İşinizle gerçekten ilgileniyor musunuz, yoksa yalnızca başarılarla mı motive oluyorsunuz? yakında çıkacak kitabım, Dahi Alışkanlık: Bir Alışkanlık İşinizi ve Yaşamınızı Nasıl Kökten Değiştirebilir? , 5 Şubat'ta Sourcebooks tarafından yayınlanacak olan kitap, başarıyı mutlulukla eşitlemenin sorunlarını ve işte daha mutlu olmanın yollarını açıklıyor. Aşağıda düzenlenmiş bir alıntıdır.
İşyerinde sevinç yaşıyor musunuz? Yoksa çalışmayı sadece iş olarak mı düşünüyorsunuz?
ABD'de çalışanların yüzde altmış altısı iş hayatından ayrılıyor, Gallup anketine göre . Kalan yüzde 34, Gallop'un raporlama tarihindeki en yüksek bağlı çalışan sayısını temsil ederken, işleriyle meşgul olduğunu iddia eden bazı kişiler benim 'başarı bağımlıları' olarak adlandırdığım kişilerdir. Bu insanlar, başarı eyleminin onları mutlu ettiğine inanırlar, çünkü elde edilen bir şey, bir hedefe ulaştıklarının bir işaretidir: bir anlaşmayı bitirmek, terfi almak veya prestijli bir işe girmek.
Başarı bağımlıları, bir şeyi başardıkları anın heyecanını sürekli olarak saklarlar ve o anlara ulaşmak için gereken çalışmaları ezip geçerler. Uğraştıkları başarının türüne bağlı olarak, birkaç haftada, ayda veya bazen yılda bir defadan daha sık ödüllendirilmeyebilirler. Bu, işte gerçek bir neşe yaşama deneyimi değil. Ve birçok insanın düşündüğünün aksine, olağanüstü başarıya giden yol bu değil.
Bazı başarı bağımlıları mali açıdan kesinlikle başarılı olmuş olsalar da, sağlıklarına veya ilişkilerine öncelik vermediklerine bahse girerim. İş sürecinden hoşlanmadığınız zamanlarda her zaman üst düzey başarılar elde etmek için gereken yaşam tarzını sürdürmek stresli ve çok büyük miktarda çaba gerektirdiğinden, hayatlarının diğer birçok yönü bir şekilde acı çekiyor olabilir. Bana göre bu başarılar, dehanızı ve amacınızı anlayarak elde edilebileceklerin ucuz versiyonlarıdır. Ve 'Amacım daha fazla para kazanmak' diyen biri motivasyon bilimini gerçekten anlamıyor.
Alfie Kohn olarak Harvard Business Review'da yazıyor :
Psikologların dışsal motive ediciler olarak adlandırdıkları şeyin bir versiyonu olan teşvikler, davranışlarımızın altında yatan tutumları değiştirmez. Herhangi bir değer veya eylem için kalıcı bir taahhüt oluşturmazlar. Aksine, teşvikler sadece -- ve geçici olarak -- yaptığımız şeyi değiştirir. Verimliliğe gelince, son otuz yılda en az iki düzine araştırma, bir görevi tamamlayarak veya bu görevi başarıyla yerine getirerek ödül almayı bekleyen kişilerin, hiçbir ödül beklemeyenler kadar iyi performans göstermediğini kesin olarak göstermiştir. 23
Bu bilgi şaşırtıcı görünebilir. Tabii ki, en belirgin dış ödül olan para, insanların istediği ve ihtiyaç duyduğu şeyleri satın almak için gereklidir. Birçok işletme, ödüllerin insanları motive ettiği fikrini benimsemiştir; bu nedenle, büyük yetenekler arayan birçok şirket, yeni işe alımları güvence altına almak için sonsuz avantajların sarkan havucunu kullanır. Silikon Vadisi'ndeki diğer şirketler gibi, Google da özellikle ücretsiz avantajlar konusunda aşırıya kaçmasıyla tanınır. Orada çalışırken bu avantajları sevdim; aslında, beni benim için doğru olmayan bir işte, aksi halde kalabileceğimden daha uzun süre tuttular. Fakat yüzeysel faydalar beni her şeyimi vermeye ve işimi en iyi şekilde yapmaya motive etti mi? Hayır. Dışsal ödüllerin sorunu budur: sizi bağlarlar, ancak sizi motive etmezler.
Başarı bağımlıları, mutluluklarını, dışsal bir ödül kazanma anında hissettikleri enerji verici duyguya bağlıyor. Mutluluğunuzu başarılara bağlıyorsanız, sürekli olarak başarmak için çabalamalısınız. Bu hızla yorucu ve sürdürülemez hale gelir.
Karşılaştığım başarı bağımlılarının çoğu bana işlerini sevdiklerini söyleyecekler ama onlara bastığımda gerçekten sevdikleri şeyin hedeflere ulaşmak olduğunu keşfediyorum. Dehaları ve amaçları bir yana, çalışmalarının gerçek süreci dikkate alınmaz. Bu yüzden görünüşte başarılı birçok insan stresli, tükenmişliğe yakın ve uykusuz kalıyor. İşinizin sürecinden hoşlanmadığınızda, enerjinizi tüketen içsel bir arzu tarafından yönlendirilmek yerine, devam etmek için irade gücünü sürekli olarak kullanmanız gerekir.
Hepsinden kötüsü, stresli olsa bile başarı bağımlısı olmak kolaydır. Sosyal medya bu tuzağa düşmeyi daha da kolaylaştırdı. Rutgers Üniversitesi'nde psikoloji doçenti olan Mauricio Delgado'ya göre, bir başarıyı çevrimiçi olarak yayınladığınızda iki dopamin isabeti alırsınız: biri başarının kendisinden, ikincisi onu arkadaşlarınızla paylaşmaktan.
Ayrıca belirli başarılardan bahsetmek genel başarıdan bahsetmek daha kolaydır çünkü başarılar somut ve açıklanması kolaydır. En son ne zaman biri size, 'Vay canına, işte harika bir hafta geçirdim! Üzerinde çalıştığım bu projenin sürecini seviyorum.' Daha standart konuşma 'Vay canına, işte harika bir hafta geçirdim! Bir sunum hazırladım ve iki yeni müşteri getirdim.' Sorun şu ki, her hafta büyük bir hedefe ulaşmak her zaman mümkün değildir. Peki, büyük başarılarınız az ve uzak olduğunda sizi ayakta tutan nedir?
Cevabım, başarı bağımlısı olmaktansa bölgede olmayı seçmek. Herkes bir hedefe ulaşabilir veya bir başarıya ulaşabilirken, herkes daha derin bir düzeyde gerçekten tatmin edici ve enerji verici bir iş bulmak için zaman ayırmaz. Herhangi bir sağlıksız alışkanlığın uzun vadede sizi daha mutlu etmeyeceği gibi, yalnızca başarı hedefi için çalışmak da potansiyelinizi sınırlayacak ve bu arada muhtemelen hayatınızı perişan hale getirecektir.
'Dahi alanınız' dediğim şeyi belirlemek için, işte bu alanda nasıl daha fazla olunacağını bulun ve bir başarı bağımlısı olma tuzağından kaçının. Umudum, kendinizin bir yansıması olan bir iş deneyimi yaratmada size nasıl daha proaktif ve stratejik olunacağını öğretecek ve yol boyunca eğlenirken arzu ettiğiniz başarıyı yaratmanıza izin verecektir. Aynı zamanda, harika bir lider ve harika bir insan olmakla el ele giden iki davranış olan öz-farkındalık ve kapsayıcı düşünme geliştirmenize de yardımcı olabilir.