Bölüm 191: Ruhunu Çekmek
...
...
...
Kılıç kullanan asker Na Yi'den sadece iki metre uzakta durdu. Ancak Na Yi en ufak bir panik görüntüsü vermeden önceki sakin halini korudu. Kılıç tutan elinin titrediğini gördü. Kılıç ustasının gözleri zaten cam gibi ve boştu, cansız hale gemişti; ona saldıramayacağı açıktı.
Na Yi, Lin Ming'in az önce ne yaptığını bilmiyordu. Sadece bir bakışıyla düşmanın ruhsal denizinin çökmesine ve onun bir sebze haline gelmesine neden olmuştu.
Aptallaşan bu adam bir köpek veya kedi değildi, yetişimi orta Kemik Gelişimi aşaması olan Ateş Solucanı Kabilesi'nin savaş alanındaki askerlerinden bir tanesiydi. Sayısız savaşta savaşmıştı ve disiplini, iradesi bir demir kadar sertleşmişti.
Bu ne tür bir güçtü böyle?
Lin Ming zaten onun ruhunu şaşkınlıklara boğmuştu. Na Yi, Lin Ming'in gücünü tahmin ettiğini düşündüğü her seferinde, anında tamamen yanıldığının farkına varıyordu. Lin Ming tanımlayan sadece bir kelime vardı, ölçülemez.
Asker zaten kılıcını düşürmüştü. Şu anki sonsuza dek bitkin durumu, ölmesi kadar iyiydi.
Lin Ming aklını kaybetmiş bu askere baktı. Göz bebeklerinin içindeki siyah dönen girdaplar, çözülmeye başladı. Bu girdap sadece 100 Samsara'yı yaşayan kişi tarafından görülebiliyordu.
Samsara savaş niyetini kavradıktan sonra, Lin Ming, bu savaş niyeti türünün dövüş sanatları kalbini sıkıştırmaktan başka şeyler için de kullanılabileceğini düşünmüştü; ruhsal saldırı yapmak için de kullanabilirdi.
İki gözü ile birlikte Samsara'nın gücünü kullanarak, diğer kişinin ruhu 100 Samsara içinde emebilirdi. Eğer bir kişi kendini anılarının sonsuz parçalarında kaybederse, ruhsal denizi de paramparça olurdu.
Beş askerden sadece mızrak kullanan kalmıştı. O bu beşlinin patronuydu.
Gözlerindeki tüm hayat belirtisini kaybetmiş kılıç kullanan askeri ve yerde yatan üç cesedi görünce, kalbi titremeye başladı. Lin Ming'in ayı derisi giyen adamın boynunu kırmasından sonra, kılıç kullanan adamı tek bir bakışıyla aptala çevirene dek, sadece iki göz kırpma zamanı kadar süre geçmişti. Bu iki göz açıp kapama süresinde, beş Kemik Gelişimi dövüş sanatçısından, dördü yenik düşmüştü.
Bu çocuk şeytan mıydı?
Asker elindeki mızrağı yere koydu. Lin Ming'in gözlerine kayıtsız bir ifade ile baktı. Bugün, artık kaçamayacağını ve saklanamayacağını biliyordu. Böyle bir kişinin karşısında, kaçmak için gerekli niteliklere sahipti.
Hanın ikinci katında saklanan hancı zaten korku içerisindeydi. İkinci katın bir kolonunun yanında bitkinlikten tükenmiş ve apış arası korkudan ter ile ıslanmıştı. Birçok Ateş Solucanı askeri kendi hanında ölmüştü, kesinlikle hepsi ölüydü.
K.N: Hak ettiğini bulmak :D
"Çocuk, sen kesinlikle zalim birisin. Yeteneklerim senden daha aşağıda, ve öleceğimin farkındayım! Ancak bizi öldürürsen, sağ kalacağını zannetme! Er ya da geç Büyük Patron gelecek ve seni arayacak, daha sonra da tüm kabileni öldürecek! O zaman geldiğinde, seni parçalara bölecek ve çorba yapacak!"
Lin Ming dikkatsiz şekilde elindeki mızrağı attı. Güldü ve söyledi. "Büyük Patron'un nerede? Onun beni aramasına gerek yok. Ben de onu ziyaret etmeyi düşünüyordum."
Konuştuğu sırada gerçek özü etrafında bir engel oluşturmuştu, ses dışarıya iletilmiyordu.
Mızrak kullanan adamın ifadesi bir anda değişti ve midesinde dondurucu soğuklukta buz gibi bir engel hissetti. Elbette, neden böylesine üstün yeteneklere sahip olan birisi Sis Vadisi gibi küçük bir yere gelecekti ki? Büyük Patron'u aramak için buradaydı!
Zirve Kemik Gelişimi aşaması yetişimi bir anda ortaya çıkıyorsa zirve Houtian alemi bile olabilirdi ve bu şekilde yetişimini gizliyor olabilirdi. Gerçekten böyle bir aleme ulaşmış olabilirdi!
