Tsukimi, kuklalara köyde giydikleri kıyafetleri de dikmiş. Kimisinde bir takım elbise, kimisinde ise köylü kıyafetleri var. Ayano Tsukimi kuklaların ona köyünün canlı olduğu günleri hatırlattığını söylüyor ve "Yanımdaki sandalyede oturan kuklayı sürekli yanıma gelip benimle sohbet eden ve çay içen kadını temsilen yaptım. Onlar bana eski anılarımı hatırlatıyor." diyor. Ömrü el verdiğince kukla yapmaya devam edeceğini söylüyor. Yanında bir bebek kuklası dahi olsa kendini yalnız hissetmediğini söylüyor.