Charlie Gao'nun yerli silah türlerini o kadar iyi görmesi inanılmazdır ki, onun görüşüne göre dünyamızın dışında bir yerde kullanılabilirler. Buna rağmen, Amerikan uzmanının kötü bir silah olarak gördüğü şeyin ne olduğunu ve makalede anlatıldığı gibi korkunç olup olmadığını görmek gereksiz olmayacaktır.
Muhtemelen, Rusya'nın en kötü tabancaları listesinin başında uzmanın Makarov tabancası ve TT hakkında olumlu bir cevap vermesiyle başlamalıyız. Gurur duymak, ama bu bizi şaşırtmayacak, tarafsızlığı korumaya çalışacağız ve gerçekten önerilen vatandaş Gao'dan bir şey kötüyse, o zaman öyle kalacaktır.
Silah OTs-23 "Dart"
Birincisi, bir Amerikan uzmanının geniş halkalarda en ünlü olanı değil, ateşli silahlarla ilgilenenlerin tanıdığı bir tabancası var. Bu silah, 90'lerin ortasında, tasarımcı Stechkin, Balzer ve Zinchenko tarafından geliştirildi. Geliştirme, halen hizmette olan Stechkin otomatik tabancasının yerine Rusya İçişleri Bakanlığı tarafından başlatıldı.
Charlie Gao bu silahı aynı anda birkaç yönden hareketsiz olarak işaretler. İlk önce, uzman yaklaşık bir kilogram ağırlıktan bahsediyor (aslında, kartuşsuz 850 gram). İkincisi, uzman etkisiz 5,45х18 mühimmatı ile karıştırılır, ancak 9x18PM ile karşılaştırıldığında üç delici silahla otomatik ateşleme olasılığı ile karşılaştırıldığında yüksek bir delme etkisi kaydedilmiştir.
Muhtemelen ergonomi, taşıma ve uygulama kolaylığı ile başlamak gerekir. Evet, modern standartlara göre silah ağırdır ve içinde tasarımcı zevkleri yoktur. Ancak içinde sigorta anahtarının normal konumu ve depoyu emniyet braketinin tabanından çıkarmak için oldukça uygun bir kaydırıcı bulunur. Silah küçük değildir - uzunluğu 195 milimetreye eşittir, ancak sonuçta, OTs-23'i yapması planlanan Stechkin silahı da çocuk olmaktan uzaktır. Silahlardaki güzellik elbette iyidir, ancak güvenilirlik hala önce gelir, ancak OTs-23 tabanca hakkında hiçbir şikayeti yoktu.
Silahın belirli şartlar için yaratıldığı da göz önünde bulundurulmalıdır, ancak tabancaya yönelik şartların sonunda almak istediklerine aykırı olması, tüm tasarımcıların suçunda değildi. Sonuç olarak, 24x5,45 kartuşunun 18 magazin kapasitesine sahip büyük ve nispeten ağır bir tabanca olmasına rağmen güvenilir bir silahımız var ve silah da kısa sürede üç turda nasıl ateşleneceğini biliyor.
Bu kötü bir silah mı? Charlie Gao'ya göre, evet, ama şahsen bana, bu durumda kötü olan silah değil, içinde kullanılan mühimmat olduğu görünüyor. Bu bile değil. Mühimmat fena değil, ancak bu durumda yanlış niş içinde kullanıldı.
Gerçekten de, askeri silahlar için olan kartuş 5,45х18'in kullanımı azdır. Beğenin veya beğenmeyin, ancak merminin kinetik enerjisi, vurulduğunda en azından bazı önemli durma etkisi için çok küçüktür. Örneğin, aynı Five-Seven tabanca cephanesiyle yabancı modeller ile karşılaştırırsak, yerli cephanenin her bakımdan kaybettiği açıktır. Tam teşekküllü cephaneye kıyasla yumuşak dokulara girdiğinde merminin bir şekilde farklı davranacağı varsayımı açıkça haklı değildir ve OC-23'tan ardışık üç isabetin bile bir vuruş 9х19 ile etkin bir şekilde karşılaştırılması muhtemel değildir. Aynı sebepten dolayı, bu kartuş için küçük çaplı tabancalar, örneğin tanınmış PSM bile, kendini savunmaktan ziyade, rahatlama için bir silahtır.
