Mahkeme ayakkabıları olarak da bilinen pompalar, kadın ayakkabılarının en popüler stillerinden biri ve aynı zamanda tanımlanması en zor olanlardan biri. En basit haliyle, pompalar kapalı sayaçlar ve ayak kutusundan başlayarak ayağın tüm üst kısmını ortaya çıkaran bir kesme üst çizgisine sahiptir. Klasik bir pompa dikişsiz bir vampire sahiptir ve bağcıksız, toka, kayış veya bağ olmadan yapılır..
Bununla birlikte, pek çok pompa, fotoğrafta görüldüğü gibi, açık ayak parmakları, sivri uçlu ayak parmakları, yuvarlak ayak parmakları, ayak bileği bantları ve diğer süslemeler gibi peep ayak parmaklarına sahiptir ve bunlar, yüksek topuklar ve çeşitli topuklar, yani bir topuklu topuk, bir yavru topuk, bir yığılmış topuk veya kama.
Tarihçe
Bugün "pompa" terimi sadece kadın ayakkabısını tanımlamak için kullanılıyor, ancak erkekler tarzın orijinal kullanıcılarıydı. Pompanın sözde "icadı" geniş çapta tartışmalıdır. Bazı tarihçiler, pompanın doğaçlamalardan evrimleştiğine inanıyor: fahişeler arasında popüler hale gelmeden önce zengin aristokratlar arasında popüler olan, 20 inçten fazla yüksekliğe ulaşan platform ayakkabıları. Diğerleri, pompanın Yakın Doğu'da doğduğunu ve üzerlerinde kovboy çizmelerinde hala belirgin olan üzengi yapısını daha iyi kavrayan erkek binicilik ayakkabısı olarak yaratıldığını söylüyor..
Erkekler ve bayan ayakkabıları 1600'lerin ortalarına kadar oldukça benzerdi. Sonra ayrıldılar: erkek ayakkabıları pratik tarafa doğru eğildi, kadın ayakkabıları da ipek ve kadife gibi lüks malzemelerden yapılmış ve bezemelerle süslenmişti. Pompalar pratik ayakkabı değildir, ancak bu süre boyunca daha az pratikti. Onlar lüks bir öğenin epitomuydu.
Bir çiftin sahip olması, bu kadar ihtişamlı bir hoşgörüyü karşılayacak paranız olduğu anlamına geliyordu..
Pompa, 1800'lerin başından itibaren neredeyse ortadan kayboldu. Amerika Birleşik Devletleri ve Avrupa'daki siyasi devrimler, kraliyetin püskürtü ve şartlarını reddetti ve buna moda dahil edildi. Pompa, kadın modasıyla artık moda değildi ve bale ayakkabısı artık tarzıydı..
Terlik tarzı 1800'lerin ortalarında belirsizliğe büründü ve pompa geri döndü. Pirinç topuklu takviyeli pompalar her zamankinden daha yüksek olabilir. Avrupa'da bu ayakkabılar mahkeme ayakkabıları olarak biliniyordu. Stateside, pompa olarak biliniyorlardı..
Bugün bildiğimiz gibi Pompalar, II. Dünya Savaşı'ndan sonra ortaya çıktı. Christian Dior için çalışan ayakkabı tasarımcısı Roger Vivier, 1954'te üç inçlik ince topuklu ayakkabı tasarladı. Bu yeni stil, geçen yüzyılda yüce hüküm süren pratik mahkeme ayakkabılarından çok daha göz alıcıydı..
O zamandan beri pompa, moda spot ışığının içinde ve dışında sıçradı, ama her zaman çok kalıcı bir tarz oldu.
Lehte ve aleyhte olanlar
Pompalar, ister resmi isterse gündelik olsun, herhangi bir kıyafete anında bir hava katıyor. Kullanıcının daha uzun görünmesini sağlamanın yanı sıra, duruşları ayarlar ve buzağıları, kalçaları ve göğsü vurgulamaktadır. Pompalar bacağını uzatır ve ayağın kemerini daha çok tanımlar.
Bu ayakkabılar neredeyse tüm durumlar için çalışıyor, ancak her gün giyilmesi gereken ayakkabı çeşitleri değil. Pompalar, hipertansiyon, iskelet ve kas sorunları, ağrı ve şişlik, çekiç ayak parmakları, bunyonlar ve bel ağrısı gibi ciddi sorunlara neden olabilir. Onlar da yürümeye en kolay ayakkabılar değildir, bu da kullanıcının düşmelere, burkulmalara ve kırılmaya daha eğilimli olmasını sağlar.