New York Times bu haftaki hikayesi huzursuz oldu: Büyük bir düşünce kuruluşu olan New America Vakfı, Açık Bilimler grubunun akademisyenlerinden biriyle kurtuldu . New America, liderliğini Barry Lynn'e, kendisinin ve grubunun düşünce kuruluşunun önemli bir fon sağlayıcısı olan Google'ı pazar hakimiyeti için defalarca eleştirmesinden sonra, "kurumu imha ederken" uyardığını bildirdi.
Google'ın eleştirileri, Lynn'in, fiyat karşılaştırma hizmetini diğerlerinde arama sonuçlarında üstün kılmak için Avrupa Komisyonu tarafından rekor derecede rekor kıran 2.7 milyar dolar para cezasına çarptırma kararını "düşünce kuruluşu web sitesinde" alkışlayan bir bildiri yayınlayarak doruğa ulaştı. Bu görev kısaca indirildi, daha sonra yeniden yayınlandı. Kısa süre sonra, New America başkanı Anne-Marie Slaughter, Lynn'e grubunun " kurumsal norm şeffaflık ve meslektaşlık " kurallarına uymamak için vakfeden ayrılması gerektiğini söyledi.
Google Lynn'in görevden alınmasını reddetti ve Slaughter, "gerçeklerin büyük ölçüde doğru olduğunu, ancak tırnakların bağlam dışına çıkıldığını ve yorumun yanlış olduğunu" tweet yaptı. Çelişkili öykü çizgilerine rağmen, altta yatan öncül bana tanıdık geldi: Altı yıl önce , Şirketin üzülmesinden sonra Google'ın tekelci uygulamaları hakkında eleştiri niteliğindeki bir kitabın yayından kaldırılması yönünde baskı yapıldı. Benim durumumda, yazı yayınlanmamış kaldı.
O sırada Forbes için çalışıyordum ve işim için yeni bir şeydi. Yazılıma ve raporlamaya ek olarak sosyal medyayı orada çalıştırdım, bu yüzden Google satış görevlileri ile Google'ın yeni sosyal ağ Plus'la ilgili bir toplantıya girdim.
Google satış görevlileri, Forbes Plus Like "+1" sosyal düğmelerini Facebook Like düğmesi ve Reddit paylaş düğmesinin yanındaki makalelere eklemelerini cesaretlendiriyorlardı.Artı öneriler arama sonuçlarında bir faktör olacağı için yapmanın önemli olduğunu söylediler - Yayıncılar için önemli trafik kaynağı.
Bana bir haber gibi geldi. Google'ın arama ve haber hakimiyeti yayıncılara muazzam bir güç veriyor. Arama sonuçlarını Plus kullanmaya bağlayan Google, insanları sosyal ağını tanıtmaya zorlamak için bu kasayı kullanıyordu.
Google kullanıcılarına doğru anladım mı diye sordum: Bir yayıncı sayfaya +1 düğmesi koymadıysa, arama sonuçları zarar görür mü? Cevap evet idi.
Toplantı sonrasında Google'ın halkla ilişkiler ekibine bir muhabir olarak yaklaştım, toplantıda olduğumu söyledim ve doğru anladığımı sordum. Basın bürosu bunu doğruladı, ancak Artı düğmesinin "sıralamayı etkilediğini" söylemeyi tercih ettiler. Satış elemanlarının bana söylediğini inkar etmedi: +1 düğmesini kullanmazsanız, hikayelerinizi bulmak daha zor olacaktı. Google ile.
Bununla birlikte, "Toplanan Google Plus Düğmelerini Sayfalarınıza Yaptın" veya "Arama Trafiğiniz Başarıyordur" başlıklı bir hikaye yayınladım. Bu, toplantıdaki konuşmaların bazılarını içeriyordu.
Google adamları, yeni öneri sisteminin arama faktörünü nasıl oluşturacağını açıkladı. "Evrensel olarak veya sadece Google Artı arkadaşlarınız arasında mı?" Diye sordum. 'Evrensel' cevaptı. "Peki, Forbes sayfalarında +1 düğme koymazsa, arama sıralamasında sorun yaşayacak mı?" Diye sordum. Google adam bu şekilde ifade etmeyeceğini söyledi, ancak temelde evet.
Google raporlamanın doğruluğuna asla meydan okumadı. Bunun yerine, bir Google sözcüsü, toplantıın gizli kalması nedeniyle hikayeyi yayından kaldırmam gerektiğini söyledi ve burada tartışılan bilgilerin Google ile Forbes arasında bir gizlilik anlaşmasına tabi olduğunu söyledi. (Böyle bir anlaşma imzalamadım, toplantıların gizli olduğunu söylemedim ve kendimi bir gazeteci olarak tanımladım.)
Oraya hızla tırmandı. Forbes üst düzey Forbes , Google temsilcilerinin, makalenin sorunlu olduğunu ve aşağı inmek zorunda kaldığını söylediğini söylediler. Bunun anlamı, Forbes için sonuç doğurmasıydı, Google'ın aramaları ve Google Haberler'le ne kadar trafik kazandığına dair rahatsız edici bir olasılıktı.
