Tip 1 diyabet eskiden ölüm cezası. Tanı konulduktan sonra hastalara açlık diyetine başlandı. Şanslı olanların yaşamak için bir veya iki yılı vardır. Ancak 1920'lerin başında insülinin keşfi sayesinde artık durum böyle değil.
Kan şekerimizi düzenlemek için insüline ihtiyacımız var. Yemekten sonra insülin, hücrelerimizin yiyeceklerimizdeki şekeri kullanmasına yardımcı olur. Bu şekeri enerji için yakıt olarak kullanıyoruz - insülin olmadan şekerin gidecek yeri yoktur. Kan dolaşımında kalır ve zamanla kan damarlarına zarar verir.
Tip 1 diyabet hastaları, kan şekeri seviyelerini kontrol etmek için kendilerine insülin enjekte ederler. Bununla birlikte, tedavi bir cankurtaran olsa da, insanların diyabetik komplikasyonlar geliştirmesini engelleyemez. Bu koşullar yaşamı sınırlayıcı olabilir, peki ya insülin enjeksiyonlarından daha iyi bir tedavi olsaydı?
Olabilir ve hücrelerin nakledilmesini içerir.
E-posta ile son alın
üzerinde 450 milyon insan şeker hastasıancak bu insanların% 10'undan azı tip 1 olarak bilinen türe sahiptir. Tip 1 diyabette, pankreasın insülin üreten hücreleri çalışmayı durdurur. Bilim adamları bunun tam olarak nasıl olduğunu bilmiyorlar, ancak bağışıklık sistemi bu hücrelere kazara saldırıyor gibi görünüyor.
Strathclyde ve Edinburgh üniversitelerinde, bu hatalı hücreleri şiddetli tip 1 diyabetli küçük bir grup insan için değiştiren araştırmacılar ve cerrahlarla çalışıyorum. Sağlıklı bir insanda pankreas hücrelerinin yaklaşık% 1'i insülin üretir. Bilim adamları, bu insülin üreten hücreleri bir donör pankreasından çıkarabilir ve cerrahlar bunları diyabetik bir hastaya nakledebilirler.
Büyük engeller
Başarılı bir nakil, tip 1 diyabetli kişilerin tekrar kendi insülinlerini yapmaya başlayabilecekleri anlamına gelir. Kulağa basit geliyor ama her zaman işe yaramıyor. Büyük engeller, bu tedavinin daha yaygın olarak bulunmasını engelliyor.
Nakledilen organlarda olduğu gibi hücreler de reddedilir. Hücre nakli alıcıları, reddetme ilaçlarından oluşan bir kokteyl almalıdır. Bu ilaçlar bağışıklık sisteminin nakledilen hücreleri tespit etme olasılığını azaltırken, aynı zamanda ciddi yan etkilere de sahiptir.
Başarılı hücre nakilleri bile sonunda başarısız olur. Donör insülin üreten hücreler çalışmayı bıraktığında, hastanın şeker hastalığı geri gelir. Araştırmacılar, nakil işleminin neden durduğunu hala tam olarak bilmiyorlar. Reddetme önleyici ilaçlara rağmen hastanın bağışıklık sisteminin sonunda hücrelerin farklı bir vücuttan olduğunu tespit edip onlara saldırdığını düşünüyoruz.
İlaç tedavisi yüzünden bile olabilir. Reddetmeyi önleyen ilaçlar, insülin üreten hücreler üzerinde toksik bir etkiye sahip olabilir. Bu riskler nedeniyle, hücre nakilleri, kan şekerini insülin enjeksiyonlarıyla bile kontrol edemeyen ve düzenli olarak hastaneye kaldırılan küçük bir hasta grubu için mümkündür.
Araştırmacılar ret ilaçlarına olan ihtiyaçtan kurtulmaya çalışıyorlar. Bağışıklık sistemi tarafından tespit edilemeyen hücreler reddedilemez. Özel bir malzeme ile kaplanmışlarsa, donör hücrelerini hastaların vücutlarına gizlice sokmanın mümkün olabileceğini düşünüyoruz.
Görünmez hücreler
Biyolojik olarak görünmez malzemeler, bağışıklık sistemi tarafından reddedilmeden vücuda yerleştirilebilir. Deniz yosunundan elde edilen aljinat adı verilen biyo-görünmez bir madde kullanıyoruz. Teoride, biyo-görünmez bir malzemeyle çevrelenmiş hücreler, vücudumuzda dolaşan ve istilacı arayan bağışıklık hücreleri tarafından tespit edilmekten kaçınır.
Hücreleri biyolojik olarak görünmez aljinatta gizlemek, nakillerin başarısız olmasını engelleyebilir. Laboratuvarımızda, insülin üreten hücre kümelerini minik aljinat kabarcıklarında tutmamızı sağlayan bir makinemiz var. Kabarcıklar yaklaşık 200 mikrometre genişliğindedir - yaklaşık bir insan saçı genişliğindedir - ve içinde binden fazla hücre saklanabilir.
Aljinat, biyolojik olarak görünmez olmasının yanı sıra gözeneklidir. Gözenekler insülinin dışarı çıkmasına ve oksijen ve şekerin içeri girmesine izin verecek kadar büyüktür (besin hücrelerinin hayatta kalması gerekir). Ancak daha da önemlisi, gözenekler bağışıklık hücrelerinin aljinat kabarcıklara geçmesi ve içerideki donör hücreleri tespit etmesi veya bunlara zarar vermesi için çok küçüktür.
Biyolojik olarak görünmez aljinatla gizlenmiş hücrelerin nakledilmesi umut verici sonuçlar vermiştir. hayvan denemeleri ve küçük ölçekli insan denemelerinde. Bununla birlikte, baloncukları oluşturmak ölçek büyütmek zordur. Umarım gelecekte, anti rejeksiyon ilaçları olmadan hücre nakline yol açabilir. Diyabetli birçok insan, özellikle de gençler, hücre nakli yaptırabilir. Bu, onların yıllarca yüksek kan şekeri yaşamasından kaynaklanan sağlık komplikasyonları geliştirmelerini engelleyecektir. Belki bir gün gençler, teşhis konulur konulmaz diyabetlerini tedavi etmek için biyolojik olarak görünmez bir hücre nakli yaptırabilirler.
Yazar Hakkında
Katrina Wesencraft, Doktora Adayı, University of Strathclyde
books_healthy_diet