Bu muhteşem odun yakma makineleri gaz jeneratörleriyle donatılmıştı. Bu cihazlarda katı yakıtlar (turba, odun, kömür) gaza dönüştürülmekteydi. Bu tür gaza jeneratör gazı veya sentez gazı deniyordu ve kullanımının en eski örneklerinden biri şehir aydınlatmasıydı. Örneğin, gaz fenerleri Londra sokaklarında hala bulunabilir, ancak çok nadirdirler. Aslında, İngiliz başkenti sokak lambalarına sahip ilk şehirlerden biriydi: insanların hayatlarını nasıl değiştirdiğini buradan okuyabilirsiniz.
Sentez gazı çok hızlı bir şekilde popüler hale geldi: 1920’lere kadar endüstriyel tesislerde kullanıldı. Ve yirmili yılların başında, odun talaşı ve yakacak odunla çalışan kompakt bir gaz jeneratörü ortaya çıktı. Kuru yakıtı gaza dönüştürmek için yaklaşık 1400 santigrat derece sıcaklıkta tutuldu. Fransız Georges Imbert bu cihazı icat etti ve amacı basitti – arabalara monte etmeye karar verdi. Odun ateşlemeli gaz jeneratörü, saf gazı doğrudan otomobilin motoruna besliyor ve bu da otomobili çalıştırıyordu. Ucuz ve çevre dostuydu ve kısa süre içinde jeneratörlü arabalar çok popüler oldu.
Gaz jeneratörlü arabalar özellikle zarif değildi
Semiramis kimdi: Asur kraliçesinin gerçek hikayesi Saatte 100 km hız yapabilen bir arabanın 19. yüzyılda icat edildiğini biliyor muydunuz? Yine de bir teneke kutuya benziyordu: bunu size başka bir hikayede anlatmıştık. Kaynak: http://www.douglas-self.com/MU..
Mesele şu ki, “odun tankı” oldukça büyüktü: boş olsa bile yüzlerce kilogram ağırlığında olabilirdi
Ancak tüm hantallığına rağmen, tahta arabalar oldukça popülerdi
Örneğin, 1930’ların sonunda Avrupa’da yaklaşık 9.000 odun yakma makinesi vardı
Sonraki on yıl içinde sayıları katlanarak artmaya başladı.
Ve kırklı yılların ortalarında dünya çapında yaklaşık bir milyon odun yakma makinesi vardı
Tabii ki sadece arabalar değil, kamyonlar, otobüsler ve hatta motosikletler de vardı.
Aslında bu sayı oldukça anlaşılabilir: tarihin o döneminde benzin sıkıntısı vardı
Pek çok makine odun yakan bir jeneratör takılarak dönüştürülmüştür.
Kasabalarda sürücülerin yakacak odun stoklayabileceği yakacak odun istasyonları kuruldu
Yakacak odun neredeyse her yerde bulunabiliyordu ve benzinden çok daha ucuzdu.
Ve gazla çalışan arabalar da benzinle çalışan arabalardan çok daha çevre dostuydu
Woodmobile çok az karbondioksit üretir, bu da çevre için iyidir.
Bununla birlikte, bu araçların dezavantajları da vardır: örneğin, çalışma sıcaklığına kadar ısınmaları gerekir
Bu da “ocağı önceden ısıtmadan” arabaya binip hemen yola çıkamayacağınız anlamına geliyor.
Bu tür araçların hızı da ciddi şekilde sınırlandırılmıştır
Evet ve jeneratörün kendisi de bazen bir römorka veya karosere yerleştirilmek zorunda kalıyordu
Bu, aracı daha az hareketli hale getirdi
Bunu paylaş:
Semiramis kimdi: Asur kraliçesinin gerçek hikayesi
Saatte 100 km hız yapabilen bir arabanın 19. yüzyılda icat edildiğini biliyor muydunuz? Yine de bir teneke kutuya benziyordu: bunu size başka bir hikayede anlatmıştık.
Kaynak: http://www.douglas-self.com/MU..