1986 yılında "Muzır" yasasında bir takım değişiklikler yapılıyor. Yapılan bu değişiklikle neyin ne kadar "muzır" olduğuna karar verme yetkisi, Diyanetin, Başbakanlığın, Adalet,Kültür ve Sağlık Bakanlığının, Talim Terbiye Kurulunun ve Gazeteciler Cemiyetinin atadığı 10 erkek üyeden oluşan Muzır kuruluna bırakılıyor.
Ferhan Şensoy, 1987 yılında bir kaç ay önce yapılan bu değişikliği ve Muzır yasasını hicveden "Muzır Müzikal" adlı bir oyun kaleme alıyor. Şan Tiyatrosu'nda Ferhan Şensoy ve Ortaoyuncular ekibi tarafından kapalı gişe oynayan bu oyun gerici kesimin oldukça tepkisini çekiyor. Sürekli tehditler alan Ferhan Şensoy bir de "Muzır yasasına muhalefetten" yargılanmaya başlıyor.
7 Şubat 1987'de Şan Tiyatrosu Muzır Müzikal oyununun 77. gösterisinden sonra, gece şüpheli bir biçimde kundaklanınca kapalı gişe oynayan oyun perde kapatmak zorunda kalıyor. Ferhan Şensoy'a oyundan ötürü 21 gün hapis cezası veriliyor.
Kundaklanmadan üç gün sonra ise, yine kapalı gişe oynayan bir başka Ortaoyuncular oyunu "İçinden Tramvay Geçen Şarkı"'nın başrol oyuncusu Hümeyra bir çekim esnasında attan düşerek sakatlanınca Ortaoyuncular diğer perdesini de yitiriyor.
Kapalı gişe oynayan 2 oyun 3 gün içerisinde perde kapatınca satılmış yüzlerce bilet ve 10 günlük bir süre kalıyor ortada. Bu kısa sürede çok kişili bir oyunun yazılması da oynanması da imkansız. Ortaoyuncular için yolun sonu görünmeye başlıyor.
Fakat o sırada Ferhan Usta "sahneye çıkıyor".
Kendi tabiri ile kendisini suya atan Ortaoyuncuların kaptanı, 10 gün içerisinde tek kişilik bir oyun hazırlayarak kurtarıyor gemisini. 7 Mart 1987'de ilk kez sahnelenen Ferhangi Şeyler adeta sahneyi sallıyor.
Oyunun ardından çok sevdiği akrabası Gündüz Abi'si Ferhan Şensoy'a "Bu oyun 20 yıl oynar" deyince ekipçe dalga geçiyorlar Gündüz Abiyle. Ne acıdır ki Gündüz Abi oyunun üçüncü yılında vefat ediyor. O yıldan itibaren Ferhan Şensoy her yıl, oyunun oynadığı yıl sayısı kadar gül götürüyor Gündüz Abisinin mezarına. Bazen de oyun sayısı kadar.
Geçtiğimiz cuma 2000.kez oynadı oyununu Ferhan Usta. Eminim ki Gündüz Abisinin mezarında 2000 gül var şimdi.
Dile kolay. Yasaklarla talihsizliklerle boğuşan Ortaoyuncuları, yeni bir oyun çıkarana kadar, bir kaç ay idare etsin diye yazılan Ferhangi Şeyler 28 yıldır aralıksız sahnelenen, alanında kırılması güç bir dünya rekoruna sahip bir tiyatro efsanesine dönüştü.
Kendisini izleyerek büyüyen "sıtendapçılar" bugün üç saatlik sıtendapşovlar çıkarıyorlar sahneye, Ferhangi Şeyler'i sıtendap sanarak. Bilmiyorlar ki "sıtendap" sığlığına sığdırılamayacak bir deryadır Ferhangi Şeyler. Geleneksel Tiyatromuzun "Meddah" gösterisinin modern tiyatroyla buluştuğu, tek kişilik ama dev bir kadro ile oynanan bir tiyatro oyunudur. Ayaküstü komedi değil.
2009 yılında ilk kez canlı izledim ustanın Ferhangi Şeylerini, kendi sahnesinde. En ön sırada... Ferhanca isimli büyülü bir dil konuşan bir kelimebaz vardı sahnede. Korkusuzca ve Ferhanca eleştirdi neyin eleştirilmesi gerekiyorsa. Avuçlarım patlarcasına alkışladım oyun sonunda. Boşuna verilmemişti Kel Hasan Efendi'den Dümbüllü İsmal'e, Dümbüllü İsmail'den Münir Özkul'a geçen "kavuk" ona... Boşuna ona emanet edilmemişti Türk tiyatrosunun bayraktarlığı...
Ne şanslıyım, her oyunda geç kalma hikayesinin ardından seyircilerden birine verdiği gülü o gün bana verdi Usta. Müşterek memleketimiz Samsunsal ve Çarşambasal bir kan çekişme oldu sanırım aramızda.
Onu her okuduğumda izlediğimde sorarım kendi kendime...
Ferhan Şensoy gibi sırtını bir yere dayamadan, iktidarda kim olursa olsun korkusuzca eleştirebilen, yaptığı muhalefeti muhteşem edebi kalitesiyle harmanlayan kaç kişi kaldı?
Onun ona kimsenin sahip çıkmasına ihtiyacı yok ama her fırsatta Samsunlu, Çarşambalı olduğunu gururla söyleyen, eserlerinde Çarşambayı ve Çarşambacayı bu denli yoğun kullanan Ustayı eski Çarşamba Belediye Başkanı Nazif Kılıç haricinde hangi Samsun belediyesi Samsun'a çağırdı?
Söyleyeceklerinden mi korkuluyor yoksa, çok mu muzır bulunuyor?
Sen çok yaşa Ferhan Usta! Birileri senin dilinin sivriliğinden korksa da, "usta" diye nicesine sarılsa da, sen ne yazsan okuyacak, izleyecek, düşünecek, gerektiğinde gereken kişiye dönüp "sen nabar la yiyenim?" diyebilecek çırakların hala mevcut.
Saygılar!