Fotosentez veya Elektrik Enerjisi İçin Güneş Enerjisi Kullanan Hayvanlar
Işık Enerjisi Kullanan Nebatlar ve Hayvanlar Çoğu insan, nebatları hayvanlardan daha kolay canlılar olarak görür; ancak yeşil nebatların, hayvanların sahip olmadığı büyük bir avantajı vardır. Civarlarından ve güneş ışığından aldıkları kolay kimyevileri kullanarak fotosentez yoluyla bedenlerinin içine gıda yapma becerileri harikuladedir. Nebat hücrelerinin kloroplastları fotosentez yapar. Daha gelişmiş yapılarına ve işlevlerine karşın insan ve hayvanların […]
Işık Enerjisi Kullanan Nebatlar ve Hayvanlar
Çoğu insan, nebatları hayvanlardan daha kolay canlılar olarak görür; ancak yeşil nebatların, hayvanların sahip olmadığı büyük bir avantajı vardır. Civarlarından ve güneş ışığından aldıkları kolay kimyevileri kullanarak fotosentez yoluyla bedenlerinin içine gıda yapma becerileri harikuladedir. Nebat hücrelerinin kloroplastları fotosentez yapar.
Daha gelişmiş yapılarına ve işlevlerine karşın insan ve hayvanların bedenleri güneş enerjisini kullanamaz insan teninde D vitamini yapımı gibi tepkinler hariç ve gıda üretemez. Hücrelerinde kloroplast yoktur, bu sebeple doğrudan veya dolaylı olarak hayatta kalmak için nebatlara bağımlıdırlar.
Doğu Zümrüt Elysia
Doğu zümrüt elysia, deniz sümüklü böcek cinsidir. Amerika Birleşik Devletleri ve Kanada‘nın doğu kıyısında, sığ suda bulunur. Sümüklü böcek, takribî bir inç uzunluğunda ve yeşil renklidir. Bedeni genellikle ufak beyaz kirler ile dekore edilmiştir. Doğu zümrüt elysia, parapodia denilen geniş, kanat eşi yapılara sahiptir ve bu yapılar yüzerken bedeninin yanlarından uzanır. Parapodia, damar eşi yapıları kapsar. Bu görünüm, hayvanın kamufle edilmesine dayanakçı olabilir. Parapodia, hayvan katı bir yüzey üzerinde süründüğünde beden üzerine sabreder.
Doğu Zümrüt Elysia’daki Yosun
Doğu zümrüt elysia, gelgit bölgesinde yaşayan Vaucheria litoria isminde yeşil bir liken ile beslenir. Sümüklü böcek, bir lifi ağzına soktuğunda radulasıyla delinir küçük zayıf dişlerle kaplı bir bant ve içeriği emer. Tamamen anlaşılmayan bir operasyon sebebiyle lifteki kloroplastlar hazmedilmez ve yakalanır. Alglerden kloroplast alma süreci, kleptoplasti olarak öğrenilir.
Kloroplastlar, sümüklü böceğin sindirim sistemine dallarına bir araya gelir, burada güneş ışığını emer ve fotosentez yapar. Sindirim sisteminin dalları hayvanın bedeninde uzanır. Sümüklü böceklerin genişleyen “kanatları” kloroplastların ışığı emmesi için daha büyük bir yüzey alanı sağlar.
Kloroplast toplamayan genç sümüklü böceklerin rengi kahverengidir ve kırmızı kirlidir. Kloroplastlar, hayvanın beslenmesiyle oluşur. Sonunda, sümüklü böcek yemeye gerek kalmayacak kadar sayısız hale kazançlar. Kloroplastlar, merminin bedeninin emdiği glikozu yapar. Tahlilciler, sümüklü böceklerin yemeden dokuz ay kadar yaşayabileceğini keşfetmişlerdir.
Fotosentez İçin Gen Transferi
Kloroplastlar, sırayla genleri kapsayan Deoksirübo Nükleik Asit’yı kapsar. Bilim adamları bir kloroplastın, fotosentez sürecini yönlendirmek için gereken tüm genleri kapsamadığını keşfetmiştir. Diğer zorunlu genler, bir nebat hücresinin çekirdeğinin Deoksirübo Nükleik Asit’sında bulunur. Bilim adamları, zorunlu liken genlerinden en az birinin, doğu zümrüt elysia hücrelerinin Deoksirübo Nükleik Asit’sında da bulunduğunu buldular. Zamanın bir noktasında algal gen, sümüklü böcek Deoksirübo Nükleik Asit’dene dahil edilmiştir. Kloroplastın, bir hayvanın bedeninde hayatta kalabilmesi ve işleyebilmesi yeterince afallatıcıdır, ama daha da afallatıcı olan, deniz sümüklü böceklerinin genomunun hem kendi Deoksirübo Nükleik Asit’sı hem de liken Deoksirübo Nükleik Asit’sı olmasıdır.
