Çocuklarda Horlama: Nedenleri ve Çözümü
Horlama, çocuğunuzun hasta olduğu anlamına gelmez. Tam tersine her yaştan çocukta yaygın olarak görülen bir durumdur.
Çocuklarda horlama çoğu zaman endişe kaynağı olabilir. Bu durumlarda ebeveynler sıklıkla bir çocuk doktoruna başvururlar.
Doktorunuz çocuğunuzun horlamasının kesinlikle normal olduğunu belirleyebilir. Her halükarda, ebeveynler normal horlama ve anormal horlama arasındaki farkın, sağlık sorunlarının bir belirtisi olabileceğinin farkında olmalıdır.
Horlama, genellikle obstrüktif uyku apnesi veya obezite gibi rahatsızlıklardan veya sigara, alkol tüketimi ve diğer durumlardan kaynaklanabileceğinden yetişkinler ile ilişkilendirilir.
Bu nedenle, birçok ebeveynin çocuklarının horladığını gördüğünde korkuya kapılır.
Çocuklarda anormal horlama
Çocuklarda horlama nedenleri çeşitlidir. Çoğu durumda, horlama tamamen zararsız ve geçicidir.
Bununla birlikte, horlamanın yoğunluğuna veya özelliklerine bağlı olarak, bunlar ciddi ya da ciddi olma potansiyeline sahip olan bir problemin belirtisi olabilir. Çocuklarda horlamanın en yaygın biyolojik nedenleri şunlardır:
Hastalık
- Soğuk algınlığı. Soğuk algınlığı mukus üretiminde artışa yol açar. Bu, solunum yollarını tıkayabilir ve çocuğun uykusunda horlamasına neden olabilir. Tabii ki, soğuk algınlığı olan tüm çocuklar horlayacak demek değildir bu. Ya da horlayan bütün çocuklar soğuk algınlığından muzdarip değildir. Anormal horlama ve soğuk algınlığı arasındaki bağlantıyı yapmak zor olabilir. Bu horlama tipi genellikle her birkaç dakikada bir horlama ile karakterize edilir.
- Astım. Fiziksel efor veya yoğun stres anlarında nefes darlığı gibi belirtileri içeren kronik bir durumdur. Astım ayrıca solunum yollarını çevresel koşullara daha hiperaktif ve duyarlı hale getirir. Dolayısıyla çocuğun uyuduğu odanın soğuk olması gibi durumlar solunum yollarında tıkanıklığa neden olabilir. Bu horlamaya yol açar.
- Alerjiler. Akarlar, evcil hayvanların tüyü, toz veya diğer döküntüler, çocuğun boğaz ve solunum yolları kaslarını uyararak gece boyunca tıkanıklıklara neden olabilir. Bu, çocuklarda horlamanın başka bir yaygın nedenidir.
- Obezite. Aşırı kilo boyun ve boğazı etkiler. Bazı çocuklar, boynunun etrafındaki yağ birikintileri nedeniyle horlarlar, bu da vücudun bu kısmını daha fazla strese maruz bırakır ve bu nedenle horlamaya neden olabilir.
- Uyku apnesi. Bu durum boğazın üst kısmındaki kasların gevşemesine, havanın geçişini engellemesine ve çocuklarda ve yetişkinlerde horlamaya neden olur. Eğer durumun nedeni uyku apnesi ise, çocuğunuzun aniden horlamaya başladığını fark edebilirsiniz. Bu durum, etkilenen kaslar hava yolunu kapattığında gerçekleşir.
Çocuklarda horlamanın diğer nedenleri
- Soğuğa duyarlılık. Çocuğun astımı yoksa ve soğuk algınlığı olmasa bile, bademcikleri soğuğa karşı hassas olabilir. Bu olduğunda, bademcikler şişer ve havanın geçişi engellenir. Bu, birçok çocuğun kışın uykusunda horladığı anlamına gelir.
