2020 g dahil için RF CCS aşağıdakilere sahip olmalıdır:
PAK FA - 12 adet. Bunlar birliklerdeki deneme operasyonları için makineler olacaklar, bu yüzden onları toplam miktarda göz önünde bulundurmaya değmez.
Su-35C - 98 makineler geçicidir. 48 makineleri için sözleşme şimdiden yapıldı, şimdi ikincisi 50 uçağında 2020'in sonuna kadar yürütülüyor.
Su-30 M2 / CM - söylentilere göre, 180 makinelerine 2020 getirilmesi planlanmaktadır.
Su-33 - açık değil, 14 makinelerini bırakalım.
Su-27 CM / CM3 - 61 makine. Genel olarak, başlangıçta en az 100 makinelerinin yükseltileceğini, ancak son zamanlarda Su-27CM3 hakkında bir şey duyulmadığını söylediler. Belki de program minimize edilmiştir?
MiG-35 - 30 makineler
MiG-29MT - 44 makineler
MiG-29UBT - 8 makineler
MiG-29KR - 19 makineler
MiG-29KUBR - 4 makineler
MiG-31 - 113, 2020'e yükseltildi.
Ek olarak, tahmini sayıda yükseltilmemiş araç, Rus Hava Kuvvetleri'nin bir parçası olarak kalacaktır: 78 Su-27, 69 MiG-31 ve 120 MiG-29.
Ön havacılık gelince, o zaman her şey daha karmaşık:
Su-34 - 124, 2020 g makinelerine işliyor, ancak sayılarının daha da artması olası. Şu anda yılda 16-18'te üretildikleri göz önüne alındığında, uçak sayısını uçak 142'e getirmek oldukça mümkündür. Yani biz sayarız.
Su-24 - 0 makineler. Ne yazık ki, mevcut planlara göre, Su-24 - 2020 g, Hava Kuvvetleri bileşiminden tamamen yazılmalıdır. Öte yandan, uluslararası durumun ağırlaştırılması durumunda, bu karar yeniden gözden geçirilebilir. Evet, ve aslında, çekilme konusunda bir karar verilmesi durumunda bile, yükseltilmiş Su-24'in mothballed ve tahrip edilmeyeceği varsayılabilir. 24 makinelerinde mevcut Su-120 sayısının yaklaşık yarısını saflarda bırakın.
Su-25 - en fazla 200 makine olabilir.
Tu-22М3М - 30 makinelerinin modernizasyonu planlanmaktadır. Açıkçası, bunlar uzun menzilli füze taşıyan havacılık uçakları ve taktik değil, taktik havacılık görevlerini çözmek için yüksek bir olasılık derecesine sahip olacaklardır, bu yüzden burada dikkate alacağız.
Elbette, teorik olarak stratejik olmayan işlevleri yerine getirebilecek Tu-95 ve Tu-160 de var, ancak pratikte NATO ile bir çelişki durumunda bu rolü oynaması muhtemel değil.
Böylece saydık:
Savaşçıları - 458 adet.
Interceptors - 113 adet
Taktik bombardıman uçağı - 262 adet.
Uzun menzilli füze gemileri - 30 adet.
Sonuçta, 863'in yeni veya yükseltilmiş uçağı ve buna ek olarak, 267'in yükseltilmemiş savaşçıları ve önleyicileri ve 200 saldırı uçağı - tüm 1 330 makineleri.
Tüm bu makinelerin aynı anda havaya çıkamayacağı açıktır, çünkü bakım ve onarım ihtiyacı iptal edilmemiştir. Ancak bugün bahçede 90 yok, bu yüzden herhangi bir zamanda savaşa hazır olmayan uçak sayısının makul sınırlar içinde olacağını güvenle söyleyebiliriz.
Peki ya rakiplerimiz? İlk önce NATO’nun Avrupa ülkeleri hesapla
Almanya. Resmen, bugün Hava Kuvvetleri 125 Eurofighters ve 93 Tornado sayıları. Aslında - 55 "Eurofighter" ve 29 "Tornado" ile savaş görevlerini gerçekleştirebiliyor. Genel olarak, Almanya, 180 Eurofighters satın almayı planladı, ancak 2020 g için ne kadar süre ve "kanatta" olacak? O zamana kadar bir zamanlar güçlü olan Hava Kuvvetlerinin en az yüz adet savaşa hazır ya da şu anki uçak onarımını yapması muhtemel değildir.
