B-45 Tornado, ilk seri Amerikan jet bombacısıdır. tarih Bu uçağın yaratılması kırklı yılların başından itibaren, askeri uçağın teknik olarak en gelişmiş ülkelerde tasarlanmaya başlanmasıyla sayılmalıdır. Bu konuda tartışmasız lider Almanya idi. Almanlar, iki bombacı da dahil olmak üzere jet motorlu birkaç seri uçak üretmeyi başardı. Biri "Arado" firmasını ve ikincisi - "Junkers" firmasını yarattı.
Hafif bombardıman Arado Ag-234, 1943 yazında havaya uçtu ve bu olay okyanusta fark edilmedi: Kuzey Amerika, daha sonra B-45 Tornado olarak bilinen benzer bir amaç için kendi uçağını geliştirmeye başladı.
Ekim ayındaki Kuzey Amerika yönetimi ve ABD Hava Kuvvetleri arasındaki ön görüşmelerde 1943 gelecekteki bombacının özelliklerini açıkladı. Şubat ayında, şirketin tasarımcıları 1944, NA-130 kodunu alan yeni bir uçak tasarlamaya başladı.
ABD Hava Kuvvetleri'nde geçerli olan geleneğe göre, herhangi bir uçağı rekabetçi bir temelde geliştirmek gelenekseldir ve doğal olarak, umut verici bir jet makinesi bir istisna değildi. Kuzey Amerika'ya ek olarak Conver, Boeing ve Martin kendi bombardıman uçaklarını kurdular. Bazı tarih bilginleri havacılık Northrop'u B-49 ile birlikte, bu uçağın ağır bir bombardıman uçağı olarak yaratıldığını ve B-36 ile rekabet ettiğini unutuyorlar. Tüm deneysel uçakların inşası Hava Kuvvetleri'nin cebinden ödendi, ancak bu fonların küçük olduğuna dikkat edilmelidir.
Hava Kuvvetleri, şirketlere tam bir özgürlük sundu, bu yüzden iki motorlu (Kuzey Amerika XB-45 ve Convertible XB-46) ve iki altı motorlu (Boeing XB-47 ve Martin XB-48) bombardıman uçağı için hazırlandı.
"Kuzey Amerika" uçağının tasarımı XB-45, ortalama bombardıman uçakları için Hava Kuvvetleri'nin gereksinimlerine en uygun olanıydı. Yüksek kanatlı düz kanat düzenine göre tasarlanmış bir otomobildi. Dört TRD firması "Allison" J35, geçirilen gondollarda çiftler halinde yerleştirildi. Mürettebat iki pilot, bir denizci ve bir topçu içermektedir.
1945’te, çalışma hızlandı ve tasarımcılar günde 12 saatlerinde çalıştı. Ancak, İkinci Dünya Savaşı sona erdiğinde, iş yavaşladı. İlk prototip bombardıman uçağı yalnızca 1947-m'de test edilmek üzere hazırlandı. Demonte edildiğinde, ilk Amerikan jet makinelerinin test kompleksinin dikkatlice sınıflandırılmış bir bölümünde test edildiği Myurok Hava Üssü'ne alındı. 1947'in baharında, test pilotları George Krebs ve Paul Brewer, ilk kalkışlarını XB-45 ile gerçekleştirdi.
Testin ilk aşaması sorunsuz geçti. Yıl sonunda, ikinci prototip makinesine, ejeksiyonlu pilot koltuklarıyla donatılmış ikinci makine katıldı. Gezgin ve topçu bombardıman uçlarını kapakların arasından terk edeceklerdi. Aralık ayında, ikinci uçak Dayton'dan kalktı ve Myurok'a doğru yola çıktı. Bu sırada, bitkiler zaten B-45'in seri üretimine hazırlanıyorlardı.
