"ben zalimler çağında yaşayan bir alçaktım."
ahmet ümit
-patasana
"bu dünyada ayrılığa denk olabilecek başka hiçbir felaket yoktur. sonunda gözyaşları aka aka ruhları yerinden oynatmasaydı, ayrılık, önemsiz, küçük şey sayılırdı belki. bilge kişilerden biri 'ayrılık ölümün kardeşidir' diyen adama, 'hayır' dedi, 'doğrusu ölüm ayrılığın kardeşidir." (güvercin gerdanlığı)
"..anladım ki, bir insan diğer bir insana bazen hayata bağlandığından çok daha kuvvetli bağlarla sarılabilirmiş.." (kürk mantolu madonna)
hiç kimse başka birinin sırtındaki yükün ağırlığını bilemez.
raskolnikov yürürken...
" nerede okumuştum, hani bir idam mahkumu ölümünen biraz önce şöyle söylemiş ya da düşünmüştü:
' yüksek ve sarp bir kayalıkta, ancak iki ayağımın sığabileceği dar bir çıkıntıda, dört bir yanım uçurumlar,
okyanuslar, sonsuz bir gece, sonsuz bir yalnızlık ve hiç bitmeyecek bir fırtınayla sarılmış durumda yaşamak zorunda olsam
ve bütün ömrümce, bin yıl boyunca, hatta sonsuza kadar o bir karış toprakta durmam da gerekse, o şekilde yaşamak,
şu anda bir yarım saat içinde ölecek olmaktan çok daha iyidir.'
yeter ki yaşaasındı, sırf yaşasın!
nasıl olursa olsun... ama yeter ki yaşasın!"
suç ve ceza
dostoyevski
"kadere seni güldürmüyorsa, espriyi anlamadın demektir."
(cümle dilime o kadar pelesenk oldu ki kitabın adını unuttum)
edit: shantaram
- gregory david roberts
zamanı kim okşayabilir ki..
metin kaçan ağır roman
"... birine ya da bir şeye sadık olmak zorundaysam, öncelikle kendime sadık davranmalıyım. gerçek aşkı arıyorsam, karşıma çıkan ortalama aşkları defterden silmeliyim. edindiğim azıcık deneyim bana gösterdi ki, kimse herhangi bir şeyin efendisi değildir, hepsi sadece bir yanılsamadır; maddi zenginlikler de, ruhsal zenginliklerde. çantada keklik sandığını kaybetmiş olan kişi, sonunda hiçbir şeyin ona ait olmadığını öğrenir.
ve hiçbir şey bana ait değilse, benim olmayanlar için kaygılanmamın gereği de yok demektir; bugün ömrümün ilk(ya da son) günüymüş gibi yaşamam daha doğru."
on bir dakika-paulo coelho
'' küf tutmuş birer yıldız gibiyiz biz insanlar. kimi zaman kinimizden bir tutam ile boyarız sevdiğimiz gecenin siyahlığını, kimi zamansa mutluluğumuzdan geçilmez gökyüzü. nasıl da anlamsız bir takım karmaşaların içinde kendimizi unutuveriyoruz. aslında yaşanacak ne kadar da çok şey var şu dünyada ya da yaşanmayı bekleyen ne kadar da çok sevda. birtakım fuzuli ayrıntılara takılarak kim bilir kaç sevda atlıyoruz hergün. belki de hayatımız boyunca mutlu olabileceğimiz bir kadını veya erkeği, işimize yetişme telaşıyla farkedemiyoruz bile yanımızdan geçerken. yahut çocuğumuzun mutsuzluğunu o gece yayınlanan bir maç yüzünden.''
kırmızı sokağın azizleri - muzaffer ercan
"her şey boştur, insanlar hep aynıdır. her şey geçmiştir."
nietzsche
- also sprach zarathustra
şidddetle başlayan hazlar, şiddetle son bulurlar..
ölümleri olur zaferleri, öpüşürken yok olan ateşle barut gibi...
en tatlı bal bile tadıldıkça bıkkınlık verir,
aynı tat isteği, iştahı köreltir.
onun için ölçülü sev ki uzun sürsün sevgin..
hedefe hızlı giden, yavaş kadar geç varır...
(bkz: romeo ve juliet
)
(bkz: sheakspeare
)