Hani yolda yürürken yahut evde, kapıya sırtı dönük otururken biri seni izliyormuş gibi hissedersin ya ; bu satırlar da aynı o hissi yarattı bende.
''Tanrım, insanın dünyadaki biricik sevincini elinden nasıl alırlar? Bu ne biçim düzendir?''
Sevmeyi ve sevilmeyi bilmeyen insanlardı bu düzeni kuranlar. Oysa bir kalp sevgi, bir yudum baş dönmesi, bir parça da çikolata ne az ne de çok ; söylesenize sevmenin ve sevilmenin hangi kısmı yanlış? Bizi mutsuzluğa sürükleyenler, hayatları ellerinde bir paça tozdan ibaret ; sevgisiz insanlar...
ö.ö