Detroit: Become Human'ın gelişimini yıllardır takip ediyorum, Pingtwitter'ün oyunla ilgili son raporuylaTokyo Game Showgeçen yıl. Ve dürüst olursam, gerçekten çok uzun bir zamanın gelmesi gibi geldi - bu neredeyse kesinlikle başlığınbirçok kez ertelendigeliştirme sırasında.
Detroit'in düşmesini beklememin bir diğer nedeni, yapımcısı Quantic Dream'in, oyuncu seçimini ve anlatısını ön plana çıkaran ve bir ölçüde kopyalanmayan iddialı, zorlu ve benzersiz oyunlar yaratma konusunda hikayeli bir geçmişe sahip olmasıdır. başka yerde. Bu, Heavy Rain ve Beyond Two Souls gibi başlıkları, kusurlarına, oyun endüstrisindeki benzersiz önermelerine ve pekala, benzersizlik bugünlerde yetersiz kalmasına rağmen yaptı, hayır.
Ve lütfen şunu söylemeliyim ki, beklemenin tamamı, kesinlikle beklemeye değdi. Quantic Dream, Detroit: Become Human ile yerleşik etkileşimli, çok yollu formülünü gerçekten yeni zirvelere çıkardı ve bazı kaliteli yazı, oyunculuk ve hareket yakalama ve bazı motora meydan okuyan görsellerle ortaklaşa, teklifler sunan bir başlık üretir. benzersiz, ilgi çekici ve - esas itibariyle - eğlenceli bir oyun deneyimi.
Neredeyse kaçınılmaz olarak Detroit mükemmel değil, ancak göreceğimiz gibi bu, 2018'in en ilginç ve canlandırıcı oyunlarından biri olmasını engellemiyor. Pingtwitter'ün tam Detroit: Become Human incelemesi için okumaya devam edin.
Pingtwitter'ün Detroit: Become Human incelemesine girmeden önce oyunun nasıl oynandığına dair bir fikir edinmek için, oyunun daha önceki sahnelerinden birinin üzerinden geçen bu kısa oyun videosunu izlemelisiniz, size nasıl çalıştığını ve nasıl olduğunuzu göstermelisiniz. oyuncu, gidişatına ve sonucuna karar vermek için onunla etkileşimde bulunmakla görevlidir.
Detroit: Become Human, 25 Mayıs 2018'de Amazon dahil çok çeşitli perakendecilerden edinilebilir.Oyun, Argos vePlayStation Storediğerleri arasında.
Standart oyun dahil olmak üzere Detroit: Become Human'ın çeşitli sürümleri vardır.Dijital Kaliteli Versiyonve Japonya'ya özelözel sayı.
Detroit: Standart sürümde İnsan Olun lansmanda 49,99 £ fiyatla satılıyor.
Detroit: Become Human, Detroit'in gelecekteki bir versiyonunda geçiyor ve androidlerin icadı ve ardından yaygınlaşması sayesinde, önemli ölçüde iyileştirilmiş ve ekonomik refah açısından tersine çevrilmiş.
Androidlerin hem Detroit'te hem de daha uzak yerlerde yararlı araçlar olarak yaygınlaşması ve normalleşmesi, bunların el işçiliğinden çiftlere, mağaza asistanlarına, yetişkin ticaret işçilerine ve toplumda hayatın her alanında benimsenmesine yol açmıştır. oyunun oynanabilir kahramanlarından biri, bir dedektif.
Bu farklı rollere rağmen, oyunun tüm androidlerini birbirine bağlayan ortak nokta, hizmet etmek ve itaat etmek için özel olarak programlanmış makinelerle toplumdaki itaatkar statüleridir.
Androidlerle ilgili bir oyun için sadece doğal olduğunu düşündüğünüz oyunun kahramanları, toplumun üç farklı alanında konumlanmış üç farklı android. Kara, yoksul, işçi sınıfı bir mahallede ev hizmeti rolünde bir android, Markus zengin, ünlü ve güçsüz bir ressamın kişisel asistanı ve Connor (henüz yaratılmamış en gelişmiş android modeli olan) akraba. bir bıçak koşucusuna, kusurlu androidleri avlamaya.
