1939'da, iki dev gemi, aynı türde Bismarck ve Tirpitz savaş gemileri, Hamburg ve Wilhelmshaven stoklarından fırlatıldı. Almanya bundan önce veya sonra boyutunda karşılaştırılabilir bir şey inşa etmedi. Bu savaş gemileri, Üçüncü Reich’in yeniden dirilen gücünün görünür bir sembolü haline geldi. Savaş gemilerinin ortaya çıkması, Hitler üzerinde öyle bir etki yarattı ki, 144 bin ton deplasmanlı daha güçlü bir gemi tasarlama emrini verdi, ancak savaş bu planları iptal etti.
Almanlar ülkelerini birinci sınıf bir deniz gücü haline getirmeyi umuyorlardı. Ama bu olmadı. Savaş gemileri iyi silahlanmış, mükemmel korumaya sahip, 30 deniz mili hıza ulaşabiliyor ve limana girmeden 8000 deniz mili yürüyebiliyordu.
İngilizler, ilk kampanyası sırasında zaten "Bismarck" ı tabana gönderdiler ve "Tirpitz" pratikte düşmanlıklarda yer almadı. Ancak, varlığı nedeniyle, Müttefik Kutup konvoylarına tehdit oluşturdu ve İngiliz Donanması'nın önemli kuvvetlerini sıkılaştırdı. Bir zamanlar Amerikan amiral Alfred Mahan, filonun kendisinin varlığından dolayı siyaseti etkilediğini söyledi. "Tirpitz" bu ifadenin açık bir kanıtı olarak adlandırılabilir.
Savaş boyunca, İngilizler savaş gemisini imha etmeye çalıştılar, ancak Alman filosunun gururunu 1944’ün sonunda boğabileceklerdi.
Savaş gemisi "Tirpitz" tarihteki en ünlü gemilerden biri: bu geminin kaderi ve ölümü hala araştırmacıların dikkatini çekiyor.
Tasarım ve inşaat
İktidara geldikten sonra Naziler, Alman donanmasının eski gücünü restore etmeye başladı. Almanya Versailles Barışı şartlarına göre, 10 bin tondan daha fazla yer değiştiren gemileri denize indirmek yasaktır. Bu, sözde cep savaş gemilerinin oluşturulmasına neden oldu - küçük bir yer değiştirmeye (yaklaşık 10 bin ton) ve güçlü bir silahlanmaya (280 mm kalibreli aletler) sahip gemiler.
Yaklaşan savaştaki asıl rakibinin İngiliz Donanması olacağı açıktı. Alman ordusunda, düşman haberleşmesinde savaş operasyonlarını başarılı bir şekilde yürütmek için hangi gemilerin daha iyi inşa edileceğine dair bir tartışma yapıldı: sualtı veya yüzey.
1930'ların ortalarında, Alman filosunun 10-15 yıl boyunca önemli ölçüde dolduracağı ve gezegenin en güçlülerinden biri haline geleceği şekilde, Z gizli planı kabul edildi. Bu program hiçbir zaman uygulanmadı, ancak planın öngördüğü savaş gemileri hala başlatıldı.
Savaş gemisi Tirpitz 2 Kasım 1936'da Wilhelmshaven'deki tersanede atıldı (1 Temmuz'da Bismarck atıldı). Orijinal taslağa göre, geminin 35 bin tonluk bir yer değiştirmesi gerekiyordu, ancak 1935'te Almanya Versay Antlaşması'nın şartlarına uymayı reddetti ve savaş gemisinin tonajı 42 bin tona yükseldi. Adını seçkin bir deniz komutanı ve Alman Donanması'nın asıl yaratıcısı olan Amiral Alfred von Tirpitz onuruna aldı.
Gemi başlangıçta bir akıncı olarak düşünülmüştü - yüksek hıza ve kayda değer bir seyir mesafesine sahip olan Tirpitz, nakliye gemilerini yok ederek İngilizce iletişim üzerinde çalışmak zorunda kaldı.
1941 Ocak'ında mürettebat kuruldu, sonra gemiyi doğu Baltık'ta test etmeye başladı. Savaş gemisi daha fazla sömürü için uygun bulundu..
tanım
Savaş gemisi Tirpitz, toplam uzunluğu 253.6 metre ve genişliği 36 metre olan maksimum 53.500 ton deplasmana sahipti. Gemi mükemmel bir şekilde korunuyordu: zırh kemeri, uzunluğunun% 70'ini kaplıyordu. Zırhın kalınlığı 170 ila 320 mm arasında değişiyordu, kabin ve ana kalibre kuleleri daha ciddi bir korumaya sahipti - 360 mm.
