İngiltere ve Galler’in 1520’lerin sonlarından bu yana yaşadığı dini karışıklık Edward VI’nın ölümünden sonra da devam etti. Edward’ın ölümüyle birlikte İngiltere’nin Protestan olduğu kabul edilebilir bir İngiltere Kilisesi vardı. Luther'in ilham mı yoksa Calvin'in mi ayrı bir mesele olduğu, ancak Katolikliğin tüm izleri kaldırıldı. Edward bir Protestan olarak eğitildi, bu nedenle kilisenin kral iken alacağı yönde hiçbir sürpriz olmazdı. Kilisenin Mary I ile ne yönde gideceği konusunda da bir karışıklık yoktu. Mary bir Roma Katoliği olarak eğitilmişti ve din konusunun Henry VIII'in Mary'nin annesini boşalmaya teşebbüsüyle başlattığını çok iyi biliyordu. . Mary, 1553'te kraliçe olduğunda, çok azı Kiliseyi hem Roma'ya hem de Katolikliğe iade edeceğinden şüphe ediyordu. İnsanların daha fazla değişime nasıl tepki verecekleri bilinmeyen bir miktar olacaktır.
Northumberland’ın Lady Jane Gray’i tahtta bırakma konusundaki başarısızlığının ardından, Mary’nin yanında güçlü bir silaha sahip olduğu anlaşıldı - halkın içgüdüsel olarak yasal yönetici hükümete sadık kaldıkları ve yasal olarak büyük ölçüde değer verdikleri açıkça anlaşıldı. HALEFİYET. Bu, kendi inançlarıyla birlikte, hızlı bir şekilde Mary'yi üvey kardeşinin reformlarını geri almakta zorlanacağı konusunda ikna etti.
Mary taçlandırıldığında, halk arasında çok popüler olduğu konusunda çok az şüphe var. Bununla birlikte, bunu toptan dini reform isteğine destek olarak yorumladı. Bu konuda yanılmış. Üst düzey asalet, pek çok dini meseleye bölünmüştü, fakat birinden fazlası birleşti - kraliyet üstünlüğü. Roma'dan kopma ve İngiltere'de yüce olan monarşik gücün kurulması kabul edilmiş bir yaşam şekliydi. Mary'nin İngiltere'deki Papalık otoritesini restore etme planı oldukça tartışmalı olmak zorundaydı - Papa III. Julius bile onu temkinli olmaya çağırdı. Mary tarafından herhangi bir kızarıklık hamlesinin, onu tahttan alıkoyacak bir ayaklanmaya neden olabileceğine inanıyordu. En güvenilir danışmanı olan Stephen Gardner, İngiltere’deki Papa’nın otoritesini geri kazanmakta da temkinliydi. İngiltere Papalık Legate Kardinal Reginald Pole, İngiltere'ye gelmeden bir yıl önce Hollanda'da kaldı - muhtemelen geri dönüp güvenmeyeceğini görmek için.
Ancak, Mary'nin ilk dini reformlarına verilen tepki onu daha fazlasını yapması için teşvik etti. Mary, ikinci Üniforma Yasasını askıya almak ve kitleyi yeniden tanıtmak için kraliyet imtiyazını kullandı. Çok az halkın tepkisi vardı ve bu Mary'yi dinlendirmiş olmalı. Sekiz yüz Protestan, ülkeyi Protestan Avrupa için terk etti - ama hepsi bu kadardı.
