eksik
(ScSlp t. 1.533; 1.237'; b. 38'2"; dr. 16'3"; s. 10.5 k.;
a. 2 24-pdr. nasıl., 2 12-pdr. r., 1 150-pdr.
P. r., 1 ~}pdr. D. r., 2 11" D. sb., 2 9" D. sb.)
İlk Lackawanna, Miss Imogen Pge Cooper'ın sponsorluğunda New York Navy Yard tarafından 9 Ağustos 1862'de fırlatıldı; ve S Ocak 1863'te Kaptan John B Marchand'ı komuta etti.
Yeni .screw savaş slopu, 20 Ocak'ta New York'tan güney sahilindeki Birlik ablukasına katılmak için ayrıldı. Şubat ayının başlarında Pensaeola'daki Batı Oulf Abluka Filosuna rapor verdi ve savaşın geri kalanında, Konfederasyonun körfez kıyısı boyunca, esas olarak Mobile Bay açıklarında görev yaptı. Lackawanna, 200 tonluk Glasgow gemisinin kaçmaya çalışırken yükünü attığı uzun bir kovalamacanın ardından 14 Haziran'da ilk ödülü Neptane'yi aldı. Birlik savaş sloop ertesi gün tekrar attı ve Mobil abluka koşucusu pamuk ve reçine yüklü Havana'ya atılmaya çalışırken buharlı Planter'ı ele geçirdi.
Mart ve Nisan 1864'te Calveston yakınlarındaki Teksas kıyılarında görev yaptıktan sonra Lackatvanna, Konfederasyon ram Tennessee'nin kaçmasını önlemek için Mayıs ayı başlarında Mobile ablukasına geri döndü. Yaz aylarında, Amiral Farragut'un Mobile Bay'i fethine hazırlanırken ablukada görev yaptı.
9 Temmuz'da Monongahela, Galena ve Sebopo ile birlikte, Mobile Bay'in girişinde karaya oturmuş büyük bir abluka koşucusu olan Virgia vapurunu bombalamak için Fort Morgan'ın silahlarını cesaretlendirdi. Birlik silahları, bir güney nehir vapurunu Virginia'ya yardım etme çabalarını bırakmaya zorladı, ancak ertesi gün Konfederasyonlar, Mobile Bay'de güvenliğe ulaşan abluka koşucusunu yeniden yüzdürdü. Bu stratejik güney limanının kapatılması, Birlik'in Bouth'u tecrit etme ve boyun eğdirme stratejisinin önemli bir parçasıydı.
5 Ağustos sabahı şafakta, Farragut'un gemileri barı geçti ve körfeze girdi. Zırhlı ram TenneRsee liderliğindeki bir Konfederasyon filosu ve ölümcül mayınlar, ilerlemelerini engellemek için bekliyordu. Farragut'un baş monitörü TecumReh mayına çarparak saniyeler içinde yere düştü. Konfederasyon amiral gemisi Tennessee boş yere Brooklyn'e çarpmaya çalıştı ve eylem bir saatten fazla sürdü, genelleşti. Mücadelenin bir noktasında, Lackawanna Tennessee'ye tam hızda çarparak Konfederasyon koçunun listelenmesine neden oldu ve daha sonra zırhlı çarpmadan kısa bir süre önce Tennessee'ye tekrar çarpmaya çalışırken Hartford ile çarpıştı. Bu cüretkar operasyon, son belediye başkanı körfez limanını güneye kapattı.
Mobile Bay'deki Birlik zaferinin ardından, Lackawanna körfezde faaliyet göstermeye devam etti ve İç Savaş'ın sonuna kadar ablukayı uyguladı. 24 Haziran 1865'te Key West'ten ayrıldı, 28'inde New York'a ulaştı ve 20 Temmuz'da New York Navy Yard'da görevden alındı.
7 Mayıs 1866 Komdr. William Reynolds komutasında, Lackawanna 4 Ağustos'ta Güney Atlantik'e doğru yola çıktı, 9 Kasım'da Mafellan Boğazı'nı geçti ve 9 Şubat 1867'de Honolulu'ya ulaştı. Pacifle'de, özellikle Hawaii Adaları'nda ve Kaliforniya ve Meksika kıyılarında faaliyet gösterdi. 10 Şubat 1871'de hizmet dışı bırakmak için Mare Adası'na geldi.
8 Mayıs 1872'de yeniden hizmete giren steam.sloop, 22 Haziran'da Doğu'ya doğru yola çıktı ve 23 Nisan 1875'te San Francisco'ya dönene kadar Uzak Doğu'da hizmet verdi. Ancak normal olarak iki kısa dönem için, sonraki 12 yıl boyunca Pasifik'te çalışmaya devam etti. . Sonunda 7 Nisan 1885'te Mare Adası'nda hizmetten çıkarıldı ve orada 30 Temmuz 1887'de W.T. Garratt & Co.'ya satıldı.
Lackawanna İlçesi Hakkında
Lackawanna County, 13 Ağustos 1878'de Luzerne County'nin kuzeyinden uzun bir anlaşmazlıktan sonra kurulmuş, Pennsylvania'nın 67 ilçesinden en küçüğüdür. Pennsylvania'nın 67. ilçesi olarak kurulmasından önce, eyalet yasama organı, 17 Nisan 1878'de, Luzerne İlçesinden bağımsız olmak isteyip istemediklerini görmek için sakinlerin oy kullanmasını isteyen bir Meclis Yasası çıkardı. Kuzey Luzerne İlçesi sakinleri, 13 Ağustos 1878'de yeni bir ilçenin kurulması lehinde 9'a 1 oy kullandı.
Vali John F. Hartranft, Lackawanna County'yi 21 Ağustos 1878'de Pennsylvania'nın 67. ilçesi olarak resmen ilan eden bir bildiri imzaladı. Mahkeme sistemi ilk olarak 24 Ekim 1878'de açıldı. İlçe yetkililerinin ilk seçimi 4 Kasım 1879'da yapıldı.
Göreceli gençliğine rağmen, Lackawanna İlçesi sadece Eyalet ve Ülkenin değil, aynı zamanda dünyanın gelişiminde de büyük bir rol oynamıştır.
Yerli Amerikalıların Capoose Kabilesi, Lackawanna İlçesi olacak bölgenin orijinal sakinleriydi. Ancak, 1700'lerin sonlarında Avrupalı yerleşimciler, demir ve çelik yapmak için kullanılan zengin demir cevheri yatakları nedeniyle Connecticut'tan vadiye seyahat ettiler. Kısa süre sonra yüksek fırınlar ve demir ocakları araziyi doldurmaya ve ürünlerini komşu kasabalara pazarlamaya başladı. Küçük işletmeler demirhaneleri takip etti ve mütevazı topluluklar oluşmaya başladı. Bugün Scranton'un bulunduğu yerde bulunan Slocum Hollow, 1811'de bir postane açtı.
Bölgeye başka bir değerli varlık yakında keşfedilecekti. Tüm bölgenin altında antrasit kömürü yatıyordu. Kömürün önemini ilk fark eden belki de John, William ve Maurice Wurts kardeşlerdi. Kardeşler bugünkü Carbondale'de arazi satın aldılar ve madenciliğe başladılar. Wurt'lar kömürü Philadelphia'ya göndermeyi planlamıştı, ancak Lehigh ve Schuylkill bölgelerinde kömür madenciliği başladığında, bu bölgeler Philadelphia'yı tedarik etti. Kardeşler daha sonra Delaware ve Hudson Canal Company'yi kurdular. Buradaki fikir, kömürü Carbondale'in madenlerinden Honesdale'e yerçekimi demiryoluyla ve Honesdale'den Roundout, New York'a bir kanalla taşımaktı. Roundout'tan kömür, Hudson Nehri'nden New York'a taşındı. Yerçekimi demiryolu ve kanal sisteminin başarısıyla, Carbondale'den vadi boyunca ek yerçekimi hatları uzatıldı.
Delaware ve Hudson Canal Company, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki ilk milyon dolarlık özel girişimdi ve Brooklyn Köprüsü'nün ünlü John A. Roebling tarafından inşa edilen ilk asma su kemerlerine ve daha sonra bir demiryolu lokomotifinin ilk operasyonuna yol açtı. Amerika'da “Stourbridge Aslanı,”.
1842'de New Jersey'de yüksek fırın işleten Nasıralı William Henry, damadı Seldon T. Scranton ile birlikte geldi. William Henry bir jeolog ve haritacıydı. Daha önce bölgeyi ziyaret etmiş ve Roaring Brook ve Lackawanna Nehri'ni çevreleyen tepelerde demir cevheri yatakları keşfetmişti. Kısa süre sonra Seldon'un kardeşi George W. Scranton Connecticut'tan geldi ve Slocum mülkü satın alındı ve Lackawanna Fırını'nın inşası için bir dizi risk sermayedarından fon sağlandı. 1846'da Lackawanna Fırını ve Haddehaneleri Şirketi pazar için çivi üretiyordu.
1847'de Scranton kardeşler, başarılı bir Georgia tüccarı olan kuzenleri Joseph H. Scranton'u büyüyen endüstriye yatırım yapmaya davet ettiler. George, Port Jervis'ten Binghamton'a uzanan bir hat için '8220T' 8221 ray üretmek üzere Erie Demiryolundan bir sözleşme imzaladı. Küçük demir fabrikasının demiryolu üreten bir fabrikaya dönüştürülmesi hem pahalı hem de riskliydi. Proje 27 Aralık 1848'de tamamlandı. Aynı yıl, kasabada Scranton ailesinin adını taşıyan ve daha sonra “Scrantonia” olarak adlandırılan bir ABD Postanesi kuruldu. Ayrıca, bu süre zarfında İngiltere, Galler, İrlanda ve Almanya'dan ilk göçmen dalgası bölgeye yerleşmeye başlamıştı.
Paranın kömürde olduğunu anlayan Scrantonlar, 1850'lerde madenciliğe ve nakliyeye odaklanmaya başladılar. Onların çabaları Delaware, Lackawanna ve Batı Demiryolunun oluşumuna yol açtı. Demiryolu şirketi, 1868 yılına kadar iki milyon ton kömür çıkaran ve sevk eden bir kömür madenleri ağını kontrol etti.
Kömür, çelik ve demiryolları 19. yüzyılın sonlarında ve 20. yüzyılın başlarında Amerika'nın gelişmesinde büyük rol oynadı. Burada ve Avrupa'da endüstriyel patlama yaşanıyordu ve bu üç ürün büyük talep görüyordu. Lackawanna County, üçünü de üretti. Bu, Kuzeydoğu Pennsylvania'da çok müreffeh bir zamana yol açtı. Kömürün çıkarıldığı her yerde konut yerleşimleri ortaya çıktı ve limanlara veya ulaşıma elverişli su yollarına erişim olmamasına rağmen, ekonomi sorunsuz çalıştı çünkü “siyah altın”, çelik ve demiryolu bağlarına ihtiyaç vardı.
Kömür patlaması sürerken, günümüzün Lackawanna İlçesi halkı tarafından da bir hareket üstlenildi. 1810'da Bradford ve Susquehanna İlçesi, Luzerne İlçesinden çok az bir tantana ile ayrıldı, ancak 1839'da Lackawanna İlçesi halkı ilk kez kendi egemenliklerini istediğinde İlçe merkezi Wilkes-Barre'da bulunan yetkiler alarma geçti. Bu zamandan kısa bir süre önce Lackawanna İlçesinin değerli antrasit kömür yatakları keşfedilmişti ve Luzerne İlçesi bu varlığı kaybetmek istemiyordu.
İlk ayrılma girişimi başarısız oldu. Harrisburg'da yukarı Luzerne County'nin hiçbir temsili yoktu ve hareket sağır kulaklara düştü. Bu fikrin ivme kazanmasını önlemek için, Luzerne County, Luzerne County'nin daha fazla toprak kaybetmek için çok küçük bir boyuta indirildiği fikri üzerine, çok az değeri olan Wyoming County'nin kurulmasına izin verdi.
Ancak, Scranton büyümeye devam etti ve şimdi nüfus, endüstri ve vergi tabanı bakımından Wilkes-Barre'dan daha büyüktü. Yeni bir İlçe için artan bir baskı vardı. Wilkes-Barre tekrar vurdu ve bölünmek üzere olan ilçenin her iki kesiminin çoğunluk oyu olmadan yeni bir İlçenin kurulmasına izin vermeyecek bir anayasa değişikliğini zorladı. Deveyi Lackawanna İlçesinin ayrılmasına kadar geriye götüren şeyin saman olduğu düşünülüyordu.
1874 yılına kadar savaşta yeni bir gelişme yaşandı. Yeni bir Eyalet anayasası, potansiyel olarak bölünmüş ilçenin her iki kesiminde de çoğunluk oyu gerektiren hükmü çıkardı. Yeni yasa, önerilen ilçenin seçmenlerinin kaderlerine karar vermelerine izin verdi. 13 Ağustos 1878'de, yaklaşık kırk yıllık bir mücadeleden sonra, Lackawanna İlçesi vatandaşları, yeni bir İlçenin oluşturulması lehinde yaklaşık 6'ya 1 oy kullandı. O yılın 21 Ağustos'unda resmiyet kazandı. Mantıklı bir hareketti. Scranton, Kuzeydoğu PA'nın ilk şehri olarak Wilkes-Barre'ı çoktan geride bırakmıştı ve Scranton'ın belediye işinin Wilkes-Barre'da gerçekleşmesi pratik değildi.
Lackawanna İlçesi neredeyse bir asırdır büyüme ve refah içindeydi. 1880’'lerde, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki ilk elektrikli tramvay sistemi Scranton'da inşa edildi ve böylece ona “The Electric City” takma adı verildi. Kömür kırıcılar, County'deki her topluluğun siluetine hükmediyordu ve günümüz Amerikası, Lackawanna County'nin kaynakları üzerine inşa ediliyordu. İlki 1872'de Scranton'da açılmasıyla ipek fabrikaları yerel ekonominin önemli bir parçası haline geldi. Bu dönemde La Plume'deki Keystone Koleji (1869), St. Thomas Koleji (şimdi bilinen adıyla St. Scranton Üniversitesi, 1888), Marywood Koleji (şimdi bir üniversite, 1915) ve çok daha fazlası.
Bu kez de kömür madenlerinde iş aramak için bölgeye gelen çok sayıda göçmen gördü. Çok sayıda İrlandalı, Polonyalı, İtalyan ve Rus göçmen madenlere akın etti ve böylece İlçemizin zengin etnik tarihi şekillenmeye başladı. Bu mirasın parmak izleri bugün İlçemiz genelinde görülmektedir.
Yüzyılın başlangıcından kısa bir süre sonra, Lackawanna County'de işler yavaş yavaş daha da kötüye gitti. Kömür madencileri sendikasının üyeleri daha yüksek ücretler ve daha iyi çalışma koşulları için savaştıkça, işçi grevleri giderek daha sık hale geliyordu, en büyüğü 1902'de gerçekleşti. Aynı yıl, Scrantons'un sahibi Lackawanna Steel Company, Buffalo'ya gitti. Takip eden on yılda, petrol daha ucuz ve daha temiz bir enerji aracı olarak keşfedildi. Kömür zaman geçtikçe giderek daha az popüler hale geldi, 1930'ların Büyük Buhranı sırasında dibe vurdu, II. Lackawanna County'nin ekonomisinin arkasındaki itici güç gitmişti.
1878'den beri, on beş ABD başkanı bölgeyi ziyaret ederek bölgeyi ulusal siyasetin merkez üssü haline getirdi. Bu başkanlar arasında 19. başkan Rutherford B. Hayes, 20. başkan Theodore Roosevelt, 27. başkan William Howard Taft, 32. başkan Franklin D. Roosevelt, 33. başkan Harry Truman, 34. başkan Dwight D. Eisenhower, John F. Kennedy yer alıyor. 35. başkan, Lyndon Johnson, 36. başkan, Richard Nixon, 37. başkan, Gerald Ford, 38. başkan, Jimmy Carter, 39. başkan, Ronald Reagan, 40. başkan, George HW Bush, 41. başkan, William J. Clinton, 42. başkan, George W. Bush, 43. başkan ve Barack Obama, 44. başkan.
Son 50 yılda iki Pennsylvania Valisi ve bir Birleşik Devletler Senatörü Scranton'dan selamladı. William Scranton, Şehrin 1964-67 adını aldığı ailenin doğrudan soyundan gelen (Bay Scranton ayrıca 1964'te Başkanlık için bir kampanya yürüttü ve daha sonra Başkan Ford'un yönetiminde ABD'nin Birleşmiş Milletler Büyükelçisi oldu), Gov. Robert P. Casey 1986-1993 ve Senatör Robert P. Casey, Jr. 2006'dan Günümüze.
Lackawanna İlçesi, geçtiğimiz yarım yüzyıl boyunca, Sanayi Devrimi'ni körüklemekten, çeşitli iş sektörlerinde yeni ve yenilikçi girişimci küçük işletmeleri körüklemek için kendini ekonomiye dönüştürdü.
New York Yankees ve Lackawanna County arasındaki yeni ortaklık, Lackawanna County'ye son teknoloji ürünü bir Üçlü A beyzbol stadyumu getirdi; bu, 72 milyon dolarlık uzun vadeli bir yerel yatırım ve 45 milyon doların üzerinde yıllık ekonomik etki.
1962'den beri Pennsylvania'da kurulan ilk MD veren tıp okulu olan Commonwealth Medical College, dünyanın dört bir yanından tıp öğrencilerine son teknoloji tıp eğitimi veriyor. Buna ek olarak, Commonwealth Health ve Geisinger, Lackawanna County'deki tıp pazarına girdi ve yenilikçi teknolojiye ve iyileştirilmiş tıbbi bakıma 300 milyon doların üzerinde yatırım yapıyor.
Lackawanna County ayrıca özel sektör işlerinin yaratılmasını teşvik etmek, sakinlerinin yaşam kalitesini iyileştirmek ve ulusun ekonomik toparlanmasında öncülük etmek için tasarlanmış agresif bir ekonomik kalkınma programı başlattı. Lackawanna County'de mevcut olan ekonomik kalkınma programlarından bazıları şunlardır:
Küçük İşletme Yönetimi Kredi Ücreti Feragat Programı Lackawanna County, özel sektörde istihdam büyümesini ve ekonomik kalkınmayı teşvik etmek için tasarlanmış, ülkenin ilk SBA Kredi Ücreti Feragat Programını başlattı. Lackawanna County, Lackawanna County'de kredi gelirlerinin %100'ünü kullanan işletmelere SBA onaylı krediler için SBA ücretlerini öder.
Teknoloji Altyapısı Teşvik Programı Bu ilçe çapında kablosuz internet şemsiyesi ağı, işletmeler için başlangıç ve devam eden teknoloji maliyetlerini azaltır ve acil durum yönetimi telekomünikasyonunu iyileştirecektir.
Topluluk Yeniden Yatırım Programı – Bu ilçe programı, yerel yönetimlere ve topluluk gruplarına toplulukları canlandırmaya yardımcı olmak için mali yardım sağlar. Eşleşen fon taahhütlerini gösteren projelere özel önem verilir.
Biyolojik Bilim Fonu – Lackawanna County, özel sektör iş büyümesini teşvik etmeye yardımcı olmak için yaşam bilimleri araştırma, geliştirme ve üretime önemli bir yatırım yapmak için Bölgesel Biyolojik Bilim Girişimi, yerel hastaneler, üniversiteler ve The Commonwealth Medical College'daki sekiz İlçe konsorsiyumu ile ortaklık kuruyor.
İş Gücü Eğitimi ve Mali Yardım – PA CareerLink Lackawanna, nitelikli işverenler için yeni işe alınanların ilk eğitim döneminde eğitim maliyetlerini dengelemek için %50 ücret geri ödemesi sunuyor. PA CareerLink Lackawanna ayrıca iş ilanları, özgeçmiş ve aday ön taramaları ve ofislerinde görüşmeleri koordine etme dahil olmak üzere eksiksiz bir insan kaynakları hizmetleri paketi sunmaktadır.
Staj Pilot Programı Lackawanna County, yetenekli genç profesyonelleri eğiten ve elinde tutan ve Kuzeydoğu Pennsylvania'daki “beyin trenini” azaltan yapılandırılmış staj programlarını koordine etmek için yerel üniversiteler, işletmeler ve iş eğitimi ortaklarıyla ortaklık kuruyor.
Keystone Fırsat Bölgesi Lackawanna County, Keystone Fırsat Bölgelerini önemli bir ekonomik kalkınma aracı olarak desteklemektedir. Devlet ve yerel vergi kurumları arasındaki bu benzersiz ortaklık, az gelişmiş ve az kullanılan bölgelerdeki arazilerin geliştirilmesi ve kullanılması için vergi indirimi sunmaktadır. KOZ vergi avantajları, istihdam artışı ve ekonomik gelişme beklentisiyle on yıla kadar sürer.
Lackawanna County, Sanayi Devrimi'ni körüklemekten çeşitli iş sektörlerinde yeni ve yenilikçi girişimci küçük işletmeleri beslemeye kadar toplumun en ileri noktasında yer almaya devam ediyor ve geleceği parlak olmaya devam ediyor.
