Alevler saçan ocağından bir ateş alıp da geldim
ve sonsuzluktan sık sık geçer giderdim
zamanın sınırlarını aşarak akşam kızıllığında
sanki tüm deniz kuşlarını sadece ben terk edendim.
Neden ki
yorgun kürekler gibi şimdi dost arkadaşlarım
sisten, sağanaktan ve ürkütücü sulardan yılgın yıllarım
aydan yansıyan yakamozlarda kalan
ey hayat
sen ne güzeldin!