İthal tüfekli Letonya askerleri. Letonya, Sovyet makineli tüfeklerini Avrupalılar lehine terk etti ve tanklar sadece kopyalandı. ABD Ordusu Fotoğrafları
Bir askeri örgüt olarak NATO'nun yüksek muharebe etkinliğini belirleyen ana faktörlerden biri, silahlar, teçhizat, iletişim, komuta ve kontrol vb. İçin tek tip standartların varlığıdır. İttifak’a katılırken, bir ülke müttefikleri ile etkili bir şekilde etkileşime girebilmek için ordusunda reform yapmalı ve yeniden donatmalıdır. Bununla birlikte, bu tür süreçler iyi bilinen sorunlarla karşı karşıyadır ve pek çok NATO üyesi devlet, diğer standartların maddi kısmını kullanmak zorunda kalmaktadır.
Tekdüzelik eksikliği
Maddi kısmın uyumsuzluğu sorunu doksanların ve iki bininci yılların başında ortaya çıktı ve alakalı hale geldi. Sonra sözde. Eski sosyalist blok ülkelerinin ve Varşova Paktı Örgütü'nün örgüte ilk kez kabul edildiği NATO'nun 4. genişlemesi. Daha sonra, bir dizi diğer Doğu Avrupa ve Balkan ülkesinin İttifak’a katılmasının bir sonucu olarak dört genişleme daha yaşandı. Sonuç olarak, şimdiye kadar ATS'nin tüm üyeleri ve eski Yugoslavya ve SSCB cumhuriyetleri NATO'ya girdiler.
DDR ordusunun eski T-72'si, uyumsuz teknoloji sorununu çözmenin bir başka radikal yoludur. Fotoğraf Wikimedia Commons
Eski ittifaklardan ayrılan ve NATO'ya katılan bu devletler, Sovyet standartlarına göre inşa edilmiş ve uygun teçhizatla donatılmış orduları korudular. İttifak’a girmeye hazırlanırken ordular kısmi modernizasyondan geçti, ancak bu tür süreçler genellikle yönetimin, sözleşmelerin vb. Dış hatlarını etkiledi. Materyal kısmının yenilenmesi sınırlıydı ve zamanla gerildi.
Yeni üyelerin önemli bir kısmı, piyadeleri NATO standartlarına göre yeniden donatmayı çoktan başardı. Ancak diğer alanlarda durum daha zordu. Bu ülkelerin çoğu, aslında onları değiştiremeden Sovyet veya ruhsatlı zırhlı araçları kullanmak zorunda kalıyor. Bütün bunlar bir dizi organizasyonel ve operasyonel sorun yaratır ve ayrıca ordunun savaş etkinliğine kısıtlamalar getirir.
Zırhlı miras
Zırhlı savaş araçları - tanklar ve piyade savaş araçları - örneklerini kullanarak malzeme uyumsuzluğu durumunu düşünün. SSCB, varlığının son on yılında BMP-1/2, T-72 vb. Tedarik ederek gelecekteki NATO üyelerine aktif olarak yardım etti. Bu tür ekipmanların önemli bir kısmı, gerçek bir değişim beklentisi olmaksızın hala hizmettedir.
Bulgaristan Ordusu NATO hattındaki tatbikatlarda. NATO teknolojisi, Sovyet makineli tüfekleri ve makineli tüfekleriyle birleştirilmiştir. ABD Ordusu Fotoğrafları
The Military Balance 2020'ye göre Polonya, Sovyet tanklarının en büyük operatörü olmaya devam ediyor. Doğrusal birimlerde 130'a kadar T-72A ve T-72M1 tankları vardır. 250'den fazlası depoya aktarıldı. Daha küçük bir filo Bulgar ordusu tarafından tutulur - T-90M72 / M1'nin 2 MBT versiyonları. Macaristan, T-44M72 tipi 1 MBT'yi çalıştırmaya devam ediyor. Kuzey Makedonya, 31 T-72A tankı işletiyor. Çek kara kuvvetleri 30 adet modernize edilmiş T-72M4 CZ'yi hizmette tuttu ve 90'a kadar araç daha depoda. Slovakya 30'a kadar T-72M kullanıyor.
