Eski DNA analizi Amerika’daki Buzul Çağı kabilelerinin sırlarını açığa çıkarır
Bilim adamları, Alaska’dan Patagonya’ya kadar uzanan 15 antik genomu dizdiler ve ilk insanların, son Buzul Çağı boyunca “şaşırtıcı” bir hızla Amerika’ya yayıldıkları sırada izleyen hareketlerini ve ayrıca birbirleriyle nasıl etkileşime girdiklerini takip ettiler. bin.
Çalışmamız, Spirit Cave ve Lagoa Santa’nın, günümüzün yerli Amerikanlarına, bugüne kadar sıralanan diğer antik veya çağdaş gruplara göre genetik olarak daha yakın olduğunu kanıtladı.
Eske Willeslev
Sonuçlar dergide yayınlanmıştır Bilim genetik Kuzey ve Güney Amerika’da tanınmış ve tartışmalı antik kalıntıların bir dizi DNA analiz Cambridge Üniversitesi tarafından yürütülen geniş kapsamlı bir uluslararası çalışmanın bir parçası olarak.
Araştırma aynı zamanda 10,400 yaşındaki Lagoa Santa’daki şaşırtıcı bir Avustralya’nın genetik sinyalinin ipucunu keşfetti ve daha önce bilinmeyen bir grup Güney Amerikalı’yı ortaya çıkardı – ancak Avustralya’nın bağlantısı Kuzey Amerika’da hiçbir genetik iz bırakmadı.
Ek olarak, “Spirit Cave Mummy” olarak adlandırılan 10.600 yıllık eski bir iskelet üzerinde yasal bir savaş, DNA dizilişinin bir Kızılderili kabilesiyle ilgili olduğunu tespit ettikten sonra sona erdi. Araştırmacılar, Paleoamerikanlar adlı bir grubun Yerli Amerikalılardan önce Kuzey Amerika’da var olduğu konusunda uzun süredir devam eden bir teoriyi reddetti. Paleo-amerikan hipotezi ilk olarak 19. yüzyılda önerildi , ancak bu yeni çalışma bu teoriyi ispatladı .
“Ruh Mağarası ve Lagoa Santa çok tartışmalıydı çünkü kraniyometriye dayanarak“ Paleo-amerikalılar ”olarak tanımlandılar – kafataslarının şeklinin şu anki Yerli Amerikalılardan farklı olduğu tespit edildi” dedi. Cambridge ve Kopenhag Üniversitelerinde çalışmayı yönetti. “Çalışmamız Ruh Mağarası ve Lagoa Noel Baba’nın, günümüzün yerli Amerikalılarına genetik olarak bugüne kadar sıralanan diğer antik ya da çağdaş gruplara göre daha yakın olduklarını kanıtladı.”
Büyük Havza Çölü’ndeki küçük bir kayalık oyukta 1940 yılında bulunan Ruh Mağarası kalıntılarının bilimsel ve kültürel önemi, 50 yıl boyunca tam olarak anlaşılmamıştır. Kırklı yaştaki adamın korunmuş kalıntılarının başlangıçta 1.500-2000 yıl arasında olduğuna inanılıyordu, ancak 1990’lı yıllarda yeni tekstil ve saç testi, iskeleti 10.600 yaşında gösteriyordu.
Spirit Mağarası yakınlarındaki Nevada’da yaşayan bir grup Yerli Amerikalı olan Fallon Paiute-Shoshone Kabilesi, iskeletle kültürel bir ilişki olduğunu iddia etti ve kalıntıların derhal geri gönderilmesini istedi.
Talepleri reddedildi ve kabile, ABD hükümetine, antropologlara karşı kabile liderlerini kuran, Kuzey Amerika’nın en eski sakinlerine paha biçilemez içgörüler sağladığını ve müzede sergilenmeye devam etmesi gerektiğini savunan bir dava açtı.
Kilitlenme, kabilenin Profesör Willeslev’in ilk kez Ruh Mağarası’ndan çıkarılan DNA’da genom sekanslaması yapabileceğini kabul edene kadar 20 yıl devam etti.
“Kabileye, grubumun izin vermediği sürece DNA testini yapmayacağına dair güvence verdim ve Ruh Mağarası genetik olarak bir Yerli Amerikalı olsaydı, mumyanın kabileye iade edileceği konusunda hemfikirdi” dedi. St John Koleji.
Ekip kafatasının içinden DNA’yı aldı ve iskeletin günümüz Yerli Amerikalılarının atası olduğunu kanıtladı. Ruh Mağarası, 2016 yılında kabileye geri döndü ve bu yılın başlarında özel bir yeniden doğuş töreni yapıldı. İki yıllık proje boyunca kabile bilgilendirildi ve iki üye bilim insanlarıyla tanışmak için Kopenhag’daki laboratuarı ziyaret etti ve DNA örneklemesinin tamamı alındığında hazır bulundular.
