Böylece, Küba hava savunması ve hava kuvvetleri, o zamanki en modern Sovyet ön cephe savaşçılarını, uçaksavar füze sistemlerini ve radar güdümlü uçaksavar silahlarını aldı. Bununla birlikte, Küba'daki sofistike ekipman ve silahların işletimi olan 1,5-2'in bile Sovyet uzmanlarına katıldığına inanmak için her neden var. Arşiv verilerine göre, bir Küba pilotunun MiG-21F-13 üzerindeki ilk uçuşu, Nisan 12’ta 1963’te gerçekleşti.
K-21 füze ile Küba Hava Kuvvetleri avcı MiG-13F-13
CA-75M uçaksavar füzesi sistemleri, P-30, P-12 radarlar, PRV-10 altimetreler ve 57-100 mm uçaksavar pilleri en sonunda Mayıs 1964 tarafından Kübalılara transfer edildi. Kara savunma kuvvetlerinde şunlar vardı: 17 SrN CA-75M, çevresinde 500 ZPU kalibreli 12,7-14,5-mm, 400 37-mm otomatik tüfekler 61-K, 200 57-mm C-60, yaklaşık 150 85 mm; 12-mm KS-80. Sovyet yardımı sayesinde, 100 hava kuvvetleri ve hava savunma uzmanları eğitildi. İki hava savunma teçhizatının askeri kontrol organlarını ve ayrıca iki teknik bataryayı, merkezi bir laboratuvarı ve uçaksavar ve topçu tamir atölyelerini oluşturmak ve yerleştirmek. Hava durumunun kapsamı ve savaşçılara ve hava savunma sistemine hedef atamasının verilmesi iki radyo mühendisliği taburu ve yedi ayrı radar şirketine verildi.
Küba Ulusal Müzesi'ndeki MiG-19P süpersonik avcı-durdurucu havacılık
MiG-15bis jet avcı uçağı uçağının basit bir pilotluk ve işletmede ustalaşırken, Amerikan keşif uçağının yüksek hızlı uçuşlarını önleme ve yasadışı düşük irtifa hafif uçak uçuşlarını önleme yeteneğine sahip engelleyicileri benimseme sorunu ortaya çıktı. 1964'te DAAFAR avcı filosu, dört düzine MiG-17F ve on iki süpersonik MiG-19P ile Emerald-3 radarı ile dolduruldu. Teorik olarak radarlarla donatılmış MiG-19P, hava hedeflerinin yakalanmasını gece yapabilir. Bununla birlikte, kontrol uçakları oldukça zor Küba pilotları arasında popüler değildi ve tüm MiG-19P'leri 1968 yılı için yazılmıştı.
UR K-17 ile Küba savaşçısı MiG-13F
Aksine, ses altı MiG-17F aktif olarak 1985 yılına uçtu. Bu iddiasız dövüşçüler defalarca CIA 'nin ajanlarını adaya fırlattığı pistonlu uçaklara müdahale etmek için kullanıldı, deniz sınırını ihlal eden sürat teknelerine ve yelkenlilere de saldırdılar. Bakımdan sonraki 70'lerde, Küba MiG-17F, termal kılavuz kafalı K-13 güdümlü füzeleri kullanabildi.
Küba San Antonio hava üssünde MiG-21F-13
Hava hedeflerini algılamak için uygun radarları olmayan ön hat MiG-21F-13 avcılarının ardından, 1964'te, Küba hava kuvvetleri, 15 cephe hattı önleyicileri MiG-21PF'yi radar görüşünde bir RP-21 ve komuta kılavuzluk cihazı "Lazur" ile aldı. MiG-21F-13’in aksine, bu uçakta herhangi bir yerleşik top silahı yoktu ve sadece güdümlü füzeler ya da 57-mm NAR C-5 hava hedefleri için kullanılabilirdi. 1966’te, Küba pilotları bir sonraki tadilatta ustalaşmaya karar verdiler - MiG-21PFM, değiştirilmiş RP-21M radar görüşüyle ve GP-9 konteynerini çift namlulu bir 23-mm tabanca GSH-23L ile askıya alma imkanı. MiG-21PFM silahlanma bir radar rehberlik sistemi ile güdümlü füzeleri K-5MS içeriyordu.
