14 Şubat neden Sevgililer Günü olarak kutlanıyor? İşte Sevgililer Günü'nün hikayesi...
Valentine, III. Yy'da yaşayan bir rahipti. Tüm varlığını Tanrı'ya adamış, iyiliği, güzelliği, sevgiyi benimsemişti. Öyle ki, gün gelecek insanlar onu bu sözcükle bir arada anacaktı.
Bu dönemin imparatoru II. Claudius idi. Roma'yı kendi katı kuralları ve zalim kişiliği ile yönetiyordu. Savaşa susamış ruhu ile askerleri ve halkı üzerinde büyük bir baskısı vardı.
Claudius'un en büyük ve hatta tek derdi, ordusunda savaşacak askerlerdi. Çünkü savaşacak asker bulamıyordu ve ona göre bunun tek sebebi, Roma erkeklerinin aşklarını bırakmak istememeleriydi.
Claudius, çözüm olarak askerlerin evlenmesini yasakladı; tüm nişan ve evlilikler iptal edildi. St. Valentine, dürüst bir rahipti. Bu baskıya boyun eğenlerden olmamayı seçti. Ayrıca onun çok özel bir görevi vardı.
O bir din adamıydı. Bunu kabullenmesi mümkün değildi. Kendisi gibi papaz olan St. Marius ile beraber yasağı deldi ve çiftlerin nikahlarını gizlice kıymaya devam etti.
Evlendirdiği çiftler yanına kâr kaladursun, Claudius, bu durumu bir süre sonra öğrendi. Cezaları içinse zulmü caniceydi... Bir rivayete göre cezaları sopa ile öldüresiye dövülmekti.
Bir başka rivayete göre ise, ibreti alem için yakılmıştı. İmparator Claudius, kurallarının uygulanmaması durumunda neler olacağını kanıtlamıştı.
Tarih 14 Şubat 269'u gösteriyordu. St. Valentine, Hristiyan Şehitliğine gömüldü. Valentine, ölüme yolcu edilmeden önceki günlerini hapiste geçirmişti. Burada gardiyanın kızına aşık oldu. Aşk, ruhunu sarıp sarmalamıştı. Rahip olduğunun elbette farkındaydı; bir de hayatının sonlanacağının.
Buradan kurtulamayacağını biliyordu. Masum duygularını içine saklamak yerine bir mektuba döktü. 14 Şubat günü, ölüme giderken, Saint Valentine imzasını taşıyan aşk mektubu, gardiyanın kızına ulaştırıldı. Efsane bu yönüyle de, sevgiliye kart atma geleneğini doğurmuş oldu.
Şubat ayının ortasına denk gelen bir festival vardı; Lupercalia Festivali. Pagan inancında 14 Şubat, tabiatın tekrar uyanması, baharın geldiği anlamına geliyordu. Bu kabul edilişin ardındaki kahraman ise, aşk; kuşların aşk mevsiminin başlangıcıydı.
Ancak bu festivali, Roma'daki putperestler, tanrıları için kutluyordu. Festivalde, Romalı genç kızlar ve erkekler bir araya gelirdi. Bunun için de bir oyun oynanırdı. Kızların adı kağıtlara yazılır ve çömleğe atılırdı.
Sonrası piyango. Erkekler kimin adının yazılı olduğu kağıdı çekerse, festival boyunca genç kıza eşlik eder ve evet, bu tanışma evlilikle sonuçlanırdı. Hristiyan Kilisesi ilk kurulduğunda, kilisenin papazları, bu geleneksel törenin, özellikle putperestler ile birlikte anılmasını istemediler. Çözüm olarak ise, festivalin başladığı ilk günü, Aziz Valentine Günü kabul ettiler.