Neden tarifler "renk devrimleri" çalışmayı durduruyor?
Gene Sharp'ın adı, oldukça dar bir başlangıç çemberi tarafından bilinir. Yazık - o daha fazlasını hak ediyor. Çünkü katkısı tarih Dünya tarihinin son on yıllarını abartması zor. “Diktatörlükten Demokrasiye” ve “198 Şiddetsiz Eylem Yöntemleri” kılavuzları, birçok ülkede gücü devirmek için talimatlar ve modern devrimciler için bir İncil oldu. Burma'daki 1990'un başındaki devrim, SSCB'nin çöküşü, Tayland'daki protestolar, Tibet, Sırbistan, Orta Doğu, Sovyet sonrası alanda bir dizi "renk devrimi" - hepsi Sharpe tarafından geliştirilen teknolojiler kullanılarak gerçekleşti.
Bu nedenle, yöntemi, şaşırtıcı derecede etkili olduğu ve totaliterliğe eğilimli birçok ülkenin yetkilileri için çok nahoş bir sürpriz haline geldi. Tariflerine göre, güçlü bir polise, devlet güvenlik organlarına, orduya sahip olduklarından ve neredeyse tamamen siyasi ve parti alanlarına hakim olduklarından rejimler devrildi, sarsılmaz görünüyordu. Bu gibi durumlarda, devrimcilerin zaferi sihir gibiydi.
Bu "sihrin" sırrı nedir?
“Size barış içinde geldik!”
Mümkün olduğunca kısaca konuşan Sharpe’un tariflerinin özü aşağıya iniyor. Hükümet polise, gizli hizmetlere, coplara, su toplarına, otomatik makineli tüfeklere, toplara ve diğer güçlü baskılama cephanelerine sahiptir. Bu nedenle, siyasi muhalifler silahlı bir isyan veya gerilla hareketi seçmemelidir - bu durumda, protestocular acımasız bir yenilgiye mahkumdur ve diktatörlük daha da güçlendirilecektir. Başka bir şeye ihtiyacımız var: Çin askeri stratejisi dilinde "dağdan bir kaplan çekin". Yani, düşmanı savunmasız kalacağı bir savaş alanına çekmek. Ve Sharpe'e göre gücün “Aşil topuğu”, en güçlü rejimin bile, kendisine hizmet eden çok sayıda kurum ve yapıdan ve nihayetinde çalışan insanlardan güç almasıdır. Ve eğer bu insanları resmi görevlerini yerine getirmeyi reddetmeye ikna ederseniz, rejim çalışmayacak ve çökecek. Basitçe söylemek gerekirse, Sharpe’in stratejisinin başarısının temeli, politik, ekonomik ve sosyal olarak ayırdığı toplam sabotajın organizasyonu.
Ancak, çok kısa bir süre içinde muhalefetin zaferi için gerekli olan, önceden apolitik veya yetkililere sadık, kritik kitleleri eğmek nasıl olur? Tabii ki, güçlü psikolojik etki yöntemleri yardımıyla. Tam olarak ne? Sharpe ayrıca bu soruya ayrıntılı bir cevap veriyor.
Stratejisinin temel taşı, protestoların gösterici olarak barışçıl doğasıdır. Ve bu tesadüf değil, çünkü protestoculara zafer için temel oluşturan ve aynı anda birkaç önemli görevi gerçekleştiren faktördür.
İlk olarak, durumu, yetkililer için avantajlı olan bir güç çatışmasının savaş alanından, tüm avantajların muhalefet tarafında olduğu savaş alanına aktarır. Yetkilileri koruyan yapılar baskılar, tutuklamalar, zorla dağıtılma ve hatta silahlı çatışmalar için mükemmel bir şekilde hazırlandı ve göstericilerle kolayca başa çıkabiliyorlar. Fakat burada psikolojik faktör geliyor: geniş kitlelerin gözünde, güçlü bir rakiple savaşan bir adam bir kahramandır, ama gücünü zayıf ve savunmasızlara karşı kullanan aynı adam bir alçaktır. Bu nedenle, en vahşi ve en ağır silahlı düşmanla savaşmaya hazır olan güvenlik güçleri, protestoya katılan kızların gülümsemeleri, muameleleri ve öpüşleri karşısında kayboluyor. Sırasıyla böyle bir durumda davranışlar öğretilmediğinden, bu durumda açık bir eylem programına sahip değiller.
