OPEC
OPEC , dolu Petrol İhraç Eden Ülkelerin Organizasyonu üyelerinin petrol politikalarını koordine etmek ve üye devletlere teknik ve ekonomik yardım sağlamak amacıyla kurulmuş çok uluslu örgüt.
Üyelik ve organizasyon
OPEC, 10-14 Eylül 1960'da Bağdat'ta düzenlenen bir konferansta kuruldu ve resmen kuruldu. oluşturulmuş Ocak 1961'de beş ülke tarafından: Suudi Arabistan, İran , Irak , Kuveyt ve Venezuela. Daha sonra kabul edilen üyeler şunları içerir: Katar (1961), Endonezya (1962), Libya (1962), Abu Dabi (1967), Cezayir (1969), Nijerya (1971), Ekvador (1973), Angola (2007), Ekvator Ginesi (2017) ve Kongo Cumhuriyeti (2018). Birleşik Arap Emirlikleri Abu Dabi (emirliklerin en büyüğü), Dubai, Ajmān, Sharjah, Umm al-Qaywayn, Raʾs al-Khaymah ve Al-Fujayrah'ı içeren - 1970'lerde Abu Dabi'nin üyeliğini üstlendi. 1975'te katılan Gabon, Ocak 1995'te çekildi ancak 2016'da tekrar katıldı. Ekvador OPEC üyeliğini 1992'den 2007'ye kadar askıya alırken, Endonezya 2009'dan itibaren üyeliğini askıya aldı ve 2016'da kısa bir süreliğine yeniden katıldı. Katar, uzun süreli bir abluka sırasında uygulandı Diğer OPEC ülkeleri tarafından doğal gaz üretimine odaklanmak için Ocak 2019'da üyeliğini sonlandırdı.
OPEC'in merkezi, ilk olarak Cenevre , 1965 yılında Viyana'ya taşındı. OPEC üyeleri, OPEC Konferansı'nın altı aylık ve özel toplantılarında petrol fiyatları, üretim ve ilgili konulardaki politikaları koordine ediyor. Teşkilatın yönetiminden sorumlu olan Guvernörler Kurulu, toplanma Konferans ve yıllık bütçenin hazırlanması, her üye ülke tarafından atanan temsilcileri içerir; başkanı Konferans tarafından bir yıllık bir süre için seçilir. OPEC'in ayrıca, Konferans tarafından üç yıllık bir dönem için atanan bir genel sekreter tarafından yönetilen bir Sekreterliği vardır; Sekreterlik, araştırma ve enerji etütleri bölümlerini içerir.
OPEC merkezi, Viyana Petrol İhraç Eden Ülkeler Örgütü'nün (OPEC) Genel Merkezi, Viyana. Priwo
OPEC, üyelerinin dünyanın kanıtlanmış petrol rezervlerinin yaklaşık beşte dördüne topluca sahip olduğunu ve dünya petrol üretiminin beşte ikisini oluşturduklarını iddia ediyor. Üyeler, petrol rezervlerinin büyüklüğü, coğrafya, din ve ekonomik ve politik çıkarlar dahil olmak üzere çeşitli şekillerde farklılık gösterir. Kuveyt, Suudi Arabistan ve Birleşik Arap Emirlikleri gibi bazı üyeler, kişi başına düşen çok büyük petrol rezervlerine sahiptir; ayrıca finansal olarak nispeten güçlüdürler ve bu nedenle üretimlerini ayarlamada önemli bir esnekliğe sahiptirler. İkinci en büyük rezervlere ve nispeten küçük (ama hızlı büyüyen) bir nüfusa sahip olan Suudi Arabistan, genel üretim ve fiyatların belirlenmesinde geleneksel olarak baskın bir rol oynamıştır. Venezuela ise en büyük rezervlere sahip olmasına rağmen Suudi Arabistan'ın ürettiğinin sadece bir kısmını üretiyor.
