ben yıkılırken çatırtısını duyduğum enkazın altından sesleniyorum. bir kolum koşmuş, diğeri ile yazıyorum satırları. korkuyorum, kaybettiklerimin büyüklüğünün farkında olduğum için. kendimi deniz ve dağlara uzak bir çöl gibi hissediyorum ki ben zaten o çölde görülen bir hayalden ibaretim. ateşi eline, güneşi gözüme koydular. gökyüzü simsiyah... hafifçe gecenin sesi... naif bir esinti..
gece... karanlık... ve işte iki kişilik yalnızlık.
wasp
11 ay