Günler geçti. Elena, balo tarihinden önce başkente gitmeyi planladı. Carlisle onu hemen gelmeye teşvik etmişti ve onun olduğu yere gitmesi doğaldı. Ayrıca yokluğunda ona bir şey olacağından korkuyordu.
Ancak ayrılmadan önce, evin o olmadan sorunsuz bir şekilde yürümesini sağlamak için son hazırlıkları yapmıştı. Evrak işlerini halletmesi ve çalışanları koordine etmesi beklediğinden uzun sürmüştü ve Elena son birkaç gündür sabaha yakın yatağa gidememişti.
“Mmm.”
Elena sert gözlerini ovuşturdu ve kendini yataktan itti. Dün gece çok geç yattı, ya da başka bir deyişle, güneş çoktan pencereden yükselmeye başlayacak kadar erken uyudu. Önünde yoğun bir gün daha vardı ve oyalanacak vakti yoktu çünkü bir an önce Mirabelle ile birlikte başkente gitmek zorundaydı.
karıncalanma–
Elena masanın üzerindeki zili çaldı ve Mary odaya girdi.
“Leydim, uyanık mısınız?”
“Evet. Hemen banyo yapacağım, lütfen hazırlanın.”
“Evet Leydim.”
Mary nazikçe Elena’yı elleriyle yıkadı. Sophie görevden alındıktan sonra Mary bir süre şoktan solgundu ama neyse ki kısa sürede normale döndü. Belki de olanlardan kendini sorumlu tutuyordu. Sophie’nin Mary’ye sonuna kadar olan kırgınlığından çok farklı bir tepkiydi.
Her halükarda, evde oldukça çalkantılı olan Elena hakkındaki söylentiler son birkaç gün içinde sona ermişti. Söylentiler dışarıda pek ilgi görmedi ve neyse ki yüksek sosyeteye yayılmadı ve bunun yerine sessizce sona erdi. Mary aniden bir şey hatırladı.
“Ah, Leydim. Kont dün gece başkente gitti. Acil bir şey olduğunu söyledi.”
“…Anlıyorum.”
Dördüncü Şövalyeler Birliği’nin başı olan Alphord, zamanının çoğunu başkentteki bir malikanede geçirdi. Ancak bu sefer programları aynı hizaya gelmişti ve Elena ile Mirabelle onunla birlikte başkente seyahat etmeyi planladılar. Görünüşe göre acil bir şey babalarını çoktan alıp götürmüştü. Onunla birlikte olma şansını kaçırdığı için üzgündü, ama onun iş kolunda buna engel olamıyordu.
Sonunda sabah hazırlıklarını bitirdi, ardından işine yetişmek için hemen masasına oturdu.
*
*
*
Kendini belgelere kaptırdı ve zaman hızla geçerken ofisinde yiyecek ve içecek aldı. Yine de, her ara verdiğinde egzersiz yaptığı için böyle hissetmiyordu. Kaleminin tırmalaması dışında oda sessizleştiğinde, o zaman-
Tak tak.
Kapıda birkaç kısa vuruş oldu. Elena başını kaldırıp ona baktı. Özellikle kimsenin onu rahatsız etmesi için bir sebep yoktu, bu yüzden ziyaretçinin kim olduğu hakkında bir fikri vardı. Ancak, bir önlem olarak sanki bir hizmetçiyle konuşuyormuş gibi konuştu.
“Girin.”
Sonra kapı hafif bir gıcırtıyla açıldı ve beklediği adamın yüzü görüş alanına girdi. Koyu mavi saçları ve soluk beyaz teni vardı. Kuhn’du.
“Hoş geldiniz, Bay Kaşa. Ne istediğimi anladınız mı?”
Elena, daha önce gördüğü gibi, Kuhn’un kaleye nasıl sızdığını artık merak etmiyordu.
“Evet. Lütfen bir göz atın.”
Kuhn, Elena’ya doğru yürüdü ve raporunu uzattı. Bu bilgiyi neden istediğini sormadı. Elena, Kuhn’un bu özelliğini beğendi. Tabii ki, işi bitirme yeteneği, onun en çok sevdiği şeydi.
“Çalışman için teşekkürler.”
Yığının kalınlığına bakılırsa, bu kağıtların içinde zengin bir bilgi vardı ve o, içindekileri çabucak gözden geçirdi. Genel durumu not aldı, ancak birkaç önemli ayrıntı aklına geldi.
Kuhn’un raporu, Ruford İmparatorluğu’ndaki en güçlü kişinin…
İmparatoriçe Ophelia.
‘Aman Tanrım…’
Elena için bu tamamen beklenmedik bir açıklamaydı. Son hayatında, ailesi ölünceye kadar siyasetle pek ilgilenmedi. Önceden bilgisi olmadığı kısımları dikkatlice okumaktan başka seçeneği yoktu.
İmparator Sullivan yatağına kapatılırken İmparatoriçe Ophelia gücünü artırdı. Ruford İmparatorluğu’nun güçlü emperyal hakimiyetini sürdürmesini mümkün kılan oydu.
