Connie Anderson, Ph.D. IAN Topluluğu Bilimsel İrtibat firstname.lastname@example.org
Son Düzeltme Tarihi: 17 Ocak 2017
Yayın Tarihi: 8 Haziran 2012
Bu otizm spektrum bozuklukları için davranışsal müdahaleler üzerine üç bölümden oluşan bir seridir. Burada, Uygulamalı Davranış Analizi gibi erken yoğun davranışsal programları ve bunların kullanımını destekleyen kanıtları tartışıyoruz. 2. Bölüm , daha çocuk odaklı bir yaklaşımı içeren davranışsal bir program olan Pivotal Response Training’e odaklanacaktır . 3. Bölüm, Bilişsel Davranışçı Terapinin otizmi olan, daha yüksek fonksiyonlu, yaşlı bireylerde kullanım için nasıl uyarlandığını inceleyecektir .
Otizm spektrum bozukluğu (ASD) tanısı alan çocukların ebeveynlerine erken müdahalenin çok önemli olduğu söylenir. Bir sonraki sorusu doğal olarak: “Ne tür bir müdahale?”
Programlar çok çeşitlidir, ancak çoğu bir tür davranışsal tedavi içerir. Bunun nedeni, erken yoğun davranışsal müdahalenin ASD’li çocuklar için etkili olduğuna dair somut kanıtlar olduğudur. 1,2,3
“DAVRANIŞ TERAPİSİ” NEDİR?
Çoğu çocuğun ailesi bir tür davranışsal yöntemlere aşinadır. Birçok çocuk yetiştirme pratiği davranışsal ilkelere dayanmaktadır. Olumlu davranışı teşvik etmek için çıkartma yapmak, olumsuz davranışın bir sonucu olarak zaman aşımına uğratmak ve dikkat için bir çığlık olduğuna inandığınız bir öfkeyi görmezden gelmek, istenen davranışları ödüllendirerek ve olumsuz davranışları göz ardı ederek veya yok sayarak davranışı şekillendirebileceğiniz inancına dayanan uygulamalardır.
Genel olarak, davranış terapileri mevcut davranışları dikkatle gözlemlemeyi ve daha sonra değişim için spesifik olanları hedeflemeyi içerir. Terapistler, olumsuz davranışları arttırmak veya olumsuz davranışları azaltmak için çeşitli teknikler kullanırlar ve başarı ile başarısızlıkla ilgili sürekli veri toplarlar. Bu şekilde çocuğun ilerleme kaydedip etmediği açıktır. Değilse, terapistler yaklaşımlarını ayarlayabilirler.
ASD, BEYİN VE DAVRANIŞ TERAPİSİ
Otizm spektrumundaki çocuklar genellikle dil, sosyal etkileşim ve kafa vuruşlarından sinir krizi geçirmeye, kaçmaya kadar çeşitli zorlayıcı davranışlarda yardıma ihtiyaç duyarlar. Bunun nedeni muhtemelen beyin yapısı, işlevi ve kimyasının ASD’li insanlarda tipik olmamasıdır. 4,5,6,7
Bazı araştırmacılar, sosyal motivasyon eksikliğinin bu çocuk eksikliğinin çoğunun altında olduğunu öne sürdüler. 1 onlar başkalarının gözlerinin içine bakmak veya insan yüzleri ve sesleri olduğunca sık tipik insanların yaptığı odaklanmak niye bu açıklamaya yardımcı olacaktır. 8,9 Ayrıca, genellikle bir nesneye (bir oyuncak veya yavru köpek gibi) bakma veya işaret etme, paylaşılan ilgi ve eğlenceyi belirtmek için bir bakıcı ile göz teması kurma gibi “ortak dikkat” geliştirme nedenlerinin açıklanmasına da yardımcı olacaktır. ve sonra birlikte birlikte nesneye bakma.
Sosyal körlük büyük olasılıkla bir sorun basamağına yol açmaktadır, çünkü beyin erken sosyal etkileşim ve bunun bir parçası olan taklitten kaynaklanan önemli bir girdi bekliyor. 10 Bir çocuk bunu anlamadığında, dil kazanamayabilir, duyguları okumayı öğrenebilir, sosyal hareketler toplayabilir ya da sosyal ilişkilerin verilip verilmediğini anlamaya gelebilir.
Neyse ki, yaralanan ya da doğru şekilde gelişmeyen bir beynin kendini tamir etmeye başlayabileceğinin farkında olmaya başladık. Beyindeki bağlantıların öğrenme sırasında meydana gelen yeniden düzenlenmesi bu sürecin anahtar bir parçasıdır. 11 Bu nedenle, ASD’yi tedavi etmek için kullanılan davranışsal müdahaleler yalnızca dışa dönük davranışları değiştirmekle kalmaz aynı zamanda beyni yeniden canlandırmaya da yardımcı olabilir.
In Erken Davranışsal Müdahale, Beyin Yoğurulabilirlik ve Otizm Spektrum Bozukluğu Önlenmesi Geraldine Dawson, Otizm Baş Bilim Subayı Konuştu, davranışsal tedaviler yardımcı olabilir ne kadar erken yoğun anlatmaktadır “normal yolun doğru geri kılavuz beyin ve davranış gelişimini.” 1
Örneğin, otizmi olan bir çocuğun sosyal etkileşime ilgisiz olması, insanlardan ziyade cansız nesnelere bakmayı tercih etmesi durumunda, davranışçı bir terapist, yürümeye başlayan çocuğun insan yüzüne bakarken zevk veya ödül bulmayı öğrenmesine yardımcı olabilir. Daha fazla sosyal etkileşim değerlenir, daha fazla gözle bakma, ortak dikkat ve diğer temel sosyal beceriler geliştirilebilir hale getirilerek yeniden geliştirilebilir, teşvik edilebilir ve geliştirilebilir.
UYGULAMALI DAVRANIŞ ANALİZİ (ABA) VE AYRIK DENEME EĞİTİMİ (DTT)
Birkaç davranışsal yaklaşım vardır ve kendilerine aşina olmayanlar için kafa karıştırıcı bir alfabe çorbası olabilir: ABA, DTT, PRT ve CBT. Bu yazıda, Uygulamalı Davranış Analizi ve Ayrık Deneme Eğitimine odaklanacağız.
Uygulamalı Davranış Analizi veya ABA en bilinen davranışsal müdahaledir. Gerçekte, ABA genel başlık altında yer alan birkaç özel yaklaşıma sahip bir şemsiye terimdir.
Bunlardan biri, ABA’nın en kasıtlı, en saf hali olan Kesikli Deneme Eğitimidir (DTT). DTT, becerileri veya davranışları küçük parçalara bölerek çocuğun her bir parça için başarısını daha muhtemel hale getirir. Bir terapist yeni bir beceri veya davranış öğretmek istediğinde veya çok sık olmayan bir şeyi teşvik etmek istediğinde sıklıkla kullanılır.
Bu pratikte neye benziyor?
İlk olarak, terapist müdahale için alanları tanımlar. Belki bir çocuk kendi dünyasındadır, tekerleği bir oyuncak üzerinde tekrar tekrar döndürmek ve insanlara dikkat etmek veya taklit etmek gibi tekrarlayan davranışlarda bulunur. Bir amaç taklit etmeyi teşvik etmek için DTT kullanmak olabilir.
Genellikle, terapist sessiz bir alanda çocuktan bir masaya oturur. Tek bir ayrık denemede, belki de övgü, bir çıkartma ya da akvaryum balığı krakeri vererek, kendisine dokunduğu zaman çocuğu burnuna dokunması için ödüllendirerek taklit eder. Çocuk burnuna dokunmazsa, terapist yavaşça onu isteyebilir. Örneğin, elini tutup burnuna dokunmasına yardım edebilir. Terapist her ayrıntıyı dikkatlice kaydeder: İstenilen davranışın ne olduğu, çocuğun yapıp yapmadığı, bir soruna ihtiyaç duyup duymadığı ve ne ödül verildiği. Sonra tüm süreci tekrar başlatır.
Her seferinde ayrı bir deneme yapılır ve her deneme genellikle yarım dakikadan az sürer. Birçok ayrık denemeden sonra, terapist çocuğun öncekinden daha iyi olup olmadığı ve hangi ödüller onun için en iyi şekilde çalıştığı konusunda çok fazla bilgiye sahip olacaktır. Beceri kazanıldıkça, müdahale için yeni ve daha karmaşık davranışları hedefleyebilir.
ABA, en başarılı yoğun erken müdahale programlarının önemli bir özelliğidir. Makalesinde, Geraldine Dawson da dahil olmak üzere bir dizi ek özellik listeler:
Taklit, dil, oyuncak oyunu, sosyal etkileşim, motor ve uyarlanabilir davranış üzerine odaklanan kapsamlı bir müfredatGelişim sırasına duyarlılık (yani beceriler birbiri üzerine nasıl inşa edilir)Etkileşen davranışları azaltmak için davranışsal stratejilerEbeveynlerin katılımıDaha doğal ortamlara aşamalı geçişYüksek eğitimli personelDenetleme ve inceleme mekanizmalarıYoğun tedavi uygulaması (en az 2 yıl boyunca haftada 25 saat) 2-4 yaş arasında başlamıştır.