- Tütün dumanı. Bir veya daha fazla ebeveynin evin içinde sigara içmesi, çocukların akciğerlerinin gelişimini etkileyebilir. Bu, çocuklarda horlamanın çoğu zaman hafife alınan bir nedenidir. Horlama, ikinci el dumanının sebep olduğu belirtilerden yalnızca en hafifi. Çocuğunuzun horladığını fark ederseniz, bu alışkanlığı bırakmak için adımlar atın. Bu ayrıca astım gibi daha ciddi durumların önlenmesine yardımcı olacaktır.
Çocuklarda horlama için çözümler
Çocuklarda horlama için ev ilaçları arasında çok çeşitli çaylar ve infüzyonlar, masajlar ve uyku pozisyonları bulunmaktadır. Tabii ki, bunlar horlamanın nedeni patolojik olmadığında ya da horlamanın patolojik olup olmadığını belirlemek için kullanabileceğiniz yöntemlerdir.
- Çocuğu farklı bir yatak odasına taşımak
- Odayı orta sıcaklıkta tutmak, yazın klimayı fazla açmamak
- Hipoalerjenik tabaka ve yastıklar kullanmak.
- Horladığı zaman çocuğun pozisyonunu değiştirmek.
- Çocuğunuz sürekli horluyorsa ama belirli bir neden yoksa doktorunuzu görmek her zaman iyi bir fikirdir.
Çocuğumun horlaması hakkında ne zaman endişelenmeliyim
Endişe edilecek zaman, horlamanın çocuğun günlük hayatını etkilediği zamandır. Çocuğunuz kötü ruh hali veya kas ağrısı, baş ağrısı ve benzeri rahatsızlıklarla karşılaşırsa, hemen doktorunuza danışın.
Çocuğunuzun doktoruyla konuştuğunuzda bu belirtilere dikkat edin.
Tüm alıntı yapılan kaynaklar, kalitelerini, güvenilirliklerini, güncelliklerini ve geçerliliklerini sağlamak için ekibimiz tarafından derinlemesine incelendi. Bu makalenin bibliyografisi güvenilir ve akademik veya bilimsel doğruluğa sahip olarak kabul edildi.
- Beebe DW, Rausch J, Byars KC, Lanphear B, Yolton K. Persistent snoring in preschool children: predictors and behavioral and developmental correlates. Pediatrics. 2012 Sep;130(3):382-9.
- Davis CL, Tkacz J, Gregoski M, Boyle CA, Lovrekovic G. Aerobic exercise and snoring in overweight children: a randomized controlled trial. Obesity (Silver Spring). 2006 Nov;14(11):1985-91. Hakim F, Kheirandish-Gozal L, Gozal D. Obesity and Altered Sleep: A Pathway to Metabolic Derangements in Children? Semin Pediatr Neurol. 2015 Jun;22(2):77-85.
- Karakas HB, Mazlumoglu MR, Simsek E. The role of upper airway obstruction and snoring in the etiology of monosymptomatic nocturnal enuresis in children. Eur Arch Otorhinolaryngol. 2017 Jul;274(7):2959-2963.
- Kaditis AG, Alonso Alvarez ML, Boudewyns A, Alexopoulos EI, Ersu R, Joosten K, Larramona H, Miano S, Narang I, Trang H, Tsaoussoglou M, Vandenbussche N, Villa MP, Van Waardenburg D, Weber S, Verhulst S. Obstructive sleep disordered breathing in 2- to 18-year-old children: diagnosis and management. Eur Respir J. 2016 Jan;47(1):69-94.
- Li S, Jin X, Yan C, Wu S, Jiang F, Shen X. Habitual snoring in school-aged children: environmental and biological predictors. Respir Res. 2010 Oct 19;11(1):144.
- Narang I, Mathew JL. Childhood obesity and obstructive sleep apnea. J Nutr Metab. 2012;2012:134202.
- Sun K, Guo Y, Zhang Y, Jiang X. Breastfeeding and risk of habitual snoring in children: A meta-analysis. Matern Child Nutr. 2019 Jul;15(3):e12799.
- Tan YH, How CH, Chan YH, Teoh OH. Approach to the snoring child. Singapore Med J. 2020 Apr;61(4):170-175.