"Dost Arkady, güzel konuşma ..."
"Asla seraplara inanmadım ..."
"Asla seraplara inanmadım ..."
Kelimenin sihirli gücü olduğunu söylüyorlar. Kelimenin hastaları iyileştirebileceği veya öldürebileceği söylenir. Bazıları kelimenin şu anki gerçeği değiştirebileceğine inanıyor. Ama ben inanmıyorum. Bu yüzden ben burada inanılmazım. Belarus’ta uzun zamandır yazı yapıyorum, yazılar ve yorumlar. Belaruslar okuyor ve suç alıyorlar. Çok kırgın ve çok sayıda eksi koyun. Yeterince eğlenceli. Çok basit bir mantık var: eğer bir kişi ülkemizin beklentileri hakkında zayıf cevaplarsa, o zaman onu sevmiyor. Dahası, Rusya-Belarus dostluğu yok ediliyor ve Beyaz Rusya'nın umutları kökünden çürüyor.
Yani burada: Şahsen ben “kelimenin sihirli gücüne” inanmıyorum, hiç inanmıyorum. Çok güzel makaleler okudum ve çok güzel konuşmalar duydum. Bu nedenle, beynin kural olarak “makinede” filtrelemelerini sağlar. Herhangi bir reklam sloganı “çöpüme” uçuyor. Bir insan sana reklam okursa kulaklarına spagetti koymak ya da “Brooklyn Köprüsü'nü satmak” istediğini biliyorum.
Bilirsiniz, böyle yaygın bir ifade: “Gerçek olamayacak kadar iyi”? İşte tam olarak bununla ilgili. 80'in sonunda, 90'in başlangıcı, benzer bir bilgi dalgası Rusya'ya düştü. Halkça “yeni bir şekilde nasıl yaşayacağımız” açıklandı. Daha önce olan her şey agresif bir şekilde gülünçtü ve yeni düşünce ve yeni değerler standartları getirildi. Birçoğu bunu unuttu, ama hatırlıyorum. Ve bugün televizyonu, radyoyu, bilgisayarı açmak, sadece şehirde dolaşmak / alışveriş merkezini dolaşmak için yeterli ... spam ile dolup taşacaksınız. Ne yazık ki öyle. Modern Ruslar zaten koruma araçları geliştirdiler. Makinede koruma.
Mesleki deneyimim nedeniyle, herhangi bir “aşırı pozitif” bilgiden son derece şüpheliyim. Eğer “her şey süper” ise ve “böyle bir erkeğim” ise, o zaman öncelikle, beni aldatmak için nerede olduğumu anlamak için acele etmem gerekiyor. Profesyonel deformasyon, kökünde onu şaplak atıyor. Şu andaki gerçeklikte olamaz tüm büyük bir projeyle ilgili bilgilerin son derece olumlu olması. Bu olmaz.
Bu nedenle, bir zamanlar “parlak” Ukrayna Avrupa entegrasyonunu duyduğumda bile (yıllar önce), bazı kötü şüpheler derhal kafamın içine girdi. Bazı tür Avrupalılar gelip herkese çok ve çok para verdiklerinde, bu seçenek hemen bana güven vermedi: GDR'nin gözlerimden önceki üzücü deneyimi vardı. Doğu Almanlara çok uzun bir "gökten ay" sözü verildi ve sonra atmaları çok zordu. Doğu Alman ekonomisini tahrip eden Batı Almanlar, halk tarafından “iyi yaşamak için” çok iyi çalışmanız gerektiğini açıkladı. Ve buradaki herkes kendisi için. Bunu daha önce de söyleyebilirlerdi, ancak daha sonra “duvar çöküşü etkisi” başaramazdı.
Ancak Berlin Duvarı yıkıldığında ve GDR ekonomisi tahrip edildiğinde, "Aussie" popüler olarak "burada bulunmadığınızı" açıkladı. Prensip olarak, “kidalovo” ve edepsiz “razvodilovo”, “batı demokrasisinin” temel taşlarıdır. İnsanlar uzun süre “beyinlerle kompostlanır” ve ardından “seçim yaptıkları” sonucu kaydedilir. Merhaba orada. Doğu Almanya'da hiç kimse basit bir soru sormaya bile çalışmadı: “Batı yaşam standardı için gerekli kaynaklar nereden geliyor?” Saçma bir soru. Bu nedenle GDR'deki fabrikalar kapatıldı ve insanlar sokağa atıldı (bu arada, bu bitkiler Rusya için birçok bakımdan çalıştı, hiçbir şeye benzemiyorlar mı?)
