Andrew Mitrovica
Washington, DC, Londra, Paris, Berlin, Ottawa ve Canberra’da Batı “demokrasilerini” yöneten sıradan adamlar ve onların yerini almak için can atan çoğunlukla bekleyen adamlar, tüm kibar süslemeleri ve büyük onursal sıfatlarıyla, sadece özel dikim takım elbiseli sosyopatlardır.
Batılı bir “demokrasiyi” yönetmenin ya da yönetmeye talip olmanın başlıca ön koşullarından biri, başkalarına -en ufak bir pişmanlık ya da vicdan azabı duymaksızın- masumları öldürme emri verme isteği, hatta hevesidir ve aynı zamanda yakın bir dostun pişmanlık ya da vicdan azabı duymaksızın masumları öldürmesini onaylamak ve alkışlamaktır.
Eğer suçlamalarım rahatsız ediyorsa, terzilerden özür dilerim.
Diğer pek çok alçakça davranışın yanı sıra, İngiltere’nin yükselen İşçi Partisi lideri Keir Starmer, parti grubundan, gölge ön sıralardan ve parti üyelerinden gelen acil ve mantar gibi çoğalan ateşkes çağrılarını reddederek başbakanlıktaki “katil” sıfatını teyit etti.
Starmer, gözden düşmüş ruh ikizi ve akıl hocası Tony Blair’in de yapabileceği boş bürokrat konuşmalarıyla dolu bir konuşmayla Salı günü Chatham House’da bir düşünce kuruluşunun dinleyicilerine şunları söyledi “Bu aşamada ateşkes çağrılarını anlamakla birlikte, şimdilik doğru pozisyonun bu olduğuna inanmıyorum.”
Açık konuşmak gerekirse: İngiliz sosyalist taklidi yapan kişi, Filistinli bebek ve çocukların sakat bırakılarak öldürülmesine, yaralı ve perişan ailelerin barındığı okul, hastane ve mülteci kamplarının yerle bir edilmesine ve milyonlarca Filistinlinin gıda, su, yakıt ve elektrikten mahrum bırakılarak kuşatma altında tutulmasına son verilmesinin “şu anda doğru pozisyon” olmadığına inanıyor.
Yazdığım gibi: takım elbiseli sosyopatlar.
Bakın, bu inatçı doktrinin acı kanıtları, Orta ve Güney Amerika’da, Afrika’da, Güneydoğu Asya’da, Afganistan’da, Irak’ta ve Orta Doğu’da, Batı’nın masumları pişmanlık ya da vicdan azabı duymadan öldürme zorunluluğunun derin ve kalıcı izler bıraktığı pek çok ülkede bol miktarda bulunmaktadır.
Dolayısıyla, herhangi bir yerde, herhangi bir forumda bu bariz gerçeği inkar eden herkes jeopolitik açıdan cahil bir apolojist ya da enayi konumundadır.
Tiksindirici Starmer’ın ötesinde, bu tanımlayıcı özelliğin müstehcen bir geçit törenine dönüştüğünü geçtiğimiz dört hafta boyunca bir kez daha gördük, çünkü her zamanki gibi kasıla kasıla yürüyen cumhurbaşkanları ve başbakanlar topluluğu, Gazze’nin kıyamet kalıntılarında yaşanan soykırımı onaylamak ve alkışlamak için kardeşçe saflarını sıklaştırdı.
Bu, bir deyimi ödünç alırsak, “istekliler koalisyonu “nun son versiyonudur. Ancak tabii ki Gazze’yi toz ve anılar arasında yok etmeye niyetli kokuşmuş bir rejime retorik, diplomatik ve askeri destek sağlamaya isteklidirler.
Koalisyon, açıkça söylemek gerekirse, dehşet verici katliamların işbirlikçilerinden oluşuyor. Fransa ve Almanya’nın çok da uzak olmayan kayıtları göz önüne alındığında, bu biraz fazla tanıdık geliyor.
Yine de dünyanın dört bir yanında İsrail’in Gazze’yi ahlaksız bir ölüm tarlasına dönüştürmesini dehşet ve umutsuzluk içinde izleyen milyonlarca sıradan vatandaş durun diye bağırdı çünkü yapılması gereken doğru ve insani olan buydu.
Cesur Yahudiler, kuşatmanın ve ölümlerin durdurulmasını talep eden gösterilere katıldılar ve kibirli bir otoriter ile kabinedeki kötü niyetli müttefiklerinin kendi adlarına hareket etmediklerinde ısrar ettiler.
Takım elbiseli sosyopatlar öyle değil. Her zaman yaptıkları gibi, İsrail’i Gazze’yi daha fazla yok etmeye ve İsrail’in kendini savunma “hakkının” kaçınılmaz zayiatı olarak gördükleri binlerce bebek ve çocuk da dahil olmak üzere daha fazla masumu öldürmeye teşvik ettiler.