Bir bombardıman test etme tarihinde trajik bir sayfa var. 20 Eylül Yılın ilk prototipi olan 1948, seri makinelere monte edilmesi planlanan yeni uçak motorları J47-GE-7 test edildi. Kokpitte J. Krebs ve N. Packard vardı. Uçuş sırasında, yakıt hattı çöktü ve gazyağı ile sıcak motor dökmeye başladı. Pilot, bir dalışta kaçmış olan alevleri düşürmek için başarısızlıkla çalıştı. Ateşi söndürmenin imkansız olduğunu fark eden pilotlar tırmanmaya devam ettiler ve uçaktan ayrılmak üzereydiler. Bu noktada, motor patladı, enkazı kuyruğu tahrip etti, uçak bir kuyruk parçasına gitti ve düştü.
Tornado bombacısının ilk seri modifikasyonu B-45-1 idi. Amerikan endüstrisi, yalnızca B-47 ve F-47'e giden J86 motorların gerekli sürümüyle başa çıkamadığından, 1 kg siparişindeki daha az güçlü J35-A-9 veya A-11 turbojet motorları, A-2000 serisi uçaklara monte edildi.
B-45-1'in 1948-th'in başındaki ilk seri kopyası, testleri tamamlamak için deneyimli XB-45'e bağlandığı Murok hava üssüne uçtu. Yılın sonuna kadar, tesisler Tornado 22'i üretebildiler, ancak ABD ordusundan gerekli fonların bulunmaması nedeniyle Hava Kuvvetlerine transferleri ertelendi. Üretilen B-45 mothballed. Sadece 1949'inci havacılık komutasının baharının ortasındaydı ve bu uçakları 47'inci hafif bombardıman kanadına transfer edebildi.
Dışarıdan seri bombardıman uçakları, deneysel makinelerden, bir ısıtma sistemine sahip modifiye motor hava girişlerinin yanı sıra yeni kokpit camları ile ayrıldı. Ek olarak, seri makinelerin şasisi, büyük biri yerine iki burun tekerleği aldı. Erişim kolaylığı için, gezginin kabini ve gövdenin yan tarafındaki topçu katlanır merdivenlerle donatılmıştır.
İlk serinin Tornado'su, 4533 km'de 1380kg'a kadar bomba taşıyabilir ve maksimum 833 km / s hıza sahip olabilir. Bomba bölmesi iki parçaydı. En başından, bir nükleer bombanın ön kısmında askıya alınma olasılığı. Arka bölümde 4800 1 yakıt üzerine tank asılabilir.
Normal savaş yükü 27 bomba kalibresi 227 kg (3200 kg iken ulaşılan yükün toplam ağırlığı) idi. Sıfırlama, 800 km / saate eşit bir hızda gerçekleştirilebilir. Bomba bölmesi kapıları sürgülü yapılmış, altındaki hava türbülansını azaltmaya ve yüksek hızda bomba kaybını kolaylaştırmaya izin vermiştir.
Savunma silahı, koni biçimli kuyruk kaplaması içine monte edilmiş iki adet Colt-Browning M-7 12,7 mm kalibreli makineli tüfek içerdi. Toplam mühimmat 2400 kartuş oldu. Bombalamanın sonuçları, her makineye monte edilen “Farmchild” AK-17 kamera tarafından kaydedildi.
Bir sonraki seri modifikasyonda, J47-GE-11'ten maksimum modda 2350 kg ve 2700 kg'dan daha güçlü General Electric TRD'ler kompresör için bir su enjeksiyon sistemi kullanılarak kuruldu.
Başlıca dış fark, fener kokpiti idi. İlk üretim araçlarının fenerlerinin çalışması sırasında, camlarda yorgunluk mikro çatlaklarının sıklıkla göründüğü, görüşün kötüleştiğini ve kokpitin sıkılığını bozduğu ortaya çıktı. Kusur en basit ve en erişilebilir şekilde ortadan kaldırıldı - cam çelik bir bağlayıcı ile güçlendirildi. Toplam üretilen 47 uçak seçeneği B-45A-5. Tüm yeni bombardıman uçakları 47'inci kanadının bir parçasıydı.
1947'te uçağın yeni bir versiyonunun tasarımı B-45C-1 adı altında başladı. Seri üretime Nisan 1950'te başlandı. Önceki değişikliklerden tüm farklılıklar bombacının tasarımının içine gizlenmişti. Güçlendirme amacıyla, uçak gövdesinde, yüksek mukavemetli yeni bir alüminyum alaşımı kullanılmıştır.
