Bölüm 1213: Bir Kılıç Egemeni Aşağılanamaz!
""Kırıl... Kırıldı mı!?”
"Odaklanmış Kılıç Etki Alanı tamamen paramparça oldu! Ve Yun Che en ufak bir yaralanmaya bile maruz kalmadı mı?”
"Böyle... böyle olmalı Jun Xilei zaten ağır yaralanmalar yaşadığı için mi?"
Beş kilometre uzakta, Jun Xilei yere düştü ve bir düzine kadar geri adım attı. Vücudundaki alevler, Cennet Cezalandıran Kılıç'ın bir sonraki vuruşu indiğinde neredeyse sönmüştü.
Clang!!
Puslu Işık ve Cennet Cezalandıran'ın ilk gerçek fiziksel çatışmasıydı. Jun Xilei boğazından kanlı bir oku tükürmeden önce birkaç adım geri çekilirken, kılıç çatışmasının patlayıcı kuvvetlerinden sekenler Yun Che'yi uzağa püskürtmüştü. Yüzü son derece soluktu ve nefes almak için henüz zaman bulamadan, göklerden bir Altın Karga Tanrı Tezahürü geldi ve kendisiyle beraber tüm gökyüzünü dolduracak kadar, acımasız Altın Karga alevleri getirdi.
Yun Che'nin gücünün yarısını içeren Altın Karga alevleri normalde Jun Xilei için herhangi bir tehdit oluşturmazdı, ancak Yun Che'nin ilk kılıç saldırısından sonra zaten ağır yaralanmalara maruz kalmıştı. Odaklanmış Kılıç Etki Alanını kullanmak bir başka ağır iç yaralanma yarattı ve paramparça olan etki alanı aynı zamanda bir geri tepki yaratmıştı. Yun Che'nin saldırısını, nihai ve hızlı bir çöküş yaşadığı bu durumda zar zor alabilirdi...
Altın Karga Tanrı Tezahürünün saldırısı, şu anda onun için önlenemez bir kabusu temsil ediyordu.
Patlayan alevlerin ortasında Jun Xilei bir çığlık daha attı ve ateşle uçurularak uzaklara düştü.
Vücudundaki alevleri bir kez daha söndürdü ve kalkmak için mücadele etti, ancak ayağa kalktığı gibi içinde kontrol edilemeyen bir enerji dalgalanması hissetti. Kan öksürmeye başladı ve her ağız dolusu kan büyük miktarda taze kırmızı kan içeriyordu. Kan vücudunu terk ederken gücünü de etkiledi ve uzunca bir süre ayağa kalkamayacak şekilde yere düştü.
Başlangıçtaki soğuk bakışları şimdi bulanık hale gelmişti... En çılgın rüyalarında bile, Yun Che'ye karşı savaşırken bu kadar kısa sürede böyle yaralanmalara maruz kalacağına inanmazdı.
''Ah.'' Jun Wuming gözlerini kapattı, uzun bir iç çekti.
Jun Xilei hâlâ rakibini hafife alıyordu... Hayır, Yun Che'ye karşı olan nefreti o kadar büyüktü ki bu mantığını bastırdı, ve Yun Che'de bu bastırılmış mantığı kendi avantajına çevirdi.
Yun Che'nin gücü üç gün öncesinden beri hızlı bir şekilde artmasına rağmen, sadece nefretini bastırmış olsa ve elinden gelen her şeyi yapmış olsaydı, bu asla olmazdı.
Odaklanmış Kılıç Etki Alanından geri tepen parçalanma o kadar ciddi değildi, Altın Karga Tanrı Tezahüründen gelen saldırı da o kadar tehdit edici olmamalıydı, fakat aldığı ilk yaralanmadan dolayı, yaraları kartopu etkisiyle gittikçe büyüyordu. Bu noktada, işleri çevirmesi imkansızdı.