Antonina Dmitrievna Denisova'nın bu mühimmat üzerinde çalışma sürecinde, uzun süre ve düşük stabilizasyon nedeniyle, küçük kalibreli bir merminin, bazı durumlarda karşılaştırılabilir olan, çarptığında önemli hasarlara yol açabileceği sonucuna varıldığına rağmen, birçok çalışma yapıldı. 9x18PM mermi, kimse böyle bir etkisi garanti etmeyi taahhüt etmiyor. Başka bir deyişle, düşmanın güvenceli yenilgisi, verilen mühimmatla gerçek bir sistematik fenomenden ziyade şans iradesidir. Bu mühimmatın OZ-23 tabancada kullanılması durumunda, bu olasılık üç kartuşun kesilmesiyle ateş edildiğinde artar, ancak bu durumda garanti edilen bir yenilgi değildir. En yaygın ve genel olarak kabul görmüş etkili kartuşların bile, düşmanın güvenli bir yenilgisini garanti edemeyeceği, sadece ölümcül mermi yaralarının istatistiklerine baktıklarını belirtmekte fayda var. Bir adam bazen çok inatçı bir yaratıktır. Fakat elbette hepsi bu, 5,45х18 kartuşunu haklı çıkaran bahaneler.
Objektif olmak gerekirse, şu anda bu kartuş atış eğitiminin ilk aşaması için, ödül silahları için mühimmat, vb. İçin ideal olacaktır, ancak hizmet silahları için değil, daha fazlası için de savaş silahları için.
Fakat Charlie Gao'nun OZ-23 tabancasının Rusya'da geliştirilen en kötü kısa namlulu silahlardan biri olduğu görüşüne geri dönelim. Yukarıda belirtildiği gibi, başarısız bir kartuş etrafında tasarlandığı için tabancanın kendisi hiçbir şekilde suçlanmamaktadır. Silahın tasarımı sadece güvenilir değil, aynı zamanda ilginç değil, çünkü çok sıradışı çözümleri var. Örneğin, otomatik tabanca, serbest bir kapıya sahip şemaya göre inşa edilmiştir, ancak çok az kişi geri döndüğünüzde, harcanan kasayı çıkardıktan sonra, panjurun frenlenmesinin sadece geri dönüş yayının sertliği ile değil aynı zamanda namlunun kütlesi ile de yapıldığını bilir. onunla birlikte hareket etmeye başlar. Bu, çekim sırasında çok yumuşak bir geri dönüş sağlar; bu, özellikle çekim patlamaları sırasında ortaya çıkan yangın hızının, dakikada 1800 turuna ulaştığı ve hatta 5,45 x18 ile bile oldukça belirgin olabileceği gerçeği göz önüne alındığında, çok önemlidir. Bu çözüm aynı zamanda silahın genel güvenilirliğini ve dayanıklılığını etkileyen silahın çerçevesine yükü eşit bir şekilde dağıtmanıza olanak tanır, çünkü uç noktalarda kayar grubun maksimum hareket hızına sahip değildir.
Bana göre Dart tabancası tasarımdaki güvenilirlik ve teknik çözümlerin kombinasyonu açısından mükemmel bir silah. Daha güçlü mühimmat için yabancı üreticilerin ürünleriyle karşılaştırmak, ancak küçük kalibreli bir şekilde yanlış. Belki de yanlış yönde tartışırım, ama bence, kötü bir tabanca ateş edildiğinde ateş etmeyen veya dağılmayan bir silahtır. Bu durumda, silah OTs-23, savaş veya servis kullanımı için uygun olmayabilir, ancak eğlenceli bir çekim için mükemmeldir ve Sovyet silah ustaları tarafından geliştirilen en kötü silah olamaz.
Tabanca M1895 Nagant
Kısa namlulu silahların en kötü yerli versiyonları listesinde ikinci sırada, Nagan kardeşlerin Belçika tabancası beklenmedik bir şekilde duruyor. Bu silahın Charlie Gao listesine nasıl girdiği genellikle anlaşılmaz. Uzmanın kendisi, geliştirildiği sırada silahın çok iyi olduğunu kabul ediyor ve bu tabanca Gao'nun temel dezavantajı, bu tabancanın, 30'lere kadar Sovyet Ordusu ile hizmette olduğu gerçeğini ortaya koyuyor. Bu mantıkla, Amerikan Colt M1911'in genellikle ölü bir silah olduğunu söyleyebiliriz (hiçbir şekilde John Moses Browning'in hatırasına hakaret etmiyor, ancak Charlie Gao'nun sonuçlarının saçmalığını).
Evet, gerçekten de M1895 revolver'ın, uzman tarafından belirtilen ağır iniş ve tek bir kartuşla yeniden yükleme yapma olasılığı gibi birçok dezavantajı vardı. Ancak, bir saniye için, iki dünya savaşında yer alan silahlardan, yazılan silahlardan bahsediyoruz. tarihve beklenmedik şekilde Rusya'da üretilen en kötü tabancalarla ikinci sırada duruyor.
Unutma, bu revolver, Sovyet ordusunun bir süredir “sessiz” ateşli silahı var olmasını sağlayan bir özellik taşıdığını da unutmayın. Bildiğiniz gibi, M1895 tabancasının tamburu, tamburun içinde öne çıktığında, silahın namlusunda ilerleyerek, kartuş tasarımı ile birlikte, namlu ile tambur haznesi arasında toz gazlarının sızmasını önler. Mitya kardeşler, M1895 tabanca için, silahı ateşlendiğinde olabildiğince sessiz kılan sessiz bir cihaz geliştirdi, çünkü barut gazlarının PBS'den akan yumuşak akışı ve tetikleyicinin etkisinden başka bir şey duyulmadı. Britanyalılar bu tür silahların yaratılmasına yalnızca İkinci Dünya Savaşı'nın ortasında, Sovyetler Birliği'nde zaten sahipti ve İngiliz gelişiminin ilk versiyonlarına kıyasla çok daha etkiliydi.
Genel olarak, Nagant kardeşlerin M1895 tabancasına ilişkin Amerikan silah uzmanının düşünce hattı benim için tamamen anlaşılmaz.
P-96 tabanca
En kötü yerli tabancaların tepesinde üçüncü sırada yer alan Charlie Gao'nun tabancası П-96 ve türevleri bulunuyor. Bu silahın, 9х17 için hazırladığı servis versiyonunda yaygınlaştığı ve bununla birlikte birçok olumsuz eleştiriden dolayı, Amerikan uzmanının ifadesi oldukça haklı görünebilir, ancak şunu anlayalım.
Bu silah, silahın kısa strokuyla otomasyon şemasına göre inşa edilirken, namlu 30 derecelerini döndürürken namlu deliği kilitlenir. Otomatiğin aynı çalışma şekli, 9x18 ve 9x17 kartuşları için nispeten zayıf mühimmatlı silahlarda da korunmaktadır; bu, silah kirliyse ve düşük kaliteli kartuşlar kullanılırsa, ateşleme sırasında gecikmelere yol açabilir. Bu silahı ne kadar haklılaştırmak istersiniz, ancak serbest deklanşörün iyi olacağı daha karmaşık bir otomasyon sisteminin korunması, eksi olmasa bile, en azından gariptir, özellikle de silahın güvenilirliğini etkiler. Bununla birlikte, uygun bakım ve normal kartuşların kullanımı ile bu tür problemler gözlenmez.
