Washington’un yeni hayranları Pentagon’un pahalı ve en tartışmalı savaş uçakları programının tüm sorunların üstesinden geldiğini ve kalkınmayı hızlandırdığını gösteriyor olabilir.
Geliştirme, 2400 kopyalarının satın alınması ve işletilmesinin fiyatı şu anda 1 trilyon ABD doları olarak tahmin edilmektedir ve görünüşe göre, güvenle aşağı düşmüştür. Hava Kuvvetleri, Deniz Kuvvetleri ve Deniz Kuvvetleri için yılda düzinelerce uçak üretimi kolaylaştı. Günlük gel haber planlanan sonuçları veren uçuş testleri hakkında.
Ancak resmi ifadeler.
Kongre Sorumluluk Ofisi'nden Michael Sullivan Kongre’de şunları söyledi: “Program stabilize olmuş görünüyor.
Hava Kuvvetleri Komutanı Christopher Bogdan ve programın başkanı hükümetten bir telefon görüşmesinde: "Gördüğüme sevindim." Dedi.
Savaş Boring ise Lockheed Martin temsilcisi Laura Siebert'e F-35 hakkında soru sorduğunda, “her şey çok daha iyi” ve programın “önemli ilerleme” kaydettiğini söyledi.
Ancak bu övgüler hak edilmedi.
Lockheed Martin tarafından geliştirilen ve düşman radarlarına görünmeyen, yer hedeflerini yok eden ve düşman avcılarını vurabilen F-35 endişe verici bir konudur. En son, iyi haberler geçmiş yıllarda kök salmış olan tasarımdaki temel kusurları değiştiremez.
Tasarıma dahil olan uzlaşmazlıklar nedeniyle, özellikle Denizciler için, F-35, daha hızlı, daha uzak uçabilen ve daha iyi manevra kabiliyetine sahip olan eski Rus ve Çin uçaklarına bile ciddi ölçüde düşük, kusurlu bir savaşçıdır. Washington’daki devlet kontrolündeki Askeri Reform projesinin müdürü Winslow Wheeler’ın verdiği bir rapora göre, yüksek hızlarda yapılan hava savaşlarında F-35 "aşırı kilolu ve manevra kabiliyetsiz".
Hava üstünlüğü kazanmak için tasarlanmış umut verici düşman uçakları, F-35 için daha da ölümcül olabilir.
Lockheed Martin ve yetkililerinin yeni bir savaş uçağını ne kadar yumuşak başlattıkları önemli değil. En son üretilen F-35'ler bile, havada daha güçlü ve daha kararlı bir rakip bulunan ikinci sınıf savaşçılardır. Bu, F-35 dümeninde oturan Amerikan pilotlar için ölüm cezası anlamına gelir.
F-35'in yetersizliği, Santa Monica, California'daki RAND analistleri John Stillion ve Harold Perdue tarafından yapılan bir bilgisayar simülasyonunda beş yıl önce ortaya çıktı. 1948'ta kurulan RAND, Hava Kuvvetleri ile yakın ilişkilerini sürdürüyor. Hava kuvvetleri onlara bazı gizli veriler sağlar ve buna karşılık RAND, hükümet yapıları için olası savaş senaryolarını analiz eder ve analiz eder.
Ağustos ayındaki Stillion and Perdue, bir bilgisayar simülasyonu sırasında, Batı Pasifik'teki gerilimlerin ortasında, Çin hava kuvvetleri ve Tayvan'daki deniz kuvvetleri tarafından büyük bir saldırıya maruz kalan bir senaryoyu simüle etti. Birdenbire Çin fışkırtması roketi küçük, eski Tayvan hava kuvvetlerini silerek, kanlı bir istilayı önlemek amacıyla sadece Japonya ve GUAM’de bulunan Amerikan savaşçılarını Pekin’le savaşmaya bıraktı.
72 simülasyonunda Çinli savaşçılar Tayvan Boğazı'nı devriye gezdiler. Aynı zamanda, Amerikan uçaklarının 26'i, havaalanındaki ikinci Flurry füzesi tarafından imha edildi ve F-10 22 savaşçıları tüm füzelerini çabucak harcadı.
Sonra, F-35, 16 birimleri tarafından daha küçük olan Çinli ile savaşa girdi. Çatışmanın bilgisayar modeli çerçevesinde düşmanın uçağıyla savaşa başladıklarında, bu simülasyonun sonuçları şaşırtıcıydı.
En yeni Amerikan gizli avcı uçağı ve Hava Kuvvetleri, Deniz Kuvvetleri ve Deniz Kuvvetleri için gelecek onyıllar boyunca uçağın temeli Çin uçaklarına yenildi. Düşman radarına görünmez olma yeteneğinin övgü dolu olmasına rağmen, F-35 tamamen tahrip edildi. F-35, Stilion ve Perdue simülasyonunda iki kez kaybedildi, çünkü daha sonra basına sızan simülasyonlarla ilgili yazılı raporlarında yazdılar.
Analistler, gelecekte yalnızca küçük bir rol oynayacak olan yeni uçağa karşı çıktılar. “İvme açısından, dikey hızda, kapasitede yetersiz” dediler. - Ayrıca düşük bir maksimum hıza sahiptir. Dikey düzlemlerde saldıramazsınız. ” Bazen füzeler ve silah, savaşın ilk birkaç saniyesi hariç, bu nedenle kullanıma hazır değildi. Başka bir deyişle, F-35 düşman uçaklarına dayanamadı.
Sonuç olarak, yetkililer bu tür askeri eylem simülasyonlarını reddetti. Bu bilgisayar tellerinde Amerikan pilotları öldü. Tayvan’ın kapasitesi 1’ten 0’e düştü. Pasifik Okyanusu'na dağılmış Amerikan bilgisayar savaş uçaklarının enkazı arasında neredeyse bir asırlık Amerikan hava üstünlüğü sona erdi.