OPEC, tarihi boyunca sayısız ihtilafla kuşatılmış olduğundan, bazı uzmanlar bunun bir kartel olmadığı veya en azından etkili olmadığı ve üretilen petrol miktarı veya fiyatı üzerinde çok az etkisi olduğu sonucuna varmışlardır. . Diğer uzmanlar, OPEC'in her zaman eşit derecede etkili olmamasına rağmen etkili bir kartel olduğuna inanıyor. Tartışma büyük ölçüde anlambilime ve neyin tanımına odaklanıyor? teşkil bir kartel. OPEC'in kartel olmadığını savunanlar, egemenlik her üye ülkenin, doğuştan fiyat ve üretim politikalarını koordine etme sorunları ve ülkelerin dönek bakanlık toplantılarında önceki anlaşmalar hakkında. OPEC'in bir kartel olduğunu iddia edenler, Basra Körfezi'ndeki üretim maliyetlerinin genellikle uygulanan fiyatın yüzde 10'undan daha az olduğunu ve OPEC'in koordinasyonunun yokluğunda fiyatların bu maliyetlere doğru düşeceğini savunuyorlar.
Bireysel OPEC üyelerinin organizasyon ve petrol piyasası üzerindeki etkisi, genellikle rezerv ve üretim seviyelerine bağlıdır. OPEC'in toplam petrol rezervlerinin yaklaşık üçte birini kontrol eden Suudi Arabistan, organizasyonda lider bir rol oynuyor. Diğer önemli üyeler, birleşik rezervleri Suudi Arabistan'ınkinden önemli ölçüde daha büyük olan İran, Irak, Kuveyt ve Birleşik Arap Emirlikleri'dir. Çok küçük bir nüfusa sahip olan Kuveyt, rezervlerinin büyüklüğüne göre üretimi kısmaya istekliyken, hem büyük hem de artan nüfusa sahip İran ve Irak, rezervlere göre genellikle yüksek seviyelerde üretim yapmışlardır. Devrimler ve savaşlar, bazı OPEC üyelerinin yüksek üretim seviyelerini koruma yeteneklerini bozdu.
Tarih
OPEC 1960 yılında kurulduğunda, ana hedefi, imtiyaz sahiplerinin -dünyanın en büyük petrol üreticileri, rafinerileri ve pazarlamacıları- her zaman belirtmiş oldukları ya da ilan ettikleri petrol fiyatını düşürmelerini engellemekti. OPEC üyeleri, üretim ve ihracat politikalarını koordine ederek petrol fiyatları üzerinde daha fazla kontrol elde etmeye çalıştı, ancak her üye kendi politikası üzerinde nihai kontrolü elinde tuttu. OPEC 1960'larda fiyat düşüşlerini önlemeyi başardı, ancak başarısı üretimdeki artışları teşvik etti ve bu da üretimde kademeli bir düşüşe neden oldu. nominal fiyatlar (enflasyona göre ayarlanmamış) 1955'te varil başına 1,93 dolardan 1970'de varil başına 1,30 dolara çıktı. 1970'lerde OPEC üyelerinin birincil hedefi petrol kaynakları üzerinde tam egemenlik sağlamaktı. Buna göre, birkaç OPEC üyesi petrol rezervlerini kamulaştırdı ve büyük petrol şirketleriyle olan sözleşmelerini değiştirdi.
