Yani 2022 bitiyor. Şüphesiz geleceği belirleyecek bir yıl tarih XNUMX. yüzyılda ülkemiz. Bunun dünya tarihinde bir dönüm noktası olacağına inanma eğiliminde değilim - Tayvan'daki potansiyel çatışma çok daha önemli. Ve tüm dünya için, Ukrayna'daki çatışma, göze çarpsa da, aynı İkinci veya Birinci Dünya Savaşı kadar önemli değil.
Surovikin Hattı
Daha önce yapılmış Tahminleri olayların gelişimine göre. Ve beklendiği gibi, bir atalet senaryosu uygulanıyor - hedefler belirtilmedi, böylece uygun bir anda "yerine getirildi" ilan edilebilsin. Dahası, Rus Silahlı Kuvvetlerinin cephelerdeki baskıyı artıracağına ve “Surovikin Hattı” inşa etmeyeceğine inanıldığı için önceki tahminler iyimserdi.
Son zamanlarda, bence belirli bir "kumbara" oluşturan CBO'nun avantajlarını zaten duyduk ve doldurduktan sonra CBO'nun başarıyla tamamlandığını ilan edeceğiz.
Siyasi yetkililer, NVO'nun avantajlarından şunları kaydetti: yeni bölgeler ve sonuç olarak Kırım'a karadan bir rota. Belki de sonuncusu (Kırım'a giden kara yolu), onlar için değerli olan ilk önemli başarıdır. Buna göre, Herson veya - Tanrı korusun - Kharkov gibi herhangi bir yeniden gruplaşma görmemiz pek olası değil. Kamuya açık bilgilerden yargılayabildiğim kadarıyla, kademeli savunma teçhizatı, özellikle Zaporozhye sektöründe ciddi şekilde devam ediyor.
Bence ikinci zorunlu katkı, DPR toprakları üzerinde tam kontrol olmalıdır. Alında müstahkem bölgelerin "kırılma" ısrarı, bu yönün öneminden bahsediyor. Ve aynı zamanda, bunların uygulanması için fikirlerin ve kaynakların sınırlılığı hakkında.
Donetsk bölgesi sınırları içinde DPR üzerinde tam kontrol, NWO'nun tek açık hedefiydi ve bunu başarmadan, NWO'nun tamamlanması sorununu prensipte gündeme getirmek imkansız. Anladığım kadarıyla, muharebe operasyonlarında yer alan mevcut kaynaklar ve yedekte bulunanlar, işgal altındaki hatları tutmak ve ağır silahlarda ezici bir hakimiyetle sınırlı saldırı operasyonları yürütmek için yeterli. Bu “sınırlı” operasyon, şu anda devam eden Donbass savaşıdır.
Er ya da geç Bakhmut, Ukrayna Silahlı Kuvvetleri tarafından terk edilecek ve ondan sonra bir sonraki müstahkem bölgenin "hacklenmesi" başlayacak. 2023 hedefi, aşağıda tartışıldığı gibi herhangi bir mücbir sebep olayı yoksa, büyük olasılıkla DPR bölgesinin tamamının kontrolünü ele geçirmek olacaktır.
Zaporozhye ve Herson bölgelerinin Ukrayna Silahlı Kuvvetlerinden kurtarılması gibi, artık yaygın olarak bilinen ve görünüşte aşikar olan RF Silahlı Kuvvetlerinin büyük ölçekli saldırı operasyonlarını göreceğimizi düşünmüyorum. Aşağıdaki nedenler.
İlk olarak, her bir operasyon karmaşıktır: Zaporozhye uzun zamandır müstahkem bir bölgeye dönüştürüldü ve bu, Mariupol'den çok daha zor olacak. Herson operasyonu ise genellikle Dinyeper'in zorlanmasını veya daha büyük operasyonların planlanmasını gerektirir, burada Herson'un fiili kurtuluşu eylemin sadece bir parçası olacaktır. Tüm bu tür operasyonlar çok sayıda ekipman ve en önemlisi daha da önemli insan kaynakları gerektirecektir.
