10 Temmuz 2009 Cuma
Başıma Gelebileceğini Hiç Düşünmediklerimi Yaşayarak Geçiriyormuşum Ömrümü; Aklımıza Hiç Gelmeyenlermiş Ömrün Kendisi...
Babasının evden attığı gece apartman merdivenlerinde ağlayan bir kızın,
bir sahil bitiminde yenilen akşam yemeği dönüşü yapılan trafik kazasının,
o korkunç hastalığın,
ot çekmeye çağrıldığım bir evde rezalet bir halde hastaneye taşıdığım arkadaşlarım yüzünden, acil kapılarında sonlanan bir gecenin,
sarhoş halde, yanlışlıkla bindiğim Expressde tanıdığım bir yabancının,
bir odadan bir odaya geçerken babamın izlediği belgesellerden birinde, yarım aralık kapının ardından dikkatimi çeken Güney Afrika'nın en güneyinde, en ucunda bir fenerin,
gecenin geç saatinde bant kaydı yapan bir radyonun, o radyodaki sunucunun okuduğu bir şiirin,
Dünyamı ne kadar değiştirebileceği aklımın ucundan geçmezmiş.
Bir deniz değil, o denizdeki bir dalga; hatta dalga değil, o dalgada sürüklenen bir enkaz parçası olduğumu bilmezmişim. Ve daha nicesini...
Resim:Katerina Lomonosov ...Photo net