Bugün köpek ağızlarının insan ağızlarından daha temiz olmadığını öğrendim.
Eğer böyle olsaydı, bir köpeğin ağzının bir tür tıbbi mucize olabileceğine çok inanıyorum: eğer dişleri fırçalanmış veya ağızları temizlenmiş ise nadiren; tam anlamıyla her şeyi ağzına koydular; ve dillerini sadece kendileri için değil, aynı zamanda karşılaştıkları diğer köpekler için de tuvalet kağıdı olarak kullanıyorlar. Ağızlar, bakterilerin gelişmesi için harika bir ortamdır; Tükürüklerinde çok güçlü bir anti-bakteriyel ajan bulundurmak, bu efsane doğru olmayacaktı. Ayrıca, köpeklerin ağızlarının steril olamayacağına işaret eden, köpeklerin ağızlarının steril olamayacağına işaret eden, pastörella, tetanoz, kuduz, klebsiella, protein, E. coli, eikenella vb. Köpek ısırıklarıyla ilişkili çok sayıda hastalık türü vardır. .
Bunun için sadece sözümü tutmayın. Bir insanın ağzında bir köpeğin ağzındaki mikropların nispi miktanna ilişkin bir araştırmaya göre, köpeğin ağızları bir insanın ağzından çok daha fazla bakteri kolonisine sahipti. Bu çalışmada, bir köpeğin ağzında bir insanın ağzına göre santimetre kare başına bakteri kolonisi sayısını ölçtüler. Numuneler, her ikisi de yenildikten ve insanlar örneklemeden önce dişlerini fırçalamalarına izin verilmeden çekildi. Sonuçlar, 1'in en temiz olduğu 1-4 ölçeğine kadar ölçeklendirildi, nispeten az sayıdaki bakteri kolonisi (hem insanın hem de köpeğin ağızları mikroplarla ekip halinde olan “akraba”) ve 4'ü en kaba, nispeten nispeten yüksek miktarda farklı bakteri kolonileri. Araştırmaya göre, köpeklerin% 10'u 1 (nispeten temiz) attı; % 30'u 3 attı; kalan% 60 ise 4 (en kaba) oldu. İnsanlarla,% 70 bir 1 attı; % 20'si 2 attı; ve% 10'u 3 attı.
Bu küçük çalışma, eğer çöp, kaka, ve hemen hemen her şeyi ağzınızda bulduğunuz her şeyi ve her şeyi ağzınıza koyan bir kişi iseniz, tüm bunlar genellikle ağzınızı hiç bir şekilde temizlemediyseniz, o zaman ağzınızdaki sezgisel düşünceyi destekliyor. Dişlerini düzenli olarak fırçalayan ve kaka ve diğer mikrobiyal altın madenleri yiyen birisine göre çok daha fazla bakteri türüne sahip olacak.
Peki bu efsane nereden geldi? Köpeklerin yaralarını ağızlarıyla temizlediğini gözlemleyen kişilerden başlamış olması muhtemeldir ve yalamadan daha az bulaşma şansı olduğu bilimsel olarak kanıtlanmıştır. Bununla ilgili sorun, düzenli olarak, ya da sık sık su akarak, temizlenen herhangi bir yara, aksi takdirde daha az enfeksiyon şansı verecektir. Burada çalışan güçlü bir anti-bakteriyel ajan yoktur, bu sadece ölü doku ve benzerlerini temizlemenin bir örneğidir.
Bu efsane kökeninin bir başka teorisi, bir insan tarafından ısırılmış olsaydınız, o ısırığın bir köpek tarafından ısırılmış olmanızdan daha fazla enfekte olma şansının daha yüksek olduğu, tıbbi efsanedir. Bu “gerçek” çağlar için eski tıp dergilerinde yayılmıştır, ancak son zamanlarda yanlış olduğu gösterilmiştir. 1988 Annals of Emergency Medicine'de belirtildiği gibi:İnsan ısırıklarının son çalışması, tüm insan ısırıklarını sıra dışı olarak yüksek bir enfeksiyon ve komplikasyon oranına sahip olarak gösteren erken literatürün, şimdiye dek mevcut olan enfeksiyon ile birlikte geç teslim edilen elin insan ısırıklarına yaptığı vurgu ile önyargılı olduğunu göstermiştir. Kapalı-yumruk yaralanmaları (CFI) olarak adlandırılan bu ısırıklar, gerçekten de kötü bir prognoza sahiptir, fakat bu, yerlerinin ve yaralanma kaynağının ilk ihmalinden dolayı olabilir. Başka yerlerde insan ısırıkları, yaklaşık% 10'luk bir enfeksiyon oranına sahip olan hayvan ısırıklarından daha yüksek bir risk taşımamaktadır.
Amerikan Akademisi Akademisi Dergisi tarafından yapılan 1995 tarihli bir çalışma, aynı şeyi şöyle gözlemledi:İnsan ısırığı yaralarında uzun süre ciddi enfeksiyon ve sık komplikasyon için kötü bir üne sahip olmuştur. Bununla birlikte, son veriler, el dışında başka bir yerde meydana gelen insan ısırıklarının, başka herhangi bir memeli ısırığı türünden daha fazla enfeksiyon riski taşımadığını göstermektedir.