Makalenin yazarı için minnettarım. "Ne zaman otvetka" işe yaramazsa ". Adam “Rus nükleer silahlarının işe yaramazlığı” ile biraz fazla abartılsa da, önemli ve gerekli bir konu ortaya koydu. Ancak, 9 Mayıs'taki Kızıl Meydan'da geçit töreni sırasında birçok kişi Rus mobil füze sistemlerine baktıklarında düşündükleri kadar eğlenceli, sağlıklı ve pembe değildir.
Yazar hiçbir şekilde varsayımsal bir nükleer değişimin stratejik analizinin derinliği ile izleyiciyi etkilemek istemez ve bu bilgilere erişimi yoktur. Bu biraz başka bir şeyle ilgili: Amerikalılar, bazen bizim yaptığımız gibi saf insanlar ve hatta aptallar olarak görülmemelidir. Rus nükleer perakendeciliği grevindeki sorunun derinliğinin farkındalar ve bu sorunu etkisiz hale getirmek için aktif olarak çalışıyorlar. Adım adım ve yine de ... tarih ABM Antlaşması’ndan çekilme hakkında, her şeyi duyduk, bu konuda çok fazla yazılmıştı, bir kez daha derinleşmek anlamsızdı.
Genel olarak, nükleer grev borsalarının tüm modellerinin yazarlarının ve sonuçlarının iki talihsiz faktörü hesaba katmadıklarına dikkat etmek önemlidir: her iki tarafın gizliliği ve dezenfeksiyonu (normal ve doğal!) Ve savaşacak neredeyse hiçbir şey yok asla Kesinlikle plana göre gitmiyor. Diğer bir deyişle, nükleer grev değişimi sürecinin tahmin edilmesi çok zor ve öngörülemezdir ve burada bir tür betonarme güvencesi (her iki taraftan da) vermek profesyonelce değildir.
İlk büyük ölçekli uçak savaşının nasıl alınacağı ve tahmin edileceği ile ilgilitanklar. Bu tamamen teorik ve varsayımsal. Kağıt üzerinde. Genel okuyucu için çok ilginç olmasına rağmen, genel durumda anlamsız ve yanlıştır.
Bu yüzden, her durumda, açık bir şekilde deliliğe düşmenin karşı tarafını düşünmek ve eylemlerine gülmek gerekli değildir: ilk olarak, Avrupa'da (ve Alaska'da!) Yaratılan füze savunma sisteminin herhangi bir tehdit taşımadığını tekrar tekrar belirttik (bu aşamada!) Rus Stratejik Nükleer Kuvvetleri ve ardından aniden, Putin genel halka, orada bulunan her türlü "hipersonik mucizeler" hakkında "karikatürler" hakkında gösterdi. Neden olsun ki? Yoksa bize herşeyi anlatmıyorlar mı? Tabii ki, her şey değil, ama bir şekilde, "çok değil".
Bugün bu alandaki gerçek durum ve bu konudaki “kitle izleyici” fikrinin çok, çok ciddi bir şekilde farklılaştığı görülmektedir. 90'in (!) Başlangıcında hatırlıyorum, İngilizce dergilerde gezinmek, duyuru ile ilgiliydi: okyanus derinliğinde nükleer denizaltı roket taşıyıcılarını tespit etmek için yeni / etkili yöntemler geliştirmek için uzmanlar için aktif bir araştırma yapıldı. Ve bu sonra Sendika çöküşü. Yani, "sorun" üzerinde uzun süre ve ciddi bir şekilde, kesintisiz bir şekilde çalışıyorlar. "Saflık" derecelerini fazla abartmayın.
Kendilerini severler ve kendilerine nasıl bakacaklarını bilirler. Ve onların "nükleer paritesi" nin durumu asla memnun değil Ve onlar daima Rus stratejik nükleer kuvvetlerinin tehditlerini ortadan kaldırmak için çalıştı ve çalışmaya devam etti. Kıskanılacak istikrar, değil mi? Bu, Rusya’nın topraklarına karşı misilleme kabiliyetini sıfıra düşürme yeteneğini azaltmak istediğinde, seçenekten ilerlemenin en mantıklı yoludur.
Bu açıdan, genel olarak dış politikalarının ve özellikle de Rusya'daki dış politikalarının dikkate alınması gerekmektedir. Prensip olarak, bu “politika” açık, anlaşılır ve mantıklı görünüyor. Amerikan dış politika liderliğini benimsemeye çalışın ve “tehdidi etkisiz hale getirmek için” ne gibi önlemler alacağınızı hayal edin.
