Castro'nun yükselişi ve devrimin patlak vermesi
Castro, Santiago de Cuba ve Havana'da eğitim gördü ve henüz öğrenciyken, ülkenin her yerinde devrimci faaliyetlere katıldı. Latin Amerika . 1950'de Havana Üniversitesi'nden hukuk diplomasını aldı ve mezun olduktan sonra avukatlık yapmaya başladı. 1952'de Küba Halk Partisi'ne adaydı, ancak Batista'nın darbesi seçimleri önledi ve Castro kısa süre sonra bir seçim kararı aldı. alternatif diktatörlüğe meydan okumak için araçlar. 26 Temmuz 1953'te, Santiago ordusunun kışlasına yapılan umutsuz ve başarısız bir baskında yaklaşık 160 adama liderlik etti. Saldırının Batista'ya karşı genel bir ayaklanma başlatacağını ummuştu, ancak saldırganların çoğu öldürüldü ve Castro ve kardeşi Raul tutuklanarak hapse atıldılar. 1955'te Castro kardeşler af aldı ve serbest bırakıldı, bunun üzerine Fidel gitti. Meksika Küba sürgünlerinden oluşan bir işgalci gücü örgütlemeye başladığı yer.
Fidel Castro Fidel Castro. Kongre Kütüphanesi, Washington, DC
Castro Küba'ya dönüyor
Yatta 81 kişilik bir grup eşliğinde büyükanne , Castro 2 Aralık 1956'da doğu Küba'ya indi, ancak kuvvetlerin çoğu hızla öldürüldü veya ele geçirildi. Kaçan bir düzine adam arasında Castro kardeşler ve Ernesto (Che) Guevara da vardı. Bu küçük çete daha sonra Sierra Maestra dağlarında Batista'ya karşı bir gerilla kampanyası başlattı ve adını aldı. 26 Temmuz Hareketi için anmak 1953 saldırısı.
Che Guevara Che Guevara. Lee Lockwood / Kara Yıldız
Castro'nun karaya çıktığı tarihten itibaren Küba sanal bir sivil durumdaydı. savaş . 13 Mart 1957'de, çoğunluğu öğrencilerden oluşan bir grup isyancı olan Devrimci Direktörlük (Directorio Revolucionario), Havana'daki başkanlık sarayına kanlı ve başarısız bir saldırı başlattı. Çatışmada onlarca kişinin öldüğü bildirildi. Ciddi rahatsızlıklar vardı aralıklı Santiago de Cuba ve merkezi Küba boyunca. Sendikacılar bir genel grevi kışkırtmaya çalıştılar, ancak hükümetin greve katılan herkesin başka bir yerde yeniden istihdam edilmesinin reddedileceğini açıklamasının ardından işçi liderleri arasındaki destek çöktü. açık Ağustos 1, 1957, Batista askıya alındı anayasal toplanma ve ifade özgürlüğü gibi güvenceler. Bir aydan biraz daha uzun bir süre sonra, 4 Eylül'de, halka cumhurbaşkanlığı seçiminin planlandığı gibi Haziran 1958'de yapılacağı konusunda güvence vermeye çalıştı. 5 Eylül 1957'de Cienfuegos'ta bir ayaklanma, şehrin donanma istasyonunun eline geçtiğini gördü isyancı subaylardan. Hükümet güçleri şehri geri aldığında 100'den fazla kişi öldü.
Fulgencio Batista Fulgencio Batista, c. 1955. Hulton Arşivi/Getty Images
1958, belirleyici yıl
Ayaklanmalar Küba ekonomisini ciddi biçimde bozmaya başlayınca devrim 1958'e kadar ara sıra baskınlar ve mülkün önemli ölçüde tahrip edilmesiyle devam etti. Şeker fabrikaları ve tarlaları yakıldı, Havana'daki bombalamalar turist Oriente eyaletindeki ticaret ve isyancı faaliyetler madencilik endüstrisini engelledi. Kargaşaya yanıt olarak ABD, Mart ayı ortasında Küba'ya silah ambargosu uyguladı ve yaklaşık 2.000 kişinin teslimatını askıya aldı. Garand tüfekleri Küba hükümetine. Batista, şiddetten yararlanarak Haziran 1958 başkanlık seçimlerinin ertelenmesi çağrısında bulundu ve 26 Mart'ta seçimler 3 Kasım'a ertelendi. Juan Marinello liderliğindeki komünist gruplar, bir seçim çağrısı yaparak karşılık verdiler. Genel grev 9 Nisan'da Grev gerçekleşmese de, komünistler muhalefette önemli bir güç olarak rollerini sürdürmeye devam ettiler.
