Kralın kraliyet doğum günü ziyafeti gününde, Kraliçe çok uzun bir aradan sonra resmi bir olayda ortaya çıktı. Kraliçe, anne istikrarını bahane ederek, erkek kardeşinin ölümünden sonra evde kaldı ve Kraliçe’nin çocuğunu şok nedeniyle kaybettiği ve kalp kırıklığı içinde evde yattığı söylentileri yayıldı.
Ancak, Kraliçe göründüğünde, neredeyse dağ gibi görünen şişkin karnını sakince tuttuğunda söylentiler yalanlandı. Soylu kadınlar Beth’e yaklaşmak için çabaladılar ve ona selamlarını ilettiler.
Lucia da Beth’e yaklaştı. İkisi de birkaç aydır görüşmemişti.
Lucia içten içe Kraliçe’ye karşı üzüldü. Kocası, Kraliçe’nin Roy’un ölü bir adam kılığına girip kaçtığını bilmeyeceğini söyledi. Bunu bilmemesi çok daha iyiydi, ancak Kraliçe’nin kesin ayrıntılardan habersiz olması ve aniden kardeşini kaybetmesi nedeniyle kayıptan dolayı acı çekecekti.
Lucia, hamileyken buna katlanmak zorunda kalan Kraliçe’nin kederli kalbini teselli edemediği için daha da üzüldü.
“İyi misiniz Majesteleri?”[1]
“Düşes, siz nasılsınız? Uzun zaman oldu.”
Beth’in sesi, Lucia’nın Kraliçe’nin onunla sert bir şekilde yüzleşeceği korkusunun aksine yumuşaktı. Düşesin temkinli bir şekilde özür diler gibi baktığını gören Beth gülümsedi.
“Bu kişi neyi yanlış yaptı?”
Beth, erkek kardeşini kaybettikten sonra bir süre Düşes’e içerledi. Düşes’in yanlış bir şey yaptığını düşündüğü için değil, olaya karışan herkese içerlediği bir dönemdi.
Umutsuzluk içinde yatağa kapatıldığı için babası onu görmeye gelmişti ve on yıl yaşlanmış gibi görünüyordu.[2] Onu gören Beth, babasının da oğlunu kaybetmenin acısını çektiğini düşündü ama babası ona tahmin ettiğinden biraz farklı bir hikaye anlattı.
“Bunu artık unutmalısınız, Majesteleri. O çocuk… bir şeyler yaptı, bu yüzden böyle oldu.”
“Ne… Baba. Sen neden bahsediyorsun?”
“Size tam ayrıntıları söyleyemem. Şunu bilin ki David, suçsuz ölmedi. İçinde değerli bir kraliyet bedeni taşıyorsun. Çok üzülme ve kendini toparla.”
“Baba.”
Babası derin bir iç çektikten sonra şöyle dedi:
“Görünüşe göre aptal baban, babalık yapmakta pek başarılı değil.”
Beth arkasını dönerken babasının düşmüş omuzlarından yılları gördü. O anda, onun her zaman güçlü ve kendine güvenen babası değildi. Beth, babasının ona bıraktığı sözler üzerinde düşünmeye devam ederken, rahmetli erkek kardeşine karşı biraz kırgın hissetti.
“Nasıl oluyor da ölene kadar geride kalanların kalplerine çivi çakıyorsun?”
Beth bebeğini düşündü ve yavaş yavaş kardeşinin ölümünden kurtulmaya çalıştı. Çok sıcak bir ilişki içinde olmadığını düşündüğü Katherine, her gün onu görmeye gelir ve onu çok teselli ederdi.
Beth, dışsal faaliyetlerden uzak durup çocuğuna odaklandıktan sonra anne karnındaki ilk hareketleri hissettiğinde, kalbinde kalan tüm olumsuz tortuları silkeledi. Bir anne olarak kalbi, henüz doğmamış çocuğuna sadece güzel düşünceler aktarmayı diledi.
“Oldukça kilo aldım, değil mi? Çocuk doğurduğunuzda vücudunuz böyle değişiyor.” (Beth)
“Aksine, daha rahat görünüyorsun.” (Lucia)
“Elbette. Bu aralar içim rahat. Çocuğum da içten içe eğleniyor.”
“Ne zaman bekliyorsun?”
“Yaklaşık bir ay kaldı. Şimdi düşündüm de, sizden haber alma zamanı geldi Düşes. Sanırım evleneli iki yıl oldu?”[3]
“…Evet.”
