3.1. Tartışılmakta Olan Tedavi Metotları
Birincisi ve En Önemlisi, zarar vermeyin. Hipokrat(460-377) Belirli bir öğrenme zorluğunu yenmenin kolay ve çabuk bir yolu yoktur fakat bu kitapta anlatıldığı gibi çok yünlü bir idare her zaman sonuç getirecektir. Bir durumda, hiçbir etkili tedavi yöntemi yoksa çok sayıda belirsiz. Şüpheli tedavi yöntemleri ortaya çıkar. Bu tip tedavi yöntemlerinin birçoğunun ortaya çıkması, tek başına bir tanesinin etkili olmadığının işaretidir. Etkili bir tedavi hemen diğerlerinin yerini alır. Bu tedavilerin bazıları zaman ve çocuğa yardım için daha karlı biçimde olan para kaybından başka bir şey değildir.
Bazıları çocuğun fiziksel ve psikolojik sağlığına zararlı olabilir. Bazıları aileye bir bütün olarak zarar verebilir. Doktorunuzdan veya psikologunuzdan, herhangi bir tedaviye başlamadan önce bilgi almanız önemlidir. Bazı tedavilerin mucizevî sonuçlarından bahsedenlere ilgi göstermeyin. Gazetelerde yazılan bir takım saçma şeylere kulak asmamaya çalışın. Bu tip yazılara karşı olabildiğince kör olun, bir çocuğu tedavide ve tedavi dışı inceleyen kişi, hangisinin tedaviyi kabul ettiğini hangisinin etmediğini, incelemeler tamamlanmadan bilemez.
Eğer tedavi bir ilaçla yapılıyorsa, karşılaştırmayı doğru olarak yapabilmek için tedavi edilemeyen gruba taklit bir ilaç verilmelidir. Buna ek olarak, vakayı takip eden kişinin, tedaviyle direk bir ilişkisi olmamalıdır. Tartışmalı tedavilerin her gün artan sayıları bilim dergilerinde yazıyor. Profesyoneller ve devlet adamları genellikle bilimsel verilere dayanarak polis araştırmaları yapıyorlar. Eğer bir tedaviye başlamayı planlıyorsanız, ilk önce riskleri anladığınızdan emin olun. Nasıl bir iyileşme görmeyi umduğunuzu ve ilk bunun olması için ne kadar zaman geçmesi gerektiğini tartışın. Eğer umulan iyileşme gerçekleşmezse, tedavi durdurulmalıdır. Kendinizi daha sonraki bir zamanda gelişme olur diye kandırmayın. Öğrenme zorluğu olan çocuklar her zaman yeni beceriler geliştirirler ve genellikle birkaç tedaviye döneminden sonra hamleler yapmaya başlarlar.
Duygusal Bütünleştirme Terapisi
Bu çeşit terapi, öğrenme problemlerinin dürtülerin gelişimiyle ilişkili olduğuna inanan A.Jean Ayers isimli bir terapistin çalışmasını temel alır. O aynı zamanda daha yüksek gelişmeler olabilmesi için ilk önce beynin ilkel bölümlerinin gelişmesi gerektiğine inanıyordu. Bu terapi, çocuğu döndürmek, bir rampadan aşağı kay kay sürdürmek, sallamak ve emekletmekten oluşur. Çocuğun tenini çeşit çeşit dokularla ve pilli bir fırçayla uyarmayı da içerir. Bunun çocuğun akademik alanlarda öğrenme becerisine ne kadar etki ettiği sorgulanabilir. Ayes kendi metotlarıyla tedavi edilen çocukların kabul edilebilir akademik beceriler kazandığını iddia ediyor fakat bu bağımsız çalışanlarca kabul edilmedi.
Doman -Delacato Metodu
Bu metot, duygusal bütünleştirme metodu gibi beynin ilkel bölümlerinin öğrenme eğitimindeki önemine inanır. İnsan Potansiyelinin Başarısı Enstitüsünden bir fizyoterapist Colenn Doman ve bir eğitimci olan Carl Delacato tarafından geliştirildi. Tedavi metodu çok yoğundur. Her çocuk için kişileştirilmiş bir program hazırlanır ve bu çocuğun evdeki zamanının çoğunu etkiler. Başı kolları ve bacakları idare etmek için birtakım hareketler yaptırılır ve bunlar ilkel hareketlerdir. Beyin "Sinirsel Organizasyona" geri dönecektir. Sinirsel organizasyon tedavisi ve teorisi sorguya açıktır. Program çok yoğundur ve bazı çocuklar için aile bir yardım zinciri oluşturmalıdır. Tedavi çocuğu sallamak, emeklettirmek, onu tepe taklak asmak ve birden bire gözlerine ışık tutmak, çeşitli dokularla tenini uyarmak, ani seslere maruz bırakmak, bir maske takıp çocuğu nefes egzersizi yaptırmak, sıvı ve bir takım yiyeceklerin alımını yasaklamak gibi aktiviteler içerir. Baskınlık eğitimi de buna dahildir. Bu enerjik ve sürekli devam eden hareketler, çocuk için tüketici ve acı verici olabilir ve bu tedavinin olumsuz etkiler yaratabileceği fikri yaygındır. Alerji Alerjiden olan astım ve saman nezlesi gibi hastalıkların, okulda bulunmama yada çocuğun kendini düşük formda hissetmesi yüzünden okul ödevlerine etki edeceğine şüphe yoktur. Öğrenme zorluğunun tek başına alerjik bir reaksiyon olduğu doru değildir. Bu tip iddialarda bulunanlar, fikirlerini hiçbir doğru dürüst ipucu bulamamışlardır. Çocuğun performansını yada davranışlarını geliştirmek için ona bir alerji diyeti uygulamak tartışmalı bir yöntemdir. Bu çocuklarda alerji için yapılan kan ve deri testleri de sorgulanabilir. Diyeti kontrol etmenin en iyi yolu habersiz bir gözlemcidir, mesela öğretmen gibi. Öğretmen çocuğun diyette olup olmadığını bilmeden çocuğun performansını izler. Çocuğun öğrenmesi diyetteyken gelişip, diyet dışındayken gerilik gösteriyor olmalıdır. Eğer bir çocuğa diyet uygulanıyorsa bile hala eğitimsel yardıma ihtiyaç duyar..