Takılan J47-GE-15 motorlar pratik olarak öncekilerden farklı değildi, değişiklikler sadece yakıt sistemini etkiledi. Fener kokpit tekrar güçlendirildi. Kanat uçlarındaki yakıt depolarının hacmi 42601'e getirildi. “C” serisinin tüm araçları “Uçan Çubuk” uçuşlarında yakıt ikmali sistemi ile donatıldı. Alıcı, gövdenin üzerine kokpitin arkasına monte edildi. B-45-5 - 43 tarafından sipariş edilen toplam uçak sayısı, ancak zaten Hava Kuvvetleri'nin seri üretimi sırasında, sipariş değiştirildi, şirketten sadece 10'un bir bombardıman modifikasyonundaki makineleri ve 33'un geri kalanının talep etmesi - keşif sürümünde.
İzcinin burnu yeniden tasarlandı. Artık navigasyon cihazının kabini camdan tamamen uzaktı. Keşif kuyruğunda, yeni yüksek katlı kamera ve film kameralarının verimliliğini sağlamak için, klima ile kapatılmış bir bölme bulunur. İlk RB-45-1’te, hiçbir savunma silahı yoktu, ancak operasyon sırasında, makinelere ARG-30 radarı ile donatılmış tüfek sistemlerini taktı. Aynı tüfek montajı B-45А-5 ve В-45С-1 ile donatılmıştır.
“Tornado” (V-4А-45, V-1-45, V-5-45, V-1, 45) ana 1 modifikasyonlarına ek olarak, belirli bir amacı olan başkaları da vardı.
Böylece, 1951'te, on dört B-45-1, TV-45-2 eğitim programına dönüştürüldü. Revizyon, North American şirketinin sahip olduğu Norton fabrikasında yapıldı. Uçak zırh ve savunma silahlarını kaldırarak kolaylaştı. Daha sonra aynı şekilde, TV-45-5 olarak bilinen birçok B-45-5 modifikasyonunun uçağı dönüştürüldü.
Bu makinelerin bazıları, Vout şirketinin hedef uçağının kuleleri olarak da kullanıldı. "Tornado" nun ilk versiyonlarına dayanarak oluşturulan eğitim uçağı, onların tüm gereksinimlerini karşılamadı. Motor gücü açıkça böyle bir makine için yeterli değildi, bunun sonucunda uçağın yönetilmesi zorlaştı. Bu nedenle, daha sonra B-45 serisi eğitime dönüştürülmesi gerekiyordu. TV-45С-1 adını aldılar ve geç ellilere kadar saflarda "dinlenmeyi" başardılar ve TV-45С-1’in bir kısmı 1962’te bile havaya kaldı.
Çeşitli A ve C bombardıman uçakları özel B-45A ve B-45C'ye dönüştürüldü. Hedef uçağın uzaktan kumandası için hava noktası olarak kullanıldı. Tornado ailesinden bazı arabalar uçan laboratuarlara dönüştürüldü. Bunlardan birinde, Westinghouse motorları test edildi. Test motorunun bağlandığı ön bomba bölmesinde B-45-5 üzerine özel bir geri çekilebilir pilon yerleştirildi. Gezgin, kayıt cihazını ve özel cihazları kurdu.
Kendi tanımına sahip olmayan özel B-45А-1 ve А-5 çeşitleri nükleer kullanıma yöneliktir. оружия. Taktik nükleer bomba Mk.5 ve Mk.7'in kullanılması için bomba bölmeleri ve elli uçağın radyo elektronik donanımı rafine edildi. 1951-m'de yapılan modernizasyon. Uçaklardan biri, B-4925 ile başlayan, atom silahlarının tüm taşıyıcılarının temsilcilerini içeren ünlü atom test grubu TG29 ile ilişkilendirildi. Bu grubun makineleri, atom mühimmatını Nevada test bölgelerine ve Qaijlein atolüne düşürdü.
1 Mayıs ayının 1952'i, 6000 m mertebesinde bir yükseklikten ve 450 km / s hızından B-45, Mk bombasının atılmasını gerçekleştirdi. Nevada çölünde bir depolama sahasında yaklaşık 7 CT kapasiteli 19. Döndükten sonra, radyoaktif arka planı ölçüp sistemleri test ettikten sonra, Tornado'nun atom bombası için tam uygunluğu sağlandı.
