Uzun zaman önce, dört ayaklı en iyi arkadaşınız tenis topları getirmeyi ya da kanepeden futbol izlemeyi öğrenmeden önce, ataları bizimkiyle rekabet halinde -bazen şiddetli- tamamen vahşi hayvanlardı. Peki bu ilişki nasıl değişti? Köpekler, acı rakiplerimiz olmaktan, rahat, kabarık köpek dostlarımıza nasıl geçti?
İlgili İçerik
yeni drama Alfa bu soruyu ilk insan/köpek ortaklığının Hollywood 'kuyruğu' ile yanıtlıyor.
Avrupa, 20.000 yıl önce filmin kahramanı olan Keda adında genç bir avcının yaralanıp ölüme terk edildiği soğuk ve tehlikeli bir yerdir. Hayatta kalmak için savaşırken, yaralı bir kurdu öldürmekten vazgeçiyor ve bunun yerine hayvanla arkadaş oluyor ve filme göre köpeklerle uzun ve samimi bağımızı başlatan beklenmedik bir ortaklık kuruyor.
Bu tarih öncesi kurguya kaç tane gerçek parçası serpiştirilebilir?
İnsanların ve köpeklerin ilk kez nasıl bir araya gelmeye başladıklarının cesur ayrıntılarını asla bilemeyeceğiz. Ancak tiyatronun ötesinde, bilim adamları en eski ev içi ilişkimizin gerçek kökenlerini keşfederken ve köpeklerin kurtlardan köpeklere evrimsel yolculuğu boyunca her iki türün de nasıl değiştiğini öğrendikçe, gerçek hikaye yavaş yavaş şekilleniyor.
Köpekler ne zaman ve nerede evcilleştirildi?
Puglar ve kanişler pek önemli görünmeyebilir, ancak soylarını zaman içinde yeterince geriye giderseniz, tüm köpekler kurtların soyundan gelir. Gri kurtlar ve köpekler, yaklaşık 15.000 ila 40.000 yıl önce soyu tükenmiş bir kurt türünden ayrıldı. Bu noktada ve ayrıca evrimci antropolog Brian Hare'in daha sonra ne olduğuna dair tanımlamasında genel bir bilimsel anlaşma var. Hare, “Köpeklerin evcilleştirilmesi insanlık tarihindeki en olağanüstü olaylardan biriydi” diyor.
Bilim adamları da zamanlama konusunda anlaşamıyorlar. Geçen yaz, rapor edilen araştırma Doğa İletişimi evcilleştirme için olası tarihleri daha da geçmişe iterek, köpeklerin yalnızca bir kez en az 20.000, ancak muhtemelen 40.000 yıl öncesine kadar evcilleştirildiğini öne sürdü. evrimsel ekolojist Krishna R. Veeramah , Stony Brook Üniversitesi'nden ve meslektaşları, sırasıyla 7.000 ve 4.700 yıllık iki Neolitik Alman köpek fosilinden DNA örneklediler. Bu genomlardaki genetik mutasyon oranlarının izlenmesi, yeni tarih tahminlerini verdi.
Dr. Veeramah, insanların evcil hayvan olarak beslediği cins köpeklerin çoğunluğu da dahil olmak üzere, aynı zaman dilimindeki antik köpeklerimizin modern Avrupa köpeklerine çok benzediğini keşfettik. çalışmaya eşlik eden bir yayında. Bu, Taş Devri'nden kalma fosil kayıtlarında gözlemlenen köpekler için muhtemelen yalnızca tek bir evcilleştirme olayının olduğunu ve bugün de gördüğümüz ve birlikte yaşadığımızı öne sürüyor.
Hikayenin sonu? Yakınında bile değil.
Aslında, en az bir çalışma şunu önerdi: köpekler birden fazla evcilleştirilebilirdi . Araştırmacılar, 59 Avrupa köpeğinin (3.000 ila 14.000 yaşları arasında) kalıntılarından mitokondriyal DNA dizilerini ve altında gömülü olan 4.800 yaşındaki bir köpeğin tam genomunu analiz ettiler. tarih öncesi höyük anıtı Newgrange, İrlanda'da.
