Rus delegasyonunun liderleri Brest-Litovsk istasyonuna varıyor.
Ertesi gün, müzakerelerin şartları arasında, Sovyet delegasyonu, Alman birliklerinin Rus cephesinden Fransız cephesine nakledilmesini yasaklarken Alman birliklerini Moonzund adalarından ve Riga bölgesinden tahliye etmeyi önerdi.
Bu koşulların elde edilemez olduğu açıktır. Almanlar, Riga operasyonu ve "Albion" operasyonu sonuçlarını kaybetmek istemedi. Ve Doğu Cephesinin tasfiyesini, Batı Cephesinde muhtemel bir zafer kazanmanın en önemli ön şartı olarak gördüler - eski Rus Cephesinin oluşumlarının pahasına güçlenerek, Fransa’nın en fazla sayısını yoğunlaştırarak, Fransa’ya kitlesel olarak gelmeden önce Anglo-Fransız’a ezici ve kararlı bir darbe göndermeyi planladılar. Avrupa kıtasındaki ABD birlikleri savaşı kazanıyor. Ancak Rus delegasyonu, İtilaf'taki (eski) müttefiklerin çıkarlarına endişe gösterdi.
Geçici bir ateşkes kararının alınmasından sonra (24. 11. - 04. 12.) Her iki muhalifin birliklerinin pozisyonlarında kaldığı ve Alman birliklerinin (zaten başlamış olanlar hariç) sona erdiği konusunda bir anlaşmaya varmak mümkündü. Bir sonraki müzakere aşaması Aralık 2'ta sona erdi ve Aralık 28'ta başlayan 4 günlerinde sürekli ateşkes başladı. Onun koşulları, Doğu Cephesinden Batı'ya Alman birliklerinin yeni transferlerinin kabul edilemez olduğunu doğruladı.
Ancak burada ateşkesin kesin olarak Batı Cephesi'ne bu tür askeri transferlerin örgütlenmesi için Almanya için gerekli olduğu gerçeğine dikkat çekmek gerekiyor. Ateşkes, amaçlanan amacı için kullanıldı: Kasım 1917'ten itibaren, Rus cephesi diğer Alman cepheleri için bir “güç kaynağı” haline geldi: Kasım ayında 4 piyade bölümlerinde yoğunlaşırsa, 10 bölümleri onu Fransız cephesine bıraktı.
E. von Ludendorff, Doğu Cephesi'nin Batı ile birçok gücü paylaşmak olduğunu belirtti. [Ludendorff E. von. 1914 - 1918 savaşıyla ilgili anılarım. M.-H., 2005. C. 486]. Ve bu süreç sadece ivme kazandı: Aralık ayında 1917 - Ocak ayında Doğu Cephesinden Batı Cine kadar 1918, Alman piyade bölümlerinin 19'i başladı. Bu, sözleşmenin sona ermesinden önce yapıldı - ateşkes sırasında. Dahası, ateşkes zamanında, asker hareketleri maksimum seviyeye ulaştı: eğer daha önce belirtildiği gibi, 2 ayında (Aralık-Ocak), bir sonraki 19 ayında (Şubat-Mayıs) Rus cephesinden Fransızlara yalnızca 4 bölümleri kuruldu.
Mart 3’ta, Brest-Litovsk’ta RSFSR ile Alman bloğunun dört devleti arasında ayrı bir barış antlaşması imzalandı. Bu, Rusya’nın I. Dünya Savaşı’ndan çekilmesi ve eski Rus İmparatorluğu’nun nüfusunun üçte birinin yaşadığı toprakların kaybedilmesi anlamına geliyordu. Ekili tarım arazilerinin üçte birine kadar, demiryolu ağının kaynakları, tekstil endüstrisinin üçte birinden fazlası, vb. Kaybedilmiştir, en korkunç askeri yenilgi bile, devletin yeni liderliğinin - beş dakika sonra dünya savaşında kazandığı şartlara yol açamamıştır.
Bu olay, Romanya cephesinin katlanmasını büyük ölçüde etkiledi - bunun sonucunda, İtilaf Doğu Cephesi tasfiye edildi.
03. 03. 1918, Rusya'nın askeri birliklerinin Müttefik ordularının bir parçası olarak savaşmaya devam etmesine rağmen, eski Doğu Cephesi çok sayıda Avusturya-Alman birliklerini bağlamasına rağmen, Rusya’nın Birinci Dünya Savaşı’na katılımının tamamlandığı gündü.
Ancak Doğu’daki barış, Alman bloğunun güçlerinin yalnızca savaşa devam etmesini sağlamakla kalmadı, aynı zamanda Batı’daki mümkün olan en yüksek güçlerin toplanmasını mümkün kılmaya çalışmasını sağladı. Kafkas cephesinin çöküşü, Orta Doğu ve Mezopotamya'daki İngiliz birliklerine karşı eylemlerini yoğunlaştırabilen Türkiye'nin ellerini serbest bıraktı.