Ana kalibrenin her kulesinin kendi adı vardı. Ek olarak, gemi topçularının mükemmel yangın kontrol sistemi, mükemmel Alman optiği ve topçuların mükemmel eğitimi not edilmelidir. Silahlar "Tirpitz" yirmi kilometreye kadar mesafedeki 350 mm zırhı vurabilirdi.
Silahlanma "Tirpitz" dört kule (iki yay ve iki besleme), on iki 150 mm silah ve on altı 105 mm silah bulunan sekiz ana kalibre silahtan (380 mm) oluşuyordu. 37 mm ve 20 mm silahlardan oluşan geminin uçaksavar silahlanması da çok güçlüydü. Tirpitz'in kendi uçağı da vardı: gemide dört tane Arado Ar196A-3 uçağı ve onları fırlatmak için bir mancınık vardı.
Geminin elektrik santrali on iki Wagner buhar kazanı ve üç Brown Boveri & Cie türbininden oluşuyordu. 163 bin litreden fazla bir kapasite geliştirdi. s., geminin 30 knot'tan fazla hıza sahip olmasını sağlamıştır.
Tirpitz'in menzili (19 knot hızında) 8,870 deniz mili idi.
Yukarıdakilerin hepsini özetleyerek, Tirpitz'in herhangi bir Müttefik gemisine karşı koyabileceği ve onlar için ciddi bir tehdit oluşturduğu sonucuna varabiliriz. Tek sorun, Amerikan ve İngiliz filolarındaki flama sayısının Alman olandan çok daha yüksek olmasıydı ve denizdeki savaş operasyonlarının taktikleri şövalye "bire bir" düelloları engelliyordu.
İngilizler Alman savaş gemilerinden korktular ve hareketlerini yakından takip ettiler. Savaş gemisi Bismarck, 1941 baharında denize girdikten sonra, İngiliz filosunun ana güçleri araya girerken atıldı ve nihayet İngilizler onu batırmayı başardı, ancak bu onlara birinci sınıf savaş gemisi Hood'sunu kaybetti.
"Tirpitz" ile ilgili işlemler
"Bismarck" ın kaybından sonra Hitler yüzey filosunda biraz hayal kırıklığına uğradı. Almanlar, son gerçek savaş gemisini kaybetmek istemedi ve nadiren kullandı. İngiliz filosunun Atlantik'teki üstünlüğü neredeyse çok büyüktü, bu yüzden Tirpitz ölümüne kadar boşta durduğu Norveç'e gönderildi.
Bununla birlikte, Alman filosunun amiral gemisinin bu pasif davranışına rağmen, İngilizler onu dinlendirmedi ve yok etmek için çok çaba sarf etti.
20 Eylül 1941'de Hitler, SSCB Baltık Filosu kalıntılarının tarafsız İsveç'e gönderilmesinin olası bir atılımını önlemek için Baltık Denizi'nde bir grup geminin (Baltenflotte) kurulmasını emretti. Bu bileşiğin amiral gemisi olarak "Tirpitz" görevlendirildi. Ancak, bu grup yakında dağıldı ve Reich askeri liderliği, daha fazla güvenlik sağlamak için Norveç'e bir savaş gemisi göndermeye karar verdi.
1942 Mart'ında, Alman komutası iki Müttefik konvoy hakkında bilgi aldı: PQ-12 ve QP-8. PQ-12 İzlanda'dan yola çıktı ve 16 nakliye gemisinden oluşuyordu. QP-8 Mart ayının ilkini Murmansk'tan serbest bıraktı. 5 Mart'ta "Tirpitz" Fettenfjord'u terk etti ve üç yıkıcı eşliğinde konvoya müdahale etti. Arktik Okyanusu boyunca, savaş gemisi Bear Island'a doğru yola çıktı.
Aynı zamanda, Bismarck'ı boğmuş olan Amiral Tovey komutasındaki, büyükşehir filosunun ana kuvvetleri de dahil olmak üzere, denizdeki İngiliz Donanması kuvvetleri vardı. Tirpitz'i arıyorlardı.
Kötü hava koşulları, her iki taraf tarafından da hava keşiflerinin kullanılmasını engelliyordu. Bu nedenle, İngilizler Alman savaş gemisini bulamadılar ve Almanlar her iki konvoyu da kaçırdılar. Alman avcılardan biri Sovyet kereste taşıyıcısı Izhora'yı keşfetti ve battı. 9 Mart'ta bir İngiliz keşif uçağı Tirpitz'i bulabildi ve ardından Almanlar gemiyi üsse geri getirmeye karar verdi.
