Marilyn Manson (müzik grubu)


||Bu maddedeki bazı bilgilerin kaynağı belirtilmemiştir.|
|Marilyn Manson|


Marilyn Manson, 2007 Eurockéennes'te.
|Genel bilgiler|
|Köken||Fort Lauderdale, Florida, ABD|
|Tarzlar||Endüstriyel rock, endüstriyel metal, hard rock, alternatif metal, glam rock|
|Etkin yılları||1989 - bugün|
|İlişkili hareketler||Jack Off Jill


Nine Inch Nails
A Perfect Circle
KMFDM
Rob Zombie
Shotgun Messiah
|Resmî sitesi||www.marilynmanson.com|
|Üyeler||Marilyn Manson


Twiggy Ramirez
Fred Sablan
Jason Sutter
|Eski üyeler||Wes Borland


Tim Skold
Rob Holliday
Madonna Wayne Gacy
Mark Chaussee
John 5
Twiggy Ramirez
Zim Zum
Daisy Berkowitz
Sara Lee Lucas
Gidget Gein
Olivia Newton Bundy
Zsa Zsa Speck
Marilyn Manson 1990'lardan beri genelde endüstriyel rock tarzında eserler veren Amerikalı bir rock grubudur. Grup, 1989 yılında vokalist Marilyn Manson ve gitarist Daisy Berkowitz tarafından Florida'da kuruldu. Orijinal adı Marilyn Manson & the Spooky Kids olan grup, 1990'ın ilk yıllarında Güney Florida'da dikkat çekti. 1993'te Trent Reznor tarafından kurulan Nothing Records'un anlaştığı ilk grup olan Manson, ilk albümünü aynı yıl çıkardı. Grup elemanları 1996 yılına kadar sahne isimlerini seks yıldızı bir kadın ve seri katil bir erkekten alıyordu. Yıllar boyunca elemanları değişen grubun bugünkü elemanları vokalde Marilyn Manson (tek orijinal grup elemanı), bas gitarda Twiggy Ramirez, gitarda Paul Wiley ve Tyler Bates, klavyede Daniel Fox ve davulda Gil Sharone'dur.
1996 yılında çıkan Antichrist Superstar ve onu takip eden Mechanical Animals ile büyük satış rakamlarına ulaşan grup, 1999'da gerçekleşen Columbine Lisesi katliamı sonrası grup ve verdiği mesajlar basın yayın organlarında tartışılmıştır. 2000'li yıllarda düşen satış rakamlarına rağmen Manson halen popüler kültürde önemli yer kaplamaktadır. Grup, dört kez Grammy ödüllerine aday gösterilmiştir.VH1, Manson'ı "Hard Rock'ın En Önemli 100 Sanatçısı" lisesine dahil etmiştir. Grup, 2000 yılında Kerrang! Hall of Fame'e dahil edilmiştir. ABD'de grubun altı albümü "top ten" listesine girmiş, bunların iki tanesi bir numarada yer almıştır. Marilyn Manson, dünya çapında 50 milyondan fazla albüm satmıştır.
