Yazar Notu:Uzun zamandır bu hikayeye devam edip etmeme konusunda kararsızlık yaşıyordum. Hala bir karar veremedim. Lütfen fikirlerinizi paylaşarak bana yardımcı olun.
Harry sessizce Hermione ve Ron’un yanına oturdu.Tam bu sırada içeri genç bir bey geldi. Dumbledore’un önünde hafifçe eğildi. Ve konuşmaya başladı:
-Sizinle tanışmaktan büyük onur duyduğumu belirterek söze başlamak istiyorum efendim. Ben Amerika büyücülük okulundan geliyorum. Bir öğrencimiz bu sene ailesiyle buraya taşındılar ve ailesi onun bu okula gelmesinde oldukça ısrarcılar. Tabi sizin de izniniz olursa…
-Burası dünyanın en iyi büyücülük okuludur. Buraya öyle her isteyen öğrenci alınamaz.
Bunu söyleyenin Snape olduğunu anlamak için oraya doğru dönülmesine gerek yoktu. Zira bu cümle onun gibi bir Slyterin’e yakışırdı. Adam Snape’ e dönerek:
-O sıradan bir öğrenci değildir. Daha ikinci sınıf öğrencisi olmasına rağmen çok iyi bir büyü yeteneği var. A tabi siz Slyterin’e mensuptunuz. Bu yüzden yeteneğinden çok kan durumu sizi ilgilendiriyor. O bir melez. Tıpkı sizin gibi. Ayrıca, quiddich’ e oldukça büyük bir yeteneği var. Hem, James Potter’dan sonra Hogwarts iyi bir quiddich oyuncusu çıkartamadı. Belki…
-Çünkü James Potter en iyisiydi.
Harry bunu kimin söylediğini merak etti. Ve yeni KSKS öğretmeni olduğunu gördü. Acaba babasının en iyi olduğunu nereden biliyordu?
-Hayır. Siz beni yanlış anladınız. James Potter’ın ne kadar iyi olduğunu hepimiz biliyoruz. Quiddich’ in tüm pozisyonlarında yetenekliydi. O, herkesin de dediği gibi bir quiddich kahramanıydı. Ama bizim öğrencimiz de fena oynamıyor.
Harry şaşırmıştı. Babasının quiddich oyununda bir efsane olduğunu bilmiyordu. O bunları düşünürken Mcgonnal araya girdi:
-Öğrencinin bu okulda okuyup okuyamayacağına siz karar veremezsiniz. Bu sizin göreviniz değil. Seçmen şapka onun Hogwarts’ a uygun olup olmadığına karar verebilir.
Adam: - Charlotte, içeri gir.
Kız içeri girdi. Cidden 11-12 yaşlarında gösteriyordu. Uzun, dağınık ve kızıl saçları vardı. Saçları snichin etrafında dağılmış gibiydi. Gözleri elaydı. Kız çok güzel görünüyordu. Harry kızla arasında bir bağ hissetmişti. Kız birden Harry’ e doğru döndü. Şaşkınca baktı. Harry bir an zihnini okuduğundan şüphelendi. Kız hemen önüne döndü. Harry etrafındakilere baktı. Ron, hâlâ kızdan gözünü alamıyordu. Kızdan gözünü alamayan tek kişi Ron değildi. Draco da kızdan gözünü alamıyordu. Öğretmenlerin hepsi birbirlerine bakış atıyorlardı. Harry bunun tuhaf bir durum olduğunu düşündü. Kız sandalyeye oturur oturmaz Profesör Mcgonnal şapkayı taktı. Seçmen şapkayı takar takmaz, seçmen şapka griffindor diye bağırdı. Harry en çok Ron’un sevindiğini düşünüyordu. Biraz önce gelen adam Snape’ e bir bakış attı ve salondan çıktı. Kız kendini tanıtıyordu.
-Adım Charlotte Montrose.
İlk kendini tanıtan Ron oldu. Sonra sırayla kendilerini tanıttılar. Sıra Harry’ e gelmişti.
-Ben Harry Potter.
-Memnun oldum.
Ron, Draco’ ya çaktırmadan bir zafer bakışı atmıştı. Ardından kıza yağcılık yapmaya başladı.
-Otursana Charlotte. Umarım sana böyle hitap etmemim bir sakıncası yoktur.
-Hayır, sakıncası yok ağabey. Umarım sana böyle hitap etmemim bir sakıncası yoktur.
Buna Hermione de dâhil hepimiz güldük. Bu sefer zafer bakışını Draco atmıştı. Anlaşılan bu kız için şimdiden bir yarış başlamıştı. Harry tekrar zihninde kızın varlığını hissetti.