Novel Günleri - Bilgilendirme!
Bölümün tamamını okumak için üye olmalısınız! Üye olmak için tıklayınız.
11. Bölüm Sayılar
Sharon, izleme odasındaki kanepesinde tembel bir şekilde oturmuş raporu gözden geçiriyordu. Aslında o verilere ihtiyacı yoktu ama yine de gözden geçirmek istemişti. Rapor, büyücülerin onayını gösteriyordu ve onların yeteneklerinin de bir testi sayılırdı.
“Herhangi bir açık güç veya kusuru bulunmaksızın, tüm alanlarda oldukça dengeli. Kabul edilir düzeyde bir manası var ve fiziği fena sayılmaz. Belirgin karın kasları ve esnekliği ile uzunca bir süre dayanır… Pekala, olgunlaştığı zaman daha fazlasına bakabilirim. Hepsi bu mu?” diye sordu Sharon başını rapordan kaldırarak.
Büyücü onun sert ve tehdit edici bakışları altında titredi. Sharon'ın mırıldanarak söylediklerini duymazdan gelip, kibar bir tonda cevap verdi:
“Şu an için yapabileceğimiz en kapsamlı inceleme, 16.000 altın sikkeye mal oldu. Bulduğumuz her şey zaten raporda ve henüz başka yetenekleri tespit etmeyi başaramadık. ”
"Dahi" kelimesi, 18 seviyesine ulaşan bir büyücüyü tanımlamak için yetersizdi ama Sharon aksini düşünmüş görünüyordu. Kaşları çatıldı, “Ulaşabileceği seviye sadece 18 mi? Ne kadar işe yaramaz!" 18. seviye büyücünün samimi ve alçak gönüllü gülümsemesi, “işe yaramaz” sözünü duyunca bile kaybolmamıştı.
“Bu olamaz. Onun Archeron kanı, Gaton’unkinden bile daha saf. Başka yeteneklere sahip olmaması çok garip, gümüşay elfi nesli mi engel oluşturuyor? ”
“Archeron kanı daha üstün bir sınıftandır ve henüz soyundan gelen yetenekleri test etme yeteneğine sahip değiliz.”
“Saçmalık!” Sharon büyücüyü azarlamaya başladı, “Ben en iyiler için bile, üstün soyların yeteneğini test etmek için en az altı yol olduğunu hatırlıyorum. Size üstün bir soyun ne kadar önemli olduğunu hatırlatmak zorunda mıyım? Ne halt ediyorsunuz siz, paramı kurtçuklara mı harcıyorum? Eğer soydan gelen güçlü yeteneklere sahip olma şansı varsa, sınavda elinizden geleni yapmanız gerektiğini bilmelisiniz. Masrafları boşverin, sadece test edin onu, anlaşıldı mı?“
“En ucuz yöntem 600.000'den fazla sikkeye mal olacaktır.” diye yanıtladı büyücü, Sharon’un öfke patlamasına aldırış etmeden.
“Öyle mi? Tamam, o zaman, unut gitsin.”
......
İşkence gününden sonra hayal dünyasında kendini kaybeden Richard'ın bu tartışmalardan haberi olmadı. Rüyalarında köyüne geri dönüp, bir kez daha çok iyi bildiği o ekmek meyvelerini evine taşıyordu. Küçük evlerini uzaktan görmüştü ve annesi girişte onu bekliyordu. Burnuna gelen ağız sulandıran turta kokusu, bu akşam karnını meyveyle doyurmayacağını söylüyordu ve yeni bir mutluluk hissinin verdiği ani bir enerji patlamasıyla evine doğru daha önce hiç olmadığı gibi koştu. Elaine ona gülümsedi.
Daha sonra aniden eve geri döndü ve alevler pencereleri yalamaya başladı.
Richard hızla kalkıp çığlık attı, içinde bulunduğu odayı fark etmeden kendini ateşe atmak istiyordu. Pijamaları terden sırılsıklam olmuştu. Kendini sakinleştirmek için uzun, derin nefesler alıyordu. Beş ya da altı kişiyi alacak kadar büyük, abartılı bir yatakta yattığını anlayana kadar etrafını inceledi. Odanın geri kalanı da oldukça büyüktü. Richard küçük ayrıntıları yakalamak için alanı bir kez taramak zorunda kaldı.
Oda tek başına Rocksland'daki tüm evlerden daha büyük, yaklaşık yirmi metre yükseklikte, altmışa elli genişlikteydi. Büyük bir okyanusta yalnız bir tekneymiş gibi hissettiriyordu ona ve sadece tek kişilik bir oda olması kafasını karıştırmıştı. Yataktan çıkıp odada bulunan her şeyi incelemeden önce biraz daha düşündü. O kâbus gibi yangından bu yana bir ay olmuştu, neler olduğunu unutmaya kendisini zorladığı bir ay. Kuşkusuz unutursa annesinin geri döneceğine inanması saflıktı fakat bunun farkında olsa bile, elinde olmadan bu inanca boyun eğiyor, hatta tapıyordu.
Oda, büyücü ve aristokratlara özgü süs eşyaları ve mobilyalar ile müsrifçe döşenmişti. Richard, gözlerini neye odaklarsa virgülüne kadar kesin sayılar ve veriler aldığını fark etti. Bu, aydınlanma töreninde kazandığı Hakikat kabiliyetinin ikinci seviyesiydi: Kesinlik. Üçüncü ve dördüncü seviyelerin gizli gücünü de hissettiği sınav sırasında açmıştı onu. Çeşitli organizmaların vücut kompozisyonlarını analiz etmesine ve farklı materyalleri değerlendirmesine yarıyorlardı. Ancak, bu yeteneklerin ne zaman tetikleneceğini bilmiyordu henüz.