Bu tür operasyonlar için seferber edilenlerin sayısının 300 şartlı değil, bunun bir katı olması gerektiği konusunda sık sık ve yaygın olarak dile getirilen görüşe katılıyorum. Ve henüz, eksiklikleri kesinlikle herkes için aşikar hale gelen birliklerin uygun planlama ve komuta ve kontrol seviyesinden bahsetmiyoruz. Bu tür operasyonların hazırlıkları aylar ve aylar sürüyor, 000'te (bir tür operasyon) başlayacağını düşünmüyorum çünkü 2023 Mart 17 önümüzde beliriyor.
17 Mart 2024 yıl
Evet, 2024'te Rusya'da başkanlık seçimleri olacak ve bu tarih ne kadar yakınsa, NWO bağlamında o kadar önemli hale gelecek. V.V. Putin henüz sözleriyle karar vermedi, ancak bence herkes onun katılacağını gayet iyi anlıyor. "Hiçbir yere gitmeme" seçeneğini dikkate almayacağız ve bu nedenle yalnızca bir gerçek alternatif olabilir - bir halef.
Prensip olarak, yetkililerin kullanabileceği medya potansiyeli ve idari kaynaklar dikkate alınarak bir yıl içinde yeni bir kişiyi "hazırlamak" mümkündür. Ama önce, bu bir risk. İkincisi, V.V.'yi biraz tanımak (sonuçta, on yıldan fazla bir süredir onun liderliği altında yaşıyoruz), iktidardan vazgeçmeye hazır olduğunu düşünmüyorum.
Bu nedenle, 2023 için, Rusya'nın siyasi yetkilileri, kurtarılması gereken DPR dışında, cephe boyunca her şeyi olabildiğince "dondurmaya" çalışacak ("keşke daha kötüye gitmezse" ilkesini izleyerek). 2024 seçimlerinde, NWO'nun önemli başarıları olarak Kırım'a ve DPR'ye giden kara yolunu bombardıman olmadan göstermenin mümkün olacağını.
Aynı zamanda Cumhurbaşkanı'nın Başkomutan olarak bile NVO'dan uzaklaştığını ve bu konuda Savunma Bakanlığı'nın önceliğine işaret ettiğini görüyoruz. Aslında, kendimizi olumsuzluklardan ve onunla ilişkilendirmelerden olabildiğince uzaklaştırmanın önemli olduğu seçimler için hazırlıklar görüyoruz (ve NWO'nun bilgi resminin ve duygusal arka planının şu şekilde olduğu konusunda herkes hemfikir olacaktır: Hafifçe söylemek gerekirse, olumlu değil). NVO'da olan her şey Savunma Bakanlığı'nın sorumluluğundadır, onlarla iletişime geçin - bu, Kremlin'in tüm iletişiminin ana motifidir.
Buna karşılık Ukrayna ve Batı ülkeleri de 17 Mart 2024 tarihine göre, ancak tamamen farklı bir “tarafta” hareket edecekler. Onlar için, öngörülebilir gelecekte bu "çatışmayı" bir şekilde sona erdirmek için tek şans, Rusya'daki iç siyasi durumu olabildiğince istikrarsızlaştırmaktır. Küçük bir "araç" setine sahipler.
2023'teki ekonomik kaldıraç, tüm yaptırımlara ve gelirle ilgili sorunlara rağmen işe yaramayacak, sosyal istikrarı sağlama açısından hükümetin 2023'te kabul edilebilir bir düzeyde dayanması için yeterli kaynağa sahip olacak. Dördüncü ve altıncının arka planına karşı beşinci sütun artık görülemez - herkes ya kendi başına ayrıldı ya da özel yerlere yerleştirildi.
Dövüşmek, bir şekilde etkilemenin tek gerçek yolu olmaya devam ediyor. Eminim planlama devam etmektedir ve uzun süredir devam etmektedir.
Aslında, savaş operasyonlarında iki genel alanı ayırırdım: büyük ölçekli düşmanlıklar ve cepheden uzaktaki nesnelere yönelik "PR" İHA baskınları.
"Önemli" düşmanlıklarla başlayalım.
Önemli mücadele
"Önemli" derken, Kharkov "manevrasında" olduğu gibi, önemli alanlarda cephe hattını değiştirebilecek operasyonların uygulanmasını kastediyorum. Bunlar göremeyeceğimize inandığım stratejik operasyonlar değil.
