We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Başparmak aşağı
Alışkın olduğumdan farklı bir saat dilimindeyim. Geç. Ama Ali'yi aramak için ülke dışına çıkmak zorunda kalmamayı seviyorum. Farımı ayarlıyorum ve gürültüyü gizlemek için battaniyeyi yüzüme atıyorum. Tam bir kahkaha patlamasının geldiğini hissediyorum. Açık olmak gerekirse, farlara ihtiyacım yok. Bu evde elektrik dolu ama far takmak kendimi evimde hissettiriyor. On yıl boyunca ABD'ye girip çıktıktan sonra, bazen kendi ülkemde olmak yabancı geliyor.
ALI: Dün gece ona sordum, neden gün boyunca mesajlarımı geri vermiyorsun? Bu arada 3 kadeh şarap içtim. Ona soruyu sormaya korkuyordum. Ve yanıtı, işteyim ve telefon sinyali alamadığım için oldu.
ME: Tamam. Yeterince adil. Devam et.
ALİ: (rahatsızlık) Ve ben gibiydim, evet ama peki ya geceleri? Açıkçası ben bunu söylemedim. Ama istedim. Annem, yanıt vermediği her seferde ona yeni iPhone uygulamasından beğenmeme hareketini göndermemi söyledi.
ME: (gülerek) Hangi iPhone uygulaması? Annen histerik.
ALI: Çok komik! Duygular için yeni bir iPhone uygulaması. Sadece gülümseme yüzleri değil. Bütün mesele bu. Yılbaşı gecesi bir Kundalini yoga dersine gitti ve bana yazdı, az önce Kundalini yaptı. Harikaydı ve yanında dönen bir kafa ve yanında dua eden eller vardı. Beni çatlatıyor.
ME: Ona başparmak aşağı resmini ve dönen kafayı göndermelisin çünkü onunla çıkarken böyle hissediyorsun.
Bir balta ve 50 yıllık dokuma
Dünyanın herhangi bir yerinde olabilirim ama muhteşem bir yerde değilim. Yada ben mi? Raleigh, Kuzey Carolina'da bir bit pazarı biri için muhteşem olmalı. Babam ve kız arkadaşı Joelle, uzak bir koridorda elma ve ev yapımı salsa örnekleri. Bu arada 72 yaşındaki sepet dokumacı Neil ile konuşuyorum. Kamyonunun arkasında oturuyor. Uçaklar konusuna nasıl yaklaştığımızdan emin değilim.
NEIL: Daha önce hiç uçağa binmedim. Uçakta mıydın?
ME: (gönülsüzce) Evet. Sıklıkla. Aslında bebekliğimden beri. Komik. Ama korkutucu!
NEIL: (belirterek) Artık korkmuyorsun.
ME: (gülerek) Korkuyorum. Bazen rahatsız edicidir. Ama yine de kesinlikle korkuyorum.
NEIL: (Ellerini cebine sıkıştırdı, şaşırdı) Hala korkuyor musun? Korkarsan neden yapıyorsun o zaman?
Ne harika bir soru.
ME: (bir süre duraksıyor) Çünkü beni korkuttukları ya da beni rahatsız ettikleri için bir şeyler yapmasaydım, yaşamak isteyeceğim hayat olmazdı. Sanırım hiçbir şey yapmayarak daha fazla risk alıyorum. Rahatsız olmak için yaşıyorum. Aslında hayattaymışım gibi hissettiren şey bu.
Fotoğraf: Yazar
Silahlar ve savaş kalıntıları
Bir Gun Show'a katılabilmek için 6 $ 'lık giriş ücretini ödüyorum. Kameramı gizlice içeri sokuyorum. Bir tuğla duvara, 20 ft genişliğinde bir tabela "Savaş Silahları ve Kalıntılar" yazıyor. Ben o yöne gidiyorum. Oraya vardığımda derin bir nefes alıp 16 Aralık'tan beri bir silah sahibine sormak istediğim tek soruyu soruyorum.
ME: (tedirgin bir şekilde) Sandy Hook'daki silahlı saldırılar hakkında ne düşünüyorsun?
GÜN SATICI 1: (şımarık) Sen bir foto muhabiri kız mısın?
ME: (sakince uzanarak) Hayır. Sadece merak.
TABANCA SATICISI (LAR): (Bir teğet üzerinden gittiler ve on dakika boyunca konuştular) Bu benim haklarım. 8 yaşımdan beri bir tane sahibiyim. Evet 8. 50'lerden beri işler değişti. Silah kanunlarını suçlamayın. Bununla hiçbir alakaları yok. Psikiyatrik sistemi, video oyunlarını ve şiddet filmlerini suçlayın. Bildiğiniz silahlardan daha çok kişi bıçakla öldürülüyor.
ME: (sessizce ve alaycı bir şekilde) Doğru. Silah yasaları var hiçbir şey değil onunla yapmak için. Hiçbir şey değil. At. Herşey.
TABANCA SATICI 1: (suçlayarak) Ya sen? Sandy Hook hakkında ne düşünüyorsun? Sana düşüncelerimi söyledim. Şimdi bana seninkini söyle.
ME: (sessizce) Kız kardeşim Sandy Hook cinayetinde yeğenini kaybetti. Bunun birbirimizi dinleyemememizle ilgisi olduğunu düşünüyorum. Bozuk aile sistemleri. Aşırı uyarılmış zihinler. Yiyeceklerimizdeki ve çevremizdeki zehirli kimyasallar. Zihinlerimiz, bedenlerimiz ve kalplerimizle kopukluk. Kontrolsüz öfke. Bastırılmış kederin bir sonucu. Bunun sizin gibi aşırı sağcı bir adama gülünç geldiğini biliyorum. Sana ve fikirlerine saygı duyuyorum. Ama onlarla aynı fikirde olmayın. Senden ve silahlar hakkındaki aptal görüşlerinden nefret ediyorum.
ME: (iç çekerek) Bence yıkıcı. Bunun karmaşık olduğuna inanıyorum. Silah yasaları, tıbbi sistem ve şiddet içeren medyanın bir karışımı. Bu ve çok daha fazlası.
TABANCA SATICI 1: (şefkatle) Ben de kızım. Ben de.
Birkaç dakika sonra başka bir satıcıdan sert bir göz aldım.
TABANCA SATICISI 2: (tehdit edici) O kameraya iyi bak. O şeyle birini kızdırmak zorunda kalacaksın.
ME: (tehdit etti) Ne, buradaki şey mi? Ben bir desen ve tasarım fotoğrafçısıyım. Bunu yapmak kimseyi kızdırmamalı.
Çekinmedi ve ona gülümsemedi. Mor Kalplerin fotoğraflarını çekiyormuş gibi yaptım, bana annemin babasını genç bir kızken giymeme izin veren babasını düşündürdüm. Neden Mor Kalp olduğunu bile bilmediğimi düşünerek çıkışa doğru yol aldım. Hiç birini öldürdü mü?
Korku, cesaret ve aşk
Ali'ye mesaj atıyorum.
ME: Kameramı bir silah gösterisine soktum. Bazı cesur sorular sordu. Korkunç. Cehennem kadar eğlenceli!
Bu kadar tanıdık bir yerde rahatsızlık verici bir şekilde yabancılaşmak için bu ülkeyi terk etmek zorunda olmadığımı bilmeyi seviyorum. Araştırma profesörü Brene Brown, sürekli bir korku durumunda yaşadığımızı söylüyor ve cesaret. Ayrı ayrı yoklar; aynı anda bir arada var olurlar. Korkmak ve bunu her halükarda yapmak savunmasızdır. Ama aynı zamanda cesurdur.
Her şeyden korkuyorum. Doğru kararı vermeyeceğimden korkuyorum. Yanlış bir şey söyleyeceğim ve birini gücendireceğimden korkuyorum. Doğru şeyi söyleyeceğim ama başka birini rahatsız edeceğimden korkuyorum. Yanlış bir şey söylediğim için bağırılmaktan korkuyorum. Doğru şeyi söylediğim için bağırılmaktan korkuyorum. Yeterince iyi olmaktan korkuyorum. Çok iyi olmaktan ve başkasını daha az hissettirmekten korkuyorum. Bir zamanlar beni sonsuza dek seven ama şimdi sevmeyen bir adama seni sevdiğimi söylemekten korkuyorum. Başarısızlıktan korkuyorum. Başarıdan korkuyorum. Aşktan, sevilmekten ve aşkı kaybetmekten korkuyorum.
Korku ne olursa olsun bunları yapmak cesaret ister. Bilmeliyim. Bunu her gün yapıyorum. Biz her gün yap. Korku ile cesaret arasında umut için bir yer olduğunu düşünüyorum. Korku ve cesareti birbirine diken ince dikiş. Bunu bilerek, ne olursa olsun seviyorum. İnsanların beni duyabileceği şekilde konuşuyorum. Yüksek sesle konuşuyorum ve duyulmadığımda daha yüksek sesle söylüyorum. Hâlâ kendimi rahatsız durumlara sokuyorum. Pişman değilim. Daha çok deniyorum.
Asla pes etmem. Biz asla vazgeçme.