Her nasılsa hepsi beklenmedik bir şekilde sona erdi, değil mi? En komik, ancak Doğu Alman deneyimi özellikle Rusya'da cahilce görmezden gelindi. Ancak, zaten 90 in başlangıcında her şey çok açıktı: GDR ekonomisi, “ağırlığın” yardım ettiği her şeye rağmen, Rus ekonomisinden çok daha moderndi, ancak hepsi fabrikaların kapatılması ve toplu işsizlikle sonuçlandı. Almanlar, Almanlara böyle davrandı. Fakat bazı garip sebeplerden dolayı, bu deneyim tamamen açıklanmamıştı. Herkes serbest piyasanın “mucizevi gücüne” inanmaya devam etti. Ama çoktan şüphe etmeye başladım ...
Şimdi hepimiz Ukrayna'da aynı şeyi gözlemlemek için iyi bir servete sahibiz. Burada insanlar öğretmiyor tarih, hatta en yeni tarih, ama boşuna. GDR’de olanlar, daha sonra Polonya ve Çekoslovakya’da (Çekoslovakya’da sona erdi), Macaristan ve Bulgaristan’da, Yugoslavya ve Letonya’da tekrarlandı. Ekonominin ve büyük işsizliğin ortadan kaldırılması, ayrıca büyük “misafir işçiler”. Ukrayna'da kesinlikle yeni bir şey olmuyor. Bütün bunlar zaten bir kereden fazla oldu. Ukraynalılar “misafir işçiler” ile parlamıyor (kimse artık onlara ihtiyaç duymuyor). Ve böylece her şey kesinlikle şemaya göredir.
Yerel tesis kapandı, yerel çiftçi iflas etti ve Almanya'da her zaman mal satın alabilirsin. Para yok Endişelenme! Bir Alman bankasında borç alabilirsiniz! Führer sizi düşünüyor (şaka). Bu bir "Belarus" kalmıştı bir Belarus. Peki, affet, onu ne bekliyor? Hangi seçenekler olabilir? Sadece aslında? GDR, Macaristan, Çekoslovakya, ESSR ve diğerlerinin deneyimleri var. Ve kesinlikle aynı. Ekonominin ve kredi köleliğinin sökülmesi.
Belarus'un kaderi neden farklı olacak? Bu nereden geliyor? Kesinlikle, olumlu bir deneyim nerede? Polonya hakkında konuşuyorsanız, “Eurocredit pompalamayı” iptal ettiklerinde ve “Gaster” İngiltere'den döndüğünde, “Polonya mucizesine” ilgiyle bakacağım. Burada kesinlikle Belarus hakkında iyi bir şey söylemek istiyorum, ama işe yaramıyor. Çünkü, hepimizin zaten anladığı gibi, Belarus, kategorik olarak Rusya ile bütünleşmek istemiyor. Belaruslular, değerleri ve standartları ile Avrupa'yı hayal ediyor.
Bu arada, “Rus ve Belarus” arasındaki tüm yanlış anlamaların ve kavgaların nedeni budur. İşte "kötülüğün kökü". Belarus için Rusya ile entegrasyondan daha kolay bir şey olamazdı. Özellikle de yıllar önce 10. Fakat süreç yok. Ben durdu. Fakat mesele şu ki, Belaruslar buna ihtiyaç duymuyor. Bunu istemiyorlar. Ve Lukashenko'da bile değil. Hayalleri: “bağımsız Avrupa-Beyaz Rusya”. Tabii ki, "dost" Rusya. Avrupa'nın bu hayaliyle en üst noktaya ulaştılar ...
Öncelikle, “euro ile bütünleşik” Belarus'un kaçınılmaz olarak aşırı derecedefofobik olacağını açıklamak gerekir. Canlı örnekler: Polonya, Litvanya ve Ukrayna. Anlaşmazsanız, ülkenin başarılı bir şekilde “euro ile bütünleşmesi” ve Rusya ile mükemmel ilişkiler kurması durumunda sadece örnekleri arayın. Ben böyle örnekleri bilmiyorum. Belarus Cumhuriyeti'nin Eurointegrasyonu tek bir şey anlamına gelecektir: er ya da geç, Ruslar ve Belaruslar düşman olacaklar. Yaklaşık olarak, Sırplara “AB'ye daha fazla katılma” şartı olarak Rusya'ya yönelik yaptırımlar sunuluyor. AB, ne yazık ki, tamamen bir Rus alfabesi olan bir projedir (ancak yüzde yüz “gomofilsky” ve bu iyi bir haber).
