Alışveriş sepetiniz boş!
Güneybatı Avustralya'da eski bir koyun çiftliğinin kızıl tozları ortasında bir kule. Sıradan bir kule değil; bu kule tam bir kilometre uzunluğunda. Dünyadaki diğer binaların çoğundan iki kat daha uzun. Eyfel Kulesi'nin ise üç katı. Hepsi bu kadar da değil; kule, çapı 7 km'yi bulan parıltılı bir cam ve plastik denizinin ortasında yükseliyor.
Ne var ki böyle bir kule yok. En azından sadece tasarımcılarla mühendislerin zihninde ve fütürist sanatçıların düşüncelerinde yer alıyor. Fakat bu, bir gün bu kulenin gökyüzünde yükselerek Güneş'ten çevreyi kirletmeyen, yenilenebilir enerji sağlayamayacağı anlamına gelmez.
Enerji Kulesi => Bu kule inşa edilirse, dünyanın en büyük güneş enerjisi santrali olacak. Güneş, kulenin devasa plastik etekleri altındaki havayı ısıtacak, ısınan hava kuleyi yükselterek 32 türbini döndürecek ve böylece yılda 650 gigawat-saatlik elektriksel güç üretilecek. Bu da 70.000 kişinin ya da pek çok endüstrinin ihtiyacını karşılamaya yetecek.
Tasarımcılar, güneş kulelerinin, bol miktarda güneş ışığından başka bir enerji kaynağı bulunmayan yoksul ülkelerin elektrik ihtiyaçlarını karşılamak üzere, er ya da geç, kullanılacağını öngörüyorlar. Kimileri ise Enerji Kulesi'nin çevrenin görünümüne zarar vereceğinden, inşaasının maliyetli, verimliliğinin düşük ve kuvvetli rüzgarlara karşı dayanıksız olacağından korkuyor. Ayrıca yöre iklimini hiç tahmin edilmeyecek doğrultuda değiştirebileceğini de düşünüyorlar.
Kule tasarıları gerçekleşse de gerçekleşmese de verimli, yenilenebilir enerji kaynakları arayışı artık aciliyet kazanan bir meseledir.
Atomu parçalamanın türbinleri çalıştıracak ölçüde ısı enerjisi açığa çıkardığınız, bunun da tehlikeli radyoaktif atıklar ürettiğini biliyoruz. Fakat atomlar parçalanmak yerine Güneş'e gücünü veren sürece benzer bir şekilde birleştirilebiliyor. "Ağır" hidrojen, manyetik bir alanda 100 milyon dereceye kadar ısıtılıyor. Bu sayede atomlar birleşiyor (nükleer füzyon), enerji açığa çıkıyor ve zararsız helyum gazı üretiliyor. Şimdiye kadar bu işlem sadece laboratuvar ortamında gerçekleştirilmişti. Şu anda ise Fransa'da bir füzyon santrali inşa ediliyor. 2020 yılında faaliyete geçmesi planlanan bu santral, nükleer füzyonun enerji santrallerinde uygulanabilirliğini test edecek.
Hidrojenin enerji geleceğimizle ilgili düşüncelerimizi şekillendiren bir kullanım alanı daha vardır: yakıt pili. Hidrojen yakıt olarak kullanılabilir fakat içerdiği enerji, elektriğe dönüştürülerek daha verimli bir kullanım elde edilir. Çok basit şekilde anlatmak gerekirse, yakıt pilleri, hidrojen atomlarından elektronlarını koparır ve bu elektronlardan elektrik akımı oluşturulur. Sonra bu elektronlar, su üretmek üzere hidrojen atomu protonları ve oksijenle birleşir.
Yakıt pilleri zaten dünya çapında kullanılıyor. Örneğin Japonya'da kapasiteleri 50 kilowatt'tan 11 megawatt'a kadar değişen 100'den fazla santral vardır. İzlanda'da ve birtakım başka ülkelerde de hidrojenle çalışan otobüsler kullanılır. Yakıt pilleri, kullanımları esnasında çevreyi kirletmez. - tek atık ürünleri sudur.