|Giganotosaurus|
|Biyolojik sınıflandırma|


|İkili adlandırma|
|†Giganotosaurus carolinii|
Coria & Salgado, 1995
Etimoloji[değiştir | kaynağı değiştir]
Bu canlının tam bilimsel adı Giganotosaurus carolinii'dir. Cins adı 'Giga' (Latince: büyük), 'Notos' (Antik Yunanca: güney) ve 'Sauros' (Antik Yunanca: kertenkele) kelimelerinin birleşmesinden oluşur. Tür adı olan 'carolinii' ise fosil kalıntılarını keşfeden Ruben D. Carolini'ye ithafen verilmiştir.[2]
Keşif[değiştir | kaynağı değiştir]
Amatör bir fosil avcısı olan Ruben D. Carolini bu canlının kalıntılarını 1993 yılında Arjantin'in güneyinde Patagonya bölgesinde keşfetmiştir.[3] İlgili bölgenin stratigrafik çözümlemesi yapılmış ve bölgedeki fosillerin paleoekolojik yorumlamaları için kullanılmıştır. Neuquen Eyaleti içinde Villa El Chocon şehrinin 15 km güneyinde yer alan fosil bölgesi, Candeleros üyesi, Rio Limay Formasyonu ve Neuquen grubuna aittir. MUCPv- CH-1 olarak adlandırılan (Museo de la Universidad Nacional del Comahue, El Chocon Koleksiyonu) fosil numunesi parçalı bir kafatası, neredeyse tam bir omurga dizisi, leğen kemiği kemeri, göğüs kemiği kemeri, uyluk kemiği ve sol kaval kemiği ile sol kamış kemiğinden oluşan eklemli bir iskeletten oluşur.[2] 1995 yılında Coria ve Salgado tarafından bu fosil parçaları incelenmiş ve bilimsel olarak adlandırma ve sınıflandırma yapılmıştır.[2]
Fiziksel özellikler[değiştir | kaynağı değiştir]
Bu dinozor cinsinin ortalama uzunluğunun, yaklaşık 13 metre olarak düşünülmektedir. Ağırlığı konusunda ise eksik iskeleti nedeniyle tam bir ortak noktaya varılamamıştır. Kafatası boyutu ve ağırlık arasında kurulan deneysel formüllerle 13 ton kadar geldiği ileri sürülmektedir. Coria ve Salgado ise 6,5 ton gibi bir ağırlık değeri üzerinde durmaktadırlar.[4]
Giganotosaurus'un üst çene kemiği çok uzun ve yüksektir. 1,56 m kafatası uzunluğuyla teropodlar içindeki en büyük kafataslarından birisine sahiptir.[4] Kafatasında belirgin bir burun aşağısı çıkıntısı yer alırken; Allosaurus veya Tyrannosaurus gibi cinslerdekine benzer üst çene kemiği oyukları vardır. Bu canlının boyun yapısı pek ve güçlüdür, zira boynu güçlü bir merkeze (centrum) sahiptir, ayrıca dişsi çıkıntılar barındırır. Göğüs kemeri oransal olarak Tyrannosaurus'unkinden ufaktır. Kalıntılarının eksik olması diğer teropodlarla doğrudan kıyaslanması konusunda sorun yaratsa da uyluk kemiğinin ünlü T-rex fosili Sue'dan 5 cm uzun olduğu bilinmektedir.[2]
Değerleri kesin olarak bilmek olanaksız da olsa Giganotosaurus'un ısırma kuvvetinin Tyrannosaurus rex kafatasının yarattığı ısırma kuvvetinden düşük olduğu düşünülmektedir. Tyrannosauridlerin çeneleri kemik kırmak ve ezmek için adaptasyonlara sahipken; Giganotosaurus ve akrabalarının çeneleri daha çok eti parçalamak ve avı ısırarak yere devirmek yönünde evrimleşmişlerdir.[5]
Sınıflandırma[değiştir | kaynağı değiştir]


Paleobiyoloji[değiştir | kaynağı değiştir]
Dinozorların hareket yetenekleri de bilimsel çalışmaların konusu olmaktadır. Özellikle teropod dinozorların nasıl ve ne kadar hızla hareket ettikleri, bu hareket süresince iskelet ve kas sisteminin ne kadar yüklere maruz kaldığını inceleyen çalışmalar yapıldı. Giganotosaurus'un da hareketi bu açıdan ayrıntılı incelenmiştir. 9 tonluk bipedal (iki ayak üstünde yürüyen) bir canlının hareketinin sınırlarına odaklanılmıştır. Giganotosaurus bipedaldir ve olası bir düşme anında düşmeyi engelleyecek veya hafifletecek gelişmiş ön kollardan yoksundur. Üstelik canlılar büyüdükçe kütlelerine oranla yüzey alanları azalır ve hareket sırasında düşme olursa büyük canlılarda birim yüzey alan daha büyük bir kütleyi karşılamak zorunda kalır. Özellikle büyük teropodların hızları onların avlanma teknikleri üzerinden çok tartışılmıştır, kimi araştırmalarda büyük teropodların hızlı koşamadığı bu nedenle avcı değil leşçil olduğu iddia edildi. Blanco ve Mazzetta'nın (2001) yaptığı çalışmada