Bölüm 417: Savaş İlanı
“Bin Sazan Nehri'nden geceleyin kaçmamı mı umuyorsun?” Li Qiye gülümsedi ve kızgın Lan Yunzhu'ya bakarken konuştu.
“Şimdi kaçmaya başlasan en iyisi olur.” Lan Yunzhu Li Qiye'nin fikrni değiştirdiğini düşündü ve mutlulukla devam etti: “Eğer şimdi kaçarsan hala Bin Sazan Nehri'nden kaçma şansın var. Tarikattan çıktığında Uzak Bulut'dan da ayrıl, Yer Altı Sınırı veya Yeşil Nehir'e git. Hayalet kabilelerinin çok olduğu yerlerden kaçınmak iyi olur. Ne yaparsan yap Uzak Bulut'da durursan güvende olmayacaksın.”
Li Qiye ona baktı ve gülümsedi: “Kız, düşmanınla birlikte mi çalışmak istiyorsun?”
“Kaçacak mısın yoksa kaçmayacak mısın!” Lan Yunzhu ona bakıp tersledi.
“Bunu sen de görebilirsin.” Li Qiye ellini salladı ve konuştu: “Ada tamamen sarılmış. Bir boşluk yok ve birçok göz benim üzerimde. Bin Sazan Nehri'nden kaçmamı söylesen de bu kolay bir şey değil.”
Lan Yunzhu derin bir nefes aldı ve ciddi bir şekilde konuştu: “Seni gizleyeceğim, kimse fark edemeyecek. Buradan çıktığında kaçman da zor olmayacak.”
“Öyle mi?” Li Qiye çenesine dokundu ve düşünüyor gibi bir duruş sergiledi: “Ama seni bırakmak istemiyorum. Eğer şimdi kaçarsam bir daha birbirimizi göremeyeceğiz.”
“Böyle bir zamandan ne hakkında konuşuyorsun!” Lan Yunzhu ayağını kızgınca yere vurdu ve bağırdı.
Li Qiye tutkulu bir bakışla baktı ve konuştu: “Kız, birlikte kaçmaya ne dersin? Bin Sazan Nehri'ndan ayrılırız ve o andan itibaren ayrılmayız. Ardından gökyüzündeki kuşlar veya okyanustaki balıklar kadar özgür oluruz.”
“Ögk, kim seninle kaçmak ister ki!” Utanmış Lan Yunzhu iğneledi ve devam etti: “Hayal kurmaya devam et! Ee? Kaçacak mısın kaçmayacak mısın? Eğer istiyorsan seni tarikatın dışına götüreceğim ama istemiyorsan görmezden geleceğim!”
Bu yaptığı oldukça takdire değerdi. Bu ihanet suçuydu. Yakalanırsa ana öğrenci olmasına rağmen ağır şekilde cezalandırılırdı.
Li Qiye ciddi ifadesini inceledi ve yanağını nazikçe okşarken gülümsedi: “Kız, bu işe seni nasıl bulaştırabilirm? Merak etme, kaçmayacağım. Eğer böyle küçük bir mesele beni kaçmaya zorlarsa ben Li Qiye değilimdir.
Duygularına gösterdiğim saygıdan dolayı bu seferlik Bin Sazan Nehri için işleri zorlaştırmayacağım. Ayrıca tarikatınızın refah içinde gelişmeye devam etmesi için Altın İlahi Söğüt'ü de almayacağım. Ancak o kör aptallar... Onları katletme konusunda en ufak tereddütüm olmaz.”
“Gerçekten tek başına tüm tarikat ile başa çıkabileceğini düşünüyor musun?” Lan Yunzhu öfkeyle konuştu.
Li Qiye ciddi bir şekilde başıyla onayladı ve cevap verdi: “Evet! Tüm tarikatınızı tek başıma yenebilirim, çünkü ben Li Qiye'yim!”
