“Bu da ne lan?”
Xiao Zhen’in takım üyeleri paniğe kapılmıştı. Xiao Zhen sözde Sun Long’un saldırısından kaçınmıştı, peki nasıl yaralanmıştı?
Yüzündeki pençe kesiği çok korkunçtu. Yüzü yırtılıp açılmıştı, kemikleri bile kesilmiş gibi görünüyordu.
Ve Yi Yun orada öylece asık suratıyla duruyordu.
Sun Long, Xiao Zhen’den daha güçlüydü ve onu sadece hafif yaralarla yenebilirdi.
Ama öyle yapmıyordu. Bunun yerine önce nereye saldıracağını söylemiş, Xiao Zhen’in hazır olmasını sağlamıştı ama yine de söylediği yere saldırmıştı.
Bu, savaşçılar için büyük bir aşağılamaydı.
Ve birinin yüzünü tanınmayacak hâle gelene dek parçalamak da büyük bir aşağılamaydı.
Böyle büyük bir etkinlikte, tüm bu büyük oluşumların gözleri önünde böyle bir aşağılamaya maruz bırakılmak, Xiao Zhen’i yere yatırıp kafasına ayakla basmakla aynı şeydi.
Xiao Zhen’in dövüş sanatlarındaki kendine güvenini bile yok edebilir, ömrü boyunca taşıyacağı bir travma yaratabilirdi.
Xiao Zhen’in yaraları tamamen iyileştirilebilse bile psikolojik etkiden kurtulması zor olurdu. Böyle bir şey yapmak, epey şeytaniceydi!
“Xiao Zhen, yenilgiyi kabul et ve buraya gel!”
Yi Yun ayağa kalktı. Savaşın sonucu belliydi zaten.
Savaşın zalimliğini hiç yaşamamış genç efendilerin ve genç hanımların biraz kanını dökmek iyi bir şey olsa da sınırı da aşmamak gerekirdi. Eğer bu sınır aşılırsa, Xiao Zhen üzerinde travmaya sebep olur ve bu travma gelecekte yoluna bir engel oluştururdu.
Xiao Zhen yüzünü örttü. Ağzı ve yüzünün sağ tarafı kesilmişti. Konuşamıyordu ama yine de bin bir güçlükle ağzını açıp konuşmaya çalıştı.
Ama o sırada önünde bir bulanıklık belirdi ve sağ bacağı ile sağ kolunun buz kestiğini hissetti. Ardından da yoğun acıyı!
“Ah!”
Xiao Zhen bir kez daha yere kapaklanırken kan tekrar fışkırdı. Sağ eli ve sağ bacağının tendonları kesilmişti!
Sun Long metal pençelerindeki kanı yaladı ve şerefsizce güldü. “Hahaha, Sağ bacağındaki ve elindeki tendonları keseceğimi söylemiştim, sözümü nasıl bozarım? Ben, sözünün eri bir adamım!”
Xiao Zhen’in takım arkadaşları, Sun Long’a duydukları öfkeyle köpürdüler. Yaptığı zorbalık bile çok aşırıya kaçmıştı!
İttifak koltuk yarışmasının kurallarına göre, bir taraf öldürme niyeti taşımadığı veya kasten kalıcı bir şekilde sakatlamaya çalışmadığı sürece kurallar bozulmazdı.
Ama bu ‘kasıt’ın tanımı açık değildi.
Bu kural, boşluklarla doluydu. Hem Sun Long’un yaptığı gibi tendonları kesmek kalıcı bir hasar oluşturmazdı, neticede tedavi edilebilecek bir şeydi.
Ama Xiao Zhen’in gördüğü aşağılama ve psikolojik hasar iyileştirilmesi zor bir şeydi.
“Ne acıklı bir manzara!”
Sun Long başını salladı ve arkasındaki tüm Yun Long Kutsal Krallığı yetişimcileri gülmeye başladı.
“Tai Ah Kutsal Şehri’nin savaşçıları böyle mi? Bu herif köpekten farksızdı. Yun Long Yetmiş İki Tapınağı’nın dengi olarak değerlendirilmeleri büyük bir aşağılama!”
Bu kaba sözler Yi Yun’un küçük grubuna ulaşırken Engerek de Yi Yun’a doğru bir işaret yaptı.
“Güçsüz!”
Ona verilen takım üyelerinin hepsi gençti ve hepsi de öz saygılarının en yüksek olduğu çağlarındaydı. Böyle küçük düşürülmek, onları anlaşılabilir bir şekilde öfkeli ve aşağılanmış hissettiriyordu.
Xiao Zhen özellikle, ağır yaralanmıştı, bedeni titreyip duruyordu. Bu savaşta zafere ulaşabilirse ölümü bile kabul edeceğini düşünüyordu.
Yi Yun sessizleşti ve sakince sahnede duran Sun Long’a baktı. “Adın Sun Long, değil mi?”
“Evet, adımı hatırlasan iyi olur!” Sun Long gülümsedi. Çenesini hafifçe yukarı kaldırmış, Yi Yun’a küçümsemeyle bakıyordu.
