Savaş kruvazörlerinin zayıf rezervasyonları D. Fisher’ın icadı değilse, on iki inç silahlı Japon zırhlı kruvazörlerin haberi onu buna zorlasa da, onlara “savaş gemisi” 305-mm kalibrelerinin kullanımı ona aktarılmalıdır. 25-nodal hızını sağlama ihtiyacı, Admiralty'nin, aynı sınıftaki en yeni İngiliz gemileri için 24 düğümlerinin makul görünmesini sağlayan, diğer ülkelerde 25 düğüm hızına sahip zırhlı kruvazörlerin varlığına ilişkin varsayımlarından kaynaklandı.
Sekiz silahın bir tarafına ateş edilmesinin imkansız olduğu ana kalibre silahlarının az bilinen, neredeyse “eşkenarısı” yeri, hem kruvazörde hem sert hem de kruvazör için çok önemli olan keskin viraj köşelerinde güçlü ateş sağlama arzusundan kaynaklandı. 60-90 kablolarındaki topçu savaşının özellikleri, yani Savaşçıların gerçekte Birinci Dünya Savaşı'nda savaştıkları mesafeler. Invincibles'ın tasarımı sırasında, İngilizler, 25-30'te kabloları nasıl çekeceklerini bile bilmiyorlardı ve gelecekteki deniz savaşlarının 30'te gerçekleşeceğine inanıyordu, maksimum 40 kabloları neredeyse hiç yoktu. Tasarım Komitesi üyelerinin, yeni kruvazörlerin tüm topçuları bir amaç için kullanamaması nedeniyle heyecanlanmadığı, ancak geminin 25 ünitelerine ulaşmak için gerekli olan hatlarını koruyarak, farklı bir yere koymadıkları bir yol bulmadıkları söylenmelidir. ekstremiteler.
Sonunda gelecekteki savaş ustalarının - 8 * 305 silahlarının, 25 düğümlerinin temel özelliklerine karar vermiş ve "Minotaur" gibi rezervasyon - İngilizler tasarlamaya başlamıştır.
rezervasyon
Garip bir şekilde, ancak baş tasarımcı "Minotaur" türündeki en son zırhlı kruvazörlere kıyasla zırh korumasının önemli ölçüde iyileştirilmesinin nedeni olarak teknik göreve "uymadı".
"Yenilmez" ve "Minotaur" un korunmasının temeli 152 mm kalesiydi. İşte sadece 152-mm zırh kemeri "Minotaur" sadece motor ve kazan dairelerini kapsıyor (ve aynı zamanda - yanlara yerleştirilmiş 190-mm top kulelerinin topçu mermisi). Zırh kayışının yay ve kıç kısmında, aynı 152 mm traversler kapalıdır. Buna göre, ana şey оружия “Minotaur” - Kalenin dışında, uçlarda bulunan ve kıçta sadece 234-mm zırh ve 102-mm zırhı koruyan uçlarda bulunan 76-mm kule. Aynı zamanda, Invincible'da, 152-mm zırh kayışı, ana kalibrenin tüm kulelerini kapladı, sadece zırh kayışının arkasındaki hafifçe "çıkıntılı" kıç, ancak kenarından kuleden 152 mm traversine kadar yumuşak bir şekilde 178 mm baraya dönerek geçti. Ön kirişin kalınlığı 178 mm'dir. Bu nedenle, İngiliz kruvazörlerinin kalelerinin dikey olarak ayrılması oldukça koşullu olmasına rağmen, en azından Invincible'da ana kalibrenin tüm kulelerini korudu ki bu hiç şüphesiz bir avantajdı. Harp hücresinin pruvası 102 mm zırh aldı, ama kıç hiç zırhlanmadı, bu da Minotaur'a kıyasla belki de Yenilmez'in tek dezavantajıydı. Öte yandan, kıçın korunmamasından (ve 76 mm zırhın sadece ağır mermilerin parçalarından örtülmesinin) sonucu elde edilen tasarrufların, oldukça makul görünen kaleyi güçlendirmek için İngilizler tarafından kullanıldığı açıktır.
Yatay koruma iki "katman" içeriyordu. Her iki kruvazörün zırhlı kemerleri, üst kenarlarından Minotaur'un kale içinde 18 mm zırh ve onun dışında 25 mm kadar savunduğu ana güverteye ulaştı. Invincible'da, tam tersi, 25 mm zırh ve 19 mm yay içindeki kaleye yerleştirildi ve yemekler tamamen korunmadı. Aynı zamanda, ilk üç kulenin mahzen alanları üzerinde (yem hariç) ve orta direk üzerinde, zırhlı tekne gövdesi 50 mm'ye kalınlaştırılmış - ancak, bu ek korumanın başlangıçta olup olmadığı veya Jutland savaşından sonra gemilerin durumunu ilgilendirdiği açık değildir. Makalenin yazarı, 50 mm korumanın başlangıçta olduğuna inanmaya meyillidir.
