En hararetli tartışmanın konusu olan orduda bir zamanlar mobil iletişim cihazlarının kullanımı konusu (yasama düzeyinde bazı türlerinin Rus Silahlı Kuvvetlerinde kullanım yasağının kabul edilmesinden sonra) şimdi biraz unutuldu. Üniformalı bir kişi için modern araçlar nelerdir: yeri doldurulamaz yardımcılar veya sorun ve tehdit kaynakları, arkadaş veya düşman mı?
Yerli orduda görev yapan askeri personel tarafından fotoğraf ve video işlevlerine, yerleşik diktafonlara ve diğer akıllı işlevlere sahip cihazların kullanımına ilişkin tam bir "tabunun" getirilmesi, oldukça şiddetli bir tepkiye neden oldu, neredeyse hiçbir açıklamaya gerek yok. Kendi içinde, hem gizli silahları hem de "kapalı" bilgiler içerebilecek konuşmaları kaydedebilen bir askeri teçhizat biriminin topraklarındaki varlığı, askeri sırların ifşa edilmesine yönelik ciddi bir adımdır.
Aynısı mobil cihazların İnternet bağlantısı için de geçerlidir. Burada genel olarak düşmana en geniş fırsatlar açılıyor. Modern yaşamın ayrılmaz bir parçası olarak bugün hepimizin alışık olduğu sosyal ağlar ve anlık mesajlaşma programları gibi görünüşte masum bir anla başlayabilirsiniz. Ne yazık ki, tüm savaşçılar hangi bilgilerin kendileriyle paylaşılıp nelerin paylaşılamayacağını bağımsız olarak belirlemek için yeterli zekaya sahip değildir. Bu sorun sadece yerli askerlerle ilgili değil. "Büyüleyici kadınlar" kisvesi altında, aynı Afganistan'da konuşlanmış Amerikan denizcilerini şiddetle "yapıştıran" Taliban'dan sakallı adamların (Rusya Federasyonu'nda yasaklanmış), askerlerle ilgili hiçbir romantik niyeti olmayan, saklandıkları bilinen durumlar vardır.
Aynısı GPS ve konum belirleme iletim işlevleri için de geçerlidir. Bazı "özellikle yetenekli" dövüşçüler, bir savaş görevi yerine getirirken veya özel olarak korunan nesnelerde bulunurken bile onları devre dışı bırakma becerisine sahip değildir. Bir seferde Irak'taki üslerden birinde dört Apaçi havan ateşiyle son derece doğru bir şekilde "örtülmesi" için ABD Hava Kuvvetleri, Facebook'ta görünen "döner tablaların" arka planına karşı muhteşem bir selfie yapmaya karar veren müstakbel savaşçılara teşekkür etmek zorunda kaldı. Elbette coğrafi veriyi kapatmadan ... Bu nedenle bu yıl ABD Ordusu'nun Orta Doğu'ya gönderilen 82. Hava İndirme Tümeninin tüm personelinin akıllı telefonları Fort Bragg'da zarar görmeden kaldı.
Öte yandan, en sıradan akıllı telefonları, özellikle özel kuvvetler olmak üzere asker donatmanın en önemli parçalarından biri haline getirerek en sıradan akıllı telefonları "devreye sokmaya" ilk teşebbüs edenler Amerikalılardı. Bildiğimiz kadarıyla mobil cihazların kullanımına ilişkin plan 2012'de Pentagon tarafından onaylandı. Başlangıçta, kendi ihtiyaçları için suya batmayan, ateşte yanmayan ve neredeyse kurşun geçirmez bir tür "süper akıllı telefon" yaratmayı planladılar. Bununla birlikte, ilk gelişmeler, böyle bir aletin maliyetinin neredeyse F-35 avcı uçağıyla karşılaştırılabilir olacağını gösterdi. Ve bu fikri terk ettiler ve kendilerini özel yazılım Windshear ile sınırlandırmaya karar verdiler (ayrıca hiçbir şekilde ucuz değil).
ABD savunma bakanlığı başkanlarına göre, geniş bir işlev yelpazesine sahip olması gerekiyordu. Her şeyden önce, bunlar cihaza yerleştirilmiş haritalardır; bunun yardımıyla (bir İnternet bağlantısı varsa), savaşçıların yalnızca yoldaşlarının göreceli konumunu görmekle kalmayıp, aynı zamanda, örneğin, tespit edilen düşman konumlarına tüm birim için mevcut olacak işaretler koyabilirler. Bir askerin yaralanması veya yaralanması durumunda, aldığı yaraların yüksek kaliteli görüntüleri, bir akıllı telefon kullanılarak iletilir, savaş alanından uzaktaki doktorların anında ilk tanı koymasına ve askerin hayatını kurtarmaya yönelik tavsiyelerde bulunmasına olanak tanır. Dahası, geliştiricilerin planına göre yüz tanıma işlevine sahip özel bir uygulama (uygun veri tabanlarını kullanarak), sivil olarak poz veren teröristlerin tespit edilmesine izin verecektir. Tek kelimeyle, tek bir akıllı telefonda zeka, tıbbi ve özel departman.
Amerikalıların bu yönde ne kadar ilerlediği tam olarak bilinmemektedir. Ve buradaki sorun daha çok teknik konularda değil, modern siber casusluk yöntemlerinin ve yöntemlerinin geliştirilmesinin, bunlarla savaşmak için yöntemlerin geliştirilmesinden çok daha hızlı gitmesi gerçeğidir. Herhangi bir modern mobil aygıtın, bir kişiyi izlemek ve onun hakkında kişisel verileri toplamak için neredeyse ideal bir araç olduğu uzun zamandır kabul edilmiştir. Neredeyse hiç kimse, hem cihazlarda hem de yazılımlarında yerleşik casus yazılım bulunmadığını tam olarak garanti edemez. Ve bu konudaki riskin çok büyük olduğunu anlıyorsunuz.
Bu nedenle, gittikçe gelişen mobil cihazların sağladığı muazzam fırsatlara rağmen, dünyanın giderek daha fazla ordusu, askeri personeli tarafından kullanımlarını yasaklama yolunu izliyor (sadece Rusya veya ABD'den değil, aynı zamanda Güney Kore'den de bahsediyoruz) veya tanıtmak için bu konuda son derece katı kısıtlamalar. Diğer bir yol, ordunun sadece yerli üretim ve yerli yazılım ile özel olarak özel mobil iletişim tesislerinin yanı sıra önemli ölçüde azaltılmış işlevlerin kullanılmasıdır. Ancak, tüm ülkeler bunu karşılayamaz.
Bu nedenle, silahlı kuvvetlerde hepimizin bildiği mobil iletişim cihazlarının yeri ve rolü sorusu hala açık ve tartışmalıdır. Nihayetinde neyin ağır basacağı - açtıkları olasılıklar veya onlardan kaynaklanan tehditler, zaman gösterecek.