Her iki yeni projenin, öncelikle savaş kütlesi ile ilgili olan önemli kısıtlamalar göz önüne alınarak geliştirildiğini hatırlayın. Zaten kırklı yılların sonlarında, 50'in üzerinde kütleye sahip tankların gerçek bir potansiyeli olmadığı ve tüm yeni ekipmanların daha hafif olması gerektiği ortaya çıktı. Bu nedenle, gelecek vaat eden ağır tanklara ilişkin gereksinimlerde, yapının boyutlarına ve ağırlığına özel önem verilmiştir. Örneğin, “Object 752” projesini oluştururken, EC-3 tankı referans olarak alınmıştır. “777 Nesnesi” durumunda, ağırlık açısından aynı referans noktası, savaş kütlesi izin verilen maksimum kareye - 8 t - sığacak olan EC-10 (gelecekteki T-50) idi.
Ulaştırma Mühendisliği Bakanlığı'nın emri uyarınca Haziran 1952'ta iki yeni proje başlatıldı. Çelyabinsk Kirov Fabrikası, çeşitli gereklilikleri karşılayan umut verici bir ağır tank geliştirilmesini emretti. Tasarım, SKF-2 uzmanları tarafından M.F. BALS. 1953'in başında, onun yerine PP geldi. Isakov. Yeni baş tasarımcının öncülüğünde hepsi daha ileriydi. Projenin sonraki aşamalarındaki gelişmelerden birinin geliştirilmesinden de sorumluydu.
Projenin ilk aşamalarında, ileriki çalışma sürecini etkileyen bir ya da daha fazla orijinal fikir önerildi. Tek bir projede birleştirilemeyen tüm orijinal teklifleri incelemek ve doğrulamak için, SKB-2 başkanları aynı anda ağır tankın iki varyantını geliştirmeye karar verdi. 752 Nesne ve 777 Nesne projelerinin, bir dizi karakteristik özellikte ve hatta tasarım yaklaşımlarında birbirlerinden farklılık göstermeleri gerekiyordu. Örneğin, “752 Object” in mevcut birimlerle tamamlanması gerekiyordu ve “777” projesi için bir motor ve şanzıman dahil olmak üzere birkaç yeni ürün geliştirilmesi planlandı.
Tankın iki varyantının taslak tasarımı yılın 1952'unun sonunda tamamlandı. Gelecekte, Chelyabinsk tasarımcıları projeler geliştirmeye devam ettiler ve Haziran'a kadar, 53 gerekli belgeleri belgelendirerek Ulaştırma Mühendisliği Bakanlığına sunmasını sağladı.
Proje iki ayrı yöne ayrılmadan önce bile, mümkün olan en düşük kütleye sahip yüksek düzeyde koruma sağlamak için tasarlanan orijinal bir rezervasyon yaklaşımı önerildi. Bunun için farklılaştırılmış rezervasyonun olağandışı bir değişkeninin kullanılması önerildi "Geleneksel" zırh plakaları ve farklı açılardan farklı şekillerde döküm parçaları yerine, olası tank, çeşitli kalınlıklarda birimlerin yanı sıra çeşitli haddelenmiş levhaların bulunduğu bir döküm gövde alacaktı. Dökme parçaların kalınlığının ve şeklinin doğru kombinasyonundan dolayı, kabul edilebilir bir ağırlığa sahip nispeten yüksek bir koruma seviyesi sağlanması önerilmiştir.
"Object 777" projesinin önemli bir özelliği, santralin enine düzenlemesiyle ilişkili yeni yerleşim çözümlerinin kullanılmasıydı. Bu nedenle, motor bölmesi kısaldı ve bu da kulenin geri hareket etmesine izin verdi. Bu sayede makinenin dengesini arttırmanın yanı sıra yangının doğruluğunu da arttırmak mümkün oldu. Yerleşimin geri kalanı klasikti: gövdenin önündeki kontrol bölmesi, merkezdeki dövüş bölmesi ve kıçtaki motor bölmesi.
Bir projenin ikiye bölünmesinden sonra, zırhlı tekne gövdelerinin gelişimi farklı şekillerde gerçekleştirildi. 777 Nesne projesinde, 752 Nesne kümelerine benzer bir paket kullanmaya karar verildi, ancak bazı farklılıklar var. Böylece, ön kısmın şekli ve kalınlığı değişmiştir. Bu parçanın maksimum kalınlığı 175 mm'ye (“215 Object” deki mm 752'e karşı) düşürüldü ve koruma seviyesini korumak için ayrı parçalarının açıları değişti. Bu gelişmeler, koruma düzeyinde kayıp olmadan parçaların ağırlığında bir azalmaya yol açmıştır.
