Göze anında ve neredeyse algılanamayan küçük bir koyu kahverengi nokta, onu yakalayan elden kayboluyor. Küçük bir vampirden nefret eder, ağrılı ısırıklara ve bir hayvana sessiz bir uyku vermemeye sebep olur. Son olarak, en tehlikeli hastalıkların taşıyıcısı, o, pire.
Görünüşe göre hiçbir şey ilginç olamaz - küçük bir parazit, sadece o ısırma ve kan emme yapıyor. Fakat pire, dünyanın her yerinden birçok bilim insanının araştırma nesnesi haline geldi? Amatör araştırmacılar tarafından mikroskoplara bu kadar ilgi duyup niçin şaşırtıcı fotoğraflar çekiyorlar?
Nedeni bir: pire, ilk toplantısında ortalama bir kişiye göründüğü kadar basit değil ...
Ilginç
En ünlü pire araştırmacılarından biri, tüm boş zamanlarını entomolojiye adayan İngiliz bankacı Charles Rothschild'di. Güney sıçan pire , salgın hastalık salgınının eski sebebini açıklayan kişi, şimdi British Museum'da saklanan bu parazitlerin en eksiksiz koleksiyonunu toplayan oydu. İronik olarak, Rothschild intihar etti çünkü ensefalitten muzdaripti. Ve bu hastalığı entomolojik keşiflerinden birinde yakalaması oldukça olasıdır.
Biraz biyoloji
Pire - birçok yönden eşsiz bir parazit. Talep ettiği gibi benzersiz: pire, sıcakkanlı kuşlar ve memeliler hariç, herhangi bir hayvan ısırmayın. Sadece tek tek türler soğukkanlı hayvanları ısırır, ancak bunu sadece istisnai durumlarda yaparlar.
Memelilerden bu böcekler tam olarak yuva ve yuvaları düzenleme eğiliminde olanları tercih ederler. Sahiplerin bu tarz alışkanlıkları parazitler için gereklidir: Böcekler ustalarının sürekli olarak yaşamazlar, ama sadece kan emmek için üzerine atlarlar. Ve elbette, tek bir yere bağlı olmayan hayvanları parazitleştirerek, bir sonraki açlıktan kurbanı bulamama riskini taşıyacaklar.
Bu nedenle, pireler kemirgen yuvalarına, kuş yuvalarına, köpek kabinlerine yerleşmeyi tercih eder - burada düzenli bir öğünde güvenebilecekleri garanti edilir.
Ilginç
Çok sayıda pire türü arasında sadece birkaç düzine (30'a kadar) vardır; öyle ki, göçebe hayvanlar, dişi domuzlar, kedigillerdir - ve böylece besin kaynağını kaybetmemek için vücutlarında sürekli olarak bulunurlar.
Bir besin kaynağı ile, pire her gün yemek. Ancak, gerekirse, birkaç ay boyunca yiyecek olmadan oldukça uzayabilirler. Ancak böyle bir görevden sonra parazit kurbanı özel açgözlülükle zehirler.
Böylece, kişi pire için uygun bir kurban. Özellikle sağlıksız koşullarda yaşamayı tercih eden kişi.
Bu durumda pire türüne bağlı olarak farklı şekillerde beslenebilir. Bazıları gelecek için emilir, böylece dışkıda konakçının kanlarını sindirirler. 20 dakikadan bir saate kadar emiyorlar. Diğerleri sıklıkla ve yavaş yavaş - çoğunlukla kemirgenlerin ve kuşların yuvalarında yaşayan türler.
Çoğu pire türü tek bir ustaya bağlı değildir: Farklı hayvanların ve kuşların derisinde kolaylıkla yiyebilirler. Bununla birlikte, sadece bir hayvanın kanında beslenen pire de vardır. Genellikle bu yarasaların zorunlu parazitleridir.