Lan Yunzhu tamamen afalladı. Çünkü ben Li Qiye'yim duyduğu en otoriter ifadeydi. Sanki dokuz göğün altında hiçbir şey bu otorite karşısında bulunamazdı.
Kendine geldiğinde kızgınlıkla konuştu: “Unut gitsin, ne halin varsa gör! Sefil şekilde öldüğünde beni suçlama!” Bunu dedikten sonra hemen dışarı çıktı.
Li Qiye onun öfkesine bakarken kıkırdadı. Bir süre sonra gecenin perdesine doğru baktı ve nazikçe iç çekti.
Ardından kendi kendine mırıldandı: “Qian Li, bunun için beni suçlama. Ne zaman durmaları gerektiğini bilmeyen soyunu suçlaman gerekecek. İlahi ağaç ve hazineleri geride bırakarak zaten Bin Sazan Nehri'ne oldukça yüz verdim. Eğer onlar dinlememeye devam ederse bu sefer belki de bu topraklarda başkasının hüküm sürme zamanı gelecek.”
Ertesi sabah Lu Baiqiu hızlıca içeri girip konuştu: “Genç Asil, durum iyi görünmüyor.”
Li Qiye gözlerini açıp sakince konuştu: “Ne oldu? Gökyüzü mü düşüyor?”
Nefessiz Lu Baiqiu konuştu: “Gökyüzü düşmüyor ama Kıdemli Kardeş Yan Long büyük bir grup ile Genç Asil'i yakalamaya geliyor.”
Li Qiye gözlerini daralttı ve gülümseyerek konuştu: “Beni yakalamak? Gidelim, o cahil aptallara kan tattırmamız gerek. Bugün Bin Sazan Nehri değişecek.”
Li Qiye Lu Baiqiu ile birlikte dışarı çıktı ve onlara doğru ilerleyen Yan Long ve tayfasını gördü. Hepsi yırtıcı auralara sahipti.
Li Qiye'yi gören Yan Long'un gözleri kan çanağına döndü. Birkaç gün önce Li Qiye tarafından ağzı burnu kırılmıştı ve ustasının onun yaralarını iyileştirmek için birçok değerli iksir kullanması gerekmişti. Nasıl olur da gözleri önündeki düşmanını görünce öfkeden gözleri kızarmazdı?
Li Qiye'yi çok sayıda uzman ile sardı ve en ufak kaçma şansı tanımadı.
Birçok öğrenci uzaktan bu manzarayı gördü ama hiçbiri bir şey demeye veya gidip eğlenceye katılmaya cüret edemedi.
Son iki gündür tarikattaki atmaosfer oldukça gergindi ve elderler nehri mühürlemelerini emretmişti, kimse girip çıkamıyordu.
En mal ve ilgisiz öğrenci bile tarikatta bir şeylerin olduğunu ve bu şeylerin oldukça büyük olduğunu anlayabilirdi. Ancak sıradan öğrenciler bunun hakkında soru sormaya cüret edemiyordu.
Yan Long'un görüntüsü oldukça şiddetliydi. Sanki Li Qiye'nin derisini yüzüp kemiklerini çıkarmak istiyordu. En sonunda bağırdı: “Li, huzur içinde yakalanmayı kabullenecek misin yoksa seni bunu zorlamamız mı gerekecek?”
“Bin Sazan Nehri sözlerinden geri dönmeyi seviyor gibi. Bir imparator mirasının böyle şerefsizce davranmayı seçmesi... Bu gerçekten hayal kırıklığı yaratıyor.” Li Qiye elleri sırtında onlara bakarken konuştu.
“Sözlerimizi? Biz sadece beyefendilere karşı doğru davranırız. Senin gibi onursuz kahpelere karşı bunu yapmanın anlamı yok. Tarikatımızda casusluk yaparak sırlarımızı çaldın, bu suç başını kesmemizi gerektirecek bir şey.”
“Bin Sazan Nehri'ne casusluk mu yapmşım?” Suçlamaları dinleyen Li Qiye'nin yanındaki Lu Baiqiu öfkelendi.
