Avrupa ve Amerika’daki 1760’ların sonlarından 1840’lara kadar, endüstriyel devrim, yeni üretim süreçlerine geçiş işçi sınıfının yaşamında birçok değişiklik getirdi. Devrimden önce, işgücünün çoğunluğu tarım işindeydi, ancak şehirler ve fabrikalar büyüdükçe, çoğu kentsel alanlar için ayrıldı. Fabrikaların ürünlerini 7/24 üretmeleri gerektiğinden, çalışanların günde on dört ila on altı saat çalışmaları bekleniyordu. Ücretler, özellikle kadınlar ve çocuklar için çok düşüktü. İşçilerin haftada sadece bir gün izinleri vardı. “Sekiz saat çalışma, sekiz saat dinlenme, sekiz saat uyku” fikri getiren eylemciler sayesinde kabul edildi. Sekiz saatlik çalışma günü 20. yüzyılın başlarına kadar yaygın değildi. Ancak, Modern iş yaşamına önceki yüzyılın standartları uygulanmalı mıdır? 8 saatlik iş günü, özellikle bu standardın ne verimli ne de uygun olmadığını öne süren araştırmayı bilenler için birçok soruyu gündeme getirmektedir.
18. yüzyılın sonlarında, 10-16 saatlik iş günleri normaldi çünkü fabrikaların 7 gün 24 saat “çalışması” gerekiyordu. Bu kadar uzun günlerin hem acımasız hem de sürdürülemez olduğu anlaşılınca, Galyalı eylemci Robert Owen gibi liderler daha kısa iş günleri için savundu. 1817’de sloganı şuydu: “Sekiz saat çalışma, sekiz saat dinlenme, sekiz saat dinlenme.”
Bununla birlikte, bu sekiz saatlik hareket yaklaşık bir asır sonraya kadar standart hale gelmedi, 1914’te Ford Motor Company herkesi günlük saatleri sekize indirerek aynı anda ücretlerini ikiye katlayarak şaşırttı. Sonuç? Artan verimlilik.
Bu nedenle, bazılarının inanması zor olsa da, sekiz saatlik iş günü başlangıçta ortalama iş gününü daha insancıl kılmanın bir yolu olarak kuruldu .
Şimdi, iş günü başka bir kesinti için olgunlaşmış durumda. Araştırmalar, sekiz saatlik bir günde ortalama çalışanın yalnızca iki saat ve 53 dakika boyunca üretken olduğunu gösteriyor.
Doğru! muhtemelen sadece günde üç saat kadar üretkensiniz .
Çalışma İstatistikleri Bürosu’na göre, ortalama bir Amerikalı ve Avrupalı günde 8,8 saat çalışıyor. Yine de yaklaşık 2.000 tam zamanlı ofis çalışanının incelenmesi, çoğu insanın işte çoğu zaman çalışmadığını ortaya koyuyor.
Listelenen en popüler verimsiz etkinlikler şunlardı:
- Haber web sitelerini okuma – 1 saat, 5 dakika
- Sosyal medyayı kontrol etme – 44 dakika
- İşle ilgili olmayan şeyleri iş arkadaşlarınızla tartışmak … 40 dakika
- Yeni iş arama – 26 dakika
- Sigara molaları almak – 23 dakika
- Ortaklara veya arkadaşlara çağrı yapma – 18 dakika
- Sıcak içecekler hazırlamak – 17 dakika
- Mesajlaşma veya anlık mesajlaşma – 14 dakika
- Abur cubur yeme – 8 dakika
- Ofiste yemek yapmak – 7 dakika
Bu özellikle serbest çalışanlar ve evden çalışanlar için iyi bir haber. Bir ofise girmeniz gerekmediğinde, yeterince “yapmadığınızı” hissetmek kolaydır. Yine de bu araştırma, günde sadece üç saat üretken olmanız durumunda, ofisteki kişi ile aynı miktarı sekiz saat boyunca çıkardığınızı gösteriyor.
Ve bu bilgiyi gerçekten benimsediğimizi hayal edin. Bir iş gününü üç saate kadar kesmesek bile, ya onu altıya indirirsek? Ya norm 11:00 – 17:00 arasında bir iş günü ise? İnsanlar daha iyi dinlenmiş, daha odaklı ve büyük olasılıkla daha üretken olacaktır. Tek soru, hangi şirketin iş gününü gerçekten bozma sorumluluğunu üstleneceği?
Ne düşünüyorsun? Daha kısa çalışma saatleri için çaba göstermeli miyiz? Sonuçta, hem işveren hem de çalışan için kesinlikle bir kazan-kazan durumu olacak gibi görünüyor.