Birinci Çinhindi Savaşı'nın başlangıcı, Fransa’nın Çinhindi kolonileriyle ayrılma konusundaki isteksizliğinden kaynaklandı. Vietnam, daha az bir ölçüde - Kamboçya ve Laos, Fransa için çok önemliydi. Söz konusu olan, yalnızca en büyük Avrupa sömürge güçlerinden birinin prestijinin yanı sıra Fransa'nın ekonomik ve askeri-politik çıkarlarının da prestijiydi.
Bildiğiniz gibi, XIX yüzyılın ikinci yarısında, Fransa, Doğu Çinhindi’yi kolonileştirmeye başladı. 1858 ve 1884 arasında Fransa, Vietnam’ı ele geçirdi, bir Cochinchina kolonisine ve Annam ve Tonkin’in koruyucularına bölündü. Ayrıca Fransa'nın kontrolünde Kamboçya ve Laos'un koruyucusu vardı. 1887'ta, modern Vietnam, Kamboçya ve Laos bölgelerini içeren idari oluşum “Çin Birliği” oluşturuldu. Koloninin başına, Fransa cumhurbaşkanını temsil eden Genel Vali koyuldu. Ek olarak, Fransız sömürge otoriteleri Vietnam'daki imparatorluk mahkemesini ve Kamboçya ve Laos'daki kraliyet mahkemelerini terk etti ve aynı zamanda sömürgeci yöneticilerin planlarına göre, Fransız makamlarına sömürgelerin düzenini yönetme ve sürdürme konusunda yardımcı olacak çok sayıda küçük feodal lordun ayrıcalıklarını korudu.
Fransız Çinhindi eyaletlerinde, sömürge otoritelerine yönelik popüler huzursuzluk bir kereden fazla alevlendi, ancak yerli ve Fransız birliklerinin katılımıyla sert bir şekilde bastırıldılar. Bununla birlikte, yirminci yüzyılın ilk çeyreği kadar erken bir zamanda, devrimci fikirler yerel aydınların temsilcileri arasında destekçi olan Fransız Hinthindileri'ne girmeye başladı. 1920'te ilk komünist örgütler Vietnam'da belirdi ve Marksizmi ideolojisi ilan etti. 1930’te, Çin Komünist Partisi (CPC), Hong Kong’da bir grup devrimci tarafından kuruldu. Ek olarak, Vietnam'da Komünistlerden daha fazla nüfuza sahip olan ve geleneksel asalet, burjuvazi ve bürokrasi arasındaki desteğiyle bir araya gelen çok sayıda sağcı milliyetçi örgüt vardı. 1930'te Japon yanlısı fikirler, Japonya'nın Asya siyasetinde aktifleşmesi ve Asya-Pasifik bölgesindeki Avrupa sömürge genişlemesinin ana rakibi olarak Tokyo'nun konumlandırılmasıyla ilişkilendirilen Vietnam hakkı arasında yayılmaya başladı.
II. Dünya Savaşı başladığında ve Fransa ülkedeki Vichy işbirlikçi rejimini kuran Hitlerliler tarafından işgal edildiğinde, Fransız Hinthindi, Japon İmparatorluğu'nun etki alanına girdi. Tokyo'da, birlikleri Hinthindi'ye getirme kararı verildi. Eylül ayında, Korgeneral Akihito Nakamura komutasındaki Japon kuvvetleri Vietnam 1940'i işgal etti. Vichy hükümetinin Fransız Çinhindi işgalini önleme girişimlerine rağmen, aslında Paris'in Güneydoğu Asya'daki sömürge mülkleri Tokyo'nun kontrolü altındaydı. Japon liderliği ustaca Vietnamlıların milliyetçi duygularını oynadı, Vietnam'da Mançukuo gibi kontrollü bir kukla devlet yaratmayı planladı. Vietnam nüfusunun desteğini almak için, Japon makamları mümkün olan her şekilde, imparator Bao Dai de dahil olmak üzere Vietnamlı siyasi seçkinlerin temsilcilerine arkadaşlıklarını gösterdiler. Fransız Vichy rejiminin Fransız sömürge yönetimi resmen Fransız Çinhindi'nde kalmasına rağmen, gerçekte sömürgenin bütün siyasi konularına Japon komutanlığı karar vermiştir.
