ABD ile DPRK arasındaki olası askeri çatışma uzun zamandır çeşitli tartışmalara konu olmuştur. Bunun hakkında yazılı basında, televizyon programlarında, internette, dükkanlarda ve hatta mutfaklarda konuşuyorlar. Ancak bu konuşmalar maalesef oldukça anlamsız ve hatta saygı duyulan televizyon uzmanları, çoğu zaman, “Bu imkansız, çünkü DPRK’nın nükleer bir nükleer ruhu var” ifadesiyle sınırlı kalıyor. silâh'.
Kuşkusuz, bu çok güçlü bir argümandır. Ancak, partilerin olası tüm amaçlarını ve sonuç olarak olayların geliştirilmesi için seçeneklerini tüketiyor mu? Bu tartışılabilir. Şimdi de dürüstçe ve dehşete dehşete kapılmış gözlerin olmadığı bir problem hakkında konuşmaya çalışacağız.
Her şeyden önce, bir yönü not edelim. İşin garibi, tamamen yerli, Amerikalı.
Trump'a göre, DPRK'ya yapılan saldırı hem cumhurbaşkanlığı kariyerini tamamlama garantisi verilen bariz bir başarısızlık hem de bir zamanlar onu Amerika'nın en güçlü siyasi ağırlığına dönüştüren gerçek bir sıçrama tahtası olabilir. Tek soru bu askeri maceranın sonucu ne olacak.
Ancak şu anki ABD başkanı için her şeyin zaten yeterince kötü olduğunu anlamanız gerekiyor. Görevden alma hayaleti, kesin olarak onun üstüne geliyor ve cumhurbaşkanlığına terfi ettiği ABD Cumhuriyetçi Partisi'ne bile güvenemiyor. Başka bir deyişle, kişisel sorunlarının bir kısmını “küçük, muzaffer bir savaş” yardımı ile çözme yönünde bir cazibesi var. Daha fazlası olacak, Washington’daki siyasi elit onu boğacak.
Ve eğer bu “küçük savaş” gerçekten muzaffer hale gelirse, Trump en azından Cumhuriyetçi Parti'deki “beşinci sütunu” kıracak ve geleceğe daha büyük bir güvenle bakmasını ve seçmenlere vaat edilen seçim sorunlarını çözmeye odaklanmasını sağlayacaktır.
Yani, bir sürprizle ifade edebiliriz: Washington'daki Tramp olayları ne kadar kötü giderse, Kuzey Kore ile ABD arasındaki çatışmanın siyasi alandan orduya geçme olasılığı o kadar yüksek ...
Ve motivasyon hakkında biraz daha. Geleneksel olarak dikkat etmememiz, ama her şeyden daha fazlasını hak eden faktör Seul'ün motivasyonu.
Bence kimsenin Güney Kore'nin ülkeyi himayesinde birleştirmekten çok hoşlanmayacağını açıklaması gerekmiyor. Ve bu, sadece yarısı Kuzey Koreli komünistlerin toplantısı altında olan geleneksel yurtseverlik duyguları, Anavatan ve bölünmüş insanlara duydukları sevgi ile ilgili değildir. Böyle bir birliğin çok kârlı olabileceğini ve milyonlarca ve milyonlarca işçi talep etmeyen işçi alacak olan Güney Kore endüstrisinin olabileceğini anlamak gerekir. Birleşik Kore devletinin jeopolitik ağırlığı da keskin bir şekilde artacaktır - birleşmenin bir sonucu olarak, en güçlü Güney Kore endüstrisi Kuzey Kore roket endüstrisi ve nükleer potansiyel gibi ağır bir artış elde edecek. Evet, büyük olasılıkla, bu iki sektörün de barışçıl bir raylara aktarılması gerekecek. Ancak bu durumda bile, Kore uzay programını alacak, nükleer enerji endüstrisindeki pozisyonunu güçlendirecek ve gerektiğinde neredeyse anında çok gerçek nükleer füze caydırıcılık güçlerine dönüştürebilecek.
Açıkçası, Güney Kore'nin ilgisi, Amerikan stratejistlerinin kabul edebileceği parametrelere yönelik olası saldırganlığın temelini güçlendirebilecek ikinci tuğla. Oldukça güçlü, iyi eğitimli ve donanımlı bir Güney Kore ordusu yer operasyonunun zorluğunu üstlenebilir. Ve milliyeti, genellikle klasik istilacılar olmayan bazı ek bonuslar vaat ediyor.
