Merhaba yoldaşlar Elizarovs
Kuomintang partisinin gelecekteki başkanı ve Tayvan Çin Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı Genç Jiang Jinggo, 1920'lerin sonlarında SSCB'de çalışmak ve çalışmak için kendi babası tarafından gönderildi. Ve Çinli yoldaşın babası, adı Jiang Tsheshi gibi görünmesi gereken Chiang Kai-shek'ten başkası değildi. Kendisi Zhongzheng demeyi tercih etti, bu da orta yol seçmeyi başaran adil bir kişi anlamına geliyor.
Gelecekte Çin'in generalissimo ve neredeyse egemen ustası haline gelen Chiang Kai-shek, "büyük üç" üye çağırmaktan çekinmedi: Stalin, Roosevelt ve Churchill. Ancak 20'li yıllarda sadece ana Çin devrimci Sun Yat-sen'in genelkurmay başkanıydı. Chan, iki devrimci güç arasındaki ilişkilerin güçlendirilmesi sonrasında oğlunu SSCB'ye gönderdi.
Doğu Komünist Üniversitesi'nde hızlandırılmış bir dersin sonunda. Moskova'da Stalin, 1931'de kolektifleştirmenin zirvesinde Jiang Jingo, Moskova Bölgesi'nin Lukhovitsky bölgesinde kollektif çiftliğin başkanı oldu. Büyük Zhokovo ve Korovino köylerinde, Nikolai Vladimirovich Elizarov takma adı altında biliniyordu.
SSCB'ye geldikten sonra bir süre yaşadığı Lenin'in ablası Anna Ilyinichna Ulyanova-Elizarova'dan Rus adını ve soyadını ödünç aldı. Zaten 1933'te Nikolai Elizarov, Uralmashzavod'un Komsomol'u oldu. Stalin, Sverdlovsk'ta 17 yaşındaki Faina Vakhreva ile bir araya geldi.
1935'te evlendiler, ancak hayatlarının neredeyse tamamı birlikte, gerçekten benzersiz, daha çok bir roman veya televizyon dizisi gibi, SSCB'de değil, "diğer" Çin'de - Tayvan adasında gerçekleşti. Orada, uzak bir adada, yabancı Çin diasporasında olduğu gibi, Faina'ya "Madame Jiang Fanlyan" adı verildi: hiyeroglif "fan", "dürüst" ve "liang", "erdemli" anlamına gelir. Bu isim ona, kayınpederi, efsanevi Generalissimo Chiang Kai-shek tarafından 1938'de verildi.
Sovyetler Birliği'nde Faina Ipatievna Vakhreva ve kocası, 1978'den 1988'e kadar Çin Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı Jiang Jinggo'nun biyografisini neden ve neden sınıflandırdıklarını çok az insan biliyor. Aynı zamanda arkadaşları, akrabaları ve tanıdıkları ile ilgili tüm bilgileri “Çok Gizli” başlığı altında gönderdiler.
Gelecek Jiang Fanlyan, Faina, 1916'da Yekaterinburg'da, Birinci Dünya Savaşı sırasında Minsk'ten Urallara tahliye edilen Belaruslu bir ailede doğdu. Faina çok erken, 1920'lerin ortalarında, ailesini kaybetti. Babası bir zamanlar Uralmash'in geleceği olan Yekaterinburg Makine İnşa Fabrikasında çalıştı.
1991 yılında Faina Vakhreva Tayvanlı ve yerel Rusça konuşan gazetecilere şunları söyledi:
Sverdlovsk'taki Uralmashzavod'da bir turner olarak çalıştım ve gelecekteki kocam orada bir Komsomol organizatörü ve bir fabrika gazetesinin editörü oldu. Rusça bilmektedir. 1930'ların ortalarında Komintern ve Tüm Birlik Komünist Bolşevikler Partisi Merkez Komitesi, kocamın babası Generalissimo Chiang Kai-shek'in Çin'deki iktidarının kaldırılmasını planladı ve Jiang Jingo daha önce Çin'in yeni, komünist liderliğine dahil edildi. Resmi olarak babasıyla ara verdiğini açıkladı.
Dış dünya ile tüm temaslarımız NKVD'nin kontrolü altına alındı. O zamandan beri, Belarus ve Sverdlovsk'ta kalan ailemin arkadaşları ve tanıdıkları hakkında ve benim ve kocam için sevgili insanlar hakkında hiçbir şey bilmiyorum ...
