Kötü bir başlangıç, Carlos Alcaraz’ın Wimbledon finalinde Novak Djokovic’e karşı iki setlik bir boşluktan tek puan almasına neden oldu.
Bu tür bir açık, bırakın ikinci büyük finalindeki 20 yaşındaki bir oyuncuyu ve on yıldır Merkez Kort’ta kaybetmemiş, üst üste beşinci kez şampiyonluk peşinde koşan Djokovic’i bir kenara bırakın, herkes için göz korkutucu. ve All England Club’da genel klasmanda rekor kıran sekizinci. Kariyeri boyunca yılın ilk iki Grand Slam turnuvasını ve 23’ünü kazanan biri.
Ah, ama geçen yılın ABD Açık şampiyonu Alcaraz, “sporumuzun efsanesi” dediği Djokovic’e bu atışı yapmak istedi. Wimbledon’ı kazanmanın çok daha özel olacağını söyledi. Ve böylece Alcaraz, “Car-los! Car-los!” tribünlerden daha yaşlı, daha deneyimli, daha başarılı düşmanının iki heceli lakabı olan “No-le! No-le!” Ve ardından Alcaraz, kısa süre sonra 32 sayılık, 25 dakikalık bir oyun şaheseri ile geldi. Ve en önemlisi, İspanyol da beşinci setin potasında geldi.
Her şeyi toplayın ve 1 numara olan Alcaraz, potansiyeli zafere dönüştürerek ve Djokovic’in All England Club’daki 34 maçlık galibiyet serisine son vererek, kendisini insanların tahmin ettiği yıldız olarak işaretledi. Pazar günü çekişmeli bir finalde onu 1-6, 7-6 (6), 6-1, 3-6, 6-4’lük setlerle geride bırakarak hücum edin. Alcaraz, Wimbledon’da ilk şampiyonluğunu ve genel olarak ikinci Grand Slam kupasını aldı.
1968’de başlayan Açık Çağ’da Boris Becker ve Bjorn Borg’dan sonra çim kort majörlüğünü kazanan üçüncü en genç adam olan Alcaraz, “Eğilmedi, pes etmedi,” dedi. “Harika ralliler yaptık, harika puanlar aldık. Uzun, uzun bir maçtı. Uzun setler. Orada kalmamı sağlayan zihinsel yanımdı.”
İZLE | Alcaraz, 4 1/2 saatten fazla Wimbledon finalinde Djokovic’i yendi:
O, Djokovic, Roger Federer, Rafael Nadal ve Andy Murray’den oluşan seçkin dörtlünün dışında 2002’den beri Wimbledon’ı kazanan ilk kişi ve birçokları için bu, erkek tenisinde bir güç transferini simgeliyordu.
Federer ve Nadal’a karşı bu kadar uzun süre ve pek çok dikkat çekici maçta mücadele eden bir adamdan Djokovic, “Onun gibi bir oyuncuyla oynamadım. Hiç,” dedi.
Djokovic, “Şüphesiz dünyanın en iyi oyuncusu olduğunu kanıtladı,” dedi.
Ödül töreninde gözyaşlarını silen Alcaraz ile 36 yaşındaki Djokovic arasındaki yaş farkı, 1974’ten bu yana erkekler Slam finallerinde en geniş yaş farkı oldu.
Alcaraz, açılış setinde Djokovic’in iki setine karşı dokuz zorunlu olmayan hata yaptıktan sonra, Paris’te sinirlerini bozan işaretler gösterdikten sonra, Pazar günü işler değişmeye başladı. İkinci sette 4-all’da Djokovic, Royal Box’ın altındaki taban çizgisinin gerisindeki yıpranmış bir yama üzerinde kaydı ve düşerken raketini fırlattı. Bir sonraki değişiklikte, Djokovic bir bacağını diğerinin üzerine bükerek esnetti, ardından ek esneme için sol topuğu fileye vurdu.
Djokovic’in hakimiyeti olan bir eşitliği bozmaya gideceklerdi: Wimbledon’da finale kadar oynadığı bu tür altı set sonucunun hepsini ve Grand Slam aksiyonunda 15’ini kazanmıştı.
Servis atmak için çok fazla zaman ayırdığı için sandalye hakemi Fergus Murphy’nin uyarısına aldırış etmeyen Djokovic, 6-5 öne geçti. Bir ayar noktası.
Ancak Djokovic’in iki net ters vuruşu, Alcaraz’ı o setin bir noktasına getirdi.
Djokovic daha sonra “Ters eller beni hayal kırıklığına uğrattı,” diyecekti.
“Muhtemelen 3 sette kaybedebilirdim”
Alcaraz daha sonra 118 millik bir servisin dönüşünde backhand pas kazananına vurdu ve devam vuruşunun pozunu korudu. Tribünlerdeki insanlar kükremek için ayağa kalkarken, Alcaraz sağ eli kulağında dönerek anın tadını çıkardı.