Pireler dünyanın her yerine yayılır. Antarktika'da bile, kuşların yuvalarında ve yerel bilimsel istasyonlarda buluşuyorlar. Konutları ve üremeleri için en uygun sıcaklık 18-27 ° C'dir, ancak pire aynı zamanda çoğalmayı durdursa da aşırı sıcaklıklara da dayanabilir.
Ilginç
Bloch türleri Glaciopsyllus antarcticus - dünyanın en güneydeki böcek. Queen Maud Land'de ve Davis ve Mawson Antarktika istasyonlarının yakınında bulundu - burada başka bilinen bir böcek bulunmadı. Bu böcek, bu kuşların yuvalarındaki sıcak mevsimde, kış mevsiminde yaşayan, okyanusta ve hayvanların üzerinde paraşütler.
Pire görünümü
Birçok insan pire'nin nasıl göründüğünü bilir, ancak herkesin bu küçük parazitin fiziğinin detaylarına ayrıntılı olarak bakmanın mümkün olduğu bir parazit görmemiştir.
Mikroskopla yapılan bir pire fotoğrafına bakarsanız, vücudunun yanlarından çok düz olduğunu ve ezilmiş gibi gözüktüğünü görebilirsiniz. Bu, ev sahibinin saç veya tüyleri arasında kolay harekete evrimsel bir uyarlamadır.
Evrimsel davanın iradesine göre, böceğin morfolojisinin aynı özelliği, tarağı çalmaya, kemirmeye veya sadece paraziti parmakla ezmeye çalışırken, bu durumun savunmasız kalmasına yardımcı olur. Gerçekten de, bir kişi mekanik olarak bir pırasayı tahrip edebilir, sadece sert bir yüzeyde tırnağıyla ezebilir.
Aşağıdaki fotoğraf, ön ve tarafta aynı pire gösterir: Vücudun oranlarındaki fark açıkça görülebilir:
Nota
İlginçtir ki, yaş bilimcileri 50 milyon yıl öncesine dayanan fosil pire, modern olanlarla neredeyse aynı görünmektedir. Görünüşe göre, böyle bir parazit yaşam biçimi için, bu vücut formunun optimal olduğu kanıtlandı. Örneğin, böcekler ve keneler, sadece diğer yönde - yukarıdan aşağıya doğru çok düzleştirilmiş bir gövdeye sahiptir.
Fotoğraf pire:
Yatak hata fotoğrafın (vücut yatay düzlemde oblate):
Pirelerin karakteristik özelliği uzamış arka ayaklardır. Parazitlerin hemen hemen tüm diğer böceklerin ötesine geçebilmeleri onlara teşekkür eder. Aynı ya da sakin bir durumda beslenirken, bu pençeler, hareket eden böceklere herhangi bir rahatsızlık vermeyecek şekilde bükülür. Uzun pençeleriyle, pire çok orijinal görünüyor - aşağıdaki fotoğraf bir mikroskop altında bir köpek pire göstermektedir:
Ilginç
Atlayış aralığı vücudun uzunluğuna göre, pire ikincisi bütün böcekler arasındadır: tek seferlik atlar sadece bir tür ağustosböceği tarafından yapılır. Vücut uzunluğu 2-3 mm olan pire, 19 cm yüksekliğe kadar ve 30 cm uzunluğa kadar atlar - bu, vücudunun uzunluğunun 100 katıdır. Atlayış aralığında bir pire ile rekabet edebilmek için, en az 160 metre uzunluğunda zıplaması gerekiyor.
Uzun atlar pire sadece güçlü arka ayakları değil, aynı zamanda göğüste özel bir katı flep sağlar. Arka ayakların böceklerini bükerken, bu kalkan bir mancınık kolu gibi geri çekilir. Ve bir itme kuvvetle yukarı doğru atılır, bir sıçrama aralığı artar.
Nota
Tüm pire atlayamaz. Arka tarsi her zamanki uzunluğa sahip olan ve sürekli olarak ev sahibinin vücudunda olanlar var. Ve kemirgenlerin burrows arasındaki ulaşım için bir taşıma ... kulaklık kullanır gibi bir görüş var.
