İnsanlar 2003 yılı animasyon filmi “Finding Nemo” da bir balıkçılığa ilk bakışını yakalamış olabilirler. Bu balıklar ürkütücü bir kupadır - başının üstünden filizlenen ışıldayan bir lure ve geniş, dikenli dişlerle dolu bir ağız dolusu ağzı - tezgahlar küçücük kahraman üzerinde tehditkar. Ancak, derin denizlerde yaşayan fenerböceklerinin çiftleşme davranışları ve cinsel parazitlik için tuhaf eğilimleri, onları bir çocuk filminden çok bir korku filmi için daha uygun hale getirebilir.
Tüm fener balığı, Lophiiformes düzeni adı verilen balık grubuna aittir, fakat en sıradışı fener balığı, 160 tanınmış türden oluşan Ceratioidei alt kümesinin parçalarıdır. Bu balıklar dünya okyanuslarında 984 feet (300 metre) altındaki derinliklerde bulunabilir.
Diğer fenerbalığı aksine, ceratioid fener balığı aşırı cinsel dimorfizm gösterir - yani, dişiler erkeklerden çok daha büyüktür. Aslında, fener balığı türlerinin erkekleri Photocorynus spiniceps Dünyanın en küçük omurgalı ünvanı için yarışacak. Ve türlerde Ceratias holboelli Washington Üniversitesi'ndeki Burke Müzesi'ndeki balıkların küratörü olan fener balığı uzmanı Ted Pietsch'e göre, dişiler 60 yaşından daha uzun ve erkeklerden yarım milyon kat daha ağır olabilir.
Pietsch, hem erkek hem de kadınların yetişkinlere dönüştüklerinde metamorfozdan geçtiklerini söyledi. Dişiler genellikle büyük dişler ve balıkların bilinmesi için etli balık alırken, erkekler genellikle geniş, iyi gelişmiş gözler ve büyük burun delikleri oluştururlar. Erkekler de normal dişlerini kaybeder ve çenelerinin ön uçlarında oturan diş benzeri projeksiyonlar olan "diş eti" lerden oluşan bir dizi ürettiler ve ortaya çıktıkça çiftleşme için kesinlikle gereklidirler.
Pietsch'e göre, erkekler hayatlarını kadın arıyorlar. Bazı türlerde, erkeklerin yüksek düzeyde ayarlanmış koku duyusu, kadın feromonlarında sıfır olmalarına yardımcı olur. Diğer erkeklerde az gelişmiş burun delikleri vardır ve bunun yerine dişilerin parlayan lureslerini bulmak için mükemmel görüşlerine güvenirler.
Bir erkek bir dişi bulduktan sonra, dişlerini ters çevirirken dişi göğsünü, genellikle göbek bölgesinde, üzerine mandallamak için kullanır. Daha sonra, erkek ve dişi dokular kaynaşacak ve çiftin dolaşım sistemleri bile bunun nasıl olacağı bilinmese de bağlanacaktır.
Pietsch, WordsSideKick.com'a verdiği demeçte, "Doku füzyonunun kesin doğası, numuneleri canlı tutmanın imkansızlığı (şimdiye kadar) nedeniyle hiç incelenmemiştir."
Kaynaştırdıktan sonra, "erkek, kadına kan yoluyla taşınan besinler için sürekli bağımlı hale gelirken, ev sahibi dişi bir tür kendi kendine döllenmiş hermafrodit olurken," Pietsch 2005 yılında Ichthyological Research dergisinde yayınlanan ceratioid fener balığı incelemesinde yazdı. Onceattached, erkekler de, herhangi bir serbest-yüzme erkek ceratioid fenerbalığı daha büyük, büyük ölçüde büyür. Hayatları sürdükçe hayatta kalırlar ve çoğaltabilirler.
Pietsch, diğer pek çok hayvanın aksine, kadın seratioidlerin "hiçbir seçim yapmaz" sözlerini yerine getirdiğini söyledi. Ve bazı fenerbalığı gibi Cryptopsaraskadınlar, çoğu erkek için temelde bir ev sahibi olabilir - bazen sekiz tane parazitli eşe sahip olurlar.
Dişi üremeye hazır olduğunda, döllenme dışarıdan gerçekleşir, eşleri de spermlerini ve yumurtalarını aynı anda suya bırakır. Bu, çok sayıda erkek arkadaşı olan kadınlar için bile geçerlidir. Pietsch, bu spermin ve yumurta salınımının senkronizasyonunun hormonal iletişim yoluyla düzenlendiğini söyledi.
İlginçtir ki, bazı ceratioidler bilim adamlarının “zorunlu parazitlik” dedikleri bir özelliğe sahiptir, yani balıklar bir eş ile kaynaşana kadar cinsel olarak olgunlaşmazlar. Dahası, hayatının ilk birkaç ayında bir kadın bulamazsa bir erkek ölecek.
Diğer pek çok ceratioid fenerbalığı nonparasitiktir - bir erkek dişinin üzerine mandallanır, yumurtalarını serbest bıraktığında spermini serbest bırakır ve sonra yüzer. Bu durumlarda, çiftin dokuları asla yanmaz.
Takip et Joseph Castro üzerinde heyecan. Bizi takip et @wordssidekick, Facebook & Google+. Canlı Bilim ile ilgili orijinal makale.