1553 Ekim’de Meclis bir araya geldi. Potansiyel dini değişimler hakkında, canlı ancak öfkeli olmayan bir tartışma yaşandı ve bunun sonunda Protestanlığı ilk yürürlükten kaldıran ilk kilise statüsünün İngiltere Kilisesi'nden kaldırılması için ilk adımlar atıldı. Bu kanun Edward VI’da hüküm süren tüm dini mevzuatı kaldırmış ve Kilise, 1547’de Altı Makale Yasası’nda olduğu gibi restore edilmiştir. Bununla birlikte, Cranmer, Hooper, Ridley ve diğer önde gelen piskoposların tutuklanması oldu - bunların hiçbiri, tutuklandıktan sonra, Lordlar Meclisi'nde konuşamıyordu. Bu aşamada, Mary temkinliydi. Danışmanlarını dinlerken, kraliyet üstünlüğüyle ilgili meseleye değinmedi ya da bazıları için daha fazla sinirlenmiş bir mesele hakkında konuşmadı - Kilise topraklarının meslekten olmayanların üyelerine satışı, soylu ve kibar üyelerin daha zengin ve dolayısıyla etkili olduğu anlamına geliyordu.
Kilise'deki değişiklikler 1554'te devam etti. Gardner hızlı hareket etmek istedi. Edward döneminden atanan Protestan piskoposlar, görüşlerinden ayrıldı. Katolik piskoposlar onların yerini aldı. York Başpiskoposu da görüşünden mahrum edildi. 1554 Mart'ında, tüm piskoposlara yalnızca Henry VIII döneminde geçen yasalara uymaları emredildi ve 15547 bir gösterge olarak kullanıldı. Latince bir kez daha Kilise'nin dili haline geldi ve dinsel evlilik yasaklandı. Evlenmiş olan din adamlarının ailelerini terk etmeleri veya görevlerini kaybetmeleri ve para cezası almaları istendi. Birçoğu karar vermedi ve birkaçı yurtdışına kaçmadı.
Kardinal Reginald Pole kasım 1554'te İngiltere'ye geldi. Gelişi önemliydi. İlk reformlar gerçekleşirken, kutup Katolik Avrupa'nın güvenliğinde kalmıştı. Papalık Legate olarak geri dönmesi için zamanın doğru ve güvenli olduğunu hissetmiş olması gerektiği varsayılmıştır. Aynı ayda, Parlamento ikinci İptal Yasası'nı geçti. Bu, kraliyet üstünlüğünü ortadan kaldırdı ve Papalık otoritesini bir kez daha restore etti. Ayrıca, Parlamento’nun 1529-1547 yılları arasında geçirdiği bütün dini reformları tüzük kitaplarından çıkardı. 1536'dan sonra Kilise arazisini satın alanlar korundu. Bu, Mary tarafından tam tersi bir teşebbüsün ülkedeki en önemli adamlardan bazıları tarafından olumsuz bir tepki vereceği yönündeki basit bir tanıma idi. Bu nedenle, Mary'nin manastırların restorasyonu için arzusu asla gerçekleşmedi. Kraliyet'in sahip olduğu eski manastır arazisine (yılda 60.000 £ değerinde) manastırlara geri döndü, ancak bu, manastırlar tarafından tutulan orijinal arazinin çok küçük bir kısmıydı.
Parlamento da eski sapma yasalarını geri getirdi. Bu, önde gelen Protestanların sapkınlıktan yargılanmasına, suçlu bulunmasına ve idam edilmesine neden oldu. Söz konusu ilk yanma 4 Şubat'ta gerçekleştiinci 1555. 9 Şubat'tainciGloucester’daki eski Piskopos John Hooper Gloucester’da yakıldı. 1556 Mart'ına kadar, Ridley, Latimer ve Cranmer tehlikede kaldı. Sonunda 'Bloody' Mary saltanatında 274 Protestan idam edildi.
İronik olarak, 1555 Kasım'ında, İngiltere'de Protestanlar aleyhinde baskıcı bir kampanya başlatılmasına yol açan bir Katolik olan Stephen Gardner'ın ölümüydü. Gardner dindar bir Katolik olmasına rağmen, Protestanlar ile uğraşırken dikkat ve kısıtlama çağrısında bulundu. Gardner, Edward VI döneminde, tanınmış bir Katolikti, ancak inançlarından dolayı asla ölümle karşılaşmadı. Gardner, ilk birkaç Protestan'ın uygulanmasını desteklerken (diğer Protestanları korkutacağı inancıyla), onlara karşı yapılan toptan bir kampanyaya inanmadı. Protestanlara karşı kampanyanın onları bir araya getirerek daha uyumlu bir güç olarak toparlamak için yeterli olacağının farkındaydı.
