Times'ı İmzalayın (Süper Deluxe)
Daha önce yayınlanmamış 63 parça ile Prince'in çığır açan 1987 albümünün bu yeni remastered versiyonu, kayıp şarkılar ve dramatik bilgiler hazinesi, kariyerinin en yaratıcı verimli dönemlerinden birine ağızları açık bırakan bir bakış.
Times'ı imzalayın muhtemelen Prince'in yeteneğinin en eksiksiz sergisidir. Kariyerinde o noktaya kadar denediği hemen hemen her stil, en net ve sınırsız haliyle sunulmaktadır. Aynı zamanda tüm zamanların en yalın görünen ikili albümlerinden biridir - dört tarafı boyunca hoşgörülü veya yersiz olarak kaydedilen bir not değil. Ancak Prince'in şaheserinde yer kavramının kendisi karmaşık bir kavramdır; kaydı oluşturan oturumlar tam bir yıl sürdü ve birden fazla gerçekleştirilmemiş proje ve albüm için tasarlandı. Şarkılar bazen zamanın daha da gerilerinden, Prince'in funk ve yeni dalga arasındaki ince gölge boşluğunu keşfederken kariyerinin başlangıcına daha yakın bir yerden geliyor.
Bu yüzden düşünmek faydalı olabilir. orijinal 1987 sürümü Times'ı imzalayın bir albümden çok bir ağ gibi - pek çok farklı kaynaktan doldurulmuş küçük bir müzik deposu. Onu dinlemenin her zaman Prince'in rüyasındaki bir evin odalarında dolaşmak gibi olmasına şaşmamalı. Ve yeni sekiz diskli Super Deluxe sürümünün piyasaya sürülmesiyle Times'ı imzalayın , nihayet uzaklaştırabilir ve ölçeğinin bütününü görebiliriz. Yapıda tüm yeni zeminlerin ve kanatların kilidi açıldı, albümün orijinal sekansından kaldırılan şarkıların yanı sıra ataları Joni Mitchell ve Miles Davis için tasarladığı parçalar, serbest akan stüdyo reçelleri ve bir sahne müzikalinin belirsiz başlangıçları ortaya çıktı. Gezici müzisyen çeteleri hakkında.
Bu ezici bir malzeme miktarı. (2017'deki Love and Sex adlı diğer Prince şarkısından tamamen farklı olan yeni sette Love and Sex adlı bir şarkı bile var. Mor yağmur yeniden yayınlama .) 1986 yılı boyunca ve piyasaya sürülmesine yol açan Times'ı imzalayın , kavramlar Prince'in vizyonunda çiçek açtı, ancak dikkati başka bir yere kaydığında küçülmek için. Bu odaklanmadığı anlamına gelmiyordu. Devrim grup arkadaşları Wendy Melvoin ve Lisa Coleman ile filizlenen yaratıcı ilişkisi, eksiksiz şarkı bahçeleri üretti, öyle ki onları tek bir albümle sınırlı tutamadı; adlı bir projenin hem tek hem de çift LP versiyonlarını sıraladı. Rüya Fabrikası , birlikte yaptıkları ve yeni çıkanlar gibi daha odaklı albüm projelerinde çalışmayan tüm şarkıların canlı bir arşivi Geçit töreni .
Rüya Fabrikası kasadan çıkarılan şarkılar şaşırtıcı. Wendy ve Lisa, Prince'in müziğine öyle bir hafiflik ve karmaşıklık kattı ki, zeminin topuklarının altından kaybolmasını sağladılar. Tüm Rüyalarım buna örnektir; ilk koro çiçeklerinden sofistipop korosuna, Prince'in alçaltılmış bir bulut gibi şarkının içinde hareket eden alçak sesine; işinde on beşinci kez şehvetli olanın gerçeküstü olandan ayırt edilemez hale geldiği bir seks rüyasını anlattığını duyuyoruz. Kayıp bir Devrim parçasının platonik ideali, aynı zamanda inkar edilemez bir şekilde pop olan, aldatıcı uzun biçimli bir deney, üç gerçek tür agnostiğinin garip, sınırsız icadı.
Ayrıca planlanan Rüya Fabrikası The Ballad of Dorothy Parker, Prince'in yeni inşa ettiği ev stüdyosunda bir rüyadan uyandıktan sadece birkaç saat sonra kaydettiği ilk şarkıydı. Stüdyo konsolunun kurulumundaki bir kusur, davul makinesinin, bir gemi gövdesinin altındaki bir gümbürtü gibi, sulu ve mesafeli bir ses çıkarmasına neden oldu ve sentezler, sanki metal levhadan sekiyormuş gibi yankılandı. Mühendis Susan Rogers paniğe kapıldı, ancak Prince fikri anlamak için sabırsızlanarak kayda devam etti. Şarkı, uyanmadan önce bilinçsiz dünyada bir yolculuk gibi yarı uykulu bir şekilde sona erdi. Bitirdikten sonra, grubundaki korno çalıcılarından biri olan Eric Leeds'ten üzerine bir korno düzenlemesi yapıştırmasını istedi. pek çoğu Times'ı imzalayın zevkler Prince'in boynuzları birleştirmesinde yatar - müziğinin dokusunda yeni payetler gibi yanıp sönerler - ancak Dorothy Parker'ın aniden odaklanmış saksafon armonileriyle süslenmiş uğultusunu duymak çoğunlukla esrarengizdir.
