Sıfır yerçekiminde insan vücuduna kötü şeyler olur. Yörüngede zaman geçiren astronotların başına gelenlere bir bakın: Kemikler parçalanıyor. Kaslar zayıflar. Bağışıklık da öyle. Kanada’daki Sherbrooke Üniversitesi’nde egzersiz fizyolojisi okuyan Saïd Mekari, “Uzaya çıktığınızda, bu hızlandırılmış bir yaşlanma modelidir” diyor. Ağırlıksızlığı taklit eden toprağa bağlı deneyler benzer etkileri ortaya çıkardı. 1970’lerde Rus bilim adamları batırılmış gönüllüler, ıslanmadan yüzmelerini sağlayan büyük bir su geçirmez kumaşla kaplı küvetlerde. 56 güne kadar süren bu çalışmaların bazılarında denekler gelişmiş ciddi kalp problemleri ve duruşlarını ve bacak hareketlerini kontrol etmekte zorlandı.
Ağırlıksızlık bizi incitir çünkü bedenlerimiz, onu burada Dünya’da deneyimlediğimiz yerçekimine göre hassas bir şekilde ayarlanmıştır. Doğumdan ölüme kadar bizi çekiştiriyor ama yine de bağırsaklarımız sımsıkı kıvrılmış halde duruyor, kan yukarı doğru akıyor ve omurgamız başımızı kaldırabilecek durumda. Doğal olmayan bükülmeler bir şeyleri fırlatabilir: insanlar öldü çok uzun süre baş aşağı asılı kalmaktan. Ancak genel bir kural olarak, g-kuvvetinin vücudumuza uyguladığı sürekli itme, hayatın nadiren fark ettiğimiz bir parçasıdır.
Ya da en azından, bilim adamlarının hep düşündüğü şey buydu. Ama başka bir olasılık daha var: yerçekimi kendisi bazı insanları hasta ediyor. Hakem değerlendirmesinden geçmiş yeni bir teori, vücudun yerçekimi ile ilişkisinin bozulabileceğini ve uzun süredir rahatsız edici bir gizem olan bir rahatsızlığa neden olabileceğini öne sürüyor: hassas bağırsak sendromu.
Bu, en azından bazı uzmanların doğrudan göz ardı edilemeyeceğini söylemesine rağmen, geniş çapta kabul görmekten uzak, haydut bir fikirdir. IBS, Amerika Birleşik Devletleri’ndeki insanların tahminen yüzde 15’ini etkileyen çok yaygın bir hastalıktır ve semptomlar acımasız olabilir. IBS’si olan kişilerde karın ağrısı ve gaz görülür, şişkinlik hissedilir ve sıklıkla ishal, kabızlık veya her ikisi de görülür. Ancak, IBS’nin kesin bir nedeni tespit edilmemiştir. Arkasında kanıt var birçok rakip teori, erken yaşam stresi, diyet ve hatta bağırsak enfeksiyonları gibi, ancak hiçbiri tek açıklama olarak ortaya çıkmadı. Bu, hastalar için bir problemdir – neyi hedefleyeceğinizi bilmediğiniz bir durumu tedavi etmek zordur.
Los Angeles’taki Cedars-Sinai Tıp Merkezi’nde gastroenterolog olan Brennan Spiegel’in farklı bir fikri var: IBS’li insanlar, herhangi bir sayıda faktörün sonucu olarak yerçekimine karşı aşırı duyarlıdır – stres, kilo alımı, bağırsak mikrobiyomunda bir değişiklik, kötü uyku düzenleri veya başka bir davranış veya yaralanma. Bu fikir, bir huzurevi yatağına kapatılmış bir akrabasının IBS’nin klasik semptomlarını geliştirmesini izledikten sonra aklına geldi. “Biz dik organizmalarız,” dedi bana. “Aslında o kadar uzun süre düz yatmamamız gerekiyor.” Hipotez, yayınlanan geçen yılın sonlarında Amerikan Gastroenteroloji Dergisi, sadece bu, bir hipotez. Mekaniğin tamamı sağlam bilime dayanmasına rağmen Spiegel, vücudumuzun yerçekimine tepkisinde IBS’nin nedeni olarak bir “uyumsuzluğa” işaret eden herhangi bir deney veya hasta anketi gerçekleştirmedi. Ancak teoriyi bu kadar çekici kılan şeylerden biri de, hastalığa ilişkin diğer tüm geleneksel açıklamaları kapsıyor olabilmesidir. “Eski fikirler hakkında düşünmenin yeni bir yolu olması gerekiyordu” dedi.