İngiliz Adalarına transfer gemileri. Bir süre sonra, Tornado'lar Fransa, Almanya ve Türkiye'deki üslerde konuşlandırıldı. Bu bombardıman uçaklarının menzili ABD Hava Kuvvetlerinin Varşova Paktı'nın bir parçası olan herhangi bir Avrupa devletinin topraklarında hedef seçmesine izin verdi. 1955'te, Avrupa'daki B-45, yeni bir Douglas B-66 Distroer bombacısı ile değiştirildi.
Kore Savaşı'nda, sadece istihbarat "Tornado" yer aldı - RВ-45С-1. Büyük olasılıkla, Kore göklerinde savaşan Sovyet MiG-15, ABD Hava Kuvvetleri tarafından ilk reaktif ağır makinenin sınırlı kullanımının ana nedeni oldu. Kaçınılmaz büyük kayıplardan korkma ve Yankees'i "Tornado" jetinin kullanımını sınırlamaya zorladı. Bu roldeki küçük rol değil, uçağın son derece yüksek maliyeti ile oynadı (stratejik B-29 bile çok daha ucuza mal oldu).
Kore'de hapsolmuş olan tüm RB-45-1, o sırada ABD Hava Kuvvetleri'ndeki en iyi istihbarat birimi olan 91-e "Stratejik İstihbarat Kanadı" nda özetlendi. “Tornado” nun yanı sıra WW-26, RB-50, PS-36 ve RB-29 ile uçtu.
İlk RB-45-1, savaşın başlamasından sonra Japonya'ya ulaşmaya başladı. Misawa ve Yokota hava üsleri, Tornado'nun evi oldu.
Düşüşün sonunda, keşif uçağı keşif uçuşları yapmaya başladı. Keşif jetleri için temel hedefler Kuzey Kore hava limanları olarak belirlenmiştir. RВ-45, La-9 ve Yak-9 pistonlarına neredeyse hiç zarar vermedi ve görevlerini cezasız kaldırabilirdi.
Ancak, MiG-15'in ortaya çıkması ile durum dramatik bir şekilde değişti. Böylece, Aralık 1950’in başlarında, 15-GIAP’tan bir çift MiG-29, A. Andrianov ve A. Kurnosov kaptanlarından oluşan Andund yakınlarındaki RВ-45С-1’e saldırdı ve vuruldu. İzcinin mürettebatı yakalandı ve Kuzey Koreli askerler tarafından ele geçirildi. Bununla birlikte, bu kayıp Tornado uçuşlarını etkilemedi, çünkü yalnızca bu jet keşif uçuşu Japon hava üslerinden Kuzey Kore hava limanlarını "alma" şansına sahipken, yine de geri dönüş şansı vardı.
Bununla birlikte, başka olaylar RB-45’in Kuzey Koreli savaşçıları cezbettiğini gösterdi. Örneğin, Nisan 1951’te, Tornado'lardan biri Yalu Nehri'nin kuzeyindeki hava alanlarını bulmak için uçtu. Bu sırada, Amerika Birleşik Devletleri 64'in bileşiminde bir değişiklik oldu ve Amerikalılar tüm havacılık birimlerinin hareketlerini izledi. Birkaç hava alanını çektikten sonra RВ-45 tehlike bölgesini terk etmeye başladı ve o zaman 15-iap'tan MiG-196 ateşe verildi. İzci ilk saldırıyı gerçekleştiremedi, ancak MiG pilotu yeniden denemeyi başaramadı, - en yüksek hızda bir düşüşle Tornado yarımadanın güneyine gitti ve üssüne döndü. Uçuş sonrası inceleme, MiG saldırısının bir sonucu olarak, gövdenin ortasında bulunan kameraların tamamen kırıldığını ve kurtarma botunun paçavra halinde parçalandığını gösterdi. Aynı ay, MiG pilotu N. Shelamanov, Pyongyang yakınlarında acil iniş yapmak zorunda kalan başka bir RВ-45'i vurmayı başardı. Uçak iyileşmeye tabi değildi.
