Eldeki oyuncu yapısı ile hazırlık pası yaparak skoru bulabilmesi çok olası değildir Samsunspor'un.
Kendisi için daha akılcı duran, mümkün olduğunca hızlı hücuma çıkarak rakibi geniş alanda yakalayabilmek.
Ekigho, Umar ve Musa Sinan bu düşünce için bulunmaz bir nimet. Göz açıp kapayıncaya kadar direkt rakip kaleye inebilirsiniz bu üçlü ile...
Hele rakip gol bulabilmek için kontrolünü kaybetmiş ise! Daha da kolaylaşacaktır işiniz.
Devrenin sonunda gelen gol, çok daha anlam kazandı bu nedenle. Zaten kağıt üzerinde favori iseniz, daha ne isteyebilirsiniz ki!
Takımı adına sahanın en iyisi Sakıp'ın yaptığı hata sonrası gelen ikinci gole kadar nedense bu avantajı kullanmaya pek niyetli görülmedi konuk ekip.
79'a kadar nerede ise hücumu unutup kendi ceza sahasının içinde gömülü oynadı. Sanki fazla kaderciydi! Oysa ki gidişatı doğru kullanabilmek için koşullar lehineydi.
Tavşanlı'nın atak yapar gibi gözlenen görüntüsünün kaynağı da buydu. Davetkar tutum! Kazanabilecek kadar iyi olmak değil.
Ekigho'yu sahadaki meslektaşlarından farklı kılan görüntüler vardı. Sadece gol atmadı... Rakip defansın balansını bozarken de... Taşıyıcı rolunü üstlenirken de fark yarattı Nijeryalı.
Ama gözden kaçırmayalım ki, 45-79 aralığında baskıyı yediğinde oyunu tutma becerisi ortaya koyamadı bu takım. Hem de Tavşanlı'ya karşı!
Kafa yormak gerekmez mi bu meseleye?