2018 Dünya Çevre Günü’nün (5 Haziran) teması #BeatPlasticPollution ve Jamaika’da atık yönetimi konusunda tartışmalar ilerledi – özellikle plastik gelgitini nasıl en iyi şekilde ele alacağı konusunda.
Senatör Matthew Samuda, kim bir meclis önerisi açtı 2017 plastik torbalar ve strafor yasağı için, Şubat ayında eylem vaat 2018, ancak hiçbir anti-plastik tedbirler geçmek için geldi. Samuda, Kingston Harbour plajından geçenlerde tweet attı:
Bu sahili 21 Nisan’da temizlediğimizi düşünün. Tek gereken bir yağmurdu ve bir bakın, eskisinden daha da kötüydü. Felaketle flört ediyoruz. Katı Atıklarımızı bu şekilde yönetmeye devam edersek, Mavi ekonomi YOK olabilir. Acil Eylem şimdi yapılmalıdır. pic.twitter.com/9P6c3mBEza
— Matthew Samuda (@matthewsamuda) Mayıs 8, 2018
Hükümet görüşmelerinin sonucu ne olursa olsun, Jamaika Geri Dönüşüm Ortakları gibi gruplar da dahil olmak üzere özel sektör temizlik ve geri dönüşüm çabaları ile ilerliyor.
Özellikle, genç bir sosyal girişimci, plastikleri yeniden tasarlamanın ve yeniden kullanmanın yaratıcı bir yolunu bulmuştur. Scheed Cole ve kurduğu şirket 360 Recycle, çevredeki topluluktan yaklaşık 20 genci istihdam ediyor ve birlikte yenilikçi oyun alanları, heykeller, su özellikleri, bitki saksıları, inşaat malzemeleri ve daha fazlasını inşa ediyorlar, hepsi plastik şişeler ve strafor. Şirket ayrıca Jamaika Doğal Tarih Müzesi’nin yeni sergi salonu için bir diorama inşa ediyor.
Global Voices kısa bir süre önce Kingston’daki 360 Recycle’ın atölyesini ziyaret etti ve Cole ile konuştu. Karısı Keisha (aynı zamanda şirketin yöneticisi) dışında bahçede ve bir okul molasında olan çocuklarının yanı sıra, küçük bir model heykel yapmakla meşguldü. Çekiç ve dokunma sesi pencereden süzülürken Cole vizyonundan bahsetti.
Global Voices (GV): Sizi motive eden nedir?
Scheed Cole (SC): İhtiyacı olan insanlara çok ilgi duyuyorum ve onlara yardım etmek için nasıl bir rol oynayabilirim. Empati bu yerden geliyor. 360 Geri Dönüşüm’ü sosyal bir girişime dönüştürmemin başlıca nedenlerinden biri de bu. Ben bilimin sevgilisiyim, ve materyallerin sevgilisiyim, bir heykeltıraş olarak. Kullandığım materyalin çoğu geri dönüştürüldü. Daha hafif malzemeler ararken plastiğe döndüm. Daha sonra çevre sorunlarını çözmek için kasıtlı hale geldi. Daha fazla geri dönüştürülebilir kullanmaya başladım ve 360 Geri Dönüşüm bu şekilde hayata geçti. İşin çekirdeği oldu.
GV: Kendinizi yaratıcı veya üretici olarak mı görüyorsunuz?
SC: İkimiz de Cole ve karısı eğitimli öğretmenleriz. Şehir içi okullarda görsel sanatlar öğretmeye birkaç yıl harcadım. Bilim adamı olmak istedim ama sanatta çok fazla bilim var. Çoğunlukla uygulamalı sanatlar yapıyorum — endüstriyel bilimlerin güzel sanatlarla birleşmesi.
GV: Yaratıcı olarak, o zaman, size ilham veren neydi?
SC: Kendimin farkına vardığım andan itibaren — dört yaşımda— çizim yaptığımın farkındaydım. Atık aldım ve bakır teller, plastik şişeler, mantarlar robotlar, lazer silahları ve arabalar gibi nesneler buldum, hatta ilkokuldayken onlara elektronik parçalar bağlamıştım. Okula odaklanmamıştım. Dikkat eksikliği bozukluğum vardı ve disleksiydim. Üvey annem bir sekreterdi ve kelime oyunlarına bayılırdı — tıpkı o kötü oyun gibi, Scrabble! Ama şöyleydi, ‘Scheed bir ticaret öğrenmek zorunda, akademisyenlerde iyi değildir. ‘ St. Andrew Teknik Lisesi’ne gittim. O noktadan sonra akıntıdaydı. Bence okullar çocukların akademisyenlerine çok erken öğretiyorlar. Yaratıcı değil, sınavları geçmeye hazırlanıyorlar. Bir hobi olan bir şeyin, beni maddi açıdan destekleyebilecek bir şeye dönüştüğün farkına vardım. Sanat öğretmenim, Marlon Jones, çok enstrümanlıydı. Beni yarışmalara dahil etti. 1992’de Birleşmiş Milletler kirlilik karşıtı küresel yarışmada ödül kazandım. Ödül töreni için Jamaica Pegasus Otel’e gittim. Ceket giymem lazım. Okulda kutlandım. Kafamı yüksekte tutarak yürüdüm.
Yedi denekle liseyi terk ettim, aç karnına ders çalıştım. Okul masraflarımı ödemek için bazı inşaat işleri yaptım. Altı ay boyunca bir grafik ajansında ödenmemiş stajyer olarak çalıştım, sonra öğretmenlerin okuluna gittim.