Ve androidler adına hareket eden, nasıl davrandıklarını ve davrandıklarını kontrol eden bu oyuncu ajansı, hangi seçimlerin yapıldığına bağlı olarak kökten değişebilen bir olay olan Detroit'in ana özelliğini ve gücünü doğrudan besliyor. Bu nedenle, Detroit: Become Human'da genel bir olay örgüsü varken, nasıl oynanır, karakterlerin nasıl geliştiği ve nasıl sonuçlandığı önemli ölçüde değişebilir.
Oyuncunun oynadığı oyun görevleri rolleri, Detroit şehri ve çevresindeki çok çeşitli yerlerde üstlenilir. Ve çok fazla şey vermeden, bazı kısıtlayıcı ama çok detaylı ortamlar aracılığıyla (Detroit: Become Human pek de açık bir dünya oyunu değildir), bunlar oyuncunun etkin bir şekilde çalıştığı dünyayı fark etmeye yardımcı olur, daha geniş hissini ve tonunu ince bir şekilde iletir. ve gerçekçi bir şekilde.
Nitekim Detroit, rolünüze kaymayı ve ardından uygun gördüğünüz şekilde rolünüzü oynamayı çok kolay hale getiriyor.
Detroit'te oyunu oynarken üstlendiğiniz rollerden bahsetmişken, üç ana oyun mekaniği içeriyorlar. Omuz üstü kamera açısı ile bunlardan ilki, karakterinizin ortamlarında başarılı bir şekilde gezinerek oyunun hikayesini canlandırmaktır. Bu, oyun dünyasında dolaşmanıza veya koşmanıza (oyun karar verir) izin veren geleneksel sol analog çubukla elde edilir, böylece insanlarla konuşabilir veya olay örgüsü hareketlerini uygun gördüğünüz şekilde gerçekleştirebilirsiniz.
Ne yazık ki, karakterlerin oyun dünyasında nasıl hareket ettikleri Detroit: Become Human'ın ideal olmayan alanlarından biri ve QTE olayından çıktıklarında çok sıkı bir şekilde kontrol ediyorlar. İnceleme sürecim sırasında, kendimi de ara sıra çevreye takılırken veya bir komutun kaydedilmesi için yavaşça dönüp bir etkileşim noktasına yeniden yaklaşmaya ihtiyaç duyarken buluyordum. Bunlar oldukça nadirdi, ancak bu ve sıkı kontrol daldırmayı bozdu, bu da bu oyun için gidiyor.
Ortamdaki etkileşimli kişileri, nesneleri veya parçaları tanımlamaya tüm karakterlerde bir 'Mind Palace' tarama modu ile yardımcı olunur. Bu, The Witcher 3 ve Batman: Arkham Knight gibi diğer oyunlarda muhtemelen deneyimlediğiniz tarama modlarına benzer şekilde çalışır; bu sayede DualShock 4 oyun kumandasındaki R2 düğmesini basılı tutarsınız ve ardından zaman yavaşlayarak gezinmeye başlar. notu vurgulanır.
Bu şeyleri tanımladıktan sonra, onlarla etkileşime girebilir ve Detroit'teki diğer iki temel mekaniği devreye sokabilirsiniz: Become Human.
Bunlardan ilki, gamepad kullanarak hızlı zaman olayları (QTE'ler) aracılığıyla nesneleri manipüle etmek ve onlarla etkileşim kurmaktır. Bu girişlerin kapsamı ve genişliği, kumanda kollarını döndürmekten ve düğmelere basmaktan, pedi tamamen döndürmeye veya alçaltmaya veya yükseltmeye, merkezi dokunmatik yüzeyde kaydırmaya ve hatta aynı anda çeşitli düğmeleri basılı tutmaya kadar oldukça çeşitlidir. Bunlardan ilki, gamepad kullanarak hızlı zaman olayları (QTE'ler) aracılığıyla nesneleri manipüle etmek ve onlarla etkileşim kurmaktır. Bu girişlerin kapsamı ve genişliği, kumanda kollarını döndürmekten ve düğmelere basmaktan, pedi tamamen döndürmeye veya alçaltmaya veya yükseltmeye, merkezi dokunmatik yüzeyde kaydırmaya ve hatta aynı anda çeşitli düğmeleri basılı tutmaya kadar oldukça çeşitlidir. .
