Search the Community
Showing results for tags 'afrika'.
Found 3 results
-
Bütün Yönleriyle Afrika Batı sadece köleliğe odaklanır, ancak Afrika tarihi Avrupa emperyalizminin bir dipnotundan çok daha fazlasıdır Batı Afrika tarihinin karmaşıklığını ve önemini anlamak için, Freetown'a gitmekten daha iyi bir şey yoktur. Sierra Leone’nin başkenti, ülkeye modern adını veren ‘aslan şeklindeki’ dağın lee bölgesinde bulunur. Portekizli denizciler 15. yüzyılın ikinci yarısında Batı Afrika'nın bu bölümünü ziyaret etmeye başladılar; Senegal nehrinden güneye doğru düz mangrov saçılmış bataklıklarda yelken açtıktan sonra, bu dağı gördüklerinde farklı bir bölgeye girdiklerini biliyorlardı ve sahilin tamamını 'Sierra Leone' olarak adlandırıyorlardı. Bugün dağ, Freetown'un güneyinde uzanan lüks sahil beldelerini barındırıyor; ve uzaklarda, köle tüccarı John Newton'un ('Amazing Grace' ilahisinin yazarı) 1747'de bir Temne tüccarı tarafından hapsedildiği Banana Island'ın büyük kamburunu casuslayabilirsiniz. Bu erken ticaret tarihinin ve Afrika-Avrupa karşılaşmalarının diğer yönleri de devam etmektedir. Şehir merkezindeki liman tarafından, balıkların kurutulduğu ve satışa hazırlandığı oluklu demir kaplı tezgahların bir debriyajı 'De Ruyter taşı'dır. Bu taşın adı, 17. yüzyılın başlarında, köle ticaretini kontrol etmek için Avrupa savaşları sırasında ziyaret eden ve adını hala sahilde duran kayalardan birine oyduğu düşünülen bir Hollandalı amiralden sonra geliyor. Batı'daki tarihçiler uzun zamandır Atlantik köle ticaretini Batı Afrika'nın Avrupa ile ilişkisinin başlangıcını şekillendiriyorlar. Köle ticaretinin Afrika'nın pek çok bölgesinde derin bir etkisi olduğu sorusu yoktur. Bununla birlikte, Afrika tarihine kölelik ve köle ticareti tarihi olarak bakmak, Nazilerin tarihini Alman geçmişinin toplamı olarak çalışmaktan daha doğru değildir. Atlantik ticaretinin zirvesinde bile, Batı Afrika tarihi hakkında, sadece köle ticaretine odaklanarak görülebilecek kadar çok şey var. Freetown'a biraz daha derine inerek, bunların bir kısmı ortaya çıkmaya başlar; ve bunun ardından pratikte nasıl çalıştığını göstermek için şehri ve tarihi yerlerini kısa bir tur. Freetown 1792'de kuruldu ve kısa süre sonra da antislavery hareketinde önemli bir yer haline geldi. Köle ticaretini kaldıran Yasanın 1807'de İngiltere parlamentosu tarafından kabul edilmesinden sonra, Kraliyet Donanması Batı Afrika Filosu Freetown'da kuruldu. Donanma gemileri, Britanya'nın yasadışı olarak köleleştirdiği düşünülen gemileri aramak için Batı Afrika kıyılarında devriye gezdi; eğer yakalanırlarsa, Donanma onları Freetown'a getirdi ve esirlerini kurtardı. Bu şekilde, Freetown, Kongo krallığı kadar güneyden, şu anda güney Nijerya'dan ve Dahomey'den Batı Afrika'nın her yerinden insanlara ev sahipliği yaptı. De Ruyter taşının sadece birkaç yüz metre yukarısında sığınma vardır. 