Dürüst olmak ve söz tutmak evrensel prensiplerden “Doğruluk, Merhamet ve Hoşgörü” içindeki “Doğruluk”un kendini açıkça göstermesidir. Geçmişte, “Doğruluk” bir kişiyi değerlendirmek veya bir ülkeyi kurmak için en temel şey olarak görülmekteydi. Aşağıdaki hikâye Qing Hanedanlığında geçmektedir.
Qiantang bölgesinden gelen Xu Shaoyu, İmparator Guang Xu’nun üçüncü yılının Ağustos ayında Yi Zhai isimli bir kişiden yüz gümüş para borç alır ve herhangi bir yazı yazmaz. İki kişi sadece bir sene sonra o paranın geri verileceğini birbirine söz verirler. Ertesi senenin Ağustos ayında, Xu Shaoyu çok ciddi bir şekilde hasta oldu. O yatakta yatarken kendi kendine dedi ki, “Parayı geri verme zamanım yaklaştı. Eğer ölürsem ne yapacağım?”
Bunun üzerine karısı dedi ki, “Sen bu kadar ağır hasta oldun ve ilaçlar için o kadar fazla para harcadık. Üstelik borç aldığın para için herhangi bir yazı da yazmadın. Dolayısıyla, o parayı geri vermek için hiç endişe etme.” Xu Shaoyu, “O bana güvendiği için benden bir yazı istemedi. Ben nasıl sözümü tutamam?” diye karşılık verdi.
En son, Xu Shaoyu karısına bir parça yeşimi ve iki kürk montu satmasını söyledi ve bunların karşılığında doksan gümüş para aldı. Onlar başka birinden daha on gümüş para borç alarak tam zamanın borç aldıkları parayı geri ödediler. Bu olaydan birkaç gün sonra, Xu Shaoyu tamamen iyileşti.