Çevirmen: SnBurak
Editör: ÇHY
“Bu yer... Bok gibi gözüküyor.”
Canavarların evrenine adım attığında Lee Jinhee tarafından söylenen ilk sözler bunlardı.
Söylediği gibiydi. Tüm yer hazımsızlık çeken bir mide gibi görünüyordu. Bir galaksinin sığması için yeterince büyük olan geniş bir alan, bağırsak gibi kıvrılan yarı saydam bir duvarla kaplıydı. Gezegenler ve kıtalar kadar büyük larva benzeri canavarlar, alanı parazit gibi doldurmuşlardı. Canavarları doğuran açık gri poja, bulutsular ve hafif çatlakların ortasında kümelenmişti ancak görünümleri yarım sindirilmiş kusmuk gibi iğrenç görünüyordu.
“... Ahh… Bu bir anüs mü?”
Handke boğazını temizledikten sonra bunu dedi, utanmıyormuş gibi görünüyordu. Daha zarif bir karşılaştırma bulmak istedi ama bu zordu. Onları çevreleyen yarı saydam duvarın toplandığı noktadan bahsediyordu. Karadelik gibi görünen bir karanlıkla delinmişti. Etrafında toplanmış iğrenç topaklar... 100 kişiden 99'u aynı vücut bölümünü düşünürdü.
“Hmm...”
Ancak kimse gülmedi. Bunun yerine herkes gerginlikten sertleşmişti.
Önceki endişelerine rağmen, geldikleri anda canavarlar tarafından kuşatılmadılar ve saldırıya uğramadılar. Ancak canavarların evreninin iğrenç görünümü, kolonileşen orduya garip bir gerginlik hissi vermişti. Kıvrılmış evrene, larva benzeri canavarların istilasına ve büyük karanlık deliğe bakarken herkesin içi bulantı ile çalkalanmıştı.
[Ha... Hahaha. Neden buradayım? Şimdi geri dönebilir miyim?]
Naro'nun hologramı Choi Hyuk'un yanında ortaya çıktı. Hologram, baştan savma bir şekilde hamurdan yapılmış basit bir insan benzeri oyuncak bebek gibi görünüyordu. Naro, Choi Hyuk'un kolunu parmaksız elleriyle tuttu.
“Eğer bir hata yaparsak bizi alıp kaçmalısın. Duyularını açık tut.”
Choi Hyuk, Naro'nun ellerinden sanki acıtıyormuş gibi uzaklaştı.
[Ha, ha, hahaha ama korkuyorum...]
“Ne tür bir yapay zeka korktuğunu söyler? Senden daha küçük olanlar daha olgun.”
Yardımcı Leah, Naro'nun kafasını okşadı. Naro, çeşitli birliklerin getirdiği yüzlerce uzay gemisini heybetli bir şekilde demirlemiş görünce arkasına baktı. Naro'nun daha büyük ve daha sert görünen uzay gemisi aralarında göze çarpıyordu. Naro’nun türünün son kurtulanlarını barındıran boyutsal kaleden beklendiği gibi, ölçeği göz alıcı derecede büyüktü. Ancak uzay gemisinin kişiliği olan Naro’nun omuzları titredi.
[Korkmak elimde değil...]
Alışılmadık derecede güçlü bir hayatta kalma duygusu yüzünden, bir türün son kaderini koruyan boyutsal kale olarak sağlanmış olabilirdi.
Choi Hyuk, Naro'nun omzuna dokunduğu gibi konuştu.
“Doğru. Burası canavarların evreni olduğu için ölebilirsin. Neyin ortaya çıkacağını bilmenin hiçbir yolu yok.”
Çömeldi ve Naro'nun bakışlarıyla karşılaştı.
“Ama dikkatli düşün. Buraya ölmek için gelmedik. Buraya öldürmeye geldik.”
Choi Hyuk'un sesinden yayılan net kana susamışlık bir hologram olmasına rağmen Naro'nun titremesini sağladı.
“Titremesi ve çığlık atması gerekenler onlar. Buraya yapmak için geldiğimiz şeyi çabucak yapalım.”
Choi Hyuk'un sözlerinin tonundan bunun bir teşvik veya tehdit olup olmadığını anlamak imkansızdı. Naro aceleyle bilgileri topladı ve bildirdi.
[Larva benzeri bu canavarlardan Kahur Kabkunların tepkilerini hissedebiliyorum!]
