

Direnen halklar kazanacak!


Bushun savaşın bittiğini ilan ettiği 1 Mayıstan bu yana Irak halkı işgalcilere karşı büyük bir direniş sergiliyor. Direniş anti-Amerikancı bir karakter taşıyor. ABD askerleriyle yoğun çatışmanın yaşandığı mahallelerden birinde yaşlı bir kadın şunları söylüyor: Amerikan askerleri çok vahşi, çocuk, kadın dinlemeden bizi dövüyorlar. Tıpkı Vietnamlı küçük kız Lu-senin korkmuş gözlerle söylediği ABD askerlerini ve savaşı sevmiyorum cümlesi gibi.
Vietnam savaşı da, Irak direnişinden farklı olarak, devrimci bir parti öncülüğünde gerçekleşen anti-emperyalist bir mücadeleydi. Güney Vietnamda devrimcilerin önderliğinde ABDye karşı savaşmak için bir gerilla ordusu (NFL) örgütlendi. Halk arasındaki, özellikle de kırsal alandaki kitlesel desteği sayesinde NFL ani saldırılar yapıp hızla ortadan kaybolabiliyordu. Bu, CIAnin, halkın NFLyi korumasını, ona yiyecek yardımı yapmasını ve yeni gerillalar yetiştirmesini engellemek maksadıyla Vietnam halkına terör uygulamasına yol açtı. 1967den itibaren gerçekleşen katliamlar, CIAnin anti-terör uygulamalarının bir parçasıydı.
Vietnama silahlı Amerikan müdahalesi 1963te başladı. Vietnamda her bir erkek, kadın ve çocuğun başına yaklaşık 150 kilo bomba düştü. Bu da 2. Dünya Savaşında kullanılandan kat kat daha fazlaydı. Savaşta 2 milyonu aşkın Vietnamlı öldü. 1963te ABD askerlerinin sayısı 23 bin iken 1969da 542 bine ulaştı.
ABD Vietnam savaşını da tıpkı Irakta olduğu gibi iyi bir dünya için haklı bir savaş olarak yansıtmaya çalışıyordu. Fakat ABDli emekçileri buna inandıramadılar. Daha 1965te Washingtonda 25 bin kişi, New-Yorkta 20 bin kişi ve Berkeley Californiada 15 bin kişi savaşı protesto etmek için bir araya geldi. 67 Nisanında New-Yorkta 300 bin kişilik bir gösteri düzenlendi. 15 Ekim 1969da ise New-Yorkta 5 milyon insan savaş karşıtı bir eylem düzenledi. Bunlar ABD tarihi boyunca gerçekleştirilmiş en büyük politik gösterilerdi.
Irak işgalinde de Vietnam halkına uygulanan oyunların aynısını ve benzer bir direnişi görüyoruz. Irak halkının savaşma iradesi ne için savaştığı ile bağlantılı. Katardaki bir Amerikalı komutanın Nasıriye civarındaki çatışmalara dair hazırladığı rapor söyle: Cesareti tartışılmaz olan bu düşmanın esnekliği, saygıyı hak ediyor. Dört kez onlara silahlarını bırakıp teslim olmaları yönünde çağrı yaptık, ama fanatikler gibi direnmeye devam ediyorlar.
Nasıriyede Amerikalıların su dağıttığı halk, El-Cezire kameralarına Bize su değil, onur gerek! diyor.
Cephedeki bir Amerikan askeriyse şöyle konuşuyor: En büyük sorun, ne olup bittiğini bilmememiz. Bizi çarpışmaya gönderiyorlar. Çevremizde ne olduğunu bilmiyoruz. Kaybediyor muyuz, yoksa kazanıyor mu, onu da bilmiyoruz. Bu cümleler askerlerin psikolojisini ve direnişin boyutunu ortaya koyuyor.
Vietnam savaşını yaşayan gazetecilerden James Fox, Irak halkının direnişinin, Ho Şi Minh ve kahraman Vietnam halkının direnişini hatırlattığını söylüyor.
Irak işgaline yönelik olarak dünyada milyonlarca insan alanlara çıktı. ABDde Hollywood starları bile savaş karşıtı tepkilerini ortaya koydular. Jessica Lange, Oğul Bushun Iraka yönelik saldırı çağrısını anayasaya ve ahlaki değerlere aykırı olduğunu savunarak Bushtan nefret ediyorum ve Amerikalı olmaktan utanıyorum diyor. Woody Harrelson ise yazısında şunları söylüyor: Bu ırkçı ve emperyalist bir savaş. Beyaz Sarayın ele geçiren savaş tacirleri (siz Şahinler diyorsunuz, ben böyle diyerek güzel bir kuşu harcayamam) bir ulusun acısını alıp, terörist diye tanımlayıp, savaşa dönüştürdüler.
Vietnamda ABD ordusunun daha uzun kalabilmesi Amerikan emekçilerinin savaşı onaylamasına ve Vietnam direnişinin boğulmasına bağlıydı. Ama 1975te ABD Vietnamdan tamamen atıldı.
Elbette Irak politik önderlik yönünden Vietnamın çok gerisindedir. Ama Iraktaki savaşı milyonlarca insan kendi savaşı kabul etmekte ve desteklemektedir. Tüm dünya işçileri ve emekçileri emperyalistlerin bu oyunlarını bozacak ve direnen Irak halkı kazanacaktır.