1. Taze Peynirler: Taze peynirler yapıldığı anda yemeye hazırdır yaşlanmaya gerek yoktur. Bu hafif aromalı peynirlerde süt az miktarda başka işlemle kıvrılarak süzülür. Örnek; Lor, Ricotta, Mozzarella, Burrata.
2. Hafif Yarı Yumuşak Peynirler: Hafif, yarı yumuşak peynirler genellikle birkaç günden birkaç aya kadar yaşlanır. Cheddar, Blok Mozzarella gibi bu peynirler yüksek nem içeriğine sahiptir ve sıcakta erirler.
3. Yumuşak Olgunlaşmış Peynirler: Beyaz, kadifemsi kabukları ve kremsi içleri ile ayırt edilen bu peynirler, yaşlandıkça sertleşmek yerine yumuşaklaşır. Popüler seçenekler arasında Brie ve Camembert bulunmaktadır.
4. Yüzeyi Olgunlaştırılmış Peynirler: Yüzeyi olgunlaştırılmış peynirler, birçok Fransız ve Amerikan keçi peyniri gibi kırışık bir kabuğa veya içinde akıcı veya erimiş peynir içeren ince bir kabuğa sahip olabilir. Özel kalıplar ilk önce dış kısımlarının olgunlaşmasını sağlar. Örnek; Chevrotin.
5. Yarı Sert Peynirler: Bu İsviçre Emmental, Gouda, Edam gibi geniş bir kategoridir. Nemli yapıdaki bu peynirler ızgara ve sandviçler için mükemmeldir.
6. Sert Peynirler: Asiago ve Parmesan gibi iyi yaşlanmış bu peynirler, sert, ufalanmış doku ve tuzlu tatlarıyla tanımlanır. Genellikle rendelenir ve baharat çorbaları ve makarna yemekleri için kullanılır.
7. Mavi Peynirler: Mavi peynirler, kendilerine iddialı, keskin bir lezzet veren zengin küf damarlarından belirgin renk alırlar. Dokular yumuşak veya sert olabilir; iyi bilinen tipler arasında Roquefort, Gorgonzola ve Stilton bulunur.
8. Yıkanmış Kabuklu Peynirler: Bu peynirler karakteristik portakal pembesi kabuğunun, tuzlu su, tuzlu su veya alkol (genellikle bira veya brendi) gibi sıvılarla tekrar tekrar “yıkanmasını” sağlar. Örnek; Époisses de Bourgogne.
3,387 total views, 2 views today