Dinozorlar nasıl öldüler - son ağır tanklar (4'in bir parçası)
Ağır tank T-10 - listedeki son, ancak değerine göre değil!
Yeni bir ağır tankın geliştirilmesinin ilk itici gücü, geçtiğimiz yüzyılın 40'lerinin sonunda, bu sınıfın üç tip tankının - EC-2M, EC-3 ve EC-4 - Sovyet Ordusu ile aynı anda hizmette olduğu gerçeği idi. ordunun tüm şartlarını yerine getirdi ve hepsi zaten durduruldu. Bu nedenle, 1948'un sonunda, ağır tank tasarımı için teknik özellikler GBTU'da geliştirildi ve Chelyabinsk tesisinin tasarım bürosu seçildi, J. Kotin baş tasarımcı olarak atandı. “730 nesnesi”, IC-4 tank tipi alt takım ile donatılmıştı, ancak bilinmeyen nedenlerden dolayı, gövde şekli EC-3'ten ödünç alındı. Donanımlı tankın üst kütle limiti 50 ton olarak belirlendi.
T-10'un ilk örneği.
Ön tasarım Mayıs 1949 tarafından Mayıs ayında, tam boyutlu bir ahşap yapı inşa ederek tamamlandı. Tankın üzerinde yedi yol tekerleği ve EC-3'tan devralınan “pike burun” burun kısmıyla karakteristik bir gövde vardı. EC-730 denilen “5 Nesnesinin” deneysel bir kopyasının yapımı hemen başladı. Fabrika testlerini başarıyla geçerek prototip, aynı 10 yılında testlere giren 1949 tanklarındaki kurulum partisinin temelini oluşturdu. İki aşama başarıyla tamamlandı ve Nisan-Mayıs 1950’te Kubinka’daki NIBT test sahasındaki devlet test aşaması başladı. Genel olarak, test komisyonu tankın pozitif olduğunu belirledi ve tespit edilen eksikliklerin giderilmesinden sonra seri üretim için tavsiye etti (çoğunlukla lojistikte). Ek olarak, yaz aylarında bir garanti kaynağı için testler yapıldı ve sonbaharda askeri testler yapıldı. Ancak, iyileştirme hacmi harikaydı, tank sürekli olarak sonuçlandırıldı ve değiştirildi. Tüm düzeltmelerin sonucu olarak tank, prototipten o kadar farklıydı ki, ad ardışık olarak EC-6, sonra EC-8, EC-9 ve nihayet EC-10 olarak değiştirildi (bazı kaynaklar tankın başlangıçta EC-8 indeksine sahip olduğunu gösteriyor). Değişiklikler, tankın tüm yeni fabrikadan geçmesiyle bağlantılı olarak kontrol ve durum testlerini gerektirdiğini doğruladı. Tamamen bitmemiş arabaları benimseme konusunda hüzünlü bir deneyim ve müşteri ile geliştirici uygulanan tüm karar ve değişiklikleri dikkatlice kontrol etti. Her ay titiz testlere harcanan her ay Soğuk Savaş'ın artması ve Kore’deki çatışmanın (soğuk fazı çok sıcak - nükleer bir faza kolayca döndürebildiği) bile, gelecekte milyonlarca rubleye, onarımlarda harcanan binlerce adamdan ve mürettebatın hayatından kurtarılmasına rağmen . Sonuç olarak, hata ayıklama yılın Aralık 1952’ine kadar ertelendi ve 1953’in ilkbaharında seri üretim yapılması planlandı. Ancak I.V'in ölümü ile ilgili olarak Stalin ve çeşitli saflardaki liderlerin müteakip izinleri, Sovyet Ordusunun kabulü ertelendi - ilk üretim tankları fabrikadan ancak yılın sonuna doğru çıktı. Aynı anda tankın adı EC-10'ten mütevazı bir T-10'e değiştirildi.
