Pazar günü Barnaby Joyce’a Scott Morrison’ın ek güçleri hakkında ne bildiği, bilmediği ve bilmek istemediği soruldu.
Cevapları takip etmek, en azından söylemek zordu. Eski başbakan yardımcısı, Morrison’ın kendisini kaynaklar bakanı olarak atadığını ve NSW kıyılarındaki tartışmalı Pep-11 gaz lisansı kararını devraldığını bildiğini söyledi, ancak kendisi de bilmiyordu.
Joyce’un ABC’nin Insiders programında David Speers ile yaptığı 10 dakikalık röportajdaki bariz tutarsızlıklardan sadece biriydi, çünkü Nationals’ın eski lideri, Morrison’ın takip eden at bakanlıkları hakkında ne bildiği ve ne zaman olduğu hakkında sorularla yoluna devam etti. İşte en kafa karıştırıcı anlardan bazıları.
Joyce, Morrison’ın kaynaklar bakanı olarak yemin ettiğini ‘dolaylı olarak’ biliyordu, ama aynı zamanda bilmiyordu
Joyce, Morrison’ın kendisini kaynaklar bakanı olarak atadığını öğrendiğinde David Speers tarafından sorulduğunda (Ulusal Milletvekili Keith Pitt roldeyken) “oraya dolaylı olarak geldiğini” söyledi.
“Açıkçası başlangıçta bunun farkında değildim çünkü lider olarak geri dönmeden önce oldu ve sonra bir süre sonra ve Pep-11’le yapılan tartışmalarda başbakanın benden daha büyük yetkilere sahip olduğu daha belirgin hale geldi. başlangıçta varsayılmıştır.”
Ama sonra Morrison’ın kendisine yemin ettiğini söylediğini söyledi.
Joyce: Başbakan Scott Morrison’ın bir pozisyon aldığı ve “Onu geçersiz kılabilirim” dediği bir süre boyunca çalıştı.
Q: Bakanı nasıl devirirsiniz dediniz?
Joyce: Yemin ettiğini söylemişti ama kararı kabineye geri veriyorsun.
Q: Yani bakan olarak yemin ettiğini söyledi mi?
Joyce: Bak, kaçamak yapmıyorum, sadece bu son ifadenin nereye gittiğini tam olarak hatırlayamıyorum.
Q: Bekleyin, başbakanın size, burada Ulusal parti bakanınız görevden alınıyor dediğini hatırlamıyorsunuz.”
Joyce: Yaptığına inanıyorum, doğru ama “Tam yeri ve zamanı söyle” derseniz… Söylediğine inanıyorum.
Q: Scott Morrison’ın yaptığına inanıyorsun [tell you].
Joyce: Yaptığına inanıyorum, ama bu belli bir zaman periyodunda oldu ve benim zamanımdan önce gerçekleşti. Bu benim kararım değildi.
Ama sonra Joyce bilmiyordu
“Başbakanla yaptığım tartışma tamamen Pep-11 hakkındaydı. Keith Pitt’in yapabileceği her şey üzerinde yetkileri olduğunu asla söylemedi… Bana asla ‘Ben kaynaklar bakanıydım’ demedi. Bunu bana hiç söylemedi.”
Joyce’un daha önce Morrison’ın kendisine yemin ettiğini söylediğini söylemesine rağmen, hiçbir konuşma olmadı:
“Bunu bana daha kaç kez sormak istiyorsun David? [Speers]? Bu yedinci kez oluyor” dedi.
“Size ne zaman geldiğimi bilmediğimi söyledim çünkü karar benden önce verildi. Belirgin bir konuşma olmadı, [it was] bir süre boyunca eğik olarak. Sadece Pep-11 kararı etrafında dönüyordu. Pep-11 kararı başbakan tarafından verildi. Dosyadadır, kendiniz izleyebilirsiniz. Basın toplantısı var. Başka ne istiyorsun.”
Karar mercii Keith Pitt’di, olmadığı zamanlar dışında
Joyce, Pitt’in portföyde karar verici olarak kalmasında ısrar ediyor – ancak aynı nefeste, olmadığı tek zamanın Pep-11’i aştığını söylüyor.
Q: Kaynaklardan sorumlu bakan kimdi?
