Honduras'taki darbenin zamanlaması her açıdan çok ilginç. İlginçliğin ilk boyutu Latin Amerika'daki dengeleri ilgilendiriyor. Bu dengelerin bir ucunda emperyalizm, diğer ucunda ise sola yönelen geniş halk kitleleri var. Latin Amerika'daki son dönem sol hareketler hakkında bolca tartıştık. Kıta bu tartışmaları ve daha fazlasını şüphesiz hak ediyordu.
NATO'ya bağlılık yemini etmiş bir general Yugoslavya'yı örnek gösterince insanın aklına ne gelebilir ki? İlker Başbuğ, ABD ziyareti sırasında istisnasız her gün konuştu. Mesajlarını vermek için Vaşington'u güvenli bir yer addetmiş olacak ki, Türkiye'nin hemen hemen her meselesi hakkında yorum yaptı.
Türkiye solunda döneklik üzerine aslında az konuşuyoruz. Döneklere karşı yeterince ideolojik şiddet uygulayamıyoruz. Bu elbette Türkiye'deki solun verili gücüyle de yakından ilişkili. Daha güçlü bir solun varlığında döneklik bu kadar meşrulaşamazdı.
Türkiye'de ne türban, ne de çarşaf bir kılık kıyafet sorunudur. Bu tartışma insanların ne giydiğine indirgenemeyeceği gibi, insanların nerede nasıl giyineceğini ve neyi giyenlerin hangi partide siyaset yapacağını konuşarak da bir çözüme kavuşturulamaz.
AKP, Türkiye'de yaşanan derin bir krizin ardından iktidara geldi. Kriz o kadar köklüydü ki, o dönemde aktif siyaset yapan burjuva partilerinin tamamı bu krizden etkilendi. Sağın iki büyük partisi bu krizden sonra dönüşü olmayan bir yola girdiler mesela. Bu partilerin yok oluş sürecine girmesi, Türkiye burjuva siyasetinde de yeni bir duruma işaret ediyordu.
AKP'nin duruma göre, gerektiğinde herkesten daha milliyetçi, herkesten daha piyasacı ve liberal, herkesten daha gerici olabileceği bir kez daha görüldü.
İktidar partisine odaklanan devrimci siyasetin belirgin riskleri vardır. Her şeyden önce iktidar partisine odaklanmak, çoğu zaman muhalefetteki diğer burjuva partilerine aynı ölçüde vurmamayı beraberinde getireceği için, bir bütün olarak sisteme karşı çıkıldığını anlatmak güçleşebilir.
"Cumhuriyetin 85. yılı tüm yurtta törenlerle kutlandı." Ne kadar alışık olduğumuz bir cümle... Ama son zamanlarda bu cümle kurulurken herkesin aklında bir soru olduğu muhakkak. Bu sorunun cumhuriyetin yaş gününün kutlandığı bugünlerde daha sık soruluyor olması da şaşırtıcı değil. Sorunun kafalardaki varlığı, cumhuriyet kutlamalarına da sinmiş durumda.
Türkiye Cumhuriyeti'nin içinden geçtiği sürecin emperyalizmle olan bağlantısı üzerine yeniden düşünmenin vaktidir. Dünya ekonomisinin ve emperyalizmin merkezleri kendilerinin de itiraf ettiği gibi mutlak surette ciddiye alınması gereken bir krizle uğraşırken, sistem içinde hiyerarşinin altlarında bulunan ülkelere bu krizin nasıl yansıyacağı önemlidir.
Tüm tarih sınıf mücadelelerinin tarihidir. Türkiye Cumhuriyeti'nin tarihi de bir istisna değil...
Cumhuriyetin tarihi Türkiye'de sınıflar mücadelesinin tarihidir. Tüm bir geçmiş, cumhuriyeti kuran ve bugüne kadar iktidarda kalmayı başarmış sınıfın penceresinden, o sınıfın geçmişi olarak okunamaz.