1982'de bir aksiyon komedisi 48 saat . dünyayı kasıp kavurdu. O yıl gişede yedinci bitirmekle kalmadı, aynı zamanda Eddie Murphy'nin film kariyerini başlattı ve bir sürü arkadaş polis taklidi yarattı. Gerçek bir devamı olmasına rağmen 48 saat 1990 yılına kadar gelmeyecekti, iki yıl sonra bir tür takip çıktı: Ateş Sokakları .
Nasıl olduğunu anlamak için Ateş Sokakları ortaya çıktı (ve onun ile ilişkisi 48 saat ), Cowriter ile oturdum Larry Gross filmin kökenini ve onun kökenini tartışmak için.
Ateşin Sokakları Sözlü Tarih
Bu Nasıl Yapıldı podcast'e eşlik ediyor Bu Nasıl Yapıldı ile Paul Scheer, Jason Mantzoukas ve Haziran Diane Raphael filmlere odaklanan. Bu normal özellik tarafından yazılmıştır Blake J. Harris , yazarı olarak kimi tanıyabilirsin kitap Konsol Savaşları yakında sinema filmi olacak tarafından üretilen Seth Rogen ve Evan Goldberg . Dinleyebilirsiniz Ateş Sokakları HDTGM podcast'inin sürümü İşte .
Özet: Düşünceli bir rock & roll manzarasının karşısında yer alan bir paralı asker, eski kız arkadaşını vahşi bir çete tarafından kaçırıldıktan sonra kurtarmaya çalışır.
Slogan: Bir Rock & Roll Masalı
Bölüm 1: Barmen ve Sürücü
Larry Gross: Her şey benim için 12 yaşındayken başladı. New York City'deki babamı ziyarete gittim, Midtown'da çalışıyordu ve oraya gittiğimde benimle ne yapacağını bilmiyordu. Bu yüzden beni Modern Sanat Müzesi'ne gönderdi. Ve oraya vardığımda, tarama yapıyorlardı kuzeybatı tarafından Kuzey . O filmin heyecanına dair içgüdüsel, nörolojik bir hafızam var. O filmin gerilim ve o filmin eğlencesi. Ondan sonra düzenli olarak şehre tek başıma gitmeye başladım ve Manhattan'da canlanma tiyatrolarıyla bir patlamaya denk geldi.
Blake Harris: Tek başına mı giderdin yoksa benzer ilgi alanlarına sahip arkadaşların var mıydı?
Larry Gross: Ara sıra ailemi de yanımda sürüklerdim ama bunlar benim için genellikle çok yalnız deneyimlerdi. İnsanların farklı sosyolojik alışkanlıkları veya hayalleri var ve benim sosyolojik hayalim, eskiden olduğu gibi, yaşlı insanların etrafında olmaktı. Çocukken yaşlılarla basketbol oynadım. Basketbolda hafif bir dahiydim ama yaşım ilerledikçe 'Beyaz Adam Atlayamaz' sendromuna boyun eğdim ve gelişemedim. Bundan sonra filmler tamamen benim için devraldı.
Blake Harris: Bir izleyici olarak, yoksa kendi başına film yapmayı mı düşünüyordun?
Larry Gross: Aklımdaki ilk fikir, kendimi filmlerde bir otorite olarak görmek istememdi. Ve erkenden, sinemacı olan sinemacıları öğrendim. Böylece, o adamlardan biri olacağım fikri erkenden ortaya çıktı. Bu şeyin haritasını, o eleştirmenler gibi harika bir yönetmen olabileceğim yerlerin haritasını çıkardım. Onlar gibi film tarihi bilgimi alıp harika bir yönetmen olurdum.
Bu yolu göz önünde bulunduran Gross, gençlik yıllarında olabildiğince çok film izledi ve ardından üniversitede bir arkadaşıyla senaryo yazmaya başladı.
