Margaret Thatcher, uzun bir parti içi ve parlamenter mücadeleden sonra, İngiltere Eğitim Bakanı olarak yaklaşık beş yıl çalışmadan önce, 1979’te prömiyerliği aldı. O zaman bile, bazı adımlar Thatcher sıradan İngilizlerin tartışmalı bir tepkiye neden oldu. Thatcher'ın o zamandaki ana fikri (ve bütün siyasi zamanlarında) bütçe harcamalarını azaltma fikriydi. Görünüşe göre, babanın ticari damarı kendini hissettirdi ...
Bütçe harcamalarını azaltma arzusunun özü, öğrencinin sosyal güvencesini azaltma kararıydı. Bu kararın en rezonant belirtilerinden biri, ilk ve ortaokul öğrencilerine süt tedarikinin kaldırılmasıydı. Thatcher’ın hareketi milyonlarca Crown’u kendisine karşı yöneltti ve aynı zamanda İngiliz ekonomisini uzun süren bir krizden çıkarmak için hiçbir şeyde durmaya hazır olmadığını gösterdi. Bu tez Thatcher siyasi kariyeri boyunca başarıyla kanıtladı.
Başbakan olduktan sonra, Thatcher Birleşik Krallık'ta son derece popüler olmayan önlemlere gitti. Yükseköğretime harcanan bütçeyi düşürdü, dolaylı vergileri yükseltti, kamu eleştirisini bir fırtına çerçevesinde tutmaya çalıştı. Ayrıca, Margaret Thatcher, uzun süredir nihai ekonomik karlara ulaşamayan bu İngiliz bölgelerine verilen sübvansiyonlar seviyesinde keskin bir düşüşe gitti. Kamu kesimi işletmelerine merkezi sübvansiyonlar reddetti ve oldukça sert bir özelleştirme politikası izlendi. Özellikle, böyle bir politikanın tezahürü, kömür sektöründeki işletmelerin özelleştirilmesine ilişkin Thatcher kararı olarak düşünülebilir. Devlet aslında o zamanlar İngiltere'de karsız olan kömür endüstrisini terk etti. Madenlerin özelleştirilmesi, ülkedeki işsizlik oranını önemli ölçüde artıran tam bir sektörel çöküşe yol açtı ve yüz binlerce insan (madenciler ve aileleri) hayatta kalma eşiğine koydu.
İngiltere'nin hoşnutsuzluğu büyüdü. Thatcher galasının ilk üç yılında, İngiltere'deki gerçek üretim seviyesi neredeyse% 10 düştü. That’ın destekçileri bile Thatcher’in ekonomik yöntemlerine güvensizlikle baktılar ve İşçi Partisinden siyasi muhaliflerin konumu hakkında konuşmanın bir anlamı yoktu. Başbakan, bazı ekonomik baskıların hafifletilmesi konusunda ikna etmeye çalıştı, ancak Margaret Thatcher’ın konumu değişmedi. Üretimdeki düşüşün geçici bir fenomen olduğunu belirtti, asıl şey enflasyonu azaltmak olduğunu belirtti. Enflasyon gerçekte azaldı, ancak İngilizlerin satın alma faaliyetleri de bununla birlikte azaldı. Bütçe, sağlam fonların aşılanmasını gerektiriyordu. Ekonomik planların her zaman uygulanması için oldukça şüpheli seçeneklere sahip olan fonların ana kaynağı, bir yerde uygulanması gereken askeri sanayinin gelişmesiydi.
Ve şans, Margaret Thatcher’ı gülümsedi. Sıradan bir insan açısından, savaşa büyük bir siyasi başarı denilemez. Ancak meselenin gerçeği, Thatcher'ın basit bir insan olmadığıdır. Falkland Savaş Krizini İngiltere'deki politik değerlendirmesini yükseltmek ve kendisini dünya çapında ilan etmek için kullandı. Ve bu Thatcher başardı.
