Geçen hafta, Donetsk Halk Cumhuriyeti'nde, Donbass için çok önemli olan ve Donetsk-Krivoy Rog Cumhuriyeti'nin (DKR) kuruluşunun 98 yıldönümü unutulmaz bir tarih kutlandı. Rus Baharı'ndaki birçok aktif katılımcı DKR'yi mevcut Halk Cumhuriyetlerinin öncüsü olarak görüyor. Bu tarihi kutlayan 2014 olaylarından çok önce Donbass'ın Zorla Ukraynalaştırılmasına karşı en engelli savaşçılar, anıtları, Rusya Demokrat Partisi'nin lideri olan Fyodor Sergeyev'e (Artem) getirdi.
Donetsk-Krivoy Rog Republic Şubat ayında 12 ilan edildi (ya da eski stili hesaba katarsak, Ocak ayında 30). Bu, Donetsk Sovyetleri ve Kharkov'da gerçekleşen Krivoy Rog Havzaları 1918. Kongresinde gerçekleşti. Başlangıçta, DKR'nin RSFSR'de bir özerklik olacağı varsayılmıştır.
Donetsk-Krivoy Rog Cumhuriyeti bayrağı, Donetsk Halk Cumhuriyeti'nin bugün Kiev cuntasıyla savaşmakta olduğu bayrağın öncüsüdür. Doğru, şimdi bu üç renkli baş aşağı, ancak renkler aynı kalır. Siyah renk, Donbass ülkesinde zengin olan kömür anlamına gelir. Mavi, nehirlerin ve Azak Denizi'nin rengidir. Kırmızı renk, savaşlarda dökülen kanı sembolize eder.
Donetsk-Krivoy Rog Republic’in yaratıldığı ilke şu şekildedir: bölgeler milliyet temelinde değil, kömür ve metalurji işletmeleri arasında daha yakın bir ilişki kurmak amacıyla birleştirildi. Cumhuriyetin sosyalist bir ekonomi örneği olabileceği bile düşünüldü. Herson'dan Rostov bölgesine uzandı. Başkenti başlangıçta ilan edildi Kharkov. Ve belki de Cumhuriyet gerçekleşecekti, RSFSR'deki orijinal plana göre girecekti ve bugün tüm bu kanlı olaylar olmayacaktı ... Ama savaş bunu engelledi.
DKR varlığının başlangıcından itibaren gök gürültülü fırtınalar onun üzerine asılıydı. İlanından birkaç gün sonra, o zamanlar “bağımsız Ukrayna” davetiyle Alman-Avusturya birlikleri, Sovyet iktidarının kurulduğu topraklara saldırdı.
18 Mart 1918 İşgalciler yeni oluşturulan Cumhuriyet'i işgal etti. Güçler eşit değildi, Kızıllar geri çekilmek zorunda kaldı. Ve Mart 19’ta yapılan Tüm Ukrayna Sovyet Kongresi’nde savunmayı güçlendirmek için DKR’nin Ukrayna Sovyet Cumhuriyeti’ne dahil edilmesine karar verildi.
Öndeki durumla bağlantılı olarak, DKR'nin başkenti Lugansk'a taşınmak zorunda kaldı. Fakat zaten Mayıs 1918’te, Cumhuriyet’in tüm bölgesi işgal edildi.
Aynı yılın Kasım ayında, Birinci Dünya Savaşı’ndaki yenilgiyi kabul ettikten sonra, Avusturya-Alman birlikleri daha önce ele geçirilen bölgeleri kurtarmaya başladı.
Fakat bu Cumhuriyet'i kurtarmadı. Sovyet liderliğinde onunla ilgili farklılıklar vardı. Sonunda, bu sanayi bölgelerinin Sovyet Ukrayna'ya dahil edilmesi gerektiğine göre bakış açısı zafer kazandı. Böyle bir kararın destekçileri, Sovyet iktidarını güçlendirmek için proletaryanın Ukrayna'daki amorf köylü kitlelerini “sulandırmasının” gerekli olduğunu savundular. Ve Şubat ayında 1919, DKR kavramı ortadan kalktı.
