Bölüm 1770 - Poyun'un Takıntısı
Huo Poyun kırmızı bir elbise giymişti ve yalnız değildi. Hemen ardından onu takip eden, bir zamanlar Alev Tanrı Alemi'ni yöneten üç büyük mezhep ustası vardı; Vermillion Kuşu Tarikat Ustası Yan Wancang, Anka Tarikat Ustası Yan Juehai ve Altın Karga Tarikatı Ustası Huo Rulie.
Alev Tanrı Alemi'nin en güçlü dört kaynak gelişimcisinin gelişi, karların hakim olduğu bu dünyaya şiddetli bir ısı dalgası getirmişti.
Mu Huanzhi onları bekliyordu, geldikleri anda hemen onlara doğru yürüdü ve yüzlerine bir bakış attı. Sonrasında herkesin cevabını bildiği soruyu sordu, "Hoş geldiniz, Alev Tanrı Alemi Kralı, tarikat ustaları. Neden bugün Kar Şarkısı Diyarına geldiniz?"
Kimse sorusuna cevap vermedi.
Huo Poyun sakin gözlerle ileriye bakıyordu, yüzü herhangi bir ifadeden yoksundu. Üç Alev Tanrı Alemi Tarikat Ustası yüzlerinde karmaşık ifadeler takınmıştı ve Huo Rulie, Huo Poyun ile düşük bir tonda konuşmak için öne çıktı, “Poyun, beni dinle, bu son kez—”
"Kendine sakla. Kararımı çoktan verdim!” Huo Poyun onu düzgün bir şekilde kesti.
"Sen!” Huo Rulie az kalsın kendi dişlerini eziyordu.
Huo Rulie vahşi ve inatçı bir adamdı. Bir şeye karar verdiğinde, asla geri adım atmazdı. Bu, Alev Tanrı Alemi'ndeki ve Kar Şarkısı Diyarı'ndaki her erkek ve kadının bildiği bir özellikti.
Huo Poyun, Huo Rulie kadar şiddetli değildi ama inatçılık kısmında ustasını kesinlikle aşardı.
Mu Huanzhi konuşmadan önce biraz kaşlarını çattı, "Tarikat ustasını hemen bilgilendireceğim."
"Gerek yok," Huo Poyun ciddiyetle yukarıya doğru hafifçe bakarken söyledi. "Burası da iyi.
Kar aniden durdu ve görünmez, sessiz bir basınç yukarıdan aşağı doğru indi. Üç mezhep ustasının görüş alanı karadığı gibi nefeslerini kaybetti.
Huo Poyun'un gözlerinin önünde zifiri siyah bir figür yavaşça ortaya çıktı.
Gökyüzünde ne zaman ortaya çıktığını kimse bilmiyordu. Gözleri gece kadar karanlıktı çünkü bakışları özlem ya da samimiyet gibi sevecen duygulardan yoksundu. Sadece soğukluk ve nefret vardı.
Yüzü her zamanki gibi görünüyordu ama bakışları ve aurası tamamen değişmişti.
Alev Tanrısı Alemi'nin üç mezhep ustası da bilinçsizce küçüldü. Bütün gün gülüp ona “küçük kardeş Yun” diyen Yun Che'ye en yakın mezhep ustası Huo Rulie bile alevli aurasını neredeyse içgüdüsel olarak geri çekmişti.
Projeksiyondaki Yun Che yeterince korkutucuydu ama onunla şahsen tanışmak çok daha kötüydü. Basitlik alçak gönüllülüğün ötesine geçmiş ve boğazlarının bir iblis tarafından tutulduğunu hissetmişti. Tek gereken bir düşüncesiydi ve geçmişte paylaştıkları ilişki ne olursa olsun onları öldürebilir, öldürtebilirdi.
Huo Poyun, Yun Che'ye bakıp biraz gülümseyen tek kişiydi. "Uzun zamandır görüşmedik, Yun Che. Beklediğimden çok daha iyi görünüyorsun.”
