Görsel Sanatlar
Görsel sanat terimi , 19. yüzyılın başlarından beri Almanca konuşulan ülkelerde görsel olarak biçimlendirici sanatlar için kolektif bir terim olarak kullanılmaktadır ("burada" çerçeveleme yapmak "anlamına gelir). Sanat türleri görsel sanatlar orijinal olarak yer mimarlık , heykel , resim , çizim , grafik ve fotoğraf, yanı sıra sanat ve zanaat .
Görsel sanatlar, sahne sanatları ( tiyatro , dans ve film sanatı gibi ), edebiyat ve müzikten ayrılır . Bu diğer sanatların eserleri zamanla yer alırken, görsel sanatların bir eseri genellikle kendi başına çalışan ve alıcı tarafından algılanması için bir tercümana ihtiyaç duymayan fiziksel-mekansal bir yapı olarak var olur . Güzel sanatlar ve bahsedilen diğer sanat akımları “güzel sanatlar” terimi altında özetlenebilir. Bu özellikle diğer dillerde yaygındır (örn. Fransız güzel sanatlar , İtalyanca le belle arti veya İngilizce güzel sanatlar ).
20. yüzyılda yeni medyanın gelişmesi ve sanat teriminin ilerleyen genişlemesinin bir sonucu olarak, görsel sanat terimi artık çok daha geniş ve münferit durumlarda diğer sanat biçimlerinden artık net bir şekilde ayırt edilemez. 20. ve 21. yüzyıllarda modernliğin başlangıcına kadar öncelikle görsel ve çoğu zaman dokunsal olarak algılanabilen sanat eseri , bazı durumlarda süreç odaklı hale gelir , saf bir fikre dönüşür veya sadece bir eylem talimatı olarak var olur. Saf genel bir terim yerine, mevcut görsel sanatlar, sanat eleştirisi , sanat ticareti , koleksiyonerler ve sanat müzelerinin yerleşik temsilcilerini içeren sanat işletmesi ve sanat piyasası tarafından da tanımlanmaktadır .
Güzel sanatların gelişimi
İlk insan sanat eserleri dini fikirlerin ifadeleriydi. Daha sonra resim ve heykel sanatı çoğunlukla dini kurumlar (Avrupa'da kilise ), hükümdarlar , aristokratlar veya zengin vatandaşlar için görevlendirildi . Çoğu kültürde, motifler ve imgeler genellikle katı kurallara tabidir. Perspektif ve diğer teknikler radikal art değiştirildi. Kendi içinde artık özel bir kullanıma hizmet etmeyen ( L'art pour l'art ) bir sanatın ortaya çıkışı, sanatçı, toplum ve sanat eseri arasındaki ilişkiyi değiştirdi. Bazı durumlarda sanat bir ütopya yeri haline geldi veya dini görevler üstlendi .
Günümüzde profesyonel görsel sanatlar, küresel bir sanat piyasası tarafından yönlendirilmektedir . Batı ülkelerinde, kamu fonları veya müzeler gibi sanat mekânlarının yerini giderek özel sektör kurumları ve özel vakıflar alıyor. Çağdaş sanat kavramı üzerine tartışmalar sanat eleştirisinde, sanat kuramında ve sanat akademilerinde gerçekleşir. Esas olarak Avrupa ve Kuzey Amerika'da yoğunlaşan sanat işi , giderek artan bir şekilde gibi gelişmekte olan ülkeler tarafından yönlendirilmektedir. B. Örneğin kendi bienallerini düzenleyen Brezilya , Güney Afrika , Kore veya Körfez Ülkeleri .
Avrupa ve Akdeniz Güzel Sanatlar
Günümüz sanatının olağan bölümü , 19. ve 20. yüzyıllarda kurulan sanat tarihiydi : büyük tarihsel çağlar içinde, çoğunlukla sanatsal tarzlar temelinde (bkz. Biçimcilik ). Sanatı için antik oldu Akdeniz anlamlı, daha sonra, (dahil Avrupa sanat bölgeleri İtalya , Fransa , Almanca konuşan ülkeler ). Sanat tarihinin bu Avrupa merkezli perspektifi göreceleştirmeye başlaması ancak 1970'lerde oldu .
