Steve Richards
5 Eylül 2019
Koyu renkli kareler (Dark Frames), kaliteli görüntülerin üretilmesinde önemli bir rol oynamakta ve istenmeyen gürültü yan etkileri ortadan kaldırmaktadır. Astrofotolarınızı kalibre etmeye üşenebilirsiniz, ancak bu iş için harcayacağınız ekstra zamanın ödülü de fazla olacaktır.
Fotoğraf makinenizin sensörü, derin gökyüzü görüntüleme için gereken uzun pozlamalar sırasında ısınırken, sıcaklık artışı ışık olarak yanlış yorumlanır ve görüntü verilerinize bindirilen termal parazit üretilir.
Daha uzun pozlamalar, özellikle DSLR fotoğraf makinelerinde, ortamının yüksek derecede altında bir sıcaklıkta tutmak için bir Peltier soğutma sistemi avantajına sahip olmadığından daha yüksek seviyelerde termal gürültü oluşturur.
Isısal gürültünün iki farklı şekli vardır: genel bir gürültü zerresi ve parlak ışık noktaları olarak görünen daha belirgin “sıcak pikseller – hot pixels”.
Koyu renkli kareler, yani ana görüntü karelerinizle aynı ayarlarla çekilen ancak lens kapağı kapalıyken çekilen kareler, bununla başa çıkmanıza yardımcı olabilir.
Karanlık karelerin, pozlama uzunluğunun, ISO numarası (gereken yerlerde) ve sıcaklık açısından derin gökyüzü görüntülerinizi yakalamak için kullanılan parametrelerle eşleşmesi önemlidir.
Bu, iki görüntü türünün kalibrasyon işlemi sırasında gürültü profilini yok edebilmesini ve böylece termal gürültüyü büyük ölçüde ortadan kaldırabilmesini sağlar.
Pozlama uzunluğu ve ISO’nun kopyalanması kolaydır, ancak sıcaklık, bir DSLR fotoğraf makinesiyle eşemek Peltier soğutmalı bir astronomik CCD’den daha zordur.
Bir DSLR fotoğraf makinesi ile çalışırken karanlık ortamınızı benzer ortam koşullarında, ideal olarak çekim işlemi yaptığınız sırada oluşturarak çekimlerinize eklemelisiniz.
CCD’niz ayar noktalı soğutmaya sahipse, “karanlık kütüphanesi – library darks” adıyla kullanabilirsiniz.
Bunlar, sensörde eskimeyi telafi etmek için her altı ayda bir yenilemeniz gerekse de, tekrar tekrar kullanılabilecek önceki zamanlarda alınan bir dizi karanlık karelerdir.
Sonraki resim çerçeveleriyle doğru bir eşleşme sağlamak için farklı pozlama uzunluklarında çekilmiş bir dizi karanlık kareyi saklayın.
Gürültü yan etkilerini ortalamak ve sinyal-gürültü oranını artırmak için tek bir master kareye dönüştürmek için 16-30 karanlık kareyi çekmeyi hedefleyin.
Bu, karanlık karelerin resimlerinize istenmeyen etkiler eklemesini önler.
Kameranızdan karanlık karelerinizi aynı normal fotoğraflarınızla tamamen aynı şekilde kaydedin, böylece sensörünüzün termal gürültü profilini oluştururken elinizde bulunan karanlık kareler de sensörün eğilim verilerini belirler.
Hem eğilim hem karanlık kareleri kalibrasyon sırasında fotoğraf görüntülerinden çıkartılacağından, onları düzeltmek için karanlık karelerinizi de kullanabilirsiniz.
Bununla birlikte, düz karelerle kalibre ediyorsanız, daireleri kalibre etmek için bir dizi eğilim karesi gerekecektir.
Karanlık kareleri uygulamak için kullanılabilecek çok sayıda program olmasına rağmen, burada iki popüler programa yoğunlaşacağız: DeepSkyStacker (ücretsiz) ve MaxIm DL (ticari).
DeepSkyStacker’da, sırasıyla Resim Dosyalarını Aç> Koyu Dosyaları; Düz dosyalar; Karanlık Düz Dosyalar; ve son olarak Ofset / Önyargı Dosyaları.
Tabii ki, sadece koyu çerçeveler uyguluyorsanız, diğer kalibrasyon setlerini yok sayabilirsiniz.
Seçilen veri dosyaları daha sonra Tümünü Kontrol Et’e tıklayarak son işlem için seçilir.
DeepSkyStacker’ın varsayılan parametreleri çok iyi çalışır, bu nedenle sadece Kontrol Edilen Resimlerin Kaydedilmesi’ni seçin ve Kayıt olduktan Sonra Yığın onay kutusunu işaretleyin.
Son olarak, görüntüleri kalibre etmek ve istiflemek için Tamam’ı tıklayın.
MaxIm DL, koyu çerçevelerin ilk önce koyu renkler üretmek için ilk olarak istiflendiği, ardından bunları istiflemeden önce otomatik olarak resim çerçevelerine uygulanan iki parçalı bir işlem kullanır.
Tipik bir karanlık çerçeve rastgele parazit gösterir; Bir master karanlık kare oldukça temizdir. İşlem> Yığın> Dosya Ekle’yi tıklayın, işlemek istediğiniz dosyaları seçin, Otomatik Kalibre et onay kutusunu işaretleyin.
Ardından Hizala sekmesine tıklayın ve Otomatik Yıldız Eşleştirme’yi seçin. Birleştir sekmesine gidin ve SD Maskesi’ni seçin.
Sonunda Git düğmesine tıklayın.
Bu makale ilk olarak BBC Sky at Night Magazine’in Aralık 2015 sayısında yayınlandı.6 Eylül 2019’da çevirildi. Steve Richards iyi bir astro fotoğrafçı ve astronomi ekipmanı uzmanıdır.