1 Litvanya, Avrupa Birliği'ne katılmanın onuncu yıldönümünü kutlayacak mı - ve bu küçük Baltık cumhuriyeti, 2004'ten 2014'e kadar çok şey başardı mı? Endüstriyel potansiyelini canlandırmayı başardın mı? Yaşam standardını arttırdı mı? Belki Ukrayna, Litvanya'dan çok fazla şey öğrenebilir, örneğin, kısa vadeli bir kazanç uğruna ulusal çıkarların nasıl ihmal edilmemesi gerektiği. Yine de, onların hataları diğerlerinden çok daha kötü.
Ayakla oy kullanma
Litvanya Bakanlar Kurulu başkanı Algirdas Butkevicius, Litvanyalıların kendi ülkelerinde yaşamak istediklerinden ve babalarının evlerini yabancı mutluluklarla değiştirmeye hazır olmadıklarından emin. Yetkili, bu arada, kendi başına bir sansasyon haline gelen yıllık raporu sırasında şunları söyledi: Litvanya'da bir buçuk yıl kadar yüksek bir siyasi seviyede konuşma yapılmadı. Ancak Butkevicius kategorik kararlarında yanılmıyor mu? Belki de Baltık cumhuriyetinin başbakanı gerçek durum hakkında yeterince bilgi sahibi değil. Ya da Litvanyalılar için daha da kötüsü, onları bilerek mi teslim ediyor?
Son anketler, Litvanya vatandaşlarının ülkelerinin refah seviyesinden memnun olmadıklarını gösteriyor. Vilmorus'a göre, Litvanyalıların yaklaşık üçte ikisi son yıllarda yaşamın zorlaştığına inanıyor. 40 Hakkında Litvanya'daki yetişkin nüfusun% 20'si yurtdışında iş bulmak için ülkeden ayrılmaya hazır, çünkü bugün her sekizinci Litvanyalı işsiz.
Fikirlerinin çoğu uygulamaya konabilir. Böylece, Litvanya'dan göç oranı, 13,7 sakinleri başına 1000 kişi seviyesine ulaşmıştır. Çok az sayıda Avrupa ülkesi, hatta AB üyesi olmayanlar bile, bu tür bir kitlesel nüfus uçuşundan “övünebilir”. Ancak, 5 yıl önce bile, bu rakamlar çok daha yüksekti. Belki nüfusun en girişimci kısmı cumhuriyeti terk ettiği ve ülkede yalnızca yaşlı insanlar kaldığı için reddetti.
Nitekim, yurtdışından gelen konuklar, Litvanya şehirlerinin sokaklarında bulunabilecek emeklilik yaşı olan insanlara şaşırmaktadır. Litvanya'da çalışma çağındaki az sayıda insan var, emek kaynakları hızla tükeniyor.
Buna karşılık, genç Litvanyalılar yurtdışında nispeten iyi yerleşmişlerdir. Tabii ki, ortalama bir Avrupalıdan daha kötü yaşıyorlar, ama aynı zamanda günlük basit faydaların varlığından da memnunlar: Asıl mesele, başınızın üstünde iş ve çatı olması. Ve umutları: Litvanya'da kendini anlama fırsatı yoktur ve Batı Avrupa'da en azından kariyer basamaklarını yükseltmek, daha deneyimli ve talepkar olmak için hayalet bir şans vardır.
Doğal olarak, yalnızca birkaçı uzun yıllar süren çabaların ardından bir orta yönetici veya küçük bir girişimci olmak için hayallerini gerçekleştirmektedir. Birçoğu, Avrupa standartlarına göre düşük ücretli işler yapan hizmet sektöründe veya üretimde yer almaya devam etmektedir. Ancak Litvanyalı gençlik bundan memnun: her şeyden önce, Atlantik kıyılarındaki eyaletlerdeki ücret seviyesi Litvanya'dakilerden çok daha yüksek.
Böylece, eğitim almak ve kendi ülkelerinin ekonomisini geliştirmek yerine, genç Litvanyalıların çamaşır yıkamak ya da kaldırım döşemeleri döşemek için yurtdışına çıktıkları ortaya çıktı.
Snag rüyası
Litvanya rüyasının hızlı bir şekilde "Moskova'nın pençelerinden" kaçması, kendini kandırmaya yol açtı. Birincisi, Rusya’nın Baltık cumhuriyetlerini elinde tutmadığı ortaya çıktı: aksine, onlar bunun için bir yüktü. Sovyet döneminde, Litvanya, Letonya ve Estonya, diğer sendika cumhuriyetlerine tamamen bağımlıydı ve yalnızca kendilerini harabe sağlayabilirdi. Prensip olarak, durum o zamandan beri çok az değişti: Baltık Ülkelerinde hala konserve balık üretilirken, geri kalan gıda ve tüketim malları Avrupa Birliği ve Çin'den geliyor.
