Casus belli 9 / 11
Bu yılki 11 Eylül 2001, 15 yılını gösterir. Sabahları New York'ta kaçırılan grevlerin (resmi, tabi ki versiyonuna göre) yolcu uçaklarının ardından Dünya Ticaret Merkezi'nin kuleleri çöktü.
Bu uçakla, soruşturmanın ardından en fazla sorun yaşandığı için, parçaları ve yolcuların kalıntıları bulunmadığından ve duvardaki delik, bu uçağın kanat açıklığından çok daha küçük olduğu için, bu uçağın içindeydi.
İkiz kulelerin yıkılışıyla ilgili tek tuhaflık bu değil.
Resmi ölüm ücreti 2843 kişisidir. New York'ta muazzam bir yıkım, ancak bu yıkımın ortasında Kuran ve korsanların pasaportlarının dokunulmamış ve temiz olduğu yalancı tamamen bir makine buluyorlar. Derhal “Arabadan Dikkat Edin” Detochkin filminin ana karakterinin cümlesini hatırlıyorum: “Bira daha yeni getirildi ve balık avlandı” dedi.
Zaten Eylül 11’te Başkan Bush, bunun Arap teröristlerinin eylemi olduğunu ilan etti. CIA başkanı George Tenet, El Kaide bağlantısının Eylül 11'ta ele geçirildiğini açıkladı. Birdenbire her şeyin ele geçirildiği ortaya çıktı, fakat hiçbir şey engellenmedi!
Soruşturma, resmi versiyonda birçok tutarsızlık olduğunu ortaya koydu. Örneğin, kaçırma olayından sonraki 40 dakika içinde Federal Sivil Ajans arasında hiçbir bağlantı yoktu havacılık ve Kuzey Amerika'nın uzay savunma komutanlığı. Gazeteciler Dick Cheney, Donald Rumsfeld'in ifadesinde kafa karışıklığı olduğunu kaydetti. Yetkililer, yaklaşmakta olan terörist saldırıyla ilgili özel servisler tarafından uyarıldıklarını itiraf ettiler, ancak hiçbir şey yapılmadı. Ayrıca 11 Eylül'de ironik bir şekilde, uçak kaçırma taklitinin planlandığı askeri tatbikatlar yapıldı. Gilbert Chesterton’un “Akıllı Kılıç” sorusuna kısa hikayesinde “Akıllı bir kişi bir çakıl taşını nerede saklıyor?” Diye cevaplıyor Pater Brown, “Deniz kıyısı üzerindeki çakıl taşları arasında.” Eğitimden daha iyi bir kapsam ne olabilir?
Yine de, tüm bu karışıklığa rağmen, Kina-Zelikova komisyonu kesinlikle bir karara vardı - bu El Kaide'nin suçlayacağı bir terörist saldırıdır. Komisyon bir dizi soruyu cevaplayamadı. Kuleler neden tam olarak düştü? İtfaiyeciler neden kulelerin içindeki patlamaları duydular? ..
Hala bazı tuhaflıklar var. Örneğin, Acil Durumlar Bakanlığımızın Amerikan eşdeğeri olan FEMA temsilcisi Tom Kenny, Eylül ayında 12 ile yaptığı röportajda, bir kurtarma ekibinin Eylül ayında New York'a, Pazartesi günü 10'e geldiğini, böylece kurtarıcıların sabah 11 ile çalışabileceğini söyledi. Belediye Başkanı Giuliani ayrıca, Eylül ayında 10 kurtarma görevlilerinin, patlama sonrasında kurtarma operasyonunun komuta merkezi haline gelen 92 rıhtımda görev aldığını bildirdi. Soru şu - beklenmedik bir terörist saldırısı için kapsamlı bir hazırlık mı?!
24 Eylül ayındaki NewsWeek dergisi 2001, 10 Eylül ayında bir grup Pentagon görevlisinin ertesi sabah uçuşlarını iptal ettiğini yazdı. Ve Şubat ayında, 2002, toplantılarını genellikle kulelerde bir alışveriş merkezinde yapan bir grup işadamının, Eylül 11'lerini Nebraska'daki Hava Kuvvetleri üssünde düzenlediği biliniyordu.
