210 yıl önce, Aralık 1806'te, Rus emperyal ordusu Napolyon'un altındaki Fransız ordusuna karşı savaşa girdi. Napolyon, Polonya ve Doğu Prusya'da, Ruslara belirleyici bir savaş empoze etmek, kazanmak ve Dördüncü Fransız Koalisyonunun yenilgisine yol açan Rusya'nın barış şartlarını dikte etmek amacıyla bir kampanya başlattı. Aralık ayında, 1806, Charnov, Golymin ve Pultusk yakınındaki Rus ve Fransız orduları arasında şiddetli savaşlar gerçekleştirdi. Bir kazanan ortaya koymadı.
tarih öncesi
Napolyon Fransa’ya karşı İngiltere, Prusya, Rusya, Saksonya ve İsveç’i içeren dördüncü koalisyon savaşı (Rus-Prusya-Fransız savaşı) aslında 1805’ın Rus-Avusturya-Fransız savaşının bir devamıydı. Önde gelen Avrupalı güçler, Avrupa'da baskın olduğunu iddia eden önce devrimci, sonra da emperyalist Fransa'yı ezmeye çalıştı. Aslında, bir “Avrupa Birliği” inşa etmek için başka bir girişimdi, ancak Fransa'nın yetkisi altındaydı. Fransa, 1805'te İtalya'yı düşürdü, Avusturya'yı pasifleştirdi. Şimdi, Prusya krallığının, Prusya krallığının en güçlü olduğu, fransızca ve çok devletli bir Almanya'da tam egemenliğine yol açan Prusya'nın dönüşüydü.
Aslında, Batı Avrupa’daki bir iç Avrupa liderlik savaşı ve bir bütün olarak Batı projesiydi. Savaşın baş göstericileri, saldırganlar Londra, Paris, Viyana ve Berlin idi. Bu kavga tırmanışında Rusya buna değmezdi. Fransa'nın bizimle ortak bir sınırı yoktu, Rusya ve Fransa'nın temel çelişkileri yoktu. Bununla birlikte, Cumhuriyetçi Fransa’nın ve daha sonra Napolyon’un imparatorluğunun tüm muhalifleri Rus’a “topal yem” istedi. Rusya'yı Fransa ile bir dizi savaşa çekmede özel bir rol Viyana ve Londra tarafından oynandı.
Aynı zamanda, Avusturyalılar ve İngilizler, bu uzun savaş sırasında Rusya’nın Orta Avrupa’daki Akdeniz havzasında stratejik bir pozisyonda bulunmamasını sağlamaya çalıştı. Neredeyse A. Suvorov’un ordusunun ölümüne yol açan "ortakların" entrikalarına öfkeli egemen Pavel, "müttefikler" ile birlikte ayrıldı ve Fransa ile ittifak kurmaya başladı. Fransa ve Rusya İngiltere’nin iştahını azaltabilirdi. Ancak İngilizler bir saray darbesi düzenledi ve "Rus Şövalyesi" Pavel Petrovich öldürüldü. Halefi Alexander, hayatındaki tüm korkularını korudu ve İngiliz yanlısı bir politika izledi. Rusya, Avrupa meselelerine hükmetti ve muazzam kaynakları, Napolyon’un imparatorluğuyla Rusya’ya yönelik amaçsız savaşta on binlerce askerin hayatını mahvetti. Rusya'nın Fransa ile savaşa katılımının tüm faydaları Viyana, Berlin ve özellikle Londra tarafından sağlandı.