Kalın kısımları 50 ile 115 mm arasında olan gövde tarafları alt kısımda daha ince iken, daha kalın üst kısımlar dışa doğru 62 dereceli kamber ile yerleştirilmiş, kabuğun içinde kabul edilebilir hacimlerin kalması sağlanmıştır. Teknenin kıç kısmının ayrıca değişken kalınlıkta bir döküm parçası ile donatılması gerekmekteydi, fakat konfigürasyonu santral türüne bağlıydı.
“777 Nesne” ve “752 Nesne” kuleleri benzerdi, ancak zırh kalınlığı ve şekli bakımından farklıydı. Orijinal farklılaştırılmış rezervasyon sayesinde, kulenin alnının kalınlığını 195 mm'ye düşürerek koruma seviyesinin korunması ya da iyileştirilmesi mümkün oldu. Aynı zamanda, levhaların kalınlığı 215 mm'ye yükselmiştir. Haberlere göre, bu tür zırh Alman 128 mm tanksavar silahlarının isabetine dayanabilir.
"Object 777" projesi, santralle ilgili birkaç orijinal teklifin uygulanmasını önerdi. Motor, çoğu tankta olduğu gibi, gövde boyunca yerleştirilmemeli, fakat çapraz yerleştirilmelidir. Bu sayede, motorun tipine ve soğutma sistemine bağlı olarak, motor bölmesinin uzunluğunu 2,1-2,3 m'ye indirmek mümkün olmuştur. Karşılaştırma için, T-10'te bu parametre 3,5 m'ye ulaştı, savaş bölmesinin uzunluğundaki azalma oldu, savaş bölmesinin bir takım özellikler için olumlu sonuçlarla taşınmasına izin verildi.
Potansiyel tankın kıç bölmesinde, yaklaşık 850-900 hp gücünde bir dizel motor bulunmalıdır. Bu ürünün yaratılması, I.Ya tarafından yönetilen ChKZ Motor Tasarım Bürosuna verilmiştir. Trashutin. B-7 sembolüne sahip motor, soğutma sistemlerinde farklı olan iki yapılandırmada üretilmek zorundaydı. Motorun bir versiyonunda hava soğutmalı, diğerinde sıvı vardı. Küçük boyutlardan dolayı, hava soğutmanın en uygun ve ümit verici olduğu düşünülmüştür.
777 Nesnesinin arka kısmı önerilen motorlara uyacak şekilde tasarlanmıştır. Böylece, motor bölmesinin çatısında hava soğutması durumunda, fanın büyük bir hava girişi sağlanmıştır. Aynı zamanda, bölme tavanı yatay bir ön tabakadan (hava girişi olan) ve eğimli bir kıçtan oluşuyordu. Eğimli bir levha yerine sıvı soğutma kullanılırken, gövdenin kıç şeklini ve şeklini etkileyen bir radyatör monte edilmesi planlandı.
Motor ile yeni bir yedi vitesli planet şanzıman çiftleştirmek zorunda kaldı. Bu birimlerin sıfırdan geliştirilmesi gerekiyordu, çünkü bitmiş ürünlerin kullanımı çeşitli faktörler nedeniyle uygun görülmedi.
Tankın alt takımı, her iki tarafta yedi adet palet makarası, ön kılavuzlar ve arka tahrik tekerlekleri ile donatılmalıydı. Burulma çubuğu, hidrolik ve hidropnömatik dahil olmak üzere çeşitli seçenekler önerilmiştir. Tankın dengelenmesi, artan yol tekerleği sayısı ve süspansiyonun yumuşak bir sürüş sağlaması gerekirdi. Sonuç olarak, hareket halindeki yangının doğruluğu da artabilir.
Gelişmiş ağır tankın ana silahı M62-T2 kalibreli 122 mm dişli tabancaydı. Namlu uzunluğu 46 kalibreli bu tabanca, çeşitli tipte ayrı yükleme mühimmatını kullanabilir. Kabukların başlangıç hızı 950 m / s (zırh delici) ile 1500 m / s (alt kalibre) arasında değişiyordu. Dövüş bölümünde 40 çekimleriyle ilgili birkaç düzen vardı. Yer kazanmak için, "752 Nesnesi" üzerinde kullanılan yükleme mekanizmalarından vazgeçilmesine karar verildi. Bu nedenle, aletin bakımı için tüm işlemler yükleyiciye verilmiştir.
Dövüş bölümünün içine, bir topla eşleştirilen 43 kalibreli SG-7,62 makineli tüfek yerleştirmek mümkündü. Ayrıca, havadaki hedeflere karşı korunma amacıyla, olası tank, bir KPVT uçaksavar makineli tüfek alacaktı. “777 Object” taslağının varyantlarından biri, “752 Object” te kullanılana benzer şekilde yükleme kapağındaki taretin kullanılması anlamına geliyordu. Diğer bir teklif, uzaktan kumandalı bir kurulumun oluşturulmasıyla ilgiliydi. Bu birimin kulenin kıçlarına monte edilmesi önerildi ve kontrol, dövüş bölümündeki uzaktan kumanda kullanılarak gerçekleştirildi.
