Fukuyama'nın "Kimlik: Onur Talebi ve Kızgınlık Politikası" Üzerine Düşünceler
Amerikan siyaseti bir kimlik krizi yaşıyor. Pek çok siyasi aktör kadın, gey, dindar, siyah, kahverengi, göçmen veya her neyse onlarla ya da onlar hakkında konuşurken politik olarak doğru olduğumuzu öne sürdüğü için politik doğruluk da öyle.
Francis Fukuyama , son kitabı Identity: The Demand for Dignity and the Politics of Resentment ve ardından gelen denemelerinde, beni politikanın çoğunlukla kimlik hakkında olduğuna ikna ediyor. Ben kimim ve biz kimiz? Partizan yelpazesinde "kimlik politikaları" konusunda neden bu kadar büyük bir öfke olduğunu gösteriyor. Amerika'da ve dünyanın geri kalanında popülist milliyetçiliğin özünü, nedenlerini ve sonuçlarını anlamama yardımcı oluyor. Hepsinden iyisi, özgürlük ve adalet olarak ifade edilen çoğulluk içindeki karakteristik Amerikan birlik kimliğini canlandırmak için inançla düşünmek ve hareket etmek için bana bir yol belirler. İnsanlık ve tüm düşünen varlıklar için evrensel bir kimlik olabilecek bir kimlik.
Fukuyama'nın bir siyaset bilimci olarak başyapıtı The Origins of Political Order and Political Order and Decay'dir. Ama ben onu siyasi bir düşünür olarak görmeyi tercih ederim [i] - insan doğasından gelen kalıpları ve ilkeleri keşfeden rasyonel, deneyimlerden elde edilen başka kanıtlarla formülleri değiştirmeye açık, eleştiri ve tavsiyeleri kabul etmeye hazır ve istekli bir kişi. öğretmenlerinin ve meslektaşlarının bile kabul edilmiş gerçeklerin ötesine geçmesi
Fukuyama, bu fikirlerin kök saldığı, beslendiği ve büyüdüğü maddi koşullarla bağlantılı bir fikir tarihçisidir [ii]. Tarihsel kanıtlar sağladığı ve bulgularını okullarda, düşünce kuruluşlarında, profesyonel dergilerde ve popüler dergilerde incelemeleri almak ve tartışmayı teşvik etmek için başkalarına sunduğu bir model geliştirir. En çok dikkat çeken ilk yayını The End of History and the Last Man'de, Hegel'in ilerici tarih modelini rafine etti. Hem faşizmin hem de bolşevizmin sona ermesiyle, Kantçı zorunluluk ve özgürlük çelişkilerinin bir serbest piyasa ekonomisi ve küresel olan liberal demokratik siyasetle uzlaştırıldığını varsayar. Platon'un , tarihin hedefi olan liberal demokratik bir politik ekonominin kökeninde , insanlığın timos için evrensel arzusunu , bir kişinin insan onurunu tanımasını keşfetmesindeki özgürlük ve zorunluluk çelişkilerini çözme arayışına başlar .
Siyasi düşüncenin, konuşmanın ve eylemin alanı olan Kamusal, biyolojik yaşamın gerekliliklerinin peşinde koşmaktan kurtulmuş insanların, haysiyet bakımından eşit olarak birbirlerine girip göründükleri yerdir. İşte timos arzularını tatmin ettikleri ve insan eylemi ve yeniliğin gücüne sahip oldukları kabul edildiği yer burasıdır . İşte burada insanlık zorunluluk aleminin ötesine geçip özgürlük alanına ilerliyor ve en yüksek kendini gerçekleştirme noktasına ulaşıyor.
Fukuyama, Batı'da kamu düzeninin gelişimini Atina ve Roma'dan Hıristiyanlaşmaya, Kilise'nin ortaçağ zaferine ve Kutsal Roma İmparatorluğuna kadar izler.
Kutsal Roma İmparatorluğu'nun hiyerarşik bir siyasi düzenini, Protestan Reformu aracılığıyla, bireylerin iç yaşamına vurgu yaparak ve tımarlardan, krallıklardan uluslara ve ulusların liglerine doğru hareket ettirerek kutsallaştırmak. Artan yeni teknolojilere yol açan bilimsel metodoloji ve sanayileşmenin doruk noktasıyla modernleşme, siyasal düzenin yükselişi ve gerilemesi üzerine yaptığı çalışmasında tanımladığı hukukun üstünlüğü, etkin bürokrasi ve hesap verebilirliği ile güçlü liberal demokratik devlete yol açmaktadır.
