Çevirmen: Mert İlbay
Editör: ÇHY
Mo Qianni'nin evi ahşaptandı, toplam iki katı vardı ve duvarlarda Japon sarmaşıkları sarılıydı.
İçeri girip valizlerini yerleştirdikten sonra Guifang Ana, Yang Chen'e seslendi, "Yang Damat, tamamiyle sırılsıklamsın! Kurulanıp temiz kıyafetler giymelisin. Ni-zi ile ikinci katta sağdaki odada kalabilirsiniz.”
"Anne," Mo Qianni hemen karşı çıktı, "Bırak seninle uyuyayım."
Sonuçta ikili daha bu aşamaya gelmemişti. Mo Qianni, Yang Chen'le uyuma fikrini duyduğunda o kadar utandı ki geri çekilmek için bayrakları salladı.
Guifang Ana gülümseyerek karşılık verdi, "Ne diyorsun! Sen bir yetişkinsin, nasıl olur da annenle yatarsın?"
Mo Qianni karşılık veremeden Guifang Ana cana yakın bir şekilde Ye Zi'ye sordu, "Ye-er, benim evim küçük, benim odamda uyusan sorun olur mu?"
Ye-er, Mo Qianni'ye "Yardım etmek isterdim ama elim kolum bağlı" dercesine bir bakış attı, sonra da mutlu bir şekilde kafa salladı.
Mo Qianni kızardı ve şımarık bir çocuk gibi annesine baktı ancak Guifang Ana bunu görmemezlikten gelerek Yang Chen'e sordu, "Yang Damat, üzerini değiştirmek için kıyafetin var değil mi? Bu kıyafetlerini çıkart ki senin için yıkayayım, yarın güneşte kuruyunca temiz olurlar.”
Yang Chen, kaynanasının sezgilerinin yerinde olduğunu düşündü ve onu takdir etti, kızını ona göndermekten daha akıllıca bir karar olamazdı.
Erkekler her zaman kadınlara göre kıyafet değiştirmek konusunda daha hızlıdırlar. Yang Chen ikinci kata çıktı ve eskimiş mobilyaları incelerken kıyafetlerini değiştirmeye başladı. Uzun kollu bir tişört ve pantolon giydi. Üşümese bile bu tip kıyafetler giyerek daha normal gözükebilirdi.
Aşağı indiğinde yağ ve duman kokusu vardı. Mo Qianni sonunda annesinin yanına dönmüştü ve doğal olarak konuşacak çok şeyi vardı. Diğer yandan genç hanım Ye Zi yaban sebzelerini hazırladı ve zaman zaman konuşmalara katıldı. Üç hanımın da keyfi yerindeydi.
Yang Chen gibi yetişkin bir erkeğin konuşmalarına dahil olması doğru görünmüyordu, bu yüzden bir bambu sandalyesi çekip avluya oturdu. Sonu gelmez yağmura bakarak sigarasını yaktı ve gevşeyerek yemeğin hazır olmasını bekledi.
Fırınla ve mangal çatalıyla uğraşan Mo Qianni, Yang Chen'i avluda bacak bacak üstüne atmış rahatlarken yakaladı. Annesinin yanında düzgün davranmadığı için bu herife sövdü ve hemen bağırdı, "Yang Chen, gel de anneme sebze kesmesinde yardımcı ol!"
Beklenmedik bir şekilde, Yang Chen ayağa bile kalkamadan Guifang Ana hemen ona oturmasını söyledi, sonra da Mo Qianni'ye, "Seni şaşkın kız! Bir erkeği mutfağa nasıl çağırırsın? Duyarsız!" dedi.
Annesi tarafından azarlanan Mo Qianni sessizce dudağını büzdü.
Güçlü kariyer insanı Mo Qianni'nin zorbalığa uğramış bir çocuk gibi davranmasını seyretmek Yang Chen için çok eğlenceliydi.
"Anne, bana gülüyor!" Mo Qianni usulca Guifang Ana'ya homurdandı.
Guifang Ana, Yang Chen'e baktı ve memnuniyetle güldü. Mo Qianni'ye, "Öncesinde damadımın nasıl bir insan olduğu konusunda endişeliydim ancak şimdi rahatladım. Damat Yang iyi bir adam, onun seninle olmasına razıyım." dedi.
“Gerçekten mi?” Mo Qianni bu kadar hızlı bir şekilde testi geçtikleri için şaşırmıştı, utangaç ve keyifli bir şekilde sordu, "Anne, nasıl anladın?"
"Gelmenizden. O kadar bavulu tek başına taşıdı ve kendisine bir şemsiye bile tutmadı. Köyün girişinde, sırılsıklam orada bekledi ancak bir kelime bile şikayet etmedi. Bana yalakalık yapmadı ve yüce ve üstün davranmadı. Bunun gibi bir adam basit ve güvenilirdir. Bu yüzden, Ni-zi, seçtiğin adam konusunda çok memnunum.”
