Christo ve Jeanne Claude Kimdir ? Hayatı Ve Biyografisi
Christo ve Jeanne Claude Kimdir ? Hayatı Ve Biyografisi
Christo ve Jeanne Claude
Doğum: Christo: 13 Haziran 1935 – Gabrovo, Bulgaristan
Jeanne-Claude: 13 Haziran 1935 – Kazablanka, Fransız Fas
Ölüm: Christo: 31 Mayıs 2020 – New York
Jeanne-Claude: 16 Kasım 2009 – New York
Christo ve Jeanne-Claude’nin Biyografisi
Christo Vladimirov Javacheff, Balkan Dağları’ndaki küçük bir kasaba olan Gabrovo, Bulgaristan’da doğdu. Ailesi, kimyager ve kumaş fabrikasını işleten bir işadamı olan Ivan Vladimir Javacheff ve Bulgaristan’ın Sofya kentindeki Güzel Sanatlar Akademisi’nde siyasi bir aktivist ve sekreter olan Tzveta Dimitrova idi. Ivan ve Tzveta, Gabrovo çevresindeki sanatçılar ve entelektüellerle sosyal olarak bağlantılıydı ve Christo, ilerici fikirler ve kültürle çevrili olarak büyüdü.
Christo, erken yaşlarda, ebeveynlerinin bohem sosyal çevresinden esinlenerek sanat yaratmaya başladı ve ailesini ziyaret etmek için sık sık aile evine gelen Güzel Sanatlar Akademisi’nden birkaç profesör tarafından teşvik edildi. Politika aynı zamanda erken yaşamını şekillendirdi ve genç bir çocuk olan Christo, doğduğu ülkenin Naziler ve daha sonra Sovyetler tarafından işgaline tanık oldu.
Christo ve Jeanne Claude Kimdir ? Hayatı Ve Biyografisi
Jeanne-Claude Denat de Guillebon, bir Fransız general olan babası Binbaşı Leon Denat’ın görev yaptığı Fas’ta doğdu.Genç annesi Precilda, o doğduktan kısa bir süre sonra babasından boşandı ve üç kez yeniden evlendi.Asker ailesi biraz dolaştı ve ilk eğitiminin çoğunu Fransa ve İsviçre’de aldı.Başından beri, güçlü organizasyon becerilerine sahip, dışa dönük, son derece sosyal bir insandı.
Jeanne-Claude, 1952’de Tunus Üniversitesi’nden Latince ve Felsefe diploması aldı, aynı yıl Christo, Sofya’daki Güzel Sanatlar Akademisi’ne kaydoldu ve burada 1956’ya kadar çalıştı ve çalıştı.Akademideki müfredat ağırlıklı olarak Sovyet Sosyalistine odaklandı. gerçekçilik , erken 20’de geliştirilen sanatsal üretimin bir hükümet güdümlü tarzı inci popülist bir sanat özellikle kapitalist olmayan form olarak Sovyetler Birliği’nde yüzyıl sürdü.Christo ayrıca bir kampüs Komünist Gençlik grubuna dahil oldu ve burada Sosyalist Gerçekçi siyasi sanatın ilkeleri ve teknikleri doğrultusunda propaganda afişleri oluşturmaya yardımcı oldu.
Akademiden mezun olduktan sonra Christo, Çekoslovakya’nın Prag kentine gitti. Orada tiyatro tasarımına daldı ve Matisse , Miro , Klee ve Kandinsky’nin çalışmalarına ilk kez maruz kaldığı Burian Tiyatrosu ile çalıştı.Prag’daki ilk yılında, 1956’da Macar Devrimi patlak verdi, bu durum öğrenciler ve sanatsal ve entelektüel sınıfların üyeleri için özellikle tehlikeli hale geldi.Christo, bir demiryolu işçisine onu ilaç ve tıbbi malzeme taşıyan bir trende koyması için rüşvet vererek Macaristan’dan kaçtı. Avusturya’nın Viyana kentine güvenli bir şekilde ulaştı, ancak bu hareket onu Bulgar vatandaşlığını kaybetmeye ve 1954’te II. Bir dönem Viyana’da kaldı ve Güzel Sanatlar Akademisi’nde sanatçı Wotruba’nın yanında heykel eğitimi aldı.
Christo daha sonra bir yıllığına Cenevre’ye, ardından 1958’de Paris’e taşındı ve burada annesinin bir portresini yapmakla görevlendirildiği sırada Jeanne-Claude ile tanıştı.O sırada Jeanne-Claude, Philippe Planchon adında bir adamla nişanlıydı.Ancak, Jeanne Claude’un düğününden kısa bir süre önce Christo tarafından hamile kaldığına inanılıyor.İkisi aynı saat içinde doğduklarını öğrendiklerinde çok çabuk yakınlaşmışlardı.Jeanne-Claude, Planchon’un düğününe katılsa da, balayından hemen sonra ondan boşandı ve aynı yılın Ekim ayında Christo ile evlendi.Oğulları Cyril, 11 Mayıs 1960’ta doğdu.
