Benim rahmetli babaannem bir taneydi.. Hani Osmanlı Kadını diye bir tabir vardır ya.. sanki o ünvan onun için kullanılmıştı.. Her sabah aksatmadan sabah ezanı vaktinde kalkar, öğlen yemeğinin malzemelerini hazırlamaya başlardı. Beni çok severdi.. Banyomu ve kahvaltımı yaptırıp okula yollardı.. Okuldan döndüğümde benimle iskambil oynardı... Harçlıklarımın bir bölümünü biriktirip 200 lira yapmış ve bankada kumbara hesabına yatırmıştım.. O zamanlar İş Bankasında "kumbara hesabı" vardı.. Bir zaman sonra babaannemdışarıdan döndüğünde elinde benim banka çüzdanım vardı.. "200" lirayı tam "200bin" lira yapmıştı... Ve ben naptım biliyor musunuz.. O parayı çatırr çatır yedim.. Seni çok seviyorum babaanne.. Sen benim ikinci annemdin.