Bir kitap bu kadar mı güzel olur? Bu kadar mı kendine ait havası, sanki farklı ülkelerden taşıdığı kokusu olur? Hani sahil kenarında bulduğunuz deniz kabuklarını kulağınıza tutar, içinden dalga sesi geliyor sanırsınız ya. Hani onu evde yapınca milyon kilometre uzaktaki sahilde bulursunuz kendinizi... Hah işte bu kitap tam o histen armağan ediyor size.
Ayrıca her şeyi bu kadar ayrıntılı anlatması muazzam. Kitapta iki baş rolünde hayatında yer edinen bir şarkı var. Janacek'in Sinfisinfonietta'sı.
Aomame müzik eşliğinde spor yaptığından, müziğin belirli yerlerinde neler hissettiğin ayrıntılı olarak anlatıyor mesela ve siz o senfoniyi dinlediğinizde kendinizi adeta o kırmızı deri koltuklu mükemmel ses sistemine sahip takside, başkent otobanında trafiğe sıkışmış Aomame'nin yanında otururken buluyorsunuz.
İşte oradan buraya sizi parça parça topluyor, içindeki yapboza katıyor bu kitap. hele sonu öyle güzel ki. O kapağı kapatırken yine muhteşem bir ferahlık ve hafifleme ile kitap okumanın ne kadar mükemmel bir his olduğunu düşünüyorsunuz. O kadar yavaş, sakin ama sürprizli bir sonu var yani.
Fantastik kurgusu çok çok hoş. Kitap oldukça yavaş ilerlediği için -bundan şikayetçi değilim tabii- tahmin ede ede ilerliyorsunuz. çok eğlenceli ve gizemli oluyor.
Kitaptan en sevdiğim cümleyi alıntılayarak bitiriyorum:
"yürekten sevdiğin bir insan varsa, bir kişi olsun yeter, hayatın kurtulmuş demektir. o seni sevmese bile."