Barutu Kim Buldu?
Patlayıcı bir madde olan barut güherçile, kükürt ve kömür tozundan meydana gelmiştir. Silahlarda mermiyi atmada kullanılmaktadır. Karabarut adı ile de anılmaktadır. Barutun tarihi çok eskilere dayanmaktadır. M.Ö. 1000 yıllarda Çinliler savaşlarında ateşi kullanıyorlardı.
Batılıların ateşli silahları Doğululardan öğrendiği tahmin ediliyor. Daha etkili yanıcılar araştırılmaya başlandı. İlk olarak güherçile kullanıldı. Beyaz, ince billurlar halindedir. Kimyasal adı “Potasyum Azotat”tır.
Çinliler barut yapmayı biliyorlardı fakat barutu maytap ve kestane fişeği şeklinde kullanmışlardır. Büyük İskender Hindistan’a gittiğinde barutun orda da bildiği ortadaydı. Marco Polo Çin gezisinde Çinli rahiplerin geceleri barutla şenlik yaptıklarını görmüştür.
Avrupa’da barutu bulanın Friburglu Berthold Schwartz olduğu varsayılıyor. Schwartz barutu büyük gülleleri uzağa fırlatmak için kullanmıştır. Bazı tarihçiler ise Avrupa’da icadı bulanın Roger Bacon olduğu söylerler.
Avrupa’da 13. yüzyılda barut ateşli silahlarda kullanılmaya başlandı. 14. yüzyılda ise barut topçuluk alanında geliştirilmiştir. Barut ilk kez İngilizler ile Fransızlar arasındaki Cressy Savaşı’nda kullanıldığını bilmektedir.
Kimya alanında geliştirilen barut nitrosellüloz ve nitrogliserinin elde edilmesiyle hafif duman çıkartmaya başlamıştır. Eskiden barut patladığında yoğun is bulutu oluşup topun olduğu bölge hemen anlaşılır ve is tabakası her yeri sararmış. Paul Vieille adındaki Fransız mühendisi dumansız barutu icat ettikten sonra ise, silahlarda yalnız bu çeşit barut kullanılmaya başlandı. Bundan birkaç yıl sonra İsveçli kimyager Alfred Nobel daha yüksek niteliklere sahip bir patlayıcı olan nitrogliserinil barutu buldu.
Zamanla barut geliştirilerek farklı silahlarda kullanılmaya başlanmıştır. Ve bu ilerlemeler barut istenilen şekle getirilmiştir.