yarın için sunum hazırlıyorum ama 2 dakika durup şunu yazmam gerekiyor. bi süredir bi BBC belgeseli seyrediyoruz, "power of art - sanatın gücü" diye. 1600'lerden başladı, her bölümde başka bi ressam ya da heykeltraştan bahsediyor ama döneminin geleneklerinden sıyrılmış, söyleyecek bi lafı olan, aykırı sanatçıları seçmişler hep.
dün akşam van gogh'lu bölümü seyrettik, ben böyle sanatçı buhranlarını, o meşhur kulak kesme hikayesini bi kere daha dinlemek gibi beklentilerle oturdum, ki severim van gogh. kim sevmez ki zaten, herhalde en çok ismi bilinen ressamlardan biridir. ve fekat BBC, BBC'liğini yaptı ve beni çok çarptı bu bölüm.
deliler gibi kitap okuduğunu bilmiyordum mesela, şekspir'i falan hatmettiğini, yalnız olduğunu, sevilmek istediğini. bazen günde birden fazla resim bitirirmiş, öyle fışkırıyormuş içinden resim yapma isteği. hiç resim eğitimi almamış. ve kardeşi theo'ya yazdığı mektuplar tabi. mektupları biliyordum ama mesela hep şöyle imzaladığını bilmiyordum; "ever yours with a handshake", çok istedim türkçe karşılığını yazayım ama bilemedim nasıl çevrilir. böyle deli gibi mektup yazmak nasıl bi histir, anladığımı düşünüyorum.
ruhu huzur bulamamış, en sonunda kendini vurmuş. bunla ilgili de türlü tevatür dolaşıyor, öldürüldüğünü iddia edenler var. son sözü "the sadness will last forever" olmuş, "hüzün sonsuza kadar sürecek". mezarı paris'te bi yerlerde, yanıbaşında da kardeşi theo yatıyor, van gogh'tan bi sene sonra ölmüş o da.
belgeseli hazırlayan sanat tarihçisi simon schama bu aşağıdaki resmini anlattı en sonunda, neden çok önemli olduğunu. resmin ortasındaki hiç bi yere varmayan yol, hiçe sayılmış perspektif kuralları, bakanı içine alan buğday tarlası ve geliyorlar mı gidiyorlar mı belli olmayan kargalar. sonsuz yalnızlığın ve hüznün resmi.
resimleri kimselerinkine benzemeyen, yalnız ve üzgün van gogh'u bi kere daha bağrıma bastım dün akşam. geçen kış bi müzede "vazoda ayçiçekleri"ni görmüştüm van gogh'un, bütün hüznün yanında resmen hayat fışkırıyordu resimden, bu ikisini aynı anda nasıl resmedebilir insan hala anlayamadım.
belgesel dizisini seyrettikçe ne kadar çok resmi dünya gözüyle görme fırsatım olduğunu farkettim ve çok şanslı hissettim kendimi. bi şey için şükran duyacaksam bunun için duyabilirim hiç düşünmeden.
ever yours, always with a handshake,
fermina.