Lyudmila Pavlichenko, 1942'nin sonlarında, Sovyet Ordusu üniforması içinde tercümanının yanında beceriksizce durarak, basın için bir meraktan biraz daha fazlası olarak Washington, D.C.'ye geldi. İngilizce bilmiyordu ama görevi belliydi. Pavlichenko, Kızıl Ordu'nun 25. Tüfek Tümeni'nde savaşta sınanmış ve yüksek madalyalı bir teğmen olarak, Avrupa'da ikinci bir cephe için Amerikan desteğini toplamak için Sovyet Yüksek Komutanlığı adına gelmişti. Joseph Stalin umutsuzca Batılı Müttefiklerin kıtayı işgal etmesini istedi ve Almanları güçlerini bölmeye ve Sovyet birlikleri üzerindeki baskının bir kısmını hafifletmeye zorladı.
İlgili İçerik
Başkan Franklin Roosevelt'i ziyaret ederek Beyaz Saray'da karşılanan ilk Sovyet vatandaşı oldu. Daha sonra Eleanor Roosevelt, Ukrayna doğumlu subaydan ülke turunda kendisine eşlik etmesini ve Amerikalılara savaşta bir kadın olarak deneyimlerini anlatmasını istedi. Pavlichenko sadece 25 yaşındaydı ama savaşta dört kez yaralanmıştı. Ayrıca, çoğunluğu Alman askerleri olan 309 onaylanmış ölümle tarihin en başarılı ve korkulan kadın keskin nişancısı oldu. First Lady'nin teklifini seve seve kabul etti.
Gazetecilerin sorularını nezaketle yanıtladı. Biri Rus kadınlarının ön tarafta makyaj yapıp yapamayacağını bilmek istedi. Pavlichenko durakladı; sadece aylar önce, savaş sırasında ön cephede savaşmaktan sağ kurtulmuştu. Sivastopol Kuşatması Sovyet kuvvetlerinin önemli kayıplar verdiği ve sekiz aylık bir savaşın ardından teslim olmaya zorlandığı yer. Buna karşı bir kural yok, dedi Pavlichenko, ama savaş devam ederken kimin parlak burnunu düşünmeye vakti var ki?
New York Times ona Kız Keskin Nişancı lakabını taktı ve diğer gazeteler onun dudak ruju ya da herhangi bir makyaj yapmadığını ve zeytin yeşili üniformasının pek bir tarzı olmadığını gözlemledi.
New York'ta, Belediye Başkanı Fiorello LaGuardia ve Uluslararası Kürk ve Deri İşçileri Sendikası (CIO) temsilcisi tarafından karşılandı ve bir bildiride bildirildiği gibi, ona göz kamaştırıcı olacak, güzel bir şekilde karıştırılmış derilerden oluşan tam boy bir rakun paltosu sundu. bir opera ortamında. Gazete, Lyudmila Pavlichenko anavatanına döndüğünde, böyle bir giysinin büyük olasılıkla Rusya'nın kanlı bozkırlarındaki savaşlara gideceğinden yakındı.
Ancak tur ilerledikçe Pavlichenko soruları yanıtlamaya başladı ve net, kara gözleri odak buldu. Bir muhabir, üniforma eteğinin uzun boyunu, onu şişman gösterdiğini ima ederek eleştiriyor gibiydi. Boston'da başka bir muhabir, Pavlichenko'nun dün beş çeşit New England kahvaltısına saldırdığını gözlemledi. Amerikan yemeği, diye düşünüyor, sorun değil.
Yakında, Sovyet keskin nişancı basının keskin nişancılığından bıkmıştı. Üniformamı onurla giyerim, dedi Zaman dergi. sahip Lenin Nişanı üstünde. Savaşta kanla kaplanmıştır. Amerikalı kadınlar için önemli olanın üniformalarının altına ipek iç çamaşırı giyip giymedikleri olduğu açıktır. Üniformanın ne anlama geldiğini henüz öğrenmediler.
Yine de, Malvina Lindsey, The Gentler Sex köşe yazarı Washington Post , Pavlichenko'nun üslubu konusunda neden daha fazla çaba göstermediğini merak etti. Etkili bir savaşçının görünüşünden gurur duyması askeri felsefenin bir parçası değil mi? Lindsey yazdı. Joan of Arc her zaman güzel ve parlak bir zırhla resmedilmedi mi?
Yavaş yavaş, Pavlichenko sesini bulmaya başladı, insanları gençliği, Alman işgalinin anavatanı üzerindeki yıkıcı etkisi ve savaştaki kariyeri ile ilgili hikayelerle büyüledi. Kadın keskin nişancı, Amerika genelinde ve genellikle binlerce kişiden önce yaptığı konuşmalarda, ABD'nin Avrupa'da Nazilerle savaşma taahhüdünü savundu. Ve bunu yaparken, kadınların sadece yetenekli değil, aynı zamanda mücadele için gerekli olduğu noktayı da eve götürdü.