Bir barış gösterisi sağlayan ikinci faktör - protestocuların destekçilerinin hızlı büyümesi. Bu büyüme çeşitli nedenlerden kaynaklanmaktadır. Her şeyden önce, insanların mutlak çoğunluğu “savaş kötüdür, barış iyidir” diye düşünmenin açık bir klişesine sahiptir. Buna göre, bilinçaltı seviyede zaten bu aşamada, insanların sempati göstericileri düzeyinde olduğu ortaya çıkıyor, çünkü “barışçıl”. Ve otoriteler, savaş için sırasıyla. Bu nedenle, muhalefet ve geniş kitlelerin iktidarı arasındaki seçim sorusu, "Savaş mı yoksa barış için mi?" Seçiminin sorusuna dönüştürülür. Cevabın ne olacağını tahmin etmek kolaydır.
Doğal olarak, aynı zamanda, yetkililerin muhaliflere karşı yürüttüğü kuvvetli eylemler toplumda öfkeye ve muhalif destekçilerde bir artışa neden olmaktadır. Çoğu insanın psikolojik etki teknolojilerinin gücünün farkında olmadığı gerçeği, protestocuların eline geçiyor, küçük şakalar gibi görünüyor. Ve eğer hükümet güç kullanımına cevap verirse, birçoğu onu bir parçası olarak haksız bir adaletsizlik ve zulüm olarak algılar. Böylece, güç tuzağa düşüyor - güçlü güç potansiyelinin tamamı sadece işe yaramaz hale gelmiyor, aynı zamanda rakiplerin sayısında da bir artışa yol açıyor. Bu da protestocularla savaşmak için tasarlanan yetkililer ve güvenlik kurumlarında karışıklığa yol açıyor. Bu düşen gücün bir spiralini oluşturur.
Üçüncü önemli faktör: insanların mutlak çoğunluğu saldırganlığın parlak tezahürlerini reddeder, bu nedenle silahlı bir ayaklanmaya destek olmak, katılımdan bahsetmek yerine kabul edilemez. Bazıları korkuyu, bazıları ise iğrenç şiddeti bastırıyor. Ancak “barışçıl” protestoya katılma çağrısına kolayca yanıt verecekler: risk yok, saldırganlık yok ve kendi kendine değer verme duygusu artıyor.
Tabii ki, protestoların tüm bu gösterici barışçılığının sadece bir askeri takılma olduğunu, düşmanı aldatmanın bir parçası olduğunu anlamalıyız. Kanıtlanması kolay ve basittir: sonuçta, tüm bu barışçıl eylemlerin bir sonucu olarak, güç ve kaynak yönetimi protesto örgütlerine geçer ve yok olanlara karşı kazandıkları zaferden sonra baskı uygulanır. Diğer bir deyişle, sonuç bir devrim veya silahlı bir darbenin sonucuna benziyor - baskıdan onlardan farklı olmadıkça. Ve merak etmeyin: Sonuçta amaç aynı - gücün değişmesi. Ancak Sharp, kendisini gizlemiyor: “Şiddet içermeyen eylemleri seçmek sadece iyi ya da hoş olduğu için değil aynı zamanda daha verimli olduğu için seçim yapmanın bir anlamı var” dedi BBC ile bir röportajda. - ... Stratejik davranmayı öğrenmelisin, ve sadece sevdiğin bir şey yapmayı sevmedin. Sembolizmle uğraşmak değil, Karl Clausewitz gibi askeri bir şekilde düşünmek! "
Bununla birlikte, sıradan insanların çoğunluğu bu inceliklerini fark etmiyor ve protestoların barışsever doğasını içtenlikle kabul ediyor. Saygılarımızla, kolayca arkadaşlarını ve akrabalarını buna ikna ederler, böylece protesto başlığı altında çok sayıda yeni üyeyi hızla harekete geçirirler. Çin askeri stratejisi açısından bakıldığında, Sharp’ın teknolojisi “Hançerin Üzerine Bir Gülüşü Gizle” stratejisi ile tanımlanmaktadır.