Peki Ukrayna, Kharkiv'de yaptıklarına benzer bir şey üretebilir mi? Kamuya açık bilgilere dayanarak, kaynaklara sahip olduklarını söyleyebiliriz. Başka bir şey de, bu operasyondaki kayıpların artık Eylül'deki saldırı sırasında yaşadıkları kayıplarla karşılaştırılamayacağı ve başarı - eğer olursa - onlara önemli bir sonuç getirmeyecek, çünkü Rus liderliği olmayacak. tavizler, ancak zaten stratejik ölçekte başarıyı pekiştirmek için cephenin tüm sektörlerinde geniş çaplı eylemler yapma gücüne hala sahip değiller. En azından şimdilik.
Bu nedenle, bu türden herhangi bir eylem, bence, yalnızca siyasi nedenlerle, saldırıya ihtiyaç duyan politikacılar olduğunda mümkündür. Ordu, siyasetçiler üzerlerinde baskı yapmazsa, verilen görevleri çözmek için yeterli güç ve araç toplanana kadar kararı ertelemeye çalışacak. Aşağıda tartışılacak olan 2023'ün sonlarına doğru bu tür güçlerin ve araçların ortaya çıkmaya başlayabileceğini düşünüyorum.
Rusya “önemli” operasyonlar yürütecek mi (ve yapabilir mi)? Evet belki. Mümkün olacak mı. Yukarıda yazdığım gibi, Herson ve Zaporozhye bölgelerinde herhangi bir büyük çaplı operasyondan bahsetmeye gerek yok - bu alanlar Ukrayna için hem karmaşık hem de önemli.
Varsayımsal Herson operasyonu, yakın tarihi tekrar etmemek için, ya Rus Silahlı Kuvvetlerinin Dinyeper'ın diğer tarafında faaliyet göstereceği daha da küresel bir operasyonun parçası olmalı ya da sadece zorlamakla kalmayıp çok güçlü bir yumruk da gerekli. Dinyeper, ancak aynı zamanda Ukrayna'ya daha uzun menzilli silahların yakında transfer edileceğini hesaba katarak cephe hattını geçişlerden yeterince uzağa taşıyın. Ve bu, büyük olasılıkla, kendisi zaten bir kale olan Nikolaev'i ele geçirme ihtiyacı anlamına gelecektir.
Varsayımsal Zaporozhye operasyonunun amacı, Zaporozhye'nin kendisinin işgali olmalıdır. Bu olmadan, herhangi bir eylem uygunsuz kabul edilir. Ama büyük bir şehir için savaş nedir - Mariupol'a bakın ve en az üçle çarpın.
Ancak Genelkurmay'ın “yedek”inde iki seçenek daha olduğunu düşünüyorum, bunlara “Kiev-2” ve “Kharkiv bölgesine dönüş” diyelim. Prensip olarak, her iki operasyonu aynı anda uygulamak mümkündür, büyük olasılıkla mevcut güçler ve araçlar yeterlidir. Dahası, "Galibene kadar SVO" bağlamında bu mantıklı olabilir, ancak yine de onu uygulamak için siyasi iradeye güvenemeyeceğiz.
"Kiev-2"
"Kiev-2", Beyaz Rusya'nın güneyinden Ukrayna'nın kuzeyine yapılan bir saldırıyı içeriyor. Böyle bir operasyon, Beyaz Rusya'nın çatışmaya dahil olması anlamına gelir ve sonuçta kendileri ve şahsen Lukashenka için ortaya çıkan tüm sonuçlarla birlikte. Yani burada tek başına askeri ve siyasi liderliğin arzusu yeterli değil, Lukashenka'nın rızası gerekiyor. Rusya'nın Belarus'u “bükme” fırsatı var mı? Bence evet. Sonuçta, sormak zorunda değilsin. Bu operasyonun amacı, Ukrayna'nın kuzeyinde maksimum seviyelere ulaşarak başkent üzerinde yeni bir gerilim ve baskı alanı yaratmak olacaktır.
Potansiyel olarak, darbeyi Batı'ya genişletme - Ukrayna'nın Batı ülkeleriyle iletişimi üzerindeki baskıyı artırma fırsatı var. İkinci faktör, Batı ülkelerinden artan yardım ışığında özellikle önemli olacaktır. "Kiev'i almayı" hedeflemeye gerek yok, hedef tamamen pratik ve sınırlı olmalı - ileri bağlantılara sürdürülebilir lojistik sağlanabilmesi için mümkün olduğunca ilerlemek.