Bu savaşı kaybederse, cidden yazık olacağı söylenebilirdi. Kılıcıyla tüm Tanrı Alemini sallamak onun kaderinde vardı. Yalnızca küçük bir Odaklanmış Kılıç Etki Alanı bırakmak ve takip edememek, onun için en acımasız derslerden biri olmuştu. Diğer taraftan, bu Yun Che'nin anıydı. Sadece canavarca yeteneğini herkesin görmesi için sergilemekle kalmadı, Jun Xilei'den açıkgözlülük açısından farklı bir ligde olduğu da belliydi.
Yun Che, Jun Xilei'yi Kutsal Tanrı Sahnesinden uçurmak için durumdan yararlanmadı. Bunun yerine Cennet Cezalandıran Kılıcı sürükledi, ilerledi, istikrarlıydı ve acele etmiyordu. Altın Karga'nın görüntüsü, tüm ateşli ihtişamıyla onun üzerinde süzüldü.
Yun Che'nin yaklaştığını algılayan Jun Xilei yavaş yavaş kolunu kaldırdı, bakışları soğuktu ve küçümseyici bir nefret içeriyordu. Yeşim gibi dişleri kanla boyanmıştı. "Aşağılık... Cani..." derken dişlerini gıcırdatıyordu.
"Aşağılık? Hah..." Yun Che soğuk bir kahkaha attı. "Kötü niyetli bir şekilde Huo Poyun'u tek vuruşta devirdiğinde, yüzünü kaybetmesine neden oldun, tüm haysiyetini ve özgüvenini ayaklarının altına aldın, neden o zaman 'aşağılık' kelimesini düşünmedin?"
"Eğer bana aynı şeyi yapmak istemeseydin nasıl böyle bir durumda olurdun? Bu sonuca kendin sebep oldun!"
"Sen..."
"Oh doğru." Yun Che'nin sesindeki alay yükselirken kahkahası daha da soğuklaşıyordu, "Altın Karga alevleri fazla bir şey değil diye konuşmuyor muydun? Yenilmek üzeresin ve Altın Karga alevlerim sayesinde oldukça kötü durumdasın. Bu kılıç yolunun fazla bir şey olmadığı anlamına mı geliyor?"
Jun Xilei'nin ona karşı taşıdığı derin nefreti biliyordu, Yun Che'ye her baktığında binlerce parçaya ayırmak istiyor gibi görünüyordu. Hal böyleyken, kendini geri tutmadı ve aklına gelenleri kustu... dahası Huo Poyun'u ağır bir şekilde yaralayan ve daha önce Altın Karga alevlerine hakaret eden kendisiydi.
"..." Jun Xilei'nin tüm vücudu titriyordu, başlangıçta solgun ve beyaz yüzü aniden doğal olmayan bir kırmızı tonuna dönüştü, "Yun... Che..."
Ding!
Sanki bir şey paramparça olmuş gibi bir sesti. Bu ses çıktıktan sonra, başlangıçta ağır yaralı olan Jun Xilei aniden uçtu, kılıç niyeti tüm gökyüzünü doldurdu. Jun Xilei'nin tüm vücudu kanla kırmızıya boyandı, gözlerindeki nefret bin ruh delebilir gibi görünüyordu. Gökyüzüne doğru Puslu Işık'ı işaret etmişti ve bir kılıcın gıcırdama sesi duyulabilirdi.
"Bu... Kuyruklu Yıldız Kılıç Formasyonu mu?"
Jun Wuming'in gözleri bağırdığı gibi parladı, "Lei'er hareket etme!"
Jun Xilei'nin yaptığı, Kuyruklu Yıldız Kılıç Formasyonunun başlangıcı anlamına geliyordu. Kuyruklu Yıldız Kılıç Formasyonunu yürütmek genellikle parmağını kaldırmak kadar kolaydı, ancak şu anda onu zorla harekete geçirmek sadece yaralanmalarının daha da şiddetli hale gelmesine neden olurdu.
Yun Che, Jun Xilei'nin Kuyruklu Yıldız Kılıç Formasyonunun Luo Changsheng'i bile yaralayacak kadar korkunç olduğunu şahsen görmüştü.
