

YENİ ÇAĞ İÇİN MEDİTASYONLAR:
Hayatın Nefesi
...
Açılış Mantrası:
Meditasyona başlamadan önce açılış mantrasını 3 kere söyleyin:
Ong Namo Guru Dev Namo
(İçimdeki ve evrendeki yüce, ilahi bilgeliğin önünde eğiliyorum, yüce bilgeliği selamlıyorum.)
Meditasyon:
1. Bağdaş Pozisyonu’nda oturun.
Ellerinizi Sarab Gyan Mudra’da, kalbin önüne getirin. Sarab Gyan Mudra için, parmaklarınızı birbirine kenetleyin, işaret parmaklarınızı yukarı doğru uzatın ve birbirine mümkün olduğunca güçlü şekilde bastırın.
Gözlerinizi kapatın.
Uzun ve Derin Nefesler’e başlayın. O kadar derin ve tam nefesler alın ki kendi nefesinizin sesini işitin. Her nefes gönüllü ve mekanik şekilde olmalıdır.
Zamanlama: 11 dakika.
2. Bağdaş Pozisyonu’nda oturmaya devam edin.
Matamandir Singh’ten (https://soundcloud.com/search?q=mata%20mandir%20singh%20sat%20narayan) Sat Narayan Wahe Guru Hari Narayan Sat Nam mantrasını dinlemeye başlayın. Mantranın ritmi ile Uzun ve Derin Nefesler’e devam edin.
Mantranın 2 kere tam tekrarı süresince yani yaklaşık 20 saniye kadar nefes alın ve yine mantranın 2 kere tam tekrarı süresince nefesinizi serbest bırakın.
Zamanlama: 11 dakika.
3. Bağdaş Pozisyonu’nda oturmaya devam edin.
Güçlü bir şekilde Ateş Nefesi’ne başlayın.
3 dakika devam edin ve son dakikada elinizden gelenin en iyisini yapın.
Bitirmek için, derin nefes alın, nefesinizi tutun ve serbest bırakın.
Bir kere daha aynı şekilde derin nefes alın, nefesinizi tutun ve serbest bırakın.
Rahatlayın.
...
Yogi Bhajan'ın bu meditasyonla ilgili notları şöyle:
Meditasyonun İngilizce'sini ve öncesinde verilen bilgileri aşağıdaki dosyalardan inceleyebilirsiniz.)
...
Bu meditasyonda, nefesinize odaklanmalısınız.
Nefesiniz, metabolizmanızı etkilemeye başladığı an, kendinizi hafif, ardından bilgili hissetmeye başlarsınız ve güvenlik hissiniz artmaya başlar.
Bedeniniz değil, siz nefes almalısınız! Nefesinize derin bir şekilde medite olun ve öz kontrolünüzü artırın.
Öz Benlik çalışmaya başladığında her şeyin çaresine bakacaktır.
Öz Benlik’ten daha önemli hiçbir şey yoktur.
...
Psişenizin frekansını ve bilincinizin genişleme düzeyini değiştirmeniz gerekiyor.
Şefkat tavrını anladığınızda, istediğiniz şey 100 kere gerçeğiniz olur!
Fakat sorumluluk sahibi ve bilinçli davranmak zorundasınız!
Çalışın. Olun. İşinizde daha fazla başarıya imza atın ve daha fazla insana yardımcı olmak için daha fazla para kazanın. Onlara huzur, sükunet ve zarafet sunun.
Öz Benliğinize güvenin, böylece insanlar da size güvenecektir.
İçinizdeki güç bir düşünceden ibarettir.
Kendinizi tatmin olmuş hissedin. Kaynak (Tanrı) size her şeyi sunar.
Buradaki asıl konu, Kaynak’ın sizin yöntemlerinizi, yollarınızı kullanmayacak olmasıdır. Kaynak, Sonsuzluk’tur, Genişlik’tir. Siz sınırlı ve küçükseniz, bu hiçbir işe yaramaz.
Birilerine yardım etmeye çalışmıyorsanız zengin ve fakir olmanız ne fark eder ki? Gidin, birilerini bulundukları yerden yükseltin. Birilerini yoluna yöneltin ve bir şeylerin hareket etmesine izin verin.
Bununla mutlu olun. Mutluluk budur!
Uyanık yaşamak zorundasınız. Bizi eğlendiren özgürlük anlayışı artık geçerliliğini yitirdi.
Ayık kalmaya, öz kontrole, bilince ve bu saflıkta ve sükunette yaşamaya ihtiyacınız var.
