Kate McClure, 27 yaşında güzel bir genç kadındı. New Yersey'den Philadelphia'ya arkadaşını ziyarete giderken benzini bitti ve yolun ortasında kalakaldı. Belki de dalgınlığına gelmiş ve benzinin bitmek üzere olduğunu fark edememişti. Önemli olan bunun sebebi değildi; önemli olan bundan sonra yaşanacaklardı…
Yol ortasında yalnız bir kadın
Kate, şaşkınlık ve korku içinde arabasını kenara çekmeyi başardı; yalnızdı. Panik içindeydi; aklına gelen tek çare yakınlarda bir benzin istasyonu bulup arabasına dönmek ve yoluna devam etmekti. Ancak etraf çok ıssızdı.
Bizim buralarda buna "Kul sıkışmayınca hızır yetişmez” denir ya hani; evsiz olduğu kılığından belli bir adam Kate'e doğru geldi. Kate korktuğunu belli etmemeye çalışıyordu; ama adeta titriyordu. Daha sonradan adının Johnny olduğunu öğreneceği bu adam Kate'e arabasına girmesini, kapıları kilitlemesini söyledi.
Kate, kendisine söyleneni yaptı ve beklemeye başladı…
Son 20 dolar
Bir kıssadan hisse vardı sanki hatırladığım kadarıyla şöyleydi: Birinden borç istersin biri sana zaten olan parasının içinden çıkarıp 20 lirasını verir, diğeri ise 10 lira. Ama bilmezsin ki diğerinin zaten sadece 10 lirası vardır ve tamamını karşılıksız seninle paylaşmıştır.
Burada da böyle bir olay yaşandı işte. Kate borç bile istememişti. Johnny bir süre sonra elinde bir benzin bidonu ile geri dönmüştü ve onu alabilmek için cebindeki son 20 dolarını harcamıştı. Üstelik hiç tanımadığı biri için.
Teşekkür
Kate, Johnny'e teşekkür etmek istiyordu; ama üzerinde hiç nakit parası yoktu. Dahası Johnny'nin böyle bir beklentisi de yoktu. Kate, onun adının Johnny Bobbit Jr olduğunu öğrendi. Şimdilik sadece sözde teşekkür edebilse de, bunun burada kalmayacağına karar vermişti. Yoluna devam etti.
Johnny, 34 yaşındaydı ve son bir yıldır sokakta yaşıyordu; eski bir ambulans şoförüydü. 1 yıl önce Philadelphia'da bir iş teklifi almış, onun için her şeyi bırakıp gelmişti. Ancak son anda onu işe almaktan vazgeçmişlerdi.
Johnny, işe alınmadığını öğrendiği ilk günün gecesini sokakta geçirdi. Sonra birkaç gün daha, sonra hafta, ay derken o artık sokakta yaşayan bir evsizdi. Hayatın katıksız bir şekilde ne olduğunu sokaklar ona öğretmişti.
Şimdi kendisindeki yokluğa hiç aldırmadan yardım ettiği genç kadın, ona teşekkür etmek istiyordu. Kate, önce erkek arkadaşıyla her gün Johnny'nin bulunduğu bölgeden geçmeye başladı; ona para ve yiyecek getiriyordu. Kimi zaman da giyecek bırakıyordu. Ona teşekkür etme konusunda yalnız değildi; erkek arkadaşı da en az Kate kadar minnet doluydu.
Çoğalan iyilik
Çift, yapabilecekleri daha çok şey olmalı diye düşünüyordu artık; Johnny hakkında daha fazla bilgiye sahip olmalılardı. Uzun süredir kullanmadığı Facebook hesabına baktılar. Kate, Johnny'nin fotoğraflarına baktığında gözlerine inanamadı. Bir gün herkes, hatta kendisi bile onun yerinde olabilirdi; bu hiç de zor değildi.
Johnny, eskiden Deniz Kuvvetleri'nde Malzeme Teknisyenliği, itfaiyecilik yapmış ve ambulans sağlık ekibinde bulunmuştu. Gencecik yaşta yaşadığı bu talihsizlikleri hak etmiyordu; zaten kimse hak etmezdi. Kate ve sevgilisi, onun tekrar eski hayatına dönmesi için ne gerekiyorsa yapmaya karar verdiler. Ama bu her gün oradan geçip yemek ya da para bırakmakla olacak iş değildi; daha başka bir şeyler yapmalıydı. Bir sosyal bağış sitesi üzerinden kampanya başlatmaya karar verdiler ve 10 Kasım'da her şey başladı.
Hedef 10 bin dolardı; birkaç gün içinde 1700 dolar toplanmıştı bile. Kate ve sevgilisi, artık bu haberi Johnn'ye verebilirdi.
Kocaman gülümseme
Johnny'nin yüzünde kocaman bir gülümseme vardı. Kate'in hala minnet dolu gözlerine karşılık "Bu miktar tekrardan ayaklarımın üstüne basmam için bana fazla bile” diyebildi. Artık hayata yeniden başlayacaktı.
Bu sırada Johnny'nin hikayesi internet üzerinde yayılmaya devam etti. İnsanlar bu hikayeden ziyadesiyle etkilenmişti. Belirlenen hedefin çok çok üstüne çıkılmış, 300 bin doları geçmişti.
Hatta çalışacağı yeri bile seçme lüksüne sahip olabilmişti; Johnny, Amazon şirketinin deposunda çalışmak istiyordu. Amazon şirketi ise, çoktan iletişime geçmiş ve Johnny'i işe almaya hazırdı.
Hayat, inceldiği yerden kopacakken Johnny'i sımsıkı yakalamıştı ve belli ki bırakmaya da niyeti yoktu. Johnny'in hikayesi, aslında gönülden yapılan karşılıksız iyiliğin gerçek anlamını taşıyordu.
Fazlasıyla meşgul olduğumuz, bakıp da göremediğimiz ne çok şey var, öyle değil mi? Hikayesini bilmediğimiz ne çok insan. Hatta öyle ki, insan yeri geliyor, kendi hikayesinden çok uzaklara düşüyor.
Evet, siz belki birkaç gündür bu haberi birçok yerde okudunuz. Ama ben de kendi cümlelerimi, duygularımı katarak bir kez daha paylaşmak istedim. Çünkü gerçekten de sıcacık bir gülüş bile, insanın hayatında çok şey ifade ediyor…
Kadinvekadin.net özel haberidir.