Siyasi memurları sevmediğimi zaten söyledim, ama o kadar da sevmedim ...
Neden onları seviyorum?
Size Anavatan'ı nasıl seveceğinizi gösterecek!
Hizmetin ilk dört yılında, sadece normal bir insana zarar verdiklerini fark ettim: unvanı ellemeye çalıştılar, beni görevden aldılar, yeni teçhizata girmeme izin vermediler, beni "ebedi" yapmaya çalıştılar. ikinci gezgin" terfi beklentisi olmadan ve sonunda çiğnemek için - eski günlerde ateş etmekle eşdeğer olan partiden atmaya çalıştılar.
Ancak, hizmetim için bu kadar endişeye rağmen pes etmedim, çoğu zaman olduğu gibi votka içmek için acele etmedim, ancak iş yapmaya devam ettim ve iyi uçtum ve öyle oldu ki siyasi entrikalar bile olabilir. ilerlememe karışma.
Yıllar geçtikçe, siyasi görevlilere karşı tavrım değişmekle kalmadı, bu kardeşliğin çürümüş özünü daha da iyi anlamaya başladım.
Birkaç yıl hizmet ettikten sonra, daha sessiz oldum, her siyasi saçmalığa sıra dışı bağırarak cevap vermeyi bıraktım, ancak zaten sakin bir ortamda, sınıfta veya sigara odasında, bu aşağılık kabileyle alay etmekten mutlu oldum. rütbeler ve unvanlar.
Zampolitler bütün bunlardan hoşlanmadılar, ama beni baskın yapmayacaklarını anladılar, saklandılar ve iç cephede zarar verdiler: ya bana bir daire vermezler ya da yer ayırmazlar. anaokulunda. Ve benim bir gafımı bekliyorlardı, öyle ki bir sürü âdetleri gibi üzerine atlayıp parçalasın.
Genel olarak, böyle bir silahlı ateşkes kuruldu, ancak sakinleşmeyeceklerini biliyordum, bu yüzden dikkatli davrandım.
Filonun olağan parti raporlaması ve yeniden seçim toplantısı devam ediyordu. Her zaman olduğu gibi, alayın siyasi subayı, alayın parti organizatörü ile bastırdı, filonun parti örgütünün yeni sekreterinin adaylığına ilişkin tüm teklifler üzerinde zaten anlaşmışlardı, parti bürosunun kompozisyonunu sundular. değerlendirmemiz ve tekliflerini onaylamamızı bekliyorlardı. Neyse her şey her zamanki gibi devam etti.
Ve aniden, bir şeyler ters gitti ...
Müfrezenin son derece yetkili ve bu nedenle taviz vermeyen komutanı ayağa kalktı ve filonun parti örgütü sekreteri olarak daha fazla seçilmek üzere beni parti bürosuna seçmeyi teklif etti ve konuşmasının sonuna gizemli bir cümle ekledi:
"Sana Anavatanı nasıl seveceğini gösterecek!"
Filo komutanı ve alayın siyasi subayı, böylesine sert bir teklifle kafa yorarken, parti kitlelerinin bu kendiliğinden dürtüsünün nasıl yatıştırılacağı konusunda fikir alışverişinde bulunurken, toplantı tamamen öngörülemeyen bir yol aldı ve bunun sonucunda filonun "parti Gauleiter'i oldum. ".
Bu ek yükten memnun olduğum söylenemez, ancak güveni haklı çıkaramadım, bu yüzden gümüş bir astar olduğuna karar verdim - çünkü yüksek bir seçimle bağlantılı olarak siyasi subayları açık bir savaşta yenemem. parti karakolu, deyim yerindeyse düşmanın inine girdim, sistemlerini içeriden yok edeceğim.
Ve aptallarla savaşın yeni bir turu başladı.
Elimden gelenin en iyisini yapmaya çalıştım - yukarıdan emir üzerine parti cezaları uygulamasını durdurdum, işlerim hakkında sakince konuşmak için alayın "parti-politik kliği" nden kimseyi toplantılarımıza davet etmedim, tarihlerini keskin bir şekilde değiştirdim. bu alaylı parti üyelerinin hazırlanmak için zamanları olmaması için toplantılar, toplantılar hızlı bir şekilde, gereksiz gevezelik olmadan, bazen otoparkta, çalışma saatlerinde, tabiri caizse, bir savaş durumunda, gereksiz formalite olmadan.
Zampolit filosu, elinden geldiğince, tüm taahhütlerime zarar vermeye çalıştı, alayın siyasi subayına raporlarla koştu, yöntemlerimden şikayet etti, ancak tüm zorunlu toplantılarımızın ilginç ve ilginç hale gelmesinden ilham alan insanlar. Siyasi görevliye, filomuzda sessizce hizmet etmeye devam etmek istiyorsa, ateşini dizginlemesine izin verdiğini doğrudan açıkladı.
Böylece bir yıl geçti.
Bir sonraki yeniden seçim toplantısında, filonun denizciliğinin yeni pozisyonuna odaklanmak istediğimi ileri sürerek bu yükten kurtulmayı istedim ve bu pozisyon için yetiştirdiğim, her şeyi anlayan bir yoldaş seçmeyi önerdim. benden daha kötü ve aynı zamanda siyasi görevlilerden nefret ediyor. Filonun parti kitleleri, siyasi liderlerin ruhlarına tek bir dürtüyle tükürdü, önerilen yoldaşı seçti ve oradan düşmanın tüm entrikalarını kontrol edebilmem için alayın parti komitesine aday gösterildim.