“Müttefikler” düzenli olarak Rus ordusunu kısa görüşlülüğü ve açgözlülüğü ile değiştirdi, bu da stratejik hatalara ve yenilgilere yol açtı. Bu nedenle, 1805 savaşı sırasında Avusturya, M. Kutuzov komutasındaki Rus ordusunun saldırgan bir saldırı başlatmasını beklemiyordu. Bu, Ulm yakınındaki Avusturya ordusunun belirleyici bir yenilgisine yol açtı. Muazzam çabalar pahasına Kutuzov ve generalleri orduyu kuşatmadan ve teslim olmaktan ya da tam bir kurtuluştan kurtarmayı başardılar. Ancak, yüksek Avusturya ve Rus komutanlığının hataları, Rus-Avusturya birliklerinin Austerlitz'de belirleyici bir yenilgiye yol açtı. Avusturya savaştan çekildi.
Rusya mücadeleye devam etti ve Prusya ile bir ittifak kurdu. Gururla köretmiş olan Prusya askeri-siyasal elitleri, "yenilmez" Prusya ordusunun kendisinin "Korsika başlangıcını" ezeceğine karar verdi. Savaşın genel planının bir sonucu olarak, Müttefikler Napolyon'un onları birer birer kırmalarına izin veren tutarsız davranmadılar ve hareket etmediler. Jena-Auerstedt'deki Ekim ayının 2'i (14) Fransız ordusu Prusya-Sakson birliklerini tamamen mağlup etti. Gerçek bir felaketti, Prusya askeri-politik liderliğinin isteği kırıldı, geri kalan Prusya askerleri ve garnizonları demoralize edildi. Birbiri ardına aylarca kuşatılmış olabilecek en güçlü Prusya kaleleri ele geçirildi. Bundan sonra, Fransız birlikleri Ekim ayında Prusya ve 12'in (24) çoğunu işgal etti, Kasım ayında 9 (21) Napolyon kıtasal abluka kararnamesi imzaladı. Bununla birlikte, resmi olarak Prusya henüz teslim edilmedi. Prusyalı kral Frederick William III, karısı ve emekli olması ile Rusya'dan yardım umuduyla Doğu Prusya'ya kaçtı.
Berlin'de Fransız Ordusu
Savaşın devamı
Muzaffer Fransız ordusu karşısında Rusya bir kez daha yalnız. Stratejik durum çok zordu - aynı zamanda Rusya, Osmanlı İmparatorluğu (1806-1812 savaşı) ve Pers (1804-1813 savaşı) ile savaş halindeydi. Savaşa başladığımdan beri Rusya'yı teslim ettim, şimdi yapamadım. Sadece Almanya ve Prusya tehlikede değil, aynı zamanda Rusya'nın büyük bir güç konumunda olması. Paris, Petersburg'u Avrupa politikasından tamamen uzaklaştırabilirdi. Napolyon, Rus imparatorluğunu imparatorluğun ekonomik çıkarlarını tehdit eden ve halihazırda Rusya'nın ulusal çıkarlarını etkileyen Avrupa kontrolü ile Rusya arasında bir tampon olarak yeniden yaratabilecek olan İngiltere ile mücadelede kullanacaktı.
Böylece, Napolyon'un Berlin'in doğusundaki ilerlemesi Rus sınırlarını tehdit etti. Polonyalıların bir heyeti, Polonya'nın bağımsızlığını yeniden canlandırma isteği ile Fransız imparatoruna geldi. Bu doğrudan Rusya'nın çıkarlarını etkiledi. Şimdi Rusya'nın çıkarlarını savunma konusundaki kararlılığını göstermek gerekiyordu. Napolyon'a düzgün bir dünya için kavga et.
Kasım ayının 3'inde, yılın 1806'i, Leonty Leontyevich Bennigsen’in 60 bin kolordu ve daha sonra General Fyodor Fedorovich Buksgevden liderliğindeki bir başka 40 bin askeri kolordu için yardım gönderildi. Rus birlikleri sınırı geçtikten sonra orduyu güçlendirmeye karar verdiler ve General Essen'in ilk ordusu rezervden gelecek eylemler tiyatrosuna geldi. Rusya Dış Ordusu, gelişiyle birlikte, 160 silahlarıyla 624'a bin kişiye çıktı.
