Image Engin Akyurt
Konfederasyon bayrağını kullanmaları beyaz üstünlükçü bir ayaklanmaya işaret eden Trump taraftarları tarafından Capitol Hill'in fırtınasını takip eden gün, Simon & Schuster, Senatör Josh Hawley'in kitabının yayınlanmasını iptal ederek, Büyük Teknolojinin Tiranlığı. Simon & Schuster, Hawley'in seçim sonuçlarına itiraz etme ve şiddeti kışkırtma konusundaki katılımına dayanarak kararlarını haklı çıkardı.
Hawley öfkeli bir tweet ile yanıtladı: Bu nasıl Birinci Değişiklik'e bir hakaretti ve onları mahkemede görecek. Elbette Yale Hukuk Fakültesi mezunu olan Hawley, bir kitap sözleşmesini iptal eden bir yayıncının İlk Değişiklik ile hiçbir ilgisi olmadığının tamamen farkındadır. Simon & Schuster, kendi çıkarları doğrultusunda hareket eden özel bir şirkettir ve bu yalnızca kitap sözleşmesinin ince baskısına bağlıdır.
- Josh Hawley (@HawleyMO) Ocak 7, 2021
Hawley'in öfkesi sadece aptallık ya da yanlış yerleştirilmiş hayal kırıklığı değil, aynı zamanda Amerikalı tarihçi Joan Wallace Scott'ın “uzun vadeli bir stratejinin devamıdır.ifade özgürlüğünün silahlandırılması"Sağ kanat tarafından veya ifade özgürlüğü fikrinin kasıtlı olarak yanlış tanıtılmasıyla.
Wallace'ın gösterdiği gibi, sağ kanadın ifade özgürlüğünün bu tehlikeli şekilde yeniden tanımlanmasının farklı görüşleri kabul etmekle hiçbir ilgisi yok. Aksine, bu onların kültür savaşında kafa karışıklığı ve yanlış anlama yaratmaya dayanan bir silahtır.
İşte bu bağlamda, hepimizin 6 Ocak'taki kargaşanın sonuçlarını düşünmeli ve ifade özgürlüğü ilkesinin arkasındaki argümanı anlamalıyız. 18. ve 19. yüzyıllarda geliştirilen bu temel ilkenin bugün çok farklı bir dijital ve sosyal medya ortamında işlevini yerine getirip getiremeyeceğini sormaya da istekli olmalıyız.
Sosyal medya platformları ve ifade özgürlüğü
İngiliz filozof ve ekonomist JS Mill'in klasik ifade özgürlüğü savunması, Kongre Binası kuşatmasıyla doğrudan ilgili bir sınırlama içerir. Felsefi tezinde Özgürlük ÜzerineMill, eylemin konuşma kadar özgür olamayacağına dikkat çekiyor. Hemen öfkeli kalabalığın önünde şiddeti kışkırtabilecek konuşma örneğini veriyor. Mill, bu tür bir konuşmanın ifade özgürlüğü olarak değil, eylem olarak görülmesi ve zararlı olduğunda düzenlenmesi gerektiğini savunuyor.
Bu, çoğu medya yorumcusu ve Demokrat politikacının 6 Ocak'taki mitinginde Trump'ın kışkırtıcı konuşmasını tam olarak nasıl anladığını açıklıyor. Şiddet içeren saldırının, Trump'ın eski Genelkurmay Başkanı John Kelly'nin sözleriyle, "doğrudan sonuçTrump'ın konuşmasının ”.
Ancak hükümet değil, özel şirketler, Twitter ve Facebook Trump'ın konuşması o kadar kışkırtıcıydı ki askıya alınması gerekiyordu. Bu şirketler Hawley'in artık iptal edilen kitabının hedefleri.
(AP Fotoğrafı / Tali Arbel)
E-posta ile son alın
Eleştirmenlerin belirttiği gibi, her iki sosyal medya platformu da bu tür tespitlerde neredeyse tarafsız. Doğrudan destekçileriyle iletişim kurmak için geleneksel medyayı atlayan Trump'ın aralıksız tweetlerinden zarar görebilirler - ve aynı zamanda da yararlanabilirler.
