Montreal merkezli Hint-Alman besteci ve orkestra şefi Sandeep Bhagwati'nin Vistar (Elaboration) adlı parçasının ciddiyeti, aynı zamanda hem akılda kalıcı hem de meditatifti. Tellerdeki hassas bir açılış, kişiyi görkemli ve kabaran yüksek notalar, büyüleyici bas desenleri ve rezonans ve iletimde çok netlik ile karmaşık yapılara götürdü. Stuttgart Oda Orkestrası tarafından geçtiğimiz günlerde Delhi'deki Stein Oditoryumu'nda sunulan kasvetli notaların hikayesi, acılı bir geçmişten geliyor. Melodiler ona ilk olarak, kendisini ticari kaynaşmaya toptan boyun eğmeden sömürge sonrası ve gelenekçi zihniyeti sarsabilecek Hint klasik müziğini tanıtan arkadaşı, akıl hocası ve müzikolog Ashok Ranade'yi kaybettiğinde geldi. Bhagwati, Ashok için Alaap parçasını aradı.
65 yaşındaki Bhagwati, Berlin'den gelen bir e-postada, O (Ranade) dünyanın tüm klasik müziğinin hem akıldan hem de maneviyattan doğduğunu her zaman savundu, diyor. Stuttgart Oda Orkestrası Hindistan turnesi için bir parça yazmasını istediğinde, beste için bu melodileri hatırladı. Sık sık 2015 yılında vefat eden babasını düşündü. Besteci olduğumda babamın hayali iki mirasım arasında köprüler kurmaktı. Hint müziği gençliğimden beri hayatımın bir parçası oldu. Vistar, birçok yönden onun için bir anıttır.
Batı ve Hint klasik müziği dünyasından olanlar da dahil olmak üzere Hindistan'da pek kimse Sandeep Bhagwati ismine aşina değil. Ödüllü bir besteci ve orkestra şefi olan Bhagwati, Münih Bienali'nde (1990-92) besteciler atölyesinin sanat yönetmenliğini yaptı. Beş perdelik bir opera olan Ramanujan'ı, Hintli matematikçi Srinivasa Ramanujan'ın hayatı üzerine kendi librettosu ile yarattı. Son sekiz yılda, Montréal'deki laboratuvarında (Concordia Üniversitesi'ndeki matralab) müzik bestelemek ve teslim etmek için başarılı bir şekilde yeni araçlar, yazılımlar ve donanımlar geliştirdi.
Bhagwati, Mumbai'de Gujarati bir baba ve Alman bir annenin çocuğu olarak dünyaya geldi. Ailesi, babası 50'lerin sonlarında Almanya'da kimya okurken tanıştı. Bhagwati beş yaşına kadar Hindistan'da kaldılar ve sonra Almanya'ya döndüler. İki yılda bir Hindistan'da Baş Yargıç PN Bhagwati ve ekonomist Jagdish Bhagwati'nin de aralarında bulunduğu aileyi ziyaret edeceklerdi. Kimya mühendisi babası, endüstrinin Bhopal gibi kazaları proaktif olarak önleme zorunluluğu konusunda tutkuluyken, piyanist annesi Bhagwati'yi müziğe yönlendirdi; her zaman fizikçi olmak istedi. Bhagwati'nin annesi piyanoda Liszt, Schubert ve Beethoven çalardı.
Pop müzik de evde yankılandı. Babam müzisyen değildi, ama harika bir zevki vardı. Bana Queen, Pink Floyd, Emerson, Lake & Palmer gibi grupları ve ayrıca Mukesh ve Raj Kapoor'un Bollywood şarkılarını dinletti. Son zamanlarda Bhagwati, Awara Hoon'un melodisini Haydnesque piyano dokusuyla birleştirdi. Evdeki piyano en sevdiği oyuncağıydı, ancak Salzburg'daki Mozarteum Üniversitesi'ne girmesiyle hayatı değişti. Bhagwati, müzik teorisinin müziğin en matematiksel yanı olduğunu, güvenli bir zeminde olduğunu ve fizikçilikten besteciliğe geçiş yaptığını söylüyor.
