Pürülan yaraların tedavisi
Pürülan yara, pus, doku nekrozu, mikropların gelişimi, dokuların ödemi, toksinlerin emilmesi ile karakterizedir. Pürülan yaraların tedavisinin prensipleri, iyileşme sırasında yarada meydana gelen süreçler ve yenilenmeyi teşvik eden koşullar üzerine öğretiye dayanmaktadır. Tedavinin görevleri: sükunet ve nekrotik dokuların alınması; ödem ve eksüdasyonun azaltılması; mikroorganizmaların kontrolü.
Pürülan yaraları tedavi etmek için, vücut üzerindeki lokal ve genel etkilere faktörlerin verilmesi gerekir. Bu faktörler, yara iyileşmesinin farklı evrelerinde farklıdır ve bu bölgede pürülan yaraları tedavi etmekten çok söz edilmiştir.
Yara sürecinin evresi: iltihaplanma, rejenerasyon, epitelizasyon.
Bütün tıbbi önlemler yara sürecinin aşamalarına tam olarak uygundur. Her aşama için, tedavi görevleri ve bunlara ulaşmanın yolları vardır.
iltihap
Evre, pürülan yara sürecinin tüm belirtilerinin varlığı ile karakterizedir. Pürülan yarada, canlı olmayan ve nekrotik dokular, yabancı cisimler, kirlilik, boşluklar ve kıvrımlarda sızmanın birikimi kalır. Canlı dokular ödematözdür. Tüm bunlardan ve mikrobiyal toksinlerin aktif zehirlenmelerinden dolayı zehirlenme olgusuna neden olur: ateş, zayıflık, baş ağrısı, iştahsızlık vb.
Bu bağlamda, aşağıdakileri sağlamak gereklidir:
1) hastalıklı organın geri kalanı (hareketsiz kılma, nadir bulunan pansumanlar);
2) antibiyotik ve antiseptik ajanların hem toprağa hem de içeriye veya kas içine uygulanması;
3) masa tuzu (% 5-10) hipertonik solüsyonlarla bandaj kullanarak yara için artmış hiperemi ve eksudasyon artışı, yaranın erimesini iyileştirir ve pürülan mikroorganizmaların yaşamı için olumsuz koşullar yaratır;
4) Öncelikle lökositlerin fagositik aktivitesini arttırarak, küçük dozlarda kan transfüzyonu kullanarak immünobiyolojik reaksiyonların aktivasyonu;
5) pülulent odunun geniş bir deliğinden yara eksudatının güvenilir bir şekilde dışarıya akıtılarak pürülan zehirlenmenin azaltılması ve boşaltılması;
6) yaranın dokularına dikkat ederek, ortaya çıkan bariyeri korumak için yara duvarlarının yaralanmasını önler.
Tedavi fazının hedefleri: irin, nekrotik dokular ve toksinlerin giderilmesi için yaranın boşaltılması; enfeksiyon kontrolü. Bu sekans yara festereden bile geçerlidir. Yaranın drenajı (aspirasyonlar kullanılarak) ve pasif (drenaj tüpleri, kauçuk şeritler, gazlı bezler ve antiseptiklerin su-tuzlu solüsyonlarıyla nemlendirilmiş turundalar) aktif olabilir. Tedavi için tıbbi (tıbbi) ilaçlar.
Cerrahlar tarafından en yaygın olarak kullanılanlar% 10'luk bir sodyum klorür çözeltisidir (hipertonik çözelti).
Ameliyatta yağ ve vazelin-linolenik bazda çeşitli merhemler kullanılır; Vishnevsky merhemi, sintomisin emülsiyonu, a / b - tetrasiklinli merhemler, neomisin, vb. Ancak bu merhemler hidrofobiktir, yani nemi emmezler. Bu nedenle, bu merhemleri içeren tamponlar, yara salgılanmasının bir çıkışını sağlamazlar, sadece bir stoper haline gelirler. Yeni hidrofilik suda çözünür merhemlerin patogenetik olarak haklı kullanımı - Levosin, levomikol, mafenid-asetat. Bu merhemlerin ozmotik aktivitesi hipertonik solüsyonun etkisini 10-15 misli aşar ve 20-24 saat sürer, böylece yara üzerinde etkili etki için günde bir pansuman yeterlidir.