Terörist saldırının çok ilginç bir incelemesinin yazarı olan Victor Friedman'ın gözlemine göre, Eylül ayının ilk günlerinde borsada amaçlanan etkinlik hüküm sürdü. Ona göre, bazı insanlar gelecekteki patlamaların farkındaydılar; zira koyma seçeneklerinin ve çağrı seçeneklerinin oranı, bazı insanların bir kerede 10-15 milyarlarca dolar kazanacaklarıydı. İsrail’in büyük bir arkadaşı olan kulenin sahibi Larry Silverstein, 5’e milyarlarca dolarlık sigorta aldı.
Saldırıdan önce deliller vardı. En çarpıcı olaylardan biri, “Pale Horse” adlı kitabın ünlü yazarı olan üfolog William Cooper'ın Eylül ayında veya en geç Ekim ayında ABD’de ciddi saldırıların gerçekleştiğini ve suçlanacaklarını belirten 2001’ta gerçekleşti. Usame bin yüklü bir adam. Bu adamın kendine has bilgisi vardı, bu yüzden 2001'in sonunda, Cooper'ın polis tarafından öldürüldüğü, önce polise direnip sonra da kaçmaya çalıştığı için suçlanması şaşırtıcı değildi. Polise Cooper’ın Vietnam’dan kıdemli bir asker olduğu söylenmedi ve bacaklarından biri yerine protezi vardı - siz kaçmıyorsunuz. Polis konusunu bitirmek için: görgü tanığı hesaplarına göre, ilk kulenin yıkılmasından sonra, polis derhal ikinciye gönderildi, bu da insanları kuleden uzaklaştırmaya başladı (“sadece bir vobla yakaladılar”).
Ayrıca, şüphesiz kanıtlar Temmuz 2001’te, Pakistan’la yapılan görüşmelerde Amerikalıların açıkça Ekim’de Afganistan’ı ele geçireceklerini ifade ettikleri gerçeği. Eylül ayında, patlamalardan önce bile, İngiltere yıllık manevralarında Essential Harvest, Pakistan kıyılarındaki en önemli deniz kuvvetleri konsantrasyonunu gerçekleştirdi. Aynı zamanda, Mısır'daki NATO manevraları, binlerce askerin Pakistan'a transfer edilmesinin 40'i ile sonuçlandı.
Amerikalılar genellikle harika bir geleneğe sahiptir - Eylül 11'e benzer durumlar yaratmak için jeopolitik sorunları çözmek için. Örneğin, Şubat 15 1898, Havana’daki Amerikan savaş gemisi baskınında Amerikan savaş gemisi üzerinde bir patlama meydana geldi. Armadillo komutu: 266'i siyah, 260'u beyaz memur olan 6 adamı. Patlama gerçekleştiğinde, gemide beyaz subay olmadığına dair kanıtlar var. Amerikalılar, ABD-İspanya savaşının nedeni olan, gemilerinin ölümünden İspanyolları sorumlu tuttu. Sonuç olarak, Küba bir Amerikan yarı kolonisi oldu.
Amerikan kendini tahrik programında bir sonraki konu "Lusitania" gemisi ile bir olay. Lusitania, Mayıs 7’te 1915’e batırılsa da, Birleşik Devletler, Nisan 2’te Dünya Savaşı 1917’e girmiş olsa da, bu vapurun batması, Amerikalılar’ın göz kamaştırıcı bir ruh hali yaratmada bir dönüm noktasıydı. Bu ilginç tarihsel olay daha ayrıntılı olarak tartışılmalıdır. Lusitania, bir 1200 adamı (195'un Amerikalı olduğu) taşıyan bir yolcu gemisi olmasına rağmen - tüm savaş kurallarına aykırı olarak - Morgan evi tarafından ödenen İtilaf ülkelerine yönelik 6 milyon mühimmat. Bunu öğrenen Almanlar, elli Amerikan gazetesine peşin ödeme yaptılar ve gemi, mühimmat taşıdığı ve savaş kurallarına göre otomatik olarak bir hedef haline geldiği için Amerikan vatandaşlarına Lusitania'da yelken açmalarını önermediklerini duyurdu. Ancak Des Moines, Iowa’daki yalnızca bir Amerikan gazetesi bu reklamı yayınladı, 49 gazetelerin geri kalanından kaçındı, çünkü ABD Dışişleri Bakanlığı koşulları netleştirene kadar beklemelerini tavsiye etti. Doğal olarak şartlar netleşmedi ve Lusitania yelken açtı. Almanlar batırmadığı için Atlantik'i geçti, İngiliz Kanalına girdi ve gemi pilotu "Juno" yu beklemeye başladı. Uzun süre bekledikten sonra, Lusitania'nın kaptanı beklenmedik bir şekilde, ilk Admiralty Churchill Lordu'nun pilot gemiyi Juno'ya çok uzak yolladığını ve uzun süre onu beklemek zorunda kalacakları mesajını aldı. Vapuru izleyen Almanlar, daha fazla beklemenin imkansız olduğunu ve astarı batırmanız gerektiğini anlar çünkü 6 milyonlarca cephane setine sahiptir - çok ciddiye. "Yok etme" emri verilir. İngilizler bu emre müdahale ediyor, fakat kesinlikle harekete geçmiyor. “Lusitania” güvenle boğuluyor ve bu da ABD'nin savaşa girmesiyle ilgili belli başlı olaylardan biri haline geliyor.
