Nazi Almanyası'nda diğer devletlerin silahlı kuvvetlerinde üretilen tankların ve kundağı motorlu silahların savaş sonrası hizmeti
Nazi işgalinden kurtarılan bölgelerdeki düşmanlıkların sona ermesinin ardından, Alman yapımı zırhlı araçların önemli bir kısmı hizmete hazır veya restorasyona uygun kaldı. Bazıları Almanya'da üretiliyor tanklar ve kundağı motorlu topçu birimleri, Üçüncü Reich'ın teslim olmasından önce bunları resmi olarak satın alan eyaletlerde de mevcuttu.
Savaş sonrası dönemde, bir dizi ülke uzun süre Alman tanklarını ve kundağı motorlu silahları çalıştırdı ve bunlar da yeniden satışın hedefi olarak Orta Doğu'daki silahlı çatışmaya katıldı.
Hafif tanklar Pz.Kpfw.II
Nazi Almanyası SSCB'ye saldırdığında Pz.Kpfw.II hafif tankları büyük ölçüde modası geçmişti. Otomatik 20 mm'lik top, hafif zırhlı araçlarla ve piyadelerle savaşmayı mümkün kıldı ve zırh, mermilere ve şarapnellere karşı korundu. Bu tür silahlara ve zırh korumasına sahip bir tank, keşif ve devriye gezmek için başarıyla kullanılabilir. Bununla birlikte, "ikili" ve bunlara dayanarak oluşturulan çeşitli amaçlara yönelik araçlar, savaşın sonuna kadar hizmette kaldı.
Çatışmaların sona ermesinin ardından hizmete uygun Pz.Kpfw.II tankları çoğunlukla hizmet dışı bırakıldı veya traktörlere ve teknik destek araçlarına dönüştürüldü.
Yakalanan bazı "ikililerin", hafif Amerikan tankları "Stuart" ve Sovyet "otuz dörtlü" ile birlikte işletildikleri Yugoslav Halk Ordusunda olduğu güvenilir bir şekilde biliniyor.
Yugoslav Halk Ordusu'nun tatbikatları sırasında hafif tank Pz.Kpfw.II
1947'de Yugoslavya ayrıca 308 T-34-85 tankı ve 52 SU-76M kundağı motorlu silah aldı. Birliklerin 1949'da Sovyet teçhizatına doyması nedeniyle, hareket halindeki tüm Pz.Kpfw.II hafif tankları muharebe birimlerinden geri çekildi. 1950'lerin başında, Belgrad yakınlarında bulunan bir eğitim biriminde sürücü teknisyenlerini eğitmek için birkaç "ikili" kullanıldı.
Hayatta kalan bir Pz.Kpfw.II Ausf. B şu anda Belgrad'da bulunan Kalemegdan Kalesi'ndeki Askeri Müze'de sergileniyor.
Pz.Кpfw.III tankları ve StuG.III kundağı motorlu silahlar
1942-1944'te. Almanya müttefiklerine Pz.Kpfw.III tankları sağladı: İtalya (12 Pz.Kpfw.III Ausf. N), Hırvatistan (20 Pz.Kpfw.III Ausf. N), Romanya (11 Pz.Kpfw.III Ausf. N) , Macaristan (20 Pz.Kpfw.III Ausf. J) ve Slovakya (5 Pz.Kpfw.III Ausf. J). Bu araçların büyük bir kısmı çatışmalar sırasında kaybedildi.
Pz.Kpfw.III Ausf tanklarının resmi alıcısı. J aynı zamanda Türk hükümeti oldu. 1943 yılında namlu uzunluğu 56 kalibre olan 50 mm KwK 39 toplarla donanmış 60 tank Türkiye'ye geldi.
Pz.Kpfw.III Ausf. J Etimesgut Türk Tank Müzesi'nde sergileniyor
Troykalar, satış anında artık geçerliliğini yitirmiş olsa da, Ankara'da konuşlu 6. Zırhlı Alay bünyesinde faaliyetleri 1950'lerin ortalarına kadar devam etti.
Bulgaristan, Türkiye sınırında bulunan uzun süreli atış noktalarında ele geçirilen “troyka” kulelerini kullandı.
Pz.Kpfw.III tankları savaş sonrası dönemde yalnızca Türkiye'de kullanıldıysa, “troyka” temelinde oluşturulan StuG.III kundağı motorlu silahlar 20 yıldan fazla bir süre farklı ülkelerde hizmet verdi.
