Coiling Dragon - Cilt 8 Bölüm 48: Dört Kanatlı Melek
Çeviri: Akuma Düzenleme: Dr. Hiluluk
Bu gece, ay gökyüzündeydi. Vahşi doğayı ıssız bir ışıltıyla örten ay çok parlaktı.
Ve bu ıssız yerde dört beyaz melek havadan soğukça süzülerek, serap yanılsaması gibi doğruca Linley’e daha da yaklaşıyordu.
“Ne inanılmaz bir hız.” Linley şaşırmıştı.
Şuan Linley saldırıda güçlüydü ancak savunmada zayıftı. Onun saldırıları erken aşama Aziz seviye savaşçıları öldürecek kadar güçlüydü. Fakat savunması zayıftı; her ne kadar Aziz seviyenin altındaki darbeleri karşılayabilse de, hala erken aşama Aziz seviye savaşçıların darbesini karşılayamazdı.
“Hrmph.” Linley kendini yere indirdi. Süpersonik büyüsünün yardımıyla Linley çok çevikçe kaçmayı başardı. Hız açısından her nasılsa Linley, hala bu dört Melekten biraz daha yavaştı.
“Shkreeeee!”
Kulak delici bir sesle, aniden siyah bir bulanıklık ortaya çıktı, bu dört Melek'ten daha hızlı hareket ediyordu ve Linley'e en yakın Melek ile çarpıştı.
“Öl.” O Melek soğukkanlılıkla yumruğunu kara bulanıklığa doğru savurdu.
“Bam!” Kutsal ışık ile parlayan yumruk, kara bulanıklığa şiddetle vurdu. Siyah bulanıklık yere devrildi ancak yerden bir çırpı ile hızla tekrar kalktı.
“Swish!” Melek’e karşı şiddetle kıpırdayan iki korkunç pençeyi uzattı.
Bir pençe Melek'in yumruğuna çarptı, diğeri Melek'in bedenine vurdu. Melek'in bedeni çöküş noktasına gelmişti zaten; ayrıca böylesine acımasız bir pençeye çarpmıştı. Vücudu gerçekte titredi, kas katmanı yırtılmış ve kan sel gibi akıyordu.
“Bam!” Etrafında bir kere döndükten sonra, kara bulanıklık ikinci kez Melek’e şiddetle vurdu.
Bu darbe sadece Melek’in bedeninin çöküşünü hızlandırdı.
“Boom” sesiyle birlikte, Melek'in vücudu doğrudan parçalandı. Beyaz kanatlar kayboldu. Bu şekilde İki Kanatlı Melek savaşta ölmüştü.
Arkadan savaşı izleyen Lyndin, kara bulanıklığı şaşkınlıkla seyretti.
Karanlık bulanıklığın Linley'in hayvanı, o sevimli Gölgefare olduğunu söyleyebilirdi. Ama şimdi, el boyutunda ki yaratık, Gölgefare çoktan bir metre uzunluğundaydı, artık sadece yirmi santimetre uzunluğunda değildi. Ve siyah Gölgefare hayret verici derecede hızlıydı...İki Kanatlı Melek’ten bile daha hızlıydı.
Bebe çok şaşırtıcıydı.
“Altı yıl önce, Büyülü Yaratık Sıradağları’ndayken Bebe, Haeru ile savaşlarında kabaca eşitti. Altı yıl sonra, Haeru hiç gelişmedi. O kendi limitlerinde. Ancak Bebe, bu altı yıl boyunca büyümeye devam etti...hız açısından Bebe, Haeru'dan çok daha hızlı. savunma açısından… Belki de Barker bile, dönüşünce Aziz seviye savaşçı olan Ebedi savaşçı, Bebe'den daha fazla savunmaya sahip değildir.” Linley, Bebe'nin ne kadar korkunç olduğunu tam olarak biliyordu.
Şu anda Bebe'nin hızı çok yüksekti.
Her gün, Linley kendi şiddetli eğitimine dalmıştı. Bebe hiçbir şey yapmadı ancak yedi, uyudu, uyudu, yedi. Ve yine de, güç artışının hızı Linley'den daha süratliydi.
Bebe'nin dönüşümüne bakarak ne kadar güçlendiğini söyleyebilirdi. Yarım metreden uzunluktan 1 metre uzunluğa çıkmıştı.
“Squeeeeeak.” Bebe zihinsel olarak iletim yaparken heyecanlı bir çığlık attı. “Patron, bırak şu İki Kanatlı Melekleri halledeyim. Saldırıları bana zarar veremez.”
Linley sessizleşti.
İki Kanatlı Melekler, erken aşama Aziz seviye. Bebe’ye hasar veremezlerdi.
Bebe ne çeşit mantık dışı güçlü bir büyülü canavardı?!
Diğer üç İki Kanatlı Melek, bu kara bulanıklığın yıldırım gibi hızlı pençelerinin yoldaşlarından birini iki darbeyle nasıl yok ettiğini görünce ellerinden bir şey gelmedi ama hem şok hem de öfke ile dolmuşlardı.
Onlara tepki verecek zamanı vermeyen Bebe, bir tanesine karşı hemen hareket etti.
“Onu görmezden gelin. Linley’i öldürün.” Lyndin'in soğuk sesi çınladı.
Üç Melek, korkunç kara bulanıklığa daha fazla dikkat etmedi ve Linley'e saldırdı. Ancak Bebe'ye dikkat etmemelerine rağmen, Bebe’nin kendisi onları bırakmazdı.
Sonuçta, Bebe onlardan biraz daha hızlıydı.
“Whoosh.” Bebe'nin Meleklerden birinin yanına gelmesiyle, siyah bir bulanıklık parladı.
Linley, Melekler'in grup saldırısı ile başa çıkma yeteneğinden emin olmadığından, çok uzaktaydı. Sadece tek kişilik bir savaşta başarılı olduğuna emindi. Sonuçta Linley, korkunç savunmasıyla Bebe’ye benzemiyordu.
“Slash!”
Bebe ağzını genişçe açtı, Meleklerden birini doğruca ısırdı.
“Bam!” İki Kanatlı Melek, yumruklarını Bebe'ye çarpmıştı ancak Bebe aslında ikiz pençelerini Melek'in sağ yumruğunun etrafına sardı ve sonra biraz ısırdı.
“Crunch!”
Sağ el ısırılıp koparılmıştı.
Acıya direnirken İki Kanatlı Melek sol yumruğunu Gölgefareye doğru kızgınca savurdu. Bu saldırı İki Kanatlı Melek’in mevcut gerçek gücünü taşıyordu ve sol kolu güneş gibi parlıyordu.
“Baaaam!” Sol el siyah Gölgefareye vurdu ancak aynı anda, siyah Gölgefare tırnaklarını İki Kanatlı Melek’in göğsüne şiddetle sapladı.
Deri ve beden kesilip açıldı. Kan her yere püskürdü.
Bebe yere uçurulmuştu ancak İki Kanatlı Melek'in vücudu titredi. Vücudunda ki bütün damarlar çökmüştü ve hatta kalbi parçalanmış, artık bu miktarda ki gücünü sürdüremiyordu. Her yerden sızan kan, iki kanatlı melek göklerden çökmüştü.
Yine bir başka Melek düşmüştü.
“Patron.” Bebe endişeyle Linley'e bakıyordu.
“Bam!”
Linley dalgalanan bir yumruk gönderdi, yalnızca İki Kanatlı Melek'in vücudu titredi ve sonra parçalanıp gökten düştü. Son kalan İki Kanatlı Melek hemen Linley’in peşine düştü.
“Patron!” Bebe kendi hız sınırını aştı. Linley sürekli sıyrılırken Bebe, Melek bir kere daha Linley’e saldırmadan önce ikisinin arasında yerini almıştı.
Bebe, İki Kanatlı Melek'e öfkeyle baktı.
“Patron, sen iyi misin?” Bebe zihinsel olarak iletti.
“Ben iyiyim. Ama eğer o darbelerden daha fazla alsaydım, karşılayamazdım.” Linley dudaklarının köşesinden kanı sildi. Göğsünün etrafındaki pulların bir kısmı parçalanmıştı, arkasından kan akıyordu.
Linley elinde olmadan ürkmüştü.
Tam o sırada iki melek ona kıskaç saldırısı yaptı. Linley onlardan biraz daha yavaştı. Sonunda, tek seçeneği, ikinci darbeyi kabul ederken, bir saldırıyı kendi saldırılarıyla engellemekti.
“Yine de yeterince hızlı değil. Eğer Bebe ile hız ve savunma konusunda eşleşebilirsem, böyle üzücü bir durumda olmazdım.” Linley iç geçirdi.
