Kelime Anlamı
The Brand Planet Ansiklopedi
İ
İş Modeli
İş modeli, şirketin kar elde etme planıdır. İşletmenin satacağı ürün veya hizmetleri, belirlediği hedef pazarı ve öngördüğü giderleri tanımlar.
Kalkınmadaki yeni bir iş, yalnızca yatırım çekmek, yeteneğin işe alınmasına yardımcı olmak ve yönetimi ve personeli motive etmek için bir iş modeline sahip olmalıdır. Kurulu işletmeler, iş planlarını sık sık tekrar gözden geçirmeli ve güncellemelidir; aksi takdirde, eğilimleri ve zorlukları önceden tahmin edemezler. Yatırımcıların kendilerini ilgilendiren şirketlerin iş planlarını gözden geçirmesi ve değerlendirmesi gerekmektedir.
İş modeli nasıl çalışır?
İş modeli, belirli bir işi belirli bir pazarda kârlı bir şekilde işletmek için üst düzey bir plandır. İş modelinin birincil bileşeni değer teklifidir. Bu, bir şirketin sunduğu mal veya hizmetlerin ve müşterilerin veya müşterilere neden arzulandıklarının, ürün veya hizmeti rakiplerinden ayıracak şekilde ideal bir şekilde tanımlanmasıdır.
Yeni bir işletme için bir iş modeli de öngörülen başlangıç maliyetlerini ve finansman kaynaklarını, işletme için hedef müşteri tabanını, pazarlama stratejisini, rekabeti gözden geçirmeyi ve gelir ve gider projeksiyonlarını kapsamalıdır.
Bir iş modeli yaratmada yaygın görülen bir hata, kârlı hale gelene kadar işletmeyi finanse etme maliyetlerini hafife almaktır. Ürün tanıtımı için maliyetleri saymak yeterli değildir. Bir şirket, gelirler masrafları aşana kadar işi sürdürmek zorundadır.
Bir iş modeli, diğer yerleşik işletmelerle ortaklık kurma fırsatları da tanımlayabilir. Buna bir örnek, bir matbaa firmasına ve bir matbaa firmasına yapılan sevk düzenlemelerinden faydalanabilecek bir reklamcılık işletmesidir.
İş modeli çeşitleri
İş türleri kadar çok iş modeli türü vardır. Doğrudan satış, franchising, reklam tabanlı ve tuğla ve harç mağazaları geleneksel iş modellerine örnektir. İnternet perakende satışını tuğla ve harç mağazalarıyla birleştiren işletmeler veya NBA gibi spor organizasyonları gibi melezler de var.
Bu geniş kategoriler dahilinde, her bir iş planı benzersizdir. Tıraş endüstrisini düşünün. Gillette, daha karlı tıraş bıçağı için istikrarlı müşteriler elde etmek için Mach3 tıraş makinesi sapını maliyetle veya daha düşük fiyata satmaktan mutluluk duyar. İş modeli, bu bıçak satışlarını elde etmek için sapı vermeye dayanır. Bu tür iş modeli aslında jilet-jilet modeli olarak adlandırılır, ancak bağımlı bir malın oldukça yüksek bir fiyata tedarik edilmesi için bir ürünü derin bir indirimle satan herhangi bir işletmedeki şirketler için geçerli olabilir.
Bir iş modelinin avantajları
Başarılı işletmeler, müşteri ihtiyaçlarını rekabetçi bir fiyata ve sürdürülebilir bir maliyetle karşılamalarını sağlayan iş modelleri benimsemiştir. Zamanla, birçok işletme değişen iş ortamlarını ve pazar taleplerini yansıtmak için iş modellerini zaman zaman revize eder.
Analistlerin ve yatırımcıların bir iş modelinin başarısını değerlendirmelerinin bir yolu, şirketin brüt kârına bakmaktır. Brüt kar, şirketin toplam geliri eksi satılan malların maliyetidir. Bir şirketin brüt kârını ana rakibinin veya endüstrisinin karı ile karşılaştırmak, iş modelinin verimliliğine ve verimliliğine ışık tutar.
Ancak, sadece brüt kar yanıltıcı olabilir. Analistler ayrıca nakit akışını veya net geliri görmek istiyorlar. Bu, brüt kar eksi işletme giderleri ve işletmenin ne kadar gerçek kar elde ettiğinin bir göstergesidir.
