Chicago ve Boston da "Mafia" nın kol gezdiği,
silah ve İçki kaçakçılığı ,Kadın ticareti ile geçimini sağlayan insanların,
ağırlıklı olarak İtalyan ve İrlanda kökenli ailelerin etrafında toplanıp,
"Güç kimde?" oyununu oynadıkları,
her nedense; kumarhanelerinde de müşterilerinin Jackpot'ları asla vuramadığı,
'' Racketeering ne zaman
"Protection Money" İsmini aldı? ''
"Protection Money" İsmini aldı? ''
diye soran kişilerin sadece dönemin işletme sahipleri olduğu
ve bu soruyu sorduktan sonra da fazla uzun yaşayamadıkları,
bir dönemde; siyah olduğunuzu ve ırk ayrımından kurtulabileceğiniz
tek mecranın müzikli mekanlar olduğunu varsayın..
İşte belkide bu neşe ve heves yani günü ve anı yaşama tutkusu,
öyle alelade bir günde hayatlarını bir "Thompson 1928" in yaylım ateşi
altında kaybetmenin korkusuyla,
altında kaybetmenin korkusuyla,
kelimenin tam anlamıyla "sıradışı" notalara dönüşüp insana veya daha yerinde bir tabirle
insanlığa bu "telaşlı" ama bir o kadarda "sabır" telkin eden müziği ve kültürü sundu...
Sadece kulak verin ve gözlerinizi kapayın..
Bakalım hangi ses diğerini daha çok bastırıcak?
Machine Gun Kelly'nin tamburalı Thompson 1928'i mi?
Yoksa bıyıkları daha o dönemde yeni terlemiş Earl Hines'ın piyano tuşelerimi?
....
Louis Armstrong'un da bazen dediği gibi;
Louis Armstrong'un da bazen dediği gibi;
"The Choice is yours"
U.E.