Mısır’ı ele geçirme operasyonu Napolyon’a başarıyla ilerledi. İki büyük Mısır kentinin ikincisi olan Kahire meşguldü. Korkmuş nüfus direnmeyi düşünmedi. Bonaparte bile halkı sakinleşmeye çağırdığı yerel bir dile çevrilen özel bir itirazda bulundu. Bununla birlikte, aynı zamanda Kahire yakınlarındaki Alkam köyünü cezalandırma talimatı verdi, sakinlerinin birkaç askerin ölümünden şüphelenildiğinden, Arapların kaygısı azalmadı. Napolyon, mücadele ettiği her yerde, tereddüt etmeden ve tereddüt etmeden bu emirleri verdi - İtalya, Mısır'da, gelecek kampanyalarda. Bu, iyi tanımlanmış bir önlemdi; bu, insanlara Fransız askerine karşı elini kaldırmaya cesaret edenlerin nasıl cezalandırılacağını göstermekti.
Kentte önemli miktarda yiyecek bulundu. Askerler piramitlerin savaşında yakaladıkları ganimetten memnundular (Memeliler altını yanlarında taşıyabiliyorlardı ve gerçekten silâh değerli taşlar, altın ve gümüş ile dekore edilmiştir) ve dinlenme fırsatı.
Kleber, başarılı bir şekilde Nil Deltası'nı aldı. Murad Bey'in izlenmesi için Deze gönderildi. Memlüklerin peşinden koşan Deze, Ekim 7’de Sediman’da onları mağlup etti ve kendisini Yukarı Mısır’da kurdu. İbrahim Bey, Fransızlarla yapılan birkaç başarısız çatışmadan sonra Suriye'ye taşındı.
Kahire'yi ele geçiren Bonaparte, Mısır kontrol sisteminin yeniden yapılandırılmasına devam edebildi. Tüm ana güç, Fransız askeri komutanları şehir ve köylerde yoğunlaştı. En seçkin ve varlıklı yerel halkın arasında bir danışma organı (“kanepe”) kuruldu. “Kanepeler” in desteğiyle komutanlar düzeni sağlamak, polis işlevlerini yerine getirmek, ticareti kontrol etmek ve özel mülkleri korumaktı. Aynı danışma organının başkomutan ile Kahire'de görünmesi gerekiyordu, yalnızca başkentin temsilcilerini değil, aynı zamanda illeri de kapsıyordu. Camiler ve Müslüman din adamları baskı altına alınmadı, saygı görmedi ve dokunulmaz değildi. Daha sonra, Müslüman din adamları bile Napolyon'u “büyük peygamberin favorisi” ilan etti. Vergilerin ve vergilerin tahsil edilmesinin kolaylaştırılması ve aynı zamanda Fransız ordusunun bakımı için teslimatın organize edilmesi planlandı. Memelileri suçlayan tüm arazi ücretleri iptal edildi. Murad ve İbrahim'le güney ve doğuya kaçan, yeniden insansız feodal lordların toprak mülklerine el kondu.
Napolyon, feodal ilişkilerden uzak durmaya ve Arap tüccarlar ile toprak sahipleri arasında destek bulmaya çalıştı. Faaliyetleri askeri bir diktatörlük (tüm yüce güç şefin komutanının elindeydi) ve burjuva (kapitalist) düzen oluşturmayı amaçlıyordu. Fransız işgalcilerin hoşgörüsünün yerel nüfusu güvence altına alması gerekiyordu. Fransa'nın kendisinde, Katolik Kilisesi'ne karşı devrim sırasında tavrın çok acımasız olduğu söylenmelidir.
