Sanrı kitabıyla kendine hayran bırakan yazar, Paranoya ile maalesef hayal kırıklığına uğrattı beni. Bir kere ismiyle hiç bir alakası yok konunun. Evet polisiye bir kitap bu da, ama çok basit ve hafif kalmış diğerine göre. Beklediğimi maalesef bulamadım. Güzel bir konuydu onu inkar edemem. Sanrı’daki gibi gerilim ve sonunu ters köşe bekledim, heyecan bekledim, ama hiçbiri yoktu. Beklentinizi düşük tutup başlarsanız beğenirsiniz diyorum sadece. Ayrıca Fulya karakteri nasıl sinir bozucu ve bir kaşık suda boğmalık olduğunu da eklemeden geçemeyeceğim. En azından ben sinir oldum.
... Paranoyak sanrısal inşalar çeşit çeşittir. En çok rastlanan biçimlerinden biri "perseküsyon sanrısı", yani Öteki'nin Öteki'sinin, büyük Öteki'nin (simgesel düzen) iplerini elinde tutan, düşüncelerimizi kontrol ederek bize karşı entrikalar düzenlemek ve bizi gözetlemek gibi eylemlerde bulunan gizli bir öznenin etrafında dönen sanrılardır.
...sanrı kendi başına "paranoya" hastalığı değildir; aksine paranoyağın kendisini iyileştirme, kendisini simgesel evrendeki çöküşten ikame bir oluşum aracılığıyla çekip çıkarma girişimidir. Freud'un Schreber hakkındaki çalışmasında dediği gibi "Patolojik bir ürün olarak aldığımız sanrısal oluşum gerçekte bir iyileşme girişimi, bir yeniden yapılanma sürecidir" (Freud, 1911c: SE XII, 71 [116]*).
*Sigmund Freud, Narsizm Üzerine ve Schreber Vakası, çev. Banu Büyükkal ve Saffet Murat Tura, İstanbul: Metis, Kasım 2017. -ç.n.