Merkeze gelen gelecekteki topçu kahramanı Kaptan Andrei Zubkov, merkeze gelen Georgiy Kholostyakov'a, “çocuksu bir şekilde açısal, hareketlerde zorlayıcı ve bir şekilde darmadağınık” olarak tanındı. Ancak Holostyakov, kısa sürede genç komutanın hızlı ve keskin aklına, sağlam karakterine ve zorluk korkusunun olmamasına ikna olduğunu belirtti.
394 bataryasının komutan yardımcısı Nikolai Voronkin (Kızıl Bayrak Nişanı sahibi ve Kunikovsky saldırı kuvveti üyesi), Zubkov'u uçaksavar ve ateş yakma kurallarını bağımsız olarak incelemesine izin veren, iyi bir teorik geçmişe sahip inanılmaz bir topçu olduğunu hatırladı. Andrei Emmanuilovich mükemmel bir hafızasına sahipti ve sektörünün tüm işaretlerini yürekten biliyordu. Bu sebat ve sebat önemli bir rol oynadı.
Daha sonra Gering sürüsü, bataryanın tüm yüksekliğini sürdüğünde, Zubkovtsi ekibini ziyaret eden askeri görevlilerden Arkady Perventsev, ünlü komutanla bir araya geldi. Zubkov'u biraz farklı bir şekilde tarif etti - orta boylu, ince ve keskin yüzlü, sıkıca şekillendirilmiş dudaklara ve kasvetli gözlerle sert bir görünüme sahip genç bir adam. Kaptan Perventsov karşısında, savaşın izini gibi erken insan olgunluğunu gördü. Zubkov ara sıra askeri komutanın huzurunda gülümsedi, ama anında yabancı bir şey gibi gülümsedi. Bu toplantı sırasında komutanın dürüstçe "buraya biraz vahşi geldiğini" itiraf etti.
Aslında, Zubkov bataryası, sonsuz bombardıman ve bombalamadan sonra, başka bir gezegene yalnızca görsel olarak değil, aynı zamanda kendi yolunda ve diğerlerinden gelen her türlü atmosferden de benziyordu. Öğleden sonra, zaten “anakaradan” ayrılmış olan garnizon daha da yalnızlaştı, çünkü hareket sadece mühimmatı yenilemeye izin verdi, ve hükümler sık sık ilk şafaktan önce rutin olarak toplandı. Personel, savaş pozisyonlarında konuşlandırılmış, pillerin ateşleme pozisyonları dışındaki gözcüler, komutan ve bazı memurlar sürekli komuta görevindeydiler.
Sadece geceleri, savaşçılar rastgele bir mermi ile parçalara ayrılma riski olmadan dışarıya çıkabilir, yemek yiyebilir ve sigara içebilirdi. Öğleden sonra, gücünü korumak, sakin anı ele geçirmek için, topçu askerleri kendilerini ekmek kırıntıları ve bazen konserve yiyeceklerle takviye edebilirler.
Ancak geceleri bile, bataryaya gerekli miktarda malzeme getirilemedi. NOR karargahı hemen hemen her gün ateşe ihtiyaç duyduğunda ve yorgunluktan düşen garnizon yiyecek isterse, bir çıkış yolu olacaktır. Bu nedenle, geceleri pil topçularının çıkarılması bazen denize iner ve geçici olarak patlayıcı sıkıntısı çekmeyen bir kaçak avcı takımı haline gelir. Denizin topladığı hediyeler diyeti yenilemek için gönderildi. Daha az yaratıcılık "Zubkovtsy" gösterdi ve su çıkarıldı. Sadece Novorossiysk'e giden ve o sırada çalışan su kemeri dallarından birini yakaladılar.
Zubkov bataryasına giden yol zaten gerçekliğin diğer tarafında bir şeye benziyordu ve son derece tehlikeliydi. Aküye en yakın köy, bir zamanlar çiçek açan Kabardinka'nın bir asma ile örgülü düzgün evleri olan tatil köyü, rahat bir güney körfezinin kıyısında yer almaktadır. Savaş sırasında tamamen boşaltıldı, yok edildi havacılık ve topçu. Bunu, aynı zamanda bombalamadan muzdarip olan yaklaşık 4 kilometre Sukhumi karayolu izledi, burada ve gelişmiş birimlerin tedarik araçlarının ve “Zubkovtsy” nin en azından bir şekilde bu zor kilometreleri atlayabilmesi için moloz serpilir mandallar vardı.
