1895’te Yeni Zelandalı entomojist (böcek bilimcisi) George Hunter iki saatlik bir değişikliğe gidilmesini önermiş, ama önerisi ciddiye alınmamıştı.
Bunda altı yıl sonra, 1901’de Kral 7. Edward, Sandringham’daki sarayında daha uzun süre avlanabilmek için saatleri yarım saat geri aldırıyordu.
1907’de Willett, "Gün Işığı İsrafı" konulu bir kitapçık yayımlamış ve bunu önlemek için Nisan ayında saatlerin dört kez 20’şer dakika ileri alınmasını, Eylül’de de yeniden eski saate dönülmesini önermişti. Böylece aydınlatma masrafları da azaltılabilecekti.
David Lloyd George ve genç Winston Churchill gibi dönemin bazı politikacıları da bu fikri destekledi. Günışığından Tasarruf Yasası parlamentoda tartışılırken Sherlock Holmes’un yazarı Arthur Conan Doyle da yasayı desteklediğini, ancak saatleri bir kerede sadece bir saat ileri almanın çok daha basit olacağını ve kimsenin kafasını karıştırmayacağını açıkladı.
Fakat dönemin başbakanı Herbert Asquith bu yasaya karşı çıktı ve 1909’da ve sonraki birkaç girişimde bu öneri hezimete uğradı. Fakat Willett 1915’te gripten ölünceye kadar İngiltere, Avrupa ve Ameirka’da bu konuda kampanya yürütmeye devam etti.
Ölümünden bir yıl sonra Willett’in önerisi biraz değiştirilerek kabul edildi. Nedeni, savaştı. Birinci Dünya Savaşı başlayalı iki yıl olmuş, İngiltere kömür sıkıntısı çekmeye başlamıştı. O zamanlar kömür hem sanayide hem evlerde başlıca enerji kaynağıydı.
London School of Economics’de tarih profesörü olan David Stevenson, “Donanmada, demiryollarında, konutlarda yakıt talebi artmakla kalmamış, aynı zamanda kömür yatakları Alman işgali altında olan müttefiklerin de kömür talebini de karşılamak gerekiyordu” diyor.
Willett’in fikri çözüm olabilirdi. Almanya’nın 30 Nisan 1916’da yaz saati uygulamasına dair bir yasayı kabul etmesinin ardından İngiltere’de de 17 Mayıs’ta benzer bir yasa yürürlüğe girdi.