Gençken zorbalığa uğrayan yüzlerce yetişkinle röportaj yapan bir araştırmacı ilginç bir teori öne sürüyor.
Tipik olarak, Amerikan okullarında zorbalık, balodaki karanlık kuzenlere, öğrenci seçimlerine veya futbol antrenmanına benzer: Belki de dahil değildiniz, ama birinin bir yerlerde olduğunu biliyordunuz. 2011'de Başkan Obama , Beyaz Saray Zorbalığı Önleme Konferansı'nda bu kaçınılmazlığa karşı konuştu . Büyük kulaklarım ve sahip olduğum adla bağışıklığım yoktu. Yara almadan ortaya çıkmadım ”dedi. "Ama bu çok sık gerçekleşen bir şey olduğu ve her zaman etrafta olan bir şey olduğu için, bazen soruna göz yumduk."
Değişen sonuçlarla, Araştırma gösterileri zorbalığa çocuk ruh sağlığı ve iyiliği için aşındırıcı olduğunu: Biz görmezden gerektiğini biliyoruz dan , uyku problemi ve depresyon ya da psikoz, kendine zarar olarak psikiyatrik sorunlara okul atlama ve intihar.
Ancak hasar burada bitmiyor. Syracuse Üniversitesi'nde bir aile terapisti ve sosyal hizmet profesörü olan Ellen Walser deLara, zorbalığın kalıcı etkileri hakkında 18 ila 65 yaşları arasında 800'den fazla kişiyle röportaj yapan, bu deneyimler için kapıyı kapatamazsınız diyor. Yıllar geçtikçe deLara, yoğun bir şekilde zorbalığa maruz kalan yetişkinlerde farklı bir modelin ortaya çıktığını gördü. 2106 tarihli Zorbalık Yaraları adlı kitabında, sıklıkla karşılaştığı semptomlar için bir isim tanıtıyor: yetişkin zorbalık sonrası sendrom veya APBS.
DeLara, konuştuğu yetişkinlerin üçte birinden fazlasının bu sendroma sahip olduğunu tahmin ediyor. APBS'nin bir teşhis değil, bir tanım olduğunu vurguluyor - APBS'yi psikiyatrik bir bozukluk olarak sınıflandırmaya çalışmıyor. DeLara, “Gördüğümüzün bu olduğundan emin olmak için çok daha fazla araştırmaya ve diğer araştırmacılara bakması gerekiyor” diyor.
Amerika Birleşik Devletleri'ndeki yaklaşık her 3 öğrenciden 1'i okulda zorbalığa maruz kalıyor ( siber zorbalıkla ilgili rakamlar daha az kesin, çünkü diğer zorbalık türlerinden daha yenidir ve çocukların bunu gerçekleştirmek için kullandıkları teknoloji sürekli değişmektedir). Bu istismar edebilir yayılan dışlanma, söylentiler, lakap takma , ya da fiziksel zarara. Bazı kurbanlar yalnız yalnızken, diğerleri kendi arkadaşları veya sosyal rakipleritarafından altüst ediliyor .
DeLara'nın araştırmasına göre, kötü muameleye maruz kaldıktan yıllar sonra, yetişkinlerin zorbalık sonrası sendromu olan insanlar genellikle güven ve öz saygı ile mücadele ediyor ve psikiyatrik sorunlar geliştiriyor. Bazıları insanları memnun eder veya başa çıkmak için yiyecek, alkol veya uyuşturuculara güvenir.
APBS, bazı açılardan, travma sonrası stres bozukluğuna veya PTSD'ye benzer; burada korkunç deneyimler yaşayan insanlar, bozulmuş bir savaş ya da kaç tepkisi geliştirir. Hem APBS hem de TSSB, kalıcı öfke veya kaygı, madde bağımlılığı, hırpalanmış benlik saygısı ve ilişki sorunlarına yol açabilir. Yine de bir fark, APBS'li kişilerin ani öfke alevlenmelerine daha az eğilimli görünmeleridir.
DeLara, “TSSB'si olanlar travmalarını sinir sistemlerini etkileyecek şekilde içselleştirdiler” diyor. "TSSB'si olan insanlar hemen tepki veriyor çünkü tetikleyicileri temelde onlara kendilerini zarardan korumaları gerektiğini söylüyor." APBS'li olanlar daha uzun bir sigortaya sahip gibi görünüyor; hasar büyük boyutlu bir tepkiyle değil, ne olduğu üzerine düşündükleri için gelir.
