devlet görevlerinde yer alması 1803'te paris elçiliğiyle başlamış, 1822'de idam edilmesiyle son bulmuş, ilginç bir devlet adamıdır. dönemin "batı gelişirken, osmanlı neden yerinde sayıyor?" sorusuna cevap bulmaya çalışmış, ancak bu cevabı salt bir batı nefretinde bulmuştur.
"batılılarla islamlar arasındaki fark, bizdeki kayıkçılarla katipler arasındaki farka benziyor. onların manevra kabiliyeti kabadır. ne yapacaklarını çok önceden tahmin edebilirsiniz. önde olmalarının tek sebebi bizim gayretsizliğimizdir. "
batılıları az gelişmiş, hristiyan barbar sürüsü olarak gören neslin, son temsilcilerinden sayılabilir. ölümünden 4 sene sonra yeniçeri ocağı'nın da dağıtılmasıyla*
, osmanlı, batı'nın askeri, idari ve kültürel üstünlüğünü bütün mevcudiyetiyle tanımış ve buna göre yol almıştır.