Yaralanma, spor katılımında yaygın bir olaydır. Herhangi bir atlet isteyin; onlar, kendi atletlerinde yaşayabilecekleri dezavantajlardan birinin spesifik fiziksel aktivite yaradır.
Yaralanmak, yaşadığı acıdan atlete birçok şey anlamına gelebilir. Birincisi, yaralanma antrenmana bir son verebilir (örn., Koçluk) ve zaman ve enerjilerini ayırdıklarının çok aniden kaldırılacağını gösterebilir (Crossman, 1997). Spor katılımı bir atlet kimliğinin bir parçasıdır ve bu nedenle sporlar hayatlarının muazzam bir bölümünü oluşturur. Bu, kısa bir süreliğine olsa da olsa atılırsa, bir sporcunun kendisini nasıl gördüğü konusunda olası bir psikolojik etkiye sahip olabilir.
Buna ek olarak, yaralanma, sporcuların ustalık, özerklik ve kontrol hissi duygusu içinde yaşadıkları olumlu takviye sporlarını (Deutsch, 1985) elinden alabilir. Yaralanma bir aksilik olarak düşünülmüş olabilir çünkü spor, kaygı, stres ve depresyonu yönetmenin bir aracı olarak atletler tarafından kullanılır.
Yaralı Atletlere Psikolojik Etkiler
Anlaşılabilir olduğu zaman, sporcuların bir takım psikolojik reaksiyonlara ve yaralı olma üzerine stres yaşayacağı tahmin edilebilir. Sporcuların psikolojik deneyimleri, kimsenin yaralanmasına kesin olarak aynı şekilde sahip olmadığı için farklılık gösterir. Bununla birlikte, bazı duygular, stres, korku, öfke, gerginlik, yorgunluk, şüphe, motivasyon eksikliği ve şiddet içermektedir (Ahern & Lohr, 1997; Amerikan Spor Hekimliği Fakültesi, 2001; Klenk, 2006).
Elbette sporcuların bu duyguları travma veya yaralanmaya tepki olarak yaşamaları normaldir ve bu nedenle tüm sporcuların incinmek için gözlemlenebilir bir psikolojik rahatsızlığa maruz kalmadığının farkında olmak gerekir. Bunlar, atletlerinde yaralanmayı düşünen ve duygusal tepkilerinin çözülmüş görünen atletlerdir. Kapak tarafında, diğer sporcular duygusal olarak mücadele ediyor görünürler ve semptomlar çözülmediğinde yanıtları sorunlu hale gelir.
Bir sporcunun yaralanmaya karşı psikolojik tepkilerinin tahmin edilebilir bir dizisi olmasa da, sporcular sıklıkla yaralanmalarına tepki olarak üç sınıf sergilerler. Yaralanmalarına yardımcı olmak için, sporcular çoğu zaman yaralanmaya ilişkin bilgileri almaya ve bunları yorumlamaya çalışırlar (yani, "Ne kadar kötü", "Ne kadar?", "Ne yapabilirim / yapamayacağım" "," Tam olarak nasıl düzeltebilirim? "). Daha önce tartışıldığı gibi, sporcular reaktif davranış ve psikolojik karışıklık yaşayabilir. Çoğu sporcu şu ya da bu gibi düşünceler isteyebilir: "Bunun bugün yaşandığına inanamıyorum", "100'a asla geri dönmem" ve "Bugün grup için iyi değilim". Görünür psikolojik etkilere sahip sporcular sıklıkla, yaralanmalara kötü bir şekilde uyum sağlayacağını düşündüren çeşitli işaretler gösterebilir:
- Öfke ve kafa karışıklığı duyguları
- "Ne zaman oyuna dönebilirim" takıntısı?