Fransa. 167 "Mirage-2000" çeşitli değişikliklerden, yaklaşık olarak 115 "Rafale" Hava Kuvvetlerinde 2020 g ve 44 "Rafale" e. Toplam - 326 uçağı. Büyük bir güç gibi görünüyor, ancak yalnızca bu sayıdaki savaşçılar uçağın% 40'i kadar.
İngiltere - 141 Eurofighter (toplam 232 sipariş edildi), 76 Tornado. Eurofighter'ın teslimat programı yazar tarafından bilinmiyor, örneğin, 160 makineleri için - toplam 236 uçakları olacak. Ancak, savaşa hazır uçaklarla olan durumun Fransa veya Almanya'dan daha iyi olduğuna inanmak için hiçbir neden yok.
İtalya - 83 "Eurofighter", 68 "Tornado" avcı-bombardıman, 82 hafif saldırı uçağı AMX ACOL ve AMX-T ACOL versiyonunda
İspanya - 86 F-18 ve 61 Eurofighter.
Yunanistan - 156 F-16, 22 - Mirage-2000, 34 "Phantom II" ve 34 saldırı uçağı "Corsair"
Türkiye –260 F-16 çeşitli (oldukça modern dahil) değişiklikler, 51 “Phantom II”, 35 oldies F-5
Norveç - 57 oldukça eski F-16.
Hollanda - 63 eski F-16.
Belçika - 68 eski F-16
Danimarka - Mevcut X-NUMX eski F-30, 16'e yazılmalıdır g.
Portekiz - 30 eski F-16
Macaristan ve Çek Cumhuriyeti - 12 Swedish SAAB'de, toplamda - 24
Bulgaristan - 15 MiG-29 ve 14 Su-25
Romanya - 12 F-16 ve 36 MiG-21
Slovakya - 12 MiG-29
Hırvatistan - 16 MiG-21
Polonya - 48 F-16. MiG-29 ve Su-22 da var, ancak Hava Kuvvetleri'nden çıkarılmış gibi görünüyorlar.
Ve hepsi, sonuçta, 2'ten daha az olmayan (çok daha fazlası) zaten çok eski araba olan 177 814 uçağı.
2 177, 1 330'ten belirgin şekilde daha büyük olduğu için, Avrupa ülkelerinin Hava Kuvvetleri - NATO üyeleri, Rusya Federasyonu Uzay Kuvvetleri'nden çok daha güçlü görünüyor. Ama biraz daha derine inersen, o zaman her şey tamamen kolay olmaz.
Birincisi, elbette, sağlıklı makinelerin toplam sayıdaki yüzdesidir. Ne yazık ki, Rus Hava Kuvvetleri'nin yeni uçakları için bu rakam yazar tarafından bilinmiyor. Aynı zamanda, F-15 ve F-16 uçaklarının hazırlık seviyelerinin toplam sayının% 71-74 olduğu ve ABD-10 saldırı uçaklarının% 77 bile olsa ve bugün daha kötü olduğuna inanmak için hiçbir neden olmadığı USAF verileri var.
RF VKS'nin sağlığının% 'nünün% 70 düzeyinde olduğunu varsayalım. Aynı zamanda, en modern uçaklarla donatılan en güçlü Avrupa hava kuvvetlerinin sahipleri - Almanya, İngiltere, Fransa -% 40 civarında oldukça düşük hizmet oranlarına sahiptir.
İlginç görünüyor. Rusya Federasyonu'ndaki en modern uçakların (Su-35 / 30, MiG-35 / 29СМТ / К) tahmin edilen toplam sayısını karşılaştırırsak, yükseltilmiş MiG-31BM dikkate alınmadan bile, en yeni NATO makineleriyle 2020 makineleri hakkında olması gereken (383 "Eurofighter" maksimum, artı 440 "Rafale" ve tümü - 159 makineleri), Avrupa NATO ülkelerinin bir buçuktan fazla avantaj sağladığı ortaya çıktı. Ancak, savaşa hazır makinelerin sayısını karşılaştırırsak (Rusya Federasyonu video konferansı için% 599 ve NATO için% 70 gibi), o zaman 50'e karşı 268 elde ederiz, yani. neredeyse parite.
