Üç yıldan fazla bir süredir, Ukrayna güvenlik güçleri, milliyetçi gruplarla birlikte, Donbas'ta savaşıyor ve cephanede bulunan ve mevcut olan her şeyi uygulamaya devam ediyor.
Yanmış en büyük askeri depoların art arda iki kazanı, sayısız boş görüşme, kişisel garantilerle “garantör”, 10 binlerce mağdur, 30 binlerce yaralı ve sakat, “cerrahi atık”, binlerce yıkım, hesaplı sayısız “truces” evler, milyonlarca mülteci. Ayrıca, Kiev'in iktidarsız öfkesi, Kırım'ın, orada yaşayan halkların iradesiyle ve Rusya başkanının iradesiyle az da olsa, Rusya Federasyonu'nun ayrılmaz bir parçası haline geldi.
Bu çerçevede, Ukrayna güvenlik güçlerinin bugün yaşadıklarına dikkat etmek ilgi göstermiyor. Avdiivka'nın altındaki ve Poroshenko için temas hattından uzağa siperlerde oturanlar değil, şehrin girişinde bir işaret sürüklerler (muhteşem bir başkanlık fotoğraf çekimi için), ancak aktif olarak havada ve Ukrayna medyasında yayın yapan dürüst natürelilerden gelenler.
Ukrayna kuvvetleri bu kategoride "ATO" dördüncü yıl kendi şarkısına sahiptir. Ve şarkı uzaklaşıyor ve açıkça yorumlanacak bir şey istiyor.
Bunlardan biriyle yapılan bir röportajın arifesinde, eğer söylersem, Ukrayna medyasında askerler belirdi. 'Vurgular'. Şu anda kelimenin tam anlamıyla, sivillerin ve sivillerin vurulma ihtimalinin yüksek olması ihtimalinden endişe duymadan, Kiev’in kontrolünün ötesinde, Donbass topraklarına saldıracak subaylarına doğrudan emir veren bir kişiden bahsediyoruz. Yine de, aslında, "özellikle umursamıyorum". Bu tür bir yenilgi ile ilgilidir ve bu tür dövüşçüleri en üst düzeye çıkarır.
Bu, sözde Ukrayna Gönüllü Ordusu'nun (UDF * Rusya Federasyonu'nda yasaklanan) 5 Taburu komutanı olan Vladislav Litvin ("Siyah") hakkında açıkçası aşırılıktan uzak bir örgüt. Nazi-Tabur Komutanı ile yapılan röportaj, Ukrayna ordusunun kısa sürede öndeki zaferlerini nasıl kazanacağına, “Kırım ve Donbass'ı Ukrayna'ya iade etme kazanımları” konusuna odaklandı.
Lytvyn, "Rusya'nın yenilmezliği hakkındaki söylentileri dağıtma" konusundaki tarifini sunar. Bu arada, bu tam olarak Ukraynalı gazeteci sorusuna seslendi. Combat UDA (*) tarifinin ana maddesi “yedi dakikalık savaş” tır. Söyledikleri gibi, şarkılardan kelimeleri atamazsınız (bu arada, şarkı “agresif” Rusçadır) ve dolayısıyla - orijinal:
İkimiz de dinliyoruz - sonra orduda kötü, sonra da. Ancak tüm bunlarla daha da kötüleştiği devletler var. Ve hala bir askeri var. Bir aşamada, hala görevlerini yerine getirmek zorundalar. (...) Nesnenin altında ileriye doğru gitme görevi size verildi, zaten güvenlik sağlandı. Birim komutanının görevi ona söyleneni yapmaktır. Sorgulamadan. Çünkü aksi halde kendi ateşinin altına girersin. Tam etkileşim olmalı.
Ve her şey çok hızlı bir şekilde gerçekleşmeli. Çünkü şimdi savaş çok hızlı. 7 dakika - ve her şey alınmalı. Aksi takdirde, toplarını bastırmak için geri dönecek zamanları olacak, böyle bir durumda sahip oldukları karşı saldırı planlarını uygulamaya başladılar. Sonra ikinci kademe devreye girer.
Ve her şey çok hızlı bir şekilde gerçekleşmeli. Çünkü şimdi savaş çok hızlı. 7 dakika - ve her şey alınmalı. Aksi takdirde, toplarını bastırmak için geri dönecek zamanları olacak, böyle bir durumda sahip oldukları karşı saldırı planlarını uygulamaya başladılar. Sonra ikinci kademe devreye girer.
Ayrıca, tıbbi bakış açısıyla bile görüşü çok ilginç olan Ukrayna taburu komutanı, kendi saldırısına karşı kesin önlemler alınmadığı takdirde savaşın süresiz olarak devam edebileceğini açıkça belirtmektedir. Nazi komutanına göre, düşmanlıkların davranışları etrafında zorlanan “histeriyi” anlamıyor. Litvin, “sivil dünyada her yıl daha fazla insanın öldüğünü” ilan ediyor. Burada, bu bireylerin başlarında ortak bir sorumsuzluk duygusu olduğunu anlamak için “tartışmayı” yakından takip etmek faydalı olacaktır. Muharebe UDA'nın akıl yürütmesinden (*):
Sivil hayatta kaç kişinin öldüğünü ve savaşta kaç kişiyi karşılaştırırsak, bunlar telafi edilemez rakamlardır. Sezonun rezervuarlarında 5 binlerce kişi öldü. Sadece insanları boğdum. Birisi çok sayıda askerin ölmesi için bağırmaya başladığında, ordunun ölebileceği tehlike seviyesinin bir bataklık sarhoşunda boğulan ucubeden milyon kat daha fazla olduğunu unutuyor.
