Öğle vakti uyanmaların, gece yarısı izlenen filmlerin, üşenmeden hazırlanan kahvaltıların ve dilediğimce tembellik yapmaların sonuna geldik.
Bir kez daha.
Şu an bulunduğum hazin ruh hali beni bile korkutuyor.
Hallice idealist, dünyayı kurtaracağına inanacak kadar optimist bir insan olarak fazla miskinim.
Bıraksanız günde 14 saat uyur, uyanınca utanmadan "mmm O kadar oldu mu yea?" derim.
Neyse, en azından bu sefer bir şeyleri rayına oturtmuş gibiyim; belki tatil bitince de devam edebilirim.