Antiseptik ve dezenfeksiyon araçlarının cephaneliği büyük ve pürülan yaraların tedavisi için gereklidir. Maalesef, tıbbi ve sıhhi tesisatlarımızın donanımlı olduğu antiseptik yöntemler modern gereklilikleri karşılamamaktadır. "Temel İlaç ve Tıbbi Ürünlerin Ulusal Listesinde" borik asit, iyot, hidrojen peroksit, potasyum permanganat, etanol, parlak yeşil, bigluconat klorheksidin antiseptik grubuna dahil edilmiştir; yani kullanılan ilaçların çoğunda Lister zamanında. Şimdiye kadar, birçok tıbbi kurum, sadece birçok mikroorganizma için inaktif değil, aynı zamanda bazı patojenik ve fırsatçı bakterilerin çoğalması için mükemmel bir ortam olan furacillin kullanıyor.
Nekrolitik ilaçlar, ölü dokuları mümkün olan en kısa zamanda çıkarmak için kullanılır. Geniş ölçüde kullanılan proteolitik enzimler - trypsin, chymopsin, kimotripsin, terrylitin. Bu ilaçlar nekrotik dokuların parçalanmasına ve yaraların iyileşmesine neden olur. Bununla birlikte, bu enzimlerin dezavantajları vardır: Yara enzimlerinde aktiviteleri 4-6 saatten fazla olmamalıdır. Bu nedenle, pürülan yaraların etkili tedavisi için, bandajlar günde 4-5 kez değiştirilmelidir, bu neredeyse imkansızdır. Böyle bir enzim eksikliğini bir merhem içerisine dahil ederek ortadan kaldırmak mümkündür. Yani, merhem "Iruksol" (Yugoslavya), pentidaz ve antiseptik kloramfenikol enzimini içerir. Enzimlerin etki süresi, pansumanlarda hareketsizleştirilerek arttırılabilir. Böylece, peçete üzerinde hareketsizleştirilmiş tripsin 24-48 saat süreyle etkilidir. Bu nedenle, günde bir pansuman tam olarak terapötik bir etki sağlar.
Fizyoterapi, yaranın cerrahi tedavisi sonrası 2. günde başlamaktadır. Açık yara üzerindeki (bandajdan değil) birinci fazdaki (gerekirse ve ikinci fazdaki) işlemlerden önce, pürülan kitlelerden temizlenmelidir. Yara işleminin ilk aşamasında, iltihaplı sendromu tedavi etmek için bakterisidal, iltihap önleyici, nekrolitik ve bağışıklık uyarıcı yöntemler kullanılır; İkinci aşamada, nekrotik olanlar hariç aynı yöntemler kullanılır. Analjezik yöntemler esas olarak yaranın ilk, nadiren ikinci safhasında kullanılır. Metabolik ve trofik bozukluk sendromunu tedavi etmeyi amaçlayan onarıcı-yenilenebilir ve vazodilatör yöntemler, ikinci ve üçüncü evrelerde ve fibromodülasyon yöntemlerinde üçüncü sırada öngörülmüştür.
Bakterisidal yöntemler: KUF radyasyonu, lokal aeroionoterapi, antibakteriyel ilaçların aeroionoforesis, antibakteriyel ilaçların elektroforezi, antibakteriyel ilaçların lokal aerosol tedavisi, lokal darsonvalizasyon (kıvılcım deşarjı), potasyum permanganatlı lokal banyolar.
yenilenme
İkinci aşamada, tedavi faaliyetleri temel olarak rejenerasyon işlemlerinin güçlendirilmesi ve yaranın hasarlardan korunması hedeflenmelidir. Bu aşamada, güçlü bir yara bariyeri oluşturulmuştur, yara dekolmanı içindeki mikropların sayısı ve bunların virülansı keskin bir şekilde azalmıştır, granülasyonların olgunlaşması gerçekleşmektedir.
Pürülan yaraların tedavisi sekonder enfeksiyon gelişmesini önlemelidir. Balık yağı, vazelin yağı veya diğer ilgisiz merhemlerle bir bandaj uygulamak, yaranın granülasyonlarla ve epitelizasyonla dolmasına yardımcı olur.