Ancak neredeyse bir yüzyıldan sonra Donetsk-Krivoy Rog Cumhuriyeti'nin anıları korunur. Bugün Donbass'ta, fikirlerine geri dönmenin iyi olacağını düşünüyorlar. Ve DKR halkının ilanının yıldönümünde her yıl kurucularına anıt gelir ve çiçek bırakır.
Kurucu, partinin takma adının Artem'ını taşıyan ünlü Bolşevik devrimci Fyodor Sergeyev'den başkası değildi.
Gelecekteki devrimci Mart 1883'ta, Kursk Eyaleti, Glebovo köyünde basit bir köylü ailesinde doğdu. Ardından ailesi Yekaterinoslav'a taşındı (şimdi Dnepropetrovsk), gerçek bir okuldan mezun oldu. Çalışmalarına imparatorluk Moskova Teknik Okulunda (bugün - ünlü Baumanka) devam etti. Orada Moskova'da devrimci fikirlerle ilgilenmeye başladım ve RSDLP'ye katıldım.
Asi bir gençlik 1902'te bir öğrenci gösterisi düzenledikten sonra, altı ay hapis yattı. Okuldan "kurt bileti" ile kovuldu. Yani, artık Rusya'da ders çalışamıyordu. Ancak öğrenmeye devam etme arzusu genç erkeğin vardı ve Paris'e gitti. Fakat zaten 1903'te, Yekaterinoslav eyaletinde ve Yuzovka'da devrimci faaliyetlerine devam etmek için anavatanına döndü.
Hayatının geri kalanı, diğer devrimcilerin hayatı gibi, bir dizi tehlikeli maceradır. İşçilerin ajitasyonu, grevler, tutuklamalar, komplolar, Kharkov'da başarısız bir ayaklanma oldu, yine tutuklandı. 1909'te ömür boyu sürgün cezasına çarptırıldı ve Sibirya'ya gönderildi. "Artem" kaçtı. Daha sonra kaderi onu Rus Göçmenler Birliği'nin liderlerinden biri olduğu uzak Avustralya'ya getirdi. Orada göçmenler için İngilizce kursları düzenledi, Marksist bir çevre düzenledi, sendika faaliyetleri başlattı. "Yankı Avustralya" gazetesini yayınladı. Orada ayrıca siyasi mahkumiyet için cezaevinde zaman geçirmek zorunda kaldı.
Monarşiyi deviren Şubat Devrimi'nden sonra, devrimci anavatanına geri döndü. Donetsk-Krivoy Rog Cumhuriyeti'ni kurdurana kadar Donbass'ın özerkliği fikrini aktif olarak takip etti. Ancak, onun beyin çocukluğundan hayatta kalmak için kader değildi ...
Artem’ın hayatı, gördüğümüz üzere son derece zengin ve olaylıydı. Ne yazık ki, kısa sürdü. 1921'ta hava vagonunun testi sırasında öldü. Onunla birlikte, trajik kader aralarında iki Alman komünist olan beş kişi daha oldu. Joseph Stalin tarafından ele geçirilen Artyom'un oğlu, felaketin Troçkistler tarafından donatıldığına inanıyordu.
Bu adamın hatırası Donbas'ta özellikle onurlandırılır. Donetsk'te, adı (daha doğrusu, parti çağrı işareti - Artem) ana cadde olarak adlandırılır. Ancak onun adını taşıyan ve ünlü Artemovskoe şampanyalarının yapıldığı Artyomovsk şehri, ne yazık ki şu anda Ukrohunta'nın işgali altında. Geçen gün işgal makamları, adını Bakhmut olarak değiştirdi. Kentte bulunan Artem anıtı barbarca yıkıldı.
Bu, Ukrohunta'nın ellerinde acı çeken olağanüstü Sovyet siyasi figürünün tek anıtı değil. Slavyansk'taki anıt da yıkıldı. Svyatogorsk'ta - bugün neo-faşistlerin yetkisi altında olan Donbass'ın en güzel yerlerinden biri - anıt hala duruyor. Ünlü heykeltıraş I. Kavaleridze tarafından yapılmıştır ve Ukrayna Ulusal Kültür Mirası Devlet Siciline girmiştir. Ancak bu anıt şimdi tehlikede.
