Kaos GL Derneği v. Türkiye (Kaos GL - Türkiye) davasında 22 Kasım 2016 tarihli AİHM kararı (4982/07 no'lu şikayet).
2007 yılında başvurucu derneğe şikâyetin hazırlanmasında yardımcı olunmuştur. Daha sonra şikayet Türkiye'ye bildirildi.
Durumda, "pornografi" ile ilgili bir makaleyi içeren dergi numarasının tüm kopyalarının el konulması ve el konulması için beş yıldan uzun bir süre zarfında bir şikayet incelenmiştir. Dava, İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına İlişkin Sözleşme'nin 10. maddesinin şartlarının ihlal edildiğini içeriyordu.
OLAYIN DURUMU
LGBT topluluğunun haklarının korunmasından sorumlu dernek, başvuranın yayınladığı sayıya ait tüm kopyaları, 2006 yılı Temmuz ayında yetkililer tarafından ele geçirilmiştir. Konuyla ilgili olarak "pornografi" konusunda yayınlanan bazı yazı ve görsellerin içeriği, bu konudaki kamu ahlakını koruma ilkesi ile çelişmektedir. Yargıtay'ın kararından sonra Şubat 2012'de derginin kopyalarının toplatılması iptal edildi.
HUKUK SORUNLARI
Sözleşmenin 10. Maddesi ile uyum konusunda. derginin tüm kopyalarının müsadere anayasa hukuku tarafından sağlanan ifade özgürlüğü hakkına yapılan müdahale teşkil ve genel ahlakın korumayı amaçlamaktadır. Türkiye mahkemeleri tarafından verilen kararlar, derginin ilgili sayısında yayınlanan belirli bir makalenin veya imgenin kamu ahlakına aykırı olmasının nedenlerini belirtmemiştir. Sonuç olarak, yerel mahkemelerin başvuran derneğin ifade özgürlüğünü kısıtlamak için dikkate alınması gereken kriterleri uygun bir şekilde değerlendirdiği kabul edilemez. Buna göre, bu tür belirsiz ve asılsız biçiminde formüle genel ahlâkın korunması ile ilgili argüman fazla beş yıl süreyle nöbet ve derginin tüm kopyalarının müsadere kararını haklı göstermek için yeterli değildi.
Mahkemeye göre, dikkate makalelere LGBT cinsellik adamış ve pornografisi ile ilgili ve net tanımlamalar halkın duyarlılıklarını rahatsız olabilir görüntüleri kullanıldı içeriğini alarak, ilgili konu, özel bir yayın olarak kabul edilebilir toplumun belirli bir gruba hitap etti.
Böylece, dergi bütün halk için amaçlanmamıştır ve bu gerçek başvuru sahibi derneği tarafından tanınmıştır. Buna göre, derginin kopya sadece az sayıda haber satış noktalarında satışa serbest halde iken, önlemler acil toplumsal ihtiyaçları karşılamak olabilir, bu yayına, vatandaşların, özellikle küçüklerin belli grupların erişimi engellemek için alınan. Ancak, kamuya, özellikle küçüklerin duygularını koruma ihtiyacı olmasına rağmen, haklı değildi Dergisi tartışmalı konuya herkesin erişimin engellenmesi, genel ahlak koruma amaçlı kabul edilebilir olmuştur. Bu bağlamda, Türk yetkililer haber kioskları yayınlanmasını böyle 18 yaşın altındaki kişilere satılması yasaklanması veya küçükler için bir uyarı ile özel ambalaj gereği olarak sayıların tüm örneklerini kaldırılması daha az şiddetli önleyici tedbirler, almak, hatta gözden deneyin vermedi Abonelerin kopyalarını çekmekten kaçınırken.
Hatta yerli ceza mahkemesinin kararı ile önerilen Şubat 2012, derginin kopya el koyma ve ilgili Yargıtay'ın kararından sonra, yani el konulan numaralar dönüşü sonrasında uzun olabilir 18 yaşın altındaki kişilere bir uyarı eşliğinde odaları, ele geçirilen, varsayarak Yayının yayılmasıyla birlikte beş yıl ve yedi ay gecikme, izlenen amaç ile orantılı olarak değerlendirilemez.
Sonuç olarak, başvuran derneğin ifade özgürlüğü hakkının kullanılmasına müdahale edilmesi orantısızdır.
KARAR
Söz konusu davada, Sözleşme'nin 10. maddesinin (oybirliğiyle kabul edilen) gerekliliklerinin ihlali söz konusudur.
TAZMİNAT
Sözleşmenin 41. Maddesinin uygulanmasında. Herhangi bir hasar için tazminat talepleri yükseltilmedi.