Çoğu kamerada, film yalnızca merceğe paralel olarak konumlandırılabilir, bu da keskin, odaklanmış görüntünün düzlemine paraleldir. Keskin görüntü bölgesi, keskinlik bölgesinden giriş ve çıkış alanını sınırlayan aynı paralel düzlemler arasında uzanır. Keskin görüntü alanı üzerindeki kontrol iki parametre ile sağlanır:
Odak konumu. Objektif üzerindeki odak halkasını çevirerek veya gimbal kameranın körüklerini iterek odak düzleminde yakınlaştırabilir veya uzaklaştırabilirsiniz.
çalışan diyafram F sayısını artırarak alan derinliğini genişletirsiniz. Veya tam tersine, diyaframı açarak netlik alanını daraltın.
Fotoğrafçıya açılı olan büyük bir nesneye odaklanırken, çoğu diyafram açıklığında nesnenin yalnızca bir kısmı keskin olabilir. Bazı çekim türlerinde bu tür sahneler çok yaygındır. Örneğin, makro veya mimari çekerken. Manzara çekimi yaparken de mesafeye giden dağların keskin mi yoksa ön plandaki taşların mı keskin olacağını da seçmelisiniz.
Film formatı (dijital kameradaki sensör boyutu) ne kadar büyükse, belirli bir diyafram açıklığında alan derinliği o kadar sığ olur. Şaşırtıcı olmayan bir şekilde, geniş format optikler için diyaframlar genellikle f/16’da başlar ve maksimum f sayısı diyaframdan daha önemlidir.
Bu arada, sorun sadece açıklığı azaltarak her zaman çözülemez. Örneğin, makro çekerken, 35 mm kamera veya dijital SLR kullanarak bile kapalı diyaframlarda bile gerekli alan derinliğini elde etmek zordur.
Danimarka Veliaht Prensi Frederik’in Kraliyet Düğünü, 2004 © Miklos Gaal
Theodore Scheimpflug, çeşitli optik efektleri sistematize eden Avusturyalı bir ordu kaptanıdır. 1904’te odaklama yöntemi için bir İngiliz patenti aldı. Patentte yansıtılan Scheimpflug ilkesi, nesnenin düzlemi (odaklanmış keskin görüntü), merceğin düzlemi (optik eksene dik bir çizgi) ve filmin düzlemi arasındaki ilişkiyi tanımlar. Konuyu “profilde” döndürmek her zaman mümkün olmadığından (veya çekim görevlerini dikkate alarak tavsiye edilir), aynı etkiyi elde etmek için lensi veya film kasetini eğmek veya döndürmek kalır.
Başka bir deyişle, çerçevedeki nesne “profilde” fotoğraflanmış gibi tamamen keskin gösterildiğinde böyle bir dönme düzlemi (Scheimpflug çizgisi olarak adlandırılır) bulunabilir.
Scheimpflug kuralı, açık diyaframlar kullanarak tüm nesnenin fotoğrafçıya göre bir açıyla keskin bir görüntüsünü elde etmenizi sağlar. Belirli sahneleri çekerken, yalnızca eğme/döndürme kullanımı istenen sonucu elde edebilir. Scheimpflug ilkesi sadece fotoğrafçılıkta değil tıpta da uygulama bulmuştur. Oftalmologlar yardımı ile vizyonumuzun özelliklerini açıklar.
Bu durumda alan bölgesinin derinliği, tepesi dönüşün gerçekleştirildiği dönme ekseninde bulunan bir kama şeklini alır. Filmin ve optiklerin düzlemleri paralel olduğunda, keskinlik bölgesinden giriş ve çıkış sınırları da onlara paraleldir. Standartlardan biri (film veya lensli bir arka) eğilirse, filmin düzlemleri ve lens uzayda kesişir ve odak düzlemi (Scheimpflug çizgisi) aralarında kesişerek aralarından geçer. puan.
Eğim ve dönüş odaklama aracının kullanılması, çerçevedeki netlik dağılımı üzerinde maksimum kontrol sağlar, bu da Scheimpflug ilkesini yalnızca teknik sorunları çözmek için değil, aynı zamanda sanatsal çekim için bir araç olarak uygulamanıza olanak tanır.