Her iki kruvazörün zırhı (alt) güvertesi su hattı seviyesine (yatay kısım) yerleştirildi ve yatay kısımdaki kale - 38 mm içinde aynı kalınlıklara ve zırh kayışlarının alt kenarlarına giden 50 mm pahlara sahipti. Ancak Yenilmez için, aynı zırhlı form burnun içinde devam etti, ancak aynı kalınlıkta eğimli burundaki Minotaur için yatay kısım sadece 18 mm'ye sahipti. Arkada, Invincible zırhlı güvertenin eğimi ve yatay kısmı 63,5 mm'ye kadar korumayı arttırdı, bu aslında tek başına direksiyon cihazlarını kapsıyordu. Minotaur'da belirsizdir, muhtemelen yatay kısım 38 mm zırh ve eğimdeki 50 veya 38 m ile korunmuştur, ancak dikey 76 mm zırh kayışı göz önüne alındığında, yemekler daha iyi korunmuştur.
Ancak “Yenilmezler” üzerine yerel mahzenlere rezervasyon yapıldı - tahtaların yanlarından 63,5 mm bölmeler aldılar. Bununla birlikte, yalnızca yanlardan - zırhlı güverteyi gemi gövdesi boyunca delen mermilerden, bu bölmeler korunmadı. İngilizler kendi içlerinde sualtı patlamalarından korunma görüyorlardı, yani. Torpidolar, çünkü Invincibles'da ciddi bir PTZ yoktu.
Bu nedenle, Minotaur'a veya Invincible'ın makine dairesine veya kazan dairesine çarpmak için, düşman mermisinin 152 mm kayışı ve 50 mm konik ucunun üstesinden gelmesi gerekir. Ancak, merminin paralel yollardaki bir savaşta Invincibles'ın ana kalibrelerinin toplayıcı mahzenlerine “uzanması” için, yalnızca 152 panosuna ve 50 mm eğimine değil, ayrıca 63,5 mm ek korumaya da girmesi gerekiyordu.
Aynı zamanda, Minotaur'un mermilerinin 234-mm mahzenleri ve yükleri sadece 102 mm levha ve 50 m konik (burunda) ve 76 mm levha ve 50 mm ve hatta 38 mm konik ile savundu.
Ancak, kuleler ve baretler benzer bir dikey korumaya sahip 178 mm'ye sahipken, belirtilen kalınlıktaki barbekü ana güverteye ulaştı. Buradaki istisna, bir kiriş aracılığıyla 152 mm tarafından kaplanmayan, Yenilmez kıç kulesinin barbetinin yalnızca bir kısmıydı - 178 mm kalınlığını zırhlı güverteye kadar tuttu). Ancak ana güverte altında, barbekü savunma çok kaybetti. Ana ve zırhlı desteler arasındaki aralıkta, Minotaur kulelerinin 234 mm barbatları, 76 mm (yay) ve 178-102 mm (kıç) ve 190 mm kulelerin - 50 mm. Invincibles'da, bu desteler arasındaki bütün baretler sadece 50 mm kalınlığındaydı. Bununla birlikte, barbekülerin bu kısımlarının Minotaur ve Invincible'daki yangından korunması oldukça benzerdi. Mermi, burun kulesinin akış borusuna çarpmak için, Minotaur'da, toplamda - 102 mm zırhında ve Invinsible - 76 mm tahtasında veya 178 mm izlerinde ve sonrasında 152 mm onboard zırhını ve 178 mm barbetini delmek zorunda kaldı. , 50 mm barbet, yani toplam koruma 203-228 mm idi. Kıç besleme borusu Minotaur daha iyi - 76 mm levhası ve 102-178 barbet, yani toplam 178-254 ve zırh, Invincible - 178 mm veya 152 mm travers + 50 mm çubukta, yani. 178-203 mm.
