Otomobil fabrikasının montaj hattında sona eren ilk bağımsız gelişme UAZ-450A idi. Kaynak: denisovets.ru
Ulyanovsk, yani Ulyanovsk!
Önceki bölümlerde hikayeler Ulyanovsk arabaları, UAZ-469 modelinin evrimi ile ilgiliydi. Otomobil fabrikasının yıldönümünün arifesinde, işletmenin doğumunun şanlı tarihine özellikle dikkat etmek gerekiyor.
Büyük Vatanseverlik Savaşı, sanayi işletmelerinin konumu üzerinde muazzam bir etkiye sahipti. 1941'deki hızlı Alman saldırısı, hükümeti savunma fabrikalarını aceleyle tahliye etmeye zorladı. Almanlar, 23 Haziran'da Stalin Fabrikası'na ilk hava saldırısını başlattı. Ancak işletme sonbaharın ortasına kadar, tahliyenin başlangıcına kadar çalıştı. Yönetmen Ivan Aleksandrovich Likhachev, 40 Ekim akşamı 15 bininci tesisi devretme emri aldı. "Ulyanovsk Otomobil Fabrikasının Tarihi" kitabında, ZIS P. I. Smirnov'un üretim başkanına göre bu bölüm şöyle anlatılıyor:
“Akşam 20 civarında müdürün ofisine geldim. Likhachev gergin bir şekilde köşeden köşeye yürüdü. Jimnastikçinin bel kemerine bir tabanca bağlanır. Beni görünce geldi, elimi sıktı ve şöyle dedi: - Pekala, Pavel İvanoviç, Ulyanovsk'ta bir fabrika kuracağız ve araba üretimini kuracağız. Hükümetin yönü bu. Belgeleri ve parayı alın. Herhangi bir arabaya binin ve en geç iki saat sonra Gorki'den Ulyanovsk'a gidin. Schwarzburg, Ulyanovsk fabrikasının müdürü olarak atandı.
Son ana kadar Moskova'da kalmaya hazır olduğumu ilan ettim, ancak derhal ayrılmak için ikincil ve kategorik bir emir aldım ...
bahçeden ayrıldım. Islak, yoğun kar yağdı. İnsanlar karanlıkta koşturuyordu. Bazı yerlerde, borda fenerlerinin mavi ışıkları yanıp söndü.
Her araba üreticisinin ruhu için zordur. Yerli bitkisinden ayrılmak üzücüydü ve aynı zamanda nefret edilen düşmana karşı öfke büyüyor. Tamam, Ulyanovsk, yani Ulyanovsk!"
Son ana kadar Moskova'da kalmaya hazır olduğumu ilan ettim, ancak derhal ayrılmak için ikincil ve kategorik bir emir aldım ...
bahçeden ayrıldım. Islak, yoğun kar yağdı. İnsanlar karanlıkta koşturuyordu. Bazı yerlerde, borda fenerlerinin mavi ışıkları yanıp söndü.
Her araba üreticisinin ruhu için zordur. Yerli bitkisinden ayrılmak üzücüydü ve aynı zamanda nefret edilen düşmana karşı öfke büyüyor. Tamam, Ulyanovsk, yani Ulyanovsk!"
Zaten 20 Ekim 1941'de, ilk işçiler tesisin yeni yerine geldi. Yerleştirme için, Ödünç Ver-Kiralama kapsamında sağlanan demir dışı metaller, takım tezgahları, kauçuk ve tıbbi müstahzarlar ile dolu olan Devlet Gümrük İdaresi depoları seçildi. Dev işletmeyi Ulyanovsk'a taşımak tamamen mümkün değildi - motor üreticileri Miass'a taşındı. Bu arada, gelecekte çok sayıda Ulyanovsk ZIS-5'in içi boş davlumbazlarla depolanmasının nedeni haline gelen motorların serbest bırakılmasındaki gecikmeydi.