Tarih öncesi sanat
Prehistorya, yani prehistorya , Enkarnasyonun başlangıcından yazının girişine kadar olan dönemi kapsar . Senaryo aynı anda her yerde tanıtılmadığından, örneğin Mısır'daki tarih öncesi, MÖ 4. binyıl civarında sona ermiştir. B. kuzey Avrupa'da bazı yerlerde MS 12. yüzyıla kadar sürdü. Bu dönemden neredeyse sadece kazılarla ortaya çıkan sanatsal miraslar buna bağlı olarak çeşitlidir .
En erken kanıt tarih öncesi sanat içerir mağara resim , kaya oyma , ve kaya oyma . Küçük heykelciklerin ( aslan adam ) buluntularına benzer şekilde , en eski mağara resimleri ( Chauvet mağarası ) çağımızdan yaklaşık 30.000 yıl öncesine tarihlenmektedir. Ve muhtemelen hepsinin kült geçmişi var. İlginç yerleşim buluntuları vardır z. B. yaklaşık 8000 yıl önce duvar resimlerinin yapıldığı Çatalhöyük'te .
Başlaması ile sedanter hayat içinde Neolitik , farklı malzemeler daha yoğun ve ustaca işlenmiştir: Kil , seramik , ahşap , örneğin, daha sonra metal bronz ( Tunç ), bakır ve demir . Gömülü gövdenin üzerinde bulunan süslü kaplar, kemer tokaları , kılıç tokaları , tokalar ( fibulalar ) ve benzeri nesneler ile ölüm maskeleri veya madeni paralar , arkeolojinin tarih öncesi insanları yaratma dürtüsünü oluşturmak için kullanabileceği en yaygın eserlerdir . Bugünün anlamıyla “sanattan” bahsetmek henüz mümkün değil. Bilinen ilk kozmolojik temsili gösteren, yakın zamanda bulunan Nebra Gökyüzü Diski gibi, günlük kullanımın ötesinde tasarlanmış nesneler son derece nadirdir.
Demir Çağı getirmişti Kelt kültürünün Avrupa'da 5 yüzyıla MÖ 4. yy dan dikkate değer bir sanatsal üretim gördü. Gelen Kelt sanatı, çini ve seramiklerin süsleme özellikle bir vardı güçlü bir etkiye Yüksek dek Ortaçağ'da , kitap aydınlatma iç içe kullandı knot ve bir dalları bu geometrik tarzı.
Tarihi Sanat
Mısır sanatı
Yaklaşık MÖ 3100 MÖ Mısır edildi birleşik egemenliği altına Menes 31 ilk başladığı, hanedanların içine Mısır'ın eski tarih olan : bölünmüş Eski Krallık , Orta Krallık, ve Yeni Krallık . İle hiyeroglifleri , bir resim komut geliştirir, bu içerik tabii olarak resim aracılığıyla iletilecek anlamına gelir.
Eski Mısır sanatı, esas olarak resim , kabartma sanatı , heykel ve mimari eserlerinde bulunur ve ölü kültü, tanrılara tapınma veya propaganda gibi birçok alanda kullanılmıştır. Temsillerin karakteristik Mısır tarzı - sadece yüz profili ve aynı anda insan ve tanrıların üst gövdesinin önden görünümü ile. Bu temsil, Eski Krallık'ta zaten ortaya çıktı ve Akhenaten'in siyasetinin etkisi altındaki bazı değişiklikler dışında, 3000 yıl boyunca neredeyse hiç değişmeden kaldı. Mezar odalarındaki duvar resimleri veya rölyefler gerçek bir izleyici tarafından görülmeye yönelik değildi, "hayat ölülerin emrinde tutulur" (P. Meyer). Zamansızlık aynı zamanda tüm temsillerin temel meselesidir. Ölüler sonsuzluğa hazırlanmalı. Bu durum, heykelde ölüler aleminde bu pozisyonda varlığını geride bırakması beklenen çömelmiş figürlerin ancak belirli bir andan itibaren küpler olarak tasvir edilmesine yol açar .