Sendika anlaşmasına göre, Rus birlikleri Almanya'da faaliyet gösterecek ve Prusya pahasına tedarik edilecekti. Prusya ordusunun bütün yenilgisi durumu kökten değiştirdi: şimdi Doğu Prusya toprakları ve Prusya'nın Polonya bölgeleri için mücadele edildi. Bu şartlar altında, Rus ordusunun, Fransızların Rus İmparatorluğuna girmesini önleme görevi verildi. Rus ordusu, Vistula'da ileri düzeyde ayrılmaları olan Pultusk, Ostroleka, Brest-Litovsk bölgesinde yoğunlaştı.
Bennigsen'in kolordu 4 bölümlerinden oluşuyordu: Kont Ostermann'ın 2 bölümü, Saken'in 3 bölümü, Prince Golitsyn'in 4 bölümü ve Sedmoratsky'in 6 bölümü. Prusyalı kral Bennigsen'e Doğu Prusya'ya gitmeyi teklif etti. Bununla birlikte, Bennigsen, Doğu Prusya'ya dönmenin, Fransızların Rusya sınırlarına yol açacağını söyledi.
Polonya bölgelerindeki Rus birliklerinin yerel halkın sabotajıyla karşı karşıya kaldığına dikkat etmek gerekir. Polonyalı seçkinler Napolyon'un birliklerinin gelmesini bekledi ve Rus emrinin emirleri süreye uymadı veya gecikmedi. Yerel Prusya yönetimi demoralize edildi ve Ruslara yardım edemedi. Sonuç olarak, birliğe yiyecek tedarik etme sorunu vardı. İlk başta, para varken, generallerimiz ve alay komutanlarımız ekmek ve diğer ürünleri satın aldı. Fonlar tükendiğinde, askerler nüfusu kızdıran zorla gıda kaynakları almaya başladı.
16 (28) Kasım ayında Fransız birlikleri Varşova'yı işgal etti. Birliklerimiz savaş yapmadan şehri terk etti. Bennigsen, Vistula Nehri'nin güçlü çizgisini savaşmadan bırakmakla suçlandı. General, Fransız ordusunun büyük bir sayısal avantaja sahip olduğunu ve yanlarda kolayca pas geçebileceğini söyledi. Buna ek olarak, Fransızların tarafında, bir isyanı artırabilecek olan Varşova sakinleri vardı.
Fransız ordusu, 150 bin kişiyi ve 600 silahını numaralandırdı. Thorn, Ney, Bernadot'un kolordu ve Bessiere muhafızının bir bölümünü barındırdı; Plock'ta Soult ve Augereau'nun birliktelikleri; Varşova'da Lanna kolordu, Murat'ın koruyucusu ve süvarisi; Modlin'in bir Davou gövdesi var. Fransızlar Bennigsen'in birliklerini Ostrolenka yönünde takip etmediler ve geçidi tamamladılar. Fransızların ilerleyemediğini belirleyen Bennigsen'in ana güçleri Pultusk'a geri döndü, Barclay de Tolly'nin ön bekçisi, Ostermann-Tolstoy ve Baggowut öne geçti. Lestocq Thorn'u alması emredildi. Yürüyüş sırasında, Prusyalılar orada üç Fransız ordusunun olduğunu öğrendi ve Strazburg'a geri döndü.
Ostrolenka'daki Aralık 4, Çar Alexander'ın emriyle Bennigsen'in rezervini almak üzere Kont Buksgevden Kolordu'na ulaştı. Kolordu 4 bölümlerine sahipti: Tuchkov'un 5 bölümü, 1, Xhtum 7 bölümü, Essen 8'in 3 ve Anrep'in 14 bölümü. Aynı zamanda, Essen 1'in gövdesi Brest'e yaklaşmaya başladı. Kolordu iki bölümden oluşuyordu: Prince Volkonsky'nin 9'i ve Miller-Zakomelsky Bölümü'nün 10'i.
