Bölüm 1917 - Ayın Hatırası (1)
SEFIX
Fani bir iç çekiş, sonsuz gri dünyayı kesti:
"Her şeyin doğruluğunun... seni bu kadar inciteceğini düşünmek.”
Yun Che'nin bilinci gri dünyada derinlere, en derine doğru yelken alıyordu. Dibe asla ulaşamayacakmış gibi geldi.
"Bu... sensin."
Bir kadının ırak sesi yavaş yavaş ona tanıdık geldi.
Bu sesini ilk duyuşu değildi ama bu garip ruh dünyasını her terk ettiğinde anıları kayboldu. Onları ancak oraya döndüğünde hatırlardı.
“Kendimi tezahür ettirmemeliydim ama kalbinde çok fazla çatlak belirdi. Bu gidişle, ‘Xia Qingyue’ ismi senin ebedi yaran ve ıstırabın olacak."
“O (ben) bunu asla kabul edemez, yani ebedi yaran onun da (benim de) sonsuz yarası olacak.”
“Bu yüzden yapmamam gerekirken bile müdahale etmeliyim.”
Qing… yue...
Bu dünyada onun adını duymayı beklemiyordu.
Acı her zamanki gibi ham hissettirdi.
"Kimsin sen ve... ne demek istiyorsun?" Sordu.
"Kim olduğumu bileceksin. Henüz çok erken ama muhtemelen tüm gerçeği göstermekten başka seni kurtarmanın başka bir yolu yok... tabi eğer...”
“Onunla ilgili anılarını silmeme izin verirsen başka bir yola gerek kalmaz.”
"Xia Qingyue sonsuza dek zihninden, bıraktığı tüm kederle, pişmanlıklarla ve acılarıyla kaybolacak. En başta onu hatırlamasaydın ne incinirdin ne de acı çekerdin. Hayatının geri kalanını mutlu ve kaygısız yaşayabilirsin.”
Xia Qingyue'yi... sonsuza dek unutmak?
Hayır...
Hayır...
HAYIR...
"Asla... ASLA!!"
Kükremesi o kadar korkunçtu ki neredeyse kendini bayıltıyordu.
“Onu asla unutmayacağım... unutamam!”
Ruhunun mücadelesi o kadar yoğundu ki, gri dünyanın kendisi çarpıklaşmaya başladı. “Ondan geriye kalan tek şey bu hatıralar ve kimse onları benden alamayacak! Kimse!"
"Beklenen cevap."
Uzaktaki kadının sesi sessizce iç çekerken yankılandı. “Fanilerin bağlarına sayısız ömür boyu tanık oldum ve hala her zamanki gibi esrarengiz kalıyorlar.”
“Öte yandan, kendim de aynı tuzağa düştüğümde bağları için bir başkasını küçümseme hakkım yok.”
"Yun Che," İsmini söyledi, “Sana Xia Qingyue adındaki kişiyi bağlayan tüm karmayı anlatacağım. Çektiğin hasarı iyileştirmek için yeterli olur mu bilmiyorum ama en azından umarım uçurumun derinliklerine dalmanı engeller.”
“Aksi takdirde, gelecekte, o (ben) kendimi asla affedemeyeceğim.”
Göğsünden çılgınca bir arzu ve umut yükseldi, "Sen... Qingyue hakkında her şeyi... biliyor musun?”
“Şu anda her şeyin karmasını ve gerçeğini ruhuna damgalayabilirim ama onun bilinmeyen geçmişini kendi duyularınla deneyimlemeyi tercih edeceğine inanıyorum.”
"Tıpkı senin gibi Hiçliğin izine sahip ama onunki seninki kadar saf değil. Yine de bir ‘Hiçliğin Hatırlayışı’ gerçekleştirmek için yeterli olmalı. Sadece onun Hiçlik aurasıyla renklenmiş bir varlık bulman gerekiyor.” [Sefıx: Burada bahsedilen ‘varlık’ ona ait olan mülk, eşya anlamında. ]
"Şimdi o zaman. Geçmişini kendi hislerinle yaşamak istiyorsan, Qingyue'ye üç yıl veya daha fazla eşlik eden bir varlık ara.”
"Onu bulacaksın.”
…………
Ses kayboldu ve gri dünya yavaş yavaş duman gibi dağıldı.
Yun Che aniden gözlerini gerçek dünyada açtı.
Bu sefer, o gizemli gri alanın ve geçici sesin anıları aklından kaybolmadı.
Her kelimesini gün gibi açık hatırlıyordu.
Qingyue'ye üç yıldır eşlik eden bir varlık ara...
Qingyue'ye ait bir varlık!!
Şu anki yerini bile belirleyemeden oturdu. Ancak, kadınsı bir şaşkınlık çığlığı geçici olarak dikkatini çekti.
"Sen..."
Zihni farkına vardı. Şu anda Mutlak Başlangıç Tanrı Aleminin merkezindeydi. Hiçlik Uçurumu onun arkasındaydı, Jun Xilei onun yanındaydı... ve Jun Wuming kısa bir mesafede onun yönüne bakıyordu.