İçindekiler
- 1 Tarihçe
- 1.1 Kuruluş (1989-92)
- 1.2 Portrait of an American Famiy (1993-95)
- 1.3 Antichrist Superstar (1996-97)
- 1.4 Mechanical Animals (1998-99)
- 1.5 Holy Wood (2000-02)
- 1.6 The Golden Age of Grotesque (2003-05)
- 1.7 Eat Me, Drink Me (2006-08)
- 1.8 The High End of Low (2008-09)
- 1.9 Born Villain (2009-12)
- 1.10 The Pale Emperor (2012-15)
- 2 Grup üyeleri
- 3 Diskografi
Tarihçe[değiştir | kaynağı değiştir]
Kuruluş (1989-92)[değiştir | kaynağı değiştir]
Brian Warner, 1989'da gazetecilik okuyan ve yerel müzik dergilerine makaleler yazan bir gençti. Bu dönemde Nine Inch Nails'in dahil olduğu farklı gruplar ile röportajlar yaptı. Aralık ayında Warner, Scott Putesky ile tanıştı. Warner'ın şiirlerini okuyan Putesky ona grup kurma teklifinde bulundu. Bas gitarist Brian Tutunick'i kadrolarına alan ikili sahne isimleri kullanmaya karar verdiler. Seri katil ve mankenlerin isimlerini birleştirmeye karar veren üçlüden Warner, Marilyn Manson, Putesky, Daisy Berkowitz, Tutunicj ise Olivia Newton Bundy adını aldı. Grubun adını ise "Marilyn Manson & the Spooky Kids" koydular. Klavyeye Zsa Zsa Speck'i alan grup, ilk demolarını 1990'da kaydetti. Kısa süre sonra bas gitara Gidget Gein ve klavyeye Madonna Wayne Gacy geçti. Bir süre davul makinası kullanan grup, 1991'da baterist olarak Sara Lee Lucas'ı aldı ve grubun ilk uzun soluklu kadrosu oluşmuş oldu.
The Spooky Kids, yerel radyolarda çalan şarkıları nedeniyle popülerlik kazandı. Grubun asıl amacı insanları şaşırtmaktı. Bu yüzden konserlerinde ilginç kıyafetler girip, alevli gösterielrde bulunuyorlardı. Grup böylece dikkat çekmeyi başardı. Bir yandan demo albüm kaydetmeye devam eden grup, adlarını kısaltmaya karar verdi ve 1992'den itibaren sadece "Marilyn Manson"ı kullanmaya başladı. 1993 yazında grubun ünü Nine Inch Nails grubunun beyni Trent Reznor'a ulaştı. Grup, Reznor'ın kısa süre önce kurduğu ve Interscope'a bağlı olan Nothing Records ile anlaştı.
Portrait of an American Famiy (1993-95)[değiştir | kaynağı değiştir]
Manson, Nine Inch Nails'in "Self Destruct" turnesinde ön grup olarak dikkat çekti. Turneden sonra ilk stüdyo albümlerinin kayıtlarına başladılar. Spooky Kids dönemi şarkıların yanında yeni şarkılar yazan grup, albümün ilk versiyonunu "The Manson Family Album" adıyla Eylül 1993'te tamamladılar. Ancak grup ve Reznor, albümün prodüksiyonunu beğenmedi ve prodüktör Roli Mosimann ile yollarını ayırdı.
Reznor, Ekim 1993'te albümün prodüksiyonu üzerinde çalışmaya karar verdi. Bu sırada eroin bağımlılığı artan ve dördüncü aşırı dozu sonucu hastanelik olan bas gitarist Gein yeni kayıtlara davet edilmedi. Yedi hafta süren yeni kayıtlar ve mixing sonucunda Portrait of an American Family adını alan yeni albüm plak şirketine gönderildi. İlk single "Get Your Gunn" radyolarda çalınmaya başladı. Bas gitarist Gein, beşinci aşırı dozunu yaşadıktan sonra gruptan kovuldu ve Twiggy Ramirez adını alan Manson'ın arkadaşlarından Jeordie White gruba dahil edildi. Albüm, 19 Temmuz 1994te piyasaya sürüldü. Grup, Aralık 1994'te ilk turnesine çıktı. Gruba, Jack Off Jill eşlik etti. Turne sırasında Anton LaVey ile tanışan Manson "muhterem" anlamına gelen ve genelde rahipler için kullanılan "Reverend" unvanını aldı.
Mart 1995'te Manson, Monster Voodoo Machine ile iki aylık yeni bir turneye başladı. Bir konser sırasında Sara Lee Lucas'ın baterisini yakarak onu gruptan atan Marilyn Manson, onun yerine gruba Ginger Fish'i aldı. Yeni kadro Korn ve Danzig ile konserlere çıktı. Bu konserler sonrası Manson, üçüncü single "Dope Hat" üzerinde çalışmaya başladı. Single'a dahil etmek için hazırladıkları remix'lerden memnun kalan grup, bunları bir saatlik bir EP haline dönüştürdü ve Smells Like Children'ı hazırladı. 15 şarkıdan oluşan EP, coverlar, remixler ve deneysel çalışmalar içeriyordu. Eurythmics'in "Sweet Dreams (Are Made of This)" şarkısını coverlayan grup, bu şarkı ile büyük dikkat çekti. Şarkının klibi MTV'de rotasyona girdi. Yedi ay süren bir turneden sonra, grup yeni şarkılar üzerinde çalışmaya başladı.