Öğrenme zorluğu olan çocuklara bazen gluten diyeti verilir. Gluten, çavdar, yulaf ve buğdayda bulunan bir proteindir. Görsel Eğitim "Gelişimsel" optometristler öğrenme zorluğunun birçok çeşidinin, özellikle okuma zorluğunun, görsel bozukluktan meydana geldiğine inanırlar. Bu sebeple uzun ve karışık göz sınavları yaparlar ve reçetelerine göz egzersizleri yazarlar. Amerikan Pediatri Akademisi gibi organizasyonlar, böyle tedavilerin öğrenme zorluğu olan çocuklarda, etkili olduğuna dair hiçbir ipucu olmadığını ve çocuğa yapılacak önemli yardımları geciktireceğini savundu. Renkli Lensler Kaliforniya'dan bir eğitimci psikolog olan Helen Irlen, belirli okuma zorluğu olan çocuklara renkli lenslerin yardımcı olabileceğini ilk iddia eden kişidir. "Skotopik Hassasiyet Sendromu" diye bir sendrom ortaya çıkarmıştır, bu sendrom baş ağrılarına, yorgun gözlere ve okuma zorluğuna neden olur. Bunu tedavi etmek için, çocuk farklı renkli saydamlarla, doğru rengi bulmak için test edilir. Kontrol edilen vakalarda bu tip tedaviler onaylanmamıştır. Hipoglisemia Diyetleri Hiposiglemia düşük kan şekeri demektir. Bazıları bunun öğrenme ve davranış bozuklularının hepsinin ortak nedeni olduğuna inanıyorlar. Bunu yüksek protein ve karbonhidrat içeren diyetlerle tedavi ediyorlar. Gerçek hipoglisemiya seyrek bir durumdur ve öğrenme zorluklarıyla bir ilişkisi yoktur. Anti-hipoglisemiya diyetlerinin öğrenmeyi geliştirdiğine dair bir ipucu yoktur. Sonralık Eğitimi Birinci bölümde anlatıldığı gibi Dr. Samuel T. Orton, baskınlığın başarısızlığını ilk olarak belirli öğrenme zorluklarının nedeni olarak ortaya attı. Bu teori 3. Bölümde geniş olarak tartışıldı. Dr. Orton 'un zamanından beri, sonralığı test eden ve terapide kullanan birçok kişi oldu. Bu terapi, diğer eğitim programlarının bir parçası halindedir.(mesela duygusal bütünleştirme terapisi ve Doman-Delacato metodu gibi) Sonralık eğitiminin birkaç çeşidi olabilir. mesela baskın olmayan gözü yamamak, baskın eli aktif olarak eğitmek ve hatta çocuğun beyninin baskın olmayan bölümünü uyarır diye sözsüz müzik dinlemesini yasaklamak gibi. 3. Bölümde sonralık testlerinin ne kadar güvenilmez olduklarını ve baskınlıkla, sonralığın düşünülenden ne kadar daha fazla karışık bir ilişki olduğunu anlatmıştım. Sonralık eğitiminin öğrenme zorluğu olan çocuklarda yararlı olduğuna dair hiçbir ipucu yoktur.
İlaçlar Öğrenme zorluğu olan çocukların başarısını artırmak için kullanılan çok sayıda ilaç vardır. Uyarıcılar, hiperaktivite için kullanılır. (10. Bölümde anlatıldı) ve en yaygın olan ilaçlardır. Bunlar methylphenidate (Ritalin), dexamphetamine (Dexedrine) ve pewoline (Cyclert) den oluşur. Öğrenmeyi etkilemek için kullanılan diğer ilaçlar sakinleştiriciler, mesela diphenydramine ve antispazmodikler, mesela carbamazepine (Tegretal) dür. Bu durumda carbamazepine kasılmaları kontrol etmekte değil, öğrenmeyi ve davranışları geliştirmekte kullanılıyor. Bu ilaçların hiçbirisinin öğrenme zorluğu olan çocuklarda akademik gelişimi sağladığına dair bir ipucu yoktur ve hepsinin birçok yan etkileri vardır. Bu grupta tek kullanılabilecek olanlar uyarıcılardır fakat yinede yüksek hiperaktivitesi olan çocukların küçük bir kısmında 10. Bölümde anlatılanlara dikkat edilerek kullanılmalıdır. Megavitaminler ve Mineral Terapisi Yüksek dozda vitamin ve mineral öğrenme zorluğunun tedavisinde kullanılan başka bir yöntemdir. Bu tedavi kendilerine otomoleküller fizikçiler (yada ortomoleküler psikiyatristler) diyen bir takım kişilerce destekleniyor. Her ne kadar bazı vitaminlerin eksikliği olabilse de öğrenme zorlukları bunlara bağlı değildir. Gerçekte bazı vitaminler vücutta toksit etki yapabilir, çocuğun gelişimini yavaşlatabilir ve hatta öldürebilir. Şiropratik Bunlar omurganın idaresini hastalığı tedavi etmek için kullanılır. Bu tedavinin öğrenme zorluğu olan çocuklara yardımcı olmadığı görülmüştür.