2010-11'de CUDA projesi üzerindeki çalışmalar geçici olarak başladı. Bilindiği kadarıyla Lockheed Martin, yeni projesinin adını 2011 yılında bir marka olarak tescil ettirdi. Muhtemelen, bu zamana kadar, havacılık mühimmatının gelişimi, görünümün ön tasarım aşamasını terk etmişti. Geçen Eylül ayında Washington, Birleşik Devletler Hava Kuvvetleri Birliği tarafından düzenlenen Hava ve Uzay Konferansı ve Teknoloji Fuarı 2012'ye ev sahipliği yaptı. Bir süre sonra Air Force Magazine bu olaydan fotoğraflar yayınladı. Fotoğraflardan biri, kargo bölümünde yeni füzeler bulunan bir F-35 savaş uçağının bir modelini gösteriyordu. Kısa süre sonra, Lockheed Martin şirketinin temsilcileri CUDA adlı yeni bir projenin varlığından bahsetti ve konferans sırasında sınırlı sayıda kişiye ilk gösterimi yapıldı.
Geliştiriciye göre, o zaman proje Birleşik Devletler Hava Kuvvetleri'ndeki müşteriyle teknik gereksinimleri müzakere etme sürecinde idi. Bir CUDA roketi yaratmanın temel amacı, en yeni savaşçıların cephane yükünü iki veya üç kat arttırmaktı. Aynı zamanda, kamuoyuna yeni roketten bahseden Lockheed Martin temsilcileri, projenin gizliliği nedeniyle, bugüne kadar ayrıntılarının çoğunun açıklanamayacağını belirtti. Bu bağlamda, CUDA roketi ile ilgili halka açık tüm bilgiler tahmin edilmektedir. Tahminler, yayınlanan bilgiler ve muhtemel uçak mühimmatının yayınlanmış görüntüleri temelinde yapılır.
Bilgi eksikliğine rağmen, CUDA roketinin yaklaşık şeklini hayal edebilir ve beklentilerini tahmin etmeye çalışabilirsiniz. Sergi düzeninin fotoğraflarından roketin boyutları hakkında bazı sonuçlar çıkarılabilir. Boyutunda, küçük çaplı bomba GBU-39 SDB'ye (Küçük Çaplı Bomba - "Küçük Bomba") benzer. Hatırlayın, GBU-39 mühimmatı toplam 1,8 metre uzunluğuna ve 19 cm çapına sahiptir.Bu nedenle CUDA füzesi, ana Amerikan orta menzilli füzesi AIM-120 AMRAAM'ın yaklaşık yarısı büyüklüğündedir. Gelecekte savaşçının cephanesini önemli ölçüde artıracak yeni füzenin boyutları. CUDA roketinin başlangıç ağırlığı bilinmemektedir. AIM-120 ile yapılan bir karşılaştırma, yeni roketin bu parametresinin 70-80 kg içinde olacağını gösteriyor.
Mevcut verilere bakıldığında, CUDA roketi, diğer sınıfların bazı füzelerinde kullanılana benzeyen özgün bir güç kaynağına sahip olacak. Tekne gövdesinin kuyruk kısmına sağlam motor yerleştirilecektir. Ek olarak, roketin görüntülerinde, kasanın önünde, karakteristik delinme göze çarpmaktadır. Muhtemelen, aerodinamik dümenlere ek olarak, ümit vaat eden uçak mühimmatı çok sayıda gaz dümeni alacaktır. Böyle bir kontrol sistemi yüksek manevra kabiliyeti sağlar. CUDA roketini aktif bir şekilde hareket ettirme yeteneği, hedefi vurmanın orijinal yöntemi nedeniyle gereklidir.
Şirket geliştiricisinin temsilcileri, CUDA roketinin savaş başlığını her zamanki gibi taşımayacağını zaten söylediler. Bu cephanenin sözde gerçekleştireceği varsayılmaktadır. kinetik kesişme. Bu, füze rehberlik sisteminin tam olarak hedefi hedef alması gerektiği anlamına gelir. Yüksek hızlı mühimmatta hareket etmek, ancak enerjisinin yardımı ile hedefe ciddi zarar verebilir. Bu hedefe saldırma yönteminin hem avantajları hem de dezavantajları vardır. Kinetik müdahalenin hiç kuşkusuz avantajı, roket kabarma olasılığıdır, çünkü patlayıcı bir yük ile ayrı bir savaş başlığına ve parçalanma gömleğine veya hazır parçalara ihtiyaç duymaz. Bu hedefleri yok etme yönteminin temel dezavantajı, yüksek uçuş hızlarında bir hedef ile füze çarpışması sağlayabilen bir rehberlik sistemine ihtiyaç duyulmasıdır.
Şu anda, CUDA roketinin aktif bir radar hedefleme kafası (ARGSN) ile donatılacağı bilinmektedir. Bu, “başlatılan unutulmuş” yöntemini kullanarak bir füze savaşı yapılmasını mümkün kılacaktır. Bununla birlikte, böyle bir hedef kafa, henüz yanıtı olmayan bazı soruları gündeme getirmektedir. Bu nedenle, ABD füze savunma sistemlerinde kullanılan mevcut kinetik engelleyiciler, kızılötesi yönlendirme kafaları (ICGSN) ile donatılmıştır. Uzmanlar ve ilgilenen halk arasında CUDA füze görünümünün bazı detayları ile ilgili bilgilerin açıklanmasından sonra, aktif bir radar arayanı kullanmanın uygunluğu ve umutları ile ilgili şüpheler doğdu. Ancak, CUDA projesinin test aşamasına ancak birkaç yıl sonra ulaşacağını hatırlamakta fayda var. Bu nedenle, Lockheed Martin şirketinin tasarımcıları, gerekli rehberlik doğruluğuna sahip uygulanabilir bir sistem oluşturmak ve geliştirmek için yeterli zamana sahipler.
