“Hey çok hızlı gidiyorsun!” Mu Yang öfkeyle bağırdı!
Fei Xiao büyük alanı rüzgar gibi ikiye yardı, elindeki uzun bambuyu hızla savurdu. Alan yeterince rüzgarlıydı, yüzüne savrulan saçların arasından Ah Guo’nun tökezleyerek kaçtığını gördüğünde ise hızla zıpladı!
Mu Yang nefes nefeseydi. Düelloları uzun zaman önce bitmişti. Yi Bai’nin her yerden rüzgar gören çalışma alanı soğuk olmasına rağmen hala ter içindeydi. Cüppesini bile bir kenara bırakmıştı. Çenesinden süzülen küçük parlak ter damlası rehavetle boynundan süzülüp iç giysisinin yakasında kayboldu.
Aimin Shi, Jian Yi ve Mu Yang ile birlikte küçük bir çatının altında oturuyorlardı. Düz cilalı taşların üzerine serilmiş olan büyük kuş tüyü minderlerin üzerindeydiler. Önlerindeki masalarda, her birine ayrı birer çay ve atıştırmalık vardı.
Antrenman alanı epeyi büyük olduğundan dolayı etrafı saran ağaçlar bir hayli uzaktaydı. Yi Bai’nin görkemli büyük sarayı da ağaçların üzerinden görünüyordu. Sarı taşlar, bulutlu gökyüzünün altında bile parlak ve temiz, kiremitler ise gece gibi siyah ve göz alıcıydı.
Jian Yi de Mu Yang kadar etkilenmiş görünüyordu. Buraya sabahın erken saatlerinde gelmişlerdi. Büyük alanın neredeyse üçte ikisi müritlerle dolup taşıyordu. Görkemli bir hava, heyecanlı fısıltılar vardı.
Beş yarışma çemberi yapıldıktan sonra Aimin Shi’nın işaretiyle başlamışlardı. Jian Yi, gerçekten de hayran kalmıştı.
Yarışmanın kuralları basitti. Elindeki bambuyu düşüren yarım puan kaybeder, rakibe doğru yapılan hiçbir atak yasak değil, yalnızca hayati bölgeler ve noktalara vurmak yasaktır. Kazanan kaybedene kadar sahada kalır. Kaybeden sahadan çıkar ve bahçede kadınlara yardım etmeye gönderilir…
Sabah saatlerinde başlayan küçük oyun, gün ortasına kadar sürmüştü. Yarışmanın tek bir galibi olmalıydı ve ödül olarak galip, Silah salonundan istediği bir silahı alabilirdi…
Mu Yang da diğerleriyle birlikte oyuna katılmaya karar verdiğinde beş çemberdeki her kazanan daha sıkı dövüşmeye başlamıştı. Ancak üçüncü çemberdeki Mu Yang herkese göz dağı veriyordu. Bu nedenle çoğu ast, eleneceğini bile bile sahaya adımını atmıştı. Yine de her birinin güçlü olduğunu söylemek için bir dövüşçü ya da usta olmaya gerek yoktu. Mu Yang dövüşten zevk alıyorsa o kişinin tekniği ve gücü yerinde demekti!
Dört çember içindeki dövüşler sürerken, maalesef ki Mu Yang bir süre dövüştükten sonra Aimin Shi tarafından elenmişti. Amin Shi bunun adil olmayacağını söyleyerek, Mu Yangın daha fazla zarar vermesine göz yumamazdı… Çünkü General olarak eğitim verdiği çoğu kişiyi pataklarken, oldukça mutlu gözüküyordu!
Yine de oyundan çıkarılmak istemeyen Mu Yang, yerine bir taş seçmek için diretmiş, ve Aimin Shi’yı ikna etmişti..
Böylece Mu Yang, kendisine taş olarak oyundan çekinen Fei Xiao’yu seçmişti!
Fei Xiao, düelloyu gerçekten ciddiye almıştı. Özellikle Mu Yang tarafından her zaman küçük ve zayıf görülürken, ciddi olmaması imkansızdı.
Hatta dün, Mu Yang’ın küçük köşkünde sıcaktan kavrulmasına rağmen cüppesini bir saniye bile çıkarmayan genç adam seçildiğini duyduğu gibi, önce çekinmeden cüppesini özenle çıkarıp katlamış, daha sonra ona meydan okuyan herkesi bir bir elemişti.
……….
Mu Yang, Fei Xiao’yu şiddetli bir şekilde desteklerken kaybetmek söz konusu olamazdı zaten!
Jian Yi, hiçbir efsun gücü kullanmadan bu kadar hızlı, çevik ve cesur hamleler yapan Fei Xiao’yu şaşkınlıkla izliyordu.
Esnek bir şekilde, Ah Guo’nun vuruşlarından kaçınırken, Fei Xiao’nun bedenini saran eski bandajlar neredeyse patlayacak gibiydi, havada takla atarken belini sımsıkı kavrıyordu.
“Kaçıp durmasana!” Fei Xiao agresif görünüyordu. Köpek dişlerini gösterdi. İstemsizce boğazından bir hırıltı bile çıkmıştı!