Kimlik üzerine yazdığı son kitabı ve sonraki denemelerinde, Yakın Doğu İslam devrimlerinde, Brexit ve Avrupa Birliği'nde ve Amerika Birleşik Devletleri'nde çağdaş dini terörizm, popülist otoriterlik ve küresel milliyetçilik dünyamızı yansıtmak için timos kavramına geri dönüyor. Trump altında.
Tüm medeniyetler tarım, ticaret ve kentleşme yoluyla ortaya çıkarken, Batı Medeniyeti, daha doğrusal bir tarih mefhumu ve ilahi olarak bahşedilmiş ruhların iç yaşamlarına sahip tüm insanların haysiyetine ilişkin öğretileriyle Yahudi-Hristiyan kültürü tarafından şartlandırılmış, Aydınlanma ve modern Bilim. Bu kültürel ortamda, liberal demokratik bir cumhuriyette bireysel başarı, kişisel özgürlük ve insan hakları kavramları dünya çapında kurumsallaştırılır ve yayılır.
Öğretmeni ve akıl hocası Samuel Harrington ile kültürün (dil ve din dahil) insanlığın gelişimindeki önemi konusunda hemfikirdir. Ancak, farklı kültürlerin medeniyetler çatışmasına yol açacağı konusunda Harrington ile aynı fikirde değil. Bilim, endüstri ve teknoloji aracılığıyla modern küresel ekonomik gelişme, kültürel geleneklerdeki çeşitliliğin ötesinde birleştirici bir dinamiğe sahiptir. İnsanlık, farklı kültürleri (yani çok kültürlülük) muhafaza etme ve onlardan öğrenme fırsatına sahipken, aynı zamanda politikayı kültürün ötesine yükselten ulusal ve uluslararası kurumları geliştirme fırsatına sahiptir. Ulusal ve uluslararası anlaşmalar ve düzenlemeler, endüstriyel ve teknolojik gelişme ekonomisine, küresel ticaret ve pazarlara ve birleştirici, kendi kendini gerçekleştiren bir insanlığa yol açabilir. [İii]
Fukyama'nın kitabının son bölümüne “kimlik veya kimlik politikasından uzaklaşamıyoruz” sözleriyle başlıyor. Neden? Çünkü "timosun evrensel psikolojisine dayanıyor." Onurumuzun tanınması talebi doğaldır ve "bize böyle bir tanıma gelmediğinde ortaya çıkan kızgınlıkları ifade etmemiz için bir dil verir." Daha önce, bireysel kimliği, otantik bir iç yaşamı olan bir insan olarak ayırt ediyordu . İnsan haklarının evrensel beyanları buna dayanmaktadır. Ardından , herkesin kişisel kimliğinin bir parçası olarak grup kimliğini ve birçok düzeyde etkileşimlerle şekillenen birçok kimliğin olduğu modern toplumda bir gruba nasıl ait olduğunu tartışıyor . Kişiler kendilerini saygısızlık edilen bir grupta bulduklarında, bu kişi kızgınlık hisseder ve siyasi eylem yoluyla veya uygunsuz bir şekilde şiddet yoluyla buna uygun şekilde davranmaya teşvik edilebilir.
Saul Alinsky, topluluğunu düzenleyenlere “Hoşnutsuzluğun yaralarını ovun” diye öğretti. Dikkat çekmek için bir taktik olarak kutuplaşma ihtiyacını da öğretti. Ancak bunlar şiddet içermeyen bir kapsayıcılık stratejisindeki taktiklerdi, "karşı taraf" üzerinde zafer ya da tahakküm için değil, başkalarına saygı duyulduğu yerde dışlananları polise kabul ediyorlardı. Sivil Haklar örgütlenmesi, işçi sendikaları ve kadınların oy hakkı, demokratik bir cumhuriyette eşitlik, adalet ve kapsayıcılıkla tanınmayı sağlar. Bu, insanlığın birliğini mezhepsel bir dine veya bir etnisiteye veya ırka dayandıracak bir strateji değil. Tam tersine. Adlandırma ve suçlama taktiklerini kullanan, siyah ve beyaz, heteroseksüel ve gey, maço erkekler ve feministler, Yahudi-Hıristiyanlar ve Müslümanlar, kamusal alanda din adamları ve laikler arasında ayrımlara neden olan, Çay Partisi'nin yolunu izleyen Trump gibiler aslında ulusun milli karakterini, birliğini ve ruhunu baltalıyor.
