Son saniyede gelen Sow'un golünden sonra, Webo, Sow ve Emre yan yana dizilip secdeye vardı sahanın ortasında…
Onların "şükür" sevinci, milyonlarca Fenerbahçeli'nin de duygularına tercüman oluyordu aslında.
Sadece bu kadar kritik bir maçı çevirdikleri için değil, bu üçlüyü devre arasında kazandıkları için de milyonlarcası şükrediyordu şüphesiz.
SOW YORGUNSA NEDEN SEMİH DEĞİL?
• Rotasyon gerekliydi belki. Ancak Aykut Hoca, son haftalarda, taktik tahtasında olmasa da pratikte hayata geçen ve sonuç veren çift forveti devam ettirmek adına Semih'i tercih etmedi. Maç ritmini ve "tercih unsuru" olduğuna inancını yitirmiş Stoch'un etkisizliğine, Meireles-Emre-Topal arasında hayata geçmeyen pas ritmi de eklenince, ilk yarı Fenerbahçe çerçeveyi bir kez olsun bulamadı.
• 60'ıncı dakikaya kadar istekli ama etkisiz futbolun iki nedeni daha var:
4-2-3-1'i Stoch'la oynamakla Sow'la oynamak çok farklı. Zira Sow sahadayken, kâğıt üzerinde diziliş ne olursa olsun uygulamada çift forvete evriliyor sistem. Ama Sow'un yokluğunda Webo stoperlerin kucağında esir düşüyor.
Ayrıca Stoch gibi bir kanat adamıyla oynamak, forvet arkasında gerçek bir 10 numara ihtiyacı doğuruyor. Ve şu ana kadar görüldü ki Baroni dahil böyle bir isim yok elde.
• Maçın başında gelen gol, Kasımpaşa'yı 90 dakikayı kapanarak tüketmek gibi bir imkânsız hayale sürükledi. Pas yapmadan, ikinci yarının başında Gökhan Gönül'ün mucizevi biçimde çıkardığı top dışında, 2'nciyi aramadan puanları kurtarmak gibi bir kumarı tercih ettiler. Hep mahkûm oynadılar. Öyle ki maç sonunda pas sayısında Fenerbahçe, yüzde 250, ceza sahasına ortada da yüzde 300'lük bir fark yapmıştı. Böyle bir anlayışla, 'tartışılan' bir penaltıyla yenilmiş olmaları sadece futbolun cilvesi.
EMRE DOĞRU GÖZLÜK GİBİ, TAKIMIN GÖRÜŞÜ NETLEŞİYOR
• Ne zaman ki Sow girdi Webo da alan buldu ve canlandı. Kasımpaşa defansının kafası karıştı. Fenerbahçe de alışıp sevmeye başladığı düzenin geri gelmesinin getirdiği özgüvenle çok daha üretken ve reaksiyoner bir kimliğe büründü.
• Emre Belözoğlu, göz muayenesinde hastaya takılan doğu-yanlış lens gibi bir fark yaratıyor. Hani doktor bir lens takar da harfleri yalan yanlış okursunuz. Sonra "Böyle nasıl" deyip doğu lensi takar da tablodaki tüm harfleri cam gibi net görmeye başlarsınız ya… Emreli Fenerbahçe'nin oyun görüşü de aynı böyle netleşiyor, keskinleşiyor.
Pas kalitesi artıyor. Üstelik kesici olup da diklemesine mesafe kat eden tek alternatif o… Salih'le beraber tabii.
SORUMSUZ TEKMLERİN ÖDÜLÜ GİBİ
• Önce Mersin'e karşı sonra da Avrupa Ligi'nde "önümüze gelene bir tekme" oynayan Meireles, geldiğinden beri en yararlı (ama üretken değil) oyununu oynadı belki de… Ancak yine de Bate maçının yıldızı "yükselen değer" Salih'in yerine, sorumsuz Portekizli'ye adeta ödüllendirircesine hemen formayı teslim etmek düşündürücü.
3 PUANDAN DAHA ÖNEMLİSİ, TRİBÜNLERLE İMZALANAN SULH
• Fenerbahçe adına lige tamamen havlu atmak anlamına gelecekti olası bir puan kaybı. Ancak bu kadar kritik bir 3 puandan bile önemli bir kazanım varsa dün akşam, o da taraftarla takım arasında imzalanan sulh anlaşmasıydı şüphesiz.
Takımın arzusunu, iştahını gördükçe, hiç homurdanmadılar, ümidi kesmeden destek verdiler… Takım da özellikle son 30 dakikadaki oyun karakteriyle karşılık verdi bu koşulsuz desteğe.
Ve bu ittifaktı dün geceyi belki de bir dönüm noktası haline getiren Fenerbahçe adına…
Tabii takımın kazanma refleksini geri kazanmasının yanı sıra…
Evet, bu saatten sonra üstelik 3 kulvarın yoğunluğu ve yorgunluğu arasında hiç kayıp vermeden 6 puan farkı kapatmak zor belki.
Ama dün tribünlerdeki hava ve oyuncuların "dik duruşu" gösterdi ki Emre-Reto ve Webo ile beraber 4'üncü bir transfer daha var: Umut…
Tükenene kadar umutları kovalamak en akıllıcası…
Yüzleşme ve hesaplaşma için daha çok vakit olacak nasılsa.
degerlibulent/twitter.com