Ben askeri bir aileden geliyorum ve çocukluğumdan beri bu akılda kalıcı ifadeyi hatırlıyorum: “Böyle bir meslek var - Anavatanı savunmak için!” Ve şimdi, skandalı Gudkov Jr.'ın etrafında patlayan skandalı izlerken, sanırım: Anavatanınıza ihanet etmek de bir meslek mi? Yoksa bu bir akıl hali midir? bu tarih Bana huzur vermedi, ama ne kadar düşünmemeliyim, kendim için neyin daha kötü olduğunu çözemiyorum: profesyonel devlet karşıtı faaliyet, ticari çıkarlar tarafından ateşlendi mi yoksa kişisel ideolojik nedenlerle gerçekleştirilen aynı tür davranışlar? Benim için bile, sertifikalı bir psikolog ve siyaset bilimci, bu bir sorundur.
Elbette, casusluk meselesinden Dmitry Gudkov'u suçlamaktan çok uzaktayım. Şu anda bu genç, çekici yardımcısının herhangi bir özel hizmetle ciddi şekilde ilgilenmesi pek mümkün değildir, ancak etki alanına henüz ulaşmadı. Ama çoktan ülkesine ihanet etmişti. Öyle görünüyor: ABD’de uluslararası bir forumda konuştum. Pratik olarak genç bir milletvekilinin "masum şakası", dünya siyasetinin inceliklerini ve özel hizmet faaliyetlerini pek iyi bilmediği için. Fakat Freedom House forumunda konuştu. Mevcut ve emekli CIA çalışanları tarafından organize edilir ve yürütülür. Herhangi bir okuryazar siyaset bilimcisi bunu onaylayacaktır (elbette, televizyonda Gudkov savunmasında mırıldananlardan biri değil).
Bu arada CIA çalışanları, forum katılımcılarını seçmektedir. Çünkü ayrı bir soru: kendini bir izcinin oğlu olarak tanımlayan Gudkov oraya nasıl gitti? Taki nasıl olduysa oraya geldi ve forumun forumundan gönülden Rusya devleti, yerel siyasi seçkinler ve özellikle Cumhurbaşkanı’nın Vladimir Putin'in ülkedeki gayri meşru gücüne sahip olduğunu söyledi. "Affter Putin’in çöküşü" - yani bu bölüm milletvekilinin konuşmasında ses çıkardı. (Çevirideki “baskı”: “kuvvetli etki”, “baskıcı eylem”, “cezai önlemler”, “direnişin bastırılması” anlamına gelir). Ve şimdi düşünelim: halkın bir devlet memuru statüsündeki seçimi, “dostça olmayan yapılar” tarafından hafifçe koymak için düzenlenen foruma gider. Ve bu forumda CIA gibi güçlü bir askeri-politik makineye, Rusya'nın yolsuzlukla mücadeleye yardımcı olmasını istiyor. Bu nedenle, ülkenize “Arap Baharı” denilen yazarları ve organizatörleri, sizin dehşete düştüğünden başka bir şey diyemeyeceğiniz kanlı sonuçlarını davet etmekten çekinmeyin! Amerikan forumunda konuşan Gudkov Jr. bunu hatırlamadı bile. Ancak hiçbir vicdan utancı olmadan - aslında, halka açık olarak - “Rus kışı” denilen meseleyi sona erdirmek için “renk devrimleri” konusunda uzmanları çağırdı (geçen Aralık ayında Moskova'daki olayları hatırlayın, onlar da yoktu)! Ve bu herhangi bir muhalif için çok fazla, ama memur hakkında söylenecek hiçbir şey yok.
Bin yıl önce Rurik’e gelen Gostomysl’in Novgorod posadnikini şu sözlerle anımsatmanın zamanı geldi: “Topraklarımız geniş ve zengin, ancak bunlarda düzen yok. Gelin ve bize sahip olun! ” Rurik reddetmedi, geldi. Ve şimdi beylerin CIA'den açık görünmesini bekliyoruz, öyle görünüyor ki, yolsuzluğa karşı gönüllü ve ilgisiz savaşçılar ve aslında Rus siyasi seçkinleri ve Rusya ile savaşçılar gibi görünüyor?