Ruh Mağarası iskeletinin genomunun önemi daha büyük bir öneme sahip çünkü sadece kabile ve Hükümet arasındaki yasal ve kültürel anlaşmazlığı çözmekle kalmadı, aynı zamanda eski insanların Amerika’da nasıl dolaştığını ve nasıl yerleştiğini ortaya çıkarmaya yardımcı oldu. Bilim adamları, popülasyonların Alaska’dan Patagonya’ya kadar güneye doğru hareketini izleyebildiler. Sık sık birbirlerinden ayrılırlar ve küçük izole edilmiş grup ceplerde seyahat etme şanslarını yakalarlar.
Dallas, Güney Metodist Üniversitesi Antropoloji Bölümü’nden Dr. David Meltzer, “Spirit Cave ve Lagoa Santa’nın analizi hakkında dikkat çekici bir şey, kıtada şaşırtıcı bir hızla seyahat eden atalarının popülasyonlarını ima eden yakın genetik benzerlikleridir. Bu arkeolojik bulgulardan dolayı şüphelendiğimiz bir şey, ancak genetik tarafından onaylanması büyüleyici. Bu bulgular, ilk halkların son derece yabancı ve boş bir manzara boyunca hızla hareket etmekte çok yetenekli olduklarını göstermektedir. Kendilerine kıtasal bir kıtaları vardı ve çok uzak mesafelere yolculuk ediyorlardı. ”
Çalışma aynı zamanda eski Güney Amerika Yerli Amerikalılarında şaşırtıcı Avustralyalı atalarının izlerini de ortaya koydu, ancak Kuzey Amerika Yerli Amerikalılarında hiçbir Avustralyalı genetik bağ bulunamadı.
Kopenhag Üniversitesi GeoGenetics Merkezi’nden ve çalışmanın ilk yazarı olan Dr. Victor Moreno-Mayar, “Yerli Amerikalılarda Spirit Cave Mağarası ve Lagoa Santa popülasyonu bölünmesinden önce Avustralyalı sinyalinin bulunmadığını keşfettik. Yerli Amerikalılar bölgeye ulaştığında genetik sinyal zaten Güney Amerika’da mevcuttu veya Avustralyalı gruplar daha sonra geldi. Bu işaretin daha önce Kuzey Amerika’da belgelenmemiş olması, daha önce sahip olan bir grubun ortadan kaybolduğunu ya da daha sonra gelen bir grubun herhangi bir genetik iz bırakmadan Kuzey Amerika’dan geçtiğini ima ediyor. ”
Kopenhag Üniversitesi, GeoGenetics Merkezi’nden Dr. Peter de Barros Damgaard, bilim adamlarının neden Güney Amerika’daki Avustralyalı atalar sinyali konusunda şaşkın ama iyimser olduklarını açıkladı. “Avustralyalı atalarını Güney Amerika’ya getiren göç yolunun Kuzey Amerika’dan geçtiğini varsayarsak, ya genetik sinyalin taşıyıcıları yapılandırılmış bir nüfus olarak geldi ve daha sonra yeni gelenlerle karıştığı Güney Amerika’ya gitti. gruplar veya daha sonra giriş yaptılar. Şu anda bunlardan hangisinin doğru olabileceğini çözemeyiz, bizi insanlık tarihinde olağanüstü bir bölümün olağanüstü kanıtlarıyla karşı karşıya bıraktık! Ama bu bulmacayı çözeceğiz. ”
Binlerce yıl boyunca ilk yerleşimi izleyen nüfus tarihi, önceden düşünülenden çok daha karmaşıktı. Amerika halkları, kurulmasından sonra gruplar arasında etkileşimin çok az ya da hiç olmadığı bir dizi kuzeyden güneye nüfusun ayrılmasıyla basitleştirilmişti.
Çalışmada sunulan yeni genomik analiz, yaklaşık 8.000 yıl önce, Yerli Amerikalıların tekrar harekete geçtiğini göstermiştir, ancak bu kez Mesoamerica’dan hem Kuzey hem de Güney Amerika’ya.
Araştırmacılar, bu hareketin izlerini, Güney Amerika’da günümüz genomik verilerinin mevcut olduğu günümüz yerli popülasyonlarının genomlarında bulmuşlardır.
Moreno-Mayar şunları ekledi: “Çalışmamızdaki yaşlı genomlar bize sadece Güney Amerika’daki ilk sakinleri öğretti, aynı zamanda son bin yılda Mesoamerica’dan gelen ikinci bir genetik soy akışını tanımlamak için bir temel teşkil etti. arkeolojik kayıtlardan açıkça görülür. Bu Meso-Amerikan halkları, en eski Güney Amerikalıların torunları ile karışmış ve bölgedeki çoğu çağdaş gruba yol açmıştır. ”
Referans:
J. Victor Moreno- Mayar ve diğ. ‘ Amerika’da erken insan dağılımları .’ Bilim (2018). DOI: 10.1126 / bilim.aav2621
St John’s College basın bülteninden uyarlanmıştır .
Ek resim: Kafatasları ve diğer insan kalıntıları PW Lund’un Lagoa Santa, Brezilya koleksiyonundan. Danimarka Doğa Tarihi Müzesi’nde kaldı. Kredi: Danimarka Doğal Tarih Müzesi