Bildiğim kadarıyla, SSCB'de ve şimdi Rusya'da, düşmanlık döneminde tüm askeri şubelerin askerlerinin hayatını organize etmek için genelleştirilmiş bir emek veya ödenek yoktur. Ama bu tam bir bilim.
Alan Statüsünde, silahlı kuvvetlerin savaş statüleri, savaştaki birliklerin maddi ve teknik desteğini kapsayan bölümlerdir, ancak savaş halindeki birliklerin günlük yaşamını organize etmek gibi bir şey tam olarak görünmemektedir.
Savaş deneyimimden ikna olduğum için, savaş durumundaki askeri personel için iyi bir yaşam organizasyonu olmadan, yalnızca dar görüşlü bir insan, bir savaş görevinin başarılı bir şekilde gerçekleştirilmesine güvenebilir çünkü savaşta bir iç hizmetin organizasyonu, savaştaki askeri personelin moralini büyük ölçüde etkiler. Bu olmadan, savaş operasyonları sırasında bir asker harcanan ahlaki ve fiziksel gücü geri yükleyemez. Bir asker, dinlenirken sağlıklı bir uykuya yatmaktansa, kaşıntıdan kurtulmak için kendisini sertçe kaşımaktadır.
Büyük Vatanseverlik Savaşı beni küçük bir makineli tüfek okulunda Smolensk şehrinde buldu. Okulun öğrencileri devlet sınavlarını geçti, ancak SSCB Halk Savunma Komiserinin bize “teğmen” askeri rütbesini atama emri henüz okula girmedi.
Temmuz 1941’in ilk on yılında okulumuz Udmurt ASSR’nin Sarapul şehrine boşaltıldı. Ural Askeri Bölge Komutanı'nın üçüncü gününde, bize “teğmen” askeri rütbesini atama emrini okuduk ve dördüncü gün, 800 teğmenlerinin teplushki'ye daldırıldığını ve trenin Moskova milisleri bölünmesi için azami hızda Moskova'ya gittiğini belirttik. .
Moskova'dan, Moskova'nın Frunzensky Bölgesi milislerinin 5 Bölümüne gönderildim, burada 82-mm harçlardan oluşan bir takım komutanı olarak görev yaptım. Kaluga bölgesindeki Spas-Demenska bölgesindeki savaşlarda bölünme kuşatıldı. Çevrenin dışına çıktıktan sonra, savunmayı Maloyaroslavets'in batısındaki Ilyinsky destekli alanda tutan Podolsk Piyade Okulu'na gönderildim ve öğrencilerden gelen takım komutanlığına atandım.
Hafta boyunca, okulun öğrencileri düşmanın saldırısını püskürttüler ve okul da kuşatıldı. Çevrelemeden çıkan okulun kompozisyonu İvanovo'ya gönderildi ve ben alay komutanına komutanlık pozisyonu için 282 inci Voronezh Kızıl Bayraklı Piyade Tümeni'nin 19 Piyade Alayı'na atandım. Moskova yakınlarındaki kritik bir durumda, 282'inci piyade alayı, Moskova'nın Leningradsky bölgesinin 18'inci milis bölünmesine atandı ve birliklerimiz bu bölümün bir parçası olarak bir karşı saldırı başlattığında, r. Savunmayı işgal ettiği Ostashevo bölgesinde Ruzu.
Ocak ayında, Moskova ulusal milislerinin 1942 bölümü olan 18, savunma bölgesini başka bir birime devretti, kademelere düştü ve Moskova'dan Demiryolu ile Kaluga bölgesindeki Sukhinichi kasabasına naklediyordu. 282 tüfek alayının merkezinin takip ettiği tren, Ocak 1942'in ilk on yılında dört gün boyunca Moskova'nın eteklerinde Lyublino istasyonunda konuşlandırıldı. Alayı komutanı Binbaşı Shcherbina İvan Kuzmich idi.
