Satanizm (1. Kısım)9917x 16. 12. 2016 1 okuyucu
Satanizm kelimesini duyduğumuzda, genellikle şeytanları, hayvanların kurban edildiğini ve sakatlandığını hayal ederiz. Ne de olsa bugün ve her gün çeşitli medya ve kiliselerden öğreniyoruz. Satanizm = kötü, başka bir deyişle, bu yönü savunan insanların sevmekten aciz oldukları ve sadece Hıristiyanlığı mümkün olduğunca nasıl kirletecekleri ve onlara saygısızlık edecekleriyle ilgileniyorlar. Fakat Satanistler kendilerini nasıl algılarlar?
Satanistler, Şeytanın bir Düşman veya Rakip olduğunu düşünür. Böylelikle kanser gibi günümüz toplumunda yayılan aptallık ve cehaletten kaynaklanan, kısa görüşlü insan zihninin ruhunda taşıdığına inanılan statükoya karşı savaşırlar. Bunun yerine, belirli bir dozda bencillikle ilişkilendirilen zeka, nesnellik, bireysellik ve sağduyu vurgularlar.
Bireycilik aynı zamanda hayatını sadece insanın kontrol edebileceği, dolayısıyla Tanrı'nın onu insanlar için hiçbir şekilde daha iyi yapamayacağı inancına dayanır. Örneğin, Noel Baba'ya veya Noel Babamıza bakarsak, genel bir kural vardır: Eğer kişi bu varlığa inanmazsa, ziyaretiyle onu onurlandırmayacak veya ona hiçbir şey vermeyecektir. Satanistler, tüm dinlerin böyle işlediğini, yani Satanizm dışında bir şey olduğunu iddia ediyorlar. Şeytan dahil görülemeyen hiçbir şeye inanmazlar. Bunun akılcılığa aykırı olduğunu iddia ediyor.
Bu soruyu akla getiriyor, buna neden Satanizm deniyor? Bu yönü takip edenlerin kendilerinin de iddia ettiği gibi cevabı, başından beri yalnızca iman ve itaatin vurgulandığı din tarihinde bulacaktık. Aksine, bireysellik ve rasyonel düşünme kötü kabul edildi. Bu iddianın kanıtı, örneğin, yakın zamana kadar Kilise'nin bir şekilde genel dogmayı kışkırtan ve çelişen kitapları yakması ve yasaklaması gerçeğinde bulunabilir. Satanizm ise farklılığı destekler ve arar. Bu yüzden Şeytan'a Düşman veya karanlığa karşı muhalefet deniyor.
Modern Satanizm
Satanizmin kökenleri derin geçmişe dayanmaktadır. Birçok formu vardır. Şeytan ve şeytanlara tapınma. İnsanüstü yetenekler karşılığında büyücülük yapmak ve Şeytan'la anlaşma yapmak. Bireye tam olarak Şeytan aracılığıyla güç verildiği durumda, vudu ve büyücülük hatta paganizm. Bununla birlikte, modern, çağdaş Satanizm yukarıdaki yönlerden hiçbirini izlemez.
Modern Satanizm anlayışının başlangıcı, Anton LaVey'in kafasını kazıdığı, bir ritüel gerçekleştirdiği ve Şeytan Kilisesi'nin kuruluşunu ilan ettiği 1966 yılına dayanmaktadır. Ana fikir, Batı'nın Hristiyanlık anlayışına ve sosyal baskıya doğal içgüdü ve arzuları kullanarak karşı çıkmaktı.
Şeytan Kilisesi'nin felsefesi şu eserlerden etkilenmiştir:
- Aleister Crowley, Thelem Manastırı ve Magick kitabı
- Friedrich Nietzsche'nin alaycı, anti-teolojik görüşleri
- Ayna Rand'ın nesnelliği
- Phineas Taylor Barnum ve modern yüksek sesle terfi yöntemi
- Yazarın Ragnar Redbeard takma adı altında görünen yazılarının acımasız gerçekliği
Ama LaVey'e geri dönelim. XNUMX'ların başında, Şeytan Kilisesi'nin kurulmasından önce, Victoria dönemindeki evinde gece yarısı siyahi Ayinler düzenledi. Pek çok yüksek rütbeli insan, onun faaliyetlerine ilgi gösterdi, böylece ona bir tür yerel efsane statüsü sağladı, bu yüzden daha önce bahsedilen kiliseyi kurdu.
1969'da LaVey, modern Satanizmin temel taşı olan Şeytani İncil'i yazdı. Bir milyondan fazla sattı ve birkaç dünya diline çevrildi.
Şeytan Kilisesi XNUMX'larda ve XNUMX'lerde çok popülerdi. Ünlüler tarafından da ziyaret edildi.
1975 yılı, Şeytan Kilisesi için büyük değişikliklerle kutlandı. Birkaç şubeye ayrılmaya başladı.
