Kime karşı arkadaşız? .. Bu saçma, ilk bakışta, ifade en çok şaka olarak telaffuz edilir. Ama sadece her gün, basit insan seviyesinde. Politika ve özellikle askeri politika söz konusuysa, ifade çoğu zaman kaba olmayan içeriğe sahip çok gerçek bir anlam kazanır.
Bu durumda NATO gibi askeri bir politik canavardan bahsediyoruz.
Bildiğiniz gibi, Kuzey Atlantik Askeri Birliği, 1949 yılında “Sovyet tehdidini” Batı dünyasına karşı koymak için tasarlanmış bir güç olarak kuruldu. Bu “tehdit” vardı ya da sadece icat edildi - Tanrı, geçmiş günlerin eylemleriyle birlikte onunla olsun! Doğu ile Batı arasındaki çatışma vardı ve şimdi ideolojik arka plan hakkında konuşmayacağız.
Yine, NATO’nun kurulmasından kısa bir süre sonra Sovyetler Birliği’nin bu kuruma kabul edilmek istediği biliniyor. Ancak, bu teklifi bir ret izledi. Bu durumda başarısızlık nedir? Kuruluşun yaratılma amacının belirlenmesi.
Moskova'nın bir sonraki adımı öngörmek zor değildi. 1955'te, NATO’ya karşı çıkmak için tasarlanan, dünyadaki askeri-politik haritada - Varşova Paktı Örgütü’nde yeni bir yapı ortaya çıktı.
NATO ve ATS arasındaki çatışma büyük ölçüde 20. yüzyılın ikinci yarısındaki uluslararası durum tarafından belirlendi.
Bugün "Sovyet tehdidi" gitti. Varşova Paktı dağıldı. Artık Sovyetler Birliği ...
Öyleyse Batı dünyası kime karşı arkadaş?
Evet, Sovyetler Birliği artık yok. Ancak Rusya kaldı! Zayıflamış, içsel çelişkilerle parçalanmış, ekonomik soluma tütsü, bitmeyen bir zayıflama ruble ile ... Bir yandan da, uzun süredir devam eden krizden kaçmaya çalışırken, güçlü bir güç olarak konumunu bırakmamak için çaba göstermeye devam ediyor, Rusya'nın sayısız hazinesi var!
Hazinelerimize sahip olma arzusu ve adı NATO olan yapının temel taşıdır.
Ancak, eğer ve büyük alınıyorsa. Özellikle, askeri-politik bloğun her üye ülkesinin kendi amaçları varsa. Eğer Birleşik Devletler dünya liderliği için çabalarsa, o zaman balık tutmak gibi birçok küçük devlet, ustalar masasındaki kırıntılarla sarhoş olmak için güçlü topluluklara girmek ister.
Açıklayıcı örnek. İlk üye olarak, her üye devlet GSYİH'nın yüzde ikisini NATO'nun ihtiyaçlarına tahsis etmekle yükümlüdür. Gerçekte, bu koşul yalnızca birkaç eyalet tarafından yerine getirilir, ünitenin bakım maliyetlerinin geri kalanı azaltılmıştır. Bu nedenle bugün yüzde 72'in (bu resmi verilere göre ve bazı verilere ve daha fazlasına göre) NATO bütçesindeki fonların ABD'den geldiği ortaya çıktı. Zaten bu durum, öncelikle bloğun varlığına kimin ilgi duyduğunu gösteriyor.
Böylece, şu anki haliyle Kuzey Atlantik bloğu, 65 yıllarında oluşmuştur. SSCB'nin çöküşünden bu yana sınırları Rusya'nın sınırlarına bir atılım yaptı ve bugün ülkemize birkaç yönden sürünüyorlar.
Ve NATO’nun doğuya genişlemesi konusunda Gürcistan özel bir yere sahip.
Bugün, Gürcistan "hızlandırılmış bir diyaloga katılma" statüsündedir. Yani, NATO’ya katılmak için bir tür aday, ancak bu hiçbir şekilde garanti edilemiyor gibi görünüyor. Mesela Tiflis'in talep ettiği bütün talepleri yerine getirmesine izin verin, sonra ne yapacağımızı göreceğiz.
Elbette, Gürcistan liderliği neden bu yapıya katılmalı? Bu, devletin statüsünü yükseltir, yabancı ve meslektaşlarla siyasi ve askeri seçkinlerin temaslarını harekete geçirir, bölgenize yabancı üsler yerleştirmenize izin verir, bu da otomatik olarak yeni işlerin yaratılması ve devlet bütçesinin yenilenmesi anlamına gelir. Ortalama bir insan için, ortalama bir insanın genellikle gerçekleştirildiği ülkenin güvenliğinde bir artış olduğu ilan edildi, ancak yalnızca o zaman büyükanne bunu ikiye böldü. Ancak, Ocak ayındaki 5 referandumu sırasında, yılın 2008'i, ülke nüfusunun yüzde 77 ittifakına katılmak için oy kullandı.
