Bardaktan ne boşaldıysa
- 'Bazen sebepsiz yere içimde derin bir sızı hissediyorum' dedi adam. 'Gönül kaftanının eteği geçmişte bir yere takılıyordur' dedi karşısındaki.
- Hem söylediği her sözün yaşayan herkese ulaşmasını istiyor bugünün insanı; hem de söylenen sözlerden hiçbirinin kendisine ulaşmamasını…
- Gerçek bir davası olan herhangi bir kişi davasını pazara çıkarıp satmaya kalksa; ona müşteri olacak tek bir kişi çıkmaz.
- Devrin en dramatik icadı, ağzımızdan çıkanı duymamaya programlı kulaklar geliştirmemiz oldu.
- Atmosferde milyonlarca günah dolaşıyor her gün, hepsinin de faili meçhul!
- Bir dakika sükût edebilirsek, milyarlarca gevezelik cümlesinden muaf olabiliriz.
- Evinin her yerine onlarca rüzgâr gülü dikti adam, rüzgâra ilan-ı aşk ediyordu.
- Bulutlar, dağlar, ağaçlar, kar taneleri, papatyalar bile birbirinin aynı değilken; insanlar nasıl birbirinin aynı olsun!
- Doğduğum günden beri hep bir şeyleri biriktirmekte olduğumu düşünüp duruyordum; sonra bir gün baktım ki aslında sadece harcamışım!
- 'İstediğim her şeye sahip oldum; şimdi arzu edecek bir şey bulamamak canımı sıkıyor' dedi çaresizce adam. 'Biz buna yoksulluk diyoruz' dedi yanındaki…
- İnsanlığımız tek başına bizi güzel göstermeye yetecek seviyede olsaydı; herhalde kreasyona, kozmetiğe, imaja bu kadar çok para dökmezdik!
- Üçüncü sayfalar haber bültenlerini, birinci sayfalar köşe yazılarını ele geçirdi. Ya gerçek başka bir sayfadaysa?
- Ağızlarımızı havaya doğru açıp sokaklarda dolaşsak; kar taneleri içimize de yağar, bembeyaz örtüsüyle içimizi de köşe bucak aydınlatır mı?
- Cehaletin bu kadar iyi ambalajlandığı başka bir zaman olmadı muhtemelen tarih boyunca. Ayrı yazılması gereken ‘de’yi diğerinden ayırt edemeyenler bile kendilerine dahi sanıyor.
- 'Hafızam çok kötüleşti, her şeyi unutuyorum' dedi kadın. 'Çok şanslısın' dedi adam, 'ben sırf unutmayı beceremediğim için içimde bir çöplükle yaşıyorum!'
- Ömrün boyunca bir kaşık suda kulaç at, sonra hikmetli sözler etmeye kalk! Sığ sularda boğulmak diye işte buna deniyor!
- Duygu tüketimimizde birinci sırayı öfkelerimiz alıyor, yakında belki duygu ambarlarımızdaki bütün öfke stokları tükenir de hepimiz huzura kavuşuruz.
- Her sabah gol atma hırsıyla uyanıyoruz, her gece bir çok gol yemiş olarak uykuya yeniliyoruz. Kabul etmeliyiz ki, aslında hepimiz kaleciyiz!
GÖKHAN ÖZCAN