We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Thomas Edison ilk patenti için 1868'de henüz 21 yaşındayken başvurdu. Ünlü mucidin ilk buluşu, yasama oylarını kaydeden bir cihaz içindi. Bu, 1.093 ABD patentinin yanı sıra bitirmediği veya reddedildiği 500 ila 600 başvuruya ek olarak alacağı bir kariyerin başlangıcıydı. Ancak Edison'un en büyük icadı, icatların ortaya çıkması için yeni bir süreç geliştiriyor olabilir.
Bir tarihçi olan Ernest Freeberg, "Edison muazzam bir sermaye toplayıp Menlo Park, NJ'de bir laboratuvar kurduğunda ve her biri farklı yeteneklere sahip birkaç düzineden oluşan bir kadroyu işe aldığında, modern kurumsal araştırma ve geliştirme sürecine öncülük etti" diye açıklıyor. Tennessee Üniversitesi, Knoxville ve yazarı Edison Çağı: Elektrik Işığı ve Modern Amerika'nın İcadı.
"O burayı, düzenli bir oranda şaşırtıcı yeni ürünler üretecek bir buluş fabrikası olarak görüyordu."
Çoğu durumda, Edison'un dehası, başka birinin öncülük ettiği yeni bir teknolojiyi alıp aynı şeyi yapmanın daha üstün bir yolunu geliştirmekti. "Bir buluş sadece oldukça iyi çalışmak zorunda değil, aynı zamanda pazarın istediği ve satın almaya gücü yeten bir şey olmalı. Edison bunu kendi zamanındaki herkes kadar iyi anladı” diyor Freeberg.
Aşağıda Edison'un en önemli icatlarından bazıları verilmiştir.
Otomatik Telgraf
Samuel Morse'un 1830'larda ve 1840'larda telgrafı icadı, ilk kez uzun mesafelerde iletişim kurmayı mümkün kılarken, cihazın dezavantajları vardı. Bir operatör, mesajları dakikada 25 ila 40 kelime hızına kadar yavaşlatan Mors kodunda gelen noktaları ve tireleri dinlemek zorundaydı. Kodu otomatik olarak kağıda mürekkeple yazdırmaya yönelik bir İngiliz sistemi, yalnızca 120 kelimelik üst kısımlara ulaştı.
1870 ve 1874 yılları arasında Edison, bir telgraf alıcısının kimyasal olarak işlenmiş kağıdı işaretlemek için metal bir kalem kullandığı ve daha sonra daktilo benzeri bir cihazdan geçirilebileceği çok üstün bir sistem geliştirdi. Dakikada 1.000 kelimeye kadar kayıt yapabiliyordu, bu da uzun mesajları hızlı bir şekilde göndermeyi mümkün kıldı.
Karbon Telefon Vericisi
1876'da telefonun patentini alan Alexander Graham Bell'di. Ancak Edison, başkalarının yeniliklerini geliştirme konusundaki hüneriyle, telefonların zayıf elektrik akımıyla ne kadar uzakta olabileceğiyle sınırlı olan Bell'in vericisini iyileştirmenin bir yolunu buldu. Edison, telefon hattında akım sağlamak için bir pil kullanma ve direnci değiştirmek için karbon kullanarak gücünü kontrol etme fikrini buldu. Bunu yapmak için, diyaframın arkasına küçük bir lamba siyahı parçasının (kurumdan yapılmış siyah bir karbon) yerleştirildiği bir verici tasarladı. Birisi telefona konuştuğunda, ses dalgaları diyaframı hareket ettirdi ve lambanın üzerindeki basınç değişti. Edison daha sonra abajuru, 1980'lere kadar kullanılan temel bir tasarım olan kömürden yapılmış granüllerle değiştirdi.
Ampul
Popüler inanışın aksine, akkor ampulü aslında Edison icat etmedi. Ancak, yaygın kullanım için pratik olacak kadar uzun ömürlü olan ilk tasarımı icat etti ve pazarladı.
Freeberg, "Edison, o yıllarda uygulanabilir bir aydınlatma sisteminin unsurlarını bir araya getiren yarım düzineden biriydi ve Edison yarışa geç kaldığı için tüm öncüllerinden ve rakiplerinden yararlandı," diye açıklıyor.
1870'lerin sonlarında Edison, ışık oluşturmak için metal bir filamanın ısıtılabileceği bir vakum ampulü tasarladı. Bir gece, telefon ahizesinde kullandığı bir malzeme olan lâmba karasını dalgın bir şekilde parmaklarının arasında yuvarladıktan sonra, aklına kömürleşmiş bir filamana geçme fikri geldi. Başlangıçta karbonize karton kullandıktan sonra, diğer malzemeleri denemeye başladı ve sonunda daha dayanıklı hale getiren uzun liflere sahip olan bambuya yerleşti. Sonunda, bambu filamentlerin ve havayı daha etkili bir şekilde çıkaran gelişmiş bir vakum pompasının kombinasyonu, Edison'un ampullerin ömrünü yaklaşık 1.200 saate çıkarmasını sağladı.
