Her beş günde bir, bir kişi ailesini katlediyor. Bu cinayetler rastgele trajediler değil, siyasi tercihler.
Bu hikaye ilk olarak yayınlandı jill.substack.comgazeteci, avukat ve yazardan bir haber bülteni Jill Filipoviç.
“Aile yok edicisi”nden daha rahatsız edici bir terim olduğundan emin değilim. Her beş günde bir, Indianapolis Star tarafından yapılan bir analize göre, bir kişi ailesini öldürür.
- Zamanın yüzde 94’ünde katil bir erkektir.
- Zamanın yüzde 86’sında silah kullanıyor.
- Zamanın yüzde 84’ü kurbanı bir kadın.
Ve özellikle, bu cinayetler büyük ölçüde Güney ve Orta Batı’da meydana geliyor: ABD’nin silahların geniş çapta erişilebilir olduğu ve toplumsal cinsiyet rollerinin daha geleneksel olduğu muhafazakar bölgeleri.
Erkeklerin neden ailelerini öldürdüğü sorusu o kadar da karmaşık değil. Bu adamlar genellikle itaat ve kontrol talep eden derin narsistlerdir. Ancak bu yetki duygusu doğuştan gelmez; kültüreldir ve erkeklere liderlik etmenin, sorumlu olmanın, kadınlara, çocuklara ve daha geniş bir topluma saygı duymanın ve saygı görmenin doğuştan hakları olduğunu söyleyen bir toplumdan ve belirli topluluklardan gelir.
Eşlerine ve ailelerine kötü davranan erkekler çokça affedilir ama yine de daha fazlasını isterler. Pek çok toplulukta, erkeklerin bir nebze olsun dürüstlük sergilemeleri beklentisi, bir dachshund’un göbeğinden daha düşüktür – bu, aile imha cinayetlerinin ardından gördüğümüz bir şeydir. bu Indianapolis Yıldızı Ailenin babası tarafından öldürülen Mumper ailesine bakıyor ve bir yeğeninin “Onları sevdiğini düşünmeyi seviyorum. Bunu göstermede en iyisi o değildi.”
Bütün aileni öldürmek gerçekten de bunu göstermenin oldukça kötü bir yolu.
“Kocaların karılarını öldürdüğünü biliyorum,” diye devam etti. “Hiçbir evliliğin mükemmel olmadığını biliyorum. Ama neden çocuklarını öldüresin ki? Bir ebeveyn olarak bunu anlamıyorum. Bunu asla anlamayacağım.”
Gündelik kadın düşmanlığı, “kocalar karılarını öldürür” ifadesi şok edici bir ifade değil, sadece sizin “normalinizin” bir parçası -sizin doğuştan “bildiğiniz” bir şey- o kadar kökleşmiş durumdayken, kocaların karılarını istismar etmeye ve bazen öldürmeye yetkili hissetmeleri gerçekten şaşırtıcı değil.
Sonra karısını, kayınvalidesini, beş çocuğunu ve kendisini öldüren Utahlı adam vardı. ölüm yazısı yine de şunu okuyun: “Michael, çocuklarının her biriyle kaliteli zaman geçirmeye özen gösterdi. Michael, aileyle anılar biriktirmekten keyif aldı.”
Ölüm ilanı, bir Kartal İzcisi olarak zamanını ve Mormon kilisesine olan bağlılığını lanse etti. Ailesinin onunla ilgili son hatırasının hepsini öldürdüğü zaman olduğundan bahsetmiyordu.
Gündelik kadın düşmanlığı o kadar kökleşmişken, ‘kocalar karılarını öldürür’ sadece ‘normalinizin’ bir parçasıdır – bu sizin doğuştan ‘bildiğiniz’ bir şeydir – kocaların karılarını taciz etme ve bazen öldürme hakkına sahip hissetmeleri gerçekten şaşırtıcı değildir.
Her türden erkek eşini ve çocuğunu taciz ediyor: Dindar erkek ve ateist, muhafazakar ve liberal, zengin ve fakir erkek. Ancak, taciz edici davranışların popülasyona rastgele dağılmadığını ve “istismarcının” yalnızca doğuştan gelen bir özellik olmadığını, bir erkeğin kaderinde ya olmak ya da olmamak olduğunu biliyoruz. Belirli yaşam olaylarının ve stres faktörlerinin istismarı artırabileceğini biliyoruz ve mali stres listenin başında yer alıyor. Çocukken gözlemlenenlerin ve duygularını düzenlemeyi nasıl öğrendiğinin (veya öğrenmediğinin), gelecekteki bir aileye nasıl davranacağını şekillendirebileceğini biliyoruz.
