Geçenlerde tesadüfen, ölmeden önce bakılmak için eve getirilen yaşlı insanların son anlarında yanında olan bir hastabakıcının hastalarıyla olan diyaloglarını okudum. Bronnie Ware isimli bakıcı, kitabında ölüm döşeğindeki yaşlı insanların hayatlarında nelerden en fazla pişmanlık duyduklarını ve şansları olsa neyi farklı yapmak isteyeceklerini toplam beş başlıkta toplamıştı. Hastalar şunları demişlerdi:
1. Keşke başkalarının benden beklediği bir hayatı yaşamak yerine, kendi yapmak istediklerimi yapmaya cesaretim olsaydı;
2. Keşke o kadar çok çalışmasaydım;
3. Keşke hissettiklerimi söyleyecek cesaretim olsaydı;
4. Keşke eski arkadaşlarımla iletişimde kalsaydım;
5. Keşke daha mutlu olmak için kendime izin verseydim.
Yazının sonunda da yazar aslında mutluluğun bir seçim olabileceğini; cesaretli, dürüst, doğru ve bilinçli seçimlerle hayatınızı daha mutlu yaşayabileceğimizi vurguluyordu.
Bu yazıyı okuduğum zaman aklıma şu üç soru geldi:
Para kazanma sorumluluğunuz olmasa hangi işi yapmak isterdiniz?
Gelecekte bu hayalinizi gerçekleştirebilme potansiyelini düşünerek şu anda yaptığınız işte kendinizi geliştiriyor musunuz?
Ölmeden önce hayalinizdeki işi gerçekleştirmeyi hiç denememiş olmak sizi ne kadar rahatsız ederdi?