KENANLI
MÖ 9. yüzyıl, Tunç Çağı’nda Kenanlılar’ın yerleşim yeriydi . “Kenan” ismi İncil’in her yerinde ” Vaat Edilmiş Topraklar ” la ilişkilendirilen bir coğrafya olarak geçmektedir.
” Kenanlılar ” adı, yüzyıllar sonra, Antik Yunanlılar tarafından M.Ö. MÖ 500’de Fenikeliler olarak ve Fenikelilerin ve Kenan dilini konuşanların Kartaca’ya göç etmesinden sonra (MÖ 9. yüzyılda kurulmuştur), aynı zamanda Kuzey Afrika’daki Punikler ( “Chanani” olarak ) tarafından da kendi kendini adlandırmak için kullanılmıştır. Geç Antik Çağ.
Kenan, Geç Tunç Çağı Amarna Dönemi’nde (M.Ö. 14. yüzyıl) Mısır, Hitit, Mitanni ve Asur imparatorluklarının ilgi alanlarının birleştiği veya örtüştüğü bölge olarak jeopolitik açıdan önemli bir öneme sahipti.
https://en.wikipedia.org/wiki/Canaan
FENİKELİ- KENANLI
MÖ 1479 ” Kenanlılar ” adı, yüzyıllar sonra, Antik Yunanlılar tarafından M.Ö. MÖ 500’de Fenikeliler olarak tanımlandı.
Fenikelilerin bilinen ilk anlatımı Firavun III. Thutmose’un (MÖ 1479-1425) fetihleriyle ilgilidir.
Amarna mektupları, MÖ 1350’den 1300’e kadar komşu Amoritler ve Hititlerin, özellikle kuzeydeki Fenike şehirlerini ele geçirdiğini bildiriyor.
FİLİSTİNLİ- KENANLI
Levant ve Filistin’de çoğunlukla Kinana, Khath’am, Khuza’a ve Azd Sarat’ın yeni gelenlerini içeren küçük Arap kabile yerleşimi yaşandı
Filistin’deki Yaman ve Kays(kayı) kabilelerinden Arap kabileleri, Arapçaya geçişin hızlanmasına katkıda bulundu. Filistin Arapçası,
https://en.wikipedia.org/wiki/Origin_of_the_Palestinians
FİLİSTİN ROMA- BİZANS YÖNETİMİ
66-135 Yahudi -Roma savaşları, Yahudiye ve Doğu Akdeniz Yahudilerinin MS 66 ile 135 yılları arasında Roma İmparatorluğu’na karşı gerçekleştirdiği bir dizi büyük ölçekli isyandı. Birinci Yahudi-Roma Savaşı (MS 66-73) ve Bar Kokhba isyanı (MS 132-136), bağımsız bir Yahudiye devletini yeniden kurmaya çalışan milliyetçi isyanlardı ; Kitos Savaşı (MS 115-117) ise daha Çoğunlukla Judaea eyaletinin dışında gerçekleşen etnik-dinsel bir çatışmanın sonucu. Sonuç olarak, “Yahudi-Roma savaşları” teriminin kullanımında farklılıklar vardır. Bazı kaynaklar bunu yalnızca Birinci Yahudi-Roma Savaşı ve Bar Kokhba isyanı için uygularken, diğerleri Kitos Savaşı’nı da içeriyor.
Romalıların pagan kolonisi Aelia Capitolina olarak yeniden inşa ettiği Kudüs civarında ikamet etmesi yasaklandı ve Judaea eyaleti, Suriye Palaestina olarak yeniden adlandırıldı.
Roma Savaşları ve özellikle Bar Kokhba isyanı birçok Yahudinin ölümü, yerinden edilmesi veya köleleştirilmesiyle sonuçlandı ve bunun sonucunda Yahudiye’deki Yahudi nüfusu önemli ölçüde azaldı.
https://en.wikipedia.org/wiki/Jewish-Roman_wars
FİLİSTİN MÜSLÜMAN YÖNETİMİ
7. yüzyılda Müslümanların Levant’ı fethi, bölgeyi Müslüman Arapların egemenliğine soktu. Diğer bölgelerin aksine, Levant ve Filistin’de çoğunlukla Kinana , Khath’am , Khuza’a ve Azd Sarat’ın yeni gelenlerini içeren küçük Arap kabile yerleşimi yaşandı ve bunun yerine Filistin’in önde gelen İslam öncesi Arap kabileleri askeriyeye ve yönetime dahil edildi.
1096-1272 Haçlı Seferleri ya da Haçlı Akınları, 1096-1272 yılları arasında, Avrupalı Katolik Hristiyanların, Papa’nın isteği ve çeşitli vaatleri üzerine, genellikle Müslümanların elindeki Orta Doğu toprakları (Kutsal Topraklar kabul edilir) üzerinde askeri ve siyasi kontrol kurmak için düzenledikleri akınlar bütünüdür.