Sharpe'nin “şiddet içermeyen mücadelenin” mucidi olmadığı not edilmelidir. Barışçıl devrim teknolojisi, Mahatma Gandhi tarafından etkili bir şekilde uygulandı. Ayrıca Afrikalı Amerikalılar tarafından 60-lerdeki hakları için savaşmak için başarıyla kullanıldı: siyahlar “sadece beyazlar için” yerlere geldi ve saldırganlık göstermeden ayrılmayı reddetti. Polis onları karakola götürdü, ancak protestocuların yeri derhal yenileri tarafından işgal edildi. Sonunda, ne yapılması gerektiğini bilmeden polisin kafası karıştı. Diğer birçok tarihi örneği de bulabilirsiniz.
Sharpe'un esası, bir mutfak robotu için talimatların basitliği ile barışçıl devrim için net bir algoritma ve kurallar yazmasıdır. “198 şiddet içermeyen protesto yöntemleri” “kamusal maruziyet” ve “kendini harekete geçirme” gibi çok çeşitli teknikleri içermektedir. Bu listeyi ilk defa okuyan çoğu kişi kesinlikle şaşıracak: popüler duyguların kendiliğinden ifadesi için neler aldıkları Sharpe El Kitabı'nda dikkatlice yazılmıştır. Şehirden şehre “yaşayan zincirler”, idari binaları, mumların sembolik ışıklarını, renkli şeritleri, mal üreticilerinin boykotlarını, memurların alaylarını - tanımladıkları bu Gene Sharp ve takipçilerinin en parlakı olarak kabul edilebilecek çeşitli renk devrimlerinde uyguladıkları “engellemesi” turuncu. "
Onlarca yıldır, Sharpe’in teknolojisi kusursuz bir şekilde çalıştı ve sahiplerinin ülkedeki gücünü devirmelerini sağladı. İlk belirgin başarısızlık, yılın 2011'unun sonunda Rusya'da gerçekleşti. Sonra, Kiev'de “belolentochnoy devrimi” ne bağlı siyasi danışmanların yuvarlak masasında konuşurken, bu gerçeğe daha da önemlisi - global! —Dünyanın muhalefete karşı kazandığı zaferden ziyade değeri.
Ancak bir kez şansa bağlanabilir. Ancak burada, Rusya'ya ek olarak, Belarus'un devrimci olduğu ortaya çıktığını hatırlamak uygun olur. Ve bu teknolojiler bugünün Ukrayna'sında beklenen sonucu vermezse, trend hakkında konuşabiliriz. Öyleyse neden Sharpe teknolojisi başarısız oldu?
Bu sorunun cevabı Rusya ile başlayacak.
Putin'in panzehiri ve Lukashenko kokteyli
Kremlin'deki Ukrayna "Turuncu Devrim" den sonra, "barışçıl darbe" teknolojilerinin yakında Rusya'ya ihraç edileceğinin farkındaydı ve bu nedenle aktif olarak onları silahlı olarak karşılamaya hazırlanıyorlardı. Kuşkusuz, KGB halkının, devrimci teknolojilerin özünü anlamayan hiç kimsenin olmadığı gibi, ülkenin yaşam deneyimleri ve resmi görevleri nedeniyle zaten büyük bir rol oynadığı gibi, ülkenin başında olması gerçeği: KGB, diğer ülkelerdeki devrimleri ve darbeleri örgütlemede de bir rıhtımdı.
