| İşbirlikçilerin Ortak Kaderi


Büyük devletlerin özellikle de ABD'nin, siyasi destekçilerini kullanıp misyonlarını tamamladıktan sonra yeni koşullar ortaya çıktığında onları terk etmesi, bilinen ve uzun yıllar uygulanan bir tutumdur; örnekleri çoktur. ABD 1950'li yıllarda Güney Vietnam'da iktidara getirdiği Ngo Ding Diem Hükümetini, kendi halkına karşı her türlü baskı eyleminde kullandıktan sonra artan sosyal tepki nedeniyle, CIA'nın düzenlediği bir darbeyle devirmiş ve Diem'i kurşuna dizdirmişti. 7 ABD aynı işi, Panama'da iktidara getirdiği diktatör Manuel Antonio Noriega'ya da yapmış, kimi konularda denetim dışına çıkan bu eski müttefikini, düzenlediği bir askeri operasyonla tutuklayarak Amerika'da cezaevine koymuştu. 8
Türkiye'de ortaya çıkan durum, eylemsel sonuçları olarak değil ama öz olarak farklı değildi. 1999'dan beri halkın ve ulusun isteklerini unutarak dış istekleri yerine getirmekten başka bir iş yapmayan hükümet, misyonunu yerine getirmiş, ancak halktan koparak gücünü ve varlık nedenini yitirmişti. Yeni koşullar, halktan "oy" alabilecek yeni yöneticiler gerektiriyordu; "eskiler" terk edilecek ve yeni yöneticiler bulunup iktidara getirilecekti.
İşbirlikçi kullanma ve gerektiğinde yenileriyle değiştirme konusunda en çok araştırma yapan, bu iş için kaynak ayıran ve uygulama yapan ülke ABD'dir. ABD, Panama'da bulunan Southern Command adlı okulda, azgelişmiş ülkelere yönelik çok çeşitli pasifikasyon yöntemleri geliştirilmiştir. Bu yöntemlerden, ülkelerin siyasi yapısına ait olanlardan bazıları şöyledir : "Ulusçular ve ulusçu kuruluşlar hakkında karşı propagandaya girişilerek, yön verilmemiş bulunan toplum potansiyelini saptırmak, parçalamak ve güçsüzleştirmek; halk topluluklarının ortaçağ tutkularını körükleyerek, tutucu ve mistik bir ortam yaratmak; gerektiğinde yönetici kadroları yıpratmak, kamuoyunda itibarlarının yitirilmesini sağlamak ve hemen sonra yeni bir ekibi yönetime geçirmek; gerektiğinde sol görünümlü bir takım tedbirlerle toplumu oyalamak." 9
Türkiye'de 2002 Haziranı'nda "siyasi istikrar", "yapısal dönüşüm", "yeni yüzler" söylemleriyle uygulamaya sokulan girişim buydu.