Woody Allen'ın 'Sosyete Kafesi' Kristen Stewart'ın parlak performansıyla geri dönüştürülmüş bir nostaljinin sevimli ve unutulmaz bir birleşimidir. Yeni filmi Wonder Wheel, çok sayıda yazar-yönetmen'in beğendiği geç dönem eserlerinden Mavi Yasemin'in bir parçasını yeniden bizler için paketledi ve servis etti. Tiyatro referansları Checkhov, Shakespeare, O'Neill ve Yunanlılar için çarpıtılırken bu görsel açıdan tatlı, 1950'lerden gelme melodram çoğunlukla Tennesse Williams'tır. Aslında altta yatan eksiğin, renk belirsizliğinin ve önemli bir yanlış atımın stüdyolardaki etkinliğini özetlemesi ve gişe hasılatını sıkıştırması muhtemel olsa da özgürlüğüne sahip olmayan performansı izlenmeye devam ediyor.
Allen'ın ekrandaki ego değişimini ve filmin göze batan ziyafetini en çok canlandıran oyuncu, Mickey Rubin'i oynayan Justin Timberlake'dir. Avrupa tiyatrosunda yüksek lisans eğitimini devam ettiren bir New York Üniversitesi öğrencisi, yaz aylarında Coney adasında cankurtaran olarak çalışmaktadır. Mickey, bir şair olarak "Ben semboller kullanıyorum," ve tomurcuklanan bir drama yazarı olarak da "Melodram ve yaşamdan daha büyük karakterleri seviyorum," diyor.
Mickey, Allen için bir çıkış yolunu ifade eder. Bir zamanlar yaşlı bir kadının tutkularına duyarlı genç bir adamdır ancak Mickey'nin Ginney'ye olan duyguları, 26 yaşındaki üvey kızlarının zehirlenmesiyle anında gizlenmiş durumdadır. Ürpertici olduğu için kaçınılmaz. Yönetmen kasıtlı olarak izleyicisine itiyor ve "Kişisel geçmişiyle rahatsız edici benzerliklere kayıtsız mıymış?" dedirtiyor. Bunu söylemesi imkansız.
Mavi Yasemin'e benzer bir tiyatro eseri olan bu film, post-ekonomik kaza adamı aracılığıyla çağdaş dişleri ile karakter karmaşıklığını kazanmıştır ve bu belirsizlikler Yasemin'in kocasının suçlarıyla ilgili bilgisinin etrafında dönüyor. Film, Winslett'in muhteşem performansını hak ettiği duygusal etkiye sahip olmayı uzak tutarak iyi davranmıyor.