100 yıl önce, Şubat 1916'in ikinci yarısında, Batı Cephesinde büyük bir savaş başladı - Fransa'nın kuzeyinde, Verdun kasabası yakınlarında, Alman birlikleri bir saldırı başlattı. Buradaki sert savaşlar, 1916’in sonuna kadar devam edecek ve tarih "Verdunsky kıyma makinesi" adı altında Birinci Dünya'nın en büyük savaşlarından biri olarak. Verdun savaşı sırasında her iki taraf da, aralarında 430 bin kişiye kadar öldürülen bir milyon insanı kaybetti.
Şubat 21 sabahları 7.15 Alman ordusu, Verdun şehri bölgesindeki Fransız mevkilerine büyük bir top saldırısı düzenledi. Ateşi 946 kilometresinin tamamına yakan, neredeyse 500 ağır dahil olmak üzere 5 toplarıyla içeriyordu. Kasırga bombardımanı 8 saatten fazla sürdü, Almanlar kendilerini “Trommelfeuer” - “Kasırga Ateşi” olarak tanımladılar. Sonra piyade saldırısına başladı - yaklaşık 80 bin kişi. Makineli tüfekler ve alev makineleri ile güçlendirilmiş iki veya üç piyade ünitesinden oluşan izciler ve saldırı grupları ilerlemeye devam etti. Saldırının ilk gününde, Alman birlikleri 2 km'yi ilerletti ve Fransızların ilk siper hattını işgal etti.
Alman komutanlığı, Alman pozisyonlarına giden bir çıkıntı oluşturan Verdun kasabası yakınlarındaki düşman cephesini kırmayı, birkaç Fransız bölümünü kuşatıp yok etmeyi ve Paris’e giden yolu açmayı planlıyordu. Operasyon kodunu “Gericht” (“Adalet”) olarak adlandırırken, Alman Genelkurmay Başkanı General Erich von Falkenhayn, yılın 1915 pozisyonel savaşlarını deneyimledi. Bahis, devasa güçlü topçu hazırlıklarına ve özel olarak oluşturulmuş saldırı gruplarına yapıldı. Topçu ateşinin, Fransızların ilk savunma hattını kırması ve geri çekilen Fransız saldırısının omuzlarına, ikinci savunma hattına uçması gerekiyordu.
1915 yılında alınan Fransız komutu, büyük bir Alman taarruzu olasılığı hakkında istihbarattan bahsetti. Bu yüzden Almanların yalnızca Verdun bölgesine güç aktarmak için değil, aynı zamanda farkedilmeden Fransız destekli alana ve dev Burt Bertha milimetre milimetre harçları da dahil olmak üzere büyük miktarda topçuya nakledilmesi gerekiyordu. Alman mahkumlar, Kraliyet Prensi Alman ordusunun yaklaşan 420'inden, Kaiser'in Şubat ayının sonunda Verdun savaş alanında ve Alman zaferinden sonra gelecek dünya hakkında yaptığı incelemeyle ilgili mektuplardan bulundu. Bununla birlikte, istihbarat verilerindeki tutarsızlık ve Müttefik Komuta'nın kendine güveni doğru sonuçlara varamadı. Petain'in daha sonra hatırladığı gibi, “gelecek bir saldırı sektöründe ağır basan Almanların ateşli faaliyetine ihanet etmedi”, ancak atılımın hedeflenen bölgesinde tek başına topçuların konuşlandırılması bir buçuk aydır devam ediyordu.
