Deoksiribonükleik asit (DNA), tüm canlı organizmaların hücrelerinde bulunan bir nükleik asittir. Bir organizmanın neye dönüşeceğini belirleyen genetik materyali kodladığı için çoğu kez “yaşamın yapı taşları” olarak adlandırılır. DNA, ana organizma için genetik planları korumanın yanı sıra, hayat için kritik olan bir dizi başka işlevi de yerine getirir.
Bu nükleik asit ilk araştırmacılardan Friedrich Miescher’in 1889 yılında insan hücrelerinde “çekirdek” olarak adlandırılan bir madde bulduğunu tespit etti. 20. yüzyılın başında Phoebus Levene ve William Astbury de dahil olmak üzere birkaç araştırmacı, çekirdeğin bileşenlerini, yapısını ve yaşamdaki rolünü anlamaya başlayan nüklein hakkında ek araştırmalar yaptı.
DNA, bir şeker ve fosfat omurgasına inşa edilmiş, birbirlerine çift sarmal şeklinde sarılan nükleotid zincirlerinden oluşur . Omurgayı dört baz desteklemektedir: guanin , sitozin , adenin ve timin . Guanin ve sitozin tamamlayıcıdır, adenin ve timin olduğu gibi her zaman sarmal üzerinde birbirlerinin karşısına çıkmaktadır. Genetik materyalin çoğaltılması için kritik önem taşır, çünkü bir sarmalın kendisini bölmesine ve kopyalanmasına izin verir, zira başarılı bir şekilde çoğaltmak için sarmaldaki materyalin yalnızca yarısına ihtiyaç duyar.
Bu nükleik asit kendini çoğaltma yeteneğine sahiptir ve bir diğer kritik nükleik asit olan RNA’nın sentezlenmesi için gerekli kodu da içerir . Genetik kodu yaratmak, göz rengi ve vücut yapısı gibi şeyleri belirlemek için bir araya gelen baz çiftleri setlerini içerir . Vücuttaki her hücre, az çok özdeş olan DNA içerir; daha fazla hücre kendiliğinden çoğaldığından daha fazla üretilir. Çoğu organizmada büyük çoğunlukla kodlanmamaktadır, yani herhangi bir bilinen fonksiyona sahip olmadığı anlaşılmaktadır.
DNA mutajen olarak bilinen bir madde ile değişirse, sağlık sorunları yaratabilir. Bazı mutajenlerin, yumurta ve spermlerdeki DNA üzerinde veya gelişmekte olan organizmalar üzerinde doğum kusurlarına neden olan bir etkisi vardır . Diğerleri canlı organizmaları değiştirebilir, çeşitli sağlık sorunlarının gelişmesine katkıda bulunurlar. Mutajen sıklıkla kopyalama aşamasında hatalar getirir; bu da, bu hataların, hasar gören materyal kendiliğinden sürdüğü için defalarca kopyalanacağı anlamına gelir.