Ama zaten doğrudan bataryaya gittiler, çoğunlukla sadece yaya gittiler. Kalın bitki örtüsü yandıktan sonra, büyük ağaçlar şarapnel tarafından kesildi ve bazıları şimşekle kesilmiş gibi görünüyordu.
Bu kulağa çılgınca gelmedi, ama Zubkov bataryası bir zamanlar başıboş köpek ve kediler için gerçek bir sığınaktı. Naziler şehrin çoğunu işgal eder etmez siviller Novorossiysk'ten bombalandı. Ondan sonra, evcil hayvanlar patlamalar tarafından kaynayan kazandan seçildi, bazıları ev sahipleri tarafından aceleyle bırakıldı ve birinin sahipleri kendi evlerinin çatısına gömüldü. Yani, cepheye en yakın batarya kendi evcil hayvanına sahip.
Terk edilmiş köpekler ve kediler sayısız kraterde toplanırlar. Savaşçıların kendileri itiraf ettiğinde, ilk başta acınacak yürekçi uluma basitçe dayanılmazdı, ama sonra batarya çalışanları buna alışmıştı. Bazen çivilenen Barsikov ve Sharikov cezalandırıldı, sonra balık kafalarını, sonra da birkaç kraker alacaklardı. Yabani evcil hayvanlar seçici ve eve dönmek için sabırsızlanıyor gibiydi.
Göründüğü kadar tuhaf, bu şartlar altında, savaşçılar kendi içinde güç bulmuşlardı, fakat bir an için bile olsa, savaşın zulmüne değil, insan dünyasının gerçekliğine geri dönme ihtiyacı duymuşlardı. Zubkovlu denizciler istekli bir şekilde savaşın her türlü "ürününden" elde edilen el yapımı sigara kasalarının inceltilmesinden (düşmüş düşman uçaklarını örtmekten topçu mermilerine ve diğer şeylere kadar) isteyerek üretildi. Görkemli müttefik askerlerin kibar alışkanlıklarından, kupa çalışmalarına çok farklı olduğu için.
Garnizonun bir başka geleneği de "ziyarete gitmek" tir. Uzun saatler sonra, bazen günler, bir dövüş noktasında, birbirlerinden koparılmış savaşçılar paylaşmaktan zevk aldılar haberler onların bombardıman, gazete ve mektup okuma sektörleri, sonunda, sadece zehir hikayeleri.
Birkaç kez, Zubkov’un bataryası konser sanatçı grupları ve Karadeniz'in şarkı ve dans toplulukları tarafından ziyaret edildi filo. Savaşçıların özel konukları Arkady Raikin ve Rina Zelenaya idi. Müze hala Kızıl Deniz Kuvvetleri ile birlikte çekilen bu efsanevi sanatçıların fotoğraflarını elinde bulunduruyor. Tabii ki, bu tür konserler geceleri pilin dövüş pozisyonlarından mümkün olan maksimum mesafede gerçekleşti. Birkaç kez bu önlemler bile yardımcı olmadı, bombardıman konser sırasında doğru başladı ve savaşçıların kısa süreli sevinç anını bozdu.
Özellikle dikkat çekici olanı, hatıralarıma aşırı derecede batmış olan, daha önce bahsedilen savaş ağası Perventsev tarafından açıklanan bir durumdur. Ölü batarya denizcilerinin dinlenme yeri haline gelen “batarya” mezarlığını anlatırken, savaşçılardan biri, Jules Verne'nin ünlü eserlerinden Kaptan Nemo mezarlığına kıyasla, burası gerçek dışı görünüyordu. Bataryanın yüksekliği “Zubkovets” Nautilus'u andırıyordu. Bu savaş çocuğunda bile, bu basit adamın Jules Verne'i okuduğunu, düşündü, karşılaştırdığını, düşündüğünü söyledi ... Bu bir mucize değil mi?
Devam edecek ...