Erken dönem
Gana'nın bağımsız bir millet olarak ilk başkanı olan Kwame Nkrumah, 1909'da doğdu. Doğum yeri, Güney Gana'nın batı bölgesinde Nkroful. Public Broadcasting Services (PBS) kayıtlarına göre, Nkrumah mütevazi ve geleneksel bir Ganalı ailesinden geldi. Erken eğitimini Katolik misyonerlerinden aldı ve 17 yaşında eğitimsiz bir öğretmen oldu ve Half Assini kasabasında ders verdi. 1926'da Accra'daki Achimota Öğretmenler Koleji'ne girdi ve 1930'da bir öğretmenlik sertifikası aldı. Nkrumah, Gana'daki birkaç Katolik ilköğretim okulunda bu eğitime başladı. 1935 yılına kadar anavatanında, Pennsylvania'daki Lincoln Üniversitesinde okumak için yelken açtı.
İktidara yükselmek
Amerika Birleşik Devletleri'nde okuyan Nkrumah, siyasetin ve ırk ilişkilerinin etkisini gördü ve orada okuyan siyah Afrikalıların yaşadığı yoksulluk ve ayrımcılığı yaşadı. Teoloji ve felsefe okudu ve siyah Amerikalı aydınlarla bağlar kurdu. Nkrumah Bilgi Bankası'na göre, bir Afrikalı öğrenci topluluğu kurdu ve Afrika sömürgeciliğinden kurtulmak adına Afrika adına konuşmacı oldu. 1945'te okumak üzere Londra'ya taşındıktan sonra Nkrumah, Manchester'daki Pan Afrika Kongresi'ni topladı ve Kenyalı Jomo Kenyatta ve Amerikalı WEB Du Bois gibi siyah liderleri de getirdi. 1947'de Gana'ya döndükten sonra, Birleşik Gold Coast Sözleşmesi'nden ayrıldıktan sonra Geleneksel Halkın İlerleme (CPP) partisini kurdu. 1950'de Gana'nın sömürge ekonomisini neredeyse felç eden bir greve liderlik ettikten sonra tutuklandı. Bu olay, İngilizlerin Gana'nın bağımsızlık taleplerine sallanmasına neden oldu. İngiliz Valisi Nkrumah’ı 1951’de serbest bıraktı, çünkü CPP partisi Merkez Accra’daki bir heyelanın yasama sandalyelerini kazanıyordu. Devlet işinde lider oldu ve 1952'de Vali Nkrumah Başbakanı olarak görev yaptı. 1954, 1956 ve 1957'de nihayet Gana'nın bağımsızlığına geçmesine karar verdi.
Katılımlar
Sömürge sonrası bağımsız Gana'nın ilk lideri olan Nkrumah, güçlü bir merkezi hükümet kurdu ve hızlı bir ekonomik gelişme çabasıyla hızlı bir şekilde ulusal kaynakları topladı. Ayrıca Gana'nın tamamını siyasi olarak birleştirmeye çalıştı. Pan Africanism adanmışının keskin bir sözcüğü olarak, tüm kıtanın sömürge yönetiminden kurtarılmasını savundu ve her yerdeki Afrikalı milliyetçilere destek sundu. Nkrumah ayrıca Amerika Birleşik Devletleri veya Sovyetler Birliği ile uyumsuzluk politikası izlemiştir. Altmışlı yılların başlarında, diğer Afrika ülkeleri hızlı bir şekilde art arda kendi bağımsızlıklarını kazanırken, bölgeyi kabile çatışmalarının ötesine taşıyacak yarı-sosyalist bağımsız Afrika ulusları konfederasyonu olacak Afrika Birleşik Devletleri'nin kurulmasını savundu. Kıta halkının büyük iyiliği için.
Zorluklar
Ofiste Nkrumah, Volta Nehri Hidroelektrik Projesi ve diğer çabaların yönetiminde ekonomik yanlış yönetim ile suçlandı. Muhaliflerini haksız yere mahkum etmek için yerel programları uygulayan ve yasaları geçiren bir güçlü adam olarak gelişti. Bu onu ülkesinde memurlar, hakimler, aydınlar ve ordu görevlileriyle popüler yapmadı. Nkrumah ayrıca Sovyetler Birliği'nden ve diğer Komünist ülkelerden yardım almak için Batılı güçlerle düştü. Kitleler arasında bir kişilik kültü geliştirmekle suçlandı. Nkrumah hayatı hakkında iki girişimde bulunduktan sonra sırasıyla 1962 ve 1964'te giderek daha fazla paranoyaklaştı. Başarısız suikastlardan sonra, çok sayıda devlet eleştirmeni tutuklandı. 1966’da Doğu Asya’daki sosyalist cumhuriyetleri ziyaret ederken, bir ordu darbesi hükümetini geri devirdi ve sürgünde yaşamak zorunda kaldı.
Ölüm ve Miras
Yıkılmasının ardından Nkrumah, Gine'ye sürgün edildi ve daha sonra 1972'de Romanya'da boğaz kanseri tedavisi gördüğü sırada öldü. Kalıntıları Gana'ya iade edildi ve Nkroful'da araya girdi. Bugün onun mirası, küçümseme ve aynı şekilde hayranlıkla görülüyor. Nkrumah’ın Gana’nın bağımsızlığına rehberlik etme gayreti Afrika’da hayranlık uyandırıyor ve sömürgeciliğe karşı vokal bir rakipti. Bir Afrika Birleşik Devletleri kurma hedefi hiç başarılı olamamışsa da, daha sonra Afrika Birliği olan Afrika Birliği Örgütü'nün oluşturulmasına ilham verdi. Bununla birlikte, aynı zamanda, Afrika’nın sömürge sonrası diktatörlerinin ilki olarak görülüyor ve zaman zaman kötü niyetli ve haksız davranıyordu.