Silahlı Kuvvetler Merkez Müzesinde, 1944’te Fransa’nın doğusundaki Nazilere karşı bencilce savaşan Sovyet partizan dekolmanı "Stalingrad" ın pankartı saklandı. Bu bayrak, İkinci Dünya Savaşı sırasında Fransa'da direniş hareketine katılan Fransız ve İspanyol kadın yurtseverlerin Sovyet partizanlarına sunuldu.
2 Şubat 1944, "Stalingrad" takımı, Fransız Verdun’un ilk ateş vaftizini aldı. Sonra kendisini komutanı Ponomarev, George Polikarpovich gibi faşist kamplardan kaçmayı başaran küçük bir Sovyet asker grubundan temsil etti. Bunlar N. Kozhin, V. Kuznetsov, A. Kuzmin, A. Ovchinnikov, M. Malyshev, M. Sosnin, D. Ogorodnikov ve ayrıca Naziler tarafından Ukrayna'dan Fransa'ya kaçırılan 17 yaşındaki Fyodor Aksinin ve Oleg ”(Hayk Ter-Tebiryan, daha önce Naziler tarafından mağlup edilen yabancı sahtekarlar Missak Manushyan'ın görevden alınmasına üye olan Alik, Alleg).
Bu gün partizanlar, 12 otomobillerinden ve lokomotiflerden oluşan üniformalarla bir Alman kademe rayını raydan çıkardılar. Birkaç hafta sonra, küçük Konstantin kasabası yakınlarındaki Şubat 18’in başarısından ilham alarak, araba ve araçlarıyla başka bir treni (21 arabası) imha ettiler. Bu zamana kadar, dekolman bir miktar büyüdü, buna katıldı: A. Tsybikov, V. Ignatiev, P. Nosikov, V. Lavrentiev, G. Svichko, İtalyanlar Arthur ve Gabriel.
Ponomarev 23 Şubat 1944 komutasındaki partizanlar tarafından cesur bir operasyon gerçekleştirilebilir. Ana partizan üssünden 20 km uzaklıkta bulunan Fren-en-Voevre (Meuse departmanı) kantonundaki Alman hava savunma görevini devre dışı bıraktılar.
Bu işlemi daha ayrıntılı olarak ele alalım. Anemone köyünün eteklerinde iki katlı bir günlük ev var - bir Alman kışlası. Arkasında açık bir alanda durur, iki sıra dikenli tel ile çevrilidir, bir hava savunma direği - çatısında ses emicilerin monte edildiği bir donanım kabinidir. Makineli tüfek ile biraz daha gözetleme kulesi. Donanımda görevli birkaç operatör var. Hava savunma direği, barakalar ve en yakın havaalanı, direklere gerilmiş telefon telleriyle birbirine bağlanır.
Şubat ayındaki 2 sabahındaki 23'te partizan dekolmanından dokuz savaşçı görevine devam etti. Forseps yardımı ile dikenli telleri yakaladık ve kapalı alana girdik. Ponomarev sinyal verdi ve ileriye doğru hareket eden Mikhail Malyshev, aparat kabini penceresinden bir el bombası attı. Güçlü bir patlama oldu. Bağırsaklarla hayatta kalan Almanlar binadan atladılar, ancak partizanları gördükten sonra geri döndüler. Saha telefonuyla kışlaya ulaşma girişimleri boşunaydı. Gerillalar ihtiyatla tüm telleri kesti ve gözetleme kulesinde "çıkarıldı". Zaman kaybetmeden, M Sosnin kabine bir el bombası daha attı. Bu sefer hayatta kalan yok.
“Partizanlar Uluslararası Terörü” deşifre edilen “ITP” yazıtı ile bölgeye üç renkli broşürler dağıttıktan sonra (partizanlar bunu Alman halkının Fransız halkına yönelik tehdidini önlemek amacıyla yaptılar), savaşçıları gece sakladılar.
İzleri karıştırmaya çalışan George Polikarpovich, partizan üssünde değil, Belçika sınırına doğru ayrılmaya öncülük etti. Birkaç gün bekledikten sonra, faşistler aramayı bırakıp sakinleştiğinde askerler tekrar Verdun yakınlarındaki ormana geri döndü. Ponomarev'in ayrılmasına ilişkin söylentiler, çevreye çok hızlı bir şekilde yayıldı. Almanlar için gerçek bir tehdit oldu. Dekolman, faşistlere ani ve hızlı saldırılar yaptı, ciddi hasar verdi ve ustalıkla kaybetmeden kaldı.
