Tefecilik Suçunun Pozitif Dayanakları, Unsurları ve Uygulama İlkeleri
Hüsamettin Uğur
İkrazat, faaliyet izni alınarak yapılan ödünç para verme işi; tefecilik ise bu işin izin alınmadan yapılmasıdır. 2279 sayılı Ödünç Para Verme İşleri Kanunu ve 90 sayılı Ödünç Para Verme İşleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnameye göre tefecilik suçu için eylemin birden fazla kişiye karşı, sistemli ve sürekli bir biçimde yapılması, bu işin meslek haline getirilmesi gerekmektedir. 5237 sayılı TCK’nın 241. maddesinde de yer verilen tefecilik suçunda, gerek suçun unsurları gerekse ceza miktarı itibarıyla aleyhe hükümler içermektedir.
İkrazatçılık, Tefecilik, Ödünç Para Verme, Faiz, İvaz, Kazanç, Menfaat, Senet Kırdırmak, Kredi Kartıyla Tefecilik.
Giriş
İkrazat , Arapça bir kelimedir; ödünç, borç anlamına gelen karz kelimesinden türetilmiştir. İkrazın çoğulu olup sözlük anlamıyla: borçlar, borç vermeler demektir.
Bir menfaat karşılığı borç para vermek anlamına gelen tefecilik faaliyetini izinsiz olarak yapmak geçmişten beri kanunlarımızda suç olarak düzenlenmiştir.
I- Tanımlar
a) İkrazatçı : 90 sayılı Ödünç Para Verme İşleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin “Tanımlar” başlıklı 3. maddesinde “Devamlı ve mutad meslek halinde, faiz veya her ne ad altında olursa olsun bir ivaz karşılığı veya ipotek almak suretiyle, ödünç para verme işleriyle uğraşan veya ödünç para verme işlerine aracılık eden ve kendilerine faaliyet izni verilen gerçek kişileri... ifade eder” şeklinde tanımlanmıştır.