Hızla öne doğru atıldı, ve uzun bambuyu doğrudan Ah Guo’nun yüzüne savurdu. Arkasında bıraktığı toz bulutu izleyenleri hayrete düşürmüştü.
“…Ağh!” Ah Guo anında engellemişti. Birbirine giren bambular öylesine büyük bir güçle çarpışmıştı ki, Ah Guo titreyen bambuya zar zor hakim olabildi. Taş blokların içindeki kum tanecikleri bile havalanmıştı.
Fei Xiao gücünü çekinmeden kullanıyordu. Elindeki ince bambu sıradan bir sopa olsaydı muhtemelen çoktan kırılmıştı, ancak bu bambular inanılmaz şekilde esniyordu!
Ah Guo dişlerini birbirine geçirerek tüm gücüyle Fei Xiao’yu durdurdu.
Saçlarının diplerinden yüzüne doğru hücum eden ter damlaları yüzünü istila etmişti. Uzun zamandır savaştığından kalın cüppesi son derece hırpalanmıştı.
Fei Xiao, esneyen bambu ile birlikte önce geri çekildi, ancak rakibini rahat bırakmak istemiyordu.
Hızla havalandı. Tepesinde topladığı saçları uzun bir kumaş gibi arkasından geliyordu. Pantolonunun içinden bile, kaslarının belirgin bir şekilde kasıldığı fark ediliyordu!
Jian Yi, özellikle Fei Xiao’nun hızına hayran kalmıştı. Rüzgarı önüne alsa bile, şaşırtıcı bir biçimde Yi Bai müritlerinden ve hatta generalinden bile daha hızlıydı. Nefes kesiciydi. Efsun gücü olmadan bu kadar hızlı hareket eden Fei Xiao değerli bir yeşim gibiydi!
Gördüğü her mürit, küçük bir yarışma dahi olsa; Shizun’ları etrafta olmasa bile kendilerinden ödün vermeden son ana kadar savaşmışlardı. İzlemek ne kadar kolay olursa olsun, antrenman alanında gerçekten mükemmel bir enerji toplanmıştı. Buna rağmen Fei Xiao, alanı yıldırım gibi geçip gidiyordu.
Jian Yi izlerken alınan her darbenin acısını hissederek izlemiş, onun heyecanıyla uzun zamandır Aimin Shi’nın getirdiği atıştırmalıklara elini bile sürmemişti.
“Lan!!” Mu Yang öfkeyle kükredi! Jian Yi, önündeki masayı sahaya fırlatacağını düşünürken Mu Yang yumruğunu havaya savurdu.
Fei Xiao, bambuyu bir kılıç gibi kaldırdı ve öfkeyle haykırmıştı!
Ah Guo, gelen darbeyi fark ettiği gibi, çevik bir hareketle geri çekildi ve kendi silahının ucunu, Fei Xiao’nun karın boşluğuna doğru savurmuştu!
Mu Yang öfkeyle bağırdı: “Ah Guo! Shidi’min bağırsaklarını mı görmek istiyorsun?! Ona nazik davran seni piç kurusu!”
“Shidin, tüm gücünü kullanırken geri çekilemem Mu Yang!”
“Bu tüm gücüm değil.”
Beş çemberin son galipleri Fei Xiao ve Ah Guo idi. Fei Xiao, Ah Guo ile birlikte çarpışırken gerçekten öfkeli görünüyordu. Kazanan üç kişiyle savaşırlarken bu kadar ciddi ya da öfkeli değillerdi. Sona kalan iki kişi ödülü gerçekten istiyordu.
Aimin Shi, elindeki yelpazeyle anında Mu Yang’ın dudaklarına vurdu.
“General olabilirsin, bana Aimin Shi diye seslenebilirsin. Ama ben hala senin ustanım. Bu kötü sözleri benim yanımda rahatça kullanabileceğini mi sanıyorsun?”
Mu Yang endişeyle gözlerini Aimin Shi’ya doğru çevirmişti, ama daha hiçbir şey söyleyemeden dikkatini tekrar sahadaki ikiliye verdi!
“Özürdilerimözürdilerim Shizun!! Lütfen bunu daha sonra konuşalım!!” diye yalvardı.
Aimin Shi bir nefes verdikten sonra başını iki yana salladı.
Fei Xiao karnına doğru fırlayan bambuya doğru kendini itmişti! Mu Yang endişe ve öfkeyle içinde bakıyordu, “Fei Xiao!! yaralanırsan bakımını LiJuang’dan* başka kimse yapmaz!”
-kadın yan karakter,-
Fei Xiao kaşlarını çattı. Ani bir refleksle kendini yılan gibi savurdu, Ah Guo dehşet içerisinde baka kaldı!
Fei Xiao, çevik bir hareketle, bir eliyle bambuya tutundu, ve bacaklarından birini, bambuya bıraktıktan sonra geriye doğru fırladı. Ah Guo neler olduğunu anlayamadan, bambu hızla büküldü!
