Aile fertlerinin birbirleri ile tartışmalarını izleyen çocuk, bunun bir iletişim aracı olduğunu benliğine yerleştirirse hayatındaki kişilerle bu iletişim yöntemini kullanmaya başlar. Belli bir süre sonra çocuk da anne ve babası gibi iş, duygusal ve sosyal ilişkilerinde başarısız, mutsuz sonuçlar alacağından yaşama dair beklentileri iyice düşer.
- 2-5 yaş arası çocuklar: Ebeveynlerin tartışmalarında yok olmak, kıyametin kopması gibi duygulara kapılma olasılıkları güçlüdür.
- 5-10 yaş arası çocuklar: Daha çok suçluluk ve çaresizlik duygusunu yaşadıklarından okul ve sosyal ilişkilerinde çoğunlukla başarısız olma ihtimalleri yüksektir. Bu duygu aynı zamanda agresyon veya içe dönük olmayı da beraberinde getirebilir.
- 11 ve üstü çocuklar: Bu yaşlarda tartışma durumu taraf olma, arayı bulma, bir tarafı dışlama olarak da kendini gösterir. Bu üç gurupta da çocukların başvurduğu yöntemler davranış ve ruhsal bozukluk olarak ortaya çıkabilir.
- Tartışmaların ortasında veya sonunda çocuklara kimin haklı kimin haksız olduğunu sormayın ve onlara hakemlik yaptırmayın. Bu tür girişimler belki sizin egonuzu yükseltebilir ama çocuğun içinde ciddi kırılmalara yol açar.
Hiç çocuğunuzun yanında tartıştınız mı?