Berlin – Jürgen Klopp, 2008 yazında Borussia Dortmund’un teknik direktörü olarak ilk ev maçını oynadığında, mesele suya düştü. Şehri bir sağanak sular altında bıraktı ve Juventus Turin’e karşı olan dostluk bir günlüğüne ertelenmek zorunda kaldı. İtalyanlar açıkça daha iyi bir takımdı, maçı 3-1 kazandılar ve ardından Klopp, Juve antrenörü Claudio Ranieri’nin yanına oturdu ve Nobel ödüllü profesöründe bir öğrenci gibi dünya tecrübeli meslektaşına hayran kaldı. Ben böyle olmak istiyorum, vücudunun her bir parçasıyla işaret etti, Ranieri’nin ondan önce Leicester City ile 2016’da İngiltere şampiyonu olacağını fark etmedi, ancak göreve geldikten sadece iki yıl sonra, Bayern, BVB ile geçici olarak toz haline geleceği Almanya’ya hükmetti. .
Bundesliga’da 13 antrenör ihraç edildi
Marco Rose, o zamanlar Klopp ile benzer bir noktada. İl futbol sahasındaki mütevazı başarılardan sonra, Dortmund’daki kariyerinin turnusol sınavıyla karşı karşıyadır. Klopp’un bir zamanlar ve daha sonra Thomas Tuchel gibi, zanaatının ustası olmak için gereken her şeye sahip olduğunu burada kanıtlayabilir ya da kendisinden önceki Peter Bosz ve Lucien Favre gibi, profesyonelin bu basamağının acı verici deneyimini yaşaması gerekir. merdiven onun için çok yüksek bir sayıdır. Julian Nagelsmann ile birlikte Rose, tek bir yerde uzun süre dayanmayan eğitmen kuşağının en açık örneğidir, bu yüzden başka yerlerde şöhret ve anne için çabalamayı tercih ederler. Bundesliga’da yükselen takımlar dışında sadece dört takım, gelecek sezona geçen sezonun başında kendilerine bakan aynı adamla girecek: Sebastian Hoeneß ile TSG Hoffenheim, ebedi Christian Streich ile SC Freiburg, Pellegrino Matarazzo ile VfB Stuttgart ve Urs Fischer ile 1. FC Union. VfL Wolfsburg ve Oliver Glasner’da oyun hala devam ediyor, bölünme eğilimi var.
Geçen sezon İngiltere, Fransa, İtalya, İspanya ve Almanya’daki en iyi beş Avrupa liginde 42 teknik direktör değişikliği oldu. Çoğu, 13’ü Bundesliga’daydı – koçun rolünün burada olduğundan daha fazla tahmin edilmediğinin kanıtı. Rulet oyunu CFC Genoa, Celta Vigo, FC Chelsea ve Mainz 05’te gerçekten bir şeyler getirdi; Jan-Moritz Lichte’den Bo Svensson’a ikinci değişikliğe tüm, bunalmış spor yönetiminin değiş tokuşu eşlik etti. Hertha BSC de dahil olmak üzere diğer tüm takımlar, halihazırda selefleriyle birlikte bulundukları masa bölgelerinde dolaşmaya devam ettiler.
Bundesliga, mucize şifacılara güveniyor
Bundesliga teknik direktör giyme makinesi ile Premier Lig arasındaki kontrast ilginç. Orada tüm takımlar sezona geçen yıl orada bulunan aynı teknik direktörle başladı ve sezon boyunca sadece dört tanesi kovuldu. Slaven Bilic ve Chris Wilder ile, küme düşen iki West Bromwich Albion ve Sheffield United’ın koçları ve Chelsea’de yerini çok daha başarılı Thomas Tuchel alan Frank Lampard ve başka bir takım döndüren José Mourinho ile birlikte. Tottenham Hotspur şimdi AS Roma’da denediği şeyi bir moloz yığınına dönüştürüyor.
İngiltere süreklilik ve sistematik gelişime, Bundesliga daha çok küme düşme adaylarını Avrupa’ya hazır topluluklara ve takipçileri şampiyona adaylarına dönüştüren mucize şifacılara güveniyor. Bu arzulu düşünce, bu kez bazı zorluklara rağmen, kalıcı hakimlerin devrilmesini vaat eden Avrupa sinyallerini kasıtlı olarak görmezden gelen FC Bayern’e yardımcı oluyor. Paris St. Germain, Real Madrid, FC Barcelona ve Juventus Turin’e şampiyonluk abonelikleri sona erdi, ancak Münih arka arkaya dokuzuncu kez zafer kazandı.
Hansi Flick’in Bayern’deki halefi Julian Nagelsmann’ın on yılı tamamlayacağına dair çok az şüphe var. İşte bu nedenle Alman futbol taraftarlarının neden Süper Lig’e ve en iyi kulüplerin ulusal liglerden ayrılmasına bu kadar şiddetle karşı çıkması büyük bir gizem olarak kalıyor. Bu cennet gibi olmaz mıydı? Bayern’siz Bundesliga mı? 1960’larda olduğu gibi, herkes aniden usta olabilirdi. Borussia Dortmund bile yine. Marco Rose ile veya onsuz.