Başlangıçta rusya'da ateşli silahlar (hem manuel hem topçu) aynı olarak adlandırıldı - pishchal. El ve topçu tabancası tasarımında önemli bir farklılık, 15. yüzyılın sonunda fitil kilitlerin ortaya çıkmasıyla ortaya çıkmıştır. 16. yüzyıldan, 18. yüzyıla kadar Rus birlikleri ile hizmet veren tekerlekli çakmaktaşı sigortasına sahip el gıcırtıları bilinmektedir.
1856'te, Rusya'da, tüfek resmi adını aldı - bir tüfek. Aynı yıl, ilk Rus altı sıralı (15,24 mm) tüfeği kabul edildi. Ancak uygulama küçük kalibreli tüfeklerin avantajlarını göstermiştir. Bu nedenle, 1868'te, Rus ordusu tarafından küçük kalibreli bir tüfek benimsendi. Rus askeri mühendisleri A.P. tarafından geliştirilmiştir. Gorlov ve K.I. Amerikan albay X. Berdan'ın yardımıyla Ginius. Amerika'da, tüfek haklı olarak "Rus tüfeği" denir.
Ulusal atıcılık bürosunun ataları S.I. Mosin, N.M. Filatov, V.G. Fedorov. Başbakan olarak tanınmış silah ustası tasarımcılarını yetiştiren onlardı. Goryunov, V.A. Degtyarev, M.T. Kalaşnikof, I.U. Roschepey, S.G. Simonov, F.V. Tokarev, G.S. Shpagin ve diğerleri
Sergey İvanoviç Mosin
Sergey Ivanovich Mosin, ünlü 1891 üç hatlı tüfeğinin yazarıydı. Mükemmel taktik ve teknik özelliklerle öne çıkan bir tüfek oluşturulması için, Mosin, topçu ve silah ticareti alanındaki icatların en prestijli ödülü olan Büyük Mikhailovski Ödülü'ne layık görüldü. Mosinskaya, Rus mucitler için üç satır tüfek otomatik küçük silahlar alanında araştırma temeli oldu.
Yerli silah yetenekli yaratıcılarından biri YA.U. Roshpepey, tüfeğin ilk örneğini yaptı, "içinden otomatik olarak çekim yapabilirsin."
Yükseltilmiş Mosin tüfeği, 1930 yılında hizmete girdi. Tasarımcılar, 1891 / 1930 tüfekle aynı tasarım ilkelerine sahip olan bir keskin nişancı modeli ve bir karabina geliştirdiler. Sadece 1944'ta, Mosin tüfeğinin üretimi durduruldu. Böylece, 16 yılı geçen yılın nisan 1891'unun Tula 50 Silah Fabrikasında yapılan ilk numuneden sonuncuya geçti. Bu uzun ömür dünyadaki küçük silahlardan hiçbirini tanımıyordu.
Ancak üç yolun hayatı da orada bitmedi. II. Dünya Savaşı'ndan sonra, trilinenin mükemmel taktik ve teknik özelliklerini kullanan spor silah tasarımcıları, küçük kalibreli tüfek MC-12 ve isteğe bağlı bir kalibreli 7,62 mm tüfek MC-13'i yarattı. Bu modeller en iyi dünya modellerinden biri haline geldi ve sporcularımızın Olimpiyatlar, dünya şampiyonaları ve diğer büyük yarışmalarda en yüksek ödülleri kazanmalarına izin verdi.
Vladimir Grigorievich Fedorov
VG Fedorov, yerli otomatik silahların önemli bir geliştiricisiydi. Yılın 1911'inin ilkbaharında, Fedorov’un otomatik tüfeği ilk testi geçti ve yılın 1912’in yazında zemin testlerini geçti. Aynı zamanda, kanıtlanmış bir tüfek F.V. Tokarev. Yerel sistemlerle birlikte, sekiz yabancı örnek test edildi, ancak hiçbiri pozitif olarak değerlendirilmedi. Rus silah ustası-makineli tüfek okulu için büyük bir zaferdi. Ancak I. Dünya Savaşı'nın başlamasıyla hükümet, otomatik tüfek geliştirmeyi durdurmaya karar verdi. Sadece 1916'te, özel üniteyi makineli tüfekler ile yerleştirmeyi ve öne göndermeyi başardılar. Bu ilk oldu hikayeler makineli topçuların savaş bölümü. O zamanlar dünyanın tek bir ordusunda yoktu. Savaşın sonunda, Fedorov'un otomatik sistemleri kendini silahlandırmaya başladı. авиация.
Fedorov'un müritlerinden ve yardımcılarından biri V.A. Degtyarev. 1927'te Kızıl Ordu, DP işareti olan “Degtyarev, piyade” olan bir makineli tüfek kullandı. Bundan sonra, Degtyarev havacılık için yerli makineli tüfek oluşturulması konusunda çalışmaya başladı. Mart ayında 1928, uçak makineli tüfek Degtyarev seri üretime kabul edildi ve Sovyet havacılığındaki İngiliz Lewis makineli tüfeklerinin yerini aldı.
