Paktiya eyaleti, doğu Afganistan’da, Pakistan’ın sınırında bulunur ve komşu Pakistan eyaletinin nüfusuna benzeyen çoğunlukla Pashtun kabileleri tarafından bulunur. Coğrafi konumu Mücahidler için çok yararlı oldu, çünkü takviyeler düzenli Pakistan birliklerinin bile dahil olduğu neredeyse saydam Afgan-Pakistan sınırına nüfuz edebilirdi. Pakistan sınırında bulunan Khost kentinde Afgan Mücahidleri, Sovyet karşıtı ve ülkedeki komünizm karşıtı direniş merkezi olarak gördükleri kendi hükümetlerinin faaliyetlerini başlatmayı planladı. Aslında, Mücahidler, Pakistan özel hizmetlerinin desteğiyle, Khost bölgesini eyaletin geri kalanından “ayırmayı” ve onu düşmanlıkların daha fazla konuşlandırılması için bir destek üssü haline getirmeyi planlıyorlardı.
Ev sahibi uzun yıllardır kuşatma altındaydı. Durum özellikle Sovyet birlikleri çekildikten sonra karmaşıklaştı ve DRA hükümet birliklerinin sadece bir kısmı şehirde kaldı. Afgan mojadids şehre tüm temel yaklaşımları engelledi, ancak hava yoluyla takviye, yiyecek ve mühimmat taşıma olasılığı devam etti. Ana bilgisayara giden yol, 1979'ten bu yana sekiz yıldır kullanılmadı. Doğal olarak, bu durum bölge ve Afganistan devlet sınırındaki hükümet birliklerinin kontrolünü ciddi biçimde engelledi. Sovyet komutanlığı, şehri engellemeyi kaldırmak için bir operasyon düzenlemeyi planlıyordu.
Sonunda, 1987 yılında, "Otoyol" adı altında bu operasyon geliştirildi. Hedefleri, çevresinin tam kontrolünü ele geçirmek için Ev Sahibi'nin kilidini açmak ve temizlemekti. Operasyon için hem OKSVA hem de Afgan hükümet güçleri olmak üzere önemli güçler tahsis edildi. Saldırının ana çarpıcı gücü 103. Hava İndirme Bölümü, 108. ve 201. Motor Tüfek Bölümleri, 56. Ayrı Hava Saldırısı Tugayı, 345. Ayrı Hava İndirme Alayı, 45. Mühendis ve Sapper birimleri olmaktı. 191. Motor Tüfek Alayı. Afgan hükümeti beş piyade biriminden oluşan birlikler gönderdi ve tank tugayların yanı sıra 10 tabur Tsarandoy. Operasyon, 23 Kasım 1987'de, Sovyet ve Afgan komutanlığının, Kosta bölgesindeki Mücahid kuvvetlerine komuta eden radikal komutan Jalaluddin Hakani ile görüşmenin imkansız olduğuna ikna edilmesinden sonra başladı.
Operasyon oldukça hızlı bir şekilde gerçekleştirildi, daha sonra Khost'a giden yol Sovyet ve hükümet birliklerinin kontrolü altındaydı. Aralık 30 Yılın 1987'i Khost ile birlikte araba servisine geri döndü. Bununla birlikte, durum hala dengesiz kaldığından, yolun trafiğinin güvenliğini sağlayabilecek bir güvenlik görevlisi koymasına karar verilmiştir. Yolun güney tarafı, 3-th'in ayrı paraşüt alayının 345-inci paraşüt taburunu savunması için atandı.
