Çin hızla gelişiyor, ekonomik güç açısından dünyanın ikinci gücü haline geldi, askeri potansiyelini hızla arttırdı, bazı analistler Çin silahlı kuvvetlerinin 2020 tarafından küresel silahlı sorunları değil sadece bölgesel öneme sahip sorunları çözebileceklerine inanıyor.
Ancak PRC, Hitler'in Üçüncü Reich'ine çok benzeyen çok sayıda stratejik açıdan önemli zayıflığa sahiptir. Pek çok pozisyonda, Üçüncü Reich ve PRC aynıdır.
- "Yaşam alanı" ihtiyacı, Hitler Almanyası ve modern Çin, dış kaynakları emen ve yurtdışına satan endüstriyel ürünler yaratarak, geniş ölçüde gelişti. Çin, yıkılmamak için sürekli büyümek, daha fazla dış kaynakları emmek, büyüme biter bitmez, çöküş süreçleri başlar. Pekin'de tarım arazisi, su, kereste, petrol, metal, kömür vb.
- Reich gibi PRC'nin kaynakların dış kaynaklarına, yiyeceklerine, kaynaklarının eksikliğine olan bağımlılığı. Böylece, petrol ithalatına bağımlılık% 55 civarındadır ve enerjiye bağlı olarak büyüme görülürken, gıdalar yalnızca yıldan yıla büyür. Arzları olmadan ülkede birkaç ay içerisinde gıda isyanları başlayacak, sanayi duracak ve yakıt yetersizliği nedeniyle Çin elektriksiz kalacaktır.
- Çin’in dolar sistemine olan bağımlılığı, bu yüzden ABD ve Çin’e genellikle “aynı madalyonun iki yüzü” ve Çin’e de “Devletlerin“ fabrikası ”deniyor. ABD’deki talebin düşmesi, PRC ekonomisinde otomatik olarak ciddi bir düşüşe yol açmaktadır. Bu yüzden, Almanya kaynak depozitelerini kontrol eden (Birinci Dünya Savaşı'ndan sonra Almanya'dan birkaç koloni alınmış) ve bununla birlikte takas ticaretine önderlik eden İngiltere'ye ve ABD'ye bağımlı olmadan önce altının devrini de kontrol ediyorlardı.
- Çinlilerin gıda ve hammaddelerinin çoğunu aldığı deniz yolları üzerindeki kontrol açısından Çin'in kırılganlığı. Deniz iletişimini kesmek yeterlidir - Malacca Boğazı, bu Endonezya, Malezya'da bir “savaş” kurularak yapılabilir ve Burma ve Çin'de çok ciddi problemler olacaktır. Olanaklardan bahsetmiyorum bile filo USA.
- Kıyı denizlerinde "kilitlenebilecek" Çin Donanması'nın güvenlik açığı - Sarı, Doğu Çin ve Güney Çin. Amerika Birleşik Devletleri'nin burada "birinci savunma hattı" var - Güney Kore, Japonya, Tayvan.
- Çin aslında bunun için savaşacak gerçek müttefikleri yok, DPRK ve Pakistan “müttefikleri” çok şartlı, Çin ile sadece “dostları”, çünkü onlar için yararı var: Kuzey Kore'nin neredeyse hiç arkadaşı yok, Pakistan Hindistan'a karşı “dostları” daha fazla değil. İslami ya da Batı dünyasında müttefiki yok, Çin değil ve sosyalist dünyanın kalıntılarının lideri.
- Çin komşularında neredeyse bütün komşularına sahipti, en azından geçmişte ciddi çatışmalar yaşandı ve şu anda Japonya, Tayvan, Vietnam, Filipinler ve Hindistan ile bölgesel anlaşmazlıklar var. Buna ek olarak, Çin’in komşuları hızlı kalkıştan, savunma gücünün büyümesinden hoşlanmıyor, Çin’in Doğu, Güney, Batı’daki tüm komşularının büyük bir nüfusu ve büyük orduları var. Japonya, Güney Kore, Tayvan ve Hindistan orduları da yüksek bir teknolojik seviyededir.
- Çin'in kendi ayrılıkçıları var - bunun için düzenli olarak “baş ağrısı” haline gelen iki büyük bölge: Tibet ve Sincan Uygur Özerk Bölgesi; Başka bir sorun - onlar Hindistan, Çin düşmanı ve Afganistan ile sınırda bulunuyorlar. Üstelik Xinjiang, PRC'nin petrolü, hidrokarbonu olan “kiler” dir (Çin'in bütün petrol rezervlerinin% 30'i, gaz - ülkenin tüm rezervlerinin% 34'i). Yani, Çinli "Çeçenistan" ı düzenleyerek güçlü bir enerji taşıyıcı sıkıntısı düzenlemek oldukça mümkün, bu durumda Anglo-Saksonlar büyük ustalar. Sorun, Türkmenistan'dan bir gaz boru hattının bu bölgeden geçmesi nedeniyle daha da kötüleşiyor.
“Çin’in komşuları, sınırlarına bölgesel bir ölçek savaşı başlarsa, ona da birçok sorun verebilir: örneğin, Tayland ve Kamboçya arasında, Burma, Endonezya, Malezya ve Filipinler’de tam ölçekli bir iç savaş düzenlenebilir.
Şu anda, ÇHC’ye “fabrika” olarak ihtiyaç duyulmaktadır, ancak sonuçta aşırı derecede bir objeite ile üretimi diğer ülkelere - işçi emeğinin Çin’den daha ucuz olduğu Vietnam’a, Bangladeş’e transfer etmeye başlayabilirsiniz.
Çin'in şu ana kadar tehdit altında olmadığı tek sınır Kuzey, Rusya, Moğolistan ve Kazakistan. Ve asıl soru, Çin seçkinlerinin, bu ülkelerin pahasına “yaşam alanlarını” genişletmeye karar vermiş olan Üçüncü Reich'in hatalarını tekrarlayıp tekrarlayamayacağıdır. Şimdilik Pekin, ekonomik ve kısmen insan genişlemesiyle sınırlıdır, ancak “boş” alanlar tarafından teşvik edilmek ve Hitler'in Almanya'nın üzücü örneğini tekrarlamak için bir olasılık vardır. Çin'in bu eğilimde hayatta kalabilmesi için tek fırsat Rusya ile yakın ve karşılıklı olarak yararlı bir işbirliği olsa da, saldırganlık Çin'in yıkılmasına, parçalanmasına ve nüfusun önemli bir kısmının ölümüne yol açacak öngörülemeyen sonuçlara neden olacak.