Organik gübreler (OF'ler), daha sağlıklı bitkileri ve toprakları besleyebildikleri için birçok tarımcı için popüler hale geldi. Ayrıca, bu doğal gübreler daha sürdürülebilirdir ve şirketlerin çevresel ayak izlerini iyileştirmelerine yardımcı olabilir.
Organik gübre bağlamı
Organik gübreler (OF'ler) geri dönüştürülmüş besinler kullanır, toprak karbonunu arttırır ve iklim değişikliğini azaltmaya yardımcı olur. Organik gübreler bitki ve hayvan bazlı malzemelerden (örneğin kompost, solucanlar ve gübre) yapılırken kimyasal bazlı gübreler amonyum, fosfatlar ve klorürler gibi inorganik malzemelerden yapılır.
Organik gübreler, toprağın yapısını ve su tutma kapasitesini iyileştirmek için toprağa bileşenler ekler, bu da faydalı mikroorganizmaların ve solucanların büyümesini teşvik eder. Bu gübreler, besinleri zamanla yavaşça salarak aşırı gübrelemeyi ve yüzey akışını (toprak artık fazla suyu ememediğinde) önler.
Aşağıdakiler dahil olmak üzere üç belirgin OF türü vardır:
- Hayvanlar ve bitkiler gibi canlı organizmalardan geliştirilen organik gübreler,
- Organo-mineral, bir inorganik gübre ile en az iki organik gübreyi birleştirir ve
- Organik toprak geliştiriciler, toprağın organik içeriğini iyileştirmeyi amaçlayan gübrelerdir.
Organik Bazlı Gübre Endüstrisi Avrupa Konsorsiyumu, OF'lerin Avrupa Komisyonu'nun büyüme stratejisinin aşağıdakiler de dahil olmak üzere üç temel direğini desteklediğini vurguladı:
- Akıllı büyüme - tarımsal değer zinciri boyunca araştırmaya dayalı ve inovasyona dayalı çözümleri teşvik eder.
- Sürdürülebilir büyüme - düşük karbon ekonomisine katkıda bulunur.
- Kapsayıcı büyüme - bu çözümün kırsal ve kentsel alanlarda kullanılabilir olmasını sağlar.
Yıkıcı etki
OF'lerin iklim değişikliğini hafifletebilmesinin bir yolu, karbon stoklarını (veya karbon tutma) absorbe etmektir. Topraktaki karbon, fiziksel ve biyokimyasal süreçlerle (mineralizasyon gibi) stabilize edilir, bu da uzun vadeli karbon emilimine (on yıldan fazla) neden olur. Bazı çalışmalar, çok fazla OF'nin sera gazı emisyonlarını, özellikle nitröz oksit (N2O) artırabileceğini göstermiştir. Bu sera gazı türü karbondioksitten daha tehlikelidir ve toprak biyokimyasal süreçleri (örneğin tarlalara gübre uygulanması) yoluyla salınabilir. Bununla birlikte, bazı araştırmalar, genel olarak, kimyasal gübrelere kıyasla OF'lerle toprakta daha düşük sera gazı emisyonları olduğunu beyan etmektedir. N2O emisyonu yüksek oranda toprak koşullarına bağlıdır ve izlenmesi zor olabilir.
Potansiyel N2O emisyonlarının yanı sıra, OF'lerin bir dezavantajı, zaman içinde gerçekleşmesi gereken biyokimyasal süreçler nedeniyle sonuç üretmelerinin kimyasal gübrelere göre daha uzun sürebilmesidir. Farklı mahsuller farklı seviyelerde besin gerektirdiğinden, ne kadar gübreye ihtiyaç duyulduğunu belirlemek daha zor olabilir. Bu nedenle, bitki gruplarını uygun gübre ile karıştırıp eşleştirmek için bazı deneyler yapılması gerekebilir. Ek olarak, OF'ler kimyasal olanlardan daha pahalı olabilir çünkü doğal gübrelerin üretilmesi daha uzun sürer.
Organik gübrelerin etkileri
OF'lerin daha geniş sonuçları şunları içerebilir:
- Dronlar ve sensörler gibi tarım teknolojisini doğal gübreleme yöntemleriyle birleştirmek ürün büyümesini artırabilir.
- Hükümetler, daha iyi halk sağlığı ve çevre için çiftçileri OF'lere geçmeye teşvik ediyor.
- Üreticilerin sermayesini ve kaynaklarını etkileyebilecek kimyasal gübre bağımlılığını azaltmak için çiftçiler üzerinde artan baskı.
- Kimyasal gübre şirketleri, bazı kimyasal bazlı ürünleri korurken veya organik maddeleri kimyasal bileşenlerle birleştirirken organik gübre üretimine yöneliyor.
- Ambalajlarında OF'ler kullanılarak yetiştirildikleri gerçeğini öne çıkaran yeni organik gıda biçimleri.
Yorum yapılacak sorular
- Organik gübrelere geçmenin diğer potansiyel zorlukları nelerdir?
- Tarımcılar organik gübrelere ve malzemelere geçerse, çiftçiler zararlıları mahsullerini tüketmekten nasıl caydırabilir?