Arindam Ghosh Ghosh itibaren Kuzey Bölgesi, İsrail
Çok söz veren yeni yazar. İki akşam okudum ve dizideki ikinci kitabı alabilmem için Nisan'ı sabırsızlıkla bekliyorum. Sorunum vardı birkaç şey vardı ama okuduklarım gelince aşırı seçici olabilir. Urban Fantasy'den hoşlanan herkese tavsiye ederim. Bu, normal halkımızın herhangi bir tehlikeden habersiz hayatımıza devam edebilmesi için kötülükle savaşan süper güçleri olan (kendilerini süper kahraman olarak adlandırırlar) insanlar hakkında. Bilirsin, süper kahramanlar gibi sık sık yaparlar. Plot, süper kahraman kulübünün en yeni üyesini ve ... hediyelerini kabul etme mücadelesini takip ediyor.
Parlaklık anları, şimdiye kadarki en büyük kendinden nefret eden ve sığ refleks kültürel analiz kümesine serpildi. Ama sorun değil, çünkü sığ olduğunu iddia ediyor? Tanrım, Chuck olmak zor olmalı. Bell tarafından Kurtarılan bölümleri oldukça iyi olsa da, itiraf etmeliyim. Ayrıca muhabirler ve punk rock hakkında da şeyler Yine de kes sesini, Chuck. Oh ama aynı zamanda beraber bir bira içelim.
Yeniden okuma
Kitabın çoğundan zevk aldım, zaman zaman kayboldum ve kafam karıştı. Muhtemelen sadece ben. Keşifler Güney Amerika'ya geldiği zamanlardaki gibi düşünüyordum. Altın ve mücevherlerini öldürüp soydukları yerliler. Kutsal yerler mahvoldu. Birinin incelemesinde Afrika'yı düşündüklerini gördüm. Aynı kitabın farklı insanlara farklı şekilde vurması şaşırtıcı. Rakam, yolunun ne olacağını bulmaya çalışan farklı gruplar hakkında seyahat eden ve öğrenen bir yolculuğa çıktı. Görme armağanına sahip. Hediyeleri olanlar eğitiyor ve sonra bir vizyon arayışı gibi devam ediyor. Bu köyün kullandığı farklı hayvanları görmeye gidiyor, ama o gelince, tamamen tahrip oldu. Ateş çukurlarını çevreleyen kayalar bile gider. Bir vizyonda olanları görüyor. Halkını uyarması için eve doğru yola koyulur ve köyün kutsal yerlerini bile yıktıktan sonra köyü bulur. Rakam biraz yılanla ölüyor ve neredeyse bir nehir köpeği onu kurtarıyor ve iyileşirken ona balık getiriyor. Vizyonlarının gittiğini fark ettikten sonra, ancak yeni bir güç ortaya çıktı. Halkını uyarır ve onlara zırhlarını, oklarının incitemediği yerleri gösterir. Bataklık kralına kaçmak için başkalarına her şeyi öldürüp yok eden bu düşmanları bilmeleri ve bir araya gelerek onları bir şekilde durduracağını ummalarıdır. Kendi toprakları ve inançları için savaşmak zorunda olan yerlilerin ilginç bir hikayesi. Gelenekleri olan farklı gruplar. Kötülüğe karşı iyi seçimi yapmak. Hangi dövüş ölmeye değer. Dürüst inceleme karşılığında bana bu e-kitap verildi.
bu kitabın İNANILMAZ olduğunu sanıyordum tam anlamıyla onu koyamadım. Her şeyi 3 günden daha az bir sürede bitirdim. karavanı izlemek beni hayal kırıklığına uğrattı çünkü bir canavar tarafından saldırıya uğramış biri gibi görünmüyor. Kitabın içinde bulunmayan bir şeyle dışarı çıkıyor gibi görünüyor ve istekliye gidiyor ve onu kitapta nerde kaçırdığı ama onu gerçekten kaçırdığı yerlerden çoktan hoşlanıyor ve yavaşça âşık oluyorlar. Umarım filmi gördüğümde beni hayal kırıklığına uğratmaz. ama bunun için çok yüksek standartlarla gitmiyorum. ama alacakaranlık destanından beri okuduğum kitabı okudum. :)
Büyüleyici, zaman zaman çok feci ve yapı eksikliği. Daha sıkı düzenleme yapılması gerekebilirdi.
