Bulutsuz bir gökyüzünde sorunlar
21 yüzyılda birleşik bir Almanya'nın yararına olması gerekiyordu. Avrupa’nın başı tam güçle açılmış, şiddet içermeyen yollarla, tüm dünyaya ekonomik ve teknolojik bir lider konumuna ulaşmış olan bir ülke ... Ve bu durum başlangıçta durumdaydı, ancak bugün FRG acil bir durumda sorunları çözemediğini gösterdi.
Alman baharcılarının kışkırttığı Arap baharının sonuçları, gördüğümüz gibi, ancak şu anda Avrupa'yı etkiledi, ancak yine de, onu çok etkiledi. Yüz binlerce göçmen (çoğunlukla yetişkin erkekler) iyi beslenmiş ve mutlu bir yaşam için kıtaya koştu. Ancak şimdiye kadar, küçük kısımları bile bunu başaramadı - ana sübvansiyon yerleri çoktan alındı. Ama mesele bu değil.
Almanya en iyi durumda korkunç bir şey. Alman toplumu, pekiştiriyor, bir ya da başka bir lider ya da ideolojinin etrafında toplanıyor ve ardından küresel ölçekte savaşlar düzenleyerek tüm enerjiyi salıyor. İkinci Dünya Savaşı’nın “Deutsches” e iyi bir ders verdiği ve başarısız Morgenthau planının Anglo-Saxons’un savaş sonrası politikasının temelini oluşturduğu görülüyor: Güçlü bir Alman devleti, olması gereken bir şey değil - böyle düşünceler bile ortaya çıkmamalı. Fakat FRG, GDR ile birleşti ve işler o kadar hızlı geçti ki, pek kimse bunu beklemiyordu.
Ülkedeki mevcut politik durum olgusu, yüksek yaşam standartlarına ve yüksek politik ve ekonomik kalkınma seviyesine rağmen, Almanların ana meselelere bölünmesi - nasıl daha fazla yaşayacağı ve hangi devletin inşa edileceğidir. Tabii ki, 20 yüzyılda yeterince acı çeken orta sınıf şimdi sesi belirliyor: Bavyera ve Stuttgart burjörleri en az 100 yılını toplumsal kargaşasız ve küresel çatışmalar olmadan yaşamak istiyor. Evet, ancak ülke Amerika Birleşik Devletleri'nin bir kuklasıysa bu işe yaramaz.
Doğru eğilim
Avrupa Birliği’nin Orta Doğu’daki tamamen mantıksız ve intihar politikası, en önemlisi Amerika’yı başka bir jeopolitik rakipten mahrum bırakmak olan birçok sorunu çözüyor. Pan-Avrupa birliğinin gebe kaldığı ülkenin çoğunu kaybettiği belirtilmelidir.
Aynı zamanda, Almanlar hâlâ ülkemizi tüm kötülüklerin suçlusu olarak tasvir eden Rus karşıtı yanılsamalar altında.
Tabii ki, Rusya Bugün gibi bağımsız medya çalışmaları, sıradan insanların spekülasyonları üzerinde olumlu bir etkiye sahip, orada, ünlüsü Sarah Wagenknecht gibi insanlar var, ancak ideal hala çok uzak. Sıradan Almanlar bizden almaya ve almaya hazırlar, ancak uzun vadeli siyasi ve ekonomik işbirliği bağlamında oldukça korkuyorlar. Aynı zamanda, Rus karşıtı yaptırımların yürürlüğe girmesinden sonra, pragmatik Almanlar Rusya ile bir dizi önemli pozisyon üzerinde çalışmaya devam ediyor, mallarını ihraç ediyor ve ABD baskısı altında bile reddetme niyetinde değiller - bu kullanılabilir ve kullanılmalı.
Almanya halkının hala bir miktar akıl sağlığına sahip olduğunu ve NATO’nun dış politika doktrinine bağlılığının belirli şüpheleri doğurduğunu söylemeliyim. Söylenebilecek her ne olursa olsun, Avrupa, Amerika ve Avrupa’nın milyonlarca ve mülteci alan Arap devrimlerinin sonuçlarının ardından. Dahası, bunların sayısı Amerikan kuruluşu için uygun olmayan kaç rejimin devrileceği ile doğru orantılı olarak artacaktır.
Prensip olarak, ülke artık politik yelpazenin kademeli "yönetimi" için oldukça olası koşullara sahip. Federal Almanya Cumhuriyeti’nin ekonomik büyümesi artık aklı sarsmıyor, kıtanın yarısını euro-rotasyonlarla beslemek Alman bütçesini olumsuz etkiliyor. Ve daha önce çok keskin bir şekilde durmuş olan göçmenlik sorunu şimdi herkesin kafasına takıldı ve
mevcut önlemler ondan kurtulmuyor.
Almanya’da sağcı partilerin yükselişi, izolasyonculuğu değil, Orta Doğu’daki siyasi oyunlardan en azından 5-10 yıl boyunca çıkarılması anlamına geliyor. Almanya, büyük olasılıkla ve böylece akışı katlanarak artan mülteci alma önlemlerini sertleştirecek. Dahası, bu partiler büyük olasılıkla jeopolitik durum ışığında her zamankinden daha belirgin olan Amerikan egemenliğine karşı çıkabilecekler.
Rusya ve güncellenmiş Almanya
Almanya Federal Cumhuriyeti'nin dış politikasında bir değişikliğin er ya da geç olacağı gerçeği zaten açıktır. Ve bence ciddiye bunun için hazırlanmalıyız. Tabii ki, Lizbon'dan Vladivostok'a ve Berlin-Moskova-Pekin eksenine kadar bir Avrasya Birliği oluşturulması için yapılan tüm planlar cazip değil. Ancak bir kişinin yanılsamalar tarafından esir tutulması gerekmez - Alman hükümeti ne olursa olsun, her zaman ana temsilcisi olarak Slavlar ve Rusya ile düşmanlık duyacaktır.
Son yıllarda "Drang nach Osten" sloganı olan 20, daha ekonomik bir sermaye elde etti: Doğu Avrupa'da yerel rakipleri başarıyla sıkıştıran birçok Alman şirketi var. Ancak, yetenekli siyasi danışmanların ellerinde, ülkemize karşı bir toplum oluşturmak için yeni bir biçimde doğabilir. Hoşgörü ve Avrupa demokrasisinin diğer özelliklerinden bıkmış güçlü ve milliyetçi bir Almanya, belirleyici bir adım atmaya hazır olacak. Ve her şeyden önce bize ebedi bir uyaran olarak yönlendirilecektir. Böyle bir ülkede, barışsever ve Bayan Wagenknecht gibi Rus yanlısı siyasetçilere yer kalmayacak: İkinci ve Üçüncü Reich'in sloganları altındaki saldırgan milliyetçiler kendilerinin düşündükleri bölgelere koşacaklar. Ve bunun için hazır olmalıyız.