Pennsylvania Üniversitesi’ndeki Perelman Tıp Okulu’ndaki araştırmacılar, katı tümörlere saldıran T hücrelerine yardımcı olmak için “bir-iki yumruk” kullanan yeni bir stratejiye odaklanan klinik öncesi bir çalışma üzerinde çalışıyorlar. Proceedings of the National Academy of Sciences’da (PNAS) bildirilen sonuçlar, enflamasyonla bağlantılı gen aktivitelerini yöneten iki düzenleyiciye odaklanmanın, modellerde T hücresi genişlemesinin en az on kat daha fazla olmasına ve antitümör bağışıklığı artırmasına neden olduğunu gösterdi. aktivite ve dayanıklılık.
CAR T hücre tedavisine Penn Medicine’de öncülük eden Carl H. June, MD, Penn’de İmmünoterapide Richard W. Vague Profesörü ve Abramson Kanser Merkezinde Hücresel İmmünoterapiler Merkezi (CCI) direktörü, çalışmaları ilk onaylananlara yol açtı. 2017’de B hücreli akut lenfoblastik lösemi için CAR T hücre tedavisi. O zamandan beri, kişiselleştirilmiş hücresel terapiler kan kanseri tedavisinde devrim yarattı, ancak akciğer kanseri ve meme kanseri gibi katı tümörlere karşı inatla etkisiz kaldı.
AYRICA OKUYUN: Bazı tümör hücreleri neden kemoterapiye dirençli hale geliyor: Araştırmacılar açıklıyor
Yeni çalışmanın kıdemli yazarı June, “En sık teşhis edilen kanser türlerini içeren katı tümörlü hastalar için CAR T hücre tedavisinin kilidini açmak istiyoruz” dedi. “Çalışmamız, immün inflamatuar düzenleyici hedeflemenin, T hücresi gücünü artırmak için değerli bir ek araştırma olduğunu gösteriyor.”
Katı tümörlerde CAR T hücre tedavisinin zorluklarından biri, T hücresi tükenmesi olarak bilinen bir olgudur; burada tümör hücrelerinin katı kütlesinden kalıcı antijen maruziyeti, T hücrelerini bir araya gelemeyecekleri noktaya kadar yıpratır. antitümör yanıtı. CAR T hücre tedavisi için hastalardan zaten tüketilmiş T hücrelerini tasarlamak, daha az etkili bir ürünle sonuçlanır çünkü T hücreleri yeterince çoğalmaz veya görevlerini de hatırlamaz.
Önceki gözlemsel çalışmalar, enflamatuar düzenleyici Regnase-1’in, T hücrelerinde kesintiye uğradığında hiperenflamasyona neden olabileceğinden – onları bir antitümör yanıtı üretmek için yeniden canlandırabildiğinden, T hücresi tükenmesinin etkilerini dolaylı olarak aşmak için potansiyel bir hedef olarak ima etti. Mühendislik ve Uygulamalı Bilimler Okulu’nda Biyomühendislik yüksek lisans öğrencisi olan baş yazar David Mai ve ortak yazar Neil Sheppard, DPhil, CCI T Hücre Mühendisliği Laboratuvarı başkanı da dahil olmak üzere araştırma ekibi, ilgili ancak bağımsız Roquin-1 regülatörü aynı zamanda yanıtları daha da artırabilir.
Mai, “Bu iki düzenleyici genin her biri, T hücresi enflamatuar yanıtlarını kısıtlamakla ilişkilendirildi, ancak bunları birlikte bozmanın, onları tek tek bozmaktan çok daha büyük antikanser etkiler ürettiğini bulduk” dedi. “Önceki araştırmalara dayanarak, katı tümör bağlamında umut verici görünen stratejilere yaklaşmaya başlıyoruz.”
Ekip, CRISPR-Cas9 gen düzenlemesini, şu anda Faz I klinik deneylerinde araştırılan iki farklı bağışıklık reseptörüne sahip sağlıklı donör T hücrelerinde Regnase-1 ve Roquin-1’i ayrı ayrı ve birlikte devre dışı bırakmak için kullandı: mezotelin hedefleyen M5 CAR (mesoCAR) ) ve NY-ESO-1-hedefleme 8F TCR (NYESO TCR). Tasarlanmış T hücresi ürünlerinin hiçbiri, katı tümörlerde bulunmadığından, çoğu onaylı CAR T hücre tedavisi tarafından hedeflenen antijen olan CD19’u hedeflemez.
CRISPR düzenlemesinden sonra, T hücreleri genişletildi ve katı tümörlü fare modellerine aşılandı; burada araştırmacılar, çift devre dışı bırakmanın tek başına Regnase-1’i devre dışı bırakmaya kıyasla en az 10 kat daha fazla tasarlanmış T hücresine ve ayrıca artan antitümör bağışıklık aktivitesine yol açtığını gözlemledi. tasarlanmış T hücrelerinin uzun ömürlülüğü. Bazı farelerde, lenfositlerin aşırı üretimine yol açarak toksisiteye neden oldu.
“CRISPR, Regnase ve Roquin gibi hedef genlerin ekspresyonunu tamamen yok etmek için yararlı bir araçtır, bu da net bir fenotiple sonuçlanır, ancak bu çalışmayı klinik ortama çevirmek için koşullu gen düzenleme biçimleri gibi dikkate alınması gereken başka stratejiler de vardır. dedi. “Yedek olmayan bu iki proteinin kombinasyon halinde devre dışı bırakılmasıyla ortaya çıkan antitümör etki gücünden kesinlikle etkilendik. Katı tümör çalışmalarında, genellikle CAR T hücrelerinin sınırlı genişlemesini görüyoruz, ancak eğer her birini yapabilirsek T hücresi daha güçlü ve onları daha büyük miktarlarda kopyaladıkça, T hücresi tedavilerinin katı tümörlere saldırmada daha iyi bir şansa sahip olmasını bekliyoruz.” (ANI)
Bu hikaye, metinde herhangi bir değişiklik yapılmadan bir haber ajansı beslemesinden yayınlandı. Sadece başlık değiştirildi.