Larry Gross: Üniversiteden sonraki ilk iki yılımda, geçişi nasıl yapacağımı gerçekten bilmiyordum. Los Angeles her zaman uzak bir plandı. Ve sonra benim durumumda olan şey, aynı anda üç şey oldu: 1) Mutsuz bir aşk yaşadım 2) Yazma arkadaşımla çok acı bir ayrılık yaşadım 3) erkek kardeşim batıda, televizyonda bir geliştirme işi aldı, ABC için. Ve orada bir iş bulmama yardım etti.
İş, tarihsel olarak yüksek puan alan iki mini diziden çıkan David Greene adlı bir İngiliz televizyon yönetmeni için çalışmayı gerektiriyordu: Kökler ve Zengin Adam, Zavallı Adam . Gross çalışırken ya da Greene, teknik özelliklerle senaryo yazmaya da devam etti.
Larry Gross: Bana toplantılar getirmeye devam eden senaryonun adı verildi Barmen ve gerçekten Walter Hill’in düz bir taklidi gibiydi. Sürücü , bir bakıma. Bu senaryo bir yönetmen eklenecek kadar ileri gitti: Ted Kotcheff. Ve bu sayede, 1982'de yazarlar greviyle ilgili çeşitli nedenlerden dolayı Kotcheff benden kendisi için yapım aşamasında olan bir senaryoyu yeniden yazmamı istedi: Bölünmüş Görüntü . Bu benim için çok büyüktü. Gerçek bir oyuncu kadrosu olan gerçek bir filmdi ve çekiyordu. Ve birkaç sahnenin gözden geçirilmesine ihtiyaçları vardı. Ben de mekana gittim ve onlarla çalıştım. Ve filmin neredeyse hiç gösterimi olmamasına rağmen, Ted beni yaptığı bir sonraki filmde epeyce daha fazla para için benzer bir prodüksiyon yeniden yazımı yapmam için işe aldı. Hangisiydi İlk kan (ilk Rambo filmi).
Blake Harris: Ha, güzel!
Larry Gross: Mesele şu ki, gerçek filmler üzerine bu iki yeniden yazma, onların gerçeği, ismimi aldı. Ve o sıralarda, bir dizi sosyal kaza sonucu, Walter Hill ile yemeğe gittim. Ve arkadaş olduk. Bu süre zarfında filmleri tartıştık, siyaseti tartıştık ve kadınları tartıştık ama işten hiç bahsetmedik. Filmlerini iyi tanıdığımı ve hayran olduğumu belirttiğimi kesinlikle ona açıkça ifade ettim, ancak onun için çalışma sorusunu asla gündeme getirmedim.
Blake Harris: Peki o sırada Walter’ın kariyerinde neler oluyordu?
Larry Gross: Nispeten benzersiz bir hayal kırıklığı dönemiydi. Biraz başarı elde etmişti, ama sonra bir dizi aksaklıklar yaşadı. Ve etrafta bir skandal da vardı Savaşçılar herhangi bir başarı, tiyatrolardaki cinayetlerle gölgede kaldı. Yani, hem bu hem de ticari olmayan başarısı vardı Güney Konforu ve Uzun Biniciler ve bir yazarın grevi olduğu gerçeği. Tüm bunlar Walter'ın bir süredir çalışmadığı anlamına geliyordu. Yaklaşık bir yıl demek. Ve olan şey, grevin sona ermesiydi ve stüdyolarda çok fazla hazır senaryo yoktu. Bu zeki meslektaşı Larry Gordon, geliştirme etrafında dolaşan bir senaryonun tozunu attı ve arkadaşı Michael Eisner ile Paramount'ta yeşil ışık yaktı. Ve bu senaryo 48 saat .
Bölüm 2:48
Larry Gross: 48 saat 70'lerin çoğunda geliştirme aşamasındaydı. Hiç kimseyi tam anlamıyla tatmin edecek şekilde 9 veya 10 kez yeniden yazılmıştı. Ve Larry Gordon’un fikri, onu siyah / beyaz bir hikaye olarak gözden geçirmekti. Bu, Richard Pryor'un yükselişi sırasındaydı. Ve temelde şehirdeki herkes bir sonraki Richard Pryor filmini geliştirmeyi hayal ediyordu. O ateşliydi, havalıydı ve yeniydi. Demek istediğim, o dönemde insanların Richard Pryor'a olan coşkusunun acımasızlığı gerçekten şaşırtıcıydı. Bu engeli aynı anda hem sanatsal hem de ticari olmak için aştı.
