Koçlardan Tavsiyeler: "Okul Takımına Giremedim, Şimdi Ne Yapacağım?"
Rehberlik
Genç bir basketbol oyuncusunun hayalleri ellerinden kayıp gitmiş. UNC'nin basketbol koçu Courtney Banghart, genç oyuncunun üzüntüsünü anlıyor ve ona basit tavsiyelerde bulunuyor.
Koçlardan Tavsiyeler, zihnini oyunda tutmanı sağlayan öneriler bölümü.
Soru:
Merhaba Koç,
Her zaman sahadaki en iyi oyuncu oldum. Her sahaya hükmediyordum. Parkta veya eski okul takımımda oynarken en iyi oyuncu hep ben oldum. Sonra ailem başka bir yere taşındı. Yeni lisemin okul basketbol takımı seçmelerinde herkes benden daha hızlı, daha güçlü ve daha iyi oynadı. Kendimi savunmasız hissettim ve okul takımına giremedim. Küçükler takımına dahil olmamı istediler ama ben kendime çok kızgınım. En iyilerle oynamasam bile en iyi oyuncu olabilir miyim?
En İyiden Ortalamaya Düşen Oyuncu
16 yaşında, basketbol oyuncusu
Cevap:
Ben de aynı durumu yaşadım. Bir takıma alınmadım ama orada olmayı hak ettiğimi biliyordum. Bizim gibi birçok insan da bu durumla karşı karşıya kalmıştır. Peki bu durum senin, benim gibi insanları neden daha çok üzüyor?
Büyürken spor benim her şeyimdi. İlk kelimem "anne" ya da "baba" değil "top" oldu. Şaka yapmıyorum. New Hampshire'ın küçük bir kasabasındanım. Orada herkes tüm sporları denemiştir. Çünkü aksi takdirde takımlar boş kalıyordu. Ben futbol antrenmanından gelip tekmeliklerini çıkarmadan basketbol oynamaya başlayan bir çocuktum. Biraz da kaykay, buz hokeyi ve artistik patinaj ile ilgilendim.
Fakat futbol benim ilk tutkum ve ilk hayal kırıklığımdı.
9 yaşındayken U12 futbol takımı için denemelere katıldım. Okul takımım eyaletin en iyisi olduğu için kazanmaya alışıktım. U12'ye gireceğime adım gibi emindim ama bunu başaramadım. İlk başta buna inanamadım. Daha önce hiç böyle bir şey başıma gelmemişti. Elimden geleni yapsam da bu yeterli gelmemişti. Takımda bana ihtiyaçları yoktu. Koç aileme başarı vadettiğimi fakat henüz çok küçük olduğumu söyledi. Ailem beni teselli etmeye çalıştı ama hiçbiri yardımcı olmadı. Çok incinmiştim.
Peki bunun üstesinden gelmeyi nasıl başardım? Belki de bu durumu hiç aşamadım. Baksana, hala sana anlatıyorum. Ama oynamaya devam ettim çünkü başka şansım yoktu. Söyleyeceklerim dramatik gelecek ama beni dünyaya bağlayan her zaman spor oldu. Spor benim her şeyimdi. O yüzden bırakma gibi bir şansım yoktu. 100 kelimelik e-postana bakarak seni değerlendirecek olursam sen de benimle aynı düşünceler içindesin.
En iyi oyuncuların bu gibi zorlu deneyimleri daha iyi bir şekilde geri dönmek için kullandığını duyabilirsin. Bence bu güzel bir şey. Bir spor dalında başarısız olup intikamını başarıyla almak gibisi yok. Eskiden koçluk yaptığım bir çocuk vardı. Yeni gelenler arasındaki en başarısız oyuncuydu. Ona hatırlatma olsun diye sıralamasını beyaz tahtasına yazmıştı ve her gün bu sıralamaya bakıyordu. Aksini kanıtlamaya karar verdi. Sonra ilk senesinde takımına oranla sahada en çok kalan oyuncu oldu. Yaklaşımı onun başarılı olmasını sağladı.
Bir tavsiye daha vereyim. Kişisel "en iyi" tanımını değiştirmeye çabala. Bir oyuncuyu iyi yapan birçok farklı özelliği vardır. Tabii ki bazıları doğuştan fiziksel olarak daha başarılı olur. Ama sen de takımına destek olarak aranızdaki bağı geliştirebilirsin. Bir de dayanıklılık var. Bu senin ne olursa olsun çalışmak ve kendini geliştirmek için göstereceğin çabadır. Bu hep senin kontrolünde olur ve ne kadar iyi bir sporcu olacağını buna göre sen belirlersin.
Kişisel "en iyi" tanımını değiştirmeye çabala. Bir oyuncuyu iyi yapan birçok farklı özelliği vardır.
Seni performansını kapsamlı bir şekilde inceleyip daha iyi bir oyuncu olmak için hedefler belirlemeye motive eden bu dayanıklılıktır. Bu hedefleri belirlemene yardımcı olması için kendine sorular sor. Sonra hedeflerini bir yere yazarak kendi içlerinde adımlara ayır. Kontrolü elinde tutman yeterli. Okul takımına girememek senin elinde değildi. Ama uzun mesafe atışlarını veya savunmanı geliştirmek kesinlikle senin kontrolünde.
Peki kontrol edemeyeceğin durumlara kafa yormayı nasıl bırakabilirsin? Oyun felsefeni "kendini başkalarıyla karşılaştır" değil de "rekabet et" olarak değiştirerek. Sosyal medyada çok vakit geçiriyor ve sürekli karşılaştırma yapıldığı için bazen bizi aşağıya çektiğini düşündüğümüz bir dünyada yaşıyoruz. Bu yüzden bunu yapmak kolay bir iş değil. Ama kendini okul takımına alınan sporcularla karşılaştırmak için enerji harcadığında onlarla rekabet ederken harcaman gereken enerjiyi başka bir yere yönlendirmiş oluyorsun. Onların nasıl oynadığını kontrol edemezsin ama kendi performansını kontrol etmek senin elinde.
Hatta senden yapmanı istediğim her şeyin kontrolü senin elinde. Hayal kırıklığını motivasyona dönüştür, "en iyi" tanımını "en çok çalışan" olarak değiştir, ulaşabileceğin hedefler belirle, diğer sporcular hakkında düşünmeyi bırak ve küçükler takımında en iyi performansını göstermeye bak. Başarıya ulaşmak için ihtiyaç duyduğun tüm araçlara sahip olduğunu bilmek sana güç verecektir. Şimdi tek yapman gereken tuttuğunu koparmak.
Koç Banghart
Courtney Banghart, Chapel Hill merkezli North Carolina Üniversitesi'nin baş kadın basketbol koçudur. Daha önce Princeton'da baş koç olan Banghart, 2015 Naismith Yılın Milli Koçu unvanını aldı ve 2017 ABD Kadın Basketbol U23 Milli Takımında asistan koç görevini üstlendi. Darmouth'da lider bir oyuncuyken Banghart, üç sayıya yönelik kariyer liderliğinde hala kimsenin üstüne çıkamadığı Ivy League rekorunu kırdı. Kendisi aynı zamanda Women's Basketball Coaches Association ve NCAA Women's Basketball Oversight Committee'nin yönetim kurullarında yer alıyor.
Fotoğrafçı: Jayson Palacio