Diğer tarafta, Cadı Chanyi yeni gelmişti. Selamını duyduğunda hemen kaşlarını çattı.
Sadece üst alem kralı olan birinin Yun Che'ye bu kadar doğrudan hitap etmesi inanılmaz derecede kabaydı.
Tam öne çıkıp, adama bir ders vermek üzereyken Chi Wuyao'nun kolu onun önüne indi ve adımlarını durdurdu. Bundan sonra boynunu çevirdi ve toplanmanın diğer tarafındaki bir kar parçasına baktı. Orada, Mu Feixue ayakta duruyordu ve her şeyi sessizce izliyordu.
Mu Huanzhi bu toplantıdan akıllıca topuklamıştı.
Duruşunu veya davranışını en ufak bir şekilde değiştirmeden, Yun Che şöyle dedi: "Kendini göstermene ve bana biraz zaman kazandırdığına sevindim, Alev Tanrı Alemi Kralı. Ödül olarak, ölümünü hızla yerine getireceğime söz veriyorum.”
"İb... İblis Efendisi!" Huo Rulie aceleyle ileri koştu ve dedi ki, "Sizden özür dilemeye geldik. Poyun bilerek size itaatsizlik etmeye çalışmıyordu, sadece bir atılımın eşiğindeydi ve sizinle tanışmak için tenhadaki yetişimini zamanında bırakamadı. Yalvarırım dostluğunuzu hatırlayın ve Poyun'a… Poyun'a bağlılığını kanıtlamak ve Alev Tanrı Alemi'ne, bize bir şans vermek için bağışlayın..."
Yun Che'ye “küçük kardeş Yun” olarak hitap etmeyi ve aralarında ortaya çıkan boşluğu kısaltmayı umuyordu, ancak hızlı bir şekilde adamın kendisiyle yüzleşirken bunu söyleme cesaretinden yoksun olduğunu keşfetmişti.
“Dostluk mu?” Yun Che kayıtsız bir şekilde şöyle dedi: "Alev Tanrı Alemi ve geçmişte paylaştığımız dostluk ne olursa olsun, kendi eylemleri tarafından tamamen gömüldü. Bu yüzden söylesene, dostluktan bahsederken, neyden bahsetmeye çalışıyorsun?”
“...” Huo Rulie'nin tüm vücudu gerildi çünkü kalbinde acı vardı. Huo Poyun'un Yun Che'nin nerede olduğunu Kutsal Saçak Alemi'ne sızdırma kararını olayı öğrendikten hemen sonra öğrenmişti ve bu güne kadar eski öğrencisinin neden bu kadar anlamsız bir eylemde bulunduğunu anlyamamıştı.
Kesin olan bir şey vardı, Yun Che artık Huo Poyun'un arkadaşı değildi. Yun Che'nin Huo Poyun'dan intikam almadığı gerçeği, herkesin ondan bekleyebileceği en büyük şeydi.
Huo Poyun, Yun Che'nin ölüm tehdidine rağmen korkmadan gülümsedi. Avucunu açtı ve altın bir alev çağırdı, etrafındaki kar ısı nedeniyle hızla eridi. "O zamanlar, sen ve ben Ebedi Cennet Alemi'ne girdikten sonra birbirimizle düello yapacağımıza söz verdik. Sonunda Ebedi Cennet Alemi'ne girmedin ama şimdiki zaman, bu sözü yerine getirmek için herhangi bir zamandan daha iyi bir zaman gibi görünüyor.”
"Söz mü?” Yun Che'nin dudaklarına yayılmış küçümseyici bir gülümseme vardı. “Böyle bir şey hatırlamıyorum.”
"Bu önemli değil." Huo Poyun hala tamamen sakin görünüyordu. Elindeki altın alevler daha da kalınlaştı. "Ben hatırlıyorum, bu kadarı yeterli.”
Havaya sıçradığında tüm vücudu alev aldı. Elindeki Altın Karga Alevleri yanan bir kılıca yoğunlaştı, silahı doğrudan Yun Che'ye yöneldi.