1817'de kurulan, gemilerinin iltihaplı ambarlarından kurtulan Afrikalıların ilk getirildiği yer buydu. Sığınma kapıları kilitlidir, ancak etraflarına çok renkli isim etiketleri bağlanmıştır, içinden geçmiş ve tarihçilerin belirlediği esirlerin adlarıyla kabartma yapılmıştır. Sığınmanın üstündeki işaret, İngiliz Köle tüccarlarının (John Newton gibi) Sierra Leone'ye uğradıkları 17. ve 18. yüzyıl tarihlerini sessizce geçerek 'İngiliz Valor ve Hayırseverlik tarafından Kölelikten Kurtarılan Afrikalılar Kraliyet Hastanesi ve İltica' ilan etti. ; ziyaretçilere Afrika tarihinin ne kadarının sessizlik ile karakterize olduğunu hatırlatmak gibi. Sığınma limanından uzakta tepeden sadece birkaç blok ötede, 1808 yılında Jamaika'dan Maroon topluluğunun üyeleri tarafından kurulan St John’un Maroon Kilisesi. Maroons, Jamaika dağlık bölgelerinde kendi topluluklarını kuran kölelerdi (tıpkı Brezilya, Kolombiya, Küba, Panama ve ötesinde olduğu gibi). Bazıları 18. yüzyılın sonlarında ABD'deki devrimci savaşlarda savaştı ve daha sonra 19. yüzyılın başlarında, Devrim Çağı'nda göç ve yeniden yerleştirme dalgalarının bir parçası olan Freetown'a gitti. Yakın zamanda restore edilen kiliseleri, Afrika halklarının köle ticareti döneminde sömürgeci iktidara meydan okuma, savaşma ve direnme biçimlerinin bir kanıtı olarak duruyor. Freetown'da, Maroonlar sömürge yetkilileri ile popüler değildi. Jamaika'da ayaklanma planlarını iletmek için kullandıkları davullarla, gumbay davullarıyla yukarı ve aşağı geçiş yaptılar. İngiliz yetkililer onaylamadı ve 'raketi' sıkıştırmaya çalıştı. Ancak gumbay'ın yayılma alışkanlığı vardı. Gine-Bissau kadar kuzeydeki popüler müzik haline geldi, burada seçim müziği kalıyor (Freetown'da olduğu gibi). Bazıları gumbay'ın Gine-Bissau'nun (1963-74) bağımsızlık savaşları sırasında Portekiz sömürgecilerini yenmek için hayati önem taşıdığını, çünkü gumbay sömürge kontrolü veya kavrayışı dışında bir dilde yapıldığını ve dizginlerinin çözülmesine yardımcı olabileceğini söylüyor. Bordo kilisesi bu tarihin hatırlatıcılarıyla doludur. Kirişler yakın zamanda yeniden boyanmıştır - parlak kırmızı. Bordo renkli bir bayrak (Maroons'un sembolü) kilisenin dışında dikkat çekiyor ve hizmetlerde korolara bir dizi yeni gumbay davul eşlik ediyor. Yakın zamanda yapılan bir ziyaret sırasında bana etrafı gösteren adam kırmızı bir şapka giyiyordu - Batı Afrika'nın bu bölgesinde kraliyet sembolü. St John’un kilisesinden, kuzey ucunda Kongo Cross mahallesine gelene kadar Freetown'un merkezinden geçebilirsiniz. Kongo Cross, kurtarılmış Afrikalıların Kraliyet Donanması Filosu tarafından köle gemilerinden serbest bırakıldıktan sonra yerleştikleri yerdir. Şehir halkların, yerlerin ve kültürlerin bir kavşağıdır: Haç, Kongo dini kozmolojisinde güçlü bir dini semboldü, yaşayan ve ölü dünyaları arasındaki sınırı simgeliyordu. Adı sadece gerçek bir kavşak değil, aynı zamanda köle ticareti döneminde özgürlük ve esaret altında seyahat ederken Afrikalılar ile fikir ve inançların nasıl geldiğini göstermektedir; bu durumda, bu göçmenlerin kendilerini 19. yüzyılın başlarında geldiklerinde dünyayla ilgili olarak nasıl algıladıklarının merkezinde yatan dini fikirler. Freetown'a yapılan bir ziyaret, Afrika'nın geçmişinin birçok yönüne pencereler açar: Zorlu sömürge gücünde müzik ve kültürün yeri, özgür ve esir Afrikalıların okyanuslar arasında hareketi, dini fikirlerin dünyadaki toplulukları birleştirmede benzersiz rolü ve - tabii ki - köleliğin Afrika tarihinde önemi. Ancak tüm bunların çok azı, Afrika geçmişinin Afrika'da bile algılanmasında, İngiltere gibi dünyanın diğer bölgelerinde bile, tek başına ortaya çıkıyor. Britanya Akademisi tarafından