PERPIGNAN, Fransa – Bir sonraki cumhurbaşkanlığı seçimleri öncesinde anketlerde üst sıralarda yer alan, fikirler üzerinden savaşı kazandıklarını düşünen, Élysée Sarayı’nda kan kokan Fransa’nın aşırı sağ liderleri gözlerini belki de iktidarla aralarında duran bir şey var: kunduzlar.
Bazı Fransızlar, siyasi farklılıkları bir kenara atıp aşırı sağcı adaylar dışında herkesi iktidara getiren seçmenlere, gerçek kunduzların avcılara karşı yaptığı gibi, onlara karşı bir baraj kuran seçmenleri böyle adlandırıyor. Seçmenler, 2014’te, Akdeniz’de, İspanya sınırına yakın pastel renkli binalardan oluşan bir ortaçağ kenti olan Perpignan’da bunu yaptılar.
Ancak geçen yıl baraj yıkıldı ve Perpignan, Marine Le Pen liderliğindeki aşırı sağ parti Ulusal Ralli’nin kontrolündeki en büyük şehir oldu. Bugün 120.000’den fazla nüfuslu şehir, aşırı sağ stratejinin bir kuluçka merkezi ve Bayan Le Pen’i Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron ile karşı karşıya getiren bir başkanlık seçimi rövanşının nasıl görünebileceğinin potansiyel bir habercisi olarak yakından izleniyor.
Bayan Le Pen için bir zafer, Fransa ve tüm Avrupa için dünyayı sarsacaktı. Fransa’da, liderliği uzun zamandır anti-Semitizm, Nazi nostaljisi ve göçmen karşıtı bağnazlık parıltıları gösteren bir partinin, ülkenin iki aşamalı cumhurbaşkanlığı seçim hokkabazlığını asla geçemeyeceğine dair bir inanç maddesi olmuştur.
Ancak partisi istikrarlı bir şekilde, birçok Fransız’ın karşı koymaya hazırlandığından daha ileriye gitti ve Bayan Le Pen’in Fransa’nın 2017’deki son cumhurbaşkanlığı seçimlerinin son turundaki ilk maçı sistem için bir şok oldu.
Partinin Fransa’daki geçmişine bakıldığında hala göreceli olarak uzun bir şans olabilir, ama şimdilik belki bir zamanlar olduğu kadar uzun değil. Yakın zamanda yapılan anketler, gelecek yılın başkanlık yarışmasının ilk turunda eşleşen Bay Macron’u ve ikinci tur ikinci turda birkaç puan geride kaldığını gösteriyor. Perşembe günü yayınlanan bir ankette, ankete katılanların yüzde 48’i Bayan Le Pen’in, yarım yıl öncesine göre yüzde 7 artışla muhtemelen Fransa’nın bir sonraki başkanı olacağını söyledi.
Perpignan’ın belediye başkanı ve uzun süredir Ulusal Ralli lideri olan Louis Aliot, “2002’den beri barajlar yapıyorlar,” dedi. “Öyleyse onlardan Macron ile bir baraj oluşturmalarını tekrar istemek – ama ne değişti? Hiçbir şey. “Seçmenler tarafından inşa edilen barajlar, hayvan tarafından yapılanların aksine artık etkili değildi, dedi ve ekledi,” Kunduzlar baraj inşa ettiğinde işe yarıyor. “
Perpignan Belediye Başkanı Louis Aliot, Perpignan’da partinin imajını yumuşatmayı başardı. Kredi. . . The New York Times için Dmitry Kostyukov
2014’te, sol ve sağdaki pek çok seçmen, Bay Aliot’a karşı bir “Cumhuriyet cephesinde” başarılı bir şekilde birleşmişlerdi – aynı şekilde, Bay Macron’un kazandığı 2017 başkanlık seçimlerinde Bayan Le Pen’e karşı bir baraj kurdular.
Ancak geçen yıllarda, Bay Aliot, hayal kırıklığına uğramış kunduzlar evde kalırken veya 2020 oylama gününde boş oy pusulaları bırakırken bile, Perpignan’daki partinin imajını yumuşatmayı başardı ve yeni dönüşümler kazandı. Bay Macron gibi sağa eğilen ve kendisini aşırı sağa karşı en iyi çeki olarak pazarlayan 2014 rakibine karşı.
Ulusal olarak, Bay Aliot’un 2019 yılına kadar on yıl boyunca ortak hukuk ortağı olan Bayan Le Pen, bu çabaların derinliği ve samimiyeti hakkındaki soruların ortasında bile, partisinin imajını sterilize etmek için aynı oyun kitabına sadık kaldı.
