Barrett MRAD keskin nişancı tüfeği
Keskin nişancı tüfeği ile ilgili diğer makaleler arasında, Ronnie Barrett çoktan opsiyon olarak tanımlanmıştır. оружия bunlardan biri kendiliğinden yüklenen, yaygın olarak tanınmayan ve kesilmeyen .338 LM için haznelenmiş, ayrıca uzunlamasına kayar bir kapıya dayanan daha iyi bir seçenek. Şirketin büyük kalibreli keskin nişancı tüfeği nedeniyle ana popülerliğini kazanmasına rağmen, daha küçük kalibreli kalibreli kartuşlar için silah modelleri geliştirilmesine karar verildi. Böylece, 2011 yılın ortasından yeni Barrett MRAD keskin nişancı tüfeği satışa sunuldu. Bu silahla ilgili sonuca varmak için yeterince zaman geçtiğinden, bu tüfeğin tam bir incelemesini yazabilirsiniz ve bu inceleme, Barrett Firearms keskin nişancı tüfekleriyle ilgili bir dizi makalede final olacak, çünkü bugüne kadar yeni bir şey yayınlanmadı veya açıklanmadı.
Ronnie Barrett ve tasarımcılarının beyninin sonuncusu nedir? Silahların tasarımında hiçbir temel ve devrimci yenilik bulunmuyor, bu silah pazarında bulunabilecek en yaygın "cıvatalı" tüfek. Ancak, bildiğiniz gibi, bu kadar basit tüfek tasarımlarında, her şey, Barrett şirketlerinin rekabet edemeyecek kadar uzakta oldukları silah tasarımının kalitesine ve makul olmasına bağlıdır. Ama sırayla her şey hakkında, acele etmeyelim.
MRAD keskin nişancı tüfeğinin temel özelliği, tırnak işaretleri içindeki “modülerliği”, çünkü modülerlik kelimesini anlamak, dünyanın geri kalanını anlamaktan Barrett'tan farklı görünüyor. Üretici silah modelini yalnızca silahları farklı kalibrelere adapte etme kabiliyeti anlamına geldiği için görüyor, ancak görünüşe göre, “modülerlik” Amerikalılardan tıpkı son zamanlarda Rusya'da “yenilikler” gibi ses çıkardı, çünkü modaya uyuyor, çok kalibreli değil yani modülerlik. Bununla birlikte, modülerlik hakkında kısmen konuşmak mümkündür, çünkü tüfek tutacağı, МХNUMX / М4 tutacağı tarafından garanti edilir. Ancak, kelimelerle hata bulmayalım, ama namlu ve silah cıvatasındaki değişimin nasıl uygulandığını ve bunun genel olarak ne kadar yararlı olduğunu düşünelim. Bu tüfeğin ana mühimmatı .16 Lapua Magnum kartuşudur, gerçekte, varsayılan silahtır ve bu mühimmat için bir namlu ve cıvata ile birlikte gelir, ancak isterseniz, .338 Win Mag. Veya .308 Win, ayrıca 300х7,62 Win Mag. NATO. Tabii ki, bu kadar yetersiz bir mühimmat listesi, bu tüfeğin kartuş standardına kıyasla daha az etkili, pek çok soruyu gündeme getiriyor ve silahların neden onlar için yaratıldığı tamamen anlaşılmaz. Tabii ki tasarruf açısından bakıldığında, 51 yerine 7,62 kullanmanın çok daha karlı olduğu söylenebilir. Sonuçta, cephanelik fiyatındaki farkın önemli olduğu söylenebilir. Ancak tüfeğin uzunlamasına kayar bir “cıvata” etrafında inşa edilmesi şartıyla, bu silah için hangi görevlerin yapılabileceğini düşünmeye değer. Ve bu görevler gerçekleştirilmeleri için maksimum doğruluk ve minimum ateş oranı gerektirecek şekilde olacaktır, böylece .338 Lapua Magnum mühimmatını kullanmak için birkaç atış için paradan tasarruf etmek oldukça mümkündür. Her ne kadar ABD Ordusu'ndaki mühimmat, yakıt ve diğer şeylerin temininde bazen ortaya çıkan sorunların dikkate alınmasına rağmen ve askeri operasyonlar sırasında böyle bir tüfek iyi bir seçenek olabilirdi, ancak farklı bir mühimmata adapte edilebilecek bir silaha sahip olmak daha iyidir. kartuşu olmayan en güzel tüfek. Ancak varillerin ve civataların maliyetini ve silahların temel maliyetini oluşturduğunu düşünürsünüz. Genel olarak, bu sorunun anlaşılması oldukça zordur, çünkü bir yandan finansal bir sorun var, bir yandan da bu tür silahların yeteneklerinin pratik kullanımı sorusu, ancak ordu için amaçlanan herhangi bir silahın ebedi çatışması.
