Bilim 4.000 Yıllık Küpteki İkizlere Hamile Bir Kadının Trajik Hikayesini Ortaya Çıkardı
Teknolojideki ilerlemeler, uzmanların bir biyografi çıkarabilmesi için bir vücudun ne kadar iyi korunmuş olması gerektiğine dair sınırları zorluyor. Şimdi orta Macaristan’da olan genç bir Tunç Çağı kadınının durumunda, ölü yakma bile onun trajik hikayesini gizleyemedi.
Araştırmacılar, ölülerin küllerinin saklandığı 26 küp içeren 29 mezardan 41 örnek aldı ve bu insanların kim olduğuna dair daha net bir resim geliştirmek için çeşitli laboratuvar testleri ve ölçümler yaptı.
Bu çömleklerden biri diğerlerinden farklıydı. 241 kodlu mezarlık, altın bir saç halkası ve bronz bir boyun halkasının yanı sıra iki kemik iğnesi gibi daha lüks eşyalar içeriyordu.
241 kodlu küp, topluluğunun saygı duyduğunun işaretlerini içeriyordu, tasarımı benzersiz bir şekilde erken dönem Vatya motifini yansıtıyordu.
Vatya hakkında şu anda bildiğimiz çok az şey, seramik çömleğe gömülmüş, güçlendirilmiş yapıların ve mezarlıkların saçılmasına dayanmaktadır. Yaklaşık olarak MÖ 2100’den başlayarak yaklaşık yarım bin yıl boyunca Tuna havzasını işgal eden bir halk hakkında fikir vermek neredeyse yeterli.
Kemik parçaları arasında, 20’li yaşlarının sonunda veya 30’lu yaşlarının başında bir kadının tek başına gömülmediğine dair işaretler de vardı. Yaklaşık 30 haftalık fetüs olan iki küçük bebek onunla birlikte mezara girdi.
Çoğu çömleğin ölünün yakılan cesedinin sadece bir kısmını içerdiği yerlerde, 241’in içeriği nispeten daha eksiksizdi, sanki gömmeden önce cenaze ateşinden her küçük parçayı toplamak için olağanüstü bir özen gösterilmiş gibi.
Kadının kemikleri (solda) ve fetüslerinin kemikleri (sağda).
Parçalanmış olmasına rağmen, vücudu, izotoplarının bir analiziyle ortaya çıkarılabilecek yaşam öyküsü hakkında hala küçük ayrıntılar içeriyordu.
Örneğin azı dişleri, önemli biyografik olayları kimyasal bir imza olarak yakalayan dentin adı verilen malzeme katmanları içerir. Uyluk kemiğinin konik kısmı, yıllar içinde beslenme ve hareket belirtileri korunarak standart bir oranda yeniden şekillendirilmiş olurdu.
Bu imzaları ölçmek, araştırmacıların, yaklaşık 8 ila 13 yaşlarında bir çocukken uzaktan gelen, muhtemelen Güney Moravya’da (bugünkü Çek Cumhuriyeti) doğmuş olan bir kadının resmini geliştirmelerine yardımcı oldu.
Diğer çömleklerdeki kalıntıların benzer analizleri, onun entegrasyonunun olağan dışı olmadığını, diğer kadınların da mezar alanının bulunduğu yerin çok dışında çeşitli yerlerden geldiğini ortaya koyuyor.
Bu saygın genç kadının, Vatya topluluğunun saygın yüksek rütbeli bir kişisiyle evlendiğini ve uzakta yetiştirilişinin bir amblemi olarak yadigarı boyun halkasını tuttuğunu hayal edebiliriz; ona yeni evine davet edildiğinde hediyeler olarak verilen kemikten giysi iğneleri ve saç yüzüğü eşlik ediyordu.
Trajik bir şekilde, ikizlere hamile olarak en iyi döneminde vefat etti. Kalıntılarının bize söyleyebileceği tek şey, ölümünün erken doğumun bir sonucu mu yoksa tamamen başka bir şeyin sonucu mu olduğunu sadece tahmin edebiliriz.
241 sayısının duygusal hikayesi bir yana, birkaç yanmış kalıntının bize Vatya kültürü hakkında çok şey anlatabilmesi dikkat çekici.
Bir kemik yığınından, uzak bağlar kurmak için uzaklardan yolculuk eden, belki de bağlılıkları pekiştiren, ancak neredeyse kesin olarak, çoktan yok olmuş bir çağın gücünü ve siyasetini etkileyen kadınların izlerini bulabiliriz.
Doğru teknoloji tarafından çevrilmeyi bekleyen kaç hikaye var?
Bu araştırma PLOS One’da yayınlandı.
/Bilim 4.000 Yıllık Küpteki İkizlere Hamile Bir Kadının Trajik Hikayesini Ortaya Çıkardı /