Toplu iş anlaşmazlıkları 2019
Toplu iş anlaşmazlıkları
Toplu iş anlaşmazlıkları böyleişverenin ve çalışanların müzakere ederek kendi aralarında çözemediği anlaşmazlıkları. Bireysel bir çalışanın çıkarlarını etkileyenlerden daha geneldir.
Toplu iş uyuşmazlıkları farklı kriterlere göre sınıflandırılmaktadır. Konuya ayrılırlar:
- toplu sözleşmelerin düzenlenmesi ile ilgili olmayanlar;
- anlaşmaların uygulanması veya sonuçlanması ile ilgili olanlar.
Toplu iş anlaşmazlıkları yüzünden iltihapdeğişiklikler veya işverenin istihdam şartları. Ve ayrıca, bazı normatif eylemlerin kabulü sırasında, astların çıkarlarını temsil eden bedenin görüşünü dikkate almayı reddettiği zaman da. Bu tür anlaşmazlıklar herhangi bir organizasyonda "patlayabilir". Bu durumda astlarının gereksinimleri, ana anlaşmazlık konusudur. Çalışanları temsil eden işveren ve beden, bu tür bir anlaşmazlığın taraflarıdır. Sektörel, bölgesel veya bölgesel düzeyde görünemez.
Bu tür toplu iş uyuşmazlıklarıİşveren ve çalışanların farklı görüşlerinin çatışması olduğu için çıkar çatışmaları (yani, ekonomik). Her iki taraf da, kendileri için en faydalı olacak bu tür faaliyet koşullarını oluşturmaya çalışıyorlar. Aynı zamanda, uygun içeriğe sahip bir normatif eylem oluşturarak bunları düzeltmek isterler. Ancak hiç kimsenin bu tür eylemlere yasal hakkı yoktur.
Pratikte, ikinci anlaşmazlık grubu daha yaygındır. Bu, sosyal ortaklık mekanizmasının işleyişinden kaynaklanmaktadır. Bu ihtilaflar, toplu sözleşmelerin imzalanması süreci ile bağlantılı olarak ortaya çıkmasına rağmen, hala heterojendir. Bu nedenle, sırayla, iki kategoriye ayrılır:
- toplu sözleşmelerin değiştirilmesi ya da sonuçlanması nedeniyle ortaya çıkanlar;
- Toplu iş sözleşmesinde belirtilen yükümlülüklere uyum veya uyumsuzluk nedeniyle ortaya çıkanlar.
İlk kategori ile ilgiligörüşmeler. Bu anlaşmazlığın konusu, normatif eylemin bir koşulu veya koşuludur. Örneğin, müzakere edecek olan komisyonun bileşimi veya prosedürlerinin tanımı ile ilgili olabilir.
Bunlar çıkar çatışmalarıdır. Müzakerelerin herhangi bir aşaması onlar tarafından durdurulabilir. Anlaşmazlığın tarafları olarak hareket edecek olan kişi, ortaya çıktığı düzeye bağlıdır. Bir işveren ve astlarının çıkarlarını temsil eden bir otorite olabilir. Ve bölgesel, federal düzeyde, bir tarafta işverenlerin birliği, diğeri de sendikalar.
İcradan kaynaklanan uyuşmazlıklarToplu sözleşmeler hukuk çatışmalarıdır (yasal olan). İşveren daha önce üstlenilen yükümlülükleri yerine getirmediğinde ortaya çıkarlar. Aynı zamanda, kolektif normatif kanunun yorumundan ortaya çıkan, astların haklarının ihlal edilmiş veya gerçek bir ihlali nedeniyle de ortaya çıkabilirler. Buna göre, tarafları şunlardır: astları temsil eden bir organ ve toplu sözleşmede öngörülen koşulları uygunsuz bir şekilde yapmayan veya yerine getirmeyen bir işveren.
Bu türden çatışmalar sadece belirli bir örgüt seviyesinde ortaya çıkar.
Rus mevzuatı (aksineyurtdışında benimsenen modeller) herhangi bir kategorinin anlaşmazlıklarını çözmek için bir prosedür oluşturur. Piyasa ekonomisi olan ülkelerde tamamen farklı bir yaklaşım. Orada, uzlaşma prosedürleri sadece “çıkar çatışmaları” çözülürken uygulanır. İşçi hakları başlangıçta imzalı toplu sözleşme ile sağlanmışsa, o zaman adli bir düzende geri yüklenemezler.
Ülkemizde her şey farklı şekilde gerçekleşir. Her türlü iş uyuşmazlıklarının çözümüne yönelik birleşik bir prosedür, değişimin yolundaki bir sonraki adımdır. Belki de, yargı reformunun tamamlanması çok değişecek. İşçi çıkar çatışması ve haklarının değerlendirilmesinin çeşitli prosedürler aracılığıyla gerçekleştirileceği umulmaktadır.
Toplu iş anlaşmazlıkları 2019
Related news
Toplu iş anlaşmazlıkları