4. Pavlus vatandaşlarının önünde kendini savunuyor (Elçilerin İşleri 22:1-29)
Elçilerin İşleri 22:1-8
“Kardeşler ve babalar, size şimdi yapacağım savunmayı dinleyin” dedi. Pavlus’un kendilerine İbrani dilinde seslendiğini duyduklarında daha derin bir sessizlik oldu. Pavlus şöyle devam etti: “Ben Yahudi’yim. Kilikya’nın Tarsus Kenti’nde doğdum ve burada, Yeruşalim’de Gamaliel’in dizinin dibinde büyüdüm. Atalarımızın yasasıyla ilgili sıkı bir eğitimden geçtim. Bugün hepinizin yaptığı gibi, ben de Tanrı için gayretle çalışan biriydim. İsa’nın yolundan gidenlere öldüresiye zulmeder, kadın erkek demeden onları bağlayıp hapse atardım. Başkâhin ile bütün kurul üyeleri söylediklerimi doğrulayabilirler. Onlardan Yahudi kardeşlere yazılmış mektuplar alarak Şam’a doğru yola çıkmıştım. Amacım, oradaki İsa inanlılarını da cezalandır-mak üzere bağlayıp Yeruşalim’e getirmekti. “Ben öğleye doğru yol alıp Şam’a yaklaşırken, birdenbire gökten parlak bir ışık çevremi aydınlattı. Yere yıkıldım. Bir sesin bana, ‘Saul, Saul! Neden bana zulmediyorsun?’ dediğini işittim. ‘Ey Efendim, sen kimsin?’ diye sordum. Ses bana, ‘Ben senin zulmettiğin Nasıralı İsa’yım’ dedi.”
Pavlus kendisinin muhtemel katillerine, kardeş ve baba olarak seslendi. Öfkeleri ve fanatiklikleri için onları yargılamak yerine, onları sevdi ve onların bilgisizliklerini affetti. Yeni Antlaşma’ya göre Yahudiler, Kutsal Ruh’tan doğmuş olan Tanrı’nın ailesinden değillerdi. Yine de bu şekilde onlara seslenmesi, Eski Antlaşma’da belirtilen vaatle ilgilidir. Yahudi olmayanların elçisi sessiz kalabalığa kendi ana dillerinde hitap etti ve onlara, babalarının hatırlarına, büyük bir saygı gösterdi. Onlarla elbiseleri parçalanmış, yaraları kanarken konuştu.
Pavlus konuşmasını savunma olarak adlandırdı. Yahudiler’in onunla ilgili şikâyetleri nelerdi? Yahudi olmayan birini tapınağa sokarak orayı kirlettiğine dair yüzeysel suçlamalarla ilgili olarak çok da derinlere inmedi. Bu hiç de hak etmediği aptalca bir iddiaydı. Bu nedenle elçi, ona yapılan işkencelerin nedenine geldi. Onlar, Pavlus’un kendilerini Yahudilik’ten soğutacağını ve Yahudi olmayan bir sünnetsizi Tanrı’nın antlaşmasının içine almaya çalıştığını iddia ettiler. Pavlus ise dinleyicilerine yanıt olarak şöyle dedi: “Lütfun müjdesini ben uydurmadım, ne de kendi içimde Yahudi olmayanlar için vaaz vermeyi istedim. Diri Rab’bin kendisi ona kişisel olarak görünmüş ve ayağa kalkıp tüm insanların önünde kendisine tanıklık etmesini buyurmuştu. Bu nedenle, yeni öğreti Pavlus kaynaklı değil, direkt olarak ölümden dirilmiş olan Rab’dendir. Mesih’in bu atılımı Pavlus’un hayatına lütfun müjdesinin değişimini ve Yahudi olmayanlara vaaz etme görevini getirdi.