Tam olarak Nasıl birinin yerçekimi ile ilişkisi bozulur mu? Beyinden vücuda mesajlar taşıyan bir kimyasal olan serotonini düşünün. Spiegel, kan akışı gibi g-kuvvetinden etkilenen pek çok önemli vücut işlevinde oynadığı rol nedeniyle serotonini “yerçekimine karşı bir madde” olarak görüyor. Serotonin kan damarlarının bozulmasına neden olabilir. dar, dolaşımı yavaşlatıyor. Belirli kasları yapabilir sözleşme veya rahatlamak. Aynı zamanda çok önemli sindirim, bağırsak fonksiyonuna yardımcı olur, tahriş edici gıdalardan kurtulur ve ne kadar yediğimizi düzenler. Spiegel, serotonin olmadan yerçekiminin bağırsaklarımızı “sarkık bir kese” haline getireceğini yazıyor. Çünkü yüzde 95 Vücuttaki serotoninin büyük bir kısmı bağırsakta üretilir, eğer seviyeler stres gibi faktörlerden dolayı yükselir veya düşerse, o zaman kimyasalın olası yerçekimi idaresi kaosa sürüklenerek sindirimi etkiler. Teoriye göre sonuç, IBS’dir.
Vücudumuzun yerçekimine tepki veren diğer bölümleri de soruna dahil olabilir. Yerçekiminin bize zarar verebileceği durumlara olumsuz tepki vermeye programlanmışızdır; uçurumun kenarına yürü ve vücudun sana bir şey söyleyecek. Beynimizdeki amigdala, korku tepkilerinin anahtarıdır ve çeşitli türden stres, amigdalanın aşırı hızlanmasına neden olabilir. Spiegel, stres amigdalaya yük bindirdiğinde, kişinin yerçekimi de dahil olmak üzere potansiyel tehditlere aşırı tepki vermeye başladığını düşünüyor. IBS’yi oluşturan sindirim sorunları, bu aşırı tepkinin bir tezahürüdür. Tabii ki, IBS’li insanlar sahip olmak hiperaktif bir amigdalaya sahip olduğu gösterilmiştir.
Bu neredeyse kanıta yakın bir şey değil. Bu acı verici ve uzun süreli durumun bir yerçekimi bozukluğu olabileceği düşüncesi, temel biyolojinin dönek bir yorumuna dayanan büyük bir esnemedir. Spiegel, “İnsanlar deli olduğumu düşünüyor” dedi. Doktor arkadaşlarının çoğu bu fikre inanmıyor. UCLA’da bir gastroenterolog olan Emeran Mayer, yerçekimi hipotezinin, IBS hakkındaki ikna edici olmayan teorilerin uzun bir geçit töreninden bir diğeri olduğunu söyledi. Hepsini duydu: “Mevcut değil; nevrotik ev kadınlarının histerik bir özelliğidir; kolondaki anormal elektriksel aktivite.” “Dikkat çekici yeni teorilerin bu zirvelerinden geçen başka bir hastalık olduğunu düşünmüyorum” diye ekledi.
Spiegel’in fikrinde bariz boşluklar var. UC San Diego’da bir gastroenterolog olan David C. Kunkel, yerçekimine hatalı bir tepki IBS’yi tetikliyorsa, o zaman g-kuvvetinin biraz daha zayıf olduğu yüksek rakımlarda yaşayan popülasyonlara kıyasla deniz seviyesinde yaşayan popülasyonlarda daha yüksek IBS oranları görmeyi beklersiniz diyor. . Ama bu yapmazgibi görünmüyor dava: Peruluların yaklaşık dörtte biri yüksek dağlarda yaşıyor ve İzlandalıların çoğu deniz seviyesinde yaşıyor, ancak her iki ülkede de yüksek IBS oranları var. Kunkel, aynı şekilde, IBS oranlarının yaşla birlikte düştüğünü, “hastalığa sabit bir yerçekimi kuvveti neden olsaydı beklenmeyecek” dedi.
Spiegel, yerçekimi hipotezinin sahada çok az desteği ve kanıtı olmadığının farkındadır. Ancak yerçekimi hipotezinin arkasında bir mantık var. UC Riverside’da bir biyomedikal bilimcisi olan Declan McCole, uzay yolculuğunun ağırlıksızlığının bedeni büyük ölçüde değiştirebileceği gerçeğinin, yerçekimi ile ilişkimizdeki diğer değişimlerin de aynı şeyi yapabileceği fikrine inandırıcı olduğunu söylüyor.
