Giovanni Battista Bergamo 35 yaşında İtalyan bir rahip, Venedik'in yerlisi ama Tayvan'da ikamet ediyor, Hıristiyanların 1%'den daha az olduğu bir şehir, Taoist ve Budist senkretizmine dayanan bir dine sahip, ayrıca çeşitli yerel tanrılara ve Çin kültürüne özgü atalara tapınmayı da içeriyor. SÜlkedeki büyük müjdeleme misyonunda yer almak üzere Çin'e gitti ve şu anda Kaohsiung piskoposluğunda görev yapıyor. Mesafeye rağmen - COVID nedeniyle ülkeden ayrılamamak - Giovanni, bir rahip olarak kendini daha iyi şekillendirmek ve Tayvan halkına hizmet etmek için, CARF - Centro Academico Romano Fondazione'nin bursu sayesinde Roma'daki Kutsal Haç Papalık Üniversitesi'nde Teoloji Lisansının ilk yılını çevrimiçi olarak okuyabildi.
Tanrı'nın yolları sonsuzdur. Sıklıkla belli bir yaşam tarzı, belli bir iş planlarız ama aniden planlarımızı altüst eden bir şey olur ve zamanla bunun daha iyi olduğunu keşfederiz çünkü gizemli bir şekilde varoluşumuza etki eden Tanrı'nın iradesinin bizi tam da rahat ettiğimiz yere getirdiğini fark ederiz: bu bizim mesleğimizdir.
Tayvan ile bağlantılı olarak Giovanni kendi hikayesini anlatıyor.
Her ikisi de Venedikli olan babam Maurizio (2018'de cennete gitti) ve annem Annalisa, Murano'da (cam adası) büyüdüler. Çocukluklarından beri Katolik olan çift, 1970'lerin başında genç yaşta evlendi. Babam mimar ve üniversite profesörüydü. Annemle birlikte konsül sonrası dönemde FUCI'ye (İtalyan Katolik Üniversite Federasyonu) katıldılar. Kilise'nin yaşamı için oldukça çalkantılı olan bu dönemde, akademik ortamdaki tartışmalar çok güçlüydü ve Hıristiyanlık bir anlamda oldukça politize olmuştu. Bu nedenle ailem, yenilenmiş bir inanç arayışı içinde, Hıristiyan inançlarını evimizin yakınındaki Santa Maria Formosa cemaatinde sadelik içinde yaşamaya karar verdi.
Bu kilisede Neokatekümenik Yol'un ilmihalini dinlediler. Heterojen bir grup inananla birlikte Venedik'teki ilk neokatekümenal topluluğu oluşturdular.
Ailenizde kaç kişi var?
Ailemin 5 çocuğu vardı (ben en küçükleriyim). Kardeşlerim evli ve 15 yeğenim var! Kardeşim Pietro, eşi ve 5 kızıyla birlikte Belçika'da misyonerlik yapıyor. Babam mesleki ve akademik hayatını her zaman Venedik'te sürdürdü, ancak aynı zamanda Veneto'nun diğer şehirlerinde de ilahiyat ve müjdecilik faaliyetleri yürüttü. Ayrıca, Venedik'teki kilise ve seminerlerin tasarımı için gönüllü olarak profesyonel yardımda bulundu. görev bölgeleri (Kazakistan, Gürcistan, Tayvan, Hırvatistan, Kanada, vb.).
Sizi bu yeni kilise gerçekliğine en çok çeken şey neydi?
Çünkü her şeyden önce, Yol'da, Tanrı Sözü ile kişisel ve topluluk teması içinde, en gerçek özlemlerine ciddi ve derin bir yanıt bulma gerçeği Katılımcı bir Liturji ve toplumsal kutlama hayatı. Rab ile derin bir karşılaşma yaşadılar ve hayatları değişmeye başladı: 8, 9, 10 çocuklu çok büyük aileler doğdu; bazıları müjdelemeye gitti, hatta bazıları yurtdışına, Almanya'ya, Hırvatistan'a vb. gitti.
Kendini tamamen Kilise'ye ve misyonuna adamış bir aile. Ve dua eden bir aile, başkaları için bir evanjelizasyon aracıdır.
Evet, gerçekten... Ben bu kilise ortamında büyüdüm ve ailemin cemaatiyle birlikte Efkaristiya ayinini kutlamak için toplandığımız çocukluk günlerime dair harika anılarım var. Ayrıca, Camino, aileleri, benim deneyimlediğim çok güzel ev içi dua biçimlerine başlatıyorEbeveynlerin inançlarını çocuklarına aktardıkları Pazar Yortusu aile kutlaması.
