Deryl Goldenberg, Ph.D. ve Cherisse Sherin, M.A.
Otizm Spektrumu tanısı konulan çocuklarda sosyal izolasyondan ne anlamalıyız?
Sadece Otizm Spektrumundaki çocukların akranlarıyla arkadaşlık geliştirmeleri için sosyal fırsatların olmaması konusunda değil, aynı zamanda bu çocukların sosyal deneyimleri paylaşmayı ve katılmayı nasıl öğrendikleri konusunda da geçerli bir endişe var gibi görünüyor. engel. Sosyal ilişkiler hakkında bildiğimiz şey, olumlu paylaşılan duygusal deneyimler, sosyal faaliyetlere amaçlı katılım ve ortak ilgi alanları hakkında ileri geri sosyal iletişim; anlamlı dostlukların temellerini oluşturan şey budur.
İlişkiler, normal olarak, romantik veya samimi bir ilişki veya ebeveyn-çocuk ilişkisi gibi bireyler arasındaki bir bağlantı olarak görülebilir. Kişilerarası ilişkiler genellikle bir düzeyde karşılıklı bağımlılık içerir. Karşılıklı bağımlılık, bir ilişkideki insanların birbirlerini etkileme, düşüncelerini ve duygularını paylaşma ve birlikte faaliyetlerde bulunma eğilimidir. Burada anlatılan şey, iki kişinin birbiriyle ilişki kurma, önemseme ve diğerinin deneyimi üzerine inşa etme kapasitesidir.
Otizm Spektrumundaki çocuklarla yaptığımız uygulamada gördüğümüz ikili zorluklar karmaşıktır ve çocuk/genç okul ve toplum yaşamında yollarını buldukça daha ciddi ve karmaşık hale gelirler. Bu çocuklar/gençler çoğu zaman ek duygusal strese neden olabilecek gerçek yaşam durumlarıyla karşılaştıklarında ne yapacaklarını bilemezler. İyi niyetli alay etme, 'davetiye takılma', partiler ve flörtleşmeler vb. gibi olumlu sosyal tekliflere bile nasıl yanıt vereceklerini bilemeyebileceklerini görüyoruz. Sıklıkla, sosyal durumlarda veya alay etme veya zorbalıkta kaygı ve beceriksizlikleri yaşayabilirler. bir çocuğu / genci kaçınma konusunda usta olmaya yönlendirebilir. Grup oyunlarına veya sosyal toplantılara katılmaktan kaçınmak için her türlü bahaneyi bulurlar; genellikle kendilerini koruyucu izolasyonu tercih ederek 'kendi şirketlerini elinde tutarlar'.
Daha fazla sosyal izolasyon için risklerini artıran olumsuz stres faktörleri şunları içerir: reddetme, kabul etmeme, alay etme ve zorbalık. Bazen içsel duygusal çalkantıları, kendilerini üzgün ve/veya cesareti kırılmış hissetmelerine ve olumsuz düşüncelerini kendilerine çevirmelerine neden olabilir. Hayatlarından nefret ettiklerini söylediklerini duyuyoruz ve sonra kendilerinden nefret ettiklerini söyleyebiliriz. Bu tür bir düşünce veya duygunun, intihar düşüncesini ve kendilerine zarar verme girişimlerini tetikleyebilen depresyona dönüştüğünü gördük. Kişilerarası ilişkiler için sınırlı kapasiteleri nedeniyle ve öğretilen sosyal beceriler gerçek dünyada onları başarısızlığa uğrattığında, evlerine ve kendi içlerine çekilirler ve dünyayı çok belirsiz, çok riskli ve güvensiz bir yer olarak görmelerini sağlamlaştırırlar. sosyalleşmek için.
Ebeveynlerin Karşılaştığı Gerçek Hayat Durumları:
- Ebeveyn, çocuğunu bir lise dansına götürür, ancak akranlar dansa girmeden önce etrafta dolanırken, çocuklarının kimseyle sosyalleşmediğini fark eder.
- Bir ebeveyn, oğlunun arkadaşları olduğunu, çünkü video oyunları oynamak için eve gelmek istediklerini, ancak başka bir vesileyle parkta onlarla buluşmak için dışarı çıktığında, onu terk ettiklerini söylüyor. Ne yapacağını bilemeden, gelip onu alması için annesini aramak zorunda kalır.
- Genç bir gencin gramer okulundan bir 'arkadaşı' olur ve tek arkadaşı daha olgun akranları aradığında depresyona girer ve bu da artık bir arkadaşının olmadığını hissetmesine neden olur. Buna dayanarak, danışmanına kimsenin onunla arkadaş olmak istemediğini, bu yüzden artık yaşamasına gerek olmadığını açıklar. Bu çocuğun izole depresyonu aslında onun ciddi bir intihar girişiminde bulunmasına neden oldu.