En iyi durumda olmadığı ve kendini bu kılıç oluşumunu yürütmeye zorladığı için yazık olmuştu. Ondan bir gram bile tehdit hissedememişti. Soğuk bir kahkaha attı ve patlayıcı "Altın İmha"yı serbest bırakarak Cennet Cezalandıran Kılıçla süpürdü.
Bang!!
Kılıç formasyonu birleşmeyi bitiremeden önce, yanan kılıç tarafından parçalandı. Ters tepki Jun Xilei'nin şiddetle sarsılmasına neden oldu. Topladığı kaynak enerji ve kılıç aurası bir çılgınlık içinde dağıldı. Yun Che başka bir kılıç saldırısıyla devam etti, Cennet Cezalandıran Kılıcın kudreti acımasızca Jun Xilei'nin doğrudan vücudunu hedef aldı.
Boooom!!
Sefil, tiz bir ses çığlık attı. Jun Xilei gökten düştü ve yere çarptı. Puslu Işık Kılıcı elinden uzaklara uçtu, arkasında beyaz ışık izi bıraktı.
Jun Xilei'nin yere düşmesi, izleyen herkesin ruhlarının derinliklerinde hissediliyor gibi görünüyordu.
Jun Xilei... Kılıcını kaybetti.
Kılıç Egemeni yolunda kılıçları hayatları kadar önemliydi... Hayır, aslında hayatlarından daha önemliydi. Kılıç, bir Kılıç Egemeni'nin ortağıydı, hayatı, onuru ve haysiyetiydi. Kendi inançlarının çekirdeğiydi.
Birisinin kılıcını kaybetmesi, bir Kılıç Egemeninin yaşayabileceği en büyük aşağılama ve mağlubiyet olarak görülüyordu.
Jun Xilei'nin Luo Changsheng ile olan savaşı acı yenilgi ve ağır yaralanma ile sonuçlansa da, Puslu Işık elini hiç bırakmamıştı.
Yun Che'nin Tanrı Aleminde geçirdiği zaman hâlâ çok kısaydı ve o bu gerçeği bilmiyordu, ancak Puslu Işık yere düştüğünde tüm izleyicilerin garip bir şekilde sessiz kaldığını ve Jun Xilei'nin gözlerindeki cansız bakışı görünce, biraz anlamıştı.
Ancak hiç umursamadı. Soğuk ve sakin bir şekilde döndü, "Yenilgiyi kabul et ya da kendi orada bayılt. Belki de bu şekilde kaybetmek biraz daha iyi görünmeni sağlar."
"Oh doğru, ustamın sana öğrettiği bir söz vardı, ancak dersini almadığın oldukça açık. Sana bir kez daha öğretmemin bir sakıncası yoktur umarım."
"Eğer başkalarına zorbalık edersen, başkaları tarafından zorbalığa maruz kalırsın!"
Jun Xilei, "..."
Sırtı ona dönük halde, Yun Che soğuk bir uyarı vermek için ağzını açtı, "Sanki büyük bir acı çekmiş gibi hissetme. Kar Şarkısı Aleminde, ya da şimdi, ne yaptıysan kendin yaptın! Buradan çıkınca benimle sorun çıkarma, yoksa... Kadın da olsan sana merhamet göstermeyeceğim. Kaderin bugünden daha kötü olacak!"
Konuşmasını bitirdikten sonra, Yun Che uzaklaştı.
Pfff...
Arkasında kan kusma sesi geliyordu. Bu sefer Jun Xilei'nin yaralanmalarından dolayı değildi, bunun nedeni öfkesi ve az önce kalbinin maruz kaldığı aşağılamaydı.
