Vahdet-i Vücut (veya Vahdet-i Vücud), Arapça kökenli bir kavram olup, İslam tasavvufunda ve mistisizminde önemli bir konsepttir. Bu terim, “Varlık Birliği” veya “Varlığın Birliği” şeklinde Türkçeye çevrilebilir. Vahdet-i Vücut, varlık anlayışını ifade ederken, var olan her şeyin aslında birbirinden ayrı olmadığını, tüm varlıkların temelde aynı kaynaktan türediğini belirtir.
Bu kavram, özellikle İslam tasavvufu içinde Bâtınîlik akımının etkisi altında ortaya çıkmıştır. Vahdet-i Vücut’a göre, Allah’ın varlığı evrendeki her şeyi kuşatır, her varlık O’nun bir tecellisidir ve gerçekte ayrılıklar yoktur. Bu bakış açısına göre, insanın gerçek doğası, Allah’ın varlığında erimesidir.
Vahdet-i Vücut’u savunan tasavvufi düşünce, insanın varlığını ve ayrılığını bir illüzyon olarak görür. Bu yaklaşım, Allah ile yaratılmışlar arasında bir ayrımın gerçekte olmadığını, her varlığın Allah’ın bir yansıması olduğunu öne sürer. Dolayısıyla, tüm varlıkların temelde birbirine bağlı ve bir bütün olduğu düşüncesi Vahdet-i Vücut’un temelini oluşturur.
Bu konsept, özellikle tasavvufî düşünce içinde derin bir anlam taşır ve mistik bir birleşme, aşk ve yakınlaşma arayışını ifade eder. Ancak, Vahdet-i Vücut’un anlamı ve yorumu, tasavvuf geleneğinde farklı alimler ve tarikatlar arasında değişiklik gösterebilir.