345 inci ayrı paraşüt alayı, Sovyet hava kuvvetleri birliklerinin en ünlüsüdür. Afganistan'da düşmanlıkların en başından beri idi. Aşağıda tartışılacak olan alayın aynı dokuzuncu şirketi, Aralık 27'taki Amin saray 1979'in fırtınasına doğrudan dahil oldu. Daha sonra, 9'inci şirkete, Binbaşı Valery Vostrotin (daha sonra - önde gelen bir Sovyet ve Rus askeri lideri, Albay Genel Muhafızı olarak hizmet vermiş ve dokuz yıl boyunca, Sivil Savunma, Acil Durumlar ve Ortadan Kalma Federasyonu Genel Sekreterliği görevinde 1994'ten 2003'e) doğal afetlerin sonuçları). Bu nedenle, açıklanan olaylar sırasında alay sekiz yıldır Afganistan'da bulunuyordu. Bu arada, 1986-1989'ta onlara emretti. Valery Vostrotin.
Gardez-Khost yolunun orta bölümünün güney-batısındaki 3234-7 üzerinde bulunan 8'in yüksekliğini savunmak için, 9-alayının 345-I paraşüt şirketi tahsis edildi. Şirket personelinin sadece% 40 irtifaya gönderildi - 39 insanlar, o zamanlar şirket komutanı olarak görev yapan kıdemli komutan Sergey Tkachev'in komutan yardımcısı komutanlığına atandı (o sırada şirket komutanı Alim Mahotlov tatilde - Sovyetler Birliği'nde). İrtifa, personel için ateşleme pozisyonları ve barınaklar düzenleyerek güçlendirildi, güney tarafında bir mayın tarlası kuruldu. Şirketi güçlendirmek için büyük kalibreli bir makineli tüfek hesaplamasını belirlediler ve ayrıca bir topçu gözcü - 9 alayının topçu taburunun topçu bataryası için müfreze komutanı olarak görev yapan kıdemli teğmen Ivan Babenko'yu da içeriyorlardı.
Toplamda, 5 memurları ve 1 ensign pozisyondaydı. Onlar Gardiyanlar Kıdemli Teğmen Sergey Tkkachev - 9-Paraşüt Şirketi Komutan Vekili, Komutan Vekili, Gardiyanlar Kıdemli Teğmen Vitali Matruk - 9 Siyasi İşler Şirketi Komutanı, Gardiyanlar Gardiyanları, 1 Komutanı Komutanı, Gardiyan Komutanı, Gardiyan, XNUM'un Genel Komutanı 2 takımına komutan Muhafız Kıdemli Teğmen Sergey Rozhkov, bir gözcü olan Muhafız Kıdemli Teğmen Ivan Babenko ve 9'inci paraşüt şirketinin ustabaşı Guard Ensign Vasiliy Kozlov.
7 Ocak 1988, Afgan Mücahidlerin bir ayrılması, 3234'in zirvesine saldırdı. Mücahidler, Gardez-Khost yoluna erişimlerini ve engelsiz bombardımanı için fırsat almalarını sağlayacak olan komuta yüksekliğindeki güvenlik görevlisini ortadan kaldırmayı planladı. Mücahidler yüksekliğe saldırı için oldukça iyi hazırlandı - geri tepme silahları, harçlar topladılar ve roket fırlatıcıları kullandılar. Gizli yollar sayesinde mojaheds, 9 sayaçlarındaki 200 şirketinin pozisyonlarına yaklaşmayı başardı. Geri tepmemiş silahlardan ve harçlardan bombardıman 15: 30 dakika içinde başladı ve 16: 30'te Mücahidler topçu ateşi altında bir saldırı başlattı. Mücahidler iki yöne saldırdı ve boşuna değildi. 50 dakika sonra yapılan saldırılarda 10-15 militanları öldürüldü ve 30 yaralandı. Bombalama sırasında telsiz operatörü Fedotov öldürüldü, ardından şirket telsizini kaybetti. 3'in 9'inci şirketinin kadrosuna komuta eden Baş Teğmen Viktor Gagarin, Mücahidlerin saldırısının boğduğuna ilişkin pozisyon savunmasını o kadar etkili bir şekilde organize edebilirdi.
