Jerzy Hoffman neyle ilgili sessiz kaldı?
Polonya’nın Sovyet-Polonya savaşı 1920-1920’in olaylarına adanmış Hedgehog Hoffmann’ın “1921 Varşova Savaşı” adlı filmi kesinlikle Batı’da talep edilecek. Her şeyden önce, bu filmin kendi içinde taşıdığı Rus karşıtı oryantasyon propagandası nedeniyle ... Sinemanın muazzam propaganda potansiyeli V.I. Lenin ve XXI yüzyılda. sinema kitleleri etkilemenin güçlü bir aracı olmaya devam ediyor. Polonya Cumhurbaşkanı Bronislaw Komorowski ve eşi zaten filmin galasında yer aldı ve Eylül 30 filminin kendisi sadece Polonya'da değil, yurtdışında da çıktı.
Bildiğiniz gibi, Sovyet-Polonya savaşı şiddetli bir nitelikteydi. Kızıl Ordu, Beyaz Direklerin savunmasını engelleyerek batı yönünde başarılı bir saldırı başlattı ve Varşova'ya ulaştı, ancak burada mağlup edilip geri çekilmek zorunda kaldı. Sonuç olarak - sözde. “Kresy vskhodni”, yani, Batı Belarus ve Batı Ukrayna toprakları Polonya'da kaldı. Polonya tarihçiliğindeki Varşova yakınlarındaki Kızıl Ordu’nun yenilgisine “Vistül mucizesi” deniyor, bu da Polonya’yı kaçınılmaz çöküşten kurtardığı anlamına geliyor. Sovyet-Polonya savaşının teması, Polonyalı tarihçiliğin tamamında bir iplik gibi akıyor, günümüzün Polonyalı yurtseverliğinin Rus’taki cazibesinde başlangıç noktası. Varşova savaşının tarihi, bir tarih sembolü, politik-psikolojik bir dönüm noktası, kutupların inandığı gibi, Batı medeniyetinin savunucusu - Polonya ve “Rus barbarları” na karşı bir ebedi belirtisidir.
Yönetmenin ana mesajı - “Vistula'daki bir mucize”, komutanın dehası Jozef Pilsudski nedeniyle gerçekleşti. Resim, her şeyin olduğu tarihi türe ilişkindir: süvari ataklarına saldırmak, ana karakterlerin cesur eylemleri ve romantik aşk sahneleri. Bu uzak olaylarla ilgili sadece gerçeklerin hepsi yoktur, çünkü gerçek, gerçek anlamda gerçekçi bir resmin oluşturulması Jerzy Hoffmann'ın planlarının bir parçası değildi.
Polonya yurtseverliğinin yalnızca komşu ulusları “yemek” pahasına mümkün olduğu uzun zamandır bildiriliyor. “İki Vatan - İki Yurtseverlik” başlıklı makalede yayınlanan gazeteci Jan Jozef Lipsky bu durumu acımasızca eleştirdi. İç Ordunun emektarlarından Y. Lipsky, bir Sovyet karşıtıydı ama aynı zamanda bir entelektüeldi. Neden Polonyalılar, Katyn, İkinci Dünya Savaşı'nın en büyük trajedisi değil, Batı Cephesi'ndeki milyonlarca kurban değil mi? Bir cevap: Russophobia olmadan Polonya vatanseverliği yoktur.
Etno-sosyolog Wilhelm Mühlmann “etnocentrum” gibi bir kavram ortaya koydu. Etnosentrum, bu etnosların yaşadığı alandaki kişinin etnosunun farkındalığıdır. Bu, etnoların onu çevreleyen her şeyi içerdiği bir etnik düşünce şeklidir: araziden (dağlar, nehirler, ormanlar) çok farklılaştırılmış kavramlara (devlet fikri, savaşlar, ittifaklar, ekonomik ilişkiler, kültürel ve diplomatik temaslar). Her etnik merkez bozulmadan kalmaya çalışır. Etnocentrum kavramsal bir bölünmeden, bölünmekten korkar, çünkü Etnosentrumun ayrılması, etnik kimliğin ayrılması ve halkın iç yaşamındaki değişiklik anlamına gelir. Polonyalılar ve Ruslar arasındaki ilişkilerin etno-sosyolojik açıdan tanımlanması da mümkündür. Polonyalı etnosentrum bilinçsizce Rus etnosentrumunun gücünü Katolik olmayan halkın yanı sıra daha çok sayıda emperyalist insan olarak hissediyor.