Bir yerlerde, beklemek zorunda olduğunuz upuzun bir sıra varsa, içinizde bunu yapmanızı mümkün kılacak sabra ihtiyacınız var.
Kurtarıcı olmaya soyunan her kimse sevgilim, onda kurbanlık da vardır, zalimlik de.
Bu üç hal her zaman el eledir.
Kurtarmak senin işin değil.
Sen ancak varlığınla, sorarlarsa sözlerinle, bakarlarsa gözlerinle kapıyı gösterebilirsin.
O kapıdan geçen geçer, kalmak isteyen kalır. .
Kendini kurtarmak bile, biliyorsun ki, senin elinde olsa da; aslında tamamen senin elinde değildir.
Bu yüzden teslimiyet ve kabul, yürüdüğün yolun en büyük gereğidir.
Bir başkasını ‘kurtarılacak’ statüsünde gördüğün an geldiğinde; hele ki bir de o kişi kurtarılmak istemiyor diye onu kınadıysan bil ki aslında zalimliğin kapısındasın.
Herkesin bir görevi var bu düzende.
Ne demiştik: Özgür İrade.
Sonrasında kurbanlık gelir elbet.
Çünkü, kurtarıcı ve zalimin arzusunun buluştuğu yerden yükselen tek şey sıkışan acıdır. Bir şeyi arzulayan suçlamaya da meyillidir arzuladığı her neyse ona vermeyeni. Suçlayan, her daim kurban sanar kendini.
Bu üç halden de vazgeçmektir özgürlük ve kurtuluş dediğin. Kendini özgür kıldıkça varlığınla çözümlenir her şey çünkü.
Kendini özgür kıldıkça çabasız bir çabayla akarsın zamansız bir zamanda, uyumla.
Rahatla. Rahatla. Rahatla.
Sat nam.
Kızılderili bir kadın torununa şöyle demiş: Zihninde iki tane kurt var. Bu kurtlardan biri çok çirkin ve tehlikeli; diğeri ise çok şefkatli. Ve bu iki kurt birbirleriyle sürekli mücadele halinde.
Torunu ‘Peki kim kazanacak?’ diye sormuş. Kadın da ‘Hangisini beslersen o kazanacak’ demiş. (Guru Singh'ten)
Çirkin ve tehlikeli olan kurdu uzun uzun beslemiş olanlar tarafından yüzyıllardır bir yalan söyleniyor. Deniyor ki: İlahi olmak için egosuz olman gerekiyor. Egosu olan kimse ilahi olamaz. Hem spiritüel hem de savaşçı olamazsın. Spiritüel olacaksan dünyevi olan ne varsa bize vermelisin, yok savaşçı olacaksan da bizim için savaşmalısın.’
Oysa, ego, ruhu fiziksel bedene bağlayan yapıştırıcı gibi. Ego, onu neyle beslersen onunla büyüyen nötr bir araç sadece.
Bu yalan, spiritüelliği amacı olmayan kendi halinde bir fikre dönüştürdü, yoksullaştırdı.
Spiritüellik, ‘yang’ını kaybetmiş kendini tekrar eden ‘yin’ halini aldı, dengesini de erkini de kaybetti.
Bununla eşzamanlı olarak spiritüel dünya, hep ‘iyi olmak’, ‘olumlu olmak’, ‘itiraz etmemek’ yüklemeleri sonucunda nevrotik, güvensiz, kafası karışmış ve aşırı duygusal hallerin hakimiyeti altında kaldı.
Spiritüelliğin, kalbin tam yanında duran ve ruhu fiziksel bedene yapıştıran egonun varlığını ve işlevini doğru anlaması dünyanın geleceği açısından çok hayati.
Yogi Bhajan tekrar tekrar ‘Egosuz olmayın, egonuzu akmanız gereken yöne doğru evrimleştirin; sezgisel beyni, kalbe ait beyni ve kafanızdaki beyni (Gut brain, heart brain and head brain) dengeleyin’ diyor.
Sezgilerimizi, kalbimizi daha iyi anlamak ve bu ikisini mantıkla buluşturmak üzere eğitilseydik nasıl olurdu?
O zaman kendi gerçeğimiz, yaşamı anlama biçimimiz tamamen değişmez miydi?
‘Bir şahinin gözüne ve bir güvercinin kalbine sahip olmak’ diyor buna Yogi Bhajan. Bir şahin çok uzaktan bile hedefini en ufak ayrıntısına kadar görür ve güvercin de rahatlamaya ve kabul etmeye açıktır.
