Borçlu Nasıl Yaşanır
Borç parayla ve değerlerimizle, alışkanlıklarımızla ve zihniyetimizle ilgisi yoktur.
Ocak 2016'da, 50.000 $ 'lık borcun elimine edilmesi yönünde yolculuğuma başladım. Hükümet, öğrenci kredilerini, özel bir kredi limitini (finansal kurum olarak adlandırılan “profesyonel öğrenci kredisi”) ve bir kredi kartı borcunu bir araya getirdi. Dışarıda benden daha fazla borcu olan okulu bitiren birçok insan olmasına rağmen, bu kredilerin aşılmaz olduğunu hissettim. Borçlu olduğum ilk seferdi, garantili bir işim yoktu ve kişisel finans hakkında hiçbir şey bilmiyordum.
Zamanda geriye gidip borcumu nasıl yöneteceğiyle ilgili bir blog yazısı okuyabilirsem, bu olurdu. Şu anda borçla mücadele ediyorsanız, okumaya devam edin. Engel üstesinden gelinebilir.
Borç Nasıl Öde
Izlemek. Bir şey yapmadan önce, paranızın nereye gittiğini bilmek zorundasınız. En azından ilk üç ay boyunca, yaptığınız her bir alım ve fatura ödemesini takip edin. İlk başta, elverişsiz ve külfetli görünebilir - ancak paranın banka hesabınızdan ne sıklıkta ayrıldığını veya kredi kartınızı ne sıklıkta kaydırdığınızı fark etmek önemlidir. Telefonunuza tüm alımlarınızı ve tutarlarını gerçek zamanlı olarak yazabilirsiniz (tercih ettiğim yöntem) veya günde bir kez veya birkaç günde bir oturup oturup tüm harcamalarınızı yazabilirsiniz.
Bütçe. Bütçe oluşturmadan önce en az bir ay kadar bekleyin. Neden? Çünkü, yapamayacağınız gerçekçi olmayan bir bütçe yaratırsanız, kendinizle büyük bir hayal kırıklığına uğrayacaksınız. Borç ödemenin anahtarı motivasyonla ilgilidir. Ve motivasyon, elde etmeye çalıştığınız şeyin ulaşılabilir olduğuna dair bir inanç duygusuyla desteklenir.
Sağlam bir bütçe, harcamalarınızı iki farklı kategoriye ayırmayı içerir: sabit giderler ve değişken giderler. Sabit giderler şunlardır: kira, araba sigortası, cep telefonu faturası, transit geçişi, spor salonu üyelikleri, vb. ”Öngörülmeyen bir masrafın ortaya çıkması durumunda.
Amaç kendini kısıtlamak değil; makul sınırlar koymak. Örneğin, süslü latte satın almaktan gerçekten zevk alıyorsanız, devam edin ve yapın! Ama kendin için ayda X para ver. Bu sayıya bastığınızda, a) bütçenizin dayandığı bir sonraki aya kadar beklemeniz veya 2) başka bir kategoriden para kullanmaya istekli olmanız gerekir. Bu, harcamalarınızın otomatik hale gelmesini önler. “Şu anda bir latte almalı mıyım, ya da iki saatlik bir toplantı yaptığımda yarın bir tane mi almalıyım?” Gibi sorular sormaya başlıyorsunuz. Sizi cezalandırmak için bir bütçe yok. İstediğiniz şeylere makul miktarda para harcamak için izin vermek.
Kayıt etmek. Endişelerimin çoğu, benim öbek için yaşadığımı bilmemden kaynaklanıyordu. Her ne kadar makul bir ücret alıyor olsam da (o zamanlar engin bir öğrenci olarak maaşım yılda yaklaşık 45.000 dolardı), hiçbir tasarrufum yoktu. Bağımlısı olmayan 25 yaşındaki bir kimseye borçlarımın bir kısmını kolayca ödemeliydim, ancak yapmadım.
Hareketlerimi bir araya getirmeye başladığımda, bana her şeyden daha fazla huzur veren bir acil durum fonu kurdum. 300 dolar sonra 500 dolar sonra 1000 dolar sonra 1,500 dolar olarak başladı. O numaraya sihir yoktu. Bir aylık harcamaları karşılamak için yeterliydi ve o kadar da değildi ki, bunu borcuma koymam gerektiğini hissettim.
Bir ay ileride. İki haftada bir kazandığım için şanslıydım, bu yüzden Haziran ve Aralık aylarında iki yerine üç maaş alacağım. Haziran geldiğinde, bu ek ödeme miktarını, birikimlerimin bir kısmı ile birlikte, bir ödeme payının önüne geçmek için kullandım. Açıklığa kavuşturmak için, Temmuz ayında giderlerimi ödemek için zaten bankada sahip olduğum parayı kullandım, yani Temmuz ayında aldığım maaşların Ağustos ayında kullanılacağı anlamına geliyordu. Bu bana ödeme sırasına ödeme yaşamamı bırakmamı sağladı, çünkü her zaman bu ay ihtiyacım olan paraya sahip olacaktım - kira veya bakkaliye hizmetini almak için ayın son ödeme sırasına kadar beklemek zorunda kalmayacağım. Bir ay faturalarımın önüne geçebildiğimde, acil durum tasarrufumu tekrar 1.500 dolara çıkarmaya başladım.