Lackawanna Halk Kütüphanesi
Genel Erişimli Bilgisayarlar: 16 bilgisayar, ağ bağlantılı (sayfa başına 10 sent siyah beyaz, sayfa başına 25 sent renkli baskı) Microsoft Office Uygulamaları, İnternet Erişimi, Çeşitli. "Bir Kamu Erişimli Bilgisayarda ne yapabilirim?"
Toplantı odası. Çalışma odası. Fotokopi makinesi, her biri 15 sent kopyalıyor. Görme engelliler için radyo alıcısı.
Lackawanna Kütüphanesi Hakkında Özel Olan Ne?
Lackawanna Halk Kütüphanesi, iç kısmında muhteşem meşe ahşap işçiliği ile kolonyal tarzda güzel bir binadır. Route 5 ve South Park Avenue arasındaki Ridge Yolu üzerinde bulunan kütüphane, Andrew Carnegie tarafından bağışlanan parayla 1922 yılında inşa edilmiştir. Carnegie, 20. yüzyılın en ünlü ulusal hayırseverlerinden biri olan bir 19. Yüzyıl çelik kralıydı. Lackawanna Kütüphanesi, şimdiye kadar inşa edilen son Carnegie Kütüphanelerinden biriydi.
Lackawanna Halk Kütüphanesi ayrıca zemin katımızda bir Yerel Tarih müzesine ev sahipliği yapmaktadır. Koleksiyonlarımız, Bethlehem Steel'in yanı sıra Lackawanna'nın kendisinden haritalar, fotoğraflar ve eserler içermektedir. Daha fazla bilgi isterseniz lütfen arayın veya uğrayın, sizi doğru yöne yönlendirmekten memnuniyet duyarız.
Lackawanna yerel tarih açısından zengindir ve kütüphaneden sadece kısa bir yürüyüş mesafesinde Our Lady of Victory Bazilikası ve Mabedi ve Buffalo ve Erie County Botanik Bahçeleri dahil olmak üzere birçok yerel simge yapı bulacaksınız. Kütüphanenin kendisi bir çömlekçi tarlası üzerine inşa edilmiş ve 1994 yılında orada gömülü olan bilinmeyeni onurlandırmak için bir anıt eklenmiştir. 2018'de PRONE Grubu (Niagara ve Erie İlçesinin Paranormal Araştırmacıları) Lackawanna Kütüphanesinde paranormal aktivitenin kanıtlarını buldu ve bu "patron" şimdi sevgiyle Charlie olarak biliniyor.
Lackawanna Kütüphanesi her yaş grubu için bir şeyler sağlar. Kütüphanede her ay hikaye saatleri, el sanatları, film geceleri, kitap kulüpleri, bingo, bilgisayar dersleri ve çok daha fazlası var. Bu programların tümü ücretsiz olarak sağlanmaktadır.Lackawanna Halk Kütüphanesi personeli sizi en kısa zamanda ziyaret etmeye ve kütüphanenin sunduğu her şeyi deneyimlemeye davet ediyor.
SMP Geçmişi
Genellikle Saç Dövmesi olarak adlandırılan SMP Saç Derisi Mikropigmentasyonu, gerçek saç köklerinin görünümünü taklit etmek için kafa derisi bölgesinin küçük noktalarla dövüldüğü bir tekniktir. Yakın mesafeden bile bu noktalar çok gerçekçi görünüyor. SMP saç dökülmesine kalıcı bir çözümdür. 3 seanslık prosedürün tamamlanması için 1 hafta arayla 3 ziyaret yeterlidir.
Her seansta tüm saç derisi bölgesini yapıyoruz, böylece 1. seanstan hemen sonra günlük rutininize devam edebilirsiniz.
FMP veya Yüz Mikropigmentasyonu, birçok ünlüde görüldüğü gibi popüler sakal görünümü nedeniyle popülaritesini artırdı. FMP, SMP'ye benzer, ancak kafa derisi bölgesini yapmak yerine bıyık, keçi sakalı, favoriler ve sakal bölgelerini tedavi ediyoruz. Yüz çevresindeki cilt, kafa derisindekinden farklı olduğu için, yetenekli teknisyenlerimiz HEM SMP ve FMP için özel olarak eğitilmiştir.
Normal dövmelerin aksine, SMP ve FMP cildinize derinlemesine nüfuz etmez. SMP/FMP mürekkebi zamanla rengini korur, bu nedenle bundan yıllar sonra eski normal dövmelerin görünme eğiliminde olduğu mavimsi renk hakkında endişelenmenize gerek kalmayacak. SMP/FMP'niz için seçilen renk mürekkebi, saç renginize ve ten renginize de bağlıdır. Teknisyenlerimiz, ilk ücretsiz görüşmeniz sırasında bunu sizinle birlikte gözden geçirecektir.
Kafa derisi hassasiyeti ve hassasiyetinin yaygın nedenleri
Kafa derisi hassasiyeti, birçok insanı etkileyen çeşitli tıbbi durumlarla bağlantılı oldukça yaygın bir şikayettir.
Migren, gerilim tipi baş ağrıları ve sedef hastalığı gibi otoimmün bozuklukların tümü kafa derisinin iltihaplanmasına, tahriş olmasına ve ağrılı olmasına neden olabilir. Güneş yanıkları, kızarıklıklar, yaralar ve böcek ısırıkları da sıklıkla kafa derisi hassasiyetine neden olur.
Çoğu kafa derisi hassasiyeti vakası kendi kendine veya ilaçla geçer, ancak bazıları altta yatan bir durumun belirtileridir.
Kafa derisi hassasiyeti için birçok farklı semptom mevcut olabilir.
Kafa derisi hassasiyeti, ağrı, iltihaplanma, karıncalanma, uyuşma, tahriş, kaşıntı, zonklama veya kafa derisinin hassasiyeti olarak tanımlanır. Çoğu zaman, bu semptomların çoğu, çeşitli koşullara yanıt olarak bağışıklık süreçleriyle bağlantılı olarak birlikte ortaya çıkar.
Bazı kafa derisi hassasiyeti, kafa derisinin altındaki veya çevresindeki kan damarlarını, sinirleri ve dokuları etkileyen koşullardan kaynaklanır.
Çoğu zaman, görünür bir semptom yoktur. Diğer zamanlarda, kafa derisi hassasiyeti, cildin soyulması, dökülmesi ve ölçeklenmesini içeren acı verici bir şekilde açıktır.
Kafa derisi hassasiyetinin prevalansı bilinmemektedir, ancak semptomların oldukça yaygın olduğu düşünülmektedir. Kafa derisi hassasiyeti, baş ağrısı, alerji, sedef hastalığı, egzama ve saç dökülmesi gibi yaygın durumlara eşlik edebilir.
Kafa derisi hassasiyeti birçok baş ağrısı formuyla bağlantılıdır. Özellikle kafa derisi hassasiyeti, boynun arkasından alına uzanan sinirleri içeren baş ağrılarıyla bağlantılıdır.
Bu sinirlerin şişmesine veya kısıtlanmasına neden olan koşullar, baş, boyun ve kafa derisi boyunca hareket eden ağrıya neden olabilir. Johns Hopkins Üniversitesi'ne göre bu ağrı sıcak, yoğun, elektrik çarpması gibi görünebilir.
Bazı insanlarda kafa derisi o kadar hassas hale gelir ki hafif bir dokunuş bile acı verebilir. Diğerlerinde, kafa derisi uyuşur. Bu sinir ağrısı formu nadirdir ve genellikle yaralanma veya kendiliğinden sıkışan bir sinirden kaynaklanır. Bununla birlikte, bu sinirleri içeren baş ağrıları çok daha yaygındır.
Saç derisi hassasiyeti de sıklıkla aşağıdakileri içeren bir dizi cilt durumuyla bağlantılıdır:
Bu durumların çoğu iltihaplanmaya, ağrıya, hassasiyete, derinin dökülmesine, soyulmaya neden olur ve hatta kafa derisinde irin veya kanamaya neden olabilir.
Kepek, vücudun doğal yağların toplandığı yerleri etkileyen yaygın bir şikayettir. Saç derisinde kırmızı, pullu lekelere neden olabilir. Kötü hijyen veya hastalık belirtisi olmasa da, birçok insan tahriş veya utançtan tedavi arar. Nadiren kepek mantar enfeksiyonu veya saçkırandan da kaynaklanabilir.
Kafa derisinin sedef hastalığı ayrıca kafa derisi hassasiyetine ve cildin dökülmesine veya kabuklanmasına neden olabilir. Kepeğin aksine, cilt gümüşi bir parlaklıkla kurur. Stres, hormonlar, kuru hava veya soğuk hava sedef hastalığını tetikleyebilir.
Liken planus ayrıca kafa derisinin pul pul dökülmesine veya ölçeklenmesine neden olabilir. Bu durum da genellikle stres dönemleri veya tıbbi tedavilerin bir yan etkisi olarak ortaya çıkar.
Aşırıysa, bu koşulların çoğu geri dönüşümlü saç dökülmesine neden olabilir.
Alopesi ve saç dökülmesi
Alopesi areata adı verilen bir saç dökülmesi türü de kafa derisi hassasiyetine neden olabilir. Bu durumda saç kökleri kafa derisinden ve bazen de vücuttan yuvarlak kümeler halinde dökülür.
Alopesi areata yamalar halinde ortaya çıkarken, alopesi totalis kafadaki tüm saçların dökülmesini içerir. Alopecia universalis, tüm vücuttan saç dökülmesini içerir.
Ulusal Sağlık Enstitüsü (NIH), çoğu alopesi formunun genellikle sağlık için tehlikeli veya sinir hasarı belirtisi olmadığını iddia ediyor. Bunun yerine, genellikle saç köklerine saldıran bağışıklık hücrelerinin sonucudur.
Saç dökülmesine neden olabilecek diğer faktörler şunlardır:
- Kötü beslenme, özellikle protein ve demir eksikliği
- kemoterapi ve radyasyon gibi tedaviler
Bazı kadınlar ayrıca doğumdan sonra, hormon tedavileri sırasında veya menopoz sırasında geri dönüşümlü saç dökülmesi yaşarlar.
Bazı alopesi vakalarında, saç muhtemelen yeniden çıkacaktır. Diğer formlarda saç folikülü hasarı o kadar şiddetlidir ki saç dökülmesi geri döndürülemez.
Kafa derisi hassasiyetinin diğer nedenleri
Vücudun başka yerlerindeki cildi etkileyen durumlar kafa derisinde de bulunabilir. Bunlar şunları içerir:
Saçları ıslakken fırçalamak veya ovalamak saç köklerini kırarak saç dökülmesine ve saç derisinin tahriş olmasına neden olabilir. Aşırı fırçalama da sorunlara neden olabilir.
Nadir olsa da, kafa derisi hassasiyeti, cilt hücresi kanserleri ve melanomlar gibi daha ciddi sağlık durumlarının bir işareti olabilir. Bu koşullar normalde kendilerini yeni veya değişmiş benler veya inatçı yaralar olarak sunar.
Özellikle ağrılı, şiddetli veya uzun süreli kafa derisi hassasiyeti vakaları da bir doktora bildirilmelidir.
Saç derisi hassasiyetine neden olan daha kalıcı veya şiddetli durumları çözmek için normalde birkaç ziyaret gerekir.
Doktorlar genellikle tıbbi bir öykü toplayarak ve diyet, rutin, önceki yaralanmalar, diğer koşullar ve son değişikliklerle ilgili sorular sorarak başlar.
Doktor daha sonra kafa derisini incelemeye devam edebilir. Ayrıca daha ileri testler için gönderilmek üzere bir saç folikülü veya kafa derisi örneği de alabilirler. Bazı doktorlar vücut kıl modellerini de kontrol edebilir.
Çoğu durumda, kafa derisi hassasiyetine neden olan koşullar kendi kendine geçer. Birçoğu, bölgenin başarılı bir şekilde iyileşmesini sağlamak için temel temizlik ve bakım gerektirir.
Merhemler, antiseptikler ve pansuman malzemeleri dahil olmak üzere çevrimiçi olarak satın alınabilecek çeşitli ürünler mevcuttur.
Evde kullanılan ilk yardım merhemleri, kremler, antiseptikler ve pansuman malzemeleri genellikle basit vakaları tedavi etmek için yeterlidir. Uzun süreli veya ağrılı saç derisi hassasiyeti doktora bildirilmelidir.
Pek çok durum kafa derisi hassasiyeti ve hassasiyeti ile bağlantılı olduğundan, her vaka için tedavi süreci büyük ölçüde değişebilir. Kafa derisi hassasiyetinin altında yatan nedeni tedavi etmek tipik olarak semptomları tedavi eder.
Diğer tedavilerin yanı sıra tahriş, ağrı ve dış semptomları yönetmek için bir tür ilaçlı krem veya merhem reçete edilebilir. İlaçlı yıkamalar, şampuanlar, durulamalar ve saç kremleri de kafa derisi hassasiyetinin tedavisine yardımcı olmak için yaygın olarak kullanılır.
Amerika Birleşik Devletleri'nde Minoxidil ve lazer cihazları tezgahta (OTC) veya çevrimiçi olarak mevcuttur. Finasterid, ABD Gıda ve İlaç Dairesi (FDA) tarafından onaylanmış başka bir tedavi yöntemidir. Araştırmalar, kalıtsal erkek saç dökülmesi veya belirli koşullardan kaynaklanan incelme vakalarının yüzde 80'inde saç dökülmesini yavaşlatabileceğini göstermiştir. Kortikosteroidler daha genel durumlar için de reçete edilebilir.
Hastalar tedaviye başlamadan önce talimatları tamamen okumalıdır.
Bir tedavi döngüsünden sonra enfeksiyon geçmezse, hastalar daha fazla tavsiye almalıdır. Aynı tavsiye, reçetesiz satılan kepek tedavileri için de geçerlidir. Eczacılar, tedavi seçiminde yardımcı olabilir ve herhangi bir tedaviye başlamadan önce endişeleri giderebilir.
Hassas bir saç derisini rahatlatmak için atılacak adımlar şunları içerir:
- dairesel hareketlerle parmak uçlarıyla kafa derisine masaj yapmak
- 10 dakikalık aralıklarla buz uygulamak
- kafa derisini manipüle etmek için araçlar kullanmak
- uzun süre sıkı bir pozisyonda tutulan saçları yavaşça aşağı salmak
Germe ve gevşeme teknikleri, baş ağrıları, kas ağrıları ve gerginlikten kaynaklanan kafa derisi hassasiyeti için de yardımcı olabilir.
Kafa derisi hassasiyetini önleme
Standart bakım rutinlerini takip etmek, birçok kafa derisi hassasiyeti vakasını önleyebilir. Kaçınılması gereken bazı şeyler şunlardır:
- güneşte çok fazla zaman harcamak
- saça zarar veren kimyasallar, boyalar veya cihazlar
- yoğun stres
Baş biti veya mantar gibi bulaşıcı enfeksiyonlardan kaçınmak için, özellikle çocuklar arasında saç bağları ve fırçaların paylaşılması önerilmez.
En son güncellemeler
Bethlehem için sadece acı vardı. Buradan bütün parayı aldılar ve Burns Limanı'nı yaptılar' dedi. Buraya bir kuruş koymadılar.
Şimdi, Burns Harbor, Ind.'deki Bethlehem tesisi, burada kalacak olan sac galvanizleme tesisi ve haddehane için çelik sağlayacak. Burns Limanı yirmi yıldan daha kısa bir süre önce inşa edilirken, buharı tüten çelik külçeler, Chicago yakınlarındaki fabrikada işlenmek üzere buradan tren yüküyle taşınacaktı.
Bethlehem, eski sahiplerinden satın aldığı 1922'den beri tesisin sahibidir. O zamanlar, yıllar sonra yazılan bu çelik şehrin tarihinde devasa ve biraz eskimiş bir bitki olarak tanımlandı. İşçiler Tozlu Arabaları Hatırlıyor
Yıllar içinde, Hamburg Turnpike'ın birkaç milini kaplayacak şekilde genişledi ve havayı bir gökkuşağı renkleri ve çelik üretiminin kokusuyla doldurdu. İşçiler, bir zamanlar fabrikadan arabalarını kirletmek için dökülen tozun ve şimdi yabani otlarla dolu dönümlerce park yerinin özlemini çekiyorlar.
İşler, yerel sakinler için belirli bir güvenlik duygusu sağladı. Tesis, lise mezunlarını ve liseyi bırakanları işe aldı. Ve burada vergilerin yüzde 75'inden fazlasını ve tesisin yayıldığı yakındaki Hamburg kasabasında önemli bir meblağı ödedi. Bir bar ve mağaza kompleksi, tesisi yerleşim bölgesinden ayırıyor.
Ancak Bethlehem şirket yetkilileri sonunda yüksek vergilerden ve fabrikanın eskimişliğinden rahatsız olmaya başladı. Ödemeler kısıldı ve yavaş yavaş eskimiş açık ocaklı fırınlar kompleksi kapatıldı ve daha yeni çelik üretim yöntemleri geliştirildiğinden soğumaya bırakıldı. Belirtilen Kirlilik Kontrol Maliyetleri
Şirket ayrıca eyalet ve Federal hava ve su kirliliği düzenlemelerinden de etkilendi. Bethlehem, kirlilik kontrol tesislerinin inşası ve bakımı için milyonlarca dolar harcadı. Elma yeşili boyaları, bir tuğla ve paslı çelik fabrikasında oldukça görünürdü. Şirket yetkilileri, yatırımın üretim tesislerinden başka yöne çevrildiğini iddia etti.
Kasaba, genç erkeklerin işten çıkarılmasından ve yaşlıların emekli olmaya zorlanmasından endişe duyuyor. Yine de işçiler yaptıklarıyla gurur duyuyorlar. 1936'da sözleşme imzalayan ve şu anda tüm fabrikada kıdemde 2 numaralı adam olan Milton Henderson, "Hala burada en iyi çeliği yapıyoruz, bırak bize," dedi.
Potter County, Bölüm 2, Hint ve Pioneer Tarihi
HİNT YERLEŞİMLERİ, TAHIL DEPOSU, EMEKLİLİKLER, VB.- İLK BEYAZ YERLEŞİMCİLER, EVLİLİK, VB.- ERKEN ARAZİ TRANSFERLERİ- DİNİ ALIŞTIRMALAR- EMTİA FİYATI- İKİ İLGİ BİR MEKTUP-GÜMRÜK VE TİCARETİN ADI AVCILAR.
Lenni Lenape'nin üçüncü kabilesi veya bölümü, Allegwi Lipu (Allegheny nehri) boyunca toprakları ana sularına kadar kucaklayan bölgeyi işgal eden Kurtlar (Minsi) idi. Bu nedenle, şimdi Potter ilçesinin kucakladığı toprakları elinde tutan Aborjinler, beyazların dediği gibi Minsi veya Monsey'lerdi. Monsey'lerin bir kısmı, sürüldükleri topraklarının Susquehanna'daki satışından sonra, 1768 gibi geç bir tarihte Allegheny'nin baş sularında kabilelerine katıldılar. Daha önce fark edildiği gibi, Muncy köyü adını buradan alır. Bir zamanlar üzerinde bulunduğu topraklara sahip olan Lenape kabilesi. Minsi'nin en büyük yerleşim yeri Tionesta'nın ağzındaydı ve yukarıda, Allegheny nehrinin üzerinde, sularının yükseldiği bataklığa kadar, Minsi toprakları elinde tutuyordu. : Potter'ın içinden geçtiği dere boyunca çeşitli kampların bulunduğuna dair kanıtlar var. Rulette büyük bir mısır ambarı olduğu kanıtlanmıştır ve bazı karbonize tahıllar hala mevcuttur. Rulet köyünün yukarısında, şimdi mezarlık olarak kullanılan zeminde duruyordu. Bu tahıl ambarı yakıldı ve ilk yerleşimcilerin geleneklerine göre, yanmış mısırın hem üstünde hem de altında kömürleşmiş ağaç kabuğu bulunduğundan, hem üstü hem de baldıran kabuğu ile kaplandı. Açıktır ki, bu mısır, orman yoğun ve kesintisiz olduğu için bu ülkede yetiştirilmedi, Tionesta ve Kırık Saman'ın mısır tarlalarından, muhtemelen kanolarla yetiştirildi ve bu erzak deposu ya kuruldu. Kızılderililerin düşmanları tarafından aşağı nehirden sürülmeleri durumunda, "solgun yüzler", av gezilerinin rahatlığı veya acil bir durum için tutulması için. Colesburg'daki Mills çiftliğinde ve bitişiğindeki Edwin Haskell çiftliğinde birçok ok ucu ve diğer aletler bulunmuştur. Bay Haskell, bir yerde büyük miktarda çakmaktaşı parçalarının ve kusurlu şekillendirilmiş ok uçlarının bulunduğunu ve bunun bir zamanlar bir kovalama aleti fabrikası olduğunu ve bir karaağaç kütüğünü çıkarırken, Çapı en az üç buçuk fit olan sapın tam altında, bir fitlik siyah küfün altında, Kızılderililerin oyunlarının derisini yüzerken kullandıkları taş bir alet buldu. Bir yıl kadar önce, Andrews Yerleşim Yeri'nden yaklaşık bir buçuk mil uzakta, kuzeybatı yönünde, Genesee ilçesinde, sınırın hemen üzerinde, bir taşla örülmüş yaklaşık on dört fit çapında bir höyük bulundu. cairn, yaklaşık üç veya dört fit yüksekliğinde. Höyüğün tepesinde yaklaşık iki metre çapında bir kayın büyüdü. Bazı meraklılar bu höyüğün kenarını kazdılar ve devasa büyüklükte bir adamın iskeletini, ayrıca bir köpeğin kemiklerini ortaya çıkardılar, neredeyse tüm kemikler havaya maruz kaldığında parçalandı. Çene kemiği, Andrews Settlement'den Bay Alva Andrews'a aittir. Kemiklerle birlikte çok sayıda çakmaktaşı ok ucu ve bazı taş süslemeler ve maruz kaldıklarında kısa sürede parçalanan yaklaşık yarım litre küçük deniz kabuğu bulundu. Yukarıda bahsedilen örneklerin mahalle sakinleri arasında dağılmış olduğu höyüğün kapsamlı bir araştırması yapılmamıştır. İlçenin diğer bölgelerinde, ayrılan ırkın kalıntıları, Pine deresi (Hintli adı Tiadaghton) ve Lenape adını koruyan Sinnemahoning boyunca bulunur.