Spiritüel Savaşçı olmak, hem şahinin dayanıklı ve uyanık görüşüne, hem de güvercinin masumiyetine, bununla birlikte de dengeye sahip olmak demektir.
Bugün ihtiyacımız olan tam da budur. 🌻☀️
Sat nam.
Yogi Bhajan’ın derslerinden alıntı ve çeviridir.
Bir sürü insanın, spiritüel yolun zorlu, nevrotik yolun ise kolay olduğuna inandığını tekrar tekrar işitiyorum.
Bunu asla kabul etmedim.
Bu, hepimizin hayata dair yapması gereken bir tercih. Zihni ve tepkilerini anlamıyorsanız attığınız ilk adım yanlış; tüm süreciniz de acı verici olacaktır. Her iki yolu da yürümeniz için aynı oranda çabaya ve enerjiye ihtiyacınız olacak. Buradaki asıl zorluk zihnin doğasında; zihnin bir takım şeyleri algılayış biçiminde ve duygularla, hislerle büyülenme eğiliminde yatıyor.
Hayatta hangi yolu tercih edersek edelim, hayatın sizden istediği şey aynı kalır. Spiritüel yolda yürümek için zihnin ve bedenin ihtiyaç duyduğu disiplin X kadardır. Bu disiplini gerçekleştirmek için Y kadar enerji gerekir. Nevrotik yolu yürümek için de X kadar disiplin ve Y kadar enerji gerekir.
Her ikisinin de kendine özgü alışkanlıkları ve zorlukları vardır. Tasdikli bir hırsız olmak için yapmanız gereken meditasyonla, aziz olmak için yapmanız gereken meditasyon miktarı da, harcamanız gereken enerji de aynıdır. Aynı miktarda enerjinin yönlendirilmesi gerekir.
Biri, diğerinden daha fazla enerji gerektirmiyorsa hangi zorluktan bahsediyoruz? Birinin diğerinden daha kolay olduğuna ilişkin intiba nereden geliyor? Her ikisi eşit şartlar gerektiriyorsa neden tüm insanlar spiritüel yolda yürümüyor?
Yanıt çok basit. Zihnin egosu anlık etkilere bağımlıdır. Beraberinde getirdiği hisler keyifli de olsa acı verici de olsa karışıklıktan, kontrol etme çabasından, yoğunluktan ve dramadan hoşlanır.
Büyülenme, kendinden geçme ve uzun vadede ilgiyi kaybetme tepkisi, zihnin boyutları ve hızı açısından otomatiktir.
Spiritüel yol uzundur. Engindir, gözle görünenin ötesindeki bir inceliğe yani süptilliğe sahiptir ve süzgeçten geçirilmiştir.
Nevrotik yol ise ani, tepkisel ve hemen oracıktadır. Elle tutulur bir yapıdadır ve otomatik olarak fiziksel anlamda ifade edilebilir.
Hiçbir hassasiyet olmaksızın travmalarınızı ve dramalarınızı hissedebilirsiniz. Kolaylıkla depresyonunuzu ve agresyonunuzu hissedebilirsiniz.
Ani hislerin ardı sıra gidebilirsiniz.
O kadar çok his vardır ki.
Zihniniz bu hislerle ağır ve yoğun bir hal alır.
Geri kalan her şey arka planda solar gider.
Ruhunuzla aranızdaki mesafe açılır da açılır.
Ruhunuz, en yakın dostunuz, zamanla size çok uzak kalır.
Sonra bağlılık ve zarafetle hareket etmek zorlaşır.
Yüzünüz düşer, zarafetinizi ve en sonunda da yarışı kaybedersiniz!
Burada yalnızca bir basit gerçek vardır: Spiritüel yolda ruhunuza ulaşabilmek için zihninizden geçmeniz, kendi deneyimlerinizde gücünüzü görmeniz gerekir. Bunun ardından ruh her zaman hızla varlığını hissettirir. Size bir akış verir ve varlığınızın parlamasını sağlar.
Guru bu durumu tek bir dize ile dile getirir:
Man vidh chaanan vaykhiaa.
Man, sizin demektir. Vidh, bir delik yaratmak anlamına gelir. Kulak memenizde küpe takmak için açtığınız bir delik gibi düşünebilirsiniz. Man vidh, zihine nüfus ettiğiniz ve zihinde bir inci tanesi ya da bir boncuk gibi delik açtığınızı ifade etmek üzere kullanılır. Chaanan ışık, sonsuz gerçekliktir. Vaykhiaa ise görmek anlamındadır.
