Çadırlar, kısaca “yurtlar” ise konaklama alanlarında kurulur, “obalar” teşkil edilirdi.
Yerleşik iskân yerlerinde de bu çadır modelleri aynen yansılamak edilmiştir. Bu evlerin içleri de çadırlarla olduğu şeklinde kumaş, keçe, kilim ve halılarla kaplanmıştır. Akıllı Velidi Togan İskitlerin bozkır yaşantısına değinirken otomobil ve çadırlar hakkında aynen şunları nakletmektedir.
“Bunlar Türk derme evlerinde, kısaca keçeden mamul kubbeli çadırlarda, çoğunlukla bunların tekerleklilerinde yaşamışlardır. Bu nevi derme evleri Türklerden alarak benimsemiş olan bazı Türkitan İranileri’nde bu evlerin aksamına ve şekillerine ilişik varlıklı ıstılahın İranca olmayıp, kamilen Türkçe olması, bu evlerin Türk ulusal malı bulunduğunu gösterdiği şeklinde, Araplar da bu tarz şeyleri “Qubba Turkiya” kısaca “Türk Çadırı” olarak bildirmişlerdir.”
Çadır/Yurt, İskit göçebesi için mukaddes bir anlam taşır: “Mukaddes ateşin yandığı ocak, aile fertlerini ısıtmakta, bozkırın acımasız soğuk ve sıcağından korumakta ve üstünde pişen aşla beslenmektedir.”
Yukarıda da vurguladığımız suretiyle kurgan isminde olan mezarların yapısı da, bu bozkır çadırlarının “diğer dünya için” hazırlanmış bir benzerinden başka bir şey değildir.