Fukuyama, Avrupa'dan gelen mültecilerden oluşan şehirlerdeki beyaz işçi sınıfının yanı sıra kırsal evlerinden ve yerlerinden ayrılan ve şehirlere finansal olarak desteklenen sanayi merkezlerinde çalışmak için gelen siyah aileleri, kahverengi çiftlik işçileri ve küçük çiftçilerden oluşan hoşnutsuzluğu kabul ediyor. Wall Street şirketleri ve büyük bankalar tarafından. Birçoğu, kendi kültürlerini ve bu kültürlerin altında yatan değerleri ve inançları korumaya çalışırken, aynı zamanda siyasi iktidar salonunda tanınmak için mücadele ederek ayrı mahallelerde yaşamak zorunda kaldı. Kimlik ve siyasal doğruluk siyaseti, tüm bireylerin haysiyetinin tanınması için önemlidir. Ulusun çok kültürlü karakteri ve idealleri açısından da önemlidir. Beyaz bir üstünlükçü, zorlayıcı bir ayrımcı, dini bir dogmacı, bir erkek şovenist Amerika'da bir vatansever değildir. Evet, tüm yaşamlar önemlidir ama bazıları diğerlerinden daha önemli değildir.
Bireysel ve kültürel kimliğin geliştirilmesi ve korunması, etnik, dinsel ve geleneksel grupların ötesinde bir inanca dayalı karşılık gelen bir ulusal kimlik gerektirir. Jefferson, Adams, Franklin ve kurucuların dehası, özellikle Haklar Bildirgesinde bireylerin ve grupların haklarını onaylarken, aynı zamanda bireysellik ve kültürel grupların ötesinde bir ulusal kimlik ve sorumluluğu onayladılar. Kültürel, etnik ve biyolojik kimlikleri özel özgürlük alanına, yani zorlamadan özgürlüğüne havale ettiler . Kamusal alanda ulusal birlik, yani vatandaş olarak konuşma ve hareket etme özgürlüğü .
Evet, kabilenin ve ev halkının tanrıları tanınır ve kutlanır. Katkıda bulunurlar, ancak kamuya, seküler alana ve kurumlarına hükmetmez veya alaşağı etmezler. Hane halkı, kabileler ve din özgürlüğü, aynı zamanda kabile ve hane halkının dininden de özgürlük anlamına gelir.
Bu ulusal kimlik, demokratik cumhuriyetçi inançlara, değerlere ve herkese açık kurumlara dayalı, kapsayıcı, daha mükemmel bir birlik için ortak bir arzuya dayanıyordu. Özel bir karakter üzerine kurulu bir kamusal alanı destekleyerek ailelerde ve gruplarda çeşitliliği korudular, bazıları buna istisnai bir rüya, özel bir ruh ve hatta şu sözlerle özetlenen kamusal din diyor: Amerikan demokrasisi.
Bu nedenle, kızgınlığı besleyen ve bunu kişisel güç veya kontrol elde etmek için kullanan Trump gibi, iddia ettikleri Amerikan vatanseverleri değil. Köleliğin sona ermesi ve ulusun temel ilkelerini genişletmek için yeni bir özgürlük patlaması çağrısında bulunarak ulusun birliğini savunan Lincoln partisinin, ulusun yeniden inşasını tersine çevirmek için ulusun başkanlığını takas etmesi büyük bir ironidir. demokratik ilkeler konusunda ulus. Cumhuriyet Partisi, “güney stratejisi” ve şimdi de duvarı ve kafes inşa eden göç politikaları aracılığıyla, daha önce Demokrat Parti'de yer alan, hem kendi hem de Amerika'nın kurucu ulusal birlik vizyonunu tehlikeye atacak birçok kişiden oluşuyor.
Ve Fukuyama, kitabının son bölümünde kimlik ve politik doğruluk reçetesini ortaya koyuyor. Bu, yurttaşlık talimatları yoluyla vatandaşlığın genişletilmesini ve demokratik sosyal değişime aktif bağlılığı içeren halk eğitimini içerir. Gerekli ulusal hizmeti içerir. Aynı zamanda, kamu kurumları tarafından bir servet dağılımını ve bir güvenlik ağının sağlanması için düzenlemeyi de içerir, böylece insanlar, kamusal bir hayatı yaşayamayacak şekilde yaşamın gereklerine o kadar bağlı değildir.