İkinci Dünya Savaşı sırasında Nazi Almanyası'nın müttefiki olan Bulgaristan, diğer zırhlı araçların yanı sıra Barbara programı kapsamında 55 adet StuG.III Ausf kundağı motorlu topçu birimini teslim aldı. G ve bu kundağı motorlu silahlar savaş sonrası dönemde Bulgar ordusu tarafından kullanıldı. Böylece 1946'daki Birinci Tank Tugayı'nda Alman, Çek, Fransız ve İtalyan yapımı araçların yanı sıra 5 adet StuG.III kundağı motorlu top vardı.
1943'te 10 adet kundağı motorlu silah StuG.III Ausf. G, 1950'lerin sonlarına kadar hizmet verdikleri İspanya tarafından satın alındı. Şu anda bir adet kundağı motorlu silah, Madrid'in kuzeyindeki El Goloso askeri üssünde bulunan bir müzede bulunuyor.
Kundağı motorlu silah StuG.III Ausf. İspanyol Müzesi'nde G
1944'te Finlandiya 29 adet StuG.III Ausf saldırı silahı aldı. G. Ormanlık alanlarda operasyon için StuG.III kundağı motorlu silahlar modernize edildi. Yan perdeler onlardan çıkarıldı ve yanlara paletler, makaralar ve yedek parçalı kutular asıldı. Alman MG.34 makineli tüfeklerinin yerini Sovyet DT-29 aldı.
Alman yapımı kundağı motorlu silahlar, 1. Jaeger Tugayı temelinde oluşturulan bir tank bölümünde görev yapıyordu. Aynı bölümde Alman tankları Pz.Kpfw.IV Ausf. J, Sovyet T-26, T-28, T-34, T-38, T-50, KV-1.
SSCB ile ateşkesin sona ermesinin ardından, Finlandiya tarafında Alman yapımı zırhlı araçların yer aldığı Laponya'da konuşlanmış Wehrmacht birimleriyle çatışmalar başladı.
Daha sonra Finlandiya'nın tek tank bölümü dağıtıldı ve ekipmanı depoya devredildi. İkinci Dünya Savaşı'nın bitiminden sonra tank filosu küçültüldü. Savaş sonrası ilk on yılda Finlandiya silahlı kuvvetlerinde yalnızca T-34, Pz.Kpfw.IV ve StuG.III kaldı. Alman yapımı kundağı motorlu silahların son kullanımdan kaldırılması 1960'ların ortalarında gerçekleşti.
Ele geçirilen çok sayıda zırhlı araç Çekoslovakya'ya gitti. 1945 yazında yaklaşık 40 adet kullanışlı ve tamir edilebilir zırhlı araç, Prag'ın yaklaşık 400 km kuzeyindeki Milovice kasabası yakınlarındaki bir sahada toplandı. Buna ek olarak, Sovyetler Birliği 1946 yılında Çeklere 300'e yakın orta tank ve kundağı motorlu silah devretmişti ve bu zırhlı araçlar arasında StuG.III kundağı motorlu topçu binekleri ve Bergepanzer III zırhlı kurtarma araçları da vardı. StuG.III'ün 351'inci ve 352'nci kundağı motorlu topçu alaylarıyla hizmete girdiği ve 1950'lerin sonuna kadar kullanıldığı biliniyor. Çekoslovakya'da hizmet için kabul edilen StuG.III kundağı motorlu silahlara SD 75-40N adı verildi.
Daha sonra Çekoslovak kundağı motorlu silahların bir kısmı Suriye'ye satıldı. Bazı kaynaklar, Arapların tank avcısı olarak kullanılan 32 adet kundağı motorlu silah satın aldığını iddia ediyor. Bazı kundağı motorlu silahlar, uçaksavar makineli tüfekleri için taretlerle donatılmıştı.
Suriye KMT StuG.III
Kundağı motorlu silahlar StuG.III, 1967 Arap-İsrail savaşında yer aldı, ancak genel olarak başarısız oldular; bu, teknik eksikliklerle değil, mürettebatın yanlış kullanımı ve yetersiz eğitimi ile açıklanıyor.
Birkaç Suriye kundağı motorlu silahı Golan Tepeleri'nde hâlâ paslanıyor; bir StuG.III ise Latrun'daki İsrail zırhlı müzesinde bulunuyor.
