ABD ve Avustralya gibi küresel kuzey ülkeleri şu anda kişi başına en fazla enerjiyi tüketiyor . Ancak bu, herkes için makul yaşam standartlarını garanti ederken,% 90 oranında azaltılabilir. Kalan enerji gereksinimleri muhtemelen temiz, yenilenebilir kaynaklardan gelebilir.
Peki tüm bunlar nasıl mümkün olabilir?
İyi hayat
Böyle bir dünyaya ulaşmak, mevcut en iyi teknolojilerin toplu olarak piyasaya sürülmesi de dahil olmak üzere tüm cephelerde radikal eylemi gerektirir: gerekli tüm malzemeleri üretmek ve geri dönüştürmek için en gelişmiş tesislerle birlikte en enerji verimli binalar, araçlar, cihazlar ve aydınlatma sistemleri.
Ayrıca, bazı insanların tükettiği enerji ve kaynağı büyük ölçüde azaltmayı da gerektirir. Artık ikinci evler, ikinci arabalar, ikinci banyoda 20 dakikalık basınçlı duşlar, elektronik aletlerin yılda iki kez yükseltilmesi, her mevsim için yeni ayakkabılar veya haftanın yedi gecesi kırmızı etle doldurulmuş tabaklar için yer yok.
Günde 5,50 ABD dolarının altında yaşayan 3,5 milyar insanın yaşam koşullarını yükseltmek için varlıklıların aşırı tüketim seviyelerini dizginlememiz gerekiyor. Başka bir deyişle, küresel ve ulusal eşitsizlikleri düzleştirmemiz gerekiyor. Çalışmamızda, enerji tüketimindeki eşitsizliklerin sadece ihtiyaç duyulduğunda sürmesine izin verdik. Özellikle soğuk veya sıcak iklimlerde, ısıtma ve soğutma için daha fazla enerjiye ihtiyaç vardır. Seyrek nüfuslu ülkelerde, insanların ihtiyaçlarını karşılamak için daha fazla seyahat etmeleri gerekiyor.
Ama insana yakışır yaşamla ne demek istiyoruz ? Kullandığımız kavram , tüketim kültürü tarafından tanımlanandan çok farklı. Ama yoksulluğa benzeyen herhangi bir şeyden çok uzak. Yıl boyunca rahat bir sıcaklığı koruyan, temiz, akan sıcak su ile yeterli büyüklükte bir konut olacaktır. Her evde çamaşır makinesi, buzdolabı-dondurucu, dizüstü bilgisayarlar ve akıllı telefonlar. Evrensel erişimi garanti etmek için yeterli hastane, okul ve şu anda dünyanın daha zengin ülkelerinde sağlananın üç katı kadar toplu taşıma.
Açıktır ki, insanlar çevrecilerin mağaralarda yaşayan hepimize geri dönmek istediklerini iddia ettiklerinde akıllarında olan bu değil. Ya da oldukça lüks mağaralar hayal ediyorlar. Tüketimdeki büyük düşüşler, hiç kimsenin yüksek bir yaşam standardına ulaşmasına engel teşkil etmez. Ekolojik krizi çözmek, çoğu kişinin korktuğu modern yaşama saldırı olmak zorunda değil.
Ancak modern yaşama birçok yönden bir saldırıyı temsil ediyor. Bu vizyon, istihdam seviyelerini korumak için ekonomik çıktıda kalıcı büyüme gerektiren bir sistemle ya da fabrikaları aşırı ekolojik yıkımın kaçınılmaz olduğu ve ücretlerin temel geçim için zar zor yeterli olduğu yerlere kaydırmayı teşvik eden bir sistemle bağdaştırılamaz .
Yeni Dünya
Ekolojik çöküş, kapitalizmin yüzleşmek için yetersiz göründüğü 21. yüzyılın tek sorunu değil. Yapay zeka ve otomasyonun kitlesel işsizlik, spiral eşitsizlikler ve hatta süper insan biyolojik kastları getireceğine dair çok sayıda korku var . Minimum enerji kullanan insana yakışır yaşam standartlarının olduğu bir dünya, küresel eşitsizliklerin düzleştirilmesini gerektirir. Ancak bu gelişmeler bizi kesinlikle diğer yöne itmeyi vaat ediyor.
Beğen ya da beğenme, değişim geliyor. Uber’in tamamının yerini otonom araçların ve bol miktarda sentetik et üreten robotik fabrikaların aldığını görebiliriz . Sağlık hizmetlerinin ve yasal işlerin büyük bir kısmının bile, küresel kaynaklı verilerin torrentleri tarafından beslenen algoritmalara dış kaynak sağlaması muhtemeldir. Tüm bunlar, hızla yaşlanan ve artan miktarda bakım gerektiren bir nüfusun yanında.
Her zamanki gibi iş başa çıkabilir mi? Gittikçe otomatikleşen bir gelecekte, hiçbir iş ücret anlamına gelmez – o zaman otomatik fabrikaların ürettiği tüm malzemeleri kim satın alacak ? Düşünülemez görünebilir, ancak tüm bu otomatik üretimin yanı sıra 10 milyarlık bir dünyayı dokuzdan beşe istihdam edecek kadar ekonomik faaliyetin artırılması, gezegenin neredeyse kesinlikle kadeh kaldıracağı anlamına gelir.
İşin çoğunu yapan, çevresel sınırların beliren yeni bir akıllı makineler dünyasında ve çalışamayacak kadar yaşlı nüfusun artan bir bölümü, ücretler ve paranın anlamını yitirebilir. Sahiplik ve dağıtım sistemlerimizi tamamen yeniden düşünmemiz gerekecek.
Ve neden olmasın? Otomasyonu destekleyen teknolojiler, yüzlerce yıllık insan yaratıcılığının (ve kör şansın) bir sonucudur. Niçin faydalar süper zenginlerin azınlığı tarafından elde edilmeli?
Herkesin temel ihtiyaçlarını karşılamak için evrensel temel hizmetlere – diğer şeylerin yanı sıra barınma, sağlık hizmetleri, eğitim ve ulaşımın kamu tarafından sağlanması dahil – ihtiyaç duyulabilir. Bu, daha az işin olduğu bir dünyada insana yakışır bir yaşam için temel oluşturabilir ve insanlara çocukları, akıl hastalarını ve giderek artan şekilde yaşlıları desteklemek için gereken tüm ücretsiz bakım işlerini üstlenmeleri için zaman tanır.
Herkes için ütopik lüks vizyonlarından çok uzaktayız , ancak herkese makul yaşam standartları sağlamak teknolojik olarak zaten mümkün. Alternatif ekolojik felaket ve sosyal çöküş olduğunda, böyle bir dünyaya özlem duymak sadece arzu edilen değil, aynı zamanda gerekli görünüyor.
Postdoctoral Researcher in Sustainability, University of Leeds