Bir Netflix gerilim filmini fazla iddialı olmakla suçlamak nadirdir fakat Babak Anvari'nin "I Came By" filmimizde durum bu, gösterim servisindeki pek oldukca mini dizinin tam tersi bir problemi olan, emek harcama süresine bir TV sezonu değerinde düşünce sıkıştıran, çoğunlukla etkili bir potboiler. Gerilim filmleri tamamen gerilimle ilgilidir, sadece muhteşem "Gölgenin Altında" ve deli "Yaralar "ın arkasındaki büyüleyici film yapımcısı Anvari, toplumsal yorum ve eski moda tür heyecanı arasındaki dengeyle savaşım etmeye devam ediyor ve çoğunlukla ikincisi üstündeki hakimiyetini kaybediyor. POV'ları değiştirerek ve zamanda büyük atlamalar yaparak "I Came By "ın nereye gittiğine dair beklentileri devamlı altüst ediyor, sadece bu, kendi kimliğinden güvenli olmayan, fikirlerini uygulamasıyla tam olarak birleştiremeyen bir filme yol açıyor. Bununla beraber, "I Came By "da bazı keyifli performanslar ve zekice temalar var; bu iki şey onu Netflix Gerilim Fabrikası'ndan çıkan pek oldukca ürünün üstüne çıkarıyor.
"1917 "den George MacKay, sanatını her insanın görebileceği şekilde halka açık yerlerde değil, varlıklı ve kuvvetli kişilerin hususi evlerinde resmetmek şeklinde benzersiz bir yönteme haiz genç bir grafiti sanatçısı olan Toby'yi canlandırıyor. Toby, arkadaşı Jay (Percelle Ascott) ile beraber pahalı evlere giriyor ve bir duvara "I Came By" yazıyor. Niçin? Tam olarak belli değil fakat Toby muhtemelen toplumdan izole olanlara kendilerinin de savunmasız olduklarını fark ettirmek istiyor. Bunun devamlı bu şekilde olmadığını öğrenecektir.
Jay, kız arkadaşının hamileliği sebebiyle önceliklerini değiştirdiği için ikiliyi ayırdıktan sonrasında, Toby bir sonraki işi tek başına hayata geçirmeye karar verir. Bu onu, toplumunun namuslu bir üyesi şeklinde görünen Hector Blake (Hugh Bonneville, görkemli tavrını tehditkâr bir şeye dönüştürme fırsatının tadını çıkarıyor) adlı eski bir yargıcın evine götürür. Blake'in bodrumunda, Toby gizli saklı bir kapının altında bir ışık görür ve muhtemelen "Don't Breathe "i izlemişsinizdir.
Sadece, Toby Blake ile bir irade savaşına girmediği için bu film tam olarak o film değil. "I Came By" burada kahramanları Toby'nin annesine (Kelly Macdonald) kaydırıyor. 23 yaşındaki oğlunun yeryüzünden kaybolduğuna dair endişeleri giderek artıyor. Onu bulma arayışı onu Jay'in hayatına götürür ve Anvari ile destek yazar Namsi Khan'ın, filmleri Blake'in karanlık sırları ve Toby'nin kaderi ile alakalı hikayeyi bir araya getirirken minimum bir POV dönüşü daha var.
Anvari'nin filmi, izleyicinin kalp atış hızını yükseltmekten oldukca toplumsal bilinciyle ilgileniyor şeklinde görünüyor. Blake, bir soruşturma esnasında kendisini soruşturmadan korumak için polis şefi arkadaşının adını ağzından kaçırabilecek türden bir adam. "I Came By "da kapalı kapılar ardında olanlardan oldukca, kuvvetli insanların göz gore gore işledikleri cinayetlerin ne kadar sık yanlarına kar kalabildiğiyle ilgili bir unsur var. Bonneville bu tür bir kibirli kötücüllüğü oldukca iyi yansıtıyor; başını belaya sokamayacak kadar kuvvetli bulunduğunu bilen bir kötücüllük, değil mi? Aslına bakarsak, onun performansı emsalsiz