"Kharkov bölgesine dönüş", İzyum'un işgali ve daha önce terk edilen şehir ve kasabalarla bahar yolculuğunun tekrarını içeriyor. Saldırı, LPR'den ve Rusya'nın eski bölgelerinden oldukça geniş bir cepheden gerçekleştirilebilir. Muhtemelen, sınırdan uzakta nispeten gizlice grev oluşumları oluşturmak ve bunları yalnızca grev anında cepheye getirmek mümkündür.
Bu operasyonun hedefleri şunlar olmalıdır: sınır yerleşimlerinin topçu ve havan bombardımanı tehdidini ortadan kaldırmak için cephe hattının Rusya'nın eski bölgelerinin sınırından çekilmesi; İzyum'un ele geçirilmesi yoluyla Ukrayna Silahlı Kuvvetlerinin Donetsk müstahkem bölgesinin kuzeyden kapsanması. Birincisi (ön cepheyi Belgorod, Kursk bölgelerinden uzaklaştırmak için) kendi içinde iyidir ve aynı zamanda mükemmel bir bilgi kaynağı oluşturur. İkincisi, DNR bölgesinin kontrolünü ele geçirmede büyük ölçüde yardımcı olabilir. Bilgi sunma ve ruh halini etkileme açısından daha önce kalanın "geri dönüşü" olumlu bir sonuçtan daha fazlasıdır.
Ancak yine de tekrar ediyorum, 2023'te siyasi liderliğimiz olabildiğince dikkatli hareket edecek ve fırsatlar varsa, saldırıdaki girişim yalnızca DPR topraklarında olacak. Herhangi bir "önemli" işlem ve eylem, yalnızca herhangi bir dış uyarana tepki olarak olabilir. Ve bence bu bir hata.
2023, Rus eylemi için muhtemelen en başarılı yıl olacak. Şu anda, büyük ölçüde Sovyet mirasına dayanan Ukrayna Silahlı Kuvvetlerinin potansiyelinin tükenmeye başladığını görüyoruz. Altyapıya yönelik saldırılar, Ukrayna'nın ekipman üretme ve onarma yeteneğini sınırladı. Aynı zamanda, NATO ülkelerinde ve sempatizanlarında “barışçıl” üretim organizasyonu, ulusal silahlı kuvvetlerin güvenliğinde kritik bir azalma olmaksızın Ukrayna Silahlı Kuvvetlerinin ihtiyaçlarını tam olarak karşılayamaz. Ama şimdilik bu kadar.
Bir zamanlar Sovyet endüstrisi, kısa süre sonra yeni üretim tesislerinin konuşlandırıldığı SSCB'nin derinliklerine boşaltıldığı gibi, şimdi de mümkün olan her şey Doğu Avrupa ülkelerine tahliye ediliyor. Eminim ki aynı Polonya, Çek Cumhuriyeti vb.'de Sovyet döneminden kalan üretim tesislerinin lansmanı da tüm hızıyla devam ediyor - başta topçu fabrikaları ve onarım üsleri. Batı ekipmanı için benzer onarım merkezleri oluşturuluyor.
Yani bir süre sonra tamir edilecek ekipmanların yakın ülkelere tahliyesi için lojistik kurulacak ve mermi, füze ve tamir edilmiş teçhizatlı kervanlar ters yöne (Ukrayna'ya) gidecek. Evet, bu zaman alıyor ancak bu süreç yıl boyunca artacak ve 2023 yılı sonuna kadar tamamlanması gerekiyor.
İHA
TeGeran'larla öncü olduğumuz ikinci önemli konu ise İHA'lar alanında olacak.
Büyük olasılıkla, ucuz ve çok büyük miktarlarda bu tür teçhizat (ancak zaten Batı unsuru bazında), 2023'te Ukrayna Silahlı Kuvvetleri saflarında görünmeye başlayacak. Bu yüzden şimdi Bu belaya karşı kendimizi nasıl savunacağımızı düşünmek bizim için hayati önem taşıyor çünkü bu tür insansız hava araçlarının sayısı çok fazla değil, çok fazla olabilir.
