“Basit. Lin Ming ile savaşmak istiyorum. Kaybedersem, yenilgiyi tamamen kabul edeceğim. Ama kazanırsam, birinciliğin bana verilmesini istiyorum!” Wang Yanfeng aniden Lin Ming’e döndü ve kışkırtıcı bir sesle konuştu: “Lin Ming, cesaretin var mı?”
Ling Ming cevap veremeden Kıdemli Xu tekrar yükseldi ve gülümseyerek konuştu, “İyi bir fikir. Gerçek şu ki, dövüş sanatlarının deneme sınavları çok çeşitlilik gösteriyor ama eninde sonunda aynı şeyi ölçüyorlar. Birincisi dövüş mahareti, ikincisi ise yetenek. Wang Yengfeng konu yeteneğe gelirse açıkça önde, ama dövüş becerilerinde de ondan iyiyse, o zaman bu durumda prensip olarak Wang Yanfeng’in birinciliği alması gerekir.”
Kıdemli Xu’nun sözleri, Lin Ming’in çıkış yolunu kapamıştı ve geri çekilecek yer de kalmamıştı. Ancak Kıdemli Xu bunun yetersiz olduğunu düşündü. Lin Ming’e doğru döndü ve ürkütücü bir gülümsemeyle konuştu, “Bir dövüş sanatçı yalnızca bedenini ve zihnini güçlendirerek gelişemez, aynı zamanda önündeki engelleri aşacağına, mücadeleleri kazanacağına inanmalıdır. Eğer korkup dövüşten kaçarlarsa, kalpleri titremeye başlar. Böyle bir insanın gelecekte hiçbir başarısı olamaz.”
Kıdemli Xu’nun sözleri yanlış değildi, ama onları kötü bir niyetle söylüyordu. Böyle bir durumda biri dövüşü kaybederse özgüveni ve ruhu büyük bir darbe alır. Hem de bu kişi Lin Ming gibi daha on beş yaşında ise, etkisi bu etki daha da büyük olacaktır. Eğer birinciliğini açık ara bir fark ile kaybederse, böyle bir travmayı psikolojik olarak atlatamayabilirdi.
Kıdemli Xu da çoktan Lin Ming’in kaybetme ihtimalinin düşük olduğunu fark etmişti. Sonuçta Wang Yangfeng, seviye olarak Lin Ming’den üstündü ve Zarif Tapınakta yanında hiçbir hazine olmadığı için, ailesinin gerçek gücü olan “Gerçeğin Dokuz Yolu” becerisini kullanamamıştı. Dövüş becerileri kişinin dövüş kabiliyetlerini önemli ölçüde arttırırdı. Bazen yüksek seviye dövüş becerileri, dövüşçülerin kendinden yüksek seviyedekilerle dövüşebilmesini sağlıyordu.
Lin Ming’in doğuştan gelen ilahi gücü ise, Zarif Tapınak’taki savunma gücü yüksek hantal canavarlara karşı kullanılması kolay bir şeydi. Ama gerçek birine karşı, saf güç tek çözüm olamazdı.
Bu şartlar altında, Wang Yanfeng’in kaybetmesine imkan yoktu.
Lin Ming’in soğuk gözleri Kıdemli Xu’ya döndü, onu aklının bir köşesine yazmıştı. Sonrasında Wang Yanfeng’e dönerek konuştu, “Seninle dövüşebilirim, ama bu rekabette benim için bir çıkar yok. Eğer dövüşüp kaybedersem birinciliğim öylece elimden gidecek, ama eğer kazanırsam elime geçen bir şey olmayacak, tekrar birinci durumda olacağım. Bunun hakkında ne düşünüyorsun?”
Wang Yanfeng, Lin Ming’in dövüşmeye niyeti olduğunu duyduğu anda kalbi neşe dolmuştu. Bu küçük bey sırf beşinci kata ulaştı diye pazarlık etmeye başladı. Hah, ne gerizekalı çıktı ya. ‘Gerçeğin Dokuz Yolu’ ne kadar vahşiymiş sana öğreteceğim.
