[ad_1]
Olağan üstü arıza Güneş enerjisi üreticisi Solyndra, bazıları tarafından Obama yönetiminin çöküşünden sonra hükümet sübvansiyonlarını gerektiği gibi yönetememesinin parlak bir örneği olarak görülüyor. Ancak Solyndra’nın başarısızlığı tek başına dikkate değer değil. Metalaştırılmış bir pazara yenilik getirirken her zaman riskler vardır. Daha büyük ve hala cevaplanmamış soru şu ki, uyarı işaretleri göz önüne alındığında, başarısız olmadan önce neden bu kadar sermaye aldı?
Metalaştırılmış pazarlarda, diye açıklıyor Brad Zangler Önemli YatırımlarCleantech/greentech alanında çok sayıda yatırımı olan bir firma olarak, zorluk sadece değerli bir yenilik yaratmak değil, enerji üretim maliyetini de bozmaktır. Aslında, güneş enerjisi gibi bir işte pazara açılma stratejisi, bir şirketin geliştirmekte olduğu teknoloji kadar önemlidir. Solyndra’nın durumunda, bu teknoloji yeni, benzersiz bir borulu güneş paneli tipiydi. Şeklin kendisi bir yenilikti. Ancak şirket başka bir avantajdan da yararlanıyordu: polisilikon kullanmadığı için rakiplerine zarar veren kıtlıklardan etkilenmedi. 2008’de polisilikon kilogram başına 400 dolardan fazlaydı, ancak federal hükümet Solyndra’nın kredisini verdiğinde fiyatlar kilogram başına 50 doların biraz üzerine düşmüştü.
CEO’su Michael Butler, yeni polisilikon fabrikalarının inşa sürecinde olduğu göz önüne alındığında, daha önceki kıtlıkların geçici bir sorun olacağını açıklıyor. Cascadia Başkenti ve firmanın Sürdürülebilir Endüstriler uygulama grubunun genel müdürü. “Herhangi bir birinci sınıf ekonomi öğrencisi, arz artarsa fiyatın düşeceğini bilir. Bu da şu soruyu gündeme getiriyor: “Onlar neydi? [the government] düşünmek?”
Zenger, Butler’ın yaptığı gibi, hükümetin orada çalışan akıllı insanlara sahip olduğunu ve bunun da birçok kişinin ne olduğunu merak ettiğini belirterek aynı fikirde. Durum tespiti durdu mu? Sorunlara işaret edebilecek temel göstergeleri kaçırdılar mı? Gördükleri verileri yanlış mı yorumladılar?
Bu sorular sayesinde daha da bulanıklaşıyor rapor tarafsızlardan Kongre Araştırma Servisi (CRS), hükümet yatırımından önce veya kısa bir süre sonra uyarı işaretleri olarak hizmet edebilecek birkaç faktör olduğunu söylüyor. Bunlar arasında polisilikondaki fiyat değişimleri (yukarıda belirtildiği gibi), panellerin konut çatı sistemleriyle veya büyük güneş çiftliklerinde (güneş enerjisi pazarının önemli bir parçası) çalışamaması ve Çin ve Tayvan’daki genişlemelerden kaynaklanan üretim yeteneklerinde artan rekabet vardı.
Solyndra, CRS’nin hükümet desteğiyle operasyonlarını artırarak maliyetlerini düşürmeyi planladığını, ancak başarılı olacağına dair hiçbir garantinin olmadığını söylüyor. Açıkçası, değildi.
Belki de Solyndra’nın asıl sorunu başarısızlığı, bu kredinin nasıl elde edildiğine ilişkin politikalar veya hükümetin çevredeki risklere ilişkin olası gözetimleri değildir. Belki de başarısızlık, kazananın veya kaybedenin seçilmesi gereken piyasalara yatırım yapmak için hükümetin neden en iyi varlık olmadığının bir göstergesidir. Zenger, hükümetin süreci özel yatırımcıları yönlendiren aynı piyasa düşünceleri tarafından yönlendirilmediğini ve karar vermenin “çok daha fazla etkileyiciye” sahip olduğunu açıklıyor. Orada tartışma yok.
Özel yatırımcılara gelince, Solyndra’nın başarısızlığının mevcut yatırım planları üzerinde pek bir etkisi yok – geçen yıl boyunca güneş, biyokütle ve rüzgar gibi devlet sübvansiyonlarına bağımlı şirketlerden akıllı şebeke teknolojileri gibi diğer alanlara para kaydırıyorlar. , enerji verimliliği teknolojileri, pil depolama ve ulaşım.
Ve güneş stoğu düşüyor? Maxim Group’tan bir analist olan Aaron Chew’in dediği gibi CNN Para, Solyndra ile ilgisi yok. “Onlar olmasa bile burada olurlardı. Solyndra, sembolik nedenlerle çok dikkat çekiyor. Ama olan şu ki, arz fazlası ve düşen fiyatlar var ve bu Avrupa tarafından daha da kötüleşiyor.”
Avrupa’da talep önceden beklenenden daha düşük ve bazı hükümetler güneş enerjisi sübvansiyonlarını azaltarak Solyndra’nın orada satış yapma kabiliyetini potansiyel olarak sınırladı.
Solyndra’nın çöküşü, metalaştırılmış pazarlarda dibin ne kadar hızlı düşebileceğini, çekiş kazanmak için fiyatın ne kadar düşmesi gerektiğini hafife almanın ne kadar kolay olduğunu ve açıkçası, var olan pazarlara yenilik getirmenin ne kadar zor olduğunu gösteriyor. enerji gibi yıllarca. Solyndra yeniliklere sahipti, ancak sadece diğer enerji kaynaklarıyla değil, hatta bozmaya çalıştığı geleneksel güneş panelleriyle bile rekabet edebileceği fiyat noktasına gelmedi.
Özel yatırımcılar bir güneş enerjisi arızası karşısında şaşırmaz veya endişe duymazlar – bunu en başından fiyatlandırırlar. Ve Solyndra gibi bir kamu başarısızlığı olduğunda, yatırımcılar rotalarını çoktan değiştirmiş olacaklar. Ancak şimdi siyasallaşan Solyndra durumuyla ilgili daha büyük sorun, başarısızlığın kabul edilemez olduğunu söyleyen bir mesaj göndermesidir. Zenger, “Bu mutlak bir hata” diyor. “Başarılı olmak için başarısız olmalıyız. Yeni şeyler denemeliyiz.”
Elbette “biz” olmalıyız. Ancak “biz” ABD vergi mükellefi olduğumuzda, ne kadar riskin çok fazla risk olduğu konusundaki tartışmalar hararetli bir şekilde tartışılacak… uzun bir süre.
Güneş enerjisi alanında yeni şeyler deneyen küçük şirketlere gelince, işler daha iyiye gitmeden önce daha da kötüleşebilir. Sermayesi olanlar, örneğin kamu piyasasında işlem yapanlar gibi, kalıcı güce sahip olabilir. Ancak daha fazlası iflas edecek ve hayatta kalanların bu arada bazı ilginç teknolojiler ve ürünler satın almasına izin verecek. En uygun olan yenilik yapmaya devam edecek ve pazar tarafından ödüllendirilecektir.
[ad_2]
Source link