Sharecropping, başkalarına ait topraklarda çiftçilik yapmayı içerir. Amerika'daki çiftlik düzenlemesi, toprak sahiplerinin arazilerini daha küçük parsellere böldüğü ve tarladan alınan gıdalardan tarım ayrıcalıkları veya ödemeleri karşılığında emek kabul ettikleri sömürge dönemlerine dayanmaktadır. Üretilen mahsullerin bir yüzdesi, hizmetleri için ödeme olarak tipik olarak sharecropper'a iade edildi. Güney Amerika’daki keskinleşme, 1860’lı ve 70’li yıllarda İç Savaşı’nın sonlarına kadar uzanmaktadır, ancak bugün ABD’de küçük çapta değiştirilmiş bir keskinleştirme uygulaması devam etmektedir.
Ön Ödemeler
Arazi alımı için çok az ön ödemeli ya da hiç para yatırma zorunluluğu, çiftçilik düzenlemesinde çiftçilere büyük avantaj sağlamıştır. Bununla birlikte, ilk ön ödemenin olmayışı, ekinler toplanıp satılıncaya kadar ödemeyi bekleyen arazi sahibi için dezavantajlar da yarattı. Sharecropping, çiftçilere hiçbir ücret ödemeden arazide yaşayabilmeleri için bir yol sunarken, aynı zamanda çiftçilerin arazinin mülkiyeti ile herhangi bir eşitlik veya değer kazanmadıkları anlamına da geliyordu.
Çiftlik Boons ve Otobüsler
Toprak sahibi için keskinleştirici avantajlar, en yüksek büyüme yıllarında verimden elde edilen ödemeleri içermekteydi, ancak yağmurun tarlayı sulayamaması veya haşereler bitkileri yediğinde, verimlerin miktarı, gerçek arazi satışlarından elde edilen miktara kıyasla çok az anlamına gelir. 1930'ların Büyük Buhran yıllarında mahsulün düşürülmesinin zorlandığı zamanlar boyunca, sharecroppers para kazanmak için alternatifleri olmadan araziden zorlandı. Bazı aileler, hissedarlara zarar veren politikaları değiştirmek üzere federal hükümeti lobi yapmak için Güney Kiracı Çiftçi Birliği ve Paylaşım Croppers Birliği de dahil olmak üzere sendikalara örgütlendi.
Artan Arazi Üretimi
Bir parselin başkalarının tarlalara bölmesini sağlamak, üretimdeki dönüm miktarını arttırdı, ancak daha büyük üretim, özellikle hasat dönemlerinde, büyük bir işçi grubunu denetlemek zorunda kalan toprak sahipleri için de sorun yarattı. Artan üretim, ek sulama, böcek ilacı ve mantar ilacı kullanımının artmasını gerektiriyordu. Büyük ölçekli sharecropping çiftliklerinin parsellenmesi, kurak coğrafi bölgelerde su üzerinde uyuşmazlıklar, atık su bertarafı ile ilgili sorunlar ve böcek ilacı ve gübre kullanımından sonra atık akış sorunları yarattı.
Borç Binası
Müreffeh sharecroppers, tarihsel olarak, mülk üzerindeki bir evde yaşamak için sözleşme altındaki çiftlik aileleri için sharecropping sözleşmelerine temel bir yüzde ücret ekledi. Bu yaşam düzenlemesi, kiracı tarımı olarak da bilinirdi, çiftçinin ailenin sahip olduğu toprağa sahip olmadığı gerçeğini gösteren bir açıklama. Kiracılık, çiftlik işletmeciliği yüksek verim elde edemediğinde, barikatçıları toprağa bağladı. Aile, evin kullanımı için yapılan ödemeler için mahsul payını sattı. Bu, varsa tasarrufların veya nakit paraların ülkeden taşınması için çok az olanak sağlamıştır. Chapel Hill'deki North Carolina Üniversitesi'nde eski folklor ve edebiyat profesörü olan Trudier Harris, fiili bir kölelik şekli olarak sharecropping uygulamasını etiketledi.