Adamın biri bilge bir kral olmakla ün salmış olan kralın yanına gider.
Krala şunu sorar.
Efendim söyleyin bana hayatta özgürlük varmadır? Elbette' der. Kaç
bacağın var senin?
Adam soruya şaşırarak iki efendim' der. Kral - Pekala, tek bacağının
üstünde durabilir misin?
Elbette diye cevap verir adam. Kral - O halde hangi bacağın üstünde
duracağına karar ver.
Adam biraz düşünür ve sol bacağı üstünde durmaya karar verir.
Tamam der kral
Şimdi de öteki bacağını kaldır. Adam şaşırır.
Bu imkansız kralım der.
Gördün mü? der kral özgürlük budur.
Sadece ilk kararı almakta
özgürsün. Ondan sonrasında değil.
Hayat gerçekten böyleydi.
ilk kararı alıyordun ve gerisi o ilk karara
bağlı olarak gerçekleşiyordu.
Hayat hata kabul etmiyordu. İlk kararın
doğruysa işler yolunda gidiyordu ama eğer yanlış bir karar aldıysan,
her şey zincirleme yanlış gidiyordu.
Hayat kararlardan ibaretti ve
kararlar birer kibritti.
Doğru yerde ateşlediğinde seni ısıtacak ateş,
çorbanı kaynatacak ateş oluyordu, yanlış yerde ateşlediğin vakit ise
içinde bulunduğun evle birlikte senide yakıyordu.
Hayat öyle basite
alınacak bir oyun değildi.
Oyunun kurallarını bilmen ve ona göre
oynaman gerekiyordu.
Ama çoğu zaman oyunun kurallarını bilmek
yetmiyordu.
Çok daha önemli olan başka bir şey vardı.
Kendini bilmek... Ne
istediğini, neyin seni mutlu edeceğini ve kim olduğunu, neler
yapabileceğini bilmek zorundaydın.
Ancak o zaman doğru kararlar
veriyor ve mutlu bir hayata sahip oluyordun.
Ve kararlar birer kibritti... Ya kendini yakıyordun ya da ısıtıyordun.