Muhafazakâr bir merkezci olarak gördüğüm Fukuyama'ya [iv], şimdi Trumpizm dediğimiz bir hareketi oluşturan komşularımın% 40'ını anlama arayışımın bir parçası olarak, köle sahipleri, yerli halkın temizliği, KKK yolunu izleyerek danıştım. , America Firsters, McCarthyism, Know Nothings, John Birch Society ve ulusum için böylesine zıt bir vizyonu benimseyen ayrımcılar. Yüzyıllardır sosyal ve ekonomik düzenimizde genellikle değiş tokuş yoluyla sistematik hale gelen uzun süredir devam eden kast sistemini, Hıristiyan dogmatizmini ve erkek üstünlüğünü araştırırken öğrendim. Fukuyama, siyasi düzenimizdeki güçlü bir devlet aygıtı, hiçbir hükümdarın ihlal edemeyeceği hukukun üstünlüğü ve özellikle de demokrasi konusunda iyi eğitimli bir halka karşı hesap verebilirlik gerektiren çelişkileri görmeme yardımcı oldu.
Ev işlerinde eşcinsellik, doğum kontrolü, erkek egemenliği, beyaz üstünlüğü, eğlence uyuşturucular, pornografi, ateizm, tektanrıcılık, yardımlı intihar gibi ev işlerinde kendi değerlerini ve normlarını ihlal eden davranışları koruyan kamusal alandaki politikalara kızgınlık duyduğunu anlıyorum. , silah sahipliği ve pornografi. Ayrıca, özellikle “orta sınıf” olduklarına inanan ve Amerika'ya ait olduklarına inananların, değişen ekonomide sağlık, güvenli barınma, yeterli gelir, yüksek öğrenim ve fırsat haklarını kaybettiklerini ve bunun sebebine inandıklarını da anlıyorum. çünkü bunlar yabancılar, şehirliler, ayrıcalıklılar veya onlara karşı komplo kuran bazı yabancı ideologlar için özel iyilikler. Bunlar aynı zamanda yerlerini ve saygılarını kaybettiklerini de hissederler. Ayrıca kendi toplumlarında siyasi güç ve saygı elde ettikleri kamusal alanı desteklemek için kendilerini örgütlemeleri gerekir.
Ve birisinin bunu yapmalarına destek olmayı umuyorum. [V] Aynı zamanda, Trump gibi, herkes için en iyi özgürlük ve adalet potansiyelini yok etmek için şiddeti destekleyen ve teşvik edenleri durdurmak istiyorum.
Büyük kimlik sorusu kim olduğum değil, topluluk ve ulus olarak kim olmayı seçtiğimizdir. Martin Luther King bu soruyu Sevgili Cemaat hakkındaki öğretisiyle cevapladı . Woodrow Wilson ve Eleanor Roosevelt, Milletler Cemiyeti ve Birleşmiş Milletler savunuculuğunda bu soruyu sordular. Cevaplar yeterli olmayabilir ama soru şu. Bu politik bir sorudur. Uyumlu eylemimizle cevaplayacağımız bir soru. Henüz soruyu nihayet cevaplamadık. [Vi] Ama umarız ki, insanlığı amacına ulaştıracağız.
[i] Düşünme, kategorize etmeyi ve ilişkilendirmeyi içerir. Gerçekte birçok "siyasi düşünür" kategorisi vardır. 1) Platon ve Aristoteles'ten Hegel ve Merleau-Ponty, Locke, Dewey, Arendt'e filozoflar; 2) genellikle bir tez için kanıt sağlayan profesyonel tarihçiler, 3) kendi farkında ve eleştirel bir dünya görüşü içinde konuşmalarında ve eylemlerinde konumlarını ifade eden politik aktörler. Bazıları hükümet kurumları (politikacılar, danışmanlar, konuşma yazarları), eğitim kurumları (kolej, basın) ve sosyal adalet veya kolektif güç arayan vatandaş örgütleri tarafından istihdam edilmektedir. Siyasi düşünür için bir başka iyi terim de kamusal entelektüeldir. Elbette tüm bu alanlarda kendilerini veya birbirlerini sorgulamadıkları için düşünmeyen pek çok kişi var, örneğin evanjelistler, propagandacılar, gerçek inananlar. Bunları kamusal entelektüel olarak görmüyorum.
