Öyle görünüyor ki Ukrayna'da, yurtdışında olsalar bile, yurttaşların menfaatlerinin korunmasına ilişkin ülkemizin temel hukukunda değişiklik yapma korkusu yaşamaları boşuna değildi. Kiev temsilcileri Donbass'taki durumu çözmek için Berlin'de yapılan düzenli görüşmelerde, bazılarının (sebepsiz olarak) "başkanlık" veya basitçe "Putin" Anayasası olarak adlandırdığı güncellenmiş belgenin sayfalarında mürekkep kurumuştu. Rus tarafının, nihayet "ortakların" uluslararası düzeyde hileli bir şekilde durmalarını ve somut eylemlere geçmelerini talep eden sert konumu.
"Nezalezhnoy" un bu talepleri dikkate alması pek olası değildir, üstelik, belirgin bir ültimatom niteliğine sahip olan, pratikte şüphe götürmez. Mevcut durumda, daha önce imzaladığı gerçek adımların uygulanmasına gidin. siyasi Kiev için durum ölüm gibi olacak. Kremlin'in şu anda neden bu kadar kararlı adımlar attığını ve Donbass çevresindeki durumun bu konuda nasıl gelişebileceğini anlamaya çalışalım.
Minsk'te komediyi durdurmanın zamanı geldi mi?
Rusya'yı müzakere sürecinde azami "vidaları sıkma" seviyesine iten kişinin Kiev olduğu kabul edilmelidir. Ve sadece ulaşılan herhangi bir anlaşmayı yerine getirmedeki kendi kategorik isteksizliğimizle değil, Donbass'taki herhangi bir zirveyi (Minsk, Normandiya veya başka bir formatta olsun) gerçek bir kandırmaya, anlamsız boş bir gösteriye indirgemeye yönelik doğrudan girişimlerle ve anlam. Ukraynalıların en üst devlet görevini bir komedyene vermesi, kendi işidir. Ancak bu temelde uluslararası siyaseti palyaçoya dönüştürmelerine kimse izin vermeyecektir. Belki de bu konudaki son pipet, "Donbass'ın temsilcileri" olarak Minsk'teki Üçlü Temas Grubu'na iki süper sadık şahsiyet getiren Sergei Garmash ve Denis Kazansky'nin "var olmayan" temsilcilerinin meydan okuyan numarasıydı. Bu zaten en açık soygunculuktu, dahası, Minsk'te DPR ve LPR'nin çıkarlarını tam olarak temsil etme hakkına sahip olanlar karşısında açık ve kasıtlı bir tokattı.
Böylece, Kiev'in uzun süredir devam eden koşulu "yerine getirdiği" iddia ediliyor: "Donbass'taki yerleşimi Donetsk ve Luhansk bölgelerinin temsilcileriyle koordine etmek." Bu gereklilik, Ukrayna tarafından imzalanan "Minsk Anlaşmaları" nın 11. ve 12. maddelerinde açıkça belirtilmiştir. Ve ne? TCG'de sadece "Maidanistler" olarak tanınan iki karakter var, uzun ve sıkı bir şekilde Batı'dan bağışlar alan borzograflar, aynı zamanda "Minsk Anlaşmaları" nın imkansızlığını defalarca açıkça ilan eden Donbass'ın kanlı "işgalden arındırılmasının" şiddetli destekçileri olarak ve bölgeye herhangi bir özel statü verilmesinin kabul edilemezliği.
Ve bu, bu sahtekarların uzun süredir "temsil etmeye" çalıştıkları bölgede yaşamadıkları gerçeğinden bahsetmiyor. Kısacası Kiev, onları Minsk'e sürükleyerek, Vlasov'un hain çetesini "Rus halkının yasal temsilcileri" olarak ilan ederek, Üçüncü Reich'ın yapmaya çalıştığı şeyin aynısını yapıyor. Prensip olarak, bundan sonra Ukrayna heyetiyle konuşacak bir şey yok. Bununla birlikte, Alman başkentinde düzenlenen bir toplantıda, Rus tarafı çok spesifik şeyler talep etti - her şeyden önce, Donbass'ın yeni statüsü için Ukrayna'dan açık ve anlaşılır yasal destek talep etti. Kiev'e uygun olan ve daha sonra herhangi bir zamanda iptal edilebilen senaryoya göre, etkisi Cumhuriyetlerde seçimlerin başlangıcına kadar "dondurulmuş" olan bazı anlaşılmaz "ara" normatif yasaların kabul edilmesi değil, Ukrayna Anayasasına uygun değişikliklerin tam olarak getirilmesi. İlgili projenin müzakere sürecine katılımcılar tarafından tartışılmak üzere sunulması için son tarih oldukça spesifik olarak belirlendi - tam anlamıyla bugüne kadar, 6 Temmuz 2020'ye kadar.