Li Qiye'nin buraya evlilik düzenlemesi için geldiğini herkes biliyordu ve tarikatın kendisi bile bunu kabul etmişti. Onu casusluktan suçlamak açıkça yanlış bir suçlamaydı.
Lu Baiqiu'nun kızınlığına kıyasla Li Qiye sakin kaldı ve gülümseyerek yanıtladı: “Kötü bir suç listesi değilmiş. Gerçi beni suçlamak istiyorsanız herhangi bir neden ile saldırmanız yeterli.”
“Vaktimizi boşa harcama. Zeki olup teslim ol, aksi halde kendine daha fazla sorun çıkaracaksın.” Yan Long derin bir sesle şöyle devam etti: “Eğer karşı koymayı seçersen kollarını ve bacaklarını koparıp bir sakat olmanı sağlayacağız. O noktada tarikatımızı sana başlangıtça şans tanımadığı için suçlama.” O anda zalim bir zevk gülümsemesi sergiledi.
Yan Long Li Qiye'den intikam alma şansı için uzun zamandır fırsat kolluyordu. Eğer Li Qiye eline düşerse kadınını çalmayı düşündüğü için ölümden daha beter bir kaderi ona bahşedecekti.
“Öyle mi?” Li Qiye sırıttı: “Bu senin mi yoksa tarikatın mı kararı?”
Yan Long doğrudan buna cevap vermedi ve soğukça konuştu: “Tüm Bin Sazan öğrencilerinin sırlarımızı çalmak için casusluk yapanları öldürme sorumluluğu var!”
Li Qiye güldü ve kafasını salladı: “Anlıyorum, demek bu kişisel bir şey. Ama sen yalnız başına beni yakalamak için yeterli değilsin.”
Yan Long'nun yüzü Li Qiye'nin sözleri yarasına girdiği için kül gibi soldu. Haykırdı: “Gidin, eğer direnirse merhamet göstermeyin!”
Bunu dedikten sonra kan enerjisi yükseldi ve bir Erdemli Örnek Yaşam Hazinesi ortaya çıktı.
“Boom!” Yüksek sesli bir patlamanın ardından onunla gelen uzmanlar kaçınılmaz bir ağ yarattı. Gökyüzü sarsılırken dört bir taraf kilitlendi.
Oradakiler hazırlıklıydı ve ne olursa olsun Li Qiye'yi yakalamaya kararlılardı.
Bu ağ tüm alanı kapsadığında Yan Long'un Erdemli Örnek silahı da baskıcı bir kudretle saldırdı.
Ölüm kalımın eşiğinde olan Li Qiye hafifçe bedenini hareket ettirdi. O anda sanki kanatlarını çırpmış ve zamanın kendisi bile titremiş gibi görünüyordu.
“Bang... Bang... Bang... Bang!” Sefil haykırışların arasında tiz darbe sesleri duyuldu. Li Qiye'yi yakalamak isteyen uzmanlar anında uçurulurken kanları mavi göğü kırmızıya boyadı.
“Boom!” Li Qiye'nin bedeni en güçlü silahtı. Her bir saldırısı bir ilahi dağın gücünü taşıyordu, bu nedenle bir Erdemli Örnek silahı bile uçurulmuştu.
“Boom!” Yan Long daha ne olduğunu bile anlayamadan çoktan uçurulmuştu ve kemikleri kırılırken kan kusmuştu. Daha kendine gelemeden boynu tutulmuş ve yukarıya doğru savrulmuştu. Li Qiye havada Yan Long'un boğazını kavradı.
“Senin gibi biri beni yakalamak mı istiyor?” Li Qiye, Yan Long'ya bakarken sırıttı: “Sana emir verenlere çıkmalarını söyle, aksi halde seni ezerim!”
“Küçük Canavar, bırak onu!” Elder Lin kükredi ve ögğü parçalayan bir yumtuğu merhametsizce Li Qiye'ye doğru savırdu.