[ii] Fukuyama, daha sonra reddettiği Irak'ın işgalini ve ulus inşasını destekleyen Yeni Amerikan Yüzyılı Projesi'ni imzaladığında neo-muhafazakar olarak görülüyordu . Ayrıca, serbest piyasa küreselleşmesine verdiği destek nedeniyle bir neoliberal olarak kabul edildi. Demokratik cumhuriyetçi ve güçlü devlet kurumlarını sürdüren muhafazakarlık geleneğinde (kesinlikle Newt Gingrich ve Çay Partisi tarafından şekillendirilen çağdaş Cumhuriyetçi Parti değil) olduğunu söylemenin güvenli olduğuna inanıyorum. Ayrıca, düşük gelirli topluluklarda ve uluslarda güvenlik ağı hizmetleri ve onları dış politik ve ekonomik güçlere bağımlı hale getirmeden yatırım yoluyla daha fazla ekonomik eşitlik sağlamak için Devletin ekonomiyi ve kurumlarını kontrol etme rolünü destekler.
[iii] Fukuyama methinks, Hannah Arendt, The Human Condition ve Karl Polanyi, The Great Transformation ile, küresel serbest piyasa kurumsal kapitalizminin hatalarından birinin ekonomik kalkınmayı ve servet yaratmayı bu kadar önemli ve gerekli kılmak olduğu konusunda hemfikirdir. yaşamın daha yüksek bir hedefe ve hatta insani ilerlemenin ölçüsüne ihtiyaç duymasını sağlayarak demokratik siyasetin sürücü koltuğunda oturmaktır.
[iv] Fukuyama'nın temsil ettiği “muhafazakârlık” ta değer verdiğim şey, demokratik kurumların genellikle onları yeniden yapılandırarak korunması ve insan varoluşunun tam da koşulu olan dünyanın korunması, hesap verebilirlik yoluyla hükümetin sınırları, büyüklerin geleneğidir. eleştirel düşünme ile bağlantılı fikirler. Irak'ın işgalini destekleyen neo-muhafazakar bir bildiriyi imzalamasından endişeliydim, ancak nihayetinde neo-conları kınadı. Ekonomik doktrinde benden daha neoliberal olduğundan şüpheleniyorum. Ama en önemlisi, siyasi düzen ve çürüme üzerine yaptığı analiz, güçlü bir liberal demokratik devletin öneminin yanı sıra, bugün Amerika'da muhafazakar olduklarını iddia eden birçok insanın Reagan'ın ardından gelen daha az hükümet ve daha az düzenleme doktrini ile bürokratik yeterliliğini gösterdi. diyerek: Bizim sorunumuzun çözümü hükümet değil, sorun hükümettir. " İlerleme için en çok ihtiyaç duyulan hesap verebilirliği sağlayan yalnızca liberal demokratik devletin gücüdür.
[v] Fukuyama'nın vurgusu, ulusal ve uluslararası kurumlara rehberlik eden eğitimli uzmanlıktır. Ve böylece üniversiteler, düşünce kuruluşları, akademik dergiler ve uzmanlar için yazıyor. Vurgu, gündelik vatandaşların yerellerinde konuşma ve eylem yoluyla eğitimidir - işyerleri, mahalleler, şehirler, kiliseler ve okullar. Trumpizmin olumlu sonucu, yepyeni bir tarihçi, siyasi düşünür ve siyasi aktör neslini gün ışığına çıkarmış olmasıdır. Son projem, yerel topluluklardaki siyasi aktörleri Amerikan siyasi milliyetçiliği ve enternasyonalizm fikirlerinin yeniden doğuşuna bağlamaktır.
Özellikle ilgilendiğim bir proje, düşük gelirli topluluklara fayda sağlamak için liselerle bağlantılı toplum kolejlerinin temel güçlerini sıralayan Topluluk Öğrenme Ortaklığıdır. CLP programları, kolejlerin en güçlü yönlerinden tam olarak yararlanan topluluk grupları ve kolejler arasında gerçek ortaklıklar kurar - öğretimdeki büyük uzmanlıkları, yerel iş piyasalarına duyarlılıkları, öğrencileri kariyere hazırlama kapasiteleri ve öğrenci yardımına ve diğerlerine erişimleri. hükümet kaynakları. CLP, topluluk grupları ve topluluk kolejleri arasında gerçekten karşılıklı ve işbirliğine dayalı ortaklıklar kurulmasına yardımcı oldu ve bu da, kendilerininki gibi topluluklara “geri vermek” isteyen ilk nesil üniversite öğrencileri için önemli yeni Derece ve Sertifika programlarının yaratılmasına yol açtı. Bu programlar, topluluk oluşturma ve sosyal reformda uzun vadeli kariyerlere giden yolları sağlar.