Akla gelen ilk şey, komşular tarafından Rus askeri potansiyelini “ayırmak”. İşte bu. Herhangi bir devletin askeri kaynakları sınırsız değildir. Ve Rusya'nın askeri kaynakları komşulara yönlendirilmelidir. Yani, Rusya’nın komşularıyla ilişkilerinin kötüye gitmesi, Amerikan tarafından kesinlikle amaçlı olarak yürütülüyor ve çok derin bir stratejik anlamı var. Hepsinden önemlisi, Rusya tarafsız Gürcistan, Ukrayna, Baltık ülkelerinden - ticaret, iş, turizm, enerji, transit - memnun olacaktı. Prensip olarak, böyle bir şey ve bu ülkeler "bağımsızlık" aldığında konuştu.
Ama tamamen farklı bir şey çıktı. Rusya, aynı Batı ile işbirliği yapmalarını "önlüyor mu"? Evet, Tanrı aşkına! Süper ilerici Batı orada “cennetsel bir yaşam” kurmak istiyorsa, o zaman nasıl müdahale edebiliriz? Kıskançlık yapacağız! Fakat bir şekilde, ABD / AB için herhangi bir “cennet hayatı” inşa etmeyecekleri açıkça ortaya çıktı, ancak askeri programlar evet. “Eğitim” de - bir Aborjinlere Rusya'nın kötü ve Batı'nın iyi olduğunu açıklamalıdır.
Neden ilke olarak limitrofillerin “bağımsızlığı” için “saygı” diye bir şey yoktur? Kendi bölgelerini kontrol etmiyorlar ve aktif olarak “sınır ticareti” yapıyorlar. Yani, Estonya veya Gürcistan topraklarında Amerikan ordusu varsa, o zaman prensipte “egemenliğe saygı” söz konusu olamaz. Teknik olarak imkansız. Bu bölgelerden hareket eden Amerikan kuvvetleri / özel hizmetler, bariz nedenlerden dolayı yerel yönetimlerden izin istemeyecek.
Rusya'ya karşı (bariz sebeplerden dolayı) harekete geçecekler (işte İran, Çin). Bu lanet egemenlik nedir? Bugün, hem Gürcistan, Ukrayna hem de Baltık, iş ve turizm yerine askeri çatışmaların yaşandığı “sınır çatışması” bölgeleridir. Bu da Rusya için muazzam sorunlar yaratıyor, ancak ABD için değil. Ne de olsa, SSCB "Amerika kıyılarındaki komünizm" e büyük para harcıyorsa, ABD prensipte böyle saçmalıklarla ilgilenmez.
Güzelliği, bu “tarayıcıları” elinde tutmaları ve onları beslememeleri ve beslememeleri. Diğer bir deyişle, ABD askeri-politik müdahalesi sınırlayıcılar için devasa ekonomik ve politik problemler yaratmakta ve Rusya için ciddi problemler yaratmaktadır ve Amerika Birleşik Devletleri'nin hiçbir masrafı olmadan net bir karı yoktur.
Örneğin, hangi senaryolar altında, Rusya bu “mini süper güçlerin” “egemenliğine” saygı duymaya hazır olur? 100% koşullarında, Rusya’ya düşman hiçbir faaliyetin kendi topraklarından yapılmayacağının garantisidir. Peki bunu kim garanti edebilir? Litvanya? Gürcistan? Estonya mı?
Ancak bu durumda genel olarak “normal” bir diplomasi yoktur. Yeni bir Avrupa’nın politik kavramı açıkça Batı’nın her zaman haklı olduğunu ve Rusya’nın her zaman tanımı gereği yanlış olduğunu açıkça ortaya koyuyor. Yani, askeri ve politik anlamda, Amerika bir tanrıdır ve onunla tartışmazlar. Bu nedenle, bize bir şey açıklamayacak, bize rapor vermeyecek, bize verilen sözü saklayamayacakları gibi herhangi bir “dürüst tartışma” yapmıyoruz.
Kişi aynı İtalya'daki “Rusya'nın dostları” hakkında hiç durmadan konuşabilir, ancak aslında (üzücü gerçek) bu ülke NATO üyesidir ve Rusya'ya karşı yaptırımları uzatmak için sürekli oy kullanır. Genel olarak, yazar medya alanında neden Avrupa'da sürekli olarak milyonlarca Rus arkadaşa sahip olduğumuzu ortaya koymaya çalıştığımıza içtenlikle merak ediyor. Neden? Hangi amaç için? Öyleyse, çok uzun süren "yaptırım" akşamları olmamamız için mi?