“Ah, gerçekten mi? Yani bunlar Kahur Kabkunların gerçek kimlikleri mi?”
Choi Hyuk'un sömürge ordusunun etrafında ayırt edilemeyen et parçaları vardı ancak onlara daha yakından baktıklarında, larva benzeri canavarlarla aynı şeylermiş gibi görünüyordu. Choi Hyuk, Kahur Kabkun'a girmek için yırtıp açtığında vücudu kesilmiş gibi görünüyordu.
“Sonra?”
Choi Hyuk'un bir sonraki sorusunda, Naro endişeyle cevapladı.
[An-analiz ediliyor... İşaretli larvalar kesinlikle Shapley ve Laniakea Süper Kümeleri ile bağlantılı!]
Kahur Kabkunlar, Shapley ve Laniakea Süper Kümelerine bağlanmıştı... Çürük Sınırı’nda bulunan Kahur Kabkunlar olma şansı çok yüksekti.
“İyi. Beklendiği gibi canavarların evrenine de yakın bir şekilde bağlılar.”
Böylece en büyük endişesi çözüldü.
Kahur Kabkunların karma-cılların evreninde yoğun bir şekilde doluşmuş olmasına rağmen, canavarların evreninde son derece uzak olabileceğinden endişelenmişti.
Kahur Kabkunlar birbirleriyle iş birliği içinde stratejik eylemlerde bulundukları için canavarların evreninde de yakın bir şekilde konumlanacaklarını tahmin etmişlerdi ve bunun doğru olduğu ortaya çıktı. Aslında, canavarların evrenindeki Kahur Kabkunlar, kendi evrenlerinde olanlardan daha yakındılar. Bu, onları temizlemeyi kolaylaştırıyordu.
Choi Hyuk bir iletişim kanalı açtı ve bağırdı.
“Canavarlar geldiğimizi henüz bilmiyorlar! İlk hedeflerimiz mavi ışıklarla işaretlenmiş larvalar! Kendilerine gelmeden önce onları temizleyin!”
***
Baaang!
Shwaaah!
[Kiyeeeh!]
Heyecan verici bir başlangıçtı.
“Ah, hahaha! Böyle bir yöntem mi, pes!”
Canavarların evrenine girmeden önce oldukça endişeli olan Kasırga Ateşi, endişelerini geçici olarak unuttu ve katliamın içine daldı.
Parmaklarını döndürdüğünde tohum benzeri alevler bir larvanın vücudunun çeşitli yerlerine delikler açtı.
Daha sonra parmaklarını hafifçe vurduğunda vücuduna giren alev tohumları parlak bir şekilde patladı.
[Kiyeeeehhh!]
Larva canavarı, kuyruğu bir boşluğa yerleştirilirken büyük gövdesini kıstırırken boyut manipüle etme yeteneğine sahip gibi görünüyordu. Kasırga Ateşi’nin saldırısını alırken tüm vücudu acı içinde kıvrandı.
Küçük larva canavarları kıta büyüklüğündeyken büyük larvalar Dünya'dan daha büyüktü. Hareketleri direniyor gibi görünse de canavarlar herhangi bir dövüş yeteneğine sahip değildi ve savunma yetenekleri de korkunçtu. Yüksek rütbeli savaşçılar, balon patlatıyormuş gibi kendi başlarına canavarları öldürebilir, orta ve düşük rütbeli savaşçılar canavarlara yapışabilir ve avlarını yakalayıp yiyen ordu karıncalar gibi onları parçalayabilirlerdi.
[Kahur Kabkunların yok edilmesi... İçerideki canavarlar da boyutsal açıklıklara sürükleniyor ve ölüyor!]
Canavarlar, direnmedikleri için kendi evrenlerinde saldırıya uğramayı hiç yaşamamışa benziyorlardı. Kahur Kabkunların içinde bekleyen canavarlar, nedenini bilmeden ölmeden önce beklemeye devam ettikleri için bir alarm sistemi bile yoktu.
Kahur Kabkunları tek tek yok etmenin yorucu eylemi, bir partide balon patlatmak kadar kolaylaşmıştı. Tek kelimeyle, bir talih kuşuydu.
“Wahaha! Çok kolay! Çok kolay!”
Manzara ilk başta iğrenç görünüyordu. Ancak temizlemeyi eğlenceli hale getiren bir manzaraydı. Burnundan siyah nokta çıkarmak gibiydi! Ya da kulaklarınızdan devasa bir kulak kirini çıkarmak gibi! İğrenç şeyleri temizlemekten duyulan zevk inanılmazdı.
