Komutan tanka N. Baryshev, yakalanan tankında. Temmuz 1942
Nisan ayının başında, 1942'in ayrı dağ tüfeği tugayının 1'i, 80'in tüfek bölümü ve komşu birlikleri Venyagolovo'ya saldırmak üzereydi. Düşman savunması hattını kırmak ve piyade destek tanklarına ihtiyaç duyuldu. Şubat ayındaki Pogostiya savaşlarından sonra cephenin yerel sektöründeki tanklar yeterli değildi. 124-I ve 122-I tank tugayları pek çok aracı kaçırdı ve ilerleyen iki ordunun bir kısmını sağlamak için tam bileşimde bile bulunamadı. 107-th ayrı tank taburu tamamen araçsızdı. Mart ayının sonunda, bu taburun tank mürettebatı Olomn'daki zorla görevden alındı, ordu karargahının yakınında durdu ve iğrenç geldi. Ama yeni araba nereden geliyordu? Mart ayının ikinci yarısında, bahar güneşinin altındaki Ladoga buzu zaten erimiş ve çöküyordu, buz pisti kapanmak üzereydi, tankları Leningrad'dan taşımak, kışın olduğu gibi, şimdi imkansız olduğu ortaya çıktı. Uzaktaki arka bitkilerden elde edilen yeni tanklar, diğer yerlerde daha gerekliydi.
Taburun tankçıları ve komutanı Binbaşı B.A. Shalimov, tankları kendileri almaya karar verdi - ormanda pogogem için yastıklı Alman araçlarını aramaya başladı.
Leningrad Cephesi komutan yardımcısı, Binbaşı General Bolotnikov, tanker fikrini onayladı.
... Beş kişi - kıdemli çavuş N.I. Baryshev, 2 askeri teknisyeni, I.Pogorelov pomtekhrota, Skipkov ve Belyaev, mekanik şoförleri Skachkov ve Belyaev; harap tanklar.
İlk gün, cephe hattına geçen grup, ormanda hiçbir şey bulamadı. Geceyi ağacın altında, karda geçirdik. İkinci gün Pogostya'nın güneybatısında grup ön cepheye yaklaştı. Ormana doğru yürüdüler, silah sesi ve harç ateşi altında, ancak ona dikkat etmediler - herkes buna alışmış!
Ve şimdi, öyle görünüyor ki, iyi şanslar! Piyade sayesinde - Ben yalan söylemedim: Önünde, ağaçların arasında, iki orta boy Alman tankı. Onlara aceleyle ...
Ama bunlar ne tür tanklardı! Biri ağır bir merminin direk vuruşuyla tamamen yenildi. оружия, kırılmış motor yan kavramalardan yaklaşık on beş metre uzağa uzanıyordu, şanzıman diğer tarafta kardan dışarı çıkıyordu, zırhlı paçavralar mucizevi bir şekilde ayakta kalan mucizevi bir şekilde hayatta kaldı, kırıldı, ancak sadece hafif çarptı. Küçük detaylar, en az elli metrelik bir yarıçapa dağıldı. Metalin enkazı arasında, kanla kaplı karda, Hitler'in tank ekibinin cesetlerini yerleştirdi.
Burada henüz bulunmayan diğer tankların onarımında hangi ayrıntıların yararlı olabileceğinin farkına varmak dışında, burada yapacak hiçbir şey yoktu.
İkinci tank, birincinin kalıntılarından uzak değildi. Ancak, restorasyon için de uygun değildi: tanksavar silahımızın mermisi tarafından vurulan taretin yarısı yere yattı. Bununla birlikte, en azından uygulama için onunla bağlantı kurmaya değerdi - muhtemelen başlamış olabilirdi, motorda hasar bulunmadı.
Alman tanklarının beş keşif uçağından hiçbiri bilmiyordu ve bu nedenle hala ağır topçu ve harç ateşine dikkat etmiyordu, herkes yabancı bir sistem üzerinde çalışmaya başladı.
Öğleden gecenin geç saatlerine kadar Baryshev, Pogorelov ve diğerleri bu iki tank tarafından taşındı.
Tankın mürettebatı H emri altında Baryshev. Temmuz, 1942
Şarapnellerin kırdığı budakları analiz ederek, onları ikinci tanktaki kurtulanlarla karşılaştırarak, arkadaşlar o gün pek çok yararlı şey öğrendi. Valya özellikle memnun kaldı: Pomtelov Pomtehov uzun zaman önce ona bir tank ve motor kullanmayı öğrettiğine söz vermişti. 107'inci ayrı tank taburunda hemşire olması için yaşına gelmemiş olmasına rağmen, herkes bu konuda başarısız olmadığını bilse de, Nevskaya Dubrovka'da kendisine "Cesaret" madalyası verildi!