Blake Harris: Yani plan yeniden yazmaktı 48 saat akılda Pryor ile?
Larry Gross: Kesinlikle. Ve Walter, Pryor'un müsait olmayacağını öğrendiklerinde bir taslak hazırlamak üzereydi. Bu yüzden biraz oyalandı. Ve sonra menajer olan kız arkadaşı şöyle dedi: 'Düşünmen gereken bu müşteri bende var.' Genç bir adamdı, daha önce 'Saturday Night Live' da film yapmamıştı.
Blake Harris: Ah, işte Eddie Murphy bu şekilde dahil oldu.
Larry Gross: Eddie bağlıyken Walter, Larry Gordon’un ikinci komutanı Joel Silver adında bir adamla yeni bir taslağın başlangıcını yapmıştı. Ve yeni bir yazar getirmek istiyorlardı. Ve işte komik bir tesadüf. Walter etrafına bakınıyor ve beni Joel'e önermeyi düşünüyordu ama sonra Joel adımı önerdi.
Blake Harris: Bunu nasıl yaptı olmak?
Larry Gross: Joel'in bana teklif etmesinin nedeni, Joel'in Polygram Pictures'da bulunduğu birkaç aydır ve Ted Kotcheff için yeniden yazdığım küçük filmi yaptıklarıydı. Ve onu sette kurtardığımı biliyordu. Walter adımı söyleyeceği zaman, Joel adımı söyledi. Bu yüzden, ben göreve geldiğimde, bu film ateşli bir hızda ilerliyordu. Yeşil ışığı vardı ve herkesin hoşuna giden bir senaryosu olmamasına rağmen prodüksiyona geçecekti.
Blake Harris: Ve bu neden oldu? Pryor olmadan, neden ateşli yeşil ışık?
Larry Gross: Bunun birkaç nedeni vardı. Birincisi, filmin bütçesinin nispeten küçük olması ve sonuç olarak, Michael Eisner'ın Larry Gordon'a güvendiğiydi. Bir şekilde benzer koşullara sahiplerdi. Savaşçılar. Bitmemiş bir senaryoyla başlamışlardı ve Walter filmin yapımı sırasında büyük bir kısmını doğaçlama yapmıştı. Bu yüzden Eisner, bir fiyata bunu başarabileceklerine güvendi.
Blake Harris: Anladım. Peki diğer şey neydi?
Larry Gross: Eisner'ın altında, yapımın başı olarak, o anda bir çeşit eriyen bir adam vardı: Kötü şöhretli bir uyuşturucu sorunu olan ve Eisner ile anlaşamayan bir adam. Ve bu adamın adı Don Simpson'dı. Ve Simpson'a olanlardan dolayı, bizi ve projemizi hemen hemen görmezden geldiler. Yani yapmak istediğimiz filmi yapmak için çoğunlukla gözetimsiz kaldık. Ne olduğunu sadece belli belirsiz bildiğimiz bir film. Olay örgüsünün, durumun ve koşulların asla değişmemesi anlamında ne olduğunu sadece belirsiz bir şekilde bildiğimizi söyledim, ama bilmediğimiz şey Eddie Murphy'nin kim olduğu ve Nick Nolte ile ekrandaki etkileşiminin nasıl olacağı ve olabileceği idi. sevmek.
Blake Harris: Peki Eddie nasıl biriydi? Bu bilinmeyen miktar.
Larry Gross: San Francisco'da yaptığımız kısa çekim yeri olan prodüksiyonun ilk iki haftasında Eddie gergindi, hazırlıksızdı ve temelde korkunçtu. Komik değil. Aslında, bu iki haftanın sonunda, Paramount filmi kapatıp yeniden yayınlamak istedi.
Blake Harris: Vayy.
