Her NBA serisinin şimdiye kadarki en iyi oyuncusu vardır, ancak en iyi oyuncuların tümü eşit yaratılmamıştır. Bazı franchise'lar için bir isim takımla eş anlamlıdır. Diğerleri için, üst sıralarda yer almak için yarışan bir avuç isim. Bazı takımların en iyi oyuncusu onlarca yıl önce emekli olurken, diğerleri bugün hala oynuyor. Her NBA franchise'ında MJ veya LeBron yoktur, ancak her takımın kendi GOAT'ı vardır.
Öyleyse birini bir franchise tarihindeki en iyi oyuncu yapan nedir? Bu elbette takıma bağlıdır, ancak genellikle uzun ömürlülüğün, takım kayıtlarının ve umarım biraz kazanmanın bir kombinasyonu anlamına gelir. Bu sadece formayı giyen en iyi oyuncu değil. En yüksek performans önemlidir, ancak bazı durumlarda on yıl veya daha uzun bir süre boyunca franchise'ınız için her gece görünmek de önemlidir.
Her NBA franchise'ından gelmiş geçmiş en iyi oyuncuya bir göz atalım, ardından burada her NBA franchise'ından gelmiş geçmiş en kötü oyuncuya bir göz atalım !
Bob Pettit'in 50'li ve 60'lı yıllara hükmetmesini izleyerek büyümediğiniz sürece, Dominique Wilkins neredeyse kesinlikle Hawks serisiyle en çok ilişkilendirdiğiniz oyuncu. Human Highlight Reel, Atlanta için 12 sezon boyunca ortalama 26 sayı attı. Nique bir skor şampiyonluğu kazandı ve Hawks'ı sekiz playoff maçına çıkardı ve lig tarihindeki en iyi smaçörlerden ve en üretken golcülerden biriydi. Wilkins o kadar iyi bir smaçtı ki bir zamanlar Michael Jordan'ı bir smaç yarışmasında yendi ve bugün sık sık yargıç olarak geri döndü.
Kesinlikle birçok Celtics efsanesi varken, yalnızca Russell ve Larry Bird'ün Boston tahtına gerçek bir iddiası var. Larry Legend tamamen zamanlayıcıydı, ancak Russell'ın kazanma yolları, durumu kendi lehine çevirir. Russell, Celtics ile 13 sezonda inanılmaz bir 11 şampiyonluk kazandı. Dört ribaund şampiyonluğu ve beş MVP kazandı ve lig tarihinin en iyi savunucuları ve ribaund oyuncularından biri olarak kabul edildi. Bill Russell aynı zamanda büyük ABD spor tarihinin en kazanan takımının lideriydi. Ayrıca NBA'deki ilk siyah süperstar olarak önemli bir sivil haklar öncüsüydü. Tartışmasız KEÇİ olarak 1969'da emekli oldu.
Şok edici derecede zayıf bir Nets alanı. Diğer tek gerçek seçenek Julius Erving, ancak Nets ile sadece üç ABA sezonu oynadı. Nets ile yedi sezon boyunca maçta 15 sayı, yedi ribaund ve dokuz asist ortalamaları bulunan Kidd ile devam edeceğiz ve aynı zamanda onları NBA Finallerinde arka arkaya şok edici görünümlere yönlendirdi. Jason Kidd, eskiden Russell Westbrook'du, yürüyen bir üçlü çift ve Nets'i asist ve top çalmada her zaman yönetiyor.
Evet cidden. Walker, sekiz yıllık kariyerinin tamamını Charlotte için oynadı ve hala her sezon biraz daha iyi hale geliyor. Şimdi üç kez All Star oldu ve Charlotte'ta All Star Weekend'e ev sahipliği yaptı ve takım şüphesiz onu bu yaz tutmayı umacak. Kemba, Charlotte'a her zaman puan olarak liderlik ediyor ve galibiyet paylarında tüm zamanların liderliği için Gerald Wallace ve Muggsy Bogues'in önüne geçti. Larry Johnson, Alonzo Mourning ve Glen Rice gibi oyuncuları Hornets ile ilişkilendirebilirsiniz, ancak sadece Kemba onlar için bu kadar uzun süredir yaptı.