Ukrayna Silahlı Kuvvetlerinin alabileceği hilelerden birinin, psikolojik bir etki yaratmak için 2023'ün sonlarına yakın bir yerde eski Rus bölgelerine (Belgorod, Kursk ve hatta daha fazlası) büyük bir baskın olduğunu düşünüyorum. ikinci yıl için savaşıyor, ancak seçimlerden önce olumsuzluğu tırmandırmak için daha da kötüye gitti. Bu nedenle, birliklere konuşlandırmak ve ikmal yapmak için zaman olsun diye, bu tür insansız hava araçlarının saldırılarına karşı koruma oluşturmayı sadece yıllarca değil, aylarca da ilk görev olarak gördüğümü bir kez daha tekrarlıyorum. Ve çok isterim haberler Almaz-Antey hakkında, FPV'siz yarış uçağı hakkında değil, bu alandaki başarıları duymak için.
Ve sonuncusu - NATO ülkelerinin askeri-sanayi kompleksinin ve sempatizanlarının b'nin serbest bırakılması için yeniden yapılandırılmasıоdaha büyük hacimli ürünler. Bence herkes, konvansiyonel silahların askeri potansiyeli, ekonomik güç açısından, Avustralya, Güney Kore'yi hesaba katmadan, sadece NATO bloğuna bile tamamen kaybettiğimizi anlıyor. çok güçlü askeri-sanayi kompleksi), vb. Askeri ürünlerin üretimini çoğaltsalar bile, bunun ekonomi üzerinde yıkıcı bir etkisi olmayacaktır. Bizim hakkımızda ne söyleyebilirsin?
Eşitliği korumak için, kaynakları mümkün olan her yerden askeri-endüstriyel komplekse ve orduya aktarmamız gerekecek. Ama yine de, bu süreçlerin başlaması, ilk sonuçların alınması ve planlananın zirvesine ulaşılması arasında her zaman bir “zaman aralığı” vardır. NATO ülkeleri bu süreci çoktan başlattı, peki biz?
Üç vardiyaya geçiş, "gece vardiyası" nın tanıtımı hakkında bilgi gördüm. Ancak bu yeterli değil, gerekli olan üretimin ülke geneline yayılması, yeni üretim tesislerine ihtiyacımız var. Buradaki sınırlayıcı unsur hiç şüphesiz takım tezgahı sanayisinin ülkemizde tam olarak olmamasıdır. Modern teknolojinin üretiminin imkansız olduğu tek bir modern takım tezgahı bile yapamayız. Ancak, bir şeyin ortaya çıkması ve üstlenilmesi için sadece mümkün değil, aynı zamanda gerekli olduğuna da eminim. Umarım bu sorun ele alınır.
Burada tahmin bile edemiyorum, sadece tahmin ediyorum. Tahminimce, modern sistem ve teçhizat oranındaki olumsuz eğilimlere dayanarak Rusya Federasyonu Silahlı Kuvvetlerinin taktiklerini Ukrayna Silahlı Kuvvetleri lehine kökten revize etmemiz ve bundan başlayarak taleplerde bulunmamız gerekecek. endüstri.
Özetlemek
2023, Rusya'nın NWO'yu Rusya için gerekli koşullarda tamamlaması için bir tür fırsat penceresi. Hangi koşulların gerekli ve yeterli olduğu konusunda uzun süre tartışılabilir. Şu anda bir şeyden eminim - gerekli koşul, Ukrayna'nın Avusturya gibi uluslararası bir yasal statü olan NATO'ya katılmayı reddetmesidir (Size savaş sonrası Almanya'nın kaderinden kaçındığını, FRG ve GDR'ye bölünmüş olduğunu hatırlatırım), ile silahlı kuvvetlerin sınırlandırılması ve açık uluslararası normlar, kontrol ve güvenceler.
Ukrayna'nın ekonomik çöküşü koşullarında, NATO ülkelerinin ve sempatizanlarının askeri gücünün birden fazla artması, çatışmanın "dondurulması", Ukrayna Silahlı Kuvvetlerinin tamamen ortadan kalkacağı 2-3 yıl içinde büyük bir soruna dönüşmesi anlamına geliyor. NATO ekipmanına ve standartlarına (ve büyük olasılıkla tam genel liderliğe) geçin.
