Titanik gemisindeki Türklerin hikayesi
Titanik gemisinde Osmanlı vatandaşı en az 100 kişi bulunuyordu. Tarihin en büyük gemi kazası, dünya gemicilik veya denizcilik tarihinin ender olaylarından biridir. Gemide seyahat eden yolcular arasında 80 Osmanlı İmparatorluğu vatandaşı da vardı. İşte Titanik'teki Türklerden bazılarının hikayesi:
Titanik gemisi son günlerde yeniden gündeme gelince akla bu gemide hayatını kaybeden Türkler geldi. Tarihin en büyük gemi kazası olan Titanik faciasında can veren bin 500 kadar kişi dün dünyanın dört bir yanında anıldı. Gemide, pek çok ülkeden olduğu gibi Osmanlı İmparatorluğu vatandaşı yaklaşık 80 yolcu da vardı. Yeni Dünya'daki fırsatları yakalamak isteyen sıradan işçiler ve ailelerinin hayalleri, New York'a varamadan, 15 Nisan 1912 günü bir buzdağının eteğinde sona erdi. Kurtulanlar için ise bu kaza, hayatları boyunca taşıyacakları bir travma halini aldı. Titanik'in Türkiye'den gelen 6 yolcusunun hepsi Ermeni asıllıydı ve şimdiki Bingöl ilinin Kiğı ilçesinden geliyordu. Sadece ikisi kurtulup Amerika'da yeni bir hayat kurabildi. İşte onların Sabah'ın aktardığı hikâyesi:
DENİZDEN HEP KORKTU
Neshan Krekorian: 1886 doğumlu Neshan Krekorian, arkadaşlarıyla beraber Kanada'ya gitmeye karar vermişti. 7 sterline 3'üncü sınıf bir bilet alan Krekorian, Fransa'nın Cherbourg limanında gemiye bindi. Daha sonra 3'üncü sınıf kabinde "tavuk gibi sıkış tıkış" tıkıldıklarını söyleyen Krekorian, kazanın olduğu gece iskambil oynadığını ve 11 gibi yattığını anlattı. Kaza olunca üst güverteye çıkan Krekorian, bir can kurtarma filikası indirilirken koşarak içine atlamış ve kendisini kurtarmıştı. Daha sonra Kanada'ya giden Krekorian, 1924'te Persa Vartanian'la evlenip 4 çocuk sahibi oldu. Bir General Motors fabrikasında işçi olarak çalışan Krekorian hayatı boyunca denizden hep korktu. 1978'de de öldü. David Vartanian: Kaza günü 22'nci yaş gününü kutlayan Vartanian, eşi Bajer'i Kiğı'da bırakıp Kanada'ya gitmeye karar vermişti.
Kurtarıldıktan sonra Krekorian ile Kanada'ya giden Vartanian, daha sonra ABD'ye gitmiş ve Detroit'e yerleşmiş. ABD'de tekrar evlenen Vartarian, 1966'da 76 yaşında öldü. İki kızı ve bir oğlu vardı. Osmanlı vatandaşı yolcuların büyük kısmı ise Suriye ve Lübnan'daki topraklarından Amerika'ya gitmek isteyenlerden oluşuyordu. Çoğu çiftçi veya zanaatkârdı. 15 Nisan 1912'de batan gemideki yolculardan Osmanlı vatandaşı olanlarının çoğu 2'nci veya 3'üncü sınıf kabinlerde kaldığı için kurtulma oranları çok daha düşüktü. Bu sınıflardaki yolcuların kayıtlarının pek iyi tutulmaması yüzünden tam olarak sayıları da bilinmiyor
FİLMİN GALASINA KATILDI
Nasıf Kasım Albimona: 1903'te ABD'ye göç eden Nasıf Kasım Albimona, Virginia'da bir restoran işletmeye başlamıştı. 1912'de eşi ve oğlunu görmek için Lübnan'a geri dönen Albimona, geri dönmek için Cherbourg'dan binmek üzere Titanik'ten bilet aldı. Yanında ABD'deki ailesini görmek isteyen 11 yaşındaki Master Hüseyin Hasan da vardı. Albimona, kaza sırasında Hasan'ı bir filikaya yerleştirdikten sonra kadın ve çocukları kurtarmak için yardım ettiğini belirtse de tanıklar denizden kurtarıldığını belirten Albimona'nın, filikalardan birine binerken görüldüğünü söylüyordu.
Mary Nakid: 19 yaşındaki Lübnanlı Mary Nakid, kocası 20 yaşındaki kocası Said ve 18 aylık kızları ile beraber Cherbourg'da Titanik'e bindi. 3'üncü sınıfta yolculuk eden aile, kazadan sonra bir cankurtaran filikasında yer buldu ve kurtuldu. Ancak New York'a vardıktan 2 ay sonra küçük kızları menenjitten öldü. Kız Titanik'ten kurtulanlar arasında ölen ilk insan oldu. Said 1926'da tüberkülozdan Mary de 1962'de 70 yaşında öldü.
Cemile Nikola Yared: 14 yaşındaki Cemile, 14 yaşındaki erkek kardeşi Elias'la beraber Florida'daki babalarının yanına gidiyordu. Kaza, onları uyurken yakaladı. Filikaya binen iki kardeş daha sonra babalarıyla beraber Florida'ya yerleşti. Kardeşler daha sonra Louis Nicholas Garrett ve Amelia Garrett ismini aldı. 1953'te yönetmen Clifton Webb'in Titanik'in batışıyla ilgili filminin prömiyerinde Amelia da yer aldı.