Hayvancılık atıklarından biyogaz üretiminin ardından, anaerobik çürütme teknolojisi artık yönetim için bir çözüm olarak ortaya çıkmaktadır. zeytin değirmeni atık su Yunanistan'da.
Zeytinyağı ekstraksiyonu yoluyla üretilen sıvı atıkları işleyen ilk biyogaz tesisleriyle birlikte, küçük bir grup olive oil proKuzey Yunanistan'daki üreticiler, yeşil enerji üretimine katkıda bulunurken, toksik materyali bertaraf etme sorumluluğundan kurtulabilirler.
Ancak yine de bazı zorluklar var. Şu anda biyogaz tesislerini besleyen zeytin değirmeni atık su miktarları, ülke genelinde üretilen toplam miktara göre oldukça düşüktür.
Ancak uzmanlar, teknolojiyi komşularına uygulamak için benzer umutlar olduğunu öne sürerek İtalya'ya işaret ediyor.
Buharlaştırma tanklarına gerek yok
Yunanistan'ın kuzeydoğusundaki Evros'taki Kyklopas SA zeytin değirmeni için, biyogaz üretimi için zeytin değirmeni atıklarının bertarafı, toksik kalıntıların yönetiminde hoş bir çözümdür.
"Kyklopas SA'dan Niki Kelidou, Biogas Komotini SA üretim birimiyle olan işbirliğimiz sırtımızdan bir yük aldı ”dedi. "Birimimizdeki kalıntıları bertaraf etme ruhsatına sahip olmamıza rağmen, atık su yönetimi ürettiğimiz miktarlar yüksek olduğu için ciddi çaba ve maliyet gerektiren bir iştir. "
Bir aile işletmesi olan zeytin değirmeni, yıllık 3.4 ton zeytinyağı üretiminin bir yan ürünü olarak yılda 260 milyon litre sıvı atık su üretmektedir.Ayrıca bakınız:Güney İspanya'daki Heineken Fabrikasından Zeytin Bahçeleri Yakıtları'ndan elde edilen biyokütle
"Kelidou, sıvı atığın buharlaşma için biriktirildiği rezervuarı inşa etmenin maliyeti 40,000 € idi ve biz onu biyogaz tesisi ile işbirliğine başlamadan sadece iki yıl önce inşa ettik ”dedi. "Anlaşmayı daha önce yapsaydık, tankı inşa edemezdik. "
İnşaat maliyetlerine ek olarak, deşarj havuzunun bakımı ek masraflara neden olur.
"Kelidou, her iki ila üç yılda bir, tankın boşaltılması ve yoğun çamurun kazınması gerekiyor ”dedi. "Üstelik tank, zeytin değirmeninden 20 kilometre uzaklıkta olduğu için nakliye masrafları da yarattık. "
Biyogaz tesisi ile işbirliğini mümkün kılan bir diğer faktör, onları ayıran kısa mesafedir ve bu da nakliye maliyetlerini nispeten düşük tutar.
"Kelidou, Gümülcine biyogaz tesisi değirmenden sadece 50 kilometre uzakta ”dedi. "Bu çok önemli çünkü değirmenin işletimi sırasında günlük olarak yaklaşık beş tank yükleniyor ve biyogaz tesisine taşınıyor. "
Büyük bir çevresel tehlike
Üretilen miktarlar birkaç yüz bin ton olduğu için zeytin değirmeni atık su yönetimi sorunu ciddidir.
Aslında sorun zeytinyağı üreten tüm bölgeleri ilgilendirir Akdeniz'de. Havza genelinde yıllık zeytin değirmeni atık su üretiminin 30 milyon metreküpü aştığı tahmin ediliyor ve bunun yüzde 50'si sıvı atıklardan oluşuyor.
Bu miktarın yarısından fazlası genellikle yeraltı sularına karışan akarsulara aktarılır. Yeraltı sularında fenollerin neden olduğu kirlilik toksisite sorunları yaratırken, yüzey sularının kirliliği de yüksektir.