17: 30, Mücahidlerin ikinci saldırısı başladı - bu kez başka bir yönden, Komiser Teğmen Rozhkov komutasındaki müfrezenin savunduğu pozisyonlara doğru. 19 Çevresinde: 00 mücahidler tekrar saldırdı. Bu kez Mücahidler bombardıman ve saldırı pozisyonlarını birleştirdi. Üstelik, bu olayların katılımcılarının hatırladığı gibi, bu kez Mücahidler, psikolojik etkisine güvenerek, tam büyüme ile saldırıya yükseldi. Saldırı gerçekten korkunçtu. Nişancılar kıdemli çavuş Borisov ve Kuznetsov öldü. Görevden ayrılma emrini veren küçük çavuş Vyacheslav Alexandrov (fotoğrafta) geri çekilme emrini verdi ve bir el bombası fırlatıcı ile örtülünceye kadar kendi başına en son ateş etti.
Kıdemli Teğmen Babenko topçu desteğini istedi. Üç D-30 howitzer ve üç Acacia kendinden itmeli silah, Mücahidlerin mevkilerini dövdüler. Toplamda 600 atış yapıldı ve bazı noktalarda topçu silahları şirketin pozisyonlarına çok yakın bir şekilde atıldı.
Dördüncü saldırı 23: 10'te gerçekleşti. Toplamda sabah saat üçe kadar on iki saldırı gerçekleştirildi. Bu zamana kadar, 9 Şirketi'nin pozisyonu o kadar kötüleşti ki, subaylar topçu ateşine hazırdı. Bununla birlikte, yardım etmeye başlamışlardı - paraşütçü taburunun 3'inin keşif müfrezesi, mühimmatı teslim edip karşı saldırıya geçmesine izin veren Komiser Teğmen Alexei Smirnov'un komutası altında. Her ne kadar Smirnov onbeş izcinin yardımına gelse de, bu durumun köklü bir değişim için yeterli olduğu ortaya çıktı.
Takviye gelişinin bir sonucu olarak Mücahidler Sovyet pozisyonlarının saldırılarını durdurmak zorunda kaldılar ve yaralandı ve öldürülerek toplandılar. Böylece, on iki saatlik bir savaşın sonucunda Mücahidler, Sovyet askerlerinin direnişini ezmeyi başaramadı. 9-th şirketinin kahraman savaşçıları, yüksek düşman kuvvetleriyle savaşta savaşlarını savunabildiler. Sovyet askerlerinin kayıpları 6'in öldürdüğü ve 28'in yaralandığı anlamına geliyordu. Ölümünden sonra küçük çavuş Vyacheslav Alexandrov ve özel Andrei Melnikov (fotoğrafta) Sovyetler Birliği Kahramanları unvanını aldı. Orenburglu bir genç çavuş Aleksandrov'ın ölümü sırasında, sadece 20 yaşındaydı ve Mogilevli bir yerli Melnikov, sadece 19 yaşındaydı (askerlik için çağrılmadan önce küçük bir kızı evlendirmişti). 9'inci şirkette çavuş olarak görev yapan ve 3234 yüksekliğinin kahramanca savunmasına katılan Andrei Kuznetsov, RIA ile röportajda haber sonra savaşta ölen 6’e ek olarak, on beş kişinin daha sonra yaralanmalardan ya da hastanelerdeki sonuçlarından öldüğünü söyledi. 8 adam yetenekli yaptı. En ilginç olan, hepsinin bir keşif müfredatıyla güçlendirilmiş, aynı yükseklikte 3234 olarak kalması.
Bu arada, Mücahidler, Sovyet birliklerinin gelecekte 3234 yüksekliğindeki pozisyonlarını ortadan kaldırma girişimlerini bırakmadı. Yükseklerde kalan üst düzey teğmen Smirnov'un keşif müfredatı, defalarca dushmanların harç saldırılarına maruz kaldı.
