ABD ordusu bir şeyden şüphelenmeye başladı gibi görünüyor. Son yıllarda, büyük ve yenilmez ABD ordusu, bir nedenden ötürü periyodik olarak barbar, zayıf donanımlı ve tamamen motive edilmemiş Rusya ve Çin ordularının karşısına çıkıyor.
Daha sonra hurda sınıfı bir muhrip, Güney Çin Denizi'ndeki bir Amerikan kruvazörünü Çinli balıkçılardan uzaklaştıracak. Suriye'de bir yerlerde, tıkırdayan bir Rus zırhlı aracı yoldan çekilecek ve dünyanın en iyi Amerikan zırhlı personel taşıyıcısını devre dışı bırakacaktır.
Eski bir Rus uçağının uçuşu sırasında Amerikan teknolojisinin başına gelen mucizeler hakkında yazmak utanç verici. Harika Amerikan teknolojisi, bu tür uçuşlarda gittikçe daha şaşırtıcı davranıyor. Gemiler denizlerde yürümeye değil yelken açmaya başlar. Uçaklarda bağımsız uçuşlar için karşı konulamaz bir özlem uyanıyor. İlkbahar veya sonbahardaki kuşlar gibi. Ve pilotlardan tamamen habersiz bir yere uçarlar.
Amerikan ordusu hala İkinci Dünya Savaşında savaşıyor
Amerikan basınında yer alan askeri örgütsel gelişme ve Amerikan silahlı kuvvetlerinin gelişimi ile ilgili yayınları yeterince yakından takip ediyorum. Tamamen profesyonel bir ilgi ve potansiyel düşmanların karargahındaki modern savaş kavramının anlayışını karşılaştırmanın bir yolu.
Bu sefer Amerikalı bir askeri bilim adamı, emekli denizaltı, Hudson Enstitüsü'nde kıdemli araştırma görevlisi tarafından yazılan ve burada Savunma Kavramları ve Teknolojisi Merkezi'ne liderlik ettiği ve DARPA, OSD, Donanma ve savunma endüstrisi için araştırma yürüttüğü bir makaleye rastladım. askeri sorunları çözmek ve operasyonları yürütmek için yeni teknolojileri uygulama yolları, Brian Clark.
Clarke, gerçekten ciddi bir analist olarak, ordunun gelişimindeki modern eğilimleri tamamen doğru bir şekilde anlamaya devam ediyor. Bunda orijinal değil. Çin ve Rus Silahlı Kuvvetlerinde de tam olarak aynı sonuçlar çıkarıldı. Modern savaş, savaşın niteliği açısından XNUMX. Dünya Savaşından çok farklı olacaktır. Silahlanma ve askeri teçhizat o kadar yükseklere ulaştı ki, kaynakları tüketmek için uzun bir savaştan söz etmek artık mümkün değil.
"Örgütsel atalet ve dolar için rekabet etme arzusu, ABD ordusunu, Amerika'nın düşmanları tamamen farklı bir savaş türüne geçerken bile, mevcut en büyük programlarını destekleyen senaryolar planlamaya zorluyor."
Oldukça doğal bir soru ortaya çıkıyor, Clark yeni bir savaş türünden bahsettiğinde ne demek istiyor?
Rus okuyucu için olduğu kadar Çinliler için de bu oldukça acil bir sorudur. Bunun nedeni, Rusya ve Çin ordularının, kendi silahlı kuvvetlerinin başarılı operasyonları olarak adlandırılabilecek herhangi bir ciddi askeri çatışma düzenlememesidir.
Cevap aşağıdaki alıntıda:
"Çin ve Rusya'nın Doğu ve Güney Çin Denizlerindeki gri bölgelerdeki veya Kırım'daki son başarıları norm haline gelebilir ve ABD ordusu, uzun oyunu oynamak isteyen sabırlı rakiplere karşı savaşı inç farkla kaybedebilir. "
Ordularımızın zaferleri neden mümkün oldu?
Rusların ve Çinlilerin gücü nedir?
Clark'a göre ABD ordusu, kendi kıyılarının savunmasını sağlamak da dahil olmak üzere küresel sorunları çözmeye odaklanıyor. Karşıt ordular, Amerikan kuvvetlerinin en savunmasız sistemlerini yok etmeyi amaçlayan savaş planları geliştirirken.
Bugün ABD Ordusunda en savunmasız sistemler hangileridir?