"Poyun!!”
Her üç mezhep ustası da şokla solgunlaştı. Çünkü Huo Poyun, Yun Che'ye saldırdığında geri dönüş yoktu.
Üçü de aynı anda saldırdı... Ama şu anki Huo Poyun'a yapabilecekleri hiçbir şey yoktu. Huo Poyun, Yun Che ile kendisi arasındaki mesafeyi hızla kapatmadan önce onları kolayca uçurarak gönderdi.
İlahi Usta'nın alevi, Kar Şarkısı Diyarı'nın genellikle soğuk havasını doğal olmayan bir şekilde bozulmasına neden olurdu. Yun Che, Huo Poyun'un alevleri ona yaklaşana kadar bekledi ve sonra elini kaldırdı ve ilginç bir hareket yaptı.
Gökyüzünü kamaştıran alevli ışık aniden karardı. Sonra, Huo Poyun'un vücudunu çevreleyen alevler ve hatta yarattığı yanan kılıç bile kendi başına sönmeye başladı.
Huo Poyun, Yun Che'nin önünde durduğunda, alevleri tamamen sönmüştü. Gözlerindeki Altın Karga Alevi bile doğal olmayan bir şekilde kararmıştı.
Yun Che'nin alemi ve Hiçlik Yasası anlayışı büyüdükçe, alevin gücü üzerindeki ustalığı da büyümüştü. En azından, Huo Poyun'un hayal edebileceği her şeyin çok ötesindeydi.
Huo Poyun'un göz bebekleri, Altın Karga Alevlerinin neredeyse tamamı aniden uyarı olmadan söndüğünde küçüldü. Ayrıca, Yun Che'nin hemen önünde dondu ve bir milimetre daha ileriye doğru hareket edemedi. Her nasılsa, Yun Che'nin karanlık güçleri alev güçlerini yutmuştu.
Güçleri birbirleriyle çarpışmadan önce yenilmişti.
Yun Che tam önündeydi. Alay etmiyordu, ona aşağı bakmıyordu, utanç verici gösterisine bile acımıyordu. Sadece sonsuz karanlık ve kayıtsızlık vardı.
Sanki ne acınmayı ne de küçümsenmeyi hak ediyormuş gibi bakıyordu.
"Gururları ezdim, dizlerini büken ve bana sadakat yemini eden herkese ebedi karanlığın tohumunu diktim,” Yun Che kayıtsızca konuştu. “Ancak, aileleri, klanları, mezhepleri ve yıldız alemlerindeki tüm canlıları sonuç olarak yaşamak zorunda kaldılar.”
“Bu insanlar akıllıca hareket ettiler çünkü esnek olmayı bile bilmeyen daha üst alem kralları unvanını hak etmiyor. Kendilerini daha kutsal görenlere gelince, ölüm arzularını yerine getirmek benim doğal görevim, değil mi?”
Yun Che sonunda biraz ifade gösterdi. Konuşmadan önce soğuk bir kıkırdama çıkardı, “Her durumda, bu insanlardan birinden çok daha şanslısın. Arkadaştık, o yüzden seni kendim öldüreceğim!”
''Bekle, bekle!'' Huo Rulie, Yan Juehai ve Yan Wancang aynı anda ileri koştu ve panik içinde bağırdı, “Lütfen merhamet et, İblis Efendisi! O kesinlikle—”
"Heh.” Üç mezhep ustasını susturmak ve vücutlarını dondurmak için bir kıkırdama yeterliydi. "O zamanlar Tanrı'nın Gömülü Cehennem Hapsi'nde Anka Ruhu'nun benim için ne yaptığını unutmadım. Bu nedenle, Alev Tanrı Alemi'ne zarar vermeyeceğime söz veriyorum.”
"Ama siz üçünüzden yalvaran bir kelime daha duyarsam... O zaman hepiniz onunla birlikte öleceksiniz!”
Soğuk sözleri azarlamaya yer bırakmadı.