finanse edilen genç Afrikalı akademisyenler için akademik bir yazma atölyesine katılmak üzere Sierra Leone'ye geldim. Bu yüzden zamanımın çoğunu Fourah Bay Koleji Sierra Leone Üniversitesi kampüsünde geçirdim. Genellikle bir e-posta göndermek yaklaşık 40 dakika sürdü (2017'nin ortalarındaydı). Herhangi bir şeyi incelemekle ilgili pratik problemleri hayal etmek için bir romancı gerektirmez. Bu arada, yapısal uyum politikalarının Afrika üniversiteleri ve Sierra Leonean iç savaşı (1991-2002) üzerindeki etkisi, kurumun onlarca yıldır açlıktan öldüğü anlamına geliyordu. Bir gün arkadaşlar ve ben ana kütüphaneyi ziyaret ettik; bir şey görmek için cep telefonunun meşalesini kullanmak zorunda kaldığımız bodrum katına indik. Sabah 8:30 idi. Bir bakışta, uzun zamandır hiçbir kitap satın alınmadığı anlaşıldı, çünkü bunun için para yoktu. Fourah Bay College, Batı Afrika'daki en eski üniversitelerden biridir ve kampüsü, Freetown'u çevreleyen tepelerden birinde eski şehrin yukarısında yer almaktadır. Ortaçağda Afrika'da üniversiteler vardı, ama bu Batı Afrika'daki en eski üniversite. 1827'de, genellikle köle gemilerinden yeni kurtarılan genç Afrikalı rahipler için ilahiyat fakültesi olarak kuruldu. Nijerya'nın ilk piskoposu Samuel Ajayi Crowther, Fourah Bay Koleji'nde eğitim gördü. 20. yüzyılın başlarında, 'FBC' İngiliz sömürge Batı Afrika'daki hırslı genç yöneticiler için fırlatma rampası oldu. İç savaş sırasında, FBC kampüsü hükümet ve isyancılar arasında savaşlar gördü. Öğrenciler şehri ve Atlantik Okyanusu'nu aşağıya bakıyorlar, ancak üniversite bu savaşlardan hala korkuyor. Freetowners'ın karşılaştığı zorlukların çoğu Batı Afrika'da başka yerlerde paylaşılıyor. Freetown'u ziyaret ettikten sonra, Ulusal Araştırma Enstitüsü'nde (INEP) birkaç gün geçirdiğim Bissau şehrine uçtum. Bu 1980'lerde ve 90'larda araştırmada bölgesel bir liderdi. Bununla birlikte, Gine-Bissau iç savaşı (1998-99), binanın görevdeki cumhurbaşkanı João Bernardo ‘Nino’ Vieira'yı destekleyen grup tarafından devralındığını gördü. Bir kısmı 18. yüzyıla dayanan birçok belge imha edildi. Bir zamanlar tahmin edilebilir Fourah Bay Koleji'nde olduğu gibi, INEP’in kütüphanesine bir bakış, bir iç savaşın ve yapısal düzenlemeden sonra fonlarda bir çöküşün birleşiminin herhangi bir kurumsal kitap alımını durdurduğunu gösteriyor. Bissau'da kitaplara olan talep eksikliği değil, aslında tam tersi. INEP'te küçük bir kitapçı var ve katıldığım bir kitap lansmanından sonra oditoryum dışındaki masalardaki tüm kitaplar birkaç dakika içinde satılıyor. İyi bağlantılı meslektaşları, devletin kaybolduğu yere adım atmaya çalışır ve yurtdışı gezilerinde kendi kitaplarını satın alırlar. Bu kesinlikle bir çözüm değil. Batı Afrika tarihçisi olarak, Batı Afrika üniversitelerinde zaman geçirdiğimde, gücün hangi araştırmanın mümkün olduğunu nasıl şekillendirdiğini ve Afrika geçmişinin nasıl öğretilebileceğini içgüdüsel ve acil bir şekilde anlıyorum. Yayıncılık küresel Kuzey'de aydan yıla hızlanırken, Bissau ve Freetown'daki tarihçiler (ve diğer birçok yerde) genellikle temel araştırma kaynaklarına erişemezler. İnternet, düşük bağlantı hızları ve bekletilebilecek güvenilir olmayan elektrik kaynakları nedeniyle henüz bir çözüm değildir. Gelecekleri hakkında kararlar veren