Dumlupınar Denizaltısı4 Nisan 1953
Ömer Öney de Refah’tan sağ kurtulan 32 kişiden biriydi. Yaşadığı facia mesleğine olan aşkını söndürememiş, denizaltıcılık mesleğine devam etmişti. 1953 yılının 3 Nisan’ını 4’üne bağlayan hafif sisli bir gecede Dumlupınar denizaltısındaydı.
Dumlupınar, Ege’de katıldığı NATO tatbikatından dönmekteydi. Çanakkale Boğazı’ndan geçerek Gölcük’teki üssüne doğru yüzeyden seyrediyordu. İsveç bandıralı Naboland şilebiyse Marmara’dan Boğaz’a giriyordu. İki geminin kaderi Nara Burnu mevkiinde kesişti. İki gemi, Boğaz’ın en keskin dönemecinde karşı karşıya geldi ve duyulan tek ses Dumlupınar’ın müsademe (çarpışma) alarmıydı. Ardından da kıyılarda yankılanan korkunç bir gürültü!
Gece saat 02:15’te Naboland, Dumlupınar’ın sancak baş omuzluğuna çarptı ve denizaltının üzerinden geçti. Dumlupınar’ın köprü üstünde bulunan seyir personeli denize savruldu. Açılan yaradan hücum eden sular, 95 metrelik denizaltıyı başı üstüne dikti. Ardından Çanakkale Boğazı denizaltıyı yuttu. Deniz yüzeyinde kesif bir motorin tabakası ve Naboland’dan atılan ışıklı can simitleri kalmıştı.
Çarpışma sırasında kulede bulunan sekiz denizciden beşi sağ kurtarılabildi. 86 mürettebatın geri kalanıysa,