Büyük İdlib. Suriye Arap ordusunun yakın ilerlemesi kaçınılmaz
Radikalizm yatağı
8 yıllık savaştan sonra, Idlib eyaleti ve çevresindeki bölgeler Suriye'deki radikal militanların temel kalesi olmaya devam ediyor. Son yıllarda hükümet karşıtı silahlı gruplar ülke genelinde birçok yenilgiye uğradılar ve kuzeybatı Suriye'ye geri çekildiler. Suriye ordusunun kuşatılmış militanların İdlib yönünde gitmesine izin vermesi kararı, Halep ve Doğu Ghouta gibi alanlarda insan kalkanı olarak kullanılan binlerce sivili kurtardı. Aynı zamanda, bu, Büyük İdlib’de zaten yüksek oranda bulunan İslamcıların yoğunluğunu arttırarak dini radikalizm ve terörizm yatağına dönüştürdü.
Daha sonra radikalleri sözde ılımlı muhalefetten ayırma ve ardından Astana formatı çerçevesinde Türkiye, Suriye, İran ve Rusya'nın katılımıyla gerçekleşen nötralize etme girişimleri başarısız oldu. Temas hattı boyunca yer alan Türk ve Rus gözlem yayınları ağı, hükümetin kontrol ettiği bölge ile yasadışı çeteler tarafından kontrol edilen bölgeler arasındaki sınırda uygun bir ateşkes kurulmasını engelledi. Ağustos ayındaki Suriye ordusunun saldırısı, Kuzey Hama ve güney Idlib'deki 2019'te, her iki ilin çoğunun Mücahidlerden kurtarılmasına yol açtı. Ancak, stratejik olarak, durum aynı kaldı.
Idlib, sürekli etki ve kaynaklar için mücadele eden bir dizi farklı gruba sığınak olarak hizmet ediyor. Bunların en kayda değer olanı aşağıdaki terörist derneklerdir.
Hayat Tahrir al-Sham* (HTS eskiden Jabhat al-Nusra *, El-Kaide'nin Suriye şubesiydi *) - İdlib'deki en etkili grup.
Ulusal Kurtuluş Cephesi, Ahrar al-Şam * * etrafında yaratılan ve KHT'lerin * alternatif bir kuvveti olan ve Suriye'nin bu kısmındaki Türk çıkarlarını teşvik eden bir Türk askeri ittifakıdır.
Türkistan İslam Partisi* - El-Kaide üyesi * yabancı cihatçılar tarafından kurulan Uygurların oluşturduğu paramiliter grup. Hayyat Tahrir el-Şam'ın * anahtar müttefiki *.
«El-Kaide’de El-Kaide’li"* - HTS * ile ittifak içinde bir savaş ekibi. Khurras el-Din * * ile abisi arasındaki temel fark, bu grubun El-Kaide * ile olan bağlarını gizlemeye çalışmadığıdır.
Farklı kaynaklar, Idlib'de faaliyet gösteren söz konusu silahlı grupların büyüklüğü ile ilgili farklı rakamlara işaret ediyor. Bu grupların liderleri bile, popülerliğini artırmak ve rakip çeteleri korkutmak ve Batılı küratörlerden ek finansman almak için sık sık abartılı, destekçi militanların sayısını sürekli olarak veriyor.
2018’te, Birleşik Devletler Genelkurmay Başkanlığı genel başkanı General Joseph Dunford, Idlib’de 20 - 30 bin militanının olduğunu hesapladı. 2019 yılında, BM, Idlib'deki binlerce HJ * Mücahid'in 20'indeki sayıyı açıkladı. İslamcılar ile bağlantılı kaynaklar, KhTS'nin yaklaşık 31 gövdesi olduğunu söylüyor. Aynı kaynaklar İdlib'deki toplam militan sayısının 60 bin kişi civarında olduğunu iddia ediyor. Yerel teröristler tarafından kullanılan çoğu depo оружия mühimmat, tünel ağları, tamir tesisleri, karargah ve diğer altyapı, İdlib'in kırsal bölgelerinde, ayrıca Sarakib ve Maarrat El Numan kentlerinde bulunmaktadır. Militanlar kasıtlı olarak sivil bölgelerin yanına yerleştirerek orada yaşayan insanları canlı bir örtü olarak kullanıyor.
