şimdi yazarım da gençler intihar etmesin diye şeyetmiyorum.
(bkz: okb)
10 bin km ötede, yalnız bir kaç ay geçirmek. askerlikle eşdeğerdir. askerde gene anlatacak birilerini bulursun. espriler, şakalar tamam ama konu dertleşmeye gelince gamsız genetiği bulunan insanlar sadece sert içki iç tavsiyesinde bulunuyor.
benim için en kötüsü babamı kaybetmek ikincisi deliler gibi sevdiğim ve nişanlandığım kızın ailesinin hiç bir akla uygun mazeret göstermeden 24 saat sonra nişanımı atmalarıydı.bu ikisini ölene kadar unutmam.
katatonik his.
çaresizlik.
acizlik.
kıskançlık.
net rezil olma hissidir. mesela whatsapp'ta mesajın silinemediği dönemlerde arkadaş grubuna yazacağım ironi içerikli, esprili bir mesajı yanlışlıkla aile (kuzenler, teyzeler, dayı, anne, enişte, kardeş vs.) grubuna atmıştım. o mesajın yanlış gruba gittiğini fark ettiğim an gelen içten soğumayı, saçların arasından sıyrılan ter damlalarını, yüze vuran cehennem sıcağını hiç unutamam. aynı duyguyu başka durumlarda da yaşadım tabi. o anlık "sıçtım" hissinin yerini hiçbir şey tutamaz bence. berbat bir duygu.
sen bildiğin halde susmak nedir bilir misin . (evet nokta)
arkadaşlığın bir üstü, sevgililiğin bi altı hissi. uzadıkça yok eder adamı.
tüm çaba ve iyi niyetine rağmen elinde kalan kocaman bir hayal kırıklığı.