Avrupa’daki NATO ülkelerinde ortalama sağlıklı otomobil yüzdesinin 50-55% X’e göre 70-75% RF’yi geçmediğini varsayarsak, o zaman savaşa hazır uçakların oranı 1-088 - 1’un 197’un 931’u NATO asgari düzeydedir.
Ama hepsi bu kadar değil. Ne de olsa, uçak sahibi olmak yeterli değil, aynı zamanda kontrol edilmeleri gerekiyor. Ve eğer Rus Havacılık ve Uzay Kuvvetleri tek bir komuta bağlıysa ve çatışmanın en başından itibaren tek bir bütün olarak hareket edebiliyorsa, o zaman Avrupalı NATO üyelerinin Hava Kuvvetleri (19 (!) Ülkelerinin Hava Kuvvetlerini listeledik) hiçbir şeyi temsil etmiyor. Ancak bu çok önemlidir. Tabii ki, NATO ülkeleri hava kuvvetleri konusunda ortak eğitim yürütüyorlar, ancak bir ülkenin hava gücü çerçevesinde mümkün olan havacılık koordinasyonunu ve etkileşimini sağlamak için yeterince yoğun ve büyük olmaları muhtemel değil.
NATO pilotlarının eğitiminin çok heterojen olduğunu da hatırlayın. Yazar, bu konuda kesin bir veriye sahip değildir, ancak Türkçe veya Bulgarca pilotların hazırlanması Fransızca ya da İngilizce'ye neredeyse eşdeğer değildir.
Ayrıca, NATO’nun kendi ülkelerindeki ilişkilerini de dikkate almalıdır. Ciddi bir yerel ihtilaf durumunda, NATO’nun Avrupa ülkelerinin savaşa yekpare bir güç olarak gireceğine inanmak o kadar kolay değil. Türkiye'nin çıkarları için son kan damlasına kadar savaşan Yunanistan'ın silahlı kuvvetlerini hayal etmek kolay değil.
Yine de, çatışmaya katılan ülkelerin bile, tüm uçaklarını savaşa atmasını beklemek son derece zor. Örneğin, Doğu Avrupa'da, büyük çaplı bir çatışmada, ne İngiltere ne de Fransa’nın, hava kuvvetlerinin tüm gücünü savaşa harcayacağından ve kendilerini “sınırlı bir koşul” göndermeyle sınırlayacağından emin değiliz. Tabii ki, Rusya da aynı soruna sahiptir, çünkü Uzak Doğu’yu ve güney sınırlarını tam olarak ortaya çıkarmak imkansızdır, ancak Rusya Federasyonu’nu herhangi bir çatışmaya sokabilecek toplam savaşa hazır havacılık sayısının yüzdesi, Avrupa’nınkinden daha yüksek olabilir. NATO ülkeleri
Lojistik konular. Hayır, elbette, Avrupa havaalanı ağı çok büyük ve sert yüzeye sahip 1800'in üzerinde havaalanı var. Fakat gerçek şu ki, Soğuk Savaş'ın sona ermesinden sonra Avrupalılar, askeri güçlerinden çok tasarruf ediyorlar ve bu da Doğu Avrupa’ya daha yakın olmak için hava kuvvetlerinin gücünü konsantre etmeye çalıştıklarında kendileri için bazı sorunlar yaratacak. Rusya Federasyonu böyle bir sıkıntı yaşamamıştı, ancak bir ülke içinde onlarla başa çıkmak daha kolay.
Yukarıdakilerin hepsi, Avrupa Birliği ülkelerinin Rusya Federasyonu'ndaki havasındaki üstünlüğüne rağmen, aniden ortaya çıkan bir ihtilaftaki gerçek güç dengesinin, kâğıt üzerinde göründüğü kadar parlak olmadığı ortaya çıkmaktadır.
Ve eğer hava kuvvetlerinin sınırlarını aşarsanız ve hava savunması gibi önemli bir faktörü hatırlarsanız?