ve geçimini sağlamanın bir yolunu bulmaya çalışan gençler, tarih eğitiminin masaya ekmek koymayacağı veya bir aile kurmalarına yardımcı olmayacağı sonucuna varıyorlar. Bu koşullar altında, Batı Afrika hükümetleri yetersiz kaynaklarının çoğunu STEM konularına koydular. Bununla birlikte, gerçek şu ki, Afrika geçmişinin birçok yönü mevcut gerçeği aydınlatmak ve yüzyılın üçüncü on yılına girerken hem kıtanın hem de dünyanın karşılaştığı zorlukları anlamak için hayati önem taşımaktadır. Basmakalıp, Batılılar Afrika'yı 'tarihsiz kıta' olarak gördüler. Yanlış temsil G W F Hegel’in 1830'ların Afrika'nın ‘dünyanın tarihi bir parçası olmadığını’ denemesini izliyor. Yanılgı, uluslararası ajansların Afrika'daki çalışmalarına yaklaşma şeklini koşullandırmaya devam ediyor. Afrika’nın sorunları baskı altındadır ve acil, yakın çözümlere sahip olabilir (dış ajanslar tarafından uluslararası finansmanla geliştirilmiştir). Ancak, elbette, bu yaklaşım yalnızca Afrika fikrini tarihsiz olarak, dışarıdan kurtarmayı gerektiren bir kıtanın tekrarıdır: 19. yüzyıldaki iyi niyetli kölelik ve misyonerler ve 21. yüzyıldaki enternasyonalistler tarafından. Tarih bizi güncel sorunlar da dahil olmak üzere olayların nedenlerine bakmaya zorlar; ve bugün Afrika toplumunda yer alan birçok güçlü iç ve dış aktör, görünüşte bu düşünceden kaçınmayı tercih ediyor. Çağdaş Afrika'nın birçok zorluğunu anlamak için tarihsel bir çerçeve hayati önem taşımaktadır. Tarihin esaslılığı üç kilit alanda açıkça görülmektedir. Afrika ile ilgili güncel siyasi haberlerin çoğu öncelikle Mali ve kuzey Nijerya'daki jihād hareketlerinin yükselişini tartışıyor; ikincisi, modern devletlerle ilişkili şeylerin çoğu için güçlü bir mali tabanın olmaması; üçüncüsü, 'başarısız devletler' sorunu (Orta Afrika Cumhuriyeti, Gine-Bissau, Somali). Bu konular, çoğu Afrika geçmişine dair daha derin bir his olmadan geliştirilen, Afrika ile ilgili birçok politika makalesi ve araştırma gündeminin temelini oluşturmaktadır. Tarihsel bir bakış açısı, bu soruların görünüşünü ve cevapların etkili olabileceğini değiştirir. Batı Afrika'da jihād söz konusu olduğunda, İslam tarihinin yalnızca bir parçası olarak Batı Afrika'daki köleliğe ve sosyal eşitsizliklere karşı bir direniş yolu olarak anlaşılabilir. Kıtanın dışında, Boko Haram bu jihid hareketlerinin en tanınmışıdır. Liderleri tarihselliklerinin çok iyi farkındalar ve genellikle Sokoto Halifelik'ten ilham aldıklarını söylediler. 19. yüzyıl Afrika'sının en büyük eyaletlerinden biri olan bu hilafet, 1804'te Uthmān dān Fodio adlı bir şeyh tarafından yönetilen bir cehennem hareketinin ardından şu an Kuzey Nijerya'da kurulmuştu. Sokoto, Kano ve Borno'nun (şu anda Boko Haram'ın kalbi) kuzey merkezlerinin çevresindeki Hausa eyaletlerinde yükseldi. Etkisi hızla Nijerya olana yayıldı. Güneydeki büyük Oy emp imparatorluğu, kuzey Nijerya'da liderlik eden bir cehd'in ardından İslam'a dönüşen soyluların kölelerinin liderliğindeki bir ayaklanmanın ardından 1835'te düştü. Oyò'nun çöküşüyle Lagos, Afrika’nın üstünlüklerinden biri olmaya hazırdı. Bu arada, mülksüzleştirilenlerin birçoğu İslam'da eşitsizliğe ve kapitalizmin artan gücüne direnmek için bir din buluyordu. Eşitsizlikler büyüdükçe, gittikçe daha fazla insan, İslam'ın kemer sıkmaya karşı