VO, bu zorlu geçiş döneminde onur ve vicdanı Kırım'ı tutan insanlar hakkında bir dizi makale başlatıyor. Devam etmek gerçekten çok zor, umarım ne olduğunu açıklamaya değmez.
Okurlarımız yarımadanın meydana geldiği olaylarla ilgilendikleri için böyle bir döngünün oluşturulması uzun zamandır önerilmiştir. Ukrayna'daki “miras” ın özellikleri nedeniyle sık sık eleştirel ve suçlayıcı makaleler yayınlıyoruz. Ve bu döngü iyidir, prensipleri olan insanlar hakkında, görevlerini yerine getirmeye layık olan insanlar hakkında, Allah'a şükür Kırım'da!
Drama Tiyatrosu'nun ana direktörü - ilk kahramanımızı tanıtmama izin verin. B. Rusya Federasyonu Karadeniz Filosunun Lavrenev'i, Kırım Cumhuriyeti Onur Sanat İşçisi Yury Makovsky.
Yuri Makovsky
Savaşçı Tiyatrosu
Tiyatro, Ushakov Meydanı'nda, eskiden bir Sailor Klübünde, bir kahraman kentinde bulunan herkes tarafından bilinen bir yerdedir. Şehirde her yarım saatte bir kahraman-kentin çağrı işaretlerinin düştüğü - “Efsanevi Sevastopol” ilahisinden bir melodi olan, Stalinistlerin yükselişini hatırlatan bir kuleye sahip bir bina.
Sivastopol'da iki ikonik tiyatro var: Primorsky Bulvarı'nda Lunacharsky ve "sıkılaştırılmış" tiyatro filo onlar. Lavrenev. Her iki bina da mimari açıdan eşit derecede güzel olsa da, kaderleri ve görevleri çok farklı. Adı verilen şık tiyatronun aksine Filo tiyatrosu Lunacharsky, şu anda prömiyeri performanslarını yayınlıyor ve yeni prodüksiyonlar ve ek devlet desteği için fon yokken tam evler topluyor, makalenin sonunda bunun hakkında konuşacağız. Bu arada, iyi hakkında.
Onlara tiyatroyu tanıtırsan. Lavrenev’in adamı, Karadeniz rüzgarları ile havalandırılmış, savaşa sertleşmiş, bir şirketin ruhunu, binlerce ilginç hikayeyi bilen, inanılmaz bir cazibe ve mizah anlayışına sahip, ilk alarmı almaya ve adım atmaya, bir şaka bırakmaya, acele etmeye hazır bir tonda 1 rütbe kaptanı olacak Anavatan için.
Tiyatro genellikle ilk oldu. Mesela, 1982’te yönetmen A.D. Smelyakov bir deney yaptı - tiyatro, Chersones müze rezervinde, Chersones’in Kahkaha ve Gözyaşları ”oyunu ile dünyaya açık havada çalışan beş tiyatrodan biri haline gelmiş.
Tiyatronun yıllarından sözlerle girişini bitirmek istiyorum: “... sadece yirmi tane var. Genç, kumar, yetenekli, Meyerhold'a eğiliyorlar, kendilerini “denizin tutsakları” olarak adlandırıyorlardı… İlk oyunculuk zaferlerini daha yeni deneyimlemişlerdi - Kızıl Deniz Kuvvetleri ve Sevastopol, Paris Komünü'nün prodüksiyonuyla onları alkışladılar ve K. Ye'nin emriyle bekledikleri sahnelerin arkasında. Karadeniz Filosunun Profesyonel Tiyatrosu Eğitimi ".
Ayrıca, ana yönetmen Yuri Makovsky tüm tiyatro için konuşacak.
VO: Yury Vladimirovich, kendisinden sonra adı geçen tiyatro nedir? Lavrenev?