Lucia hafifçe gülümsedi ve Beth’in şişmiş göbeğine baktı.
“İçinizde büyüyen başka bir hayata sahip olmak nasıl bir duygu?”
Lucia, rüyasında hiç tatmadığı ve muhtemelen gerçekte de asla yaşamayacağı duyguyu merak ediyordu. Bir bebek büyüdükçe hareket edip içeri tekme atacaklarını duymuştu. Bu da nasıl hissettirdi?
Doğum sancısının ölecek kadar korkunç olduğunu duymuş. Bir çocuğu doğurduktan sonra işleri ters giden kadın sayısı da az değildi. Bir kadının çocuk doğurması hayatı riske atan bir deneyimdi.
‘O zaman bile, sorun değil. Sanırım her türlü acıya dayanabilirim.’
Lucia biraz uzakta durup kral ve birkaç soyluyla konuşan kocasına baktı. Çocuk konusunu bir kez bile açmamıştı.
“Hala çocuk istemiyor mu?”
Belki de baharın zirvesi olduğu ve havanın belirgin bir şekilde ısınmasıydı. Hışırdayan bahar esintisi Lucia’nın kalbini sarsarak sardı.
Bir çocuğu olsun istiyordu. Çocuğunu sevgiyle taşımak ve doğum yaptıktan sonra onların annesi olmak istiyordu. ‘Kısırlık tedavisini ona söylemeden almalı mıyım?’ bunu birkaç kez düşünmüştü. İkisinin hala genç olduğunu ve daha çok zamanlarının kaldığını biliyordu. Ama Lucia geçen günlere yazık olduğunu hissetti.
“Majestelerinin sarayda kalan prenseslerin evlenmesi için baskı yaptığını duydum.”
“Ben de duydum. Sarayda tam olarak kaç prenses kaldı?”
Bir çocuk düşüncesiyle meşgul olan Lucia’nın ilgisi, yaygara koparan soylu kadınlar konusuna odaklandığında anında değişti.
Hugo gözleriyle karısını ararken yanında gevezelik eden kişiyi dinliyormuş gibi yaptı. Tartışmak için kadın ve erkeklerin ayrı ayrı bir araya gelmesi alışılagelmiş uygulamasından hoşlanmıyordu.
Karısını yanında tutmak istiyordu ama sorun şu ki bunu başka kimse yapmıyordu. Karısı da göze çarpmayı sevmiyordu.
Bazen onu kontrol ediyordu. Alışkanlık gibi bir şeydi. Onu uzun süre göremezse, gereksiz yere gerginleşiyordu. Soylu kadınlarla konuşurken bakışlarının bir an için bir yere kaydığını gördü.
İlk başta umursamadı ama birkaç kez bunu yaptığını gördükten sonra neye baktığını merak etti ve bakışlarını takip etti. Kraliçe, karısının baktığı yerde durdu.
“Birkaç ay önceki şeyler hâlâ canını sıkıyor mu?”
Karısının, David’in ölümünün ardındaki olayı hâlâ unutmadığından endişeliydi.
Ancak daha yakından baktıktan sonra, onun Kraliçe’ye değil, biraz daha aşağıdan, Kraliçe’nin gözle görülür derecede çıkıntılı göbeğine baktığını fark etti.
Aniden, kulaklarında bir patlama sesi yankılandı gibi hissetti.
****
Hugo, banyosunu bitirdikten sonra, partiden beri aklında olan şeyi düşünmeye devam ederken karısının yatak odasına yöneldi.
‘Çocuk mu istiyor…’
Tüm dünyayı taraması gerekse bile ona istediği her şeyi verebilirdi ama veremediği tek bir şey vardı. Bir çoçuk. Onun çocuğuna sahip olamazdı. Ne kadar tohum ekerse eksin, rahminde asla filizlenmeyecekti.
Lanetli kanı, lanetli önlemler almadan asla büyüyemezdi.
Bir zamanlar bunun şanslı bir şey olduğunu düşündü. Çünkü ne kadar çapkınlık yaparsa yapsın, hatırlamadığı bir kadının karnı şişmiş hamile onu bulmaya geldiği bir olay olmayacaktı. Sadece birkaç kez yattığı bir kadının iğrenç kanından bir iz doğurması ve onu yükseltmesi düşüncesi, kendisini çok kirli ve korku dolu hissetmesine neden oluyordu.
