Ön hatta askerlerin gerekli malzemelerle temini, genellikle bir takım karakteristik problemlerle ilişkilendirilir. Özellikle, belirli durumlarda, birim mevcut lojistikten kesilebilir. Mühimmat, yakıt ya da madde tedariki eksikliği, birimin savaş kapasitesini ciddi biçimde azaltır ve bunun sonucunda düşmanın baskısına dayanamaz. Sonuç olarak, ordunun hem geleneksel hem de temel olarak yeni olan çeşitli lojistik araçlarına ihtiyacı olabilir.
Füzeler kompleksi Convair Lobber
İkinci Dünya Savaşı sırasında bile, Ardennes savaşı sırasında, Amerikan birlikleri bir deney olarak orijinal "kargo" 155-mm topçu mermilerini test etti. Geleneksel tipteki gövdenin içinde küçük bir yük için bir boşluk vardı. Teoride mermiler, kelimenin tam anlamıyla, düşmanın başının üstünde kesme ünitelerinin tedarikini sağladı. Aynı zamanda, en ciddi eksikliklerin bir kısmı vardı ve şimdiki hallerinde ordunun özel bir ilgisi yoktu.
Kore Savaşı sırasında, Amerikan askerleri defalarca sadece mevcut rezervlere dayanarak ana birliklerden ayrı olarak hareket etmek zorunda kaldılar. Lojistik bağlamında, iyi bir yardım авиацияancak görevlerini her zaman tam olarak çözemedi. Kargo paraşüt ekipmanı yüksek bir iniş doğruluğuna sahip değildi ve sarf malzemeleri ile helikopter inişi aşırı risklerle ilişkilendirildi.
Balistik bir füze tepelerin ve dağların üzerinden uçabilir
50'lerin ortasında, Pentagon bir savaş mermisi fikrini hatırladı ve savaşın tasarımını tekrarladı. Ancak hiç kimse İkinci Dünya Savaşı'nın kabuğunu kopyalamayı düşünmedi. Bu sefer, orijinal fikirlerin, roket teknolojisi gibi modern teknolojiler kullanılarak uygulanması gerekiyordu.
Küçük boyutundan dolayı, bir top mermisi çok miktarda mühimmat ya da madde içeremezdi. Roket sistemleri de, böyle ciddi kısıtlamalar getirmedi. Sonuç olarak, malzemeleri teslim etmenin özel bir yolu, balistik bir füzeye sahip, yeterli büyüklükte bir kargo bölmesine sahip özel bir füze sistemi olacaktı. Roket kontrol edilemez hale getirildi, ancak uçuşta stabilize edildi. Boyutların ve temel özelliklerin doğru birleşiminden dolayı, orduda kitlesel sömürü için kabul edilebilir, göreceli olarak düşük bir ürün maliyeti elde etmek mümkün olacaktır.
1957-58’te ABD Ordusu yeni bir nakliye roketi geliştirmeye başladı. Projeyi oluşturma emri, savaş füzeleri alanında biraz tecrübeli olan uçak üreticisi Convair tarafından alındı. Tasarım çalışması Bill Chene başkanlığında bir grup mühendise verildi. Lojistik sistemin ümit verici bir örneği Lobber ismini aldı.
Ordu, olağandışı görevleri olan özel bir füze sistemi kurmak istedi. Müşteri gereksinimlerini karşılamak için bazı orijinal çözümler gerekebilir. Aynı zamanda, hali hazırda bilinen gelişmeler ve agregaların en yaygın şekilde kullanılması mümkün olmuştur. Mümkün olan en kısa sürede, Convair yeni sistemin en uygun görünümünü oluşturabildi ve gelecekteki testler için prototipler oluşturmaya başladı.
Malzemelerin teslimatı için, birimlerden kompleyi hafif bir fırlatıcı ve özel bir balistik füze şeklinde kullanmaları istendi. Kompleksin iki unsuru da inşaatın basitliği ve düşük maliyetle ayırt edildi. Kamyonlar da dahil olmak üzere herhangi bir platformla kullanılabilirler. Dolayısıyla, sözde olduğu gibi, Lobber kompleksi yüksek mobiliteye sahip olabilir ve mümkün olan en kısa sürede kesme ünitesinin tedarikini sağlar.
Nakliye füzesi için fırlatıcı, tasarımın sadeliği ile dikkat çekiciydi. Yere ya da araç taşıyıcısının kargo alanına, üzerine iki eğimli yapı sabitlenmiş dikdörtgen bir metal profil çerçevesi yerleştirildi. Bir metal sac ile bağlanan ön direkler ve arka çokgen dikme, döner ray için bir stand oluşturdu. Böyle bir fırlatıcının hiçbir yatay yönlendirmenin bir yolu olmadığı belirtilmelidir. Atış yönü taşıyıcı ve / veya fırlatıcı doğru yerleştirilerek belirlendi.
