We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Portland Vazo, MÖ 1. yüzyılın ikinci yarısı ile MS 1. yüzyılın başlarına tarihlenen iki kulplu bir Roma amforasıdır. Vazoda, belki de Yunan Mitolojisinden Peleus ve Thetis'in evliliğini tasvir eden, minyatür bir efekt dekorasyonu vardır. Mülkiyet değişiklikleriyle ilgili uzun bir geçmişin ardından, MS 1845'te vazo British Museum'da parçalandığında bir felaket yaşandı. Neyse ki, o zamandan beri, Roma sanatının en iyi şaheserleri arasında bir kez daha hak ettiği yerini alabilmesi için özenle restore edilmiştir.
Özellikler
Vazo 24,5 cm yüksekliğinde ve maksimum 17,7 cm genişliğindedir. Vazo, opak beyaz kasalı cam tabakasıyla kaplanmış koyu kobalt mavisi renkli camın üflenmesiyle yapılmıştır. Beyaz camın geniş alanları daha sonra mavi alt tabakayı ortaya çıkarmak için çıkarıldı. Beyaz alanlar bırakılmış ve sahneleri tasvir etmek için kabartma olarak oyulmuştur. Dekorasyonun tarzı, akademisyenlerin parçayı Augustus (MÖ 27 - MS 14) dönemine tarihlendirmesine yol açmıştır. Dekoratif sahnelerin ayrıntılarının inceliği, en kaliteli Roma kesme taşlarıyla karşılaştırılabilir ve bu nedenle, olağanüstü yetenekli bir mücevher kesicinin veya şeker hastalığı.
İki kulplu amfora vazo sivri tabanını kaybettiğinden ve kabın ağzının kesiminde tuhaf bir şekilde düzensiz olduğundan eksiktir. Kaide, aynı tarzda oyulmuş ve Paris'i tasvir eden benzer renkli bir disk kullanılarak onarılmıştır. Böyle hassas bir nesnenin antik çağlardan günümüze kalmış olması dikkat çekici olsa da, MS 1. yüzyılın ortalarına tarihlenen ve bir üzüm hasadından sahneleri betimleyen benzer tipte bir vazo Pompeii'de bulunduğundan, vazo benzersiz değildir. Bununla birlikte, bu kameo-kesim kaplar, sadece iki nesile yayılan sınırlı bir süre içinde gerçekleştirilen Roma cam eşyalarında bir tür deney olarak kabul edilir, bu nedenle neredeyse kesinlikle yaygın olarak üretilmemiştir.
Dekoratif Sahneler
Vazodaki sahneler, her kulpun altında birer sakallı (belki boynuzlu) bir baş ile iki kısma ayrılmıştır. İlk sahnede, kırsal kesimde bir türbeden ayrılan ve pelerin giyen bir gencin dahil olduğu dört figür var. Adam, yılana benzeyen bir hayvanı okşamakla meşgul, yerde oturan yarı çıplak bir kadının kolunu tutmaktadır. Kadının üstünde, sağ elinde geleneksel yayı ve meşalesiyle uçan Eros figürü vardır. Sağda, iki ağaç arasında duran ve çenesi eline dayamış düşünceli bir ruh hali içinde tasvir edilen sakallı bir erkek var.
Vazonun diğer tarafındaki ikinci sahnede, hepsi tek bir ağaç fonunda kayaların üzerinde oturan üç figür görülmektedir. Solda, bir sütunun veya sütunun yanında genç bir erkek, ortada ise kolu kafasına kaldırılmış ve yere sarkan bir meşale tutan genç bir kadın var. En sağda, sol elinde bir asa veya asa tutan yarı giyimli başka bir kadın var.
Sahnelerin kesin önemi kesin olarak bilinmemekle birlikte, yaygın olarak tutulan bir spekülasyon, gösterinin Yunan mitolojisinden Thetis ve Peleus'un düğünü olduğudur. Diğer yorumlar, Büyük İskender'in annesi Olympias'ın hayallerini içerir. Bu, her iki sahnede de yatan kadın figürlerini Olympias, yılan İskender'in babası Zeus ve tapınağı terk eden genç erkeği İskender olarak yapacaktır. Bir başka yorum ise Julia Mammaea ve Roma imparatoru Alexander Severus'un benzer hikayesidir. Son olarak, bazıları Eros'lu sahnenin Mark Antony ve Kleopatra'yı gösterdiğini, ters sahnede Augustus'un Octavia'yı teselli ettiğini ve tanrıça Venüs'ün baktığını öne sürdü.
Aşk tarihi?
Ücretsiz haftalık e-posta bültenimize kaydolun!
Daha sonra Tarih
Vazo, MS 16. yüzyılda Roma'daki bir cenaze anıtında keşfedildi ve başlangıçta Alexander Severus'un kalıntılarını içeren mermer bir lahitten geldiğine inanılıyordu - şimdi hatalı kabul edilen bir iddia. Vazo, orijinal keşfinden bu yana neredeyse kesinlikle parlatıldı ve sahneler belki de yeniden düzenlendi. Birkaç kez sahiplerini değiştirdikten sonra - aralarında adı vazoya eklenen Barberini ailesi - ünlü bir antika koleksiyoncusu olan Portland Düşesi tarafından MS 1784'te satın alındı. Vazo her zaman ünlü olmuştur, ancak MS 1786'dan itibaren Josiah Wedgwood vazonun birkaç kopyasını siyah ve ardından açık mavi jasper-ware yaptığında daha da ünlü olmuştur. 1810'da Portland'ın 4. Dükü, vazoyu kalıcı sergi için Londra'daki British Museum'a ödünç verdi.