Huo Poyun'a gelince... Adam, Yun Che'ye öfkelenmeden ve mücadele etmeden sadece baktı. Aslında, bunun en başından beri olacağını biliyormuş gibi gücünü geri çekiyordu.
Bu noktada Chi Wuyao onun yanında siyah bir parlama ile ortaya çıktı. Sessizce dedi ki, "Onu öldürüp öldürmeyeceğine karar vermeden önce bunu izleyin.”
Chi Wuyao parmağıyla havayı dürttü ve ruhsal bir ışık Yun Che'nin zihnine girdi.
Bu Luo Changsheng'in anısıydı. Anı da, Huo Poyun, Yun Che'yi tutmadan önce Luo Changsheng'i sersemletti. Sonra, tüm gücüyle onunla kaçtı...
“...” Yun Che'nin kaşları, inatçı Huo Poyun'a bakarken battı. "Beni Sırlanmış Işık Alemi'ne gönderen sen miydin?!”
Herkes şaşırmış görünüyordu, özellikle de Alev Tanrı Alemi'nin üç tarikat efendisi. Bu konuda hiçbir fikirleri yokmuş gibi görünüyor.
Sadece bu değil, Kar Şarkısı Diyarı'na gelişinden bu yana ilk kez, Huo Poyun soğukkanlılığını kaybetmiş ve bir panikleme de mi bulunmuştu?
"Anlıyorum." Yun Che gözlerini daralttı. "Ellerimde öldükten sonra hayatımı kurtardığını bilmemi istedin. Hayatımın geri kalanında hatamdan pişman olmamı istedin, değil mi?”
Huo Poyun dişlerini sıktı. Sakinliği çöktü, göz bebekleri ve avuç içi aynı anda titriyordu.
"Poyun, sen..." Huo Rulie aniden önceki öğrencisine baktı ve kızıl bir ruh kristali tuttu. "Öldükten sonra İblis Efendisi'ne vermemi söylediğin şey... Bu olayın anısı mı? ”
“Heh… Hehehe.” Yun Che kıkırdamaya başladı. "Gururun ne kadar gülünç olabilir?”
"Aiya.” Chi Wuyao sessiz ve karmaşık bir nefes bıraktı.
"Ah!!”
Huo Poyun aniden bir çığlık attı ve Altın Karga Alevlerini yeniden alevlendirdi. Alev Tanrı İblis Mahveden Kılıç boşluktan ortaya çıktı ve Yun Che'ye doğru uçtu.
Clang!
Yun Che, parmaklarının arasındaki Alev Tanrı İblis Mahveden Kılıcı yok ederken yüksek sesli bir çınlama duyuldu. Kılıçtaki alev de hızla öldü.
Yun Che, gülümsemeden önce Huo Poyun'un vahşi ifadesini soğuk bir şekilde izledi. "Seni bu kadar mı öldürmemi istiyorsun? O zaman dilediğinin tam tersini yapacağım. Ne de olsa hayatımı kurtardın ve benim hayatım seninkinden çok daha değerli. Bu iyiliğe karşılık vermem doğru, değil mi?”
Bang!
Huo Poyun bir parmak hareketi ile yere doğru uçarak gönderildi.
Huo Poyun aşağı doğru giden hareketini durdurdu ve Yun Che'ye tekrar saldırmaya çalıştı ama döndüğü anda yanlışlıkla Chi Wuyao'nun gözlerine yakalandı.
BOOM—
Vizyonu aniden karardı ve kafası, içinde bir milyon çan çalıyormuş gibi yankılandı. O anda, kalbi ve ruhu sayısız şiddetli iblis tarafından perişan edilmiş gibi hissetti...
Az önce topladığı güç ne olursa olsun anında ortadan kayboldu. Bu sefer düz bir çizgide düştü ve bir kaya gibi karlara çarptı.
