Ali Uçar'ın İbretli Bir Rüyası
Îman-Kurân hizmetiyle tanıştığı günden beri durmak dinlenmek bilmeden fırtına gibi koşuşturan Ali Uçar'ın yıllar önce gördüğü ibretli bir rüya vardır. Yıl 1969'lar. İstanbul'da, sahile yakın bir bölgede okuma programı düzenlenir. Seksen civarında öğrenci vardır. Ali Uçar, o zamanlar yirmi yaşını aşmıştır. Geçen günün iman hakikatleri müzakereleriyle, sanki bir Cennet bahçesinde kılıyormuşçasına namaz ve zikirlerle dolduğu bu günlerde bir rüya görür Ali Uçar. Rüyasında dağ ya da tepe gibi yüksekçe bir yerdedir. Davud (as)'ı görür. Elinden tutan Davud (as), "Sen Bediüzzaman'ın talebesisin. O eserlerinde her nebi gibi benden ve gösterdiğim mucizelerden bahsetmiş. Çok iyi anlatmış. Çok severim o bölümü." der. Tepenin kenarına kadar giderler. Aşağıda bulutlar görünmektedir. Davud (as) Ali Uçar'a, "Atla aşağıya" der. Ali Uçar, "Nasıl atlarım, burası uçurum" diyerek tereddüt eder. Davud (as), "Ben peygamberim. Bana güvenmiyor musun?" der. Bunun üzerine hemen atlar Ali Uçar. Davud (as) da gelir. Hiçbir şey olmadan sanki paraşütle iner gibi yemyeşil bir ovaya inerler. Burada başta Peygamberimiz (sav) olmak üzere bütün peygamberler bulunmaktadır. Muhteşem bir ziyafet vardır.
Hepsi Ali Uçar!'a bakar ve "Bediüzzaman'ın talebesi geldi" diye konuşurlar. Ziyafet biter ve dua edilecektir. Kim yapsın diye bakışırlarken, "Bediüzzaman'ın talebesi var. O Risale-i Nur'daki duayı okusun" derler. Tabiî Ali Uçar "Ben kimim ki!"diye düşünür ve sıkılır. Ancak bunu bir emir telâkki ederek, Haşir Risalesinde geçen, "Ey bizi nimetleriyle perverde eden Sultanımız!" diye başlayan duâyı okur. Duayı çok beğenirler ve memnun olurlar.
O yıllarda bir lâhika olarak basılıp dağıtılan bu rüya, herkesin çok hoşuna gider. Bayram Ağabey ve Mehmed Emin Çiçek'le şehadet şerbetini içen Ali Uçar'ın cenaze namazından sonra iki kişiden dinlediğim bu rüyanın teferruatında farklılıklar olabilir. Ancak peygamberler (as) ve yemek duasının beğenilmesi, rüyanın temelini oluşturuyor. Her rüya ile amel edilmez. Ancak Bediüzzaman Hazretlerinin Mektubat'ta belirttiği gibi, rüya nübüvvetin çok önemli bir hakîkatidir. Üstelik rüyalar ille de amelle ilgili değildir. Bazen gaybî bir teşvik, bir te'yid, bir tasdik mânâsı da vardır. İşte bu rüya da böyledir. Risale-i Nur hizmetiyle, hattâ çok teferruat bir mesele olan "yemek duası'yla peygamberler bile ilgilenmekte, bu hizmeti teşvik ve te'yid etmektedirler. Çünkü bu îman ve Kurân yolu, peygamberlerin yoludur, Resulullah ve ashabının yoludur.
İşte Ali Uçar'ın gençlik yıllarında, özellikle bir okuma programının nuranî atmosferinde gördüğü bu rüyanın hepimizi, bilhassa genç kardeşlerimizi teşvik eden bir hususiyeti var. Önümüzde iki yol var:, gençliğimizi hevâ ve heves yolunda, boş ve çoğu zaman zararlı bir şekilde geçirip, Allah göstermesin Cehennem odunu olmak. Diğeri, îman hizmetinin fedakâr bir talebesi olup, bu uğurda yaşayıp bu yolda vefat ederek, ebedî âlemde peygamberlere arkadaş olmak. Aklı ve kalbi olan ikincisinden başka bir yolu tercih eder mi?
KAYNAK BELİRTİLMELİ
Bu sayfa hakkında yorum ekle:
|Bu sayfa hakkındaki yorumlar:|
|Yorumu gönderen: nuryolcusu, 21.11.2009, 21:37 (UTC):|
gerçekten çok önemli bir dua allah razı olsun
kaynak
Cemil Tokpınar
Yeni Asya, 28 Kasım 1997