Bölüm 1695 - İblis Kraliçesi'nin Yemini
Chi Wuyao'nun tanıştığı ilk gün ona Kötü Tanrı kaynak damarlarını anlatmasına şaşmamalıydı. Bundan sonra ona verdiği açıklama bile inanılmaz derecede garip ve gizemliydi.
Bir şekilde, neredeyse zihnini okuyabilmesine şaşmamalıydı.
Bir şekilde, onu o kadar iyi anlıyordu ki, her seferinde onu şok etmiş ve gözlerinin diğer insanların ruhlarını tekrar tekrar görebileceğini düşünmesini sağlamıştı, bunlara şaşmamalıydı.
Anlaşıldığı üzere, o on yıl önce hayatında zaten ortaya çıkmıştı. Her zaman onu gözlemlemiş ve Kar Şarkısı Diyarı'nda geçirdiği yıllardan beri ona öğretmişti... Kalbi ve ruhu Mavi Kutup Yıldızı'nda kırılana kadar.
"Çok fazla sırrın vardı.” Chi Wuyao şöyle devam etti: "Bir kadın bir erkeğin sırlarını kazmak istediğinde, genellikle fark etmeden önce uçuruma batar. O (ben) bile bir istisna değildi.”
"Bu, Tanrı'nın Gömülü Cehennem Hapsi'nde meydana gelen olaylardan sonra onun için (benim için) özellikle geçerli… O (ben) bile tamamen umutsuzluğa kapılmıştı ama sen onu (beni) kurtarmak için gücünü, zihnini ve hatta kendi hayatını kullandın.”
"Sadece vücudunu çalmadın, kalbini de çaldın… Son on bin yıldır duygularını buzda mühürleyen bir kadın için, aşık olamayan bir kadın için, aşık olduğu an, bu ölümün bile ötesinde sürecek bir şey olurdu.”
Yun Che: "..."
“O andan sonra, seninle yüzleşmek için düzenli olarak benim 'kişiliğimi' kullanacaktı. Aslında, o 'kişiliği' kullanmak için her zamankinden çok daha istekli hale gelmişti. Belki de bilinçaltında 'kişiliğimin' sana ona daha fazla çekebileceğini, onun için düşmeni sağlayabileceğini düşündü.”
"Ancak..." Chi Wuyao, sesi derin bir melankoli ile renklendirildiğinde kısaca durakladı. "Mavi Kutup Yıldızı'nın dışında zamansız sonuyla tanışmadan hemen önce, ruhu ölüme kayarken, sonunda iblis ruhumun vücudunu terk etmesi için gereken birkaç an içinde varlığımı öğrendi.”
Yun Che'nin vizyonu, dünya bulanıklaştıkça şiddetli bir şekilde döndü. Kalbini delen ve ruhunu kesen sesler ve görüntüler bir kez daha onun önünde açıkça ortaya çıktı.
"Sen... Sen bu dünyada bencilce davranan tek kişi değilsin..."
"Che'er, yaşa..."
Vücudu şiddetle onu yakaladı onu işlemek için çok yoğun bir hüzün dalgası gibi titremeye başladı. Hala siyah sisle örtülü olan Chi Wuyao'ya bakmak için başını kaldırdı. Bakışları korkutucuydu ve sesi alçak ve derindi. "Onu ne diye... Ne diye aldın..."
Buz Ankası ilahi varlığı Mu Xuanyin içine ilahi ruhunu sokmuştu, böylece Mu Xuanyin'in gözlerinden dış dünyayı görebiliyordu. Sadece Yun Che ortaya çıktığında, Mu Xuanyin'in iradesine ilk ve son kez müdahale etmişti.
Bu halihazırda Yun Che'nin hiddetini ortaya çıkarmıştı.
Bu öneriden kurtulmak, Mu Xuanyin'in ona olan sevgisinin nefrete dönüşebileceği anlamına gelse bile, yine de Buz Ankası ilahi varlığının bunu yapması konusunda ısrar etmişti. Çünkü bu Mu Xuanyin için çok zalimce ve adaletsizdi... Kendi zihnine ve iradesine sahip olmamak... Aslında bu herkes için zalimce ve adaletsiz bir konuydu.