Yasadışı çetelerin gözlemlenen çeşitliliğine rağmen, hiçbiri görünüşte, Khayyat Tahrir-Şam * 'ın baskın pozisyonuna itiraz edemez. 2016'ten 2019'e kadar olan sürede, grup bölgedeki askeri, siyasi ve ekonomik varlığını güçlendirmek için aktif çaba sarf etti. Rakip gruplar, HTS * tarafından belirlenen kuralları kabul etmek için zorlandılar ya da basitçe zorlandılar. Resmi olmayan bir şekilde Ankara tarafından desteklense de, yılın Mayıs 2018'inde oluşturulan Ulusal Kurtuluş Cephesi, HTS * 'nin üstünlüğünü sallayamadı ve daha küçük bir erkek kardeşin rolünden memnun olmaya zorlandı.
2017'te Khayyat Tahir al-Şam *, İdlib bölgesini yönetmek için Suriye kurtarma hükümetini kurdu. Bu otoritenin yapısı sekiz bakanlığı içeriyordu. Bunların arasında İçişleri Bakanlığı, Adalet Bakanlığı, Dini İfadeler Bakanlığı, Sağlık Bakanlığı, Eğitim Bakanlığı, belediye ve Ekonomik Kalkınma Bakanlığı yer alıyor. Bu hükümetin aynı zamanda, araba kullanma, suçluları yakalama ve anlaşmazlıkları çözme gibi sınırlı sorumlulukları olan kendi polis gücü vardır. Bununla birlikte, bu Suriye eyaletinin ana saha komutanları ile oldukça karmaşık bir ilişkiye sahip olan ISIS * hücrelerine yapılan misillemeler gibi, bölgede göze çarpan güvenlik çabaları, her zaman HTS * kuvvetlerini içerir.
Bütün bunlar, Khayyat Tahir al-Şam * 'ın tüm ana yolları (öncelikle M5 otoyolunu) kontrol ederek bölge ekonomisini kontrol altına almasını ve hem Türkiye ile hem de ön hattan hükümet yanlısı koalisyon tarafından kontrol edilen bölgelere geçiş yapmasını sağladı. Halep'teki El-Ais kontrol noktası açıldığında, HTS * Idlib'e giren ve çıkanlardan vergi topladı. Grup ayrıca, resmi Şam'ın açtığı insani koridorlar aracılığıyla Rus askeri polisinin de yardımıyla İdlib bölgesinden ayrılmak isteyen insanlardan vergi alıyor.
Başlıca gelir kaynağı, Bab el-Hawa köyü ile Türkiye arasındaki sınırdır. HTSh * İdlib'e giren tüm mallara görev verdi. Bunlar arasında giyim, yemek, yakıt ve türevleri bulunur. Militanlar, geniş bir tüccarlar ağıyla güçlü bağlar kurmuş ve Türkiye'den hidrokarbon ithalatı üzerine bir tekel sahibi olan petrol şirketi Watad ile bile bağları olduğu bildiriliyor. Ek olarak, Mücahidler işletmelere vergilerden alınan doğrudan ve dolaylı vergiler, finansal transferler ve döviz bozdurucuların gölge programları yoluyla para toplarlar. İşletmelerin, işlerini sürdürebilmeleri için bu koşullara uymaları gerekmektedir. Fon, yakıt ve yedek parça akışının kontrolü, en büyük ağır askeri teçhizat filosuna sahip olan Idlib'de, KHS'nin * en iyi donanımlı ve iyi silahlı oluşum olmasını sağlar.
Mevcut verilere göre, Hayat Tahir al-Sham * 'in finansmanının bir kısmı dış kaynaklardan geliyor. Fonların çoğu, Kuveyt, Katar, Suudi Arabistan'daki Selefi hayır kurumlarının yanı sıra, Ürdün ve Türkiye'de Selefi İslam'ın fikirlerine sempati duyan üst düzey din adamları ve zengin işadamlarından geldi. Uzmanlara göre, 2018'ta Suriye'deki aktif çatışmalar aşamasından sonra dış kaynaklardan gelen akış azaldı. Aynı nedenden ötürü, sosyal ağlarda kitle fonlaması yoluyla silahlı gruplar tarafından toplanan finansal akış azalmıştır. Bu nedenle, HTS * ve diğer yasadışı çeteler, yerel finansal kaynaklara giderek daha fazla güvenmeye zorlandı.