Partinin uzun zamandır popülist ekonomik gündemini yumuşattı – örneğin, avrodan çıkma teklifini geri çekerek ve yeşil yeniden sanayileşmeyi teşvik ederek – partinin göçmenlik, İslam ve güvenlik konusundaki temel, katı tutumunu tutarken ve hatta sertleştirerek.
Partinin ana akıma girme çabası, Bay Macron için özel bir ikilem yarattı. Siyasi tehdidi sezen ve solunda gerçek bir meydan okumadan yoksun, Ulusal Miting ile kendi sahasında savaşmaya çalıştı – sağa kayma eğiliminde olabilecek seçmenler için rekabet etmeye başladı. Bunu yaparak, Bay Macron en sağı uzakta tutmayı umuyor.
Ancak Ulusal Ralli liderleri, Bay Macron’un kendi partisinin bazı üyeleri ve siyasi analistlere göre, bu değişim aynı zamanda aşırı sağın veya en azından mesajlarının çoğunun yok edilmesine yardımcı oluyor. Bay Macron’un stratejisinin, Ulusal Miting’e normal bir parti olma yolunda on yıllarca süren mücadelesinde yardımcı olmak gibi istenmeyen sonuçlar doğurabileceğini söylüyorlar.
Aliot, “Söylediklerimizi meşrulaştırıyor,” dedi. 30 yıldır söyleyenler bunlar: Dikkatli olun, iğrençler, faşist, çünkü Müslümanları hedef alıyorlar. Birdenbire bizim gibi konuşmaya başladılar. “
Bay. Macron ve bakanları, son aylarda aşırı sağın sorunlarını yeni politikalar ve köpek ıslıklarıyla taklit etmeye çalıştılar, suç üzerine sert konuştular ve protestolardan sonra düşürülen polisin filme alınmasını sınırlandırmaya çalışmak için güvenlik faturalarını zorladılar ve çatırtılar. İslamcı ayrılıkçılık dedikleri şeye. Geçenlerde televizyonda yayınlanan bir tartışmada, İçişleri Bakanı Gérald Darmanin, Bayan Le Pen’i İslamcılık konusunda “titrek” ve “bizden daha yumuşak” olmakla suçladı.
Fransız üniversitelerinde “İslamo-solculuğun” soruşturulmasını ve Fransız değerlerini baltalamakla tehdit ettiğini söyledikleri diğer sözde Amerikan esinli fikirlerin soruşturulmasını emrederek kimlik politikasına döndüler.
Bay Macron’un partisinden bir ulusal milletvekili olan Jean-Michel Mis, Ulusal Miting için “Onların yerine ne kadar çok gidersek, onları o kadar güçlü hale getiririz,” dedi. “Dolayısıyla liderleri çok memnun çünkü sonunda kampanya temalarını meşrulaştırıyoruz. ”
Ulusal Ralli konusunda uzmanlaşmış bir siyaset bilimci olan Nicolas Lebourg, aşırı sağın temalarını benimsemenin çoğu zaman geri teptiğini söyledi. “Şu anda yaptıkları şey Marine Le Pen için kampanya yapmak,” dedi.
Bay Macron kendisini aşırı sağdan Fransa’yı korumak için en iyi aday olarak tasvir etse de, anketler seçmenlerin bir adaya değil, bir adaya karşı oy vermelerinin istenmesinden bıktığını gösteriyor.
Perpignan’ın eski kunduzları arasında, 2014’te Perpignan’da ve 2017 başkanlık seçimlerinde aşırı sağa karşı barajın inşasına yardımcı olan ve her zaman ana akım sağa oy veren emekli bir çift olan Jacques ve Régine Talau da vardı.
Perpignan, tarihsel olarak muhafazakar ve ekonomik açıdan bunalımda olan Perpignan, son yıllarda güneyde ve kuzeyde daha küçük, mücadele eden şehirleri kazanan Bayan Le Pen’in partisine belki de doğal olarak açıktı. Ancak Perpignan’ın Talaus’unu kazanmak bir devrilme noktasıydı.
Şehrin doğu ucundaki üzüm bağlarının ortasında geniş arazilerdeki görkemli evlerden oluşan mahalleleri Mas Llaro, Perpignan’ın en zenginidir. 2020’de, sakinlerinin yüzde 60’ından fazlası Bay Aliot’a oy verdi – genel sayısından yüzde 7 puan ve 2014’e göre yüzde 10 puan daha fazla.
Mas Llaro her zaman ana akım sağa oy vermişti.