Antichrist Superstar (1996-97)[değiştir | kaynağı değiştir]
Yeni albümünde kıyameti anlatacağını söyleyen Marilyn Manson, 1996'da stüdyo çalışmalarına başladı. Antichrist Superstar, 8 Ekim 1996'da piyasaya sürüldü. Bu konsept albümün prodüktörlüğünü Manson ile beraber Trent Reznor, Sean Beavan ve Dave Ogilvie yaptı. Albüm kayıtları süresince grup elemanları arasında büyük sorunlar yaşandı. Bunun en önemli nedeni fazla uyuşturucu kullanımydı. Bu dönemlerde gitarist Daisy Berkowitz grubu bıraktı. Albümdeki çoğu gitarı bas gitarist Twiggy Ramirez çaldı. Daha sonra adı gruba Kabbala inancında dünyanın yaratılışı anlamına giren Zim Zum girdi.
"The Beautiful People" albümün ilk single'ı olarak yayınlandı ve alternatif rock listelerine girdi. Bu başarılı şarkının ardından Antichrist Superstar albümü Billboard 200 listesine üçüncü sıradan girdi. 1996 yılında Rolling Stone dergisi Manson'ı "en iyi yeni artist" olarak seçerken, vokalisti kapağına taşıdı. Albümü "Dead to the World" turnesi takip etti ve grubun en uzun ve en geniş turnesi oldu. Ancak bazı konserler öncesi zaman zaman dini gruplar ve bazı politikacılar tarafından protesto gösterileri yaşanıyordu.
25 Kasım 1997'de grup ikinci EP'si olan Remix & Repent'i çıkardı. EP, albümden dört tane şarkının yeni versiyonlarını içeriyordu. Aynı yıl, albüme girmeyen üç şarkı ("Long Hard Road Out of Hell", "Apple of Sodom" ve "The Suck for Your Solution") farklı film müziği albümlerinde piyasaya sürüldü. Şubat 1998'da Manson, "The Long Hard Road Out of Hell" isimli biyografisini yayınlandı. Aynı ay konser videosu "Dead to the World" de piyasaya çıktı. Bu dönem Manson, Antichrist Superstar'ın bir üçleme olduğunu ve ikinci albüm için stüdyoya gireceğini açıkladı.
Mechanical Animals (1998-99)[değiştir | kaynağı değiştir]
Üçlemenin ikinci albümü Mechanical Animals, 15 Eylül 1998'de yayınlandı. Albümün prodüktörlüğünü Manson, Sean Beavan ve Michael Beinhorn yapmıştı. Albüm, Antichrist Superstar tarzı bir endüstriyal metal yerine, David Bowie'nin Diamond Dogs dönemine yakın bir glam rock tarzı içeriyordu. Albümün yapım aşamasında Billy Corgan gruba gayrıresmi olarak danışmanlık yaptı. Grup, müziğin tarzına uygun olarak kıyafetlerini de daha renklendirdi. Albüm kayıtlarının sonlarına doğru şarkı yazımlarına katkıda bulunan gitarist Zim Zum gruptan ayrılırken, yerine John 5 edildi.
Interscope şirketi albümün tanıtımı için büyük yatırımlar yaptı ve Manson'ın fotoğraflarını reklam panolarına yerleştirdi. Albümün ilk single'ı "The Dope Show", MTV'de rotasyona girerken, Billboard'ın "Ana akım rock" listesinde on ikinciliğe çıkarak, grubun en başarılı single'ı oldu. Albümün klibi de 1998 Billboard Video Müzik Ödülleri'nde iki ödül kazandı. Bir sonraki yıl klip bu sefer MTV'den ödül aldı. Ayrıca, 41. Grammy Ödülleri'nde "The Dope Show", "En iyi Hard Rock performansı" dalında aday gösterildi. Albüm, Billboard 200 listesine bir numaradan girdi.
