Kitap , yayınlanmış edebiyat veya burs çalışması; Bu terim, UNESCO tarafından istatistiksel amaçlar için “kapaklar hariç en az 49 sayfalık periyodik olmayan basılı yayın” olarak tanımlanmıştır, ancak hiçbir kesin tanım bu şekilde tanımlanan çeşitli yayınları tatmin edici şekilde kapsamamaktadır.Bu Konuyla İlgili Daha Fazla Bilgi Edinin Yayıncılık tarihi: Genel Hususlar Dönemsel olmayan yayınlar arasında kitaplar açık arayla en büyük sınıfı oluşturur; aynı zamanda, şu ya da bu şekilde, tüm türlerin en eskisidir ...
Kitap yapımının şekli, içeriği ve hükümleri uzun tarihleri boyunca çok çeşitli olmasına rağmen, bazı sabit özellikler belirlenebilir. En bariz olanı, bir kitabın bir iletişim aracı olarak tasarlanmış olmasıdır - Babil kil tableti, Mısır papirüs rulosu, orta çağ parşömen veya parşömen kodeksi, basılı kağıt kodeksi (en çok modernde aşinadır) gibi çok çeşitli biçimlerin amacı kez), mikrofilm ve çeşitli diğer ortam ve kombinasyonlar. Kitabın ikinci özelliği, anlamı iletmek için yazı veya başka bir görsel sembol sistemi (resimler veya müzik notasyonu gibi) kullanmasıdır. Üçüncü bir ayırt edici özellik, somut dolaşım için yayınlamaktır. Üzerine bir mesaj oyulmuş bir tapınak sütunu bir kitap değildir, bir işaret ya da pankart da değildir; bu, taşıması yeterince kolay olsa da,sabit bir yerden yoldan geçenin dikkatini çekmek için yapılır. Özel belgeler de kitap olarak kabul edilmez. Bu nedenle bir kitap, kamu dolaşımı için tasarlanmış ve nispeten kolay taşınabilirlik sağlayacak kadar hafif ancak yeterince dayanıklı malzemelere kaydedilmiş, oldukça uzun bir yazılı (veya basılı) mesaj olarak tanımlanabilir. Birincil amacı, taşınabilirlik ve kalıcılığın ikiz fakültelerine bağlı olarak bilgi ve bilgileri insanlar arasında duyurmak, açıklamak, korumak ve iletmektir. Kitaplar, her okuryazar toplumda bilginin korunmasına ve yayılmasına katıldı.kamu dolaşımı içindir ve hafif ancak nispeten kolay taşınabilirlik sağlayacak kadar dayanıklı malzemelere kaydedilmiştir. Birincil amacı, taşınabilirlik ve kalıcılığın ikiz fakültelerine bağlı olarak bilgi ve bilgileri insanlar arasında duyurmak, açıklamak, korumak ve iletmektir. Kitaplar, her okuryazar toplumda bilginin korunmasına ve yayılmasına katıldı.kamu dolaşımı içindir ve hafif ancak nispeten kolay taşınabilirlik sağlayacak kadar dayanıklı malzemelere kaydedilmiştir. Birincil amacı, taşınabilirlik ve kalıcılığın ikiz fakültelerine bağlı olarak bilgi ve bilgileri insanlar arasında duyurmak, açıklamak, korumak ve iletmektir. Kitaplar, her okuryazar toplumda bilginin korunmasına ve yayılmasına katıldı.
Eski Mısır papirüs rulosu, eski Sümerler, Babilliler, Asurlular ve Hititlerin kil tabletinden daha çok modern kitabın doğrudan atasıdır; her ikisinin örnekleri yaklaşık MÖ 3000'den kalmadır.