Ve narsisizm, yetkilendirme ve kontrol sorunlarının sıklıkla kötüye kullanımda ortaya çıktığını biliyoruz. Indy Star’dan:
IndyStar soruşturmasından ve diğer araştırmalardan farklı bir profil ortaya çıktı: Aileyi yok eden kişinin şiddet içeren eylemlerinin kökleri, onların başarısızlıklarına, güvensizliklerine ve kaderlerini kontrol edememelerine dayanıyor. Durumlar-yaklaşan boşanma, mali zorluklar, hastalık-onları hayal ettikleri hayattan mahrum ettiler. Bu yüzden kendilerine en yakın olanların canına kıymaya karar verirler.
Star’a göre motivasyonlar: “intihar, ölümsüzlük, kontrol ve intikam.”
Var küresel bağlantı ataerkil görüşler ve aile içi şiddet arasında ve her aile içi tacizci sağcı bir deli olmasa da, erkeklerin kadın partnerleri ve çocukları üzerinde saygı, otorite ve kontrol hakkına sahip olduğu bir dünya görüşünün nasıl aile içi şiddeti doğuracağını görmek zor değil.
“Erkekler, toplum onlara sorun olmadığını söylediği için kadınları taciz etmez. Erkekler kadınları taciz ediyor çünkü toplum onlara kontrolün kendilerinde olduğunu söylüyor. Aslında toplum diyor ki, eğer onlar Olumsuz kontrol altında olduklarında başarılı olamayacaklar – kızı alamayacaklar, parayı alamayacaklar ve diğer erkeklerin şiddetine ve kontrolüne karşı savunmasız kalacaklar. Kendilerini ‘gerçek erkekler’ gibi göstermezlerse, sonunda yoksul ve yalnız kalacaklarını söylüyor.
“Ama biz sadece erkeklerin eşleri üzerinde güç sahibi olduklarını görmüyoruz; bazı kadınlar da bununla özdeşleşiyor. Bunun nedeni, ataerki içinde “güç sahibi olmanın” – kadınlardan çok erkekler için daha fazla – değer görmesidir, ancak yine de, genel olarak başkaları üzerinde güç iddiasında bulunmak bir güç işareti olarak görülür. Daha fazla karmaşıklık eklemek için, çocukluklarında travma veya bağlanma bozukluğu yaşamış birçok failde, başka bir yetki katmanı elde edersiniz: Bir failin bana söylediği gibi, ‘Çocukken hiçbir şey üzerinde hiçbir kontrolüm olmadı ve bunun bir daha başıma gelmesine asla izin vermeyeceğime yemin ettim. Her zaman kontrol bende olurdu.’
“Travmaya dayalı yetkilendirme, istismarcı insanlarda çok yaygındır – ‘O kadar çok şey yaşamak zorunda kaldım ki, siktir git, sana ne yaparsam yapayım sen de onunla başa çıkmak zorundasın’ fikri. Bu hak engellendiğinde, meydan okunma, aşağılanma – utanma kavramları ortaya çıkar. Bu, ‘aşağılanmış öfke’ olarak adlandırılan şeydir – güvensizlik, zehirli utanç ve yetkilendirme birleştiğinde. Bu çok tehlikeli bir duygu durumudur.
Kültürümüz, erkeklerin güce – ekonomik güce, siyasi güce ve ev içi güce – sahip olma hakkını besler. Bunu soran konuşmalarda o kadar çok görüyoruz ki, “erkeklerin nesi var?”
Bazı erkekler, bazı kadınların karşılaştığı aynı gerçek sorunlarla karşı karşıya: ırkçılık, yaygın eşitsizlik, finansal güvensizlik.
Ancak birçok Amerikalı erkeği rahatsız ediyor gibi görünen şeyin merkezinde daha az önemli bir şey var: erkek bedenlerinde doğdukları ve doğuştan hakları olarak başkaları üzerinde otorite ve ev cephesine ve itaatkar çocuklara bakacak bir eş ve orta sınıf bir yaşam ve diğerlerinden saygı sağlayan bir iş bekledikleri bir yer değiştirme duygusu. Birçoğu, yaşamlarında yaptıkları seçimler ne olursa olsun bunun gerçekleşmesini bekliyor gibi görünüyor – bunlar geliştirilecek ilişkiler veya kazanılacak şeyler değil, borçlu olunan faydalardır.