Degtyarev diğer yetenekli tasarımcılarla yakın çalıştı - G.S. Shpagin ve P.M. Goryunov. İşbirliğinin sonucu bir dizi makineli tüfek oldu. 1939’te, DSNK’nın 12,7 modelinin 1938-mm ağır makineli tüfek (Degtyarev-Shpagin, büyük kalibreli) hizmete girdi. İlk başta piyade için tasarlandı, ancak daha sonra ordunun diğer kollarında da uygulama bulundu. Zırhı 15 mm'ye yumruklayan DShK, düşman uçaklarına karşı mücadelede etkili bir araçtı.
Vasily Alekseevich Degtyarev
Büyük Vatanseverlik Savaşı başladığında, Degtyarev yedinci düzine idi. Ancak tasarımcı, savaş gazilerinin yeni silahların yaratılmasına yardım etmeye çalıştı. Çünkü düşman güçlüydü tanklaronlarla başa çıkmak için acilen etkili araçlara ihtiyaç vardı.
Çok kısa bir süre içinde, iki tank karşıtı silah prototipi hazırlandı - Degtyarev ve Simonov. Simonovskiy silah ateş oranı Degtyarevskoe - eylem ağırlığı ve rahatlığında avantajı vardı. Her iki silah da iyi dövüş özelliklerine sahipti ve benimsendi.
V.A.’nın işbirliği. PM ile Degtyarev Goryunov. Genç tasarımcı, Degtyarev sisteminin makineli tüfeğini aşan bir makineli tüfek yarattı ve özel bir evlat edinme komisyonu tarafından önerildi. Vasily Alekseevich için bu bir sürpriz ve ciddi bir ahlaki sınavdı, ancak hangi makineli tüfek kullanılacağı sorulduğunda Degtyarev, Goryunov sisteminin makineli tüfeklerinin benimsenmesi gerektiğini söylemekte tereddüt etmedi. Bu durumda seçkin tasarımcı gerçek bir asalet ve gerçek bir devlet yaklaşımı gösterdi.
Mayıs ayında 1943, yeni makineli tüfek "7,62-mm makineli tüfek Goryunova sistemi örnek yılın 1943 (SG-43)" adı altında kabul edildi. Cephe askerleri, silahın yüksek manevra kabiliyetini, tasarımının sadeliğini, güvenilirliğini ve güvenilirliğini, nispeten hafif olanı ve Maxim'e göre daha basit olan ateşe hazırlıklarını hemen takdir ettiler.
Goryunov sisteminin şövale makineli tüfeklerinin savaş kullanma deneyimi, kayda değer dövüş nitelikleri, tank silahı tasarımcılarının dikkatini çekti. Yakında makineli tüfek orta tanklarda ve zırhlı personel taşıyıcılarında kullanılmaya karar verildi.
Erken ölüm, yetenekli tasarımcıların birçok plan gerçekleştirmesine izin vermedi. Devlet Ödülü Goryunov ölümünden sonra ödüllendirildi.
Fedor Vasilyevich Tokarev
F.V. ayrıca yetenekli ve özgün bir tasarımcıydı. Tokarev. Browning, Mauser, Colt, Nagant ve diğerleri - "Rus Silah Patriği" yabancı tasarımcılarla başarıyla yarıştı. Tokarev, 150 etrafında çeşitli silah türleri yarattı. Yerli otomatik silahların kökeninde duranlardan biri. Otomatik bir silahla ilk kez Tokarev, 1907 yılında bir araya geldi. Bir yıl sonra, kendi tasarımının tüfeğinden otomatik bir ateş açtı. 1913'ta Tokarev tüfeği, Browning ve Shegren'in en iyi yabancı örneklerinden önce düzenli testlerden geçti.
Sovyet zamanlarında Tokarev, yılın 1910 modelinin “Maxim” ini mükemmelleştirdi ve birkaç tür havacılık makineli tüfek tasarladı. Tasarımcının en büyük değeri, bir TT tabancasının savaş öncesi yıllarındaki yaratımıdır.
Ancak Tokarev'in yaratıcı yaşamındaki ana başarı otomatik bir tüfek. Mayıs 1938’ta Tokarev, düşündüğü gibi, yarattığı 17 tüfeklerinin en iyisini sundu. Testler sonucunda tüfeği yüksek kalite gösterdi ve "yılın 7,62 modelinin Tokarev sisteminin (XTUMX 1938)" 38-mm kendinden yüklemeli tüfeği "adı altında hizmete girdi. Tasarımının üzerinde tasarımcı, 30'te yıllarca çalıştı. Aynı yıl bu tüfeğe dayanarak, Tokarev optik görüşlü bir keskin nişancı tüfeği geliştirdi.
GS'nin oluşturulması Ünlü hafif makineli tüfek tabancasının (PPSH-41) dikenleri, V.G. Fedorov ve V.A. Degtyarev. Bu, gelecekteki tasarımcının gelişiminde önemli bir aşamaydı. PPSh'nin mevcut numunelere göre tartışılmaz avantajları vardı. İlk makineli tüfek grubu, önde, doğrudan çarpışmada test edildi. Sonuçlar tüm beklentileri aştı. Komutanlar Shpagin makinelerinin daha hızlı seri üretimini istediler.
