Berlin’deki Mart 6 toplantısında, Prag’taki VMM fabrikasının temsilcileri, Alman endüstrisi tarafından iyi bir şekilde idare edilmiş ağır bir 1942 XIGNIGX piyade silahıyla donanmış bir SAU’nun, 38 (t) hafif tankına dayanan kendinden tahrikli anti-tank kurulumlarının geliştirilmesinin yanı sıra geliştirilmesini önerdi. Silahın çekilen versiyonu 15 kg ağırlığındaydı. Topçu yerleştirme sIG 33, savaş alanındaki piyade birimlerini doğrudan desteklemek için tasarlanmıştır. Geniş maksimum yükseklik açısı nedeniyle - 1700 derece tabanca, kapalı pozisyonlardan etkili bir şekilde ateş edebilir ve böylelikle aynı görevleri gerçekleştirebilir. Bu durumda, 33-kg yüksek patlayıcı parçalanma mermisinin yıkıcı gücü oldukça büyüktü. Tank Pz.Kpfw dayalı yeni bir kendinden tahrikli obüs gelişimi için. 75 (t) tasarımcıları Mart ayında başladı 30, Alman firması Alkett projede çalışmaya katıldı. Yeni SAU'nun seri sürümü bir yıl sonra, yılın Şubat 38'unda başladı.
Pz.Kpfw. 38 (t)
Bu kendinden tahrikli kurulum oluşturulurken, bir kerede iki sorun çözüldü. İlk olarak, Çek endüstrisi tarafından iyi bir şekilde eskimiş olan eski hafif tank PzKpfw 38 (t) şasesi kullanıldı, üsleri çok sayıda zırhlı muharebe aracının temeli olarak kullanıldı. İkincisi, yeni ACS'nin pahasına, Wehrmacht sürekli artan mobil saha topçu ihtiyacını karşıladı. Nazi Alman Silahlanma Bakanlığı’nın bölüm kurucu ortağına göre, yeni kendinden tahrikli howitzers Sd.Kfz.138 / 1 olarak geçti. ACS, PzKpfw 38 (t) hafif tankının iki tipi şasisinde üretildi: Sd.Kfz. 138 / 1 Ausf. H "Izgara" ve Sd.Kfz. 138 / 1 Ausf. M "Grille", birbirinden ve conning kulesinin konumundan farklıdır.
Sd.Kfz. 138 / 1 Ausf. H "Izgara"
Hafif tank şasisinin, 150 mm obüs ile donanmış kendinden tahrikli bir birime adaptasyonu, tank şasisinin Sd.Kfz tank avcısına dönüştürülmesiyle aynı yolu izledi. Ancak, 139 (Marder III), ACS'nin dövüş branşında önemli ölçüde daha büyüktü. Şasi ACS tamamen seri hafif tanktan ödünç alındı. Bir kartla ilgili olarak, yarı eliptik yaprak yaylar üzerinde çiftler halinde asılı 4-x destek silindirleri ve önden önde ve arka kılavuz tekerlekleri olan iki destek silindirinden oluşmuştur.
Ağır piyade silahlarının çekilen versiyonu, savaş bölmesine daha sonra takılmak üzere değiştirildi: bakımı basitleştirmek için, beşik bir kıskaç ile namluya tutturuldu. 150-mm kendinden tahrikli obüslerde tankların yeniden yapılandırılması sırasında motor bölmesinin görünümü herhangi bir değişiklik göstermediyse, mekanik sürücü görüntüleme cihazları ve bilye-topçu topçu-telsiz operatörü ile ön gövde levhası burada demonte edildi. Bu yüzden yeni kendinden tahrikli tabanca, Çek makineli tüfek ZB vz.38'i kaybeden hafif tank 37 (t) şasisindeki savaş aracının ilk modifikasyonuydu. Bunun yerine, arabanın Alman bir makineli tüfek vardı.