Düşük silah kaynağı, 9x19 için hazneli tabanca versiyonunda bulundu. Bir kimse bu durumda Elena Malysheva'nın sözlerinin bu norm olduğunu söyleyemez, ancak böyle bir namluyu kilitleme sisteminin hem malzemelerin kalitesi hem de işlemlerinin kalitesi için özel talepler doğurduğunu anlamak için bir tasarımcı olması gerekmez. Ek olarak, benzer bir delik kilitleme sistemi, tozlu koşullarda silah kullanıldığında kirlenmeye karşı hassastır. Bununla birlikte, bu, namluyu döndürerek kilitlendiğinde namluya kısa stroklu bir otomasyonun tabanca tasarımında kabul edilemez olduğu anlamına gelmez. Bu tür yapıların oldukça başarılı bir şekilde uygulanmasına dair pek çok örnek vardır; bu, herhangi bir şekilde veya diğer tüm olumsuz yanları en aza indirgemenin mümkün olduğu halde, gövdenin hareket etmesinin avantajlarını bozulmadan korur. Yerli tabancalardan, böyle bir örnek, bir miktar gerginlikle tabancadaki hatalar üzerine yapılan çalışma olarak adlandırılabilecek GSH-18 olabilir.
P-96 tabancadaki ikinci negatif nokta tetik tasarımının bir özelliğidir. Ne yazık ki, bu silahla şahsen, hatta hizmet versiyonunda bile tanımak mümkün değildi, ancak, tabanca tasarımının açıklamasından açıkça anlaşıldığı gibi, tetik mekanizması biraz belirgindir. Spesifiklik, dişlinin, deklanşör kasasının 10 milimetre etrafındaki uç noktaya tamamen geri çekilmesine izin vermemesi gerçeğinde yatmaktadır.
Bu, böyle bir silahın sahibi için ne anlama geliyor? Bu, bölmedeki sıkışmış kartuş kutusunun veya kartuşun, kapak cıvatasının normal hareketi ile çıkarılabileceği, ancak davulcunun yalnızca tetiğe basıldığında kaldıracağı kaldırarak kaldırabildiği ve kapak-deklanşöre tamamen geri çekilme olanağı sağladığı anlamına gelir. Diğer bir deyişle, odaya bir kartuş göndermek için, tetiği çekmeniz, cıvata muhafazasını geri çekmeniz, cıvata muhafazasını serbest bırakmanız gerekir ve davulcunun üzerinde durmazsa, tetiği serbest bırakacaksınız ve sonra bundan sonra bir atış yapabilirsin. Deklanşör kasasını tetiği serbest bırakılmış olarak çekerseniz, kuvvet uygulayarak, yırtığı kırabilirsiniz.
Tetik mekanizması tasarımının böyle bir özelliği açıkça silah için iyi bir şey değildir. Elbette buna alışabilirsiniz, ancak bu durumda, başka bir silahla neredeyse otomatik olarak gerçekleştirilen eylemlerin bir şey yapmadan önce on kez sürekli olarak izlenmesi ve düşünülmesi gerekecektir. İlke olarak, kullanımı daha kolay olan diğer tabancalarla tavsiye edilir.
Hepsini bir araya getirirseniz, gerçekten en pembe görüntü değil. Kartuşa ve bakıma kaprisli olan silahlar, en basit manipülasyonları bile yaparken azami dikkat gerektirir. Tabancanın sadece servis versiyonunun dağıtılmasının yanı sıra, P-96С tabancasının, silahın sorumluluğunun ve sürekli bakımının nadir olmayan, o zaman genellikle bulunmayan bir fenomen olduğu ve bunun sonucunda da bu silahla ilgili olumsuz eleştiriler aldığımız bir yere dağıtıldığı gerçeği dağıtılmıştır.
Bir silahın sadece dikkatinin arttırılması gerektiği gerçeğiyle kötü çağrılması gerekir - zor bir soru. Bununla birlikte, atıcının bir şeyi karıştırması ve kartuşun odadan çıkarılması sırasında tetikleyiciyi çektiği takdirde, yanlışlıkla atış yapma olasılığı, tabanca tasarımının kesinlikle "yağ" olduğu anlamına gelir. Eğer P-96 tabanca en kötüsü değilse, o zaman açıkça maalesef iyi bir silah olarak kaydedilemez.
Tabanca "Swift"
Charlie Gao’nun en kötü Rus tabancaları listesinde yer alan bir diğer tabanca ise, dünya pazarında Strike One olarak bilinen Strizh’in tanıdıklarından biri. Birkaç yıl önce, herkes bu silahtan memnundu, açıklamaları ve özellikleri yeniden basıldı ve benzersiz bir otomasyon sistemi ile dünyadaki benzerleri olmayan gelecekteki bir tabancanın coşkulu ünlemlerine eşlik etti.
