Çevirmen:Fantastica
Editör:Fantastica
***************
Eddy'nin Laviel'in küçük kardeşi Edwin Sutton olduğunu zaten soruşturmuştu.
Edwin'le yeterince yakınlaşmalarına rağmen ailesinden ona hiç bahsetmedi.
Kardeşiyle yakın bir ilişki kurarak Laviel ile doğal olarak iletişim kurmaya çalışan Haven için pişmanlık verici ve sinir bozucu bir bölümdü.
Haven sessiz Edwin'e, pek umursamıyormuş gibi davranarak tekrar sordu.
"Ablan endişelenmeyecek mi?”
“Sanmıyorum.”
Edwin üzgün bir yüzle mırıldandı.
"Ablanla anlaşamadın mı?”
"İlişkimiz çok belirsiz. İyi ya da kötü şartlarda olmadığımızı söylemeyi tercih ederim. "
Haven'ın ihtiyatlı sorusu Edwin'in yüzünü daha da üzdü.
“O nasıl biri ?”
"Ablam,yemin ederim, dünyadaki en harika insan. Akıllı, bilge, kendine güvenen, sorumlu, zarif, adil, yetenekli ve hatta güzel.”
Edwin'i dinlerken Haven farkında olmadan başını salladı.
Edwin'in söylediği her kelime doğruydu.
Dört yıldır görmediği Laviel gözlerinin önünde belirmiş gibiydi.
Haven onunla tanışmak için can atıyordu ama henüz değildi.
Hâlâ onun önünde kendinden emin bir şekilde duramıyordu.
Haven'ın yanı sıra, farkında olmadan gece gökyüzüne bir nefes veren Edwin de, Laviel'i hatırladı.
Ebeveynlerini kaybettikten ve tek ailesi olan ablası iş ile meşgul olduktan sonra, Edwin yalnız bir zaman geçirdi. Laviel'e her zaman meşgul olduğunu söylediği için kızdı.
Ablasının dikkatini çekmeye çalıştı, ona bakmasını, ona gülümsemesini ve onu sevmesini istedi. Ancak, Laviel o kadar meşguldü ki, ona bir bakış atmak için bile zamanı yoktu.
Edwin daha sonra büyüdü ve 16 yaşına geldiğinde Laviel'in boyunu aştı. İlk kez ablasına bu şekilde baktı ve şaşırdı.
Her zaman ablası bu kadar küçük müydü?
Omuzları gerçekten bu kadar ince miydi?
Ve Laviel'i birkaç gün gözlemledi.
Ve bütün gün onu gizlice izledikten sonra,Laviel Sutton Kontluğundaki herkesten daha önce uyanırdı ve herkesten daha geç ayakta kalırdı.
Arazide meydana gelen kazalara mızmızlanıp çözüm arayan sakinler, onu eş yapmaya çalışan soylular, ziyarete gelen ve bölgeyi düzgün yönetemediğini söyleyen köpekler gibi havlayan akrabalar.
Ve Edwin onlara baktığında anlayamadığı sayısız belge.
Tüm işi kendi başına yapan Laviel'i izledikten sonra Edwin, ona kızmak yerine bir karar verdi.
Laviel'in küçük kardeşini sevimli bulmaması doğaldı, çünkü sadece ona yardım etmeden yemeklerini yedi. Şu andan itibaren, ablasına iş konusunda yardımcı olmak için iyi çalışmaya yemin etti.
O günden sonra, ablasının dikkatini çekmekten başka bir şey yapmayan Edwin tamamen değişti.
Mülkün nasıl yönetileceği, zirvenin nasıl yönetileceği ve asil toplumu övmek için nasıl davranılacağı. Bilmesi gereken her şeyi büyük bir hevesle öğrendi.
İki yılını böyle yaşarken, onu izleyenler yaklaştı.
"Edwin. Artık yaşına geldiğine göre, pozisyonunu geri almalısın. "
Onu tuzaklarına düşmeyen Laviel'den daha kolay bir hedef olarak mı görüyorlar?
Sutton Kontluğunun servetini hedefledikleri için Edwin'i Kontun koltuğuna oturtmaya çalışan bir grup insan vardı.
"O *r*sp* çocukları ..."
Edwin buz gibi bir sesle küfürler etti.
Yaşadığı iki yıl içinde tek amacı Laviel'e yardım etmekti ancak Edwin'in çabalarını ona ihanet etme planına dönüştürdüler.
Ya bunlar ablasının kulaklarına ulaşırsa ve Laviel onu yerini hedef alan bir düşman olarak görürse?
