TORONTO – Bir ortam olarak kil, ateşlendikten sonra genellikle sabitlenmiş olarak görülür. Fakat Koloni Yırtılmalarıseramik sanatçısının bir eseri Şerif Bey Gardiner Müzesi’nde sergilenen, yalnızca kültürel ve ailevi temaları örmekle kalmıyor, aynı zamanda hem biçim hem de anlam bakımından değişim katmanları yaratmak için eski çalışmaları yeniden inceliyor, parçalıyor ve birleştiriyor.
Baş küratör Sequoia Miller sergiyi anlatırken “Bu endüstriyel geçmiş hakkında konuşuyor” dedi. Bey, çok kuşaklı kazan üreticilerinin (kazan yapan endüstriyel kaynakçılar) bir ailesinde doğdu ve şu anda Syracuse, New York’ta ikamet ediyor ve öğretmenlik yapıyor. Bir asırdan fazla bir süredir şehir aynı zamanda Çin Siraküza’sının da eviydi; 1871 yılında kurulmuş, 2009 yılında kapandığında ülkedeki son yerli ince çini üreticilerinden biriydi. Koloni Yırtılmaları açıkça referans nkisi Batı-Orta Afrika kültürlerinin gelenekleri, ancak Bey’in figürlerinden çıkan çiviler, hurda metaller ve çanak çömlek parçaları, Syracuse’un endüstriyel atıklarını ve ailevi mesleğinin donanımlarını kurtarıyor.
Miller’e göre, kazan ustası 1960’larda genç Afrikalı Amerikalı erkeklere açık olan “oldukça istikrarlı ve nispeten kazançlı” tek kariyer arasındaydı. “Afrikalı Amerikalı ailelerin orta sınıfa geçmelerinin birkaç yolundan biriydi. [Bey is] tüm bu emek, üretim, orta sınıf kimliği soyunu ve onu Afro-Amerikan kimliğiyle ilişkilendirdiğini düşünerek, [to] Afrika kültürel kaynaklarına erişim.”
içindeki eserler Koloni Yırtılmaları Çoğunlukla şişeler veya kaplar olmak üzere kap formlarına dayanırlar, ancak birçoğu daha eski figüratif heykellerin parçalarını içerir, yüzlerden, uzuvlardan veya bazen şişe tıpalarının üzerine tünemiş tüm figürlerden oluşan bir yama işi oluşturur. Bunlar, eski çivilerin yeleleri ve haleleriyle çerçevelenmiş ve bazen terk edilmiş Syracuse Çin fabrikasından toplanan çöplerden kurtarılan çanak çömlek parçalarıyla delinmiş. Aşağıdakiler de dahil olmak üzere çeşitli serilerden çalışmaların bir kesitini içeren sunum kazan üreticileri (2021) ve koro şarkıcıları (2020), kırık ve güzel figürlerden oluşan bir panteondur.
Bey’in internet sitesinde bu eserlerin birçoğunun tarihsiz olması, belki de tek bir oluşturulma tarihine karar vermenin güç olması nedeniyledir. Eski parçaları yeniden kullanarak sadece kendi tarihini entegre etmekle kalmıyor, kavramsal olarak zamanın kırılmasını da öneriyor. Ganalı kavramı sankofa Gelecekte gezinmenin bir yolu olarak geçmişten öğrenmeyi veya geri almayı teşvik eden (“geri dön ve onu al”), Koloni Yırtılmalarıbu eserlerin üretimindeki herhangi bir öngörülebilirlik veya doğrusallık kavramını parçalamak ve aslında sanatın ve eserin Venn şemasını mükemmel bir daireye sıkıştırmak.
Şerif Bey: Sömürge Yıkımları 28 Ağustos’a kadar Gardiner Müzesi’nde (111 Queen’s Park, Toronto, Ontario, Kanada) devam ediyor. Sekoya Miller.
Kaynak : https://hyperallergic.com/740465/sharif-beys-fractured-and-beautiful-ceramic-figures/