Bu tablo kimin ?
6 Kas 2011
Charles Saatchi " contemporain sanatta " bugün en önemli bir isimdir. İsminden de anlaşılacağı gibi Irak'lı bir musevi aileden geliyor. Gülbenkyan gibi petrole dayanan aile zenginliği bana her zaman şu soruyu getirdi ; biz nasıl oldu da elimizin altındaki bu zenginliği anlayamadık ! 1943 doğumlu Charles Saatchi dört yaşında ailesiyle Londra'ya geliyor . 1970 yılında kardeşiyle kurduğu reklam ajansı Saatchi&Saatchi kısa bir süre sonra dünyanın an önemli ajanslarından biri oluyor . İlk eşi Amerika'lı sanat tarihci ve eleştirmen Doris Lockhard'ın etkisiyle Davit Hepher'in bir resmini alıyor ama galericiliğe başlama yılı 1985 dir. Buna galeri denemez; Londra'nın kuzeyinde St.John's Wood'da devasa " entrepot " ları , restero ederek ufak bir krallık diyebileceğimiz vakfını kuruyor. Yetenek mi diyelim ; en kısa bir sürede , bugün comtemporary'nin en önemli isimlerini : Jeff Koons , Richard Serra , John Wood's ve Swisse Cottage , o gün için genç kuşak olan şimdi çok ünlü " plasticien " ler ; örneğin Damien Hirch ' in " formol'de saklanan " köpek balığı dilimlerini " , yontucu Marc Quinn ' in dondurulmuş kafasını , kendi 9 litre kanının buz kalıbında şeffaf olarak sergiliyor ve de bu sonuncusunu 1991 de 13 000 sterline almıştı , 2005 de 1, 5 milyon sterlin'e sattı .
Giderek sürekli olarak basına yansıttığı " provacation "ların yanı sıra 1997 de Royal Akademiye birlikte bir sergi önerir ve serginin ismi " sensation " olacaktır. Saatchi bu kez amacına erişmiştir ; müzenin önünde sergiyi manifeste edenler örneğin şöyle bir pancart asmışlardı : ".. sanat bin yıl süreyle bizim en önemli bir varoluşumuzdu , şimdi formol'e yatırılmış koyunlarla tekrar barbarlığa dönüyoruz . " Gerçekten provocation'nun ötesinde gösterilenler , örneğin Tracy Emin'in " Everyone I have ever slept with 1963 - 1995 "bir çadırın içine dikilmiş ; artistin çıplak fotoğrafı , yattığı dostlarınn isimleri ve düşürdüğü iki fetüs vs. Chris Ofili'ye gelince ; " Vierge Noir " , bir kadın portresi üstüne kurumuş fil bokları serpiştirilmiş.
Chapman kardeşlerin eseri ötekilerden daha " tahammül fersah " ; sergiledikleri mankenlerin gözler , ağız , burun , kulaklar vs . cinsel organlarla yer değiştirmiş ;
Bu içerikte oluşan Saatchi concepti , Young British Artists ismini "contemporary'e yazdı ve yazmakla kalmayıp ona bu yolda bir servet sağladı. Bugün en ünlü kolleksiyonerler onun dediklerini yaptılar, izinden yürüdüler , yarattığı pazar , yarattığı isimler hemen hemen tüm dünya müze ve kolleksiyonlarda.
Yeni galerisi , Londra , Duc d'york ' da 1801 tarihli çok klasik bir yapı . Açılışda Saathci şöyle söylüyordu ".. satın alacağım bir iş , eğer sevmişsem , fiatı üç dört misli fazlaymış , beni katiyen ilgilendirmez , hiç pazarlık yapmadım . " Kendi sergi açılışlarıma gelmediğim gibi ötekilerinkine de gitmem . 100 yıl sonra kalacak sanatcılar : Jackson Pollock , Andy warhol , Donald Judd ve Damien Hirch dışında bütün sanatcılar ki bu söylediklerim sayfanın dip notunda belki geçebilirler. Sanat neye mi yarar : " bizim enayice televizyona değil de başka bir şeye bakmamıza. Son bir söz : " ..isim yapmanın katiyen yetenekle ilgisi yoktur , ben başka bir illision satıyorum . "
5 Kas 2011
Geçen perşembe günü beklenmedik bir kaza , çağdaş sanatın ne kadar "ephemere"olduğunu ve de gözümüz gibi sakladığımız çağdaş sanat eserlerinin de "deniz kazası " dediğimiz umulmadık belaya uğradıklarını bize yanıtladı. Dortmund müzesinde Alman sanatcı Martin kippenberger'in "ne zaman tavan akmaya başlamışsa " adlı eseri , fotoğrafda da görüldüğü gibi büyükce bir kova , temizleyikci kadın tarafından müdehale edilerek , sanatcının 800.000 euros fiatında bu önemli "instalattion"u yok edilmiştir. Peki diyeceksiniz ki kendisi yaşıyor , yeniden kovayı yerine koyamaz mı?
Hayır bu yerleştirme bir "jest" dir, tekrarlanamaz . Giderek müze yetkilileri tüm basına şunu tekrar ettiler : müzemizde prensip olarak sanat eserlerine yaklaşma ölçüsünün 20 cm. olduğunu ve de buna saygı duyulmasını , bundan sonra temizliyecilerin çağdaş sanatı bilenlerden seçileyeceğini eklediler.
Belki anımsarsınız , 1986 da yine Almanya'da Düsseldrf müzesinde benzer bir " zulüm " yaşanmıştı ; ünlü Joseph Beuys'un bir eseri : "eriyen tereyağı " nın dokunduğu bölüm , yani kirlettiği yer , güzelce temizlenmişti. Duyurulur.