Prilipko rahatlamış hissetti. Ama aynı zamanda bitkin, geride bıraktığı hayat için harap olmuş ve önünde ne olabileceği konusunda endişeli.
Demirli Méditerranée hızla Fransa’nın Ukraynalı mülteciler için en büyük geçici konaklama merkezlerinden biri haline geldi. 12 katlı feribotta 800’den fazla kişi kalıyor. Büyük çoğunluğu kadın ve çocuklar.
Avrupa’da tekneler, mültecileri dışarıda tutma çabalarıyla ilişkilendirilme eğiliminde. Avrupa Birliği, insanların Akdeniz’i geçmesini engellemek için Libya Sahil Güvenliğine para ödedi. Tehlikeli geçişe teşebbüs eden insanları kurtaran STK gemileri bazen giriş yapmak için limandan limana gitmek zorunda kaldı. Almanya, sığınmacıları Hamburg dışındaki konteyner gemilerinde kalmaya zorladığında, hak savunucuları uygulamayı kasıtlı tecrit ve sembolik caydırıcılık olarak kınadı.
Ancak Sciences Po Paris’te bir göçmenlik araştırmacısı olan Virginie Guiraudon, eğlence, psikolojik destek ve diğer çeşitli kaynaklarla birlikte Fransa’nın en büyük ikinci şehrinde demirleyen Méditerranée’nin daha sıcak bir yaklaşımı yansıttığını söyledi.
“Bu daha çok yardımcı olacak, ancak hiçbir şekilde kalıcı bir konut çözümü değil” dedi.
Méditerranée’nin Marsilya ile Cezayir arasındaki normal feribot seferlerine Haziran ayı ortasında yeniden başlaması planlanıyor. Feribotta bulunanların bir sonraki adımda nereye gidecekleri henüz belli değil.
neredeyse dışında 6 milyon insan Ukrayna’dan kaçanların yalnızca nispeten küçük bir kısmı – 70.000’in üzerinde – Fransa’ya gelmeyi seçti. Birçoğu, özellikle aileleri hala Ukrayna’daysa, bu kadar uzağa seyahat etmek istemedi. Ve Fransa, Avrupa’nın başka yerlerinde bulunabilecek ölçüde önceden var olan Ukraynalı göçmen ağlarına sahip değil.
Méditerranée, Fransa’daki dar bir Ukraynalı topluluğuna ulaşabilecek en yakın mülteci olabilir.
Ukraynaca yazılmış işaretler insanları sessiz koridorlardan geçirir. Periyodik hoparlör anonsları da Ukraynacadır.
Teknenin iç kısmındaki otopark alanı, ağır makine kokusu ile spor salonu ve futbol sahasına dönüştürülmüştür. Üst güvertelerde, işçiler yirmi yıldan uzun süredir kullanılmayan bir sinema salonunu yenilediler. Pruvada, tuzlu deniz meltemlerinde kuruyan çamaşırlar sekerken, aşağıdaki limandan elektrik jeneratörlerinin vızıltıları duyulabilir. Ve bir zamanlar bar olan yer şimdi bir kreş.
Feribotu işleten şirket olan Corsica Linea’nın yöneticisi Pierre-Antoine Villanova, “Bir köye dönüştü” dedi.
Avrupa, Ukrayna’dan gelen mültecilere yanıtını seferber ederken, Villanova şirketinin nasıl yardımcı olabileceğini düşündü. Méditerranée, pandeminin büyük bölümünde hizmet dışıydı ve sınır ötesi seyahat kısıtlamaları yürürlükteydi.
Birkaç gün içinde, o ve Fransız hükümeti, hareketsiz tekneyi mülteciler için yüzen bir merkeze dönüştürmenin ayrıntılarını tartışıyorlardı.
Fransız yetkililer için bir mülteci botu fikri kısmen pratik nedenlerden dolayı çekiciydi. Marsilya bir konut kriziyle karşı karşıya. Ukraynalı mültecilerin akınından önce bile uygun fiyatlı alan sıkıntısı vardı. Böylece yüzen bir merkez bölgenin valisi Christophe Mirmand için ideal bir çözüm gibi göründü.
Mirmand, bir tekneyi mültecilerle doldurmanın “zorlukları olabileceğini” kabul etti.
“Yönetemeyecek kadar büyük topluluklar gördük” dedi. Uçaktaki bazı mülteciler penceresiz kabinlerde konaklamak zorunda kaldı.
Şehre entegre olmak yerine bir teknede geçici bir düzende yaşamak, bazı insanların iş bulmasını ve hayatlarını yeniden kurmaya başlamasını zorlaştırabilir.
Ancak Mirmand, feribotun avantajlarının endişelerden daha ağır bastığında ısrar etti. “Birlikte kalmanın, böyle bir belirsizlik durumunda onlar için önemli olduğunu düşünüyorum” dedi.
Teknede psikiyatristler, Fransız öğretmenler ve banka temsilcileri mevcuttur. Sinema aynı zamanda yerel şirketlerle yapılan iş fuarları için de kullanılmaktadır.
Göç araştırmacısı Guiraudon, Méditerranée’nin Fransa’nın Ukraynalılara karşı sıcak tutumunun bir vitrini olsa da, Fransız hükümetinin daha az hoşgörülü stratejilerinin uzun vadeli yansımalarını da yansıtabileceğini söyledi.
