Luiz Valdez'in yazıp yönettiği, başrollerinde Lou Diamond Phillips, Esai Morales, Rosanna DeSoto, Elizabeth Peña, Danielle von Zerneck ve Joe Pantoliano gibi oyuncuların rol aldığı La Bamba, 1941-1959 yılları arasında yaşamış latin kökenli Amerikalı rock'n roll şarkıcısı Ritchie Valens'in hayatını ve kariyerini konu alan bir biyografiydi. Valens'in kariyerinin başlangıcından, 1959'da bir konser dönüşü Buddy Holly ve J. P. "The Big Bopper" Richardson'ın da bulunduğu uçağın düşmesi sonucu ölümüne kadar geçen kısa süreyi anlatan film, 80'lerin sevimli olduğu kadar hüzünlü yapımlarından biriydi. Bu elim kazanın olduğu gün, müzik tarihine "Müziğin Öldüğü Gün" olarak geçmişti. Çıktığı 87 senesinde çok tutan, müzikal olarak dönemin haşin new wave, post-punk, synthpop kalabalığına bir süre ara verip rock'n roll fırtınası estiren film, genel olarak zayıf bir sinema işi olsa da, her 80'ler ürününde olduğu gibi yıllar sonra da sevgiyle hatırlanacak, oyunculuk, senaryo, kurgu gibi zayıflıkları yüzlerde tebessüm yaratacak hoşluktaydı. Ama o soundtrack albümü yok mu!
Evet, hem de öyle bir var ki, sadece yarım saatinizi alan, ama bu yarım saati doyurucu bir rock'n roll şölenine çeviren şahane şarkılar geçidi halinde. Haliyle ilk kez kaset formatıyla sahip olduğum albümün A yüzünde, rock and roll, Tex-Mex, country, zydeco, folk, R&B, blues, soul karışımı müzik yapan Los Lobos'un 6 adet Ritchie Valens coverı yer alıyor. Filme de adını veren, Valens'in meşhur ettiği orijinal Meksika folk şarkısı La Bamba, yılların eskitemediği bir yorumla Los Lobos'u tüm dünyaya tanıtmıştı. David Hidalgo'nun coşku ve hüznü ses tellerinde buluşturarak söylediği, ritmik latin temposu ve tüyleri diken diken eden gitar solosuyla La Bamba, yanılmıyorsam Billboard Hot 100 listesinde 1 numara olan ilk İspanyolca şarkıydı. Bunu şarkıyı cilalamak için söylemiyorum ama şimdilerin aksine o yıllarda Billboard listeleri önemli bir kalite kriteriydi. La Bamba'nın kalitesinin böyle bir tescile ihtiyacı da yoktu ayrıca. Şu an olsa, Beyoncé, Beiber, Rihanna üçlüsü arasında şarkının 1 numara olma şansı hiç yok desek yeridir.
La Bamba'nın önderliğinde akmaya başlayan A yüzü, süper bir rock'n roll olan Come On, Let's Go!, twist rüzgarları estiren Ooh! My Head, Muddy Waters karizmasını Los Lobos karizmasıyla buluşturan Framed, romantik slowlar Donna ve We Belong Together ile sürüyor ve bitiyor. Başta Valens'in kendi orijinal sesinden bazı şarkılar albüme konmak istense de bundan vazgeçilmiş ki bence gayet olumlu olmuş. Sebebi belli değil ama bunun yanında The Big Bopper'dan Chantilly Lace ve Santo & Johnny'den Sleep Walk şarkıları da albümden çıkarılmış. B yüzü dört farklı ismin dört şahane şarkısı ile açılıyor. Lonely Teardrops, çok tatlı sesiyle Howard Huntsberry adlı 80'lerin pek bilinmeyen şarkıcılarından birinden dinlediğimiz aynı tatlılıkta bir şarkı. Yine 80'lerde başlayan kariyerini sürdüren Marshall Crenshaw adlı bir başka ismin Buddy Holly bestesi Crying, Waiting, Hoping coverı albümde yer bulmuş. (Bu şarkının The Beatles, Cat Power, Chris Isaak gibi farklı cover versiyonları da mevcut.) Orijinali Eddie Cochran'a ait Summertime Blues (ki bunu coverlayan isimler arasında The Who, The Beach Boys, Jimi Hendrix bulunmakta), albümde cevval rock'n roll müzisyeni Brian Setzer'ın süper yorumuyla adrenalin pompalıyor.
Bu dört şarkı arasında en önemlisi ise, büyük usta Bo Diddley'nin 1956'da piyasaya çıkan Who Do You Love? bestesi. İşin "önemli" saydığım kısmı ise Diddley'nin bu şarkıyı film için daha farklı ve modern biçimde yeniden yorumlaması, bunu yaparken kendisine orkestra desteğini Los Lobos'un vermesi, üstüne üstlük şarkının yapımcılığını bir başka blues efsanesi olan Willie Dixon'ın üstlenmesi. Haddim olmayarak şunu söyleyebilirim ki 87 versiyonu, 56 versiyonundan çok daha iyi olmuş. Hazır haddimi aşmışken şunu da söyleyeyim ki, Los Lobos coverları da Valens'in orijinal şarkılarından çok daha iyi geldi kulağıma. Tabii burada 18 yaşında hayata veda etmiş gencecik bir müzisyenin masum heyecanı ile, bu albüm öncesinde beş albümü bulunan tecrübeli müzisyenler topluluğunu karşılaştırmak gibi saçma bir hamleye başvurmuş oldum gerçi. Fakat Los Lobos'un gencecik yorumları, Valens'in içindeki olgunluğu ortaya çıkarma babında ele alınırsa sonuç yine bu enfes şarkılara çıkıyor. Fıkır fıkır bir latin kulübü atmosferini gözümüzde canlandıran Charlena ve aynı kulübün geceyarısı saatlerini tasvir eden Goodnight My Love adında iki Lobos şarkısıyla sona eren La Bamba Soundtrack, 80'lere dair akıllarda, gönüllerde, kaset bantlarında kalan birçok şeyi her zaman gururla taşıyan albümlerden biri oldu benim için. Taşımaya da hep devam edecek.
1. Los Lobos - La Bamba
2. Los Lobos - Come On, Let's Go!
3. Los Lobos - Ooh! My Head
4. Los Lobos - We Belong Together
5. Los Lobos - Framed
6. Los Lobos - Donna
7. Howard Huntsberry - Lonely Teardrops 8. Marshall Crenshaw - Crying Waiting, Hoping 9. Brian Setzer - Summertime Blues 10. Bo Diddley - Who Do You Love? 11. Los Lobos - Charlena 12. Los Lobos - Goodnight My Love