Halbuki sözün bittiği yer de sükût etmek düşerdi.
Savunduğun hakikatı haykırışlarına karşı tıkanan kulakları küfürle mi açacağını sanıyorsun?
Hele ki inandığın başkoyduğun güzel değerler adına hakikat olduğunu düşündüğün fikirleri kabul ettirmek için, hiç bir değerde yeri olmayan küfre neden başvurursun?
Bilmiyormuydun ki, kalpleri evirip çeviren yalnız Allahtır.
O halde sözün bittiği yerde sükût etmek, terki diyar etmek, belki de içten dua etmek en makbuludur.