‘Senin sayende Mielle’in çarpık yüzünü görebildim.’
Küçük kızın neşeli gülümsemesi Sarah’ı yüzünü kızartmaya yetti.
Eğer Aria geçmişte sadece sevimli bir çocuksa, artık şık ve zarif küçük bir kızdı. Çok asil bir hale gelmişti ve bunların hepsi birkaç ay içinde olmuştu.
Kısa bir süre zarif bir şekilde çay içen Aria’ya bakan Sarah, daha önce bahsettiği bir konuyu tekrar sordu.
“Birkaç gün içinde bir çay partisi düzenlemeyi planlıyorum. Sadece tanıdıklarımın davet edileceği çok küçük bir çay partisi olacak. “
“Anlıyorum.”
“Babam hediye olarak değerli bir çay seti aldı ve bana verdi.” Sarah devam ederken yumuşak bir şekilde gülümsedi, “Öyleyse Bayan Aria, özgür olursan neden gelip katılmıyorsun?”
Aria şaşırmış gibi yaptı ve gözlerini kocaman açtı.
“Nasıl yapabilirim?” Aria iki eliyle ağzını kapattı ve başını salladı ve Sarah’nın küçük, zavallı Aria’yı yeterliden de fazlası olduğunu söyleyerek ikna etmeye çalışmasına sebep oldu.
“Tanıdıklarıma sevgili Bayan Aria ile övünmek istiyorum.”
Aria, Sarah’nın çay partisine gelmesinde neden bu kadar ısrarcı olduğunu biliyordu. Muhtemelen tüm asılsız söylentilerden yüzündendi, geçmişte ve şimdi kendisine eşlik eden söylentiler olduğundan çok iyi biliyordu.
Hayat kadınının kızı Kont’un kızını çok kıskanıyordu ve her gün günahkâr davranıyordu. Kötü kokuyordu ve annesi gibi huysuzdu. Hırsız benzeri sürtük Kont Roscent’in ailesini mahvetmeye çalışıyordu. Bu nedenlerden dolayı, zavallı Mielle gecelerini gözyaşları içinde geçiriyordu.
Bunlar söylentilerdi. Aslında, geçmişe dönmeden önceki durumu böyle olduğundan gerçeğe yakındı.
Mielle ile ilgili kısım dışında, Aria diğer söylentilerin hiçbirini inkâr edemezdi. Çünkü bunların hepsi sadece Mielle’i merdivenlerden aşağı itip çayına zehir koyan cadının yapabileceği şeylerdi.
Artık, Mielle gibi gizli yöntemleri kullanırken dışarıdan asil ve onurlu gibi davranmadığı sürece, bu tür birinci dereceden kötülükler yapmaya niyeti yoktu. Hayır, bunu yapmak istiyordu, ama aziz maskesi takan kötü kadın söylentileri daha fazla şişirmeden önce bu söylentileri bu noktada kesmesi gerekiyordu.
“Şey… Bu biraz utanç verici, ama katılabilir miyim?”
Sarah, Aria’nın utangaç cevabına sevindi ve yanakları kızardı. Aslında, söylentileri bastırmak için Sarah’nın çay partisine katılması gerekmiyordu, çünkü Sarah’nın kişisel bağlantıları önemli değildi ve tanıdıklarının da çok etkisi yoktu.
Ancak, ona daha yakın olması gerektiğinden, markiz olmadan önce Sarah ile bir sürü güzel anı yapmak daha iyiydi. Ayrıca genç asil bayanların nasıl oynadığını da merak ediyordu.
“Elbette! Herkesin güzel Leydi Aria’yı içtenlikle karşılayacağına eminim. “
“Teşekkür ederim Leydi Sarah.”
Sarah, yeni arkadaşını diğer genç bayanlarla tanıştırmaya başlaması gerektiğini düşünerek heyecanla geri döndü.
“Nasıl bu kadar nazik ve saf olabilir? İnsan da bir dereceye kadar inanır. “Ateş olmayan yerden duman çıkmaz.”‘
Sarah söylentileri tamamen reddediyor ve Aria’nın kendisine bütünüyle inanıyordu.
‘Sarah’nın gelecekte Markizin koltuğunu elinde tutup tutamayacağı şüpheli. Tabii ki, benim için çok kolay bir av oldu.’
Aria, Sarah’nın çay partisine katılmak için yeni bir elbise satın almak zorunda kaldı. Bir sürü elbisesi vardı ama hepsi renkli ve çocuksuydu. Dev kurdeleli rengârenk elbiseler, uygun elbiselerden çok bir oyuncak bebeğin kıyafetlerine benziyordu. Geçmiş tercihleriyle yüzleşirken soğuk soğuk terlemeye başladı.
“… Neden böyle elbiseler yaptılar?”
Yapmasalardı, satın alamazdı. O kadar çocuksuydular ki hepsini yakmak istedi.
