Yarış sezonu gelmeye başladığında kapanışa doğru, sezon dışı en sevdiğim aktiviteye geçiş yapmaya başladım: yarışla ilgili filmler izlemek. Bu hafta sonu keyifle izledim Yarış Sahnesi tekrar ziyaret ettikten hemen sonra ilk kez Le Mansve söylemeliyim ki – sanırım James Garner’ın yarış “belgesel” versiyonunu Steve McQueen’inkine tercih ederim.
Bunun çoğu otomobil çevrelerinde muhtemelen sapkınlık oluşturduğuna eminim, ama tamamen dürüst olacağım: Bütün “işkence görmüş sanatçı” olayını biraz aştım ve izledikten sonra Steve McQueen: Mans ve Le Mans1971 filmi hakkında bir şeyler hissettiriyor meh. Tutkunuzu elde etmek için tek fikirli amacı tamamen anlıyorum ve onaylıyorum izleyicilerin önünde, ama aynı zamanda, belki de bu konuda bir megalomanyak olmayın?
Tamamen sanatsal ve sinematik olandan perspektif, Le Mans hala müthiş bir sersemletici – ama çok görkemli ve biraz Mary Sue şekilde, olabilecek kurgusal bir ortamda gerçekleşir.
Ama çok özel bir şey var gerçekçilik O dönemin, bir yarış programını bir araya getirmek için gereken ev içi cesaret, bence biraz daha iyi geliyor. Yarış Sahnesi. (Ve evet, ckarşılaştırma Le Mans ile Yarış Sahnesi kuşkusuz biraz elma ile armudu karşılaştırmaya benziyor, ancak hem elmanın hem de portakalın nasıl meyve olduğunu tartışabileceğiniz gibi, her ikisinin de kapsayıcı “yarış filmi” türüne nasıl uyduğunu tartışmanın hala yararları olduğunu iddia ediyorum. )
1969’da piyasaya sürüldü, Yarış Sahnesi spor yayıncısı Andy Sidaris tarafından yönetilen Garner’ın yarış kariyeri hakkında bir belgesel. Neresi Le Mans McQueen’in belirli bir olaya aşırı odaklanmasını gösterir, Yarış Sahnesi motor sporlarının genel bir hayranı olmanın nasıl bir şey olduğunu gösteriyor, parmaklarınızı o dünyaya herhangi bir şekilde sokmak istiyor. Sonuç olarak, Baja sırasında off-road yarışlarında, Daytona 24 ve Sebring 12 Hours ile dayanıklılık yarışlarında ve Formula A (diğer adıyla Formula 5000) ile açık tekerlekte Garner’ın ekibinin ilerlemesini görebilirsiniz..
Bu kadar geniş bir kapsam ve sadece 90 dakikalık çalışma süresi ilegenel olarak bir yarış takımını yönetmenin ne gerektiği hakkında çok fazla ayrıntı almayacaksınız, ancak Garner çok eğlenceli ve anlayışlı şeyler sunuyor. (biraz sevimsizse) seslendirmede bir his veren çizgilerzamanın çeşitli farklı disiplinlerinde rekabet duygusu ve duygusu.
Yani, sadece bu klibi izleyin. Bu sizi filmin öncülüğünde satmazsa, ne yapacağını bilmiyorum:
Kaynak : https://jalopnik.com/forget-le-mans-the-racing-scene-is-the-car-movie-you-n-1849754212