Alev Tanrı Alemi mezhebinin üç tarikat ustası aceleyle koştu ve onu ayağa kaldırdı. Vizyonu yanıp sönüyordu ve daha önce hiç hissetmediği bir uyuşukluk, zihnini unutulmaya sürüklemekle tehdit ediyordu ama Huo Poyun bir şekilde sansasyona direnmeyi ve odaklanmamış gözlerini Yun Che'nin figürüne uyacak şekilde yükseltmeyi başarmıştı. "Eğer cesaretin varsa... Beni öldür..."
“...” Onun iradesi Chi Wuyao'yu bile biraz şaşırtmayı başarmıştı.
Hala gökyüzünde süzülen Yun Che soğuk bir şekilde şöyle dedi: "Doğu İlahi Bölgesi'nde ölü istediğim herkes ölmeli. Aynı şekilde, Doğu İlahi Bölgesi'nde diri istediğim herkes yaşamalı!”
"Yan Wancang, Yan Juehai, Huo Rulie," diye devam etti, "Onu Alev Tanrı Alemi'ne geri götürün ve ne olursa olsun onu canlı tutun. Eğer ölürse... Size söz veriyorum, Alev Tanrı Alemi'ni Doğu İlahi Bölgesi'nin yüzünden sileceğim!”
“Sen…”
Geri bildirim onun için çok fazlaydı ve Huo Poyun'un vizyonu tamamen bayılmadan önce son bir kez siyaha dönmüştü.
Bilinçsiz olmasına rağmen dişleri o kadar sıkı bir şekilde sıkılmıştı ki, diş etlerinden kan damlıyordu.
Yun Che sadece Huo Poyun'u öldürmemekle kalmamış, aynı zamanda onu her ne pahasına olursa olsun hayatta tutmak için şeytani bir emir vermişti. Alev Tanrı Alemi'nin üç mezhep ustası, bu konuda sevinmeleri veya üzülmeleri gerekip gerekmediğini bilmiyorlardı.
Huo Poyun'u aldılar ve Yun Che'ye basit bir selam verdiler. Bundan sonra, başka bir kelime söylemeden uçtular. Kelimeler şu anda duygularını tarif edemezdi.
Yun Che çok uzun bir süre hareket etmeden uzağa baktı.
Buz Anka Büyükleri ve öğrencileri, derin bir düşünce içindeyken sessizce ayrıldılar. Kimse ona yaklaşmaya cesaret edemedi.
"Ne düşünüyorsun?" Chi Wuyao, Yun Che'ye yaklaştı ve görünüşte rahat bir soru sordu.
Yun Che sormadan önce biraz nefes aldı, "İblis Kraliçesi, yaşamında sayısız insan ile tanıştın, değil mi? Bu durumda, Huo Poyun'un ne tür bir insan olduğunu açıklayabilir misin?”
"Oh?” Chi Wuyao onu izlerken biraz gülümsedi.
Yun Che şöyle devam etti: "Alev Tanrı Alemi, Huo Poyun'u yükseltmek için ellerinden gelen her şeyi yaptı ve Huo Poyun her zaman iyiliklerini ödemek ve Alev Tanrı Alemi'nin ağırlığını omuzlarında taşımak için doğal bir sorumluluğu olduğunu düşündü. Çok genç olmasına rağmen boyun eğmezliği her zaman onun parlak özelliklerinden biri olmuştur.”
"Şimdi Alev Tanrı Alemi Kralı olduğu için, Alev Tanrı Alemi'nin sorumluluğunu ve güvenliğini her zamankinden daha fazla takdir etmeli, değil mi? Öyleyse neden böyle davranıyor? Bu nefret, delilik ve saplantı nereden geliyor?” Yun Che kaşlarını çattı. "Mu Feixue onun için gerçekten bu kadar önemli mi? Onu, tüm hayatını kendini adadığı Alev Tanrı Alemi'nden daha mı çok değer veriyor?”
Chi Wuyao'nun dudaklarının köşesi biraz kıvrıldı. "Feixue sen geldikten sonra geldi ve Huo Poyun'un onu fark etmemesi mümkün değil. Ancak geri kalanını sana odaklamadan önce sadece bir kez onun yönüne baktı.”