Almanya'nın teslim olmasından kısa bir süre sonra Polonya'nın silahlı kuvvetleri, ele geçirilen zırhlı araçlarla takviye edildi. Haziran 1945'te, Yüksek Yüksek Komuta Sovyet Karargahı'nın talimatıyla, büyük miktarda Alman yapımı tank ve kundağı motorlu silahların, operasyonel olarak Komutana bağlı olan 1. Polonya Ordusu'na devredilmesi emredildi. -Sovyet İşgal Kuvvetleri Grubunun şefi.
Polonyalılar, Alman mirasından on iki StuG.III kundağı motorlu topçu bineği de dahil olmak üzere elli paletli zırhlı araç aldı. Hizmetleri kısa sürdü: Kelimenin tam anlamıyla birkaç yıl sonra, Polonya Ordusunda Üçüncü Reich topraklarında üretilen kundağı motorlu silahların yerini Sovyet SU-76M ve SU-100 aldı.
Yugoslav Halk Ordusu yaklaşık üç düzine StuG.III kundağı motorlu silah aldı. 1947'de ayrı bir kundağı motorlu topçu bölümü halinde birleştirildi.
Ele geçirilen bu kundağı motorlu silahlar altı yıl boyunca aktif olarak kullanıldı, ardından depoya kaldırıldı ve 1950'lerin sonuna kadar orada kaldı.
Pz.Kpfw.IV tankları ve bunlara dayalı kundağı motorlu silahlar
StuG.III kundağı motorlu silahlarla aynı zamanda 61 Pz.Kpfw.IV Ausf tankı Bulgaristan'a devredildi. H. Üçüncü Reich'ın savaşı kazanma şansının kalmadığının anlaşılması üzerine Bulgaristan, Müttefiklerin safına geçti ve 8 Eylül 1944'te Almanya'ya savaş ilan etti.
Yugoslavya topraklarındaki savaşlar sırasında Bulgar tank tugayı ekipmanının önemli bir bölümünü kaybetti. Geri dönüşü olmayan kayıplar 20 tank ve 4 kundağı motorlu silahtı.
Bulgar zırhlı kuvvetlerinin savaş etkinliğini korumak için, 1945'in başında 3.Ukrayna Cephesi komutanlığı, ele geçirilen birkaç tank ve kundağı motorlu silahı Bulgaristan'a devretti. Bazı haberlere göre, Bulgaristan toplamda 97 "dört" G, H ve J modifikasyonunu aldı.
Bulgar tankı Pz.Kpfw.IV Ausf. H
1946 yılında Bulgar 1. Tank Tugayı'nda StuG.III kundağı motorlu silahların yanı sıra Çek, Fransız ve İtalyan yapımı araçların yanı sıra 57 Alman Pz.Kpfw.IV tankı ve 15 Jagd.Pz.IV tankı vardı. yok ediciler.
1950'lerin başında Bulgar silahlı kuvvetlerindeki Alman yapımı tanklar ve kundağı motorlu silahların yerini neredeyse tamamen Sovyet T-34-85 ve SU-100 aldı. 1954 yılı itibariyle yalnızca 11 Pz.Kpfw.IV tankı hizmette kaldı. Aynı zamanda, ele geçirilen Alman tanklarının önemli bir kısmı depodaydı.
Daha sonra, T-55 tanklarının teslimatının başlamasının ardından, Bulgaristan-Türkiye sınırındaki uzun vadeli atış noktalarının inşasında Alman kundağı motorlu topları, "troykalar" ve "dörtlü" ile bunların taretleri kullanıldı. . Bu tür sığınakların kesin sayısı bilinmiyor. Ancak çeşitli kaynaklar yaklaşık 150 birim olabileceğini söylüyor ve bunlardan yalnızca Pz.Kpfw.IV'de 70'ten fazla birim vardı. Bulgaristan'ın kendisinin bu kadar çok sayıda tanka ve silahlı tank taretlerine sahip olmadığı göz önüne alındığında, bunların Varşova Paktı müttefiklerinden alındığı anlaşılıyor.
Doğu Bloku'nun dağılmasının ardından Türkiye sınırında bulunan İkinci Dünya Savaşı dönemine ait Alman tankları ve kundağı motorlu toplar bir süre unutuldu. Nadir tanklar, Aralık 2007'de Bulgar polisinin, Bulgaristan-Türkiye sınırında Alman yapımı bir tankı çalıp onu yasa dışı olarak Almanya'ya ihraç etmeye çalışan hırsızları tutuklamasının ardından hatırlandı.
