Bir antikor ( Ab olarak da bilinen), immünoglobulin ( Ig ), büyük, Y biçimli olan bir protein ile esas olarak plazma hücreleri tarafından kullanılan bağışıklık sistemi nötralize etmek için patojenler gibi patojenik bakteriler ve virüsler Antikorun bir adlandırılan patojen benzersiz bir molekülünü özel olarak ayırt antijen ile, Fab değişken bölge . Bir antikorun “Y” her ucu içeren paratopu belirli için spesifiktir (bir kilit benzer şekilde) epitop , bu iki yapı hassasiyetle birbirine bağlamak için izin veren bir antijen üzerindeki . Bir antikor; bu, bağlama yöntemi kullanılarak bir mikrop veya immün sistemin diğer parçaları tarafından saldırıdan enfekte olmuş bir hücreyi, ya da örneğin, işgali ve hayatta kalması için gerekli olan bir mikrobun bir kısmını engelleyerek (doğrudan hedef nötralize edebilir ). Antijen bağlı olarak, bağlayıcı hastalığa neden olan biyolojik süreci engelleyebilir veya aktive edebilir makrofajların yabancı maddeyi yok etmek. İmmün sistemin diğer bileşenleri ile iletişim kurmak için bir antikorun, onun yolu ile aracılık eder Fc bölgesi , bir korunmuş ihtiva eden ( “Y” tabanında bulunan) glikosilasyon bu etkileşimlerde rol sitesi. Antikorların üretimi ana işlevi humoral bağışıklık sistemidir
Antikorlar tarafından salgılanan B hücrelerinin çok adı farklılaşmış B hücreleri tarafından adaptif bağışıklık sisteminin plazma hücreleri . Antikorlar iki fiziksel formlar, serbest olması hücreden salgılanan çözünür formda meydana gelebilen , kan plazması ve zar , bir B hücresinin yüzeyine bağlı olan ve şu şekilde ifade edilir TT-bağlı biçimde B-hücresi reseptör (BCR). BCR sadece B hücrelerinin yüzeyi üzerinde bulunan ve bu hücrelerin aktivasyonu ve adı antikor fabrikaları ya içine müteakip farklılaşmasını kolaylaştırır plazma hücreleri veya bellek B hücreleri, vücut hayatta ve B hücrelerinin cevap verebilir, böylece aynı antijeni hatırlar gelecekteki maruz kalma üzerine daha hızlı. Çoğu durumda, bir B hücresi etkileşimi T yardımcı hücre nedenle tam B hücresi aktivasyonu ve, antijen bağlanma Aşağıdaki antikor üretimini elde etmek için gereklidir. Çözünür antikorlar içine salınır kan ve doku sıvıları, yanı sıra çok sayıda salgıları mikroorganizmaları istila için anket devam etmek.
Antikorlar olan glikoproteinler ait immünoglobulin süper familyası . Bunlar en teşkil gamma globulin fraksiyonu kan proteinleri . Bunlar, tipik olarak temel yapı taşlarının her biri iki büyük ile yapılır ağır zincirlerin ve iki küçük hafif zincirleri . Antijen bağlama fragmanları tutturulabilir kristalize parçalarının (Fc), beş farklı tanımlar antikor ağır zincirlerin farklı tipi vardır. Fc bölgeleri beş farklı antikorlar beş grupta toplanabilir izin izotipleri . Belirli bir antikor izotipi her Fc bölgesi bu şekilde antijen-antikor kompleksi FcR bağlandığı bağlı olarak farklı roller oynamaktadır sağlayan (esas olarak BCR olup IgD, hariç) spesifik Fc reseptörüne bağlanan edebilmektedir. Karşılık gelen FcR bağlamak için bir antikorun, ayrıca, Fc bölgesi içinde korunan yerlerde, bu glikanın (ler) in yapısı ile modüle edilir. FcR’lere bağlanma antikorların kabiliyeti karşılaştıkları yabancı cismin her farklı türü için uygun bağışıklık tepkisini yönlendirmek için yardımcı olur. Örneğin, IgE , bir sorumlu olan , alerjik oluşan tepki mast hücre degranülasyonunu ve histamin salınımı. IgE en Fab paratopu alerjik bağlanan antijen , örneğin ev tozu akar , Fc bölgesi Fc reseptörü £ değerinin bağlanan ise, parçacıklar. Alerjen IgE FcRε etkileşimi astım gibi koşulların neden alerjisi sinyal iletimini aracılık eder.