Air Jordan hakkında başka ne söylenmesi gerekiyor? MJ, altı NBA Finali yaptı ve her seferinde şampiyonluğu kazandı ve altı denemede Final MVP'si seçildi. 10 kez gol atan bir şampiyon ve beş kez lig MVP'siydi. Dokuz kez Tüm Savunma Takımına girdi ve 1988'de Yılın Savunma Oyuncusu seçildi. Ürdün Bulls için maç başına ortalama 31.5 sayı attı ve açıkçası sahada istediği her şeyi yaptı. Maç hattayken, Ürdün her zaman gelirdi. Saha içinde ve dışında bir ikondu ve çoğu kişi hala tüm zamanların en iyisi olduğunu söylerdi.
LeBron tüm kariyerini Cavs'la oynamamış olabilir, ancak açıkça franchise tarihindeki en iyi oyuncu. Cleveland'la 11 sezonda James, iki MVP ve bir skor şampiyonluğu kazandı ve Cavs'ı beş NBA Finaline taşıdı. Sadece birini kazandı ama övünen 73-9 Golden State Warriors'a ve çağlar boyunca bloklu ikonik 3-1 geri dönüşüne karşıydı ve on yıllardır Cleveland'a ilk kez bir şampiyonluk getirdi. Lebron, Cleveland'la 152 playoff maçında 26 sayı, sekiz ribaund ve yedi asist ortalamaları yakaladı ve her zaman alt takım arkadaşlarını sınırlarını zorladı. Ohio, Akron'dan gelen çocuğa liseden çıkan Seçilmiş Kişi deniyordu ve Cleveland hayranlarının umduğu her şey ve daha fazlasıydı. Basketbol tarihinin en büyük oyuncularından biri olarak düşecek.
Nowitzki, bir sonraki en yakın Mavericks rakibinin neredeyse üç katı galibiyet hissesine sahip. Kariyerinde 31.000'den fazla sayı attı, hepsi Dallas için, bu da onu tüm zamanların yedinci sırasına yerleştirdi ve muhtemelen emekliliğe gittiğinde sezon sonunda Wilt Chamberlain'i geçmesini görmesi gerekiyor. Nowitzki, 2007'de lig MVP'siydi, ancak 2011'deki playoff koşusu, Mavericks'i tek NBA şampiyonluğuna götürerek mirasını pekiştirdi ve LeBron James ile övünen Miami Heat takım arkadaşlarını birlikte ilk sezonlarında devirdi. Nowitzki, NBA tarihinin en büyük uluslararası oyuncularından biridir.
Carmelo Anthony'yi bekliyor olsaydınız, 80'lerde Alex English ve Dan Issel Rockies'i yönetirken muhtemelen çok fazla basketbol izlememişsinizdir. İngilizce, Nuggets ile 11 sezonda maç başına yaklaşık 26 sayı ortalaması alarak bir skor şampiyonluğu kazandı ve sekiz All Star Oyunu yaptı. O maçlarda, oynanan dakikalarda, saha gollerinde, sayılarda, hücum ribaundlarında ve asistlerde Denver'a liderlik ediyor. NBA tarihinde sekiz sezonda bir maçta 25 sayı atan sadece 11 oyuncudan biri ve 80'lerde diğer tüm oyunculardan daha fazla sayı attı.Ne Az Bilinen NBA Beklentisi Linsanity 2.0'ı Kıvılcımlandırabilir?
Isiah Thomas'ta geleneksel bilgeliğe bağlı kalacağız, ancak bu yarış muhtemelen düşündüğünüzden daha yakın. Thomas sayı, asist ve top çalmada Pistons'a her zaman liderlik ediyor ve 12 All Star Maçı yapan bir Onur Listesi. Baby Faced Assassin, Bad Boy Pistons'un oyun kurucusuydu ve iki şampiyonluk kazanmalarına yardım etti ve bunlardan biri için Final MVP seçildi. Bill Laimbeer, Joe Dumars ve Dennis Rodman gibi takım arkadaşlarından çok yardım aldı, ancak Thomas hala Detroit tarihinin en büyük oyuncusu.
