Soyu tükenme eşiğinde Rus tank bina?
Rus ordusu son zamanlarda ulusal savunma sanayisinin ürünlerini sert bir şekilde eleştirmeye başladı. T-90 tankı ile ilgili olumsuz bir incelemeyle, Rusya Kara Kuvvetleri Komutanı Alexander Postnikov yorum yaptı. Ona göre, T-90 ordunun modern gereksinimlerini karşılamıyor ve fiyatı benzer yabancı zırhlı araçlardan çok daha yüksek. Daha sonra Konstantin Makienko, milletvekili. Teknoloji ve Strateji Analiz Merkezi Direktörü, müşterilerine gerçekten rekabetçi bir ürün sunmazsa, Rusya'nın zırhlı araçlar için uluslararası pazardaki lider konumunu yakında kaybedebileceğini önerdi. Ancak bütün bunların arkaplanına karşı, bir takım köklü sorular ortaya çıkıyor. Rus tanklarını neden eleştiriyorsun? Yerli tanklar benzer NATO ve Çin araçlarına göre teknik özelliklerinde gerçekten yetersiz mi? Uluslararası pazarda T-90 için gerçek beklentiler? Rusya yakın gelecekte yabancı müşterilere modern bir rekabetçi tank sunabilecek mi? 195 Object tank tasarımı projesinin geliştirilmesinin nedeni neydi?
Bugün Rusya'da, RF Silahlı Kuvvetleri için tamamen yeni bir MBT geliştirmek için teknik bir görev gibi bir kavramın bulunmamasının ana nedeni, bu, savunma sanayii ile çalışmak için yetkililerin çoğunluğunun devlet karşıtı yaklaşımıdır. Çalışmanın temel ilkesi “bize tamamen bitmiş bir araç verin, onu satın alıp geliştirmenin maliyetini ödeyip ödemeyeceğimizi düşüneceğiz”. Açıkçası, bu koşullar altında tek bir KB değil işe yarayacak. Ülke hükümetinin ve askeri-sanayi kompleksinin işletmelerinin daha az hataya düşmemesi. Bugün, daha önce güçlü olan işletmelerin çoğu hayatta kalma eşiğinde ve ne tür yeni zırhlı araçlar yaratmaktan bahsedebiliriz. Her tasarım bürosu ve her üreticinin kendine özgü yaklaşımları ve okulları vardı, her birinin kendi avantajları vardı. Sadece bir geliştiricinin kalması durumunda, yalnızca avantajları ve dezavantajları kalır ve zamanla, iç piyasadaki rekabet eksikliği nedeniyle, gerçek bir bozulma tehlikesi olabilir. Elbette bu, SSCB'de bulunan ve farklı özelliklere sahip üç ana savaş tankıyla birlikte olan ancak benzer özelliklere sahip olan paradoksal bir durum hakkında tartışılabilir. Tabii ki, bu doğrudur, ancak bu durumda problem büyük ölçüde tasarımcılarla değil, en üst düzey askeri-politik yönetim kararlarının benimsenmesiyle bağlantılıydı.
Birçoğu, yerli tank inşasının temel sorununun yalnızca anlaşılabilir devlet politikası olmadığı, ancak ordunun kendilerinin ne istediklerini, bir tankın kendi görüşünde nasıl olması gerektiğini açıkça belirtemeyeceğini savunuyor. 30-40-lerde SSCB vardı ve ne söylenirse söylensin, açıkça söyleyen bilge Stalin, böyle teknik özelliklere ve göstergelere sahip yeni tanklara ihtiyacımız var. Stalin, endüstrinin onları yaptığını söyledi. Bugünlerde, büyük pişmanlığımıza göre ordunun bu meseleleri çözmekten uzak olduğu ve hiç ilgilenmediği anlaşılmalıdır. “Etkili yönetim” yönetimi altındaki reformlar genellikle finansal maliyetleri optimize etmeye ve maliyet optimizasyonuna indirgenir - kalite sloganı altındaki araç sayısını azaltır. Yakın gelecekte bu tür yaklaşımlar kullanıldığında, Rusya'daki tankların mobilizasyon rezervi de dahil olmak üzere tank birimlerinde büyük bir azalma olacaktır. Ancak buna ciddi bir şekilde yüksek kalite seviyesine geçiş eşlik etmeyecek, aksine ekipman aynı kalacak ve personel son derece motive olmayacaktır.
Büyük Vatanseverlik Savaşı'ndan bu yana, SSCB ordusu, muhtemelen kara kuvvetlerinde esas vurucu güç oldukları tankların çok yönlülüğünü, hareketliliğini ve güvenilirliğini tercih eden derin uygulama teorisinin önemli bir etkisi ile inşa edildi. SSCB'den farklı olarak, NATO ülkelerinin 70'lerden daha küçük orduları taktiksel saldırı ve ateş desteği sağlamak için daha pahalı ve daha ağır tankları tercih ediyor.
