Lockheed Martin'den PrSM roketinin genel görünümü
2016 yılından bu yana, ABD kara kuvvetlerinin çıkarları doğrultusunda, gelişmiş operasyonel-taktik füze sistemi Precision Strike Missile (PrSM) geliştirildi. İlk modifikasyonu 2023'te deneme operasyonuna girecek ve sabit yer hedeflerini vurabilecek. Gelecekte, geliştirmenin tamamlanması ve bir güdümlü füze ile PrSM'nin yeni bir versiyonunun hizmete girmesi planlanıyor. Hareket eden nesnelere vurabilecek. gemiler.
Fikirden projeye
PrSM projesinin önde gelen birkaç şirket tarafından geliştirilmesi 2016-17'de başladı. Buna paralel olarak, biri daha sonra kabul edilecek olan iki rakip füze projesi oluşturuluyor. PrSM'nin, cephaneliklerdeki eski ATACMS füzesinin yerini alması ve kara kuvvetlerine yeni yetenekler kazandırması bekleniyor.
Mevcut planlara göre, ilk modifikasyondaki yeni OTRK, bilinen koordinatlarla sabit hedeflere saldırabilecek. Atış menzili 500 km'ye ulaşacak - teknik görevin geliştirilmesi sırasında, INF Antlaşması'nın kısıtlamaları yürürlükteydi. Böyle bir kompleks, eski ATACMS için daha uygun, doğru ve uzun vadeli bir ikame olacaktır.
Gelecekte, 2023'ten sonra, tüm ana bileşenlerin değiştirilmesiyle PrSM'nin derin bir modernizasyonunun tamamlanması öneriliyor. Her şeyden önce, menzili 700-800 km'ye çıkaracak motoru geliştirecekler. Bir hedefi bağımsız olarak arama yeteneğine sahip bir arayıcının kullanılması da önerilmektedir. Şu anda ABD cephaneliklerinde yok silâh benzer özelliklere ve yeteneklere sahip.
Test aşamasında
Aralık 2019'da Lockheed Martin, PrSM ürünü versiyonunun ilk test lansmanını gerçekleştirdi. Roket, M142 HIMARS MLRS ile TPK'dan fırlatıldı ve 240 km uçtu. Fırlatmanın hedefleri ve hedefleri belirtilmemesine rağmen çekim başarılı olarak adlandırıldı. İlk atışla Lockheed Martin, ana rakibi Raytheon'u geride bıraktı. Bir sonraki test lansmanı bu yıl Mart ayında gerçekleşti.
PrSM'nin ilk devreye alınması, Aralık 2019
Haziran 2020'nin başlarında, ABD Ordusu'nun laboratuvarlarından birine dayanarak, GOS'un roketin gelecekteki modifikasyonu için ilk testleri geçti. Prototip, bir uçak uçan laboratuarının kanadı altında askıya alındı ve ardından belirli bir programa göre bir uçuş gerçekleştirdi. Uçuş sırasında GOS, karada ve suda koşullu hedefleri tespit edebildi. Ordu temsilcileri, projenin bazı detaylarına açıklık getirdi ve ayrıca deneysel ürünün yeteneklerinin sadece yarısını kullandığını söyledi.
Yakın gelecekte yeni testler yapılmalıdır. Bunlarda, GOS "% 100" ve tipik bir amaç için çalışacaktır. Bundan sonra, sonuçların çıkarılacağı sonuçlara göre bu tür üçüncü test gerçekleştirilecektir. İşin bir sonraki aşaması, kafanın roket tasarımına girişi olacak. Daha önce de belirtildiği gibi, bu tür olaylar 2023-25'ten önce bitmeyecek.
Teknik
Yetkililerin açıklamalarında, basın bültenlerinde ve rakip geliştiricilerin kaynakları hakkında, gelecek vaat eden OTRK PrSM'nin genel bir teknik görünümünü oluşturmak için yeterli bilgi zaten ortaya çıktı. Açıkçası, gelecekte yeni verilerin yayınlanmasını ve mevcut resmin netleşmesini beklemeliyiz.
Selefi ATACMS gibi, PrSM kompleksi de seri M270 ve M142 çok fırlatmalı roketatarlara dayanıyor. Standart MLRS kurulumunda, iki füzeyle HIMARS üzerine dört füzeli konteynerlerin taşınması ve fırlatılması öneriliyor. Pozisyona yerleştirme, ateş etmeye hazırlık ve fırlatma prosedürleri temelde farklı değildir.
İkinci testler, Mart 2020
Lockheed Martin ve Raytheon'dan gelen PrSM füzeleri, silindirik bir gövdeye, sivri uçlu bir koniye ve katlanır kuyruk dümenlerine sahip tek aşamalı ürünlerdir. Boyutlar açısından, seri fırlatıcı mühimmat yükünün iki katını kullanacağından ATACMS'den önemli ölçüde farklı olmalıdır.
Temel versiyonda, her iki füze de, 60 ila 499 km'lik bir atış menzili sağlaması gerektiğinden, artan özelliklere sahip katı yakıtlı bir motor alıyor. Aynı zamanda, çeşitli kaynaklara göre, roketin temel olarak işlenmesi olmadan menzilde daha fazla artış da mümkündür.
