Hayatıma, zihnime yer eden birkaç film vardır, ancak tamamen saplanıp kalan belki bir ya da iki taneyi geçmez.
|the grey|
Gri Kurt'un fragmanını izlediğimde şayet bu kış Kars'ın karla kapanmış sonsuzluklarında yaşadığım kurtla karşılaşma deneyimi olmamış olsaydı, filme gitmeyi asla düşünmezdim. Zira hiç sevmem gerilimi yüksek, kanlı filmleri. Ama merakla bekledim vizyon tarihini, çünkü bembeyaz örtüde gözlerini gözlerime diken sürüden atılmış o simsiyah yaşlı alfa kurdunun bir saniye içinde parlayan dişlerini ve üzerime atılmak için aldığı ivmeyi asla unutamam. Belki karın derin olduğu bir alanda olsaydım onun gibi, kaçamazdım. Tek şansımız onun kar üzerinde bizimse taşlık yol üzerinde olmamız ve arabaya yakınlığımızdı. Bu olayı yaşadığımızda çok da ciddiye almadık, heyecan, adrenalin buram buramdı, ortalığın durulmasını bekledik gitmek için, gördün mü, inanamıyorum cümleleri arasında. Hatta ben bir cümle yazdım sonraları o siyah kurt hakkında...
|"I saw a big, gruesome wolf who is in black, covered by white snow in the land."|
"Once more into the fray…
Into the last good fight I’ll ever know.
Live and die on this day…
Live and die on this day…”
Into the last good fight I’ll ever know.
Live and die on this day…
Live and die on this day…”
"Bir kez daha içindeyim bu kavganın
Bildiğim en iyi ve son dövüşün
Böyle günde yaşar ve ölürsün,
İşte böyle günde yaşar... ve ölürsün..."