Yerli uzmanlar, bu galeri atış galerilerinde bu tabanca ile gururla poz verdi ve bu tabancadan gelen isabetin yüksek doğruluğunu gösteren sızdıran hedefler gösterdi. Doğru, İtalyanların savaş kuvveti altında spor silahlarını kaymaya çalıştıklarını söyleyenler vardı ve tabancanın tasarımı o kadar benzersiz değildi ve yakında yüz yaşında olacaktı. Zaman geçtikçe, kamuoyu değişiyor, şimdi "Swift" tembel olmadıkça eleştirmiyor. Charlie Gao'ya göre ne tür bir silah olduğunu ve neden Rusya'nın en kötü tabancaları listesine düştüğünü anlayalım.
Her şeyden önce, silahın sapa göre alçak ayarlanmış bir namlu ile birleştiğinde, silahın nişan alma noktasından en az sapması nedeniyle ateşin doğruluğu ve rahatlığı üzerinde olumlu bir etkiye sahip olduğu düşünülen bir ergonomiye sahip olduğu belirtilmelidir. Atış sırasında yüksek silah oranlarında önemli bir rol oynama tabanca namlusunun sadece ekseni boyunca, çarpıtma olmadan hareket etmesi gerçeği ile oynanır. Bu, namlu ve yuva cıvatasını astar ile birleştirerek uygulanır. Silahın ön panelindeyken her şey yolundaydı, ancak sadece silahın steril bir atış galerisi dışındaki koşullarda daha ciddi testlere tabi tutulduğu ana kadar.
Neredeyse hemen, tabancanın yirminci yüzyılın başında Bergman tarafından önerildiği otomasyon sisteminin (bu arada Bergman tarafından önerildiği) kirlenmeye karşı duyarlılığı sorunu ortaya çıktı. Anlaşıldığı üzere, fizik yasalarına uymayacaksınız ve sürtünme parçalarının geniş temas bölgeleri, ince kum ve tozlara çarptıklarında kendilerini iyi hissetmeyeceklerdir.
Bu silahın ikinci sorunu, cephanede okunaklılığıydı. Düşük kaliteli kartuşlar, otomasyon sisteminin normal şekilde çalışmasını sağlayamadı, çünkü yeterli miktarda toz şarj gücüne sahip değillerdi. Bu nedenle, harcanan kartuşların hazneden çıkarılmaması şeklinde ateşleme sırasında gecikmeler oldu, bazıları harcanan kartuşların hazne ve deklanşör kasası arasında çıkarılması için pencerede sıkılmış kaldı. Bu silahın açıkça askeri olmadığı ve yerli gerçeklere hazır olmadığı anlayışı yavaş yavaş ortaya çıktı. Ancak, bu, silahın yeteneklerinin zaten 100'üncü çevrede gösterildiği galerilerden düzenli raporlar vermeye devam etmemizi engellemedi.
Memurların himayesinde olmasa da, bu silahların iç pazarda tamamen bilinmeyeceği bir görüş var, ancak skandalları, entrikaları, soruşturmaları çözmek bizim görevimiz değil. Bunun için REN-TV, NTV ve ayrı organlar var.
Yukarıda "Swift" silahıyla ilgili yazılanlardan ne gibi sonuçlar çıkarılabilir? Her şeyden önce, silahın sahada kullanım için uygun olmadığı gerçeğini dikkate almanız gerekir. Dikkatli bakım, kullanılmış mühimmat kalite kontrolü gerektirir. Gerçekçi olmak gerekirse, bunların hepsini orduda veya kolluk kuvvetlerinde sağlamak imkansızdır. Bütün bunların mümkün olduğu tek yer sivil pazar. Sadece silahın sahibi ona normal ve tam teşekküllü bir bakım sağlayabilir ve içine hiçbir şey yüklemeyecektir. Kısa namlulu silahların şu anda sivillerin sadece sporcular için mevcut olduğu göz önüne alındığında, Swift'in savaşmak istedikleri bir spor tabancası olduğu sonucuna varılabilir.
