IL-2'in, 1974 yazında, Kuru Gap alanında Novorossiysk yakınlarındaki Voroshilovgrad makine yapımı enstitüsü öğrencileri tarafından yanlışlıkla keşfedildiği düşünülmektedir. Şimdi plajları, rekreasyon merkezleri ve en temiz çam ve ardıç ormanları olan dağ havası ile pitoresk bir yol. Savaş sırasında, 1943'un yıkılmasına kadar, Naziler bu bölgeyi kontrol etti.
Ancak, ilk indirilen uçağın 1974 yılında bulunduğunu varsaymak biraz yanlış olacaktır. Gerçek şu ki Karadeniz, mayın tarlaları ve deniz avcılarından Messerschmitt'e ve hatta Lend-Lease A-20 Boston'a kadar bu tür bulgular bakımından zengindir. Örneğin, 2006'te, Yak-1B avcı uçağı Broad Beam bölgesinde, görünüşe göre yerel sakinlerin hikayelerinin rehberliğinde bulundu. Ve şimdi, ancak, öncekinden daha az - modern popüler kültür sayesinde, yerel çocuklar ve gençler topluluğunda, herkesin basında veya basında hiçbir mesaj bulunmadığı ya da az bilinenleri hakkında çok sayıda sualtı bulgusu duyulabilir. Neden uzağa gitmek için varlar. Yazar bir sonraki banyodan sonra bir kez daha sevdiği babasını “canlı” bir şaftla derinden bir harç madenini çekerek neredeyse griye dönmeye zorladı. Bu, hayatımdaki en parlak ve en kısa güvenlik talimatıydı ve “başka bir keşif tarafından koparılmadığı takdirde şahsen ellerimi koparma” sözünü vermişti.
Bu nedenle, büyük olasılıkla, öğrenciler zaten uçağın yerini biliyordu. Novorossiysk ASPTR (acil kurtarma sualtı teknik işleri) Viktor Semenyakin grubunun üyelerinden birinin anılarına göre, öğrenciler uçağın büyük bir metal gövdesine rastladıklarında, Kuru Boşluk'taki deniz tabanını 1973 kadar erken keşfettiler.
Daha sonra öğrenciler, tibia yüzeyine ulaştıkları kabine, TT tabancasına, bir tablet parçasına vb. Girebildiler. Kısa süre sonra bir filonun ve makinenin ve ekibinin görevlendirildiği alayların kurulması mümkün oldu. IL-2, 2 inci Muhafızlarının 8'inci filosunda, Karadeniz Filosu Hava Kuvvetleri'nin 11'in saldırı havacılık bölümünün saldırı havası alayına hizmet etti. Mürettebat komutanı Gardiyanlar Binbaşı Kuznetsov, Viktor Fyodorovich ve uçak avcısı, kıdemli Deniz Kuvvetleri Reshetinsky, Alexander Vasilyevich idi. Daha sonra onlar hakkında.
Buluntunun üstünde, öğrenciler şamandıra yerleştirdiler. Alandaki Gubin, 17-18 metre idi. Keşif, şehir partisi komitesinde tanındı. Parti yoldaşları uçağı kaldırmaya karar verdiler ve yükseliş başkanı şehir komitesi sekreteri Vladimir Klepikov tarafından yönetildi. Viktor Semenyakin'in bir meslektaşı olan Yevgeny Laukhin, şehir komitesinden nasıl çağrıldığını hatırlattı ve uçağın yükseltilmesini istedi, tüm çalışmaların bir ay içinde tamamlanıp, eylül tatillerinde (Novorossiysk Günü) kahraman şehre bir hediye vermesini istedi. Laukhin, hafifçe koymak için karıştı. Şehir komitesinde durumu kötü hayal ettim. O sırada Eugene uçağın durumunu ya da bulunduğu yerin tam yerini bilmiyordu. Makinenin kaldırma sırasında bile düşmeyeceğini garanti edemedi. Ve genel olarak, uçağın kendisini (mürettebatın kalıntılarını yükseltmek prensipte sorgulanmadı), su kaynaklarının saflığı mücadelesi dışında herhangi bir anlam ifade ediyor mu?
Bu soruları cevaplamak için ASPTR ekibinin bir ayrılışı Sukhoi Slit’e yöneldi. Yer değiştirici yerinde değildi. Öğrencilerle temasa geçerek sonunda uçağın nerede olduğunu öğrendiler. IL-2'in gövdesi derinlemesine dinlenerek hemen yapıldı. Yosun kaplı taş sırtlar arasında kumlu bir tabanda durdu. Ve hemen ilk sorunu buldum. Bomba mühimmatının yarısı tüketilmedi, yani. "Saldırı" yer hedefleri sırasında uçağın doğrudan vurulduğunu varsaymak mantıklıdır. Bu arada, dalış çalışmaları sırasında "bitişiğinde" olan saldırı uçağımızla yaklaşık 40 metre derinlikte Alman "Messerschmitt" i bulduk.