Fakat hayal kırıklığına uğramış ve statükodan bıkmış olan Talaus, diğerleri gibi, geçen yıl ilk kez aşırı sağa oy verdi ve Bay Aliot’un temizlik ve suça vurgu yaparak evlerinin iki kez parçalandığını söyledi.
Bay Talau, belediye başkanının performansından memnun olmasına rağmen, önümüzdeki yılki başkanlık yarışmasında aşırı sağa karşı barajda yer alacağını ve Bay Macron’a oy vermek için burnunu tutacağını söyledi. Ama Bayan Talau şimdi Bayan Le Pen için bir oylama yapmayı düşünüyordu.
Bayan Talau, “Şarabına su koydu,” dedi ve Bay Macron’un “yeterince sert olmadığını” ekledi. ”
Bay Aliot’un 2014 ve 2020 yıllarındaki rakibi, Jean-Marc Pujol adlı merkez sağ politikacı, aşırı sağı savuşturmak için başarısız bir hamle yaparak sağa daha da bastırmıştı. Hükümet verilerine göre, polis memurlarının sayısını artırarak Perpignan’a Fransa’daki herhangi bir büyük şehir içinde kişi başına en yüksek sayıyı verdi.
Buna rağmen, temel destekçilerinin birçoğu aşırı sağa suç konusunda daha çok güveniyor ve hala kaçıyor gibi görünürken, sol eğilimli kunduzların çoğu görmezden geldiklerinden şikayet ettiler ve baraj inşasına yeniden katılmayı reddettiler, diyor temsilci Agnès Langevine. 2020 belediye başkanlığı seçimlerinde Yeşiller ve Sosyalistler.
“Ve bize, ‘2022’de Macron ile Le Pen arasındaysa, bir daha yapmayacağım’ dediler.
Siyaset bilimci Bay Lebourg, Bay Aliot’un aynı zamanda, Bayan Le Pen tarafından benimsenen stratejinin aynısı olan anaakım bir ekonomik mesaj benimseyerek muhafazakar, üst gelirli seçmenleri de kazandığını söyledi.
Partiyi on yıl önce devraldığından beri, partiyi “dédiabolisation” ya da “şeytan çıkarmak” için çok çalıştı.
Bayan Le Pen, 2015 yılında partiyi kuran ve Holokost’u küçümseme konusunda uzun bir geçmişi olan kendi babası Jean-Marie Le Pen’i kovdu.
Köpek ıslıklarını “vahşileşmek” gibi popüler hale getirirken, bilinçli olarak, Fransız beyaz nüfusunun Afrikalı ve Müslüman göçmenlerin sözde “büyük bir ikame” sini çağrıştıran patlayıcı dilden uzak durdu. 2018’de Ulusal Cephe’yi daha kapsayıcı “Ralli” olarak yeniden adlandırdı. ”
Yine de parti, yabancı öğrenciler için göç politikalarını sertleştirmek ve net göçü yirmi kat azaltmak istiyor.
Ayrıca, minarelere atıfta bulunarak, halkın Müslüman başörtüsü takmasını yasaklamak ve dini yapıların dışında “gösterişli unsurların” çevre ile çatışmaları halinde sınırlandırılmasını istiyor.
Perpignan’da, Bay Aliot suça odaklandı ve 9 dolar harcadı. Uyuşturucu kaçakçılığındaki artışa tepki olarak 30 yeni polis memuru işe alacak, yeni istasyonlar açacak ve bisiklet ve gece devriyeleri kuracak 5 milyon kişi.
Sol eğilimli bir seçmen olan 24 yaşındaki Jeanne Mercier, etrafındaki pek çok kişinin aşırı sağcı belediye başkanı tarafından “baştan çıkarıldığını” söyledi.
Partiye eski adıyla atıfta bulunarak, “Fransa’ya Ulusal Cephe’nin işleri yürüttüğünü ve insanların toplanıp mutlu olduklarını gösterme testiyiz,” dedi. Sonunda hayal ettiğimiz şey şeytan değil. ”
35 yaşındaki Camille Rosa, gelecek yıl Bayan Le Pen’e karşı bir baraj inşa etmeye tekrar katılıp katılmayacağını bilmediğini söyledi. Cumhurbaşkanının bakanlarının “İslamo-solculuk” a ve akademisyenlerin feminizm, cinsiyet ve ırk üzerine saldırıları, onun Bay Macron hükümetine bakışını temelden değiştirmişti.
“Düşmanlarının artık aşırı sağ olmadığı izlenimine sahibim,” dedi, “ama bizler, soldaki insanlar. “