Chi Wuyao'ya gelince... Ruhunu sadece Mu Xuanyin'e bağlamış ve ona zorla müdahale edememiş olsa da, neredeyse tüm hayatı boyunca Mu Xuanyin'i ustaca etkilemişti.
Bu aynı zamanda Mu Xuanyin'in neredeyse tüm hayatı boyunca diğer insanlar tarafından kullanıldığı, manipüle edildiği anlamına geliyordu ve bu konuda hiçbir bilgisi yoktu.
"Hepiniz onu ne diye, ne için alıkoyuyorsunuz..." Yun Che nefesinin altında mırıldandı, parmakları titrerken sıkı yumruklara kıvrıldı. “Neden her biriniz... Ona bu şekilde davranmak zorundasınız!?”
Acı, kendini suçlama ve öfke, kaotik bir şekilde katlanmak için çok güçlüydü, yüreğinden sıçradı ve Yun Che'nin vizyonu karardı. Eli aniden şiddetli bir şekilde pençe haline geldiğinde, onunla Chi Wuyao arasındaki boşluğu anında kapattı. Parmakları boğazına doğru ilerlerken siyah sisi deldi.
Chi Wuyao hareket etmedi ve boğazından şiddetle tutmasına izin verdi, parmakları acı bir şekilde etine kazındı.
Aynı zamanda, Chi Wuyao'nun siyah sisi yavaş yavaş dağılmaya başladı... İlk kez, Yun Che, Chi Wuyao'nun gerçek görünümünü bulanık gözlerle gördü.
Ruh Çalan Alem'in İblis Kraliçesi, Chi Wuyao. Kuzey İlahi Bölgesi'ndeki en güzel kadındı. Bu, Kuzey İlahi Bölgesi'ndeki her canlının bildiği ve hiç kimsenin şüphe etmediği bir şeydi.
Siyah sis dağıldığında, dünyadaki tüm büyüleyici baştan çıkarıcılığı elinde tutan çekici güzel bir yüz ortaya çıktı.
Sadece fiziksel özelliklerinin zarafetine dayanarak, Tanrı Alemi'nde zaten eşsiz bir güzellik olarak kabul edilirdi. Güzelliği, Shen Xi ve Qianye Ying'er'in güzelliğinden sadece bir adım daha düşüktü.
Ancak, hilal kaşları ve anka kuşu gözleri, bir kişinin ruhunu bedeninden çıkarmakla tehdit eden sınırsız büyüleyici bir cazibeyi zahmetsizce serbest bırakmıştı. Zarif dudakları pembe ve nemli idi. Ondan tek bir küçük bakış, bir erkeğin ruhuna nüfuz eder, iradesini devirir ve vücudunun sınırsız arzuyla yanmasına neden olurdu.
Gözleri aşağı doğru süzüldüğünde, etrafına sarılmış, geniş göğsünü ve vücudunun her büyüleyici eğrisini gösteren süssüz bir siyah elbise giydiğini gördü. Sessizce orada durdu, göğüsleri hafifçe yükseldi ve nefes verirken düz bir şekilde alçaldı, o kadar baştan çıkarıcı ve büyüleyici bir manzara yaratmıştı ki, Yun Che'nin damarları neredeyse anında açılmıştı.
O anda, Yun Che, “şeytani figür” kelimelerinin hayatında ilk kez ne anlama geldiğini belirsiz bir şekilde fark etmişti.
Yun Che birçok baştan çıkarıcı kadın görmüştü ve birkaç baştan çıkarma sanatından daha fazlasına aşinaydı. Ama bir kadının aslında bu kadar çekici ve büyüleyici olabileceğini hiç bilmiyordu.
Vücudunun her santimetresi... Karla kaplı cildi, hatta eliyle tuttuğu yeşim boynu bile fevkalade büyüleyici bir ışıkla parlıyordu.
