Bram Stoker’ın Drakula versiyonu, edebiyattaki en zamansız canavarlardan ve “klasik vampir” in ilk örneklerinden biridir . Zarif, kara kara düşünen ve insan kanına susamış. Ancak Drakula’nın baştan çıkardığı ve kan akıttığı tüm masum kadınlara rağmen, gerçek hayattaki adaşı lll.Vlad Tepeş veya Kazıklı Voyvoda, Eflak Prensi için bir mumun sapını bile tutamıyor. İşte nedeni;
Gerçek hayattaki Drakula kurbanlarının boynundan kan emmemiş olabilirdi, ama yine de farklı bir şekilde tüketiyordu. Öldürdüğü insanlardan boşaltılan kova kova kana ekmeğini içine daldırarak tüketiyordu. 15. yüzyıl el yazması olan The Story of Michel Beheim de lll.Vlad'ın malikanesine birkaç misafiri nasıl davet edeceğini, onlara bir ziyafet vereceğini ve ardından onları hemen yemek masasında kazığa oturtacağını anlatır. Cesetler hala kazıkların üzerine serilmiş haldeyken, kendi yemeğini rahatça bitirir ve sonra ekmeğini kazıktaki vücutların altında toplanan kana batırırdı.
Onları sadece öldürmekle kalmadı, hepsini yavaşça karınlarına kör kazığı sürerek dayanılmaz bir şekilde acı vererek öldürdü. lll.Vlad erken hayatının çoğunu Osmanlı esaretinde geçirmişti ve serbest bırakıldığında, babasının halkı tarafından ihanete uğradığını ve Macar birlikleri tarafından diri diri gömüldüğünü keşfetti. Babasının emrinde görev yapan soyluların çoğunun ihanete karıştığını biliyordu. Fakat kesin olarak bilmediğinden, hepsini (toplamda yaklaşık beş yüz kişi) evinde bir ziyafete davet etti. Ziyafet bittiğinde, Drakula’nın askerleri odaya koştu ve her bir asilzadeyi kazığa oturttular. Drakula bu taktiği defalarca kullanmaya devam etti. Bir ziyafetle insanları evine çeker ve sonra onları öldürürdü. Sonunda insanlar Drakula’nın şölenlerinden birine davet edilmenin ne anlama geldiğini biliyordu, ama yine de davetlere gittiler çünkü reddederlerse, anında öldürülürlerdi. Bazılarının kaybet-kaybet durumu dediği şey budur.
Drakula kelimesi, Bram Stoker'ın kitabı için uydurduğu bir şey değildi; III.Vlad aslında bu adın verilmesini tercih etti. Babası II.Vlad, Ejderha Düzeni(Order of The Dragon) olarak bilinen gizli bir topluluğun üyesiydi. Üye olmaktan o kadar gurur duyuyordu ki, adı Romence "Dragon" için "Dracul" olarak değiştirildi. III.Vlad da Tarikat'a çocukken dahil oldu ve bu da kendi adını Drakula veya " Ejderhanın Oğlu. " (Şimdi "Şeytanın Oğlu" na daha yakın bir anlama gelmesine rağmen) olarak benimsedi. Her iki durumda da, o zamanlar oldukça ürkütücü bir isimdi, özellikle adam tanıştığı herkesi öldürmekle ünlü olduğundan.
Drakula için hayat sadece çalışmak, çalışmak, kazığa oturtmak, öldürmek değildi. Hayır, o zamanın kaynaklarının çoğuna göre, tüm bu kazığa oturtma, deri yüzme ve canlı canlı kaynatmanın zevkine vardı. Hatta espri anlayışı olduğunu söyleyecek kadar ileri gidebilirsiniz. En azından kurbanları ölürken hakkında inanılmaz derecede hastalıklı şakalar yaptığı biliniyordu. Örneğin, In Search of Dracula kitabındaki bir anlatı insanların kazığa bağlı olarak öldüklerinde nasıl “kurbağalar gibi” etrafında döndüklerini anlatıyor. III.Vlad seyreder ve gelişigüzel bir şekilde, “Ah, ne kadar büyük bir zarafet sergiliyorlar!” dedi. Bir başka sefer, bir ziyaretçi evine geldi, sadece onu çürümüş cesetlerle dolu odada buldu. Voyvoda, "Kokuya aldırır mısın?" diye sordu. Adam "Evet" dediğinde, Vlad onu kazığa oturtarak ve kokunun o kadar da kötü olmadığı tavana astı.