mücadele etme gücünü kullanarak dönüşüm gerçekleştirdi. Hem kuzey hem de güney Nijerya'daki ayaklanmaları sürdü ve hızla Mali ve Gambiya kadar uzağa yayıldı. Eşitsizlik ile cihād'un buna karşı çıkma rolü arasındaki dinamik ilişki, Boko Haram'ın da kanıtladığı gibi devam ediyor. Gerçekler, her ikisi de 21. yüzyılda büyüdükçe, cihād'ın çekiciliğinin azaltılmasının, muhtemelen küresel düzeyde eşitsizliklerin yaygınlığını ele almayı gerektirdiğini göstermektedir. Bu arada, ikinci durumda, Afrika siyasetinin mali temelinin, Batı Afrika'daki eşitsizliğe karşı 19. yüzyıl mücadelesine bağlanan bu dönüşümlere direnen devletlerin en güçlü sermaye tabanına sahip olması dikkat çekicidir. Asante (şu anda Gana'da olan) ve Dahomey (Benin'de) altını elinde tutmaktan ihraç etmeye ve köle ihraç etmekten köle işçiliğini ekim ekonomileri geliştirmek için değiştirdiler. Asante ve Dahomey, vergi ve mali tabanları nedeniyle devrimci dalgalara direnebildiler. Ordunun ve devletin gelişmesi için vergi toplama, yerel milislerin yükselişini önlemelerine yardımcı oldu. Vergiyle finanse edilen güçlü bir devlet, düzensizliği ve devrimi önlemenin en iyi yoluydu. Vergi gücüne sahip istikrarlı devletler Afrika'da uzun bir geçmişe sahiptir. Bu tarihler postkolonyal dönemde istikrarlı, iyi mali durumların yaratılmasına yardımcı olmaya hazırdır. Aynı zamanda, precolonial Afrika tarihi, etkili devletler ve siyasi istikrar için modellerin var olduğunu göstermesine rağmen, precolonial devlet genellikle yırtıcı bir model üzerinde geliştirilen bir devletti. Sömürge döneminde daha da yerleşmiş bir model olan köle ticareti çağındaki yöneticiler ve konular arasında muazzam bölünmeler oldu. Kısacası, bugün siyaset bilimcilerinin sık sık 'devletin sorunları' - 'devletin başarısızlığı', 'narkotik devletler', 'teröristler için güvenli cennetler' olarak derinlemesine kökleri var. Afrika halkları, köle ticareti ile ilgili yırtıcı ekonomik ve politik kalıplar oluşturmadaki tarihsel rolü nedeniyle devlete derin bir güvensizlik duymayı öğrendi. Devletin başarısı için bir ön şart olan şiddet tekeli, bu şiddet onlara karşı sık sık kullanıldığında devlete teslim etmek istemiyorlardı. Sömürü ve güvensizlik modelinin üstesinden gelmek, yalnızca 'yakın' nedenlerin, etkilerin ve 'çözümlerin' derhal analiz edilmesinden daha derin düşünce ve faaliyet gerektirir. Afrika halklarını ve toplumlarını günümüzün ötesinde tarihlendirmeyi ve bu süreçte Afrika’nın sesini dinlemeyi; Abiodun Alao’nun 2016’da King’in Londra’daki Afrika çalışmaları profesörü olarak açılış konuşmasında, ‘Afrika’nın çözülmesi gereken bir sorun değil, duyulması gereken bir ses olduğunu’ fark etmesini gerektirir. İnternet hızları ve yayınlanmış kaynaklara erişim Afrika'nın pek çok bölgesinde tarihin araştırılması ve öğretilmesinde karşılaşılan sorunlardan bazıları ise, dünyanın diğer bölgelerinde sorunlar tamamen farklıdır. Genellikle, güç ve fırsattan ziyade bir baskı anlatısını doğrulayan önyargı yanılgılarına inerler - 21. yüzyılın çeşitli toplumlarının eğilimleri ve ihtiyaçları ile giderek daha fazla çelişen bir anlatı. Örneğin, İngiltere'de asıl mesele, 200 yıldır Afrika tarihinin Batı zihninde kölelikle ilişkilendirilmiş olmasıdır. Kölelik elbette Afrika geçmişinin önemli bir yönüdür, ancak