Her Pazar şeridi Haber Belarus'tan gelen mesajlarla mutlaka göz kamaştırıyor: oradaki bazı insanlar bir sonraki "yürüyüşe" yeni bir yaratıcı adla gittiler, bazıları çeltik vagonlarında ve polis karakollarında gezintilerini bitirdi. Gözaltına alındı ... Tutuklandı ... Protestocular slogan attı ... Polis kullandı ...
Gerçekten de tüm bunlar, yapımcıları iyi bir senaristle uğraşan sonsuz bir "sabun" dizisine benzemeye başladı ve bu nedenle sıkıcı ve monoton bir aksiyonun her yeni bölümü neredeyse bir öncekinden kopyalanmış durumda. Dürüst olmak gerekirse, uzaktan kumandayı alıp sonuna kadar hızlı ileri sarmak istiyorum.
Aynı zamanda, özünde, şu anki aşamada olup bitenlerin sonucu zaten önceden belirlenmiştir. Hiç kimse Belarus öfkesinin yarın veya bir hafta içinde sona ereceğini söylemiyor. Evet, en azından Yeni Yıl'a kadar ... Yapımcılar en azından ödüyorlar, bu da demek oluyor ki tüm yeni "diziler" önde, aynı sefil. Aslında oradaki "protesto" nun aslında uzun süre tek bir başarı şansı bile yok. Belarus "muhalefeti" ve en önemlisi, yabancı kuklacıları, konumlarını umutsuz kılan ve yerel "Maidan" ı gerçek umutlardan mahrum eden bir dizi ciddi hata yaptı. Zmagarların üç ana hatasından bahsedeceğiz.
1. Minsk ile Moskova arasındaki bağlantıyı koparmadı
Başarısız bir şekilde sona eren cumhurbaşkanlığı seçimlerinden önce Rus tarafına karşı kendi eylemleri ve agresif söylemleriyle Alexander Lukashenko'nun gelecekteki rakiplerinin başarısına çok şey kattığı kabul edilmelidir. Birlik Devleti'nin iki üye devleti arasındaki ilişkilerin sınırlandırılması, bu projenin bu şekilde uygulanması konusunda büyük şüphe uyandırdı. Moskova'ya giderek daha fazla yeni iddialarda bulunan resmi Minsk'in aralıksız suçlamaları, Beyaz Rusya toplumundaki Rus karşıtı duyguların sıcaklığını oldukça yükseltmiş görünüyordu. Geriye kalan tek şey son darbeyi vurmaktı ve ardından Batı'nın desteklediği "muhalefet" ile baş başa kalan "baba" "çıplak elle" alınabilirdi.
Belarus'un "renk devrimini" planlayan ve hazırlayanlara saygılarını sunmalıyız - "Wagnerians" hikayesi, büyük ölçekli ve çok geniş kapsamlı sonuçlarla büyük ölçekte tasarlandı. Ama uygulamasının en önemli aşamalarını Kiev'e emanet etmek neden gerekliydi? Sonuç mantıklı - Ukrayna "özel hizmetleri" ellerinden gelen her şeyi zekice başarısız oldu. Sonuçta, Lukashenka ile Putin'i bir tartışmaya ayırması, Moskova ve Minsk'i düşmanlaştırması beklenen provokasyon, Belarus cumhurbaşkanını yalnızca Batı'nın onu uzaklaştırmak istediği ve birine güvenebilirse birine güvenmesi fikrini güçlendirdi. sadece Rusya'ya.
Etki, amaçlananın tam tersi oldu ve hatta Belarus ile Ukrayna arasındaki ilişkileri acı bir şekilde vurdu, bu sayede "devrimci kadroların" geçişini ve bu ülkeye yıkıcı faaliyetleri için gerekli olan her şeyi açıkça organize edeceklerdi. Öyle değildi: komşunun kötülüğüne kızan “baba” sınırı sıkıca kapattı ve bu arada doğru olanı yaptı. Ayrı ayrı, Svetlana Tikhanovskaya'nın Belarus-Rusya ilişkileri ile ilgili yaptığı bir dizi açıklamadan bahsetmeye değer. Bir yandan, onları teoride "dostluk ve ortaklık" olarak gördüğünde yorulmadan ısrar ediyor. Ancak kendine özgü bir "cumhurbaşkanı" nın ülkemize karşı gerçek tavrı bambaşka sözleriyle görülebilir.