Napolyon'un Fransız biliminin rengini iyi bir nedenle aldığına dikkat edilmelidir. Savaş sırasında bilim adamları dikkatlerini çekti: “Oslo ve ortadaki bilim adamları!” Komutan, bilim adamlarının faaliyetlerinin askeri, ekonomik ve kültürel sorunların çözülmesine yönelik olması durumunda getirebilecekleri büyük yararın farkındaydı. hikayeler Mısırbilim seferi Bonaparte büyük bir rol oynadı. Aslında, eski Mısır uygarlığının dünya bilimine açık olmasıydı. Ancak, Fransızların, o zamanki İngilizlerin Mısır uygarlığının mirasını çok iyi soyduğunu not etmek mümkün değil. Bu, Batı fatihlerinin hem geçmişte hem de günümüzde ayırt edici bir özelliğidir ve doğrudan düşmanlıklara her zaman soygun eşlik eder. Bilim adamları, çalınan malların "iletkenleri", "değerlendiricileri" rolünü üstlenirler. 1798'ta Mısır Enstitüsü, eski Mısır medeniyetinin mirasının geniş çapta yağmalanmasının başlangıcına işaret eden ve “yeni dünya düzeni” nin yapımcılarının çıkarlarına “uygun” olan damgasını vurdu.
Fransız ordusu, arz problemini çözerek, talep mekanizmasını kurmayı başardı. Ancak para beklenenden daha az toplandı. Sonra Fransız bir tür almak için başka bir yol buldu. İskenderiye Genel Valisi Kleber, bu şehrin eski şeyhini ve büyük zengini Sidi Mohammed El-Koraim'i tutukladı, delil olmamasına rağmen ihanet etmekle suçlandı. Şeyh, kendisine 300 bin frank cinsinden fidye verilmesi teklif edildiği Kahire'ye gönderildi. Bununla birlikte, El-Koraim açgözlü bir adam olduğu ortaya çıktı, ya da gerçekten ölümcül oldu, dedi: “Eğer şimdi ölecek olursam, o zaman hiçbir şey beni kurtaramaz ve vereceğim, bu paramın faydası olmadığı anlamına gelir; eğer ölmek zorunda olmasaydım, neden onları vereyim ki? ”Bonaparte, kafasını kesmesini ve onu Kahire'nin bütün sokaklarında,“ Bu nedenle tüm hainler ve suçlular cezalandırılacak ”yazısıyla kesmesini emretti. Şeyh parası asla bulunamadı. Ancak diğer zengin insanlar için bu dava çok önemli bir olay haline geldi. Para konusunda yeni yetkililer çok ciddi idi. Birkaç zengin insan çok daha temkinli çıktı ve talep ettikleri her şeyi verdi. El-Koraim'in uygulanmasından en yakın zamanda, yaklaşık 4 milyon frank toplandı. İnsanlar özel törenler ve "ipuçları" olmadan basitçe "dekulakized".
Napolyon'a direnmeye yönelik bütün girişimler acımasızca ezildi. Ekim ayının sonunda, 1798 Kahire'de bir ayaklanmaya başladı. Birkaç Fransız askeri, yakalandı ve öldürüldü. Üç gün boyunca isyancılar kendilerini birkaç blokta savundular. Ayaklanma bastırıldı, daha sonra birkaç gün kitlesel gösteriler yapıldı. Kahire'deki ayaklanma bazı köylerde bir cevap buldu. Baş komutan, bu tür ilk isyanı öğrendi ve komutanı Croisier 'a cezai keşif yolunu vermesini emretti. Köy kuşatıldı, bütün erkekler öldürüldü, kadınlar ve çocuklar Kahire'ye getirildi ve evde yakıldı. Yürüyerek sürülen birçok kadın ve çocuk yolda öldü. Sefer Kahire'nin ana meydanında göründüğünde, öldürülen adamların kafaları eşeklerin taşıdığı çantalardan boşaltıldı. Toplamda, Ekim ayaklanmasının bastırılması sırasında birkaç bin insan öldürüldü. Terör, insanları itaatkâr tutma yöntemlerinden biriydi.
Abuquir felaketi
Yukarıda belirtildiği gibi, Bonaparte onun için çok tehlikeli bir durumla ilgili bir hesap yapmak zorunda kaldı - bir İngiliz saldırısı olasılığı filo ve Fransa ile bağlantı kaybı. Fransız denizciler dikkatsizlik yüzünden hayal kırıklığına uğradılar. Komuta, düşman filosunun ortaya çıkma tehdidine rağmen keşif ve nöbetçi hizmet düzenlemedi, sadece denize bakan sağ taraftaki silahlar savaş için yapıldı. Mürettebatın üçte biri kıyıdaydı, diğerleri onarımla uğraşıyordu. Bu nedenle, neredeyse eşit güce rağmen, Fransızların silah sayısında bile küçük bir avantajı vardı, savaş İngiliz filosu için kesin bir zaferle sona erdi.
