polimer tanımı
Polimer a, yüksek moleküler kütleye sahip kimyasal bileşiğin ve bir polimerizasyon süreci ile elde edilir . Bu arada, polimerizasyon, ısı, ışık veya bir katalizörden bir bileşiğin birkaç molekülünün , çoklu molekül bağlarından oluşan bir zincir oluşturma ve böylece bir makromolekül elde etme misyonuyla birleşmesinden oluşur . En iyi bilinen doğal polimerler şunlardır: DNA, ipek, nişasta ve selüloz ve sentetikler arasında: polietilen, Bakalit ve naylon .
İki tür polimerizasyon vardır: yoğunlaşma polimerizasyonu ( monomerlerin , daha küçük moleküllerin her bir birleşiminde küçük bir molekül kaybolur, bunun sonucunda polimerin moleküler kütlesi monomerin moleküler kütlesinin tam bir katı olmayacaktır. . sırayla, homopolimer ve kopolimerlere ayrılırlar ) ve ilave polimerizasyon (bu durumda, polimerin moleküler kütlesi, monomerin moleküler kütlesinin tam bir katıdır ve genellikle üç aşamadan oluşan bir süreci gözlemlerler: başlama, yayılma ve sonlandırma).
Polimerlerin doğrusal olabileceği, yani tek bir monomerler zincirinden oluşabileceği veya söz konusu zincirin daha büyük veya daha küçük dallara sahip olabileceği, aynı şekilde atomlar arasındaki bağın neden olduğu çapraz bağların olabileceği unutulmamalıdır. farklı zincirler.
Polimerlerin sergilediği özellikler arasında fotoiletkenlik, elektrokromizm ve fotolüminesans bulunmaktadır .
Tarafından kurulan olarak Temel ve Uygulamalı Kimya Birliği (IUPAC), polimerler adlandırma önek kullanılmasıdır yöneten genel prensip poli tekrarlanan yapısal birim takip etti. Örneğin: polimetilen, polietilen, polistiren, poliüretan, polivinil klorür ve diğerleri.