Wang Yanfeng durumun hoşuna gittiğini belli ederce gülümsedi ve sordu, “Ne istiyorsun o zaman?”
Lin Ming cevapladı, “Eğer kazanırsam ikincilikten kazandığın Altın Yılan Kızıl Hapı’nı alırım. Kaybedersem birinciliğimden ve Kırmızı Altın Ejderha İliği Hapı’mdan vazgeçerim. Buna ne diyorsun?”
“Güzel! Söylediğine göre oldu bil!” Wang Yanfeng kalbinde müthiş bir mutluluk hissediyordu. Böylece kendi hapı da ona kalacaktı! Resmen rüyaları gerçek oluyordu. Sabırsızca tekrar konuştu, “O zaman hadi başlayalım!”
“Mm. Tabi.”
Lin Ming’in de hemen kabul ettiğini görünce, Kıdemli Sun sadece başını iki yana sallayabilmişti. Lin Ming büyük olasılıkla kaybedecekti. Gerçek biriyle dövüşmek testlerden farklıydı. Bu Wang Yanfeng aristokrat bir aileden geldiğinden, küçüklüğünden beri özel ustalardan dövüş eğitimi alıyor olmalıydı. Bunların üstüne dövüş becerisine de sahipti.
Bu dövüşün sonucu görülebiliyordu, konuşacak bir şey kalmamıştı.
Wang Yanfeng, maç alanının merkezine varır varmaz, saberına hafifçe vurarak kükredi, “Gel bakalım!”
Wang Yanfeng’in elindeki uzun kılıcı gören kalabalık şaşırmıştı, “nadir bir silah!”
Nadir bir hazirenin fiyatı birkaç bin altın taelden başlardı. Aristokrat ailelerin gençleri bile, dördüncü hatta beşinci seviye beden dönüşümüne ulaştıktan sonra bir nadir hazineye sahip olurdu. Anca o zaman böyle bir nadir hazineyi alacak yeterliliklere sahip olurlardı. Ama üçüncü seviye beden dönüşümüne sahip olan Wang Yanfeng hem böyle bir silaha sahipti, hem de bu silahta bir yazıt vardı. Belli ki Wang Yanfeng, ailesinde yüksek bir pozisyona sahipti.
İnsanlar bir nadir silahı var mı diye Lin Ming’e de baktı. Lin Ming’in geldiği yeri ve ailesi düşünüldüğünde, böyle bir nadir hazineye sahip olmasının imkanı yoktu.
Bu durum adil gözükmese de, Göklerin Talihi Krallığı’nda dövüş sanatları yarışmaları her zaman böyle olmuştur. Kısa süreli kullanmak için silah takasları yapmanın imkanı yoktu. İmkanı olsa bile, alan kişi yeni silaha tamamen yabancı olurdu.
Kişinin ailesi aynı zamanda gücün bir çeşidiydi. Eğer silahlar adil değilse, o zaman haplar ve gelişimi arttıran diğer ilaçlar da adil değildi. Dövüş sanatçılarının bu hapları kullanmalarını yasaklamak veya buna engel olmak imkansız bir şeydi.
Bu yüzden Lin Ming bu dezavantajının üzerine ancak bir bardak soğuk su içebilirdi.
“Bu Lin Ming’in muhtemelen iyi bir silahı yoktur”
“Mm. Birkaç bin altın tael edecek bir şeye sahip olmasının imkanı yok. Sıradan birinin böyle avantajları olmaz. Umarım Lin Ming çok değersiz bir şey çıkarıp hemen kesilmez. Diğer türlü hiç şansı olmaz.”
İnsanlar konuşurken, Lin Ming kesesinden bir silah çıkardı. Bu Büyük Berraklık Köşkü’nde kullandığı kemik sıyırma bıçağının ta kendisiydi.
Bu değersiz kemik sıyırma bıçağını gören herkesin gözü açılmıştı. Bu… bir… domuz kesme bıçağı mıydı?
