Rusya Federasyonu Anayasa Mahkemesini aynı AİHS'nin üstüne koyma ihtiyacı fikri geçen hafta doğmadı. Aslında, yıllardır havada kalmıştır, özellikle Avrupa yargı kurumlarının Rusya'nın her zaman bir parçası olarak yükümlülüklerini yerine getirdiği gerçeğini göz önüne alarak (çok, çok yüksek oranda) Rus lehine karar vermeye nadiren karar vermiştir.
Bu yılın temmuz ayında, Rusya Anayasa Mahkemesi hakimi Sergey Mavrin, Rusya Federasyonu Anayasa Mahkemesi'nin Strazburg Mahkemesi kararlarının yalnızca Rusya Anayasasına aykırı olmadıklarında Rusya tarafından verilmesi gerektiği kararını açıkladı.
Rusya Federasyonu Anayasa Mahkemesi hakiminin yorumundan:
Rusya'nın uluslararası bir anlaşmaya katılımı (Strazburg Mahkemesi kararlarının uygulanmasına dair bir anlaşma) devlet egemenliğinin reddedilmesi anlamına gelmiyor.
Rusya Federasyonu Anayasa Mahkemesinin Temmuz ayı kararından itibaren:
Avrupa İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunması Sözleşmesi ve AİHS’nin dayandığı hukuki konumları, Rusya Federasyonu Anayasasının önceliğini iptal edemez. (...) İnsan Hakları Sözleşmesi, Rusya Federasyonu’nun yasal sisteminin ayrılmaz bir parçasıdır; Rusya, bu tür bir istisna, Temel Yasanın ihlal edilmesini önlemenin tek yolu olduğunda, kendisine uygulanan yükümlülüklerden geri çekilebilir. (...) Ulusal makamlar, ulusal mevzuat uygulama meselesini çözmelidir.
Ve bu, Rusya Federasyonu Anayasa Mahkemesinin bu girişime, yasama düzeyinde uygulanması için Rusya Federasyonu Federal Meclis milletvekilleri tarafından karar verildi. İlgili taslak kanunun dikkate alınmasının başlatıcıları, Rusya Federasyonu Devlet Duma'nın yardımcısı Vladimir Pligin, anayasa mevzuatı ve devlet inşası komitesi başkanı Vladimir Pligin ve Federasyon Konseyinin RF IC ve Başsavcı Ofisi yetkili temsilcisi Senatör, Andrei Klishas idi.
Açıklayıcı notdan, ikinci ve üçüncü okumalarda Rusya Federasyonu Devlet Duma'sının kabul ettiği tasarıma ve Rusya Federasyonu Anayasa Mahkemesi anayasa kanununu değiştiren tasarıya:
Federal yürütme organının talebi üzerine, insan hakları ve özgürlüklerin korunmasına yönelik hükümetler arası organ incelendiğinde Rusya Federasyonu'nun çıkarlarını koruma yetkisine dayanarak, uluslararası bir antlaşma temelinde Rusya Federasyonu'na yapılan şikayetler, Rusya Federasyonu Anayasa Mahkemesi, hükümetler arası hakların korunmasına ilişkin kararın uygulanmasına karar vermiştir. kişi.
Ayrıca, AİHM'in kararının Rusya Federasyonu Anayasa Mahkemesi yargıçları tarafından tanınması durumunda, Rusya Anayasasına aykırı olduğu bildirilirse, Rusya tarafından böyle bir kararın verilmeyeceği bildirilmiştir.
Rusya Federasyonu Anayasa Mahkemesi yasasını değiştirme yasası konusunun tartışılmasından önce bile, milletvekilleri Strazburg mahkemesinin kararlarını hafifçe koyma konusundaki kararlarının çoğunlukla Rus egemenliğini “hafifletmeyi” hedeflediğine ilişkin bir konuyu ele aldılar. AİHM'nin “Rusya'daki insan hakları durumu” ile ne kadar ilgilendiğini anlamak için, ilginç istatistiklere değinmek yeterli. Rusya, AİHS'ye iletilen şikayet sayısında ilk olarak ve Rusya aleyhine memnuniyet beyanında ilk sırada yer aldı. Rusya Federasyonu aleyhine açılan davaların sayısı 2010 yılında kaydedildi - 14309 (bu neredeyse her gün 40 davası!) Ortalama olarak, son on yılda, Rusya aleyhine açılan davaların sayısı ortalama olarak yılda 10,5 bin civarındadır. Aynı zamanda AİHM, yalnızca medeni davalarda değil, ceza davalarında da Rusya aleyhindeki iddiaları kabul etmektedir. Rusya'da verilen tahkim kararları, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, aynı zamanda, aniden Rus kararının birinden memnun kalmadığını yeniden gözden geçirmeyi teklif ediyor. Ve eğer “siyasi” bileşen, davacıda aniden ortaya çıkarsa, AİHM için bu, neredeyse küresel bir ölçek vererek, süreci abartmak için tüm taraflardan yalanacak ve emilecek olan bir hayduttur.