Altı yıl önce Bebe, kabaca onun olduğu kadar hızlıydı, oysa Bebe'nin savunması daha da yüksekti.
Ancak altı yıl sonra, Bebe'nin hızı neredeyse iki katına çıktı. Savunma bakımından, Bebe'nin seviyesi artık daha çok yüksekti. En rahatsız edici şey, Bebe dokuzuncu seviyede kaldı. Aziz seviyeye ulaşmamıştı.
Blackcloud Panter Haeru’nun kendisini teslim etmesine şaşmamalı.
Haeru, son derece yüksek doğal yetenekle dokuzuncu seviyenin gururlu büyülü bir canavarıydı ancak Bebe'ye kıyasla sözde yetenekleri çok daha zayıftı.
Bebe, şaşırtıcı savunmasını ve hızını kullanarak, son İki Kanatlı Melek ile uğraştı. Bir göz kırpışında dört Melek öldü. Liderleri Lyndin, insan biçiminde kalıp uzaktan izledi.
“Patron, İki Kanatlı Melekler erken aşama Aziz seviyesindeler mi? Neden bu kadar güçlü olduklarını anlamadım?” Yere inerek zihinsel olarak Linley ile konuştu.
Linley güldü, Lyndin'e bir göz attı.
“Bebe, Meleksel güçlerini kullandıktan sonra vücutlarından kan akmaya başladığını fark etmedin mi? Açıkçası, bedenleri o güç seviyesine dayanamıyordu. Gerçekten erken aşama Aziz seviyesinde değillerdi; güçleri olmasına rağmen bedenleri eskiden olduğu kadar zayıftı.” Linley, meselenin aslını hemen görmüştü.
Bu bedenler zaten kırılma noktasına gelmişti. Bu bedenlere birkaç iyi darbe, onlarda tamamen çöküşe neden olurdu.
“Ne güçlü bir büyülü yaratık.”
Bebe’ye bakarken Lyndin, şaşkınlıkla söyledi, “Linley, sadece bir Gölgefaren olduğunu duymuştum ancak öyle görünüyor ki o bir Gölgefare değil. Sıçan ırkının efsanevi hükümdarı gibi görünüyor….”
“Bu da ne?” Linley Lyndin'e baktı.
Linley, Bebe'nin ne tür büyülü canavar olduğunu her zaman merak etmişti.
“En büyük savunma ve en yüksek hızda büyülü canavar türü...gerçekten o tür olabilir mi?” Lyndin yıllardır Radiant Egemenlik alanında yaşıyordu. Dört Kanatlı Bir Melek olarak, birçok şeyi görmüştü.
Bir yetişkin olduktan sonra Aziz seviyesine ulaşacak oldukça fazla büyülü canavarlar vardı.
Fakat bunlar arasında dahi, son derece nadir görülen ve büyülü hayvanlardan oluşan birkaç tür vardı. Bu, Lyndin'in sıçan ırkının efsanevi hükümdarlarından birini ilk kez görmüştü.
“Patron, bu kadın ne diyor?” Bebe kuşkuyla Linley'e baktı.
“Sıçanlar arasında hükümdar olduğunu söylüyor.” Linley güldü.
Doehring Cowart ve Kutsal İmparator bile Bebe'nin ne tür büyülü canavar olduğunu bilmiyordu, ama bu Lyndin'in bir fikri vardı sanki. Sadece, sesinden Lyndin tahmin ediyordu ve belli değildi.
“Linley, gurur duymalısın.”
Şu an Lyndin, Bebe'nin kısa süreli performansıyla şaşırmıştı. Şimdi, tamamen sakinleşmişti. “Seni öldürmek uğruna, dört kanatlı melek olan bir Keruv, senin yanında ölmek üzere.”
D.N: Keruv nur yüzlü çocuk ya da melek çocuk demekmiș.
Lyndin'in tüm vücudu beyaz ışıkla parlamaya başladı ve Lyndin'in gökyüzüne çıkarken Lyndin'in sırtından uzanan dört beyaz kanat filizlendi.
Keruv!
“İyi değil.” Linley'nin yüzündeki görünüm değişti. Bir Melek’te ne kadar çok kanat olursa o kadar güçlü olurlardı ve kanat sayısı arttıkça, gücü geometrik oranda hızla yükselirdi.
“Patron, bırak beni gideyim!”
I.H.P Yorumu: bırakın gelsin bırakın gel hele gel gel!
Bebe heyecanlı keskin bir çığlık attı, sonra da Keruv’un karşısına çıkarken bulanıklığa dönüştü.
Lyndin soğuk bir şekilde gülümsedi. Dört kanadı hafifçe parlıyordu ve birdenbire beyaz bulanıklığa dönüştü. Onun şaşırtıcı hızı, aslında Bebe'ninkinden aşağı bir derecede değildi.
“Boom!”
Lyndin'in yumruğu, kutsal ışığa ve beyaz yeşim gibi görünüyordu ve Bebe'ye çarptı. Bu sefer Bebe yere uçuruldu, hatta bir meteor gibi yere uçarak derin bir krater oluşturdu.
“Bebe.” Linley şok oldu.
Linley, bu Keruv’un ne kadar güçlü olduğunu tahmin etmişti ancak Keruv’un bu kadar korkunç derecede güçlü olmasını beklemiyordu.
“Pa-, Patron, ben iyiyim.” Bebe'nin zayıf sesi Linley'in zihninde yankılandı.
Bir Keruv'un gücü iki kanatlı bir Melek’in gücüne göre çok daha yüksekti.
“Linley. Senin sıran.” Lyndin'in bedeni zaten kanla kaplanmaya başlamıştı, ama Lyndin’in çökmekte olan vücudu umurunda değildi.
Lyndin, en azından on saniyelik hayatı kaldığını biliyordu. Bu on saniye, Linley'i öldürmesi için fazlasıyla yeterli.
Bu dört beyaz kanat hafifçe parlıyordu ve sonra Lyndin beyaz bulanıklığa dönüştü. Linley onu açık bir şekilde göremiyordu, neredeyse bir serap gibi göründü, birden önünde ortaya çıktı.
Linley'nin görebileceği tek şey Lyndin'in soğuk, vicdansız gözleri, şimdi de gümüş renkli olmasıydı.
“Gitme zamanı!”
“Ah!!!”
Linley yerden fırladı, hızla geri çekilirken, Bloodviolet Tanrı Kılıcı elinde göründü. Bloodviolet'in içinde gizlenmiş olan korkunç, can alıcı öfkeyi derhal harekete geçirdi.
Hatta bu korkunç derecede uğursuz aura zirve aşamalı Aziz seviye uzmanı Stehle'yi bile etkilemişti, Lyndin çok daha az etkilenmişti.
Bloodvioletin yüzeyi üzerine akan hafif titrek, garip kanımsı ışık ile kaplanmaya başlamıştı.
Acımasız aura Lyndin'in zihnine girerek ruhuna saldırdı.
“Bu…” Lyndin'in soğuk gözlerinde aniden bir korku ortaya çıktı. Sadece bunu hissetti, o zaman Melekler ordusu ile diğer taşıyıcılarla savaş yürüttüğü o zamana geri dönmüş gibi görünüyordu ve aniden derinliklerinde ki korkunç iblis ile karşılaşmıştı. O iblisin Meleklerin çoğunu nasıl kolayca katlettiğini hala hatırlıyordu. Yüzbinlerce Melekten oluşan bir ordu tamamen katledilmişti.
Bloodviolet'in etkisi altında bu tam güçteki yumrukları zayıflamaya başladı.
Bloodviolet'i harekete geçirdiği sırada Linley adamantine ağır kılıcını ileri savurdu ve Lyndin'in bedenini acımasızca kesti.
Toprağın Derin Gerçekliği - Yüz katmanlı Dalgalar.
“Boom!” Linley, Lyndin'in yumruğuna da çarptı ve yaklaşık yarı gücü tükenmişti. Onun siyah pulları derhal yarıldı ve Linley’in çöken göğsünden büyük bir miktarda kan Linley’in ağzından dışarı döküldü.
Parçalanmış bir kum torbası gibi, Linley yere çarptı, büyük bir toz bulutu yükseldi.
Lyndin inançsız bir şekilde orada duruyordu.
“Nasıl bu kadar korkunç uğursuz auraya sahip olabilir ki?” Ve sonra Lyndin birden Evren Yasaları ile bağlandığını hissetti. En ufak direniş göstermeden Yulan Kıtasında ki taşıyıcısından kaybolmuştu, onun ruhu Yasalar tarafından çıkarılmıştı.
Lyndin'in bedenine gelince, nazikçe yere düştü, taze kan ağzından ve burnundan sızıyordu.