Cihazın sadeliği ve otomatların üretim teknolojisi zaten askeri fabrikaların bir kısmının sökülüp doğuya taşınması durumunda, 1941'te küçük işletmelerde ve hatta atölyelerde üretimlerini genişletmelerine izin verdi. PPSH, ordumuzun üzerindeki avantajları düşmanı otomatik küçük silahlarla yok etti.
Yerli küçük silahların geliştirilmesinde önemli katkı A.I. Sudan. Dünyaca ünlü MT Kalaşnikof Sudayev hafif makineli tüfek (PPS) "İkinci Dünya Savaşı döneminden en iyi hafif makineli tüfek" olarak görüyor. Hiçbir örnek, cihazın sadeliği, güvenilirliği, operasyondaki güvenilirliği, kullanım kolaylığı açısından karşılaştırılamaz. Soudaevskoe silahları paraşütçüler, tankerler, izciler, kayakçılar tarafından çok sevildi. PPS üretimi için PCA'dan iki kat daha az metal ve üç kat daha az zaman gerekir.
Zırhlı tasarımcıların ön saflarında A.I. Sudayev beklenmedik bir şekilde ve hızlı bir şekilde ortaya çıktı. Zaten II. Dünya Savaşı'nın başında, basitleştirilmiş bir uçaksavar montajı taslağı geliştirdi ve daha sonra bir hafif makineli tüfek oluşturulması üzerinde çalışmaya başladı. Memur, Leningrad'ı kuşatmaya gönderildiğini ve doğrudan silah üretiminin düzenlenmesinde yer aldığını bildirdi.
Tüm dünya, Teknik Bilimler Doktoru, Korgeneral Mikhail Timofeevich Kalaşnikof (1919) 'in otomatalarını biliyor. Kolaylık, kompaktlık, güvenilirlik, zarafet bakımından farklılık gösterir.
İlk örneği, Başçavuş M.T. Kalaşnikof, savaştan önce çalıştığı lokomotif deposundaydı ve o sırada ciddi bir yaralanma ve daralma sonrasında izinli idi. Savaşın başında, Mikhail Timofeevich bir tank şoförüydü ve enkaz arabadan atlayan tank şoförünün artık savaşa katılmadığını gördü. Açıkçası, tankların mürettebatına kompakt, kullanışlı otomatik silahlarla silahlanma ihtiyacı vardı.
1942'in ilkbaharında prototip hazırdı. Ancak, otomat yapımı otomat “mevcut numunelere göre avantajların bulunmayışı” nedeniyle reddedildi. Ancak komisyon, bir hedef belirleyen kıdemli çavuşun nadir görülen yeteneklerini belirtti: makine kesinlikle mevcut tüm örneklerden daha iyi olmalı.
Mikhail Timofeevich Kalaşnikof
Geleneksel olarak zorlu koşullarda yeni makinelerin düzenli testleri yapıldı. Rakipler, birbiri ardına "mesafeye gitti", en zor testlere dayanamadı. Kalaşnikof saldırı tüfeği her şeye dayandı, en iyisi olarak kabul edildi ve “7,62-mm Kalaşnikof saldırı tüfeği” adı altında hizmete girdi Kalaşnikof ayrıca bir tüfek kartuşu (1947) için tek makineli tüfek 7,62 mm tasarımına sahip. Gelecekte, Kalaşnikof liderliğinde bir tasarımcı ekibi otomatik küçük silah modellerinde bir dizi değişiklik yaptı. 1961 mm modern makineli tüfek (AKM), 7,62 mm hafif makineli tüfek (PKK) ve versiyonları kabul edildi. 7,62'ta, AK-1974 ve AKS-74 saldırı tüfeği, XKUMX-mm kartuşun altında RPK-74 ve RPX-74 hafif makineli tüfekler oluşturuldu. Dünya uygulamasında ilk kez, çalışma prensibi ile aynı otomasyon şemasına benzeyen bir dizi küçük kol modeli ortaya çıktı. Kalaşnikof'un yarattığı silahlar, tasarımın basitliği, yüksek güvenilirlik ve verim ile ayırt ediliyor, 74 ülkesinden fazla ordularda kullanılıyor.
Rus topçuğunun olağanüstü bir tarihi var., görünümleri Grand Duke Dmitry Donskoy (1350-1389) adıyla ilişkilendirilmiştir. Doğum sırasında top ve döküm işinin menşei vardı.
Rus topçusu hızlı ve bağımsız bir şekilde gelişti. Bu, numarası ile onaylanır. Rusya'da XIV yüzyılın sonunda, 4'e kadar binlerce topçu mermisi vardı.
XV yüzyılın ortalarında, Ivan III'ün altında "top kulübe" belirdi ve 1488 - 1489'ta, Cannon Yard Moskova'da inşa edildi. Cannon Yard atölyelerinde, 1586'te Andrei Chokhov, dünyanın en büyük kalibreli topunu kullandı, ağırlığı - 40 ton, kalibreli - 890 mm. Şu anda, Moskova Kremlin bölgesinde bulunur. Top bahçesinde yetenekler ve diğer döküm işçileri zengindi. Bütün "top" hanedanları ve okullar ortaya çıktı. Yılın 1491 konuşmasında "Yakovlev öğrencileri Vanya da Vasyuk" yapan oyuncu oldu. Ignaty, Stepan Petrov, Bogdan Fifth ve diğerleri başarılarıyla ünlüdür.