Kore Savaşı'nı özetleyen Amerikalılar, Tornado'nun kaybını tamamen inkar ediyorlar. Ancak böyle ifadelere güvenmemelisiniz. Yankees’in kurnaz olduğu gerçeğinin dolaylı bir teyidi, jet uçağının ilk transatlantik uçuşu olan Alaska’dan Japonya’ya iki ilave RB-45С-1’in acil olarak transferini sağlayabilir. Aynı zamanda, RВ-45 havada iki kez yakıt ikmali yapıldı. Arabalar mesafeyi 3640 mil, 9 saat 50 dakika içinde kapladı.
Kasım 9 1951-th, RB-45 ile "Migami" arasında bir toplantı daha yapıldı. Kasırga, sekiz MiG-12000 hemen saldırıya girdiğinde 15 m yüksekliğinde uçuyordu. MiG pilotlarının deneyimsizliği görünüşte kolay bir zafer kazanmalarına izin vermedi. MiG'ler keşif için tüm cephanelerini serbest bıraksalar da, RB-45 üsse hasarsız döndü.
Savaş sırasında, Amerikan komutası her bir teçhizata verilen görev aralığını belirledi. Diyelim ki başlangıçta hem gündüz hem de gece stratejik keşifler gerçekleştiren RВ-29 ve RВ-50, yarımadanın göğsünde yüksek hızlı MiG-15 kullanımıyla sadece gece uçuşlarına geçti. RB-45, düşman savaşçılarının dayandığı havaalanlarını kontrol etmek için görevlendirildi. Keşif uçuşlarında "Tornado" kural olarak gündüzleri çok daha az sıklıkta uçtu - geceleri. MiG-15'in gökyüzünde ortaya çıkması durumunda, Amerikalılar geri döndü ve Migam'ın oraya uçması kesinlikle yasak olduğundan denize doğru hızla sürdü.
RВ-45С-1 savaşın sonuna kadar keşif yapmaya devam etti, ancak 1951 yazından bu yana, keşif fonksiyonlarının bazıları taktik keşif RF-80 ve RF-86'e aktarıldı.
Kore Savaşı'ndan sonra, RВ-45С DPRK, Çin ve SSCB'nin sınırlarına yakın keşif uçuşlarında kullanılmaya devam edildi, bu da bazen askeri durumların ortaya çıkmasına neden oldu. Özellikle, Ocak 27 tarihinde, 1954-th Çin MiG-15, sınırı ihlal eden RВ-45С-1'a saldırdı. Uçak ciddi hasar aldı ve havaalanına ulaşmadı. Bir yıl sonra, 5 Şubat 1955-Sarı Deniz üzerinden, yine Çinli pilotlar başka bir Tornado'yu ele geçirdi. Bununla birlikte, bu kez izcilerinin yardımına gelen Amerikan F-86, iki MiG'yi öldürerek Mig saldırısını engelledi.
Tornado B-45 / RB-45, ABD Hava Kuvvetleri ile 1948-th'den 1958-th. yıllara kadar hizmet vermiş ve ardından yavaş yavaş metal şeklinde kesilmiştir. Havaya uçuran son otomobil, 45 yılında Amerika Birleşik Devletleri Ulusal Havacılık ve Uzay Müzesi Müzesi'ne uçan B-5-1971 idi. Toplamda, tüm değişikliklerin 142 B-45'i yayınlandı.
Kaynaklar:
Okolelov N., Chechin A. B-45 "Tornado" // Kore Savaşı'nın bütün jet uçakları. M.: Yauza, 2014. S.233-244.
Kolov S. "Bombado" ile atom bombası // Anavatanın Kanatları. 2001. №9. S.18-21.
Okolelov N., Chechin A. Amerikan "Smerch" // Anavatanın Kanatları. 1997. №11. S.14-22.
Okolelov N., Chechin A. İlk ABD jet bombacısı. / / Modeller Yapıcı. 2000. №12. S.27-30.
Kuznetsov K., Dyakonov G. Havacılığın temel kalibresi // Havacılık ve Kozmonotek. 2013. №4. S.39.