Yeni araştırmalar, bebeklerde pozisyonel kafatası deformasyonu için – uzun süre aynı pozisyonda kalmanın sonucu olarak kafatasının düzleştirilmesinin – düzeltici bir kaskı takmanın durumu iyileştirmediğini öne sürmektedir.
ABD’de kaç bebekte düz kafa sendromu olarak da bilinen pozisyonel kafatası deformasyonu yaşadığı bilinmemektedir. İngiltere’de, 6 aylıktan küçük 5 bebekte 1’i etkilediği tahmin edilmektedir.
İki tip pozisyonel kafatası deformasyonu vardır – plagiosefal ve brakiefali. Plagiosefali, başın bir tarafının düzleşmesiyle ortaya çıkar ve bebeğin kulaklarının yanlış hizalanmasına neden olur. Brachysephaly, başın arkasında düzleşmenin meydana geldiği ve bir bebeğin kafatasının ön tarafının çıkmasına neden olduğu zamandır.
Genç bebeklerin kafatasları çok yumuşak olduğundan, başlarının belirli bir bölgesine sabit basınç şekli değişmesine neden olabilir. Pozisyonel kafatası deformasyonunda olan budur. Temelde bir bebeğin uyku pozisyonu neden olur.
Geçmişte yapılan çalışmalar, 1992 yılında Amerikan Pediatrik Akademisi (AAP) “Uykuya Dönüş” kampanyasının başlatılmasından bu yana, ebeveynlerin ani bebek ölümü sendromu (SIDS) riskini azaltmak için uyurken bebeği sırt üstü yerleştirmelerini önermektedir. – pozisyonel kafatasının deformasyonundan etkilenen çocuk sayısında dramatik bir artış olmuştur.
Çoğu durumda, bir bebeğin kafatası zamanla kendini düzeltir. Ancak daha ciddi vakalarda tedavi gerekebilir. Bu, kraniyal ortez olarak bilinen kaskların kullanımını içerebilir.
Buradaki fikir, kaskların bebeği başlarının düzleştirilmiş bölgesinde yatarken durdurmasıdır. Tedavi genellikle bebek 5 veya 6 aylıkken başlar – kafatasının kalıplanmaya yetecek kadar yumuşak olduğu zamanlarda. Kask günde 23 saate kadar takılmalıdır ve tam tedavi genellikle 3-6 ay sürer.
Ancak bu son çalışmada, Hollandalı araştırmacılar böyle bir tedavinin yararlarını sorguladılar.
Ekibimize göre, tedavi edilmeyen düz kafa sendromlu bebeklerde kask tedavisini karşılaştıran çok az araştırma olmuştur. Bu nedenle, bunu yapmak için yola çıktılar.
Standart terapi olarak kask kullanımı ‘cesareti kırılmış’
Araştırmaları için orta veya ciddi pozisyonel kafatası deformasyonu olan 84 bebeği değerlendirdiler. Plagiosefal veya brachycephaly vardı.
6 aylıktan itibaren, bebeklerin yarısının 6 aylık bir süre boyunca günde 23 saat için özel olarak yapılmış kaskları takması gerekiyordu. Geri kalan bebeklerde hiç tedavi görülmedi.
Bebekler 2 yaşına ulaştıktan sonra tüm bebeklerin baş şeklinin ölçülmesinde, ekip kask takan bebeklerin tedavi almayanlara kıyasla anlamlı bir iyileşme göstermediğini buldu.
Kask tedavisi, bebeklerin% 25.6’sında pozisyonel kafatası deformasyonundan tam iyileşme sağlarken, hiçbir tedavi almayan bebeklerin% 22.5’i tam iyileşme sağladı – ki bu araştırmacılar gruplar arasında “anlamlı bir fark yok” dular.
Kask takan bebeklerin ebeveynleri tarafından yan etkiler bildirilmiştir. Ebeveynlerin yaklaşık% 96’sı bebeklerinin ciltte irritasyon geçirdiğini ve% 33’ünün acı yaşadığını belirtti. Ebeveynlerin yaklaşık% 77’si, kaskın bebeklerini sarılmalarına engel olduğunu hissetti,% 76’sı hoş olmayan bir koku verdi ve% 71’i terleme bildirdi.
Bebekler 2 yaşına geldiğinde, araştırmacılar, her iki ebeveyn grubunun da genellikle çocuğun başının şeklinden memnun olduklarını buldular. Kask takanların ebeveynleri 5’inin 4,6’lık bir memnuniyet puanını bildirirken, herhangi bir tedavi almayan çocukların ebeveynleri 5 üzerinden 4,4’lük bir memnuniyet puanını bildirmiştir.
Ayrıca ekip, kask terapisinin yüksek maliyetlerini not ediyor. Ortalama olarak, tedavinin çocuk başına 1,935 dolar (1,157 £) civarında olduğunu bulmuşlardır.
Araştırmacılar bulgularını yorumlayan:
“Doğal terapi, yan etkilerin yaygınlığı ve kask tedavisi ile ilişkili yüksek maliyetler nedeniyle kask terapisinin ve kafatasının deformasyonunun eşit etkinliğine dayanarak, orta ve şiddetli kafatasına sahip sağlıklı bebekler için bir kaskın standart bir tedavi olarak kullanılmasını cesaretlendiriyoruz deformasyon.”
Araştırmacılar her iki grupta da bebeklerin sadece% 25’inin tam bir iyileşme gösterdiğini belirtiyorlar. Bu nedenle, bebeklerin pozisyonel kafatası deformasyonu geliştirmesini önlemenin önemini vurgulamaktadırlar.
Geçmiş araştırmaların, bebeklerin uyanıkken karnının üzerine yerleştirilmesi gerektiğini belirttiklerini belirtiyorlar. Ancak, bir bebek uyurken AAP kurallarının – bebeklerin sırtında konumlandırılması gerektiğini – tavsiye etmelidir – takip edilmelidir.
Washington Üniversitesi Tıp Fakültesi’nden Prof. Brent R. Collett, çalışmayla bağlantılı bir editörde, ebeveynlerin kask tedavisinin etkilerinin farkında olmasının önemli olduğunu ve daha büyük çocuk örneklerini içeren gelecek araştırmaların olacağını söylemektedir. daha fazla araştırmak için yararlıdır.
“Özellikle,” diye ekliyor, “bu denemeden dışlanmış, en şiddetli pozisyonel plagiosefali ve brakisefali olan çocukların anlamlı iyileşme gösterip göstermediklerini öğrenmek ilgi çekicidir”.