Zeytin değirmeni sıvı atıklarının geri kalan hacimleri toprağa (yüzde 20), denize ve nehirlere (yüzde 12) kanalize edilmektedir. Sadece yüzde 10'u bu zehirli sıvının bertarafı için uygun olan buharlaştırma tanklarına ve diğer altyapılara yönlendiriliyor.
Zeytinyağı atıklarından yeşil enerji
2015 yılından beri faaliyette olan Selanik merkezli Biogas Lagada SA, yılda yaklaşık 4,000 ton zeytin değirmeni sıvı atığı almaktadır. Bu, birim tarafından alınan toplam atığın yüzde beşine karşılık gelir.
"Biogas Lagadas SA direktörü Odysseas Koupatsiaris, “Yıllık olarak, esas olarak hayvancılık atık maddelerinden oluşan ve 80,000 MWh elektrik üreten 8,400 ton atık alıyoruz” dedi. Ünitenin üretimi yaklaşık 1,500 hanenin elektrik ihtiyacını karşılamaktadır.Ayrıca bakınız:Zeytinyağı Atık Yakıtları İspanya Enerji Santrali ve Filistin İşletmesi
Değirmen atığını kullanmak yeşil enerji üretiminin yanı sıra döngüsel ekonomiye de katkı sağlayabilir.
"Lagada biyogaz tesisinde ayrıca, yetiştiricilere ton başına 75,000 ila 2.00 € arasında rekabetçi bir maliyetle tedarik edilen ve esas olarak buğday veya mısır tarlalarına uygulanan 2.50 ton organik gübre üretiyoruz ”dedi.
Küçük ölçekli bir çözüm
Bununla birlikte, önemli sınırlamalar vardır ve zeytin değirmeni atıklarının biyogaz üretimi için bertaraf edilmesi büyük ölçekli bir çözüm olamaz.
"Zorluklardan biri, dönem boyunca mevsimsel hammadde akışı ile ilgilidir. olive oil proindirgemeyılda yalnızca birkaç aya yayılıyor, ”dedi Koupatsiaris. "Atık, yıl boyunca besleme tedariki için biyogaz ünitesi tesislerinde potansiyel olarak depolanabilir, ancak bu, biyogaz tesisi tesislerinin tasarımı sırasında uygun depolamanın planlanmış olması gerektiği anlamına gelir. "
Ek olarak, zeytin değirmeni atıkları toplam atık miktarını açıklayamaz. Sindirilebilir olması için gübre gibi büyük hacimli diğer atık türleriyle birleştirilmesi gerekir.
"Zeytin değirmeni atığının ünitede işlenen malzemelerin yüzde 30'undan fazla olamayacağını tahmin ediyorum ”dedi Koupatsiaris. "Bunun nedeni, atık bileşenlerin bir kısmının bir sorun yaratması ve biyogaz üretiminin kimyasal sürecini bozabilmesidir. ”
"Böylelikle karbon ve yağ seviyelerinin yarattığı sorunu düzeltmek için domuz çiftlikleri, kümes hayvanları çiftlikleri ve vizon birimlerinden gelen atıklarla karıştırılır, çünkü bu gerekli karbon-nitrojen dengesini oluşturur ”diye ekledi.
Olumlu beklentiler
Ancak uzmanlar, zeytin değirmeni sıvı atıklarının bertaraf edilmesiyle ilgili sınırlamaların, teknolojinin umut verici umutları olduğu gerçeğini ortadan kaldırmadığını söylüyor.
"Yunanistan'da, zeytin değirmenlerinin sıvı atığı ikincil bir biyokütle kaynağı olarak kabul ediliyor, ancak İtalya'da, yalnızca zeytin değirmeni atıklarıyla çalışmak üzere tasarlanmış ve zeytinyağı sektöründeki şirketlere ait biyogaz üniteleri var, "dedi Costas Alexandridis Yunan Biyogaz Üreticileri Derneği Yönetim Kurulu Üyesi.
"Teknoloji Yunanistan'da pek bilinmiyor, bu da belki de uygulamanın düşük seviyelerini açıklıyor ”dedi.