Sadece Swift'in kirlenmeye karşı düşük direnç göstermediği, Strike One'ın da bu silahların yabancı sahiplerinden eleştiri yediği belirtilmelidir. Bir hedef belirlerseniz, bu silahın diğer silah modelleriyle karşılaştırıldığı videoları bulabilir, aynı Beretta 92’in normalde cephane yediğini ve bu cephane hazımsızlığından çıkan Grev’de olduğunu vurgulayabilirsiniz. Yani, sebep silah üretiminin kalitesinde değil, tasarımındadır.
Buna rağmen, silahın açıkça kötüye gittiğini söylemek açıkça buna değmez. Ateşin doğruluğu ve kullanım kolaylığı konusunda gerçekten iyi bir performans göz önüne alındığında, bu silah, spor silahlarının nişinde uygun bakım ve doğru beslenmenin sağlanacağı bir yer olduğunu iddia edebilir. Yani, bir askeri silah olarak, Swift tabancası gerçekten en iyi model değil, ama ne kadar sportif kabul edilebilir olduğunu ve bunun fena olmadığını söyleyebilirsin.
Gun Yarygin
Charlie Gao'ya göre, pastanın en kötü Rus tabanca listesindeki vişne, sevilmeyen bir PJ oldu. Bir keresinde, nihayet seri üretime itiraf eden Yarygin tabanca silahının, bu tabancayı haklı çıkaracağımdan dolayı metni son kısmına atlayabileceğine ikna olmuş olanların rezervasyonunu yapacağım. Ve bu silahı haklı çıkarmak gerçekten mümkün ve gerekliyse, ancak bugünkü eksikliklerinin çoğu ortadan kaldırılmışsa. Buna rağmen kaşık vardı ve tortu kaldı.
Birçoğu, on yıllardır çalışmakta olan iş planına göre silah yaratmanın nasıl mümkün olduğunu merak ediyor ve aynı zamanda nihai ürünü kötüleştiriyor. Cevap çoğu durumda olduğu gibi basittir: acele, tasarruf, seri üretim.
Silahların benimsenmesi için aceleye getirilmiş olması, bu silahın ilk partisinden zaten belliydi. Silahın, odaya beslenirken kartuş takmak gibi "çocukça" hastalıklardan muzdarip olması, silahın yapıldığını zaten söylüyor, ancak seri üretime hazırlamayı ve değiştirilmek üzere bir dosya hazırlamayı unuttular. Çoğu zaman, hizmet ederken kartuşun aynı şekilde yapışmasının asıl nedeni bir silah dükkanıdır. Yine de, silahlar yarı yarıya bile kederlenerek test edildi, ama geçti. Bu nedenle, mağazanın tasarımında veya odanın girişinde, yapıldığı malzemede olduğu gibi nedenlerin araştırılması gerekmez. Belki de aynı sünger deposunun sertliği eksikliği ve böyle bir soruna neden oldu. Bu ciddi bir problem mi? Hayır, kesinlikle değil. Bunu düzeltmek zor mu? Hayır. Ancak, böyle bir sorunla, silah çoktan serbest bırakıldı ve kullanılmaya başladı ve satılan malları geri çağırmak kabul edilmedi.
Bir sonraki sorun, kartuşların çıkarılması sırasında takılı kalması nedeniyle, alttan kapanma nedeniyle çekim sırasında yapılan atılmalardı. Burada bir defada iki yöne bakmanız gerekir. İlk önce, son zamanlarda istediği gibi yürüyen kartuşların kalitesine bakmanız gerekir. Şahsen, bir keresinde paslanmaya ya da açıkça görülmemesi gereken diğer kirlerin, kartuş kabından tozla dökülmesi üzerine güçlü bir izlenim bırakmıştım. İkincisi, aynı zamanda üretim kalitesine de bakmak gerekir. Geri dönüş yaylarının aşırı sertliği, sürtünme yüzeylerinin kalitesinin düşük olması, bunların hepsi böyle hoş olmayan sonuçlara yol açabilir. Tanıdık sporcuların incelemelerine bakılırsa, mühimmatın kalitesi henüz çözülmedi, ancak silahın üretiminin kalitesi zaten önemli ölçüde sıkıldı ve sonuç beklemek uzun sürmedi - normal kartuşlar kullanılırken ateşlemedeki gecikmeler ortadan kalktı.
