Kırım'ın Karadeniz kıyısı, müze anıtlarının inşasında zengin bir tarihe sahiptir. Müze, Aluşta kenti yakınlarındaki Malorechenskoye köyünün pitoresk bir köşesinde yer almaktadır. Müzenin yeri tesadüfen seçilmedi, Kırım'ın güney kıyısına seyahat eden hemen hemen her turistin mutlaka Malorechensk'e dönüştüğü kadar yoğun bir yerde bulunuyor. Turistlerin ilgisi, kilisenin üzerinde yükseldiği bir güverteye sahip bir gemi şeklinde garip bir mimari yapı tarafından çekilmektedir. Yandan gözlemlerseniz, kilisenin Karadeniz dalgaları üzerinde yüzdüğü izlenimini edinirsiniz.
Müze, güvertesinde müze olan bir gemi. Müze pencereleri lombola şeklindedir. Ünlü Kırım ve Çernigov sanatçıları müzenin tasarımı üzerinde çalıştılar.
Müzenin inşaatı 2004'ün başlarında başladı. Anıtın inşası ve kilisenin inşası için üç yıl geçti. 2007 yılında kilise aydınlandı ve ilk hizmet Myra St. Nicholas deniz feneri kilisesinde yapıldı. Tapınak güverte üzerinde altmış metre yüksekliğe kadar yükselir.
Cephe, renkli bir şekilde dekore edilmiş mozaiklere sahip fresklerle dekore edilmiştir. Bu güzellik, olduğu gibi deniz üzerinde asılı, yüzen bir tapınağın yanılsamasını yaratan yüksek bir uçurumda bulunduğu için çok uzun bir mesafeden görülebilir. Proje, Ukrayna ve komşu ülkelerde değil, aynı zamanda Yugoslavya'da da kiliselerin inşası için bir düzineden fazla proje olan ünlü Ukrayna A.Gaydamak tarafından geliştirildi.
Kubbenin üst kısmında, gezegenimizin sembolizmi olan yaldızla çerçevelenmiş büyük bir top vardır. Yukarıda büyük bir ana haç yükselir. İlginç bir nokta, mimarın topun içinde ziyaretçileri memnun eden bir deniz feneri yaratmasıdır. Tapınağın içi deniz temasında yapılır, duvarlar çapa zincirleri ve çapalar ile dekore edilmiştir. Uçurumun kenarına bakan çardak, Uçan Hollandalı'ya benziyor: yelkenler ve bir kaptan köprüsü var, üzerinde duran korsanlar hakkında filmlerden bir tür kahraman gibi hissediyorsunuz. Tuzlu ılık hava, hafif bir deniz esintisi rüyalara ve hatıralara daha da fazla etki verir.
Ancak duyguların karşı kısmı, anıt kompleksinin başka bir bölümüne ziyaretçiler tarafından uyandırılır - denizin derinliklerinde ölü insanlar hakkında veri gösteren tabletleri olan bir duvar. Anıtın organizatörleri fikri, denizden ölen denizcilere, gezginlere, balıkçılara haraç oldu, bu yüzden anıt çağrıldı Deniz Afetleri Müzesi.
Her salonda tasarım, antik çapaların, denizin dibinden kaldırılan silahların, denizcilerin kıyafetlerinin, ekipmanların ve su altındaki gemilerin kalan kalıntılarının yerleştirildiği denizin dibine benzer şekilde yapıldı. Müzenin salonlarının tamamı Karadeniz'in dibindeki bir felaket bölgesini andırıyor. Suyun sürekli gürlemesi, yosun ve siltte büyümüş gibi parça ve gemi ve ekipman parçaları olan karanlık odalar çok duygusal bir deneyim yaratır. Başka bir deyişle, titreme, arkadaki böyle bir manzaradan ve ruhtaki dehşetten geçer. Deniz felaketleriyle ilgili sürekli videolar ve filmler bu korkunç resmi tamamlıyor.
Sanki ironik bir şekilde müzede on üç sergi salonu var. Hepsi korkunç deniz felaketlerinden bahsediyor. Bu nedenle, müze ziyareti kalbin zayıflığı için bir zam değildir!