Hamile kalmak için yerine getirilmesi gereken herhangi bir kısıtlama veya özel koşul olmasaydı, muhtemelen çocuğuyla birlikte ortaya çıkan her kadını öldürürdü.
Ağabeyinin ölümünden sonra Dük olunca ve ailesinin gizli odasındakileri görünce, içinde akan kana duyduğu nefret had safhaya ulaştı. Günde birkaç kez damarlarını kesmeyi ve tüm kanını dökmeyi düşündü.
Hugo aniden karısının yatak odası kapısının önünde durdu.
“Ya şimdi?”
Tuhaf bir uyumsuzluk duygusu hissetti. İki eline de baktı ve yumruklarını sıktı.
Yaşıyor olma hissi. Nefes alma hissi. Bunlar genellikle bilincine varmamaya çalıştığı duygulardı ama bazen dünyadaki varlığının çok iğrenç olduğunu hissediyor ve buna dayanamıyordu. Ve bu olduğunda, çok yorgun düşene ve daha hızlı koşamayana kadar atının üzerinde koştu ya da birkaç gününü gece yarısı yağını yakarak ve kendini deli gibi işine vererek geçirdi.
[Değiştiniz.][4]
Hoş olmayan yaşlı adamın sözlerini hatırlayan Hugo kaşlarını çattı.
“Değiştim mi?”
Bunun bilincinde değildi, bu yüzden fark etmemişti. Ama bir şeyler kesinlikle değişmişti. Hugo bakışlarını kaydırdı ve hızla karısının kabul odasının tanıdık görüntüsünü taradı.
Sıcaktı. Aslında içerideki oda ısındığından değil, verdiği histen dolayıydı. Hugo, karısının yatak odasına gitmek için bu kabul odasının önünden her geçtiğinde, kendini iyi hissediyordu. Karısının yumuşak vücudunu tutma ve onun nemli dudaklarını öpme düşüncesiyle kalbi küt küt atıyordu.
Vücut ısısı dokunulamayacak kadar sıcak geliyordu ve yalnızca soğukluğu ayırt edebilen eski hali, içini duygulandıran çocukça şeyler yapıyordu.[5]
Hugo tekrar ellerine baktı. Hayatta olma hissi eskisi kadar korkunç değildi. Aksine, hayatta olduğu için ona dokunabildiği ve hissedebildiği için şanslı olduğunu hissetti. Her zaman yalnız olan hayatında, şimdi yanındaydı.
Ne zaman başladığını bilmiyordu ama şimdi geleceği düşündü ve tasavvur ettiği gelecekte, o her zaman oradaydı.
Zihninde, birkaç yıl sonra karısının bir çocuğu kucakladığı ve ona parlak bir şekilde gülümsediği bir resim çizdi. Aklının yüzeyinde sağlıklı bir duygu yüzdü, ama çok geçmeden ağır bir şekilde battı.
“Ona bir çocuk veremem.”
Ona bebek sahibi olamayacağını söylemeli miydi? Ona kirli doğumundan bahsetmeli miydi yoksa ailesinin sonsuza dek mühürlemek istediği sırrını ona mı açmalıydı?
Bunun fikrinden bile nefret ediyordu. İçini rahatsız edici bir koku kaplamış gibi hissediyordu. O yanı, sevdiği kadına asla göstermek istemediği bir karanlıktı. Her şeyi duyduktan sonra ona biraz farklı bakacağından korkuyordu.
Çocuk sahibi olmak istediğini söylerse ne yapacağını bilmiyordu. Hugo karısının odasının kapısını açtı, her zaman hissettiğinin aksine kendini kasvetli hissediyordu.
Hugo’nun odaya girdiği anda, Lucia da banyosunu bitirmiş yatak odasına giriyordu. Lucia havluyu ıslak saçlarına sardı ve biraz uzakta duran kocasını uyardı.
“Saçımı kurutmam gerekiyor. Buraya gelme.”
Bazen saçları ıslak uyuduğunda, sabahları dağınık saçlarını düzeltmek için uğraşmak zorunda kalıyordu. Ayrıca, toparlamak için saçlarına su püskürtmek zorunda kalan hizmetçiye bakmaktan da utanıyordu. Dışarı çıkması gerektiğinde bunu hiç beceremezdi, bu yüzden sabahları saçlarını tekrar sarmak zorunda kaldığı zamanlar oluyordu.