Larry Gross: Ancak Walter stüdyo kaygıları yüzünden son derece güç durumdaydı ve güçlük çektiğini hissetti. Eddie'nin yerine geçememek yerine kendi zeminine dayanabilmesinin kesinlikle bir öl ya da öl işi olduğunu hissetti. Yani bu, bir değişikliğin neden gerçekleşmediğinin bir parçasıydı. Ama aynı zamanda başka bir şey oldu. San Francisco'da onunla birlikte senaryo üzerinde çalışırken, prodüksiyonun on birinci veya on ikinci gününün sonunda daha iyi bir şeyin parıltısını görmeye başladığımızı hissetmeye başladık.
Blake Harris: Ve bunu neye bağlıyorsunuz?
Larry Gross: İlk başta anlamadığımız bazı şeyleri anladık. Eddie'nin (o sırada) yapamadığı bazı şeyleri gördük ve yapabildiği diğer şeyleri de gördük. Ve Walter'ın stüdyoya şunu söylemesiyle birleşti: 'Hadi ona bir oyunculuk koçu bulalım ve her gece eve gitmesini (ve parti yapmamasını), böylece uyanık ve hazır olmasını sağlayın ve size söz veriyorum, üzerinde çalışacak. film. Ve eğer onun yerini alırsan, benim yerime geçmek zorunda kalacaksın. ' Stüdyo ellerini kaldırıp şöyle dedi: Ne istiyorsan onu yap. Ve Eddie her gün daha iyi hale geldi. Önümüzdeki hafta iyileşeceğini biliyorduk. Ve her geçen gün daha da iyiye gitti.
Blake Harris: Nick Nolte, Eddie hakkında ne düşünüyordu? Bu onu hiç hayal kırıklığına uğrattı mı?
Larry Gross: O bir profesyoneldi. Eddie'yi severdi ve Eddie, büyük itibarına göre, Nick'e hemen hayran kaldı. 'Nolte seni harekete geçirir' demesini asla unutmayacağım. Ve bu, o zamanlar 20 yaşındaki bir çocuk için çok derin bir ifade. Neyi yapıp yapamayacağını belirleyen, sahnedeki diğer adamın yaptığı şeydir.
Blake Harris: Bahsettiğiniz gibi, senaryo hala akış halinde olduğuna göre, tüm bu değişimler nasıl değişti - eğer varsa - senaryonu nasıl yeniden yazdın?
Larry Gross: Anladığımız şey, aralarında yazıya odaklanabileceğimiz bir gidip gelme damarı olduğuydu. Daha önce, sahneleri nasıl yazmamız gerektiğiyle ilgili olarak Walter ile bu benzetmeyi yaptım: Bunu, bu iki adam arasındaki bir basketbol maçındaki bir hava atışı durumu olarak düşünün. Sahneye girerler ve top için yarışırlar. Sahneleri bir spor müsabakasıymış gibi yazmalıyız. Ve işte başka bir şey daha vardı: Canlı ortamdan gelen Eddie'nin şimdiki anı deneyimlemesi gerekiyordu. Fark ettiğim şey, Reggie Hammond'un geçmişte perde dışında olan ya da perde dışında olan şeyler hakkında konuştuğu ve Eddie'nin bu satırlarla pek iyi bir şey yapmadığı çeşitli sahneler yazmış olduğumdu. İyi okudu ama işe yaramadılar. Ama o olduğu zaman tepki göstermek duruma ya da Nick’in düşmanlığına karşılık vererek aydınlandı. Biz de dedik ki: Şu an olacak her şeyi yeniden yazalım. Ve ne söylemek istediğini de öğrenelim. Bu yüzden muazzam bir miktarını da doğaçlama yaptı.
Blake Harris: Paramount tüm bunlar hakkında ne düşünüyordu?
Larry Gross: Hatırlıyorum, üretim bitmeden belki iki hafta önce, Paramount'a birleştirilmiş görüntülerin kaba bir görüntüsünü gösterdik. Geri geldiler ve 'Şakayla karışık' Nick Nolte'yi filmden nasıl kurgulayabiliriz ve onu sadece bir Eddie Murphy filmi yapabiliriz dediler. Bu, belki de Paramount ile olan sürecin en keyifli anıydı ve aslında Ateş Sokakları başlarken.