Geniş yankı uyandıran bu olayın ardından Bulgar hükümeti eski zırhlı araçların restorasyonu ve ticaretinin kontrolünü ele geçirdi. Toplamda Bulgarlar, müzayedeye çıkardıkları 55 adet Alman zırhlı aracını restore etmeyi başardılar. Her tankın fiyatı birkaç milyon avroydu.
Açık artırmada satılmayacak olan Bulgar yetkililer, dört Pz.Kpfw.IV Ausf tankının restorasyonunu finanse etti. G/H/J, bir adet StuG.III kundağı motorlu top ve namlu uzunluğu 48 kalibre olan bir adet Jagd.Pz.IV.
Şimdi restore edilen bu tanklar ve kundağı motorlu silahlar Yambol şehrindeki Askeri Zafer Müzesi'nde.
İkinci Dünya Savaşı sırasında Alman “dörtlü” nün ana ithalatçılarından biri, 142 Pz.Кpfw.IV alan Romanya idi.
Romanya'nın Hitler karşıtı koalisyonun safına geçmesinin ardından, Romanya ordusunda çok az sayıda kullanışlı Alman yapımı zırhlı araç kaldı. Bu bağlamda, Sovyet 2. Tank Tugayı'na (27.Ukrayna Cephesi) bağlı olan 2. Tank Alayı, Şubat-Mart 1945'te ele geçirilen birkaç "dörtlü" ve kundağı motorlu silahlar StuG.III, StuG ile güçlendirildi. .IV ve "Hetzer". 1946'nın başında Romanya tank alayında dört adet çalışır durumda Pz.Kpfw.IV orta tank vardı.
Pzkpfw.III Ausf ile birlikte. 1943 yılı sonundan itibaren Türkiye'de J, 15 Pz.Kpfw.IV Ausf. G.
Türk askerleri Pz.Кpfw.IV Ausf tankının önünde poz veriyor. G
Türk Silahlı Kuvvetleri'ndeki Alman yapımı 50'ler de 1950 mm'lik top troykaları gibi XNUMX'lerin ortalarında hizmetten çekildi.
1943'te Pz.Kpfw.IV Ausf tanklarını alan başka bir ülke. N, İspanya oldu. Uzun namlulu 75 mm'lik toplara ve 10 StuG.III kundağı motorlu topa sahip yirmi "dörtlü", 1. Brunet Tank Bölümü'nü umutsuzca modası geçmiş İtalyan ve Alman CV-33 ve Pz.Kpfw.I tanketlerinin yanı sıra Sovyet yapımıyla destekledi. hafif tanklar T- 26.
İspanyol tankları Pz.Kpfw.IV Ausf. N
Tanklar Pz.Kpfw.IV Ausf. N, 1956'ya kadar muharebe birimlerinde görev yaptı. Daha sonra bunların yerini Amerikan M24 Chaffee ve M47 Patton aldı ve Alman tankları depoya gönderildi. 1965'te Suriye'ye 3 "dörtlü" satıldı. XNUMX tank daha İspanyol müzelerine gitti.
Almanya ile askeri-teknik işbirliğinin bir parçası olarak, 1944'te Finlandiya 15 PzIV Ausf tankı satın aldı. J, zorlu iklim koşullarında ve ormanlık alanlarda kullanıldığında iyi performans gösterdi.
Fin kaynakları tek bir tankın geri dönüşü olmayan bir şekilde kaybolmadığını iddia etse de, savaş sonrası dönemde yedek parçaları hasarlı araçlardan sökülen 10'dan fazla "dört" hizmette kalmadı. Pz.Kpfw.IV Ausf'un nihai terk edilmesi. J Finlandiya'da 1960'ların ortasında meydana geldi.
Polonya ve Yugoslavya'nın silahlı kuvvetlerinde çok sayıda "dörtlü" vardı.
Polonya Pz.Kpfw.IV, Poznan, 1946
Pz.Kpfw.IV tankları 1951'e kadar Polonya'da, 1950'lerin sonuna kadar Yugoslavya'da görev yaptı.
Savaş sonrası ilk yıllarda önemli sayıda “dörtlü” ve bunlara dayanan kundağı motorlu silahlar Çekoslovak ordusundaydı. Ele geçirilen Pz.Kpfw.IV yerel isim T40/75'i aldı. Toplamda, savaş birimlerinde yaklaşık 50 "dörtlü" J ve N modifikasyonu görev yaptı.
Çekoslovak tankı T40 / 75
Bu makinelerin çalışması 1954 yılına kadar devam etti. Yedek parça kaynağı olarak depolama üslerinde bulunan yaklaşık 30 Pz.Kpfw.IV tankı daha kullanıldı.
