Böyle bi film olduğunu bilseydim güpegündüz herkes ayakaltında dolaşırken açıp izlemezdim.
Rahat rahat hıçkıramadım bile ağlarken.
Yüzüm hala ıslak.
Sağ gözümün kenarındaki yaş süzülmek için yanağıma,gözümü kırpmamı bekliyor.
Acaba ben mi çok ağlağım?
Neyseki çiçek kokulu selpağım varda yakınlarda,o bana teselli oluyor.
Will Smith zaten bir efsane.
Yedi Yaşamda ise konuyu çok geç çaktım ben ya. Başlarda anlaşılması zor.
Anlayınca zaten başladım hıçkırmaya.
***Spoiler***
*Ben'in -ya da gerçek adıyla Tim- yağmurda hastaneye koşup doktora yüzde kaç ihtimali sorduğu sahne,
*Küvetteki can çekişme sahnesi,
*Ezra ile Emily'nin karşılaştığı sahne
*Emily'nin küvette kendisini boğacağını zannettiğimiz ama aslında sevdiği adamın kalp atışlarını dinlediği sahne,
*Ve Will Smith'in o beni benden alan bakışları,
*Ve ah o tüm müzikler.
Nefistiler.
***Spoiler***
Mutlaka izleyin diycem ama zaten Will Smith'in filmlerini tavsiye etmeme gerek bile yok sanırım.
Onun dışında iyiyim,hoşum.
Hatta filmin üzen etkisi dışında çokda mutluyum.
Gülse Birsel'in Yazlık'ını okumaya gidiyorum şimdi.
Hatta sonra bir film daha izliyim diyorum.
Ve hatta rüyamda Teoman'la Johnny Depp'i bile gördüm dün.
Mor ojeli parmaklarımın klavyedeki tıkırtısına bir son vermek için kaçtım ben.
Arrivederci.