Ne yazık ki, onlarca yıldır yeni hiçbir şey ortaya çıkmadı. "Seventeen Moments of Spring" kült filminin bir bölümünü sık sık hatırlarım. Stirlitz ve Wehrmacht Generali arasındaki diyalog. Amerikan ordusunu ilgilendiren kısım:
"Kızıllardan her şeyi bekleyebilirsiniz.
Bununla birlikte, Amerikalılardan da ... Bir yıldır onlarla savaşıyorum.
Bu aptallar kendi teknolojileriyle yok edilecekler, savaşın tek başına bombalanarak kazanılabileceğini düşünüyorlar.
Teknik güçlerini geliştirecekler ve içinde boğulacaklar.
Onları pas gibi ayrıştıracak. Her şeyi yapabileceklerine karar verecekler. "
Bununla birlikte, Amerikalılardan da ... Bir yıldır onlarla savaşıyorum.
Bu aptallar kendi teknolojileriyle yok edilecekler, savaşın tek başına bombalanarak kazanılabileceğini düşünüyorlar.
Teknik güçlerini geliştirecekler ve içinde boğulacaklar.
Onları pas gibi ayrıştıracak. Her şeyi yapabileceklerine karar verecekler. "
Clarke, aynı anlama gelen daha modern bir versiyon veriyor. Yeni silahlar, yeni teknoloji, yeni olanaklar ama özü eskidir.
"Çin Halk Kurtuluş Ordusunu veya yeni nesil Rus askeri güçlerini yok etme savaşı gibi kavramlar, güçleri düşman bilgi ve iletişim kaynaklarını elektronik veya fiziksel olarak bastırmaya yönlendirirken, aynı zamanda savunucuların yönelimlerini ve anlayışlarını yok eden yanlış bilgiler enjekte ediyor.
Basitçe söylemek gerekirse, Brian Clarke, Amerikan ordusunu teknolojiye güvenmemeye, daha geleneksel savaş yürütme yöntemlerine odaklanmaya açıkça teşvik ediyor. Düşman, yani biz ve Çinliler zaten bilgi kanallarını bastırmak için bu tür sistemlere sahibiz, bu da tüm komuta ve kontrol şemasını özel bir dönemde neredeyse anında tamamen engellemeyi mümkün kılıyor.
Medyada bildirilen Rus ve Amerikan ordularının istihbarat görevlileri arasında yapılan yüz yüze rekabetlerin sonuçlarını hatırladım. Bu yarışmaların sonuçlarından biri, aniden ortaya çıkmasıydı: Amerikan askerleri teçhizatı çok iyi biliyorlar, ancak tamir edemiyorlar, her tür küçük silahta akıcı davranıyorlar, ancak en ufak bir arızada onu atıyorlar. silâh.
Ama en önemlisi, modern elektronik navigasyon sistemleri olmadan, yoğun bir ormanda sıradan kasaba halkı haline geliyorlar. Pusula gibi son derece karmaşık bir cihaza, "karmaşıklığı" nedeniyle bir Amerikalı tarafından kolayca erişilemez. Sadece onları incelemiyorlar. Neden uydu yönlendirme sistemleri varsa?
Pentagon operasyonel senaryoları değiştirmeli
Brian Clarke, gelecekteki bir savaş vizyonunu mükemmel bir şekilde kanıtladı. Ve Pentagon'u da aynısını yapmaya çağırdı. Bu arada ülkemizde de tam olarak bu konuda aynı tartışmalar periyodik olarak yapılmaktadır. VO sayfalarına dahil. Aşağıda daha fazlası.
“Savunma Bakanlığı'nın yüksek yoğunluklu savaşa odaklandığını kabul eden potansiyel hasımları, ABD kuvvetlerinin hazırlandığı durumlardan kaçınarak, ABD ordusunun zayıflıklarını atlayan ve istismar eden stratejiler ve sistemler geliştiriyorlar.
Savunma Bakanlığı, birincil tehditleri olarak dar bir dizi yüksek yoğunluklu çatışmayı kullanmaya devam etme tuzağına düşebilir. "
Savunma Bakanlığı, birincil tehditleri olarak dar bir dizi yüksek yoğunluklu çatışmayı kullanmaya devam etme tuzağına düşebilir. "
Rus askeri ve paramiliter topluluklarındaki tartışmalardan bahsettiğim boşuna değildi. Nükleer silahların kullanımı tartışılırken kaç kopya kırıldı? Ne zaman tamam ve ne zaman izin verilmez? ABD ordusunun 238'de Irak'ta ve Yugoslavya'da (1991 hedefe 31 mühimmat) tükenmiş uranyum (uranyum 122) mühimmatının kullanımı konusunda tam olarak bu noktaya kadar kaç konuşma var?