Y. Makovsky: Her şeyden önce, bu bir “tiyatro savaşçısı”. Geçen yıl 85 yılını değiştirdik. Oldukça sağlam yaş. Dışarıdan - bu şehir merkezinde güzel bir yapıdır. Her yarım saatte bir şehir çanları çaldı. Tiyatro, Afganistan'daki, Çeçenistan'daki ve diğer sıcak noktalardaki çatışma ve düşmanlık zamanlarında sahne aldı. Ukrayna'da, filo genel merkezinin ve tüm sivil kurumların askeri tesislerinin yanı sıra, tiyatromuzun üstünde yalnızca Rus bayrağı yükseldi.
VO: Kırım tiyatroları, nüfusunun kültür talebini ne ölçüde yerine getiriyor? Kırımlar için yeterince kültürel ürününüz var mı?
Y. Makovsky: Kırım'ın tüm tiyatroları, olasılıkları ve finansman seviyeleri bakımından çok farklı. Tabii ki, tiyatroların gerekli olduğunu düşünüyorum. Çok fazla tiyatro olduğunu söyleyenlerle tamamen aynı fikirde değilim. Tiyatrolar ve çok olmalı, o zaman kültür seviyesi artacaktır. Ben sağlıklı rekabet için varım. Bir kültürel ürün her zaman eksiktir. Manevi yiyecek, manevi açlığı yaşamayandır. Bu bir klasik dedi.
VO: Görüldüğü gibi, büyükşehir tiyatroları Kırım'a gitmeye pek istekli değil. "Büyük toprak" ile iletişimi nasıl sürdürüyorsunuz?
Y. Makovsky: Daha önce (Ukrayna’da), girişimcilik türü performansları Kırım’a geldi, bir tür “misafir sanatçı” idi, bunun için para kazanmanın sadece önemli olduğu, dolayısıyla ürünün kalitesi çok düşüktü. Şimdi durum değişiyor - ilginç, güçlü Rus tiyatroları bize tura çıkıyor: Maly Tiyatrosu, Moskova Sanat Tiyatrosu. A.P.
Zaten 10 yıldır “Pyotr Fomenko Workshop” tiyatrosu ile işbirliği yapıyoruz. Her yıl prömiyer performansını getiriyorlar ve sitemize veriyorlar. Tiyatrolarımız arasında çok sıcak ve dostane ilişkiler var. Zorlu ekonomik durumumuzdaki paha biçilmez yardımlarından dolayı minnettarız. Atölye sayesinde artık multimedya ekranımız ve tiyatroda profesyonel yer döşememiz var.
Tiyatro Ödülleri
VO: 2017'ta, Rusya'daki en iyi askeri tiyatro oldunuz. Rusya'da en iyi olmak nasıl bir duygu?
Y. Makovsky: Bilirsin, kazanmak her zaman elde tutmaktan daha kolaydır. Herhangi bir ödül, en yüksek kalitede ve en yüksek kalitede bir ürüne uyulması gerektiğinde belli bir sorumluluk getirir. Bazen kendinizi yeteneklerinizle uyumsuz bulursunuz, çünkü yatırım yapmadan kalite alamazsınız. En azından bir şekilde dışarı çıkıp izleyicinin seviyesini korumaya çalışıyoruz.
VO: Hem askeri hem de şehir yetkililerinin dikkatini çeken, daha iyi sağlanan askeri tiyatrolara sahip daha zengin şehirler de var. Minimum fırsatlara göre en iyi tiyatro nasıl olabilirsiniz, oyuncuları nasıl bu kadar motive edebilirsiniz?
Y. Makovsky: Göç, elbette var çünkü tiyatroda düşük ücretler var ve tabii ki oyuncuları korumak çok zor. Örneğin Akademik Tiyatro'ya daha fazla ödedikleri yere gitme konusunda büyük bir cazibe var. Lunacharsky. İyi oyuncuların ayrılması her zaman üzücü ve üzücüdür.