Polonyalı etnosentrum, daha güçlü, daha enerjik ve daha saygın olanları “içeri sokmaktan” korktuğu için Ruslarla barışçıl ilişkiler kurma havasında değil. Polonya etnik merkez "boğulmak" ve Rus etnik merkezde çözülmekten korkuyor, ikiye bölünmekten veya ikiye bölünmekten korkuyor, yani. Katolik ve Ortodoks kimliğini kabul etmek. Bu nedenle, Rus İmparatorluğu'na hizmet eden önemli sayıda Ortodoks Kutbu veya Kutbu ve ardından SSCB (General A. Rzhevussky, Başlıca General F. Krukovsky, matematikçi NI Lobachevsky, Rus edebiyatı klasik N.V. Gogol, amiral GF Tsivinsky Cheka'nın kurucusu F. Dzerzhinsky olan Sovyet askeri lideri KK Rokossovsky, aynı Polonya tarih yazıcılığına göre, komşu insanların (Rusların) etnik bilincinin aşağılaması tehlikesini taşıyan ve komşu insanların (Rusların) etnik bilincine katkıda bulunma tehlikesini taşıyan, ideolojik antikorlar olarak kabul edilir - Polonyalılara özgü karşıtı Rus bilincini atolicheskogo.
Bu nedenle, Rus etnosentrumunun Katolik değil aşırı Rus hacmine nüfuz etmesinin kesinlikle imkansız olacağı Ruslarla böyle bir ilişki kurma arzusu. Politika, kültür, din ve medya - Bu, bilinçli bir etnik koruma mekanizmasıdır; Polonyalılar, yalnızca aktif olarak Rus karşıtı propaganda kullandıkları geniş Rus halkına olan maksimum kültürel ve siyasi uzaklık şartlarında kendilerini güvende hissediyorlar.
Açıkça görüldüğü üzere, Hedge-Hoffmann filminin ortaya çıkması, Rusya'ya ayna gibi bakan, bilinçli Polonya etnik merkezcilik mekanizmalarından kaynaklanmaktadır: “Bu ben değilim.” “Rusya'nın aynası” olmasaydı, Polonya kendi etnik “Ben” ini oluşturamazdı, kendisini etiyopsikolojik ağırlıksız, kavramsal bir boşlukta bulurdu. Bu nedenle, Jerzy Hoffman filmi sadece Rus karşıtı olan bir a priori olabilir. Rus karşıtlığına filmde daha fazla dışbükeylik kazandırmak için, Sovyet-Polonya savaşındaki 1919-1920 savaşının "rahatsız edici" anları dikkatle gözden kaçırıldı.
İlk olarak, Sovyet-Polonya savaşı sırasında Varşova'nın hedefleri son derece saldırgandı - Polonya'nın, Donbass dahil Litvanya, Belarus ve Ukrayna üzerinde kontrolün kurulmasıyla, yılın Commonwealth 1772'inin tarihi sınırlarında yeniden kurulması!
İkincisi, Pilsudski, Rusya’nın asıl hedef olduğunu gizlemeyen bir genişlemeciydi: “On altıncı yüzyılın sınırları içinde kapatılan ve Güney ve Güneydoğu’nun toprak ve fosil zenginliklerinden yoksun olan Kara ve Baltık Denizi'nden kesilen Rusya, Polonya’nın yeni bulunan bağımsızlığını ciddi şekilde tehdit edemeyen, kolayca ikinci sınıf bir güç haline gelebilir. Yeni devletlerin en büyüğü ve en büyüğü olan Polonya, Finlandiya'dan Kafkas Dağları'na kadar uzanan bir etki alanını kolayca güvence altına alabiliyordu. ”
Üçüncüsü, aslında savaşın başlangıcını kışkırtan aktif şiddet eylemlerine yönelen Polonya tarafıydı. Polonyalı birlikler, Belarus ve Ukrayna şehirlerini Polonya'yı sonsuza dek “göz ardı etmek” için zorunlu bir yürüyüşle işgal etti. Ek olarak, Lucian Zeligovsky komutasındaki Polonyalı birimler, Sovyet Rusya'nın ellerinden bağımsızlık kazanan Litvanya'yı işgal etti ve bölgelerinin bir kısmında Orta Litvanya'nın kukla durumunu yarattı. Zeligovski'nin kendisi Orta Litvanya'nın hükümdarı olarak (Varşova'dan) atandı. Böylece, Litvanya topraklarının bir kısmı tek taraflı olarak Polonya’nın bir parçası haline geldi ve Polonya devletlerinin 1939’te tasfiyesi kadar kaldılar. Polonya’da Polonya-Litvanya’nın Polonyalılar savaşı önemsiz bir dönüm noktası oldu. hikayeler. Modern Litvanyalılar için, aksine, bu savaş trajik bir anlamla doludur. Ve bugün Vilnius'un Litvanyalı Polonyalıların Litvanyalaştırılması konusundaki sert tutumu, Polonya-Litvanya ilişkilerinin zorlu bir yankısıdır.
