Şehri savunan birlikler gerekli silahları alamadı. Bu nedenle, 26 Piyade Alayı Kaptanı Ignatius Bronislavovich Shmetillo, mevcut tüfeklerin kullanılmasını ve oldukça yüksek oranda ateş kullanılmasını mümkün kılan bir dizi donanıma sahip kendi özel bir versiyonunu geliştirdi. Doğal olarak, bu bir uzlaşma çözümüydü ve böyle bir “makineli tüfek” tam teşekküllü otomatik silahlarla rekabet edemedi, ancak mevcut durumda bu tür sistemler bile büyük ilgi gördü ve ateş gücünde düşman üzerinde göze çarpan bir üstünlük sağladı.
Pasifik Müzesi'ndeki "Shmetillo makineli tüfek" in genel görünümü filo. Fotoğraf Ru-guns.livejournal.com / Port-arthur.ucoz.ru
Kaptan Schmetillo’nun projesi sadece ilginç değil tarih görünüşü ve amacı, aynı zamanda bir dizi teknik özellik. Bir doğaçlama makineli tüfek tasarımı, en basit hammaddelerden yapılmıştır: İstenilen boyutta tahtalar, metal çubuklar, vb. Böylece, "Shmetillo makineli tüfekler", üretimi basit olduğu ve kıt malzeme gerektirmediği için, herhangi bir ordu atölyesinde yeterince fazla sayıda üretilebilir.
"Makineli tüfek" tasarımının temeli, küçük çaplı jantlarla donatılmış ahşap ve metalden yapılmış bir çerçeveydi. Tekerlekler ve arka metal durdurma yardımı ile, “makineli tüfek”, savaş sırasında yatay ve dikey yönlendirme ayarlarının yanı sıra, bir yerden bir yere taşınabilir. Direğin ana elemanları, tüfek kutularını ve arkaları monte etmek için çeşitli yuvalara sahip ön paneldi; Her iki panel de yan metal çubuklarla birleştirildi.
Ön panelin yuvasına uygun bir modelin birkaç tüfek monte etmelidir. Raporlara göre, memur tarafından önerilen silah taşıma tasarımı, 5-8 tüfeklerine dayalı bir “makineli tüfek” yapmayı mümkün kıldı. Shmetillo makineli tüfeklerin seri üretimi sırasında, 88x1888 mm R için üretilmiş olan Alman ürün Mannlicher M8 versiyonunu temsil eden Çin Hanyan 52 tüfekler kullanıldı. Bu silah, doğaçlama makineli tüfeklerde kullanılmasını mümkün kılan bir takım karakteristik özelliklere sahipti. İlk olarak, Port Arthur'da yeterli sayıda Çinli tüfek kalmıştı ve bu da kendilerine göre sistemler açmayı mümkün kılıyordu. İkincisi, Mannlicher M1888 tüfekler, yüklendiğinde kendi ekseni etrafında döndürülmemesi gereken sürgülü bir cıvataya sahipti. Namluyu kilitlerken cıvatayı çevirin, bağımsız olarak bir tüfek tarafından yapıldı.
Diğer silahlara dayanarak "Shmetillo makineli tüfek" nin var olduğuna dair kanıtların bulunduğu belirtilmelidir. Bu nedenle, bir dizi kaynak ele geçirilen Japon tüfekleri “Arisaka” ya dayanan silahların toplanmasından bahseder. Bununla birlikte, bu silahların yanı sıra yerli “trehlinek” kullanma olasılığı da bazı şüpheler uyandırıyor. Kaptan Shmetillo'nun gelişimi, manuel olarak döndürülmesi gerekmeyen sürgülü cıvatalarla tüfek kullanılmasını gerektiriyordu. Arisaka tüfeği ve üç şeritli durumda, cıvata, “makineli tüfek” tasarımının önemli bir komplikasyonunu gerektirecek şekilde ekseni etrafında 90 ° döndürülmelidir.
