Seks işçisi Linda, İspanya'nın para kazanmak için iyi bir yer olduğunu duymuş ve 23 yıl önce kalkıp bu ülkeye gelmiş.
Ülkesi Meksika'da kendisini terk eden partnerinden hamile kalan Linda, Akdeniz kıyısındaki Murcia'da bir seks kulübü tarafından işe alınmış.
euronews'e yaptığı açıklamada, "Kızım doğduğunda benim ve kızım için yaşayacak bir yer verdiler, bana iş verdiler" diyor.
Linda, bu işin birçok kadın göçmen için bir tercih olduğunu çünkü o zamanlar ikamet belgesi istenmediğini söylüyor.
Linda, sosyolog Antonio Arino tarafından ortaya atılan bir terim olan Akdeniz Koridoru olarak bilinen bölgedeki çeşitli kulüplerde çalışmaya devam etti.
Başkentin 40 kilometre dışında A6 üzerinde yer alan Olimpo gibi İspanya'nın otoyollarını kaplayan 1.200 kadar genelev bulunuyor.
1999 yılında insan ticareti mağduru 40 Romanyalı kadının hapsedildiği bu oteller halen fuhuş ticareti gözde merkezi.
"Ben kendim hiç şiddet görmedim" diyor Linda:
"Ev sahipleri, yasadaki boşluklardan faydalanarak, oda için gecelik 50 euro, temiz çarşaf için 5 euro, prezervatif için 5 euro talep ediyorlardı. Bazıları sadece oral seks yapmanız konusunda ısrar ediyor, bazıları ise 12 saatlik vardiyalar halinde çalışmanızı istiyor. Ancak kulüplerin iyi yanı, bir müşteri kendini kaybettiği zaman görevliler onu dışarı atıyor."
Kızı büyüdüğü için, Linda artık daha rahat çalışabiliyor. Saatlerini ve müşterilerini kendisi seçiyor. Yıllarca mücadele ettikten sonra nihayet hayatını düzene soktuğunu düşünüyor.
Ancak Linda için işlerin yoluna girdiği bu süreç, kısa sürebilir. Çünkü muhafazakarların desteğiyle İspanya'da fuhuşu yasaklayan yasanın ekim ayında yürürlüğe girmesi bekleniyor.
İskandinav modeline dayanan yasa, İspanya'daki seks endüstrisinin işgal ettiği gri alanı siyah ve beyaz hale getirmeyi hedefliyor. Yani müşterilere para cezası ve fuhuş için bilerek mekan kiralayan ev sahipleri de dahil olmak üzere seks işçilerini finansal olarak sömürenleri cezalandırmayı amaçlıyor.
Seks işçilerinin kendileri de suç mağduru olarak kabul edilecek.
Linda, "Bana gelen müşterilerin çoğu evli ve aileleri olan kişiler. Onlar mükemmel aile babaları ve iyi kocalar ama biz onlara farklı bir hizmet veriyoruz. Toplumumuzda o kadar katı bir cinsellik anlayışı var ki bu tür şeyleri evde deneyemiyorlar." diyor.
Linda ayrıca, "Eğer bir müşteri profili istiyorsanız, etrafınıza bakmanız yeterli" diyor. "Genç adam, koca, ucube, yalnız adam..."diye ekliyor.
İspanya Sosyolojik Araştırmalar Merkezi (CIS) tarafından yapılan bir araştırmaya göre, İspanyol erkeklerinin yüzde 32,1'inden fazlası hayatlarında en az bir kez seks için para ödemiş.
BM, 2011 yılında bu rakamı yüzde 39 olarak açıkladı ve İspanya'ya "Avrupa'nın genelevi" denilmeye başlandı.
Valencia Üniversitesi'nden sosyolog Antonio Ariño, Valencia bölgesinde erkeklerin yüzde 4 ila 6'sının son bir yıl içinde seks için para ödediğini tespit etti. Bu rakamın ülke geneli için de geçerli olabileceğine inanıyor.
Ancak seks işçilerinin haklarını destekleyen CATS adlı kölelik karşıtı derneğin sözcüsü Fuensanta Gual, bu verilere itiraz ediyor.
Gual, İspanyol erkekleri arasındaki "bu utanç eksikliğinin" Franco diktatörlüğünün cinsel baskısına karşı bir tepki olan ve destapé olarak bilinen 1980'lerdeki erotizm patlamasından kaynaklanıyor olabileceğini söylüyor.
Destapé hem çıplaklık hem de açılmak anlamına geliyor ve bu nedenle çıplak sahneler ve genel olarak seks, rejimin prangalarından kurtulmakla eşdeğer hale geldi.
Madrid Belediye Başkanı Enrique Tierno Galván'ın, göğüsleri açık aktris Susana Estrada'ya ödül verdiği efsane fotoğraf, İspanya'daki dönüşümün sembolü haline geliyordu.
1980'lerde yaşanan baş döndürücü değişim öyle bir hal aldı ki, Kral I. Juan Carlos'un bile seks için para ödediği iddia edildi ve bunun ayrıntıları eski Albay Amadeo Martínez Inglés tarafından yakın zamanda yayınlanan kitabında kaleme alındı.
Misyonu seks işçilerini önlemek ve onları yeniden topluma kazandırmak olan APRAMP adlı kölelik karşıtı dernekten Rocio Mora, siyasi özgürlük ile fuhuş arasındaki ilişkinin, fuhuşun normalleşmesinin anahtarlarından biri olduğuna inanıyor.
Mora, "Bir fahişeye gitmek liberal ya da ilerici değil," diyor ve ekliyor: "Görüştüğüm kadınların bazıları psikolojik olarak o kadar yıpranmış ki, endüstrinin onların bedenlerine ve hayatlarına verdiği zararı konuşamıyorlar bile."
İspanya İstatistik Ofisi (INE) de dahil olmak üzere çeşitli kaynaklara göre İspanya'daki seks endüstrisi yılda yaklaşık 3,7 milyar euro ciro yapıyor.
Ancak konu insan ticaretine maruz kalan veya sömürülen seks işçilerinin oranına geldiğinde istatistiklerde önemli bir tutarsızlık var.
Mora, Linda'nın durumunun seks işçilerinin çoğunluğunu temsil etmediğine inanıyor, ancak Madrid'e Doğu Avrupa'dan gelen bir seks işçisi olan Vera şöyle diyor: "İspanya'da insan ticaretine ilişkin güncel istatistikler yok. Hükümet yasayı yeni bir araştırmaya dayandırdığını söylüyor ama böyle bir araştırma yok."
2012 yılında Ulusal Polis Teşkilatı'nın organize suçlar kanadı CITCO, İspanya'daki hayat kadını sayısını 45,000 olarak açıkladı.
CATS'den Gual ise bu rakamın yüzde 90 ila 95 arasında olduğunu belirten hükümetin aksine insan ticareti ve istismarın seks işçilerinin sadece yüzde 10'unu oluşturduğunu savunuyor.
"Neden bizi rahat bırakmıyorlar?" diye soruyor Linda ve ekliyor:
"Bu beyaz kurtarıcı kompleksi. Güney Amerika'ya giden misyonerler gibiler. Bizi akıl hastası olarak göstermek istiyorlar ama biz güçlüyüz. Saklanmayacağımızdan emin olmak istiyoruz"