Drakula'yı tek başına bir deli olarak düşünmek kolay, sadece etrafta koşturup insanları öldürüyordu, ama öyle değildi. Adam tam da Eflak Prensi oldu ve "cinayetlerinin" çoğu kendi çarpık yasa ve düzeninin bir biçimiydi. Mesele şu ki, kazığa oturtmak hemen hemen var olan tek cezaydı ister bir somun ekmek çalsın, ister cinayet işlesin. Elbette istisnalar vardı. Bir rivayette, Drakula'nın topraklarında seyahat ederken bir şey çalan bir çingeneyi anlatıyor. Prens adamı diri diri suda kaynattırdı ve sonra diğer çingeneleri onu yemeye zorladı.
Drakula, Târgovişte şehrinin (Eflak'ın başkenti) sokaklarını temizlemek için bir keresinde tüm hastaları, serserileri ve dilencileri bir ziyafet bahanesiyle evlerinden birine davet etti. Yemeklerini yedikten sonra, Drakula nazikçe izin alarak binadan ayrıldı ve herkes içerideyken tüm binayı yaktı. Rapora göre tek bir kişi hayatta kalmadı.
Tüm cinayetlerin bir sonucu, III. Voyvoda'nın halkı üzerinde etkili bir şekilde tam kontrole sahip olmasıydı ve bunu kesinlikle biliyordu. Vatandaşlarının ondan ne kadar korktuğunu kanıtlamak için III.Vlad, Târgovişte şehir meydanının ortasına som altından yapılmış bir kupa yerleştirdi. Kural şuydu, herkes ondan içebilirdi, ancak hiçbir koşulda meydandan çıkamazdı. Bu süre zarfında kasabada yaklaşık 60.000 kişinin yaşadığına inanılıyordu, ancak tüm hükümdarlığı boyunca, yoksulluk içinde yaşayan binlerce insan gözünün önünde olmasına rağmen paha biçilmez kupaya asla dokunulmadı.
1400'lerde Eflak, Osmanlı İmparatorluğu tarafından sürekli tehdit altındaydı. Köşeye itilmekten hoşlanmayan III.Vlad, Türkleri topraklarından çıkarmak için bir ordu yolladı, ancak sonunda Osmalı Vlad'ı geri çekilmeye zorladı. Geri çekilirken yol boyunca kendi köylerini yaktı, böylece Türk ordusunun dinlenecek yeri kalmayacaktı. Hatta gelen Türk ordusunun tatmin olmaması için kendi kuyularını zehirleyecek ve kendi köylülerinden binlercesini katletecek kadar ileri gitti.
Tarihçiler Drakula tarafından gerçekleştirilen ölümleri 40.000 ile 100.000 arasında bir yerde olarak. Türk ordusu Târgovişte'ye vardığında, meşhur "Kazıklı Orman" ı gördüler. Kazıklarda sergilenen 20.000 Türk cesedi. In Search of Dracula'daki bu tek paragraf muhtemelen hikâyelerin çoğunu özetleyebilir: “Ayrıca sabah erkenden esir aldığı herkes, erkek ve kadın, genç ve yaşlı, o gün gelip çatmıştı. Şapelin yanında ve tepenin her tarafında ve altlarında bir masada yemek yemeye ve bu şekilde neşesini almaya devam etti. "
Drakula, Osmanlı işgaline karşı savaş alanında öldü. Şöhreti sonunda onu kötü bir şekilde yakaladı: ordusu Türkler tarafından sayıca üstündü, bu yüzden askerlerinin çoğu taraf değiştirdi. Kafası, muhtemelen kendi birlikleri tarafından, şaşırtıcı olmayacak şekilde kesildi ve kafası bir mızrağa saplanıp sarayının dışına olan Fatih Sultan Mehmet Han'a gönderildi. Raporlara göre Drakula’nın cesedi Bükreş’in dışındaki Snagov Manastırı’ndaki bir mezarlığa gömüldü. Ancak çelişkili raporlar var; bazıları cesedinin orada hiç bulunmadığını söylerken, diğerleri olası kalıntılarının gerçekten bulunduğunu ancak sonra ortadan kaybolduğunu söylüyor. Büyük ihtimalle vücudu bir noktada taşınmıştı. Kraliyet ailesi olarak, büyük olasılıkla hazineyle gömülmüş olacak ve mezarını mezar hırsızları için iyi bir hedef haline getirecekti ve sonra vücudunun neden asla bulunamadığına dair başka bir teori var, çünkü o Drakula.