daha zengin ve daha gerçekçi bir anlayış sağlamak için tanınması gereken birçok unsur daha vardır. Afrika toplumlarının sanatsal, müzikal, bilimsel ve ekolojik anlayışlarının dışlanmasına köleliğe odaklanmak, birçok Afrikalı ve Afrika kökenli insanı yabancılaştırabilecek tarihsel anlatılara yol açıyor. Ekoloji ve Afrika'daki dini tarih ile kesişimi buna iyi bir örnektir. Yüzyıllar boyunca, Batılı gezginler ruhların ve türbelerdeki Afrika dini inançlarının sözde “ilkelciliğini” küçümsediler (daha doğrusu ironik bir şekilde, aynı gezginlerin cadı yanıklarının yaygın olduğu toplumlardan geldiği göz önüne alındığında). Yine de dini inançlar, günümüzde yenilikçi ve ileri görüşlü olarak görülen ekolojik uygulamaların geliştirilmesinde temel öneme sahipti: Gambiya tarihçisi Assan Sarr'ın Gambiya Nehri Havzasında İslam, Güç ve Bağımlılık (2016) kitabında gösterdiği gibi, Senegambia'daki arazi alanları kötü ruhlar tarafından işgal edilmiş olarak görüldü, işgal edilmedi ve vahşi büyümeye bırakıldılar ve 20. yüzyıl Batı uygulamalarının çoğaltmaya çalıştığı ve çoğu zaman başarısız oldukları doğal koruma alanları oluşturdular. Afrika'nın dengeli, daha tarihsel bir anlayışını geliştirememe, hem Afrikalılara hem de Tarihe bir özne olarak büyük bir kötülük yapar. Sömürge öncesi Afrika tarihçileri, Avrupa veya Kuzey Amerika'nın çoğu tarihçisinden ve neredeyse tüm modern tarihçilerden çok daha zengin bir kaynak yelpazesi kullanır. 20. yüzyılın yazılı kaynaklarıyla (belgeler, kitaplar, konuşmalar) veya film çekimleriyle sınırlı kalmak yerine, geçmişi anlamak için antropoloji, sanat, dilbilim, müzik ve dini uygulamalardan yararlanırlar. Bilginlerin kullandığı kaynakların ve disiplinlerin genişliği ve çeşitliliği, öğrencileri, hatta çok genç olanları bile, tarihin zanaatına ve merakına tanıtmak için harika bir yol oluşturur. Öyleyse, Afrika Tarihindeki açığı Afrika'da ve ötesinde nasıl düzeltilebilir? Ayakta bazı olumlu hamleler var. İngiltere'de, 2015'ten beri OCR değerlendirme kurulu tarafından yürütülen, sömürge öncesi Afrika tarihinde yeni bir A seviyesi (ana okuldan ayrılma yeterliliği) seçeneği mevcut. Gana'nın ilk başkanı Kwame'nin fikirlerine göre geliştirildi. Nkrumah, “Tarihimizi toplumumuzun tarihi olarak tüm doluluğu içinde yazmalıyız. Tarihi, benliğinin bir yansıması olmalı ve Avrupalılarla temas, yalnızca Afrika deneyiminin bakış açısından anlaşılmalıdır. ”Bu nedenle, köle ticaretine odaklanmak, tarih, siyasi yapılar ve dini için küçük bir anahtardır. ve incelenen krallıkların estetik çerçeveleri. Bu şekilde Afrika tarihi, köleliğe uygun bir dikkat göstererek başarılarını vurgulayacak şekilde öğretilir; ve şimdi bu içgörüleri Anahtar Aşama 3'te (12-14 yaş) Afrika tarihinin öğretilmesine getirmek için gerçek çabalar var. Bu arada, Batı Afrika'da bir tarihçi ekibi yakın zamanda Batı Afrika Lise Sertifika Sınavı (WASSCE) tarih testi için (Gana, Liberya, Nijerya, Sierra Leone ve Gambiya'da alınan) ücretsiz, çevrimiçi bir ders kitabı hazırladı. Sınav yerel müfredata göre ağırlıklı olarak Batı Afrika merkezli tarihçiler tarafından cinsiyet ve çevre tarihi ile ilgili yeni konularla ilgili önerilerle yazılmıştır. Ücretsiz kaynağa çevrimiçi olarak erişilebilir ancak indirilmesi yavaştır, bu nedenle 5.500 flash