Twitter ve Facebook özel, kar amacı gütmeyen kurumlardır ve kendi çıkarlarını ön planda tutmalıdır. Kamu yararının birincil aracı olmaları beklenemez. Twitter ve Facebook'un geleceği şekillenecek kongre mevzuatı ve potansiyel düzenleme. Onlardan bu mücadelede köpek sahibi olmalarını beklemek mantıksız.
İfade özgürlüğü tarihi
İfade özgürlüğü ilkesi, tarihsel olarak matbaanın, gazetelerin ve önemli ölçüde zorunlu halk eğitimi yoluyla kitlesel okuryazarlığın ortaya çıkmasından sonra gelişti. Matbaanın ve kitlesel okuryazarlığın icat edilmesinden önce, "okuyan halk" gerçekte var olmadığı için bu çok az mantıklı olurdu.
1784 için radikal, Alman filozof Immanuel Kant'ın ifade özgürlüğü lehine argümanı - "halkın aklını kullanmak”- özellikle diğer tüm sivil özgürlükler üzerindeki demokratik olmayan ve liberal olmayan kısıtlamalara bağımlıydı. Kant, Büyük Frederick'e atfettiği sloganı alkışladı, "tartışmak ne kadar istersen ve ne yapacağın hakkında ama itaat et. " Kant'ın aklın kamusal kullanımı konusundaki iyimserliği o kadar büyüktü ki, her türlü otokrasi endişesini aştı. İfade özgürlüğünün geliştirilmesinde önemli bir argüman olsa da, Kant'ın genel konumu, çağdaş demokrasiler için açıkça yerinde değildir.
75 yıl sonra yazan Mill, demokrasiden "çoğunluğun zulmü, ”Ama bunu Kant'tan daha kabul ediyordu. Mill, ifade özgürlüğü ile diğer sivil özgürlükler arasında Kant'ın yaptığı gibi uzlaşmaz bir ilişki öne sürmedi. Bununla birlikte, ifade özgürlüğünü haklı çıkarmak için onu eylemden çok açık bir şekilde ayırdı. Ve Mill'in pozisyonu, sakıncalı ve potansiyel olarak zararlı olanlara galip gelen en iyi fikirlerle ilgili benzer bir iyimserliğe dayanıyordu. Mill, yanlış ve korkunç fikirlerin bile doğru ve daha iyi fikirleri güçlendirebileceğine dair faydacı görüşle çok daha ileri gidiyor.
Elbette, bunun Trump'ın tabanının çoğunun kalbinde yer alan nefret söylemi ve ırkçılık açısından doğru olup olmadığını sorgulamalıyız.
Özgür konuşma ve şiddet içeren eylemler
Hem Kant hem de Mill, tehlikeli veya sakıncalı fikirlere en iyi yanıtın daha fazla konuşma olduğu şeklindeki artık sıradan ilkeyi kabul ettiler. Ancak bugün, anketörler bize Cumhuriyetçi seçmenlerin yüzde 70'inin 2020 seçimlerinin "özgür ve adil"Trump'ın 2016 seçim zaferi kadar meşru olduğuna dair muazzam miktarda ampirik ve yasal kanıtlara rağmen. Ve bununla 6 Ocak'ta gördüğümüz şiddet arasında açık bir bağlantı ve seçmenlerin bastırılmasının tarihiyle ilgili bir ironi var (özellikle Siyah seçmenlerin) ve ABD'de gerrymandering
Pratikte belirlenmesi zor olsa da, ifade özgürlüğünün mantığı şu çocukluk formülüne dayanır: "Sopa ve taş kemiklerimi kırabilir ama isimler beni asla incitmez." Elbette sadece isimler ve sözler insanlara zarar vermekle kalmaz, aynı zamanda gördüğümüz gibi demokrasiyi de tehdit edebilir.
Trump'ın kızgın kalabalığı sadece onun tarafından kışkırtılmadı 6 Ocak'ta tek konuşma, ancak uzun süredir çevrimiçi olarak teşvik ediliyordu. Mill ve Kant'ın akla duyduğu inanç matbaaya dayanıyordu; ifade özgürlüğü internet ve sosyal medya bağlamında yeniden incelenmelidir.
Yazar Hakkında
Peter Ives, Profesör, Siyaset Bilimi, Winnipeg Üniversitesi