ağır tank T-10
Seri üretime başladıktan hemen sonra, 1954'te, PUUOT-25 "Hurricane" ile donatılmış D-1Т cihazının sürümü geliştirildi ve dikey düzlemde hayata geçirildi. Leningrad Kirov Fabrikasında, bu silahı test etmek için bir prototip model “267 sp.1” nesnesi yapıldı ve tank ayrıca yeni bir TPS-1 jiroskopla sabitlenmiş bir görüşle donatıldı, “testlerin tamamlanmasının ardından, tank, 1955'in sonbaharında, T-XNX XXA“ X-XNX "tanımı altında“ T-XNX 'in belirtilmesiyle “ ). Tabancanın ve tahriklerinin yeni montajı, kabartma ve tabanca maskesinin çevresindeki kulenin şeklindeki küçük bir değişikliğe ihtiyaç duydu ve tabanca namlusu, ayrıca dövüş bölümünün gaz içeriğini azaltmak için bir fırlatma tertibatıyla donatıldı. Yükseltmeler dikey kılavuzluk mekanizması ve galvanik cihaz panjur tertibatıydı (ondan önce iniş sadece mekanikti). 10 731 Object ile paralel olarak, 267 1 267 Object, iki düzlemli bir dengeleyici ile test edildi, ancak bu değişken daha sonra getirildi ve kabulü, 2 yılında T-1957B adı altında gerçekleştirildi. PUOT-10 “Thunder” e ek olarak, tank bir T2C-2-29 görüşüne sahiptir, aksi halde değişiklik yapılmamıştır. Bu durumda, tankın yeni modifikasyonlarının, yeni ve daha gelişmiş silah ve teçhizatların geliştirilmesi sayesinde ortaya çıkması ve daha önceki ağır tanklarda olduğu gibi müşterinin ilk taktik ve teknik gereksinimlerine “çekilmemesi” gerektiğini unutmamak son derece önemlidir. ancak tam olarak kendilerini haklı çıkarmadan önce kapsamlı testler.
ağır tank T-10A
Şu anda, Perm Tesisi Tasarım Bürosu No.172, zırh delici bir mermi - 122 m / s yüksek başlangıç hızına sahip yeni bir 62mm M-2-T2 (17X950) topunu yarattı. İki düzlemli bir dengeleyici 2E12 "Downpour" ile donatılan tabanca, yılın 1955'inden çeşitli deney makinelerinde test edildi. Tankın modernizasyonunun bir sonraki aşaması, yalnızca ana silahlanmanın değiştirilmesinde durmadı, DShKM 12,7mm kalibreli büyük kalibreli makineli tüfeklerin, 14,5mm KPVT (hem eşleştirilmiş hem de uçaksavar) yerine, sürekli sayıda mermi (744 adet) indirilmiş cephane kullanıldı. Tank ayrıca tam bir gece görüş cihazı seti aldı - komuta TKN-30T, TPR-1-1-29 (Luna II) topçu ve kızılötesi ışıldaklarla donatılmış TVN-14T sürücü teknisyeni. Kulenin şekli tekrar değişti ve ek olarak kıçında bir yedek parça kutusu belirdi. Motor, HP 2'e zorlanan B-12-6 ile değiştirildi
ilk T-10M tanklarından biri
Seri üretimde deneyimli "272 Nesnesi" temelinde oluşturulan tank, T-10M olarak adlandırıldı ve ailenin son modifikasyonu oldu. Ancak, üretim sürecinde çeşitli değişiklikler yapıldı; örneğin, 8 hız dişli kutusu, 6 hız dişlisinin yerini aldı, 1963 yılında OPT eklendi, 5 metre OPD eklenir ve 1967 ile mühimmat ve kümülatif mermiler cephaneye sokulur. Tankın seri üretimi 1966 yılında kesildi, yazar ürettiği araç sayısı ile ilgili kesin verileri bulamadı - 8000'un ürettiği tankların batı değerlendirmeleri güven vermedi, yerli yazarlar “muhtemelen 2500'tan daha fazla” olduğunu belirtti. Her durumda, T-10 tank kuşkusuz en büyük savaş sonrası ağır tank ve muhtemelen en büyük ağır tanktır. hikayeler dünyada tank inşa. Yüksek performans ve zamanında yükseltme, yıllar boyunca 40 ünitesinde bulunmasına izin verdi - silahı kaldırma emri sadece 1993 yılında verildi! Tank diğer ATS ülkelerine ihraç edilmedi ve düşmanlıklara katılmadı (Varşova Paktı birliklerini 1968'ta Çekoslovakya'ya getirmek için yapılan “Tuna” operasyonu hariç).
ağır tank T-10M (gündüz ve gece manzaralarının kucakları açıkça görülür).
