Düğün gelenekleri tarihini ve nasıl ortaya çıktığını biliyor musun? Mesela hiç bir düğünde nedime, veya sadıç oldun mu? Gelin çiçeği yakalamak için zıplayanlardan mısın? Buna benzer bir çok gelenek aslında çok eski zamanlardan günümüze kadar ulaşmış. 23000 yıl önce evlilik ile bir çok gelenek de oluşmaya başladı. Aslında bir çok gelenek Mısır, Roma ve Yunanistan’da başladı. Şimdi günümüze uzanan bu düğün gelenekleri nelermiş hep birlikte bakalım.
Evlilik olmazsa düğün de olmaz
Düğün gelenekleri listemizin başında evlilik var. Evliliğin kökeni, avcı-toplayıcıların çiftçi olduğu 2393 yıl öncesinene ve hane halkının cinsiyet rolleri oluşmaya başladığında ortaya çıktı. Erkekler yemek toplamaktan sorumluyken, kadınlar çocuklar için evde kaldı. Böylece evlilik, insanların hayatta kalmasını sağlamak için kısa sürede gerekli hale geldi.
Gelin duvağı
Bu düğün geleneği, evliliklerin köklerine dayanıyor. Geleneksel olarak, damadın ailesi düğüne kadar damadın gelini görmesine izin vermezdi. Çünkü görünüşünü beğenmediyse, onunla evlenmeyi kabul etmemesi ihtimali de vardı. Bu nedenle, duvak, evlendikleri ana kadar gelinin görünümünü gizlemek için kullanıldı. (Düğün gelenekleri arasında erkek için pek de adil olmayan bir durum gibi görünüyor.)
Araba arkasına kutular bağlamak
Kutuları düğün arabasının tamponuna bağlama düğün geleneği, Fransa’da “Charivari” geleneğinden geliyor. “Charivari”, düğünden bir gece önce gerçekleşen bir kutlamaydı. Komşular sokaklarda yürürken, kötü ruhları korkutmak için köyde mümkün olduğunca fazla gürültü yapmak için tencere ve tavalarla gürültü yaparlardı. Haliyle boş kutular da hareketli bir arabanın arkasına sürüklendiğinde ses çıkarıyor. Hem geleneği sürdürmek hem de kolaya kaçmak isteyen çiftler de “Charivari” geleneğini bu şekilde sürdürüyor.
Düğün pastası
Kekler doğurganlığı temsil ettiğinden, Eski Romalılar buğday kekleri pişirir ve onları gelinin başına geçirirdi. Çok geçmeden bu buğday keklerini üst üste, yapabildikleri kadar istiflemek alışılmış hale geldi. Gelin ve damat, kek kulesini devirmeden birbirlerini öpmek için zorlandılar. Başarılı olurlarsa, ömür boyu şanslı bir çift olarak hayat sürecekler anlamına geliyordu.
Elleri bağlamak
Roma döneminde, tören sırasında gelinin ve damadın ellerini birbirine bağlamak ortak bir gelenekti. Evlilik resmi olana kadar çift serbest bırakılamazdı. Bu, “el tutturma” olarak da adlandırılan bir gelenektir. Dünyadaki çeşitli kültürler arasında yaygın bir şekilde uygulanmaktadır. Ülkemizde görülmeyen bir gelenek olsa da biz öğrenmiş olalım. İngilizce de ki anlamı “evlenmek”. Düğün gelenekleri içinde şuana kadar en ilginç olanı buydu sanırım.
Alyans
Çember sonsuzluğu temsil eder, çünkü başlangıcı veya sonu yoktur. Eski zamanlarda kadınlar, bileklerinde ve ayak bileklerinde papirüsten yapılmış halkalar giyerlerdi. Romalılar daha sonra ilk nişan yüzüklerini yapmak için altın kullanılmasına yol açan malzemeyi demir ile değiştirmeye başladı. Elmas nişan yüzüğü geleneği, Avusturya’dan Arşidük Maximilian’ın Burgundy Mary’ye önerdiği zaman başlatıldı. Daireler gibi, elmaslar da uzun zamandır sonsuzluğun sembolü olarak kabul edildiler. Çünkü dünyadaki en zor bulunan taşlar! Yüzüğün dördüncü parmağa yerleştirilmesi ise, kalbe bağlanan bir damar içeren parmağı olduğuna inanan Mısırlılardan geldi.