Yun Che'nin tüm vücudu dondu ve aptalca ona baktı.
Bir an öncesinde açıkça hissettiği inanılmaz derecede şiddetli acı, üzüntü ve öfke havaya uçtu. Sanki tüm bu duygular büyüleyici manyetizmasının sınırsız uçurumuna emilmiş gibiydi.
"Che'er,” Chi Wuyao usulca fısıldadı, puslu ve berrak gözleri doğrudan Yun Che'nin içine baktı. "Ustanı gerçekten öldürmek istiyor musun?”
Ustanın gözleri, ustanın büyüleyici sesi, ustanın iç çekişi, bu kışkırtıcı ve çekici sözler...
Yun Che'nin eli, Chi Wuyao'nun boynundan yıldırım gibi hızlı bir şekilde çekildi.
"Hayır, hayır..." Yun Che geriye doğru tökezledi. O anda, ustasına böyle çirkin bir şey yaptığına neredeyse inanamamıştı.
Ama panik içinde geri çekilirken ve neredeyse dengesini kaybederken, sakinleştirici bir koku burnunu hafifçe gıdıkladı. Chi Wuyao, onun yüzünü sıcak bir pamuk yığını gibi hissettiren bir şeye gömerek, onu bir kucaklamada hafifçe sararken, karışık duyuları hareketlerine zar zor etki etmişti.
"Che'er..." Uhrevi bir ses yumuşak bir şekilde kulaklarına girdi. "O senin ustandı ama ben de senin ustanım. Birlikte büyümeni izledik, daha ileriye ve en iyiye gitmeni izledik, tüm bu süre boyunca sessizce seni izledik… Sevinçlerini, ağlamalarını, acılarını ve gözyaşlarını paylaştık.”
“...” Yun Che'nin vücudu titriyordu ve kalbine dikilmiş olan siyah duvar bu anda sessizce çöküyordu.
"Hayatını seni korumak için kullandığında, bu... Tüm hayatı boyunca en az pişman olduğu tek seçimdi.”
“Bu yüzden... Seni koruma arzusu bana miras kaldı.”
"Kimsenin sana zarar vermesine ya da seni hayal kırıklığına uğratmasına izin vermeyeceğim. Sana zorbalık yapan, sana zarar veren ya da sana ihanet eden herkes, kim olursa olsun onlara on bin kat geri ödeteceğim.”
"Arzu ettiğin her şey, bu evrendeki en iyi şeylerin hepsi... Onları zorla almak zorunda kalsam bile, telafi etmek için hepsini sana vereceğim.”
"Yani tamam..."
“...”
Yun Che'nin vücudu titriyordu ve dişleri gürültülü bir şekilde birbirine çarptı. Dişlerini sıkıca sıkmaya çalıştı ama direnmek için herhangi bir güç toplayamadı.
"Us...ta..."
O yumuşak ağlama ruhunun derinliklerinden gelmişti. Kalbindeki siyah surlar, bir zamanlar sonsuza dek onun için kaybolduğunu düşündüğü ustasının önünde çöküyordu. O karanlık günden bu yana ilk kez, derin gizli güvenlik açıkları nihayet gün ışığını gördü.
"Usta... Usta... Usta…”
Bu kelimeyi tekrar tekrar bağırdı ve uzun zaman önce kurumuş olduğunu düşündüğü gözyaşları bir kez daha gözlerinden fışkırıyordu, Chi Wuyao'nun bornozlarının önünü ıslatıyordu.
Bu, sonsuza dek yaşamak isteyeceği bir yanılsamaydı... Dahası, tamamen bir rüya değildi.
Chi Wuyao, sıkı bir kucaklama içinde önündeki adamı sararken gözlerini hafifçe kapattı.
Belki de Yun Che'yi büyüttüğü için ya da belki de Mu Xuanyin'e karşı hissettiği suçluluk duygusundan etkilendi... Ama sözleri sadece Yun Che'yi rahatlatmak için tasarlanmamıştı.
Bu, Yun Che'yi tekrar bulmadan önce yaptığı bir yemindi.
——————
Doğu İlahi Bölgesi, Kar Şarkısı Diyarı, Güney Bölgesi.
Masmavi Kar Buz Qilin'i, Kar Şarkısı Diyarı'nda kalan iki dev İlahi Egemen canavardan biri olan Kar Şarkısı Diyarı'nın güney bölgesindeki kaynak canavarların efendisiydi. Onun gücü bir insan açısından altıncı seviye İlahi Egemen'e eşdeğerdi.
Onun "ortaya çıkışı" her zaman İlahi Buz Ankası Tarikatı'nın en çok endişe duyduğu şeylerden biriydi.
Kar Şarkısı Diyarı'nda toplam iki İlahi Egemen vardı; Mu Bingyun ve Mu Huanzhi, bu yüzden tek Masmavi Kar Buz Qilin'i bastırmaları zor değildi. Ancak, Kar Şarkısı Diyarı'nın güneyinde bulunan tüm kaynak canavarların hükümdarı statüsü, bireysel gücünden çok daha korkunçtu. Çünkü ufuktan ufka uzanan bir kaynak canavar akınına neden olabilirdi.
Kendi topraklarını genişletmek için insan yerleşimlerine saldırırlarsa, güney bölgesinde yaşayan insanlar korkunç bir duruma düşecekti.
Bu kez, Mu Bingyun şahsen güney bölgesine gelmiş ve dokuz büyükle birlikte sayısız mürit onu takip etmişti. Ayrıca güneydeki tüm alt mezheplerinin gücünü harekete geçirdi. Fakat bu güç, kaynak canavarların topraklarına indiğinde, onları bekleyen uyumsuz bir sahne ile karşılaştılar.
Masmavi Kar Buz Qilin'i iki yüz metreden daha uzundu. Gücü sınırsızdı ve pençesinden tek bir vuruşla bir dağı devirebilirdi.
Onunla karşılaştıklarında, onu, sınırının önünde secde etmiş buldular. Bedeninden yayılan tek bir kötücül duygu hareketi yoktu.
Ancak, arkasında, sayılamayacak kadar büyük bir kalabalık canavar sürüsü vardı.
Yine de, insanların hiçbiri bu devasa kaynak canavar kalabalığından en ufak bir tehlike veya tehdit hissetmedi. Dahası, hepsi de yerde hareketsiz yatıyorlardı.
Mu Bingyun, bu orduyla yüzleşmek için kendi Buz Anka ordusunu ve Kar Şarkısı Diyarı gelişimcilerini getirmişti ancak kaşlarını derinleştiren bu sahne ile karşılaşacağını hayal bile etmemişti.
Bir gün önce bu karlı bölgede kısır ve korkunç bir savaş yaşanmıştı ancak bugün tuhaf bir sessizlik üzerine düşmüştü.
Masmavi Kar Buz Qilin'i, Mu Bingyun'un hala uzaktayken gelişini gözetledi. Tüm vücudu titredi, üst bedenini yere çarptı ve başını ona doğru eğdi. Ve şöyle bağırdı, "Bu düşük yaratık Kar Şarkısı Diyarı Alem Kralı'nı selamlıyor!"
“...?” Mu Bingyun'un bedeni havada dondu. Karla kaplı mesafeye, şok ve şaşkınlıkla baktı.
Arkasındaki Buz Ankası öğrencileri ve dün bu kaynak canavarla şiddetli bir savaşa girmiş olan kaynak gelişimcileri yüzlerinde belirgin bir şok ile birbirlerine baktılar.
"Tarikat Ustası, dikkatli olun. Bu bir blöf olmalı," Mu Tanzhi düşük bir sesle söyledi.
Clang!
