We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
İtalya'da akşam yemeği yemek, çoğu kilise ayininden daha uzun, bazen dört saate kadar süren dini bir deneyimdir. Meze, makarna, ana yemek, salata ve belki şişmiş karnınızda hala yer varsa, biraz meyve veya küçük tatlı tüketmek için bu kadar zamana ihtiyacınız var.
Ancak tüm bunlardan sonra bile, yüzleşecek son bir seçenek daha var: yemek sonrası likör.
Birinci seçenek, şarap yapmak için kullanılan sıkıştırılmış üzüm kalıntılarından damıtılan, keskin, acı bir brendi olan bir kadeh grappa'dır. Bana göre tadı benzin gibi. İkinci seçenek, damağınızın çatısını temizleyen ve ardından boğazınızın arkasında hoş bir yanık bırakan tatlı, bulutlu sarı bir limon patlaması olan limoncello ile dolu donmuş bir yüksüktür.
Limon manyağı olduğum ve her zaman olduğu gibi, limoncello için gidiyorum.
İlk kez güneşli bir öğleden sonra Roma yakınlarındaki bir tepe kasabasında, bir arkadaşımla o sabah ziyarete gittiğimiz İmparator Hadrianus'un antik villasını görmek için uygun bir erişim noktası olan Tivoli adlı bir tepe kasabasında karşılaştım.
Mutfağımda dalga geçtim ve limoncello'dan ilham alan kendi tarifimi buldum.
Rehber kitabımızın uyarılarına ve daha sağduyumuza rağmen, seyyar satıcılardan birini kasabanın merkez meydanında ahşap bir kafes üzerinde büyüyen üzüm asmalarının gölgesindeki açık hava restoranına el ilanları dağıtan takip ettik. Orada hayatımızın lemony yemeğini yedik. Canlandırıcı ekşi-tatlı limon sosuna batırılmış basit bir salata ile başladı, ardından karidesle noktalanmış canlı, narenciye risotto ve ardından tatlı olarak iki katmana bölünmüş ve kremalı altın muhallebi ile doldurulmuş yumuşak bir pandispanya limoncello. Doğal olarak, yemeğimizi bitirmek için her birimiz minik donmuş cam kadehlerde tatlılardan birer kadeh aldık.
Orta Çağ'ın başlarına kadar uzanan grappa ile karşılaştırıldığında limoncello, kabaca sadece yüz yıllık, oldukça yeni bir buluştur. Kökeninin hikayeleri çeşitlilik gösteriyor, ancak hepsi, limon meyvesinin (Asya'ya özgü olan) birinci yüzyılda Avrupa'daki çıkışını yaptığı İtalya'nın Amalfi Sahili'nin uçurumlarının içinde ve çevresinde geçiyor. Bazı efsaneler, yerel balıkçıların sabah sağlığı toniği olarak limoncello geliştirdiğini söylüyor. Diğerleri krediyi "rosoli" adı verilen limon bazlı benzer bir alkollü içecek yapan İtalyan rahibelere veriyor.
Bugün, AB yasalarına göre, bir likör yalnızca Napoli'nin güneyindeki sahil beldesinde bulunan Sorrento limonlarından yapılmışsa limoncello olarak etiketlenebilir. Bir ay boyunca, kalın, hafif ekşi kabukları votka veya tahıl alkolü gibi yüksek dayanıklı alkol içeren bir kapta yumuşatılır. Bu süre zarfında sıvı karakteristik floresan sarı rengine döner. Karışım bir ay daha dinlenmeden önce tatlılık için basit bir şeker şurubu eklenir. Tatlı ve ekşi limoncello genellikle soğuk ve temiz olarak servis edilir. Bununla birlikte, bu çok yönlü, güneşli likörün bir veya iki çiselemesi, bir meyve salatası veya dondurmayı canlandırmak için veya hatta salata sosları veya turşular gibi tuzlu uygulamalarda da kullanılabilir.
Amerika'ya döndüğümde, Tivoli'de yediğim o unutulmaz yemeğin şerefine, mutfağımda dolandım ve limoncello esintili kendi tarifimi hazırladım. Hafif, tatlı kremsi bir dolguyu tart limonlu aromayla dengeleyen, likörden hafif bir vuruşla tamamlanan zengin ama hafif bir tatlıdır.
Tarif: Limoncello tiramisu
İpucu: Kendinizi çok İtalyan gibi hissediyorsanız, krem peyniri marscapone ile takas edebilirsiniz, bu daha zor ve daha pahalıdır.
Malzemeler
- 24 kurutulmuş İtalyan ladyfingers (genellikle "savoiardi" olarak etiketlenir)
Ladyfingers daldırmak için limon şurubu
- 1/2 su bardağı limoncello
- 5-6 limondan ¾ fincan limon suyu
- ¼ su bardağı şeker
Limoncello dolgusu
- 1 ½ fincan limon peyniri (ev yapımı veya Wilkinson's gibi iyi bir mağazadan alınmış marka)
- 2-3 yemek kaşığı limoncello, yetecek kadar
- 8 oz krem peynir, oda sıcaklığında
- ¾ su bardağı şeker
- 1 yemek kaşığı limon kabuğu rendesi
- 1 su bardağı krema
Talimatlar
- Limon şurubunu yap. Tencerede limoncello, limon suyu ve şekeri karıştırın. Şekeri çözmek için karıştırarak kaynatın. 5 dakika pişirin, ardından şurubu tamamen soğumaya bırakın.
- Dolguyu yapın. Büyük bir karıştırma kabında 1½ fincan limoncello, lor peyniri, krem peynir, şeker ve limon kabuğu rendesini karıştırın. Krema ekleyin, sonra kabarana kadar yaklaşık 2 dakika çırpın.
- Tiramisu birleştirin. 2 litre servis tabağının dibine yarım fincan limon dolgusu sürün. Ladyfingers'ı limon şurubuna hızlıca batırın ve ardından katman halinde düzenleyin. 1 su bardağı limon dolgusu ile kaplayın. Doldurma ile biten adımları tekrarlayın. En az 2 saat veya daha iyi bir gece boyunca örtün ve buzdolabını kapatın. Limon kabuğu rendesi ile süsleyin.