GV: Geri dönüşümün ve çevrenin korunmasının önemi nedir?
SC: Farkında olmak ve ‘uyanık’ olmak — çevresel etkilere karşı duyarlı olmak. Mesele şu ki, doğadan ayrıldık; artık ekosistemin bir parçası değiliz. Bu ulusal bir sorun. İnsanları doğaya olan sevgiye ve saygıya geri getirmeliyiz. Ağaçlara saygı duymak, nehirlere saygı duymak, denizlere saygı duymak. Biz akademisyenlere daha fazla önem verdiğimiz için ondan ayrıldık. Kendimizi kısa değiştirdik.
Kaybettiğimiz şey insanlığın duyarlılığıdır. Sanatı çevreye koyduk. Ama bunlar bizi yapan şeylerdir. hissetmek . Ağaçları, kuşları, böcekleri kaybedersek ne olur? Onlar da Jamaika vatandaşları — kelebekler, timsahlar, Jamaika vatandaşı. Doğayla ilgili bir şey her zaman geri çekiliyor olmasıdır. İnsanoğlu çabuk iyileşemez olanlardır.
360 Geri Dönüşüm diyor ki, “Önce çevreyi koyun. Açgözlülüğü bir kenara bırak. Biz [Jamaikalılar] rekabet etmeye çalışıyoruz, gerçek kaynaklarımızın ne olduğunu fark etmiyoruz. Bu kaynaklar ‘ahşap ve su’ — temel — ama yine de, Birinci Dünya ülkelerinin hayallerinin peşindeyiz. Çok kör ve duyarsızlaştık.
GV: Jamaika’nın atık yönetimi sorunu hakkındaki görüşünüz nedir?
SC: Atık diye bir şey yok. Atık tembel insanlar tarafından yaratılır. İnsanlar strafor ve plastikle başa çıkmanın tek yolunun bunu yasaklamak olduğunu düşünüyor. Gerçekten dünya tarafından yaratılan hammadde için bir kullanım bulmak için zihinsel bir disiplin yoktur, insan [fosil yakıt] değil. Peki kullanımını nasıl azaltabilir, döngüde tutabilir, sıfır atık ortamı yaratabiliriz? Her şeyde bir amaç bulabiliriz. Ama modern toplum hızlıdır. Döngüye geri koymak yerine yapılacak en hızlı şey onu bir kez kullanmak ve doğrudan çöplüğe götürmektir.
Çöplük asla var olmak zorunda kalmayabilir. Doğa her şeyi yeniden kullanır; sabit bir döngüdür. Atıklarını başka bir ülkeye taşımak da doğal değil. 360 Geri Dönüşüm için atıklarımızı neden tekrar kullanamadığımızı soruyoruz? Biz bunun kanıtıyız. Jamaika’daki tüm atıkları tekrar kullanabiliriz. Sadece kapasitemizi geliştirmemiz gerekiyor.
Plastik banning halkımızın ‘çirkinliği’ ile başa çıkmaya yardımcı olmayacak; onların tavırları. Başka bir şeyi çöpe atacaklar. Çok dar görüşlü. Halkımızın çevremizle olan genel ilişkisini çözmemiz gerekiyor — sadece bir unsur değil. İnsanlar hala arabalarından çöpleri sokağa atıyor olacaklar. İnsanlar hala nehirlere bir şeyler atıyor olacaklar. Eğer gerçekten iş yapmak istiyorsak, tüm soruna bir çözüm bulmalıyız, sadece bir yönü değil.
Neden paramızı geri dönüştürülebilir şeyleri toplamak ve bir sıralama sistemi kurmak ve insanları buna teşvik etmek için daha fazla üniteye harcamıyoruz?
GV: 360 Geri Dönüşümün rolü olarak ne görüyorsunuz?
SC: Mesele şu ki, 360 Geri Dönüşüm bir hükümet girişimi değil, ulusal bir soruna bir çözüm olarak görülüyor olsa da, ulusal bir düzeye çıkarılmış olsa da, hükümet bunu üstlenmiyor. Geçmişte başkalarıyla işbirliği yaptık. Keşke ona ‘benim olayım ‘olarak değil, işe yarayan bir şey olarak bakabilseydik ve tüm çabalarımızı bunun arkasında bırakabilseydik. Eğer iyi bir fikirse, birlikte arkasında toplanalım. Birlik güçtür.
GV: 360 Geri Dönüşüm ve Jamaika’yı 10 yıl içinde nasıl görüyorsunuz?
SC: Jamaika’yı sıfır atık bir ülke haline getirdiğimizi görüyorum — en az%80 ila%100 sıfır atık — organik veya insan yapımı, yeniden amaçlanıp döngüye geri getirilmiş her hammadde ile. 360 Geri Dönüşüm, küresel olarak kullanılabilecek ürünler geliştirdiğini görüyoruz. İsveç gibi, burada Jamaika’da atık tükendi. İsveç bir hükümet girişimi oldu, ama biz bu bir özel sektör çaba yapmak ve naysayers geçmiş taşıyabilirsiniz.
Biz David’iz. Çakıl taşı gibi bir fikrimiz var ve bu büyük bir etki yaratıyor. Goliath uygunsuz atık bertaraf; çalışmayan atık yönetim sistemlerinin eksikliği; halkımız arasında farkındalık eksikliği; inisiyatif eksikliği. O devasa kafa kafaya alıyoruz ve geri çekilmiyoruz.
Bu benden daha büyük. Bu benim nesilim için, gelecek nesiller için. Dünya var olduğu sürece.