Fil aileyi içeren büyük kara memelilerinin ortak adıdır. , fil sırayla Proboscidea, kalın deri, dişler, büyük sütun benzeri bacaklar, geniş kulak çırpma kulakları ve burun ve üst dudağın füzyonu olan bir hortum veya esnek gövde ile karakterize edilir. Sadece üç canlı türü (geleneksel sınıflandırmada iki tane) var, ancak fosil kayıtlarında 1.8 milyon yıldan daha önce Pliyosen'de ortaya çıkan ve yaklaşık 10.000 yıl önce sona eren son buz çağından bu yana nesli tükenmekte olan pek çok tür bulunmaktadır. Mamutlar bunlardan en iyi bilinenlerdir.
Yaşayan üç fil türü Afrika çalı fili veya savan filidir. (Loxodonta africana), Afrika orman fili (Loxodonta cyclotis)ve Asya fili (Elephas maximus, aynı zamanda Hint fili olarak da bilinir). Bununla birlikte, geleneksel olarak ve günümüzdeki bazı taksonomilerde yalnızca bir Afrika fili türü (Loxodonta africana) iki alt türü ile tanınır (L. a. africana ve L. a. cyclotis) ve bazı taksonomiler üç Afrika fili türünü tanımaktadır.
Filler bugün en büyük kara hayvanlarıdır. Ancak bazı fosil türleri daha küçüktü, en büyüğü büyük bir domuzun büyüklüğü ile.
Bir tür olarak kendi bireysel hayatta kalma fonksiyonlarını geliştirirken, filler ekosistem ve insanlar için daha büyük bir fonksiyon sağlar. Ekolojik olarak, çevrelerinde kilit hayvanlardır, genç ağaçların büyümesi için alanları temizler, izler yaparlar, kurak mevsimde yer altı suyu kaynaklarını serbest bırakırlar. İnsanlar için, kısmen yerli filler yüzyıllarca emek ve savaş için kullanılmış ve geleneksel olarak bir fildişi kaynağı olmuştur. Bu büyük egzotik hayvanlar uzun zamandır kültürlerinde öne çıkan ve onları hayvanat bahçelerinde ve vahşi yaşam parklarında gören insanlar için bir merak kaynağı olmuştur.
Bununla birlikte, filler ve insanlar arasındaki ilişki, avlanma ve habitat değişimi gibi antropojenik faktörlerin fillerin hayatta kalma risklerinde önemli etkenler olduğu, filolarda ve sirklerde tedavi edilmesinin çok eleştirildiği ve fillerin sık sık insanlara saldırdığı için çelişkilidir. yaşam alanları kesiştiğinde varlıklar.
Genel bakışİnsan ve fil çerçevelerinin karşılaştırmalı görünüşü, c. 1860.
Filler Proboscidea sırasına göre Elephantidae ailesini oluşturur. Proboscidea Fil benzeri diğer aileleri, özellikle de üyeleri mastodon veya mastodont olarak bilinen Mammutidae'yi içerir. Elephantidae üyeleri gibi mastodoların da uzun dişleri, büyük sütun benzeri bacakları ve esnek bir gövdesi veya probu vardır. Bununla birlikte, mastodonlar farklı bir yapıdaki molar dişlere sahiptir. Elephantidae'deki mevcut üç tür hariç, tüm soylular soyları tükenmiştir. Paleontologlar tamamen birlikte, Proboscidea'ya ait olarak sınıflandırılan 170 kadar fosil türü tespit etmişlerdir ve bunların en eskisi Paleojen döneminin Paleojen döneminin erken döneminden 56 milyon yıl öncesine dayanmaktadır.
mamutların, cinsi oluşturan Mammuthus, mastodonlarla zaman içinde örtüşen soyu tükenmiş başka bir gruptur. Ancak, onlar da Elephantidae ailesine aitti ve bu nedenle gerçek fillerdir. Modern fillerin genel olarak düz dişlerinden farklı olarak, mamut dişleri tipik olarak yukarı doğru kavisli, bazen kuvvetli kavisli ve spiral olarak bükülmüş ve uzundur. Kuzey türlerinde de uzun saç örtüsü vardı. Elephantidae üyeleri olarak, modern fillerin ve özellikle de Asya filinin yakın akrabalarıdır. (Elephas maximus). Pliyosen döneminden yaklaşık dört milyon yıl önce yaklaşık 4.500 yıl önce yaşadılar.
Filler bir zamanlar diğer kalın tenli hayvanlarla birlikte şimdi geçersiz bir sırayla Pachydermata sınıflandırıldı. primelephas, mamutların ve modern fillerin atası, yaklaşık yedi milyon yıl önce Miyosen döneminin sonlarında ortaya çıktı.Asya fili (Elephas maximus, 1) ve Afrika fili (Loxodonta africana, 2) vücudunun baş ve ön kısmıyla karşılaştırmalı anatomisi.
