Bir zamanlar İngiliz ana muharebe tankı Chiftain, çeşitli amaçlar için bir dizi zırhlı aracın üssü haline geldi. Belki de böyle bir revizyonun en ilginç projesi, operasyonunun son aşamasında ortaya çıktı. Ordudan ihraç edildi tanklar Crazy Horse adı verilen radyo kontrollü hedeflere dönüştürülmesi önerildi.
Hizmet sonu
Chiftain, altmışlı yılların ortalarında Büyük Britanya ile hizmete girdi ve ardından yirmi yıl boyunca zırhlı kuvvetlerin temel dayanağı oldu. 1983 yılında, öngörülebilir gelecekte modası geçmiş Chieftain'in hizmetten çıkarılmasına yol açması gereken yeni tip Challenger'ın seri tanklarının teslimatına başladım.
Servis tanklarından çekilenlerin bir kısmının bertarafa gönderilmesi planlandı. Makinelerden bazıları başka amaçlar için ekipmana dönüştürülebilir. Diğer tankların hedef ve "taktik nesneler" olarak kullanılmak üzere eğitim alanlarına gönderilmesi önerildi. Bu şekilde yaklaşık olarak dağıtılması planlandı. Stokta 1000 tank kaldı.
1987'de, hizmet dışı bırakılan ekipmanı kullanmanın iki yönteminin birleşimiyle ilgili ilginç bir öneri ortaya çıktı. Eğitim menzillerinde kullanılmak üzere ana muharebe tankının kundağı motorlu bir hedef olarak yeniden yapılandırılmasını sağladı. Böyle bir model, tanksavar füze sistemleri için hesaplamaların daha etkili bir şekilde hazırlanmasını sağlayabilir. Aynı zamanda, yeni bir modelin üretimi, hazır bir platformun kullanılmasıyla oldukça ucuz olacaktır.
"Çılgın At"
Aynı 1987'de, bir dizi önlemin geliştirilmesi, doğrusal bir tankı kendinden tahrikli bir hedefe dönüştürmeye başladı. Eserler Crazy Horse projesi olarak adlandırıldı - bu isim orijinal fikrin orijinalliğini ve hatta biraz çılgınlığını yansıtıyordu. Tasarım, Kraliyet Silahlanma Araştırma ve Geliştirme Kuruluşu (RARDE) tarafından yapıldı. Bunlar veya bu bileşenler farklı ticari kuruluşlardan sipariş edildi.
Deneysel bir hedefin inşası için RARDE, altmışlarda Vickers tarafından inşa edilen 00EB33 seri numaralı Mk I modifikasyonunun seri bir Chiftain tankını aldı. Değişim için transfer edilmeden önce, bu makine eğitim birimlerinden birinde çalıştırıldı.
Yeni eğitim kompleksine bir uzaktan operatör-sürücü konsolunun dahil edilmesi planlandı. Üretimi için RARDE, bir Alvis Stormer zırhlı aracı aldı.
Teknik Özellikler
Crazy Horse projesi, aynı anda tek tek bileşenleri kaldırıp değiştirirken temel tankın maksimum birim sayısının kullanılmasını öngörüyordu. Bazı birimler sökülerek aracın ağırlığının azaltılması, hız ve manevra kabiliyetinin artırılması önerildi.
Gövde ve kulenin zırh kısımları, harici ekipmanların çoğu onlardan çıkarılmasına rağmen kesinleşmedi. Santral ve şasi tamamlanmadı. Aynı zamanda, tüm standart yakıt tankları tanktan çıkarıldı ve yerine küçük hacimli bir kap yerleştirildi. Bunun tanklarda ve yakıt dökülmelerinde istenmeyen hasar olasılığını azaltacağı varsayılmıştır.
İlginç bir şekilde, küçük bir dahili tank, birkaç milden fazla olmayan bir seyir menzili sağlayabilir. Bu, uzaktan kumanda sisteminde arıza olması durumunda yapıldı. Kontrolü kaybeden zırhlı bir aracın yakıtının hızla biteceği, duracağı ve menzil dışına çıkmak için zamanı olmayacağı varsayıldı.
Kule ve dövüş bölümünden çıkarıldı silâh, yangın kontrolleri ve diğer cihazlar. Kulenin ön cephesi sağlam bir tapa ile kapatıldı. Tankın artık toplu nükleer korumaya ihtiyacı yoktu. Bazı kaynaklar radyo istasyonunun gereksiz olarak kaldırılmasından bahsediyor.
Yaşanabilir koylar ve donanımları önemli ölçüde değişti. Kuleye bir uzaktan kumanda direği yerleştirildi. Komutların aktüatörlere iletimi, yeni geliştirilen hidroliklerle gerçekleştirildi. Yolu izlemek için sürücü koltuğunun üzerinde bir kamera ve kulede bir monitör kullanıldı.
"Crazy Horse" uzaktan kumanda aldı. Başlangıçta kullanılan Skyleader cihazları temelinde yapıldı. havacılık tekniği. Hedef tank, iki yönlü bir telsiz kanalıyla kontrol aracına bağlandı. Ekipman, konsoldan aktüatörler için komutlar aldı ve kameradan video sinyalini geri gönderdi.
