Kısa süren büyüme mevsimleri, insanları et ürünlerine bel bağlamaya zorlayarak avcı-toplayıcı toplulukların olası boyutunu sınırladı.
Araştırmacılar, artan insan nüfusunun, şiddet düzeylerindeki artışla ilişkili olup olmadığını anlamak için geçmişi inceliyor.
Yapılan yeni bir çalışma, hayatta kalmak için çoğunlukla ete bağımlı olan avcı-toplayıcı grupların daha az bireyden oluştuğunu gösterdi.
Araştırmacılar, artan insan nüfusunun şiddet düzeylerindeki artışla ilişkili olup olmadığını anlamak için geçmişe bakıyorlar.
Araştırmacılar şehrin nüfusunun 13. yüzyılda zirvesinde olduğunu ve yaklaşık 700.000 ila 900.000 kişinin yaşadığını belirlediler.
İlk Avustralyalıların oluşturduğu nüfus, önceki tahminlerin çok daha üstüne çıkarak, milyonlara ulaşmış olabilir.
Avrupalılar Amerika’ya gelmeden önceki iklim değişikliğinin Amazon yağmur ormanları üzerindeki etkisi, yerli nüfusun zaten azalmakta olduğunu gösteriyor olabilir.
Son Buzul Çağı'nda Doğu Asya'da yaşanan nüfus değişimi, aynı zamanda ilginç bir şekilde Avrupa'da olanları yansıtıyor.
Topyekün bir nükleer savaştan, dev bir asteroit çarpmasına kadar, Dünya'daki insan yaşamının aniden sona erebileceğini hayal etmek zor değil.
Türün varlığı boyunca muhtemelen toplam 2,5 milyar Tyrannosaurus rex'in yaşadığı hesaplandı, ancak çok azı günümüze fosil olarak kaldı.
Kuru iklim yüzünden çökmek yerine, tarımın gelişmesi ve karmaşıklaşan sosyal yapı, 3.900 ila 3.500 yıl önce nüfusta önemli bir artışa neden oldu.
Modern tarihte ilk kez, küresel nüfusun gelecek yüzyılda azalacağı ve insanların yaşama biçiminde derin değişimler getireceği öngörülüyor.
Erken popülasyonlar, yarı eşitlikçi avcı-toplayıcı toplumlardan geç Holosen dönemde merkezi otorite tarafından yönetilen topluluklara geçtiler.
Çatalhöyük insanlarının aşırı kalabalık, bulaşıcı hastalıklar, şiddet ve çevre sorunları yaşadığı tespit edildi.
Yeni bir çalışmada, Orta ve Güney Amerika'nın iskan edilme hikayesi hakkında daha önce bilinmeyen detaylar ortaya çıktı.
Araştırmacılar, yeni bir yöntem sayesinde, 4.000 yıl önce Güneydoğu Asya'da gerçekleşmiş bir nüfus patlamasını ortaya çıkardı.
Avrupa’nın en erken yerlilerinden bazıları son buzul çağın sonlarına doğru gizemli bir şekilde ortadan kayboldu, kaybolan nüfus ise diğerleri tarafından dolduruldu.
Daha önceden düşünülenin aksine Amazon yağmur ormanları, Avrupalılar bölgeye gelmeden önce milyonlarca insana ev sahipliği yapıyordu.
Güney Akdeniz'de yapılan yeni bir genom çalışması, coğrafi ve ulusal sınırların ötesinde bir genetik devamlılığın olduğunu ortaya çıkarıyor.
Yeni bir araştırmaya göre, yünlü mamutların popülasyonu azaldıkça, genomları mutasyonel bir çöküş yaşayarak nesillerinin tükenmesini hızlandırdı.