Post-Feminist Crumpet TV'nin simgesi haline getiren Pazar dönemi hunk dram Poldark'ı hakkında ne düşünüyorsunuz?
Bu çağlar için bir soru ve nesiller boyu şaşkın kuşaktır, en azından Clive James, serinin önceki sürümünü, Poldark'ın "uygun bir unvan ile uygun şekilde markalandırılmış" çokça alıntılanmış gözlemiyle selamladı. "Eski Krap'ın anagramı." Daha az dikkat çekti, belki de sarhoş Scrabble oyununda o kadar başarılı olamayacağına göre, James'in bir cümle incelemesinin başlangıcı Winston Graham romanlarının 1975 uyarlamasının "a Cornwall'dan mısır duvarı ".
Poldark, ya da daha ziyade Turner, seksi bir mobilya parçası olarak çok fazla bir insan değildir, yarım Chippendale, yarım yarış atı
Crumpet sorusunun açık cevabı , Poldark'ın temyiz başvurusunun Aidan Turner'ın savaştan benimkine dönen tütsü gövdesine dökülmesine dayandığı ve tomurcuklu dudaklarının sevilmediği için atlarla binmesi ve bir evlilik evlenmesine dayanıyor olmasıdır. Ve kısmen doğrudur, çünkü Turner, post-feminist dönem kütüğünün, kelimenin her iki duyusuna da tüylü görünen görüntüsüdür. (Poldark'ın saçının kendi Twitter hesabı vardır ve hepsi de kafasındaki şeyler değildir.)
Poldark, daha doğrusu Turner, seksi bir mobilya parçası, yarım Chippendale, yarım yarış atı ve% 100 nesnelleştirilebilen bir adam değildir. Tam bir cinsiyet eşitliği işareti olan Turner'ın geçtiğimiz günlerde Radio Times gazetesinde yayınlanan bir röportajda, birkaç kilo ağırlığa çekilmesi üzerine geri döndüğünün ulusal habere dönüştüğü "Bence yelek arkasını bölmek zorunda kaldı" dedi. Sıkı tutmuyor musunuz: hangimiz Poldark'ın sadakatının arkasını kırmak istemedi?
Ancak, gerçekte, tonlamalı, tonlamalı ve Tango tonlamış olduğu gibi Turner, sadece bir saklama birimi, bir fantezi yelekle sarılmış bir parça et. Bir zamanlar şunları kaydetti: "Mevcut dizide bir sulh hakimi olarak konuk olan önceki karakteri olan Penill , Robin Ellis , bir zamanlar şöyle dedi:" Bildiğiniz gibi pek çok kelime yok. Çoğu zaman sadece manzara parçası olan Cornwall'ın bir parçasısınız. Hatlar olduğunda, oldukça aptalca olma eğilimindedirler. "
Sert, belki de, sorunlu bir dünyada bir ahlaksızlık olarak Poldark'ı atayan Winston Graham'ın romanları üzerinde. Mevcut uyarlamada bazı karmaşıklıklar var, özellikle de Poldark'ın Elizabeth'i tecavüz edip etmediği sorusu, "cesaret edemeyeceğiniz" tekrarlanan protestolarını görmezden geliyor.
Graham, kendisini "içgüdüsel bir feminist" olarak görüyordu - toplumsal cinsiyet eşitliği konusundaki taahhüdü - ki bugün Alfred Hitchcock, tecavüz sahnesini Graham'ın roman Marnie uyarlamasında 1964 yılındaki psikopatolojisinin merkezi olarak görüyordu; Cinsel gerilim. (Eleştirmenler de öyle yaptı, bu da Marnie'nin iyi değerlendirilmemesinin bir nedeni ).
Sunday Night Crumpet, röntgenciliğe ani bir düşüşü içerdiğinde en iyi sonucu verir
Ancak, popüler edebiyattaki tarihsel figürler çağdaş gerekliliklerle sınırlanmalı mıdır? Ya da başka bir deyişle, ahlaki kusurları daha belirgindeyse, Poldark ilginç olabilir mi? Elbette, Pazar dönemi huniklerinin temel tezlerini ihlal eder; bu kahraman, TV'nin eski vasiyetnamesinden olan ya da Onedin Hattı'ndaki Kaptan James Onedin ya da Colin gibi yeni bir vasiyet gibi bir figür olsun, Firth and Prejudice'taki Fir'ın Mr Darcy - duygusal açıdan çözülmez bir karpas altında barınırken kabul gören ahlak standartlarına uymalıdır.
Post-Feminizm, özellikle de cırcırböcek olduğunda esnek bir ideolojidir, bu nedenle birkaç temel kural koymaya değer. Bu gelişen televizyon türlerinin ilk emri, sadece Literary Enough olmasıdır. Çoğunlukla, bu ağır metal saç ve bir at ve nişanlara karşı daha sersemli bir tutum anlamına gelir. Aslında bu bir fantezi oyunu olduğundan, yazarların Mills and Boon (Historical) kategorisinde emekleme kurallarına atıfta bulunmaya değer.
Kabaca çelişkili ifadelerle (alkollü elleriyle), şartlar şunlardır: anlaşılabilir çatışmalara sahip dinamik karakterler, tarihsel araştırmalar (romantizm pahasına olmasa da) ve hikayeyi yönlendiren merkezi bir ilişki. Ayrıca sensuality.
Belki de Poldark'ı Mills and Boon ile karşılaştırmak haksızlıktır. Örneğin, Poldark'da oldukça fazla madencilik var ve romantizm ve atçılık yoluna giriyor.
İkinci bir emir yoktur. Ancak, bir kural olarak, Sunday Night Crumpet, röntgenciliğe aniden sıçramayı içerdiğinde en iyi sonucu verir. Bu anlardan en ünlüsü, Bay Darcy'nin yüzdüğü Pride and Prejudice'de , senarist Andrew Davies'in karakterlerinin "cesetlerin yanı sıra beyin, zeka ve ironi" olduğunu gösteren bir sahnesidir. Senaryoda Mr. Darcy ıslak bluz yarışmasında sadece yarışmacı olmaktan ziyade çıplaktır, ancak tam frontal flaş, Pazar akşamı gösterilerinde oldukça test edilmiş olabilir.
Tarih gibi tarihî dram da hiçbir zaman durmaz. Önyargılarımıza karşılık verir ve önyargılarımızı şekillendirir. Gururumuzu soruyor. Şimdi, canlı erkeklerle Poldarks'ın önünü açmak için tasarlanmış kişisel fitness planları var. Göründüğü kadar kolay değil. Bu günlerde, bir adamın tonlamalı olduğu gibi, tonlamalı olması gerekiyor. Post-Feminist Crumpet TV'nin nihai ironisi, erkeklerin dikişleri ne olursa olsun, şimdi biçmek zorunda kalacakları için tıraş olmalı.