“Ya tuz endüstrisi?”
Batı bölgesinde birçok maden kaynağı vardı. Bu yüzden Uzun Şarkı’daki birincil kaynağın madencilik olması şaşırtıcı değildi. Ancak Roland, tuz meselesini ilk defa duymuştu, yerel özellikler hakkında çok bir bilgisi yoktu. Onun aklındakine göre tuz endüstrisi kıyı şehirlerinde ana endüstri olmalıydı.
“Uzun Şarkı Kalesi’nin, Elk Ailesi ve Hanımeli Ailesi’nin her birinin bir tuz kuyusu var. Üç kuyu da birbirine çok yakın, kendi bölgelerinin sınırlarında yer alıyorlar. 200 sene öncesinde batı bölgesindeki iç savaşların genelde o bölgede yaşandıklarını ve 50 sene gibi bir zaman boyunda sürdüklerini biliyoruz.” diyen Barov, sakalını sıvazlıyordu.
Roland, büyük bir ilgiyle sordu: “Bu tuz kuyularının mahsulleri ne kadar?”
“Batı bölgesinin yanı sıra tuz, Mağlup Ejder Sırtı, Kızıl Su Şehri ve yol boyunca yer alan bazı küçük köylere de satılıyor.” diyen Barov, defterini karıştırıyordu: “Uzun Şarkı’nın gelirinin yaklaşık %15’ini oluşturuyor.”
“Neden bu kadar düşük?” diye soran Roland, şaşırmıştı: “Tuzun piyasa fiyatı çok düşük de değil ki…”
“Tuzu derin çukurlardan çıkarmak çok zahmetli oluyor Majesteleri…” diyen Barov başını salladı: “Gümüş Şehir’de kendi bölgesinde tuz kuyusu olan bir soylu tanıyorum. Kuyu bir insan kafası kadar geniş sadece… Kova için çok dar kalıyor. Tuzu yalnızca içine su döküp bambu çubuklarla çekerek alabiliyorlar.”
“Neden genişletmiyorlar kuyuyu?”
Barov, kibirli bir şekilde gülümseyerek söze girdi: “Tuz yatağı çok derin Majesteleri… Su kuyusu gibi genişletmeye çalışırsak duvarları çöker. Tanıdığım soylunun dediklerine göre bu maden ta dedesinden kalmaymış. Şu anda Kral Şehri’nin çan kulesi kadar derinmiş.”
“Hmm… Anladım…” diye düşündü Roland. Derinlik sebebiyle insanlar, tuzu salamura yöntemi ile çıkarıyorlardı. Ancak bu sürecin geliştirilebileceğini düşünüyordu Roland… Tuz madenini Lotus’un gücüyle havaya kaldırmak ya da salamura yönteminin buhar motoru ile yapılması gibi seçenekler belirmişti kafasında.
Bol bir tuz kaynağı Neverwinter şehrine büyük kar getirmekle kalmaz, aynı zamanda halkın daha sağlıklı ve lezzetli yemekler yemesini de sağlardı. Şu anda ellerinde olan tuz nispeten kirli ve içinde her türlü yabancı madde bulunabilecek bir tuzdu.
“Anlıyorum.” diyen Roland, memnuniyetle başını salladı: “Çıkabilirsin. Nüfus genişletme operasyonunu unutma! Şeytan Ayları bitti. Mülteciler açta açıkta kalmadan onları çekmeliyiz.”
“Ben de aynı şekilde düşünüyordum Lordum…” diyen Barov, elini göğsüne koyarak selam verdi: “Temsilci heyetimiz yakında yola çıkacak. Geçen seneden daha fazla insan getirebileceğimizi düşünüyorum.”
Barov ayrıldıktan sonra Roland, tam Uzun Şarkı’daki kaynakları nasıl değerlendireceğini düşünüyordu ki pencereden bir tıklama sesi geldi.
Başını çevirdi. Ayağında not bulunan gri bir şahin vardı.
Bülbül pencereyi açarak kuşu içeri aldı.
Uzun Şarkı’daki Petrov Hull'dan bir mektup vardı.
