Gece rüyasında kendisine 99 altın verilen Şeker Hoca buna razı olmaz ille de 100 olsun der. O rüyadan sonra Şeker Hoca'ya bir şeyler olmuştur. Elindeki ile yetinmeyi, kanaat etmeyi unutmuştur. Ertesi günü önce değirmene gider evde un olmasına rağmen ne olur ne olmaz belki biter diye 3 torba daha un alır. Sonra çocuklarla birlikte ormana meyve toplamaya gider. Ömer, Şeker Hoca'nın sırtına binip dallardaki kırmızı kırmızı elmaları toplamaya çalışır fakat yetişemez pat diye yere düşer. Elmaların düşen sepetten dökülüp dağıldığını gören Hoca "Gitti meyveler, aman toplayalım hepsine" diye sızlanır. Meyvenin biri dereye düşmüştür. Şeker Hoca, İlhami'ye "hadi onu da alalım" der. İlhami "hocam ona nasıl yetişelim?" der. Şeker Hoca bu bahaneyi kabul etmez ve elmayı almaya çalışırlar fakat alamazlar, İlhami dereye düşer. Şeker Hoca bir değnek yardımı ile İlhami'yi kurtarır ama hala kanaat etmeyi bilmez.
Sonrasında yanına Cemal ve Kadri'de alarak ormana bal almaya gider. Cemal sorar: "Hocam geçen gün sizi çarşıda bal alırken gördüm neyin nesi şimdi ormanda bal aramak?" Şeker Hoca cevap verir: "Yetmez Cemal efendi yetmez" der. Bir kovan bala denk gelirler fakat alamadan kovandan çıkan arılar peşlerine düşerler.
Bütün gün elindekilerle yetinmeyen Şeker Hoca kendini perişan eder ve hastalanarak yatağa düşer. Yaptığı yanlışın farkına varır ve şöyle der:
Bana ne oldu bilmiyorum çocuklar, kanaatkar olmak gerektiğini unuttum bir an boşuna telaş ettim. Halbuki Allahu Teala ayetinde; "Yeryüzündeki her canlının rızkını Allah üstlenmiştir" buyurur...