1900'lerin Başlarında Otomat Fast Food'a Nasıl Yol Açtı?
Otomat [otomatlar tarafından basit yiyecek ve içeceklerin servis edildiği bir fast food restoranıdır.]makinesinin bir atası olarak, Automats, cam pencerenin arkasında sıcak yiyecek ve içecek içeren bozuk parayla çalışan bir yavru duvardı. Garsonsuz servis sayesinde günde yüzbinlerce lokantaya düşük fiyatlarla hızlı ve lezzetli yemekler sundular.
Automat'ın yemek yemeyi geleceğe fırlatması gerekiyordu, ancak sonunda daha hızlı yiyecek seçeneklerinin artmasıyla geride kaldı. Bu, “yemeğin geleceği” nin nasıl hızlı bir şekilde geçmişe dönüştüğünün hikayesidir.
Amerika İlk Otomatı Ağırladı
1950'lere gelindiğinde, bunun gibi jetonla çalışan satıcıların bulunduğu kafeterya tarzı restoranların hepsi öfkeliydi.
İlk Automat 1895 yılında Berlin'de Art Nouveau tarzı bir yemek odasında ortaya çıktı. Entegre teknoloji ve yemek deneyimi modern müşterilere hitap ediyor ve böylece Automat kısa süre sonra Atlantik'in dört bir yanında yayıldı.
1902'de Philadelphia merkezli restorancılar Joseph Horn ve Frank Hardart, Horn ve Hardart adlı ilk Automat'ı açtılar. Zaten 1888'den beri ucuz kahve ve hızlı yemekler satan aynı adı taşıyan küçük bir kafe kurmuşlardı. Theirs, ülkedeki ilk Automat oldu ve anında bir hit oldu.
1912'de Horn ve Hardart Manhattan Times Meydanı'nda ikinci bir yer açtılar ve “yeni öğle yemeği yöntemi” olarak nitelendirdiler. Beyaz yakalı işadamları, inşaat işçileri ve sekreterler, ortak yemek alanında yan yana oturdular ve şehirdeki daha seçkin restoranlardan çok farklı bir atmosfer yarattılar. Audrey Hepburn gibi ünlüler bile Automat'ı tercih etti.
1950'lerde Horn ve Hardart sadece New York'ta 100'den fazla mekan işletti.Heydey sırasında, her gün 800.000'den fazla kişi Horn ve Hardart Otomat'ta yemek yiyordu ve bu da onu dünyanın en büyük restoran zinciri haline getirdi.
Automat Modernize Yemek Servisi
Automat, sadece 25 sent bir antre ve yanları ile komple bir yemek sundu.
Fast food için bir öncü olan Automats, diners'aortak bir atmosferde verimli ve uygun fiyatlı bir yemek deneyimi vaat etti.
Parlak modern makine, büyüyen sanitasyon hareketi ile iyi bir şekilde birleşti ve diners, seçmeden önce yemeklerini analiz etmeyi sevdi.
Ayrıca, müşterilerin bir insanla etkileşim kurması bile gerekmiyordu. Bir garsonun siparişinden ziyade, diners bir makineye bir madeni para yerleştirdi, bir krom ve porselen topuzu çevirdi ve birkaç dakika içinde tam bir yemek aldı.
Ancak Automats tamamen otomatik değildi. Otomatın arkasında, gizli işçiler yemekleri pişirip değiştirdiler, talebe yetişmek için acele ettiler.
“Otomatik Restoranlar” da Menü Neler Var
Otomatlar, hem sıcak hem de soğuk mezeler, tatlılar ve içecekler dahil olmak üzere ev tarzı konforlu yiyecekler servis etti. Birçoğu, tuzlu tencere turtaları ve tatlı meyve turtaları veya mac ve peynir, patates püresi, salatalar ve sandviçler dahil olmak üzere bütün bir turta duvarı sundu.
