Küçük kız, “Köpek balıkları insan olsaydı küçük balıklara daha iyi davranırlar mıydı?’’diye sordu. Adam,’’Evet’’ dedi. “Köpek balıkları insan olsaydı, denizin dibinde küçük balıklar için sağlam sandıklar yaptırır; sandıkların içine her çeşit yiyecek koyarlardı.
Küçük balıkların üzülmemesi için ara sıra büyük su eğlenceleri düzenlerlerdi çünkü neşeli balıkların eti, üzüntülü balıkların etine göre daha tatlı olur. Büyük sandıkların içinde okullar da bulunurdu elbet. Küçük balıklar, bu okullarda, köpek balıklarının boğazından nasıl geçileceğini öğrenirlerdi.
Küçük balıklar bütün alçakça, materyalist, egoist ve Marksist eğilimlerden sakınılır, aralarından birisi böyle eğilimlere kapılırsa onun köpek balıklarına derhal ihbar edilmesi gerekirdi.
Köpek balıkları insan olsaydı, yabancıların balık sandıklarını ve yabancı balıkları fethetmek için onlar arasında savaşlar olurdu elbet. Bu savaşları da herkesin kendi küçük balığı yapardı. Savaşta düşman tarafından olan ve başka dilde susan birkaç küçük balık öldüren her küçük balığa, deniz yosunundan küçük bir nişan takılır; kahraman ünvanı verilirdi.
Köpek balıkları insan olsaydı, onların dini de olurdu. Bu din, köpek balıklarının karnında gerçek hayata kavuşacaklarını, küçük balıklara öğretirdi.
Küçük balıkların bazılarına yüksek memuriyetler verilir ve bunlar öteki küçük balıkların üsleri olurdu çünkü böylece daha iri lokmalar bulabilirlerdi. Biraz büyükçe olan, bazı makamlar elde eden küçük balıklar, ötekiler arasında düzeni sağlar; öğretmen, subay, sandık yapım mühendisi vb. olurlardı. Kısacası köpek balıkları insan olsaydı, denizin içinde bir kültür meydana gelirdi…”
Sesini yitiren bir kadın... Kadının zihninde kaybolan bir ruh hekimi... İstanbul’a seslenen bir aktör... Valizi elinde yaşlı bir komşu...Ve onlara “Size güzel şarkılar çalmak isterdim” diyen bir radyo...
ne kadar üstelesem yanlış bir değişimi
bir proleterin oğlu olduğuma inandıramıyorum kimseyi
inandıramıyorum babama bir proleter olduğunu
babam çok eski bir partizan
kötü bir halk partisinin kalıntısına yamamış nefretini
acıyı ve bir dönemi benden iyi biliyor
ne zaman içki içsek bir cuma gecesi ertesi
açlığı ve yoksulluğu benden iyi anlatıyor
benim bir abim iki abim varmış
açlık ve yoksulluk kötü bir şefin döneminde
ikisine de almış
çünki dönem o dönemmiş
ablalarım kalıntı toplarmış pazardan
ağabeylerim buz satarmış
"Belki insanın içinde, kızgın çelikten yapılmış bir Foucault Sarkacı var. İnsan dünyanın belli bir yerinde, belli bir açıyla durmayınca sarkaç kaburgalara çarpmaya başlıyor, göğüs kafesini parçalıyor. "
Aynı yalınlıkla ölmek isterim
Kırda bir çiçek gibi, sakin, gösterişsiz.
Mum yerine yıldızlar parlasın üstümde
Yeryüzü uzansın altımda sessiz.Ben aydınlık ve özgürlük delisiyim
Varsın hainleri gizlesinler soğuk bir taş altında
Dürüstçe yaşadım ben, karşılığında
Yüzüm doğan güneşe dönük öleceğim. Jose Martin
çünkü beyaz bir gemidir ölüm..siyah denizlerin hep
çağırdığı batık bir gemi.. sönmüş yıldızlar gibidir, yitik adreslere benzer ölüm... yanık otlar gibi...sen bu şiiri okurken
ben belki başka bir şehirde
ölürüm.. BEHÇET AYSAN