İnsan yetiştirmek gerçekten meşakkatli bir iş. "Yol gösterici" olmakla "bu yolda yürümelisin"in neresinde konumlandığınıza bağlı olarak öğretmenliğe ya değer katarsınız ya da öğretmenliğin kıymetini düşürürsünüz.
Unutamadığımız iyi öğretmenlerin çoğu, bizi yeni yolların varlığından haberdar edenler değil mi sonuçta?
Başlık açmaya değer görüldüğüm için teşekkür ederim bu arada.
Not: Bu entry insanın kendini tanımlamasının zorluğu karşısında sözlük formatından bağımsız şekilde "tanımsız" olarak kaleme alınmıştır.
Bazen ağzınızdan çıkanlar mağlup kalır işittikleriniz karşısında:)
(bkz: Kendi çalıp kendi söylemek) :)