Edwin bu korkunç varsayımı ortaya çıkardığında, onun yapabileceği tek bir şey vardı. Ablasının konumunu tehdit eden varlığından kurtulması için evden kaçıyordu.
Ablası o kaybolursa endişelenir miydi? Yoksa rahatlayacak mıydı?
Bu sorunun cevabını bilmekten korkuyordu bu yüzden geri bile dönemedi.
Haven, Edwin'in küfürlü ve sıkıntılı bakışlarını yanlış anladı.
"Sutton Kontluğunda düşmanlarınız mı var ?”
Terk ettiği kale bir anda aklına geldi.
Edwin şaşkınlıkla başını çevirdiğinde, Haven'ın yüzünde ay ışığı altında mavimsi parlayan bir öfke gördü.
"Sutton Kontluğundan olduğumu nereden biliyorsun?”
"Dehart Şövalyeleri kim olduklarını bilmeden kimseyi kabul etmezler. Bundan daha fazlası, cevap ver bana. O alçaklarla ilgilenilmesine ihtiyacınız var mı?”
Haven Dehart, geçmişini araştırdığını gururla açıkladıktan sonra homurdandı.
'Aniden onun nesi var?’
Edwin, Haven'ın gazabıyla yüzleşirken bu ilk düşündüğü şeydi.
Dük neden ailesinin pislikleri yüzünden tedirgin oldu?
"Ailemi iyi tanıyor musun?”
Edwin başını yana eğdi ve şaşkınlıkla sordu. Sonra belli ki buna hazırlıksız yakalanan Haven ona yalan söyledi.
“Elbette değil.”
"Ama neden o *r*p* çocuklarıyla ilgilenmek istiyorsun?”
"Değerli astımın ailesine zarar verenleri affedemem.”
Sözlerini bitirdikten sonra, Haven bahanesinin makul olduğunu düşündü. Ancak, cevabı hakkında bir süre düşünen Edwin, Haven'dan uzaklaştı.
Edwin Haven'ı severdi, ama bu tür hislere karşılık vermeyi göze alamazdı.
Edwin çizgiyi düz ve ciddi bir yüzle çizdi.
"Kadınlardan hoşlanırım.”
Bu sefer Haven başını yana eğdi.
Laviel'i taciz eden p*çlerin listesini istiyordu.
Aniden Edwin hangi saçmalıktan bahsediyordu?
Haven, Edwin'in sözlerini yorumlayamasa da, Edwin geriye doğru iki adım daha attı. Ancak o zaman Haven yanlış anladığını fark etti.
Haven da geri adım attı ve düz bir ifade takındı.
"Hoşlandığım bir kadın var, Sör Eddy.”
Hoşlandığından daha çok saygı duyuyordu, ama şu anda konu bu değildi.
Haven'a şüpheyle bakmaya devam eden Edwin, uzun bir süre sonra nihayet gardını indirdi.
Ve aynı kişiye hayran olan iki adam, gece gökyüzüne bakarken ekşimiş yüzleriyle tekrar yan yana durdu.
Haven, sevdiği biri olduğunu söyledikten sonra aya doğru iç çekti. Edwin bunu fark etti ve ona sordu.
"Senden hoşlanmıyor mu? “
“Onun hoşlanıp hoşlanmadığını açıklamaya bile değmez.”
Onun böyle konuştuğunu duyunca itiraf etmemiş gibiydi.
Edwin diline tıkladı.
Dük kadar yüksek bir unvana sahip olan o, birini tek taraflı seviyor. Dünyada hiçbir şey kolay değil.
Edwin onu teselli etmek için Haven'ın sırtını sıvazladı.
Ablası ile iyi ya da kötü bir ilişki içinde olmayan bir erkek ve sevdiği kadına bile itiraf edemeyen karşılıksız aşkı olan bir adam, benzer ifadelerle aya baktı.
**************
O sıralarda, Janice Dehart Dükalığı'na geldi.
Yaşına gelir gelmez annesi Düşes Skyer'dan kaçmak için evden kaçan Janice'in seçtiği ilk sığınak, İmparatorluk Sarayı oldu.
İmparatorluk şövalyesi oldu ve sarayda muhafız olarak çalıştı. Ancak, hayal kırıklığına uğradı ve üç ay sonra kaçtı.
Artık imparator aklını kaybettiğine göre, sarayda dolaşan diğerleri de aklı başında olamazdı. Janice, büyük bir çöp tenekesi olan başkentten ayrıldıktan sonra kuzeye yöneldi.
