Ses duvarı veya sonic barrier, aerodinamik sürtünmedeki ani artış ve ses hızına yaklaşıldığında bir uçak veya başka bir nesnenin yaşadığı istenmeyen etkilerdendir. Uçak ses hızına yaklaşmaya başladığında, bu etkinin daha yüksek hızlara ulaşmayı çok zor veya imkânsız hale getiren bir engel oluşturduğu görülmüştür.[1] "Ses duvarı" terimi günümüzde hâlâ süpersonik hıza ulaşan uçakları ifade etmek için kullanılmaktadır.
20 °C (68 °F) kuru havada, ses hızı saniyede 343 metredir (yaklaşık 767 m/h, 1234 km/h veya 1,125 ft/h).
Terim, 2. Dünya Savaşı sırasında yüksek hızlı savaş uçağı pilotları daha fazla ivmeyi ve ses hızına yakın hızlarda uçuşu engelleyen bir takım olumsuz aerodinamik etkileri olan sıkıştırılabilirliğin etkilerini yaşadığında kullanıma girdi. Bu zorluklar daha yüksek hızlarda uçmanın önünde bir engel oluşturuyordu. 1947'de, özel tasarlanmış uçaklarda, ses hızında güvenli uçuşun mümkün olduğu ve böylece ses duvarının aşıldığı tespit edildi. 1950'lere gelindiğinde, savaş uçakları yeni tasarımları sayesinde rutin olarak ses hızına ve daha yüksek hızlara ulaşabildiler.