Çeşmeler
İnsanlar içme ve kullanma suyunun borularla evlere ulaştırılmadığı zamanlarda köylerde bulunan bir veya birkaç çeşmeden faydalanırlar; ihtiyaçları olan suyu güğüm, bakraç vb. eşyalarla evlerine taşırlardı. Çeşmelerin bir işlevi de özellikle kadınların sıra beklerken birbirleriyle dertleştiği, konuşup görüştükleri bir mekan olmasıydı. Şimdilerde ise suyun evlerin ücra köşelerine kadar ulaştığı düşünüldüğünde çeşmelerin o eski toplaşma noktası işlevini kaybettiğini, zorunlu durumlarda faydalanılan, hatta çoğu zaman suyu da akmayan bir durumda olduğunu görebilmekteyiz. Buna karşın Kayabelen’de bir abide gibi hala ayakta olan ve “bunar” şeklinde telaffuz edilen çeşmeler (pınarlar) şunlardır:
1. Deli Bunar: Köy içi denen mevkide, yani köyün merkezinde minibüslerin önünde durduğu çardağın yanında yer alır. Eskiden Muslugilin kahvehanesi yanında yer almaktayken şimdiki yerine taşınmıştır. Halen akmaktadır.
2. Can Bunarı: Köy merkezinde camiinin hemen arkasında yer alır. Az da olsa halen akmaktadır.
3. Kuyluk (Guyluk) Bunarı: İmirze evi odasının bulunduğu meydanlıktadır.
4. Aşıt Bunarı: Köyden harmanyeri mevkisine doğru giden yol üzerinde bulunur. Suyu akmaktadır.
5. Öküzyatağı Bunarı: Köyün sırtını verdiği vadinin içinde yer alır.
6. Türbe Bunarı: Hamza Şeyh Dede Türbesi yanında, Balçıkhisar yolu üzerindedir.