57 yıl sonra, çoğu insan uzun süredir devam eden bir dostluğa daha yakın olmak için neredeyse tüm romantizmin evliliğimizde öldüğünü varsayar. Ne demek istediğimi biliyorsun - aramızda geçen bir kelime olmadan geçen uzun saatler, atmosfer hala sıcak ve samimi olsa da. Her seferinde koridorda geçerken her seferinde okşayarak öpüşmek için çok az hareket. Akşam yemeğimizi beraber yerken televizyon izlerken şatonun üzerinde oturup, bir şişe şarabı olan romantik bir masadan ziyade. Hala aynı yatakta birlikte uyuyoruz, ama yatağın büyüklüğünü olgunlaştırdığımız gibi, Kraliçe büyüklüğüne büyüdükçe, hareket edebileceğimiz ve nefes alabileceğimiz iki odamız oldu, bir şey yapmaya başlamak zorunda kalmadan, olabildiğince güzel, Eğer denedik olsaydı en azından birini öldürürüm! Bir cumartesi gecesi filmleri bir araya getirmek, filmi izlemek için, arka sıraya sinsi yaklaşmak yerine. Ve egolarımızı beslemek için tasarlanmış evimize egzotik ve heyecan verici ilaveler yerine, bedenlerimizi beslemek için gerekli olan sıradan maddeler için birlikte alışverişe çıkıyoruz!
Yukarıdakilerin hepsi, evliliğimizin ilk yıllarında ayağa kalkmak için kullandığımız bazı şeylerdir, her an birbirlerine dokunma fırsatı sunduğunda, birbirlerine fısıldayarak veya birbirlerinin kıyafetlerini kopardığında - heyecan verici zamanlar olmadan şüphe yok ki, gökyüzü dalışı ya da alabalık balıkçılığı gibi, bir süre sonra da seks biraz sıkıcı ve sıradan hale gelebilir. Ve bu, hakiki, basit jestlerin kendi kendilerine geldiği, kesinlikle unromantik olduğu, ama onlar hakkında aynı olan gizli gizli nüansları olduğu zaman, birbirimiz için ne kadar kastettiğimizin küçük hatırlatıcılarıdır. Sırtın ortasındaki bir elin hafif baskısından, ileriye gitme ya da bir şeyler yapma ihtiyacını cesaretlendiren herhangi bir şey olabilir ya da alışveriş gezisinde iken ağır bir çantanın basit taşınması olabilir. Önemli olan, uzun yıllar sonra, ikimiz de jestlerin ne anlama geldiğini biliyoruz. Onlar sadece bizim için bilinen gizli bir dil gibidir, gerçek bir kelime gerektirmeden, “Buradayım, sizi korumak, size yardımcı olmak, mümkün olduğunca güvenli olduğunuzdan emin olmak için, hatırlatmak için Seni hala seviyorum ve senin için önemsiyorum. ”
Jacqui ile benim aramda gerçekleşen en romantik şeylerden biri, televizyon izlerken, “Bir fincan çay içiyorum - Jacqui'nin hoşuna gidip girmediğini merak ediyorum” diye düşündüğüm an, o zaman, bir şey söyleyemem. Jacqui bana dönüp şöyle dedi: “Bir bardak çay yap bana, (benim için takma adı), kucağımdaki kediyle ayağa kalkamam.” Bu 'sözsüz' dil, aramızda olan bir şeydir. çok sık, ve ben kesinlikle sahip olduğumuzda hiçbir şekilde benzersiz olduğumuzdan eminim. Ben manevi tipte bir insan olmamasına rağmen, hepimizin birbirimizin düşüncelerini, özellikle stres veya neşe zamanlarında ayarlama yeteneğine sahip olduğumuza inancım tamdır. Buna 'ek duyusal algı' diyorlar, ama iki çan gibi birbirine yakın asılı olarak aynı prensipte çalıştıklarına inanıyorum. Hiç dokunulmamış olsa bile, bir çekiçle diğerini çalın, diğeri de aynı anda melodiyi alacak.
Öyleyse bu günlerde romantizm hissimiz dünyadan gizlenmeye eğilimlidir, Jacqui ile benim arasında özel bir şeydir, göstermemiz gerektiğini hissettiğimiz bir şey değil, hatta arkadaşlarımıza, ilişkimizi daha komik bir şekilde gören, gülüşümüzle gülüyor, gülüyor her şeyde, herkesin şirketinin tadını çıkarırken, en iyi arkadaşımın günün sonunda benimle eve geleceğini bilerek derinlerde!
Düşüncelerinizi aşağıda paylaşın.