Dr. Gülnihal Şarman’a göre tuvalete alıştırma sürecinde doğru kelimeyi seçmek de büyük önem taşımaktadır. İdrar ve dışkı yapma ile ilgili hangi terimleri kullanacağınıza karar verin.
Bu kelimeler başkalarının yanında utanacağınız türden olmasın, mümkün olduğunca yumuşak terimler seçin ” leş gibi kokuyor” veya “hemen tuvalete” gibi heyecan verici veya vurgulu sözlerden kaçının. Karmaşık terimler de kullanmayın. ‘Çiş geldi mi?’ ‘Kaka var mı?’ gibi basit kelimeler kullanın. Tuvaleti kullanmayı hayatın doğal bir parçası gibi gösterin. Dışkısını ellemeye çalışsa bile aşırı tepki göstermeyin.
Alıştırma süreci: Tuvaleti ne zaman kullanması gerektiğini öğretmelisiniz.
Tuvaletini yapmak üzereyken yüzü sabitleşebilir, davranışları donuklaşır. Bu anları yakalayın! ‘Çiş geldi mi?’ diye sorun. Yaptığı hareketin tuvalet yapmak olduğunu bu şekilde hissedecektir.
“Hissetme ve hissettiğini ifade etme” tuvalete alıştırmanın en önemli sürecidir.
Genellikle bebekler bezlerini kirlettikten sonra idrar ve dışkı yapmak istediklerini söylerler.
Bu durum onların böyle bir fonksiyonunun ancak yeni yeni farkında olduğunu gösterir.
Söylediği için onu övün ama bundan sonra daha önce haber vermesini öğütleyin.
Dışkılama da önce yüz ifadesi değişir ve ıkınmaya başlar. Bunun dışkılama belirtisi olduğunu söyleyerek onu tuvaleti kullanmaya yönlendirin.
Genellikle idrar terbiyesi, dışkı terbiyesinden uzun sürer. Dışkılamayı öğrendikten aylar sonra tam idrar kontrolünü öğrenebilirler.
Bazı çocuklar için tam tersi olabilir. Erkekler önce oturarak, daha sonra ayakta tuvaleti kullanmayı öğrenirler.