Araştırmacılar, ebeveynlerin mümkün olan en kısa sürede bebekleriyle çocuk tekerlemeleri gibi şarkı söyleyerek konuşması gerektiğini söylüyor. Çünkü bebekler ilk aylarında dilleri fonetik bilgilerden değil, ritmik bilgilerden öğrenirler.
Fonetik bilgi (genellikle alfabeyle temsil edilen, konuşmanın en küçük ses öğeleri) birçok dilbilimci tarafından dilin temeli olarak kabul edilir. Bebeklerin bu küçük ses unsurlarını öğrendikleri ve bunları bir araya getirerek kelimeler oluşturdukları düşünülmektedir. Ancak yeni bir çalışma, fonetik bilginin çok geç ve yavaş öğrenildiğini, bunun böyle olamayacağını öne sürüyor.
Bunun yerine ritmik konuşma, bireysel kelimelerin sınırlarını vurgulayarak bebeklerin dili öğrenmesine yardımcı olur ve yaşamın ilk aylarında bile etkilidir.
Cambridge Üniversitesi ve Trinity College Dublin’den araştırmacılar, bebeklerin ilk yıllarında fonetik bilgileri işleme yeteneklerini araştırdı.
Bugün dergide yayınlanan çalışmaları Doğa İletişimifonetik bilgilerin yedi aylık olana kadar başarılı bir şekilde kodlanmadığını ve bebeklerin ilk kelimelerini söylemeye başladığı 11 aylıkken hala seyrek olduğunu buldu.
Cambridge sinir bilimci Profesör Usha Goswami, “Araştırmamız, çoğu bebeğin bu noktada ‘şişe’ gibi tanıdık kelimeleri tanıyabilmesine rağmen, bireysel konuşma seslerinin yaklaşık yedi aya kadar güvenilir bir şekilde işlenmediğini gösteriyor” dedi. “O andan itibaren bireysel konuşma sesleri hala çok yavaş bir şekilde ekleniyor; dilin temelini oluşturamayacak kadar yavaş.”
Araştırmacılar, bir ilkokul öğretmeninin bir bebeğe 18 tekerleme söylediği videoyu izlerken, dört, yedi ve on bir aylık 50 bebekte elektriksel beyin aktivitesi kalıplarını kaydetti. Düşük frekanslı beyin dalgaları bantları, kodlanan fonolojik bilginin ‘okunmasını’ sağlayan özel bir algoritma aracılığıyla beslendi.
Araştırmacılar, bebeklerde fonetik kodlamanın, yaşamın ilk yılında yavaş yavaş ortaya çıktığını, dudak sesleriyle (örneğin “baba” için d) ve burun sesleriyle (örneğin “anne” için m) başlayarak, “okuma”nın giderek daha fazla göründüğünü buldu. yetişkinlerinki gibi.
İlk yazar, Trinity College Dublin’de bilişsel ve bilgisayar bilimcisi ve ADAPT Merkezi’nde araştırmacı olan Profesör Giovanni Di Liberto şunları söyledi: “Bu, beyin aktivitesinin, sürekli enerjiye yanıt olarak zaman içinde fonetik bilgi değişiklikleriyle nasıl ilişkili olduğuna dair elimizdeki ilk kanıttır.” konuşma.”
Daha önce çalışmalar, “bif” ve “bof” gibi anlamsız hecelere verilen yanıtların karşılaştırılmasına dayanıyordu.
Mevcut çalışma, dilin nasıl öğrenildiğini ve bunun disleksi ve gelişimsel dil bozukluğu ile nasıl ilişkili olduğunu araştıran Goswami liderliğindeki BabyRhythm projesinin bir parçasını oluşturuyor.
Goswami, dil öğrenmenin anahtarının ritmik bilgi (kelimelerin farklı hecelerindeki vurgu veya vurgu ve ses tonunun yükseliş ve alçalışları) olduğuna inanıyor. Kardeş bir çalışma yayınlandı Beyin ve DilYine BabyRhythm projesinin bir parçası olan araştırma, ritmik konuşma bilgisinin bebekler tarafından iki aylıkken işlendiğini ve bireysel farklılıkların daha sonraki dil sonuçlarını öngördüğünü gösterdi. Deney aynı zamanda bebeklere aynı ritim ve heceleri ‘okuyan’ yetişkinlerle de gerçekleştirildi.
Goswami, “Konuşma ritmi bilgisinin, iyi işleyen bir dil sisteminin gelişimini destekleyen gizli yapıştırıcı olduğuna inanıyoruz” dedi. “Bebekler, üzerine fonetik bilgi eklemek için bir iskele veya iskelet gibi ritmik bilgileri kullanabilirler. Örneğin, İngilizce kelimelerin ritim kalıbının, ‘baba’ veya ‘mumya’ gibi tipik olarak güçlü-zayıf olduğunu, vurgu ile birlikte öğrenebilirler. Doğal konuşmayı dinlerken bu ritim kalıbını kullanarak bir kelimenin nerede bitip diğerinin nerede başladığını tahmin edebilirler.”
“Ebeveynler bebekleriyle mümkün olduğunca konuşmalı ve şarkı söylemeli ya da tekerlemeler gibi bebeğe yönelik konuşmalar kullanmalıdır çünkü bu, dil çıktısında bir fark yaratacaktır” diye ekledi.
Goswami, ritmin dünyanın her yerindeki her dilin evrensel bir yönü olduğunu açıkladı. “Bebeklerin maruz kaldığı tüm dillerde, saniyede iki kez güçlü bir hecenin yer aldığı güçlü bir vuruş yapısı vardır. Biyolojik olarak bebeklerle konuşurken bunu vurgulamaya programlanmışız.”
Goswami, disleksi ve gelişimsel dil bozukluğunu fonetik problemlerle açıklamaya çalışmanın uzun bir geçmişi olduğunu ancak kanıtların bir anlam ifade etmediğini söylüyor. Çocukların dilindeki bireysel farklılıkların ritimden kaynaklandığına inanıyor.
Kaynak ve İleri Okuma: https://medicalxpress.com/news/2023-11-nursery-babies-language.html