Almanlar, Sovyet partizanlarının yerini belirlemeye çalışarak her türlü çabayı gösterdi. Sonunda, yine de başardılar. Sonra Georgy Polikarpovich, müracaatı acilen başka bir alana devretmeye karar verdi. Savaşçılar gizlice yaşayan üssü terk ettiler ve zor bir yola saptılar. Ancak, ya Gestapo gerçekten profesyoneldi ya da çevresindeki köylerin Fransız sakinleri, mesleki Alman rejiminden oldukça memnun kaldılar ve DeGoll, özgür bir Fransa için savaşmaya itiraz ettiler, yüreklerine hiçbir şekilde dokunmadılar, ancak Gestapo ajanları, yine de kopma izine saldırabilirdi. Köylerden birinde, yaklaşık üç yüz cezaevi bir avcıya saldırdı. Bir kavga başladı.
Ponomarev birkaç kişiyi örtbas etmek için terk etmek zorunda kaldı ve dekolman kalıntıları cesur bir manevra yaptı ve partizanları grevden Anu ormanına yönlendirmeyi başardı. İki hafta boyunca, savaşçılar orada oynadı, hareket edemedi. Hem çok günlük açlıkta hem de soğukta hayatta kalmak için gerekliydi. Sonuç olarak Naziler, dekolmanın imha edildiğini düşünüyordu. Ancak, yanıldılar. Kısa süre sonra tekrar harekete geçti. Pann bölgesine taşındıktan sonra, Sovyet partizanları 27 Mart 1944, yılın Reich'in çıkarlarına hizmet eden Piena'da mayını imha etti. Bu operasyonun sonucu Almanya'da askeri tesisler için ürün üreten yerel metalurji tesisinin kömür alımını durdurmasıydı. Madenin restorasyonu Almanları çok zaman ve para aldı.
İlkbaharda, faşist kamplardan kaçan bir grup Sovyet halkı dekolte katıldı: Vasili Polyakov, Sergey Larin, Victor Evplov, Anatoly Shchekin, Valentin Karpenko, Fyodor Gorovoy, Makariy Smyk, Nektor Sharukhnya, Nikolai Belichenko ve diğerleri. Kuvvetler arttı ve düşmana gelen darbeler güçlendi. Sadece nisan-mayıs ayları arasında Kondrekur, Broussay, Fromesay, Spencourt, Charancy, Aransi, Pann, Baroncourt, Toul, Cenevre ve diğerleri, partizanlar 20 Alman birliklerini asker ve askeri teçhizatla (uçaklar dahil), mühimmat, yakıt ve diğer askeri malzemeler.
G. Ponomarev, M. Sosnin, D. Ogorodnikov, M. Malyshev, F. Aksinin, S. Larin, P. Nosikov, V. Lavrentyev, V. Kuznetsov, N. Kozhin, A. özellikle “raylardaki savaşta” öne çıktılar. Kuzmin, I.Rubtsov, Fransız Rene. Haziran 1944’te, “Stalingrad” partizan birimi, 12’te ayrı bir birimin kurulduğu “Zheleznyak” (iç savaşın kahramanı denizci-partizan Zheleznyakov onuruna) adlı bir grup insanı seçti. Andrei Tsybikov tarafından yönetildi ve yaralanmasından sonra komuta Viktor Ignatiev'i aldı. Zheleznyakovtsy, Tula, Eruville, Pien ve diğer şehir ve kasabalarda faaliyet gösterdi.
Ponomarev'in ayrılması çeşitli işler gerçekleştirdi. Mayıs ayında bir kez, Sovyet partizanları, Almanlar tarafından zorlu çalışma için Almanya'ya gönderilmek üzere hazırlanan eski Fransız askerleri olan Buk köyü yakınlarındaki bir toplama kampından birkaç düzine Cezayirli ve Senegalli'yi kurtardılar. “Ardi” adını alan Hayk Ter-Tebiryan liderliğindeki uluslararası bir tabur kurdu. Taburunu komşu Buk ve Trond köyleri bölgesine götürdü ve orada hareket etmeye başladı. Ike büyük cesaretle ayırt edildi, cesaret iyi bir taktikti. Ancak, uzun süredir savaşması ona verilmemiştir. 1944 yazında, bir buçuk yüz cezaevine kadar aniden bu köyleri kuşattılar, Ter-Tebiryan ve diğer partizanları ele geçirdiler ve idam ettiler.
