Meclis'teki 23 Nisan resepsiyonunda ilgi odağı olan isimlerden birisi BDP'li Sırrı Süreyya Önder'di.
Çözüm sürecinde İmralı ile Kandil arasında mekik dokuyan Sırrı Süreyya Önder, tarihi bir rol oynuyor.
Uçak korkusu nedeniyle tüm bu mesafeyi karayoluyla kat etmesi ise espri konusu oldu.
'Dünyanın etrafını dolaşmak için kaç seferiniz kaldı' diye takıldık.
'Bir defa daha gidersem, dünyanın etrafını dolaşmış olacağım' karşılığını verdi.
Bu hesapta bir yanlışlık olmasın demeye kalmadan, 'Basından gizli bir defa gidip geldim' dedi.
Böylece haberi atladığımızın resmi ortaya çıktı.
Ancak 23 Nisan resepsiyonunda başka resimler de oluştu.
Başta, 'Normalleşmenin resmi' vardı salonda.
BDP Milletvekilleri Sırrı Süreyya Önder ve Sırrı Sakık'la konuşurken az ötemizde askerler vardı.
Bir ara askerlerle BDP'liler görüşürler mi diye merak etmedik değil.
Hatta bu konuda nabız tutanlar oldu.
'BDP'lilerle tokalaşacak mısınız?' diye sorulduğunda askerlerden, 'Daha erken. Şu anda bile zorlanıyoruz. Bu nedenle yerimizden ayrılmamaya çalışıyoruz' yanıtı geldi.
Türkiye çok önemli bir değişim ve dönüşüm sürecinden geçiyor.
Eğer parametrelerini doğru oturtabilirsek, bu, 'Türkiye baharı' olabilir.
Öyle ki, PKK'nın geri çekilme kararı ve silah bırakması dahi bu fotoğrafın içinde ancak bir kare olarak yer alabilecek.
İspanya'da diktatör Franco döneminde ortaya çıktı, ETA terörü.
Bizde ise bu sorun tek parti döneminden bu yana büyüyerek, darbe dönemlerinde ise serpilip gelişerek bu noktaya kadar geldi.
İspanya, demokratik standartlarını yükseltmek suretiyle bu sorunu çözdü. Öyle bir noktaya gelindi ki, Madrid Tren İstasyonu'nu bombalayan ETA'nın karşısına İspanyol halkı dikildi.
1 milyon İspanyol yürüdü ve ETA'ya, 'Biz haklarımızı demokratik yollardan elde ediyoruz' mesajını verdi. ETA bunun üzerine silahlı mücadeleye son vermek zorunda kaldı.
Her ülkenin sorunu ayrı olduğu gibi, her sorunun çözümü de ayrı.
Ancak sadece PKK'ya silah bıraktırmak için yola çıkmadıysak, yeni Türkiye'nin inşası gibi bir hedefimiz varsa, bu süreci bir fırsata çevirebiliriz.
Ayrıca süreci de Kürt sorunu ve PKK'ya endeksli bir süreç olmaktan da çıkarmış oluruz.
Bunun için Meclis zemininde atılması gereken adımlar var.
Çözüm komisyonu bunlardan biri. Ama tamamı değil.
Ayrıca muhalefetin destek vermemesi nedeniyle, bir ayağı topal oldu.
Bu süreci daha büyük bir barış projesine çevirebilmek için, devlet ya da devletten güç alan yapılanmalardan dolayı mağdur edildiğine inanan kesimlerin sorunlarını ortaya koyabilecek bir, 'Yüzleşme Komisyonu'na ihtiyaç var.
AK Parti iktidarı, Kürt sorununun çözümünde şimdiye kadarki hiçbir siyasi kadronun alamayacağı riski aldı. Ama aynı zamanda, askeri vesayetin geriletilmesinde de aynı iradeyi ortaya koydu. Ergenekon türü yapılanmalara savaş açarken de bunu yaptı.
Güçlü bir siyasi irade ve kompleksi olmayan bir siyasi hareket.
Peki aynı siyasi hareket diğer mağdur kesimlere aynı fırsatı sağlayamaz mı?
Korkmayın bizim halkımız affetmeyi de bilir. Yeter ki, onun acısı acı olarak kabul edilebilsin.
Maraş katliamından dolayı Aleviler mağdur edilmedi mi? Okullarından atılan başörtülüler yakın tarihimizin en büyük mağdurları değil mi? Faili meçhullerden dolayı bölge insanına bir borcumuz yok mu?
Daha dün 24 Nisan'dı. Her 24 Nisan olunca, İslami ve milli seciyelerimize yakışmayan Ermeni tehcirinden dolayı vicdanımız sızlamıyor mu?
6-7 Eylül'ün mağduru Rumlar için söyleyecek bir sözümüz yok mu?
Meclis'te kurulacak olan 'Yüzleşme komisyonu' ile hem mağdurlar yaşadıklarını paylaşır hem de cezai bir sorumluluğu olmayacağı için, itirafta bulunmak ya da yapılan yanlışları paylaşmak adına kamu görevlileri bilgi verebilirler.
Geçmişin kamburları sırtımızda dururken, geleceği inşa etmek güç olacak.
Tüm bunlardan sonra, 'Yeni Türkiye'yi inşa adına, geçmişin tüm mağdurlarından özür dileriz.
Tüy gibi hafifleriz…