Tarih: 24 Mayıs 1960.
MOSSAD, Arjantin’de saklanan Nazi Adolf Eichmann’ı kaçırıp İsrail’e getirdi.
İsrail’in yargılamayı Kudüs’te yapması Birleşmiş Milletler’de tartışma konusu oldu. İsrail geri adım atmadı; BM üyesi kimi ülkelerin, “uluslararası mahkemelerde yargılansın” teklifini reddetti. İnsanlık dışı uygulamalardan sorumlu Eichmann, cam kabin içinde hakim karşısına çıkarıldı.
Davayı Kudüs’te izleyen isimlerden biri de, ünlü filozof Hannah Arendt idi. İlk günden itibaren tavrı netti, İsrail’in tüm Yahudiler adına konuşma hakkına sahip olup olmadığını tartışmaya açtı. Ve şunu yazdı:
“Büyük siyasal suçlular üzerine ışık tutmak gerekir. Özellikle de kahkahanın ışığını. Onlar büyük siyasal suçlular değil, büyük siyasal suçları mümkün kılan insanlardır ve bu tamamıyla farklı bir şeydir.” Bunu “Kötülüğün Sıradanlığı” başlığıyla yazmıştı.
Kudüs’teki duruşmalar uzadıkça, “tüm olanlar iğrençlik derecesinde olağan, bayağı ve değersiz” diyecekti. Adolf Eichmann’ın portresini yazdığı, “Eichmann in Jerusalem” kitabı, bugün bile halâ tartışılan bir eser oldu.
“Direnme yeteneği yok” diye 2. Dünya Savaşı’ndaki Yahudileri eleştiriyordu.
Her cümlesi fırtına kopardı: Kuşkusuz Eichmann suçluydu, ancak bürokrattı, onun iyiyi ve kötüyü ayırt etmeden emri uygulayan aciz biri olduğunu, asıl suçun devlet olduğunu belirtiyordu.
“Basitçe işlerini yapan ve kendi açılarından özel bir düşmanlık duymayan sıradan insanlar, korkunç derecede yıkıcı bir sürecin uygulayıcısı olabilirler.”
Savcılığın iddianameyi, Eichmann’ın ne yaptığı değil de Yahudilerin çektiği üzerine kurmasını da eleştirdi.
“Adaletin hizmetinde olanlar ve İsrail’in hizmetinde olanlar” diye sert yazılar yazmıştı.
Eichmann, Yahudiliğe değil, insanlığa karşı suç işlemişti. Ve en sertini şöyle açıkladı: “İsrail bu yargılamayı bir intikam aracı olarak görüyor.”
Kendisi de bir Yahudi olan Hannah Arenht’in bu değerlendirmeleri başta Liberal Yahudi çevrelerden Dünya Yahudi Kongresi başta olmak üzere çoğu Siyonist Yahudi çevreleri çok kızdırdı. Bir canavar Nazi’yi nasıl savunurdu? Oysa, Arenht sadece hukuku, adaleti savunuyordu. “İntikam amacıyla yapılan mahkemelerin Naziler’den ne farkı vardır” diye soruyordu. Filozof Kierkegoard’ın dediği gibi, “ölümüne hakikat” arıyordu. “Hesaplanmış kötücülüğe” savaş açıyordu.
Hannah Arendt’in Eichmann duruşmalarıyla ilgili yazdığı bugün dünya hukukçularının kabul ettiği bir gerçek oldu: Adalet, intikam aracı olamaz.
Peki ya Silivri’de yaşananlar ne?..
Odatv.com
Çok konuşulacak rakamlar açıkladı