Henschel Hs 293
Yeni bir ciddiye ihtiyaç vardı silahbu da o zaman için iyi bir menzil ve mükemmel vuruş doğruluğunu birleştirir. Bu mühimmatın genel konseptinin mühendis G. Wagner tarafından 1939'da önerildiğine dikkat edilmelidir, ancak daha sonra birkaç nedenden dolayı uygun gelişme göstermedi. Wagner bir planöre küçük bir benzerlik yaratmayı ve kontrol sistemleri, bir savaş başlığı vb. İle donatmayı önerdi. Bu durumda, bombardıman uçağı bombayı düşürerek hedefin uçaksavar kapağından güvenli bir mesafede olabilir ve komutların yardımıyla yönlendirebilir. Luftwaffe Wagner'in önerisinin liderliği çok az ilgi çekti. Programa özel tercihler vermediler, ancak programı kapatmaya başlamadılar. Yeni mühimmatın geliştirilmesi 40. yılında Henschel şirketinde başladı. Planlama bombası 293 kişilik bir endeks aldı.
O yılın Aralık ayına kadar yeni bombanın birkaç prototipi hazırdı. Yapıcı olarak, klasik programın küçük bir orta düzlem uçağıydı. SC-500 - 300 anten bombasından ammotoldan ödünç alınan bombanın gövdesinin önüne patlayıcı bir yük yerleştirildi. Hs 293’in arka kısmında kontrol ekipmanı ve kuyruk montajı yapıldı. 3,1 metrenin trapez kanat açıklığı bombanın ortasına monte edildi. Bomba durumunda, Walter HWK 109-507 model hızlandırıcı askıya alındı. Projenin yazarları tarafından planlandığı gibi, bombaya uzun mesafeli bir uçuş için gereken ilk hızı vermek zorunda kaldı.
Wagner'in planlama bombasının ilk prototipleri Hs 293V-2 projesinin versiyonuna aitti. Önceki seçenek - Hs 293V-1 - çizimlerde kaldı ve aslında yeni bir silahın ileri projesi oldu. 16 Aralık 1940'ta, güdümlü bir bombanın ilk test boşalması yapıldı. Bir taşıyıcı olarak değiştirilmiş bir He-111 bombardıman uçağı kullanıldı. Bomba uçuşunu ve özel bir ısıtma sistemini izlemek zorunda kaldığı navigatör yazı hakemi için bir manzara olan radyo kontrol ekipmanı kurdu. Kompresör ve ısıtma elemanı, tüm sistemlerinin normal çalışması için bombanın içine sıcak hava getirdi. Tasarımcıların ve test pilotlarının tüm çabalarına rağmen, ilk bombalama başarısız oldu. Hs 293'ün taşıyıcıdan ayrılması normal olarak gerçekleşti, hızlandırıcı bombayı dağıttı, ancak navigatör-bombardıman onu en azından hedef alana sokamadı. Neyse ki Henschel için bu tasarımın hatası değildi. Montajdaki sadece belirli bir işçi bağlı telleri karıştırdı. Bu nedenle, bombanın kanatçıkları yanlış çalışmaya başladı - “sola döndür” komutu ile bomba sol kanadı kaldırdı ve tam tersi. Olayın nedenlerinin araştırılması fazla zaman almadı ve uygun kontrollerden sonra planlama bombasının ikinci testi, ilkinden sadece iki gün sonra gerçekleştirildi. Bu kez her şey normal çalıştı ve bomba şartlı hedeften 5,5-6 kilometre düştü, yere çizilen hedefin alanına düştü. Ardından, birkaç düzine eğitim bombardımanı gerçekleştirildi.