Rusya'da Sharpe teknolojisinin nötrleştirilmesi üzerine birçok ana çalışma alanı var. Her şeyden önce, devrimcilerin geleneksel güç alanındaki psikolojik savaşları ile mücadele edebilecekleri bir “devrimci karşı savaşçı” topluluğu hazırlandı. Devrimcilerin, üstü Internet olan bir piramit şeması kullanmaya hazır oldukları açıktır. İlk hedefler, daha sonra gerçek hayatta fikirleri yayan, böylece yeni destekçileri çeken ve piramidin temelini yaratan netizenlerdi. Devrim örgütleyicileri onları engellemeden kazanmayı umuyordu, çünkü çoğu ülkede yetkililer İnternet küresi üzerinde çok az kontrole sahipti.
Bununla birlikte, Rusya'da, bir İnternet savaşçıları ordusu tarafından karşılandılar ve güç savunmasında saldırıdaki muhalefetten daha az ustaca değil. Ana silah Bu savaşta psikolojik etki teknolojilerinin kullanımı başladı ve bu açıdan süreci gözlemlemek çok ilginçti.
Bu savaşta katılımcıların yazılarını ve bloglarını okuyarak, kullandıkları teknolojilerde bile hangi tarafta olduklarını belirlemek mümkün oldu. Dilsel devrimci modeller, esas olarak Erickson hipnozu, iddialı davranış modelleri vb. Gibi Amerikan etki teknolojilerine dayanıyordu. Pro-Putin kuvvetleri, Bekhterev, Ukhtomsky, Luria ve diğerlerinin Sovyet propagandasında yaygın olarak kullanılan, ancak etkinliklerini kaybetmeyen çalışmalarına dayanan teknolojileri daha sık kullandı.
Aslında, bu ağ savaşı, engellenmediği takdirde, devrimci fikirlerin yayılmasını önemli ölçüde sınırladı. Ona saldıran tek kişi sizseniz, ortalama bir insanın aklını fethetmek kolaydır. Fakat eğer başka bir bakış açısı sunulursa, daha da zorlaşır. Bir kişi herhangi bir bakış açısını seçmese bile, bu yetkililer için zaten bir zaferdir, çünkü tarafsızlığı korumak Sharpe’in teknolojileri açısından işe yaramaz.
Önemli bir faktör, “bir fırtınada yüzmeyi öğrenmek için çok geç” kuralını izleyerek Rusya'nın devrim karşıtı çalışmalara önceden başlamasıydı. “Beyaz Kurdele Devrimi” nin başlamasından çok önce propagandası, protestoların “milliyetleri” ve “barışçıllık” faktörlerini canlandırdı, doğrudan askeri bir hile olarak nitelendirdi ve eylemlerin Batı'dan ilham aldığına dikkat çekti. Geniş kitleleri devrimcilerin fikirleriyle enfekte olmalarını teşvik etmeye yönelik güçlü bir ideolojik çalışma yapıldı. Gençlerle aydınlanma çalışmaları yapıldı, kitaplar yayınlandı, televizyonda özel programlar ve filmler yapıldı ... Açıkçası, bu büyük çaplı kampanyanın amacı Sharpe’in teknolojisine mümkün olduğunca çok Rus’tan dokunulmazlık yaratmaktı. İlk bakışta göründüğü kadar zor değildir. Örneğin, polis devrimcilerden gelen çiçeklerin ve öpücüklerin sadece bir askeri numara olduğunu açıkladı. Ve devrim kazanırsa, o zaman kimse onları öpüp besleyemez. Aksine, en iyi ihtimalle işsiz kalacaklar ve en kötüsü kazananlar tarafından baskıya maruz kalacaklar ve aileleri açlıktan ölecekler. Böylece, devrimci psikoteknolojilerin etkisini engelleyen, psikolojik bir meta-seviye ayarı oluşturuldu. Ve bu programın diğer Sharpe teknolojilerine uygulanması kolaydı. Doğru, bu ancak ülkedeki psikolojik savaş alanında yeterli sayıda nitelikli uzman varsa mümkündür.