- Ortaokul çağındaki başka bir çocuk, okulda takıldığı 'arkadaşları' olduğunu, ancak okul dışında evde kendi eğlenceleri olduğunu, bu yüzden onlarla takılmak istemediğini söylüyor. Ama gerçek şu ki, birlikte oynamak için çocuk sahibi olmayı seviyor ama çocuklara soru sormak için çok beceriksiz ve endişeli.
- Okulda arkadaşlarıyla oynuyor gibi görünen okul çağındaki bir çocuk, arkadaşlarının tepkilerini yanlış algılamaya eğilimlidir ve sonra aşırı kontrolcü hale gelir. Örneğin, bir önceki hentbol kuralı değiştirildiğinde durumu kontrol etmesi gerekiyordu; yaşıtları arasında yapılan bir anlaşmaya dayanmaktadır. Bu bir kural değil diye bağırınca çok üzülüyor ama neden adil olmadığını yaşıtlarına açıklayamıyor. Bir akranına bağırırken, akranı karşılık verir, 'her neyse...' Durum hakkında giderek daha fazla sinirlenir ve oyun alanı amire arkadaşlarının ona kötü davrandığını söyler.
Peki, müdahaleler/temel eksiklikler nelerdir?
Otizmin temel eksiklikleri, sosyal dünyalarında gezinme yeteneklerini etkileyen temel becerileri kapsar:
- öz düzenleme
- Deneyim paylaşımı
- değerlendirme
- Bölümsel hafıza
- Esnek düşünme
- Bakış açısı edinme
Sosyal ipuçlarını okumak ve sosyal pragmatikleri anlamak gibi sosyal bilgilerin kullanımını içeren karşılıklı bir sürecin bozuklukları, sosyal bilgilerin yanlış yorumlanmasına yol açar. Bu, daha sonra temel olan daha “ilişkisel” becerileri öğrenebilmeleri için bu eksiklikleri gidermek için desteğe ihtiyaç duymayı gerektirecektir. Bunların başlangıçta kendi ebeveynleri/bakıcıları ile kurulması gerekir; böylece ilişkisel becerileri sosyal çevrede genelleştirebilirler – sosyal olarak başkalarıyla ilişki kurma ve bağlantı kurma.
Sosyal Beceri Grubu Miti
Ebeveynler, çocuklarını, genellikle çocuklara nasıl oynayacaklarını, akranlarıyla nasıl etkileşime gireceklerini ve sohbet edeceklerini işlevsel olarak nasıl öğreneceklerini öğretmeye odaklanan Sosyal Beceri gruplarına katılmaya yönlendirilir. Bununla birlikte, statik öğrenme, belirli sosyal durumlarda pratik yapmak için ezberlenmiş senaryoları öğretir ve genellikle çocukların zihinlerini sosyal ilişkilerin karmaşıklığı ve belirsizliği ile meşgul etmez. Çocukların/gençlerin nasıl sosyal düşünür olunacağını öğrenmesi gerekir; yeni durumları değerlendirin, sosyal bağlamı anlayın ve sosyal ipuçlarını ve/veya niyeti okuyun.
Bu nedenle, geleneksel ve didaktik sosyal beceri eğitimi, çocukların işlevsel becerileri öğrenmesi gerektiğinden kendi yararlarına sahip olsa da, çocukların/gençlerin başkalarıyla ilişki kurmalarına ve bağlantı kurmalarına izin veren esnek beceri setini geliştirmelerine yardımcı olma açısından oldukça yetersiz kalmaktadır.
Esnek sosyal düşünme, gerçek sosyal ilişkilerde oluşturulabilecek olumlu sosyal etkileşimleri başlatmak ve sürdürmek için gerekli olan merakı geliştirmek için çok önemlidir. Ayrıca, 'buğdaydan samanı ayıklamak' da onlar için önemli bir değerlendirme becerisidir, bu nedenle akranlarıyla etkileşimlerinin ne zaman olumsuz ve zararlı olduğunu - sağlıklı ve sağlıksız arkadaşlıklar arasındaki farkı - belirleyebilirler.
Çocuklar/gençler, temel karşılıklı sosyal etkileşimlerin temeli olan ve arkadaş edinmeyi kolaylaştıran, kendiliğinden pragmatik alışverişlerin ve konuşmaların “ilişkisel öğrenmesini” mümkün olduğunca öğrenmelidir.
Sosyal İlişki Hususları
- İlişki oluşumu, öncelikle çocuğun istek, ihtiyaç ve duygularının sözel olmayan iletişimine dayalı olarak erkenden geliştirilir - ebeveynler, duygusal sinyallerini nasıl okuyacaklarını dinamik olarak öğrenirler.
- İlişki kurma, temel bakım/işlevsel ihtiyaçlarının karşılanmasını istediklerinde bir ebeveyne bağlanmaktan daha fazlasını ifade eder. (İstiyorum….veya ihtiyacım var…. yemeğime/suya/oyuncağıma/tuvaletime vb.)