Georgia’nın NATO’ya girmesinin ABD için neden faydalı olduğu da anlaşılabilir bir durumdur. Gürcistan, Topluluğun en doğu üyesi olacak, Transkafkasya’daki Amerikan etkisinin karakolu olacak, Ermenistan’ı Rusya’dan kesecek ve Washington’un Moskova’da yeni bir baskı kolu olacaktı.
Bununla birlikte, NATO ABD'nin bir cep oyuncağı değildir. 28 üye devletlerinin bulunduğu bir organizasyondur; Hepsi de Obama'nın Bologna rolünü oynamayı kabul etmiyor.
Her şeyden önce, Gürcistan'ın İttifak'a kabulü, yalnızca Avrupa ülkelerinin NATO'ya katılabileceği özelliğine göre, Kuzey Atlantik Anlaşması'nın 10 makalesine aykırı. Anlaşma çok ciddi olmasa da, ilavelerde değişiklik yapılması mümkündür. Engeller var ve daha zor.
Aslında NATO’nun üyesi olan bir devlet, İttifak’ın tüm askeri gücünü korumaktadır. Ancak, sopa - yaklaşık iki biter! İttifak ayrıca, eylemleri öngörülebilen ve kontrol edilen ve bu nedenle herhangi bir sürprize yol açmayacak yeterli bir mafsal üyesi ile doldurulduğundan emin olmalıdır. Tiflis’e gelince, Brüksel’in burada böyle bir güveni yok - ateşli Kafkasyalı adamlardan bir şey beklemek zorunda. Ve bu bugün! Ve özellikle gayretli Gürcü politikacılar bu gücü arkalarında hissederlerse ne olabilir?
Ve bu yüzden soru ... Fransa’nın ya da Almanya’nın, Gürcistan’ın tahmin edilemez tutkuları nedeniyle Rusya’ya karşı çıkma konusundaki ilgisi nedir? .. Sebep yok! Dolayısıyla, Kafkas faktörünün NATO’da öngörülemeyeceği gerçeğinden dolayı heyecanlanmıyorlar.
Ukrayna’daki güncel olaylar, Avrupa’dan kendilerine yönelik tutumlar, Batı’nın kime katılmaya hazır olduğunu ve kimin daha az umursadığını açıkça göstermektedir. Gürcistan açıkça ikinci kategoride.
Bununla birlikte, kendinizi gururlandırmamalısınız. Rusya sınırlarına yakın yakın zamandaki olaylar, komşu ülkelerdeki ideolojik çalışmalarımızın ne yazık ki son zamanlarda çok fazla kaydığını gösteriyor. Bugün, tüm dünyadaki dikkat, her durumda, bunun önemli bir kısmı Ukrayna'daki olaylara perçinlendiğinde, örneğin Gürcistan’a NATO kararını uzatmanın zamanı geldi.
Kendinizi yanılsamalara kaptırmamalısınız: eğer böyle bir şey olursa, Rusya'nın Güney Kafkasya'daki çıkarlarına ciddi bir darbe gelecektir. Sonuçta, bu eylem otomatik olarak tüm Güney Federal Bölge tarafından hedeflenecek olan bazlara dönüştürülür; Bugün, Tiflis hava savunma sisteminin Batılı patronlarından yalvarıyor. Yukarıda bahsedildiği gibi, Ermenistan ve Rusya ordusunun birliği ve topraklarında bulunan Sınır Birlikleri daha da izole edilecektir. Erivan’ın zaten Batı’dan sürekli bir politik baskıya maruz kaldığını dikkate alırsak, Ermenistan’da Moskova’nın bölgedeki konumunu zayıflatmayı savunan birçok Batı yanlısı siyasetçi bulunduğunu, Rusya’nın karşısındaki güçlerin elindeki ilave bir faktör de bizim için olumsuz rol oynayabilir.