Yani, zihinden geçmeli, zihne nüfus etmeli ve o delikten ötelerden süzülen ışığı görmelisiniz.
Ruh işte budur.
Aynı zamanda Tanrı da budur.
Sizi tepkilerinizin ötesine taşıyan ve Sonsuzluğa uzanan o uzun yolda sizi taşıyan görüştür.
Zihin bir deve gibidir. Hiç deveye binmeyi denediniz mi?
Bu konuda uzman değilseniz cildinizde yaralar açılacak ve bedeninizdeki tüm kaslar ve bacaklarınız tutulacaktır.
Deveye başarılı bir şekilde binmek için gereken özel oturuş biçimini uygulamanız ve hareketleri ile uyumlanmanın özel şartlarını bilmeniz gerekir.
Çok şanslıysanız devenin bir eyeri vardır ve deveyi eyerinden de yönlendirebilirsiniz. İşte o zaman deve sizi sonsuz çöllerden ötelere taşıyabilir.
Gün gelir de eyer çıkacak olursa o günü çok iyi hatırlarsınız!
Deve, doğası itibariyle sizi üzerinden atacak tüm yöntemleri bilir.
Bunu yapmaya da ayrıca bayılır!
Sizi üzerinden atar ve sonrasında da çok etkili bir davranış biçimi vardır.
Üzerinden attığı binicinin üzerine oturur, hiç vakit kaybetmeden onu ezer ve sonunda da öldürür.
Zihin de size aynen bunu yapar.
Bu yüzden o deliği açmanız; zihni fethetmeniz ve sonrasında da yolunuza uyumlu olacak şekilde onu çalıştırmanız gerekir.
Zihnin sizin gücünüz, enstrümanınız, yansıtmanız olması gerekir.
Zihin size hangi noktada olduğunuzu ve nelerin olup bittiğini anlatabilir.
Ama aynı zihin sizin düşmanınız haline gelip sizi öldürebilir de. Sizi çökertebilir. Oysa zihin size Tanrı’ya bağlanmanız, kendinizi ifade etmeniz ve deneyimleniz için verildi.
Ona nasıl eyer takabilirsiniz?
Zihinizde nasıl bir delik açıp, ruhun ışığının huzmesini nasıl görebilirsiniz?
Spiritüel yolda yürümenin tek sorunu attığınız her adımda sınava tabi tutulacak olmanızdır. Her adımınız sizi genişletir, yükseltir ve size daha yüksekten şartları görme yetisi kazandırır.
Nevrotik olan yolda, yani egonun yolunda ise, her adımınızdan keyif alırsınız fakat attığınız her adım yataydır. Yükselme, yüksekten şartları görme gibi bir şey söz konusu değildir. Öylesine eliniz kolunuz bağlanır ki kısa sürede hiçbir şey size ulaşamaz.
Ego, sınırlı olma kapasitesinin ta kendisidir.
‘Ben’ dersiniz egoda. ‘Bunlar bana ait eşyalar. Bu benim hayatım. Bana kimse bir şey diyemez. Canım ne isterse onu yaparım.’ Sonunda sizi trajik ve olağanüstü şekilde hapseder. Kaderinizin ne olduğuna ilişkin odağınızı ve bakış açınızı kaybedersiniz. Hayatı zihnin tepkiselliği ile yaşamaya başlarsınız ve sonunda kendinizi ‘kendiniz gibi’ hissetmemeye başlarsınız. Ruha nüfuz edemediğiniz gibi kalbinizden de yaşayamazsınız. Karşınıza çıkan sınavlardan kaçınır; kaderinizde olan o özgün halinize asla erişemezsiniz.
Egonun anlık zevkleri sizi resmin dışına atar ve ruhunuzdan uzaklaştırır. Kendi zihninizin içine nüfuz edebileceğiniz, içinizde taşıdığınız Tanrı’nın parçasının, ruhunuzun ışığını görebileceğiniz yolu seçin.
Güvensizliğinizi, sınavdan kaçınma ve mutlu olma arzunuzu anlıyorum. Bu dünyada güvenli hissettiğinizde zihniniz tatminkar ve mutlu bir hale gelebilir. Kendi kendinize ‘İşim iyi. Harika bir arabam var. Evim gayet güzel. Cinsel yaşamım iyi gidiyor. Tansiyonum iyi. Güzel besleniyorum’ diyebilirsiniz.