Warriors, tüm zamanların en iyi oyuncusunu seçmek için en zor takımlardan biridir. Rick Barry, 70'lerde bir şampiyonluk ve bir Final MVP'si içeren harika koşusu için geleneksel seçim. Muhtemelen birkaç yıl sonra, bir iki yüzük ve biraz daha uzun ömürle Steph Curry olacak, ama o gerçekten sadece beş veya altı yıldır bu Steph oldu. Ve bu beş buçuk yıllık Wilt the Stilt'i yenmek için yeterli değil. Chamberlain, NBA tarihinin en büyük istatistiksel gerilimi olan Warriors maçında 41 sayı ve 25 ribaund ortalamasıyla oynadı. Bir çaylak olarak lig MVP'sini kazandı ve Warriors'la birlikte yarım on yıl içinde NBA tarihinde en iyi üç sezon ve ilk üç ribaund sezonunu yaşadı. Wilt Chamberlain inanılmazdı.
James Harden, ikinci bir MVP'ye gidiyor olabilir, ancak Hakeem Olajuwon'u bile koklayamıyor. Rüya, Rockets'ın 90'ların ortalarında NBA şampiyonluklarını arka arkaya kazanmasına ve her iki yılda da Final MVP'sini kazanmasına yardımcı oldu. Ligin MVP'si de yıllardan biriydi ve lig tarihindeki en iyi savunma oyuncularından biriydi ve muhtemelen oyunun tüm zamanların en iyi uluslararası oyuncusuydu. Olajuwon, Rockets'ı bloklar ve top çalmalarla, tabii ki sayılar ve ribauntlarla yönetiyor ve oyunun gerçek bir elçisiydi.
Uzağa bak, Spike Lee. Knick Killer her zaman NBA tarihinin en debriyaj oyuncularından biri olarak hatırlanacak ve aynı zamanda sıçrama ve sınırlarla en başarılı Pacer. Miller, Indiana ile 18 sezonda 25.000'den fazla sayı attı ve lig tarihinin en büyük şutörlerinden biri. Tartışmalı bir şekilde takdir görmemişti ve bugünün koşusu ve silah atışları NBA'de kesinlikle daha iyi olacaktı. Reggie bu yüzüğü asla tam olarak alamadı, ancak Pacers'ı altı farklı kez Doğu Konferansı Finallerine götürdü.
Chris Paul, Clippers'ta sadece altı sezon oynadı, ancak bunlar, bu yüzyılın şimdiye kadarki en iyi oyun kurucu kariyerinin en iyisiydi. Paul rutin olarak ortalama 20 sayı ve bir maçta 10 asistle oynadı ve Clippers ile lige iki kez ve üç kez top çaldı. Ligin en iyi savunma muhafızlarından ve en etkili golcülerinden biriydi, ayrıca elit bir pasör ve saha içinde ve dışında seçkin bir liderdi. Blake Griffin daha heyecanlı olabilirdi, ancak CP3 her zaman Lob City'yi harekete geçiren motordu.NBA Draft hisse senedi saati - DeAndre Hunter yükseldi, Coby White düştü
Ne kadar imkansız bir seçim. Dört Lakers'ın taç için yasal bir iddiası var. Kareem Abdul-Jabbar kariyerinin arka yarısında Los Angeles ile beş yüzük kazandı. Kobe Bryant da beş kazandı. Kısmen kariyer sayılarını artırmaya yardımcı olan benzersiz uzun ömürlülük sayesinde her ikisi de tüm zamanların en iyileri arasında yer alıyor. Jerry West, Kareem veya Kobe ile ringlerde asla eşleşmedi, ancak 12 yıllık bir süre içinde dokuz kez Finallere çıktı. Yine de ölçekleri Magic'in lehine değiştiriyoruz. Girişken kişiliği, Showtime Lakers'ın beş şampiyonluğa giden yüzüydü ve sayıları eşleşmiyor çünkü HIV kariyerinden 30'larını çaldı. Magic üç kez MVP'ydi ve ligin en çok yönlü oyuncularından biriydi ve Finallerde çaylak olarak merkezde başlarken kariyeri için ortalama 11 asist yaptı. İsterseniz kelime oyunu yapın, ancak LeBron elbette hepsini gasp etmenin bir yolunu bulmadıkça, bu dördünden biri seçimdir. Lakers bir zenginlik utanç kaynağıdır.