Dört K-21 füzesi ile MiG-13PFM Küba Hava Kuvvetleri avcı uçağı
1974'ta DAAFAR'da MiG-21МФ, RP-22 radarında göründü. Yeni istasyon daha yüksek performans gösterdi, hedef tespit aralığı 30 km'ye ulaştı ve izleme aralığı 10'ten 15 km'ye yükseldi. “Yirmi birinci” in daha modern bir modifikasyonu, yarı aktif bir radar güdümlü kafasıyla ve geceleri ve görüşün zorlu koşullarda müdahale etme kabiliyetini ciddi şekilde artıran fırlatma menzili olan K-13P (P-3Р) füzelerini taşıyordu. 1976 ile başlayarak, Küba Hava Kuvvetleri, SSCB'de yayımlanan “yirmi birinci” in en son ve en gelişmiş seri değişikliği olan MiG-21bis'e hakim olmaya başladı. Daha güçlü bir motor ve yeni aviyoniklerin yerleştirilmesi sayesinde, savaşçının savaş yetenekleri önemli ölçüde arttı. Uçakta, yeni RP-22M radarı ve Lazur-M parazitlere dirençli haberleşme teçhizatı kuruldu, hava hedefleri için yer kumandası kılavuzluk sistemi ile birlikte kısa mesafeli navigasyon ve otomatik ve direktör kontrolü ile yaklaşma için uçuş navigasyon sistemi ile etkileşim sağlandı. K-13 füze ailesine ek olarak, manevra kabiliyetine sahip R-60 yakın dövüş kuvvetleri, bir termal hedefleme kafasına sahip silahlanmaya tanıtıldı. Aynı zamanda süspansiyon düğümleri altı füzeye kadar barındırabilir.
Küba MiG-21bis
Toplamda, 1962'ten 1989'e kadar DAAFAR, 270'den daha fazla savaşçı aldı: MiG-21F-13, MiG-21PF, MiG-21MF ve MiG-21bis. Ayrıca bu numarada fotoğraf keşif MiG-21Р ve eğitim eğitmenleri MiG-21У / MIND bulunmaktadır. 1990 filolarının bir parçası olarak Küba Hava Kuvvetleri'ndeki 10 yılı ve depoda çeşitli değişikliklerin yapıldığı yaklaşık 150 MiG-21 vardı.
Nispeten basit ve güvenilir olan MiG-21 “uçak askeri” olarak ün yapmıştır. Ancak “yirmi birinci” in hava girişi konisindeki tüm avantajları sayesinde, önleyici olarak kabiliyetini önemli ölçüde kısıtlayan güçlü bir radar koymak imkansızdı. 1984’te Sovyetler Birliği, 24 MiG-23МФ avcısını teslim etti. Değişken kanat geometrisine sahip uçak, 23 km algılama aralığına sahip Sapphire-45E radar, TP-23 ısı bulucu ve Lazur-SM komut rehberlik sistemine sahipti. MiG-23МФ’un silahı, iki adet orta menzilli R-23Р veya Р-23Т, iki dört kısa menzilli füze K-13М veya R-melee Р-60 ve 23-mm tabanca GSH-23L içeren askıya alınmış bir konteynerden oluşuyordu.
UR P-23 Küba MiG-23 için Süspansiyon
MiG-23bis’in havadan alınan radarı, MiG-22bis’te kurulu olan RP-21М istasyonuna kıyasla daha uzun 1,5 menzilindeki hedefleri tespit edebildi. Yarı aktif bir radar güdümlü uçağı olan P-23P füzesi, 35 km'ye kadar bir mesafedeki hedefleri vurabildi ve bu göstergeyle 13 kez K-4Р'IN YAKINI'ni aştı. UR P-23T'in TGS ile lansman aralığı 23 km'ye ulaştı. Bu roketin bir çarpışma rotasında hedefleri vurabildiğine ve hedefi yakalamak için ön aerodinamik yüzeyleri ısıtmak için yeterli olduğuna inanılıyordu. MiG-23MF'in yüksekliğinde 2500 km / s hıza yükseldi ve MiG-21'ten çok daha büyük bir savaş yarıçapı vardı.