Thomas Looney, Neil 1 Muharebesi Akşam 1798 saatlerinde Ağustos 10.
Ağustos akşamı 6'te 1 1798, uzun zamandır beklenen, ama o sırada değil, Amiral Horatio Nelson komutasındaki İngiliz filosu aniden, Nil Deltası'ndaki Abuquir Körfezi'nde bulunan Fransız gemilerinin önünde ortaya çıktı. İngiliz amiral, elverişli andan faydalandı ve inisiyatifi ellerinde ele geçirdi. Fransızlara iki yönden saldırdı - denizden ve kıyıdan. İngilizler, Fransız filosunun önemli bir kısmını kuşatabildiler ve onları iki taraftan bombardımana maruz bıraktılar. Ağustos 11 sabahı saatlerinde 2 tarafından Fransız filosu tam bir yenilgiye uğradı: 11 savaş gemileri yok edildi veya ele geçirildi. Fransız amiral gemisi Orient patladı ve hazineyle birlikte dibe gitti - Mısır seferi finanse etmek için Roma ve Venedik'ten ele geçirilen altın külçeleri ve kıymetli taşlardan 600 bin sterlin. Fransızlar kaybetti, 5,3 bin kişi öldü, yaralandı ve yakalandı. Filosuyla birlikte, Amiral Francois-Paul Bruies de öldü. Sadece Fransız arka kumandanı komutanı - Amiral P. Villeneuve iki savaş gemisi ve iki fırkateyn ile denize gidebildi. İngilizler kayıp 218 insanları öldürdü ve 677 yaralandı.
Savaş haritası
Bu yenilgi, Mısır seferi için çok ciddi sonuçlar doğurdu. Napolyon’un birlikleri Fransa’dan kesildi, arz kesildi. İngiliz filosu tamamen Akdeniz'e hükmediyordu. Bu yenilginin Fransa için olumsuz siyasi, askeri ve stratejik sonuçları oldu. O zamana kadar tereddüt eden İstanbul, Bonaparte'nin Osmanlı İmparatorluğu ile hiç savaşmadığı konusundaki kurguyu desteklemeyi bıraktı, ancak sadece Fransız tüccarlarına uygulanan ve Mısır'ın Arap nüfusuna baskı yapan memelileri de cezalandırdı. Osmanlı İmparatorluğu 1 Eylül Fransa'ya savaş ilan etti ve Türk ordusunun yoğunlaşması Suriye'de başladı. İkinci bir Fransız karşıtı koalisyon şekilleniyor; İngiltere, Rusya, Türkiye, Avusturya, Napoliten Krallığı'nı içeriyor. Avrupa'daki durum Fransa lehine değil, şekillenmeye başlar. F. F. Ushakov komutasındaki Karadeniz filosu, Türk filosuna bağlanacak ve İyonya Adaları Fransızlardan kurtulacak. Suvorov, Avusturyalılarla birlikte yakında İtalya'yı kurtarmaya başlayacak. Türk ordusu, Napolyon'u Suriye'den tehdit edecek.
Çağdaşlara göre Abukir’in yenilgisi orduda dehşete neden oldu. Aslında, su eksikliği, çölün ve dizanterin "eğlenceleri" nin moralde düşüşe yol açtığı belli bir memnuniyetsizlik daha önce gözlenmişti. Mısır, zenginlik ve harikalarla dolu bir masal ülkesi değildi. Özellikle güçlü bir kontrast çiçek açan İtalya ile karşılaştırılmıştır. Çorak, güneşten çıkarılan topraklar, kum, yoksulluk ve yerel halkın sefilliği, kafirlerden nefret etmek, görünür zenginlik eksikliği, sürekli ısı ve susuzluk. Ebuquir felaketi sadece ordunun tahrişini arttırdı. Mısır'a ne getirdiler? Bu tür düşünceler sadece askerler arasında değil, aynı zamanda komutanlarda da hüküm sürdü.
