SanalKripto.com – Sahne, Şubat 2017’nin başlarında ve New York City’deki eski Üniversite Kulübünde, satranç büyük ustası ve Putin karşıtı Garry Kasparov’un resepsiyonunda Rupert Murdoch ve Peter Thiel ile sohbet ediyorum.
Murdoch, ağzı bozuk, bana işlerin nasıl olduğunu soruyor. İş hayatımı kastettiğini varsayıyorum ve bu yüzden ona yazdığımı söylüyorum. Murdoch gözlerini kırpıştırır ve hiçbir şey söylemez. Sonra Thiel konuşur; “Eh,” diye “Biz o vardır ciddi şekilde sıralamada diyor olan haber için bir boğa piyasasında.”
Ve kafamda bir ampul yandı. Thiel haklıydı, (Gawker’ı kapatan kişinin Thiel olduğunu ve Murdoch’un medyamız ve toplumumuz üzerinde yarattığı kutuplaşmayı ve katliamı bir kenara bırakırsak), haberler için boğa piyasasındaydık. Ve boğanın da koşacak yeri olduğu ortaya çıktı, sonraki yıllarda buhar topladı ve geçen yılki haber çılgınlığına ulaştı. Ama tıpkı herhangi bir çılgınlık gibi, haber işi için salata günleri sonsuza kadar süremezdi. Ve aslında yapmadı.
Ne olduğu çok açık, değil mi? Trump, (en azından şimdilik) sadece Beyaz Saray’dan değil, her gönderisinin haber olmayı hak ettiği Twitter ve Facebook’tan da gitti. Ayrıca COVID-19, kendi başına büyük haberler vardı, ancak pandemi aynı zamanda on milyonlarca insanın bütün gün CNN veya Fox’a bakmaktan başka yapacak bir şey olmadan kapana kısıldığı anlamına da geliyordu. George Floyd’un öldürülmesi, ardından gelen protestolar ve ırksal ve sosyal adalet hikayeleri çok büyüktü. Ve nihayet seçim, görevden alma ve ayaklanma oldu. Aynı yıl içinde (ya da hiç) olan son kez, asla olmadı.
Yani evet haberlerdeki boğa piyasası bitti, finito, kaput. Elbette sonsuza kadar değil ama şimdilik. Kablo TV haber derecelendirmeleri ilk çeyrekte karışıktı, ancak seçimlerin dikiz aynasına yansımasıyla Mart ayında önemli ölçüde düştü. Ve New York Times’ta da büyüme yavaşladı (birazdan daha fazlası.) Bu arada medya köşe yazarlarının, tahmin edilebilir Twitter tozlanmaları (AP’deki sonuncusu gibi) dışında yazacak şeyleri tükeniyor. ya da New York Times’ta giderek daha az insanın uçan meyve sopası taktığı haftalık her iki tarafta olan aksilikler.
OANDA’nın kıdemli piyasa analisti Ed Moya, “Düşüş geniş çapta beklenmeliydi” diyor. “Medya, her ağdaki en büyük şov olan Trump’ı özlüyor. Onu sevseniz de ondan nefret etseniz de büyüleyiciydi. Ülkeyi veya ekonomiyi etkileyen sürekli bir ilginç haber akışı sağladı.”
Ve şimdi?
New York Times medya köşe yazarı Ben Smith, “Biden ve ekibi, Biden’ı olabildiğince sıkıcı hale getirmek için ellerinden gelen her şeyi yapıyor” diyor. “Geçen yıl gerçekten COVID gibi bir ölüm kalım olayı yaşandı ve ülkemiz hayatta kalacak mıydı? Bu artık gitti. Kim içeride kalıp haber okumak ister ki zaten?” (Smith’in bunu bana bu hafta güzel bir öğleden sonra Central Park’ta bir bankta sohbet ederken söylediğine dikkat edin.)
Wall Street tüm bunları anlıyor. New York Times’ın hisse senedi grafiğinden başka bir yere bakmanıza gerek yok. İki yıl önce, gazetenin 2009’da şirketin hissesinin 3 dolara dokunup değiştiğinde ölüme yakın bir deneyimden kayda değer yükselişi hakkında yazmıştım . Bu yazıyı Şubat 2019’da yazdığımda, hisse o yıl sadece iki ayda 10 puan yükselerek neredeyse 10 kat artarak 30 doların altına düştü. Hisse senedi son beş yılda S&P 500’den kolayca daha iyi performans gösterdiğinden, işlem ( NYT ) bu Ocak ayında 58 dolara fırlayarak devam etti . Artık bitti. Bugün hisse senedi, bugüne kadarki %17 düşüşle 43 dolardan işlem görürken, piyasa %12 arttı.
