San Clemente Adası Keçileri
San Clemente Adası Keçileri Nereden ve Ne zaman Gelmiştir?
San Clemente Adası, Güney Kaliforniya kıyılarında yer almaktadır. ABD hükümetine aittir ve ABD Donanması tarafından kullanılır ve yönetilir. Keçiler adaya ilk kez 1875'te Santa Catalina Adası'ndan San Clemente Adası'na ithal edilen önceden tohumlanmış bir popülasyondan tanıtılmıştır. 1934'te ABD Donanması adanın sorumluluğunu aldığında, keçilerin avlanmasına ve tuzağa düşürülmesine 1972'ye kadar izin verildi. Şu anda bir araştırma, adada 15.000 keçi olduğu ve bunların yerli bitkiler ve yaban hayatı için bir rahatsızlık oluşturduğu sonucuna varmıştır. Sonuç olarak, keçi popülasyonunu azaltmak için sistematik bir çıkarma programı başlatıldı. 1980'de adada tahminen 4.000 keçi kalmıştır.
Keçi popülasyonunun ortadan kaldırılmasına daha etkin bir şekilde devam etmek için Donanma, helikopterlerden uygulanacak bir atış programı önermiştir. Bu program, hayvan refahı grubu Fund for Animals tarafından mahkemede engellenmiştir. Mahkeme kararına göre keçi avcıları, evcilleştirilmek üzere adadan yaklaşık 3.000 keçiyi çıkarmak için getirilmiştir. Hayvanların çoğu, Keçilerin yeni sahipleri tarafından yetiştirilmeyeceği anlaşmalarıyla Fund for Animals tarafından evlat edinilmiştir. Diğer San Clemente Adası keçileri, onları adadan bireylere ve çiftliklere getiren mavnalardan doğruca gitmiştir. Cins hala kritik olarak tehlike altındadır, ancak çeşitli iklimlere uyarlanabilir olduğu kanıtlanmıştır.
Keçilerin çoğu evcil hayvan olarak kabul edilmiştir. Birçok erkek kısırlaştırılmıştır çünkü Fund for Animals keçileri yetiştirme konusunda aktif olarak cesaretini kırmıştır. Neyse ki birkaç küçük sürü kurtarıldı ve şimdi, özellikle onların benzersiz genetiği gün ışığına çıktığı için, türe yeniden ilgi duyulmaktadır.
Koruma Durumu: Kritik-dünya çapında yaklaşık 750 San Clemente keçisi kalmıştır. İzole popülasyonlar içinde büyük ölçekli eradikasyon ve akrabalık nedeniyle cins içinde düşük biyoçeşitlilik vardır. Genetik olarak diğer tüm ABD ırklarından farklı olarak, tarımın gelecekteki sürdürülebilirliği için değerli olan genlerin benzersiz versiyonlarını taşırlar.
San Clemente Adası Keçilerinin Görünüm Özellikleri Nelerdir?
San Clemente Adası keçileri cüce ırklardan daha büyük olmalarına rağmen küçüktür. Erkekler yaklaşık 45 kg, dişiler 35 kg ağırlığındadır.
İnce kemiklidirler ve genellikle görünüşte geyik benzeri olarak tanımlanırlar.
Palto renkleri, omuzlarında ve boynunda siyah bir 'pelerin'; yüzde, bacaklarda ve kuyrukta siyah lekelerle çoğunlukla kırmızımsıdır.
Her iki cinsiyet de boynuzludur ve dişi boynuzları genellikle çok büyüktür. Kolayca doğum yapar ve mükemmel annelerdir.
Uysal mizaçları nedeniyle çok sevilirler. Hem erkeklerin hem de dişilerin kokusu düşüktür.
Küçük boyutta olmalarına rağmen, San Clemente hem et hem de süt için kullanılan çift amaçlı bir cins olarak kabul edilir. Sütü özellikle arzu edilir çünkü çoğu insanın sakıncalı bulduğu 'keçi' kokusundan büyük ölçüde arındırılmıştır.
Bunlara ek olarak, Eşsiz genetikleri, onları diğer ticari ırklarla melezleme için mükemmel bir seçenek haline getirir.
Uyarlanabilirlik: Anakaraya gelişinden bu yana, keçi cinsinin çeşitli iklimlere uyarlanabildiği, ABD eyaletleri ve batı Kanada eyaletlerinde geniş bir coğrafi dağılıma sahip olduğu kanıtlanmıştır.
Popüler Kullanım: Esas olarak koruma, çalı temizleme, bazen süt için tutulur ve et kullanımında iyi bir potansiyele sahiptir - mevcut sınırlama, düşük nüfus sayılarından kaynaklanmaktadır.
Kulaklar sarkıksa veya çok dikse, burun dışbükeyse (Roma) gerçekten San Clemente keçisi değildir.
Kaynakça
livestockconservancy.org
motherearthnews.com
scigoat.org
rarebeastsproject.alysonchamp.com
backyardgoats.iamcountryside.com
Written by
Alev SERTTAS
BreedsMore
IllnessesMore
Forage cropsMore
- Патологическая физиология голодания Arina TARAN
- Дефицит фосфора (гипофосфатемия) Hipofosfatemi Arina TARAN
- Какие бывают кормораздатчики для ферм КРС? Irina Makarova
- Кормушки для овец Diana Myakisheva
- Питание домашних коз: что едят, виды корма и правила кормления Alina Arslantürk
- Важность минералов питании сельскохозяйственных животных Irina Makarova