-
"no beauty is everlasting, not even thine!
but o how i wished your heart would fore'er be mine..."
bir flüt veya piyano ne kadar melankolik çalınabilir sorusuna cevap olmuş, depresyonu doruklarında yaşatan intihar haplı şarkı.
-
Ne zaman bu şarkı çalmaya başlar; işte o zaman önce kendime sonra bu şarkıya kızarım. Kendime "Bir insan darmadağın olmaya bu kadar razı olmaz, kendine gel" diye kızarım. Şarkıya da "Bir şarkı bir insanı bu kadar dağıtamaz, haddini bil" diye kızarım. Yine de ne ben durdururum, ne de kendisi durur. Lakin beşinci dakikanın ikinci yarısında müziğin birden kesildiği o kısacık anda kalbimi durdurur. Sonra yeniden hayata dönmem için gereken elektriği yine kendisi verir.
Ben nereden geldim, niye geldim ki sana? On dakika öncesine dek ne güzel sakin sakin, kendi halimde Nick Cave dinliyordum ben. Rahat mı battı anlamıyorum. İçime sıkıştığın noktaya öyle bir baskı uyguluyorsun ki; yine başarılı bir canımdan can alma operasyonuna o heybetli imzanı attın. Bu kadar da olmaz ki.
Gece gece bu şarkıyı sol çerçevede dirilterek bu batağa sürüklediğim insanlara da özrü borç biliyorum. Kuru kuruya özür dilemeyeceğim tabi; buyrun çıkış şuradan. Hepimize geçmiş olsun, iyi geceler, ben gidiyorum.