Vergi Artımlar
Geçen on yılda görülen inkâr edilmez İktisadî gelişme, mevcut bazı güçlüklere rağmen, Danimarka’da yaşama seviyesinin yükselmesini sağladı. 1965’te kişi başına yıllık gelir 2 000 dolar idi. Bu bakımdan Danimarka, İsveç, İsviçre ve İzlanda’dan sonra Avrupa’nın dördüncü ülkesi durumuna geldi. Hâlâ görülen sosyal eşitsizlikleri azaltmağa yönelen vergi artırımları göz önünde alındığında bu rakam, gerçek bir anlam kazanır. Danimarka’da işçilerin saat başına aldıkları ücret, Avrupa’nın (İsveç dışında) en yüksek işçi ücretidir. Bu durum işçi sendikalarının, Danimarka’nın bir «emek ortak pazarı» kurmayı tasarlayan Al-tılar’a katılmasına neden muhalefet ettiklerini gösterir. Çeşitli istatistikler, Danimarka’nın yüksek bir yaşama seviyesine ulaştığını ortaya koyuyor: 1966’da yapılan istatistiklere göre Danimarka’da 6 kişiye 1 otomobil, 3 kişiye 1 telefon ve 4 kişiye i televizyon alıcısı düşmektedir. Mesken alanında ise, oda başına yerleşme yoğunluğunun birim’den (0,7) düşük, katların yüzde 90’nından fazlasının da, en az üç odalı olduğu tespit edilmiştir.