Tüm pire kanatsızdır. Yaşam tarzları göz önüne alındığında, kanatlar, sahibinin yünü içinde hareket etmeleri için bir engel olurdu. Evet ve kanatlı böcekleri genelde kanatsızdan daha kolay ezin. Evrim, pire'nin uçmaktan daha zıplamasının daha iyi olduğuna karar verdi.
Pireler diğer kan emici böceklerde bulunan bir delici proboscis yoktur - sivrisinekler ve bedbugs. Ama aynı zamanda styloid benzeri çeneleri de tamamen idare ederler: üst çeneler kurbanın derisinden kesilir ve alt çeneler tükürüğün içine girmesi için yarayı genişletir.
Doğru, beslenme parazitinin kendisi yara vücudunu kan damarına gitmek için tam anlamıyla sarmalıdır - fotoğrafta, şu anda bir böceğin neye benzediğini düşünmek iyidir:
Nota
Çoğu kan emici parazitin aksine, pire kesinlikle onların ısırıklarını gizlemeye çalışmayın ve yaraya bir anestetik enjekte etmeyin. Aynı zamanda, böcek salyasında bulunan ve kan pıhtılaşmasını engelleyen enzim, korkunç kaşıntıya ve ısırık bölgesinde hemorajik ödem oluşmasına neden olur. Aynı zamanda, bir lokma ile iletilen bu tür bir irritanın bir kısmı ihmal edilebilir - sadece 0.000004 kübik mm. Pirelerin bu türden "kibirleri", vücudun şekline tam olarak bağlıdır: İnsan, bir böceği parmaklarıyla pratikte yok edemez ve bu nedenle parazit, ısırığını maskelemeye çalışmaz.
Pire'nin bedeninin büyüklüğü bir sözcük haline gelmişti: pire, herkesin küçük boyutlarını vurgulamak istediğinde.
Gerçekten de, en büyük pire, geyik üzerinde parazit, ancak 10 mm uzunluğa ulaşır. Genellikle pire 1-3 mm'lik bir vücut uzunluğuna sahiptir. Yaklaşık olarak aynı uzunlukta larvaları da var, ama yetişkinlerden çok farklı görünüyorlar.
Pire üremesi, yumurta ve larva görünümü
Pireler tam dönüşüme sahip böceklerdir. Bütün üreme döngüleri şöyle:
- İyi beslenmiş bir dişi bir sürü yumurta atar: Yumurtaların güçlü bir şekilde fırlatılması daha geniş bir yumurta dağılımı sağlar. Mikroskop altında birkaç yumurta gösterilmiştir - o kadar küçüktür ki, onları çıplak gözle görmek çok zordur.
- Birkaç gün sonra, yumurtaların üzerinde yer aldığı küçük beyaz kurtçuk larvaları yumurtaların üzerine serildiği alt tabakaya girerler. Çoğu durumda, bu alt tabaka ana bilgisayarın yuvasındaki çöptür. Ve evde eski kirli bir halı olabilirler. Larvalar, yetişkin pire dışkılarında ya çürüyen organikler ya da artık kanla beslenir. Larva, birkaç kez molt büyüdükçe ve üçüncü molt sonra, ince bir ipek koza ile kendini çevrelemeye başlar ve bir chrysalise dönüşür.
- Pupa birkaç gün gelişir ve ondan oldukça yetişkin ve parazitlik pire için hazır gelir. Onun için kalan her şey, sahibi için beklemek ve ebeveynlerinin işine devam etmektir.
Normal bir dairede, pire larvaları zeminlerin çatlaklarında, süpürgeliklerin ardında, eski halılarda, genellikle en az çürüyen bir çöpün olduğu yerlerde oldukça başarılı bir şekilde gelişebilir.
