Ana Gonzalez Gonzalez itibaren Texas
Phoenix Cormier’in babası profesördür ve ölülerle de konuşur. Babası çok iyi bilinen diğer iki ortamla birlikte, ölümden sonra sevdikleriyle aynı anda yaşayan kişilere mesajlar iletebilmeleri için yaşam sonrası ile iletişim kurmayı planlıyor. Bunu Sunrise adlı New York'ta bir sabah gösterileri yapıyorlar. Canlı TV'deyken, New York'un tamamına neler olduğunu gösteriyorlar, ancak bir şey çok yanlış gidiyor. Görünüşe göre ruhların başka bir fikri var, diğeri mesaj göndermekten başka. Zombiler yerden yükseldikçe tüm cehennemin gevşemesi uzun sürmez. Roman sırasında hikaye, birçok insanın ne olduğu ve bu konuda ne yaptıkları açısından anlatılır. Ruhsuz, son derece tüyler ürpertici ve hızlıdır. Zombiler genel olarak beni korkutuyor, bu muhtemelen yardımcı olmuyor. Genç yetişkinlere yönelik olmasına rağmen, Golden'in bu kanadı nasıl desteklemediğini seviyorum ve bana bol miktarda olduğuna inanıyorum. Büyük bir sayfa çevirici ve ışıklar açıkken okumak zorunda kaldım. Zombilerin yorumu, dünyayı ele geçirmeye çalışan normal hükümet virüsünden veya cadı doktorlarından çok farklı. Eski moda zombi gibidirler, ama değiller. İlk başta, zombiler yerden çıkmaya başladığında biraz şüpheliydim. Çürüyen cesetler, bir tabuttan büzülecek ve dışarı çıkmak için birkaç kilo kir tırmanacak kas kütlesine sahip olmazdı, en azından kendime söylüyorum. Ne olursa olsun, Golden bunun nasıl olduğunu biraz açıklıyor. Bu zombiler, onları sadece cesetten daha güçlü kılan bir güce ve ihtiyaca sahiptir. Ruhları yok ve kendilerini boş hissediyorlar. Bu kitapla ilgili tek sorunum Phoenix ile ilgili. Roman boyunca çok bıkkın, ama kendini kurtarıyor. Phoenix'le ilgili sorunumun okuyucu için bir okuyucu olduğundan eminim. Bununla daha fazla ayrıntıya girmek istiyorum, ama çok fazla spoiler veriyorum. Kendime soruyorum, milyonlarca insanı kurtarmak için bir kişiyi öldürür müsün? Sonunda, hayatta kalma ve zombiler bu kitabı hemen hemen özetliyor. Büyük bir zombi ayaklanması olsaydı ne yapardınız ve nasıl tepki verirdiniz? Korkunç düşünce ve umarım kendime bunu asla sormam gerekmiyor.
Sanırım, dünyanın geri kalanında olduğu gibi, 18 yıl esaret altında tutulduktan sonra Jaycee'nin 'kurtarma' haberi manşetlere girdiğinde çok şaşırdım. Bu kitap o yılları ve kelimeleri derinden etkileyen kelimelere kadar uzanan ve takip eden olayları anlatıyor. Ondan alınan masumiyeti okumak için, iki kızında bulduğu güç, daha az insanın parçalanacağı zamanlarda başa çıkmasına yardımcı oldu ve hayatının ve bir insan olarak o zamandan bugüne nasıl değiştiğini görmek için düşündürücüdür. Muhtemelen Jaycee geçmişinin olaylarını asla gerçekten arkasına koyamayacak, ancak bu kitabı yazan ve hikayesini dünyayla paylaşan, kesinlikle daha iyi ve daha parlak olduğunu umduğum şeye büyük bir adım attı. geleceği.
Delightful regency.