Gardner'in ölümü Pole'nin Mary'nin karar vermesinde çok daha etkili olmasına neden oldu. Pole, 1555 Aralık'ında Canterbury Başpiskoposu olarak yapılmıştı ve Mary'i İngiltere ve Galler'deki heretikten kurtarmanın kutsal görevi olduğuna ikna etti. Tarihçiler, İngiltere'de 1555 ile 1558 arasındaki sapkınlık için yürütülen insanların sayısının diğer herhangi bir Avrupa Katolik devletinden daha fazla olduğunu iddia ediyorlar. Ancak, toplam 274'ün İngilizce tarihinde diğer zamanlardan daha az olduğu da belirtilmiştir.
İngiltere'de çoğu, öğrenildiği düşünülen ve sosyal istikrara yönelik bir tehdit olmayan erkeklerin idamesini desteklemiyordu. Katoliklerin dini ofisten çıkarıldığı, ancak inançlarına zulmedilmedikleri zaman, Edward VI’nın İngiltere’si ile bariz bir karşılaştırma yapıldı. Bu, Phillip II ile sevilmeyen evliliği ile birlikte, Mary'nin popülaritesinde hızlı bir düşüşe yol açtı. Protestan Avrupa’dan getirilen Protestan edebiyatıyla birçok güneydoğu İngiltere ve Doğu Anglia’ya su bastı - ve 1558’de Özel Meclis böyle bir maddeyle yakalananların idam edeceği bir yasa çıkardı. Mary ve onun hükümeti ne kadar fazla görüldüyse, o kadar popüler değildi.
Kutup Katolikliği eski makamına geri getirmek için elinden geleni yaptı, ancak başarısız oldu. İronik olarak, Pole'nin kendisi ile ilgili bir yardımı vardı. 1555 yılında Papa Julius III ölmüştü. Paul IV onu başardı. Yeni papanın uzun süredir Pole'dan hoşlanmadığı bir yer vardı. Papalık Legate unvanını çıkardı ve Roma'ya dönmesini emretti. Kutup reddetti ve İngiltere'de Canterbury Başpiskoposu olarak kaldı. Bunun önemi, İngilizce işlerinde Papalık girişiminin girişiminin etkisini göstermesiydi. Birçoğu İngiltere'de Katolik olmuş olsa da, birkaçı Papalık otoritesinin geri dönüşünü destekledi. Aslında birçok kişi 'Papalık müdahalesini' İngilizce işlerinde Papalık müdahalesi olarak yorumladı.
Mary'nin reformları ne kadar başarılı oldu? İngiltere ölümü sırasında ne kadar Katolikti?
Bu soruların her ikisini de cevaplamak zor. İngiltere’nin Elizabeth’in altındaki Protestanlığa geri dönme hızı, mevzuatın kağıt üzerinde olmasına rağmen, toplumdaki etkilerinin büyük olmadığını gösterir. Yerel düzeydeki bir araştırma, yetkililerin Mary'nin reformlarını yerel düzeyde başlattığını da göstermektedir. Ancak, mecbur oldukları söylenebilir. Bunu yapmamak yerel yönetim liderlerinin cezalandırılmasını sağlamıştır. Bununla birlikte, kağıt üzerinde olan, yerel halkın ne düşündüğünü göstermez. İngiltere halkının bu reformlar hakkında neye inandığını bilmek imkansız olmasa da zor. Çok az kişi yazabiliyordu ve Mary hayattayken ve varolan baskılar varken, katolik karşıtı olsalardı düşüncelerini yazmaları cesaretli olurdu.List of site sources >>>