Çevirmen: Mert İlbay
Editör: ÇHY
Cai Yan, şimdi hiçbir yerde olmayan kötü bir pozisyondaydı. Üst kata en az iki metre uzaklıkta ve Yang Chen'in olduğu pencereye bir metre uzaklıktaydı!
O kısa saçlı adam aniden gümüş bir Desert Eagle çıkarttı ve kalın kolu takımının içinde belli oldu, bir Desert Eagle'ı tek kolla taşıdığına göre ne kadar güçlü olduğunu kim bilebilirdi.
Kadın, Cai Yan'a eğlenceli bakışlarla baktı ve pencerenin dışındaki güvenlik ipine nişan aldı!
İpi kesmek için tek gereken isabetli bir vuruştu ki bu da, Cai Yan'ın düzinelerce kat düşerse kemiklerinin tuzla buz olmasına sebep olabilirdi!
Cai Yan'ın pişmanlık için zamanı yoktu, havada asılıp ölümünü beklemekten başka yapabileceği bir şey yoktu!
“İpi çöz! Çabuk!”
Alttan, Yang Chen'in bağırışı Cai Yan'ın hemen kendine gelmesini sağladı. Aşağıya baktığında Yang Chen'in öne doğru eğilip kollarını açarak onu yakalamaya hazırlandığını gördü.
Bu kadar hafif bir kadını yakalıyor olsa bile böyle bir açıdan birini yalnızca bir çift elle yakalamak kesinlikle kolay bir iş değildi. Belki de bellerine baskı yapan pencere eşiği yüzünden tam güçlerini kullanamayacak olan birinci sınıf halterciler bile düşen bir kadını kurtaramazdı.
Cai Yan tereddüt etti, çünkü Yang Chen onu tutmayı başarsa bile onu da yanına alabileceğini biliyordu.
Yang Chen'de bunu bilmeli ancak neden hâlâ tereddütsüz bir şekilde beni yakalamak istiyor?
Bunu bilerek mi yapıyor? İmkanı yok, burada olan her şey kesinlikle yukarıdaki adamın gözetimi altında, beni atlamam için kandırmasına bir sebep yok. Ayrıca, bir seçeneğim var mı ki?
Ancak Cai Yan bu beklenmedik iyiliği istemiyordu... Hiçbir zaman bu adam hakkında iyi düşünmese de Cai Yan onu da aşağıya sürüklemek istemiyordu.
“Bang bang!”
Pencerenin önünde duran adam iki el ateş etmişti bile ancak merminin yönünü değiştiren pencere yüzünden hedeften şaşmışlardı. Cai Yan'ın ipini vurmayı başaramamıştı ancak sağlamlaştırılmış cam pencereyi tuzla buz etmeyi başarmıştı.
Yang Chen, Cai Yan'ın tereddütünü sezmişti, bu yüzden kızgın bir şekilde azarladı, “Hâlâ atlamıyorsan, dişi bir domuzsun!”
“Ne dedin sen!” Cai Yan sinirden kızarmıştı.
“Dişi bir domuzsun dedim! Ne kadar kilolu olduğunu bana belli etmek istemiyorsun!” diye bağırdı Yang Chen.
Cai Yan sinirden neredeyse çatlamıştı, bu herif ona böyle hakaret etmeye cüret etmişti. Peki, atlayacağım, en kötü birlikte ölürüz, ölmeden önce insanlığın hayrına bu heriften de kurtulmuş olurum!
Kısa saçlı adam fikrini değiştirip doğrudan Cai Yan'a nişan almaya karar verdiğinden Cai Yan belindeki kopçayı çözdü ve vücudu doğrudan aşağı uçtu!
O anda Cai Yan aniden bir şeyin farkına vardı; bu verdiği karar şüphesiz hayatını Yang Chen'in ellerine bırakmıştı.
Bir çift büyük el kolayca Cai Yan'ın vücudunu tuttu. Daha düşünemeden koridora taşınmıştı bile.
Ancak Yang Chen onu biraz anlamlı bir şekilde tutuyordu, Cai Yan sıcak bir elin poposunu sıkı bir şekilde tuttuğunu hissetti. Hassas poposunun böyle kıstırıldığını hissedince inlemek istedi ancak şimdi bunun zamanının olmadığını biliyordu.
Yang Chen hiç böyle şeyler düşünmemişti. Cai Yan'ı yere bıraktıktan sonra onun kızarmış suratına bile bakmadan hemen, “O insanlar kesinlikle bizi fark etti. Büyük ihtimalle buraya üşüşecekler, bu yüzden sen aşağı inerken ben onları burada durduracağım.”
Bunu söylediği anda üst koridordan koşma sesleri duyulmuştu ve birkaç siyah figür kapıyı açarak hücum etti!
