balkon kirlenmesin, güvercinler yuva yapmasın, ortalığa sıçmasın korkusuyla hayvanlara iki rahat nefes aldırmamaya kararlı kişi eylemidir. az yapmışlığım yoktu küçükkene.
annem güvercinler gelmesin diye önce uçurtmamı koydu balkona; yemedi güvercinler. bi süre sonra gene gelmeye başladılar. sonra büyük bir süpürge koydu, korkuluk niyetine; ondan da korkmadılar. velhasıl iş başa düştü.
o güvercinlerin balkona her gelişinde ve bisikletimin üstüne sıçma pozisyonu alışında "höt!", "hop!", "kışt!" gibi sesler çıkarmak suretiyle hayvanları yerlerinden zıplattım. tabi bu sesler çıkarılırken ayakları yere çarpmayı unutmuyoruz; ayaklar bu ritüel için büyük önem taşıyor.
böyle böyle hayvanlar manyak oldu lan sora, "amuuza koyiim" diye bağırsam bile gitmemeye başladılar. dolayısıyla o boklu halleriyle kabullendik onları istemeden de olsa. and they lived happily ever after...