Arasında günümüz filleri, cins olanlar Loxodonta, topluca Afrika filleri olarak bilinen, şu anda Afrika'da 37 ülkede bulunur. Bu cins iki (veya tartışmalı, üç ve geleneksel olarak bir tane) canlı türü içerir; bunlar yaygın olarak bilinen iki türdür. L. africana, Afrika çalı fili olarak bilinen ve Loxodonta cyclotis, Afrika orman fili olarak bilinir. Öte yandan, Asya fili türleri, Elephas maximus, cinsinin hayatta kalan tek üyesidir, ancak dört alt türe bölünebilir.
Afrika filleri, Asya fillerinden birkaç yönden ayrılır, en dikkat çekenleri kulakları daha büyük olanlardır. Afrika fili tipik olarak Asya fili'nden daha büyüktür ve bir içbükey sırtına sahiptir. Hem Afrika erkekleri hem de dişileri dış dişlere sahiptir ve genellikle Asya kuzenlerinden daha az kıllıdır. Tipik olarak, yalnızca Asya fili erkeklerinin büyük dış dişleri varken, Afrika fillerinin her iki dişi de büyüktür. Afrika filleri en büyük kara hayvanlarıdır (NG).
Filin gebelik süresi, herhangi bir kara hayvanının en uzun olanı olan 22 aydır. Doğumda, bir fil buzağının 120 kilogram (260 pound) ağırlığında sık görülür. Genellikle 50 ila 70 yıl yaşarlar, ancak kaydedilen en yaşlı fil 82 yıl (AC) yaşadı.
Bugüne kadar kaydedilen en büyük fil 1956'da Angola'da vuruldu. Bu erkek, ortalama erkek Afrika filinden daha uzun, 4.2 metre (14 fit), boyunda (metre) yüksekliğinde, yaklaşık 12.000 kilogram (26.000 pound) (Sanparks) ağırlığındaydı. (SDZ 2009). Bir baldırın veya büyük bir domuzun büyüklüğü hakkında en küçük filler, Pleistosen döneminde (Bate 1907) Girit adasında yaşayan, tarih öncesi bir türdü.
Fil dünyadaki kültürlerde ortaya çıkmıştır. Onlar Asya kültürlerinde bilgeliğin bir simgesidir ve cetacean'lerle aynı düşünüldüğü düşünülen hafıza ve zekası ile ünlüdürler (DC 1999) ve hatta alet için bilişsel yetenekler açısından büyük maymunlar kategorisine yerleştirilirler. kullanımı ve üretimi (Hart ve ark. 2001). Aristo, bir zamanlar filin "diğerlerini zekâ ve akılda geçiren canavar" olduğunu söyledi (O'Connell 2007).
Sağlıklı yetişkin fillerin hiçbir doğal yırtıcı hayvanı yoktur (Joubert 2006), aslanlar dana veya zayıf bireyler alabilir (Loveridge ve ark. 2006). Bununla birlikte, bunlar, insan girme ve kaçak avlanma ile giderek daha fazla tehdit edilmektedir. Milyonlarca numaralandırma yapıldığında, Afrika fili nüfusu 470.000 ila 690.000 arasında azaldı (WWF 2009). Hint filleri olarak da bilinen Asya fillerinin dünya nüfusunun, Afrika fillerinin yaklaşık onda biri, yaklaşık 60.000 olduğu tahmin edilmektedir. Daha kesin olarak, Asya'da 38.000 ila 53.000 arasında vahşi fil ve 14.500 ila 15.300 arasında evcilleşmiş fil olduğu tahmin edilmektedir, belki de dünyanın geri kalanında hayvanat bahçelerine dağılmış yaklaşık 1000 tane daha vardır (EleAid). Asya fillerinin düşüşü, muhtemelen Afrika'dan daha kademeli olmuştur ve temel olarak insanın işgal ettiği yerdeki avlanma ve habitat tahribatından kaynaklanmaktadır.
Fil dünya çapında korunan bir tür olmasına rağmen, fildişi, CITES "bir kerelik" fildişi stok satışlarının yeniden açılmasına neden olan kısıtlamalar, iç kullanım ve fildişi gibi ürünlerin ticaretinde kısıtlamalar yaşanmıştır. Bazı Afrika ülkeleri fil popülasyonlarının üçte iki oranında azaldığını bildirmektedir ve korunan alanlardaki bazı popülasyonlar ortadan kalkma tehlikesiyle karşı karşıyadır (Eichenseher 2008). Kaçak avlanma oranı% 45'e kadar arttığı için gerçek nüfus bilinmiyor (Gavshon 2008).
