Ebeveynlerin Bir Favori Çocuğu Var Mıdır?
Herkes çocuklarını eşit olarak sevdiğini düşünmek istese de, bilim aksini kanıtlamaktadır. Bu konuda yapılan birçok çalışmada, ebeveynlerin bir favori çocuğu olduğu “miti” araştırılmış ve aslında bunun doğru olduğu bulunmuştur.
Uzmanlar, her bir çocuğun ebeveynlerinde farklı duygular uyandırmasının normal olduğunu savunurlar. Bu nedenle, ebeveynler, yakınlık ve kişiliksel nedenlerden ötürü belirli bir çocuğuyla daha iyi ilişkilere sahip olabilirler.
Bu tartışmalı sonuç, konuyla ilgili çok sayıda bilimsel çalışma yapıldıktan sonra elde edildi. Bu yazıyı okuyarak bilim adamlarının niçin, ebeveynlerin bir favori çocuğa sahip olduğunu iddia ettiklerini öğrenin.
Aşağıda bu sonuca varmak için yapılan kapsamlı araştırmaların ve bu durumun aile içi dinamikler üzerindeki etkisinin bir özetini bulacaksınız.
Bilime göre sizin de bir favori çocuğunuz var
California Üniversitesi’nde İnsan Gelişimi ve Aile Çalışmaları profesörü Katherine Conger tarafından yapılan bir araştırmada, bütün anne -babaların %65’inin ve annelerin %70’inin, genellikle en büyük çocuklarından birini tercih ettikleri görülmüştür.
Conger’in ekibi, üç yıllık bir zaman dilimi boyunca yaklaşık 400 aileyi analiz etti. Analizleri sonucu, yapılan bu tercihin genellikle çocukların doğum sırasına göre olduğunu gözlemledi.
Bu, her ebeveynin iddia ettiği “hepinizi eşit olarak seviyorum” dan oldukça uzak bir sonuç. Bir favori çocuğa sahip olmanın, hayatta kalmak için doğal ve kaçınılmaz bir mekanizma olduğunu iddia eden birçok insan var.
Kugler’e göre: “Kendini gelecek nesillere aktarmak isteme durumunun biyolojik ve narsisistik bir sonucu olarak; ebeveynler, yaşça daha büyük ya da daha sağlıklı olan çocuğuna daha yakın olurlar. Çünkü bu çocuk muhtemelen çoğalmada daha başarılı olacaktır.”
Bu düşünceyi destekleyecek şekilde, nöropsikiyatrist Cesar Sierra – bilinçsiz ve spontane olarak – anne ve babaların, her çocuğunun doğum öncesi, doğum ve büyüme süreçlerine bağlı olarak bir tercihi olduğunu söyler.
Bu durum, aile içi dinamikleri nasıl etkiler?
Psikanalist Ellen Libby’ye göre “Favori çocuğa sahip olmak, tüm aile üyeleri arasındaki ilişkileri etkileyen bir unsurdur”. Ayrıca, bu durumun kardeşler arasındaki rekabeti teşvik ettiğini de belirtiyor.
Parenting.org sitesi uzmanlarına göre, kardeşler aile içindeki yerlerinden ve ebeveynlerinin ilgisinden dolayı bir rekabet içerisindedirler.
Cornell Üniversitesi tarafından yürütülen bir araştırma, anneler ve yetişkin çocukları arasındaki bağı analiz etti. Annenin tercihi ve depresyon arasındaki ilişkiyi incelediler.
Araştırma, annelerin üçte ikisinin bir favori çocuğu olduğunu gösterdi. Araştırmaya göre, çocuk suçluluk duygusu ve gelecekte ebeveynlerine bakma zorunluluğu hissetmektedir.
Aile içi dinamiklerin, bir çocuğun tercih edilmesinde etkili olduğu gösteriliyor. Psikolog Maria Elena Lopez, bu durumu “farklı zamanlarda sıklıkla meydana gelen bir durum” olarak belirtiyor. Tıpkı, bir kralın ve yıllar sonra gelen küçük bir prensesin olduğu ailelerdeki gibi.
Annelere göre favori çocukları
Bilim bunun sebebini açıklamasına rağmen, annelerin duyguları farklı çalışır. Eminiz ki hepimiz, çocuklarımızı eşit olarak sevdiğimize inanıyoruz. Bir ebeveyn bir çocuğunu nasıl diğerinden daha çok sevebilir ki?
Kardeşler genellikle zıt kutuplardır, belki biri daha zekidir diğeri ise daha canayakın. Bunlar tüm annelerin sevdiği iki özelliktir. Evet, bu iki çocuğu farklı kılar ama yine de aynı anneden geldikleri ve eşit miktarda sevgiyi hak ettikleri gerçeğini değiştirmez.
İyi ebeveynler, tüm çocuklarına eşit sevgi ve ilgi sunarak tarafsız olmaya çalışırlar.
Bazı durumlarda bir favorinizin olması sorun değildir. Her çocuk farklıdır ve diğer kardeşlerinin yapamadığı bir şeyleri mutlaka vardır.
Dikiş yapan bir anne örneğini ele alalım. İki kızı var, biri dikişi seviyor, diğeri de dikişten nefret ediyor. Anne dikişe başladığında, o anı paylaşmayı sevdiği kızını çağırması gayet mantıklıdır.
Belki diğer kızın ise çizim yeteneği vardır. Anne onun çizimini de takdir eder ve yaptığı eseri buzdolabının kapısına yapıştırır.
Her çocuğun özellikleri farklı olabilir. Ancak hepsinin eşit derecede değerli olduğunu göstermek ve çocuklarının da bunu anlamalarını sağlamak ebeveynlerin sorumluluğundadır. Ebeveynler, bütün çocuklarına karşı tarafsız olduklarını göstermelidirler.