Okul ve Eğitim ve Her Telden Eğitim Konuları Forumunda Sanat Akımları Yeni Klasikçilik Konusunu Okuyorsunuz..
-
24 Ağustos 2012 10:10
Asel
Bayan Üye
Sanat Akımları Yeni Klasikçilik
Sanat Akımları Yeni Klasikçilik
Yeni Klasikçilik
Caserta Sarayının inşası büyük Fransız üslubunun uluslararası yankılanmasının örneklerinden biri olmakla birlikte, aynı zaman da, bu döneme özgü İlkçağa yeni bir geri dönüşün yol açtığı yeni bir eğilimi temsil eder. Alman sanat tarihçisi Winckelmannın çalışmalarıyla, www.alasayvan.net/ «ideal güzel» fikri yeniden saygınlık kazanır. Pompei, Herculanum ve Paestumda gerçekleştirilen keşifler Roma dünyasının daha tanıdık ve daha kolay aktarılabilir bir boyutunu ortaya çıkarır; Yunanistan ve Mısır, aracısız tanınan daha eski bir dünyaya doğrudan başvurulmasını sağlayan bilimsel araştırmalara konu olmaya başlarlar.
Barokun çalkantısı ve rokokonun aşırılıkları, tepki olarak yeni bir klasikçiliğin doğmasına yol açacaktır. İlk defa olarak, birleştirici bir sanat akımı Avrupaya, Rusyanın o zamana kadar çevresinde yer alan bölgelere, kuzey ülkelerine ve Amerikaya kadar damgasını vuracaktır.
Arkeolojik bilgiyle beslenen arılık arayışı, ilkel yalınlığa ve saflığa geri dönüşle toplumu dönüştürebileceklerini ve modern bir dünya yaratabileceklerini düşünen aydınlanma filozoflarının kaygılarıyla birleşir.
Fransa sanatın bütün görünümlerinde hissedilen ılımlılığın örneğini verir: Soufflotnun eserlerinden (Sainte-Geneviève Kilisesi, bugünkü Panthéon) ve bir Bertranddan (Montcley Şatosu) Ledoux ve Boulléenin ütopik eserlerine, mimarlık basit geometrik şekiller kullanarak kesintisiz düz çizgiye ayrıcalık tanır.
Heykel XVIII. yyın özelliği olan sevimli biçimleri terk ederek İtalyan Genovanın eserlerinin örneklediği belli bir soğukluğu benimser; mobilyalar, kuyumcu işleri rokokonun yılankavi şekillerini bir yana bırakıp Yunan-Roma sanatının örneklerinden esinlenirler.
Helenistik sanattan esinlenen, «zevki yeniden tahtına oturtan» Joseph Marie Vien tarafından yeniden saygınlaştırılan «Yunan modası», (Aşk Taciri, 1763) çok geçmeden yerini daha kesin ve daha yalın bir tarih resmine bırakır. Vienin öğrencisi olan www.alasayvan.net/ David, bunun en önemli temsilcilerinden biri olacaktır; Horatius Kardeşlerin Yemini (1784) gibi eserlerde, bir güzellik idealinin ötesinde ilkçağdan miras alınmış erdemleri dile getirmeye çalışır. Onun atölyesinde yetişen ve kendisi de pek çok öğrenci yetiştiren Ingres, XIX. yy resminin klasik yenilenmesinin kökeninde yer alır.
Yeni klasikçilik Madridden (Prado Müzesi) Kopenhaga (V. Friedrichin kraliyet kilisesi), Sen-Petersburgdan (Amirallik Binası, Tavrida Sarayı) ABDye (Washingtondaki Beyaz Saray ve Kongre Sarayı, geleceğin ABD başkam Thomas Jefferson tarafından 1767de Palladocu bir üslupla çizilen Monticello Malikanesi) uluslararası mimariye damgasını vuracaktır.
XIX. yy yeniklasikçiliği, çok ileri tarihlere kadar devam eden katı bir akademik disipline dönüştürecektir: Atinada 1888-1901 arasında Theophil von Hassen tarafından Dor üslubunda inşa edilen Ulusal Kütüphane, 1839da üniversiteyle birlikte başlanmış olan ve Yunan yeniklasikçiliğinin Yunanistana nüfuz edişinin güzel bir örneği olan bir bütünü tamamlamaktadır.
Axis
Çoğu mimarların Rönesans mimarisinin klasik biçimlerine bağlı kaldıkları doğruysa da, bunlar üslup sorunlarıyla daha çok ilgilenmeye koyuldular. Rönesans sonrası mimari geleneğini ve yöntemlerini bir tür güvensizlikle görmeye başladılar. Anladılar ki, kullandıkları bir çok yöntem, klasik yunan yapılarınca asla saptanmamıştır. XV. yy. dan sonra klasik mimarinin kuralı olarak kabul edilen şeyin aslında , daha çok çöküş dönemine uzanan kimi Roma yıkıntılarından alındığını biraz da irkilerek gördüler. Şimdi işgüzar gezginler, Perikles Atinası'nın tapınaklarını bulup kopya ediyorlardı. Bu tapınaklar ise örnek alınan, Palladio'nun kitabındaki klasik çizimlerden olağanüstü bir biçimde değişikti. İşte böyle doğdu mimarlarda üslup endişesi. Walpol'un "gotik diriltişi"ni naiplik döneminde (1810-1820) doruğuna ulaşan "Yunan olanın diriltilişi" izledi.
Sert ve katı kuralların uygulaması biçiminde anlaşılan bu mimari görüş, Us çağının öncülerini kaçınılmaz bir biçimde kendine çekecekti. Us çağının gücü ve etkisi tüm dünyada artmaya devam ediyordu. Bu bakımdan Birleşik Amerikanın kurucularından ve üçüncü başkanı Thomas Jeffersonun (1743-1826), özel konutu Monticelloyu bu açık-seçik yeni klasik üslupta kendisinin çizmiş olması ve Washington kentinin kamu binalarıyla birlikte diriltilmiş biçimlerine göre tasarlanması şaşırtmıyor)
Bu üslup devrimden sonra Fransada da üstün geldi. Barok ve Rokoko mimar ve süslemecilerinin eski tasasız geleneği, daha yeni süprülmüş geçmişle özdeş tutuldu. Bu gelenek, krallığın ve soyluluk şatolarının üslubuydu. Oysa Devrim insanları, kendilerini yeni doğmuş Atinanın özgür yurttaşları saymasını seviyorlardı. Napolyon, devrimci düşüncede başı çeker görünerek bütün Avrupa da iktidarı ele geçirince, Yeni klasik üslup, imparatorluk üslubu oldu.
Gombrich
-
30 Ağustos 2015 13:28
Yeni Klasikçilik veya diğer bir adı ile neo klasizim 18. yüzyılda tüm avrupayı etkisi altına almış olan bir sanat akımıdır. bu sanat akımına aslında yapılmış olan arkeolijik bir kazı çalışması sonucu bulunan antik sanat yapıtlarını tanıtldığı kitaplar etkili olmuştur.