Mike Conley ve Marc Gasol arasında seçiminizi yapın. İkisi, son on yıldır Grit n Grind Grizzlies'in yüzleri olmuştur ve pratik olarak birbirinden ayrılamazlar. Gasol, sayı, ribaund ve bloklarda franchise'ı yönetiyor. Conley asistlerde Grizz'e liderlik ediyor ve sezonun sonunda Gasol'u sayılarla geçecek. Gasol, savunmasıyla tartıyı değiştirdi ve bu da ona Yılın Savunma Oyuncusu kazanmasına yardımcı oldu ve onu üç All Star Oyununa itti. Conley, ne yazık ki, hala bir All Star olmadı.
Dwyane Wade şimdi ikinci bir muzmuş gibi gelebilir, ancak LeBron'un 1A'sına karşı her zaman en az 1B oldu ve LeBron James gelmeden önce Heat ile bir şampiyonluk kazandı. Zirvede Flash, oyunun en durdurulamaz golcülerinden biriydi ve NBA taraftarları, Wade'in oyununu adapte edebildiği ve sonsuz sakatlıklar ve kıkırdamalarla harika olmaya devam edebildiği için kendilerini minnettar saymalılar. Wade, 13 kez All Star ve üç kez NBA şampiyonu ve oyunun en tanınan yüzlerinden biri olmaya devam ediyor. NBA taraftarları, önümüzdeki birkaç ay boyunca son yolculuğunun tadını çıkarmaları en iyisi.
Kareem şimdiye kadarki en iyi Lakers oyuncusu olmayabilir, ama kesinlikle Bucks için. Giannis Antetokounmpo'nun ölçmek için hala uzun yolları var. Kariyerine Milwaukee'de başlayan Kareem, burada altı sezonda 30 sayı ve 15 ribaund ortalamaları ile oynadı. Bucks ile altı sezonda üç MVP ödülü kazandı ve 1971'de franchise tarihindeki tek şampiyonluklarını kazanmalarına yardımcı oldu. Abdul-Jabbar, sadece altı sezonda bile, sayı ve ribaundlarda Bucks'ın tüm zamanlarının lideri ve bloklarda olacaktı. biz de onları sayıyor olsaydık. Kareem Abdul-Jabbar, NBA tarihinin en büyük oyuncularından biridir.
Garnett, Minnesota tarihinin neredeyse komik bir dereceye kadar en büyük oyuncusu. Timberwolves'ı oyunlarda, dakikalarda, sayılarda, top çalmada, asistlerde, ribaundlarda, bloklarda ve serbest atışlarda her zaman yönetiyor. En yakın rakibi Kevin Love'ı ribaundlarda ikiye katladı ve bir sonraki en yakın golcü Andrew Wiggins'i neredeyse üçe katladı. Garnett, Timberwolves ile 10 All Star takımı yaptı. Diğer tüm Wolves oyuncuları sekiz All Star karşılaşması için bir araya geldi. Minnesota geçen yıla kadar Kevin Garnett olmadan playofflara bile çıkmamıştı. Hiçbir NBA franchise'ı tek bir oyuncuda daha fazla kapsanmaz.
Anthony Davis, New Orleans'ın en iyi oyuncusu ünvanını almak için Chris Paul'ü geçmeye hazır görünüyordu, ancak tüm ticaret konuşmaları göz önüne alındığında oraya gelip gelmeyeceğini kim bilebilir? Paul, Davis'in franchise hisselerini kazanmasını engelledi ve 2008 MVP yarışını Brow'un şimdiye kadar elde ettiğinden bir sıra daha iyi bir şekilde ikinci bitirdi. CP3 o zamanki Hornets'i altı yılın üçünde playofflara götürdü ve her yıl en az 37 oyun kazandı. Davis'in Pelikanları bu sayıya yalnızca iki kez ulaştı. Paul sadece daha verimli ve daha iyi bir oyuncu ve burada iki farklı NBA franchise için listelenen en iyi oyuncu.Herhangi Bir NBA Oyuncusu 10 Yıl ve 300 Milyon Dolar Değerinde Olur mu?
