marduk mu bilmem, bir şey olacak. sonra, daha iyi bir yer olacak dünya.
bir sabah kalkacağız ve tüm vapurları çalmış olacaklar. camii avlularındaki güvercinleri de. eminönü'ndeki balık ekmeği, közlenmiş kırmızı biberi ve patates kızartmasını. gülüşlerimizi çalınmış bulacağız, sıkmaya bir incir sütü de bulamayabiliriz iltihaplarımıza. üzülme. biz; yani pet şişelerden önce ölecek olanlar, bir kedinin kanlanmış gözüne bakacağız. köpekler terbezleriyle üzerimize atlayacaklar. tek hece yok, tek nota bırakılmamış, tek ses duyulmuyor. susacağız ve yanan ormanlara dalacak gözlerimiz. renksiz, hâlsiz, soluk gözlerimiz. bir daha çıtalı yapılmayacak. bu bir yanılsamanın sonu, bir fark edişin başıdır. bu susmaktır bu. gülme. bak bu gecenin de şarkısı belli oldu, gelme. pek git. düşünme. bak iskeleler de yıkılacak. hem, daha iyi bir yer olacak dünya. düşürme yüzünü öyle yere. az sonra ay da kararır, çocukların sesi de gider. okul bahçeleri bir başka okula götürür artık. matbaalarda yalnızlığımızın sepya fanzini- yahu ya da gel, hatta en iyisi gel, uykularından çık gel, günahlarından kop gel, ayrıl da gel vre.. ha? karnımdaki ağrıya bilinç akışı diyorlar. bunu bil, öyle gel. ya da.. gelme.