Humeyni döneminde idam edilen bir subayın darağacına çıkmadan önce kızına yazdığı bir veda şiiri.
Bir başka rivayete göre ise Nouri, bu şarkıyı “Maryam” adıyla sembolize ettiği sevgilisine yazmış. Tabiri caizse mihriban'ın farsî formu. git
ilginçtir hatırlatıldığında aa ne hoş derim, dinlerim, ama unuturum şarkıyı da adını da çabucak. sonra yine önüme çıkar bir yerlerden yine aynı. bu defa unutmuycam gibi. ruhu saran bir ezgisi var. sözleri de manalı bir eser.