Elma her zaman ağaçtan uzağa düşmüyor.
Haydi şimdi, mühendislik tarihinde yer etmiş ünlü sekiz mühendise ve onların ayak izlerini takip eden (ve bazen aşan) çocuklarına bir göz atalım.
Bazen keşif, icat ruhunun ailede birkaç nesil devam ettiğini görürüz. Mühendislik tarihi demişken, keşif, icat mirası ve tutkusu çocuklarına bulaşan ve onlar tarafından devam ettirilen tarihin en büyük mühendislerine ve mucitlerine bir göz atalım. Örneğin, hangi baba ve oğlunun çalışmaları büyük bir otomobil şirketine giden yolu açtı? “Demiryollarının Babası” kimdi? Ve..., helikopter deyip geçmeyelim, onun da arkasında bir öykü yatıyor, nedir bu öykü?
John ve Val Browning
John Browning (resimdeki kişi) ilk silahını 13 yaşında iken babasının silah dükkanında yaptı. Otomatik ve yarı otomatik tabancalar, kartuşlar yanı sıra çifteler ve tüfekler, silah mühimmatı konusundaki iyileştirmeler dahil, yaşamı boyunca ateşli silahlarla ilgili aldığı patent sayısı 128 oldu. Tüm zamanların en başarılı ateşli silah tasarımcılarından biri olarak kabul edildi ve patentlerinin birçoğu bugün hala büyük ölçüde kullanılıyor. Modern yarı otomatik tabancaların çoğunda bulunan iç içe geçen cıvatayı icat etti.
1926'da öldüğünde, arkasında bir dizi bitmemiş tasarım ve projeler bırakmıştı Browning. Oğlu, Val Browning, halen dünya çapında kullanılan tek etkili, yarı otomatik bir tabanca olan Browning Hi-Power da dahil olmak üzere, babasının bitmemiş çalışmalarını tamamlama görevini üstlendi. Babasının 128 patent rekoruna ulaşamamış olmasına rağmen, genç Browning, yine de yaşamı boyunca silahla ilgili 48 patentin sahibi oldu.
Miles O'Brien ve Marion Donovan
Otomobil endüstrisi, erkek kardeşi Richard'la birlikte otomobil dişlilerinin taşlanması için özel bir takım tezgahı olan South Bend Torna tezgahını icat eden Miles O'Brien'a çok şey borçludur. Torna, O'Brien'e bir servet kazandırdı, ama Miles'ın kızı Marion (resimdeki kişi, daha sonra Marion Donovan oldu), kullanılıp atılan bebek bezinin öncüsü olan mucit sıfatıyla dünya çapında daha belirgin bir etki yarattı.
Marion gençliğini, icat tutkusunu kaptığı yerde, babasının fabrikasında geçirdi. Bu nedenle, Miles, “İşe Kızınızı Alın” hareketini oluştururken bundan farkında olmadan itibar sağlayan kişi olarak bilinir.
Daha sonra, 1946'larda, iki bebekten dolayı nefes alamayan bir anne olarak Marion, sırılsıklam ıslak bebek bezleri ve bebek bezi pişikleri ile uğraşmaktan bıkmıştı. Duş perdelerinin suya karşı dayanıklılığından, su geçirmezliğinden ilham alan Marion, su geçirmez bebek bezleri için prototipler oluşturma düşüncesiyle duş perdesi malzemesini bezlerin içine dikti. Buluşu ani bir başarıydı ve New York'ta Saks Firth Avenue'de satıldı. En çok çocuk bezi ile yaptığı çalışmalarla tanınmasına rağmen, Marion ayrıca kompakt bir elbise askısı, lavaboya boşaltılan bir sabunluk ve Dentaloop diş ipi de dahil olmak üzere diğer bir çok çeşitli ev eşyaları için patentler aldı.