Aslında, Putin’in ortakları, Sharpe Devrimlerinden birini, saldırı hedefi olarak ilan eden barışı kullanarak kazandı. “Dağdan aşağı inmediler”, düşmanın alanına girmelerine izin vermediler, ama kendi oyunlarını oynamaya devam ettiler. Ve güçlü çatışma alanında, Sharpe'in yazdığı gibi, güç her zaman kazanır.
Böylece Rusya, Sharpe teknolojisini etkisiz hale getirmek için etkili bir mekanizmanın geliştirildiği ve uygulandığı ilk ülke oldu. Ancak, Rus metodu kesinlikle tek değildir.
Belarus'ta her şey genellikle basittir. Lukashenko, “kazanın altından fırçayı çıkarmak için” - bir tomurcukta potansiyel bir devrimin güç kanallarını bastırıyor: halk örgütlerini kapatıyor, yurt dışından finanse edilen fonları zorluyor, protestoları bile bastırıyor, interneti kontrol ediyor ve dışa gönderiyor Diplomatlar, iç işlerde en ufak bir girişim ipucu olarak. Yakacak odunsuz ateş yanmaz ve devrimci bir çorba pişirmek mümkün değildir. Güçlü bir propaganda ve baskı kokteyli, yalnızca Sharpe’in teknolojisi tarafından değil, her devrimden etkili bir reçetedir. Ancak bu stratejinin en uygun olduğu kabul edilemez, çünkü ülkeyi dünya toplumundan kısmen izole ederek ödenmesi gerekiyor. Diğer bir dezavantajı, yaratıcısını nadiren geride bırakmasıdır.
Ama Ukrayna'da ne oldu? Ülkemizde daha fazla ne kadar gelişmiş olursa olsun, bugün güvenle söyleyebiliriz: Kasım-Aralık aylarında, Sharp'ın 2013 teknolojisi kelimenin tam anlamıyla demetlerde çok aktif ve geniş bir şekilde kullanıldı. Ancak beklenen etki verilmedi. Neden?
Barışçıl polislere karşı barışçıl devrimciler
Durumu Rusya ile karşılaştırırsak, kökten farklı olduğu ortaya çıkacak. Ukrayna'da, az sayıda insan yeni bir “renk devrimi” ihtimaline inanıyordu. Dahası, aşağıdaki fikir hem hükümet hem de muhalif çevrelerde süper popüler oldu: 2004 Maidan, katılımcılarının beklentilerini karşılamadığında, Ukrayna bir aşı aldı ve insanlar bir daha asla sokağa çıkmayacaktı. İktidarda olanların mutlak çoğunluğu, Sharpe’in stratejisinin inceliklerini anlamaktan uzak, kendilerini Amerikalıların Turuncu Devrimi düzenledikleri belirsiz inançlarıyla sınırlıyorlardı. Görünen o ki, hükümet medya tarafından kontrol altına alınmadı (ilk günlerde ülkenin lider kanalları bile devrimcilerin tarafındaydı), hükümet yanlısı propaganda son derece verimsiz ve düzensizdi. İnternette - medya, sosyal ağlar ve blogosfer - muhalif mutlak bir marj ile egemen oldu. Çoğu gazeteci muhalif medya tarafından önyargılı. Halk hoşnutsuzluğu seviyesi çok yüksek, toplum tonlarca olumsuzluk biriktirdi. Neredeyse yetkililer ve insanlar arasında etkili bir iletişim yoktu, kamuoyu oluşturma kolları muhalefet ve kamu aktivistlerinin elinde fiilen yoğunlaştı.
