olarak adlandırılan madenlerdi.
Enstitü, modern malzemeler kullanarak, kaplamaları güçlendirerek, yeni tasarım çözümleri ve yabancı firmaların kazanımlarını kullanarak, gelişmiş performans özelliklerine sahip ekipman ve yedek parçalar geliştirmiştir. Örneğin, bir kova makinesi kovalarındaki delikleri kesmek için bir lazer makinesi kullanan ileri teknoloji kullanıldı. Bir dizi tasarım geliştirmesinde buluş için üç patent ve faydalı model için beş sertifika bulunur.
1997'ten susuzlaştırma asansörleri, MP1 ve MP2 numune ayırma makineleri, kova ve kazıyıcı bantlar, elekler ve diğer ürünler burada üretilmektedir. Bugün, tedarik coğrafyası ülkenin bütün ana kömür havzalarına uzanıyor: Kuznetsky, Pechora, Urallar, Doğu Sibirya ve Uzak Doğu. 18 kömür hazırlama tesisleri ile işbirliği yapıldı.
Yağ
1920’te, RCP’nin Merkez Komitesi (b) sanayileşme döneminde petrol endüstrisi gelişiminin ana yönlerini belirleyen bir petrol komisyonu kurdu: radikal teknik rekonstrüksiyon, ileri petrol üretim yöntemlerinin tanıtılması, yeni alanlar aranıyor. Yeni petrol sahalarının araştırılmasında ülkenin doğu bölgeleri baskın hale geldi. 1939’ten bu yana jeolojik araştırmalar yapıldı ve Başkent, Kuibyshev ve Perm bölgelerinde en büyük petrol yatakları keşfedildi, bu da güçlü bir petrol kompleksi yaratmanın temelini oluşturdu - doğuda “ikinci Bakü”.
Endüstrinin radikal olarak yeniden yapılandırılması, ekipmanın gücünün arttırılması alanında gerçekleştirildi: delme makineleri, pompalar. Yerli fabrikalar ithal etmek yerine ekipman üretmeye başladı. 20'in ikinci yarısından beri, yeni madencilik teknolojileri sektörde yaygın bir şekilde kullanılmaktadır. 1940'te, SSCB'de petrol üretimi, yılın 3,5 seviyesinden 1913 kat daha yüksekti.
İlk beş yılın petrol endüstrisindeki başarılı gelişme, Sverdlovsk Metalist tesisine önemli bir katkı sağlıyor. 1936'ta rafineri Glavneftemash'e devredildi ve Volga bölgesindeki petrol üreten işletmeler için ekipman sağladı, 500 metreye kadar olan kuyular için vurmalı ve döner delme, bir kilometreden yağ kaldırma için derinlik pompaları, yağ pompalama makineleri ve borular sağladı. Ek olarak, “Prikamneft”, “Ishimbayneft” ve “Elbaneft” güvenleri için, 1940 yılı boyunca, 41 metreye kadar yüksekliği olan sondaj kuleleri tedarik etti. Savaş yıllarında, Metalist Uralmash fabrikasına girdi ve kendinden tahrikli topçu mermileri üretti.
Savaş sonrası beş yıllık periyotlarda, yeni petrol sahalarının gelişimi devam etti, ancak daha çok ülkenin güney ve doğu bölgelerinde. Örneğin, Azerbaycan’da Hazar Denizi’nin suları altında petrolün derinlemesine çıkarılması mümkün olmuştur. Bu programın bir parçası olarak, Uraltransmash petrol sahalarına 2,5 kilometreye kadar sondaj derinliği olan ağır petrol sondaj kuleleri için göbekler sağladı. İlk petrol sondaj makinesi numuneleri Ocak 1945-th'ten 1946 yılında toplandı, seri üretime başladı. Toplam yayınlanmış 250 kitleri.
1950’te, SSCB’de petrol üretimi, savaş öncesi seviyeyi yüzde 22’in üstüne çıkardı.
Petrol endüstrisi ve Tankprom arasındaki etkileşimin bir sonraki aşaması 90-s'e geldi. SSCB'nin çöküşüyle birlikte, petrol endüstrisi için ekipman tasarlayan enstitüler Azerbaycan'da kaldı ve Rus petrol işçileri için yeni ekipmana ihtiyaç var.
