George'un postasına anıtta lipkin anma töreni
St. George’un karakolunun ölümünden sonra, düşmüş kahramanlar farklı yerlere gömüldü. Bunlardan biri, komutan Efim Gorbatko ile birlikte Neberdzhaevskaya köyü mezarlığında dinlendi. Diğerleri, daha sonra ortaya çıktıkça daha az şanslıydı; daha sonra mezarları yıkayan nehrin yakınındaki Neberdzhaev vadisine gömüldüler. Cenazeden hemen sonra, göreve bir anıt yerleştirme sorusu gündeme geldi, ancak yıllarca savaş alanı isimsiz kaldı.
Neberdzhaevsky anıtının hüzünlü kaderi
Öykü George’un görevindeki anıt üzücü. 1862'deki cenaze töreninden sonra anıtın yapımı ve yapımı için para toplanması Ordu ustabaşı Vasily Stepanovich Varenik'e emanet edildi. Vasily Stepanovich, dikkat çekmeye değer, konuyu tüm sorumluluklarla üstlendi. Kazaklar için bir çığlık atarak ustabaşı para toplamaya başladı. Ancak bölge yerleşmeye başlamıştı, aileleri için hala bir yaşam biçimi kurmak zorunda kalan yeni Kazak göçmenleri köyleri ortaya çıktı, bu nedenle toplanan miktar, feat için uygun bir anıt levha için bile yeterli değildi.
Ancak Vasily Stepanovich orada durmadı. Onun coşkusu, Kafkasya'nın kötülüğü olan Büyük Dük Mikhail Nikolaevich Romanov'un başlangıçta bu konuda yer almasıyla beslendi. Daha sonra bu katılım anıt üzerindeki yazıtta belirtilecektir. Ancak, ustabaşı toplanan paraya askeri fon ekleme önerisiyle komuta döndüğünde, reddedildi. Vasily Stepanovich ne kadar rahatsız olursa olsun, her şey işe yaramazdı. Sonunda toplanan tüm parayı Askerler İdaresi'ne devretmek zorunda kaldı. Düşen kahramanlarla ilgili böyle bir haksızlık, Kafkasya savaşının sona ermesi, devlet bütçesinin Kafkasya'nın gelişim yükünü ve ayrıca bu toprakları gönüllü olarak terk eden ve Osmanlı İmparatorluğu'na bırakan bir kısmının yeniden yerleştirilmesiyle açıklandı.
Tarih unutulmuş gibi görünüyor, ancak Kazakların anılarının sürdürülmesi için mücadele Nikita Ivanovich Vishnevetsky'yi başlattı. Hala 20 yaşındaki bir subay olsa da, Vishnevetsky, üstlerinin izniyle Novorossiysk'e geliyor ve kendi parasını harcayarak, Georgievsky görevindeki olaylara tanıklık eden Çerkeslerin bir anketini yapıyor. Gelecekteki Tümgeneral Vishnevetsky, Kafkasya Savaşı kahramanlarının anılarının korunduğu neredeyse unutulmuş kişiliklerden biridir. Centurion Gorbatko ve erkek kardeşlerinin kaderi de dahil olmak üzere birçok makalenin yazarıdır. silahlara. Sonuncusunda, açıkça, "bu makalemin tek amacının, bir anıt oluşturma sorununu bir kez daha gündeme getirmektir".
Ancak yıllar geçti, bazı savaşlar başkalarına yol açtı ve Neberjay yalnız bir tahkimatın korkunç kaderini korumaya devam etti. 1888'de Vishnevetsky bir kez daha anıt meselesini gündeme getirdiğinde, Neberdzhay Nehri yakınlarındaki St. George karakolunun savaşçılarının mezarları zaten bulanıktı ve tahkimatın kendisi yıkıldı ve düz bir höyüğe dönüştü. Sadece 1900'de, postanın Kazaklar-plastunas'ının anısını devam ettiren Nikita Ivanovich davası başarılı oldu. 4 Eylül 1900'de, büyük bir kalabalıkla, uzun zamandır beklenen St. George Post anıtı açıklandı. O zamana kadar, Vishnevetsky zaten Yekaterinodar'da bilinen bir genel, tarihçi ve hayırseverdi.
Gorbatko Anıtı ve Neberdzhaevskaya köyündeki yoldaşları
Burada yazar aşağıdaki gerçeği not etmek zorunda. Birçok malzemede, anıtın montajı 1882'ye tarihlenmektedir. Bununla birlikte, bu anıtın kurulumunun en çarpıcı başlatıcısı, Neberdzhay'ı tekrar tekrar ziyaret eden General Vishnevetsky, makalelerinde 1888'de bile bir anıt olmadığını iddia ediyor, bu nedenle 1900 tarihinin doğru olma olasılığı daha yüksek.
1920 yılına kadar genç Kazaklar, St.George’nun görevindeki anıtta yemin etti. Ancak Rus zor zamanlarının kanlı rüzgarı bu görkemli geleneği havaya uçurdu ve anıt terkedildi.
Sovyet tarih yazımı doktrini
Yazar, ülkemizdeki Sovyet iktidar dönemini itibarsızlaştırmak istemiyor, ancak aynı zamanda büyük kazançlar ve yadsınamaz başarılarla birlikte, son derece spesifik sorunlu fenomenler çoğaldı. Bu nedenle, yeni hükümetin konumunu güçlendirmek için, Sovyet tarihçileri, düşman dağcıların Fransa, İngiltere vb. Sovyet rejiminin kapitalist muhalifleri tarafından finanse edilmesine rağmen, Kafkasya Savaşı'nın son aşamasında hızla sömürgeciliği etiketlediler.