Bu gibi durumlarda kimse suçlu değil. Bu nedenle, Avrupa'nın tatlı rüyalar otomatik olarak Rusya ile bir çatışma anlamına gelir. Ve bu, “Avrupa-Beyaz Rusya entegrasyonunun” temellerinden sadece biri. Ve bu hiçbir yerde olmadan: Belaruslar bunu yapmak zorunda kalacaklar. Neden bu kadar güvenle “ana müttefik” in “Avrupa entegrasyon vektöründen” bahsediyorum? Bu tür demir güven nereden geliyor? Mesele şu ki, resmi Minsk'in fırlatılmasını uzun zamandır izliyorum. Ve dostum, yeterince dikkatliyim.
Çoğu zaman aynı kardeşçe soruyu “kardeşçe Belaruslulara” sordum: “Neden Yu. Ossetia'yı tanımadın?” Çeşitli şeyleri yanıtladılar ve ben prensipte cevabı kendim biliyorum: Rusya’nın kendileri için geçmiş ve şimdiki zamanı ve Avrupa'da geleceği görüyorlar. Buradan tüm karşılıklı hakaret ve yanlış anlama. Fakat bize doğrudan Rusya'nın artık onlar için çok ilgi çekici olmadığını söyleyemezler. Yu'yu tanımamak Ossetia, Rusya ile kavga etmektir. Kötü, ama ölümcül değil. Yu'yu tanımak, Ossetia, Avrupa ile kavga etmektir. Böylece “geleceğinizi” yok edin. Her yapbozun kendine ait bir ipucu var ... Belarus Cumhuriyeti, 2011’te iflasın ve çöküşün eşiğindeydi, ancak Osetya ve Abhazya'yı tanımadı. Avrupa rüyasının daha pahalı olduğu ortaya çıktı. Bu Brüksel'den bir çağrı: “Güney Osetya'yı tanırsanız, o zaman Avrupa'yı göremezsiniz…” Ve hepsi bu, oyun oynandı.
Her şey çok basit, anlaşılabilir ve mantıklı. Batılılar nasıl bir rüyanın değiş tokuş edileceğini biliyor. “Amerikan rüyası”, “Avrupa rüyası” - iş, kişisel bir şey değil. Üzgünüm, enayilerdeki iş. Bir rüyaya çok uzun süre yatırım yapabilirsiniz. Sonsuz uzun. Öyleyse, size kötü Rusların avro noktanızı tahrip ettiği ve bu nedenle onlarla savaşmak zorunda kalmanız size halktan açıklanacak. Ukrayna'da, tam olarak bu resmi görüyoruz. 2’teki maaşlar binlerce avro olacak, ancak Rusya’nın çöküşünden sonra. Bunun gibi bir şey.
Bu yüzden Belarusluların tüm “açıklamalarına” güvenmiyorum. Üstelik, tamamen samimi değiller, ayrıca, Belarus Cumhuriyeti'nin dış politikası hakkında doğrudan sorularla “dövmeye” başladığınızda (asla Rus yanlısı değil), profesyonel olarak “etki çizgisini terk etmeye” başlarlar. Ustaca ayrıl. Bu tür duygular ve sekizler hayran kalmanızı sağlıyor. Bu arada, “doğruyu söylemek kolay ve keyifli” Peki sorun ne? Dil engeli yok. Ancak tamamen dürüst olamazlar. Rusya-Belarus dostluğuyla o kadar basit değil. Buradaki Belaruslular, konuyla ilgili olarak Belarusça için oldukça açık olan şeyleri anlayamayan saf Ruslardan çok daha fazla.