Fiili (ve Skrypal'in durumu açıkça gösterdi), bütün “medeni Avrupa” (Brekzit'in koşullarında bile!) Anglo-Saksonların uyumuna dans etmek için hazır. Yani, Rusya'ya karşı nefretin derecesi ve Rusça olan her şey, Brexit'in bile (ve bu Berlin ile Londra arasında ciddi bir çatışma!) Ayrı, “Rusya'nın çevrelemesi” ayrı. Böyle şeyler.
“Skrypal Cat's Case” eğlenceli gülüşümüz var ve bu arada, iyi bir nedenden dolayı. Bu çok "olay", Avrupa'nın Rusya'ya karşı en saçma / saçma adımları bile desteklemeye hazır olduğunu gösterdi. Herkes bunun bariz bir yalan olduğunu bildiği zaman, ama açık bir şekilde (neredeyse bütün Avrupa!) Bunu destekliyor. Rusya'da neden buna güldüklerini anlayamıyorum - burada çok az komik var. Ve nükleer madde kullanımı konusunda "nükleer içermeyen" NATO ülkelerinin pilotlarının eğitimi оружия sadece çok, çok rahatsız edici bir sinyal. Neden buna ihtiyaçları var?
Avrupa neden olmasın değil. Çok fazla. Fakat ABD açısından ... açığa herhangi Avrupa'da büyük bir çatışma büyük ve övgüye değer. Avrupa tiyatrosundaki sınırlı nükleer silah kullanımıyla yapılan savaş, hepsi olmasa da, pek çok Amerikan problemini çözüyor. ABD’nin iki dünya savaşı sonucunda (yalnızca Avrupa'da!) Yalnızca ve yalnızca dünyadaki dünya süper gücü haline geldiği unutulmamalıdır.
Avrupalılar ne hatırlıyor? Bilmiyorum, dürüst olmak gerekirse, onlara sor. Amerikalıların sözde Rusya ve Avrupa arasındaki iyi ilişkilerden “korktukları” versiyonunun yaygın olarak dile getirildiği ve Washington’da her seferinde endişe verici bir kırmızı ışık yandığı iddia ediliyor. Kal. Rusya ile AB arasındaki iyi ilişkiler, tanım olarak “iyi” olanlarla da imkansızdır.
Mümkün olan maksimum - "soğuk ticaret". Amerikalılar Avrupalıları çok ustaca ve yetkin bir şekilde Rusya ile askeri bir çatışmaya sürüklüyor. Endüstriyel ölçekte "top yemlerine" ihtiyaçları var ve onu yaratıyorlar. Diğer bir deyişle, "Rus paraşütçüler birdenbire Berlin'in eteklerine iniş yapmış olsalar bile", 5’in izniyle Rusya’ya yönelik hiçbir nükleer grev NATO’nun tüzüğünün maddelerini izlemeyecek (yazarın görüşü). Amerikalı liderleri "asil intiharlar" olarak düşünmüyor musunuz?
Rusya Federasyonu'ndan “dürüst” bir “SNF'den darbe değişimi” düzenlemek için, tüm bu “sıçramalara ve yüz buruşturmalarına” kesinlikle ihtiyaç duyulmaz. Bir nükleer savaştan sonra, başlangıç nedeni için en azından bir önemi olacak mı? Bu nedenler asil miydi yoksa sahtekâr mıydı? Amerikalılar intihar değil ve bu seçenek tam ölçekli bir savaş olarak kabul edilmiyor.
Bu yüzden Avrupa ile çalışıyorlar, bu yüzden eskisi ile çalışıyorlar. SSCB cumhuriyetleri. Hayır, eğer bir kişi, belirli bir demokrasinin teşviki konusunda saçma sapan inanca inanıyorsa, ona açıklamakta fayda yoktur. Aslında, Maidan-2'ten önce, Ukrayna'da, Kazakistan'da olduğu gibi, Gürcistan'da olduğu gibi Ukrayna'da da mikrobiyolojik bir Amerikan laboratuarı çalıştı. Bu yüzden NATO doğuya gidiyor. Bu nedenle, Ukrayna’daki ihtilaf sırasında, Bulgar (!) Slovak Slovak konserleri test edildi. Top yemlerine ihtiyaçları var, daha fazla değil, daha az değil.