"Fil" kelimesinin kökenleri "fildişi" veya "fil" anlamına gelen Yunanca ἐλέφας'dadır (Soanes ve Stevenson 2006). Ayrıca, fil kelimesinin Latince'den geldiği de bildirildi. ele ve phant, "büyük kemer" (AC).
Fiziksel özellikler
GövdeBir fil gövdesini çeşitli amaçlar için kullanabilir. Bu, gözünü siliyor.Asya fili gözleri.
Hortum veya gövde, filin en önemli ve çok yönlü eki olmak için uzamış ve uzmanlaşmış burun ve üst dudağın bir birleşimidir. Asyalı fillerde sandıkların ucunda iki parmak benzeri çıkıntı bulunurken, Asyalıların ise sadece bir tane var. Biyologlara göre, filin gövdesi kırk binden fazla bireysel kaslara (Frey) sahip olabilir, bu da tek bir çim bıçağı almaya yetecek kadar hassas, ancak dalları bir ağaçtan sökecek kadar güçlü kılar. Bazı kaynaklar bir filin gövdesindeki doğru kas sayısının yüz bine yakın olduğunu göstermektedir (MacKenzie 2001)
Çoğu otçunun (fil gibi bitki yiyicileri), bitki malzemelerini kesmek ve yırtmak için uyarlanmış dişleri vardır. Bununla birlikte, çok küçük ya da küçük olanlar hariç, filler her zaman yiyeceklerini yırtmak ve gövdelerini ağızlarına koymak için kullanırlar. Yaprakları, meyveleri veya tüm dalları tutmak için çimlerde otlanırlar veya ağaçlara ulaşırlar. İstenilen gıda maddesi çok yüksekse, fil gövdesini ağacın veya dalın etrafına saracak ve yiyeceklerini gevşetecek veya bazen ağacı tamamen aşağıya indirecektir.
Bagaj da içmek için kullanılır. Filler gövdeye su emer (bir seferde on beş litre veya on dört litre kadar) ve sonra ağızlarına üfler. Filler ayrıca banyo sırasında vücutlarına sprey uygulamak için su çeker. Bu sulu kaplamanın üzerine, hayvan koruyucu bir güneş koruyucu görevi gören kir ve çamur püskürtecektir. Yüzerken, gövde mükemmel bir şnorkel yapar (West 2001; West ve ark. 2003).
Bu ek, birçok sosyal etkileşimde de önemli bir rol oynamaktadır. Tanıdık filler birbirlerini, bir el sıkışma gibi gövdelerini dolaştırarak karşılayacaklardır. Ayrıca oyun güreşi sırasında, kurban sırasında okşama ve anne / çocuk etkileşimleri sırasında ve baskınlık gösterileri için de kullanırlar: yükseltilmiş bir gövde bir uyarı ya da tehdit olabilirken, indirilmiş bir gövde teslim işareti olabilir. Filler, istenmeyen davetsiz misafirlere sandıklarını ateşleyerek veya onları kavrayarak ve fırlatarak kendilerini çok iyi savunabilirler.
Bir fil ayrıca son derece gelişmiş koku alma duyusu için bagajına güvenir. Bagajı havada yükselterek ve bir periskop gibi bir yandan diğer yana döndürerek arkadaşların, düşmanların ve yiyecek kaynaklarının yerini belirleyebilir.
TusksAfrika ve Asya fillerinin gövdeleri.
Bir filin dişleri ikinci üst kesicidir. Tusks sürekli büyür; Yetişkin bir erkeğin dişleri yılda yaklaşık 18 cm büyür. Tusks, su, tuz ve kökleri kazmak için kullanılır; ağaçları toplamak, kabuğu yemek için; içerideki posadan baobab ağaçlarına kazmak; ve bir yolu temizlerken ağaçları ve dalları hareket ettirmek. Ek olarak, bölgeleri ve bazen de silahları oluşturmak için ağaçları işaretlemek için kullanılırlar.
Hem erkek hem de dişi Afrika filleri, 3 metreden (10 fit) uzunluğa ulaşabilen ve 90 kilogramdan (200 pound) ağırlığa sahip büyük dişlere sahiptir. Asya türlerinde, sadece erkeklerin büyük dişleri vardır. Asyalı kadınlarda çok küçük veya tamamen bulunmayan dişleri vardır. Asya erkekleri, daha büyük Afrikalılar olduğu sürece dişlerine sahip olabilirler, ancak genellikle çok daha ince ve daha hafiftir; kaydedilen en ağır 39 kilogramdır (86 pound).
Her iki türün dişi kökeni, çoğunlukla apatit formunda kalsiyum fosfattan yapılır. Bir canlı doku parçası olarak, nispeten yumuşaktır (kaya gibi diğer minerallerle karşılaştırıldığında) ve fildişi olarak da bilinen tusk, sanatçılar tarafından oyulabilirliği için şiddetle tercih edilmektedir. Fil fildişi isteği, dünyadaki fil nüfusunun azaltılmasındaki en önemli etkenlerden biri olmuştur.