Silahların ergonomisine gelince, gerçekten ortadan kaldırılamayan kusurlar var. Tabanca tutuş herkesten çok uzak olacaktır - küçük avuç içi sahipleri için çok büyüktür, fakat tam tersine, büyük avuç içi büyüklüğü olan insanlar için çok uygundur. Burada, söyledikleri gibi, herkesi memnun etmeyeceksiniz, ancak sapın arkasındaki kayma şeklindeki yarı ölçüler hala yarı ölçüt, her ne kadar iyi olmasa da.
Bir tabancanın manzaralarına karşı çok fazla eleştiri dile getirildi, diyorlar ki, onlarla doğru ateş sağlamak imkansız. Bu durumda keskin nişancı atışı yapılmadığı, bir savaş silahı olduğu, nişan alma hızı için şartlar getirilmesi gerektiği ve yüksek doğruluk için gerekli olmadığı unutulmamalıdır.
Silahın görünümü de defalarca eleştirildi. PJ'nin tabancalardan, özellikle de modern olanlardan yakışıklı olarak nitelendirilemeyeceğini iddia etmek zor. Gerçekten, söylersem, silahın “tasarımı” biraz modası geçmiş ve yirminci yüzyılın ortalarında bir tabanca için modern olandan daha uygun olurdu. Keskin kenarların varlığı, kullanım kolaylığını etkilemez, yani.
PJ silahını burada en kötülerinden biri olarak çağırmam. Bu silaha yönelik olumsuz tutumun sebeplerinin çoğu, seri üretime hazırlanmadıkça açık bir şekilde ham ve üretime sokmaları gerçeğine dayanıyor. Ürünün seri üretiminde kaçınılmaz olarak ortaya çıkan nüansların çoğunun basitçe hesaba katılmadığı açıktır. Tabancanın tasarımı, yüzlerce başka tabanca olmasa da düzinelerce test edilmiştir, bu da tamamen işlevsel olduğu ve nedeninin birlikte negatif sonuç veren diğer önlüklerde olduğu anlamına gelir. Bununla birlikte, şu anda bu silahtaki görünüm ve ergonomi dışındaki tüm kusurlar ortadan kaldırılmış ve silah oldukça verimli ve toplu dağıtım için uygun hale gelmiştir.
Şimdi, Lebedev'in tabancasında Yarygin'in tabancasının yerini alacağı bir silah olarak bahse giriyor. % 100'teki olasılık ile, daha önce üretilmiş ve işletilen PC'leri bir yere koymak gerekli olacağından tam bir değişimin gerçekleşmeyeceği tahmin edilebilir. Yani Yarygin tabanca uzun zamandır kabul etmek zorunda kalacak.
Sonuç
Charlie Gao'nun makalesini okuma sürecinde, bir sonraki en üst sıradaki 5'ini kişisel görüşüne dayanarak değil, ateşli silahlarla ilgili sitelere gelen çoğu ziyaretçinin fikrine dayandığını ve M1895 tabancasının listede olduğunu düşündüğünü hissetmiştim. Bu siteler ve ateşli silahlar dünyası arasındaki bağlantı açıkça zayıf.
Argümanlar tarafından desteklenen herhangi bir görüşün yaşam hakkına sahip olmasına rağmen, bu durumda argümanlar oldukça zayıftır. Bunun ya da bu silah modelinin en kötülerinden biri olmasının sebeplerinin çoğu anlaşılıyor. Nagan kardeşlerin aynı tabancaya sahip olduğu, ancak uzun süre hizmette olduğu ve değiştirilemediği için başarısız olarak sınıflandırılan örnek en parlak olanıdır. Bununla birlikte, yabancı uzmanların yerli silahlar hakkında ne yazdığını görmek her zaman ilginçtir.
Charlie Gao'nun orijinal makalesi:
http://nationalinterest.org/blog/the-buzz/5-worst-russian-handguns-the-planet-25575