

olarak, direksiyon başında keyifle otururken görülecektir.
Özal, 1977 genel seçimlerinde, AP'den adaylık sözü alır. Bursa veya
Kayseri'den aday gösterilecektir. Fakat, başvuru süresi sona ermek
üzere olduğu halde, nedense kendisini ne arayan olur ne de aday
gösteren. O da, kardeşi Korkut Özal'ın kilit adam olduğu MSP'den İzmir
milletvekili adayı olur. Seçim konuşmalarında, ülke sorunlarının çözümü
için radikal reformlar öneren Özal, kendi görüşlerini açıkça ortaya
koyamaz. çünkü adayı olduğu partinin içinde kendini yabancı
hissetmektedir. MSP ona göre değildir.
Seçimi kaybeder.
O seçimi kaybetmesi, talihini değiştiren önemli bir olaydır.Kader, onun yolunu çoktan çizmiştir. Seçimi kazansa, belki doruğa
tırmanamayacak, kafasındaki projeleri ve reformları hayata geçirme
imkanına belki hiçbir zaman kavuşamayacaktır.
İlk siyasete atılma denemesinde başarılı olamayan Özal, "Siyasette
kazanmak da var, kaybetmek de" der ve MESS'deki görevini sürdürmeye
başlar. TUSİAD'a da üye olur. "Masanın öbür tarafı" dediği özel
sektördeki çalışmaları sırasında edindiği bilgi ve tecrübelerden daima
yararlanacaktır.
Aydınlar Ocağı'ndaki Ünlü Konuşma
Turgut Özal'ın, Nisan 1979'da Aydınlar Ocağı'nın Ankara'da düzenlediği
bir toplantıda yaptığı konuşma, geleceğe yönelik ilk siyasi mesajı
vermesi ve daha önce parça parça verdiği mesajları artık tamamlamış
olması bakımından, önemlidir. Özal, kafasındaki ekonomik modeli ve
yapılması gereken (daha doğrusu yapmayı tasarladığı) reformları o
konuşmada açıklar.
Toplantıyı ve Özal'ın o toplantıda yaptığı konuşmayı, gazeteci Taha
Akyol'dan dinleyelim :
"Turgut Özal, Aydınlar Ocağı'nın bir seminerinde konuşuyordu. Özal'ın o
zamanlar Aydınlar Ocağı ile yakın teması vardı. Milli Kültür Vakfı'nın
sürükleyici isimlerinden biriydi. Aydınlar Ocağı, 'Türkiye'nin sosyo-kültürel
ve ekonomik meseleleri' diye bir seminer düzenlemiş, ekonominin
anlatılmasını Özal' dan rica etmiştir.


28-29 Nisan günleri Ankara Dedeman Oteli'nin giriş katındaki büyük
salonda" sağın hemen bütün ağır topları ve Pazar günü öğleden sonra
Özal konuşacaktı.
Ben de dinleyiciler arasında Prof. Şaban Karataş'
la beraberdim.
Özal' ı ilk defa görüyordum. Bende mütevazi ama
iddialı bir adam intibaı bırakmıştı. Salona girerken arkasında öyle
ordu gibi bir kalabalık falan yoktu. Tek başına geldi, ön sıralarda
boş bir yere oturmadan önce, Demirel'le, Çağlayangil'le, Bayar'la,
Aydınlar Ocağı'ndan profesörlerle tokalaştı.
Teksir metni elimde
olan Özal'ın konuşmasının başlığı neydi biliyor musunuz?
"Kalkınmada Yeni Görüşün Esasları"
Cumhuriyetin kuruluşundan sonra 1938'e kadar kalkınma yolunda ciddi
çabalar sarfedildiğini ama Türkiye'nin asıl 1950' den bu yana bir
kalkınma hamlesi içinde olduğunu' belirten Özal, sola karşı sert
eleştiriler yöneltiyordu. Anarşi deyince herkesin özellikle' sokak
anarşisi'ni düşündüğü o ortamda Özal, 'fikir anarşisi'nden söz
ediyordu ve sağı eleştiriyordu :
'Solun karşısında onların her zaman ekseriyette olduğunu rahatlıkla
söyleyebiliriz. Ama ne yazık ki, belki de uzun zaman iktidarda olmak
ve devamlı memleket için birşeyler yapmak durumunda olanlar
ekonomik, sosyal ve kültürel gelişme konularında fikir
geliştirmesini layıkıyla yapamamışlardır. Hatta, solun parçalayıcı
ve dağıtıcı tuzaklarına sık sık kapıldıkları görülmüştür. "
Ve devam eden cümle:
'Bu raporda Yeni Görüş adı altında özellikle ekonomik kalkınma
üzerinde, solun karşısında sağlıklı ve kendi içinde tutarlı
düşünceler ve fikirler ortaya atılmıştır.'
Yani, Türkiye'de öteki anarşilerle birlikte fikir anarşisi vardı,
sağ kanat fikir üretemiyor, hatta solun, 'parçalayıcı ve dağıtıcı
tuzaklarına' sık sık kapılıyordu, 'Yeni Görüş'le ortaya 'tutarlı
düşünceler ve fikirler' atılıyordu.
Sırf 'fikir' olsun diye mi?