Tüm antikorların genel yapısı çok benzer olmasına rağmen, proteinin ucunda küçük bir bölgesi vardır biraz farklı uç yapılarının, ya da bunun antijen bağlama bölgeleri ile birlikte antikorların milyonlarca sağlayan, son derece değişkendir. Bu bölge olarak bilinir hiper-değişken bölge . Bu varyantların her biri farklı antijene bağlanabilen. Antijen bağlama fragmanları üzerinde antikor paratopu bu büyük çeşitlilik antijenleri eşit derecede, geniş çapta için bağışıklık sistemini sağlar. Antikor paratop geniş ve çeşitli popülasyonu bir kümesinin rasgele rekombinasyon olayları tarafından oluşturulan gen farklı antijen-bağlanma yeri (ya da kodlayan bölümlere paratopu rastgele elde edilmiş), mutasyon çeşitlendirildi oluşturmak antikor geninin, bu alanda,. Klonal antikor paratopu çeşitliliği üreten bu rekombinasyonel işlem V (D) J veya VJ rekombinasyon olarak adlandırılır. Temel olarak, antikor, paratop üç gen, V, D ve J Her paratopu lokusu oluşan polijenik aynı zamanda, antikor üretimi sırasında, V’in bir alel, D biri ve J biri seçildikten şekilde polimorfiktir. Bu gen segmentleri daha sonra paratopu üretmek üzere rasgele genetik rekombinasyon kullanılarak birbirine birleştirilir. Genler rastgele birlikte yeniden birleştirilir bölgeler klonal olarak farklı antijenleri tanımak için kullanılan hiper değişken bölgedir.
Antikor genleri, aynı zamanda, bir işlemi olarak adlandırılan yeniden düzenlemek sınıf değiştirme antijene özgü değişken bölgesini muhafaza antikorun farklı bir izotipinin oluşturan başka bir ağır zincir Fc fragmanının bir tür değiştirir. Bu Fc reseptörlerinin farklı tarafından kullanılacak olan tek bir antikor, özellikle bağışıklık sisteminin farklı bölgelerinde ifade sağlar.
Antikor-antijen etkileşimleri
antikorun paratopu antijenin epitopu ile etkileşime girer. Bir antijen, genellikle belirleyicileri olarak adlandırılır, belirli bir antijen üzerinde yüzeyi kesintili olarak düzenlenmiş boyunca farklı epitopları ve baskın epitop içeren.
Antikor ve antijen mekansal tamamlayıcılık (kilit ve anahtar) tarafından etkileşim. Fab-epitop etkileşiminde yer alan moleküler kuvvetleri zayıf ve spesifik olmayan – örneğin elektrostatik kuvvetler , hidrojen bağları , hidrofobik etkileşimler ve Van der Waals kuvvetleri . Bu antikor ve antijen arasında bağlanması ters çevrilebilir anlamına gelir ve antikorun afinitesi , bir antijene karşı göreli yerine mutlaktır. Bağlama Nispeten zayıf, aynı zamanda, farklı göreli yatkınlıklarını farklı antijenler ile çapraz reaksiyona girmek üzere bir antikor için mümkün olduğu anlamına gelir.
Çoğu zaman, bir antikor ve antijen bağlama kez, bunlar bir hale immün kompleks yekpare bir nesne olarak işlev görür ve kendi başına bir antijen olarak hareket edebilir, diğer antikorlar ile karşılanabilir. Benzer bir şekilde, hapten başlarına herhangi bir bağışıklık yanıtı uyandırma küçük moleküller olan, ancak proteinlere bağlanan bir kez, elde edilen kompleks ve hapten-taşıyıcı katkı maddesi antijeniktir.
