Zheng birkaç derin nefes aldı. Kilidi açılmış mod esnasında bağrışmalar, askerlerin korkuları ve Kampa'nın emirleri altındaki saldırılar ağır çekimde ilerliyordu. Sanki her şeyi ekrandan izleyen bir seyirci gibiydi. Her hareket anında zihnine yazılıyordu. Vahşi sahne tekrardan Qi'sini etkinleştirdi.
Elindeki bükülmüş bıçağa baktı. Bu bıçakla böceği göz kapağından bıçaklamak mümkün olmazdı. Bunun sebebi bıçağı fazla zorlamasıydı. Böceğe yaptığı saldırı sonucu bıçağın ucu bükülmüştü. Bıçağın yapımında yüksek teknoloji kullanılmamıştı. Sertliği titanyumdan daha azdı. Bıçağı yere fırlattı ve daha sonra bacağını kullanarak midesinden geriye çekti. Etrafa kan fışkırmıştı. Ölü böceğin üzerine çıkarak sol eliyle bıçağı sert bir şekilde çekti. Anormal gücüne ek olarak gelen Qi, böceğin bacağının vücudundan ayrılmasına sebep oldu. Bu şey mızrağa benzeyen, yaklaşık bir metre uzunluğunda ve inanılmaz sertliğe sahip bir şeydi. Bacağını birkaç kez daha salladıktan sonra diğer orman böceğine doğru ilerledi.
Bu böcek bir süredir ona odaklanmıştı. Zheng'in bacağı kopardığını gördükten sonra etrafındaki askerleri bırakıp Zheng'e doğru fırladı.
Zheng'in aklında birden çok sayıda düşünce ortaya çıktı. Ancak bir şey yapamadan önce birkaç kurşun, orman örümceğinin ayağına isabet etti. Kurşunlar çok güçlü değildi ancak orman örümceğinin dengesini sarstı ve ileriye doğru yuvarlanmasına sebep oldu. Zheng'e doğru yuvarlanıyordu. Zheng, bir saniye bile düşünmeden ayağını örümceğe batırdı. Böceğin başı paramparça oldu. Birkaç kıvranmadan sonra örümcek hareket etmeyi kesti.
Zheng, bacağını çıkardı ve hızla nefes almaya başladı. Bir düzine asker coşkuyla bağırarak ona doğru koştu. Coşku iyice tavan yapmıştı. Kadın askerler, hızla Zheng'in karnındaki yarayı bandajladı. WangXia oraya doğru yürüdü ve sordu: "İyi misin?"
''Sorun yok. Büyük ödül. Her birinden yüz puan. Sen? Nükleer bombalarla yaptığın ölümler ödül verdi mi?" Zheng, bildirimi hatırladı ve cevap verdi.
WangXia bir an duraksadı ve acı bir şekilde gülümsedi: "Puan yok. Sanırım nükleer bombalar puan vermiyor. Ya da bu nükleer bombalar federasyonun silahı olduğu için olabilir."
Zheng ona hayranlıkla bakan askerlere doğru baktı. Özellikle yaralarını saran kadın askerlere dikkatlice bakıyordu. İçini çekti ve konuştu: "Herkes görevine geri dönsün. İlk grup ateş etmeye devam etsin. İkinci grup hazır olsun! Yüzer kişilik gruplar halinde yer değiştirmek için koordine olun. Üçüncü grup cesetleri temizleyip mühimmat temin etmeye başlasın!"
Askerler Zheng'in emirlerini dinleyip görevlerinin başına geri döndü. Dağın tepesindeki diğer askerler yerde dinleniyordu. Canları pahasına savaşmanın vaktinin geldiğini biliyorlardı. Enerjilerini hiç boşa harcamıyorlardı. Ve belki de bu hayatlarının son dinlenişiydi.
İkinci grup yavaş yavaş ilk grupla yerini değiştirdi. Üç yüz kişilik asker grubu defans hattına çekilir çekilmez tamamen bitkin bir halde kendisini yere bıraktı. İnsanların onları yanan ateşin etrafına taşıması gerekiyordu. Kendilerine gelmeleri için su, yemek ve on-on beş dakikalık dinlenme gerekiyordu. Daha sonra sessizce ateşin etrafında oturdular.