Bu gerçekten hoşuma gitti. Sanırım bu üçünün de en iyisini sevdim. Beni böyle bitmesi için üzdü. Bu seriyle devam edebilecek çok daha fazla şey var ama bitti. Sonu o kadar açık uçluydu ki, hikayeyi devam ettirmek için fikrini değiştirdiğini umuyorum.
Bu kitabı, Hristiyanlığı kendileri için keşfetmek isteyenlere ... "daha yüksek güç" isteyenlere ... affetmeye ve ümit isteyenlere ... kusurlu olanlara öneririm.
Bu diziyi seviyorum ve 3. kez hepsini tekrar okuyorum
McCarthy'nin entelektüelleştirebildiğimde sindirimi benim için daha kolay, ki bu kitapta yapmak benim için daha zor oldu çünkü çağdaştı (Kan Meridyeni gibi bir şeyin aksine), bu da kullanma etiğiyle ilgili bir şey söylüyor şiddetin yaptığı gibi. Bazı yönlerden, bu kitap bence daha "dürüst" bir McCarthy teklifi. Ama ben bundan pek hoşlanmadım.
Bu kitabı okumak kolay ve çok zevkliydi. Dört farklı kadın ilişkisi tartışıldığı için birçok farklı evlilik meselesini gündeme getirdi.
Birkaç hafta önce, neredeyse bir yıl önce “The Burning Times” ı okuyarak bu kitabı yeniden okumak için kütüphaneden kontrol ettim. “The Burning Times” ı ilk aldığımda takılmamı beklemiyordum, ancak diyelim ki bu romanı doğrudan okumaktan başka o hafta sonu pek başarılı olamadım. Soruşturma ve ortaçağ cadı yakmaları hakkında oldukça sıradan bir hikaye okuyacağımı düşünmüştüm ve Kalogridis'in daha öfkeli masalı tarafından mutlu bir şekilde hazırlıksız yakalandım. Bu, çılgın araştırmacılar tarafından yeraltına sürülen eski güzel günler ya da ters giden dini hoşgörüsüzlüğün klişeleşmiş bir öyküsü değildir. “The Burning Times”, bir dizi düzeyde anlaşılabilecek bir hikaye (bu yüzden onu en kısa zamanda tekrar okumak istedim) ve sevginin korku ile lekelenen sonuçları - en iyi niyetlerle bile - şu anda oldukça alakalı ve zamanında bir tane. Şaşırtıcı olmayan bir şekilde, iki ana karakterin karşı karşıya kalması gereken ana engel kendi içlerindeki karanlıktır: büyük çoğunluğumuzun kabul etme cesaretine bile sahip olmadığı, onu düşünmek ve kendimizin bir parçası olarak kabul etmek için çok daha az . Biz hiçbirimiz mükemmel varlığımız değiliz ve birçok durumda, bu “daha karanlık benlik” korkulu benlikten başka bir şey değildir. Kendi korkumuzdan ne kadar uzaklaşır ve korkarsak, korku o kadar güçlü olur…. En çok korktuğumuz şey oluncaya kadar. Gerçekten de, “The Burning Times” da en güçlü araştırmacılar “The Sight” ile kutsanmış olan, ancak kendi armağanlarından o kadar korkan ki, armağanı tanımak yerine benzer şekilde kutsanmış olan diğer herkesi ararlar ve yok ederler. ne olduğunu ve onu ışık ve şifa için güçlü bir araç olarak kullanmak. Açıkçası bu, ırksal önyargı ve homofobi gibi her türlü aktif hoşgörüsüzlüğe karşı konuşuyor, ancak bu hikaye ile şu anki “terörizm savaşı” arasındaki paralellik görmeye yardımcı olamıyorum. Açıkça söylemek gerekirse Amerikalılar, esasen önyargı, hoşgörüsüzlük, kibir ve elbette