Dere ve oluklardan gelen yağmur ve kar sularının tretuvar üzerine indirilmesi amacıyla yapılır ve dikey olarak monte edilirler. Borular genellikle 10-12 numaralı çikodan yapılırlar. Kesitleri daire yada aynı kesitli kare veya dikdörtgen olarak yapılır. Boyları ise yapıldığı çinkonun genişliği kadar ve genellikle 1 m olur. Borunun boyuna olan yan kenarları birbiri üzerine 1,5 cm kadar bindirilerek lehimlenir, yada kenetle birleştirilir. Her iki ucuna da uçtan 10 cm mesafeden tek veya çift kordon çekilir. Borular yerlerine monte edilirken de üstteki boru alttaki borunun içerisine en az 5 cm girilmelidir. Ek yerlerinin de 5-6 cm genişliğindeki ek bir çinkoyla kuşatıldıktan sonra lehimlenmesi gerekir. Borular lehimli yüzeyleri dışarıya doğru çevrilerek ve duvardan en az 2 cm uzakta döşenmelidirler. En fazla 2 m de bir konulan kelepçelerle de duvara tespit edilirler.
Asma çatılarda aşıklardan dikmelere gelen yükleri, duvarlara ileten çubuklardır. Kesitleri, payandalardaki gibi olur.
Çatı elemanlarının birbirleriyle bağlantılarını sağlamak amacıyla kullanılan bağ ve askı demirleri, bulonlar ve özellikle saçak kısmında çatı eğimini azaltmak amaçlı, çelik denilen parçalardır. Çelikler ahşaptan hazırlanıp, saçak kısmında merteğin önüne çakılarak burada, çatı eğimi azaltılır, Böylece, çatı üzerinde bulunan karın, erime esnasında birden bire aşağıya kayıp, yağmur oluğuna zarar vermesi önlenmiş olur.
1. Ahşap çatılar,
2. Çelik çatılar,
3. Betonarme çatılar.
Makaslardan, bırakma kirişleri kanalıyla aldığı çatı yükünü, üzerine oturduğu duvar, kiriş yada döşemeye aktarırlar Kesitleri, 5/10, 8/16,10/20 cm gibi olup, geniş yüzeyler üzerine oturtulurlar. Duvar, kiriş yada döşemeye, blonlarla veya bağlantı demirleriyle bağlanırlar.
Duvarları yapımlarında kullanılan yapı taşlarına göre şu şekilde tasnif etmek mümkündür.
1- Taş duvarlar
2- Tuğla duvarlar
3- Beton ve betonarme duvarlar
4- Gazbeton duvarlar
5- Alçı blok duvarlar
6- Briket duvarlar
Bu malzemelerle ilgili detaylı bilgiler yukarıda duvarlar fonksiyonlarına göre anlatılırken verildiğinden tekrar edilmeyecektir.
Bu tür uygulama, tamamen sulu ya da balçık zeminlerde yapılır. Dışarıda hazırlanan altı ve yanları kapalı sandık şeklindeki keson, yüzdürülerek temelin yapılacağı yere getirilir, içerisine, yavaş yavaş ve sandığın dikey dengesini bozmadan taş veya beton doldurulur. Yavaş yavaş zemine batan kesonun üzerine, istenilen derinliğe inebilmek için ekleme yapılır. Böylece, istenilen derinliğe (sağlam zemine) indirilen kesonun içi de doldurulmuş ve temel yapılmış olacaktır. Bu temel üzerine oturtulacak bina elemanlarıyla bağlantı yapılabilmesi için, üstte filiz demirleri bırakılır
Taşıdığı yükün tamâmını veya büyük bir bölümünü, kazığın çevre yüzeyinin sürtünmesiyle zemine ileten kazıklardır.
Yapı yükünün, zemin yüzeyine yakın bir yerde ve tasman sınırı içerisinde, güvenle aktarılmasına uygun zemin bulunması durumunda uygulanırlar.
Temel, kaya zemin dahi olsa zemin yüzeyine oturtulmaz. Mutlaka don seviyesinin altına inilmelidir. Bu tür temeller, hem kuru ve hem de sulu zeminlerde uygulanabilirler.
Tünel Kalıp teknolojisi aşağıdaki istihdam sahalarını açmaktadır:
• Kalıp üretiminde (çelik işçiliği, kaynak işçiliği)
• Yer elemanları üretimi (Prefabrik iç ve dış panel imalatı işçilikleri)
• inşaatta devamlı iş verme olanağı
• İnşaat imalatının sürekli bir sistem haline gelmesi, dolayısıyla kış mevsiminde dahi imalatın devamlılığı ve inşaat işçisinin devamlı istihdamı
• Tünel kalıp sistemi ile şantiyelerin üretim kapasitelerinin yükselişi.