Yani burada sayıları giderek artan yaşlı erkekler gibi o da derslere kaydoldu. Better Home aşçılık okulundaki altı aylık kursu, sarımsak kıyma, mantar doğrama ve et için alışveriş yapma gibi becerileri kapsıyordu – bunların tümü, mezun olmadan önce deneyeceği straganof için gerekliydi. Yoshida, “Pişirme sürecinin ne kadar karmaşık olduğu hakkında hiçbir fikrim yoktu,” diye itiraf etti.
Katı cinsiyet rolleri, nesiller boyunca Japonya’da ev yaşamını yönetmiştir. Erkekler genellikle ellerinde soyma bıçağı tutmadan veya bulaşık yıkamadan emekli olurlar. Bir eşini kaybedenler genellikle en temel işleri bile yapamaz hale gelirler. Eski bir Japon atasözü – “Danshi-chubo-ni-hairazu” veya “erkekler mutfakta bulunmaktan utanmalı” – kocaları neredeyse her türlü ev işinden ürkütmüştür. Yardım etmek isteyenler bile genellikle bilgi birikiminden yoksundu.
Bunun kanıtı sadece anekdot değil. göre bir anket Ekonomik İşbirliği ve Kalkınma Teşkilatı tarafından yürütülen Japon erkekleri, dünyanın en zengin ülkelerinin herhangi birindeki akranlarına göre daha az ev içi sorumluluk ve çocuk bakımı üstleniyor. Ortalama olarak, kombinasyona eşlerinden beş kat daha az, günde sadece 40 dakika harcıyorlar. Sadece yüzde 14 bildirildi düzenli olarak yemek pişirmek kendileri için.
Ancak ülke yaşlandıkça ve erkeklerin ortalama yaşam süresi 80’lerin ortalarına kadar uzadıkça, bazı kadınlar bir sınır çiziyor ve kocalarının peşinden gitmekten vazgeçtiklerini söylüyor.
Kâr amacı gütmeyen bir kuruluş olan Dading Japan’ı yöneten ve hükümete hane içindeki toplumsal cinsiyet konularında danışmanlık yapan Yasuyuki Tokukura, “En büyük sorun, ev işlerinde erkeklerin kendilerini sorumlu taraf olarak görmemeleridir” diyor. Artık ev dışında çalışan önemli sayıda kadına rağmen geleneksel işbölümü devam ediyor; aslında, çift gelirli haneler, tek gelirli hanelerin iki katından daha fazladır.
Kaynayan kızgınlıklar sık sık doruk noktasına ulaşır Tokukura, bir erkeğin kariyeri bittiğinde ve karısının anlaşmayı sorgulamaya başladığını söyledi. “Güç dinamiği değişiyor. Karısı, ‘Artık parayı getirmiyorsan neden bütün ev işlerini ben yapmak zorundayım?’ diye sorar. ”
Bu günlerde birçok kadın, 65 yaşındaki Yoshida gibi kocaları mutfağa çekiyor. Yine de erkekler önce temelleri öğrenmeli.
Hükümet, yemek pişirmeyi, temizlik yapmayı, ütülemeyi ve çamaşır yıkamayı öğretmek için ücretsiz kurslar sunan bazı toplum merkezleriyle yardım etmeye istekli.
Motohiko Onoue, ev ekonomisi okulu Kaji Osu’nun kurucusudur, ancak kolalı gömleği, lacivert pantolonu ve deri elbise ayakkabılarıyla mutfaktan çok kurumsal görünmeye eğilimlidir. Bu ay bir Cuma sabahı, sıfırdan sağlıklı tavuk nugget yapmayı göstermek için Tokyo’nun dışında bir şehir olan Shiki’deki bir mahalle merkezindeki bir ocağın etrafında bir düzine öğrenciyi topladı. Oturum, miso ile yemek pişirmeyi, soba brülörlerinin etrafını temizlemeyi ve giysilerdeki lekeleri çıkarmayı ele alan altı haftalık bir kursun parçasıydı.
