Cassidi Case Case itibaren Hulovlu, Azerbaycan
Aşırı tarafında biraz, ama oldukça komik. Kitapta yemekle ilgili çok iyi tartışmalar var. Dil zaman zaman biraz kaba olabilir. Kilo vermek için iyi bir motive ediciydi (bazı noktalara katılmamama rağmen)
Sık sık ortaya çıkmaz, arka arkaya iki kez bir kitap okuma dürtüsünü hissederim - 'Taş Arabistan' hakkında bir şey gerçekten bana dokundu.
gurl bir domuz ve ona charlotte's adını verdi .. o gerçekten hoşuna gitti ama babasının yaptığı ne yemek için yağ alıyordu.
Laura E. Bradford’un Flyday romanı boyunca, merkezi karakter Thomas Huxley, ayrılık, aile dramaları ve suikast girişimleri de dahil olmak üzere çok şey katlamalı ve daha başlamadan çok şeyle uğraşmak zorunda kaldı. Gelecekte, görünüşte ütopik bir toplumda geçen macera romanı, zaman yolculuğu kavramları etrafında merkezlenir ve Huxley hayatının her alanında, hatta bazıları hatırlayamadığı zorlukların üstesinden gelirken ilişkiler, vatanseverlik ve sorumluluk fikirlerini araştırır. Bradford’un karakterleri ilgi çekici ve çekici ve bu romanının güçlü yönlerinden biri. Roman Huxley'e odaklanırken, nişanlısı, arkadaşları ve ailesi ile olan ilişkileri genellikle onun üzerinde büyük bir etkiye sahiptir ve bu karakterler arsanın çoğunu yönlendirir. Huxley’nin hafıza kaybı, geçmişindeki bilinmeyen bir olaydan dolayı işleri karmaşıklaştırır ve Bradford karakterini geçmiş olayları ve eylemleri keşfederek geliştirir. Karakterlerin bazı eylemleri, ortaya çıktıkları sırada iyi bir şekilde haklı değil, ancak bu konuda hissettiğim herhangi bir memnuniyetsizlik genellikle romanın sonucu ile çözüldü. Arsa, Huxley’nin zaman yolculuğunda bile eylemlerini takip eder, ancak arsanın daha da geliştirilmesi için zaman zaman küçük bir karaktere odaklanır. Sonuç olarak arsa çok karmaşıktır ve kasıtlı olarak kafa karıştırıcı anlatı yapısının farkındayken, asla kendimi şaşırtmadım. Bradford'un anlatısının birçok ipliğini bir araya getirmeye başladığı romanın ikinci yarısı özellikle iyidir ve arsa için net planını ve kontrolünü gösterir. Karmaşık bir komplo ile karakterlerin kasıtlı ve düşünceli bir şekilde geliştirilmesi sayesinde Flyday, önemli temaları hafif ve özgün bir şekilde araştırıyor.
Bu çalışıyorum chicklit için bir öneri listesindeydi. Bunun benim sevdiğim bir tür olmadığını görüyorum, ancak bunun için ayarlandığı Güney Carolina düşük ülkesi hakkında edebi kurgunun birinci sınıf yazarı Pat Conroy'un kapağındaki bulanıklık nedeniyle bunun umudum vardı. Yine de başından beri, bu beni sefilce yazılmış gibi vurdu. İnsanlar tarafından zaten bilinen ve melodramatik tonda bilgi dökümü ile beceriksiz diyalog. Ayrıca rahatsız edici bulduğum bir arsa cihazı var - eeeeeevil geliştiricisi. Korunmaya değer olduğu için kök salmam gereken şey göz önüne alındığında daha da rahatsız edici buldum: Sweetgrass Plantation - 300 yıl boyunca sömürge bir konak ve bir aile tepesi ile dolu Blakely ailesinde. Tara ho! Kitap, ailenin ne kadar süredir yer aldığı konusunda bile tutarlı değil. Sözde sadece 8 kuşaktır ve sözde "ondokuzuncu yüzyıl" elbisesinin kurucu anayasasıyla portresi vardır. Üç yüzyıldır nasıl gidiyor? Son saman, şu anki aile matrisinin eski siyah hizmetçi Nona'yı görmeye gittiği zamandır. Nona daha sonra, kızı Maize ile, ailelerinin kölelik günlerine geri dönen nesiller için Blakelys'e hizmet etmesinden duyduğu gururdan bahseder. En azından fakir Mısır benim duygularımdaki kadar şaşkın görünüyor. Ama hayır, sadece hayır. İnan bana, politik olarak doğru olmaktan çok uzakım. Rüzgar Gibi Geçmeyi seviyorum. Gerçekten öyle! Ama hepsi benim lil 'Yankee kalbimin dayanabileceğinden daha fazlaydı.
Çok zekice, bu.
büyük aşk vampir romantizm !!!!!