Manson, albüm sonrasında Hole ile beraber "Beatiful Monsters" turnesine çıktı ancak turne boyunca Manson ve Courtney Love arasında tartışmalar yaşandı. Özellikle finansal anlaşmazlıklar nedeniyle Hole, dokuz konser sonrası turneye devam etmeme kararı aldı. "Rock Is Dead" adını alan turne, Jack Off Jill ve Nashville Pussy grupları ile devam ettirildi. Ancak bu sefer de Columbine Lisesi katliamı yaşandı. Bu dönem bazı medya organları Marilyn Manson'ı katil çocukları etkileyen bir rol model olmakla suçladı. Grup, baskılar yüzünden grup turneyi yarıda kesti ve uzun süre sahnelerden uzak kaldı. Bu dönem stüyoya girip yeni albüm çalışmalarına başlayan grup, sesini sadece 1999'da The Last Tour On Earth adlı bir konser albümü yayınlayarak duyurdu. Antichrist Superstar'a alınmayan "Astonishing Panorama of the Endtimes" şarkısı da bu albüme dahil edildi ve albümün tek single'ı oldu.
Holy Wood (2000-02)[değiştir | kaynağı değiştir]
Grubun bir sonraki albümü Holy Wood (In the Shadow of the Valley of Death), 14 Kasım 2000 tarihinde yayınlandı. Albüm, Manson ve Dave Sardy tarafından düzenlenmişti. Antichrist Superstar'ın karanlık havasına geri dönen grup, albüm için 100 şarkı yazmıştı. Şarkıların çoğu Columbine ve sonrasında Manson'a yönetilen suçlamalarak cevap olarak tasarlanmıştı. Antichrist Superstar ve Mechanical Animals'ta da bulunan ölüm ve şöhretin Amerikan kültüründeki yeri teması bu albümde de vardı ve albüm şarkıları ve kapak tasarımı John F. Kennedy ve Lee Harvey Oswald, John Lennon ve Mark David Chapman, Abraham Lincoln ve John Wilkes Booth'a göndermelerde bulunuyordu. Albümün turnesi "Guns, God and Government" da albümün temalarını devam ettirdi.
Grup, Columbine katliamı sonrası Denver/Colorado'da vereceği ilk konser öncesi dini gruplar tarafından protesto edildi. Bunun sonucunda websitesinden açıklama yapan grup, konserde söyleyecekleri "vahşi sözler"e karşılık olarak İncil'den pasajlar okuyacağını söyleyip, protestocuları rahatlatmaya çalışsa da konser süresinde İncil'in sadece ölüm ile ilgili pasajlarına gönderme yaptılar. Bu turne, 29 Ekim 2002 yılında DVD olarak yayınlandı.
2001 yılının başında grup, Gloria Jones'un Tainted Love şarkısını Not Another Teen Movie filmi için kaydetti. Şarkı, grubun dünya çapındaki en başarılı şarkısı oldu. Manson, Michael Moore'un Bowling for Columbine belgeseline dahil edildi. Moore, Manson ile olaylı Denver konseri öncesinde konuşmuştu. Moore, Manson'a Columbine'da arkadaşlarını öldüren öğrencilere ne demek istediğini sorduğunda, Manson "onlara tek bir kelime bile söylemezdim. Onların demek istediklerini dinlerdim çünkü bunu kimse daha önce yapmamıştı" diye cevap verdi.