Ve böyle bir "et" rolünde sadece birimleri değil, bütün ülkeleri ayırmalı. En net örnek Gürcistan'dır. Küçük, fakir, tarım ülkesi. Bazı nedenlerden ötürü, Rus barışı koruma güçleri saldırdı ... Ve o zaman bile, o zamanki “ilk savaşan” hükümet Ukrayna'yı Meydan'a aynı savaşa sürüklemeye çalıştı (bunun için gerekli değil). Kuşlardan bahsetmek ve “ekonomik yardım”. Yani "kuşlar", yani, propaganda daha daha etkili doğrudan ekonomik yardım. Görünüşe göre, propagandaya harcanan bir dolar doğrudan ekonomik yardım için harcanan yüz dolardan çok daha fazlasını getiriyor.
“Kardeş” Ukrayna'ya yardım ederek kimi “kandırdığımız” hiç belli değil. Amerikalıların toplarını Rusya sınırlarına sokmaları gerekiyordu ve anladılar. Ukrayna ekonomisinin bununla iç içe geçtiği gerçeği, onlar için hiç önemli değil. Burada Ukrayna ordusunun düşük dövüş niteliklerine ve boşuna gülüyoruz. "Et" den genellikle yüksek savaş nitelikleri gerekmemektedir. Neden?
Ukrayna'nın rolü - bir noktada Avrupa'da büyük bir savaşı kışkırtmak (kışkırtmaya çalışmak). Bu onlar için yeterli! Ukrayna potansiyel bir kamikaze için şerefli bir role sahiptir. Oraya itildiği gerçeği değil, ama ... olasılık devam ediyor. APU esasen bir pislik çetesidir. Ama! Ama! Rusya topraklarına vaat ettikleri varyant oldukça gerçektir. Bombardıman oldu mu? Ukrayna topraklarından? Bir sabotaj grubu gönderiliyordu. Rus gemisinin açık bir şekilde ele geçirilmesi gerçekleşti.
Ve şunu anlamalısınız: Rusya’nın tepkisi ve örneğin Ukrayna ordusu arasındaki kitlesel zayiatlar (örneğin, Kırım’a bir saldırı durumunda) Kiev’deki hiç kimseyi korkutmuyor ve durmuyor. Ukraynalılar ne kadar çok ölürse - Rus saldırganlığı hakkında çığlık duyabildiğiniz kadar yüksek ... Ukrayna'nın tamamını feda etmeye karar verilirse, askerlerinin birkaç yüz / bin'in ölümü genellikle önemsizdir.
Ancak bu “önemsememe” “Skripal kedi” rolünü oynayabilir ve bazı askeri operasyonların başlatılması için bir bahane olarak hizmet edebilir. Genel olarak ... burası üzücü. Hayır, yazar “kardeşçe Ukraynalılar” hakkında “timsah gözyaşları” dökmeyecek, durum böyle değil. “Eski kardeşçe Ukrayna” ile “yapılandırma” son derece talihsiz olmuştur. Ve şimdi, öyle görünüyor ki, ancak şimdi en baştan bunu anlamaya başlıyorlar.
"Stabilize ve pazarlık" umuduyla sonunda Petro Poroshenko ve ilkini gömdü. Biz (İsrailliler / Anglo-Saksonlar'dan farklı olarak) bu içgüdüye, zor bir durumda - müzakere etmeye sahibiz. Peki, pazarlık yap. Ellerinde bayrak. Cunta ve diğer pislikler ile. Bir kez daha: şanlı “ukroarminin” görevi, RF Silahlı Kuvvetlerini parçalamak veya hatta onlar için sorun yaratmak değil, hayır. Her şey çok daha kolaydır ve Afrika tipi bir ordu bile bu görevle başa çıkabilir. Görevleri: Doğru zamanda, kendi kayıplarıyla bir çatışmaya yol açmak sadece hoşgeldin...
Hala APU'da gülüyorsun?
Dürüst askeri yenilgiye rağmen, kimse Gürcistan'ı yalnız bırakmadı. Ve orada da, "merhem üzerindeki her şey". Doğru anda, Gürcü Silahlı Kuvvetleri, Rus saldırganlığının gerekli “resmini” kolayca organize ediyor. "Kazan" aynı anda kimse onları görevlendirmez. Yani, Amerikalılar kendilerini ilgilendiren “nükleer süper güç” ile doğrudan çatışmadan memnun değiller, hayır, neden? “Ukrayna ile çatışmamız”, “Gürcistan ile çatışmamız” var ...
Bazı TV kanalları, “TV tartışmaları” için Ukrayna ve Gürcistan'dan bazı ilginç kişilikleri davet ediyor ve bunun nasıl harika olabileceğini duyuyoruz… Gürcistan'da sevildiğimiz ve Ukrayna'da pek de fena değil. Neden bütün bu saçmalık? Ne için? Dışişleri Bakanlığı’nın parmaklarına ilk tıklandığında sınırda silahlı provokasyonlar yapacağımız herkese açıktır. Neden onlarla hiçbir şey hakkında konuşmuyorsun?