İngiliz ordusundan bir asker kaçağı olan Thomas Butler'ın Potter'ın vahşi bölgelerine ilk yerleşen kişi olduğu iddia ediliyor, ancak hangi tarihte geldiği veya ayrıldığı yazar tarafından bilinmiyor. Elimizde tarihi belli olan ve muhtemelen ilk yerleşim yeri olan ilk yerleşim iyi niyetli Yerleşim, "1806'da Oswayo'ya şimdi Shinglehouse denilen bir noktaya yerleşen Jaundrie adındaki bir Fransız'a aitti. Ev onun adını taşıyor. Evin kenarları kiremitle kaplıydı, çatı gibi kaplanmıştı ve izmaritleri yarım daire şeklinde yuvarlatılmıştı. O evden yer (Shinglehouse) adını aldı ve adını korudu." (L.H. Kinney, Sharon Township.) İlçenin tüm tarihçeleri, William Ayers'ın 1808'de ilk yerleşimci olduğunu iddia etti, ancak Bay Kinney, ilçenin ilk yerleşiminin iki yıl önce gerçekleştiğini gösterdi. Kayıt ve kayıt ofisinin A Kitabında, Robert Waln ve diğerlerinin, Potter ilçesindeki 400.000 dönümlük araziyi Isaac Wharton'a 50.150 $ karşılığında aktardıkları 25 Ekim 1806 tarihli bir tapu kaydını buluyoruz. Binbaşı Isaac Lyman, İsveç'teki Keating çiftliğinde on dönümlük araziyi Carson adında bir adama temizleme işini verdi. Keating çiftliği, Coudersport'tan Brookland'a giden yol üzerinde, Lymansville'in yaklaşık üç mil yukarısında yer almaktadır ve şu anda orada yaşayan Nathan Adams'a aittir. Bu, Jaundrie'nin Oswayo'da Shinglehouse'da yapmadığı sürece, ilçede yapıldığını bildiğimiz ilk temizleme. 1808'de William Ayers ailesini ilçeye taşıdı ve 1807'de bir kütük evin gövdesinin dikildiği Keating çiftliğine yerleşti. Ailesi karısı ve üç çocuğundan oluşuyordu: George, Nancy ve James ve bir zenci McKean ilçesinin tarihinde adı geçen Asylum Peters olan çocuk. 1809'da Binbaşı Isaac Lyman ülkeye taşındı ve Keating çiftliğine de yerleşti. Keating'in arazi ajanı olarak geldi. 1810'da Maj. Lyman, Lymansville'in bulunduğu yerde bir kereste fabrikası inşa etti. Bu değirmenin kerestesi Keating çiftliğinde bir kamçı ile kesildi. Bu, ilçedeki ilk kereste fabrikasıydı. 1811'de Binbaşı Lyman, Lymansville'de bulunan ilk değirmeni inşa etti.
1810'da ayrıca bir başka kayda değer olay meydana geldi. İlçedeki ilk evlilikti. O yılın sonbaharında Lymansville'de kutlandı. Penn, Muncy'den Silas McCarty, Binbaşı Isaac Lyman'ın kızı Bayan Laura Lyman ile evlendi. 1811'de ilçede doğan ilk beyaz çocuk, ışığı ilk kez o tarihte tüm ilçeyi kapsayan Eulalia ilçesinden Lymansville-Eulalia Lyman'da gördü. Devrimci bir gazisi olan John Ives, Sr.'nin 1808'den 1810'a kadar bir yerde Pike kasabasına yerleştiği iddia ediliyor. 1811'de Solomon Walker, Balıkçı deresinin ağzına yerleşti. Benjamin Burt ayrıca, 4 Mayıs 1811'de Burtville'in bulunduğu Rulet ilçesi olarak bilinen yere yerleşti ve ilçedeki üçüncü yerleşimci oldu. John Peet, 23 Mayıs 1812'de Potter ilçesine taşındı ve şimdi Coudersport'un bulunduğu yerden bir mil aşağıda bir toprak parçası aldı. Bu sırada mahkeme hala Williamsport'ta yapıldı ve Şubat 1823'e kadar, yeni toprakların yerleşimcileri için gerekli olan ormanlarda, genellikle yürüyerek uzun bir yolculuk yaparak orada devam etti. İlçede ölen ilk kişi, McKean ilçesindeki evinin önünden geçmekte olan Bay Beckwith'di. Şimdi Mortimer Benson tarafından işgal edilen çiftliğe gömüldü. Yaşayan hiç kimse mezarın tam yerini söyleyemez. Doğuma veya ilk çocuğa Bradford ilçesinde ikamet eden bir Alman ebe Bayan Platman katıldı. İlk düzenli doktor, zamanını Lymansville ve Smethport arasında bölen Dr. Eastman'dı. Lymansville'deyken Binbaşı Lyman'ın yanına gitti ve kazancına ek olarak okul öğretmenliği yaptı. İlçede ikamet eden ilk hemşire ve ebe, Pine deresi ve Allegheny nehri üzerindeki ailelere bakan Cephas Nelson'ın karısı Eunice Nelson'dı. John K. Burt, ilçede doğan ilk beyaz erkek çocuktu.Kayda konulan ilk ipotek, Isaac Lyman tarafından 16 Ekim 1812'de Keating ve Roulette'e verildi. Aynı yıl, Pine Creek yolu William W. Walters, Isaac Lyman, A. Parmateer, John Lyman, John Peet ve Amos Mix, izleyiciler. 1812'de Binbaşı Isaac Lyman'ın evinde bir Dört Temmuz kutlaması yapıldı ve neredeyse tüm ilçe sakinlerinin katıldığı büyük bir olaydı. Bir ağaca bir bayrak, diğerinin üzerine bir çift geyik boynuzu dikildi. Bunu tabii ki akşam yemeği ve içecekler izledi. Bu sıralarda, 1812-13, Samuel M. Losey şimdi Pike ilçesi olarak bilinen yere taşındı. O özellikle Pine Creek, Hon üzerinde ilçenin ilk günlerinde önemli bir karakterdi. J.M. Kilbourne bana (1887) şöyle yazıyor: "Buraya elli altı yıl önce geldim (Pike) ve Losey o zamanlar eski bir yerleşimciydi ve posta müdürüydü." Çiftliğinin doğu hattı aynı zamanda Potter ve Tioga ilçeleri arasındaki ayrım hattı olan Phenix deresinin sağ tarafına yerleşti. Kayınpederi John Phenix hattın hemen üzerine yerleşti. Losey neşeli bir adam olarak tanınırdı ve kilometrelerce ötedeki tüm eğlencelerde her zaman hazır bulunurdu.
Bu ilk günlerde, yargı bölgesinin çeşitli mahkemelerinin baro üyeleri ve yargıçlarının devreyi at sırtında sürmeleri adetti. Bir keresinde, yasal süvari birliği Wellsboro'dan Smethport'a taşınırken, bir at yerine Losey, ekibinden siyah bir boğa aldı ve alayı bir dansa katılmak için durduğu Lymansville'e kadar sürdü. . Samuel M. Losey yüz altı yaşına kadar yaşadı. Ölümünden önce uzun yıllar kördü. Potter ve McKean ilçelerinin ilk mahkemelerine jüri üyesi olarak katıldı. Obediah Sartwell, Coudersport'un şu anda bulunduğu ilk yerleşimciydi. Allegheny nehrinin batı yakasında, şu anda C.A. tarafından işgal edilen arazide bir ev inşa etti. Stebbins. Ev, şimdi Bay Stebbins'in evinin odunluğunun durduğu yerdeydi. Bay Sartwell, ilçedeki ilk demirci dükkanını inşa etti ve çalıştı. Bu, Coudersport Hotel'in şimdi bulunduğu yere yakındı. Bulunduğu yerden iğrenerek Rulet kasabasındaki Sartwell deresinin ağzına, kendi adını taşıyan dereye götürdü. 16 Ekim 1813, Keating ve Rulet Benj'e devredildi. 50 dönümlük araziyi 1 dolara Burt ve 12 Ocak 1813'te Keating, Jacob Vannatter'a 50 dönümlük araziyi 1 dolara devretti. 15 Mayıs 1813, Keating ve Rulet, John Peet'e 52 dönüm ve 116 tünek ve yollar için yüzde 6'lık olağan ödenek toplam 5,45 dolar karşılığında tapu verdi. 28 Ocak 1813, Keating & Roulette Wm. Ayers 200 dönüm arazi 100 dolara. 19 Kasım 1813'te William Wattles, Burrel Lyman'a 130 $ karşılığında 50 dönümlük araziyi tapu verdi. Bunlar ilçede kaydedilen çiftlikler için ilk tapulardı. 1813'te ilçede tutulan ilk taverna, Lymansville'de Isaac Lyman tarafından açıldı. İlçedeki ilk tıp öğrencisi, 1816'da Lawrenceville, Penn.'den Dr. P. Powers ile tıp okumaya giden Harry Lyman'dı. Dr. Lyman ilçede uzun süre çalıştı, 1856 veya 1857'de Oswayo'da öldü. John Taggart, 1816'da Vermont'tan ilçeye geldi ve Coudersport'un yaklaşık bir mil aşağısında nehir üzerinde bir çiftlik aldı ve ertesi yıl ailesini buraya taşıdı. Bu yıl (1816) civarında, Olean'dan Jersey kıyılarına kadar ilk posta yolu kuruldu. İlk posta müdürü Lymansville'deki Isaac Lyman'dı. Bir sonraki postane, John King'in posta müdürü olduğu Ceres'teydi. Posta, daha sonra Lycoming ilçesinden Wallace adında bir adam tarafından at sırtında, Jersey Shore'dan James Otis tarafından taşındı. Bu yıl içinde ilk dini toplantılar ilçede Lymansville'de Massachusetts'ten Elder Davenport tarafından yapıldı, Baptist misyoner John King, 1816'da atanan ilk ilçe saymanıydı. 1815 için Eulalia ilçe vergileri 1816 için 15 dolardı, 1817 için 8 dolar, 14 dolar. 50. Vergiler ilk olarak 1817'de Rulette toplandı. O ilk günlerde kurtlar çoktu ve öncülerin sürülerine çok zarar verdi. Kurt kafa derisi için 8 dolarlık bir ödül ödendi ve Jacob Vannatter'ın bu tutarı 1815'te bir kafa derisi için güvence altına aldığını görüyoruz. Şubat'tan 31 Mayıs 1816'ya kadar on yedi kurt yakaladı ve belirtilen son tarihte yedi kurt getirdi. yavru köpekler. George Ayers da bu yaratıkların katili olarak biliniyordu. Daniel Clark, ailesini 1816'da Windham ilçesinden, Conn.'dan Potter'a taşıdı, tüm mesafeyi vagonla ve on yedi gün süren yolculukla geldi. Onunla birlikte gelen çocuklar Nelson, Daniel, Jr., Speedy ve Lucy idi. İlk başta, Obediah Sartwell'in inşa ettiği, şimdi Coudersport'un bulunduğu kütük evine taşındılar. Aynı yılın 10 Haziran'ında, Coudersport'un iki mil kuzeyinde, hala Nelson Clark'ın işgal ettiği çiftlikte bir kütük eve taşındı. Daniel Clark bir sörveyördü ve Potter ilçesinin ilk haritasını yaptı ve bunun için Devletten 150 dolar aldı. Bayan N.B. Palmer haritayı renklendirdi. Potter'ın bu ilk tablosu hala Harrisburg'da görülebilir. Jacob Vannatter ve John Lyman ile birlikte Cowanesque yolunu araştırırken, köpeklerin yardımıyla jacob'un değneğiyle bir ayıyı öldürdü. John Dingman ve eşi, Nathan Turner ve ailesi ve Abram Dingman, New York, Chenango ilçesinden geldiler ve 1816'da Coudersport'un aşağısında, son zamanlarda Justus Mehring tarafından işgal edilen çiftliğe yerleştiler. John Dingman'ın annesi, yüz bir yaşındaki oğlunun evinde öldü. Nathan Turner, 1834 yazında eski tuz fabrikası yolunda Turner'ı geyik sanan George Taggart tarafından yanlışlıkla vuruldu.
1820'de Hıristiyanlığı kabul eden ilk kişi vaftiz edildi ve aday Burrel Lyman oldu. Takip eden yıl boyunca, John Lyman ve karısı da vaftiz edildi. John Taggart ilçe saymanlığına atandı ve bu yıl içinde toprakların ilk vergi satışı gerçekleşti. Joshua Jackson, Coudersport'un aşağısında, Mehring yerinde, Broome ilçesinde, NY Daniel Rooks, a. Doty ve Levi Andrews adındaki adam o bölüme geldi, şimdi Bingham ilçesinde kucaklandı. Cephas Nelson da bu yıl Lake George, Washington Co., N.Y., Putnam kasabasından geldi. Bir demirci olan Alva Clark, 1821'de Lymansville'e geldi ve bir dükkan inşa etti. 1830'da ölümüne kadar Lymansville'de kaldı. Thomas Bellew, 1821'de Lymansville yakınlarına yerleşti, New York'un Washington ilçesinden geldi. 1821'de ilçede ilk seçim yapıldı. 1821'de John King tekrar ilçe saymanlığına atandı ve 1822'de McKean ilçesinden Joseph Otto onun yerini aldı. 6 Şubat 1823'te Harrison, Hector, Ulysses ve Bingham'ın bazı kısımlarını kucaklayan bir ilçeye kuruldu. Benjamin Burt, Reuben Card ve Jacob Streeter, mahkeme tarafından Eulalia ilçesini bölmek için atandı. 1821 yılında Jesse Treat ve ailesi şimdiki Clara kasabasına taşındı. Nelson Clark ev eşyalarının taşınmasına yardım etti. Nelson Woodcock ve Silas Nelson, Washington ilçesinden, NY'den geldiler ve Lymansville yakınlarına yerleştiler. 1823'te Reuben Clark ve eşi Washington ilçesinden, N.Y.'den geldiler ve Coudersport'un yukarısında bulunuyorlardı. Levi Kibbe, Truman Stevens ve diğerleriyle birlikte Bingham'a geldi. 11823 veya 1824'te John Dingman, Coudersport'un yaklaşık bir mil altında, Dingman pistinin sağ kıyısında "küçük kırmızı değirmen" olarak bilinen şeyi inşa etti. Vergiler ilk olarak 1824'te Harrison'da toplandı. Komisyon üyeleri ilk olarak Coudersport'ta bir araya geldi. Evert Rose, NY, Tompkins ilçesinden Hector'a taşındı. David Kilbourne, ilçe sınırının yaklaşık seksen çubuk batısında, Pike ilçesinde bir kereste fabrikası inşa etti. Bu yıl Sylvester Wright aşağı Sinnemahoning'den geldi ve Coudersport'un üzerine yerleşti. Chester Corsaw, İsveç'e, şimdi Corsaw yeri olarak bilinen çiftliğe yerleşti. Nisan 1823'te Theodore Carpenter, Groton, N.Y.'den geldi ve bir toprak parçasını temizledi ve Bingham'da bir kütük ev inşa etti. 1825'te Lancaster adında bir adam olan ailesini öküz ekibiyle birlikte getirdi. Westfield, Tioga ilçesinden daha yakın bir kereste yoktu. Lancaster, Carpenter'ın kabinine bir kapı yapması için kızak kutusunu almasına izin verdi. Yönetmenliğini E.O. Austin'den Austin, dergide yayınlanan "Potter'ın Hatıraları"na Potter İlçe Dergisi, Birkaç yıl önce, ilk meseleler için, son derece büyüleyici ve öğretici makalelerden aşağıdaki ilginç öğelerden bazılarını kullanma özgürlüğüne sahibiz: John Roulette ile bağlantılı olarak Potter'da geniş bir arazi sahibi olan John Keating, ilk yerleşimcileri tedavi etti. büyük bir özgürlükle. Kırk kişiye elli dönüm arazi verdi. Birkaç durumda, istihdam sağlamanın yanı sıra 100 dönüm verdi. Bir kasabadaki ilk kereste fabrikasının veya değirmenin sahibi de elli dönüm arazi hakkına sahipti. En yakın değirmen King's Settlement'te (Ceres) bulunuyordu, ancak bu çoğu zaman çalışmıyordu ve yerleşimciler Jersey Shore'a ya da başka bir yere gitmek zorunda kaldılar. Cowanesque ve Pine deresinin aşağısındaki eski yollarda bulunan yabani erik ağaçlarının koruluklarının, alışveriş ve değirmencilik gezileri sırasında araba kullananlardan kaynaklandığı belirtiliyor. Yolda kamp yaparken, Susquehanna ve Chemung'un batı kolundan getirdikleri eriklerin çekirdeklerini düşürdüler. 1808'den 1812'ye kadar, Jersey Shore'da çay, pound çikolata başına 10 ila 12 şilin, viski başına 25 sent, galon başına 50 sent değerindeydi. Her durumda kullanıldı, her ailede saklandı. Danslarda, kereste arılarında, yetiştirmelerde, düğünlerde, doğumlarda, cenazelerde ve adliyelerde önemli bir yere sahiptir. Anlaşmada galonu 1 dolara mal oldu. Orta kalitenin dörtte üçü gömleklik daha geniş yarda başına 50 sente, yarda başına 60 ve 75 sente mal oluyor. Calico yarda başına 50 ila 55 sent oldu. Seyyar satıcı hoş karşılanan bir bireydi, dış dünyayla bir tür bağlantı bağıydı. Kurşun kıttı ve pound başına 50 sent değerindeydi. Bir adam kurşun düğmeden bir kurşun yaptı ve onunla beş geyiği vurup öldürdü ve kurşunu öldürülen oyunun leşinden çıkardı. Mekanik eksikliği o kadar fazlaydı ki, her insan tam bir usta olmak zorundaydı. Bay Austin, erkeklerin genellikle geyik derisinden dolambaçlı ve pantolon giydiklerini, deri şapkalı, kumaş şapkaların da koni şeklinde ve ucunda bir püskül veya düğme ile yapıldığını anlatıyor. İnsanlar genellikle tüfek ve sırt çantasıyla mahkemeye gider ve yol üzerinde kamp kurardı.
Sırasıyla John Peet ve Benjamin Burt tarafından yazılan aşağıdaki iki mektup, bu bölümde bu noktada çok uygun bir şekilde yerini alacaktır. Yazarlar ilçeye 1811-12 gibi erken bir tarihte geldiler. Bu mektuplar bir vahiy gibi geliyor, ormanların kokusuyla kokuyor, çamların dalları arasında bahar rüzgarlarının iç çekişini kulağımıza getiriyor. . Cesur öncüyle birlikte vahşi doğanın karmakarışık çalıları arasında yolumuzu zorluyoruz ve derenin uğuldamasıyla ilk uykuya daldırılan kamp ateşinin titreyen ışığında uykuya dalıyoruz. Ama başka bir vizyonumuz var: Kuzey rüzgarı dalların arasından esiyor ve ağaçlar çatışıyor ve buz ısırıklarını ve sokmalarını inliyor, kar yağıyor ve dönüyor ve kasvetli sahnenin içinden ekmek için yalvaran bir çocuğun inleme çığlığını çalıyor. Annenin kalbi sempatiyle atıyor - o da aç. Son lokmasını çocuğuna vermiştir ve hasret dolu gözler, değirmenden eve gelmeye çalıştığını bildiği babanın gelişini engellemek için kar hayaletini delmeye çalışmaktadır. Ve dudaklarından nasıl bir sevinç çığlığı kopuyor ve karın ağırlığıyla bükülen baldıran dalının altında öküzlerin buz gibi kafaları göründüğünde gözlerinde nasıl bir parlaklık dans ediyor. Yorgun sığırların kesintisiz yolda yuvarlanırken burun deliklerinden buhar yükseliyor. Yorgun sürücü yorgun bir şekilde arkasından yürüyor, giysileri kar ve buzla kaplı. Kızak, hareket eden bir kar yığını gibi görünüyor, ama derinliklerinde, öncünün ailesine -Hint mısırının sarı unuyla- yaşamın altınını taşıyor. Kıtlık kurdu yine kabin kapısından kovulur ve yeni bir hayat kirası alınır.