PQ-17 konvoyunun kaderi üzerinde çarpıcı bir rol oynayan Tirpitz'di. 1942 yazında, Almanlar bu konvoyu tamamen yok etmek için çok sayıda ağır gemiyi içeren hızlı bir operasyon yapmaya karar verdi. Operasyona Rösselsprung ("Şövalye hamlesi") adı verildi. Tirpitz'e ek olarak, kruvazör Amiral Scheer ve Amiral Hipper de buna katılacaktı. Alman gemilerinin eşit veya üstün düşman kuvvetleriyle savaşa girmeleri yasaktı.
"Tirpitz" in ortadan kaldığı yerden kaybolmasından haberdar olan İngiliz denizci liderliği, konvoya, eşlik eden kruvazörlerinin ve mahkcormlarının batıya dağılmasını ve çekilmesini emretti.
1 Temmuz’da, savaş gemisi, liderliğe veri ileten İngiliz denizaltı HMS Unshaken tarafından keşfedildi. Almanlar bu mesajı yakaladılar ve şifrelerini çözebildiler. Tirpitz'in bulunduğunu anlayan Almanlar, operasyonu durdurmaya ve savaş gemisini üsse geri getirmeye karar verdi. PQ-17 konvoyu açığa çıkarıldı, denizaltıların ve uçakların hareketlerinden ağır hasar gördü.
Bir başka hikaye daha denizden olan bu “Tirpitsa” çıkışıyla, yani Kaptan 2. rütbe Lunin komutasındaki Sovyet denizaltı K-21'in savaş gemisine yapılan saldırı ile bağlantılı. Tekne, Tirpitz'in üzerinde dört torpilden oluşan bir voleybolu yaptı. Saldırılarının sonuçlarını göremediler, ancak birkaç güçlü ve zayıf patlama duydular. Lunin, saldırı sonucu Tirpitz'in zarar gördüğünü ve eskort avcılarından birinin battığını düşünüyordu.
K-21 saldırısı sonucu savaş gemisinin zararına dair bilgiler Sovyet ve Rus edebiyatında bulunabilir, Alman kaynaklarında bu konuda hiçbir bilgi yoktur. Almanlar bu saldırıyı henüz farketmediler. Modern uzmanlardan bazıları, bu koşullarda (atış menzili, açısı) Sovyet denizaltısının, Alman gemilerine giremediğine ve patlamaların, deniz tabanındaki torpidoların patlamasının bir sonucu olduğuna inanıyor.
"Tirpitz" i çeken bir diğer operasyon ise Alman kuvvetlerinin Svalbard’a saldırmasıydı. Eylül 1943'te başladı ve Sizilien ("Sicilya") olarak adlandırıldı. Almanlar adaya yaklaştı ve savaş gemilerinden ve yok edicilere saldırdıktan sonra birlikler açtı. Tirpitz'in topçu kullandığı tek operasyon buydu. Bu geminin herhangi bir düşman gemisine tek bir mermi ateşlemediğine dikkat edilmelidir.
"Tirpitz" a karşı savaş ve savaş gemisinin ölümü
"Tirpitz" savaş gemisi, İngiliz askeri liderliğine huzur vermedi. Hud'u kaybettikten sonra İngilizler, Alman amiral gemisinin neler yapabileceğini çok iyi anladılar.
Ekim 1942'nin sonlarında Operasyon Başlığı başladı. İngilizler, insan tarafından sürülen torpidoları kullanarak "Tirpitz" i batırmaya karar verdi. Denizaltıyı, bir balıkçı teknesi yardımıyla su altındaki savaş gemisinin bulunduğu yere çekmeyi planladılar. Bununla birlikte, neredeyse Tirpitz ile limanın hemen girişinde, her iki torpil kaybına neden olan güçlü bir dalga vardı. İngilizler tekneyi su bastı ve yürüyerek sabotaj ekibi İsveç'e gitti.
Bu olaylardan neredeyse bir yıl sonra, İngilizler gemiyi yok etmek için yeni bir operasyon başlattılar, buna Kaynak ("Kaynak") deniyordu. Bu kez, Tirpitz'in altında patlayıcılarla suçlama yapan ultra küçük denizaltıların (proje X) yardımıyla savaş gemisini imha etmesi planlandı. Bu teknelerin her birinin uzunluğu 15,7 m olan ve uzunluğu 30 ton olan ve her biri neredeyse iki ton patlayıcı içeren iki yük taşıdı. Operasyonda altı mini denizaltı yer aldı ve sıradan denizaltılar, bulundukları yere çekildi.
Denizaltı denizaltılarının sadece Tirpitz'e değil, ek hedefleri Scharnhost ve Lutz'a da salmaları gerekiyordu.
