Bölüm 1399: Bir Zamanlar Kaybedilenleri Geri Kazanmak
''Bu harika...'' He Ling yavaşça fısıldadığı gibi Yun Che'nin arkasında duruyordu.
Yun Che döndü ve He Ling'e baktı. Aniden, ''He Ling, az önce seni korkutmuş olmalıyım değil mi?''
“...” Sonunda, “Biraz...'' demeden önce başını hafifçe indirdi…
"Endişelenme." Yun Che'nin bakışları nazik ve samimiydi. "Karanlık kaynak enerji bana ait bir tür güç ve kişiliğimi bükemez. Tanrı Aleminde karanlık kaynak enerjiye sahip olmanın ne demek olduğunu biliyorum, bu yüzden kesinlikle bu gücü başka bir yerde kullanmayacağım ve kimsenin bu güce sahip olduğumu bilmesine asla izin vermeyeceğim.”
"Mn.” He Ling başını eğmişti, onun saf ve masum gözleri karanlık kaynak enerjiyle ilgili yorumunu Yun Che'ye sızdırmamasını sağlıyordu. “Ustayı çok uzun zamandır takip ediyorum, bu yüzden Ustanın efsanelerin bahsettiği iblis türü olmadığını doğal olarak biliyorum.”
Yun Che başını salladı ve güldü. "Eğer karanlık kaynak enerjiye sahip olmam bir iblis olduğum anlamına geliyorsa... Tanrı Alemi'nin standartlarına göre, ben gerçekten bir iblisim. Eh... Ancak bu benim en büyük sırrım olduğunu düşündüğüm bir şey. Gelecekte Ejderha Tanrı Alemine geri dönersek Shen Xi'ye asla söylememelisin.”
Shen Xi ışık kaynak enerjisine sahipti, bu yüzden karanlık kaynak enerji doğal olarak reddettiği ve en çok kınadığı bir şeydi. Eğer öğrenirse sonucun ne olacağını tahmin etmek zor olurdu.
Shen Xi sırf bu yüzden onu yok etmek isteyecek olsaydı bunu garip bulmazdı.
''Mn!'' He Ling'in Yun Che'ye bakan gözleri söz verdi. "Ustayı takip etmeye başladığım gün, Ustanın gelecekte nereye gittiği önemli olmaksızın, iyilik ya da kötülük yapsa da, yaşasa da ölse de, onu sonsuza kadar takip edeceğim ve kesinlikle pişman olmayacağım.”
Yun Che onu hafif bir gülümsemeyle karşıladı. Doğrudan gözlerine baktığı gibi yavaşça konuştu: ''He Ling, sana bir kez daha verdiğim sözleri belirteceğim. İntikamın, He Ling'in intikamı, tüm Kraliyet Orman Ruhu ailenin intikamı… Kesinlikle senin adına yerine getireceğim... Hayır, birlikte intikamını alacağız. Hissettiğin tüm nefret ve düşmanlık benim nefretimle yoğurulacaktır; hislerin, benim hislerimle bir bütündür.''
“...” He Ling şiddetle başını salladı ve gözlerinin kenarları hafifçe nemlenmişti.
Yun Che Hong'er'e baktı. Sonunda bakışlarıyla onu süzdükten sonra kendini Gökyüzü Zehir Sedefi'nin bilincinden çekti.
Karanlığın içinde, genç kız hafifçe titriyordu.
Renkli gözleri Ölüler Diyarının Udumbara Çiçeği deniziyle çevriliydi. Morlara bürünmüştü, hatta gümüş uzun saçı biraz mor parlaklık kazanmıştı.
Sanki hızla ve endişeli bir şekilde bir şey bulmaya çalışıyordu ve bir şeyleri aramak istiyormuş gibi sürekli gözlerini kırpıyordu. Ama o anda, duymak istediği ses kulaklarında çaldı:
''You'er, kalkmalısın.'' Onun yanında otururken Yun Che hafif bir gülümseme verdi.
Genç kızın renkli gözleri, daha önce olduğu gibi göz kırpmadan ona baktı.
''Bu Ölüler Diyarının Udumbara Çiçeği'nin iyileşmende sana yardımcı olabileceğini düşündüm, bu yüzden birkaçını kopardım ve onları buraya getirdim.'' Yun Che devam etti. "Sakıncası olup olmadığını bilmiyordum.”