İlginçtir ki, koronun tüm kaynakları, İngiliz savaş görevlilerinin yatay rezervasyonunun mükemmel yetersizliği hakkında tartışmaktadır. Kaynak ve kaynaktan, 1909 g'de “dolaşımda” düzenlenen ve tamamlanmamış Yenilmez'in komutanı kaptanı Mark Kerr ve ana yapımcı Philippe Watts'ın diyalogu:
“... Tyne'deki Invincible'ın yapımı bitmek üzereydi, Kerr'ı görmek için Philip Watts tarafından ziyaret edildi. Kerr'ın tartıştığı diğer meseleler arasında Watts, görüşüne göre, “savaşların mücadele edeceği veya bir şekilde 15 000 yardalarından (74 kablolarından biraz daha fazlasıyla) başlayacağı mesafenin” olduğuna dikkat çekti. Zırhlı büfenin üzerinden geçecek (burada, büfenin altında, Kerr zırh kemeri anlamına geliyordu - yaklaşık aut) ve güverteyi delip "patlayacak," mühimmat mahzenine doğrudan vurarak patlamaya yol açacak "
Kerr Watts'a göre, "bu tehlikeyi bildiğini" söyledi, ancak:
“Admiralty gereksinimleri, merminin düz bir yörüngeye sahip olduğu ve yatay düzlemde küçük bir açıyla küçük bir açıyla gemiye düşeceği yaklaşık“ 9 000 yarda (45 palet çevresinde - yaklaşık Otomatik) ”mesafesindeki yalnızca düz yangına karşı koruma sağladı. 17 000 t yeterli ağırlık eksikliği, 15 000 yardalarında ve daha büyük kalibreli mermilerle asılma tehlikesinin anlaşılmasına rağmen, güverte zırhının kalınlığını arttırmasına izin vermedi »
Bütün bunlar aslında doğrudur ... ve aynı zamanda, öyle değil, çünkü aynı suçlama o zamanların herhangi bir gemisine hitap edebilir. Yenilmez, ana güvertede 25 mm yatay zırh ve zırh üzerinde 38 mm, toplam 63 mm, Dreadnought yatay koruma ise 19 mm ana ve 44 mm zırh tabanlarından oluşuyordu, örn. Toplamda, hepsi aynı 63 mm. Alman Nassau, yatay kısmında 55 mm olan tek bir zırhlı güverteye sahipti. Doğru, ana güverte bir 45 mm rezervasyon vardı, ama sadece zindanların üzerinde (ve muhtemelen ana kalibreli yay ve kıç kulelerinin etrafında) i. Aslında çoğunlukla zırhsızdı.
Bu savunmaların hiçbiri, 305 mm'lik kaliteli bir mermiye karşı yardımcı olamazdı. Eğer 280-305-mm Alman zırh delici “valiz” 25 mm ana güverteye düşerse, genellikle yırtılmadan üstesinden gelirdi - en azından Jutland savaşındaki çoğu durumda tam olarak öyleydi. Doğal olarak, 19 mm mermi içindeki kabuk daha da kolay bir şekilde üstesinden gelir. Kalenin içinden geçtikten sonra, mermi 38 mm'deki güverteye vurarak patlayabilir. "Chesma" nın Rus 305-mm zırh delici mermileri ile bombalanmasıyla gösterildiği gibi. 1911 g (470,9 kg), 37,5 mm zırh böyle bir boşluğu tutmaz - oldukça büyük bir delik oluşur ve ayrılan alan kırık zırhlı formun parçaları ve kabuğun kendisinden etkilenir.
Alman 55 mm zırhına gelince, 305'ta yapılan savaş sonrası, zaten Sovyet 356-mm ve 1920-mm kabuklarının Sovyet testlerini hatırlamakta fayda var. Görünüşe göre 75 mm zırhı bile "mermi molasına temas etmiyorsa" tutmuyor " Şok dalgasının ve 305-mm'lik bir merminin parçalarının etkisinden, yalnızca zırh plakasından 1-1,5 metrelerde patlaması halinde korunabilir. Böylece, Nassau'nun zırhlı güvertesine doğrudan isabet eden Alman gemisi için de iyi sonuçlanmadı. Kabuğun önce kaynamakça çatıya çarpması, 45 mm zırhın kabuğun patlamasına neden olması durumunda farklı bir mesele olabilirdi, sonra 55 mm zırh donanımı parçaların tutulması için iyi bir şansa sahipti. Veya en azından önemli bir kısmı.
Bu nedenle, belki de, Invincibles'ın yatay olarak rezervasyon yapılması - mermilerin formda kullanılmaması. Elbette, makine daireleri, kazan daireleri ve tabii topçu mahzenlerinin parçalarının yanma tehlikesi vardı, ancak mühimmatın patlaması veya barut yüklerinin ateşlenmesi şansı, merminin mahzende kırılmasından daha düşüktü. Ancak “Yenilmezler” rezervasyonu içindeki merminin içine girip çıkan merminin delinmesi tamamen korunmadı.