Roketin ilk versiyonu, atalet ve uydu navigasyonlu bir otopilot alacak ve bunun yardımıyla, bilinen koordinatlara sahip hedeflerin saldırısı sağlanacak. Muharebe ekipmanı açısından PrSM, 227 kg'lık monoblok savaş başlığı taşıyan seri ATACMS ürünlerinden daha aşağı olmamalıdır.
PrSM'nin bir sonraki modifikasyonu, şu anda test edilmekte olan bir arayıcı alacaktır. Deneysel arayıcının bir radar (muhtemelen aktif) ve kızılötesi bileşen içerdiği bildirildi. Ayrıca muhtemelen atalet ve uydu sistemleri kullanılacaktır. Füze, navigasyon yardımlarını kullanarak hedef alana girecek. Hedef için ilk arama RGOS'a atanır ve uçuşun son aşamasında hedefleme IKGOS kullanılarak gerçekleştirilir.
Taktik niş
Böylece, 2023'te ABD Ordusu, 500 km'ye kadar menzilli balistik füzeli bir OTRK alacak ve 2025'ten sonra, 700-800 km menzile sahip yarı balistik bir mühimmat içeren bir komplekse hakim olmak zorunda kalacak. İlk PrSM versiyonu, temel taktik ve teknik özellikler ve savaş yeteneklerinde olumlu bir şekilde farklılık gösteren ATACMS füzelerinin yerini alacak.
M270 fırlatıcısından ATACMS roket fırlatma
Roketin bir sonraki modifikasyonu çok daha ilginç görünüyor, bunun için temel bileşenler zaten üzerinde çalışılıyor. Artırılmış menzili ve çift arayıcıya sahip Hassas Saldırı Füzesi, her türlü hedefi vurabilir ve / veya hareket ettirebilir. Böyle bir füzenin yardımıyla yer nesnelerine, araç konvoylarına ve savaş araçlarına ve hatta gemilere saldırmak mümkün olacak. 800 km'ye kadar fırlatma menzili, bir grevin hazırlanmasında ve yürütülmesinde ciddi avantajlar sağlayacaktır. Bu tür silahların kara kuvvetlerinin füze birimlerine gitmesi önemlidir.
2023-25'te. ABD Ordusu aynı anda çeşitli türlerde gelecek vaat eden birkaç silah almayı planlıyor. İlk PrSM bataryası ile birlikte, kendinden tahrikli obüsler M1299'un bir bölümü, yeni bir türden ilk orta menzilli füzeler, LRHW hipersonik kompleksi vb. Bu gelişmelerden bazıları füze kuvvetleri ve topçu için tasarlanmıştır.
İleri Sistem Modernizasyon Komutanlığı Direktörü Tuğgeneral John Rafferty, geçtiğimiz günlerde PrSM OTRK'nın gelecekte ordunun füze birimlerinin ana silahı olacağını belirtti. Bu durumda kompleks, tüm yeni gelişmeleri içeren daha büyük bir silah sistemine dönüşecek.
Farklı amaçlara yönelik birkaç kompleksin varlığı, planlara ve hedeflere en büyük uyumla konuşlandırmaya izin verecektir. Farklı sınıflardan sistemleri tek bir alanda toplamak mümkün olacak ve düşman, keşif yapana kadar garnizonun hangi yeteneklere sahip olduğunu bilemeyecek.
Gereklilik ve fırsat
Ahlaki ve fiziksel olarak eskimiş olan ATACMS füzelerini değiştirme ihtiyacı uzun süredir olgunlaştı. Onda birinin ortalarında, yeni Precision Strike Missile programının bir parçası olarak geliştirilen gelecek vaat eden bir model lehine bu tür silahların aşamalı olarak kaldırılmasına karar verildi.
MLRS HIMARS, ATACMS füzesini kullanıyor
Modern teknolojiler, önceki rokete kıyasla PrSM'nin uçuş performansını iyileştirmeyi mümkün kılar ve menzil orijinal 499 km ile sınırlı değildir. Ek olarak, ürünün savaş niteliklerini ve potansiyelini keskin bir şekilde artıran bir GOS oluşturmak için fırsatlar bulundu.
Sadece teknik gelişmelerin değil, aynı zamanda uluslararası yükümlülüklerdeki bir değişikliğin özelliklerin yükseltilmesini mümkün kılması ilginçtir. Mevcut INF Antlaşması nedeniyle, geliştirilmekte olan füzenin menzili 500 km ile sınırlıydı. Sözleşmenin çökmesinden sonra, daha yüksek özelliklere sahip yeni bir değişiklik oluşturabilirsiniz.
Böylece, şimdiye kadar oldukça ilginç bir durum gelişti. Nesnel gerekliliği, teknik ve teknolojik yetenekleri ve ardından yasal kısıtlamaların yokluğunu birleştirdi. Deneysel füzeler şimdiden bu süreçlerin bir sonucu haline geliyor ve gelecekte hizmete girebilirler.
Önerilen projelerden hangisinin Pentagon onayı alıp hizmete gireceği bilinmiyor. Bununla birlikte, Lockheed Martin, Raytheon, ilgili kuruluşlar ve ABD Ordusunun füze birimlerini radikal bir şekilde modernize etmek için her fırsata sahip olduğu zaten açıktır. Sonuç olarak, yirmili yılların ikinci yarısında MLRS ve HIMARS, ciddi endişelere neden olabilecek yeni dövüş nitelikleri kazanacak.