Fonograf
Edison, telefon vericisini geliştirirken, telefon mesajlarını kaydedip dinleyebilen bir makine yaratma fikrini buldu. Bu fikir, bir diyaframı titretmek ve bir krank tarafından döndürülen mumlu kağıtla kaplı bir silindir üzerinde girintiler oluşturan bir kalemi itmek için sesi kullanarak sadece sesleri değil, müzik ve diğer sesleri de kaydedebildiğini hayal etmesine yol açtı.
1877'nin sonlarında, balmumu yerine kalay folyo kullanarak cihazı yapması için bir makinist tuttu ve Edison, “Mary Had a Little Lamb” çocuk şarkısını kaydetti. Ertesi yıl, koruları bulmak ve titreşimleri kişinin sesini yeniden yaratan ikinci bir diyaframa iletmek için daha hafif bir iğne de içeren tasarım için bir patent aldı.
Edison'un fonografı bir sansasyon yarattı ve büyük bir mucit olarak itibarının artmasına yardımcı oldu. Sonunda, makineleri ve silindir kayıtlarını pazarlamaya ve satmaya başladı ve tekrar mum kullanmaya geri döndü. Ancak 1900'lerin başlarında, Victor Talking Machine Company'nin disk çalan fonografları, Edison'un silindir fonograflarını popülerlik açısından geride bıraktı. Silindirler daha kaliteli ses üretse de, ilk disklerin büyük bir avantajı vardı, çünkü bir silindire sığabilecek iki dakikaya kıyasla dört dakikalık müzik sığabiliyorlardı.
Film Kamerası ve Görüntüleyici
1880'lerin sonlarında Edison, laboratuvarının "fonografın kulak için yaptığını göz için yapan" bir teknolojinin geliştirilmesini denetledi. Erken bir film kamerası olan Kinetograph ve tek kişilik bir gözetleme deliği film izleyicisi olan Kinetoscope üzerindeki çalışmaların çoğu, aslında Edison'un çalışanı William Kennedy-Laurie Dickson tarafından yapıldı. Filmler büyük bir endüstri haline geldi ve Edison'un kamera ve izleyicisinin yerini, izleyicilerin birlikte bir film izlemesine olanak tanıyan bir kamera, yazıcı ve projektör kombinasyonu olan Lumière Cinématographe gibi yenilikler aldı. Ancak Edison duruma uyum sağladı ve şirketi, üretimi durdurduğu 1890'lar ve 1918 arasında çok sayıda sessiz film üreterek gelişen bir erken film stüdyosu haline geldi.
Alkalin Depolama Pili
1800'lerin sonlarında otomobil geliştirildiğinde, elektrikli araçlar, benzinli içten yanmalı motorlarla donatılmış olanlardan daha popülerdi. Ancak ilk elektrikli arabaların büyük bir dezavantajı vardı - kullandıkları piller ağırdı ve asit sızdırma eğilimindeydi, bu da arabaların içini paslandırıyordu.
Edison, daha hafif, daha güvenilir ve daha güçlü bir pil icat etme zorluğunu üstlenmeye karar verdi. Kapsamlı araştırmalar yaptıktan ve erken bir tasarımın utanç verici başarısızlığından sonra, Edison güvenilir bir alkalin pil buldu ve 1910'da üretimine başladı. Ancak çalışmaları, Henry Ford'un içten yanmalı bir motorla çalışan ucuz Model T arabasını geliştirmesiyle kısa süre sonra gölgede kaldı. Yine de Edison'un akümülatörü maden lambalarında, trenlerde ve denizaltılarda kullanıldı ve Edison'un sonraki kariyerinin en başarılı ürünü haline geldi.
Her patent, deneme yanılma, kararlılık ve bir mucidin veya bir mucit ekibinin bir fikri hayata geçirmek için yatırım yaptığı ısrarı temsil eder.
- ABD inovasyonda dünya lideridir. Güçlü IP sistemleri, ekonomik başarıyı sağlayan yeniliği teşvik eder. On milyon patent değerinde inovasyon, küresel ekonomimize eklenen trilyonlarca doları temsil ediyor.
- Yenilik ve icat oranları hızlanmaya devam ediyor. İlk milyon patentin yayınlanması (1790-1911) 121 yıl sürdü, ancak 8 milyon patentten 9 milyon patente (2011-2015) geçiş sadece dört yıl ve 9 milyon patentten 10 milyon patente geçiş üç yıl sürdü.
- USPTO, 10 milyonluk patentin yayınlanmasını anmak için 11 Mart 2018'de South by Southwest'te (SXSW) özel bir törenle yeni bir patent kapağı tasarımını tanıttı. Yeni tasarım 10 milyon patentle piyasaya sürülecek.
- Amerika Birleşik Devletleri, Anayasamızın 1789'da kabul edilmesinden bu yana, yeni buluşlar için sınırlı tekeller vermenin önemini kabul etmiştir. Madde 1, Bölüm 8, Madde 8, Kongre'yi suçluyor
1. Dönen Jenny
'Spinning Jenny', 1770'de patentini alan James Hargreaves tarafından 1764'te icat edilen yün veya pamuğu eğirmek için bir motordu.