Mezopotamya sanatı
3. - 2. Milenyum MÖ Chr.
Yunan sanatı
Antik Yunan sanatı, MÖ 1050 civarında ortaya çıktı. Daha yakın tarihli araştırmalarda, daha önce Minoan ve Miken sanatı da MÖ 16. yüzyıldan kalma kanıtlara sahip olan ona atfedilir. Geride bıraktı. Sanatsal açıdan önemli arkeolojik buluntuların en önemlileri bronz veya mermerden yapılmış heykeller, boyalı vazolar ve duvar freskleridir.
- Girit- Miken buluntuları Erken Miken (Miken I: yaklaşık MÖ 1600–1500), Orta Miken (Miken II: yaklaşık MÖ 1500–1400) ve Geç Miken (Miken III: yaklaşık 1400. -1050) dönemlerine ayrılmıştır. BC) ve en azından bazı bölgelerde hala takip ediyor Submykenisch (yaklaşık 1050/30 -. 1020/00 BC).
- Daha dar anlamıyla Yunan sanatı, sanat tarihi dönemleri protogeometrik stil (yaklaşık M.Ö.1050 / 00-900), geometrik stil (yaklaşık MÖ 900-675), arkaik (MÖ 700-500), Klasik (500-325 ) olarak ikiye ayrılır. BC) ve Helenizm (MÖ 325-150).
Roma sanatı
Roma sanatı, MÖ 5. yüzyılda gelişti. M.Ö. 5. yüzyıla kadar ve uzun bir süre Yunanlara olan bağımlılıkları açısından değerlendi. Aslında, bugünkü Yunan heykel bilgisi büyük ölçüde, yüksek maddi değerleri nedeniyle çoktan eritilmiş olan Yunan bronz tekerlerinin önemli eserlerinin Roma mermeri kopyaları olarak devredilmiş olmasından kaynaklanmaktadır. Yine de Roma İmparatorluğu sanatı resim, heykel ve özellikle mimaride bir ilki gerçekleştirdi. Yani z. B. kullanılması çimento içinde Roma mimarlık ilk geniş açıklıklı kubbeler (için panteonu ). Erken Hıristiyanlık tarafından kutsal mimarisi için benimsenen yapı türlerinin çoğu, Roma ve vilayetlerinde zaten eğitildi: merkez bina , bazilika ve çok koridorlu salon . Sanat ve sanat teorisinin çağdaş tanımları, örneğin, yazar Pliny the Elder ve mimar Vitruvius tarafından sağlandı .
Ortaçağ sanatı
Erken Hıristiyan ve Bizans sanatı
Erken Hıristiyan sanatı, MS birinci yüzyıldan beri yeni dinin yayıldığı ilk yerlere kadar izlenebilir: Kutsal Topraklarda ve Roma'da . Ezilen bir hareketin yaşam koşullarına göre, Roma'daki bu yerlerden bazıları gizlidir: duvar resimleri ve yer altı mezarlarındaki basit sunaklar en eski kanıtlar arasındadır.
İmparator Konstantin , 313 yılında Hristiyanlık'ın devralınmasıyla önce diğer dinlerle eşit ve bunun sonucunda da devlet dinidir , bu nedenle sembolik işaretleri, binaları ve resimleri ilk günlerin gizli yerlerini terk edebilir. Roma İmparatorluğu'nun Batı Roma ve Doğu Roma'ya bölünmesi nedeniyle , Konstantin'in eski Bizans'ı yeni başkent Konstantinopolis'e genişletmesi nedeniyle , iki farklı mezhep gelişir ve bunlar, azizin imgelerinin ayrı ayrı ele alınmasında büyük ölçüde farklılıklarını görürler. . Göç Dönemi fırtınalarının ardından Antik Roma, Roma Katolik Kilisesi'nin merkezine yükselirken, Ortodoks Hıristiyanlığı Konstantinopolis'te ortaya çıkar .
