1930’larda Rio de Janeiro’daki kumarhaneler Brezilyalı sosyal seçkinlerin şans ve talihsizliğiydi. “Cassino de Copacabana” ve Copacabana’daki Atlantic Casino (her ikisi de Avenida Atlantica’da, bakara, barbut, rulet ve blackjack ile) zamanın sofistike toplumunu cezbetti ve hatta ünlü ulusal oyuncular ve uluslararası müzisyenlerin sunumlarıyla kadeh kaldırdı.
Bu göz alıcı atmosfer, 30 Nisan 1946’da dönemin Cumhurbaşkanı Eurico Gaspar Dutra’nın karısı Dona Santinha’nın tüm ülkede kumarın yasaklanması yönündeki iddiasına uymasıyla bozuldu. Kumarhanelerin işlettiği binalar, diğer etkinlikler için dönüştürüldü ve tesislerinde gerçekleşen harika müzik gösterileri ve oyunlar dönemi sona erdi.
Cumhurbaşkanı, Anayasa’nın 180. maddesinde kendisine verilen yetkileri kullanarak, kumarla mücadeleden bu yana “evrensel bilincin zorunluluğu” olarak anılırken, tüm kültür emekçilerinin ceza kanununda “geleneksel ahlak” nedeniyle bu amaca yönelik hükümler yer almaktadır. “, hukuk ve Brezilya halkının dini kumar uygulaması ve işleyişi ile çelişmektedir ”. “Ahlaka ve ahlaka aykırı” olarak nitelendirilen bu kumarhaneler için genel kanunun getirdiği istisnalar ile Rio de Janeiro şehrinde ve otellerde kumar oynama ruhsat ve imtiyazları geçici olarak verildi. ve kendiliğinden kapanmazlarsa herhangi bir zamanda iptal edilebilirler.
Cumhurbaşkanı Dutra, bakanlıkla bir araya geldi ve ülke genelinde kumarı ortadan kaldıran kararnameyi yayınladı. Bu hükümet önleminin başkentteki etkisi şaşırtıcı ve şok ediciydi. Akşam gazetelerinin baskıları, yorumların popüler heyecanına hızla tükendi. Cumhuriyetin en yüksek makamlarının, kararnameyle yazıldığı gibi, etkilerinin tek bir idare tarafından gecikmeli uygulanmasının önlenmesi için kesin bir karar. Yasa, hükümetin “Resmi Gazetesi”nde yayınlandığı gün yürürlüğe girdi – bunların tümü, hükümet başkanının “en yüksek ulusal çıkarları korumakla” ilgilendiğini gösteriyor.
Brezilya halkı, Başkan Dutra’nın yakın zamanda çıkardığı yasayı sıcak bir şekilde karşıladı. Radikal, Brezilya’da uzun süredir kamusal hayattaki tek gazeteydi ve korkunç bir toplumsal kötülük olarak görüldüğü için kumarla savaşmaktan asla vazgeçmedi.
Kumar dalgası, kaplıcaların ortaya çıkması ve kıyı şehirlerine yapılan geziler, en azından iç kesimlerde yaşayanlar olmak üzere tüm nüfusun ilgisini çekti. Hükümette kumar harcamaları tahsisi nedeniyle muazzam bir sosyal düşüş yaşayan erkekler oldu.