Jun Xilei'nin vücudu kontrolsüz bir şekilde titrerken yüzü soluk beyaz ve kırmızı arasında dönüyordu. Ağzının köşelerinden hâlâ kan damlıyordu. Dişlerini gıcırdattı ve yere serdi. Aşağılanma, öfke, nefret ve öldürme niyeti hissetti... Sanki kabusların en kötüsü vücudunu işgal etmiş ve ruhunun her noktasına saplanmış gibiydi.
O, Kılıç Egemeninin halefiydi. Muhteşem bir statüye sahipti. Yıldız alemlerinin Alem Kralları bile sırtlarını büküp önünde eğilmek zorunda kalmışlardı, biraz bile saygısızlık göstermeye cesaret edemezlerdi. Onun yetenek ve kabiliyetleri kimliğini oluşturmuştu ve tartışmasız "Dört Tanrı Çocuğu"ndan biriydi. Luo Changsheng'in dışında, tüm Doğu İlahi Bölgesinin genç nesilleri arasında hiç kimse onu yenemezdi.
Kararlı bir şekilde ustasını aşacağına ve Doğu Bölgesinin yeni Kılıç Egmeni olacağına inanıyordu. Kimsenin bunu tartışmaya açamayacağı da bir gerçekti.
Bu Sunulmuş Tanrı Savaşı, yeteneklerini sergilemesinin, tüm Doğu İlahi Bölgesini şok etmesinin tam zamanıydı.
Ama şu anda, bu savaş onun herkesin gözündeki haysiyetini mahvetmişti. Onu boyayan şey, vücudunun her yerindeki kan değildi, temizlenemez bir aşağılanma lekesiydi.
Kar Şarkısı Aleminde, hayatının en büyük aşağılamasına maruz kalmasının nedeni oydu.
Yenilgiyi kaldırabilirdi.
Ama neden o olmalı ve neden böyle bir yenilgi?
"Ah," Shui Qianheng'in yüzünde biraz pişmanlık vardı. "Yun Che'nin yeteneği katlanarak arttı. Görünüşe göre zaten Jun Xilei'nin seviyesine ulaştı. Bu savaş... belki de Yun Che ve Lu Lengchuan'ın savaşının tekrarlanması gibi heyecan verici olmalıydı ama kim düşünebilirdi... Çok yazık, çok yazık..."
Shui Yingyue kaşlarını çattı. "Jun Xilei gururlu ve kibirli bir bireydir. Yüz ve haysiyet konusuna çok önem veriyor, ancak bu savaşta yeteneklerinin onda birini bile gösterme şansı yoktu ve ezici bir yenilgi yaşadı. Aslında bu kapsamlı bir dayak oldu... Ayrıca, Yun Che onu bilerek aşağıladı. Sanırım ikisi arasında bir çeşit düşmanlık olmalı."
Shui Qianheng'in sesi biraz içine gömüldü, "Kılıç Egemeninin halefi biraz fazla genç sonuçta. Yingyue, bu bir sonraki rakibinin Yun Che olduğu anlamına gelir... Ve bu gerçekten zor bir savaş olabilir."
Shui Yingyue yavaşça başını salladı. "Soylu baba merak etme, Jun Xilei'nin benim uyarım olduğu söylenebilir. Bundan üç gün sonra kesinlikle geri durmayacağım ve hataya mahal vermeyeceğim!"
"Mn.” Shui Qianheng başını salladı. Sonra, Jun Xilei'ye doğru bakmak için döndüğünde kaşlarını kaldırdı. Mırıldanmaya başladı, "Ne yapmaya çalışıyor?"
"Yun...Che... Bekle... Tam orada dur!!"
Yun Che'nin arkasında, Jun Xilei'nin sesi ağır bir nefretle doludu.
Yun Che durdu ve yavaşça Jun Xilei'nin gözlerine baktı. Gözlerindeki nefret cehennemi onu yutmak istiyor gibiydi. Belki de, tüm hayatında yaşadığı öfke ve nefret, şu anda hissettiklerinden daha azdı.