Dış dünya ile tüm temaslarımız NKVD'nin kontrolü altına alındı. O zamandan beri, Belarus ve Sverdlovsk'ta kalan ailemin arkadaşları ve tanıdıkları hakkında ve benim ve kocam için sevgili insanlar hakkında hiçbir şey bilmiyorum ...
Japonya'nın 1937'de Çin'e tekrar tekrar saldırmasının ardından Kremlin, Generalissimo Chiang Kai-shek'i kaldırma planını değiştirdi. Jiang Jingo'ya babasından özür dilemesi, Çin'e dönmesi ve Çin Komünistleri ile ortak bir Japon karşıtı cephe oluşturulmasına yardım edilmesi tavsiye edildi.
Bu, aslında Çin topraklarında ortaya çıkan II. Dünya Savaşı'nın başlamasından kısa bir süre önce yapıldı. Ve 1937'de SSCB, Çin ile bir dostluk ve saldırganlık anlaşması imzaladı ve II.Dünya Savaşı yıllarında bile ona her türlü yardımı sağladı. Böyle bir politika için SSCB, Chiang Kai-shek ve Çin Komünistlerinin lideri Mao Zedong tarafından defalarca teşekkür edildi.
Sadece ortak düşmanlarımız var ...
Çin borç altında kalmadı: Temmuz 1943'te Çin liderliğinin kararı ile Amerika Birleşik Devletleri'nden Lend-Lease kapsamında ülkeye giden üç parti elektrik enerjisi ekipmanı SSCB'ye yönlendirildi. Chiang Kai-shek'in belirttiği gibi, "SSCB'nin savunmasının ve arkasının muazzam ihtiyaçları ile bağlantılı olarak".
Bu, özellikle Amerikan Borç Kiralama Komitesi başkanı ve daha sonra ABD Dışişleri Bakanı Edward Stettinius'un anılarında (1956) belirtilmiştir:
Üçüncü Lend-Lease programı, Trans-Urallar ve bugün Kızıl Ordu tarafından fethedilen Almanların harap ettiği bölgelerde Sovyet askeri fabrikaları için elektrik üretimi ile ilgilidir. Bu program, Çin için burada üretilen üç güçlü jeneratörle başladı, ancak Çinliler 1943'te onları Rusya'ya transfer etmelerine izin verdi.
Sonra, günlüğünde, Jiang Jinggo şunları kaydetti:
Faina bazen Belarus, Rusya hakkında konuşuyor. Hem Çin hem de Doğu Slavlarının kendi geleneklerini ve temellerini korumak istedikleri izlenimine sahibim, ancak bu ideolojik durgunluk ve siyasi engeller tarafından engelleniyor.
Yine de babam, 1949-50 yıllarında Mao Zedong'un Tayvan'ı ele geçirmesine izin vermeyen Stalin olduğunu anlamıştı, ancak burada Haziran 1950'ye kadar Tayvan Boğazı'nda ABD birlikleri yoktu. Moskova, PRC yakınında Tayvan tarafından kontrol edilen küçük adaların Pekin tarafından ele geçirilmesine bile itiraz etti. Bu gerçekler Generalissimo'nun Stalin ve Rusya'ya karşı tutumunu etkiledi.
Yine de babam, 1949-50 yıllarında Mao Zedong'un Tayvan'ı ele geçirmesine izin vermeyen Stalin olduğunu anlamıştı, ancak burada Haziran 1950'ye kadar Tayvan Boğazı'nda ABD birlikleri yoktu. Moskova, PRC yakınında Tayvan tarafından kontrol edilen küçük adaların Pekin tarafından ele geçirilmesine bile itiraz etti. Bu gerçekler Generalissimo'nun Stalin ve Rusya'ya karşı tutumunu etkiledi.
Tayvan makamlarının misillemesi, Washington’un Kore kuvvetleri tarafından Tayvan kuvvetleri tarafından katılmayı reddetmesi ve Vietnam, Laos ve Kamboçya'daki ABD Donanması ve Hava Kuvvetleri'nin Tayvan üslerinden grev yapmasıydı. Her ne kadar Taipei her zaman Amerikan yanlısı Vietnam'a askeri-teknik yardım sağlamıştır. Ve aynı zamanda, Taipei, Güney Çin Denizi adalarının çoğunda Çin egemenliği konusunda Pekin'i destekledi ve destekledi, ancak Tayvan ve Çin arasındaki “dağıtımları” için konuştu.