Jagd.Pz.IV tank avcıları, “dörtlü”lerin aksine Çekoslovak ordusunda sınırlı bir ölçüde kullanıldı. Görünüşe göre bu, Çekoslovakya'nın yeterli miktarda StuG.III ve Hetzer kundağı motorlu silahlara sahip olmasından kaynaklanıyordu.
Fransa'nın Nazilerden kurtarılmasının ardından, bu ülkenin topraklarında birkaç yüz Alman tankı ve daha fazla kullanıma uygun kundağı motorlu silahlar kaldı. Daha sonra bu araçların bir kısmı Fransız ulusal zırhlı birlikleri tarafından kabul edildi.
Ayrı filo "Benier" in Pz.Kpfw.IV tankları
Fransız kaynakları, 1946'da ayrı tank filosu "Beignets"te üç düzine "dörtlü" bulunduğunu iddia ediyor. Bunlar çoğunlukla Pz.Kpfw.IV Ausf modifikasyonunun tanklarıydı. H. Depoda bulunan yaklaşık aynı sayıda orta tank, savaş araçları için bağışçı olarak hizmet etti.
1950-1960'larda Suriye, Pz.Kpfw.IV tanklarının önemli bir alıcısı haline geldi. 1950'li yılların ikinci yarısında Fransa ve Çekoslovakya ile yaklaşık 80 tankın temini için sözleşmeler imzalandı. Ele geçirilen Alman tanklarını satın almanın ana nedeni nispeten düşük maliyetleriydi. Çekoslovakya'da teslimat hariç satın alınan her "dört" Araplara 4500 sterline mal oldu. Şu anki fiyatlarla bu yaklaşık 120 dolar.
Ancak bildiğimiz gibi cimri iki kat öder. Teslim alınan araçların önemli bir kısmının teknik durumu kötüydü ve Suriye hükümeti ayrıca Çekoslovakya'dan yedek parça ve Maybach HL 120 TRM motorları sipariş etmek zorunda kaldı.
En değerli satın alma, 17 adet İspanyol Pz.Kpfw.IV Ausf'un satın alınmasıydı. N, 1965'te alındı. Bu makinelere İspanya'da çok iyi bakılıyordu, uzun bir ömürleri vardı ve uygun bakımla uzun süre hizmet verebilirlerdi.
Suriyeli Pz.Kpfw.IV'lerin yarısından fazlası ön plakadaki makineli tüfeği kaybetti - top yuvası ya boştu ya da bir zırh plakasıyla kaplıydı. Aynı zamanda topçu-telsiz operatörünün pozisyonu kaldırıldı ve komutan, Alman Fu 5 radyo istasyonu yerine modern bir analogla donatıldı.
“Dörtlü”ye paralel olarak Çekoslovakya'dan namlu uzunluğu 75 kalibre olan 48 mm toplara sahip bir dizi Jagd.Pz.IV tank avcısı geldi.
Tank avcısı Jagd.Pz.IV Şam'daki geçit töreninde
Her ne kadar 1960'ların ortalarında Pz.Kpfw.IV tankları ve Jagd.Pz.IV kundağı motorlu toplar artık modern olarak kabul edilemese de, 75 mm'lik topları İsrail ordusunun çok sayıda sahip olduğu Sherman'larla savaşacak kadar güçlüydü. .
Alman yapımı tanklar ve kundağı motorlu silahlar üç Suriye piyade tugayı arasında dağıtıldı: 8'inci, 11'inci ve 19'uncu. Aynı zamanda “dörtlü” Sovyet T-34-85'e paralel olarak çalıştırıldı.
Altı Gün Savaşı, ele geçirilen Alman tanklarının ve kundağı motorlu topçu birliklerinin savaşta kullanımının son bölümüydü. Çatışmaların başlamasından önce, Alman yapımı tanklarla donatılmış birimler Golan Tepeleri'ne ve onlara yakın noktalara konuşlandırılmıştı.
Tank Pz.Kpfw.IV, Golan Tepeleri'nde terk edildi
Toplamda bu doğrultuda savunmada 201 adet Suriye zırhlı aracı bulunuyordu. Bunlardan yaklaşık dört düzine Alman tankı ve kundağı motorlu silahlardır. O zamana kadar Suriye zırhlı kuvvetleri, Sovyet ve Alman yapımı tanklar ve kundağı motorlu silahlardan oluşan bir gruptu.
