2000’lerin başındaki skeuomorphism’den bu yana, tercih edilen tasarım trendi minimalizm oldu. Aslında, minimalizm bundan çok daha uzun bir süredir de zorunluluk olmuştur.
Minimalizmin 20. yüzyılın belirleyici teması olduğunu adil bir şekilde ortaya koyabilirsiniz. Grotesk yazı karakterlerinin bir önceki yüzyılda kitlesel reklamcılıkta yaygın bir şekilde benimsenmesiyle başlayarak, yüzyılın ortalarının daha az-çok felsefeleri ile devam ederek ve 80’ler ve 90’ların tüketiciliğinin lüksüyle sonuçlandı.
Minimalizm, tasarımcı olarak tanıdığımız hemen hemen her tasarımcının tasarım pratiğinin merkezinde yer alıyor. Disiplinin tanımının temelini oluşturur.
Böylesine şanlı tarihin ağırlığıyla, yeni doğan ağın – ve tarih ölçeğinde ağın hala çok yeni bir fenomen – minimalizmi benimsemesi şaşırtıcı değil.
Ve sonra minimalist bir yaklaşımın web’de işe yaradığı gerçeği var. Birden çok görüntü penceresi, birden çok bağlantı hızı, birden çok kullanıcı yolculuğu, her içeriğe uyarlanması gereken görsel bileşenlerin sayısını azaltırsanız, bunların tümü çok daha kolay idare edilebilir.
Yine de, buna rağmen, giderek artan sayıda tasarımcı, formun işlev olduğu daha gösterişli bir yaklaşım lehine minimalizmi terk ediyor. Açıkça oluyor. Net olmayan şey, bunun kısa ömürlü, stilistik bir heves mi yoksa tamamen daha temel bir şey mi olduğu. Başka bir deyişle, tasarımcılar ızgaraları terk etmek üzere mi, yoksa sadece minimal bir tasarıma bazı gradyanlar mı atıyorlar?
Pexels aracılığıyla öne çıkan görüntü.