Ancak kederle boğulmuş bir kadın yapamadı. Akrabaları onu teselli ederken ağlayarak bir banka oturdu. Bir askeri bando Ukrayna’nın milli marşını çalmaya başlayınca daha çok ağladı.
Bir subay, “Ukrayna’ya şan,” diye seslendi.
Yas tutanlar, “Kahramanlara şan,” diye yanıt verdi.
Bir askeri cenaze töreni sırasında Krasnopilske mezarlığını ziyaret etmek, Ukrayna’nın Rusya ile savaşının acımasız seyrini ve ailelerin kaybının korkunç yakınlığını deneyimlemek demektir. Geçen Cuma günü yirmi yedi asker toprağa verildi. Bunlardan 12’si, neredeyse her geçen gün daha da büyüyen bir askeri bölümde meçhul olarak gömüldü.
Povorotny için, Dnipro’nun eteklerindeki küçük mezarlık, Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin’in 24 Şubat’ta işgali başlatmasından bu yana halkının kanla ödediği fedakarlığı anlatıyor. son sekiz yılda 175, 2014 yılında doğu Donbas bölgesinde Moskova destekli ayrılıkçılarla savaş başladığından beri.
“Savaşın nasıl değiştiğini görebilirsiniz. Ve bu sadece bir mezarlık, Ukrayna’daki binlerce mezarlıktan biri” dedi.
Povorotny, Cuma günkü törenin ardından verdiği röportajda, savaşın başlamasından bu yana mezarlığa yaklaşık 10 toplu cenaze töreni gerçekleştirdiğini söyledi. Her hafta bir veya iki cenaze töreni de düzenliyor. Sadece Dniepropetrovsk bölgesinde 700’den fazla ordu mensubunun öldürüldüğünü tahmin ediyor.
Ancak yas tutanların yüzlerine baktığında, kayıplarına ve acılarına rağmen nihai zafere olan inançlarını görebildiğine ikna olduğunu söyledi.
Putin buna özel bir operasyon dedi. Ondan önce buna iç savaş diyorlardı,” dedi Povorotny, elini boynundan sarkan tahta haçın üzerine koyarak. “Bizim için bu gerçek bir bağımsızlık savaşı.”
Ukrayna’da her gün gerçekleşen cenaze törenleri, Rusya ve Sovyetler Birliği’nden miras kalanlar yerine ABD tarafından takip edilenler gibi Batı geleneklerini ve benzersiz Ukrayna geleneklerini yansıtacak şekilde yeniden yazılan yeni protokollerle de gözler önüne seriliyor.
Ve millet, Kiev’de Arlington Ulusal Mezarlığı’nın Amerika Birleşik Devletleri’ne hizmet ettiği gibi Ukrayna’ya hizmet edecek yeni bir ulusal mezarlık yaratmayı tartışırken geliyorlar. Ukrayna parlamentosu Rada üyesi ve Ukrayna Ulusal Hafıza Enstitüsü eski başkanı Volodymyr Vyatrovich geçen ay bir Telegram gönderisinde parlamentonun Kiev’de veya çevresinde bir yerde ulusal bir mezarlık oluşturmayı kabul ettiğini söyledi.
Ukrayna savaşından son gelişmeler
Yeni askeri cenaze uygulamaları geliştirmek için, Ukrayna Ulusal Hafıza Enstitüsü, 20. yüzyılın başlarındaki kısa ömürlü Ukrayna Ulusal Cumhuriyeti’nden, Ukrayna bozkırlarında dolaşan savaşçı grupları olan Kazaklar arasındaki cenaze törenlerine kadar ülkenin cenaze törenleri tarihine baktı. yüzyıllar önce. Enstitü ayrıca Belçika, İsrail, Polonya, Türkiye ve Amerika Birleşik Devletleri’ndeki modern askeri cenaze törenlerini analiz etti ve ABD askeri mezarlıklarını ziyaret etti.
Çalışmaları, Gazi İşleri Bakanlığı tarafından bir askeri cenazenin nasıl yapılması gerektiğini ayrıntılı olarak gösteren 2019 videosunda doruğa ulaştı. Arlington Ulusal Mezarlığı’nda askeri törenle bir cenaze törenine katılan herkes, ritüellerden bazıları, katlanıp aileye sunmadan önce tabutu Ukrayna bayrağıyla örtmek gibi yeni bir uygulama da dahil olmak üzere tanıdık olacaktır. Yeni protokoller ayrıca en fazla altı askerin selam için üç voleybolu ateşleyebileceğini şart koşuyor.
Cuma günkü ayinlerde, Ukrayna bayrağının katlanması gibi bazı yeni ritüeller sergilendi – belki de geleneğin nesiller boyunca yürütüldüğü yerde bulunabilecek olandan daha az tükür ve cila kesinliği ile.
Her biri mavi-sarı Ukrayna bayrağıyla örtülmüş 27 tabut, törenden önce aralarında yürümek için yeterli alan olacak şekilde üç düzgün sıra halinde serildi. Her birinin üzerine süslü bir yazıyla askerin adını taşıyan bir işaretle tahta bir haç yerleştirildi. Ve kimliği belirsiz kalıntıların bulunduğu tabutların üzerinde, “Burada sonsuza dek hatırlanacak bilinmeyen bir asker yatıyor” yazıyordu.