Eylül ayında, Lockheed Martin simülatörler tarafından 2008'i vurdu ve sunulan Tayvan senaryosunda F-35'in "agresif koşullarda görevleri etkin bir şekilde yerine getirebildi" konusunda ısrar etti. RAND, savaşçıların hava muharebesindeki yeteneklerini analiz etme görevine sahip olmadıklarını iddia ederek hemfikirdi ve Stillion ve Perdui yakında başkanlık ettikleri departmandan ayrıldılar.
Stillin şu anda Washington'da, Stratejik ve Bütçe Değerlendirme Merkezinde çalışmaktadır. Şimdilik, şu anda Northrop Grumman Corporation'ın bir çalışanı olarak listelenmiştir.
Lockheed Martin'in başkan yardımcısı ve eski bir savaş pilotu Steve O'Brien, bilgisayar modellemesi hakkında yorum yaptı ve yazarları hakkında konuştu: “Bu bir politikaydı ve raporu derleyen insanlar uçağı yönlendirmede deneyim sahibi değildi” dedi. F-35 eleştirmenlerinin çoğu, bodrum katında anneleriyle birlikte yaşayan ve işe giderken terlik takan kendi kendine atanmış uzmanlar ”dedi.
Ancak Stillion ve Perdue eski pilotlar. Stilling bir keşif uçağı olan RF-4'i uçurdu ve Perdue, Körfez Savaşı sırasında F-15'i uçurdu. Purdue, “Ben annemle bodrum katında yaşamıyorum” dedi.
Sonuçları tartışmalı olsa bile, yılın 2008 savaş simülasyonu uyandırma çağrısı olmalıydı. 1990 ortalarının ortalarından bu yana Pentagon, FN-35'e büyük ölçüde bağımlı hale geldi ve esas olarak 70-yüzyılının 80-x, 20-x yıllarında inşa edilen savaş uçaklarının azalan cephaneliğini yenilemeliydi. Yeni uçağın savaşa hazır olmaması için küçük bir şans olsa bile, Pentagon çok endişeli olmalı.
Aslında, ordunun bu konuda 40 bile yıllar önce endişeli olması gerekirdi.
Savunma Bakanlığı eski bir analist olan Chuck Spinnay, “F-35 ile olan sorunların, ordunun patolojik karar verme pratiğinin sonucu olduğunu, en azından 60-yüzyılın 20'lerine dayandığını anlamalısınız” dedi. Senatörlerden biri "Pentagon'un vicdanı" olarak nitelendirdi.
Bugün F-35'in doğasında yer alan patolojiler arasında en yıkıcı olanı bir uçakta üç uçak almak için bir tür saplantıdır. Zaten Deniz Piyadeleri'nde (ILC) erken bir aşamada F-35'e helikopter gibi dikey kalkış ve iniş emri verildi. Gerçek şu ki, Denizciler uzun zamandan beri savaşçılarının daha eşsiz olmaları konusunda ısrar ettiler. Ancak bu eşsiz yetenek savaşta nadiren kullanıldı.
F-35 biri Hava Kuvvetleri, Donanma ve Uluslararası Hukuk Komisyonu için olmak üzere üç versiyonda mevcuttur. İçindeki genel çoğunlukla gövde, motor, radar ve silâh. Kanatlar ve düşey kalkışlar modele göre değişir.
F-35'un üç versiyonunun tümü, hafif F-16, zırhlı saldırı uçağı A-10 gibi bir düzine üreticinin ve dikey kalkışlı ilk nesil uçak olan KMP için AV-8B Harrier gibi bir düzine kadar eski uçak tipinin yerini alacak şekilde tasarlanmıştır. eşsiz uçuş özellikleri diğer uçak tiplerinin özelliklerine uymaz.
Daha önce görülmemiş bir çok yönlü uçak üretme ihtiyacı, F-35’te zorla mühendislik değişimlerine neden oldu. Dikey kalkış için büyük kaldırma fanı nedeniyle, F-35 gövdesi geniş, ağır ve yüksek dirençlidir. F-16 kadar hızlı değil, A-10 kadar zırhlı değil. Tüm esnaf Jack, F-35 hiçbirinin ustası olmadı.
Ve F-35 özel olarak tek bir uçak olarak yaratıldığından ve neredeyse her savaş uçağının yerini alması için tasarlandığından, Pentagon daha az ve daha az gerçek alternatif seçeneğine sahip. Çok amaçlı bir uçak yaratma yarışmasında 2001'i kazanan, Lockheed Martin şirketi sonunda ABD'de, yeni savaş uçağının eski savaş modelleri ile Boeing gibi bir rakibi geride bırakarak, yeni nesil jet savaşçılarının tek güncel toplayıcısı olacaktı.
Avustralya askeri analistinin dediği gibi - bu, dünyadaki en kötü potansiyel avcı. Yakında ABD hava kuvvetleri için tek jet avcısı olacak. Bir zamanlar güçlü Amerikan savaş uçaklarının düşmanın üzerinde dolaştığı ve Washington'a herhangi bir düşmana karşı net bir stratejik avantaj sağladığı durumlarda, Birleşik Devletler Hava Kuvvetleri cephaneliğinin önümüzdeki yıllarda tamamen ortadan kalkması muhtemel, diğer ülkelerden en son Rus ya da Çinli savaşçılara sahip olacaklar ( Bunlardan biri, ironik olarak F-35'in geliştirilmiş bir kopyası gibi görünüyor, eksi en kötü tasarım öğeleri.
Düşünülemez olan gerçekleşirse ve gelecek 40 yıllarında bir yerde gerçek bir savaş olursa, bilgisayar modellemesinin aksine, Tayvan üzerinden veya dünyanın başka bir sıcak noktasında patlayacak, birçok Amerikan uçağı vurulacak ve birçok Amerikan pilotu ölecek. Savaşlar kaybolabilir. Savaşlar başarısız olabilir.