Ocak ayının sonunda, hava keşifleri olan 1916, Meuse nehri üzerindeki demiryollarında bir canlanma keşfetmişti. Ancak, alınan bilgiler o kadar çelişkili ki, Fransız Genel Petain ifadesinin ifadesine göre, “yüksek komuta, Alman faaliyetlerinin batıdan ziyade doğuda gelişip gelişmeyeceği sorusuyla” karşı karşıya kaldı. Müttefikler Komutanlığı, Berlin’in Rus cephesinde hala ana düşmanlıkları yöneteceğini ve Alman arkasındaki canlanmanın askerlerin Doğu’ya devredilmesiyle bağlantılı olduğunu umuyordu. Şubat 10 General Joffre, İngiliz komutasına şunları yazdı: "Müttefikler gelecek yaza kadar eylem girişimini sürdürecek veya düşman baharda Ruslara güçlü bir saldırı başlatacak."
İtilaf ülkelerinin Chantilly 14 Şubat ayında yaptığı bir toplantıda, olası bir büyük Alman taarruzu hakkında endişeleri dile getirilmedi, aksine, katılımcıları Temmuz 1'ten daha erken değil, Batı Cephesi'ndeki aktif düşmanlıklara taşınmaları olasılığını çok endişeyle tartıştılar ve nehir bölgesinde bir gelecek taarruzun başlatılması planlandı. Somme. Batı’daki bu saldırı ve anlaşmalara göre, Alman kuvvetlerinin bir kısmını Doğu Cephesi’nden çıkarmak için Rus’tan önce gelmek üzereydi, ancak yalnızca Haziran’da 15’te başlaması gerekiyordu. Sonuç olarak, Verdun yakınlarındaki saldırı Fransız komutasını şaşırttı. Bununla birlikte, Müttefiklerin Verdun yakınlarındaki pozisyonları yeterince güçlendirildi - Fransızlar, kalenin stratejik önemi göz önüne alındığında, yavaş yavaş müstahkem bir bölgeye dönüştü ve ilk darbeye dayandı.
6 ayları boyunca, Alman birlikleri neredeyse kesintisiz bir şekilde kesildi; askerler, el ele tutuşarak savaşırken ve siperlerde kanlı savaştıklarında, şiddetli piyade saldırılarıyla, defalarca kilometrekare toprak kazdı. Ancak Fransızlar, muazzam fedakarlıklar ve Rusya'nın Doğu Cephesi’nden yardımları karşılığında hayatta kaldı, Alman Genelkurmay’nın Fransa’yı aykırı hale getirip bir silahlı saldırıya zorlama planını bozdu. Brusilov, Rus cephesinde ve İtilafçıların Somme'daki operasyonu, 1916'un düşüşü sırasında Alman ordusunu savunmaya gitmeye zorladı ve Ekim 24'te, Fransız birlikleri, karşı saldırı başlattı ve Aralık ayının sonunda savaşın başını işgal ettiği pozisyonlarda kaldı. Alman ordusu, bu meyvesiz savaştaki savaş potansiyelini önemli ölçüde baltaladı, dövüş ruhunu zayıflattı (gelecek zafere olan inancı baltaladı).
Verdun Savaşı dünya tarihine Birinci Dünya Savaşı'nın en parlak sembollerinden biri olarak girdi ve tüm dehşetlerinin kişileşmesi oldu. Tesadüf eseri “Verdun kıyma makinesi” olarak adlandırılmadı. Fransa'da, Verdun kutsal bir yer, "ihtişamın başkenti" ve "cesaretin sembolü" dür.
Batı Cephesinde genel durum
1916'in başlangıcında, Fransız tiyatrosundaki tüm cephe iki sektöre ayrılmıştı: 1) Anglo-Belgian, Newpore'daki denizden Peron'a, 180 km'ye kadar uzanıyordu. 6 Belçika ve 39 İngiliz bölümleri tarafından savunuldu. İngilizler henüz yeterince organize olmadıklarını ve Almanlarla bağımsız bir savaşa hazırlanmadıklarını düşündüklerinden, Fransızlar 18'in Belçika ordusu sektöründe ve İngiliz ordusu 4 sektöründe olduğu bu sektörde 14 bölümleri düzenledi. Bu 63 müttefik bölümlerine karşı, Almanlar tüm 30 bölümlerini ilk satırda kullanıyorlardı ve onları yalnızca 2 rezerv bölümleriyle destekleyebiliyorlardı.