Uraltransmash OJSC'de umut verici bir dönüşüm programı geliştirildi. Petrol endüstrisi için ekipman, 20 önerilerinden seçildi: enayi çubuk tahrik pompaları (PSNG). Daha önce, bu teknik Bakü'de üretilmişti ya da Amerika Birleşik Devletleri ve Kanada'da satın alındı. İlk PSGGN, Sümdlovsk Bilimsel Araştırma Teknolojik Enstitüsü (OJSC “UralNITI”) ile birlikte Tyumen Bölümü “Chernogorneft” in teknik görevine göre oluşturulmuştur. Uraltransmash'ta seri üretime Temmuz 1992'da başlandı ve yıl sonunda 300 tahrik üniteleri üretildi. 2000 satış rekoru 1070 ünitesiydi.
Sonraki on yıl boyunca, 19, özel bir Sibirya versiyonu da dahil olmak üzere dört ila on iki ton taşıma kapasitesine sahip yeni modeller tasarladı. Sürücüler fabrikada oluşturulan “Başlat” kontrol paneli ile donatıldı. Moskova NATI Enstitüsü ile birlikte, kuyulardan ilişkili gaz üzerinde çalışan bir gazla çalışan üniteden tahrikli bir sallanan makine geliştirildi. Bu sistemin elektrik hatlarından uzak alanlarda petrol çıkarılması için vazgeçilmez olduğu kanıtlanmıştır.
Bugün OJSC Uraltransmash, Rusya'daki en büyük pompalama üniteleri üreticilerinden biridir. 1992'ten bu yana, 10'ten daha fazla binlerce ürün üretildi. Geliştiriciler grubu ПШГН, Rusya Federasyonu Hükümeti ödülüne layık görüldü. Petrol üretim sistemleri, Amerikan Petrol Enstitüsü'nden alınan bir sertifika ile onaylanan uluslararası kalite standartlarına uygundur.
Omsk KBTM, petrol ve gaz endüstrisinin modern gelişimine katkıda bulunuyor. 1991'ten bu yana, beş ebatlı petrol ve doğal gaz boru hatları için geri çekilebilir milli çelik, bıçak, flanş vana üretimi burada uzmanlaşmıştır.
Şirketin başka bir şirketi için - OJSC “UralNITI” (Yekaterinburg), petrol şirketleriyle işbirliği en umut verici hale geldi. İlk deneyim, ünlü Samotlor sahasında petrol üreten, petrol borularının onarımı ve rehabilitasyonu için karmaşık mekanize atölye üretimi için "Chernogorneft" şirketi ile yapıldı.
Boru, yağın bir kuyudan pompalandığı yüksek dayanımlı bir borudur. Chernogorneft için yılda yüz binlerce boruya ihtiyaç var. Çalışma sırasında, borunun iç yüzeyi reçinelerle, parafinlerle, tuz birikintileriyle kaplanır ve paslanmaya maruz kalır. Hesaplamaların gösterdiği gibi, boruları tamir etmek, onları çalışma durumuna geri getirmek yerine yenileriyle değiştirmek daha ekonomiktir. Boruyu, insan katılımının dışında olabildiğince, yeni bir kalitatif seviyede temizlemek için karmaşık-mekanize ve otomatik bir teknolojik ekipman yaratmaya karar verildi. Bu tür kompleksler, yeni boru alımlarını azaltarak, kuyulardaki kazaları azaltarak, onarımlarını azaltarak ve bunun sonucunda petrol üretiminin hacmini artırarak maliyet tasarrufu sağlar. 1999'te, yıkama ve dışkılama, mekanik işleme ve hidro-test bölümlerinden oluşan ilk tam kapsamlı atölye, o zaman en büyük dernek Nizhnevartovskneftegaz'da kuruldu.
Enstitü, boruların, enayi çubuklarının ve petrol ülkesi boruları için tahribatsız muayene hatlarının onarımı ve rehabilitasyonu için entegre ekipman geliştirme ve uygulamasında Rusya'da lider olarak yer almıştır. Petrol borularını kontrol etmek için beş nesil ekipman geliştirilmiştir. İkincisi, herhangi bir oryantasyondaki hataları saptamaya yarayan karmaşık kontrol sistemi Uran-3000'tir.
Rusya Federasyonu ve yurtdışındaki bu atölye çalışmaları için teknolojilere ve ekipmanlara büyük ilgi var. Sadece petrol işçileri değil, aynı zamanda boru endüstrisi de ithal edilenler yerine enstitü tarafından oluşturulan belirli tipte ekipmanları sunmaya başlar. Bugün, 30 atölyeleri etrafında tasarlanmış ve inşa edilmiştir. Ayrıca Rusya ve Kazakistan'ın çeşitli bölgelerinde “Uran” izleme sistemli 44 hata tespit tesisleri işletilmektedir. Enstitü, 21 petrol işletmesi ile işbirliği yapıyor.