Belirsizliğini koruyor ve "195 nesnesi" üzerindeki çalışmayı en aza indirmeye karar veriyor. Ordunun pek çok temsilcisi, yeni tankın yaratıcılarını çok uzun bir gelişme dönemi için suçluyor, ancak canlı bir örnek var - T-64 tankı. Pek çok insan geliştiricilerini inovasyon için azarladı, çünkü geliştirme çok uzun sürdü, araba birkaç yıl boyunca üretimde çalışıyordu. Ancak, bir kural olarak, çok az kişi bu tankın işletmelerin, enstitülerin ve tüm endüstrilerin - otomatize sistemler, hidrolik, elektronik, optik - gelişimine gerçek bir ivme kazandırdığını hatırlar. Neden daha sonra T-72 bu kadar “kolayca” oluşturuldu ve üretime başladı? BKP ve şanzıman hidrolik sistemlerinin test ve testlerinde artık gerek olmadığından, nişan sistemleri, gözetim sistemleri ve silahlar zaten oradaydı, PAZ ve MPS sistemleri mevcuttu.
Tabii ki, T-90, T-72'un varisi olarak, her türlü potansiyel tiyatro sistemi için yeterince iyi bir makinedir. Ancak önemli kusurları var. Mevcut şartlar, aracın hareket halindeki mevcut kontrol edilebilirliği, diğer mürettebat üyeleri tarafından yön kontrolünün tekrarlanmamasının yanı sıra, ateşlemenin hemen ateşlemede olumsuz etkisi olan ahlaki olarak eski bir koşu teçhizatının bulunmaması tarafından karşılanmamaktadır. Asıl sorun, savaş alanındaki taktiksel modern bilgi sistemlerine entegrasyon eksikliği. Şu anda, "Armat" olarak adlandırılan yeni bir tank geliştirme konusu medyada sıcak bir şekilde tartışılıyor. Yepyeni "195 Object" den farklı olarak, T-72 hattını sürdürecek evrimsel bir yol olacağı muhtemeldir. Bununla birlikte, modernizasyon açısından, hem T-72 prototipinden hem de T-90 modifikasyonundan oldukça önce yeni bir makine olacak. Aynı zamanda, siyasi ve askeri liderliğin mevcut yaklaşımını sanayi ile birlikte çalışmak için mevcut yaklaşımını korurken, tank üretiminin gelişimi için iki olası seçenek olduğu belirtilmektedir. İlk seçenek - Rusya'daki 2015 yılına kadar, deneysel modeller biçiminde gerçekten yeni, modern ve gerçekten değerli bir şey olacak, ancak bunları üretecek kimse ve yer olmayacak. İkinci seçenek - 2015'te, mevcut T-90 - T-90Н (H - “devrilmiş”) yeni modifikasyonuna “Armata” adı verilecek ve neredeyse herkes memnun kalacak.
Geçmiş yılların deneyimi göz önüne alındığında, “195 nesnesinin” askeri-sanayi kompleksinin birçok sektöründeki atılım için gerçekten iyi bir neden olabileceğini söylemek güvenlidir. Ülke yönetiminin etkinliği yalnızca maliyetleri en aza indirerek değerlendirilirse, o zaman liderlik tarafından verilen karar doğru olabilir ve devletin zırhlı araçlar için uluslararası pazarda önemli bir oyuncu olarak bakış açısına katkıda bulunması muhtemel değildir. Tabii ki, birçok eyalet hammadde ekleri gibi oldukça iyi yaşıyor.
Amerikan ve Sovyet araçlarını içeren silahlı çatışmaların büyük çoğunluğunda, Amerikanı kullanan, genellikle en kötü kalite olan tekniği kullanan taraf kazandı. Ve zafer, teknolojinin kalitesi ve mükemmelliği pahasına gerçekleşmedi, ancak eylemlerini koordine edip doğru şekilde kullanabilme, birlikleri ve lojistiği kontrol etme kabiliyeti nedeniyle geldi. Örneğin, İkinci Dünya Savaşı'nın başlangıcında, Alman tankları Sovyetlere hem miktar hem de nitelik bakımından kaybetti, ancak aynı zamanda profesyonelce eğitilmiş bir tank komutanı, iletişim sistemleri ve iyi ayarlanmış bir komutanın varlığından dolayı Almanlar kazandı.
Savaş lordlarımız, yalnızca modern ekipman sundukları için (çok fazla para harcayacağınız (ve içtiğimiz) yeni süper geliştirme) mücadele ediyorlar. Buna ihtiyaç var mı? 1990 yılından günümüze Amerikalılar ordusunun tek bir ana tankını yapmadılar - "Abrams"!