Potter ilçesine taşınalı 23 Mayıs 1834, yirmi üç yıl olacak. Yaşlı Bay Ayers o sırada ilçedeydi ve ilçede yalnız yaklaşık beş yıldır bulunuyordu. Ben gelmeden önceki sonbaharda üç aile (Benjamin Burt, Binbaşı Lyman ve Bay Sherman) ilçeye taşındı. Doğu ve batı Devlet yolu, ben taşınmadan bir yıl önce kesilmişti. Birkaç yıl boyunca çok tenhaydı. İnsanlar yerleşip kısa bir süre kalıp tekrar uzaklaşırdı. Yerleşimcilerin yapışmaya başlamasından bu yana sadece birkaç yıl geçti. İlk baharda biraz temizlik yaptım ve bazı bahçe tohumları vs. ektim. Yanımızda küçük bir erzak stoku getirdik. Temmuz'un 3'üncü gününde, öküz boyunduruğumla Jersey Shore'a un almak için değirmene gitmeye başladım. Çam deresini seksen kez geçtim, değirmenden gelirken seksen kez gitti on sekiz gün vagonuma iki dingil kırdı, iki kez bozuldu ve dereyi geçerken bir tekerlek çıktı.
Jersey Sahili erzak temin etmek için en yakın yerdi ve yol korkunçtu. İlk yıl ekebildiğim birkaç tohum, ancak çok az ürün verdi. Bununla birlikte, bir sonraki ilkbahar ekim zamanında, bende kalan tüm tohumları ektiğimde ve ben kalan tüm tohumları ektiğimde, acı çekmeden yaşamaya karar verdiğimiz bazı yarı olgun patates, biraz şalgam ve yumuşak mısır yetiştirdik. ekimi bitirince pırasa, inek-lahana ve sütten başka yiyecek bir şeyimiz kalmamıştı. Yaklaşık altı hafta yeşil kaldıkları sürece pırasa ve inek lahanasıyla yaşadık. Ailem karım ve iki çocuğumdan oluşuyordu ve yemek bulamadığım için baygın da olsam çalışmak zorundaydım. İlk kış kar çok derin yağdı. İlk kış ayında otuz günün yirmi beş günü kar yağdı ve üç kış ayında yetmiş gün kar yağdı. Öküzlerimin bir boyunduruğunu sonbaharda, diğer boyunduruğu sattım, kışı göz atarak geçirdim, ama ilkbaharda bir öküz öldü, diğerini aileme yiyecek sağlamak için sattım ve şimdi bir ekipten yoksundu ve topraklarımı temizlemek ve erzak toplamak için benim ellerimden başka bir şeye sahip değildim. İlk yıl bütün ayakkabılarımızı giydik. Daha fazlasını alacak hiçbir şeyimiz, paramız yok, satacak hiçbir şeyimiz yok ve yiyecek çok az şeyimiz vardı ve hayatın temel ihtiyaçlarının yokluğundan korkunç bir sıkıntı içindeydik. Ormanda çıplak ayakla çalışmak ve seyahat etmek zorunda kaldım. Bir süre sonra kıyafetlerimiz yıprandı. Ailemiz büyüdü ve çocuklar neredeyse çıplaktı. Jersey Shore'dan getirdiğim kırık bir kayrak vardı. Onu Harry Lyman'a sattım ve karımın Mary için bir jüpon yaptığı iki açık kahverengi deri aldım ve Mary onu büyüyene kadar giydi, sonra Rhoda onu büyüyene kadar aldı, sonra Susan onu büyüyene kadar aldı, sonra Abigail'e düştü ve onu yıprattı.
(Benjamin Burt'tan Mektup)
1808 yılında Potter ilçesinde bir doğu ve batı yolu açıldı. İlçenin kuzeybatı kesiminde geniş arazilere sahip olan Philadelphia'lı John Keating & Co., yolun açılışını üstlenmesi için Isaac Lyman ile anlaştı. 1809 sonbaharında Bay Lyman birkaç eliyle içeri girdi ve 1810 Mart'ında girdiği kaba bir kulübeyi inşa etti. O zamanlar ilçede dört mil uzakta olan bir komşusu vardı. 4 Mayıs 1811'de taşındım ve inşaat ve diğer iç meseleler için ülkenin modasını takip etmek zorunda kaldım, ki bu oldukça zordu, bir kile tahıl ya da patates ya da yabani hayvanlar dışında bir kilo et yoktu. , .ülkede olması. Ama bol miktarda pırasa ve ısırgan vardı, geyik eti ve ayı etiyle, sıkı çalışma ve keskin bir iştahla tatlandırıldığında çok lezzetli bir yemek yaptı. Farklı kabilelerin dost canlısı Kızılderilileri av gezilerinde sık sık bizi ziyaret ederdi. Bizi sivrisineklerden, hatta açlıktan ve soğuktan çok daha fazla rahatsız eden, çok küçük ama zehirli bir böcek olan sivrisinekler, diğer sıkıntıların arasındaydı ve yazın etrafımızda bir duman çıkarmadan çalışamazdık.
Yollarımız o kadar kötüydü ki, erzaklarımızı elli ila yetmiş mil yük atlarında getirmek zorunda kaldık. Bu şekilde kendi tahılımızı ve etimizi yetiştirene kadar yaşadık. Öğütecek tahılımız olduğunda, Bay Lyman küçük bir öğütme değirmeni inşa etmişti, ama yollar hâlâ bozuktu ve değirmen benden biraz uzaktaydı, mısırımı dövecek bir Hint numunesi havanı ayarladım ve daha sonra küçük bir el değirmeni, onunla bir çok kile öğüttüm, ama bu çok zor bir işti. Bir ekiple erzaktan sonra dışarı çıktığımızda, ormanda kamp yapmaya ve kışın ise, akçaağaç, sığırlarımızın bütün gece dolaşması için ağaçlar kesmeye ve bu tür uzun yemlerle uğraşmak zorunda kaldık. sığırlarımızı kışın iyi bir parçası tut.
Buraya geldiğimde iyi, istikrarlı bir yaşlı adam olduğu için "Ana Bağımlılık" adını verdiğim bir atım vardı. Bir düğüne, bir yetiştiriciliğe, bir kereste arısına veya komşularımızı ziyarete gittiğimizde bütün ailemi birkaç yıl boyunca sırtında taşırdı, ta ki artan yük ben, karım ve beş yaşında üç çocuğumdan oluşana kadar. herşey.
Yolun altmış mil kadarı evsiz olduğundan, Jersey Shore'dan seksen mil uzakta erzaklarımızı sık sık paketlemek zorunda kalıyorduk. Kışın, derin karlar gelip bizi yolda ateş olmadan yakaladığında, eğer birkaçımız birbirimize yardım etmek için birlikte olmasaydık, mahvolabilirdik.
İlk ayakkabılarımız yıprandıktan sonra deri eksikliği ciddi şekilde hissedildi. İlçede ne tabakçı ne de kunduracı yaşamaktaydı. Ama "gereklilik, buluşun anasıdır." Bana büyük bir çam ağacından bir yalak yaptım, içine aramızda ölen sığırların derilerini koydum. Onları tabaklamak için kireç yerine kül ve yağ için ayı yağı kullandım. Daha kalın olan tek deri için, daha ince olan ise üst deri için bir çizim bıçağıyla süslenmiştir. Ve böylece kendime ve komşularıma ayakkabı yaptım.
Kışın bir öküz takımıyla öğütmek için on dört mil yolum vardı. Hava soğuktu ve kar derindi, hiçbir yol kırılmadı ve nehirler arasında köprü yoktu. Derelerde yürümek ve çantaları sırtımda taşımak zorunda kaldım. Ceketime donmuş buz, bir kile mısır kadar ağırdı. Bütün gün çok çalıştım ve ilk gece ekibimi bir ağaca zincirleyip eve gitmek için üç mil yürüdüğümde sadece yedi mil yol alabildim. İkinci gece değirmene ulaştım. Cesaretim çoğu zaman başarısız oldu ve neredeyse geri dönmeye karar verdim, ama çocuklarımın ekmek için ağladığını düşündüğümde yeni bir cesaret kazandım.
1825'te, hafızasını alışılmadık derecede net bulduğum Bayan Mary A. Ross'un hatırasına göre, Tioga ilçe hattı ile Kano Yeri (Port Allegany) arasında, doğrudan yol üzerinde yaşayan yirmi yedi aile vardı. . Tioga ilçe hattından başlayarak ve onları sırayla vererek şunlardı: Samuel Lasey, John Ives, Keating House, William Earl, Samuel Taggart, Silas Nelson (Lymansville yakınlarındaki Benson yeri), Cephas Nelson, Dr. Harry Lyman, Maj Isaac Lyman, Bay _____ Clark (Lymansville yakınlarındaki Gordnier yeri), John Reed (Coudersport'ta), John Peet, John Earl, Henry Dingman, Leonard Taggart, Squire Taggart, Bay Turner, Bay Reed, John Lyman, Burrel Lyman, Isaac Lyman Streeters'dan üç aile, kereste fabrikası sahipleri, John Burt, Coleman'lar ve Bay Lillibridge. Bu yıl içinde Mrs.Ross'un üvey babası J.L. Cartee, Coudersport'a geldi ve Coudersport'ta inşa edilen veya tutulan ilk otel olan Cartee House'u açtı. Bina 1824'te başladı, ancak bir sonraki yıla kadar bitmedi. Şimdi ilçe hapishanesinin işgal ettiği yerde duruyordu. Bayan Ross o sırada on beş yaşındaydı ve yazın Lymansville'de okul öğretmenliği yapıyordu. Bu yıl Ayers Tepesi yerleşimi Jacob Vannatter, William Ayers, Mr. Hinckle, George Ayers, Joshua Jackson aileleri ve bir boş evden oluşuyordu.
North Hollow'da Bellows and the Woodcocks adında bir aile yaşıyordu. Bu sıralarda, Metodist bir misyoner olarak adlandırılan "Peder Conant", yerleşimcilerin evlerinde dini törenler düzenleyerek, Pine dere yolundan ülke boyunca gelirdi. O sıralarda Priestville olarak bilinen Westfield'in bulunduğu Cowanesque'de yaşadığı söylenir. "İngiltere Kilisesi"nin bir üyesi olan John Peet, önce Lymansville'deki insanlara vaazlar okur, daha sonra doğaçlama bir şekilde vaaz verir, eksantrik bir şekilde görüşler verirdi. eski zaman dinleyicileri tarafından hatırlandı. Ancak, biraz eksantrik olmasına rağmen, onu tanıyanlar tarafından iyi bir adam olarak hatırlanır. Bu yıl Jacob Bump ve Thomas Towser, Hector'a taşındı.
Potter ilçesi ile bağlantılı, bizim avcı yerleşimcilerimizin yaşamlarıyla yakından ilişkili olan bazı şeyler vardır ki, bunlar unutulmuş olsalar da, hala ilginçtir ve bu nedenle, erken olayların bir parçası olarak, burada bir yeri hak eder. Eski yerleşimcilerimizin hayatlarının, çektikleri korkunç zorluklarla birlikte çok fazla romantizm ve maceraya sahip olduğu söylenemez. Öfkeli bir ayının ya da bir panterin zamansız karşılaşması, bazen bir ölüm kalım mücadelesi, her halükarda dar bir kaçış anlamına geliyordu.
Sinnemahoning'in Doğu Çatalı'na akan küçük bir nehir olan Jamison çatalı, adını ağzında veya yakınında meydana gelen trajik bir olaydan alır. James Jamison olarak bilinen bir Kızılderili, Doğu Çatal ülkesinde avlanırken, yerel geleneğe göre bir ağaçtan üzerine fırlayan bir panter tarafından saldırıya uğradı. Kızılderili'nin kendini savunmak için bir bıçağı olduğundan, kavga korkunç bir olaydı ve hem Kızılderili'nin hem de panterin öldürülmesiyle sona erdi. W.W. Bize bu eşyayı veren Thompson, aynı yerde bir ayıyı da öldürdü. Burası hala iyi bir avlanma bölgesi.
Kuzeyden güneye akan ve Coudersport'un yaklaşık üç mil yukarısında yer alan Allegheny nehrine katılmadan önce belki bir mil boyunca akan küçük, berrak, dans eden bir dere, bir panterin bir dümeni öldürmesinden dolayı Steer Brook adını alır. Derenin kenarında veya sığ suyunda, evin birkaç çubuk yukarısında, son zamanlarda Dr. RV tarafından işgal edildi. Postalamak. Panterin dümen üzerine sıçradığı çam kütüğü daha sonra kesilip değirmene çekildi ve ondan kesilen tahtalar Dr. Post'un evinin mutfağını döşemek için kullanıldı. Bu evde şimdi Willis Clark oturuyor. İlçenin ilk zamanlarında, karaçam ve baldıran otu ormanlarında kendi istekleriyle dolaşan öncülerin sürüleri arasında yıkıma neden olan vahşi hayvanlar varken, onlara karşı bir imha savaşı yürütmek zorunlu bir görev haline geldi. kana susamış yağmacılar. Eyaletin diğer kısımları, kuzeyi hariç tutacak şekilde yerleştirildi ve New York tarafındaki yerleşimlerle birlikte, bu kombinasyon, vahşi doğanın hayvanlarını orman bölgesinde yoğunlaştıran güçlü bir "yuvarlak av" olarak hareket etti. şimdi uygarlığın daha yumuşak yönetimi altına alındı. Kraliyet oyunu olarak görülen panter, ölümcül bir tehlike içindeki bir kadının tiz çığlığını andıran kan donduran çığlığıyla ya da kısmen yiyip bitirilen cesetleriyle bir yerleşim yerinin çevresinde varlığını duyurduğunda. koyunlar ya da genç sığırlar, görünüşe göre öldürme aşkı ya da avın kanı için, hiçbir kısmı yenmediği için ya da bataklıklardaki ayak izlerinden zaman zaman öldürülen tüfekler, uzaktan ve yakından geldi ve kararlı adamlar tarafından omuzlanan köpekler, dağ sıçanı avlarından uzaklaştırıldı ve herkes canlı alacalı kediye yaklaşmak ve onu bir ağaç tepesine fırlatmak, kurşun bir haberci onu yerinden çıkarıp aşağı indirecekti. Pek çok köpek, can çekişirken yaralı canavarın acımasız pençelerinin altındaki tozu ısırdı ve Hector kasabasının yaşlı adamlarının, "bir daire kadar geniş bir iz" yapan büyük bir panterin peşinden avlandıklarını söylediğini hatırlıyoruz. ve bir "yuvarlak av" düzenleyerek ve köpeklerin yardımıyla sonunda, avcılardan birinin onu "yapışan yerden" nasıl vurduğunu ve onu yüksek örtüsünden nasıl düşürdüğünü anladılar. Bu panterin pençelerinden biri, yıllar sonra Sunderlinville'den John Havens, Sr. tarafından tüfeğinin şarjörü olarak kullanıldı. Boyutları hatırladığımız gibi, karkas, burnun ucundan kuyruğun ucuna kadar 10 fit uzunluğundaydı.
Hector'dan Charles Carlin, geyik aramak için Pine deresinin sularını "yalamaya" gitti, bir açıklıktan iki ya da üç mil uzaktaydı "kör" düşmüş bir baldıranın tepesindeydi, orman kalın ve karanlıktı, ve dağ tarafı kısa bir mesafede aniden yükseldi. Gün batımı geçti ve alacakaranlık geceye dönüştü - yıldızsız bir karanlık. Carlin'in feneri yoktu ve kibritlerini unutmuştu. Hiçbir geyik yalamaya gelmemişti, bu yüzden gün ışığına kadar kör kalmaktan ve durumu mümkün olduğunca felsefi olarak kabul etmekten başka yapabileceği bir şey yoktu. Charley yaşlı bir oduncuydu ve gece boyunca ormanda tek başına kalma fikri onu rahatsız etmiyordu. Dağ yamacındaki çamlardan büyük baykuş öttü fareler ve küçük gece hayvanları etrafa fırladı ve ölü yaprakları hışırdattı ve arada sırada tavşanın yumuşak sıçrayışları duyulabiliyordu. Ama bu seslerde hiçbir tehlike yoktu ve sonunda avcımız, başını tepesinde oturduğu ağacın gövdesine yaslayarak elinden geldiğince yerleşti. Daha yeni uykuya dalmıştı ki, yaslandığı gövdede canlı bir şey olduğunu fark etti. Kulağı kütüğün üzerindeydi ve ağacın diğer ucunda olması gereken bir şeyin pat, pat sesini duymaktan çok hissetti. Ses boğuk ve belirsizdi. Başını kaldırdı ama yine kulağını ağaca dayadığında hiçbir şey duyamadı, sesleri bir kez daha duydu. Karanlığa girmeye çalıştı ama görüşü başarısız oldu. Bir gök gürültüsü bulutunun karanlığını delmek için çabalamış da olabilirdi. Sonunda bu konuda gerginleşti ve gizemli seslerin gerçek içselliğini keşfetmek için tüm tehlikelere karar verdi. Kendini gizlice çevirdi ve güvenilir tüfeğini kurdu. Tabii ki nişan almak söz konusu değildi, çünkü ne silahın namlusundaki nişangah ne de nesne görülebiliyordu, ancak ağacın dizilişini mümkün olduğunca iyi tutturarak, silahını olabildiğince düz bir çizgide tuttu. üzerinde ve boyunca mümkün ve tetiği çekti. Bir sonraki anda kalbi boğazındayken, bir hırıltı ve bir yay, hızlı bir şekilde art arda ikinci ve üçüncü ve hızla takip edilen dördüncü, artık korkmuş avcının tam başının üzerinden bir ceset taşıyan ve ona doğru giden bir dördüncü oldu. ağacın tepesine bir tırmanış ve dağ tarafına bir kaynak ve sonra gecenin karanlığında bir panterin tüyleri diken diken eden çığlığı çınladı. Bununla birlikte, hayvan uçuşunda duraklamadı, ama tuhaf çığlığı tekrar tekrar geri geldi ve karşı dağdan yankılandı, ta ki çok yukarıdaki tepeyi geçene kadar. Carlin o gece bir daha uyuklamadı bile ve hayal gücü ormanı dört bir yana çömelmiş panterlerle doldurdu. Gün ışığı görüşünü sevindirdiğinde, kütük boyunca süründü ve köklerinden koptuğu uzak ucun yakınında, kurşunun hayvanın yanından kestiği belli olan bir dizi kırmızımsı gri saç buldu.
1873 gibi yakın bir tarihte, bir panterin ilçenin doğu kesimindeki ormanı dolaştığı biliniyordu, bu yazının yazarı gerçeğin görsel kanıtını elinde tutuyordu. Phenix ve Pine dere suları arasında, Johnson çayının başının yakınında, dağdaki bir kereste kampında bir vakayı tedavi ediyordu ve bir sabah saat 3'te Hector'dan Perry Fillmore ile birlikte işe başladı. dağın yükselişi. Kampa yürüyerek ulaştık, gün doğmadan hemen önce, haziran ayındaydık. Profesyonel ziyareti yaptıktan sonra, Bay Fillmore kampta nişanlıyken yalnız dönüş yolculuğumuza başladık. Kamptan yaklaşık elli çubuk yol, içinden bir kadife yolun döşendiği bir defne bataklığından geçti. Kadifeden yapılmış bu köprünün tam ucunda, bir vagonun tekerleğinin kütüklerden yere düştüğü yerde, kampa erzak getiren ikmal vagonunun tekerlekleri tarafından açılan derin bir delik vardı. Bu izden bir tekerlekle çekilen ve kuru yola düşen bir çamur parçasının hemen ötesinde, tam beş inç çapında kedi türünden bir hayvanın izi vardı. Çamur, ayağın altındaki her çizgiyi ve işareti korumak için tam olarak uygun kıvamdaydı. Pist yeniydi ve önceki gece, öğleden sonra geç saatlerde günlük ziyaretimi yaptığım sırada, o çamur parçasını çeken ikmal vagonu hemen önümde kampa girdiği için yapılmış olmalı. Bu, kuşkusuz, o bölümde zaman zaman görülen canavarın iziydi ve Genesee'nin Pine deresinin çatalındaki koyunlar arasında tahribatlar sık sık oluyordu, bir gecede on beş kadar koyun öldürülüyordu. Bu koyunlardan bazılarının öldürüldüğü yan tepede, hayvanın atladığı ve görünüşe göre kurbanını kaçırdığı birçok iz bulundu, pençeleri tepeden aşağı kayarken birkaç santim boyunca yırtılmıştı. Baharın başladığı yerden bittiği yere kadar olan raylar arasındaki mesafe on altı ila yirmi fit arasındaydı. Bu sıralarda, "yalnız kurt" olarak adlandırılan bir hayvan, ilçedeki sürüleri perişan ediyordu. Bu hayvan o zamanlar ve hala bir gizem, eski ve deneyimli avcılar, avını yakalama yöntemine ve gezinme alışkanlıklarına göre, bu aç canavarın kimliği konusunda farklı görüşlere sahipler. Belki bir gece koyunlar Pike kasabasında öldürülürdü ve ertesi gece kurbanlar Allegheny ya da Oswayo'ya ait olurdu. Bir sonraki gecenin yıkımları genellikle yirmi beş mil arayla olurdu. Yine de bulunan izler ve saldırı şekli aynı hayvanları gösteriyordu. Kimisi panter, kimisi sokak kurdu olduğunu iddia ederek ona "yalnız kurt" adını vermiş. 1875'te Coudersport'taki postanede, "yalnız kurdun" yakalanması için 100 doların tamamını teklif eden bir abonelik listesi asılıydı ve ilçenin en ünlü nimrodu olan merhum Leroy Lyman'ın hatırı sayılır bir meblağ teklif ettiğini anlıyoruz. onu bu çok arzu edilen hayvana ulaştıracak herhangi birine ek olarak. Bundan kısa bir süre sonra (1875), gizem ortadan kalktı ve o zamandan beri haber alınamadı. 1874 gibi geç bir tarihte, Phenix ve Pine deresinin suları arasında büyük bir kurt vuruldu. Siyah bir kurt olarak bilinen şeydi, saçın uçları o renkteydi. Bu kurdun ödülü 24 dolardı. Bir geyiğin bir adam tarafından tutulamayacağı birçok kişi tarafından kabul edildi ve gerçekten çok tehlikeli olduğunu düşünüyoruz, denemeye girişmek, ancak denendiğini aşağıdaki fıkralar ortaya koyacaktır.