Wilbert ve Robert Gore
Boş zamanlarını, politetrafloroetilen'in (PTFE), yani Telfon'un yeni kullanım alanları araştırmak için harcayan Wilbert (Bill) Gore, DuPont'ta çalışan bir araştırmacıydı. Bulduğu yenilikler arasında PTFE'yi kablo yalıtımı için kullanmak önemli bir inovasyon olarak kabul edildi. 1969'da Bill'in oğlu Robert Gore (resimdeki kişi), Teflon'u üretanla kaplayıp onu da naylon kumaşa yapıştırıp kaynaştırarak nefes alabilir ve su geçirmez bir kumaş yarattı. Bill, oğlunun buluşunun rüzgarına kapıldı ve onu geliştirmek için onunla yan yana çalıştı. Gores, yeni malzemeyi Gore-Tex markası altında pazarladı ve onu aile şirketleri olan W.L Gore & Associates üzerinden çeşitli sektörlere sattı. Gore-Tex, spor ve dış giyimde, uzay giysilerinde, bakım gerektirmeyen akü ürünlerinde bir membran olarak ve yanı sıra dikişler, kalp yamaları ve sentetik diz bağları gibi çeşitli tıbbi uygulamalar da dahil olmak üzere çeşitli kullanım alanları buldu.
Stanley Hiller Sr. ve Stanley Hiller Jr.
40 patente sahip olmasına ve hevesli bir pilot ve mühendis olmasına rağmen, Stanley Hiller tarihte pek belirgin bir iz bırakmadı. Ancak oğlu Stanley Hiller Jr., babasının havacılık ve icat tutkusunu güçlü bir şekilde paylaşmakla kalmadı ve modern helikopterin öncü geliştiricisi olarak tarihe geçti. 15 yaşın olgunluğunu benimsemiş genç Hiller Jr., dünyanın başarılı bir şekilde çalışacak ilk koaksiyel helikopteri olan bir çalışma modeli tasarladı ve inşa etti - XH-44 “Hiller-kopter” (resimdeki). 17 yaşında ABD Ordusu'ndan tasarım onayı aldıktan sonra Kaliforniya'da bir helikopter fabrikası açtı. Hiller Jr., halen Fairchild Corporation olarak bilinen bir şirketle birleşme sonrası 1966'da şirketinden ayrıldı.
Sir Hiram Maxim ve Hiram Percy Maxim
Sir Hiram Maxim (resimdeki kişi), fare kapanı, saç maşaları ve buhar pompaları gibi icatlar için adına kayıtlı birkaç patenti bulunan Amerika doğumlu bir İngiliz mucitti. Ancak en çok, ateşli silah endüstrisine katkıları ile bilinir. Maxim, ilk taşınabilir, tamamen otomatik makinalı tüfeğin, Maxim Gun'un mucidiydi. Bu keşfini, gerçekten zengin olmanın en iyi yolunu kendisine tavsiye eden bir Amerikalıyla orada tanıştığı için Viyana'ya yaptığı 1882 gezisine borçluydu: “Avrupalıların birbirlerinin boğazlarını daha kolayca kesmelerini sağlayacak bir şey icat et”.
Silah geri tepmesinin neden olduğu bir çocukluk çağı yaralanmasından esinlenen Maxim, silahı bir sonraki atış için hazırlamak için geri tepme enerjisinden yararlanma fikrinin üstüne atladı. Maxim Silahı'nın versiyonları İngiliz yapısı ateşli silahların temelini oluşturuyordu ve I. Dünya Savaşı'nda yoğun olarak kullanıldı. Tezata bakın ki, Maxim'in silahlarla çalışması onu sonraki yıllarda tamamen sağırlaştırdı.
Maxim'in oğlu Hiram Percy Maxim, babasının izinden gidecekti ve 1902'de ticari olarak başarılı ilk ateşli silahlar susturucusu Maxim Silencer'in icadı ve satışları ona şöhretin kapılarını açtı. Genç Maxim, aynı zamanda doyumsuz bir otomobil tutkunuydu ve söylendiğine göre bir zamanlar kendi içten yanmalı motorunu inşa etme girişiminde bulunmuştu. Tamamen başarılı bir motoru hiçbir zaman üretmeyi başaramadı, ama Hiram Percy Maxim, kendi susturucusunu oluşturmak için otomobil susturucuları geliştirmek için kullanılan teknikleri sonuna kadar kullandı.
John ve Washington Reobling
Dünyanın en muhteşem mühendislik başarılarından birinin onuru ve New York'un en simgesel yerlerinden birinin itibarı Reoblings'in hanesine yazıldı. John Roebling (resimdeki kişi), çelik halat asma köprüleri konusunda uzmanlaşmış, Almanya doğumlu Amerikalı bir inşaat mühendisiydi. 1867'de Roebling, şimdi Brooklyn Köprüsü olarak anılan işe girişmişti. Ne yazık ki, projeyi asla bitiremedi. Bir gün köprünün kurulacağı alanı araştırırken rıhtımda bir yerde durdu ve kafası dalgın düşünürken gelen bir vapur ayağını ezdi. Bu yaralanmanın sonucunda Roebling tetanozdan öldü.