Ama bence tiyatronun özü finansal motivasyon değil, hepimiz bir şey için yaşamak zorunda olan insanlar olsak da, insanları tiyatro denilen bir ailede birleştiren başka bir şey, görsel olarak yanıt verebilecek güzel bir şey yapma arzusu. salonda yeni düşünce ve duygular uyandırılır. Ve abartmak çok zordur, işte bu insanları çalıştırır. Önde gelen tiyatro yöneticilerinin dediği gibi: Bir tiyatrodaki başarının anahtarı kaliteli bir performanstır. Bu sanat eseri ilgi çekici olursa, salonlar tam olacak ve izleyici inanacak.
VO: Mülakattan önceki gün Tiyatroda sahneleydik. Lunacharsky. Abiye, takım elbiseli bir sürü insan. Bazıları çok demokratik bir şekilde giyinmiş. Sence insanlar spor ayakkabılarıyla tiyatroya gelmemeliler mi?
Y. Makovsky: (içini çekti) Çok bağlıdır. Öncelikle, onlarla nasıl tanıştığımız ve hangi durumda olduklarına dair. Muhtemelen (belki yanılıyorumdur), ancak spor ayakkabılarında güzel bir tiyatroya giren bir kişi rahatsızlık duyacaktır, çünkü görünüşü durumla uyumsuz olacaktır. Bana öyle geliyor ki, bir dahaki sefere ne olacağını düşünecek.
Tabii ki, bu çok tartışmalı bir konudur. İşte Akademik Tiyatro. Lunacharsky, tiyatro için özel olarak yapılmış harika bir binaya sahip, her şey izleyiciye uyarlanmış, harikalar, sergiler yapmalı, yaratıcı insanlarla tanışmalı, izleyiciyle modern iletişim biçimlerini kullanmalı, izleyiciyi bu şekilde eğitmeli, kültürel seviyesini yükseltmeli.
Böyle şeyleri henüz karşılayamıyoruz, ancak yaratıcı portföyümüzde çok ilginç projeler var. Fotoğrafçılar ve tiyatro sanatçıları, yaratıcı laboratuvarlar sergileri düzenliyoruz, bu çok ilginç. Yaratıcı hareket ve gelişim için gerekli olan bu projeleri yapmak mümkün olur olmaz bunları uygulayacağız.
İzleyicinin güzel lobiler, kibar bilet koleksiyoncuları ve sahnedeki en yüksek kültürle karşılanması önemlidir, o zaman insanların genel kültürel seviyeyi düşünmelerini ve yükseltmelerini sağlama şansı vardır. Tiyatrodaki ilk dakikalar çok önemlidir, çünkü tiyatro bir askı ile başlar.
VO: Bu süreç Kırım'da ne kadar sürebilir?
Y. Makovsky: Kırım seyircisinin bir şekilde başkentten farklı olduğunu söyleyemem. Her yerde birileri spor ayakkabı içinde gelir, her şey çok demokratiktir. Gerçekten tiyatrodaki spor ayakkabılarına karşı değilim. Muhtemelen, tiyatro tiyatrosunun halka açık bir türe ait türü belki de böyle bir şekle tahammül edebilir. Örneğin, opera binası - burada her şey daha ciddi, spor ayakkabılarına çok az insan girecek, her ne kadar önemli olsa da ... Muhtemelen, bu ana şey değil. Bu spor ayakkabı içinde izleyicinin tiyatrodan çıkardığı ana şey, kafasını ve kalbini oluşturacak. Yeni bir anlam çıkarırsa ve bu yeni deneyim bilincine, ruhuna faydalı olacaktır - bu bir zafer olacaktır. Belki spor ayakkabı sonra kaybolur. Bütün bunlar birbirine bağlı.
VO: Akademik tiyatrodan bahsettiniz. Şimdi çok sık olarak, Sevastopol tiyatroları ve aslında bütün Rusya, klasik olmayan yeni teknikler arıyor. Bu tür yönetmen hareketlerini çıplak bir vücut olarak kullanmak hakkında ne düşünüyorsunuz? Bu, fikirlerin açıklanmasında yardımcı olabilir mi?