Times CEO’su Meredith Kopit Levien bu ayın başlarında kazanç çağrısında , “Şubat ve Mart aylarında, izleyicilerimiz geçen yılki tarihi zirvelerinden düştü ve çeyreğin ikinci bölümünde daha az net abonelik ilavesi gördük” dedi . “Geçen yılki çalkantılı başkanlık seçimleri, ırksal hesaplamalar ve COVID-19 salgınıyla sınırlanan son beş yılın haber döngülerinin, Times gazeteciliği için benzeri görülmemiş bir talep yarattığına şüphe yok. Ve bu nedenle, abonelik büyümesini hızlandırdı.”
Ve şimdi yavaşlama.
Açık olmak gerekirse, Times gayet iyi gidiyor. Dijital abonelikler hala büyüyor. Gazete, ilk çeyrekte 301.00 abone ekledi ancak bu, 2019’un 3. çeyreğinden bu yana en düşük sayıydı. Ve bir noktada başka bir çılgın haber döngüsü ortaya çıkacak. (2028 AOC’ye karşı Sarah Huckabee Sanders başkanlık yarışının çağlar boyu olacağı kesin.)
Şu an itibariyle Times’da iki gerçek var. Birincisi, abonelik gelirine yöneldiği için, küresel haberler, spor ve iş dünyasının kapsamlı kapsamının önemini vurgulamış ve gazetenin basit toplama ve çıkarma (amaç değilse de) yoluyla daha az tarafsız olmasına neden olmuştur. artık kayıt kağıdı olarak adlandırılamaz. Birkaç yıl önce gazetedeki bazı muhabirlerin ana sayfada işgal edilen ana alan görüşünden şikayet ettiğini duyduğumu hatırlıyorum. Artık fikir yazarları daha da fazla alan kazanıyor. (“Ve hepsinin fikri aynı,” diye bir Timesman alay ediyor.)
İkincisi, makale zor olmayan haberleri vurguluyor. Nieman Journalism Lab’in uzun süredir medya analisti ve yerel bir haber şirketi olan Lookout Local’in CEO’su Ken Doctor, “Başka bayilikler oluşturmak için sağlık, aile, sanat, kültür vb. ile ilgili her konuda bir okuyucu stratejisi oluşturdular” diyor. “Bunu yapan en başarılılar oldular.” Yemek pişirme ve oyunlar (çapraz bulmacalar ve benzeri) öne çıkanlar oldu. Kopit Levien, Times’ın “yaklaşık 900.000 oyun aboneliğine ve 800.000’den biraz fazla aşçılık aboneliğine” sahip olduğunu belirtti. (Bu, Times’ın toplam 7,8 milyon abonesinin yaklaşık %22’sine tekabül eden 1,7 milyon tutardır.)
Kopit Levien, “Bireysel olarak ele alındığında, NYT oyunları ve NYT pişirme, Amerika’daki en büyük gazetecilik destekli abonelik hizmetleri arasında yer alıyor” diyor ve ” Wirecutter ve Audm aracılığıyla abonelik portföyümüzü genişletme planlarımız [Times’ın geçen yıl satın aldığı ve uzun süreli gazeteciliği sesli içeriğe dönüştürüyor], The Times’ın on milyonlarca insanın hayatında daha da büyük bir rol oynayacağına olan derin inancımızı yansıtıyor.” Times’daki sert haberler sonradan akla gelen bir şey değil, ancak şimdi hem patronlardan hem de izleyicilerin aradığı şeyden gelen rekabet var.