Cai Yan, Yang Chen tarafından itildiğinden karşı çıkmaya bile fırsatı olmamıştı. Neredeyse merdivenlerden düşüyordu ancak Yang Chen'in itişindeki güç onun vücudunu hafifçe çevirip duvara yaslanması için tam yerindeydi.
“Eğer aklın varsa git yardım getir. Eğer bana yük olursan ikimiz de ölürüz!”
Konuşurken, aynı zamanda en yakın iki siyah kıyafetli adamla karşılaşmak için yukarı çıkıyordu ve Yang Chen'in iki yumruğuyla savuşturulmuşlardı!
Cai Yan, Yang Chen'in sertliğine karşı bir rahatsızlık belirtmedi, Yang Chen'in haydut sürüsüyle karşılaşmak için yukarı hücum ettiğini gören Cai Yan, gözlerinin yandığını hissetti.
Her zaman ondan şüphelenmişti, küçümsemişti ve hatta onu tereddütsüz bir şekilde şüpheli olarak tutuklamaya bile çalışmıştı. Ancak sonunda Yang Chen ona neden yardım edip hatta bu canavarları durdurmak için sebepsiz yere yukarı hücum ediyordu!
Yalnızca Ruoxi'nin arkadaşıyım diye hayatını tehlikeye atmasına değer miydi?
Yang Chen'in haklı olduğunu bildiğinden bu düşünceler Cai Yan'ın zihninde yalnızca bir anlığına kaldı. Eğer kaçmazsa yalnızca bir yük olacaktı, bu yüzden en hızlı şekilde resmen katları atlaya atlaya merdivenlerden iniyordu!
Cai Yan sonunda destek kuvvetlerini konuşlandırdığı kata ulaştığında yukarıdan birkaç el gürültülü silah sesi duydu!
Cai Yan kalbinin daraldığını hissetti ve sekiz polise hızlıca koşarak bağırdı, “Silahlarınızı alın! Benimle yukarı gelin! Diğer herkes binada güvenliği sağlasın! Binanın girişini mühürleyin!”
Tabii ki de silah sesleri binadaki insanların keyfini kaçırırdı. Bir polis şefi olarak, en büyük önceliği masum insanların zarar görmemesini sağlamaktı.
Bu soruşturmanın hedefi çoktan ateş açmıştı, bu yüzden kanıt olsun olmasın onu tutuklayabilirlerdi!
Cai Yan, savaşa hazırlıklı bir grup polise yukarı hücum ederken öncülük ediyordu. Aklında tek bir düşünce vardı; o iyi mi?
Az önce kaçtığı kata ulaştıklarında, Cai Yan ve astları şok olmuştu.
Merdivenler boyu ceset vardı! Taze kanları yeri kırmızıya boyamıştı ve siyah giyinen adamların hepsi ölmeden önce inanılmaz korkunç bir şey görmüş gibi garip yüz ifadeleri ile tahtalıköyü boylamışlardı.
Cai Yan, Yang Chen'i bu insanlar arasında görmemişti ki bu da rahatlamasını sağladı. Polisleri yukarı çıkarttı, yangın çıkışını açtı, içeri baktı ve bir kez daha şok oldu.
Koridordaki halıda koruma gibi siyah giyimli figürler yerde dağınık bir şekilde yatıyordu. Hepsinin elinde silahları ve kafalarında bir mermi deliği vardı! Hepsinden kan ve beyaz yapışkan sıvılar akmıştı.
Onların arasında, Cai Yan'ın hiçbir zaman unutmayacağı bir insan da vardı, o adam Cai Yan'ın ipini Desert Eagle ile vurmaya çalışan adamdı. O anda, o da cansız bir şekilde yerde yatıyordu.
Yang Chen'de orada değildi!
Cai Yan'ın aklında yalnızca bir tek tüyler ürperten açıklama kalmıştı. Önceki silahlı çatışmada, o adam gerçekten bu insanların hepsini tek başına mı öldürmüştü?
Onlarla çıplak elleriyle karşılaştığından ve onların gerçek silahları olduğundan, Cai Yan bir insanın gerçekten bunu nasıl yapabileceğini anlayamamıştı.
Sonunda, Cai Yan gizemli kız kardeşinin onu bu adamı kışkırtmaması konusunda bu kadar ciddi bir şekilde uyardığını anlamıştı.
“Şef! Şimdi ne yapalım?” Bir ast Cai Yan'a sordu, bu durumda ne yapacaklarını çoktan şaşırmış durumdaydılar.
Cai Yan iç çekti, zihnini sakinleştirdi, sonra da, “Bu bölgeyi işaretleyin, bölgeyi temizlemek için hemen adamlar gönderin. Bugün burada olanlar gizli kalacak. Halka bu insanların birbirini öldürdüğünü söyleyeceğiz…”
Polisler bunun karşısında afallamıştı, ancak Cai Yan her zaman güçlü bir liderlik gösterdiğinden ve güçlü bir arka planı olduğundan, anlayışlı bir şekilde daha fazla soru sormamaya karar verdiler. Sonra da dediklerini yaptılar.
