En büyük tetikleyicilerimden biri, bir eğitim konferansında bir sunucunun, bir makaleye veya bir araştırma grubuna işaret edemeden, x, y veya z’nin araştırmaya dayalı olduğunu iddia etmesidir. Ve çoğu zaman, araştırmadan bağımsız iddialarına tuhaf beyin temelli bir dil eşlik ediyor.
“Oyun temelli öğrenmenin kalkülüs öğretmek için işe yaradığını biliyoruz” diyebilirler, “çünkü oyun önemli bir nörotransmitter olan dopamini doğrudan beyne enjekte eder.”
Bu tür şeyler duyduğumda, genellikle Daniel Willingham’ın kitabını hatırlıyorum: “Uzmanlara Ne Zaman Güvenebilirsiniz?” Bu kitapta Willingham, çoğu sinirbilimsel bulgunun kulağa karmaşık gelen jargonunu “sıkıştırdığınızda”, genellikle özellikle derin veya yeni hiçbir şey bırakmadığınızı zarif bir şekilde gösteriyor. Örneğin, şu uzun sinirbilimsel ifadeyi ele alalım: “Beyin sadece üç kilo ağırlığında olmasına rağmen, vücudun glikozunun yaklaşık yüzde 20’sini yönetir – kan dolaşımında enerji sağlayan şeker. Beyindeki glikoz tükendiğinde, özellikle yeni anıların oluşumu için hayati önem taşıyan bir yapı olan hipokampusta nöral ateşleme tehlikeye girer.”
Kulağa kesinlikle bilimsel gelse de, bu ifade kolayca birkaç kelimeye indirgenebilir, yani “Aç bir çocuk çok iyi öğrenemez.”
Eğitimde mesleki gelişimin durumuyla derinden ilgilenen ve zihnin ve beynin nasıl çalıştığı hakkında bir iki şey biliyormuş gibi davranan şarlatanlardan ısrarla rahatsız olan biri olarak, sinirbilim konusunda bilgili bir eğitimci getirmenin ilginç olacağını düşündüm. Öğretme ve öğrenmeyi geliştirmek için sinirbilimin faydası hakkında konuşmak için podcast’e. Kristin Simmers, şu anda sinirbilimin öğretmenlerin inançlarını ve sınıf uygulamalarını etkileyebileceği yolları araştıran Connecticut Üniversitesi’nde doktora öğrencisidir. Kristin’e bu bölümle ilgili fikrimden bahsettiğimde, tartışma ruhuyla, eğitimdeki nöro-çöp miktarıyla ilgili endişelerimin çoğunu paylaşan başka bir eğitimci Andrew Watson’ı getirmemizi önerdi. Kristin ile karşılaştırıldığında, Andrew’un çalışması daha çok eğitim psikolojisine dayanıyor ve bu da öğretimi geliştirmek için sinirbilimden çok daha iyi bir bahis olarak görüyor.
Dolayısıyla, daha fazla uzatmadan, lütfen dünyadaki en sevdiğim iki eğitimcinin, Kristin Simmers ve Andrew Watson’ın yer aldığı Progressively Incorrect podcast’inin bu bölümünün keyfini çıkarın ve aşağıdaki bağlantılara göz atın.
Kristin Simmers: heyecan
Andrew Watson: Beyni Çevir | Blog | heyecan
Kaynak : https://educationrickshaw.com/2022/10/01/s2e8-kristin-simmers-and-andrew-watson-on-the-role-of-neuroscience-in-education/