Annelik hediyesi
Annelik, Tanrı'nın yaratılışındaki en büyük eserlerden biridir. Geçenlerde anneme ve kayınvalideme karıma ve kayınvalideye ne verebileceğimi düşündüğümde bu aklıma geldi. Kız kardeşlerime ve bana annemiz olduğu için ne kadar mutlu olduğunu söyleyen annemin sözlerini hatırlamayı severim. Bizi doğurduğunda, Tanrı'nın sevgisini ve büyüklüğünü tamamen yeniden tanımlıyordu. Bunu ancak kendi çocuklarımızın doğduğunu anlamaya başlayabilirdim. Karım Tammy'yle birlikte oğlum ve kızımızı kucağımızda tutarken doğum ağrısının çok büyük bir neşeye dönüştüğü zaman hala şaşırdığımı hatırlıyorum. Son birkaç yıldır, annelerin sevgisini düşünmek çok etkileyiciydi. Elbette benim aşk tarzımda bir fark var ve babamızın sevgisini başka şekillerde de yaşadık.
Anne sevgisinin yakınlığı ve gücü göz önüne alındığında, Pavlus'un Galatyalılar'da yaptığı gibi, Tanrı'nın insanlıkla olan antlaşması hakkında önemli açıklamalara anneliği dahil etmesine hiç şaşırmadım. 4,22-26 (Luther 84) aşağıdakileri yazar:
“Çünkü İbrahim'in biri evlattan diğeri de özgür olan iki oğlu olduğu yazılmıştır. Ancak, el işçisinin bedeni, sözden dolayı özgür kadınınkinden sonra yaratıldı. Bu kelimelerin daha derin bir anlamı var. İki kadın için iki antlaşma anlamına gelir: biri Sina Dağı'ndan, esaret doğurur, yani Hagar; Hagar, Arabistan'daki Sina Dağı anlamına gelir ve şimdi çocuklarıyla esaret altında yaşayan Kudüs için bir benzetme. Fakat yukarıdaki Kudüs ücretsizdir; bu bizim annemiz. »
Az önce İbrahim'in iki oğlu vardı: karısı Sara'dan İshak ve hizmetçisi Hacer'den İsmail. İsmail doğuştan doğdu. Bununla birlikte, İshak'ın durumunda, annesi Sarah artık doğurganlık çağına gelmediği için bir vaat nedeniyle bir mucize gerekliydi. Böylece İshak'ın doğması Tanrı'nın müdahalesi sayesinde oldu. Yakup İshak'ta doğdu (adı daha sonra İsrail olarak değiştirildi) ve böylece İbrahim, İshak ve Yakup İsrail halkının ataları oldu. Bu noktada ataların eşlerinin hepsinin ancak Allah'ın doğaüstü müdahalesi ile çocuk sahibi olabileceklerini belirtmek önemlidir. Soy zinciri birçok nesiller boyunca insan olarak doğmuş olan Tanrı'nın Oğlu İsa'ya götürür. Lütfen TF Torrance'ın bu konuda yazdıklarını okuyun:
Dünyanın kurtuluşu için Tanrı'nın elindeki seçilmiş Tanrı aracı Nasıralı İsa'dır, İsrail'in rahminden doğmuştur - ancak sadece bir araç değil, Tanrı'nın Kendisidir. Sınırlamaları ve onun başkaldırıcılığını iyileştirmek ve Tanrı ile insanlığı uzlaştırmak yoluyla Tanrı ile yaşayan cemaati yerine getirmek.
İsa'yı İshak hikayesinde tanıyoruz. İshak doğaüstü müdahale yoluyla doğmuştur, oysa İsa'nın doğumu doğaüstü anlayıştan kaynaklanmaktadır. İshak potansiyel bir kurban olarak belirlenmişti, ancak İsa, insanlığı Tanrı ile barıştıran kefaretti aslında ve isteyerek. Isaac ile aramızda da bir paralellik var. Bizim için İshak'ın doğumuna doğaüstü müdahale, Kutsal Ruh aracılığıyla (doğaüstü) yeni doğuma karşılık gelir. Bu bizi İsa'nın kardeşleri yapar (Yuhanna 3,3; 5). Bizler artık yasaya bağlı esaretin çocukları değiliz, evlat edinilmiş, Tanrı'nın ailesine ve krallığına kabul edilmiş ve orada sonsuz bir mirasa sahip olan çocuklarız. Bu umut kesin.
Galatyalılar 4'te Pavlus eski ve yeni antlaşmayı karşılaştırır. Okuduğumuz gibi, Hacer'i, Sina'daki eski ahit ve Tanrı'nın krallığında herhangi bir aile üyeliği veya mirası vaat edilmeyen Musa Yasası uyarınca İsrail halkıyla ilişkilendirir. Pavlus, yeni ahitle birlikte, Tanrı'nın İsrail'in Tanrısı ve İsrail'in halkı olması gerektiği ve onlar aracılığıyla yeryüzündeki tüm ailelerin kutsanması gerektiğine dair orijinal vaatlere (İbrahim'le birlikte) atıfta bulunur. Bu vaatler, Tanrı'nın lütuf antlaşmasında gerçekleşir. Sara'ya doğrudan bir aile üyesi olarak doğan bir oğul verildi. Grace de aynı şeyi yapıyor. İsa'nın lütfuyla insanlar, evlat edinilmiş çocuklar, sonsuz mirasa sahip Tanrı'nın çocukları olurlar.
Galatyalılar 4'te Pavlus, Hacer ve Sara arasında ayrım yapar. Hacer, Pavlus'u o zamanlar Kudüs olan Romalıların ve yasanın egemenliği altındaki bir şehirle ilişkilendirir. Sarah ise, Tanrı'nın lütfunun tüm çocuklarının bir mirasla annesi olan "yukarıdaki Kudüs" anlamına gelir. Miras için herhangi bir şehirden çok daha fazlası var. O, "göksel şehirdir (Vahiy 21,2) yaşayan Tanrı'nın ”(İbraniler 12,22) bir gün yeryüzüne inecek. Cennetteki Kudüs, gerçek vatandaşlığımızın bulunduğu memleketimizdir. Pavlus, yukarıda olan Kudüs'ü özgür olan olarak adlandırır; o bizim annemiz (Galatyalılar 4,26). Kutsal Ruh aracılığıyla Mesih'e bağlıyız, özgür vatandaşlarız ve Baba tarafından O'nun çocukları olarak kabul ediliyoruz.
İsa Mesih'in soyunun başındaki üç kabile annesi Sara, Rebekah ve Lea için Tanrı'ya şükrediyorum. Tanrı, bu anneleri seçti, ancak İsa'nın annesi olan Meryem'i de, oğlunu bir insan olarak dünyaya göndermesi ve bizi babasının çocukları yapmamız için bize Kutsal Ruh'u göndermesi konusunda yetersizdi. Anneler Günü annelik armağanı için Grace Antlaşma Tanrımıza teşekkür etmek için özel bir fırsattır. Annelerimize, kayınvalidemize ve karımıza - anneler için teşekkür ediyoruz. Annelik, gerçekten Tanrı'nın harika hayat veren iyiliğinin bir ifadesidir.
Annelik hediyesi için şükran dolu,
Joseph Tkach
başkan
GRACE COMMUNION INTERNATIONAL