-
sabahlardır.
o işe gitmeler...
akşam götü başı yayan, artist artist rakısını yudumlayan pijamalı gevşek sen değilsindir artık. bir telaş, bir koşturmaca...
ağzına sıçayım işe gitmiyorsun da gezegen değiştiriyorsun sanki. iki dakika geç kalsan mekik havalanacak ve sen göt gibi ortada kalacaksın.
hayat ne tuhaf!
-
-
gecedir. bir buçuk saat metro, metrobüs ve dolmuş yolculuğu ile işe gidilmiş, bütün gün işte beyin patlatıp dirsek çürütüp yine bir buçuk saat süren yol ile eve gelinmiş, tek başına bir ton balığı açılmış, ardından yine laptop açılıp çalışılmaya devam edilmiş ve gece tek başına yatılırken tüketilenin aslında ne olduğu düşünülmektedir zira.
-
1900-1980 arasındaki dönem sanırım.
bir tarafta aldolf hitler
diğer tarafta joseph stalin
beride benito mussolini
. birinci dünya savaşı
'na girmedim bile.
-
her sabah işe gitmek için saat 05.00 sularında uyanıp, mal mal boşluğa bakmak.. halı olur, perde olur ya da klozet başında tuvaletteki fayanslar olur... cidden trajikomik.
-
doğum komik ama trajik değil, ölüm trajik ama komik değil.
aradaki bütün bir yaşamsa oldukça trajikomik.