Etkilenen organın işlevini korumak ve restore etmek için, fizyoterapi kullanımı endikasyonları, fizyoterapi prosedürleri uzatılmalıdır. Bacağın üzerindeki bir yara ile iyileşme ilk önce yavaşça gerçekleşir.
yara
Evre, yaranın dibinden sonra meydana gelir ve boşluğu, bir granülasyon dokusu ile doldurulur. Sahnenin görevleri: Yaraların epitelizasyon ve skarlaştırma sürecini hızlandırmak. Bu amaçla, deniz topalakları ve kalçalar, aerosoller, troksevazin-jöle, düşük enerjili lazer ışınları kullanılır. Bu aşamada, granülasyonların büyümesini uyaran merhemlerin kullanılması tavsiye edilmez. Aksine, tekrar su-tuz antiseptiklerine geçilmesi tavsiye edilir. Sargının yaranın yüzeyine kurutulması faydalıdır. Gelecekte, yırtık olmamalı, ancak yara epitelizasyonu nedeniyle ayrıldığı için kenarlarını kesmelidir. Bunun üzerine bir iodonat veya diğer antiseptiklerle nemlendirilmesi önerilir. Bu şekilde, yara kabuklarının altında küçük boyutlarda, çok iyi bir kozmetik etki ile iyileşir. Yara aynı anda oluşturulmamıştır.
Askeri doktora göre, yaralar küçükse ve komplikasyon yok ise, pürülan yaraları evde tedavi etmek de mümkündür.
Yazar: Cerrah Denisov M.М.
Yaranın cilt yüzeyinin bütünlüğünün ihlalidir. Süreç kaslar, iç organlar, kemikler içeriyorsa yaralar karmaşık olarak adlandırılır.
Yazar: Krivega MS doktor
Yaranın uygulanmasından sonra, mümkün olan en kısa sürede muamele edilmelidir: ne kadar erken tedavi edilirse, süpürasyon olasılığı azdır. Sonuç olarak, ilk saatte veya iki saatte tedavi edilen yaralar daha önce bastırılır ve daha sonra tedavi edilenlere göre daha hızlı iyileşir.
Yazar: Doktor Derjushev A.N.
Bir mikrop yaraya girdiğinde, orada belirli bir mikroflora oluşur ve bu da sonradan yaranın sürecini belirler. Sonra her şey bir mikroorganizmanın yaralı olduğu yanı sıra, bir kişinin lokal ve genel dokunulmazlığından, yani vücudun enfeksiyona ne kadar direnebileceğine bağlı olacaktır.
Vücut bölgesi hasar görürse, nesneyi yaratan mikroplar deriden ya da kıyafetlerden yaraya girer. Yara, iltihap yapmaya başlar ve buna birincil enfeksiyon denir. Ancak mikroplar daha sonra - vücudun enfekte bölgelerinden, çevreleyen deri bölgelerinden, giyimden pansuman sırasında alınabilir.
Yazar: doktor Ambrosova I.A.
Ciltte ve subkütan dokuda geniş nekroz oluşumu ile birkaç saç kesesi ve yakındaki sebase bezin iltihaplanması nedeniyle gelişen pürülan nekrotik bir işleme carbuncle adı verilir. Kural olarak, bu oluşumlar tek başına ortaya çıkar.
Yazar: doktor Kuznetsov MA
Lenf düğümlerinin takviyesi, yerel pürülan sürecin bir parçasıdır. Ve bu nedenle, iltihaplanmayı, pürülan iltihaplanmayı gidermek için önlemler almak gereklidir.
Yazar: doktor Alafinov V.D.
Pürülan aterom, sızdırmaz ve uzatılmış sebase bir kutanöz bezin içeriğinin akut mikrobik bir inflamasyonudur. Sebasöz bezler cildin kalınlığında bulunur ve saç köklerine çok yakındır. Bu bezler saç ve cilt için yağlı gres üretir. Boşaltma kanallarını takarken, kistler oluşabilir - keseler kağıt hamuruna benzer bir yağ kütlesi ile doldurulur. Saçın yetiştiği ve yağ bezlerinin bulunduğu her yerde ateromlar oluşabilir. Genellikle baş, yüz, sırt, boyun, genital bölgede görülürler.
Rana - bütünlüklerini ihlal eden dokularda mekanik hasar. Yarada enfeksiyon gelişmesi için 1 gram doku başına 105-106 mikrobiyal cisime sahip olması gerektiği kanıtlanmıştır. Bu, "kritik" olarak adlandırılan bakteriyel kontaminasyon seviyesidir. Ancak "kritik" seviye düşük olabilir. Artık herhangi bir kazara yaranın bakteriyel olarak kontamine olduğuna veya enfekte olduğuna inanılmaktadır.