Ön direklerin üst elemanlarında başlangıç kılavuzunun aksları için tespitler vardı. Kılavuzun kendisi, iç çapı 255 mm olan ve uzunluğu yaklaşık 2 olan bir metal boru idi Kılavuz kanalı, fırlatma sırasında roketin ön tanıtımını sağlayan sarmal oluklara sahiptir. Kılavuz, yükselti başlangıç açısını değiştirerek düzeneğe göre sallanabilir. Böyle bir dikey toplama nedeniyle, kılavuzsuz roket aralığının değiştirilmesi belirli sınırlar içinde mümkün olmuştur.
Lobber kompleksinin roketi, müşteri tarafından talep edildiği gibi, maksimum tasarım sadeliği ile ayırt edildi. İç hacimlerinin tamamı yük ve elektrik santrali altında verilen, puro şeklindeki değişken çaplı metal kasa aldı. Proje, yeterince uzun konik kafa kaplaması olan bir konutun kullanılmasını içeriyordu. Gövdenin orta kısmı silindir şeklindedir ve kuyruk kısmı kesik bir koni ve bir silindirden oluşan bir montaj biçiminde yapılmıştır. Dava ayrılabilir bir tasarıma sahipti. Yeterli büyüklükteki ana birim bir kargo bölmesiydi ve ürünün kuyruk kısmı bir enerji santrali ve bir paraşüt içermekteydi. Düşme işleminden sonra roketten taşıma yükünü söküp çıkarması istendi.
Roket kompleksi "Lobber" hiçbir kontrol sistemine sahip değildi ve sadece rotasyonla uçuşta stabilize etmek zorunda kaldı. İlk sıkma kılavuz oluklar tarafından sağlandı, ardından dönme stabilizatörlerle desteklendi. Dört katlama düzleminin montajı için roketin daralmış kuyruğunda. Roketi taşırken, fırlatma kılavuzundan çıkıncaya kadar, gövde duvarının üstünde uzanırlar ve uçuşun başında katlanırlardı. Açılı stabilizatörler gerekli aerodinamik kuvvetleri yarattı.
Vücudun arka kısmında, yeterli itme göstergelerine sahip sağlam roket motoru yerleştirildi. Motor bir elektrikli ateşleyici kullanılarak çalıştırıldı. Yükün küçük boyutuna ve ağırlığına rağmen, kullanılan motor, uçuş hızı ve atış menzili için dikkate değer göstergeler elde etmeyi mümkün kılmıştır.
Sınırlı uçuş menziline rağmen, balistik füzenin, yükü bilinen risklere maruz bırakan yörüngenin inen kısmında yeterince güçlü bir şekilde hızlanması gerekiyordu. Bu bağlamda, proje Convair Lobber sonbaharda fren araçlarının kullanımı için sağladı. Böylece, gövdenin kuyruk bölümüne, motorun yanına, katlanmış bir paraşüt yerleştirildi. Katı yakıt üretiminden sonra otomatik olarak serbest bırakıldı. Açtıktan sonra kubbe düşme hızını düşürdü, bir miktar yükü korudu.
Proje ayrıca aşırı aşırı yüklenmeye karşı oldukça yaygın olmayan bir koruma aracı kullandı. Gövde kaplaması üzerine küçük çaplı bir metal boru monte edildi. Roket, karartma ile yere inmek zorundaydı ve bu tüp, zeminle ilk temas halindeydi. Darbe üzerine, boru, kaplama ile birlikte, roketin enerjisinin bir kısmını deforme etti ve emdi, daha az sert frenleme sağladı.
Olası Lobber taşıma roketinin oldukça büyük olduğu ortaya çıktı. Toplam uzunluğu 9 feet (2,7 m) idi. En büyük kesite sahip olan gövdenin orta bölümünün çapı, 10 inçtir (254 mm). Roketin boş ağırlığı motor ve taşıma yükü ile 135 pound'a ulaştı - yaklaşık 61 kg. Yük, toplam ürün kütlesinin neredeyse% 40'ini oluşturuyordu - 50 pound veya hemen hemen 23 kg'ın altında.