Görünüşe göre artık tüm zamanlar için güvenli olan Portland Vazo, 1845'te sarhoş bir paranoyadan muzdarip bir ziyaretçi müzeye anlaşılmaz bir şekilde yontulmuş bir taş sergiyi alıp vazoyu içeren cam dolaba fırlattığında kaderin son bir cilvesine maruz kalacaktı. . Gemi 80'den fazla parçaya bölündü. John Doubleday tarafından hemen bir restorasyon yapıldı ve olay sadece vazonun zaten hatırı sayılır gizemini ve şöhretini artırmaya hizmet etti. British Museum, vazoyu doğrudan 1945 CE'de satın aldı ve o zamandan beri, sonuncusu MS 1989'da olmak üzere iki kez daha söküldü ve restore edildi.
Çömlekçilik Tarihinde Bu Gün
Hit Parade #9: Portland Vazosu
Bu vazoyu özellikle sevmiyorum. Stili sıkı ve kısıtlanmış buluyorum. Ama bu, seramiklerin en iyiler listesine girer.
Josiah Wedgwood'un Portland Vazo'su hakkında ciltler yazıldı, c. 1790. Esasen, siyah bir "bazalt" gövde (Wedgwood'un birçok isimlendirme maskaralıklarından biri) üzerinde beyaz fışkırtmalarla 9½" boyunda. Bu, MS 1 civarında yapılmış bir Roma kameo cam vazosunun seramikten bir kopyasıdır. Birçok kişi onu hem Wedgwood hem de İngiltere'nin Sanayi Devrimi için tanımlayıcı bir Başyapıt olarak selamladı.
Josiah Wedgwood adını Portland Vazo ile yaptı. Ama servetini devam eden “Queen's Ware” serisiyle yaptı. Bu ancak Vazoyu yapmadan önce biriktirdiği teknik bilgi sayesinde mümkün oldu.& #160
Wedgwood, Portland Vazosunu kişisel gözlemlerinin ötesinde seramik kimyası hakkında hiçbir şey bilmeden yaptı. (Jeoloji, daha 20 yıl boyunca tanınan bir bilim bile değildi.) Ve onun bazı malzemeleri bir okyanustan ve Avrupalılarla savaş halindeki insanların sahip olduğu bölgelerden geldi. Ve pratikte hiçbir harita ya da harita yoktu. Bu bölgelerdeki yollar. Ve Vazo'nun görüntüsü (orijinal kamera hücresi camında olduğu gibi) uzun bir sürekli daldı. Ve o uzun sürekli dal, uygulamada lekelenmedi (yakından bakın) . Ve sap deforme olmadı, çatlamadı. Ve kurutma ve pişirme sırasında açık kaldı. Ve tüm işlem tekrarlanmak üzere yapıldı. Ve bu işlemler, yeni bir seramik kaynağı oluşturdu. (O olmasaydı biz nerede olurduk?)&160 Ve onun çabaları, "endüstri" kelimesi için tamamen yeni bir anlamın ortaya çıkmasına yardımcı oldu.
Pek çok çömlekçi, Wedgwood'un sanayileşme çabalarını, herhangi bir WalMart'ta veya alışveriş merkezinde bulunan günümüzün ucuz ithal malları olduğu mantıksal sonucu, el yapımı çanak çömleklerin belası olarak görüyor.
Belki. Ama bir ters taraf da var. Neredeyse bir gecede, işçi sınıfının geniş bir kesimi artık rafine seramikleri karşılayabilirdi. Bu tamamen bir pazarlama hilesiydi, kesinlikle. Ama bu andan önce , korkunç derecede süslü olan her şey çoğu insan için ulaşılamazdı. Artık kitleler kendi evlerinde güzel sanatlara sahip olmayı arzulayabilirdi.
Bu vazonun yaptığı işi çok az nesne taşır.
Bu son ifadeden şüphe duyuyorsanız, tercihen kendi seramik en iyi hit listenizi yapmadan önce bir süre Portland Vazo gibi bir şey yapmayı deneyin…
Staffordshire Çömlekçiliği ve Tarihi. Josiah Wedgwood. McBride Nast & Co./New York & London. 1913.
Dünyayı Değiştiren Harita. Simon Winchester. Harper Perennial/Londra. 2009.
144 yıllık bir restorasyon – Portland Vazosunun Roma ihtişamına nasıl kavuştuğu
Hepimiz oradaydık. Bir haftalık içki seansına gidiyorsunuz, kendinizi British Museum'da buluyorsunuz ve sonunda sarhoş bir şekilde Portland Vazosuna bir heykel fırlatıyor, paha biçilmez bir Roma eserini parçalara ayırıyorsunuz ve tam restorasyonu 144 yıldan fazla sürüyor.
Portland Vazo, 7 Şubat 1845'te çok fazla biradan sonra William Lloyd'un araya girmesinden önce uzun ve çeşitli bir yaşam sürmüştü. MS 1 ile MS 25 arasına tarihlendirilmiştir ve muhtemelen dünyanın en ünlü cam objesidir. yüzyıllar boyunca sayısız cam ve porselen üreticisine ilham kaynağı olmuştur.