- Rehabilitasyon programı açısından çok fazla çabalamaya çalışmak (sınırları zorlamak)
- Reddetme (ör. "Yaralanma önemli değil")
- Tekrar tekrar oynamaya çok erken dönmeye ve yeniden yaralanma yaşıyor
- Başarılar hakkında abartılı övünme
- Hafif fiziksel şikâyetlerde bulunmak
- Uyku bozuklukları
- Diyetteki değişiklikler
- Ekibin inmesine ilişkin suçluluk
- Önemli diğerlerinden çekilmek
- Hızlı ruh halleri
- "Ne yapılursa yapılsın, asla iyi olmaz" gibi ifadeler
Son kategori, sporcuların yaralanma koşullarını yerine getirdiğini ve başarılı başa çıkılmalarını gösterdiğini gösterir. Evde yapabilecekleri bir şey varsa ya da sporcuların eğitiminde yaralanma olayının iyi gözükmeye başladığını ya da çoğunlukla öyle düşünmeye başladığını söyleseler ve cevapları tartışılabilir hale gelirse hizmet ağına sorunlar diye seslendiler. Fakat bir sporcu yaralanmalarının bir sonucu olarak problemli yan etki belirtileri sergiliyorsa, onlara yaralanma kurtarma prosedürüne yardımcı olarak yaralanmaları ile daha etkili bir şekilde baş etmelerine yardımcı olabilecek bir spor psikologundan yardım bulmak çok önemlidir.
Araştırmalar, yaralı atletlerin maruz kaldığı olumsuz duyguların atletlerin travmaya karşı tutumlarını ve sonrasında travma sonrası iyileşmeyi etkileyebileceğini göstermiştir (Ahern & Lohr, 1997; Crossman, 1997). Psikolojik stratejilerin kullanılması, iyileşme, baş dönmesi, güven onarımı, ağrı kontrolü ve tedavi protokollerine bağlılık (Brewer ve ark., 2000) yoluyla ruh hali iyileşme oranını iyileştirdiği bulunmuştur.
Sporcunun Psikolojik Becerilerini Geliştirme
Hedef belirleme, görüntü ve rahatlama gibi psikolojik beceriler, atletlerin stresten daha iyi baş etmelerine, zarar gelme ihtimalini azaltmalarına ve zarar stresine yol açmalarına yardımcı olur. Buna ek olarak, yaralanma ile uğraşan sporcular bile, bazen sabit olan bir performansı artırmak için bazen kullanıldığı için bu stratejileri incelemekten fayda görürler.
Travma ile etkili bir şekilde baş etmek için kullanılan diğer psikolojik beceriler, ancak yaralanma yaşandıktan sonra operasyonu iyileştirmek için de kullanılabilir; sporculara rehabilitasyona olumlu bakan ve gerilemeyle uğraşmaya yardım etmek ve fırsat arayışında problem çözmeye yardımcı olmak için kendi kendine konuşma . Yeteneklere ek olarak, sporcuların belirsizliklerin azaltılmasına ve açık beklentileri olan ve ayrıca onları bilgilendirmeye yardımcı olması için kurtarma prosedüründe ve yaralanmalarında daha fazla eğitim almaları çok önemlidir.
Bilgilerimizin kapsamı, Kayropraktik ve omurilik yaralanmaları ve koşullan ile sınırlıdır. Konuyla ilgili seçenekleri görüşmek için lütfen Dr. Jimenez'e danışın veya bizimle iletişim kurun: 915-850-0900 .
Alex Jimenez tarafından
Ek Konular: Spor Bakımı
Sporcular belirli spor veya fiziksel aktivitelerinden kaynaklanan hasarları veya hasarları önlemek, gücünü, hareketliliğini ve esnekliğini teşvik etmek ve korumak için günlük olarak bir dizi gerilme ve egzersiz yapmaktadırlar. Bununla birlikte, kaza veya tekrarlayan dejenerasyon nedeniyle yaralanmalar veya rahatsızlıklar oluştuğunda, uygun bakım ve tedavinin yapılması, bir sporcunun mümkün olan en kısa sürede oyuna dönme ve orijinal sağlığını düzeltme kabiliyetini değiştirebilir.