Atlar ilk olarak milattan sonraki yıllarda ilk yıllarda zedelenen ayaklarını korumak için deri ve metalden yapılan araçlarla nalbantlar tarafından nallanmaya başlandı.
Nalbant, atlara nalları dikkatlice takan meslek dalına sahip kişidir. Bu zamanda at nalları çelik, alüminyum veya plastikten yapılmaktadır. Yeryüzünde bu meslek dalına sahip olan kişi sayısı oldukça az olduğu bilinmektedir ve doğal olarak nalların nasıl yapıldığını bilen kişi sayısı oldukça azdır.
Bir nalbanttan at nalı tarifi
Bir metre yardımıyla toynağın çevresini ölçer ve bir çelik çubuğun üzerinde ölçüm işaretini koyar. Bu işaretli bölümü döner bir testereyle keser. Bu işlem için en uygun metal çeliktir çünkü çelik işlenir ve oldukça dayanıklıdır. Ateş yardımıyla bu çelik çubuk ortası beyazlanana kadar ısıtılır.
Çelik çubukta oluşan pislikler temizlendikten hemen sonra suya batırılır. Daha sonra çubuğu ortadan yanlara doğru dağıtmak için çelik çubuğa çekişle vurulur. Bunun nedeni atın nalı giyebilmesi için genişletmek anlamına gelir. Çelik çubuk inceltilir çünkü toynağın ön kısmı yere değer ve en sert yer orasıdır.
Çubuğu yeniden ısıttıktan sonra, yeniden çekişlerin ve bu kez soğutma için suya konulmaz. Normalden daha büyük at nalları için iki nalbant sıra ile çalışır böylece çelik sıcak ve yumuşak halde iken çeliğe daha hızlı bir şekilde şekil verilebilir.
Bir ölçme aleti kullanarak nalbant, tırnağın sınırlarının nereye geleceğini belirler. Ve çubuk üçüncü kez ısıtılır. Daha sonra keskin uçlu bir alet üzerine koyulur ve diğer nalbantla çekiçlemeye devam eder.
Nalda bir oyuk açılır ve çiviler bu oyuğa gömüleceğinden nal üzerinde çıkıntı yapmazlar. Bu bölgeler aynı zamanda ata çekiç gücü kazandırmak için tozla olacaklar.
Nalbantlar nalın keskin ucunu yuvarlaklaştırırlar. Böylece at yatarken nal nedeniyle kendine zarar veremez. Çivi deliklerini ilk olarak özel bir aleti oyuğa sokarak yaparlar. Daha sonra çeliği delmek için başka bir alet kullanırlar. Nalbant ay biçimindeki nalın bir tarafına uyguladığını aynı şekilde diğer ucuna da uygular.
İki nalbanttın bir çift nal yapması yaklaşık 15 dakika sürer. Bir nalbant nalı çekiçlerken, diğeride diğer nalı ısıtır. Atın toynakları gibi ön ve arka nallarda farklı şekillerdedir. Öncekiler daha yuvarlaktır. Arkadakiler ise daha ovaldir. Çünkü atların arka toynakları yere daha iyi basabilmeleri için vardır. Nalbantlar iki kıvrımı da çekiçlerler ve köşeleri klips denen yüksek kenarlara doğru kıvırırlar. Bu işlem nalın toynağa oturmasını sağlar.
Daha büyük yük atları için nalbantlar çekiş gücünü arttırmak amacıyla nalın uçlarını kıvırırlar. 900 kiloluk bir atın ağırlığının iki katını taşıması alışık bir şey değildir.
At nasıl nallanır
Nalı ısıttıktan sonra, nalbant onu toynağın dış kısmı eritmesi için kullanır. Bu ona daha sonra nalı toynağa oturtması için yardımcı olacaktır. Atlar ilk olarak 3 yaşındayken nal takarlar. Bu atların çalışmaya veya yarışmaya başladıkları yaştır.
Nalbant kenarları metal bir aletiyle iyice bir düzeltir ve bu düzeltme sonucu nal at için daha güvenli bir hal alır. Daha sonra çeliği bir metal fırçasıyla parlatır. Atların ayak büyüklüğüne göre nalların boyu 7’cm den 25’cm’e kadar çıkabilir. Nalı takmak için nalbant ilk olarak herhangi bir tozdan veya sivri köşelerden kurtulmak için toynağı eğeler, nalı yerleştirir ve yavaşça her kenara üç adet çivi çakar.
Çiviler yaklaşık olarak 5 cm uzunluğundadır. Nal çivileri kolayca bükülebilen kurşundan yapılırlar. Bunun sebebi çiviler nala çakıldıktan sonra bükülecek olmasıdır. Çiviler nala çakıldıktan sonra uçları koparılır ve geri kalanı da toynağa doğru bükülür. Daha sonra diğer aletler kullanılarak son işlemler yapılır. Bu sayede çivilerin uçları düzeltilir ve zamanı geldiğinde eskiyen nal atın ayağından kolayca çıkartılır.
Aynı zamanda toynak nalı sabitlemek için altına bir tahta konularak çekiçlenir. Sonrasında toynak törpülenir ve böylece at yürümeye, koşmaya hazır hale gelir.
Nallar çok çeşitli şekillere sahip olabilir ama en doğru nal ister midilli olsun ister at, nalın o hayvanın ayağına tam uymasıdır.