kötülükten kastının ne olabileceğini derin derin düşündüren ( bahsi geçen kötülükler cinayet, tecavüz, hırsızlık değildir sanirim) şems sözü. Okunduğunda güzel gelse de, uygulamada tercih edebilecek bir söz değil. Iyilik yapan ile kötülük yapanı aynı kefeye koymak, ne kadar hakkaniyetli davranış tartışılır. Varsın ben insan olmayayım, ama iyilik yapanla kötülük yapanı bir tutmam mümkün değil. kötülükler de bağışlanabilir ancak bunun da bir sınırı olmalı. Benim için daha uygulanabilir olanı : "Kötüler kendilerine tahammül edildikçe daha çok azarlar" (swh).