XVII yüzyılın başlarında, Rus zanaatkarlar, namlu kanalında oluklarla üç inçlik bir bronz turşu yaptılar. Dünyadaki ilk tüfek, 200 ve diğer ülkelerdeki topçu teçhizatının geliştirilmesinden yıllarca önce. O dönemin Rus topçularında ileri teknik fikirlerin var olduğuna dair başka kanıtlar zamanımıza kadar gelmiştir. Yabancılar bunu biliyordu ve Rus silahlarından örnekler almaya çalıştı.
Kuzey Savaşı'ndan sonra, Rus topçu başkanı Ya.V. Bruce, Peter I'e şöyle yazdı: "İngilizler korkunç Sibirya silahları sevildi ... ve örnek için tek bir top isteyin."
Andrey Konstantinovich Nartov
Gelişmiş endüstriyel üs ve yerli tasarımcıların yeteneği Peter I'in dünyadaki en sayısız ve teknik olarak mükemmel topçu olarak kaldığı XVIII yüzyıl boyunca topçu yaratmasına izin verdi. Ünlü Rus tamircisi AK, yerli topçu gelişimine büyük katkı yaptı. 18. yüzyılın ikinci çeyreğinde topçu silahlarının üretimi için özel makineler ve aletler üreten Nartov, dünyada optik bir görüş sunan ilk şirketti. Bununla birlikte, A.K. Nartova, 44-namlu yuvarlak robin bataryasıydı. Her birinde 44-8 gövdesi boyunca 5 kesimlerine ayrılmış 6 bronz harçlar, tekerlek biçimli bir makineye yerleştirildi. Tasarım, sektörün tüm harçlarından aynı anda ateş açılmasını sağlamıştır. Ardından makine döndürüldü, başka bir sektörden ateşlendi ve o sırada diğer taraftan yeniden yükleme yapmak mümkündü.
Peter Ivanovich Shuvalov (1710-1762), Rus topçularının gelişimine büyük katkı yaptı. Liderliği altında, Rus topçu memurları M. Danilov, M. Zhukov, M. Martynov, I. Meller, 1757-1759'taki M. Rozhnov. Planking ve asma ateşi ile ateşlemek için birkaç delikli howitzer örneği geliştirdi. Alnında boynuzlu efsanevi bir canavarı betimleyen bu silahlara "tek boynuzlu at" adı verildi. Hafif ve manevra kabiliyetine sahip silahlar, 4 km mesafeye kadar üzüm atışları, maçalar, patlayıcı bombalar ve ateşli mermilerle ateşlendi. Rusya'dan sonra, tek boynuzlu atlar önce Fransa, daha sonra diğer Avrupa ülkeleri tarafından kabul edildi ve 100 yıldan daha uzun bir süre boyunca silahla tutuldu. Zaten o günlerde Rus topçusu, savaşta piyadelere eşlik etti ve kendi savaş oluşumlarına ateş etti.
Topçu ve pirotekniklerin geliştirilmesine büyük bir katkı Mikhail Vasilyevich Danilov (1722 - 1790) tarafından yapılmıştır. 3 pound topunu, "ikizler" olarak adlandırılan iki varil ile icat etti. İlk Rus topçu kursunun yanı sıra, Rusya'daki piroteknik tarihine dair kısa bilgiler verdiği havai fişek ve ışıklandırma hazırlıkları için bir rehber hazırladı ve yayınladı.
Vladimir Stepanovich Baranovsky
1872-1877 içinde Mühendis topçu V.S. Baranovsky, ilk hızlı ateş topçu silahını yarattı ve üzerine kartuş yerleştirdi. Ne yazık ki, yetenekli tasarımcı trajik bir şekilde topçu testleri sırasında öldü. Yabancı silahların hiçbiri, Baranovsky profesörü Mikhailovsky Topçu Akademisi N.'nin fikirleri tarafından yaratılan yerli üç inçlik silah modeli 1902'i geçemedi. Zabudskii.
Rus mühendisler güçlü mermiler oluşturmada büyük yetenek gösterdiler. Yani, yüksek patlayıcı el bombası V.I. Rdultovsky, 1908 yılında topçu olarak ortaya çıktı ve "Eski yüksek patlayıcı bomba" adı altında Büyük Vatanseverlik Savaşı'nda yaşadı.
Büyük Vatanseverlik Savaşı yıllarında "savaş tanrısı" topçu olarak adlandırıldı. Savaştan önce, Sovyet topçu sistemlerinin tasarımcıları güçlü ve mükemmel aletler ve harçlar yarattılar. VG tarafından tasarlanan 76 mm silah Hitler’in topçu danışmanı Grabina, Profesör Wolf, “İkinci Dünya Savaşı’nın en iyi 76 mm silahı” ve “namlu topçu tarihindeki en ustalıklı yapılardan biri” olarak nitelendirdi. Grabin önderliğinde, savaştan önce, eşit olmayan 57-mm anti-tank silahı ve güçlü bir 100-mm anti-tank silahı yapıldı. Savaş yıllarında, F.F. tarafından tasarlanan XFUMX-mm obüs. Petrova.