Yani, ülke “Keskin Devrim” için neredeyse mükemmel bir durumdu. Dahası, Sharpe teknolojisi daha önce görülmemiş bir güç ve çeşitlilik ile kullanıldı. Bilgi savaşı yetkin ve yoğun bir şekilde yürütülmüştür. Bu kadar kısa bir sürede çeşitli teknolojilerin bu kadar çok miktarda kullanımına ilişkin örnekleri hatırlamak zor olabilir. Bu cephaneliğin tanımı ayrı bir makaleyi hak ediyor, ancak en sabırsız okuyucuların Sharpe’in kitabına bakabilir ve bağımsız olarak Maidan 198’in (!) Ayının (!) İçin tarif edilen 2013’in şiddet içermeyen etki yöntemlerinden kaç tanesinin kullanıldığını hesaplayabilir.
Güç mahkum gibiydi. Ve aniden her şey çarpıcı bir şekilde değişti. Boş Maidan, insanların hayal kırıklığı, sosyal ağlarda katılımcıların karşılıklı suçlamaları, eğitimli gülüşlerin arkasındaki muhalefet liderleri darbe girişiminde bulunmakla suçlanma korkusunu gizliyor. Peki ne oldu? Kanıtlanmış teknolojiler neden, psikolojik savaşa kesinlikle hazır olmayan ve bu konularda ABD ve Rusya gibi ülkelerin gerisinde kalmış on yıllardır Ukrayna'da işe yaramadı?
Olayların nasıl geliştiğini hatırlayın. İlk başta, durumu etkilemek için kaotik girişimler eşliğinde yetkililerin karışıklığını gözlemledik. Maidan'ı dağıtmak için anlaşılmaz iki çekingen girişim, büyümesinin keskin bir şekilde artmasına neden oldu. Ardından hükümet protestocularla doğrudan iletişimden kaçındı, ama aynı zamanda devrimcileri de engelledi, ancak yalnızca ana iktidar binalarına erişimlerini kısıtladı. Ve, garip bir şekilde, Maidan 2013'in aşamalı olarak neslinin tükenmesine yol açan bu taktikti.
Daha yakından bakarsak, Ukraynalı otoritelerin bence bilinçli olmaktan ziyade sezgisel bir şekilde Rus stratejisinden tamamen farklı bir strateji kullandıklarını göreceğiz. Ukrayna makamları, güç kullanmak yerine, polisleri sokaklara sokan, ancak güç kullanmalarını yasaklayan Sharpe’in teknolojisini yansıttı. Sonuç, daha önce hiç yaşanmamış bir durumdu: barışçıl polislere karşı barışçıl devrimciler.
Sharpe'nin kendisinin de vurguladığı gibi, yetkililerin teknolojilerini uygulamak için protestoculara karşı saldırgan eylemleri gerekiyor. “Rejim ne kadar sert olursa, bumerang etkisi o kadar güçlü olur: giderek daha fazla insan onu desteklemeyi reddedecek, üssü zayıflayacak ... Bu siyasi jiu-jitsu. Güçlerini onlara karşı kullanıyorum, ”dedi. Ancak bunun tersi de geçerlidir: rejim protestoculara açık saldırganlık ne kadar az uygularsa, Sharpe’in teknolojileri o kadar az etkili olur. Protestocuların organizatörleri, yetkililer tarafındaki saldırganlık eksikliğini bilgi güvencesi yardımı ile telafi etmeye çalışabilirler, ancak bu, ihtiyaç duydukları etkiyi elde etmek için yeterli değildir.
Aslında, bir çıkmaz oluştu. Bir yandan, iktidarı ele geçirmek için devrimcilerin ana idari binaları işgal etmesi gerekir, ancak onlara yönelik yaklaşımlar tıpkı Maidan'ın devrimcilerle doldurduğu gibi polislerle doludur. İlk şiddeti gösteren devrimciler olamaz, çünkü o zaman barışçıllık yanılsaması yok olacak ve tüm stratejileri parçalara ayrılacak - kitle desteğini kaybedecekler. Anıtın Lenin'e yıkılmasıyla ilgili durum açıkça bunu gösterdi - protesto destekçilerinin sayısının azalmaya başlaması ve muhaliflerin artması.