Mevcut T-80 ve T-90 tankları muharebe kontrol sistemi, yeni iletişim sistemleri, görme / amaç kompleksleri vb. Üzerine kurulum oldukça mümkündür. Mürettebatın mühimmat patlaması ihtimalinden sürekli olarak korkmaması için, kör ve pamuklu zırhlı araçların aktif korunmasını sağlayın. Sadece modernize edilmesi gereken, aynı zamanda modernize edilmesi gereken çok sayıda tank vardır. Öyleyse, yeni tanklar geliştirip üretmeyen, ancak mevcut teknolojiyi kademeli olarak geliştiren Amerikalılar ve Almanlar da öyle.
Dahası, NATO’yla veya aynı Çin’le küresel bir çatışma olması durumunda, tankların belirleyici bir rol oynaması muhtemel değildir. "Ağır topçular" harekete geçecek. Aynı zamanda, Ossetia’daki savaşa benzer yerel çatışmalara katılmak için, Rusya’nın her açıdan Alman Leopar’ını geçecek neden yeni bir tanka ihtiyacı var?
Örneğin, Omsk KBTM, mothballed T-54 tanklarının modernizasyonu için bir program geliştirmiştir. Fabrika işçilerine göre, bu üretim askeri potansiyelinde modern tanklara vermeyecek olan tamamen yeni bir makine olacak. Sonuç olarak, Rus ordusu en düşük maliyetle modern bir savaş aracı alabilir.
T-markalı tankların üretimine ilişkin telif hakkına ilişkin çok fazla tartışma var: Rus tarafına göre, telif hakkı FSUE “Ural Ulaştırma Tasarım Bürosu” na ait ve Kharkov'da modern bir tank “Oplot” oluştururken telif hakkı ihlal edildi.
“Uralvagonzavod'un Savaş Makineleri. Tank T-72” adlı yayında, yazarlar, yasal şartları belgeleyen, yukarıdakilerin hepsinin takip ettiğini ispatladılar "... her şeyden önce, mevcut uluslararası ve Rus yasalarına göre, tüm telif hakları Nizhny Tagil'de tasarlanan T-34-85, T-43, T-44 ve T-54 tankları, yalnızca 520 departmanı ve 540 yılı boyunca oluşturulan 1971 deneme atölyesinde oluşturulan modern Uralsk Ulaştırma Mühendisliği Tasarım Bürosuna aittir. Ayrıca, UKBTM T-34-76, tüm değişikliklerin BT'si olan T-24, yani yasal olarak UKBTM, Kharkov fabrikasının savaş öncesi tank tasarım bürosunun doğrudan ve acil halefi olduğu için T-1930, yani tüm değişikliklerin BT'si olan tüm araçların telif hakkı sahibi 183 ". Tabii ki, resmi olarak yasal yönden haklılar, ancak yasal değerlendirmenin avukatların bir faaliyet alanı olduğunu ve çoğu durumda ruhsuz alçaklıklar olduğunu göz önünde bulundurmak gerekir. Bir insan değerlendirmesi var, sadece tarih. İnsan olarak, Nizhny Tagil ve ayrıca Kharkov tarafından oluşturulan T-34, T-34-85, T-44 ve T-54. Bunun ortak bir hikaye olduğunu kabul etmenin zamanı geldi ve “bağımsızlık” için her türlü borsun'a örnek olmanın çok çirkin olduğunu söyleyebiliriz.
Fakat hepsi bu, birisinin söyleyebileceği sözler, ama dünyada zırhlı araç satışlarında lider ülke olarak Rusya'yı neler bekliyor? silâh her şeyi sat. Rusya'nın bunu yapmayı reddetmesi durumunda, boş yer derhal başkaları tarafından alınacak. Ve hepsinden önemlisi, yalnızca politik oyunların bir sonucu olarak işlerini kaybedecek olan Rus işçilerinin aileleriyle ilgili olarak ahlaksız olacaktır. Kendimizi yalnızca ordunun ve filonun ihtiyaçları ile sınırlamak - bu, 99% 'in bu mevcut ihtiyacının yabancı tedarikçiler tarafından (aynı Mistral proje) karşılanacağını kabul etmek anlamına geliyor. Çoğunlukla, savunma sanayii yabancı emirler sayesinde ayakta kalmaya devam ediyor, onlarsız iç piyasada silah ve askeri teçhizat üreten kimse olmayacak.
Kaynak: Lente.ru, tankçı, Vasily Chobitka, rezerv kaptanı ve "Bronesite" yazarı ile röportaj
Ctrl girmek
Bir hata fark ettim Metni vurgulayın ve tuşuna basın. Ctrl + Enter