Antijen (*) özelliğine sahip çeşitli moleküllere karşı bağışıklık sistemi hücrelerinin ürettiği protein. Antikor üretimi bağışıklık sisteminin temel işlevlerinden biridir ve antijenlere karşı bir savunma mekanizması oluşturur. Bu savunma tepkisi son derecede özgüldür; antikor yalnızca oluşumuna neden olan antijenle birleşir ve çeşitli biyolojik süreçlerle onun yok edilmesini sağlar. Antikorun antijeni bağladığı bölgesine bağlanma yeri denir. Antikorlar globülin sınıfından proteinlerdir. Lenf dokusunda B lenfositleri tarafından üretilirler; B hücreleri yüzeylerindeki alıcı moleküllerle antijenleri tanıyan akyuvarlardır. Antikorlar plazma ve vücut sıvılarında dolaşır. İnsanda antikor üretimi doğumdan sonra başlar; yeni-doğanda bulunan antikorlar etene (plasenta) aracılığıyla anne kanından dölüte geçmiştir, insanda antikor üretimini uyaran antijenler vücuda yapay olarak (örneğin aşılamalarla) ya da organizmanın sürekli karşılaştığı maddeler (solunan hava, yiyecekler, enfeksiyonlar) aracılığıyla girebilir. Bazı patolojik durumlarda bu önemli savunma mekanizması, ileri derecede baskılanmış ya da işlev göremez durumda olabilir (bak. agammaglobülinemi). Antikor üretiminde çeşitli etkenler rol oynar. Örneğin iyonize ışınların ve hücre ölümüne yol açan ilaçların baskılayıcı bir etkisi vardır; buna karşılık antijenin bazı bitkisel yağlar ya da etkisini artırıcı maddelerle (adju-van) birleşmesi durumunda antikor üretimi de artar.