Ancak Washington, Nikolay Elizarov'a güvenmedi ve makul bir şekilde siyasi “Sovyet yanlısı kökleri” ve bağlılığının - Mao Zedong ve Chiang Kai-shek gibi - birleşik bir Çin kavramının Tayvan'ın batmaz bir ABD uçak gemisi olmasını zorlaştıracağına inanıyordu.
1983 yılında Jiang Jingguo'nun San Francisco'ya götürdüğü "resmi olmayan" Tayvan heyetinin ziyareti sırasında Tayvanlı konuklar için bir girişimde bulunuldu. Otoyolda bir parçalanma bombası atıldı, ancak araçların hızlı hızı nedeniyle patlama gecikti. Kimseye zarar gelmedi ve teröristlere kaçmaları için yardım edilmiş gibi görünüyordu.
Sonuncusu şaşırtıcı değil, çünkü bugüne kadar var olan terörist “Formosa Kurtuluş Ligi” saldırının sorumluluğunu üstlendi. Hatırlayın Formosa - XVII-XVIII yüzyıllarda Portekiz tarafından görev süresi boyunca Tayvan'ın Portekizce adı.
Lig 1960'ların başında Amerika Birleşik Devletleri'ne yerleşti ve Tayvan'ın Çin'den tamamen ayrılmasını savunuyor. Chiang Kai-shek ve Jiang Jingo'nun bu grubun ABD Washington'daki varlığı hakkında tekrarladığı protestolar cevapsız kaldı. Amerikalılar da aynı konuda Taipei'deki modern protestolara tepki gösteriyor.
Özel ilişki
Çin kıyıları da dahil olmak üzere bir dizi bitişik minyatür ada ile Tayvan'dan sorumlu olan Generalissimo Chiang Kai-shek, 1949'da, 1966'te ve 1954'te Dünya Anti-Komünist Birliği'nin ortak düzenleyicisiydi. g. (Güney Kore ile birlikte) - "Anti-Komünist Asya Halkları Birliği."
Ancak yine de Ruslara karşı özel bir tutum sergiledi. Elbette, Sovyet'in uzun Çin-Japon Savaşı (1937-1945) sırasında Çin'e yardım etmesini ve Moskova'nın Pekin’in Tayvan'ı ele geçirme planlarını kapsadığını hatırlamak. Özellikle, aynı 1950'deki Chiang Kai-shek, Japonya, Kore, Çinhindi ve anakara Çin'de yaşayan Rusya-SSCB'den gelen göçmenlerin Tayvan'da yaşamasına ve çalışmasına izin verdi.
Harbin, Şanghay ve Saigon'un Rus diasporasının torunları olan yaklaşık 25 bin Rusça konuşan Tayvan vatandaşı, hala adada yaşıyor. Rus dili ve edebiyatı, 1950'lerin başından beri dört Tayvan üniversitesinde incelenmiştir. Otuz yıldır, Uzak Doğu Rus dili Radyo Özgürlük yazı işleri ofisi Tayvan'da çalışıyor ve 1968'den beri, Çin Cumhuriyeti'nin Tayvan'daki hala resmi radyo istasyonu diğer dillerle birlikte Rusça yayın yapıyor.
Mevcut gerçekler bağlamında, generalissimo'nun iki Güney Kuril adası Japonya'nın Şikotan ve Habomai'ye olası transferi nedeniyle 19 Ekim 1956'daki kötü şöhretli Sovyet-Japon bildirisinden şok olması karakteristiktir. Ekim 1956'nın sonunda şunları açıkladı:
Hiç kimse, Japonya'nın savaş sonrası sınırlarını gözden geçirme planlarına Sovyet desteğini beklemiyordu. Bu bildiri Japonya'yı Çin ve diğer ülkelere olan toprak taleplerinde teşvik edecektir. Ve eğer Stalin'den sonra Kremlin'de göz ardı edilirse, söyleyecek başka bir şeyim yok.
Chiang Kai-shek, öncelikle Çin ve Kore adalarını - Doğu Asya denizleri ve Pasifik Okyanusu arasındaki stratejik sınırlarda bulunan Diaoyu-dao (Japon Senkaku) ve Tokto (Japon Takeshima) aklındaydı. Tokyo'daki bu iddialar, Sovyet-Japon bildirisinden sonra ve daha aktif olarak - 1960'ların ortalarından itibaren ortaya konmaya başladı.
Bildiğiniz gibi, Japon politikacılar bugüne kadar imrenilecek bir düzenlilikle böyle iddialarda bulundular. Ancak karakteristik bir detay: Pekin ile Taipei ve Pyongyang arasındaki Seul ile olan en karmaşık ilişkilere rağmen, onlar, Japon iddialarına karşı birleştiklerini vurguluyorlar. Ve Japonya'nın düzenli olarak ikna olduğu Çin ve Kore'nin toprak bütünlüğünü birlikte savunmaya hazırlar.
