Hayatın talepleriyle karıştığı hayatta kalma ile süren, varoluş durumumuza, geçim kaynağımıza, mesleklerimize bağlı kalarak, tamamen güçlenmiş bir dünyada yaşıyoruz. Bu yüzyıl boyunca ve en azından son birkaç bin yıldır insanlar sağ ve sol sorunlarımızı çözmeye çalışıyorlar. Tarih boyunca, aslında, büyük peygamberler, öğretmenler, ustalar, guru, yogiler, her türlü azizler ortaya çıkmış ve yaşamın sorunlarını çözmeye çalışmışlardır.
Sizi terörden ve hayatın korkularından kurtarmak için hiçbir dış yardım yoktur. Doktorların en iyi doktoru, ilaçların en iyi ilacı ve teknolojilerin en iyi teknolojisi sizi hayatınızdan kurtaramaz. En iyi danışmanlar, en iyi banka kredileri ve en iyi sigorta poliçeleri sizi kurtaramaz. Sonunda, teknolojiye, finansal yardıma, akıllılığınıza veya herhangi bir türün iyi düşünmesine bağlı olarak bir şey yapmak zorunda olduğunuzu anlamalısınız - hiçbiri sizi kurtaramayacak.
Hayatımızdan Kaçının - Yaşamlarımızla Yüzleşmeliyiz
Yaşamlarımızdan kaçınamayız - yaşamlarımızla yüzleşmeliyiz. Bu siyah gerçek gibi görünebilir, ama gerçek gerçek bu. Çoğu zaman, Budist geleneğinde vajra gerçeği, elmas gerçeği, kaçınamayacağınız ya da yok edemeyeceğiniz gerçekler denir. Hayatlarımızdan hiç kaçınamayız. Genç ya da yaşlı, zengin ya da fakir, hayatlarımızla yüzleşmeliyiz. Ne olursa olsun, kendimizi hayatlarımızdan kurtaramayız. Nihai gerçek ile yüzleşmeliyiz - nihai gerçek bile değil, hayatımızın gerçek gerçekliği. Biz burdayız; bu nedenle yaşamlarımızda nasıl ilerleyeceğimizi öğrenmek zorundayız.
Doğumunuzun ilk gününden itibaren kendinize, yaşamınıza ve yaşamdaki deneyimlerinize gerçekten hiç bakmadınız. İyi ve düzgün bir dünya yaratabileceğinizi asla hissetmediniz. Tabii ki, her türlü şeyi denemiş olabilirsiniz. Sokakta insanlığın mutluluğu adına yürüdünüz, var olan politik sistemden şikayet ediyor, bunu ve bunu önlemek için yeni fikirler ve manifestolar yazıyorsunuz - bu acıyı, bu acıyı, bu karışıklığı, bu karışıklığı. Biraz kahramanlık yapmış olabilirsin ve elinden geleni yaptığını söyleyebilirsin. Bununla birlikte, herhangi bir gerçek huzur ya da dinlenme buldunuz mu? Gerçek, onurlu bir dünya yaratılmadı.
Vazgeçmemek Yeterince Cesur Olun: Kozadan Çıkın
Shambhala eğitiminin amacı, kendimizi sardığımız utangaçlık ve saldırganlık olan kozadan çıkmaktır. Daha fazla saldırganlığa sahip olduğumuzda, daha fazla güçlenmiş hissediyoruz. İyi hissediyoruz, çünkü konuşacak daha çok şeyimiz var. Şikayetin en büyük yazarı olduğumuzu düşünüyoruz. Bununla ilgili şiirler yazıyoruz. Kendimizi bununla ifade ediyoruz.
Sürekli şikayet etmek yerine, bu dünyaya yardım etmek için olumlu bir şey yapamaz mıyız? Ne kadar şikayet edersek, dünyaya o kadar fazla beton döşeme konulacak. Ne kadar az şikayet edersek, toprağı sürmek ve tohum ekmek için o kadar fazla olasılık olacaktır. Saldırganlık ve şikayetlerimizle örtbas etmek yerine, dünya için olumlu bir şey yapabileceğimizi hissetmeliyiz.
Shambhala eğitiminin yaklaşımı çok temel, çok kesin bir şey yapmak ve başlangıçtan başlamaktır. Shambhala geleneğinde, savaşçı olmaktan bahsediyoruz. Bu durumda bir savaşçının savaşı yapan biri olmadığını açıkça belirtmek isterim. Bir Shambhala savaşçısı, toplumda var olan saldırganlığa ve çelişkilere maruz kalmayacak kadar cesur biri. Tibetli bir savaşçı ya da Pawo, cesur bir insan, kozadan çıkabilen gerçek bir insan, yani uyumaya çalıştığı çok rahat bir koza.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Koza ile Mücadele
Eğer kozanızdaysanız, bazen "Beni yalnız bırak!" Gibi şikayetlerinizi bağırıyorsunuz. "Böcek defol." "Ben olduğum kişi olmak istiyorum." Kozanız, çevrenize, ebeveyn yetiştirmenize, eğitim yetişmenize, her türlü yetişmenize karşı mücadele etmekten kaynaklanan muazzam saldırganlıktan üretilmiştir.