Üçüncü gün şafakta aramaya devam etmeye karar verdik. Baryshev pusulaya baktı - ve yine öne doğru yürürken, herkesi kesinlikle güneybatıya yöneltdi, iki saat önce karşı bir topçu gözcü tarafından belirtilen yönde. Tamamen net bir şekilde duyulan bir tüfek ve makineli tüfek değişiminin çatışması, ormanın sadece donma havasında gerçekleşen berraklığıyla net bir şekilde duyuluyordu, Baryshev'e yönün doğru olduğunu onayladı, ancak naziler ve sıradan cesetler hariç, orman hala boştu. Birkaç gün önce burada gerçekleşen savaşın izleri.
Tüm grup durdu, güneşle boğulmuş kar ormanlarının çalılıklarına bakıyordu. Güçlü çamlar arasında, ladin alçak ormanlarının üstünde, arkasında tahmin edilebilecek kadar uzak olmayan yerlerde, hiç şüphesiz Almanların ileri açmalarının geçtiği, tankın yeşilimsi gri kulesinin zorlukla görülebildiği bir yerde.
Danışmanlıktan sonra, beşi de bir tasfiye boyunca ilerlediler, ancak çam gövdesinin arkasından ilerleyen nöbetçiler tarafından durdurulduğu gibi, yüzlerce adım bile atılmadılar. Bir pasoyu değiştirdikten sonra bir cevabı dinledik: “O zaman, yoldaş askeri teknisyen, gidemezsiniz, Almanlar burada iki yüz metredir! .. Ve tank, aslında bir Alman tankıdır, zaten sitemizde bir hafta var ... onu el bombalarıyla karıştırdık! ..”.
Baryshev ve Pogorelov'un nöbetçi ile konuşmayı bitirmek için zamanı olmadı, çünkü herkes hemen iyileşmek zorunda kaldı, - açıkçası, sohbeti duyduktan sonra, Almanlar makineli tüfek ateşini glade boyunca dışarı attı ... uzun kar kayması parapet. Askerlerimiz düşmanın makineli tüfek ateşine cevap vermediler. Elinin bir hareketi ile Pogorelov, grubuna tanka sürünmesini emretti. Bu sağlam Alman tankı savunma hattımızdan geçti, ormana girmeyi başardı, ama tam orada ve savaş yolunu bitirdi.
Tanka sürünen insanları fark eden Almanlar, sık sık makineli tüfek atışları yaptı, böylece karda gömülü halde yatmak zorunda kaldık. Ardından sıralar arasındaki saniyeleri seçmek, enerjik otomatik tüfek atışlarını dinlemek, bizim beşimiz, rüzgârla rüzgârla rüzgârla rüzgârla rüzgârla ve çamdan çama doğru sürünerek tanka yakınlaştı ve arkasına uzandı. Sancak yönümüze çevrildi ve yan kapağı açıktı.
Anı yakalayan Pogorelov ve Baryshev, tırtılda ilk atlayanlardı. Ambarın içine tırmandık. Almanlar hemen tankı makineli tüfek ateşiyle yıkadı. Hemen hemen aynı anda, üç mayın tankın önüne birer birer çarptı. Pogorelov kapakta belirdi, elini salladı. Valya Nikolayeva ve Belyaev bir sonraki harç voleybolu öncesinde tanka girmeyi başardılar ve ustabaşı Skachkov arabanın altındaki rayların arasına uzandı.
Tankın içinde orada patlayan bombaların neden olduğu bir kaos vardı. Kontrol kolları kırıldı, tüm kontrol sistemi bozuldu. Alman mürettebattan öldürüldü ve tanktan atıldı (cesetler orada yatıyordu, arabaya yakındı), sadece buzlu kan lekeleri vardı ...
Tanka ulaşan beş kişinin yenilmez olduğundan emin olduktan sonra, Almanlar harcı ve makineli tüfek ateşini durdurdu. Baryshev saatine baktı - oklar tam öğle vakti gösterdi. Şimdi işe başlayabilirsin. Ustabaşı Skachkov da tanka tırmandı ve önceki gün toplanan aletleri, makineyle aynı tipte makineye koydu. Her şeyi gözden geçirdi, yırtık baskıdan geçti, soğutma sisteminde suyun değil antifriz olduğundan ve bu nedenle radyatörün sağlam olduğundan emin oldu. Valya, gereksiz görülen her şeyi tanktan atmaya yardımcı oldu.
Sonra tamir başladı ...
