Annex SL, Appendix 2 ile oluşturulan üst düzey yeni standart yapısı ve esas metin organizasyonun içeriği ile ilgili iki yeni madde ekler;
4.1 Organizasyonu ve yapısını anlamak
4.2 İlgili tarafların ihtiyaçlarını ve beklentilerini anlamak.
Bu iki madde organizasyonun Kalite Yönetim Sistemi planlamasını etkileyebilecek önemli sorunları ve gereksinimleri saptamasını sağlar ve Kalite Yönetim Sisteminin geliştirilmesinde girdi olarak kullanılabilir.
Yeni olan bir diğer yaklaşım ise en modern kurumsal yönetim ilkelerinden biri olarak kabul edilen paydaş yaklaşımıdır. Bu yaklaşım, uzun vadeli ticari başarıların yalnızca şirketin ilgili paydaşlarının ihtiyaçlarının dikkate alınarak sağlanacağı varsayımına dayanır.
ISO 9004:2009, Bölüm 4.4’te yıllardır “İlgili taraflar, ihtiyaçları ve beklentileri” olarak tanımlanan Paydaş Yaklaşımı, yeni standartta yerini almıştır. Bir organizasyonun sadece müşterileri ile ilişkilerini ele alan “Müşteri İlişkileri Yönetimi” (CRM) ile karşılaştırıldığında, Paydaş İlişkileri Yönetimi (SRM) ilkesinin çok daha kapsamlı olduğu görülmektedir. Paydaş İlişkileri Yönetimi, organizasyonun tüm, veya en önemli iş ortakları ve ilişkide olduğu önemli kurumlarla olan ilişkilerini dengede tutar. Bunlar doğrudan tüketiciler, tedarikçiler, perakendeciler ve tedarik zincirindeki yetkili makamlar ve diğer ilgili taraflar olabilir. Bu revizyonda yer alan diğer bir yenilik ise “ilgili taraflar” teriminin artık iş sahiplerini, organizasyondaki insanları, bankacıları ve hatta rakipleri bile kapsıyor olmasıdır.
ISO 9001:2015 standardı, organizasyonların ilgili kurumların ihtiyaçlarını belirlemesi gerektiğini ifade etse de, mal ve hizmetlerin söz konusu ilgili tarafların (müşteri ve yetkili makamlar hariç) beklenti ve ihtiyaçlarını karşılayacağını temin eden yeni bir koşul yer almamaktadır. Bu tür bir koşul, standardın dizayn spefikasyonuna zıt düşen bir standart kapsamı değişikliği ihtiyacını doğuracaktır.