Yetişkinliğe ulaştığında zaten mükemmel bir dahi olan Janice, Dehart Şövalyeleri'ne sorunsuz bir şekilde katılmayı başardı.
Ve onun kıdemlisi, Edwin, heyecanla onu karşıladı.
"Selam, Janice.”
"Ah, ne oluyor! Neden!”
"Gergin misin?”
"Çok sinir bozucusun. Çabuk söyle ve git.”
"Burada işimiz bittiğine göre oraya gidelim.”
"Bu grup 3'ün alanı. Eğer gitmek istiyorsan, tek başına git.”
“Bu kadar zalim olma. Meslektaşlarımıza yardım etmemiz gerekiyor.”
"Bunu zaten üçüncü kez yapmıyor musun? Sadece dövüşmeyi sevdiğini söyle, seni çılgın savaş manyağı. "
"İster bana küfür et, ister saygı ifadesi kullan, hadi bunu yapalım, tamam mı?"
"Çekip git."
"Şimdi isyan mı ediyorsun?”
“O zaman bunu deneyebilirim.”(Ç/N:Çünkü Edwin hem onun kıdemlisi hem de ondan daha üstündü, bu yüzden emirlerine uyması gerekir.)
Edwin ve Janice birbirlerinin yakasını kapmak üzere tartışırken, pisliği temizleyen Haven içeri girdi.
"Size savaş sırasında kavga yok demedim mi?”
Janice, Haven'ın müdahalesiyle biraz dalga geçti ve uzaklaştı. Kılıcını geri koyup savaşın bittiği bir yere gittiğinde Edwin küçümsedi ve ona baktı.
Edwin başını çevirdiğinde, daha önce katılmaya çalıştığı Grup 3'teki mücadelenin de bittiğini fark etti.
Edwin omuzlarını silkti ve kılıcını geri soktu. Sonra etrafa baktı ve Haven'a sordu.
"Ciddileştiklerini düşünmüyor musun?”
Haven, Edwin'e su verirken başını salladı.
Kuzey ve Gripton arasında her zaman bir savaş olmuştu, ancak son zamanlarda Gripton'un saldırısı giderek daha şiddetli hale geldi.
"İmparator İmparatorluğu mahvetmeye kararlı, bu yüzden Seven Hills onlar için bir çocuk oyuncağı gibi görünüyor.”
"Bir dahaki sefere kesinlikle bir savaş açacaklar."
"Hemen değil, ama yakında."
Haven isteksiz bir öngörüde bulundu.
Grypton ayrıca Seven Hills'in iç kargaşadan muzdarip olduğunu biliyordu. Ve Seven Hills topraklarına olan açgözlülükleri yeni bir şey de değildi.
En azından söylemek gerekirse, en son olan sık sık tahrikler sadece bir tadımlıktı.
Şu anda Philland'da oturan imparatorun onlar Dehart'a saldırırken nasıl hareket edeceğini gözlemliyorlardı. Aynı şey, imparatoru da izleyen Haven için de geçerliydi.
Başkentin Grypton ile savaştan önce nasıl tepki vereceğini bilmek onun için önemliydi.
Yıllar boyunca gördüğü sonuç açıktı.
İmparatorun gerçekten deli olduğu için beceriksiz olduğunu söylemek zaman kaybıydı. Ve arkalarında çılgın bir imparatorla Grypton ile savaşa girmek çok tehlikeliydi.
İmparator Haldair'in Grypton'dan önce gitmesi gerekiyordu.
Haven uzun zamandır böyle düşünmüştü. Ancak, tam da bu bölgede başka bir sorun ortaya çıktı.
Haven'ın Dehart Dükü ve Kuzey'in hükümdarı olarak bir isyan ilan edip edemeyeceği temel bir soruydu. Son altı yıldaki sürekli olan çabalarıyla, Dehartların çoğu şimdi Haven'ın efendileri olduğundan şüphe etmeye cesaret edemedi.
Ama henüz herkes değildi.
Bir Dükün Yardımcısı olarak görev yapan Trida ve bazı destekçileri hala Haven'ın liderliğini sorguluyordu.
Altı yıl oldu ama yine de durum aynı mı?
Laviel'i tekrar görmenin tek yolu bu mu?
İmparator böyle bir karmaşa yaratsa da, Laviel'in ailesini korumada usta olduğu söyleniyordu. 20 yaşından daha fazla büyümüş olmalı ve gelecekte daha da parlayacaktı.
Haven sonsuza kadar ona ayak uyduramamaktan korkuyordu. Ve sabrı gün geçtikçe inceliyordu.