Görünüşe göre iki dünya, güneş sistemimizde sahip olduğumuz hiçbir şeye benzemeyen bir türden 218 ışıkyılı uzaklıkta küçük bir yıldızın yörüngesinde dönüyor.
Dış gezegenler Kepler-138c ve Kepler-138d olarak adlandırılır. Her ikisi de Dünya’nın yarıçapının yaklaşık 1,5 katıdır ve her ikisi de, tümü kayalık, metalik yüzeylerin etrafına sarılmış, kalın, buharlı atmosferler ve delicesine derin okyanuslardan oluşan nemli dünyalar gibi görünmektedir.
“Daha önce Dünya’dan biraz daha büyük olan gezegenlerin, Dünya’nın büyütülmüş versiyonları gibi büyük metal ve kaya topları olduğunu düşündük, bu yüzden onları süper gezegenler olarak adlandırdık.” astronom Bjorn Beneke diyor Montreal Üniversitesi’nden.
Bununla birlikte, şimdi bu iki gezegenin, Kepler-138c ve d’nin doğaları gereği çok farklı olduklarını gösterdik: muhtemelen tüm hacimlerinin çoğu sudan oluşuyor. Kendinden emin bir şekilde su dünyaları olarak tanımlanan, astronomların uzun süredir varlığını varsaydıkları bir tür gezegen.
Başka bir bilim adamının yakın tarihli bir analizi şunu buldu: Su dünyası olabilir, ancak doğrulama için takip gözlemlerine ihtiyaç duyulacaktır. Araştırmacılara göre, çalışmaları devam ediyor Kepler 138 İki okyanus gezegeni daha az kesindir.
Güneş sistemimizin dışındaki gezegenlerin (veya ötegezegenlerin) tanımlanması genellikle çok fazla araştırma çalışması gerektirir. Yörüngesinde döndüğü yıldızların ışığına kıyasla çok uzak ve çok sönük; Canlı görüntülere ulaşmak çok zordur ve bu nedenle çok nadirdir ve fazla ayrıntı göstermezler.
oluşumu ötegezegen Genellikle, biri yıldızın ışığının gezegen tarafından tutulmasından (veya geçişinden) ve diğeri yıldızın radyal hızından veya “yalpalamasından” alınan iki ölçüm kullanılarak hesaplanan yoğunluğundan çıkarılır.
Geçiş bloklarının yıldız ışığı miktarı bize yarıçapını aldığımız bir ötegezegenin boyutunu söyler. Radyal hız, bir ötegezegenin yerçekimiyle uyarılır ve yıldız ışığının geri çekilirken dalga boyunda tekdüze fakat çok küçük bir genişleme ve daralma olarak görülür. Bu hareketin genliği bize bir ötegezegenin kütlesini söyleyebilir.
Bir cismin hacmini ve kütlesini öğrendikten sonra yoğunluğunu hesaplayabilirsiniz.
İstilacı dünya, mesela Jüpiter Hatta Neptün bile nispeten düşük bir yoğunluğa sahip olacaktır. Kayalık, mineral açısından zengin dünyalar daha yüksek bir yoğunluğa sahip olacaktır. at 5,5 gram/santimetreküp, Dünya, güneş sistemimizdeki en yoğun gezegendir; Satürn, santimetreküp başına 0,69 gram ile daha az yoğundur.
Geçiş verileri, Kepler-138c ve Kepler-138d’nin Dünya’nın 1,51 katı yarıçapa sahip olduğunu ve Kepler-138’deki çekiş ölçümlerinin bize Dünya’nın sırasıyla 2,3 ve 2,1 katı kütle verdiğini gösteriyor. Bu özellikler de bize her iki dünya için santimetreküp başına yaklaşık 3,6 gramlık bir yoğunluk verir – kayalık ve gaz bileşimi arasında bir yerde.
Bu Jüpiter’in buzlu ayına çok yakın Avrupa, santimetreküp başına 3.0 gram yoğunluğa sahiptir. Bir buz kabuğunun altında sıvı bir küresel okyanusla kaplıdır.
“Jüpiter ve Satürn’ün yörüngesinde dönen, ancak yıldızlarına çok yaklaşan su açısından zengin uydular olan Europa veya Enceladus’un daha büyük versiyonlarını hayal edin.” astrofizikçi Caroline Piolet diyor Araştırmayı yürüten Montreal Üniversitesi’nden Dr. “Buzlu bir yüzey yerine, Kepler-138c ve d büyük su buharı zarflarını barındıracak.”
Ekibin modellemesine göre, dış gezegenin hacminin yüzde 50’sinden fazlasını su oluşturacak ve yaklaşık 2.000 kilometre (1.243 mil) derinliğe kadar uzanacak. Dünya okyanusları, bağlam için, ortalama bir derinliğe sahiptir. 3,7 kilometre (2,3 mil).
Ancak Kepler-138c ve Kepler-138d, yıldızlarına Dünya’dan çok daha yakın. Bu yıldız küçük ve soğuk bir kırmızı cüce olmasına rağmen, bu kadar yakın olması iki dış gezegeni bizimkinden çok daha sıcak yapar. tropikal dönemleri vardır 13 ve 23 günsırasıyla.
Araştırmacılar bunun, bu dünyalardaki okyanusların ve atmosferlerin bizimkine benzeme ihtimalinin düşük olduğu anlamına geldiğini söylüyor.
“Kepler-138c ve Kepler-138d’nin atmosferlerindeki sıcaklık muhtemelen suyun kaynama noktasının üzerinde olacak ve bu gezegenlerde buhardan oluşan kalın, yoğun bir atmosfer olmasını bekleriz.” Piawlet diyor.
“Yalnızca bu buharlı atmosferin altında, yüksek basınç altında sıvı halde su veya hatta süperkritik sıvı olarak adlandırılan, yüksek basınçlarda meydana gelen başka bir fazda su olabilir.”
Gerçekten yabancı.
Araştırma yayınlandı doğal astronomi.
“Pop kültürkolik. Web nerd. Sadık sosyal medya uygulayıcısı. Seyahat fanatiği. Yaratıcı. Yemek gurusu.”
More Stories
Müslüman astronotlar uzayda Ramazan’ı nasıl kutluyor?
Ryugu asteroit: Japonya’nın Hayabusa2 misyonu tarafından toplanan örneklerde bulunan RNA kompleksi, B3 vitamini
Bilim adamları nihayet parçacık çarpıştırıcısında nötrinoları tespit ettiler: ScienceAlert