UVZ girişimi OAO Spetsmash (St. Petersburg) 'da yeni inşaat mühendisliği türleri için program çerçevesinde, iki adet mobil sondaj kulesi örneği olan MBR-125 ve MBR-160 geliştirilmiştir. Yatay millerle modifiye edilmiş, beş kilometreye kadar olan petrol, gaz ve gaz yoğuşma kuyularının geliştirilmesi için tasarlanmıştır. Rusya'da, benzer özelliklere sahip sondaj kuleleri üretilmemektedir. İlk olarak 2010'teki Savunma ve Savunma fuarında sunuldu. Prodüksiyon "Vityaz" (Ishimbay, Başkortostan) şirketinin girişimi ile başlayacaktır.
Şehir Tankprom
Sovyetler Birliği'nin çöküşü ve ekonomik kriz Uralvagonzavod'da (Nizhny Tagil şehri) çok zordu. Zırhlı araçlar için büyük savunma siparişlerinin olmaması neredeyse sıfıra indi ve Demiryolları Bakanlığı seri yük vagonu alımını keskin bir şekilde azalttı. Bir şekilde krizden kurtulmak için, Uralvagonzavod üretimi dönüştürmeye başladı. Rekor sürede tesis, yol yapımı ve yardımcı ekipman üretimi konusunda uzmanlaşmıştır. Ekskavatörlere ve evrensel küçük boyutlu yükleyicilere bir bahis yaptıktan sonra yanılmamıştım - yol yapımı ekipmanı, tank yapımı alanında elde edilen en iyi teknik çözümler tasarımına girdiğinden, pazarın talep ettiği ortaya çıktı. Uralvagonzavod'un asıl görevi, mevcut teknolojik potansiyelin sivil ürünlerin üretimine adapte edilmesiydi. Sonuç olarak, yalnızca üretimdeki düşüşü durdurmak değil, aynı zamanda hacimlerini de artırmak mümkün oldu.
Önemli 90-ler sırasında, UVZ sadece bütünlüğünü korumakla kalmadı: burada, en gelişmiş makinelerin operasyonel tasarımında ve üretiminde en zengin deneyime sahip tasarımcı ve teknolojistler başta olmak üzere eşsiz bir teknolojik kompleks ve ekibin ana bölümünü kurtardılar. Mevcut deneyim, teknoloji, ekipmandan en iyi şekilde yararlanmak için, bu atölye çalışmaları özel araçların monte edildiği yerlerde kullanıldı.
Çok amaçlı kompakt yükleyiciler olan PuMR ailesi, bu makineler için sadece bazı düğümler geliştirmek isteyen Sverdlovsk fabrikası Pnevmostroymashina'nın 1990'indeki UVZ'deki temyiz nedeniyle ortaya çıktı. Teklif kabul edildi, ancak yükleyicinin ortak serbest bırakılmasının büyük ölçüde genişletilmiş haliyle. Zaten Eylül ayının üçüncü on yılında, ilk Tagil PIP-1991, 500 tarafından monte edildi ve bu makinelerin sadece altı tanesi tesiste yıl sonuna kadar üretildi.
İş, yoğun işçilik ve yol yapımında, endüstriyel inşaatta, tarımda, atölyelerde ve depolarda yükleme, karda kaldırma, yol temizleme, sınırlı alanlarda yükleme ve boşaltma işlerinde mekanik, döner ve kompakt kullanım için hemen PUM-500 bir alıcı kazandı. Kilowatt'lı bir 21 dizel motor ile donatılmıştır ve 500 kilograma kadar olan yükleri saatte dokuz kilometreye kadar herhangi bir hızda kaldırabilir ve hareket ettirebilir. Tam bir dönüş için, araç sadece yaklaşık 4,5 metre çapında bir ped gerektirir.
Nizhny Tagil'de yer alan silah sergilerinin katılımcıları ve konukları, PUM'ların "dans ettiğini" görerek, hareketlilik ve mükemmel teknik yetenekler sağlayan benzersiz tasarımlarını sergilediler. PUM'ların üniversal uygulaması, pompalama, kompresör ve kaynak tesisatı, beton karıştırıcı, hidrolik matkap, kar temizleme makinesi, çeşitli fırçalar gibi karmaşık olanlar da dahil olmak üzere çok çeşitli ataşmanlarla sağlanır. Ek olarak, POM'lar için monteli ekskavatör, hendek açma, asfalt finişer ve çeşitli römork arabalarının prototipleri geliştirilmiştir. Toplamda, 1992 PYUMS, 2013 - 6948 sırasında üretildi. Aralık ayında, 1999 toplandı ve daha güçlü bir makinenin prototipini test etti - PUM-1000, 1000 kilogram yük kapasitesine sahip. Daha sonra montaj dükkanlarında prodüksiyon ve bu üründe ustalaşıldı.