Vasıfsız işçiler tarafından çalıştırılabilmesi, dokumanın sanayileşmesinde önemli bir gelişmeydi, çünkü bir seferde sekizden başlayarak ve teknoloji geliştikçe seksenlere yükselen birçok iğ eğirebiliyordu.
Kumaş dokumacılığı artık tekstil işçilerinin evlerinin merkezinde değil, bir "kulübe endüstrisinden" endüstriyel üretime geçiyordu.
Dönen Jenny'nin bir modeli. (Kredi: Markus Schweiß/CC).
- On yaşında Thomas Edison ilk laboratuvarını kurdu.
- Edison kısmen sağır olmasına rağmen, konsantre olmasına yardımcı olduğu için bu yolu tercih ettiğini söyledi.
- Edison, Mors Kodu yoluyla önerdi!
- Edison sadece 3 aylık örgün eğitim aldı.
- Sık sık kirli gömlekler giyiyordu ve dağınıktı.
- 1879'dan 1900'e kadar olan dönem, icatlarının çoğunu ürettiği zaman olan Edison Çağı olarak adlandırıldı.
Mazeret üretmek ve başarılı olamamanızı eğitim eksikliğinize veya kontrolünüz dışındaki bir duruma bağlamak kolaydır. Çok kolay. İşte arkanıza yaslanıp hayatın geçip gitmesine izin verebilecek birine başka bir örnek: Nick Vujicic kolları ve bacakları olmadan doğdu. Bunu hayal et. Vazgeçmek ve hayattan alabileceği en az şeye razı olmak için çoğundan daha fazla nedeni var, ama bil bakalım ne oldu, göndermiyor. Dünyayı dolaşıyor, insanlara kendilerini geliştirmeleri ve geliştirmeleri için ilham veriyor. İnsanlara nasıl göründüğünüzün veya koşullarınızın ne olduğunun önemi olmadığını, yine de mutlu ve başarılı olabileceğinizi öğretiyor. Onun durumunu kendi durumunuzla karşılaştırın ve kendinize, yaşayabildiğiniz kadar dolu mu yaşıyor yoksa kolay bir çıkış yolu mu seçiyorsunuz diye sorun.
&aposStudies, tüm başarılı insanların sahip olduğu tek özelliğin sebat olduğunu gösteriyor.
Bir görevi yerine getirmek için daha fazla zaman harcamaya ve birçok zor ihtimal karşısında sebat etmeye isteklidirler. İnsanlar arasında çok olumlu bir ilişki vardır.
herhangi bir görevi başarma yeteneği ve onun için harcamak istedikleri zaman.&apos - Nelson Boswell ve Dr. Joyce Brothers
Edison'u Unutun: Tarihin En Büyük Buluşları Gerçekten Böyle Gerçekleşti
Yapmadıkları hariç. Fikirler, Athena gibi, tamamen beyinlerinden oluşmadı. Aslında, hiç kimsenin beyninden tam olarak oluşmadılar. Yalnız mucit ve eureka anının efsanesi budur.
Mark A. Lemley, The Myth of the Sole Inventor adlı büyüleyici makalesinde, "Eşzamanlı icat ve aşamalı iyileştirme, inovasyonun radikal icatlar için bile çalışma şeklidir" diye yazıyor. Lemley'in makalesi, patentlerin tarihi ve sorunları üzerine yoğunlaşıyor. Ama aynı zamanda 19. ve 20. yüzyılın en ünlü mucitlerinin tarihini de anlatıyor - icatlarının gerçekte ne kendilerine ne de icatlarına vurgu yaparak. İşbirlikçi inovasyonda son 200 yılın harika damıtmasının süper hızlı bir özeti.
Kumaş pamuğu, pamuk bitkilerinin baklalarındaki tohumlarla karışan pamuk liflerinden gelir. Bu nedenle kumaşı yapmak için lifleri tohumlardan ayırmanız gerekir. Eli Whitney 1793'te çırçır makinesini "icat edene" kadar yüzyıllar boyunca bu, çoğunlukla elle yapıldı. Ancak vals çırçır makinelerinin çeşitli biçimleri (yani lifleri tohumlardan ayıran teknolojiler) binlerce yıldan beri vardı. Beş yıl önce, 1788'de, Joseph Eve kendi mekanize kendinden beslemeli roller çırçır makinesini geliştirdi. Whitney'in gerçek yeniliği, mevcut çırçır makinelerini "lifleri tohumdan çekmek için yarıklardan dönen kaba tel dişlerle değiştirerek" geliştirmekti. Bu içgörü bir çığır açıcıysa, zafer Whitney'e gidiyor, ancak rakiplerinden daha hızlıydı. 1795'te John Barcley, Whitney'in tel-diş modeline çok benzeyen diş halkaları içeren bir çırçır için bir patent başvurusunda bulundu (sola bakın). Kısacası, modern çırçır makinesi, birden fazla mucidin neredeyse aynı anda deneyimlediği ve rekabetleri tarafından hızlandırıldığı bir eureka anıydı.