Ah Guo’nun gücü, diğer uçtaki Fei Xiao’yu taşımaya yetmezdi. Titreyen kolları saniyesinde kasılmıştı ve sonunda bambu elinden fırladı!
“Dikkat et!!”
Fei Xiao, Ah Guo’nun yüzünü yarmak üzere olan bambuya karşı uyarırken çaylak, kendini geri çekmeyi son anda başarmıştı. Yüzü ve bambu arasında milimlik bir fark vardı. Eğer geri çekilmeseydi muhtemelen Bambunun ucu yüzünün derisini boylu boyunca koparırdı!
Fei Xiao yere indi. Yüzüne düşen saç tutamları arasında başını hafifçe eğerek kendi bambusuna tutunup soluklanmaya çalıştı. Ve birkaç saniye sonra, Ah Guo’nunki tıkırdayarak yanına düştü.
“Yarım puan kaybettin. Devam etmek istiyorsan çan çalmadan önce harekete geç Ah Guo.” Aimin Shi bildirdi. Elinde uzun bir parşömen içinde birkaç not aldı. Önündeki kum saati hızla akıyordu.
“Pes ettin mi?” Fei Xiao, başını kaldırdı, önüne düşen saç tutamlarını küs parmağıyla geriye doğru itti. Terine yapışan saç tutamlardan rahatsızlık duyarken başını hafifçe salladı. O da, Ah Guo gibi nefes nefese kalmıştı. Sert gözleri, savaşı ne kadar ciddiye aldığını belli ediyordu.
Ellerine bir süre boyunca bakan Ah Guo’yu tetikte bekledi.
Ancak ah Guo, başını kaldırmadan şaşkınlıkla bakıyordu. Titreyen elleri bir hayli zarar görmüştü. Adını Lord Lei Bing’e kanıtlayan birkaç öğrenciden biri olan Ah Guo, yenildiğine inanamıyordu. Öylece dikilirken tek kelime edememişti.
En sonunda keskin bir rüzgar Fei Xiao’nun ciddi suratına tokat gibi çarpınca, irkilen delikanlı aceleyle elindekini bıraktı ve endişeyle ona doğru gitti!
Mu Yang: “AAHAHAHA! AİMİN S–… SHİZUN!! FEİ XİAO’NUN KOMİK SURATINI GÖRDÜN, DEĞİL Mİ?”
Aimin Shi başını salladı. “Rüzgar yüzünden küçük bir kedi gibi titredi.”
Jian Yi, Ah Guo’nun yanında endişeyle ve hızla konuşan Fei Xiao’ya doğru bakıyordu. Yüzünde aptal bir utanma ifadesi ile başını eğerek Ah Guo’ya çeşitli söylemlerde bulunuyor, ve cümlesinin her bitiminde eğilip özür diliyordu.Jian Yi, dün uyumadan önce edilen sohbeti, ve sabah olduğunda yüzündeki sersem ifadeyi hatırlamadan edemedi.. Görüntü oldukça sevimliydi.
Jian Yi ağzına küçük atıştırmalıklardan birini attı. Ve sonunda çayından da bir yudum alarak beklemeye koyuldu. O sırada çan son defa çalmıştı.
Jian Yi, “Onun bu denli güçlü olduğunu bilmiyordum.” diye söylendi. Bir eliyle gözünü hafifçe kaşıdı.
Mu Yang ise gururla göğsünü kabartmıştı. “Elbetteki güçlü, onu Shizun’um eğitti. Ve benim Shidi’m. Benimle ve Shizun’umla büyüyen bir çocuğun güçsüz ya da zayıf olmasını kimse beklemez.”
Mu Yang: Evet……. O benim Shidi’m!”
Aimin Shi bu sözler üzerine gözlerini hafifçe kıstı. Kendisinden memnun görünüyordu.
Jian Yi bir bardak suyu yavaşça içti. Ardından merakla sordu. Sesinde hala şaşkınlık vardı: “Usta Aimin nasıl eğitti? Fei Xiao başka bir sektte değil miydi?”
“Onun da Shizun’u. Ölümsüzün söylediği şeyi hatırlıyor musun? Yemek yerken Ah Guo’ya Yi Bai’nin asker kayıplarından ve bir sürü çocuk topladığından bahsediyordu. Biz birlikte buraya getirildiğimizde Aimin Shi’yı Shizun olarak seçtik. O sakin ve uysal birine benziyordu, bu yüzden onu seçmiştik.” Mu Yang’ın dikkati dağınıktı bu yüzden soruya güzelce cevap veremedi.
Onun yerine Aimin Shi, Jian Yi’ye açıklama yapmıştı. ” Bir süre Yi Bai’de eğitim gördü. Kardeş sektimiz Yun sektini her zaman hoş karşılarız. Fei Xiao küçüklüğünden beri iyi bir dövüşçüydü aynı zamanda şifaya ilgisi vardı. Usta AnWen buradaki bambu ormanının en huzurlu yer olduğunu söyler, bu yüzden bizi çok sık ziyaret eder… Fei Xiao da küçükken onun ihtişamı ve gücünün etkisinde kaldı.” Jian Yi, bu sözlerden değerli bir öğrencisini kaybeden Aimin Shi’nın ne kadar üzgün olduğunu anlayabiliyordu. Kısa saçları rüzgarda salınırken Aimin Shi’ya doğru baktı. Onun hayal kırıklığını anlayabiliyordu.
