Tavşan neden görünürde bir sebep olmadan ölür, ne yapmalıyım?
Tavşanların ölümü seyrek olarak çiftliklerde görülür. Ama eğer öyleyse, sahiplerine somut zarar verir. Ana ölüm nedeni, aktif ve pasif vektörlerle birlikte tavşanlara nüfuz eden viral ve bakteriyel enfeksiyonlardır. Enfeksiyon olasılığını en aza indirmek için, mikroorganizmaların penetrasyonunu ve üremelerini, önleyici önlemlere uyum göstererek ve hastalıklı hayvanların zamanında tedavi ederek sınırlandırmak gerekir.
Yetişkin tavşanların ölüm nedenleri
Tavşanların kitlesel olarak öldüğü hastalıkların hemen hepsi virüslü veya bakteriyolojik niteliktedir. Bazen evdeki hayvanlar diğer nedenlerden dolayı ölür - travma, avcılar. Ancak bunlar izole ölümlerdir.
Bir kişiden diğerine bulaşan ana viral hastalıklar:
- miksomatosis;
- kuduz;
- hemorajik hastalık (HBV).
Viral enfeksiyonun klinik belirtileri farklıdır.
- mukoza zarlarının iltihabı;
- ateş;
- burun akıntısı;
- azalmış aktivite ve iştah.
Virüsler, havadaki damlacıklar tarafından, enfekte olmuş bir birey veya ev eşyaları ile doğrudan temas yoluyla bulaşır. Bu tür hastalıklar antiviral ilaçlar ile tedavi edilir. Ana önleyici tedbir zamanında aşılamadır.
Tavşan başka nelerden ölür? Bir sonraki büyük hastalık grubu bakteriyolojiktir. Aynı zamanda toplu ölümlere de neden olurlar. Bakteriler - çoğalarak vücudun zehirlenmesine yol açan bir tür hücresel parazit.
Yaşamlarının bir sonucu olarak, sarhoşluk meydana gelir. Enfeksiyon tedavi edilmezse, belirtileri evcil hayvanın ölümüne kadar artar.
Başlıca bakteriyolojik hastalıklar şunlardır:
- pasteurellosis;
- tularemi;
- coccidiosis.
Zehirlenme belirtileri viral hastalıkların belirtilerine benzer, ancak doğada lokaldir. Örneğin, gastrointestinal rahatsızlık, salmonelloz ve diğerleri. Tedavi antibakteriyel ilaçlar ile yapılacaktır. Antibiyotikler ve antibakteriyel ilaçlar birbirlerinin yerine kullanılamaz ve birbirleri yerine kullanılamazlar.
Ölüme yol açabilecek viral olmayan patolojiler de vardır. Bunlar gastrointestinal sistemdeki bozukluklar ve dış çevrenin etkisi: donma, şok, yaralanma, yüksek hava sıcaklığı.
Viral hastalıklar
Viral hastalıklar sağlıklı vücut hücrelerinin yenilgisiyle karakterizedir. Bu maruz kalmanın bir sonucu olarak, hücreler ölür. Yeni virüs sporları salya, dışkı, idrar ile birlikte çevreye salınır ve aşağıdaki organizmaları enfekte eder.
Virüslerin yayılması çok yüksek olabilir. Örneğin, grip virüsü en büyük aktiviteye sahiptir. Sadece birkaç gün içinde bölgede salgınlara neden olabilir. Enfeksiyona karşı etkili koruma düzenli aşılamadır.
Ayrıca, tavşanlarda göz ve kulak hastalıklarının nasıl tedavi edildiğini ve neyin var olduğunu öğrenmenizde fayda vardır.
öfke
Kuduz, merkezi sinir sistemini etkileyen spesifik Neuroiyctes kuduz virüsünden kaynaklanır. Isırık bölgesinden kan dolaşımı ile birlikte vücutta yayılır. Sinir sisteminin hücrelerine nüfuz ettikten sonra virüs, tavşan ölümüne kadar orada kalır.
