Yeni bir çalışmada, yakınlardaki yıldızların etrafında dönen yeni keşfedilen beş dış gezegenden oluşan bir önbellek ortaya çıktı. Araştırma ekibine göre, ödül, Güneş Sistemi dışındaki yaşam arayışımızda daha fazla çalışmaya aday olabilecek, potansiyel olarak yaşanabilir iki süper Dünya’yı içeriyor.
‘GJ 180 d’ ve ‘GJ 229A c’ adı verilen bu iki gezegen, sırasıyla Dünya kütlesinin 7,5 ve 7,9 katı kütlelere sahip. Bununla birlikte gezegenlerin Dünya’ya olan uzaklıklarınınsa 40 ışık yılı ve 19 ışık yılı olduğu tahmin ediliyor.
Araştırmacılar, keşfedilen bu iki gök cisminin potansiyel yaşam için iyi olmadığı düşünülen ‘kırmızı cüce yıldız’ olabileceğinden şüpheleniyorlar. Kırmızı cücelerin yaşam için elverişli koşullara sahip olamamasının başlıca nedeniyse oldukça yaşlı olmalarından dolayı çok yüksek parlamalara sahne olmaları ve yüksek miktarda radyasyon saçma eğilimleri.
Bu, yıldıza bağlı olarak mutlaka bir anlaşma kırıcı değildir – bazıları diğerlerinden daha az şiddetlidir.
Ancak diğer büyük sorun, kırmızı cücelerin genç yıldızlardan biraz daha serin olmasıdır. Sonuç olarak, Goldilocks bölgesi (sıcaklıkların bir gezegenin yüzeyindeki sıvı suya elverişli olduğu) yıldızın oldukça yakınında bulunuyor.
Buna karşılık, bu bölgedeki gezegenler , gezegenin bir tarafının her zaman yıldıza ve diğerinin uzağa baktığı gelgit kilitlenmesine daha yatkın olduğu anlamına geliyor . Bu, bir tarafı çok sıcak yapar ve yıldız radyasyonunda sürekli yıkanır, diğer tarafı soğuk karanlıkta bulunur.
GJ 180 d yörüngesel süresi 106 gündür ve ekip bu gezegenin yıldız Gliese 180’den kütle çekimle kilitlenmeyecek kadar uzak olduğunu düşünüyor .
Carnegie Bilim Enstitüsü’nden gökbilimci Fabo Feng , “GJ 180 d, yıldızına kütle çekimle kilitlenmemiş , bize en yakın ılıman süper Dünya’dır, bu da muhtemelen yaşamı barındırma ve sürdürme olasılığını artıracaktır. ” Dedi .
Bu arada, GJ 229A c’nin 122 günlük bir yörünge dönemi vardır, ancak yıldızı Gliese 229A , Gliese 180’den daha büyüktür, bu nedenle bu dünya kütle çekim kilitlenmesi olabilir. Bununla birlikte, yıldız hakkında ilginç bir şey daha var: Gliese 229A, kahverengi bir cüce olan Gliese 229B ile ikili bir sistemde.
“Başarısız yıldızlar” olarak da adlandırılan bu nesneler, gezegen olamayacak kadar büyük ancak çekirdeklerindeki hidrojeni yakmak için çok küçük olmasıyla biliniyor.
Araştırmacılar, GJ 229A c’nin resmi olarak kahverengi bir cüce içeren bir sistemde bilinen en yakın ılıman süper Dünya olduğunu, bu da gezegenlerin bu tür sistemlerde nasıl oluştuğunu ve geliştiğini incelemek için mükemmel bir aday olduğunu söyledi.
Gezegenler, radyal hız yöntemi adı verilen dolaylı bir yaklaşım kullanılarak keşfedildi. Öyle görünmese de, bir yıldızın etrafında dönen gezegenler o yıldız üzerinde yerçekimi etkisi yaratarak, gezegen çekerken hafifçe ‘sallanmasına’ neden olur.
Bu sadece gezegenlerin varlığını değil, kütlelerini ve yörünge dönemlerini ve mesafelerini hesaplamak için de kullanılabilir. Buna karşılık, bu veriler gökbilimcilerin söz konusu gezegenlerin bileşimini ve sıcaklığını çıkarmasına yardımcı olur.
Bu özel sistemler çok yakın olduğu için araştırmacılar, yeni nesil güçlü teleskopların nihayet bize bu gezegenlerin doğrudan görüntülerini verebileceğine ve gezegenin bir atmosfere veya suya sahip olması gibi daha fazla şey söyleyebileceğine inanıyorlar.
Ek olarak, bu son makalede ana hatları verilen gezegenler GJ 433 d adlı mini bir Neptün-kütle gezegeni içeriyor. Bu, şimdiye kadar keşfedilen türünün en yakın ve en soğuğudur, bu da onu bir buz devi dış gezegeninin doğrudan görüntülenmesi için en iyi aday yapar.
Feng , ” Keşfimiz , potansiyel olarak yeni nesil teleskoplar tarafından doğrudan görüntülenebilen gezegen listesine ekleniyor . ” Dedi .
“Nihayetinde, yakındaki yıldızların etrafında dönen gezegenlerin yaşamı barındırıp barındırmadığını belirleme hedefine doğru çalışıyoruz.”