Hikaye devam ederken, Samuel Morse arkadaşlarıyla akşam yemeği yiyor ve (sizin yaptığınız gibi) elektromanyetizma hakkında tartışıyordu ki, bir elektrik sinyali bir telden anında geçebiliyorsa, bilginin neden aynı şeyi yapamadığını fark etti? En eğlenceli eureka hikayeleri gibi,
bu bir fib. Telgraf sadece Morse tarafından değil, aynı zamanda Charles Wheatstone, Sir William Fothergill Cooke, Edward Davy ve Carl August von Steinhiel tarafından da birbirine o kadar yakın icat edildi ki, İngiliz Yüksek Mahkemesi bir patent vermeyi reddetti. Sargı telinin elektromanyetik indüksiyonu güçlendireceğini keşfeden Morse değil Joseph Henry idi. Morse'un en önemli katkısı - sinyal gücünü artırmak için Henry'nin elektromıknatıslarının uygulanması - Lemley, "bu katkının nasıl çalıştığını tam olarak anladığı bile net değil" diye yazıyor.
Morse gibi, Alexander Graham Bell de daha sonra adını taşıyacak bir teknoloji icat etti. Ama bunu ne kadar hak etti? Bell'in çözdüğü problem, elektrik sinyallerini sese dönüştürmekti. Ancak bu, telgrafın o kadar açık bir uzantısıydı ki, üzerinde çalışan birçok insan vardı. Philip Reis, 1860'ta zaten bir ses vericisi tasarlamıştı ve Hermann Ludwig Ferdinand von Helmholtz (bir adam) zaten bir alıcı inşa etmişti. Lemley, Bell'in gerçek katkısının "ses ve sesteki varyasyonları yakalamak için akımın gücünü değiştirmek" olduğunu yazıyor. Bu ayarda Thomas Edison'a karşı yarışıyordu. Bell'in verici, dalgalı akım ve alıcıyı birleştiren nihai ürünü bile şirkete sahipti. Elisha Gray, Bell ile aynı gün patent başvurusunda bulundu, ancak mahkemede patent talebini kaybetti. Lemly'nin vardığı sonuç: "Bell'in ikonik statüsü, laboratuvar tezgahında olduğu kadar mahkemedeki ve pazardaki zaferlerine de çok şey borçludur."
Hemen hemen herkese öğretildiği gibi, Thomas Edison ampulü icat etti. Ve hemen hemen herkesin sonradan öğreneceği gibi, Thomas Edison ampulü hiçbir şekilde icat etmedi. Ondan önce elektrik aydınlatması vardı, ondan önce akkor ampuller vardı ve diğer mucitler Edison'un tamirciliğini duyunca, onu patent ihlali için yuvarlak bir şekilde dava ettiler. Peki Edison gerçekte ne yaptı? Özel bir bambu türünün elektriğe karşı karbonize kağıttan daha yüksek bir dirence sahip olduğunu keşfetti, bu da daha verimli ışık üretebileceği anlamına geliyor. Edison, bambudan zengin oldu ve ürününün üstün üretimi ve pazarlamasıyla iğrenç, iğrenç bir zengin oldu. Ancak bir nesil içinde diğer mucitler daha iyi filamentler ve günümüzün ampullerini geliştirdiler.
Buradaki hikayelerin çoğu, aşamalı iyileştirmeleri nasıl eureka anlarıyla karıştırdığımızla ilgili. Ancak film projektörünün hikayesi daha basittir. Temelde hırsızlıkla ilgili bir hikaye. Francis Jenkins, sinema endüstrisinin ur-enstrümanı olarak gördüğümüz şeyi, saniyenin 1/24'ünde film şeritleri gösteren ve hareketli görüntü yanılsaması yaratan bir projektörle yaptı. Ancak mali destekçisi Jenkins prototipini çaldı ve onu "Edison Vitascope" olarak adlandıran bir tiyatro zincirine sattı. Edison markalaşma için tanıdık ve kullanışlıydı. Edison'un kendi film projektörünü kurcaladığı doğru, ama meselenin dışında. Buradaki mirası çoğunlukla bir hırsızın eseriydi.
Bugünün arabaları, kurucularının ve yenilikçilerinin isimlerini taşıyor: Benz, Peugeot, Renault. Ama hiç Dodge bisikleti duydun mu? Yoksa bir Mercedes üç tekerlekli bisiklet mi? Aslında, her iki şirket de otomobilleri hareket ettirmeden önce bisiklet konusunda uzmanlaştı. Otomobil endüstrisi, artan inovasyonun özetini temsil eder. Bir üç tekerlekli bisiklet al. Bir motor ekleyin. Araban var. (1885'ten orijinal Benz Motorwagen'in sağındaki resme bakın). Arabaların icadını bu altı kelimeye yoğunlaştırmak, çok fazla ayrıntı ve birkaç ana karakter bırakıyor. Dört zamanlı bir motora sahip ilk dört tekerlekli arabayı tasarlayan Gottlieb Daimler ve Wilhelm Maybach ve montaj hattını mükemmelleştiren Henry Ford'du. Ancak uzun lafın kısası, arabanın, bir kişinin kazandığını tasavvur etmesi için çok karmaşık olan tipik bir "icat" olduğudur.
