Stockholm Barış Araştırma Enstitüsü'ne (SIPRI) göre, Rusya, ABD'den sonra dünyadaki silah satıcıları sıralamasında ikinci sırayı koruyor. Üretim ve satış olduğu söylenebilir оружия Çünkü ihracat, Rusya ekonomisinin şiddetli krizinde etkili çalışan birkaç sektör arasında kalıyor. Bununla birlikte, aynı zamanda, Rus savunma endüstrisinin Batı yaptırımlarıyla, Ukrayna ile işbirliğine dayalı bağların kopması, skandal gibi birçok sorunu var. tarih Mistrals ile. “NI” endüstrisinin kazanımları ve sorunları, Rusya Federasyonu Savunma Bakanlığı kamu konseyi üyesi, Rusya Silah Atıcılar Birliği genel müdürü, Stratejiler ve Teknolojiler Analizi Merkezi başkanı Ruslan PUHOV ile tartışıldı.
- Rusya'nın yetkili uluslararası derecelendirmelerden yola çıkarak küresel silah pazarındaki konumunu güçlendirdiğini söylemek mümkün mü?
- Hayır, inanıyorum ki Cezayir pazarının yakın doygunluğu, Venezüella'daki zor ekonomik durum, Hindistan ve Vietnam'daki rekabet ortamının sıkılaşması nedeniyle Rus silah ihracatının durgunlaşması, hatta satışlarda düşüş olması bekleniyor. Önümüzdeki yıllarda Fransa, on yıllık aradan sonra askeri pazara dönen pazardaki konumunu güçlendirecek. havacılık Rafale savaşçılarını bu yıl Mısır ve Katar'a satan teknisyenler. Yakın gelecekte ülkemizi bir kenara iterek ikinci dünya silah ihracatçısı olacak Fransa olacağını düşünüyorum. Bu pazarda nispeten yeni bir oyuncu - Güney Kore - satışları hızla artırıyor. İsrail satışları giderek artıyor, Türkiye büyük hedefler gösteriyor. Bu yüzden silah satmak gittikçe zorlaşıyor - rekabet gerçekten büyüyor ve bunlar görevdeki kelimeler değil.
- Ama sonuçta, şimdi tartışmasız dünya lideri olan Amerika'nın onuruna ikinci sıradayız - Amerika?
- Nominal olarak, Rus silah ihracatı 1999'tan bu yana sürekli artıyor ve son yıllarda 15 milyarlarca doları aştı. Genellikle, silah arzı bakımından Rusya'nın ikinci sırayı aldığı söylense de, gerçekte bu her zaman böyle değildir. Periyodik olarak, İngiltere sekiz milyar liraya yükseldi ve böylece Rusya'yı aritmetik olarak üçüncü sıraya itiyor. Ancak asıl soru, İngiltere'nin dünya silah piyasasının özerk bir konusu olarak kabul edilip edilemeyeceği. Gerçek şu ki, İngiliz ihracatının yarısına kadarı Amerikan pazarına gidiyor ve İngiliz şirketleri Amerikalılarla çok yakından bütünleşmiş durumda. Ayrıca, İngiltere’nin ihracatı uluslararası Avrupa programlarına, örneğin Eurofighter / Typhoon avcılarının üretimine katılımı içerir. Bu yüzden metodolojik olarak Rusya muhtemelen ikinci sırada yer alıyor. Ancak, Rus silah ihracatındaki belirgin artışın nominal rakamlar olduğu unutulmamalıdır. Ve özellikle son birkaç yıl içinde hızlanan dolar enflasyonunu, Fed'in kantitatif rahatlamasının başlamasıyla birlikte dikkate alırsak, askeri ihracatımızın 2012 - 2013'ten bir yerde durması muhtemeldir.
- Ve bu nasıl tedavi edilir: rekabetçi pozisyonların kaybı olarak?
- Evet, hayır. Bu tamamen normaldir: İsrail'in olası istisnası dışında silah ihracatçısı Rusya kadar uzun ve istikrarlı bir büyüme göstermedi. Diğer tüm tedarikçilerin arz hacimlerinde çok güçlü dalgalanmaları oldu. Rusya ihracatının büyümesindeki yavaşlama, ana - “çapa” - Hindistan pazarımızdaki rekabetin artmasıyla bağlantılı. Ek olarak, 2000'lerin ortasından beri bir yerde, Çin, savunma sanayisinin kendi ordusunun çoğunun ihtiyacını karşılayabilen alımlarını keskin bir şekilde azaltmıştır. Her ne kadar yeni on yılın başlarında Çin alımları yeniden büyümeye başladı.
- Rus silahları nereye gidiyor ve müşterilerinin çemberi değişiyor mu?
- Son birkaç yılda silahlarımızın ana alıcıları Hindistan, Cezayir, Vietnam, Venezuela, Irak ve Çin oldu. Bu alandaki son gelişmelerden bahsedersek, Irak'ın büyük alıcıları arasındaki ani görünümü not etmeliyiz ve geçen yıl Hindistan'dan sonra arz açısından ikinci sırada yer aldı. Ek olarak, daha önce hiç önemli silah alımları yapmayan Afrika ülkelerinden açıkça talep var. Fakat şimdi Uganda, Kamerun, Angola gibi ülkeler Rusya'dan yüz milyonlarca dolar karşılığında silah alıyorlar.
- Çift kullanımlı teknolojilerin Rusya'ya teslim edilmesi de dahil olmak üzere Batı yaptırımları silah ihracatını nasıl etkiledi? Ve Ukrayna ile işbirliğine dayalı bağlardaki boşluk onu etkiledi mi?
“Ukrayna ile işbirliğinin askıya alınmasından dolayı ihracat sözleşmelerinin kopmasıyla ilgili özel durumları bilmiyorum, ancak teorik olarak havacılık silahları, helikopter mühendisliği ve gemi yapımı bölümlerinde olabilirler. Ancak bana göre, Ukrayna ambargosu çoğu durumda işlem ihracatı yapmak için uzamaktadır, ancak Rus kanun uygulayıcı kurumlarının çıkarlarına yalnızca silah ve askeri teçhizat üretimi ile ilgilidir. Aynı şey, Batı yaptırımlarının silah pazarımızdaki etkisi için de geçerlidir.
- Skandal durumunu "Mistrals" ile nasıl değerlendirebilirsin - sonunda kim kazandı ve kim kaybetti?
- Bence her iki taraf da kaybetti. Rus Donanması tarafından “Mistral” ın edinilmesinin her zaman destekçisi oldum, ancak bazı meslektaşlarımın bu gemilerin devriye gemileri, mayın tarama gemileri ve denizaltılar alımlarına kıyasla öncelikli olmadığı görüşüne katılıyorum. Bununla birlikte, dengeli bir filonun bileşiminde uzun mesafeli kuvvet projeksiyonu anlamına gelmesi gerektiğine ikna oldum. Ancak, işlemin iptali nedeniyle Rusya’nın kaybı Fransa’nın maliyetinden daha az. Sonunda, Rusya parasını geri aldı: Fransız kaynaklarıma göre geri ödeme tutarı 1,168 milyar dolardı. Fransız gemi yapımcılarıyla işbirliği deneyimi de kazandı. Aynı zamanda, bu gemilerin işletilmesiyle ilgili risklerden de kaçınıyoruz. Örneğin, hiç kimse bu sömürünün tam maliyetini hayal etmedi. Ve mevcut ekonomik durumda, bu boş bir soru değil. Fransa ciddi finansal ve imaj kayıpları yaşadı. Halihazırda iade edilen fonlara ek olarak, Fransızlar her iki Mistral’da da normal bir durumda kalmak için para harcamak zorunda kalacak. Fransız Donanması bu gemilere ihtiyaç duymaz ve onları ihracat için satmak çok zor olacaktır.
- Suriye, İran ve Batı ile zor ilişkiler içerisinde olan diğer rejimlerle askeri teknik işbirliğimiz nasıl?
- Üç yıl süren iç savaştan sonra, Suriye'nin neredeyse bir devlet olarak tahrip edilmiş olması, pahalı uçak platformları ve yeni hava savunma sistemleri satın almak için kaynaklara sahip olmadığı açıktır. Bu nedenle, zaten sözleşmeli ve kısmen ödenmiş silahların transferi bile - MiG-29M ve S-300PMU savaşçıları gerçekleşmedi. Şimdi Suriyelilerin en fazla cephaneye, cephaneye, hafif ve küçük kollara, iletişim ekipmanlarına ve dronlarına ihtiyacı olduğunu düşünüyorum. Bu segmentlerin bazılarında Rusya ile Suriye arasındaki işbirliğinin gerçekleştiğine inanıyorum. İran'a gelince, o zaman olduğu gibi, BM Güvenlik Konseyi'nin silah arzı konusundaki ambargosu bu ülkeye karşı faaliyet gösteriyor. Şu anda, uçaksavar füzesi sistemlerimizi BM ambargasına tabi olmayan İran'a satma projesini sürdürme sorunu şu anda tartışılıyor. Muhtemelen, yakın bir gelecekte ilgili sözleşme imzalanacaktır. BM kısıtlamalarının kaldırılmasının ardından Rusya ile İran arasındaki askeri teknik işbirliği umutlarına gelince, Moskova'nın değil Pekin’in bu alanda Tahran’ın tercih edilen ortağı olacağından korkuyorum.