Küçük çocuklarınızla konuşmak sorun olur mu? Yatmadan önce onları hikayeler okumak, otobüs durağında çiçekleri tartışmak, günlerini tarif ederken dikkatli olmak? Başka bir tack deneyelim. Ebeveynlerin zenginliklerini çocuklarına aktarmaları uygun mudur? Mesela annem öldüğü zaman çocuklar ev kazanıyor. Ve ondan önce, ebeveynleri nispeten iyi durumda oldukları için günlük yardım alın.
Bu sorular kukla mermiler gibi görünebilir. Neden onlara soruyorsun? Kesinlikle çocuklarınızla konuşmak sadece ebeveynlik midir? Şüphesiz, onlara bir şeyleri iletmenin neşesi, onları yetiştirmenin bir parçası ve parseldir? Av nerede?
Bunu görmek, şeylere çocukların bakış açısından bakmaya yardımcı olur. İngiltere'de 2016’te böyle bir şey bulmamız sorun değil mi? Çocukların refahında ciddi değişiklikler - sosyal konumlarına göre? 2,000 ya da her gün doğan bebekler arasında, bu konuda oldukça sağlam tahminler yapabiliriz. hayatlarının onları nereye götüreceği ve ne kadar sürecek - sınıf geçmişlerine göre? Ya da, Sosyal Mobilite Komisyonu'nun henüz yayınlandığı haliyle ulusun durumu 2016 raporu Düşük gelirli kökenli sekiz çocuktan sadece birinin yetişkin olarak yüksek gelirli bir kazanç olabileceğini mi düşünüyorsun?
Birçoğumuz ilk soru grubuna (ebeveynler hakkında) “evet”, ikinciye de “çocuklar” hakkında cevap vereceğiz. Bunu yaparken biraz rahatsızlık hissetmeliyiz. Ailelerin günlük çalışmaları, çocukların yaşam şanslarının neden bu kadar eşit kalmayacağı konusunda çok önemlidir. Gelirdeki büyük boşluklarveya kelime miktarı evde kullanılan, farklı ailelerde çocukların hayatlarının nasıl ortaya çıkacağı üzerinde ağır bir etki kullanın. Ve sık sık, çünkü iyi durumda olan çocuklar, çünkü değil daha fazla fırsatlara sahip daha az avantajlı olan daha az.
Umutlar
"Engelleri sosyal hareketlilik“Herkesin sevdiği ve aynı zamanda - daha nadir bir şeyin - anlamında hemfikir olduğu ifadesidir. Geçmişiniz yaşamın neresinde sona ereceğinizi belirlememelidir.
Theresa May bunu gerçekleştirdi tanımlayıcı bir amaç başbakanlık görevinden alındı. İki şekilde açılabilir: kuşaklar arası mobilite, bir yetişkinin ebeveynlerininkine kıyasla sınıfsal konumu ile ilgilidir. Yani bankacı olan vasıfsız işçilerin çocukları ne kadar fazlaysa, o kadar fazla hareketliliğe sahibiz. Kuşaklar arası mobilite, toplumdaki farklı grupların herhangi bir zamanda ne kadar işe yaradığı ile ilgilidir. Bu yüzden optimal hareketlilik vasıfsız işçilerin ve bankacıların çocuklarının yaptığı anlamına gelir.
Çocuklar şimdi İngiltere'de en uygun mobilitenin faydalarını hissediyorlar mı? Cevap hayır - ve sadece hareketlilik yavaşlıyor çok. Arka plan her zamanki gibi önemlidir.
Devlet okullarında, en yoksul çocuklara ulaşan en yüksek çocuklar, ortalama olarak, bir yerde orta dereceli en zengin çocuklara göre beş yaş ve 16 arasında. En fakir öğrenciler seçkin bir üniversiteye gitme olasılığı çok düşük ayrıcalıklı akranlarından daha. Ortalama olarak onlar da Az kazan, daha az sağlıklı hissetmek, ve daha genç ölmek.
Dikkat çekici bir şekilde, kıdemli hakimlerin% 71'i, gazete yazarlarının% 43'i, milletvekillerinin% 33'i ve pop yıldızlarının% 22'i özel olarak eğitildi. Nüfusun bir bütün olarak% 7. Sadece Doktorların% 4'i işçi sınıfı kökenli. Ve herkes - den Sabah Yıldızı için Daily Mail - bu istatistiklerden mahrum görünüyor.
Ayrıcalık
Bununla gerçekten mücadele etmemizi durduran nedir? Neden yaşam şansı eşitsizliği hakkında daha tutarlı konuşmuyoruz? Benim kendi araştırma iki ana konuşma durdurucu buldu.
Birincisi, “aile” nin politik olarak kutsal olduğu. Politikacılar kötüye gitmeyecekler veya aile hayatının değerli yönlerinin, herkesin nefret ettiği haksız yere çarptığını itiraf etmeyecekler. Bu yüzden etrafa eğilirler ve ebeveyn imtiyazı hakkındaki varsayılan varsayımlarımızı tamamen sıfırlamadan çocuklar için eşit yaşam şansı yakalayabileceğimizi fark ederler.
Görevden ayrılmadan önce eski başbakan David Cameron yaşam şansı stratejisi başlattı“her çocuğa potansiyellerinin parlak bir şekilde parlamasını sağlayacak araçları vermek” istemek. Haklı olarak aileleri bunun anahtarı olarak tanımladı. Ancak, refah düzeyindeki ailelerin çocuklarına, yoksulluk içinde olanların pahasına nasıl avantaj sağladıklarına dair hiçbir soru sormadı. Halefi Theresa May ise, dilbilgisi okullarını dağlık delillere rağmen, her ebeveynin “doğal olarak” çocukları için sahip olacakları beklentilerine bağladı. ayrıcalıkları pekiştiriyorlar bu ailelerin zaten daha iyi.
Sosyal hareketlilik eksikliğini ele almamızı engelleyen bir diğer şey ise eşitsizlikle nasıl bağlantılı olduğu konusunda eksik. Toplum daha eşit bir yer olsaydı aile farklılıkları hayat şansını çok daha az bozardı. Yani eğer sosyal hareketsizlik sorunsa, sadece sosyal hareketliliği teşvik etmek cevap değildir. Gerçekten, bu sonuçta eşitsizliği azaltmakla ilgilidir - ne kadar farklı insanların sonuçta kaldığı arasındaki fark.
Zengin ve fakir arasındaki uçurumun az olduğu bir toplum daha fazla sosyal hareketliliğe sahip olacak. İçinde bulunduğumuzda, eşit yaşam şansının gerçekliği hakkında daha düz bir yüzle konuşabiliriz. Belki de çocuklarımızla, otobüs durağında.
Yazar hakkında
Gideon Calder, Sosyal Bilimler ve Sosyal Politikada Öğretim Üyesi, Swansea Üniversitesi
İlgili Kitaplar
{amazonWS: searchindex = Kitaplar; anahtar kelimeler = sosyal ayrıcalık; maxresults = 3}