KIKIRDAK
KIKIRDAK. Kemikle birlikte, iskeleti yapan özel bir destek dokusudur. Anne karnındaki bebekte, iskelet kıkırdaktandır; bu bebek gelişirken, kemikleşme olmakta ve sonunda kıkırdak, ancak kemik uçlarında epifiz plağında (bkz. Epi-fiz) ve eklem yüzeylerinde bulunabilmektedir. Eklem kıkırdaklarının yüzeyleri çok kaygandır (buzdan daha kaygandır). Erişkinde, iskeletin kıkırdak bölümleri yalnız kaburga kemiklerinin uçlarında, bu kemiklerin, göğüs kemiğiyle birleştiği yerdedir. Ayrıca, nefes borusu halkaları ve dış kulak da kıkırdaktan yapılmıştır.
Kıkırdak eklemlerle kemikler arasında sürtünmeyi ve aşınmayı önleyen, esnek,bükülebilen, damarsız bir dokudur.Kıkırdak proteinden oluşur. Kulak kepçesi, burnumuzun ucu, gırtlak ve yemek borusu kıkırdaktan yapılmıştır. Bütün oynar ve yarı oynar eklemler kıkırdakla kaplıdır. Bunlar kemiklerin sürtünmesini önler, darbelerin hızını keser ve böylece bir amortisör vazifesi görür. En çok dizlerde, kalçada, ayak bileklerinde ve topukta gelişmişlerdir.
Omurlar arasındaki kıkırdaklara “omur diski” diyoruz.Kıkırdaklarda kan yoktur. Kırıldıkları veya ezildikleri zaman kendilerini yenileyemezler.Kıkırdaklar yaşlılık dolayısıyla ve bazı hastalıklar yüzünden görev yapamaz hale gelebilirler.Bu hastalıkların en yaygını “eklem iltihapları”dır.