Söylediğimiz gibi, 25 mm güverte, merminin bir bütün olarak kale içine girmesini engellemedi. Ancak, kaleye giren 280-305-mm'lik mermi, İngiliz 50 mm'lik bir baraya düşerse, elbette, onu kolayca deldi ve hiç de iyi olmayan besleme borusunun içine patladı. Bu durumda, yeniden yükleme bölümündeki özel olarak düzenlenmiş valfler, yangının ve patlamanın enerjisinin kilerlere girmesini engelleyebilir, ancak Almanlar bu yeniliği yalnızca Dogger bankalarındaki çatışmalar sonucunda sundu, İngilizler de Jutland'da bulunmadı.
Ne yazık ki, aynı "Korkusuz" hakkında da söylenebilir. 19 mm güverteyi delerek ağır bir kabuk 100 mm barbete çarptı - aynı sonuçla. Evet, Nassau bu tür sıkıntılardan tam olarak korunmadı - ana güvertenin altındaki alanda silahlarının barbetleri, zırh kalınlığı çok etkileyici 200 mm'den, tamamen anlaşılmaz 50 mm'ye (mermilerin çarpmadığı yerlere kadar) zırh kalınlığı ile “tespit” ettiler Örneğin, geminin ortasına bakan barağın arkası olası değildir.
Böylece, Yenilmez barbetlerin ana ve zırhlı güverte arasındaki zayıflığının projenin temel kırılganlığı olduğu söylenebilir, ancak bu nasıl düzeltilebilir? Ana güverteyi rezerve etmeyi reddetmedikçe (ya da kalınlığını önemli ölçüde azaltmayı), ana kalibre 178 mm kule zırhlarını zırh güvertesine kadar kalınlaştırın - ama bu durumda zaten zayıf yatay zırh oldukça şartlı hale geldi…. Ve başka hisse senetleri yoktu. Yukarıda söylediğimiz gibi, yatay savunmanın zayıflığı hakkında soru sorulduğunda Philip Watts, Adriral'in Kerr'a gemiyi 45 kablo serisinden ateşten koruma gerekliliğini hatırlattı. Ancak Nelson tipindeki savaş gemilerinin İngiliz 305-mm silahları, 37 kablosunun Korkusuz ve Yenilmez üzerine de yerleştirildi, zırhları kendi kalibrelerine eşit, yani. 305 mm. Bu arka plana karşı, 152 mm konikli 50 mm zırh onunla ilgilendi ... iyi, diyelim ki, böyle bir koruma bir mucize olmadıkça ve merminin zırh için geniş bir açıya ulaşması durumunda 45 kablosunda yardımcı olabilir ve o zaman bile mümkün değildir. Invincibles'ın dikey olarak ayırtılması, 70-80 üzerindeki kablolar dışında bir şey için umut vermeyi mümkün kıldı, ancak burada güverte çok savunmasız kaldı.
Genel olarak, savunma hakkında aşağıdakiler söylenebilir: garip bir şekilde, Invincible, önceki tüm projelerin zırhlı kruvazörleriyle karşılaştırıldığında büyük bir adım atmayı başardı, ancak elbette, savunma, bir filo savaşının gerekliliklerini karşılamadı. Neredeyse tümü, bu yatay, dikey, ana ve zırhlı güverte arasındaki barbekü rezervasyonlarının zayıflığının özellikle vurgulandığı sürekli bir güvenlik açığıydı.
Bu döngünün önceki maddelerine yapılan yorumlarda, yer değiştirmenin arttırılmasıyla Yenilmez'in korunmasının güçlendirilmesi gerektiği görüşünü defalarca dile getirdi. Bu kesinlikle doğrudur, ancak bu konuda kişi belirli bir düşünce ataletini görmezden gelemez: bir kruvazörün bir savaş gemisinden daha büyük olamayacağı dogması, bir gecede üstesinden gelinemez.