Şimdi bile, bu lütfun gerçek kullanımından emin değildi, sadece dalga dalga gelen sayıların içinde boğuluyordu sanki. Gördüğü her şeyde beliren binlerce rakam yüzünden halüsinasyonlar görmeye başladı. Bir sandalyenin tek başına 111 sayısı vardı; uzunluk, genişlik, yüzey alanı ve bunun gibi şeyleri açıklayan sayılar. Eğer istese, sandalyeyi örten kumaşın her bir lifini veya kolluğu oluşturan derideki mikroskobik pulları inceleyerek, bu sayıları bin katına bile çıkarabilirdi. Her ikisi de ejderha derisinden oldukları gibi sert ve dayanıklıydı.
Ancak bu sayılar dünyasında yaşamak çekilmez bir şeydi ve bu yüzden genç çocuğun başı dönmeye başlamıştı. Neyse ki gelişmiş zekâsı devreye girince, tüm bu sayıları ve verileri sınıflandırıp sıralayabildi. İşe yaramaz olanları çabucak ortadan kaldırıp, sadece birkaç önemli alan bıraktı. Bu Richard'ın bütün gecesini aldı, gereksiz şeyleri yok etmek ve önemli parçaların kalmasını sağlamak.
Güneş çok geçmeden doğarak, Sharon’un resmi çırağı olarak Richard'ın ilk gününü müjdeledi.
İlk günün ana kısmı, Richard'a etrafı gezdirip, onun Koyumavi’yi anlamasını sağlamaktı. Kamuya açık alanlar ve kısıtlı bölgeler gösterildi ona, çeşitli malzemelere nasıl başvurulacağı ve herhangi bir yardıma ihtiyaç duyması halinde başvurması gereken insanlar hakkında bilgi verildi. Ayrıca genel güvenlik önlemleri konusunda bilgilendirilip, şahsi bölgesinde gezdirildi.
Aslında Kesinlik kabiliyetine uygun olarak kişisel alanını tanımlamak için “bölge” doğru bir terimdi. Ortak bir laboratuvar ve altı uzmanlık alanıyla, kendi büyü laboratuvarı kompleksine sahipti. Büyük yatak odası ve farklı kullanımları olan on bir odadan oluşan yaşam alanı vardı, ki bunlar onu çok şaşırtmıştı. Tüm eşyaları tek bir küçük bavula sığabilecekken, sadece şapka ve kıyafet depolamak için bu kadar alan ayrılmışt! Ve bunların çoğu, Gaton’un talimatıyla hazırlanmıştı çünkü annesinin intiharında çıkan yangın, tüm büyü kitaplarını ve diğer çocukluk hatıralarını yakıp kül etmişti. Gerçekten de, kendisini yakan güçlü bir şamanın alevleri, bir ejderhanın nefesinden daha güçlüydü.
Depolama alanları da vardı ve onlar da birkaç odaya bölünmüştü. Richard, uzun rafları olan geniş alanda dururken şaşkınlık içindeydi, bu kadar büyük bir yeri doldurabileceğinden bile emin değildi. Burası tüm köyün kışlık malzemelerini depolayacak kadar büyüktü!
Rehber, sesi de görünüşü kadar tatlı genç bir Acolyte idi. Tur boyunca adını defalarca söylemişti, belli ki yardıma ihtiyacı olduğunda Richard’ın kendisini çağırmasını istiyordu. Hatta “ne zaman olursa” sözünü, güzel gözlerini sevimli bir şekilde kısarak vurgulamıştı. Richard, raporunun vücut bölümünde yer alan “yakında kullanıma sunulabilir” ve “olağanüstü potansiyel” ifadelerinin ne anlama geldiğini henüz anlamasa da, zamanı gelince öğrenecekti elbette.
Yol boyunca, birçoğu Richard'a yol veren ve hatta ona boyun eğen büyücülere rastladılar. Yetenekleri, gözlerinin giydiği yeni cübbenin üzerindeki sembolde olduğunu gösteriyordu, Sharon tarafından seçildiğini gösteren bir statü işaretiydi bu. O zaman farkına varmıştı ki, Koyumavi’de hafife alınmayacak bir statüye sahipti.
Resmi, sistemli dersler ertesi gün başlamıştı ve Richard, uzun zaman çizelgesini aldığında başının tekrar döndüğünü hissetti.
Koyumavi, büyü dünyasının normlarından uzak, alışılmamış uygulamalara sahipti. Temel büyü dersleri, büyü felsefesi, dünya sistemi, düzlemsel organizma çalışması, düzlemsel coğrafya, matematik, dünya teorisi, kompozisyon çalışması, malzeme bilimleri, düzlemsel geometri, uzaysal geometri, ırkların tarihi, canlı varlıkların analizi gibi bölümlere ayrılmıştı. Bu konular daha derine ayrılıyordu, öyle ki bu sayede kişi, tüm hayatını öğrenebilirdi.
Koyumavi’nin müfredatı, büyü felsefesine çok önem vermekteydi ve bu Richard’ın derslerinin asıl başladığı yerdi.