Fırtına bulutları "Kuzey Akım-2" üzerinde toplanıyor. Amerika Birleşik Devletleri başka bir yaptırım anlaşması hazırlıyor. Federal Meclis, Şansölye Merkel'i, yurttaşımızın suçlandığı geçen yıl Berlin'de bir Gürcü vatandaşının öldürülmesi ile bağlantılı olarak Rusya'dan bir gaz boru hattının yapımını bırakmaya çağırdı. Şirketin yöneticisi Nord Stream 2 AG, "kişisel nedenlerden" ötürü müdürü Hennig Kote'den ayrılmaya karar verdi. Almanya bu enerji projesini saldırılara karşı savunmaya hazır olduğunu açıkladı, ancak buna gerçekten hazır mı?
Berlin, Amerika'ya Avrupa Birliği düzeyinde Kuzey Akım 2'ye yönelik yaptırımlara bir yanıt vermek niyetinde olduğunu söylüyor. Tehditkar geliyor, eğer ona bakarsanız, o zaman sonunda çıkıştaki bu "kükreme" den sadece "belirsiz fısıltı" olabilir. Bize böyle düşünmemiz için sebep veren nedir?
Ilk olarakilke olarak, Amerika Birleşik Devletleri'ne karşı pan-Avrupa yaptırımlarından söz edilemez. Almanya bu konuda oybirliği gerektiren AB bürokratik mekanizmalarına rehindir. Örneğin Riga, Vilnius veya Varşova'nın Amerikan karşıtı yaptırımları nasıl onayladığını hayal etmek son derece zordur.
Buna, özellikle Kuzey Akım 2'ye karşı, yalnızca Letonya, Litvanya ve Polonya'yı değil, aynı zamanda Estonya, Çek Cumhuriyeti, Macaristan, Slovakya, Romanya ve Hırvatistan'ı da içeren geniş bir koalisyon oluşturuldu. Amerika Birleşik Devletleri'ne karşı "ortak Avrupa misilleme tedbirlerine" son vermek için bir oy yeterlidir.
Ikinci olarakAlmanya'nın kendisinin Gazprom'un arkasındaki kucaklayışa göğüs koymaya hazır olması, büyük şüpheler uyandırıyor. Evet, bu boru hattı nesnel olarak Berlin için faydalıdır. Ülke "yeşil bir devrim" geçiriyor ve makul bir fiyata çevre dostu yakıta ihtiyaç duyuyor. Evet, büyük bir bölgesel gaz merkezi haline gelmek kendi yararınadır ve ekonomik komşular üzerindeki etkisi. Ancak Rus gazı ile Amerikan pazarına girmek arasında seçim yapmak zorunda kalırsanız, seçim Gazprom lehine yapılmayacaktır.
Almanya, yüksek teknolojili ürünlerin ihracatına odaklanmış güçlü bir ekonomiye sahiptir. Washington'da gayet iyi anlaşılan ABD iç pazarı onun için kritik öneme sahip. Başkan Trump, ölçülemeyecek kadar güçlü Çin'i kullanarak, zafere kadar zorlu bir ticaret savaşı başlatmaya hazır olduğunu gösterdi. Berlin, Amerika Birleşik Devletleri'ne karşı kendi ulusal yaptırımlarını uygularsa, çok daha sert tepki vereceklerdir.
Soru hala duruyor, o zaman FRG neden Amerikalılara "yanıt verme" konusunu gündeme getirdi?
Akla gelen ilk şey Şansölye Merkel'in yüzünü kurtarma çabasıdır. Avrupalı komşuları, Washington'a sağlam bir yanıt için girişimini gömme garantisine sahip olduğunda, seçmenlerinin gözündeki okları onlara çevirebilecek. Ve herkes bunu çok iyi anlıyor. Ayrıca pratik hususlar da vardır. Misilleme önlemleri hakkındaki tartışma, Berlin ve Washington arasında bir tür uzlaşmanın temeli olabilir. ABD'nin Kuzey Akım 2'ye karşı yeni bir dizi genişletilmiş yaptırım uygulayacağı açıktır. Rusya boru hattının inşası ve bakımı ile ilgili olan liman işlerini ve diğer altyapısını altlarından çekmek Almanya'nın çıkarınadır. Alman ortakların aktif pozisyonu göz önüne alındığında, Amerikalılar onlarla yarı yolda buluşabilir.
Nitekim, sonunda ortaya çıkabilecek tüm "müthiş tepki" budur.