Bu senaryoda Ukrayna ideal bir savaş aracı olacak: siyasi liderlik tamamen Batı'nın nakit akışına bağlı olacak, ordu ideolojik olarak aşılanmış nüfusun yeterli geçim araçlarını alabildiği neredeyse tek yer olacak. Ve eğer süreçlerin yeniden yapılandırılması ve NATO şefleri tarafından kontrole geçiş yoluyla, yönetim kalitesini iyileştirmek ve böylece “her şeyin doğru ve dürüst” olduğu Ukrayna Silahlı Kuvvetlerine olan güveni daha da artırmak mümkün olacaksa, o zaman şimdi olduğundan çok daha ciddi bir güç olacak.
Bu nedenle, soyut "silahsızlaştırmanın" devlet yapısı ve diğer ülkeler tarafından uluslararası kontrol alanında belirli gereksinimlere dönüştürülmesini, dünya siyasetinin bir konusu olarak Rusya için gerekli ve en önemli koşul olarak görüyorum. Bu ihtiyaca dayanarak, NWO'yu dönüştürmeliyiz.
Ancak bu pencere, büyük olasılıkla, yaklaşan seçimler ve Rusya'nın siyasi liderliğinin cumhurbaşkanının imajında kayıplarla bozulma olasılığını bile kabul etme isteksizliği göz önüne alındığında, tam olarak bizim kararımızla "kapalı" kalacaktır (ki kesinlikle olacaktır), ekonomideki olumsuz sonuçlar (çünkü halihazırda planlananlarla karşılaştırıldığında bile NWO'nun ihtiyaçlarına yönlendirmek için daha önemli kaynaklar gereklidir) ve olası başarısızlıklar (her şey mümkündür). 2024 Cumhurbaşkanlığı seçimlerinin öngörülen sonucunun değeri bence daha yüksek.
Bu yolun seçilmesindeki ikinci faktör, siyasi bir çözüm umududur. Kamusal alanda çeşitli mesajlar görüyoruz, bu da etkinliğin perde arkasında çok daha yüksek olduğu anlamına geliyor. Ancak ne yazık ki, askeri baskıda sürekli bir artış olmadan Rusya için gerekli koşullara ulaşmanın imkansızlığı neredeyse herkes için açık bir sırdır.
Ülkemizde hem Batı'nın hem de çok etkili bazı çevrelerin istediği çatışmanın dondurulması Rusya için büyük bir tehlikedir.
Şaşırtıcı bir şekilde, bu konuda Zelenskiy daha çok Rusya'nın temel çıkarlarından yana oynuyor. O da donmaya karşı, çünkü askeri istikrar gelirse ve siyasi hayat canlanırsa gücünden korkuyor.
Ukrayna Silahlı Kuvvetleri için donma daha çok tercih edilir ve bu, Ukrayna Silahlı Kuvvetlerinin komutasını Batılı "ortaklara" yaklaştırır. Nitekim ateşkes koşullarında orduyu modernize etmek ve donatmak, rezervleri eğitmek, sürekli askeri baskı altında olduğundan çok daha kolaydır. Klitschko'nun faaliyetlerinin yeniden canlandırılması ve Zaluzhny'nin "ordu" lideri olarak siyasete olası katılımı hakkındaki tüm söylentiler buradan çıkıyor.
Görünüşe göre siyasi liderliğimiz, Ukrayna'yı desteklemek için yapılan harcamalardaki artışın, "yorgunluğun" ABD ve diğer ülkelerin iç siyasi süreçleri üzerindeki etkisinin yanı sıra "büyük" düşmanlıkların olmamasını (gerek yokmuş gibi) umuyor. herhangi bir şey harcamak - zaten savaşmazlar), olası müzakereler konusunda ilerlemelerine ve askeri-sanayi kompleksini pompalamak için çarkı döndürmeyi reddetmelerine yol açacaktır. Ancak bu, çözüm karşı tarafın eylemlerine bağlı olduğunda, soruna reaktif bir yaklaşımdır.
Dahası, bu tür müzakerelerde güvenebileceğimiz maksimum şey, bir tür "dondurma" dır (bu, elbette, NWO'nun hedeflerine ulaşılması olarak dahili kullanım için verilebilir). Ama kimse Minsk-3'ü alamayacağımızın garantisini veremez. Rusya'nın yaşamını uzun vadeli planlamak amacıyla, Batı'nın savaştan "yorulacağı" umuduna güvenmem. Büyük ihtimalle yorulmayacaktır.