FN-50'in şu an var olan ve Aralık'ta ilk kez 35'ta yükselen yaklaşık 2006 prototiplerinin en eskisi ancak yedi yaşındaydı. Ancak yeni uçak kavramının kökenleri daha derinlere inmektedir. tarihÇin'in yükselen bir dünya gücü haline gelmesinden önce ve hatta jetin ortaya çıkmasından önce bile havacılık. Birçok yönden, Amerikan evrensel savaşçısı, İkinci Dünya Savaşı'nın kan dökülmesinin karışıklığı ve kaosunda, ormanda ve savaş alanlarında doğdu.
Ağustos ayında 1942, ABD marinleri Güney Pasifik'teki Solomon Adaları'nın bir parçası olan Guadalcanal kıyılarına düştü. Bu, Pearl Harbor’a yapılan saldırıdan bir yıldan daha az bir sürede oldu. ABD ve müttefikleri hala Japon kuvvetlerine karşı savaşıyordu. Guadalcanal'a iniş, Tokyo'daki aptallar için bir sürprizdi.
Hafif teçhizatlı denizciler yenildi ve Japon kuvvetlerini ormana iterek bitmemiş havaalanını ele geçirdi. Japon gemileri, müttefiklerin bir kısmını yok etti filo. Ancak yine de, savaş sırasında Donanma batmaz bir uçak gemisi aldı ve birkaç ay boyunca Japon uçaklarına ve gemilerine küçük bir deniz grubu ve adaya konuşlandırılan bir avuç Amerikan uçağı karşı çıktı.
Morpeh Robert Lecky, Guadalcanal'daki kişisel bölümlerden birini açıkladı. Uçaklara kesinlikle etkisiz bir silah olan makineli tüfeğe koştu, düşük seviyeli uçuşlarda uçarken Japon Sıfırına karşı kullanmaya çalıştı. “Açmaya girdim, Japonlar bizi bir çizgi gibi çekerken,” diye hatırlıyordu Lecky, “Yastığımdaki kask”.
Neyse ki, Denizci, Sıfır'la neredeyse intiharla karşı karşıya kaldı. Ancak ILC'nin yapısı Guadalcanal'da meydana gelen olaylar nedeniyle sonsuza dek değişti. Donanma tarihçisi Ben Christie, “Ders, USMC'nin hava kuvvetlerini yanlarında getirmelerini sağlayacak fırsatlara ihtiyaç duyuyor, çünkü Donanma uçak gemileri her zaman doğru yerde olamaz” diyor.
1950 ve 60'te, ILC o zamanın yüzlerce yeni ürününü satın aldı - helikopterler. Ama gerçekte istediği, uçak gemileri ile ya da uçak gemileri olmadan havaya uçabilecek bir savaşçı bulmaktı. Büyük iniş gemileri düz helikopter pistlerine sahipti, ancak uçak gemilerine dayanan normal Deniz Kuvvetleri uçakları gibi ne fırlatılmaya ne de uzun pistlere sahiplerdi.
Piyade adamları kısa helikopter taşıyıcılarından inebilecek ve daha sonra yere düşebilecek bir savaşçı almak istedi.
Mühendisler tarafından “dikey kısaltılmış kalkış ve iniş” (V / STOL) veya “kısaltılmış kalkış ve dikey iniş” (CF) olarak adlandırılan kavram, kapsamlı deney ve felaketlere konu olmuştur. Jet uçağının doğumunun ilk yıllarında, 1946'tan 1966'e kadar tüm CF veya V / STOL prototipleri kırıldı. KMP, devlet kurumlarının rehberliğinde oluşturulan V / STOL saldırı uçağı projesiyle ilgilenmeye başladı.
Daha sonra, 60-ler sonunda, İngiliz şirketi dikey uçuş için aşağıya dönen dönen nozül bileşenine sahip yeni bir uçak yarattı, böylece uçağın kısa pistlerden ya da küçük gemilerden inmesine izin verildi. Denizciler bu en yeni uçağa körce aşık oldular, alçaktan uçan şahin onuruna “Harrier” adını verdiler ve hemen hava kuvvetleri için satın almak istediler.
Ancak Donanma en büyük engel haline geldi. Deniz silahlarının finansmanından sorumlu olan kurum, sadece ILC tarafından ihtiyaç duyulan uçağa yatırım yapmak istemedi. O zaman, Donanma, Hava Kuvvetleri ile birlikte, Pentagon'un tek bir çok işlevli model kullanarak neredeyse bütün uçakların yerini alabileceği F-111'ten tüm savaş silahları için tek bir uçak oluşturmak için ilk adımları attı.
Yine de, kurnaz ve aldatma yoluyla küçük bir KMP memuru grubu, Kongre, Donanma ve ABD havacılık endüstrisini Harrier ile bir şans almaya ikna etti. KMP sonuçta, 1990'ten önce bu uçakların 400'inden daha fazlasını satın aldı.
Çekici konsept teoride çok çekici idi, ancak pratikte bir felaket olduğu ortaya çıktı. Temel olarak, sorunun kendisi dikey kalkış kavramında yatmaktadır. Uçak ikincil bir işlev olarak dikey kalkış kullanır. Dikey kalkış ve iniş ek motor elemanlarına düşmelidir. Motor tüm modlarda sürekli çalışıyor. Sonuç olarak, üç tasarım kusuru var: büyük, sıcak bir motor, neredeyse bir güvenlik sınırına sahip olmayan, düzlemini motorun kaldırma jetinden daha düşük bir ağırlığa sahip tutmak için hafif ve küçük kanatlara sahip olan güvensiz bir uçak gövdesi, aynı zamanda yakıt tasarrufu için yakıt en aza indirilmiş ve mücadele ediyor. yük.