Boyut açısından, "Yenilmez" ve çok şaşırtıcıydı. Daha önce de söylediğimiz gibi, İngilizler savaş gemilerini kurdular ve zırhlı kruvazörlerle bir araya geldiler. Lord Nelson tipinin son İngiliz armadiloları, 16 000 T (16 090 T “Lord Nelson” ve 15 925 “Agamemnon”) ile ilgili zırhlı kruvazör “Minotaur” - 14 600 T. veya 91,25 17 250 17 900 96,37 25 XNUMX XNUMX XNUMX XNUMX XNUMX XNUMX XNUMX XNUMX XNUMX XNUMX XNUMX XNUMX XNUMX XNUMX XNUMX XNUMX XNUMX XNUMX XNUMX XNUMX XNUMX XNUMX XNUMX “ deplasman armadiloları. Yenilmez, XNUMX XNUMX t'de normal bir yer değiştirme tasarımına sahipti, “Korkusuzluk, XNUMX XNUMX t'dir, yani. Muharebe kruvazörü zaten ilgili savaş gemisiyle neredeyse eşitti (% XNUMX). Ayrıca, XNUMX düğümlerinin hız gereksinimini hesaba katarak yer değiştirmeyi arttırmanın daha güçlü bir enerji santrali gerektireceği ve döşeme sırasında Yenilmez'de tüm Kraliyet Donanması'nın en güçlüsü olduğu hatırlanmalıdır.
Topçu.
Asıl kalibre "Yenilmez" oldukça güvenilirdi 305-mm / 45 toplar Mk X. Bu silahlar, 1903 g'de geliştirildi ve 386-kg, başlangıçta 831 m / s hızında bir mermi kullandı. Görünüşleri sırasında, aynı yılda yaratılan Amerikan 305-mm / 45 Mark 6 ile yaklaşık aynı bir paritesi vardı ve biraz daha düşük başlangıç hızı (394,6 m / s) ile biraz daha ağır mermiler fırlatıyorlardı. Ancak İngiliz silahı Braunschweig ve Deutschland armadilloları için sadece bir yıl önce yaratılmış olan en yeni Alman 823-mm / 280 SK L / 40 silahlarından üstündü. O zamanlar Fransa ve Rusya, geçen yüzyılın sonunda geliştirilen on iki inçlik silahları kullanıyordu, bu yüzden burada İngiliz topçu sisteminin avantajı tartışılmazdı. Zamanında, 40-mm / 305 Mk X mükemmel bir silahtı, sorun yalnızca bu sefer hızlıca geçti. 45-1906 döneminde, dünyanın önde gelen tüm filoları, İngiliz Mk X'in her bakımdan kabul ettiği yeni 1910-mm silahları geliştirdi: sonuçta, Invinsible, 305-X / 305 SK L / 50 silahlı 50 ile silahlı Alman gemileri tarafından karşılandı; - 405,5) kg 405,9 m / s başlangıç hızında kabukları.
Kruvazörün silahları "Indomiteble"
Ana kalibreli "Invincibles" menzili silahın yetenekleri tarafından değil, kurulumlarının tasarlandığı maksimum yükseklik açısı ile belirlendi. Sadece 13,5 kablo serisini sağlayan 80,7 dolu ve yalnızca 1915-1916'de, savaş kruvazörlerinin savaş kruvazörünün yeni mermilerle doldurulduğu durumlarda, atış menzili 93,8 kablosuna ulaştı. Tabii ki, 13,5 derecelerindeki düşey açı son derece küçüktür ve Invinsible tipi savaş kruvazörlerinin bir dezavantajıdır, ancak kule yapımı sırasında 40-45 kablolarının bir yangınla mücadele için çok büyük bir mesafe olduğunu düşünen İngilizleri nasıl suçlayabiliriz?
Böylece, "Yenilmezler" ana kalibre silahların oldukça modern silahlarıyla donatılmıştı, ancak Birinci Dünya Savaşı sırasında zaten modası geçmişlerdi. Ve bunun için suçlayacak tasarımcılar olmasa da, teknik ilerlemeler olmasına rağmen, İngiliz denizciler çok daha iyi bir silahlı düşmanla savaşmak zorunda kaldılar.
Kule tesislerine gelince, o kadar basit değil. Aynı tip Yenilmez ve Esnek Olmayan ve İndomiteble, Kraliyet Donanması hidrolik sistemi için bir standart aldı: kulelerin tüm hareketleri hidrolikler tarafından sağlandı. Ancak “Yenilmez” de, bir deney olarak, tüm elektrikli kuleleri koymaya karar verildi. İlginçtir ki, gemi iki farklı üreticiden farklı tasarımlara sahip kuleler aldı: yay ve kıç kuleleri Vickers makinelerine sahipti ve teknede, aynı zamanda traversing Armstrong adı da vardı. Nitekim, bu tek başına artık projenin esası olarak adlandırılamazdı ...
