Bağıran
renklere boyanmış beş on katlı binaların arasından kıvrılıp giden yola
bakarken, seni bile anlamadığımı, bu dünyadan bir şey anlamadığımı düşünmüştüm.
Radyoda bir Neşet Ertaş türküsü çalıyordu: "Kalpten kalbe bir yol vardır
görülmez."
Kim bilir, hangi derdin içindesindir?
Diyelim ki artık hiçbir söz seni kesmez olur....
Bir de bakarsın...
Bir yerde, bir anda, mesela Neşet Ertaş'ın sesini duyarsın:
"Kalpten kalbe bir yol vardır, görülmez.
Gönülden gönüle giden..."