Floksa: açık alanda dikim ve bakım
İçerik:
- Bitkinin tanımı
- Floksa yetiştiriciliği hakkında bilmeniz gerekenler
- Doğru iniş yeri nasıl seçilir
- Nasıl ekilir
- Floksa nasıl bakılır
- Floksa ne zaman nakledilir
- Haşere ve hastalık kontrolü
Floksa hakkında birçok efsane var. İçlerindeki çiçekler tutkuları uyandırır, sizi sevdirir ve nefret ettirir, keskin ve yoğun hissetmenizi sağlar. Kendi ellerinizle büyütürseniz kesinlikle mutluluk getireceklerini söylüyorlar. Ve geleneksel şifacılar, her zaman toplanıp sakinleşmek için beyaz floksa yaprakları bir kaynatma içmeyi tavsiye eder.
Bitkinin tanımı
Kültürde, yıllık veya çok yıllık güzel çiçek açan otlar ve çalılar olarak yaklaşık 40 tür phlox yetiştirilir. Polemoniaceae ailesine aittirler. 18. yüzyılda nişanlanan İsveçli botanikçi K. Linnaeus. kır çiçeklerini tanımlayarak onlara Yunanca φλόξ adını verdi ve onu parlak bir alevle karşılaştırdı.
Çiçek salkımları çeşitli konfigürasyonlarda toplanır - salkımlar, piramitler, koniler. Bitkiler, 30 cm ila 1.8 m yüksekliğinde, dik, yaslanmış veya yükselen güçlü gövdelere sahiptir.Güçlü dallanan kökler toprağın derinliklerine nüfuz eder. Bu nedenle, çok yıllık floksalar açık alanda kışı iyi tolere eder. Bazı phlox türleri, ilkbaharın başından itibaren çiçek açar, orta çiçekli bitkilere ait yaz ortası phlox çiçek açar, Ağustos ayında geç türlerin dönüşü gelir.
Floksa yetiştiriciliği hakkında bilmeniz gerekenler
Çoğu yetiştirici, phlox'u üremede bazı zorlukların olabileceği bitkiler olarak sınıflandırmaz. Sonuçta, konuya özenli bir tavırla bu çiçekler birkaç şekilde yetiştirilebilir ve hepsi olumlu sonuçlar verir.
Tohum yayılımı
Bu yöntem, çiçek salkımının rengi ve şekli değiştikçe, yetiştiriciler tarafından yeni özelliklere sahip bitkiler yetiştirmek için kullanılır. Tohumlar olgunlaşmış meyve kabuklarından hasat edilir ve aynı yıl Eylül-Kasım aylarında kışlık bahçeye bırakılan kaplara ekilir. Kış aylarında tohumlar tabakalaşmaya uğrar (soğukta uyur), ilkbaharda filizlenir. Bitkiler 8-10 cm yüksekliğe ulaştığında fideler toprağa ekilir.
Çalıyı bölmek
Çalı bölme yöntemi, çalı gelişiminin başlangıcında ilkbaharda veya sonbaharın başında kullanılır. Böylece bitkiler 5-6 yaşlarında iyi dallanmış büyük köklere sahip olarak çoğaltılır. Floksa rizomları, bitkileri ciddi hasarlardan koruyacak bir toprak parçasıyla birlikte kazılır. Daha sonra toprak sallanmalı ve birbirinden farklı gövdelere giden kök boğazları dikkatlice ayrılmalıdır.
Her yeni parçanın gözleri, çekim ilkeleri ve birkaç kök işlemi olmalıdır. Ayrılmış çalılar en iyi şekilde hemen toprağa ekilir. Bu mümkün değilse, kilden bir sohbet kutusu hazırlayın. Şeritler içinde 3-5 dakika tutulur. plastik bir torbaya konur veya nemli toprağa serpilir, bu köklerin kurumamasına izin verecektir.
Kesimlerle çoğaltma
Kesimlerin oluşumu için hastalık belirtisi olmayan sürgünler, zararlı böcek izleri veya sadece phlox yaprakları kullanılır.Sürgünler ve yapraklar iyi gelişmeli ve sağlıklı bitkilerden kesilmelidir. İlkbaharda, tomurcuklanma başlamadan önce, kök kesimler yöntemi kullanılır; yaz aylarında, küçük bir gövde parçası üzerinde aksiller tomurcukla birlikte kesilen yapraklar yardımı ile çoğaltma yapılır. Yaprakları kum ve vermikülit ile karıştırılmış nemli toprağa 1.5-2 cm derinliğe kadar ekilir, koltuk altı tomurcuğu ve gövdesi alt tabakada olmalıdır. Kesilmiş kutular her gün kaldırılan ve nemlendirilen camla kapatılır.
Kök kesimler için yeşil, güçlü sürgünler seçilir ve sadece sağlıklı bitkilerden seçilir. Sürgünler birkaç parçaya bölünür, böylece her biri birbirinin karşısına yerleştirilmiş dört yaprak, yani iki düğüm içerir. Üst yaprakların üstünde 2 cm sap bırakılır, alt kesim direk düğümün altından yapılır. Üst yapraklar tamamen çıkarılır, alt düğümün yaprakları ikiye bölünür. Çelikler verimli toprağa köklenir. Tohum kutuları veya açık tarla siperleri kullanın. Bitkiler sera koşullarını yaratır.
Katmanlama ile üreme
Bu yöntem çok basit. Çoğunlukla yeni çok yıllık phlox yetiştirmek için kullanılır. Bitkinin alt kısımları çalı yüksekliğinin 1 / 3'ü kadar nemli toprakla kaplıdır. Dünya sürekli nemlenir. Saplarda kökler göründüğünde, tabakalar topraktan kurtarılır, çalıdan kesilir ve kalıcı bir büyüme yerine ekilir.
Doğru iniş yeri nasıl seçilir
Çeşitli floksalar arasında hala birçok vahşi tür var. Bunlardan biri Sibirya'da yetişir, bu dağ çiçeği menşe yerinin adını alır - Phlox Sibirica. Bu gerçek, phlox'ların ne kadar iddiasız olduğunu, açık alanda dikim ve bakımının çok fazla çaba, malzeme maliyeti ve bazı imkansız koşullar gerektirmediğini bir kez daha vurgulamaktadır.
Böbrek gereksinimleri
Çiçek bahçesindeki toprak, nötr bir asitlik seviyesinde verimli ve hafif olmalıdır. Dikim çukurlarına gerekirse deoksidasyon için kireç ve kum ilave edilir. Doğurganlığı artırmak için turba, mineral gübreler, yüksek oranda seyreltilmiş bulamaç, kompost kullanılır.
Güneş ışığının etkisi
Floksa gerçekten yeterli aydınlatmaya ihtiyaç duyar. Sadece yeryüzünün iyi ısıtılmış bölgelerinde floksa güçlü köklere sahip olacak ve parlak güneş ışığı fotosentez sürecini hızlandıracak, gövdelerin ince ve uzamasını önleyecek ve bitkilerin parlak renklerin yoğun, büyük çiçek salkımlarını bağlamasına izin verecektir.
Sıcaklık
Her tür phlox (hem yıllık hem de uzun ömürlü) gölgeyi sevmez, içinde küçük gevşek çiçek salkımları oluştururlar, ancak ısıyı iyi tolere ederler. Floksa sonbaharın sonlarına kadar çiçek açar - dondan önce. Hafif donma sıcaklıkları bitkilerin çiçek yapraklarını dökmelerine neden olur, ancak floksa sapları yeşil kalacaktır.
Hava nemi
Bitkilerin kökleri nem eksikliğinden muzdarip değilse, havanın artan kuruluğu çiçekli çalıların görünümü üzerinde çok az etkiye sahip olacaktır. Bu durumda yapraklarda kavurma izleri oluşabilir, çünkü floksa çok fazla ışık ve nem olan yerlerde vahşileşir. Bahçedeki çiçekleri rahat ettirmek için ortalama nem seviyesini korumak, gerekirse bitkilerin yüzeye püskürtülmesi yapılmaktadır.
Nasıl ekilir
Dikim koşulları, yetiştirme alanının iklimine bağlıdır. Floksalar soğuğa dayanıklı ürünlerdir, bu nedenle farklı iklimlere ve gün uzunluklarına sahip bölgelerde popülerdirler. Soğuk mevsimi uzun olan bölgelerde, parsellerin kuzey taraflarında ve gölgede floksa yetiştirilmez.
Keskin karasal iklime sahip yerlerde, yetiştirme için kısa büyüme dönemlerine sahip erken çeşitler kullanılır. Urallarda, açık alanda floksa dikmek ve bakım yapmak için güney tepeleri rüzgarlardan korunarak uzaklaştırılır. Güney bölgelerde, sulama ve düzenli bakım için mevcut olan floksa için hafif gölgeli yerler tahsis edilmiştir.
Floksa nasıl bakılır
Tüm kültür bitkileri gibi floksalar da insanların yaşamlarına aktif katılımı olmadan yapamazlar.