Yas tutanların çoğu siyah giyinmişti, aralarında fular takan birkaç yaşlı kadın vardı, ancak diğerleri tişört ve şort giymişti. Asker yeşili tişörtü düzgünce katlanmış ve kayıp sağ kolunun kütüğüne sabitlenmiş genç bir asker de dahil olmak üzere çoğu üniformalıydı. Başka bir yaslı, yanağını bir tabutun üzerine koydu ve onu okşadı. Bayrağın belli belirsiz çırpınışları duyulabilecek kadar derin bir sessizliğin ortasında eliyle cilalı ahşap.
“Bayraklara baktığımda, meleklerin ruhlarına bakmak gibi bir şey – ve onlardan çok var, biliyor musun?” Cuma günü ülkenin dört bir yanından aile üyeleriyle kuzeni Serhii V. Sushko’nun cenazesine katılan 34 yaşındaki Tetyana Kaikova dedi. Tankı, doğum günü olan 11 Mayıs’ta Donbas’ta ön saflarda savaşırken imha edildi.
Enkazdan çıkarılsa da ciddi yanıklar aldı ve üç gün sonra Dnipro’daki bir hastanede öldü. Kherson’da yaşayan ve 57. Motorlu Tugay’da tank mürettebatında görev yapan Sushko, 49 yaşındaydı.
Kaikova, kuzeninin balık tutmadığı zamanlarda sık sık mutfakta lezzetli bir pancar çorbası yaptığını söyledi. Kaikova, onu yaklaşık bir yıldır görmediğini söyledi, ancak telefonda sık sık kır evinde ya da kırsal kesimde bir yemek için bir araya gelmekten bahsettiklerini söyledi.
Uluslararası bir ticaret firmasında çalışan Kaikova, “Her zaman gülümsüyordu” dedi.
Ukrayna’nın gönüllü ‘Kraken’ birimi savaşı Ruslara taşıyor
Sushko’nun bir zamanlar ve müstakbel eşi Angela Pavluk da onu yatırmak için oradaydı. 18 yıllık dostane boşanmadan sonra, o ve Sushko tekrar evlenmeyi planlıyorlardı.
Sushko gururla kendine güvenen, kendini geri planda tutan ve vatansever biriydi, dedi. Bir itfaiyeci ve sağlık görevlisi olarak, 2014’te Moskova destekli ayrılıkçılarla savaş patlak verdikten hemen sonra toplu taşımaya ücretsiz binmesine izin veren hükümet kartını kullanmayı reddetti ve orduya katıldı. Kimseye iki ordu hakkında bilgi verme zahmetine bile girmedi. Şubat ayından beri aldığı övgüler.
“Hiçbir şeyden korkmuyordu. 1. Günden itibaren oraya gitti” dedi Pavluk.
Pavluk, yeniden evlenmenin, bunca yıldır iletişim halinde kalmanın ve üç çocuğunun ve bir torununun hayatını paylaşmanın verdiği bir karar olduğunu söyledi.
Pavluk, “Gerçekten iyi bir babaydı” dedi. Hatta sevgili koleksiyonuna eklemek isteyebileceği madeni paraları ve pulları bile bir kenara koydu.
Pavluk, son aylarda Sushko’nun evlenmeye o kadar hevesli olduğunu ve yeminlerini çevrimiçi olarak yenilemeyi teklif ettiğini söyledi.
“Ben de böyle yapmak istemediğimi söyledim,” diye hatırladı. “Daha önce bir düğünümüz vardı, bu yüzden sadece küçük bir aile toplantısı yapmak istedim. Bu yapmak istediğimiz bir şeydi, ama şimdi, şey… orada yapamadık.”
Bunun yerine, büyük bir aile toplantısı olurdu, ama farklı ve korkunç bir tür – yas tutmak, kutlamak değil.
Cenaze töreni sırasında, Povorotny ve diğer rahipler ölülerin isimlerini toparlayıp ilahiler söylerken mür ve balzamın tatlı aroması, şehrin güneyinde bir yere gökyüzüne doğru bir uçaksavar füzesi fırlatıldığında törenin üzerine gümbürdeyen bir ses geldi.
Roket gökyüzünü keserek arkasında yükselen, bükülen ve çözülmeye başlayan beyaz bir duman bulutu bıraktı. Yas tutanlar gözlerini yukarı çevirip gökyüzünü araştırırken rahipler kesintisiz ilahi söylemeye devam ettiler.
Serhii Korolchuk, Wojciech Grzedzinski, Ievgeniia Sivorka ve Kostiantyn Tatarkin bu rapora katkıda bulundular.
Kaynak : https://www.washingtonpost.com/world/2022/06/09/ukraine-military-cemetery-funerals-mounting-war-deaths/?utm_source=rss&utm_medium=referral&utm_campaign=wp_world