Olivier Blanchard ve Daniel Leigh çarpan değerinin yanlış kestiridiğini itiraf ettiğinden beri sular durulmuyor. Cevaplar, karşı cevaplar… Jacques Sapir de blog‘unda tartışmaya katılıyor, bu itirafı önemli ama yetersiz buluyor, asıl modelin kendisinin (Dinamik Stokastik Genel Denge yani mikro temelli makro modelinin) sorgulanması gerektiğini yazıyor ve bu durumun Fransa’daki etkilerini sorguluyor.
Yazının referanslarının her biri kendi başına önemli okumalar.
IMF Başekonomisti Olivier Blanchard ve Daniel Leigh imzalı bu working paper, kriz dönemlerinde mali konsolidasyon ve büyüme tahmini hataları ilişkisini konu alıyor.
Burada da Gilles Raveaud aynı konuyu tartışıyor.
Ahmet Hoca’ya teşekkürler!
Bu yazıya göre İtalya’da 1902 yılında ilk iktisat bölümünün kurulduğu, Süper Mario’nun (Mario Monti) başbakan olmadan önce rektörlüğünü yaptığı, ortodoks iktisadın İtalya’daki en önemli kalesi olan Bocconi Üniversitesinin iktisat bölümünün duvarında bir duadan alınmış olan “et dimitte debita nostra” yazıyormuş, yani “ve borcumuzu affet”. Yazıya göre kale içeriden sarsılıyormuş yani Booconi’deki iktisat hocaları da krizden sonra iktisadı nasıl öğretmeleri gerektiğini tartışıyorlarmış. Bir süre önce Mankiw’in kitabının başına gelenler şimdi bir başka kutsal kitap olan, Blanchard’ın makroekonomi ders kitabının başına gelmiş, bir dolu düzeltmeye rağmen kitapla ilgili rahatsızlıklar geçmek bilmiyormuş.
Ne de olsa iktisat dahil dünyanın bütün dinlerinde travmalar, krizler, bir iman sınavıdır. Bob Dylan’ın Like a rolling stone’un da bulunduğu albümü Highway 61’e adını veren şarkı bahaneniz olsun, İbrahim’in hikayesini hatırlayın: “God said to Abraham ‘Kill me a son’/Abe said ‘Man, you must be puttin’ me on’ ” Tanrı İbrahim’e oğlunu kurban etmesini söyler ve İbrahim’in iman sınavı başlar. (Belki fonda Dylan çalarken, Soren Kierkegaard’ın ‘Korku ve Titreme’sini karıştırmak isteyebilirsiniz).
Anaakim iktisatın bu iman sınavından nasıl geçeceği çok önemli bir soru. Hem “oğulları” için, hem diğerleri için.