Sonuç olarak, dikey modda Harrier, geleneksel bir savaşçıdan çok daha az silahlanma taşır ve kısa bir menzile sahiptir. Dikey kalkış sırasında, jet akımı asfaltı eritir ve motor da dahil olmak üzere tüm kirler, yollardan veya hazırlanan zemin alanlarından kalkmayı imkansız kılar. Yılın 1991 savaşında, Basra Körfezi'nde, operasyonun başlangıcında, dikey olmadı, çünkü sınırlamaları nedeniyle uzun menzilli hava limanlarından veya amfibi gemilerden çıkarmak zorunda kaldılar.
Tabii ki, çabucak havalanıp kısa sürede denizcilere destek sağlayabilirler, ancak makineli tüfeklere ve insan taşınabilir hava savunma sistemlerine karşı son derece savunmasızdılar. Dikey kalkış ve iniş olmasa bile, dikey uçuş kontrolü ve küçük kanatların kompleksi nedeniyle dikey kaprislidir ve uçması zordur. 2000'lerin başına kadar, dikey çubukların üçte biri çökerek 45 pilotu öldürdü. "Harrier mutlak bir yalan üzerine temellendi," diyor başarılı F-16 ve katil ile ilgili çalışmalara katılan deneyimli bir askeri mühendis Pierre Spray tanklar A-10. “Denizciler onu mitolog etti çünkü kendi benzersiz uçaklarını istediler ve iniş gemilerini kişisel taşıyıcıları olarak kullanmak istediler.”
ILC, patolojik nedenlerden dolayı dikey kalkış konseptine takılıp kalmıştır. Filoyu ve fiziksel yaşlanmayı azaltan dikey felaketler, ILC'yi 80'lerin başında, Savunma İleri Araştırma Projesi Ajansı (DARPA) yüksek teknoloji Ar-Ge hayalperestleri ile yeni bir dikey oluşturmak için işbirliği yapmaya yöneltti. Uçağın süpersonik olması, düşmanın radarına görünmez olması, doğal olarak dikey olarak kalkış ve iniş yapması gerekiyordu. Aslında, geçmişten üç kat daha iyi, ancak yanlış vaatler, hiçbiri gerçekleştirilemeyen ek gereklilikler getirdi.
Lockheed Martin'e ve rüzgar tüneline yapılan on yıllık nakit enjeksiyonlardan sonra, çoğunlukla DARPA aracılığıyla, para bir kara deliğe uçtu ve hayalperestler, düşeyleri süpersonik hıza getirmenin en iyi yolunun, dikey kalkış motorlarının dönen nozüllerini büyük bir kaldırma ile değiştirmek olduğu sonucuna vardılar. Fan gövdenin ortasına yatay olarak monte edilmiştir.
Yeni, ancak kanıtlanmamış bir konsept 1990-ler'in başında bir kenara kondu ve denizciler Kongre'yi süpersonik, görünmez ve düşey avcı kalkış ve inişlerini satın almak için bir mega program başlatmaya çağırdılar. 1993 ve 1994’te Deniz Kuvvetleri ve Hava Kuvvetleri, F-117 ve B-2 gibi, benzer bir tasarıma ve radar için aynı görünmezliğe sahip yeni bir savaş uçağı istedi. Bu yüzden, arabalarını almak isteyen her üç kişinin de şansı vardı ve Kongre, aynı zamanda, yeni uçakların geliştirilmesi ve satın alınması için onlarca milyar dolar tahsis ediyordu.
90'lerin ortasında deniz havacılığına önderlik eden Harrier pilotu Sayın Albay Harold Blot, “Kongre bunu karşılayamayacağımızı düşünmedi” dedi. Milletvekilleri Blots ve diğerlerine sordular - üç yeni savaşçıyı tek bir evrensel modelde birleştirebilirler mi?
Bu tür çok görevli savaşçıların farklı bir geçmişi vardı, bazıları başarılıydı, ancak çoğu hala başarısız oldu. 111'in üniversal avcısı F-1960 çok karmaşık, ağır ve pahalı hale geldi, çünkü her bir görev içinde kurulu ekipman miktarını arttırdı. Hava Kuvvetleri sonunda, başlangıçta planlanan 1500 örneklerinin yalnızca birkaç yüzünü satın aldı.
Daha kitlesel olarak, Deniz Kuvvetleri, Hava Kuvvetleri ve Uluslararası Denizcilik Komisyonu daha az karmaşık olan F-4'i satın aldı, Vietnam ve neredeyse tüm Soğuk Savaş ile savaştılar. Kongre, 20. yüzyılın 4'i için ordunun tüm kollarını donatabilecek ve aynı zamanda uzun vadede çok para kazandıracak gizli hale getirebilecek bir F-21 varisi yaratmanın mümkün olacağını umuyordu. Ancak “Tek Işık Savaşçısı” (CALF) olarak bilinen yeni bir evrensel savaşçı kavramı ölümcül bir hataya yol açtı. F-4, klasik bir havalimanı kalkış ve iniş yapan sıradan bir uçaktı. Ancak, “40 yılını daha çok yönlü bir uçak elde etmek için harcadık” diyor Blot, dikey kalkış ve iniş anlamına geliyordu.
Başarısızlık geçmişine rağmen, Kongre tek bir gizli savaşçı fikri satın aldı. Ancak riskli konsepte oy veren yasa koyucuların isteği hiçbir yerde ortaya çıkmadı. Bu kısmen Lockheed Martin'in hedefli lobicilik kampanyasının bir sonucudur. Büyük olasılıkla, bu şirket daha sonra yeni bir uçak inşası için yarışmayı kazanacaktır.
Lockheed Martin ismini işgalciler, keşif uçakları ve bombardımanların listesinde yaptı. F-117, dünyanın ilk savaş gizli uçakları Lockheed Martin'in bir ürünüydü. Agresif şirket satın alımlarının yanı sıra en çok satan F-16'in piyasaya sürülmesi, Lockheed Martin'in kârını birkaç kez artırdı. Bu adımlar Lockheed Martin'in daha büyük bir pazar payı elde etmesini sağladı.
