Amerikan başkanlarının adaylarından biri (2012’teki seçimler), Mitt Romney, hafta boyunca, ABD’nin ana haber kanallarından birinin geniş bir kitlesine yayınlanan konuşmasıyla dikkat çekti. Bu konuşma genellikle duygusal olarak renklendirildi ve her zamanki gibi ABD'nin bütün düşmanlarını kınadı. Romney'nin konuşması, bir zamanlar burada söylendiği gibi, fırtınalı ve durmadan alkışlarla yarıda kesildi. Peki seçmenlerine yaklaşan Barack Obama seçimlerini atlamaya hazır yeni bir aday getirmeye ne karar verdi?
Amerika Birleşik Devletleri'nde öyle kabul edilir ki, başkan adayları arasında kimin halkla konuşmadığı, Rusya hakkında en azından birkaç kelime söylemesi gerekiyor. Romney bu gelenekten sapmamaya karar verdi ve ülkemize (SSCB ve Rusya) yeterince zaman ayırdı. Sonunda Vladimir Putin'in (seçimi kazanırsa) Rusya'nın politik Olympus'una geri dönmesi üzerine, Romney Avrupa ve bir zamanlar Sovyetler Birliği'ne ait olan ülkelerin enerji güvenliği açısından bir tehditten başka bir şey görmüyor. Romney, şu anki Başbakanımızın Sovyetler Birliği'nin çöküşünü büyük bir trajedi olarak gördüğünü hatırladı. Romney'e göre, “kötü imparatorluğun” yıkılmasından pişman olmamalıyız.
Temelde başka devletlerdeki yaşamın nasıl çalıştığını anlamayan bir anlayışı olmayan insanların, bu devletlere etiketlerini hızlı bir şekilde asabilmelerini her zaman şaşırtmaktadır. Romney'in SSCB'nin yıkılmasının, onbinlerce insanın öldüğü uzun bir kanlı sivil asker dizisi, yerel çatışmalara yol açtığı için pişmanlık duymadığı ortaya çıktı. Ve SSCB'nin çöküşünün, yakın akrabaları birbirinden sınırların geldiği yerlerden ayırması, Bay Romney'e bağlı değildir. ABD başkan adayı, Sovyetler Birliği hakkında bildiği tek şey bir zamanlar Nikita Khrushchev'in dümeninde olmasıydı ve Amerikalılara "siktirmek" göstermek isteyen olduğunu düşünüyor mu? Mitt Romney, öğretmenlerin kendisine “Sovyetler” bir anda serbest ve barışçıl ülkesinde bir nükleer saldırı başlattığını ve hatta bir nükleer saldırı başlattığını “Crouch ve Cover Up” emrini yerine getirmeyi öğrettiğini hatırlıyor. Anlaşılan Romney, Sovyet halkına Amerikan saldırganlığı durumunda aynı şeyi öğrettiğini bilmiyor.
Konuşmasında, belirlenen aday Amerikalıları dünyayı yönetmeye teşvik ediyor. Ve bunu bir yıl boyunca başka devletlerin pahasına yaşadığı bir millete söylüyor. Bir kişiyi belli bir dernek yönetmeye teşvik etmek garip bir şeydir, çünkü bu dernek iflasına izin veren kişi budur. Şu anki ABD böyle bir insan.
Romney, ABD'nin düşmanlarla dolu olduğunu hatırlıyor. Her zamanki gibi, bu Kuzey Kore ile İran ve şimdi Küba ile Venezuela. Anlaşılan, Romney'nin Küba'ya ilişkin endişeleri, 1962'in Karayip krizinin devrinden bu yana kaldı. Çünkü bugün Kübalıların neden Amerikalılardan bu kadar korktuğunu hayal etmek zor.
Ve elbette, Romney, Rusya gibi aktif olarak gelişmekte olan Çin'i hatırlamakta başarısız oldu, bu da ABD'nin zaten gelişimini tehdit ettiği anlamına geliyor. Bu mantığa göre, Amerika Birleşik Devletleri dışında dünyada hiç kimse gelişemez.
Açıkça popülist konuşmaların arka planına karşı Romney, Beyaz Saray'ın bir sonraki sahibi seçildiyse, Rus-Amerikan ilişkisinin ne olacağını hayal edebilirsiniz. Eğer Romney şimdiden Putin'i “Kötülük İmparatorluğu” nun canlanmasının ideolojik ilham kaynağı olarak görüyorsa, Rus tehdidinin hayaleti bir kez daha Amerikan toplumunda asılı kalacaktır.