Oturma odasının orijinal amaç için kullanılmasını yeterince önleyen karmaşa. A / Prof Melissa Norberg
Ayrılmış, mumyalanmış bir insan cesedi kısa süre önce bulundu Sydney'deki bir dairede bulunan adli temizleyiciler tarafından. Dairenin sahibinin istifleme bozukluğundan muzdarip olduğu düşünülüyor ve polis, ayrıştırılan cesedin on yıldan fazla bir süredir orada olduğuna inanıyor.
Bazen istifleme bozukluğu olan insanları içeren hikayeleri okuruz - mülkiyeti ciddi bir yük oluşturur. Dağınıklık onların koltukta oturmasını, duş almasını, yemek pişirmesini veya yataklarında uyumasını engelleyebilir.
Alan yetersizliğine rağmen, ihtiyaç duymadıkları şeylerle ayrılmayı imkansız buluyorlar. Sahip oldukları malları bırakmaları neden bu kadar zor?
Sevgi dolu şeyler
Çocuklar olarak, ebeveynlerimiz müsait olmadığında kendimizi rahatlatmak için eşyaları kullanırız. Yetişkinliğe ulaştığımızda, çoğumuz güvenlik battaniyelerimizi ve oyuncak ayılarımızı terk ettik. Bazen gereksiz bir şey satın alabilir veya artık gerek duymadığımız birkaç öğeye takılabiliriz.
Çoğu durumda, bu birkaç ekstra özellik bir sorun teşkil etmez. Onları dolaba koyarız veya rafta gururla gösteririz. Fakat bizim eşyalarımız asla bu noktanın ötesine geçemez. Çok az değerli nesnemiz var, ama iyi hissetmemizi sağlamak için onlara güvenmiyoruz - en azından düzenli olarak değil.
- gerçek değerlerinden bağımsız olarak kalemleri atmakta zorluk
- Maddeleri ve ilgili sıkıntıyı kaybetme fikrinden kurtarmaya yönelik algılanan bir ihtiyaç
- Evin amaçlanan amaç için kullanılmasını önleyen karmaşa.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
İstifleme bozukluğu olanlar için, mal sahipleri onlara geçmişi hatırlatıyor ve potansiyel bir geleceği gölgeliyor. Çocuklarını o kıyafeti giydiklerini veya o oyuncakla oynadıklarını hatırlayabilirler. Hiç kullanmadıkları birçok başka sürahiye rağmen, sürahinin bir gün faydalı olacağından eminler. Bir nedenden ötürü mallarına son derece bağlılar.
Sadece eşyalarını elden çıkarmayı düşünmek istifleme bozukluğu olan insanları çok endişeli hissettirir. Kaygıları başkalarının konuşma konusunda veya ayakkabısında bir örümcek bulma konusunda hissedebileceklerine benzer. Mülkiyetlerini kaybetme sıkıntısıyla başa çıkamadıklarına inanarak, sıkı sıkıya bağlı kalıyorlar. Ne yazık ki böyle yapmak, mal sahiplerine ihtiyaç duyulduğuna dair inançlarını güçlendirir.
İnsan yerine geçen nesneler
Çocuklar ihtiyaç duyulan zamanlarda rahatlık sağlamak için düzenli olarak nesneler kullanıyorsa, neden herkesin istifçilik problemi yoktur? Bazı insanların antropomorfizme daha yatkın olmalarından dolayı olduğunu düşünüyoruz. Antropomorfizm, bir nesnenin insan benzeri niteliklere sahip olduğu algılandığında ortaya çıkar.
İnsanların fiziksel, sosyal ve psikolojik olarak diğer insanlara bağlanması gerekir. Bu ihtiyaç, hava, su, yiyecek ve barınak ihtiyacı kadar önemlidir. Yalnızlık sağlığımızı olumsuz yönde etkiler ve erken ölüm için risk faktörüdür. Anlaşılır bir şekilde, kendini değersiz ya da sevgisiz hissettiğimizde, yakınlık aramak. İhtiyacımız insanlar tarafından karşılanmadığında, nesneler bir ikame olarak hizmet edebilir.
Çocuklar güvende hissetmek için oyuncak ayılar tutar. shutterstock.com adresinden
Eşyaları biriktiren bireyler yaşama eğilimindedir kişilerarası zorluklarhisset ilişkilerde güvensizlikve kendilerini bir inanç başkalarına yük. Karşılanmayan sosyal ihtiyaçları telafi etmek için antropomorphise nesneleri bağlı hissetmek.
Antropomorfizm insanların ihtiyaçlarını tam olarak karşılamamaktadır, bu yüzden gittikçe daha fazla nesne toplamaktadır. Daha güçlü antropomorfik eğilimler, daha zorlayıcı satın alma ve daha fazla ücretsiz malzeme alımı ile ilişkilidir.
Mevcut tedavi yaklaşımı, bireylere mal sahibi olma konusundaki inançlarını nasıl sorgulamaları gerektiğini öğretmektedir. Ayrıca, onlara dürtü kazanmaya nasıl karşı koyacağınızı ve malları nasıl sıralayacağınızı, düzenleyeceğinizi ve atacağınızı da öğretir. Bu yaklaşım sadece bir dörtte biri kim aldı onu.
Eskiden düşünürdük sosyal kopukluk istifleme bir sonucuydu. Şimdi, sebebin bir parçası olabileceğini düşünüyoruz. at Yaşam çizgisi limanından Hawkesbury'ye, Macquarie Üniversitesi ve UNSW, gelişmiş bir istifleme tedavisi başlatıyoruz. Bu tedavi, temel istifçilik problemlerini ve bununla birlikte, bozulmuş sosyal bağlantıların geliştirilmesine yardımcı olmaktadır.
İstifçiliğin sonuçları, insanlar yaşlandıkça artmaktadır. Tedavi olmadan, istifleme bozukluğunun sonuçları (ateş gibi) Avustralya’ya kişi başı tahmini A $ 36,880, olay başına. İnsanların kendilerini değerli ve sevilmiş hissetmelerine yardımcı olabilirsek, tedaviden daha fazla yararlanabilirler. Buna karşılık, yaşam kalitelerinde umutsuzca ihtiyaç duyulan bir iyileşme yaşayabilirler.
Yazar hakkında
Melissa Norberg, Psikoloji Doçenti, Macquarie Üniversitesi ve Jessica Grisham, Psikoloji Doçenti, UNSW
İlgili Kitaplar
{amazonWS: searchindex = Kitaplar; anahtar kelimeler = istifleme sendromu; maxresults = 3}