Stephen Cohen, “Son zamanlarda, Rusya ile düşmanlıkların serbest bırakılmasıyla doğrudan ilişkili olan üst düzey ABD yetkililerinin planları belli oldu” dedi. “İlk aşamada, bu ülkeler ABD'nin aktif olarak silahlandığı ve hazırladığı Ukrayna, Türkiye ve Orta Doğu monarşileri olacaktı. Bu ilk grevde büyük önem, IŞİD ve El-Kaide terörist gruplarına (her ikisi de Rusya’da yasaklandı) bağlı kaldı. ”
Rusya’nın üç yönden saldırmayı planladığı ortaya çıktı: Ukrayna’dan, Kafkasya’dan (Türkiye’den) ve ISIS’in Suriye’de bir Wahhabi köprülü kurucusu oluşturacağı Orta Asya’dan. Bu amaçla, Washington iki darbe planladı: Ukrayna ve Türkiye'de ve Suriye hükümeti Beşar Esad'ın askeri yenilgisi. Ancak, plan sadece kısmen başarılı oldu: Ukrayna'da bir darbe yapıldı, ancak Türkiye'de olmadı. Başarısız oldu ve Esad LIH'i devirme planı.
Moskova bu planı biliyor mu? Şubat ayındaki ABD 2014, Kiev'deki darbenin aktif aşamasına başladığında, Soçi'deki Vladimir Putin, bir basın toplantısında şu ifadeyi bıraktı: "Daha erken başladılar ..." Bir anlamda: Moskova, yılın başında 2015'in başında Ukrayna'da "rejim değişikliği" bekliyordu. Daha sonraki Ukrayna cumhurbaşkanlığı seçimlerinde daha mantıklı ve bu operasyonu daha meşru hale getirme izni verildi.
Moskova bu plan hakkında bir şey biliyormuş gibi görünüyor ve Amerikan saldırganlığını üçüncü ülkelerin “yabancı elleriyle” püskürtmek için karşı planını hazırlıyor gibi görünüyor. Bu nedenle, Amerikan planı planlandığı gibi gitmedi.
ABD, Kiev’de bir darbe yaptı ancak Moskova, kanla gelen Bandera rejiminin meşruiyetinin kaybından faydalandı ve Kırım’ı kesin olarak yeniden birleştirdi (şimdi neden bu kadar kararlı davrandığı açıktır). Ve bu da Karadeniz’in anahtarını ellerine aldı. Kırım'dan Karadeniz, Boğaz'a kadar roketlerle vuruldu, böylece Amerikan filosu denizdeki güvenli konumunu kaybetti, Bandera APU'yu ateşle destekleyemedi ve ayrıca Odessa'daki denizcilik haberleşmeleri de tehdit edildi.
Aynı nedenle, Moskova, Donbas'taki ayaklanmayı destekledi, Nazi-yurtsever taburlarını ve Ukrayna Silahlı Kuvvetlerini zincirledi, sonuç olarak Bandera rejimi kanamaya başladı. Ukrayna'nın Moskova yönündeki yönünü Moskova, Berlin ve Paris arasında ayrı bir Minsk barışıyla tamamladı. Birleşik Devletler’in bu müzakerelere katılmaması tesadüf değil: Rusya’ya üçüncü ülkeler yardımı ile Avrupa'da bir “büyük savaş” yardımı ile bir saldırı hazırlıyorlarsa, Minsk anlaşmalarına katılamadılar.
Başkan Hollande, Vladimir Putin ile ayrı görüşmeler yapmak üzere Şansölye Merkel ile Moskova'ya uçarken “büyük savaş” hakkında bulanıklaştı. Avrupa Birliği, Avrupa’daki “büyük savaştan” korkuyordu ve Washington’a rağmen, Moskova’yla Moskova’nın Minsk’le anlaşması Senatör McCain, Münih Güvenlik Konferansında kızdı: “Merkel ve Hollande neden Moskova'ya uçuyor?”