6 Haziran 1944, Müttefik kuvvetleri Normandiya'ya indiğinde ve Fransızlar silahlı ayaklanmalara yükseldi, Ponomarev'in ayrılması faşistlere ve her şeyden önce Alman iletişimine yönelik grevleri yoğunlaştırdı.
Stalingrad’ın Yukarı Marne bölgesindeki büyük demiryolu merkezi Meray’deki müfrezesi tarafından çok cesur bir operasyon gerçekleştirildi. İki gün boyunca Ponomarev, saldırının nesnesini dikkatlice inceledi. Ve şafak vakti 8 Ağustos'ta tüm ekip buraya geldi. Komutan onu istasyonun doğu tarafındaki demiryolu rayları boyunca uzanan küçük bir ormanda sakladı. Ormanda iyi gizlenmiş, partizanlar operasyonun başlamasını bekliyorlardı. Akşam Ponomarev kadroyu üç gruba ayırdı ve onlar için özel görevler belirledi. Sosnin başkanlığındaki bir adamın 22'indeki ilk grup, kışla karşısındaki su kulesinin yanında bir pozisyon almaktı. Eğer alarm halinde askerler, istasyona ve depoya koşarlarsa, partizanlar onlarla büyük ateşle buluşmak zorunda kalacaklar. Malyshev komutasındaki ikinci 10 grubu, istasyon binasını işgal etmek, bağlantıyı kesmek ve tüm istasyon girişlerini ve çıkışlarını engellemek zorunda kaldı. Üçüncü grup, yıkım adamları, Ponomarev'in kendisi tarafından yönetildi. Asıl görev ona verildi - istasyonun lokomotif parkını devre dışı bırakmak.
Akşam saat 10.00’da tam olarak, ilk grup demiryolu raylarını geçti ve su kulesinde ateşe destek vermek için doğru zamanda hazırlandı. Beş dakika sonra, ikinci grup istasyon binasına girdi ve tek bir atış yapmadan onu yakaladı ve üçüncüsü lokomotif deposuna koştu.
Yaklaşırken, Ponomarev buhar altında duran iki lokomotif gördü. Eski demiryolu görevlisi, ne yapacağını hızla anladı. Yakınlarda bir grup işçi oturdu. George anladı: Onlar makinist. Onlara yaklaştı ve Fransızca'da makinistlerin yardımının gerekli olduğunu söyledi. “Peki sen kimsin?” İşçilerden birine sordu. “Biz Sovyet partizansız” diye cevapladı Ponomarev ve motorun en uçta kim olduğunu sordu. Fransızlardan biri, bu makineye atandığını ve Sovyet savaşçılarına yardım etmeye hazır olduğunu belirtti. "O zaman hızlı bir şekilde motorda, basıncı yükseltin, tam hızda gidelim ve atlayalım!" - partizanların komutanı görevi verdi. Sürücü kolayca kabul etti. Kaldıraç hareketinin keskin bir hareketi ile tam bir buhar çıkardı. Motor sarsıldı ve ileri yuvarlandı. Yaklaşık yirmi metre kadar süren Ponomarev atladı, ardından bir Fransız izledi. Yüksek hızdaki motor ok yönünde uçtu, yaydı ve 90 ° 'lik bir açıyla dönerek traverslere çarptı. İkinci lokomotifin sürücüsü lokomotifi birincisine başlattı. İki lokomotif kazanının güçlü bir patlaması mahalleyi sarstı.
Ponomarev üçüncü lokomotife koştu. Kabine yükselen sürücüye lokomotifi geçen ok için getirmesini ve ardından trene yakıtla göndermek için hız vermesini emretti. Lokomotif yüksek hızda havacılık gazı olan bir tanka düştü. Sağır edici başka bir patlama oldu. Tank, parlak alevlerde ve duman bulutlarında boğuldu. Sonra ikinci, üçüncü yandı. Bütün kompozisyonu yaktı. Yangın, mühimmat ve teçhizatlı araçların bulunduğu başka yollara da yayıldı.