Ekim 1973'te OPEC petrol fiyatlarını yüzde 70 artırdı. Aralık ayında, Yom Kippur Savaşı'ndan iki ay sonra ( görmek Arap-İsrail savaşları 1968'de OAPEC'i (Arap Petrol İhraç Eden Ülkeler Örgütü) kuran örgütün Arap üyeleri, üretimi kıstı ve ABD ve Hollanda'ya petrol sevkiyatına ambargo koydu. savaş sırasında İsrail'in ana destekçileri. Sonuç, Batı genelinde şiddetli petrol kıtlığı ve artan enflasyon oldu. görmek petrol krizi ). OPEC, on yılın geri kalanında fiyatları artırmaya devam ettikçe (1973'ten 1980'e kadar fiyatlar 10 kat arttı), siyasi ve ekonomik gücü arttı. Petrodolarlarla dolup taşan birçok OPEC üyesi, büyük ölçekli yerel ekonomik ve sosyal kalkınma programlarına başladı ve özellikle Amerika Birleşik Devletleri ve Avrupa'da, denizaşırı ülkelerde büyük yatırımlar yaptı. OPEC ayrıca gelişmekte olan ülkelere yardım etmek için uluslararası bir fon kurdu.
Petrol ithal eden ülkeler fiyat artışlarına yavaş tepki gösterseler de sonunda toplam enerjilerini azalttılar. tüketim , başka petrol kaynakları buldu (örneğin, Norveç, Birleşik Krallık ve Meksika'da) ve gelişmiş alternatif gibi enerji kaynakları kömür , doğal gaz ve nükleer güç . Buna karşılık, OPEC üyeleri - özellikle Suudi Arabistan ve Kuveyt - 1980'lerin başında üretim seviyelerini azalttı. beyhude ilan edilen fiyatları savunma çabası.
Üretim ve fiyatlar 1980'lerde düşmeye devam etti. Üretim kesintilerinin ağırlığını 1986 yılına kadar petrol gelirleri yaklaşık beşte dört oranında küçülen Suudi Arabistan üstlense de, OPEC üyesi olmayan ülkeler de dahil olmak üzere tüm üreticilerin gelirleri, fiyatla aynı dönemde yaklaşık üçte iki oranında düştü. petrol varil başına 10 doların altına düştü. Gelirlerdeki düşüş ve yıkım İran-Irak Savaşı (1980-88), iki OPEC üyesini birbirine düşürerek örgütün birliğini baltaladı ve Suudi Arabistan'ın artık petrol fiyatını savunmak yerine pazar payını savunmaya karar veren büyük bir politika değişikliğini hızlandırdı. . Suudi Arabistan'ın liderliğini takiben, diğer OPEC üyeleri kısa süre sonra üretim kotalarını sürdürmeye karar verdiler. Suudi Arabistan'ın OPEC içindeki etkisi, operasyon sırasında da belirgindi. Basra Körfezi Savaşı (1990–91) -bir OPEC üyesinin (Kuveyt) bir diğerinin (Irak) işgalinden kaynaklandı- krallık fiyatları istikrara kavuşturmak ve uluslararası petrol piyasasındaki herhangi bir aksaklığı en aza indirmek için üretimi artırmayı kabul ettiğinde.
1990'larda OPEC üretim kotalarını vurgulamaya devam etti. On yılın sonunda çöken petrol fiyatları, OPEC üyeleri arasındaki daha fazla birlik ve üye olmayan ülkelerle (Meksika, Norveç, Umman ve Rusya gibi) daha iyi işbirliği sayesinde 21. yüzyılın başlarında yeniden yükselmeye başladı, artan gerilimler Orta Doğu ve Venezuela'da siyasi bir kriz. 2008 yılına kadar rekor seviyelere ulaşan fiyatlar, küresel mali kriz ve Büyük Durgunluk nedeniyle yeniden düştü. Bu arada, (küresel ısınmaya önemli ölçüde katkıda bulunan) fosil yakıtların yakılmasını azaltmaya yönelik uluslararası çabalar; görmek sera etkisi), dünya petrol talebinin kaçınılmaz olarak düşmesini olası kıldı. Buna karşılık, OPEC bir tutarlı Çevre politikası . OPEC'in gücü 1960 yılında kuruluşundan bu yana arttı ve azaldı ve petrol uygulanabilir bir enerji kaynağı olarak kaldığı sürece muhtemelen böyle devam edecek.
Paylaş: