Soruya bakılırsa hala bu sitede bile çözemedik meseleyi:)
Halk kendini yönetecek olanı seçerse, yönetim babadan oğula, bir zümreden öbür zümreye belirli kalıplar içinde geçmezse, buna Cumhuriyet denir. Yani halkın seçimi.
Halk bir defalığına demokratik hak kullanır ve kendini yönetecek olanı seçerse, Cumhuriyet olur ama, ondan sonra seçtiği Cumhurun Başı (Halkın Başı) tek başına yönetirse, demokrasi yani, yönetimin demokratik olması mevzusu biter, sadece yönetimin ilk seçimi demokratik usüllerle yapılmış olur. Demokrasinin sadece bir kere uygulandığı bir daha da uygulanmadığı Demokratik Olmayan Bir Cumhuriyet ortaya çıkmış olur.
Cumhuriyetin nasıl uygulanacağı da demokrasi ile tayin edilirse, bu durumda demokratik bir cumhuriyetten söz edilir, onun da kusursuz olması beklenemez, ama ideale yakınlaşması arzu edilir.
Demokrasi her şey mi, hep demokrasiyi övdük, tabi ki hayır. İşte ilk başta tarif edilen Cumhuriyet kalıbı aslında bağlayıcılığı ile sistemi kaim kılar, garantördür, kurucu meclisin yazılı metni olan anayasa ile sistem korunur.
Sistemi kim koruyacak, yazılı metne göre atanmışlar, ee atanmışlar seçilmişleri denetleyecek mi yani, bu tabloya göre evet. Şayet bu atanmışları işlerine yorum gelmediği için seçilmişler tekrar atarsa, ve bu atanmışlar işlerini farklı yorumlarla yapmamaya başlarlarsa, o zaman işte seçilmişlerin denetimi baskı altına alınmış demektir.
Nasıl anlamak lazım meseleyi, o Cumhuriyeti koruyup yazılı metne göre hareket eden şu an atanmış olarak gördüğümüz kişi, aslında sistem daha ilk başta tasarlanırken, ilk kurucu mecliste anayasayı yazan, ''İlk seçilmişlerin'' günümüzdeki temsilcisi..sistemi kaim kılmaya çalışan bir görevli..
Neden, şayet cumhuriyet, yazılı bir kurucu meclis anayasası ile kendini demokrasiye karşı korumaya almazsa, o zaman o ülkede demokrasi ile cumhuriyet dolayısıyla demokrasi de yıkılabilir.
Aristo mantığıyla bunu doğru bile bulabilirsiniz, nasıl mesela, ülkede 100 milyon insan yaşıyor, bir gün seçim yapılır, denir ki, tekrar padişahlık olsun, aynı zamanda halife de olsun, ona paralel ya da bağlı, ya da onu denetleyici bir meclis olsun, mu?, oylama sonucu %51, olsun o zaman, demokrasi sonucuna herkes saygı duysun. olur. Kalan %49 ne olacak? Saygı duyacak :)
Yüzyıllardır tartışılıp duran mevzular, eski yunandan beri, günümüz uygulamaları ile ise, işte 1-2 yüzyıldır.
Velhasıl demokrasinin de cumhuriyet kanunlarınca belli ilkeler çerçevesinde sınırlanması gibi bir gereklilik var. Bunlar genelde evrensel manada kabul görmüş, insan hakları, sosyal haklar perspektifiyle ortaya çıkıyor. %5 lik bir farklı dine mensup kesim, istediği gibi ibadet edip, ayrımcılık yapılmayacak mesela. Yönetim devletin işleyişinde çoğunluk dinine göre uygulama geliştirirken, o azınlığı da ihmal etmeyecek gibi.
Her şey yoruma açık, her şeyin istisnası var, birçok farklı dünya görüşü, aynı dünya görüşüne sahip olanlar arasında bile farklılıklar var.
Yani iki kavram birbirinden ayrı düşünülemez, biri olmadan diğeri olmaz. Demokrasi işe yaramak zorunda, alternatifsiz, işe yaramadığı konusu sivri söylemlerde tarz hadisesi, dikkat çekmek için uçları kullanma yöntemi, milyonlarca insan barış içinde bi şekilde yaşıyor gezip dolanıyor, bu az bir şey mi?
---------------------------------------------------------------------
Gezi Park olaylarına objektif bakalım, bakmaya çalışalım.