Hıristiyan yaşamının güzelliği ve Kutsal Ruh'un Neokatekümenik Yol'da uyandırdığı iman belirtileri, bizim neslimizde taklit etme arzusu yarattı. Öyle ki, günümüzün giderek Hıristiyanlıktan uzaklaşan ve sekülerleşen toplumunun bildiğimiz zorluklarına ve Venedik'in yaşlanan ve azalan nüfusuna rağmen, şu anda sadece benim cemaatimde 10 Neokateşumenal topluluk var ve bunların çoğu, evlenen, geniş ailelere sahip olan ve inancı çocuklarına aktaran çocuklar ve torunlardan oluşuyor.
Eski Venedik cemaatimde, Santa Maria Formosa cemaatindeki beşinci Neokatekümenal cemaat, Şu anda yaklaşık 30 üye, toplamda 30'dan fazla çocuğu olan birçok genç evli çift ve 3 misyoner rahip bulunmaktadır.
Giovanni Battista Bergamo beş kardeşin en küçüğüdür. Ailesi jHeterojen bir grup inananla birlikte Venedik'teki ilk Neokatekümen cemaatini oluşturdular. Kendisi Neokatekümenik Yol'da büyüdü ve çocukken ailesinin cemaatiyle birlikte Efkaristiya'yı çok samimi ve mutlu bir atmosferde kutladığımız günlere dair harika anıları var.
"Konfirmasyondan sonra, ergenlik döneminde, ben de ilmihali dinledim ve çoğunlukla ilk cemaatin ailelerinin çocuklarından oluşan küçük cemaatimle Camino'ya başladım. O zamandan beri her zaman kutlamalara katıldım, bir grup meslekten olmayan ilahiyatçı ve sorumlu rahip tarafından takip edildim. Birlikte 2000 yılında Roma'dan Polonya'daki sonuncusuna kadar Papa ile birlikte Dünya Gençlik Günlerine ve resimde gösterildiği gibi diğer müjdeleme deneyimlerine katıldık" diye anlatıyor.
Ancak, tüm gençler gibi, kendi ruhani ve mesleki gelişim boyutunuzu bulmanın zamanı geldi.
İnanç kişisel bir deneyimdir ve kendimi 36 yaşında dünyanın öbür ucunda bir rahip olarak bulacağımı asla düşünemezdim. Konfirmasyondan sonra, bir genç olarak, çoğunlukla ilk cemaatin ailelerinin çocuklarından oluşan küçük cemaatimle Camino'ya başladım. O zamandan beri her zaman kutlamalara katıldım, bir grup meslekten olmayan ilahiyatçı ve sorumlu rahip tarafından takip edildim. Papa ile birlikte Dünya Gençlik Günlerine katılıyoruz2000 yılındaki Roma'dan Polonya'daki sonuncusuna ve diğer evanjelizasyon deneyimlerine kadar.
Gençken çok aktif bir hayatım vardı: Bir devlet okuluna gittim ve birçok derste başarılı oldum; futbol ve basketbol oynadım; müziği sevdim, trompet çaldım... Hayatım temelde orta sınıf Venedikli bir çocuğun normal hayatıydı. Projem yeteneklerimle başarılı olmak, iyi bir aileye sahip olmak, biraz da babam gibi öğretmen olmaktı. Venedik'te, tamamen ateist bir ortamda felsefe okudum, Tanrı'nın yerinin olmadığı bir hakikatin insan aklı aracılığıyla özerk bir şekilde araştırılmasına adanmıştır.
Belli bir noktada bana mutluluk getireceğini düşündüğüm her şeye sahiptim: güzel bir kız arkadaşım vardı ve evlilik hazırlıkları yapıyorduk, birçok arkadaşım vardı, üniversitede parlak bir öğrenciydim ve en iyiler arasındaydım, beni tanıyan herkes başarılı bir insan görüyordu. Ama içimde kendimi boş, yalnız, komplekslerle dolu ve büyük ölçüde tatminsiz hissediyordum.
Bir umutsuzluk anından geçtiniz... Eve nasıl döndünüz?
O dönemde Tanrı babamın ciddi bir hastalık geçirmesine izin verdi.Tüm başarılarıma ve felsefi çalışmalarıma rağmen kendimi ölüme ve acıya karşı somut bir cevaptan yoksun buldum. Bir üzüntü ve umutsuzluk dönemine girdim, Hayat bana temelde bir dolandırıcılık gibi göründüğünde. Çalışmalarıma, projelerime giderek daha fazla sığınıyordum ama bana artık hiçbir şeyin anlamı yokmuş gibi geliyordu. Duygusal ilişkim de çöktü ve bir süre kendimi hiçbir şey yapacak güçten yoksun buldum.