Bir önceki soru hakkında uzun ve sert bir şekilde tartışmak mümkün olursa, bir sonraki an oldukça net bir şekilde değerlendirilecektir. Çok kalibreli bir silahın nasıl uygulandığını, yani tam olarak ne zaman değiştirilebilir varillerin takıldığını bulmaya çalışalım. Tüfek namlusunu yalnızca sıkıldığında, alıcıyı sıkıştıran iki vidayı tutar. Her iki vida da, tüfek namlusunun dış kısmındaki gelgitlerden geçmez. Bununla birlikte, haznenin altında, amacı sadece namluyu doğru konuma monte etmek, ancak düzeltmek değil, iki enine kanaldır. Bir silahın namlusunu tutturmak için oldukça zayıf bir yöntem, cıvata kilitlemesinin alıcı kutusunun arkasında değil, namlusun arkasında yer alması nedeniyle gerçekleştirilebilir, bu nedenle alıcı kutusu bir çekim sırasında "boşaltılır" ve daha küçük yükler yaşar. Bir tüfek namlusunu sabitleme yönteminin, silahın doğruluğunu etkilediğini, bunun da sabitleme vidalarının ve diğer şeylerin sıkma kuvvetine bağlı olacağını uzun süredir iddia edebiliriz. Aslında, bunun bir silahın ana unsurunu tespit etmenin en yaygın yöntemi olmadığı düşünüldüğünde, bir yerde bizi aldatmakta olduklarına dair bir his var, ama size en aldatıcı fikrin, en güvenilir olmayan otomasyon sisteminin vb. İdealden uzak olamayacağını hatırlatmak isterim. iyi uzmanlar mükemmel, ancak Barrett’in silahlarının önceki modellerine göre, uzmanların orada çalıştığı, en azından kötü olmayanların olduğu sonucuna varılabilir.
Silahı şirketin önceki gelişmeleri bağlamında ele alırsak, MRAD keskin nişancı tüfeğinin eski M98B tüfeğinin bir çeşit daha gelişmiş olduğu sonucuna varmak kolaydır. Hemen benzer bir namlu geriliği fren kompansatörü göze çarpar ve alıcı, 4 ile daha uzun olanın zaten tam teşekküllü Picatinny tipi montaj şeritleri olması dışında, çok, çok benzer. Bir su kıçı silahı geri dönüştürüldü ve her ikisi de olumsuz nitelikler ve olumlu şeyler ekledi. Negatifler arasında, popo uzunluğu ayarı şimdi sadece 5 sabit pozisyonlarıdır. Ancak sağ tarafa doğru katlama fırsatı buldu ve popo tasarımı, katlanmış pozisyonda, tüfeğin kepenkini sabitleyerek, sadece koluna dayanacak şekildedir. Şimdi nerede gerçekten basit ve zevkli. Vurgu yanağında vurguyu ayarlama imkanı korunmuştur. Silah taşıma emniyeti yalnızca cıvata ile katlanmış pozisyonda kilitlenen, aynı zamanda anahtarı tabanca tutacağının üzerine yerleştirilmiş ve tüfeğin bir tarafından diğer tarafa doğru düzenlenmiş ve atıcının altındaki tüfeği yeniden düzenleyen bir sigorta yardımı ile gerçekleştirilmektedir. Doğru, cıvata sapı hala sağ tarafta kalıyor, bu yüzden Barrett MRAD tüfeğinin sol elini kullananlar için eşit derecede iyi olduğunu ve sağ elini kullananların imkansız olduğunu söylüyor.
Bir silah alıcısına ek Picatinny tipi cihazlar takmak için uzun bir çubuk, sadece Barrett ürünleriyle sınırlı olmamak üzere çok çeşitli optik manzaraları ve diğer pribluda tiplerini kurmanıza olanak tanır. Silahın taşınması için aynı montaj çubuğuna bir tutaç da takabilirsiniz, buna rağmen tüfek göreceli olarak hafif olduğu için buna gerek yoktur. Silahın ağırlığı, bir kilogram 6,7'ten biraz daha fazladır; milimetre 1190'in uzunluğu, kıçının açılmasıyla birliktedir. Varilin uzunluğu hakkında konuşmak, silahın kalibreli olarak farklı ve dolayısıyla uzunluktaki sandıklar ile donatılabileceği için anlamsız gibi görünüyor. Kartuşlar için standart kovan .338 Lapua Magnum, ~ 62 santimetre uzunluğundadır. Alıcının yan yüzeylerinde, iki montaj şeridi de vardır, bununla birlikte varlıkları pek haklı gösterilemese de, aynı balistik hesap makinesine asılması oldukça mümkündür.
Keskin nişancı tüfeği MRAD hakkında yukarıda yazılan her şeyi özetleyen, böyle çok kalibreli bir silahın kendinden yüklemeli bir tüfek biçiminde daha fazla rağbet göreceği belirtilmelidir. Üreticinin kendisinin yavrularına çok amaçlı dediği göz önüne alındığında, bu, bu tür bir örneğin uzun süre ordunun içine girme ve kalma şansını önemli ölçüde artıracaktır. Öte yandan, silah yapımında otomatiğin kullanılması durumunda, tüfeğin doğruluğu azalacak ve fiyatı bir buçuk kat artacaktı. Bu nedenle, bu silahlarla ilgili birçok sorunun iki karşıt cevabı vardır; bu nedenle muhtemelen bu örnek, tek kalibreli arkadaşı M98В gibi, silah piyasasında bir “patlamanın” keyfi olmadığıdır. Genel olarak, devam etmeyi bekliyoruz ve Barrett’in М338’in arızasından sonra .98’a yerleştirilmiş kendinden yüklemeli bir tüfek oluşturma fikrini henüz gömmediğini ümit ediyorum.
- Yazar:
- Karasik Kirill