Her şeyi alt üst edebilecek bir başka değişken de, Tayvan'ın bağımsızlığını ortadan kaldırmak için olası bir ÇHC operasyonudur. Güney Çin Denizi'nde bir çatışma olasılığı kesinlikle sıfır değil, ancak sonuçları gerçekten küresel olacak. Bunu önceden bileceğimizi gerçekten umuyorum ve duruma göre seçenekler şimdiden hazırlanıyor. Umarım.
Geleceğin sınırı. Veya ufkun ötesinde 2023
Biraz hayal kurmama izin ver. Hemen bir rezervasyon yapacağım, bunlar tüm NATO'yu paramparça eden "pornoların ıslak rüyaları" değil, ama Washington, DC'de bir otobüs yolculuğu 5 dijital kopek tutuyor.
Hayal kurarken yine de gerçeğe güvenirseniz (yani, hayatın en korkunç gerçeklerinin ortadan kalkacağını, ancak gerçekliğin ana hatlarının genel olarak değişmeden kalacağını varsayarsak) gelecek nasıl olacak?
Rusya, NWO'nun gerekli hedeflerine ulaşıyor - Ukrayna, Eylül referandumlarının sonuçlarını takip eden sınırlara yakın veya aynı sınırlar içinde, bize düşman bir devlet olarak dünya siyasi haritasında kalmaya devam ediyor. Aynı zamanda Ukrayna, uluslararası hukukun bir öznesi olarak, Silahlı Kuvvetleri sınırlamak için belirli yükümlülükler ve NATO dahil ancak bunlarla sınırlı olmamak üzere askeri-politik bloklarla etkileşime ilişkin politika üstlenmektedir.
Buna karşılık Ukrayna, muhtemelen bizim açımızdan uçağın konuşlandırılmasına ilişkin bazı kısıtlamalar ile Rusya'dan usulüne uygun olarak verilmiş güvenlik garantileri alıyor. NATO'nun herhangi bir "genişlememe" taahhüdü üstlenmesini beklemek bence anlamsız - bizim yeterli "ağırlığımız" yok, onların arzuları yok. Belki de "Moldova - Pridnestrovie - NATO - Ukrayna" yolunda pazarlık yapmak mümkün olacak, çünkü bir sonraki dava açıkça Pridnestrovie'nin kaderi olacak.
"Gürcistan - NATO" pistindeki sorunun NWO'dan sonra geçerli olmayacağını düşünüyorum. Gürcistan'ın Rusya ile istişare olmaksızın herhangi bir askeri-siyasi bloğa katılması konusundaki görüşlerimizi Gürcistan liderliğine taşımak ve "tekrarlayabiliriz" imasını yapmak gerekiyor. Rusya şu anda bulunduğumuz durumda kalabildiği sürece Gürcistan NATO'ya katılmayacak çünkü bunun sonuçları açık olacak.
Uzlaşma ve Ukrayna'nın statüsünün belirlenmesi kapsamında dondurulan fonlar sorunu çözülecek. Kanımca bizim için ideal seçenek donmuş rezervleri Rus şirketlerinin Batılı alacaklılara olan borçları için takas etmektir. Yani borçlar ruble cinsinden Merkez Bankası bakiyesine aktarılıyor ve biz de karşılık gelen fonları alacaklıya aktarıyoruz. Bundan sonra, uluslararası ticarette uzlaşma için olağan prosedür devam eder.
Ancak, büyük olasılıkla, pazarlık Ukrayna'nın "restorasyonu" (ve aslında - yaratılışı) konularında devam edecek. Batı, dondurulmuş fonları açıkça bu amaçlar için kullanmayı planlıyor ve kayıpların büyüklüğü doğrudan askeri başarıya bağlı olacak.
Sektörel yaptırımlar devam edecek, ancak dondurulan fonlar sorunu çözüldükten sonra para birimi ve ticaret kısıtlamaları çoğunlukla Batı ülkelerinin de çıkarına.