MBT'de olduğu gibi, Polonya NATO'daki en büyük BMP-1 filosuna sahip - 1250'den fazla birim. Bu türden yaklaşık 190 makine Yunanistan'da hizmet vermektedir. TAMAM MI. Slovakya'da 150 BMP-1 ve 90'dan fazla BMP-2 saklandı. Çek Cumhuriyeti 120 BMP-2 ve yakl. 100 BMP-1, depodaki düzinelerce aracı saymaz. Bulgar ordusunda 90 eski BMP-1 bulunurken, Kuzey Makedonya 10-11 BMP-2 elde edip elinde tutabildi.
Ortak tatbikatlarda Bulgaristan ve ABD tankerleri, 2005. ABD Ordusu tarafından çekilmiş fotoğraf
Zamanla genel durum değişmedi. Operatörlerin çoğu eski Sovyet ekipmanını hizmette tutmak zorunda kalıyor ve NATO standartlarını karşılayan modern modellerle değiştiremiyor. Bunun tek istisnası, çok sayıda Alman Leopard 2 tankı satın almayı ve hatta onları ordusunda ilk sıraya getirmeyi başaran Polonya'dır.
Benzer eğilimlerin sadece zırhlı araçlar alanında gözlemlenmediğine dikkat edilmelidir. Savaş uçakları ve nakliye helikopterleri, topçu sistemleri vb. Yeni NATO üyeleri ile hizmette olmaya devam ediyor. Sovyet veya lisanslı üretim.
Tipik sorunlar
Eski numunelerin çalışmasına devam edilmesi оружия ve teknoloji, yeni NATO üyeleri ciddi sorunlarla karşı karşıyadır. Her şeyden önce, yabancı ortakların materyali ile tam uyumsuzluktur. Örneğin, Sovyet ve NATO üretimindeki tankların ve piyade savaş araçlarının silahları farklı mühimmat kullanır ve birleşme temelde imkansızdır. Farklı standartlar, bölüm içinde ve daha yüksek seviyelerle iletişimi düzenlemeyi zorlaştırır.
Polonyalı tank ekipleri ve T-72'leri. Polonya Savunma Bakanlığı fotoğrafı
Sovyet yapımı ekipman ve silahlar oldukça eskidir ve düzenli bakım ve yenileme gerektirir. Bazı NATO ülkeleri gerekli üretim kapasitelerine ve şu ana kadar bu tür çalışmaların yapılmasına ve kabul edilebilir bir teknoloji durumunu sürdürmesine izin veren bir birim stokuna sahiptir. Bu, araç filosunun sınırlı boyutu ile bir dereceye kadar kolaylaştırılmıştır.
Ancak bu tür hisse senetleri sonsuz değil. Ordular kullanıldıkça gerekli ürünlerin tedarikçilerini aramak zorundadır. Ordu ve ulusal güvenlik için potansiyel bir tehdit olan çok çeşitli ürünler yalnızca Rusya'dan satın alınabiliyor. Diğer ülkeler tedarikçi olarak hareket edebilir, ancak bu tüm sorunları çözmez ve genellikle zorluklarla ilişkilendirilir.
Çözme girişimleri
NATO ülkeleri malzeme alanındaki mevcut sorunlara tahammül edemiyorlar ve bir takım önlemler almaya çalışıyorlar. Bazıları, gerekli fonlara sahip değil, sadece eski standart örneklerinden kurtuldu, şu anda onları satıyor veya bu tür önlemleri planlıyor.