Bunun önemli bir hikaye olduğunu düşünüyorum, ancak işverenim için sorun yaratmak istemiyordum. Toplantıdaki diğer katılımcılar Aslında bir UİD tarafından karşılandıysa, neden Google'ın hikayeye itiraz edeceğini anlayabiliyordum.
Yayınlamadan önce Google PR ekibine gitmiş olduğum ve zaten dünyada olduğunu düşünürsek, hikayeyi devam ettirmenin daha mantıklı olduğunu düşündüm. Eninde sonunda, patronlarımdan gelen baskılardan sonra, ben de parçayı altıma aldım; hep bir pişman olduğum bir karar. Forbes bu konuda yorum yapmadı.
Ancak tecrübenin en rahatsız edici kısmı daha sonra ne oldu: Her nasılsa, çok hızlı bir şekilde arama sonuçları orijinal hikayeyi göstererek durdu. Hatırladığım kadarıyla ve altı yıl geçmesine rağmen bu bölüm hafızamın içine girmişti - önbellekte kalmış bir versiyon, yayın yayınlanmadan kısa süre sonra kaldı ancak yakında Google'ın arama sonuçlarından çıkarıldı. Bu alışılmadıktı; Google'ın tarayıcısı tarafından yakalanan web siteleri bu kadar çabuk kaybolma eğiliminde değildi. Yayınlanmamış hikayeler yine de arama sonuçlarında bir başlık olarak görünmeye eğilimlidir. Kazınmış versiyonlar hala bulunabilir, ancak orijinal hikayemin izleri kayboldu. Önbelleğin temizlenmesinden Google'ın değil, Forbes sorumlu olması mümkündür; ancak Açıkçası, Forbes'teki herkese, teknik maker bilgisine sahip olduğuna şüpheliyim, çünkü siteden silinen diğer makaleler Google üzerinden kullanılabilir olmaya eğilimliydiler.
Google'ın beğenmediği bir hikayeye yapılan göndermeleri ortadan kaldırmak için kasıtlı olarak arama sonuçlarını değiştirme, şirketin İnternet üzerindeki bilgilerin gücünü olağanüstü, neredeyse kötüye kullanmak olacaktır. Google'ın bu örnekte yaptığı şeyi kanıtlamak için güçlü bir kanıtım yok, ancak bu bölüm bu bölümün bana yıllar boyu peşindeydi: Google'ın insanların hızlı bir şekilde okumasını istemediği hikaye Google'da bulunması imkansız hale geldi.
Google, hikaye ile ilgili arama sonuçlarını kasıtlı olarak derinleştirip azaltmadığına değinmiyor. Yorum talep eden bir Google sözcüsü, Forbes hikayeyi "sorumlu bir şekilde rapor edilmediği" nedeniyle kaldırdığı açıklamasında bulunan açıklamanın, gizlilik anlaşması kapsamında olduğunu iddia eden açık bir başvuru. Kendimi bir gazeteci olarak tanımladım ve katılmadan önce böyle bir anlaşma imzalamadım.
Stratejinin ne kadar etkili olduğuna gelince, Google'ın diğer endüstrilerdeki hakimiyeti Asla artı değildi. Altı yıl sonra, sosyal ağ bir hayalet şehir ve Google temelde vazgeçti . Ancak yine de Google sosyal paylaşımda Facebook ile rekabet edebileceğini düşündüğünde, ağın tanıtımını yapmak için sert top oynamaya razı oldu.
Google, mümkün olan en iyi bilgiye erişimi sağlamaya adanan bir şirket olarak başladı, ancak dünyanın en büyük ve kârlı şirketlerinden birine dönüştüğü için öncelikleri değişti. Kişisel tarihçelerini web'den kaldırmasını isteyen sıradan insanlara karşı savaşırken bile, şirketin kendisiyle ilgili bilgileri bastırma konusunda bir teşviği vardır.
Google, New America'yı Lynn ve ekibi ateşlemeye hiç çağırmadığını söyledi . Ancak Google gibi güçlü bir varlık, ültimatom yayınlamak zorunda değildir. Örgütleri etkiler göz önüne alındığında, örgütlere dokunabilir ve istediği gibi hareket etmesini sağlayabilir.
Lynn ve New America Foundation'tan çıkan ekibin geri kalanı, çalışmalarına devam etmek için yeni bir kar amacı gütmeyenler kurmayı planlıyor. Şimdilik, hikayelerini anlatan " Monopoly'e Karşı Yurttaşlar " adlı bir web sitesi açmışlar . "Google'ın düşünce kuruluşlarını, gazetecileri ve yoğun ilgi gören özel gücün tehlikeleri hakkında araştırma yapan ve yazan kamu yararını savunanları kapatma girişimleri sona ermeli" diyor.
Google'dan finansman almayacaklarını söylemek güvenlidir.
Bu hikaye Gizmodo Media Group'un Özel Projeler Masası tarafından üretildi.