Lyudmila Mykhailvna Pavlichenko, 1916'da Kiev'in hemen dışındaki bir Ukrayna kasabası olan Balaya Tserkov'da doğdu. Babası St. Petersburg fabrika işçisi bir babaydı ve annesi bir öğretmendi. Pavlichenko kendini sınıfta asi ama atletik olarak rekabetçi ve erkeklerin hiçbir şeyde geride kalmasına izin vermeyen bir erkek fatma olarak tanımladı.
Bir komşunun oğlu atış poligonunda yaptıklarıyla övündüğünde, kalabalığa, Bir kızın da yapabileceğini göstermek için yola koyuldum dedi. Bu yüzden çok pratik yaptım. Bir silah fabrikasında işe girdikten sonra, nişancılığını uygulamaya devam etti, ardından 1937'de bilgin ve öğretmen olmak amacıyla Kiev Üniversitesi'ne kaydoldu. Orada koşu takımında sprinter ve sırıkla yüksek atlamacı olarak yarıştı ve atışta kendimi mükemmelleştirmek için bir keskin nişancı okulunda kurslar aldığımı söyledi.
Savaş patlak verdiğinde ve Romenler ve Almanlar işgal ettiğinde Odessa'daydı. Orduya kız almıyorlardı, bu yüzden içeri girmek için her türlü numaraya başvurmak zorunda kaldım, diye hatırlıyor Pavlichenko, yetkililerin onu hemşire olmaya yönlendirmeye çalıştığını kaydetti. Bir Kızıl Ordu birimi, onun tüfek kullanma konusunda iddia ettiği kadar yetenekli olduğunu kanıtlamak için savundukları bir tepede hazırlıksız bir seçme yaparak ona bir tüfek verdi ve onu Almanlarla çalışan bir çift Rumen'e doğrulttu. İkisini seçtiğimde kabul edildim, dedi Pavlichenko, Romenleri öldürme çetelesinde test atışları oldukları için saymadığını belirtti.
Genç er hemen askere alındı. Kızıl Ordu'nun 25. Chapaev Tüfek Tümeni Rus İç Savaşı sırasında ünlü Rus askeri ve Kızıl Ordu Komutanı Vasily Chapayev'in adını almıştır. Pavlichenko hemen cepheye geçmek istedi. Görevimin insanları vurmak olduğunu biliyordum, dedi. Teoride bu iyiydi, ama gerçeğin tamamen farklı olacağını biliyordum.
Pavlichenko'ya (sağda) 1942'de Washington DC'ye yaptığı ziyarette Rus delegeler eşlik ediyor.(Kongre Kütüphanesi)
Savaş alanındaki ilk gününde kendini düşmana yakın buldu ve korkudan felç oldu, silahını kaldıramadı, Mosin-Nagant 7.62 mm tüfek PE 4x teleskop ile. Genç bir Rus askeri onun yanına yerleşti. Ancak yerleşme fırsatı bulamadan bir el silah sesi duyuldu ve bir Alman kurşunu yoldaşını öldürdü. Pavlichenko şok oldu ve harekete geçti. Çok hoş, mutlu bir çocuktu, diye hatırladı. Ve hemen yanımda öldürüldü. Bundan sonra hiçbir şey beni durduramaz.
309 resmi ölümünün ilkini, o günün ilerleyen saatlerinde, bölgeyi keşfetmeye çalışan iki Alman izci seçtiğinde aldı. Pavlichenko hem Odessa'da hem de Moldavya'da savaştı ve 100 subay da dahil olmak üzere ölümlerinin çoğunu, Alman ilerlemeleri birimini geri çekmeye ve onları Kırım Yarımadası'ndaki Sivastopol'a indirmeye zorlayana kadar topladı. Öldürme sayısı arttıkça, düşman keskin nişancılarıyla düellolara girdiği, en riskli olanı da dahil olmak üzere giderek daha tehlikeli görevler verildi. Pavlichenko hiçbir zaman tek bir düello kaybetmedi ve tüm gün ve gece (ve bir durumda üç gün) sürebilen avlarda 36 düşman keskin nişancı öldürmesi gerçekleştirdi. Bu, hayatımın en gergin deneyimlerinden biriydi, dedi ve pozisyonları 15 veya 20 saat boyunca bir streçte korumak için gereken dayanıklılık ve iradeye dikkat çekti. Sonunda, Nazi takipçisi için bir hamleyi çok fazla yaptığını söyledi.