Patrick Ewing, uzun ömürlülük ve kariyer sayılarında Frazier'i geride bırakıyor, ancak Walt Frazier, 70'lerde New York'a getirdiği iki NBA şampiyonluğu sayesinde Knick'in en sevilen üyesi. Frazier, Knickerbockers ile on yılda 19 sayı attı ve yedi All Star Oyununda oynadı ve yedi kez de All Defence takımına seçildi. Bugün Clyde, Knicks'in ikonik sesi ve stili ve sloganlarıyla sevilmeye devam ediyor.
Kevin Durant veya Russell Westbrook tüm zamanların en iyi Thunder oyuncusu mu? Önemli değil, çünkü Oklahoma City'nin franchise kayıtları Seattle Super Sonics'inkini içeriyor ve Gary Payton bu franchise için ikisinden de çok daha fazlasını yaptı. Eldiven, NBA tarihinin en iyi muhafız savunucularından biriydi, dokuz Tüm Savunma takımı kurdu ve bir Yılın Savunma Oyuncusu kazandı. Dokuz All Star Oyunu yaptı ve 90'lar boyunca ligin en heyecan verici franchise'larından birinin kalbiydi. Westbrook kısa süre önce franchise skor lideri olarak yerini aldı ve onu bir veya iki yıl içinde asistte yakalayacak, ancak Payton şimdilik standart olmaya devam ediyor.
Ne kadar harika bir oyuncu olan Dwight Howard'ın, sırtındaki sakatlıklar kariyerini bozmadan önce Magic için zirvede olduğunu bu kadar çabuk unutmuş olmamız şaşırtıcı. Howard ribaunt unvanını beş kez kazandı ve Orlando'da geçirdiği süre boyunca ligin en iyi savunucusu oldu ve üç kez ligin Yılın Savunma Oyuncusu seçildi. Oyundan on yıl önce bir hücumda olağanüstü bir jant koşucusuydu ve bir NBA Finalleri takımının pivot adamıydı. Shaquille O'Neal, Penny Hardaway ve Tracy McGrady gibi oyuncular Orlando'da daha sevgiyle hatırlanabilir, ancak Howard onların en iyi oyuncusu.
Julius Erving ve Charles Barkley arasında en iyi tarihi 76er için zorlu bir yarış, ancak şimdiye kadarki en iyi NBA takma adlarından ikisinde Dr. J'ye Round Mound of Rebound üzerinden biraz üstünlük sağlayacağız. Barkley, Erving ABA'da en iyi yıllarını oynadığından beri Sixer olarak daha iyi zirveye ulaştı, ancak Dr. J, Barkley'in MVP galibiyetiyle eşleşti ve Barkley'in kazanamadığı tek şeyi kazandı: yüzük. Erving, maç başına 22 sayı ortalamasını yakaladı ve Philadelphia'da 11 sezon boyunca All Star Maçını yaptı. Yeterince ilginç bir şekilde, ikisi de tüm zamanlarda franchise'a liderlik etmiyor. Bu onur oldukça geniş bir farkla Dolph Schayes'e gidiyor, ancak 50'li yıllarda Syracuse Nationals için Schayes egemen oldu, bu yüzden modern adamlara sadık kalacağız.
Çabuk, Phoenix Suns'a tüm zamanların başında kim liderlik ediyor? Shawn Marion ile gelmek için kaç tahmin yaparsınız? Matrix harikaydı ve Amar'e Stoudemire da harikaydı, ancak Steve Nash, Mike D'Antoni'nin yedi saniye veya daha kısa hücumunda her şeyi yapabilecek küçük bir motordu. Tarihte MVP ödüllerini arka arkaya kazanan 11 oyuncudan biri ve beş kez lig asist lideri olarak yüksek bir hücumda yükseliyor. Bir Güneş olarak Nash sahadan% 50, şehir merkezinden% 44 ve hattan% 91 şut atarak Phoenix'teki kariyeri için neredeyse 50/40/90 kulübüne katılıyordu. Yeşil ışıkta kendi hücumunu aramak için bugünün NBA'sinde ne kadar iyi olacağını bir düşünün.