Çiçekçi kız
Bu geleneğin geçmişi de yine Antik Roma’ya dayanıyor. Ufak bir kız, evlenecek çifte bolluk ve bereket getirmesi için buğday başakları veriyordu. Tabi bu gelenek günümüzde buğday başaklarıyla değil de güzel çiçekler ile devam ediyor.
Nedime(ler)
Antik Roma’da, bir düğünde nedime bulundurma amacı gelini korumaktı. Nedimeler, kötü ruhları şaşırtmak ve onu bulmalarını önlemek için her biri gelinle aynı elbiseyi giyerdi. Sonuç olarak, çift düğün günlerinde lanetlenmekten kaçınırdı. Kötü ruhlar nedimeleri mi bulurdu bilinmez ama nedimeniz varsa kötü ruhlardan daha uzaktasınız demek.
Pirinç atmak
Pirinç ve diğer tahıllar uzun zamandır refah ve bereket belirtileri olarak kabul edilmiştir. Bu nedenle, bir düğüne pirinç fırlatma uygulaması, çifte iyi şansla duş yapmanın sembolüdür. Asırlık bir düğün geleneği olmasına rağmen, daha az popüler hale gelen bir uygulama. Pirinç, yerini konfeti, ve maytap gibi alternatiflerle değiştiriyor.
Mavi renk
Beyaz rengin saflığı temsil ettiğine inanılmaktadır. Ancak, beyaz renk ile birlikte mavi rengin de saflığın gerçek sembolü olduğuna inanılır. Bunun sebebi de Meryem Ana’nın sık sık mavi renkte cüppe giymesinden gelir. Çoook uzun zaman öncesine dayanan bu gelenek günümüzde pek bilinmez, pek uygulanmaz.
Balayı
Balayı dediğimiz zaman aklımıza şu gelir: Evliliğin bal gibi tatlı geçtiği ilk ay ve evlenince çıkılan tatil. İngilizce’deki honeymoon kelimesinin çevirisi olan balayı kelimesi doğru olsa da, akla month, yani süre anlamındaki ay gelir fakat burada, bilindiği üzere moon ay anlamındaki süre değil gökteki Ay anlamındadır. Çünkü bu geleneğin çıktığı zamanlarda Ay takvimi kullanılıyordu.
Gelin buketi
İlk gelin buketi, kötü ruhları uzaklaştırma gücüne sahip olduğuna inanılan içerikler olan aromatik bitki demetlerinden, sarımsaklardan ve taneli bitkilerden yapılmıştır. Zamanla, bitki buketi yavaş yavaş dünyadaki farklı kültürlerde özel anlamlar taşıyan çiçeklerle değişti tabi. Düşünsenize elinizde sarımsaklar ile düğündesiniz.
Sağdıç
Bu gelenek nedimeye göre biraz daha farklı. Savaşların olduğu dönemlerde erkekler, evlenecekleri gelinin başkası tarafından kaçırılmasını engellemek için savaşçı arkadaşlarını düğüne davet edermiş. Eğer böyle bir girişim olursa, sağdıçlar damat arkadaşlarına yardım eder ve gelini korurlarmış.
Gelin çiçeği atma
11. yüzyıla kadar eskilere gidiyoruz. O zamanlar gelinin bekar arkadaşları düğün sonunda onu kovalıyorlar. Anlayacağınız, evlenmek isteyen bekarlar gelinin üzerindekilerden parçalar kopartıyor. Elbise, gelinlik her neyse. Sonuçta kıyafet paramparça oluyor. Zamanla gelinler bu parçalamadan kurtulmak için kumaş parçaları atmaya başlıyorlar. Tabi bu adet günümüzde gelin çiçeği atmaya dönüşüyor.