7 yüzlerce Japon uçağının Pearl Harbor'daki Amerikan üssüne saldırdığı, 1941 uçağını imha ettiği ve Arizona'nın savaş gemisi de dahil olmak üzere 3,5 Binlerce Amerikalıdan daha fazla imha ettiği 200 savaşının 4'in yılın 2 etkinlikleri. Sonuç olarak, ABD'nin Japonya'ya savaş ilan etmesi için bir neden vardı. O zamandan beri Amerikalı araştırmacılar bu durumu açıklığa kavuşturmak için çok şey yaptılar. Amerikanların Pearl Harbor'daki olaylardan bir yıl önce Japonca kodlarını kırdığı pratik olarak kanıtlandı. Bu, Japonya'nın planlarının farkında olduklarını gösteriyor. Ancak Roosevelt bir parmağını kaldırmadı, çünkü Amerika'nın savaşa girmesi için bir nedene ihtiyacı vardı.
Roosevelt’ten bahsetmişken, şunu söylemek gereksiz olmaz: Roosevelt Yeni Anlaşma programı ABD’nin tüm sorunlarını çözdü - sadece bir efsane. Evet, bazı problemleri çözdü, ama yeni problemler yarattı. Bu problemler o kadar ciddiydi ki, 30’lerin ortasında Roosevelt’in Amerikan siyasi sahnesi Louisiana Valisi Hugh Long’a karşı çok büyük bir rakibi vardı. Robert Penn Warren’ın “All the King's Men” adlı romanı Willy Stark'ın prototipi haline gelen Hugh Long'du. Hugh Long solcu bir popülistti, Amerika'da mülk yeniden dağıtım toplulukları yarattı. 1935 yılına kadar, 8 milyon insan kendileri için kaydoldular. 1935'te aynı yıl, Hugh Long olması gerektiği gibi öldürür - yalnız bir kimse. Bu kopya bizim tarafımızdan bilinir. hikayeler Kennedy kardeşlerin ölümleri, Martin Luther King, Lincoln. 1930’in sona ermesiyle Amerika bir seçenekle karşı karşıya kaldı: ya da buna karşın, karışıklığa yol açabilecek ciddi sosyal reformlar ya da dünya savaşı (bu arada, Roosevelt “Hitler’den altı ay önce“ dünya savaşı ”terimini kullanmaya başladı).
Kuşkusuz, Pearl Harbor Japonya’ya savaş ilan etme sorunlarını çözdü - sonuçta Roosevelt, Amerika’nın savaşa girmesine izin vermeyeceğine dair kesin bir sözle anketlere gitti. Aynı zamanda, hem kendisi hem de onun arkasındaki güçler tam olarak anlaşıldı: dünya kapitalist sisteminin hegemonu olabilmek için Amerika'nın savaşa katılması gerekiyor, daha kesin olarak, ABD’yi “geri dönüş savaşı” başlatmaya zorlayacak mücbir sebepler zorlaması gerekiyor. İronik olarak, Amerika'daki Pearl Harbor sorunuyla ilgili son komisyonlardan biri, yılın Eylül 11'inde 2001’i sonlandırdı. Uzmanlar, Japon torpidolarının "Arizona" zırhına giremeyecek kadar eski ve zayıf olduğu sonucuna vardılar. Başka bir şey oldu. Büyük olasılıkla, "Arizona" nın kendisinde bir patlama oldu. Ancak, Eylül ayından bu yana 11 bir kule patlaması geçirdiğinden, Pearl Harbor'daki olaylar - “geçmiş günlerin günleri” - neredeyse hiç kimseyi rahatsız etmedi.