T-10 tankı, Sovyet ağır tank konseptinin evrimsel zirvesi haline geldi - birincisi güçlü savunmaları kırmak için tasarlanan kompakt ve nispeten hafif bir tanktı (çoğu GSVG'de kullanılıyordu) ve savaş tankları görevi üçüncü plana verildi. Zırh, 50-lerin başında mevcut olan zırh delici mermilere karşı yeterli koruma sağladı, ancak son yüzyılda toplanan mermiler ve füzelerdeki 50-60-lerdeki hızlı gelişme, temelde farklı yaklaşımlara ihtiyaç duymaları için, ağır tankların avantajlarını, orta büyüklükte olanlara karşı ihmal etti. Geçiş döneminde doğan diğer birçok araç türü gibi, T-10 da hem zırhlı araçların hem tarihçilerinin hem de tarihçilerinin çok karışık bir değerlendirmesini aldı, bir yandan tankın yüksek güvenlik, hareketlilik ve ateş gücünün, ortalama T-54 / 55’i aşarak not alması imkansız Ancak, T-62'in yumuşak delikli bir 115mm tabancalı olması ve güvenlik açısından pek yetersiz olmaması, (T-10М'ın benimsenmesiyle tekrar artan) boşluğu daralttı. Aynı zamanda, temelde yeni bir tank gerektiğinin, tek ve ağır tankların hareketliliğini, güvenliğini ve silahlanmasını birleştiren ve bunların hepsini aşan ana savaş tankı olduğu belli oldu. Tüm güncellemelerden sonra bile, T-10 yeni gereklilikleri yerine getiremedi ve geldiği gibi, T-64 ve T-72, uzun süreli depolama beklemeden imha edilmek üzere çıkarıldı.
ağır tank T-10M (silahın sağında bir gece görüşünün bir IR aydınlatıcı).
Ve sonuç olarak, SSCB'nin son ağır tankının zırhlı bir katarın ateşleyici parçası olarak bu kadar nadir bir rolüne işaret etmek istiyorum! Evet, SSCB'de Büyük Vatanseverlik Savaşı'ndan sonra zırhlı trenler vardı ve T-10 ya özel demiryolu platformlarına (gerektiğinde bırakabilecekleri) uygun tanklar ya da onlardan gelen kuleler şeklinde kullanıldı.
Kubinka'daki zırhlı araç müzesinin bileşiminden ağır tank T-10M.
T-10, 10А, 10Б ve 10М tanklarının teknik tanımı.
Tank, klasik şemaya göre düzenlenmiştir, motor bölmesinin kıç tarafındaki konum, kontrol bölmesinin öne doğru yerleştirilmesi ve aralarındaki dövüş bölmesi olup, tank gövdesi haddelenmiş zırh plakalarından (yassı, bükülmüş ve damgalı) monte edilmiştir, kule, kaynak yapılmış bir levha ile tek bir dökümden imal edilmiştir. arkada komutanın kubbesi ve iniş yükleyici kapağı bulunan tavan zırhı. "Çarpık" gövdesinin yayı EC-3 tankına benzer şekilde yapılır - büyük eğim açıları olan üç zırh plakasından, üst kısmı tankın boyuna ekseninden belirgin bir sapma ile iki plakadan (tankın yayının ortasına bağlı) oluşur. Çok geniş bir eğimle monte edilen dördüncü plaka, kontrol bölümünün çatısıdır ve içinde üçgen şeklinde olan bir sürücüye uyacak şekilde sürgülü bir kapak kesilir.
Kenarın üst kısmı geniş bir eğime sahiptir, düz bir zırh detayıdır, yan tarafın alt kısmı üst kısımda ters eğimli bir bükülmüş plaka formunda yapılır. Tankın tabanı, oluk şeklinde damgalanmıştır (bu, en az etkilenen kısımdaki yan zırhın yüksekliğinde hafif bir düşüşe izin verir, böylece kütleyi azaltır), iletim alanında düzdür. Kıç zırh plakası, iletim ünitelerine kolay erişim için katlanır hale getirilmiştir. Şasi bağımsız bir burulma süspansiyonuna sahip ve yedi destek ve üç destek silindirinden oluşur. Testler sırasında, tek bir çubuk yerine yedi çubuktan oluşan bir kiriş torsiyonu seçildi. Bunun nedeni, sağ ve sol taraflar için eş eksenli olarak yerleştirilen burulmaların kısa uzunluğundan kaynaklanırken, tank ekseni boyunca aralarında küçük bir boşluk vardır (yani, her birinin uzunluğu, gövde genişliğinin yarısına eşitken, genellikle burkulmalar, gövde genişliğine eşit bir uzunluğa sahiptir, bu, yerleşimleri için gerekli çiftler halinde vardiya ile kuruldu. Birinci, ikinci ve yedinci dengeleyiciler, hidrolik amortisörlerle donatılmıştır.