Clyde the Glide was an eight time All Star for the Trail Blazers, and he leads the team all time in points, free throws, steals, and offensive rebounds, a well rounded player that averaged 21 points, six boards, six assists, and two steals a game for Portland. He also led the Blazers to the NBA Finals but faced a common foe there in Michael Jordan, who also blocked him from winning the MVP the same season. Drexler would be part of the gold medal Dream Team that summer, too. It was quite a year for the greatest Blazer ever.
Oscar Robertson is surely the greatest player in franchise history, even if he did it all for the Cincinnati Royals. Robertson nearly averaged a triple double as a rookie, then upped his game and did it his sophomore season. Two years later he won the MVP, and he averaged 29 points, 10 assists, and nine rebounds in his decade with the Royals. Eat your heart out, Russell Westbrook. The Big O never reached the NBA Finals before leaving the team, but he remains the best player in franchise history no matter the name.
The race between Tim Duncan and David Robinson is closer than you think, but Duncan is the clear winner. He made an incredible 15 All NBA teams and was also recognized as All Defense 15 different times. Duncan’s statistics are the paradigm of consistency and he was called The Big Fundamental for a reason, doing everything right on both ends of the court. He was the cornerstone of the Spurs dynasty that won five NBA championships, and he was Finals MVP for three of them, adding two season MVP awards as well. Tim Duncan never showed much emotion on the court, but maybe that’s because he was just too busy making winning plays.
This is actually one of the most difficult calls on the board between Bosh, Kyle Lowry, and Vince Carter. All of them played six or seven seasons with the Raptors, all of them made five All Star teams, and none were able to get over the hump to the NBA Finals but they each have their own merits. Bosh never made it out of the first round of the playoffs with the Raptors while Carter did once and Lowry got his team to the Eastern Conference Finals. But Bosh had the least help of the trio, but he leads the franchise in rebounds and blocks and is second in points behind DeMar DeRozan, who played a little longer than all three of these Raptors but not quite at their level.
It only seems fair to mention John Stockton with Karl Malone since the two spent an incredible 18 years together with the Utah Jazz. Malone got more accolades, including two MVP awards, and he leads the team in points and rebounds while Stockton leads them in steals and assists. Stockton led the NBA in assists an incredible nine straight seasons, but the Mailman averaged 25 points and 10 rebounds a game over 18 years on the Jazz, and that is incredible production and longevity. He gets the nod here but he couldn’t have done it without an assist or several thousand from Stockton.
Wes Unseld played his entire career for the Washington franchise. He led the Bullets to the NBA Finals four times in the 70s and helped Washington win its only NBA championship in 1978, in which he was named the Final MVP. Unseld averaged under 11 points a game for Washington but is their all time leader in rebounds, win shares, and value over replacement player. He loved to get a rebound and make his patented two hand pass to start the fast break and get Washington going.
Who do you agree or disagree with? Comment below…
Originally published as a freelance opportunity for thesportsdrop.com.
Follow Brandon on Medium or @wheatonbrando for more sports, television, humor, and culture. Visit the rest of Brandon’s writing archives here.
İnsanlara şans verme konusunda hayatta biraz geç kalındığına inanıyorum. Cömertçe.
Raiders ve Jets'in blustery Shea Stadyumu'ndaki 1968 AFL şampiyonasına karar vermek için bir araya gelmesinden bir aydan biraz daha uzun bir süre önce, takımlar balmy Oakland'da meydan okumuştu. O gün Oakland, meşhur “Heidi” oyununda New York'a karşı 43-32'lik dramatik bir galibiyet elde etmek için son 50 saniyede iki gol attı.
Red Sox'un Boston'daki ikinci meydan okuyucusunun zamanındaki fotoğraflara bir bakış ..
Ben güreş hayranıyım. Ben siyahım.
5. Bobby "The Brain" Heenan Son güreşçi, düzinelerce birlikte oynadığın herhangi bir Siyah insan kadar iyi bir kavurucu kadar komik ve komikti.