Avrupa-Çin ticareti Kimerike veya Avrupa-Atlantik'ten daha düşük değil, ancak Beyaz Saray'ın elinde ciddi bir tartışma var - yatırım.
PRC Başkanı Xi Jinping'in İngiltere'ye ziyareti Avrupa-Çin ilişkilerini canlandırdı. Bir hafta sonra Angela Merkel ve ardından Francois Hollande, Göksel İmparatorluğa geldi. Xinhua haber ajansı, “Çin, son Avrupa diplomasisinde anahtar kelime haline geldi” diyor. Londra'da toplam 60 milyar Euro tutarında imzalanan sözleşmelerden Berlin, yalnızca 19 milyar Euro tutarından sorumludur, Almanya Çin ekonomisindeki yapısal değişikliklerden endişe duymaktadır. PRC, yüksek teknoloji üretimine ve yüksek sosyal ve çevresel standartlara dayanan bir kitlesel ihracat modelinden “tüketici” modeline geçiyor. Paris, her beş yılda bir egzoz emisyonu azaltma görevlerinin yürütülmesini izlemek için söz verdi.
Financial Times, Alman otomobil ihracatında 5% 'in bir düşüşünü kendileri için en önemli satış pazarında kaydetti. Artan işgücü maliyetleri Alman sanayiciler için kilit bir sorundur. Çinli yetkililer, çevresel tutarsızlıklar nedeniyle 2 bin Volkswagen aracını geri çekmeyi düşünüyor. Zorlukları kabul ederek, FRG anlık değişiklikleri kendi avantajına çevirmeye çalışıyor. Pekin, sanayiyi modernleştirmek ve yeniden yapılandırmak için Alman Endüstri 4.0 modelini kullanacak. Frankfurt ve Şangay'daki finans merkezleri arasında daha yakın işbirliği konusunda bir anlaşmaya varıldı.
Çinliler, AB üyelerinin her birinin avantajlarını ustaca kullanırlar. Finansta, bahis, yuanın dünya pazarına başka bir rezerv para birimi olarak girmesi için bir "sıçrama tahtası" görevi görecek olan London City'de yapılır. PRC, İngiltere'nin Avrupa Yeniden Yapılanma ve Kalkınma Bankası'na (EBRD) katılmak için İngiliz yardımına güvenmektedir. Birleşik Krallık, halihazırda 15 AB ülkelerini içeren Asya Altyapısı Yatırım Bankası'na (AIIB) katılan, Avrupa’daki “en güçlü” ülkelerden ilkidir. Ticarette göze çarpan bir momentum var: 12 yıllarında Çin, İngiliz ihracatındaki en büyük pazar rolünde 9'ten 6'e yükseldi. Hazine Şansölyesi, George Osborne, iddialı bir hedef belirledi: 2025 tarafından Çin, ABD'den sonra ikinci olmalı. Çin bilgini Sebastian Heilmann, Avrupa-Çin ilişkilerinde “Londra'nın Berlin'e üstünlük sağladığı” “stratejik bir değişim” öngörüyor.
Göksel İmparatorluğu kendisini Avrupa içi rekabetin üstüne yerleştirir ve bu komplekse olabildiğince, ancak gerektiğinde bireysel olarak yaklaşmaya hazırdır. Hiç şüphe yok ki Xi Jinping, İngiltere'yi Avrupa Birliği üyeliğini sürdürmeye ikna ediyor. Eylül ayında, Avrupa Komisyonu (AK), Çince (“Tek Bantlı, Tek Yol”) ve Avrupa (Trans-EuropeanTransportNetworkpolicy) altyapı girişimlerini koordine etmek üzere tasarlanan “EU-ChinaConnectivityPlatform” üzerine bir niyet beyanı imzaladı. 29 Eylül ayında, Çin hükümeti, AB Başkanı Jean-Claude Juncker tarafından önerilen AB'de stratejik yatırım projelerine katılma isteğini dile getirdi.
Sermaye piyasasında, emtia piyasasının (günlük 1 milyar € ciro) aksine, manevra alanı vardır. AT istatistiklerine göre, yurtdışındaki tüm Avrupa sermaye yatırımlarının yalnızca% 2-3'ü Çin'e gidiyor, hatta daha az Çin doğrudan yabancı yatırımı (DYY) Avrupa'ya ulaşıyor. DYY konusunda tam teşekküllü bir anlaşmanın sonucu, "AB-Çin 2020 Stratejik İşbirliği Gündemi" ortak konseptinin "özüdür". Ortak projelerin tüm ölçeğinde, Brüksel uzmanları liderliği unutmuyor. Euobserver, AB'yi "Çin standartlarına göre yönetilen bir dünyada" yaşamamak için Çin'e pazar erişimi, şeffaflık ve yatırım liberalizasyonu konusundaki kurallarını uygulamaya davet ediyor. Eski Komisyon Başkanı Romano Prodi, Brüksel'in Orta Devlet kurallarına göre yürütülen projelerin periferisinde yer almaması için Yeni İpek Yolu önerilerine yanıt vermesi gerektiğine inanıyor.