Alcaraz, “Eğer o seti kaybedersem, muhtemelen kupayı kaldıramazdım” dedi. “Muhtemelen üç sette kaybedebilirdim.”
İki saat ve iki set vardı.
Her biri bir set.
Artık bir maçtı.
Unutulmaz hissetmeye başladı.
Üçüncü setin beşinci oyunu, başlı başına yüksek giriş ücretine değmiş olabilir. Hiçbir adam eğilmek istemedi. İkisi de bir şey bırakmak istemedi. Tek bir oyundu, evet, ama anlamlı görünüyordu.
Djokovic kırılmak için fileye bir forehand vurduğunda – maçta servis düşürdüğü beş seferden biri, önceki altı rakibinin toplamından daha fazla – Alcaraz setteki 4-1’lik üstünlüğünü başını geriye atarak ve ” Vamos!”
Ancak Djokovic gitmedi. Seviyesini tekrar yükseltti ve bu müthiş mücadeleyi beşinci sete taşıdı.
O noktada Djokovic’in şansını beğenmek için birkaç nedenden biri: Pazar gününe Wimbledon’da beş sette 10-1 ve tüm ana dallarda 35-9’luk bir rekorla girdi.
Ancak bu maçlar geçmişte kaldı.
Servisleri saatte en fazla 130 mil. El balyozu 100 milin üzerinde, bir gözlemciyi gücünün her zerresinin, varlığının her zerresinin her vuruşta yatırıldığına inandıracak şekilde serbest bırakıldı. Raketin şapırtısı ve “Uhhh-ehhh!” Etkilenen seyircilerin nefes nefese kalmalarıyla birlikte, sarf edilen efor arenada yankılandı.
Voleybol yeteneğinden ikinci ve üçüncü setlerde oyunun tam ortasına geri dönmesine yardımcı olan iyi gizlenmiş drop şutlarına kadar olabildiğince çeşitli bir oyun sergiliyor.
Bu arada Djokovic, bol miktarda yetenek ve çok fazla kas hafızasına sahip. Çoğu zaman, Alcaraz’ın bariz nokta sonu şutlarını başka hiç kimsenin yapamayacağı şekilde geri almak için koşuşturur, gerinir ve neredeyse yarıklara kayardı.
Artı, oradaydı ve bunu Alcaraz’ın şimdilik sadece hayal edebileceği şekillerde yaptı.
Ancak rüzgarlı ve bulutlu bir günde elde edilen bu zafer bir göstergeyse, Alcaraz kendi başına epey bir şey başarma yolundadır.
Beşinci turda ters vuruşla 2-1 öne geçmek için kırarak temelli öne geçti. Nokta sırasında düşen ancak hızla ayağa kalkan Djokovic, tepki olarak raketini ağ direğine çarptı ve çarpmasına izin verdi. Ekipmanını yok etti ve Murphy’den bir kod ihlali kazandı.
Djokovic, “Şu anda hüsran” dedi.
24 dakika daha oynayacaklardı ama Alcaraz, filenin karşısındaki adamın sahip olduğu yetenek ve irade ne olursa olsun asla boyun eğmedi, asla boyun eğmedi. Ve son noktadan sonra yüzünü kapatıp çimlerde yuvarlanan ve ardından altın kupayı alan Djokovic değil, Alcaraz oldu.
Alcaraz, “Asla unutmayacağım bir şey,” dedi. “Kesinlikle.”
17 yaşındaki en genç Wimbledon şampiyonu
Tokito Oda, erkekler tekerlekli sandalye finalinde Alfie Hewett’i mağlup ederek Wimbledon tekler şampiyonluğunu kazanan en genç adam oldu.
17 yaşındaki Japon oyuncu, Haziran ayında Fransa Açık’ı da kazandıktan sonra üst üste ikinci Grand Slam unvanını kazanmak için 1 No’lu Kortta 6-4, 6-2 kazandı.
“Hâlâ 17 yaşındayım. Bu yüzden şampanya açmak istiyorum ama açamadım,” dedi Oda. “Yani maden suyu içmeliyim.”
Wimbledon şampiyonluğunu kazandığında 17 yıl 69 gündü. Boris Becker, 1985’te 17 yıl 228 gün ile All England Club’da tek erkeklerde en genç şampiyondu.
Tekerlekli sandalye çift bayanlar finalinde Diede De Groot, tekler zaferinin ardından Jiske Griffioen ile birlikte bir şampiyonluk daha kazandı. Hollandalı çift, Japon Yui Kamiji ve Güney Afrikalı Kgothatso Montjane’yi 6-1, 6-4 yendi.
De Groot, Cumartesi günü tekler finalinde Griffioen’i yenerek üst üste 11. Grand Slam ve genel klasmanda 19. şampiyonluğunu elde etti. Şu anda üçü Wimbledon’da olmak üzere çiftlerde 17’si var. Griffioen için 15. büyük çiftler şampiyonluğuydu.
Kaynak : https://www.cbc.ca/sports/tennis/wimbledon-recap-july-16-1.6908272?cmp=rss