Yeni bir araştırmada, Uganda'da yaşayan nadir bir ağaç tırmanma aslanları, hayatta kalabilmek için yeterli avı bulmak için daha uzak ve uzak olmalıdır.
Araştırma, ülkenin Ishasha bölgesinin aslanlarının kendi aralığını genişletdiğini ve 1970'lerden beri onların gururlarının büyüklüğünü küçülttüğünü keşfetti. Aslanlar, Kraliçe Elizabeth Ulusal Parkı'nda yaşıyor ve parka göre günlük olarak ağaçlara tırmanan dünyadaki sadece iki aslan popülasyonundan biri. (Diğer grup Tanzanya'daki bir parkta yaşıyor.) Aslanlar, yer seviyesindeki ısıdan kaçınmak veya ısırma sineklerinden kaçmak için tırmanabilirler. Alışılmadık davranışları onları Uganda için büyük bir turist çekiyor.
Parkta kaçak avlama, antilop gibi aslanlar için avlanan hayvanların biyokütle ya da toplam ağırlığını 50.7000 libre azalttı. 1970'lerde sadece 17.750 lb'ye kadar 0.6 mil kare başına (kilometrekare başına 23.000 kilogram). Bugün 0.6 kilometrekare (kilometre kare başına 8.050 kg), Yaban Hayatı Koruma Derneği'nden araştırmacılar Doğu Afrika Tabiat Tarihi Dergisi'nde yazdı. [Fotoğraflarda: Dünyadaki En Büyük Aslanlar]
Hayvanların nasıl uyum sağladığını anlamak için araştırmacılar, İshasha'daki iki piyesten 12 aslana radyo yakaları taktılar ve 2005 ile 2010 yılları arasında büyük kedileri takip ettiler. Bilim adamları, aslanların ev aralığını belirlemek için radyo yaka verilerini kullandılar. mesafeler hem gurur hem de bireysel aslanlar için dolaştı.
Veriler bugün pridlerin menzilinin 18.7 mil karesi (48.5 km2) ile 22.6 mil karesi (58.5 km2) arasında değiştiğini gösterdi. 1970'lerin ortalarında, Ishasha aslanları evlerine biraz daha yakındı: Kuzey gururu ortalama 13 mil karelik bir alana (34 kilometrekare) sahipken, güney gururu 14.7 mil karelik bir alanda kalmıştır (38 km kare), araştırmacılar dedi. Araştırmacılar, şimdiden aslanlar için küçük çaplı ebatlar; Serengeti'de, aslanlar bazen 155 mil kare (400 km2) üzerinde dolaşıyor.
Ishasha aslanlarının en sevdiği yemek, ölümlerinin yüzde 57'si ile yüzde 62'sini oluşturan Uganda kob, erkekleri çizgili boynuzları olan kırmızımsı kahverengi bir antilopdu. Araştırmacılar, aslanların otlak ve ağaçlık otlak alanlarını tercih ettikleri, muhtemelen kobun bol miktarda bulunduğu ve avcılığın daha yoğun bitki örtüsüne sahip bölgelerden daha kolay olduğu için.
Araştırmacılar, 1980'lerin başlarından bu yana gurur boyutlarının hafifçe küçüldüğünü belirtti. 1981'de, güney gururu, aynı anda 14 kişiye kadar olmak üzere 23 kişiye kadar güçlü idi; bugün, güney gururu, bir kerede 22'ye kadar kişiye sahipti, ancak herhangi bir zamanda sadece 11 yetişkin vardı. Araştırmacılar, bugünün güney ucunun hemen kuzeyine doğru giden bir gururun artık mevcut olmadığını, muhtemelen yırtıcı av sayısının bu alanda hayatta kalmayı imkânsız hale getirdiğini belirttiği bildirildi.
“Bu aslanların turizmden [paraya] elde edilen paranın bir kısmı, öncelikle avın biyokütle yoğunluğunun iyileştirilmesi ve ikinci olarak da parkın bu bölümünde otlak alanlarının ve açık ormanlık alanların korunmasının veya artırılmasının sağlanması için yatırım yapılmasını gerektirmektedir. bilim adamları sonuçlandırdı.
Canlı Bilim ile ilgili orijinal makale.