Scheimpflug kuralından, sonucun film kasetini (arka standart), lensi (ön standart) reddederek veya bu özellikleri aynı anda kullanarak elde edilebileceğini takip eder. Ancak, kameranın tasarımı ve optiklerin yetenekleri nedeniyle bazı sınırlamalar vardır.
Scheimpflug kuralına göre odaklama, eğimli ve dönüşlü formatlı kameralar, geleneksel SLR kameralar için özel eğim optikleri ve basit lensler için eğim adaptörleri ile sağlanır.
SLR film ve dijital kameralarda tilt & shift optiği (Canon TS-E serisi) veya perspektif kontrolü (Nikon PC serisi) kullanılabilir. Sistemin yeteneklerinin eğimlerin büyüklüğüne getirdiği sınırlamalar, böyle bir merceğin tasarımına yansıtılır. Daha çok yönlü bir seçenek, geleneksel optikler için eğim adaptörlerini kullanmaktır. Örneğin, orta format RZ67 için hassas Mamiya Tilt/Shift Adaptörü. Bu tür ekipmanın maliyeti, amatör fotoğrafçılar için erişilemez hale getirir. Ukrayna fabrikası “Arsenal” tarafından üretilen orta format “Kyiv” için ucuz eğim adaptörleri var.
Çoğu modern lenste, odaklama, lens içindeki bir grup lensi hareket ettirerek elde edilir. Böyle bir tasarım, eğim efektinin uygulanması açısından çok uygun değildir (örneğin, bir adaptör kullanırken).
Odaklama için körüklerin kullanıldığı bir gimbal kamera, normalde eğim kullanımını içerir. Bunlar, çoğu yaprak film kamerasının yanı sıra bazı orta format modelleri (Rollei X-Act) içerir.
Keskinlik bölgesinin istenen dağılımını elde etmek için ön ve arka standartların eğimlerine izin verilir. Her iki standardın da eğilme yeteneklerinin kamera tasarımı ile sınırlı olduğu durumlarda, birleştirilmiş bir versiyon kullanılır. Bu iki durumda optik etkinin aynı olmadığına dikkat edilmelidir.
Eğme/Döndürme standardı, optik eksenin değiştirilmesini önerir, ancak perspektifi etkilemez. Alan derinliği açısından aynı sonucu elde etmek için, ön standardın eğimi genellikle önemli ölçüde daha azdır. Perspektif bozulmalarını (örneğin, ağaçları veya yüksek binaları alçak bir noktadan çekerken birbirine yaklaşan dikeylerin etkisi) telafi eden arka standart kaydırmalar (kaydırma) ile birlikte kullanışlıdır.
Arka standart eğildiğinde/döndüğünde, optik eksen görüntünün merkezinden geçer ve bu durumda eğim, perspektif iletimini etkiler (“ön planı büyütür”). Arka standardın eğimlerinin perspektif üzerindeki etkisini telafi etmek için vardiya kullanmak mümkündür. Arka standardın döndürülmesi, daha yüksek doğruluk sağladığından, bütçe optiklerini (küçük bir kapsama alanıyla) kullanırken ve ayrıca makro fotoğrafçılıkta avantajlıdır.
Bu nedenle, Scheimpflug kuralına göre alan derinliğini kontrol etmenin birkaç yolu vardır. Ancak Scheimplug kuralı, gerekli ancak yeterli olmayan bir koşul olduğundan, alan derinliği üzerinde tam kontrol sağlamaz. Sonuç, diğer faktörlerden etkilenir (örneğin, çalışma açıklığı, lens şemasında bir retrofokus elemanının varlığı).
Kabul edilebilir hareketin sınırları, her şeyden önce, sadece kameranın tasarımına değil, aynı zamanda lensin oluşturduğu görüntünün çapına da bağlıdır – kaplama gücü. Bu nedenle opaklık, geniş format optiklerin temel özelliklerinden biridir. Önemli hareketler olması durumunda, vinyet ve detay kaybının meydana gelebileceği anlaşılmalıdır.