Antikorlar olarak bilinen farklı çeşitleri gelebilir izotiplerden veya sınıfları. Olarak plasental memelilerde, IgA, IgD, IgE, IgG ve IgM olarak bilinen beş antikor izotipleri yoktur. Tabloda gösterildiği gibi, her bir “Ig” immünoglobülin açılımı (ad bazen antikor ile birbirlerinin yerine kullanılır), ve biyolojik özellikleri bakımından farklıdır öneki fonksiyonel yerlerde ve farklı antijenler ile başa çıkmak için yeteneği ile adlandırılır. Antikor izotiplerinin farklı ekleri alfabetik adlandırılan her bir ağır zincir sınıfı ile, antikor içeren ağır zincirlerin farklı belirtmektedir: α (alfa), γ (gama), δ (ö), ε (epsilon) ve μ (mu ). Bu sırasıyla IgA, IgG, IgD, IgE ve IgM, yol açmaktadır.
Antikorların yapısı
Antikorlar ağır (~ 150 k Da ) küre plazma proteinleri . Bir antikor molekülünün büyüklüğü yaklaşık 10 mil . Bunlar şeker zincirlerinin (glıkanlar) korunmuş ekledi amino asit kalıntıları. Diğer bir deyişle, antikor olan glikoproteinler . Bağlı glikanlar antikorun yapısı ve fonksiyonu için kritik önem taşır. Diğer şeyler arasında ifade glikanlar karşılık gelen FcR (ler) için bir antikorun afinitesini modüle edebilir.
Her bir antikorun bazik fonksiyonel birimi (Ig), bir immünoglobülindir monomer (sadece bir Ig ünitesi ihtiva etmektedir); salgılanan antikorlar da olabilir dimerik IgA gibi iki Ig birimleriyle tetramerik dört Ig gibi birimler ile teleost balık IgM veya pentamerik memeli IgM gibi beş Ig birimleri.
Çeşitli immunoglobulin alanları iki ağır zincir (kırmızı ve mavi) ve bir antikorun (yeşil ve sarı) iki hafif zincir oluşturur. İmmunoglobulin alanları (değişken alanları için) (sabit alanları için) 7 ve 9 arasında oluşan β-şerit .
Bir antikorun değişken parça olarak V bölgeleri, ve sabit kısmı kendi C bölgesidir.
Ağır zincir
Memeli Ig beş türü vardır ağır zincir ile gösterilen Yunan harfleri : α , δ , ε , γ ve μ . Ağır zincir mevcut türü tanımlayan bir sınıf antikor; Bu zincirler, sırasıyla, IgA, IgD, IgE, IgG ve IgM antikorları bulunmaktadır. Farklı ağır zincirler boyut ve bileşim içinde farklıdır; α ve γ u ise, yaklaşık olarak 450 amino asit ihtiva eden ve ε yaklaşık 550 olan amino asitleri .
- Fab bölgesi
- Fc bölgesi
- Ağır zincir , bir değişken (V (mavi) , H , bir sabit alanı (Cı) ve akabinde etki H 1), bir menteşe bölgesi ve iki veya daha fazla sabit (C , H 2 ve C , H 3) etki
- Hafif zincir , bir değişken (V (yeşil) L ) ve bir sabit (C, L ) alanı
- Antijen bağlama sahası (paratop)
- menteşe bölgeler
Her ağır zincir, iki bölgeye sahiptir ve sabit bölgesini ve değişken bölge . Sabit bölge, aynı izotipin bütün antikorlarda aynıdır, fakat farklı izotiplerin antikorlarının farklıdır. Ağır zincirler, a y ve δ sabit bir bölge içeren, sahip üç (bir satır içinde) tandem Ig alan ve esneklik için bir menteşe bölgesi; ağır zincirler μ ve ε oluşan sabit bir bölgeye sahip dört immünoglobülin alanları. Ağır zincir değişken bölgesi, farklı B hücreleri tarafından üretilen antikorlara farklılık, ancak tek bir B hücresi ya da üretilen tüm antikorlar için aynıdır B hücresi klonu . Her bir ağır zincir değişken bölgesi, yaklaşık 110 amino asit uzunluğunda olan ve tek bir Ig alanı oluşmaktadır.
Işık zinciri
Memelilerde iki tipi vardır immünoglobulin hafif zinciri olarak adlandırılır, lambda (λ) ve kappa (κ). Bir sabit alanını ve bir değişken alan: Bir hafif zincir iki ardışık alan adına sahip. Bir hafif zincir yaklaşık uzunluğu 211 217 amino asit. Her antikor, her zaman aynı olan iki hafif zincir içerir, hafif zincirin, K veya X, yalnızca bir tür, memelilerde, antikor başına bulunur. Gibi hafif zincirlerin, diğer tipleri iyota (ι) zincir, diğer bulunan omurgalı balıkları arasında (gibi kıkırdaklı ) ve kemikli balıklar ( Teleostei ).