Bir gün Hector kasabasının bir sakini, bir gün dağın yamacındaki bir gecekonduda zona yapmakta olduğu bir gecekonduya bıraktığı bazı aletleri almaya başladı. Hafif bir yağmurla kaplanmış hafif bir kar vardı ve donmuştu, öyle ki ormanlar avcının "gürültülü" dediği şeydi, ayakların altında çatırdayan kar. Bu adam, ünlü bir geyik avcısı olan ve kendi hesabına avlanırken birkaç kişiyi öldüren köpeği tarafından takip edildi, ayrıca iyi bir geyik köpeği olarak bilinen bir komşunun köpeği tarafından takip edildi. Adam (hikayenin bağlantısını kolaylaştıracağı ve ayrıca gerçek adı bu olduğu için ona Charlie de diyebiliriz) geldiğinde dağ yolundan belki yarım mil kadar ilerlemişti. bir geyiğin taze izinde. Köpekler kokuyu aldılar ve bir anda geyiğin geniş bir defne çalılığından geçtiği yöne doğru patika boyunca gözden kayboldular. Bir geyik avcısı içgüdüsüyle Charlie, geyik hala çalılıktaysa, tepenin biraz ilerisinde büyük bir karaağaç ağacının yanından geçen iyi bilinen bir "pist"ten kaçmaya çalışacağını hesapladı. Avcımızın silahı olmamasına rağmen, ağaca zamanında ulaşabilirse arkasına saklanabileceği ve geçerken geyiğin üzerine sıçrayabileceği, onu fırlatıp boğazını kesebileceği düşüncesi geldi. mücadele etmek. Geriye doğru koşarak ağaca ulaştı ve şu ana kadarki varsayımının doğru olduğunu ona haber veren kar çatırdamasını duydu. Aceleyle bıçağını çıkarırken, geyik yaklaşırken fırçanın hareket ettiğini gördü ve bir an sonra geyik onun yanındaydı. Hızlı bir sıçrayışla Charlie kendini geyiğin sırtına attı ve aynı anda hayvanın ön bacağını karşı taraftan yakaladı ve sırtına sürükledi, üzerine atladı, ama geyik onun üzerine çarptığında. Arkada, arka ayakları çekildi ve bir anda arkadaşımız, neredeyse tüm kıyafetleri vücudundan yırtılmış olarak defnelere uçuyordu ve çevik yaratık uzaklaştı. Ancak bu sırada köpekler yakınlardaydı ve patikayı takip ettiler. Elinden geldiğince kendini düzelten Charlie bıçağını aradı, ama bulamadı ve geyiğin dağda birkaç çubuk havladığını duydu. Köpeklerde olduğunu biliyordu ve intikam için yanıp tutuşarak dört ayaklı arkadaşlarının yardımına olabildiğince hızlı gitti. Köpeğinin, geyiği tam yüksek bir kütüğü temizlerken arka ayaklarından birinden yakaladığını ve onu öyle dezavantajlı bir şekilde tuttuğunu ve sadece kütüğün üzerinden sarkabileceğini fark etti. Charlie geyiği geri çekmeye yardım etti ama avı bitirmek için silahı yoktu. Köpeğin yardımıyla geyiği boğana kadar tutabileceğini düşündü ve geyiğin kafasını bazı köklerin arasına aldı ve boğmaya başladı. O anda komşunun köpeği kavga etmek için Charlie'nin köpeğine saldırdı, köpek hakarete içerlemek için geyiği tuttu ve neredeyse Charlie'nin kalan paçavralarını soyan geyik rüzgar gibi uzaklaştı. Uygun bir kulüp kısa süre sonra köpek dövüşünü sonlandırdı ve bir an sonra köpekler tekrar kovalamaya başladı, ama arkadaşımız bundan bıkmıştı. Gecekonduya gitti ve aletlerini emniyete aldı ve eve dönerken bir kereste fabrikasında durdu ve macerasını anlattı. Konuşurken biraz uzağa baktı ve köpeğinin karda yuvarlandığını gördü, bununla avın bittiğini ve köpeğin galip geldiğini anladı. Kereste fabrikası sahibiyle birlikte köpeğinin olduğu yere gitti ve kısa süre sonra, komşunun köpeğiyle, bağırsaklardan yemek yapmakla meşgul olan ölü geyiğin leşine rastladı. Bu köpek, kısa bir süre sonra, koydayken boynuzlarından birini kalbinden geçiren bir sivrisinek tarafından öldürüldü. Başka bir zaman, aynı avcı biraz uzaklaşan ve her görünüşte çok hasta olan bir kütüğün karşı tarafına yatan bir kova vurdu. Oyuna bir şans daha vermeye gerek duymayan Charlie silahını indirdi ve kütüğün üzerinden uzanarak geyiği boynuzlarından yakaladı ve diğer eliyle hayvanın boğazını kesmek için bıçağını uzattı. Aynı anda geyik fırladı ve ona saldırdı ve geyiğin başına vurduğu ve dizlerinin üzerine çöktüğü küçük bir ağacın arkasına atlamanın en akıllıca şey olduğunu düşündü. Arkadaşımızın beyninde başka bir çılgınca düşünce belirdi ve ağacın iki yanındaki boynuzları tuttu ve kendini hazırlayarak hayvanı kan kaybından o kadar zayıflayana kadar tutabileceğini düşündü. onun gücünde. Ama geyik tekrar tekrar ayağa kalkıyor ve dostumuzun vücudundaki tüm kasları onu tutmak için zorluyordu ve en şaşırtıcı olanı, Charlie'nin güvenliğinden endişelenip yardım istemeye başlayana kadar güçleniyor gibiydi. yol sadece birkaç çubuk ötede. İki adam alarmı duydu ve yardımına gitti. Bu adamlar, yaptıkları gibi gelmeseydi, geyiğin arkadaşımızı öldüreceğini iddia etti.
Birkaç yıl önce Hebron'lu Ephraim Bishop, Colesburg'daki eski Mills yerinin arkasındaki dağda avlanıyordu. Sabah 9 civarı yukarda anlatılan olayda olduğu gibi bir geyiğe ateş edip yaraladı. Geyik bir kütüğün arkasına uzanmış ve görünüşe göre "ölesiye hasta"ymış. Eph silahını bir ağaca dayadı, bıçağını çıkardı ve kurbanına silahı vermeye hazırlandı. son Darbe, boynuzları tek elle tutarak. Bıçağın ucu geyiğin boynuna battığında, kıllı saçları ve gözlerinde tehlikeli bir ışıkla aniden ayağa kalktı. Boğuşma sırasında bıçak Eph'in elinden düştü ve avcımız, kaçmak için tutuşunu kırarsa, kovanın boynuzları tarafından sabitlenmekten kolay kolay kurtulamayacağını gördü, bu yüzden hemen savaşmaya karar verdi. Şimdi diğer eliyle geyiğin boynuzunu yakaladı ve öğleden sonra saat 5'e kadar az çok kararlı bir şekilde süren bir mücadele başladı. Köpeği başka bir geyiği kovaladığı için Eph'in hiçbir yardımı olmadı'. Zamanın bir kısmında Eph zirvede, kısmen de paranın üzerindeydi.
Teke ayağa kalktığında, Eph boynunu bükerek onu sıkıştırırdı. Birlikte dağın yamacından bir yaban gülü yamacından, köklerin ve taşların üzerinden yuvarlandılar. Bazen geyik dinlenmek için birkaç dakika sessizce yatar ve sonra kavga yeniden başlardı. Ama Eph, geyiğin kendisinde olduğunu söylüyor, bu yüzden sonuncuya doğru oldukça hareketsiz kaldı. Akşam 5 civarı köpek geri geldi ve onun yardımıyla oyun öldürüldü. Eph, silahının peşinden dağa çıkamayacak kadar yorgundu ve bunun için Jerry Burrel'i gönderdi.
Ephraim Bishop'un bu macerasından bahsetmişken, o zamanlar avcımızı tüm ilçede ünlü yapan bir hikaye ortaya çıkıyor. Bu 1843 yılında oldu ve Eph o sırada tüm gücüyleydi. Coudersport'tan William Jones ile yaptığı bir anlaşmada, geyik etiyle pound başına üç sentten tasfiye etmesini şart koşan bir not vermişti. Piskopos işiyle meşgul olduğu için, bir süre geçmişti ve bu süre zarfında notunu ödemedi. Bir gün, ona blöf yaparak, notunu ödemeyi bekleyip beklemediğini soran Jones'la tanıştı.Eph şaka yollu bir şekilde, Jones maaşını geyik eti olarak istiyorsa, "yürüyerek" alması gerektiğini söyledi. Bu cevap, bazı kelime tartışmalarına yol açtı, bu da sözlü bir sözleşmeyle sonuçlandı ve Jones'un Bishop'a, avcının kendisi tarafından avlanması ve yakalanması gereken canlı, yaralanmamış bir geyik için 25 dolar ödemeyi teklif etmesiyle sonuçlandı. Eph, Hebron kasabasındaki Steer çayı üzerinde beş geyiğin nerede otladığını biliyordu. O zamanlar Steer brook üzerindeki tek açıklık, Dr. R.V. tarafından yapılan küçük bir açıklıktı. Evinin bulunduğu posta. Piskopos, geyiği yakalamak için büyük çaba gösterdiği günden önceki gece Dr. Post'ta kaldı. Onu yüceltecek günün sabahı geldi ve yerde hafif ama derin bir kar vardı. Verilen bir işaretle salıverilmek üzere köpeğini evde bıraktı ve içinde geyiklerin kaldığını keşfettiği bir baharat ağacı çalılığının etrafından geçti. Pozisyonunu seçtiğinde köpeğine salıverilmesi için işaret verdi ve spor başladı. Geyik çalılıktan çıkmadan önce köpek onlardan birini yakaladı ve öldürdü. Diğer dört geyik Eph'ten kaçtı ve üç saat boyunca Eph tarafından bir daha görülmedi. Bununla birlikte, bu süre zarfında, en az beş mil çevrede bir ülkenin bir bölümünü daire içine alan ve hangi yoldan üç kez geçtiği patikadaydı. Steer brook'a üçüncü kez gelirken, eski King yolunda, Burrel'in noktası olarak bilinen bir yerde geyiğe rastladı. Bir bağırışla onları gördüğünde, o ve köpeği üzerlerindeydi. Korkudan geyiklerden biri çalı yığınına atladı, diğer üçü de onun üzerine atladı, biri köpek tarafından yakalanıp öldürülen yığının karşı tarafına yuvarlandı. Geyiklerden ikisi kaçtı, bu sırada Eph çalıların en derinine batmış olanın üzerine atladı. Geyik boynundan hafif yaralar aldığı için köpeğinin bunu öldürmesini engellemek için çok uğraştı. Eph cebinde bulunan bir iple geyiğin ayaklarını, geyiği de bir ağaca bağladı. Köpeğini kendisini takip etmesi için ikna edemediğini anlayınca, bir geyik ağacı çalısının kabuğunu soyup köpeğini yönlendirmek için bir tanga yaptı. Bir yerleşimciden bir el kızağı temin etti ve oyununu Harry Lent'in ahırına getirdi, zamanı gelince Coudersport'a götürdü ve William Jones sözleşmeye göre ona 25 dolarını ödedi. Şimdi sürüden ancak iki kişi kurtulmuştu. Dereyi yönet. Galip gelenin içkisini tatmış olan Eph, daha fazlasını elde etmek için hırslı hale geldi, bu yüzden bu sefer suya giren geyiğin birinin izini sürerek başka bir nakliye yapmaya karar verdiğini söylüyor. Kardaki izleri takip ederek, sonunda Nelson Clark'ın değirmen havuzuna geldi ve burada güzel bir geyik oyunu buldu. Geyik, keşfedilir bulunmaz, vücudundan başka hiçbir şey görünmeyinceye kadar göletin suyuna battı. Eph sakince suya dalmaya daha fazla dayanamayacak duruma gelene kadar bekledi. Geyik dışarı çıktıktan sonra doğrudan dereyi (nehir) yukarı doğru, şimdi Stern'in düzlükleri olarak bilinen yere doğru başladı, Eph bu yerde nehre neredeyse paralel uzanan eski yolu takip etti. Geyik sonunda yola fırladı ve burada Eph açık bir rotaya ve "adil yelken"e sahipti ve bunu geliştirdi. Doe düzlüğe vardıktan sonra, vadinin doğu tarafındaki dağ tarafına döndü, Eph bu zamana kadar topuklarına yaklaştı. Şöyle diyor: "O geyiği yüz kere arka bacağımdan tuttum ve dağa çıkarken o çekildi. Bir elim eldiveni dişlerimin arasındaydı ve bir elimle üç ayak üzerinde yürüyordum. " Dağ tarafı çok sarptır ve doruğa birkaç çubuk yaklaştığında, geyik aniden döndü ve Piskopos'un kafasının üzerinden atladı. Eph döndü ve dağın aşağısında müthiş bir yarış oldu. Dairelere tekrar ulaşılana kadar koşmak, düşmek, yuvarlanmak ve kaymak. Düz bir zemine gelen Eph, sonunda geyiği yormayı başardı, ta ki geyiği üzerine atlayana kadar, kurban korkmadı, sonra kendini kurbanının üzerine fırlattı, Eph onu yere indirdi. Bir an mücadele ettikten sonra Bishop, geyiğin bir köpek kadar evcilleştiğini söylüyor. Boynuna bir ip bağladı ve boyun eğen bir şekilde onu takip etti. Ülkedeki bu tanımın tek aracı olan Rev. Cool'a ait Autter, Lent'in iki çocuğu tarafından getirildi. Eph buna bindi ve geyik ayaklarının dibine yatarak onu takip etti. Kesici Harry Lent'in ahırına çekildi ve geyik ahıra yerleştirildi.
Panter hattında Hector'un "Amca" Wat Trowbridge'ine alışılmadık bir şans çizgisi geldi. Bay Trowbridge, ilçenin ilk öncülerinden biriydi ve bir avcı olarak biliniyordu. Tüfeğinin görüş alanına giren birkaç hayvan kurşundan kurtuldu. Uzak ve yakın olarak adlandırılan "Wat Amca", demirden bir yapıya ve onu birçok yüreğin kıvranacağı maceralara başarıyla taşıyan bir sinire sahipti. Ancak romatizma, yaşamının sonraki yıllarında cesur yaşlı adama saldırdı ve onu sakat bıraktı. Bahsettiğimiz olay, Wat Amca'nın avlarından birinde gerçekleşti. Üç adet yavru kedi panter yuvası buldu. Bunları tomahawk'ıyla öldürdü, ama işi yeni bitirmişti ki kendini sedyenin annesiyle yüz yüze buldu ama soğukkanlı bir kafa ve iyi dikilmiş bir top onu şiddetli bir saldırıdan kurtardı. Erkek panter sıçrayarak ona doğru geldiğinde silahını yeni doldurmuştu. Panter, yoluna çıkan eğik bir ağaca tırmandı ve iyi yönlendirilmiş bir atış onun varlığını yarıda kestiğinde, aile ilişkilerinde davetsiz misafirin üzerine sıçradı. Hayvan düşerken boynu bir ağacın çatallarına takıldı ve leşi havada asılı tuttu. Ağacın, Wat Amca oyununun derisini yüzdürmeden önce, yavru kedilerin öldürüldüğü balta ile kesilmesi gerekiyordu.
Potter ilçesinin en ünlü avcısı bir yıldan biraz daha uzun bir süre önce öldü, yaklaşık altmış altı yaşındaydı - Rulet'ten Leroy Lyman, Burrel Lyman'ın oğlu ve Binbaşı Isaac Lyman'ın torunu. Leroy Lyman sadece bir avcıdan daha fazlasıydı, sağlam muhakeme yeteneği olan ve biraz eğitim almış, iyi okumuş, ısrarlı ve azimli bir adamdı. Spekülatif bir dönüşe sahip olarak, New Hampshire'daki mika madenciliği işine ve Georgia'ya altın madenciliğine girişmişti ve kendisine ait bir boğa tarafından boynuzlandığında daha fazla servet biriktirmek için adil bir teklifte bulundu. Bundan kısmen kurtulduktan sonra, boğayla yine bir çarpışma daha yaşadı ve bu son saldırıdan asla kurtulamadı. Kovalamak onun zevkiydi ve son yıllarda geyik peş peşe Michigan ve Wisconsin'e giderek ve bu av gezilerinde kendisine eşlik etmesi için bir ya da iki adam tutmanın mevsiminde bunu bir iş haline getirdi. Bay Lyman, Kızılderililerden satın aldığı geyik etinin yanı sıra tüfeğinin ve tuzaklarının ürününü şehir pazarlarına göndermekle iyi bir iş yaptı. Tüfek taşıyacak yaşa gelir gelmez orman korucusu oldu. Daha sonra, avları onunla bir iş haline geldiğinde, öldürdüğü tüm avların bir muhtırasını girdiği bir saha defteri tuttu. Ayrıca uzman bir tahnitçi oldu. Öldüğü zaman, müze olarak kullanılmak üzere evine, örneklerini saklamayı amaçladığı bir ek inşa ediyordu ve günlüğünden bir otobiyografi derlemeyi amaçladı. Bu güçlü nimrod tarafından öldürülen geyiklerin sayısı, tüfeğinin önüne düşen binlerce yüzlerce ayı, ayrıca kurtlar, geyikler ve daha küçük bir av bulutu oldu.
Lackawanna Vadisi'nin Tarihi
NOT: Bu, 1903 baskısından olmasına rağmen, her baskıda Ek'te değişiklikler yapılmıştır. "Yirmi dokuz yıl önce" gibi zamana yapılan tüm atıflar, 1869 baskısının tarihine dayanmaktadır. Bu sürüm Archive.org'dan ücretsiz olarak indirilebilir - https://archive.org/stream/historyoflackawa00holli#page/n5
Providence Kasabası ve Köyü
İki Hintli Capoose ve Aserughney köyünden Lackawanna, 1753'te keşfedildi, 1770'de iki ilçeye ayrıldı, yani Pittstown ve Providence – ilki ünlü Pitt'in, ikincisi İngiliz Commoner'ın adını aldı. Rhode Island'ın başkentinden sonra, vahşi topraklara sahip olan Susquehanna Şirketi'nden otuz kişi "Rhod Adası Kolonisi"nden geldi. Pittstown, vadinin ilk beş milini kucakladı, Providence sınırlarını hala beş mil daha uzattı. Her iki ilçe de her biri 300 dönümlük parçalara bölünmüş altı bin dönümlük bir alanı açtı. hisseler. Daha fazla kolaylık ve kullanılabilirlik için, partiler bazen yarım partilere veya hisselere bölündü. İlk başta beş mil karelik bir araştırma yapılan Providence, Westmoreland Kayıtlarında "Capoose'un 6. Kasabası" olarak belirlenmiş altıncı kasabaydı, çünkü Capoose kerestesinden arındırılmış, göç eden partileri Monsey kasabasına getiren patikada yatıyordu. geyik eti ve balıkla beslendikleri ve içinde yaşayan yay ve kürek adamları tarafından nazikçe tedavi edildikleri yer. Toprakların ilk satışından sonra yirmi yıl boyunca topraklar üzerinde dolaşan bu Kızılderililer, Fransızların 1755-6'da cömertçe hediyelerle cömertçe İngilizlere çevirdiği yay ve tomahawk kullanımında yetenekliydi. 1758 sonbaharında Easton'da yapılan Hint Antlaşması'nda, bu kabile "Dostluk zincirini aydınlattı ve Konsey Koltuklarındaki kanı temizledi".
Pittstown blok evinden yaklaşık on mil uzakta olan yerleşimciler, bu kasabada görülen daha büyük tehlikeyle karşılaşmaya, Susquehanna'da daha elverişli olan açıklıklarda çalışmaktan daha az hazırdı.
Connecticut'tan iki genç adam olan Timothy Keys ve Solomon Hocksey, 1771'de yeni kasabanın ormanlarına ilk darbeyi vurdular. Silah ve baltayla, şimdi Taylorsville olarak bilinen söğüt vadisine girdiler ve burada kulübelerini nehrin yanına inşa ettiler. Bay Keys adlı dere. Geyiklerle dolu geniş bir park, bu dere ile Capoose arasında, tek bir patika ile işaretlenmişti.