Batista, grevin başarısız olmasının isyancılara verilen halk desteğinde bir düşüş anlamına geldiğine inanarak, Castro'nun güçlerine karşı büyük bir askeri çaba başlattı. Temmuz ayında hükümet birlikleri Sierra Maestra'nın eteklerindeki mevzilere ilerledi. Ancak 26 Temmuz Hareketi savaşçıları tarafından hızla geri püskürtüldüler ve Ağustos ayının başlarında saldırı tamamen durdu. Küba ordusu güçleri hükümet kontrolündeki topraklarda kendi kalelerine çekildiler.
Castro ise yıl boyunca, genel grev çağrılarından tüm siyasi adaylara yönelik ölüm tehditlerine kadar bir dizi bildiri yayınladı. Castro'nun istismarları arasında kaçırma 26 Haziran'da Küba'nın kuzeydoğusundaki Freeport Sulphur şirketinin madencilik merkezinden 10 Amerikalı ve 2 Kanadalı sivil. Ertesi gün, 28 ABD denizcisi Guantanamo Körfezi deniz üssünün dışındaki bir otobüsten kaçırıldı. Birkaç ABD vatandaşı daha ele geçirildi, ancak ABD'de bu eylemler üzerine yükselen öfke, Castro'nun mahkumlarını takip eden hafta içinde serbest bırakmasına neden oldu. 28 Temmuz'da Guantanamo Körfezi'nden ABD Deniz Piyadeleri konuşlandırılmış üssün su kaynağını korumak için. Raul castro Asi güçleri üssün etrafındaki alanı kontrol eden , harekete karşı olduğunu dile getirdi ve 1 Ağustos'ta Batista, Deniz Piyadelerinin geri çekilebilmesi için su kaynağını korumak için Küba birlikleri gönderdi.
Yeniden planlanan seçim tarihi yaklaşırken, üç ana aday Kübalı seçmenlere hitap etmeye çalıştı: Batista'nın seçilmiş halefi Andrés Rivero Agüero; bazı ılımlı gruplar tarafından desteklenen Carlos Márquez Sterling; ve Küba Devrimci Partisi'nin adayı eski cumhurbaşkanı Ramón Grau San Martín. Castro, seçimden önceki günlerde hem adaylara hem de seçmenlere yönelik şiddet tehdidinde bulundu ve Kübalılar 3 Kasım'da sandık başına gittiğinde isyancıların kontrolündeki Oriente ve Las Villas eyaletlerinde katılım yok denecek kadar azdı. Ancak seçim sonuçları açıklandığında, büyük bir sahtekarlığın yapıldığı açıktı. Ilımlı Márquez Sterling dört ilde zafer kazandı. meşru oylama yapılmıştı ama Rivero Agüero, Oriente ve Las Villas'taki kontrolsüz oy pusulası doldurması nedeniyle genel galip ilan edildi. Márquez Sterling seçimi kazanmış olsaydı, Küba Devrimi çok farklı bir yol izleyebilirdi. Bunun yerine, Batista'nın müdahalesi, rejiminin çöküşünü adeta güvence altına aldı.
Batista'nın düşüşü
Seçimi takip eden haftalarda Batista'ya verilen destek eriyip gitti. Ordunun çoğu ona sadık kalsa da, mücadele etkinliği nedeniyle ciddi şekilde tehlikeye atılmıştı. mühimmat Amerikan silah ambargosundan kaynaklanan kıtlıklar. Yıllarca başarılı bir gerilla harekatı yürüten Castro'nun kuvvetleri, artık hükümet birliklerini meydan muharebesinde karşılayabilir ve onları genellikle yabancı kaynaklardan elde edilen üstün teçhizatla karşı karşıya getirebilirdi. 27 Aralık 1958'de Che Guevara komutasındaki bir isyancı güç, Las Villas eyaletinin başkenti Santa Clara'daki garnizonu bozguna uğrattı ve hükümet güçlerinin umutsuzca ihtiyaç duyduğu silah ve mühimmatla dolu bir zırhlı treni ele geçirdi. Batista, pozisyonunun savunulamaz , 1 Ocak 1959 sabahın erken saatlerinde cumhurbaşkanlığından ayrıldı. Şafakta Dominik Cumhuriyeti'ne kaçtı, ancak bu ülkenin hükümetiyle birkaç yıldır arası kötü olmasına rağmen. 20 Ağustos 1959'da Portekiz'in Madeira adasına uçtu; hayatının geri kalanını sürgünde geçirecekti. Portekiz .