ACS Jagd.Pz.IV, Golan Tepeleri'nde terk edilmiş
1967'deki Altı Gün Savaşı sırasında, Üçüncü Reich'ta üretilen operasyonel tankların ve kundağı motorlu silahların çoğu İsrail ordusu tarafından imha edildi veya ele geçirildi.
Bir İsrail devriyesi terk edilmiş Suriye Pz.Kpfw.IV tanklarının yanından geçiyor
Kısa bir süre için İsrailliler ele geçirilen tankları uzun vadeli atış noktaları olarak iki kez kullandı.
Suriye Pz.Kpfw.IV Ausf. Latrun'daki tank müzesinde J
Ele geçirilen dört araba müzelerde anıt ve sergi haline geldi. Tanksavar mühimmatının eğitim sahasındaki etkinliğini değerlendirmek için ele geçirilen iki "dörtlü" daha kullanıldı.
Yenilgiden sonra Suriye ordusunda iki düzineden fazla Pz.Kpfw IV kalmadı ve bu tankların neredeyse tamamının onarımı gerekiyordu.
1960'ların sonlarında, Arap zırhlı kuvvetlerini yeniden canlandırmak için Sovyetler Birliği, o zamanın modern tankları PT-76, T-55, T-62, IS-3M ve kundağı motorlu silahlar ASU-85'in büyük ölçekli ve çoğunlukla ücretsiz teslimatına başladı. ve SU-100. 6 Ekim 1973'te patlak veren Yom Kippur Savaşı'nın başlangıcında ise Suriye ordusunda artık Alman yapımı tanklar ve kundağı motorlu silahlar kalmamıştı.
Tanklar Pz.Kpfw.V Panter
Düşmanlıkların sona ermesinden sonra, Nazilerden kurtarılan bölgelerde yaklaşık iki yüz hizmet verilebilir veya onarılabilir Pz.Kpfw.V Panther tankı kaldı.
Uzun namlulu bir topla donanmış, çok iyi zırh delişi ve önden projeksiyonda iyi zırh koruması olan "Panter", bu göstergelerdeki tüm modifikasyonların "dördünü" önemli ölçüde aşıyordu. Ancak aynı zamanda manevra kabiliyeti ve operasyonel güvenilirlik açısından Pz.Kpfw.V, Pz.Kpfw IV tanklarının yanı sıra StuG.III ve Hetzer kundağı motorlu toplardan önemli ölçüde daha düşüktü; ele geçirilen Panterlerin kısa süreli kullanımı.
İlk iki Panter, Ağustos 1944'teki Varşova Ayaklanması sırasında Polonyalılar tarafından ele geçirildi. Bu araçlar savaşta kullanıldı, ancak Alman tanksavar topçularıyla yapılan yangın düellolarında hasar gördü ve ardından Polonyalı mürettebat tarafından imha edildi. Daha sonra, Polonya Ordusunun ele geçirilmiş çok sayıda zırhlı aracı olmasına rağmen, Panterlerin kullanıldığına dair kayıtlı hiçbir örnek yoktu.
1946'da Sovyetler Birliği, belirtilmeyen sayıda Pz.Kpfw.IV ve 13 Pz.Kpfw.V'yi Romanya'ya devretti. Tanklar, 1'de Tudor Vladimirescu Tank Bölümü olarak yeniden düzenlenen 1947. Tank Tugayı'nda hizmete girdi.
Pz.Kpfw.V tankları Bükreş'te geçit töreninde, 10 Mayıs 1946
Bu araçlar Romanya'da 1950 yılına kadar kullanıldı, daha sonra hurdaya çıkarıldı ve metal olarak hurdaya çıkarıldı.
Bulgaristan'da dikkate değer sayıda Pz.Kpfw.V Panther tankı mevcuttu. 1945 baharında, 1. Bulgar Ordusu'nun bir parçası olarak, diğer zırhlı araçların yanı sıra Sovyet tarafı tarafından transfer edilen 15 Panterin de bulunduğu bir tank taburu oluşturuldu.
Bulgar tankı Pz.Kpfw.V
Bu tankların çatışmalara katılma şansı yoktu, mürettebat eğitimlerini tamamlamadan savaş sona erdi.