Tamamen kurutmak zorunda değildi. Orta derecede kuruttuktan sonra düzgünce oturmasını sağlayacak losyon sürmek yeterliydi. Ancak kocası bu sürenin geçmesini bile beklememiştir.
Hugo, küçük bir hayvan gibi tedbirli bir şekilde tüylerini kabartan karısına sakince baktı, sonra bir adım attı.
Yavaşça tuvalet masasına ilerlemişti ve onun hareket ettiğini görünce irkildi ve ‘Gelme dedim’ diye sesini yükseltti.
Onun gelmemesini tekrarlayıp geri adım atarken onun ifadesini gören Hugo, sapıkça sırıttı.
‘Bu eğlenceli.’
Bastırılan duygu yeniden yüzeye çıktı. O da heyecanlıydı.
Lucia, onun kollarını kavuşturmuş, sırıtarak kendisine baktığını ve ardından aniden ona daha hızlı yaklaştığını görünce ürktü. Birdenbire takip edilen zayıf bir av haline gelmiş gibi bir duyguydu. Bu yüzden olay yerinde döndü ve kaçtı.
Lucia yatağın üzerinden atlamaya çalıştı ve diğer tarafa koşmak üzereydi ama yatağa ulaşmadan hemen önce güçlü bir el tarafından yakalandı. O kısacık anda, vahşi bir hayvan tarafından boynundan ısırılma korkusu hissetti.[ * ]
“Kyaa!”
Kolları sıkıca onun beline dolanmış ve göğsü sırtına yapışıktı. Kulak memesini ısırdı ve kıkırdadı.
“Neden bağırıyorsun? Bu tür şeylerden hoşlanır mısın?”
“HAYIR!”
Kızarmış boynunu öptü ve bornozunun içine daldırdığı eliyle göğsünü avuçladı. Diğer eli bacaklarının arasına girdi ve ıslanmaya başlayan bölgeyi ovuşturdu. Vücudu stimülasyonla titredi ve ona daha da sıkı sarıldı ve kulağına fısıldadı.
“Karım. Bugün biraz çılgınca oynayalım mı?”
“Huy!”
Zaten yakalanıp kollarına kaldırıldığı için Lucia’nın vücudu yatağa fırlatıldı. Lucia onun vücudunu kaldıramadan hızla üzerine çıktı. Lucia, onun kollarının altında sıkışıp kaldığı için, onun kendisine bakan gözlerine doğrudan bakamıyordu. Yüzü alev almış gibi yanıyordu.
Hugo bornozunun önünü tuttu ve kenara yayarak alttan göğüslerini ortaya çıkardı. Çıplak vücudu kırmızıya boyanmıştı ve şeftali kadar iştah açıcı görünüyordu.[**]
“Bütün vücudun kırmızı. Seni ne heyecanlandırıyor?”
“…benimle dalga geçmeye devam edecek misin?”
Onu ağlayacakmış gibi kıpkırmızı gözlerle gören Hugo, belinde bir sertlik hissetti. Yarısı onu hemen yerine koyma arzusuydu, diğer yarısı da onun son derece tatlı vücudunu tatma arzusuydu. Bu sefer ikincisi kazandı.
Hugo bacağını onun kapalı dizlerinin arasına sıkıştırdı ve onları açtı. Şaşkınlıkla titreyen kehribar rengi gözleri onu bir uyuşturucu gibi uyarıyordu. Kalçalarını iki eliyle kavradı, birbirinden ayırdı ve başını bacaklarının arasındaki ıslaklığa gömdü. Onu öptü ve dilini açık boşluğa bastırdı.
“Ah!”
Mahrem bölgesindeki hassas uyarı heyecan vericiydi. Islak dili yaladı ve keşfetti, dudakları onu orada öpüyormuş gibi cildine sürtündü, emdi ve hafifçe ısırdı.
“Mmm!”
Lucia inledi ve iki eliyle yüzünü kapattı. Vücudunu bükse bile, onu belinden sıkıca tuttu, böylece hareket bile edemedi. Vücudundan akan sıvıyı yudumlarken çıkan ses utanç vericiydi.
Parmak kadar sert değildi ama oldukça ıslak, yumuşak bir etin ucu sığ bir şekilde vajinasına girdi, geri çekildi ve yeniden biraz daha derine girdi.
Vücudu şiddetle titriyordu. Güçlü bir şekilde emdiği ve emdiği an, Lucia bir zevk çığlığı attı ve huzursuzca belini hareket ettirdi.
