Bir yolda yürüdüğünüzü hayal edin… Kocaman bir kaya parçası taşıyan bir yabancıyla karşılaştığınız. Diyelim ki kişi size ağrıyan sırtından yakınıyor ve kayayı neden yere indiremeyeceğine dair bir dizi neden sunuyor.
Kalbinizin sıkıştığını hissederek, kendi kollarınızdaki ağır yükü işaret edebilir ve “Çok üzgünüm. Anladım. İnsan olmak zor olabilir.” diyebilirsiniz. Hatta kendi taşıdığınız yükü yere koyabilir ve baskının bir kısmını hafifletmek için diğerinin taşıdığı kayaların yanlarında tutmayı teklif edebilirsiniz.
Onun taşıdığı yükün acısına dayanamadığınız için ya da kendinizi onun taşıdığı yüke karşı sorumlu hissettiğiniz için, onun kayasını taşıdığınızı varsayalım. Yolculuğunuza devam ederken, ekstra ağırlık muhtemelen sizi yavaşlatacak ve sırtınızı zorlayacaktır. Şimdi, sadece bel fıtığına sahip değilsin, aynı zamanda öfkeli kırgın da olabilirsin? Başkasının yükünü, sana ağır gelmesine rağmen yüklendiğin için?
Ve olay şu ki... Yolda karşılaştığınız yabancı, siz ona yardım ettiğinizde, başlangıçta ne kadar rahatlamış olursa olsun, büyük olasılıkla sırtında taşımak için yeni bir kaya parçası bulacaktır. Çünkü o kaya parçasını neden taşıdığını anlamak için zaman ayıramamıştır, ve bir kaya olmadan kolları bomboş hisseder.
Bazı insanlar, insanların acısını, insanları önemsemeyi, onların kayalarını taşımakla karıştırır.
Önemsemek, şefkatle eşanlamlı, açık yürekli bir duygudur. Birini önemsediğinizde, hissedilen ortak acı duygusundan yararlanarak onların acısıyla empati kurarsınız. Ayrıca, kendi sınırlarınıza dikkat ederek ve saygı duyarak, şefkatli bir şekilde davranabilir, yardım etmeyi veya tanıklık etmeyi teklif edebilirsiniz.
Taşımak, kendi iyiliğiniz pahasına başkalarının onlar için çektiği acıyı üstlenmenizdir. Genellikle bu, birileri kendilerine yardım etmeye çalışmıyorken onu düzeltmeye çalışmak veya kendinizi gereksiz yere suçlu hissettiğiniz için birinin kötü davranışını yatıştırmak ve affetmek için acele etmek gibi bakıcı davranışlarda kendini gösterir. Kısacası, sağlıklı sınırlar koymayı reddetmektir.
Taşımak, önemsemekten kaynaklanıyor olsa da, kendi acınızla empati kurmadan diğer insanların acılarıyla aşırı empati kurduğunuzda, esasen kendinizi terk etmiş olursunuz.
Kendinizi terk etmemeniz ve bel ağrılarınızda şifa bulmanız dileğiyle…
Hoşçakalın!