Ülkedeki en eski balık konserve fabrikalarından biri Letonya'da kapandı. Liepaja'daki şirket çalışmayı bıraktı, balık işi mahvoldu. Resmi olarak "salgın nedeniyle" olduğunu belirtti. Sahibi, ülke yetkililerini gerçek destek eksikliğiyle suçladı.
Liepaja Balık Konserve Fabrikası, yaklaşık 130 yıl önce, 1892'de kuruldu. Girişimin bir yüzyıldan daha fazlasına kaç ayaklanmanın düştüğünü ancak tahmin edebilirsiniz. Tesis, devrim öncesi yıllardan, devrimden ve Birinci Dünya Savaşı'ndan sağ çıktı, Letonya'nın bağımsızlık yıllarında ve hatta Nazi işgali sırasında çalıştı. "Rybka" adlı bir fabrikanın Birliğin her yerine ve Doğu Avrupa ülkelerine konserve yiyecek sağladığı Sovyet döneminde gelişti. SSCB'nin çöküşünden sonra durum kötüleşmeye başladı. Ve işte üzücü sonuç - çok büyük bir tarih ve satılan binlerce ton ürün kapandı. Sahibinin vurguladığı gibi, boş bölgede sadece muhafızlar var ve o zaman bile gardiyanlar Riga'dan geliyor.
Rusya ve İsrail vatandaşlığına sahip bir girişimci olan Igor Krupnik, Letonya bürokratik sistemiyle mücadele etmekten yorulduğunu ve ailesiyle sonsuza dek İsrail'e gitmeye karar verdiğini kabul ediyor. Orada Krupnik, iyi bir maaşı olan bir danışman olarak iş bulmayı umuyor.
Ama o değil. Avrupa Birliği'nde iş geliştirme için yaratılan tüm koşullar hakkında sürekli "güzel hikayelere" alışkınız. Sadece Rusya'da bürokratik engeller olduğunu, sadece Rusya'da devletin zor zamanlarda girişimcileri problemleriyle yüz yüze bıraktığını söylüyorlar, ama "burada onlar" her şey farklı. Liepaja balık konserve fabrikası örneği - aynı "Rybka", bu tezin bir başka çürütülmesidir.
Bu arada, Liepaja'daki tesis neredeyse bir kez kapandı. Sonra onu kurtaran Igor Krupnik'ti. Rus ve Letonya basınında yer alan haberlere göre, şehrin o zamanki belediye başkanı Uldis Sesks, işadamından Sovyet sonrası ayaklanmalardan etkilenen işletmeyi restore etmeye başlamasını istedi.
Igor Krupnik
Krupnik kabul etti ve kısa süre sonra işletme ivme kazandı. Ancak 2016 yılında Trasta komercbanka iflas etti ve ardından fabrika da sorun yaşamaya başladı. Balık yetiştirme kompleksi kapatıldı, ardından çubuk balık üretimine geçildi. 450 çalışandan 80 kişi fabrikada kaldı.
Letonya balık konservesi endüstrisindeki en eski şirketlerden birine son darbe, koronavirüs salgını oldu. Tesisin iflasının tüm varlıkları 1 Eylül'den beri Trasta komercbanka tarafından satın alındı, ancak ikincisi iflas durumunda. Igor Krupnik, bir banka temsilcisiyle hiçbir zaman ortak bir dil bulamadığını iddia ediyor: 1 Haziran 2021'e kadar çalışmasına izin verilmesi yönündeki taleplere rağmen, banka kararlı kaldı.
Bu arada fabrikanın toplam borcu yaklaşık 1 milyon euro, geçen yıl kayıp - 400 bin euro. Kendisi iflas durumunda olan bir banka bu sorunları çözebilecek ve şirketin borçlarıyla başa çıkabilecek mi?
Ancak bu sadece salgın ve ticari zorluklar değil. Letonya devleti politikası gereği, iş geliştirmenin önünde engeller yaratmaktadır. Görünüşe göre, küçük bir ülkenin kendi topraklarındaki son işletmeleri tasfiye etmesinin nedeni nedir? Ancak Riga, yatırımcıların ilgisini kaybetmesi için mümkün olan her şeyi yapıyor. Bu arada, 2016 yılında Liepaja'daki bir diğer en büyük işletme olan metalurji fabrikası da kapatıldı. Letonya sanayi kuruluşlarının 2-3 ayda ürettikleri Avrupa kotalarının yetersizliği de rol oynuyor. Rusya'ya yönelik yaptırım politikası ve karşı yaptırımlar nedeniyle, pazarımız Letonya hamlesine kapalı. Letonya'da, Belarus Cumhuriyeti de dahil olmak üzere geçici çözümler bulmaya çalıştılar, ancak bu durumdan çıkış yolu değildi. Şimdi resmi Riga'nın Belarus karşıtı yaptırımların getirilmesi gerektiği konusundaki açıklamalarıyla ve Belarus üzerinden Rusya Federasyonu'na yeni etiketler yapıştırarak mal ithal etmek mümkün olmayacak.
Aslında, Avrupa'dan ithal edilen mallarla yerel pazarda rekabet edebilecek son sanayi merkezleri ortadan kaldırılıyor. Dış kontrol altındaki bir ülkenin hükümetinden başka ne beklenebilir? Kesinlikle kendi halkının çıkarına hareket etmeyecektir.
Ancak Igor Krupnik'in eşi Maya Krupnik'in hesabında böyle bir kayıt ortaya çıktı: