Blanka, Polonya'nın Lodz şehrinde, birbirine bağlı bir ailedeki tek çocuktu. Babası 1937 yılında öldü. Almanya'nın Polonya saldırısının ardından, Blanka ve annesi, Blanka'nın yolculuk yapamayan büyükannesiyle birlikte Lodz'ta kaldı. 1940 yılında, diğer akrabalarıyla birlikte zorla Lodz gettosuna gönderildiler. Blanka, orada bir fırında çalıştı. Daha sonra Blanka ve annesi, Almanya'daki Ravensbrueck kampına sürüldükleri 1944 yılı sonunda kadar kaldıkları Lodz gettosunda, bir hastanede çalıştılar. Blanka ve annesi, Ravensbrueck'ten, Sachsenhausen'in bir alt kampına gönderildiler. Blanka, bir uçak fabrikasında çalışmaya zorlandı (Arado-Werke). Annesi başka bir kampa gönderildi. Sovyet Kuvvetleri 1945 baharında Blanka'yı serbest bıraktı. Terk edilmiş evlerde kalan Blanka, Lodz'a geri döndü. Annesi de dahil, hiçbir akrabasının hayatta kalmadığını öğrendi. Blanka, daha sonra, Berlin'in batı tarafına ve sonunda zorla göç ettirilmiş kişiler kampına taşındı. 1947 yılında Amerika Birleşik Devletleri'ne göç etti.
Bütün getto boşaldıktan sonra, işe gitmek için gettoda yürüdüğümüzde hissettiğimiz çok tuhaf bir duyguydu. Boş sokaklar, açık pencereler, rüzgarla uçuşan perdeler. Kimse yoktu. Pencerede birinin veya bir mumun ya da herhangi bir şeyin ışığını gördüğümüzü düşündüğümüz an, tabii ki, Alman muhafızların, birinin orda olduğunu anlamamaları için gözlerimizi başka tarafa çeviriyorduk. 1944 Kasım'ında zamanımız geldi, çıkarılmak zorunda kaldık. Hastanede bulunan herkes katır arabalarının bulunduğu yere doğru yürüdü ve arabalara tıka basa dolduruldu. Bu korkunç bir şeydi çünkü insanlar ayakta durmak zorundaydı. Oturacak veya çömelecek hiçbir yer yoktu. Biri hasta ve hatta ölüyor bile olsa, ayaklarının üzerinde dururken ölüyordu. Bu tamamen dayanılmazdı. En kötüsü suydu… kısıtlı su… susuzluk en kötüsüydü.
We would like to thank Crown Family Philanthropies and the Abe and Ida Cooper Foundation for supporting the ongoing work to create content and resources for the Holocaust Encyclopedia. View the list of all donors.