Bunu fark edince, mızrak kullanan adam aniden yaşaması için hiçbir umut olmadığını anladı. Hayatı, sorgulanması biter bitmez sona erecekti. Dişlerini sıktı. O zaman bu şekilde ölecekse, meridyenlerinden vazgeçip intihar edebilirdi.
Lin Ming'in ruh gücü zaten mızrak kullanan adamın vücuduna kilitlenmişti. Gerçek özünde herhangi bir değişiklik olduğunu hissettiği anda, soğuk şekilde homurdandı ve avcunu adamın göğsüne vurdu.
Nabız Kesici Avuç!
Baskıcı gerçek öz, adamın vücuduna girdi, tüm meridyenleri yok etti. Adam öksürdü ve yere yığıldı. Vücudu harap edici bir şekilde ağrı hissetmesi ile solmuştu.
Gerçek özünü döndürmek istiyordu ama şaşkınlık ve korku içerisinde vücudunun sadece sönük bir balon gibi olduğunun farkına vardı; azcık gerçek özünü bile döndüremiyordu. Sesi, sorusunu sorarken korku ve panik içinde titredi. "Sen... bana ne yaptın?"
"Dövüş sanatlarını yok ettim." Lin Ming duyarsızca söyledi.
"Dövüş sanatlarımı mı... Sen benim dövüş sanatlarımı yok ettin ha, haha!" Mızrak kullanan adam zihinsel yetisini kaybetmiş gibi güldü. Meridyenlerindeki acıyı hissettiği anda, Lin Ming'in söylediği şeyin doğru olduğunu anlamıştı. Bir asker ve dövüş sanatçısı olduğundan, dövüş sanatlarının yok edilmesi öldürülmekten çok daha beterdi.
Lin Ming mızrak kullanan adamın düşüncelerini önemsemedi. Onu aldı, Na Shui ve Na Yi'ye seslendi. "Hadi gidelim."
"Tamam.” Na Yi hemen onu takip etti. Na Shui bir trans haline girmişti. Lin Ming her hareket ettiğinde tüyleri diken diken olmuş gibi hissediyordu.
Kel adam, maymun suratlı adam, boz kurt veya bu beş ahlaksız adam olsun, hiçbirinde kavga dahi etmemişti. O sadece onları ezmiş ve karşısına çıkan herkesi öldürmüştü!
Bu akıl almaz güç Na Shui, üzerinde derin bir etki bıraktı.
"Ah Shui, gidelim."
"...Tamam." Na Shui harekete geçmeden önce bir süre donuk kaldı. Lin Ming zaten handan çıkmıştı.
Açık açık beş askerin Kızıl Kan Atı'nı aldı ve mızrak kullanan adamı bir köpek cesedi gibi kenara attı. Daha sonra atına atladı.
Kızıl Kan Atı, kesinlikle adını hak ediyordu. Bu ünlü at çok zekiydi. Lin Ming'i efendisi olarak tanımıyordu ve Lin Ming üzerine atladığında, onu atmaya çalıştı.
Lin Ming soğuk şekilde homurdandı ve iki bacağını kenetledi. Kızıl Kan Atı üzerinde uygulanan güçlü bir baskı olduğunu hissetti. Bu güce dayanamadı ve neredeyse dizlerinin üzerine çökecekti.
Kızıl Kan Atı bir sızlanma sesi çıkardı ve daha fazla direnmedi.
Lin Ming böyle bir hayvanın çok zor olduğunu düşünmedi. Na kardeşlere baktı ve söyledi. "Siz bu ata binin."
Lin Ming askeri atın üstüne attı ve başka bir ata bindi. Na Yi ve Na Shui, Kızıl Kan Atı'nın üzerine sıçradı. Bu sefer Kızıl Kan Atı direnmedi.
Bu şekilde dört kişilik grup iki at ile oradan uzaklaştı.
Kızıl Kan Atı çok hızlıydı. Tam hızına ulaşan insandan birkaç kat daha hızlıydı. Bir saat içerisinde, ormanda 100 mil ilerlediler. Güney Vahşi Doğa çok genişti ve arazi çok karmaşıktı. Birisi ormana girdikten sonra, onu aramak çok zor olurdu. Bir ordu bile birini bulmakta zorlanırdı.
Lin Ming ormanın içinde açık bir alana ulaştıktan sonra, askeri bir sırt çantası gibi yere attı. Na Yi'ye döndü ve söyledi. "Siz yumuşak bir çamur arayın ve atları salın. Kırmızı renk burada kolay görünür."
"Mm. Peki.” Na Yi söyledi.
Lin Ming askere döndü. Ona sormak istediği çok fazla soru vardı. Sadece Karasu Bataklığı'nı değil, Chi Guda'nın ayrılma amacını da bilmek istiyordu. Ve en önemlisi, Ateş Solucanı Kabilesi'nin ebedi alevi hakkında daha fazla bilgi almak istiyordu. Lin Ming bunun gerçek bir alev özü olduğundan emin olmak istedi ve ayrıca Ateş Solucanı Şamanı'nın gerçek gücünü de öğrenmek istedi.
