"ne gereği var" diye sorulacak harekettir. milletvekillerine dokunmaya bu kadar meraklıysanız niye seçiyorsunuz, hem dokunulmazlık kalkınca yasamayı nasıl içleri rahat olarak yürütecekler diye sorduran niyettir. dokunulmazlık bir bakıma da parlamentoya saygıdır neticede. burada önemli husus başka şeylerden geçmektedir:
1) partilerin sorumluluğu: suça bulaşmış, şaibeli, netameli kişileri milletvekili adayı yapmamak.
2) halkın sorumluluğu: oy vereceği kişileri araştırmak, 1. maddede atlama veya istismar varsa, bunu oylarıyla halletmek, sorunlu isimlere geçit vermemek, meclise yollamamak.
3) milletvekillerinin sorumluluğu: parlamentonun haysiyetine yakışır tavırlar içinde olmak, suçtan uzak durmak.
bunlar sağlanamadıktan sonra minareyi çalan zaten kılıfını uydurur. ha siz ne yaparsınız, dokunulmazlık kalkar kalkmaz hoşunuza gitmeyen fikirleri meclis kürsüsünden dile getiren vekilleri meclis kapısında gözaltına alıp kafasına basarak polis otosuna sokarsınız, onu yapamazsanız komplonuzu kurar öyle işi bitirirsiniz. yolsuzluğu yapan eden yine kaynar arada.
milletvekillerine diş bilemeden önce, seçimle bir mevkiye gelmediği halde korumanın alasından yararlanan atanmışların durumunu bir irdelemek daha önceliklidir.
(bkz: yasakla saadet olmaz
)