Siyah köleleri serbest bırakmak için 40 dönüm ve bir katır vaadinin kısa ömürlü olduğu ve çoğunlukla yerine getirilmediği ortaya çıktı.
Kurtuluş Beyannamesi’nden iki yıl sonra General William Sherman tarafından Başkan Lincoln’ün onayıyla imzalanan emir, Siyahlara toplum liderlerinin en çok istediklerini söyledikleri şeyi verdi: toprak. Emir, güneydoğu kıyısında Konfederasyon toprak sahiplerinden el konulan 400.000 dönümlük araziyi ayırdı. (Ordu daha sonra yedek katır teklif etti.) Binlerce kişi araziye yerleşti, ancak emrin imzalanmasından üç ay sonra Lincoln suikasta kurban gitti ve onun halefi, Güney’e sempati duyan halefi Başkan Andrew Johnson emri devirdi ve çoğu serbest bırakıldı. hiçbir şeyi olmayan köleler.
Bu teklif, federal hükümetin tarihteki insanlığa karşı en kötü suçlardan biri olan kölelik için önemli tazminat ödemesine en yakın andı.
Şimdi, California, soylarını köleleştirilmiş bir Siyah kişiye veya 1900’den önce Amerika Birleşik Devletleri’nde yaşayan özgür bir Siyah kişiye kadar izleyebilen sakinleri için düzinelerce politika değişikliğinin yanı sıra parasal tazminat da dahil olmak üzere ayrıntılı bir tazminat planı sunan ilk eyalet oldu. Afrikalı Amerikalılar için Tazminat Tekliflerini İnceleme ve Geliştirme Görev Gücü, Perşembe günü Yasama Meclisine tazminat davasını titizlikle ortaya koyan nihai bir rapor yayınladı.
İnsanların kölelikle yozlaşmış bir tarihe sahip olduğunu pek düşünmediği bir yerde, köleliğin kalıcı mirasını ele almaya yönelik kapsamlı ve iddialı bir girişimdir. Ancak 1848’de başlayan Altına Hücum sırasında köleleştirilmiş insanlar Kaliforniya’ya getirildi ve 1849 eyalet Anayasası köleliği yasaklamış olsa da, bu yasağı uygulamak için hiçbir çaba gösterilmedi. Aslında, kölelik yanlısı beyaz Güneyliler eyalet Yasama Meclisinde hakimiyet kurdular ve eyalet yasası, köle sahiplerinin bu eyalete kaçan köleleştirilmiş insanları yakalamasına izin verdi.
California Dışişleri Bakanı Shirley Weber tarafından Yasama Meclisindayken yazılan 2020 tarihli bir yasa tasarısı, bu tarihi ve tazminat sorununu ele almak için dokuz kişilik bir görev gücü oluşturdu. Grup iki yıl boyunca bir araya geldi, bir düzineden fazla kamuya açık oturum düzenledi ve 1.100 sayfadan fazla nihai raporu şekillendirmeye yardımcı olması için yüzü aşkın uzman ve kişiden dinledi.
Rapor tek başına önemli bir başarıdır ve diğer eyaletlerin ve Kongre’nin izlemesi için bir plan sunar. Ama bu yeterli değil. Yasama Meclisi, raporun aşağıdakileri içeren çok sayıda tavsiyesini ciddi ve acilen dikkate almalıdır: kölelik için resmi bir özür; parasal tazminatlar; Siyahların ev satın almasına ve ipotek ödemesine yardımcı olacak hibeler ve mali yardım; parasal tazminat almaya hak kazanan sakinler için California eyalet okullarında ücretsiz üniversite eğitimi; ve Siyah topluluklarda daha fazla park inşa etmek.
Çoğunun maliyeti çok büyük olacaktır – ancak Siyahların maruz kaldığı nesiller boyu zenginlik ve sağlık kayıpları da öyle. Korkunç adaletsizliklerin kurbanları için mali tazminat yaygındır. Alman hükümeti, Holokost’tan sağ kurtulanlara ve Holokost’la ilgili iddiaları olan kişilere milyarlarca dolar tazminat ödedi. ABD, İkinci Dünya Savaşı sırasında hapsedilen Japon asıllı insanlara 10 yılda 1,6 milyar dolardan fazla ödeme yaptı.
Bu durumda tazminatlar, köklerini Siyahların köleleştirilmesine kadar sürebilen sistemik ırkçılığı ele almayı amaçlıyor. 1865’te onaylanan 13. Değişiklik köleliği kaldırmış olabilir, ancak kurum hızla, bugün hala Siyahları etkileyen diğer boyun eğdirme ve beyaz üstünlüğü biçimlerine dönüştü. Görev gücü, “Köleliğin etkileri son 400 yılda Amerikan toplumunun her yönünü o kadar derinlemesine etkiledi ki,” diye yazdı, “her kanıtı dahil etmek veya Afrikalı Amerikalılara verilen her zararı açıklamak neredeyse imkansız.”
Siyah nesiller, hayatın akla gelebilecek her alanında – barınma, eğitim, siyaset, istihdam, sağlık, ceza adaleti sistemi ve daha fazlası – ayrımcılığa maruz kaldı. Rapora göre, mahkemelerde veya yasalarda oy kullanmaya veya haklarını savunmaya çalışan Afrikalı Amerikalılar şiddetle tehdit edildi. Ku Klux Klan, 1920’lerde Kaliforniya eyaletinin her yerinde yerel bölümler kurdu.
Rapor, California konut piyasasındaki ırkçılığın yıkıcı bir resmini çiziyor. Siyahlar, ayrımcı imar düzenlemeleri ve federal ipotek politikaları kullanılarak belirli kasabalara veya mahallelere sürüldü. Gelişen Siyah mahalleler, kentsel dönüşüm adına yıkıldı. Hükümet politikaları, Siyahların bunu yapmasını engellemek için engeller çıkarırken beyaz Amerikalıların servet biriktirmesine yardımcı oldu. Raporda, “Federal ve California Homestead Acts, esasen yüz milyonlarca dönümlük araziyi neredeyse ücretsiz olarak çoğunlukla beyaz ailelere verdi” diyor.
Bu politikaların yıkıcı ve kalıcı etkileri oldu. Raporda, “Los Angeles metropol bölgesinde 2014 yılında yapılan bir araştırma, beyaz hanehalkları için 110.000 $ ile karşılaştırıldığında, yerli Afro-Amerikan hane halkları için likit varlıkların medyan değerinin 200 $ olduğunu buldu” diyor.
Bugün Siyah Kaliforniyalılar için bir tür tazminat ödeniyor ve çoğu Kaliforniyalı aynı fikirde görünüyor. UCLA’daki Ralph J. Bunche Center’da Black Policy Project tarafından yapılan bir anket, Kaliforniyalıların %63’ünün nakit tazminatı desteklediğini ve daha da yüksek rakamların diğer tazminat türlerini desteklediğini ortaya çıkardı.
Eyaletin milletvekilleri, hangilerini tutmalı, hangilerini ayarlamalı, hangilerini reddetmeli gibi bu tavsiyelerle boğuşmak gibi zorlu bir sürece başlamalıdır. Yapmamaları gereken, bu raporu rafa kaldırıp unutmaktır. Yüzyıllardır Siyahlara uygulanan sistematik ırkçılık vahşetini ele almanın zamanı çoktan geldi. California başlamak için mükemmel bir yer.