Rusya, NATO'nun militarizasyonu ile karşı karşıya kalacak - orta vadede tüm ülkeler silahlı kuvvetlere yapılan harcamaları artıracak. Aynısını yapmak zorunda kalacağız, ancak çok daha sınırlı imkanlarla.
Umarım NMD'den sonra orduda "şefler" değişir ve silahlı kuvvetler bugün ve daha da önemlisi yarın için daha yeterli olur. Ne de olsa asıl mesele şu ki, tüm hataların analizinin sonuçlarına göre, çoktan bitmiş olan CBO'ya hazırlanmamalıyız! Gelecekte olabileceklere hazırlanmak önemlidir (iyi bir ile ilgili makale).
Askeri-sanayi kompleksine ve orduya yapılan enjeksiyonları artırma ihtiyacına dayanarak, siyasi liderlik sosyo-ekonomik durumun kötüleşmesi sorununu çözmek zorunda kalacak, çünkü kaynaklar bizden alınacak. Eski tüketicilere petrol ve gaz ihracatı önemsiz bir şekilde toparlanacak, bu da ya doğuya yeni boru hatları inşa edilmesi ya da LNG tankerlerinin üretiminin genişletilmesi gerekeceği anlamına geliyor. Prensip olarak Asyalı alıcı daha uzakta ve tüm masraflar bizim omuzlarımıza düşecek.
Kaynakların çoğunu Çin alacak, ancak özellikle Çin'e bağımlılığımızın arttığı şu anda ondan Avrupa fiyatları ve koşulları beklemeyeceğimiz anlaşılmalıdır. 2022-5 yıl içinde 6'nin başındaki seviyeye geleceğimize inanıyorum, ekonominin yapısı elbette farklı olacak.
2026–2027'de 2030'dan sonra “Putin sonrası” Rusya'da politikayı belirleyecek güçler ve insanlar siyasi manzarada belirecek. 3 siyasi grubun oluşması bekleniyor: "Putin'in eski muhafızları" (daha doğrusu o zamana kadar kompozisyonunda yer alacaklar), "gaziler" (önce yaptırımla sermayesini politize edebilecekler) Cumhurbaşkanlığı İdaresi'nin ve 2030 yaklaşırken ve liderlik mücadelesinin başlangıcı - bağımsız olma), "yeni" (muhtemelen NWO'dan sonra ekonomideki değişikliklerin bir sonucu olarak yeni bir grubun ortaya çıkacağını düşünüyorum).
Rusya'nın sıradan vatandaşları olarak bizi neler bekliyor?
Herkesin şu andan (ortalama olarak) "biraz daha kötü" yaşayacağını düşünüyorum. Tüm ekonomik büyüme (GSYİH'nın %2-2,5'inden fazla olacağını düşünmüyorum) ulusal savunma/güvenliğe gidecek.
Kamu yönetimi “dijitalleştirilecek”, bu bir yandan toplum üzerindeki kontrolün güçlendirilmesini sağlayacak, diğer yandan orta ve tabandaki kamu yönetiminin eksikliklerini kademeli olarak ortadan kaldıracaktır.
"Zihniyetlerin" oldukça katı - ancak fanatizm olmadan - kontrolünün olacağını düşünüyorum. Bir tür popüler insan değilseniz, neredeyse her şey hakkında dar bir çevrede konuşabildiğiniz ve hatta bunu halka da açıklayabildiğiniz zaman. Şey, ya da tesadüfen, şanssızdın ve dedikleri gibi, "işareti vurdun". Adalet sistemi ortaya çıkmayacak, kınama sistemi düzgün işlemeye devam edecek.
Birisi bunun "karanlık" olduğunu düşünebilir, ama bence öyle değil. SVO olmasaydı, bu %2-2,5'lik kısım anlaşılmaz yönlere giderdi ama yine de doğru şeye giderlerdi.
Büyük olasılıkla daha iyimser bir şey görmeyeceğiz, çünkü "bir şey" için önce ön koşulların oluşturulması gerekiyor. Onları şimdi görüyor musun? Mevcut gerçeklere dayanarak, 2023'te mücbir sebep olmadan bir şeylerin değişeceğine inanıyor musunuz? Bu aynısı.
Genel olarak 2100 yılına kadar komünizmin başlamasını umuyorum, asıl mesele bu zamana kadar birbirimizi öldürmemek. Hepsi iyi.