Geleneksel bir ekonomi, gümrüklere, tarihe ve zamana dayalı inançlara dayanan bir sistemdir. Gelenek, üretim ve dağıtım gibi ekonomik kararları yönlendirir. Geleneksel ekonomiler tarım, balıkçılık, avcılık, toplanma ya da yukarıdaki bazı kombinasyonlara dayanır. Para yerine takas kullanıyorlar.
Geleneksel ekonomilerin çoğu gelişmekte olan pazarlarda ve gelişmekte olan ülkelerde faaliyet göstermektedir. Genellikle Afrika, Asya, Latin Amerika ve Orta Doğu'dadırlar. Ama dünya çapında dağılmış geleneksel ekonomi ceplerini bulabilirsiniz.
Ekonomistler ve antropologlar, tüm diğer ekonomilerin geleneksel ekonomiler olarak başlamış olduğuna inanıyorlar. Böylece, geleneksel ekonomilerin zaman içinde piyasaya, komuta veya karışık ekonomilere dönüşmesini beklerler.
Içindekiler
Geleneksel Ekonominin Beş Özelliği
••• © The Balance, 2018
Birincisi, geleneksel ekonomiler bir aile ya da kabile etrafında merkezlenir. Yaşlıların deneyimlerinden elde ettikleri gelenekleri günlük yaşamı ve ekonomik kararları yönlendirmek için kullanırlar.
İkinci olarak, bir avcı-toplayıcı ve göçebe toplumda geleneksel bir ekonomi var. Bu toplumlar, onları desteklemek için yeterli yiyecek bulmak için geniş alanları kapsamaktadır. Onları besleyen hayvanların sürülerini takip ediyorlar, mevsimlerle göç ediyorlar. Bu göçebe avcı-toplayıcılar kıt doğal kaynaklar için diğer gruplarla rekabet eder. Hepsi aynı şeyleri tüketip ürettikleri için ticarete çok az ihtiyaç var.
Üçüncüsü, çoğu geleneksel ekonomi sadece ihtiyaç duydukları şeyi üretir. Nadiren artı veya kalan var. Bu, ticaret yapmak veya para yaratmak için gereksiz hale getirir.
Dördüncüsü, geleneksel ekonomiler ticaret yaparken, onlar takas güveniyorlar. Sadece rekabet etmeyen gruplar arasında gerçekleşebilir. Örneğin, avlanmaya dayanan bir kabile, balığa dayanan bir grupla yiyecek alışverişinde bulunur. Balık için et ticareti yaptıklarından hantal paraya ihtiyaç yoktur.
Beşinci olarak, geleneksel ekonomiler çiftçiliğe ve yerleşmeye başladıklarında evrimleşmeye başlarlar. Ticaret için kullandıkları tampon ürün gibi bir fazlalığa sahip olma olasılıkları daha yüksektir. Bu olduğunda, gruplar bir çeşit para yaratırlar. Bu uzun mesafelerde işlem yapmayı kolaylaştırır.
Geleneksel Karışık Ekonomiler
Geleneksel ekonomiler piyasa veya komuta ekonomileriyle etkileşime girdiklerinde, işler değişir. Nakit daha önemli bir rol üstlenir. Geleneksel ekonomidekilerin daha iyi ekipman almasını sağlar. Bu onların çiftçiliğini, avlanmasını veya balıkçılığını daha karlı hale getirir. Bu olduğunda, geleneksel bir karma ekonomi haline geliyorlar.
Geleneksel ekonomiler kapitalizm, sosyalizm ve komünizm unsurlarına sahip olabilirler. Nasıl kurulduğuna bağlı. Tarım arazilerinin özel mülkiyetine izin veren tarımsal toplumlar kapitalizmi barındırır. Göçebe topluluklar, üretimi en çok kim kazandıklarına dağıtırlarsa sosyalizmi uygularlar. Sosyalizmde buna "her birine katkısına göre" denir. En iyi avcı ya da şefin en ince et ya da en iyi tahılları alması durum böyleydi. Önce çocukları ve yaşlıları beslerlerse, komünizmi benimserler.
"Her birine kendi ihtiyaçlarına göre" diyor.