Uzun bir süre “Fransa, insanları gelmekten caydırmak istedi” dedi. Buradaki birçok Kuzey Afrikalı ve Orta Doğulu göçmenin deneyimi acımasızdı.
Bu uzun süredir devam eden strateji, Fransız hükümetini Rusya’nın Ukrayna’yı işgalini takip eden dayanışma dalgasına karşı büyük ölçüde hazırlıksız bıraktı.
Aniden, siyasi yelpazedeki seçmenler, Fransa’nın daha az değil daha fazla mülteciye ev sahipliği yapmasını istedi, ancak bu duygu Ukraynalılarla sınırlı gibi görünse de. Hükümet yetkilileri ayak uydurmak için mücadele etti. Guiraudon, çoğu durumda Méditerranée feribot fikri gibi aşağıdan yukarıya ve yerel girişimleri desteklediklerini söyledi.
Savaşın hatırlatıcıları burada her zaman hemen görülmese de, her yerde bulunurlar.
Mariupol’dan kaçan Prilipko, “Burada çocuklar koridorda koşarken bile, bunun hala bir bombardıman olduğunu düşünüyorum” dedi.
Vapurdaki ruh sağlığı uzmanları, savaşın buradaki yüzlerce çocuk üzerindeki etkisinden özellikle endişe duyuyor.
Çocukların resimleri, vapurun danışma masasının yanında bantlanmıştır. Bir çizimde, geçen ay Ukrayna tarafından batırılan Rusya’nın Karadeniz filosunun amiral gemisi için bir mezar taşı yer aldı. Bunun yanında bir korsan gemisinin resmi vardı ve şu başlığı taşıyordu: “Sakin bir deniz asla iyi bir denizci yapmaz.”
En küçük çocuklar sekizinci güvertedeki anaokulunun bir parçası olabilir. Büyükler kıyıdaki okullara gidiyor. Tıbbi ekipler, sıkıntı veya travma belirtileri aramak için tekneyi dolaşıyor.
Gemideki herkesin, olanları işlemek için farklı bir yolu vardır. 50 yaşındaki Olga Rulova, Ukrayna’dan gelen güncellemeler için telefonunu kontrol etmek için çantasına o kadar çok uzandı ki fermuar elinde çizikler bıraktı.
Aman Tanrım, dedi öğle yemeği için sırada beklerken telefonunun kilidini açarak. Doğu Ukrayna’daki memleketi Kramatorsk’tan bir mesaj “Hava saldırısı sireni!” okudu.
Ardından, bu kez oğlunun bulunduğu Dnipro şehrinden bir mesaj daha. “Herkes sığınağa” diye uyarıda bulundu.
Rulova, bir an önce Ukrayna’ya dönmek istediğini ve Rusya aleyhine olası uluslararası davalarda tanık olarak ifade vermeyi umduğunu söyledi.
Gemideki diğerleri, Fransa’da olmak için bir sonraki yaşam bölümlerine hazırlanıyorlar. AB, Ukraynalılara üç yıla kadar oturma haklarıyla birlikte geçici koruma teklif etti.
35 yaşındaki Igor Lipetsky ve 36 yaşındaki eşi Liubov, şimdi bağışlanan kıyafetlerin saklandığı bir eski gümrüksüz satış mağazasının yanındaki sandalyelerde oturdular, kafaları Fransızca kelime dağarcığı olan defterlere eğildi.
Çift, Igor’un başka bir gemide denizci olarak dört aylık sözleşmesinin sona ermesinin ardından Marsilya’da yeniden bir araya gelmişti. Önümüzdeki aylarda yoğun bir Fransızca kursuna katılmayı ve yakınlarda iş bulmayı planlıyorlar.
Igor, “Ya limanda ya da bazı kıyı gemilerinde iş arayacağım” dedi. “Karım bir muhasebeci ve ekonomist, bu yüzden belki onun için de bir şeyler vardır.”
Fransız yetkililer, Méditerranée’nin Haziran ayında normal faaliyetlerine devam etmesinin ardından mültecileri farklı bir tekneye yerleştirme olasılığı da dahil olmak üzere acilen alternatif konaklama yerleri araştırıyor. Ancak bazı insanlar daha küçük kasabalara taşınmaları gerektiğini görebilir.
Feribotta kıdemli bir psikiyatrist olan Marion Dubois, “Burada kalmak ve burada güvende hissetmek isteyenler için başka bir yere gitmelerinin zor olacağını düşünüyorum” dedi. Pek çok insan, gemide kalış sürelerinin yakında sona ereceğiyle ilgili konuşmalardan kaçınmaya istekli göründü, dedi.
Dubois, “Bir ay içinde teknenin artık burada olmayacağının gerçekten farkında olduklarından emin değilim,” dedi.
Prilipko’nun şarapnel hasarlı arabası, bavulları hala arkadayken rıhtımın yanına park edilmiş. Yurtdışındaki zamanını ödemek için arabayı satabileceğini umduğunu söyledi. Şimdilik, ön camın altında bir tılsım – hayatta kalmanın sembolü olan bir söğüt dalı buketi – görülüyor.
Kaynak : https://www.washingtonpost.com/world/2022/05/12/ukrainian-refugees-france-ferry/?utm_source=rss&utm_medium=referral&utm_campaign=wp_world