Bunu duyan Mo Qianni, sinsi Yang Chen'e baktı ve içten içe mutlu hissetti. Bir anda mutsuz olmak için hiçbir sebep olmadığını düşündü.
Tanrılar ona nazik davranmıştı. Yang Chen, Guifang Ana'nın ondan bu kadar hoşlanacağını beklemiyordu. Valiz taşımak ve yağmurda ıslanmak onun için bir şey değildi, bu yüzden homurdanması için de bir sebep yoktu. Kaynanasına yalakalık yapmamaya gelince, istemediğinden değil, yanlış bir şey yaparım korkusundan nasıl yapacağını bilmemesindendi.
Üç hanım verimli bir şekilde yemek hazırlarken sohbet ettiler. Kısa bir süre sonra altı tabak ile birlikte mutfaktan çıktılar ve Mo Qianni serinliğin keyfini çıkartmak için masayı girişe çekmeyi önerdi.
Böylece saçakların ve 40 Watt'lık tungsten ampulün loş ve sıcak ışığı altında oturdular. Masada bir dağ tavuğu, yabani bitkiler ve bir kaç çeşit sıradan dağ sebzeleri vardır. Diğer insanların uyuduğu bir saatte onlar yemek yedi.
Guifang Ana büyük bir soda şişesi getirdi ve sevecen bir gülümseme ile, "İşte çocuklar, bu geçen sene annenizin, benim, mayaladığım pirinç şarabı. Tadı çok güzel. Bitirmeye yakındım ancak sizin geldiğinizi duyduğumda bilerek birazını sakladım.”
Yang Chen içten içe gülmeden edemedi. Bu çok iyi değil mi, kendisini şimdiden "annem" sayıyor.
Mo Qianni şok oldu, "Anne, sen içiyor muydun? Geçmişte içmediğini hatırlıyorum ama?"
"Oh, on yıl geçti. Ni-zi, sen büyüyüp yetişkin bir kadın oldun, ben, annen de değişmiş olamaz mı? Bir insanın yapacak şeyi olmayınca biraz alkol almak sıkıntını giderebilir."
Guifang Ana çok rahat konuşuyordu ancak Mo Qianni bunları duyduğunda kalbinden vuruldu. Annesine eşlik etmekte başarısız olduğunu hissetti ve kasvetli bir şekilde, "Anne, üzgünüm."
Guifang Ana gülümsedi ve Mo Qianni'nin alnına hafifçe dokundu, "Şaşkın kız, üzgün olacak ne var? Zhonghai'de başarılı oldun ve beni çok gururlandırdın. Diğer insanlar da bu kadar iyi bir kıza sahip olduğum için beni övdü. Yalnızca burada tek başıma yaşamaktan biraz sıkıldım, yemeğim var ve üstüm de yerinde."
Ye Zi içmedi, Yang Chen ve Mo Qianni birer kadeh pirinç şarabını dökerken o sessizce yemek yedi.
Geçmişten bahsederken Mo Qianni önemli bir şeyi hatırladı ve hemen sordu, "Bu arada, Anne, Zhang Fugui geri döndü mü?" Onların başına sayısız dert açan üvey babasını artık aldırmıyordu.
Zhang Fugui'den bahsederken Guifang Ana hareketsiz kesildi. İç çekti, sonra da, "Birkaç gün önce, tefeciler tarafından arandığını söyleyip buraya dönen birini duydum, başka da bir şey duymadım."
Zhang Fugui çoktan boşanma kağıtlarını imzaladığından ve Mo Qianni ve Yang Chen'den korktuğu için öylece eve gelip para istemeye cesaret edememişti. Bu sebeple dönmesi neredeyse imkansızdı.
Mo Qianni rahat bir şekilde iç çekti, kadehini kaldırdı ve, "Anne, hadi sonunda rahat yaşayabilmene kadeh kaldıralım." dedi.
Guifang Ana mutlu bir şekilde kadehini kaldırdı ve duygusal bir şekilde, "Evet, artık hepsi geçmişte kaldı. Göz açıp kapayıncaya kadar kızım neredeyse evlenecek, yaşlandım ve damadım Yang beni ziyarete geldi." dedi.
Yang Chen doğal olarak müstakbel kaynanasıyla kadeh kaldırmaktan hoşlanmıştı. Bu ev yapımı pirinç şarabı gerçekten de hoş kokuyordu, bir süredir göz koymuş bekliyordu çünkü başka yerde bu kadar leziz bir şarap yoktu.
"Ye Zi, kendi evinmiş gibi davran, daha fazla ye." dedi Guifang Ana içine kapanmış Ye Zi'ye ve tabağına biraz et koydu.
Ye Zi hemen ona teşekkür etti ve yemek çubuklarını bırakıp ayağa kalktı, "Ben... Guifang Teyze, mutfaktan mantar çorbasını getireceğim, şimdiye olmuştur."
"Oh, tamam o zaman." Guifang Ana gülümsedi, "Ye Zi çok düşünceli."