1945’te Vichy rejimi Müttefik kuvvetlerin baskısı altında kaldığında, Japon komutanı Vichy yönetimini Vietnam, Kamboçya ve Laos’ta tasfiye etmeye karar verdi. Japon liderliğinin girişimlerinde, Çinhindi'deki eski üç Fransız kolonisinin bağımsızlığının ilan edilmesi için hazırlıklar başladı. 9 Mart 1945, Çinhindi'deki Fransız yönetimi elendi. Ondan sonra, Japon komutanı İmparator Bao Dayai'nin Vietnam'ın bağımsızlığını ilan etmesini istedi. İmparator daha önce Fransızlara sadık olmasına rağmen, Japonlar tahtı ele geçirmek ve onu taç prensine teslim etmekle tehdit etti. Ondan sonra, Bao Dai ülkenin bağımsızlık ilanına gitti. 11 Mart 1945, Fransa 1884 ile yapılan anlaşmayı kınadığını açıkladı. Vietnam imparatorluğunun bağımsızlığı ilan edildi. 1945 Haziran'ında, Japon yetkililer Cochin China (Güney Vietnam) 'ı Vietnam'ın geri kalanıyla bir araya getirmeye bile gitti. Vietnam'ın yeniden birleşmesine adanmış önemli etkinlikler, yılın 8'inde Ağustos 1945 için planlandı.
Bununla birlikte, yılın Ağustos 1945’i, Japon birliklerinin en ağır yenilgileriyle göze çarpıyordu. 15 Ağustos 1945 Japonya imparatoru, Japon imparatorluğunun teslim olduğunu açıklayan insanlara hitap etti. Vietnam için bu olay bir dönüm noktasıydı. Ortaya çıkan karışıklıktan yararlanarak, gerilla savaşında bu zamana kadar önemli bir başarı elde eden Vietnamlı komünistler Hanoi'ye doğru ilerlediler. Ho Chi Minh (resimde), İngiliz veya Amerikan birlikleri Vietnam'a inmeden önce emperyal rejime karşı silahlı bir ayaklanma başlatmaya çalıştı. 17 Ağustos 1945 Vietminh kuvvetleri Hanoi'yi ele geçirdi ve Ağustos 19'ta, devrimin zaferinin açıklandığı kentin orta meydanında binlerce insan toplandı. 25 Ağustos 1945: Vietnam İmparatoru Bao Dai resmen yasaklandı. 2 Eylül 1945, Vietnam Demokratik Cumhuriyeti'nin kurulduğunu açıkladı. Böylece, ilk halkın demokratik devleti Güneydoğu Asya'da ortaya çıktı.
Doğal olarak, egemen bir devletin, komünistlerin kontrolünde bile olsa ilan edilmesi, Japonya’nın teslim almasından sonra, Çin’in Çin mülklerinin kontrolünü yeniden ele geçirmek istediği Fransa’nın planlarının hiçbir parçası değildi. Sömürgeciler, Komünistlerin bu kadar güçlü pozisyonları olmadığı ülkenin güneyinden hareket etmeye karar verdiler. Eylül 13 İngiliz birlikleri, Eylül 1945’ta Saygon’a indi ve Eylül 20’ta Güney Vietnam’daki güçleri Fransız idaresine devretti.
Ancak, Fransız makamlarının 6 Mart 1946'i tanımaktan başka seçeneği yoktu, Vietnam Demokratik Cumhuriyeti'nin bağımsızlığı - Çinhindi Federasyonu'nun bir parçası olarak. Paris inatla kolonileriyle ayrılmak istemedi. Aynı zamanda, Fransız makamları genç Vietnam cumhuriyetine karşı mümkün olan her provokasyonu yaptı. Mart ayının sonunda 1946, İngiliz birlikleri sonunda Doğu Çinhindi topraklarından çekildiğinden, Fransız yönetimi, eski sömürge üzerindeki yetkisini tamamen geri kazanmaya çalıştı.