Sadece bu da değil, elde edilecek çok şey vardı.
'Eğer böyle olursa… Asil 'Karanlık'ı adımın önüne koyabilirim!'
Bir türün adını birinin adının önüne eklemek herkese verilen bir onur değildi. Prestijli bir ailenin torunları olsalar da uygun bir sınıfa ve katkıya sahip olmazlarsa türlerinin adını isimlerine ekleyemezlerdi. Siyah Kar, adının 'Karanlık Kar' olduğunu hayal ederken gülümsedi.
Bir larva canavarı patlattıklarında içindeki canavarlar da ölüyordu. Büyük miktarlarda canavar öldürürken inanılmaz miktarda karma biriktiriyordu. Eğer bu karmayı kendi haline getirebilir ve bu savaşa olan katkılarını ittifaka bildirebilirse ismine çok arzuladığı 'Karanlık'ı ekleyebilmesi sadece an meselesiydi.
'İnanılmaz...'
Siyah Kar, Choi Hyuk'a derin bir şekilde baktı. Ona saygısızlık etme ve ona tepeden bakma tutumu yok olmuştu. Şu anda, onu öpmek istediği düşüncelerine kapılmıştı.
Bir anda, işaretlenen larva canavarlarının üçte biri öldürüldü. Bu, Çürük Sınırı’ndaki Kahur Kabkunlarının üçte birinin yok edildiği anlamına geliyordu. Bu kısa dönemde yaptıkları katkı inanılmazdı.
Ancak burası hâlâ canavarların karargahıydı. Geç olmasına rağmen, canavarların karşı saldırısı belirli bir sıra gibi başladı.
İlk işaret kötü bir koku olmasıydı.
“Urk... Bu koku ne? Ueck... Urrreetttch!”
Normal bir kötü koku değildi. O kadar iğrençti ki fiziksel sınırların üstesinden gelen düşük rütbeli savaşçılar bile kokudan dolayı geri çekildi.
“Ureek! Wueeeck!”
Plop, plop.
En düşük rütbeli savaşçılar bir şelale gibi kusmaya başladı.
Sonra onları kuşatan yarı saydam duvar, çılgınca bağırsak gibi çalkalandı. Bulutsular gibi kümelenmiş açık gri poja, dalgalanmaya başlarken gri şimşekleri kuvvetlendirdi. Kuyrukları ile başka bir boyutta kıvrılan larva canavarları, büyük ağızlarını tamamen açarken vücutları tuz serpilmiş solucanlarmış gibi kıvranıyordu. Sonra kustular.
[Eeuurrk!]
Graaareuk.
Canavarlar, larva canavarlarının mideleri Kahur Kabkunların içinden açıldı. Bir şelale veya halı bombardımanı gibi akın ettiler.
“Euack! Onlardan kaçın!”
Cruajajak!
“Uzay gemilerine acil geri çekilin!”
Savaşçıların ışınlanması dalgalar halinde yayıldı. Uzay gemisinin içinde geri çekilen savaşçılar geminin bariyerini harekete geçirdi ve onlara akın eden canavarları yansıttı. Ancak herkes zamanında geri çekilemezdi. İttifakın iletişim ve ışınlanma teknolojisi son savaştan bu yana ilerlemiş olsa da canavarların bir dereceye kadar engellerinin üstesinden gelmelerine izin veriyordu, burası canavarların mağarasıydı. Poja tarafından boşalan elektrik çarpmalarının ne yaptığından emin olmasalar da düzgün çalışan ışınlanma işlevi kısa sürede mahvoldu.
Işınlanamayan veya ışınlanmadan önce canavarlar yüzünden şaşıranlar safların gerisine düştü ve her biri çılgınca savaşmaya başladı.
Sanki tüm evren düşmanlıkla onlara doğru koşuyordu.
“H-hayatta kalanları çabucak yakalayıp kaçmalıyız!”
Keumil Birliği’nin lideri Keusaero geniş ağzını açıp bağırdı. Yeterli katkı sağladıklarına inanıyordu. Kalan kurtulanları kurtardıkları sürece bunun bir kayıp olmayacağı yeterliydi.
Hâlâ-
“Wahahaha!”
“Hadi gidelim!”
Vahşi Savaşçıların yüksek ruhlarla bağırırken canavarların akınıyla karşı karşıya olduğunu gördü.
“P-pervasızca!”
Keusaero onları görünce endişelendi.