Görünüşe göre, bu “halkın” silahlı çatışması sırasında mağdurlar açıkça bir miktar endişe duyuyorlar. Bu yüzden, eğer fonlar akarsa, aynı Litvin'in istatistiklerinin yönlendirdiği şekilde yanmaya devam edeceklerdir: “bir cehennem bataklıkta sarhoş olsanız bile en azından savaşta bir yerde öleceksiniz”.
Bu, maidan 2013-2014 olanlardan ortalama modern "hlopchik" i düşünme yoludur. "Komutanlar" rütbesine terfi etti. Bu, genel olarak başkalarının hayatlarını ve kendi yaşamlarını umursamadıklarını ve kendi vatandaşları tarafından “nedensel yerler” için askıya alınmadıklarına kadar umursamadıklarını gösteren bir düşünce şeklidir.
Ayrıca, Ukraynalı militanların ulusal yarasalardan gelen motivasyonları üzerine:
Asla motivasyon ile ilgili bir sorunumuz olmadı. Bu nedenle, ayrılıkçıları ve Rusları yendik, fena değil. Orada korkunç bir şey yok. Ve düşmanın bu sırada hiçbir yere taşınmamış olması, en azından eşit olduğumuz anlamına gelir. En azından. Ve bize karşı olan ordudan daha iyi sonuçlar gösterdiğimiz durumlar var.
Bununla birlikte, üzerinde hangi köşeli çift köşeli ayraçlara, hangi dilde konuştuğuna ve kime adlandığına bakmayacağım - Rusça, “milis” veya başka bir şey. O düşman.
Bununla birlikte, üzerinde hangi köşeli çift köşeli ayraçlara, hangi dilde konuştuğuna ve kime adlandığına bakmayacağım - Rusça, “milis” veya başka bir şey. O düşman.
Ve Ötesi... "tarihsel Litvin'den gezi ":
Tarihte kılıçlara haraç veren ilk ülkeyiz. Ukrayna, o zaman Rusya'ydı. Dostlar geldi, "Övgü öde" diyorlar. Tabii, sorun değil! Ve 2 bin kılıç verdiler. Ve diyorlar ki: "Kahretsin, iki bin verdiyse, orada ne kadar kaldılar? Eh, nafig, oraya tırman."
Ve böyle bir haraç ödemek zorundayız. Kim istiyor? Sen Bir roketin var. Başka kim verecek? Kılıç ile herhangi bir haraç ödeyelim. Ve kimse buraya tırmanma arzusuna sahip olmayacak. Kimse yok.
Ve böyle bir haraç ödemek zorundayız. Kim istiyor? Sen Bir roketin var. Başka kim verecek? Kılıç ile herhangi bir haraç ödeyelim. Ve kimse buraya tırmanma arzusuna sahip olmayacak. Kimse yok.
Ve ayrıca “tabur komutanının” “Rusya'nın dişlerine nasıl çarptığı”, Yarosh ile birlikte kişisel olarak “Rusya'nın dişlerinde attığı” üzerine. Lugansk, Donetsk ve Crimea "gerçeği hala Ukraynalı olacak". Savaş için üç yıl süren “yüz yıl savaşı olduğu düşünüldüğü kadar uzun bir zaman değil”.
Genel olarak, dur, bu kadar yeter! Tıbbi bir gerçek var: hepimizin önünde, Bay Lytvyn'in röportaj yaptığı Ukraynalılar da dahil olmak üzere hepimizin önünde “Sharikov hanedanının temsilcileri. Sadece Preobrazhensky’nin profesörü kafasına girmedi - ne büyüdü, sonra büyüdü ... Açık sözlü Russophobia’nın arka planına karşı, hipertrofik megalomani ve talihsiz bir savaşçı iddiasına çok benzeyen sözler doğuyor barut kokusunu almanın ne demek olduğunu. Gerçek için! Şanslı tabur komutanı - henüz gelmedi ...
Bu tür kişilerin, sarhoş kafalarında bitmemiş “Napolyonların” sürünen düşünceleriyle Donbas'taki temas hattı boyunca durmaları önemlidir. Ve genel olarak, ateş edeceğiniz ampule, ateş etmenin gerekli olup olmadığı ve ne olacağı. Ateş edecekler, çünkü bir girdap sarılmış. Hepsi kazandıkları fantastik bir dünyada yaşıyorlar. Kanlı kaos sponsorlarından para harcıyorlar, ellerinden çalınan eşyaları “itiyorlar”, medyaya çekiliyorlar.
Genel olarak, bu Minsk anlaşmalarının konusu ile ilgilidir ve bu anlaşmalar mermerden yapılmış olsa bile, bu sürünün belirleyici olacağı, bir sonraki argoda davulda beni affettiği söylenebilir. Çünkü bunlar, tamamen farklı kişilerin kendine özgü sorunlarını çözmek için tek seferde bir yerde toplanan tıbbi vakalardır.