Gövdenin üst ön zırh plakası yerine, 17 açısına bir rulo zırh levhası yerleştirildi, kalınlığı 25 mm idi ve 150 yüksekliğine bakınız Zırh plakası ayrıca 150-mm tabanca için bir kalkan görevi gördü. Bu zırh levhasının sağ alt köşesinde, sürücünün görüş yuvasını kaplayan kalıplanmış bir parça vardı, ortada tabanca namlusu için bir kesik vardı ve sol üst köşede periskop için bir delik vardı. Telsiz operatörünün yeri yukarıdan açılan savaş bölmesine devredildi, gerekirse yükleyicinin görevini yerine getirdi.
İki küçük zırh plakası, ön zırh plakasına belli bir açıyla tutturulmuş, sağ taraf, sürücünün yandan bir gözetleme yuvasına sahipti ve sol tabaka tamamen monolitikti. Altıgen zırhlı kütüğün tutturulduğu platform, 10 cm genişliğinde yatay metal platformların kaynaklandığı kenarlara, tank gövdesinin genişliğinden daha büyük bir genişliğe sahipti, inceltme duvarları, motor bölmesinin yukarısındaki küçük bir açıda, motor bölmesinin yukarısındaki küçük bir açıda, trapez biçimli zırhlı levhalarla oluşturuldu. iki tane daha bronelista trapez şekli. Üstü açık kabinin kıçında, mürettebatın iniş inişi ve yalnızca ayrı kartuşlu bir yükleme için yalnızca 15 mermilerinden oluşan mühimmatın yüklenmesi için çift kapı vardı.
Kendinden tahrikli obüsün mürettebatı 4-man'dan oluşuyordu, küçük çaplı ateşten, mermiler ve mayınlardan dairesel bir savunma aldı. оружия. Kabinin üstündeki kötü hava koşulları ile kabinin yanlarına ve metal yaylara tutturulmuş branda germek mümkündü. PzKpfw 38 (t) 'e dayanan tank avcıları gibi, istiflenmiş pozisyonda, obüs namlusu H şeklinde bir destek kelepçesi ile tutturulmuş ve makat bir boyunduruk ile sabitlenmiştir.
Praga EPA / 6 2 silindir motoru, HP 125'in gücünü artıran kıçtaki motor bölmesine monte edildi. 2200 rpm'de. Şanzıman planet dişli kutusundan (5 ileri ve geri hızları) ve kuru sürtünme için çok diskli bir ana sürtünme kavramasından oluşuyordu. 15 cm sIG 33 (Sfl.) Auf Pz.Kpfw adını alan yeni kendinden hareketli silahın kütlesi. 38 (t) Ausf. H veya daha kısa Sd.Kfz. 138 / 1, 10,8 t'yi aşmadı, aynı temel üzerine inşa edilmiş bir tank avcısı kütlesiyle karşılaştırılabilir. Hız nitelikleri iyiydi ve ACS açıklığı tatmin edici olarak kabul edildi. Toplamda, AUSF tankının şasisine 200'ten fazla kendinden hareketli tabanca monte edildi. H, prototip dahil. Şubat ayından Haziran ayına 1943 toplandılar.
Sd.Kfz. 138 / 1 Ausf. M "Izgara"
Bu arada, Çek şirketi VMM'nin tasarımcıları, Alman şirket Alkett ile işbirliği içinde ACS'nin tasarımını iyileştirme konusunda çalışmaya devam etti. Temel hedefleri işgücü maliyetlerini azaltmak ve yapının üretilebilirliğini artırmaktı. Bu ilkelere uyarak birçok büyük tasarım değişikliğine yol açmıştır. Tank avcısı Sd.Kfz.139'in (Marder III adı altında daha iyi bilinir) savaş kullanımının deneyimi, savaş bölümünün gövdenin kıçındaki konumunun potansiyelini kanıtladı. Buna göre, kendiliğinden çalışan obüsün tasarımını bekleyen ana değişiklikler tam olarak gövdenin yeniden düzenlenmesiyle ilgiliydi. Yeni kendinden tahrikli topçu teçhizatlarının montajında, 1943'in sonunda tank avcılarının montajının teknolojik döngüsüne dahil edilen kaynak daha yaygın olarak kullanıldı. Genel olarak, Ausf şasisi üzerine inşa edilmiş savaş araçları (tank avcıları ve kendinden tahrikli howitzers). M, çok benzerdi, sadece aletlerde ve bronelista kesiminde farklıydı.