Naneli Sos Solucanı
Nane sosu, nane yaprakları, sirke ve şekerden yapılır. İngiltere’deki kuzu yemeklerine popüler bir ektir. Sosun ismi, Avrupa’da bulunan ufak bir plaj kurdu için kullanılmaktadır. Nane sosu solucanlar topluluğu, muhakkak aydınlatma şartlarında nane sosu gibi görünmektedir. Avrupa’nın Atlantik kıyısındaki bazı plajlarda yeşil bir kurt bulunabilir. Hayvan yalnızca birkaç milimetre uzunluğundadır ve genellikle nane sosu kurdu olarak öğrenilir. Rengi, dokularında yaşayan fotosentetik alglerden kazanç. Erişkin solucanlar tamamen beslenmeleri için fotosentez tarafından üretilen maddelere dayanır. Alglerinin güneş ışığını emebileceği sığ sularda bulunurlar. Solucanlar, popülasyonları yeterince yoğun olduğunda, dairesel bir grup oluşturmak için toplanır. Daire neredeyse her zaman saat doğrultusunda döner. Düşük yoğunluklarda solucanlar, doğrusal bir mat içinde hareket eder.
Doğu Eşekarısı
Doğu eşekarısı veya vespa orientalis, sarı işaretli kırmızı-kahverengi bir böcekdir. Böceğin karnının sonuna yakın yan yana iki geniş sarı çizgi vardır. Eşekarısı aynı zamanda karnının başlangıcına yakın sarı bir şeride ve suratında sarı bir yamaya sahiptir. Doğu eşekarıları güney Avrupa, güneybatı Asya, kuzeydoğu Afrika ve Madagaskar’da bulunur. Ayrıca Güney Amerika’nın bir parçası olarak tanıtılırlar. Eşekarıları, kolonilerde yaşar ve genellikle yuvalarını yer altında inşa eder. Bununla beraber yuvalar bazen yerin üzerinde korunaklı bir alanda inşa edilir. Arılar gib, eşekarısı kolonisi, bir kadın ve hepsi kadın olan pek çok emekçiden oluşur. Kraliçe, kolonide üreyen tek eşekarısıdır. Emekçiler yuva ve koloni ile ilgilenirler. Erkek eşekarısı, kraliçeleri döllendikten sonra can verir.
Bir böceğin sert dış kaplamasına dış iskelet veya kütikül ismi verilir. Bilim adamları, doğu eşekarısı dış iskeletinin güneş ışığından elektrik ürettiğini ve güneş bataryayı gibi davrandığını keşfetti.
Doğu Eşekarısı Nasıl Elektrik Üretir?
Bilim adamları, eşekarısının kompozisyonunu, özelliklerini ve dış iskeletini çok yüksek geliştirme altında araştırarak alttaki asılları keşfetti.
-Dış iskeletin kahverengi alanları, gelen güneş ışığını değişik ışınlara ayıran oluklar kapsar.
-Sarı alanlar, her biri bir iğne deliğine benzeyen ufak bir çöküntüye sahip oval çıkıntılar ile kaplıdır.
-Olukların ve deliklerin dış iskeletten sıçrayan güneş ışığı ölçüsünü eksilttiği düşünülmektedir.
-Laboratuvar neticeleri, eşekarısı yüzeyinin kendisine çarpan ışığın çoğunu emdiğini göstermiştir.
-Sarı alanlar, ışık enerjisini elektrik enerjisine dönüştürebilen xanthopterin ismi verilen bir pigment kapsar.
-Bilim adamları, kahverengi alanların daha sonra elektrik üreten sarı alanlara ışık geçirdiğini düşünüyor.
-Laboratuvarda, doğu eşekarısı dış iskeletinde parlayan ışık, güneş bataryayı gibi davranabileceğini gösteren ufak bir voltaj üretir.
Benekli Semender
Benekli semender, Amerika Birleşik Devletleri ve Kanada’da yaşar. Erişkinler siyah, koyu kahverengi veya koyu gri renklidir ve sarı kirlere sahiptir. Tahlilciler, benekli semenderin ceninlerinin kloroplast kapsadığını keşfetmişlerdir. Semender, kloroplastları bedenine dahil ettiği öğrenilen tek omurgalıdır. Benekli semenderler, yaprak döken ormanlarda yaşar. Seyrek görülürler zira zamanlarının çoğunu kütükler veya kayaların altında veya yuvalarda geçirirler. Karanlığın örtüsü altında beslenmek için geceleri ortaya çıkarlar. Semenderler etçildir ve böcekler, solucanlar ve sümüklü böcekler gibi omurgasızları yerler.
Benekli semenderler aynı zamanda eşleşmeleri için saklandıkları yerlerde de doğarlar. Dişi genellikle yumurtalarını vazgeçeceği geçici bir havuz bulur. Su havuzunun bir hayli havuza mukayeseyle avantajı, havuzun yumurtaları yiyen balık kapsamamasıdır.