Virüsün taşıyıcısı, sıcak kanlı herhangi bir hayvan olabilir. Neuroiyctes kuduzu vücuda virüs taşıyıcı tükürükle birlikte girer. Hastalığın salgınları erken ilkbaharda ortaya çıkar, çünkü bu zamanda vahşi hayvanlar çoğu zaman insanların evlerine yiyecek aramak için gider.
Prodromal enfeksiyon süresi yaklaşık 3 gün sürer ve asemptomatiktir. Bu süre zarfında virüs gelişimini durdurursa, hayvan bir virüs taşıyıcısı haline gelir. Bu noktada, tat tercihleri değişebilir, ruh hali sıklıkla değişir, tavşan kendini veya başkalarını ısırır.
İntranöral aşamada, virüs aktif olarak gelişir. Tavşan yiyeceği reddediyor, uzağa zayıf yöneliyor ve saldırganlaşabiliyor.
Bir sonraki aşamada, belirtiler şunlardır:
- bol tükürük salgısı;
- kısmi felç;
- arka bacakların yetersizliği;
- istemsiz bağırsak hareketleri ve idrara çıkma.
Hastalık hayvanın ölümü ile sona ermektedir. Enfeksiyon anından ölüme kadar, yaklaşık 2 hafta geçer.
Tedavi ve korunma:
- Ne yapılacağı sorusunun cevabı ne yazık ki, cesaret verici değil. Kuduz virüsü tedavi edilemez. Sıcak kanlı herhangi bir vücutta eşit derecede başarılı bir şekilde gelişir. Gelişimi durdurulabilir, ancak kişi veya hayvan virüs taşıyıcıları olarak kalacaktır. Bu nedenle, hayvan basitçe imha edilir ve karkas yanar. Diğer enfekte tavşanların çiftlikte tespit edilmesi durumunda, bunlar da bertaraf edilecektir.
- Önleme, yabancı hayvanlarla teması sınırlandırmayı ve zorunlu kuduz aşısını içerir. En çok kullanılan aşı Rabican'dır. İlk aşılama, annenin bağışıklığının hareket etmekten vazgeçtiği 2, 5 aylıkken yapılır. Dozaj tavşanın ağırlığına bağlıdır. Daha sonra yıllık olarak tekrar aşılama yapılır.
Biliyor musun Tükürük ve kuduz arasındaki ilişki eski zamanlarda tahmin edilmiştir. Daha sonra hastalığın dilin altında yaşayan özel bir solucan yarattığına inanılıyordu. Ve sadece XIX yüzyılda, deneysel olarak enfeksiyonun tükürüklü bir virüsün mukoza zarlarına girmesi yoluyla gerçekleştiği kanıtlanmıştır.
Viral hemorajik hastalık
Hastalığın eş anlamlı adı nekrotik hepatit, hemorajik pnömonidir. Bu hastalık ile ölüm aniden ortaya çıkar. HBVC'ye neden olan virüs, 3 aydan eski tavşanları enfekte eder. Ölü bir hayvanın karkaslarını incelerken, iç organların ödemleri tespit edilir - onlar tavşan ölümüne yol açan onlardır.
Gizli dönem 2-3 gün sürer. Genel uyuşukluk ve yemeğin reddedilmesi dışında, dış belirtiler yoktur.
4. - 5. günlerde aşağıdakiler gözlenir:
- konvülsiyonlar;
- yüksek ateş;
- bir hayvanın ani ölümü.
Konvülsiyonlar ölümden hemen önce gerçekleşir. Fakat bazen bir tavşan gözleri açık şekilde gıcırtıp donabilir. HBV'den ölüm oranı% 100'dür. Daha fazlasını bul
- Bir muamele olarak, tavşan dekoratif ise ve çevresinde başka hayvan yoksa immün uyarıcı serum kullanılır. Olmazsa, hayvan öldürülür ve bertaraf edilir, çünkü tedavi ve iyileşme sırasında evcil hayvan sadece etrafındaki herkesi değil, aynı zamanda komşu çiftliklerdeki hayvanları da etkileyen bir virüs taşıyıcısı olarak kalır. Tavşanlar dezenfekte edilir ve çiftlikte karantina ilan edilir.
