Yüz Yıl Savaşı Şövalyeleri: İlk Üniforma
"1351'de Otuz Savaşı". Octave Pengyi L'Haridon (1811-1872). 1857 27 Mart 1351'de gerçekleşen ve Yüz Yıl Savaşı'nın tüm yıllarına giren, sonunda efsaneleşen savaş tasvir edilir. Ve öyle oldu ki, şatonun kaptanı Sir Richard Bamborough, şatonun kaptanı Josselin Robert de Bomanoir ile "Josselin ve Ploermel arasındaki Mi-Voy meşesinde süpürge tarlasının yakınında" bir düello hakkında anlaştı. Her iki tarafın da 30'a kadar savaşçı koyabileceğine karar verdik. İngiliz tarafında, sadece yedi İngiliz vardı - Hugh Calvely, Robert Knolles, Thomas Walton ve Richard de la Land, Esq. John Pessington, ayrıca silahlı adamlar Dagworth ve John Russell ve diğerleri olduğu ortaya çıktı. Flanders, Alman toprakları ve diğer yerlerden paralı askerler. Fransızlar dokuz şövalye ve 21 yaverle savaştı. Savaşın ilk kısmı şu şekilde sona erdi: İngilizler, Richard Bamborough ve Fransızlar da dahil olmak üzere iki kişiyi öldürdü. Dinlendikten sonra savaşçılar savaşa devam etti. Ve burada Fransız şövalye Guillaume de Montauban, savaştan çıktı, atına atladı ve sıkı bir yığın halinde bir araya toplanmış İngilizlere koştu ve o kadar başarılı bir şekilde yedi tanesini yere düşürdü. Diğer Fransızlar durumdan yararlanmaya karar verdiler ve dokuz İngiliz'i daha öldürdüler, geri kalanı ise esir alındı. Jean Froissard daha sonra şunları yazdı:her iki taraftaki savaşçılar, sanki hepsi Roland ve Olivier'miş gibi yiğitçe davrandılar.". Tabii de Montauban dışında!
"Neredeyse hepsi Sir Daniel'in renklerinde - koyu kırmızı ve mavi - giyinmişti ve bu onlara akıllı bir görünüm kazandırdı. Daha iyi silahlanmış olanlar önde sıralandı ve sütunun sonunda herkesin arkasında, zavallı takviyeler vardı. önceki gece gelmişti."
Kara Ok, Robert Louis Stevenson
askeri tarih ülkeler ve halklar. Şövalyeler, birçoğunun olduğu Haçlı Seferleri döneminde kimlik sorunuyla karşı karşıya kaldılar ve hepsi aynı şekilde silahlı ve giyinmişlerdi. O zamanlar, Avrupa'nın farklı ülkelerinden şövalyeler kampanyalara katıldığından ve hepsi yaklaşık olarak aynı görünüyordu, yaklaşık olarak Gerrada Landsberg'in 1195'teki "Gortus Deliciarum" el yazmasındaki minyatürde gösterildiği gibi, milliyetle tanımlama büyük önem taşıyordu.
XII yüzyılın şövalyeleri. Gerrada Landsberg'in el yazması "Gortus Deliciarum"dan minyatür. 1195 Alsatian Library of the Bank Credit Mutuelle, Strasbourg, Fransa
Ancak, 1189'da başlayan ilk iki kampanyadan sonra, kırmızı haç yalnızca Fransızların bir işareti haline geldi, İngilizler beyaz haçı kullanmaya başladı, Almanlar geleneksel olarak siyah olanı, İtalyanları - sarı haçı seçti, ancak Belçikalılar - yeşil haç. Ancak bu yalnızca giysilere dikilen amblemlerle ilgiliydi. Genel olarak, Yüz Yıl Savaşı'nın başlangıcında savaş alanındaki şövalyeleri belirleme sistemi geleneksel olarak feodal kaldı. Yani, bir kalkan üzerinde bir arma, bir at battaniyesi üzerinde bir arma (veya arma) ve armanın karşılık gelen bir kask üzerindeki süslemeler idi.
"Otuzların Savaşı" (1351). Pierre le Bou tarafından "Brittany Tarihinden Chronicles Koleksiyonu"ndan minyatür, 1480 Fransa Ulusal Kütüphanesi, Paris
Ancak feodal lordun maiyeti, yavaş yavaş kesim ve renkte tek tip bir şey giymeye başladı. Ve hizmetkarlarla çevrili olarak savaşa geldiğinden, yeni bir sorun ortaya çıktı: Hizmetkarlarını yabancılardan nasıl ayırt edecek? Yeşil, mavi, kırmızı-mavi kısa ceketler-juponlar, paralı askerlerden bahsetmeden, "yardımcı birliklerin" toplu kıyafetleri haline geldi, diyelim ki, Cenova'dan aynı arbalet adamları.