Sadece elbiseler değil, bütün kıyafetleri. Sabahlıkları çok süslü olmadığı için bunu fark etmemişti, ama anılarını hatırladıktan sonra çok tuhaf kıyafetler seçtiğini fark etti. Elbette, üzerinde bu kadar çok renk ve garip süslemelerin bulunduğu bu kıyafetleri neden seçtiğini hala anlıyordu. Ne kadar çok renk ve dekorasyona sahiplerse, o kadar çok tatmin hissetmişti.
Sıradan biri olarak yaşarken, parası olmadığı için aylarca hatta yıllarca aynı kıyafetleri giymek zorunda kaldı. Bu yüzden, tüm renkleri soluk ve desenler düşünülemez derecede donuktu. Böylece yapabildiğinde, göz incitecek kadar baş döndüren kıyafetler seçti.
‘Bunları gözümün önünden çıkarmak için sabırsızlanıyorum. Sadece onlara bakarak başıma ağrılar giriyor.’
Aria, hizmetçisi Jessie’yi çağırdı ve tüm bu kıyafetleri atmasını emretti. Jessie de atılmaları gerektiğini düşünüyor gibiydi, bu yüzden tek bir söz söylemeden giyinme odasındaki tüm kıyafetleri çıkardı.
Kıyafet yığını kendi başına taşıyamayacağı kadar büyük olduğu için büyük bir araba getirdi ve hepsini bu şekilde çıkardı. Jessie giyinme odasını boşalttı ve odadan çıkmadan önce Aria’nın önceki siparişinin tamamladığını bildirdi.
“Gerçekten mi?! Kum saatinin bir bütün olarak tamir edildiğini mi söylemek istiyorsun? “
“Evet, gidip getirmeli miyim?”
Dönüşünün ilk gününde yatağının yanında bulduğu kırık kum saatiydi.
Aria kum saatinin tüm parçalarını almış ve Jessie’ye onu tamir etmesini emretmişti. Neyse ki çok fazla parçaya ayrılmamıştı, bu yüzden biraz zaman alacağı ancak onu düzeltmenin kesinlikle mümkün olduğu söylenmişti ve sonunda tamir olmuş gibi görünüyor.
Kesinlikle sıradan bir kum saati değildi. Tüm gücünü Aria’nın zamanını tersine çevirmek için harcamış olabilirdi, ama hayatına yeniden başlamasına izin veren değerli bir kum saatiydi, bu yüzden onu sağlam tutmak istedi.
“Hayır, dışarı çıkıp bir elbise almak istiyorum zaten, bu yüzden gidip kendim göreceğim. Hazırlan.”
Ayrıca, tekrar kırılırsa ne olabileceğini bilmediği için bununla dikkatlice başa çıkmak zorunda kaldı. Bu yüzden kendisi alarak daha rahat hissedecekti. Aria onu dışarı çıkmaya hazırlanmaya acele ettirdiğinde, Jessie biraz pişmanlıkla başını eğdi.
“Hanımım. Şey, ben… “
Ama Aria ona bir bakış attı ve neden hala kapıda beklediğini ve talimatına göre hareket etmediğini sordu. Aria şimdi farklıydı, ama kısa bir süre önce, Aria’nın kötülüğünden en çok acı çeken ve aşağılanan Jessie idi ve Jessie’nin hala tereddütlü ve konuşmaktan korkar halde olmasının nedeni buydu.
Bununla, Aria gülümsedi ve korkmaması için ona güvence verdi, bu yüzden Jessie, hizmet ettiği bayanın yakın zamanda değiştiğini hatırladı ve dikkatli bir şekilde konuştu.
“Tüm bu kıyafetleri atarsan, dışarıda giyecek kıyafetin olmayacak… ve iç mekânda giyilen tek parça elbise dışarı çıkmak için uygun değil… “
Halk için, bu iç mekân giysilerinin hepsi büyük ve değerli olabilir ancak asiller için işler farklıydı. İç ve dış mekânlarda farklı kıyafetler giymesi gerektiği kesin olarak öğretildi ve gün ortasında yanlışlıkla iç mekân elbisesi giyerken dışarı çıkarsa, utanmazlığı söylentilerinin hızla yayılmasına neden olurdu. Aria, dilini tıklatırken bunun gerçekten can sıkıcı bir dünya olduğunu düşündü.
‘Ne yapmalıyım?’ Aria, sahip olduğu elbiselerin artık güzel olmadığını fark etti ve bu kıyafetlerle şehir merkezinde dolaşacak kadar kendine güvenmiyordu.
Bir dakika düşündükten sonra, o elbiseleri giymemek veya aşağılanmamak için bir yol aradı. Sonra aniden aklına bir fikir geldi.
‘Ah evet! İşte bu! ‘
Bir yolu vardı. Konakta, yenisini almasına gerek kalmadan dışarı çıkmaya uygun çok sayıda güzel ve lüks kıyafet vardı. Sadece bu değil, boyutların mükemmel bir şekilde uyacağı da barizdi.
“O giysiler, onları dolaba geri koy.”
“Hepsini mi?”
“Evet, hepsini.”