Sivastopol'da, Alman kuvvetleri Ruslardan çok daha fazla sayıdaydı ve Pavlichenko sekiz ayını ağır çatışmalarda geçirdi. Hitlercileri olgun tahıllar gibi biçtik, dedi. Mayıs 1942'de Güney Kızıl Ordu Savaş Konseyi tarafından Sivastopol'da düşmanın 257'sini öldürmekle suçlandı. Alıntıyı aldıktan sonra, şimdi bir çavuş olan Pavlichenko, daha fazlasını alacağıma söz verdi.
Dört ayrı olayda yaralandı, mermi şokuna maruz kaldı, ancak mevzii bombalanana ve yüzüne şarapnel isabet edene kadar eylemde kaldı. O andan itibaren Sovyetler, yeni keskin nişancılar yetiştirmek için Pavlichenko'yu kullanmaya karar verdi. O zamana kadar Almanlar bile beni tanıyordu, dedi. Radyo hoparlörlerinden mesajlar vererek ona rüşvet vermeye çalıştılar. Lyudmila Pavlichenko, bize gel. Sana bol çikolata vereceğiz ve seni Alman subayı yapacağız.
Rüşvetler işe yaramayınca Almanlar tehditlere başvurdu ve onu 309 parçaya ayırmaya yemin etti - bu genç keskin nişancıyı sevindiren bir cümle. Puanımı bile biliyorlardı!
Teğmenliğe terfi eden Pavlichenko, savaştan çekildi. Sivastopol'dan ayrıldıktan sadece iki ay sonra, genç subay kendini ilk kez 1942'de Amerika Birleşik Devletleri'nde buldu, savaşın kirini ve kanını bilen sağlam siyah çizmelerinin basın haberlerini okuyor ve günlük yaşamının açık tanımlarını veriyordu. - keskin nişancı olarak günlük yaşam. Nazileri öldürmenin onda karmaşık duygular uyandırmadığını söyledi. Sahip olduğum tek duygu, bir yırtıcı hayvanı öldüren bir avcının hissettiği büyük tatmin.
Başka bir muhabire, savaşta gördüklerini ve bunun onu cephede nasıl etkilediğini yineledi. Hayatta kalan her Alman kadınları, çocukları ve yaşlıları öldürecek, dedi. Ölü Almanlar zararsızdır. Bu nedenle, eğer bir Almanı öldürürsem, hayat kurtarıyorum.
Eleanor Roosevelt'le geçirdiği zaman açıkça onu cesaretlendirdi ve Batı Yakası'na giderken Chicago'ya ulaştıklarında Pavlichenko, kadın basın muhabirlerinin oje ve saçlarımı kıvırma konusunda aptalca sorularını bir kenara atmayı başarmıştı. Chicago'nun yanında, büyük kalabalığın önünde durdu ve erkekleri ikinci cepheyi desteklemeleri için azarladı. Beyler, dedi, 25 yaşındayım ve şimdiye kadar 309 faşist işgalciyi öldürdüm. Beyler, uzun süredir arkamda saklandığınızı düşünmüyor musunuz? Sözleri kalabalığa yerleşti, ardından yükselen bir destek kükremesine neden oldu.
Pavlichenko gittiği her yerde ileri gelenlerden ve hayranlardan hediyeler aldı - çoğunlukla tüfekler ve tabancalar. Amerikalı folk şarkıcısı Woody Guthrie, 1942'de onun hakkında Miss Pavlichenko adlı bir şarkı yazdı. Kızıl Ordu'da bir renk çizgisinin veya ayrımcılığın olmaması ve Amerikan kadınlarını hedeflediği cinsiyet eşitliği hakkında konuşmaya devam etti. kalabalık. Şimdi bana biraz merak konusu olarak bakılıyor, dedi, gazete manşetlerine, anekdotlara konu oldu. Sovyetler Birliği'nde bir vatandaş, bir savaşçı, ülkem için bir asker olarak görülüyorum.
Kadınlar düzenli olarak Sovyet ordusunda görev yapmazken Pavlichenko, Amerikalılara kadınlarımızın savaştan çok önce tam eşitlik temelinde olduğunu hatırlattı. Devrimin ilk gününden itibaren Sovyet Rusya kadınlarına tüm haklar verildi. En önemli şeylerden biri, her kadının kendi uzmanlığına sahip olmasıdır. Aslında onları erkekler kadar bağımsız yapan da budur. Sovyet kadınları tam bir öz saygıya sahiptir, çünkü insan olarak onurları tam olarak tanınır. Ne yaparsak yapalım, sadece kadın olarak değil, bireysel kişilikler olarak, insan olarak onurlandırılırız. Bu çok büyük bir söz. Tamamen bu olabildiğimiz için, cinsiyetimiz nedeniyle hiçbir sınırlama hissetmiyoruz. Bu yüzden kadınlar bu savaşta doğal olarak erkeklerin yanında yerlerini almışlardır.