Vasily Gavrilovich Grabin
1943’te Kızıl Ordu’daki tüm topçuların yaklaşık yarısı harçlardan ibaretti. Bunların çoğu, B.I. Shavyrina. Bunlar 50-mm firması, 82-mm taburu, 120-mm normal harçlardır. Ekim ayında 1944, 240 mm harcı ortaya çıktı. Böyle güçlü harçlar yaratırken, Almanya SSCB'nin gerisinde kaldı. Alman mühendisler, yalnızca 1942 yılında Ukrayna'daki fabrikalardan birinde çekilen çizimleri kullanarak, Sovyetlerin tam bir kopyası olan 122-mm harçların üretimini yaptılar.
17. yüzyılın ikinci yarısından itibaren, roketler Rusya'da kullanılmaya başlandı. 17. yüzyılın sonunda, genç Çar Peter, roket üretimi ile meşguldü. Peter'in kendisinin roketler üretip fırlattığı, "yangın kabukları" besteleri icat ettiği özel bir "roket kurumu" kurdular, Peter'ın sinyal roketi orduda neredeyse bir buçuk yüzyıl boyunca vardı. Daha sonraki yıllarda, Rusya'daki roket işletmesi sürekli iyileştiriliyor: yeni roket mermileri ve rampalar yaratılıyor, roket ateşlemenin temelleri geliştiriliyor. Bu davaların başlatıcısı Alexander Dmitrievich Zasyadko idi. Çalışma Zasyadko, Konstantin Ivanovich Konstantinov'u başarıyla sürdürdü. Yapımının füzeleri, 1853-1856 Kırım (Doğu) Savaşı'nda kullanıldı.
Daha sonra, ünlü "Katyushas" ve diğer çok sayıda fırlatma roketi sistemlerinde yerli jet sistemlerine devam edildi. Yerli bilim adamları N.I. Tikhomirov ve V.A. Artemyev. 1912, N.I. Tikhomirov, askeri gemiler için roket kullanmayı önerdi. Tikhomirov-Artemyev grubu ve Moskova'nın jet itici (GIRD) çalışması için temelinde 1933'te reaktif bir araştırma enstitüsü kuruldu. Zaten 1939'te roket silahları ilk olarak uçak füzesi şeklinde kullanıldı. 1938’te, enstitü, 24 mermi kalibresi 132 mm için tasarlanmış bir tesis geliştirmeye başladı.
21 Haziran 1941, kelimenin tam anlamıyla II. Dünya Savaşı'nın başlamasından bir gün önce, yere dayalı roketatarların Hükümet Komisyonuna gösterildi. Gösteriden sonra derhal teçhizat ve roket üretimine karar verildi. Bir aydan kısa bir süre sonra, Temmuz 14, 1941'ta, Orsha'nın altındaki ünlü Katyushas - yeni bir silahın vaftizi gerçekleşti. Kaptan I.A.'ın bataryası tarafından korkunç silahlar kullanıldı. Flerov.
Savaştan sonra, bilim adamlarımız I.V. Kurçatov, MB Keldysh, A.D. Sakharov, Yu.B. Khariton ve diğerleri atom silahları yarattı ve onları teslim etmek için uzun bombardıman birimleri kuruldu. Böylece ABD'nin tekelini bu tür silahlar üzerinde bitirdi.
1959 doğdu Stratejik Füze Kuvvetleri (RVSN). Kıtalararası balistik füzelerin, sıvı jet motorlarının, kontrol cihazlarının ve onlar için karmaşık yer ekipmanlarının yaratıcıları, akademisyenler S.P. Korolev, V.P. Glushko, V.N. Chelomey, N.A. Pilyugin, V.P. Makeev, M.F. Reshetnev, V.P. Barmin, AM Isaev, M.K. Yangel ve diğerleri.
Mikhail Kuzmich Yangel
Çalışmalarındaki yetenekleri ve bağlılıkları sayesinde, orta ve kısa menzilli balistik füzeler için fırlatma kompleksleri, Proton roketi ve Energia-Buran evrensel uzay sistemi, kıtalararası roketler (P-16, P-7 ve P-9) ve orta menzilli füzeler (P-12, P-14).
Stratejik Füze Kuvvetlerinin teknik ekipmanındaki yeni bir aşama, savaş görevinde RS-16, PC-18, PC-20 roket sistemlerinin oluşturulması ve başlatılması ile ilgilidir. Bu roket sistemlerinde tasarımcılarımız, füzelerin savaş kullanımının etkinliğini arttırmayı ve düşman saldırılarına karşı korumasını arttırmayı mümkün kılan temel olarak yeni teknik çözümler kullandılar.
Askeri işlerin durumu ve gelişme seviyesi askeri alan kuvvetlerinin oluşturulmasına yol açtı. Bilim insanlarımız ve tasarımcılarımız, çeşitli savaş silahlarının ve silah türlerinin eylemlerinin etkinliğini arttırmayı mümkün kılan benzersiz bir askeri alan sistemi geliştirdiler. Askeri uydularımız sürekli uzaydadır; keşif, iletişim ve birliklerin kontrolü ve kontrolünün yapılması, gemilerin konumu, uçakların, mobil füze fırlatıcılarının tespit edilmesi, silahların hedeflere yönelik olması ve diğer görevlerin çözülmesiyle sürekli uzaydadır.
