Galler en son bir Dünya Kupası’nda oynadığında, ilk maçları 1-1 berabere bitti ve büyük John Charles ekolayzırı attı. Altmış dört yıl sonra, finallere döndüklerinde seviye atlayanın diğer Galli kahraman Gareth Bale olması uygundu.
Bale olmalıydı. 45 dakika boyunca oyun onu geçti. Amerika Birleşik Devletleri, gençliğin iyimserliğiyle canlanan tüm hız ve çaba, gösteriyi çalacağından emin görünüyordu. Kieffer Moore’un tanıtımı havayı değiştirdi. Ancak skoru değiştirmek Bale’i aldı.
Walker Zimmerman ceza sahası içindeki top için hamle yaptı ama Galler kaptanı onun geldiğini görmüştü. Zimmerman pervasızcaydı ama Bale kurnazdı. Kırmızı duvar kalenin arkasında beklentiyle beklerken, senaryoyu bilen bir adamın mahkumiyetiyle penaltıyı eve gürledi.
Hiçbir Galler hayranı başka türlü istemezdi. 33 yaşında, ülkenin en skorer ismi, bazı ölçütlere göre Britanya Adaları’ndan çıkmış gelmiş geçmiş en başarılı futbolcu, sonunda Dünya Kupası’nı kutsuyor ve önemli bir golle bu olayı kutluyordu.
Ülkenin futbol taraftarları 1958’den beri bu anı beklemek zorunda kaldı ama Bale’in kendi sabrı da sınandı. Son Dünya Kupası arifesinde, Şampiyonlar Ligi finalinde iki gol atan Bale, Real Madrid’in Liverpool’a karşı oynadığı maçın adamıydı.
Galler, Rusya’ya ulaşamadı.
2014’teki bir önceki turnuvadan hemen önce, o yılki Şampiyonlar Ligi finalinde Atletico Madrid’e karşı uzatma galibi olduğu ortaya çıkan golü attı.
Galler de Brezilya’ya gitmedi.
Galler taraftarlarının onu okuması ve birinin yazmasına izin vermesi saygısızlık olarak görülse de, Bale’in bu versiyonu, maçları mutlak zirvesinde devralan ve bundan sonraki birkaç yıl boyunca onları kalite ve klasla süsleyen yeteneğin bir gölgesidir.
O artık bir merak konusu. Mantık, elinden gelenin en iyisini çoktan geride bıraktığını söyler. Bu açık olmalı. Derinden nefes kesen koşular artık yok. Amerika Birleşik Devletleri’ne karşı, etrafındaki hareketin onu zamanının dışında bir adam gibi gösterdiği zamanlar oldu.
O nasıl olamaz? Bale, yaz aylarında Los Angeles’a taşındığından beri sadece iki kulüp maçına çıktı ve ondan önceki sezonda Real Madrid için sadece dört maça çıktı. Yarı zamanlı bir oyuncu olduğu şeklindeki şaka tam olarak doğru değil ama bir anlamı da yok değil.
Ancak kariyerini bu kadar sıra dışı yapan, Galler efsanesini büyümeye devam ettiren şey, fiziksel gerilemesinin hâlâ bu anları ülkesi için hatırlamasına engel olmaması. Bir Galler gömleğindeki en büyüklerinden bazıları 2022’de geldi.
Avusturya’ya karşı Dünya Kupası play-off yarı finalini kazandıran iki golü ve Ukrayna ile beraberliği belirleyen, saptırılmış serbest vuruşuydu. En çok gol atan oyuncuydu ve yarısından biraz fazlası sahada olmasına rağmen sıralama turlarında en çok asisti yaptı.
Bu ayın başlarında MLS Kupası finalinde Los Angeles adına 128. dakikada bir ekolayzır atmak için yedek kulübesinden çıktığında, büyük olayı kendi iradesine göre bükme konusundaki bu olağanüstü yeteneğinin başka kanıtları da vardı. Şimdi, bir sonraki görünümünde bunu üretiyor.
Belki de bazı oyuncular sadece özeldir. Anlar onları buluyor gibi görünüyor. Veya belki de büyükler, diğerleri kendilerininkini kaybettiğinde soğukkanlılıklarını koruyorlar. Örneğin talihsiz Zimmerman, baskı altında aceleci bir karar verdi. Bale, önemli olduğunda doğru olanları yaptı.
Daha da çılgınca olabilirdi. Kellyn Acosta, Los Angeles’taki takım arkadaşını yere sermek yerine, Matt Turner çizginin epey dışındayken, durma süresinde orta saha çizgisinin yakınından şut atmasına izin verseydi, Bale pekâlâ gerçekten çirkin bir galibiyet elde edebilirdi.
Bu, kesinlikle, çok fazla sona eren bir Hollywood’du. Ancak son kahramanlıkları sayesinde, Bale’in Galler ile olan öyküsündeki dikkat çekici şey, sonun henüz gelmemiş olmasıdır.