Travesti seks işçileri en savunmasız nüfustur. Polisten, müşterilerden, aile üyelerinden ve genel olarak toplumdan ayrımcılığa ve şiddete maruz kalıyorlar.
Genellikle küçük düşürücü polis baskınlarına maruz kalıyorlar, ancak sağlık hizmetlerine ve HIV önleme hizmetlerine erişim eksikliğiyle de karşı karşıyalar.
Türk hükümeti cinsiyet kimliklerini tanımıyor ve trans kişilerin resmi belgelerde adlarını veya cinsiyetlerini yasal olarak değiştirmelerine izin vermiyor.
Ancak küçük bir grup savunucu, Türkiye’deki travesti seks işçileri için bir şeyleri değiştirmeye kararlı.
Afrika ve Güney Amerika’daki lezbiyen, gey, biseksüel, transseksüel ve interseks (LGBTI) insanlar için çevrimiçi tabanlı bir savunuculuk örgütü olan Iranti-org’un desteğiyle 2010’dan beri birlikte çalışıyorlar.
Travesti seks işçileri her gece müşteri bulmak için dışarı çıktıklarında büyük bir risk alıyorlar. Riskler, şiddet uygulayan müşterilerden polis tarafından tutuklanmaya kadar uzanır. Ama bu kadınların hayatta kalmak istiyorlarsa başka seçeneği yok.
Türkiye’deki travesti seks işçileri, genellikle mali koşullar veya aile baskısı nedeniyle fuhuşa zorlanmaktadır. Bazıları genç yaşta aileleri tarafından terk edilirken, bazıları da trans olarak çıktıktan sonra aileleri tarafından kovuldu.
Çoğu aileleri tarafından reddedilmiş ve çocukluklarından itibaren sokaklarda yaşamaya zorlanmıştır. Bazıları sadece hayatta kalmak için 12 yaşında fahişe olarak çalışmaya başladı.
Bu kadınların bir kısmı hala aileleriyle birlikte yaşıyor ancak Türkiye’de trans olmanın damgasını vurduğu için dışarı çıkamıyorlar. Dışarı çıkarlarsa, kendi aile üyelerinden veya mahallelerindeki komşulardan sözlü taciz veya fiziksel şiddete maruz kalabilirler.
Ebeveynleri ayrıca, ameliyat veya hormon tedavisi ile onları tekrar erkeklere “değiştirebilmeleri” için onlar için evlilik partnerleri bulmaya çalışabilirler meme dokusunun cerrahi olarak çıkarılmasını içeren tehlikeli bir uygulama.
Trans Cinayet İzleme projesine göre, yalnızca 2016’da Türkiye’de 49 trans öldürüldü Avrupa’daki diğer tüm ülkelerden daha fazla.
Türk hükümeti, savunmasız LGBT topluluğunu korumaya yardımcı olmak için bazı politikalar uygulamaya koydu, ancak bu çabalar yeterli değil; hala yapılacak çok iş var.
Travesti seks işçileri HIV’e karşı en savunmasız gruptur.
İnsan Hakları İzleme Örgütü’ne (HRW) göre hükümet, insanları “kamu ahlakını ihlal” suçlamasıyla kovuşturarak bazı eşcinsel evlilik törenlerini de engelledi.
2014’te yürürlüğe girdiğinden bu yana bu yasa kapsamında kaç kişinin yargılandığı belli değil; HRW, o zamandan beri mahkemelere en az altı davanın geldiğini söylüyor ancak kaçının mahkumiyetle sonuçlandığı bilinmiyor.
Türkiye, Avrupa’da seks satın almanın yasal olduğu birkaç ülkeden biri. Ancak hükümet, 2003 yılında seks işçilerine HIV önleme yardımını yasakladığından, aktivistler trans kadınlara ulaşmak için yaratıcı yollar bulmak zorunda kaldılar.
Bu politikanın sonuçları açıktır: Geçen yıl Türk Cinsel Yolla Bulaşan Enfeksiyonlar Derneği tarafından yayınlanan bir araştırmaya göre, İstanbul Avrupa’daki en yüksek HIV enfeksiyon oranlarından birine sahiptir. Araştırmacılar, Türkiye’deki kadın seks işçilerinin yüzde 20 ila 25’inin HIV ile enfekte olduğunu tahmin ediyor.
Türkiye’deki trans seks işçileri, her gece müşteri bulmak için dışarı çıktıklarında çok büyük bir risk alıyorlar bu risk, prezervatiflere erişimi olmaması veya cinsel yolla bulaşan hastalıklardan (CYBH) kendilerini nasıl koruyacaklarına dair bilgiye sahip olmamakla daha da artıyor.
İnsan Hakları İzleme Örgütü’nün 2010 tarihli bir raporunda, “trans kadınların çoğunluğu, müşterileri reddedeceği için oral veya anal seks için prezervatif kullanmayacaklarını söyledi.”