Yaka - Lapel
Klapa bir ön tarafındaki kumaş katlanmış kanatları olan ceket veya palto ve en yaygın biçimsel giyim ve üzerinde bulunan takım ceket. Genellikle ceketin veya ceketin ön kenarlarının üzerine katlanarak ve boynun arkasına ekstra bir kumaş parçası olan yakaya dikilerek oluşturulurlar.
Üç temel yaka şekli vardır: çentikli, sivri uçlu ve şal. En yaygın olanı çentikli yakalar genellikle iş takımlarında ve blazer ve spor mont gibi daha rahat ceketlerde görülür . Sivri yakalar daha resmidir ve neredeyse her zaman kruvaze ceketlerde kullanılır, ancak aynı zamanda tek göğüslü yakalarda da sıklıkla görülür. Şal yakaları genellikle smokin ve dağınık ceketlerle taşınır .
Yaka türleri
Çentikli yaka
Çentikli yaka (American English), aşama yaka veya adım yaka (British English) bir basamak etkisi yaratan, bir açı ile yaka dikilir. Bu, tek göğüslü takımlarda standarttır ve neredeyse tüm takım elbise ceketlerinde, blazer ceketlerde ve spor ceketlerde kullanılır . Çentikli yaka kruvaze ceket nadir bir ayardır. Çentiğin boyutu değişebilir ve küçük çentik bazen balık ağzı olarak adlandırılır . Bu, ortaya çıkan ilk yaka tipiydi ve en yaygın olanıdır.
Sivri yaka
Tepeli yaka (Amerikan İngilizcesi), pik yaka veya sivri yaka (British English), öne çıkarak, en resmidir çift göğsü ceketler, tüm biçimsel böyle bir şekilde kat tailcoat veya vit ve ayrıca yaygın smokin ile (her ikisi tek ve çift göğüslü). 1920'lerin sonlarında ve 1930'larda, tek göğüslü sivri yaka ceket çok şık bir tasarım olarak kabul edildi. Bu özellik, sivri uçlu akşam ceketinin artan popülaritesi ile günlük giysilere taşındı . Tek göğüslü bir takım elbise üzerinde sivri uçlu yakaları düzgün bir şekilde kesme yeteneği, çok deneyimli terziler için bile en zorlu terzilik görevlerinden biridir.
Şal yaka
Atkı yaka , Şalyaka veya silindir yaka , sürekli eğridir. Başlangıçta Viktorya dönemi sigara ceketinde görülüyordu , şimdi en çok akşam ceketi veya smokinde görülüyor . Bu benzer şekilde resmi olmayan gece kıyafeti olarak başladı ve daha sonra kullanılacağı duruma bağlı olarak hem daha fazla hem de daha az resmi versiyonlarda yapıldı. Ayrıca dağınık ceketlerde de yaygın olarak kullanılmaktadır . Bir Teba ceket spor bir açısal dönüş özellikleri çentik daha az yaka şeklidir.
Yaka özellikleri
Yakaların solunda bir yaka çiçeği olan dekoratif bir çiçek tutması amaçlanan bir ilik vardır . Bunlar artık yalnızca daha resmi etkinliklerde görülüyor. Çiçeği düzgün tutmak için, yakanın arkasına bir halka sabitlenir. Simetri için, kruvaze elbiselerin her yakasında genellikle bir düğme deliği bulunur. Bazen bir yaka iğnesi de takılır.
Yaka genişliği, takım elbiselerin çok çeşitli bir yönüdür ve yıllar içinde büyük ölçüde değişmiştir. Ancak bazı tasarımcılar, çoğu şık yaka genişliğinin değişmediğini ve yakanın "yaka ile omuz çizgisi arasındaki yarı mesafeden sadece bir kesire kadar uzanması gerektiğini" savunuyorlar.
Menşei
En yaygın yaka stili olan çentikli yaka, kapalı mekanda veya sıcak havalarda kapağın üst kısmını bir açıyla açıp geri döndürerek ve ardından üst düğmeleri kaldırarak boyuna düğmeli eski tip ceketlerden kaynaklanır. Üst noktalar, yakanın uç köşelerinden elde edilir. Bu, bir dış mekan mont veya bir kazan gibi modern bir boyun düğmeli giysideki kapağın benzer şekilde geri döndürülmesiyle çoğaltılabilir . Bazen kötü hava koşullarında yakalı bir ceketle dışarıda yakalandığında ve üzerinde hiçbir şey olmadığında, giyen kişi yakaları açıp, atalarının boynuna kadar kapatmayı geçici olarak yeniden üretmek için onları bu şekilde tutabilir.
