Oksidasyon ne demektir:
Oksidasyon, oksijenden kaynaklanmadığı halde elektron kaybını ifade eden bir kimya kelimesidir.
Aynı zamanda, bir elementi oksijen ile birleştirmek ve onu bir oksite dönüştürmek için oksitleme işlemini gösterir. Oksidasyondan sorumlu element oksidan olarak tanınır.
Bir kimyasal elektronları kaybettiğinde (oksidasyona uğradığında), oksidasyon numarası (NOx) artar.
En önemli oksidasyon olaylarından biri, enerji salımının meydana geldiği fermantasyon ve solunum gibi biyolojik işlemlerde bulunan yanmadır.
Biyokimya kapsamında, oksidasyon yağ asitlerinde, glikozda, amino asitlerde vs.
Yükseltgenme ve indirgenme
Yükseltgenme tersine indirgenme işlemidir. Oksitleyici madde, oksidasyona neden olan ve indirgeyen, indirgeyici madde indirgemeye neden olan ve oksidasyona uğrayan ajandır.
Yükseltgenmede, element elektronları kaybeder ve yükseltgenme sayısı artar. Azaltmada, element elektronlar kazanır ve oksidasyon sayısı azalır.
Demir oksidasyonu
Bazı cisimlerdeki pas, demir oksidasyonundan kaynaklanır. Bu durumlarda demir elektronları kaybeder ve oksijen elektron kazanır.
Siyah oksidasyon
Siyah oksidasyon söz konusu nesnenin siyah bir yüzey kazandığı ve paslanmaya karşı korozyona daha dirençli olduğu bir reaksiyondur. Aletlerde, parçalarda (vidalar ve yaylar gibi) vb. Yaygın olarak kullanılır.
Siyah oksidasyon prosesleri vardır: sıcak (yaklaşık 135-140 ºC) ve soğuk (ortam sıcaklığı).
Yumuşak oksidasyon
Hafif oksidasyon, ozonoliz, enerjik oksidasyon ve yanma ile birlikte dört tip organik oksidasyondan biridir.
Hafif oksidasyonun en iyi bilinen örneklerinden biri alkenlerinkidir. Bu durumda, bir potasyum permanganat çözeltisi olan Baeyer'in reaktif maddesi (ünlü bir Alman kimyagerinin adı) alkenleri ve siklanları ayırt etmek için kullanılır.