Tipik olarak sağ veya solak olan insanlar gibi, filler de genellikle sağ veya sola itilir. Usta dişi adı verilen baskın dişi, genellikle uçtan aşınmaya karşı daha kısa ve yuvarlaktır.
Bazı soyu tükenmiş fillerin akrabaları gibi üst çenelerine ek olarak alt çenelerinde dişler vardı. Gomphotheriumveya yalnızca alt çenelerinde, örneğin Deinotherium. Alt çenedeki tortular da ikinci kesicidir. Bunlar büyük büyüdü Deinotherium ve bazı mastodonlar, ancak modern fillerde patlak vermeden erken kaybolurlar.
Diş
Fillerin dişleri diğer çoğu memelinin dişlerinden çok farklıdır. Yaşamları boyunca genellikle 28 dişleri vardır. Bunlar:
- İki üst ikinci kesici diş: bunlar dişler
- Dişlerin süt öncülleri
- 12 çene, her çenenin her bir tarafında 3 (üst ve alt)
- 12 çene, her çenenin her bir tarafında 3 adet
Bu fillere bir diş formülü verir:
|184.108.40.206|
|0.0.3.3|
Yukarıda da belirtildiği gibi, modern fillerde, alt çenedeki ikinci kesici dişler, püskürmeden erken kaybolur, ancak bazı şekillerde artık tükenmiş tortular haline geldi.
Bebek dişi büyüten ve daha sonra da kalıcı bir yetişkin diş seti ile değiştiren çoğu memelinin aksine, fillerin tüm yaşamları boyunca diş dönme döngüleri vardır. Dişlerin hızlı bir şekilde düştüğü süt öncüleri vardır ve yetişkin dişleri bir yaşına kadar yerindedir, ancak azı dişleri ortalama bir filin ömrü boyunca beş kez değiştirilir (İZ 2008). Dişler, insan dişlerinde olduğu gibi çenelerden dikey olarak çıkmaz. Bunun yerine, bir taşıma bandı gibi yatay hareket ederler. Yeni dişler ağzın arkasında büyür, yaşlı dişleri öne doğru iterek, kullanımda yıpranır ve kalıntıları düşer.
Bir fil çok yaşlandığında, son diş kümesi kütüklere takılır ve çiğnemek için daha yumuşak yiyeceklere dayanması gerekir. Çok yaşlı filler genellikle son yıllarını yalnızca yumuşak ıslak çimlerde beslenebilecekleri bataklık alanlarda geçirirler. Sonunda, son dişler düştüğünde, fil yemek yiyemeyecek ve açlıktan ölecek. Diş aşınması olmasaydı, fillerin metabolizması muhtemelen daha uzun yaşamalarını sağlardı. Bununla birlikte, daha fazla habitat tahrip edildiğinde fillerin yaşam alanı küçülmekte ve küçülmektedir; Yaşlılar artık daha uygun yiyecek arayışı içinde dolaşma fırsatına sahip değil ve sonuç olarak daha erken yaşlarda açlıktan ölecekler.
CiltAfrikalı (solda) ve Asyalı (sağda) bir filin derisi.
Filler konuşmaya Pachyderms (orijinal bilimsel sınıflandırmalarından itibaren), yani kalın tenli hayvanlar anlamına gelir. Bir filin cildi, vücudunun çoğu yerinde son derece serttir ve yaklaşık 2.5 santimetre (1.0 inç) kalınlığındadır. Bununla birlikte, ağzın etrafındaki ve kulağın içindeki cilt, kâğıt incedir.
Normal olarak, bir Asya fili cildi, Afrika'daki benzerinden daha fazla kılla kaplıdır. Bu gençlerde en belirgindir. Asya buzağılar genellikle kalın kahverengimsi kırmızı tüylerle kaplanır. Yaşlandıkça, bu saçlar kararır ve daha seyrekleşir, ancak her zaman başları ve kuyrukları üzerinde kalır.
Çeşitli fil türleri tipik olarak grimsi renktedir, ancak Afrika filleri renkli toprağın çamur deliklerine girmekten genellikle kahverengi veya kırmızımsı görünür.
Wallows, fil toplumunda önemli bir davranıştır. Sadece sosyalleşme için önemli değil, aynı zamanda çamur da cildini sert ultraviyole ışınlarından koruyan güneşten koruyucu olarak kullanılır. Sert olmasına rağmen, bir filin derisi çok hassastır. Yanmadan, ayrıca böcek ısırıklarından ve nem kaybından korunmak için düzenli çamur banyoları olmadan, bir filin cildi ciddi hasara uğrar. Banyodan sonra, fil, yeni koruyucu kat üzerinde kurumasına ve pişirilmesine yardımcı olmak için gövdesini kirletmek için genellikle gövdesini kullanır. Filler daha küçük ve daha küçük alanlarla sınırlı olduğundan, daha az su vardır ve yerel sürüler bu sınırlı kaynakları kullanmak için aramada çok fazla yaklaşacaktır.