Y. Makovsky: Bugünün toplumu için acı bir soru. Her şeyden önce, çok kesin ve zor bir motivasyon olmalı. Ve eğer organik ve onsuz, hiçbir şey yapılamaz, o zaman oditoryumda gariplik olmaz.
Son zamanlarda, Moskova Sanat Tiyatrosu'nda Master ve Margarita oyununu izledim. Margarita çıplaklaştığında ve top için hazır olduğunda önemli bir sahne var. Örneğin, sinemada, bu sahne muazzam bir şekilde çözülebilir. Tiyatroda daha zordur - burada performansın sanatsal kararına, stiline ve yönetmenin amacına bağlı olarak ince tekniklere başvuruyoruz. Moskova Sanat Tiyatrosu'nun performansında, Margarita'nın rolü öğrencim Natalya Shvets tarafından oynanıyor ve bu yüzden özellikle sahnede çalışmalarını önyargılı olarak izledim. Ve kesinlikle hiçbir şeyden utanmadım, aksine, her şey estetik açıdan hoşa gitti ve yüksekti. Ama eğer bu şok uğruna bayağı kaba ise, o zaman kesinlikle buna karşıyım.
VO: Tiyatrodaki insanlara gittiğimizden, lütfen bize oyuncularınızdan bahsedin.
Y. Makovsky: Farklı üniversitelerden gençler bize farklı eğitim seviyelerinde ve farklı el sanatları seviyelerinde geliyorlar. Bu nedenle, sanatçıyı eğitmek ve belli bir seviyeye getirmek, zaman alır. Biri zaten bir usta, biri yeni geldi. Hepsi farklı formlarda. Ancak grubumuzun seviyesi bana çok yakışıyor, bence bu oldukça yüksek.
Direktörleri-eğitimcileri davet etmeye çalışıyorum, çünkü Kırım eğitiminde çok yetersiz olan birçok aktör var. Bir keresinde GITIS'te öğretmen olarak çalışmak üzere Yekaterina Granitova-Lavrovskaya'yı davet ettim. Kaderin bir hediyesiydi! Birçok yapımları var: Mayakovsky Tiyatrosu, Et-cetera, Fransa, Çin. Bu sanatçılar için harika bir okul.
Catherine bize "Üç Kızkardeş" koydu. 85 yıl boyunca Çehov, hiç gitmedik. Tiyatro için bir atılımdı. Çok iyi performans. Ardından, Sevastopol yazarı A. Averchenko'nun “Tuvalin Altında Gökleri” ve hatta V. Shakespeare'in “Bir Yaz Gecesi Rüyası” hikayelerine dayanan bir oyun sergiledi. Tecrübelerimizden, duvarlardaki profesyonel oyuncu seviyesini yükseltme sürecinin mükemmel sonuçlar verdiğini öğrendik.
VO: Tiyatro salonunuzda bir repertuar seçme politikası nedir?
Y. Makovsky: Rus ve yabancı klasikleri koyduk. Fakat şimdi, bildiğiniz gibi, telif hakları ile ilgili her şey o kadar kolay değil. Şimdi klasiklerin varisleri, varislerin varisleri var. Genelde telif ücreti ödeyecek paramız yok. Bu nedenle, telif hakkı olmayan oyunları seçiyoruz. Ancak, repertuarda Moliere, Shakespeare, Çehov, Sukhovo-Kobylin, Kolyada, Sigarev var.
Tiyatroda ayrıca bir kartvizit vardır. Bir zamanlar, oyunumuzu gerçekten farklı gerçek harflere dayanarak yazmak istedik. tarihi Sivastopol tarihinin dönemleri. Bunu, her zaman var olan bir erkek ve bir kadın arasındaki ilişkiye adamak istedik. Örneğin, birçok kişi Amiral Nakhimov'un hayatında aşk olup olmadığıyla ilgileniyor. Gerçekten de, bir aşk çizgisiyle bir insanı daha iyi anlayabilirsiniz. Sonuç, en önemli savaş dönemlerini kapsayan bir oyundur - Kırım Savaşı, İç Savaş ve Büyük Vatanseverlik Savaşı. "Grafskaya'da Sizi Bekliyorum" oyununu yaptık. Kont'un Sivastopol sakinleri için iskelesi, her zaman birbirine bağlayan kutsal, kutsal bir yer.