Suriye'ye yürüyüş
İngiltere ile ittifak kuran Osmanlılar, Mısır'a Süveyş İsthmus aracılığıyla saldırmak için bir ordu hazırlıyorlardı. 1799'in başlangıcında, dönümlük Paşa Jezar, Taz ve Jaffa'yı aldı ve öncüyü Mısır'ın Suriye'nin anahtarı El Arish'in kalesine götürdü. Ordunun Suriye'ye saldırmasıyla eşzamanlı olarak Murad Bey'in Mısır'a döndüğümüz Fransızlara saldırması gerekiyordu ve Nil'in ağzında iniş kolordu çıkarmayı planladılar.
Napolyon, Fransız filosunun ölümünü yalnızca 13 Ağustos ayında öğreniyor. Güçlü karakter adamı Napolyon, bu korkunç mesajı aldı, bulaşık haline gelmedi. Kritik bir durum sırasında ona büyük bir enerji dalgalanması yaşattı. Amiral Gantom, Kleber ve Rehbere yazar. Filosunu canlandırmak için acil önlemlerin ana hatlarını çiziyor. İddialı planlarından vazgeçmiyor. Ayrıca Hindistan'a gitmeyi hayal ediyor. Suriye'deki kampanyanın büyük bir operasyonun yalnızca ilk aşaması olması için şans eseri olması gerekiyordu. 1800'in baharında, Napolyon çoktan Hindistan'da olmak istedi. Bununla birlikte, Fransız ordusunun güçleri çözüldü - 1798'in sonunda Mısır, 29,7 bininin yetersiz kaldığı 1,5 bin kişi olarak kaldı. Suriye'ye bir gezi için Napolyon, tüm 13-bin kolordu seçti: 4 piyade birimleri (Kleber, Rainier, Bon, Lanna) ve 1 süvari bölümü (Murat). Askerlerin geri kalanı Mısır'da kaldı. Dese Yukarı Mısır'da, Kahire'de - Dugas'ta, Rozet'te - Menou'da, İskenderiye'de - Marmont'ta kaldı. Perre'nin emri altında üç fırkateynin çıkarılması, İskenderiye ve Damietta'dan (16 silahlar ve 8 harçlar) Jaffa'ya bir kuşatma parkını teslim etmekti. Kolordu 3 yiyecek vagonu ve 15 bagaj vagonu trenine 3 su kaynağı ile birlikte binlerce deveye eşlik etti.
Suriye kampanyası, özellikle su eksikliği nedeniyle çok zordu. Şubat 9’te Kleber ve Rainier'in parçaları El-Arish’e geldi ve kuşattı. Şubat 19, askerlerin geri kalanı yaklaştığında, küçük bir yangın değişiminden sonra kaleye teslim oldu. Şubat 26, çölde zor bir geçişin ardından Fransızlar Gazze'ye geldi. Başlangıçta, operasyonun seyri başarılı oldu. 3 Mart Fransız birlikleri Jaffa'ya ulaştı. Mart 7, duvarı kırarak, Lanna ve Bona'nın şehirleri ele geçirdi. Kalede birkaç düzine silah ele geçirildi. Filistin fethedildi. Bununla birlikte, Fransızlar daha fazla doğuya gittikçe, zorlaştı. Türk birliklerinin direnişi yoğunlaştı, ardından İngilizler geldi. Napolyon’un desteği ile ümit edilen Suriye’nin nüfusu Mısır’da olduğu gibi kâfirlere de düşmandı.