Wallowing ayrıca cildin vücut ısısını düzenlemesine yardımcı olur. Filler deri yoluyla ısı salmakta güçlük çekerler, çünkü vücut boyutlarına oranla hacme göre çok az yüzey alanına sahiptirler. Bir filin kütlesinin derisinin yüzey alanına oranı, bir insanınkinin katıdır. Fillerin, muhtemelen daha fazla cildi havaya maruz bırakma çabasıyla ayak tabanlarını açığa çıkarmak için bacaklarını kaldırdıkları bile gözlemlenmiştir. Vahşi filler çok sıcak iklimlerde yaşadıklarından, aşırı sıcaktan kurtulmanın başka yolları da olmalıdır.
Bacaklar ve ayaklarYemeden önce bir karpuz ezmek için ayaklarını kullanarak fil
Bir filin bacakları, kütlelerini desteklemek için olması gereken büyük direklerdir. Fil, düz bacakları ve geniş ped benzeri ayakları nedeniyle ayakta durmak için daha az kaslı güce ihtiyaç duyar. Bu nedenle, bir fil yorulmadan çok uzun süre ayakta kalabilir. Aslında, Afrika filleri hastalanmadıkça veya yaralanmadıkça nadiren yere yatarlar. Hint filleri, aksine, sık sık uzan.
Bir filin ayakları neredeyse yuvarlaktır. Afrika fillerinin her arka ayağında üç tırnak ve her ön ayağında dört tırnak bulunur. Hint fillerinin her arka ayağında dört, her ön ayağında beş çivisi vardır. Ayağın kemiklerinin altında yastık veya amortisör görevi gören sert, jelatinli bir malzeme bulunur. Filin ağırlığında ayak şişer, ancak ağırlık alındığında küçülür. Bir fil derin çamurun içine batabilir, ancak ayakları kaldırıldıkça küçüldüğü için bacaklarını daha kolay çekebilir.
Bir fil iyi bir yüzücüdür, ama tırmık alamaz, zıplayamaz ve dörtnala gidemez. İki yürüyüşü vardır: yürüyüş; ve koşmaya benzer daha hızlı bir yürüyüş.
Yürürken bacaklar sarkaç gibi hareket eder, ayak yere dikilirken kalçalar ve omuzlar yükselip alçalır. "Hava fazı" olmadığından, hızlı yürüme, koşma kriterlerini karşılamaz, çünkü filler her zaman yerde en az bir ayağa sahiptir. Bununla birlikte, hızlı hareket eden bir fil bacaklarını akan bir hayvan gibi kullanır, kalçalar ve omuzlar ayakları yere düştüğünde yükselir ve yükselir. Bu yürüyüşde, bir fil bir kerede yerden 3 metre uzakta olacaktır. Hem arka ayakların hem de ön ayakların her ikisi de aynı anda yerden kalktıklarından, bu yürüyüş arka ayaklara benzetilmiştir ve ön ayaklar sırayla hareket eder (Moore 2007).
Bu "koşuya" saatte sadece 8 kilometrede başlasalar da (Ren ve Hutchinson 2007), filler saatte 40 kilometreye kadar (25 mil) (Famini ve Hutchinson 2003) aynı yürüyüşü kullanabiliyorlar. Bu hızda, diğer dört bacaklı canlıların çoğu bacak uzunluğunu bile hesaba katarak dörtnala dönüşebilir. Yay benzeri kinetik, fillerin ve diğer hayvanların hareketleri arasındaki farkı açıklayabilir (Hutchinson ve ark. 2003).
KulaklarAsya (solda) ve Afrika (sağda) fil kulağı arasındaki fark.
Bir filin geniş çengelleme kulakları sıcaklık düzenlemesi için de çok önemlidir. Fil kulağı, kıkırdak üzerinde uzanan çok ince bir cilt katmanından ve zengin bir kan damarı ağından oluşur. Sıcak günlerde filler kulaklarını çırparak hafif bir esinti yaratacaktır. Bu esinti yüzey kan damarlarını soğutur ve daha sonra soğuk kan hayvanın vücudunun geri kalanına dolaştırılır. Kulaklara giren sıcak kan, vücuda dönmeden önce on derece Fahrenheit dereceye kadar soğutulabilir.