1 Mart 1946 itibariyle savaşa hazır 14 tank hizmetteydi ve bir Panther'in onarıma ihtiyacı vardı.
1945'ten 1948'e kadar Sovyetler Birliği 738 zırhlı savaş aracını Bulgaristan'a transfer etti: 398 T-34-85 ve 340 SU-76M kundağı motorlu top. Bundan sonra, operasyonda oldukça sorunlu olan Panterlerin daha fazla kullanılması anlamsız hale geldi. Başlangıçta Pz.Kpfw.V tanklarının sığınak olarak Bulgaristan-Türkiye sınırına yerleştirilmesi ve sökülen Maybach motorlarının demiryolu vagonlarına takılması planlandı ancak bu uygulanmadı.
İlk iki Panter, 1944 yazında Fransız direniş güçleri tarafından ele geçirildi.
Pz.Kpfw.V tankı Fransız direniş güçleri tarafından ele geçirildi
1940'ların sonunda Fransız ordusunun çok çeşitli bir tank filosu vardı. Amerikan Sherman'ları Alman "dörtlü" ve kundağı motorlu silahlarla birlikte kullanıldı ve Pz.Kpfw.V'ler 501. ve 503. tank alaylarında ve 6. Cuirassier Alayı'nda görev yaptı.
503. tank alayının Amerikan yapımı zırhlı personel taşıyıcılarla aynı rütbedeki "Panterleri", 1947
Panther, onarımı çok karmaşık ve emek yoğun bir araç olmasına ve sürücü teknisyenlerinin niteliklerine yüksek talepler getirmesine rağmen, Fransızlar bu tankın güvenliğinden ve ateş gücünden oldukça etkilendiler. 1949 itibariyle birliklerin yaklaşık 70 Panteri vardı.
Tabanca 7,5 cm KwK. Pz.Kpfw.V Panther tankına takılan 42 L/70'in Fransız tank silahları üzerinde önemli bir etkisi oldu.
1952'den 1964'e kadar AMX-13 tankı seri üretildi; ilk modifikasyonlarında Alman 75 cm KwK'yı temel alan 50 mm SA7,5 topu kullanıldı. 42 L/70.
1950'lerin başında Fransa'da, hizmet dışı bırakılan Panterlerin şasisi, kendinden tahrikli vinçlerin üretiminde kullanıldı.
Kundağı motorlu topçu sistemleri "Hetzer" ve "Hummel"
9 Mayıs 1945 itibariyle Çek fabrikaları ve tank tamir atölyelerinde, çeşitli hazır olma derecelerinde yaklaşık 300 Hetzer kundağı motorlu silah bulunuyordu.
Savaş sonrası ilk yıllarda Çekoslovakya'nın silahlı kuvvetlerinde en yaygın hale gelen bu kundağı motorlu silahtı. Kasım 1945'te Çekoslovak Tank Kuvvetleri Karargahı, Jagdpanzer 38(t)'nin St-Vz.38 adı altında hizmete kabul edilmesi emrini yayınladı. Bu tür toplam 246 araç Çekoslovak Halk Ordusuna devredildi.
1950'lerin başında, Çekoslovakya'da Sovyet T-34-85 ve SU-100'ün lisanslı üretimine başlandıktan sonra, ele geçirilen Alman tanklarının ve kundağı motorlu silahların hizmet dışı bırakılması süreci başladı.
Ancak St-Vz.38 kundağı motorlu silahların hizmet dışı bırakılmasının ardından Bergepanzer 1958(t) ARV'nin ve sürücü eğitimi için kullanılan silahsız araçların faaliyetleri 38 yılına kadar devam etti. En az bir adet kundağı motorlu silah, hendek kazıcıya dönüştürüldü.
Savaş sonrası dönemde İsviçre, zırhlı filosu 24 LTH hafif tanktan oluşan Hetzer'in alıcısı oldu - Hetzer kundağı motorlu silahların temelini oluşturan LT vz.38'in ihraç versiyonu ve ihtiyaç duyulan güncelleniyor.
Ağustos 1946'da Skoda, İsviçre gereksinimlerine uyarlanmış sekiz adet kundağı motorlu top için bir deneme sözleşmesi aldı. İsviçre'de bu kundağı motorlu silah Panzerjager G-13 adını aldı.
Dışarıdan bakıldığında İsviçre tank avcısı, namlu ağzı freni ve optik aletleriyle Hetzer'den kolayca ayırt edilebilir. Kaptan köşkünün yan tarafları çıplak olan Jagdpanzer 38(t)'den farklı olarak, İsviçre tank avcısının zırhının dış tarafında yedek parçalar, paletler ve yedek silindir içeren bir kutu bulunmaktadır.
