Yani, her ne kadar Suriye’deki savaş yavaşlıyor olsa da, bu savaş her zaman daha büyük bölgesel savaşın (İslam topraklarının kalbinde bir Siyonist savaş) sadece bir cephesiydi. Bu savaş devam ediyor. Siyonist mevcudiyet tam manasıyla def edilene kadar ve ırkçı ideolojisi tarihin tozlu raflarındaki yerini alana kadar da bitmeyecek.
Bir iktisat teorisi olarak Neoliberalizm her zaman zırvalıktı. Ancak eski zaman hükümdarlıklarındaki kralların sahip oldukları tanrısal haklar ve faşizmin "übermensch" inancı (Çev: Nietzsche’nin üstün insan teorisi) kadar geçerliliğe sahip olmuştur. Vermiş olduğu mağrur sözlerin herhangi birisi katiyen mümkün değildi.
Dünya düzeni zaten değişmiştir. Çin’in Amerika’nınkinden daha büyük, daha güçlü bir endüstriyel ve üretime dayalı ekonomisi var, iç tüketici pazarı da ABD’ninkinden dört kat daha büyük. Ekonomiler tüketici bazlı olduğundan Çin’in sahip olduğu potansiyel, ABD’ninkinden dört kat daha büyük bir ekonomi demektir.
Büyük yalanlar, bugüne kadar şu gibi cümlelerde vücut buldu: “Dünya yoksulluğunun ele alınmasında ilerleme kaydedildi”, “Aşırı yoksulluk, 1990’dan bu yana yarıya indirildi.”
İsrail’in “demir kubbesi” Hizbullah füzelerinin %80’ini durdursa bile (ateşlenen 10 bin füzenin 8 bini etkisiz hale getirildiğinde) geriye kalan ve her biri 400-500 kg patlayıcı taşıyan 2000 füze hedefini bulacak ve bu, İsrail’in hayal bile edemeyeceği türden bir tahribata yol açacak. Hizbullah ateşlediği füze miktarını 10.000 adetle sınırlı tutsa bile bu 1.000.000 kg patlayıcı demek.