Size hem gerçek hem de üzücü bir hikâye anlatmak istiyorum. Cornell Veterinerlik Fakültesi’nden mezun olduktan sonra Cortland’daki süt ürünleri tesislerinden birisinde çalışmaya başladım. İneklerle yakından ilgilendiğim için popülerlik kazandım. Müşterilerimden biri bir gün ilginç bir olay için beni çağırdı: kahverengi İsviçre ineği önceki gece 5. buzağısını çayırda doğurmuş, buzağısını ahıra getirmiş ve süt sağma hattına konulmuştu, tabii buzağısı bir kez daha ondan alınmıştı. Ama ilginç olan şu ki; ineğin memesi tamamen boştu, ve günlerce de boş kaldı. Yeni anne olduğu için normalde her gün 12,5 galon süt vermesi gerekiyordu; ama son derece sağlıklı olmasına rağmen, memeleri bomboştu. İlk sağımdan sonra çayırlara çıkıyordu ve akşamleyin sağılması için yeniden ahıra geliyordu ve geceleyin gene çayırlara bırakılıyordu- tabii bu söylediğim olay büyük baş hayvanlara az da olsa doğal davranışlarının ve ortalama bir keyif yaşamalarının garanti olduğu dönemlerde meydana geldi- ama daha yeni doğurmuş bir inekte hiç rastlanmayacak şekilde memeleri bomboştu, bir damla süt yoktu.
Doğumdan sonraki hafta ineğin sorununu anlamak için iki kez çağrıldım, ama bir şey bulamadım. Sonunda, doğumdan 11 gün sonra, çiftçi sırrı öğrendiğini söyledi bana: sabah sağıldıktan sonra çiftçi ineği takip etmiş ve gerçeği öğrenmişti: inek ikiz doğurmuştu, ve Sophie’nin Seçimi filminde olduğu gibi, buzağılarından birini çiftçiye getimiş diğerini ise çayırın arkalarında saklamıştı, böylece her gün ve her gece yavrusuyla beraber kalıyordu. Çiftçiden ineği ve erkek yavrusunu beraber tutmasını rica ettim ama inek bu yavrusunu da kaybetti- veal danaların bulunduğu cehenneme gitti.
Bir anlığına bile olsa bu annenin ortaya koyduğu kompleks akıl yürütmeyi bir düşünün: anıları vardı- önceden kaybettiği yavrularının anıları- ahıra getirdiği yavrusunu bir daha hiç bir zaman görmeyeceğini biliyordu (bütün memeli anneler için üzücü bir durum). İkinci olarak, bir plan düşünüp bunu hayata geçirdi: eğer yavrusunu çiftçiye götürmesi onu tamamen kaybedeceği anlamına geliyorsa o zaman diğer yavrusunu gizleyecekti, aynen geyikler gibi, geri dönene dek yavrusunu ormanda tutacaktı. Üçüncü olarak, bu konuda ne demeli bilmiyorum- her ikisini de saklayıp çiftçiyi şüphelendirmek yerine bir yavrusunu çiftçiye verdi, diğerini ise kendine sakladı. Bunu nasıl yaptı bilmiyorum- çaresiz bir anne her ikisini de saklardı gibi geliyor bana.
Tek bildiğim şey, biz insanların sandığından çok daha fazla şey var o güzel gözlerin ardında, ve dört bebeğine de bakabilen ve yavrularının hiç birisini kaybetmemiş bir anne olarak ben onun çektiği acıyı hissedebiliyorum.
Dr. Holly Cheever’ın bir yazısından alıntı.
nonhumanslavery.com
Çeviri:CemC