AAP / EPA / Albert Halim
Sovyetler Birliği'nin çöküşünden sonra, tarih sona ermiştive Amerika Birleşik Devletleri'nin bir üst uç nokta olduğunu temsil etti.
Bugün ABD baskın değil, krizde: ayaklanmalar ve protestolar yüzünden sarsıldı, bir virüs tarafından kiralanmış ... onu denetlemekle görevli olanlardan uzaklaştı ve muhtemelen bir adamın başkanlık ettiği bir cumhurbaşkanlığı seçimlerine yöneldi. ulusu böl ondan önce hiç kimsenin olmadığı gibi.
Siyaset bilimcileri için mevcut en yaygın metrikleri kullanarak, ABD'nin başarısız olduğuna dair işaretler var.
Çok yakın zamana kadar, bu fikir olağanüstü, en radikal eleştirmenler dışındaki herkes için düşünülemezdi. Ancak ABD, devlet başarısızlığının kilit belirleyicileri üzerinde giderek daha kötü bir performans sergiliyor: etnik ve sınıf çatışması, demokratik ve kurumsal arka planVe diğer sosyoekonomik göstergeler sağlık ve eşitsizlik dahil.
Etnik ve sınıf çatışması
Karşılaştırmalı politika, devlet başarısızlığının bir yordayıcısı olarak etnik çatışmanın rolüne büyük önem vermektedir. Parlamaların çoğunun gerçekleştiği Afrika ülkelerini inceleyenler, genellikle etnik çatışmalar, kilit kaynakları korumak için yapılan savaşlarla yakından ilişkilidirsu ve ekilebilir arazi gibi. Bu, sözde “şikayet çalışmaları”, Genellikle köklü eşitsizlikleri kaynak çatışmalarına neden olarak görüyor.
AAP / Sipa ABD / CNP
Ancak bunun farklı etnik gruplardan kaynaklandığını düşünmek yanlış olur. kendiliğinden. Öyle eşitsizlik ve yoksulluk ile ilgili daha çok şey algılanan ırksal ve kültürel çatlakları şiddetlendirir. ABD, birçok siyah Amerikalının deneyiminin anlattığı bu sorunu yansıtıyor:doğumda suçlu”Ve bu algı yeterince büyük bir nüfus arasında kritik bir kitleye ulaştığında devletler başarısız oluyor.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Yani, derinden fakirleşmiş alanlar, örneğin Flint, Michiganveya yakın zamanda derin sosyo-ekonomik sıkıntı, başarısız olan ülkelere çok benzer. Ayrıca Amerika Birleşik Devletleri'nin “birleşik” kısmındaki en büyük zorluklardan bazıları olmuştur.
Artan ekonomik eşitsizlik belirtileri
Ancak, ekonomik göstergeler sadece azınlık grupları için korkunç değildir. Amerika ekonomisi onlarca yıldır iyi bir kliple büyüdü, ancak servet neredeyse tamamen en zenginler tarafından ele geçirildi. Örneğin, CEO'ların maaşı 20'teki ortalama işçi maaşının 1965 katından 278'de maaşlarının 2018 katı.
Gerçek anlamda, sadece üniversite mezunları ücret artışlarını gördü 1979'dan beri grup olarakve bu durum Amerikalı çocukların% 21'i yoksulluk içinde yaşıyor. Dahası, Amerikalılar için sağlık sonuçları çok zayıf diğer OECD ülkelerine kıyaslakişi başına en yüksek sağlık maliyetine sahip olmasına rağmen dünyada.
Orantısız olarak, bu siyah Amerikalıları etkileyen bir sorundur. Bu son isyanları açıklamak için bir yol olabilir, ancak tam bir resimden uzaktır. Bütün fakir Amerikalılar nispeten daha fakirBu da fakir beyaz Amerikalıların neden mücadele etme olasılığının yüksek olduğunu açıklayabilir diğer etnik grupların algılanan adaletsizlikleri. Bunu, kendilerini yoksun bırakmalarını sağlayan güç sisteminden ziyade, benzer şekilde siyasi ve ekonomik olarak haklarını kaybetmiş gruplara karşı çukurlaştırarak yapıyorlar.
AAP / EPA / Michael Reynolds
Buna ek olarak, Thomas Piketty'nin önemli bir tarihsel çalışması en fakir ve en zengin Amerikalılar arasındaki kopukluğun katlanarak kötüleştiğini, orta sınıfın daraldığını ve ilk% 1'in servetinin pastadaki payını artırdığını gösterdi.
Demokratik bir açık var mı?
Bu servet kopukluğu giderek demokraside bir eksiklik olarak gösteriliyor. Gibi bir çalışma gösterdi, Amerika'nın demokrasisi ciddi şekilde zayıflatılıyor.
Aslında, “zayıfladı” bunu hafifçe koyuyor: 1982'den 2002'ye oylamanın titiz bir analizinden sonra, Gilens ve Page en yüksek% 10'luk rutin olarak ortalama seçmenlerin tercihlerini gölgede bıraktı.
Bu bulguların önemini hafife almak hata olur. Gibi 2016 genel seçimlerinin analizleri gösterdiABD, Demokrat'tan Cumhuriyetçiliğe (sözde Hillary Clinton'un “güvenlik duvarının” bir parçası) çevrilenlerin neredeyse yalnızca “pas kemerinin” bir parçası olduğunu belirtiyor. Bir zamanlar Amerika'nın güçlü üretim üssünün bir parçası olduklarında, şimdi unutulmuş ve giderek daha öfkeli hisseden insanlar.
Amerika'nın sıkıntılarının siyah-beyaz, ırksal anlatımı önemli ama daha da önemli bir noktayı kaçırıyor: siyah Amerikalıların orantısız bir şekilde acı çektiğine şüphe yokken, ırktan bağımsız olarak artan bir çoğunluk kaybediyor.
Amerikan umudu
Amerikan devrimi, temsili olmadan vergilendirme olmaması gerektiği konusunda çok mantıklı bir fikir üzerine yoğunlaştı. Yine de, vatandaşların çoğunluğunun temsil edilmediğine dair önemli kanıtlar var.
ABD'nin bir avantajı var: tüm kusurları için en azından yarı işlevsel demokrasi. Bu, devlet başarısızlığının suçu, tüm sistemden ziyade bireyler veya partilerle var olabileceği anlamına gelebilir.
Bununla birlikte, Amerika Birleşik Devletleri'nin demokratik kurumları yıkılmaya devam ediyor ve birbirini takip eden hükümetler vatandaşlarını yanıtlayamadığını ve dinleyemediğini kanıtladı. Tuhaf bir şekilde, siyaset bilimcileri için mevcut olan en önemli göstergelerle Amerika Birleşik Devletleri başarısız oluyor.
En ateşli eleştirmenleri arasında bile, Amerika'nın başarısızlığını felaketten başka bir şey olarak görmezdi. Dünyanın en büyük nükleer ve askeri süper gücünün içsel bozulması, rasyonel analizin ötesinde eşi görülmemiş ve korkutucu olduğunu kanıtlayacaktır - bunun sadece “Roma'nın düşmesi” nin neredeyse glib olduğunu öne süren söylem.
Şimdi meydan okuma, dünyanın en eski sürekli demokrasisinin kendi ideallerine uygun yaşayamayacağıdır.
Yazar hakkında
George Rennie, Siyaset Okutmanı, Melbourne Üniversitesi