Bu nedenle, savaştan önce, aynı şövalye kıyafetlerinin ve şövalyenin hizmetkarlarının zenginliği ile hiç uyuşmayan beyaz kumaştan sargı bandajları, miğferler üzerindeki saman demetlerini güçlendirmek gerekiyordu.
Agincourt Savaşı. Thomas Walsingham'ın The Chronicles of St Albans kitabından küçük resim. XV yüzyıl Lambeth Sarayı Kütüphanesi, Londra / Bridgeman Sanat Kütüphanesi
Ve sonra, savaş sanatı geliştikçe, piyadelerin rolü büyümeye başladı ve onların da kendi kimlik belirleme araçlarına ihtiyaçları vardı. Ve İngilizlerin Fransız destekçilerini, Fransız destekçilerinden... Fransızlardan tanımak nasıl mümkün oldu? Jean Count d'Armagnac bu soruyu çok basit bir şekilde çözdü. Tüm soylularına, basit destekçilerine ve hizmetkarlarına kıyafetlerine düz beyaz haçlar takmalarını emretti. Beyaz haç, Fransa'nın sembolü olarak XIV yüzyıldan beri anılmaktadır. Ayrıca 1414'te bourguignonlarla savaşan Fransız kralcılar tarafından da giyildi. XNUMX. yüzyılın ortalarında daha sık kullanılmaya başlandı. Böylece zamanla, İngilizlerin kızıl haçlarına ve Bretonların kara haçlarına karşı bir tür denge ağırlığı haline geldi.
Böylece kimlik sorunu çok basit bir şekilde çözüldü. Mavi, kırmızı ve hatta özel dikilmiş bir ceketin üzerine herhangi bir boyutta beyaz bir haç dikildiğinde, önünüzde bir Fransız olduğu açıktı. Aksine - tam olarak aynı haç kırmızı kumaştan yapılmışsa, o zaman - bir İngiliz.
Montiel Muharebesi, 1369, II. Henry'yi destekleyen Fransız-Kastilya birlikleri ile, öldüğü Kastilya hükümdarı Pedro'nun ordusu arasında. "Günlük ..." Jean Froissard, 1470 Fransa Ulusal Kütüphanesi, Paris
Burgonyalılar eğik bir kırmızı haç ile ayırt edildi. İkincisi, Jean Sans Pera (1371-1419) zamanından beri Burgonya Dükleri ordularında standartlarda kullanılmıştır. Ve sonra, savaşçıların İngiliz ve Fransız haçlarıyla da yüzleşmek zorunda kaldıkları Armagnacs ve Burgundians arasındaki İç Savaşta, düz bir haçtan tamamen farklı olduğu ve tanınmasıyla ilgili herhangi bir sorun olmadığı için kullanışlı oldu. Eğik haç (St. Andrew haçı) kullanımı 1435'te Arras Antlaşması tarafından tanındı ve Burgonya eyaletine yayıldı.
İngilizler ve Amiens arasında bir savaş. İkincisi, kırmızı haçlı mavi ceketlerde. "Günlük ..." Jean Froissard, 1470 Fransa Ulusal Kütüphanesi, Paris
1370'te, Fransa'nın arması değişti, üzerinde Fransız kraliyet evinin eski amblemi olan zambak sayısı sadece üçe düşürüldü. Bundan önce, zambaklar kelimenin tam anlamıyla bir şövalye kalkanı veya sancağı ile saçılmıştı.
Tanımlama için çok önemli bir diğer amblem, oriflamma idi - Fransa'nın uzun bir gelenek tarafından kutsanmış, kan kırmızısı renkte tek renkli bayrağı. Diğer kraliyet pankartları ile birlikte Reims Katedrali'nde tutuldu ve sadece krallığı korumak veya Hıristiyan inancını korumak gerektiğinde dışarı çıkarıldı.
Neville Haç Savaşı. İskoçya'nın İkinci Bağımsızlık Savaşı sırasında 17 Ekim 1346'da İngiltere'de Durham'ın 800 m batısında gerçekleşti. Kral II. David liderliğindeki 12 kişilik İskoç ordusu, Lord Neville, Ralph Neville liderliğindeki yaklaşık 000-6 kişilik bir İngiliz ordusu tarafından yenildi. Savaş, İskoçların konuşlandığı tepede duran Anglo-Sakson taş haçının adını aldı. "Günlük ..." Jean Froissard, 000 Fransa Ulusal Kütüphanesi, Paris
Fransız tarafında, savaş alanında, siyah kumaştan yapılmış, gümüş veya altın harflerle Adalet kelimesi işlenmiş 4200 pankart vardı. 1411'de Dauphin Karl, Burgonya Dükü ile savaş sırasında, bu tür pankartları müfrezelerinin komutanlarına sundu. Ancak bu konu hiçbir şekilde onlar tarafından tüketilmedi. Dauphin ordusunun, örneğin, bir yunus imajına sahip bir bayrağa ve azizlerin imajına sahip bayraklara sahip olduğu bilinmektedir: St. Michael, yılanı katleden tam şövalye zırhı içinde ve St. Michael - ayrıca tamamen silahlı ve elinde çekilmiş bir kılıçla.
