Karşı masada oturan adama bakıp:
"Gözleriniz;eylül kokuyor bayım!
Şiir şiir bakıyor gökyüzüne."
-diye içinden geçirdi kadın.
Sonra iki eliyle masada duran çay bardağını kucaklarmışcasına,sağ elini çay bardağına götürdü kadın,soğumuştu çayı.
Ne zamandan beri,adamın gözlerinin seyrindeydi fark etmemiş ti ki çayı soğumuştu.
-âhh! diye bir hasret döküldü nefesine.
Bir iç çekip gülümsedi ve ekledi:
"Mevsimden midir nedir,
Adamlar şiir kokuyor.
Ya da başımdan ılık ılık şiir döktüler."
Elleri cebinde yanından geçerken kadının:
"korkuyorum bayan!
Tebessümünüze biriktirdiğim şiirler buruştu cebimde.
-diye yere bakarak mırıldandı adam, kadının yanından geçerken.
Masada çayını yarım bırakıp kalkmıştı adam.
Adımları titriyordu kadının yanından geçerken ve cebindeki şiirleri sımsıkı yummuştu avucunda.
-Olur da heyecandan dökülüp yerlere saçılır diye.
Bir adım daha atıp durdu adam!Ne yöne gideceğini bilmez bir nidayla başını yerden kaldırıp:
"Hangi şiirin mevsimisiniz de;
Avuçlarımda büyüttüm tebessümünüzü.
Eylül kokuyorsunuz, şiir şiir avuçlarımda."
-deyip gülümsedi ve hiç bilmediği sokaklara adım adım koştu.