Bilinen evrende hiç kimse Clark Kent’in ikinci kişiliğine benzemez. Biz dünyalılar, 80 yıl önce Krypton havaya uçtuğu ve onu bulduğumuz için çok şanslıyız. Bütün o geçen zamana baktığımızda, donmuş bir gölde ateş yaktığı zaman, baloya bir uçak düşürdü ve – kara deliği yendi.
1978’de piyasaya sürülen ilk masraflı filmde terasına hafifçe düştüğünde Lois Lane Süpermen’e sordu.“Yemek yiyor musun?” Bu soru çizgi roman meraklıları için zaten yanıtlanmış olabilir, çünkü Süpermen, 18 Nisan 1938’de, 40 yıl önce dünyaya tanıtıldı. Okul arkadaşları Jerry Siegel ve Joe Shuster tarafından yaratılan tahrip olmuş gezegen Krypton’dan gelen uzaylı, ilk filmden itibaren durdurulamayan bir başarıydı. Yine de, Süpermen’i bugünkü gerçek evrensel kahraman yapan Hollywood’dur.
Büyük ekranda şu ana kadar sadece üç aktör tarafından oynanmıştı – Christopher Reeve, Brandon Routh, Henry Cavill – bir grup ölümlü arasında doğru çelikten adamı bulmanın ne kadar zor olduğunu kanıtlıyor.
Reeve’in başrol oyuncusu olduğu Richard Donner’ın Süpermen’i, o yılki en büyük ikinci gişe rekortmeni oldu ve o zamana kadar en pahalı film olan 55 milyon dolarlık bütçeden neredeyse altı kat fazlasını kazandı. (Sadece başka bir klasik, John Travolta ve Olivia Newton-John’un oynadığı Grease müzikali, filmi tahtından indirdi.) Reeve, keskin yüz hatları, inanılmaz mavi gözleri ve kostüme ihtiyaç duymayan fiziği ile doğmuş dört Süpermen filmini canlandırdı.
1995 yılındaki kazası ve felci, imtiyazları yok etti. Süpermen çizgi romanları, TV şovları ve daha küçük filmler için fikirler vardı. Ancak hayranları, X-Men şöhreti Bryan Singer’in yönettiği Routh’un başrolü paylaştığı Süpermen’in Dönüşü filmi için, 2006’ya kadar beklemek zorunda kaldı. 2013 yılında franchise, Man of Steel ile orjinal hikayesine geri döndü ve Cavill o zamandan beri çeşitli filmlerde kırmızı pelerini giydi.
Süpermen’in kaderi insanları kurtarmaktır; ve o bunu muhteşem bir şekilde yapıyor. İlk çizgi roman kapağında, başının üstünde bir araba tutuyordu ve cılız bir insan yerde yatıyordu. Bu duruş filmlerde sayısız defa tekrarlandı. Motif hala duruyor: kimsenin kaldıramayacağı bir ağırlık var ve dünyanın Süpermen’e ihtiyacı var. Ve Jerry ve Joe’nun başlangıçta onu bir süper çapkın olarak hayal ettiğini düşünmek! Süpermen olmadan, dünyalılar ne halde olurdu?