Amerikan olayları listesinde Belli, ABD'nin Vietnam'daki savaşa girmesinin nedeni olan 1964'ta Tonkin Körfezi'ndeki olayı da hatırlayabilir. Amerikalılar tüm dünyaya Kuzey Vietnamlıların tarafsız sularda kendilerine ateş ettiğini haykırdılar. Ardından, DRV denizcilerinin, ülkelerinin karasularını istila eden bir gemiye ateş açtıları, ancak ABD’nin bu olayı askeri operasyonlara başlaması için kışkırttığı bir olay sonrasında ateş açtığı ortaya çıktı.
Gördüğümüz gibi, Amerikalıların çok zengin bir yaylı tüfek geçmişi var. Kim gerçek hikayeyi bilmek isterse kolayca tanır. Kim istemezse, El Kaide’nin ve Bin Ladin adında bir adamın bombalamaların arkasında olduğuna içtenlikle inanacaktır.
Bu karakter hakkında zaten çok şey yazıldı, ancak kısaca konuşmaya değer, çünkü bu rakam açıkça ve daha gizli Amerikan politikasının nasıl yapılandırıldığını açıkça gösteriyor.
Bin Laden, 1957 yılında doğdu. Aralık ayında, 1979, 20 yıllarından fazla süredir Suudi Arabistan'ın özel hizmetlerine başkanlık eden patronu Prince Turki el-Faysal'in önerisi üzerine, Bin Ladin Afganistan'daki gizli CIA operasyonlarının mali tarafını yönetmeye başladı. Arapça olarak “El-Kaide” (“veritabanı” olarak çevrilmiş) olarak adlandırılan bir matris olan sistematik bilgi yardımı ile başardı. Daha sonra, bu hayali organizasyon (birçok araştırmacı varlığına inanmaz) denilen sözde, Amerikalıların ikiz kulelerin patlaması için sorumlu tutuldukları ortaya çıktı.
Afganistan’daki savaşın sona ermesinden sonra, İslamcılar Amerika’nın düşman olduğuna inananlara ve Amerika’nın arkadaş ve temas halinde olması gerektiğine inananlara ayrıldılar. Bin Ladin, Amerikan karşıtlarının lideri Hassan Al-Turabi kampında sona erdi. 1996’de Osama, ABD ve İsrail’e karşı cihad ilan etti. 1998'te, Darüsselam ve Nairobi'deki terörist saldırıların ardından, neredeyse 300 insanının öldürüldüğü ve 4500 insanlarının yaralandığı, Birleşik Devletler her şeyi Bin Ladin ile suçladı ve onu arananlar listesine koydu. Sonra, 11 Eylül olayları da dahil olmak üzere, tüm saldırıları ona asmaya başladılar. 2011’te, özel bir operasyon sonucu Usame’nin öldürüldüğü öğrenildi. Batı istihbarat teşkilatlarından çok saygın insanlara göre, bin Ladin 2007 yılından sonra hayatta değildi. 11 katliamı hakkında konuşurken, modern Amerikan elitinin üslerine dikkat çekmek istiyorum. Medya, Beyaz Saray'da TV ekranında nasıl gösterildiğini, insanların nasıl öldürüleceğini, devletin ilk kişilerinin toplandığını gösterdi. Sadece “Vay!” Demedi, Kaddafi'de olduğu gibi, aksi halde özdeş tablo kanlı cinayetin neşeli bir tefekkürudur. Bu arada, bu operasyona katılan tüm Amerikan özel kuvvetleri, bir ayın 1,5 veya 2'inden sonra, oldukça garip şartlar altında pusuya düştü ve neredeyse hepsi öldürüldü. Ya sudaki uçları gizlemek için gerçekten kaldırıldılar ya da bu şekilde olası intikamdan gizlendiler.
“Terörist 1 sayısı” tarihinde, Bin Ladin ailesinin ayrıcalıklı bir konuma sahip olması ve hem Bush ailesi hem de Suud ailesi ile uzun süreli bağları olması şaşırtıcıdır. Bir örnek yeter. 1979’te, İslamcılar Mekke’de bir camiyi ele geçiren bir patlama düzenledi. Hacıları vurdu, camiyi ele geçirdiler. Kamyonlar ve caminin planı, teröristlere bin Ladin’in ağabeylerinden biri tarafından teslim edildi. Bu terörist saldırının tüm katılımcıları yakalandı ve idam edildi. Onlara kamyon sağlayanlar hariç, çünkü o Bin Ladin ailesinden. Aslında, Bush, Suud, Bin Ladin bir ekonomik birimdir. Amerika'daki bin Ladin grubunun maliyesinin Amerikan askeri sanayi kompleksindeki 11-e yerini işgal eden CarlyleGroup tarafından yönetilmesi önemlidir. Grup 1987'ta kuruldu ve eski İngiltere Başbakanı Binbaşı George W. Bush’un eski CIA şefi Frank Carlucci gibi insanlar da çalıştı. Bush'un kendisi tekrar tekrar Bin Ladin ailesinin temsilcileriyle üst üste geldi. Özellikle, HarkenEnergyCorporation'da yasadışı ekonomik işlemlerden para kazandığında, Bin Ladin’in yaşlı kardeşlerinden birinden çok büyük miktarda borç aldı ve veremedi. Bu ağabey daha sonra Amerika Birleşik Devletleri topraklarında uçarken uçakta öldü. Bazı gazeteciler bunun, o zamanki cumhurbaşkanı Bush Sr.
Ancak, Eylül 2001 de geri dönelim. Terörist saldırının hemen ardından olaylar çılgınca bir hızda gelişti. Zaten Eylül 12'te, Kongre No. 1368 “ABD Öz Savunma Hakkı” yayınlandı, saldırganlık hakkı yasallaştırıldı. Eylül 13, nüfusu ısıtmak için Beyaz Saray tahliye ediliyor - görünüşte patlama tehlikesi var. 14 Eylül Kongresi, Bush’un “Eylül 11 saldırılarını hazırlayan, gerçekleştiren veya kolaylaştıran herhangi bir ülkeye, kuruluşa veya bireye karşı herhangi bir güç kullanmaya başvurmasına” izin vermektedir. Ekim 7 Bush, Afganistan'daki terörist ve Taliban kamplarına saldırı emrini verdiğini açıkladı. Böylece Amerikan askeri operasyonu "Ebedi Özgürlük" başlar.
İlginç bir şekilde, üst düzey Amerikalı bir analist Wong'un ABD Ordusu Stratejik Etütler Enstitüsü'nden aldığı bir notta şöyle yazıyor: “Askeri harekata verilen mevcut kamu desteği, Pearl Harbor'daki saldırıyı izleyen seviyeyle kıyaslanabilir. Amerikalılar bugün askeri eylemlerin uygun olduğunu düşündüklerini, uzun bir savaş için olduklarını ve savaşın tüm olumsuz sonuçlarına katlanmak için yeterli istekleri olduğunu söylüyor. ”
Daha önce, Eylül 11’te Henry Kissinger şunları yazdı: “Hükümet, Pearl Harbor’da bize yapılan saldırının ardından çıkan sistemin sonucuna yol açacak aynı sonucu - sistemin sorumlu bir şekilde imhasına yol açacak - bu saldırı için. Bu sistem, belirli devletlerin başkentlerinde gizlenen terör örgütleri ağıdır. ”
Çok anlamlı ve sembolik olan Kissinger ve Wong, Pearl Harbor'ı hatırlıyor. Kissinger, Pearl Harbor'ın bir provokasyon olduğunu bilmiyor ama biliyor. Eylül ayının Pearl Harbor ve 11'ini eşitliyor ve dolaylı olarak kaymasını sağlıyor. Zaten Eylül 11'in hangi teröristlerin bunu yaptığını bilmesi ve onları Bağdat ve Kabil'e bağlaması garip değil mi?
