Grimm Yasası Hakkında Bilgi Grimm yasası, Jacob Grimm’in Deutsche Grammatik (1819-37; Almanca Dilbilgisi) adlı kitabında ortaya koyduğu, Hint-Avru*pa dillerindeki kurallı benzerlikleri açıkla*yan yasadır. Germen dilleriyle Avrupa’da ve Asya’nın batısında konuşulan öteki Hint- Avrupa dilleri arasında önemli bağlılaşımla*rın (korelasyon) olduğunu ortaya koyan Grimm yasası, Danimarkalı filolog Rasmus Kristian Rask’m 1814 gibi erken bir tarihte tanımladığı bulgularla da uyum halindedir. Dildeki ses değişiminin eskiden sanıldığı gibi yalnızca bazı sözcükleri etkileyen rast*gele bir süreç değil, kurallı bir olgu olduğu ilkesini açıkça göstermesi açısından da, tarihsel dilbilimde önemli bir yeri vardır Grimm, temel olarak dokuz ünsüzün deği*şime uğradığı iki ünsüz değişimi dönemin*den söz eder. Bunlardan, Hıristiyanlık dö*neminden birkaç yüzyıl önce gerçekleşmiş olabilecek birinci değişim, Hint-Avrupa dillerindeki ünsüzleri etkilemiştir. İngilizce, Felemenkçe, öteki Aşağı Alman dilleri ve Eski İzlanda dilinde bu değişimin izleri görülür. Yaklaşık 6. yüzyılda gerçekleşen ve etki alanı birincisinden daha dar olan ikinci değişim Germen dillerindeki ünsüzle*ri etkilemiştir. Eski Yüksek Almanca ile ondan türeyen Orta Yüksek Almanca ve Modern Yüksek Almanca’nm (standart Al*manca) ünsüz sistemleri bu değişimin sonu*cunda oluşmuştur. Grimm yasasına göre eski p, t, k titreşimsizleri İngilizcedeki f, th, h titreşimsizlerine ve Eski Yüksek Almancadaki f, d, h seslerine dönüşmüştür. Yunanca pod-, İngilizce fod ve Eski Yüksek Almanca fuo sözcüklerinin ilk ünsüzleri arasında görülen türden ses benzerlikleri, bu değişi*min sonucunda oluşmuştur. Gene bu yasaya göre eski b, d, g titreşimlileri İngilizcedeki p, t, k titreşimsizlerine ve Eski Yüksek Almancadaki f, ts, kh sızıcılarına dönüş*müştür. Latince duo, İngilizce two ve Mo*dern Almanca zwei (“tsvai” olarak söylenir) sözcükleri arasındaki ses benzerliği ise bu değişimin ürünüdür. Grimm yasası ayrıca eski bh, dh, gh titreşimlilerinin İngilizcede*ki b, d, g titreşimlilerine ve Eski Yüksek Almancadaki p, t, k seslerine dönüştüğünü ortaya koyar. Sanskrit dilindeki bharati ve İngilizce bear sözcükleriyle Eski Yüksek Almancanın Yukarı Almanca lehçelerinde*ki ki-peran (sonradan standart Almancada gebaren) sözcükleri arasındaki ses benzer*likleri bu değişime örnek gösterilebilir. Eski Yüksek Almanca örnekler, İngilizcede gö*rülen birinci değişimden başka ikinci değişi*mi de gösterir.