- VGBK aşıları, zorunlu aşı listesine dahil edilmiştir. İlk 1, 5-3 aylık yaşta ve daha sonra yıllık olarak yapılır. Aşılama için Rabivac, 1 bireye 1 ml'lik bir dozda kullanılır.
miksomatosis
Myxomatosis, Myxomatosis cuniculorum virüsü enfeksiyonunun bir sonucu olarak ortaya çıkar. Bu hastalıktan kaynaklanan ölüm oranı da% 90-100'e ulaşmaktadır. Myxomatosis cuniculorum Güney Amerika'dan geliyor. Virüs, özellikle yabani tavşan sayısını azaltmak için Avrupa'ya tanıtıldı.
Miksomatoz belirtileri:
- pürülan konjonktivit;
- kafadaki tümörler, dış genital;
- burun akıntısı;
- yüksek vücut sıcaklığı;
- genel zayıflık
- Bağışıklık sistemini normalleştirmek için gamavit deri altından 1 p 0.2 ml'lik bir dozajda kullanılır. tam iyileşme kadar gün başına. Geniş spektrumlu antibiyotik Baytril ana terapötik etkiye sahip olacaktır. 10 kg canlı ağırlık başına 2 ml doz. Konjonktivit tedavisi için göz damlaları verilir.
- Bununla birlikte, hayvan sonsuza dek bir virüs taşıyıcı olarak kaldığından, miksomatozun tedavisi önerilmemektedir. Ve tekrarlayan nüks sadece bir zaman meselesidir. Ek olarak, virüs taşıyıcı hayvanların geri kalanı için sürekli bir tehlike kaynağıdır.
- Profilaksi için, Rabivak ile aşılama, yılda iki kez 1 tavşan başına 1 ml'lik bir dozajda gerçekleştirilir: ilkbahar ve sonbaharda.
- Kan emici böcekleri gidermek için her ay hücre dezenfeksiyonu yapılır.
Önemli! Kan emici böceklerin maksimum üreme süresi Mayıs ve Haziran aylarıdır. Bu zamanda tavşanların dikkatleri dezenfekte edilmelidir.
Bakteriyel hastalıklar
Bakteriler, virüsler gibi sürekli çevreleyen dünyadalar. Bunlar, yaşam sürecinde toksinler salgılayan tek hücreli organizmalardır. Sonuç olarak, vücudun zehirlenmesi meydana gelir.
Tavşan bakteriyel enfeksiyondan ölür mü? Tabii ki, eğer tedavi zamanında başlamazsa veya komplikasyonlar ortaya çıkarsa. Hasta bir tavşan hareketsiz hale gelir, yiyeceği reddeder, vücut ısısı artar, bulantı, kusma, ishal oluşabilir. Zehirlenmenin artmasıyla birlikte durum kötüleşir ve hayvan ölebilir.
Viral ve bakteriyel enfeksiyon belirtileri benzerdir. Buradaki fark, virüsün bir bütün olarak vücuda etki etmesi ve belirli bir odakta bakteri bulunmasıdır. Bakteriler bağırsakları, cildi, solunum sistemini, dolaşım sistemini etkiler. Hastalığın belirtileri tespit edilirse, hasta hayvan izole edilir. Tedavi antibiyotik ile yapılır.
pastörelloz
Bakteri Pasteurella multocida, akut enfeksiyöz pastörelloz hastalığının etken maddesidir. Isırık veya çizik yerlerde cilt yoluyla temas yoluyla bulaşır. Küçük ungulatlar dahil olmak üzere birçok hayvanda pastörelloz mümkündür.
- akıntısı;
- burun akıntısı;
- Bir ısırık veya çizik bölgesinde iltihaplanma.
Tüm organizmanın enfeksiyonu ve 3-4. Günde hayvanın ölümü eşlik eder. Ayrıca sıcaklıkta, iştahsızlık ve ishalde bir artış var. Atipik forma apseler eşlik eder.
