Aynı zamanda Yaz Gül Yıldızı olarak da bilinen Messier 55 (M55), Yay burcu takımyıldızında yer alan küresel bir kümedir.
Küme, 7.42 kadir parlaklığa sahiptir ve Dünya’dan 17.600 ışık yılı uzaklıkta yer almaktadır. Yeni Genel Katalog’da NGC 6809 olarak adlandırılmıştır. M55, dolunay boyutunun neredeyse üçte ikisi olan, 19 yay dakika görünür gökyüzünü kaplar.
Yaklaşık 100 ışık yılı doğrusal bir çapa sahiptir ve 50 mm’lik dürbünlerde görülebilir ancak yıldızları sadece orta ve daha büyük teleskoplarda çözülebilir. 8 inçlik teleskoplar kümenin yıldızlarının çoğunu kolayca çözecektir.
M55, Kaus Meridianalis – Delta Sagittarii, Ascella – Zeta Sagittarii’den çizilmiş hayali bir çizgiyi takip ederek ve çizgi doğuya doğru yaklaşık 17 derece uzatarak bulunabilir.
Düşük parlaklığına sahiptir ve dürbünlerde bile görülmesi için iyi gözlem koşulları gerektirir.
XI’nın yoğunluk sınıflandırmasıyla göreceli olarak dağınık ve görünüşte de oldukça gevşektir. Küçük dürbünlerde bile, puslu ve bulanık görünen çoğu küresellerin aksine, kumlu görünüyor. M55’i gözlemlemek için yılın en iyi zamanı Haziran, Temmuz ve Ağustos aylarındadır.
M55’in hacmi Güneş’in yaklaşık 269.000 katıdır ve yine yaklaşık 100.000 yıldız içerir. Kümenin merkezi bölgesinde yalnızca 55 değişken yıldız tespit edildi. Kümedeki yıldızlar çoğunlukla yaşlı ve kırmızıdır, ancak M55 aynı zamanda alışılmadık derecede fazla sayıda genç görünen yaşlı mavi başıbozuk içerir. Komşu yıldızlarla olan etkileşimler ve birleşmelerin sonucu olarak kendileri gibi olan yıldızlardan daha genç, daha mavimsi ve daha parlak görünen eski yıldızlardır.
M55, bilinen en metalik fakir küresel kümelerden biridir. Güneşin ağır elementlerinin sadece yüzde 1.1’ine sahiptir.
Küme, 16 Haziran 1752’de Güney Afrika’dan Fransız gökbilimci Nicolas Louis de Lacaille tarafından keşfedildi. Lacaille, kümeyi “büyük bir kuyruklu yıldızın gizemli bir çekirdeğini andırdığını” belirterek Lac I.14 olarak katalogladı.
Charles Messier, Paris’ten 24 Temmuz 1778’e kadar nesneyi bulamadı, çünkü Yay burcundaki çaydanlığın altında olduğu için, küme güney gökyüzünde hiçbir zaman kolay bir hedef olacak kadar yükselmedi. Messier 1764 gibi eski bir zamanda onu aramaya başlamıştı. Nihayet bulduktan sonra nesneyi şöyle tarif etti:
Yaklaşık 6′ uzunluğunda beyazımsı bir nokta olan bir bulutsu, ışığı düzdür ve herhangi bir yıldız içermiyor gibi görünmektedir. Konumu, 7 kadir parlaklıktaki orta yıldız Zeta Sagittarii’nin kullanılmasıyla belirlenmiştir. Bu bulutsu M. l’Abbe de LaCaille tarafından keşfedilmiştir, bkz. Mem. Acad. 1755, s. 194. M. Messier, anılarında bildirildiği gibi 29 Temmuz 1764’te boşuna aradı.
William Herschel, 20 metrelik teleskop kullanarak kümeyi 1783’te yıldızlarıyla birlikte gözlemledi. “250 tanesini gayet belirgin şekilde saydım. Birçoğunu ayrı ayrı sayabilirim diğerleri ise birbirlerine sayılamayacak kadar çok yakınlar” diye not aldı.
John Herschel kümeyi 3798’deki kataloğuna ekledi ve daha sonra Genel Kataloğuna GC 4503 olarak ekledi. “Küresel bir küme; oldukça parlak; çok geniş; yuvarlak; Ortaya doğru gittikçe daha parlaklaşıyor; RA 30.0 sn’deki çap [7.5 ′]; tümü 13 ila 16 kadir parlaklığında yıldızlar seçilebildi. Ortasındaki parlaklığa doğru gittikçe artan bir şekilde sıkışmamış.”
Gözlem Bilgileri
|Obje||Yıldız Kümesi|
|Tipi||Küresel|
|Takımyıldızı||Yay – Sagittarius|
|En İyi Gözlem Ayı||Ağustos|
|Neyle Gözlenir?||Dürbün|
|Sağ Açıklık||19s 39d 59.71s|
|Dik Açıklık||-30°57’53.1”|
|Uzaklığı:||17,600 ışık yılı (5,400 parsek)|
|Yaşı:||12.3 milyar yıl|
|Yıldız Sayısı||100,000|
|Görünür Parlaklığı||+7.42|
|Görünür Boyutu||19′|
|Çapı||48 ışık yılı|