Şükran Günü köşemden beri hindi akbabalarını aklımdan çıkaramıyorum. Bu eğlenceli bir fikir değil, biliyorsun ve bundan tamamen memnun değilim. İşte benim sorunum. Kendimi sizinle paylaşmak zorunda hissettiğim birçok şey varmış gibi hissediyorum.
Başlamak için, bu kuşa aşina değilseniz, işte bir açıklama: Hindi kartalı, kel kırmızı başlı, beyaz gagalı, büyük siyahımsı kahverengi gövdeli ve sarı ayaklı büyük bir uçan kuştur. (Lady Gaga’nın kostümü olarak sırala.)
Cins isimleri “araf” anlamına gelen Cathartes’tir. Böyle adlandırılmış çünkü yaptıkları şey bu: şımarık yaratıkları temizlemek. (Daha onurlu bir ifadeyle, bu, modern bir Roomba’nın eşdeğeri olacaktır.)
Kanat açıklığı yedi metreye kadardır. Yaklaşık 4,5 kg ağırlığındadırlar. 32 inç kadar büyür. Her biri kıyıda Marlon Brando olduğu düşünülen diğer kuşları itip kakıp iten Simon Legree tipi bir kuş. Ve bu önemli: Hindi akbabaları tarihinde hiçbir hindi akbabası Dale Carnegie kursuna katılmadı.
Sanırım dünyamızı temiz tuttukları için hindi akbabalarına minnettar olmalıyız. Sonuçta, küçük memelilerden ölü ineklere kadar çeşitli leşleri yerler. Şahsen, harika hissediyorum – aslında çok büyük! Bu kuşları tebrik ediyorum çünkü bahçemde hiç ölü inek bulamadım.
Ağaçlarda yüksek kartalları gözlemleyen herkes, kanatlarını açmaktan daha fazla hiçbir şeyi sevmediklerini fark edecek ve sonra onları sonsuz bir dünya için yerine yerleştirecektir. Bu pozisyonun aslında bir adı var: dikenli pozisyon. Bunu neden yaptıklarını kimse tam olarak bilmiyor ama kartal meraklıları kanatlarını kurutmanın, vücutlarını ısıtmanın ve kapana kısılmış bakterileri dışarı atmanın gerekli olduğunu düşünüyor. Sanırım biz insanlar bundan ders çıkarabiliriz. Özellikle çok egzersiz yapanlar ve canlı alanlarımızda biraz boş vakit geçirebilenler. (Ama hadi ama şimdi bunu ağaçta yapmamız gerçekten gerekli mi?)
Akbabaların, “insan” ırkından bizlerin rahatsız edici bulabileceği bazı başka alışkanlıkları vardır. Ancak bu bize yargılama hakkı vermez, çünkü bu davranışlar akbabalara iyi hizmet eder. Yeni başlayanlar için, sıcak ayakları var. Sıcak havalarda kuşlar ayakları üzerinde dışkılar. tatlı! neden soruyorsun? Eh, ayakkabılarını çıkaramazlarsa, ayaklarındaki kusmuk onları soğutur. Mantıklı, değil mi?
Ayrıca sindirim suları hakkında bir şey var. Bu salgıların bakterileri öldürdüğüne inanabiliyor musunuz? Bu, akbabaların şımarık et yedikten sonra neden hastalanmadığını açıklar. (Fakat, zaten biliyor olabilirsiniz) Üstelik ayakları üzerinde dışkılayarak antiseptik losyon görevi görebilir. (Bunun yerine küçük şişe peroksit taşımaya ikna edilebileceklerini sanmıyorum.)
Başka bir saldırgan alışkanlıkları var. (Yani kabul edelim, “kartal” gibi bir adınız olduğunda, istediğiniz kadar saldırgan alışkanlık edinemez misiniz?) Kusmayı severler. alenen. Bunu havada süzülürken bile yapabilirler. Çoklu görev!
Kusma, kendilerini savunmanın ana yoludur. (Evet, evet, görebiliyorum). Bir kartal rahatsız edildiğinde veya taciz edildiğinde tacizcinin üzerine kusar. Genç akbabalar bile diğer hayvanların üzerine kusar. (Aslında aynı şeyi yapan insanlara benzeyen bazı çocuklar tanıdığımı düşünüyorum.) Kusma hindi akbabalarına iyi gelir çünkü avcılar için çok etkili bir kovucudur. (Söylemiyorsun.)
Türkiye akbabaları ev hanımı değildir. Yuva inşa etmezler. Bunun yerine yumurtalarını doğrudan yere, mağaralara, devrilmiş ağaçların altına, içi boş ağaç gövdelerine ve hatta terk edilmiş binalara bırakırlar. (Bu, Minnesota Snowbirds’ün uzun süre evden uzak durmamasının ana nedenlerinden biri olabilir.)
Bir kartala yakından bakmadıysanız, burun deliklerinin çok büyük olduğunu bilemezsiniz. Bu onları eser miktarda etil merkaptana veya o çekici, tatlı leş kokusuna karşı hassas hale getirir.
Belki de kendinize kafalarının neden bu kadar canlı kıpkırmızı olduğunu soruyorsunuz? Kimse kesin olarak bilmiyor. Erkeklerin sarışınları, erkek kartalların kızılları tercih etmesi kadar basit olabilir. Ama belki değil.
Dahası, doğa bilimciler, örneğin ölü bir inekten doyurucu bir yemek yedikten sonra bile, kel kafataslarının leşten arınmış ve temiz kaldığını söyleyecek kadar ileri giderler. Şık bir önlük gibi, yemek yiyenlerin yüzleri kayıyor.
Canlı kırmızı kafa bir anda gelmiyor. Kartallar yetişkinliğe kadar beklemek zorunda. Bu arada, gençlerin koyu gri kafaları var. Bu bilgiden, kırmızı kafaların çiftleşmeyle bir ilgisi olduğunu varsayabiliriz. Olgunlaştığına ve gitmeye hazır olduğuna dair bir işaret gibi. Kutlama zamanı!
Şimdi kartallar gibi muhteşem yaratıkların ne olduğunu görüyorsunuz. Eğlence değerinin sınırı yoktur. Yaşadığımız Kaplumbağa Deresi boyunca, bu rastgele kuşlardan çok sayıda var. Aç ve yırtıcı gözlerinin ürkütücü bir yoğunlukla Glenn ve bana odaklandığı günlük konferanslar düzenliyorlar.
Korku İçinde Yaşamak, bizim gibi, bunu uzun uzadıya tartıştık. Sonucumuz: Ölü inek olmadığımız için gerçekten mutluyuz.
“Editor. Analista certificado. Alborotador. Editor independiente de alcohol. Fanático del café”.