Bu senaryo sizi heyecanlandırıyor mu? Amerikalı gençler, ormanda yaramazlık yapmak için İrlanda’ya tatile giderler. Sihirli mantar avındayken, bir grup erkek ve kız tökezlemeye başlar ve bir kız, Tara, ormanı takip ettiği bilinen gizemli bir kukuletalı katili görmeye devam ettiğini düşünür. İnsanlar öldürülüyor ve bolca kan dökülüyor. Ama hepsi sadece trip mi atıyor? Hrumph.
Şimdiye kadar, bu kadar standart korku filmi ücreti, ancak yönetmen Paddy Breathnach, Japon korku koleksiyonunu açıkça kullanıyor ve bu uzak doğu etkisi, kolayca sıkıcı, sayılarla korkutucu olabilecek bir olayı yükseltiyor.
İşler iyi başlamaz. Açılış 20 dakikası, dehşeti sıkıcı bir şekilde geleneksel bir şekilde gelmek için kurdu ve kalan saatin daha fazla The Eye (Jessica Alba versiyonu) ve daha az The Eye (orijinal) olacağından korktum. Karakterler iç karartıcı derecede hafif ve kesinlikle sevimsiz. Sporcu, tuhaf, havalı çocuklar ve tabii ki zayıf, güzel kızlar. Hepsi burada mevcut ve doğru.
Gerçekten de, Lindsey Haun’un biraz zevkle oynadığı ana karakter Tara dışında, bunlar anında unutulabilir ve Jock Bluto’nun durumunda (evet, adı bu) sadece iğrenç. Hiç kimse tek seferde bu kadar cinsiyetçi, kaba ve aptal olamaz.
Yine de bu açılış bölümünü geçin ve Shrooms gerçek renklerini göstermeye başlar. Evet, arsa hala arketipsel Amerikan slasher, ama stil tamamen J-korku. Merkezi öncül halüsinojenik mantarlar etrafında toplandığından, Shrooms’a izleyicilerin zihinleriyle oynama fırsatı veriyor. Gördükleriniz gerçekten oluyor mu, yoksa hepsi eğlenceyi seven grubumuzun kafasında mı?
Mantarlarla uğraşmak aynı zamanda beklenmedik tuhaflıklar için bir fırsat verir, özellikle de köpekleri ve konuşan bir ineği içeren bir sahne. Evet, bunu doğru okudunuz.
Shrooms , kısa bir çalışma süresi ile iyi servis edilir. 80 dakikadan biraz fazla süren son saat (ve özellikle son üçte) uygun bir hızla geçiyor. Bu, bazı arsa noktalarının tam olarak gelişmediği anlamına gelse de (ormanda vahşi yaşayan iki adamın tanıtımı benim için işe yaramadı), şoklar ve genel ürkütücülük duygusu artıyor.
Terör figürünün kendisine gelince, Kara Kardeş, Ringu’daki videoda görünen hayaletleri düşünün ve çok uzakta değilsiniz. Tüm sarsıntılı hareketler ve sarkık çerçeve, daha önce yapıldı, ancak yine de etkili.
Diskteki ekstralar oldukça iyi. Yönetmenin yorumu oldukça aydınlatıcı ve birkaç yorum, zaman zaman uzun sessizliklerden muzdarip olsa da, baştan sona Japon etkilerini pekiştiriyor. Silinen sahneler ve blooper’lar iki alternatif son içerir ve ayrıca orijinal sinematik fragman da vardır. En kötüsü, karakterlerin ne kadar hafif olduğunu pekiştirmek dışında çok az şey ortaya koyan bir dizi oyuncu ve ekip röportajı.
Kağıt üzerinde, Shrooms kesinlikle ortalama bir ilişki olmalıydı. Sonuçta, burada standart, eski tarz bir korku filmi var ve şık sunumu olmadan, günün saatini kimse verir mi bilmiyorum. Tembel karakterizasyon yardımcı olmuyor ve yol boyunca bazı şüpheli oyunculuklar. Aynı şekilde, filmin yeni bir şey sunmadığını söylemek doğru olur. Japon korku filmi bu işi yıllardır yapıyor ve açıkçası bu filmin başardığından daha başarılı.
Bununla birlikte, diğer birçok korku hareketinin başarısız olduğu yerde, dikkatinizi çekecek kadar ilginç olmakla birlikte, yol boyunca uygun şekilde ürkütücü olduğunu kanıtlıyor. Korkunç dehşeti ürkütücülükle değiştirerek ve iki farklı korku türünü bir araya getirmeye çalışarak Paddy Breathnach, ahıra iyi bir katkı yaptı.
Kaynak: https://filmizle.run/