Hangi bedenle ölüler dirilecek?
Bütün Hıristiyanlar, Mesih ortaya çıktığında müminlerin ölümsüz yaşama yükseleceğini umuyorlar. Elçi Pavlus'un Korint'teki Kilise'nin bazı üyelerinin dirilişi reddettiğini duyduğunda, Korintliler'e ilk mektubundaki anlayış eksikliğini şiddetle reddetmesi şaşırtıcı değildir, bölüm 1. Pavlus'un tekrarladığı ilk şey, kendilerinin de savundukları müjde mesajıydı: Mesih yükselmişti. Pavlus çarmıha gerilmiş İsa'nın cesedinin bir mezara nasıl yerleştirildiğini ve üç gün sonra görkemle enkarne edildiğini hatırladı (3-4. Ayetler). Sonra, öncümüz Mesih'in ölümden hayata yükseldiğini açıkladı - ortaya çıktığında gelecekteki dirilişimizin yolunu bize göstermek için (Ayetler 4,20-23).
Mesih yükseldi
Mesih'in dirilişinin gerçekten doğru olduğunu teyit etmek için Pavlus, İsa'nın hayata geçirilmesinden sonra göründüğü 500'den fazla tanıktan söz etti. Tanıkların çoğu mektubunu yazarken hala hayatta idi (5-7. Ayetler). İsa ayrıca havarilere ve Pavlus'a da şahsen göründü (8'e). İsa'nın mezardan sonra enkarne olduğunu birçok insanın gördüğü gerçeği, Pavlus 15.Bölüm'de bu konuda açıkça yorum yapmamasına rağmen, enkarne olduğu anlamına geliyordu.
Bununla birlikte, Korintliler'in, Hıristiyan inancının gelecekteki dirilişinden şüphe etmesinin, Mesih'in mezardan yükseldiğine inandıkları için saçma ve makul olmadığını bilmelerini sağladı. Ölülerin dirilişine inanmamak mantıklı bir şekilde Mesih'in Kendisinin yükseldiğini inkar etmekten başka bir şey ifade etmiyordu. Fakat eğer Mesih dirilmeseydi, inananların umudu olmazdı. Ancak bu Mesih dirildi, inananlara da dirilecek oldukları kesinliğini verin, Paul Korintliler'e yazdı.
Pavlus'un sadıkların dirilişi hakkındaki mesajı Mesih üzerine odaklanmıştır. Tanrı'nın yaşamı, ölümü ve hayata dirilişi sırasında Mesih aracılığıyla kurtuluşunun, müminlerin gelecekteki dirilişini ve böylece Tanrı'nın ölüm üzerindeki nihai zaferini mümkün kıldığını açıklar (Ayetler 22-26, 54-57).
Pavlus bu iyi haberi tekrar tekrar vaaz etmişti; Mesih hayata getirilmişti ve müminlerin ortaya çıktıklarında da dirilecekti. Önceki bir mektupta Pavlus şöyle yazmıştı: "İsa'nın öldüğüne ve tekrar yükseldiğine inanırsak, Tanrı da İsa aracılığıyla onunla uykuya dalmış olanlara liderlik edecektir" (1. Selanikliler 4,14). Pavlus bu sözün "Rab'bin sözü" ne uygun olduğunu yazdı (Ayet 15).
Kilise, Kutsal Yazılarda İsa'nın bu umuduna ve vaadine dayanıyordu ve baştan beri diriliş inancını öğretti. MS 381'den kalma Nicene Creed'de şöyle diyor: "Ölülerin dirilişini ve gelecek dünya yaşamını bekliyoruz." Ve MS 750 civarında Havariler Creed: "Ben inanıyorum ... ölülerin ve ebedi hayatın dirilişine."
Diriliş sırasında yeni bedenin sorunu
1. Korintliler 15'te Pavlus Korintlilerin fiziksel dirilişiyle ilgili inançsızlıklarına ve yanlış anlamalarına özellikle tepki gösterdi: "Ama birisi sorabilir: Ölüler nasıl dirilecek ve nasıl bir bedenle gelecekler?" (35'e). Buradaki soru, dirilişin nasıl gerçekleşeceği - ve varsa, dirilenin yeni yaşam için hangi bedeni alacağı. Korintliler, Pavlus'un bu hayatta sahip oldukları aynı ölümlü, günahkar bedenten bahsettiğini yanlış düşünmüşlerdi.
Neden yeniden dirilişte bir bedene ihtiyaçları vardı, kendilerine, özellikle de şimdiki gibi yozlaşmış bir bedene sordular? Zaten manevi kurtuluş hedefine ulaşmamışlardı ve kendilerini bedenlerinden kurtarmak zorunda kalmadılar mı? İlahiyat Gordon D. Ücreti: "Korintliler, Kutsal Ruh'un armağanı ve özellikle de dillerin görünüşü ile vaat edilen manevi," göksel "varoluşu zaten başlattıklarına inanırlar. Sadece ölüm anında çıkarılması gereken beden onu nihai ruhaniyetinden ayırdı. »
Korintliler, diriliş bedeninin mevcut fiziksel bedenden daha yüksek ve farklı bir tür olduğunu anlamamışlardı. Cennetin krallığında Tanrı ile yaşamak için bu yeni "ruhsal" bedene ihtiyaçları olacaktı. Pavlus, cennetsel bedenin dünyevi fiziksel bedenimize kıyasla daha büyük ihtişamını göstermek için tarımdan bir örnek verdi: Bir tohum ile ondan büyüyen bitki arasındaki farktan bahsetti. Tohum "ölebilir" veya yok olabilir, ancak vücut - ortaya çıkan bitki - çok daha büyük bir zafer. “Ve ektiğin şey, olacak beden değil, buğdaydan ya da başka bir şeyden ibaret değil,” diye yazdı Paul (37'e). Diriliş bedenimizin mevcut fiziksel bedenimizin özelliklerine kıyasla nasıl görüneceğini tahmin edemeyiz, ancak yeni bedenin tohum, meşe palamudu ile karşılaştırıldığında meşe gibi çok, çok daha güzel olacağını biliyoruz.
