Artık gezegenin önünde değil
Sovyet Mir ve Uluslararası ISS, inanılmaz derecede uzun ve çok zor bir yolculuğun sonucudur. Buna ilk giren Sovyetler Birliği oldu ve Nisan 1971'de ilk insanlı yörünge istasyonunu (OS) başlattı - "Salyut-1". Amerikalılar ilk ve tek istasyonları Skylab'ı daha sonra açacaklar. Bu yalnızca 1973'te gerçekleşecek. Bununla birlikte, bu biraz gecikmiş başarı, medeniyet tarihinde bir ilk olan çok modüllü istasyonda yer alan "Mir" in yaratılışının arka planında sönük kalıyor. Yani, kabaca konuşursak, "gerçek" ve sadece yörüngeye fırlatılan ve oradan ayrılan bir uzay aracı değil.
Mir'den birkaç kat daha büyük olan uluslararası ISS, daha da büyük bir başarı haline geldi. Rusya'sız değildi: ülke istasyonun inşasında önemli bir rol oynadı: Neyse ki, SSCB'den bu zor görevde çok faydalı olan güçlü bir ağır sınıf Proton roketi miras aldı. Ucuz Soyuz füzeleri de işe yaradı. Aynı isimdeki uzay gemileriyle birlikte. Ancak, bu zaten ayrı bir tartışma konusu.
İstasyonu neyin beklediğini düşünsen iyi olur. Kesin bir cevap yok, ancak uzmanlara göre 2020'lerin ortasında terk edilecek. Programın maliyeti şimdiden 150 milyarı aştı: Aynı zamanda ne Birleşik Devletler, ne Rusya ne de Avrupa Birliği ISS'yi "sonsuza kadar" sürdürmek için özel bir bilimsel anlam görmüyor. Pratikte bu, Rus insanlı astronotlarının işsiz kalacağı anlamına geliyor. Ne de olsa mürettebatın istasyona teslim edilmesinin hiçbir alternatifi yok: Rusya'nın aya yönelik hırsları sonunda uzun bir yaşam emretmiş görünüyor. Ve astronotların uyduya inişi gerçekleşecekse, bunun 2030'ların ortalarından daha erken olmaması beklenmelidir. Bu noktaya kadar ne yapmalı?
İyi "Bilim"
Birkaç yıl önce yetkililer, kendilerine göre ISS modülleri temelinde oluşturulabilecek ulusal yörünge istasyonu hakkında kıskanılacak bir ısrarla konuştular. Roscosmos'un 150 milyar doları olmadığı için, istasyonun boyutları ve yetenekleri açısından mantıklı olan uluslararası istasyondan önemli ölçüde daha düşük olacağını hemen belirtmek isterim.
Böyle bir istasyon nasıl olabilir? Açık kaynaklardan, modüllerin kabaca iki kategoriye ayrılabileceği ortaya çıktı: ISS'de kullanıldıktan sonra kullanılmak isteyenler ve tamamen yeni.
ISS'den modüller:
- Çok işlevli laboratuvar modülü "Bilim";
- Bilimsel ve enerji modülü;
- Evrensel Düğüm Modülü "Yatak".
Yeni modüller:
- Deneysel dönüştürülebilir modül;
- Ağ geçidi modülü.
Sadece beş. 2016-2025 Federal Uzay Programı'nda ulusal yörünge istasyonundan bahsediliyor. Bununla birlikte, hükümleri o kadar belirsizdir (daha hızlı, daha yüksek, daha güçlü!) Ki ulusal OS ile ilgili ana tezleri ciddiye almanın bir anlamı yok.
Sadece ISS'deki modüllerden bahsediyor olsak bile, hiçbirinin henüz fırlatılmadığını ve Uluslararası Uzay İstasyonuna yerleştirilmediğini not ediyoruz. Bunların en büyüğü bilimsel ve enerji modülüdür. Hacmi 92 metreküp olmalıdır, bu da "Bilim" modülü (70 metreküp) ve "Yatak" modülü (19 metreküp) toplamından daha fazladır. Ancak, bunu ancak 2022'de, yani uzun süredir acı çeken "Bilim" den sonra başlatmak istiyorlar.
İkincisini 2007'de yeniden başlatmak istediler, ancak daha sonra şartlar sürekli olarak ertelendi. Şimdi "Bilim" ile roketin fırlatılması 2020 için planlanıyor, ancak bu tarihin daha ileri bir zamana ertelenmeyeceğine dair bir garanti yok. Gerçek şu ki, şimdi neredeyse tüm uzmanlar, aparatın birimlerinin ve meclislerinin eskimesi hakkında oybirliğiyle tekrar ediyor. Ve ISS'nin ömrü, yukarıda belirtildiği gibi sınırsız değildir. Şimdiye kadar her şey modülün basitçe "birleştirileceği" gerçeğinden yana konuşuyor ve on yıl içinde modern tarihinde ilk kez Rusya istasyona tek bir modül teslim etmeyecek.
