Zayiat
Ben bu kayıplar diyârında bir taht arıyorum.
Avuçlarımdaki yokluğa bakıp, ah yakıyorum.
Yokuşlarda devrilir bu kalenin nice şahı,
Ben her makamın sûretinden kaçıyorum.
Değil şahım hiçbir makam, beşer kalbinde!
Sûret suskun ama kalp, hangi gizli peşinde?
Ukba toprağı avuçlardan kayar da durmaz,
Bilmem ki taşıdığı nedir, ne yoktur elinde?
Ben hüzün bağından bir dal koparıyorum.
Avucumdaki dikene bakıp, gül sanıyorum.
Tepeden devrilir bu bahçenin nice şahı,
Ben her bahçenin sûretinde avlanıyorum.
Değil şahım hiçbir makam, beşer kalbinde!
Dil söyler ama kalp, hangi isyan peşinde?
Ukba toprağı sulanmaz da kurur gider,
Bilmem ki yeşeren nedir, ne açmaz evinde?
Ben, kendi rüyamdan bir hayal çalıyorum.
Avucumdaki umuda, dünyayı yakıyorum.
Zirvede devrilir özünü sevme hülyası,
Ben sûretlerde gezen her öze kanıyorum.
Değil şahım hiçbir makam, beşer kalbinde!
Göz görmez ama kalp, hangi özün peşinde?
Ukba arayışı derin yoldur, sonu olmaz,
Bilmem ki sonu olan, var olur mu derinde?