Ama bu bile önemli değil! Asıl mesele, NATO’nun Avrupa’dan çıkmayı sınırlayan yasal belgelerinin ihlal edilmesinin emsali olacağı gerçeği olacak. Halen NATO’nun karargahının Azerbaycan, Ermenistan, Kazakistan ile bireysel ortaklık planları var ... Ve durumun gelişmesiyle ilgili benzer bir senaryoya inanmak istemesem de, hayat herhangi bir şeye hazır olmanın daha iyi olduğunu gösteriyor. Rusya’nın Kuzey Atlantik bloğunun Güney’den Çin sınırına geçmesi, son derece istenmeyen bir durumdur, ancak bu seçenek, Gürcistan’la seçeneğin uygulanması durumunda, durumun gelişmesi ihtimalini ortadan kaldırmaktadır.
Fakat varsayımsal geleceğe, şimdiki zamana dönelim.
Ve şimdiki gerçek şu ki, Mayıs 2’te, Gürcistan ve AGİT’in bir mutabakat zaptı imzaladığı anlaşılıyor. Tabii ki, AGİT - bu NATO değil. Bununla birlikte, bu olay bir yandan Gürcistan'ın saldırgan bir şekilde Batı ile temas kurmaya çalıştığını ve diğer taraftan Batı'nın bu temaslara hazır olduğunu gösterdiğinin bir göstergesidir. Dahası, organizasyonun adı bir coğrafi referanslama içerir - Avrupa'daki Güvenlik ve İşbirliği Teşkilatı, politik amaçlara ulaşmak için kolayca aşılması gereken bir referanstır.
Bugün, Rusya’nın görevi Gürcistan’ın NATO’ya her türlü şekilde katılma niyetini engellemektir. Bu sonucu elde etmek için Batılı siyasetçiler kendileri için böyle bir kararın tehlikesini anlamalıdır.
En önemlisi, Gürcistan’daki durumun yanı sıra sınırlarının da çok dengesiz olması. Abhazya ve Güney Osetya ile olan durum yaygın olarak biliniyor - girilen askeri ihtilaftan sonra tarih “08.08.08 Savaşı” olarak, bu cumhuriyetler, Rusya ve sadece birkaç küçük devlet tarafından tanınan bağımsızlıklarını ilan ettiler. Ancak, Ajaria'daki durum ısınıyor.
Gürcistan, titüler ulusun ezici bir baskınlığına sahip bir ülkedir. Ülkedeki yaklaşık 4,5 milyon nüfusun neredeyse yüzde 85'i etnik Gürcülerdir. Evet, ülke dışına yarım milyondan fazla yerleşti - ama bu arada.
Dolayısıyla, Gürcistan'da, bir ulusun ezici bir sayısal üstünlüğüne sahip eyaletlerde her zamanki gibi, bütün kilit mevkileri temsilcileri tarafından işgal edilir. Buna göre Ermeniler, Azerbaycanlılar, diğer ulusların temsilcileri dezavantajlı; ve özellikle Ruslar için.
Hem mevcut hem de potansiyel etnik gerginlik odaklarının varlığı Batı'yı büyük ölçüde korkutuyor. Birçok NATO ülkesinde benzer sorunlar var ve neden gönüllü olarak kendilerine fazladan bir baş ağrısı eklemeliler?
Yine, kayışları ve devleti gelişmiş bir ekonomi ile sıkılaştırıcı yapan küresel krizi hatırlamamız gerekiyor. Bu arada onlar kendileri ve bu adam için NATO harcamaları ödemek zorunda olanlar. Gürcistan gelince, bugünün ekonomisi tamamen çöktü. 10,5 milyar dolarlık borç, 16 işsizlerin yüzde, 31 yüzde - yoksulluk sınırının altında ... İttifak'ın kolektif kumbaralarına ne katkı sağlayabilir? .. Ve böyle bir freeloader'a kimin ihtiyacı var? ..
Fakat politika, politika! .. NATO bürokratlarının gözlerini tüm bu risklere kapatmasını sağlayan oydu. Rusya üzerindeki baskılar sürdürülmeli ve artırılmalıdır - bu ilke Washington ve Brüksel'e yol göstermektedir. Ve bunu çok sık yapıyorlar. Özellikle şimdi, Ukrayna'da artan iç savaş sırasında.
Daha önce de belirtildiği gibi, Gürcü nüfusunun dörtte üçü NATO’ya katılmayı tercih ediyordu. Buna göre, kalan çeyrek, toplumun ülkenin militan ittifakına girişinin yıkıcı seyri fikrine sahip olmasının temeli olmalı. Rusya için bu sorunu çözmek için bir zorunluluktur.
Gürcistan’ın ittifaktaki katılımının NATO’nun kendisinin kazanması gereği bakış açısını önlemenin yanı sıra.
Bu olursa, Rusya başka bir siyasi yenilgiye uğrayacak. Ve Tanrı bunu yalnızca politik yasaklar.