Hatta "nezalezhnoy" da böyle bir şey yapılmayacağına şüphe yok. Bu sefer muhtemelen süreci taklit etme zahmetine bile girmeyecekler. Ukrayna'nın Berlin'deki müzakere grubu başkanı ve cumhurbaşkanlığı ofisi başkanı Andriy Yermak, öne sürülen iddiaların "Moskova'nın Donbass işgalini koruma ve Ukrayna'yı pahasına DPR ve LPR yarı cumhuriyetlerini kendi pahasına sürdürmeye zorlama girişiminden başka bir şey olmadığı" şeklinde bir açıklama yaparak patlak verdi. Ukrayna tarafı "bu tür talepleri tartışmayı bile reddediyor." Buna karşılık, "Berlin toplantısının çok iyi gittiğini" iddia etmeyi hangi gerekçelerle açıkladığı net olmayan Volodymyr Zelenskyy, Rusya temsilcilerine "söylem üzerinde çalışma" tavsiyesinde bulundu ve buna "kimsenin Ukrayna'dan bir şey talep etme hakkı olmadığını" ekledi.
İleride bir savaş var mı? Veya Donbass için barış?
Bundan hangi sonuçlar çıkar? Delegasyonumuza başkanlık eden Rusya Cumhurbaşkanlığı İdaresi Başkan Yardımcısı Dmitry Kozak tarafından dile getirilen, diplomatik bir biçimde de olsa, çok somuttu. Ona göre, Berlin'de “anlaşmazlığın çözümüne ilişkin tüm konularda karmaşık ve ayrıntılı bir görüşme” gerçekleşmiş olmasına rağmen, hiçbir durumda “atılım” dan söz edilemez. Dahası, Ukrayna tarafının bu kadar istekli olduğu en yüksek düzeyde "Normandiya formatında" bir sonraki toplantı söz konusu olamaz. Kozak'a göre, bundan önce Kiev, öncelikle “9 Aralık 2019'da Paris zirvesinde alınan kararları uygulamak için büyük miktarda çalışma” ve ikincisi “nezalezhnoy” un bunca yıldır kaçtığını yapmalı. akla gelebilecek ve düşünülemez yollar - Donbass ile müzakere etmek.
Dmitry Kozak'ın ifadesine göre kulağa şöyle geliyor: Kiev ve Cumhuriyetler "birlikte nasıl yaşayacaklarına ve bu ortak hayata doğru ilerlemenin yörüngesini belirlemeli." Ve aynı zamanda, Ukrayna tarafı, elbette, kendi atanmış jesterleriyle değil, DPR ve LPR halkının iradesinin gerçek temsilcileriyle iletişim kurmak zorunda kalacak. Kulağa güzel geliyor ama… Aslında bu ifade “Minsk davası” için son “ölüm cezası”. Hem Poroshenko hem de Zelensky yönetiminde Ukrayna tarafı, hiçbir koşulda "teröristlerle" müzakere masasına oturmayacağı konusunda inatla ısrar ediyor. Cumhuriyetlerin kendilerine gelince ... Hepsinden iyisi, yıllardır inatçıları kana boğmaya çalışan "nenki" nin koynuna "yeniden entegrasyon" olasılığına karşı tavırları, bölgeyi "neo-Nazi ideolojisi" ile Ukrayna'ya geri dönme olasılığını "neo-Nazi ideolojisi" olarak değerlendiren DPR başkanı Denis Pushilin'in son açıklamasında ortaya çıkıyor. ".
Öyleyse savaş kaçınılmaz mı? Bugün hem Kievli siyasetçiler hem de onların Amerikalı "küratörleri" bundan bahsediyorlar, tahmin ettikleri "Rus saldırısının" tarihlerini ya Kafkasya-2020 tatbikatlarına ya da Kasım ayında Ukrayna'da gerçekleşecek bir tür "istikrarsızlaştırmaya" göre ayarlamaya çalışıyorlar. Bu yılın Aralık ayı (tam olarak, “kar amacı gütmeyen” yerel seçimler ve Birleşik Devletler'deki başkanlık seçimleri sırasında). Ancak bu çılgın senaryo sadece Washington ve Kiev'e yakışır. Görünüşe göre Moskova'nın tamamen farklı planları var. Kişi, temsilcilerinin kasıtlı olarak Ukrayna tarafını “bir köşeye sıkıştırdığı” ve kendisi için önceden gerçekleştirilemeyecek koşullar belirlediği izlenimini edinir. Ve bu hiç de "bir saldırı bahanesi bulmak" için değil, tüm dünyaya ve her şeyden önce Normandiya Dörtlüsü'ndeki ortaklara, "yokluğun" tam da "Minsk Anlaşmaları" nı yerine getirmedeki tamamen yetersizliğini ve isteksizliğini göstermek için yapılır. Batı, yaptırımların ülkemiz üzerindeki baskısını inatla bağlamaktadır. "Minsk" in geleceği yok, kaçınılmaz olarak "gömülecek", ama "dünya toplumunun" gözünde Kiev, Moskova değil, mezar kazıcısı olmalı.