Mu Bingyun Kar Prenses Kılıcı'nı kınından çıkardı ve mesafedeki Kar Buz Qilin'ini işaret etti. Soğuk bir sesle şöyle dedi: "Masmavi Kar Buz Qilin'i, önceki Alem Kralı ile yaptığın anlaşmaya karşı çıktın ve insan topraklarını ve kaynaklarını çalmak için güney Bölgesinin kaynak canavarlarını topladın. Bugün, bu kral şahsen seninle bir kez ve son kez bunu halletmek için geldi!”
Kılıcının soğuk parıltısı ve buzlu gücü ile karşı karşıya kalmasına rağmen Buz Qilin'i kalkmadı. Kaynak enerjisinde dahi herhangi bir dalgalanma yoktu. Yalvaran bir sesle konuştuğu gibi hala secdedeydi, "Bu düşük canavar yanlıştı, bu zavallı canavar yanlıştı! Bu alçak canavar son zamanlarda aklını kaybetti, bu yüzden affedilmez bir suç işledi. Bu canavar halihazırda kendi yollarının hatasını anlıyor, bu yüzden Lord Alem Kralı'nı bana merhamet göstermesini rica ediyorum… Hayır, Lord Alem Kralı'ndan bana merhamet etmesi için yalvarıyorum!"
Buz Qilin'in kükremesi, efsanelerine kazınmış gökleri şoke edici bir kudrete sahipti. Ama şu anda, söylediği her kelime korkunun ellerindeydi ve titriyordu. Bu sözleri söylerken devasa vücudu aslında titriyordu.
Bu kez, onları selamlayan sahne tarafından hayrete düşmeyenler bile çenelerinin açıldığını hissettiler.
“...” Kar Prenses Kılıcı havada durdu ve Mu Bingyun aniden bilincinin boşaldığını hissetti.
"Ne... Neler oluyor?" Mu Tanzhi'nin kaşları derinden buruştu. İlahi algısını ufka kadar uzanan bu geniş, kaynak canavar kalabalığındaki her kaynak canavarın yerde secde ettiğini keşfetmek için serbest bıraktı. Korku neredeyse bedenlerinden damlıyordu, en ufak bir kötülük ya da saldırı niyetini serbest bırakmaya bile cesaret edememiştiler.
Mu Bingyun'un uzun süre sessiz kaldığını görünce, Masmavi Kar Buzu Qilin'in titremesi endişeyle söylediği gibi daha da güçlendi, "Bu zayıf canavar, suçlarının son derece kötü olduğunu biliyor… Bu küçük canavar bugünden itibaren güney bölgesine geri çekileceğine ve buraya bir adım daha atmayacağına yemin ediyor. güneyin kaynak canavarları da topraklarını terk etmeye cesaret edemezler.”
“Üç ay içinde neden olduğumuz tüm zararları kesinlikle telafi edeceğiz. Ayrıca... Ayrıca, bugünden itibaren, güney canavar bölgemiz her yıl İlahi Buz Ankası Tarikatı'na iki yüz elli bin kilogram en iyi buz kristallerini gönderecek... Lord Alem Kralı'na merhamet için yalvarıyoruz. Alem kralından merhamet diliyoruz!"
Mu Bingyun'a yalvarırken, Buz Qilin'i başını yere vurdu. Arkasındaki her kaynak canavar da umutsuzca merhamet için yalvarmaya başladı.
Mu Bingyun'un buraya kişisel olarak gelmesi, Buz Qilin'i ve istifinin ne kadar güçlü olduğunu göstermişti.
Mu Bingyun onu başarılı bir şekilde bastırıp güney bölgesine geri döndürebilse bile, bu zaten en iyi durum senaryosu olurdu… Ve bunu başarmak için oldukça ağır bir bedel ödemek zorunda kalacaklardı.
Ancak bastırmaya başlamadan önce, Buz Qilin'i ve devasa ordusu çoktan merhamet için yalvarmaya başlamıştı. Söz konusu merhameti elde etmek için aşırı derecede cömert şartlar bile teklif etmiştiler.
Dahası, ona yalvarma şekli ve gösterdikleri korku, sahte olabilecek şeyler değildi.