1943'ten SSCB Lyudmila Pavlichenko posta pulu.(Vikipedi)
Rusya'ya dönüş yolunda Pavlichenko, İngiltere'de kısa bir tur için durdu ve burada ikinci bir cephe için baskı yapmaya devam etti. Eve döndüğünde, binbaşılığa terfi etti, ülkesinin en yüksek ayrıcalığı olan Sovyetler Birliği Kahramanı unvanını aldı ve bir Sovyet posta pulu ile anıldı. İkinci bir Avrupa cephesi için çağrılarına rağmen, o ve Stalin yaklaşık iki yıl beklemek zorunda kalacaklardı. O zamana kadar, Sovyetler nihayet Almanlara karşı üstünlük kazanmıştı ve Müttefik kuvvetler Haziran 1944'te Normandiya sahillerine saldırdı.
Sonunda Pavlichenko, eğitimini Kiev Üniversitesi'nde tamamladı ve tarihçi oldu. 1957'de, Eleanor Roosevelt'in genç Rus keskin nişancıya Amerika'da eşlik etmesinden 15 yıl sonra, eski first lady Moskova'yı geziyordu. Soğuk Savaş nedeniyle, bir Sovyet bakıcısı Roosevelt'in gündemini kısıtladı ve her hareketini izledi. Roosevelt, eski arkadaşı Lyudmila Pavlichenko ile bir ziyaret olan dileği yerine getirilene kadar ısrar etti. Roosevelt onu şehirde iki odalı bir dairede yaşarken buldu ve Pavlichenko misafirini yatak odasına çekmek ve kapıyı kapatmak için bir bahane bulmadan önce ikisi bir an için cana yakın ve soğukkanlı bir şekilde sohbet etti. Gözden kaybolan Pavlichenko, kollarını ziyaretçisine sardı, yarı gülerek, yarı ağlayarak, onu gördüğüne ne kadar mutlu olduğunu söyledi. Fısıltılarla, iki eski arkadaş birlikte seyahatlerini ve 15 yıl önce Amerika'daki o en beklenmedik yaz turlarında tanıştıkları birçok arkadaşı anlattı.
Kaynaklar
Nesne: Kız Keskin Nişancı Nazileri Öldürmekten Sakin, New York Times , 29 Ağustos 1942. Kız Sniper İngiltere'de 3 Hediye Aldı, New York Times , 23 Kasım 1942. Rus Öğrencileri Roosevelt Misafirleri, New York Times , 28 Ağustos 1942. Sovyet Kız Keskin Nişancı Düşmanın 257'sini Öldürdüğü İçin Atıfta Bulundu, New York Times , 1 Haziran 1942. Gerilla Kahramanları Ralliye Geldi, Washington Post , 28 Ağustos 1942. Scott Hart'ın İsimsiz Öyküsü, Washington Post , 29 Ağustos 1942. Sovyet Kadın Keskin Nişancı “Ağlamamalı, Savaşmalıyız” Diyor, Hıristiyan Bilim Monitörü , 21 Ekim 1942. Amazonlar için Step-Ins, The Gentler Sex, Malvina Lindsay, Washington Post , 19 Eylül 1942. Kızıl Ordu'da Renk Çubuğu Yok—Girl Sniper, Chicago Defans oyuncusu , 5 Aralık 1942. Sadece Ölü Almanlar Zararsız, Sovyet Kadın Keskin Nişancı Beyan Ediyor, Atlanta Anayasası , 29 Ağustos 1942. Rus Kahramanı Kürk Manto Alır, New York Times , 17 Eylül 1942. Bayan Roosevelt, Rus Keskin Nişancı ve Ben, E.M. Tenney tarafından, Amerikan Mirası , Nisan 1992, Cilt 43, Sayı 2. İkinci Dünya Savaşı sırasında, Lyudmila Pavlichenko, Daven Hiskey tarafından, 36 Alman Keskin Nişancı Dahil, Onaylanmış 309 Mihver Askerini Nişan Aldı, Bugün öğrendim , 2 Haziran 2012, http://www.todayifoundout.com/index.php/2012/06/during-wwii-lyudmila-pavlichenko-sniped-a-confirmed-309-axis-soldiers-clude-36-german-snipers/ Amerikan Halkına Teğmen Liudmila Pavlichenko, Sovyet Rusya Bugün ; cilt 11, sayı 6, Ekim 1942. Marksistler İnternet Arşivi, http://www.marxists.org/archive/pavlichenko/1942/10/x01.htm
Kitabın: Henry Sakaida, Sovyetler Birliği Kahramanları, 1941-45 , Osprey Yayıncılık, Ltd., 2003. Andy Gougan, Hedeflerin Arasından: Keskin Nişancıların Tarihi , Carroll & Graf Yayıncılar, 2004.