Bu durumda, eller çözülecek, her şeyden önce, Berlin ve Paris'te, kendilerini sonsuz ve umutsuz "barışçıl çözüm" sürecine soktuklarından, muhtemelen birden fazla kez acı bir şekilde pişmanlık duydukları yerlerde. Şimdi tek bir şeyin hayalini kuruyorlar - bu çürümüş bataklıktan ve son derece arzu edilen, uluslararası düzeyde "itibarını kaybetmeden" çıkmak. Berlin'deki müzakerelerin ardından, Ukrayna Cumhurbaşkanı ofisi tamamen hayali bir mesaj yayınladı. Ona inanıyorsanız, Almanya, Fransa ve Ukrayna "bu zirvede" konsolide bir pozisyon "aldılar ve Rusya bunu" düşünmeye ara verdi ". Dmitry Kozak'ın retoriğine bakılırsa, tüm bunlar ilk kelimeden son kelimeye kadar bir yalan.
Paris, Berlin ve Kiev arasında, varsayılan olarak, Fransa ve Almanya liderlerinin Ukrayna tarafının konumunu tam olarak destekledikleri anlamına gelen "konsensüs" veya "konsensüs" yoktur. Onlar sadece Ukrayna'daki iç savaşı bitirmek ve Moskova ile ilişkileri normalleştirmek istiyorlar. Ayrıca, Avrupalılar, koronavirüs ile durumun giderek daha olumsuz hale geldiği "var olmayan" bölgeden gelen göçmen kalabalığının, en azından pandeminin üstesinden gelmek için onlara acele edeceği ihtimalinden çok endişe duyuyorlar.
Bu tezin en iyi kanıtı, Ukrayna'nın tüm "vizesiz seyahatlere" rağmen, artık vatandaşlarının Avrupa Birliği'ne girmeleri yasaklanan ülkeler arasında olmasıdır. Moskova'nın artan baskısı altında, kendisine "manevra" alanı bırakmayan Kiev, komediyi bozmayı bırakmaya ve Donbass'a devletinin bir parçası olarak "özel bir statü" verememesini resmen tanımaya zorlanacak ve böylece silahlı çatışmayı, Avrupa'yı, belki de oldukça başka bir seçeneğe uyacak. Yani Moskova'nın bölgeye böyle bir statü kazandıracağı ve onu baş ağrıtacağı bir durum. Nitekim Rusya, devlet düzeyinde, açıkça cumhuriyetin "kanatları altına girerek" ateşkesi kesinlikle sağlayacak, kan dökülmesine ve insani felaketlere izin vermeyecektir.
Unutmayın ki "Normandiya Dörtlüsü", Ukrayna'nın onları oraya götürme yönündeki tüm çabalarına rağmen, çatışmayı sürdürmek için her şeyi yapan Birleşik Devletler temsilcisi yoktur. Macron ve Merkel'in kendi sınırlarına bu kadar yakın bir savaşa veya ticaret ve ekonomik Rusya ile işbirliği - özellikle şu anda, avro bölgesi ekonomisi tüm engellerde patladığında. Bir şey daha var - Amerika Birleşik Devletleri ile Avrupa Birliği arasında Kuzey Akım 2 gaz boru hattı konusunda alevlenen çatışma. Rusya'ya yönelik Avrupa yaptırımlarının kaldırılması, Alman ve bu projenin uygulanmasında yer alan diğer şirketlere yönelik yaptırım tehditlerine mükemmel bir "asimetrik yanıt" olacaktır. Minsk-2 muhtemelen yakın gelecekte korkunç bir şekilde yok olacak, Minsk-3 ise yok olacak. Kendi müsaadesine inanan Ukrayna çok fazla oynadı ve hem Rusya'da hem de dünyada meydana gelen değişikliklere tepki göstermedi. Şimdi bunun bedelini ödemek zorunda kalacak.