Bu genomları birçok kurt ve modern köpek ırkıyla karşılaştırmak, köpeklerin en az 14.000 yıl önce Asya'da evcilleştirildiğini ve soylarının yaklaşık 14.000 ila 6.400 yıl önce Doğu Asya ve Batı Avrasya köpekleri olarak ayrıldığını gösterdi.
Ancak Avrupa'da görünüşe göre bu tarihlerden daha eski köpek fosilleri bulunduğundan, yazarlar kurtların iki kez evcilleştirilmiş olabileceğini öne sürüyorlar, ancak Avrupa şubesi bugünün köpeklerine çok fazla katkıda bulunmadı. greger larson Oxford Üniversitesi'ndeki Wellcome Trust Paleogenomics & Bio-Arkeology Research Network direktörü, hem Avrupa'da hem de Asya'da daha eski fosillerin varlığının ve bu bölgeler arasında 8.000 yıldan daha eski köpeklerin bulunmamasının böyle bir senaryoyu desteklediğini öne sürüyor.
Antik DNA kanıtlarımız, ilk köpeklerin arkeolojik kayıtlarıyla birleştiğinde, köpeklerin bağımsız olarak evcilleştirilme sayısını yeniden gözden geçirmemiz gerektiğini gösteriyor. Belki de köpeklerin nerede evcilleştirildiği konusunda henüz bir fikir birliğine varılamamış olmasının nedeni, herkesin biraz haklı çıkmasıdır,' Larson saplamaya eşlik eden bir açıklamada söyledi Y.
Köpeklerin ve kurtların birçok melezleşmesi de elbette genetik suları bulandırıyor. Bu tür olaylar günümüzde oluyor - söz konusu köpeklerin kurtların çiftlik hayvanlarını yemesini engellediği varsayıldığında bile.
Köpekler nasıl insanın en iyi arkadaşı oldu?
Belki de köpeklerin tam olarak ne zaman veya nerede evcilleştirildiği sorusundan daha merak uyandırıcıdır. Nasıl . Gerçekten yalnız bir avcının yaralı bir kurtla arkadaş olmasının sonucu muydu? Bu teori çok fazla bilimsel destek görmedi.
Benzer bir teori, ilk insanların bir şekilde kurt yavrularını yakaladığını, onları evcil hayvan olarak tuttuğunu ve yavaş yavaş evcilleştirdiğini iddia ediyor. Bu, yaklaşık 10.000 yıl önce, tarımın yükselişiyle aynı zamanda olmuş olabilir. Genel olarak evcil köpekler olduğu kabul edilen en eski fosiller yaklaşık 14.000 yıl öncesine aittir, ancak birkaçı bu yaşın iki katından fazla tartışmalı fosiller de köpek olabilir ya da en azından artık tamamen kurt olmayan ataları.
Daha yeni genetik çalışmalar evcilleştirme tarihinin çok daha erken gerçekleştiğini gösterdiğinden, farklı bir teori birçok bilim insanının desteğini kazandı. En cana yakın olanın hayatta kalması, kurtların kendilerini avcı-toplayıcı insanlar arasında büyük ölçüde evcilleştirdiğini gösteriyor.
İlk evcilleştirilmiş hayvanın büyük bir etobur olduğunu ve yiyecek için bir rakip olduğunu - vahşi kurtlarla zaman geçirmiş olan herhangi biri, onları evcilleştirmeye yol açacak şekilde bir şekilde evcilleştirmemizin ne kadar olası olmadığını görecektir, diyor. Brian Tavşan , Duke Üniversitesi Köpek Biliş Merkezi müdürü.