Ancak, tek bir kelimeyi bile açıklamaya vakti yoktu. Öne doğru eğildi—oryantasyon bozukluğu, ayağa kalkmadan önce yere sert bir şekilde çarpmasına neden oldu—ve havaya uçtu.
…………
Qingyue'ye üç yıl veya daha uzun süredir eşlik eden bir varlık...
Kelimeler tekrar tekrar zihninde kendilerini biraz ayrık bir şekilde tekrarladı.
Muhtemelen sesin sahibinin kimliğini ve neden her şeyi bildiğini merak etmeliydi. Şu anda bu düşünceyi fazla düşünmek istemedi.
Böyle bir şeyi bulmak için en kolay yer olan Ay Tanrı Alemi, kendisi tarafından yok edilmişti.
Bu, Xia Qingyue'nin şahsına olan tüm eşyaları için aynıydı. Kuzey İlahi Bölgesi'ndeki zamanında onları nefretle yok etmişti.
Bir milyon pişmanlık, şu anda hissettiği pişmanlığın milyonda birini bile anlatmaya yetmezdi.
Tanrı Alemi'nin Mutlak Başlangıcından fırladı ve hemen Güney İlahi Bölgesine gitti.
İmparator Yun Şehrine dönüşüne, tüm muhafızlarını korkutan şiddetli bir fırtına eşlik etmişti. Neler olduğunu anlamadan önce, İmparator Yun Şehri'ni Kaynak Gökyüzü Kıtasına bağlayan boyutsal oluşumdan geçmiş ve oraya ışınlanmıştı.
Yüzen Bulut Şehri, Xia mâliki.
Avluya bir güm ile inip en yakın hizmetçiyi kavradığı gibi sordu: "Bu odalardan hangisi Qingyue'nin yatak odası... hemen söyle!”
Küçükken buraya sık sık Xia Yuanba'yla oynamaya gelirdi... ama nedense genç Xia Qingyue'nin yatak odasının nerede olduğunu hatırlayamıyordu.
Zavallı hizmetkar elbette aklını kaçırmıştı. İkinci kez (ilk kez Chi Wuyao), en içteki yatak odasına doğru titreyen parmağıyla işaret etti.
Göz açıp kapayıncaya kadar odanın önünde belirdi ama kendini düzeltti ve aurasını zararsız seviyelere çekti. Sonra yavaşça titreyen bir avuçla kapıyı itti.
Chi Wuyao'nun o zamanlar bulduğu şeyi buldu. Bulduğu tek şey basit mobilyalardı ve hiçbir yerde Xia Qingyue'ye ait bir iz bile yoktu.
Arkasını döndü ve şaşkın hizmetçiyi tekrar pençesine aldı. Ağır ağır nefes alırken sordu, "Neden odası bu kadar boş? Geride bıraktığı eşyalar nerede? Nerede!?"
"Ben..." Ölümcül soluk tenli hizmetçi, nihayet nasıl konuşulacağını hatırlamadan önce ağzını en az bir düzine kez açtı ve kapattı, "Biz... hanımın odasına... asla dokunmadık..."
Tüm Xia konutunu bir düzine kadar boşuna taradıktan sonra hizmetkarı uzaklaştırdı ve yırttığı mekansal yarığa kayboldu.
Skif!!
Kara Ay Tüccarları Birliği'nde, aniden Xia Hongyi'nin önünde bir çatlak belirdi. Yun Che hemen oradan çıktı.
Tek bir kelime söyleyemeden hemen önünde vahşi görünümlü Genç Che belirdi ve ivedi bir sesle söyledi, "Amca Xia, Qingyue'nin eşyalarından yanında olan var mı?? Kıyafetler, mücevherler... herhangi bir şey?”
Yun Che halihazırda kendini kontrol etmek için elinden geleni yapıyordu ama yine de Xia Hongyi'ye kesinlikle şok olmuş görünüyordu. Neyse ki, yaşlı adam hızla sakinleşti ve düşünmeden cevap verdi, "Yanımda Qingyue'ye ait bir şey yok.”
"Hiç mi? Bir tane bile mi?" Yun Che inkârcı bir ses tonuyla sordu.
"Yok." Xia Hongyi büyük bir kesinlikle başını salladı. "Sakinleşmelisin, Che'er. Ne oldu?"
Bir cevap alamadı. Çünkü Yun Che çoktan gitmişti.
Sorun değil, sorun değil...
Hala Donmuş Bulut Ölümsüz Sarayı var... orada yıllarca kaldı, geride bir şey bırakmış olmalı!
Aşırı Buzun Kar Bölgesinde uzamsal bir yarık ortaya çıktı. Yakındaki rüzgâr ve kar hemen havaya uçuruldu.
Doğal olmayan bozulma hem Chu Yuechan'ın hem de Chu Yueli'nin yukarı bakmasına neden oldu. Yun Che onlara doğru iniyordu.