2) Önden kalan kısım s. 500 km uzunluğundan fazla olan İsviçre sınırındaki somme Fransız sektörü oldu. Fransız bölümlerinin 58'inde savundu, arkalarında hala 29 bölümleri vardı. Fransız sektörüne karşı Almanlar ilk sırada 70, ikinci sırada da 17 bölümleri vardı.
Nehir üzerinde genel bir taarruz operasyonu hazırlamak için. Fransız komutan General Joffre Somme, Fransa’da bulunan İngiliz ordusunu yavaş yavaş güçlendirmeye çalıştı. Aralık ayına kadar 1915 bölümlerinin 70'ini oluşturan İngilizler, Fransa'daki güçlerinin yalnızca yarısına sahipti. Askerlerin geri kalan kısmı kısmen İngiliz Adaları'nda gözaltına alındı, kısmen de sömürgelerde ya da operasyonların ikincil tiyatrolarında ya da ciddi bir tehlike altında olmayan Mısır'da çatışma operasyonları için gönderildi. Mart ayına kadar Fransa’daki İngiliz ordusu 42’e, nisan ortasından 47’e, haziran sonunda da 54’in bölümlerine yükselecekti. İngiliz ordusunun başına, Fransız yerine, General Haig yerleştirildi. Yaz aylarında, Müttefikler Komutanlığı Fransız Tiyatrosu'nda büyük bir taarruz operasyonu gerçekleştirmeyi planlıyordu.
Alman Komutanlığı Planları
Alman Genelkurmay Başkanı Falkenhain (Falkenhayn), savaşın başından beri Fransız cephesinin asıl olduğu görüşünde. 1916'in başlangıcında, Fransa, General Falkenhain'e göre, hem askeri olarak hem de sosyoekonomik açıdan, sınırlarını çoktan aştı. Fransız toplumunu daha fazla mücadelenin anlamsızlığına ikna etmek için güçlü bir son harekete geçti.
Almanya, Batı Cephesinin tamamında genel bir operasyon gerçekleştiremedi. Düşmanın güçlü bir savunması vardı, sayısal olarak aşağı değildi, teknik teçhizatı biraz daha düşüktü, moral yüksek kaldı. Bu nedenle, Falkenhain özel bir girişimde durdu - Verdun'un Fransız rezervlerini taşlaması ve Fransa'yı dünyaya sokması için saldırı.
Aynı zamanda, Alman komutanlığı, cephenin sınırlı bir bölümüne kitlesel olarak uygulanan ağır topçuların herhangi bir savunmada “kapıları açma” yeteneğine sahip olduğunu düşünerek, uzun vadeli savunmanın önemi konusunda kuşkucuydu. Alman Yüksek Komutanlığı, 1914-1915 kampanyalarında Fransız ve Rus cephelerinde en büyük kalelerin hızlı düşme deneyimlerini hesaba kattı. Ağır Alman topçuları, uzun vadeli direnişlerine izin vermeden Verdun tahkimatlarını ezmek zorunda kaldı. Nitekim, alan savunması ve alan birliklerinden izole edilen kale, ağır topçuların darbeleri altında uzun süre dayanamadı.
Ayrıca, Almanlar cepheyi minimuma indirdi. Falkenhain'e göre, saldırgan piyadelerin topçudan maksimum destek almalarını sağlayacak. Gerçekte, Alman komutanı Fransız savunmasının kesin olarak kesilmesini kesin bir şekilde zorunlu kılmadı ve buna bağlı olarak Paris - Von Falkenhain’e yapılan bir atılımın bu hedefe hiçbir şekilde ulaşılamayacağına inanıyordu. Fransız ordusunun “Verdun kıyma makinesine” daha fazla sayıda koşullu ve rezervi dahil etmek amacıyla Alman askerlerinden ve subaylarından “kapıları açmaları, ancak onlara girmemeleri” istendi. Alman topçularının korkunç ateşi altında karşı saldırıya geçecek olan Fransızları cezbetmek planlanmıştı. Fransızlar, bedenleri ile ihlal edilen açığı kapatmaya çalışacak bir tür operasyonel "Fransız ordusunun kanını pompalamak için pompa" oluştur. Fransız ordusunun tükenmesi Paris'i siyasi bir çözüm aramaya zorlamalıydı.