Avantajları
Üyeler arasında çok az sürtünme var. Özel ve gelenek, kaynakların dağıtımını dikte eder. Herkes çiftçi, avcı veya dokumacı olsun, üretime olan katkısını bilir. Üyeler ayrıca ne alacaklarını da biliyorlar. Memnun kalmasalar bile, isyan etmezler. Toplumu bir arada tutan ve nesiller için işleyen şeyin olduğunu anlıyorlar.
Geleneksel ekonomiler küçük olduğu için, gelişmiş ekonomiler olarak çevreye zarar vermezler. İhtiyaçlarının çok ötesinde üretim yapabilecek kapasiteye sahip değiller. Bu onların teknoloji tabanlı bir ekonomiden daha sürdürülebilir olmasını sağlıyor.
Dezavantajları
Geleneksel ekonomiler, doğada, özellikle de havadaki değişikliklere karşı hassastır. Bu nedenle, geleneksel ekonomiler nüfus artışını sınırlamaktadır. Hasat ya da avcılık fakir olduğunda, insanlar açlıktan ölürler.
Onlar da pazar veya komuta ekonomilerine karşı savunmasızdırlar. Bu toplumlar genellikle geleneksel ekonomilerin bağımlı oldukları doğal kaynakları tüketirler ya da savaşı sürdürürler. Örneğin Sibirya'daki Rus petrol gelişmesi, akıntıya ve tundraya zarar verdi. Bu, geleneksel balıkçılığı ve bu bölgelerdeki geleneksel ekonomiler için sürünen ren geyiği azalttı.
Örnekler
Amerika'nın Avrupalıların göçünden 1492'de başlayan geleneksel ekonomileri vardı. Göçebe Amerikan yerlilerinin ekonomileri, daha güçlü bağışıklık sistemleri gibi avantajlara sahipti. Küçük toplulukları onları bir süredir çiçek hastalığı ve diğer ithal hastalıklardan korudu. Ancak kaçak avlanma, savaş ve soykırım onları zamanla yok etti. Piyasa ekonomisi yeni gelenlere silah ve daha fazla kaynak verdi. Geleneksel ekonomiler rekabet edemezdi.
Amerika Birleşik Devletleri, Büyük Buhran öncesi geleneksel ekonominin birçok yönüne sahipti. 20. yüzyılın başında, Amerikalıların yüzde 60'ı çiftçi topluluklarında yaşıyordu. Tarım, işgücünün en az yüzde 40'ını istihdam etmiştir. Fakat I. Dünya Savaşı'nın ardından yüksek talebi karşılamak için zayıf tarım tekniklerini kullandılar. Bu, kuraklıktan bir kez vurulduğunda Dust Bowl'a yol açtı.
1930'a gelindiğinde, işgücünün sadece yüzde 21'i tarımdaydı. Gayri safi yurtiçi hasılanın sadece yüzde 7,7'sini oluşturdu.
İç Savaştan önce, Amerikan Güney neredeyse tamamen geleneksel bir ekonomiydi. Çiftçiliğe güveniyordu. Bunu yönlendirmek için güçlü bir gelenek ve kültür ağı kullandı. Bunlar savaş tarafından harap edildi.
Haiti'nin nüfusunun üçte ikisi geçimlerini sağlamak için geçimlik tarım yapmaya dayanıyor. Odunlara birincil yakıt kaynağı olarak bağımlılıkları ağaçların ormanlarını sıyırdı. Bu onları 2010 yılında Haiti'ye çarpan deprem gibi doğal afetlere karşı savunmasız hale getiriyor.Bazı iktisatçılar da Haiti'nin voodoo geleneğini yoksulluğunun bir başka nedeni olarak gösteriyor.
Kuzey Kutbu, Kuzey Amerika ve Doğu Rusya'daki yerli kabileler geleneksel ekonomilere sahiptir. Varlıkları için balık avlamaya ve karibanın avlanmasına güveniyorlar. Örneğin, İskandinavya'daki Sami halkı ren geyiği sürülerini yönetiyor. Bir kabile üyesinin sürüyü yönetmekle ilişkisi, onun ekonomik rolünü tanımlar. Bu, kendi yasal statüsünü, kültürünü ve bireye karşı devlet politikalarını içerir.