1.Dornier Do-217K-3, Hs ile birlikte. Süspansiyon pilonundaki 293A 2.Heinkel He-111H, Hs'yi sıfırlar. 293. Hs. 3 Hedefe Devam Ediyor
Projeyle ilgili daha fazla çalışma sırasında, planlama bombası Hs 293 çeşitli tasarım değişikliklerine uğradı. Bu nedenle, test başlangıcından hemen sonra, kanat konsollarının uçlarına yeni piroteknik izleyiciler kuruldu. Bombanın yolunu izlemeyi kolaylaştırmayı amaçlıyorlardı. Orijinal izleyicilerin parlaklık ve görünürlük açısından geliştiriciler ve pilotlar için oldukça uygun olduğu belirtilmelidir. Ancak yanma süreleri arzulanan çok şey bıraktı. Birkaç test bombardımanı sırasında, uçuşlarının en önemli anında, bombanın operatör tarafından neredeyse görünmez hale geldiği bir durum vardı. Ve hepsi hızla yanmış izleyici yüzünden. Sonuç olarak, karışımın bileşimini seçerek, damaların yanma süresi 110 saniyeye getirildi, bu da savaş kullanımı için yeterli kabul edildi. Hs 293'ün bir başka problemi hızlandırıcıdaydı. Testlerde, her şey aşağı yukarı normaldi, ancak savaş operasyonu sırasında Walter HWK 109-507 sıvı motorunun ciddi bir dezavantajı ortaya çıktı. Gerçek şu ki, sondaj teknisyenleri testler sırasındakiyle aynı “sera” koşullarını sağlayamadılar. Özellikle, yakıtı itmek için kullanılan bir basınçlı hava kutusu genellikle basit atmosferik hava ile doldurulmuştur. Enjekte edilen havanın doğal nemi ve sıcaklık değişimleri nedeniyle, pnömatik sistemin çalışması sırasında bazı valfler ve valfler sıklıkla donar, bunun sonucunda yakıt beslemesi durur. Reich bakanlık personeli önce havacılık başka bir BMW sıvı hızlandırıcı kullanılmasını önerdi. Ancak, yakında bir planlama bombası üzerinde bir roket motoru fikri tamamen terk edildi ve Hs 293, bir WASAG 109-512 katı yakıt hızlandırıcısı ile donatılmaya başladı. Özelliklerine göre, Walter motoruna yakındı, ancak aniden çalışmayı durdurma eğilimi yoktu. Son olarak, Hs 293 bombasının kabul edilmesinden hemen önce, tel kanalı kontrolü ile modifikasyonu oluşturuldu. Kanatın içine ince kablo yerleştirilir.
Hs Xnumha
İki yıllık testte (40'in sonundan 42'in sonuna kadar), yeni bombanın savaş performansı mükemmel değerlere getirildi. Deneyimli bir taşıyıcı mürettebat, 14-16 km yüksekliğindeki bir hedeften 5-6 kilometrelik bir mesafede bomba atıp etrafındaki nispeten küçük bir alanda tüm bombaların yarısına kadar istifleyebilir. Tabii ki, bu bir gemiyi yenmek için yeterli olamazdı. Ancak o zamanlar, böyle bir mesafeden atıldığında isabetin yüzde ellisi son derece başarılı bir gösterge oldu. 1943'in başlangıcında, planlama bombası Hs 293A hizmete girdi ve seri üretim başladı. Aynı yılın nisan ayında, Luftwaffe'nin (II / KG100) 100. bombardıman filosunun ikinci grubunun temelinde, yeni bir güdümlü cephane ile silahlı özel bir havacılık biriminin oluşumu başladı. Grup, Dornier Do-217 bombardıman uçaklarını kullandı. Özellikleri nedeniyle, bu uçak aynı anda iki planlama bombası taşıyabilir. Temmuz ayı sonlarında, 43-i II / KG100, Müttefik gemileriyle savaşmak için Biscay Körfezi kıyılarına transfer edildi. Aynı zamanda, Grup II / KG40 kuruldu.