Gerçekte, von Falkengine’in Fransa’nın ana savunma hattının belirleyici bir şekilde üstesinden gelme ihtimalinin ve Paris’e atılım olasılığına dair karamsar görüşü, Verdun’daki Alman ordusunun muazzam mağdurlarının anlamsızlığının ana nedenidir. Alman ordusunun ilk stratejik konuşlandırması zafer içermiyordu.
Falkengine'in Alman komutasında bir muhalefeti olduğu belirtilmelidir. Genelkurmay’nın önde gelen bir üyesi olan General Heinrich von Bauer, Liege, Kovno ve Novogeorgievsk gibi en büyük Belçika, Fransız ve Rus kalelerinin hızlı ele geçirme deneyiminin, devasa, bölgesel olarak daha geniş kapsamlı operasyonel kapsanmanın etkinliğini kanıtladığına inanıyordu. Bauer, Verdun operasyonunun stratejik amacının, Fransız ordusunun tükenmesi (Alman ordusunun tükenmesine yol açan) için bir “kıyma makinesi” olmadığını, ancak bir ila iki hafta içinde Verdun kalesinin ele geçirilmesini sağladığını ileri sürdü. Bu amaçla, ön cephenin büyük ölçüde arttırılması gerekiyordu: kuzeyden gelen darbe Meuse'nin sağ yakasıyla sınırlı kalmamalı, aynı anda bu nehrin her iki tarafındaki 22 ön kilometresinde aynı anda geliştirilmeliydi. Ancak, General Bauer'ın teklifi destek almadı. Bu görünüşte, Alman ordusunun Verdun’taki stratejik başarısızlığının ön şartıydı.
Birinci Dünya Savaşı Erich von Falkengine sırasında Almanya Genelkurmay Başkanı (1914 - 1916)
Operasyonun hazırlanması. Alman ordusunun kuvvetleri
Ocak ayının başından itibaren, 1916, orijinal planına göre Şubat 12 tarafından tamamlanacak olan Verdun operasyonuna hazırlanıyordu. Alman Ordusu 5-Rezervi 7 şok grubuna atanan 18-th ve 3-th ordusu kolordu, 1915'in sonundan başlayarak kademeli olarak kaldırıldı ve özel kamplarda personel ve eğitim için Yüce Yüksek Komutanlığın derin rezervlerine getirildi. .
Bu birliklerin Verdun bölgesine taşınmasının yanı sıra muazzam miktarda ağır ve ağır topçu, mühendislik birlikleri ve mühimmat taşımacılığı, Şubat 1916’in başında tamamlandı ve istisnai kamuflaj ve gizlilik önlemleriyle yapıldı. 20 Alman rezerv kollarının önündeki saldırı için seçilen serf pozisyonlarının 5 kilometrelik kısmına karşı (Meuse'daki Konsanvua'dan Orne'ye) hiçbir şey dışa doğru değişmedi. Bu nedenle başlangıçta Fransızlar, stratejik amaçlarla büyük bir yerel operasyon hazırlamanın işaretleri bulamadı.
Tüm buluş bölümleri 8 ve 542 ağır (bunlardan 27 yüksek güçlüydü) ve 306 alan silahları ve saldırı kuvveti saldırılarına neden olanlar, çığır açan bölgede yoğunlaştı. 15 kolordu yardımcı saldırı sağlayan topçu grubu, 60 ağır ve 136 saha silahlarından oluşuyordu. Maas'ın sol yakasında faaliyet göstermek üzere tasarlanan 6 th yedek ordusu, bir grup 101 ağır ve 80 alan silahıyla desteklendi.