DeLara, TSSB'den muzdarip olanlar ile APBS'li olanlar arasında başka bir ayrım gözlemledi: Bazen, zorbalığa uğramış olmanın olumlu sonuçları var gibi görünüyor.
DeLara'nın görüştüğü kişilerin yaklaşık yüzde 47'si, deneyimden içsel güç veya kendine güven duygusu gibi faydalı bir şey çıkardıklarını söyledi. Diğerleri empati geliştirdi ya da bilinçli olarak başkalarına iyi davranmaya ya da hayatlarından bir şeyler yapmaya karar verdi. DeLara, APBS'li herkesin bu nimetlerden en az bir veya daha fazlasına sahip olduğunu söylüyor.
Bu gümüş astarın ne kadarının genetiğe, ne kadarının da destekleyici bir aileye veya topluluğa kadar izlenebileceği belli değil. DeLara, "Çocukken zorbalığa uğrayan bazı kişilerin neden yetişkinler için faydalı olduğunu düşündükleri şeye sahip olduklarının cevabını bilmiyoruz" diyor.
TSSB'li ve APBS'li insanlar için iyileşme oranlarını karşılaştırmayı planlıyor. APBS'li insanlarda gördüğü bir fark, dünyayı TSSB'li insanların sıklıkla yaptığı gibi tehditkar bir yer olarak görmemeleriydi.
Bazı insanların doğuştan gelen bir iyimserlik duygusu veya zorbalığı geride bıraktıkları için ne kadar şanslı olduklarına odaklanma yetenekleri vardır. Bu insanlar geri sıçrama konusunda bir avantaja sahip olabilir, ancak dirençlilik de öğrenilebilir. APBS'li kişiler için deLara, özellikle travmaya odaklananlar olmak üzere aile ve bilişsel davranışçı terapileri önermektedir.
Elbette, zorbalığın neden olduğu zarar, herhangi bir faydadan daha ağır basar. DeLara, "İnsanlar limondan limonata yapabildikleri için bu zorbalığın iyi bir şey olduğu anlamına gelmez" diyor. Zorbalığa uğramanın olumlu tarafını görebilenler bile çoğu zaman başka olumsuz sonuçlara sahipti.
DeLara, bu deneyimlere bir isim vermenin insanların etkili tedavi bulmalarını kolaylaştıracağını umuyor. "Birine yardım edebilmek için neler olduğunu açıkça belirtebilmelisin" diyor. Dahası, zorbalık sonrası yetişkin sendromunun semptomlarıyla yaşayan insanlar, bu şekilde yanıt veren tek kişi olmadıklarının farkında değiller. Bir adam deLara'ya APBS fikrinin tepkisinin normal olduğunu ve başka bir kişilik kusuru olmadığını anlamasına yardımcı olduğunu söyledi.
DeLara, zorbalığın uzun vadeli sonuçlarını ve hangi tedavilerin insanların bunların üstesinden gelmesine yardımcı olabileceğini incelemeye devam etmeyi planlıyor.
Dieter Wolke, etti çalışılan Coventry, İngiltere'de Warwick Üniversitesi'nde yetişkinlerde zorbalık psikiyatrik etkileri zorbalık psikolojik hasara uzun ömürlü, yıkıcı bırakabilir kabul eder. Bununla birlikte, nedenlerine bağlı olarak bu semptomlar için yeni bir terim kullanmak konusunda tereddüt ediyor. "Yeni bir isim icat etmede pek bir değer görmüyorum," diyor. Doktorların zorbalık konusunu hastalarına açmaları için eğitilmelerinin daha önemli olduğunu söylüyor.
Açık olan şu ki, bazı yetişkinler çocukken yaşadıkları zorbalığın üstesinden gelirken, diğerleri acı çekmeye devam ediyor. Bu ıstırabın hangi biçimleri aldığına dair araştırma hala başlangıç aşamasındadır. APBS etiketi ortalıkta olsun ya da olmasın, semptomlarıyla yaşayan insanlar, bunları nasıl çözeceklerine dair herhangi bir araştırmadan faydalanacaktır.