Haberler, bu ay gerçekleşen son iki telekomünikasyon ayrılığı sırasında arka koltukta kaldı. Açıklamama izin ver. İlk olarak 3 Mayıs Pazartesi günü, yakında eski ana şirketim olacak Verizon ( VZ ), Yahoo Finance, Tech Crunch, AOL’den geriye kalanlar ve diğer mülkleri içeren Verizon Media Group’u özel sermaye şirketi Apollo’ya sattığını duyurdu. Anlaşmadaki konuşma, tüm e-ticaret, spor bahisleri ve kripto platformlarıdır. In basın açıklamasında , haber Gen Z ve Tik Tok ile ilgili olarak yedinci paragrafta sadece kısaca bahsedildi. Haberler orada, ancak manşetlerde değil.
Daha büyük AT&T ( T ) anlaşmasında aynen öyle. Tam iki hafta sonra, 17 Mayıs Pazartesi günü AT&T, “WarnerMedia’nın birinci sınıf eğlence, spor ve haber varlıklarını Discovery’nin önde gelen kurgusal olmayan ve uluslararası eğlence ve spor işletmeleriyle birleştirmek için önde gelen, bağımsız bir küresel eğlence şirketi oluşturmak için kesin bir anlaşma” duyurdu. Haberler burada üçüncü sırada (küresel bir eğlence şirketinin parçası olarak) listeleniyor ve adil olmak gerekirse, haber döngüsünden bağımsız olarak olabileceği yer burası. AT & T de olsa Not çok basın açıklamasında , CNN (ki olduğu bu şirketin haber parça) varlıkların bir çamaşır listesinde sadece bir kez belirtilen DC Comics ve Cartoon Network arasında sıkışmış. Doğru, Discovery CEO’su David Zaslav (yeni şirkete liderlik edecek),bildirildiğine göre CNBC ve MSNBC’nin başlatılmasına yardımcı oldu ve CNN şefi Jeff Zucker ile en iyi arkadaş. Ve Zaslav ve Zucker’ın yeni şirkette broman olduklarından söz ediliyor, ancak Zucker belki de daha büyük bir rol üstleniyor. Burada da haberler ana olay değildir.
Bu arada, incelemeler telekomun medyaya girmesiyle ilgili analistlerden geliyor ve aşağılayıcılar. BofA Merrill Lynch Global Research’ün kıdemli medya ve eğlence analisti Jessica Reif Ehrlich , “Telefon şirketleri medya varlıklarını yere serdi” diyor . “Bu onların tekerlekli evi değil. Şimdi çıkmak için AT&T’ye kredi verin. Telco’nun yetenekleri kadar medyanın görünümü hakkında kesinlikle hiçbir şey söylemiyor.”
Ve bu: “AT&T ve Verizon bu şirketler hakkında hiçbir fikre sahip değillerdi,” diyor Ken Doctor. “Ürün tüketimini anlamıyorlar. Onlar boru şirketleri. Borular haber taşıyor, ancak farklı şekilde çalışmak zorunda. Medya farklı beceriler, liderlik alıyor , muhakeme ve uzun vadeli bir bakış açısı. Haber işine ait değildiler ve dışarı çıkmaları beni şaşırtmadı. Çok para aldılar ve düşük seviyeden çıktılar. ”
Çift ah.
Böylece içerik ve dağıtımı birleştirmeye yönelik iki girişim daha bombalandı. Burada hızlı bir kişisel not. Kariyerimin çoğu bu yel değirmeninin devrilmesiyle geçti. Yirmi yıl önce AOL o şirketi satın aldığında TimeWarner’da çalışıyordum ve dünyadaki en büyük medya kuruluşunu kurdum. İşlerin yolunda gitmediğini söylemek büyük bir eksiklik olurdu ve AOL/TimeWarner anlaşması kısa sürede tüm zamanların en kötü anlaşması olarak damgalandı. Anlaşmayı bir araya getirmek için büyük ücretler alan Morgan Stanley ve başka yerlerdeki bankacılar, devasa heykeli parçalarına ayırırken iki katına çıktı. AOL, 2009’da ayrıldı ve ardından 2015’te Verizon tarafından satın alındı. İki yıl sonra Verizon, Yahoo’yu satın alarak beni AOL ekibiyle yeniden bir araya getirdi. Daha sonra diğer büyük telefon şirketi AT&’yi izledim. T, CNN ve HBO’daki eski meslektaşlarımı çalıştıran TimeWarner’ı satın almak için Trump Adalet Bakanlığı ile başarılı bir şekilde mücadele etti. O insanlarla tekrar çalışırsam şaşırır mıyım? Hayır yapmazdım.
