Elektriğin icadı kısaca Elektriği ilk ciddi manada, bilim adamı William Gilbert incelemiştir. 16. Yüzyıl sonlarında, manyetizma ile statik elektrik arasındaki ilişkiyi incelemiştir. Elektrik yüklerinin, eksi ve artı olarak adlandırılmasını da belirlemiştir. 1767 yılında Joseph Priestley, elektrik yüklerinin birbirlerini, aralarındaki uzaklığın karesiyle ters orantılı bir şekilde çektiklerini keşfetti. 1729 yılında da Stephen Gray, metaller gibi bazı maddelerin, bir yerden başka bir yere elektrik ilettiklerini buldu. 1800 yılında Alessandro Volta, elektrik pilini icat etti. Elektrik konusunda en önemli gelişmelerin bundan sonra başladığı su götürmez bir gerçek. İcat edilen bu pil, ilk güvenilir ve devamlı elektrik kaynağı olması özelliği ile diğer tüm buluş ve çalışmalara kılavuzluk etmiştir. Hans Christian Orsted, 1820 yılında içinden elektrik akımı geçen bir iletkenin yakınındaki bir mıknatıs iğnesinin saptığını gözlemlemiş, elektrik akımının iletken çevresinde manyetik alan oluşturduğu sonucuna ulaşmıştır. 1908 yılında Davy, elektrik akımı taşıyan iki kömür elektrotu birbirinden ayırdı ve ark oluşturmayı başardı. Elektriğin, ışık veya ısı enerjisine dönüştürülebileceğini göstermiş oldu. Elektriğin en gerçekçi tanımını yapan kişi, Benjamin Franklin olmuştur. Benjamin Franklin’in düşüncesine göre, doğadaki tüm maddelerin bünyesinde elektriksel bir akış vardı. Belli iki madde arasında olan sürtünme, bu akıştan bir bölümünün öteki maddeye geçmesine neden oluyordu. Bu akışın, negatif yüklü elektronlardan oluşmuş olduğunu bugün söyleyebilmekteyiz.