Çek Ordusu'nun T-72M4 CZ'si yükseltildi. Çek Cumhuriyeti Savunma Bakanlığı fotoğrafı
Diğer ülkelerde ekipman modernize ediliyor. Örneğin, Polonya, Çek Cumhuriyeti ve diğer bazı ülkeler daha önce T-72 MBT'yi iletişim, yangın kontrolü vb. İle değiştirerek güncellemek için birkaç proje önerdiler. Bu, hizmet ömrünü uzatmayı, ekipmanı İttifak'ın standart kontrol döngülerine dahil etmeyi ve ayrıca savaş niteliklerini biraz iyileştirmeyi mümkün kıldı. Teoride, bu tür projeler uluslararası pazara getirilebilir ve yeni müttefiklere makul bir fiyata yardımcı olabilir.
Bu durumdan çıkmanın iyi bir yolu, eski numunelerin yenileriyle radikal olarak değiştirilmesidir. Bu yeniden silahlanma, küçük silahlar alanında başarılı oldu, ancak diğer alanlarda ciddi zorluklar var. Bu nedenle, yalnızca birkaç NATO ülkesi tank üretip satabilir ve ürünleri ucuz değildir. Ayrıca NATO’nun dahili “gelenekleri” ve siyasi süreçlerin etkisi de unutulmamalıdır. Sonuç olarak, küçük ve fakir ülkeler modern ithal numunelere güvenemezler.
Slovak Ordusu'nun BMP-1'i yükseltildi. Fotoğraf Wikimedia Commons
Ally yardım
En büyük, en zengin ve en etkili NATO ülkesi olan Amerika Birleşik Devletleri müttefiklerinin sorunlarını görüyor ve eski geleneğe göre onlara yardım etmek zorunda kalıyor. 2018 yılında, Avrupa Yeniden Sermayelendirme Teşvik Programı (ERIP) kabul edildi. Amacı, İttifak ülkelerine yeniden silahlanmalarını hızlandırmak ve Sovyet tasarımlarını Amerikan endüstriyel ürünleri lehine terk etmek için mali ve diğer yardımlardır.
Bugüne kadar, ERIP'ye katılan bir düzineden az Avrupa NATO üyesi var. Amerika Birleşik Devletleri ile birlikte bu ülkeler, sipariş edilen ekipman türlerini ve miktarlarını tanımlayan bir tedarik planı hazırlar. Daha sonra Amerikan tarafı yeni siparişin bir kısmını ödüyor ve başka faydalar sağlıyor. Geçen yıl bildirildiği gibi, yaklaşık olarak yatırım yaptık. Amerika Birleşik Devletleri, 300 milyon dolar ile sanayisine 2,5 milyar dolarlık sipariş sağladı.
Yunan ordusunun BMP-1'ine dayanan kundağı motorlu uçaksavar silahı. Fotoğraf Wikimedia Commons
ERIP programının henüz bu durumda radikal bir değişikliğe yol açmamış olması ilginçtir. Katılımcı sayısı hala çok fazla değil ve siparişlerin hacimleri ve yapısı arzulanan çok şey bırakıyor. Bunun nedenleri basit: Amerikan yardımı alırken, ülke yine de yeniden silahlanmasına yatırım yapmalıdır.
Açık bir gelecek
Yeni NATO üyesi ülkeler silahlı kuvvetlerini güncellemeye ve ihtiyaçlara uygun hale getirmeye çalışıyorlar. Ancak, yeniden silahlanmanın hızını ve sonuçlarını ciddi şekilde sınırlayan mali zorluklarla karşı karşıyalar. İttifak’ın daha gelişmiş ülkelerinden gelen yardımın bu durum üzerinde etkisi vardır, ancak temel bir dönüm noktası sağlayamaz.
Görünüşe göre, gözlemlenen durum öngörülebilir gelecekte değişmeyecek. NATO ülkelerinin silahlanması, orijinal veya modernize edilmiş konfigürasyonda Sovyet yapımı örnekler olarak kalacaktır. Bu, tek tek ülkelerin ve bir bütün olarak NATO'nun savaş yeteneklerini olumsuz etkilemeye devam edecek olan mevcut sorunların ve zorlukların kalıcı olmasına yol açacaktır. Bazı küçük olumlu süreçler beklenebilir, ancak dramatik değişiklikler beklenmiyor.