Bu arada, DARPA'nın gizli testleri, düşenin serhzvukovyh hızlarında da uçabileceğini kanıtladı ve bu, evrensel bir savaşçının ortaya çıkması için şirketin temelini attı. Tabii ki, testler birçok teori verdi, ancak bu gerçek koşullarda işe yaramaz. Yetkili raporda, "Gerekli teknolojiler hala az gelişmiş durumda." Dedi. Ancak, Lockheed Martin, gelecekte Hava Kuvvetleri ve Donanma için uyarlanabilecek gelecek vaat eden teknolojilerle çalıştı.
Sadece dikey kalkış için parçaların değiştirilmesiyle, bir uçak denizcilerin ihtiyaç duyduğu şeye dönüştü, hızlı kaldı ve Deniz Kuvvetleri ve Hava Kuvvetleri klasik konfigürasyonda sıradan uçağınkine benzer bir hareket yarıçapına sahip bir makineyi aldı.
Lockheed Martin ve DARPA'nın zaten yarışmanın başlangıcında hazır bir evrensel savaşçı kavramına sahip olduğundan eminim. 1996’te, Kongre, Pentagon’a yeni bir uçak inşası için bir yarışma düzenlemek için talimatlar verir. Genel Dinamik, Boing ve Lockheed Martin kavramlarını tanıtır. Ancak, Lockheed Martin, 80'lerden bu yana DARPA ile çalıştı ve bu açık bir avantaj. “Bu gerçekten rekabetçi bir mücadele değildi,” diyor Spray yeni bir dövüşçünün yarışması hakkında. “Diğer şirketler çok geride kaldı.”
Ana fikirleri Lockheed Martin tarafından satın alınan General Dynamics, rekabetten çekildi. Boeing, hava girişi nedeniyle açık ağızlı, kalın bir levrek gibi görünen, kısaca dikkat çekici olmadığı ortaya çıkan, garip bir şekilde tıkışmış süpersonik prototipi ile X-32 adında.
Fakat yılın Eylül 2000'inden uçmaya başladı. Dikey kalkış testi, bir sonraki yılın Haziran ayında yapılacaktı. Boeing mühendisleri, istenen ağırlığı elde etmek için kelimenin tam anlamıyla kritik olmayan unsurları sökmek zorunda kaldılar ve bu, göze batan bir sakıncadır. Şirket, bu gerçeğin basına karışmasını önlemek için çok çaba sarf etti, ancak devlet hizmetlerinden geçemedi.
Lockheed Martin X-35'in çarpışma sayısı daha azdı, Boeing uçağından daha zarif ve daha etkiliydi, çünkü Lockheed Martin, yirmi yılda başlamıştı ve June 2001 tarafından dikey bir kalkışla testler için tekrar çalışmak zorunda değildi. Ekim 26 Silahlanma ihalesi başkanı Pete Aldridge, Pentagon’daki bir brifingde Lockheed Martin’in şu anda Joint Strike Fighter (JSF) veya F-19 olarak bilinen 35 milyar dolarlık ürün geliştirme sözleşmesini kazandığını söyledi.
California, Palmdale'deki en gizli tesiste, Lockheed Martin’in 200 mühendisleri o anda eğleniyorlardı. Zaferi kutlamak için her türlü nedenleri vardı. Pentagon'un, 35'ten ILC'ye, Donanma ve Hava Kuvvetlerine gönderimine başlamak için binlerce F-2010'e ihtiyacı vardı, filosundaki hemen hemen her uçak modelini değiştirdi - yani tekelci yapmak için. Üretimin başlamasından sonra, programın beklendiği gibi en az 200 milyar $ maliyeti olması gerekiyordu.
Ancak bu rakam, yirmi yıllık enflasyonu hesaba katsa bile, gerçek dışı olarak düşük görünüyordu. Diğer sorunların yanı sıra, 20 yıllık gelişiminden sonra gecikmeler, karmaşıklık ve maliyeti artıran, JSF'ye aşırı derecede JSF'ye dökülen dikey kalkış konseptinde de temel kusurlar vardı.
Ölümcül hata
Son dikey, iticileri kaldırmak için dönen nozüllerle donatıldı ve F-35, motorun dönen ana nozülünü, uçağın arkasındaki 90 derecesinde aşağı doğru birleştiren yeni bir kaldırma sistemine sahipti.
Bu dönüşle eş zamanlı olarak, kokpitin arkasındaki uçağın ortasına yerleştirilmiş olan yatay, yükseltici fanın kapakları açılmış, karmaşık bir şaft ve dişli sistemi başlatılmıştır. Birlikte, hava jeti ve döndürülen motorun nozülü, 18,5 ton itme gücünden daha fazlasını üretir. Bu, neredeyse 20 tonluk bir uçağı doğrudan yerden kaldırmak için yeterli.
Lockheed Martin tarafından, 1980-ler'in başlarında DARPA ile birlikte geliştirilen asansör vantilatörü, dikey kalkışlara ekleyebilecekleri tek kabul edilebilir çözümdü ve uçaktan hiçbir şey gerektirmeyen gizli özelliklere sahip süpersonik uçuşların olasılığı kutudan sarkmış veya sıkışmış.
Fakat bu karakteristiklerin birleşimi, F-35'in üç modeli için bile pahalıydı, hatta ikisi de klasik şemaya göre yola çıktı. Think tank için Air Power Australia'nın analisti Peter Zhloba, “Dikey kalkışların gereksinimleri, herkes için dikte edildi, çünkü bu üçünün yapısal unsurlarının gri esas noktasıdır” dedi.
