Atatürk'ün Darülaceze Ziyareti
“Bir milletin yaşlı vatandaşlarına ve emeklilerine karşı tutumu; o milletin yaşama kudretinin en önemli kıstasıdır. Geçmişte çok güçlüyken, tüm gücüyle çalışmış olanlara karşı minnet hissi duymayan bir milletin, geleceğe güvenle bakmaya hakkı yoktur.”
Mustafa Kemal bu yaklaşımının sıkı bir takipçisi olmuştur. Cumhuriyet’in ilanından sonra 1930 tarihinde yürürlüğe giren 1530 sayalı yasa ile ilk defa kamu kuruluşu olan Belediyelere bakıma muhtaç kişilerin (yaşlıların) korunması, yaşlı evleri yapma ve yönetme yükümlülüğü getirmesi üzerine, değişik illerde acze evleri, güçsüzler yurdu, düşkünler evi ve huzurevi adı altında yatılı yaşlı kuruluşları açılmıştır.
Mutafa Kemal 17 Aralık 1930’da ülkenin en eski “düşkünler evi” olan Darülaceze’nin kuruluş süreci 1877 Osmanlı-Rus Savaşı’na kadar uzanmaktadır.
Sultan Abdülhamit, yoksul ve sakat kimseler yanında, İstanbul’da başıboş gezen çocukların da bir araya toplanarak, sanat sahibi olmalarını sağlamak, ihtiyar ve kimsesizlerin son yıllarını huzur içinde geçirmelerini temin etmek maksadıyla, Sadrazam Halil Rıfat Paşa’ya bir darülaceze (düşkünler evi) kurulması emrini verdi. Halil Rıfat paşa, Okmeydanı semtinde böyle bir müessesenin kurulmasının muvafık olacağını bildirdi ve 7 Kasım 1892 tarihinde Darülaceze’nin temeli atıldı.