Yeni tarım faşist yasası
En trajik dönemimiz hikayeler İkinci Dünya Savaşı idi ve öyle olmaya devam ediyor. Savaş meydanlarındaki kahramanların başarısı asil ve şanlıydı, ancak ortalama bir insanın hayatı, işgal altındaki topraklardaki halkla ya da yıllar içinde edindikleri ve kurtardıkları mülklerle törene katılmayan faşist işgalcilerin kontrolü altında her zamanki gibi devam etti. Silahların gök gürültüsünün ve milyonların ölümünün acılığının ardında, sıradan bir insanın hayatının gündelik yönünü, barınağını ve mülkünü koruma arzusunu ayırt etmek zordur. Savaşın olaylarına gündelik zorluklar prizmasından bakmak, "insan boyutunu" tarihine geri döndürmemizi sağlar. Ek olarak, tarihsel olayların resmi her zaman mozaik olduğundan, sürecin bir bütün olarak anlaşılması, ayrıntıların bilgisinden oluşur. Basit bir Rus ailesi örneğini kullanarak Nazi işgali altındaki insanların yaşam koşullarını ve sonuçlarını ortaya çıkarmaya çalışalım.
1942 yazında Naziler Razdorsk bölgesine (şimdi Ust-Donetsk bölgesinin bir parçası) geldiler ve 22 Temmuz'a kadar burayı tamamen ele geçirdiler. Hemen komutanların ofisleri ve karakolları, hamburgerciler ve muhtarlar, yerel kaynakların Almanya'ya pompalanmasına destek olarak görünmeye başladı. Çernov ailesinin geçmişindeki olaylar, işgalcilerin kişisel mülklere ve evlere tecavüz etmelerinin canlı bir örneğidir.
Pyotr Alekseevich Chernov, 20 Şubat 1889'da Uryupinskaya köyünde Kazak bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi. Birinci Dünya Savaşı sırasında 14. Kazak alayında savaştı, silahlar usta. Devrim sırasında, daha sonra yönettiği Khopyorsky Kazak alayındaki ilk filoya komuta etti. Kızıl Ordu Genelkurmay Akademisi'ne ilk kayıt oldu: 9 Eylül 1919'dan Nisan 1920'ye kadar eğitim gördü. Vasily Ivanovich Chapaev ile birlikte çalıştı. Pyotr Alekseevich mezun olduktan sonra Denikin'in ordusuyla savaştı. Daha sonra Shakhty (Rostov bölgesi) şehri olan Cherkassy ve Morozovsk bölgelerinin bölge askeri komiseri oldu. 1927'den 1932'ye kadar - Krasnodar şehrinde ilk polis departmanının başı. 1932'den itibaren ekonomik çalışmaya geçti. SSCB Devlet Çiftlikleri Halk Komiserliği grubunun başkanı olan Rostov-on-Don şehrinde Molmyasotrest'in müdür yardımcısı olarak çalıştı. Baskılar sırasında Moskova'dan Rostov bölgesine nakledildi ve 1938'de yeni kurulan Pridonsky yetiştirme çiftliğinin müdürü olarak atandı ve 1942'de tahliye için Azerbaycan SSR'ye sığır sürdü. O sırada karısı ve iki kızı evde kaldı (Rostov Bölgesi Çağdaş Tarih Belgeleme Merkezi'nden bilgi. F. 131. Op.1. D. 32).
Almanlar geldiğinde, sağlam ve sağlam bir eve ve mükemmel temizliğe dikkat ettiler. Alman subaylar gramofonu dinlediler ve Rus türkülerini çalarken: "Kolhoz, kolhoz" dediler. Bir Alman askeri Führer'in bir portresini getirdi ve şu sözlerle astı: "Hitler ve Stalin iyi değil, savaş kötü." Sonra bir kadın ve iki kızın fotoğrafını gösterdi. Evin hostesi, nefret edilen görüntüyü gözlerinden çıkarmaktan korkuyordu. Ve sonra harika oldu. Bundan sonra Almanlar eve girip portresini görünce: "Heil Hitler!" - ve sol. Hitler'in portresi bir süredir aileyi Nazilerin tecavüzlerinden korudu. Sonra ev Wehrmacht memurları tarafından işgal edildi.
Peter'ın karısı Tatyana Ivanovna Chernova, bir hafif makineli tüfek kontrolünde ineği sağdı ve bir sürahiye süt dökerek her zaman ona ilk kupayı verdi. İnek aileyi açlıktan kurtardı. Ancak Almanlar geldikten sonra sütün büyük bir kısmının verilmesi gerekiyordu, çocuklara sadece kırıntı verildi.
Kazak topraklarına gelen Naziler, savaş için kaynakları geri çekmeyi amaçlayan bir politika izlemeye başladı. Broşürlerinde "arazi kullanımı için yeni bir düzen" savunuyorlardı. Alman broşürlerindeki özü şu slogana indirgenmiştir: "Çalışkan bir köylünün kendi toprağı vardır!" Arazi tahsisinin kademeli olarak yapılması gerektiği daha da açıklandı: "Bazı komünal çiftliklerde bu hemen, diğerlerinde biraz sonra yapılacak. Sessizce sıranı bekle. Görevini yap, vatanının canlanmasına katkıda bulun."
Alman propagandacıları köylülere şunları söyledi: "Kollektif çiftlik sisteminde sadece bir inek tutabilirsin, artık onları sınırsız sayıda tutabilirsin. Alman yönetiminin tarım daireleri, çobanları geniş çapta destekleyecek ve teşvik edecek. Kişisel kullanım için arazi farklı alanlarda bulunan şeritlere bölünmüştür. İzinsiz bölmek imkansızdır. Çiftçilik ve ekim köylüler tarafından ortaklaşa yapılır. Daha fazla işleme ve hasat her bir köylü tarafından şahsen yapılır, "diyor Razdorsky Müze-Rezervi'nde bugüne kadar korunan broşür (Yazılı kaynak ve belgelerin fonu. KP-15330).
Taganrog gazetesi "Novoe Slovo" da yer alan "Yeni bir tarım düzeni - köylüler için bir armağan" başlıklı makalede, "Yeni tarım kanunu, Bolşevik kollektif çiftliklerden yeni tarımsal emek biçimlerine geçişte ortak çiftliklerin yalnızca gerekli bir geçici ekonomik biçim olarak değerlendirilmesi gerektiğini doğrudan işaret ediyor. Kişisel çiftlik hayvanlarının bakımına ilişkin tüm kısıtlamalar kaldırılmıştır "(Novoye Slovo. 1942 gazetesinden alıntı. 25 Mart).
Aynı zamanda, işgalciler kollektif çiftliklere - devlet malikanelerine - sahiptiler. "Novoye Slovo" gazetesindeki "Canlandırıcı Don" yazısı, doğrudan devlet mülklerinin ve yönetimi için ilgili departmanların oluşturulduğu 147 makine ve traktör istasyonunun (MTS) faaliyetlerinin restorasyonuna işaret ediyor.
Rostov bölgesinin toprakları, her birinde bölgesel tarım uzmanları, zooteknisyenler, arazi araştırmacısı, veteriner hekimlerin görevlerinin tanıtıldığı 13 bölgeye ayrıldı. Sığır hemşireleri bile vardı.
"Nazi teorisyenleri, tarım ilişkileri alanında planlar geliştirirken, büyük ölçüde köylülüğün özel mülkiyet psikolojisine - küçük mal sahibine güvendiler. Bir yandan özel mülkiyet çıkarlarını uyandırırken, diğer yandan baskılara gözdağı veren işgal yetkilileri, köylüleri boyun eğdirmeyi ve ekonomik ve politik kararlarına karar vermeyi umdular. görevler: kolektif yönetim biçimlerinin ortadan kaldırılması ve kırsal kesimde özel mülkiyet ilişkilerinin kurulması "- diyor Vladimir Rymarev" Aile Tarihi "adlı tezinde.
Yönetim sisteminde ilgili dönüşümler gerçekleşmiştir. Sovyet organları, kurullar ve hamburger ustaları ile değiştirildi ve yerel polis oluşturuldu. Sadece Rostov bölgesinin Oktyabrsky kırsal bölgesinde, yetkililerin ve idarenin yerel aygıtında 400 işçinin işe alınması planlandı. Bu işbirlikçilerden biri, 49 numaralı devlet mülkünün başı olan eski zootekni Rotkin, Peter Chernov'un ailesini Almanlara verdi ve bunun karşılığında yeni sahiplerinden ödül olarak Chernov'lardan alınan bir tüfek aldı. Ancak bundan önce Pyotr Chernov, Rotkin'e devlet çiftliklerinin All-Union sosyalist yarışmasında (Chernov ailesinin kişisel arşivinden. 394 sayılı SSCB Tahıl ve Hayvancılık Çiftlikleri Halk Komiserliği'nin takdir sertifikası) ayıran en iyi Stakhanovite olarak bir liyakat sertifikası verdi. 5 Ağustos 1942).
Rotkin, Alman rejiminden faydalar aldı. Polisler ve Alman işgal rejimiyle işbirliği yapan kişiler, vergi muafiyeti şeklinde tarımsal ayrıcalıklar elde ettiler, kendilerine yardım etmeleri için atlar verilebilir ve gerekli tüm ekipman sağlanabilirdi.
Almanlar, tarımı olabildiğince askeri ihtiyaçlarına uyarlamak için ellerinden geleni yaptılar. Almanya'da iktidara geldikten sonra yaptıklarını yapmak için, söz verilen beklenen reformlar yerine, ülkede katı bir liderlik ilkesi uygulandı: 1935'te faşist Gıda ve Tarım Bakanı Darre, binlerce tarımsal işletmenin yok edildiğini yüksek sesle duyurdu. onlara, "Miras hakları üzerine" yasasına göre, Alman köylüleri ikiye bölündü - çiftçiler ve köylüler. Sözde "kalıtsal mahkemeler" yaratıldı, yalnızca en büyük oğula miras kaldı ve diğer mirasçılara, dünyanın başka yerlerinde ellerinde silahlarla bedava toprak çıkarmaları teklif edildi.