‘Yoksa... Choi Hyuk böyle bir durumda geri çekilmeyecek mi? Değil mi? Hayır...'
İletişim çevrimdışıydı.
Bunun yerine Choi Hyuk mesajını havada patlayan kara alevlerden gönderdi.
***
'Bu bölüm...'
Choi Hyuk, yayılmaya başlayan kötü kokuyla garip bir his hissetti. Hayır, tanıdık bir histi.
'Ölüm...'
Kaçınılmaz olarak canlı için gelecek olan son. Umutsuzluğu bile yitiren sonuç. Kundle Kabilesi’nin cenazesi sırasında gerçekleştirdiği ve alevlerini siyaha boyadığı ölümün kaderini büyük ölçüde hissetti.
‘Fakat bu farklı.’
Choi Hyuk'un fark ettiği 'son'dan farklıydı. Choi Hyuk'un temiz ve huzurlu bir sonu vardı. Ancak şimdi algıladığı ölüm biraz çarpık ve çürümüştü. İğrenç bir pis koku veren çürük ölümün fermantasyonu ile yapılan bu his tanıdık bir şeye dönüşüyordu. Canavarların karakteristik olarak çarpık karması. Karma-cılların karmasından tamamen farklıydı.
'Ah... Bu…’
Choi Hyuk sanki küçük bir ipucu bulabiliyormuş gibi hissetti, canavarların sırrını çözebilmişti. Çevresini daha ayrıntılı incelemeye başladı.
Gözlerine yansıyan dünya tamamen kırmızı ve siyahtı. Canavarların evreni öldürme niyeti, düşmanlık ve 'öldürülecek olanlar' ile doluydu. Ayrıca içinde özellikle iğrenç bir koku yayan bir yer vardı. O kadar kırmızıydı ki ışık yerine korneası boyanmış gibiydi. Bunlar, Handke'nin 'anüs' olarak tanımladığı deliğin yakınında toplanan et topaklarıydı.
Ürperti.
Daha önce hiçbir şey hissetmiyordu ama şimdi sadece onlara bakarak içi ürperdi. Onlar basit topaklar değildi. Çok tehlikeliydiler. Bu geniş alanı ve çok sayıda Kahur Kabkunları kullanan canavarlar bu topaklar ile bir şeyler planlıyordu.
Bu yüzden incelemesi gerekiyordu.
Onlarla yüz yüze gelirken Choi Hyuk'un zihni, onları tanımlamaktaki stratejik değeri hızlı bir şekilde hesaplarken kalbi ve kanı bu topakların ne kadar güçlü olduğunu ve onları parçalara ayırma ve ezme arzusuyla ortaya çıktığını anladı.
Narci ve Çelik Savaş Gemisi arasındaki savaşı izlemeye gittiği andan daha güçlü bir dürtü onu ele geçirdi.
Choi Hyuk alevlerini havada bir mesaj yazmak için kullandı.
[Şimdi görevimize başlayacağız. Tüm kuvvetler işaretlenen larva canavarlarıyla uğraşmayı bitirecek. Vahşi Savaşçılar ve Mack, Kasırga Ateşi ve Siyah Kar'ın birlikleri beni kara delik alanını keşfetmek için takip edecekler. Larva canavarlarını yok etmeyi ve delik alanını keşfetmeyi bitirdikten sonra geri çekileceğiz. Bu kadar.]
Choi Hyuk'un emri birkaç kişinin umudunu kırdı ancak yapabilecekleri hiçbir şey yoktu. Başından beri buraya gelebilmelerinin tek nedeni, Choi Hyuk'un canavarların yolunu parçalayabilmesine rağmen istediği ve tarafsız bir yol haline getirebileceği tuhaf kabiliyetiydi. Bu, Choi Hyuk olmadan evrenlerine dönmelerinin imkansız olduğu anlamına geliyordu.
İlk başta, her birliğin liderleri, onları ölümlerine doğru yönlendirdikleri için Choi Hyuk'a öfkelenmişti ancak yoğun bir mücadele ile karşı karşıya kaldıklarında çeşitli hesaplamaları ve şemaları yavaş yavaş akıllarından silinmeye başlamıştı.
Canavarların evreni, kolonileşen orduyu lapaya çevirmeye çalışırken kolonileşen ordu bile umutsuzluklarını karşı karşıya geldiklerinde karma olarak serbest bıraktı.
Diğer her şey kayboldu ve sadece kavga kaldı.