Rus arkadaşlığı ne için? Bu kutsal. Bu değiş tokuş değil. Belaruslular biraz farklı: Belarus Cumhuriyeti'nin dostluğu - Rusya Federasyonu endişelendiriyor sadece RB ve Rusya, başka kimse yok. Belarus Cumhuriyeti, Rusya’ya bakmadan diğerleriyle ilişki kurma hakkına sahiptir. Bu anlayamadıkları ve çok kırgın bir şey, ama her şey basit. Bu arada, bize cevap olarak Belaruslar da çok kırgın: neden onlara arkadaş olalım diyoruz. Diğer bir deyişle, Su-24'in yıkılmasından sonra Lukashenko, Erdoğan'la iyi iletişim kurabilir ve aynı zamanda Rusya'nın yakın müttefiki olarak kalabilir.
Belki de bu görüş garip ve hatta vahşi görünebilir, ancak anlamaya çalışın. İnsanlar “dostluk” kelimesine biraz farklı bir anlam kattılar ve sonuç olarak birbirimizi anlayamıyoruz. Bu, "münhasır olmayan" aşk arasındaydı. Belaruslular bunu neden açıklamıyor? Biraz garip. Bunun yerine: sonsuz duygular ve kaçmak. Bu doğru değil mi? Hepsi yanlış mı? Gerçek nedir? Gerçek şu ki, zaten yedi yıldır Belarus yazılarını okudum. Zaten göz zamylilas. Bir insan her şeyi olduğu gibi açıklamaya hazırsa, o zaman çok fazla zaman almaz.
Ama iletişim kurması gerektiğinde, ama kişi gerçekleri söyleyemezse ... O zaman her şey başlar. Prensip olarak, VKS’in Suriye’de faaliyete geçmesiyle Belarus’tan destek beklemiyordum. Genelde hayır. Yanılmamıştım. Avrupa onaylamıyor, çünkü hayır. Belarusyalıların kendileri de pek ilgilenmiyorlar. Her ne kadar VKS teröristlerle savaştı gibi gözükse de ...
Basitçe, Belarus'ta Belarusların Rusya'da yayılmamayı tercih ettiği çok şey var. Bu ve Rus karşıtı eylemler, toplumun büyük bir kısmı arasında Rus karşıtı gösterilere akıyor, bu ve Ukrayna milliyetçilerine duyulan sempati ve bu gençleri Bandera ve Shukhevych portreleri ile kazıklayanlar… Bu şeye işaret ettiğinizde, tepkisi: "Ve bu ..." Hepsi bu. Bilinçli ama Ruslarla tartışmamayı tercih ediyorum. Neden kirli çamaşırları halka yıkamalıyım? Beyler, bence bizimle tamamen dürüst değilsiniz.
Ve bir şekilde Rus yanlısı duyguları, örgütleri ve gösterileri gözlemlemiyorum. Bunun yerine, “Ruslar ve Belaruslar sonsuza kadar kardeşiz” ve sadece bu zarafete inanmayan bazı sürüngenlerin (benim gibi) komik hikayelerini duyuyorum.
Belarusyalılar İçin (özellikle gençPenceredeki ışık Avrupa’dır, ancak Rusya değil. Bu bir gerçek ve bu düşünülmelidir. Avrupa, Belaruslara hiçbir şey teklif edemez. Ve bu da bir gerçek. Fakat kimse bunu Belarus'ta dikkate almak istemiyor. İşte bu “çifte aldatma” da (Avrupa, Belarus'u aptallaştırıyor, ve biri Moskova'yı kandırmaya çalışıyor), Mavi Gözün başarısız olduğu deliğin ipucunun ardında yatıyor.
Ukrayna, prensip olarak, makul bir liderlik ile Avrupa için "köşeye bağlanabilir". Teoride ekonomi daha kendine yeter. Belarus, prensipte, hammadde, deniz, chernozem, hiçbir şey içermiyor. Eski montaj atölyesi, yazvi. Sovyet standartlarına göre inşa edilen montaj atölyesi. Ve Frau Merkel'in kendisini Belarus Cumhuriyeti'ni herhangi bir fiyata entegre etme görevini yerine getirdiğini hayal edelim. Brad, ama diyelim ki. Karşılıklı ilişkilerin karanlık geçmişini telafi etmek, tabiri caizse. Oscar Paul Dirlewanger yaşlı bir kadının rüyalarında görünmeye başladı, bu yüzden günah ve dua etmeye karar verdi.
