Hac, İslâm'ın temel beş ibadetinden biridir. Her yıl milyonlarca Müslüman yaşadıkları ülkelerden Mekke'ye bu ibadeti gerçekleştirmek üzere gelirler. Fakat görünen odur ki; bugünkü yapılış şekli ile Hac hedefinden ve içeriğinden çok şeyler kaybetmiştir. Müslümanların siyasî, ekonomik, kültürel daha da önemlisi ruhî yönden birbirleriyle bütünleşmesini, kaynaşmasını sağlaması gereken Hac, kuru bir şekilciliğe mahkûm edilip manası boşaltıldığı için bu sağlanamaktadır. Diğer bir yandan hacılar, "Rahmân'ın Misafirleri
" gibi değil de "Sürü
" gibi algılanmaktadır. Böyle devam ettiği sürece de Hacc, Ali Şeriati'nin deyişiyle "Dolu bavul artı boş zihin
" den öteye gidemeyecektir.
Bu çalışmaya gelince, daha çok Hacc'ın irfânî yönünü yakalamaya çalışan bir yol izlenmiş. Bu konudaki müstakil bir eser olmadığından ve söylenenler farklı tasavvufî içerikli kitaplar içine dağılmış bulunduğundan, onlar bir araya toplanmaya çalışılmış. Yeri geldiğinde yazar, gönlünden geçenleri ilâve etmiş. Böylece Hacc-ı Hakikî üzerine mütevazı bir deneme çıkmış.
-Arka Kapak-