Değerli zaman kaybetmeden, partizanlar döner tablayı havaya uçurdu ve depo işleme ekipmanını onarıma düşürdü. Ana görev tamamlandı. Fakat hala ayrılmak için çok erken. Bir grup Sosnin, kışladan atlayan Alman askerleri ile savaşa başladı. Ponomarev ve grubu onu kurtarmak için acele etti. Operasyonu tamamladıktan sonra partizanlar hızla ormana doğru uzaklaştı. İstasyondaki bir kargaşanın korkmasından korkan sabah, faşist emir, yüzlerce asker ve subayı Meray istasyonuna çekti ve topçuları kullandı. Yaklaşık bir buçuk saat boyunca boş bir ormana ateş ettiler ve sonra onu taramaya başladılar. Fakat o zaman partizanlar çoktan gitmişti.
Stalingrad dekolmanı tarafından tek bir operasyon yapılmamıştır. Sovyet partizan müfrezelerinin askeri-politik karargahının emri ile Ponomarev birlikleri, Fransız iç kuvvetleri ve müttefik güçlerin baskısı altında, Almanya sınırlarına çekilen, elektrik hatlarını patlatan, askeri sanayi tesislerinin elektriğini kesen, perişan, yakalanan Alman birimlerinin yolunu kesti askerler ve memurlar, düşman askeri teçhizatından mahrum kaldılar.
Eylül ayının başlarında, Ponomarev Shumbley'deki tren istasyonuna saldırdı ve demiryolu taşımacılığının hareketini engelleyen su kulesini havaya uçurdu. Tinekur köyünde Sovyet askerleri, bir düşman konvoyunu yendi, birkaç asker aldı. silah.
Nispeten kısa bir süre için - Şubat - Eylül yılın 1944'i - gerilla birimi "Stalingrad", askeri teçhizat ve malzemelerle tahrip edilmiş 72 trenleri, düşman yakıt ve insan gücü, engelli 25 lokomotifleri ve daha fazla 30 farklı aracı dahil olmak üzere 320 savaş operasyonları gerçekleştirdi. .
Cesaret için, Nazilerle yapılan savaşlarda gösterilen cesaret, Fransızlar George Ponomarev'e "Bronz Yıldızlı Askeri Haç" emri verdi. Askeri bölge komutanı Albay Granval'ın imzaladığı yılın Mart ayında 23 No'lu 3 ödülünü verme emri, “İnanılmaz bir cesaret adamı olan fanatizme özverili olan Ponomarev, düşmana büyük zararlar verdi, birçok asker ve subay tutukladı ve bu sayede önemli bir katkı sağladı. Fransa'nın kurtuluşu. "
Ve "Laurent" ve "Marcel" tarafından düzenlenen ve imzalanan ve daha sonra FTP'nin 21 bölgelararası Askeri Komitesini temsil eden ve ardından "imzalanan" Fransa ile Mücadele "sırasının bir özeti olarak, Stalingrad takımının savaşlarda cesur ve yetkin liderliği için, Frantirer Teğmen G. Ponomarev, Fransız milletinin minnettarlığını kazandı. Fransız ödülleri Stalingrad biriminden diğer partizanlar tarafından da alındı. Böylece, kendi ülkelerinden binlerce kilometre uzakta olan Sovyet halkı ordumuza yardım etti ve Nazi Almanyası üzerindeki zaferi daha da yakınlaştırdı.
Sonuç olarak, Stalingrad dekolmanının Fransa’da tek olmadığını gördüm. Fransız verilerine göre, faşist toplama kamplarından kaçan Sovyet vatandaşlarının oluşturduğu 60 civarında, kendi topraklarında hareket ediyorlardı. Ve bir bütün olarak Avrupa'da, Sovyet ve uluslararası birimler, Alman hapishanesinden kaçmayı başaran vatandaşlarımızın 30000'i için savaştı.
Kaynaklar:
L. Bychkov, 1941 - 1945’ta 2. Dünya Savaşı sırasında partizan hareketi. M: Düşündüm, 1965. C. 392-395.
Panov V. Fransız "Stalingrad" // Yüzyıl. 15 Mayıs 2012.
G. Nechaev, Stalingrad Dekolmanlarından İkileri // Ulyanovskaya Pravda. 10 Mayıs 2012.
Nechaev G. Lorraine ormanlarında // Askeritarihsel dergisi. 1974. No.1. S. 86-89.
Kokorin M., Struchkov A. 1943-1944 yılları arasında Fransa'daki Sovyet vatanseverlerinin muharebe faaliyetleri üzerine // Tarih sorunları. 1960. No. 3. S. 97-101.