We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Oksijen gazı, gezegenimizde kullanılan hayati süreçler için temel öneme sahip bir gazdır. nefes çoğu canlı var. Algler ve bitkiler ayrıca solunumdaki oksijeni emer, ancak fotosentez yoluyla bu gazı serbest bırakır ve çevrede sürekli yenilenmesini sağlar.
İnspire edilen oksijenin çoğu canlılar tarafından hayati sistemlerini koruyan enerji üretmek için kullanılır.
Şimdi resme bakın.
Yanan bir mumun üzerine bir bardak koyarsak alev söner. Mum yanar çünkü camın içindeki oksijen mum yanması sırasında tükendi. Bu nedenle mum yakmak için oksijen gereklidir. Bu arada, diğer malzemeleri de yakmak için gereklidir. Yanma işlemi denir yanma.
1783'te Fransız kimyager Antoine Lavoisies (1743-1794) şu fenomenleri açıkladı: Yanma sırasında oksijenin diğer maddelerle kombinasyonu, kısa sürede büyük miktarda ısı açığa çıkar.
Örneğin, araba motoru çalıştığında, benzin havadaki oksijenle birleşir. Benzin veya yakılan diğer maddeye denir yakıtve oksijen denir oksitleyici. Oksidan, yanmaya neden olan maddedir.
Yanan mum durumunda, oksitleyici havadaki oksijendir. Yakıt mum parafinidir. Ancak yanmaya başlamak için yakıtı ısıtmanız gerekir. Mum durumunda, fitili bir kibritle yakarız. Fitil alevi sıcaklığı, oksijen ile birleşen ve yakılan parafini ısıtır.
Yanma, yakıtta depolanan kimyasal enerjiyi serbest bırakır.. Bu enerji ısı ve ışık şeklinde ortaya çıkar. Yanma enerjisiyle insanlar benzin, gaz, dizel veya alkollü araçlar kullanır ve ocakta yemek pişirir. Bu enerji, kömür ve petrol gibi yakıtlardan elektriğe enerji dönüştüren termoelektrik santrallerinden de serbest bırakılabilir.
Mum yandıktan sonra biraz parafin kalmıştır. Ancak kalan miktar çok daha az. O zaman kayıp parafin nereye gitti?
Yanma, bu durumda parafin olan yakıtı su buharına ve karbondioksite dönüştürür. Burada olanlara kimyasal dönüşüm veya kimyasal reaksiyon denir. Parafin içindeki maddeler diğer maddeler haline gelir: karbon dioksit ve su.Reklamdan sonra devam ediyor
Oksijen ve hücresel solunum
Kapalı bir kapta tutulan bir hayvan yakında ölür - yeterli yiyecek olsa bile. Neden?
Hemen hemen tüm canlılar, faaliyetleri için enerji açığa çıkaran bir süreçte oksijeni kullanırlar. Oksijensiz, canlıların çoğu hayatta kalmak için yeterli enerjiyi alamaz. Bu işleme denir hücresel solunum.
Nasıl olduğunu görelim:
Akciğerlerimize giren oksijeni ve karbondioksit çıkışını içeren sürece pulmoner solunum denir. Akciğerlerden hava girer ve kan dolaşımı yoluyla vücudumuzu, hücreleri oluşturan mikroskobik yapılara taşınır. Hücrelerde, oksijenin gıda kimyasalları (çoğunlukla şeker, glikoz) ile birleştiği ve enerji açığa çıkardığı hücresel solunum oluşur. Ayrıca karbondioksit ve su da üretilir.
Hücresel solunumun bir özetine bakın:
glikoz + oksijen -------> karbon dioksit + su
Hücresel solunum ve yanma arasındaki fark
Hem hücresel solunum hem de çoğu maddenin yanması karbondioksit ve su buharı üretir. Ancak nefes alma, yanmadan daha karmaşık ve zaman alıcı bir süreçtir: nefes alma aşamalı olarak gerçekleşir. Örneğin, glikoz, karbondioksit ve su olmak üzere bir dizi maddeye dönüştürülür.
Nefes alma, yanma ile aynı şekilde gerçekleşirse, enerji çok hızlı bir şekilde serbest bırakılır ve ısı, vücudun sıcaklığının ölüme neden olacak kadar yükselmesine neden olur. Bunun yerine, nefes alırken enerji, hücre sıcaklığı fazla artmadan yavaş yavaş serbest bırakılır.