Anlaşmazlıkların kaynağı sadece "yüksek" Avrupa standartları değil, aynı zamanda sözde etkilenen jeopolitik bir uyum olabilir. "Atlantik dayanışması". Son iki örnek. Ekim 31 Avrupa Birliği, “Navigasyon hakkının kullanılması” gibi bir eylemle ABD Deniz Kuvvetleri gemilerinin Güney Çin Denizi sularına girmesini destekledi. Ve ikinci nokta: Brüksel, Pekin'i atlayarak, Hong Kong ve Tayvan ile doğrudan temas eden Gosdep yöntemine karşı değil. Avrupa Komisyonu onlarla yatırım müzakereleri başlattı. China Daily’ye göre, Ekim’in 16’i, Çin’in AB’ye diplomatik misyonu “Çin’in tek Çin prensibine uymalarını istedi” İngiliz sinolog Kerry Brown, politik tutarsızlıkların tehlikeli olmadığına, “Çin liderliğinin önceliği hala ekonomik büyüme” olduğuna inanıyor. Ancak, Çinlilerin kendileri stratejik kategorilerde giderek daha fazla düşünüyor. Çin'in önde gelen Tsinghua Üniversitesi dekanı olan Yang Xue Tong, askeri ittifaklar olmadan Çin'in dünya lideri olamayacağına inanıyor. Müttefiklerinin sayısı 60'e ulaşan Pentagon'la karşılaştırıldığında, Çin Pakistan ile tek ittifakı elinde tutuyor.
Amerika Birleşik Devletleri “Atlantik dayanışmasının” sadece siyasi meselelerde devam edeceğini umuyor. Stratejileri şu şekildedir: AB ile ÇHC arasındaki ekonomik bağların, aralarındaki her birinden Amerika ile daha yakın olmalarını önlemek ABD Ticaret Temsilciliği'nden (USTR) ve Avrupa Komisyonundan elde edilen istatistiklere göre, AB ile ABD arasındaki malların (517 milyar Avro) ve hizmetlerin (375 milyar Avro) arasındaki cirosu 900 milyar Avro civarında, Çin ve ABD arasında bu rakamlar daha az - 540 milyar Avro, bu rakam Malları 510 milyar Euro olarak hesapladı. DYY'siz Çin-Avrupa iş birliğinin (150 milyar Avro) 519 milyar Avro olduğu tahmin edilmektedir.Çin için AB, dünyanın en büyük ticaret ortağıdır. Matematiksel gerçekler, Avrupa-Çin ticaretinin Chimerica veya Avrupa-Atlantik'ten daha düşük olmadığını kanıtladı. Doğru, Beyaz Saray'ın elinde yadsınamaz bir "koz kart" var - yatırım. Avrasya'nın sermaye borsası 150 milyarı geçmese de, Eski ve Yeni Dünya arasında devasa akışlar var - 3,2-trilyon € (!) 2013.
World SocialistWebSite, ABD'nin "Çin'i izole etmek" için Avrupa (TTIP) ve Asya (TPP) ile serbest ticaret alan anlaşmalarını (FTZ'ler) kullandığını yazıyor. İkincisi, "ABD'nin artan ekonomik ve askeri baskısı altında kararlı bir şekilde Avrupa'ya yöneldi." Avrupa Birliği kimi seçecek? Newsweek, Amerikan endişelerini ifade ediyor: "ABD ve Avrupa bir ticaret anlaşması üzerinde anlaşmazsa, o zaman Çin kazanacak" ve "kendi ticari kurallarını belirleme" hakkını elde edecek. Downing Street, Çinlilerle bir FTZ için lobi yapar ve Oval Ofis'i rahatsız eder. Barack Obama, İngilizleri Çinli yetkililere "sürekli iyilik" politikası uygulamakla suçluyor. Londra'nın AIIB'ye katılması, Dünya Bankası için bir meydan okuma olarak görülüyor. Yankiler için hala biraz teselli var. Merkel, Orta Krallık ile serbest ticaret yapmaktan kaçınıyor ve "böyle bir anlaşmanın ABD hükümeti ile çatışmayı yoğunlaştıracağını" açıkça belirtiyor. Pekin ve Washington arasındaki "ticaret savaşı" sadece Avrupa'da değil, Asya'nın genişliğinde de ortaya çıkıyor. FRG Şansölyesini gördükten sonra, 2 Kasım'da Çin Başbakanı, Japonya ve Güney Kore'den meslektaşları ile üçlü bir zirveye katılmak için Seul'e koştu.