İlk sorun: Lukashenko ve onun "Ryzhym" (ikinci heceye vurgu). Lukashenko herhangi bir miktarda kaynağı “tüketebilir” ve rejim bundan daha güzel olacak ... Tamamen reform yapmıyor olması anlamında. Olmaz. Şimdiye kadar sadece siyaseti düşünüyorum. Yani, "kırmızı" temizlemek zorunda kalacak. Başka yolu yok. Ancak bu otomatik olarak ülkedeki kaos anlamına gelecektir. İşte o zaman Belarusluların nasıl “barışçıl insanlar” olduğunu öğreneceğiz. Öğrenmeyi tercih ederim Haberama kişisel olarak.
“Eski çerçevelere” dayanarak, rejimi reform girişimleri, yeni baskısında yeniden yüklenmesine yol açacaktır. Birkaç gün, hatta birkaç ay içinde yeni bir güç sistemi oluşturmak kesinlikle imkansızdır ve Savchenko dahil hiç kimse için işe yaramaz. Söyleyin bana, Beyaz Rusya'nın Avrupa-Beyaz Rusya'ya politik geçişini nasıl görüyorsunuz? Teknik olarak? Kanlı kaosa girmekten başka seçenek göremiyorum.
Aynı zamanda, Putin de dahil olmak üzere tüm harici oyuncuların entrikalarını çok istekli bir kararla ortadan kaldırdım ve Merkel ile Belarus'u yalnız bıraktım. Ancak ... karar gagalanmadı, görülmedi. İdeal durumda bile. Ama yine de ekonomiden bahsetmeyi unuttuk ... Ve burada hala daha ilginç: Belarus ekonomisi tamamen Rusya Federasyonu'na bağlı. Rüzgâr türbinlerinin temiz enerjisiyle güçlendirilen tamamen endüstriyel bir ekonomi ekonomisini baştan aşağıya atıp sıfırdan inşa etmenizi mi öneriyorsunuz?
Ve üzgünüm, bu keyfi kim ödeyecek? Avrupa Birliği'nin büyüyen sorunları karşısında? Avrupa Birliği yükselmiş olsa bile, 90'in başlangıcında olduğu gibi, Belarus kaçınılmaz olarak Doğu Almanya'nın kaderini daha üzücü bir şekilde tekrarlardı. Basitçe, bu ülkeler arasında ortak bir nokta var: hammadde değil, mal üretiminde ana istihdamı olan kompakt, nispeten gelişmiş, homojen bir ülke. Ve kaliteli tarım ve zor güç: Lukashenko, neden Honecker değil? Peki Doğu Almanya şu anda nerede? Aynı zamanda, Belarusların asla Alman olmadıklarını (Avrupa'ya tamamen yabancı olduğunu) unutmayın.
İşte Avrupa-Beyaz Rusya’nın parlak bir geleceğini tahmin etmek için “parmaklarda” ilk girişimler. Hayır, elbette, küçük çocuklar astronot veya bankacı olmayı hayal ederken, örneğin Avrupa entegrasyonu gibi güzel bir şeyi de hayal edebilirsiniz. Ancak çoğu durumda rüyalar rüyalar olarak kalır. İyi, ama mümkün değil. Şimdi merak ediyorum ve “Batı koalisyonu” aslında Beyaz Rusya için hangi seçenekleri planlıyor? Sırayla, konuşabilmek, para vermemek ve herkesin memnun olması için mi? Herhangi bir önerin var mı?
Burada yine, Ruslar ve Belaruslar arasındaki fark nedir? Ruslar zaten “Avrupa ile dostluğun” bütün takılar hakkında net bir anlayışa sahipler. Belaruslar gibi ruh halimiz vardı ama 90'lerde. Yugoslavya-98'e kadar. O zaman görüşlerimiz biraz değişti. Şahsen benim için Belgrad'ın bombalanması mutlak bir şok oldu. Her nasılsa son ana kadar inanamadım. Ama ne yazık ki - doğru olduğu ortaya çıktı. Doğrudan analojiler yapan Yugoslavya-98, sanki Rusya, 2014'taki büyük Ukrayna şehirlerine siyasi baskı uygulamak için bir dizi füze bombası saldırısı düzenledi.