Ama Yun Che böyle gözleri çok görmüştü. Bu onu ürkütmemişti ve normal bir şekilde cevapladı, "Ne, hâlâ savaşmaya devam mı etmek istiyorsun? Bundan daha da kötü görünmekten korkmuyor musun? Eğer intikam almak istiyorsan, itaatkar bir şekilde yenilgini kabul et. Git iyileş, yaralarını yala. Sonra istediğinde gelirsin!"
"..." Jun Xilei'nin göğsü şiddetle ağırlaştı, gözlerinde korkutucu bir karanlık ortaya çıktı. Son derece zor olsa da yavaş yavaş ayağa kalktı.
"Sana... Nasıl... Kaybederim... Ben...."
"Heh!” Yun Che alaycı bir şekilde güldü. Onunla alay etmek üzereyken kaşlarını çattı.
Görüş alanında Jun Xilei yavaşça ellerini kaldırmaya başladı. Sırtına doğru uzandı. Kutsal Tanrı Savaşının başlangıcından bu yana, bu eski görünümlü kılıç her zaman arkasında kalmıştı. Şimdi, kanlı ellerini kılıcın eski bronz görünümlü tutamağına sıkıca sardı.
Yaptıkları herkesi şok etmişti. Bu eski görünümlü kılıca aşina olan uzmanların yüzleri büyük ölçüde değişmişti.
Seyirci sıralarının yanında, Jun Xilei'nin utanç verici yenilgisi sırasında bile sakin olan Jun Wuming'in yüzü korku doluydu. Son nefesine kadar bağırdı, "Lei'er, dur!!"
Jun Wuming'in kükremesi o kadar güçlü ve korkutucuydu ki, seyirciler arasında bazı güçlü uzmanlar bile kan öksürdü. Jun Xilei'nin tüm vücudu titriyordu ancak elleri kılıcı sıkıca tutuyordu.
Yun Che'nin ifadesi biraz batmıştı. Güçlü bir huzursuzluk dalgası ruhunu vurdu.
"Lei'er! Hayatından mı vazgeçiyorsun!?" Jun Wuming Sunulmuş Tanrı Sahnesine doğru parladı ve vahşice vurgulayarak, "İsimsiz Kılıcı kullanmayacaksın... Bu ustandan sana bir emirdir!"
Doğu İlahi Bölgesindeki tüm seyirciler, görkemli Kılıç Egemeninin böylesine şiddetli bir tepki vermesine inanamadı. S Quhui, Jun Wuming'in vücudu önünde refleksle atladı, Kılıç Egemeni olsa bile maça karışacağından korkuyordu.
“…..” Jun Xilei'nin göğsü daha da kuvvetli bir şekilde yükselmeye başladı, ancak Yun Che'ye bakarken gözlerinin hâlâ bir uçurum gibi karanlık olduğu görülüyordu, ağzının köşesinden kan damlarken her kelimeyi ayrıntılı bir şekilde söyledi.
"Ben... Ustamın... Emrine... İtaat... Edemem..."
"Bir... Kılıç Egemeni... Aşağılanamaz!!"
Clang!!
Jun Xilei elini hareket ettirirken, "İsimsiz"in tiz metalik ıslık sesi kılıfından çıktı.
Eşsiz bir kılıç aurası bölgeye düştü.
Bu kılıç aurasının gücüyle Yun Che rüzgarda bir yaprak gibiydi. Homurdandı ve birkaç adım geri çekildi. İç organları, kalbi şokta olduğu için bunalmış hissediyordu.
Bu sadece kılıcı kınından çıkardığındaki kılıç aurasıydı!
Zzng~
Düzensiz metalik çığlıklarının gelgit dalgası Yun Che'nin her yerindeydi.
Seyirci sıralarında, sayısız kılıç uğuldadı. Bu kılıçlar buraya sadece kaynak gelişimciler tarafından getirilebildiğinden, bunların hiçbirinin sıradan silah olmadığı söylenebilirdi. Bununla birlikte, İsimsiz Kılıç kınından çıkarıldığında vecd ile kendilerini krallarının önüne atmışlardı.