Küba MiG-23
Zaten 1985 yılında, Kübalılar "yirmi üçüncüsü" - MiG-23ML'de daha mükemmel bir değişiklik yaptılar. Uçağın yükü artmış, hızlanan ve manevra kabiliyetine sahip özelliklerin yanı sıra yeni eleman kaidesindeki elektronik aksamlı bir enerji santrali vardı. Sapphire-23ML radarının algılama menzili 85 km, yakalama menzili 55 km idi. Isı bulucu TP-23M, turbojet motorun egzozunu 35 km'ye kadar olan bir mesafede algıladı. Tüm hedef bilgileri ön camda gösterildi. MiG-23ML ile birlikte, Küba, ön yarımkürede 24 km'ye fırlatma menzili P-50 ile hava kuvvetleri füze sundu ve gürültüye dayanıklı soğutmalı TGS ile P-60МК'ı geliştirdi.
Havana'da Devrim Meydanı'nda sergilenen UR hava savaşı P-23 ve P-24 ile MiG-60ML
80-x'in ikinci yarısındaki Kübalı havacılar, MiG-23F-21 ve MiG-13ПФ'ten kurtulmayı mümkün kılan MiG-21МФ / МЛ'yi yeterince ustalaştırdılar. Aynı zamanda, "yirmi üçüncül" ün tüm modifikasyonları pilotun nitelikleri ve zemin bakımı seviyesi konusunda oldukça yüksek taleplerde bulundu.
Küba MiG-XNUMHUB
Aynı zamanda, MiG-23, MiG-21'e kıyasla çok daha yüksek işletme maliyetlerine sahipti. 1990’te Küba Hava Kuvvetleri’nde şunlar vardı: 14 MiG-23ML, 21 MiG-23МФ ve 5 MiG-23UB (her filoda bir savaş eğitimi “Spark”).
Küba Hava Kuvvetleri savaşçıları MiG-17F, MiG-21МФ, MiG-21bis, MiG-23ML birçok silahlı olay ve çatışmada aktif rol aldı. 18 Mayıs 1970'te Bahamalar'da 18 balıkçılarıyla Küba balıkçı trolcüsü tutuklandı. Olay, birkaç MiG-21’in Bahamalar - Nassau’nun başkenti üzerinde yüksek hızlı alçak irtifa uçuşları yapmasıyla çözüldü. 8 Mayıs'ta Küba MiG-1980'unun 21'i, on-gun silahlarından çıkan ateşle birlikte olabilir ve NAR, iki Küba balıkçı teknesini gözaltına alan Bahamyalı devriye gemisi HMBS Flamingo'yu batırdı. Eylül 10 Küba kuru yük gemisinin gözaltına alınmasından sonra MiG-1977bis'in filosu, o ülkenin liderliği üzerinde baskı yapmak için Dominik Cumhuriyeti'ndeki hedeflere yönelik saldırı grevini simüle etti. MiG gösteri uçuşları beklenen sonucu verdi ve kargo gemisi serbest bırakıldı.
Ocak ayında, 1976 Küba MiG-17F ve MiG-21МФ, Angola'ya ulaştı ve burada kara birimlerine hava desteği sağladı ve hava savunma görevlerini gerçekleştirdi. 6 Kasım 1981, bir MiG-21MF, Güney Afrika Mirage F1CZ avcı uçağı ile hava savaşında kaybedildi. Gelecekte, daha gelişmiş MiG-21bis ve MiG-23ML, askeri operasyonların gelgitlerini kendi lehlerine çevirmeyi başardı ve birkaç "Mirage" düştü.