Tanrıya şükür, böylesine karanlık bir dönemde daha da çok sevildiğimi hissettiğim cemaatimden hiç ayrılmadım. Doğduğumdan beri Kilise'de olmama rağmen, belki de sadece o anda Tanrı'nın bana olan karşılıksız sevgisinin ilanını gerçekten duyabildim, benim erdemlerimden dolayı değil, iyiliğinden dolayı. Tanrı Sözü benimle derinden konuştu ve içimde yeni bir yaşam, sevme ve affetme olasılığı yeniden doğdu. Sonra eğitimime devam ettim, mezun oldum; ailemle barışabildim ve babama hayatının son bölümünde hizmet edebildim: bu beni sevinçle dolduruyor.
...ve kendinizi Tanrı'ya teslim etmeye karar verdiniz.
Evet: Tanrı'nın isteği neyse onu yapmaya, hatta ruhban okuluna girip rahip olmaya bile hazır olduğumu hissettim. 2011 yılında, bir muhakeme döneminden sonra, yeni evanjelizasyon için Redemptoris Mater Semineri'ne girdim.
Neokateşumenal Yol'da rahip adayları kendi piskoposluk bölgelerine en yakın ruhban okuluna girmezler. O halde, varış noktası olan papaz okulu, bir dua anında çizilir; bu dua anında, bir papaz adayı, yeni evanjelizasyonda yerel piskoposluğa yardımcı olmak üzere, Redemptoris Mater papaz okulunun bulunduğu dünyanın herhangi bir şehrine, haritada çizilen belirli bir şehre gitmeye çağrılır.
Ve beni, Tayvan'ın Kaohsiung kentindeki Redemptoris Mater Ruhban Okulu'na gönderdiler. Ruhban okulumuz, kuruluş kararnamesini imzalayan Kaohsiung Piskoposu Kardinal Peter Shan'ın vasiyeti üzerine, dünyanın herhangi bir yerindeki Çin halkına hizmet etmek üzere kurulmuştur.
Kolay olmadığını tahmin ediyorum....
Hiç de değil: Tayvan'a gelir gelmez Çince öğrenmek zorunda kaldım. Binlerce zorluğun ortasında, bu deneyim çok güzeldi çünkü bu zayıflık içinde Rab'bin size yardım ettiğini hissediyorsunuz; müjdeyi bilmemelerine rağmen size gelen, size yardım eden ve sonunda onlar için hayatlarını veren insanları görmekten etkilenen Çinli insanları görüyorsunuz.
Formasyonumuzun temeli, yetişkin inancı için bir Katolik formasyon yolu olarak tam da Neokatekümenik Yol'dur. Bu nedenle, papaz okulundayken bile yerel bir neokateşümenal toplulukta Yol'a devam edebildim. Cemaatteki kardeşlerim artık benim çocukluk arkadaşlarım değil, gençler, yaşlılar ve Çinli çiftler. Onların acılarını bilebildim, evlerine girebildim, onlarla birlikte Sözü hazırlayabildim, onlarla birlikte kutlama yapabildim ve aileleriyle tanışabildim. Şimdi onları kardeş olarak hissediyorum: Kutsal Ruh'un kültürel ve dilsel olarak çok uzak olan insanlara bile verdiği birlik ve beraberliği deneyimlemek gerçekten çok etkileyici.
Böylesine büyük ve zor bir görev için çok iyi bir teolojik ve pastoral formasyon da gereklidir...
İlahiyat fakültelerimiz, Çince ve teoloji eğitimine ek olarak, dünyanın dört bir yanındaki görevlerde rahiplere, din görevlilerine ve ailelere eşlik ederek, ilahiyat fakültesi dışında gezici misyonerlik deneyimini de içerir. Bir süredir Hong Kong ve Çin yaklaşık bir yıldır. Yoksulluğun yanı sıra Tanrı'nın sevgisini ve Sözü ile kutsal ayinlerin duyurulmasının gücünü görebildiğim güzel bir zamandı.
6 Temmuz 2019 tarihinde Kaohsiung Piskoposu Sayın Peter Liu tarafından rahip olarak atandım. Bir yıl boyunca bir yerli cemaatinde önce diyakoz sonra da rahip olarak görev yaptım. Son olarak, şu anda bulunduğum papaz okuluna eğitim müdürü olarak gönderildim.
Neokatekümenik Yol'da, rahipliğe aday olan genç erkekler ne kendi piskoposluk bölgelerine en yakın ruhban okuluna, ne de üstleri tarafından seçilen belirli bir ulusun ruhban okuluna girerler. O halde, varış noktası olan papaz okulu, bir dua anında seçilir; bu dua anında, bir papaz adayı, yeni müjdelemede yerel piskoposluğa yardımcı olmak üzere, Redemptoris Mater papaz okulunun bulunduğu dünyanın herhangi bir şehrine, harita üzerinde çizilen belirli bir şehre gitmeye çağrılır.
"Giovanni şöyle diyor: "Ve beni, Tayvan'ın Kaohsiung kentindeki Redemptoris Mater Ruhban Okulu'na gönderdiler. Ruhban okulumuz, kuruluş kararnamesini imzalayan dönemin Kaohsiung Piskoposu Kardinal Peter Shan'ın vasiyeti üzerine, dünyanın her yerindeki Çin halkına hizmet etmek üzere kurulmuştur.
Ve geçen yıl, Neokatekümenik Yol'un birkaç yoldaşının yanı sıra dünyanın dört bir yanından farklı dini tarikatlardan veya Katolik Kilisesi'nin gerçeklerinden gelen düzinelerce rahip, seminer, din adamı ve kadının eğitim gördüğü Kutsal Haç Papalık Üniversitesi'nde Teoloji bölümüne kaydoldunuz.
Muhteşem bir şey. Bu nedenle papaz okulumuzda, diğer formatörler ve liderlerle birlikte ve Piskopos Liu ile iletişim halinde, rahiplere Roma'ya mümkün olduğunca yakın ciddi bir formasyon sağlamanın önemli olduğunu düşünüyoruz ve bu nedenle teolojik formasyonuma birçoğumuzun Kutsal Haç Papalık Üniversitesi'nde devam ediyorum. Kişiselleştirilmiş ve tanıdık bir takip ile mükemmel öğretim.
Özellikle de ben, Piskopos ve Redemptoris Mater Ruhban Okulu'ndaki meslektaşlarımla birlikte, CARF'ın yardımları için son derece minnettarız.Hayırseverlerimi her gün dualarımızda ve Efkaristiya kutlamalarımızda hatırlıyorum!
CARF'ın hayırseverleri tarafından sağlanan destek Rahiplerin yetiştirilmesinde öğrenci değil.... her şeyden önce piskoposluk ve Tanrı'nın halkı bu rahibin hizmetinden faydalanacaktır.
...Ve yapılacak çok iş var! Tayvan yaklaşık 23 milyon nüfusa sahip bir adadır. Hıristiyanlar 1%'den daha azını oluşturmaktadır. En yaygın din, çeşitli yerel tanrılara ve Çin kültürüne özgü atalara tapınmayı da içeren Taoist ve Budist temelli bir senkretizmdir.
Burada Kaohsiung Piskoposluğuna hizmet ediyoruz, Müjde'yi duyurmak ve Neokatekümenik Yol olan bu yetişkin Hristiyan formasyonu yolculuğunu üstlenen küçük Hristiyan toplulukları oluşturmak. Tayvan'daki bu topluluklar, pagan, Budist ya da Taoist ailelerden gelen, vaftiz edilmemiş birçok katekümenden oluşma özelliğine sahiptir. Bu inisiyasyon dönemi onların İsa Mesih'i somut bir şekilde deneyimlemelerine yardımcı olur: Söz ile temas, toplulukta yaşanan Hıristiyan sevgisi, yaşamlarını yavaş yavaş değiştirir ve onlara dirilişin gücüne derin bir tanıklık sağlar.
Paskalya Yortusu sırasında daldırma yoluyla uygulanan vaftize geldiklerinde, vaftizin sakramental mührü zaten sürülmüş, işlenmiş ve Hıristiyan yaşamının güzel ve kalıcı meyvelerini vermeye hazır bir toprak bulur. Bugün toplumlarımızda Hıristiyan evlilikler yapan genç Çinlileri görüyoruz. Birçok çocukla birlikte, hastalık ve ölüm karşısında inancın farklı tanıklıkları: hala karanlıkta olan bir toplumda parlayan bir ışık.
Hikayenizi dinlemek benim için bir zevkti. Üniversite topluluğumuz için bu pandemi yılı çok zor ve zorlu geçti... Ancak siz öğrencilerin formasyonunuzu çevrimiçi olarak sürdürmek için nasıl büyük çaba sarf ettiğinizi görmek de çok olumluydu. Tanrı'nın işinin bizim işimiz aracılığıyla ve sizin gibi genç rahiplerin hayatlarında gerçekleştiğini görmekten çok mutluyuz.
Aynı şey benim için de geçerli! Zorluk içindeyken, Tanrı her zaman yeni bir şey yapıyor... Rab yeni bir şey yapıyor. yeni evanjelizasyon için çalışmak ve biz seyirciyiz. Geri dönmüyoruz çünkü Rab'bin ne kadar iyi olduğunu ve O'nun isteğini yerine getirmenin en güzel şey olduğunu gördük. Aziz John Paul II'nin dediği gibi, üçüncü bin yılın Asya'nın müjdelenmesinin bin yılı olacağı doğruysa, Tayvan Kilise'yi bekleyen büyük bir misyon için bir fırlatma rampasıdır!
Gerardo Ferrara
Tarih ve Siyaset Bilimi mezunu, Orta Doğu konusunda uzman.
Öğrenci birliğinden sorumludur
Roma'daki Kutsal Haç Üniversitesi