İstihbarat subayı Gudkov Sr.'nin ne olduğunu bilmiyorum ama Gudkov Jr.'ın böyle bir ideolojik yönelime sahip olduğunu anlamıyorum. Babamdan değil mi? Hiç şüphe yok ki, Rusya'da: “elma, elma ağacından uzağa düşmez” der. Ama bana öyle geliyor ki, eylemlerinde izci oğlunun babası geride bıraktığı görülüyor. Elbette, televizyon ekranından bana Rusların parayla birlikte Amerika'dan Amerika'ya çöp getirmeye başladığını söyleyen CNN sunucusu ile birlikte gülmek mümkün olabilir. Ama bir nedenden ötürü gülmek önemli değil. Gudkov gibi insanlar, “ters çevrilmiş” olarak adlandırıyorum ve Fox'un sonucu olarak korkup kaybolan eski bir yoldaşa hitap eden Gleb Zheglov'un sözlerini hep hatırlıyorum: “Lanet olsun! Hepimize ihanet ettin! ”
Bu arada, son zamanların en yüksek profilli politik skandallarının, milletvekillerinin yardımcısı ile bağlantısı olduğu meraklı. Devlet Duma'nın şu anki görüşmesi, genellikle Federal Meclis'in alt odasının varlığının şampiyonu. Orada olanlara hiç şaşırmamayı bıraktım ve skandal bir dalganın Federasyon Konseyi'ne yayılmasını bekliyorum. Ancak Gudkov'a kıyasla, vekilinin görevini kaybeden herhangi bir oligarş, zararsız ve parlak bir insan gibi görünüyor. Bu durumda, anavatana ihanetle ilgili bir cezai makalenin hatırlanması faydalı olabilir.
Gerçekten Sergey Mironov'u kıskanıyorum. "Adil Rusya" ile kirli Duma skandallarının çoğunluğu ile ilişkilidir. Ve partisinin işgal ettiği siyasi niş çok umut verici ve bu nedenle çekici. Başkası nasıl aldıysa alsın ...
Ama bu arada, söylenen budur. Ve belki de Gudkov hakkında, bu da yeterli. Sonunda, o sadece bir piyon. Belki daha da kötüsü - Rusya'ya karşı iyi planlanmış bir ideolojik bilgi savaşı yürüten deneyimli kuklacıların elinde bir kukla. Ve bu “gönüllü” ve “ilgisiz” özel ajanlar-kuklacılar tarafından ve genel olarak Rusya'yı aramaları gerekmiyor. Zaten buradalar ve evde hissediyorlar. Olumsuz tutumumuzu Rusya’ya karşı açık ve açık bir şekilde açıkça dile getiren ve açıkça ortaya koyan ABD Dışişleri Bakanlığı temsilcilerinin çeşitli forumlarında ve konferanslarında, hem ekonomik hem de politik olarak ülkede meydana gelen süreçlerin değerlendirilmesinde çifte standartlar gösteriyorum.
Çok yazdım ve bunun hakkında konuştum. Bu yılın şubat ayında en geniş kapsamlı olanı, Moskova'da düzenlenen ve "Rusya ve Dünya: Entegrasyonun Zorlukları" başlıklı düzenli Gaidar Forumu'na yorum yaptı. “Rusya hakkında konuştular ve Rusları unuttular” başlıklı yazımda, bazılarını alıntı olarak bile “bilim adamı” kelimesini bile kullanacağım konuyla ilgili olarak, özellikle Amerikan bilim adamlarının forumunu su basan yabancı konukları hakkında yazdım. İfadeleri, bildirilen bilimsel uzmanlığa neredeyse hiç uymuyordu ve ekonomi hakkında, Rusya'daki politik durum hakkında pek bir şey olmadığını savundular.
