Sadece Chillon
Gün: 46
Ziyaret Edilen Şehir / Kasabalar: 20
Ziyaret Edilen Ülkeler: 8
Bugün atılan adımlar: 15,338
Dünyada atılan adımlar: 894,870
Gün içinde başka bir coveted uyku oldu, ama yavaşça uyandıktan sonra, günlerce süren maceraların tekil cazibesi için pompalandık ve hazır olduk. Sadece kısa bir tren yolculuğu ve beş dakikalık bir yürüyüşle göldeki kale ile yüz yüze duruyorduk; Château de Chillon. 13. yüzyıldan kalma kale, Cenevre Gölü'nün hemen kıyısında, sahildeki buluşma için mükemmel dağların bulunduğu yamaçtan geçen yol için tasarruf sağlamak üzere, muhteşem bir kaya adasında oturuyor. Bu kale, sadece İsviçre'deki değil, Fransa ve İtalya'daki geniş toprak parçalarına hükmettiğinde, günlerinde Savoy Evi'ne aitti. Özellikle bu kale onlara büyük zenginlik getirdi ve “Alplerin Top Bekçileri” olarak bilinmelerinin nedeni, geçtiği yolun bir zamanlar meşhur dağlık alandaki tek kuzey-güney yoluydu; ve elbette, güvenli geçitlerini sunarken, aynı zamanda onu kullanmaya çalışan her tüccarın cehennemini vergilendirme fırsatını kaçırmamışlarsa kim olacaklardı. Sonunda, çok kısa bir kuşatma sonrasında kaleyi Bernese'ye teslim ettiler, düşmanın birkaç top mermisi atmasına ve kulelerde altı gardiyanı öldürmesine neden oldu; gölün karşısında. En cesur savaş değil, söylemeliyim. Bernese daha sonra, kalenin kullanımının geri kalanı için ülke cumhuriyeti oluncaya kadar binaya demirbaşlar yerleştirdi.
Küçük tahta köprüyü ve asırlık geçit kapısından geçerek, zamanda geriye gitmek gibi bir şey oldu. Elimizdeki Audioguide ilk avludan geçtik ve aşağıya, kale üzerine tünemiş ana kayaya inşa edilmiş mahzenlere girdik. Rehber, hiç dikkate almadığım bir şeyi işaret etti; kaleyi restore ettikleri zaman, sadece birkaç kuledeki beyaz yıkamayı restore ettiler, bunun nedeni, zamanın bütün kalelerinin beyaz sıvalı olmasına rağmen, kalelerin romantik görüntüsünü hayal ettiğimizde düşündüğümüz şey değil. bunun yerine çıplak taş bekliyoruz. İdeal kalemiz, kaleler hiç değil.
Tonozlu mahzende varilleri geçtikten sonra Savoys'un çevreleyen kasabalarda şarap yapıldığını, yapımının devam ettiğini ve sadece burada satın alınabileceğini öğrendik; restorasyon çalışmalarını finanse etmek için kullanılan gelirler. Buradan, şatoların hükümlerini barındıran alanda, yukarıda sözü edilen lordun kaçtığı kapıyı, darağacı olarak kullanılan kirişin altında ve hapishane olarak kullanılan loş bir alana girdik. . Çoğunlukla Lord Byron'ın “Chillon Tutsağı” şiirine ilham veren François de Bonivard olan siyasi mahkumları barındırmak için kullanılıyordu. Uzun yıllar hapsedildikten sonra buradaki sütunlardan birine zincirlendikten sonra, Bernese kaleyi aldığında sonunda serbest bırakıldı. Diğer yöne doğru ilerleyerek kalelerin duvarlarının temellerini geçtik ve haunting'i geçtik, ancak yakın zamanda keşfedilen eski şapelin değişikliğini terk ettik, birçok genişlemenin birinde yeni bir şapel inşa edildiğinde kapatıldı ve dolduruldu Kalenin tarihi boyunca. Onu aydınlatan tek bir ışık şaftıyla, sahnede eterik bir şey vardı.