Ye Zi mutfağa girdiğinde, Mo Qianni, Guifang Ana'ya, "Anne, bu sefer buraya seni Zhonghai'ye getirme niyetiyle döndüm. Eşyalarını topla ve iki gün içerisinde bizimle birlikte dön lütfen." dedi.
Guifang Ana iç çekti, "Ni-zi, iyi bir evlatsın ancak neredeyse kırk yıldır burada yaşıyorum, neredeyse elli olacak. Nasıl bırakıp gideyim? Ayrıca bir büyük şehre gidersem tam bir saf gibi ortalıkta dolanırım. İkinizin de işi var ama ben çalışamam. Eğer yiyip, içip, ev işi yaparak bütün günümü evde geçirirsem sıkıcı olur."
"Ama burası Zhonghai'ye çok uzak. Anne, yaşlanınca burada kimse sana bakamaz, bu beni endişelendiriyor.” dedi Mo Qianni endişeli bir şekilde.
Guifang Ana inatçı bir insan değildi. Etrafta ona bakacak kimse olmazsa ilerleyen yıllarda sayısız sorunla karşılaşacağının farkındaydı. Sessizce şaraptan bir yudum aldı, sonra da, "Ni-zi, bir düşüneyim. En azından birkaç gün kalmayacak mısınız? Zamanı geldiğinde sana cevabımı vereceğim, olur mu?"
Mo Qianni'nin elinden yalnızca kafasını sallayıp şimdilik bu konuyu kapatmaktan başka bir şey gelmiyordu.
Yang Chen, Mo Qianni'nin teklifinden dolayı baş ağrısı çekerken sebzelerden ağzına attı. Eğer bu kaynana Zhonghai'ye taşınırsa, Mo Qianni ile olan ilişkisi açığa çıkmaz mıydı? Bu olduğunda, Yang Chen'e karşı sevimli davranmak yerine her iki elinde bir baltayla üzerine atılabilirdi!
Ancak büyüklerine karşı saygılı olmalısın, bu yüzden Yang Chen bir şey demedi. Her şeye karşı bu kadar hoşgörülü ve açık olması kimin suçuydu?
O anda Ye Zi mutfaktan kilden bir çanakla çıktı. Yabani mantar ve tavuk kemiklerinden yapılmış çorbayı içeren kil çanağı masaya koydu ve büyüleyici bir koku yayıldı.
Guifang Ana bir kepçe aldı, sonra da Ye Zi'yiy kasesini alarak gülümseyerek doldurdu, "Al, aferin Ye Zi. İlk sana, sonra da sen alacaksın Damat Yang. Bu yabani mantarları bugün topladım, inanılmaz tazeler! Daha fazla çorba al."
Hava soğuk olduğundan bu sıcak çorba çok çekiciydi. Az bir süre sonra her biri bir kase içmişti ve çorba midelerini rahatlatmıştı.
Dörtlü yemek yiyip sohbet etmeye devam etti ancak beklenmedik bir şekilde büyük tahta kapı aniden çalınmıştı...
*Tak tak, tak tak*
Dışarıda, tahta kapıya monte edilmiş metal bir halka vardı ve bu metal halka tekrar tekrar kapıya vuruluyordu.
"Bu saatte kim ola ki?" diye sordu Mo Qianni şaşkın bir şekilde.
Guifang Ana'nın kendisi de buna şaşırmıştı ve dışarıdaki kişiye bağırdı, "Kimsiniz?"
Sormasına rağmen dışarıdaki kişi cevap vermiyordu ve yerine kapıyı çalmaya devam ediyordu.
Yang Chen'in suratında garip bir gülümseme oluştu, "Yalnızca kapıyı açarak öğrenebiliriz, belki de insan değildir de bir hayalettir?"
"Ne saçmalıyorsun sen? Ne hayaleti!" Mo Qianni mutsuz bir şekilde Yang Chen'i tersledi ancak karanlık ve soğuk olduğu bir gerçekti ki biraz korkmuş hissetti.
"Kapıyı ben açacağım!" Ye Zi cesurdu, gönüllü bir şekilde yemek çubuklarını bıraktı, saçak tenteden yağmura çıktı ve sonra da kapıya gitti.
Tam o anda Guifang Ana ve Mo Qianni aniden aynı anda kafalarını tuttu ve acı içerisinde salladı.
"Neden... bu kadar uykulu... hissediyorum..."
Mo Qianni mırıldandı ve kafası güm diye masaya düştü, bayılmıştı!
*Güm!*
Guifang Ana masada bayılarak bardakların yere düşmesine sebep oldu. Şanslılardı, bardaklar tahtadan yapıldığı için kırılmadan yere yuvarlanmışlardı.
Ana-kızın bayıldığını gören Yang Chen çok da şaşırmış görünmüyordu ve bunu yerine kapıya baktı.
O anda, kapıya ulaşmış olan Ye Zi kapıyı açma aşamasındaydı...