Ancak Moskova, Tayvan'ın yardımıyla bile Mao'yu ve çevresini devirmeyi planladı. Çin Başbakanı Zhou Enlai, Temmuz 1971'de Romen lider N. Ceausescu ile Pekin'deki görüşmelerde “SSCB, denemek için Tayvan'la bile temasa geçmek istiyor ve bu nedenle ABD ile partimizin ve ülkemizin Leninist-Stalinist liderliğini devirmek istiyor , inatımız için intikamını al. "
Victor Louis gazeteci ve özel bir ajandır. Fotoğrafta - Şili komünistlerinin lideri Luis Corvalan ile
Böyle bir açıklama hiç asılsız değildi: başbakanın açıkladığı gibi, “Moskova'nın inisiyatifinde, özel görevler için uzun süredir devam eden KGB elçisi Vitaly Levin (takma ad - Victor Louis) Ekim 1968'de bu konularda Kuomintang Savunma ve İstihbarat liderliğiyle Tayvan'da yeni bir toplantı düzenledi Mart 1969, ardından Ekim 1970'te Viyana'da. Görünüşe göre başka toplantılar da yapıldı. Tokyo ya da İngiliz Hong Kong üzerinden Tayvan'a geldi.
Pekin'de her şey sakin
Bu, Victor Louis'in önerdiği gibi, Tayvan'da Tayvan Boğazı'ndaki veya Tayvan'ın yanındaki Çin sahilindeki askeri çatışmaların eşzamanlı olarak artmasıyla Pekin'deki liderlik değişikliğiydi. Dahası, Çin sahillerinin bu bölümündeki neredeyse tüm adalar aitti ve hala Tayvan'a aitti.
Ve bu toplantılardaki Tayvan delegasyonunun başı, o zamanlar Tayvan istihbarat başkanı Nikolai Elizarov'du: Wang Louis'e Wang Ping kod adını atayan kişi oydu. Sovyet tarafında, Andropov bu temasları şahsen denetledi, o zaman devlet haber ajansı Wei Jingmen'in Taipei tarafında. 1995 yılında bu temasları hatırlaması Çince ve İngilizce Taipei'de ("Tayvan'daki Sovyet Gizli Ajanı") yayınlandı.
25 Ekim 1968'de Nikolai Elizarov - Jiang Jingo'nun katılımıyla ilk toplantı hakkında söyledikleri:
İlk önce onunla Mao’nun çetesinden utanmaktan bahsettik. PRC hakkında konuşan Louis, "Diktatörlük dönemi geçti, Stalin öldü, Mao Zedong'un da uzun sürmedi ve ayrıca aklını da kaybetti." Soruya: “Tayvan hakkında ne düşünüyorsun?” Louis, “Tayvan sadece gelişmesine rağmen Japonya'yı çok geride bıraktı. Siz Tayvanlı Çinliler çok akıllı ve kibarsınız. ” Ve "nasıl ileri bakacağını biliyorsun" diye ima etti.
Chiang Kai-shek’in Andropov'un elçisi ile temasa rıza göstermesi gerektiğini açıklamak gerekli midir? Daha sonraki toplantılar zaten daha somuttu. Yani, Levin’in sözlerinin özü Mao'nun çok ileri gittiğiydi, bu yüzden davayı unutalım ve onu ve çevresini devirmek için bir yol bulalım. Amerika Birleşik Devletleri'nin çıkarına olacak. Yani "anakaraya geri dönmeye" karar verirseniz sizi rahatsız etmeyeceğiz. Ve muhtemelen yardımcı olacağız.
Victor Louis, Tibet ayrılıkçılarının Pekin'e baskı yapmasına yardımcı olmak için SSCB ve Hindistan ile işbirliği sunacak kadar ileri gitti: Bugün Hindistan'da, 50'lerin ortalarından beri bir "sürgünde Tibet hükümeti" var. Ancak Tibet'in Tibet'in “Maoizasyonunu” kınayan Tayvan temsilcileri her zaman Çin'in birliğine olan bağlılıklarını ilan ettiler.