Siyasi sürecin bu taklidi nedir? Yanlış mıyım Öyleyse Ukrayna veya Gürcü televizyonunda benzer “tartışmalar” düzenlemeyi deneyin. Bakalım neler yapabilir ve size neler yapılacak. Bu arada, Baltık “tivi” de benzer bir “tartışma” mümkün mü? Ve neden olmasın? Dil sorun değil: Hem bizde hem de çoğumuzda İngilizce bilen televizyon / politika uzmanları var (Mutko yalan söylemenize izin vermiyor).
Sorun ve trajedi tam da bu işte: durumu askeri olmayan yöntemlerle pratik olarak hiçbir şekilde etkileyemiyoruz. Bu ülkelerle “ciddi temasımız” yok. Onlar üzerinde hiçbir etkimiz yok. Fiilen hayır. Gürcistan ordusunun 2008’e saldırmasından önce, Putin tekrar tekrar Tiflis’le temasa geçerek bunun nasıl biteceği konusunda uyarmıştı. Peki, ne yardımcı oldu? Görüyorsunuz, Amerikalılar Saakashvili’nin kaçışının nasıl biteceğini umursamadılar. Her durumda, onlar kazanacaktı. Ayrıca bir şekilde tam olarak anlamıyoruz. Amerikalılar yan değil Georgia, az önce Georgia'yı kullandılar ve kaybetmek yapamadı. Ya Rusya saldırgandır ya da Rusya aşağılayıcı bir yenilgiye uğrar. İki şeyden biri.
Ve o zaman bile, Ukrayna aktif olarak tüm bu çılgınlığa katılmaya çalışıyordu. Devlete ve Ukrayna halkına bu (yabancı!) Çatışmaya hiç gerek yoktu. Ancak, Amerikan yanlısı lider (ve Amerikan yanlısı seçkinler) aktif olarak oradaki ülkeyi sürüklüyordu. Eh ve sonunda ertelendi. Yani, bu “Rusya ile bir çatışmaya çekilmek”, Poroshenko’nun başkanlığından çok daha erken başlamıştı. Ve Yuşçenko olduğundan daha erken.
Buna karşı çalışmanın nasıl mümkün olduğunu söylemek çok zordu: bütün bu yıllar boyunca, tam bağımsızlık bayrağı altında, Ukrayna Rusya ile bir çatışmaya hazırlanıyor. Baltık ülkeleriyle ilgili en ilginç durum: Rusya ile olan toprak anlaşmazlığını çözmelerine rağmen NATO’ya kabul edildiler. NATO tüzüğünün doğrudan yapılmasını yasaklamasına rağmen… Yani, burada “NATO’nun yeni üyelerinin” rolü potansiyel olarak “benzine batırılmış bir bez” olmaktı.
Ve bu adımın bir sonucu olarak, NATO sadece Rusya sınırlarına gitmedi, hayır, Rusya'nın "tartışmalı" sınırlarına da gitti. Batı’nın Baltık’taki etkisi tek kelimeyle yeterliydi ve Tallinn / Riga, NATO’ya / AB’ye katılmak için Rusya’yla sınır anlaşmaları imzalayacak. Ancak hiç kimse böyle koşullar koymuyor.
Son zamanlarda, Kazak rezervleri tutuklandı (nedense bir tepenin arkasında tutuldu). Nazarbayev çok hızlı bir şekilde Trump'la bir toplantıya koştu ve burada çok sert şartlar verildi (ve kabul edildi). Ve Kazakistan politikası ve yolculuk öncesi Rus yanlısı denemezdi. Tüm Rusya’nın komşularının derdi ABD’nin orada bir şey yaratmayacağı yönünde. Rusya'ya karşı top gibi yemekte oldukları aynı ülkelere ihtiyaçları var.
Ve ABD'nin hemen her yerinde aşırılık yanlısı / milliyetçiyi destekliyor. Basitçe, Rusya ile savaşacak "özel olarak eğitilmiş salaklara" ihtiyaçları var. Bu durumda “kazanma” görevi verilmez. Bazı saf kişilikler, Rusya'nın Gürcistan, Ukrayna ve Baltık devletleriyle savaşmayacağını iddia ediyor ... Öyle, kesinlikle öyle. Ve Amerikalılar gayet iyi biliyorlar. Bu nedenle, çatışma yapay olarak yaratılmıştır. Amerikan diplomasisi bunun için çalışıyor. Rusya için “yanan sınır” oluşturmak.