CDR’ler Fv, Fab ve Fc bölgeleri
Bir antikorun bazı parçalar, aynı fonksiyonlara sahiptir. Y’nin kolları, örneğin, bu nedenle, kabul ve spesifik yabancı maddelere (genel özdeş olarak) antijenlere bağlanan alanlar ihtiva ederler. Antikorunun bu bölge olarak Fab (fragmanı antijen bağlama) bölgesi . Bu bir sabit ve antikorun her bir ağır ve hafif zincir, bir değişken alanı oluşmaktadır. Paratopu şekillendirilmiştir amino terminal uçlarından antikorunun monomer ağır ve hafif zincirlerin değişken alanları ile. Değişken alanı da F olarak ifade edilir V bölgesi ve antijenlere bağlanması için en önemli bir bölgedir. Β-şeritlerin özel değişken döngüleri için, hafif (V üç her L ) ve ağır (V H ) zincirden antijene bağlanma sorumludur. Bu döngüler olarak adlandırılır tamamlayıcılık belirleme bölgeleri (CDR’ler) sunar. Bu CDR’lerin yapısı kümelenmiş ve Chothia ve arkadaşları tarafından sınıflandırılmıştır. ve daha yakın Kuzey ve diğ. ve Nikoloudis ve diğ. Çerçevesinde bağışıklık ağ teorisi , CDR’ler de idiotipler denir. Bağışıklık ağ teorisine göre, adaptif bağışıklık sistemi idiotiplerin arasındaki etkileşimleri tarafından düzenlenir.
Y’nin taban bağışıklık hücresi aktivitesini modüle etmede bir rol oynar. Bu bölge olarak , Fc (Fragman, kristalize edilebilir) bölgesinde ve antikorun sınıfına bağlı olarak, iki ya da üç sabit alanları katkıda bulunan iki ağır zincirden oluşur. Böylece, Fc bölgesi, her bir antikor, belirli bir sınıf bağlanarak, belirli bir antijen için uygun bir bağışıklık cevabı üretir sağlar Fc reseptörlerine ve bu gibi başka bağışıklık moleküller, kompleman proteinler. Bunu yaparak, farklı aracılık fizyolojik tanınması dahil etkileri opsonize edilmiş parçacıklar (FcyR’ye bağlanma), liziz hücrelerinin (güzelleştirmek için bağlanma) ve degranülasyonunun ve mast hücreleri , bazofiller ve eozinofiller (FcsR bağlanması).
antikorun Fc bölgesi, antikorun sınıf etkisi tespit ederken Özetle, antikorun Fab bölgesi antijen özelliği belirler. Ağır zincirlerin sadece sabit alanları, bir antikorun Fc bölgesine oluşturduğundan, antikor ağır zincirinin sınıflar sınıf etkilerinin belirlenmesi. antikorlarda, ağır zincirlerinin olası sınıfları alfa, gama, delta, epsilon ve mu yer alır ve bunlar, antikorun izotipleri IgA, G, D, E ve K, tanımlar. Bu antikorların farklı izotiplerinin farka bağlı olarak, Fc bölgelerinde bağlanma ve reseptörlerin farklı aktive farklı sınıf etkileri çıkarır. Antikorların olası sınıf etkileri şunlardır: opsonizasyon, aglütinasyon, hemolize, kompleman aktivasyonu, mast hücre degranülasyonu ve nötralizasyon (bu sınıf etkisi, Fab bölgesinin yerine, Fc bölgesi ile aracılık edebilir). Ayrıca, Fc aracılı etkiler efektör hücreler veya efektör molekülü (aşağıya bakınız) yöneltilen iken Fab aracılı etkiler, mikrop veya toksin yönelik olduğunu ima eder.
efektör hücrelerin aktivasyonu
Dış hücrelerini çoğaltmak patojenleri mücadele etmek için, antikorlar onları neden bunları birbirine bağlamak için patojenler bağlanan aglunitat . Bir antikor, en az iki paratopu sahip olduğu için, bu antijenlerin yüzeylerde yürütülen benzer epitoplara bağlanan birden fazla antijeni bağlayabilir. Patojenin kaplanmasıyla, antikorlar Fc bölgesini tanıyan hücrelerde patojene karşı efektör fonksiyonları uyarır.