Genç kızın renkli gözleri biraz hareket etti. Ayağa kalktı ve hassas parmağını havaya vurdu. Sonrasında onu çevreleyen Ölüler Diyarının Udumbara Çiçekleri'nin yaprakları, Ölüler Diyarının Udumbara Çiçeği denizine geri dönmeden önce yavaşça havaya yükseldi. Yun Che şaşkınlıkla izlediği gibi kopardığı tüm çiçek yaprakları aslında saplarına kadar çekilmişti ve bir kez daha bir bütün haline gelerek Ölüler Diyarının Udumbara Çiçeğine dönüşmüştü.
Yun Che tam anlamıyla serseme dönmüştü.
Genç kız parmağını indirdi ve her şey bir kez daha sakinleşti. Sessizce ve itaatkar bir şekilde, Yun Che'nin önünde en güzel yeşimden yapılmış, güzelce oyulmuş bir porselen bebek gibi oturdu.
Ne ilk geldiğinde ne de şimdi kızın bakışları Yun Che'nin üzerinden ayrılmakta isteksizdi. Yun Che bu bakışın arkasındaki anlamı bilmiyordu ama ona karşı hissettiği samimiyeti hissediyordu. Bu, özellikle şu anda uyandığında doğruydu, onu bulmak için açıkça telaşlı bir şekilde davranmıştı.
Bu yerde çok yalnız olduğu için mi, yoksa diğer insanların yoldaşlığını istediği için miydi? Yoksa… Benim yüzümden miydi?
O aslında... Hong'er'i gerçekten geri çağırabilmiş miydi?
Siyah ışık, kılıç damgası ve Hong'er… Tamamen kaybolan kişi şimdi tamamen yenilenmişti.
Tam olarak neler oluyordu?
Onun kimliği, ona son kez verdiği karanlık tohum ve böyle bir dünyada var olma sebebi...
Varlığı her zaman gizemli ve tuhaf olmuştu. Onu çevreleyen çok fazla gizem ve muamma vardı, ama konuşamıyordu ve en temel ifade biçimlerini yapması bile son derece zordu, bu yüzden hiç cevap alamamıştı.
Yun Che'nin kesinlikle ikna olduğu bir şey olsa da...
Bu… Kesinlikle başlangıçta o ve Hong'er'in tam olarak aynı göründüğünü düşünmüştü, bu bir tesadüf değildi!
''You'er, Hong'er'i geri getirdiğin için teşekkür ederim.'' Yun Che çömeldi ve önündeki kıza baktı, ama ona minnettarlığını nasıl ifade etmesi gerektiğini bilmiyordu. Biraz düşündükten sonra ona bir soru sormaya karar verdi: “Kesinlikle Hong'er'i tanıyorsun... doğru mu?”
En son bu soruyu da sormuştu. Ama o ya da Hong'er olursa olsun, ikisi de hayır demişti.
Bu sefer...
You'er hala başını sallıyordu.
“..." Yun Che uzun bir süre sessizliğini korudu.
En son seferde, Hong'er ona sormadan dışarıya çıkmıştı ve aniden gözlerinin önünde ağlamaya başlamıştı. Bununla birlikte ona neden ağladığını bilmediğini ve kim olduğunu bilmediğini de söylemişti. Bu sefer siyah renkli kılıç işareti ve Hong'er'in dönüşü şüphesiz You'er'den kaynaklanmıştı, ama hala Hong'er'in kim olduğunu bilmiyordu.
Bunların hepsi, ikisinin anlamadığı bir tür içgüdü yüzünden olmuş olabilir miydi?
''Sorun değil, bu da iyi.'' Yun Che hafif bir gülümseme ile devam etti. ''Şu anda çok uzun bir süre uyudun, bu yüzden şimdi zayıf hissediyor olmalısın. Çok sevdiğin Ölüler Diyarının Udumbara Çiçeği denizinde iyi dinlenmelisin. Ruh bedenine kesinlikle zarar vermemelisin.”
O zamanlar Jasmine, bir ruh bedeninin bir kereden fazla hasar görmesi durumunda onu tamir etmenin gökleri ölçeklemekten daha zor olduğunu söylemişti.
“Geri dönme zamanım geldi.”
Bu sözleri söyledikten sonra genç kızı endişeyle elbiselerinin köşesine dokunmak için elini uzattığını gördü.
Yun Che'nin sesi onu teselli etmek için nazik bir hale geldi. ''Endişelenme, bundan sonra sık sık seni ziyaret edeceğim. Söz veriyorum, bir daha seni ziyaret ettiğimde son seferki kadar kısa sürmeyecek. Mnnn... Buna ne dersin? Bundan sonra her ay seni ziyarete geleceğim, tamam mı?”