Capoose toprakları aslen Susquehanna Company'den Yüzbaşı John Howard'ın, kesin konumu veya yakın kültür için harika uygunlukları hakkında bilgi sahibi olmayan nazik bir adam olan John Howard'ın eline geçti. Bunları çözmek için herhangi bir eğilim olmadığından, daha önce belirtilen ihtiyatlı nedenlerden dolayı, onunla Christopher Avery ve "Litchfield County'deki batı-moreland Isooc Trypp & New-İngiltere'deki Connecticutt Kolonisi" [Westmoreland] ile ilgilendi. Her ikisi de 1769 gibi erken bir tarihte Wyoming'de servet arayan cesur Yankees'i kaydeder. Arkadaşlarından daha korkusuz ve kararlı olan Yankees, artık gezgin cesurlar tarafından önemsenmeyen meyve bahçesi ve bağın gözleri büyülediği bahçeyi görmezden gelemezdi. çiçek ve söz. 1771'de boşalan Kızılderili çadırlarının yakınında kulübesini şekillendirdi ve bir metrelik araziyi temizlemeden mısır ekip yetiştirdi, ilk sezonda terkedilmiş tarlada ancak kısa bir süre önce. Bay Tripp kış boyunca ne derisi yüzülmüş ne de tehlikede olduğu için, diğerleri, onun iyi şansıyla güven ve cesaret alarak, kulübelerini dere boyunca serpiştirerek, yer yer kütükler fışkıran vahşi doğaya bir rahatlık havası verdi.
Albay Lodwick Ojidirk'e yapılan ankette, "New-Providence Kasabasında, yabancı Capoose", 1771'de, Ojidirk için "bir yerleşimcinin Görevini Yapması nedeniyle" Johnathan Slocum'un eline geçti. 180 dönümlük bu arazi 29 Nisan 1778'de James Bagley'e satıldı. Leggett's Creek'in ağzına yakın Bagley's Ford, adını bu eski sakinden aldı.
Westmoreland Records, 1772-5 yılları arasında ilçedeki Connecticut Susquehanna Company'nin hisselerini veya hisselerini satın alan öncüler arasında John Dewit, Andrew Hickman, Fred'den söz eder. Curtis, Isaac Tripp, Jr., Solomon Johnson, Thos. Pukits, Benj. Baily, Mathew Dalson, Ebenezer Searles, James Leggett, Gideon Baldwin, John Stevens, Johnathan Slocum, Maj. Fitch, John Aldren, Christopher Avery ve Solomon Strong. 1785-6'da, Fitch, Searles, Aldren, Stevens ve Ojidirk gibi Westmoreland dışında yeni bir bölge Devleti kurma girişiminde Albay Ethan Allen, John Jenkins ve cesur John Franklin ile özdeşleşen Solomon Strong, Baily, 300 dönümlük ormanlık arazisini Strong'dan "birkaç kürk ve bir çakmaktaşı tabancası" karşılığında satın aldığından, kasabaya spekülatif olandan başka ilgi yoktu. [Westmoreland Kayıtları]
Arazi ucuzdu ve dönüm başına birkaç şilin karşılığında satın alındığında, üzerindeki büyük ormanlardaki kazılar ancak ağır ve sabırlı bir emekle yapılıyordu ve ağaçlar baltaya gönülsüzce saygı gösterdikten sonra, sökülmeleri ve yok edilmeleri sonsuz bir sonuç verdi. sorun ve iş. Düşen keresteyi bir yıl boyunca mevsime bırakmak ve daha sonra, uzun bir kuru büyü tarafından tercih edildiğinde, iyi bir yanma için meşaleyi uygulamak yerine, "kütüklemeyi" zar zor gerekli hale getirmek yerine, ailesinin istekleri tarafından sıkıştırılan öncü, çizdi. yeşil ağaçlar, kavrulup küle dönüştükleri kütük yığınlarına. Ve yeni toprak tohum almak için bu şekilde hazırlandıktan sonra bile, çalışan çiftçiye ödül vaat eden mısır, kabuklu arı mahsulü çatı katında, çevikliğinden uzaklaştırmadan önce uyanık rakun ve sincaba karşı savunulmalıdır. düşmanlar.
Boş yerleri neşelendirmeye başlayan evler, mahkûmları soğuktan korumak için çamurla sıvanmış yeşil kütüklerden inşa edilmiş ve bu alanın üçte birini devasa taş bacalara veren tek bir kattan ibaretti. 1775'te tüm kasabada, bir kümede üç veya birbirinin görüş mesafesinde iki ev kadar garip bir özellik yoktu. Her çiftçi kendi marangozuydu ve böylece her mimari tarz popüler oldu. Kapılar tahta penceresiz, camsız yapılmıştır. Geyik yavrusunun kolayca elde edilen zengin derisi veya ahırı ziyaret ederken eski bruin'den kapılan gür kaftan, kulübeye rahatlık ve süs getirdi, kışın odun yığınlarıyla ısındı ve geceleri çam ile aydınlatıldı. düğümler her yerde bol.
Kasabanın daha sonra uzun bir süre ne doktoru ne de avukatı vardı ve onların yokluğundan, hangi tonik tarlada veya ormanda sıkı çalışma ve kaba gıdaya eşit olabileceği ve hangi yasanın ortak dürüstlükle karşılaştırılabileceği konusunda herhangi bir fiziksel veya maddi menfaatin zarar gördüğü görülmedi. , sağduyu ile harmanlanmış?
Hiçbir gazete kamaralarına girmedi, çünkü ülkenin almanakları basılmadı, bir şiline satıldı, yerleşime yılın haberlerini verdi. Dev kerestenin düşmesi ve yakılması, yerleşime rekreasyon verdi, sosyal ilişkilerde herhangi bir bozulma olmamasından rahatsız oldu.
Hiçbir şey New England karakterini, her bir kasabanın sahiplerinin sabit organik kuralından daha uygun ve hayırsever bir ışıkta sergileyemez, bazı arazileri müjde ve okul amaçları için başkaları yerleşimciye teklif edilmeden önce ayırma ve sonsuza dek ayırma. Böylece her ilçede üç yüz dönümlük bir arazi müjdenin ilk bakanına ayrılmıştı. ücretli – biri papaz evi için – biri okul desteği için üçü kasabanın gelecekteki düzenine bağlı olarak halka açık arsa olarak ayrıldı. Böylece Providence Kasabasında yaklaşık 2.000 dönüm arazi tutuldu. Ormanın içinden geçen patikalar – etrafları yerine tepelerin üzerinden – yollardan daha fazla dizginlerdi, devrilmiş ağaçlar ya da dostane geçitler dere geçişi için kullanılıyordu.
"NS şehir Westmoreland'ın yasal olarak sivil amaçlarla birleştiği, yaklaşık yetmiş mil kare büyüklüğündeydi ve yalnızca Yüksek Yasama makamı tarafından kurulabilirdi. Bu sınır dahilinde, Delaware ve Susquehanna Şirketleri tarafından beş veya altı mil karelik bir dizi kasaba işten çıkarıldı, mülk sahipleri tarafından belirlenen veya satılan kuralara bölündü. Bu nahiyeler, kendi iç düzenlemeleri, yolların yapılması, boş arsaların bakımı veya tasfiyesi ve diğer meseleler için tamamen yerel olarak gerekli kanun ve tüzükleri yapma yetkisine sahipti. Bunlardan Wilkes Barre, Hanover, Plymouth, Kingston veya the Forty, Exeter, Pittston ve Capouse [sic] veya Providence zaman zaman eklenmişti. Bu nedenle bir kasaba toplantısı şimdi Yasal olarak uyarıldığında, Delaware'den Susquehanna'nın on beş mil ötesine ve Lehigh'ten Tioga Point'in kuzeyine kadar tüm kasaba veya yerleşim yerlerindeki tüm Özgür Adamları bir araya çağırdı." [Madenci Wyoming, s. 154] Westmoreland'de yasal olarak uyarılan ve düzenlenen ilk kasaba toplantısında, "20 Mart 1774'te öğleden sonra saat sekizde", kasaba memurlarını seçmek amacıyla, seyrek olarak işgal edilen tüm bu geniş topraklar bölündü. sekiz ayrı bölgeye ayrıldı. Wilkes Barre, Plymouth, Hanover ve Kingston dört bölge oluşturdular. Oy verdi, "Pittson [aynen] Pittston bölgesi ve Exeter ve Providence ile batı ve kuzeydeki tüm topraklar adınıza göre tek bir bölge olacak. kasaba hattına göre tek bir bölge olun, siz Kuzey Bölgesinin ve o Lackaway yerleşiminin ve Blooming Grove'un ve Sheolah'ın adı ile bir ilçe olun ve siz Lackaway semtinin ve o Coshutunk'un adı ile anılacaksınız ve hepiniz Delaware'deki yerleşim birimleri, bir ilçe olun ve birbirinize katılın [Westmoreland Records, 1774] Kasabanın Lackawanna kısmından veya "siz Kuzey Bölgesi"nden, hizmet etmeyi reddeden Isaac Tripp, Av. seçildi. seçici takip eden yıl için, Capoose'dan John Dewit, Karayolları sörveyörleri, John Abbot, biri Çit İzleyiciler, Gideon Baldwin, biri Listeleyiciler, Barnabas Cary ve Timothy Keys, ikisi Büyük Jüri Üyeleri, ve James Brown bunlardan biri Tything erkekler. Eski kayıtların bize bildirdiği bu kişiler, "Hepsi Majesteleri Kral Üçüncü George'un sadık tebaalarıydı."
New Providence'ın iki sakini olan August Hunt ve Frederick Vanderlip, bu toplantıda kasabadan atıldılar, çünkü onlar "oldular ve şimdi de Westmoreland kasabası hakkında raporlar yayarak, sizi rahatsız edecek kadar" insanlardı. bu kasabanın iyi ve sağlıklı sakinleri ve sizin Pennsylvania unvanınız kisvesi altında toprakları ele geçirip ellerinde bulundurarak." "Hunt'ın bu satın alımın ihraç edilmesi ve mümkün olan en kısa sürede, komiteniz tarafından masraflarınız bu Şirkete ait olmak üzere, Komitenizin uygun göreceği şekilde şehrinizden çıkarılması yönünde oy verildi." [Westmoreland Kayıtları, 1774]
"Capoose denen Kızılderili elma ağacının, New Providence kasabası için Kasaba İşaret Karakolu olacağına oy verdiniz." [Westmoreland Records, 1774] Her ilçede, Basın, gazete veya almanak bulunmadığında, kamuya açık bir karakterin tüm bildirimlerinin lega olması için yapıştırılması gerektiğini halka açık bir nokta haline getiren Town Sign Post gibi belirgin bir ağacı vardı. Bu tür ağaç duyuruları, her zaman – tüm sakinler okuyabilsin ve yazabilsin diye yazılır – bir toplantı yaptı yasal olarak uyarıldı. Geniş dallarında saygıdeğer, sanki gençliğinin yapraklarıyla süslenmiş gibi bu elma ağacı, bir buçuk asırdan fazla bir süre önce dikildi, ancak yine de çiçek açıp meyve veriyor, Providence ile Scranton arasında, birkaç gün önce yol kenarında. Capoose antik köyünün bulunduğu yerden yüz metre yukarıda.
1775 kışında, şu anki Tunkhannock köyünün bulunduğu yerde Susquehanna üzerindeki araziyi elden çıkarmak için bu elma ağacının altındaki yerleşimciler bir toplantı yaptı. Susquehannah'daki Putnam (şimdi Tunkhannock) kasabasında, 20 Aralık 1775, Providence'da kura çekti." [Westmoreland Records, 1774] Bu şekilde kura çeken kişiler arasında Isaac ve Job Tripp, William West, Paul Green, Job Green, Zebulon Marcy ve John Gardner adları görünüyor.
Şu anda, Providence'ın adını Tanrı'nın adıyla değiştirmek için başarısız bir çaba gösterildi. kitle, ilçe arşivleri arasında korunan eski yüzey araştırmaları ve haritaların gösterdiği gibi. 1776-7'de vadide kalan birkaç vahşi, 1778'de Muhafazakarların ve İngilizlerin baştan çıkarıcı tekliflerine rağmen tarafsızlıklarını koruyamadıkları için, varlıklarının kömürleşmiş ve kıpkırmızı izlerini bıraktılar. Yerleşimciler korkmuş sevdikleriyle birlikte Stroudsburg'a kaçtılar ya da geçici olarak Wyoming'e taşındılar, burada vahşilerin mırıltıları ormanların içinden yukarı göllerden tısladı. Isaac Tripp, Timothy Keys, James Hocksey ve Andrew Hickman, karısı ve çocuğuyla birlikte yalnız kaldılar. Capoose'un zengin aralığı çevresinde yalnızca kurtlar, panterler ve ayılarla tartışan bu birkaç kişi, saldırmaya hazırlanan el ile dostane bir şekilde yaşıyor, gelene kadar pusuya düşme veya bir düşmanla karşılaşma tehlikesini düşünmediler. Ve Senecalar, olası bir zaferle savaş şarkısını dans ederek, oklarını yakmaya hazır, zehirlenmiş ve yüklenmiş halde, vahşi parklarından Wyoming'e demirleyen kano seline hızla girdiklerinde bile, bu yerleşimciler, kendi başlarına hiçbir kötülük yapmadıklarının bilincinde olarak, umudunu besledi onların ıssız ve uzak, zayıf kulübeler, tarafsızlık ya da dostluk vaat eden çeteler tarafından bağışlanacaktı.
Wyoming katliamından sonra, tüm Lackawanna Vadisi'nin nüfusunu azaltmak için birkaç hızlı balta darbesi aldı ve kamp ateşinin gezici fatihlerin üzerinde yeniden parıldadığı bir ziyan oldu.
Katliamdan birkaç ay sonra, sakinler ölüleri gömmek ve mahsullerin kalıntılarını güvence altına almak için Wyoming'e döndüler, ancak General Sullivan'ın 1779 yazında yukarı Susquehanna boyunca Kızılderili localarına ateş ve kurşun taşımasından sonraya kadar. , Providence topraklarının birkaç eski sakini, bir zamanlar kulübelerinin durduğu çiftliklerindeki küllere geri dönmeyi göze aldılar mı? Pennymites'in nesnel tutumundan etkilenen bu birkaç kişi, ilçedeki tarım alanını genişletmeyi başardı, ancak varsa da çok azdı.
1786'da, 3 boyutlu Isaac Tripp, o sırada on yaşında olan oğlu Stephen ile birlikte Rhode Island'dan göç etti. O sırada yanında ailesinin başka hiçbir üyesini getirmedi ve 1788 yılına kadar Capoose'daki ikametgahı kalıcı hale gelmedi.
Miner, Wyoming katliamı sırasında Capoose'da bir asker bölüğünün bulunduğunu bize bildiriyor, ancak bu özel zamanda kasabanın işlerinin tarihine atıfta bulunan tüm değerli kağıtlar imha edildiğinden, bunu söylemek mümkün değil. Lackawanna'ya tırmanan vahşilerden önce emekli oldukları kesin zaman.
1786-8'de vadilerin uzun süredir ertelenen önlemlerle pasifleştirilmesi, tarımsal ilerleme ve refahın önündeki tüm engelleri kaldırarak her çıkara yeni bir ivme kazandırdı. Erkekler bilinçli bir güvenlikten yararlanmaya başladılar, şimdiye kadar onları inkar ettiler, bu da kamu yararı ölçüsünde genişledi.
Luzerne'de halka açık bir otoyolun güzergahı 1778'de yasama otoritesi tarafından araştırılmıştı ve komisyon üyeleri "İki dağ arasında elverişli bir konumda bulunan Providence'ın yol için büyük önem taşıyacağını" bildirdi. [Komiserlerin Raporu, 1778, s. 10] Bu gerçekler ilan edildiğinde, hafif bir ödül ve güvenli evler için ormanla güreşmeye istekli erkekler üzerinde etkili oldu.
Leggett's Brook'un ağzındaki, 1775'te Bay Leggett tarafından çerçevesiz olarak inşa edilen ve kısa bir süre sonra terk edilecek olan yapının yanı sıra, şimdiki Providence köyünün arazisine dikilen ilk ev, inşa edilmiş alçak bir çift kütük meselesiydi. 1788'de Enoch Holmes tarafından. Oak ve Ana caddelerin kuzeydoğu köşesine yakın duran tek elma ağacı, kulübesinin tam yerini gösteriyor. Providence'ın teraslı yamacında, daha ağır odunlar, ya Hintli çiftçiler tarafından ya da daha sonraki yıllarda genç köyün sakinliğini bozduğu gibi kasırgalar tarafından temizlenmişti, böylece araziye sığdırmak için çalılıklara çok az müdahale gerekliydi, ancak çok az izin verildi. ekim veya otlatma. Burada ailesiyle birlikte iki yıl kaldı, mısırını dövdü ve barışçıl bir yalnızlık içinde geyik eti, ayı eti ve tarlasının çeşitli ürünleriyle besleyerek hominisini hazırladı.
Kış aylarında, lamine dişbudak ve ıhlamur ağacından süpürgeler, sepetler ve kar ayakkabıları yaptı ve onları en çok ihtiyaç duyulan malları değiş tokuş etmek için Wilkes Barre'a yürüyerek taşıdı. Sermayesi olmayan, ancak her geçen yıl artan geniş bir ailesiyle, Legget's Creek'in kuzeyini çıkardığı 1790'a kadar tepe yamacındaki açıklığı üzerinde çalıştı.
Almanya'nın Hamburg kentinden Daniel Waderman ikinci yerleşimciydi. 1775'te Londra'yı ziyaret ederken İngiliz basın çetesi tarafından ele geçirildi ve isteksiz hizmete zorlandı. Bunker Hill savaşında hazır bulundu, Mohawk'ta esir alındığı 1779'a kadar İngilizlerin kaderini takip etti. Bağlılık yemini ederek Amerikan hizmetine girdi ve savaşın geri kalanında bir asker olarak sadık bir şekilde sınır dışı edilmesiyle kendisine sorgusuz bir vatansever sağladı. Lackawanna'nın kenarına kadar uzanan yeşilliklerle derinleşen uçurumun gölgeleri altında, bu yaralı gazi, 1790'da kulübesini ortaya çıkardı. Daniel Silkman'ın evi şimdi yerini işgal ediyor. Bay Waderman, yirmi bir yıllık bir süre boyunca, burada, 1835'te öldüğü vadinin yukarısındaki daha vahşi toprakları satın almanın yolunu tutumlu bir şekilde elde ederek, nispeten tutumlu ve memnuniyet içinde yaşadı.
Preserved Taylor, Coonrad Lutz, John Gifford, Constant Searles, John House, Jacob Lutz, Benjamin Pedrick, Solomon Bates ve Anthertons, 1790'da ilçeye yerleşirken, daha sonra bakanlık başarıları ve diğer iyi işleriyle ünlü John Miller, gönülsüzdü. Abington yaylaları. Bu yıl içinde ilçe hatlarında değişiklikler yapıldı.
Connecticut'ın yetki alanı altında incelenen ilçeler, isim aslen onlara verilen, onların sınırlar Pennsylvania toprak sahipleri tarafından eski kimliklerini ve ilişkilerini büyük ölçüde kaybedecek şekilde kasıtlı olarak söndürüldü veya radikal bir şekilde değiştirildi.
Mart 1790'da, Connecticut yerleşimcileri tarafından yirmi yıl önce tanımlanan Providence ilçe hattı, ilçeyi on bir ilçeye bölen Luzerne İlçe Mahkemesi tarafından ortadan kaldırıldı, bunlardan biri Lakawanak, Lackawanna Vadisi'ne yayıldı.
Providence'ın ya da Capoose'un eski yukarı ilçesinin halkı, Pennsylvania tarafından başlatılan düzenlemelere kolayca rıza göstererek, evlerinden yaklaşık on ya da on iki mil uzaktaki Pittston'da halka açık tüm işleri yapmak zorunda kaldılar.
Sakinler Providence ilçesinin restorasyonunu istediler, çünkü "Providence Kasabası", "Lackawanna'ya ilhak edilmesi nedeniyle büyük dezavantajlar altında çalışıyor, sakinler Kasabanın halka açık günlerde buluştuğu yerden uzakta yaşıyorlar. , ve bazı zamanlarda geçilmez olan çok kötü bir nehirleri olduğunu." 1792'de dilekçe verildi.
Lackawanna'yı geçen ilk köprü 1796'da inşa edildi. O zamana kadar Pittston'ın yukarısındaki dere boyunca üç halka açık geçit vardı, yani: Tripp's, Lutze's ve Baggley's. Dere boyunca, kıyıların alçak, suların sığ olduğu bir geçit için bir yer seçildi, bir atın veya bir ağacın yokluğunda, kahraman kadınlar ve erkekler tarafından aynı şekilde yaya olarak geçildi. Providence köyündeki dere kıyısının ani karakteri ve onun çeyrek mil aşağısında, bu şekilde hiçbir geçişe izin verilmedi ve bu noktada Lackawanna, Drinker Turnpike bir köprüyü gerekli kılana kadar bu noktada bir köprüyle örtülmedi. 1826.
Taşlarla dolu, tepelerle kapatılmış yolların üzerinden salyangoz hızıyla çekilen iki tekerlekli kağnı, yaz aylarında yerleşimin amaçlarına hizmet ederken, hantal kar ayakkabısı veya tahta kızak eğilip bükülürdü. meşe veya kayın ağacından birçok eve mutluluk getirdi. Öküzler genellikle hem çiftçilik hem de seyahat için kullanılırdı. 1792'de Providence kasabasında on at, yirmi sekiz öküz ve elli iki inek vardı.