Diriliş bedeninin görkemindeki ve sonsuzluğundaki ebedi yaşamımızı şimdiki fiziksel yaşamımızdan çok daha fazla hale getireceğinden emin olabiliriz. Paul şöyle yazdı: «Ölülerin dirilişi de öyle. Tohumlanır ve kaçınılmaz olarak yükselir. Düşüklükte ekilir ve görkemle dirilir. Sefalete ekilir ve tekrar yürürlüğe girer »(Ayetler 42-43).
Diriliş bedeni, fiziksel bedenimizin tam bir yeniden üretimi değil, bir kopyası olmayacak, diyor Paul. Ayrıca, dirilişte aldığımız beden, dünyevi yaşamımızdaki fiziksel bedenle aynı atomlardan oluşmayacak, ölürken çürüyecek veya yok edilecek. (Bunun dışında - hangi bedeni alacağız: 2, 20, 45 veya 75 yaşında vücudumuz?) Göksel beden, kalitesinden ve görkeminde dünyevi bedenden öne çıkacak - kozaya sahip harika bir kelebek gibi, daha önce alçak bir tırtıl barındırıyor, geride kalıyor.
Doğal beden ve manevi beden
Dirilen vücudumuzun ve ölümsüz yaşamın tam olarak nasıl görüneceği konusunda spekülasyon yapmak mantıklı değil. Ancak iki bedenin doğasındaki büyük farklılık hakkında bazı genel açıklamalar yapabiliriz.
Mevcut bedenimiz fiziksel bir bedendir ve bu nedenle çürüme, ölüm ve günah işlemine maruz kalır. Diriliş bedeni başka bir boyuttaki yaşam anlamına gelir - ölümsüz, geçilemez bir yaşam. Pavlus şöyle diyor: "Doğal bir beden ekilir ve manevi bir beden dirilir" - bir "ruh bedeni" değil, gelecek yaşam için adalet yaptığı manevi bir beden. Dirilişteki yeni müminler bedeni "manevi" olacaktır - önemsiz değil, Tanrı tarafından Mesih'in yüceltilmiş bedenine benzemek, sonsuza dek Kutsal Ruh'un yaşamına adapte olmak ve onu uyarlamak anlamında manevi olacaktır. ». Yeni beden tamamen gerçek olacak; müminler bedeli bozulmuş ruhlar veya hayaletler olmayacak. Pavlus, Adem ve İsa'yı şimdiki bedenimizle diriliş bedenimiz arasındaki farkı vurgulamak için yan yana getiriyor. "Dünyevi gibi, dünyevi de öyle; ve cennet gibi, cennet gibi »(48'e). Göründüğünde Mesih'te olanlar, bir diriliş bedenine ve Adem'in biçimine ve varlığına değil, İsa'nın biçimine ve varlığına sahip bir hayata sahip olacaklar. "Ve dünyevi imajı taşıdığımız için, göksel imajını da taşıyacağız" (49'e). Rab, Pavlus'a göre, “boş bedenimizi dönüştürecek, derhal yüceltilmiş bedeni olacak” (Filipililer 3,21).
Ölüme karşı zafer
Bu, diriliş bedenimizin artık bildiğimiz beden gibi geçici et ve kan olmayacağı anlamına gelir - artık yaşayabilmek için yiyecek, oksijen ve suya bağımlı değil. Pavlus ısrar etti: “Ama şunu söylüyorum, sevgili kardeşler, et ve kan Tanrı'nın krallığını miras alamaz; bozulma düzelmezliği miras almayacak »(1 Korintliler 15,50).
Rab göründüğünde, ölümlü bedenlerimiz ölümsüz bedenlere dönüştürülecek - sonsuz yaşama ve artık ölüme ve çürümeye maruz kalmayacak. Ve bunlar Pavlus'un Korintliler'e ait sözleri: «İşte size bir sır söylüyorum: Hepimiz uykuya dalmayacağız, ama hepimiz değişeceğiz; ve aniden, son trompet zamanında [Mesih'in gelişi için bir metafor]. Çünkü trompet çalacak ve ölüler dirilecek ve dönüştürüleceğiz »(Ayetler 51-52).
Ölümsüz yaşama fiziksel dirilişimiz, Hıristiyan umudumuzun sevinci ve beslenmesinin sebebidir. Paul diyor ki: "Ama eğer bu çürüme yolsuzluk çekecekse ve bu ölümlü ölümsüzlüğü çekecekse, o zaman yazılan kelime yerine getirilecektir:" Ölüm zaferle yutulur "(Ayet 54).
Paul Kroll tarafından