Onoue beş yıl önce okuluna başladığında, diğer erkekler ona güldü. “Erkekler için bir ev işi okulu mu? Bu çok saçma,” söylendi.
Yine de büyük potansiyele sahip bir niş pazar gördü. Başlangıçta öğrencilerin ilgisini çekmek kolay olmadı; ilk grup dersine sadece bir erkek geldi. İşte o zaman Onoue, emekliler emeklilik yardımları veya ulusal sağlık sigortası poliçeleri hakkında sorularla geldiklerinde kursların reklamını yapmak için toplum programlarıyla birlikte çalışarak derslerini erkeklere ulaştırmaya karar verdi.
Hatta öğrencilere, ev işlerinin en göz korkutucu buldukları yönlerine odaklanmaları için özel danışmanlıklar bile sunuyor. Eleştirel düşünmeyi teşvik etmek için tarifler her zamanki gibi adım adım sıralanmaz. “İş düşüncesine alışkın olan erkeklerin çözmek için bir soruna ihtiyacı vardır. Onlara temel materyalleri ve talimatları veriyorum ve çözmelerine izin veriyorum, ”dedi Onoue.
Bu kurslar, kendilerini aniden dul veya boşanmış bulan ve öz bakımın temellerini bilmeyen erkekler arasında da popülerdir.
74 yaşındaki Takashi Kaneko, karısı dört yıl önce karaciğer kanserinden öldükten sonra kaydolmaya karar verdi. Çoğunlukla mikrodalgada pişirilebilen yiyeceklerle yaşıyordu ve kendisini arkadaşlık için çaresiz buldu. Eşi, yönetici asistanı olarak çalışmanın yanı sıra, tüm temizlik ve yemek işlerini halletmekle kalmamış, aynı zamanda sosyal hayatını da yönetmiştir. O öldükten sonra Kaneko, pek fazla arkadaşı olmadığını fark etti.
Bir zamanlar karısının yaptığı gibi yetişkin çocuklarını nasıl ağırlayacağını öğrenmiştir. “Çocuklarım ziyarete geldiklerinde, genellikle işten yorulduktan sonra gelirler ve dinlenmek isterler. Anneleri hayatta olsaydı, kesinlikle onlar için yemek pişirir ve onları evlerinde hissettirirdi, bu yüzden ben de aynısını yapmak istiyorum,” diye açıkladı Kaneko.
Sınıflar onu Tokyo’nun dışındaki banliyö mahallesinde yaşayan ve ev işlerini de öğrenmeye çalışan erkeklerle tanıştırdı.. Geçenlerde beşi yemek hazırlıyordu, Kaneko sobanın önünde dimdik durmuş ve diğerleri sırayla tümsekleri yerleştirirken kızartma tavasını yönetiyordu. yağda kıyılmış tavuk.
80 yaşındaki Kikuo Yano’yu, külçeleri bir kaşıkla yuvarlarken gülerek, “Aşırıya kaçmayın,” diye uyardı.
Yano bu ders alıyor 43 yaşındaki eşine sürpriz yapmak düştü.
Emekli mimar, “Bunca zaman boyunca her şeyi karım yaptı,” diye itiraf etti. “Evde hiçbir şey yapmadım. Nasıl yapacağımı bilmiyorsam, yapabileceğim hiçbir şey yok sanırım. Ama nasıl yapacağımı öğrenirsem, yardım etme zamanım gelmiş demektir.”
Şimdi kıyafetlerini ütülemek için erken kalkıyor. Yeni Yıl Günü’nde ailesine hizmet etmeyi planladığı bir köri yemeğini on kez denedi. “Bu gömleği görüyor musun?” diyor ellerini kolun yeninde aşağı yukarı gezdirirken, yüzüne bir gülümseme yayılıyor. “Kendim ütüledim.”
Kaynak : https://www.washingtonpost.com/world/2022/11/25/japan-elderly-men-cooking-housekeeping-classes/?utm_source=rss&utm_medium=referral&utm_campaign=wp_world