Aynı zamanda, AİHS’nin kararları, Rusya’da hiç bir Temel Yasa yokmuş gibi, yani Anayasa’ya göre yapıldı. Bir Rus temsilcisinin pro forma için daha fazla davet edildiği Avrupalı yargıçlar, şu ilkeye göre hareket etmişlerdir: Rusya Federasyonu Anayasası? Hayır, bilmiyoruz ...
İşte Strazburg Mahkemesi kararının sadece bir örneği.
“V.Gusinsky - Rusya” süreci.
Haziran ayında 2000, Bay Gusinsky dolandırıcılık şüphesiyle tutuklandı. Soruşturma, çeşitli ticari projeler yaratırken, Gusinsky’nin sahtekarlık yoluyla yayın işlevlerini devlete ait Russian Video şirketinden özel şirket Russian Video’ya devrettiğine dair birçok kanıt topladı. Bu işlem neticesinde devlete ait şirket, 11 TV kanalını tahmini olarak 10 milyon dolar değerinde kaybetti, bundan sonra Gusinsky Rusya'yı terk etti ve ilk olarak yerel polis tarafından tutuklandığı İspanya'ya taşındı ve daha sonra iadesini talep etmek için Rusya'dan reddetti.
2004’te, daha önce TC NTV’yi temsil eden Bay Gusinsky’nin (şimdiki, News.ru’nun sahibi) Gusinsky’nin (Gususky’nin komutanı altında), sizin bildiğiniz gibi televizyon kanalı Çeçen kampanyasını ve militanların yanında münhasıran "federallerin zulmü") şu kararı verdi:
a) Rus devleti şahısındaki sanık, karar günü döviz kuru üzerinden, yanıt veren devletin ulusal para birimine dönüştürülmek zorunda olan masraf ve giderler için üç ay boyunca 88 bin Euro ödemek zorundadır (ayrıca, ödenen tüm vergilerin tutarı) para birimi dönüştürme).
b) Yukarıda belirtilen son ödemeden üç ay önce yukarıda belirtilen tutardan sonra, faiz ECB'nin belirtilen süre için normal kredi oranına eşit bir oranda artı% 3'e eşit olarak tahsil edilecektir.
Bu, AİHM, Rus soruşturma organlarının dolandırıcılık suçlamaları ve devlet mallarının kötüye kullanılması konusunda çok sayıda kanıt topladığı Bay Mr. Ancak, Rus soruşturmasının kanıtlarının, insan haklarının korunmasının ilk aşamadan uzak olduğu Strazburg yargıçları için herhangi bir önemi var mı?
Rusya, dolandırıcılıktan şüphelenilen bir kişiye tazminat ödemek zorunda kaldı! Bu beş puan, elbette ...
Hayır, elbette, AİHM’in işçi halkı olarak adlandırılan şeyin yanında yer aldığı durumlar oldu - sıradan vatandaşlar bürokrasinin sığınağın bürokrasisinden kaynaklanan bürokrasinin hatası yüzünden kaybedildiğinde ya da mağdurları olan banka dolandırıcılığı ile bir araya gelmek zorunda kalmaya zorlandı. Açıkçası, Rus adaleti her zaman çoktan böyle davacıların yanında duruyor ve bu nedenle aynı AİHS'de bile gerçeği aramak zorunda kalıyorlar. Ancak AİHM'in bu tür davacılar lehine kararlarının bir şekilde Rusya Anayasası'na aykırı olması muhtemel değildir. Şey farklı. - AİHM aracılığıyla sık sık dürüst dolandırıcılık, teröristlerin suç ortağı, her türlü mezhep eğilimi taraftarı, “rejimin mağduru” gibi davranmaya çalıştıkları gerçeği. Ve Strazburg'daki bu “kurbanlar” garip bir şekilde destekleniyor.
Ve şimdi Anayasa Mahkemesinin dediği gibi, buğdayı samanlıktan ayırmak ve AİHS'nin kararıyla ilgili kararını verebilmek için her türlü nedeni olacak. Rus “insan hakları eylemcileri” nin yabancı hibelerle beslenmesinin uluma olduğu varsayılıyor ... Eh, hiçbir şey ... Sakinleşecek ve sakinleşecekler. Anayasal kurumların, örneğin Almanya ve İngiltere de dahil olmak üzere bir dizi Avrupa ülkesinde AİHS statüsünden daha yüksek bir statüye sahip olduklarını hatırlatmak gerekiyor. Yani Rusya sadece gelişmiş Avrupa deneyimini benimsemeyi öğreniyor ...