Sarılık, kandaki bilirubin konsantrasyonunun bir temeli olan patolojik bir durumdur. Böyle bir sendrom vücutta çeşitli bozukluklara işaret edebilir. Buna bağlı olarak, çeşitli çeşitlere ayrılmıştır.
Klinik tablodaki sarılık ile ortaya çıkan ortak nokta, cildin ve görünür mukoza zarlarının sarı boyanmasıdır. Aynı zamanda, bu tür lekelerin yoğunluğu doğrudan bu patolojinin gelişimine bağlıdır. Ayrıca, diğer semptomlar, aynı zamanda, bu sendromun oluşum mekanizması tarafından belirlenen, cildin sarı rengine de bağlanabilir.
Sarılık doğru veya yanlış olabilir. Bu patolojik sürecin gerçek formu doğrudan kandaki bilirubinin aşırı birikmesiyle ilgilidir. Bilirubin, üretilen safrada büyük miktarlarda bulunan bir safra pigmentidir. Oluşumu hemoglobin, miyoglobin ve sitokrom gibi spesifik proteinlerin parçalanması ile ilişkilidir. İki ana bilirubin türü vardır: doğrudan ve dolaylı.Glukuronik aside bağlanmadan önce, bilirubin dolaylı olarak adlandırılır ve bu sürecin tamamlanmasından sonra doğrudan olur. Bu maddenin ana işlevi, vücutta bir antioksidan görevi görmesidir. Normal olarak, bir dizi biyokimyasal dönüşüm geçirir ve dış ortamdaki dışkı ve idrarın bir parçası olarak dışarı atılır. Metabolizmasının aşamalarından herhangi birinin ihlal edilmesi durumunda, sarılık gelişir.
Bazı durumlarda bu patolojinin yanlış bir formu da ortaya çıkabilir. Vücuttaki karoten miktarındaki artıştan kaynaklanır. Bu, havuç, kabak veya portakal gibi aşırı tüketilen yiyeceklerle gerçekleşebilir. Bazı ilaçların da böyle bir etkisi olabilir.
Ayrıca başka bir sarılık bölümü patolojik bir tür ve bir fizyolojik türdür. Bu sendromun fizyolojik çeşitliliği yenidoğan bebeklerde ortaya çıkar ve en yaygın olanıdır. Ayırt edici özelliği, doğumdan üçüncü ve beşinci günler arasında oluşması ve üç haftadan fazla sürmemesidir. Bu durum vücut için tehlikeli değildir ve tıbbi müdahale gerektirmez.Patolojik çeşitlilik, cildin sarı renklenmesinin herhangi bir ikincil hastalıkların bir arka planına karşı oluşması durumunda oluşur.
İçeriği
Mekanik sarılığın belirtileri
Mekanik sarılık en yaygın olanıdır. İkinci adı podpechenichnaya'dır. Böylesi bir patolojinin gelişimi, safra kanallarıyla bozulmuş safra sünekliği ile ilişkilidir ve bu da kandaki bilirubin konsantrasyonunda bir artışa neden olur. safra patensi ihlali safra taşları, tümörler ve kistik neoplazmalar, parazit enfeksiyonları, ve ameliyat sonrası stenoz nedeniyle oluşabilir.
Mekanik sarılıkların klinik tablosu, sarı-yeşil renkte cilt ve mukoza zarının hızlı bir şekilde renklenmesiyle karakterizedir. Kural olarak, bu renklenmenin yoğunluğu oldukça güçlüdür. Safra'nın bağırsaklara girmemesi sonucu dışkı kitleleri renksizleşir. Ancak, bu arka plandaki idrar koyu bir renk kazanır. Karakteristik bir özelliği kan içindeki safra asitlerinin yüksek içeriği nedeniyle pruritus varlığıdır.
Yukarıda söylendiği gibi, safra bağırsağa girmez.Bu, mekanik sarılığın hemen hemen her zaman vücut ağırlığında kademeli bir düşüş ve artan avitaminoz bulguları ile birlikte ortaya çıkmasına neden olur. Ek olarak, bazı durumlarda, böyle bir patolojik süreç, orta ateşin bir arka planına karşı gelişebilir.
Karaciğer sarılık belirtileri
Hepatik sarılık hepatositlere (karaciğer hücreleri) zarar nedeniyle oluşur. Bundan dolayı parankimal olarak da adlandırılmaktadır. Bu patolojik sürecin bir nedeni olarak, çeşitli bulaşıcı hastalıklar, toksik hepatit, karaciğer sirozu, bunun içinde tümör süreçleri ve bazı hepatotoksik ilaçların kullanımı gibi hareket edebilir.
Sıklıkla bu sendroma zehirlenme belirtileri eşlik eder. Bu arka plana karşı karın, kusma, ateş ve ağrı ile bulantı olabilir. Bu durumda deri kapakları sarı-kırmızı renkte boyanır ve idrar koyulaşır. Fekal kitleler, bir kural olarak, renksiz bir karaktere sahiptir. Diğer tipik semptomlar hafif kaşıntı, vasküler filizlerin görünümü ve karaciğer boyutunda bir artıştır.
Hemolitik sarılık belirtileri
Hemolitik sarılık gelişim mekanizması, eritrositlerin çok hızlı tahribatının gerçekleşmesidir. Sonuç olarak, çok miktarda bilirubin kan dolaşımına girer ve karaciğerin onu dönüştürmek için zamanı yoktur. Önemli bir nokta, bu durumda bilirubinin dolaylı fraksiyonunun baskın olmasıdır. Bu patolojinin ana nedenleri çeşitli anemi ve vücudun zehirlenmesini içerir.
Hemolitik sarılık, cildin limon rengi renginde bir boyama ile eşlik eder. Bazı durumlarda, deri solgunluğu not edilebilir. Hepatosplenomegali varlığı ve idrarın kalorik kütle ile koyulaşması ile karakterizedir.
Hemolitik sarılık, kandaki değişikliklerle kendini gösterir. Dolaylı bilirubinin büyümesine ek olarak, retikülositozu ve kandaki serum demir seviyesinde bir artışı tespit etmek mümkündür.
Sarılık tedavisi ve önlenmesi
Sarılık tedavisinin ilkeleri doğrudan ortaya çıkmasının nedenine bağlıdır. Ana tedavi, böyle bir sendromun gelişmesinin temel nedenini ortadan kaldırmayı amaçlamalıdır. Bunun için hepatoprotektörler, antiviral ajanlar, ürodeoksikolik asit ve benzerleri kullanılabilir. Her durumda, hasta yönetimi şeması tek tek seçilir.
Bu patolojik süreci önlemek için önleyici muayenelere tabi tutulmalıdır. Klinik resmin gelişmesini provoke etmeden önce mevcut ihlalleri ortaya çıkarmaya izin verirler.