Timokrasi, eskiden düşünülmüş bir hükümet sistemidir; bu üyelerin, bol miktarda kabul edilen değerli mülkiyete veya belirli bir sermayeye sahip olan tüm vatandaşlarla sınırlı kaldığı bir sistemdir.
Bu şartlara uymayan tüm bireyler devlet kararlarına katılmaktan dışlanır.
Bu hükümet biçimi başlangıçta Yunan toplumunda, M.Ö. 600 yılına yakın bir zamanda geliştirildi. Yapısı ve sistematik özellikleri üzerine Solon ve Plato gibi yazarları yansıtıyordu.
Timokrasi, bir Cumhuriyet içerisindeki ideal yönetim biçimleri arasında asla göz önüne alınmamıştır.
Yunanca, timé (değer, onur) ve krátia (hükümet) kelimelerinin anlamsal bir türetmesiyle, timokrasi ayrıca yetkililer tarafından onur arayışına dayanan bir sistem olarak tanımlanmıştır.
Bununla birlikte, şeref ayrıca, maddi mallara uygulanabilecek değerde şekillendirilebilir.
Antik çağın timokrasi hakkındaki iki temel felsefi anlayışı Platon ve Aristoteles düşüncesinin sonucudur.
Ortaçağ ve klasik gibi başka zamanlarda timokrasi ile ilgili açıklamalar ve düşünceler bulmak mümkün olmuştur.
Timokrasinin özellikleri
Platon ve Aristoteles'i yapan timokrasi üzerine düşüncelerden önce, Yunanlılar da Solon, timorous sisteminin tanımını yapan ilk kişiydi.
Vatandaşların, sosyal sınıflarıyla orantılı olacak siyasete katılım düzeyine ve bir yıl boyunca metrik üretim kapasitelerine sahip olacağı oligarşiye resmen benzer olduğunu belirtti.
Platonik açıklamalara göre timokrasi, yöneticilerinin ve üyelerinin şeref ve şeref tutkusu tarafından motive edildiği bir hükümet sistemi olarak düşünülür.
Aristoteles düşüncesi, siyasal iktidarın mülk sahibi ile doğrudan ilişkili olduğu bir hükümet biçimi olarak sunar.
Aristoteles tarafından öne sürülen tarif timokrasi açısından en yaygın olmasına rağmen, demokrasinin arayışı ve pekiştirilmesinde gerekli bir aşama olarak kabul edilir.
Cumhuriyetçi bir sistemde demokratik bir hükümetin sağlamlaştırılmasını isteyen evrimsel bir toplumda, timokrasi daha önceki bir demokrasi biçimine ilerlemeden önce bir asırdan daha az bir aşamaya kadar tezahür ettirilebilir.
Timorous cetvelleri, bugünün toplumunda her hükümetin sahip olması gereken medeni ve sosyal sorumluluğu dikkate almaz.
Plato, timokrasiyi, devleti yozlaştırabilen, daha kötü sistemlere inmek için olumsuz ya da haksız hükümlerden biri olarak kabul etti.
Timokrasi, halihazırda iktidarla yapılan zenginlerin ve mal sahiplerinin kendi zenginliklerini arttırma amacıyla kullanmaya başladığı, çoğulculuk gibi başka bir özel hükümet biçimine olumsuz bir şekilde gelişebilir.
Timokrasinin bir başka ortak yönü olan ve özellikle Yunan kenti Sparta'da ortaya çıkan militarizm oldu.
Askeri özelliklerin en yüksek hiyerarşiyi temsil ettiği bir toplumda, hükümete katılım her üyenin askeri statüsü ile sınırlı olacaktır.
Timocrat mülkiyeti hakkında
Yukarıda belirtilen Solón, kaç tane faneganın (tarımsal faaliyetler için kullanılan hacimsel ölçüm birimi) yıllık olarak üretebildiğinin ölçüsüne dayanarak, bir timokrasi içindeki vatandaş katılım oranlarını düşürdü.
pentacosiomedimni
Pentacosiomedimnos, Solón'un siyasi ölçeğinin en üst seviyesine mensuptu. Bu Yunan mezhebi, halkın, devlet sistemi içindeki imtiyazları ve yararları hak etmelerini sağlayan bu tür bir yıllık üretim üretme kabiliyetine sahip "500 faneganın adamı" olarak çevrildi.
Bu düşünce, onları Atina kentinde en yüksek hükümet pozisyonlarını seçmeye uygun hale getirdi. Yunan ordusunun rütbelerinde General rütbesine yükselebilirlerdi.
hippeis
Solon Yunan toplumunun süvarileri olarak da bilinir. Bu mezhepler altındaki şövalyeler, siyasi ve sosyal düzeydeki ikinci en yüksek sınıftır.
Ortak vatandaş en fazla 200 tane üretebilecekse, 300'den fazla ürün yelpazesi üretebildiler.
Bu beyler devlete hizmetlerini esas olarak ordunun saflarında sundu. Katkıları ve durumları sayesinde, koşullarını arttıran savaş atları edinmelerine ve bakımlarına izin verildi.
Zteugias
Bu sınıflandırma altında, o dönemde üçüncü Yunan toplumunun üyeleriydi. Yılda 200 adede kadar ürün yelpazesi üreten vatandaşlar kabul edildi.
Bu vatandaşlar mallarının taşınması için bazı yük hayvanlarına sahip olabilirler. Siyasi düzeyde, Zeugitlerin bazı devlet kurumlarından sorumlu olmasının yanı sıra küçük siyasi pozisyonlarda bulunmalarına izin verildi.
Yüzyıllar boyunca Zeugitlerin siyasi fırsatlarının arttığı tahmin edilmektedir.
Askeri tarafta, Zeugitler Yunan ordusuna uydular olarak katılabilirler. O zamana kadar, hoplite olmak isteyen herkes kendi zırhını ve falanksını alabildiği sürece yapabilirdi.
Bu koşulu yerine getirmek için, Zeugitlerin yaptığı gibi yıllık olarak bir miktar görev üretilmelidir.
Tetes
Tetler, Solon'un timik sistemi altında, Atina toplumunun en düşük sınıfı olarak kabul edildi.
Atina nüfusunun yaklaşık yarısını temsil ettiler ve yılda 200'den az fanegali ürettiler.
Geçimlikleri için sürekli çalıştıkları için ayrıcalıkları yoktu ve siyasi katılımları sınırlıydı, ancak null.
Ele alınan tetes'in zeugitas olarak nitelendirilebilecek yeterli geliri yoktu ve adli makamlara veya hakimlere hitap etmek imkansız olsalar da, Atina Meclisine katıldılar.
Ayrıca, yasaların onaylanmasının yanı sıra hakimler, generaller ve polisin vergi mekanizmaları hakkında tartışmalar gibi kıdemli yetkililerin seçimine de katılabilirler.