I was in first grade and I went to this school that had, I don’t know, maybe 200 people. And this girl, Kelly Creighton, was so cute. She was a year older than me, so she was in second grade. We were in a class together. So I get this note in class—it says, “Hey Hershel,“—they called me Hershel back then, don’t you dare—"will you go with me? Check yes or no.” So I’m like, "Oh, yes.” I send the note back to Kelly. And I’m like, “Me and Kelly are going together, me and Kelly are going together. Me and Kelly are going together.” I’m sitting there, geeked. And then I get a note. I’m like, “Oh, it’s from my girlfriend.” I open it up: “I want to break up. You talk too much.”
“Ve geceleri gökyüzüne bakarsın. Her şeyin çok küçük olduğu gezegenimin yerini gösteremem sana. Belki böylesi daha iyi. Yıldızım senin için herhangi bir yıldız olsun. Böylece gökyüzündeki bütün yıldızlara bakmayı seveceksin. Hepsi senin dostların olacak. Hem sana bir armağan vereceğim. Yıldızlardan birinde ben yaşıyor olacağım. Ben gülüyor olacağım bir tanesinde. Ve geceleyin gökyüzüne baktığında bütün yıldızlar gülüyor gibi olacak… Yalnızca senin gülen yıldızların olacak! Ve üzüntün hafiflediğinde (zaman bütün acıları hafifletir) beni tanımış olmak hep seni mutlu edecek, dostum olarak kalacaksın. Benimle gülmek isteyeceksin. Bunun için de arada bir pencereni açacaksın… Dostların gökyüzüne bakıp bakıp güldüğünü görünce çok şaşıracaklar! Onlara ‘yıldızlar hep güldürür beni!’ diyeceksin. Deli olduğunu düşünecekler. Sana nasıl bir oyun oynadığımı görüyorsun."