15cm sIG 33 (SF) kendinden itmeli tabanca Pz.Kpfw.38 (t) Ausf.M (Sd.Kfz. 138 / 1 Ausf. M "Izgara") ile ilgili yeni modifikasyon, dövüş bölmesinin arka bölmesi ile ve tabancadan önemli ölçüde farklılıklar göstermiştir. önceki seçenek Böylece şanzımanın ön konumu değişmeden kaldı, ancak motor gövdenin ortasına taşındı. Ek olarak, şaside gemide yalnızca bir destek silindiri vardı. Üst platform artık kurulmadı, mürettebat bölümünün tabanını kasanın tabanı ile birleştirmeye izin verdi. Bundan dolayı, ilk versiyonda 150 cm'ye ulaşan üst yapının yüksekliği de azaldı, aynı zamanda böyle bir teknik, takım hesaplamasının tam büyüme ile çalışmasını sağladı. Ayrıca, tasarımcılar kesimin yapıldığı zırhlı levha sayısını azaltmayı başardı. Rezervasyon programında da değişiklik yapıldı - kütleyi kurtarmak için 8'tan 15 mm kalınlığa sahip zırh plakaları kullanıldı. Motor bölmesi, dövüş bölümünden, kalınlığı 8 mm olan bir yangın duvarı ile ayrılmıştır. Mekanik tahrik noktasının üzerinde bulunan kalıplanmış zırhlı kapak, 15 mm kalınlığındaydı.
Kendinden tahrikli tabancanın yeni versiyonu, 145 hp'ye kadar güç üreten Praga AC motorunu aldı. Motor küçük bir yakıt deposunu yerleştirmeden önce doğrudan yakıt enjeksiyonu için tasarlanmıştı. Kendinden tahrikli tabanca düzenindeki genel değişiklikle bağlantılı olarak, motoru soğutmak için hava şimdi gövdenin yanlarında bulunan oyuklardan girmiş, bir ızgara ile korunmuştur. Sıcak egzoz havası yaymak için tasarlanmış egzoz manifoldu arabanın sancak tarafına yerleştirilmiştir. Santralin egzoz boruları, gövdenin altı boyunca susturucuya bağlı oldukları kıç tarafına gerildi. Görünürlük kendinden tahrikli silahlar geliştirildi. Savaş pozisyonunda, mürettebat 4 periskopik gözlem cihazlarını kullanabilir (üst yapının ön kısmında iki tane ve her biri yanlarda bir tane). Önceki ACS'de olduğu gibi, mürettebat bir tente tentesi kullanarak hava koşullarından korunabilirdi. Dövüş bölümünün köşelerinde bulunan dört pime tutturulmuş, koni kulenin ortasına sabitlenmiş metal bir kemer, çadırı sarkmaya karşı korumaktaydı.
Yeni ACS Sd.KFz'nin ilk prototipi. 138 / 1 Ausf. M, yılın Kasım 1943'unda toplandı, ancak yılın sonuna kadar bu kendinden tahrikli silahların yalnızca 14'i hazırdı. Bu sırada öncelik, aynı temelde bulunan tank avcılarının inşasına verildi. 20 ayrı şarj atışlarından daha fazla olmayan taşınan mühimmat miktarı nedeniyle, pilde mühimmat ve zırhlı mühimmat olması gerekli hale geldi. Orijinal ACS'den çok az farklılık gösteriyorlardı. Konveyörün güverte binasının ön kısmındaki tabancanın alt kısmının zırhı bir zırhlı valf ile kaplanmıştır, alt kısımda tekerlek yuvasına menteşelerle ve üst kısımda - kelepçelerle tutturulmuştur. Ocak-Mayıs arası 1944, 93 mühimmat konveyörü Sd.Kfz Prag'da toplandı. 138 / 1 Mun Ausf. M.