Lin Ming'e göre, en ilgi çekici kısım Ateş Solucanı Kabilesi'nin bu ebedi aleviydi.
Ama askerin alaycı yüzünü görünce, Lin Ming ondan istediği bilgileri bu kadar kolay şekilde alamayacağını hissetti.
Böyle umutsuz kişiler, genellikle başa çıkması en zor kişiler olurdu. Işkence altında kalsa bile ağzındaki baklayı çıkarmak zordu.
Lin Ming uzaysal yüzüğünden bir hançer çıkardı. Askerin önüne çömeldi ve söyledi. "Sana sormak istediğim birkaç soru var. Eğer cevap vermeye razı olursan, gitmene izin vereceğim."
"İzin mi vereceksin? Haha!” Asker, buna şimdiye kadar duyduğu en komk espri gibi güldü. "Yaşamak istemiyorum ki. Neden beni serbest bırakmanı isteyeyim? Bu adam zaten hayatı boyunca sayısız insanı öldürdü. Şimdi ölmek yeterince iyi."
"Bana işkence etmek için küçük bir hançer çıkarıyorsun ve bunun işe yarayacağını mı sanıyorsun? Ne kadar komik. Ben başkalarına işkence ederken sen hâlâ annenin memelerinden süt emiyordun! Benden insan vücudundaki en acı verici yerlerin neresi olduğunu söylememi ister misin? Benden ölüm için yalvarmanın nasıl bir şey olduğunu söylememi ister misin?"
Asker kibirli bir şekilde gülümsedi. Ancak o gülerken eğlenceli ifadesi bir anda çatlamaya başladı. Asker sanki korkunç bir şey görmüş gibiydi ve solmuştu.
O sırada karşısında Lin Ming'in gözleri açıklanamaz bir derece derin ve siyah girdaba dönmüştü.
Askerin ağzının köşeleri seğirmeye başladı ve aniden acınası bir çığlık ile yerde yuvarlandı. Sadece yarım tütsü çubuğunun yanma süresi boyunca, asker tamamen hareket edemez halde ter içinde kalmıştı. Zihninde sayısız kafa karıştırıcı şey görmüştü. Sanki sonsuz sayıda bıçak beynine giriyormuş gibiydi, bu acıyı hissetmektense ölmeyi yeğlerdi.
"Bu nasıl peki? Bana ölmek için yalvarmanın nasıl bir şey olduğunu söylemene gerek yok. İşkence etmek için kendi yöntemlerim var."
Lin Ming bu işi çok kolay bir şekilde hallediyordu. Eğer Samsara savaş niyetinin tam gücünü gösterseydi, o zaman zaten lanet olası bir salağa dönüşecekti.
Asker artık gülümseyemedi. Bir an önce bu ruh büken acıdan kurtulup ölmeyi diliyordu.
Lin Ming'in dudakları kötü niyetli bir sırıtmayla kavislendi, gülümseyen bir şeytan gibi görünüyordu. Askerin kalbinin soğuduğunu hissetti. Lin Ming'in gözleri, çok korkunç bir manzaraydı. Artık göz bebekleri yoktu. Aksine sanki içinde sonsuz hiçlikten başka bir şey olmadan siyah dönen girdaplar vardı.
"Sen... az önce ne yaptın?" Asker tüm soğukkanlılığını kaybetmişti. Onun görüşüne göre, karşısındaki genç artık bir insan değildi.
"Hiiiç. Ruhunun bir kısmını çektim sadece." Lin Ming sakin şekilde söyledi. "Her insanın bir ruhu vardır. Biz öldükten sonra ruh, reenkarnasyona girer. Ancak ruh kaybolursa, o zaman yok olur ve Samsara'ya giremezsin. Görüntüleri gördün değil mi? Onlar senin geçmiş hayatlarındaki ruh anılarının Samsara'sı. Sana bir şans daha vereceğim. Konuşmamakta ısrar edersen, o zaman ruhunu zihninden çekeceğim. Böyle olursa Samsara'ya giremeyeceksin!"
Lin Ming onu korkutmak için rastgele hikayeler uydurdu. Ama sözleri tıpkı şeytanın bir fısıltısı gibiydi. Asker bunları duyduğunda aklını kaybetti.
Güney Vahşi Doğa insanlarının, dini inançları vardı. Kabilenin içinde, teokrasi genellikle krallar veya lordlardan çok daha üstündü. Bir kabilenin en yüksek lideri genellikle bir Şaman, Cadı Tanrı, Sihirbaz Elçisi olurdu, asla bir şef olmazdı.
Reenkarnasyon inancı, halkın kalplerine sıkı bir şekilde kök salmıştı.
"Ne saçmalık! Buna inanacağımı mı düşündün?" Asker cesur bir tavır takındı ama içten içe korkudan ölüyordu.
"İster inan ister inanma. Seçim senin?" Lin Ming kötü bir ifade ile sırıttı. Göz bebekleri tekrardan siyah dönen girdaplara dönüştü, yavaşça etrafında döndü. Bunlar bir insanın gözlerine hiç benzemiyorlardı.