Buna ek olarak, F-35 kaldırma taban fanı, düşman saldırılarına karşı daha sert, daha yavaş, daha karmaşık, daha pahalı ve daha savunmasız hale getiren bir sorun dizisi başlattı. Bu, 2008 yılında, Tayvan'daki savaşın simülasyonunda belirgindi. Elbette, Lockheed Başkan Yardımcısı Martin O'Brien, F-35'in gizli olduğunu ve sensörler ve aerodinamiğin diğer uçaklardan daha iyi olacağını öne sürerek bu değerlendirmeyi reddetti. “Bu bir roket değil” diye ısrar etti.
Fakat birçok yönden, F-35'in üretimi, daha karmaşık bir yapı haline geldiğinden roket bilimi haline geldi. 35’in orijinal X-2001’inde bir avantaj vardı: Silah taşımak zorunda kalmadan uçağın olağan prototipi idi. Ancak üretim öncesi F-35 silahlı olmalı. Düzgün bir şekli korumak için, gizli yetenekler için, silahın içeride olması gerekir. Bomba deliği genellikle bir uçağın merkez çizgisi boyunca yer alır ve F-35'te, fan için bir santimetre 127 için ayrılmıştır. Sonuç olarak, dikey kalkış ve gizlilik uyumsuz.
Üç modelin maliyetini düşürmek için, F-35A tabanlı Hava Kuvvetleri, dikey kalkış F-35B'li Deniz Kuvvetleri ve F-35B dikey donanmalı Deniz Kuvvetleri ve uçak gemilerine iniş için daha büyük kanatlı Deniz Kuvvetleri için neredeyse aynı gövde kullanıldı.
Bu nedenle, F-35B'nin kaldırma fanı tüm modellerde görünmez bir şekilde mevcuttur, çünkü gövde “yedeklediğimiz uçaktan biraz daha büyük” olmalıdır, çünkü Lockheed Martin'in eski üst düzey yöneticisi Tom Burbag dedi. 2013 yılında. Ekstra genişlik, havacılık alanında “alan kuralı” olarak adlandırılan ve dar silindirik gövdeye en iyi aerodinamik sonuçları veren önemli tasarım ilkesini ihlal ediyor. F-35 üzerindeki kuralı ihlal etmek, deniz kuvvetleri için yükseltici bir fanın neden olduğu domino etkisini tetikleyerek hacmi arttırır ve sonuç olarak ivmeyi azaltır ve ayrıca uçuş mesafesini azaltan yakıt alanını azaltır. Bu nedenle eleştirmenler, süpersonik hızın dikey kalkış ve gizlilik ile birlikte etkili olamayacağını iddia etmekte haklıdır (ikincisi artık etkili değildir).
Bourbague, PR kampanyasında F-35 ile ilgili haberlerin program üzerinde olumsuz etki yaratmaya başladığını söyledi.
Ancak F-35'in savaş yeteneği ile ilgili olumsuz gerçekler birikmeye devam etti. Yeni bir uçağa asansör fanı eklemek, diğer birçok savaşçıdaki gibi, iki yerine yalnızca bir jet motoru takmanıza izin verir. İki motor daha fazla güvenlik ve hayatta kalma sağlar. Pilotun arkasındaki gövdeye yerleştirilmiş hacimli kaldırma fanı, arka yarımkürede pilotun görüşünü engeller. Bu eksiklik hakkında F-35 test pilotlarından biri, her tahrip edildikten sonra yeni bir uçak almak istemediğini söyledi. Yani, arkasından göremediğiniz düşman savaşçılarıyla herhangi bir hava savaşında vurulabilir.
O'Brien, F-35'in, durumu arka uçtaki 360 derecelerinde görüntülemek için gövdeye yerleştirilmiş video kameralar da dahil olmak üzere sensörlerin olacağını, bunun da sınırlı arka görüşü telafi etmekten fazlasını yaptığını söyledi. Eleştirmenler, video kameraların çözünürlüğünün yardımsız gözünkinden çok daha kötü olduğunu ve gökyüzünde sizi yok edebilecek ölümcül bir tehdit teşkil eden uzak, küçük, minimal kontrast noktaları için yetersiz olduğunu iddia ediyor.
Ancak F-35 ile uçak tasarımına ilişkin bazı problemler var, bunlardan bazıları taşeronların deneyimsizliğinden kaynaklanıyor, bazıları F-35'in geliştirilmesinde lobi yapan kısa vadeli devlet kontrolörleri tarafından kötü kontrolden kaynaklanıyor.
Stealth Lockheed Martin F-117, bazı 30 ayları boyunca, deneyimli şef tasarımcı Alan Brown'ın rehberliğinde ve yedi memurun kontrolünde olan sıkı sıkıya bağlı bir 50 mühendisleri ekibi tarafından geliştirilmiştir. Brown, tasarım üzerinde sıkı bir kontrol uyguladığını, uçağın teklif edilen tüm özelliklerine teslim olduğunu ve bunun da üreticiyi asıl amaçtan uzaklaştıracağı maliyet ve gecikmeleri artırabileceğini söyledi.
F-35 ise, 6 000 süpervizörlerinden daha az olmamak koşuluyla uzun süre kalmayan devlet kontrolörlerinin rehberliğinde 2 000 mühendisleri etrafında tasarlandı. Karışık personel, kısmen F-35'in sofistike tasarımının bir sonucudur. Ayrıca, kendi fikrini veya özel öğesini ekleyen, uçakta zaten en karmaşık çizimleri olan alt sistemleri veya teknik özellikleri değiştiren herhangi bir mühendis veya yönetici ile birlikte karmaşıklık ve bürokratik gecikmeler de ekledi. Ve deneyimsiz yöneticilerin bunu yapmasına izin verildi.
“Bütün soru şu ki, F-35'in gelişi ile ülke bizden aldı mı?” Diye şikayet etti Brown, şimdi emekli oldu. F-35 ile ilgili sorunların birçoğu, Lockheed Martin, Deniz Kuvvetleri için F-2004B'nin kısmen bir kaldırma fanı nedeniyle aşırı kilolu olduğunu kabul ettiğinde, 35'ta başladı. İronik olarak, fan ve bu tasarımın diğer elemanları yeni düzlemin ağırlığı nedeniyle dikey olarak uçmasını engelledi.
