Bugün yaşayan hiçbirimizin, Amerika’da köleliğe doğrudan bir katılımı olmadı, ancak bundan etkilenmeye devam ediyoruz. miras ve hatta onu, ince, günlük yollarla devam ettiriyor olabilir. Köleliğin mirasının tezahür ettirme yollarından biri okul sistemidir.
Köleliğin Mirasını Belirleme
Köleliğin en çarpıcı yönlerinden biri, kölelere eğitimin zorla reddedilmesiydi.
Ayrıntılarımızda olduğu gibi kâğıtsiyah Amerikalıların özgürleşmeden sonra bile devam eden beyazlar ile aynı eğitim kalitesine ihtiyaç duymadıklarını veya almamaları gerektiği konusunda ısrarın olduğunu gösteren tarihsel kanıtlar var.
Peki bu tarih çağdaş okul sistemine nasıl yansıyor? Sonuçlarından birinin daha büyük siyah-beyaz okul ayrımı olduğunu görüyoruz.
Güney'deki tüm iller için çağdaş ve tarihsel nüfus sayımı verilerini kullanarak, 1860'taki köle konsantrasyonu ile 2006 – 2010 döneminde kamu okulu kaydındaki siyah-beyaz eşitsizlikleri arasında pozitif bir ilişki olduğunu gösteren kanıtlar bulduk.
En önemlisi, sonuçlarımız, beyaz özel okula kayıt yaptırmanın, kölelerin 1860'te daha fazla yoğunlaştığı ilçelerde daha fazla olduğunu ve böylece siyah öğrencilerin devlet okullarında fazla temsil edildiğini gösteriyor.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Tarihten Öğrenmemiz Gerekiyor
Köleliğin köleleştirilmiş nüfus için eşitsizlik ve dezavantajla ilişkili olması belki de sürpriz değildir. Ancak, kayda değer olan bu bağlantının köleliğin kaldırılmasından yıllar sonra 150'ten daha uzun süre devam etmesidir.
Ayrılma, dezavantajlı grupları olumsuz yönde etkilemektedir, ancak zaten avantajlı olanlar üzerinde çok az bir etkiye sahiptir. Sonuç olarak, okul ayrımı, döngüsünü sürdürmeye yardımcı olmaktadır. Dezavantajları o siyah çocuklar zaten yüz yüze.
Tarihi Brown v Eğitim Kurulu mahkemesinden 60 yıl sonra, yeni Kapsayıcı bir toplumun rüyasının nasıl başarılmadığı hakkında konuşmalar başlıyor.
Peki, araştırmamız yeni ortaya çıkan bu konuşmalara ne katıyor?
Öncelikle, bu konuya tekrar yaklaşırken, tarihi temellerini akılda tutmamız gerekir. Ayrıştırmanın temellerinin tarihsel derinliği bize çözümlerin kolay olmayacağını ve kısa vadeli olamayacağını hatırlatmalıdır. Gerçek değişim görülmeden önce, birkaç kuşak boyunca sürdürülen çabalar gerekli olabilir.
İkincisi, tarih öğretmenin önemini hatırlamamız gerekiyor. Bizim son değişiklikler yaklaşım Amerika Birleşik Devletleri'ndeki eğitime, okul gününün artan bir miktarını matematik ve okumaya yönlendirmekle birlikte tarih dahil diğer konuları da sıkılaştırdı. Bugün neler olup bittiğini anlamak istiyorsak, tarih bizim temel okul derslerimiz arasında kalmalı.
Okullar arasında siyah-beyaz ayrımı bir inat Birleşik Devletler’de sorun, daha sonraki eşitsizlik için ciddi sonuçlara yol açan biri. Tarihsel temellerine değinmeden, tarihimizin çağdaş sonuçlarını asla tam olarak ele alamayız.
Ülkemizin tarihi için hatalı olmayabiliriz, ancak onunla yaptıklarımızdan sorumluyuz.
Yazar hakkında
Heather O'Connell, Rice Üniversitesi'nde doktora sonrası araştırmacıdır. Araştırmaları, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki ırksal eşitsizlik ve yoksulluğu anlama üzerine yoğunlaşıyor, ancak aynı zamanda mekansal veri analizi ve eşitsizlik çalışmalarına göç gibi demografik süreçlerin dahil edilmesine ilişkin yenilikleri de içeriyor.
İlgili Kitap:
{AmazonWS: searchindex = Kitaplar; anahtar kelimeler = 019983685X; maxResults = 1}