Batista, yetkiyi Başkomutan Orgeneral Eulogio Cantillo'ya devretti. Adalet Carlos M. Piedra, General José E. Pedraza ve kendisi. Santiago de Cuba belediye binasının balkonundan devrimin zaferini ilan eden Castro, cuntayla uğraşmayı reddetti ve 3 Ocak'ta Guevara ilk isyancı kolunu rakipsiz olarak Havana'ya götürdü. Castro'nun kendisi, Manuel Urrutia Lleó'nun başkan olduğu ve Castro'nun başkan olduğu yeni bir geçici hükümetin kurulduğu 8 Ocak'a kadar Havana'ya gelmedi. Başbakan .
Castro muzaffer
gelişigüzel tutuklamalar, eylemler işkence , ve infazlar Küba genelinde hemen hemen aynı anda başladı. 15 Mayıs 1959'a kadar Batista hükümetiyle bağlantılı yaklaşık 600 kişi devrimci mahkemeler tarafından idam edildi. Yeni rejimin ilk önemli eylemlerinden biri, Arjantinli Guevara'ya yerli Kübalı statüsü vermek ve böylece onu cumhurbaşkanlığı da dahil olmak üzere herhangi bir hükümet pozisyonuna uygun hale getirmekti. Guevara, sonraki ayları askeri hapishanelere başkanlık ederek, askeri mahkemeleri yöneterek ve kapsamlı Asya turları yaparak geçirecekti. Kuzey Afrika , ve Sovyetler Birliği .
Che Guevara Che Guevara, 1964. Yutaka Nagata / BM Fotoğrafı
Castro defalarca acil, dürüst genel seçimler için çağrıda bulunsa da, iktidara geldiğinde bu tür seçimlerin süresiz olarak erteleneceği açıktı. Yönetiminin ilk günlerine komşu ülkelere yaptığı zafer ziyaretleri damgasını vurdu ve Venezüella'nın Karakas kentinde bir görünümde, proleter devrimin Amerika'da gerçekleştirildiğini ilan etti. Amerika Birleşik Devletleri, Castro hükümetinin meşruiyetini tanıyan ilk ülkeler arasındaydı, ancak Washington ve Havana arasındaki gerilimler büyüyordu ve Nisan 1959'da Castro, 11 günlük ABD turuna çıktı 33 yaşındaki devrimci karşılandı Bir ünlü olarak ve durakları arasında Başkan Yardımcısı ile toplantılar vardı. Richard M. Nixon ve dışişleri bakanı Christian Herter. Castro'nun Küba'nın Batı ile Sovyet bloğu arasındaki herhangi bir rekabette tarafsız kalacağını söylediği bildirildi, ancak alıntının doğruluğu sorulduğunda, Küba'nın fakir olduğunu ve ne askerleri ne de silahları olmadığını iddia ederek sinsi bir şekilde gizlendi.
Castro'nun iyi niyet misyonu ABD'den herhangi bir mali yardım almayı başaramadı ve kısa süre sonra kamulaştırmaya, zorunlu borç vermeye, yeni ve daha ağır yöntemlere yöneldi. vergilendirme , ve değişim kontrolü . Sahibinin uyruğu ne olursa olsun, 1.000 dönümü (4 km kare) aşan tüm arazilerin kamulaştırılması programı bir tarım reformu kararnamesine yazılmıştır. ilan edilmiş Küba anayasasının bir parçası olarak 4 Haziran 1959'da. Ulusal Tarım Reformu Enstitüsü, 20 yıl vadeli bonolarla devralınan tüm arazileri vadeye kadar çevrilemez, yüzde 4,5 faiz ödeyerek, sadece vergi gelirlerinden elde edilen ödemelerle ödemek üzere kuruldu. Amerika Birleşik Devletleri 11 Haziran'da resmi bir protesto düzenledi ve ertesi gün Castro'nun kabinesinin beş üyesi istifa etti. Küba hükümeti, yasanın nihai olduğunu ve egemen ve şartlarının değiştirilmeyeceğini bildirdi.