Hanyan 88 tüfekler, direğin çerçevesinin yan detaylarında kullanılırken, orta kısımda dikey tutamaklı geniş U şeklinde bir dirsek menteşelidir. Bu tutamaç ile, atıcı, braketi ileri geri sallayabilir ve böylece tüfek mekanizmalarını tetikleyebilir. “Makineli tüfek” in tüm tüfeklerinin brakete aynı anda yeniden takılması için birkaç menteşe tutturulmuştur. Arka ucunda yuvarlak bir halka vardı, önde - cıvata sapı için yarık olan kavisli bir levha.
Tetik bekçi tüfekler aracılığıyla "makineli tüfek" tetik kancaları bastırmak için mekanizmalarla özel bir çubuk geçti. Mevcut malzemeler göz önüne alındığında, iniş kontrolü, mekanizmaları taşıyıcının arkasındaki kola bağlayan esnek bir çubuk sistemi kullanılarak gerçekleştirildi. Diğer verilere göre, yangın kontrolü merkezi bir tüfeğin tetiği kullanılarak yapıldı ve silahın geri kalanında kuvvet enine sert bir parça kullanılarak aktarıldı.
“Shmetillo makineli tüfek” ün bilinen tüm modellerinde kurşun geçirmez bir kalkan vardı. Ön kenarı ile direğin ön panosuna hareketli bir şekilde sabitlendi ve ortasına, yükseltilmiş pozisyonda tutmak için bir stand vardı. Kalkanı taşımak için vagon üzerine döşenebilir ve savaştan önce kaldırılması gerekiyordu. Kalkanın ön tarafında, amaçlayan bir delik vardı. Görünüşe göre, "makineli tüfek" orta tüfek yönlendirilirken, gerisi aynı yöne ateşlenmeli. Makine imalat kalitesi ile ilgili düşük hassasiyet, salvodaki mermi sayısı ile dengelenmiştir.
Shmetillo makineli tüfeklerin savaş kullanımının hem çağdaşlar hem de şimdiki açıdan çok ilginç ve sıradışı görünmesi gerekiyordu. Pozisyona gelince, hesaplama bir silah takmak, onu düşmana doğru göndermek ve kalkanı yükseltmekti. Bundan sonra, U şeklindeki dirseğin kolunu çekmek ve böylece mevcut tüm tüfeklerin kapılarını aynı anda açmak gerekliydi. Ardından, silahı klips veya paket yardımı ile (kullanılan silah türüne bağlı olarak) şarj etmek gerekliydi, daha sonra savaşa hazırdı.
Zımba kolunu ileri doğru hareket ettirerek cephane gönderildi ve bütün variller kilitlendi. Atış, bir dizi esnek çubukla tetiğe bağlı ayrı bir kol kullanılarak yapıldı. Bir sonraki çekim için, kolu tekrar dirseğin üzerine çekmek ve sonra da kullanılmış kartuşları çıkarmak ve yeni kartuşlar göndermek üzere ileriye taşımak zorunda kaldınız. Depoları boşalttıktan sonra, tüm tüfekleri elle yüklemek ve yangını devam ettirmek, dönüşümlü olarak iki kaldıraçla çalışmak gerekliydi.
Silahın genel görünümü. Salonun panoramikliğinden bir kare: Pasifik Filosu Müzesi №1: http://www.museumtof.ru/index.php/expo/zal1
Mannlicher M1888 tüfekleri, “Hanyang 88” in Çin kopyaları gibi, dakikada 8-10 çekiminden daha fazlasını yapamaz. Bu nedenle, yangın "makineli tüfek Shmetillo" teknik oranı birkaç kat daha yüksek olabilir. Örneğin, teoride teorik olarak dakikada 40-50 çekim yapabilmesine izin verilen beş tüfek temelli bir “makineli tüfek” ve sekiz namlulu sistemin ateşlenme hızı 70-80'e kadar çıkabilir. Bununla birlikte, doğaçlama makineli tüfeklerin atış hızı hesaplanırken, birkaç tüfek ardışık yükleme karmaşıklığı ve süresi dikkate alınmalıdır. Her bir seri çekimden sonra klipleri veya paketleri yerleştirme ihtiyacı nedeniyle (Hanyan 88 tüfeği, 5 kartuşları için bir dergiye sahipti), gerçek atış hızı hesaplanandan birkaç kat daha düşük olabilir.