Sonra Aimin Shi, aynı suratla konuşmaya devam etti: “Bambu ormanını ziyaret edemediniz, değil mi?”
Jian Yi başını hafifçe salladı. küçük bir gülümseme takındı: ” Ayrıca daha yıkanmadım, şifalı kaynaklara bile gidemedim.”
Aimin Shi: “Ah, benim hatam..”
Jian Yi: “Hayır değil, Usta Aimin, kısa süreliğine burada olmama rağmen üzerime çok düştünüz. Bugün yıkanacağım, yarın şifalı kaynaklara giderim, böylece üçüncü gün sorgulama için hazır olurum.”
Aimin Shi: “Şifalı kaynaklar özünüz için de iyi gelecek Kardeş Yi, ancak oraya üç defa gitmenizde fayda var. Yara vücudunuzda ne kadar uzun süre kalırsa, gitmesi o kadar zor olacaktır. Bu yüzden geldiğiniz gibi gitmeniz en iyisiydi.”
Jian Yi bunu bilmese bile sorun etmedi. ” Erkek adam için yara bir nevi madalyadır. Benim için hiçbir sorun yok.”
Aimin Shi: “Yine de, bugün gitmeyi deneyin. Kirli olmanız konusunda endişe etmeyin. Oradaki su sizi arındırır da.”
O sırada, Fei Xiao ve Ah Guo yürüyerek onlara doğru geliyorlardı. Mu Yang, Fei Xiao’nun sıkıntılı gülümsemesini gördüğünde dayanamamış ve hışımla ayağa kalkmıştı. Henüz önlerine yeni gelen ikili ise irkilmişti.
Ancak Mu Yang bozuntuya vermeden, aniden Fei Xiao’nun yüzünü tek eliyle kavradı ve çekti. Fei Xiao tökezlerken şaşkındı ve istemsizce Mu Yang’ın koluna tutundu. Daha ne olduğunu anlayamadan Mu Yang, yapışkan alnına büyük bir öpücük kondurdu.
“……….?”
“Muhteşemdin, muhteşemdin, tek kelimeyle muhteşemdin. Hei Chan, çok büyümüşsün.. Ah, çok büyümüşsün!!!” Fei Xiao yukarı doğru çekildiği için parmak uçlarında duruyordu. Öne doğru büzülen dudaklarını zorlukla araladı.
Şaşkın durgunluk yerini öfkeye bıraktı! Kaşlarını öfkeyle çatmıştı.
” Sen… Sen…!! Büyümem o kadar tuhaf mı!? Bu zeka ile nasıl bir general olabilirsin!? Bırak beni… bırak beni dedim seni…!!” kelimeler ağzından yuvarlanarak çıkıyordu.
Jian Yi şaşkınca bakakaldı! Mu Yang’ın bu kadar yakın davranacağını düşünmemişti! Gerçekten de beklenilmeyen şeyler yapmak konusunda uzmandı! İstediği gibi davranıyor, hiç çekinmiyordu!
Mu Yang, daha fazla dayanamamıştı ve onu sertçe kolunun altına çekerek terli saçlarını karıştırdı.
Fei Xiao: “Bıraksana! İğrençsin, beni öptün, terimi yaladın resmen… O dudaklarını var ya… Keseceğim… Birbirine dikeceğim… Bırak, bırak!”
Fei Xiao bir süre debelendi. Sonunda yorgun düşüp kendini acımasız kollara bıraktığında Aimin Shi bir defa uyardı.”Mu Yang… A Xiao ile uğraşıp durma.” dedi.
Yine de Aimin Shi ısrar etmedi. Mu Yang’ın mutlu olduğu anlar bir elin parmağını geçmezdi. Bu Yüzden onu büyük bir çoşku içinde görmeyi herkes çok seviyordu. Öfkesinden ve alaylı arkadaşlıklarından çok, kahkahasını duymayı tercih ederdi.
Mu Yang: “Onunla gurur duyuyorum!”
Fei Xiao: “İlk defa dövüştüğümü görmüyorsun. Her seferinde aynı şey. Senden sıkıldım, çek git.”
Mu Yang: “Hei Chan!!! Böyle şeyler söyleyip durma, kalbimi çok kırıyorsun. Ah Guo ile dövüştüğünü ilk defa gördüm. Bırak da sevineyim! Bak… Shizun da çok mutlu! Değil mi Shizun, onu uzun zamandır dövüşürken görmemiştin, en az benim kadar mutlu.”
” Her zaman buraya gelip astlarımı pataklamalısın. Shizun çok mutlu.” Mu Yang abarttıkça abarttı. Kaşları öfkeden değil, Fei Xiao’ya gösterdiği sevgi şiddetinden çatıktı. Yine de bir yan yan sırıtmaktan geri durmuyordu.