Küba savaş uçakları, Etiyopya-Somali savaşı sırasında 1977'ta çok iyi performans gösterdi. Etiyopya savaşçısı Northrop F-17A Özgürlük Savaşçısı ile birlikte hareket eden MiG-21F ve MiG-5bis, hava üstünlüğü kazandı. 70-80'te, Küba MiG-21 ve MiG-23, Sovyet Donanması egzersizlerine düşman uçaklarını taklit ederek katıldı. Aynı zamanda, Sovyet komutanlığı, Küba pilotlarının yüksek eğitim ve profesyonellik seviyesine dikkat çekti.
80'lerin ikinci yarısında, 4 nesil savaşçı MiG-29, sosyalist kamptaki müttefiklere teklif edildi. Ekim ayında, 1989'in 12-29B ihracat sürümünün MiG-9'inin 12'i ve iki MiG-29UB'ın (seri 9-51) Küba'ya ulaştı.
MiG-XNUMHUB Küba Hava Kuvvetleri
MiG-019 avcı uçağı üzerine monte edilen H29 radarı, 80 km mesafeye kadar olan bir avcı tipi hedefi tespit etme yeteneğine sahiptir. Optik konum sistemi, hava hedeflerini 35 km mesafede algılar. Ön camda görüntülenen hedefler hakkında bilgiler. 30-mm top GSH-301'a ek olarak, MiG-29 ihracatı, altı adet P-60MK ve P-73 yakın dövüş füzesi ile 10-30 km fırlatma kapasitesine sahiptir. Ayrıca, savaş yükü, 27 km aralığında hava hedeflerini vurabilen yarı aktif radar arayıcısına sahip iki orta menzilli füze P-60 içerebilir. Oldukça yüksek hızlanma ve manevra kabiliyeti özellikleri, aviyoniklerin mükemmel bileşimi, manevra kabiliyeti yüksek melee ve orta menzilli füzelerin silahlanmasındaki varlığı MiG-29'in Amerikan 4 avcı uçlarına eşit şartlarda dayanmasını sağlamıştır. 1990'te, Küba MiG-29, MiG-23 ile birlikte, ortak egzersizler sırasında, uzun menzilli bombardıman uçaklarını engellemek için Sovyet Tu-95MS üzerinde çalıştı.
Küba Savunma Bakanı ile yapılan bir röportajda dile getirilen bilgiye göre, Meksika'daki El Sol de Mexico gazetesi Raul Castro, DAAFAR'ın orijinal planına göre, Küba hava kuvvetlerinin savaş yeteneklerini önemli ölçüde artıran en az 40 tek kişilik avcı uçağı alınacaktı. Ancak, bu ekonomik zorluklar ve ardından SSCB'nin çöküşü tarafından engellenmiştir.
San Antonio hava üssünde Küba MiG-29 ve MiG-23
Küba MiG-29 filosu, Regimiento de Caza alayının bir parçasıydı ve Havana yakınlarındaki San Antonio hava üssünde MiG-23МФ / ML savaşçılarıyla ortaklaşa işletildi. ABD'nin baskısı altındaki 90'lerde, “yeni” Rusya'nın liderliği Havana'yla askeri teknik işbirliğini pratik bir şekilde kısıtladı ve bu da Küba savaşçılarının savaşa hazırlık seviyesini etkiledi. MiG-21 ve MiG-23'in uçuş sırasında bakımı, SSCB'den alınan yeterli sayıda yedek parça bulunması ve bileşenlerinin ve bileşenlerinin kaynaklarını tüketen makinelerden sökülmesi nedeniyle olmuştur. Ayrıca, küresel karaborsada оружия Doğu Bloku'nun yıkılmasından sonra, bunun için Sovyet yapımı uçak, yedek parça ve sarf malzemesi fazlası vardı. MiG-29, o zamanlar çok modern olanlarda daha zordu. "Yirmi dokuzuncu" parçaların elde edilmesi kolay değildi ve çok pahalıya mal oldu. Bununla birlikte, Kübalılar savaşçılarını uçuş halinde tutmak için büyük çaba harcadılar. Küba Hava Kuvvetlerinin MiG-29'unu içeren en meşhur olay, Amerikan örgütü Rescue Brothers'ın iki Cessna-337 uçağının düşürülmesiydi. Geçmişte, piston "Cessna", yüksek manevra kabiliyeti ve düşük irtifalarda minimum hızda uçabilme kabiliyeti nedeniyle Küba MiG-21 ve MiG-23'in araya girmesinden kaçınıyordu. Bu yüzden, 1982'ta, Küba'nın hava sahasını istila eden, pistonlu hafif motorlu bir uçakla hızlarını eşitlemeye çalışan pilot MiG-21PFM'in çöküşü. 24 Şubat Yılın 1996 Yere dayalı radar komutları tarafından başlatılan MiG-29UB, P-60MK füzeleri ile iki pistonlu uçağa çarptı. Aynı zamanda, MiG-XNUMHUB tekrarlayıcı olarak kullanıldı.
Halen, Küba Hava Kuvvetleri, 1990’te olanların acınası gölgesidir. O zaman, Hava Kuvvetleri ve Hava Savunma Devrimci Kuvvetleri, Orta ve Güney Amerika'daki en güçlüydü. DAAFAR'daki Askeri Denge 2017’ine göre, 2 MiG-29 ve 2 dövüş eğitimi MiG-29UB uçuş koşullarındaydı. MiG-29'in restorasyonu için iki uygun "depoda" idi. Ayrıca, 12 MiG-23 ve 8 MiG-21'in modifikasyonlara ayrılmadan hizmet ettiği iddia edildi. Bununla birlikte, MiG-23 üzerindeki verilerin, Küba hava üslerinin uydu görüntüleri ile kanıtlandığı gibi büyük ölçüde fazla tahmin edilmesi muhtemeldir.
Google Earth'ün uydu görüntüsü: San Antonia hava üssündeki MiG-21 ve PTS L-39 savaşçıları
Ana Küba hava üssünün San Antonia görüntülerinin analizi, 2018 yılında işletme koşullarında birkaç MiG-21 ve L-39 eğitim uçağı olduğunu göstermektedir. Anlaşılan, beton sığınakların yanında duran MiG-23 “emlak” tır, çünkü birkaç yıldır statik durumdalar. Resimlerdeki MiG-29 görünmez ve büyük olasılıkla hangarlarda gizlidir.
Google Earth'ün uydu görüntüsü: San Antonio hava üssünde MiG-23 savaşçıları
Şu anda, Küba hava kuvvetleri üç hava üssü kullanıyor: adanın kuzey-doğu bölgesinde, Havana, Olgin civarında San Antonio ve Playa Baracoa. Uydu görüntülerine bakılırsa, 2-3 özellikli MiG-21bis var.
MiG-21bis Küba Hava Kuvvetleri
Ek olarak, Olgin Hava Üssü, savaşçıların yedek olarak depolanması için temel oluşturur. 2014'e kadar, ana DAAFAR hava üssü - San Antonio, hizmet dışı bırakılmış MiG-21, MiG-23 ve MiG-29 savaşçılarının depolandığı gerçek bir havacılık mezarlığıydı.
Google Earth’ün Uydu görüntüsü: San Antonio hava üssünde MiG-21, MiG-23 ve MiG-29 savaşçılarının hizmetten alınması
Yine, uydu görüntülerine bakılırsa, Küba'da MiG-29'in boşaltılması 2005 yılında, bu tür ilk araçların uçak depolama alanlarına çıktığı dönemde başladı. Görünüşe göre, Küba Hava Kuvvetleri'nde önümüzdeki birkaç yıl içinde hava savunma görevlerini yerine getirebilecek savaşçı kalmayabilir. Bilindiği gibi, Küba liderliği savaş uçakları alımı için ücretsiz paraya sahip değil. Rus hükümetinin bu amaçlarla kredi kullanması son derece şüphelidir, uçağın Çin'den ücretsiz olarak temin edilmesi daha olasıdır.