Yafa fırtınası sırasında, şehir ağır bir şekilde mağlup oldu, Fransız askerleri yok oldu, herkesi yok etti. Napolyon, fırtına öncesi kasaba halkına, saldırıya uğrarsa merhamet etmeyeceğini söyledi. Söz verildi. Jaffa'da savaş esirlerine karşı bir suç işlendi. 4'in etrafında, binlerce Türk askeri hayatlarının durumuna bağlı olarak teslim oldu. Fransız subaylar onlara bir esaret sözü verdi ve Türkler işgal ettikleri tahkimatı bıraktılar, kollarını bıraktılar. Bonaparte, bu mesele yüzünden çok sinirlendi. “Onlarla şimdi ne yapmalıyım? - general bağırdı. Mahkumları besleyecek hiçbir donanıma sahip değildi, onları koruyacak kimse yoktu, Mısır'a taşınacak gemi de yoktu. Şehrin ele geçirilmesinden sonraki dördüncü günde, herkesin vurulmasını emretti. Tüm 4 binlerce mahkum deniz kıyısına götürüldü ve burada herkes öldürüldü. “Bu çekimi gördüğümüzde yaşadıklarımızı deneyimlemeyi kimseye istemem” dedi.
Jaffe'de veba orduda göründü. Şehrin ölen nüfusu, Fransızların “intikamını aldı” - gömülü olmayan cesetlerin Jaffa çevresine yattığı. Bu hastalık askerlerin moralini baltaladı. Napolyon kasvetli ve birliklerin önünde yürürken kasvetli ve sessizdi. Savaş, hayalini kurduğu gibi değildi ve sevgili Josephine'in aldatıcılığını da öğrendi. Bu haber ona büyük bir şok verdi. Napolyon son zamanlarda en çok sevilen ismin hepsine öfkeli ve lanetliydi.
Fakat Napolyon hala geleceği çevirmeyi umuyordu. 14 Mart ordusu hareket etti ve eski Saint-Jean d'Acres (Acre) kalesinin duvarlarına 18-go geldi. Kale 5-bin'i savundu. Ahmed Al-Jazzar komutasındaki garnizon (aslen, sonra arttı). Napolyon, bu kalenin alınmasının Şam ve Halep'e doğrudan Fırat'a giden yolu açacağına inanıyordu. Kendisini Makedon Büyük İskender yolunda yürürken gördü. Şam'ın arkasında Bağdat ve Hindistan'a doğrudan bir rota onu bekliyordu. Ancak bir zamanlar Haçlılara ait olan eski kale, Napolyon'un birliklerine teslim olmadı. Ne kuşatma, ne de fırtına beklenen sonuçları vermedi.
Kalenin kurtarılması için, Türk komutası Şam Paşa Abdullah önderliğinde 25 bin ordusunu gönderdi. İlk olarak, Napolyon, Kleber'in kendisine karşı olan bölümünü yönetti. Ancak düşmanın kayda değer üstünlüğünü öğrenen Bonaparte, askerlerin şahsen görev yapmasını sağladı ve askerlerin bir bölümünü Acre'yi kuşatmaya bıraktı. Tabor Dağı'ndaki (Tavor) 16 Nisan Napolyon, Türk birliklerini yendi, Türkler, 5 bin kişisini kaybetti, tüm rezervleri ve Şam'a kaçtı.
Acre kuşatması iki ay sürdü ve başarısızlıkla sonuçlandı. Napolyon kuşatma topçularına sahip değildi ve büyük bir saldırı için az sayıda insan vardı. Yeterli mermi ve cephane yoktu ve denizden ve karadan teslimatları imkansızdı. Türk garnizonu güçlüydü. İngilizler Osmanlılara yardım etti: Sydney Smith savunmayı düzenledi, İngilizler takviye, mühimmat, silah ve denizden tedarik ettiler. Fransız ordusu, Acre duvarlarının yakınında 500 (2,3 bin) kaybetti, öldürüldü ve 2,5 bin yaralandı, hastalandı. Generaller Kafarelli (kuşatma çalışmaları önderliğinde), Bon, Rambo öldürüldü, Sulkovsky daha önce öldürüldü, Lannes, Duroc yaralandı. Acra birkaç Fransız ordusunu toprakladı. Napolyon ordusunun saflarına katılamadı ve Türkler sürekli takviye alıyorlardı. Komutan, erime güçlerinin, düşünülemez bir kaleye sahip olan bu kaleyi yakalamak için yeterli olmayacağına giderek daha fazla ikna oldu.