Aimin Shi: “Elbette.”dedi. Fei Xiao zorlukla başını hareket ettirdiğinde ise, göz ucuyla Aimin Shi’ya bir baktı. Tepkisiz yüzüyle nasıl çok mutlu olduğunu iddia edebilirdi ki?
“Ben… ah, boğuldum be!”
Fei Xiao öfkelenip Mu Yang’ın bacaklarından birini öfkeyle arkaya savurdu. Yere yığılan Mu Yang ne olduğunu anlayamadan öylece durup bakarken Fei Xiao karnını tekmelemişti.
“Bir kez olsun beni dinle, çıldırtıyorsun, beni çıldırtıyorsun!!”
Aimin Shi, yerde kıvrılan ve sert tekmeler alsa bile sataşıp mızmızlanmayı bırakmayan Mu Yang’ı ve Fei Xiao’yu rehavetle izledi. Ah Guo, kötü bir ruh haliyle yanına oturduğunda müride bir bardak su doldurmaktan geri durmadı.
Kısa bir sessizlikten sonra: “İyi dayandın.” diye yatıştırdı.
Ancak Ah Guo hala kötü bir ruh halindeydi. Kavga edip debelenen iki kişiye bile bakamıyordu. Küçük gözlerini saran ince kirpik tabakası üzüntüyle titriyordu.
Ardından Aimin Shi, Ah Guo’nun omzunu sıvazladı: “O gerçekten çok çalışkan, bu kadar dayanman bile mucizeydi. Mu Yang’ın gereksiz heyecanı ise, seni Fei Xiao’dan daha çok üzmüştür. Biraz rencide edilmekten zarar gelmez… Bir dahaki sefere elinden gelenin en iyisini yap sevgili Ah Guo.”
Ah Guo, Aimin Shi’nın öğrencilerinden biri değildi. O, buradaki dört öğretmenden en kıymetlisini seçmişti:Tepesinde büyük süslü bir şapka ile şaşalı cüppeleri, ve yüzükleri ile, Xu Yawen’ı…
Üstelik o, öğrencilerini özenle seçen ve herkesi pek de beğenmeyen biriydi!
Xu Yawen, Aimin Shi’dan nefret ederdi. Bu yüzden bugün çoğu öğrencisini alarak dağdan aşağıya inmiş ve ona kendi yarışmasının bir iblis yakalama yarışması olduğunu söylemişti. Aimin Shi ise Ah Guo’yu almak istediğini, ve gelecek yarışmada ise istediği öğrencisini yanında alabileceğini söyleyerek Xu Yawen’ın nezaketsizliğini görmezden gelmişti.
Beklenmedik yerlerde keskin sözler eden Aimin Shi, Xu Yawen gibi gücüyle övünen yine de kendisini göstermekten kaçınan insanlardan haz etmese de, susmayı tercih ediyordu.
Mu Yang’a göre ise, ustasının sessizliği en büyük cevaptı. O; koca cüssesi ve uzun bıyıklarıyla, ne kadar şaşalı ve dikkat çekici olursa olsun, Genç bir çocuğu andıran Aimin Shi onu tek parmağıyla Yun sektinin sarmaşık yamaçlarına fırlatabilirdi. Ve hala fırlatmadıysa, Xu Yawen oldukça şanslıydı!
Ah Guo neredeyse ağlamak üzereydi. “Ama…ama elimden geleni yaptım.” dedi titrek bir ses tonuyla. Kaybettiğini duyduğu zaman Xu Yawen kesinlikle çok öfkelenecekti. Üstelik Aimin Shi’nın eski öğrencisi ve bir de sözde cılız ve dövüşte zayıf olan Fei Xiao’ya kaybettiğini duyduğunda, ağır bir ceza bile alabilirdi!
Jian Yi üzgün surata daha fazla dayanamamıştı. “Bu dövüş. Kazananı ve kaybedeni olmak zorunda, ama elinden gelenin en iyi olmadığını biliyorum. Sahada kendini geri çektiğini birçok defa gördüm. Üstelik rakibinden kaçarken arkanı dönmen cabası… Ben, pek dövüş bilmem. Yine de küçük hataların dışında gerçekten de iyiydin. Eğer iyi olmasaydın, sakin Fei Xiao’yu bu kadar öfkelendiremezdin. Senden önce dövüştüğü kişilerde hiç böyle bir surat ifadesi takınmamıştı. Seni hafife almadığından ciddi bir şekilde dövüştü. Bu bile bir onur.”
Ah Guo umutla başını kaldırdı ve Jian Yiye doğru baktı. Azarlanacağını bilse bile bu sözler onun dayanmasını sağlayabilirdi.
“Xiong…” sesi hala titriyordu.
Jian Yi’nin düz kaşları anında yumuşadı. Dudağının bir kenarı hafifçe kalktı ve gözlerini kaçırdı. Çocuklarla uğraşmak ona iyi gelmişti. ‘Muhtemelen geçmiş hayatımda bir öğretmendim,’ diye düşündü.
” A XİNG! BU BAMBUYU…!”
“HEİ CHAN. CANIM. ACIYOR!!”