12 silindirli, dört zamanlı V tipi motor B-12-5 beygir gücü olan 700 B-2’in bir başka gelişmesiydi, ancak birincil olarak tahsis edilmiş tahrik santrifüj süperşarjöründe çok fazla fark vardı. B-12-6, yerini aldı, sonlandı ve 750 hp'ye zorlandı. 2100 rpm'de Güç aktarma sistemi, 3 ileri vitesler ve iki arka dişliler (daha sonra 8 ve 6) sağlayan değiştirilmiş planet dişli ve “2K” tip dişlidir. Klasik anlamda ana sürtünme kavraması yoktu - MPP'nin nötr şanzımanı motorun mekanik olarak kapanmasını sağlamıştır. Dahası, tork iki aşamalı nihai tahriklere (basit dişli ve planet dişlilerle) ve değiştirilebilir 14 dişli jantlara sahip tahrik disklerine beslendi.
Yakıt üç iç ve iki dış depoya yerleştirildi - iki 185 litre besleme (daha sonra 270 litre için) ve bir yay 90 litre için ve arka kanatlardaki 150 litre kapasiteye sahip tanklar. Tüm tanklar, tankın tek bir yakıt sistemine bağlanır ve geliştirildikleri için hariciden içeriye taşma gerektirmez. Bu yolla toplam kapasite 760 (daha sonra 940) litre yakıt olup 200..350 km'de karayolu üzerinde bir aralık vermiştir. Sürücü, kapak kapağında bir TPV-51 gözetleme cihazına ve kapağın sağına ve soluna iki TPB-51 sahiptir ve gece TVN-2T gece görüş cihazı kullanılır. Tank komutanı, silahın solunda, topçunun arkasında bulunur ve TNP'nin çevresini izleyen yedi cihazla ve taretçi TPKU-2'in tank periskopu ile taretin bağımsız dönüşüne sahip bir komutanın tareti vardır. Topçu, dengelenmiş görüş alanı Т2С-29-14, gece görüşü ТПН-1-29-14 ve bir görüntüleme cihazı ТПБ-51 ile günlük periskopik jiroskopik bir görünüme sahiptir. Şarj cihazında, bir hava aracı makineli tüfek kullanmak, hava hedeflerine ateş etmek için bir PU-4 ve hava hedeflerine ateş etmek için bir PU-1 ve bir kolimatör görüşü VK-122 var. Tank silah düzeneği, döküm taret içinde bulunur ve ilk serideki X-NUMXmm D-25T yivli tabancalardan ve T-25-ve 10B tanklarındaki D-10TS veya M-62-T2 tabancalarındaki benzerlerinden oluşur. D-25T / TC, aktif tip M-62-Т2 - iki kesmeli reaktif tipte iki odacıklı bir ağızlık freni ile donatılmıştır. D-25TS ve M-62-Т2, atıştan sonra namluyu temizlemek için bir fırlatma cihazına sahipti. Ek bir silahlanma ikiz ağır makineli tüfek DShKM veya KPVT ve taret üzerine yükleyici kapakçığın üzerine monte edilmiş benzer uçaksavar makineli tüfek. Kule, dönen bir polycom ile donatılmıştır.
Mühimmat taret ve tank gövdesine yerleştirilmiş ayrı yükleme 30 atışlarından oluşur, ağır makineli tüfek kartuşları kısmen ateş etmek için hazırlanır ve kısmen fabrika ambalajının çinko kutularına (iki tanesi makineli tüfek üzerine monte edilmiştir) kutulara yerleştirilir. Yükleyicinin hareketini kolaylaştırmak için, T-10M deposuna mekanik bir tokmak var, manuel tip şarj ve mermi beslemeli bir otomatik tip yükleyici takıldı. Tokmak kullanarak, dakikada 3-x çekimine kadar bir atış hızı sağlar, yükleme mekanizması, dakikada 3-4 çekim hızı ile ateş yapmanızı sağlar.
Kısalık uğruna, sadece en gelişmiş temsilci olarak T-10M tankının silah kontrol sistemi göz önüne alınacaktır.
Komutan hedef tayini sırasında, tank komutanı, hedefi bulup menzili belirleyerek, ateş açma komutunu verir, hedefin yapısını, hedef aralığını, atış yönünü ve yöntemini belirler.
