Bu açık bir komplo değil ama yine de söylüyorum.
Son 18 ayda çok fazla işten ayrıldım, bu yüzden evimde çok fazla zaman geçirebildim, erken kalktım ve sabahlarımı gökyüzüne bakarak geçirdim. Fark ettiğim ve daha önce fark etmediğim bir şey, son 18 ayda gökyüzündeki tüm izlerdi. Her gün uçaklar şehrimin üzerinde izler bırakır ve gökyüzünde bulut çizgileri bırakırdı. Bu, havada oyalanacak tuhaf, doğal olmayan bir pus haline dönüşecekti. Bu her gün, genellikle sabah 7’den itibaren uçaklar yükselir ve bu puslu bulutları oluşturmak için çok net ve belirgin desenler oluşturur. Birmingham havaalanının yakınında yaşıyorum, bu yüzden her zaman oraya giden uçakları görürdüm, ancak diğer uçakların havaalanına gitmeden veya havaalanından püskürtme yaptığını görüyorum. Özellikle günün açık ve gökyüzünün mavi olduğu ve öğleden sonra 1’e kadar günün bittiği ve güneşin kalıcı pusla kaplı olduğu durumlarda çok alışılmadık. Normal bulutlar bu tuhaf sisin içinden geçerdi. Orada bahçemde oturur ve gökyüzünü izlerdim, pus orada battaniye gibi durur ve kabarık bulutlar onların arasından geçerdi. Sis, çoğu zaman başımın tam üzerinde duruyormuş gibi görünüyordu ve her zaman hareket etmiyor, düşüyormuş gibi görünüyordu. Seriyle başlayacaktı, sonra seri birkaç saat içinde beyaz bir pus örtüsü haline gelene kadar kademeli olarak açılacaktı. Genelde yaptıkları şey, çapraz desenlerde ve yan yana püskürtmektir, böylece çizgi açıldığında bu pustan sadece büyük bir örtü kalır. Bu her zaman işe yaramaz, bu nedenle bazen birbirinden çok uzakta açılan iki karşıt çizginiz olur, böylece bu bariz insan yapımı bulutlarla ayrılmış güzel, berrak mavi bir gökyüzünüz olur. Tuhaf bok ve hızlandı çünkü bunu hayatımda daha önce hiç fark etmemiştim.
Bu bilerek yapılır. Yaptığım işler, çalıştığım zaman beni başta Londra ve Oxford olmak üzere ülkenin dört bir yanına gönderdi. O arabalar sırasında, evden gerçekten erken ayrılırken fark ettiğim şey, saat 7’de Oxford l, Londra ve ülke çapında birçok küçük şehir ve kasabada aynı bok oluyor. Bir nüfus merkezine girdiğinizde, hatta bir nüfus merkezine gittiğinizde, çizgiler bariz ve kasıtlı olarak bu izleri şehir üzerinde bırakıyor – ÜLKE DEĞİL. Günün sonunda geri dönüyorum ve yolculuğumun bir pus ve çizgilerle kaplı olduğunu fark ediyorum, oysa oraya yolculuk mavi bir gökyüzü olurdu. Bir sürü insanın olmadığı alanlar dışında.
Ancak son iki gün, son 18 ayda hatırlayabildiğim sadece iki gün aslında, hiçbir şey.
Gökyüzünde çizgi çizen uçaklar yok. Yok. Dün, hiçbir şey. Bugün, şimdiye kadar, hiçbir şey.
Davranış kalıpları çok şey söyler. Bence bu serilerin/karşıtlıkların amacını uçaklardan öğrenmemiz gerekiyor. Orada bir şeyler oluyor. Popeye ve jeo mühendisliğine baktım ama pek emin değilim, gökyüzündeki bu bok bir şey ama güneşi engellemekten başka net bir amaca hizmet etmiyor. Bu ne?