Hugo onun seğiren ağzını uzun uzun diliyle yaladı, sonra başını kaldırdı. Doruk noktasından düşen bulanık gözleri buğulu ve erotikti.
Hugo, pembe yüzünü başka tarafa çevirerek elinin tersiyle dudaklarını kapatan karısının yüzünü yakaladı. Onunla göz göze gelmeye çalıştı ama o bakışlarını kaçırmaya devam etti.
“Vivian. Neden gözlerimden kaçıyorsun?”
“…Utandım.”
“Neden?”
Hugo birkaç kez sorduğunda, Lucia tereddütle kısık bir sesle şöyle dedi:
“…bu müstehcen…”
Hugo, onun sözlerinin anlamını dikkatlice düşündü ve ardından sırıttı.
“Ağzımla yaptığımda iyi hissettirdiği için utanıyor musun?”
Kızarmış yüzüyle ona sitem dolu bir bakış atması o kadar sevimli görünüyordu ki gülmeden edemedi. Yüzünü nazikçe çenesinden yakaladı ve başparmağıyla hafifçe aralanmış dudaklarını yoğurdu.
Lucia dilini ağzına giren parmağın etrafına sardı. Parmağını her yaladığında kırmızı dili biraz dışarı çıkıyordu.
Ona hafifçe baktı ve yüzünde daha fazla kahkaha yoktu. Gözleri, avının önündeki aç bir hayvanın arzusuyla doldu.
Elini ağzından çekti ve vücudunun üst kısmını kaldırdı. Kapatmaya devam ettiği bacaklarını açtı ve pozisyon aldı. Elleriyle onun iki baldırını tuttu ve gücüyle vücudunu aşağı doğru çekti.
Lucia ne olacağını bekleyerek gözlerini kapattığı anda, içine bir sıcak çubuk saplandı.
“Aaa!”
Keskin karıncalanmalar çok kısa bir süre sonra kayboldu ve omurgasında orgazmik bir his uçuştu. Adamın içine girmesiyle, Lucia’nın bedeni heyecan verici bir zevk duygusuyla sarsıldı. Kalçalarını tuttu ve alt karınlarını birbirine sıkıca tutturdu.
Uylukları onun uyluklarının üstüne çıkarken, poposu doğal olarak havaya kalktı ve üyesi kabzasına kadar girerek onu doldurdu. Lucia, Lucia’nın nefesini kesen baskı hissiyle nefes nefese kaldı, Lucia bir an hareketsiz kalıp derin derin nefesler aldı.
“İçin… beni kendine çekiyor.”
Kızın yüzünün daha da kızardığını görünce, Hugo belini hafifçe hareket ettirdi.
“Hım…”
“Hah… çok sıkı, cidden.”
Narin eti onun penisine yapışmış, onun hareketleriyle birlikte hareket ediyor ve o hareket ettikçe onu sımsıkı sıkıştırıyordu.
Hugo, karısını neredeyse her gün kucağında tutuyordu, ama onun içinin her zaman tahmin edilemez şekilde hareket etmesi ve onu her kucağına aldığında ona sonsuz zevk vermesi bir mucizeydi.
Ona ne kadar çok sarılırsa, o kadar bağımlı hale geldi ve son zamanlarda, beş günde bir kuralına karşılık gelen gece geldiğinde, bütün geceyi umutsuz arzusuyla savaşmak zorunda kaldı.
Sevdiği kadınla aşkını paylaşmanın verdiği tatmin, ona fiziksel zevkten çok duygusal zevk veriyordu. İki hazzın bir araya gelip taşması sonucu oluşan aşırı orgazm hiçbir kelime ile ifade edilemezdi. Bir kez tattığınızda, Styx’i geçene kadar unutamayacağınız inanılmaz bir deneyimdi. Duygusal bir bağı paylaşmaktan duyulan tatmin duygusuydu bu, kaba, dürtüsel bir zevk değil.
Altını kavradı ve yavaşça içeri sokmaya başladı. Vücudunun sıvılarının oluşturduğu pürüzsüz yolda ilerlerken, onun içini derinlemesine keşfetti ve defalarca içine girip çıktı.
İç kıvrımları engebeli bir hal aldı, organını okşadı ve o hareket ettikçe onu uyardı. Aralık dudaklarından memnun bir haykırış kaçtı ve omurgasından yukarı sertleşen ama canlandırıcı bir his tırmandı.