Sahip olduğunuz her şey iyi tamam da peki siz iyi misiniz? Bu soruya yanıt vermek daha güç belki ama her şey de bu sorunun yanıtında yatıyor. Siz, her şeyin üzerinde olan Siz’siniz. Asla öylesine şu ya da bu olamazsınız. Siz, yalnızca ve yalnızca siz olan Siz’siniz. Ruhunuzun sırrı budur. Uyanık olmalısınız çünkü zihnin tepkileri sizi ruhunuzun gerçeğinden uzaklaştırıp uyuşturabilir. Buna baştan çıkarma, cezbetme denir. Bununla gözle görünen ya da görülmeyen pek çok formda karşılaşabilirsiniz.
Başarmak, etkilemek, kontrol etmek ve ait olmakla ilgili baştan çıkarıcı etkenler her yerde. Zihniniz buna tepki gösteriyorsa ve zihninizin eğeri elinizde değilse bu durum ‘siz gibi olan siz’i arkada bırakmanıza neden olabilir. Zihniniz kontrol altındaysa, tüm olanaklar siz olan size, kaderinize ve ruhunuza doğru akacaktır.
Pek çok şeyi iddia ve umut ediyoruz. İş sınava girmeye gelince her şey zorlaşıyor. Bir evlilik ve zarafet dolu bir ilişki için söz verdiğimizi iddia ediyoruz. Bir sorun ortaya çıktığında ya kaçıyoruz, ya kabalaşıyoruz ya da zorlaşıyoruz. Her nevrotik drama baştan çıkma ve bilinç arasında bir seçim haline geliyor. Hangisi kazanmalı? Bilinciniz ve ruhunuz kazanmalı! Ama sıklıkla bunu bilmenize rağmen yine de baştan çıkıp kendinizi kaybediyorsunuz. Kendi bilinçli varlığınızı nasıl yenilgiye uğratabilirsiniz?
Kendi bilincinize ihanet etmeniz nasıl mümkün olabilir? Yanıt yine aynı. Egoda bir neşe hali var çünkü her şey şimdide oluyor. Ama aynı zamanda egonun gözleri kör ve bu yüzden de hayatta acı diye bir şey var.
Peki öyleyse zihnimizde bir delik açmak için başka nasıl bir güç kullanabiliriz? Egonun anlık davranışlarınızın ötesine bizi hangi inci taşıyabilir?
Zihninizi egonuzla kontrol edemezsiniz. Egonuz yalnızca aynı karmaşayı daha da abartarak yaratır.
Guru bize bunu söylüyor ve zihni kontrol etmek ve anlamak için bir araç veriyor: Guru’nun Shabd’ını.
Guru’nun Shabd’ı, kendi bilincinize ihanet edeceğiniz bir sınavla, durumla ya da baştan çıkarıcı bir etkenle karşılaştığınızda size otomatik olarak dayanma gücü verecek sözler, ritimler ve anlamlardır.
Zihninizi Guru’nun Shabd’ı ile eğittiğinizde naam chit aveh denilen, ruhunuzun kimliği ile Tanrı’nın zihninize hemen gelmesini sağlayan bir yeti geliştirirsiniz.
Bu sözler zorda kaldığınızda, acı içinde olduğunuzda, başınız derde girdiğinde ya da kendinizi harika hissederken size gelir. Zihninize su serpercesine otomatik olarak akarlar. Sonra içinizde çiçek açarlar. Müteşekkir olma halini içinize yerleştirirler.
Ve size bir denge kazandırıp, egomanyak zihnin panzehiri olurlar.
Bu hatırayla ve meditasyonla zihin, evrensel ruhu seçer, zarafeti seçer ve uzaktaki ruhunu her şeyden çok daha elle tutulur olarak görerek tercih eder. Zihnin bu açığını kapamak ve hayatınızı uzaklık hissinden kurtarmak yaşamın amacıdır!
Tüm yaptıklarınızda ruhunuzu Tanrı ile ilişkilendirmeli, Tanrı’ya bağlamalı ve O’nunla tutmalısınız. Yerken, yaşarken, beklerken, araba kullanırken, her daim hatırlayın.
Hangi modda olursanız olun bırakın söz zihninizi Sonsuzlukla uyumlasın. Bu yaklaşımın içinizde yer etmesiyle hayatı kucaklayabilir, yaratımın coşkusunu netlik, mütevazilik ve mutlulukla hissedebilirsiniz.
