Peru'nun ilk yerleşimcileri, 20.000 yıldan daha uzun bir süre önce bu Latin Amerika topraklarına gelen avcılar ve toplayıcılardı.
Toprak aletlerini kullandılar ve karada ve meyvede yaşadılar. Bunlardan bazıları, şimdi Ayacucho eyaleti olarak bilinen bölgeye Paccaicasa'ya yerleşti (Perutravels.net, 2014).
Bu yerleşimcilerin en eski arkeolojik kalıntıları M.Ö. 7000 yılına aittir ve yüz özellikleri geniştir ve kafalarının şekli belirtilmiştir. Bu kalıntılar, 1, 6 metre boyunda insanlar olduklarını göstermektedir.
Peru'nun ilk yerleşimcileri, Tacna'daki Toquepala mağaralarına resimler bıraktı. Bu resimlerin M.Ö. 7.600'den olabileceği tahmin edilmektedir.Cilca, M.Ö. 5.800 yıllarına kadar uzanan Lima evleri de bulunmuştur.
Bu ilk yerleşimciler, günümüzde halk tarafından tüketilen bitkilerin evcilleştirilmesinden sorumluydu. Bu şekilde, tarımsal işlerin organize edilmesinden ve evler, villalar ve tören tapınakları inşa etmelerinden sorumluydu (Kalman ve Everts, 2003).
Bölgesel kültürlerin aşamalı olarak bütünleştiği ölçüde, yeni manuel teknikler doğdu. Kumaşların, metalürjinin ve kuyumculuk üretiminin ortaya çıkması, daha gelişmiş kültürlerin büyümesine ve gelişmesine yol açtı (işte İnkalar Ülkesi, 2007).
İnka öncesi kültürler
1.400 yıldan fazla bir süre boyunca İnka öncesi kültürler, sahil ve Peru dağlık bölgelerine yerleşti. Bu kültürlerin önceliğine ve ayırt edici gücüne sahip olması devasa toprak bölümlerine sahip olmaktı. Daha küçük bölgeler, daha az güce sahip küçük medeniyetlere ve bölgesel merkezlere yol açtı (Stanford, 2004).
Bu kültürlerin üyeleri, zanaatkarlar ve ritüel seramik parçaları üreticileri olarak öne çıkıyordu. Çevrelerine kolaylıkla uyum sağlamalarını sağlayan doğal kaynakların yönetimi konusunda yetenekliydiler. İnkalar döneminde edinilen bilgilerin çoğu bu medeniyetlerden geliyor.
Peru’nun ilk uygarlığı Peru’nun kuzeyindeki Ancash’taki Huantar’a M.Ö. 1000’de yerleşmiştir. Bu uygarlık teokratikti ve iktidar merkezi, duvarları ve galerileri dolu bir tapınak olan Chavin de Huantar’daydı. kedi özellikleri ile vahşi tanrı heykelleri.
Paracas Kültürü
Peru'nun güney kıyılarında bulunan M.Ö. 700 yılında ortaya çıkmıştır. Bu kültür, geniş tekstil becerileriyle biliniyordu. Zamanın geçişiyle birlikte, kuzey kıyılarına Mochica medeniyeti (MS 100) olarak bilinen başka bir kültür egemen oldu.
Mochica kültürü
Moçicalar, Sipan Lordu gibi askeri otoritelerce yönetilen bir medeniyetti. Portrelerle boyanmış moche gemileri, Mochicas'ın zanaatkarlar olarak ikonografik becerisini vurgulamaktadır (Less, 2016).
Tiahuanaco Kültürü
MS 200 yılında, Callao bölgesinde bulunan Tiahuanaco kültürü ortaya çıkar. Bu kültür Peru, Bolivya ve Şili'nin bir bölümünü içeriyordu. Farklı ekolojik bölgelerin yönetiminde uzman olan Tiahuanaco, tarımsal terasların kullanımını ilk uygulayanlardı.
Nazca Kültürü
Yaklaşık 300 yılında ortaya çıktı. Nazca kültürünün üyeleri kıyı çölünün uzman sakinleriydi. Bu şekilde, yeraltı su kemerleri ile sulama sistemlerini getirdiler ve çöl katına hayvan figürleri kazdılar.
Bu rakamların bir tarımsal takvimin parçası olduğuna inanılmaktadır. Ancak, bugüne kadar gerçek amacı bilinmiyor.
Wari Kültürü
Wari kültürü, MS 600'lerde, And Dağları boyunca uzanan Ayacucho bölgesini yaşadı.
Chimu kültürü
700 yılında kuzey Peru’da ikamet etti ve şu anda Trujillo şehri yakınında altın gibi metal işlerinde uzmanlaştı.
MS 800'de, Chanchapoyas kültürü ortaya çıktı ve toprağı sürmek konusunda uzmanlaştı. Yerleşmeleri dağların en yüksek kesimlerinde idi. Dünyanın koşullarına uyum sağlamak ve uyum sağlamak için dağların kenarlarında kuvvetli bir yapı oluşturmak.
İnka İmparatorluğu
İnka İmparatorluğu, MS 1438'den kalmadır ve 1533 yılında lideri Atahualpa'ya yapılan suikastla İspanyollar tarafından kaldırılmıştır. İnka uygarlığı, muhtemelen Güney Amerika’da en örgütlü olanıdır. Ekonomik sistemi, servet dağılımı, sanatsal tezahürleri ve mimarisi Amerika'ya gelen ilk İspanyol kronikleri etkiledi.
İnkalar, dünya tanrıçası Pachamama'ya ve güneş tanrısı Inti'ye tapıyorlardı. Tahuantinsuyo'nun Lordu İnka egemenliğinin, güneş tanrısının soyundan geldiğine inanılıyordu. Inti'nin, İnka İmparatorluğu'nun kutsal şehri ve başkenti Cusco'yu bulmak için oğulları Manco Capac ve Mama Ocllo'yu dünyaya gönderdiği söylenir.
İnka imparatorluğunun hızla genişlemesi, örgütsel becerileri sayesinde gerçekleşti. Topluluklar, imparatorluğun köşesi olan ayllu etrafındaki aileler ve bölgeler tarafından gruplandırıldı. Bazı köyler iş nedeniyle yerleşim yerlerinden uzaklaşmak zorunda kalsalar bile, ayllu ile bağlantılarını yitirmemişlerdir (Hunefeldt, 2004).
İnkalar, İnka İmparatorluğu’nun kurulmasından önce gelişen farklı kültürler hakkında bilgi edinerek geniş nüfuslar arasında dolaştı. İnkaların klanları, bir İnka klanının halefi olarak seçildiğinde, akraba ve soyundan gelenler tarafından yapılan panakalardı, bunun kendi panakasını oluşturması gerekiyordu.
On altıncı yüzyılın İspanyol kronikleri, İnka hanedanının, İspanyol fetihçilerinin ellerinde ölüm çekmesi gereken tartışmalı Atahualpa'ya kadar efsanevi Manco Capac ile başlayan 13 cetvelle ilgili olduğu ile ilgilidir.
İspanyolların gelmesinden önce, İnka imparatorluğu Kolombiya, Arjantin, Şili, Ekvador ve Bolivya bölgeleri boyunca genişledi.
Panaca klanlarının her bir üyesi İnka soylularına aitti ve imparatorluğun egemenliği tarafından yönlendirildi. Klanların gücü imparatorluğun her köşesinde somuttu ve güneşin tapınağı, Ollantaytambo ve Sacsayhuaman kalelerinin bulunduğu Machu Picchu kentinin inşasıyla azami ifadesine ulaştı. kale (Drinot, 2014).