Vücudundaki en hassas sinirlerin tümü, penisinin o anda hissettiği sıcak, kaygan, baskı ve sıkışma hislerine odaklanmıştı. Getirdiği zevk, geldiği andaki zevkten az değildi. Olabildiğince yavaş hareket etti ve şimdiki zaman duygusunu korumaya çalıştı.
Lucia, onun telaşsız hareketlerine ve ona duyduğu arzuya uygun olarak vücudu yavaşça sallanırken ona baktı. Kırmızı gözleri sanki sarhoşmuş gibi bulutlanmıştı ve kaşları hafifçe çatılmıştı. Bu manzarayı gördükten sonra Lucia’nın vücudu daha da ısındı.
Birden aklına Katherine’in ona öğrettiklerini deneme fikri geldi.
‘Yine ne dedi? Gelirken gevşeyin, giderken sımsıkı sarılın…'[6]
Öğrendiklerine göre vücudunu özenle manipüle ettiğinde, etkisi hemen görüldü. Kaşlarını çattı ve elleri poposunu daha sıkı kavradı.
Yüz ifadesini izlerken birkaç kez gevşeyip yumruk yaptığında, adam bir inlemeyi yuttu ve homurdandı.
“Bunu yapma.”
Lucia nefes almak için nefes alırken cehalet numarası yaptı.
“Ne demek istiyorsun…?”
“Daha önce yapmadığın bir şeyi yapıyorsun.”
Lucia’nın tepkisi beklediğinden farklı olduğu için kafası karışmıştı.
“…Ama bir erkeğin hoşuna gideceğini söylediler.”
Hugo hareket etmeyi bıraktı ve kaşlarını çattı.
“DSÖ?”
“…”
“Açıkça görülüyor. Çay partisi kadınları bir araya toplanmış ve buna benzer şeyler söylemiş olmalılar.”
Onun dilini şıklatmasını izleyen Lucia, masum soylu kadınlara karşı biraz kötü hissetti.
“Beğenmedin mi? Bunu yaptığımda?”
Alt karnını tekrar sıkıca sıktı. Homurdandı, nefesini yuttu ve ona bakan kırmızı gözleri parladı.
“Başa çıkamayacakken beni heyecanlandırma.”
Hugo ellerini poposundan ayak bileklerine kaydırdı, ayak bileklerini omuzlarına kaldırdı ve ardından ağır bir şekilde ona çarptı. Lucia’nın gözleri, sert tacının onun en derin içlerini delip geçmesiyle sızladı.
“Hk!”
“Biraz daha güçlü ağlayabilirsin. Ne kadar kendimi tuttuğumu biliyor musun?”
Hızlandı ve güçlü bir şekilde ona doğru itmeye başladı. Arzu dolu üyesi içini doldurdu ve onu harap etti.
“Ah! Ang!”
Adam acımasızca ona vururken, onu delerken, dürterken ve sadece kazırken onun heyecanını hissedebiliyordu. Hassas iç organları sayısız kez uyarılırken Lucia’nın vücudu ürperdi.
Adamın derinlerine uzandığında hafif bir ağrı hissetti ve kabaca içeri sürtülmesinden kaynaklanan sürtünme zevkiyle ürperdi. Onun iç duvarlarını harap ederken, geri çekildi ve hızla yeniden girerek onu deldi.
Etin ete çarpma sesini dinlerken gözleri ısındı ve oluşan yaşlar yüzünden aşağı kaydı.
“Ah! Hugh! Uuhk…”
Lucia yoğun bir doruğa ulaştığında çığlık attı. Durmaksızın düşme hissiyle görüşü art arda titriyordu ve aynı zamanda zevkten sersemlemiş gibi tüm vücudu titriyordu.
İç organları, üyesini acı bir şekilde sıktı ve seğirmeye ve spazmlar atmaya başladı. Menisini rahmine püskürtmeden önce ona birkaç kez daha çarptı.
Onu sımsıkı tutmasının yarattığı baskı ve kulağındaki inleme sesi, baştan ayağa ürpermesine neden oldu. Kolları ve bacaklarıyla ona sarıldı.
Nefes nefese kalan iki kişinin sesi birbirine karışırken, uzun ve kısa zirvenin zamanı uçup gitti. Lucia, hıçkırıklar arasında nefes almak için savaşırken, Katherine’den öğrendiklerini gömmesi gerektiğini düşündü.