1990'ten itibaren, C-40, C-75 ve Kvadrat uçaksavar füze bölümlerinin 125'inden fazlası Küba topraklarında Küba'da konuşlandırıldı. Arşiv malzemelerine göre, USSR sırasında Küba tarafı geçti: ZUR B-24. "Karayip Krizi" sırasında elde edilen erken CA-75М 961-cm aralığının çalışması 750-ler'in ortasına kadar sürdü. Orta menzilli uçaksavar füze sistemlerine ek olarak, Küba hava savunma kuvvetleri, 3 alçak irtifa sistemlerine C-75М / С-258М755А "Pechora" ve 15 B-75PD füzelerini aldı. 3 simülatörü "Accord-382 / 759" SAM ile bir araya getirildi. Telsiz telemetre ve radyo altimetre PRV-75 ile iki radar kompleksi "Cabin-10". Hava hedeflerinin uzun menzilli tespiti için, 80 ve 28 üniteleri tarafından temin edilen P-125 ve 125Н1А ölçüm cihazı radarları amaçlanmıştır. Ek olarak, sayaç menzilinin her bir P-1257 / 601 mobil radarı, her bir anti-füze bölümüne atandı. Alçak irtifa hedeflerini tespit etmek için, deniz kenarı mobil desimetre P-21 ve P-75 istasyonları bulunuyordu. Küba hava savunmasının muharebe çalışmalarını yönetme süreci, bir ACS "Vector-125VE" ve beş ACS "Nizin-U" kullanılarak gerçekleştirildi. Küba'daki 66-lerdeki her avcı hava üssünün çıkarlarına göre, birkaç dekaratör radar P-13 kullanıldı. Bu istasyonlar, hava trafik kontrolüne ek olarak, avcı uçağı hedef belirlemesi yayınladı.
Sovyetler Birliği, ekipman ve silahların çoğunun “kredili” temin edildiğini göz önüne alarak, Küba hava savunma sistemini çok iyi bir şekilde donattı. Sabit C-75 ve C-125'a ek olarak, Havana yakınlarında, hareketli Kvadrat hava savunma sistemleri ile donatılmış üç tabur görevde kaldı. 1964'ten başlayarak, “Özgürlük Adası” na yerleştirilmek üzere tasarlanan hava savunma kuvvetlerinin tüm teçhizatı ve silahları, tropik bölgelerde hizmet ömrünü uzatan böcekleri kovmak için özel bir lake kaplama kullanılarak “tropikal” bir versiyonda yapıldı. Bununla birlikte, ada devleti Sovyet askeri ve ekonomik yardımı olmadan bırakıldıktan sonra, Küba hava savunma sisteminin hızlı bir şekilde bozulması yaşandı. 21 yüzyılın başlarında, 70-80'lerde teslim edilen komuta ve kontrol, iletişim ve hava sahası kontrolleri umutsuzca eskidi. Aynı şey, birinci nesil uçaksavar füzesi sistemleri için de geçerlidir. En yeni Küba C-75М3 hava savunma sisteminin 1987'te alındığı göz önüne alındığında, mevcut tüm uçaksavar füzesi sistemleri bir kaynağın geliştirilmesine yakındır.
Küba'da Sovyet yardımı ile hava savunma uzmanları ve onarım işletmelerinin eğitimi için eğitim kurumlarının inşa edilmesi nedeniyle, Kübalılar birkaç 5N84A radarının ("Savunma-14"), P-37 ve P-18'in restorasyon onarımlarını yapabildiler. Ek olarak, S-75M3 ve S-125M1 hava savunma sistemlerinin revizyonu ile eşzamanlı olarak, bu komplekslerin elemanları orta şasiye monte edildi tanklar Uçaksavar füze bölümlerinin hareketliliğini arttırması beklenen T-55. Bu tür enstalasyonlar ilk olarak 2006 yılında Havana'daki büyük çaplı askeri geçit töreni sırasında gösterildi.
