Tavşan, Leporidae (Tavşangiller) familyasını meydana getiren memeli türlerinin tamamına verilen isimdir. Tavşangiller familyasında 60'ın üzerinde farklı tür vardır. Leporidae familyasının Lepus cinsine ise yaban tavşanı ya da kır tavşanı adı verilir. Yaban tavşanları çok hızlı koşmaları ve başka bazı özellikleri ile diğer tavşangillerden ayrılır. Lepus cinsinin de 32 farklı türü vardır.
Tavşanların Genel özellikleri:
Kulakları ve arka bacakları uzun olan tavşangillerin, kuyrukları uzun kıllarla kaplıdır. Tavşan türlerinin çoğu yuvalarını toprak altındaki oyuklara yapar. "Leporid" tanımı Leporidae ailesine ait tüm tavşangiller için kullanılır. Antarktika ve Avustralya haricinde tüm kıtaların özgün tavşan ırkları vardır. Özellikle Avrupa tavşanı Okyanusya adaları ve Avustralya'ya da götürülmüş ancak buraların ekolojik dengesinde ciddi sıkıntılar yaratmıştır.
Tavşanlar ufak ve orta boyda memelilerdir ve hızlı gelişirler. Her birinde 4 parmak bulunan ayaklarıyla uzun arka bacakları ve her ayakta 5 parmak bulunan daha kısa ön bacakları vardır. Ayak tabanları tüylüdür ve bu koşarken hızlarını arttırır. Tavşanların iyi gelişmiş kulakları ve mükemmel bir işitme duyuları vardır. Gözleri büyüktür, gece görüşleri iyidir. Tavşangiller 25 - 29 cm. boylarındaki ve 300 gram ağırlığındaki Pigme Tavşanı'ndan 50 - 76 cm. boylarındaki, 5 kilogram ağırlığındaki Avrupa tavşanı'na kadar çok çeşitli ebatlara sahiptir.
<
Tavşanların Beslenme ve habitat:
Tavşanlar otobur hayvanlardır. Öncelikli besin kaynakları otlar, bitkiler, yapraklar, meyveler ve tohumlardır. Sindirim sistemleri yiyeceği iki seferde öğütür. Yaşam alanları çeşitlilik gösterir. Çöllerden tundralara, dağlara, ormanlara, bataklıklara kadar pek çok coğrafi ve iklimsel koşulda çeşitli tavşan ırkları yaşar. Tavşan nüfusunun %50'den fazlası Kuzey Amerika kıtasında yaşamaktadır. Tavşanlar Güneybatı Avrupa'nın, Güneydoğu Asya'nın, bazı Japon adalarının, Afrika ve Güney Amerika'nın bazı bölgelerinin de yerlisidir. Avrupa tavşanı dünyanın pek çok yerine yayılmıştır.
Tavşanlarda Üreme:
Tavşan türlerinin hamilelik süreçleri 28 ila 50 gün arasıdır (yaban tavşanlarında daha uzun sürebilir). Tavşan yavruları tüysüz ve kör doğar. Tavşangiller yıl içinde pek çok kez doğurabilr, bu nedenle tavşan nüfusu çok kısa zamanda dramatik artışlar gösterebilir.
Tavşanların Hastalıkları:
Tavşanlar pek çok hastalıktan etkilenebilir. Bunların bazıları diğer insan ve hayvanları da etkileyen patojenlerken bazıları da sadece tavşanlara özgü hastalıklardır. Tavşanların kuduz hastalığına yakalandıkları ve insanlara kuduz bulaştırdıkları gözlenmemiştir. Tavşanlar tenya gibi iç parazitler ve bit, pire gibi dış parazitler taşıyabilirler.
Evde tavşan bakımı:
Tavşanlar evcil hayvan olarak da yetiştirilmeye uygundur. Arka bahçede, kafeste ya da eğitilerek evin içinde serbest şekilde yetiştirilebilirler. Kediler gibi tuvaletlerini tuvalet kabına yapmayı ve çağrıldıklarında gelmeyi öğrenebilirler. Tavşanın gündüz evin dışında, bahçede güneş ışığı ve temiz hava alması, gece ise eve sokulması idealdir. Tavşan için çeşitli aktivite oyuncakları temin edilmelidir, raflar, tüneller, toplar ve benzeri oyuncaklar hayvanın egzersiz yapmasını sağlayacak ve ev eşyalarına zarar vermesini önleyecektir. Tavşanlar diğer tavşanlarla, guinea pig, hamster, kuş gibi hayvanlarla hatta bazen gözetim altında tutularak kedi ve köpeklerle birlikte yaşayabilirler. Tavşanlar çocuklar için de iyi arkadaşlardır.
Tavşan kızdığı ya da korktuğu zaman ısırabilir ve tırmalayabilir ancak güvenini kazandığınız ve korkutmadığınız sürece tehlikesi yoktur.
Tavşan evcil hayvan olarak bakılmasının yanı sıra kürkü ve eti için de endüstriyel olarak beslenir. Aynı zamanda tavşan yaygın kullanılan bir laboratuar ve deney hayvanıdır. Tavşan eti tüketmenin tularemi hastalığı bulaşma olasılığı nedeniyle riski vardır. Angora tavşanları koyunlar gibi yünleri için beslenir, tavşanın yünü pahalı ve kaliteli kazak üretiminde kullanılır. Tavşanın gübresi de tarımda aranılan kaliteli bir gübre çeşididir. Nitrojen bakımından zengin tavşan idrarı da özellikle limon ağaçlarının verimini arttıran bir takviye olarak kullanılır.