“Neden bu saatte döndün?” Chu Yuechan hafifçe kaşlarını çattı. "Wuxin nerede?"
Sorularına vakit yoktu. Omuzlarını tuttu ve aceleyle sordu, "Yuechan, Qingyue Donmuş Bulut Ölümsüz Sarayı'nda hiç eşya bıraktı mı? Onları bana ver. Hepsini bana ver!"
Hem Chu Yuechan hem de Chu Yueli çok şaşırdılar.
Chi Wuyao, Donmuş Bulut Ölümsüz Sarayı'nı ilk ziyaret ettiğinde neredeyse aynı garip isteği söylemişti.
Daha da şok edici olanı, Yun Che'nin Xia Qingyue'nin adını daha önce bir veba gibi ondan kaçındığında bu kadar acil, titreyen bir tonda söylemesiydi.
Yun Che'ye ne olduğunu sormak yerine, Chu Yuechan gözlerinin içine baktı ve cevap verdi, "Unuttun mu? Eski Donmuş Bulut Ölümsüz Sarayı, Xuanyuan Wentian ve Küçük Şeytan İmparatoriçesi arasındaki savaş sırasında tamamen tahrip edildi. Doğal olarak, tüm eşyaları yok oldu.”
"Bu Donmuş Bulut Ölümsüz Sarayı yeni inşa edilen bir alan. Doğal olarak burada Xia Qingyue'nin eşyaları yok.”
“...” Yun Che bir an sertleşti ama bir şey hatırladı ve sonra Chu Yueli'ye döndü. "Yueli! Eskiden Qingyue'nin ustasıydın, değil mi? Sana hediye ettiği bir şey olmalı, doğru mu!?”
"Ne yazık ki, hayır." Chu Yueli başını salladı. “Onu hatırlamak için öyle bir şeye sahip olmamak aslında hayatımın en derin pişmanlıklarından biri.”
“...” Yun Che'nin gözlerindeki renk soldu. Kolları yanlarından sarktı, tuttuğu nefes dudaklarından kaçtı. Daha sonra güçsüzce altındaki soğuk, buzlu karın üzerine oturdu.
Evi... Donmuş Bulut Ölümsüz Sarayı... Ay Tanrı Diyarı...
Bunlar, Xia Qingyue'nin kısa yaşamı boyunca uzun süre kaldığı tek üç yerdi.
Ancak, evi boştu, Ay Tanrı Alemi kendisi tarafından yok edildi ve hatta Donmuş Bulut Ölümsüz Sarayı bile...
Sanki bu dünyada onun hatıralarından başka hiçbir şey kalmamış gibiydi.
Hayır...
Bu olamaz... bir şeyi kaçırıyor olmalıyım!
Sakinleş... sakinleş!
Chu Yueli, Yun Che ile ablası arasında ileri geri baktı. Bu durumda ne söyleyeceğini bilmiyordu.
Chu Yuechan yavaşça Yun Che'nin önüne çömeldi ve ona sordu, "Bana ne olduğunu anlat. Bu... Qingyue ile mi ilgili?"
Yun Che cevap vermedi. Bütün düşünceleri kendi kafatasını kavramaya ve kendini sakinleştirmeye odaklanmıştı.
Ancak, zihnindeki kaotik düşünceleri durdurmak imkansızdı. Vücudundaki her hücre, Xia Qingyue'nin eşyalarını bir an önce bulmak için çığlık atıyordu.
O anda sevimli ve narin bir kız, yüzünde saf bir mutluluk ifadesiyle onlara doğru sıçradı. Çocukça bir sesle, "Büyük Saray Ustası, bakın! Bu benim ilk Buz Aynam!”
Kız, Chu Yueli'nin üç ay önce dışarıdan aldığı zavallı bir kızdı. Donmuş Bulut Sanatlarını uygulamaya yeni başlamıştı ve ilk kez kaynak enerjisini buza dönüştürdü. Onun için bu, bir ömür boyu hatırlayabileceği bir anıydı.
Kızın doğal olarak doğaüstü sesi Yun Che'nin şaşkın ruhuna sızdı ve ona bir parça açıklık getirdi.
Buz Aynası...
Ayna...
Ayna!!
Sanki ona bir şimşek çakmış ya da ruhunun içinden bir ruh ışığı geçmiş gibiydi. Yun Che aniden yukarı baktı ve gökyüzüne doğru patladı, arkasında bir buz fırtınası ve çocuksu bir şaşkınlık çığlığı bıraktı.
Bronz ayna!!
Yun Che, zihninin bağlantıyı kurduğu anda gitmişti, Chu Yuechan ya da Chu Yueli'ye bir şeyler açıklamak için bile duraksamamıştı. İki kadın sadece birbirleriyle şaşkın bakış alışverişinde bulunabilirdi ve nihayet sakinliklerini yeniden kazanmaları çok uzun zaman alacaktı.