ABD ile olan çatışmanın kötüleşmesi nedeniyle yönetim içinde yaşanan anlaşmazlık, Castro'nun 17 Temmuz'da başbakanlıktan istifasını sunmasına neden oldu. Hain olarak nitelendirdiği Urrutia ile çalışamayacağını açıkladı. Castro'nun geri dönmesini talep eden proleter bir gösteri, ona popüler bir yetki yabancı emperyalizm olarak nitelendirdiği şeye direnmeye devam etmek. İstifaya zorlanan ve tutuklanan Urrutia'nın yerine başkan olarak Osvaldo Dorticós Torrado getirildi.
Bu güç konsolidasyonu gerekliydi çünkü Castro'nun konumu ilk yılında güvenli olmaktan uzaktı. İşsizliğin artması ve özel yatırımların düşmesiyle Küba ekonomisi paramparçaydı. Şeker fiyatlarının düşmesi durumu daha da kötüleştirdi, tütün , ve Küba ihracat pazarının diğer zımbaları. Kaçışlar sıradandı. Castro'nun Devrimci Hava Kuvvetleri komutanı Binbaşı Pedro Luis Díaz Lanz, Haziran ayı sonlarında ABD'ye kaçtı. Her yüksek profilli iltica, iddia edilen bir anti-devrimcinin keşfi komplo . Bununla birlikte, Ekim 1959'a gelindiğinde, Küba'nın batısında ve merkezi illerde gerçek ayaklanmalar meydana geliyordu.
ABD'nin neden Küba'nın komünist lideri Fidel Castro News'i devirmeye çalıştığını anlayın, ABD-Küba ilişkilerinin çöküşünü ve Domuzlar Körfezi işgalini kapsayan görüntüleri. Encyclopædia Britannica, Inc. Bu makale için tüm videoları görün
Castro'yu iktidardan uzaklaştırmak için yapılan bu erken çabalardan çok az şey geldi, ancak Küba yetkililerinin daha sonra onu devirmek veya suikast düzenlemek için 600'den fazla girişim olarak nitelendirdiği - bağımsız olarak doğrulanması imkansız bir rakam - başlangıcı oldu. Şubat 1960'ta Sovyetler Birliği ile bir ticaret anlaşmasının imzalanması, Küba'nın Moskova ile ilişkisinin derinleştiğinin sinyalini verdi ve Eylül ayında Castro, Küba'ya gitti. Birleşmiş Milletler , burada Sovyet başbakanı Nikita Kruşçev'i alenen kucakladı ve ABD'yi kınayan dört buçuk saatlik bir konuşma yaptı. Devam eden yabancı varlıklara el konulması ABD protestoları üzerine devam etti ve 1960'ın sonunda Küba ile ABD arasındaki ekonomik faaliyetlerin çoğu durmuştu. 3 Ocak 1961'de, görevdeki son eylemlerinden birinde, U.S. Pres. Dwight D. Eisenhower, Havana ile diplomatik ilişkilerini kesti. Üç aydan biraz daha uzun bir süre sonra, 17 Nisan 1961'de, ABD Merkezi İstihbarat Teşkilatı tarafından finanse edilen ve yönetilen yaklaşık 1.500 Kübalı sürgün, başarısız bir operasyon düzenledi. Domuzlar Körfezi'nde işgal . Küba ordusu tarafından ezilen işgal, Castro rejimini devirmeye yönelik son büyük ölçekli açık girişimdi.
Fidel Castro ve Nikita Kruşçev Küba lideri Fidel Castro ve Sovyet lideri Nikita Kruşçev kalabalığın içinden geçerken, 1960. Kongre Kütüphanesi, Washington, D.C. (LC-USZ62-127233)
Paylaş: