Şubat ayının başında, Chelyabinsk fabrikası X43 F.F. Gorodkov ve A.I. Starodubtsev Amerika'yı gönderdi. Stalin, açıklayıcı bir not içeren bir mektup ve MT-200 projesi hakkında bir dizi çizim aldı. Kızıl Ordu'ya, İlçelere ve Starodubtsev'e yardım etmek isteyen, gelecek vaat eden bir savaş aracının kavramsal tasarımını gerçekleştirdi. Hafif tank MT-25'in görünüşünü belirlerken, projenin yazarları çeşitli hedefleri takip ettiler. Yüksek hızda, düşük kırılganlıkta ve geniş bir hareket yarıçapına sahip zırhlı bir araç yaratmayı amaçladılar. Ayrıca, “düşmana sürpriz saldırı” ile ayrı bir nokta işaretlendi.
Tüm bu gereklilikleri yerine getirmek için ilçeler ve Starodubtsev orijinal şasiyi kullanmaya karar verdi. Projeye göre, projeye göre, MT-25 ("25 ton ağırlığındaki Mototank"), hem tekerlekler üzerinde hem de paletli tahrik ünitesi yardımıyla hareket edebiliyor. Benzer fikirler daha önce defalarca önerildi, ancak MT-25 projesinde, tekerlek tahrikinde ana fikir olarak kabul edildi. Ek olarak, gelecek vaat eden bir tankın tüm destek makaralarının lider olması önerildi.
Klasik şema kullanılarak orijinal şasili bir tank yapılması önerildi. Zırhlı gövdenin önünde, sürücünün iş yeri, ortada taretli dövüş bölmesi olacaktı ve motorun ve şanzımanın kıç tarafına takılması önerildi. 45 mm'ye kadar olan gövde kalınlığının döküm yapılması önerildi. Aynı zamanda, benzer koruma endekslerine sahip kaynaklı bir gövde oluşturma olasılığı göz ardı edilmedi. İlginç bir şekilde, vücudun ön kısmı bakmalıydı. Sürücü yerleşiminde daha fazla rahatlık sağlamak ve mümkün olan en yüksek koruma seviyesini sağlamak için, kasanın nispeten dar ön tarafında rayların / tekerleklerin üzerine yerleştirilmiş bölümler yoktu.
MT-25 tankının döküm taretinin karakteristik şekli, “köklerinden” bahseder. Görünüşe göre, bu üniteyi tasarlarken, Gorodok ve Starodubtsev mühendisleri mevcut tank projelerini kovdu. Projenin bu özelliği, savaş yıllarında XXUMX numaralı tesisin tank kolordu üretimi ile gerçekleştirilmiş olması ile açıklanabilir. Bu nedenle, MT-200 projesinin yazarlarının orijinal kuleyi geliştirmeye değil, var olanı uyarlamaya karar vermesinin nedeni budur.
Tank nispeten küçüktü. Uzunluğu 5,3 metreyi geçmedi, genişlik yaklaşık 2,8 m, yükseklik - 2,3 metre idi.Yeterince kalın zırh ve ağır iç birimler çarpışma ağırlığını etkiledi. Bu parametre 25 tona ulaşmalıydı. Bu nedenle, MT-25 projesi artık o zamanlar hafif tank gereksinimlerine tam olarak uymuyor.
Daha önce de belirtildiği gibi, yüksek performans sağlamak için tasarlanan MT-25 projesinin temel özelliği orijinal şasi idi. Tankın her iki tarafında, ayrı bir torsiyon çubuğu süspansiyonuna sahip altı çift raylı silindir monte edilmesi önerildi. Şasinin asıl çalışma şekli nedeniyle sürüş ve direksiyon tekerlekleri eksikti. F.F.’nin önerisine göre Gorodkova ve A.I. Starodubtseva, "Mototank" MT-25 çoğu zaman tekerlekleri kullanarak hareket etmek zorunda kaldı. Otomobilin şanzımanı, motordaki torkun tüm 12 palet tekerleklerine iletileceği şekilde yapıldı. Yumuşak bir sürüş için ve tankın boyutunu küçültmek için, destek silindirleri kademeli bir şekilde yerleştirildi: üç adet buz pateni pisti, gövdeye daha yakın, ondan daha uzağa yerleştirilmelidir. Gerekirse, böyle bir şasi, zırhlı aracın engebeli arazideki hareketliliğini geliştirebilecek bir ray ile donatılabilir.