Peki haber sektörü için sırada ne var?
Bazı yeni şeyler hala oluyor ama çevre göz önüne alındığında, çok fazla değil. Peter Thiel ve neocon fav JD Vance , muhafazakar bir video alt-YouTube sitesi olan Rumble’a yatırım yaptı ve belki de medyadaki siyasallaşmış parçalanmanın sona ermediğinin sinyalini verdi. Buzzfeed, Vice ve Forbes, hangi bankacıyla konuştuğunuza veya piyasanın nasıl çalıştığına bağlı olarak hala SPAC yapıyor veya yapmıyor olabilir.
Abonelikler sayesinde yerel haberler heyecan verici olabilir. The Milwaukee Journal Sentinel’in editörü, Gannett’in bölgesel editörü ve News Leaders başkanı George Stanley, “Gerçekten abone tabanlı bir işletme olmak için, okuyucularınızın başka hiçbir yerde ücretsiz olarak elde edemeyecekleri değerli hikayelere sahip olmalısınız” diyor. Bağlantı. Trump’ın bizim uzun vadeli iş modelimiz ve stratejimizle hiçbir ilgisi yok ve hiç kimse bunun hakkında konuşmuyor, en azından üyeliğimizde. Politikacılar gelir ve gider, haberler gelir ve çıkar. Bizim pazarımızda Green Bay Packers’ın Super Bowl’a gitmesi, Trump’ın yaptığı her şeyden çok daha büyük bir anlaşma.
Stanley, “Son beş yılda dijital abone sayımızı 13.000’den 50.000’in üzerine çıkardık” diyor. “Bence aboneliklerin yalnızca ulusal düzeyde üç büyük [aşağıya bakınız] için işe yarayacağını düşünenlerin yanıldıkları kanıtlandı. Yerel ve bölgesel düzeyde çalışabilir. Bence bu, topluluğunuz için insanların başka hiç kimseden alamayacağı değerli haberler sağlamak anlamına geliyor. Washington Post, New York Times, Wall Street Journal asla Milwaukee şehir konseyini ve Wisconsin eyalet hükümetini kapsamayacak. Bırakın spor takımlarını ve hazırlık takımlarını, okulları ve ele aldığımız diğer olayları asla kapsamayacaklar.”
Reif Ehrlich, Stanley ve ark. yapıyorlar. “Gazeteciliğin kullanıcı tarafından oluşturulan içerik olmamasının bir nedeni var” diyor. “Doğruluk ve gerçekleri bulmak birçok insan için değerlidir. Benim görüşüme göre, insanlar uydurulmuş bir şeye karşı, incelenen kalite için para ödeyecekler.”
Yine de, yakın vadede haber sektörü için zor bir kızak olacak.
Ed Moya, “Medya şu anda piyasadaki en az seksi ticaretlerden biri” diyor. “Hisse senetlerini etkileyebilecek çok fazla etkileyen faktör var. Harika bir temettü almadığınız sürece Wall Street başka yere bakacaktır. Sorun şu ki, yılın ikinci yarısında okuyucu sayısında, izleyici sayısında [önceki yıla kıyasla] muazzam bir düşüşün temel etkilerine sahip olacağınız bir andasınız ve bu çok zor olacak bir şey. bilançonuz. ”
(İşte bu yüzden 2019 yeni 2020 oldu. Başka bir deyişle, bu yılki bir medya mülkünün rakamlarını 2020’nin boffo yılıyla karşılaştırırsanız, elbette işler yumuşak, ancak daha normalleştirilmiş bir temelde, yani 2019, onlar’ yeniden.)
Medya işinin lastiklerinin havasının alınmış olduğu, Times’tan Kopit Levien’de kaybolmaz. “Haber döngüsündeki değişim, insanların bir yıl karantinadan sonra yapabilecekleri faaliyetlerin açılması, daha iyi hava ile birleştiğinde, aşıların yaygınlığıyla birleştiğinde, her şey bir anda oldu” diyor. “Beklediğimizden biraz daha hızlı geldi, muhtemelen tüm bunların aynı anda bileşik etkileri yüzünden. Belirli bir hikayede veya birkaç hikayede gelgitin biraz gittiği ve her zaman geri döndüğü dönemler gördük. Ancak bunu bir an olarak görmemek elde değil.”