Yi Yun elindeki yüzüğe dokundu ve sakince konuşmaya devam etti. “Ona havlu attırmıştım zaten. Neden ona saldırmaya devam ettin?”
“Havlu mu attırdın? Bu yüzden durmam mı gerekiyordu? Kim olduğunu sanıyorsun? Olaya bak!” Sun Long, Yi Yun’a bir geri zekalıya bakıyormuş gibi baktı. “Lidersin diye mi? Yarışma kurallarına göre sadece rakip pes edebilir, bunu bilmiyor musun? Ağzını hemen açamaması çok kötü oldu! Hahaha!”
Sun Long gülmeye başladığında arkasındaki Engerek ve diğerleri de gülmeye başladı.
“Tsk, bakışların çok korkunç.”
Sun Long, Yi Yun’un gözlerine baktığında Yi Yun’un sakin görünen gözlerinde öldürme niyeti gördü. Yine de korkmadı. “Sıradaki kim? Hadi gelsin. Yüzünün sağ tarafını mı kesmeliyim yoksa sol tarafını mı?”
“Ölümünü arıyorsun! Xiao Zhen’in intikamını alacağım!”
Tai Ah Kutsal Şehri’nin gençleri, duruşları daha zayıf olsa da Sun Long’un provokasyonu dolayısıyla öfkelenmişti ve daha fazla dayanamıyorlardı.
Bir genç sahneye atlamak üzere sahnenin kenarına kadar geldi ama Wen Yu tarafından durduruldu.
“Onun dengi değilsin. Gidersen daha fazla gösteriş yapacak!”
Wen Yu dişlerini sıktı. Sun Long ile kendisi savaşmaya hazırlanıyordu. Aslında Wen Yu da muazzam bir baskı altındaydı, rakibi ondan da daha büyüktü.
“Tsk! Ne tatlı kızsın sen öyle! Sen mi gelmek istiyorsun? Böyle güzel bir yüzü kesmek çok ilginç olacak!”
Sun Long’un sözleri Wen Yu’yu daha da sinirlendirdi.
Ama o sırada Yi Yun’dan gelen bir ses iletimi aldı. “Daha sahneye çıkmadan, bu kışkırtıcı sözler yüzünden aklın karmaşa içinde. Bu hâldeyken onunla savaşırsan var olan kazanma şansını da hiç edersin!”
“Ben…”
Wen Yu, Yi Yun’a doğru baktı ve biraz öfkelendi. Yi Yun böyle anormal bir takımın meydan okumasını kabul etmemiş olsaydı böyle bir durumda olmazlardı.
“Yerine otur.”
Yi Yun bunu söyledikten sonra sahneye doğru yürümeye başladı.
“Kıdemli Yi!”
Wen Yu donup kaldı. Takım liderinin sahneye en son çıkan kişi olması gerekiyordu. Erkenden çıkıp da kaybederse diğerlerinin bir önemi kalmazdı. Bu durum, satrançta Şah’ı ileri sürmeye benziyordu.
Yi Yun’u durduracak vakit bile bulamadan Yi Yun Sun Long’un önüne gelmişti.
Sun Long alaycı bir şekilde Yi Yun’a baktı. “Bir lider olabileceğini mi düşünmüştün! Daha öfkeni bile kontrol edemiyorsun! Bir kez buraya çıktığına göre artık aşağı inemezsin!”
Sun Long’un arkasındaki Engerek, hor görüyle Yi Yun’a baktı. Bir lider olsa da, bu şekilde sahneye çıkacak kadar mantıksız davranmıştı. Dün yanına gelen pelerinli iki adam böyle bir salağı kıskanmıştı. Metruk kemik kalıntısı dolu çantayı kazanmak çok kolay olacaktı.
Yi Yun ile karşı karşıya kalan Sun Long bileklerini gevşetti. Ellerindeki metal pençeler soğuk bir şekilde parıldıyordu. Yi Yun’a tepeden bakıyormuş gibi görünse de aslında çok tetikteydi.
Dün gelen pelerinli adamlar, Yi Yun hakkında kesin bilgiler vermişti. Sun Long, Yi Yun’un çok güçlü olduğunu bildiği gibi, onun sahip olduğu çeşitli hamleleri de biliyordu.
Ama Yi Yun’a karşı savaşmak istiyordu. Ufak balıkları yenmek onun için çok bir şey ifade etmiyordu. Tek önemli olan şey, Yi Yun’u yenmek ve koltuklarını almaktı!
“Sabren nerede? Çıkarsana!”
“Oh? Beni epey tanıyorsun gibi görünüyor! Sabre kullandığımı biliyorsun, ama… Sabremi sadece saygın ve hak eden rakiplere karşı kullanırım! Senin gibi pisliklere veya mallara karşı başka bir silah kullanırım genelde!”
ÇN: Geliyor gönlümüzün efendisi.
Yi Yun boyutlar arası yüzüğüne dokundu ve dudaklarının köşeleri yukarı doğru kıvrılırken yüzünde uğursuz bir gülümseme belirdi.
Bu gülümseme, Sun Long’un kalbinin deli gibi atmasına neden oldu. Bu gülümsemeye aşinaydı, çünkü genellikle kendisi de böyle gülümserdi.
