On binlerce kişi, ülkedeki İslami yöneticilere günlerce ölümden sonra büyük bir gösteri düzenleyerek 3 Ocakta İran’da toplandılar; devlet televizyonu, çeşitli şehirlerde yürüyüş yapan geniş kalabalıklar gösterdi.
Binlerce kişinin Çom, Ahvaz, Kermanshah ve diğer şehirlerde toplandıklarını gösteren “Lider, hazırız” demeçleri duyuldu.
Göstericiler, İran bayrakları ve üst düzey lideri Ayetullah Ali Hamaney’in fotoğraflarını ve “Seditioncilere ölüm” diyen pankartları salladı. ”
Damarlarımızda bulunan kanları liderimize öneriyoruz”, bir başka popüler şarkı.
Birden fazla rejim karşıtı protesto gösterileri gece boyunca az sayıdaydı, ancak illerden gelen bilgileri doğrulamak zordu.
Siyasi kuruluş, geçen hafta patlak verdiğinden beri 21 kişinin hayatını kaybettiği huzursuzluğa karşı safları erteledi.
28 Aralık 2017’de başlayan ekonomik konularda başlayan, ancak hızla daha radikalleşen protestoların, rejimi istikrarı bozmak için yabancı bir planın parçası olduğunu söylüyorlar.
“Düşman her zaman İran ulusuna sızmaya ve vurmaya yönelik bir fırsat ve aralık arıyor,” dedi Hamaney.
Washington, BM büyükelçisi Nikki Haley’nin durum hakkında görüşmek üzere acil Güvenlik Konseyi görüşmeleri çağrısında bulunarak İslam cumhuriyeti üzerinde baskı uygulamaya devam etti.
Bir gazeteciyle yaptığı basın toplantısında “İran halkı özgürlük için haykırıyor” dedi. “Bütün özgürlük seven insanlar haklı durmak zorundadırlar.”
Son önemli protesto hareketini 2009’da yapılan seçim seçimine karşı destekleyen reformistler bile gösterilerin ABD’den aldığı şiddeti ve desteği kınadı.
Ancak yetkilileri, protestoları başlatan ekonomik şikayetlerde bulunmaya da çağırdılar.
2009 yapımı gösterilere liderlik etme konusunda yaklaşık 7 yıldır babası Mehdi Karroubi’nin ev hapsinde bulunduğu Mohammad Taghi Karroubi, “Yetkililer protestocuları dinlemenin ilk adımı olarak ülkenin üzücü durumunu kabul etmeliler” sözleriyle nitelendirdiler.
Çoğu 2009 yılında şiddetle kapatılmıştı, ki bu şiddet, 2009’da büyük ölçüde barışçıl yürüyüşlere karşıydı.
Ancak başkentin sokaklarında, yaşanan huzursuzluğa, özellikle gençler için yüzde 40 gibi yüksek bir işsizlik oranına yol açan ekonomik şikâyetlere karşı bir sempati var.
Tahran’daki 37 yaşındaki bir eczacı Sakineh Eidi AFP’ye verdiği demeçte, “Toplumun daha fakir kesimi gerçekten baskı altında” diyor. “Ancak, bunun devam edeceğini düşünmüyorum.”
“Duygusal davranan, şeyleri tahrip eden ve kamu mallarına ateş açanlar bile, dumanın herkesin gözüne gireceğini ve ülkedeki güvensizliğin kimsenin menfaatine olmadığını biliyor. ”
Diğerleri, dış güçlerin huzursuzluğun arkasında oldukları resmi çizgiyi reddetti.
“Kabul etmiyorum. İnsanlar, yetkililerin bu baskıya artık dayanamayacakları bir aşamaya ulaştı “dedi. 54 yaşındaki işsiz bir kadın olan Soraya Saadaat.
Tahran merkezli bir siyasi analist olan Mojtaba Mousavi, hükümetiyle ne kadar mutsuz olursa olsun, genellikle İran’ın şiddeti desteklemediğini söyledi.
“Bazı politikalarından memnun olmayan kesinlikle İranlılar, ekonomik durumlarına karşı protesto etmek isteyen hayal kırıklığına uğrayan insanlar var, ancak tarih bu insanların hiçbirinin şiddet ve yıkımı desteklemediğini gösteriyor” dedi.
Ancak “bu hafta yapılan protesto gösterileri ayaklandı”
2 Ocak – 3 Ocak tarihleri arasında şiddet olaylarıyla ilgili raporlar sınırlı kaldı.
Devlet televizyonu, iki erkek bir bankaya ateş açıp, merkezi İsfahan ilinde kayıp vermeden polis görevlerine son verdiğini söyledi.
Başkentteki polis varlıklarının da azaldığı, resmi medyanın ve AFP gazetecilerin söylediği belirtildi.