Tam da bu amaç, örneğin Bayan Grybauskaite’in sürekli hakaret çığlıklarıyla takip edilen hedef. Çatışmayı sıfırdan tetikleme. Litvanyalıların, Gürcülerin, Kazakların, Ukraynalıların ve diğer Estonyalıların çıkarları açısından, bunların hiçbiri için gerekli değildir. "Yapay olarak zorla gerginlik" anlamında.
Burada, bu arada, ilginç bir sonuç şöyle: Bir efsane “egemenlik” yok. En azından çoğu eyalet için. Neredeyse SSCB'nin eski cumhuriyetlerinin hiçbiri egemenlik edemedi. Bu arada, Çin'in komşuları ile benzer bir şeyler oluyor. Hayır, daha önce anlaşmazlıklar vardı ... ama son yıllarda Amerikalıların aktif olarak aynı “yanan sınırı” oluşturmaya başladılar. Güney Kore, Japonya, Tayvan, Filipinler, Vietnam, Avustralya, Hindistan ile anlaşmazlıklar ... Katı çatışmalar.
Ve bu arada, bu aynı zamanda bu devletlerin “egemenliğini” büyük bir soru işareti altına sokuyor. Bu arada, Amerikalı arkadaşlarımızın “oyunun becerisini değerlendirmek”, kendi jeopolitik sorunlarını çözmek için başkalarını kullanabilmeleri gerekiyor. Aslında, örneğin, aynı Doğu Avrupa’dan aktif olarak bir Rus karşıtı koç oluşuyor. “Rus saldırganlığı” durumunda ABD tüm güçlerini ve araçlarını kullanacaksa, neden?
Ve onlar akıllı insanlar ve bunun yerine başkalarının savaşmasını istiyorlar. Güney Osetya ve Donbas'taki olayların göstermiş olduğu gibi, sınırlarını aşmak için savaş istemeye gerek yok. Yani, ABD’de Ukrayna’da “kaybet” ve yapamadık, kaybetmediler. Rusya’nın “yanan bir sınırına” ihtiyaçları vardı - anladılar. Evet, evet, Ukrayna ekonomisinin yıkımı pahasına, biliyorum, ama onlar için kesinlikle önemli değil.
Diğer bir deyişle, Rusya Ukrayna, Transkafkasya ve Orta Asya'da sürekli artan karışıklık koşullarında keyfi olarak stratejik nükleer kuvvetler geliştirmiş olabilir. Örneğin, Orta Asya, “psödolakalit” klonu oluşturmak için mükemmel bir yer. Ve bu konuda çalışmalar devam ediyor. Aynı zamanda, Orta Asya + Kazakistan ülkelerinin hiçbiri Suriye'deki Rus çabalarını desteklememiştir. Ve hatta politik olarak.
Ama “yanıp söndüğünde” ... sonra yüksek sesle ağlayacaklar. Bu bölgede çok zor bir sosyal, politik ve ekonomik durum var. Etnik gruplar arası / klanlar arası gerilimin de olması gereken bir yer var. Amerikalılar umursamıyor, “kime karşı”, onlar için ana şey ateş yakma yeteneği ve işte orada. Ve hala ne!
Transkafkasya gelince, her şey açıktır: büyük bir çatışma için tetikleyici olarak Ermenistan-Azerbaycan çatışmalarına ihtiyaçları var. Bu durumda, "kim kazanacak" - yirminci dava. Önemli olan - savaş, mülteciler ve istikrarsızlık. Bu resim genellikle Tacikistan'dan Estonya'ya standart görünüyor ... Baltık devletlerinin AB ve NATO üyesi olduğu, “medeni Avrupa” nın, yalnızca Baltık liderlerinin davranışlarının ve sürekli “öğretilerin” bu “devletlerin” aktif olarak katliam hazırlığı yaptıklarının açık bir göstergesi olduğu görülüyor.
NATO, işgallerine yönelik bir nükleer grevle yanıt verme yöntemini aktif olarak kullanmalarını planlıyorsa, yine de, tüm bu atlamalar ve yüz buruşturmalara gerek yoktur. Ve bunun için en baştan hazırdılar. Açıkçası, mağara-Russophobian politikaları tam olarak amaçlanan amaçları ile açıklanmaktadır. Peki ve bununla nasıl başa çıkacaksınız? Söylemesi zor.