Portland Vazosunun, Roma'nın birkaç mil güneydoğusunda bir mezar anıtında 3. yüzyıl Roma İmparatoru Alexander Severus'a ait büyük bir mermer lahit içinde keşfedildiği düşünülmektedir. Vazodan ilk kaydedilen söz 1600 yılında, onu Cardinal del Monte'ye ait bir koleksiyonun parçası olarak gören Fransız antikacı Nicolas-Claude Fabri tarafından yapılmıştır.
Kardinal del Monte'nin 1626'daki ölümünün ardından Vazo, 150 yıl boyunca birlikte kaldığı Barberini Ailesi'ne geçti. Maffeo Barberini - ya da daha iyi bilinen adıyla Pope Urban VIII - özellikle Vazoya düşkündü. Roma'daki en güçlü aileye ait olmak, Vazo'nun önümüzdeki iki yüzyıl boyunca Roma'nın en ünlü eserlerinden biri haline gelmesi anlamına geliyordu.
Vazo, 1770'lerde Donna Cordelia Barberini-Colonna'nın şans eseri kumar oynaması ve borçlarını ödemek için Barberini Ailesi yadigarını satmak zorunda kalmasıyla İngiltere'ye gitti. James Byres adlı bir İskoç satıcısı onu satın aldı ve İngiltere'nin Napoli Büyükelçisi Sir William Hamilton'a sattı. 1784'te Sir William, onu Portland Düşesi'ne sattı, ancak 18 ay içinde vefat ettiği için satın alımının tadını çıkarmak için çok az zamanı vardı.
Portland Vazo müzayedesine çıkarıldı, ancak ailede kaldı, Düşesin oğlu Portland'ın Üçüncü Dükü onu satın aldı. Kısa bir süre sonra, Dük Vazoyu, eseri siyah beyaz jasperware çömleklerde yeniden yaratmak için dört yıl harcayan Josiah Wedgewood'a ödünç verdi. Wedgewood sonunda başarılı oldu ve İngiltere'deki esere olan ilginin artmasına neden olan Portland Vazosuna olan saygılarıydı.
Portland Vazo, Wedgewood'un kopyalarını tamamladıktan sonra sergilenmek üzere British Museum'a ödünç verildi ve şu anda Vazo'nun sahibi olan Portland'ın Dördüncü Dükü'nün bir arkadaşı 1810'da tabanı kırdığında, kalıcı olarak Müzeye transfer edildi. tutmak. Belki de Dördüncü Dük, 35 yıl sonra ne olacağını bilseydi farklı bir karar alırdı.
Lloyd'un bir haftadan uzun süredir içki içtiği ya da kendi deyimiyle “önceki bir hafta boyunca müsamahasızlığa düşkün olduğu bildirildiğine göre, 7 Şubat günü saat 15:45'te Müzeye girdi. Büyük bir bazalt parçası aldı, Persepolis harabelerinden bir anıtın parçası ve Portland Vazosunun saklandığı cam kasaya attı. Heykel camı ve Vazo'nun kendisini parçaladı. Saniyeler içinde 'Lloyd' 1800 yıl ayakta kalan bir eseri 189 parçaya dönüştürdü.
Bugünün parasıyla 367 sterline eşdeğer 3 sterlin para cezasına çarptırıldı. Lloyd para cezasını ödeyemedi ve bunun yerine kimliği belirsiz bir hayırsever serbest bırakılmasını sağlamak için para cezasını ödeyene kadar iki ay hapis yattı. Daha sonra William Lloyd'un sahte bir isim olduğu ve Vazoyu yok eden kişinin aslında İrlanda'da kayıp olduğu bildirilen William Mulcahy adında bir Trinity College öğrencisi olduğu ortaya çıktı.
Mulcahy'nin gerçek kimliği, sorunlu geçmişi ve yoksul ailesiyle birlikte ortaya çıktığında, Dördüncü Dük, Mulcahy'ye veya ailesine daha fazla sorun getirmek istemediğini söyleyerek Vazo'ya verilen zarar için hukuk davası başlatmayı reddetti. Bunun yerine Dük, Vazo'nun yok edilmesini kontrol edemeyecekleri bir çılgınlık veya delilik eylemi olarak tanımladı.
Dikkatler daha sonra Portland Vazosunun restorasyonuna çevrildi. British Museum'un restoratörü John Doubleday, ilk girişimde bulunan kişi oldu ve onunki nispeten başarılı oldu. Ancak Doubleday 37 çok küçük parçayı değiştiremedi. Bu parçalar Müzenin bir başka restoratörü tarafından Bay G.H. Gabb'dan Vazo'nun her parçası için bir tane olmak üzere 37 farklı bölmeden oluşan bir kutu oluşturması istendi.
Portland Vazo ile British Museum Restoratörü John Doubleday
Kutu tamamlanmadan önce, hem Doubleday hem de kutuyu görevlendiren British Museum'daki restoratör arkadaşı vefat etti. Kutuyu ve parçaları almaya kimse gelmedi ve bu nedenle Bay Gabb'ın kendisinin öldüğü 1948'e kadar unutuldular. Vasiyetini yerine getiren Bayan Amy Reeves, Bay G.A.'yı getirdi. Bay Gabb'ın eşyalarına değer veren Croker'dı ve kutuyu bulan ve kimlik tespiti için British Museum'a gönderen de Croker'dı.