Bununla birlikte, faydalar ve olumlu ön şartlar, Kuzey Kore ile askeri bir çatışmanın ABD'de siyasi bir felakete yol açabileceği gerçeğini reddetmiyor. Öyleyse, Amerikalıların vaat ettikleri zaferlerin faydaları ne olursa olsun, DPRK ile savaşa karar vermeleri kolay olmayacak.
Aslında, ABD’nin Pyongyang’a karşı askeri harekatının başlamasını engelleyen sadece iki ana tehdit var ve her ikisi de ABD’ye ve müttefiklerine karşı nükleer silahların başarılı bir şekilde kullanılması tehdidi ile ilişkili.
En belirgin tehdit ABD'nin kendisine verilen bir darbedir. Size hatırlatmama izin verin - Kuzey Kore’nin ABD’nin toprakları olmadığı kesin olarak söyleyen Guam adasına saldırma tehdidi tartışılsa da, şu anda Pyongyang’ın hala Aleut Adaları’nı ele geçirme fırsatı var. Uzaklık yaklaşık olarak aynı, ancak bu, teoride bile bir şekilde politik olarak hafifletilemeyecek olan gerçek, “kutsal” bir Amerikan bölgesi.
Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin tarafından kısa süre önce bahsedilen bir diğer tehdit, Seul'ün Kuzey Kore sınırındaki yakınlığı ve buna bağlı olarak nükleer bir saldırı için de kullanılabilecek uzun menzilli topçulara karşı savunmasızlığı. Bu tehdide karşı koymak, füze savunması yapmaktan daha zor, bu da Kore Yarımadası'nda bir çatışma olması durumunda Seul’un nükleer bir saldırıya maruz kalacağını yüksek bir olasılıkla kabul edebileceğimizi gösteriyor. Bu, birkaç bin ila on binlerce sivilin kaybedilmesine neden olacak - kurbanlar Güney Koreli siyasetçilerin olası faydaların aldıkları maliyetlere karşılık gelip gelmediği konusunda çok fazla düşünmeleri için yeterince büyük.
Gelecekteki çatışmanın askeri entrikaı, bu tehditlerin sıfıra düşürülüp düşürülmemesi veya en azından bunların gerçekleşme ihtimalini bazı asgari değerlere indirgememe konusunda yatıyor.
Ve burada, garip bir şekilde, “her şey çok basit değil” ...
Her şeyden önce, Kuzey Kore'nin Amerika Birleşik Devletleri ve bölgedeki müttefiklerini bir araya getirdiği askeri çabalara dayanmak için geleneksel yöntemler kullanabileceği güveninden kurtulmak gerekiyor. Ne yazık ki, durum böyle değil - birkaç saat sonra DPRK çalışabilir bir hava savunma sistemi ipucuna sahip olmayacak, bir gün içinde havadan ulaşabileceğiniz tüm önemli askeri hedefler imha edilecek; yemek vb. Birisi tam tersini ne kadar isterse isteyin, hiçbir mücadele ruhu bu durumda ezici olan teknolojik üstünlüğü tersine çeviremez.
Tabii ki, son ifadeye meydan okumak isteyen birçok kişi var. Ve elbette, elbette, uçak, uçaksavar füze sistemleri vb. Ancak işe yaramaz tartışmalara karışmamak için, şunu hatırlıyoruz - tıpkı Irak'taki askeri uzmanların Irak, Yugoslavya, Libya'daki uçaklarla aynı şekilde ...
Nasıl bittiği, hepimiz iyi hatırlıyoruz.
Ayrıca, ABD Hava Kuvvetlerinin, ABD istihbaratının bilindiği herhangi bir gücün tüm füze atıcılarını imha edebileceğini de tahmin edebilirsiniz. Ancak, oldukça yüksek bir olasılıkla Kuzey Kore kıyılarına yaklaşan füze savunma sisteminin yıkıcıları, hala konuşlandırmak ve fırlatmak için zamanları varsa, Japonya'ya yönelik orta menzilli füzeleri düşürecekler.
Ancak DPRK'nın sahip olabileceği mayın rampaları sorunu var ve Kuzey Kore'nin yakınlığı göz önüne alındığında, uydu aracılığıyla ya da gizli istihbarat yardımıyla “hesaplamak” imkansız olmasa da oldukça zor. Üstelik, ikinci durumda, elde edilen bilgiyi araziye bağlamak, anlamlı grevler sağlamak için uygun bir doğrulukla mümkün değildir. Yani, ajanınızın size hangi alanda düşmanın mayın rampaları olduğunu söylediğinden çok az fayda var - birkaç kilometre karelik bir alanı bombalamak, samanlıkta iğne aramak kadar umut vericidir. Önleyici bir nükleer saldırı bile işe yaramayacak - mayın rampalarının istikrarı çok yüksek ve nükleer silah kullanılması durumunda bile, garantili imhaları için doğrudan bir vuruş gerekiyor.
