En son 12. haftada yazmıştım Kardeş hakkında. Sebep, can sıkıntısı. 14. haftada ilk kıpırtıları hissettim. Daktır T. hala bunun imkansızlığını savunuyor. Doktor doktorrrr, hissettiğim şey gaz değilse ki değillerdi, geriye başka ne olasılık kalıyor? Ona göre gebeliğin normal gelişimi, rahim büyümesi falan. Her konuda doktorumla aynı fikirde olmadığım olacak elbette. Plasenta previa, yani önde gelen plasenta. Normal kabul edilen dizilim; plasenta, bebek ve serviks (rahim) iken; previa' da üstte bebek, sonra previa ve serviks geliyor. Bir kaç derecesi var. Biz şanslıyız ki; en hafif previa imiş.
Daha önceden previa ile ilgili bir bilgim yoktu. Daktır T. previa haberiyle birlikte bir dizi yasağı saydığında bile ayrıntılı sorular yöneltemedim. 1 hafta sonraki muayeneye kadar da bir araştırma yapmadım. O muayenede doktorum kesin dedikten sonra sorularımı yönelttim ve yine hakkında fazla okumamaya çalıştım ve hala da okumuyorum. Müdahale edebileceğim bir durum yok ve şu durumda hala şanslı bile gözüküyorum. En ağır hali çok tehlikeliymiş çünkü.
1) Alt segment yerleşimli plsenta previa-Plasenta kenarı, rahim ağzına 2cm den daha yakın olmakla beraber, temas halinde değildir.
2) Marjial plasenta previa- Plasenta, rahim ağzına yakın olsa da kapatmaz.
3) Kısmi plasenta previa-Plasenta, rahim ağzının bir kısmını kapatmıştır.
4) Tam plasenta previa-Plasenta, rahim ağzını tamamen kapatmıştır
Gebeliklerin başındaki ultrason incelemelerinde Previa' ya sık rastlanırmış. Gebeliklerin %5-20' sinde 2. trimesterde yapılan detaylı ultrason incelemesinde, plasentanın servikse yakınlığı saptanırmış. Bende tam 3. aya girerken saptandı. Gebeliğin ilerlemesiyle; rahim büyür ve plasentanın da yukarı doğru çekilmesi yani normal yerleşimine dönmesi beklenir. Bende beklenen durum da tam olarak bu. Doktorum, 20. hafta kontrolünden umutlu. 32-34. haftalarda hala durumda değişiklik olmadıysa; bundan sonra değişiklik beklenmezmiş. Risklerden falan bahsetmeyeceğim. 20. haftadan umutluyuz :D
Plasenta Previa' nın neden olduğu tam olarak bilinmemektedir. Ancak bazı risk faktörleri saptanmıştır. Daha önceden rahim içi zarında -endometrium- zedelenme ya da rahim içi zarına giden kan akımında bir azalmanın yol açabileceği düşünülüyormuş. Bu risk faktörleri: Önceden geçirilmiş sezaryen-
Pek düşünmemeye çalışıyorum. İlk 1,5 hafta plasentanın normal yerleşimine dönmeyeceğini düşünüp üzülmüştüm. Çünkü bu durumda sezaryen kaçınılmaz oluyormuş ki bu benim istemediğim bir durum. Sonra şunu kabul etmek zorunda kaldım; ben istesem de istemesem de, her gün bunu düşünüp bebeğimi ve kendimi -ve dahi ailemi- strese soksam da sokmasam da olacak olan buysa, olacak. Düşünmemeye bundan sonra başladım. İlk başlardaki korkutucu kanamalarla, Alpi' ye gebeyken yaşadığım gibi, ilk5-5,5 ay zor geçecek diye düşünmüştüm. Sonra arkadaşlarımın her günkü telkinleriyle bu düşüncelerden sıyrıldım. Daktır T.' den önce gittiğim doktorum, ilk 3 ayda oluşan gebeliklerin doğal seleksiyon olduğunu hatırlattı bana. Bodrum' dan döner dönmez görüşmüştüm kendisiyle ve kim bilir ben kaçıncı kuşak gebeydim. "Doğaya müdahale etmek doğru mu sence?" diye sormuştu. O günkü konuşmamızdan sonra progestan' ı bırakmıştım. Ne olursa olsun dedim ve bir teslimiyet içine bıraktım her şeyi. Kafamdaki tüm olumsuzlukları sildim. 1 gecede. 3. gün, kanamam tamamen kesilmişti. Stresle mi alakalıydı yoksa tesadüf müydü bilmiyorum ama çok keyifli 1,5-2 ay geçirdim ailemle. Alpi' ye de çok iyi gelmişti bu. Çünkü yavrum, devamlı bahsedilen doktor konuşmalarından ve hasta yatmamdan dolayı, öleceğimi düşünmüş! Henüz kuyruğu titretmediğimi görmek, Ona iyi geldi :) Kardeş' e merhaba deyin :)
Previa' nın da geçeceğini düşünüyorum. Ben, güçlü bir anneyim. Bir takıntı halinde olmadan ssvd' yi -Sezaryen Sonrası Vajinal Doğum- denemek istiyorum. Bir normal doğum fanatiği değilim. llk doğum tecrübemden sonra; saplantılı bir şekilde bir fikre bağlanıp, sonrasında duruma müdahele edemeyince yaşadığım travmayı hala hatırlıyorum. Buna bir kez daha izin vermeyeceğim. Bak, bunda iddialıyım işte!
Kaynak: www.mumcu.com