Associated Press muhabiri, Başkan John F. Kennedy’nin konvoyunun Dallas şehir merkezinden geçerken ölümcül bir şekilde vurulmasından sadece birkaç dakika sonra Peggy Simpson Olay yerine koştu ve hemen keskin nişancı kurşunlarının geldiği binada toplanan polis memurlarına katıldı.
Simpson, “Sanki koltuk altları gibiydi” dedi ve onlardan her bilgi almayı başardığında şunları kaydetti: editörlerini aramak için ankesörlü telefona koştu ve sonra “polise geri döndüm.”
Şu anda 84 yaşında olan Simpson, yaşayan son tanıklardan biri Ulus Çarşamba günü 22 Kasım 1963 suikastının 60. yıldönümünü anarken hikayelerini paylaşıyorlar.
Texas Okul Kitap Deposu’ndaki suikastın öyküsünü anlatan Dealey Plaza Altıncı Kat Müzesi’nin küratörü Stephen Fagin, “O dönemin son sesleri de gittiğinde, geçmişle somut bir bağ da kaybolacak” dedi. keskin nişancı Lee Harvey Oswald’ın saklandığı yer bulundu.
“On yıl önce bile anılarını paylaşmak için burada olan seslerin çoğu – kolluk kuvvetleri yetkilileri, gazeteciler, görgü tanıkları – bu insanların çoğu öldü“, söz konusu.
Simpson, eski ABD Gizli Servis ajanı Clint Hill ve diğerleri, bu ay yayınlanan üç bölümlük National Geographic dizisi “JFK: Amerika’da Bir Gün”de yer alıyor. Anılarınızı arşiv görselleriyle birleştirinBunlardan bazıları ilk kez renklendirildi.
Yönetmen Ella Wright, orada bulunanların görüşlerini almanın, arşiv görüntülerini tamamlayan kamera arkası hikayesinin anlatılmasına yardımcı olduğunu söyledi.
“İnsanların anlamasını istedik orada nasıl bir duyguydu ve bu olayların duygusal etkisini deneyimleyin” dedi Wright.
Pek çok kişi hâlâ Kennedy suikastına uğradığında başkanlık konvoyunun geçtiği Dealey Plaza’yı ziyaret ediyor.
Fagin, “Şüphesiz ki cinayet bir nesli tanımladı” dedi. “Bunu yaşamış ve 1960’larda reşit olmuş insanlar için, önemli bir değişikliği temsil ediyordu Amerikan kültüründe.
Suikastın olduğu gün Simpson, Austin’de Kennedy için bağış toplama yemeğine katılmak zorunda kaldı. Dallas’tan ayrılmadan önce zamanım olduğundan, Onu başkanlık konvoyunu görmeye gönderdiler. ama Dealey Plaza’nın yakınında değildi.
Simpson Hiç bir fikrim yoktu AP ofisinin bulunduğu Dallas Times Herald binasına varıncaya kadar sıra dışı bir şey yaşandığını söyledi. Asansörden çıkarken bir gazete resepsiyon görevlisinin şunları söylediğini duydu: “Tek bildiğimiz başkanın vurulduğu” ve ardından gazetenin editörünün personele bilgi verdiğini duydu.
Haberi dünyaya duyururken ajans şefinin omzunun üzerinden bakmak için AP ofisine zamanında koştu ve ardından daha fazla bilgi bulmak için Teksas Okul Kitapları Deposu’na uçtu.
Daha sonra polis merkezinde “çılgınca, çılgın, kaotik, akıl almaz bir sahneye” tanık olduğunu söyledi. Muhabirler, Lee Harvey Oswald’ın tüfeğini kaldırmış bir ajanın geçtiği koridorları doldurmuştu. Şüphelinin annesi ve eşi geldi ve bir noktada yetkililer, gazetecilerin Oswald’a sorular sorduğu bir basın toplantısı düzenledi.
“Her türlü bilgiyi toplamak için büyük bir gazeteci grubuyla birlikteydim” dedi.
İki gün sonra Simpson Oswald’ın transferini haber yapıyordu gece kulübü sahibi Jack Ruby bir grup muhabirin arasına dalıp polis merkezinden ilçe hapishanesine giderken Şüpheliyi vurarak öldürdü.
Polis memurları Ruby ile yerde mücadele ederken, Simpson yakındaki bazı telefon kulübelerine koştu ve “gördüğüm her şeyi AP editörlerine dikte etmeye başladı” dedi. O an sadece haberi yaymayı düşünüyordum.
“Bir AP gazetecisi olarak telefonu açmanız yeterli, o anda hiçbir işlem yapamazsınız“açıkladı.
Simpson silah sesini duymuş olabileceğini söyledi ama O bunu hatırlamıyor.
“Ruby muhtemelen benden yarım metre uzaktaydı ama onu tanımıyordum, onu görmedim, gazeteci kalabalığından çıktığını görmedim” dedi.
Simpson’un anıları, Fagin’e göre şu anda Altıncı Kat Müzesi’ndeki sözlü tarih koleksiyonunun bir parçası. yaklaşık 2.500 kayıt.
Müze küratörü, Simpson’ın “o hafta sonu olayın gerçekleştiği yerde bulunan ve profesyonel bir gazeteci olarak işini yaparken gerçekten tarihi olaylara karışan birine harika bir örnek” olduğunu söyledi.
Fagin şunu söyledi Sözlü tarih kayıt altına alınmaya devam ediliyor. En yenilerin çoğu, 60’lı yılların çocuklarıydılar. ve okulda cinayeti duyduklarını hatırladılar.
“Bu anıları yakalamaya çalışmak gerçekten zamana karşı bir yarış” diye yakındı.