Kaplanmış patojenleri tanıyan bu hücreler, adından da anlaşılacağı gibi, etkileşim, Fc reseptörleri, sahip Fc bölgesi , IgA, IgG ve IgE antikorlarının. Özel bir hücre Fc reseptörü ile, belirli bir antikorun geçme bu hücrenin bir efektör fonksiyonunu tetikler; fagositler olacaktır fagosite , mast hücrelerini ve nötrofiller olacaktır degranüle , doğal öldürücü hücreler yayınlayacak sitokinler ve sitotoksik moleküller; Bu sonuçta işgalci mikrobun yok olmasına neden olacaktır. Antikorlar tarafından doğal öldürücü hücrelerin aktivasyon olarak bilinen bir sitotoksik mekanizmasını harekete geçirir , antikora bağlı hücre aracılı sitotoksisite bu işlem etkinliğini açıklayabilir – (ADCC) monoklonal antikorlar kullanılan biyolojik karşı tedaviler kanser . Fc reseptörleri, izotipe spesifik olan farklı patojenler için sadece uygun immün mekanizmaları çağırarak, bağışıklık sistemine daha fazla esneklik sağlar.
Özet olarak şunu söyleyebiliriz
Antikorlar üretildikleri yerden uzak bölgelerde fonksiyon görebilirler. Antikorlar, enfeksiyonu periferdeki herhangi bir bölgeye ulaştırabilen kana ve epitel yoluyla girmeye çalışan mikroplarla mücadele eden mukozal salgılara geçer.Böylece, antikorlar fonksiyonlarını tüm vücutta gerçekleştirebilir. Koruyucu antikorlar bir mikroba birincil yanıt esnasında yapılır ve sonra ikincil yanıtlar sırasında daha büyük miktarlarda üretilirler Antikorlar, antijen bağlayan (Fab) bölgelerini mikropları ve toksinleri bağlamak ve bunların zararlı etkilerini durdurmak için, Fc bölgelerini bu mikropları ve toksinleri uzaklaştıran değişik efektör mekanizmaları etkin kılmak için kullanılır.
Antikorlar mikropların enfektivitesini ve mikrobiyal toksinleri zedeleyen etkilerini basitçe Fab bölgelerini kullanmak suretiyle mikroplara ve toksinlere bağlanarak durdurur. Ig moleküllerinin ağır zincir sabit bölgesi tarafından oluşturulan Fc kısımları, fagositler ve kompleman için bağlanma bölgeleri içerir. Ağır zincir izotip dönüşümü ve afinite olgunlaşması antikorların koruyucu işlevlerini artırır. Ağır zincir izotip dönüşümü farklı efektör işlevleri yerine getirme yeteneğindeki ayrı Fc bölgeleri olan antikorların yapımı ile sonuçlanır.
Afinite olgunlaşması işlemi uzamış ve tekrarlayan antijen uyarısı ile tetiklenir ve antijen için daha yüksek afiniteli antikorların üretimine yol açar.
Kaynakça:
1)https://www.google.com/search?q=Antikorlar%C4%B1n+Efekt%C3%B6r+Fonksiyonlar%C4%B1n%C4%B1+Belirleyen+%C3%96zellikler&sxsrf=ALeKk00QorH7iqRmX08prdX6g4fMkrNe1g:1588477164634&source=lnms&tbm=isch&sa=X&ved=2ahUKEwjCz4bJ4pbpAhUPzoUKHaC4AY0Q_AUoAXoECAsQAw&biw=1366&bih=586
2)https://www.google.com/search?q=Antikorlar%C4%B1n+Efekt%C3%B6r+Fonksiyonlar%C4%B1n%C4%B1+Belirleyen+%C3%96zellikler&sxsrf=ALeKk00QorH7iqRmX08prdX6g4fMkrNe1g:1588477164633)4&source=lnms&tbm=isch&sa=X&ved=2ahUKEwjCz4bJ4pbpAhUPzoUKHaC4AY0Q_AUoAXoECAsQAw&biw=1366&bih=586
6) Atatürk üniversitesi immünoloji ders kitabı