Bisiklet yapmaktan bahsetmişken, Orville ve Wilbur Wright'ın havadan ağır bir makineyi uçuran ilk takım olmadan önce yaptıkları tam olarak buydu. Ancak öğrendiğimiz gibi, her büyük mucit devlerin omuzlarında durur. Wright kardeşler, 1899'da Smithsonian'dan uçuş tarihi hakkında mevcut tüm bilgileri istediklerinde, DaVinci'nin karalamasıyla başlayan ve 19. yüzyılda Otto Liliental'in planörlerine kadar devam eden bir tarih açtılar. Ancak Wright'lar, uçak geliştiricilerinin karşılaştığı en rahatsız edici sorunlardan birini - istikrar - "tek bir kablonun kanadı bükmesi ve dümeni aynı anda döndürmesi" ile çözdü. İlk uçağı havaya kaldıran ince ayar buydu.
"Farnsworth Buluşu", televizyonun sözde babası Philo T. Farnsworth'un adını almıştır. Ama onun icadı ne onun ne de bir buluşuydu. Dünyanın dört bir yanındaki bilim adamları ve tamircilerden oluşan ekipler, esasen, görüntüler için bir radyo inşa etmek için çalışıyorlardı - yani: kablosuz bir telgraf teknolojisini bir film projektörünün büyüsüyle birleştirmek. Anahtarlardan biri, sinyalleri alabilen veya iletebilen görüntüleri ekrana ışınlayan elektron tabancalı bir vakum olan katot ışın tüpüydü. Ancak katot ışın tüpünün kendisinin o kadar çok babası var ki, televizyonun merkezi organı bile, hatta televizyonun kendisini tam olarak kimin icat ettiğini söylemek zor. 1927'de Farnsworth, tamamen elektronik televizyonun gerçekten temeli olan Görüntü Ayırıcı adını verdiği bir makineye düz bir çizgi yansıttı. Ancak Edison'dan farklı olarak, pazarlama, üretim ve tweak'i için ünlü bir isim haline gelme konusunda yetenekli değildi. Lemley, "Farnsworth'ü televizyonun mucidi olarak tanımlamak doğru olabilir, ancak kesinlikle mucit olarak değil" diye yazıyor.
Bu bölümün sonunda Lemley, evet, tamam, gerçekten yalnız olan dört mucit listeliyor. Ancak istisnalarla ilgili komik olan şey, neredeyse hepsinin kaza olmasıdır.
Alexander Fleming Penisilin anti-bakteriyel özelliklerini keşfetti çünkü bir bakteri örneği kazara küfle kontamine oldu. Fleming'in keşfinden gelen küfün nereden geldiğinden kimse emin değil. Bu durumda bile, başkalarının aynı tesadüfi keşfi yaptığına dair bazı kanıtlar var. Post-It notunun arkasındaki yapıştırıcı 1968'de geliştirildi ve farklı bir 3M çalışanının bir kitaba yer imi eklemeyi kullanma fikrine varmadan önce 3M'de altı yıl boyunca çürüdü. Charles Goodyear vulkanize kauçuğu, bir yığın kauçuk yanlışlıkla bir ocakta bırakıldığında keşfetti Goodyear, daha önce ısının kauçuk için bir çözüm değil, bir sorun olduğunu düşünmüştü. Wilson Büyük Grubu Bir devreyi tamamlarken yanlışlıkla bir kutudan yanlış rezistörü kaptığında kalp pilini geliştirdi. Louis Daguerre İyotlu gümüş bir tabak üzerinde bir görüntü üretemediğinde, plakayı kimyasallarla dolu bir dolaba koyduğunda ve dökülen bir cıva kavanozundan çıkan dumanlar plaka üzerinde bir görüntü oluşturduğunda filmi icat etti.
Öyle görünüyor ki eureka "oops" için Yunancadır.