Horn ve Hardart, günün sonunda kalan yiyecekleri ucuz outlet mağazalarına ayırarak mümkün olan en taze yiyecekleri vaat etti. Menüdeki yaklaşık 400 öğeyle Horn ve Hardart, seçici çocuklardan Wall Street bankacılarına kadar her lokanta için bir şey vaat etti.
Ancak Horn ve Hardart'daki en popüler eşya kahve idi. Restoran her 20 dakikada bir taze demlenmiş partilerle övünüyor ve sahipleri tazelik testi için her gün farklı bir Manhattan konumundan kahve sipariş etti.
1950'lere kadar, her yıl bir Horn ve Hardart'dan 90 milyon fincan kahve satın alındı ..
Makinenin Arkasındaki İşçiler
“Automat” ismi Yunanca “auto-act” anlamına gelen automatos kelimesinden türemiştir . Ancak yüzyılın ortalarında bu makineler kendi başlarına çalışmadılar, bunun yerine restoran çalışanları cam ve metal duvarların arkasından makineyi düzgün bir şekilde çalıştırdılar.
İşçilerin çalışma hattı pişirilir ve pişirilirken, başka bir satır makinelerdeki boş yuvaları yeni yemekler ile doldururdu. Üçüncü bir işçi grubu kirli bulaşıkları temizledi.
Automat'ın en görünür çalışanları “nikel atıcılar” idi - cam kabinlere yerleştirilmiş ve makineleri çalıştırmak için değişiklik yapan kadınlar.
1929'da Horn ve Hardart tarafından istihdam edilen aşçılar yaklaşık 40 sent, busboylar ise saatte sadece 20 sent, enflasyona göre ayarlandığında bugünkü asgari ücretin oldukça altındaydı. Birçok işçi, fazla mesai veya ücretli tatil olmadan 50 saat haftaya koydu. Otomatlar böylece çalışma durumundan bir tepki ile karşılaştı.
1937'de AFL-CIO, New York'taki Horn ve Hardart yerlerini seçerek işçilere daha iyi muamele talep etti. 1952'de bir grev daha izledi ve Horn ve Hardart , işçilerinin maaşlarını karşılamak için kahvelerinin fiyatını yükselttiklerini buldular .
Bu kısmen sonun başlangıcını Automat'a yazacaktır.
Otomatın Düşüşü ve Dönüşü
Otomatlar 1910'da geleceğin dalgası gibi görünüyordu, ancak 1960'a kadar modası geçmiş sayıldı. 20. yüzyılın başında, ilk Otomatlar sadece tam hizmet veren restoranlar ile yarıştılar, ancak yüzyılın son yıllarında, tasfiye ve araba sürme gibi daha hızlı yiyecek seçenekleri ile tamamlandı.
Automat'ın düşüşü tüketici zevkleri değiştikçe geldi.1960'larda ve sonrasında birçok müşteri bir kafeteryada oturmak yerine yiyecek alıp gitmeyi tercih etti.Müşteriler, bir müşterinin oturmasını ve yemek yemesini gerektiren bir Automat'ın ev tarzı menüsü üzerinden taşınabilir bir yemek olan modern hamburgeri seçti.
McDonald's ve Burger King gibi zincirler Automat'ın köfte ve pasta menüsünün yerini aldı. Aslında, 1970'lerde Horn ve Hardart, kendi Otomatlarının birçoğunu Burger King bayileriyle değiştirdiler.
Horn ve Hardart son yerlerini 1990'larda kapattı, ancak konsept uzun süre ölmedi. 2015 yılında Eatsa, San Francisco'da müşterilerin iPad'de sipariş verebilecekleri ve özel kinoa kaselerini cam bölmelerle dolu bir duvardan alabilecekleri bir 21. yüzyıl Otomatı açtı.
Ancak Eatsa bile kısa bir süre sonra, sadece dört yıl sonra kapılarını kapattı .
Automat dönemi sona ermesine rağmen, fast-food hareketinin doğuşu için büyük ölçüde teşekkür ederiz.