Kozunla savaşmak zorunda değilsin. Kafanı kaldırabilir ve kozadan bir göz at. Bazen kafanızı ilk dışarı attığınızda, havayı biraz fazla taze ve soğuk bulursunuz. Ama yine de iyi. İlkbahar veya sonbaharın en temiz havası veya bu nedenle kış ya da yazın en iyi temiz havasıdır.
Boynunu ilk kez kozadan çıkardığın zaman, çevrenin rahatsızlığına rağmen seversin. Bunu keyifli buluyorsun. Sonra, dışarı fırladıktan sonra kozadan çıkacak kadar cesur olursun. Kozuna otur ve dünyanıza bak. Kollarını geriyorsun ve başını ve omuzlarını geliştirmeye başlıyorsun. Çevre dostudur. Buna "seyyare yerküre" denir. Veya "Boston" veya "New York City" olarak adlandırılır. Bu senin dünyan.
Boynun ve kalçaların o kadar sert değil, o yüzden dönüp etrafa bakabilirsin. Çevre düşündüğün kadar kötü değil. Hala kozada otururken, kendini biraz daha yukarı kaldırıyorsun. Sonra diz çöküp nihayet kozuna yaslan. Etrafınıza bakınca, kozanın artık yararlı olmadığını fark etmeye başladınız. Reklamverenlerin mantığını satın almak zorunda değilsiniz, evinizde yalıtım yoksa, öleceksiniz. Kozunun yalıtımına gerçekten ihtiyacın yok. Kendi kolektif hayali paranoya ve kafa karışıklığınızla dışardaki dünya ile ilişki kurmak istemediğiniz bir parça.
Sonra kozanın etrafındaki yere dokunmak için geçici olarak bir bacağını uzatırsın. Geleneksel olarak sağ bacak önce gelir. Ayağının nereye ineceğini merak ediyorsun. Bu gezegenin dünyasında daha önce ayak tabanlarına hiç dokunmadınız. Dünyaya ilk dokunduğun zaman çok zor buluyorsun. Topraktan yapılmış, kir. Ama yakında dünyaya girmenizi sağlayacak zekâyı keşfedersiniz ve sürecin işe yarayabileceğini düşünmeye başlarsınız. "Dünya gezegeni" adı verilen bu aile yadigârını uzun zaman önce miras aldığınızın farkındasınız.
Rahat bir nefes alabilir, belki orta bir nefes alabilir, sol ayağınızı uzatabilir ve kozanın diğer tarafındaki yere dokunabilirsiniz. Yere ikinci kez dokunduğunuzda, sürprizinize göre, dünyanın kibar, yumuşak ve çok daha az kaba olduğunu göreceksiniz. Naziklik, şefkat ve yumuşaklık hissetmeye başlarsınız. Dünya gezegeninize bile aşık olabileceğinizi hissediyorsunuz. Aşık olabilirsin. Gerçek bir tutku hissediyorsunuz, bu çok olumlu.
Eski Sevgili Koza'yı Geride Bırakmak
Bu noktada, eski sevgili kozunuzu geride bırakmaya ve kozaya dokunmadan ayağa kalkmaya karar veriyorsunuz. Böylece iki ayağınızın üstünde duruyorsunuz ve kozanın dışında yürüyüşe çıkıyorsunuz. Her adım pürüzlü ve yumuşak, pürüzlü ve yumuşak: pürüzlü çünkü keşif hala zor ve yumuşak, çünkü sizi öldürmeye ya da sizi yemeye çalışan bir şey bulamıyorsunuz.
Kendini savunmak ya da beklenmedik saldırganlarla ya da vahşi hayvanlarla savaşmak zorunda değilsin. Etrafınızdaki dünya o kadar iyi ve güzel ki, kendinizi bir savaşçı, güçlü bir insan olarak yetiştirebileceğinizi biliyorsunuz. Dünyanın kesinlikle uygulanabilir olduğunu, sadece uygulanabilir değil, harika olduğunu hissetmeye başlarsınız. Sürprizinize göre, etrafınızdaki birçok insan kozasını bırakıyor. Her yerde eski koza ev sahiplerini buluyorsun.