Yukarıdan yukarıdan görüntüler: Eli Whitney'in pamuk çırçır patenti Mors anahtarı Edison'un patenti Wright kardeşlerin çıkardığı Benz patenti, 1905 Tüm kredi: Wikimedia Commons
8. Thomas Edison'un ölmeden önceki son nefesleri bir müze parçası oldu.Edison'un ölümüne kadar Thomas Edison ile arkadaş olan Amerikalı sanayici Henry Ford'un bir fotoğrafı. Wikimedia Commons/Kamusal Alan
Edison, kariyeri boyunca otomobil öncüsü Henry Ford ile arkadaş oldu. Edison'un sağlığı bozulmaya başladığında ve sonunda tekerlekli sandalyeye mahkum edildiğinde, Ford yarışabilmeleri için kendisine bir tane satın aldı. 1931'de Edison'un son günleri sayılıymış gibi göründüğünde, bazıları Ford'un Edison'un oğlu Charles'tan babasının son nefesini bir test tüpünde yakalamasını istediğine inanıyor. Charles bunu yapmasa da, Edison'un odası, yatağına yakın olan son anlarında test tüpleri içeriyordu. Charles parafinle mühürlenmelerini istedi ve bir tanesini Ford'a verdi. Etiketli "Edison'ın Son Nefesi?" şu anda Dearborn, Michigan'daki Henry Ford Müzesi'nde bulunuyor.
4 Alexander Graham Bell'in Altı Memeli Koyunu
Hepinizin (umarım) bildiği gibi, Alexander Graham Bell, tartışmasız tüm zamanların en önemli icadı olan telefonu icat etti. Muhtemelen hiçbirinizin bilmediği gibi, Bell'in daha az dikkate değer icatlarından biri altı memeli koyundur.
Bell, hayatının son 30 yılını ve 250.000 $'ı (kabaca Kanada'nın Gayri Safi Yurtiçi Hasıla'sı olan enflasyona göre ayarlanmıştır) sevgili dengesiz koyunlarına harcadı. Ünlü bir mucit neden tüm zamanını ve parasını doğaya sıçmak için harcar ki? Tabii ki daha fazla koyun yapmak için. Bell, çocukları için bir evcil hayvan koyunu satın aldığında, koyunların sadece iki meme ucuna sahip olduğunu, domuz ve kedilere kıyasla daha düşük bir sayı olduğunu kaydetti. Evrim açıkça bunu berbat etmişti.
Bell, daha fazla meme ucu olan koyunların doğal olarak daha fazla yavru üreteceğini ve böylece çiftçilerin cüzdanlarını daha şişman hale getireceğini düşündü; bu, hiçbir bilim tarafından desteklenmeyen bir varsayımdı. Tabii ki, meme ucuyla güçlendirilmiş koyunun sonuçları, insanın bu noktaya kadar yalnızca hayalini kurduğu, daha geniş kapsamlı uygulamalar anlamına gelir.
İlgili: Telefonun Mucidi Koyun Memelerine Takıntılı Oldu
Thomas Edison ve Leonardo Da Vinci'nin Buluşları
Da Vinci, sanatın bilgelik ve bilginin önemli anahtarına sahip olduğuna inanıyordu, bu nedenle inancına göre sanat ve bilim birbirine bağlı. Çalışmaları, içerdiği ayrıntılar için muhteşemdi ve fikirleri zamanının çok ötesindeydi. Leonardo da Vinci, tüm zamanların en büyük ve ünlü eserlerinden biri olan Mona Lisa'yı da yaptı. Leonardo bugüne kadar hala “Rönesans Adamı” olarak anılıyor. İşindeki büyük çabası, etrafındaki şeylere olan merakı ve yetenekleri sayesinde cehennemin tüm ruhunu kazanmıştır.
Thomas Edison'un Başarısız Buluşları
Bir röportajda başarısızlıkları sorulduğunda Thomas Edison şunları söyledi:
&ldquo10.000 kez başarısız olmadım&mdashI&rsquove işe yaramayacak 10.000 yolu başarıyla buldum.&rdquo
Başarısızlık Son Değildir
Thomas Edison, icatlarından başarı veya başarısızlık olarak bahsetmeyi sevmezdi. Buluş alanında, istediğiniz gibi sonuçlanmayan kreasyonlarla çıkmaza girmeniz mümkün. Ancak Edison, neyin yanlış gittiğine odaklanan biri değildi. Öğrenebileceği veya geliştirebileceği şeylere odaklanmayı tercih ederdi. Oy Kaydedici için ilk patenti bunun özel bir örneğidir.
Elektrikli Oy Kaydedici
Oy Kaydediciyi icat ettiğinde Thomas Edison çok gençti. Bundan dolayı Edison bunun kesin bir şey olduğunu düşündü. Kayıt cihazının hayatı kolaylaştıracağına inanıyordu. Bu nedenle buluşunu Kongre'ye götürdü. Bununla birlikte, verimliliği nedeniyle Kongre, seçmenlerin oylarını düşünmek için zaman ayırmayacağından korktu. Bu nedenle, derhal reddedildi. Kongre'nin ilk patentli buluşunu reddetmesi nedeniyle, Edison meslekten kolayca uzaklaşabilirdi. Ancak, Kongre'nin görevden alınmasını kariyerine veya tutkusuna bir son olarak görmedi.
