On sekizinci ve on dokuzuncu yüzyıllarda Kuzey Amerika’daki Avrupa yerleşiminin “sınırında” yaygın olan bir ekonomi türüdür. Sınırlı bir ekonominin karakteristiğini, yani sermayenin ve vasıflı iş gücünün kıtlığını (ve yüksek fiyatları) ve doğal kaynakların (alışveriş) görece bolluğu (ve düşük fiyatları) oluşturmaktadır. Çünkü bu faktörler, üreticileri vasıflı işçiler ve sermaye yerine doğal kaynakları (alışveriş) kullanacaktır. Örneğin, bir kereste fabrikası, ekstra tahta parçalarının maliyeti daha iyi bir bıçağın maliyetinden daha az olduğu için büyük miktarlarda odun parçalarının oluşturduğu bir bıçak üretebilir. Yüksek doğal kaynak kullanımı ve atıklardan kaynaklanan kirliliğin uzun vadeli çevresel etkileri, doğal kaynak tabanının genişliğine kıyasla önemsiz göründükleri için göz ardı edilmektedir.
Sınır ekonomisi bazen kaynakların kesinlikle sınırlı görüldüğü ve atık ürünlerden sonsuz bir şekilde geri dönüştürülmesi gereken bir uzay ekonomisi kavramı ile zıtlık oluşturabilir.