Onun öykü serüvenine baktığımızda, öykülerinin yükselen değil, düşen bir başarı grafiği izlediğini görürüz. İlk öykülerindeki yoğun şiirsel dil, sonrakilerde tümüyle konuşma diline dönüşür. Son iki kitabı, usta bir öykücünün elinden çıkmış, sıradan öyküler içerir. Artık özgünlük arayışları, yazma sıkıntısına dönüşmüştür. O da yazma serüvenini öyküleştirir. Sonuçta yazma sıkıntısı ve özgünlük arayışları, öykünün kendisi olmaya başlar. Bu kurgu ve mekaniklik ise öykülerdeki sıcaklığı, içtenliği örter.
Aşağıdakilerden hangisi, parçada konuşan kişinin, sözünü ettiği yazarla ilgili görüşleri arasında yer almaz?