Bir şirketin iş modelinin iki ana kolu fiyatlandırma ve maliyetlerdir. Bir şirket fiyatları yükseltebilir ve düşük maliyetlerle envanter bulabilir. Her iki eylem de brüt kârı artırıyor.
Bununla birlikte, birçok analist bir iş planını değerlendirirken brüt kârın daha önemli olduğunu düşünmektedir. İyi bir brüt kâr, sağlam bir iş planı olduğunu gösterir. Giderler kontrolden çıkarsa, yönetim hatalı olabilir ve sorunlar düzeltilebilir. Bu, birçok analistin en iyi iş modellerinde çalışan şirketlerin kendilerini yönetebileceğine inanıyor.
İş planı örnekleri
İki rakip iş planının karşılaştırmasını düşünün. Her iki şirket de film kiralayıp satıyor. İnternetin ortaya çıkmasından önce, her iki şirket de film stoklarına 4 milyon dolar harcadıktan sonra 5 milyon dolar gelir elde etti.
Bu, her şirketin 5 milyon $ eksi 4 milyon $ veya 1 milyon $ olarak hesaplanan brüt kar elde ettiği anlamına gelir. Aynı zamanda brüt kârın gelirlere bölünmesiyle hesaplanan aynı brüt kar marjına veya% 20'ye sahiptirler.
İnternetin ortaya çıkmasından sonra, B Şirketi filmlerin fiziksel kopyalarını kiralamak veya satmak yerine çevrimiçi film akışı sunmaya karar verir. Bu değişiklik, iş modelini olumlu bir şekilde bozmaktadır. Lisans ücretleri değişmez, ancak stok tutma maliyeti önemli ölçüde düşer. Aslında, değişiklik depolama ve dağıtım maliyetlerini 2 milyon $ azaltmaktadır. Şirket için yeni brüt kar 5 milyon dolar eksi 2 milyon dolar ya da 3 milyon dolar. Yeni brüt kar marjı% 60'tır.
Bu arada, A Şirketi düşük brüt kar marjı ile sıkışmış durumda ve satışları yakında düşmeye başlayacak. İş planını güncelleyemedi. B Şirketi satışlarda daha fazlasını yapmıyor, ancak iş modelinde devrim yarattı ve bu da maliyetlerini büyük ölçüde azalttı.
İş modellerinin dezavantajları
Harvard Business Review'un eski editörü Joan Magretta, iş modellerinin boyutlandırılmasında iki kritik faktör olduğunu öne sürüyor. İş modelleri çalışmadığında, hikayenin mantıklı olmadığı ve / veya rakamların sadece kar elde etmediği belirtiyor.
Havayolu endüstrisi, mantıklı duran bir iş modeli bulmak için iyi bir yer. Ağır kayıplara ve hatta iflasa uğrayan şirketleri içerir.
Yıllar boyunca, American Airlines, Delta ve Continental gibi büyük taşıyıcılar, işlerini "tüm merkezlerin bir avuç büyük havalimanından yönlendirildiği" merkez ve bağlı "bir yapı üzerine kurdu. Çoğu sandalyenin çoğu kez doldurulmasını sağlayarak, iş modeli büyük karlar elde etti.
Ancak, büyük taşıyıcıların gücünü bir yük haline getiren rakip bir iş modeli ortaya çıktı. Southwest ve JetBlue gibi gemiler daha küçük havalimanları arasında uçakları daha düşük maliyetle kapattı. İşgücü maliyetlerini düşürürken, hub ve bağlı bileşen modelinin bazı operasyonel verimsizliklerinden kaçındılar. Bu, fiyatları düşürmelerine izin verdi ve şehirler arasındaki kısa uçuşlar için artan talep.
Bu yeni rakipler daha fazla müşteri çektiğinden, eski taşıyıcılar daha az yolcu ile geniş, genişletilmiş ağlarını desteklemeye bırakıldı. 2001'de trafik keskin bir şekilde düştüğünde sorun daha da kötüleşti. Koltukları doldurmak için havayolları daha fazla ve daha derin indirimler sunmak zorunda kaldılar. Hub ve bağlı bileşen iş modeli artık anlamlı değildi.