Yun Che'nin kaşları buruştu. "Ne demek istiyorsun?''
"İlginç bir soru sormama izin ver.” Chi Wuyao gülümsedi. "Huo Poyun'un Mu Feixue'ye takıntılı olduğunu mu düşünüyorsun yoksa sevdiği kişinin sana olan takıntısının ondaki etkisini mi soruyorsun?”
Yun Che: “...?”
"İkiniz çok iyi arkadaştınız, değil mi?” Chi Wuyao aniden sordu.
“... Evet.” Yun Che başını salladı. Bir zamanlar, Huo Poyun'u Tanrı Alemi'ndeki tek arkadaşı olarak düşünmüştü.
“Bu durumda, iki kişiyi arkadaş olmaya iten en önemli faktörün ne olduğunu biliyor musun?” Chi Wuyao tekrardan soru sordu.
Yun Che bu sefer sorusunu cevaplayamadı.
"Bu, eşitliktir.”
Chi Wuyao, Huo Poyun ile ilk tanıştığı güne geri dönmeden önce ona bir bakış attı. “O zamanlar, Kar Şarkısı Diyarı Kralı'nın doğrudan öğrencisiydin ve o Altın Karga Tarikatı Ustası'nın doğrudan öğrencisiydi. Yaş ve statü bakımından benzerdiniz ve ikiniz de kendi yıldız alemlerinizin en parlak yıldızlarıydınız.”
"İkiniz savaştınız ve o sana kaybetti. Elementlere olan ustalığın onunkinden çok daha üstündü ve onun da yetişimi seninkinden çok daha üstündü. Onu ayağa kaldırırken onunla konuştuğunda, herkes birbiriniz için sahip olduğunuz takdiri duyabilir ve hatta hissedebilirdi.”
“Tüm dahiler yalnız olmaya mahkumdur, bu yüzden muhtemelen Huo Poyun'un hayatında yaptığı ilk gerçek arkadaş sensin. Dahası, tutkulu bir insandı, bu yüzden seninle olan dostluğuna çok, çok derinden değer verdi.”
"İkiniz o zamanlar 'eşittiniz'. Bu yüzden ikiniz arkadaş olabildiniz ve herhangi bir çekinceniz olmadan birbirinizi destekleyebildiniz.”
Chi Wuyao, Yun Che'ye bakmadan önce bir an için durakladı. "Peki, bu 'denge'nin ne zaman kırıldığını düşünüyorsun, arkasındaki suçlunun kim olduğunu düşünüyorsun?”
“...” Yun Che'nin göz bebekleri biraz daraldı.
Chi Wuyao şöyle devam etti: "Jun Xilei, Kaynak Tanrı Toplantısı sırasında bir saldırıda onu yendi ve sen Jun Xilei'yi bir saldırıda ağır bir şekilde yaraladın. Senin bakış açından, onun için intikam alıyordun fakat gerçekte ikiniz arasındaki büyük uçurumun farkına varmasını sağladın... Ve bu, o Altın Karga Tarikatı'nın gerçek öğrencisi olmasına rağmen, Sunulmuş Tanrı Sahnesi'nde dünyaya Altın Karga Alevlerinin gücünü gösteren kişinin sen olduğun gerçeğine değinmeden bile geçerli.”
"İkiniz arasındaki 'denge' tamamen parçalandı. Bunun tamamen farkında değildin çünkü zirvedeydin, ama o, tozun içinde kalan kişi... Sadece yirmi yaşında olan genç bir adam için, özellikle de seninle olan dostluğuna o kadar değer veren biri için, eminim ki hiç olmayacak kadar psikolojik bir darbe oldu.”
“İlk başta, hissettiği tek şey bir kayıp ve hayal kırıklığı duygusuydu ve eminim ki üstesinden gelmeye çalıştı. Ama sonra, ilk görüşte aşık olduğu kadının sana aşık olduğunu öğrendi.”