Gelecek vaat eden bir füze rehberlik sistemi bağlamında, CUDA'nın ARGSN'yi almasının nedenleri hakkındaki varsayımları da hatırlatmak gerekir. Bu tür hedefleme kafası, iç mühimmat bölmeleriyle donatılmış en yeni Amerikan savaş uçağı ile kullanım için daha uygun olabilir. Aktif bir radar başlığına sahip bir roket, uçağın uçaktan çıkmasından sonra hızlı ve güvenilir bir hedef bulabilir. Kızılötesi bir homing kafası kullanılması durumunda, dövüşçünün bölmesinin içinden fırlatılması etkinliği azaltabilir. Gerçek şu ki, ICGSN ile modern füzeler fırlatmadan önce hedefi önceden yakalamak gerekiyor. Bu işlemin lansmandan sonra yapılması şu anda gerekli arama ve hedef edinme güvenilirliğini sağlamıyor.
AMRAAM ortasında CUDA'nın genel boyutları
Yeni havadan havaya füzenin uçuş kalitesi hala gizlidir. Hedefleri yakalama yöntemi hakkındaki mevcut bilgilere dayanarak, yaklaşık varsayımlarda bulunabilirsiniz. Modern ve gelecekteki aerodinamik hedefleri yok etmek için, bir CUDA roketinin en az 2M hızına çıkması gerekir. Ek olarak, kinetik müdahale, uzunlamasına aşırı yüklenmelere karşı yüksek direnç ile yüksek manevra kabiliyeti anlamına gelir.
Yeni bir CUDA füzesinin kabulü, şüphesiz ABD hava kuvvetlerinin yakın bir füze savaşında savaş potansiyelini belirgin şekilde arttıracak. Bu yüzden, Air Force Magazine dergisindeki fotoğrafta, F-35 avcısının alaycılığı, hemen 12 CUDA füzelerini "taşıdı". Bu uçakların silahlarını birleştirmenin tam olarak nasıl mümkün olacağını söylemek için henüz çok erken, ancak hiçbir şey bu konuda varsayımlar oluşturmayı engellemiyor. Örneğin, bir F-35 uçağı, yalnızca iç bölmelerde dört AIM-120 AMRAAM ve CUDA füzesi taşıyabilir. Bu tür bir silah bileşimi, dövüşçünün küçük ve orta mesafelerde hedeflerin yeterli etkinlikte ele geçirilmesini sağlar. Ek olarak, gerekirse, kullanıma hazır birkaç füze tipi sayısını artıran harici süspansiyon üniteleri kullanmak mümkündür.
CUDA füzelerinin ana muharebe çalışması, avcıya kısa bir mesafede bulunan aerodinamik hedeflerin saldırısı olacaktır. Aynı zamanda, bazı söylentilere göre, bu füzelerin uçak gemileri, dış mühimmatın imhası için bir araç alacaktır. CUDA roketinin havadan havaya mühimmatı saldırabileceği ve imha edebileceği bir versiyon var. Bu tür bir füze uygulamasının uygun olması ve mantıklı olması pek mümkün değildir. Modern uçaksavar mühimmatının hızı, CUDA'nın gerekli manevrayı tamamlamak ve onunla karşı karşıya kaldığında düşman füzesini yok etmek için yeterli zamanı olmayacak şekildedir. Bununla birlikte, Lockheed Martin uzmanlarının ümit verici bir roket kullanımı meselesini dikkate almadığı göz ardı edilemez.
Gördüğümüz gibi, kalkınma şirketinin lakizmine rağmen, modern Amerikan savaşçıları için yeni roket hakkında bir fikir edinmek için bir fırsat zaten var. Tüm bunların yalnızca varsayımlar olduğunu ve CUDA roketinin gerçek görünümünün onlardan önemli ölçüde farklı olabileceğini unutmayın. Bu veya diğer varsayımların doğruluğu ne olursa olsun, yeni roketin gelecekteki roketin beyan edilen özelliklerinden bazıları nedeniyle, en zor olanlardan biri olabileceğini güvenle söyleyebiliriz. hikayeler Lockheed Martin tarafından. Yüksek roket performansı elde etmek için, modern ekipmanın yeteneklerini aşacak kadar aynı anda birkaç karmaşık sistem oluşturmak gerekir. Eğer CUDA projesi başarı ile taçlandırılırsa, öngörülebilir gelecekte ABD Hava Kuvvetleri, en azından savaşçının cephane meclisinin niceliksel yönleriyle ilgili olarak, silah menzilini genişletebilecek ve savaş potansiyelini artırabilecektir.
Sitelerin malzemelerinde:
http://flightglobal.com/
http://militaryparitet.com/
http://airforcemag.com/
http://nvo.ng.ru/
http://bmpd.livejournal.com/