filmde diyalogların ingilizce/ispanyolca karışımı bir halde gitmesi,troçki
amcanın çok daha genç ve "dinamik" olması, filmin akışında bir yerlerde harcanmış olması bile insanı rahatsız etmiyor.. kahlo ve yapıtları arasında kaybolmaksa işin başka bir yanı; nasıl derler "eli öpülesi filmlerden"..
bir de filmden çıktıktan sonra (burn it blue
uğruna cast satır satır okunmuş pek tabi ki) dışarıdaki yaşama kısa süreli bir uyumsuzluk yaşanmıyor değil (rica etsem beni 40'ların meksika'sına götürür müsünüz?)..