Almanlardan kalan rezervler kullanılarak ilk kundağı motorlu silah partisi hızla müşteriye teslim edildi. Ancak Kasım 1946'da verilen 100 adet kundağı motorlu top siparişi, Rak.39/2 topunun mevcut olmaması nedeniyle başarısızlığın eşiğindeydi.
Ancak bir çözüm bulundu: Çek mühendisler çizimleri hızlı bir şekilde elden geçirdiler ve ardından kundağı motorlu silahlar, depolarda yeterli miktarda bulunan 75 mm StuK.40 toplarıyla silahlandırılmaya başlandı.
Ayrıca 65. arabadan itibaren karbüratörlü motor yerine 148 hp gücünde Sauer-Arbon dizel motor takıldı. İle. Dizel motorun yakıt tüketimi benzinli motorun yarısından fazlaydı. Yeni enerji santralinin verimliliği, yakıt deposunu 250'den 115 litreye düşürmeyi mümkün kıldı ve bu da faydalı zırhlı hacmi önemli ölçüde artırmayı mümkün kıldı. Arabanın köy yolundaki hızı 25-30 km/saatte kaldı ve menzil de neredeyse hiç değişmedi.
Panzerjager G-13'ün savaş ağırlığı Alman Jagdpanzer 38(t)'ninkinden bir ton daha azdı. İsviçreli tank avcısının silahında 2 odacıklı bir namlu ağzı freni belirdi; komutan ve yükleyici yer değiştirdi. Çatıya dönen bir gözlem cihazı ve zırhlı kuleye bir komutanın görüntüleme cihazı yerleştirildi.
Genel olarak “İsviçre” versiyonunun orijinal modifikasyondan daha başarılı olduğu ortaya çıktı. Ve 1947'de 50 adet kundağı motorlu silah daha sipariş edildi. Son 20 araç 16 Şubat 1950'de müşteriye teslim edildi. Bu tank avcıları 1972 yılına kadar İsviçre ordusunda hizmet veriyordu.
Nispeten az bilinen bir sayfa, 150 mm Hummel kundağı motorlu topun (tam adı 15 cm Schwere Panzerhaubitze auf Geschützwagen III/IV (Sf) Hummel) savaş sonrası kullanımıdır.
İkinci Dünya Savaşı standartlarına göre oldukça iyi olan bu kundağı motorlu obüslerin, 1940'ların sonlarında Romanya ve Fransa silahlı kuvvetlerinde mevcut olduğu güvenilir bir şekilde biliniyor.
1950'lerin ikinci yarısında Fransa, Suriye'ye beş adet Hummel kundağı motorlu silah sattı. Ne yazık ki akıbetleri hakkında bilgi yok. Görünüşe göre, 150 savaşı sırasında tüm Alman yapımı 1967 mm kundağı motorlu toplar imha edildi.
Devam edecek ...
- Linnik Sergey
- Nazi Almanya'sında üretilen ve geliştirilen tabancaların savaş sonrası kullanımı
Nazi Almanya'sında üretilen hafif makineli tüfeklerin savaş sonrası kullanımı
İkinci Dünya Savaşı'nın sona ermesinden sonra Alman tekrarlayan Mauser 98k tüfeğinin hizmet ve muharebe kullanımı
Nazi Almanya'sında üretilen kendinden yüklemeli tüfeklerin ve makineli tüfeklerin savaş sonrası kullanımı
Alman 37 mm otomatik uçaksavar silahlarının savaş sonrası kullanımı
Nazi Almanya'sında üretilen 88-128 mm uçaksavar silahlarının savaş sonrası servisi
Ele geçirilen Alman havan toplarının savaş sonrası kullanımı
Alman 37-50 mm tanksavar silahlarının savaş sonrası kullanımı
Ele geçirilen Alman 75-128 mm tanksavar silahlarının savaş sonrası hizmeti ve savaşta kullanımı
Alman 75 ve 150 mm piyade toplarının savaş sonrası kullanımı
Nazi Almanyası'nda üretilen 105 mm obüslerin savaş sonrası servisi ve savaşta kullanımı
Ele geçirilen Alman ağır saha 105 mm toplarının ve 150 mm ağır obüslerin II. Dünya Savaşı'nın bitiminden sonra hizmet ve savaşta kullanımı
Nazi Almanyası'nda oluşturulan zırhlı araçların ve zırhlı personel taşıyıcıların savaş sonrası kullanımı
Savaşın son aşamasında ve savaş sonrası dönemde ele geçirilen Alman tanklarının ve kundağı motorlu silahların Kızıl Ordu'da kullanılması
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.