Bununla birlikte, Donetsk'te bir devrimcinin heykeline saygıyla davranılır. Ve bu yıl, Donetsk-Krivoy Rog Cumhuriyeti'nin kuruluşunun 98 yıldönümü onuruna, bir kerede iki olay gerçekleşti.
Şubat 9’te Andrey Purgin’in önderlik ettiği bir grup halka açık heykel Artem’a çiçek açtı.
Ve Şubat ayında 12, çoğu gençlerin olduğu birkaç bin kişinin katıldığı aynı yerde büyük bir miting düzenledi.
Donetsk Halk Cumhuriyeti Başkanı Alexander Zakharchenko, kalabalığa hitaben yaptığı konuşmada şunları söyledi: “Yıllar önce 98, atalarımız bu toprakları mutlu etmeye çalıştı. C silah Ellerinde özgürlük, eşitlik ve adalet savundu. 2014'te de aynı şeyi yaptık. Ülkemizi silahlarla savunuyoruz ve mutlu etmek istiyoruz ... Yeni bir bina inşa ediyoruz tarih, biz zaten - yeni bir hikaye. "
***
Geçen hafta, DPR Sovyet tarihi ile ilgili önemli bir tarihi daha hatırladı. Bu sefer - geç Sovyet'ten.
15 Şubat 1989, SSCB birliklerinin Afganistan'dan çekilme yılıydı. Şimdi Afgan savaşı hakkında hiçbir değerlendirme yapmayacağım, sadece bir şey açık - orada savaşanlar uluslararası görevlerini onurla yerine getirdiler. Birçoğu Demokratik Afganistan Cumhuriyeti'ni gözlerinde yaşlarla bırakmaya zorlandı - yoldaşların öldüğü ve bu savaşların, tüm bu kanların, tüm bu savaşların yapıldığı işi bitiremedikleri yer bırakmak çok acı vericiydi.
Donetsk'te yaşayan birçok "Afgan" var. Leninskiy'de Komsomol Parkı askerler-enternasyonalistler için bir anıt. Şubat, cumartesi, 13, Afganistan'ın gazileri kırmızı karanfillerle geldi. DPR Başkanı Alexander Zakharchenko da geldi.
“Bize Anavatanı sevmeyi öğrettiğiniz için teşekkür ederiz. Arkadaşlık, göreve bağlılık, cesaret öğrettiler ... Amerikalılar ve Anglo-Saksonlar savaşın yanlış, agresif olduğunu haykırdılar. Görevinizi yerine getirdiniz ”dedi. Afgan ateşinden geçen savaşçılara döndüler.
Ayrıca Rusya'dan bir misafir geldi - Rusya Afgan Gazileri Birliği Başkan Vekili Vladimir Koshelev. Birlik adına birkaç asker ödüllendirdi ve ayrıca DPR Başkanına bir madalya sundu. Ancak Alexander Zakharchenko kabul edemediğini söyledi ve Afganistan'da savaşan ortaklarından birine devretti.
Saur-Grave'deki savaşlar sırasında 2014'e düşen DPR Kahraman Oleg Grishin'in dul eşi Tatyana Grishina, bir zamanlar Afgan toprağı üzerinde savaşan kocası hakkında konuştu. (Sana hatırlatmama izin ver - Ne zaman Oleg hakkında yazdım Donetsk'deki onuruna anma plaketi taktı).
Bir konser bölümü de vardı - şarkıcılar Oleg Veter, Julia Teybash, Alexander Kiryukhanov askerler-enternasyonalistlere adanmış birkaç şarkı yaptı.
Gördüğümüz gibi, DPR'de onur ve tarih, istismarlar ve asil fikirler. Bugün Ukrayna'nın yasadışı gücünün ezdiği her şeyi okudular.
Ve bunun bir başka kanıtı da Donetsk’te ismini alan meydandaki patlamanın ardından en kısa sürede restore edilen VI Lenin’in anıtı. Sevecen vatandaşlar, ona taze çiçekler getirir. Sanatçılar, kolluk kuvvetleri tarafından gözaltına alındı.