Prince'in evinde çalan Revolution ile canlı olarak kaydedilen Power Fantastic, Prince'in kontrol odasından grubun geri kalanına stüdyo yönlendirmesi yapmasıyla açılıyor. Rahat, rüya gibi bir ruh hali içinde. Sadece gezin, diyor, Bu parçada hata yok. Bu eğlenceli parkur. Enstrümanlar yavaş çekimde birbirlerine doğru sürüklenir, yavaş yavaş kornolar ve piyano arasında serbest bir etkileşime dönüşür ve kayalara çarpan ve köpüren dalgalar gibi fırçalanmış davullar, sessizliğe geri çekilmeden önce. O sessizliğin içinden Lisa, kemiklerini Wendy ile yazdığı gerçek şarkıyı başlatan melankolik piyano figürünü çalıyor ve Prince, vokalini kontrol odasının köşesinden söylemeye başlıyor, sadece değişiklikler boyunca gruba rehberlik etmek için duraklıyor. briç ya da koro derken, her yeni bölüme su gibi dökülen müzisyenler. Bu, Devrim'in dağılmaya başlarken bile zirvede sahip olduğu kimyanın muhteşem bir belgesi.
Prince'in en acımasız şarkılarından biri olan Strange Relationship, 1983'ten beri piyasadaydı, ancak Wendy ve Lisa ile yeniden çalışmaya karar verdi. Rüya Fabrikası . Orijinal performansa katkıları, onu neredeyse psychedelly derin yapar. Örneklenmiş sitar vızıltıları oluğun etrafında döner ve sınırlarını daha bulanık hale getirir; Wendy ve Lisa'nın sesleri Prince'in çevresinde puslu auralar gibi görünüyor, kulağa yaralı ve ciddi geliyor, görünüşe göre şarkının hınç ve arzu vektörleri arasında başıboş gidiyor. Bebeğim şarkısını söylediğinde seni mutlu görmeye dayanamıyorum/ama bundan da öte seni üzgün görmekten nefret ediyorum, gerçekten işkence görmüş gibi geliyor. Kayıtta görünenden daha umutsuz ve hüzünlü bir şarkı ortaya çıkarıyor; Prince, Wendy ve Lisa'yı grubundan kovduğunda, varlıklarının çoğunu kayıttan sildi ve muhtemelen enstrümantasyonun yeni hafifliğine uyması için vokalini yeniden kaydetti.
Wendy ve Lisa gittikten ve Devrim ve Rüya Fabrikası her ikisi de işlevsel olarak bitti, kendi sesinden bıkmış olan Prince, onu bir örnekleyiciye besledi ve yüksek, çift cinsiyetli bir ses tonuna dönüşene kadar perdesini ayarladı. Sese Camille adını verdi, vokallerini ona verdi ve bu ad altında perde kaydırmalı funk reçellerinden oluşan yeni bir solo albüm çıkarmayı planladı. Prince'in kendini resimden silmiş olması dışında, görsel görünümü ve kayıtlardaki belirsiz ve sınırsız cinselliği için çalıştığı tüm cinsiyet oyunlarının ilahlaştırılmasıydı: Geriye kalan tek şey sesti, hoparlörden patlayan bu bilinmez çığlıktı. . Başlangıçta için açıcı olarak belirlenmiş Camille Albümde, Rebirth of the Flesh'i iyi kalitede dinlemek dikkat çekicidir (bu tonoz kazılarının belirgin zevklerinden biri, artık bu şarkıların bazılarını patlamış distorsiyon veya bant tıslama birikintileri aracılığıyla deşifre etmek zorunda kalmamaktır). Kaybolmuş bir amaç beyanı gibi Times'ı imzalayın ve Prens'in terk ettikten sonra neden mantıklı Camille projesi, her ikisini de içine alan üçlü albüm konseptinin açılış parçası olarak kalacaktı. Camille ve Rüya Fabrikası içine, farklı kavramlar art arda daha büyük balıklar gibi birbirini tüketiyor. Bu yeni konfigürasyonu çağırdı Kristal top ve sona erecek hemen hemen her şarkıyı içeriyordu. O 'The Times'ı imzalayın , artı birkaç tane daha.
Sinir bozucu olan şey, yeniden inşa etmenin imkansız olmasıdır Kristal top veya Rüya Fabrikası sadece bu kutu setinde bulunan malzemelerden. Bu kısmen Prince'in birkaç tane yayınlamış olmasına borçludur. Kristal top 1998'lerde kafa karıştırıcı başlıklı arşiv yayınında, hayattayken şarkılar Kristal top . Ancak Prince'in her kayıt için planladığı bölümler ve düzenlemeler muhtemelen hala mevcut değil ve albümlerin kendileri duyulmaz soyutlamalar, gizemli bir şekilde yeni görünecek kadar farklı bir biçimde sevilen bir şey. Warner Bros. Prince'den düzenlemesini istediğinde Kristal top iki LP'ye bölündü, Times'ı imzalayın bugünün farkındayız ve bu, taviz verilmiş bir sanatsal vizyon olsa bile, bunun için daha güçlü bir albüm.
Prince, bu projelerin her birinin versiyonlarını tamamladıkça, bunların etrafında giderek daha fazla kayıt meydana geldi; Prens bu dönemde pratikte stüdyoda yaşıyor gibiydi. Adonis ve Bathsheba gibi parçalar ortaya çıktı, büyüleyici ve garip bir balad diyagonal bir açıyla döküldü ve bu dönemden bir gitar solosunun havai fişekleriyle biten birkaç tonoz parçalarından biri. When the Dawn of the Morning Comes ve Walkin' in Glory gibi şamatalarda Prens'in müjdeyle flört ettiğine dair kısa bir öneri var.
Buradaki en efsanevi, hakkında fısıldanan kayıp şarkı, Prince'in nişanlısı Susannah Melvoin'den ayrılmasından sonra Prince'i teselli eden korumalarından ve dansçılarından Wally Stafford için yazdığı Wally'dir. Prince'in şarkının tutulamayacak kadar kişisel olduğunu düşündüğü ve Susan Rogers'ın protestolarına rağmen orijinal parçayı silmesini istediği bildirildi. Birkaç gün sonra yeni bir düzenlemeyle kaydetti, ancak bu kayıt da duyulmadı. Birdenbire, işte burada. Bir konuşma gibi duran ve başlayan bir Prens piyano balad, piyanolar ve kornalar dikkatleri her bir konuşmacıya doğru kayıyormuş gibi ileri geri sallanıyor, ancak yalnızca bir tarafını duyuyoruz: eğlenceli bir soru (Wally/Bu gözlükleri nereden aldın?/ Bunlar şimdiye kadar gördüğüm en tuhaf gözlükler) Prens'in her şeyi tüketen yalnızlığına, onların ileri geri hareketlerini düzenleyen mizah anlayışını hiç kaybetmeden çıkıyor. Diğer her satır en azından bir şaka ya da bir itiraftır; çoğu ikisi de. Teatral olarak kalbi kırık Prince şarkılarının sırasına göre, Another Lonely Christmas ve Purple Rain arasında bir yerde pozlanmış hissediyor ve parçanın son dakikalarında kıvrılıp parıldayan bir başka olağanüstü gitar solosu var.
Zamanla Times'ı imzalayın Prens, Devrim'in yerini parmaklarının her hareketine yanıt veren bir bantla değiştirmişti. (Utrecht gösterisinde ve Paisley Park'taki Yılbaşı Gecesi performansında bu sette belgelenen harika formdalar.) Artık bir grup üyesi veya ortak yazar değildi. Kahramanı James Brown gibi bir orkestra şefi ve orkestra şefiydi. Müzik onun baskısına boyun eğdi ve müzik asla eskisi gibi olmadı. Yivler, bir araba kaputunun altında akılsızca vuran pistonlar gibi, havasız ve mekanik hissedebilecekleri noktaya kadar sıkıldı. Şarkılar iyi olduğunda bile - ve genellikle öyleydi - popüler sesleri dikte etmek yerine onlara tepki vermeye ve onları özümsemeye başladılar. Times'ı imzalayın onu bu yere götüren, hem bir zamanlar sahip olduğu her şeyi (grubu, Susannah Melvoin ile olan ilişkisini) hem de onun dağılmasını içeren tuhaf, çatlak pusuladır. Yol olduğu yerde çatallandı. Albüm kapağı, onu çiçeklerle dolu bir sahnede insansız bir davul setinden ve boş bir piyano bankından uzaklaşan bir bulanık olarak tasvir ediyor. Yapabilse bile arkasına bakmaz.
Satın al: kaba ticaret
(Pitchfork, sitemizdeki bağlı kuruluş bağlantıları aracılığıyla yapılan satın alımlardan komisyon kazanır.)
Her Cumartesi, haftanın en iyi incelenen 10 albümünü izleyin. 10 to Hear bültenine kaydolun İşte .Eve geri dön