Lockheed Martin menajeri Robert Elrod, “Kısaltılmış kalkış / dikey iniş seçeneğinin, gereklilikleri yerine getirmek için 1,3 tonuyla kesilmesi gerekecek” diye yazdı. Bir panik içerisinde yer alan Lockheed Martin, daha fazla insanı attı, yeniden tasarlama yapmak için hükümetin pahasına çok fazla zaman ve para harcadı, sonuçta, esas olarak yapıdaki koruyucu elemanların ve daha ince ve daha az sertleşmiş olan kısımlarının kaldırılmasından dolayı aşırı kilo kesildi.
O'Brien, sonunda, F-35'in üç seçeneğinin de kilo vermenin faydasını sağladığını söyledi. Yeniden tasarlanan F-35, biraz daha hafif ve manevra kabiliyetine sahip olmasına rağmen, daha az dayanıklı ve daha az güvenli olduğu ortaya çıktı. Pentagon'un bir analizi, beş kilo ağırlığın kaldırılmasının, düşman ateşlendiğinde F-35% 25'i daha savunmasız kılan yinelenen sistemlere değdiğini gösterdi.
Sorunlar çoğaldı. Başlangıçta 200 serisinin piyasaya sürülmesiyle neredeyse 2 900 uçaklarının geliştirilmesi ve satın alınması için 2010 milyar dolar harcanması planlanmıştı, ancak F-35'in fiyatı sürekli arttı ve devreye alınması ile zamanlama tekrar tekrar daha uzak bir geleceğe taşındı. Bugün, 2 avcı uçağı için planları düşürürken, 500 400 yeni uçağı geliştirme ve üretme maliyeti, 400 milyar dolar ve bunların kullanımının otuz yıldan daha uzun bir süre boyunca kullanılması için bir trilyon dolar daha.
Pentagon, 2007’ten 2012’e ilave fon tahsis etti, çünkü eski A-500, F-10, F-15 ve F / A-16 gibi eski bir şeyle değiştirmek zorunda kaldı, aslında ABD filosunun yüzde 18’i . Ancak F-15 onları değiştirmeye hazır değildi. Birincisi, eksik yazılıma sahip ve sadece birkaç silah sistemi kullanabilen, savaşa hazır F-35'in yetmediği, planların 35 yılı bitiminden önce görünmesi gerekiyor. Aynı yıl Boeing, F / A-2015E / F'nin Pentagon ile bir sözleşme kapsamında kurulmasını durdurmayı planlıyor. Sadece Boing ve Lockheed Martin tarafından ortaklaşa üretilen yabancı müşteriler için F-18 ve F-15 üretimde kalacaktır.
F-35'in 2015'te iki yıl kalmasından iki yıl sonra, ABD'den veya F-15, F-16 veya F / A-18 için yabancı müşterilerden ek siparişler almadıkça, üretimde gerçekten tekel olabilir. F-35 açıkça dünyanın en kötü savaşçısı olarak tanınabilir ve ABD ordusu tarafından satın alınabilecek tek seçenek haline gelebilir.
Pentagon’un filosunu geliştirmek yerine, planlandığı gibi, F-35 gelecekteki savaş stratejilerini riskli hale getirecek. 2012’te, Pentagon’un satın alma sorumlusu Frank Kendall, F-35’i “zorunluluktan elde ettiği” için utandırdığını söyledi.
Ancak Kendall sadece gecikmeler ve ek masraflar anlamına geliyordu. John Stillion ve Harold Perdue tarafından 2008'taki savaşın bilgisayar simülasyonunda keşfedilen daha korkunç hatayı söylemedi. F-35'in ne zaman ve hangi fiyatla görüneceğinden bağımsız olarak, yeni avcıdaki düşey kalkışların detayları nedeniyle, aerodinamik olarak en yeni Rus veya Çin uçaklarına tamamen kaybedilen tuğlanın eşdeğeri olduğu ortaya çıktı.
Yaraya tuz eklemek için, en modern Çin askeri uçak prototiplerinden biri, Amerikan uçağının en tehlikeli özelliklerinden akıllıca mahrum bırakılan, daha iyi kalitede bir klon haline gelebilen F-35'un korsan bir kopyasına benziyor. Gelecekteki bir savaşta Amerikan F-35'in, daha ölümcül bir Çin üretimi klonu ile daha hızlı vurulabilmesi olasıdır.
F-35, ki ortaya çıkabilirdi
2007'ten bu yana en az iki kez, Çinli bilgisayar korsanları geliştiricilerin F-35 gizli bilgilerini çaldılar. Savunma Bakanı Chuck Hagel’in dediği gibi: “Kötü korunan bilgisayar sunucuları, ayrıntılı tasarım özelliklerinin alındığı bir yer olabilirdi ve bilgisayar korsanlarının izleri Çin hükümetine ve ordularına öncülük ediyor gibi görünüyor.”
Eylül ayında, dövüşçünün en son prototipi olan JNXX, Hagle'ın suçlamalarını doğrulamak üzere Çin'de olduğu gibi ilk çıkışını yaptı. Shenyang Aircraft Corporation tarafından inşa edilen yeni Çin uçağı, F-2012 ile açıklanamaz bir dış benzerliğe sahip. Aynı iki kuyruk omurgası, aynı keski kaporta, aynı kanat şekilleri. “Bu, elbette, Çinlilerin F-31 planör hakkındaki bazı verileri ele geçirmelerini önerir,” dedi Virginia'dan Teal Group başkan yardımcısı Richard Aboulafia. Ancak J-35, F-35'in içerdiği özelliklerin çoğundan yoksun: “Çoğunlukla veya tamamen bulunmayan dikey kalkış”, uzman Bill Sweetman Havacılık Haftası'nda yazdı.