Bu deneyin sağır edici bir başarısızlıkla sonuçlandığı söylenmelidir, ancak burada yine de, Avrupa tarihçilerinin sunum tarzının ilgi çekici olduğu söylenebilir. O. Parks'ın bu konuda nasıl yazdığı:
“Bu tesisler deneyseldi ve sonuçlar değiştirilmelerine temel teşkil edecek bir hidrolik sistem kadar iyi değildi. Tesislerin testleri 1908'un sonunda yapıldı ve çeşitli deneylerden sonra, 1914 g'deki elektrik mekanizmaları hidrolik olanlarla değiştirildi. ”
Görünüşe göre sorun ne? Yeniliği denedik, elektrikçinin önemli avantajlar göstermediğinden ve oyunun işe değmediğinden emin olduk ve kanıtlanmış eski çözümlere geri döndük. Sıradan çalışma anları ... A.Y. Fetter tarafından derlenen "çok iyi olmayan" elektrikli sürücülerin ayrıntılı bir açıklaması:
“Elektrikli sürücünün kusurları ilk olarak, Ekim 1908'ta Wight Adası yakınında düzenlenen ilk silah testlerinde ortaya çıkmıştı, her kuledeki yüzlerce kişiden biri reddetti. Her arıza, kulelerin çalışmasını geciktirdi veya tamamen durdurdu, daha sonra silahların yüklenmesini sağladı. Büyük bir topun her ateşlenişinde meydana gelen güçlü bir beyin sarsıntısı, narin elektrik devrelerinde keskin süreksiz kuvvetlere neden oldu ve bu da karmaşık bir labirent, kontaklar, jeneratörler vb. Bu tür yaralanmalara yer bulmak son derece zor olduğu için durum daha da kötüye gitti. ”
Elbette, gemi derhal kule mekanizmalarının gözden geçirilmesi için gönderildi ve sadece beş ay sonra, Mart ayında, X. Yenilmez NUMX topçu testlerine girdi. Firmaların tespit edilen hataları düzelttikleri ortaya çıktı, ancak şimdi yatay ve dikey takım döşeme mekanizmaları düzenli olarak başarısız oldu. Bundan sonra, Invincible kuleleri Admiralty yetkilileri ve şirket temsilcileri tarafından incelendi ve inceleme, elektrikli sürücülerin tasarımında ve tüm bu gerekli iyileştirmelerde birçok eksiklikleri ortaya çıkardı. Gemi tamir etmeye geri döndü, ancak aynı yılın yazında yine birçok eksiklik çıktı.
O. Parks, Invincible'ın Mart 1908'te hizmete girdiğini bildirdi g. Ancak yaz aylarında bile, sekiz ana kalibre silahından sadece dört 1909 g ateş edebildi ve hatta onlar tarafından kaydedilen tüm ateş oranlarında olmayanlar bile Pasaportta Bu durum kabul edilemezdi ve Ağustos ayında Invinsible'dan 1909 Portsmouth tersanesine gönderildi. Kasım ayının üçüncü haftasında kule tesislerinin “hayata geçirilebileceği” varsayılıyordu, ancak kısa süre sonra, son başvuru tarihlerinin işin sadece yeni yıl için tamamlanacağı konusunda çok iyimser olduğu, ancak Yenilmez kulelerin denizcileri ve geliştiricileri yeni kusurlarla “sevindirmeye” devam ettiği açıktı. . Sonuç olarak, gemi 1910'i yalnızca ana kalibre ateşlemesine getirebildi, onların da bir başarısızlık olduğunu söylemek gerekli mi?
Mart ayında, 1911 G elektrikli sürücüleri çalışma durumuna getirmek için son girişimi yaptı. Savaşçı, Portersmouth'a, Vickers ve Armstrong'un cebinden ödemek zorunda olduğu üç aylık bir onarım için geldi. Ne yazık ki, bu değişikliklerden sonra, hiçbir şey olması gerektiği gibi çalışmadı ve Amiral maalesef şunları söyledi:
"Kulelerin işletimi için elektrik ekipmanı projesi vb. Bu gemide kusurlu ve yeniden tasarlanmadan ve değiştirilmeden tatmin edici bir şekilde çalışacak bir durumda olacağına inanmak mümkün değil. ”
Ve bu fiyasko, bu tamamen etkisiz ekipman, O. Parks, “hidrolik sistemi onunla değiştirmek kadar iyi değil” diyor! Bu makalenin yazarı bir kez daha şunu belirtiyor: Son on yılların yerel tarih yazımı, her türlü yerli geminin eksikliğini (uçak, tanklar, birliklerin eğitimi, generallerin yetenekleri, vb. vb.), o zaman Batı kaynakları çoğu zaman başarısızlıklarını ve hatalarını sessizce atlamazlarsa, rötuşlar, en büyük problemlerin bile küçük yanlış anlamalara benzediğini söylerler.