Anita ailesi.
Ruford İmparatorluğu için çok sayıda başarılı general yetiştirmiş ve uzun savaş nedeniyle güçlenmiş, gururlu bir kont ailesi.
Aşağıda daha da şaşırtıcı bir detay yazılmıştı.
‘Ne? Paveluc, İmparatoriçe’nin gücü altında kategorize ediliyor mu?’
Şaşkın bir kahkahayı tutamadı. Paveluc gelecekte İmparatoriçe Ophelia’yı öldürdü, ancak şu anda müttefiklerdi. Ancak burada çok önemli bir detayın farkına vardı. Paveluc başından beri iktidarda değildi. İmparatoriçe Ophelia için bir asalaktı ve fırsat doğduğunda tahtı ele geçirdi.
Okumaya devam ettikçe gözleri hızlanmaya başladı. Daha önce bilmediği daha ilginç detaylar vardı. Ruford imparatorluğunun gücünü on rakamıyla ölçebilseydiniz, o zaman imparator üç, imparatoriçe dört ve Paveluc birdi. Ve diğer ikisi…
Kraus ailesiydi. İmparatorluktaki her ruh Kraus armasıyla en az bir ürün satın aldığından, isim herkes tarafından tanınabilirdi. Çok köklü bir işti. Sürekli savaş güdümlü Ruford İmparatorluğu’nun ayakta kalmasının nedeni, ticari varlıklarıydı.
İmparator Sullivan’ın hükümdarlığı herkesin hayatını yaşamasını kolaylaştırırken, uzun yıllar insanların mal almasını sağlayan Kraus ailesi olmuştur. Zenginlikleri göz ardı edilemezken, Krause’lar tüccardı ve imparatorluğun siyasi işleriyle çok az ilgileniyorlardı.
Hızlıca okurken Elena’nın kafası iki yana döndü. Amacı Veliaht Prens Carlisle’ı imparator yapmaktı. Bu noktada, mevcut İmparator Sullivan’ın yetkileri, sıradaki Carlisle’a devredilecekti. İmparatoriçe Ophelia ve Paveluc’u kontrol altında tutmanın en kolay yolu Kraus ailesinin desteğini kazanmaktı.
Elena, Kuhn’un getirdiği bilgilere baktıktan sonra memnuniyetle başını kaldırdı. Tek başına araştırsaydı, bu ayrıntıların çoğunu asla keşfedemezdi. İmparator Sullivan’ın sağlığının kötü olduğunu zaten biliyordu ve sadece birkaç üst düzey soylu tarafından bilinen bu gizli bilgi de rapora dahil edilerek Kuhn’un güvenilirliği arttı.
“Aferin. Bu kadar kısa sürede çok fazla bilgi getirdin.”
“…”
Elena’nın ender övgülerine rağmen, Kuhn herhangi bir duygu belirtisi göstermedi. Onun sessiz doğasına aşinaydı ve devam etti.
“Prens Carlisle tüm bunları biliyor mu?”
“Evet.”
Elena memnun hissetti. Carlisle beklediğinden daha donanımlıydı. Carlisle suikasta kurban gitmeseydi, Paveluc’un asla imparator olamayacağını iddia eden insanların, geçmiş yaşamında büyük olasılıkla haklıydı. Carlisle’ın elini tutan kişi olduğu için bir kez daha kendini şanslı hissetti. Elena kağıtları düzgün bir şekilde masasına yerleştirdi ve devam etti.
“Bu bilgiyi saklayacağım ve geri kalanına sonra bakacağım. Eminim tüm bunları toplamakta zorlanmışsındır ama sana bir şey daha sormak istiyorum.”
“Lütfen.”
“Kraus ailesi hakkında daha çok şey öğrenmeni istiyorum.”
Kuhn, yumuşak bir yanıt vermeden önce bir an duraksadı.
“İstersen onları araştırırım ama Krause’lar hakkında bilgi almak zor.”
“Öyle mi? O zaman lütfen ne yapabileceğinizi öğrenin.”
“Anladım.”
Elena, Kuhn’un kısa ve öz yanıtına hafifçe gülümsedi. Aklına başka bir düşünce geldi.
“Bunu muhtemelen biliyorsun, ama yakında başkente gideceğim. Yakınlarda olacak mısın?”
“Evet. Seni korumak benim en önemli görevim.”
“O halde lütfen biz hareket halindeyken bile Kraus hakkında mümkün olan en kısa sürede bilgi getirin.”
“Evet Leydim. Başka talimatınız var mı?”
Başını sallamak üzereydi. Tam o sırada kapı çalındı. Elena ve Kuhn aynı anda sese bakmak için döndüler.
“Bir dakika gelebilir miyim abla?”
Mirabelle’in sesi dışarıdan duyulabiliyordu. Elena ve Kuhn otomatik olarak kapıya döndüler, sonra birbirlerine bakmak için geri döndüler. Bunu bir an önce çözmesi gerekiyordu.