Kafkasya Savaşı Sovyet tarihçileri doktrinleri saçmalık noktasına ulaştı. Böylece, Sovyet Kafkas alimi Leonid Ivanovich Lavrov, zamanının doktrinlerine o kadar doymuştu ki, 1937 Ubykh'larında sadece çarlığı ve Rus sömürge (!) Birliklerini markalamakla kalmadı, aynı zamanda Karl Marx'ı ve ideolojisini de onun işine adadı. daha sık Hacı Berzek'in isminden - Ubykh'lerin lideri ve Türkiye'ye yeniden yerleşmelerinin başlatıcısı.
Böyle ideolojik bir muameleden sonra, Kafkasya savaşının kahramanlarına yapılan bazı anıtların tam anlamıyla betona yuvarlanması şaşırtıcı mıdır! Örneğin, Mikhailovsky tahkimatı ve ana karakterleri Arkhip Osipov ve personel kaptanı Liko'nun kahramanca savunması için bir anıt sadece Vladikavkaz'da havaya uçmadı: değerli kültür malzemesi daha sonra merkezi kültür ve rekreasyon parkının merdivenlerinden birini döşemek için kullanıldı.
Bu durumda, anıtı St. George postasına kurtaran tek şey yeriydi - ana yollardan uzak, geçilemez ormanlar tarafından gizlenmiş bir dağ geçidi. Yetkililerle iyilik yapmak isteyen yeni doktrinlerin yönünde güvenle unutulan anıt, Markotkh Sırasının ötesinde sakin bir şekilde ilerliyor.
Bir dahaki sefere ... Almanlar yüzünden filmde yakalandı. Naziler, anıtın etrafına bir haç inşa edilen yerin Alman askerlerinin gömülmesi için de uygun olduğuna karar verdiler. Ve Rus Kazak-plastunas anıtının çevresinde bir Alman mezarlığı ortaya çıktı.
1943'te askerlerimiz Novorossiysk ve tüm Krasnodar Bölgesi'nden Nazi istilacılarını devirdi ve anıt yine üzgün bir yokluğa düştü.
1954 yılında, Novorossiysk'in acilen ihtiyaç duyduğu Neberdzhaevskoe Rezervuarı'nda inşaat başladı. Kazaklar'a yapılan bir anıt da sel bölgesine düştü. Görünen o ki, hiçbir şey sadece bu alana su basmasını engellemiyordu. Neberdzhai, yetkililer doktrini çekmeyen savaş gazileri tarafından inşa edildi. Bu nedenle, gereksiz gürültü ve kamuoyu tartışması olmadan, anıt dikkatle sel bölgesinden güvenli bir yere taşındı.
Neberdzhaevskaya köyünün eski mezarlığında mezar
Yazarın daha önce belirttiği gibi, Kazakların bir kısmı Neberdzhaevskaya köyündeki mezarlığa son sığınmayı buldu. Aynı zamanda, cesur Kazak kadın, Gorbatko’nun karısı, yoldaşlarıyla birlikte gömülen kocasından ayrı olarak gömüldü. Mezarlarının üzerine de özel bir anıt dikildi - büyük bir metal haç, o zamanın tüm Neberdzhaevsky mezarlığında sadece bir tane. Ancak bu anıt sadece Neberdzhaev Boğazı'ndaki uzun zamandır unutulmuş anıtın kaderini paylaşmakla kalmadı, aslında var olmayı da bıraktı.
Yerel meraklılar, ancak yerel eski zamanlayıcıların uzun süren araştırmalarından sonra Kazakların gömülmesini tespit edebildi. Metal haç izi yoktu, sadece mezarın üstüne monte edilen meşe tahtalar kaldı, çünkü kayalık toprak nedeniyle, mezar sığ olduğu ortaya çıktı - 70 santimetreden fazla değil.
2006 yılında Neberdzhaevskaya köyünde Kazak kahramanlarına anıtın restorasyonu başladı. Anıt, farklı insanlar tarafından restore edilmiştir. Ve Alexander Otrishko gibi Kazaklar ve sadece yerli halk. Finans aynı zamanda kendi veya ilgili vatandaşlarını da cezbetti.
Karısı Gorbatko mezarı üzerinde anıt
Anıtın restorasyonu ile birlikte, 1145-KZ sayılı Krasnodar Bölgesi Kanununun kabul edilmesi süreci “Krasnodar Bölgesi'nde tatil ve törenlerin kurulması üzerine” başladı. Bu yasaya göre, eylül ayının ilk cumartesi günü Lipkin anma tarihi olarak belirlendi. Bu gün, Neberdzhaevskaya vadisinde ve Neberdzhaevskaya köyündeki anıt haçta, KKV'nin atamanının ve elbette Novorossiysk'in katıldığı KKV ve Kazak delegasyonlarının katıldığı Kazak etkinlikleri hafızada düzenleniyor. Yine harbiyeli birliklerinden genç Kazaklar bu yere ulaştı.
Yazar bu kez Anavatan'ın görkemli tarihinin sol, sağ, “beyaz” veya “kırmızı” tarafından siyasi amaçlarla kullanılmayacağını umuyor.