Roketin kargo bölmesi, yaklaşık 250 mm çapında ve yaklaşık bir metre uzunluğunda bir silindirdi. Askerlerin ihtiyaç duyduğu her türlü malzemeyi ön planda tutabilir. Roket küçük mühimmat verebilir оружияBüyük kalibreli, el bombası vb. dahil Bununla beraber standart teneke kutular koymak mümkündü. Kutular veya kutular, kargo bölmesinin içine, gerekli konfigürasyondaki boşluklara sahip pullar-yerleştirme yerleri yardımı ile sabitlendi. Lojmanlar, yükün kaymasına ve roket uçuşunu etkilemesine izin vermedi.
Ürün "Lobber" paraşütle iner
Taşıma amacına rağmen, Lobber ürünü hala balistik füze olarak kaldı. Bu bağlamda, tasarımcılara askeri amaçlar için alternatif savaş başlıkları için çeşitli seçenekler önerdi. Bir roket, yüksek patlayıcı, yanıcı kimyasal ve hatta nükleer savaş başlığının taşıyıcısı olabilir. Savaş başlığının özellikleri sadece füzenin boyutları ve yükü ile sınırlıydı. 254 mm'ye kadar çapa sahip bir gövde, çeşitli görevler için 50 lira yük taşıma kapasitesine sahiptir.
Kullanılmış katı yakıtlı motor, yeterince yüksek uçuş özellikleri elde etmeyi mümkün kılmıştır. Uçağın aktif ayağı üzerindeki roketin maksimum hızı saatte yaklaşık 1500 mil (yaklaşık 2400 km / s) ulaştı. Son bölümdeki paraşüt serbest bırakılarak balistik bir yörüngede ilerleyen Lobber roketi, 8 mil kadar (13 km) mesafeye kadar uçabilir. Uçuş sırasında ürün, 10 bin fit yüksekliğe (yaklaşık 3 km) yükseldi.
Roket indi
Projenin daha da geliştirilmesi sürecinde, başlatıcı, ateşleme pozisyonuna hızlı transfer için düzenli bir şasi alabilir. Bu durumda füze kompleksinin bakımı üç veya dört kişinin hesaplanmasına atanacak.
Projenin geliştirilmesi çok zaman almadı ve Aralık ayında, Camp Irwin test sahasında 1958'ta testler başladı. Bazı raporlara göre, ilk çekim sırasında, projenin yazarları bazı sorunlarla karşılaştı. Kılavuzun yivleri ve düzlemler nedeniyle döndürülerek stabilize edilmiş bir kılavuz roket ateşleme doğruluğu yetersiz kalmıştır. Bu bağlamda, başlatıcının tasarımında en ciddi değişiklikler yapılmıştır. Güncellenmiş bir biçimde, Lobber füze sistemi daha yüksek doğruluk özellikleri göstermiştir.
Boru biçiminde bir kılavuz yerine, şasinin üzerine bir silindirik tutucu yerleştirilmiştir. İçinde fırlatıldığında roket içeren yeterli çapta bir boru vardı. Bir dış tahrikin üzerine bir elektromotor yerleştirildi ve bir kayış tahrikinden bir kılavuz döndürüldü. Böylece, motor çalıştırıldığında roket yeterli hızda döndürüldü. Namludan çıktıktan sonra rotasyon stabilizatörlerle desteklenmelidir.
Roketin ön tanıtımı beklenen sonuçları verdi. Maksimum aralıkta deneme ateşlemesi sırasında, 100 yardalarının (91 m) sırasının dairesel bir olası sapması elde etmek mümkündü. Bazı çekincelerle, yeni sistemin kullanım amacı için kullanılmasına izin verdi. Bununla birlikte, bazı durumlarda, bu tür çekim doğruluğu yetersiz olabilir.
1958'te Convair, farklı konfigürasyonlarda birçok fırlatıcı üretti ve büyük miktarda deneyimli füze topladı. Testlerin bir parçası olarak, sistemin gerçek özellikleri tanımlanmış ve teknik ve teknolojik nitelikteki mevcut eksiklikler tanımlanmış ve ortadan kaldırılmıştır. Fabrika testlerinin sonuçlarına göre, Lobber kompleksi askeri departman temsilcilerine gösterilmeye hazırdı. B. Cheyna’nın ekibinin gelişimine kendilerini tanıtmaları ve karar vermeleri gerekiyordu.
Fabrika testleri sırasında ve ordunun gösterimi sırasında, bilinen verilere göre, 27 başlattı. Lobber sisteminin çalışmalarını gördükten sonra, ordu alışılmadık bir sarf malzemesi tedarik etmenin aslında görevleri çözebileceğini kabul etti. Orijinal konsept pratik onay aldı. Ancak, bu övgü sona erdi. Yeni projenin uygulanması arzulananı bıraktı. Mevcut haliyle, nakliye roketi orduyla ilgilenmiyordu.
