sözlük anlamıyla "hafif" veya "boş" beyinli anlamına gelen, farsça
kökenli, kibarca boş kafalı, bir iki seviye üstünde "gerizekâlı
" anlamına gelen, ağza çok güzel oturan hakaretlerden biri.
geç on sekizinci yüzyıldan on dokuzuncu yüzyıla kadar osmanlı devlet adamlarının dağlı kavimler başta olmak üzere bilhassa arnavutlar ve kürtler için pek imtina etmeden kullandığı bir tabir olmasının yanı sıra günümüzde de bir şekilde yaygınlaşsa sebepsizce keyif verecek bir sıfat.
cümle içinde kullanım: "üsküb eyâleti dâhilinde ba'zı uygunsuz şeylere vukû'bulmakda olub hatta yakova şehri 'âdetâ zâbıta-yı hükûmetden çıkarak kendüyü bilmez birtakım sebükmağz makûlesinden ba'zıları katolik milletinden bir ehl-i 'ırz karıya..."
şerh-i direkt çeviri: ingilizcesi de aşağı yukarı benzer bir şekilde oluşturulmuş bonehead
olan sözcük.