Çocuklar bu hafta Los Angeles’ta okula dönerken, okullarımızda meydana gelen bazı trajedileri ve bir sonraki trajedileri nasıl önleyebileceğimizi düşünmemek zor.
Nisan ayında, sabah 8’den biraz önce bir kamyonet anne ve 6 yaşındaki kızın arasına daldı Mid-Wilshire bölgesindeki Hancock Park İlköğretim Okulu’nun önündeki yaya geçidinde kadını öldürüp çocuğu yaraladı.
Sonraki gün, 14 yaşındaki öğrenci vuruldu Los Angeles Şehir Merkezi yakınlarındaki Berendo Ortaokuluna yürürken
Mart 2020’de 13 yaşındaki İbrahim Trejos Güney Los Angeles’ta okula gitmek için karşıdan karşıya geçmek için bekliyordu. Yeşil ışık yandığında karşıya geçmeye başladı. Aynı zamanda 43 yaşındaki bir kadın sola dönerek Abraham’a çarptı; olay yerinde hayatını kaybetti.
Kendini trafik şiddetini ve arabaların egemen olduğu kültürümüzden kaynaklanan diğer zararları önlemeye adamış bir aktivist olarak, bunun gibi trajedilerin ne yazık ki tanıdık ve tamamen önlenebilir olduğunu biliyorum.
Los Angeles Ulaştırma Departmanı kronik olarak o kadar yetersizdir ki, Hancock Park İlkokulu için uzun süredir planlanan güvenlik iyileştirmeleribordür uzatma dahil olmak üzere, bir yılı aşkın bir süredir planlanmasına rağmen hala yapılmadı. Bu yükseltmelerin, Nisan ayında o gün sonucu değiştirmesi ve hayatların paramparça olmaması muhtemeldir.
Şehir olarak biraz vicdan muhasebesi yapmalıyız. Çocukların hayatındaki maliyeti ölçersek, sürücülere maksimum kolaylık sağlamanın değeri ne kadardır? Arabaların sağladığı “özgürlüğe” sahip olmak için ne tür tavizler vermeye hazırız? Önlenebilir ölümlerin bir daha asla olmamasını sağlamak için ne yapmaya hazırız?
1980’lerin sonunda İtalya, okul saatlerinde okulların sokaklarında arabaları tamamen engellemeyi denemeye başladı. 2012’de Birleşik Krallık aynısını yapmaya başladı ve 2019’da Paris’teki okullar katıldı. Birleşik Krallık’ta şu anda 700’den fazla okul var. “okul sokakları”, Fransa 215, Belçika 170, İspanya 150. Aşağı yukarı tüm Avrupa Birliği ile aynı büyüklükte olan Amerika Birleşik Devletleri’nde toplam 110 okulumuz var.
Los Angeles’ta neredeyse tüm okullar optimize edildi ebeveynlerin çocukları araba ile bırakıp almaları için, Bitişik sokaklara sızan araba vale kuyrukları ve hattı hareket halinde tutmaya çalışan yelekli gönüllü ebeveynler. Düşüncemiz, çocukların kendilerini korumak yerine çocukları araba ile taşımanın rahatlığını artırmaktı. Bu şehirde okul önü araçsız tek sokak yok.
Araba kazaları çocukların önde gelen ölüm nedeni Los Angeles’ta, 2019 itibarıyla 100.000 çocuk başına 16 ölüm oranı. Yetişkinler gittikçe daha büyük araçlar satın almayı tercih ettikçe, bu durum büyük bir maliyetle gelmek hem çocuklarımızın güvenliği hem de özgürlükleri için. Okula yürüyerek gitmek ölümcül olmamalı.
Hiçbir çocuğun (veya ebeveynin) tekrar okula giderken bir sürücü tarafından yaralanmadığından nasıl emin olabiliriz? Kent Konseyi çalışırken okula özel hız tümsek programı ve okulların etrafındaki hız sınırlarının düşürülmesi iyi bir başlangıçtır, bu neredeyse yeterli değildir – sürücüler tabelalara göre alışkanlıklarını değiştirmezler, yapılı ortamdaki değişikliklere göre alışkanlıklarını değiştirirler.
Çocukların okula girip çıktıkları sokaklarda, en azından okul saatlerinde ve ideal olarak kalıcı olarak arabaların yasaklanması için derhal kaynak ayırmalıyız. Evet, bu, çocuklarını okula arabayla götüren ebeveynlerin daha fazla zaman ayırmaları gerektiği anlamına gelebilir çünkü okuldan daha uzağa bırakmak veya bir yere park etmek ve yolun geri kalanında çocuklarını yürümek zorunda kalacaklar, ancak güvenlik faydaları buna değer.
Ayrıca bir mil içindeki her sokağı okula çevirmeliyiz. yerleşik trafiği sakinleştirici altyapıya sahip bir “yavaş sokak”. Bu, bazı ebeveynleri, daha güvenli olabilecek caddelerde okula yürüyerek veya bisikletle giderek arabalarını çocuklarının işe gidiş gelişlerinin tamamen dışında bırakmaya teşvik edebilir.
Çocuklar okula öylece gelmezler; oraya varmak zorundalar. Bunu yapabilmeleri için yürüyüş ve bisiklet yollarına öncelik vermeliyiz. Okullar için ulaşım finansmanına izin vermek için devlet düzeyinde bir çaba görmek harika olurdu – okula bisikletle gidip gelen öğrencilerin yetişkinler tarafından yönetilen geçit törenleri olan “bisiklet otobüslerini” içermesi. Buydu yakın zamanda Oregon’da geçti.
Her zaman bisiklet şeritlerinin eklenmesi ve sokaklara güvenlik iyileştirmeleri gibi şeylere karşı çıkanlar olmuştur çünkü onlar araba sürmek veya park etmek için alandan vazgeçmek istemezler. Onlara şunu sorardım: Çocuklarımız için nasıl bir şehir yaratmak istiyorsunuz? Her zaman etrafta dolaşmak için bir araba kullanmak zorunda kalmalarını ister misiniz? Kirli hava solumalarını ister misiniz? Her üç günde bir yayanın öldürüldüğü bir şehirde yaşamak ister misiniz?
Bu sadece şehir, ilçe ve eyalet yetkililerine bağlı değil. Ortalama sakinler daha iyisi için büyük bir fark yaratabilir. Bir dahaki sefere bir karayolu güvenliği projesi önerildiğinde, işe gidiş gelişinizin birkaç dakika daha uzun sürebileceği anlamına gelse bile onu destekleyin. Çocuklarımızın hayatı buna değer.
Michael Schneider, Streets for All’un kurucusudur.