Ancak C-125М1 fırlatıcı ile katı yakıtlı B-601PD füzelerinin tank kasasına yerleştirilmesine karar verilebilir ancak, C-759М75 kompleksinin B-3 sıvı yakıtlı füzelerinde bir çok sorun vardır. C-75 ailesinden havaya füze sistemini işletenler, füzelerin yeniden doldurulmasının, teslim edilmesinin ve kurulmasının ne kadar zor olduğunu biliyorlar. Sıvı yakıt ve yakıcı bir oksitleyici ile doldurulmuş roket, çok dikkatli kullanım gerektiren çok hassas bir üründür. Füzeleri bir taşıma şarj makinesinde taşırken, hareket hızına ve çarpma yüklerine ciddi kısıtlamalar getirilir. Kuşkusuz, üzerine yüklü dolu roketli bir tank şasisi araziyi geçtiğinde, yüksek titreşim nedeniyle, bu kısıtlamaları yerine getirmenin mümkün olmayacağı ve füze savunmasının güvenilirliğini kesinlikle olumsuz yönde etkileyeceği ve sızıntı durumunda hesaplamada büyük tehlike oluşturacağı konusunda şüphe yoktur. yakıt ve oksitleyici.
T-75 tanklarının şasisine monte edilmiş C-3М125 ve С-1М55 Küba hava savunma füze sistemlerinin elemanları, SNR-75 uçaksavar füzesi rehberlik istasyonu.
CHP-75 rehberlik istasyonunun “doghouse” pisti üzerinde çok komik görünüyor. C-75М3 kompleksinin eleman tabanının büyük ölçüde kırılgan elektrovakum cihazlarına yapıldığı ve bu durumda CHP-75’in ağırlık merkezinin çok yüksek olduğu göz önüne alındığında, bu ev yapımı aracın verimlilik kaybı olmadan yollarda ne kadar hızlı hareket edebileceğini tahmin etmek kalır. .
Bazı Rus referans basımlarında, Küba hava savunmasında mevcut olan hava savunma sistemlerinde tamamen gerçekçi olmayan rakamlar belirtilmiştir. Örneğin, bir takım kaynaklarda “Özgürlük Adası” nda 144 PU ZRK X 75 ve 84 PU X 125'un hala kullanıldığı söyleniyor. Açıkçası, yazarlar, bu tür verilerden alıntı yaparak, 60-80'te sunulan tüm komplekslerin hala hizmette olduğuna inanıyorlar. Gerçekte, Küba'da şu anda sürekli konuşlandırılmış orta menzilli bir hava savunma sistemi olan C-75 yoktur. Muhtemelen, birkaç verimli kompleks, olumsuz meteorolojik faktörlerden korunan kapalı hangarlarda “depolanır”. Alçak irtifa C-125М1'e gelince, kalıcı pozisyonlarda dört savaş görevi vardır. Ancak, resimler açıkça tüm fırlatıcıların füzelerle donatılmadığını gösteriyor.
Google Earth’ün Uydu görüntüsü: C-125М1 SAM sisteminin Havana’daki konumu
Amerikan medyasında yayınlanan bilgilere göre, birçok alçak irtifa uçaksavar kompleksi Küba hava üslerinde korunan beton barınaklarda bulunuyor. Bu, Google East’in uydu görüntüleri ile onaylanır.
Google Earth'ün uydu görüntüsü: Olgin hava üssündeki С-125М1 hava savunma sisteminin elemanları
Ordu birimlerinin hava saldırılarına karşı savunmasına yönelik 70-80-lerinde, Küba'nın silahlı kuvvetleri alındı: üç hava savunma sistemi Kvadrat, 60 kısa menzilli hava savunma sistemi Strela-1, 16 Osa, 42 Strela-10, 500'ten daha fazla MANPADS "Strela-2M", "Strela-3", "İğne-1". Büyük olasılıkla, BDRM-1 şasisindeki eski moda Strela-2 hava savunma sistemleri kapalı kalıyor, aynısı kaynaklarını tüketen Kvadrat hava savunma sistemleri için de geçerli. MANPADS'den çalışma koşullarında muhtemelen yaklaşık 200 "Needle-1" kaldı.