Dolayısıyla, peş peşe gelen başbakanlar ve cumhurbaşkanlarının -kameralar eşliğinde- Tel Aviv’e yaptıkları hızlı ziyaretler, aslında sevgili dostlarına Filistinlileri kısıtlama, pişmanlık ya da vicdan azabı duymadan öldürmeye devam etmelerini söylemek içindir.
Her birinin, Binyamin Netanyahu’nun da kendileri gibi her yerde, her zaman, her sebeple sınırsız bir cezasızlıkla öldürme ruhsatına sahip olduğunu bilmesi, kendini beğenmiş ahlaksızlıklarının iğrenç bir ifadesidir.
Özgürlük, kardeşlik ve eşitlik gibi aydınlanmış ideallere bağlı olduklarını iddia eden bu caka satan başbakan ve cumhurbaşkanlarının, Filistinlileri bölgesel ve tarihsel olarak yok etmeye kararlı bir apartheid devletine evanjelik destek ve dayanışma sözü verdiklerini de hatırlamakta fayda var.
Hastalıklı bir apartheid devletinin mahkum ama haklı bir yerli halka verebileceği ağır zararı anlayan pek çok Güney Afrikalının, Filistinlilerin maruz kaldığı distopik terörü, kalbi ve vicdanı sarsan endüstriyel boyutta bir apartheid olarak kabul edeceğinden şüpheleniyorum.
Ama takım elbiseli sosyopatlar aynı fikirde değil. Hatta içlerinden biri, ABD Başkanı Joe Biden, açıkça soykırım inkarcılığı yaptı.
İsrail Gazze’deki hastaneleri bombalamayı meşrulaştırmak için sosyal medyayı nasıl kullanıyor? İsrail Gazze’deki hastaneleri bombalamayı meşrulaştırmak için sosyal medyayı nasıl kullanıyor?
Biden, muhtemelen yıpranmış başkanlığını tanımlayan duraklama anı olarak kaydedilecek bir şekilde, İsrail’in ABD destekli ölüm makinesi tarafından öldürülen Filistinli sivillerin sayısını sorguladı.
Biden “Filistinlilerin verdiği rakamlara güvenmediğini” söyledi ve kaba bir vurgu yapmak için ekledi: “Filistinlilerin kaç kişinin öldürüldüğü konusunda doğruyu söylediklerine dair hiçbir fikrim yok.”
Filistinli insan hakları savunucuları haklı olarak Biden’ın dehşet verici sözlerini “ırkçı” ve Filistinlileri ” ölüm halinde bile” “insanlıktan çıkarma” girişimi olarak kınadı.
Filistinli Amerikalı bir halk sağlığı uzmanı olan Yara Asi, Al Jazeera’ye verdiği demeçte, “Bu rakamlara itiraz etmek, Filistinlileri insanlıktan çıkaran bir başka yolla, bu konuda İsrail’in yanında yer almaktır.” dedi.
Biden’ın açık ve planlı inkarcılığı, Filistinlilerin kayıp ve acılarının gerçek ve kalıcı ölçüsü hakkında sahte şüpheler uyandırarak bu kayıp ve acıları küçümsemek için tasarlanmış olsa da, ABD Başkanı’nın “insanlığın” herhangi bir görüntüsünden yoksunluğu alçakça sergilendi.
Biden ve onun pişmanlık duymayan, savaş bağımlısı selefleri, on yıllar boyunca o kadar çok yerde, o kadar çok insana zarar verdiler ve acı çektirdiler ki, dünyaya insanlığın değeri ve kimin buna sahip olup olmadığı konusunda ders verme yetkisini yıllar önce kaybettiler.
İşgalcilere karşı direnen ve onlara meydan okuyan Filistinlilerin insanlığı sadece görünür olmakla kalmayıp, yılmadan ve bozulmadan hayatta kalacaktır. Başkanların ve başbakanların suç ortaklığıyla onları yok etmeye çalışan ve çalışmaya devam edecek olan acımasız güçler tarafından silinmemiştir ve silinmeyecektir.
Tarih, inancı, etnik kökeni ya da milliyeti ne olursa olsun bütün bir halkı ölüme mahkum etmenin imkansız olduğunu kanıtlamıştır.
Ne yazık ki, takım elbiseli sosyopatlar daha fazla kargaşa, daha fazla çılgınlık ve daha fazla katliamı tercih ettikleri için “yeter” demek boşunadır.
Utanç verici eylemleri ve eylemsizlikleri, kendilerine özgü zalimliklerinin ve insanlık düşmanlıklarının kalıcı kanıtı olarak hatırlayacağız.
Al Jazeera için kaleme alınan bu yazı Mepa News okurları için Türkçeleştirilmiştir.