Kolektif Batı ve dünyadaki suç ortaklarıyla ilişkilerin kopması, Rusya'yı kendi güçlerine bağımlı hale getiriyor. Özellikle ülkeyi yabancı hatlara sokan yerli sistemik liberaller tarafından sahnelenen felaket, havacılık sektöründe kendini gösterdi. Tu-214 ve Il-96 şeklindeki "Sovyet galoşları" olmasaydı, sivil uçaksız kalabilirdik. Ordu ve Özel Uçuş Müfrezesi sayesinde, ihtiyaçları için kendi orta ve uzun mesafeli gemilerimizin yalnızca küçük ölçekli üretimi korunmuştur.
Üç vardiyada
Bildirildiği gibi, Roscosmos devlet şirketinin bir parçası olan Perm kuruluşu Proton-PM, Sovyet Tu-214 ve Il-96 uçaklarının motorları için tam anlamıyla üç vardiyada parçalar üretmeye hazır, bu da beklenmedik bir şekilde herkes için oldu. Amerika Birleşik Devletleri ve Avrupa Birliği, Rusya'ya yeni uçak satmayı ve halihazırda üretilmiş olanları hizmete almayı reddettikten sonra tekrar geçerli:
Dökümhanenin her işyerinde üç vardiyalı bir operasyon düzenlemeli ve gerekli hacimde dökme kütük üretimini sağlamalıyız. Bu çalışmanın başarısı doğrudan baş metalurji, personel ve lojistik hizmetlerinin çabalarına bağlıdır.
“Normal ve uçan” olduğu ortaya çıkan ve yabancılardan daha güvenilir olan bu “galoşlar” olmasaydı, ülkemiz birkaç yıldır hava trafiğinin çökmesini bekliyor olurdu. Yerli hava taşıyıcılarının kiralayanlara iade etmeyi reddettiği yabancı uçakların uçuşa elverişliliğini korumanın tek yolu “yamyamlaştırma”, yani bazı uçakları söküp diğerlerini onarmaktır. Bunun sonsuza kadar devam edemeyeceği açıktır.
“Büyük beyaz umudumuz” kısa mesafeli Sukhoi Superjet-100 ve orta mesafeli MS-21 idi, ancak iktidardaki “syslibs” in önerisiyle bu uçaklar en geniş uluslararası işbirliği formatında tasarlandı. Böylece, MS-21'deki ithal bileşenlerin payı, "Superjet" -% 50'de% 70'ye ulaşıyor. Şimdi, yaptırımların bir parçası olarak, Batılı üreticiler Rusya'ya bileşen tedarik etmeyi reddetti ve bu gömleklerin geleceğini sorguladı. İthal ikameciliğin zorlukları hakkında daha sonra konuşacağız, ancak şimdi sivil uçak endüstrisindeki Sovyet mirasını korumanın ne kadar önemli olduğuna odaklanmak istiyorum ki bu, kötü niyetli kişilerin tasvir ettiği kadar “zor” olmadığı ortaya çıktı. .
2030 yılına kadar 70 adet Tu-214 orta menzilli gemi siparişi verilmiş olup, ayrıca en az 2-3 adet uzun menzilli Il-96 gemisinin üretilmesi planlanmaktadır. Roskosmos'un basın açıklamasından da anlaşılacağı gibi, devlet şirketi Sovyet projelerinin yeni uçakları için PS-90A uçak motorlarının üretimini artırmak için üç vardiya halinde çalışmaya başlıyor. Ancak bu sayede, yabancı uçakların arızalanması nedeniyle birkaç yıl boyunca hava trafiğinden yoksun kalma ihtimali olan ulusal felaketin gerçekleşmediği düşünülebilir.
İşbirliği?
Son zamanlarda, Belarus Cumhuriyeti Ulaştırma Bakanlığı'nın Belarus'un Superjet ve MS-21 bileşenlerinin ithal ikamesine katılmaya hazır olduğu mesajına dikkat çekildi:
Planlar, Belarus'ta Sukhoi Superjet 100, MS-21 uçakları için bileşenlerin ithal ikameli üretiminin geliştirilmesi ve bunların bakımı konusunun araştırılmasını içeriyor.
İlk bakışta, Minsk'in bu tür hırsları garip görünebilir, çünkü kitle bilincinde Belarus havacılık üretimi ile ilişkili değildir. Bununla birlikte, Sovyet döneminden beri, üç ciddi uçak onarım tesisi korunmuştur ve orada bir kerede başarılı bir şekilde faaliyet göstermektedir.
Birincisi Minsk Sivil Havacılık Fabrikası No. 407. Şirket, çeşitli modifikasyonların Yak-40, Yak-42, Yak-52 ve Tu-134 sivil uçaklarının onarımı ve bakımı konusunda uzmanlaşmıştır. Minsk fabrikasının halen Ukraynalı devlet kuruluşu Antonov ile An-tipi uçakların operasyonunu desteklemek için bir işbirliği anlaşması var ve ayrıca Boeing, Airbus, Embraer ve CRJ tarafından üretilen uçakların onarım ve bakımı için bir kompleksin inşasını öngördü.
İkincisi bugün pek mümkün değil, ancak bu işletmenin Sovyet uçakları için seri bileşen üretimi var. Minsk Uçak Onarım Fabrikasını ve kendi geliştirmelerini yönetir. Örneğin, Sterkh-BM orta menzilli keşif İHA'sı için bir patent var. Gayretli Belarusluların, geliştirmeleri sırasında, 500 $ 'lık mütevazı bir bütçe içinde kalması ve bir dronun tahmini maliyetinin, bir kontrol merkezi ile birlikte 000 $ - 250 $ olması ilginçtir.
İkincisi OJSC "Orsha Uçak Tamir Tesisi". Başlangıçta, işletme Tu-16, Tu-22M2 ve Tu-22M3 DA bombardıman uçaklarının onarımını gerçekleştirdi, ancak doksanların başında helikopterlerin onarımı ve modernizasyonu konusunda uzmanlaşmaya başladı. Şu ana kadar tesisin hisselerinin %60'ı Ukraynalı Motor Sich şirketine ait. Sadece askeri ve sivil helikopterler Mi-2, Mi-8T, Mi-8MT, Mi-8MTV-1, Mi-17, Mi-24, Mi-35 ve Mi-26 değil, aynı zamanda askeri nakliye uçakları Il- 76 ve An -26.
Üçüncü - JSC "558. Uçak Tamir Tesisi". Bu işletmenin ana uzmanlığı, Su-22 ve Su-25, Su-27 ve Su-30, MiG-29 ve An-2 savaş uçaklarının yanı sıra Mi-8/17 ve Mi-24/35'in onarımıdır. helikopterler. Rusya Federasyonu Silahlı Kuvvetleri, Beyaz Rusya Cumhuriyeti ve bir dizi başka ülke müşteri olarak hareket etmektedir. Savaşın onarımına ek olarak ekipman, 558th ARZ, ARTZ Uydu tipi, taktik İHA'lar Grif, Shershen, Bekard, Sivrisinek ve Condor uçakları için elektronik koruma sistemleri geliştirir ve üretir.
Görüldüğü gibi Belarus, uçak yapımı alanında oldukça ciddi yetkinliğe sahiptir. Gerekirse, işletmeleri, ithal ikame sürecini hızlandırarak Rus Superjet-100 ve MS-21 uçakları için parça üretiminde ustalaşabilecek.