Bu bakımdan, Los Angeles Üniversitesi'nden bir profesörle bir dönüm noktası diyaloğunu hatırlayamıyorum. Rusya'da, onun görüşüne göre, daha fazla tartışmalar, daha fazla siyasi özgürlük, daha az siyasi ve politik ifadelerin yanı sıra, yurtdışındaki meslektaşları ile alimler için daha az korkma ve kısıtlamalar yapılmalı. Profesöre, Rusya'daki bilim adamlarından kimin ve kimin baskı altında olduğunu sordum. STK yasalarını hatırladı. “Bu yapıların bilim adamları bilim adamları” dedi ve “hakaret etmeden aracı oldular” dedi. “Ama sonuçta, STK'larda” diye itiraz ettim, “bilim adamı yok. Bunlar, dış hibe aldıkları belli siyasi süreçler üzerinde etkili olan gruplar. Aynı Amerika'da, benzer faaliyetler kesinlikle izlenir. Yurtdışından gelen hibeler, ülkedeki baskı gruplarının siyasi faaliyetlerinde kullanılamaz. Bu dünya pratiğidir. ”
Profesör, belki de hatalı olduğu anlamında bana cevap verdi, ancak her durumda bugün Rusya'da gerçekleşen süreçleri sevmiyor ve görüşlerini tekrar gözden geçirmesi pek mümkün değil. Tabii ki hayır. Rusya’daki STK’lar yeni yasanın kabulü ile birlikte gitmediyse, neden bir “profesör” görüşlerini gözden geçirmeli? Çoğu yabancı ajan olarak yeniden kayıt olmadı ve yurt dışından resmi para transferleri almayı bıraktı. Sonuçta, orada, tepenin arkasında, pragmatistler oturuyor. Yalnızca, bir kez daha ideologların özel hizmetlerden gelen ahlaki "temizliğini" vurgulayan resmi kurum olan Rus vakıfların resmi temsilcilerini kapattılar. Rus NPO'lar onlar tarafından “serbest” yüzmeye gönderiliyor gibi görünüyor. Sadece ne anlama geldikleri belli değil. Ancak bu, Rus özel hizmetleri için bir sorudur.
Ülkemizdeki bu kar amacı gütmeyen yapıların faaliyetlerinin ABD Demokrat Partisinden Amerikan milletvekilleri tarafından nasıl yorumlandığını çok iyi hatırlıyorum. “On yıllık çalışma, Rusya'daki yabancı vakıflar tarafından finanse edilen STK'lardı” dedi. “Buna sahip olsaydık, çalışanları ikinci gün hapiste olurdu.”
Gördüğünüz gibi, bu konudaki görüşler Amerika Birleşik Devletleri'nde oldukça farklı. Muhtemelen Rusya’ya olan tutumu. Genelde, sıradan Amerikalıların bize oldukça iyi davrandıklarından eminim. Rusya'dan patolojik düzeyde nefret eden bir grup düşman politikacı hariç. Onlar için soğuk savaş bitmedi ve asla bitmeyecek, çünkü politikadaki varlıkları ve yaşamın amacı haline geldi. Bize bilimle hiçbir ilgisi olmayan özel bir hazırlık ile “profesörlük” gönderiyorlar. Ve Rusya’ya karşı aktif bir ideolojik bilgi savaşı düzenleyen, ücretli karşıt gazeteciler ve kitle iletişim araçları yoluyla Rus karşıtı söylemleri zorlayanlar onlar.
Ve bir savaş olduğundan, yeterince karşılık vermek için savaşmak gerekir. Sonsuz baskı, öğretme ve dokunulmazlığa çamurla ne kadar dayanabilir! En iyi savunma, bildiğiniz gibi, bir saldırıdır. Öyleyse neden cevabı düşmanın topraklarına taşımıyorsunuz?