The Golden Age of Grotesque (2003-05)[değiştir | kaynağı değiştir]
Marilyn Manson, Holy Wood ile beraber kafasındaki üçlemeye son vermişti. 2002 yılında Manson, KMFDM grubundan Tim Sköld ile Resident Evil filminin müziklerini yaptı. Kısa süre sonra Twiggy Ramirez, fikir ayrılıklarını sebep göstererek gruptan ayrılınca, Sköld yeni bas gitarist olarak gruba alındı. Manson, o dönemki kız arkadaşı Dita Von Teese ve onun 1920'lerin Berlin ilgisinden etkilenerek, dönemin ruhunu yansıtan The Golden Age of Grotesque albümü kaydetti. 13 Mayıs 2003'te yayınlanan albüm, Billboard 200 listesine bir numaradan girmeyi başardı.
Manson, bu dönem sanatçı Gottfried Helnwein ile beraber çalışmaya başladı ve albümü destekleyecek farklı multimedya projeleri başlattı. Helnwein, Manson'a albümün piyasaya sürülüş partisinde ve ilk single mOBSCENE'in klibinde yardım etti. Albümün sınırlı sayıdaki baskıları, Manson tarafından çekilmiş ve sanat yönetmenliğini Helnwein'in yaptığı 25 dakikalık Doppelherz isimli sürrealist bir kısa film bulunduruyordu. Albümü destekleyen "Grotesk Burlesk"te albümün Weimar Cumhuriyeti temasına, Helnwein'in tasarladığı sahne kıyafetleri ve Alman kabaresi eklenmişti. Manson ve grup elemanları, bu dönem Jean Paul Gaultier tarafından hazırlanan özel tasarım takımlar giyiyorlardı.
28 Eylül 2004'te grup Lest We Forget adlı bir toplama albüm yayımladı. Bu albüm Manson'ın bir döneminin kapanışını simgeliyordu çünkü grubun plak şirketi Nothing'ten yayınladığı son albümdü. Öte yandan son yıllarda Manson ile ilişkisi bozulan gitarist John 5 da bu albüm öncesi gruptan ayrıldı. 5'sız Manson, toplama albüm için Depeche Mode'un Personal Jesus şarkısını yorumlayarak, bu şarkıyı single olarak da yayınladı. Albümden sonra "Against All Gods" turnesine çıktılar. Turnede gitarları Mark Chaussee çaldı. Turne sırasında davul setinden düşerek bileğini ve kafatasını çatlayan Ginger Fish'in yerine, turneyi Chris Vrenna tamamladı.
Eat Me, Drink Me (2006-08)[değiştir | kaynağı değiştir]
2005 yılının sonlarında on sekiz yeni şarkı üzerinde çalışmaya başlayan grup, Manson'ın resim ve sinemaya yönelmesi nedeniyle altıncı albüm kayıtlarına hemen başlayamadı. Bu nedenle Sköld, albümün şarkılarını kendi başına besteleyip kaydetti ve diğer grup üyeleri albüme katkıda bulunmadılar. Manson da bu şarkılar üzerine Von Teese ile yürümeyen evliliği ve Evan Rachel Wood ile çalkantılı beraberliği hakkında sözler yazdı. Aşk temasının baskınlığı bu albümü öteki Manson albümlerinden ayırdı. 31 Ekim 2006'da grup Jay Leno'nun şovuna çıkıtıp, Danny Elfman'in "This Is Halloween" şarkısını yorumladı. Bu performans, grubta 1990'dan beri klavye çalan Madonna Wayne Gacy ile son performansları oldu. Gruptan ayrılan Gacy, gruptan alacaklı olduğunu iddia ederek 20 milyon dolarlık bir tazminat davası açtı.
Albümün ilk single'ı "Heart-Shaped Glasses (When the Heart Guides the Hand)" oldu. Albümde beraber oynayan Manson ve Wood çiftinin cüratkar sahneleri bazı kesimlerde tepki yarattı. 5 Haziran 2007'de grubun yeni albümü Eat Me, Drink Me piyasaya sürüldü. Albüm, Billboard 200 listesine sekizinci sıradan girdi. "Putting Holes In Happiness" albümün ikinci single'ı olarak piyasaya sürüldü ve şarkı Nick Zinner'ın remix'i ile Guitar Hero III: Legends of Rock oyununda yer aldı.