Militanlara ilaveten, Khakani, 3234 yüksekliğinde saldırıların en doğrudan kısmı sözde aldı. "Kara leylekler". Şimdiye kadar tarih Afgan Mücahidlerin güçlerinin bir parçası olarak savaşan bu sabotaj kopması çok az anlaşılmış durumda. En yaygın versiyona göre, "kara leyleklerin" bel kemiği Pakistan özel kuvvetleriydi. Pashtun köylülerinden gelen Mücahidlerin aksine, Pakistan özel kuvvetlerinin çok daha yüksek bir eğitim seviyesi vardı - onlar Pakistan ordusunun kadrolu görevlileri ve Amerikan ordusu danışmanları tarafından eğitildiler. Başka bir versiyon, Pakistan özel kuvvetlerine ek olarak, “kara leyleklerin” hem Afgan mücahidlerinin hem de Suudi Arabistan, Ürdün, Mısır, Çin (Çin'in Sincan Uygur Özerk Bölgesi) yabancıları arasında en eğitimli gönüllüleri kabul ettiğini söylüyor. Gulbuddin Hekmatyar “kara leyleklerden” gerçek bir elit yaratmaya çalıştı. Bu birimin her bir dövüşçüsü, yalnızca bir tetikçi ve izci değil aynı zamanda bir keskin nişancı, bir radyo operatörü ve bir madenci olma becerisine sahipti. Afgan savaşı katılımcılarının hatıralarına göre, “kara leylekler” sadece iyi hazırlıklarla değil, aynı zamanda inanılmaz zulümlerle, sadece savaş operasyonlarında değil, aynı zamanda Afgan hükümet kuvvetlerinin yakalanan Sovyet askerlerinin ve işkencelerinin de işkencelerinde yer aldı.
Her durumda, Pakistan ve onun özel hizmetleri, 3234’a yapılan saldırının organizasyonu ile doğrudan ilişkiliydi. Ancak, Sovyetler Birliği, Afgan savaşında Sovyet ordusuna açıkça karşı çıkan devletle diplomatik ilişkilerini sürdürmeye devam etti. Pakistan güvenlik güçleri Afgan mojaheds'i eğitti, Pakistan sınır illerine eğitim kampları ve üsleri yerleştirdi, bir yabancı paralı asker ve gönüllü akışı düzenledi ve sonunda Pakistan'a bireysel operasyonlara katılmak için özel kuvvetler gönderdiler. Tüm bunlar, Badaber kampında Sovyet savaş esirlerinin ayaklanmasının acımasızca bastırılmasıyla aynı şekilde İslamabad'dan kaçtı.
Şimdi bile, olaylardan otuz yıl sonra, 9'inci alayının 345'inci şirketinin eseri unutamaz. Bir kez daha, çoğu 19-20 yaşındaki erkek çocukları olan Sovyet askerleri, dünyaya cesaret ve kahramanlık harikaları gösterdi. Maalesef, uzak Afganistan’da savaşan Sovyet askerlerinin ve memurlarının kahramanlığı, evinde değerli bir ödül bulamadı. 3234'teki savaştan üç buçuk yıl sonra Sovyetler Birliği çöktü. Savunucuları, çok genç adamlar, devletten yeterince yardım ve ilgi görmeden kaldılar, ellerinden geldiğince hayatta kaldılar. Personel görevlileri hizmet vermeye devam ettiler ve rezervine giden terhis edilen askerler ve askeri personel çok kolay olmadı. Barışçıl Rus şehirlerinde ve köylerinde kaç enternasyonalist savaşçı sivil hayata uyum sağlayamadı ve savaştan sonra öldü. Bununla birlikte, 9 şirketinin askerleri ve memurları hem Sovyet ülkesi hem de kendileri için ne beklediklerini bilseler bile, yine de aynı şeyi yapacaklarından emin olabilirler. sonuna kadar.