Ama Yenilmez'e geri dönelim. Böylece, 1911’e geri döndüğümüzde, savaş kruvazörünün elektrik kulelerini akla getirmenin imkansız olduğu anlaşıldı - ancak yalnızca Mart’taki 20’te, 1912, Admiralty toplantısında zaman test edilmiş hidrolik aktüatörler kurmaya karar verdi: bu çalışmanın 6 aylarında yapılabileceğine inanılıyordu ve maliyeti 150 bin sterlin olacak (ondan sonra, Invincible inşaatının maliyeti Korkusuzca geçecek) Ancak, “Denizlerin Hanımının” kategorik olarak yeterli gemiye sahip olmadığı ve Invincible’ın gitmek zorunda kaldığı ortaya çıktı Denize emnoe İngiltere'de çıkarlarını temsil ederler. Tamamen kullanılamaz bir ana kalibreli topçu ile.
Ve sadece Aralık ayında, 1913 Bay "Yenilmez" Portsmouth'a geri döndü ve nihayet altı ve sekiz ay süren uzun zamandır beklenen bir onarım için ayağa kalktı. Ancak öte yandan, savaş kruvazörü elektrikli sürücülerden kurtuldu ve İngiliz denizcilere tanıdık hidrolik geldi: ne yazık ki, kulelerin başlangıçta elektrik için yaratılmış olması gemide acımasız bir şaka yaptı. Elbette, kruvazör nihayet savaş etkinliği kazandı, yeni hidrolik aktüatörler çalıştı, ama nasıl? Topçu subayı, Teğmen Komutan Invinsible Barry Bingham şöyle hatırladı:
“Kaza yapan ve sürekli akmaya devam eden fan ve borularda kazalar oluyor. Kule "A" ya da yaydaki görevimde iki zorunlu dış giyim seti aldım: yani kirlenmeye karşı koruma için bir elbise ve valflerden gelen sudan bir araç olarak bir Mac ve basınç uygulandığında, sürekli olarak akışı aksatan karşılaştırılabilir sadece sonsuz bir duşla. ”
Invincible onarımının tamamlanmasından sonra gerçekleşen ilk ateşlemede fışkıran vanalar keşfedildi. Bir sonraki ateşleme yılın 25 Ağustos 1914’inde gerçekleşti (savaş neredeyse bir ay oldu) Silahları taret A'ya yerleştiren memur olan Junior Teğmen Stivart, hidroliği şöyle açıklamıştır:
“... hidrolik sistemle düzgün çalışamayan her şey olması gerektiği gibi çalışmadı.”
Genel olarak, elektrik teknisyeni ile yapılan denemenin sonucunun, dünyadaki ilk savaş gemisinin aslında altı buçuk yıl boyunca etkin bir topçuya sahip olmadığı söylenebilir! Bu arada, kulelerin elektrikli tahriklerinin insan dehasının aşılmaz tepesinde olmadıkları söyleniyor - hem Amerikan hem de Rus filolarında kullanılıyorlardı. Bu nedenle, örneğin “İlk Çağrılan Andrew” türündeki savaş gemisi kuleleri tamamen elektrikli ve operasyonlarında herhangi bir sorun yaşanmadı.
Ana kalibreli İngiliz mermileri ... kesinlikle konuşuyorlarsa, belirli bir geminin bir projesinin bir avantajı veya dezavantajı yoktur ve ayrıca ayrı bir malzemeye layık olurlar, bu yüzden döngünün bir sonraki son makalesinde birçok "yararı" ndan bahsedeceğiz.
Yenilmez mayın eylem topçusu on altı 102-mm / 40 QF Mk topuyla temsil edildi. III, başlangıçta 11,3 (14,1) m / s hızında bir mermi ile 722 kg (daha sonra - 701 kg). Zamanında, çok mantıklı bir karardı. Gerçek şu ki, İngiltere'de uzun süredir 76-mm silahların, yok edici saldırılarını engellemek için yeterli olduğu düşünülüyordu. Korkusuz bile tam olarak 76 mm mayın karşıtı kalibre aldı ve Invinsible'ın projeye aynı silahları getirmesi gerekiyordu. Ancak Rus-Japon savaşı bu kararın yanlış olduğunu gösterdi, İngilizler, 1906 g'de "Skate" yok edicisi üzerinde deneyler yaptılar ve buna ikna oldular. Sonuç olarak, çok daha güçlü 102-mm silahları Invincible üzerine inşa edilme sürecinde zaten kuruldu. Savaş görevlisinin hizmetine girdiği zaman, muhtemelen mayın topçusu için en iyi kalibre idi. Bununla birlikte, I. Dünya Savaşı'na daha yakın olan destroyerlerin büyüklüğü çarpıcı bir şekilde arttı ve 102-mm silahları artık güvenilir yenilgileri için yeterli değildi. Ve yine, 305-mm ana kalibrede olduğu gibi, eskimiş oldukları için suçlayacak olan geliştiriciler değil, savaş öncesi denizsel ilerlemenin olağanüstü hızı.