Ancak Hare, zamanla köpeklerde görülen benekli tüyler, kıvırcık kuyruklar ve sarkık kulaklar gibi fiziksel değişikliklerin kendi kendine evcilleştirme olarak bilinen bir süreci takip ettiğini belirtiyor. Bir türün en cana yakın hayvanları bir şekilde avantaj kazandığında olan budur. Dostluk, bir şekilde, bu seçimin görünür yan ürünleri olarak sadece birkaç nesilde ortaya çıkmaya başlayabilen bu fiziksel değişiklikleri yönlendirir.
Bunun kanıtı, başka bir evcilleştirme sürecinden gelir. Rusya'da ünlü evcilleştirilmiş tilki vakası . Bu deney, insanlara yakınlaşmakta rahat olan tilkiler yetiştirdi, ancak araştırmacılar bu rahat tilkilerin insan sosyal ipuçlarını yakalamada da iyi olduğunu öğrendiler, diye açıklıyor. Laurie Santos , Yale Üniversitesi'ndeki Canine Cognition Center'ın direktörü. Sosyal tilkilerin seçimi, aynı zamanda, giderek daha sevimli görünmelerini sağlayan istenmeyen sonuçlara da sahipti - köpekler gibi.
Hare, çoğu kurdun insanlara karşı korkak ve saldırgan olduğunu ekler çünkü çoğu kurt böyle davranır. Ancak bazıları daha dostça olabilirdi, bu da onlara insan avcı-toplayıcı gıda maddelerine erişim hakkı vermiş olabilirdi.
Bu kurtların diğer kurtlara göre bir avantajı olurdu ve dostluk üzerindeki güçlü seçim baskısı, köpeklerde gördüğümüz fiziksel farklılıklar gibi bir çok yan ürüne sahip olduğunu söylüyor. Bu kendi kendine evcilleştirmedir. Köpekleri evcilleştirmedik. Köpekler kendilerini evcilleştirdi.
Geçen yıl yapılan bir araştırma, bu teori için bazı olası genetik destek sağladı. evrimsel biyolog Bridgette von Holdt , Princeton Üniversitesi ve meslektaşları hipersosyal davranışı önermek iki türümüzü birbirine bağlamış olabilir ve bu davranışı yönlendirebilecek birkaç gen üzerinde sıfır olabilir.
Genel olarak konuşursak, köpekler insanlarla uzun süreli etkileşimler aramak için kurtlardan daha yüksek bir motivasyon seviyesi sergiler. İlgilendiğim davranış bu, diyor.
Von Holdt'un araştırması, test ettiği sosyal köpeklerin, daha mesafeli kurtlarda bozulmadan kalan genomik bir bölgede bozulma olduğunu gösteriyor. İlginç bir şekilde, insanlarda aynı DNA dizisindeki genetik çeşitlilik, istisnai olarak güven ve arkadaşça davranışlarla karakterize bir durum olan Williams-Beuren sendromuna neden olur. Fareler ayrıca, bu genlerde değişiklikler meydana gelirse daha sosyal hale gelir, önceki çalışmalar keşfedilmiştir.
Sonuçlar, bu genlerdeki rastgele varyasyonların, henüz bilinmeyen diğerleriyle birlikte, bazı köpeklerin ilk önce insanlarla yakınlaşmasında rol oynamış olabileceğini düşündürmektedir.
Muhtemelen davranışı şekillendiren birçok moleküler özellikten birini tanımlayabildik, diye ekliyor.
Köpekler en iyi arkadaşımız olduktan sonra nasıl değişti?
Köpek/insan ortaklığının kökenleri bilinmemekle birlikte, birlikte geçirdiğimiz uzun yıllar boyunca her türün değiştiği giderek daha açık hale geliyor. Bir basset tazı ve kurt arasındaki fiziksel farklılıklar açıktır, ancak köpekler de deriden (veya kürkten) daha derin şekillerde değişti.