Deneyimli tank, orijinal yeşil rengini korudu. Aynı zamanda, çamurlukların kenarları, korkuluklar ve bazı çıkıntılı parçalar kırmızı renkte yapıldı. Muhtemelen eğitimli füzelerin daha rahat olması için. Kulenin sol tarafında bir çizim vardı - geleneksel giysili bir Kızılderili'nin başı ve "Çılgın Horce" yazısı.
Stormer şasisindeki direksiyon makinesi büyük değişikliklere uğramadı. Asker bölmesinin içine monitör ve kontrolleri olan bir operatör çalışma alanı yerleştirildi. Çatıya radyo iletişimi için antenli katlanır bir direk yerleştirildi.
Iş prensipleri
Yeni kompleksin çalışma prensibi oldukça basitti. Şoförlü ve kontrol arabalı kundağı motorlu bir hedefin menzile gitmesi gerekiyordu. Bundan sonra, sürücü depodan ayrıldı ve Stormer BMP güvertesindeki konsolda yerini aldı. O andan itibaren kontrol uzaktan gerçekleştirildi.
Hedeften gelen video sinyalini kullanarak, sürücünün belirli bir rotayı takip etmesi gerekiyordu. Aynı zamanda, ATGM hesaplamaları veya el bombası fırlatıcıları, inert mühimmat kullanarak tanka ateş edebilir. Ek koruması olmayan zırhlı bir aracın, boş füzelerin saldırılarına dayanması ve hareket etmeye devam etmesi gerekiyordu. Ateşleme tamamlandıktan sonra, tank hedef sahadan dönebilir, sürücüye binip kutuya gidebilir.
Böyle bir eğitim kompleksinin birkaç karakteristik avantajı vardı. Önemli olan, gerçek bir zırhlı aracın savaş alanındaki en doğru taklididir. Diğer hareketli hedeflerin aksine Crazy Horse, tüm özellikleriyle gerçek bir tanktı. Aynı zamanda, tasarımın hafifletilmesi, hareket kabiliyetini artırmayı ve potansiyel bir düşmanın modern tanklarını daha doğru bir şekilde simüle etmeyi mümkün kıldı. Buna göre, el bombası fırlatıcıları ve ATKR operatörleri daha faydalı deneyimler aldı.
Başarısız Tasarruf
1987'de RARDE, bir hedef tank ve kontrol zırhlı araçtan oluşan deneysel bir kompleks inşa etti. Yakında, birkaç hedefi takip eden testler başladı. Hem sürücü çalışma yerlerinden hem de uzaktan kumanda kullanımıyla sürüş performansını ve sürüş konforunu kontrol etmek gerekiyordu. Daha sonra, tankın inert tanksavar füzelerine karşı direncini kontrol etmek gerekiyordu.
"İnsanlı" versiyonda, Crazy Horse hedefi, ana tankın tüm temel niteliklerini korudu. Uzaktan kumanda da iyi performans gösterdi. Sürücü, zırhlı aracı 6 km'ye kadar mesafelerde güvenle kontrol etti, bir resim aldı ve komutlar iletti. Genel olarak, "Crazy Horse" görevlerin üstesinden geldi.
Ancak bazı dezavantajlar vardı. Radyo kontrollü tankta, çok güvenilir olmayan standart santral ve Chieftain'in şanzımanı kullanıldı. İşlemi zorlaştıran bir kırılma riski vardı. Ayrıca, radyo ekipmanında karmaşık ve pahalı olduğu ortaya çıkan sorunlar vardı. Ek olarak, video kameranın küçük bir görüş açısı ve yetersiz görüntü kalitesi vardı, bu da kontrol etmeyi zorlaştırıyordu.
Sabit hedefler olarak Chiftain tankları. Fotoğraf Wikimedia Commons
Revizyon sırasında tank, beka kabiliyetini olumsuz yönde etkileyen ek koruma almadı. İngiliz ordusunun standart tanksavar füzeleri kinetik enerji nedeniyle tankın dış birimlerine zarar verebilir ve hatta yan zırhı kırabilirdi.
Sonuç olarak, zaten 1987-88'de. Crazy Horse projesini terk etmeye ve mevcut hedef kompleksleri kullanmaya devam etmeye karar verildi. Zırhlı araçları taklit eden kaldırma ve hareketli kalkanlar, gerçek bir tankın yerini tam olarak alamazdı, ancak daha basit, daha kullanışlı ve daha güvenilirdi.
Ancak, radyo kontrollü araba iptal edilmedi. Bir süredir çeşitli öğretilerde ve diğer benzer etkinliklerde kullanılmıştır. Örneğin, 1989'da kompleks, Combat: A Battle Of The Alay adlı TV programının çekimlerinde yer aldı. Onun yardımıyla, gösterinin askeri katılımcıları tanklarla savaşma becerilerini gösterdiler.
Seksenlerin ve doksanların başında, Crazy Horse kompleksi hizmet dışı bırakıldı. Kontrol aracı görünüşe göre söküldü ve orijinal konfigürasyonunda hizmete geri döndü. Depolamaya deneyimli bir hedef tank gönderildi. Şu anda Bovington Zırhlı Müzesi'nde. Diğer Chieftain tankları daha az şanslıydı. Daha önce planlandığı gibi, bazıları eritildi, bazıları ise sabit hedefler olarak çöplüklere gönderildi. Füzelerin eğitiminde devrim iptal edildi.