Büyük Vatanseverlik Savaşı hava bombalarının nötralizasyonu konusunda hiçbir tecrübesi olmayan ASPTR ekibi, daha saf bir dalgıç talebinde bulundu. 8 Ağustos 1974, Nakhimovets ve Diver-24 gemileri saldırı alanına ulaştı. Halen yerinde olduğu gibi, kadroya bağlı kaptanların kelimenin tam anlamıyla dalgıç olmadığı ortaya çıktı. yani Bombalar önce güverte teslim edildi. Gönüllüler aldı. Georgy Yanovsky ve Viktor Semenyakin, zaten bizim tarafımızdan biliniyor, tehlikeli yükü kaldırmak için üstlendi. Arazi mühendislerinden gelen kısa bir brifingden sonra, Tanrı'nın pes etmeyeceğine karar verdikten sonra - domuz yemeyecek, dalgıçlar derinliklerine gitti.
Kendi çocukları gibi, gönüllüler de yüzeye bomba attılar. Zaten güvertede bir branda ile kaplı ve sürekli su ile döküldü. Ve bu arada, bahçede, dayanılmaz bir Ağustos sıcağı yaşandı. İşten sonra, askerler uçağın kendisini almaya başladı.
Kalkıştan hemen sonra, saldırı uçağı kuyruğu ayrı olarak depolandı.
Şansın alacağı gibi, saldırı uçağının kanatları suyun altından göründüğünde, aniden kablolar dayanamadı. Yaralanma olmadı. Ancak dalgıçlar bir savaş aracı yeniden monte etmek zorunda kaldı. İkinci zamandan itibaren büyüdü ve anında aynı anda iki problem ortaya çıktı. İlk olarak, arabanın tahta kuyruğunun gövdeden ayrılması gerektiğinden O ağır hasar gördü. Arkasında dalgıçlar ayrı ayrı inmek zorunda kaldılar. İkincisi ve en önemlisi, saldırı uçaklarının ayrıntılı bir incelemesi, bazı bombaların eksik olduğunu ancak hedefe harcanmadığını gösterdi. Bu, dibinde bir yere gizlendiği, araba yere düştüğü zaman uykuya daldığı anlamına gelir.
Durumu izleyen askeri komiser, sonbaharın etrafındaki tüm dibi kontrol etme ve patlayıcı kargoyu kaldırma emrini verdi. Bu ölümcül oyuncaklarla mahallenin tüm "sevincini" anlayacak zaman bulamayan dalgıçlar tekrar tükürdü, bir ağaca çarptı ve suya girdi. İşler sorunsuz geçti ve bu sefer. Sonuç olarak, kıyı şeridi kordon altına alınmış, tüm bombalar gemilerden makul bir mesafede alçaltılmış ve baltalanmıştı.
Uçak gemiye kurulu olan “Nakhimovets” Novorossiysk'e yöneldi. Yevgeny Laukhin, uçağın deniz suyundan çıkarıldığı anda vücudunun, 20'tan birkaç dakika sonra kelimenin tam anlamıyla oksitlendiğini ve orijinal rengini tamamen değiştirdiğini hatırladı. Uçak rıhtımda bir karavana yüklendikten sonra açık hava müzesine alındısilâh ve Büyük Vatanseverlik Savaşı’nın askeri teçhizatı. yani IL-2'e bir anıt hemen değildi.
"İkinci Dünya Savaşı'nın Silahları ve Askeri Donanımı" müzesi daha etkileyici göründüğünde, şimdi Savunma Bakanlığı sonsuza dek kaybedildi
Kısa süre sonra yetkililer uçağın imha edildiğini fark ettiler ve yakında gövdeden geriye hiçbir şey kalmayacaktı. Gemi tamircileri tarafından restorasyon çalışmaları yapmaya karar verildi. Dahası, başlangıçta, iklimin olumsuz etkilerine karşı korumak için uçağın bir pleksiglas başlığı altında depolanacağı varsayıldı. Ancak, Eylül 1978, Novorossiysk'in kurtuluşunun 35 yıldönümü için çalışmaların zamanında tamamlanmasının ardından, yerel makamlar uçağı sergiye iade etmemeye karar verdi, ancak onu Kahramanlar Paraşütçüler caddesi ile Lenin Bulvarı'nın kesişme noktasında bir anıt olarak koydu.