Eksik parçaların bulunması iyi bir zamanda geldi. 1948 yılına gelindiğinde, Portland Vazosunun orijinal restorasyonu eskimiş görünmeye başlamıştı ve bu nedenle Vazoyu söküp yeniden inşa etme kararı alındı. Konservatör J.W.R Axtell, daha küçük parçalarla uğraşmasına rağmen, bu sefer restorasyon işinden sorumluydu ve Şubat 1949'da tamamlanan yeniden inşa edilen Vazoya 37 parçadan sadece üçünü yerleştirmeyi başardı.
1980'lerin sonunda, Axtell'in restorasyonu sararıyordu. Vazo o kadar kırılgan hale gelmişti ki, diğer sergiler gezi için British Museum'dan ayrıldı. Sezar'ın Camı sergi, Portland Vazo geride kalmak zorunda kaldı. Yapıştırıcı teknolojisinin, daha uzun süreli bir onarım sağlamak için son girişimden bu yana 40 yıl içinde yeterince ilerlediği umuduyla başka bir restorasyon yapılmasına karar verildi.
Bunun anahtarı, görev için doğru epoksiyi bulmaktı. Nigel Williams ve Sandra Smith, Portland Vazosunun üçüncü restorasyonunu gerçekleştirmeden önce, çok sayıda epoksi reçinesini test ettiler ve sonunda Hxtal NYL-1 Clear Epoxy'ye yerleştiler. Hxtal NYL-1, önemli miktarda doğrudan ışığa maruz kaldıktan sonra bile olağanüstü sararmama özelliklerine sahiptir.
Portland Vazosunun önceki restorasyon girişimlerinde renk bozulmasının ana sorun olduğu kanıtlanmıştı, ancak Hxtal NYL-1 Epoxy ile bu bir sorun olmayacaktı. Hxtal NYL-1 Epoksi Reçinenin uzun vadeli şeffaf nitelikleri, sağladığı süper güçlü bağla birleştiğinde, Portland Vazosunun en az bir yüzyıl daha herhangi bir koruma veya restorasyon çalışması gerektirmesi beklenmiyor.
Portland Vazosunun restorasyonu büyük bir olay haline geldi. Basının ilgisi büyüktü ve BBC Tarih ve Arkeoloji Birimi, Williams ve Smith'i sürece başlarken filme almak için hazırdı.
Vazoyu kapsamlı bir şekilde fotoğraflayıp çizerek, kurutma kağıdıyla içini ve dışını sarmadan önce her parçanın konumunu kaydederek başladılar. Daha sonra, üç gün boyunca çözücülerle enjekte edilen bir cam kurutucuda oturdu, önceki onarımların yapışkan bağlarını parçaladı ve Vazoyu, Mulcahy'nin 100 yıl önce parçaladığı parçalara geri döndürdü.
Her parça, Portland Vazosunun geçmiş restorasyonlarında kullanılan önceki yapıştırıcıların tüm izlerini kaldırarak Williams ve Smith tarafından ayrı ayrı temizlendi. O zaman parçaları birleştirmek Hxtal NYL-1'in işiydi. Sertleştirme işlemine, cam onarımında daha fazla kontrol sağlamak için kullanılabilen ultraviyole ışık yardımcı oldu. Artık sadece UV ışığına maruz kaldığında yapışan özel olarak formüle edilmiş cam yapıştırıcılar bile var.
Restorasyon sırasında bazı endişeli anlar yaşandı. Williams ve Smith, bir parçanın yerleştirilmesinin diğerinin takılmasını engellediği herhangi bir tuzak kullanarak Vazoyu yeniden inşa etmekten kaçınmaya karar vermişlerdi. Bunun neredeyse imkansız olduğu kanıtlandı ve Vazo 1988 Noelinde tamamlanmak üzereyken, son birkaç parçayı sığdırmak için Vazo'nun bir kısmını yıkmak zorunda kalabilecekleri korkusuyla tatil için ayrıldılar ve altı aylık işi söküp attılar. süreç içerisinde.
Williams Noel'in çoğunu durum hakkında endişelenerek geçirdi, ancak o ve Smith Yeni Yılda işe döndüklerinde Vazo'nun üstünü mükemmel bir şekilde tamamlamayı başardılar. Restorasyon seleflerinin yapamadıklarını bile başardılar ve 37 kayıp parçanın çoğunu yeniden birleştirdiler. Herhangi bir boşluk mavi veya beyaz reçinelerle dolduruldu.
Portland Vazo'nun restorasyonu dokuz ay sürdü ve projenin sonunda Williams kararını verdi: “”İyi gidiyor… ama Noel'imi mahvetti.” Güzel bir eseri korumak için değerli bir fedakarlık. 100 yıllık büyüleyici bir tarih.
Portland vazosu
Portland vazosu MS 1. yüzyıldan kalma, beyaz süslemeli, koyu mavi bir Roma cam vazosu. 18. yüzyılda Düşes tarafından satın alındı. Portland1845'te yıkılmış, şimdi British Museum'dadır, ustaca ve özenle restore edilmiştir.
Bu makaleden alıntı yap
Aşağıdan bir stil seçin ve metni kaynakçanız için kopyalayın.
ELIZABETH KNOWLES "Portland vazosu." Oxford Sözlüğü ve Masal Sözlüğü. . ansiklopedi.com. 17 Haziran 2021 < https://www.encyclopedia.com > .
ELIZABETH KNOWLES "Portland vazosu." Oxford Sözlüğü ve Masal Sözlüğü. . 17 Haziran 2021'de Encyclopedia.com'dan alındı: https://www.encyclopedia.com/humanities/dictionaries-thesauruses-pictures-and-press-releases/portland-vase
Alıntı stilleri
Encyclopedia.com size Modern Language Association (MLA), The Chicago Manual of Style ve American Psychological Association'dan (APA) ortak stillere göre referans girdileri ve makalelerden alıntı yapma olanağı verir.