Nasıl beslenir
İlk pansuman, kış barınakları - yapraklar, kuru ot veya suni koruyucu malzemeler - toprak yüzeyinden kaldırıldıktan sonra erken ilkbaharda gereklidir. Sapların büyümesi ve tomurcuk oluşumu için azotlu gübrelere ihtiyaç duyulacaktır: güherçile, üre veya tavuk dışkısı, mullein ile besleme. Yaz aylarında, bitkilerin bol çiçeklenmeleri için süperfosfat, bor ve potasyum magnezyuma ihtiyaçları vardır. Sonbaharda potasyum sülfat ve fosforlu gübreler kullanılır.
Gevşetme ve malçlama
Yağmurlar ve sulamadan sonra oluşan kök toprak kabuğu, bitki köklerinin normal nefes almasına izin vermez ve çatlamış toprak onları kurutur. Bu nedenle, floksa bakarken toprağı gevşetmeden kimse yapamaz. Aynı anda toprağı gevşetmek ve yabani otları çıkarmak için düz kesiciler ve çapalar kullanılır.
Kök bölgesini yazın malçlamak, bitki köklerinin aşırı ısınmaya ve nem eksikliğine maruz kalmamasını sağlar ve toprak kurumaz. Doğal ve yapay malzemeler malç için uygundur: kesilmiş ot, geçen yılki talaş, kurutulmuş ağaç kabuğu, tohumsuz ayrıştırılmış kompost, taş, kum, çakıl, özel plastik.
Tacı budama ve şekillendirme
Floksların daha iyi kardeşlenmesi için beşinci yaprak çiftini sıkıştırın. Şu anda, bitkiler iyi gelişmiş gövdelere ve en az altı yaprak düğümüne sahip olmalıdır. Sıkıştırma, tomurcuk oluşumundan önce gerçekleştirilir. Sonuç olarak, yanal sürgünler büyür, çiçeklenme bölgesi artar, çalıların tepesi genişler. Çiçeklenme ilerledikçe, kurutulmuş çiçekler çiçek salkımından çıkarılır.
Şiddetli kışların olduğu bölgelerde, erken phlox türlerinde ölen sapların budaması Ağustos ayı sonunda başlar, geç çeşitler Ekim-Kasım aylarında budanır. İş, sapların öğütülmemesi için keskin aletlerle yapılır. Yenileme tomurcuklarına zarar vermemek için on santimetrelik kütükler bırakılır.
Sulama
Floksun güçlü kök sistemi, bitkilerin tepelerine çok fazla nem çıkarabilir, ancak bu nemin toprakta olması gerekir. Sulama ihtiyacı ve yoğunluğu bitkinin görünümü ile belirlenir: nem eksikliği ile gövdelerin alt kısımları soluklaşır, yapraklar sararır ve ölür, çiçek salkımları küçülür. 1 m2'de toprak kuruduğunda iki kova kadar su kullanılır; nemin zemini köklerin bulunduğu tabakaya kadar ıslatması gerekir.
Kışlama ve barınma
Soğuk iklimlerde ve kışın az kar yağışlı, ancak donların şiddetli olduğu yerlerde, kesilmiş bitki çalıları kuru turba ve düşen yapraklarla kaplıdır. Barınağın kalınlığı 10 cm'ye kadar çıkar.İlkbaharda koruma kaldırılır. Floksaların sonbaharda budanmadığı yerlerde, çalılıklarda kar birikir ve bitkiler için ek bir koruma haline gelir.
Floksa ne zaman nakledilir
Floksa dikmek için en uygun dönem, beklenen dondan iki ila üç hafta önce sonbahardır. Nakil sırasında, floksa sapları zaten kesilmiş olmalı ve toprak çok sıcak değildir. Karlar eridikten ve zemin çözüldükten sonra yay ekimi yapılır. Yaz aylarında, tüm sıcak mevsim boyunca çalılar bölünerek nakiller yapılır.
Haşere ve hastalık kontrolü
Floksa viral ve mantar hastalıkları ve yaprak yiyen böceklerden muzdariptir. Bitkiler kış uykusuna girene kadar onlarla savaşmalı ve çiçek çalılarına her zaman bakmalısınız. Zararlıları ve çeşitli patojenleri yok etmek için çeşitli kimyasal ve biyolojik ajanlar kullanılır; böcekleri korkutmak için halk tariflerine dayanan kaynatma ve infüzyonlar kullanılır.
Floksa çok güzel çiçeklerdir.Onları sitenize yerleştirmek için bitkileri sevmeniz ve onlara bakabilmeniz yeterlidir.