Jian Yi başını çevirdi, eline çay bardağını aldı, göz ucuyla uzaklarda debelenen ikiliyi izledi. Bağırışmaları yeterince komikti, Mu Yang’ın bir süre içinde Fei Xiao’dan kaçarken beş metre kadar ileriye sürüklenmesini görmek ise her şeyden eğlenceliydi! Böylesi bir gencin, böylesi hareketlerini görmek hem alışılmadık hem de, eğlenceliydi!
Mu Yang, aşağıda debelenirken, üzerindeki Fei Xiao’nun sert yumruklarını engellemek için büyük çaba harcıyordu. Sonunda bir boşluk bulup, saçlarındaki tokayı çekti. Fei Xiao’nun uzun saçları anında omzularından düşmüştü. Uzun saç tutamları yere değiyordu.
Saçlarının kirlendiğini fark edince Fei Xiao daha da kızmıştı!
Fei Xiao: “Ne yaptığını sanıyorsun! Çocuk değilsin artık!”
Mu Yang: “Evet öyleyim, evet öyleyim~~!”
Mu Yang: “AĞH! ÖZÜR DİLERİM, “
Mu Yang: “Bak Hei Chan, bana vurmayı kes de!! Ah!! Vurmayı kes de ödülü sana vereyim!”
Fei Xiao: “Rüşvet. Hiç sevmem.”
Fei Xiao’nun kararmış yüz ifadesi Mu Yang’ı gerçekten de korkutmuştu:
“Aimin Shi!!!”
Aimin Shi mızmızlanan sesi duyduğu gibi önüne döndü. Kaşları hafifçe havalanmıştı. Jian Yi, daha sonra kendi kendine mırıldanan sesi duydu: “Küçüklüklerinden beri böyle sevimli bir şekilde oynarlar. Eskiden Mu Yang daha ağlaktı. Fei Xiao onu korumaya çalışırken her zaman büyük olanın Mu Yang olduğunu unutup duruyordum. Şimdi bakınca bir çok şeyin değiştiğini görüyorum.” Aimin Shi gözlerini sabırla kapattı. “Yine de beni utandırıyorlar.”
Aimin Shi: “Fei Xiao.”
Fei Xiao anında durdu ve irkilerek Aimin Shi’ya doğru döndü. Gözleri endişe içinde bakıyordu. Dudaklarını hemencecik birbirine bastırmıştı! Aimin Shi, sevimli yüzü görünce kızmaktan vazgeçti. “Gelin, biraz oturalım.” dedi.
Fei Xiao anında ayağa kalktı ve Mu Yang’ı umursamadan öylece geldi.
Mu Yang ise biraz soluklandıktan sonra kendini toparlayıp arkasından gitmişti.
Çok sonra Fei Xiao yorgunca kendini yere bıraktı, Mu Yang, katlanmış cüppesini gölgelik alana getirdi, ayrıca ona kendi matarasını uzatarak su içmesini istedi.
Mu Yang ağzına küçük atıştırmalıklardan birkaç tane attıktan sonra ağırlığını koluna vererek hafifçe arkasına yaslandı.
“Shizun, yeni silahım efsunlu bir bambu olabilir mi? İçinden bıçak çıkartan türden. dışı pürüzsüz ve elime yakışır türden siyah. Böylece istediğim kişinin kafasını saniyesinde koparabilirim ve bıçakları dışında kan lekesi hiçbir yerde dikkat çekmez. Temizlemek rahat olur.” Mutlulukla konuşan Mu Yang şaka yapmıyordu. Gözlerindeki yıldızlar, heyecanını belli ediyordu.
“Küçükken yuvadan düşen yavru kuşları gömmeye çalışırdın, hiç değişmemişsin.” dedi Fei Xiao yüzünü çevirerek.
Aimin Shi ise basitçe “Hayır” cevabını verdi. “Kazanan Fei Xiao, silah ona verilecek.”dedi.
Mu Yangın omuzları çöktü, Fei Xiao’ya göz ucuyla kötü kötü baktı. “Ama onu taş olarak seçebileceğimi söylemiştin.”
“O ağzı bozuk olduğunu hatırlamadan önceydi.”
Henüz su içmeyi bitiren Fei Xiao nefes nefeseydi. Dudaklarını kolunun tersiyle sildikten sonra Mu Yang’ı hafifçe dürttü. “Öyle bakma. Beni seçmeseydin.”
Mu Yang kaşlarını çatmıştı. Haksız olduğunu fark edince sertçe söylendi, sataşacak en zayıf kişiyi buldu: “Ah Guo, kaybettiğine göre bahçeye gitmen gerekmiyor mu? Burada oturup tembellik ediyorsun. Ben kaybetseydim utancımdan bütün mısır koçanlarını toplayıp yüz şınav çekmiştim bile.”
Ah Guo kaşlarını çattı. Sonra ayaklandı “Öyleyse gidiyorum.” diye bildirdi, ve birkaç dakika içinde gözden kaybolmuştu.
Mu Yang Zaferiyle birlikte rahatladı. Kendisine dönen sert gözleri umursamadan omuzlarını silkti.
