Grimm Masallarının Karanlık Yüzü
Jacob ve Wilhelm Grimm'in masal koleksiyonu, Pamuk Prenses ve Yedi Cüceler’den Rapunzel'e, Sinderella'dan Kırmızı Başlıklı Kız’a kadar uzanan, edebiyat tarihin en tanınmış çocuk karakterlerini içerir. Oysa bu kardeşler işe korkunç sahneler içeren Grimm Masalları kitabını yazarak başladılar. Grimm'lerin amacı çocukları eğlendirmek değildi. “Grimm’in Peri Masalları’nın” ilk baskısı, pek çok dipnot içeren ancak resim içermeyen akıcı bir tondaydı. Ancak daha sonra, çocuklar ana izleyici kitlesine dönüştükçe, daha yetişkin içeriklerinden bazılarını çıkardılar. Onların hikâyeleri daha sonra Walt Disney ve diğerleri tarafından adapte edildikçe sadeleştirildi. Grimms’in çalışmalarında görünen şaşırtıcı derecede karanlık temalardan bazılarına göz atalım.
Evlilik öncesi seks
1812'de yayımlanan Rapunzel’in orijinal versiyonunda, bir prens “keyif ve zevk” içinde geçen iki günün sonunda ana karakteri hamile bırakır. Bu arada, Hans Dumm, bir prensesi sadece dileyerek hamile bırakan bir adam hakkındadır ve Kurbağa Kral’da ise prenses tüm geceyi yakışıklı bir prense dönen kurbağa ile geçirir. Grimm’ler, seks sahnelerini Rapunzel ve “Kurbağa Prens”in daha sonraki versiyonlarından çıkardı ve “Hans Dumm”ı ise tamamen ortadan kaldırdı. Ancak 20. yüzyılda kitabı inceleyen ve içlerinde Sigmund Freud ve Erich Fromm'ın da dahil olduğu psikanalistlere göre Grimm Masalları hâlâ içinde gizli cinsel imalar barındırmaktadır.
Grafik şiddet
Grimm kardeşler eserlerinin sonraki baskılarında her ne kadar cinsel tonu yumuşatmış olsalar da, aslında şiddeti artırdılar. Özellikle “Soyguncu Damat’ta” bazı haydutlar bir bakire kadını yeraltındaki sığınağına sürüklediklerinde korkunç bir olay yaşanır. Haydutlar, kızın kalbi patlayana kadar onu şarap içmeye zorlar, elbiselerini söküp vücudunu parçalara ayırır. Diğer masallarında da benzer şekilde korkunç bölümler vardır. Sinderella’da, kötü üvey kardeşler ayaklarını ve topuklarını kesip sahibi aranan terliğe sığdırmaya çalışır; “Altı Kuğular” da, kötü kayınvalide yanar; “Kaz Güden Kız’da” sahte bir gelin çıplak olarak soyulur, çiviyle dolu bir namluya atılır ve sokaklarda sürüklenir ve Pamuk Prenses’de kötü kalpli kraliçe kırmızı sıcak demir ayakkabılarla dans etmeye zorlandıktan sonra ölür.
Çocuk istismarı
Daha da şok edici bir şekilde, “Grimm’in Peri Masalları’ndaki” şiddetin çoğu çocuklara yöneliktir. Pamuk Prenses, avcılar onun ciğerini ve kalbini sökmek için ormana götürülme emrini aldığında sadece 7 yaşındadır. “Ardıç Ağacı’nda” bir kadın, bir elma almak için eğilirken üvey oğlunu baştan çıkarır. Daha sonra oğlanın cesedini doğrar, bir güveçte pişirir ve eşine servis eder. Eşi yemeği o kadar beğenir ki birkaç saniye sonra yine ister. Pamuk Prenses sonunda hayata geri döner tıpkı, “Ardıç Ağacı”ndaki çocuk gibi. Ama Grimms’ın eserlerindeki her çocuk bu kadar şanslı değildir. “Frau Trude” eserindeki karakter, söz dinlemeyen bir kızı tahta bir bloğa çevirir ve onu ateşe fırlatır. Ve “İnatçı Çocuk” da, bir genç hastalandıktan sonra ölür.
Yahudi aleyhtarlığı
Grimm’ler, üçü Yahudi karakter içeren 200'den fazla masal topladı. “Brambles'daki Yahudi” kitabında kahraman bir Yahudi'ye bir dikenli çalılıklarda dans etmeye zorlayarak işkence eder. Ayrıca Yahudilere, diğer şeylerin yanı sıra “kirli köpek” olarak da hakaret eder. Daha sonra bir yargıç, bir Yahudi'nin gönüllü olarak para dağıtacağından şüphe eder ve hikayedeki Yahudi bir hırsız olduğu ortaya çıkar ve asılır. “İyi Pazarlık” da Yahudi bir adam aynı şekilde bir dolandırıcı olarak resmedilmiştir. Üçüncü Reich sırasında Naziler, Grimm’lerin masallarını propaganda amaçlı kullandı. Örneğin, Kırmızı Başlıklı Kız kitabının Yahudi kurtun elinde acı çeken Alman halkını simgelediğini ve Sinderella’nın Aryan saflığının onu melez kızkardeşlerinden ayırdığı söylenir.
Ensest
“Her Türlü Kürk” de bir kral, ölmekte olan eşine, yeni gelinin en az onun kadar güzel olması halinde yeniden evleneceğine söz verir. Ne yazık ki, tüm dünyada kendi kızı dışında böyle bir kadın yoktur ve kızı sonunda kaçarak kurtulur. Kaynaklarla görüşme yaparken, Grimm'ler aynı şekilde ensest bir baba ile farklı bir hikayenin “Elleri Olmayan Kız’ın” versiyonlarını dinlediler. Yine de, kitaplarının tüm basımlarında, bu babayı şeytan olarak yeniden adlandırdılar.
Garip anneler
Üvey aileler masalların olmazsa olmazıdır ama Grimms’ler eserlerinde bazı şeytan biyolojik anneleri de eklemiştir. “Hansel ve Gretel” kitabının 1812 versiyonunda versiyonunda bir kadın, kocasını, onları beslemek için yeterli yiyeceğin olmadığı için ormanda çocuklarını terk etmeye ikna eder. Pamuk Prenses’in önce iyi dileklerde bulunan ama sonra kızının güzelliğini kıskanan şeytan bir annesi vardır. Grimm’ler bu karakterlerin her ikisini de sonraki basımlarda üvey anne olarak değiştirmişlerdir ve bu sayede öz anneler kurtulmuştur.
Çeviren: Seda Aksoy Evren
(History.com)