New York Times, Bağdat'taki Amerikan Büyükelçiliği'ndeki protestoların ikinci gün, protestocuların dağılmasıyla birlikte sona erdiğini yazıyor. Gazete, Amerikalı diplomatların gece büyükelçilik binasında mahsur kalmasına yol açan gösterilerin Trump Yönetimi açısından ciddi bir krize dönüşmeden bittiğini bildiriyor. Habere göre büyükelçilik binası dışında toplanan göstericiler ”Amerika'ya ölüm” sloganları atarken kimileri, binanın duvarlarına tırmanmaya çalıştı, diğerleri bir gün önce yaktıkları resepsiyon binasının çatısına çıktı. Salı günü büyükelçiliğe giren ve ek binaları yakanların aksine dünkü gösterici kalabalığı daha küçük çaplıydı. Amerika'nın hafta sonunda düzenlediği hava saldırıları nedeniyle öfkelenen İran destekli milisler dün resepsiyon binasının yanan çatısına çıktıklarında Pentagon'un bir gün önce gönderdiği güvenlik güçleri, protestocuları dağıtmak için göz yaşartıcı gaz kullandı. Gösteriler, İran destekli milislerin liderlerinin kalabalığa bölgeden uzaklaşma çağrısı yapması üzerine sona erdi. Liderler, daha sonra yaptıkları açıklamada, geri çekilmelerinin, Irak Başbakanı Adel Abdül Mehdi'nin Amerikan askerlerinin Irak'tan çekilmesini öngören yasayı çıkarması şartına bağlı olduğunu kaydetti. Gazete, yasa çıksa da çıkmasa da iki gündür yaşananların Irak'taki yeni gerçekliği yansıttığı yorumu yapıyor. Amerikalı diplomatları iki gün boyunca büyükelçilik binasında ablukaya almak için milisleri harekete geçirmesi, İran'ın Irak hükümeti içinde ne kadar büyük gücü olduğuna işaret ediyor. Amerika'nın Batı'nın çıkarlarına yakın bir hükümet oluşturmak için bir trilyon dolara ve 5 bin Amerikalı'nın hayatına mal olan 16 yıllık çabalarına rağmen Iraklı liderlerin Amerikan hava saldırılarına karşı tavır alması ve Irak güvenlik güçlerinin milislerin büyükelçiliğe girmesi için yol açması, bunun en açık göstergesi.
New York Times bugün ayrıca Amerika'nın iki eski düşmanı İran ve Kuzey Kore ile yaşadığı krizlerin, Başkan Trump'ın Amerika'nın gücünü dünyanın dört bir yanında yeniden inşa ettiği şeklindeki iddiasıyla taban tabana zıt düştüğünü kaydeden bir değerlendirmeye yer veriyor. Amerika'nın Bağdat Büyükelçiliği'ne düzenlenen İran destekli saldırı kontrol altına alınsa da Trump'ın Ortadoğu'daki Amerikalı diplomat ve askerlerin kolay hedef olduğu kaygılarını ve Amerika'nın bölgeden çekilmesi gerektiği şeklindeki ısrarını doğrular nitelikteydi. Kuzey Kore lideri Kim Jong Un'ın dün dünyanın ”yeni bir stratejik silaha tanık olacağı” şeklindeki açıklamasıysa Trump'ın kişiliğinin gücünü kullanarak kendisinden önce gelen 12 başkanın başına bela olan bir meseleyi çözebileceği iddiasını çürütür nitelikte. Trump'ın 18 aydır Kuzey Kore sorununu çözmek için yürüttüğü deneyin de ona ermiş gibi göründüğü yorumu yapan gazete, İran ve Kuzey Kore kaynaklı bu iki meselenin zamanlamasının kritik olduğu görüşünde. Buna göre hem İran hem Kuzey Kore, hakkında azil kararı olan, yeniden seçilme baskısı altındaki bir başkanın zaaflarını kendi avantajlarına çevirmeye çalışıyor. Irak'taki protestoların sona ermesine, Kim Jong Un'unsa söz ettiği stratejik silahı henüz ortaya çıkarmamasına rağmen son günlerde yaşananlar, Trump'ın bir yıl önce İran'ın artık değiştiği, Kuzey Kore'ninse artık bir tehdit olmadığı iddialarının temelsiz olduğunu ortaya koyuyor.
Washington Post ise Amerika ve Çin arasındaki ticaret anlaşmasının birinci aşamasının Çin Hükümeti'nin sağladığı sanayi sübvansiyonlarının kesilmesine ilişkin madde içermemesini ciddi bir eksiklik olarak niteliyor. Gazete, geçen ay tamamlanan 86 sayfalık kısmi anlaşmanın Çin tarafının yapısal değişikliklere karşı çıkması nedeniyle devlet sübvansiyonlarının azaltılmasına ilişkin herhangi bir taahhüt içermediğini kaydediyor. Habere göre Çin'deki çelik fabrikaları, güneş paneli imalatçıları, elektrik bataryası tasarımcıları, gemi yapımcıları ve petrol üreticileri, hükümet desteğinden yararlananların başında geliyor. Pekin, Çin firmalarını, yabancı rakiplerine karşı devlet bankalarından verdiği indirimli krediler, ucuz toprak, düşük maliyetli elektrik enerjisi ve nakit akışıyla destekliyor. Çin, şu anda yıllık gayrisafi milli hasılatının yüzde 3'ünü doğrudan ve dolaylı sübvansiyonlara ayırıyor. Peterson Uluslararası Ekonomi Enstitüsü'nden iktisatçı Nicholas Lardy'ye göre bu, Amerika'nın savunmaya harcadığı miktara eşdeğer ölçüde. Gazete, sübvansiyonların bir kısmının her türlü kar ya da zarar hesabından bağımsız olmasının, Çin'in küresel piyasaları örneğin çelik gibi ürünlere boğarak fiyat düşürdüğünü ve Amerikan firmalarının rekabet gücünü kırdığını kaydediyor.