Birkaç ücretsiz şovda, gösteriler kalabalıktı. Ve sonra sanatın, yurtsever, gerçek sanatın amacını anladım. Oyuncularımız Nakhimov Meydanı'ndaki kendini savunma müfrezelerinde kaydedildi. Durumun içindeydik ve muhtemelen bu konser çocuklar tarafından çok derin, kesinlikle dürüstçe temiz gözyaşları çalındı. Üretimimizde savaşta kadınlara adanmış bir blok var. “Kar ve yağmur altındaki alanlarda” şarkısı çalıyor, yaralı askerleri taşıyan kadınların önden çekimleri ekranda, aktörler ise yüzlerce kez oynamasına rağmen duruyor. Çünkü yaşamın değerini anlıyorlar. Her şeyin dengede nasıl asılı olduğunu, tehdit neydi, bu tugayların Kiev'den nasıl geçtiğini şiddetle hissettiğinizde, başka türlü oynayamazsınız.
Ayrıca, 2014'te yaptığımız konser performansını da takdir ediyoruz. "Savaş senin içinden geçti" olarak adlandırdı. Üretimde Rus baharının günlerinde hissettiğimiz her şeyi gerçekten ifade etmek istedik. Bizim için çok değerli. Açıklamada ayrıca Belgesel fotoğraflarına, Büyük Vatanseverlik Savaşı'nın mektuplarına dayanıyor. “Kırımımız” dedikleri zaman yazılan oyunlardan ve 1944'ta Almanlara karşı kazandığımız zaferden bile alıntılar aldık. 2014 yılı olayları ile performansın doğrudan bir bağlantısı var. O zamanlar, referandumdan önce bile, uğursuz sessizliğin dışarıda hüküm sürdüğü ve ulaşımdaki herkesin sessiz olduğu, hatta telefonların kimseyi aramadığı hissini ifade etti. Bu an herkesin bağlantısını kesti, gerginlik korkunçtu ve birkaç gün sürdü.
VO: Önceki cevaba göre, bir sonraki sorumun cevabını zaten biliyorum. Ama yine de senden duymak istiyorum. Filo tiyatrosunun misyonu nedir?
Y. Makovsky: Biliyorsunuz, barış zamanında, tiyatromuz diğerleriyle aynı. Oldukça açık hedeflerimiz var - markayı korumak ve Rusya'nın silahlı kuvvetlerini eşleştirmek için yetenekli performanslara ihtiyacımız var, böylece çalışmalarımızla ülke ile gurur duyabiliyoruz. Ancak Anavatan bir emir verdiğinde, diğer tiyatrolardan farklı olarak paltolarımızı giyeriz ve cepheye gideriz. Büyük Vatanseverlik Savaşı sırasında, tiyatro sanatçıları cephe için çalıştı. Konser ekipleri ön cephede performans gösterdiler, kısmen hava limanlarına gemilere gittiler.
Grubun bir kısmı kuşatılmış Sevastopol'den ancak 1942 Haziran sonunda faşist uçaklarla yapılan halı bombalamasından birkaç gün önce tahliye edildi. A. Korneychuk tarafından oynanan "Ön" oyun galasının yapıldığı gün, bombalama sırasında kostümler ve süslemeler yakıldı - ardından sanatçılar seyircilerden, askerlerden ve üniformalardan üniforma ödünç aldılar ve gösteriler yapıldı. Kısacası, biz bir tiyatro savaşçısıyız, bu bizim görevimiz ...
Önemli hakkında
Ne yazık ki, Yury Vladimirovich memnuniyetle sadece yaratıcı süreçten bahsediyor, ancak sorunlar hakkında sessiz kalmayı tercih ediyor. Fakat diğer insanlardan en iyi Rus askeri tiyatrosunun korkunç sorunları olduğunu öğrenebildik.
