"Bugün cesaretiniz ve direnciniz dolayısıyla kendinizi halkın ve anavatanın kurtarıcısı olarak görme hakkına sahipsiniz. Ayrıca bugün Nasyonal Sosyalist Devrimin sarsılmaz savaş birliği konumunda yer almanız gerekiyor. On üç ve on dört yaşlarındayken sahip olduğunuz erdemlere, gelecekte de sahip olmanız gerekiyor... Gelecekte de sadakat ve itaatle yek vücut olarak arkamda durursanız, bu hareketi dünyanın hiçbir gücü durduramaz. Zaferle ilerleyişini devam ettirir, yeter ki aynı disipline, aynı itaate, aynı arkadaşlığa ve aynı sadakate sahip olun."
Bu (kitap) yakma olayı, birçok Alman’ı hiç etkilemedi. Bunun bir sebebi de, bilgilerinin eksik olmasıydı. Yine de eğitimli vatandaşlar arasında, Alman ruhunun arındırılması olarak yorumlanabilen bu politikaya yönelik olumlu görüşlerin işaretleri de eksik değildi. Keza Klasikler dokunulmaz kabul edilmişti (Heinrich Heine hariç. Onun kasvetli kehanetine göre, yakılan kitapları insanlar izlerdi daima. Bu kehanet görünüşe göre pek kimsenin hatırında değildi).
Hareket, sokağı ve gitgide daha fazla kamusal alanı kontrol eder oldu; fakat gücünü, oluşturduğu kaostan ve genel korkudan alıyordu. Olup bitende özel bir planlılık aranmamalıydı. Birçok şeyi belirleyen husus, hesap kitap değildi. Daha ziyade sayısız alt liderin vahşi kararlılığı belirleyici oluyordu. Onlar da ulusal kalkınışa katkılarını göstermek istiyor ve bu bağlamda kişisel bazda da yarar sağlıyorlardı.
Yahudilere yönelik ilk önlemler (tıpkı Marksistlere karşı olduğu gibi) kararlı bir arındırmanın işareti olarak büyük kitlelerde sevinçle karşılandı. Gerek politik-ahlaksal körelmenin gerekse korkuya dayanan toplumsal biçimlendirmenin hızla gelişmesi neticesi elde edildi.