Yaratma ve iyileştirme tarihi çok ilginç ve dinamiktir. tanklarÜlkemizde başlayan. Mayıs ayında 1915, dönen bir taret içine yerleştirilmiş iki makineli tüfek ile donanmış Rus tasarımcı A. Porokhovshchikov'un izlenen aracı test alanında test edildi. Böylece temelde yeni bir silah ortaya çıktı - tank. O zamandan beri, dünya en iyi zırhlı muharebe aracının yaratılması, muharebe özelliklerinin geliştirilmesi - ateş gücü, hareketlilik, güvenlik için yoğun rekabeti durdurmadı.
Mikhail Ilyich Koshkin
Sovyet tasarımcılar M.I. Koshkin, N.A. Kucherenko ve A.A. Morozov, dünyadaki en büyük zırhlı araç haline gelen orta tank T-34'i yarattı - 52'ten binlerce kişi üretildi. Bu, İkinci Dünya Savaşı’nın tamamında önemli yapıcı değişiklikler olmadan geçen tek makine - çok zekice tasarlanmış ve icra edilmiştir.
Amerikan askeri tarihçisi M. Kaidin şöyle yazdı: "T-34 tankı, 20. yüzyılın ortalarındaki savaş alanını Batı'daki herkesin yapabileceğinden daha iyi görmeyi başaran insanlar tarafından yaratıldı." Aralık ayından bu yana, 1943-mm topu, 34'in T-85'ine ve zırh delici mermisinin bir 1000 metre mesafesinden 100 mm kalınlığındaki zırhına delindi ve 500-mm zırhının 138 metre mesafesinden başarıyla delindi. "ve" panterler ".
T-34 ile birlikte, J.Ya'nın rehberliğinde oluşturulan ağır tank KV ve IS, düşmana karşı başarılı bir şekilde hareket etti. Kotin ve N.L. Alkollü.
Halen mevcut T-72 ve T-80 tanklarının birleşik ve daha gelişmiş bir T-90 modeliyle değiştirilmesi için önlemler alınmaktadır. Yeni makine, mürettebat komutanından bir yedek yangın kontrol sistemi olan, hareket halindeyken 5 kilometrelik bir menzile güdümlü bir füzenin ateşlenmesine izin veren bir kompleks olan elektronik-elektronik bir bastırma sistemine sahiptir.
Yerli bilim adamlarının ve tasarımcıların alanındaki başarıları gemi yapımı. 19. yüzyılın ortalarında, ahşap yelkenli gemilerin yapımından buharla çalışan gemilere geçiş tüm dünyada başladı ve metalden yapılmış gemiler ortaya çıktı. Yurtiçi Donanması zırhlı hale geldi.
Tarih, zamanından önce bize en ünlü gemi yapımcılarının isimlerini bıraktı. Özellikle ilginç olanı, en büyük gemi inşa toplumunun baş mühendisliği yapan ve bir kırsal okuldan mezuniyet sertifikasına sahip olmayan Peter Akindinovich Titov'un kaderidir. Ünlü Sovyet gemi yapımcısı Akademisyen A.N. Krylov kendisini bir Titov öğrencisi olarak görüyordu.
1834’te filonun tek bir metal gemisi bulunmadığında, Aleksandrovsky Dökümhanesi’nde metalden yapılmış bir denizaltı inşa edildi. Silahı bir zıpkın direğinden, bir toz madeninden ve füzelerin fırlatılması için kullanılan dört fırlatıcıdan oluşuyordu.
1904’de, I.G. Savaş gemilerinin ünlü üreticisi Bubnova, denizaltı inşaatlarına başladı. Ustalarımız tarafından yaratılan tekneler "Köpekbalığı" ve "Barlar", Birinci Dünya Savaşı sırasında savaşan tüm ülkelerin denizaltılarından daha sofistike olduğu ortaya çıktı.
Sergey Nikitich Kovalev
Evsel sualtının iyileştirilmesinde önemli bir rol filo Sovyet gemi yapımcısı ve mucidi, Teknik Bilimler Doktoru, SSCB Bilimler Akademisi akademisyeni Sergey Nikitich Kovalev (1919) tarafından canlandırıldı. 1955'ten beri Leningrad Merkezi Tasarım Bürosu Rubin'in baş tasarımcısı olarak çalıştı. Kovalev, 100'den fazla bilimsel makalenin ve birçok icadın yazarıdır. Liderliği altında, yurt dışında "Yankee", "Delta" ve "Typhoon" kodu altında bilinen nükleer füze denizaltıları oluşturuldu.
Rus filosu mayın silahlarının geliştirilmesinde yabancı filolardan çok ileride. Etkili mayınlar, yurttaşlarımız I.I. Fitztum, P.L. Shilling, B.S. Jacobson, N.N. Azarov. Denizaltı karşıtı bomba, bilim adamımızı B. Yu. Averkiev.