Gerçek şu ki resmen Karadeniz Filosunun tiyatrosu. Lavrenyov hiç bir tiyatro değil, XXUMX askeri biriminin veya sadece bir "askeri kasaba" nın yapısal bir alt bölümüdür. Serdyukov’un sivil “etkin yöneticisi” reformlarının sonucu olarak, tiyatro finanse edilmekten, muhasebeden yoksun bırakılmaktan, banka hesaplarından, matbaadan, personelden mahrum kalmayı bıraktı. Bu, diğer şeylerin yanı sıra, tiyatroyu Rus tiyatro topluluklarının hibe desteğine katılma fırsatından mahrum etti. Bu durum, Petka'nın “işitme duyusunu kaybettiği” sonucundaki, yırtık bacakları olmadan sürünmeyen sineklerin bulunduğu Vasili İvanoviç hakkındaki klasik fıkraları hatırlatıyor. Tiyatro ile aynı - Savunma Bakanlığı her şeyin tiyatrosunu mahrum etti, ancak tam teşekküllü bir işleyiş gerektiriyor.
Ve tiyatro hala yaşar, çünkü Rusya'da çoğu aykırı yapılır. Filo tiyatrosu, eskiden yeni dekorasyonlar toplayan, reklam panolarını boyayan, tiyatro sanatçısını sahneye çıkaran işadamlarına özen göstererek tiyatroya giydirilen kıyafetler giydirir. Ve insanlar tiyatro ekibine verilen fiyatın ne olduğunu bile bilmeden sanatın tadını çıkarırlar.
Tiyatronun Yuri Makovsky (100 bin ruble performansının bütçesi) yönetimindeki yapım düzeyi, Akademik Tiyatro performansından genellikle daha yüksektir. Bir performans için bütçesi 5 milyon ruble olan Lunacharsky.
Festivalde "Yıldız Maskesi" nerede tiyatro. Lavrenyov, Rusya Federasyonu Savunma Bakanlığı'nın en iyi tiyatrosu olarak tanınan bakanlık sıraları, "askeri kent" statüsünden FSBU'ya (federal bütçe devlet kurumu) erken transfer sözü verdi. Ama işler var! Sorun, Savunma Bakanlığından birinin, görevlerinin bir parçası olarak bir kez daha parmağını kaldırmak istememesidir.
Uzun süre boyunca bir aksaklığın ne olduğunu tam olarak anladık ve öğrendiğimizde, aynı anda hem komik hem de acı oldu. Sayı fiyatı - 400 bin ruble! Ve “fırsatın kahramanı”, Rusya Federasyonu Savunma Bakanlığı Mülkiyet İlişkileri Bakanlığıdır ve tiyatro altındaki arazinin Savunma Bakanlığına devredilmesi için çalışmalarını sürdürmelidir, çünkü hala Ukrayna mülküdür.
400 askeri kampının arazisi için teknik belgelerin hazırlanmasında binlerce kişiye ihtiyaç vardır. Öyle görünüyor ki Savunma Bakanlığı tiyatro için bu fonları planlamıyor olsa da, askeri yetkililer gelecek zamana göre düzenlenmiş ifadelerle aboneliği iptal ediyorlar.
Açık kaynaklardan, Karadeniz Filosunun tiyatrosunun yaşam ve ölüm sorusu kararını kimin verdiğine bağlı olduğunu tespit ettik. Lavrenev, FGKU Kırım Bölgesel Mülkiyet İlişkileri İdaresi Başkanlığı Rusya Savunma Bakanlığı'nın başkanı Tokarchuk Vitaly Viktorovich.
Filonun tiyatrosunun ve VO portalının minnettar izleyicileri adına, tiyatronun FBSU statüsüne aktarılması konusundaki endişemizi dile getiriyoruz ve gelecekte durumu yakından izleyerek tiyatro savaşçısı ekibiyle birlikte Savunma Bakanlığı'nın olumlu bir karar vermesini bekleyeceğiz.