Ve bağırsak, yerçekimi değişikliklerine karşı özellikle hassas olabilir. McCole bulundu bu ağırlıksızlık, bağırsağı kaplayan ve işgalcilerin vücuda girmesini engelleyen epitel hücrelerinden kaçmayı kolaylaştırdı. Dolayısıyla, iç kimyamız bizi yerçekimine karşı aşırı duyarlı hale getirecek şekilde değişebiliyorsa, o zaman McCole’a göre böyle bir değişimin bağırsakları sert bir şekilde vurması mantıklıdır. Bu aşırı duyarlılığın var olup olmadığından daha az emin. Eğer öyleyse, neden yerçekimi ile başa çıkmaya yardımcı olan herhangi bir kimyasal tespit etmedik? korku veya cinsel dürtü veya açlık? Bu molekülün gerçekten de serotonin olduğu ortaya çıkabilir, ancak şu anda bunun bir kanıtı yok.
Yerçekimi hipotezi, yalnızca IBS’li insanlar için anlamlıysa gerçekten önemlidir. Ve bu garanti değil. IBS’nin gerçek acısını böylesine fantastik bir fikre bağlamak, mitolojiye tıptan daha yakın görünebilir ve hastaların kendilerini reddedilmiş veya aşağılanmış hissetmelerine neden olabilir. Ya da çaresizlik içinde ellerini havaya kaldırıp ömür boyu sürecek bir acıya hazırlanabilirler: Eğer yerçekiminin sabit gücü düşmansa, o zaman neden savaşalım?
Ancak doğruluk payı varsa, o zaman hipotez tedaviler için olası bir başlangıç noktası da sağlayabilir. Spiegel’in kilo kaybı ve serotonini azaltan ilaçlar gibi bazı önerileri zaten yaygın, ancak aynı zamanda yerçekimine özgü bazı terapileri de savunuyor. Spiegel, “Hastalarımla bunun hakkında konuşuyorum” dedi. “Bazı yoga pozlarını öneriyorum; Eğimli masaları tavsiye ederim.” IBS’si olan kişiler, daha yüksek bir irtifaya veya ekvatordan daha uzağa gitmek gibi daha radikal fikirlerine karşı çıkabilirler.
Yerçekimi hipotezi asla bir hipotezden başka bir şey olamaz. İnsan vücudunun bizi hasta edebilecek yerçekimine karşı bir aşırı duyarlılık geliştirip geliştirmediğini veya bazılarımızın yerçekimi ile başa çıkmak için diğerlerinden daha donanımlı olup olmadığını gerçekten bilmeden önce gidecek çok yolumuz var. Ancak kanıtların ağırlığı, vücudumuzun yerçekimi ile ilişkisinin ters gidebileceği fikrini göz ardı etmeden önce iki kez düşünmemize yetiyor – IBS ile başa çıkmayanlarımız için de dahil. Yerçekimi IBS’ye katkıda bulunuyorsa, neden diğer rahatsızlıklar da olmasın? Ve sonra, neden iyilik için de kullanılamıyor? Son zamanlarda Mekari ve meslektaşları kurmak aşağı doğru altı derecelik bir açıda yatmak, biliş testlerine yanıt verme sürelerini hızlandırdı – yerçekimi ile yürütme işlevi arasında olası bir bağlantıya işaret ediyor. Astronotların ağırlıksızlığa hazırlanmalarına yardımcı olan yerçekimine karşı koşu bantları, beyin felci, Parkinson hastalığıVe Spor yaralanmaları.
Yerçekimi hakkındaki tüm bu bilinmeyenler akıldan çıkmıyor gibi gelebilir. Dünyadaki yaşam, yaklaşık 4 milyar yıl önce ilk biçimlerinin ortaya çıkmasından bu yana çok değişti, ancak her şeye rağmen yerçekimi görünüşte değişti. kaldı devamlı– belki de şimdiye kadar yaşamış her organizmayı birbirine bağlayan tek şey. Ya bize ne yaptığı hakkında öğrenmemiz gereken çok şey varsa? Ne de olsa, şu anda vücudunuz, tıpkı hayatınızın her saniyesinde olduğu gibi, yerçekimi ile başa çıkıyor. Belki yerçekimi olsaydı daha garip olurdu değildi zamanla bize bir şey yapıyor. Spiegel, “Vücudumuzdaki her lif bu gücü yönetmek için zorlanıyor” dedi. Bunu anlamak için küvette 56 gün geçirmenize gerek yok.
Kaynak : https://www.theatlantic.com/health/archive/2023/03/gravity-cause-disease-irritable-bowel-syndrome-theory/673407/?utm_source=feed