Ayrıca kilisenin üst düzey üyelerinden birinin ayrılıp Seth Tapınağı'nı kurduğu yıldı. LaVey'in artık Şeytan'a pek inanmadığını, aksine bunu bir metafor olarak aldığını söyleyerek eylemini savundu. LaVey, Şeytan'ı doğaüstü bir varlıktan ziyade doğanın karanlık gücü olarak gördü.
1970 ve 1992 arasında LaVey üç kitap daha yazdı: Şeytani Cadı, Şeytani Ritüeller ve Şeytanın Defteri.
XNUMX'lerde Amerika, Satanizm konusunda artan farkındalığın neden olduğu paniğin egemenliğindeydi. Bu konu talk showlara, haber programlarına ve gazete yazılarına konu olmuştur. Şeytani seri katillerin dünyayı dolaştığını ve çocukların taciz edilip kurban edileceği Şeytan tarikatının üyeleri tarafından yönetilen anaokulları açtığını söyledi. Bütün mesele o kadar büyüktü ki FBI da dahil oldu. Ancak soruşturması, durumun böyle olduğunu göstermedi.
Şeytanın Defteri 1992'de yayınlandıktan sonra LaVey, kendisi, Satanizm tarihi ve kilisesi hakkında bir belgesel olan Speak of the Devil adlı bir film yaptı. Bu film sayesinde Satanizm'e olan ilgi biraz artmış gibi görünüyordu, ancak gerçek patlama 1996'ya kadar gerçekleşmedi.
1996 yılında, seçkin sanatçı Marilyn Manson, Satanizm'e eşi görülmemiş bir ilgi dalgasına yol açan Antichrist Superstar albümünü çıkardı, özellikle de az çok ergenlerin meselesi olan sözde Gotik hareketin üyeleri arasında. Pek çok genç kendilerini Satanist ilan ettiler, ancak onlar olmaktansa, Hıristiyanlığa ve ebeveynlerine karşı isyanlarını maskelediler.
Yine de Şeytan Kilisesi için bunlar altın hasatlardı. Üyelik başvuruları yalnızca katlandı. Bununla birlikte ironi, en büyük patlama sırasında LaVey'in 27.10 Ekim 1997 gecesi evinde kalp yetmezliğinden ölmesiydi.
LaVey'nin ölümünden sonra Şeytan Kilisesi
Şaşırtıcı olmayan bir şekilde, kilisenin kurucusunun ölümü, Satanist topluluğun işleyişini bir süreliğine askıya aldı. Kilise de dahil olmak üzere LaVey'in özel hayatını aydınlatmaya ve ifşa etmeye çalışan birçok kişi de vardı.
Karla LaVey (Anton'un en büyük kızı) ve Blanche Barton (o biyografisinin yazarı ve ayrıca oğlunun annesi); ikisi de Şeytan Kilisesi'nin yüksek rahibeleri konumuna uyuyor. Ancak, bu ortak anlaşmanın ardından Blanche, LaVey'nin son vasiyetiyle geri çekildi ve kilisenin, Anton'un kitaplarının tüm mülkiyet ve haklarının ortak oğullarına ait olduğunu (adı Xerxes idi) belirtti.
LaVey'in kızı Karel, babasının bunu ölüm döşeğinde ve güçlü ilaçların etkisi altında yazdığını söyleyerek bu vasiyete saldırdı. Blanch'ın iradesi böylelikle gözden düştü ve yeni bir anlaşmaya varılması gerekiyordu.
Karla daha sonra babasının mirasını üniversitelerdeki konferanslar, televizyon programlarına ve radyo istasyonlarına katılım yoluyla aktardı.
1999 yılında, ideolojik olarak Şeytan Kilisesi'ni izleyen "İlk Şeytan Kilisesi" ni kurmaya karar verdi.
Blanche şu anda San Diego'da yaşıyor ve artık Şeytan Kilisesi'nin idaresinde yer almıyor. Kilise şu anda çevrimiçi olarak faaliyet gösteriyor, site resmi olarak New York'ta bulunuyor, ancak Blanche'ın özel bir postasının olduğu San Francisco'da hala bir Posta Kutusu var.
LaVey'nin 1997'deki ölümünden sonra, şeytani kültlerin sayısız başka dalı ortaya çıktı, ancak bunların çoğu İnternet ile sınırlı.
BUGÜN SATANİZM
Satanizm bireycilik hakkındaydı ve olacaktı, bu yüzden destekçileri mevcut "doğru" politikaya bakmıyorlar. Biraz klişe, ama yine de doğru: Satanist olmak istiyorsanız, herhangi bir organizasyona katılamazsınız. Hayatını sadece sen kontrol ediyorsun.
Gelecek eserlerde: Satanistlerin kültür, siyaset ve sosyal yaşamdaki tezahürleri, dokuz şeytani günah, dokuz şeytani temel ifade, on bir şeytani ilke ve diğer birçok konu.