Zemin seviyesine geri dönerek turumuza devam ettik. Odadan odaya gitmek, hepsi güzelce restore edilmiş, dönem mobilyaları ile döşenmiş ve site içindeki yaşam ve yaşam süresi hakkında sonsuz bilgi. Yangın yerine ocaklarla ısıtılan, büyüleyici olan ve odalara şömineli devasa devasa merkeze tamamen farklı bir his veren ilk tarihi yapıydı. Büyüleyici bir fıçı tonozlu tavana sahip devasa bir salondan geçtik, lordların ve hanımların kişisel eşyalarını, duvar süslemelerini, perdeleri ve çarşaflarını taşıdıklarında kullandıkları karmaşık ahşap sandık çeşitlerinin örnekleriyle doluydu. Sitelerde tercih edilmektedir. Sonra, duvarları Bernese döneminde hüküm süren görevlilerin ibadetleriyle süslenmiş başka bir büyük salonda dolaştık. Bu noktada, aile armaları artık popüler olmadığı gerçeğini savunuyorum; önceden düşündüğümüzde, evlenmeye karar vermemiz gerektiğinde kendimizi tasarlamaya karar verdik.
Sonunda sonraki iki avludan geçtik ve lord'u barındıran özel odaya gittik. Duvarlarda, onları süsleyen hayvanların siluetlerini hala yapabilirsiniz; duvar resimlerinin gökyüzünü renklendiren soluk mavi boya kalıntıları durmaktadır. Mavi boya yapmanın muazzam maliyeti, yalnızca yarı kıymetli taşları ezerek mümkün olduğu zaman, Savoy evinin zenginliğine hitap ediyor. Boya arasında işaretlenen desenler, eskiden yaldızlı; Zengin zenginlik gösterisini kapatmak.
Ziyaretimiz, selefinin çürüyen kalıntılarına bir mum tutmayan daha yeni şapelden geçerek devam etti. Daha sonra ortasındaki 25 metre yüksekliğe ulaşana kadar ok yarıkları, tüfek boşlukları ve talaşları ile surlar boyunca yürüdük. Ahşap merdivenlerden yükselip yükselirken, ortaçağ zırhını ve tarihi uzun soluklardan, kutup silahlarından ve orta çağın yaylı tüfeklerinden yayılan silahlara, bu ateşli kalenin eskimesine neden olan erken ateşli silahlara kadar geçtik. Sonunda zirveye ulaştığımızda, gölün öteki tarafındaki çarpıcı manzara ile ödüllendirildik. Avustralyalı olarak, uzaktan başka bir ülkeyi görebilmek tuhaf; dört saat boyunca evimizden sürebilir ve hala aynı durumda olabiliriz ve bizimki büyük devletlerden biri değil.
Kısa bir yolculuk olacağını düşündüğümüz şey, dört saatten fazla sürdü, ancak macera henüz bitmedi. Birkaç dakika trenimizi kaçırdık ve Montreux'a geri dönüp oradan Lozan'a giden bir trene binmeye karar verdik. Göl kenarı yürüyüşüne başladığımızda, rahatsızlıktan dolayı rahatsız olmuş bir şeydik. Gölün ötesindeki puslu dağların panoraması nefes kesiciydi; çiçek açan çiçekleri ve güzel ağaçları geçerken, gözlerimi çıkaramadım. Kalbinizi rahatlatacak türden bir yer.
Sonunda karakola ulaştık ve hazırlıklar için süpermarket aracılığıyla eve döndük. Ev sahibimiz Laurent olarak akşam yemeğinde birkaç arkadaşım oldu, ben de çabuk dana yahnisi yaptım. Hazır olmasına rağmen, arkadaşları gitmişti ve bize taze esnaf ekmeklerinin kalanını ve kesinlikle lezzetli yerel peynirleri verdi. Son ekmek ve peynir kırıntılarını kestiğimde, Lozan seyahatimizin başarısını ve çevresindeki şehirlerde yaşadığımız maceraları anlattım. İsviçre'ye başlamamız, ilham verici olmaktan başka bir şey olmasına rağmen, geç oyununu yükseltiyor gibiydi. Belki de kısa ama pahalı olan bu küçük dağlık ülkeyi ve muhteşem manzarayı ziyaret etmemiz için umut vardı. Sabır bir erdemdir, ya da öyle derler; ama belki de bu ilk düşünceden daha gerçektir. Bazı insanlar yavaş başlar, ama belki de bazı yerlerde yaparlar. Üzerinizde büyürler, sizi yumuşatırlar ve yavaşça kalbinize sızarlar; ve dünyanın bu küçük parçasına sahip olduğum için mutluyum.