Tarihte Bu Gün: 12 Ekim 1915
Edith Cavell, Norwich, Norfolk, İngiltere'de 4 Aralık 1865'te doğdu. İngiltere'ye Brüksel'de bir mürebbiye olarak gelen bir stresten döndükten sonra, Edith ciddi hasta babasına baktıktan sonra hemşirelik yaptı. 1907'de Brüksel'de Berkendael Tıp Enstitüsü'nün başı olarak görev yapmadan önce evde çeşitli görevlerde bulundu.
1914 yazında annesini ziyaret eden İngiltere'deyken, Archduke Ferdinand suikasta uğradı. O zamanlar gerçekten hiç kimse umursamasa da, WWI ile sonuçlanan çok dolambaçlı bir şekilde sonuçlandı. (Aslında, İmparator Franz Josef'in kendisi suikastta rahatlama yaptığını ifade etti, çünkü onu derinden hoşlanmadığı bir mirasçıdan kurtardı. İmparator, “Tanrı'nın alay edilmeyeceğini söyledi. Daha yüksek bir güç, sürdüremediğim emri geri getirdi. “Ve sadece rahatlamış olan bir İmparator değildi, bir Avusturya gazetesi tarafından, çeşitli siyasi çevreler arasındaki genel fikir birliğinin, bir trajedi olsa da, suikastın en iyisi olduğu, Avusturya halkının olduğu gibi olduğu bildirildi. endişe verici bir şekilde, “Olay neredeyse hiç bir izlenim yaratmadı. Pazar ve Pazartesi günlerinde, Viyana'daki kalabalıklar müzik dinlediler ve hiçbir şey olmamış gibi şarap içtiler.” Gerçekten de, hükümetin kendisi üç hafta kadar sürdü. Tüm bunlara daha fazla önem vermek için, bakınız: WWI'ya Gerçekten Başladı)
Her halükarda, Edith'in ailesi onu evde kalmak için yalvardı, ancak Edith görevinin Brüksel'deki hastaneye geri dönmek olduğuna inanıyordu.
Kısa süre sonra Berkendael Tıp Enstitüsü Kızılhaç Hastanesi oldu ve yaralı askerlerin çatışmanın her iki tarafından tedavi edildi. (Kızıl Haç'ın son derece büyüleyici kökeni için bkz. Bir Solferino Belleği - Henry Dunant'ın Hayatı) Ancak, kimsenin kendisinin tarafsızlıktan vazgeçmesi veya daha da kötüsü, düşmanla kardeşleşmesi durumunda, posterler vardı. Brüksel'in her yerinde, “Evinde İngilizce veya Fransızca bir asker saklayan her erkek veya kadın ciddi bir şekilde cezalandırılacak” uyarısında bulundu.
Bu, Edith'in Müttefik askerlerin Almanların pençelerinden kaçmasına yardım etmesini engellemedi. Nihai kaçışı planlanmışken ve onları güvenli bir şekilde ülke dışına çıkarmak için kılavuzların bulunduğu bir süre onları koruyacaktı. Edith'in bir kerede 35 kadar kaçışının saklandığı ve toplamın yaklaşık 200 kaçışa yardım ettiği bildirildi.
1915 yılına gelindiğinde, Almanlar hastanede bir kişinin Müttefik ajanlarının yakalanmasından kaçmasına yardım ettiğinden şüphelenmeye başladı. Ayrıca Hemşire Cavell’in sempatileri hakkında da bilgi almışlardı.
Edith'in arkadaşları ona şüpheyle yaklaştığı konusunda uyardı, ama durmadı. Neredeyse kaçınılmaz olarak, Cavell 5 Ağustos 1915'te Alman Gizli Polisi tarafından tutuklandı. Cavell eninde sonunda ölüm emrini imzaladığını itiraf etti. Avukatı davasını çok sevdi, sadece dost adam için merhametten etkilendiğini ve politikalarının hiçbir zaman eylemlerini hiçbir zaman etkilemediğini belirtti. Bunun doğru olup olmadığı (son kanıtlar Edith'in aslında istihbarat taşıdığı ve hatta İngiliz Gizli İstihbarat Servisi tarafından işe alındığı için yardım ettiği gibi), Almanlar sallanmayacaktı. Müttefik ve tarafsız ülkelerin onu kurtarmak için çeşitli politik itirazlarına rağmen Cavell ihanet için idam edildi.
Yürütülmesinden bir gün önce 11 Ekim'de, hapishane papazı Reverend Gahan, Edith'i ziyaret etti ve onu huzur içinde buldu. Daha sonra, “Bana arkadaşlarımın ülkeme hayatımı gönülden verdiğimi bilmesini istiyorum. Korkmuyorum ya da bocalamıyorum. Çok sık ölüm gördüm ki bu bana garip ya da korkutucu değil. ”
Ertesi sabah, 12 Ekim 1915'te Edith Cavell, Brüksel'in hemen dışındaki Ulusal Tüfek Alanına alındı ve atış ekibi tarafından idam edildi. Her ne kadar onun infazı savaş kuralları ve Almanya'nın yasaları tarafından teknik olarak kabul edilebilir olsa da, bir kadın hemşirenin öldürülmesi, Almanlar için büyük bir PR hatası olarak ortaya çıkmış, Cavell'in icraatı çeşitli biçimlerde çok başarılı bir şekilde kullanılmıştır. Almanya'ya ve "barbarca" Almanlara karşı Müttefik ülkelerde insanları kışkırtmak için propaganda. Bu, son saatlerinde, “vatanseverlik yeterli değildir” diyerek biraz ironiktir. Kimseye karşı nefret veya acı olmamalıyım. ”
Alman perspektifine gelince, o zamanın Dışişleri Bakanlığı'nın Alman müsteşarı Dr. Alfred Zimmermann, “Bayan Cavell'in yürütülmesi gerektiği için üzücü bir durumdu, ama gerekliydi. O haklı olarak yargılanmıştı… Şüphesiz kadının idam edildiği korkunç bir şey; ama özellikle savaşta bir devlete ne olacağını düşünün, eğer orduların güvenliğini amaçlayan suçlar kadınların cezasını çekmek için cezasız kalsın. ”
Savaştan sonra Cavell’in cesedi, Norwich’deki memleketine gömüldü ve gömüldü. Londra'daki Trafalgar Meydanı'nda onuruna bir heykel dikildi.