Rusya Federasyonu'nun silahlı kuvvetleri, Avrupa NATO ülkelerininkinden çok daha yüksek bir kara savunmasına sahiptir. NATO’nun kesinlikle hiçbir kara savunma bileşeni olmadığı, ancak daha önce
Soğuk Savaş, geleneksel olarak havadaki üstünlüklerine güvendiler. Ve SSCB çöktü ve askeri bütçeler Avrupa'nın her yerinde kesilmeye başladıktan sonra elbette, hava savunma varlıklarının geliştirilmesi ve güncellenmesinden büyük ölçüde tasarruf ettiler. NATO’nun o zaman aynı hava savunma sisteminin yeni sürümlerine ihtiyacı var mıydı? "Harika" 90-lerde, birdenbire Rusya Federasyonu ile askeri bir çatışma yaşandıysa, soru Rus Hava Kuvvetlerinin nasıl kırılacağı değil, bunların nasıl bulunacağıydı.
Ancak, herhangi bir silahsızlanma politikası yalnızca düşmanın daha da zayıf olduğu durumlarda iyidir ve aniden büyümeye başlarsa, o zaman ... Tabii ki, ne kadar güçlü olursa olsun, modern Hava Kuvvetlerine karşı koyamaz. Ancak ülkenin dengeli silahlı kuvvetlerinin bileşenlerinden biri olarak, düşman uçaklarının hareketlerini büyük ölçüde karmaşıklaştırabilir ve ciddi şekilde kayıplarını artırabilir.
Yakın zamana kadar NATO havacılığının taktik kontrol, füze konusunda belli bir üstünlüğü vardı silah ve elektronik savaş ekipmanı ve ek olarak - pilotların eğitiminde. Ancak GPV 2011-2020'de iyi bilinmektedir. birliklerin komuta ve komuta ve kontrolü konularına çok dikkat edildi, bu yüzden bu konuda eşitleme yapmazsak, en azından birikmiş iş yükünü azaltabileceğimize güvenebiliriz. Füze silahları açısından durum da yavaş yavaş dengeleniyor, örneğin 2020 yılına kadar askerlerin dikkate değer bir miktarda RVV-SD beklemesini beklemeliyiz. EW fonlarına gelince, buradaki gecikme tamamen ortadan kaldırıldı ve büyük olasılıkla şimdi NATO'nun yetiştiğini varsayabiliriz. Çatışma eğitimi konusunda, durum da önemli ölçüde iyileşti - sadece Rus Havacılık Kuvvetleri eğitim için önemli ölçüde daha fazla kaynak harcamayı değil, aynı zamanda Suriye'deki savaş birçok pilotun savaş deneyimi kazanmasına izin verdi. Tabii ki “barmalei” Hava Kuvvetleri için ciddi bir rakip olmasa da, en azından, “savaş koşullarına yakın tatbikatlardan” bahsedilebilir.
Yukarıda belirtilenler ışığında, bu makalenin yazarı, Rusya Federasyonu Hava Kuvvetlerinin (yeterli sayıda eğitimli pilotla) çok yakın gelecekte yalnızca Avrupa NATO ülkelerinin Hava Kuvvetleri ile eşlik edemeyeceği, hatta ilk aşamada hava üstünlüğü kazanma şansının da yüksek olacağı sonucuna varabilir. varsayımsal askeri çatışma.
Elbette, tüm bunlar ABD Hava Kuvvetlerini hatırladığımız zamana kadar geçerlidir. ABD Hava Kuvvetleri, 35 g'de olduğu gibi yarı yetenekli bir durumda kalacak olan F-2020'i dikkate almadan bile olsa, ABD Hava Kuvvetleri, 1 560 savaşçılarına (184 F-22; 449 F-15 ve 957 F-16; 398 F-287 ve 10 F-111; ve 8 A-247 ve 18 AV-131 dahil olmak üzere 8 saldırı uçağı. Ve bu 867 F-18 ve 3203 AV-XNUMX in Marine Corps Havacılık ve XNUMX F-XNUMX taşıyıcı tabanlı havacılık sayılmaz. Birleşik Devletler, XNUMX taktik uçağını elinde bulunduruyor ve ABD'nin hava gücü açısından belki de Avrupa ülkelerini NATO ve Rusya Havacılık ve Uzay Kuvvetleri'ni geçiyor.
Böylece, Birleşik Devletlerin havadaki ezici bir üstünlüğüne sahip olduğunu söyleyebiliriz. Ama ... çok akıllı bir atasözünün dediği gibi: “Eğer tabancanız ulaşabileceğinizden bir milimetre uzanıyorsa, o zaman bir tabancanız yok”.