Stalin Fabrikası'nın (Ulyanovsk Stalin Otomobil Fabrikası) 4 No'lu Ulyanovsk Şubesinin ilk ürünü mühimmattı. Cephenin acilen ihtiyaç duyduğu mermilerin serbest bırakılması, Şubat 1942'de 2 numaralı alet dükkanında düzenlendi. Ve Nisan ayının sonunda, tam donanımlı ZIS-5 kamyonları nihayet fabrikanın kapılarından çıktı - Miass, motorları tam olarak tedarik edebildi. İlk arabaların montajı, Moskova'dan geri getirilen bileşenlerden doğaçlama ahşap stoklar üzerinde gerçekleştirildi. Ana konveyör yalnızca Ekim 1942'de piyasaya sürüldü ve bu, üretkenliği günde 60 ZIS-5'e ikiye katlamayı mümkün kıldı. 1943'ün sonundan bu yana, şirket ayrıca ödünç ver-lease araç kitlerinden birkaç yüz Amerikan Studebaker'ı bir araya getirdi. Bir yıl sonra, "bir buçuk" GAZ-MM olan ZIS-5'ten daha az efsanevi olmayan üretimi Ulyanovsk'a devretmeye karar verildi. Savaşın sonunda, UAZ'da tam döngüye hakim olmak mümkün değildi ve ilk GAZ-MM 1947'de montaj hattından ayrıldı. Tesis günde 150 kamyon üretti ve bunlarla ancak 1951'de bitirdi. Ulyanovsk otomobil fabrikaları, "kamyonun" tüm bileşenlerinin neredeyse% 100'ünün üretimini bağımsız olarak organize etmeyi başardı. 1949'da, şimdi dedikleri gibi, GAZ-MM'nin yeniden şekillendirilmesi için bir kozmetik yapma girişimi bile yapıldı.
Ulyanovsk Otomobil Fabrikasının birinci sınıf mühendislik personelinin bir demircisi haline geldiğine dikkat edilmelidir. Diğerlerinin yanı sıra, savaştan sonra Minsk Otomobil Fabrikası'nın SKB'sinin başkanı olan baş tasarımcı Boris Lvovich Shaposhnik'in figürü öne çıkıyor. MAZ ağır roket gemileri ailesine borçlu olduğumuz onun yeteneğidir.
Mermiler ve kamyonlar Ulyanovsk fabrikasının ana ürünleriydi, ancak tek ürün değildi. Ağustos 1942'de, Moskova'dan L-3/2 "Leninets" sabit alt kompakt motorların acil üretimi hakkında bir direktif geldi. Motorun yerli olmasına rağmen fabrika çalışanlarına herhangi bir belge gönderilmedi. Sonuç olarak, tesis müdürü Peter Schwarzburg, tasarım bürosuna 16 saatlik bir çalışma moduna geçmesini ve motorun her ayrıntısını hızla "çizmesini" emretti. Eylül ayının sonunda, L-3/2 prototipleri hazırdı. 1944 yılında bu motor üretimi temelinde ayrı bir Ulyanovsk alt kompakt motor fabrikası kuruldu.
Ordu (ve sadece değil) tarihi
Ulyanovsk'taki otomobil fabrikasının 80 yıllık ayrıntılı tarihi birkaç makale alacak, bu nedenle savaş sonrası dönemin en önemli kilometre taşlarına odaklanacağız. Tüm yerli otomobil endüstrisi gibi, UAZ da Amerikan teknolojisinden etkilendi. İşletmenin savaşın sonunda Gorki fabrikasının bir koluna dönüşmesine rağmen, mühendisler kendi başlarına bir şey yaratma girişimlerini bırakmadılar.
İki zamanlı bir dizel alması beklenen ölü doğan UlZIS-253'ten sonra, tesis UAZ-300 ailesinin alıcılarını geliştirdi. Araba, Amerikalı meslektaşlarına çok benziyordu, 1 tona kadar taşıyabiliyordu ve SSCB için eşsizdi. Ayrıca 1949'da, modern bir buçuk tonluk "Gazelle" nin uzak ataları olan birkaç UAZ-302 toplandı. 302'nin temel modele göre taşıma kapasitesi, çift eğimli bir arka aks lastiği ile eklenmiştir. Planlar ayrıca dört tekerlekten çekişli atalarından farklı olan UAZ-308'i de içeriyordu, ancak deneysel bir versiyonda bile uygulanması hakkında hiçbir şey bilinmiyor. Tüm arabaların motorunun GAZ-M-50 "Pobeda" dan 20 beygir gücünde bir ünite olması gerekiyordu.