Öyleyse ilginç olan şey: Rusya bunu yapmadı, ancak birçok Belaruslu için şüpheli bir saldırgan gibi. Ve bu tür meselelere aktif olarak dahil olan Avrupa Birliği de tamamen beyaz ve kabarık. Hem Ukrayna hem de Belarus basınını okudum ve çokça yorum yapıyorum, Sırplara karşı hava savaşı son zamanlarda gerçekleşti. Ancak hiç kimse bunu Belarus veya Ukrayna'da hatırlamıyor. Ve Kazakistan ve Ermenistan'da, bu bir şekilde hatırlamaya pek düşkün değil.
Yani, hepimizin anladığı gibi, böyle bir gerçek kesinlikle gerçekleşti: egemen bir devlete askeri bir saldırı yapıldı ve topraklarının bir kısmı ondan uzaklaştırıldı. Aynı zamanda binlerce insan öldü ve yüzbinlerce kişi mülteci oldu. Sivil nesnelere karşı grev ve bunun sonucunda da muazzam bir tahribat yaşandı. Gerçek? Gerçek. Ancak ne Ukraynalılar, ne Belaruslar, ne de Sovyet sonrası cumhuriyetlerin diğer sakinleri (Rusya hariç) ilgilenmiyor. Fakat hepsi Rusya'nın Ukrayna'ya "saldırdığını" hatırlıyor. Tehlikeli komşu. İşte o klasik dava bizde: “Binlerce kez tekrarlanan bir yalan gerçek oluyor". Ve onlara bir şey ispatlamakta fayda yok: zaten bu dünyada yaşıyorlar.
Yani, çok hoş olmayan bazı gerçekler var: Yugoslavya, Irak, Libya. Ve işte “havza çizgisi” geliyor: Rusya ve Beyaz Rusya'daki bu olaylara karşı tutum çok farklı. Temelde farklı. Bu arada, buna dikkat et. Irak öncelikle ABD tarafından saldırıya uğradıysa, Libya'ya saldırmak çoğunlukla Avrupa fikriydi. En sonunda Rusya-Avrupa ilişkilerini baltalayan tam da bu savaştı: Komşularına kolayca ve basitçe saldıran biriyle arkadaş olmak mümkün değil.
Ancak Belaruslular, Avrupa’nın parlak bir rüyasını görüyor, bu nedenle Libyalı Jamahiriya’ya karşı saldırganlık ve Kaddafi cinayeti hakkında olumsuz bir duygu yoktu. Bilirsin, herhangi bir arkadaşlığın doğrulanması gerekir. Dolayısıyla, Rusya-Belarus dostluğu bir kez bile böyle bir teste dayanamadı. Sadece Moskova-Minsk hattından ayrılmanız ve Rusya / Belarus dışında bazı ciddi siyasi olayları göz önünde bulundurmanız gerekiyor. Ve Moskova ile Minsk'in tepkisini karşılaştırın. Ve hayret et.
Görüyorsunuz, görüşmeler Rus-Belarus halkı ilkesiyle yapılırken biz kardeşiz, vb. (yani, Sineoki temsilcileri onları yönlendirmeyi tercih ederler), o zaman bir şeyi kanıtlamak / ispat etmek neredeyse imkansızdır. Fakat bu çizgiyi terk ederseniz ... Resim çarpıcı biçimde değişiyor: Donetsk ve “mülteciler avı” nın bombardımanı Belarus'ta herhangi bir reddedilmedi, Suriye'deki savaşta Esad'ın desteğini ve teröristlerin, Kırım'ın, Kafkasların kınanmasını hatırlamıyorum.
Ve her zaman Ruslar sorun hakkında bir görüşe sahipken, Belaruslar tamamen farklı bir görüşe sahipler. Ne yazık ki. Burada Belaruslular “Stalin Çizgisi” ni ziyaret etmek için aktif olarak “VO” ya davet ettiler ... Komik, ancak Sevastopol kitlelere geldiğinde, hepsi yeleğin içinde, St. George kurdeleleri ve Kırım bayraklarıyla dolu… Ve ne olacak? Kabul eder misin Ya da daha iyi değil buna değer? Avrupa onaylamayacak mı?