Providence'daki orijinal Griffin, 1794'te Pennsylvania ormanlarıyla savaşmak için Westchester County, NY'den ayrılan Stephen'dı. Lutze'nin geçidinin yakınında bulunuyordu. Thos. Griffin 1811'de, James 1812'de ve Joseph ve Isaac 1816'da vadinin sakini oldu. Hyde Park'ın altında, batı kenarında geyikler için ayrılmış soylu bir parkla taçlandırılmış, uzaklardan görülen tepe, vadi boyunca, Yarım asırdır yaşadığı "Joe Griffin Amca"nın yeri. Uzun yıllar sulh adalet makamını doldurdu. 1839-40'ta merhum Hon ile birleşti. Chester Butler, eyalet yasama meclisinde ilçenin çıkarlarını krediyle temsil etti. 1777'de Westmoreland'dan Connecticut'a gönderilen Isaac Tripp, Senatör dışında, Jos. Griffin, Av., vadi halkı tarafından bu şekilde onurlandırılan ilk adamdı.
Rixe's Gap'ten Pittston'a kadar tüm yerleşimi kapsayan Providence ilçesinin vergileri, aşağıdaki "1796 Yılı Tedarik Tespiti"nde görüleceği gibi, 1796'da doksan kişi olup, altmış biri yalnızca kendi sınırları içinde ikamet etmektedir. "
|Mısır'ın 8217'leri Atherton||John Atherton|
|Elezer Atherton||Ben. su|
|Philip Abbott||Wm. Alesworth|
|James Abbott||Wm. Piskopos|
|James Brown||James Bagley|
|Ben. Kahverengi||Asher Bagley|
|Jesse Bagley||Zeb’m Butler, varisler|
|David Bidwell||Silas Benedict|
|Süleyman Bates||Phebe Corey|
|William Cogwell||asa cobb|
|John Carey||John Chamberlain|
|William Clark||James Conner|
|Mathew Covel||harun yunus|
|Charles Dolph||Johnathan Dolph|
|Musa Yunus||Johnathan Dean|
|Wm. Goodridg||Stephen Gardner|
|John Gifford||Stephen Hoyt|
|John Nasıl||John Nasıl, Jr.|
|Ransford Hoyt||Wm. dayanıklı|
|Holmes'u kontrol edin||Nathan Salonu|
|John Avcı||John Halstead|
|Jonar Halstead||Ichibod Hopkins|
|Joseph Dostları||James Howard|
|Ebenezer Hibbert||Coonrad Lutz|
|John Lutz||John Lamkins|
|James Lewis||Mich Lutzs|
|Jacob Lutz||Nicholas|
|Christopher Miller||Lutzens Samuel Miller|
|John MacDaniel||John Mills|
|Lodwick Obedike||Ebenezer Parkı|
|Thomas Picket||Ben. pedrick|
|David Potter||Wm. Ross|
|Timothy Ross||Nathan Ross|
|Johnathan Ralph||John Rozel|
|Thomas Smith||Timothy Stephen|
|Samuel Slaiter||Wm. simral|
|Daniel Scott||Sabit Searles|
|Shadrick Eşikleri||Obediah Selah|
|Wm. Stanton||Daniel Taylor|
|John Taylor||korunmuş Taylor|
|İbrahim Taylor||Isaac Trip, Jr.|
|Amasey Tripp||isaac tripp|
|Thomas Wright||Elizabeth Washburn|
|Barnabas Carey||Ben Tompkins|
|James Lewis||____ Gaylor|
Kasaba Toplantıları ilk olarak 1813'te Providence'da Stephen Tripp'in evinde yapıldı. Kasabanın tüm oyları, ardından yargı yetkisini müteakip Lackawanna, Covington, Jefferson, Blakeley, Greenfield ve Scott kasabalarını da kapsayacak şekilde genişletildi ve seksen iki oldu. aşağıdaki gibi:--
|federal oy||46||Demokratik||36|
|Federal oy 1814||47||Demokratik||36|
|Federal oy 1815||51||Demokratik||44|
|Federal oy 1828||55||Demokratik||55|
1816 gibi geç bir tarihte, vahşi oyun Slocum Hollow çevresindeki çalılıkları doldurdu. Dinç yaşlı beyefendi Benjamin Fellows, yazarına, Hyde Park'taki babasının tarlasındaki anızla beslenen bir sürüde elli hindi gördüğünü ve geyiklerin koyun sürüleri gibi sürüldüğü araziyi çiğnediğini yazar. . 1804'te diğer avcılarla birlikte Hyde Park ve Slocum Hollow arasındaki ormanda hem panterleri hem de ayıları öldürdü.
Kasabanın genel tarihi, genel ilgiden çok az şey içerir. Yollar az ve engebeliydi ve bölge sakinleri, sıkı çalışma ve tutumlulukla övünerek, mutlu bir şekilde yaşadılar ve öldüler. Ne kiliselerden ne de okul evlerinden hoşlandılar, açık alanlardan henüz hiçbiri çıkmamıştı, az ya da çok hafif vergilerden rahatsızdı ve yine de nezaket ve misafirperverlik, iyi bir yanık ya da farklı olmayan ekimle verimli hale getirilen çiftliklerdeki günlük emekleriyle o kadar harmanlanmıştı ki, kasaba sakinlerinin sosyal ilişkileri, mezhep yanlılığı veya siyasi kusurlar tarafından nadiren rahatsız edildi. Genel sağlık iyiydi, 1805 yılına kadar yaygın bir hastalık yoktu, tifüs ateşi veya "kara dil", Susquehanna sınırları boyunca, refah dürtüsünü yeni yeni hissetmeye başlayan yerleşim yerlerine öfkelerini taşıdı. ve Lackawanna. Dr. Sonuncusu 1783'te Pittston'a yerleşen Joseph Davis ve Nathaniel Giddings, birçok muhtaç hanenin şifa veren Elisha'ları oldular. H. C. L. Von Storch 1807'de Providence'a yerleşti. Doğuştan bir Alman olarak, insanları karakterize eden sanayi ve ekonomi alışkanlıklarını miras aldı, bu da birkaç yıl içinde tarlayı ormandan açmasını ve etrafında bir yetkinlik toplamasını sağladı.
Providence köyünün ana kısmı, 1812 kışında ailesiyle birlikte Holmes tarafından boşaltılan ıssız kütük evine taşınan James Griffin'in mülkiyetine geçen arazi üzerinde duruyor. Tohum almak için yeni arazideki büyük ağaçları yok etme işi, don olayı ve vahşi hayvanların varlığı nedeniyle çiftçiyi her zaman beklenen verimle ödüllendirmeyen, o kadar yavaştı ki, kasabanın yerleşimi, Sadece kereste ve tarımla ilgilenmeye teşvik edildi, geç ilerleme sağlandı. 1816 gibi geç bir tarihte, üç yerleşimciler sadece Borough, Daniel Waderman, James ve Thomas Griffin'in yakın çevresinde yaşıyordu. Ertesi yıl, Levi Travis tarafından Çentikte bir temizleme başlatıldı.
Uzun süreli Wyoming anlaşmazlığı ve yetki değişikliği nedeniyle, ilk başta Providence'da yalnızca okul amaçları için ayrılmış olan arazi atıl durumdaydı. Kırk sekiz önce vadinin yerleşmesinden yıllar sonra okul evi sınırları içinde dikilmiştir. Orantısal olarak küçücük ama yine de talebe yetecek ilk okul binası, 1818'de Holmes evinin birkaç çubuk altına inşa edildi. Hala yol kenarında duruyor ve mesken olarak kullanılıyor. Bundan önce, okullar özel evlerde ve bazen yazın bir ağacın gölgesinde tutulur ve bazılarına, eğer öğretilirse, evde ocak başında okuma, yazma ve şifreleme öğretilirdi. Köyün üst kısmında, Halklar Sokağı Demiryolu'nun bitişiğinde, 1834'te inşa edilmiş, Heerman's veya "Bell okul evi" olarak bilinen eski bir kahverengi okul binası var. Evin adını veren, ücreti abonelikle ödenen on beş dolara mal olan zil, İlköğretim Okulu binasına nakledildiğinde kırk beş yıl boyunca mütevazı çan kulesinde asılı kaldı. Bu, Lackawanna'nın ovalarında şimdiye kadar duyulan ilk zildi ve hareketli tonları havada çınladıkça ve tepe ve vadi üzerindeki esinti tarafından taşınırken, eski sakinler tarafından eski sakinleri tarafından eski sakinlerine kadar her zaman sevilen bir gurur uyandırdı. birkaç yıl sonra ani ve vandalik kaldırma. Zil, titreşimlerinde henüz sağlam ve tatlıdır ve isteksiz kestaneyi eski günlerde olduğu gibi okula çağırmaya hizmet eder. Okula partizan bir ruh getirildi, bu da 1836'da Demokratik himaye altında nehrin karşısına yeni bir okul binasının dikilmesiyle sonuçlanacak şekilde mahalle ilişkilerini küstürdü.
Dr. Silas B. Robinson [Dr. Robinson hakkında ek bilgiler burada mevcuttur] 1823'te kasabaya geldi ve yaklaşık kırk yıl boyunca mesleğini güvenilir bir şekilde icra etti. Kasabada o kadar uzun süre yaşamıştı ve açık sözlü tavırları, suçsuz yaşamı ve tüm bağışlanabilir tuhaflıklarına rağmen iyi kalpliliği ile o kadar iyi biliniyordu ki, varlığı her yerde hoş karşılandı ve 1860'taki ani ölümü geniş çapta ağıt yaktı.
Hiçbir şey İlahi Takdir'e güçlü bir yön verme eğiliminde değildi. köy Philadelphia ve Great Bend Turnpike'dan daha fazla. "Drinker Turnpike" olarak bilinen bu otoyol, köyün içinden üç haftalık bir posta arabası ve posta ile geçerken, Philadelphia'daki vadiden yolcu indirmeyi vaat etti. 2 değişmeyen sarsıntı günleri. 1819'da kiralanan, 1826'da tamamlanan bu yol ilk otoyol oldu. vasıtasıyla Cobb's Gap. Göçmen tarafından uzun süre katedilen ve vadiye arzulu bir bakış fırlatan Connecticut yolu geçti. üzerinde Dağın engebeli zirvesi, burada kükreyen Brook tarafından ikiye bölünmüş. Bu yıl inşa edilen Luzerne ve Wayne County paralı yolu, Drinker'ın Providence'daki yolunu kesti.
Köy bu nedenlerden ve merkezi konumundan önem kazanmaya başladığında, demirhane ve imbiklerinin terk edilmesiyle görkeminden yoksun kalan Slocum Hollow, Washington Departmanı tarafından bir yazı için fazla belirsiz bir nokta olarak değerlendirildi. -office, çünkü 1827 yılı için elde edilen gelirler çeyrek başına ortalama sadece 3,37 $'dı. Ofis, ertesi yıl daha tutumlu rakibi Providence'a kaldırıldı.
Şimdi Pazar ve Ana caddelerin güneybatı köşesinde, 1828'de Elisha S. Potter ve Michael McKeal, popüler evrensel kredi ilkesine göre bir ülke mağazası açtılar ve bunu kurmakta o kadar başarılı oldular ki, bazı aidatları henüz ödenmedi. Muhteşem. Merhum Elisha S. Potter ve kasabalımız Nathaniel Cottrill, köyün uzun zamandır "Razorville" olarak adlandırıldığı atıl arazinin gelecekteki değerini dört gözle bekleyerek, 1828'de ince su ayrıcalıkları da dahil olmak üzere on dört dönümlük Holmes arazisini satın aldı. , dönüm başına 285 dolara. Bay Cottrill kısa bir süre sonra Esq'nin tüm hisselerine sahip oldu. Potter ve tesislerinde bir öğütme değirmeni kurdu. Köy, kurulduğu günden bu yana üç hortum tarafından ziyaret edilmiştir. En korkuncu ya da "büyük darbe", 3 Temmuz 1834'te köyün büyük bir bölümünü silip süpürdü. Olağandışı bir sıcaklık olan o günün öğleden sonraları, ara sıra gök gürültüsü kopuyordu. kararan gökyüzü, yaklaşan fırtınanın haberini verdi. Tropik bir kasırganın öfkesiyle geldi.Leggett's Gap'ten aşağı doğru akan güçlü bir kuzeybatı hava akımı, Leggett's Gap'e bitişik olan daha güneydeki boşluktan dönerken ana gövdeyle buluştu ve Bay Cottrill'in şu anki ikametgahının karşısındaki bir noktada yoğunlaşarak vahşi yaşamına başladı. İş. Dağı aşarken, devasa büyüme gösteren ağaçları ve ilerleyişini süpürdü, geriye düşmüş ormanlarla dolu bir yol bıraktı.
Providence'da, Lackawanna'ya ulaştığında, güneybatıdan kuzeydoğu yönüne döndürülen kuzeybatı akımının hunisi varmış gibi görünüyor. Akşam karanlığından önce, rüzgar toz bulutlarıyla birlikte sokaklarda estiğinde, çatıları, evleri, ahırları, çitleri ve hatta bir kerede sığırları topraktan kaldırıp onları parçalara ayırdığında fırtına doruk noktasına ulaştı. korkunç unsurların coşkusu.
Buradaki hemen hemen her ev birkaç saniye içinde ya secde edildi, rahatsız edildi ya da yıkıldı. Köyün aşağı kısmında kısmen inşa edilmiş bir toplantı evi havaya uçtu ve çerçeve büyük bir mesafe aldı. N. Cottrill'in o sırada tuttuğu meyhanenin karşısında duran evi ve dükkânı, temelinden yükseltilerek kısmen batıdan kuzeybatıya doğru çevrilerek bu köşeli konumdan ayrıldı. Ancak, Bayan Phinney'nin bebeğini tutan bir beşiği kapatan baca düştü, ancak koruyucu tahtalar tarafından benzersiz bir şekilde korunan çocuk, yaklaşık bir saat sonra bulunduğunda, zarar görmeden gülüyordu.
Civarda duran büyük, kare şeklinde bir kereste, birçok çubuk fırlatıldı: eskilerin koçbaşı gibi hırslı büyük bir çubuk, taverna evinin içinden uçtan uca geçti ve ilerleyişinde ancak tepeye temas ederek durduruldu. altı ya da yedi fit düştüğü konutun hemen arkasına eğimli. göğüsler yolculuk – veya zorla girişAvukatların deyimiyle, Bayan Cottrill'in yatak odasından, yatağının hemen altından geçti.
Çakıl taşları, bir kurşunun veya bir elmasın yapabileceği kadar pürüzsüz delikler bırakarak cam bölmelerden geçirilirken, zona ve kıymıklar, tüylü okun uçuculuğuyla fıçı tahtasına ve diğer ahşap engellere atıldı ve garip bir resim sunuyordu. fantastik.
Merhum Elisa S. Potter, Esq.'nin köyün alt kısmında duran ofisi, kasırganın vida benzeri hunisine yakalandı ve yüz metreden fazla taşındı ve tamamen ters çevrilerek düştü. oda, yarı-somerset [sic] pozisyonunda, çıplak plakaları üzerinde ayakta bırakıldı. O sırada ofiste iş yapan saygıdeğer ve saygıdeğer eski yaver ve Bay Otis Severance, görev süresi boyunca ona eşlik etti. havadan yolculuk, ikisi de korkudan daha az yarayla kaçar.
Lackawanna'nın karşısındaki eski köprünün setinin, güney ayağından itibaren, büyük yontulmuş kerestelerle çevriliydi, yıllarca orada kaldı ve suya iyi doymuştu. Alt tarafta bunlar tamamen yataklarından alındı ve bitişikteki çayıra iki yüz metre kadar fırlatıldı. Yerde, öğütme değirmeninin ön kapısında duran, hevesli eski bir fanlı değirmen, kasırgada uçtu ve değirmenin ikinci katının kapısında, kaba bir şekilde saldıran güç tarafından kırılmadan taşındı. .
Carbondale'e giden yolun doğu tarafında, akıntının odağının düştüğü veya yeryüzüne ulaştığı yerlerde her şey enkaz ve düzensizdi. Yerleşimciler tarafından gölge veya başka amaçlar için ayakta bırakılan genç ceviz ağaçları ve olgunlaşan elma ile bükülen elma ağaçları, yabani otlar gibi düştü ve geriye kalan dallar ve kökler, bükülmüş, yırtılmış ve kökünden sökülmüş, yoldan geçenlerin gücünü ortaya çıkardı. darbe.
Bay Pulaski Carter'a ait olan mevcut başarılı ve uygun şekilde adlandırılmış Capoose eserlerinde [Bay Carter hakkında ek bilgi iki makalede mevcuttur: birinci madde ve ikinci madde], Lackawanna'nın kıyısında bir çayır şeridi vardı. , nerede küçük bir tarak makinesi duruyordu. Bu bina hızla yıkıldı, yün ve rulolar tarlalar ve ormanlar boyunca kilometrelerce döndürüldü. Bazıları Moosic Dağı'nın zirvesindeki Cobb's Pond'a eğik bir yönde taşındı.
Ancak kasırga fenomenindeki en tuhaf olaylardan biri, kasırganın izlediği güzergâhta köyden yarım mil uzakta yaşayan genç bir kadının başına geldi. Kasabanın birçok ürkek insanı gibi, şimşek ve gök gürültüsünün yaklaşmasıyla titreyerek yatağına sığındı. Yorganın örtüsünün altındaki tüyleri boğarken, yattığı yatak evden fırladı, sadece çatısı açıldı ve siyah hava akımının gücüyle birkaç çubuk taşıdı ve bitişikteki çayıra güvenli bir şekilde indi. , havadan ve sarsılmaz uçuşunun farkında olmadan önce.
1849'da Providence köyü, 1866'da bir ilçeye dahil edildi, Scranton şehrine birleştirildi ve Lackawanna vadisinin bu genç metropolünün birinci ve ikinci koğuşlarını oluşturdu.
Scranton, Hyde Park, Green Ridge, Dickson, Olyphant, Pecktown ve Petersburg gibi Dunmore, orijinal Providence ilçesinden doğan sayısız köyden biridir. Tomahawk Moosic üzerine savrulmadan çok önce, beyazlar tarafından 1754'te yerliler tarafından satın alınan bölge, şimdi bu köyü kucaklayan topraklar, Delaware ve Susquehanna arasındaki vahşi doğada bir ev arayan öncülere boşuna yalnızlığını sundu. 1783. Bu sırada, bir önceki yıl evi için bir yer seçmek amacıyla Wyoming'deki Connecticut topraklarını ziyaret eden ticaretle uğraşan bir kunduracı William Allsworth, akşam vakti kamp kurduğu ve ateşini yaktığı noktaya ulaştı. Dunmore'un bu şekilde kurulduğu orman.
Dağın zirvesinden Capoose'a uzanan dev çam ağaçlarının gölgelediği eski Connecticut ya da Cobb yolunun Slocum Hollow, No. Six ya da Blakeley'e giden bir yolu yoktu, çünkü bu yerlerin hiçbiri henüz bir yerleşimci ya da bir isim almamıştı. . Paupack'teki "Lackawa" yerleşiminden, Allsworth kulübesinden yaklaşık dört yirmi mil uzakta, 1783'te biri Little Meadows'ta, diğeri Cobb's'ta olmak üzere her ikisi de eğlence evi olarak tutulan iki yerleşim yeri vardı. Ayık öküz ekibi tarafından ağır yüklerle Wyoming'e doğru koşan göçmenleri neşelendirmek için daha fazla dinlenme yerine ihtiyaç duyulması, Bay Allsworth'u evini bu noktada düzeltmeye teşvik etti. Yer ve malzeme kazanmak amacıyla devrilen ağaçlardan kulübesini yaparken, üstü kapalı vagonu ailesine bir yuva sağlamış. Geceleri kütük yığınları, Roaring Brook ve Capoose'a doğru chaparralda yaşayan kurtları, ayıları, vahşi kedileri ve panterleri korkutmak için gece yarısından çok sonraya kadar yanmaya devam etti. Geyik ve ayı, tarlasının görüş alanı içinde yıllarca o kadar boldu ki, ailesi geyik eti veya ayının önemli kıçları için hiçbir zaman boş yere tüfeğine güvenmedi. Sonbahar ve kış aylarında vahşi hayvanlar o kadar sık akın ederdi ki, geceleri evcil hayvanlar yalnızca çitle çevrili kapalı alanlarda güvenli bir şekilde tutulabilirdi [sic]. Bunlar, iyi dövülmüş fidandan yapılmış ve genellikle konutun bitişiğinde inşa edilmiş, akşamdan sonra korunmak için her türlü canlı hayvanın sürüldüğü güçlü bir çitti. Providence kasabasındaki her çiftçi, evinin gecenin köründe ortak düşman tarafından işgal edildiğini ve işgal edildiğini görmek istemeyen, seksen yıldan daha kısa bir süre önce bu önlemi aldı. Ve o zaman bile Bay Allsworth'ün yağmalamasından muaf değillerdi. Bir keresinde, akşamın tam kenarında, bir ayı, domuzlarından bazılarının uyukladığı ağılın içine girdi, domuzu kaslı pençeleriyle yakaladı ve gürültülü domuzcuğu aceleyle ormana taşıdı, orada artık görülmedi. . Korkan domuzlar ağılda zarar görmeden bırakıldı. Başka bir zaman, Bay Allsworth'un evinde yokken, gün batımından önce yiyecek aramak için büyük bir panter onun yerine geldi. Bu hayvan, domuz eti için ayı kadar kısmidir. O sırada korumasız kapalı alanda bir buzağı yatıyordu. Bunun üzerine panter fırladı, Bayan Allsworth, buzağının melemesinden korktu, şömineden bir çift ağır maşa aldı ve o günün kadınlarının çoğunu ayırt eden bir kahramanlık ile sarı davetsiz misafiri uzaklaştırdı. amaçlanan yemek olmadan. Ancak aynı gece buzağı panter tarafından öldürülür, panter de aynı hafta bir tuzağa yakalanarak öldürülür.
