Şu yeni moda "arkadaş gibi" iletişimini onaylıyor musunuz? Bu daha laubali ve daha saygısız bir ilişkiye yol açmaz mı, bazen anne dediğin anneliğini baba dediğin babalığını bilmemeli mi? Arkadaş çok var, önemli olan ebeveyn olmak değil mi?
Burada "despot olsunlar, her şeye itiraz etsinler!" demiyorum ki bunu dediğimi düşünenler eminim olacak. Sadece arkadaş olacak diye her şeye evet diyen, çocukların bir süre sonra manipüle edebildiği bir ebeveynlik bence doğru değil, bunu söylüyorum.
En İyi Erkek Görüşü
ben ne tamamen katı tepeden bir ebeveynliğin nede tamamen arkadaş gibi bir ebeveynliğin yanlısılıyım otoriteni belli etmeye ve elinde tutmaya devam etmelisin yanısıra çocuğun sorunları ve istekleri hakkında çocukla sanki arkadaşı gibi yakından konuşmalısın yani seninle konuşurken düşüncelerini aktarmaktan çekinmemeli ve bu otoriterlik fazla abartılmayıp çocuk kendi seçimlerini yapması için bırakılmalı ki özgüveni gelişsin1
En İyi Kız Görüşü
Anne ve baba çocuğun kabul ettiği bir otorite olur. Öyle arkadaş falan hikaye aynen.
Nasil olmalı? Mesela bir ornek vermek gerekirse cocuk başından kötü bir olay geçtiğinde annesine ve babasına direkt anlatabilmeli. Arada mutlaka güven ilişkisi olmalı. Sağlam bir güven.1