1913’te Rus tasarımcı D.P. Grigorovich dünyanın ilk deniz uçağını yaptı. O zamandan beri, yerel Deniz Kuvvetleri gemileri deniz havacılığının taşıyıcıları olarak donatmak için çalışıyor. Karadeniz'de oluşturulan, yedi deniz uçağı alabilen hava taşımacılığı, Birinci Dünya Savaşı sırasında düşmanlıklara katıldı.
Yerli gemi yapımcılarının önde gelen bir temsilcisi Boris Izrailevich Kupensky (1916-1982). Gornostay (1954-1958) devriye gemileri, Sovyet Donanması'nda uçaksavar füze sistemleri bulunan ilk denizaltı karşıtı gemiler ve Sovyet Donanması'ndaki ilk savaş donanma gemisi olan gaz türbini gaz türbini (1962-1967) devriye gemisinin baş tasarımcısıydı. Santral ve güçlü bir saldırı ve uçaksavar silahları, neredeyse sınırsız navigasyon aralığı ile bir dizi atomik füze kruvazörü "Kirov" (1968-1982) bir dizi baş.
Hiçbir iç tasarım düşüncesi alanında olduğu gibi çok şanlı zihinler yoktur. uçak endüstrisi. DC Antonov, A.A. Arkhangelsk, R.L. Bartini, R.A. Belyakov, V.F. Bolkhovitinov, D.P. Grigorovich, M.I. Gurevich, S.V. İlyuşin, N.I. Kamov, S.A., Lavochkin, A.I. Mikoyan, M.L. Mil, V.M. Myasishchev, V.M. Petlyakov, I.I. Sikorsky, P.S. Sukhoi, A.A. Tupolev, A.S. Yakovlev ve diğerleri, birkaç yıldır seri üretimde olan uçak ve helikopter modellerini oluşturdular ve modern uçak tasarımında hala kendileri tarafından bulunan birçok teknik çözüm kullanılıyor.
Alexander Fedorovich Mozhaysky
Orijinal yenilikçi, tasarımcı A.F. Mozhaisky, 10-15 yıl önce yabancı rakiplerin önünde. Mozhaisky, 1877'te havacılık komisyonuna sunulan uçağın çalışma modelini yarattı. Rus mucit, yalnızca gelecekteki aparatın tasarımının ayrıntılarını göstermedi, aynı zamanda uçuşun tüm öğelerini de gösterdi: kalkış, kalkış, uçuş ve iniş. Daha sonra, kaptan Mozhaisky gerçek boyutta bir uçak yarattı, ancak komisyon Mozhaisk uçağı hakkında olumsuz bir fikir verdi ve sabit kanatlı bir uçağın yaratılmasından vazgeçmesini ve onu, tasarımcının hemfikir olmadığı "kanat çırpmalı kanatlılar modeli" üzerine inşa etmesini önerdi. Başarısız olan ilk uçuş testleri memuru durdurmadı ve uçağı ölümüne kadar ısrarla geliştirdi (yılın ilkbaharında 1890).
Rus bilim ve teknolojisini yücelten ilk Rus havacılık tasarımcılarından biri Ya.M. Gakkel (1874-1945). 1908 ve 1912 yılları arasında, çeşitli türde ve amaçlarla 15 uçakları tasarladı. Aynı zamanda, makinelerin kalitesini, uçuş verilerini sürekli geliştirdi.
Havacılık tarihinde önemli bir olay meydana geldi: 13 Mayıs 1913, St. Petersburg yakınlarında. Igor Ivanovich Sikorsky (1880-1992) kendi tasarımıyla benzeri görülmemiş bir uçak aldı. Ağırlığı o zaman uçağının en büyük ağırlığının dört katıydı. Yük kapasitesi açısından, yeni makine yalnızca o zamanın en büyük hava gemileriyle karşılaştırılabilir. Bu gerçekten devrimci uçak "Rus Şövalyesi" idi.
Uzun süredir yurtdışında, Rus uçak tasarımcısının Batı'da imkansız olduğu düşünülen başarıya ulaştığına inanamadılar. 1912-1914 yıllarında, Sikorsky'nin öncülüğünde, uzun menzilleriyle ayırt edilen ve çok motorlu uçakların başlangıcını belirleyen Grand ve Ilya Muromets uçakları da yaratıldı.
Andrey Nikolaevich Tupolev
Havacılık tarihinde büyük önem taşıyan, dünyanın en büyük yolcu uçağı ANT-1888 "Maxim Gorky" nin (1972) Andrei Nikolaevich Tupolev'in (20-1934), orta ve ağır bombardıman uçaklarının, keşif bombalarının ve keşif uçağının öncülüğünde yaratılmasıydı. N..E. ile birlikte Zhukovski, Merkez Aerohidrodinamik Enstitüsü'nün (TsAGI) organizasyonunda aktif rol aldı. Liderliği altında, 100'in seri üretime sokulduğu, çeşitli uçak türlerinden daha fazlası tasarlandı ve üretildi. II. Dünya Savaşı sırasında uçak TB-70, TB-1, SB, TB-3, MTB-7, Tu-2 ve torpido botları G-2, G-4 kullanılmıştır. Savaş sonrası yıllarda, Tupolev'in öncülüğünde, Sovyet Ordusu ve Deniz Kuvvetleri için, Sovyet jet bombardıman uçakları Tu-5 (12), Tu-1947; ilk jet yolcu uçağı Tu-16 (104); ilk turboprop kıtalararası yolcu gemisi Tu-1954 (114) ve sonraki Tu-1957, Tu-124, Tu-134 ve ayrıca Tu-154 yolcu da dahil olmak üzere bir dizi süpersonik uçak.