İkinci aşamada alay komutanı bana Moskova’ya seyahat etme, Devlet Bankası’nı bulma ve askerlerin geri çekilen Alman paraşütçülerden ele geçirdikleri iki altın bara iade etme görevini verdi. Askerlerimizin baskısı altında Moskova'dan o kadar çabuk kaçtılar ki, sahip oldukları yağmaları attılar.
1941'ten önce Moskova'ya gitmek zorunda değildim, o yüzden şehirde gezinmek zordu. Yine de, altını bankaya teslim ettim, bankadaki ilgili belgeyi aldım ve hala zamanım oldu.
En son banyoda yıkanıp çarşafları değiştirdiğim Haziran 1941’te oldu ve doğal olarak, aynı iç çamaşırını kullanmadan yarım yıl sonra banyoyu ziyaret etmeden iç çamaşırımda bitlere yol açtı.
Elimde kalan zamanı kullandım, Moskova'daki Merkez Voentorg'a gittim ve orada kendime bir çift ipek iç çamaşırı aldım. Parazitlerin ipek iç çamaşırında bulunmadığını duydum, ama beni güçlendirdi ve onlardan nasıl kurtulacağımı bilmiyordum. Trene geri döndüğümde, alay komutanına altın için bir makbuz verdim ve derhal ipek iç çamaşırlarına döndüm ve arabanın altına mayın fırlattım.
Elbette, eşlerin beni rahatsız ettiği alay komutanına şikayet etmedim. Bu soru, parazitlerle mücadele konusunu zorlaştırmanın en zor şartlarında kabul edilemez bir lüks olduğuna inanıldığı için ortaya çıkmadı ve whiners kategorisine girebilirsiniz.
Savaşın ilk yıllarındaki savaş koşulları, elbette en zordu, çünkü Moskova yakınlarındaki savaştan önce tüm cephelerde geri çekiliyorduk ve geri çekilme sırasında, savaşı yürüten birimlerde normal bir saha servisi düzenlemek imkansızdı.
Eğer hatalıysam, beni düzeltirler. Ancak tarla yaşam hizmeti ile birliklerdeki savaş, tahkimatlar, ısıtma ve güç noktaları, personelin dinlenme ve uyuma odaları, yeraltı, tarla çamaşırhaneleri, drenaj odaları, yemek odaları dahil olmak üzere saha ve yıkama istasyonları inşa etme kabiliyetini kastediyorum. keten ve daha fazlası. Bu sözde kolaylıklar olmadan başarılı bir savaş operasyonu yapmak mümkün değildir.
Maalesef, Büyük Vatanseverlik Savaşı'ndan önce, bu konular neredeyse hiç çalışılmadı, en azından çalıştığım askeri okulda. Ancak, eğitim programı çok gergin olduğundan ve savunma ve özellikle geri çekilme gibi askeri operasyon türleri akıcı bir şekilde çalışıldığı için, bunun için de yeterli zaman yoktu. Neredeyse kavga sırasında en iyi ısıtma noktası bir yangın olarak kabul edildi. Ancak parazitler, personelin iç çamaşırlarında boşandığında, yangının ısınması imkânsızdı, çünkü bir kerede yaptıkları faaliyetler, sıcağında artmış ve kurbanlarını kuvvetli bir şekilde kırmaya başlamışlardı ve kurbanın, kaşıntıyı boğmak için kuvvetlice kaşımaları gerekiyordu. Ben şahsen, bu kaşıntıyı yaşamamak için ateşin yanında ısıtmaktan kaçındım.
Savaş sırasındaki inziva ve saldırı sırasında, bölümümüz ormanlık bir alanda askeri operasyonlar gerçekleştirdi ve ateş yakmadı. Ama ben şahsen bütün kış 1941-1942. uyumak için genellikle karda bir hücre kazmıştım: Lapnik ile kapladım ve askerlerden bana kar yağdırıp bir başını açık bırakmasını istedim. Bu pozisyonda 1,5-2 saatlerce uyuyabilirim, daha sonra zıpladım ve yoğun olarak çeşitli fiziksel egzersizlere katıldım. Neyse ki, Sovyet hükümeti savaşa hazırlanırken mükemmel ılık kış üniformasıyla iyi baktı. Sıfırın altında otuz derecenin altındayken, karda iki saate kadar uyuyabilirim.