J-31 bir kaldırma fanına ve diğer dikey kalkış elemanlarına sahip değildir. Sadeleştirme, görünüşe göre Çinli mühendislerin uçağı optimize etmelerine, hızı ve ivmelenmeyi, manevra kabiliyetlerini ve uçuş menzilini arttırmalarına izin verdi, pilotlara iyi bir bakış açısı eklendi. Yapının fan altında inşa edilmemesi nedeniyle oldukça fazla iç hacim alıyor.
Richard Abulafia, "Bu, belki de Çin'in kaldırma fanının çalışmasıyla ilgili verileri olmadığı ve bu nedenle Çinliler tarafından kaldırıldığı için gerçekleşti" dedi. Ancak son iki yıl içinde iki gizli gizli uçak savaş prototipi sunan bir ülke için bu hala mümkün görünmüyor. Daha makul bir şekilde, Çin bir kaldırma fanı ve uçağın kendisini monte etme yeteneğine sahip, ancak yapmamaya karar verdi.
F-35 bir uzlaşmadır ve bir savaş uçağı aynı anda F-16 olarak zırhlanan, A-10 olarak zırhlanan, F-117 olarak görünmeyen ve "Harrier" olarak düşey bir kalkışa sahip olduğu için manevra yapamaz. Uçak, gizli F-22 ile olduğu gibi, bu niteliklerin bazılarını birleştirebilir. Ancak, bir avcı modelinin her şeyi aynı kalitede yapabileceğini beklemek haksızlık olur. Bir dövüşçünün aerodinamikte ciddi kısıtlamalar olmadan dikey olarak inebileceği ve inebileceğine inanmak ve ayrıca bunun dışında niteliksel olarak başka bir şey yapabilmek aptalca bir şey.
Savaşçının tasarımı, herhangi bir mühendislik projesi gibi, bir seçim gerektirir. F-35, hükümetin ve Lockheed Martin'in arzularındaki belirsizliklerin bir düzenlemesidir, bazı şeylerin gerçekleşemeyeceğini kabul edememiştir. Hava Kuvvetleri Terası Albay Dan Ward ve silah alım uzmanı: “F-35 ile ana görevini, kim yapması gereken Deniz Kuvvetleri, Donanma veya Hava Kuvvetleri'ni yanlış anladık mı?” Dedi.
Buna karşılık, Çin J-31 aynı anda üç uçak olmaya çalışmaz. Hindistan, Rusya, Japonya ve ABD gibi güçlü hava kuvvetlerine sahip rakipler tarafından kuşatılmış, Denizcilerin baskısı olmadan, bazı tarihsel korkuları nedeniyle değil, Çin'e öncelikli hava savaşlarında anlamlı olan bir savaşçı yapıyor. Kuşkusuz, elbette, modelin yasadışı kopyalanması, ancak temettüleri, pervane fanı olmadan ve şaşırtmasız olarak, tasarımcılar, J-31'u daha ince ve dolayısıyla hızlı ve manevra kabiliyetli hale getirecek şekilde orta hatta uzun silah bölmeleri yerleştirebildiler. Her durumda, F-35'ten daha hızlı ve manevra kabiliyeti yüksek ve on yıl içinde birçoğu olabilir ve savaşta kendi aralarında çarpışabilirler.
Stiliona ve Perdue simülasyonu gerçekleşirse ve Birleşik Devletler havada Çin'e karşı savaşacaklarsa, F-35 daha iyi uçan Çin F-35 klonları tarafından gökyüzünde daha iyi uçtukları için yenilebilir.
Mühendis Sprey, Pentagon'un sonunda feci bir düşey kalkışa sahip yeni avcı savaşçılarının Birleşik Devletlerin gerçekten gökyüzüne egemen olduğu yarım asrın sonu anlamına gelebileceğini anlama ve tanımayacağını umduğunu söyledi. “Tahminim: F-35 çıkmaz hale gelecek ve 500 makineleri kurulduktan sonra program kapatılacak” dedi.
Askeri Reform Projesi direktörü Strauss Schheeler, F-35'in yeni A-10 ve F-16'in depodan alınan yükseltilmiş A-18 ve F-XNUMX'in üretim hattını koruma emriyle değiştirilmesini destekledi. Schöeler'e göre, bu adımlar “Hava Kuvvetlerimizde devam etmekte olan ayrışmayı durdurur”.
Ward, gelecekteki savaş uçaklarının çok çeşitli görevleri ve uyumsuz ilkeleri olan F-35’in aksine net ve spesifik gereksinimleri olması gerektiğini söylüyor. Geliştirme süresi hızlı olmalı, bütçe küçük olmalı, genel kavram basit olmalı ve mümkün olduğunca az ayrıntı içermelidir. “Karmaşıklık ana amacınızsa bir şey yapmazsınız” dedi.
Sprey, F-35 programının geliştirilmesi sırasında kaybedilen savaşçının rasyonel tasarımını anlamak için pahalı deneyler yapması ve Amerikalı mühendislerin yeniden eğitilmesi gerekebileceği konusunda uyarıyor. Aynı zamanda, farklı yarışmacıların otomobillerinin prototiplerine dayanan ve gösteri için kazananı tanımlamak için birbiriyle yarışan bir dizi ucuz olması gerekir.
Yetenekli mühendislere yapılan bu tür yatırımlar gelecek vaat etmeyecek bir projeye bütçe harcamaya devam etmekten daha iyi olacaktır, çünkü II. Dünya Savaşı alanlarındaki geçmiş savaşlar konusunda endişeli olan denizciler için yükseltici bir fan inşa etmeniz gerekmekte ve bugün gerçekte neyin gerekli olduğu konusunda değil. gün.
Gelecekte, Wheeler'a göre işe yaramaz, evrensel bir savaşçı ABD için büyük bir baş ağrısı olacak, ancak eğer bitmediyse, her şey çok daha kötü olacak, “pilotlarımıza çok fazla gereksiz yere kan dökülecek”.