Çarpma grubunun önüne derhal ve gizlice yerleştirilen 1225 toplarındaki topçu grubu, 22 ağır, 74 orta ve 56 hafif harçlarla daha da güçlendirildi. Şok kollarının her birinin topçu, A, B ve C özel gruplarına birleştirildi. Hava taşıtı çıkarılmasının ve 2-3 uçağının 1 çıkarılmasının gözlemlenmesi ve düzeltilmesi için gruplar atandı. Toplamda, 168 savaş ve düzeltme uçakları ve 14 aerostatları operasyona dahil edildi.
Alman komutası topçu hazırlıklarının başarısına güveniyordu. 5 Ordusu Komutanlığı'nın Ocak 4'ten operasyona hazırlanma emri, “Verdun Kalesi'ni hızlandırılmış bir şekilde ele geçirme kararı, ağır ve yüksek güçlü topçuların test edilmiş gücüne dayanıyor” dedi. Topçuya ek olarak, her bir saldırı birimi için şok kuvvetleri ortalama olarak bir öncü (sapper) alay ile güçlendirildi ve çok sayıda patlatma aracı ve el bombası ile donatıldı.
Bu nedenle, Alman komutanı Verdun kontrolünü hızlandırarak, 5 cesedi 7-kilometreyi p'den değiştirerek, Alman ordusu Kraliyet Prens Wilhelm ordusunun üç grubundan (18, 3 ve 5) grev grubu başlattı. Gremili'ye. 15-th rezerv kolordu grev grubunun sol kanadında ottyanuli. Yardımcı grev için tasarlanan 5 gövdesi, 15 gövdesinin sol tarafına yerleştirildi.
Alman birlikleri şu şekilde konuşlandırıldı:
- 7 inci yedekleri (14-I ve 13-I bölümleri) nehirden 8 kilometrelik bir alanı işgal etti. Flabasa'nın Maas'ı, solda, 13 km. Cesetlerin saldırısı, A grubunun topçuları, 1 hafif ve 156 ağır top ve toplayıcıları (238 60-bkz. Harçları) bir parçası olarak desteklendi.
- 18 Kolordu (21 ve 25 Bölümleri), Flabas'tan Wil-devans-Chaumont'a kadar 2 1 / 2 kilometrelik bir cepheye yerleştirilmiştir. Kolordu, 124 hafif topçu grubu B ve 90 ağır silahlarıyla desteklenmiştir. Ek olarak, yüksek güçlü 48 21-cm harçları ve 4 42-cm harçları, yani ortalama olarak 1 km 110 tabancaları (36 ağır ve 20 büyük güçtedir).
- 3 Kolordu (5 ve 6 Bölümleri), 5-km'de 5-km'nin sağ kanadında bir bölmeye sahip olan 1-kilometre bölümünü Ville-devan-Chomon'dan Gremmili'ye işgal etti. Destekleyici birimler topçu grubu C, 124 hafif ve 118 ağır silahlardan oluşuyordu. Ek olarak, yüksek güçlü 28 21-cm harç ve 16 38- ve 42-cm harç ve iticiler, ortalama olarak, 1 ağır ve yüksek güç içeren 57 km 35 ön tabancalarıdır.
Şok kolordu arasındaki asıl görev, birinci ve ikinci Fransız pozisyonlarının yakalanmasında ve Fort Duomon'a yapılan saldırının geliştirilmesinde ve sonuncusu r. Maas. 5-th yedek birlikleri saldırıya katılmadı ve düşmanı zincirlemek zorunda kaldı. 15 Kolordu, darbe kuvvetinin başarısını geliştirmek için 60 hafif ve 136 ağır silahların desteğiyle bir yardımcı vuruş gerçekleştirdi.
