Bu ufaklık şiirini okumak için mikrofona doğru koşarken, t-shirtini de göstermek için üzerinden montunu çıkarıp attı.
Mikrofona sarılıp bağıra bağıra şiirini okudu ve "Yaşasın Cumhuriyet" dedi.
İçim rahat etti biraz.
2011'de hala Cumhuriyat yaşıyor, kutlanıyor, Bağdat Caddesi sabahtan beri bayraklarla ve Cumhuriyet'i kutlamak için tüm hazırlıklarını yapmış Cumhuriyet'in yürekli evlatlarıyla dolup taştı.
Sabah 09:30'da Suadiye'de gördüğüm motosikletli grup, 11:00'de Şaşakınbakkal'da gördüğüm Geziköy grubu, saatler ilerledikçe gençler, çocuklar, anneanne ve dedeler, bayraklara sarılı, bayrağı yüreğine sarılı, özgürlüğü, vicdanı, aklı hür Cumhuriyat evlatlarıyla doldu taştı.
Bugün bütün camlarımız açıktı. Cadde'de herşeyin ille de kutlaması yapılır bugün ki kutlama bir başkaydı. Marşları dinlemek hoşumuza gitti.
Gün boyu eşlik ettik.
"Yaşa Mustafa Kemal Paşa Yaşa" diye en çirkin ama en gür sesimizle de susmadık. Susmayanların çokluğunu yaşadık.
Herşeye rağmen aitlik duygusu güzel.
Umarım "Çocuklar inanın, inanın çocuklar, güzel günler göreceğiz, güneşli günler" sözleri doğru çıkar.
Cumhuriyetimizi daha nice özgür, hür, bağımsız bayramlarında kutlayalım!