Cai Yan ceset dolu koridora baktı, tecrübe ettikleri vahim görüntüleri düşündü ve farkına bile varmadan gülümseyerek kendi kendine, “Alçak herif, ayrılmadan önce bana bir haber bile vermedin, boşu boşuna endişelenmişim...” dedi.
Aynı zamanda, binanın ortasındaki spa merkezine inen Yang Chen, kırmızı bir cheongsam giyen ve iyi bir fiziği olan patron tarafından özel bir odaya götürülüyordu.
Yang Chen milyoner olduğundan beri harcamaları konusunda oldukça rahat bir hale gelmişti. Yalnız olsa da, ikili oda tutmuştu. Sebebi tekli odanın çok küçük olacakken etrafında insan varken de rahat olamayacak olmasıydı.
Özel kuvvetlerin bile seviyesinde olmayan serserilerle o kapışma Yang Chen için oldukça kolay olsa da sonuçta bir düzineden fazla insan öldürmüştü. Asabi hisseden Yang Chen, bir kadına masaj yaptırmanın en iyisi olacağını düşündü.
Eğer sözleşme imzasında yer alacak olmasa çoktan fiziksel etkileşim için Rose'a gitmişti. Şiddete yönelimi olan o hatun Yang Chen'in ona burada ne yaptığını anlatmasını kesinlikle çok isterdi.
Ancak koridordan çıkmadan önce, yolda tanıdık birini gördü.
Serbest ipek bir gömlek ve eski moda ancak kaliteli görünen siyah keten pantolonu ile bu adamın giyimi klasik bir Çinliye benziyordu. Yüzünde bir gülümseme ile sıradan bir dedeye benziyordu.
Bu adam daha önce tanıştığı Zhou Huangnian'dan başkası değildi. Bu kişi Zhou Dongcheng yüzünden etkinlikten erken ayrılmak zorunda kalan Dongxing'in patronuydu.
“Bay Yang, siz de mi masaj için buradasınız! Haliniz iyi görünüyor?” Zhou Guangnian geniş bir gülümsemeyle konuşurken çok sıcakkanlıydı.
Yang Chen ona selam vermek istememişti. Gerçeği söylemek gerekirse, burada olması onun daha önceki kişilerle bağlantısı olduğunun bir kanıtı gibiydi ancak bu Yang Chen'in umurunda değildi, bu polisin işiydi, o yalnızca masaj için buradaydı.
“Bay Zhou, cesetleri toplamayacak mısınız?” diye sordu Yang Chen.
Zhou Guangnian bu soru karşısında şaşkına döndü, “Cesetler mi? Hangi cesetler?”
“Oh, benim hatam.” Yang Chen gülümsedi ve ayrılmak için döndü.
Zhou Guangnian “Hey” diye seslendi Yang Chen'e ve kayıtsız bir ifadeyle, “Bay Yang, duymanızı istediğim bir şey var.”
“Nedir?”
Zhou Guangnian biraz yaklaştı ve “Her şeyde bir açık kapı bırak, herkes kendi işiyle ilgilenmeli.”
“Bu sözlerinizin, bir bağlantısı ve kafiyesi yok.” Yang Chen konuşurken gergin gibi davrandı.
“Anlamı aktarabildiğim sürece sıkıntı yok.” dedi Zhou Guangnian sakince.
Yang Chen ufaktan gülümsedi, “Köpek olup çaresizlikten fütursuzca zıplamak gibi bir şey söylersiniz zannediyordum.”
“O da mümkün.” Zhou Guangnian'ın ifadesi hafiften ekşidi.
“O zaman zıplamanı bekleyeceğim.”
Konuşması bitince Yang Chen gitti.
Zhou Guangnian'ın yanında art niyetli bir ifadeyle bekleyen bir adam, “Reis, bu velet haddini bilmiyor ve işimizi mahvetti. Müşterimizi bile öldürüp sana böyle davranmaya cüret etti. Reis, neden bırakmıyorsun da silahımla şundan kurtulayım?” diye sordu.
“Ondan kurtulabilir misin?” diye sordu Zhou Guangnian ifadesiz bir şekilde.
Adam bunu beceremeyeceğini bildiğinden sessiz kaldı.
“Bu genç adam sıradan biri değil, onunla başa çıkabilmek için bunu tek bir hamlede başarmamız gerek.” Zhou Guangnian zalimce gülümseyip, “Hadi aşağıya gidelim, ölenlerin hepsi aptal sürüsüydü ve düşünmeye değmezler. Yalnızca polis araştırmasına yardımcı olmalıyız. Ben, Zhou Guangnian, yasalara uyan bir iş insanıyım.”