Mayıs 21 sabahının erken saatlerinde Fransız birlikleri pozisyonlarından çekildi. Askerler, üç ay boyunca süren acı ve fedakarlıktan sonra, düşmanın geldiği yoldan düşmeyecek şekilde istirahat süresini azaltarak hızlı bir yürüyüş yaptılar. Osmanlılara saldırgan bir operasyonda bulunmayı zorlaştırmak için çekilme, bölgedeki yıkıma eşlik etti. Geri çekilme taarruzdan bile daha zordu. Zaten Mayıs ayının sonuydu ve yaz bu bölgelerdeki sıcaklık maksimum seviyeye ulaştığında yaklaşıyordu. Ek olarak, veba hala Fransız ordusunu takip etti. Veba bırakılmak zorunda kaldı, ancak yaralı ve hasta veba ile alınmadı. Napolyon, herkesi sökmeyi emretti ve atları, tüm arabaları ve arabaları, aciz bir şekilde hareket etmelerini sağladı. Kendisi herkes gibi yürüdü. Korkunç bir geçiş oldu, ordu gözümüzün önünde eriyordu. İnsanlar veba, fazla çalışma, sıcaklık ve su eksikliği tarafından öldürüldü. Kompozisyonunun üçte biri geri gelmedi. 14 Haziran: Kolordu kalıntıları Kahire'ye geldi.
Napolyon'un ayrılışı
Bonaparte, Kahire'de dinlenmeye zaman vermeden önce, Türk ordusunun Ebukir'in yanına geldiği haberi geldi. Temmuz 11’te İngiliz-Türk filosu Abukirsk baskınına ulaştı, 14’ler 18’e indi. iniş partisi Mustafa Paşa'nın, Mısır'daki Fransız yönetiminden memnun olmayan Memelileri ve Fransızları toplaması gerekiyordu. Fransız komutan hemen yürüdü ve kuzeye Nil Deltası'na doğru yöneldi.
Temmuz ayında 25, Napolyon 8 etrafında binlerce asker topladı ve Türk pozisyonlarına saldırdı. Bu savaşta, Fransızlar, son yenilgiye rağmen Fransız filosunun utancını ortadan kaldırdı. Türk Hava Kuvvetleri Ordusu basitçe sona ermiştir: 13 bin ölü (çoğu kaçmaya çalışırken battı), 5 bin mahkum hakkında. Fransız komutan, “Bu savaş şimdiye kadar gördüğüm en güzel savaşlardan biri: tek bir kişi inişte bütün düşman ordusundan kurtarılmadı” dedi. Fransız birliklerinin kayıpları 200 öldürüldü ve 550 yaralandı.
Ebukir Muharebesinde Murat.
Ondan sonra Napolyon Avrupa'ya dönmeye karar verdi. O zamanlar Fransa, Napolyon'un bütün meyvelerinin Suvorov komutasındaki Rus-Avusturya birlikleri tarafından imha edildiği İtalya'da yenildi. Fransa'nın kendisi ve Paris, düşman istilasıyla tehdit edildi. Cumhuriyet'te kargaşa ve ilişkilerde tam bir karışıklık yaşandı. Napolyon Fransa'yı “kurtarmak” için tarihi bir şans buldu. Ve o kullandı. Ayrıca, Doğu’yu fethetme hayali de başarısız oldu. 22 August, İngiliz filosunun yokluğundan yararlanan komutanı generalleri Bertier, Lanna, Andreosi, Murat, Marmont, Duroc ve Bessière eşliğinde İskenderiye'den yola çıktı. Ekim ayında 9, Fréjus'a güvenle indiler.
Mısır'daki Fransız birliklerinin emri Kleber'e verildi. Napolyon ona, “öngörülemeyen öngörülemeyen koşullar nedeniyle tüm çabaların sonuçsuz kalacağı…” olursa, teslim olma izni verdiği bir talimat verdi. Fransız Mısır ordusu, birleşik İngiliz-Türk kuvvetlerine karşı duramazdı. Fransa'dan kesilen birlikler bir süre direndiler, ancak yaz sonunda 1801, Fransa'ya dönmeleri şartıyla Mısır'ı temizlemek zorunda kaldı. Mısır seferinin yenilgisinin asıl nedeni, Fransa ile sürekli iletişimin olmaması ve İngilizlerin denizde hâkim olmasıydı.