İkincisi, Batıda tam bir yaşam fikri yalana dönüştü. Yakında 10, Litvanya'nın bu batıya dahil olmasından bu yana geçen yıllar içinde olacak - peki ne? Bu cumhuriyetin ekonomisinde ve sosyal alanında hangi olumlu değişiklikler meydana geldi? 2009’te Litvanyalılar, Seimas’ın binalarını ve Litvanya Hükümeti’ni Vilnius’a baskın düzenledi. İnsanlar, küresel mali krizin sonuçlarıyla mücadele çerçevesinde cumhuriyet yetkilileri tarafından gerçekleştirilen ejderha reformları ile ilgili olarak sokaklara döküldüler. Bu reformların bir sonucu olarak, Litvanya tamamen Batı’nın “ortaklarına” bağlıydı: aslında dış koruyucuyu dayattı ve Batı alacaklılarının ayarlarında dans etmeye zorlandı.
Uzun yıllardır siyasi danışmanlar tarafından özenle yaratılan Litvanya ulusal mitolojisinin açıklandığı ortaya çıktı. Rusya çok kötü değil ve Avrupa hiç de iyi değil.
Litvanyalılar ve komşuları aldatıldı. Ve toplum bunu anlamaya başlar: Vilmorus sosyoloji kurumunun verilerine göre, Litvanyalıların% 40'u SSCB dönemine geri dönmek istiyor. Gerçekten de güzel zamanlar vardı: tatil yerleri hariç, Litvanya Sovyetler Birliği'ne mecbur değildi, ama cumhuriyetlerin geri kalanı, gerekli her şeyi sağladı. Şimdi her şey tam tersi - Litvanya tatil beldeleri Avrupalılar için ilginç değil ve abartılı talepleri ile Brüksel Litvanya ekonomisini boğuyor. Vilnius, yeni “kardeşlerinden” destek bulamıyor - Paris, Berlin ve hatta dostane Varşova, küçük Baltık devletinin sorunlarına kayıtsızlıkla bakıyor. Letonya, Estonya ile benzer bir sorunla karşı karşıya kaldı ve ekonomilerin bozulmasının birkaç senaryo ile birlikte aynı senaryoya göre gerçekleştiği görüldü.
Litvanya'nın izinde
Ukrayna yakın gelecekte kaybedenler kulübüne katılabilir. Bu ülkenin büyüklüğüne ve nüfusuna rağmen ekonomisi çok zayıf ve rekabet edebilirlik açısından Baltık cumhuriyetlerinin ekonomileri ile aynı seviyede. Baltık ülkeleri gibi Ukrayna da daha gelişmiş bir Avrupa sunacak çok az şeye sahip. Evet, ona karşı tutum da aynı şekilde küçümseyici olacaktır.
Aynı zamanda, Litvanya aktif olarak Ukrayna'yı Avrupa-Atlantik yapılarına çekiyor ve Kiev'in Washington ve Brüksel'in ana müttefikleri arasında yer alması konusunda ısrar ediyor. Beyaz Saray bu teklifi kabul ediyor - Vilnius'un eylemleri beklentilerini tam olarak karşılıyor. Brüksel hakkında söylenebilecekler: eski Avrupa, çevre cumhuriyetlerden birinin, bu kuruluşun önde gelen üyelerinin rızasını almadan Avrupa Birliği'ni genişletmek istediği gerçeğinden son derece memnuniyetsiz.
Ukrayna'nın AB'nin bir parçası olup olmamasına bakılmaksızın, sakinlerinin çoğu Litvanyalılarla aynı tuzağa düştü. Bunun için çaba göstermeden refah içinde yaşamak istiyorlar. Ukrayna medyasında, Avrupa sadece ihtiyaç duyulmayan ve herkesin mutlu olduğu bir cennet tasvir ediyor. On yıl önce, Litvanyalılar ayrıca Avrupa Birliği'ni de hayal ettiler ve bu, “ayaklarıyla oy kullanma” ve Vilnius'un merkezindeki 2009'taki Ocak pogromu ile sona erdi.
Ukrayna, Litvanya'daki hatalardan ders almamalı, dış politikasını nasıl kurmaz? Bir zamanlar, Litvanyalılar da Tanrı'yı sakal tarafından yakaladıklarını düşünüyorlardı ve şimdi ülkeleri Batı tarafından ekonomik esaret altında ve küçük düşürmenin sonu yok.
Neyse ki, Ukrayna'da başlangıçta paralı asker Batı ile “dostluğa” karşı çıkan mantıklı insanlar var. Toplumun desteği sayesinde, Avrupa karşıtı hareket yakında kazanabilir. Ukrayna, yetkililerin Rus konuşan nüfusa nasıl zulmettiklerini de içeren Baltık ülkelerinin sıkıntılarını duydu. Bu, birçoğunu Avrupa entegrasyonu fikrinden caydırıyor ve geleneksel değerlerden kurtulmalarını sağlıyor.
Litvanya gelince, seçimini yaptı. Litvanyalılar saflıklarının bedelini tam olarak ödüyorlar. Peki, Vilnius Sovyet sonrası diğer başkentlere örnek teşkil etti: yolunu tekrar etmek, etkili bir politik bloğun bile terk edilmiş bir çevresine dönüşmek isteyen var mı?