Göreceli karmaşıklığa rağmen, önerilen alt takım teorik olarak umut verici zırhlı araçların en ciddi dezavantajlardan birinden kurtarılmasını mümkün kıldı - pist hasar gördüğünde hareketlilik kaybı. "Mototank" MT-25, kombine bir şasiye sahip, hasar durumunda, raylar onları düşürebilir ve jantlarla savaşa devam edebilir. Elbette, tekerlekli tahrik ünitesi tırtıl ile rekabet edemedi, ancak savaş koşullarında düşük hızda hareket etmek durağan olmaktan daha iyidir.
Santral olarak B-2K hp 550 dizel motor kullanılması önerildi. Motor, tankın kıç tarafına, kıç tabakasının yanına yerleştirilecek ve şanzıman ünitelerinin, mürettebat bölmesinin arka duvarına taşınması gerekiyordu. Motor bölmesinin bu düzenlemesi, tüm 12 sürüş tekerleklerine tork iletilmesinden sorumlu şanzıman ünitelerini basitleştirmemizi sağladı. Motorlarla ilişkili şanzıman düzenekleri, gövdenin yan taraflarında bulunan bir dizi dişli dişlisini harekete geçirmiş olmalıdır. Süspansiyonun oyuk dengeleyicisinin içine, şaftı onboard şanzımandan ve tekerlekli tekerleğe bağlamak için tasarlanmış iki dişli takması gerekiyordu. Hareketten kaynaklanan yükleri telafi etmek için, bu çift dişlilerin yaylı amortisörler alması gerekiyordu.
Orijinal şasi, MT-25'in yüksek mobilite özellikleri için söz verdi. Projenin yazarlarının hesaplamalarına göre, tekerlekler üzerindeki “mototank”, 100 km / s hıza ulaşabildi. Bu durumda, önerilen hareket hızı iki katından daha azdı. Yakıt rezervleri 400-450 kilometre boyunca yeterli olmalıydı.
Üç veya dört kişilik bir ekip, 47-mm top ve üç tüfek kalibre makineli tüfek kullanmak zorunda kaldı. Sebebi ne olursa olsun, Gorodok ve Starodubtsev Rus tankları için olağandışı bir kalibre aleti kullanmaya karar verdi - bilinmiyor. Bu seçim olduğu varsayılabilir оружия Tankın savaş kütlesinin dengesi ve ateş gücü ile ilişkiliydi. Ancak, 47 kalibreli mm'lik bir tabanca için teklifin gerçek nedenleri bilinmemektedir. Gövdenin önündeki sürücünün solunda, elinde bir top montajında bir DT makineli tüfek bulunan topçu-telsiz operatörü vardı. Aynı tipte ikinci makineli tüfeğin, bir top ile ikiz bir topa ve üçüncü olarak taretin arka kıçındaki bir bilya montajına monte edilmesi gerekiyordu. Kulenin tasarımı, gelecekteki MT-25 tankının daha büyük bir kalibre, örneğin 76 mm gibi bir alet alabileceğini düşündürmektedir.
Tüm avantajlarıyla birlikte MT-25 projesinde, kaderini belirleyen birçok ciddi kusur vardı. Öncelikle, şasi ve şanzımanın karmaşıklığına dikkat etmek gerekiyor. Belirgin avantajlara rağmen, orijinal dört tekerlekten çekişli şanzıman seri üretim için çok karmaşıktı. Ek olarak, on iki lider silindir tekerleği, saha atölyeleri koşullarında makinenin onarımını zorlaştırır. Burulma süspansiyonu dengeleyicilerin küçük uzunluğu, pratikte engebeli arazideki yumuşaklığın artmasına katkıda bulunmayan silindirlerin dikey hareketini sınırlandırdı. MT-25 tanklarının seri yapımına başlanması, yol tekerleklerinin lastiklerinin üretimi için gerekli olan yüksek bir kauçuk harcamasını gerektirecektir. Son olarak, yüksek konumlandırılmış bir direksiyon simidinin yokluğu, bir tankın küçük duvarlarda bile dikey duvarlara tırmanmasını imkansız hale getirdi.
Önerilen “mototank” MT-25 projesinin analizine göre, Kızıl Ordu Ana Zırhlı Müdürlüğünün uzmanları kararını verdi. MT-25 projesi biraz ilgi çekiciydi, ancak daha fazla gelişme için önerilmemiştir. Beklenen özelliklerin kombinasyonu, tasarımın karmaşıklığı ve tahmini savaş umutları yeni projenin lehine değildi. Moskova'ya gönderilen belgeler arşive gitti ve birkaç on yıl boyunca açıklanmadı. Sadece birkaç yıl önce, tekerlekli bir "mototank" ın ilginç bir projesi, halkın öğrenebileceği çok iyi bilinen bir bilgisayar oyununun yazarlarının dikkatini çekti.
Sitelerin malzemelerinde:
http://alternathistory.org.ua/
http://yuripasholok.livejournal.com/
http://wiki.worldoftanks.ru/