Bizans sanatının başarılarından biri, Ortodoks ayininin merkezi bir bileşeni haline gelen ikon olan hareketli bir kült imgesinin geliştirilmesidir . Solitaire veya bir resim duvarı ( ikonostasis ) olarak, resimlere saygı duymanın merkezinde yer alır ve birçok yeni temsil biçimini oluşturur. Bir karşı hamle olarak, başarıları , tüm sanat tarihi boyunca imgelere karşı iki temel tutumun örnek teşkil edecek şekilde zıt olduğu imgelerin tartışmasını çağrıştırıyor : İkonoklastlar ve İkonodüller .
İmparator Justinianus döneminde batıda da yeni kültür merkezleri ortaya çıktı, özellikle Ravenna binalar ve resim süslemelerle yükseltildi. Mozaikler arasında San Vitale ve Classe Sant'Apollinare bu özellikle Bizans sanat formu en iyi korunmuş örnekleri arasında yer alıyor. Hem mozaikte hem de ikonlarda, teolojik içeriği sabit biçimlerde tasvir eden sabit imge türleri gelişir.
Ortodoks kilisesinin tipik tasarımı çapraz kubbeli kilisedir .
Bizans İmparatorluğu ve onunla birlikte sanatı 1453'te Konstantinopolis'in düşüşü ve Türkler tarafından işgal edilmesiyle sona erer. Doğu Avrupa'daki Ortodoks kiliseleri, ikon boyama geleneğini sürdürmeye devam ediyor, ancak sıkı bir şekilde düzenlenmiş tasarım nedeniyle, bu çalışmalar genellikle yalnızca eski modelleri tekrarlıyor.
Romanesk öncesi ve Romanesk
Ne zaman Charlemagne edildi 800 yılında Roma'da imparator ilan, sadece 16. yüzyılda içine süren bir siyasi uygulama haline gelmiş, aynı zamanda yenilenmediği estetik Avrupa geleneği. Göç döneminde bir köye küçülen eski Roma metropolüne dönüşü , Roma İmparatorluğu'nun muhteşem zamanlarına ilk antik çağ sonrası bağlantı olarak okunabilir, bu nedenle sanat üretimine Carolingian da denir. Karl yönetiminde Rönesans . İkincisi, imparatorluk şu andan itibaren en önemli güçle yakından bağlantılıdır ve bu da binaların ve görüntülerin çoğunu üretecektir: Roma Katolik Kilisesi.
In öncesi Romanesk sanat, bir ayrım yapılmaktadır Merovenj ataları gibi hala Kelt kültürünün bir parçası olarak sınıflandırılabilir, sanat, ve Karolenj zaten zenginliğini ve çeşitliliğini geliştirdi sanat, stil o yayılması boyunca Orta Charles'ın gücünün genişlemesi sayesinde Avrupa . Resimde, kitap tezhip ve duvar resmi çalışmaları öne çıkıyor, bir dizi resimli el yazması bir Charlemagne mahkeme okuluna atanıyor . Örneğin mimaride, Aachen Palatine Şapeli ile Roma İmparatorluğu'nun tapınak yapılarını yeniden canlandırmak için girişimlerde bulunulmaktadır.
Ottonians takip Karolenjler yüksek kaliteli aydınlatma (örn devam Resim-Reichenau Okulu ) ve aşağıdaki gibi Salians ve Staufers aldı bakımı birçok yeni kilise binalarının. doğudaki genişleme alanlarında. Romanesk v ile karakterize edilir. a. Sağlam yapısı ve savunma karakteri nedeniyle sonraki Gotik ile karşılaştırıldığında. Kiliseler genellikle kalelerin ( müstahkem kiliseler ) işlevini yerine getirmek zorundaydı , büyük pencereler teknik olarak mümkün değildi ve güvenlik nedenleriyle istenmiyordu. Aksine, duvar resmi için yüksek bir duvar boşluğuna ihtiyaç vardı. Diğer dekorasyonlar iki tonlu vardı üzerinde kurdeleler sütunlar ve tonoz kemer üzerinde yanı sıra heykeller portalları ve rood ekranlarında . Önemli Romanesk yapılar z. B. Speyer Katedrali , Cluny Manastırı . Önemli heykelsi sanat eserleri de dahil olmak üzere bronzda korunmaktadır. Hildesheim Bernward sütunu . Sanat ve zanaat , görkemli kutsal emanetler için talep yaratan ve kilisenin ayinle ilgili gereksinimlerini ( çadırlar , ders haçları , kadehler , işlemeli ayin kıyafetleri, tekerlekli şamdanlar vb.) Yaratan gelişen kalıntı ticaretinden yararlanmaktadır . Yeni reform düzenlerinin ( Cluniac , Cistercian , vb.) Ortaya çıkmasıyla birlikte, formların gelişimini giderek daha fazla farklılaştıran sanatsal tasarım için daha katı inşaat düzenlemeleri ve kesin düzenlemeler ortaya çıktı.
