Beynin oksijensiz kalması sonucu olabileceği düşünülen serebral palsinin, tedavisi olmadığı belirtiliyor. Ancak hastalık etkisinin en aza indirilmesi söz konusu olabiliyor. Bu da fizyoterapi, ergoterapi, çocuk gelişim uzmanının hazırladığı gelişim destek programları ve aileye vereceği danışmanlık, cerrahi müdahaleler ve medikal cihazlama ile sağlanıyor.
RİSK FAKTÖRLERİ
Serebral palsili çocuklarda güçsüzlük, sertlik, yavaşlık, titreme ve denge bozukluğu gibi pek çok sorun gözlenebilir. Sorunlar, hafiften ağıra değişiklikler gösterebilir. Bunun dışında yoğun egzersiz programları, bu tablonun etkisinin kalkmasında medikal cihazlama ve cerrahi operasyonların önüne geçmiştir. Serebral palsi etiyolojisi tam aydınlatılmamakla birlikte prematürite, düşük doğum ağırlığı, enfeksiyon, travma, beyin kanaması, doğumda yaşanan komplikasyonlar ve madde bağımlısı anne gebeliği risk faktörleri olarak sıralanır.
TEŞHİS 6 - 12 AYLIKKEN KONUYOR
Hastalığın teşhisi genellikle 6-12 aylıkken konur. Nörolojik gelişimin tamamlanmasından sonra beklenilen baş tutma, yürüme gibi hareketlerin olmayışı serebral palsiyi düşündürmelidir. Teşhis, muayene ile konmaktadır. Tedavi, klinik tablonun ilerlemesini durdurmaya yöneliktir.