Rus ayazları sırasında Hitler’in savaşçıları formlarını rahatsız etti.
kavgalar arasında ön İlk defa, o eskiden 1942-inci milis bölünme Muhafızları Tüfek Alay Muhafız 27-inci Piyade Tümenin (th 11-tabur kurmay başkanı konumunda olan köyün Kaluga bölge. Sobalar Lyudinovsky İlçe, Şubat 18 yılın sonunda bir köylü banyosunda banyo ). Hamama girdiğimde ve çarşaflara sıyrıldığımda, ipek iç çamaşırlarımdaki dirseklerime ve dizlerime büyük delikler sürdüğünü ve çok sayıda bit bulunduğunu gördüm, bu yüzden hala ipek iç çamaşırlarında bulunmadıklarına inanmıyorum.
O zamandan beri ne alayımızın askerleri ne de şahsen daha fazla sıkıntı yaşadım.
Düello gazetesinin sayılarından birindeki Albay Lebedintsev, savaştığı alayda, personelin yalnızca yakaladıkları alayı ele geçiren Alman tozu “tozu” sayesinde bitlerden kurtulduğunu iddia ediyor. Doğru olabilir, yargılamak benim için zor, ama bütün bu "toz" lafını duymadım.
Ancak, saldırganlığımız sırasında, birimlerin personelinin yatak örtüsü olarak bitler de dahil olmak üzere birçok parazit içeren saman veya saman kullandıkları için Alman sığınaklarını işgal etmekten kaçındığını çok iyi biliyordum ve gördüm. “Tozları” Albay Lebedintsev'in astlarını bile parazitlerden kurtardıysa, neden Alman sığınaklarında rol almadı? Alman askerleri neden bizim tarafımızdan ele geçirildi, bu böcekler “partizan” olarak adlandırıldı? Sonuç, böceklerin Almanları çok sinirlendirdiğidir. Ancak, Nazi birliklerinin Avrupa'da iki yıl süren savaş operasyonları yürütme tecrübesi vardı, ancak bunu genelleştiremedi ve birlikler için tarla koşullarında uygun bir hizmet kuramadılar.
Savaştığım Korgeneral Rokosovskiy K.K. komutasındaki Batı Cephesi'ndeki 16 Ordusunda, parazitlerle mücadelede farklı bir yol seçtiler. Burada, Alman "toz" güvenmedi. Silahlı Kuvvetler tüzüğünün uygulanmasına ve savaş durumunda görevlerini yerine getirirken her seviyedeki komutanların titizliğine vurgu yapılmıştır. Ordu komutanı, ne kadar zor olursa olsun, bir çatışma durumunda birliklerin saha yaşamının tüm birimlerinin ve faaliyetlerinin organize edilmesini istedi.
Astlarına ve birimlerdeki ve alt birimlerdeki hizmetlere önem vermeyen komutanlara sıkı bir talep geldi. Ordunun bütün tıbbi servisi, yaralı ve hasta bakımı dışında, parazitlerle savaşmak için seferber edildi. Lice, kim tarafından bilmiyorum, N20 formunda kodlanmış. Bu formun bulunduğu yerde, durumun zorlukları için ödenek almadan, mücadeleden sorumlu olan herkesten kesinlikle istendi. Talep, savaş görevinin yerine getirilmesiyle aynıydı ve hiç kimse kimseyi şımartamadı.
Yıkama istasyonları, banyolar, gaz alma ve kavurma odaları, zeminde olanlar da dahil olmak üzere, birliklerin savaş oluşumunda ve koruyucu yapılarda aynı unsurlar haline geldi.
Şubat 1942’ten bu yana, ünitedeki N20 formunun keşfi bir acil duruma eşittir. Ve parazitler yenildi.