Christo’nun Paris’teki ilk yılları, dili öğrenmek ve kültüre asimile olmak için mücadele ettiği için sorunsuz değildi. Geçimini, becerisini veya gerçek sanatçı kimliğini yansıtmadığını düşündüğü sokakta portreler yaparak kazandı ve bu portreleri kendi portrelerinden ziyade “Javacheff” adıyla imzaladı.Çift, 1961’de petrol fıçıları, endüstriyel kağıt ruloları ve branda ambalajından oluşan geçici bir kurulum olan birlikte ilk çalışmaları yaptılar.Nesneleri ve binaları “sarma” eylemi, çalışmalarının ayırt edici özelliği haline gelecekti.1960’ların ortalarında, çığır açan sanatçılar olarak tanınmaya başladılar.Paris’te geçirdikleri yıllarda Arman , Daniel Spoerri , Jean Tinguely ve Yves Klein ile tanıştılar.Günlük yaşamın nesne ve malzemelerinin doğrudan sahiplenildiği ve çoklu ortam çalışmalarına dahil edildiği Nouveau Realisme hareketiyle ilişkili tüm sanatçılar.
1964’te çift New York’a taşındı ve üç yıl boyunca belgesiz göçmenler olarak yaşadılar, sonunda 1973’te Christo’nun da Amerikan vatandaşı olduğu zaman satın aldıkları yasadışı bir binada çömeldiler.Christo, Mağaza Önleri ve Pencereleri Göster adlı gerçek boyutlu kurulumlar yarattı ve İtalya ve ABD’deki tüm binaları kaplamayı ve Avustralya kıyılarından manzaralarla çalışmayı içeren daha az satılabilir diğer projelerini finanse etmeye yardımcı olmak için bu büyük ölçekli galeri çalışmalarını sattı.
Jeanne-Claude aslen Christo’nun reklamcısı ve işletme müdürü olarak görülüyordu, ancak daha sonra yaratıcı ve idari ortağı rolünden dolayı kredi verildi.Çift, 1960’lardan beri yarattıkları her şeyin ikili bir çaba olduğunu vurguladı ve pazarlama amacıyla, eserlerine yalnızca Christo’nun adını koymayı seçtiler.Dış mekan çalışmalarını ve büyük ölçekli geçici iç mekan kurulumlarını “Christo ve Jeanne-Claude” a atfetmeye karar vermeleri 1994 yılına kadar değildi.Çift, New York’taki stüdyolarından ve evlerinden çalıştı, nadiren asistan tuttu ve projelerini eskiz, plan ve 3 boyutlu modellerin satışı yoluyla finanse etti. İşbirliği, süreçlerinin o kadar ayrılmaz bir parçasıydı ki, bir uçak düştüğünde emin olmak için genellikle farklı uçaklarda seyahat ettiler.
Jeanne-Claude 2009’da beyin anevrizmasından muzdarip olduğunda çift, Colorado’daki Over the River ve Birleşik Arap Emirlikleri’ndeki Mastaba adlı iki eşzamanlı proje üzerinde çalışıyordu.18 Kasım’da 74 yaşında öldü. Christo, 84 yaşında New York’taki evinde barışçıl bir şekilde geçene kadar büyük ölçekli çalışmalarının gerçekleştirilmesi için çalışmaya devam etti.
Christo ve Jeanne-Claude’un dış mekan çalışmaları, boyutları ve çevre üzerindeki şüpheli etkileri nedeniyle çoğu zaman tartışmalı olsa da, dünyanın en iddialı ve yenilikçi çalışmaları olarak kabul ediliyor.Bu tartışmaları ele almak için sanatçılar kapsamlı çevresel etki çalışmaları yürüttüler ve açıkça ürettikleri her malzemeyi geri dönüştürdüler.
Estetik etki, Christo ve Jeanne-Claude’un çalışmalarının en önemli, amaçlanan yönü olarak vurguladıkları değerdir, Ancak çalışmalarının dünya üzerindeki etkisi, yalnızca estetiğin değerlerini çok aşmaktadır.Çalışmaları, sanatın, özellikle de sabit, kalıcı bir nesne olarak heykel kavramının, geleneksel ve kategorizasyonunun sınırlarını zorluyor. Çevreden düşünceli bir şekilde uzaklaşmak yerine doğrudan çevre üzerinde hareket etmek, bazıları için çalışmalarının özgürlükten insani failliğe, doğal dünyanın güçlü süreksizliğine kadar uzanan kavramların bir yorumu olduğunu ima eder. Aslında Jeanne-Claude, çalışmalarını bir gökkuşağına benzeterek, geçici olduğu için daha da güzel ve heyecanlı hale getirdi.
Çiftin çabaları film yapımcıları ve fotoğrafçılar tarafından takdir edildi ve çalışmalarıyla ilgili 1973 tarihli bir belgesel Akademi Ödülü’ne aday gösterildi.2004’te Çağdaş Heykelde Başarı Ödülü’nü kazandılar ve 2006’da The Gates ile Kamusal Alanda En İyi Proje ödülünün yanı sıra yurtdışında çalışan yabancılar için Vilcek Güzel Sanatlar Ödülü’nü aldılar.