Bu komutlar karmaşıklık ve zamanlama açısından değişiklik gösterir. Bazıları zaman kısıtlaması olmayan basit tek eylem olaylarıdır, diğerleri, özellikle oyunun çeşitli yüksek basınçlı parlama noktalarında, çok karmaşık ve hızlıdır ve kullanıcının kısa bir süre içinde bir dizi komut girmesini gerektirir. Ve oyun, mutlak sayısız olası sonuca sahip olduğundan, bu olaylarda nasıl performans gösterdiğiniz, genellikle hikayenizin gidişatı üzerinde doğrudan bir etkiye sahiptir.
Detroit'teki son kilit oyun mekaniği: Become Human, her karşılaşmada mevcut olan olası yanıtların bir seçkisiyle insanlarla ve diğer androidlerle konuşuyor. Sizin için hangi konuşma seçeneklerinin mevcut olduğu, geçmiş eylemlerinize ve karakterin sizinle olan ilişkisine bağlıdır; bu, olasılıkları artırabilir veya kaldırabilir.
Örneğin, Connor'ı oynarken, oyuncu vakasını araştırırken belirli kanıtlar bulursa, bu, belirli karakterlerle diyalog seçeneklerinin kilidini açacaktır. Aynı şekilde, Markus olarak oynarken, örneğin, istemeden bir karaktere kötü bir deneyim yaşatacak şekilde davranırsam ya da yapmazsam, bu, potansiyel diyalog seçeneklerini potansiyel olarak azaltarak veya değiştirerek, onun hakkındaki hislerini düşürür.
Ve bu diyalog seçimlerinden ve eylemlerinden bazıları daha açık bir şekilde işaretlenmiş sonuçlara sahipken, Detroit: Become Human'daki büyük güç, çoğu kişinin sahip olmadığı ve çoğu zaman bunların hikayeyi nasıl etkilediğini asla bulamayacaksınız (eğer yaparsanız, ) her sahneyi bitirene kadar, bu da oyunun seviyeleri gibi davranır.
Her sahnenin doruk noktasında, üzerinde oynarken yaptığınız her seçimi detaylandıran ve diğer olası seçenekleri gösteren bir akış şeması sunulur (yine de bunlar başka bir oyunda farkına varana kadar bunlar boş bırakılır) Her sahnenin doruk noktasında, üzerinde oynarken yaptığınız her seçimi detaylandıran ve diğer olası seçenekleri gösteren bir akış şeması sunulur (yine de bunlar başka bir oyunda bunları fark edene kadar boş bırakılır. ).
Bu temel oyun mekaniğinin sonucu, oyuncunun belirli bir hikaye çerçevesi içinde sıkı bir şekilde taşınması, ancak bunun içinde istediği gibi hareket etme özgürlüğü verilmesi ile etkileşimli bir filmde oynamaya benzer bir deneyime yol açar. Bu tür özel, hikaye odaklı deneyimlerden çok hoşlanan bir oyuncu olarak, genel olarak Detroit: Become Human oyunuyla çok iyi anlaştım, ancak eğer genellikle açık dünyada çok zaman geçiren bir oyuncuysanız oyunlar, o zaman kesinlikle sizin için bir alışma dönemi olacağını düşünüyorum.
Düzgün yarasa Detroit: Become Human'ın güzel bir oyun olduğunu söylemekten memnuniyet duyuyorum. Oyunun gerçek oyunculardan hareket yakalama ile senkronize edilen karakter modelleri, bir video oyununda şimdiye kadar gördüğüm en iyileriyle tam karşınızda. Quantic Dream, mo-cap'te harika bir deneyime sahiptir ve burada hem insan hem de android karakterlerin (set sahneleri içinde) inanılmaz derecede iyi görünen ve hareket eden karakterlerle gösterilmektedir.
Doku çalışması açısından nesneler, binalar ve ortamlarla ilgili ayrıntılar da gerçekten güçlüdür ve yukarıda belirtildiği gibi, bu büyük ayrıntı, oyunun çeşitli sahnelerinin oynanması için inandırıcı bir sahne oluşturmaya yardımcı olur. Aydınlatmanın da çok zaman harcandığı görülüyordu.