Zihin kendi gücünü hissetmeye bayılır ve sizden, ruhunuzdan çok kendisine dikkatinizi vermenizi ister.
O zaman kibiri yenmek ve masumiyetinizin ve özgünlüğünüzün gücünü açığa çıkarmak için bu shabd zihninize gelsin.
Samarat guroo sir hat dhari-o
Gur keenee kirpaa harnaam dee-ao. fis daykh charan agan hari-ao
Nis baasur ayk samaan dhiaan. So naam sunay sut bhaan dari-o
Bhan daas so aas jagatar guroo kee. Paaras bhayt paras kari-o
Raamdas guroo har sat keeyo. Samarat guroo sir hat dhari-o
- Siri Guru Granth Sahib, Sayfa 1.400 (Guru Ram Das için Swaiya)
Her Şeye Gücü Yeten Guru başıma dokundu eliyle.
Merhameti’ni bağışladı ve beni Tanrı’nın İsmi ile kutsadı.
Onun nilüfer çiçeğinden ayaklarını gördüm, günahlarım yıkandı, gitti.
O, gece ve gündüz yalnızca tek bir Tanrı üzerine meditasyon yapar.
O’nun Adı’nı duyan Güneş’in oğlu Yama (Ölüm) korkar.
O’nun kölesi der ki: Umut, Dünya’nın Guru’sunda, Guru Amar Das’tadır.
O, Ram Das’ı felsefe taşı ile buluşturdu ve O’nu feslefe taşının kendisi haline getirdi.
Tanrı’nın zarafeti ile Ram Das Gerçek Guru olarak selamlandı.
Her Şeye Gücü Yeten Guru başına dokundu eliyle.
Guru’nun bilgeliğinin ve kutsamasının tek bir dokunuşu beni korur ve bana, zihnimi, Har’ı, Tanrı’nın İsimleri’ni hatırlamak üzere eğitme fırsatı verir. Sonsuzluk zihne nüfus ettiğinde sizi de aynı renge boyar. Genişlersiniz ve ruhun ışığını her yerde görürsünüz. O zaman işte ‘Her şeyde Tanrı’yı göremiyorsanız, hiçbir şeyde Tanrı’yı göremiyorsunuz’ dediğimiz tam manasıyla gerçek olur.
Guru’nun Shabd’ının kutsanmasıyla, bilincinizin her daim arkasında olun ve her adımınızda evrensel ruhun yolundan yürüyün. Guru bizi, kaderimizde her kime hizmet etmek varsa ona hizmet etmemiz için kutsasın.
Bize, her kalbe, her varlığa ulaşma ve neşe, mutluluk taşıma gücü ver. Işığın hayatımız boyunca her adımımıza rehberlik etsin.
Kaynak: Yogi Bhajan, Gurucharan Singh Khalsa The Mind Its Projections and Multiple Facets
Zannettiklerin,
Farz ettiklerin,
Bildiğini düşündüklerin,
Gördüğünü sandıkların,
Kurdukların,
Endişelerin,
Korkuların,
Kaygıların,
Gerçek değil.
Sahiplendiklerin,
Benimsediklerin,
Benim dediklerin,
Sevdiklerin,
İstediklerin,
Hatta sen bile,
Senin değil. 🔅
Dünya sensin ama.
Ve ötesi de.
Gökyüzü,
Yeryüzü,
Yağmur,
Toprak,
Güneş,
Ay sensin.
Yaratım sen.
.
Gördüklerin gerçek değil,
Hiçbir şey senin değil,
Ama her şey Sen’sin.
Buna ne dersin?
.
Hayatın şakası vardır.
😊
Sat nam.
Her şey hayal etmekle, gözünde canlandırmakla başlıyor.
Bu, taslak hazırlamak gibi bir şey.
Ardından deneyimi hissetmeye başlıyorsunuz.
Sonra, o deneyim sizin gerçekliğiniz oluyor.
Basitleştirin.
Basitleştirmediğiniz için yapmakta zorlanıyorsunuz.
Yogi Bhajan
Hayatınızda yaratmak istediğiniz, yanıtını duymak istediğiniz, rehberlik almak istediğiniz bir konu varsa aşağıdaki nefes tekniğini uygulayarak kendi benliğinizden yardım alabilirsiniz :)
Öncelikle omurganız dik bir şekilde oturun.
Birkaç uzun ve derin nefesle sakinleşin.