&ldquoEn büyük zayıflığımız vazgeçmektir. Başarılı olmanın en kesin yolu her zaman bir kez daha denemektir.&rdquo &ndash Thomas Edison
Konuşan Bebekler
Fonograf, Thomas Edison'un en sevdiği buluşuydu. Mükemmelleştirmek için zaman aldı. Sadece sesleri değil, müziği de kaydetmesini istedi. Edison, bu teknolojiyi alıp oyuncaklara uygulayabileceğini düşündü. Makine için bir yuva geliştirdi. Bebek gövdelerinin içine yerleştirilebilecek kadar küçüktü. Edison, çocuklara bebeklerin seslerini bile kaydettirdi. Bu, daha ilgili olmaları içindi. Ancak kalitesi çok iyi değildi. Hatta korkutucu olarak kabul edildi. Çıtırtı ve tıslama nedeniyle aileler bebeklerin canavar gibi ses çıkardığını düşündü. Bu nedenle, konuşan oyuncak bebek fikri o sırada pek başarılı olmadı. Ancak günümüzün konuşan bebekleri gibi Edison da diğer modern teknolojilerin kapısını araladı.
Elektronik Kalemler
Modern ofislerin hepsinde fotokopi makinesi vardır. Ancak Edison'un zamanında, aynı işin katlarını yapmanın kolay bir yolu yoktu. Tek yol onları elle yazmaktı. El yazısı kopyaların dezavantajları vardı. Yazım hatalarının yanı sıra yazının okunaksız olacağı endişesi de vardı. Bu nedenle Edison daha iyi bir çözüm düşündü. Elektrikli bir kalemin ofislerin, okulların ve kiliselerin iş yapma şeklini değiştirebileceğine inanıyordu.
Edison, küçük bir motor ve pili bir iğne ile birleştirdi. Motor daha sonra iğneyi yukarı ve aşağı hareket ettirmek için çalıştırır. Bu hareket, iğnenin bir şablondan delikler açmasına neden oldu. Mürekkep daha sonra işaretlerin üzerine yuvarlanabilir. O zaman bir yazılı çalışmanın birden fazla kopyasını çıkarmak mümkün oldu.
Kalemin mekaniği işe yaradı. Ancak, çalışmak ağırdı. Aynı zamanda bir iş veya akademik ortam için de gürültülüydü. Bu nedenle, Edison iyileştirmeler yaptı. Sesi ve ağırlığı iyileştirdi, ancak bu yeterli değildi. Kalem bir pil gerektiriyordu. Akü bakım gerektiriyordu. Bu nedenle, makineye belirli kimyasalların dökülmesi gerekiyordu. Çok dağınık bir süreçti.
Dövme tabancaları
Edison'un elektrikli kalemi işletmeler, okullar ve kiliseler için en iyi eşleşme değildi. Ancak, farklı bir sektöre yeni olanaklar getirdi. Dövme endüstrisi. Erken dövme tabancasının patentini elinde tutmadı. Bununla birlikte, Edison'un elektrikli kalemi, tasarım üzerinde güçlü bir etkiye sahip olmanın itibarını elinde tutuyor.
Thomas Edison'un bir dövmesi vardı. Beş sayısının bir zarda nasıl temsil edileceğine dair düzenlenmiş beş nokta vardı. Ancak, Edison'un dövmesini nereden aldığından kimse emin değil. Birçok insan, kendi elektrikli kalemini kullanarak dövme yapıp yapmadığını merak ediyor.
Thomas Edison'un Elektrikli Kalemi
Beton, Sadece Kaldırımlar İçin Değil
Edison, evde kullanım için bir ampul geliştirdikten sonra, hayatı başkaları için daha iyi hale getirmeye devam etmeye kararlıydı. Edison, çimentodan ev parçalarını önceden inşa etmenin bir yolunu buldu. Bu nedenle, mücadele eden aileler için maliyeti düşük tutmak. Fikir, parçaları evler için dökmekti. Daha sonra bu parçalar, konut ihtiyacı olanlar için hızlı bir şekilde monte edilebilir. Malzemelerinden dolayı bu evler de yanmaz olacaktır. Ancak, topluluklar arasında direniş vardı. Evler göz kamaştırdı. Ayrıca, hedef kitlesinin herkesin mali durumunu bilmesi gerçeğinden hoşlanmadı.
Edison, uygun maliyetli konutlar yaratmanın yanı sıra, uygun maliyetli mobilyalar geliştirebileceğine inanıyordu. Bu nedenle, Edison'un beton evler fikri, beton mobilyalar yaratma fikri haline geldi. İnanç, yeni evlilerin uzun ömürlü mobilyalara çok fazla harcamak istemeyecekleriydi. Umutları, bir ömür boyu sürecek uygun maliyetli alternatifini satın almak için akın edecekleriydi. Ancak beton, diğer malzemelere alternatif olamayacak kadar pahalıydı. Ayrıca, insanlar mobilyaların görünüşünü beğenmediler.
Yankee Stadı
Edison'un beton evler ve mobilyalarla ilgili fikri tutmasa da, tam bir başarısızlık değildi. Edison'un beton şirketi, Yankee Stadyumu'nu inşa etmek için sözleşme imzaladı. Bu nedenle, beton evleri işe yaramasa da, beton yapılar inşa etme fikrinin değeri vardı. Yankee Stadyumu'na ek olarak, sattığı birkaç beton ev bugün hala ayakta.