Afrika ve Asya fillerinin kulak boyutlarındaki farklılıklar, kısmen, coğrafi dağılıma göre açıklanabilir. Afrikalılar, daha ılık olduğu ekvatorun yanından geldi ve orada kaldı. Bu nedenle, daha büyük kulakları var. Asyalılar kuzeyde, biraz daha serin iklimlerde yaşar ve böylece daha küçük kulaklara sahip olurlar.
Kulaklar ayrıca belirli saldırganlık göstergelerinde ve erkeklerin çiftleşme döneminde kullanılır. Eğer bir fil bir avcıyı veya rakibi korkutmak isterse, kendisini daha büyük ve etkileyici göstermesi için kulaklarını geniş bir alana yayar. Üreme mevsimi boyunca, erkekler gözlerinin arkasında bulunan küf bezinden bir koku yayarlar. Poole (1989), erkeklerin bu "fil kolonyası" nın uzak mesafelerini ilerletmeye yardım etmek için kulaklarını havaya uçuracaklarına dair teori geliştirmiştir.
Davranış, duyular ve üreme
Sosyal davranışFil ayak izleri (ölçek için lastik izleri)
Filler yapılandırılmış bir sosyal düzen içinde yaşar. Erkek ve dişi fillerin sosyal yaşamları çok farklı. Kadınlar hayatlarını anneler, kız, kız kardeşler ve teyzelerden oluşan sıkı sıkıya bağlı aile gruplarında geçirirler. Bu gruplar en yaşlı kadın veya anne adayı tarafından yönetilmektedir. Öte yandan yetişkin erkekler çoğunlukla yalnız yaşamlar yaşar.
Dişi filin sosyal çevresi küçük aile birimi ile bitmiyor. Bir veya daha fazla grubun saçaklarında yaşayan yerel erkeklerle karşılaşmaya ek olarak, dişinin hayatı diğer aileler, klanlar ve alt popülasyonlarla etkileşimi de içerir. Acil aile gruplarının çoğu, beş ila onbeş yetişkin arasında olduğu kadar, bir takım olgunlaşmamış erkek ve dişiler de arasındadır. Bir grup çok büyüdüğünde, birkaç büyük kızı kopar ve kendi küçük gruplarını oluşturur. Hangi yerel sürülerin akraba olduklarını ve hangilerinin olmadığının farkındalar.
Yetişkin erkeğin hayatı çok farklı. Yaşlandıkça, sürünün kenarında daha fazla zaman geçirmeye başlar, yavaş yavaş bir anda saatlerce ya da günlerce kendi kendine kapanır. Sonunda, günler haftalar haline gelir ve on dört yaş civarında bir yerde, olgun erkek veya boğa doğum grubundan iyiliğe doğru yola çıkar. Erkekler öncelikle yalnız yaşamlar yaşarken, bazen diğer erkeklerle de gevşek ilişkiler kurarlar. Bu gruplara bekar sürüleri denir. Erkekler birbirleriyle baskın olmak için savaşan kadınlardan çok daha fazla zaman harcıyorlar. Sadece en baskın olan erkeklerin bisiklete binen kadınlarla üremesine izin verilecek. Daha az baskın olanlar onların sırasını beklemelidir. Genellikle üremenin çoğunu yapan kırk ila elli yaşındaki yaşlı boğalardır.
Erkekler arasındaki hakimiyet savaşları çok şiddetli görünebilir, ancak tipik olarak çok az yaralanma meydana getirir. Maçların çoğu agresif görüntüler ve blöf şeklinde. Normalde, daha küçük, daha genç ve daha az kendine güvenen hayvan, herhangi bir gerçek hasar alınmadan geri çekilir. Bununla birlikte, üreme mevsimi boyunca, savaşlar son derece agresifleşebilir ve ara sıra fil yaralanır. Küf olarak bilinen bu mevsim boyunca, bir boğa karşılaştığı hemen hemen diğer erkeklerle kavga edecek ve zamanının çoğunu alıcı bir eş bulmaya çalışan dişi sürülerin etrafında dolaşarak geçirecektir.
"Hile fili" yalnız, şiddetle saldırgan vahşi bir fil için kullanılan bir terimdir.
Zeka
5 kilogramın (11 pound) üzerindeki bir kütle ile, fil beyinleri diğer kara hayvanlarınınkinden daha büyüktür ve en büyük balinaların vücut kütleleri tipik bir filin kütlelerinin yirmi katı olmasına rağmen, balina beyinleri bir kütlenin kütlesinin iki katıdır. fil en.
Keder, müzik yapma, sanat, fedakarlık, başka şeyler yapma, oyun oynama, araç kullanma, şefkat ve öz-farkındalık ile ilgili olanlar da dahil olmak üzere çok çeşitli davranışlar (BBC 2006) cetaceans ile aynı düzeyde oldukça zeki bir tür olduğunu kanıtlar (DC 1999) ve primatlar (Hart ve ark. 2001). Fil beynindeki en geniş alanlar işitme, koku ve hareket koordinasyonundan sorumlu olanlardır. Ses bilgisi, işitme ve dilin işlenmesinden sorumlu olan geçici lob, yunuslardan (ayrıntılı yankılama kullanan) ve insanlardan (dil ve sembolleri kullanan) göreceli olarak çok daha büyüktür.