Genel olarak, “Baltık soyu tükenmiş” örneğinin açıkça gösterdiği: Böyle bir durumda “iyi ilişkiler” kurmaya çalışmak işe yaramaz. Tüm bu girişimler, açıkça bu cumhuriyetlerin Rus karşıtı kursu kırıldı. Ve hatta Kırgızistan / Gürcistan'dan olabildiğince uzak görünen Finlandiya, Finlandiya (!). Savaş sonrası SSCB'nin neredeyse her zaman iyi ilişkiler içinde olduğu Finlandiya. Ve gelişmiş ve müreffeh bir ülkenin yanı sıra tarafsız ve bağımsızdı.
Ve orada bile, güvenliğin kesilmesini sağlamak için “NATO ile işbirliği yapma” arzusu. Bunun tamamen “Fince” bir girişim olmadığı açıktır. Ve NATO’ya katılma durumunda Finlandiya’nın kendi güvenlik meseleleri üzerindeki kontrolünü tamamen yitireceği açıktır. Evet ve “tarafsız” İsveç, ki bu SSCB günlerinden beri aktif olarak aynı bloğa sürükleniyor. Ve Norveç’teki Amerikan denizcileri ... Bir başka cephe kuzeybatıda.
Modern Rusya'nın "Finlandiya üzerinden İskandinavya'yı işgal etme" girişiminin bir delilik gibi göründüğü açıktır. Rusya buna ihtiyaç duymuyor, ama hiç kimse onun fikrini sormayacak, ancak iş yapılıyor. Ancak karakteristik olan iş, ABD’nin aktif olarak katılmayacağı, ancak “arka planda” bulunacağı Rusya’yla bir çatışmaya yol açmak için ortak eylemler hazırlamak değil.
Halen Çeçen savaşlarına katılan pek çok Ukraynalıya katılmaktan bahsetmek gerekli ... Neden? Orada ne unuttular? Gürcistan'la olan çatışmada Ukrayna karışıktı ... Ve gelecek için iş vardı. Ve böylece bugün Ukrayna’da hem Belarus’taki “gönüllüler” in aktif olarak katıldığı ve hatta (dolaylı olarak) Belarus devletinin olduğu bir çatışmamız var. Aynı zamanda, Belarus Cumhuriyeti'nin başkanı neredeyse açık bir şekilde cunta ile yüzleşti ... Ülkesinde, muazzam bir Batı yanlısı ve Russophobic propagandası var ... Neden? Açıkçası, Belaruslular ne için hazırlanıyorlar? Ve kimin çıkarlarına? Ve ülkenin şu anki lideri değirmeninde su döküyor?
Yani, haritaya büyük bakarsanız, o zaman prensip sahibi Gürcistan ve Estonya, Belarus ve Finlandiya arasındaki farkı fark etmek çok zordur. Yanan hücreleri / hücreleri yakabilir. SNF'niz size nasıl yardımcı olacak? Maalesef, sınırlarda Amerikan / AB bayrakları altında ücretsiz kullanmaya hazır on milyonlarca aptal var. Aksine, biz onlara sahip değiliz, başkalarına sahip.
Ve Amerikalıların eksiksiz ve nihai ölümleri bile çok fazla üzülmeyecek ve bazı problemler yaratacağız. Ve herhangi bir "nükleer grev değişimi" olmadan. Üçüncü dünyanın mutlak silahı, “kutsal Amerika” için (hepsi “vizesiz” ve “Cirit” ve “51 devleti” için) ücretsiz ölmeye hazır on milyonlarca aptaldır.
Sorun tam da şudur: Rusya “nükleer statüsünü kaybediyor” gibi görünüyor, yani SSCB'ye karşı ekonomik yaptırımlar yerine “teknolojik gericiliği” sağlamak yerine, bugün savaş imha edilmek için açılıyor ve bu açıkça ilan ediliyor. Örneğin, Armageddon'un başlangıcına göre, ne tür füzeler (seyir, balistik füzeler) ve hangi üslerin ABD'de Rusya Federasyonu'nu etkileyeceği kesinlikle kayıtsızdır. Bu doğru değil mi? Öyleyse neden hem Amerika Birleşik Devletleri'nde hem de Avrupa'da hiç kimse “finansal ciritlere” cevap olarak bir bölgesel nükleer grev seçeneğini düşünmüyor?
Açıkla bana, donuk, orada ne var asıl fark? Ekonomi, fabrikalardaki ve santrallerdeki roket saldırılarıyla, geleneksel savaş başlıkları kullanarak, nükleer savaş başlıkları kullanarak (ancak Chubais kullanmak en iyisidir) tahrip olabilir ve benzer bir etki elde etmek için yaptırımları kullanabilirsiniz… ve fark nedir? Ve neden ikinci durumda roketlerle cevap vermek imkansız? Hümanizm? Başka hangi hümanizm?