Gerçekleşmediklerinde, geniş bir ihanet duygusu ve genellikle başka birini suçlama dürtüsü vardır: Beyaz erkekler için bu, göçmenlerin işlerini çalmak veya pozitif ayrımcılık işe alımları olabilir; erkekler için daha geniş anlamda, genellikle feministler ve değişen cinsiyet rollerinin kadınlara daha fazla özgürlük verdiği bir toplum, birçok erkeğin pahasına geldiğini düşünüyor.
Kadınların artık sosyal, kültürel ve mali açıdan kendilerini bir erkeğe bağlamaları gerekmediği sürece. Ve bazı erkekler bunu ve eşlerinin veya eşlerinin onları terk etme hakkına sahip olduğu gerçeğini büyük bir adaletsizlik olarak görüyor.
Erkeklerin kadın partnerleri ve çocukları üzerinde saygı, otorite ve kontrol hakkına sahip olduğu bir dünya görüşünün aile içi şiddeti nasıl doğuracağını görmek zor değil. … Ve sonra silahlar var.
Bu tür bir yetkilendirme, geleneksel cinsiyet rollerini uygulayan muhafazakar topluluklarda güçlendirilir ve karşılığında algılanan “iğdiş edilme” ile gelen aşağılanma duygusu güçlendirilebilir. Geleneksel evliliğin ana özlem olmaya devam ettiği toplumlarda, kendilerini ideal olmayan erkeklere bağlayan daha fazla kadın ve evliliğin kendilerine, karısının temsili, bedeni ve geleceği üzerinde geniş haklar verdiğine inanan daha fazla erkek görebilir.
Ve sonra silahlar var. Evde bir tabancanın varlığı bile insanı yedi kat daha fazla öldürülme olasılığı. Ve olan erkekler Erkekliklerinden emin olmayan, ve daha cinsiyetçi inançlara sahip erkeklerin silah taraftarı ve silah sahibi olma olasılığı daha yüksektir. Bu cinayetleri, silah bulmanın kolay olduğu ve eşlerinden uslu durmasını bekleyen cinsiyetçi, güvensiz erkeklerin daha yoğun olduğu muhafazakar eyaletlerde çok daha sık görmemize şaşmamalı.
ABD, silahlı ölümler söz konusu olduğunda küresel bir aykırıdır. Ve iş aile imhalarına geldiğinde küresel bir aykırıyız. Her yerde şiddet yanlısı, kadın düşmanı erkekler var. Ancak kadın düşmanlığı, ABD’nin çoğunda olduğu gibi her yerde etkinleştirilmiyor ve teşvik edilmiyor. ABD’de şunları yapabilirler:ve Yargıtay bunu daha da kolaylaştırabilir.
Ailelerini öldüren adamlar, düşünülemezi yapan rastgele kötü adamlar değildir. Bunlar, ataerkil sosyal ve aile normlarının, kontrolden çıkmış bir paranoya ve güvensiz erkeklik kültürüyle birleştiği mantıklı sonuçlarıdır. Bu cinayetler rastgele trajediler değil. Siyasi tercihlerdir.
Bir sonraki:
ABD demokrasisi, kürtaj haklarının sona ermesinden, ücret eşitliği ve ebeveyn izni eksikliğine, hızla artan anne ölümlerine ve trans sağlığına yönelik saldırılara kadar tehlikeli bir bükülme noktasında. Kontrolsüz bırakıldığında, bu krizler siyasi katılım ve temsilde daha büyük boşluklara yol açacaktır. 50 yıldır Hanım. ön saflardan habercilik, isyan ve doğruyu söyleme, Eşit Haklar Değişikliğini savunma ve en çok etkilenenlerin hikayelerini merkeze alma gibi feminist gazeteciliği şekillendiriyor. Eşitlik için söz konusu olan her şeyle, önümüzdeki 50 yıl için taahhüdümüzü iki katına çıkarıyoruz. Buna karşılık, yardımınıza ihtiyacımız var, Destek Hanım. bugün bir bağışla – sizin için anlamlı olan herhangi bir miktar. kadar az için her ay 5 dolare-bültenlerimiz, eylem uyarılarımız ve davetlerimizle birlikte basılı dergiyi alacaksınız. Hanım. Stüdyo etkinlikleri ve podcast’ler. Sadakatiniz ve gaddarlığınız için minnettarız.
Kaynak : https://msmagazine.com/2023/07/21/men-guns-south-midwest-misogyny-domestic-violence-against-women/