Gotik
12. yüzyılın başlarında Fransa'da yeni bir mimari tarzın gelişmesi, sonradan seçilen ve orijinal olarak aşağılayıcı Gotik terimi altında , Orta Çağ'ın sonuna kadar Batı sanatını şekillendirecek bir dönemi başlattı . Bina yüklerinin, özellikle tavanların ağırlığının, payandalar kullanılarak duvardan dışarıya doğru kaydırılabildiğinin keşfi, geniş pencere alanlarını mümkün kılarak Gotik katedrali ışıkla dolu bir yapıya dönüştürdü. Korosu manastır kilisesinin ait Saint-Denis Paris yakınlarında ise, kurucu yapısı olarak kabul edilir ve katedraller Chartres , Reims , Notre-Dame de Paris ve Sainte-Chapelle olan Fransız olayları yüksek Gothic . O zamanlar Almanca konuşulan ülkelerde, Freiburg Minster , Strasbourg Minster , Köln Katedrali ve Prag'daki St. Vitus Katedrali özel olarak anılmayı hak ediyor .
Resmin gelişimi, en büyük ivmesini bir suç eylemine borçluydu: Venedikliler , 1204'teki dördüncü haçlı seferinin bir parçası olarak Konstantinopolis'i görevden almalarından Batı'ya yeni bir resim türü getirdiler . Simge mobil bir panel resmidir ve daha önce sadece duvarlarda - daha geniş pencere alanlarında fresk veya vitray olarak - ve el yazısıyla resim için en önemli destek olarak yakında zafer kazanacaktır . İkonun ilk geldiği İtalya'da, ilk büyük ressam Duccio ve ilk perspektif kullanıcısı Giotto di Bondone , düzlük, anlam perspektifi ve Orta Çağ'ın uzaklığı ile ilk büyük ressamı üreten bir batı resim geleneği gelişti. üstesinden gelmeye çalıştı.
Romanesk dönemde olduğu gibi, heykel her şeyden önce Alplerin kuzeyinde, büyük kilise binalarının cephelerinde ve portallarında, ancak esas olarak kanatlı sunağın , oyulmuş sunağın özel bir formunda ortaya çıkar . Özellikle güney Almanya'da Tilman Riemenschneider , Veit Stoss ve Ulm'den Erhards'ın atölyelerinde en iyi geç Gotik eserler yaratılıyor .
Modern Sanat
Rönesans
15. ve 16. yüzyıllar
İtalyan şehir devletlerinde ve Floransa ( Toskana ), Mantua , Urbino , Cenova ve Venedik gibi beyliklerdeki tüccar ve denizcilerin özgürleşmesiyle, kilise veya feodal müşterilerin ötesine geçen ve uluslararası ticaret sayesinde yeni bir sanat halkı ortaya çıkıyor . , çeşitli sanat merkezlerinin kültürel etkilerini özümseyebilir. Aynı zamanda, özellikle Roma'daki antik sanat eserlerinin tesadüfen ve hedeflenmiş buluntuları , insanlara ve onların tasarlanmış benzerliğine yeni bir bakış açısı kazandırmaktadır. Rönesans başladı , 15. yüzyılda İtalya'da ve 16. yüzyılda orada zirveye ulaştı. Diğer Avrupa ülkelerinde, yeni sanat nihayet 1500'lerden itibaren taşındı. Hem mimaride hem de heykelde antik dönem bir model olarak alınır: orantılar , klasik sütun düzenlemeleri , portiko ve aedicula gibi yapısal formlar benimsenir ve diğer unsurlarla ( kubbeler ) birleştirilir. Sanatçıların kendilerini kurtarmak lonca haline, Ortaçağ meslek kuruluşları kendine güvenen oturum çalışmalarını ve kendilerini. Giderek daha becerikli uygulama merkezi perspektiften olan ilk matematiksel olarak doğru aktarım resme 1426 ( Masaccio başardı onun içinde Trinity fresk içinde Santa Maria Novella Florence gerekir) hiç daha doğal temsillerini sağlar.
