bu güne kadar izlediğim en güzel filmi bir çırpıda söyleyebilirim, hayao miyazaki'nin ''komşum totoro'' isimli animasyonu. eğer animasyon olması hoşuna gitmedi ise, theodoros angelopoulos'dan ''ağlayan çayır'' isimli filmini öneririm.
iş kitaba geldiğinde bir çok kez baştan düşünmek zorunda kalıyorum. kitaptan kastının şiir olmadığını düşünüyorum, eğer sorun şiir kitaplarını da kapsıyorsa ''büyük saat'' eğer kapsamıyorsa, büyük bir george orwell hayranıyım, ama en az onun kadar g. g. marquez'e de hayranım. bunun yanında vasconcelos'un yarattığı her karakteri şahane buluyorum.
sonuç olarak vardığım nokta, kitaplara bakış açımı hepten değiştiren ''küçük prens''in adını verip kendimi bu iç çatışmadan kurtarabilirim sanıyorum. şöyle ki, küçük prens okuduğum en güzel kitap değildi, ancak okuduğum kitapların hepsini güzelleştirebilecek kadar büyük bir şaheserdi. öylesine büyük bir kitap ki, ondan sonra ne okudu isem hepsi daha da değerlendi.