Ağartılmış hayvan kafatası, Eski Batı'nın simgesi, hayvan popülasyonlarının nasıl değiştiğini anlamak için bir anahtar olabilir. Yeni bir çalışma, son on yıllarda ölen hayvanların kemiklerinin, asırlardır geriye uzanan gerçek popülasyonlarla eşleştiğini göstermektedir.
Araştırmacılar, açık uçlu PLoS ONE dergisinde 28 Mart'ta bildirdikleri gibi, bu kemiklerin araştırılması, eski ekosistemlerin yeniden yapılandırılması söz konusu olduğunda canlı hayvanları saymaktan daha yararlı olabilir.
Ohio Eyalet Üniversitesi'nden biyolog Joshua Miller, Ohio Ulusal Bilim Vakfı'nın yaptığı açıklamada, araştırmayı finanse eden bir açıklamada, “Manzara üzerinde yatan uzun ölümlü hayvanların iskeletleri, ekosistem tarihini anlamamıza dair önemli bilgiler sağlıyor” dedi.
Araştırmacılar, geriye kalan zamanları yeniden inşa etmek için fosil kayıtlarına bakmaya alışıktırlar. Benzer şekilde, daha yeni, fosilleşmiş olmayan kemikler daha yakın tarihlere bir bakış verebilir - kemiklerin bir alanda ölen hayvanların sadık bir kaydı olduğundan emin olduğunuz sürece, Miller PLoS ONE'da yazdı. [Oku: Yellowstone Kurtlar 'Ekoloji Korku Yeniden]
Bazı kemikler diğerlerine göre daha kolay korunabilir veya doğru yaş tahminleri için yeterince iyi korunmamış olabilir.
Yellowstone, fikri test etmek için ideal bir yerdi, Miller yazdı, çünkü vahşi yaşam araştırmaları çok titizdi. Üç yıldan uzun bir süre boyunca, o ve meslektaşları, ağırlıklı olarak kuzeybatı Wyoming'de bulunan, bizon, geyik ve geyik gibi büyük otlayan hayvanların kemiklerinin ve vücut kalıntılarının sayıldığı parkın içinden geçtiler. Her biri 1 kilometre uzunluğunda ve 30 ila 100 metre genişliğinde (98 ila 328 fit arasında 0,6 mil) 40 tane dar çayır, orman, bataklık ve nehir ve lakefront alanı boyunca yüzey araştırması gerçekleştirdiler. Daha sonra, sayılarını Yellowstone'un vahşi yaşamı ve tarihsel araştırmaları ile karşılaştırdılar.
Miller, sayımların modern sayılar ile tam olarak eşleşmediğini fark etti. Fakat bulduğu hayvanların ölüm zamanını tahmin etmek için hava koşullarını ve radyokarbon tarihlemeyi kullandığında, rakamlar tarihsel verilerle mükemmel bir şekilde eşleşti.
Miller, "Elk, örneğin, 1990'larda bugün olduğundan çok daha fazlaydı." Dedi. "Yellowstone kemikleri, mevcut Yellowstone topluluğuna dayanarak tahmin edeceğinden çok daha fazla elktir."
1880'lerin sonunda ve 1900'lerin başında parklarda atlar yaygınlaştı; yıpranmış at kemikleri hala parkta bulunur. Buna karşılık, dağ keçileri sadece son 20 yılda parkta ortaya çıktı; iskelet kayıtları neredeyse görünmezdir, çünkü göreceli olarak çok azı ölmüştür.
Yellowstone iyi çalışılmış bir alan olmuş, dedi Miller, bu yüzden kemik araştırmaları, tarihi hakkında pek çok yeni bilgi sağlamıyordu. Bir sonraki hedef, başka bir yerde tekniği almak olduğunu söyledi.
Miller, “Şimdi bir sonraki adıma geçebiliriz ve son zamanlarda kritik tarihsel verileri elde etmek için eğitim almaya başladığımız bölgelerdeki kemik birikimlerini kullanabiliriz ve ekosistemlerin son onyılda, asırda veya daha uzun süre nasıl değiştiğini belirleyebiliriz” dedi.
Takip edebilirsin WordsSideKick.com sEnior Yazar Stephanie Pappas Twitter'da @sipappas.