Eski kozacılar olarak onurlu ve harika insanlar olabileceğimizi düşünüyoruz. Hiçbir şeyi reddetmek zorunda değiliz. Kozalarımızdan çıkarken, içimizde her zaman yer alan iyilik ve minnettarlığı buluruz. Dünya üzerinde dururken, dünyanın özellikle depresyonda olmadığını görüyoruz. Öte yandan, muazzam sıkı çalışmaya ihtiyaç var. Ayağa kalkıp dolaşırken nihayet kozumuzun dışına çıktıktan sonra kozasında yarısı hala nefes alan yüz binlerce insan olduğunu görüyoruz.
Eski bir kozacı olarak, geçmişin insanlarının kozalarından çıkmış olmasının harika olduğunu hissediyorsunuz. Geçmişin tüm savaşçıları kozalarını bırakmak zorunda kaldı. Kozacıların bunu bilmesini isterdin. Onlara yalnız olmadıklarını söylemek istersiniz. Bu yolculuğu yapan yüz binlerce insan var.
Başkalarına Yardımcı Olabilecek Gerçek Bir Kişi Olmak
Shambhala eğitimi, kendimize yardım edebilmemiz ve kalplerimizde hassasiyet geliştirebilmemiz için nezaket ve doğruluk geliştirmeye dayanmaktadır. Artık kendimizi kozamızın uyku tulumuna sarmıyoruz. Kendimizden sorumlu hissediyoruz ve sorumluluk almakta iyi hissediyoruz. Ayrıca, insanlar olarak aslında başkaları için çalışabileceğimiz için minnettarız. Dünyaya yardım etmek için bir şeyler yapmamızın zamanı geldi. Bu eğitimin başlaması için doğru zaman, doğru an.
Ego fiksasyonu ben olduğum kelimelerle kendini gösterir. Sonra bir sonuç var: "Ben ... mutluyum" veya "Ben ... üzgünüm". İlk düşünce (I) ve ikinci düşünce (am), ve nihayet üçüncü düşünce sonuçtur. "Mutluyum", "Üzgünüm", "Sefil hissediyorum," "Kendimi iyi hissediyorum" - ne olursa olsun düşünce. Shambhala'nın sorumluluk fikri öğleden sonrayı bırakmaktır. Sadece "Mutluyum" deyin, "Üzgünüm". Burada biraz dilsel bir sorun olduğunu biliyorum, ama ne dediğimi anlayabildiğinizi umuyorum. Mesele, kendi kendini onaylamadan başkalarına karşı sorumlu olmaktır.
Biraz farklı koymak için, adınızın Sandy olduğunu varsayalım. "Sandy" ve "dünya" var. Onay olarak aralarında bir fiil gerekmez. Sadece başkalarına karşı nazik ol. Sandy hakiki olmalı. Gerçek, gerçek Sandy olduğunda, başkalarına çok yardımcı olabilir. İlkyardım konusunda herhangi bir eğitimi olmayabilir, ancak Sandy birinin parmağına yara bandı koyabilir. Sandy artık yardım etmekten korkmuyor ve çok nazik ve yerinde.
Başkalarına yardım etmeye başladığınızda, başınızı ve omuzlarınızı yükselttiniz ve kozanızdan dışarı çıkıyorsunuz. Mesele, başkalarına yardım edebilecek gerçek bir insan olmak.
Kozada olmak, anne karnında bir çocuk olmak, özellikle dışarı çıkmak istemeyen bir çocuk gibidir. Doğduktan sonra bile, tuvalet eğitimi almış olduğun için mutlu değilsin. Bebek bezlerinde, bebek bezlerinde kalmayı tercih ederdin. Her zaman alt kısmına bir şey sarılmayı seviyorsun. Ama nihayetinde beziniz elinizden alındı. Başka seçeneğin yok. Doğdunuz ve tuvalet eğitimi almışsınız; Sonsuza dek bezinde kalamazsın. Aslında, tamamen özgür hissedebilirsiniz, artık sersenizin etrafına sarılmış bir bebek bezi olmayacak. Serbestçe dolaşabilirsiniz. Sonunda, ebeveynliğin ve ev hayatının dayattığı tiranlıktan kurtulmakta kendinizi iyi hissedebilirsiniz.
Her Türlü Şeye Bağlanmak
Yine de disiplini geliştirmek istemiyoruz. Böylece bu küçük şeyi, bu küçük kozayı yaratmaya başlıyoruz. Her türlü şeye sarılıyoruz. Kozadayken, dik oturmak ve iyi masa tavırlarıyla yemek yemek istemiyoruz. Gerçekten şık giyinmek istemiyoruz ve üç dakikalık sessizlik gerektiren herhangi bir disipline uymak istemiyoruz. Bu kısmen, çocukların kendilerini eğlendirmek için her şeyin inşa edildiği Kuzey Amerika'da yetişmesi nedeniyle. Eğlence bile eğitimin temelidir.