- Ebeveynler ve yetişkinlerle olan ilişki ilişkisi, yetişkinlerin güvenliğinin ötesine geçerek aileyi ve yaşıtları kapsayacak şekilde genişletilmelidir.
- İlişkilerin, o çocuğun özelliklerine uyum sağlayan/hoşgörülü olan bir veya iki seçkin arkadaşın (arkadaşları tüm kontrolün onlarda olmasına izin verdiği için birlikte olabildikleri akranlar) dışında genişletilmesi gerekebilir.
İlişkilerin, video oyunları oynarken veya sığınakta oturup sıralarını beklerken veya bir masa/kart oyununda sıralarını beklerken paylaşılan şakaların ötesinde derinleştirilmesi gerekir.
Arkadaşlıkların gerçekleşebilmesi için hangi yapı taşlarının yerinde olması gerekir?
Ebeveynler, önce ailelerinde sosyal ilişkiler kurmak için sürekli sosyal fırsatlar yaratmaya ve inşa etmeye ihtiyaç duyabilirler ve daha sonra arkadaşlıklar ve anlamlı ilişkiler kurmak için bu ilişkileri toplumla ilişkilendirebilirler.
- Ortak ilginin olduğu ve duygusal olarak önemli veya keyifli zamanlar etrafında bir araya gelmeyi içeren fırsatları bulun. Bu önemli epizodik anıları oluşturmak çok önemlidir, böylece bunları diğer ilişkilerle yeniden yaratabilirler.
- Sürekli olarak anlamlı yorumlar yapın ve bir çocuğun günlük deneyimleri boyunca neler deneyimlediğini merak ederek (bildirici yorumlarda bulunun ve dikkat çekici sorular sorun) davranın.
- Olumsuz düşünceler ve duygular için yer ve zaman yaratmak için duygusal olarak 'giriş yapın'. Çocuğun gerçek duygularını, hayal kırıklıklarını, endişelerini, öfkelerini, üzüntülerini, kafa karışıklıklarını vb. ifade etmesine izin verin.
- Öğrenilmiş yazı ifadelerini öğretmek yerine sosyal, sözsüz ve pragmatik iletişimlerini destekleyin, böylece sosyal etkileşimlerini düzenlemek için dillerini/başkalarıyla iletişimlerini kullanma nedenlerini öğrenirler.
- Çeşitli sosyal ortamlarda sosyal dünyada nasıl gezinileceğini 'pratik yapmak, pratik yapmak, pratik yapmak' için kendi toplulukları içinde sosyal içerme fırsatlarını teşvik edin (çünkü sosyal fırsatlar bir okul ortamında, bir spor takımında olmak veya bir spor takımında olmak kendiliğinden doğal olarak gerçekleşmeyebilir). bir sosyal beceri grubu içinde bile) .
Otizmli çocukların eksikliklerinden nasıl etkilendiklerini anlamak ve düşünmek, sosyal dünyayı ve ilişkileri nasıl algıladıklarına farklı bir pencereden bakmamıza yardımcı olur.
Sosyal ilişki ve iletişim ile ilgili teşhislerinin bir sonucu olarak karşılaştıkları anayasal ve çevresel kısıtlamalar ve zorluklar göz önüne alındığında, gerçekten daha mikroskobik bir bakış atmaya ve sosyal dünya hakkındaki meraklarını nasıl harekete geçireceklerinin daha fazla farkına varmaya değer görünüyor. Bunu yapabilmek için, gerçek dostluklar aramaya ve geliştirmeye başlamaları için, birincil ilişkilere yeniden bağlanmak ve yeniden bağlantı kurmak için iç motivasyonlarını harekete geçiren itici güç olmamız gerekir.
Cherisse Sherin, MA hakkında
Cherisse Sherin, Klinik Süpervizör/Değerlendirici/Personel Eğitmenidir. Verdugo Hills Otizm Projesi . Cherisse aynı zamanda ICDL'de Kıdemli Klinisyendir. 25 yılı aşkın süredir Çocuk Gelişimi Uzmanı olarak çocuklar ve ailelerle çalışmaktadır. Cherisse, hizmetlerin sürekliliğini sağlamak için bölgesel merkezlerle işbirliği yapar ve koordine eder ve hem vaka süpervizörleri hem de müdahaleciler için klinik süpervizyon sağlar. VHAP ve okullar için sosyal beceri programlarını kolaylaştırır ve geliştirir ve VHAP personeli için gelişimsel müdahale eğitim serileri sağlar. Cherisse ayrıca Floortime, katılım desteği ve davranışına odaklanan diğer çok disiplinli profesyoneller, okul bölgeleri ve ebeveynler için sunumlar sağlar.doktor