Ne zaman tehdit edilmiş hissetsen, kendine mesafe koyuyorsun. Kasıntı, mesafeli ve analitik davranıyorsun; sanki ben, televizyonda izlediğin bir doğa belgeseliymişim gibi. Aramıza cam bir bölme giriyor. Gerçi o cam bölme hep orada, değil mi? Bütün dünya da bu bölmenin diğer ucunda. Bu yüzden kendin hakkında konuşmuyorsun. Bu yüzden benim sadece bir ofis eşyası olmadığımı farketmen için bir sene bekledim. Şu koca, aptal ve sonu gelmeyen soğuk bakışların... Dünyayı sanki akşam haberlerini izliyormuş gibi izliyorsun.Dönüş, Robert Charles Wilson (Sayfa 235)
Seç seç seç......
bir meslek seç. bir kariyer seç. kocaman b.ktan bir televizyon seç. otomatik çamaşır makinelerini, arabaları cd çalarları ve elektrikli konserve açacaklarını seç. sağlıklı olmayı, düşük kolesterolü ve diş sigortanı seç. geri ödemesi en az olan banka faizini seç. ufacık bir ev seç. arkadaşlarını seç. iyi bir tatili ve bavulu akıllıca doldurmayı seç. üç odalı evini en güzel kumaşlarla donatmayı seç. kendi işini kendin görmeyi ve pazar sabahı ne b.k olduğunu düşünmeyi seç. beyni uyuşturan, ruhunu ezen şov programlarını seyrederken, b.ktan yiyeceklerle tıkınacağın televizyon karşısındaki koltuğunu seç. sonunda da, sefil bir evde yalnız başına geberip giderken, yerini, senin yerine geçmek için, seni kandıran bencil i.nelere bırakmayı seç. çürüyüp gitmeyi ve yetiştirdiğin gerzek veletlere rezil olacak biçimde kendi altına etmeyi seç.
Saatlerin bulunduğu salonda dolaşmayı sürdürüyorlardı. Hora Usta başka başka ilginç şeyler gösteriyordu ama Momo'nun aklı hep bilmecedeydi.Momo, Michael Ende (Sayfa 176 - Pegasus Yayınları)
"Söylesene," diye sormaktan kendini alamadı. “Zaman nedir?”
"Bunu kendin bulup çıkardın ya," diye cevap verdi Hora Usta.
"Hayır, yani zamanın kendisi nedir demek istiyorum," diye açıklamaya çalıştı Momo. "Var olduğuna göre, bir şey olması gerekir. Gerçekten nedir zaman?”
"Bu sorunun cevabını kendin verebilsen çok iyi olurdu.” dedi Hora Usta.
Momo uzun süre düşündü.
"Var olduğu kesin," diye mırıldandı sonra, düşüncelere dalmış bir şekilde. "Ama ona dokunamayız. Tutamayız onu. Koku gibi bir şey. Ama durmadan ilerleyen bir şey. O halde geldiği bir yer olmalı! Belki de rüzgâr gibi bir şeydir! Ama yo, hayır! Şimdi buldum! Belki de hep var olduğu için duyulmayan bir müzik gibidir. Sanırım, benim bunu çok derinden duyduğum oldu!"