Yani, Rusya’ya yaptırım zorlamak zorunda olan ABD (Moskova’yla çok az ticaret yapan) ABD’yi Avrupa’ya çok fazla maruz bırakıyor. ABD’nin kendileri savaşmayacaklarAksi halde kombinasyonun bütün noktası kaybolur. Burada bazı saf vatandaşlarımız “yaptırım öncesi durumuna geri dönme” seçeneğini değerlendiriyorlar ve her şey tam tersi mi? Başka bir deyişle, bu durumda Amerikalılar ilkeye göre hareket eder: her yerde, belki de bir yerlerde daha kötü, daha iyi itme ve itme (Rusya ile Avrupa).
Ancak yarın Rus tankları Varşova'ya girse bile, küresel nükleer çatışma yaşanmayacak. Öyle bile mi? Öyle bile. Amerikalıları acıklı salaklar olarak görmeyi bırakmalısın. Casus belli olmadan Rusya'ya küresel bir darbe verebilirlerdi. Ancak radyoaktif enkazda ölmek niyetinde değiller, doğu ve orta “Avrupalıları” akıllıca ön kenara itiyorlar. Bir zamanlar Moğollar, şehirlere saldırırken önündeki sivil nüfusa zulmettiler, kayıplarını azalttılar ...
Böylece, bir zamanlar, doğrudan Rusya ile savaşmadan İngiltere, bu amaçlarla Türkiye'yi kullandı. Ve Avrupa'da, Orta fahri unvan "Kıtadaki İngiliz askerleri" Prusyalılar giydi. Aslında başkasının elleriyle savaşabilirsiniz. Önemli olan - "yararlı salaklar" bulmak. Bizim talihsizliğimiz, tam olarak Doğu Avrupa’nın neredeyse yalnızca onlar tarafından çözülmesidir ... Ancak genel olarak, yaptırımlar uygulayarak, Devletler Avrupa’ya, nükleer bir süper güce karşı her türlü düşmanca eylemin prensipte normal olduğunu düşünmelerini öğretiyor.
Geçtiğimiz birkaç yıl boyunca, Moskova-Brüksel hattı boyunca normal diplomasi neredeyse hiç yoktu, ancak kesinlikle Avrupa'da hiç kimseyi rahatsız etmiyor. Yani, orada kesinlikle “nükleer bir bölgesel grev” korkusu yoktur ve buna dayanarak bir politika oluştururlar. Gösterişli "barışçılığımız" burada hiçbir rol oynamaz, "savaş istemiyoruz" gerçeği, kimseye etki etmez. Burada, Avrupa’nın aptal saçmalığı ve özellikle Alman liderleri ciddi bir rol oynuyor: Amerikalıları Rusya gibi bir rakibi ortadan kaldırmak için kullanmayı planlıyorlardı, ancak Amerikalıların en baştan biraz farklı planları vardı ... En azından rakipleri - Avrupa ve Rusya ekonomiye zarar veriyor Avrupa'da maksimum savaş olarak (sınırlı). Ve onlar, Avrupa’yı severler ... Peki, yaklaşık olarak, 1939’teki Polonya’da olduğu gibi. Orada da Anglo-Saksonlar Varşova için sıkı bir şekilde "harnessed" ... Paris için de "harness". Ve Prag ve Atina için ...
Bugün bile “faydalı Polonyalılar” aktif olarak “cepheye” itiliyor, onları doğuda çıldırmaya zorluyorlar ... ama, garip bir şekilde, Polonya’nın ABD’nin üssünü 2 milyarına ev sahipliği yapması yeterince zor değildi, ABD’nin üssünde bir zevk yaratmasına neden olmadı ... Amerikan dış politikasının görevi evrensel "doğuya" güçlü hareket ve belirleyici anda bu tramvay zarifçe atlıyor. Buradaki sorun şu anda Avrupa için başka bir seçenek olmayacağına ve Rusya'nın ana ticaret ortağını füzelerle çıkarması gerekecek.
Otvetka kuma gittiğinde
- Yazar:
- Oleg Egorov
- Kullanılan fotoğraflar:
- pbs.twimg.com
- Bu serideki makaleler:
- Amerikalılar. Aptal değil
Ctrl Keşfet
Fark oshЫBKU Metni vurgulayın ve tuşuna basın. Ctrl + Enter