Teori ve Pratik Arasında Film Eleştirmeni
(Veya: Her Film Eleştirmeninin Bilmesi Gerekenler)
YAZAN: Warren Buckland
Barry Salt, akademik film çalışmalarını ve onun eleştiri yöntemlerini kınar ve [Film çalışmalarında] geliştirilen fikirlerin çoğunun, bir veya iki film projeksiyonunu gördükten sonra, bir filmin gerçekte nasıl bir araya getirildiğine dair hiçbir bilgisi olmayan insanlar tarafından önerildiğini savunur. [1] Film çalışmaları fazla hermetik hale geldi, pratikten koptu. Aynı zamanda, pratik teoriyi gözden kaçırma ve küçümseme eğilimindedir, bu da film yapımı eğitimini teknik ekipmanı kullanmayı öğrenmede kısır bir uygulamaya indirgemektedir. Teorisiz pratik, en uç noktada, sinema teknolojisini ve film tekniğini fetişleştiriyor. Film yapımcıları, film çalışmaları öğrencileri ve film eleştirmenleri, yeni dijital teknolojiye kapılmak yerine teori ve pratiği entegre etmekten yararlanabilir.
Vlada Petric, 1970’lerde entegre bir yaklaşım geliştirmeye çalıştı. “Sinema çalışmalarında teori ve pratik arasındaki ayrım” diye yazmıştı, “sinema çalışmalarındaki öğrenciler, onlar olmadan ortamın özelliklerini ve filmdeki öğrencileri tam olarak kavrayamayacakları pratik deneyimden yoksundurlar. üretim, gelişimleri için çok önemli olan teorik/tarihsel arka plandan mahrumdur.” [2] Yine de, Petric’in film çalışmaları pedagojisine ilişkin yeniden formülasyonları nadiren kabul edildi. Bu yaklaşımı Spielberg’in film yönetmenliği üzerine bir çalışmayla geliştirmeye çalıştım. [3] Auteur analiz genişletilmiş modu yaratmak amacıyla kılavuzları yönlendiren filmden Bu çalışma bütünleştirir auteur’ün içine ‘teori’ bilgi – one does bir filmin gerçekte nasıl bir araya getirildiğini (veya en azından nasıl yönetildiğini) bilmeye bağlıdır. Ancak bu tür çalışmaların genişletilmesi gerekiyor.
Bir filmin nasıl bir araya getirildiğini anlamak, film yapımını sadece bir uygulama olarak değil, aynı zamanda pratik bir düşünme biçimi olarak da düşünmeyi içerir. Bu, el becerisi veya sadece teknik tartışmalarıyla sınırlı olmayan geniş bir ‘yapım’ anlamına gelir – çünkü beceri ve teknik, derin rasyonel bilginin veya yeterliliğin tezahürüdür. Pratik düşünme biçimini oluşturan önermeler kısmen, film yapımı sorunlarının nasıl çözüleceğine dair bilgilerden oluşur. Film eleştirmenleri, bitmiş bir filmi karmaşık bir problem çözme etkinliğinin sonucu olarak algılamaktan yararlanabilir, çünkü bu düşünme biçimi, filmlerin nasıl yapıldığını ve neden belirli bir şekilde yapıldığını açıklar.
Eleştirmenlerin film yapımıyla ilgili sorunları anlamasına, film yapım kılavuzları, röportajlar, anılar vb. Dahil olmak üzere, filmin dışında dikkatle seçilmiş belgelerle yardımcı olunabilir. Film yapımı kılavuzlarının, eleştirmenlerin film yapımcılarının karşılaştığı tekrar eden sorunları belirlemelerine yardımcı olabileceğini daha önce belirttim. İyi yazılmış kılavuzlar (Katz’s Film Directing: Shot by Shot, Rabiger’s Directing: Film Techniques and Aesthetics, Reisz ve Millar’ın The Technique of Film Editing, diğer birkaçının yanı sıra) kötü yazılmış kılavuzlar (bunlardan çok sayıda var) film yapımı sorunlarına yüzeysel, tek, klişe, önceden belirlenmiş çözümler sunar.
