Atfalati - Atfalati
Atfalati IPA: [atɸalati] olarak da bilinen Tualatin veya Wapato Gölü Kızılderililerin bir kabile idi Kalapuya Kızılderililer başlangıçta bazı 24 köy iskan Tualatin Plains ABD devlet kuzeybatı kesiminde Oregon ; Atfalati ayrıca Forest Grove çevresindeki tepelerde , Wapato Gölü boyunca ve Yamhill Nehri'nin kuzey çatalında ve muhtemelen Portland'da yaşıyordu .
Tarih ve kültür
Atfalati halkı, bir avcı-toplayıcı yaşam tarzı ile vadi etrafında dolaşıyordu. Birincil besin maddeleri arasında geyik, kamas kökü, balık, çilek, geyik ve çeşitli kuruyemişler yer alır. Grup, camas bitkisinin büyümesini teşvik etmek ve geyikler ve geyikler için faydalı bir yaşam alanı sağlamak için, Kalapuya arasında yaygın bir uygulama olan ormanların büyümesini engellemek için vadi tabanını yaktı.
Avrupa-Amerika temasından önce Atfalati'nin kafasına kırmızı tüyler gibi süslemeler taktığı biliniyordu. Hem erkek ve kadınlar vardı delinmiş earlobes ve burunları uzun boncuk ve parlak asılı DENTALIA onlardan. Güneydeki halklarla karşılaştırıldığında, Atfalati daha şiddetli bir bebek başını düzleştirme yöntemi uyguladı ve Cascade Dağları'nın doğusundaki halklara kıyasla daha az at yetiştirdi. Atfalati , bazen özgürlüklerini atlarla satın alabilen köleleri tuttu . Atfalati dikdörtgen çok aileli evlerde yaşıyordu.
Avro-Amerikalılar 19. yüzyılın başlarında Atfalati'nin anavatanına ve 1840'larda yerleşimcilerle gelmeye başladı. Diğer Kalapuyan halklarında olduğu gibi, Avrupa-Amerikalıların gelişi dramatik sosyal bozulmalara yol açtı. 1830'larda Atfalati, Avrupa-Amerikan giyim tarzlarını çoktan benimsemeye başlamıştı. 1830'larda hastalıklar , Atfalati de dahil olmak üzere Kuzeybatı Pasifik'teki Yerli nüfusu yok etmişti. Kabile , 1782 ve 1783 yıllarında çiçek hastalığı salgınlarından kaynaklanan nüfus azalması deneyimlemişti. Bu ayaklanmalar, Atfalati'nin beyazların istilasına karşı koyma yeteneğini azalttı. 1842'de grubun 600 civarında bir nüfusa, 1848'de ise sadece 60'a düştüğü tahmin ediliyor.
1850'lerde, beyaz yerleşimciler hızla yerleşiyor olan Willamette Vadisi ve (temsil Birleşik Devletleri hükümeti Anson Dart , Hint işlerinden sorumlu şefi içinde Oregon Bölgesi Atfalati dahil Kalapuyans ile 1851 yılında antlaşmalar) müzakere etmiştir. 19 Nisan 1851 tarihli bir antlaşma hükümleri uyarınca, Atfalatiler, Wapato Gölü'ndeki küçük bir rezervasyon karşılığında topraklarını ve "muhtarlarının her birine" para, kıyafet, battaniye, alet, birkaç tüfek ve bir at tahsis etti. " - Kiacut, La Medicine ve Knolah. " Antlaşma sırasında 65 Atfalatis vardı. Antlaşma, Atfalati'nin topraklarının çoğunun kaybına neden oldu, ancak hükümetin başlangıçta talep ettiği Cascade Dağları'nın doğusundaki yerinden edilmesine tercih edildi. Ancak bu antlaşma asla onaylanmadı.
Devam eden baskı altında, hükümet ve Kalapuya, Dart'ın halefi Joel Palmer ile bir anlaşma imzaladılar . Bu antlaşma, Kalapuya Antlaşması, vb. (Willamette Vadisi Anlaşması veya Dayton Anlaşması olarak da bilinir) 4 Ocak 1855'te imzalandı ve Kongre tarafından 3 Mart 1855'te onaylandı (10 Stat. 1143). Antlaşmanın şartları uyarınca, Willamette Vadisi'nin yerli halkları , federal hükümet tarafından belirlenecek bir çekinceyi kaldırmayı kabul etti . Hükümet daha sonra Willamette Vadisi'nin batı kesiminde Oregon Sahil Sıradağları'nın eteklerindeki Grand Ronde rezervasyonunu çeşitli kabileler için kalıcı bölge olarak belirledi.
Bunun ardından Atfalati aşireti geriledi; 1870 nüfus sayımı Grand Ronde rezervasyon yaşayan 60 üye gösterdi ve 1910 Sayım sadece 44 gösterdi; 1914 tarihli bir Smithsonian Enstitüsü yayını , Washington'daki Yakima Rezervasyonu'nda yaşayan tek bir kazazedeyi listeledi . Atfalati'nin zamanla beyazlarla ne derece asimile olduğu bilinmemektedir.
Ayrıca bakınız
- Şef Kno-Tah , bir Atfalati-Tualatin şefi onuruna ahşap bir heykel
- Ki-a-Kuts Şelaleleri
- Mohawk halkı , Kalapuya'nın başka bir grubu