Ancak, en sevdiği şehir Bombay'a dönmeye devam etti. Orada kendimi her zaman evimde hissediyorum. Shubha Mudgal, Uday Bhawalkar ve Dhruba Ghosh dahil olmak üzere bazı muhteşem Hintli müzisyenlerle nişanlandım. Onlarla çalışmak özel bir masterclass gibiydi.
Beş yıl önce, Alman Ulusal Radyosu için, 60'lı yıllarda Hindistan'daki (hayali) ilk elektronik besteci olan ve yalnızca takma adı Dhvanivala ile tanınan gizemli bir sanatçı hakkında bir radyo oyunu yaptı. Mart 2011'de, tsunaminin canlı görüntülerine yanıt olarak Miyagi Haikus adlı bir uzlaşma puanı yazdı. Açık bir skor, herhangi bir enstrüman veya toplulukla çalınır. Dünyanın dört bir yanındaki birçok müzisyen bu parçayı kendileri yaptı. Ocak ayında çok çeşitli oda versiyonlarından oluşan bir albüm yayınladım ve ayrıca Berlin'de bir orkestra versiyonunu yönettim. Uluslararası şairleri CD kayıtlarını dinlemeye ve tepkilerini yazmaya davet ettim. Bunlar arasında arkadaşım Ranjit Hoskote harika şiir döngüleri ortaya çıkardı, diyor.
Münih Bienali Çağdaş Müzik Tiyatrosu tarafından sipariş edilen 1998 operası Ramanujam'da, zihnin maceralarıyla karşı karşıya kaldı. Neredeyse aksiyonsuz bir opera ama dramasız da değil. Hint ve Batı fikirleri birlikte örülür. Bir sahnede, üç matematikçi karmaşık bir atonal fügde tartışıyor. Bir diğerinde, Ramanujan, tüm matematiksel buluşlarını dikte ettiğini iddia ettiği tanrıça Namagiri'ye dua ediyor, diyor Namagiri'nin şarkıcısı şarkı söylediğinde orkestranın sesini insan sesine dönüştürmek için canlı bilgisayar işlemeyi kullanan Bhagwati. Elbette bir ara Hindistan'da sahneye koymayı çok isterim. Belki doğum günümde biri bana bir yapım sahneleme hediyesi verir, diyor.
Şu anda, Bhagwati çok sayıda projeyle meşgul. 36 parçalık büyük piyano serisi Music of Crossings, piyanist Moritz Ernst ile Münih'te prömiyer yapacak. Yeni albümü Atish-e-Zaban, Neue Vocalsolisten Stuttgart tarafından Urduca (Faiz Ahmad Faiz'in şiirleri) söylenen a cappella uzlaşması bu yaz çıkacak. Ayrıca Pune'da Sangeet Prayog adlı Hint müziği deneyleri için bir topluluk kurdu ve şimdiden Dhvani Sutras adlı bir albüm üretti. Yeni bir konser ve albüm hazırlıyorlar.
Nihayetinde Bhagwati için tüm sanatlar politiktir. Sanat, nasıl hissettiğinizi ve nasıl hissettiğinizi değiştirebilir ve karşılığında dünyayı nasıl düşündüğünüzü ve algıladığınızı etkiler. Sanatın, bizi umutsuzluğa kapılmamaya, insanlar kadar yaratıcı ve cesur kalmaya ve çeşitliliğin yaratıcı potansiyelini milliyetçi ya da komünalist yöntemlerle ortadan kaldırmaya çalışmak yerine onu kullanmaya hazırlayacak zihinsel, kavramsal ve duygusal araçları yaratmada asli bir rolü vardır. oompah doompah, diyor. Bhagwati, bilgi birikimini ve ruhsal rezonansını terk etmeden, ayak basılmamış zemin ve daha zengin ses manzaraları arayan Hint deneysel müziği ile çalışmak istiyor.