M.Ö. 2500 – 1700 yılları arasında varlığını sürdüren uygarlık. Harappa uygarlığı da denir. İndus Vadisi uygarlığına ait kalıntılar, Hindistan’ın Pencap eyaletine bağlı Sahival ilindeki Harappa ile Sind eyaletine bağlı Larkana ilinde İndus Irmağı yakınlarındaki Mohendaro’da bulunmuştur. Oldukça geniş bir alana yayılmış olan bu uygarlığın izlerine, bu bölgeler dışında birkaç yerde daha rastlanmıştır. Hindistan yarımadasındaki kent uygarlıklarının en eskisi olan İndus Vadisi uygarlığı, Mısır ve Mezopotamya uygarlıklarıyla birlikte bilinen en eski üç uygarlık arasındadır. Bu uygarlığın kendine ait bir yazısı bulunmaktadır. İndus yazısı, yaklaşık olarak 200-250 karakterden oluşmaktadır ve bu yazı henüz tam olarak çözülememiştir.
İndus Vadisi uygarlığında yaşayan halk, İndus Nehri’nin taşkınlarını değerlendirerek sulu tarımla uğraşmıştır. Çiftçilikte yeni teknikler geliştirerek İndus Vadisi’nin verimli ovalarından geniş biçimde yararlanan halkın yetiştirdiği başlıca tarım ürünleri, pamuk, buğday ve arpaydı. Tarımsal faaliyetlerin yanında hayvancılıkla da uğraşan İndus halkı; kedi, köpek, sığır, kümes hayvanları, domuz, deve, fil ve manda gibi hayvanları evcilleştirmeyi başarmıştı. Bu uygarlık, alet ve araç yapımında da oldukça gelişmişti. İndus uygarlığında en çok kullanılan araç, kuvars taşından yontularak yapılmış, iki tarafı keskin bıçaktır. İndus uygarlığının ne zaman ve nasıl sona erdiği bilinmemektedir.