Organik terimi, canlı maddeden türeyen anlamına gelir. Çiftçilik bağlamında organik, tarım süreçlerinde doğal olarak oluşan ürünlerin kullanımını ifade eder - ayrıca 'organik tarım' olarak bilinir. Bir süredir, organik tarım birçok tüketici arasında popülaritesini artırıyor ve bu, doğal, sürdürülebilir ürünlere yakın, sentetik alternatiflerden ise uzak olan artan tüketici eğilimleri göz önüne alındığında şaşırtıcı değil. Peki organik tarım nereden geldi ve organik tarımın avantajları ve dezavantajları nelerdir?
Çok sonrasına kadar bir yaklaşıma dönüştürülmemiş olsa da, insanların avcı-toplayıcı olmaktan çıkıp tarıma ve hayvanların evcilleştirilmesine döndüğü tarım devriminden bu yana, 1000'li yıllardan beri organik süreçleri kullanarak gıda yetiştiriyoruz. Organik tarımın ilk resmileştirilmiş kavramları, 1900'lerin başlarında, çiftçilik içindeki sistem ve süreçlerdeki araştırma ve gelişmelerle ortaya çıktı. Bu yaklaşıma, Sir Albert Howard ve diğer küçük bir grup tarafından öncülük edildi. Hindistan'da tarımsal araştırmalar yapan Howard, orada kullanılan daha sürdürülebilir tarım uygulamalarını gözlemlemiş ve Batı'da benzer çalışmaları uygulamaya koymuştu.
Organik tarım neden tarım endüstrisinde popülerlik kazanıyor? Önceki yıllarda sürdürülebilir tarım uygulamalarının daha az kullanılması nedeniyle, uzmanlar kalan hasat sayımızın azalması konusunda giderek daha fazla endişe duyuyorlar. Artık bu sorunlarla mücadele etmek ve gelecek nesiller için tarımı korumak için endüstri çapında bir baskı var. Bu aynı zamanda 2050 yılına kadar Net Sıfır'a ulaşma hedefleriyle de destekleniyor.
Organik tarım, sentetik veya kimyasal bileşenlerin olmaması nedeniyle rejeneratif tarım için en iyi süreçlerden biri olarak kabul edilir. Bunun yerine, organik çiftlikler doğal pestisitler ve bitki büyümesine yardımcı olmak için bitkilerden, geri dönüştürülmüş hayvan atıklarından ve ayrıca komposttan biyolojik gübreler kullanır. Kimyasal ve sentetik gübrelerin çevreye, özellikle de toprak sağlığına zararlı olduğu bilinmektedir.
Peki organik tarım ileriye dönük en iyi yol mu? Avantajları ve dezavantajları nelerdir? Gelecekte, organik tarım nasıl görünüyor? Aşağıda birkaç organik tarım örneğini inceliyoruz ve olası avantaj ve dezavantajları özetliyoruz.
Ekolojik temelli haşere kontrolleri (doğal pestisitler), sert kimyasallar kullanmak yerine doğal kaynaklardan gelir. Örneğin, toprakta yaşayan ve tırtıllarla savaşan bir bakteri olan Bacillus thuringiensis olabilir. Bitki piretrinleri ayrıca bir insektisit görevi görür. Ekolojik pestisitlerin kullanımı, daha sürdürülebilir ve çevre dostu olmak için doğal yollar kullanırken haşerelerden gelen zararı en aza indirmeyi amaçlar.
Doğal veya sentetik gübre, bitkilerin ve mahsullerin verimliliğini ve büyümesini artırır. Toprağın verimliliğini arttırırıp, önceki mahsuller tarafından emilen kimyasal elementlerin yerini alabilirler. Toprak verimliliği, daha kritik ışık, nem ve sıcaklıkla birlikte bitkilerin büyümesini destekleyen toprağın kalitesidir.
Daha sürdürülebilir bir süreçte, organik çiftçiler, sağlıklı ve besin açısından zengin toprak yaratmayı amaçladıkları için sentetik gübrelerden uzak durmayı severler. Biyolojik gübreler, gübre (hayvan atığı), kompost (bitki atıklarından toplu çürümüş organik madde) ve hayvansal yan ürünler (APD'ler, insanların tüketemeyeceği bir hayvan malzemeleri) kullanılarak ortaya çıkabilir. Çevresel amaçlar için harika olmalarına rağmen, insan patojenlerini barındırma potansiyeline sahiptirler, örn. virüsler, bakteriler, prion, mantar vb. Bunlar denetim altında ve sağlık ve güvenlik önlemleri için hasattan doksan ile yüz yirmi gün önce kullanılmalıdır.
Çoğu çiftçi tarafından kullanılan sentetik gübreler oluşturmak için çok fazla fosil yakıt gerektirir ve net sıfır hedeflerine ulaşmak için azaltılması gereken sera gazlarını (azot oksit, metan vb.) serbest bırakır.
Örtü bitkileri dikmek, toprağın, yaban hayatının ve ekosistemin sağlığına çok faydalı olan bitkilerin dikilmesi işlemidir. Mahsuller hasat sonunda üretilir, bu nedenle temel doğal tozlayıcıları çeken ve boş, kullanılmayan, çamurlu bir alan yerine gelişen bir ekosistem yaratan mükemmel bitkilerimiz var. Bu süreç su sızmasına yardımcı olur, erozyonu azaltır ve bir sonraki hasat için ekinlere daha besleyici toprak oluşturur.
Mahsul rotasyonu, farklı bir mahsul için kullanılan aynı arazinin üzerine mevcut mahsul hasadının sonunda çeşitli mahsuller ektiğimiz zamandır. Bu tür rejeneratif, farklı bitki türlerinin toprak üzerindeki etkilerini dengeler. Örneğin, mısır topraktan çok fazla azot alır, bu nedenle, azotu toprağa geri koyan bir sonraki fasulyeyi ekersek, bu toprak sağlığı ile daha uyumlu bir ilişki ve denge oluşturacaktır.
İşte organik tarımın avantaj ve dezavantajlarının kısa bir özeti:
Peki, organik tarımın geleceği nedir? Yaşadığımız dünyayla ilgili artan endişeler ve net sıfır hedeflerine ulaşılmasıyla gelecek organik olabilir. Bununla birlikte, daha yoğun emek gerekiyorsa ve daha düşük mahsul verimi sağlıyorsa, dış baskılar daha az yerleşik çiftçileri bunu denemekte isteksiz hale getirebilir. Bu noktada, organik tarım, önemli ölçüde popüler olmasına rağmen, gıda üretiminin geleneksel sentetik desteğine karşı rekabet edemez. Bununla birlikte, bu alandaki teknolojik gelişmeler, özellikle AI ve
robotik daha popüler hale gelmeye başladığında, verimliliğe yardımcı olabilir ve mahsul verimini artırabilir.
45 dakikalık global trends bölümümüzde organik tarım hakkında daha detaylı bilgileri paylaşıyoruz. Buradan izleyebilirsiniz.