Araştırmacılar, popüler non-reçete uyku yardımcıları ve antihistamin Benadryl (difenhidramin) dahil olmak üzere antikolinerjik ilaçların yüksek kullanımı arasında önemli bir bağlantı keşfetti – ve yaşlılarda demans ve Alzheimer hastalığı gelişmesi riskini artırdı.
Antikolinerjikler, beyin ve vücuttaki nörotransmitter asetilkolininin etkisini engelleyen bir ilaç sınıfıdır.
Bu, uyuşukluk, kabızlık, idrar ve kuru göz ve gözleri tutan birçok yan etkiye yol açabilir.
Seattle’daki Washington Üniversitesi Eczacılık Fakültesi’nde profesör olan Shelly Gray liderliğindeki araştırmacılar, bulgularını Ocak 2015’te bildirdiler.
Grey diyor ki:
“Yaşlı yetişkinler, reçetesiz uyku yardımcıları gibi bazı reçetesiz olarak kullanılabilen birçok ilacın, güçlü antikolinerjik etkilere sahip olduğunun farkında olmalıdırlar.”
İnsanlar terapilerini durdurmamalı, sağlık hizmeti sağlayıcısıyla konuşmalıdır.
Grey, bu çalışmanın bulgularına dayanarak tedaviyi bırakmamaya çağırıyor – sağlık görevlileriyle konuşmalı ve onlara reçetesiz satılan tüm ilaçları anlatmalıdır.
“Sağlık hizmeti sağlayıcıları, eski hastaların ilaç ilaçlarını – reçetesiz ilaçlar da dahil olmak üzere – düşük dozlarda daha az antikolinerjik ilaç kullanma şansını araştırmak için düzenli olarak gözden geçirmelidirler” diyor.
Eğer sağlayıcılar hastalarına antikolinerjik reçete yazmaları gerektiğinden, en iyi tedaviyi sunmaları gerekiyorsa, o zaman “en düşük etkili dozu kullanmalılar, tedavinin sürekliliğini sağlamak için terapiyi düzenli olarak izlemeli ve eğer etkisiz olursa terapiyi durdurmalıdır” diye ekliyor.
Demans ve antikolinerjiklerin artmış riski arasındaki bağlantı daha önce bulunmasına rağmen, yeni çalışma, bağlantının kuvvetini belirlemek için 7 yıldan fazla takip dahil olmak üzere daha titiz yöntemler kullanmaktadır. Eczacılık kayıtlarına erişerek, araştırmacılar ayrıca, verilerinde antikolinerjiklerin reçetesiz olarak kullanılmasını da içerebiliyorlardı.
Aynı zamanda bir doz-cevap etkisi gösteren ilk çalışmadır, yazarlara dikkat edin. Yani, alınan ilacın kümülatif miktarının yüksek olması, demansın gelişme riski artar.
Ve çalışma için bir ilk olan, aynı zamanda, tonikobinerjiye bağlı demans riskinin, insanların ilaçları almayı bıraktıktan sonra uzun süre devam edebileceğini göstermesidir.
Yüksek demans riskine bağlı 3 yıldan uzun süren antikolinerjik ilaçlar
Çalışmaları için, Prof. Gray ve meslektaşları, 65 yaşın üstündeki yaklaşık 3500 erkek ve kadını ve çalışmanın başlangıcında herhangi bir bunama belirtisi görülmemiştir. Katılımcılar, Seattle’daki entegre bir sağlık hizmeti sunumu olan Group Health’deki Yetişkin Değişim Düşüncesi (ACT) çalışmasının bir parçasıydı.
Katılımcıların antikolinerjik ilaçlara ne kadar maruz kaldıklarını değerlendirmek için araştırmacılar, onları dağıtan eczanelerden bilgisayar kayıtları kullandılar.
Eczane verilerinden, tüm standart günlük dozları eklediler ve son 10 yılda her bir katılımcı için kümülativeantikolinerjik maruz kaldıklarını keşfettiler. Bu, katılımcılar ortalama 7 yıl boyunca takip edildiğinden güncellendi.
Çalışma dönemi boyunca, yaklaşık 800 katılımcı demans geliştirdi.
Sonuçlar en sık kullanılan ilaçların trisiklik antidepresanlar (örneğin, doksepin veya Sinequan), birinci kuşak antihistaminler (klorfeniramin, Klor-Trimeton) ve mesane kontrolü için antimuskarinik (oksibutinin, Ditropan) olduğunu gösterdi.
Araştırmacılar günde en az 10 mg doksepin, günde 4 mg ofchlorpheniramine veya oxybutynin günde 3 mg’ın 3 yıldan fazla süren insanların demans için demans riskinin daha yüksek olacağını tahmin etmişlerdir.
Gray ayrıca Benadryl ile ilişkili doz risklerini de anlattı: “En yüksek risk grubuna karşılık gelen difenhidramin dozu, 3 günden uzun bir süre için günde 50 mg veya 6 yıldan uzun bir süre için 25 mg eşdeğerdir. süresi içinde. “
Grey, doksepin ve klorfeniramin için alternatif non-antikolinerjik ilaçlar olduğunu söylüyor. Örneğin, depresyon tedavisinde seçici serotonin geri alım inhibitörü (SSRI) likekitalopram (Celexa) veya fluoksetin (Prozac) var. Ve alerjiler için ikinci nesil antihistaminler likeloratadine (Claritin) vardır.
Bununla birlikte, mesane kontrolünü arttırmak için oksibutinin çok fazla alternatifi olmasa da, shesuggests davranışsal değişiklikler bir seçenek olabilir.
Bazı ACT katılımcıları, beyinlerinin öldükten sonra otopsi yapılmasını kabul ettiler. Bu, antikolinerjik ilaçlar almanın Alzheimer hastalığını geliştiren kişilerden oluşan beyin değişikliklerine yol açma olasılığının daha yüksek olması halinde ortaya çıkabilir.
Çalışmanın fonları NIH Ulusal Yaşlanma Enstitüsü ve BrantaFoundation’tan geldi.
Bu arada, kısa bir süre önce, bilim adamları ve mühendislerden oluşan bir ekibin, Alzheimer hastalığının noninvazif, erken tespiti için nasıl bir MRI yöntemi geliştirdiğini öğrendi. Şimdiye kadar hayvanlarda çalıştıkları gösterilmiştir. Yeni beyin görüntüleme yöntemleri, tipik semptomlar ortaya çıkmadan önce Alzheimer hastalığına yol açan toksinleri tespit ediyor.