Kendinizi hazır hissettiğinizde:
Derin nefes alın (karın boşluğunuzu ve akciğerlerinizi bütünüyle doldurarak) ve nefesinizi tutun.
--Lütfen olmasını, gerçekleşmesini dilediğiniz ya da rehberlik almak istediğiniz ne varsa tüm samimiyetinizle kalbinizden/içinizden geçirin. İsteğinizi hayalinizde hücrelerinize kadar gönderin.
Nefesinizi serbest bırakın.
--Tekrar saygıyla derin bir nefes alın. Kendi yaşam kaynağınızdan, nefesinizden size sağlık, bereket ve bilgelik vermesini isteyin.
Nefesinizi serbest bırakın.
--Saygıyla, sevgiyle, şefkatinizle ve nazikçe derin bir nefes daha alın ve nefesinizi tutun.
İsteğiniz olmuş gibi, isteğiniz olsa hissedeceğiniz hislerle birlikte kalın. O hisleri yansıtın. (Örnek: Size acı veren bir konudan tamamen özgürleşmiş olsanız nasıl hissederdiniz? İşte öyle hissedin.)
Nefesinizi serbest bırakın.
Şifa olsun ve öyle de olur.
Sat nam.
Yogi Bhajan’ın derslerinden alınmıştır. 5 Şubat 1991, Los Angeles, California
Hayatta üçüncü çakra ‘evet’ ya da ‘hayır’ demeye yarar. Yüksek ve düşük hisler üçüncü çakrada dengelenir. Üçüncü çakra, saf enerji noktasıdır. Üçüncü çakrayı nasıl dengeleyeceğinizi bilmiyorsanız istediğiniz kadar rütbeye, bilgiye, paraya, güzelliğe sahip olun yine de mutsuz olacaksınız. Çünkü bunun hissettiğinizle, bildiğinizle ya da yapabileceklerinizle değil, nasıl dengeleyeceğinizle ilgisi var. Dengeleyemiyorsanız yaşayamazsınız da.
Şimdi kendi kendinize ‘Dengeleyebilirim’ diye düşünüyorsunuz. Doğru değil. İnsan beyni şöyle çalışır: Duyduğunuz anda dengelemelisiniz. Söylediğiniz anda dengelemelisiniz. Daha sonra yapamazsınız. Bedenin kapasitesinin dengelemesi gerekir.
İç kulakta üç kemik vardır. İki kemik ve her iki tarafta da birer çekiç vardır. Benim söylediğimi duymuyorsunuz. Bedenimizdeki sinir sisteminin anlama merkezi karın noktası tarafından yönetilir. Yani gözleriniz, kulaklarınız, diliniz ve boğazınızın yönetimi karın noktanızdan gerçekleşir. Karın noktasının atışı, karın noktasının biraz üzerindeyse ishal anlamına gelir. Biraz altında ise kabız. Solda ise gazınız var demektir. Sağda ise midenizde gaz var demektir. Bunların tümü bir milimetrelik kaymalarla olur. Karın noktanız bir milimetre kaymışsa tüm sindirim sisteminiz, hisleriniz, siz siz olmaktan çıkarsınız.
Sonra doktora gidersiniz ve ilaç alırsınız. İlaç ne yapar? Belirtileri baskılar, sinir sistemini sakinleştirir. Ama sorun olduğu yerde kalır. Bazen kolun ağrır, bazense omzun. Baş ağrılarının yüzde 80’i karın noktasından kaynaklanır. Kendinizi yorgun hissettiğiniz zamanların yüzde 90’ı karın noktası ile ilgilidir.
Tüm sinir sisteminizin yönetimi karın noktasındandır. ‘Ne dedin?’ ‘Beni duydun.’ ‘Evet, ama anlamadım.’ Karındaki dengesizlik. Duyuyorsun ama duymuyorsun. O neydi? Görüyorsun ama görmüyorsun. Buradaki trajedi üçüncü çakrayı otomotik olarak dengelemeyi bilmiyorsan bunu daha sonra da yapamayacak olmandır. Oyun orada biter. İşin trajik tarafı budur.
Kundalini’yi uyandırmak. Kundalini’yi uyandırmak, basıncın 100 boyutunun da sizin tarafınızdan otomatik olarak dengelenmesi anlamına gelir. Bunun üzerine ciddi bir dengelenme oluşur. Hayatın keyfini çıkarmaya başlarsınız. Sezgiselsinizdir. Bilirsiniz. Üçüncü çakra bir saat gibi değildir. Yani üçüncü çakrayı yukarıya doğru kıvırırsanız ve zembereğini yüklerseniz hayatın tadını çıkarırsınız gibi bir durum söz konusu değil. İşler böyle yürümüyor. Üçüncü çakra çalıştırılmalı, başlatılmalı ve otomatik olmalıdır. Bunun faydası nedir? Bunun faydası bir kez dengelendi mi bir daha dayak yemeyecek olmanızdır.
