Muazzam bir çalışma, COVID-19’a yakalanan kişilerin, hafif bir SARS-CoV-2 enfeksiyonundan sonra bile, bir yıl sonrasına kadar diyabet geliştirme riski, hiç hastalığı olmayanlara kıyasla daha yüksek.1 yaklaşık 200.000 kişilik gösteriler.
Dergide yayınlanan araştırma, Lancet Diyabet ve Endokrinoloji Bu ayın başlarında, giderek artan sayıda çalışmadan biri2 COVID-19’un enfeksiyondan aylar sonra bir kişinin diyabet riskini artırabileceğini gösteriyor.
Araştırma ekibinin baş araştırmacısı Ziyad Al-Aly, “Bütün bu pandemi azaldığında, sağlık sistemlerinin hazırlıksız olduğu bu pandeminin mirasıyla – kronik hastalık mirasıyla” baş başa kalacağız, diyor. Gazi İşleri (VA) Missouri’deki St Louis Sağlık Sistemi.
Artan riskler
Yine VA St Louis Sağlık Sisteminde epidemiyolog olan Al-Aly ve Yan Xie, COVID-19’a yakalandıktan sonra bir aydan uzun süre hayatta kalan 180.000’den fazla kişinin tıbbi kayıtlarına baktı. Bunları, pandemi öncesinde veya sırasında VA sağlık sistemini kullanan, her biri SARS-CoV-2 enfeksiyonu olmayan yaklaşık dört milyon kişiden oluşan iki grubun kayıtlarıyla karşılaştırdılar. Çift daha önce COVID-19’un böbrek hastalığı riskini artırdığını göstermek için benzer bir yöntem kullanmıştı.3, kalp yetmezliği ve felç4.
En son analiz, COVID-19 olan kişilerin bir yıl sonrasına kadar diyabet geliştirme olasılığının kontrol gruplarındaki gazilere göre yaklaşık %40 daha fazla olduğunu buldu. Bu, her grupta incelenen her 1000 kişiye karşılık, COVID-19 grubundaki yaklaşık 13 kişiye daha diyabet teşhisi konduğu anlamına geliyordu. Tespit edilen hemen hemen tüm vakalar, vücudun yeterli insüline dirençli hale geldiği veya yeterince insülin üretmediği tip 2 diyabet idi.
COVID-19’un şiddeti arttıkça diyabet geliştirme şansı arttı. Hastaneye kaldırılan veya yoğun bakıma alınan kişiler, COVID-19’u olmayan kontrol bireyleri ile karşılaştırıldığında yaklaşık üç kat daha fazla risk taşıyordu.
Al-Aly, hafif enfeksiyonları olan ve diyabet için daha önce risk faktörü olmayan kişilerde bile kronik duruma yakalanma olasılığının arttığını söylüyor. Hastaneye yatmaktan kaçınan COVID-19’lu kişilerden, incelenen her 1000 kişiden fazladan 8’i, enfekte olmayan kişilere kıyasla bir yıl sonra diyabet geliştirdi. Yüksek vücut kitle indeksi, bir obezite ölçüsü ve tip 2 diyabet için önemli bir risk faktörü olan kişiler, bir SARS-CoV-2 enfeksiyonundan sonra diyabet geliştirme riskinin iki katından fazlasına sahipti.
Küresel yük
Jonathan, küresel olarak olağanüstü sayıda COVID-19 vakası (480 milyon doğrulanmış vaka ve artmaya devam ediyor) göz önüne alındığında, diyabet riskindeki mütevazi artışın, gözlemlenen eğilimler doğruysa, dünya çapında hastalığa yakalanan insan sayısında ciddi bir artışa tekabül edebileceğini söylüyor. Shaw, Melbourne, Avustralya’daki Baker Kalp ve Diyabet Enstitüsü’nde epidemiyolog.
Ancak bulgular diğer insan gruplarına çevrilmeyebilir. Avustralya’daki Wollongong Üniversitesi’nde diyabet eğitimi alan bir epidemiyolog olan Gideon Meyerowitz-Katz, araştırmaya katılan ABD gazilerinin çoğunlukla tansiyonu yüksek ve aşırı kilolu olan yaşlı, beyaz erkekler olduğunu ve diyabet geliştirme riskinin yüksek olduğunu söylüyor. . Ancak bu risk genç insanlarda çok daha düşük ve diğer bazı etnik gruplarda daha yüksek diyor.
Al-Aly, kontrol grubundaki bazı kişilerin hafif veya asemptomatik COVID-19’u tespit etmemiş, ancak hiç test edilmemiş olması ve potansiyel olarak verileri çarpıtması olasıdır, diye ekliyor.
Shaw, COVID-19’dan iyileşen insanlar arasında diyabetteki belirgin artışa başka faktörlerin de katkıda bulunabileceğini söylüyor. İnsanlar COVID-19 için tıbbi bakım arayana kadar mevcut diyabet vakaları tespit edilmemiş olabilir.
zor nedenler
Salgının başlarında, araştırmacılar endişeyi artırmak SARS-CoV-2’nin diğer virüsler gibi pankreastaki insülin üreten hücrelere zarar vererek tip 1 diyabeti tetikleyebileceğine dair gençler ve çocuklardaki anekdot raporlarına dayanmaktadır.
Ancak SARS-CoV-2 enfeksiyonu ile yeni teşhis edilen tip 1 diyabet vakaları arasındaki bağlantıya ilişkin veriler hala karışık. Çeşitli çalışmalar5–7 daha genç yetişkinlerde veya çocuklarda tip 1 diyabet vakalarında hastalığın artışa neden olduğuna dair hiçbir kanıt bulamadılar. Ve Şubat ayında yayınlanan bir laboratuvar çalışması, SARS-COV-2’nin insülin üreten pankreas hücrelerini yok ettiği fikrine de meydan okudu.8.
Devam eden bir soru, COVID-19 olan kişilerde gözlemlenen metabolik değişikliklerin bir yıl sonra da devam edip etmediğidir. Shaw, popülasyon düzeyinde yeni başlayan diyabetteki uzun vadeli eğilimleri netleştirmek ve bunlara neyin sebep olabileceğini ayırt etmek için daha fazla araştırmaya ihtiyaç olduğunu söylüyor.