(FN: Evet arkadaşlar bu ay bu salak yine ölecek belli oldu. 5 sene söz verdi tam döneceğinde öldü, şimdi 1 ay söz verdi. İnşallah bu sefer dirilemez.)
“...” You'er'in renkli gözleri kafasını çok nazik bir şekilde sallamadan önce ondan ayrılmak istemedi.
"Buradan ayrılamaman çok kötü. Aksi takdirde seni yanımda tutmak isterdim, böylece seninle her zaman ilgilenebilirdim.'' Yun Che elini uzattı ve onun yumuşak görüntüsüne dokundu. Bu sözler kalbinin en derinliklerinden geliyordu ve bu sadece o, Hong'er'i kurtardığı için değildi. Onu koruma hissi ve bundan daha fazlası olarak belirsiz bir yakınlık hissinden dolayı tarif edilemez bir duyguyu taşıyordu...
You'er'e veda ettikten sonra Yun Che karanlığın dünyasına doğru yeniden gitmeye başladı. Karanlığın dünyasını terk ettiği gibi Bulutun Sonu Uçurumundan çıktı ve bulutların yanından gelen ışık hüzmeleriyle buluştu.
Kaynak canavarlarının kükremeleri ve auraları onu selamladığı gibi bu selamlamaya zayıf kan kokusu da eşlik etti.
Azur Bulut Kıtası belki de Bulutun Sonu Uçurumundan çok daha korkunçtu.
Yun Che hemen ayrılmadı. İlahi duyusunu serbest bıraktı ve her yöne doğru süpürmesine izin verdi. Uzun bir sessizlik döneminden sonra gökyüzüne doğru ilerlerken etrafında beyaz kaynak enerjisini yoğunlaştırıyordu.
''Usta, burayı da arındaracak mısınız?'' He Ling bunu sorduğunda sesi huzursuzluk ile doluydu. Çünkü ışık kaynak enerjisinin eşsiz gücünü açığa çıkarmanın gerektireceği riski biliyordu. Yine de burada Tanrı Aleminden gelecek herhangi birinin olması son derece düşüktü ve Yun Che'nin şu anki statüsü göz önüne alındığında sonuçlar kesinlikle şiddetli olurdu. Sonuç olarak, olası riskleri almayı bile düşünmemeliydi.
''Sonuçta bu yerde bir ömür geçirdim...'' Yun Che sakince devam etti. "Bu yere gerçekten hiç bağlanmasamda boş yere oturup hiçbir şey yapmayacak değilim.”
"Endişelenme, gücümün yarıçapını küçülteceğim ve bu yeri parça parça temizleyeceğim. Bu sorunun kökünü çözemeyecek ve bu barış ortamını çok uzun bir süre koruyamayacak olsa da bu, Azure Bulut Kıtası için yapacağım en son şey olarak düşünülebilir.”
Bu sözleri söylediği gibi ışık kaynak enerjisi halihazırda bedeninden akıyordu ve bir felaket bölgesine dönüşmüş olan bu kıtaya dökülüyordu.
Dediği gibi, saflaştırma yarıçapını küçültmek için elinden gelenin en iyisini yapmaya çalıştı ve ilahi aurasını ya da çok yoğun olarak ışık kaynak enerjisini serbest bırakmadı. Havada ışınlandı ve tüm Azure Bulut Kıtası üzerinde ışık kaynak enerjisini dağıtmadan önce onlarca kez aynı şeyi yaptı.
Bu aynı zamanda Azure Bulut Kıtasını çevreleyen denizleri de içeriyordu.
Bütün bunları yapmayı bitirdikten sonra, Yun Che'nin kalbi çok daha rahat hissetti. Bu, yıllar önce bu yerde uğradığı kan borcunun çoğunu geri ödemesi olarak düşünülebilirdi.
Her ne kadar... Azure Bulut Kıtasının zaman döngüsü, Samsara Aynası yüzünden çarpık olsa da, bu “kan borçları” da “henüz gerçekleşmemiş”şeyler haline geldikçe silinmişti. Ama sadece Azure Bulut Kıtası için silinmişlerdi. Yun Che'nin kalbinden asla silinemeyecek bir şeydi.
Kaynak canavarların kükremesi açıkça daha zayıflamış ve havada titreşen şeytani enerji de açıkça gerilemişti. Yun Che bugünden sonra Azure Bulut Kıtasına neler olacağını kestiremiyordu. Ancak bir dahaki sefere You'er'i ziyarete geldiğinde bir kez daha bu bölgeyi temizleyebilirdi.
Bütün bunları yaptıktan sonra Yun Che batıya döndü ve burayı terk etmeye hazırlandı.