Filoda parti içi mücadele pratiğini aldıktan sonra, alayın parti komitesinde, tüm ilerici subayların düşmanlarıyla - siyasi subaylarla savaşma çizgisini sürdürdüm. Bölük komutanlarının sadece tümenin siyasi departmanı emretti diye cezalandırılmaması gerektiğini çok iyi anladım ve her zaman kendimi parti cezası yerine parti komitesinde meselenin analiziyle sınırlamak için nedenler buldum.
Siyasi subaylarla görüşecek olan filo, pilotaj tekniğindeki hatalar nedeniyle pilotu ciddi şekilde cezalandırdıysa, bu cezayı hafifletmeye çalıştım ve çoğu zaman başardım. Alayın zampoliti ve TECh'in eski siyasi komutanı olan parti komitesi sekreteri dişlerini gıcırdattı, ancak benimle hiçbir şey yapamadılar, çünkü ben atanmış değil, parti komitesinin seçilmiş bir üyesiydim, ve arkamda her zaman filonun parti örgütü, hayal kırıklığına uğratamayacağım meslektaşlarım vardı.
Birkaç yıl sonra alayın denizciliğine atandım ve siyasi memurlara karşı mücadele başka bir seviyeye taşındı.
onur mahkemesi
Alayda "memurlar için şeref mahkemesi" vardı. Orada, siyasi memurların aşağılık iradesini yerine getiren, alay komutanına sadece iki tür ceza sunan tamamen ifadesiz kişilikler atandığından beri vardı - görevden almak, düşürmek.
Bu "mahkemenin" faaliyetleriyle hiç ilgilenmedim, çünkü onlar sadece kaptana kadar ve kaptan dahil olmak üzere genç subaylarla ilgilendiler ve zaten bir binbaşıydım, kıdemli subayların suçları "mahkeme" tarafından kabul edildi. bölme. Ama bu yorucu toplantılarda oturmak gerekiyordu, düzen böyle.
Bir keresinde bu "mahkemenin" yeniden seçim toplantısında oturduk... Şey, öyle bir melankoli ki anlatılamaz. "Mahkeme" başkanı kürsüden bir şeyler mırıldandı, önümüzde yeniden seçimler vardı, tüm bunlar bir iş gününden sonra oldu, kısacası, kitlelerin tahrişi kritik bir noktaya yaklaşıyordu, ancak görünürde bir son yoktu. bu öfke.
Aday belirleme işlemleri başladı. Hazır yeni bir "mahkeme" listesine sahip olan zampolitler demokrasi oynadılar, memurları kendilerini aday göstermeye davet ettiler, ancak iş gününden ve bu koltuktan bıkmış insanlar inisiyatif göstermedi. Siyasi memurların tam olarak başarmaya çalıştıkları şey buydu - halkı yorduktan sonra, "mahkemenin" kompozisyonunu kendilerinin önerecekleri bir listeyle oylamayı teklif edeceklerdi. Uzun zamandır tanıdığım, aşağılık siyasi politikacıların basit bir hilesi.
Ve tüm bu anlamsızlığı ortaya çıkarmadan yerimde duramazdım.
Ayağa kalktı ve mevcut parti-politik ayaktakımına dikkat etmeden, sakince insanlara şimdi olacağını söyledi:
“Düşüncesiz oturuyorsunuz ve şimdi siyasi görevliler listelerini uzatacak, bazı“ terli kaptanları ”Başkan olarak atayacak ve bu“ mahkeme ”sizi en ufak bir kusur için görevinizden alacak ve rütbenizi düşürecek. yasal hapşırma. Benim için fark etmez, bu "mahkemeye" tabi değilim, ancak bu tortulara bakmaktan zaten bıktım, bu yüzden hızlı bir şekilde değerli olanları seçmeyi ve bu saçmalığı bitirmeyi öneriyorum. "
İnsanlar uyandı ve hemen bir "yan torpido" aldım: "Sizi uzun zamandır tanıyoruz, size güveniyoruz, bu nedenle çabucak değerli temsilcilerimizi arayın ve şimdi onları seçiyoruz ve siz - Başkan."
Zampolitler alarma geçti, ancak bitkin, ancak aniden yeniden uyanan insanların aksine, hiçbir şey yapamadılar ve aniden alay subaylarının onur mahkemesinin başkanı oldum.
İki yıl boyunca memurlarımızı denedim ...
Siyasi yetkililerin görüşü ne olursa olsun, dürüst ve hızlı bir şekilde karar verdi, suistimalleri çözdü: temelde konuyu düşünmek veya kınamakla sınırlıydılar. Toplantılar "KVN" tarzında yapıldı, insanlar beğendi, siyasi görevliler beğenmedi ama ben bu piçlere aldırış etmedim, rütbesi düşürülen subay sayısı keskin bir şekilde azaldı.
İşler iyi gidiyor olmasına rağmen, bir sonraki toplantıda yeniden seçilmek istedim çünkü ben iktidar değişikliğinden yanayım.
Bu, tüm normal subayların ana düşmanlarına - siyasi komiserlere - karşı mücadeleye mütevazı katkımdı.
On beş yıl subaylık yaptıktan sonra yarbay olduktan sonra siyasi memurlara ilgi göstermeyi bıraktım ve onlar beni pas geçtiler.