Fakat Asklepius, bizim için tehlikeli olabilecek birçok insan arasında sadece kozmik bir belirsizlik. Avustralya’nın krater arayışı sırasında geçen yıl ölen alkışlanan Amerikalı jeolog Eugene Shoemaker, “Dünya gezegenlerin sürüsü içerisinde” diye uyardı. Bu abartı değil. Yaklaşık 2000 kilometrelik planetoidlerin dünyaya yakın bir alanda, hiçbir bilgi olmadan uzun süre sürüklendiği tahmin edilmektedir. Şimdiye kadar, bunların yalnızca yüzde 10'u keşfedildi ve 100 metreden daha küçük olan parçaların her binde biri bile bulunmadı.
Bugüne kadar elde edilen veriler, Dünya'nın yörüngesinin, bir metreden fazla bir planetoid ve on metre çapındaki kuyruklu yıldızlardan ve ayrıca 100 metreden fazla bir milyon ve 0.5 ila 5 kilometre arasında belki de 10 000 çarpıştıklarını göstermektedir. Genel bir kural olarak, 100 metreye yakın bir dünya nesnesi (NEO) ortalama olarak her 10.000 yılda bir, her bir milyon kilometrede bir kilometreye, ve her 100 milyon yılda bir on kilometrede bir vurur.
1960 yılında Nördlinger Ries'in etki doğasını ispatlayan ilk yazar olan Shoemaker, daha sonra birçok meslektaşı tarafından volkanik bir krater olarak yorumlandı, "Yakın Dünya Nesneleri Arama Komitesine" aitti. 1994 yılında, Shoemaker-Levy 9 kuyruklu yıldızının Jupiter ile ABD Kongresi tarafından çarpışması üzerine kurulmuştur. Amaç: Gelecek on yıl boyunca mümkün olduğunca çok sayıda küre kruvazörü yakalamak için ucuz ama etkili bir alan gözetim teklifi geliştirmek. ekran
Bununla birlikte, çoğu teleskop arama için uygun değildir ve genellikle uygun değildir, çünkü yüksek büyütme oranlı uzak ve soluk gökadaların gözlenmesi için tasarlanmıştır. Ancak, Erdbahnkreuzern’in aranması için, sadece orta büyüklükte enstrümanlar gerekli, ancak 20. parlaklık sınıfına kadar olan nesneler için genişletilmiş gökyüzü bölgelerini hızlı bir şekilde taramak için özel bir tasarım olmalıdır. Bu tür nesneler, aysız bir gecede büyük bir şehirde çıplak gözle görülmeyen yıldızlardan milyonlarca kat daha sönük.
Bir etkinin önümüzdeki birkaç yıldaki imkansızlığı eylemsizlik için tartışma değildir. Bir çarpışma rotasında daha büyük nesneler çok sayıda ölü talep edebileceği için, bir insanın bir yıl boyunca dönüştürüleceği bir dünya dışı göksel tarafından öldürülme riski o kadar küçük değildir. Normal hat trafiğindeki bir uçak kazasında öldürülme riski aynıdır. Şans, yılda yaklaşık 1 ila 20, 000 ve yolcu arasındadır. Her yıl dünya genelinde 100 milyon doların üzerinde havacılık güvenliği için harcandığını göz önünde bulundurarak, benzer şekilde uzay bombalarına karşı, örneğin gözlem programları olan, pahalı önlemler.
Nisan 1997’nin sonlarında, Shoemaker ABD Kongresi’nden önce en az iki adet 2 metrelik sınıf teleskop inşa etmeyi ve kullanılmayan 1 metrelik Hava Kuvvetleri teleskoplarını hassas detektörlerle donatmayı önerdi. Ayrıca yeni NEO'ları hedefli bir şekilde izlemek ve rotalarını hızlı bir şekilde belirleyebilmek için gelişmiş bir altyapıya sahip olmak gerekecektir. Bu, geçen bahardaki küçük gezegen 1997 XF11 gezegeninin yörünge hesaplamalarının tetiklediği gibi rahatsız edici bir yanlış alarm riskini de azaltacaktır.
Bu zayıflamış Spaceguard projesiyle, bir kilometrelik NEO'ların yüzde 90'ı ve 100 metre ile bir kilometre arasında çapları olan NEO'ların yaklaşık yüzde 10'u 15 yıl içinde tespit edilebildi. Bu tür tehlikelerden gerçekten sorumlu olan Hava Kuvvetlerinin desteğiyle ve uluslararası işbirliği sayesinde, bu on yıl içinde bile başarılabilir. Maliyet: İlk beş yıl için 24 milyon dolar, daha sonra da yılda 3, 5 milyon dolar, toplamda yaklaşık 60 milyon dolar. NASA'nın Ames Araştırma Merkezi'nden David Morrison: "Bütün Spaceguard programı, Deep Impact veya Armageddon'dan daha ucuza mal olacak."=== Rüdiger Vaas
© science.de