“Tutte le cose sono belle da vedere, ma penose da essere.”
-A. Schopenhauer
İstemek, temeli bakımından acı çekmektir ve yaşamak, istemekten başka bir şey olmadığına göre, hayatın tümü, özü bakımından acıdan başka bir şey değildir.
En değersiz gurur, milli gururdur. Bu, onunla gurur duyandaki bireysel özelliklerin yoksunluğunu ele verir. Çünkü insan neden milyonlarca insanla paylaştığı bir özelliğe tutunma gereği duyabilir ki başka türlü? Dikkate değer kişisel niteliklere sahip olan, sürekli göz önünde bulundurduğu ülkesinin hatalarını açıkça görebilecektir. Ama dünyada gurur duyabilecek hiçbir şeyi olmayan her zavallı aptal gurur duyabilmek için son çare olarak ait olduğu ülkesi ile gurur duyar.
“Singurătatea e soarta spiritelor superioare. ”
“W latach wczesnej młodości stoimy przed czekającym nas życiem niby dzieci przed kurtyną teatralną, radośnie i w napięciu wyglądając rzeczy, które mają nadejść. Na szczęście nie wiemy, co rzeczywiście nadejdzie.”
Correct me if I’m wrong, but my understanding is that Schopenhauer would have “clung to his university” too had he been able to compete with Hegel’s lectures.
Tatmin edilmemiş bir arzu, bizi özlemle dolu olarak bırakır. Tatmin edilen bir arzunun yerini bir yenisi alıncaya kadar da can sıkıntısı yaşarız.
“Poiché non esistono due individui perfettamente uguali, ci sarà una sola determina donna che corrisponderà ad un determinato uomo. La vera passione d'amore è tanto rara quanto il caso che quei due s'incontrino.”