Almanya’nın rüzgar türbinlerinden en çok enerji elde eden şehri olan Schleswig-Holstein’de 2015 verilerine göre 12 bin kişi bu alanda çalışıyor. Peki ama buranın yerlisi vatandaşlar seçimler hakkında ne düşünüyor ve günlük hayatlarını nasıl kazanıyorlar?
Ben Ose Jensen. 55 yaşındayım. Nordfriesland’in (nortfislan) kuzeyinde yer alan küçük bir köy olan Löwenstedt (lövinşteyt)‘te yaşıyorum. Bazen çiftliğimizde ve aynı zamanda da teknik bir lisede öğretmen olarak çalışıyorum.
Jensen ve ailesi diğer çiftçiler için hayvan yemi de üretiyor. Aynı zamanda yenilenebilir enerji üzerinde de çalışıyorlar. Çatılarına güneş panelleri döşemişler. Diğer çiftçilerle birlikte bir de biyo-gaz santrali kurmuşlar. Bunun yanında rüzagar panellerine de yatırım yapmışlar. Böylece devletin yenilenebilir enerjiye verdiği destekten yararlanabiliyorlar.
Erkek Tobias Fligge, Gazeteci: “Ben enerji dönüşümünün gençlerin terk ettiği, nüfusun azaldığı kırsal bölgeler için iyi olduğunu düşünüyorum. Görünüşe göre enerji dönüşümü bu tarz kırsal bölgelerin gelişmesine yardımcı oluyor. Bu doğru mu?”
Ose Jensen, Çiftçi: “Kesinlikle. Enerji dönüşümü Almanya’nın batı yakasında istihdam sağlamak için büyük bir etken. Elbette bazı riskler söz konusu. Buradaki bir rüzgar paneli çiftliği, üretimi durdurdu ve bu durum bazı sorunlara yol açıyor. Ancak enerji dönüşümü genel olarak kırsal alanlarda istihdam sağlayarak bölgenin elde ettiği gelirleri artırıyor. Bunun yanında bölgenin kalkınması için gerekli yaratıcı düşünceyi de geliştiriyor.”
Erkek Tobias Fligge, Gazeteci: “Peki bu konuda yeni hükümet ne yapabilir? Enerji dönüşümünü hızlandırarak herkes için daha iyi bir noktaya taşıyabilir mi?”
Ose Jensen, Çiftçi: “İlk yapılması gereken şey elektriğin tasarruflu kullanılması konusunda bir şeyler yapılması. Elektrik ihtiyacı olan her yerde tasarruf için bir sistem bulunmuyor.”
Erkek Tobias Fligge, Gazeteci: “Elektriği ürettiğiniz noktada da kullanabiliyor musunuz? Örneğin köyde…”
Ose Jensen, Çiftçi: “Bu ayrı bir sorun. Elektrik sadece üretildiği bazı yerlerde kullanılabiliyor. Bundan eminim, ileride bu sorunu çözebilecek bazı yöntemler bulunacak. Köylerde elektrikli arabaların şarj edildiği istasyonlar bulunması ya da elektriğin üretildiği yerlerde de kullanılabilmesi harika olurdu.”
Erkek Tobias Fligge, Gazeteci: “Ahırların hemen yanındaki süt sağım noktalarındayız. Burası çok sessiz. Neden hiç inek yok?”
Ose Jensen, Çiftçi: “Hepsi gitti. Yaklaşık 50 tane ineği diğer bir çiftliğe sattık. Bu ailemizin ortak kararıydı. Ben ve eşim 55 yaşındayız. Ancak bu kararı almamızda başka sebepler de vardı. Devlet ikinci kez sütün litresine çok düşük fiyat verdi. Gerçeği söylemek gerekirse taban fiyat tam bir felaketti. Yılın 364 günü çalışıyorsunuz ancak hiçbir şey kazanmıyorsunuz. Artık köylerde sistem değişiyor. Bazı köylerde her on süt üreticisinden biri iki yıl sonra işi bırakıyor. Sanırım siyasiler bu konuyu pek önemsemiyor ve çözüme yönelik kararlar üretemiyorlar, özellikle de besi hayvancılığında… Şu andaki yasalar hayvanları meralarda tutmamız için yeterli değil. Bunu açıkça söyleyebilirim.”
Erkek Tobias Fligge, Gazeteci: “Merkel ile 12 yıl… Sizce bu süreç Almanya için yararlı oldu mu?”
Ose Jensen, Çiftçi: “Ben tek bir kişinin tüm bu sorunlara sebep olduğunu düşünmüyorum. Her ne kadar her şeyi o yönetiyor gözükse de… Ancak Almanya’nın olumlu yönde kalkındığını düşünmüyorum. Kendi küçük köylerimizde ve kırsal kesimde yaşanan ayrımın daha da büyük olduğunu görüyoruz. Ben küçükken insanların yalvardığına şahit olmadım. İşletme sahipleri açısından konuşursak birçok insan fakirleşti. Aslına bakarsanız bu tablo sürekli gelişen ülkemiz için imkansız.”
Erkek Tobias Fligge, Gazeteci: “Genel seçimlerden beklentiniz nedir?”
Ose Jensen, Çiftçi: “En önemlisi radikalleşmenin olmaması. Umarım tekrar büyük bir koalisyon hükümeti başa gelmez. Çünkü bu tür uzlaşma çalışmaları bizi eski monoton günlere geri döndürür.”