Silahlı çatışmanın, Arjantin tarafından Nisan 1982’te başlatıldığına inanılıyor. Ardından Arjantin’de iktidara gelen General Galtieri, Arjantin birliklerinin Falkland’lara iniş emrini vermeye karar verdi. Adalarda bulunan İngiliz askeri birlikleri Arjantinlilere savaş verdi, ancak sonunda kısa kavgalardan sonra teslim olmak zorunda kaldı. Aynı zamanda, Londra'da hem kendilerini hem de tüm takımadaları serbest bırakmak için askerlerinin kurtarılmasına gitmeye karar verildi. Falkland’ların “kurtuluşu”, İngiltere’nin koynuna döndükleri anlamına geliyordu.
Düşmanlıkların patlamasından sonra Arjantin, Falkland Adaları'ndan kıyılarına İngiltere'den çok daha yakın olmasının basit bir nedenden ötürü oldukça önemli bir avantaja sahipti. Zamanın birçok askeri uzmanı, Londra'nın yenilgiyi kabul etmek zorunda kalacağı fikrini dile getirdi. Sıradan İngilizlerin bu şekilde inanmalarına rağmen, Thatcher’ın Güney Atlantik’teki çatışmanın tırmanmasına yol açan eylemleri hakkında gittikçe daha fazla eleştirmen konuşuyordu. Ancak çatışma, Margaret Thatcher'ın başbakanlık konumunu son derece güçlendiren ve İngiliz ekonomisinin gelişmesine canlı bir itici güç getiren İngiltere'nin lehine sonuçlandı. Bu gerçekten küçük bir muzaffer savaş ...
Bu arada, Thatcher, Sovyet gazetecileri tarafından “üretilen” ve Batı'da iklimlendirilen “Iron Lady” lakabını aldı.
Bugün Falkland'daki çatışma hakkında, savaşın Arjantinliler tarafından değil, Londra tarafından kışkırtıldığı ve Bayan Thatcher olduğuna dair hükümler var. Bu söylentiler ne kadar haklı? - konuşmak zor, ama tarih genellikle birçok duyu sunar. Ve yılın 1982 modelinin bu savaşı ile ilgili birçok belge henüz İngiltere tarafından onaylanmadı.
Her neyse, savaş gerçekten Britanya ve Margaret Thatcher’e kişisel olarak, öncelikle nüfusu ekonomik krizden uzaklaştırmak için yardımcı oldu ve ikincisi, sanayi büyümesi ve işsizliğin azaltılması için bir itici güç olarak hizmet etti. Kendi başarılarının geçmişine göre, Thatcher orijinal bir hamle yapmaya karar verdi: erken seçimleri duyurmak. Muhafazakârlar zaferi kutladılar ve Thatcher halk desteğinin önceliğini kullanarak bir kez daha görevinde kaldı.
Bununla birlikte, "başarıdan baş dönmesi" kaybolmaya başladıktan sonra, İngiltere ekonomisinde Thatcher'ın "demir anahtarında" çözmeyi gerekli kıldığı yeni sorunlar ortaya çıktı. Sadece bu kişilerin mülkleri ile birlikte sadece bu dünyada var oldukları için hane halkı için kullanılan sözde ortak vergiyi getirdi ... Başbakanlarının yeni ekonomik aşırılıklarından memnun olmayan, şehirlerin sokaklarına koştu. Polisler Londra'daki protestoların yalnızca bir gününde polis, çoğu gerçekçi son teslim tarihlerini almış olan üç yüzden fazla kişiyi tutukladı. 120 hakkında insanlar, polisin kamu düzenini geri alma arzusundan aşırı derecede farklı derecelerde yaralandı. Doğru, o zaman (1990) Batı, bu tür yöntemleri anti-demokratik olarak düşünmedi, gösteriler Londra, Washington ve diğer değişmez demokrasilerin başkentlerinde yapılıyorsa şimdi de düşünmüyor ... Moskova veya mesela Minsk başka bir konu ...