Eylül ayında 2000, ABD hükümeti "yeni Amerikan yüzyılı" - "Amerika'nın Savunmasını Yeniden Yapılandırmak" için bir proje açıkladı. Yazarlar arasında Dick Cheney, Jeb Bush (Bush'un küçük kardeşi) Donald Rumsfeld de var. Taslak: “Devrim niteliğinde değişiklikler getirse bile, dönüşüm süreci (dünyanın. - A.F.), yeni İnci Limanı gibi bazı felaket ve hızlandırıcı bir olay gerçekleşmezse, uzun bir süreç olabilir” (alt çizgi) ben. –AF.) Ve tekrar - Pearl Harbor bir model olarak, bir yaklaşım olarak. Pearl Harbor'ın ne hakkında olduğunu çok iyi bilen insanlar, yeni bir Pearl Harbor'a ihtiyaçları olduğunu söylüyor. Benzer şekilde, 17. yüzyılın başlarında, Vasily Shuisky'nin birlikleri tarafından kuşatılmış olan Ivan Bolotnikov, bazı yeni Dmitry’ları duyurma talebi ile ülke çapında övgü mektupları gönderdi. Dmitriy'nin bir Lzaretshevich olduğunu biliyor ...
2003 yılında ABD-İngilizlerin Irak'a karşı saldırganlığı başlar. Ve eğer Afganistan jeopolitik ve narkotik ise, Irak jeopolitik, petrol ve Arap dünyasını yeniden çizme, Amerikan TNC’lerin çıkarlarına "Greater Middle East" denilen yamalı bir yorgan yaratma dersidir. Uyuşturucu kaçakçılığının ve uyuşturucuları kontrol eden klanların çıkarlarının, Orta Doğu’daki tüm değişimlerde, Afganistan’a karşı Amerikan saldırganlığı ile başlayan ve Arap Baharı ile sona eren çok büyük bir rol oynadığı söylenmelidir. ABD işgalinden önce Taliban, Afganistan'daki eroin üretimini azalttı ve işgalden sonra çarpıcı bir şekilde arttı. ABD'nin Irak'ı işgal etmesi Amerikan askeri tesisine çok önemli bir gelir kaynağı sağladı. Afganistan'daki eroin üretim alanı, Amerikan generallerinden birinin izin verdiği gibi, yalnızca Amerikan değil, aynı zamanda İngiliz kuruluşu da MI-6'in sorumluluk alanıdır. Genel olarak, uyuşturucu kaçakçılığına katılan analistlere göre, uyuşturucu kaçakçılığı üretiminin% 90'i üç özel hizmet tarafından kontrol edilir: MI-6, CIA ve Mossad ve% 10, çeşitli mafya yapılarının elindedir. Bugün Blair, Irak’a asker gönderilmesinin bir hata olduğunu söyleyip söylemekte serbesttir, ancak mesele yapıldı ve kimse cevap vermedi.
Freud ile ilgili bir dizi çekinceden: Eylül 2002’te, Bush yönetimi ABD Ulusal Güvenlik Stratejisi adlı bir belge açıkladı. İçinde harika bir cümle var: "11 September olayları bizim için yeni dev fırsatlar açtı." Şaşırtıcı olan, Amerika Birleşik Devletleri'nin planları ve fırsatları hakkında açıkça konuşması ve dünya medyasının sessiz olması!
Sovyetler Birliği, bölgesini istila eden Güney Kore Boeingini düşürdüğünde, dünya basını deliye döndü. Boşuna, Sovyetler Birliği'ni markalıyordu. Sovyetler Birliği'nin bir yolcu Boeing'i ya da başka bir Boeing'i vurup düşürmediği ve Okinawa'ya bir yolcu yerleştirip getirmediği sorusunu tartışmayacağım ve Güney Korelilerden açıklama yapmayan 25 yılı açıklama dışı abonelik . Başka bir şeyi hatırlamama izin verin: 2008’te beş yıl içinde, Amerikan uçak gemisi İran Boeing’ini Basra Körfezi toprakları üzerinden vurdu (ABD toprakları üzerinde değil!). 1988 kişiyi öldürdü. Ronald Reagan, insanların ölmesinin üzücü olduğunu, ancak uçak gemisinin kaptanı yanılsa bile uçağın bir tehdit olduğunu düşündüğü için kesinlikle doğru davrandığını söyledi. Dünya medyası Reagan'ı veya ABD'yi eleştirmedi - açık: SSCB'nin bir şeyi düşürdüğü bir şey, bu kabul edilemez; Başka bir şey, “Birleşik Devletlerin demokratik ve özgür devleti” aynı şeyi yaptığı zamandır - buna izin verilir.
Eylül 11’in Amerikalıların bir takım dış politika görevlerini çözmesine izin vermesi, meselenin bir yanı, dış meseledir. Daha az önemli olan şey içte. Eylül 11 patlamalarının ABD siyasi rejiminin değişiminin başlangıcı haline geldiğine inanan gazeteciler ve analistler ile aynı fikirde olmamak mümkün değil. Hayır, cephe aynı kalır, ancak ülke içinde çarpıcı değişiklikler oldu. Yürütme, 1990'lerde ve daha önce CIA ve ülke dışında kullanılan silahlı kuvvetlerin kullandığı yöntemleri iç politikaya genişletmelerini sağlayan yeni yapılar yarattı. Amerika askeri bir imparatorluğun fiili haline geldi. Bu, Chalmers Johnson üçlemesi “Blowback”, “İmparatorluğun üzüntüleri” (“İmparatorluğun üzüntüleri”) ve “Nemesis” (“Nemesis”) bölümünde çok iyi tanımlanmıştır. Garip bir şekilde, üçlemenin yalnızca son kısmı Rusça'ya çevrildi. Chalmers Johnson tanınmış bir analist, bir CIA adamı. 1990'lerin sonunda, ABD'de olup bitenler konusunda endişeli, Clinton başkanlığında, bir monkalevinsky cephesinin ABD'de çok önemli değişikliklere uğradığını gösterdiği bu üçlemeyi yazdı. Chalmers Johnson'a göre, fiili askeri ABD'nin kontrolünü ele geçirdi. Ve Eylül 11’in olayları bunun fiilen fiilen jüri haline gelmesine izin verdi. Nasıl?
Ekim 8 2001, Amerika Birleşik Devletleri İç Güvenlik Bürosu tarafından kuruldu. Tim Ridge tarafından yönetiliyordu. Bu olay, Amerikan devlet aygıtının derin bir reformunun başlangıcına işaret ediyordu. Bu Büro, Ulusal Güvenlik Konseyine eşdeğer oldu ve aslında, İkinci Dünya Savaşı’nın askeri seferberlik bürosuna benzer bir şeye dönüştü. 26 yılı Ekim 2001 tarafından kabul edilen “Yurtseverlik Yasası” (“Yurtseverlik Yasası”), soruşturma makamlarının yetkilerini çarpıcı biçimde genişletti, Amerikan nüfusu üzerindeki kontrolünü sıkılaştırdı ve polis vahşiliğini destekledi. Böylece ABD'deki terörün adı polis devletini kurumsallaştırdı ve yasallaştırdı.
Kasım ayında, 2002, teröre karşı koruma bahanesi altında Bush, Toplam Bilgi Bilinci programının başlatılmasını imzaladı. Bu program ABD hükümetinin, tüm dünya veritabanlarında ilgilenen herkes hakkında herhangi bir kısıtlama olmadan herhangi bir bilgi toplamasını sağlar. Amiral John Poindexter bu programdan sorumlu olarak atandı. Rusça'da, bu insanlar hakkında şöyle diyorlar: “iz bırakacak yer yok”. Bu adam, İran-Irak’ın gizli ithalat üzerine savaşı sırasında 1986 - 1987’te çıkan irangate skandalıyla karıştı. оружия İsrail ve ABD gibi ülkelerden İran’a ... Soruşturma çok uzun sürdü ve yalnızca 1999’te, suçluluğunu kanıtlayan belgelerin imhası için 18 ay hapis cezası aldı.