Şu anda ABD, nakliye ve keşif uçağı sayılmamak üzere F-136 ve F-15 savaş uçaklarını Avrupa 16 üslerinde kullandı. Bu hava grubu, Avrupa'daki güç dengesini temelden etkileyemez. Hava üstünlüğünün sağlanması, ABD hava kuvvetlerinin ABD topraklarından Avrupa'ya transferinin hızına bağlı olacaktır.
Öyle gözüküyordu, ama bunun nesi yanlış? Doldum, dümene oturdum ve Atlantik'in üzerinde uçtum ... Ama bu sadece üçüncü sınıf aksiyon filmlerinde oluyor. En iddiasız savaş uçakları bile bir saatlik uçuş için 25 çalışma saatleri oranında bakım gerektirir. İnsanlara ihtiyacımız var, donanıma ihtiyacımız var, üzerinde uçan kanatların konuşlandırılacağı hava limanlarının örtülmesine ihtiyacımız var, yakıta, cephaneye ve çok daha fazlasına ihtiyacımız var. Ve sorun şu ki, Avrupa’daki Amerikalılar şu an buna sahip değil. Ve bir şekilde sağlıklı makinelerin yüzdesini% 40-50 seviyesinde koruyan Avrupalılar da yok. Ve bunların hepsini ABD’den Avrupa’ya sunmak, göründüğü kadar basit bir mesele değil.
"Çöl Kalkanı" işlemini hatırlayın
Taşımacılık Ağustos 1990 g'nin başından Ocak ortasına kadar devam etti 1991 729 taktik uçak ve 190 deniz piyade uçağı konuşlandırıldı ve 900 yer tabanlı taktik havacılık uçağı (729 + 190 = 919 uçaklarının bir kısmı, denizin "Harrier" kısmı) piyade amfibi gemilerin güvertelerinden) ve 5 bölümlerinin yanı sıra, 4 teçhizatları ve 1'in kara kuvvetleri ve denizciler tarafından ayrı ayrı alay edilmesi. “Çölde Fırtına” nın başlangıcında, bu şart bir ay süren savaş için gerekli tüm malzemelerle sağlandı. Bu şüphesiz olağanüstü bir sonuçtur. Ancak bu grubun oluşturulması beş aydan uzun sürdü - transferler 7 Ağustos 1990 g'den 17 Ocak 1991 g'ye yapıldı!
Tabii ki, sadece havacılığın transferinden değil, aynı zamanda büyük kara kuvvetleri birliklerinden de bahsediyoruz, ancak büyük ölçekli bir çatışma durumunda, bu kara kuvvetlerine kıtada Amerika Birleşik Devletleri tarafından çok ihtiyaç duyulacak. Gerçek şu ki, Avrupa NATO ülkelerinin kara kuvvetleriyle Hava Kuvvetleri ile hemen hemen aynı sorunu var - kağıt üzerinde çok fazla görünüyor, ancak doğru yere konsantre oluncaya kadar savaş üç kattan fazla sürecek. Bir zamanlar müthiş olan Bundeswehr'in bugün sadece 95 savaşa hazır üç bölümü olan durumundan bahsetmiştik. tanklar... Fransa'nın üç özel harekat kuvvetleri alayından oluşan iki zırhlı tümeni ve ayrıca bir yabancı lejyon var, ancak ani bir çatışma durumunda Tahiti, Cibuti ve benzeri yerlerden parçalarını çıkarmak çok sorunlu olacak. İtalya'nın üç bölümü vardır, iki (ve birkaç tugay) - Büyük Britanya ... Toplamda, Avrupa NATO ülkeleri XNUMX. yüzyılın standartlarına göre çok etkileyici kara kuvvetlerine sahiptir, ancak yalnızca tek bir şartla - eğer hepsi tek bir yerde toplanırsa ve bununla birlikte ani bir askeri durumda çatışmalar çok büyük sorunlar olacaktır.
Yukarıdaki nedenler doğruysa, öngörülebilir gelecekte, Rusya Federasyonu ani bir büyük çaplı çatışma durumunda NATO ile havada parite sağlayabilir. Ve ABD'yi haftalar bile değil, askeri hava üstünlüğünün farkına varmak aylar alacaktır. Çatışmadan önce uzun (birkaç ay) bir ilişkilerin şiddetlenmesi döneminden önce gelmesi başka bir şeydir; bu durumda, savaş NATO’nun havadaki avantajının yarısı hatta iki katı ile başlayabilir.
Devam edecek ...