Kendi çocuklarınızı kozanın dışına çıkarabilirseniz, pek çok bodhisattva çocuğunu, gerçek ve yüzleri gerçekleri olan ve gerçekte doğru bir şekilde ilişki kurabilen çocukları yetiştireceksiniz. Bunu kendim kendi çocuklarımla yaptım ve çok işe yaramış gibi görünüyor.
İyi insanlar olarak gerçekliğin gerçekleriyle yüzleşiriz. Bir kar fırtınasının ortasında mı yoksa yağmur fırtınasının ortasında mıyız, aile kaosu var mı, sorun ne olursa olsun, onlarla çalışmaya hazırız. Bu durumlara bakmak artık bir güçlük olarak kabul edilmiyor, ancak bizim görevimiz olarak kabul ediliyor.
Başkalarına yardım etmek çok fazla rağbet görmesine rağmen, yapabileceğimize gerçekten inanmıyoruz. Geleneksel Amerikan ifadesi, duyduğum gibi, parmaklarımızı kirletmek istemiyoruz. Kısaca, kozada kalmak istiyoruz: bu yüzden parmaklarımızı kirletmek istemiyoruz. Ancak bu dünya hakkında bir şeyler yapmalıyız, böylece dünya insanların kendilerini uyandırabilecekleri agresif olmayan bir topluma dönüşebilir. Başkalarına yardım etmek en büyük zorluklardan biridir.
Kendi İçinizde Orijinal Olmak
Merakını, mizah anlayışını ve rahatlamasını takdir ediyorum. Lütfen kendinizi şıklaştırmaya çalışın ve kozanın dışına çıkın. Temel nokta, kendi içinde çok gerçek olmaktır. Bu, eğer böyle bir şey mümkün ise, plastik dünyadan kurtulmak demektir. Ayrıca, lütfen başkalarına zarar verme. Bunu yapamıyorsan, en azından kendine daha iyi davran ve kozanda uyuyarak kendini cezalandırma.
Son olarak, lütfen insanlarla çalışmayı dene ve onlara yardım et. Çok fazla sayıda insanın yardıma ihtiyacı var. Lütfen onlara yardım etmeye çalışın, Tanrı aşkına, cennet ve dünya için. Oryantal bilgeliği birbiri ardına toplamayın. Sadece boş bir zafu, boş bir meditasyon minderi üzerine oturmayın. Ama dışarı çık ve eğer yapabilirsen başkalarına yardım etmeye çalış. Ana nokta budur.
Bir şeyler yapmalıyız. Bir şeyler yapmalıyız. Gazetelerde okuduğumuz ve televizyonda gördüğümüz gibi, dünya bozuluyor, birbiri ardına bir şey, her saat, her dakika ve hiç kimse çok yardımcı olmuyor. Yardımınız önemli bir şey olmak zorunda değil. Başlamak için arkadaşlarınızla çalışın ve aynı zamanda kendinizle çalışın. Bu dünyadan sorumlu olmamızın zamanı geldi. Kendisi için ödeyecek.
Yayıncının izniyle yeniden basıldı,
Shambhala Yayınları A.Ş., Boston, MA, ABD.
www.shambhala.com. (© 1999, Diana Judith Mukpo.)
Makale Kaynağı
Büyük Doğu Güneşi: Shambhala Bilgeliği
Chogyam Trungpa tarafından.
Shambhala Eğitim programı ile uluslararası olarak öğretilen laik bir yol olan Shambhala savaşçı yolculuğuna dayanan aydınlanmış yaşam için ilham verici ve pratik bir rehber. Hem meditasyon yapan hem de arabulucu olmayan kişilerce erişilebilen Büyük Doğu Güneşi, “Burada olduğumuzdan beri nasıl yaşayacağız?” Sorusuna odaklanıyor.
Bu ciltsiz kitabın bilgisi / siparişi. Kindle baskısı olarak da mevcuttur.
Yazar hakkında
Meditasyon ustası, bilim adamı ve sanatçı CHOGYAM TRUNGPA, Colorado, Boulder'da Naropa Enstitüsü'nü kurdu; Shambhala Eğitimi; ve meditasyon merkezlerinin bir derneği olan Shambhala International. Diğer kitapları arasında Manevi Materyalizmle Kesmek, Özgürlük Efsanesi ve Meditasyon Yolu, ve Eylemdeki Meditasyon. Yazar ve Shambhala meditasyon merkezleri hakkında daha fazla bilgi için adresini ziyaret edin. http://www.shambhala.org.
İlgili Kitaplar
{amazonWS: searchindex = Kitaplar; anahtar kelimeler = Chogyam Trungpa; maxresults = 3}