Philiph Roth'un etkileyici romanı Portnoy'ün Feryadı'nda anne, yemek yemesi için oğluna ısrar ederken, elindeki ekmek bıçağını ona göstererek yanına oturur. Çocuk yıllar sonra olayı anlatırken hala aynı şokun
etkisindedir:
"Doktor, neden, neden, Allahım neden, neden bir anne, öz oğluna bıçak çeker? Altı-yedi yaşındayım ben, o bıçağı gerçekten kullanmayacağını nasıl bilebilirim? Ne yani blöf mü yapmaya çalışacaktım ona yedi yaşındayken? Daha yirmi beş kilo bile gelmiyorum! Birisi üzerime doğru bıçak sallıyor, bence ruhunun derinlerinde bir yerde, kanımı dökme isteği var aslında! Peki ama neden? Peki babam niye durdurmuyor onu?"
Bugünlerde herkes, iman sınavı için "oğlunu kes" diyen tanrının sınavından başarıyla geçen peygamberi konuşuyor.
Bugünlerde herkes, sınavda tam oğlunu kesecekken peygambere kurban etmesi için hayvan gönderen tanrının merhametini anlatıyor.
Ama kimse babası tarafından yere çömeltilmiş ve boğazına bıçak dayanmış çocuğun hayal kırıklığından ve korkusundan bahsetmiyor.
Halbuki bizler, o çocuğun travma sonrası stres bozukluğu olabiliriz.
Alıntılar:
Philiph Roth - Portnoy'un Feryadı