Ancak, bu artık ulusal bir işletim sistemi oluşturma bağlamında önemli olmayacaktır. Bu Mart, uzay endüstrisindeki bir kaynak RIA Novosti "Bilim" fiilen ulusal istasyonda kullanım için uygun olmayacaktır.
Nauka modülünün standart yakıt tanklarının kirlenmeden temizlenmesinin imkansızlığı nedeniyle, bunların NPO Lavochkin tarafından üretilen yakıt tanklarıyla değiştirilmesine karar verildi. Ancak yeni tanklar tekrar kullanılamaz, tek kullanımlıktır. Bu nedenle, değiştirme, modülün, Proton roketi tarafından düşük bir yörüngeye fırlatıldıktan sonra ISS'ye ulaşmasına ve yanaşmasına izin verecektir, ancak tanklara yakıt ikmali yapılamaz.
- kaynak dedi.
Roscosmos'ta böyle bir kararın, ulusal bir istasyonun kurulmasını ciddiye alması pek olası değildir, çünkü "Bilim", bunun temeli olmasa bile, en önemli modüllerden biri haline gelmesi gerekiyordu. O olmadan, istasyonun yaratılması için gereken zaman çerçevesi kesinlikle en az birkaç yıl daha kayacaktır. Ve daha fazlası.
Ancak tekrarlıyoruz, uzay departmanının liderliğinin herhangi bir şekilde ulusal bir işletim sistemi almak istediğine inanmak için gerçek bir neden yok. Yetkililerin boş konuşmalarının yanı sıra Çin'den gelecek "mucizevi" yatırım umutlarının gerçek bir gücü yok. Göksel İmparatorluk bunu açıkça ortaya koydu: Çin kendine ait olacak - tamamen Çin modüler bir uzay istasyonu. Ve yaratılması için ihtiyacınız olan hemen hemen her şey var. Ancak ortaklara özellikle ihtiyaç duyulmaz.
Uzaysız bir gelecek
Ünlü gazeteci Andrei Borisov, "Roscosmos Rus Kozmonotlarını Nasıl Yok Ediyor" adlı son makalesinde bu konuda şunları yazdı:
Ancak, Roscosmos'un finansal sorunlarını çözeceğine hiç şüphe yok. Bunu yapmak için, askeri uyduların nadiren fırlatılması için tasarlanmış, Angara ailesinin tek kullanımlık ve rakipsiz füzelerini bırakarak, insanlı astronotiği ve derin uzayı fethetme hırslarını bırakmanız yeterlidir.
Metallica'nın "Sad But True" şarkılarından birinin adı nasıl geliyor? Mevcut koşullarda, Rusya'nın insanlı astronotunu koruyabileceği ve koşullu olarak "kendi" işletim sistemini alabileceği tek bir olay gelişmesi var. Amerika Birleşik Devletleri ve Avrupa'yı, yeni bir Ay istasyonu Lunar Orbital Platform-Gateway'in oluşturulmasında Rus uzmanlara ihtiyaç olduğuna ikna edebilirsek. Tamamen resmi olarak, kimse kapıları burunlarının önünde kapatmadı, ancak şu ana kadar Batı ülkeleri projede Roscosmos'u görmeye istekli değil. Devletler, Rusya'nın, Dmitry Rogozin'in departmanının hazır olmadığı Batı teknik standartlarına geçmesi gerektiğini duyurduklarında bunu açıkça ortaya koydu. Nasıl hazır değil ve siyasi ülkenin Batı ile iyi ilişkiler kurma liderliği (ve bu işbirliği hakkında konuşmadan anlamsızdır).
Hala projede tutuluyoruz ama büyük bir zevkle kurtulacaklardı.
- bu vesileyle geçen yıl roket ve uzay endüstrisinde bir kaynak kaydetti.
Lunar Orbital Platform-Gateway'in Amerika Birleşik Devletleri'nde aktif olarak eleştirilmesi ve Donald Trump'ın ay istasyonundaki uluslararası ortaklığı feda ederek astronotları aya indirmeye istekli olması da ilginç. Ancak, tekrarlıyoruz, Roscosmos'un başka seçeneği yok. Ulusal yörünge istasyonu hakkında konuşmak savunulamaz: ne ile teknikne bilimsel ne de ekonomik taraflar. Ve eğer Çin ile işbirliği birileri için faydalı olacaksa, o zaman sadece Çin için, ki bu da başkalarının teknolojilerini ödünç almaktan asla kaçınmaz.