29 Mart Yılın büyük bir kaidesine 1980, IL-2’e restore edildi, ancak bir şekilde koruyucu kapağı unuttu. Kaidenin kendisi ve tüm mimari kompozisyon, kentin baş mimarı Gurgen Najarian'ın çabalarıyla yaratıldı.
IL-2'nin ölü ve yeni hayatının mürettebatına geri dönelim. 1943'te, Nisan ayında, Naziler tüm güçleriyle Malaya Zemlya'ya düştü - Nazi operasyonu "Neptün" tam hızdaydı. Naziler paraşütçüleri denize bırakarak (20 Nisan) doğum gününde Fuhrer'lerine bir hediye vermek için acele ediyorlardı. "Anakaradan" birlikler, köprü kafasına olası tüm desteği sağladı. havacılık.
Il-8'in savaştığı 2 Muhafızları Kara Saldırısı Havacılık Alayı, daha sonra Gelendzhik'teki havaalanına dayandı. “Shturmovki” iniş kuvvetine kritik bir durumda yardım etmek için birbiri ardına geldi. Nisan 19'te, Binbaşı Viktor Kuznetsov'un mürettebatı bir sonraki uçuşu için ayrıldı. Kendisi ve hava topçusu Alexander Reshetinsky, Novorossiysk yakınlarındaki Fedotovka köyünün kuzeyindeki düşman birliklerini fırtınaya alma görevi üstlendi. Saldırının başlamasından sonra Alman savaşçılar IL-2'e saldırdı. Araba üsse dönmedi.
Victor F. Kuznetsov, Saratov bölgesindeki 1912, Pokrovskaya Sloboda'da (1931 ile, Engels şehri) doğdu. Ordu için gönüllü oldum, annem Olga Alexandrovna Kuznetsova, karım Olga Mihailovna ve oğlu Alexander'ı evde bıraktım. Nisan 1943’in korkunç günlerinde Victor, Kızıl Yıldız Nişanı’nın şövalyesiydi ve 2'in saldırı havası alayının 8 AE’nin komutan yardımcısıydı. Novorossiysk savaşlarından önce Victor, Sivastopol ve Kerç üzerindeki göklerde savaştı.
Hava topçusu, Olshevka Reshetinsky Alexander kasabası Olishevsky semtinde, Chernihiv bölgesinin bir yerlisi idi. Alexander yıllarca 20'i zar zor geçti, sadece Daria Nikolayevna onu savaştan bekliyordu.
Karadeniz'in dibinde bulunan IL-2 ekibinin kalıntıları, şimdi Amiral F.F. topraklarında bulunan mevcut toplu mezara gömülmeye karar verdi. Ushakov. Kesin olarak, 1974'e kadar, Kuznetsov-Reshetinsky ekibinin kayıp olduğu düşünüldü, ilk başta geri dönüşü olmayan kayıp raporlarıyla yüzleşmek zorunda kaldım. Daha sonraları, isimleri Kuznetsov ve Reshetinsky olan 1254 askerlerinin askeri cenazesinin Kayıt Kartına rastladım.
1955'teki toplu bir mezarın üzerinde, 2 figürlü bir savaşçı heykeli ve bir buket çiçek bulunan bir kız şeklinde bir anıt dikildi. Mürettebatın yeniden doğuşunun ve toplu mezarın yaratılmasının zaman boşluğu bu anıtı etkiledi. Gömülü savaşçıların listesi ile başlangıç plakalarından farklı olarak mevcut plakalara ekleme yapılması gerekiyordu. Sadece IL-2’un ekibi ile olmadı. Kara ve deniz gönülsüzce bize düşmüşlerin isimlerini ortaya koyuyor.
Ne yazık ki, eğrilik nedeniyle veya vandalizm yüzünden, ancak bir savaşçının heykeli orijinal olarak omuza atılan bir otomatı kaybetti
Bir zamanlar utanç verici bir “kuleye” ulaşan mezarın ve anıtın (Ushakov'un adını taşıyan Üniversite'nin Novorossiysk'te çağrıldığı gibi) şimdi çok iyi göründüğünü belirtmekte fayda var. Ve seçtiğim yer, gördüğüm gibi, doğru olanı - ünlü IL-2 anıtına birkaç yüz metre. Meraklı gözlerden biraz gizlenmiş bir yerde olsa da, küçük bir sokaktaki ağaçların gölgesi altında sessiz ve sakin bir yerde. Sonuçta, savaşçılarımız sadece şöhreti hak etmiyor, huzuru hak ediyorlar.