Hayattan Kesitler...
|Kötü Muamele|
Siz hayatınızda hiç, küçücük bir çocuk gibi hissettiniz mi? Kendisinin neye kızdığını bile bilmeyen ve haliyle neden kendisine kızıldığını anlayamayan? Topunuz düşmüştü yan bahçeye. Zaten arkadaşınız da yoktu. Tek başına oynardınız hep. Peki sizin için "O kötü, yalancı, sahtekar bir çocuk!" dendi mi hiç? Siz çaresiz kalıp, nereden kimden yardım isterken, ya da isteyemediğiniz için sabırsızlanıp, hem topunuzdan olup, duvarlara çarpıp şaşkınlıktan ve üzüntüyle boğuldunuz mu? "Beni rahatsız ediyorsun, kes artık, sen kötü bir yaşlı çocuksun!" dendi mi hiç?
Riyakarlıkla suçlandınız mı yaşlı çocukluğunuzda? Dindiremediniz mi göz yaşlarınızı hiç tanımadığınız bir acıyla akan? Daha bir yaktı mı göz çukurlarınızı? Hiç ilk defa ve bu kadar çaresiz kaldınız mı? Ulaşacağınız yolu bulmaya çabalarken, çıktı mı ayaklarınız, yorgun ve olabildiğine bitkinken, dört tarafınızdan çıkmaz yollara? Yapayalnızlığınıza anlam veremediniz mi hiç? Evde sözünüz geçerdi de, sizi tanımak için süreye ihtiyaç olan, yani buna imkan olmayan, sadece vitrininizi gören, bambaşka yollarda seyrederken hasbel kader yolları çakışan ve birden çarpışıp kaza yapanlardan biri oldunuz mu ki?
Cennete yolculamıştınız oğullarınızı da, tek evladınızın sizin gözyaşlarınızı silmek için nasıl çırpındığını, hiç anlamadığı konularda sizi nasıl teselli edeceğini bilemediği çaresiz bakışlarını gördünüz mü hiç? Peki sert bir üslupla azarlandınız mı? Sizi hiç aşağıladılar mı "Su uçar, yazı kalır" misali silemeyip tekrar tekrar okuyup kahrolduğunuz mesajlarda? Peki siz hiç "İyi ki ölmüş çocuklarım, ya hayırsız uğursuz, ya da canı yanar, belki de can yakar, Allah böylesini uygun görmüş." diye düşünmek zorunda bırakıldınız mı? Dişlerinizi birbirine geçercesine kenetleyip kanatırcasına ağzınızı hırslandınız mı hiç? Hakkınızı ararken saf saf, saf dışı edildiniz mi? Peki onca sıkıntıdan sonra, yaşlı çocukluğunuzda rahatsızlanıp beyninizin emarını çektiler mi sizin? Beyniniz, sınırlarını aşıp dışarı kaçmak istedi mi yaşadığınızdan?
Tüm sorduklarım başıma geldi benim. Evet başıma bunlar geldi maalesef ve hastalık varsa da infazına gönülle gitmeyeceğim. Raporumdan beni affetmesini dileyeceğim. Bir yol arkadaşımın dediği gibi...
SEVGİYLE VE SAYGIYLA KALIN... Gün olur, devran döner...
Bugün 12.10.2016
Aynı durumun bir benzeri ile karşılaştım bir gece evvel. Bu defa da saygısızlık doruk yapmıştı. Hırslandım, tıpkı hayatımda bazen olduğu gibi. Ama uzaklarda birine hırslanmak insanı çaresiz bırakıp, bir yumruk oluveriyor boğazda. Dilerim tatmin olmuştur bunu yapan. Yaşımı hiç sorun etmeyin. Kuvvetliyim ben. Ama siz hayatı daha tam hazmetmediniz . Dilerim aynı durumu bir şekliyle yaşamazsınız.
Ece Evren