Hangi IB'ye göre bilgi var Shmetillo, Port Arthur'un savunması sırasında 1904'in ilkbahar veya yaz aylarında kendi tasarımının ilk “makineli tüfek” sini yaptı. Bu tür silahların önündeki görünümün, savaş sırasında bir miktar etkisi olduğu varsayılabilir. Kuşatılmış kentin garnizonunda yeterli sayıda tam teşekküllü makineli tüfek yoktu ve üç sıra tüfekler gereken ateş gücünü tam olarak sağlayamadı. Bu durumda, eski Çin tüfeklerine dayalı el sanatları tasarımları, mevcut sorunların bir kısmını kısmen çözmesine izin verdi.
Shmetillo makineli tüfek kullanımının kesin sonuçları bilinmemektedir. Görünüşe göre, birden fazla tüfeğin bir yönde aynı anda ateşlenmesi olasılığı nedeniyle, bu sistemler düşmanla savaşmanın nispeten etkili bir yoluydu. Bu tür silahların olumlu bir özelliği, temel tüfekler seviyesindeki temel özellikler olarak düşünülebilir. Bununla birlikte, bu sistemlerin tam teşekküllü makineli tüfekler ile rekabet edemediğini tartışmakta fayda yoktur.
Bir fotoğraf "Shmetillo makineli tüfek", bir fotoğraf ile Japon kartpostal, en geç 1908 ortasından serbest.
Port Arthur'un atölyelerinde, mevcut tüfekler temelinde tam teşekküllü bir doğaçlama makineli tüfek üretiminin yapıldığı bilinmektedir. Belli bir dağılım elde ettiler ve kent için savaşın sonuna kadar kullanıldılar. Belli sayıda "makineli tüfek", görünüşe göre, ilerleyen Japonların ödülü oldu. Gelecekte, bu örnek Japon Port Arthur Müzesi'nde saklandı. Bildiğimiz kadarıyla, bugüne kadar sadece bir “Shmetillo makineli tüfek” kaldı. Bu ürün, Pasifik Filosunun Askeri Tarih Müzesi'nde (Vladivostok), Rus-Japon Savaşı'ndan kalan diğer eserler ile birlikte depolanmaktadır.
İlginç bir gerçek şu ki, yüzbaşı I.B. Shmetillo, her şeyden önce kurgu sayesinde bilinir. Bu subay, otuzlu yılların ikinci yarısında arşiv belgeleri bazında Alexander Nikolaevich Stepanov tarafından yazılan tarihi roman Port Arthur'un kahramanlarından biriydi. Romanda doğaçlama makineli tüfek geliştirmeye adanmış bir bölüm var ve daha sonra kahramanlar üzerinde bu silahı tekrar tekrar kullanıyorlar. Böylece, orijinal “Shmetillo makineli tüfek” ve yaratıcısı, tarihte sadece Rus-Japon savaşının kahramanları olarak değil, aynı zamanda ünlü bir edebi eserde karakterler olarak da kalmayı başardı.
Göre:
http://museumtof.ru/
http://ru-guns.livejournal.com/
https://vif2ne.org/
http://forum.guns.ru/
http://war1960.ru/
Beskurnikov A. Salvo ateşi için // Teknik - gençler için, 1981. №3
Stepanov A.N. Port Arthur. - M.: Sovyet Rusya, 1978