Razoux: Bir sonraki aşama Kuzey Kıbrıs'ın ilhakı olabilir!
Akdeniz Stratejik Araştırmalar Vakfı'ndan (FMES) Pierre Razoux, Türkiye'nin Dağlık Karabağ'a "fethini" teşvik etmesini analiz ederken, Erdoğan'ın şansını zorlayarak yakında Kıbrıs'ın kuzeyini kendisine bağlayabileceğine dikkat çekti.
Razoux, vakfın sitesinde yayınlanan geniş analizde, Türk Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan'ın kendi iktidarını sağlama almak için Azerbaycan ile Ermenistan arasındaki savaştan faydalandığını belirtti.
'KAFKASYA'YI RUSYA'NIN KIBRIS SESSİZLİĞİ İLE DEĞİŞEBİLİR'
Razoux, durumu özetle şöyle analiz ediyor: "Cumhurbaşkanı Erdoğan, Azeri Cumhurbaşkanı İlham Aliyev'i Dağlık Karabağ'ın fethi teşebbüsünde cesaretlendirerek, kendi halkı nezdinde sembolik bir başarıya sahip olmakla övünmek ve Vladimir Putin'i Suriye, Libya, Akdeniz ve enerji cephelerinde bir uzlaşıyı kabul etmeye zorlamak için Kremlin karşısında yeni bir cephe açtı.
Bu strateji risksiz değildir, çünkü çatışma komşu Gürcistan'daki Güney Osetya ve Abhazya'nın ayrılıkçı cumhuriyetlerine yayılabilir. Her şeyden önce, İran ile gerginliğin artmasına neden olabilir.
Ermenistan ve Azerbaycan arasındaki görece dengeli güç dengesi, çok dağlık Karabağ bir yana, iki savaşan tarafın da diğerinin topraklarına karşı muzaffer bir yıldırım savaşı yürütmesine izin vermiyor. Herhangi bir çatışma yapısal olarak bir yıpratma savaşıyla sonuçlanacak ve Türk ve Rus cumhurbaşkanlarına pazarlık yapmak için zaman bırakacak. Recep Tayyip Erdoğan, şansını zorlayarak, yakında Kremlin'in sessizliği karşılığında Güney Kafkasya'dan ayrılarak, Kıbrıs'ın kuzeyini yakında ilhak etme teşebbüs edebilir."
KIBRIS'I İLHAK SENARYOSU
Bu şekilde bir sonraki aşamanın Kıbrıs'ın kuzeyinin ilhakı olabileceğini kaydeden Razoux şu yorumlarda bulundu:
"Onu deşifre etmeye çalışan gözlemciler ve gazetecilerin görüşüne göre, Türkiye cumhurbaşkanının aklında tek bir fikir var: geçici heves ve darbeleri zincirleyerek siyasi hayatta kalmasını sağlamak (...) Ve Kıbrıs'ın kuzeyini ilhak etmekten daha güçlü ve sembolik ne olabilir? Brüksel tepki vermezse, bu sembolik krizde patlayabilecek bir Avrupa'nın zayıflığını kanıtlarsa, bu onun için çifte kazanç olabilir, tıpkı 1930'larda Sudetenland krizi karşısında Avrupa demokrasilerinin krizi öngöremediği veya yüzleşemediği gibi.
Şu senaryoyu hayal edin: Kasım 2020'nin başlarında, ABD başkanlık seçimlerinin sonucu belirsiz ve iki rakip parti tarafından itiraz ediliyor. Gerginlik artıyor ve Pentagon, federal ordunun Amerikan topraklarında angajmanı için senaryoları inceliyor (zaten bu yönde söylentiler sızdırıyor). İç savaşın eşiğindeki ülke biraz daha çatlıyor. Amerika Birleşik Devletleri'nin geleneksel müttefikleri paniğe kapılıyor ve Beyaz Saray ve Kongre'den garantiler almaya çalışıyorlar, ancak başarılı olamıyorlar.
Yerel halkı hedefleyen provokasyonları körükleyen bölgesel boşluktan ve kendi kendini Türk Cumhuriyeti ilan eden Kuzey Kıbrıs seçimlerin yol açtığı peşpeşe gerilimlerden faydalanan Türk makamları, yaka paça Kıbrıs'ın kuzey parçasını ilhak ediyor, sonra bir kaç gün sonra resmi olarak bu toprağın Türkiye'ye bağlanmasını sağlayan kendi kaderini tayin hakkı referandumu organize ediyor. Kısaca Kırım senaryosu. İlhak, Ankara için teknik bir zorluk oluşturmuyor çünkü Türk askerleri 1974'ten beri orada bulunuyor ve tüm stratejik noktaları kontrol ediyor. Deniz ve hava dahil sistemleri (insansız hava araçları ve helikopterler şeklinde) geçen yıl güçlendirildi. Bu nedenle, Türk subaylarının (güney) Kıbrıs Cumhuriyeti ile silahlı bir çatışmaya neden olmadan bayraklarını çekmeleri yeterlidir.
Kim tepki verecek? Amerika Birleşik Devletleri'nin başka, daha kritik endişe alanları olacaktır; belki de İncirlik'teki Türk üslerini Kıbrıs'a geri gönderme fırsatını değerlendirecekler? Çinliler, bu stratejik boşluktan Güney Çin Denizi'nde veya hatta yakınlardaki müstahkem Quemoy ve Matsu adalarını zorla işgal ederek Tayvan'a karşı vaatler almak için yararlanabileceklerinden daha da ihtiyatlı olacaklar. İngilizlerin sınır çizgisi boyunca kesinlikle görkemli bir askeri sistemi var, ancak Kıbrıs'ın kuzey kesiminde yaşayan on binlerce emekli - potansiyel olarak rehine - olduğunu biliyorlar; Avrupa Birliği, Fransa ve Yunanistan ile birlikte şiddetle protesto edecek, ancak Brüksel'deki son Avrupa zirvesinde, Alman Şansölyesinin Türkiye aleyhine önerilen yaptırımlara katılmayı reddettiği gibi, bölünmelerini sergileme riskiyle karşı karşıya kalacak; Yalnızca Rusya, özellikle Kıbrıs'ta mali ve deniz çıkarları olduğu ve diğer tüm cephelerde Türk cumhurbaşkanına karşı savunmaya kararlı olduğu için güçlü bir tepki verebilir. Bu durumda, Vladimir Putin'e Kırım emsali vererek, Kafkasya'daki terhisini Kıbrıs'ta Rusya'nın sessizliği için takas etmek cazip gelebilir. Cumhurbaşkanı (Emmanuel) Macron bu nedenle kendisini oldukça yalnız bulabilir.
Ancak en kötüsü asla kesin değildir. Yine de muhtemel görünen şey, şansını zorlayarak, egosuyla kör olan Recep Tayyip Erdoğan'ın, kontrol edilemeyen bir askeri tırmanmaya yol açan bir yanlış hesaplama yapabileceğidir. Avrupalı liderlerin, yiğitlik tasarlamalarından çok daha fazla korktuğu şey de budur. Antik Roma atasözünü kullanacak olursak, Jüpiter güçlüleri kaybetmek istediğinde onları çılgına çevirir, diğer bir ifadeyle ihtiyatsız kılar."