20 Kasım 1946, Fransız tarafındaki Haiphong limanının yakınında DRV'ye ait bir teknede ateşlendi. Bundan sonra, Fransa DRV'den Haiphong limanını geri devretmesini istedi. Vietnam Demokratik Cumhuriyeti liderliği, Fransız tarafının bu talebini karşılamayı reddetti. Bundan sonra, Fransız savaş gemileri, Haiphong limanına ateş açtı. Yangın, kentin yerleşim bölgelerinde de dahil olmak üzere, sivil nüfus arasında büyük kayıplara neden oldu. Birkaç bin kişi (çeşitli kaynaklara göre 2 binden 6 bine) öldü.
Haiphong limanına yapılan saldırı, İlk Çinhindi Savaşı'nın başlaması için en önemli sebeplerden biri haline geldi. Bu zamana kadar, Vietnam Demokratik Cumhuriyeti hükümeti, Fransa ile silahlı bir çatışmanın önlenemeyeceğinin farkındaydı. Ancak Vietnamlı vatanseverler, dünün metropolüne karşı savaşmaya hazırdı, ikincisi silah ve diğer kaynaklardaki önemli üstünlüğüne rağmen.
19 Aralık 1946, Fransız komutası DRV liderliğinin Haiphong'daki Vietnamlı silahlı kuvvetleri silahsızlandırmasını istedi. Bu talep üzerine, Fransızlar sonradan düşmanlıkların başlamasına karar vermeyi reddetti. Aynı gün, Fransız silahlı kuvvetleri Vietnam'ın başkenti Hanoi'ye bir saldırı başlattı. Hanoi topraklarındaki çatışma iki ay sürdü - Şubat ayına kadar 1947. Fransızlar, güçlü üstünlükleri kullanarak, Kuzey Vietnam'ın ana şehirlerini kontrol altına almayı ve kilit yolları kapatmayı başardılar. Komünistler, bir gerilla savaşı başlattıkları ve misilleme yapmak için güç kurdukları Vietbak bölgesine çekildiler.
Böylece, sekiz yıl süren ve Fransa'nın yenilgisiyle sonuçlanan Birinci Çinhindi Savaşı başladı. Bu savaşta, Vietnam Demokratik Cumhuriyeti, yalnızca Fransız seferi kuvvetleri ve sömürge kuvvetleri ile toplam 190 bin asker ve subay ve yardımcı birimlerdeki 55 bin insandan değil, aynı zamanda ülkenin güneyinde 1949 tarafından oluşturulan ve Vietnam tarafından kontrol edilen Vietnam Ordusu ile karşı karşıya kaldı. Güney Vietnam birliklerinin sayısı 150'in binlerce askeriydi, ancak eğitim ve motivasyonları hem Fransız hem de DRV ordusundan önemli ölçüde düşüktü. Vietnam Halk Ordusunun önderliği, Çin savaşlarının ünlü komutanlarından biri olan Wo Nguyen Giap (fotoğraftaki) tarafından gerçekleştirildi.
Ekim ayında, Fransız birlikleri Vietbach'in kontrolünü ele geçirmeye çalıştı, 1947, DRV kuvvetlerinden ciddi bir direnişle karşılaştı ve önemli kayıplar yaşadı. Vietbach'taki geri çekilme, ordusunu güçlendirmek ve eğitim seviyesini yükseltmek için DRV güçlerinin komutasını kullandı. 1949'un düşüşünde, Viet Minh’in silahlı kuvvetleri, savaşın patlak vermesinden sonraki üç yıl içinde ilk kez büyük çaplı bir taarruza maruz kaldı ve çok sayıda önemli yerleşim biriminin kontrolünü ele geçirdi. Böylece Çin savaşında kademeli bir değişiklik başladı. Yavaş yavaş, Çinhindi’ndeki savaş Fransa için gittikçe zorlaştı ve gittikçe daha fazla güç kullanımı talep etti. Dahası, Viet Minh'nin yanında, Khmer Issarak hareketinden gelen isyancılar, Kamboçya'ya partizan savaşında Fransızlarla ve Laos'ta - öndeki “Pathet Lao” savaşçıları ile birleşti. Buna karşılık Fransa, Afrika kolonilerinden birimler ve oluşumlar da dahil olmak üzere Vietnam'a giderek daha fazla asker gönderiyordu. Fransız hükümetinin, düşmanlıkların yürütülmesi konusundaki mali harcamaları da arttı; bu, her şeyden önce sol kuvvetlerin Fransız toplumunun hoşnutsuzluğuna neden oldu.