Ah Guo gidince Aimin Shi, Fei Xiao’ya da bir bardak çay doldurmuştu. “Ne istiyorsun sevgili Fei Xiao?”
Fei Xiao başını hafifçe salladı.”İstediğim bir silah yok, Shizun. Ama yeni bandajlar istememde sakınca var mı? Her zaman değiştirmeme rağmen…” kollarından birini uzattı ve hafifçe çekti. Bandaj anında yırtılmıştı. Altındaki yanık deri göründü.
“Hemen yırtılıyor.”
Jian Yi, Fei Xiao’nun bandajlı bedeninin bu kadar yaralı olabileceğini düşünmemişti. Bu çirkin yara nasıl olur da sevimli yüzü ve güzel gülüşü olan henüz on beş yaşındaki oğlanın bedeninde olabilirdi ki?
“Öyleyse senin için altın ipek böceğinden yardım isteyeceğim böylece üzerindeki bandajlar hiç yırtılmayacak.”
Mu Yang onayladı. “Dövüşürken belini nasıl sıktığını gördüm. Neredeyse yok olmak üzereydin.”
“Abartıp duruyorsun.”
“Doğruyu söylüyorum, belin kolum kadardı.”
Fei Xiao hiçbir şey söylemeden elini çaya doğru uzattı. Sonra dalgın bakışların sahibi olan Jian Yi’yi fark etti. Soru sormayacak kadar asil bir karakteri vardı. İçten içe onu takdir etti.
Güzel sohbet güneşin batışına kadar sürmüştü. Aimin Shi aldığı notları Mu Yang’a vermiş, her müridin ayrı zayıflığını ve avantajını yazmıştı.
Mu Yang’a verdiği bu parşömen, tüm askeri birliğe dağıtılacak ve ona göre kişide eğitime ağırlık verilecekti. Aynı zamanda Mu Yang isimleri inceleyerek rütbeli olan kişileri bire bire eğitecekti.
Fei Xiao gitmek üzere ayağa kalktığı zaman güneş neredeyse batmak üzereydi. Aimin Shi, çoktan görevlerine dönmüştü. Jian Yi ve Mu Yang, Fei Xiao’yu yolcu etmek adına onunla beraber yürüyor aynı zamanda sohbet ediyorlardı.
Bir tütsünün bitim saati geçmeden büyük bir grubun fısıltı ve ayak sesleri duyulmaya başlamıştı. Meşaleler henüz yakılmadığından ortalık biraz loştu.
” Ah, Usta! Bunlar benim için gerçekten çok ağır!” bir kadın sesi duyuldu fısıltıların arasından.
Merdivenlerin başından görünen memnuniyetsiz ifade ile uzun bıyıklı adam kesinlikle Xu Yawen’dan başka biri olamazdı.
“Lijuang! Sana söylenmemeni kaç defa hatırlatacağım! Fare gibi ötüp duruyorsun!” Xu Yawen öfkeyle kükrediğinde üçü de titredi.
Kırışıklıkların ve çatık, ejderha pençesini andıran kaşların arkasına gizlenmiş olan küçük kara göz küreleri öfkeyle önüne döndü.
Xu Yawen, önündeki kişileri pek seçememişti. Arkasından gelen bir düzineden fazla insanın mırıltılarını dinleyince bunların Aimin Shi’nın öğrencileri olduğunu anlayıp yüzünü iyice ekşitti.
Xu Yawen: “Av eşyalarını yerlerine özenle bırakın. “
Yanlarından geçerken üçü de selam durmasına rağmen, Xu Yawen küçük bir el hareketiyle onları selamlamıştı. Mu Yang’ın öfkesi hemencecik kabarmıştı elbette ki, genç de olsa saygı görmesi gerektiğini biliyordu!
Müritleri ise onun kabalığından yoksundu, selamlarını sunduktan sonra sırayı bozmadan yürüyüp gitmişlerdi. Ancak arkada duran cılız kız bir türlü o tarafa gelmeyi beceremedi. Koyun kürküyle boğazını iyice sarmalamıştı. Yüzü ay parçası gibiydi. Güzel yuvarlak gözleri, küçük bir burnu, ve sevimli bir ağzı vardı. Başının iki tarafında sarı kurdelelerin ucundan sarkan ikişer çift zil vardı. Saçları, omzunun önünden sarkıyordu ve iki tokayla bağlanmıştı. Yaşlı gözleri, uzun kaküllerinin arasından parladı. Elinde elli kiloluk bizon kürkü içine sardığı birkaç eşya vardı. Ve dizleri titrerken ilerlemeye korkuyordu.
Xu Yawen kolaya kaçmayı hiç sevmezdi. Müritleri her zaman arkasında sürüklüyor ve kolay olan her işi en uzun yoldan yapıyordu. Tuhaftı doğrusu. On bin merdiven boyunca inip çıkmak elbetteki zordu. Üstelik yolun yarısında kadar efsun yetenekleri sınırlandırılmıştı. Ama o hiçbir şey olmamış gibi yürüyüp gitmişti bile!