Pavlus konuşmasının ilk bölümünde, Yahudilik zamanındaki çocukluğuna odaklandı. Eğlenceli ve Yunan kökenli tanınmış bir şehir olan Tarsus’ta doğmuştu. Daha da önemlisi, kendisini çevreleyen Yahudi ruhunu ve kültürünü öğrenmesini mümkün kılabilmek için Yeruşalim’e getirilmiş ve orada eğitim görmüştü.
Hayatındaki en büyük değişim, Yahudi yasasının yüksek rütbeli bir uzmanı olan ve uzun yıllar da yasal uygulamaların ünlü bir uzmanı olarak kalan Gamalyel’in eğitimine girmesi ve kendisini ona adamasıydı. Ateşli genç Saul, yüreğinde sadece yasanın detaylarını taşımadı, aynı zamanda ateşli bir uygulayıcısı da oldu. Disiplinli, Yahudi dini uygulamalarında katı ve gayretliydi. Kendi çabası ve zayıf insansal yetenekleriyle Kutsal Olan’a hizmet etmeyi, O’nu onurlandırmayı ve övmeyi istiyordu.
Tüm umutlarını Kutsal Olan’a yönlendirdikleri, Tanrı’ya giden bir yol olan yasayı reddettikleri ve sadece lütfa bel bağladıkları için, ölümcül bir düşmanlıkla Hristiyanlar’dan nefret ediyordu. Bu, Kutsal Olan, Mesih’te görünmüş ve Baba’ya giden tek yolun kendisi olduğunu açıklamıştı. Pavlus, yasaya ve Tanrı’ya olan gayretiyle Hristiyanlar’a eziyet etti. Kaynayan öfkesi sadece erkekleri yok etmekle tatmin olmuyordu. Kadınları da öldürüyordu, bu nedenle daha sonra bu yasaklanmıştır. Asya’dan gelen Yahudiler ve şikâyet edenler ona inanmazlarsa, onun sözlerinin doğru olup olmadığını kardeşlere ve başkâhine sorabilirlerdi.
Yahudi konseyi, bu ateşli genç adamı İsa’ya inananları yok etmesi için Şam’a gönderdi. Fakat yolculuğu sırasında Nasıralı İsa kıraç çölde kendisini ona gösterdi. Pavlus’un, ölümünden sonra bedeninin çarmıhta mezarda çürümüş ve bozulmuş olduğunu düşündüğü diri ve muhteşem İsa, Pavlus’un hayatı boyunca oluşturduğu tüm temelleri, ünvanları, onur ve gururu paramparça etmişti. Mesih’in ışıktaki muhteşem yüzü, bu yasa öğretmeninin yasa için tanrısal bir gayret göstermesini ve Tanrı’nın düşmanının görünmesini boşa çıkardı.
En yücelerde olan, merhametinin doluluğuyla bu cahil, gayretli düşmanı yok etmedi, onu bağışladı. Ona kilisesine duyduğu sevgiyi ve kendisinin de Kutsal Ruh’ta kiliseyle bir beden olduğunu açıkladı. Bu görümle Pavlus’un hayatına yeni bir dünya görüşü ve yeni bir gerçek girmiş oldu. Hiç gecikmeden Rabbi’ne itaat etti ve O’nun için ne yapması gerektiğini sordu. Rab size de sözleriyle konuştu mu? O’nun muhteşem görkemli kişiliği Yeni Antlaşma’da sizlere göründü mü? Kendinizi koşulsuz olarak O’na bırakıp O’nun kilisesine bağladınız mı?
Dua: Rab İsa Mesih, kendini sana işkence eden Saul’a gösterdiğin için ve onu sevginin bir hizmetkârı yaptığın için sana tapınırız. Bizleri de değiştir ve seni arayan birçoklarını da senin benzeyişine dönüştür ki, senin sevgin için yaşayabilelim. Amin.
Soru 107: Rab’bin, Yasa’ya ateşli bir şekilde bağlı olan Saul’a kendisini göstermesinin anlam ve önemi nedir?