Çinliler bağımsız olarak, Sümerler ve Mısırlılar kadar erken olmasa da, kitaplara dayalı kapsamlı bir burs oluşturdu. İlkel Çin kitapları, kordonlarla birbirine bağlanmış tahta veya bambu şeritlerden yapılmıştır. İmparator Shih Huang Ti, MÖ 213'te kitapları yakarak yayıncılığı ortadan kaldırmaya çalıştı, ancak kitap bursu geleneği Han hanedanlığı döneminde (MÖ 206 - MS 220) beslendi. Çince metinlerin hayatta kalması, sürekli kopyalanarak sağlandı. MS 175'te Konfüçyüsçü metinler taş tabletlere oyulmaya ve molozlarla korunmaya başlandı. Lâmba isi mürekkebi Çin'de 400 yılında tanıtıldı ve 6. yüzyılda tahta bloklardan basıldı.
Yunanlılar papirüs rulosunu kabul ettiler ve Romalılara aktardılar. Ruloyu reklam 400 ile değiştiren parşömen veya parşömen kodeksi, kitabın biçiminde devrim niteliğinde bir değişiklikti. Kodeks birkaç avantaj sağladı: bir dizi sayfa metnin herhangi bir noktasına açılabilir, yaprağın her iki tarafı da mesajı taşıyabilir ve daha uzun metinler tek bir ciltte ciltlenebilir. Ortaçağ parşömen veya parşömen yaprakları hayvanların derilerinden hazırlandı. 15. yüzyılda kağıt el yazmaları yaygındı. Orta Çağ boyunca, manastırların karakteristik olarak kütüphaneleri ve yazıhaneleri vardı, yazıcıların kitapları kopyaladığı yerlerdi. İlk basılı kitapların modelleri olan Orta Çağ el yazması kitapları, Hümanizmin yükselişinden ve 14. ve 15. yüzyıllarda yerel dillere artan ilgiden etkilenmiştir.
15. yüzyılın ikinci yarısında matbaanın yaygınlaşması hızlıydı; o dönemin basılı kitapları incunabula olarak bilinir. Kitap, düşünce ve bilimde 16. yüzyılda belirginleşen bir devrimi mümkün kıldı: kaynaklar, basının kopyaları çoğaltma, baskıları tamamlama ve basımı yapan yeni geleneksel desenler boyunca tek tip bir grafik tasarım üretme kapasitesine dayanıyordu. cilt görünümü, el yazısı kitaptan farklıdır. Matbaa devriminin diğer yönleri - önceki zamanların sözlü tarzlarının aksine görsel iletişime yoğunlaşmayla ilişkili kültürel değişim - Marshall McLuhan tarafından vurgulandı.
17. yüzyılda kitaplar, 16. yüzyıldaki kitap sanatının en iyi örneklerine göre görünüş olarak genellikle daha düşüktü. Batı'da 17. ve 18. yüzyıllarda, kısmen kadınların artan okuryazarlığı nedeniyle, okuma toplumunda büyük bir genişleme oldu. Tip tasarımları geliştirildi. 18. yüzyılın sonunda keşfedilen litografik resim basma süreci önemliydi çünkü ofset baskının temeli haline geldi.
19. yüzyılda matbaanın makineleşmesi, sanayileşmiş toplumlarda artan kitap talebini karşılama yolu sağladı. William Morris, ustalık ruhunu yenilemek amacıyla 19. yüzyılın sonlarında özel basın hareketini başlattı. 20. yüzyılda kitap, bilginin yayılması, depolanması ve geri çağrılması için yeni medyanın meydan okumasına rağmen, kültürel üstünlük rolünü sürdürdü. Kağıt ciltli format sadece kitapların toplu pazarlanmasında değil, 1950'lerden daha az genel çekiciliğe sahip kitaplar için de başarılı oldu. II.Dünya Savaşı'ndan sonra, özellikle çocuk kitapları ve ders kitaplarında renkli illüstrasyon kullanımındaki artış, gelişmiş yüksek hızlı ofset baskının geliştirilmesiyle kolaylaştırılan açık bir eğilimdi.