Sonuç olarak, yüzleşme kelimenin tam anlamıyla başladı. Böyle bir yüzleşmedeki avantaj kimin tarafında? Bu doğru, devrimciler değil. Çünkü polis hizmette, fiziksel ve psikolojik olarak rahatsızlığa katlanmak için hazır. Maaşları ödenir, yetkililerden ek ücret talep edilmez. Başka bir şey - Maidan'ın katılımcıları. Bunların mutlak çoğunluğu uzun süre rahatsızlıklara dayanmaya hazır değil, çünkü güçlü bir ruh ve içten bir inanç bile bunun için yeterli değil - daha eğitimli vücuda ve sinir sistemine ihtiyacımız var. Maidan’ın içeriği, medyanın yazdığı gibi, günde bir veya iki milyona mal oluyor. Ayrıca, polisin durmanın anlamını düşünmesi gerekmez - onların bir emirleri vardır ve bu yeterlidir.
Ancak Maidan'da artan sayıda insan harikalar: "Neden?". Sonuçta, ortaya çıktığı gibi, yetkililer, onu hafifçe ifade etmek için, çok fazla karışmazlar - yaşadığı gibi devam eder. Sonra her şey psikoloji yasalarına uygun olarak gelişir. Olanlar konusunda artan bir saçmalık ve anlamsızlık duygusu var. Sigorta düşüyor düşüyor. Dışarıda saldırganlık gösterilemez, bu yüzden birbirleriyle ilişkili olarak göstermeye başlarlar. Provokatör arayışı, katılımcılar arasındaki çatışmalar, Maidan'ın marjinalleşmesi. Buna göre, kamu hoşnutsuzluğu artıyor ve protestocuların destekçisi sayısı azalıyor. Liderlerde ciddi bir hayal kırıklığı ve onlara karşı öfke var. Kalabalığın duygusal olarak ateşlenmeye çalışılması artık işe yaramaz, duygusal tükenmişlik başlar ve bu durumda depresyon kaçınılmazdır. Stoklar ve işaretçiler giderek daha fazla ilham verici değil, belirsizlik ve kronik stresi yormaktan bıkmış insanları rahatsız ediyor.
Böyle bir durumda muhalefet saldırgan eylemlere devam edemez, çünkü desteğinin temeli olan barıştır. Aşırıcı grupların temsilcileri “keskin eylemler” yapmaya çalışsalar bile, genel kitle onları desteklemeyecek. Sonuç olarak, bunlar kesinlikle özel polis birimleri tarafından derhal yerelleştirilecek ve etkisiz hale getirilecek - ve her şey tekrar pasif muhalefete dönecek.
Sonuç olarak, protestocular Sharpe teknolojisi tarafından rehin alındı - şimdi onlar onlara karşı çalışıyorlar. Bu, Jiu-Jitsu Sharpe'nin bahsettiği, sadece hükümet tarafından protestoculara karşı kullanılan aynı. Bu nedenle, Ukrayna makamları, Sharpe’in şiddet içermeyen yöntemiyle baş etmek için kendi şiddet içermeyen yollarını buldular. Taktik açıdan, etkinliğini kanıtladı. Stratejik olarak - bakın.
Bu nedenle, bugün Sharpe teknolojisinin "renk devrimlerine" karşı koymadaki etkinliğini kanıtlamış üç strateji var. Diğer ülkelerde "barışçıl devrimler" konusunda daha fazla girişim olacak mı? Sharpe teknolojisini etkisiz hale getirmenin yeni yolları olacak mı? Büyük olasılıkla, evet. Ancak bugün kesin olarak şunu söyleyebiliriz: bu teknolojiler gizemli olmaktan vazgeçip eski sihirlerini yitiriyorlar;