Oyunun aklımda pek iyi görünmediği yer, çevreleyen dünya motorunun ne kadar son nesil bloklu olduğu. Genel olarak Quantic Dream'in bunu saklamakta iyi bir iş çıkardığını düşünüyorum, ancak arada bir gerçekten bir şeyler öne çıkıyor, özellikle ağaçların ve araçların pek iyi görünmediğini fark ettim ve yine bu anlar küçük daldırma molalarına yol açtı.
Genel olarak, Detroit: Become Human PS4 Pro'mda inanılmaz derecede iyi koştu ve sanat tarzının oyunun yarattığı dünyaya adalet sağladığını düşündüm.
Son olarak, Detroit: Become Human çok güçlü bir müzik parçasına sahiptir. Bu skor, her karakter için bir tane olmak üzere sırasıyla üç farklı besteci tarafından bestelendi ve çok fazla ayrıntıya girmeden, oyunda oynanan sahnelerin duygusal rezonansını zarif bir şekilde uyandırdığını doğrulayabilirim. Bu, oyunun yukarıda bahsedilen güçlü ses oyunculuğu ile birleşerek mükemmel bir ses paketi oluşturmak için birleşir.
Bir video oyununun, şu anda endüstriyi muhtemelen rahatsız eden açık dünya uyumluluğundan kaçınacak kadar kendinden emin olduğu fikri, bunun yerine yetişkin temalarını keşfetmekten korkmayan, geniş ve karmaşık bir ray deneyimi sunmak için harika.
Ve genel olarak, Detroit: Become Human'ın bu amaca hizmet ettiğini söyleyebilirim. İyi oyuncular genellikle iyi yazılmış bir senaryo sunarlar ve Kara, Connor ve Markus android rolünü oynayarak, diyalog seçimleri ve işleri ileriye götüren QTE seti parçalarıyla hem sıradan hem de dramatik bir dizi sahnede uygun gördüğünüz rolü oynarsınız. .
Karakter modelleme ve hareket yakalama çalışması da harika görünüyor ve müzikal partisyon (üç ayrı besteci tarafından bir araya getirilirken) akarken, çevredeki ortamın ne kadar bloklu görünebileceğini ve karakterlerin nasıl tank benzeri kontrol edebildiğini unutmanıza gerçekten yardımcı oluyor. anlatılar ve kulağa etki eden, gerginlik oluşturan, duygu ileten veya gerektiği gibi bir eylem veya karakter tanımlama arasında iyi.
Ve oyunun sizden vermenizi istediği kararlar, Detroit: Become Human hikayesinin nasıl oynandığını tanımlayan o kadar önemli anlar, çoğu zaman oldukça gerçekçi ve karmaşıktır, hiçbir doğru ya da yanlış seçeneğin mevcut olmadığı ve çoğu zaman kesin ya da kesin bir bilinebilir sonuç. Çoğu zaman kararlar verirsiniz ve çok geç olana kadar yaptığınız etkinin farkında bile olmazsınız ve seviye akış şemasının sonuna bakarsınız ve eğer hepsini öğrenirseniz.
Detroit: Become Human'da yaptığınız her seçimin bir önemi yoktur, ancak hangisinin işe yarayıp yaramayacağını asla bilemezsiniz ve çoğu zaman oyuncu içgüdülerinizin size ne yapmanızı söyleyeceğini, video oyunlarının sizi onları oynarken harekete geçmeye nasıl ustaca programladığını bilemezsiniz. bu oyunda yanlış ol.
Bazen bu beni kızgın hissetmeme ve belirli etkileşimlere yönelik optimal sonuçtan daha az bir sonuca varmanın hayal kırıklığına uğramasına neden oldu, ama sonra yine hayat böyle işliyor, değil mi? Harekete geçersiniz ve en iyi niyetle bile, neden olduğunuz etki genellikle amaçladığınızdan uzak olabilir ve sonuç sizin ve başkaları için ideal olmayabilir.
Bu, insan olmanın ve öyle düşünmenin bir parçasıdır ve bu, Detroit: Become Human'ın sinematik stille ve video oyunu endüstrisi için canlandırıcı bir şekilde olgunlaşmış uygulamayla keşfettiği ideolojik temeldir.
Detroit: Become Human hakkında daha fazla bilgi için, ardından oyunun sayfasına gidin.resmi internet sitesi.