Tanrı kimseye öfkelenmiyor. Tanrı kimseden öç almıyor. Tanrı kimseyi reddetmiyor. Bir diğeri reddeden kişinin Tanrı ile bir ilgisi olamaz. Reddetmek Tanrı’dan değildir. Fakat tüm bunu kabul edecek cesaret nerede? İşte bu cesaret üçüncü merkezdedir. Tamamen benzersiz, kusursuz olabiliriz. Varlığımız işe yarayabilir. Üçüncü merkezimiz bizim için çalışıyorsa, hiçbir hazırlık ya da yük olmaksızın güzel olabiliriz.
Hayattan keyif almak için yaptığınız bir şey var mı? Çünkü hiçbirinizin dengeli bir gözlemi olduğunu söyleyemem. Önce gözlemleyip, ardından düşünüp sonra da dengeleyemezsiniz. Bal yiyorsunuz. Yer yemez tadını alıyorsunuz. Acı yiyorsunuz. Yer yemez tadını alıyorsunuz. Hayat da böyle. Hayatın tadını da hemen alıyorsunuz. Bu iş beyinde mi bitiyor? Hayır. Kalçalarda mı? Hayır. Deride ve hislerde mi? Hayır. Denge üçüncü merkezde gözlemleniyor. Beyin yalnızca büyüteç görevi görüyor.
Sabrın sonu aydınlıktır. Bekle. Tanrı’nın elinin senin için çalışmasına izin ver. Seni yaratanın tüm çevreleri, şartları, olanakları ve ayrıcalıkları yaratmasına izin ver... Ey insan, neden bu denli şüphedesin? Seni yaratan sana bakacaktır da. Bu Evreni yaratan, bu gezegenleri, gezegenlerin düzenini ve Dünya’daki olanakları yaratanla seni yaratan bir. Bekle. Sabırlı ol. O’na yasla sırtını. Her şeyin en güzeli sana gelecek.
Tanrı’yı mesken tut. Tanrı’yı mesken tut. Tanrı’yı mesken tut. Ruhunla dost ol. Tanrı’yı mesken tut ve ruhunla dost ol. Senin en yüksek hayrına olan yaratımın tüm olanakları ve ayrıcalıkları ayağına gelecek. Milyonlarca şeye ihtiyacın var. Sağlam, kendi merkezinde, metanetli ve sabırla durursan milyonlarca şey sana ulaşacak. Hatırla, Yaratıcı sana göz kulak oluyor ve sen, yalnızca sen olursan tüm Yaratım sana hizmet etmeye hazır duruyor.
Bu yüzden lütfen hayatının hayaletlerini uzaklaştır kendinden ve bir şeylerin peşinde koşmaktan vazgeç. Güçle dur. Odaklan. Kendin ol. Ve huzur ve huzurla dolu olan ne varsa, bolluk ve bereket sana doğru aksın, sonsuza dek. Sat nam.
Yogi Bhajan.
🌻☀️
Simrit’ten (@kundalini_pilgrim)’den Eğitmen Eğitimi’nde dinledim: 🌻
Bir adam her gün evine giderken yolunun üzerindeki bir çukura düşüyormuş. Ne kadar o çukurun orada olduğunu tekrar tekrar kendine öğrettiyse de çukura düşmekten bir türlü kurtulamamış.
Derken günlerden bir gün tam çukura düşecekken çukurun orada olduğunu hatırlamış ve çukura son bir kez daha düşmüş.
Ertesi gün evine giderken çukura teşekkür edip çevresinden dolanmayı başarmış...
...
Yaşarken mesele, çukura düşmek değil her düştüğünde çukurun yerinin nerede olduğunu kendine sabırla, vazgeçmeden öğretmek, çukurdan çıkmayı ve yeniden yürümeyi öğrenmek.
Gün gelecek o çukurun çevresinden dolanman gerektiğini hatırlayacaksın çünkü elbet.
Unutkan zihnine tekrar tekrar hatırlat: Ortada çukur var, yandan geç 🤗☀️
Sat nam.
1 Kasım 2018.


Nur Taran