Bordeaux'da akıllara ziyan bir kitapçı. Virgin Megastore 'u geçtikten, rue de Sainte Catherine 'e (Bir nevi istiklal caddesi) gelmeden önce. Vital Carles sokağı 15 numara. Montesquieu 'nün son yaşadığı apartmanın giriş katı. Fransızların Taşyapı gibi yıkarız yenisini yaparız ile tarihi yok eden inşaat şirketleri yok tabii. Adamlar gözleri gibi bakıyorlar geçmişlerine. Tek katta 2000 metrekarede binlerce kitap. Orhan Pamuk 'un Nobel alması sonrasında bir vitrin Türk yazarlara ayrılmıştı. Nedim Gürsel, Mine Kırıkkanat. Yaşar Kemal yoktu mesela. Gözlerim İclal Aydın'ı aradı. Onun kitapları süpermarkette Omo reyonundadır dediler. Futbol kitaplarının peşine düştüm. Futbolu rugby ile aldatan Fransızlar, elbette ki Zidane biyografileri okuyor son aylarda. İçerisi tıklım tıklım. İnsanlar marketten, makarna, süt alır gibi alıyorlar kitapları. Okumak, karnını doyurmak kadar doğal Fransızlar için.
Hayat beğendiğin herşeyin önce etiketine bak sonra kasaya yürüyü şart koşmuş. 3-4 kitabın olduğu bir poşetle çıkıyorum Mollat'dan. Galeries Lafayette'in kapısında en tanıdık lisanda "ama burası çok kazıkmış ona göre" diyen kadınla gözgöze geliyorum. İclal Aydın okumuş gibi bakıyor.