Böylece tarımda Almanlar savaşın temelini attı.
Fethedilen topraklarda, çeşitli sosyal ayrıcalıklar ve yeni yaşam normları yalnızca ilan edildi.
Sonuçta, yeni Alman toprak sahipleri köylüleriyle ilişkilerinde sınırsız haklar elde etti. Onlara para cezası verebilir, Almanya'daki ıslah işlerine gönderebilir, acımasız infazlara maruz bırakabilirlerdi. Ayrıca, mal sahibi, kendi takdirine bağlı olarak, ücret miktarını ve ödeme zamanlamasını belirleyebilir. Sovyet köylü aileleriyle törene katılmadılar ve onları acımasızca soydular, böylece öncelikle en yakın "çevrelerine" ve Doğu Cephesine yiyecek sağladılar.
Bir sonbahar günü, 3 Eylül 1942, polisler Çernovların evine baskın yaptı ve tüm malları almaya başladı. Aslında, bölge agronomisti Rudolf Wagner tarafından yasallaştırılmış bir soygundu. Polisin yardımıyla mallarına ve yiyeceklerine el konuldu. Ele geçirilen mülkün dört sayfalık tam bir envanterinde, bir kilograma kadar şeker içeren ve değerlerinin bir göstergesi olan 106 öğe bulunuyordu. Aynı zamanda, dikiş makinesinin 150 ruble ve İran halısının - 500 ruble olduğu tahmin edildi (Chernov ailesinin kişisel arşivinden. Vatandaş T.I. Chernov'un mülklerinin envanteri ve değerlendirilmesi, emriyle Bay Wagner ve deposunun emrine gönderildi. 3 Eylül 1942 Yılın). Tüm mülklere el konulması, Chernov ailesini neredeyse açlığa mahkum etti.
Çernov ailesinin tüm malları toplandı ve iki kamyonla Shakhty kasabasına taşındı ve burada bölge tarım uzmanı Rudolf Wagner yağmalanmış mülkünü tuttu. Almanlar uzun zamandır geldiklerini umuyordu. Wagner, Taganrog'un yerlisi Zinaida Lutsenko ile evlenmeyi bile başardı. Taganrog şehrinde Ispolkomovskaya Caddesi'ndeki (şu anda İtalyan Yolu) 85 numaralı evde yaşayan ve ardından Shakhty'den çaldığı mülkü taşıyan ailesine.
Tatyana Çernova ve neredeyse hiç geçim kaynağı olmayan kızları da tifüse yakalandı. En büyük kızı Rosochka, 10 yaşından önce, 1943'ün soğuk kışında öldü. Yedi yaşındaki en genç Svetlana annesini emzirdi. Sadece donmuş patatesten çorba ("conder") yaparak hayatta kaldılar. Haşlanmış patatesler dövülerek aynı su ve soğanla döküldü.
İşgal sırasında Pridonsky çiftliğinin sakinlerinin çoğu tarlada tahıllar ve tahıllar, harmanlanmış arpa ve buğday üzerinde çalıştı. 49 numaralı eyaletin haftalık raporuna göre, burada toplam 116 kalıcı ve 58 mevsimlik işçi istihdam edildi. Aynı raporlar, çalışan sayısının azaldığını gösteriyor. Wagner, Rotkin ile birlikte, insanların Almanya'ya kaçırılması ve ocaklarda Krasin madeninin yok edilmesi için listeler hazırladı. Üstün liderliklerinin iradesini yerine getirmeye itaatkar bir şekilde çabaladılar. İşgücü Kullanımından Sorumlu Genel Komiser Sauckel, "Führer, aşırı meşgul Alman köylü kadınını işten önemli ölçüde kurtarmak için bana, 400-500 bin seçilmiş, sağlıklı ve güçlü kızı doğu bölgelerinden Almanya'ya getirmem için talimat verdi" dedi.
İşgalcilerin yönetiminin sonuçlarını özetleyerek, 1938'de Pridonskoye çiftliğinde devlet çiftliğinin kurulduğu sırada, sürüsünde boğaların ve öküzlerin yanı sıra 800 inek olduğu belirtilmelidir. Toplam 2063 büyükbaş hayvan (Chernov ailesinin kişisel arşivinden veriler. RSFSR Telegin eyalet çiftlikleri Halk Komiserliği'nin güneyinde Molmyas eyalet çiftlikleri departmanı başkanının kararı. 14 Ekim 1938). Serbest bırakıldıktan sonra çiftlikte sadece dört öküz, 11 inek, bir boğa ve altı genç hayvan kaldı. Bu, yeni efendilerin kısa saltanatının sonucuydu.
Ve Tatyana Chernova hayatta kaldı. Almanların aceleyle geri çekildiğini ve tanıkları öldürdüğünü gören Tatyana Chernova ve kızı bir yemliğe saklandı, kendilerini samanlığa gömdüler ve Sovyet izcileri motosikletlerde görünene kadar orada yattılar.