Bu “Toplam Bilgi Farkındalığına” ek olarak, Amerikalılar başka bir bilgi kontrol programı başlattılar - “Matris” (isim nedir!). Terörle mücadele bilgisi toplama kuvveti altında, bu program tüm ABD vatandaşları ve tercihleri hakkında bilgi toplar. Pek çok analistin, Amerika Birleşik Devletleri'nin cumhuriyetten 1990'lerinde askeri bir imparatorluğa dönüştüğü söylenirse, o zaman Eylül 11 olaylarından sonra, hızla yeni bir Reich'e, faşist bir duruma dönüştüklerini söylemelerine şaşmamalı. Gazeteciler John Stanton ve Wayne Madsen’in Şubat 2002’inde yayınlanan “Faşist Amerikan Teokratik Devleti Ortaya Çıktı” başlıklı makalesinde şöyle yazıyor: “Tarihçiler, yılın Kasım 2001’i ile Bağımsızlık Beyanı’nın ve ABD’nin Taslağı’nın taslaklarına göründüğü gibi, yılın Kasım’ının 2002’i öldü. Demokrasi nefesini keserken, faşist ve teokratik bir Amerikan devleti doğdu. ”
İngilizlerin dediği gibi: “Her bir kazanç bir zarardır ve her bir kayıp bir kazanımdır” (“Her bir kazanç bir zarardır ve her kayıp bir kazanımdır”). Ruslar farklı söylüyor: “Sessizken meşhur uyanmayın” Bush’un başkanlığı sırasındaki Amerikan neokonları Orta Doğu’da kontrol edemeyen güçleri uyandırdı. Amerika çok gergin. Amerikalılar Orta Doğu’yu eski kapasiteyle bırakmalı ve bir başkasına katılmalı. Değişim dönemi boyunca, şu anda R. Labevière'nin “Amerikan tarzında küreselleşmenin zincir köpekleri” olarak adlandırdığı İslamcılar tarafından yaratılan kontrollü kaosa ihtiyaçları var. Tarihte sıklıkla olduğu gibi - kısa vadeli önlemleri çözen belirli bir olay orta vadeli sorunlar yaratır. Orta vadeli problemleri çözmek için orta vadeli önlemlere ihtiyacımız var ve sistemi değiştirmeden çözemediğiniz uzun vadeli sistemik problemlere yol açıyorlar. Bugün açıktır: Orta Doğu'daki durum Amerikan kontrolünün dışında, kaos kontrol edilemez hale geliyor ve Suriye'ye, daha doğrusu Rusya'nın (Çin, İran ve diğer bazı güçlerin) konumuna tökezleyen “baylar kaosogenovuna” karşı çıkıyor. Bu durumda, özellikle ABD’de “Killi Clinton” (öldürmek) olarak adlandırılan bir kadınsa, giden hegemonun sinir krizi göz ardı edilemez. Amerikalı gazeteciler, Clintons'u 400'in tuhaf ölümlerinden sorumlu tutuyor. Öyleyse, sinemaya değil, sadece Bonnie ve Clyde'nin ikinci baskısına sahibiz. Günlük yaşamda ya da dış politikada, sinirsel dürtüleri kısıtlama eğiliminde olmayan insanların, güç dilini iyi anladıkları unutulmamalıdır. Sonra sözlerini tutuyorlar. Kaddafi iktidarsız inanıyordu - ve ödedi. Şimdi sık sık “ortak” olarak adlandırılan bu tür karakterlere gelince, Shakespeare'in Hamlet'i bir keresinde şöyle dedi: “... iki engerek olarak inandığım kimseler” (“ekleyenlerin beğeneceği gibi kime güveneceğim”). Önerileri ve daha fazlasını yeniden başlatmamıza inanmamız gereken yol budur.
... 11 Eylül olaylarına gelince, o zaman onlar hakkındaki gerçek, büyük olasılıkla, asla bilemeyiz. Evet, aslında şu anda tüm ayrıntılı gerçekler ve zorunlu değil. Pratik olarak her şey en baştan belliydi - harika bir açıklayıcı soru var: cui bono? (kim yararlanır?). Bence Amerika, yirminci yüzyılın sonundan çok daha kötü bir pozisyondayken, yine savaşı beklemek zorundayız. CIA hazır. Mossad ve MI-6'in aksine, beyaz ipliklerin yardımıyla kabaca, kaba bir şekilde çalışan tek şey. Ancak, medyanın ihtiyacı olan şey, daha doğrusu bu beyaz ipliklerin siyahla boyandığı SMRAD (Toplu reklamcılık, ajitasyon ve yanlış bilgilendirme). ABD'li gazeteciler o kadar başarılı oldular ki profesörlüklerinin önemli bir kısmı bile - ülkenin entelektüel seçkinleri - bin Ladin'in Eylül 11 kulelerini patladığına inanıyor. Bu gibi durumlarda onlara cevap veririm: “Kennedy, Lee Harvey Oswald'ı öldürdü. Dahası, elbette, tek başına - Lincoln'ü öldüren Booth'un ve Robert Kennedy'yi vuran Sirhan Sirhan'ın olduğu gibi davrandı. Soruşturma bitti - unut gitsin. Ancak, Eylül 11'in olaylarını unutamıyoruz, çünkü bu provokasyonla Anglo-Amerikan seçkinlerinin en agresif kesiminin son çaresizlik taarruzunun, insanlığın çoğunu pahasına kurtarmak isteyen son çılgınca saldırısı başladı.
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.