Siyasetin ne kadar önemli bir nokta olduğunu görüyorsunuz, iki kardeşlik halkını nasıl içine çekebilir? Paradoks, örneğin Çeçenlerin ve Kadırov'un Lukashenko'lu Belarus halkının aksine bugün kendilerinin olması. Bu tarihsel paradoks. Politikaya dokunma? Öyleyse, Almanlardan Japonlara (Papua'lar ve Sioux Yerlileri) kadar herkesle kolayca “ilişki kurmayı” sağlayabilirsiniz. Bu nedenle, kaç kişi sıcak, arkadaş canlısı, güzel sözler söylemez - Rusya-Belarus ilişkilerinde durum iyileşmeyecektir. Kelimeler, sadece gerçeği tarif ederler, ama değiştirmezler.
Gerçek şu ki, garip bir nedenden dolayı “bağımsız” bir dış politika yürütmek, Belarus'a herhangi bir ikramiye getirmedi, ancak Rusya ile ilişkilerini serin bir şekilde bozdu (paradoksal olarak, resmi Minsk, hem Brüksel hem de Moskova ile aynı anda kavga edebilir) Moskova ve Brüksel ile ilgili çok daha az sorun var). Gerçek şu ki, böyle bir politikanın izini sürmek, Rusya-Belarus ilişkilerinde tam bir uyuşmazlık anlamına geliyor. Aynı zamanda, Belarus'un en başından “Avrupa entegrasyonu” için bir umutları olmadığı da acı bir gerçektir.
Bu nedenle, Belarus basınını okuduğumda ve yorum yaptığımda, bu benim için üzücü ve şaşırtıcı bir hal aldı: insanlar gelişim için kesinlikle gerçekçi olmayan seçenekleri tartışıyorlar. Avrupa, Belarus’a büyük miktarda yatırım yapmayacak, Belarus mallarını almayacak ve Belarus Cumhuriyeti’nde yapısal reformları finanse etmeyecek. Lukashenko ile veya onsuz. Asla hiçbir şey için. Buna karşılık Rusya, kategorik olarak birisinin Avrupa entegrasyonuyla kendi pahasına ilgilenmiyor. Bu Ukrayna örneği ile gösterilmiştir.
Analiz için toplanan bilgiler toplu olarak: GDR, Litvanya, Bulgaristan "AB'ye daldı", ancak özel bir lütuf almadı. Bugün Avrupa Birliği en derin krizde. Ancak, Minsk'te ciddiye alınan tek ihtimal “Avrupa ile yakınlaşma” dır. Hatta bir karkas dolmasına rağmen, Lukashenko'yu ve Rusya ile dostluğunu korurken. SSCB ve II. Dünya Savaşı gittikçe uzuyor ve geçmişte kaldı. Ancak modern Rusya ve Beyaz Rusya'nın ortak siyasi görüş alanında pek az var.
II. Dünya Savaşı, 70 yıl önce sona erdi. Çok uzun bir zaman. SSCB bir yüzyıl önce çöktü, sadece hatırlamayan bir nesil büyüdü. Modern Rusya ile modern Belarus'u birbirine bağlayan nedir? İyi soru Neredeyse her zaman, Belaruslulara böyle şeyleri sorduğunuzda, tarihe daldırılırlar. Tarih güzel, ama bugün elimizde ne var? Son 25 yıl boyunca? Yaygın?
Rusya “Avrupa değerlerini” paylaşmıyor ve oraya entegre olmayacak. Seçim yapılır. Ukrayna çok zamanında ve kesinlikle çok iyi bir şekilde Avrupa'ya entegre oldu. Her şey, böyle bir ülke yok. Litvanya orada gözüküyor, ancak çok az nüfus kaldı. Belaruslular gerçekte ne istiyor? Kendi başına, Belarus Cumhuriyeti oldukça küçük bir ülkedir ve bağımsız navigasyon için doğal ya da finansal kaynaklara sahip değildir. Sınırsızca Moskova hile yapmak da mümkün değil.
Modern Belarus'un bize kayması çok ama çok basit bir şekilde açıklanmıştır: Sovyet kaynağı çoktan yemiş. Uzun bir süre boyunca, Rusya’ya yardımı düşünerek, neredeyse yirmi yıl boyunca yeterliydi. Ve işte burada bitti. Paradoks, “Minsk stratejistleri” için bile tam bir sürpriz haline geldi. Belarus'ta ekonomik planlama var mı? Peki, peki. “Belarus mucizesi” nin iki kaynağı vardı: Rusya'dan ve Sovyet topluluğundan yardım. Ve burada bitkinler. Ve sonra, Belarus'un herhangi bir "kendi" ekonomisinin olmadığı ortaya çıktı.