Margaret Thatcher ve İngiltere Başbakanı olarak faaliyetlerinin kapsamı - derleyiciler için bir haber Haberler SSCB'de yayınlar (belirli bir noktaya kadar). Sovyet halkı için Thatcher, diğer devletlere karşı saldırganlığa meyilli olan bu çürüyen kapitalizmin sağlam bir örneğiydi. Haber raporları (Falkland'daki savaş, vergi zamları, madenlerin kapatılması, İngiliz protestoları hakkında) buna katkıda bulundu.
SSCB'nin böyle bir pozisyonunda Thatcher umursamadı. Ancak adalet içinde, sık sık Sovyetler Birliği hakkında da sıkça konuştuğu söylenmelidir. Özellikle, SSCB'nin Batı dünyasına tehdit teşkil eden bir ülke olduğu gerçeği konusundaki konuşması bugün birçok yayın tarafından alıntılanıyor.
Ve işte, bu yılın yazarlarından biri olan "1988" örneğinden Bayan Thatcher'in "altın milyar" fikrinden daha "güçlü" bir alıntı:
Dünya topluluğunun tahminlerine göre, milyonlarca insanın SSCB 15 bölgesinde yaşamak ekonomik olarak mümkün.
Demir, hiçbir şey söyleme ...
Bugün SSCB’de Mikhail Gorbaçov’un inisiyatiflerine verdiği destek de yeni detaylarla büyüyor. Bir konuşma metni var (resmi kaynaklarla onaylanmadı, ancak böyle bir metnin resmi olarak onaylanmış bir şey olması pek mümkün değil).
“Bizim için çok zor bir durum ortaya çıktı. Bununla birlikte, yakında Sovyet liderinin yaklaşmakta olan ölümü ve bir insanın yardımımızla iktidara gelme olasılığı ile ilgili niyetlerimizi gerçekleştirebileceğimiz hakkında bilgi geldi. Uzmanlarımın değerlendirmesi yapıldı (ve ben her zaman Sovyetler Birliği'nde çok nitelikli bir uzmanlar grubu oluşturdum ve gerektiğinde SSCB'den gerekli uzmanların ek olarak göç etmesine katkıda bulundum).
Bu adam, uzmanlar tarafından dikkatsiz, düşünceli ve hırslı bir adam olarak nitelendirilen M. Gorbachev'di. Sovyet siyasi seçkinlerinin çoğunluğu ile iyi bir ilişkisi vardı ve bu nedenle bizim yardımımızla iktidara gelmesi oldukça ince idi. ”
Bu adam, uzmanlar tarafından dikkatsiz, düşünceli ve hırslı bir adam olarak nitelendirilen M. Gorbachev'di. Sovyet siyasi seçkinlerinin çoğunluğu ile iyi bir ilişkisi vardı ve bu nedenle bizim yardımımızla iktidara gelmesi oldukça ince idi. ”
Bu metin gerçek mi, yoksa başka bir karmaşık komplo bilimi mi? - söylemesi zor. Ancak Mihail Gorbaçov'un “yeniden yapılanmasının” bir şekilde Margaret Thatcher'in ekonomik sıkıntılarına benzer bir gerçek. Ancak şimdi Gorbaçov, İngiliz mevkidaşı kadar demir değildi, ama sonunda, hem kendisi hem de kendisi aslında eski destekçileri tarafından arka siyasi plana “itildi”.
Genel olarak, Thatcher'ın siyasi kaderi içinde, bugün olduğu gibi, yeterince garip. Aniden Arjantin’le savaş başladı, iç parti başarısızlığı, SSCB’nin son yıllarındaki muhalefet hareketlerinin desteği - bu tuhaflıklardan biri ... Ama bu tuhaflıklar er ya da geç ışık tutacak.
Bu arada, Sovyetler Birliği'nin çöküşüyle sona eren ve dünyanın yeni bir şekilde yeniden bölünmesiyle sona eren bütün bir dönemin temsilcisi olarak Margaret Thatcher'in bu döneme eşlik ettiği söylenmeye değer. Ve demir sonsuza kadar değil ...