üslup
16. yüzyıl (yaklaşık 1530–1590)
Maniyerizm, Yüksek Rönesans'ın dengesini ve mükemmel uyumunu, dinamizasyon ve daha büyük gerilim lehine terk eder. Güçlü kontrastlar, asimetriler, uyumsuzluklar, oranların bozulması ve olağanüstü renk ve ışık efektleri sıklıkla kullanıldı.
Barok
1600-1770
Sanat tarihinde barok, 1600-1750 yılları arasındaki dönemde Rönesans ve Klasisizm arasındaki dönemi kapsar. Maniyerizm, Barok döneminin bir ön aşaması olarak kabul edilir.
Barok, on altıncı yüzyılın büyük ressamlarının hayranlığından kaynaklanan hayal gücü ile güçlü bir şekilde karakterize edilir . Klasik antik çağ çalışmalarına olan ilginin devamından kaynaklandı . Bu anlamda Barok, Rönesans'tan kopmadı, ancak onu sanatçı için herhangi bir kompozisyonun mümkün olduğu daha dinamik, sanatsal bir anlayışa dönüştürdü; ve resmi dengeden çok tahmine bağlı kaldı.
Barok tarz Avrupa'ya yayıldı. Bu dönemin son on yıllarında (1720–1750) Fransa ve Cermen ülkelerinde bazı tuhaflıklar meydana geldi, Rokoko doğdu. İçin coşku Bu dönemde dekoratif , pastel da onun doruk ulaştı Tablonun.
Rokoko
1720-1770
Baroktan rokoko'ya ( Fransız rocaille kabuğu) geçiş akışkandır, bu nedenle rokoko aynı zamanda geç barok olarak da adlandırılır. Kökenleri, 18. yüzyılda Fransız asaletinin yaşam tarzında bulunabilir. İle çoban oyunları , çoban sahneleri , zengin partiler, maskeli balolar, piknik ve konserler, asalet kaygısız, doğal hayatın yanılsama yarattı. İdealleştirilmiş bir kır yaşamına duyulan özlem, zevk saraylarında, köşklerde ve bunlarla bağlantılı tasarlanmış parklarda kendini gösterdi. Anlamsızlık ve eğlenceli zevk, rafine rokoko motiflerinde mükemmel bir yanılsama olarak da bulunabilir. Hafif, havadar tonlar kullanılmış, eserler abartılı bir şekilde dekore edilmiştir, mobilyalar üzerindeki süslemeler ve gündelik nesneler dahil.
klasisizm
1770-1840
Klasisizm, 1770 ile 1840 arasındaki dönemi sanat tarihinin bir çağı olarak tanımlarken, Barok'un yerini klasisizm almıştır. Biedermeier bir klasisizm biçimidir . Döneme mimaride Romantizm eşlik etti ve yerini Tarihselcilik aldı.
Barok ile ilgili olarak, klasisizm sanatsal bir karşı program olarak görülebilir. 18. yüzyılın sonlarına doğru, bir arada yaşamanın ilk aşamasından sonra, Barok'un estetik modelleri hakkında süregelen tartışmaların bir sonucu olarak hakimiyet kazandı. Mimaride klasisizm, Yunan tapınak yapımının kurallarına dayanır, ancak aynı zamanda kısmen İtalyan erken Rönesansına da dayanır.