Albümün tanıtımı için grup dokuz ay süren "Rape of the World" turnesine başladı. Turnede Sköld gitar çalarken, The Prodigy'nin eski bas gitaristi Rob Holliday bas gitarist olarak yer aldı. Davulları yine Ginger Fish çalarken, Vrenna gruba klavyeci olarak tekrardan katıldı. Turnenin ilk ayağında grup thrash metal grubu Slayer ile çaldı. Kasım 2007'de Manson, Sköld ile yeni bir albüm üzerinde çalıştığını açıkladı ancak 2008 yılının başında Twiggy Ramirez gruba geri döndüğünü açıkladı ve Sköld ile yollar ayrıldı. Twiggy'nin geri dönmesiyle, Holliday turnenin geri kalanında gitara geçti.
The High End of Low (2008-09)[değiştir | kaynağı değiştir]
2008 Mart'ında Twiggy, yedinci albüm çalışmalarının başladığını duyurdu. Temmuz ayında Wes Borland, Güney Kore'de Manson'ın ana grup olarak çıktığı konserde bir kereliğine tekrardan gruba eşlik etti ancak ardından eski grubu Limp Bizkit'e geri döndü. 2008 yılı boyunca süren albüm kayıtlarını, Kasım ve Ocak 2009 arasında Manson'ın home stüdyosunda gerçekleştirdiği vokal kayıtları takip etti. Albümün prodüktörlüğünü Manson, Twiggy ve Vrenna'nın yanında Mechnical Animals'ın prodüktörlüğünü de yapan Sean Beavan yaptı.
27 Mart 2009'da yeni şarkılardan "We're from America" grubun websitesinde ücretsiz olarak sunuldu. İki hafta sonra ise sınırlı sayıda CD olarak piyasaya sürüldü. 13 Mayıs'ta "Arma-Goddamn-Motherfuckin-Geddon" (sansürlü olarak "Arma... geddon") radyoda yayınlanmaya başladı. Şarkı "Ana akım rock" listesine otuz yedinci sırada girerek, grubun en başarısız single'larından biri oldu. 26 Mayıs 2009 yılında çıkan yeni albüm The High End of Low, Billboard 200 listesine dördüncü sıradan girse de, ilk hafta satılan 49,000 kopya ile The Last Tour on Earth'ten sonra en düşük satış rakamını yakalamış oldu. Albümü aynı isimli turne takip etti. Rob Holliday turneye katılmak istemeyince, bas gitara Andy Gerold geçerken, Twiggy gitar çaldı.
Albüm öncesi ve sonrasında plak şirketi Interscope ile problemler yaşayan grup, 3 Aralık'ta Interscope'ten ayrıldı.
Born Villain (2009-12)[değiştir | kaynağı değiştir]
Grup, Interscope plak şirketiyle yollarını ayırdıktan sonra yeni şarkılar üstünde çalışmaya başladı. Temmuz 2010'da Twiggy ile Goon Moon da beraber çalışan Fred Sablan gruba bas gitarist olarak katıldı. Kasım ayında Manson, Cooking Vinyl adında bir bağımsız plak şirketi ile anlaştı. 2011 yılında Marilyn Manson, albüm çalışmalarına başladı ancak 24 Şubat'ta grubun uzun süre davulculuğunu yapan Ginger Fish, gruptan ayrıldığını açıkladı. 22 Mayıs'ta Marilyn Manson, yeni albümü süresinde kullanacağı yeni logosunu açıkladı. Albüm için bir kısa film isteyen Manson, aktör Shia LaBeouf ile anlaştı. "Born Villian" adındaki bu kısa filme daha önce yayınlanmamış bir Manson şarkısı olan "Overneath the Path of Misery" eşlik etti. Kasım ayında daha önceki albümde olduğu gibi yeni albümde de klavye ve davulları çalan Vrenna, kayıtlar bittikten sonra yapımcılık kariyerine yoğunlaşmak için gruptan ayrıldığını açıkladı.