Bennigsen ve Buksgevden birbirlerine bağlı değildiler, ordunun genel savaş kabiliyetini azaltan kolordu komutanları arasında bir kan davası vardı. Kendisini atladığını düşünen Kıdemli Buksgevden, yabancı Bennigsen'in kendisinden daha fazla güvendiğinden şikayet etti. Bu Bennigsen'e daha fazla asker verildi ve onların kalitesi daha iyiydi. Böylece, Bennigsen'in kolordu Austerlitz savaşına katılmamış, iyi durumda, birlikler Fransızlarla savaşmaya istekliydi. Ancak Buksgevden'in kolordu çoğunlukla Austerlitz'in yakınında mağlup olmuş alaylardan oluşuyordu, yenilgiden tam olarak geri kazanılmadılar, birlikler tüfekler ve kartuşlardan mahrum kaldılar, topçu parkının atlara ihtiyacı vardı.
Diğer bir sorun ise, Rus ordusunun başkomutanının seçimi oldu. İskender, orduya savaşmak ve Napolyon'un layık bir rakibi olmak için ilham verecek bir lider bulamadı. Üst düzey generallerini çağıran kral, “Hepsi bu, kimsede komutanın yeteneklerini baş şef olarak görmüyorum” dedi. Kutuzov aralarında değildi. Büyük Rus komutan Austerlitz'den sonra utanç duyuyordu ve o sırada Kiev askeri valisi olarak atandı. Sonuç olarak, Büyük Catherine Catherine döneminde Türklere karşı temkinli öfkesi ve zaferleri ile tanınan kıdemli mareşal Mikhail Fedotovich Kamensky, Rus ordusunun komutanlığına atandı.
Bir hataydı. En iyi yıllarda Kamensky cesareti, enerjisi, kararlılığı ve kendini kontrol etmesi ile dikkat çekiciydi, iyi bir taktikçi olarak kabul edildi, ancak en iyi yılları çok geride kaldı. Zaten Pultusk'a giderken kendini kötü hissetti ve imparatora şöyle yazdı: “Neredeyse son görüşümü kaybettim, haritada tek bir şehir bulamıyorum ... Gözlerdeki ve kafasındaki acı; Uzun zamandır süremiyorum ... Gerçekten bu kadar geniş bir orduyu yönetmekte yetersiz olduğumu hissediyorum. ” Kamensky ordusunu teslim etmek için bir milletvekili göndermesini istedi. Orduya gelen Kamensky, imparatora tekrar şöyle yazdı: "Ordu için yaşlıyım ... kendimden bir değişiklik isteyeceğim."
Napolyon, Rus ordusunu prusya ordusundan hayatta kalan tek 14-bin ile birleştirilmeden önce ezmeyi planladı. Doğu Prusya’yı kapsayan General Lestocq’un kolordu. Aktif faaliyetler Aralık 7'ta başladı. Fransız ordusunun sol kanadı Lestok'u Rus ordusundan kesmek için Strazburg'a yürümek ve ardından Rus sağ yan ve arka karşı hareket etmekle görevlendirildi. Merkez, Rus birliklerini Narev Nehri'ne doğru doğuya yönlendirecekti. Sağ kanat Varşova'dan Çernova'ya doğru ilerlemek, Rusların sol kanadını atlamak ve kuşatmaları tamamlamaktı.
Devam edecek ...
Polonya'da Kampanya. Napolyon Rus ordusunu ezmeye çalıştı
- Yazar:
- Samsonov Alexander
- Bu serideki makaleler:
- Rus-Prusya-Fransız Savaşı 1806 - 1807
Rus-Prusya-Fransız Savaşı 1806 - 1807.
Askeri bir psikoz olarak Prusya'yı askeri-politik bir felakete götürdü.
Napolyon Prusya ordusunu nasıl tahrip etti?
Ctrl Keşfet
Fark oshЫBKU Metni vurgulayın ve tuşuna basın. Ctrl + Enter