Lin Ming’in güzel bir silaha sahip olmadığını herkes tahmin etmişti ama böyle kalitesiz bir şey çıkaracağını da beklemiyorlardı. Sadece bir feet uzunluğundaydı. Eskilerin bir deyişi vardı, bir inç uzun olsa, bir inç daha güçlü olur. Üç feetlik uzun saberın karşısında, bu bir feetlik kemik sıyırma bıçağı, dezavantajın da ötesinde bir şeydi. Üstelik, domuz öldürmeye yarayan bir bıçak ne kadar sağlam olabilirdi ki? Rakibinin kılıcı tarafından ikiye ayrılsa ne olacaktı?
Wang Yanfeng bıçağı görünce gülmüştü. “Bununla mı bana meydan okuyorsun? Bununla anca domuz kesersin! Hakikaten kaçığın tekisin!”
Lin Ming biraz şaşırmış görünerek konuştu, “Fark etmemiştim ama galiba haklısın, bu bıçak gerçekten de domuz öldürmek için. Evet genelde bunu domuz öldürmek için kullanıyorum. O yüzden seni öldürmeye en uygun şey.”
Lin Ming azarlayıcı sözleriyle Wang Yanfeng’in bir domuz olduğunu ima etmişti. Bu da Wang Yanfeng’i iyice kızdırmıştı. Birden haykırdı, “Ölümün anlamını bilmiyorsun sen!”
Lin Ming yavaşça dövüş sahnesine çıkarken, Wang Yanfeng saberını çekti. Kılıcın gücünü ve yazıtları anlamak için bir yazıt ustasının ruh gücünü kullanıyordu. Bu konuda Lin Ming bir uzmandı.
Wang Yanfeng’in silahı güçlü ve etkileyici görünüyordu, ancak Lin Ming’in gözünde sadece adi bir maldı. Hatta bu yazıt bile normalde dikkatini çekmezdi. Bir yazıt ustası, doğru tekniği bildiği sürece ruh kanunu formülünü kullanarak, ruh gücünü silahın içine sızmaya zorlayabilir ve kalitesinin iyi mi kötü mü olduğunu anlayabilirdi. Lin Ming yazıt becerilerini Tanrılar Alemindeki bir büyüğün anılarından öğrenmişti, bu yüzden doğal olarak bir izleme tekniği biliyordu. Bu teknik üzerine çok çalışmamış olsa da, Wang Yanfeng’in silahındaki yazıta bir göz atmaya yetiyordu.
Bu saber, dövüşçünün gücünü büyük ölçüde arttırabiliyordu ama Wan Yanfeng daha beden dönüşümünün üçüncü aşamasındaydı, daha Kas Değişimi’ne ya da Kemik Gelişimi’ne ulaşamamıştı. Bu yüzden Lin Ming endişeli değildi, Wang Yanfeng bu silahın gücünü çok sınırlı bir şekilde gösterebilirdi.
Tabii ki Wang Yanfeng silahın tam gücünü gösteremeyecek olsa da, Lin Ming’in elindeki kemik sıyırma bıçağına kıyasla, darbesi çok daha güçlü olacaktı. Lin Ming bir anda ikiye ayrılabilirdi. Elindeki bu bıçak, sayısız saatler boyunca kullandığı ve güvendiği bir bıçak olsa da, sonuçta normal bir demirden, sıradan bir demircide yapılmış bir şeydi.
Ama Lin Ming için durum bundan ibaret değildi. Aslında Lin Ming bu kemik sıyırma bıçağını kullanmayı planlamıyordu. Kendi yumruklarının gücüne güveniyordu. ‘Kaotik Meziyet Savaş Meridyenleri’ ışığın ve yangın özü olan, eşsiz ve yüce bir Beden Dönüşümü yeteneğiydi. Bunu çalışanlar için, kendi kasları ve kemikleri en iyi silahtı!
Lin Ming’in gelişiminin ikinci seviyesindeki yumruklarının gücü 2700 jine ulaşmıştı. Bu güçte bir yumruk, kalın demir tahta ağacının içinden geçebilirdi. Eğer böyle bir yumruk doğrudan birinin bedenine isabet ederse, Kas Değişimi ya da Kemik Gelişimi aşamasındaki biri bile olsa dayanamazdı!