Tedavi ve korunma:
- Bakteriyel enfeksiyonların tedavisi, bir antibiyotik kürüne dayanır. Pastörelloz, 3-4 gün boyunca günde iki kez kas içine verilen 0.2-0.3 g madde oranında biyomisin ile tedavi edilir. Etkisi arttırmak için kursa sülfonamidler - ethazol, fitalazol dahildir. İlaçların salınım şekilleri - tabletler. Bu nedenle, 1 yetişkin tavşan başına 0.3 g oranında ezilir ve hayvana beslenirler. Bazı tedavi rejimleri alternatif antibiyotikler ve antimikrobiyalleri içerir.
- Bir profilaksi olarak, tavşanlar formol aşısı ile yılda iki kez aşılanmaktadır.
- Karantina önlemleri, mevcut hayvanlara yeni tavşanlar yerleştirildiğinde de gözlemlenmelidir.
Biliyor musun Karıncalarda doğal aşılama görülebilir. Bunlardan birine parazit mantarının sporları bulaşmışsa, karıncalar sporları diğer enfekte olmayan kişilere geçirir. Hastalanmak için yeterli değiller, ama karınca yuvasının tüm üyelerinin bağışıklık kazanması için yeterli.
tularemi
Tularemi, Francisella tularensis bakterisinin neden olduğu akut bulaşıcı bir hastalıktır. Genellikle vahşi hayvanlarda bulunur. Hastalığın eş anlamlı isimleri: veba benzeri hastalık, küçük veba, tavşan humması. Hastalık, ilk kez 1911'de tespit edildiği bölgenin adını almıştır.
Tüm kemirgenler hastalığa karşı hassastır, bu yüzden bakteri diğer tavşanlarla, farelerle veya sıçanlarla birlikte tavşana girebilir. Aynı zamanda, kan emici böcekler yoluyla, mukoza zarlarından ve cilt üzerindeki yaralardan geçerek de geçebilir.
Anahtar özellikler:
- genişlemiş lenf düğümleri;
- ateş;
- burun akıntısı;
- hayvanlarda ani kilo kaybı.
Ölü hayvanların patolojik incelemesi karaciğer, dalak ve akciğerlerde nekrotik odakları ortaya çıkarır.
tedavi:
- Pastörellozun nasıl tedavi edileceğini belirlerken, ana yol ve yara yüzeylerinin tedavisine dikkat edilmelidir. Tedavinin ana seyri 10-14 gün boyunca günde iki kez tetrasiklin antibiyotiklerini içerir. Dozaj, hayvanın ağırlığını dikkate alarak doktor tarafından belirlenir.
- Suppurasyonlar, yüksek bulaşıcı olmaları nedeniyle sadece bir veteriner kliniğinde cerrahi olarak tedavi edilir.
- Önleyici tedbir tavşanların kan emici böceklerden dezenfekte edilmesidir. Tavşanlarda bu hastalığın önlenmesi için aşı yoktur.
Önemli! Francisella tularensis hayvanlardan insanlara bulaşır. Bu nedenle, virüslü bir tavşanla temas ederken dikkatli olun. Antik çağda, avcılar, enfekte olmuş kişilerin derileriyle temas ettiğinden enfeksiyon riski altındaydı.
coccidiosis
Cocidiosis'in etken maddesi coccidia'dır. Bunlar karaciğeri ve tavşan bağırsaklarını enfekte eden bakterilerdir. Bu bakterilerin her zaman vücutta var olduğuna inanılmaktadır, ancak aktif gelişimlerinin koşulları ortaya çıkarsa tehlikeli hale gelirler. Çiftçiler, hayvanın sık sık yem değiştirmesi durumunda bu koşulların meydana geldiğini fark etmişlerdir.
- akut diyare;
- değişen kabızlık ve ishal;
- dışkıda lekelenme;
- vücut ısısında artış;
- iştahsızlık;
- gelişme ve büyümede yavaşlama;
- donuk ve kirli saçlar;
- göbek sarkması veya şişmesi.
Son aşamalarda cildin siyanozu, otopside ise iç organların nodüler lezyonları gözlenir.
Tedavi, antikoçidik ilaçların kullanımından oluşur. Bu grup geniş spektrumlu bir ilaç "Baykoks" içerir. Bu, bakterilerin kabuğuna etki ederek onu yok eder. İlacın bileşimi, sadece ilk aşamada değil, daha sonraki aşamalarda da, hastalığı etkin bir şekilde ortadan kaldırmanıza izin verir.
Önemli! Coccidia dezenfeksiyona karşı dayanıklıdır, ancak sıcak suya maruz kalması nedeniyle tahrip olmaktadır. Bu nedenle tavşan habitatlarına periyodik olarak buhar veya sıcak su ile muamele edilir.
İlaç, 1 kg vücut ağırlığı başına 7 mg oranında suda seyreltilir ve gün boyunca buharlaştırılır. Tedavinin gidişatı 2-3 gün sürer, ancak her gün içeceğe yeni bir çözelti dökülür. Hayvan yiyecek ve suyu reddederse, ilaç bir pipet kullanılarak uygulanır. Gelişmiş durumlarda, kurs birkaç gün içinde tekrar edilebilir.
Diğer nedenler
Toplanma koşulları hayvanların ölümüne neden olabilir. Yani, doğada, tavşanlar paketler halinde yaşar ve çokça iletişim kurarlar. Eğer iletişim tavşanını mahrum edersen, daha az yaşadığı ve yalnızlıktan ölebileceğine inanılıyor. Ancak, elbette, tavşanların ölümünü kesin olarak yalnızlıktan onaylayan bilimsel veriler mevcut değildir.
Tavşanlar nasıl terleneceklerini bilmiyorlar çünkü ter bezleri yok. Onlar için optimum hava sıcaklığı +18 ° C'yi geçmez Bu nedenle, yaz aylarında, hayvan sıcaktan aşırı ısınabilir. Ancak kışın, taslakların varlığında hipotermi, ardından viral enfeksiyonlarla enfeksiyon mümkündür.
Doğumdan sonraki tavşanlar fizyolojik özelliklere veya komplikasyonlara bağlı olarak ölebilir. Küçük pelvis tavşanın sıkışmasına ve doğamamasına neden olabilir, bu da tavşan iltihabı gelişimine ve ölümüne neden olur. Doğum sonrası dönemin iltihabı da bunun bir nedeni olabilir.
Bulaşıcı olmayan hastalıkların tedavisi semptomatiktir. Hastalığa yol açan nedenlerin ortadan kaldırılması ile eş zamanlı olarak gerçekleştirilir.
Küçük tavşanların ölüm nedenleri
Tavşan aşılanmış ve sağlıklıysa, 2 aya kadar olan tavşanlar annenin vücudundan alınan antikorlar sayesinde iyi bağışıklık sağlarlar. Bir süre sonra sayıları azalır ve elverişsiz bir ortam genç hayvanların enfeksiyonuna katkıda bulunabilir.
Böylece, kirli bir hücre bir stafilokok kaynağıdır ve cilt parazitlerinin varlığı bir enfeksiyon kaynağı olabilir. Isı eksikliği de yenidoğan sağkalımını olumsuz yönde etkileyecektir. Hastalığı önlemek için temizliği ve zamanında aşılamayı sürdürmeniz gerekir.
İlk tavşanlarda, genç hayvanlar yuvadaki yetersiz tüylenme nedeniyle ölebilir - hipotermiden. Genç tavşanlar patolojinin nedeni olan rüşvetten kopmazlar. Zayıf yem ayrıca hayvan ölümüne neden olabilir.
Bulaşıcı hastalıklar
Bulaşıcı hastalıklar, bir hayvandaki virüslere veya bakterilere maruz kalmayla ilişkilidir. Mikroorganizmanın hastalığa neden olabilmesi için vücut toksinlerini zehirleyen maddeler salgılaması gerekir. Bulaşıcı hastalıklar, hastalığın belirtilerinin daha sonra tezahür etmesi ile gizli bir kuluçka dönemi ile karakterize edilir. Süre, mikroorganizma türüne bağlıdır.
Hastalıklar iki şemadan birine göre sınıflandırılır:
- yerelleştirme yeri - bağırsak, cilt ve diğerleri;
- patojen türü - viral, bakteri, mantar.
Bağışıklığı iyi olan bir hayvan hastalıkları daha kolay tolere eder ve semptomları daha az belirginleşir.
Biliyor musun Tavşanlar 4 aydan itibaren üreyebilir ve tüm yaşamları boyunca 800 torun kazanır: çocuklar, torunlar ve büyük torunlar.
stafilokok
Staphylococcaceae familyasının bakterileri toprakta ve havada yaygındır. Hem insan hem de hayvan derisinin olağan mikroflorasının temsilcileridir. Стафилококк является инфекционным заболеванием, которое вызывается этими бактериями в загрязнённых крольчатниках при высокой скученности поголовья.
Вместе с током крови они переносятся к следующим органам, что в результате вызывает интоксикацию и гибель крольчонка. Источником заражения являются повреждённые кожные покровы – раны, царапины на коже. Также стафилококки могут попасть в организм вместе с молоком матери. Гибель молодняка наблюдается через 2–3 дня после появления гнойников.
Лечение взрослых кроликов от стафилококковых инфекций состоит в приёме курса антибиотиков. Например, пенициллин внутримышечно в дозировке 15000 ЕД на 1 кг веса кролика через каждые 4 часа. Курс длится 3–4 дня. Видимые гнойники обязательно вскрываются, гнойный экссудат удаляется, а рана обрабатывается дезинфицирующими препаратами.
Önemli! Кролики чрезвычайно чувствительны к дозировкам антибиотиков. Некоторые из них (ампициллин, линкомицин) им противопоказаны. Чтобы не переусердствовать, нужно точно соблюдать график и дозировки препаратов, определённые врачом.
stomatit
Инфекционный стоматит – это воздействие на организм фильтрующего вируса. Он вызывает активное слюнотечение. Если вирус находится в организме матери, то у новорожденных это заболевание будет врождённым. Другой способ его проникновения – через слизистые оболочки рта из окружающей среды.
- активное слюноотделение;
- язвочки на слизистых рта;
- мокрая шерсть на морде;
- genel uyuşukluk;
- yemeğin reddedilmesi.
Слизистые оболочки воспаляются через 4 дня после попадания инфекции в организм. На них появляется белёсый налёт, а ещё через несколько дней, налёт темнеет и начинают образовываться язвочки.
Курс лечения включает приём антибиотиков для купирования деятельности бактерий и дезинфекции пораженных поверхностей. Пенициллин назначают внутримышечно или перорально по 0, 1 г в 1 раз в день на протяжении 3 дней.
Полость рта обрабатывается слабым раствором марганцовки. А затем на слизистые оболочки наносят антибактериальную эмульсию. Это также может быть стрептоцид. Шерсть также нужно обеззаразить. Например, медным купоросом – 2-процентный раствор наносится на морду дважды в день до конца курса лечения.
Sıcaklık düşüşü
Пониженная температура (ниже +38, 1 °С) – симптом шока. Чтобы повысить температуру тела, можно обогреть кролика грелками с горячей водой и обязательно обратиться к врачу.
Высокая температура (выше +39, 9 °С) – также признак заболевания. Возможно, животное просто перегрелось в летнюю жару. Физиологически кролики не умеют потеть, поэтому не могут снизить температуру через потовые железы. Эту функцию выполняют уши и дыхание. Чтобы помочь животному, можно протереть его уши влажной прохладной тканью.
При температуре выше +40, 5 °С животное также обязательно нужно показать врачу. Высокая температура – признак воспаления лёгких и большинства инфекционных болезней.
Biliyor musun В дикой природе кролики живут в норах, которые правильнее было бы назвать городами. Нора европейских кроликов может содержать до 450 особей и иметь до 2000 входов.
yetersiz beslenme
Заболевания органов пищеварения возникают у молодняка в результате неправильного питания или во время перехода с молочного рациона на взрослый. Это особенно актуально для крольчат до 1, 5-месячного возраста.
Признаки расстройства пищеварения:
- iştahsızlık;
- üzgün dışkı;
- слизистые выделения в каловых массах;
- pasiflik;
- повышение кислотности желудочного сока;
- увеличение выработки желудочного сока.
Расстройство ЖКТ может возникнуть при употреблении некачественных кормов: забродивших, прелых, загрязнённых. Если у животного понос, то лечение состоит из приёма синтомицина в дозировке 0, 3 г. Препарат добавляют в воду и выпаивают животного с помощью пипетки. Из рациона убирают сочные корма и всё, что может вызвать рецидив.
При запорах, наоборот, в рацион добавляют сочные и свежие корнеплоды, сочные травы. Внутрь дают несколько капель касторового масла.
Тимпания – сбраживание корма, богатого крахмалом, в ЖКТ. В процессе брожения образуются газы, которые давят на внутренние органы, усложняя дыхание и препятствуя нормальному кровообращению. Для лечения кролика прекращают кормить и в течение суток оставляют на голодном пайке.
Внутрь выпаивают раствор ихтиола 1 % в объеме 5 мл. Также животному можно осторожно помассировать живот и сделать клизму.
При попадании в кишечник токсинов, пестицидов, ядовитых трав начинается отравление.
Ana belirtiler:
- yemeğin reddedilmesi;
- susuzluk;
- tükürük salgılaması;
- gevşek dışkı;
- синюшные слизистые оболочки.
Животному нужно дать молоко и ввести подкожно 1 мл глюконата кальция. При запоре делают тёплую клизму.
Biliyor musun Биохимический состав шерсти кролика – это белковые соединения кератинов. Чтобы шерсть была в отличной форме – питомцам нужна белковая пища. Это особенно важно, если вы выращиваете их ради меха.
Как понять, что кролик умирает?
Предсмертное состояние возникает после нескольких дней болезни – от 3 и более. Если кролика не лечить, то болезнь будет прогрессировать, и через какое-то время питомец может умереть.
Признаками критического состояния является то, что питомец:
- не принимает еду;
- не проявляет активности и лежит;
- имеет повышенную или пониженную температуру тела;
- теряет сознание;
- у него мутные склеры глаз, затруднённое дыхание, грязная, тусклая, неопрятная шерсть.
Все странности в повадках, которые вы заметите, нужно сообщить ветеринару – это поможет установить диагноз.
Önleyici tedbirler
Чтобы уберечь кроликов от смерти, необходимо:
- Соблюдать график вакцинации. Целью вакцинации является выработка иммунитета к тем или другим опасным болезням. Она исключает возможность заражения организма или позволяет перенести болезнь в лёгкой форме.
- Поддерживать хорошие условия проживания в крольчатнике: температуру воздуха, влажность. Животные будут хорошо себя чувствовать, если температура воздуха находится в пределах +16... +18 °С. Другие температуры приведут к переохлаждению или перегреву кролика. А при наличии сквозняков – могут стать причиной простуды. Чувствительны животные и к пыли. Их нормальное дыхание – 60–100 вдохов в минуту. Поэтому вдыхание некачественного запылённого или заражённого воздуха станет причиной болезни. Рассеянное освещение полезно и необходимо в местах обитания кроликов. Но яркий солнечный свет может стать причиной теплового удара.
- Регулярно менять подстилку, мыть и чистить кормушки и поилки, проводить дезинфекцию. Каловые массы и тепло, которое они выделяют, – отличная среда для развития многих микроорганизмов. Если же патоген занесён вредителями или грызунами, то загрязнённая подстилка станет возможностью заразить всё поголовье. Поэтому чистка – одно из обязательных условий хорошего самочувствия питомцев.