Tüm doğru unsurlar mevcut olduğunda, “sonuçlar çocukların% 50’sine kadar kayda değer” olduğunu yazıyor. 1
TERAPİ ALMAK
Birçok ailenin bildiği gibi, bir çocuk için bir ABA programı uygulamak zor olabilir. Yoğun programlar zaman alıcı ve pahalı olabilir. ABD’de, bir ailenin sağlık sigortası olsa bile, tedaviyi kapsamaz. (Bu nedenle ABD’nin dört bir yanındaki avukatlar ABA’nın devlet sigortası sigortası için mücadele ediyorlar.) Ayrıca, birçok alanda hizmete ihtiyaç duyan tüm aileler için yeterli eğitimli ABA terapisti yok.
Daha olumlu bir notta, ister ev ister okul merkezli olmak üzere birçok erken müdahale programı ABA veya DTT’nin unsurlarını içerir. Bunlar aynı zamanda, bazıları DTT’den daha fazla çocuk yönlendirmeli ve daha az yapılandırılmış ve kısıtlayıcı olan diğer kilit yaklaşımlardan yararlanmaktadır. Gelecek bir makalede, Pivotal Response Training de dahil olmak üzere bu alternatif yaklaşımların bazılarını tartışacağız .
Lütfen bu makalenin yararlılığını değerlendirin: Select ratingGive Behavioral Therapies: Key Interventions in ASD 1/5Give Behavioral Therapies: Key Interventions in ASD 2/5Give Behavioral Therapies: Key Interventions in ASD 3/5Give Behavioral Therapies: Key Interventions in ASD 4/5Give Behavioral Therapies: Key Interventions in ASD 5/5Davranışçı Terapiler Verin: ASD’de Temel Müdahaleler 1/5Davranışçı Terapiler Verin: ASD 2/5’de Temel MüdahalelerDavranışçı Terapiler Verin: ASD’de Temel Müdahaleler 3/5Davranışçı Terapiler Verin: ASD’de Temel Müdahaleler 4/5Davranışçı Terapiler Verin: ASD’de Temel Müdahaleler 5/5Ortalama: 4.2 ( 27 oy)Ek kaynaklar:
ABA’nın sigorta kapsamını etkileyen ABD yasalarının özeti .Uygulamalı Davranış Analizi bilgileri ve ailelere yardım etmek için araç setiReferanslar: Dawson, G. (2008). Erken davranışsal müdahale, beyin plastisitesi ve otizm spektrum bozukluğunun önlenmesi. Gelişim ve psikopatoloji, 20 (3), 775-803. Özet GörüntüleUlusal Araştırma Konseyi, Otizmli Çocuklar için Eğitim Müdahaleleri Komitesi. (2001). Otizmi olan çocukları eğitmek. Ulusal Akademi Basını. Çevrimiçi Kitabı GörüntüleUlusal Otizm Merkezi. (2009). Ulusal standartlar raporu: Otizm spektrum bozuklukları için kanıta dayalı uygulama kılavuzlarına duyulan ihtiyacın ele alınması. Randolph, Massachusetts: Yazar. Raporu görüntülePelphrey, KA, ve Carter, EJ (2008). Sosyal beynin tipik ve atipik gelişimini gösteren. Gelişim ve psikopatoloji, 20 (4), 1081-1102. Özet GörüntüleMinshew, NJ ve Keller, TA (2010). Otizmde beyin fonksiyon bozukluğunun doğası: Fonksiyonel beyin görüntüleme çalışmaları. Nörolojide güncel görüş, 23 (2), 124-130. Özet GörüntüleKaiser, MD, Hudac, CM, Shultz, S., Lee, SM, Cheung, C., Berken, AM, vd. (2010). Otizmin sinirsel imzaları. Amerika Birleşik Devletleri Ulusal Bilimler Akademisi’nin Bildirileri, 107 (49), 21223-21228. Özet GörüntüleChugani, DC (2012). Nörogörüntüleme ve otizmin nörokimyası. Kuzey Amerika çocuk klinikleri, 59 (1), 63-73, x. Özet GörüntüleJones, W., Carr, K. ve Klin, A. (2008). Yaklaşan yetişkinlerin gözlerine tercihli bakmanın olmaması, otizm spektrum bozukluğu olan 2 yaşındaki bebeklerde sosyal engellilik seviyesini öngörmektedir. Genel Psikiyatri Arşivi, 65 (8), 946-954. Özet GörüntüleOsterling, JA, Dawson, G. ve Munson, JA (2002). Otizm spektrum bozukluğu olan 1 yaşındaki bebeklerin zihinsel geriliğe karşı erken tanınması. Gelişim ve psikopatoloji, 14 (2), 239-251. Özet GörüntüleGreenough, WT, Black, JE ve Wallace, CS (1987). Deneyim ve