inanan bir insansanız - ki inanmayan bir insan kime şükretsin-, sağlığınız yerinde olduğu için şükredebilirsiniz. huzurunuz için, aileniz için, eliniz kolunuz yerinde olduğu için şükredebilirsiniz.
ama kimse kusura bakmasın, ben "sofrada yemek var, evime ekmek giriyor, bunu bulamayanlar da var" diye şükreden insanı anlayamadigim gibi, ona saygı da duymuyorum.
sağlığımızı korumak bizim elimizde değildir çoğu kez. sen ne kadar dikkat edersen et, tutar kanser olursun günün birinde. elinde değildir yani.
dolayisiyla elinde olmayan, çalışarak kazanamayacagin bu şeyi sana bahşeden tanrıya şükretmen doğal ve anlaşılabilir bir durum.
ama çalışıp daha fazlasini kazanabilecekken, elindekine şükredip oturmayı anlayamadigim gibi, ekonomik egemenlerin halka empoze ettikleri şükür silahı
nı da kabullenemiyorum.
tüm gün çalışıyorsun. sen günlük elli lira kazanıyorsun, patronun elli bin lira. bu şartlara baş kaldırıp dur diyeceğine, "bunu bulamayan da var" deyip şükrediyorsun. neye, kime, neden?
ıste bizim sonsuz ahmakligimiz...