Hataları Kabullenmek Asla Güçsüzlük Değildir!
Herhangi bir tartışmada, kimin haksız ve kimin haklı olduğunu söylemek zor olabilir. Eğer taraflardan biri sizseniz durum daha da karmaşık olur, çünkü sen kesinlikle haklı olduğunu düşünüyorsun. Öyle mi? Görünen o ki, haklı olan taraf sen olmayabilirsin!
İnsanlar ne zaman yanlış yerde durduklarını anlamakta zorlanırlar ve bir kez bu yola girdiklerinde bu pozisyondan geri çekilmeleri daha da zor olur. Bunu yapabilme yeteneğine yani temelde alçakgönüllü olmak için yapılması gerekenleri inceleyen birçok sosyal bilimciyle röportaj yapan Vox yazarı Brian Resnick'e göre buna “entelektüel tevazu” deniyor. Entelektüel alçakgönüllülük, güven eksikliği veya utangaçlık ile aynı şey değildir; meraka odaklanır:
Entelektüel alçakgönüllülük; Haksız olabileceğinizi ve başkalarının deneyimlerinden öğrenmeye açık olma ihtimalinizi değerlendirmek üzerinedir. Entelektüel alçakgönüllülük veya fikri tevazu, kör noktalarınız hakkında aktif olarak meraklı olmaktır. Bir örnek, bir bilim insanının kendi hipotezi için aktif olarak çalıştığı, bir sonuca varmadan önce başka bir alternatif açıklamayı ekarte etmeye çalıştığı bilimsel yöntemin varmak istediği yerdir. Sormakla ilgili: burada ne eksik?
Bir tartışmayı sonlandıran ilk kişi olmanın yanı sıra entelektüel açıdan alçakgönüllü olmanın faydaları vardır. Kendini yansıtma ve sorgulama kabiliyetine sahip kişiler, çoğu zaman daha iyi düşünürler ve “sahte haberler” den gerçek hikayeler anlatabilirler. Kendi ağzından çıkanlar da dahil olmak üzere her şeyi sorgulayan birinin aptallığını yapmak daha zordur.
Kendini Anla
Gerçekliği ölçülebilir bir tür mutlak olarak düşünmeye meyilliyiz, ancak gerçek şu ki, iki insan aynı şeyi tamamen farklı bir şekilde deneyimleyebilir. Sadece deneyimleri veya geçmişleri nedeniyle değil, aynı zamanda zihinlerinin bilgi işlemesi nedeniyle de. Bir şey ses çıkarabilir veya kişiden kişiye farklı görünebilir:
Işık gözlerimize girer, ses dalgaları kulaklarımıza girer, kokular burunlarımıza girer ve her şeyin ne olduğu hakkında bir tahminde bulunmak beynimize kalmıştır.
Öyleyse, ilk önce: Bir başkasının ne hakkında konuştuğunu bilmediğini veya düpedüz yalancı olduğunu varsaymak yerine, beyninizin bilgiyi nasıl farklı şekilde işleyebileceğini düşünün.
Beynin nasıl çalıştığıyla ilgili ilginç olan bir başka şey de, yalanı ne kadar sık duyarsak, doğru olduğunu düşünmemiz de o kadar muhtemeldir. Bir şeyin tekrarlandığını duyduğunuzda, anlaşılması daha kolay hale gelir ve bir şeyin anlaşılması kolaylaştığında, bunun “gerçeklik” olduğunu düşünürsünüz. Sadece, anlaşılması kolay bir şeyin her zaman doğru anlamına gelmediğini hatırlamak önemlidir.
Sonunda, anıların güvenilmez. Bu uğraşması zor bir şey, çünkü hatıralarımızla, tarihimizi ve benlik duygumuzu inşa ettik. Bu şeyler bozulduğunda korkutucu olabilir. Korku genellikle öfkeye yol açar ve öfke bir kavgada asla yardımcı olmaz. Eğer iki insan ne olduğu konusunda hemfikir olamazsa, her ikisinin de gerçeği söylediği, sadece farklı şekilde hatırladığı şey olabilir.
Benliğine Yavaş Yavaş Alçakgönüllülük Ekle
Hatırladığınız ve inandığınız her şeyi sorgulamanın dengesizleştirici hissini önlemek için, yaşamınıza entelektüel tevazuyu azar azar eklemeyi deneyin. Connecticut Üniversitesi felsefe profesörü Michael Lynch Resnick'e insanların kişisel inançlara ihtiyaç duyduklarını söyledi ve bunların hepsi bir dengeleme eylemidir.
Lynch, “Kişisel soru, sen ve ben ve her düşünen insanın karşılaştığı varoluşsal soru, 'Başkalarına karşı açık olurken ve aynı zamanda güçlü ahlaki inançlarınızı koruyor musunuz?” diyor. “Bu hepimiz için bir sorun”
Bu, inançlarınızı incelemeye, dünyanızın büyümesine ve değişmesine izin vermek ve onların içindeki kusurları sorgulamaya açık olmak demektir. Ve yanlış olduğunu keşfettiğinde, itiraf etmeyi öğren.
Haksız olduğunu kabul etmek
Bu, elbette en zor kısımdır. Ancak başka birinin bakış açısını görmek için neden kendinizi durdurasınız? Bunu yapmak zor, ama Resnick'e göre, insanlar sizi kendinizi yargılayabileceğiniz kadar sert bir şekilde yargılamadıkları için bu biraz teselli olmalı:
Texas El Paso Üniversitesi'nden bir sosyal psikolog olan Adam Fetterman'ın birkaç çalışmada bulduğu gibi, haksız kabul edilme genellikle sert bir şekilde yargılanmıyor. “Birinin haksız olduğunu kabul ettiğini gördüğümüzde, haksızlık algısı daha toplumsal, daha arkadaş canlısı olarak görülüyor” diyor. Ancak, neredeyse hiçbir zaman durum böyle değil, yaptığı çalışmalarda, “haksız olduğunu kabul ettiğinde, insanlar daha az yetenekli olduğunu düşünüyor”.