korku dolu, şiddetli bir kutsal savaşı kışkırtıyoruz. Daha kişisel olarak, birçoğumuz korku bağları içinde yaşıyoruz, kendi hapishanelerimiz olduğumuzu ve seçtiğimiz her an kendimizi serbest bırakabileceğimizi bile fark etmiyoruz. “Yüksek sesle yaşamak” yerine güvenliği seçiyoruz ve hayatın kararlarını verirken “daha güvenli” seçeneğini seçiyoruz. Ama korkudan vazgeçecek olsaydık, güvenlik ve emniyetten çok endişe duyar mıydık? Kendi hayatımda, “güvenli oynamanın” riskleri kucaklamaktan çok daha maliyetli olduğunu gördüm. Yaptığım tüm güvenli seçimler üzerinde “ya olur” diye merak ederek hayatımın sonuna gelmek istemiyorum. Bir “empatik okuyucu” olarak, yazarın materyalle kendi mücadelesini ve başkalarının ne düşünebileceğine dair korkusunu hissedebiliyorum - Kalogridis muhtemelen bunun ortaya çıkmasını istemiyor olsa da, kendi başıma mücadele ettiğim bir iblis yazı. Kalogridis'in şeytanının dansı oldukça inceydi ve hikayenin birbirini izleyen her sayfasıyla güveninin artmasını teşvik etmek cesaret vericiydi. Bu “Burning Times” karakterleri, kendilerini anlamayan ve sonuç olarak onlardan nefret etmeyi ve onlardan nefret etmeyi seçen bir dünyada kendilerine karşı dürüst olmak ve “otantik yaşamları” yaşamaya çalışmakla boğuşuyor. Wicca veya büyücülük hakkında temel bilgiler için bu anlatıya bakanlar hayal kırıklığına uğrayacak, ancak ritüel unsurlara ve tıbbi şifa sanatlarına referanslar var. Bunun yerine, bu hikayeyi simyada, ruhlarımızla ve çevremizdeki dünyayla aynı anda barış yapmaya çalışırken kendi kalplerimiz ve zihinlerimiz üzerinde çalıştığımız bir çalışma olarak buldum. Bu, her gün karşılaştığım bir savaş römorkesi. Sadece kim olduğum ve dünyanın bana olması gerektiğini söyledikleri arasında dışsal bir mücadele değil, aynı zamanda kalbimle ruhumun zihnime karşı çok kişisel, içsel bir savaşı var - daha spesifik olarak beklentilere karşı korkuluk ve böyle genç yaşta bana açılan kısıtlamalar. Bu kurallar, kim olduğunuzun ve dünyayla nasıl etkileşime girdiğinizin kökleşmiş bir parçası haline geldiğinde, yapıcı olup olmadıkları, sağlıklı olup olmadıkları, hatta doğru veya olmadıkları önemli değildir, çünkü zaten temel programlamanızın bir parçasıdır. . Tıpkı “Burning Times” daki ana karakterlerden biri, gerçekte kim olduğunu unutmak ve karanlıkta bir hayat yaşamak için aşağı yukarı beyin yıkanmış - büyülenmiş, daha doğru bir şekilde - olduğu gibi, aynı sayıyı kendimize çekiyoruz ve
Piskoposun kuş kütüğünü bulmak ve uzay-zaman sürekliliğini onarmak için zaman yolculuğu. Güzel, yavaş olmasına rağmen.
Loved this book. The beginning about the different ways of religion is exellent in its way of seeing practical on the world. Fits me. The second half with Pi on the lifeboat puts som much of our traditional thinking to the test. What is real in the way we choose to see the world? is a question that you have to answer as a reader.