Tek Adam: Mustafa Kemal 1922-1938, Cilt III, Şevket Süreyya Aydemir:
1925 yılının ilk aylarında İstanbul basını sadece, olanları küçümsemek ve Ankara’yı yıpratmakla meşguldü. … Bir diktatörlük ve bir diktatör korkusunu ortalığa yayıyorlardı. Onlara göre diktatör, tabii Gazi Mustafa Kemal olacaktı. …
İşte Terakkiperver Cumhuriyet Fırkası bu şartlar altında, asabi bir hava içinde doğdu.
6 Mart 1925 tarihinde Takrir-i Sükun Kanunu’nun yürürlüğe girmesinin ardından yaşananlar neticesinde İstanbul basınının diktatörlük korkularını gerçek oldu. Hatta, bu yeni dönemin ilk uygulamalarından biri de, İstanbul basınını susturmak üzere Ankara’dan İstanbul’a bir İstiklal Mahkemesi göndermekti. Aynı kitabın 209. sayfasında Süreyya Takrir-i Sükun Kanunu hakkında şunu söylüyor: “Bu kanun, iki tarfı keskin öyle bir kılıçtı ki, hükümet ve rejim onu, ya inkılapları yerleştirmek için olağanüstü bir dayanak olarak kullanacak, yahut bizzat hükümeti sert bir diktatörlüğe sürükleyebilecekti.”
Eğer durum bu idi ise, o zaman İstanbul basınının “Bir diktatörlük ve bir diktatör korkusunu ortalığa yayıyor” olmasını herhalde eleştirmemek gerekli.