Alman birimi fazladan bir yıl kazanmayı başardı. Bu gerçek, askeri istatistik araştırmacısı Fransız Genelkurmay çalışanı olan Teğmen Albay Larcher, 1917 Ekim ayından bu yana, iki iletişim aracı sanki Fransızların lehine bir "tahliye" olduğunu yazdı. Düşmanın yüksek emrinin hareket etme özgürlüğü bu andan itibaren çok genişledi - Rus cephesinde çok sayıda Alman askerini serbest bırakan ve batıdaki bütün kuvvetlerin beşte birinin 1918'in başında toplanmasına izin veren an. Rus cephesinin Avusturya-Macaristan birliklerinin çoğunu tükettiği göz önüne alındığında, Rusya'nın 1917 kampanyasında 1916'ta olduğu gibi 1917 kampanyasında şiddetle mücadele etmeye devam etmesi durumunda, XNUMX’te çökmüş olan Tuna İmparatorluğu ve dünya savaşının bir yıl azalacağı muhtemel [Teğmen Albay Larshe. 1914-1918 savaşının bazı istatistikleri. // Askeri uzaylı. 1934. No 12. C. 128]. Süvariler genel komutanı A.A. Brusilov, Güney-Batı cephesi ordularının baş komutanı onunla aynı fikirde. General Brusilov / Savaşın Annals 1914-1916. No 110. C. 1760].
Ancak, savaştan çekilmesine rağmen Rusya, sınırlı maddi ve teknik kaynaklara rağmen (abluka tarafından ağırlaştırılmış), harcanmaya devam eden düşmanın büyük güçlerini (bir milyondan fazla Avusturya-Alman askeri ve subayı; sadece Alman piyade birimleri, Kasım 1917 - 70'tan daha fazla) tuttu. Eski Rus cephesinde altyapı ve askeri birliğin sağlanması için devasa fonlar.
Almanya’nın son umudu - Fransa’daki 1918’in bahar saldırısı, başarısını geliştirmek için harekete geçecek güçler olmadığı için stratejik başarıya dönüşmedi - süvariler (9 süvari birimleri) doğuda yoğunlaştı.
Sovyet askeri tarihçi bölümü komutanı V. A. Melikov'un belirttiği gibi, “... Birinci Dünya Savaşının araştırmacıları (Kul, Sect, Brando, vb.) Amiens’te ilk buluşta süvariler şeklinde seyyar bir süvarilerin varlığı ... Almanlar için. Devrim geçiren, geri çekilen bir düşman peşinde koşan süvari, tükenmiş Alman piyadelerinin uzandığı 15 km'de Amiens demiryolu kavşağını ele geçirecekti. ” [Melikov V. A. Birinci Emperyalist Savaş 1914-1918'in deneyiminden stratejik yayılma. ve SSCB'de İç Savaş. T. 1. M., 1939. C. 364].
Alman Genel Kurmay eski Genelkurmay Başkanı, Piyade Genel Başkanı G. von Kul, Amiens'in Almanlar arasındaki istikametinde büyük süvari oluşumlarının varlığının, Amiens'in ele geçirilmesi sorununda belirleyici bir rol yaratabileceğini söyledi: süvarilerin sağ kanatların karşısına çıkan geniş boşluğa girmişse İngiliz ve Fransız ordularının birleştiği Alman 18 Ordusu (Roy’un güneyindeki Fukukur - Ordusu), yalnızca gözaltına alınmak, onları şaşırtmak, Fransızlara (demiryolu ve araba ile) aktarmakla alıkoymazdı. Bölümler, kapaksız olarak ortaya çıkan müttefik topçuları devirdi, ancak yine de 18 ordusu ve 2 ordusunun sol kanadına karşı savaşan Fransız ve İngiliz birliklerinin arkasına panik attı. [Melikov V. A. Kararnamesi. Op. C. 464].
Doğu Cephesi'nin Almanlara ilham verdiği korkusu, İkinci Reich'in Yüksek Komutanlığı'nın Fransa'daki ağır ve önemli savaşlar döneminde bile burada önemli güçler taşımasıydı. E. E. von Ludendorff, Rus ordusunun bu dönemde bir savaş faktörü olmamasına rağmen , ama Rus cephesi her dakika canlanabildi [K. Perepelovsky. 1914 - 1917 Savaşında Rus Cephesinin Rolü ve Önemi. yabancı askeri kaynaklara göre // Askeri Kazanç. 1971. No 112. C. 5].
Michael Operasyonunun başlangıcında, eski Doğu Cephesi, 50'e kadar sadece Alman piyade bölümlerini düzenledi. Çok mu yoksa çok mu? Her şey göreceli, örneğin, Alman bölümlerinin “Michael” operasyonunda 62 ilk başta yer aldı.
E. von Ludendorff, Paris’e yapılan son atış sırasında Doğu’da yeterli bölünmeye sahip değildi ve Fransa’daki kritik bir anda bu birliklerin bulunmaması, Almanlar için durum açısından ölümcül ve son ve ölümcül stratejik hata olarak adlandırılıyor.
Kiev'deki Almanlar. Mart 1918