Bundan sonra, TPKU-2 crosshair'i bir hedef ile birleştirdikten sonra, mürettebatı “sağa kule (solda)!” Komutu ile uyarır ve cihazın kontrol çubuğunda bulunan düğmeye basar. Aynı zamanda, kulenin yatay tahriki üzerindeki kontrol, komutana geçer (kuledeki sinyal ışığıyla gösterildiği gibi) ve görüş çizgisi kulenin boyuna ekseni ile aynı hizada oluncaya kadar maksimum hızda döner, komutan artı çizgisini hedef üzerinde durur ve düğme tamamen duruncaya kadar bastırılır. Bundan sonra, kule üzerindeki kontrol yine topçuya geçer ve hedefi T2C-29 görüşünün görüş alanında (veya gece LunaN TPN-1 “Luna II” görüş alanında) bulur ve komutandan alınan bilgiye göre, merminin ölçeğindeki menzili ayarlar. . Hedefin yanal hareketinin varlığında, topçu, bir süre boyunca hedefe eşlik eden merkezi sütun işaretini tutar.
Aynı zamanda, hedefin açısal hızı hesaplanacak ve hareketli dikey iplik (belirtilen hedef mesafeye bağlı olarak) yanal düzeltme miktarına göre değişecektir ve nişancı, orta çizgiyi kullanmayacak, dikey dikmenin geçtiği kare veya çizgiyi kullanacaktır. Bu sırada, yükleyici belirtilen mermi tipini döşemeden kaldırır ve taşıma yükleme mekanizmasına yerleştirir. Sol eliyle tutarak, mekanizmayı harekete geçirir - tepsi otomatik olarak yükleme hattına gider ve ön kemer dilimler halinde kesilmeden önce mermi mermiye gönderilir ve sonra otomatik olarak geri döner (ancak orijinal konumuna değil). Yükleyicinin çalışmasının bitmesini beklemeden yükleyici, mermiye karşılık gelen manşonu çıkarır (patlayıcı parçalanma ve zırh delici mermiler farklıdır ve ateşleme için uygun olmayan bir yük kullanmak için kategorik olarak kabul edilemez) ve onu kamaya itmek bu durum tepsinin ilk konumuna geri dönmesine neden olur ve cihaz stabilize bir moda geçerek yerinden çıkar. Hazır düğmesine basıp “Bitti!” Komutu ile bildirimde bulunarak, şarj işlemi devreyi kilitleyerek ateşleme kilidini kaldırır.
Geceleri, TPN-1-29-14 ("Ay II") görüşünü kullanırken, nişancı yanal düzeltmeyi bağımsız olarak belirler ve hedef noktasını görüş ölçeğine göre değiştirerek mesafe için dikey bir düzeltme yapar.
Tankların kısa taktik ve teknik özellikleri:
Mürettebat - 4 kişi.
Boş ağırlık - 50 ton
Tam boy - 9,715 metre (T-10, 10A ve 10B) veya 10,56 metre (T-10М)
Genişlik - 3,518 metre
Yükseklik - 2,46 metre (T-10, 10A ve 10B) veya 2,585 metre (T-10M)
Maksimum hız - 42 km / s (T-10, 10A ve 10B) veya 50 km / s (T-10М)
Karayolu üzerinde seyir - 200-350km (1955 öncesi ve sonrası tanklar için)
Köy yolunda seyir - 150-200 km (yılın 1955'una ve sonrasında olan tanklar için)
Zemin basıncı - 0,77 cm2
silahlanma:
122mm dişli tabanca D-25T (D-25TS, M-62-T2), ayrı yükleme atışlarının 30 mühimmatı.
Eşleştirilmiş 12,7mm makineli tüfek ve 12,7mm zanitnyy makineli tüfek toplam 100 mühimmat mühimmatı ile (ikiz makineli tüfeğe altı kutuda 300, üç kutuda 150 uçaksavar makineli tüfeğe ve orijinal ambalajında çinko kutulara 550 kartuş).
T-10M tankı, ortak bir 14,5 mühimmat kartuşuna sahip ikiz ve uçaksavar 744mm KPVT makineli tüfeklerle donanmıştır.
rezervasyon:
Alın kasası - 120mm üst ve alt
Şasi tahtası - 80mm
Kulenin önü - 250mm'ye kadar
Ctrl girmek
Bir hata fark ettim Metni vurgulayın ve tuşuna basın. Ctrl + Enter