Joyce: Eh, sonuçta, gerçekten Keith ile kaldı. Pep-11 kararıydı.
Q: Bu karardan sorumlu bakan kimdi?
Joyce: Dostum ben sana cevabı verdim. Sonuçta her şeyde Keith Pitt. Pep-11 kararıydı. Bana üçüncü kez sorma.
Q: Hala kafam karıştı, Scott Morrison muydu yoksa Keith Pitt mi?
Joyce: Bunda kafa karıştırıcı bir şey yok David, beni dinle. Keith Pitt bakandı ve size söylüyorum, bunda hile, hockery toplama hilesi yok.
Ancak Joyce daha sonra Morrison’ın karar verici olduğunu söyledi.
“Aslında duyuruyu o yaptı, David. Bundan daha net bir şey ister misin? daha ne arıyorsun, [that] Başmelek Gabriel elini mi tutuyordu? Daha fazla İstediğiniz ne?”
Joyce ‘özellikle meraklı değildi’ çünkü ekstra Ulusallar bakanlığını kaybedebilir
Nihayetinde, bildiği veya bilmediği veya kendisine söylenip söylenmediğine rağmen, Joyce “özellikle merak etmediğini” itiraf ediyor çünkü Morrison ile ekstra bir bakanlık ve personel için müzakere ettiği anlaşmayı koruyordu. Vatandaşlar, bölgesel Avustralya projelerinin yanı sıra harcarlar.
Vatandaşların fazladan bakanlık aldığını ve Ulusalların Koalisyonun 2050 yılına kadar net sıfıra imza atmasına yönelik anlaşmasının bir parçası olarak bölgesel Avustralya’daki projeler için vaatler olduğunu biliyorduk, ancak bunun bir parçası olarak fazladan personel olduğunu bilmiyorduk. anlaşmanın
Joyce, soru sormayacağını ve müzakere edilen anlaşmayı riske atmayacağını kabul ediyor.
“Kendime üç soru soracağımı düşündüm: Yasal mı? 64. maddeye göre bunu yapabilir. Geri değiştirmek için yapabileceğim bir şey var mı? Hayır. Az önce Ulusal Parti’nin eline verdiğim fazladan bakanımı yeniden müzakere etme kapasitesine sahip mi? Evet, ‘Evet, sorununu çözeceğim dostum’ diyebilir. Bakanlığı senden geri alacağım. Sorun sizin için düzeltildi. Benim için sorun düzeltildi. Ulusal parti için kötü sonuç.’
“… Hakkımız olmayan fazladan bir bakanla görüştüm. ERC’de başka bir kişi vardı [Expenditure Review Committee] Hangi [we were not entitled to] …
“Daha fazla personelle görüştüm [for] hakkımız olmayan Ulusal parti. Avustralya tarihinde bölgesel Avustralya’ya bakmak için en büyük anlaşmalardan birini gerçekleştirdik.”
Q: Yani bunun adil bir anlaşma olduğunu düşündün, adil bir ticaret?
Joyce:
“Sana daha önce verdiğim cevabı tekrarlıyorum David. Başbakanın bana çözümü, eğer bunun peşine düşseydim çok basitti. Sadece hakkımız olmayan portföyü aldı ve bizi hakkımız olan numaraya geri götürdü. Portföyü geri alacaktı ve tüm gücü kaybedecektik. Mantıken, kendin düşün. Ve bu kararı ben vermedim. Bana dağıtılan kartlar bunlardı.”
Halkın umurunda değil, diyor Joyce, kendi meslektaşları oldukça üzgün olsa da
“Şimdi hiperventilasyon yapıyoruz – panelinizi dinledim – kadrandan çıkıyorsunuz. Sorun orada olduğunu düşündüğünüz şey değil, çok daha derinlere nüfuz eden başka şeyler var. Nükleer tartışma masadan kalktı. Küçük modüler reaktörler üretmeliyiz. Onları burada üretin, tüm dünyada her yerde olacaklar.”
Q: Meslektaşlarınız bu hafta bunu öğrendiğinde kızgın. Neden kendilerine söylenmediğini bilmek istiyorlar mı?
Joyce: Eh, çoğunu bilmiyordum.