Ay'a bir asteroit çarpması, Ay'ın parçalarını yerinden oynattı ve onları sonunda indikleri veya atmosferde yandıkları Dünya'ya gönderdi. Bu meteoritlerden bazıları Antarktika'ya düştü ve bazılarının yeni bir analizi, doğal uydumuzun nasıl oluştuğuna dair daha da fazla kanıt sağlayan, Ay ile Dünya arasında bir bağlantı olduğunu ortaya çıkardı.
Ay'ın, Mars büyüklüğünde bir cismin ilkel Dünya'ya çarptığı yıkıcı bir çarpma sonucu oluştuğuna inanılıyor. Çarpışmanın yörüngeye büyük miktarda madde gönderdiği ve bunların bir kısmı geri düşerken geri kalanının Ay'da birleştiği düşünülüyor. Sonunda, Ay'ın iç tabakasında bulunan bu maddenin bir kısmı lav olarak yüzeye çıktı, ancak bileşimi orijinal maddenin bir örneğini korudu. Yeni bulgular bu teoriyi destekliyor gibi görünüyor.
Science Advances'te bildirildiği üzere, araştırmacılar NASA tarafından toplanan binlerce meteorit arasından altısında küçük cam parçacıkları buldular. Bu camın içinde, Ay'ın içinden gelen soy gazlar olan helyum ve neon izlerine rastladılar. Ve hepsi bu değil. Bu gazların kimyasal parmak izleri, tıpkı Dünya'nın mantosunun içinde bulunanlara benziyordu. Dev Etki hipotezini destekleyen çok önemli bir bağlantı.
Daha önce ETH Zürih'te olan baş yazar Dr. Patrizia Will bir açıklamada, "Ay'dan gelen bazaltik maddelerde, ilk kez, Ay yüzeyindeki herhangi bir maruz kalma ile ilgisi olmayan, [soy] gazlar bulmak çok heyecan verici bir sonuçtu." dedi.
Analiz ancak son derece gelişmiş bir alet sayesinde mümkün oldu, dünyadaki bu kadar düşük helyum ve neon derişimlerini tespit edebilen tek alet. Ekip, ksenon ve kripton gibi tanımlanması daha zor olan soy gazların aranmasının da aynı şekilde olacağını umuyor. Ve hatta belki hidrojen ve halojenler.
Dünya dışı soy gaz jeokimyası alanında dünyanın önde gelen bilim insanlarından biri olan ETH Zürih Profesörü Henner Busemann, “Meteoritik maddellerde ağır soy gazları ve izotopları incelemek için bir yarış olacağına kuvvetle inanıyorum.” dedi.
"Bu tür gazlar yaşam için gerekli olmasa da, bu soy gazlardan bazılarının ayın acımasız ve şiddetli oluşumundan nasıl kurtulduğunu bilmek ilginç olurdu. Bu tür bilgiler, jeokimya ve jeofizik alanlarındaki bilim insanlarının, güneş sistemimizde ve ötesinde, bu tür uçucu elementlerin gezegen oluşumunda nasıl hayatta kalabileceğini genel olarak gösteren yeni modeller oluşturmalarına yardımcı olabilir.”
Bu içerik IFLSCIENCE’da yayınlanmıştır.