Duyular
Filler, doğaçlama gövdelere ve olağanüstü bir duyma ve koku alma duyusuna sahiptir. İşitme reseptörleri sadece kulaklarda değil, aynı zamanda titreşimlere karşı hassas olan gövdelerde ve en önemlisi de, düşük frekanslı ses için özel reseptörlere sahip olan ve istisnai olarak iyi bir şekilde rahatsız edilen ayaklarda bulunur. Filler, sosyal yaşamları için önemli olan, kısmen zeminden, birkaç kilometrelik uzak mesafelerden sesle iletişim kurarlar. Filler yere toplanarak dinlenir ve ayakları dikkatlice konumlandırılır.
Görüşleri nispeten zayıf.
Öz farkındalık
Ayna kendini tanıma, hayvan çalışmalarında kullanılan bir kişisel farkındalık ve biliş testidir. Bu tür testler fillerle yapıldı. Bir ayna sağlandı ve filler üzerinde gözle görülür işaretler yapıldı. Filler sadece aynadan görülebilen bu izleri araştırdılar. Testler ayrıca, bu işaretleri tespit etmek için başka duyuları kullanma olasılığını dışlamak için görünmeyen işaretleri de içeriyordu. Bu, fillerin aynadaki görüntünün kendi benliği olduğunu ve bu yeteneklerin empati, fedakarlık ve daha yüksek sosyal etkileşimlerin temeli olarak değerlendirildiğini fark eder. Bu yetenek insanlarda, maymunlarda, yunuslarda (Plotnik ve ark. 2006) ve magpies'de (Hirschler 2008) gösterilmiştir.
İletişim
Körüklerine, kükremelerine ve geniş çapta tanınan trompet benzeri aramalara ek olarak filler, uzun mesafelerde iletişim kurar ve sesin geçtiği yerden daha uzağa yolculuk edebilen bir alt ses dalgalanması olan düşük frekanslı ses (infrared) üretip alır. hava. Bu, filin ayaklarının ve gövdesinin hassas derisi tarafından hissedilir, bu da rezonant titreşimleri bir davulun başındaki yassı ten gibi alır. Bu kabiliyetin, harici infrared ses kaynaklarını kullanarak navigasyonlarına yardımcı olduğu düşünülmektedir.
Dikkatle dinlemek için, sürünün her üyesi bir foreleg'i yerden kaldıracak ve sesin kaynağına bakacak ya da sıklıkla gövdesini yere yayacaktır. Kaldırma, muhtemelen zemin temasını ve kalan bacakların hassasiyetini arttırır.
Fil sosyal iletişiminin ve algısının bu yeni yönünün keşfi, insan kulağının menzili dışındaki frekansları yakalayabilen, ses teknolojisindeki atılımlarla geldi. Fil infrasound iletişiminde öncü bir araştırma, kitabında da anlatıldığı gibi Katy Payne tarafından yapılmıştır. Sessiz Gök Gürültüsü (Payne 1998). Bu araştırma halen başlangıç aşamasında olmasına rağmen, fillerin uzak potansiyel eşleri nasıl bulabilecekleri ve sosyal grupların geniş bir alandaki hareketlerini nasıl koordine edebildikleri gibi birçok gizemi çözmeye yardımcı olmaktadır.
Üreme ve yaşam döngüsü
Fil sosyal yaşamı buzağıların üremesi ve yetiştirilmesi etrafında döner. Bir kadın genellikle on üç yaşlarında üremeye hazır olur, ilk defa östrusa girdiğinde, birkaç gün süren kısa bir alıcılık aşaması. Kadınlar, kızgınlıklarını koku sinyalleri ve özel çağrılarla duyururlar.Kenya, buzağı ile kadın Afrika fili.
Dişiler daha büyük, daha güçlü ve en önemlisi yaşlı erkekleri tercih eder. Böyle bir üreme stratejisi, yavrularının hayatta kalma şanslarını arttırma eğilimindedir.
Yirmi iki aylık hamilelikten sonra, anne, yaklaşık 113 kilogram (250 pound) ağırlığında ve 76 santimetreden (2.5 fit) yüksek duran bir buzağı doğuracak.