7 Mart 2012'de, yeni şarkılardan No Reflection radyoda ilk kez çalınarak, ilk single olarak da yayınlandı. Şarkı "Ana akım rock" listesinde 26. numaraya kadar çıktı ve ön dört hafta listede kaldı. Böylece, 2004 yılında çıkan Personal Jesus'tan sonraki en iyi iş yapan single oldu. Bu teklinin bulunduğu albüm olan Born Villain, 1 Mayıs 2012'de yayımlandı. Albüm, Billboard 200 listesine on numaradan girdi ve "bağımsız albümler" ve "hard rock albümleri" listelerinde birinci oldu. Albüm iki hafta boyunca İngiltere Rock Müzik listelerinde de birinciydi. 5 Kasım'da "Slo-Mo-Tion" şarkısı için yapılan remix EP'si yayınlandı. Nisan sonunda grup, "Hey Cruel World..." turnesine başladı ve daha sonra Rob Zombie ile "Twins of Evil", Alice Cooper ile de "Masters of Madness" turnelerine çıktı.
The Pale Emperor (2012-15)[değiştir | kaynağı değiştir]
2012 yılında Californication dizisinin altıncı sezonunda oynayan Manson, sezon finali çekimleri sırasında dizinin müziklerini yapan Tyler Bates ile tanıştı. İkili müzikal olarak ortaklaşa bir çalışma yapma kararı aldı ve 2013 yılında ikili yeni şarkılar üstünde çalışmaya başladı. Şarkıların kayıtlarına Manson ve Bates'in yanısıra The Dillenger Espace Plan davulcusu Gil Sharona da eşlik etti. Bu sırada grubun basçısı Sablan, gruptan ayrıldığını açıkladı. Twiggy Ramirez tekrardan bas gitara çekeren, Bates ve arkadaşı Paul Wiley, Marilyn Manson'ın 2014 yaz turnesinde gitar çaldılar.
Yeni şarkılardan "Cupid Carries a Gun" 27 Nisan 2014'ta yayına giren Salem dizisinin açılış şarkısı olarak kullanılarak yeni albümün müjdesini verdi. Başka bir yeni şarkı "Killing Stranges", Keanu Reeves'in başrolünde oynadığı John Wick filminde yer aldı. Albümün ilk single'ı "Third Day of a Seven Day Binge" ise 26 Ekim'de Manson'ın websitesinde ücretsiz olarak piyasaya sürüldü. 16 Aralık'ta "Deep Six" şarkısı görücüye çıktı ve üç gün sonra video klibi gösterime girdi. Single, Billboard'un "Ana akım rock" listesine sekizinci sıradan giriş yaparak, grubun en başarılı şarkısı oldu. 8 Ocak 2015'te ise "Cupid Carries a Gun" single olarak yayınlandı.
15 Ocak 2015'de alternative rock, blues rock, hard rock tarzında, prodüktörlüğünü Marilyn Manson ve Tyler Bates'ın yaptığı The Pale Emperor yayınlandı. Albüm, Mayıs 2014'te Marilyn Manson'ın Alzheimer'dan hayatını kaybeden annesine adandı. Albüm, Billboard 200 listesine sekizinci sıradan girerek, Eat Me, Drink Me'den sonra en iyi ilk hafta performansını gösterdi. Albüm, Manson'ın son on yılda çıkardığı en başarılı iş olarak gösterilirdi. Rolling Stone dergisi albümü 2015 yılının en iyi metal albümü olarak değerlendirdi. 11 Mayıs'ta "The Mephistopheles of Los Angeles" yayınlandı. Grup albüm sonrası The Hell Not Hallelujah isimli turneye başladı. Bu turne daha sonra The Smashing Pumpkins'in turnesiyle birleştirilip The End Times adını aldı.
Grup üyeleri[değiştir | kaynağı değiştir]


Eski grup üyeleri[değiştir | kaynağı değiştir]
Turne Üyeleri[değiştir | kaynağı değiştir]
Diskografi[değiştir | kaynağı değiştir]