Yüzü asıldı ve dişlerini sıkarak konuştu. “Sana gerçek malın kim olduğunu göstereceğim!”
Yi Yun’un diğer silahının bir yay olup olmadığını merak ediyordu. Pelerinli adamların verdiği bilgiler, Yi Yun’un biri sabre diğeri yay olmak üzere iki silahta çok iyi olduğuydu. Başka bir silahtan bahsetmemişlerdi.
Yi Yun, Sun Long’a laf sokmakla uğraşmadı ama birden hatırlayıp sordu: “Doğru ya… Daha demin, yarışmanın kurallarına göre bizzat rakibin pes edebileceğini söylemiştin. Yoksa pes etmiş sayılmazdı, değil mi?”
Yi Yun bu soruyu sorduktan sonra Sun Long’a cevap verecek süre bırakmadan üç parmağını yukarı kaldırdı. “Üç hamle. Yüzünün sol tarafını, sol elini ve sol bacağını parçalayacağım!”
“Sen! Ölümünü arıyorsun!” Sun Long’un gözü döndü. Yi Yun, az önce kullandığı sözleri kendine karşı kullanmıştı. Ona bir şey yapabileceğini mi düşünüyordu?
Sun Long’un gözleri Yi Yun’a kilitlenirken bedeninden de öldürme niyeti yayılmaya başladı. Çita gibi ileri atıldı!
Ama daha birkaç adım atmıştı ki, Yi Yun’un aniden ortadan kaybolduğunu gördü.
Oh?
Sun Long birden paniğe kapıldı ve bir sonraki an tüm bedenine bir ürperti yayıldı. Yi Yun’un bedeni bir hayalet gibi sol tarafında ortaya çıkmıştı!
Refleks olarak pençesini Yi Yun’un göğsüne doğru savurdu ama o anda yüzünde bir elin ağırlığını hissetti.
O el başını tutmuştu ve aynı anda bir başka el görünmüştü. Diğer elde nereden geldiğini bilemediği metalik, dikdörtgen bir cisim vardı.
Sun Long konuşacak vakit bile bulamadan bu cismin boyutu büyümüş, tüm görüşünü kaplamıştı.
“Peng!”
(FN: Sayı. Yi Yun 1, yavşaklar 0.)
Bir gümbürtü yayıldı. Yi Yun bir eliyle Sun Long’un kafasını tutmuş, diğer eliyle de tuğlasını yüzünün sol tarafına gömmüştü!
Yi Yun bu tuğla darbesini öyle hafifçe falan vurmamıştı. Olgunlaşmamış bir karpuzu kırmaya çalışıyormuş gibi kemiklerini kırmak amacıyla savurmuştu!
Sun Long’un tüm vücudu sarsıldı. Kafasına on bin poundluk bir balyozla vurulmuş gibi hissetti. Kulakları çınlamaya başlarken gözleri de kararmış, bayılacak gibi olmuştu. Ruhu bedeninden ayrılmış gibiydi.
Ama kısa süre sonra hissettiği dayanılmaz acı, onu gerçek dünyaya geri döndürmüştü.
Yi Yun onu bırakmış, Sun Long dizlerinin üzerine kapaklanarak kusmaya başlamıştı.
“Puah!”
Yediği yiyecekleri ve bir düzine kadar kanlı dişini yere çıkarmıştı.
Dişleri, Yi Yun tarafından kırılmıştı.
Kulaklarından ve burun deliklerinden kan gelirken uzuvları da buz kesmişti. Yüzünün sol tarafı içe göçmüştü. Yüzündeki kemiklerin büyük kısmı kırılmıştı.
Yi Yun buz gibi bakışlarla Sun Long’a baktı. “Sıradan insanlar kafalarına ağır bir darbe aldıklarında mide bulantısı hissedip kusarlar. Senin de aynı onlar gibi davranacağını beklemiyordum. Yenilgiyi kabul ediyor musun?” diye sordu Yi Yun. Sun Long ağzını açmaya çalıştı ama çenesinin sol tarafındaki eklemler kırılmıştı ve ağzı da ezilmişti, bu hâlde nasıl konuşabilirdi ki?
“Oh? Yenilgiyi kabul etmiyorsun demek?” Yi Yun başını salladı. “Anladım!”
“Kes şunu!”
O sırada Engerek’in sesi, Yi Yun’un kulaklarında çınladı.
Ama Yi Yun neden onu önemseyecekti ki?
Sun Long’u ölü bir köpekmiş gibi tekmeledi ve onu geri savurarak yere çaldı. Tuğlasını kaldırdı ve Sun Long’un sol eline ve sol ayak bileğine vurdu!
Sun Long tiz bir çığlık attı. Eli ve ayağı, Yi Yun tarafından kanlı et parçaları hâline getirilmişti!
Kemikleri etini yarıp dışarı çıkmış ve küçük parçalara ayrılmıştı!
Fullbringer Notu: Merhaba, kanalıma hoş geldiniz. Bu gün size et terbiyeleme tekniklerini göstereceğim.