Ancak kalibre ve mayın eylem topçu namlusu sayısı ile ilgili herhangi bir şikayet yoksa, yerleştirmeleri oldukça şüphelidir. Üst yapılara dördüncü ve üste sekiz tabanca yerleştirildi ve tamamen makul görünüyordu. Ancak geri kalan sekiz silah ana kalibre kulelerinin çatısına yerleştirildi ve İngilizlerin oradaki mermi arzını nasıl organize edecekleri tam olarak belli değil mi? Ne de olsa, hiç kimsenin kulenin çatısına bir mayın saldırısı beklemeksizin birkaç düzine mermi koyamayacağı açıktır ve eğer öyleyse, ihtiyaç duyulduğunda bu mermilerin çok hızlı bir şekilde teslim edilmesi gerekmektedir.
Enerji santrali
Ona verilen tüm beklentileri tamamen haklı çıkardı. Gemilerin, 25,5 41 beygir gücüne sahip 000 düğümleri geliştirmesi bekleniyordu, ancak aslında Invincible, 46 500 hp'yi geliştirdi ve hızı, 26,64 düğümü idi. Ve bu, test sırasındaki kaynaklardaki taslak ile değerlendirildiğinde, geminin normalden daha büyük bir deplasmana sahip olduğu gerçeğine rağmen, kesinlikle hiçbir şekilde aşırı ışıklandırmadı. Ancak "Yenilmez" en iyi performans filoya transfer edildiğinde, 28 düğümlerinin (ki biraz şüpheli görünüyordu, ama yine de) başarısı kaydedildi. Her durumda, hizmete girişte, Invincible dünyanın en hızlı kruvazörü oldu. Gücüne ek olarak, elektrik santrali güvenilirliği ile ayırt edildi ve genel olarak en yüksek övgüyü hak ediyordu, ama ...
Santralin tek dezavantajı karma ısıtma idi. Gerçek şu ki, aynı Alman gemilerinin aksine (daha sonra inşa edildi), Invinsibles’in ayrı yağ kazanları yoktu. Tasarım, yağın kömür yakıtlı kazanlara nozullar yoluyla enjekte edileceğini, yani hem kömürün hem de petrolün kruvazörde aynı anda yanacağını varsayıyordu. Böyle bir program çeşitli ülkelerin gemilerinde kullanılmış, ancak İngilizler burada bir daha çalışmadı. Sıvı yakıt enjeksiyonunun tasarımı çok kusurluydu, itfaiyecilerden büyük beceri gerektiriyordu ve Kraliyet Donanması tarafından yönetilmiyordu. Örneğin, Falkland Adaları yakınındaki bir savaşta kömürle aynı anda petrol yakmaya çalışırken, oluşturulan kalın siyah duman kulüpleri, Invinsible’ın topçularına ve diğer gemilerin topçularına müdahale etti.
Falkland Savaşı'nda Yenilmez
Sonuç olarak, savaş kruvazörü hiç petrol kullanmayı reddetti, ancak bunun ne gibi sonuçları oldu?
Her üç geminin de Invincible tipi savaş uçaklarının toplam yakıt arzı, Invincible'da 3 000 ton kömür ve 738 ton yağdan oluşuyordu. Aynı zamanda, kruvazörlerin seyir menzili, on beş düğümlü bir kursla 6020 - 6 110 mil veya 3 düğümlerinde 050 3-110 23 mil olmuştur. Petrolün reddedilmesi, okyanus iletişimini koruyacak olan gemiler için iyi bir sonuç olmadığından sırasıyla 4 480 - 4 600 mil ve 2 270 - 2 340 mil arasında bir düşüşe neden oldu. “Minotaur” tipi zırhlı kruvazörde onbeş olmasa da, sadece on düğümlü bir 8 150 mil menzili vardı.
Devam edecek ...