Özel servislerle hiç bir zaman işbirliği yapmadım, fakat okuduklarımdan biliyorum: geçen yüzyılın otuzlu yıllarında, Sovyet özel servisleri ABD ve Avrupa'da istediklerini yaptı. Tam tersine, Sovyetler Birliği topraklarında, herhangi bir ciddi casus hakkında hiç konuşma yoktu. Dahası, SSCB'yi veya Rusya'yı yöneten bütün savaşlarda, her zaman sadece zorla kazanmadık оружия savaş alanlarında, aynı zamanda iç hat istihbarat servislerinin düşman hatlarının arkasındaki profesyonel çalışmaları. Herkes bunu biliyor, sayısız kitap yazıldı ve birçok uzun metrajlı film ve belgesel çekildi. Tabii ki, hiç kimse bugün görünmez cephedeki mücadelenin nasıl olduğunu asla söyleyemez. Ancak birçok şey zaten görülebilir. Bilgilendirici mesajlardan, Rusya içinde sayısız terörle mücadele operasyonunun başarıyla yapıldığını, Gürcü özel hizmetlerinin yol açtığı sahte muhalefet eylemlerinin nasıl ortaya çıktığını biliyoruz. Ancak tüm bunlar ülke içinde oluyor. Ancak, rakiplerimizin kibir ve cezasız kalmasına bakılırsa, ideolojik veya bilgi alanındaki çatışma hala Rus tarafının lehine değil.
Bilgi savaşına tam katılım için yeterli güç olmadığına ya da değerli insanlar olmadığına inanmıyorum. Zor ve pahalı olmasına rağmen var. Ama sonuçta, Soçi Olimpiyatları veya Dünya Kupası'ndan daha fazlası değil! Rusya'daki gücün dışarıdan gevşemesini kesin olarak engellemek için bazı eylemlere başlamanız yeterli. Rusya'daki güç güçlü ve sert değilse, ideolojik rakiplerimizin başarmaya çalıştığı anarşi gelecek.
Hizmetlerinin doğası gereği bu tür faaliyetlerde bulunmak zorunda kalanların, büyük direklerle ve apoletlerdeki büyük yıldızlarla yüklenenlerin bunu anlamadıklarına inanmıyorum. Gerçekten dikkat ederek, resmi işlevlerini tam olarak yerine getirmediklerinde Rusya'nın istediklerini yerine getirdiklerini düşünüyorlar mı? Batılı liberal demokrasi modeli özellikle Rusya için icat etmişse, çocukları ve torunları bu ülkede nasıl yaşayacak? Veya, belki de, Batı özel servisleri, Rus muhalefetinin radikal sol kanadını medya aracılığıyla sallamayı başarırlarsa hayatta kalacağını varsayıyorlar? Olası senaryolara dayanarak kendileri ve sevdikleri için hangi geleceği seçiyorlar?
Sosyolojik anketlerin son verilerine göre, Rusya'da şu anda toplumun adalete olan talebi her zamankinden daha yüksek. Yanıt verenlerin yüzde 70'inden fazlası buna oy veriyor. Bu veriler bilinmekte ve devam eden ideolojik çatışmalarda Batı istihbarat teşkilatları tarafından kolayca bir koz kartı gibi oynatılabiliyorlar. Ve zaten oynuyorlar: lütfen bu dizinin yolsuzluğuyla mücadelesine yardım edin. Beklediler.
Somut belirleyici eylemlere geçmek, sadece yaygın bir siyasi çoğulculuk ve uluslararası “ortaklık” olarak gerçekleşen her şeyi almakla kalmayıp, kimin arkadaş ve kimin düşman olduğunu açıkça ayırt etmeyi öğrenmenin zamanı gelmedi mi? Arkadaşlarla arkadaşlık kurmak, Rusya'yı ve düşmanlarını geliştirmek - mevcut tüm yöntemlerle mücadele etmek. Eğer hepimiz bunu istersek, o zaman Rusya'yı tüm pis kokuları temizleyebileceğimizi düşünüyorum: sahte arkadaşlar, sahte ortaklar ve “kuduz liberaller” i çifte standartla temizleyeceğiz.