Yakın tarihli bir araştırma, bizimle bağ kurarak ve insanlarla birlikte çalışmayı öğrenerek, köpeklerin bir tür olarak birlikte çalışma konusunda gerçekten daha kötü hale gelmiş olabileceğini gösteriyor. Sürü yaşam tarzları ve zihniyetleri azalmış gibi görünüyor ve vahşi köpeklerde bile kurtlarda olduğundan çok daha az yaygın.
Ancak Yale'den Laurie Santos, köpeklerin başka ilginç şekillerde de telafi etmiş olabileceğini söylüyor. Sorunları çözmek için insanları kullanmayı öğrendiler.
Santos, birkaç araştırmacının köpeklere ve kurtlara imkansız bir problem (örneğin, açılamayan bir bulmaca kutusu veya çalışmayı durduran bir çekme aracı) sunduğunu ve bu farklı türlerin nasıl tepki verdiğini sorduklarını açıklıyor. Araştırmacılar, kurtların sorunu çözmek için pek çok farklı deneme yanılma taktiği denediğini keşfettiler - fiziksel olarak elde ediyorlar. Ancak ilk sorun belirtisinde köpekler farklı bir şey yapar. Yardım için insan arkadaşlarına geri dönerler. Bu çalışma, köpeklerin fiziksel problem çözme yeteneklerinin bir kısmını daha sosyal stratejiler lehine kaybetmiş olabileceklerini, evcilleştirilmiş köpeklerin insanlarla sahip olduğu benzersiz işbirliğine dayananları ima ediyor. Bu aynı zamanda köpeklerin insan sosyal ipuçlarını kullanmada özellikle iyi olduğunu gösteren çalışmayla da örtüşmektedir.
İlişki o kadar yakınlaştı ki beyinlerimiz bile senkronize oldu. Köpeklerin insan beyninin annelik bağ sistemini ele geçirdiğini gösteren bir araştırmaya tanık olun. İnsanlar ve köpekler birbirlerinin gözlerine sevgiyle baktıklarında, beyinlerinin her biri anneye bağlılık ve güven ile bağlantılı bir hormon olan oksitosin salgılar. Anne ve çocuk arasındaki veya eşler arasındakiler de dahil olmak üzere diğer memeli ilişkilerinde oksitosin, bağ vardır, ancak insan/köpek örneği, iki farklı tür arasında iş başında gözlemlendiği tek örnektir.
Bu ilişkinin yakınlığı, köpekleri inceleyerek insan bilişi hakkında da çok şey öğrenebileceğimiz anlamına gelir.
Genel olarak. Santos, köpeğin bilişsel evriminin hikayesinin, insanlarla yakın işbirliğine dayalı bir ilişki için şekillendirilmiş bilişsel kapasitelerle ilgili gibi göründüğünü söylüyor. Köpekler, insan ipuçlarını yakalamak üzere şekillendirildiğinden, laboratuvarımız, insan sosyal öğrenmesiyle ilgili benzersiz olanı test etmek için köpekleri bir karşılaştırma grubu olarak kullanır. Örneğin, yakın tarihli bir Yale araştırması, köpekler ve çocukların aynı sosyal ipuçlarına tepki verirken, Köpekler, bir kaptan yiyecek almak ve gereksiz kötü tavsiyeleri görmezden gelmek gibi, bir sorunu çözmek için hangi eylemlerin kesinlikle gerekli olduğunu belirlemede aslında daha iyiydiler. İnsan çocukları, büyüklerinin tüm eylemlerini taklit etme eğilimindeydi, bu da öğrenmelerinin köpek arkadaşlarından farklı bir amacı olduğunu düşündürdü.
İlk köpeklerin ve insanların güçlerini nasıl birleştirdiğinin tam hikayesini asla bilemeyebiliriz, ancak köpekler şüphesiz bize yıllar boyunca sayısız şekilde yardımcı oldular. Yine de, onları inceleyerek kendimizi daha iyi anlamamıza yardımcı olabileceklerini ancak şimdi anlayabiliriz.