Böyle bir zırhlı konveyörün içinde 40 atışlarının nakliyesi için raflar vardı. Silahlanma, tek bir 7,92 mm makineli tüfek MG34'ten ibaretti, ambalajla taşındı. Ayrıca konveyörde makineli tüfekler için en fazla 6000 kartuş vardı. Gerekirse, mühimmat konveyörleri kendiliğinden çalışan obüslere kolayca dönüştürülebilir ve saha tamir ekipleri tarafından bile geri getirilebilir. Grille 6'in kendinden tahrikli Howitzers'ın her bir pilinin 2 için bir mühimmat konveyörü alacağı planlandı. Bu tip kendinden tahrikli silahların üretimi, yılın Kasım 1943'inden yılın 1945'unun Ocak ayına kadar sürdü ve bu süre zarfında benzer kendinden tahrikli silahların 160'inden daha fazla üretildi.
"Cırcır" ın kullanımı
İlk kez, Grille kendiliğinden tahrikli howitzers, Kursk savaşında yılın 1943 yazında kullanıldı. Çoğu zaman, kesin pozisyondan ateşlenen, kendinden tahrikli howitzers olarak kullanıldı, ancak Sturmpanzer 38'in (t) doğrudan piyadeleri desteklemek ve doğrudan ateş yakmak için kullanıldığı durumlar vardı. Bu savaş aracı yeterince yüksek bir ateş gücüne sahipti, ancak başarılı olması için oldukça zordu. Çek tankının kısa ve hafif şasisi, ateş edildiğinde çok etkili olan bu tür topçu sistemlerinin yerleştirilmesi için uygun değildi. Silahın küçük açıları ile ateş ederken, her atıştan sonra ACS geri fırladı (belki de Grille - cricket takma isminin nedeni budur). Dezavantajları, küçük bir mühimmat cephanesini (özel bir mühimmat taşıyıcısının oluşturulmasına neden olan) içermesiydi, makinenin istenen güvenilirliğini bıraktı (büyük ölçüde şasiye yansıyan çekim sırasında ortaya çıkan güçlü etki nedeniyle). Aynı zamanda, kendinden tahrikli topçu için büyük ihtiyaç duyulduğunda, Wehrmacht memnun ve böyle bir ACS oldu.
İlk defa, Almanlar, 1940 yılının Mayıs-Haziran aylarında Fransa'daki savaşlar sırasında kendinden tahrikli bir şaside ağır silahlar kullandılar, ardından Buffs, Alman tank bölümlerinin 6'indeydi. Ancak, sadece yeni kendinden tahrikli howitzers Sd.Kfz gelişi ile. Yalnızca 138'te toplamda 1 ünitesinden daha fazla sayıda serbest bırakıldığı 1943 / 200, Wehrmacht'in tank bölümlerinin piyade birimlerinin ateş gücü arttı. Kazanç yalnızca niceliksel değil, niteliksel olarak da gerçekleşti.