Tupolev, çevresinde bağımsız KB'nin geliştirdiği birçok uçak tasarımcısını eğitti: V.M. Petlyakova, P.O. Sukhoi, V.M. Myasishchev, A.A. Arkhangelsk ve diğerleri.
Tasarımcılar A.S., iç havacılığın gelişimine olağanüstü bir katkı sağladı. Yakovlev, S.A. Lavochkin, A.I. Mikoyan, S.V. Ilyushin ve G.M. Beriev. Çok kısa bir sürede tasarım büroları tarafından yönetildiler, yeni savaşçılar, bombardıman uçakları, saldırı uçakları tasarlandı, test edildi ve seri üretime alındı, uçan tekneler ve gemi uçakları yapıldı.
Pavel Osipovich Sukhoi
Pavel Osipovich Sukhoi (1895-1975) yetenekli bir uçak tasarımcısıydı. Liderliği altında, çoğu yüksek uçuş teknik ve savaş özellikleri ile öne çıkan 50'ten daha fazla uçak tasarımı yaratıldı. Tasarımının çok amaçlı uçağı (Su-2) Büyük Vatanseverlik Savaşı sırasında başarıyla kullanıldı. 1942-1943'te, Su-6 zırhlı bir saldırı uçağı yarattı. Sukhoi ayrıca Sovyet jetinin ve süpersonik uçağın kurucularından biridir. Savaş sonrası yıllarda, liderliğindeki Su-9, Su-10, Su-15 ve diğer jetler KB'de, 1955-1956 yıllarında ise süpürüldü ve delta kanatlı süpersonik jetler (Su-7б, vb.). Sukhoi tasarım uçağında, 2 dünya rakım rekoru (1959 ve 1962 yıl) ve kapalı bir rotada 2 dünya hava hız rekoru (1960 ve 1962 yıl) belirlenmiştir.
Önümüzdeki yıllarda, Su-24M ön cephe bombacısı, benzeri görülmemiş Su-34 çok amaçlı bombardıman uçağı ile değiştirilecek. Asıl amacı, günün her saatinde ve tüm hava koşullarında yüksek korunan nokta hedeflerini yenmektir.
Bilim adamlarımız ve tasarımcılarımızın yetenekleri ve çilikleri, dünyanın hiçbir ordusunun sahip olmadığı silah modellerine sahip olmamıza izin veriyor. Yani, sadece Rusya'nın bir ekranoplanı var. İlk WIG'in genel tasarımcısı R.E. Alekseev. 40'lerin sonunda, o zamanlar için benzeri görülmemiş hızda bir hidrofor torpido botu yarattı - 140 km / s ve yüksek deniz nakliyat kalitesi. Daha sonra ortaya çıkan "Roket" ve "Meteora" bir askeri bilim insanının beyniydi.
Batıda da ekranoplanlar tasarlamışlardı, ancak bir dizi başarısızlıktan sonra, işler kısıtlandı. Ülkemizde ekranoplans çeşitli versiyonlarda oluşturuldu: şok, denizaltı karşıtı, kurtarma. 500 tondan daha fazla yer değiştiren ve 400-500 km / s hıza sahip bir ekranoplan, genel tasarımcı tarafından deneyimlenmiştir. Eşsiz teçhizat sadece askeri amaçlı iniş yapmakla kalmayıp aynı zamanda barışçıl yolcu taşımacılığı, kargo taşımacılığı, kurtarma ve araştırma çalışmaları yürütme kabiliyetine sahiptir.
Kara Köpekbalığı adı verilen Ka-50 tanksavar helikopteri de eşsizdir. 1982'ten bu yana, bu dövüş makinesi defalarca çeşitli yarışmalar kazandı, çeşitli sergilerdeki profesyonelleri büyüledi.
Helikopterin güçlü silahları var. NURS üniteleri, lazer yönlendirmeli ATVM "Whirlwind" rampaları, 30 mermi devir sayısı olan bir 500 kalibre tabancası ile donatılmıştır. Füzeler, 8-10 kilometre mesafesinden, yani düşmanın hava savunma sisteminin dışından atılıyor. Pilotun fırlatma koltuğu ve helikopterin kanatlarının ön ateşlenmesi, pilotun sıfır olanlar dahil tüm hız ve yükseklik aralığında kurtarılmasını sağlar.
Her zaman Rus toprakları yetenekler bakımından zengindi, Mendeleev ve Korolev, Popov ve Kalaşnikof dünyasını gösterdik. Seçkin yerli askeri tasarımcıların listesine çok uzun bir süre devam edilebilir. Rus ordusunun kılıcı, yüzlerce ve binlerce vatandaşımızın emeği ve zekası tarafından yapıldı.