Yıl 1974 ve İtalyan progresif rock'ın altın çağlarını yaşadığı dönemler. PFM, Banco, Le Orme, Osanna, New Trolls gibi efsane grupların İtalyan Progresif rock'ın efsane albümlerinin çıktığı yıllar. Saydığım italyan gruplar müziklerinin devamını getirirlerken bazı gruplarda bir iki albüm yaparak rock dünyasından çekildiler. Tek yada iki albümlük yaptıkları müzikle unutulmayacak olan Quella Vecchia Locanda, Alusa Fallax, Alphataurus, L'Uovo di Colombo gibi gruplara Biglietto Per L'Inferno'yu da eklemek gerekiyor.
Birkaç gün önce yazdığım Il Tempio delle Clessidre grubunu dinlerken aklıma Biglietto Per L'Inferno grubu geldi. Neredeyse 10 yıl önce dinlediğim grubumu unutmamışım demekki, yeni grubu dinlerken hatırladım. Yeni yazı içinde hangi grubun albümünü yazayım diye düşünmeden hemen grubun albümünü bulup dinlemeye başladım. Doğaldır ki 10 yıl önceki iş çıkışı Rock Bar'a giderken dinlediğim zamanlar geldi. Unkapanı köprüsüne gelmeden önce aldığım balık ekmeği yerken kulaklıkta çalan parçalardan birisi de Biglietto Per L'Inferno'dan 'L'Amico Suicida' (arkadaşın intiharı) parçasıydı.
İtalyanca bilmiyorsanız yahut anlamakta zorluk çekiyorsanız(yani sadece müziğe odaklıysanız), bu grubun akılda kalıcı olmasını çok basit bir anlatımla sağlayabilirim. Biglietto Per L'Inferno, cehenneme bilet. Led Zeppelin'in 'Stairway to Heaven' parçasını hatırlayın, Cennet'e merdiven. Grup için ise tam tersini düşünün.
Led Zeppelin'in hippivari cenneti, gelecekteki güzellikleri anlatan parçasına karşılık, Biglietto Per L'Inferno'nun Cehenneme bileti'ni (karamsar) aklınıza getirmeniz yeterli. İnsanoğlu genelde herşeyi zıttıyla varlığını kabul ettiği için, bu örneği verdim. Tahminimce albümü de dinledikten sonra unutulmayacaktır.
Biglietto Per L'Inferno, 1970'lerde yaptıkları tek albümle pek ses getirmemiş olabilir ancak şuanki klasik progresif rock dinleyicileri için arşivlik bir eser ortaya koymuştur. Grup 90'lı yıllarda tekrar kendini gösterdiyse de son bir kaç yıla kadar sesliğini korudu. Son 10 yılda tekrar müzik yapmaya başladılar ve en az 70'li yıllarda ki kadar yaratıcılar.
Hem grubun hem de ilk albümlerinin ismini taşıyan başyapıtlık albümün müzikal yapısı senfonik olsa da içinde ağır prog (heavy prog) öğeleri, folk ezgileri, saykodelik öğeler de bolca bulunur. Şöyle örnekler versem daha uygun olur. Deep Purple, Uriah Heep gibi grupların sert gitarlarını, org kullanımlarını duyabilirsiniz. Camel, Caravan gibi saykodelik karışımı Canterbury'i de duyabilirsiniz. Ancak en çok duyacağınız İtalyan (prog rock) geleneği olan folk, avant-garde, caz karışımı klasik müzik ezgileridir.
Biglietto Per L'Inferno'nun yaptığı müziği anlamanın en iyi yolu, zihinlerde oluşan şablon rock tanımını yok etmekten geçiyor. Yaptıkları müziğin yıllarına bakarsanız, rock müzik hakkında btanımlar henüz yerli yerine oturmamıştır. Biz bu tanımları günümüzde yapıyoruz. Aslında Bu durum sadece Biglietto Per L'Inferno için geçerli değil, o dönemin bir çok grubu için geçerli. Şablon dışına çıkmış olan bütün müzik türleri için geçerli.
Ne anladık?
Döneminin şablon müzikleri nelerdir, bunu anlamak gerekiyor. Blues, Rock'n Roll, Saykodelik (Exprimental) şablon müziklerdir. Progresif rock gruplarının, bu tarz şablon müziklerin dışına çıkmaları sonucu ortaya çıkana, progresif rock diyoruz.
Ben, diyorum evet!
Biglietto Per L'Inferno'un bu ilk albümü italyan progresif rock zevkinize yeni bir sayfa açacak türden. Kaçırmayın ve arşivleyin.
Progresif rock hepimizi sarmalar.
1. Ansia (4.16)
2. Confessione (6.32)
3. Una Strana Regina (6.12)
4. Il Nevare (4.37)
5. L'Amico Suicida (13.20)
6. Confessione (Strumentale) (3.32)
Süre : 38.29
Fausto Branchini / Bas Gitar
Mauro Gnecchi / Davul
Giuseppe Banfi / Klavye
Marco Mainetti / Gitar
Claduio Canali / Vokal, Flüt
Guiseppe Cossa / Klavye