Almanca konuşulan bölgenin dışında klasisizm "neoklasisizm" olarak anılırken, Almanca'daki neoklasizm 20. yüzyıldaki klasisist hareketleri tanımlar.
romantik
1790-1840
Romantizm belirli bir resim veya üslupla şekillenmez; daha ziyade bu çağ, klasik normları yıkmak ve doğaya, tarihe ve dine geri dönmekle ilgilidir. Duygusal, fantastik ve sınırsız olanı vurgulayarak, Aydınlanma'ya bir tepki verme ve ampirizm biçimlerini ve klasisizmin katı doğasını bırakma girişiminde bulunuldu.
Doğa ve mimarinin uyumu:
- Yan yana gelme ve füzyon olarak sanat-doğa
- Anıt binalar → Anıları yakalama
tarihselcilik
1850-1895
Tarihselcilik, Barok, Rokoko, Romanesk veya Rönesans dönemleri gibi önceki dönemlerden sanatçıların çalışmalarına hem bireysel hem de kombinasyon halinde akan stilistik unsurlardan yararlanır. Tarihselcilik, diğerleri arasında neo-Romanesk , neo-Gotik , neo-rönesans ve neo-barok olarak alt bölümlere ayrılmıştır. Almanya'da tarihçilik altında inşa edilen en ünlü binalardan biri, Neo-Rönesans ve Neo-Barok stil unsurlarının birleştirildiği Berlin Reichstag.
gerçekçilik
1850-1895
Modern
1842-1945 Naturalizm , Empresyonizm , Pointilizm , Sembolizm , Art Nouveau , Ekspresyonizm , Fovizm , Kübizm , Orphism , Fütürizm , Süprematizm , Dadaizm , Sürrealizm , Pürizm , Konstrüktivizm , Neoplasticism , Art Deco , Bauhaus , Yeni Nesnellik , Sosyalist Gerçekçilik , Fantastik Gerçekçilik , Soyut Dışavurumculuk , Gayri Resmi , İşlevselcilik , Naif Sanat
Postmodern
Diğer bölgelerdeki güzel sanatlar
Afrika
Afrika sanatından söz edildiğinde, Afrika kültürünün geri kalanı gibi, kıtanın kuzeyindeki Arap ülkelerinden, Mağrip eyaletlerinden farklı olan ve birçok farklı etnik grubun sanatsal üretimini içeren Siyah Afrika sanatı anlamına gelir. . Ağırlıklı olarak ahşap heykeller üreten Afrika'nın kırsal yapıları, iklim koşulları ve termitleri ve diğer zararlıları kolaylaştıran bir habitat, geleneksel Afrika sanatının neredeyse hiçbir tarihi nesnesini bırakmadı.
O zamanlar sömürgeleştirilen kıtanın sanatsal tasarımlı eserleri, 20. yüzyılın başından beri Avrupa'da otantik kültürlerin objeleri olarak yalnızca değerlendiğinden, araştırıldığından ve her şeyden önce toplandığından, eserlerin çoğu Afrika'nın içinde ve dışında da müzelerde ve koleksiyonlarda yer almaktadır. 150 yıldan eski olmayan birkaç istisna dışında sanat piyasasında olduğu gibi.
Bugün ilkelcilik, zenci heykel ( Carl Einstein ) veya (Fransa'da) sanat negre gibi modası geçmiş, ayrımcı ses getiren terimler , Afrika nesnelerinin açık biçimlerini ve zamansız aurasını model alan klasik modernizmin olumlu sloganlarıydı .
Amerika
İçin Kolomb sanat bakınız: Aztekler , Chichimecs , Huaxteks , Inca , Maya , Mixtecs , Olmec'lerden , Purepecha (Tarasken), Tolteklerin , Totonaks , Zapotecs , CHAVIN , Moche , Chimu , Recuay , Paracas , Nasca , ICA-Chincha , Chançay , Lima , Taino , Marajo , Muisca , Narino , Tairona , Calima , Tolima , Sinu , Gine .
Asya
- Sanatı için atlı halklar bkz: Alanlar , Avarlar , Xiongnu , Hunlar , Kimmerler , Macarlar , masaj , Moğollar , Partlar , Peçenekler , Polovzians , Saken , Sarmatyalılar , İskitler , Tatarlar .