1516 Filistin bölgesi Osmanlı hakimiyeti, Haçlı Seferlerinin ardından yaklaşık iki asır boyunca Memlük hakimiyetinde kaldı. Yavuz Sultan Selim döneminde, Mercidabık Savaşı’ndaki Osmanlı galibiyeti sonucu 24 Ağustos 1516’da bir kısmı Osmanlı topraklarına katıldı. Bölgenin tamamı ise Kanuni Sultan Süleyman zamanında Osmanlı hakimiyetine geçti. Kanuni döneminde İbrahimi dinlerce önemli olan “Harem-i Şerif” kısmının bakımı yapılarak etrafındaki duvarlar yeniden inşa edildi. Osmanlı Devleti, Filistin’i Suriye sınırları içinde Şam’a bağlı Kudüs, Gazze, Nablus ve Safed olmak üzere dört sancağa ayırdı. Daha sonra bu sancaklar Kudüs’e bağlı birer eyalet oldu. Filistin emirlerinden Cezzar Ahmet Paşa döneminde Mısır’ı ele geçiren Fransız İmparatoru Napolyon Bonapart, Filistin’in Yafa şehrini aldı. Cezzar Ahmet Paşa yönetimindeki Osmanlı ordusu 1798’de Akka Kalesi civarında Napolyon’u geri çekilmek zorunda bıraktı.
1840 Osmanlının gerileme döneminde, Mısır Valisi Mehmet Ali Paşa’nın oğlu İbrahim Paşa, Filistin’in tamamını ele geçirdi. Filistin 1840 yılına kadar Mısır’ın yönetimi altında kaldı. Ancak daha sonra tekrar Osmanlı idaresine geçti.
1877 tarihinde Kudüs Osmanlı merkezine bağlı bir Mutasarrıflık oldu. Bir yıl sonra ise Nablus ve Akka Kudüs Mutasarrıflığı’na bağlandı. Böylece Filistin’in kuzeyi Beyrut Valiliği’ne güneyi ise Kudüs Mutasarrıflığı idaresine bırakıldı.
I. Dünya Savaşı’ndan yenik çıkan Osmanlı İmparatorluğu Filistin’deki 402 yıllık hakimiyetini kaybederken çok değer verdiği Kudüs’e zarar gelmemesi için şehri askeri bakımdan boşaltarak tarihe ve kültüre olan saygısını göz önüne alarak şehir dışında savunma yaptı.
İNGİLİZ MANDASI FİLİSTİN
1918 Filistin Mandası, her ikisi de 1918’de Birinci Dünya Savaşı’nın sona ermesinin ardından Osmanlı İmparatorluğu tarafından kabul edilen Filistin ve Maveraünnehir topraklarının İngiliz idaresi için Milletler Cemiyeti’nin mandasıydı . Manda, Britanya’ya San. Nisan 1920’deki Remo konferansı , Fransa’nın 1918 Clemenceau-Lloyd George Anlaşması’nda Sykes-Picot Anlaşması uyarınca daha önce üzerinde anlaşmaya varılan Filistin “uluslararası yönetimi” konusundaki imtiyazından sonra. Transürdün, Şam’daki Arap Krallığı’nın Fransa-Suriye Savaşı’nda Fransızlar tarafından devrilmesinin ardından manda yönetimine eklendi . Filistin ve Ürdün’de sırasıyla Temmuz 1920 ve Nisan 1921’de sivil idare başladı ve manda sırasıyla 29 Eylül 1923’ten 15 Mayıs 1948’e ve 25 Mayıs 1946’ya kadar yürürlükte kaldı.
https://tr.wikipedia.org/wiki/Filistin_Mandası
FİLİSTİNE YAHUDİ YERLEŞİMİ VE İSRAİLİN KURULMASI
İngiliz hakimiyeti 1948 yılına kadar devam etti.
Bu hakimiyet İsrail’in 1948 yılında kurulması sonucunda Filistin Mandası’nın yıkılması ile son buldu.
İsrail’in 1948 yılında bağımsızlığını ilan etmesi, akabinde 1948 Arap-İsrail Savaşı’nın başlamasıyla Ürdün, Batı Şeria’yı, Mısır ise Gazze Şeridi’ni işgal ederek bu bölgelerin İsrail’in eline geçmesini engelledi.
Yahudi geleneğine göre İsrailoğulları Mısır’daki kölelikten Vaat Edilmiş Topraklar’daki özgürlüğe kadar zorlu ve tehlikeli bir yolculuk yapmışlardı.
14 Mayıs 1948’de, David-Ben Gurion öncülüğünde Tel-Aviv’de toplanan Yahudi Millî Konseyi kuruluşunu ilan etmiştir.
Kuzeyinde Lübnan, kuzeydoğusunda Suriye, doğusunda Ürdün, güneybatısında Mısır ve hem batı hem de doğusunda sırasıyla Filistin toprakları olan Gazze Şeridi ve Batı Şeria ile komşudur.
https://tr.wikipedia.org/wiki/İsrail
.
Yahudi-Kenanlı-Filistinli savaşı bu tarihi belgeler üzerinde hareket eder…
Hiç bir tarih insanlara insanları katletme, yok etme, soykırım yapma hakkı vermez.. tarih tekrardan ibarettir…
Soykırım yapanlar kendi soykırımını hazırlarlar, çünkü diğer insanların onları yok etme hakkı doğar… insanlar haklının ve çaresizin yanındadır, tarih göstermiştir ki insanlık kazanacaktır..
.
.
.
.
.
.
.