Babasının ölümünden sonra, köprüde yardımcı mühendis olarak çalışan John'un oğlu, Washington Roebling, bu zor işi devraldı ve projenin sorumlu baş mühendisi oldu. Washington sadece babasının amacının gerçekleşmesini sağlamakla kalmadı, Brooklyn Köprüsü'nün iki kulesinin temelini oluşturan pnömatik kesonların eklenmesi de dahil olmak üzere tasarımda birçok iyileştirmeler de gerçekleştirdi.
George ve Robert Stephenson
Elon Musk'un çeşitli çabalarının tümünü gözünüzün önüne getirdiğinde, göreceksiniz ki Mask taşımacılık konusunda Stephenson'larla aynı düzeyde bir etkiye sahip olma çabası içindedir.
George Stephenson, “Demiryollarının Babası” (resimdeki kişi), 1830 yılında şehirlerarası ilk demiryolu toplu taşıma hattını (Liverpool ve Manchester demiryolu) inşa ederek demiryolu taşımacılığına öncülük eden bir İngiliz inşaat ve makine mühendisiydi. Ayrıca kendi buharlı lokomotiflerini de tasarlamış ve inşa etmiştir.
George'un tek oğlu Robert, babasının yanında bir dizi buharlı lokomotifler tasarlayıp inşa ederek babasının çalışmalarını daha da ileri bir düzeye taşıdı. Stephenson'ların birlikte geliştirdiği dünyanın en eski buharlı yolcu lokomotiflerinden bazıları Endüstri Devrimi'ne önemli ölçüde katkıda bulundu ve dünya çapında modern demiryolu yolculukları için altyapıyı hazırladı. Robert Stephenson genellikle 19. yüzyılın en büyük mühendisi olarak kabul edilir.
Sakichi ve Kiichiro Toyoda
Sakichi Toyoda (resimdeki kişi), 1800'lerin sonlarındaki bir tarihte icat ettiği kendi otomatik kumaş dokuma cihazları işini geliştirdi, 1926'da kendi dokuma tezgahı şirketi Toyoda Automatic Loom Works'ü açtı. En ünlü icadı, tartışmaya açık bir şekilde bir sorun durumunda kendi kendini durdurabilecek türdeki bir ilk makina olan elektrikli otomatik dokuma tezgahıdır. Mühendisler, Toyoda'yı “5 Neden” konseptinin geliştiricisi olarak da takdir edeceklerdir - bir sorunun kaynağını bulmak ve tekrar etmesini önlemek için beş kez “neden” sorma fikri. Konsept bugün hala yalın metodolojilerde yaygın olarak kullanılmaktadır.
Toyoda'nın oğlu Kiichiro, babasının fabrikasında çalışmaya başlayarak iş hayatına adımını attı. Ancak, Sakichi'nin 1930'daki ölümünün ardından, Kiirchiro onun otomobillere olan tutkusunu (babasının takip etmesi için onu teşvik ettiği bir ilgi alanı) sürdürdü ve büyük risk alarak aile şirketini genişletmek için otomobil imalatı işine yatırım yapma konusunda ailesini ikna etti. Nasıl çalıştığını öğrenmek için bir Chevrolet'ye tersine mühendislik uyguladıktan sonra, Kiichiro Toyoda 1935'te ilk otomobillerini tasarlayıp üretti.
Artık farkına varmadıysanız, bilin ki o şirket daha sonra Toyota olarak yeniden adlandırıldı (Kiirchiro, yeni ismin iyi şans getireceğini ve telaffuz edilmesinin de daha kolay olacağını düşünmüştü). Ne yazık ki, Kiirchiro, şirketinin tam potansiyele ulaştığını görecek kadar yaşayamadı. Azalan karlar ve işten çıkarmaların ardından başlayan bir işçi grevinden sonra 1950'de istifa etti ve iki yıl sonra öldü. Bugün ise, Toyota dünyanın en büyük otomobil üreticilerinden biridir ve Kiichiro çoğu kez “Japonya'nın Thomas Edisonu” olarak anılmaktadır.
Gelecek sayıda buluşmak umuduyla, hoşçakalın.