Bu nedenle, 6'in ilk bölümlerinde Alman bölümleri (60 taburları), 2 destekli Fransız bölümlerinin (72 ve 51) yerini, tüm 30 taburlarını kıracaktı. Alman komutasının planı, 3 kolordu dar bir 8,5 kilometresindeki hızlı bir atılımda ve sonraki kale Duomon ve Vaud hattında ustalıktan oluşuyordu.
Genel olarak, Almanlar, dördüncü ve topçularda dört defadan fazla bölünme sayısına ana darbe yönünde Fransızlar üzerinde üstünlük yarattı. Harçlara göre, topçudaki üstünlük 5,5 zamanına yükselmiştir. Saldırıdaki çok sayıda topçu ve harç yoğunluğu ilk kez savaşta yapıldı. Verdun altında ilk kez alev makineleri de kullanılmıştır. Mühendislik birimleri yaygın olarak kullanıldı. Her tabur bir dallandırıcı ve piyade tugayıyla güçlendirildi - bir alev makinesi şirketi tarafından. 39 mühendisliğine ve 8 alev kesici ağızlarına toplam şok kolordu takıldı. Bölümlere bol miktarda patlayıcı ve el bombası verildi. Verdun’un her iki tarafının her iki tarafla da savaşmakta olduğunu, ancak özel bir yoğunlukla Almanların, her zamanki “balon” saldırılarıyla ve kimyasal mermilerin yardımıyla zehirli gazlar kullandıklarını belirtmek gerekir.
Sürpriz elde etmek için, operasyona hazırlık gizlice yapıldı. Alman komutanlığı orjinal köprünün donanımını bıraktı - Fransızların 100'ta yaptığı gibi düşmanın yakın çevresinde saldırıya açmalar (150-1915 m) Savunma 5'iyle aynı çizgide bir köprü kurmaya karar verildi. rezerv kolordu. 1-1,5 km içindeki ilk pozisyondan saldırı nesnelerine olan mesafenin, ilerleyen birliklerin güçlü topçu ateşi örtüsü altında başarılı bir şekilde üstesinden gelebileceğine inanılıyordu. İlk pozisyonda, siperler birlikler için hazırlandı, iletişim, barınaklar (ishallar), ateşleme pozisyonları yapıldı, eskiler geliştirildi ve yeni erişim yolları kuruldu. Yollar, bölünme başına bir oranında inşa edildi. Tarla yollarına ek olarak dar hatlı demiryolları donatıldı. 26 askeri çalışanları ve toplamda 20 bin kişiye kadar olan 20 demiryolu şirketleri yol ağı hazırlığına dahil edildi. Bu yollarda, taarruzun başlangıcında, 213 dolu top top mermisi yetiştirildi. Alan silahları için 3000 atışları, alan obüsleri için 2100 ve ağır obüs pilleri için 1200 atışları temelinde, bu stokların savaşın ilk altı günü için topçu sağlaması gerekiyordu. Daha sonra, günde 33 3 / 4 tren mühimmatının getirilmesi öngörüldü.
Zorluk amacıyla havacılık düşman keşif hava barajı düzenlendi. 5. Ordu'nun sahasında ortaya çıkan operasyon hazırlıklarına dikkat çekmek için, Batı Cephesinin diğer Alman orduları, düşmanlarını bölümlerinde (Arras, Şampanya vb.) Küçük gösterici operasyonlarda kovalamakla görevlendirildi.
Konsantrasyon alanlarından (ön hatta 15 - 20 km mesafede), birlikler saldırının başlamasından iki gün önce başlangıç pozisyonlarına çekildi. Verdun'un saldırısı Şubat 12 için planlandı. Ancak, kötü hava koşulları nedeniyle (yağmur, kar, sis), Şubat ayındaki 21'taki günden güne 1916'e ertelendi.
Devam edecek ...