Bununla birlikte, bu durumda, soru Amerika Birleşik Devletleri'nin Kuzey Kore füzelerini imha edip edemeyeceği değil, yalnızca Amerikalıların konumlarıyla ilgili yeterince ayrıntılı istihbaratları olup olmadığıdır. Eğer öyleyse, o zaman onların yeterince yüksek bir olasılıkla yıkımını tahmin edebiliriz.
Bir başka önemli nokta, Kuzey Kore'nin ne kadar nükleer suçlama olduğu. Bazı tahminlere göre, sayıları sadece birkaç düzine hesaplanabilir. Bu oldukça fazla, çünkü genel olarak Pyongyang, askeri maceranın Washington tarafından kabul edilebilir hale gelmesi için başarılı bir başvuru için yeterli. Ancak, eğer Amerikalılar ilk ani saldırı sırasında aslanın bu mühimmat payını yok etme ümidi varsa, çatışma olasılığının çarpıcı biçimde artacağı da anlaşılmalıdır. Bunun nedeni, Amerika Birleşik Devletleri'nin yalnızca bir roketi fırlatabilecek füze savunma gemileri değil, aynı zamanda bir Amerikan şehri üzerinde uçan bir savaş başlığını vurabilen yeterince derin teknik olarak geliştirilmiş bir nesne füze savunma sistemine sahip olmasıdır. Ve Kuzey Kore füzelerinin o kadar çok “alıcısı” olmadığı gerçeği göz önüne alındığında, böyle bir savunmayı organize etmek teknik olarak mümkün ve bunun zaten yapılmış olması ya da yapılıyor olması mümkün.
Yani, bir grup silahsızlanma grevi, ileri füze savunması kademesi ve nesne füze savunmasının son satırı oldukça güçlü görünüyor. Mümkünse Kuzey Kore füzeleri ile delmek çok zor olacak. Zamanın burada Amerikalılara karşı çalıştığı gerçeği göz önüne alındığında, DPRK'yi yenme arzusu onlarca ve yüzlerce yeni füze ve savaş başlığı Pyongyang'la hizmete girmeden önce anlaşılabilir.
İkinci kritik an Kuzey Kore'nin Seul'e karşı olası nükleer saldırısı. Ve burada Amerika Birleşik Devletleri ve Güney Kore için her şey daha da karmaşık görünüyor. Otuz kilometreden uzaklık modern büyük kalibreli topçu için oldukça çalışıyor ve eğer DPRK uygun nükleer topçu mühimmatı yaratırsa, tehdit çok yüksek olarak kabul edilebilir.
Ancak mutlak ve ültimatom olarak adlandırılamaz. Örneğin, İsrail’in Demir Kubbe sistemini oldukça uzun bir süredir kullanıyor, kısa menzilli jet mühimmatı ile etkin bir şekilde başa çıkabildiğini biliyoruz. Bu sistemin geliştirilmesi konusundaki çalışmalar ilan edilmez, ancak hizmete girdiği andan itibaren kelimenin tam anlamıyla uygulanır ve İsrailli tasarımcıların zaten elde ettikleri sonuçları tahmin edebiliriz. Ek olarak, Amerikalıların lazer silahlar alanında da teorik olarak Seul'ü tehdit altındaki alanlardan korumak için kullanılabilecekleri önemli deneyime sahiptir. Bu tür lazer sistemlerinin başarılı bir şekilde test edilmesi ABD'de “sıfır” ın başında gerçekleşti ve o zamandan beri kalitelerinin daha da artması muhtemel. 2002 yılında, Amerikan-İsrail ortak yapımının yüksek enerjili mobil lazerinin, testler sırasında voleybolu ateşi ile yapılan 25 füzelerini ve beş topçu mermisini imha ettiğini hatırlatmama izin verin.
Ancak, bu yön olası bir çatışmanın darboğazıdır. Ve Amerikalıların tam teşekküllü bir savaşı serbest bırakıp bırakmayacaklarını, çok ciddi bir tehlikenin kilit müttefiklerini tehdit ettiğini fark ederek, şahsen öngörme riskini almayacağım. Ancak bunu tamamen dışlamak için bence imkansız. Dolayısıyla, Primorye sınırında jeopolitik sonuçlarının tahmin edilmesi zor olan çok, çok rahatsız edici olaylar bekleyebiliriz.