Uygulayıcılarla yapılan röportajlar, eleştirmenlerin problem çözme açısından filmleri izlemelerine de yardımcı olabilir – özellikle de uygulayıcılar film yapımından bir problem çözme etkinliği olarak bahsettiklerinde. Görüntü yönetmeni Bill Butler bir röportajda şunları söyledi: “Film yapmanın günlük işi bir problem çözme meselesidir. Sete geldiğiniz andan akşam çekimleri bırakana kadar sürekli problem çözüyorsunuz. [4] Çeneler (1975), Butler’ın yaratıcı ve yenilikçi problem çözme becerisini işte görebiliriz. Ne senaristler Benchley – Gottlieb ne de Tom Wright tarafından çizilen hikaye tahtaları, denizdeki karakterleri su seviyesinde filme almayı düşünmedi. Bu teknik, Butler’ın su kutusunu icat etmesiyle tasarlandı ve mümkün kıldı – temelde denizde çekim yaparken kamerayı içine indirdiği, önü cam olan bir kutu. Butler, sadece uğruna, gösterişli kamera açıları elde etmek için su kutusunu geliştirmedi. Bunun yerine, Jaws’taki belirli bir sorunu çözmek için su kutusunu tasarladı : İzleyicinin sudaki film olayları ve karakterleriyle psikolojik katılımını artırmak için, kamerayı da su yüzeyine yerleştirerek.
Röportajda Butler, motive edilmemiş fotografik etkilerden hoşlanmadığını ifade etti; basit görüntü yönetmenliği ile tanınır. Su kutusu, etkili problem çözmenin, sonucu yaratıcı hale getirirken pratik bir problemi çözmek için yaratıcı düşünmenin (yani, sudaki karakterlerle izleyicilerin katılımı) örnek bir örneğidir. Bu tür arka plan gözlemleri, Jaws gibi bir filmin duygusal rezonansını anlamanın anahtarıdır.
Bu problem çözme perspektifinden, eleştirmenler vasat filmleri, film yapım sorunlarını çözmek için yetersiz bilgi birikimine sahip acemiler tarafından yapılanlar olarak tanımlayabilir ve önemli ölçüde, film yapımında hangi film sorunlarının çözülmesi gerektiğini bile anlamazlar. Tersine, eleştirmenler başarılı filmleri film yapımı sorunlarına başarılı çözümler olarak tanımlayabilir. Uygulayıcıların başarılı bir film yapması ve eleştirmenlerin tanımlaması için, film biçimi hakkında ayrıntılı bilgi, sinema tarihinin kapsamlı bir şekilde anlaşılması (önceki film yapımcılarının film yapım problemlerini başarıyla çözmesi açısından görüldü) ve belirli film tekniklerinin nasıl olduğu hakkında bilgi (kamerayı yerleştirmek veya hareket ettirmek, bir çekimi çerçevelemek, seti aydınlatmak, bir sahneyi düzenlemek, sesi tasarlamak vb.) kasıtlı olarak problemleri çözmek için kullanılabilir – temsil, ifade, stil. Film yapımı problemlerini çözmek sadece teknik bir beceri değil, aynı zamanda teknik beceri ile desteklenen akılcı, entelektüel bir kapasitedir. Film yapımını pratik bir düşünme biçimi olarak anlamak, film tekniğini ve teknolojisini fetişleştirmekten kaçınır ve film çalışmalarını ve eleştirisini filmlerin nasıl bir araya getirildiği ve neden belirli bir şekilde yapıldığına dair derin bir bilgi ile tamamlar.
YAZAR HAKKINDA:
Warren Buckland, Oxford Brookes Üniversitesi’nde Film Çalışmaları bölümünde okuyucudur. En son yayını The Routledge Encyclopedia of Film Theory (Edward Branigan ile birlikte düzenlenmiştir, 2014), Hollywood Puzzle Films (ed. 2014) ve Film Theory: Rational Reconstructions (2012) ‘dir.


DİPNOTLAR:
KAYNAK:
Warren Buckland