Tevellüt
değil mi ki ,
yaşımın uç verdiği zamandım
sırlarla dolu hafızasıydım suyun
ve geceye göz kırpan ilk yıldızın
her şeyi başlatan ezgisiydim kainatın
havaya düşen ilk cemresiydim 20 Şubat'ın ;
_öyleyse neden doğamıyorum ?
değil mi ki ,
ben bütünü oluşturan parçasıydım,
tüm bedenimle..
hem de kendimdim
neden içimdeki hiçbir şey,
-hüzün bile- bana ait değil ?
değil mi ki ,
yıllar yıllar sürmüşse oluşturulmam ;
efsanelerden , imgelerden, mefhumlardan..
neden içinde kendim olabileceğim bir hikâye,
bir sözcük bile bulamadım bugüne dek?
maviye ram olmuş göğün altında
söyleyecek yeni bir şey kalmamışsa
her cümle , her mısra, her şiir
defalarca seslendirilmişse ;
ben hangi çığlığın aks'iyim ,
hangi sükutun vaveylası ?
denizin ve gecenin gizlerini
peşi sıra sürükleyen
yakamoz olsaydım ben ,
nasıl böyle sorgulardım
kendini doğurmayı ve yaşamayı ?
değil mi ki ,
gücüm sormaya yetiyordu ;
neydi peki ,
beni
'ben' eden ?
( 20 Şubat 2022 )
( 32. yaşıma ithafen )