- Khmer sanatı için Angkor Wat'a bakınız .
- Çin sanatı
- Japon sanatı
- Kore sanatı
- Part sanatı
- Farsça minyatür resim
Ayrıca bakınız
- Budist sanatı
- İslam sanatı
- ikonografi
- Sanat eğitimi
- Sanat Terapisi
- Sanat sosyolojisi , sanatta kadın
- Sokak resmi , grafiti
Listeler:
- Antik sanatçıların listesi
- Görsel sanatlar tekniklerinin listesi
- Türe göre Sanatçılar: heykeltraşlar listesi , ressamlar listesi , önemli fotoğrafçılarından listesi
- Ülkeye göre Sanatçılar: İtalyan heykeltıraşların listesi , Avusturya görsel sanatçıların listesi , Polonya görsel sanatçıların listesi , Macar görsel sanatçıların listesi , Rus ressamların listesi , İsviçre ressamların listesi
Kategoriler:
- Sanatçılar , görsel sanatlar sanatçıları
- Sanatsal teknik , resim tekniği , baskı tekniği
- : İşgal tarafından mimarlar , heykeltraşlar , fotoğrafçılar , kuyumcular , seramikçilerle , kavramsal sanatçı , bakır oyma , Litograflar , ressamlar , madalya , medya sanatçılar , performans sanatçıları , dağlayıcıları , alçı , ressam
Edebiyat
- Kürschner's Handbook of Fine Artists Germany, Avusturya, İsviçre , 2 cilt (Andreas Klimt tarafından düzenlenmiştir), 2. cilt, de Gruyter Saur, Münih 2007, ISBN 978-3-598-24737-8 (biyografik veriler, adres, öğretim etkinliği ile, 6700 yaşayan görsel sanatçıdan galeriler sergiliyor, diğerleri arasında: resim, grafik, heykel, kitap sanatı, aksiyon ve medya sanatları ve (bir seçki) mimari, fotoğraf ve el sanatları).
- Johannes Jahn , Stefanie Lieb : Dictionary of Art (= Kröner'in cep baskısı . Cilt 165). 13., tamamen gözden geçirilmiş ve genişletilmiş baskı. Kröner, Stuttgart 2008, ISBN 978-3-520-16513-8 .
- Ernst H. Gombrich : Sanat tarihi. Phaidon, Berlin 1996
- Gérard du Ry van Beest Holle (ed.): Sanat tarihi. Başından günümüze . Augsburg: Holle Verlag im Weltbild Verlag, Erlangen: Lisanslı baskı, Karl Müller Verlag, 1991, ISBN'siz (tarih öncesi çağlardan ve eski Doğu'dan 20. yüzyıla kadar sanat tarihini kapsar; çok sayıda renkli illüstrasyon, kayıt, resim jeneriği ile, referanslar ve Fotoğraf kredisi)
- Norbert Schneider: Güzel sanatlar. İçinde: Tarihsel-Eleştirel Marksizm Sözlüğü . Cilt 2, Argument-Verlag, Hamburg 1995, Sp. 240–245.
- https://www.kunst-epochen.de/neuzeit/klassizismus
- Sanat tarihi portalı
- Çevrimiçi Müzeler, dizin (İngilizce)
- www.art-site.de - Görsel sanatçıların seçilmiş web siteleri / müzelere, galerilere, sanatçılara, resimlere bağlantı dizini.
- www.prometheus-bildarchiv.de - "prometheus - araştırma ve öğretim için dağıtılmış dijital görüntü arşivi e. V. "
- www.universes-in-universe.de - Afrika, Asya ve Latin Amerika Görsel Sanatlar / Bienal Belgeleri
- ausstellportal.net - Almanya, Avusturya ve İsviçre'deki güncel sergiler
- euromuse.net - 26 Avrupa ülkesinden güncel sergiler ve sergi arşivi
- art49.wordpress.com - sanat ödülleri, bağışları, sergileri ve sanat fuarları hakkında özel bilgiler
- www.artipool.de - Sanat müzeleri, dernekler, galeriler, sanatçılar ve güncel sergiler hakkında bilgiler