Fei Xiao, Lijuang’ı gördüğü zaman anında öne atıldı. “Ah, Jiejie*! Yine en arkadasın!” -abla, büyük abla-
” A Xiao…” Lijuang, sesi duyduğu gibi gözyaşlarına boğuldu.
” Neden Usta Xu’yu seçmek zorundaydım ki! benden haz etmiyor bile! Ben sadece iyi olmak istemiştim. General Mu Yang gibi her zaman zorbalık eden bir Shizun’um var!” hıçkırarak ağlarken elindeki bizon kürkünü tutmaya devam ediyordu. Göz yaşlarını silecek zamanı yoktu! öne doğru paytak paytak birkaç adım attı.
Diğer iki kişiyi fark etmemiş olmalıydı ki Mu Yang hakkında kötü konuşmuştu.
“A Xiao, gökler beni cezalandırıyor mu? Usta Xu, neden benden hoşlanmıyor, ona ne yaptım ki? Grupta benden güçlüleri olmasına rağmen her zaman en ağır işleri bana veriyor. Canımı yakmaktan zevk alıyor!”
Mu Yang bütün bu sözleri göz ardı etti, aklında küçük bir soru işareti kalmıştı. “Ben zorba mıyım?” dedi.
Zavalli LiJuang bütün bu sözlerden sonra işittiği kelimeyle birden öfkelenmişti haklı olarak, İnce sesiyle ciyakladı: “Öylesiniz General!”
Fei Xiao tedirgince gülümsedi. Yorgunluktan ne dediğini bilmeyen LiJuang’ı susturdu. Ve elindeki eşyaları almak üzere eğildi. Ancak Jian Yi önce davranmıştı. Mu Yang ile birlikte hemencecik peşinden gelmişti.
“Senin için taşırım. Daha fazla oyalanma, ikiniz de yeterince yorgunsunuz.” dedi Jian Yi, ardından yeni karşılaştığı kadına dönerek hafif bir baş selamından sonra gülümsedi.
Lijuang, göz yaşlarının arasından gördüğü yara bereyle örtülmüş yakışıklı yüzü gördüğünde şaşırmıştı. Bu yabancı gerçekten de göz kamaştırıcı bir görüntüye sahipti.
Yanakları hemencecik kızarmıştı, aynı zamanda bir çocuk gibi ağladığı için utanmıştı.
Doğrudan Jian Yi’ye bakamadı. Ve başını hafifçe salladıktan sonra kızarmış elleriyle göz yaşlarını çekinerek sildi.
Fei Xiao başını salladı. “JieJie, daha sonra lütfen konuşalım. Şimdilik gitmem gerekiyor.” Dedi. Vedalaştıktan sonra merdivenlere doğru yöneldi, ilk adımında arkasına döndü ve kendisine bakan yüzlere kocaman gülümsedi: “Sizinle tanışmak büyük bir onurdu Xiong. Umarım biraz daha zaman geçirebiliriz!”
Jian Yi aynı şekilde gülümsedi.
Gözden kaybolan Fei Xiao’yu izleyen Mu Yang kollarını göğsünün önünde çaprazlamıştı. Ağlayan insanlardan hoşlanmadığı için her zaman sert görünüyordu. Yine de Lijuang ile ikinci dereceden bir arkadaşlıkları vardı. Bu yüzden hiç bozuntuya vermemişti.
Lijuang:”Çok teşekkür ederim… Shenshi*.” diye mırıldandı. İnce parmaklarının arasından küçük göz yaşı damlaları hala parıldamaktaydı.
-Bayım, bay demek, düzeltildi.-
Jian Yi konuşurken başını eğip göz teması kurdu. “Önemli değil, senin için yorucu geçmiş olmalı.” dedi Jian Yi. Henüz yirmilerinde olan bu kadına gerçekten üzülmüştü. Çok gençti, ayrıca biraz küçük gösteriyordu.
“Hı hı.” diye mırıldandı Lijuang. ” Usta Xu… gerçekten de acımasız biri. Söylediklerim ne kadar utanç verici olursa olsun… bunlar doğru.” Lijuang başını kaldırdı, ve heybetli bir dağı andıran Jian Yi’ye aşağıdan uzun uzun baktı.
Jian Yi kızı utandırmak adına hiçbir şey söylemedi. Onun yerine Mu Yang, “Gidebilirsin, biz onları yerlerine bırakırız. Sen de biraz dinlenirsin.”dedi.
“Size eşlik etmem daha doğru olur efendim.” Lijuang, Mu Yang’ın gönlünü hoş edebilmek için saygı çerçevesi içerisinde konuştu. Mu Yang, Lijuang’ın samimi hareketlerini bildiği için buna göz yummuştu.
Jian Yi: “Hayır, bir sakıncası yok. Gidebilirsiniz Mei* Lijuang.”diye ısrar ettiğinde Lijuang, ayrılmak istemese de bu sözleri tekrar görmezden gelemedi, titreyen dizleri bedenini uzun süre taşıyamazdı ne de olsa.
–Jian Yi kızdan büyük olduğu için ona küçük kız kardeş hitabını kullanıyor.-
“…Teşekkür ederim.”