KAHRAMAN BAKIŞ AÇISI
Olayların, kahramanlardan biri tarafından anlatıldığı bakış açısıdır. Bu bakış açısında birinci kişi ağzı kullanılır. Anlatıcı yalnızca kendi aklından geçeni bilir, diğer kişileri gördüğü kadar anlatır.
- Abim her sabah biz uyanmadan, karanlıkta kalkıyor, hiçbir şey yemeden ekmeğini alıp yola çıkıyordu. Hava kararırken yalıdan dönen toplayıcılarla o da dönerdi. Her gün altı liraya kadar gündelik alıyordu galiba.
GÖZLEMCİ BAKIŞ AÇISIBu anlatımda anlatıcı, gördüklerini kamera sessizliğiyle aktarır. Anlatıcı kahramanlardan daha az şey bilir, hikâyedeki kişilerin aklından geçenleri bilmez, nesnel bir tavır takınır.
- Adamın biri bir göletin başında oturmuş etrafı seyrediyordu. Bir kedi dikkatini çekti. Kedi, su içmek için gölete geliyor ama suda yansımasını görüp korkuyordu ama sonunda susuzluğa dayanamadı ve kendini suya attı.
HAKİM (TANRISAL / İLAH) BAKIŞ AÇISI
Bu bakış açısında anlatıcı kahramanların psikolojik hallerini, aklın-dan geçenleri ve anlatılan yerin özelliklerini zaman ve mekan engeli tanımadan bilir. Anlatım, 3. kişi “o” ile yapılır.
- Yol yürümekle bitmiyordu. Ahmet çok yorulmuştu. Ne kadar çok susadığını fark etti.