İngilizlerin karakteristik uzun kuyruklu standartları vardı ve her birinin kırmızı St. Georg. Buna ek olarak, kraliyet bayrağı kullanıldı: çiftler halinde dört alana bölünmüş kırmızı-mavi bir kumaş, kırmızı alanlarda üç altın leopar ve altın zambaklar (İngiliz Fransız tahtının bir ipucu!) Mavi.
1. yüzyılın İngiliz standartları: 1415 - 2'ten Kral Henry V; 1440 - 3'tan Lord Robert Willoughby; 1470 - 4'ten Sör Robert Wallace; 1460 - 5'tan Kont Edmund Roos; 1474 - 6'ten Sör Ralph Hastings; XNUMX - Sör Meister Guildford
Yüz Yıl Savaşı yıllarında, örneğin, kraliyet mahkemesinde ve büyük feodal beyler arasında tanıtılan, belirli renk ve stillerde kıyafetleri sırayla kullanmaya başladıkları tek tip bir üniforma gibi bir şey ortaya çıkmaya başladı. bireysel hizmetçi veya saraylı gruplarını ayırt etmek. Böylece, Charles V saltanatı sırasında silahlı çavuşlar genellikle mavi ve siyah giysiler giyerdi. 1382'de Charles VI, destekçileri arasında bir "sempati duygusu" geliştirmeye karar verdi ve kendisinden en alt hizmetkarına kadar King's Company'nin her üyesinin ve hatta kadınların özel kostümler giydiğini ve giysiler için sadece belirli renkleri kullandığını ortaya koydu. .ve amblemler. Üstelik bu kostümlerin hangi noktada değiştirilebileceğine sadece kral ve danışmanları karar verebilirdi.
Jeanne d'Arc, Paris kuşatmasında (1429). "Kral VII. Charles'ın Ölümü Üzerine Vigilius"tan minyatür. 1483 civarında Fransa Ulusal Kütüphanesi, Paris
Dahası, onlar için amblemlerin çoğu o günün mevcut siyasi durumunu yansıtıyordu. Bu nedenle, amblemlerden biri, Charles VI'nın 1388'e kadar kullandığı kanatlı geyik ve saltanatının sonunda ortaya çıkan "Marmousette" grubunun (marmousette - bir heykelcik, bir adam) sembolü olan süpürgeydi ve daha sonra Charles VII tarafından miras alındı. Düşük rütbeli saray mensupları için amblemler basit metallerden yapılırdı, ancak en yüksek soyluluk amblemleri gerçek sanat eserleriydi ve emaye ile kaplanmış gümüş veya altından yapılırdı. Genellikle giysilere görünür olacak şekilde dikilirlerdi. Bu, taçlandırılmış bir kişiye sadakatin çok ucuz bir işareti değildir.
Agincourt Savaşı. "Kral VII. Charles'ın Ölümü Üzerine Vigilius"tan minyatür. 1483 civarında Fransa Ulusal Kütüphanesi, Paris
Ancak bağlılıklarını veya sadakatlerini göstermek için özel amblemler sadece sarayda değil, aynı zamanda bir siyasi gruba veya popüler bir fikre karşı tutumlarını vurgulamak istediklerinde kasaba halkı, tüccarlar, zanaatkarlar, sadece şehir sakinleri de kullanıldı. Örneğin, 1375'te Paris'te, birçoğu şehir politikacısı Etienne Marcel ile dayanışmanın bir işareti olarak kırmızı ve mavi kumaştan kapüşonlar giydi. 1411'de Caboschiens adını taşıyan Parisli grubun tüm üyeleri başlarına mavi şapka taktı ve iki yıl sonra rakipleri beyaz şapkalarıyla ayırt edildi. Bourguignon'a sempati duyanların, taktıkları kornet şapkaları vardı, onları sağa doğru bükerken, Armagnac'lar onları sola saçıyordu.
La Roche-Derienne Muharebesi'nde Charles of Blues, Breton Dükü'nün yakalanması. "Günlük ..." Jean Froissard, 1470 Fransa Ulusal Kütüphanesi, Paris
Monoton giysiler de bir çeşit üniformaydı. Ne de olsa, aynı ceketler-ceketler, brigandinler ve juponlar toplu olarak satın alındı ve bu nedenle, daha ucuza, aynı kumaştan dikildiler ve aynı zamanda binlerce yarda satın aldılar. Bu nedenle, birinin beyaz ceketli okçuları vardı, bu yüzden üzerlerine sadece kırmızı bir haç dikmek zorunda kaldılar ve beyaz ceketler sadece kontrendikeydi, çünkü üzerine beyaz bir haç dikmek zorunda kaldılar. Ve Fransa'nın kraliyet ordusu için kıyafet tedarikçileri, tek kelimeyle mavi veya kırmızıyı seçti - beyaz bir haçın farklı görüneceği herhangi bir renk.
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.