Yılın Eylül 1942’inden Şubat’ın başına kadar, yılın 1943’i, 11-I Muhafız Tüfek Birimi, Kaluga Bölgesi, Vostia, Ulyanovsk Bölgesi, Gretnya sırasındaki Zhizdra Nehri'nin güneyinde savundu. Alman siperlerimiz arasındaki tarafsız bölgede, ekili buğday tomurcukları vardı, içinde bir yığın farenin boşandığı. Tularemi, perine ve koltukaltı tümörlerine neden olan ve kalıcı olarak askerleri etkisiz hale getiren farelerden ayrıldı.
Bu enfeksiyonun seyyar satıcılarına karşı korunmak için, her şeyden önce, farelerin, kazıları düşey duvarları olan küçük bir deminer bıçağın derinliğine ve genişliğine hendek kazan personelle temas etmemesi için önleyici önlemlerin alınması gerekiyordu; hendek. Askerlerin ürünleri sadece su ısıtıcılarında tutuluyor, kapaklarla kapatılıyor, sığınaklarda ürünler de kapaklarla kapatılmış kutularda saklanıyordu. Kükreme düştü fareler yandı. Tularemi ile mücadele için personel ile görüşmeler yapıldı. Askerlerin daha fazla dikkatli olması için, tularemi hastası olan bir kişinin erkek olarak kabiliyetini kaybedebileceği gerçeğinden korkuyorlardı. Tüm bu faaliyetlerin uygulanması orduyla başlayıp tabur ile biten sağlık personeli tarafından sürekli izlendi.
Bu çalışma olumlu sonuçlar vermiştir. Başımdan geçen taburda tek bir tularemi vakası yoktu ve N20 şekli tamamen unutuldu. Keşfi çoktan utanç vericiydi.
Her seviyeden komutanlar için bir sürü sorun, "gece körlüğü" gibi bir hastalığı ön plana çıkardı. Bu hastalık, kendisiyle hastalanan bir kişinin güneş battıkça çok zayıf bir görme hissi duymasıyla kendini gösterir. Bu hastalık kışın taze meyvelerde, sebzelerde ve yeşilliklerde bol miktarda bulunan C vitamini eksikliğinden kaynaklanmaktadır. Askerlerin çoğu için, görüşleri normaldi ve geceleri bir askerin önlerinde paltolarını (paltolarını) tutan birkaç kişilik bir zincir oluşturduğundaki durumları gözlemlemek mümkündü.
Bu hastalıkla savaşmak için, sıcak suda ısrar eden ve bir asker (çavuş) yemekten önce tatsız bir tada sahip olan bu infüzyonun bir fincanını içmek zorunda olan çam dalları ve çam ağaçları kullandık. Bazı askerler infüzyon kullanımından kaçınmaya çalıştıklarından, bunu kesinlikle aşçılar ve her derecedeki komutanlar takip etti.
Norm ve tütün genellikle normlara göre verilmezdi, çantalara gelirlerdi ve yiyecek çantalarına açık poşetler koyarlar ve her asker ihtiyaç duyduğunda toplanırdı. Ancak bu dumanın birçoğu kalmıştır ve sigara içmeyenlere verilen soğan ve sarımsak ile yerel halk arasında değiş tokuş edilmiştir.
Tüm bu önlemler aynı zamanda bir savaş durumunda askerlerin hayatlarının organizasyonu ile de ilgilidir.
Savaşı 27 Muhafızları Tüfek Bölümünün 11 Muhafız Tüfek Alayı Komutanı olarak sonlandırdım ve Savaş Vatanseverlik Savaşı'nın ilk döneminde pratikte savaş sırasında haklı ve savaş operasyonlarında askerlerin yaşamını düzenlemeye çalıştım.
Sovyet birliklerinde, Zaferimize büyük katkı sağlayan çatışma sırasında askeri personelin hayatı düzeldi ve Alman faşist birliklerinde çöktü, askerlerin morali düştü ve sonunda Nazi Almanyası'nın yenilgisine yol açtı.