Ocak ayında 1950, Sovyetler Birliği ve Çin Halk Cumhuriyeti, Vietnam halkının tek meşru otoritesi olarak Vietnam Demokratik Cumhuriyeti hükümetini tanıdı. Vietnamlı vatanseverlere yardım, SSCB ve Çin'den gelmeye başladı. Sonuç olarak, Vietminh pozisyonu önemli ölçüde güçlendirildi. Ekim ayında, 1950, Fransız birlikleri Caobang'da ezici bir yenilgiye uğradı, yaklaşık yedi bin insan öldü ve yaralandı. 21 Ekim 1950 Fransız birlikleri Ka Nehri'nden (Kızıl Nehir) sürüldü.
Aralık 22 Fransız hükümeti, Fransız Demokratik Vietnam Cumhuriyeti'nin egemenliğini Fransız Birliği çerçevesinde tanımak zorunda kaldı. Ancak sömürgecilerin bu adımı artık DRV yetkililerine uygun değil. Vietnamlı komünistler, güneyde yaratılan Vietnam kuklası dahil tüm Vietnam topraklarını Fransız yönetiminden kurtarmayı bekliyorlardı. Bu nedenle, 1950'in başında, Vietnam Halk Ordusu, Vietnam Devletine karşı bir saldırı başlattı. Bununla birlikte, Fransız birlikleri Vietminh saldırısını püskürterek Kuzey Vietnam kuvvetlerine ciddi bir yenilgiye neden oldu. DRV'nin Güney Vietnam topraklarını istila etme konusundaki bir sonraki teşebbüsü başarı ile sonuçlanmadı.
1953’te, Vietnam Halk Ordusu, kraliyet rejimi Fransa’yı ve Vietnam Devletini DRV’ye karşı savaşta destekleyen Laos’u işgal etti. 1954'in başlangıcında, VNA saldırısı, büyük Fransız kuvvetlerinin yoğunlaştığı güçlendirilmiş Dienbienfu noktasında başladı. Kuzey Vietnam ordusunun dört bölümü, Dienbienfu savaşında yer aldı ve savaşın kendisi 54 günü sürdü - Mart 13 ile Mart 7 1954 arasında. Fransız komutasının yaptığı sayısız hataların sonucu olarak, Kuzey Vietnam askerleri, Fransız kuvvetlerine büyük bir yenilgi verdiler. Öldürülen 2293 Fransız askerleri ve memurları, 10 893 Fransız askerleri yakaladı.
Dienbienf’teki yenilgi, Fransa’nın Çinhindi’nde hakimiyetini sürdürme planlarına bir son verdi. Geçmişte en güçlü olanlardan birinin itibarı, dünyanın sömürge güçleri ciddi bir darbe aldı. Vietnam'da tutsaklık, 10'in binlerce Fransız askerinden daha fazla olduğu ortaya çıktı. Bu durumda, Cenevre'deki konferansta bulunan Ho Chi Minh, Fransız liderliğini ateşkes anlaşması imzalamaya zorladı. Vietnam geçici olarak 17 paralelinde iki bölüme ayrıldı. Bu karara uygun olarak, Viet Minh’in silahlı kuvvetleri kuzeye, Vietnam Devleti’nin ve Fransa’nın birliklerine ülkenin güneyinde çekildi. Temmuz ayına kadar 1954, sekiz yıl süren İlk Çinhindi Savaşı sona erdi.
Fransa'nın Birinci Çinhindi Savaşı'ndaki yenilgisi, yeni bir dönemin başladığının bir başka göstergesiydi. Dekolonizasyon işlemlerinin, özellikle kaba kuvvet kullanımı yoluyla durdurulması zaten mümkün değildi. Başlangıçta daha yüksek eğitim seviyesine rağmen, daha iyi silahlar ve Birleşik Krallık ve Amerika Birleşik Devletleri de dahil olmak üzere diğer Batı ülkelerinden gelen ciddi yardımlara rağmen, Fransız ordusu Vietnam’da yenildi.