50, rokete verilen taşıma yükünün ağırlığını kabul etmedi. Bazı durumlarda, ünite daha fazla malzemeye ihtiyaç duyabilirdi, bu da birkaç füze fırlatılmasını gerektirecekti. 13 km'den daha fazla olmayan atış menzili roketin pratik potansiyelini ciddi şekilde sınırlayabilir. Tedarik ihtiyacı olan askerleri kesmek, ana güçlerden daha uzakta olabilir.
Roket ve kargo bölmesi seçenekleri
Eleştirinin bir başka nedeni de düşük doğruluktu. Ön tanıtım ve eğimli stabilizatörlere rağmen, roket hedefleme noktasından ortalama 100 yarda kadar sapmıştır. Böylece, tedarik edilen birimin konumuna kolayca ulaşamadı. Daha yüksek doğrulukta, yüksek hızda inen bir nakliye roketinin yardım bekleyen askerler için bir tehlike oluşturabileceği belirtilmelidir.
Convair Lobber projesinin son eksi bitmiş ürünlerin maliyeti idi. Geliştiricilere göre yeni tipte bir seri nakliye roketi 1000 dolara (mevcut fiyatlarla neredeyse 8600 dolara) mal olmalı. Aynı zamanda sadece bir kez kullanılabilir. Karşılaştırma için, benzer bir kargonun ellili yıllarda havacılık yoluyla ulaştırılması, orduya 700 dolardan fazla bir maliyet getirmedi.
Testler, olağandışı bir lojistik aracın kendisine verilen görevlerle temelde başa çıktığını açıkça gösterdi, ancak yeterli uçuş, teknik ve ekonomik özellikler göstermiyor. Mevcut haliyle, Lobber kompleksi orduyla ilgilenmiyordu. Yer emri projeye daha fazla destek vermeyi reddetti ve bilinen risklerle ilişkili olsalar bile, birliklere geleneksel yöntemler sağlamaya karar verdi.
Belli bir zamandan beri Deniz Piyadeleri ve deniz kuvvetleri Lobber projesine ilgi duyuyorlardı. Ordu gibi, ILC'nin de olsa uzaktaki birimler sağlama araçlarına ihtiyacı vardı. Filo, sırayla, yeni füzenin özel bir denizaltı karşıtı modifikasyonu sipariş etmeyi planlıyordu. Ayrıca, bazı verilere göre, bir roketi söndürme tozu yüküyle donatma olasılığı işlenmiştir. Bu yapılandırmada itfaiyeciler tarafından kullanılabilir. Ancak ordunun reddedilmesinden sonra, projenin sonuçlandırılması için tüm seçenekler bir gelecek olmadan kaldı.
Lobber projesi 1959'in ilk aylarında tamamlandı. ABD Ordusu tarafından temsil edilen lansman müşterisi, füze kompleksinin gerçek yeteneklerini gördü ve terk etmeye karar verdi. Yeni siparişler takip edilmez. Gerçek beklentilerin olmamasından dolayı proje kapatıldı ve tüm belgeler arşive gönderildi.
Convair Lobber projesi, Amerikan endüstrisi tarafından gerçekleştirilen hafif yükler için özel bir nakliye balistik füzesi oluşturma girişimi ve son girişimi oldu. 1950'lerin ikinci yarısında ABD'de benzer füze sistemlerinin diğer projeleri çalışılıyordu, ancak bu durumlarda insanları ve ekipmanı taşıma meselesiydi. Buna karşılık “Lober” kavramı doğrudan bir gelişme görmedi. Onun hakkında daha fazla şey hatırlamadı.
Convair tarafından oluşturulan hafif bir balistik füze kullanarak malların teslim edilmesini içeren ilginç bir taşıma sistemi projesi, uçuş test aşamasından çıkmadı, ancak yine de gerçek sonuçlar verdi. Bu tür sistemlerin tüm özelliklerini açıkça gösterdi ve gerekli sonuçları çıkarmayı mümkün kıldı. Diğer pek çok cesur ve sıradışı gelişme gibi, Lobber roketi de çok başarılı olmayan ve faydalı bir yönün gelişimini zamanında bırakmayı mümkün kıldı.
Sitelerin malzemelerinde:
http://designation-systems.net/
http://snafu-solomon.com/
https://flightglobal.com/
https://secretprojects.co.uk/
http://strangernn.livejournal.com/
http://youroker.livejournal.com/