Dördüncüsü, Pilsudski bir diktatördü, "yeniden örgütlenme" politikasının bir ideologu, yani. Polonya dışı etnik unsurun zorla pasifleştirilmesi ve Polonya'nın içindeki özgürlüklerin bastırılması. Sansür tanıtıldı, muhalefet partileri yasaklandı, ilk toplama kampları ortaya çıktı (Birch Kartuzskaya). Yaptırım rejimi, 1926'ten 1939'e kadar yürüdü, bu yüzden Pilsudski'nin korku ve kınama olmadan asil bir şövalye görüntüsündeki görüntüsü tarihsel gerçeklerden uzak.
Herhangi bir devletin tarihi mitlerle doludur, ancak Polonya tarihinin mit yapımının tacı olduğu anlaşılmaktadır. Polonyalılar faturalarını ödemeden kendi tarihlerini biliyor mu? Emin değil.
Genç ve yaşlı her Kutup, resmi propaganda sayesinde NKVD'nin yalnızca Polonyalıların “uygulayıcıları ve cezalandırıcıları” olduğunu biliyor. Ve Polonyalıların kaç tanesi NKVD’de vatandaşlarının hizmeti hakkında ne biliyor? Neredeyse kimse bunu bilmiyor. Ancak gerçek şu: Batı Ukrayna topraklarının SSCB'ye girmesinden sonra ve 1945'tan sonra yerel Polonyalılar, Sovyetler ile yeraltındaki haydutla ortaklaşa mücadele etmek için işbirliği yapmaya gitti. Sonra Bandera, Shukhavichy ve barışçıl Polonyalılar katliamının kökenindeki diğer "tarihi leş" - çocuklarla ve kadınlarla birlikte. Polonyalılar güvenlik görevlileriyle işbirliği yapmaya gitti. Chekistler, Sovyet subaylarının komutasındaki Polonyalı kendini savunma müfrezelerini yarattılar. Polonyalılar yayınlandı silâh Komutada Ukrayna milliyetçilerinin ormanlarında ve mağaralarında balığa çıktılar. NKVD'nin bir bölümündeki toplam Polonyalı gönüllü sayısı 30 000'e ulaştı.
Polonya'da komünistleri, özellikle de Sovyetleri sevmiyorlar. Ancak bazı nedenlerden ötürü, Polonya tarihçiliği, örneğin, 1930'lerin başında, Ukrayna Komünist Partisi'ndeki etnik Polonyalıların oranının cumhuriyetin tüm nüfusunun yaklaşık iki katı olduğu ve Komünist Parti Merkez Komitesi'nin genel sekreteri (B) U'nun Sırp Stanislav Kosior'u olduğu konusunda sessiz.
Polonya'da çok az kişi, 1926’ten 1934’e OGPU’nun (eski NKVD) başkanının Polonya aristokrat ailesi Vyacheslav Menzhinsky’nin temsilcisi olduğunu biliyor. Dahası, Menzhinsky aristokratlarının cinsi Ortodoksluğa vaftiz edildi. Bu arada Menzhinsky, diğer Pole'yi aristokrat aileden Dzerzhinsky'den OGPU başkanı olarak aldı. Bugünün Polonya'sında rahatsız edici açıklamalar duyuyoruz: “Dzerzhinsky bir Kutup değil. O bir yahudidir! ”Bu yüzden, mantıksız, sokakta Rusya’nın yararına Dzherzhinsky asilzadenin hizmetini anlatmaya çalışan Polonyalı bir adam. Ancak Dzerzhinsky bir Yahudi değil. O bir direk ve aynı spor salonunda Rusoyed Yu Pilsudski ile çalıştı.
Bu arada, 41 Uluslararası Molodist Uluslararası Film Festivali, 9 Ekim'de 22'ta Jerzy Hoffmann Varşova Savaşı tarafından açılan Kiev'de düzenleniyor. Film Festivali Genel Müdürü Andrei Khalpakhchi “Film, Mareşal Jozef Pilsudski ordusunun, Leo Troçki başkanlığında, Polonya'nın Bolşevik işgalini durdurduğu, 1920'in olaylarına adanmıştır. Bu çok büyük bir film.” Ve Polonya'nın 1920'ta doğuya saldırmasının nihai amacının, diğer şeylerin yanı sıra tüm Ukrayna'nın ele geçirilmesi olduğu anlamına gelmiyordu.
- Yazar:
- Vladislav Gulevich
- Orijinal Kaynak:
- http://www.fondsk.ru/news/2011/10/25/o-chem-umolchal-ezhi-gofman.html
Ctrl girmek
Bir hata fark ettim Metni vurgulayın ve tuşuna basın. Ctrl + Enter