Radikal bir şeyi denemek. Yapana kadar radikal değişiklikler yapabileceğimin farkında değildim. Temmuz 2017 civarında, arabamı satmaya karar verdim. Kabul edildi, eskiydi ve harcamalar faydalardan ağır basıyordu, ancak özgürlüğümü sınırlamaktan korktum. O noktaya kadar her zaman emrinde bir araba vardı. Ayrıca toplu taşıma araçları ile ne kadar uzun zaman geçeceğini (özellikle Toronto’da) alacağı fikrini de beğenmedim. Ama matematiği yaptım ve borç ödememde önemli bir fark yaratacağını biliyordum. “Borçsuz olacağım en kısa sürede bir araba alacağım” dedim. Ama şimdi, araçsız yaşamayı çok seviyorum. Ben daha fazla yürüyorum. Ben (bazen) toplu taşıma araçlarını okurum. Ne zaman ihtiyacım olursa bir uygulama üzerinden bir araba kiralarım - ve gaz veya sigorta ödemem gerekmez (her yıl sadece 75 dolar düşebilir). Arabanıza ihtiyacınız olsa da, onsuz rahat hissetmenizi sağlayacak bir şey var mı? Belki dene ve ne olacağını gör.
Borçlu Nasıl Yaşanır
Kendini bağışla. Suçlanacak kimse olmadığında, içeriye dönmemesi zor. Ancak, geçmiş hatalar hakkında kendinizi yenmenin (veya bazı durumlarda - kaçınılmaz durumlarda) ne sağlıklı ne de verimli olmadığını fark edin. Durumunuzu kabul edin, bunu önemli bir ders olarak kabul edin ve bu engelden hangi dersleri alabileceğinizi belirleyin.
Borç içindeyken, enerjim çok azaldı, ben zaten aşağıdayken kendimi tekmeleyerek. Ama şimdi bunun benim için önemli bir ders olduğunu anladım. Borç olmadan, paramı nasıl yöneteceğimi ve geleceğime yatırım yapmayı asla öğrenemezdim. Kendine işkence etmeyi bırakıp problemine bir çözüm bulmanın zamanı geldi.
Sen borç değilsin. Banka hesabınızdaki numara değilsiniz. Ne kadar kazanırsınız, hangi arabayı kullanırsınız ve giydiğiniz kıyafetler karakteriniz ve başkalarına nasıl davrandığınız hakkında çok az şey söyler. Unutmayın: Dünyanın en zengin insanı olabilirsiniz ve hala kimsenin yanında olmak istemediğiniz biri olabilirsiniz.
Yardım aramak. Kaygınızın yalnız başına fethetmek için çok zor olduğu zamanlar vardır. Anti-anksiyete ilacı almaya başladığımda, kendime şunu düşündüğümü hatırlıyorum: “Vay canına, insanların normalde nasıl hissettirdiği hakkında hiçbir fikrim yoktu.” Bazen, endişemizin bir profesyonelle konuşana kadar ne kadar kötü olduğunun farkında değiliz. Yardım almakta utanılacak bir şey yok.
Motive ol. Borç geri ödemesi uzun bir yolculuktur. Amacım üç yıl içinde borçsuz olmaktı, ancak sona ermemden çok uzun süre önce pes edeceğimden korktum ve mini hedefler kullandım. Ödediğim her 5.000 dolar için, kendimi suçsuz bir akşam yemeğine davet ederek kutladım. Ayrıca kız arkadaşıma da hesap verebilirliğimi söyledim. Momentumu korumak için kişisel finans bloglarını, kitapları ve podcast'leri yendim. Ayrıca blogumda, Orta ve diğer web sitelerinde de herkese açık olarak yazdım. Benim gibi, bankaların, hükümetin ve kredi kartı şirketlerinin bizi bağlamak için kullandıkları zincirlerden kurtulma konusunda motive olmuş bir insan topluluğu buldum.
Bunun ayrıcalığımın bir göstergesi olduğundan şüpheleniyorum, ancak 50.000 $ 'ı aşkın borç ödemek, yapmak zorunda olduğum en zor işlerden biri oldu. Bu basit bir plan - kazandığınızdan daha az harcayın, biraz tasarruf edin ve gerisini borcunuza atın - ancak psikolojik engellerin üstesinden gelmek zordur.
Önceliklerimı değerlendirmek?
Hoşgörü terketmek mi?
Arabamı ve evimi küçültmek?
Eşyalarımı sat, takas et veya bırak.
Ve bunların hepsini iki yıldan fazla bir süre için mi yapıyorsunuz?
Borç ödemekten öğrendiğim bir ders buysa, işte bu:
Borç parayla ve değerlerimizle, alışkanlıklarımızla ve zihniyetimizle ilgisi yoktur.
Borç yükü bizi öz disiplin kurmaya, uzun vadeli hedeflerimizi değerlendirmeye ve alıştığımız yaşam tarzımızın zararlı yönlerini ortadan kaldırmaya zorluyor. Sonunda, bitiş çizgisini geçip borçsuz kaldıkça, geriye kalan her şey kendimizin - her zaman olduğu gibi daha esnek, pozitif ve kendine güvenen bir versiyonudur.