Bir hasta belirli hastalıklara yakalanma riski altında olduğunda birincil hekimi genellikle tıbbi laboratuvar test sonuçlarını izleyecektir. Bu test kandaki ilgili bileşiklerde anormal seviyeler gösterirse hastaya tıbbi görüntüleme prosedürü önerilebilir. Manyetik rezonans görüntüleme (MR), bilgisayarlı tomografi (BT) ve ultrason (US) gibi tıbbi görüntüleme testleri ek anormallikler gösterebilir veya laboratuvar test sonuçlarını doğrulayabilir.
MR, hastadaki organların ve yumuşak dokuların ayrıntılı görüntülerini oluşturur. Görüntü oluşturmak için kullanılan sinyalleri yayan, doku içindeki proton çekirdeklerini polarize etmek için süper iletken bir mıknatıs kullanılır. Görüntüler, bir radyoloğun sağlıklı dokuları kanser, multipl skleroz ve demans gibi anormal dokulardan ayırt etmesine yardımcı olacak farklı kontrast türlerine sahip olabilir.
Kanser vakaları için MR
Radyologlar MR kullanarak vücudun belirli bölgelerindeki tümörleri görüntüleyebilir. Yaygın bir yaklaşım difüzyon ağırlıklı MR (DWI) adı verilen tekniği kullanmaktır.Radyolog, görünür difüzyon katsayısını (ADC) hesaplayarak tümörün iyi huylu veya kötü huylu olup olmadığını belirleyebilir. Örneğin, iyi huylu kemik lezyonlarının ADC’si kötü huylu olanlardan daha yüksek olabilir. Longitudinal MR görüntüleme çalışmaları, doktorların tedavi seçeneklerini ve etkililiğini, özellikle de sinyal yoğunluğu değişikliklerini izlemelerine yardımcı olma potansiyeline sahiptir.
Multipl skleroz ve MR
MR, multipl sklerozun (MS) hem teşhisinde hem de izlenmesinde değerli bir araç olduğunu göstermiştir. MS teşhisi tipik olarak klinik değerlendirmeye dayanır ve hiçbir biyobelirteç bu teşhisi doğrulayamaz.
MR, hastanın tedaviye olası yanıtını izlemek için bir araç sağlayabilir. Bu işlemde genellikle MR’de görülen lezyonların sayısı ve boyutundaki değişikliklerin izlenmesinin yeterli olacağı kadar azalma sağlanır. 31 çalışmadan yapılan analize göre, tedavinin 6-9 ay boyunca lezyonlar üzerindeki etkisi, 12-24 ay boyunca nüksetme durumunun etkilerini tahmin etmeye yardımcı olabilir.
Demans için MR çekimleri
Demans; dil, öğrenme ve hafıza ile ilgili sorunlar da dahil olmak üzere kısıtlı beyin fonksiyonuyla tanımlanır.4 Bir hastaya demans teşhisi konması için diğer koşulların hariç bırakılması gerekebilir. Bu genellikle fiziksel ve nörolojik incelemeler ve bilişsel testler kullanılarak yapılır. Doktorlar klinik demansı olduğundan şüphelenilen hastalarını beyin MR’ına yönlendirebilirler.
Yaşlandıkça tüm hastaların beyninde değişiklikler meydana gelir. Ancak demans hastalarında beynin beyaz maddesinde daha fazla hasar belirtisi mevcut olabilir. Bu hasar, MR ile görüntülenebilir. MR kullanılan yakın zamanlı bir çalışma, normalde hafıza kaybını tespit etme yeteneğine kıyasla bu görüntülerin demansı ortalama 6 yıl önce tahmin edebileceğini göstermiştir. MR ayrıca dokudaki hasarı veya atrofiyi izlemeye de yardımcı olabilir.
Kanser, MS veya demans hastaları; hastalık tespiti, ilerlemesi ve tedavisi aşamalarında MR görüntülemeden yararlanabilir. Longitudinal MR, bir hastanın hastalığına bağlı olarak zaman içindeki değişiklikleri gösterebilir. Sonuç olarak, hekimler potansiyel olarak tedavi olanakları hakkında daha bilinçli kararlar verebilirler.