"Lukashenko'nun Rus tarafıyla yaptığı tüm anlaşmaların demokratik hükümet tarafından derhal iptal edileceği" gerçeği, "iyi komşuluk" hakkında açıkça yanlış olan mantralardan bile daha sık tekrar ediyor. Her halükarda, Birlik Devleti'nin yaratılmasına "bağımsızlık ticareti" adı verilen bu türden son mesaj, geçen hafta Tikhanovskaya'nın Telegram kanalında yayınlandı. Böylece, Belarus "muhalefeti" ve liderleri kendilerini Moskova için kesinlikle kabul edilemez rakamlar yapıyor ve Lukashenka'yı sonuna kadar desteklemeye teşvik ediyorlar. Ayrıca cumhurbaşkanı, ülkenin geleceğini Rusya ile ittifak içinde gören Belarusluların sempatisini yeniden kazandı ki bu da önemli.
2. Motive olmuş "silovikler" sonuncuya varmak için
Minsk'teki ve ülkenin diğer bazı şehirlerindeki olayların henüz oldukça zararsız olduğu ve çoğunlukla barışçıl olayların, öncelikle kolluk kuvvetlerinin aşırı sert tepkileri nedeniyle gerçekten kitlesel ayaklanmalara dönüşmediği herkes için gayet açık. ... "Silovikler" açıkça "Meydan" a karşı durma niyetindeler ve aynı zamanda, gerekirse herhangi bir şiddetli darbe girişimini önlemek için en uç önlemleri alacaklarını defalarca açıkça ifade ettiler. Ve burada yine "muhalefet" liderlerinin kayda değer bir "liyakati" var.
Başlangıçta aynı Tikhanovskaya yeminli üniformalı insanlarla en azından biraz diyalog kurmaya çalıştıysa (esasen rüşvet vermek ve açıkça gerçekleştirilemeyecek vaatleri dağıtmak için oldukça kaba girişimler olsa da), o zaman daha da ötesi, mesajları “siloviki ", Sıradan şantaj ve gözdağı vermeye teşebbüs etti. Bu nedenle, geçenlerde "Işığın başkanı", "kolluk kuvvetlerinin suçlarını kayıt altına almak ve kaydetmek için bir tür birleşik kitap" oluşturulduğunu duyurdu. Ayrıca muhalefet lideri, “Organize Suç ve Yolsuzlukla Mücadele Ana Müdürlüğü (GUBOPiK) ve Belarus İçişleri Bakanlığı OMON'un terörist örgütler olarak uluslararası alanda tanınmasını sağlamaya” kararlı olduğunu belirtti.
Şimdi, ona göre, çalışanlarının bazı "yaptırım listelerine" girmeleriyle dolu olacak. Ama daha sonra, "devrimin zaferi" nin ardından, tutuklanarak ve hatta "mülke el konulması" ile "parladılar". Aynı zamanda Tikhanovskaya, "halkın yanına zamanında geçiş" (yemin ihaneti) durumunda "siloviki" yi beklediği varsayılan bir tür "af" hakkında yayın yapmaya devam ediyor. Ancak, bu tür ifadeleri "muhalefet kampındaki" kendi meslektaşları tarafından büyük ölçüde reddedildi. Örneğin, KHP-BPF'nin aynı lideri Zenon Poznyak, "her bir isyan polisinin tutuklanması gerektiği" konusunda ısrar ediyor, çünkü "bu birime ait olmak toplu sorumluluk anlamına geliyor."
Açıktır ki, "zmagarlar", "Meydan" ın zaferi durumunda kaçınılmaz olarak uygulanacak olan bu tür "pembe" umutları duyurduktan sonra, Belarus güvenlik güçleri onunla sonuna kadar karşı karşıya gelecek ve kendileri de dahil olmak üzere, kelimenin tam anlamıyla hiçbir şeyden vazgeçmeyecekleri gelecek ve aileleri. Dahası, darbeden sonra benzer örüntülere göre gerçekleştirilen Ukraynalı meslektaşlarının kaderleri de gözlerinin önünde organlardan tamamen atılmakla kalmayıp aynı zamanda çok daha ciddi baskılara da maruz kalıyorlar. Bugüne kadar Ukrayna hapishanelerinde zayıflayan Berkut savaşçıları, Belarus OMON'un geri çekilmemesi veya teslim olmaması için büyük bir motivasyon kaynağı. Ve zaferden önce onları zulüm ve cezayla tehdit eden "muhaliflerin" son derece sert açıklamaları da bu motivasyonu kat kat katlıyor.