“Batıya doğru” manevra tamamen politik bir manevradır: “bağımsızlığını” göstermek ve Belarus'un seçeneklerinin olduğunu göstermek. Belarus klasikleri: "Rusya yardım etmeyecek, Çin yardım edecek." Nedense, “bağımsız” bir Belarus sürekli olarak yardım edecek birine ihtiyaç duyuyor, ancak bağımsız devletlerle böyle bir şey yok. Böyle trajik bir paradoks var: Lukashenko Belarusları Rus olmadıklarına ikna etmeyi başardı, ancak kendi kendine yeterli bir ekonomi kuramadı (yanlış kişi 20 yıl yapıyordu).
Avrupa'da, çok iyi, özellikle para. Fakat Avrupa parası gibi ve Avrupalılar onu dağıtmıyor. Yine İngilizler, tür klasiklerini yüksek maaşlarıyla gösterdiler. Polonya / Litvanya / Letonya'dan “Avrupalıların” işgalinden bıkmışlarsa, AB'den çıkışa gittiler. Ve haklı olarak, neden "haydut" beslenir? İngilizler “birleşmiş Avrupa” da ne kadar kaybettiğini ve sayısız dilencisini “yeni Avrupa üyeleri” olarak anladılar. Ve bu misafirperver organizasyondan ayrılmaya karar verdiler. Brüksel yetkilileri arasında korkunç bir “patlama” yaşanmasına neden olan, kim anlaşılabilir ki: eğer tüm bağışçılar kaçarsa, kim ödeyecek? Ve maaş maaşları var! Avrupa ücretleri!
Fransa'da ve hatta Almanya ve Brexit'te artan ekonomik problemlerle ilgili olarak, beklenmeyen bir soru ortaya çıkıyor: Doğu Avrupa'dan milyonlarca işçi göçmeni ne durumda? Sadece İngiltere'de, yaklaşık bir milyon Polonyalı yerleşti ve referandumdan sonraki ilk gün çok ısrarla “gidecek şeyler” ile ilgili sorular soruldu. Yerel halkın yeni gelenlere değil, İngiliz ekonomisinde işe ihtiyaç duyduğuna çok mantıklı inanan basit, yurtsever İngilizlere sorduk.
Aynı gururlu Balts dokundu. Onlar da agresif bir şekilde dikkat çekti. Ve her şey ne kadar iyi başladı ... Ne bakış açıları çizildi ... Komik olan, “yeniden göç etmenin” evde siyasi bir krize yol açacağı. Baltık'ta veya Polonya'da boş yer yok, ama zaten politik bir kriz var. Tek çıkış yolu - onların ordusunda! Ve her şey için suçlamak olan Rusya ile savaş. Bu yüzden “Belarus'un Avrupa'ya hareketi” konusundaki mantık biraz geç oldu. Tam olarak altı yıl.
Öyleyse neden tüm bu “Belarus Cumhuriyeti etrafındaki“ sıçrayanlar ve tutuşlar ”? Pekala, Belarus makamları için bu, zamanı uzatmak için son fırsat. Ve Avrupalılar için - politik manipülasyon aracı. Avrupa bütünleşmesinin etrafındaki oyunların sebepleri budur ... Beyaz Rusya ve Ukrayna için Avrupa bütünleşmesi, batıya doğru hareket ederken sürekli hareket eden bir ufuk gibidir ... Düşünce kesinlikle güzeldir: çok fazla para ve özgürlüğe sahip ve hepsine cömert bir el veren bir çeşit sihir yapısı vardır. yoksulluk ve zulüm muzdarip.
Sadece küçük çocuklar ve Doğu Avrupalılar buna inanabiliyorlar (“Bir sihirbaz mavi bir helikoptere girecek…”). Genel olarak, “Avrupa Birliği’nin genişlemesi” aldatmacası gözlerimizin hemen önünde sona eriyor. Ve Minsk yetkilileri daha yeni sonunda MMM'ye yatırım yapmak için bir araya geldiler ... Şimdi nasıl yaşayacaklarını merak ediyorum? Öyleyse, baylar, bilge antik Romalıların söylediği gibi: “Veritas vos liberabit” (“Gerçek sizi özgür kılacak”). “Bilgi çöplerini” analiz ederek zamanınızı boşa harcamayın.