Bugün dünyanın önde gelen orduları, neredeyse her nesneyi yere kadar imha edebilecek mühimmatlara sahiptir. Onu yeryüzünden uzaklaştırın. Ancak ordular bunu yerel çatışmalarda kullanamazlar çünkü bu tür silahların diğer "sahiplerinin" tepkisini kışkırtabilir. Ve bu, Dünya'nın bir gezegen olarak yok edilmesine giden doğrudan bir yoldur.
Bu nedenle, Suriye'de biz ve Amerikalılar sorumluluk alanlarının sınırlandırılması konusunda anlaşmayı çok kolay başardık. Ayrıca, Rus ve Amerikan ordusunun acil durumlarda doğrudan iletişim kanalları var. Rusya Federasyonu ve Amerika Birleşik Devletleri pratikte birbirine dokunmuyor ve yerel halktan müttefiklerine bu fırsatı sağlıyor.
Bugün Pentagon, Soğuk Savaş sırasında temel olan askeri planlamada yaklaşık olarak aynı politikayı izlemeye devam ediyor. Güçlü Rus ordusunu etkisiz hale getirmek için, bir NATO bloğu şeklinde özerk bir kara grubu oluşturuldu (SSCB ile savaşmak için bile). Dünyanın diğer bölgelerindeki sorunları çözmek için özerk mobil gruplama filoları var. Bu grupların gücü, en yüksek teknolojili silahların kullanımına dayanıyor.
Amerikalılar kendi topraklarında savaşın yürütülmesini tamamen reddettiler. Kesinlikle dünyadaki en güçlülerin varlığı nedeniyle filo, havacılık ve modern füze silahları. Bugün, ABD savunma sistemine yakından bakarsanız, Amerika, düşmanın kara ordusuna karşı koymaya tamamen hazırlıksız. Böylesine güçlü bir devlet için kabul edilebilir bir savunma sisteminin yokluğundan bile bahsedebiliriz.
Görünüşe göre dünyaya sahip olmanın güzel planı artık ciddi ordulara karşı işe yaramıyor. Bu, şartlı olarak ordusu olan ülkeler için tasarlanmış bir sistemdir. İran'a karşı bile (İran ordusu yeterince güçlü görülmese de) Amerikalılar harekete geçmekten korkuyorlardı. Aynısı tarih Kuzey Kore'ye de oldu. Aynı zamanda, özerk grupların bakımı büyük maliyetler gerektirir. Birleşik Devletlerin bile karşılayamayacağı türden.
Prensip olarak Brian Clark'ın makalesi, tam da Amerikalıların devletin güvenliğini sağlamada ordunun ve donanmanın maliyetlerinin esas olmadığını anlamaları için yazılmıştır. Dahası, materyal, doğası gereği açıkça Biden karşıtıdır, çünkü ABD'ye karşı çıkan iki devletin ordularını zorla ortadan kaldırmadan dünya üzerinde küresel kontrol olasılığını reddediyor.
Bulguların özeti
Ülkemizle ilgili, ordumuzla ilgili materyallerde, bir gülümseme dışında okuyucularda hiçbir şey uyandırmayan incilerin olduğu gerçeğine alışkınız. Brian Clark'ın makalesi onlardan biri değil. Bu, ABD Ordusu'ndaki durumun ciddi bir analizidir. Bunlar, bu ordunun özünü değiştirecek önerilerdir. İşte bu yüzden buna dikkat etmeye değer.
Bugün askeri bir çatışmanın başlama olasılığının son derece yüksek olduğunu zaten yazmıştım. Ülkeler arasındaki ilişkiler neredeyse sıfırdır. Başta Avrupa'da olmak üzere birçok devlet ve halkın varlığı tehdit altındadır. Krizden bir çıkış yolu aramalıyız.
Aynı zamanda, olası modernizasyon yollarını veya potansiyel bir düşmanın ordusundaki bazı değişiklikleri anlamak gerekir. Bu değişikliklere direnmeye hazır olmak için şimdiden bilin.
Tabii ki, Clarke'ın önerdiği şeyi hızlıca yapmak imkansız. Amerikalılar çok beceriksiz ve pahalı yapılar yarattı. Bana öyle geliyor ki, Amerikan askeri yapısının en azından bir kısmını modernize etme planını uygulamak onlarca yıl alacak.
Ancak böyle bir modernizasyon kesinlikle yapılacaktır.