Ağır bir tankın mürettebatı dört kişiden oluşuyordu: bir sürücü, bir komutan, bir topçu ve bir yükleyici. Zamanın benzer bir sınıfındaki diğer tanklar gibi, sürücünün işyeri de gövdenin içine yerleştirilmişti ve mürettebatın geri kalanı savaş bölümünde idi. Durumda ve kulenin çatısına görüntüleme cihazları ile donatılmış üç kapak sağlanmıştır.
Yerleşim ve rezervasyon ile ilgili yeni fikirler sayesinde, SKB-2 tasarımcıları yeni makinenin ağırlık gereksinimlerini karşılamayı başardılar. “Object 777” in savaş ağırlığının 49,8 ton olduğu tahmin edildi.Taretin gövdenin ortasına yerleştirilmesi, bir topun ileri ve geri gelmesiyle tankın aynı uzunluğuyla sonuçlandı. - 9,8 m. Ateş hattının yüksekliği 3,4 m, bu nedenle, büyük kütleye rağmen, “2,1 Nesnesi”, sallanan bir kulesi olan versiyonda “1,6 Nesnesi” nden daha düşük olduğu ortaya çıktı.
Haziran ayında 1953, Chelyabinsk tank üreticileri, iki yeni projenin dokümantasyonunu Ulaştırma Mühendisliği Bakanlığına verdi. Aynı yılın Temmuz ayının son günlerinde, Bakanlık Teknik Departmanı yeni projeler için yeni kılavuzlar yayınladı. “752 Nesnesi” nin gelişimi durmuş görünüyor ve “777 Nesnesi” yeniden çalışılmalıdır. Raporlara göre, endüstri yönetimi bu makinenin düzeninde bir değişiklik talep etti, ancak bu çalışmanın detayları bilinmiyor. Güncellenen projeyle ilgili bilgiler ve materyaller, projenin tam olarak nasıl değiştiğini tespit etmeye izin vermez.
Aynı zamanda, o zamanlar, prototipi yakında 777 Object projesi çerçevesinde test edilip test edilen ileriye dönük santrifüjlü bir hava temizleyici üzerinde çalışmaya başladı. Ayrıca, hidrolik ve hidropnömatik sistemlere dayanan birkaç pilot süspansiyon ünitesi test edilmiştir. Son olarak, Teknik Müdürlüğün elden çıkarılmasından sonra, 1: 10 ölçeğinde yeni bir tank modelinin üretimine başlandı.
Aralık 1953'in sonunda güncellenmiş proje dokümanları tekrar Ulaştırma Mühendisliği Bakanlığına devredildi. Projenin yeni çalışmasının uzmanlar tarafından sonuçları bilinmiyor. Gelecekte, mevcut verilere göre, Chelyabinsk Kirov Fabrikası'ndan SKB-2 bir süredir yeni bir proje oluşturmak için çalışmaya devam etti, ancak bir deneysel zırhlı aracın yapımına bile getiremedi. Kabaca 1954'ta, “777 Nesnesi” üzerindeki tüm çalışmalar, potansiyel müşterilerin eksikliğinden dolayı durduruldu.
Mevcut verilere göre, ümit vaat eden bir tankın oluşturulması, orijinal projenin geliştirilme aşamasında durdu. İşin tamamlanmasından önce, Chelyabinsk uzmanları ve ilgili kuruluşların çalışanları, çeşitli ekipman prototiplerini oluşturmak ve test etmek ve ayrıca tankın geniş ölçekli bir modelini yapmak için zamana sahipti. Tam teşekküllü bir tank inşaatı başlamadı ve görünüşe göre planlanmadı.
777 Object projesinin kaderinin, standart olmayan kasa tasarımı, motor havası soğutma sistemi vb. Gibi çeşitli yeni bileşenlerin ve orijinal fikirlerin kullanımıyla ilişkili karmaşıklığından olumsuz etkilendiği varsayılabilir. Bu nedenle, olası tank tamamen müşterinin gereksinimlerine uyuyordu, ancak seri üretim için çok karmaşıktı. Sonuç olarak, T-10 makinesini güncellemeye odaklanan ve tamamen seri üretime geçen tamamen yeni bir ağır tankın geliştirilmesinden vazgeçilmesine karar verildi.
Göre:
http://alternathistory.com/
http://warspot.ru/
http://krasfun.ru/
Pavlov M. Pavlov I. Yurtiçi Zırhlı Araçlar 1945-1965 // Teknik ve silahlar, 2014. №10