Romalı giysileri, deniz fenerleri... Bir an bütün ders kitaplarının sokakta yürüdüğünü düşündü. İşte şu adam cebinden para çıkarıyor, karşılığında kağıt mendil alıyor. Sosyal Bilgilerden çıkmış ikisi de. Konuşunca Dilbilgisi çıkıyor ortaya. Büfeci paranın gerisini adama veriyor: Bu da aritmetik.Aritmetik İyi Kuşlar Pekiyi, Cemal Süreya (Sayfa 66)
Bir kadın kızını elinden tutmuş sürüklüyor. Böyle kadınlar da var. Kız ise annesinden bir şey istemiş belli ki. Masal. İşte o istediği.
Otobüsler tıklım tıklım dolu. İçlerindeki her insan ayrı kişi; ayrı özlemleri var hepsinin, roman olmuyor mu bu?
Peki şiir ne?
Bütün bunların hepsinin kendisinde uyandırdığı karışık ama güzel duygu mu yoksa?
Ben, sen o;Aritmetik İyi Kuşlar Pekiyi, Cemal Süreya (Sayfa 30)
Biz, siz, onlar.
Behçet Necatigil hepimizi anlattı.
Ev orada duruyordu.Yanında başka evler vardı.
Sokaklar akıp gidiyordu aralarından,
Küçük bir kız gazete satıyordu,
Bir kadın aynaya bakıyordu,
Oradaydı bakkallar, çarşılar, parklar orda;
Bir adam elinde fırça; kapısını boyuyordu;
Behçet Necatigil evine dönüyordu,
Şurası yazlık sinemaydı eskiden,
Şurdaki fotoğrafçının vitrininde
Herkesin yüzü vardı, ama ne tuhaf
Herkes ayrı yere bakıyordu.
Durdu Behçet Necatigil,
Eliyle alnını sildi;
Üzgünüm dedi,
Bir çalar saat almalıyım
O kadın yine aynaya baksın
Adam yine kapı boyasın
Küçük kız gazete satmasın
Bir çalar saatim olsun
Saniyeler evin beş halini söylesin
Ev, eve, evi, evde, evden,
Dakikalar bizi göstersin,
Ben, sen, o, biz, siz, onlar.