Ancak aşağıdakileri söylemek güvenlidir: Çatışma hala serbest kalırsa, o zaman Pyongyang tarafından nükleer silah kullanımı sadece Amerikalıların ellerini çözecektir. Bundan sonra, Trump'a ve siyasi kariyerine ne olduğu tamamen alakasız olacak - yaralı bir aslan daha da kötü.
Sonuç olarak, bu başlıkta belirtilen kapsamın ötesine geçmesine rağmen, Rusya ve PRC'nin Amerikan Pyongyang'a karşı saldırganlığına verdiği olası tepkiyi analiz etmeye çalışalım. Hayır, ifadeler düzeyinde her şeyin çok keskin olacağı açıktır. Fakat bunu tartışmayacağız, çünkü anlamsız ve üretken değil.
Çok daha ilginç, herhangi bir askeri müdahale var mı, yoksa en azından Rusya’ya Suriye’ye müdahale ederken duruma müdahale etme girişimi?
Ve burada her şey çok daha ilginç ...
Hayır, ne Çin ne de Rusya’nın Kuzey Kore’yi “hava savunma” şemsiyesi ile örtme riskini göze alamayacağı açıktır. Basitçe riske atmayacaklar, çünkü ilk şoktan kurtulan Pyongyang, bu çatının altından, örneğin Aleut Adaları yönünde balistik bir füze fırlatabilir. Ve eğer Amerikan füze savunma sistemi bununla baş edemezse, Moskova ve Pekin’in sonuçları, eğer fazla değilse, son derece tatsız olacaktır.
Muhtemel bir ilerleme oyunu ve DPRK’ya Rus-Çin birliğine girme senaryosu tamamen farklı görünüyor. Bu, resmi Pyongyang ile bir çeşit anlaşmanın sonucuysa (gayri resmi olsa bile), gelen birlikler DPRK ordusunun direncini karşılamayacak. Ve bundan sonra, Kuzey Kore’nin nükleer cephaneliğinin Rus veya Çin özel kuvvetlerinin kontrolü altında devredilmesinden sonra, yukarıda belirtilen “şemsiyenin” Pyongyang üzerindeki konuşlandırmasına güvenmek mümkün olacak.
Bu senaryo, Kore’nin Amerikan katılımı olmadan birleşmesi konusunda Seul’le geniş bir müzakere alanı açtığı için Moskova ve Pekin’e faydalıdır. Ve bu, en azından birleşik bir Kore'nin bütünleşik statüsü, orada bir Amerikan füze savunma sisteminin bulunmaması (Çin için son derece önemli bir konu) ve bunun sonucunda ortaya çıkan Pekin-Moskova-Seul üçgeninde normal ekonomik işbirliği olasılığı anlamına geliyor.
Bu durumda Yoldaş Kim Jong-un, Orta Krallık'ta sessizce anıları yazabilecek ve kanlı Batı emperyalistlerini açığa çıkarabilecek bir yer olan onurlu bir sürgüne gönderilecektir.
Benzer bir olay gelişimi mümkün mü, ancak yalnızca belirtilen ülkelerden biri tarafından mı gerçekleştirildi: Çin veya Rusya Federasyonu? Teorik olarak evet, kesinlikle. Ancak yine de, yalnızca Rusya Federasyonu için DPRK'yı tek başına tutma yükünün çok ağır olması nedeniyle ve bunun Moskova’nın müzakere konumlarını güçlü bir şekilde etkileyeceği için olası olmadığını düşünüyorum: bu sorunun hızla ve büyük siyasi imtiyazlarla çözülmesi gerekecek. Pekin için, Washington ile ilişkilerin “soğuk savaş” derecesine kadar ağırlaştırılması kabul edilemezdir ve muhtemelen Amerikan öfkesini Ruslarla paylaşmayı tercih edecektir, aynı zamanda Beyaz Saray'a Çin ve Rusya'nın tandeminin dünya ve siyasal eylemler için ortak eylemler için oldukça olgunlaştığını göstermektedir. arena ve ABD, PRC'ye karşı yaptırım savaşına başlamadan önce bir düzine kez düşünmek daha iyidir.
En şaşırtıcı şey, bu seçeneğin kabul edilebilir olacağı ... Hayır, uzun vadeli Amerikan jeopolitik çıkarları için değil. Temiz bir çevre ve Çin izolasyonu için planlar değil, ABD'nin dünya liderliği için muhtemel ana rakibi olarak.
Ancak mevcut Beyaz Saray yönetimi bu seçenekten oldukça memnun. Ne de olsa, bu ara zaferi Protramp medyası ile dişlere silahlanmış bir düşmana karşı mücadelede büyük bir başarı olarak koymak hiçbir şeye mal olmaz. Ve bu aşamada daha fazlası, Bay Trump ve yapma ...