Fiziksel yorgunlukları fazlaydı ancak zihinsel yorgunlukları da çok fazlaydı. Çok sayıda böcek, savunma hattını delmeye çok yakın gibi görünüyordu. Stratejik bir konumda oldukları için çok şanslılardı.
"Zheng, dikkat et. Yeni tanker böcekler geliyor. Çok hızlı hareket etmiyor ama arkasında başka böcekler saklanıyor."
Lan'ın sesi bir görüntüyle birlikte Zheng'in zihnine aktarıldı. Zheng, sekiz metre uzunluğunda bir böceğin adım adım kendisine doğru geldiğini gördü.
"WangXia, değiştirilmiş el bombaları ne alemde?" Zheng, hızla WangXia'ya döndü. WangXia normal gözüken birkaç el bombası çıkardı.
WangXia: "Bu dünyada dinamitlar yüksek teknolojide. El bombalarının içerisinde siyah sıvıyla sağlamlaştırılmış bir başparmak büyüklüğünde beyaz kristal var. Bunun gücünü bilmiyorum. O yüzden on tane el bombasında kristalleri çıkardım ve onları tek bir bombanın içine koydum. Ancak bu durum, sağlamlaştırmanın miktarının azaldığı anlamına gelir. Etkisinden pek emin değilim. Tehlikeli olabilir. Bu bombaları kullanıp kullanmayacağımıza karar vermen lazım."
Zheng başını salladı: El bombalarını aldı ve yüzüğüne koydu. Sağlamlaştırıcının eksik olması da herhangi bir yoğun hareketin bu bombaları tetikleyebileceği anlamına gelebilirdi. Bu yüzden Na yüzüğü daha güvenliydi. İleriye doğru baktı ve mırıldandı: "WangXia, tanker böcekler yaklaştığında nükleer bombaları kullanmayı unutma. Hala kırk bir tane bomba var, hiçbirini boşa harcama. Yoksa üç saat dayanamayız."
Konuştukları esnada düzinelerce patlayıcı böcek, yolda hareket etmeye başladı. Birkaçının sırtında şişlikler vardı. Artık askerler, bu şişliklerin ne olduğunu biliyordu. Silahlarını bu patlayıcı böceklere doğru çevirdiler. Bu böcekler beş yüz metre uzaktan öldürüldü. Şiş olan kısımlar yalnızca dört yüz metre ileriden vuruluyordu. Orman örümcekleri bacaklarını uzatır uzatmaz, yüzlerce silah onlara doğru yöneldi ve örümcekleri öldürdü.
Ancak her eylemin bir bedeli vardı. Askerler orman örümceklerine odaklandığı anda birkaç patlayıcı böcek yüz metrelik sınıra girmişti. Ateşler açılmaya başlandı. Mesafeye rağmen ısıyı hissedebiliyorlardı.
Kampa bağırdı: "Panik yapmayın! Hala uzaktalar. Ateş etmeye devam! Ne pahasına olursa olsun bir adım bile geri atmayın! Aksi halde askeri cezaya çarptırılacaksınız!" Herkesin önünde durdu ve iki tüfeği ile ateş etmeye başladı. Bu durum askerlerin cesaretini arttırdı. Herkes bağırmaya başladı. Bazı beyaz tenli askerler üniformalarını çıkardı ve Kampa gibi dışarıya fırladı.
Patlayıcı böcekler öldürülmeyecek bir tür değildi. Aralarında elli metrelik mesafe kaldığında kurşunlar sonunda bu böceklerin dış kabuklarını delmişti. Vücutları mermilerle delik deşik olduktan sonra tekrardan ateş etmediler.
Herkes rahat bir nefes aldı. Patlayıcı böcekler önden geliyordu. Bu yüzden bir sonraki böcek dalgası biraz uzaktaydı. Yüz tane asker bu fırsattan yararlanarak hemen yere yattı ve soluklandı. Xuan bunu fark etti ve diğer grupla yer değiştirmeleri için emir verdi.
"Zkheng, tanker böceler geliyor! Tanker böcekleri gizlemişler. Bir şeyler ters gidiyor!"