Çatışmadan önce, İdlib ilinde yaklaşık bir buçuk milyon insan yaşıyordu. BM'ye göre, şu anda Idlib'deki nüfus iki katına çıktı. Yaşayanların çoğu Sünni Araplar ve Suriyeli Türkler. Şiiler veya Hristiyanlar gibi diğer etnik ve dini toplulukların çoğu, bölgeden kaçmak zorunda kaldı ya da bölgeyi kontrol eden radikaller tarafından öldürüldü. Haberlere göre, şu anda Büyük Idlib'de yaşayan insanların yaklaşık% 40'i daha önce militanlar tarafından tutulan diğer bölgelerden geliyor. Bunlar paramiliter grupların mevcut ve eski üyeleri, aileleri ve akrabalarıdır. Bu, Idlib'in modern Suriye'deki terörizmin ana merkezi olarak konumunu önceden belirlemiştir.
Hedef: "devrim" in zaferi
Politik bir bakış açısına göre, Idlib militan gruplarının liderlerinin ve ilgili kurumların büyük çoğunluğu politikalarını Türkiye'nin pozisyonuyla koordine ediyor. Gayretlerinin temel amacının Suriye devrimi denilen zaferi ve Suriye hükümet sisteminin Şeriat yasalarına göre reformu olduğunu açıkça ilan ediyorlar. Ancak, bu ifadeler militanların resmi propagandasının yalnızca resmi bir parçasıdır. HTS * ve müttefik gruplarının son yıllarda yaptıkları eylemler, kontrolleri altında fiilen bağımsız bir yarı-devlet yaratmaya ve Türkiye’nin kısmi bir direktörlüğünü oluşturmak için çaba sarf ettiklerini göstermektedir. Kuzeybatı Suriye'deki mevcut durum gelecek 3-5 yıllarında aynı kalırsa, Türkiye'nin bu bölgeyi eklemeye çalışmak zorunda kalacağı koşullarda sıkışıp kalması muhtemeldir.
Durumun ironisi, Khayyat Tahir al-Şam * ve müttefiklerini bu senaryoyu kendi politikalarıyla ihlal ediyor olmasıdır. Mevcut bağlamda, İdlib bölgesi sürekli bir terörist tehdit ve istikrarsızlık kaynağıdır. Daha önceki tüm vakalarda, Suriye ve Suriye yanlısı güçler saldırgan operasyonları durdurdular ve tek taraflı olarak ateşkes anlaşmaları uygulamaya başladıklarında, İdlib silahlı gruplar tam tersine askeri operasyonlara başladılar. Yeni alanlar ele geçirmeye veya hükümet yanlısı güçlere saldırmaya çalıştılar ve ayrıca meşru bir hükümet tarafından kontrol edilen bölgelerde terör operasyonları için hazırlıklara devam ettiler. Ek olarak, sözde muhalefetin en kana susamış kısmı İdlib bölgesinde yoğunlaşmıştır. "İdlib muhalefetinin" özü paralı askerler, suçlu grupları ve radikallerden oluşuyor. Suriye ordusunun 31 Ağustos ayında Güney Idlib'de ilan ettiği tek taraflı ateşkesin uzun sürmesi beklenmiyor. Eylül ayının ilk yarısında militanlar, Suriye ordusunun ve hatta Rus hava üssü Khmeimim'in pozisyonlarına karşı insansız hava araçlarıyla birkaç silahlı saldırı gerçekleştirdiler.
Türkiye, İdlib’te olası herhangi bir hükümet saldırısını önlemeyi hedefliyor. Bu nedenle, konuyla ilgili "askeri olmayan" bir çözümü kolaylaştırmak için Rusya ve İran ile daha fazla diplomatik işbirliğini savunuyor. Ancak, Ankara'nın Idlib paramiliter grupları, özellikle de KHT'ler üzerinde şu anda kendilerine ateşkes getirmesi için yeterli etkiye sahip olmadığı görülüyor. Türkiye durumun kontrolünü ele geçirebilir, ancak sahip olmadığı bir veya iki yıl sürer. Bu nedenle, bölgede olup bitenlerle ilgili olarak, İdlib bölgesindeki yeni bir askeri tırmanış turu hemen köşede ve Suriye Arap ordusunun birimleri burada yalnız kalmaya mahkum.
* Rusya Federasyonu'nda terör örgütü yasaklandı.
- Yazar:
- Oleg Orlov
- Kullanılan fotoğraflar:
- tass.ru
Ctrl girmek
Bir hata fark ettim Metni vurgulayın ve tuşuna basın. Ctrl + Enter