Ev sahibinin kuru şakaları ve nazik sözleriyle her insanın günlük yolunun engebeliliğini yumuşatmaya sürekli hazır olmasıyla ünlü Bay Allsworth'un evi, göçmen veya yolcu için ortak bir ilgi ve çekicilik noktası haline geldi. Bay Allsworth'un orijinal kabini, şimdi John D. Boyle'un tuğla dükkanının bulunduğu yerde duruyordu.
Bay Allsworth'un torunları, ilçede birçok güven ve yararlı yeri doldurmuş ve sosyal hayatın çeşitli kesimlerini süslemiştir. On iki yıl boyunca bu öncünün Capoose veya Providence'da yaşayanlardan daha yakın komşusu olmadı. 1795 yazında Charles Dolph, John Carey ve John West, New York civarındaki arazileri temizleme ve sürme işine başladılar. Bucktown veya köşelerçünkü burası uzun zamandır Blakelye'den Roaring Brook'a açılan ilk patika Wyoming yolunu Allsworth's'de geçtikten sonra anılmıştı.
Edward Lunnon, Isaac Dolph, James Brown, Philip Swartz ve Levi De Puy, 1799-1805 yılları arasında Eyalet arazisini satın aldı ve Providence Kasabasının bu bölümünde yer aldı.
Yuvarlak sallanan tabelası ve bir köşesi uzun çam kazıklarıyla güçlendirilmiş, bardan tavana kadar uzanan alçak bar odasıyla uzun zaman önce ortadan kaybolan eski meyhane, eskiden Wm'ye aitti. Allsworth, Philip Swartz, Isaac Dolph, Henry W. Drinker ve Samuel De Puy, birkaç yıl önce yangınla yok edilmeden önce.
Dunmore'un görünüşte kasvetli ve büyümesi gecikmiş olan, yer yer korku ya da sıkıntıdan üstün insanların işgal ettiği bir açıklığa sahip olan dış görünüşü, 1813'te tarımsal beklentileriyle o kadar çok şey vaat etti ki, Dr. Orlo Hamlin genç karısıyla birlikte, Allsworth'un bir mil kuzeyine yerleşmeye ikna edildi. Providence'da bulunan ilk doktor ve cerrahtı. Ormandan gelen hijyenle tazelenmiş bu bölge, cesur ormancılar arasında ihtiyaç duymadan veya takdir etmeden bir mesleğe o kadar az tazminat teklif etti ki, doktor ertesi yıl Salem, Wayne County, Pennsylvania'ya taşındı.
Dunmore ve Blakeley'in sayıca ikiye katlanan ve serveti artan nüfusu, Stephen Tripp'in 1820'de köyün yarım mil güneyindeki Kükreyen Çay'da bir testere ve öğütme değirmeni kurmasını sağladı. enkaz Onları yetiştiren el tarafından unutulan duvarları, toplum için eski değeri düşünülmeden tercih edilen, Altı Numarada görülen.
1820'de Corners'ta Drinker Turnpike'ın himayesinde bir dükkan açıldı, ancak dört evden oluşan köy, Pennsylvania Coal Company'nin 1847-8'de etrafındaki steril meraları döndürmesine kadar olumsuz bir varoluşa sahipti. kendi topraklarında liberal ve her türlü yaşam tarafından çeşitlendirilmiş bir kasabaya dönüştü.
Bu şirketin devasa makine atölyeleri, büyük miktarda üstün mekanik beceriyi yoğunlaştırıp geliştiriyor, Altı Numarada yer alıyor ve Dunmore'a bir iş köyü olarak ek not ve karakter kazandırmaya hizmet ediyor. Aslında Dunmore, cehennemlerinin iç zenginliğinden çok, onları dışarı çıkaran ve böylece bu zamanda günlük ilhamlarını tamamen bu kaynaktan alan bir kasabayı cesaretlendiren adamların gücü üzerine kendisini tebrik edebilir. Pennsylvania Coal Company'nin Başkanı General John Ewen, özellikle New York'taki işlerine cesaretini ve sadakatini sağlayan bir gayretle bakarken, Pennsylvania'daki tüm işlerin genel denetimi Dunmore'dan John B. Smith tarafından yürütülmüştür. , yaklaşık yirmi yıllık bir yönetim yoluyla, çok gizli, popüler ve yine de çok mütevazı bir şekilde, ortaklaşa şirketin çıkarlarını ilerletmek, Pittston, Dunmore ve Hawley'e gelişme gücü vermek ve koşulları değiştirmek ve yol boyunca istihdam edilen, ödül için endüstriye güvenen büyük bir insan sınıfının serveti.
Dunmore şimdi anonim bir ilçedir, Scranton, Hyde Park ve Providence ile bir sokak demiryolu ile bağlantılıdır ve yaklaşık beş bin kişilik bir toplam nüfusa sahiptir.
Şehir Tarihi
LACKAWANNA: Erie Gölü kıyısında yer almaktadır. Şehir alanı yaklaşık altı mil karedir ve deniz seviyesinden yaklaşık 600 fit yüksekliktedir.
DEVLET: Lackawanna, Belediye Başkanı-Konsey şeklinde bir hükümet biçimine sahiptir, şehrin dört koğuşunun her birinden bir meclis üyesi seçilirken, Belediye Başkanı ve Konsey Başkanı genel olarak seçilir. Şehir modern bir polis ve itfaiye teşkilatına sahiptir.
NÜFUS: 18.141 (2010 Sayımı)
KARAYOLU: New York Eyalet Otoyolu şehrin içinden geçer, Lackawanna'ya hizmet veren 55W Çıkışı. ABD Rt. 62 ve New York Rt. 5 de şehrin içinden geçmektedir.
BANKALAR: Lackawanna'nın iki ticari bankası var.
GAZETELER: (bir) “Ön Sayfa” (haftalık)
EĞİTİM: Üç devlet okulu, bir dar görüşlü okul (OLV) ve bir sözleşmeli okul.
DİN: On Protestan kilisesi, bir İslam Camii ve yedi Katolik kilisesi vardır. Our Lady of Victory Bazilikası, ülkenin güzel mimarisiyle ünlüdür ve Papalık kararnamesiyle belirlenen iki Kuzey Amerika Katolik kilisesinden biridir. Our Lady of Victory Bazilikası South Park Avenue ve Ridge Road'dadır. “Bazilika” başlığı, özel ayrıcalıklar ve hoşgörü ifade eder.
LACKAWANNA'NIN MODERN BELEDİYESİ: Bir zamanlar, Bethlehem Çelik Fabrikası Lackawanna'nın ana endüstrisiydi, ancak şehre ve çevresine başka endüstriler de geldi. 1949'da Ford Motor Company, başlıca damgalama tesislerinden birini şehrin hemen güneyinde, çelik sac kaynağının yakınında kurdu. Bu gelişme de çelik fabrikasının büyümesine neden oldu.
Bir zamanlar dünyanın dördüncü en büyük çelik fabrikasının büyümesiyle, şehrin ve kurumlarının sürekli büyümesi geldi. Birçok ülkeden insanları buraya yerleşmeye ve evlerini yapmaya cezbetti. Halkının ulusal kökeninin çeşitliliğinde, ülkedeki hiçbir şehirden sonra ikinci sıradadır. Gerçekten Amerika'nın en büyük “eritme potalarından” biridir.
LACKAWANNA'NIN ERKEN TARİHİ
Erie İlçesi ilk kurulduğunda, Lackawanna Şehri olarak adlandırmadığımız bölge hala Seneca Kızılderililerinin mülkiyetindeydi. Altı Iroquois ulusunun en güçlüsü olan ve 1655 yılına kadar diğer tüm Hint gruplarını bu bölgeden fetihle ortadan kaldırdılar. Senekalar bölgeyi sadece yaz aylarında tuzak ve avlanmak için kullandılar. 1780 civarında, İngilizler Senecas'ın Buffalo Creek'te kütük kulübe köyleri kurmasına yardım etti ve onlara giysi, tarım ekipmanı ve tohum sağladı.
Hala Lackawanna'dan geçen Smokes Creek kıyısında bir Kızılderili yerleşimi vardı. Dere, “eski Duman” olarak bilinen yerel bir şefin adını almıştır. Yüksek bir sırt, Smokes Creek'in havzalarını Buffalo Creek'inkinden ayırdı. Bu yüksek zemin boyunca inşa edilen bir yol, Ridge Yolu olarak bilinir hale geldi.
Amerikan Devrim Savaşı'ndan sonra, New England'dan insanlar batıya doğru Genesee Nehri'ne ve Niagara Şelaleleri yakınlarındaki Lewiston, NY'ye doğru hareket etmeye başladılar. 1790'da Batavia'dan Black Rock'a kadar yüksek bir zemin boyunca uzanan bir yol açıldı ve sahne antrenörü tarafından kullanıldı.
Sömürge tüzükleri uyarınca, Massachusetts ve New York, batıya doğru merkezi ve Batı New York'ta bir hak iddia edebilir. Massachusetts arazisi, 1789'da araziyi araştırmak ve ilçelere bölmek için satıldı. Bunlar, Buffalo Creek'te bir Kızılderili Rezervasyonu olarak bir alan ayırarak satılık alt bölümlere ayrıldı. 2 Nisan 1821'de Niagara İlçesi, Erie ve Niagara ilçelerine bölündü. Zaman geçtikçe daha fazla kasaba kuruldu. Neredeyse tüm yeni yerleşimciler New England veya Almanya'dan geldi. Çoğu kamyon çiftçisi veya çiçekçiydi.
1826'da Kızılderililer topraklarının bir kısmını satmaya başladılar ve tüm Rezervasyonun satışı için ilk anlaşma 1838'de kabul edildi. Konsey Evi satışa karşı çıkanlar tarafından yakıldı, ancak beyaz adamlar Doğu yakınlarında yeni bir tane inşa ettiler. Hamburg Yolu. 1842'de nihayet bir uzlaşma sağlandı ve Buffalo Creek ve Tonawanda Rezervasyonları Ogden Land Company'ye satılarak Senecas'ın geri çekildikleri Cattaraugus ve Allegany Rezervasyonlarını elinde tutmasına izin verildi. Beyazlar taşındı ve 16 Ekim 1851'de Hamburg ve Cheektowaga'nın bir bölümünden Erie İlçesi Denetleme Kurulu tarafından “Seneca” Kasabası kuruldu. Sonraki Bahar, Seneca Kasabası'nın daha doğuda uzanmasıyla karıştırılmaması için adı Batı Seneca olarak değiştirildi. Batı Seneca, Buffalo'nun hemen güneyinde düzensiz şekilli bir bölgeydi. Yirmi yedi mil karelik düz, çakıllı tınlı toprak, doğudan ve batıdan akan üç dere tarafından kurutuldu. Batı Seneca ya da Kireçtaşı Tepesi olarak adlandırılan bu ikinci bölge, bir kısmından geçen bir kireçtaşı sırtından dolayıydı. Ridge (eski bir Hint Yolu) ve Lake Shore boyunca yer alan Buffalo işadamlarının, fidanlıkların ve kamyon çiftliklerinin evlerinden oluşuyordu.
Bölgenin ortasından, Buffalo'dan White Corners'a, şimdiki adıyla Hamburg Köyü'ne kadar Hint Rezervi boyunca inşa edilmiş bir otoyol geçiyordu. Bu eski tahta yol White's Corners Yolu olarak biliniyordu ve bugün South Park Bulvarı. Ridge Road ve White's Corners Road'un kesiştiği yerde, 1850'lerde küçük bir Roma Katolik Kilisesi inşa edildi. Kilisenin, Papaz Thomas F. Hines'in kiliseye papaz ve yeni kilisenin müfettişi olarak atandığı 1857 yılına kadar bir ziyaretçi papazı vardı. St. Joseph'in yetim Erkek Çocuk İlticasını tamamladı. Our Lady of Victory'nin şimdiki güzel mermer tapınağının yerinde duruyordu. Bu binalar, daha sonra ulusal çapta tanınan Our Lady of Victory Kurumları ve Bazilikası olacak olan yapının çekirdeğini oluşturdu. St. Joseph's Protectory 1864'te inşa edildi. 1876'da Rahip Nelson H. Baker, Peder Hines'in yardımcısı olarak Limestone Hill'e geldi. Altı yıl sonra Peder Baker papaz oldu ve yetimhanenin tüm sorumluluğu kendisine verildi. Liderliği altında zaman zaman daha fazla bina eklendi - 1882'de bir erkek okulu, 1898'de Buffalo'da çalışan bir erkek çocuk evi, 1907'de bebek evi, 1915'te bir doğum evi, 1919'da Our Lady of Victory Hastanesi ve 1938'de Bazilika. 1926. Peder Baker, 1874'te bir ilahiyat öğrencisi olarak ziyaret ettiği, Fransa, Paris'teki Our Lady of Victories'in ünlü türbesinden sonra Bazilika adını verdi. Peder Baker, 1882'den 94 yaşında ölümüne kadar kurumlardan sorumluydu, 29 Temmuz 1936'da Rt. Rev. Joseph E. Maguire ve daha sonra Rt. Rev. Robert Murphy ve şu anda Rev. Msgr. Robert Wurtz, PA
Limestone Hill'deki yerleşime ek olarak, Boston, Massachusetts'ten arazi geliştiricileri olan Wood Harmon Company tarafından başka bir yerleşim geliştirildi. Doksanlardaki gelişmelerine “Roland” adı verildi. Alanın geri kalanı gelişmemiş veya küçük çiftliklerdeydi. Siyasi olarak Batı Seneca kasabasının bir parçasıydı. Gölün kıyısında Stony Point denilen bir bölge vardı. 1870'den sonra kasabanın içinden birkaç demiryolu inşa edildi. Kireçtaşı Tepesi Buffalo, Rochester ve Pittsburgh Demiryolu, Erie Demiryolu, Lake Shore Demiryolu ve Nikel Plaka Demiryolları üzerinde bulunuyordu. Yükün batıdan Buffalo Şehri'ndeki sıkışık alanlardan geçişi o kadar yavaştı ki, bu demiryolu şirketleri Batı Seneca'da yük tersaneleri kurmaya karar verdiler. Bu geniş demiryolu tesisi ve terminal sahaları, büyük miktarda istihdam sağlayarak bölgede yerleşimi teşvik etti. Büyüyen Batı Seneca bölgesini hayati derecede etkileyen bir diğer önemli gelişme, yüzyılın sonunda Federal Hükümet tarafından Erie Gölü'nün doğu ucunda uzun bir dalgakıran inşa etmesiydi. 7.500 fit uzunluğundaki bu duvarın güney kolu, Batı Seneca'daki Stony Point'e kadar uzanıyor ve göl kıyısını sanayi için ideal bir nokta haline getiriyordu.
Bu tesislerin ilgisini çeken Lackawanna Demir ve Çelik Şirketi, Batı Seneca'da yerleşmeye karar verdi. Bu nedenle Nisan 1899'da John J. Albright, yeni kurulan Lackawanna Steel Company adına Erie Gölü kıyısındaki tüm araziyi satın aldı. Bu yeni girişimin kayıtlı sermayesi 60.000.000 $'dı ve bunun üçte biri hisse karşılığında eski bir Scranton Şirketi olan Lackawanna Demir ve Çelik Şirketi'nin hissesi için ihraç edildi. Çelik fabrikasının fiili inşaatı 14 Temmuz 1900'de başladı. 1901 baharında, birkaç büyük bina tamamlandı ve Scranton'dan çekilme başladı. Mümkün olan her yerde hem adamlar hem de makineler Scranton'dan Stony Point'teki yeni fabrika sahasına götürüldü. Bu insanların çoğu İrlanda kökenliydi. Bu proje, çelik endüstrisindeki diğer tüm çabaları geride bırakarak dünyanın en büyük bireysel çelik tesisi haline geldi ve endüstri için yeni birçok fikri bünyesine kattı. Önde gelen bir ray ve palplanş üreticisi olarak başarılı oldu. İlk iki yüksek fırın Şubat 1903'te üflendi ve raylı değirmen aynı yılın Ekim ayında faaliyete geçti. Her yıl daha fazla ürünle daha fazla genişleme gördü. 1922'de tesis, hemen kapsamlı bir genişleme programı başlatan Bethlehem Steel Company tarafından satın alındı. Kalman Çelik Şirketi 1931'de ve Seneca Demir ve Çelik Şirketi 1932'de satın alındı. Tesisin ürünleri arasında çubuklar, levhalar, raylar, bağlantı levhaları, yapısal şekiller, palplanşlar vb. şirket 1.500 dönümlük bir alanı kaplamaktadır ve tesisin kendi gemi kanalı, kilitleri, köprüleri ve kömür, kireçtaşı ve kok kömürü için depolama alanı bulunmaktadır.
Çelik fabrikası Limestone Hill'e geldiğinde, Batı Seneca'nın doğu ve batı kesimleri arasında kasabadaki bazı iyileştirmeler için ödeme yapılması konusunda bir tartışma çıktı ve bunun sonucunda Limestone Hill kasabadan ayrıldı ve kendi şehrini kurdu.
2 Mart 1909 akşamı, John Widmer'ın Edward C. Flanagan ile Sekreter olarak başkanlık ettiği Zafer Gönüllü İtfaiye Şirketi'nin bir toplantısı yapıldı. Limestone Hill bölgesinin ayrı bir şehir haline getirilmesi konusu önerildi. Halkın ayrı bir şehir kurma hissini belirlemek için 6 Mart'ta bir kitle toplantısı düzenlendi. Lackawanna Steel Company ve iş dünyasının geri kalanı konuyu teşvik etti ve Lackawanna Şehri yakında ortaya çıkacaktı. Lackawanna Ticaret Odası 4 Mart 1909'da kuruldu ve o zamandan beri topluluğu tanıtıyor.
Tarihe Tanık: Lackawanna County Tarih Kurumu
SCRANTON, LACKAWANNA İLÇESİ (WBRE/WYOU-TV) — Kuzeydoğu ve Orta Pennsylvania'daki en eski kültür kurumlarından biridir. Onlar yerel tarihimizin toplayıcıları ve koruyucularıdır. Bugün bile hala pandemi ile uğraşıyoruz.
Görgü Tanığı hakkında konuşursanız, tarihsel toplum Lackawanna İlçesi kurulduktan sekiz yıl sonra başladı. Bizi kuranlar, ilçenin kuruluşuna katılanlarla aynı kişilerdi. Bugün bizimle birlikte olan insanlar her gün toplum içinde tarih yazıyorlar.
“Ve bunu çeşitli şekillerde yapıyoruz. Kadın Yerli Sanatlar ve Bilimler Enstitüsü'nden yeni aldığımız bir diploma. Evin arka tarafında insanların gelip soy kütüklerini arayabilecekleri bir araştırma kütüphanesi kurarak. Lackawanna İlçesindeki farklı kasabalar veya işletmeler hakkında bilgi edinebilirler. Lackawanna Tarih Kurumu müdürü Mary Ann Moran-Savakinus, bazen sadece yerel bir efsaneyi ya da efsaneyi keşfetmek için" dedi.
“Asıl işim eserleri yorumlamak ve böylece onları kataloglayabiliriz. Lackawanna Tarih Derneği gönüllüsü Dennis Martin, "Çünkü onları kataloglamaz ve elektronik olarak erişilebilir hale getirmezsek, elimizde ne olduğunu asla bilemeyiz," dedi.
Joseph: “Dennis, haritalara olan hayranlığın ne?”
Dennis: "Onlar, onları sevdiğimi bilmiyorum. Clarks Zirvesi haritalarıyla çok şey yaptım. Aslında, bir arkadaşım var, Clarks Zirvesi'nin ilk günlerini, neye benzediğini anlamaya çalışıyoruz.
Tarihi olduğu gibi yakalamaya devam ediyorlar.
130 yılı aşkın süredir buradayız. Tarihi belgeledik. Burada güzel bir evimiz var. Bizim için en büyük zorluklardan biri, bu evin yapmak istediklerimizi tutamayacak kadar küçük olması. Moran-Savakinus, "Umudum, 50 yıl içinde yerel tarihin diğer bileşenlerini sunabileceğimiz birkaç başka yerimiz olacak bir noktaya geleceğimizdir" dedi.
Cuma günü, toplum NEPA Gives Day'e katılıyor. Lackawanna County Tarih Derneği internette büyük bir varlığa sahiptir. Eyaletler ve ötesinde 400'den fazla üyesi var. Ağustos ayında tamamen yeniden açılmayı umuyorlar.
Telif Hakkı 2021 Nexstar Media Inc. Tüm hakları saklıdır. Bu materyal yayınlanamaz, yayınlanamaz, yeniden yazılamaz veya yeniden dağıtılamaz.