"Bu makaleden alıntı yap" aracında, mevcut tüm bilgilerin o stile göre biçimlendirildiğinde nasıl göründüğünü görmek için bir stil seçin. Ardından metni kopyalayıp kaynakçanıza veya alıntı yapılan eserler listesine yapıştırın.
Portland Vazo: Klasik Uzmanlık, Etki, Yıkım ve Koruma
30 BCE ile 25 CE arasında yaratılan ve Rönesans'tan beri bilinen bir Roma minyatür cam vazosu olan Portland Vazo, 18. yüzyılın başlarından itibaren birçok cam ve porselen üreticisine ilham kaynağı oldu. Menekşe mavisi camdan yapılmış, yaklaşık 25 santimetre yüksekliğinde ve 56 çevresi vardır ve yedi insan ve tanrı figürünü betimleyen tek bir sürekli beyaz cam kamera hücresi ile çevrilidir. "Altta, yine mavi ve beyaz renkte, üzerinde Frig şapkasına bakılırsa Paris ya da Priam'a ait olduğu tahmin edilen bir kafa gösteren bir minyatür cam disk vardı. Bu yuvarlaklığın vazoya ait olmadığı açık. 1845'ten beri ayrı olarak sergilenmektedir. Antik çağda veya sonrasında bir kırılmayı onarmak için eklenmiş olabilir veya orijinal bir amfora formundan (Pompeii'den gelen benzer bir mavi cam kameo kabı ile paralel) bir dönüşümün sonucu olabilir. en az 1826'dan itibaren."
"Vazodaki resimlerin anlamı belirsiz ve tartışmalı. Tasvirlerin yorumları deniz ortamını (bir ketos veya deniz yılanının varlığından dolayı) ve bir evlilik teması/bağlamını (yani bir Birçok bilim adamı (hatta Charles Towneley bile) figürlerin tek bir ikonografik diziye uymadığı sonucuna varmıştır."
"Cameo-cam kapların tümü, muhtemelen, üfleme tekniği (yaklaşık MÖ 50'de keşfedildi) henüz emekleme dönemindeyken, deneyler olarak yaklaşık iki kuşak içinde yapılmıştır. Son araştırmalar, minyatür cam kapların çoğu gibi, Portland vazosunun, daldırma-bindirme yöntemiyle yapıldı, burada uzun bir cam kabarcığı, ikisi birlikte üflenmeden önce kısmen beyaz camdan bir potaya (ateşe dayanıklı kap) daldırıldı.Soğuduktan sonra beyaz tabaka tasarımı oluşturmak için kesildi "
"19. yüzyıldan bir kopya yapmak için yapılan çalışmanın inanılmaz derecede zahmetli olduğu kanıtlandı ve buna dayanarak Portland Vazosunun orijinal zanaatkarını üretmek için iki yıldan az olmamak üzere almış olması gerektiğine inanılıyor. Kesim muhtemelen yetenekli bir mücevher tarafından yapıldı. Kesicinin Dioskourides olabileceğine inanılıyor, çünkü onun tarafından benzer bir dönemde kesip imzaladığı taşlar."
Geleneksel olarak vazonun Fabrizio Lazzaro tarafından Roma yakınlarındaki Monte del Grano'daki İmparator Alexander Severus'un mezarında keşfedildiğine ve 1582 civarında bir süre kazıldığına inanılıyordu.
Vazoya ilk belgelenmiş referans, Fransız bilgin Nicolas Claude Fabri de Peiresc'in ressam Peter Paul Rubens'e yazdığı 1601 tarihli bir mektuptur ve burada İtalya'daki Kardinal Francesco Maria Del Monte koleksiyonunda olduğu gibi kaydedilmiştir. Daha sonra Barberini ailesi koleksiyonuna (Barberini Faun ve Barberini Apollo gibi heykelleri de içeriyordu) geçti ve burada yaklaşık iki yüz yıl kaldı ve Maffeo Barberini'nin, daha sonra Pope Urban VIII'in hazinelerinden biri oldu.
1778'de Napoli'deki İngiliz büyükelçisi Sir William Hamilton, onu James Byres'ten satın aldı. "İskoçyalı bir sanat tüccarı olan Byres, onu Palestrina Prensesi Donna Cornelia Barberini-Colonna tarafından satıldıktan sonra satın almıştı. Vazoyu Barberini ailesinden devralmıştı. Hamilton, ölümünden sonra bir sonraki izninde onu İngiltere'ye getirdi. ilk karısı Catherine 1784'te yeğeni Mary'nin yardımıyla Portland 2. Dükü William Bentinck'in dul eşi ve dolayısıyla dul Portland Düşesi Margaret Cavendish-Harley'e özel bir satış ayarladı. oğlu William Cavendish-Bentinck, 1786'da Portland 3.
"Üçüncü Dük orijinal vazoyu Josiah Wedgwood'a (aşağıya bakınız) ve ardından saklaması için British Museum'a ödünç verdi, bu noktada "Portland Vazosu" olarak adlandırıldı. 1810'da dördüncü Dük tarafından oraya kalıcı olarak yatırıldı, bir arkadaşının tabanını kırmasından sonra Orijinal Roma vazosu, Portland 6. Dükü William Cavendish-Bentinck'in Christie's'de satışa çıkardığı üç yıl (1929-32) dışında, 1810'dan beri British Museum'da kaldı. Rezervine ulaşamamış, 1945 yılında James Rose Vallentin'in vasiyetiyle Müze tarafından Portland 7. Dükü William Cavendish-Bentinck'ten satın alınmıştır. . . .
"Üçüncü Dük, vazoyu Josiah Wedgwood'a ödünç verdi, daha önce kendisine 'İngiltere'ye getirilen en iyi sanat eseri ve heykeltıraş tarafından çaba sarf ettiğiniz mükemmelliğin zirvesi gibi görünüyor' olarak tanımlattı. John Flaxman. Wedgwood, vazoyu camda değil jasperware'de çoğaltmak için dört yıl boyunca özenli denemeler yaptı.Çatlama ve kabarmadan (Victoria ve Albert Müzesi'ndeki örnekte açıkça görülebilen) rölyeflere kadar kopyalarıyla ilgili sorunları vardı. 1786'da Jasper rölyefini cam orijinalin inceliği ve inceliğine uyacak kadar ince bir şekilde uygulayamayacağından korktu. kopyalar (V&A da dahil olmak üzere bu baskının bir kısmı ile, rölyefleri gri renkte alttan kesme ve gölgelendirme kombinasyonuyla kamera hücresinin inceliğini kopyalar) ve bu onun son büyük başarısını gösterir.
"Wedgwood, ilk baskıyı Nisan ve Mayıs 1790 arasında özel gösteriye koydu, bu sergi o kadar popüler oldu ki, Londra'daki halka açık showroomlarında gösteriye başlamadan önce ziyaretçi sayıları yalnızca 1900 bilet basmakla sınırlandırılmak zorunda kaldı. (Özel gösteriye bir bilet) Samuel Alkin tarafından resmedilen ve 'Bay Wedgwood'un The Portland Vase, Greek Street, Soho, 12'den 5'e kadar olan kopyasını görmeye giriş' ile basılan sergi, Victoria ve Albert Müzesi'nin British Museum'da sergilenen Wedgwood kataloğuna bağlandı. Galeriler.) V&A kopyasının yanı sıra (Wedgwood'un torunu doğa bilimci Charles Darwin'in koleksiyonundan geldiği söylenmektedir), diğerleri Fitzwilliam Müzesi'nde bulunmaktadır (bu, Wedgwood tarafından Erasmus Darwin'e gönderilmiş ve onun soyundan gelenlerin ödünç verdiği kopyadır). 1963'te Müze ve daha sonra onlara satıldı) ve British Museum'daki Prehistorya ve Avrupa Bölümü.
"Vazo, aynı zamanda, Benjamin Richardson'ın bu başarıyı elde edebilen herkese 1000 poundluk bir ödül vermesiyle, camdaki kamera hücresi çalışmasını çoğaltmak için bir 19. yüzyıl yarışmasına ilham verdi. Cam yapımcısı Philip Pargeter, üç yıl sonra bir kopyasını yaptı ve John Northwood onu oydu, ödülü kazanmak için Bu kopya Corning, New York'taki Corning Cam Müzesi'ndedir.
Vandalizm ve Yeniden Yapılanma
"7 Şubat 1845'te vazo, sarhoş bir şekilde yakındaki bir heykeli kasanın üzerine fırlatan William Lloyd tarafından hem onu hem de vazoyu paramparça eden William Lloyd tarafından paramparça edildi. ve otuz yedi küçük parça kayboldu.Görünüşe göre bir kutuya konulmuş ve unutulmuşlar. 1948'de, bekçi Bernard Ashmole, Putney'li Bay Croker'dan bir kutuda otuz yedi parça aldı. 1845'te ilk restoratör Bay Doubleday bu parçaların nereye gittiğini bilmiyordu.Bir meslektaşı bunları bir kutu yapımcısı olan Bay Gabb'a götürmüştü. Meslektaşı öldü, kutu asla toplanmadı, Gabb öldü ve vasisi Bayan Revees, Croker'dan müzeye onları teşhis edip edemeyeceklerini sormasını istedi.Dük'ün torunları nihayet vazoyu 1945'te müzeye sattı.
"1948'de restorasyon eskimiş görünüyordu ve vazoyu tekrar restore etmeye karar verildi, ancak restoratör sadece üç parçayı değiştirmede başarılı oldu. Bundan gelen yapıştırıcı zayıfladı, 1986'da vazoya hafifçe vurulduğunda eklemler takırdadı. Üçüncü ve Mevcut rekonstrüksiyon 1987 yılında, yeni nesil konservatörlerin vazonun ortaya çıkışı sırasındaki durumunu uluslararası bir Roma camı sergisinin odak parçası olarak değerlendirdiği ve serginin sonunda rekonstrüksiyon ve stabilizasyon ile devam edilmesine karar verildiğinde gerçekleşti. Tedavi bilimsel ilgi gördü ve basında yer aldı. Vazo, sökülmeden önce parçaların konumunu kaydetmek için fotoğraflandı ve çizildi. BBC, koruma sürecini filme aldı. Daha önceki tüm yapıştırıcılar başarısız olmuştu, bu yüzden, müzedeki koruma bilim adamları, kalıcı olacak bir tane bulamamıştı. birçok yapıştırıcıyı uzun süreli stabilite için test etti.Son olarak, mükemmel yaşlanma özelliklerine sahip bir epoksi reçine seçildi. restorasyonlar sırasında bazı parçaların kenarlarının törpülenmiş olması nedeniyle daha da zorlaşmıştır. Bununla birlikte, birkaç küçük kıymık dışında tüm parçalar değiştirildi. Hala eksik olan alanlar mavi veya beyaz reçine ile dolduruldu.
"Yeni korunmuş Portland Vazo sergilenmek üzere iade edildi. Orijinal hasarın küçük bir işareti görülebilir ve hafif temizlik dışında, vazo uzun yıllar boyunca büyük koruma çalışmaları gerektirmemelidir." (Portland Vazo ile ilgili Wikipedia makalesi, 11-10-2009'da erişildi)
Portland Vazo
Çevrimiçi mağazadan satın aldığınız herhangi bir şeyden tamamen memnun değilseniz, lütfen teslimattan sonraki 14 gün içinde Müşteri Hizmetleri ile iletişime geçin.
Portland Vazosunun Roma İmparatoru Augustus (MÖ 27-14) döneminde yapıldığı düşünülmektedir. Olağanüstü teknik beceriye sahip bir eser, kesin anlamı çok fazla tartışma ve yoruma neden olan aşk ve evlilik sahneleriyle süslenmiştir.
Bu kitap, vazoyu Octavia, Anthony ve Kleopatra arasındaki dramatik ilişkiler bağlamında ayarlayarak heyecan verici yeni bir okuma sunuyor. Aynı zamanda, İtalya'daki en eski kayıtlardan Sir William Hamilton ve Portland Dükleri tarafından satın alınmasına kadar vazonun canlı tarihini ve Josiah Wedgwood gibi İngiliz zanaatkarlar üzerindeki kalıcı etkisini araştırıyor.
- Ürün Kodu: CMC50222
- Yazar: Susan Walker
- Sayfalar: 64
- Boyutlar: Y21 x L14.7cm
- Marka: British Museum
- Çizimler: 15 renkli ve 5 s/b
- Posta Ağırlığı: 0.16 Kg
Portland Vazosunun Roma İmparatoru Augustus (MÖ 27-14) döneminde yapıldığı düşünülmektedir. Olağanüstü teknik beceriye sahip bir eser, kesin anlamı çok fazla tartışma ve yoruma neden olan aşk ve evlilik sahneleriyle süslenmiştir.
Bu kitap, vazoyu Octavia, Anthony ve Kleopatra arasındaki dramatik ilişkiler bağlamında ayarlayarak heyecan verici yeni bir okuma sunuyor. Aynı zamanda, İtalya'daki en eski kayıtlardan Sir William Hamilton ve Portland Dükleri tarafından satın alınmasına kadar vazonun canlı tarihini ve Josiah Wedgwood gibi İngiliz zanaatkarlar üzerindeki kalıcı etkisini araştırıyor.
Portland Vazo - Tarihçe
Ünlü Portland Vazosunun 21. Yüzyıldan kalma bir kopyasını oluşturmak için yakın zamanda bir proje başlatıldı. Proje, işimi Stourbridge'deki Wollaston Yolu üzerindeki Ruskin Glass Center'a taşıdıktan sonra Ian Dury ile aramızda geçen konuşmanın sonucuydu. Orijinal Portland Vazo, minyatür camdan yapılmıştır ve MÖ 30-20 yıllarına tarihlenmiştir.
&lsquoStourbridge Twenty Twelve Portland Vazo&rsquo, tarihin en önemli cam parçalarından biri olan Portland Vazosunun bir kopyasını üstlenmemizi gördü. Stourbridge'deki 400 yıllık cam yapımının kutlanmasında olduğu gibi projeyi daha da önemli kılan şey. Proje, British Museum'dan Dr Paul Roberts'ın desteğini bile aldı.
Stourbridge'de bir replika yaratan son kişi, 1874'te John Northwood'du. 1873'te, Wordsley'deki Red House Glass Works'ün sahibi Phillip Pargeter, Northwood'a ünlü Roma Portland Vazosunun bir reprodüksiyonunu yapma olasılığı hakkında yaklaştı. Pargeter, Northwood ile boşluğu üretmekten sorumluydu ve daha sonra karmaşık tasarımı oymakla görevlendirildi.
Tüm çalışmalar, ziyaretçilerin tanık olması için Ruskin Glass Center'da şantiyede gerçekleştirilmiştir. Kullanılan cam Plowden & Thompson'dan temin edildi, Cameo boş cam daha sonra uzman cam üreticisi Richard Golding tarafından üflendi ve sonunda parçayı oymak için zevk ve ayrıcalığa sahip oldum.
Portland Vazo - Tarihçe
Orijinal Portland Vazo, beyaz figürlerle süslenmiş lacivert camdan MS 1. yüzyıla ait bir Roma eseridir ve kameo camın hayatta kalan en iyi Roma örneği olduğu kabul edilmektedir. 1580'lerin başlarında Roma'nın dışında bir lahitte keşfedildiği söyleniyor, ancak şu anda ortaya çıkarılmasına dair çağdaş bir belge yok gibi görünüyor. On yedinci yüzyılın başlarında, Ağustos 1626'da ölen ve varisi Alessandro'nun Kardinal Antonio Barberini'ye sattığı Kardinal Francesco Maria Borbone del Monte'ye aitti. Vazo, 150 yıl boyunca saraylarında görkemli tablolar ve heykeller sergileyen Roma'nın seçkin sanat koleksiyoncuları Barberini ailesinin elinde kaldı. Bazen Barberini Vazo olarak da adlandırılır. Vazo daha sonra İtalya'da yaşayan bir İskoç mimar olan James Byres tarafından satın alındı, o da 1780'lerin başında onu oldukça ilginç bir geçmişe sahip Sir William Hamilton ve İngiliz'e sattı. 1784 civarında Sir William Hamilton İngiltere'deydi ve Portland Düşesi Margaret, Napoli'den getirdiği vazoyu gördü. Onunla büyülendi ve koleksiyonu için aradı. Margaret was not able to enjoy her new vase for long, since she died on July 17, 1785, about a year after acquiring it. Margaret's son, the duke of Portland, purchased the ancient Roman vase and in 1810, after a family friend broke off the vase's base, lent it to the British Museum, where it presumably would be safe and could be enjoyed by a wide audience. In 1845, while in the British Museum (where it is now), the vase was smashed by a drunken museum goer, necessitating skillful and painstaking restoration.
In 1790, Josiah Wedgwood produced a limited edition of 'Portland Vases' done in a black jasperware he called 'basalt ware.'' The edition of porcelain vases is based directly on the original Portland vase in shape and surface design. The first edition of 30 vases was a huge success and Wedgwood would go on to reissue the design many times. Jasperware was so successful that it was even copied later by both Meissen and Sèvres. Wedgwood's neoclassic jasperware vases have proven remarkably impervious to changing tastes and may still be purchased today as the factory is still in operation.
Josiah Wedgwood was a man of many interests and was known to be an ardent supporter of liberal causes. He was a leader in the abolition of slavery movement as well as a supporter of both the American war of independence and the French revolution. He was also known as an inventor, and his invention of the pyrometer, a device for measuring high temperatures (invaluable for determining kiln heats for firings), earned him commendation as a fellow of the Royal Society. Among the many brilliant scientists with whom he was friends or collaborated was Erasmus Darwin, who encouraged him to invest in steam-powered engines. In 1782, Wedgwood's Etruria factory was the first to install such an engine. Wedgwood's daughter Susannah was the mother of Charles Darwin.
Allegedly found in a sarcophagus in the vicinity of Monte del Grano, the vase was initially in the collection of the Italian Cardinal Francesco Maria Bourbon Del Monte and then came into the possession of the Barberini in 1642 and was kept in the Palazzo Barberini . In older representations it is therefore sometimes also referred to as a barberini vase. In 1780 it became the property of a Scotsman and was then sold to Sir William Hamilton , the English envoy in Naples. The next owner was Margaret Cavendish Bentinck , Duchess of Portland, on whom the current name for the vase goes back, and later her son William Cavendish-Bentinck, 3rd Duke of Portland . Finally, the vessel came on loan to the British Museum in London in 1810 . In 1845 the vase was deliberately smashed into 189 pieces by a 19-year-old Irish student the restorer John Doubleday then put the parts back together again. In 1945 the British Museum was finally able to purchase the valuable piece.
Since 1790, the Portland vase has also served as the company logo of the Josiah Wedgwood & Sons porcelain manufacturer . This company also copied it in the form of special stoneware , so-called Wedgwoodware . John Keats ' Bir Yunan Urn üzerinde Ode is said to be inspired by the Portland Vase.
In more recent times, the ancient origin of the Portland vase has been disputed. Instead, the art dealer Jerome M. Eisenberg attributed it to a Renaissance artist he argued that the art of making cameos was far more developed on the Portland vase than on comparable antique vessels, so the amphora must be younger than this. In addition, the mythological figures depicted cannot be clearly classified it could be an inaccurate reproduction of a scene with Mars and Rhea Silvia , which can be seen on a sarcophagus from the Villa Mattei in Rome and has been well known since the Renaissance. After all, the winged, floating Eros is highly unusual for an ancient representation. Eisenberg's thesis was rejected by the experts at the British Museum. However, the exact age of the vase cannot be determined as it would damage the vessel.
Thursday 29th October – The Portland Vase
If you think you know the answer to the question “What did the Romans ever do for us?” ..…..You do? …….Yes, you know about their-straight roads, towns built in strategic spots an enormous east/west wall to stop the Picts from moving south. Maybe you could also mention, bridges and aqueducts, the introduction of regular hot baths, for some, You may even score points for remembering under floor heating….. …but that’s all heavy engineering sort of stuff. What of the finer life-enriching things did we get from them?
Come along to Clent Parish Hall, Church Ave, DY9 9QT , for 8pm and you’ll find out how the clever socks Romans not only created durable glass for day to day use but also some of the loveliest glass vases ever seen. The Portland Vase was a magnificent example of Roman artistry and skill.
Ian Dury ve Terri Louise Colledge are our speakers. Exceptionally skilled themselves they can be found creating their own beautiful glass objects at The Glasshouse /Ruskin College, Amblecote, Stourbridge. DY8 4HF. Ian Dury is Heritage Officer of the Webb Corbett Visitor Centre which is part of the same site and well worth a visit. – Between them they will tell us just what happened to the famous Portland Vase, an exhibit at The British Museum and how, in 2012, Ian co -ordinated the project which undertook the challenge to recreate The Portland Vase, as part of a 4oo year celebration of glass making in Stourbridge. Terri carried out the meticulous work over very many hours. They hoped that their endeavors would allow a new generation a chance to understand and marvel at this fine glass wonder of the Roman world.
It will be an illustrated talk. Visitors are very welcome. Small entrance charge which includes refreshment.