Kısa menzilli hava savunma füzesi "Strela-1"
2006'ten itibaren, 120 ZSU'dan önceki bir yıl vardı, bunlardan bazıları: 23 ZSU-57-2, 50 ZSU-23-4. Küba ordusunda BTR-60’e dayanan birçok “ev yapımı”. 23-mm uçaksavar silahı ZU-23 ve 37-mm 61-К, zırhlı personel taşıyıcılarına monte edildi. Askerlerde ve depoda 900'e kadar uçaksavar silahları da var: yaklaşık 380 23-mm ZU-23, 280 37-mm 61-K, 200-57-mm S-60 ve bilinmeyen bir sayı 100-19-mmN-85. Western verilerine göre, 12-mm uçaksavar silahları KS-100 ve 19-mm KS-XNUMX'in ana kısmı kapalı olarak yazılmakta veya kıyı savunmasına aktarılmaktadır.
Küba'da avcı havacılık hava alanlarının düzeni, hava savunma füze sistemleri ve radar direkleri
Şu anda, hava sahasının “Özgürlük Adası” ve bitişik sular üzerindeki kontrolü, sayaç serisinin P-18 ve Defence-14 radarı ile donatılmış üç sürekli çalışan radar istasyonu tarafından gerçekleştirilmektedir. Ek olarak, tüm işletim havası bazlarında, P-37 desimetre radarları vardır ve hava savunma sisteminin hedef olarak belirtilmesi P-18 ve P-19 istasyonları tarafından gerçekleştirilir. Ancak, mevcut radarların çoğu çok yıpranmış ve daimi bir görev sürdürmemektedir.
Aralık 9 2016 Rusya ve Küba, 2020 yılına kadar savunma teknolojisi işbirliği programı imzaladı. Belge, Rusya-Küba hükümetler arası komisyonu Dmitry Rogozin ve Ricardo Cabrisas Ruiz eş başkanları tarafından imzalandı. Anlaşmaya göre Rusya, Mi-17 araç ve helikopter tedarik edecek. Ayrıca servis merkezlerinin oluşturulması için sağlanmıştır. Anlaşılan taraflar, hava savunma sistemleri de dahil olmak üzere Küba silahlı kuvvetlerinde bulunan Sovyet yapımı askeri teçhizatın modernizasyonu olasılığını tartıştılar. Ancak bu alanda herhangi bir anlaşma yapılmamıştır. Küba'nın finansal kaynaklarda çok kısıtlı olduğu ve Rusya'nın Küba hava savunma sistemlerini ve savaş uçaklarını modernize etmeye hazır olmadığı anlaşılmalıdır. Bu çerçevede, Behukal bölgesindeki Havana'nın güneyinde büyük bir sabit radar inşasıyla ilgili bilgiler yer alıyor. ABD yetkilileri, birçok askeri üs, bir kozmodrom ve test alanlarının bulunduğu güneybatı ABD'yi izlemek için tasarlanmış bir Çin istihbarat tesisi olduğunu söyledi. ABD Savunma Bakanlığı tarafından yayınlanan bilgilere göre, Amerikan elektronik keşif cihazları zaten bu alanda güçlü yüksek frekanslı radyasyon kaydetti, bu da tesiste devreye alma çalışmalarının devam ettiğini ve yakında faaliyete geçmesini beklememiz gerektiğini gösteriyor.
Göre:
http://www.aif.ru/society/history/ya_pravitelstvo_istoriya_triumfa_i_padeniya_kubinskogo_napoleona
http://www.sbap.be/museum/cuba/cuba.htm
http://warnepieces.blogspot.com/2011/04/anniversary-of-bay-of-pigs-invasion.html
http://www.aeroflight.co.uk/waf/americas/cuba/Cuba-naf-home.htm
http://www.aeroflight.co.uk/waf/americas/cuba/Cuba-af_current_orbat.htm
http://articles.janes.com/notice.html
https://mr-garett.livejournal.com/129483.html
http://www.urrib2000.narod.ru/Mil-e.html
http://rbdf.gov.bs/the-flamingo-incident/