Roland mektubu hızlı bir şekilde okudu. Kendini tutamayarak güldü. Bülbül, Sınır Kasabası’na döndükten sonra Uzun Şarkı’da suça karşı yapılan savaş iyice zorlaşmaya başlamıştı. Halktan her türden raporlar alıyorlardı. Ama neyin doğru neyin yanlış olduğunu bir türlü çözemiyorlardı. Farelerin yarısından azı iş başvurusunda bulunmuştu. Yeni Adalet Bakanı Rene Medde bütün gün meşguldü ve Kara Sokak Fareleri’ni kontrol edemiyordu. Böyle devam ederse toplumsal güvenlik bozulacaktı.
Petrov mektubun sonunda Prens’ten insan gücü ve teknoloji konusunda yardım istediğini yazmıştı. Ancak Roland aslında onun Bülbül ve Vader'i istediğini biliyordu.
Mektubu alan Bülbül, hızla bir göz attıktan sonra sordu: “Uzun Şarkı’yı tutamıyorlar mıymış yani?”
“Eski Ragingfire halklar arasındaki savaşa sadece bir cevaptı. Farelerle savaşma ya da yakalama konusunda hiçbir tecrübesi yok.” diyen Roland gülümsedi: “Tıpkı beklediğim gibi daha farelerle savaşma konusunda uzun bir yol var önlerinde. Birçok kez hata da yapacaklar. Ama eninde sonunda güçlü önlemler alarak tamamen yok edilecekler ve fareler daha iyi bir yaşam biçimine geçecekler. Doğru yola girdiklerinde de tekrar kötülüğe sapmaları zor olacak. Bu hem insanlar hem de şehirler için geçerli olan bir durum.”
“Gitmemi mi istiyorsun?” diye soran Bülbül iç çekti.
“Uzun Şarkı ve Sınır Kasabası’nın artık tek bir şehir olduğunu unutma… Birbirinden ayrı olarak düşünme onları.” diyen Roland, omzunu silkti: “Bir toplantıda günün birinde kahvaltıyı Sınır Kasabası’nda yaptıktan yarım saat sonra Uzun Şarkı’da çalışmalar yapabileceğimizi söylemiştim. Ve Güvenlik Bürosu’ndan da sen sorumlusun. Bu iki bölge arasında seyahatler yaparak çalışmaları denetleyeceksin.”
“Eğer gidersem seni ne koruyacak?” diye soran Bülbül, başını iki yana salladı: “Bana bir problem veya tehlike olmayacağını söyleme… Timothy ve Kilise’nin yolundaki zorlu bir diken durumundasın. Suikastçı cadıları da yalnızca ben durdurabilirim.”
Roland tam yanında sürekli Tanrı Gözü’nün İntikamı taşı olacağını ve normal bir cadının kendisine zarar veremeyeceğini söyleyecekti ki Bülbül’ün endişesinin bu olmadığını anlamıştı: “Beni dinle…”
Bülbül, sözünü keserek araya girdi: “Hiçbir şeye söz vermemi sağlayamazsın. Wendy ve Scroll da benimle aynı fikirde olacaktır. Sen Cadı Birliği’ndeki en önemli kişisin-“
“Ben de seninle geleceğim.”
“Ee… G-Gerçekten mi?” diyen Bülbül, şok olmuş ve bakışlarını gizlemek için başını çevirmişti: “O zaman sanırım onlara yardım edebilecek tek kişi benim…”
Prens kendini tutamayarak güldü: “Summer'ı da yanına al. Onun da biraz bir şeyler öğrenme zamanı geldi.''
“Sylvie ve Soraya da madenleri belirlemek ve yeni kimlik sistemlerini kurmak için gelmeli…” diye düşündü Roland: “Uzun Şarkı’daki soyluların eğitimlerinin ne durumda olduğunu merak ediyorum zaten…”
...
Üç gün sonra Roland, Uzun Şarkı bölgesine gitmek için Uzun Şarkı soyluları ve cadılar ile birlikte gemiye binmişti.
Yandan çarklı çimento gemiye bakan Roland, iç çekti. Bir günde Uzun Şarkı’ya ulaşmaları imkânsız görünüyordu. Çok yavaştı bu… Ne de olsa vakit nakitti. Bunları düşünen Roland, özel yapım lüks bir hızlı gemi inşa etmeye karar vermişti…