Regency döneminde zenginler arasında arka kaplamalar hızla geliştikçe , tepedeki, ortadaki ve hatta açıkta asılı olan çeşitli kapatma stilleri popülerlik gördü. Gibi daha önceki giysiler üzerinde popüler açma yaka rop belden aşağısını aşağı katlanmış uzun lapels bıraktı (modaya sıkı ısırdı). Değişmez bir şekilde, ön tarafta, çoğu sabitlenmemiş uzun düğmeler vardı; Aslında Viktorya döneminin sonlarında bile , tüm frakların yakasında çoktan modası geçmiş uzun bir sıra düğme deliği vardı. Düğme stilleri değiştikçe, ceketin gevşek bir şekilde katlanmış önünün şekli de buna uygun olarak değişti ve daha sonra kat ile yakanın birleşmesiyle oluşan V , şimdi her ikisi de o dönemden gelen çentikli ve sivri uçlu yakaların geleneksel şeklinde devam ediyor.
Kruvaze fraklar oluşturulduktan sonra, yakalar keskin bir şekilde kırışmıştı ve formları daha statikti, sadece yükseklik gibi ayrıntılarda değişiklik gösteriyordu, çünkü Edward'lılar tarafından neredeyse boynuna düğmelendiler ve daha sonra klasik üç düğmeli şekle uzatıldılar. iki düğmeli ceket bir başka Amerikan yeniliği. Bu dönemdeki diğer önemli değişiklik , yaka yapımında ters çevirmelerin kullanılmasıydı, çünkü Victorialılar, astardan yakanın ön tarafına bir kumaş katını kesmek için ayrıntılı üç parçalı desenler kullandılar. dönemin paltoları ve paltoları, ancak mevcut tek parça yakalar lehine terk edilmiş, aynı zamanda sabah montlarına ve salon takımlarına geçilmiştir. Modern yakalar, biçim olarak 1930'lardaki benzerleriyle büyük ölçüde aynıdır.
Bernard Rudofsky gibi kimi elbise tarihçileri, ceket yakalarının "büyük ölçüde gereksiz kanatçıklara" ve "dekoratif ilkelere " dönüşmesini alaya alırken, diğerleri yakaların bir ifade olarak modanın bir parçası olarak "fetişlere" dönüşmesini kutladılar.
Lapelless ceketler
Batıda erkek takım elbiseleri arasında daha az yaygın olmasına rağmen, diğer ceket stillerinde yaka yoktur. Mandalina yakalı ceketler , aynı zamanda stand yakaları, bant yakaları veya gerdanlık yakaları olarak da adlandırılır, Nehru ceketleri ve İngiliz Ordusu ve ABD Deniz Piyadeleri gibi çeşitli askeri elbise üniformalarını içerir . Prusya tasmaları ve ghillie tasmaları olarak da adlandırılan yatak açma tasmaları, bir zamanlar askeri üniformalar ve Mao kıyafeti üzerinde yaygındı .
Notlar
Kaynakça
- Antongiavanni, Nicholas (2006). Takım Elbise: Erkek Stiline Makyavelci Bir Yaklaşım . HarperCollins . ISBN 978-0-06-089186-2.
- Flusser Alan (1985). Kıyafet ve Erkek: İnce Erkek Kıyafetinin İlkeleri . Villard . ISBN 0-394-54623-7. Erişim tarihi: 2008-09-20 .
- Flusser, Alan (2002). Erkeği Giydirmek: Kalıcı Moda Sanatında Ustalaşmak . HarperCollins . ISBN 0-06-019144-9.
- Rudofsky, Bernard (1947). Kıyafetler Modern mi? . Paul Theobald .
- Whife, AA (ed): Modern Terzi Kıyafeti ve Kumaşçı . The Caxton Publishing Company Ltd, Londra, 1951