Sadece iki tekne (X6 ve X7) ücretlerini geminin altına düşürmeyi başardı. Bundan sonra su yüzüne çıktılar ve ekipleri ele geçirildi. "Tirpitz" otoparktan ayrılmak için zaman yoktu, patlamalar ona ciddi hasar verdi. Türbinlerden biri yataktan havaya uçuruldu, çerçeveler hasar gördü, ana kalibre kulesi “C” sıkıştı, birkaç bölme sular altında kaldı. Tüm telemetreler ve yangın kontrol cihazları imha edildi. Uzun süredir savaş gemisi devre dışı bırakıldı. Anavatanlarındaki X6 ve X7 denizaltılarının kaptanları, Victoria'nın haçlarıyla onurlandırıldı - imparatorluğun en yüksek askeri ödülleri.
Almanlar "Tirpitz" i yalnızca 1944 baharında tamir edebildiler ve yine tehlikeli hale geldiler. Savaş gemisinin çok ağır bir hasardan sonra kuru bir iskeleye alınmadan onarıldığına dikkat edilmelidir - bu, Alman denizciler ve mühendislerin gerçek bir başarısıdır.
Şu anda, İngilizler "Tirpitz" - Tungsten ("Wolfram") aleyhine yeni bir operasyon başlattılar. Bu kez vurgu havacılık kullanımına oldu. Operasyon birkaç İngiliz uçak gemisini içeriyordu. Fairey Barracuda'nın torpido uçağının iki dalgası, torpilleri değil, farklı türdeki bombaları taşıyordu. Baskınlar sonucunda gemi ağır hasar gördü. Bombalar, savaş gemisinin zırh gövdesine nüfuz edemedi, ancak üst yapılar ciddi şekilde tahrip edildi. Mürettebattan 123 kişi öldü, 300 kişi daha yaralandı. "Tirpitz" restorasyonu üç ay sürdü.
Önümüzdeki birkaç ay boyunca İngilizler gemiye daha fazla baskın yaptı (Planet, Brawn, Tiger Claw ve Maskot operasyonları), ancak herhangi bir özel sonuç getirmediler.
15 Eylül, Paravane Operasyonu başladı. Uçak Avro Lancaster İngiliz Hava Kuvvetleri Arkhangelsk yakınlarındaki havaalanından havalandı ve Norveç'e doğru yola çıktı. Uzun boylu 5 tonluk bomba ve su altı mayınlarıyla donanmışlardı. Bombalardan biri geminin burnunu vurdu ve savaş gemisinin neredeyse denize elverişliliğini yitirmesine neden olacak şekilde hasar verdi. Tirpitz'i kuru havuza taşımak ve 1944 sonunda büyük bir revizyon yapmak için Almanların hiçbir fırsatı yoktu.
Savaş gemisi Hokoy adası yakınındaki Serbotn Körfezi'ne devredildi ve yüzen bir top pili haline getirildi. Bu noktada İngiliz aerodromlarından havacılığa açıktı. Bir sonraki baskın (Obviate Operasyonu) kötü hava koşulları nedeniyle başarısız oldu.
Üç Tallboy ağır bombasının savaş gemisine çarptığı 12 Kasım'daki (Catechism Operasyonu) baskın, gemi için ölümcül oldu. Biri kulenin zırhından geri döndü, diğeri zırh kemerini deldi ve Tirpitz'in sular altında kalmasına yol açtı. Kaptan da dahil olmak üzere 1700 mürettebattan 1000'i öldürdü. Şimdiye kadar, uçakları bombalamayı önlemeye kalkışmamış olan Luftwaffe'nin pasif davranışı belirsiz.
Savaştan sonra, savaş gemisinin enkazı 1957 yılına kadar geminin kalıntılarını söken Norveçli şirkete satıldı. Tirpitz'in pruva kısmı, geminin son savaşını kabul ettiği yerde yatmaya devam etti.
Savaş gemisinin ölüm yerinden çok uzakta olmayan bir yerde ölü mürettebat üyelerine bir anıt yapıldı.
"Tirpitz" en ünlü savaş gemilerinden biridir. Savaş gemisi hakkında yüzlerce makale ve kitap yazıldı, bununla ilgili filmler yapıldı. Elbette, bu geminin tarihi İkinci Dünya Savaşı'nın en parlak sayfalarından biridir.
Tirpitz'in pratik olarak silahlarını savaşta kullanmadığı gerçeğine rağmen, Kuzey Atlantik ve Kuzey Kutbu'ndaki savaş seyri üzerindeki etkisi muazzamdı. İmha edildikten sonra, Müttefikler önemli deniz kuvvetlerini diğer operasyon alanlarına aktarabilirlerdi: Pasifik ve Hint Okyanusu, Japonya'nın durumunu önemli ölçüde kötüleştirdi.