Senkron ve Asenkron İletişim olarak iki temel haberleşme tipi vardır. Senkron yani eşzamanlı iletişimde, iki aygıt başlangıçta kendilerini birbirleriyle senkronize eder ve ardından senkronize kalmak için sürekli olarak karakterleri gönderir. Veriler gerçekten gönderilmediğinde bile, sabit bir bit akışı, her bir cihazın, diğer herhangi bir zamanda nerede olduğunu bilmesini sağlar. Yani, gönderilen her karakter ya gerçek veri ya da boş bir karakterdir. Eşzamanlı iletişim, her bir veri baytının başlangıcını ve sonunu işaretlemek için ek bitler gerekli olmadığından, eşzamanlı olmayan yöntemlere göre daha hızlı veri aktarım hızları sağlar. IBM stili PC’lerdeki seri bağlantı noktaları asenkron aygıtlardır ve bu nedenle yalnızca eşzamansız seri iletişimleri destekler.
Asenkron (Eşzamansız) “senkronizasyon yok” anlamına gelir ve bu nedenle boş karakterlerin gönderilmesini ve alınmasını gerektirmez. Bununla birlikte, verilerin her bir baytının başlangıcı ve bitişi, başlangıç ve durdurma bitleri tarafından tanımlanmalıdır. Başlangıç biti, veri baytının başlamak üzere olduğu ve durdurma bittiğinde bittiğini gösterir. Bu ek iki bitin gönderilmesi gerekliliği, eş zamanlı olmayan iletişimin senkronize olmaktan biraz daha yavaş olmasına neden olmakla birlikte, işlemcinin ek boş karakterlerle uğraşmak zorunda olmaması avantajına sahiptir.
Boşta olan eşzamansız bir çizgi, 1 değeriyle belirtilir (ayrıca bir işaret durumu olarak da bilinir). Şu anda herhangi bir verinin gönderilmediğini belirtmek için bu değeri kullanarak, cihazlar boşta kalma durumu ve bağlantısız bir hat arasında ayrım yapabilir. Bir karakter iletilmek üzere olduğunda, bir başlangıç biti gönderilir. Bir başlangıç biti 0 değerine sahiptir (ayrıca bir uzay durumu olarak da adlandırılır). Böylece, hat 1 değerinden 0 değerine geçtiğinde, alıcı, bir veri karakterinin çizgiye inmek üzere olduğu konusunda uyarılır.