Devalüasyon Nedir,Bir ülkenin millî para biriminin yabancı paralara karşı değerinin indirilmesi.
Bir hükümet, çoğunlukla, ödemeler dengesindeki açığı kapatmak için devalüasyona gider.
Devalüasyon, dünya pazarlarından alınan malların fiyatını artırır, dışarı satılan malların fiyatını da azaltırsa,bu girişim başarılı olabilir.
Devalüasyon yapan ülkede yabancılar için yatırım olanakları genellikle artar; ülkeye yabancı sermaye girişi özendirilir.
Bununla birlikte, inatçı ödeme açıkları giderilemezse, devalüasyon başka devalüasyonlara yol açabilir.
Enflasyon yüksek bir düzeyde sürerse ya da beklenen sermaye girişi gerçekleşmezse, devalüasyonun rekabet açısından sağladığı yararlar hızla ortadan kalkabilir.
Hattâ spekülatörler, sermayelerini ülkeden çekebilir, böylece de bir devalüasyona ortam hazırlayabilirler.
1945’ten 1971’e kadar, Uluslararası Para Fonu’yla (IMF) işbirliği içindeki merkez bankaları, kambiyo (döviz) kurlarını sabit tutmakla görevliydi; dolayısıyla devalüasyonlar çok seyrek oluyordu; ama 1971’den bu yana dalgalanan kambiyo kuru sistemi yürürlüğe girmiştir; merkez bankaları dalgalanmayı durdurma kararı vermedikleri sürece, paraların değerleri günlük olarak yükselebilir ya da düşebilir.
Türkiye’de 1946, 1958 ve 1970 yıllarında istikrar programları çerçevesinde büyük devalüasyon yapılmıştır.
1977-1980 arası belirli aralıklarla yapılan devalüasyonlar o tarihten bu yana günlük ayarlamalara dönüşmüştür.
Ne var ki, kambiyo denetimi hala geçerli olduğundan günlük ayarlamalar, para değerini piyasa şartlarına göre serbestçe belirlenmesi anlamına gelmemektedir.
Türkiye’de para birimi düşürülmesi işlemi, Türk Lirası’nın Amerikan Doları karşısındaki değerine göre yapılmakta ve çapraz kurlar, dolara göre belirlenmektedir.
En büyük devalüasyon, % 68,9 oranıyla 4 Ağustos 1958’de gerçekleşmiştir.