California'da CLP, öğrencilerin muazzam mali ve eğitim ihtiyaçlarını karşılamada ulusal öneme sahip büyük bir pilot program başlatıyor. 2.3 milyon dolarlık ilk kuruluş ve Eyalet gençlik istihdamı fonuyla, Öğrenme Ortaklığının yeni “California Gençlik Liderlik Birliği”, 200 Pell'e uygun öğrenciye en az iki yıl boyunca saatte 16-22 dolarlık staj imkanı sağlamaya başlayacak ve topluluk temelli çalışma ile doğrudan deneyim kazanacak. bir kolej Derecesi veya Toplum Değişikliği Çalışmaları Sertifikası veya ilgili bir alana yönelik kurslar alırken, uzman eğitimi ve rehberlik ile topluluk değişikliği projeleri organizasyonları.
[vi] Denememin başlığı - Trumpizmin Sonu ve Tarihin Yeni Başlangıcı - açıkça Fukuyama'nın Tarihin Sonu kitabında oynuyor. Fukuyama “sonu” yu sona erdirme anlamında değil, siyasetin insanlık tarihinin amaçladığını, zorunluluk ve özgürlüğün çözümünü yaratacağı bir amaç olarak kullanıyordu. Orada bile faşizmi ve bolşevizmi sona erdirmek bizi bu hedefe daha da itebilirken, Baltıklar ve Yakın Doğu'da tarihin devam etmeyeceği anlamına gelmeyen olaylar olduğunu açıkça belirtti. Kimlik üzerine yazdığı kitap, Trumpizm ile Amerika da dahil olmak üzere dünyanın birçok yerinde aynı çelişkileri gösteriyor. Post-Hegelci (ya da benim Transmodern dediğim şey) felsefe, bu karşıtlıkların insan doğası ve varoluşunun derinliklerine yerleştiğini savunur. Bugün Trumpizm dediğimiz şey, Amerika tarihi boyunca daha iyi bir birlik arayışında olan bir kol oldu. Yine de kararlıyız. Birçoğunun Amerika'nın gerçek ruhu dediği demokrasinin yeniden doğuşunu arayarak bugünkü haliyle Trumpizmin üstesinden gelmeyi seçebiliriz. Bunun hiç bitmeyen ama her zaman bu kadar değerli bir görev olduğunu kabul ediyorum.
İnsanlara şans verme konusunda hayatta biraz geç kalındığına inanıyorum. Cömertçe.
Artık anlamıyorum. Artık neyin "vuruş" olduğunu doğru bir şekilde ölçmek neredeyse imkansız görünüyor.
Bir gün "iş meselelerine" ara verip siyasi kutuplaşmayı kısaca tartışacağım. Şunu söyleyeceğim: Bazıları yakın zamanda bize “Sinir Enkazları Birleşik Devletleri” adını verdi ve bunun Amerikan tarihindeki en sosyal olarak izole edilmiş, yalnız zamanlardan biri olduğuna dair araştırmalarımız var.
Lisede her yaz babamla birlikte doğu Nebraska'da sıhhi tesisat işleri ve klima kurulumu yaptım. Bakır boruları lehimlemekle ne zaman tatlı bir zaman geçirsem, babam havlıyordu: "Orada ne yapıyorsun? Devlet için çalışmıyorsun! " “Devlet için çalışmak” ifadesi tembellik ve verimsizliği ima ediyordu.
Eğer parlaklığınızla gözlerini kamaştıramazsanız, WC Alanlarına sık sık yanlış atfedilen eski atasözü gider, onları% ^ & boğalarıyla kör edin. Georgia ikinci tur seçimleri, 2020 seçimlerini onaylamak için Ortak Kongre Oturumu ve gittikçe daha da gerginleşen başkan ve onun ölümcül destekçilerinin zamanları tükeniyor ve bir sürü insan, bir sonraki düşündükleri şey için kendilerini taramaya ve konumlandırmaya ihtiyaç duyuyor. biz ülke olarak göz kamaştırıcı, şaşırtıcı ve büyük bir sıcak karmaşanın yayıldığı ulusal bir sezonun içindeyiz.
Başkan Biden, yemin edildikten sadece saatler sonra 17 idari emir / muhtıra imzalayarak Çarşamba günü hızlı bir şekilde işe başladı. Bu kötü çocukları sıralayalım.