Bir paletli ekskavatörün üretimi de benzer şekilde başladı. 1990'te "Zazhex" (Voronezh) adlı yazılım şirketi bir ekskavatör için bir vites kutusu yapma isteği ile Uralvagonzavod'a döndü. Bu birimleri UKBTM (UVZ şirketinin bir parçası) için tasarlamak, tanıdık ve gelişmiş bir konuydu. Aynı yıl, ilk kutular en zor Sibirya koşullarında Krasnoyarsk'ta test edildi. Ardından, iki üretim birliği birlikte EO-5126 gibi yeni bir paletli ekskavatör geliştirmeyi kabul etti. Tasarım çalışmasının başlamasından sadece 11 ay sonra bir prototip üretildi. 25 Mart 1991, ilk Tagil ekskavatörü, kendi gücüyle, fabrika girişinin önündeki kareye girdi. UVZ'nin gösterdiği yeni ürün geliştirme oranı hayal gücünü çok şaşırttı. EO-5126 paletli ekskavatörler konveyöre yerleştirildiğinde, çizimden sadece bir yıl ilk ekskavatöre geçti. Böylece mantıklı bir iş işbirliği kuruldu. İlk önce, Nizhny Tagil'den Voronej'e dişli kutuları geldi ve ana ekskavatör birimleri geri döndü. Daha sonra, hemen hemen her şey tagilchanami tarafından yapıldı.
EO-5126, Voronezh Tyazheks fabrikasında biriken bu tür makinelerin yapım deneyimlerini ve Nizhny Tagil'de tankların üretilmesi için yaratılan en modern teknolojileri benimsemiştir. Yapısı on telif hakkı sertifikasıyla korunmaktadır (patentler). Parçaların sementasyonu ve nitratlanması, daha yüksek güvenilirliğe sahip diğer yerli tesislerin benzer makinelerine kıyasla kütleyi önemli ölçüde azaltmayı mümkün kılmıştır. Çok hızlı bir şekilde UVZ ekskavatörleri, pazarlama ve satış departmanının bir sertifikasının gösterdiği şekilde Voronezh kalitesini atladı: “Japonya'da üretilen ekskavatörler, Voronezh fabrikası ve Uralvagonzavod derneği Novy Urengoy'da test edildi. 20 derece donma noktasında, Japon vagonu durdu, Voronezh ürünü 30 dereceye ulaştı. Ekskavatör markası UVZ, 40 don seviyelerinde hasarsız çalıştı. " Özel ekskavatör fabrikalarının atölyelerini kapattıklarında bile UVZ ekskavatörlerinin üretilip alıcı bulması şaşırtıcı değildir. Küçük fabrikalar ve atölyeler için karmaşıklık içinde erişilemeyen Tagil ürünleri, ithal Batı Avrupa mallarına göre daha düşük fiyatlardan daha düşük değildi.
Birkaç yıl geçti ve Uralvagonzavod yılın 14 Ağustos 1996 ekskavatör binası için yeni bir tarih kutladı: orta ölçekli kazma, planya ve yükleme işlemleri için orta büyüklükte kazı, hendek, kanal açma ve taşıma işlemleri için tasarlanan EO-33211 tipi tekerlekli ekskavatörün ilk prototipi ve diğer benzer yapılar. Bu makine ve bir paletli ekskavatör, "Tyazheks" fabrikası ile birlikte geliştirilmiştir. 1992 - 2013 için toplamda, Uralvagonzavod, 4204 ekskavatörünü piyasaya sürdü. Ana alıcıları eski Sovyetler Birliği ülkelerinde ve hepsinden önemlisi Rus şirketleri. Bununla birlikte, Çin, Irak, Vietnam, Birleşik Arap Emirlikleri ve Avustralya'ya birkaç araba satıldı.
Bugün, Uralvagonzavod'dan yol yapım ekipmanları (DST) üretimi, şirketin başka bir girişimi olan CTZ-URALTRAC'a devredildi. Chelyabinsk Traktör Başkanı Bölümü DST UVZ.