Öncelikle;
Ülkemizde;
-Bir provakatör grup var, evet, ne zaman bir gösteri miting olsa, gösterinin ya da mitingin ne olduğunun zerre kadar önemi yok onlar için, yanı başındaki hazır pankartını alarak, geç kalma endişesi ile zor yetişen hazır potansiyel. Marjinal azınlık, haa bunların hakları bile ayrı bir tartışma konusu o ayrı,
-Son 10 yılda hükümetin kendisine bir zamanlar yapılan haksızlıklara karşı, başlattığı karşı hareket çerçevesinde canı yanan kesim. Ki bu karşı harekette kendisine yapılanlar dayanak gösterilerek, ölçüde kantarın topuzunu kaçırmakta beis görülmemesi hadisesi birçok çevrelerde açık açık intikam alma olarak nitelendiriliyor. Bunlar ve bunların zamanında yaptıkları yanlıştı ama artık bunlara yapılanların da farkı kalmadı, bu da yanlıştır diyen bir kesim.
-Ülkeye şeriat getireceğiz diyen eski bir aşırı sağ partiden ayrılarak, daha merkeze kaydıkları iddiasıyla yeni bir parti kuran iktidara karşı, sürekli itidalli ve şüpheli olan ve her attığı adımı takip eden ve huylanan sol kesim. (Bir kısmı yukarıdaki grubun içinde bir kısmı değil.)
Dünyada;
- Yeni dünya düzeninin yarattığı, pek siyasetten haz etmeyen, hatta bir kısmının şu an ki partileri bile sayamayacağı, daha çok özgürlük peşinde, her şeyini internetten paylaşan, istediği yerde zamanda içmek ya da düzüşmek isteyen, hiç bir toplumsal kuralı o kadar da takmayan, sansürü kabul etmeyen hatta kısa sürede örgütlenip sansür yapan yayın kuruluşuna baskı yapabilen, çok kısa süre içinde zaten var olan basının alternatiflerini kurup onları yok edecek olan, 10-15 siyasi ve maddi kaygılarla kurulmuş sözüm ona basının yerine milyonlarca görüşün somutlaştırılabildiği saniyeler içinde hareket eden bir basın talep eden,
bütün dünyada ortak özellikler sergileyen aslında bütün devlet, ekonomi, finans ve yönetim modellerini çağ dışı bulan, şu an devletler bazında yerel olan ancak yakın zamanda bütün dünyaya yayılacak olan yeni bir özgürlük dalgası hareketi,
ki bu yerel hareketler, tam anlamıyla ABD ye ulaştığında, bütün sistemin merkezine ulaşmış olacak ve bir devrim başlatacak, devrim ekonomik bir kaos yaratacak, matbaada basılan doların aslında bir kağıt parçası, yer altından çıkartılan altının kömür gibi bir maden olduğu, borçlu doğulamayacağı, doğuştan miras yoluyla zengin olunamayacağı, piyasa değeri diye bir kavram olamayacağı,
Seçimlerde meydanlarda yaşananları artık komik bulan, bütün savaşlardan nefret eden, hiç bir kutsal adına savaşıp ölmek ve öldürmek istemeyen,
Sözün özü, anti-ulusallığın, globalizmin, dijital dünya bütünleşmesinin yarattığı yeni nesil, temsili demokrasi değil, doğrudan demokrasi istiyor. Bu yeni nesil o kadar hızlı ve bağımsız ki, hiçbir siyasal hareketin parçası değil, hiç bir siyasi görüşü takmıyor, o kadar ki hareket olup bittiğinde varolan siyasi oluşumlar kalıplar ne olup bittiğini anlamakta zorlanıyor.
Eski soğuk savaş döneminden kalma şüphelerle istihbarat ya da derin devlet izi arıyor. Faiz lobisi desteğini izini sürüyor. Bu destekler varsa bile, bu hareketin özü alında bunlara da taban tabana zıt bir öz.
Bu yeni nesil kendi bireysel hayatını dokunulmaz kılmak ve kendine dair bütün uygulamalara müdahil olmak istiyor.
Yani ilk Gezi Parkı olayları sonrası yapılan orantısız ve haksız müdahale bir anda öyle bir ortam sağladı ki, bir şeylere karşı olan herkes çıktı, içindekileri kustu.
Sonrasında ise yaşananlar, yukarıda sayılan kendisine bu büyük harekette destek geldiğini zanneden, bir anda bu büyük ortak harekette umutlanan, marjinal ya da azınlık gruplarının provakatif, marjinal eylemleridir, ve yaptıkları bu büyük hareketi küsümsemekte, lekelemekte kullanılmaktadır.
bu konuda güzel şeyler okumak için;
Elliotisyen Tuncer Şengöz hocanın yazıları;blog.sosyonomi.com/?p=4693blog.sosyonomi.com/?p=4701blog.sosyonomi.com/?p=4722