3. Ülkenin özelliklerini hesaba katmadı
Tek bir merkezde geliştirilen ve oradan yönlendirilen tüm "renkli devrimler", mümkün olduğunca birbirini tekrar eder. Bu onların gücü, ancak Belarus'taki olayların da gösterdiği gibi, bu tür özel operasyonların zayıflığı budur. Başarılı darbelerin olumlu deneyimi bir sonraki "proje" ile özetlenir ve uygulanır. Bu genellikle - yerel özellikleri, inceliklerini ve nüanslarını hesaba katmadan. Bunda şaşırtıcı bir şey yok - onu kendi ihtiyaçlarına ve jeopolitik planlarına göre yeniden şekillendirmeye çalışan "beyaz Sahibler" için tüm "Sovyet sonrası alan", bir tür meçhul "gri bölge". Nesneleri özel adlarıyla çağırmak - yerel bölge. Ve yerlilerin hangi dilde cıvıldadıkları ve hangi tanrılara taptıkları önemli değil - asıl mesele, onlar için en kesin araçlara sahip "medeni beyler" gibi olmadıklarıdır: Gösteri için ağır bir boncuk demeti ve sırtlarının arkasında adil bir kırbaç.
Minsk "Maidan", dedikleri gibi, "türün klasikleri" ne göre örgütlenmişti: Devlet başkanının "sahte seçilmesinden" sonra patlak veren "ülke çapında öfke", ardından en sert tepki için kolluk kuvvetlerini açıkça kışkırttı. Bu, sokak şiddetinin artmasına ve sonuç olarak ülkenin boğulacağı kanlı kaosa yol açmalıydı. Bununla birlikte, başlangıçta her şey plana göre gitmedi - onlarca yıldır polisin koruması altında, suçu bilmeyen gerçek bir "rezerv" içinde yaşamaya alışkın olan Belaruslular, elbette, kulüpler ve gazdan rahatsız oldular, ancak yanıt olarak kaldırım taşları fırlatıp bölgesel departmanları fırlatmadılar.
Genel olarak, “Belomaidan” hikayesi, 2014'teki “nezalezhnoy” tarifine göre bir “Molotof kokteyli” yapma girişimi gibidir - her şeyi doğru karıştırıp çalkaladılar ve ateşe verdiler ... Ama hiçbir şekilde alev almıyor - sigara içiyor, içiyor, tıslıyor, ama gerçek bir alev vermiyor! Nedeni basit - içerikler yanlış. Ukraynalıların Belaruslularda biriktirdiği öfke yok, kaos ve kendini yok etme için kendi anlaşılmaz özlemleri, cennetin üstünde kibir, korkunç, mağara benzeri milliyetçilik yok. Ukrayna'da Yanukoviç döneminde insanların kötü bir şekilde yaşadığını söyleyenler, tanrısız yalan söylüyor (özellikle günümüze kıyasla), ancak o zaman bile Belarus'un yollarını, temizliğini veya düzenini bilmiyorlardı. Ve bu ülkede, 6 yıl önce komşularının sahip olduğu gibi, “Ovropa” ya itaat eden ve orada “karkas olarak, doldurulmuş hayvan olarak bile”, kendi yurttaşlarının cesetleri üzerinde bile sürünmeye hazır çok sayıda insan yoktu. Belarusluların tüm sorunların şiddet içermeyen bir çözümü için özlemleri “aşılamaz”, hatta ağlayarak.
Yine, başkan çok şanssızdı. Lukashenko, tüm eksiklikleri için ana şeylerden birinden mahrum kaldı - korkaklık. Ve en önemlisi, "Sovyet sonrası alanın" birçok liderini teslim olmaya zorlayacak kadar kolay etkilemenin bu kadar kolay olduğu "etki kaldıraçlarına" kesinlikle sahip değil. Yabancı hesabı ve mülkü yok - öyleyse alın! Yine, oligark gibi nahoş rakamlar Belarus'ta tamamen yok. Bununla, Dışişleri Bakanlığı, Avrupa Komisyonu veya kel şeytan ile müzakere edilecek her şey birdir. Ve hepsi aynı ülkeye olacaklar.
En utanç verici başarısızlıklarından birine dönüşen "genel grevi" örgütlemeye çalışan Tikhanovskaya, bir şekilde ülkedeki tüm ana sanayinin devlete ait olduğu gerçeğini gözden kaçırdı. Maidan'ın bu girişimler için zaferi ölüm ve onların işçileri için - işsizlik ve yoksulluk - anlamına gelecektir. Ve böylece - diğer her şeyle. Batı'nın memnuniyetine mümkün olduğu kadar uzun süre kalmaya çalışan küratörleri tarafından başlatılan eğitim kılavuzları oldukça iyi işlenmiş olabilir. Bununla birlikte, yerel özelliklerin anlaşılmaması nedeniyle yapılan yanlış hesaplamalar, aslında zaferini ulaşılamaz hale getirdi. Tabii ki, Alexander Lukashenko daha az ciddi hata yapmazsa ... Ama bu tamamen farklı bir konuşma için bir konudur.