Fillerin çok uzun bir çocuklukları var. Diğer hayvanlardan daha az hayatta kalma içgüdüsü ile doğarlar. Bunun yerine, bilmeleri gereken şeyleri öğretmek için yaşlılarına güvenmek zorundalar. Bugün ise, insanlar, avlanmaktan habitat tahribatına kadar, vahşi fil popülasyonlarına uygulanan baskılar, yaşlıların genellikle genç yaşta daha az öğretmen bırakarak genç yaşta öldüğü anlamına geliyor.
Yeni bir baldır, genellikle tüm sürü üyeleri için ilgi odağıdır. Tüm yetişkinler ve diğer gençlerin çoğu yenidoğan etrafında toplanacak, ona dokunup gövdeleriyle okşarlar. Bebek neredeyse kör doğar ve ilk başta, etrafındaki dünyayı keşfetmesi için neredeyse tamamen, gövdesine güvenir.
Sürüdeki herkes genellikle ilgili olduğundan, sıkı sıkıya bağlı kadın grubunun tüm üyeleri gençlerin bakım ve korunmasına katılır. İlk heyecandan sonra, anne genellikle tam zamanlı olarak birkaç tam zamanlı bebek bakıcısı ya da grubundan "tüm anneleri" seçecektir. Moss'a (1988) göre, bu anneler baldır yetiştiriciliğinin tüm yönleriyle yardımcı olacaktır. Sürü yolculuk ederken gençlerle birlikte yürürler, düşmeleri veya çamura sıkışıp kalmaları durumunda buzağılara yardım ederler. Bir bebek ne kadar çok anne karnına sahip olursa, annesi de o zaman kendini beslemek için daha fazla serbest zaman geçirir. Besleyici süt içeren bir baldırın sağlanması, annenin kendisinin daha besleyici yiyecekler yemesi gerektiği anlamına gelir. Bu nedenle, ne kadar çok anne olursa olsun, baldırın hayatta kalma şansı o kadar iyi olur. Bir fil, kendi bebeğine sahip olamayacağı süre boyunca bir allomother olarak kabul edilir. Bir anne olmanın bir yararı, kendi yavrularına bakarken tecrübe kazanabilmesi veya yardım alabilmesidir.
Diyet ve ekoloji
Diyet
Filler otçudur, bitki yemeği toplamak için günde 16 saat harcıyorlar. Diyetleri, yaprak, bambu, dal, ağaç kabuğu, kök ve az miktarda meyve, tohum ve çiçeklerle desteklenmiş en az yüzde ellidir. Filler yediklerinin yalnızca yüzde kırkını sindirdikleri için, sindirim sistemlerinin hacim olarak verimsizliklerini telafi etmeleri gerekir. Yetişkin bir fil günde 140 ila 270 kilogram (300-600 pound) yiyecek tüketebilir.
Çevreye etkisi
Filler, diğer birçok organizmanın bağlı olduğu bir türdür. Bunun özel bir örneği termit höyükleridir: Termitler fil dışkısı yer ve çoğu zaman höyüklerini fil dışkı yığınları altında oluşturmaya başlar.
Fillerin yiyecek arama faaliyetleri bazen yaşadıkları bölgeleri büyük ölçüde etkileyebilir. Yaprakları yemek için ağaçları aşağı çekerek, dalları kırarak ve kökleri dışarı çekerek, yeni genç ağaçların ve diğer bitki örtüsünün kendisini kurabileceği açıklıklar yaratırlar. Kuru mevsim boyunca, filler yeraltı su kaynaklarına ulaşmak için nehirlerini kuru dere yataklarına kazmak için kullanırlar. Bu yeni kazılmış su delikleri, bölgedeki tek su kaynağı olabilir. Filler, normal olarak erişilemeyen alanlara erişmek için diğer hayvanlar tarafından da kullanılan çevreleri boyunca yollar açar. Bu yollar bazen birkaç fil kuşağı tarafından kullanılmıştır ve günümüzde insanlar tarafından asfalt yollara dönüştürülmektedir.
Türler ve alt türler
Afrika filiBir nehir geçerken fil, Kenya.Mikumi Milli Parkı, Tanzanya Afrika çalı (savana) fil.Zimbabwe'de genç bir fil.
Afrika filleri geleneksel olarak iki ayrı alt türden oluşan, yani savana filinden oluşan tek bir tür olarak sınıflandırılmıştır. (Loxodonta africana africana) ve orman fili (Loxodonta africana cyclotis)Ancak son DNA analizleri bunların aslında farklı türler olabileceğini öne sürüyor (Roca 2001). Bu bölünme uzmanlar tarafından evrensel olarak kabul edilmedi (AESG 2002) ve üçüncü bir Afrika fili türü de önerildi (Eggert ve ark. 2002).
Bu yeniden sınıflandırma, koruma için önemli çıkarımlara sahiptir, çünkü daha önce nerede varsa, tek ve nesli tükenmekte olan bir türün gerçekte eğer iki küçük popülasyondan oluştuğu varsayılmaktadır.