Chi Wuyao iç çekti ve başını salladı. "Hayal kırıklığı, isteksizlik, kıskançlık, öfke, arzu, kendine acıma ve daha fazlası... Tüm bu duygular sonunda hiç kimsenin, hatta işkence gören adamın bile söyleyemeyeceği bir şeye karışmıştı.”
"Bunu dikkatlice düşünseydin bunu kendin de anlayabilirdin. Huo Poyun ve Feixue, tüm yaşamları boyunca birbirleriyle neredeyse hiç tanışmadılar. Peki nasıl bu kadar takıntılı olabildi?”
"Öldükten sonra Mu Feixue'yi görmek için Kar Şarkısı Diyarı'nı sık sık ziyaret ettiği doğru olsa da, onu sadece bir uzaklıktan izledi. Bu süre zarfında sınırlarını bir kez bile aşmadı. Dahası, hala Kar Şarkısı Diyarı'ndayken onu gözlemlememden, Feixue'ye aşık olduğunu biliyordum ama takıntılı olmayı geç ona delicesine aşık olmaya yakın değildi.”
"Ancak, seni canlı gördüğünde hemen kontrolünü kaybetti.”
Chi Wuyao'nun sesi gergin ve yumuşak bir hale geldi. "Seni ve Mu Feixue'nin birbirlerinize tatlı şeyler fısıldadığınızı gördüğünde, o andan o kadar nefret etti ki seni Luo Guxie aracılığıyla öldürmeye çalıştı. Ama Luo Changsheng'in elinde ölmek üzere olduğunu fark ettiğinde, seni kurtarmak için kendi hayatını bile riske attı.”
"Önceki önsezin doğruydu. Huo Poyun onu öldürmeni ve daha sonra kurtarıcın olduğunu öğrenmeni umuyordu. Sonsuza kadar sana eşlik edebilecek korkunç bir pişmanlık hissetmeni ve sonunda hayatında bir kez bile olsa seni yenmek istedi. Ama umutlarını acımasızca söndürdün.”
Söylediği buydu ama Huo Poyun'un başarısız olmasının asıl nedeni Chi Wuyao idi. Eğer Yun Che'ye Luo Changsheng'in anılarını göstermeseydi, Alev Tanrı Alemi Kralı çoktan dileğini elde edecekti.
"Zihninin tamamıyla Feixue ile dolu olduğu söylenebilir ama sana karşı bundan on kat daha dikkatli."
Chi Wuyao, ayrılmadan önce Yun Che'ye son bir bakış attı.
Yun Che etrafındaki dünya karın hafifçe yere doğru gitmesine izin verirken çok uzun bir süre hareket etmedi. Uzakta, Chanyi'nin düşünceleri tam bir karmaşa içindeydi ve ağzı çok uzun bir süre açık bir şekilde kalmıştı.
[Sefix: Evet, bu notu paylaşmayı tekrar tekrar seviyorum. | Tuhaf Notlar Serisi | [Yun Che'nin Mu Xiaolan'a diktesi ve öğüdü]: Kıdemli Kız Kardeş Xiaolan, dünyadaki en korkunç insan türünün kim olduğunu biliyor musun? Dünyadaki en korkunç insanlar, başkalarına gerçek duygularını asla göstermeyenlerdir. En korkunç kişiler, zayıf karınca benzeri yetişime sahip birisiyle veya nefret ettikleri birisiyle karşı karşıya olup olmadıklarına bakılmaksızın her zaman hoş ve sakin olanlardır! Bu tür bir insan, sabırla her şeyi taşır ve çılgınca planlar yapar. Ancak, birini öldürmeye karar verdiklerinde, son derece dikkatli ve planlı olacaktır. Keskin bir kesinlikle tek bir darbede işini bitirecek ve arkasında asla iz bırakmayacaktır. Onlar aniden öldürmek için gecenin en karanlık anında hazır bekleyen zehirli yılanlar gibidir. (İlgili bölümler 1023 -1199 - 1429.)]