Kimse “Moulin Rouge!” beklemiyordu. mega hit olmak için. Müzikaller o zamanlar Amerikan sinemasında ölmekte olan bir türdü ve Disney filmleri dışında beyaz perdede nadiren görülüyordu. 1980’deki “All That Jazz”dan bu yana bir live-action müzikal En İyi Film Oscar’ına aday gösterilmemişti. Müzikallerin eski moda olduğu, çocuk filmlerinin ya da büyükannenizin video koleksiyonunun bir parçası olduğu konusunda genel bir kanı vardı. Nitekim Luhrmann’ın müzikalini planlama zamanı geldiğinde, ilham almak için dönemin Amerikan sinemasına başvurmadı. 1993’te Sidney Opera Binası’nda yönetmenliğini yaptığı Puccini operası “La bohème”den ve Bollywood sinemasından öğeler aldı. O istedi “beyinsel soğukluğu ve algılanan havalılığı aşacak” bir şey yapmak için İngilizce filmlerin bunaldığını hissetti. Luhrmann, postmodern ironinin 90’ların X-X kuşağı varsayılanına tamamen ilgisizdi ve izleyicilerinden gördükleri konusunda tamamen samimi olmalarını talep eden bir şey yapmak istedi. Bu, snark için asla fazla zamanı olmayan bir film yapımcısı. Kendinizi tamamen duygulara kaptırmanıza izin vermenin nesi yanlış?
“Ezici”, Luhrmann’ın niyetlerini ve “Moulin Rouge!” ile elde ettiklerini anlatmak için harika bir kelime. Başlıktaki ünlem işareti de dahil olmak üzere her şey mümkün olan en iyi şekilde Çok Fazla. Zavallı yazar Christian (Ewan McGregor) ve aşkları sanata, öfkeye ve kararlılığa ilham veren lanetli fahişe Satine’in (Nicole Kidman) bu hikayesi, her görsel ve tematik yönü 11’e getiriyor. Renkler göz kamaştırıcı derecede keskin. Düzenleme çılgınca. McGregor ve Kidman’ın performansları bir operadan (ya da belki bir pembe diziden) fırlamış gibi. Jim Broadbent’in Harold Zidler’i muazzam varlığıyla sık sık bir fıtığın eşiğindeyken, Richard Roxburgh’un kötü dükü bir Bond filminde yersiz olmazdı. Ve sonra şarkılar var. Bu, önceki elli yılın en ikonik şarkılarından bazılarını bir araya getiren bir müzik kutusu müzikal mash-up çılgınlığı. Kidman Marilyn Monroe’nun “Diamonds Are a Girl’s Best Friend” şarkısını söylerken Moulin Rouge dansçıları Patti LaBelle ve Nirvana eşliğinde sahneye çıkıyor. Christian’ın nihai aşk ilanı KISS, Phil Collins, U2 ve Whitney Houston’ı içeriyor. Tek bir müzikal numara, baladlar bile, alçak tonlu olarak tanımlanamaz. Bu amacı bozacaktı.
Kaynak : https://www.slashfilm.com/903490/how-baz-luhrmann-reinvented-the-musical-with-moulin-rouge/