Tankın personelinin ve 1943-45’in panzergrenci bölümlerinin kadrolarına göre, her birinin 12 kendinden itmeli piyade tüfekleriyle donatılması gerekiyordu. Bu kendinden tahrikli silahlar, çekilen toplar ve ACS ile silahlandırılmış bölü topçularına dahil edilmedi. Kendinden tahrikli tabancaların birimleri doğrudan ateş desteği olan makineler olarak doğrudan Panzergrenadier Alaylarına bağlandı. Kamyonlarda motorlu alaylar ve zırhlı personel taşıyıcılarında mekanize alaylar, 6 gibi SAU'ları (9 inci şirkette organize edilmiş) içermelidir. Ancak bu bölünmeler organizasyonu sadece bir teoriydi. Uygulamada, kendinden tahrikli silahlar tüm parçaları donatmak için yeterli değildi. Böylece 12 SAU Grille, 1-I, 2-I, 4-I, 5-I, 16-I, 17-I, 24-I, 26-I tank ve ayrıca 3-I ve 29-I Wehrmacht. Ek olarak, Büyük Almanya ve Fieldhernhalle panzergrenada bölümleri, Das Reich, Adolf Hitler ve Ölüler Tankı zırhlı bölümleriyle tamamen silahlandılar. Aynı zamanda, kendinden tahrikli Howitzer'ların bir kısmı her zaman yedek parçadaydı ve ekiplerin hazırlanmasında ve eğitiminde kullanıldı.
150-mm ACS Sd.Kfz, Çekoslovakya'da terk edildi. 138 / 1 Ausf. Alman 40 Tank Bölümünün 17 Tank Bombası Alayının M “Kriket” (“Grille”), fotoğraf: waralbum.ru
Yukarıdaki bölümlerin tümü esas olarak Doğu Cephesinde ve İtalya'da ve yılın 1944'inde ve Batı Cephesinde çalışmıştır. Kendinden tahrikli silahlar savaşlarda yeterince iyi sonuç verdi, ancak kayıpları oldu ve birliklerdeki sayıları sürekli azaldı. Alman tarafına göre, Mart 1945'ten itibaren birlikler, hala ne kadar ACS ve ne kadar mühimmat taşıyıcısı olduğunu belirtmeksizin toplam 173 kendinden itmeli Grille kendinden itmeli silahlara sahipti. Bu türdeki en son 13 ACS, Nisan ayındaki Wehrmacht tank bölümleri tarafından hizmete girmiştir 1945: 7 araçlar, 25 bölme, 3 bölme ve 18 bölme almıştır. Ekim 20'teki Çekoslovak ordusuna göre, ülkedeki en son serbest bırakılan partiden 1948 mühimmat nakliyecileri vardı, gerekirse gerektiğinde kolayca kendinden tahrikli topçulara dönüştürülebiliyordu.
SAU Grille, savaşın sonuna kadar savaşlarda yer aldı. Bugüne kadar, en az bir adet kendinden tahrikli silah Sd.Kfz korunmuştur. 138 / 1 Ausf. Amerika Birleşik Devletleri'nde Aberdeen test sitesinin müzesinde bulunan M "Grille".
Sturmpanzer 38 (t) Ausf'nin performans özellikleri. M Izgarası:
Kaba ölçüler: gövde uzunluğu - 4835 mm, gövde genişliği - 2150 mm, yükseklik - 2400 mm, boşluk - 400 mm.
Savaş ağırlığı - 12'e kadar t.
Rezervasyonlar - 8 ile 15 mm arasında.
Enerji santrali - 6 silindir karbüratör motor sıvı soğutma kapasitesi 145 hp
Maksimum hız - 42 km / s (otoyolda), 20 km / s (engebeli arazide).
Güç rezervi - 185 km (otoyolda).
Silahlanma - 150 mm obüs sIG 33, kazık halinde bir adet 7,92 mm MG34 makineli tüfek.
Mühimmat - 20 çekimleri.
Mürettebat - 4 adam.
Bilgi kaynakları:
http://armor.kiev.ua/wiki/index.php?title=Sturmpanzer_38(t)
http://wiki.wargaming.net/ru/Tank:G23_Grille/Öykü
http://all-tanks.ru/content/samokhodnaya-artilleriiskaya-ustanovka-grille
http://www.aviarmor.net/tww2/tanks/germany/grille_pz38t.htm
Açık kaynaklı materyaller