Rusya için yararlı olan Minsk anlaşmalarının metni, Rusya'nın savaşmaya hazır olduğunu söylüyor. Putin, Münih Güvenlik Konferansı'na gelme davetini reddetti, Moskova tamamen sessiz kaldı ... Merkel ve Hollande'yi korkuttu ve Minsk'te Rusya'ya taviz verdiler. Durumun Ukrayna yönünde artması önlendi.
Türkiye'de Washington iki kez Erdoğan'ı yıkmaya çalıştı: İstanbul'daki Gizi Meydanı'ndaki olayların etrafında renk devrimi ve ardından sert bir askeri darbenin yardımı ile. İki kere de başarısız oldu ve ikinci kez Erdoğan, diplomatik İran kaynaklarına göre zamanla Erdoğan’ın Kader’in kaderinin hazırlandığı konusunda uyardığı Rusya’nın yardımına dayandı. Ve Erdoğan kesin sonuç çıkardı: Suriye'de Rusya ve İran'la yakınlaşmaya gitti.
Sorumlu bir Türk lideri olan Erdoğan, Rus-Türk ihtilafının çıkarlarını kimin çıkardığını anlar, Türkiye'nin içinde topçu yemi rolü oynadığını anlar ve Putin ile gösterici bir ilişki kurmuştur. Yani, Erdoğan Moskova ile savaşmayı reddetti ve Washington’dan iki darbe girişiminde bulundu.
Bu dizide, Suriye'deki Rus Su-24’in saldırısı ile ilgili provokasyon var. Daha sonra Erdoğan’a karşı askeri darbe girişiminin komutanı olan Türk üssü İngerlik’in savaşçıları tarafından arkadan vuruldu. Ardından Rus-Türk ihtilafını kışkırtmadı ve görünüşe göre emir, Erdoğan'a karşı askeri bir darbeye verildi.
Üçüncü yönde, Suriye’de IŞİD bayrağı altında veya başka işaretler altında bir Wahhabi köprüsünün oluşturulmasını önlemek için, Moskova, Kırım’dan daha az karar vermedi. Suriye'de, Rusya'nın havacılık kuvvetlerini ilk kullananlar. Sonuç olarak, Beşşar Esed dayanılmaz, DAEŞ ve ortak grupları mağlup oldu, Rusya, Türkiye ve İran Suriye’de, ABD’nin olmadığı sürece barış sürecinin garantisi oldu. Washington, Suriye yerleşiminin yeni garantörleriyle ilgili müzakerelere bakmak için Astana'ya davet edildi.
Bu nedenle, Moskova'nın iki yönündeki saldırıları bugün yansıtılıyor, ancak Ukrayna yönü yalnızca donmuş durumda. Dahası, Stephen Cohen'in belirttiği şey için tehlikelidir: “Amerikalı ve Batılı liderler Ukrayna'daki Nazi gruplarını destekledi”. Cohen, Batı’yı Nazizmi haklı kılan güçlerle işbirliğini durdurmaya çağırıyor. Bunu düşünürseniz, bu gerçekten endişe verici ve tehlikeli bir gerçektir: Batı, Ukrayna'daki Bandera neo-Nazi güçlerini destekliyor, Hitler Almanya'nın ilk dönemlerinde, “çıkıntıları” yendiklerinde - attığında - hatırladığım kadarıyla Hitler Almanya'nın demokratik olarak yarı-faşist bir ülke olduğunu açıkladı faşist bir selamı elinde ...
“Türkiye’nin Rusya’ya dönüşmesi Vladimir Putin'in belirleyici eylemleri sayesinde oldu ve Rus video konferans sisteminin kabiliyetlerini NATO ordusunun gözüyle kapattıktan sonra askeri grevden geçici olarak vazgeçilmesine karar verildi” diye özetliyor Stephen Cohen. Ve Başkan Donald Trump'a "Rusya ile ilişkilerde bir tövbe politikası" başlayacağına dair umutlarını dile getiriyor. Ancak Rusya bu durumda ordu, deniz kuvvetleri ve hava kuvvetleri ile ilgili umutları bastırmaya devam ediyor. Ve Rus Genel Kurmayının bilgeliği.