`
Her taraftan gelen mali sıkıntılar Arjantin zeytinyağı endüstrisini olumsuz etkilemeye devam ediyor. Enflasyonun pezonun devalüasyonunu aşmasıyla, üreticiler İspanya, İtalya ve diğer büyük ihracatçılarla rekabet etmek için mücadele ediyor, bu da Mendoza dergisinin Sitio Andino'nun son zamanlarda bir "yapısal kriz. ”
Ülkenin güçlü bir iç pazardan yararlanan şarap endüstrisinden farklı olarak, Arjantin'deki zeytinyağı endüstrisi, büyük ölçüde ihracata dayalıdır ve yıllık olarak yurtdışına satılan kabaca 75 metrik ton yağın yüzde 30,000'idir. Sofralık zeytin pazarı daha da içgüdüsel ve yıllık üretiminin yaklaşık yüzde 95'unu ihraç ediyor.
Artan üretim maliyetleri ile Arjantinli zeytinyağı ihracatı dünya sahnesinde rekabet etmek için mücadele ediyor. Üretim hacmi az ya da çok sabit kalsa da, ihracat azaldı ve aradaki farkı kaldıracak kadar büyük bir iç pazar yok. Sonuçta ortaya çıkan fazla ve yetersiz satışlar, sanayiyi umutsuz bir duruma itti, işten çıkarmalar ve fabrika kapanışları özellikle büyük üreticiler arasında norm haline geldi.
"Duruştayız. Döviz kuru gecikmesi nedeniyle rekabetçi olmadığımız için herhangi bir ihracat siparişi gelmiyor. Şu anda, İspanya'dan zeytin getirmek, Mendoza'da üretmekten daha ucuz ”dedi. Mendoza, İspanyol Angel Angel şirketinin sahibi olduğu Mendoza'daki bir işleme tesisinin başkanı Rafael Camacho. Tesis, 25 dwindle işgücünü bu yıl sadece yedide gördü.
Son on yılda büyük bir yabancı ve yerli yatırımcı akışı gören bir sanayi şimdi aynı oyuncuların birçoğunun toplanıp ayrıldığına tanık oluyor. Bunun bir örneği, Mendoza'da 2,000'tan beri işletilen İspanyol bir zeytin üreticisi AgroSevilla'dır. Şirket, 2012'in sonunda Şili'ye taşındı ve bu sırada 91 çalışanlarını işten çıkardı.
İç Ticaret Sekreteri Guillermo Moreno'nun şirketleri, aynı miktarda ürünü (otomobil parçalarından elektronik aletlere kadar her şey gibi) ithal etmeye ve ihraç etmeye zorlama konusundaki tartışmalı politikası, büyük zeytinyağı üreticilerinin, özellikle yabancılara ait olanlar olmak üzere, oyunda kalmalarını cesaretlendirdi. .
İlginç bir şekilde, bu durum, en azından kısa vadede, daha küçük zeytinyağı üreticilerinden bazılarına fayda sağlamıştır. Gıda ile ilgili olmayan bir avuç şirket, ürünlerini şirket adı altında ihraç etmek için küçük zeytinyağı markaları satın alarak ithalat kotalarını artırdı. Bu, yurt dışından gelen yüksek talep gören ürünlere erişmelerine izin verir, bu da daha sonra iç pazarda kar için satılabilir. Bu küçük ölçekli üreticiler için, ayakta kalabilmeleri için tek yol bu olsa da, böyle istikrarsız bir ilişkinin uzun vadeli etkileri görülmeye devam ediyor.