Ancak üretim planları gerçekleşmeye mahkum değildi - 1952'de UAZ, radarları hedefleyen SON-4 silahlarının montajı için beklenmedik bir şekilde yeniden profillendirildi. Şirketin bile özel bir adı var - "Bitki No. 852". Tabii ki, yeni arabalar için geliştirme mühendislerinin tüm kadrosu işten çıkarıldı.
Otomobil fabrikasının durumu, uzun yıllar işletmenin ana ürünü haline gelen Gorki arazi aracı GAZ-1954'un üretiminin Ulyanovsk'a devredildiği 69'te UAZ'a iade edildi. Şu anda, Pyotr Ivanovich Muzyukin'in önderliğinde kendi tasarım bürosu yeniden canlandırıldı. Mühendis Gorky'den Ulyanovsk'a transfer edildi ve seri hale getirilen UAZ'ın ilk bağımsız gelişimini denetleyen oydu. Bunlar, üretimi 450'da piyasaya sürülen UAZ-1956 vagon düzeninin kamyonlarıydı. Bu arada, neredeyse değişmeyen arabalar hala Ulyanovsk'taki montaj hattında - bunlar hala üretimde olan en eski yerli arabalar. Ancak şimdi "SGR Ailesi" olarak adlandırılıyorlar ve üreticinin web sitesinde çok orijinal bir şekilde tanıtılıyorlar:
"Müthiş, çok yönlü, gösterişsiz ve aynı zamanda en basit tasarıma sahip - makineler dünyasından bir Kalaşnikof saldırı tüfeği."
Ulyanovsk halkı, elbette, ünlü otomatik tüfekle karşılaştırmalar konusunda heyecanlandı, ancak Mikhail Timofeevich'in gelişmeleri gibi "Somunlar" yurtdışında talep görüyor.
Avrupa'daki karavan severler, UGR'nin arkaik cazibesini takdir ettiler ve yılda düzinelerce araba satın alıyorlar. ABD'de aslan payı egzotik aşıklara satılan Ural motosikletlerinde de benzer bir durum görüyoruz. Avrupa'ya ek olarak, SUV'lar arabadan iddiasızlığın ve yüksek kros kabiliyetinin gerekli olduğu bölgelerde satılmaktadır - bunlar Küba, Şili, Laos, Moğolistan, Kazakistan, Beyaz Rusya, Irak ve Myanmar. Bu arada, bir zamanlar UAZ'ı modellerinde değişiklik yapmaya zorlayan ihracat teslimatlarıydı. 1959'dan beri Ulyanovsk GAZ-69, çoğu sıcak bir iklimle ayırt edilen 22 ülkenin pazarlarına aynı anda girdi. Fabrikada araba gövdeleri için kullanılan nitro boya, SSCB'nin iklimine çok uygundu, ancak tropik bölgelerde birkaç yıl dayanamadı. Sonuç olarak, üretim süreci, hem dayanıklılığı hem de boyama kalitesini artıran sıcak kuruyan sentetik emayelere aktarıldı. Doğru, bu döngünün ilk yıllarında, yalnızca GAZ-69'un ihracat modifikasyonları boyandı, istisnasız tüm gövdeler sadece 1964'ten beri "sentetik" ile boyandı. Yerli ürün ayrımının bir başka örneği, yurtdışındaki en iyisidir ve geri kalanı ve bazen likit değildir. Ulyanovsk GAZ-69'lar her zaman kötü monte edilmiş arabalar için bir üne sahip olmuştur. Ancak Endonezya termitleri onları sevdi! 1956'da, ilk arazi araçları ada devletine girdi ve zaten tekerlekleri olmadan limandaydı. Agresif termitler, lastiklerin doğal kauçuğunu yemiştir. Ulyanovsk'un cevabı, tadı artık böcekleri çekmeyen özel tropikal tekerleklerdi.
Devam edecek ...