Birkaç saat sürdü. Kalın tel yerine kablo parçaları, dünkü kırık tanklarla ilgili araştırmalar herkese yardımcı oldu. Kıymıklardan zarar gören güç kaynağı sistemi düzeltilmiş manşonlardan gelen bakır parçalarla kapatıldı. Tüm elektrikli ekipmanlara bakıldığında, yırtık kabloları sabitledi, tüm vanaları denedi, marş motoru pompayı döndürdü. Tankta makineli tüfek yoktu, ama şimdi önemli değildi - bir tanka başlamak ve bombardıman bölgesinden çalmak önemliydi. Bir kontak anahtarı yerine, Baryshev tel ve kalaydan uygun bir kanca yaptı. En zor arifesinde, varsayımlar tarafından yönetilen, elektrik ekipmanı şemasını anlamak ve şimdi edinilen bilgi faydalıdır. Belyaev ve Skachkov'u yakıt için açtıkları piyadeye yolladılar, topçulara koştular, birkaç saat sonra bir buçuk kutu bidon sürüklediler, yine bir makineli tüfek ateşi çıktı ve yine her şey yolunda gitti.
Komisyon Üyesi Bölüm I.I. Sobchenko, 107 OTB siyasi bilgilerini yürütüyor. 6 Temmuz 1942
Depodaki yakıt doldu. Baryshev, motoru çalıştırmayı denemeye karar verdi, marş düğmesine bastı, motor iyi çalıştı ve hemen tekrar ateş etmeye başladı, zırh üzerine mermiler tıkladı. Baryshev hızlı bir şekilde silahı inceledi, - çalışmadı ve atışı yapılmayan bir elektrik sigortası vardı. Elektrik sargısını çözmek ve düzeltmek için zaman yoktu - Almanlar harçlarla ateş açtılar. Baryshev ve Pogorelov bir parçalanma topunu doldurdular, tareti Almanlara doğru çevirdiler, içine yerleştirdiler ve bir ucunu sürücünün kalkanına tuttular, diğer ucu doğrudan elektrik tabancasının son temasına katıldılar.
Bir atış oldu. Ona ikinci bir şans verdiler. Üçüncü. Makineli tüfek ve harç ateşlemesi durdu. Arabayı geri çekmek mümkündü, ama etrafında bir mayın tarlası olduğu ortaya çıktı. Mart güneşi altında erimiş kar şeritlerinde, burada ve orada tank karşıtı mayınlar görülüyordu. Ancak diğerleri görünmeyebilir. Özellikle kar yığınlarından ve büyük yosun yastıklarından korkmak gerekiyordu. Herkes birbirine baktı. Baryshev’in gözleri Belyaev’e “Peki nasıl?” Diye sordu. Belyaev, dudaklarına basarak, olumlu yönde başını salladı. Baryshev elini salladı: "Hadi!".
Belyaev arabayı açtı - dinliyor! Daha sonra cesurca ve güvenle, ama çok dikkatli bir şekilde, Belyaev tankı bir mayın tarlasından geçirerek bazı mayınları rayların arasında, diğerleri yakın bölgeleri geçip diğerlerini kenara bırakarak yönlendirdi. Olması gerektiği gibi, bir dama tahtası şeklinde yerleştirilmediler, fakat olması gerektiği gibi dağıldılar. Bu Belyaev'in manevra yapmasını sağladı. Havai fişekler gibi kıran rayların altındaki küçük, anti-personel mayınları - böyle bir tank zarar veremez. Almanların cesetleri etrafta yattı ve Belyaev tankı cesetlerin üzerine getirdi. Hoş olmayan bir duygu yaşayan Belyaev acı çekti, ancak bir madene düşme riskini azaltmanın tek yolu buydu, çünkü yaralı, ölen bir adam, bir mayına düştüğünü fark etmenin, bu mayının tanksavar karşıtı olduğunu iddia edeceğini ve bu nedenle, onun küçük ağırlığı patlamamalı ... Hayır, elbette ve bilincini kaybediyorsa, ondan uzaklaşmaya çalışacaktı! .. Ancak, tank bir mayına çarpmış olabilirdi ve izleri altında patlayacaktı, ama ... bu bir şans meselesiydi!
Boşluktan on metre uzağa ulaşamayan otomobil durdu: motor durdu. Baktım: sorun ne? Benzin tedariki yok. Yakıt besleme sisteminin tasarımını bilmemek ve en kısa sürede buradan çıkmaya çalışmak, bir sifon yapmaya karar verdik, ancak hortum yoktu. Tahliye borularını kapattı, küçük bir hortum parçası buldu, borunun bir ucunu gaz tankına koydu ve diğer ucu motorun üstünden gaz filtresine koydu. Belyaev marş düğmesine bastı, motor çalışmaya başladı ...