deve kuşu, insan ve Giganotosaurus'un fizyolojisi ve hareket yeteneği karşılaştırıldı. Pelvis kası ve uyluk kemiği üzerinden yapılan hesaplamalarla uyluk dayanım indikatörü değeri 7 GPa-1 olarak bulundu ve bu değer yaşayan bipedal bir dinozor olan deve kuşunun uyluk dayanım indikatöründen oldukça düşüktü (44 GPa-1). Bu değerlerin farklı olmasında temel olarak deve kuşunun uyluk kemiğinin hareket sırasında neredeyse yatay konumlanabilmesi ve hareket kinematiklerindeki farklılık yatar. Çalışmada Giganotosaurus'un bir düşme tehlikesi yaşamadan en fazla 14 m s-1'lik bir hıza ulaşabileceği belirtildi.[7]
Habitat ve beslenme[değiştir | kaynağı değiştir]
Günümüz Patagonya toprakları ciddi olarak farklı tür dinozorları içeren formasyonlara sahiptir, sadece teropodlar değil ünlü saurapodlar da bu fosilli tabakalardan çıkarılmaktadır, en büyük dinozorlardan biri olan Argentinosaurus huinculensis de buralı dinozorlardan biridir. Candelos formasyonu içinde bir sauropod olmasa da taşkın ovası dahilinde öncü titanosauruslardan biri Andesaurus delgadoi ve henüz isimlendirilmemiş bir diplodocus benzeri sauropod fosilleri bulunmuştur. Bu formasyon, Geç Kretase (Cenomanian) yaşlı sedimanter kayalardan oluşur, stratigrafik olarak kaba-orta daneli kumtaşları (akarsu koşullarını işaret eder), rüzgar kaynaklı çökeller ile kil-silt çökelleri barındıran bu paleoçevre yaklaşık 99-97 milyon yaşındaki bir bataklık çevresini gösterir.[8] Etçil dinozorların da bölgede bulunması Giganotosaurus'un bulunduğu paleoekosistem hakkında bilgiler vermektedir.[2] 2006 yılında yapılan bir çalışmada akraba bir cins olan Mapusaurus ile ilgili bir keşif gerçekleşmiştir. Bu çalışmaya göre aynı fosil yatağında birçok Mapusaurus üyesine ait fosiller çıkarılmıştır. Bu konuda kesin kanıtlar bulunmasa da akraba bir tür olan Giganotosaurus'un da grup halinde avlandığı ileri sürülebilir.[3]
Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]
- ^ "Fossilworks: Giganotosaurus". fossilworks.org. 20 Temmuz 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Mayıs 2021.
- ^ a b c d e Coria and Salgado, Rodolfo and Leonardo. "A new giant carnivorous dinosaur from the Cretaceous of Patagonia". www.nature.com. Nature. 1 Ekim 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi.
- ^ a b Castro, Joseph. "Giganotosaurus: Facts About the 'Giant Southern Lizard'". www.livescience.com. LiveScience. 19 Kasım 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi.
- ^ a b Therrien and Henderson, François and Donald. "My theropod is bigger than yours...or not: Estimating body size from skull length in theropods is bigger than yours...or not: Estimating body size from skull length in theropods". www.researchgate.com. Researchgate. 17 Kasım 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi.
- ^ Therrien, F.; Henderson, D. M.; Ruff, C. B. (2005). Bite Me: Biomechanical models of theropod mandibles and implications for feeding. Indiana University Press. ss. 179-237.
- ^ Apesteguía, Sebastián; Smith, Nathan D.; Juarez Valieri, Ruben; Peter J., Makovicky. "An Unusual New Theropod with a Didactyl Manus from the Upper Cretaceous of Patagonia, Argentina". https://www.ncbi.nlm.nih.gov/. 20 Temmuz 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi.
|website=dış bağlantı (yardım)
- ^ BLANCO, R. ERNESTO; MAZZETTA, GERARDO V. "A new approach to evaluate the cursorial ability of the giant theropod Giganotosaurus carolinii" (PDF). https://www.app.pan.pl/home.html. Acta Palaeontologica Polonica. 18 Kasım 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 18 Kasım 2023.
|website=dış bağlantı (yardım)
- ^ Leanza,, Héctor A.; Apesteguı́a b, Sebastian; Novas, Fernando E.; de la Fuente, Marcelo S. "Cretaceous terrestrial beds from the Neuquén Basin (Argentina) and their tetrapod assemblages". www.sciencedirect.com. 12 Haziran 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi.