Henüz 29 yaşındadır hayatı bittiğinde, kim bilir yazacak daha ne çok şeyi vardı...
Samed Behrengi, 22 Haziran 1939'da Tebriz'de oldukça yoksul bir ailenin çocuğu olarak dünyaya gelir. Toplam 6 kardeşlerdir.
İşte böylesine bir yoksulluk eğitir küçük Samed'i, çok şey öğrenir hayattan. Ve 18 yaşında öğretmen olduğunda öğrendiği ne varsa öğretmek ister çocuklarına.
Behrengi'nin en çok dert yandığı şeylerden biri o günlerde İran'da Farsça'dan başka bir dilde eğitim verilmemesidir. "Eğitim Sorunları Üzerine Bir İrdeleme" adlı kitabında bu soruna şöyle değinir yazar:
O sıralar İran'ın lideri Şah Rıza Pehlevi'dir. Ve Pehlevi, İran Türklerini Farslılaştırmak ister. Bunun önemli bir adımı da anadilde eğitim ve Türkçe yayın yasağıdır.
Burada yanlış anlaşılmaması gereken bir nokta var: Behrengi İran'da Azerbaycanlı çocuklara yalnızca Türkçe eğitim verilsin demez, iki dilli bir eğitim önerir.
Aslında bu kitabını 63 yılında yazan yazar tam da o yıllarda yani henüz 24 yaşındayken çoktan Şah yönetiminin şimşeklerini üzerine çekmiş olur.
Behrengi'nin ölümü ise bir muamma... Kardeşi Esed Behrengi Aras Nehri'nin ortasında ufak bir adacıkta bulur cesedi. Ona göre "Samed yüzme bilmiyordur."
"Maksat gitmektir varmak değil! Hayat karmaşık yumak gibidir. Bir yere varmaz. Durmamalı. Varamayacağımızı bildiğimiz halde durmamalıyız. Öldüğümüzde de ölürüz yani, canı cehenneme!"
Şöyle hayata kısa bir ara verip Küçük Kara Balık'ın çizgi tiyatrosunu Eskişehir Şehir Tiyatroları'ndan izlemeye ne dersiniz?