Tayvanlı muhataplar, Taipei ve Moskova'nın ÇHC'deki başarılı ortak operasyonunun bile muhtemelen Kuomintang'ın yeni Çin'de güçten çıkarılmasına yol açacağını anladılar. Kuomintang için a priori Moskova'nın bir kuklası olmayacak. ABD ayrıca Kuomintang'ın çıkarılmasıyla da ilgilenecek, çünkü Kuomintang ve özellikle Chiang Kai-shek'in kendisi ABD'nin önemsiz kuklaları değildi. Dahası, yeni Çin'de böyle olmayacaklar.
Tayvanlı yoldaşlar tarafından bu tür tahminlerin onaylanması, her şeyden önce, Moskova'nın “samimi” niyetlerinin bir kanıtı olarak Nikolai Elizarov'un, daha sonra, Chiang Kai-shek'in önerisiyle, SSCB ve Çin (1950) arasındaki karşılıklı yardım anlaşmasını kınamasını önerdi.
Ancak Levin, böyle bir adımın seçiciliğine hitap ederek cevabı atlattı, ancak muhataplara Taipei'nin Pekin ile ilgili askeri veya istihbarat planları hakkında bilgi için yalvarıyor. Dahası, benzer Sovyet planlarının açıklanması, elbette, Tayvan temsilcilerini, tüm Çin için Sovyet tekliflerinin konjonktürel doğasının tehlikesi konusunda ikna eden sorudan kaynaklanmadı.
Aynı zamanda, V. Louis, Generalissimo'nun kendisiyle yaptığı toplantıyla ilgili V. Louis'in tüm taleplerini şiddetle reddetti ve Moskova'nın böyle bir toplantı gerçeği ile Chiang Kai-shek'i doğru zamanda politik olarak itibarsızlaştırma arzusundan makul bir şekilde şüphelendi. Kısacası, taraflar aynı fikirde değildi. Bu, büyük olasılıkla Tayvan'ın ana müttefiki olan ABD'nin Mart 1969'da Damansky Adası'nda SSCB ile iyi bilinen çatışmadan sonra Pekin ile ilişkilerin kademeli normalleşmesine yönelik politikasından kaynaklanıyordu.
Kremlin mevkidaşı Victor Louis, Kruşçev'in görevden alınmasından sonra, sık sık 17 Mayıs 1967'de KGB'nin yeni başkanlığına atanan Yuri Andropov ile bir araya geldiğini ve yurtdışında bir takım talimatlar verdiğini söyledi. Birçok kaynak Andropov’un eski KGB’nin Tümgeneral Vyacheslav Kevorkov da dahil olmak üzere V. Louis ile uzun süredir devam eden temaslarından bahsediyor. Ona göre, "KGB başkanı Yu. V. Andropov, KGB'nin Victor Louis ile ilişkilerini resmileştirmeyi ve hatta bu işbirliği hakkında gizli belgeler yayınlamayı yasakladı."
1969'dan bu yana Tayvanlı istihbarat, Pekin'e W. Louis ile görüştüğü konusunda bilgi veriyor, ancak Taipei'deki Pekinli “meslektaşları” Tayvanlı ortakların ilettikleri bilgilerin gizliliği talebine saygı duydular. Buna ek olarak, bir dizi verilere göre, aynı konularda 1970 ve 1971'de, Portekiz Aomin'de (2001'den beri ÇHC'nin Özerk Bölgesi) Pekin-Tayvan toplantıları yapıldı. Makao üzerinden 60'lı ve 70'li yılların başında Çin ile Tayvan arasında "gayri resmi" ticaret kuruldu.
Ve bir nedenden dolayı Moskova'da bu temaslar hakkında Tayvan'dan düzenli bir bilgi sızıntısı olasılığını dışladılar, bu seçeneğin Taipei'nin Pekin'e yakınlaşması nedeniyle bu seçeneğin imkansız olduğuna inanıyorlardı. Sonuç olarak, SSCB ve Çin arasındaki ilişkiler daha da kötüleşti ve Mao, Chiang Kai-shek'e minnetle 1972'de 500'den fazla Tayvanlı eski ajanı hapishaneden serbest bırakmasını emretti. Aynı şey 1973 yılında Tayvan'da ÇHC'nin tutuklanan iki yüz ajanıyla yapıldı.
5 Nisan 1975'te Generalissimo Chiang Kai-shek öldü. SSCB'de, Tayvan'la birlikte Mao Zedun liderliğinin devrilmesinin projesini reddetmediler. Bir dizi Sovyet medyası PRC'deki Tayvanlı istihbarat ajanlarının afını yüceltmesine rağmen, elbette Pekin'in bu tür bir hareketinin gerçek nedenlerinden bahsedilmedi ...