Edison Ruh Telefonu
Thomas Edison'un bir başka ilgi alanı da ruhlar dünyasıydı. Telefon ve telgraf teknolojisinin birleşimi olan bir buluştan bahsetti. Bu yeni buluşun konsepti, yaşayanlar ve ölüler arasındaki çizgiyi geçmekti. Aynı zamanda Edison'un, insanların ölülerle sohbet etmesini mümkün kılacağını umuyordu.
Ancak, buluşun gerçek olduğuna dair hiçbir kanıt bulunamadı. Edison'un ölümünden sonra bile bir ruh telefonu kaydı bulunamadı. Bu nedenle, böyle bir cihaz yaratma niyetinin hiçbir zaman olmadığı inancı haline geldi. Böyle bir telefonun tek kanıtı Edison'un bir röportajda ondan bahsetmesiydi. Bu şimdi yaptığı bir şaka olarak görülüyor.
Kanıt olmasa bile Edison'un böyle bir yaratımı olduğuna inananlar var. Bunu kendine sakladığına inananlar da aynı kişilerden bazıları. Ayrıca planlarını hiçbir iş arkadaşı veya mucit arkadaşıyla paylaşmadığına inanıyorlar. İster gerçek ister büyük bir şaka olsun Edison, bu buluşun olasılığı ile kesinlikle ilgiyi zirveye çıkardı. Bunun nedeni, insanların genellikle vefat eden sevdikleriyle iletişim kurma düşüncesinin ilgisini çekmesidir.
Demir Cevheri Ayırıcı
Thomas Edison'un birçok icadı vardı. Bunların çoğu başarısızlık olarak düşünülebilir. Ancak, onun Demir Cevher Ayırıcısı gibisi yoktur. Edison, separatörü için teknoloji geliştirmeye para, zaman ve kaynak harcadı. Nihai hedef, demir cevherini, kullanılamaz durumdaki daha düşük dereceli cevherlerden ayırabilmekti. Edison, ayırıcı projesinde on yıl çalıştı. General Electric ile yaptığı çalışmalardan kazandığı tüm parayı yatırdı. Sonunda, yatırdığı tüm para bir hiç içindi. Edison, demir cevheri fiyatları düştüğünde projesini sonlandırdı. Ayrıca, demir cevheri eski bir madde haline geldi. Edison fonografın sürdürülebilir başarısı olmasaydı, ayırıcı olayından sonra hiçbir şey kalmayacaktı.
Buluşta Başarılar ve Başarısızlıklar
Thomas Edison, gelmiş geçmiş en büyük mucitlerden biri olarak görülüyor. Bir çok başarıları ve başarısızlıkları oldu. Ancak başarısızlıkları onu asla durdurmadı. Hayatı icatlarından ibaretti. Sürekli cevaplar ve çözümler arıyordu. Edison, ölümüne kadar bir mucitti. İcat etme tutkusuna bağlı kaldı. Buluşları düşündüğü gibi sonuçlanmasa bile. Ayrıca, o zamanın gerektirdiği duruma uyacak şekilde fikrini değiştirebildiği zamanlar da oldu.
Pratik Bir Ampul
Thomas Edison'un en büyük zorluğu, pratik bir akkor, elektrik ışığının geliştirilmesiydi.
Popüler inanışın aksine, ampulü "icat etmedi", 50 yıllık bir fikri geliştirdi. 1879'da, düşük akımlı elektrik, küçük bir karbonize filaman ve küre içinde geliştirilmiş bir vakum kullanarak güvenilir, uzun ömürlü bir ışık kaynağı üretmeyi başardı.
Elektrikli aydınlatma fikri yeni değildi. Birkaç kişi, elektrikli aydınlatma biçimleri üzerinde çalışmış ve hatta geliştirmiştir. Ancak o zamana kadar, ev kullanımı için uzaktan pratik olan hiçbir şey geliştirilmemiştir. Edison'un başarısı sadece bir akkor elektrik ışığı değil, aynı zamanda akkor ışığı pratik, güvenli ve ekonomik hale getirmek için gerekli tüm unsurları içeren bir elektrikli aydınlatma sistemi icat etmekti. He accomplished this when he was able to come up with an incandescent lamp with a filament of carbonized sewing thread that burned for thirteen and a half hours.
There are a couple of other interesting things about the invention of the light bulb. While most of the attention has been given to the discovery of the ideal filament that made it work, the invention of seven other system elements were just as critical to the practical application of electric lights as an alternative to the gas lights that were prevalent in that day.
- The parallel circuit
- A durable light bulb
- An improved dynamo
- The underground conductor network
- The devices for maintaining constant voltage
- Safety fuses and insulating materials
- Light sockets with on-off switches
And before Edison could make his millions, every one of these elements had to be tested through careful trial and error and developed further into practical, reproducible components. The first public demonstration of the Thomas Edison's incandescent lighting system was at the Menlo Park laboratory complex in December of 1879.