Yanlarında, beklenmedik şekilde açılmış ikinci bir benzer şekilde ele geçirilmiş tank atıldı. Taburlarının komutanı, Baş Teğmen Dudin ve Komiseri Junior Siyasi Komutanı Polunin tarafından yönetildi. Birbirlerine neşeli ünlemlerle selam verdiler, tüfeklerden tabancalar, tabancalar bir araya geldiler ve otomobillerin içindeki bir dairede bir araya gelerek, şirketin komutanının değerli bir şirketinin yüz gramında yürüyüşün önünde nefeslerini içtiler. İşgal altındaki ülkeler için hazırlanan kutuda bulunan Alman bayrağından Valya, kumaş parçalarını çıkardı, acımasızca iki kırmızı bayrak dikti, tank taretlerinin üstünü onayladı: tank karşıtı topçumuzun arkasındaydı ve bu bayrakların uzaktan görülebilmesi gerekiyordu.
Ve arabanın arkasındaki araba, açık kırmızı kapakların üzerinde uçan büyük kırmızı bayraklarla birlikte hareket etti.
Ve beş kilometre süren orman, orman, orman, SPAM topraklarına yuvarlandı - ormanların temizliğinde, birliklerimizin bulunduğu yerin derinliklerinde.
Valya, Skachkov, Pogorelov, yolun son kısmı için tankın zırhına oturdu, Valya zevkle kırmızı bayrak sallıyordu ve piyade adamlarımız, topçularımız, yol boyunca çeşitli birimlerin savaşçıları bağırıyorlardı: “Hürmet et!” Aynı coşkuyla ...
Tank komutanları 107 OTB savaş görevini belirtir. Temmuz, 1942
Bunlar, zırh üzerindeki yanlarda beyaz zemin üzerine boyanmış kare siyah haçlı, ortalama Alman tank PzKpfw III idi. 121 pistlerinin üzerinde çok sayıda bulunan Baryshev tankı, yılın Şubat ayında 1942’te Alman askeri fabrikası tarafından serbest bırakıldı ve yılın Mart ayında 107’te 28'inci ayrı tank taburu 1942’e girdi. Mga nehrinin sağ yakasında, Pogostya'nın batısındaki Venyagolovo'daki birimlerimizin saldırısına yönelik tanklar, yüzlerce insanın kanı ile dolu.
O gece, Başçavuş Nikolai İvanoviç Baryshev, getirdiği tankın komutanlığına atandı, Başçavuş Anatoly Nikitich Belyaev - şoför-tamircisi ve ertesi sabah mürettebat tam kadroya sahipti: Komsomol üyesi, kıdemli çavuş Ivan Fomich Sadkovsky, silahşör, komutan, kıdemli Sgt. yeni bir öğrenci, parti adayı Evgeny Ivanovich Rastorguev ve yükleyiciler - özel bir asker, Komsomol üyesi Georgy Frolovich Zubakhin.
Taburdaki restore edilmiş on adet tank tankından biri de Başsavcı Dudin komutasında üçüncü bir şirket kuruldu.
Baryshev ve tankının mürettebatı, Alman arka tarafında savaşmak zorunda kaldı, ama kimse bunu düşünmedi, merak etmedi.
Baryshev tankının onarımı için tabur komutanı Binbaşı BA Shalimov mürettebata beş gün beş gece verdi. Altı makarayı bir denge çubuğuyla değiştirmek, tüm elektrikli ekipmanları geri yüklemek ve elbette elektrikli tabanca sigortasını kontrol sisteminin tamamını sıraya koymak gerekiyordu. Tankta hiç makineli tüfek, bir telsiz ve teleskopik bir görüş yoktu **.
* Ayrı tank taburunun 107 belgeleri “Nisan 1'teki 1942'ten itibaren, ele geçirilen dokuz tankın boşaltıldığını” belirtti. Bir hafif tank savaş için uygundur, gerisi silah ve optik ekipmanlara ihtiyaç duyar. ” Yakalanan makinelerin markaları hakkında bilgiler yalnızca Temmuz 5 1942 belgesinde mevcuttur. Bu noktada, 107 OTB bir KB, iki T-34, bir BT-7, iki PzKpfw ll, bir PzKpfw lV, üç SAU StuG III ve bir PzKpfw l - Approx'e sahipti. Ed.
** "Leningrad Davranışları", Moskova, "Sovyet Yazar", 1971 kitabına dayanarak.