sürücü, önümüzdeki aylarda bölgedeki öğretmenlere dağıtılacaktır. Bunlar küçük adımlar. Bazıları, günümüzün sorunları bu kadar acil olduğunda Afrika geçmişinde yaşamak için para ve kaynak israfı olarak görebilir; ancak kültür ve tarihin çok yönlü değerleri hakkında güçlü bir his olmadan, Avrupa ve ABD'nin daha iyi bir şey sunduğuna olan inanç devam edecek, aynı zamanda oraya ulaşmak için her şeyi riske atmak isteyen Batı Afrikalı göçmenlerin dalgaları da devam edecek. Son ziyaretimin sonunda, bazı arkadaşlar ve ben Bissau'daki INEP'ten Gambiya'daki bir konferansa sekiz saatlik bir yolculuk yaptık. Gambiya'da tutulan sözlü tarihler ve çağdaş Afrika'da değer duygusu ve güçlü bir kimlik sağlamada tarihin önemi konusunda farkındalığı artırma kapasitelerini tartışmaya gittik. Sonuçlardan biri, Afrika'daki birçoğunun kendilerini çevreleyen tarihlerin derinliğinin farkında olduğu ve bunun toplumdaki potansiyelini gömmek için kurumsal desteğe sahip olmadığıydı. Konferanstan sonra, bir arkadaşım beni 16. yüzyıldan itibaren Gambiya nehri ve kollarını gösteren eski ticaret noktalarından birine gitti. Bintang geniş bir koldaydı, Banjul'dan birkaç saat; Afrikalı kadınlarla evlenen ve ticaret bağlantıları kuran birkaç Portekizli erkek tarafından çözülmüştü. Biz öğleden sonra geldi ve Kano iskelede yığılmış balıkçı limanı aşağı sürdü. Arkadaşım eski yerleşim kalıntılarının nerede olduğunu sordu ve biri iskelenin ötesine işaret etti. Antik yerleşime şaşkınlık gösteren büyük mermilerin yanından geçtik ve kısa süre sonra 400 yıldan daha önce burada inşa edilmiş olan surların açık işaretlerini gördük. Kasabaya döndüğümde bazı balıkçılarla sohbet etmeye başladım. Evet, buradaki yerleşim hakkında her şeyi biliyorlardı. Kalıntılar her yerdeydi ve bazı evler Lizbon'dan getirilen eski taşlarla inşa edildi. Tarih oradaydı, okullarda, üniversitelerde ya da Afrika geçmişinin karmaşıklığı hissini şekillendirmekle ilgiliydı, öğretilmedi ya da tartışılmadı. Aslında, çoğu durumda, tarih 50 yaşında bir müfredatla öğretildi. Bu resim kıta boyunca yansıtılmıştır. Bir zamanlar, yıllar önce, geçmişi unutmanın daha iyi olduğunu söyleyen bir Senegalli arkadaşla tartışıyordum: Bir köle değildim ve köleleştirilmedi, bu yüzden tartışmanın ne yararı vardı? Tarihçinin rahat kanardını prova ettim, geçmişi unutursak onu tekrarlamaya mahkum olacağız. Ama hatırlarsam, kızacağım dedi. Yine de Afrika tarihinde kölelik ve sömürgeciliğin eski anlatılarından çok daha fazlası var. Avrupa sömürgeciliğinin en sinsi sonuçlarından biri, sömürge öncesi tarih ve kültürlerin devalüasyonuydu. Gine-Bissau'dan devrimci Amílcar Cabral'ın 1966'da önemli bir makalede yazdığı gibi, sömürgeci güç sadece askeri kontrol değil, aynı zamanda ideolojik bir fetih gerektirdi ve bu da kıtadaki eski tarihlerin ve kültürlerin zarar görmesini gerektirdi. Bunun mirası, Afrika tarihinin devam eden devalüasyonunda ve kıtanın içinde ve dışında öğretilme ve çalışma şeklini güncelleme ihtiyacında gizleniyor. Sömürge sonrası döneme kadar, bu sömürgeci çabanın etkileri göç krizinde yaşar ve ekoloji ile ilgili olanlar ve diğer birçok şey gibi 21. yüzyılda dünyaya sunacak çok şey olan eski bilgi yollarının kaybı .
-
Afrikayı Geziyorsunuz ve Bir Zebranın Size İhtiyacı Var Ne Yaparsınız?
-