17 Aralık 1944'te, Tulsamerican lakaplı bir Amerikan bombacısı, gemide 10 mürettebat ile Adriyatik Denizi'ne çarptı. Bu hava adamlarından yedisi yerel balıkçılar ve kurtarıcılar tarafından dalgalardan koparıldı. Üçü kayıptı.
Sualtı arkeologları 70 yıldan daha uzun süredir kayıp olan hava adamlarının kalıntılarını eve getirme çabasıyla, batık Dünya Savaşı uçaklarına bir kurtarma görevini daha yeni tamamladılar. Askeri ekipmanların yanı sıra can yeleği ve uçuş botu gibi diğer eşyaları da insan kalıntıları topladılar.
Sualtı arkeoloğu Brendan Foley, 13 Temmuz Perşembe günü yaptığı açıklamada, "Hepimiz için inanılmaz derecede duygusaldı," dedi. [Fotoğraf: Sualtı Robotlar WWII Plane Wrecks Kurtar Yardım]
Tulsamerican, 1944'te Oklahoma, Tulsa'da inşa edilen türünün son B-24 bombacısıydı. (Savaş sırasında 18 binden fazla B-24'ü üretildi.) Uçak inşa eden Douglas Aircraft Co. çalışanları, yardım için savaş bonoları satın aldı. Yapım bedelini ödeyip isimlerini dışardan imzaladı.
II. Dünya Savaşı'nın sonundaki son uçuşunda, Tulsamerican Alman hava kuvvetleri ile kavgadan kurtuldu ancak ağır hasar gördü. Uçak bir adada acil iniş pisti çekti, ancak güç kaybetti ve nihayetinde bugünkü Hırvatistan'ın kıyılarından düştü.
Dalgıçlar, ilk olarak 2010 yılında küçük Hırvat adası Vis yakınlarındaki enkazda yer aldı. Sualtı arkeologları daha sonra, Tulsamerican'ın yüzeyden yaklaşık 135 metre (yaklaşık 41 metre) iki büyük parça halinde dinlendiği bölgeyi araştırdı.
Foley, "Uçak düştüğünde şiddetli bir etki yarattı" dedi. Burun kısmı, “neredeyse bir muz gibi soyulmuş” diye kötü bir şekilde hasar gördü, diye ekledi, dalgıçlar pilotun oturduğu koltuklar gibi birçok özelliği hala fark edebiliyordu.
Ekip, kemik gibi görünen herhangi bir materyal topladı. Araştırmacılar DNA analizlerinin herhangi bir kalıntısını kaybeden havacılara bağlayabileceğini umuyorlar (Eugene Ford, Sgt. Charles Priest ve 1. Lt. Russell Landry). Dalgıçlar aynı zamanda, hizmetlilere ve daha küçük artefaktlar içerebilecek birkaç ton toprak ile ilgili olabilecek yüzey ekipmanlarına ve giysilere de getirdiler.
Bu çaba, ABD ordusunun Savunma POW / MIA Muhasebe Ajansı tarafından koordine edildi ve bu da kayıp hizmet personelinin ev kalıntılarını getirmesiyle görevlendirildi. II. Dünya Savaşı'nda görev yapan yaklaşık 73.000 Amerikalı, hesapsız kalıyor ve bunların yaklaşık 26.000'i "muhtemelen geri kazanılabilir" olarak değerlendiriliyor. Foley, Tulsamerican'ın batığının sadece spor dalgıçlarının ulaşabileceği derinliklerin kenarında olduğunu söyledi. Yağmalama her zaman bir sorun olduğu için, olası savaş mezarının keşfinden kısa bir süre sonra kurtarma projesi başlatıldı.
İsveç'teki Lund Üniversitesi'nde araştırmacı olan Foley, normalde daha eski sitelerde çalışıyor. Ekibi ayrıca antik heykellerin önbellekleri ve Antikythera mekanizması adı verilen bronz bir "bilgisayar" ile ünlü bir Yunan adasının kıyısındaki 2.100 yıllık Antikythera batığını inceliyor. Dalgıçlar geçen yaz, Antikythera'daki insan kemiklerini bulduğunda, "bilim için imkanlardan dolayı mutluyuz ve mutluyuz" dedi, ancak takımın ruh hali Tulsamerican'ı kazarken "tamamen farklı" idi. Yaşayan hafızada oluşturulmuş bir siteyi keşfetme ve araştırmacıların gördüğü resimlerin yer aldığı erkekleri araştırmak gibi kasvetli bir deneyimi anlattı.
Foley, "Hepimiz hala deneyimlediğimiz şeyleri kafalarımıza almaya çalışıyoruz." Dedi. "Bu sualtında yaptığımız en değerli şey."
Canlı Bilim ile ilgili orijinal makale.