Larva göze batmayan görünüyor ve ilk bakışta basit bir küçük beyaz solucan gibi görünüyor. Sadece fotoğraftaki mikroskop altında açıkça parlayan dolgun bir mideyi ayırt edebilir:
Hayatı için bir kadın porsiyon başına 10-15'e kadar 450 yumurta bırakır. Bir "atış" için en azından bir kez iyi bir yemeğe ihtiyacı var. Ancak yumurta konveyörünün dişi ile çalışmasında, erkekle tek bir koparma yeterlidir.
Pire yumurta fotoğrafı:
Teorik olarak, bir pire bir buçuk yıl kadar yaşayabilir, ancak gerçek koşullar altında neredeyse 2 aya kadar dayanmaz - yaşam tarzı çok tehlikeli, çok fazla düşman.
Pireler ve aralarındaki farklar
Birçok pire türü vardır. Bilim adamları 2000'den fazla var, bunların her biri bir hayvan veya kuş türünde esas olarak parazitlik konusunda uzmanlaşmıştır. Deneyimsiz bir gözlemcinin baktıkları şekilde bir fark bulması olası değildir ve örneğin bir suskandan bir tavşan bitini ayırt etmeyecektir. Uzmanlar, mikroskop altında pek fark edilmeyen bu belirtilere göre ayırırlar.
Kişi için, aşağıdaki pire türleri en aşinadır:
- Bir insan pire - aslında bir tane var. Ortaçağ sanatçılarının resimlerinde ölümsüzleştirilen kişi, edebiyatta pire betimlediklerinde söylediklerinin aynısı.
- Kedi pire - insan ısırıklarının sayısı için kayıt. Küçük, çok yaygın ve bir ev sahibi seçerken, köpekler, kediler ve insanlar üzerinde iyi yemek yemekten kesinlikle rahatsızlık duyuyor.
- En tehlikeli olan fare pire, veba'nın etken maddesinin aktif bir taşıyıcısıdır.
- Bir köpek pire, nispeten büyük ve inaktif, en sık köpeklerde parazit.
Ve bu liste çok, çok uzun bir süre devam edebilir: marmot, tavşan, geyik, fare - hemen hemen her tür memelinin pire paraziti vardır.
Aşağıdaki fotoğrafta en yaygın türlerin temsilcilerini tanıyabilirsiniz.
İnsan pire fotoğrafı:
Kedi pire fotoğrafı:
Köpek pire fotoğrafı:
Tehlikeli hastalıkların taşıyıcıları olarak pireler
Pire, insanın ölümcül hastalıklarının taşıyıcıları değilse, insanlar bu türden çabalarını yıkımlarında göstermeyecekti. Fakat bu böcekler, onların usta-sıçanları ile birlikte, Avrupa'daki hıyarcıklı veba salgın hastalıklarının sebebi olan bu böceklerdi. Ve bugün bile, pek çok kemirgen popülasyonu - jerboa, yer sincabı, gerbiller - epidemiyologlar tarafından sıkı kontrol altında tutuluyor, çünkü ölümcül patojen bu hayvanların deliklerinde inkübe olmaya devam ediyor.
Veba etkenine ek olarak, diğer basiller ve virüsler pire üzerinde aktif olarak hareket eder:
- Hepatit A ve B virüsleri
- zehirlenmeye neden olan mikrop
- bruselloz patojen
- tifüsün etken maddesi
- ensefalit virüsü
- trypanosome
- çeşitli helmintlerin yumurta.
İnsanlar için 200'den fazla tehlikeli hastalığın toplamı belirli pire tiplerine tahammül edebilir. Bu yüzden pire ısırıkları sadece kaşıntı ve kızarıklıklarla değil ...
Genel olarak, bir pireyi diğer kan emici parazitlerden ayırt etmek zor değildir: böyle küçük boyutlarda ne akar ne de tahtakuruları vardır. Ve kesinlikle altı ayaklı vampirlerin hiçbiri atlama yeteneği vardır. Pire sadece kıyafetlere bakmak ve ısırmadan önce yakalamak için önemlidir. Ve kimliğinin ciddi bir sorun olması olası değildir.