Hs 293A bombasının ilk savaş kullanımı, 25 Ağustos 1943'te gerçekleşti. Sonra bir 12 bombardıman uçağının karışımı devriye bölgesinde bir İngiliz 40 eskort grubu buldu. Güvenli bir mesafeden, Almanlar birkaç bomba düştü, ancak fazla bir başarı elde etmedi. HMS Bideford ve HMS Languard eğimleri hafif hasar gördü, “Bideford” den bir denizci öldü. Almanların başarısızlığının sebebi doğruluk ve teknik problemlerde yatıyordu. Bu yüzden, “Bidford” a giren bomba patlamamış ve “Languard” ın yanında patlayan dört Hs 293A, bir özledim yüzünden sloopta ciddi hasara neden olamamıştı. Bununla birlikte, yeni planlama bombasının yetenekleri gerçek bir savaş durumunda gösterilmiştir. İki gün sonra, İngiliz sloganı HMS Egret ve Kanadalı destroyer Athabaskan saldırıya uğradı. Alman bombası, İngiliz gemisini doğrudan topçu mahzenine indirdi. Ak balıkçıl battı. Kanadalı denizciler daha şanslıydılar - Etebascan sadece ağır hasar aldı. Savaş kullanım yılı için, bomba planlama yardımı ile ünite II / KG100, Hs 293A, İngiliz ve Amerikan gemilerinin 17'ini batırdı ve 15-te'ye değişen şiddetli hasar verdi. II / KG100 ve II / KG40 pilotlarının verimliliğinin, savaş uygulamalarının sayısı ile birlikte artması dikkat çekicidir. Örneğin, Şubat ayından Ağustos ayına kadar 44’tan, her iki bombardıman grubundan ötürü, tek bir hasarlı gemi yoktu, sadece batık bir gemi vardı. Alman bombardıman uçaklarının baskınlarının sonucu olarak Müttefik Komutanlığı gemilerini Avrupa'nın Atlantik sahilinden uzağa çekme kararıydı. Bu nedenle, Alman denizaltılar, neredeyse tespit edilme riski olmadan Biscay Körfezi'nde gezindiler. Hs 293A'nın gemilerle mücadelesinde başarılı bir şekilde kullanılmasının en son örneği, 15 Ağustos 44 ile ilgilidir. Sonra güney Fransa’dan gelen Alman pilotlar iki Amerikan tank iniş gemisini batırdı ve bir başkasına hasar verdi. Batı Avrupa’daki Müttefiklerin başarılı ilerlemesi nedeniyle, 44’in sonbaharında, Almanların Biscay Körfezi’nin ve diğer kıyı bölgelerinin devriyelerine uçma imkânı neredeyse yoktu. Sonunda, Hs 293A bombalarının son savaş kullanımı Nisan 1945’te gerçekleşti. Bir şekilde Kızıl Ordu’nun ilerlemesini geciktirmeye çalışan Naziler, Oder’deki birçok köprüyü yıkmaya çalıştı. Sovyet avcı uçağının muhalefeti sayesinde, köprüler neredeyse zarar görmedi. Saldırı devam etti.
TV şovları ile Hs-293D
Operatör Hs-293’i tetikler
Hs 293 bombasının yapımına dayanarak, birçok değişiklik yapıldı:
- Hs 294. Başlangıçta gemi karşıtı mühimmat. Düşman gemilerinin güvenilir yenilgisini sağlamak için 1941 yılında gelişme başladı. Hs 294 projesinin ideolojisinin özü, bombanın su hattının altındaki gemiye düşmesi gerektiğidir. Bunu yapmak için, bomba gövdesi yeni bir form aldı, kanatlar düşürülebilir hale getirildi ve ivme hemen iki hızlandırıcı tarafından yapıldı. 1942'un sonunda, denemeler başlatıldı ve bazı kaynaklara göre, yaklaşık yüz elli bomba toplandı. Mücadele kullanımı hakkında veri yoktur;
- Hs 295. Hs 293A'nın geliştirilmiş bir versiyonu. Hemen hemen tüm ekipman ve inşaat güncellendi. Böylece, bomba gövdesi daha düzenli konturlar elde etti, radyo kontrol ekipmanı daha gürültüye dayanıklı bir cihazla değiştirildi ve bir katı yakıt hızlandırıcı ikiye yol açtı. 44’te, bu bombayı bir televizyon rehberlik sistemi ile donatma çalışmaları başladı, ancak Hs 295’in bu sürümü metalde bile yoktu. Bu tür bombaların toplamı hakkında 50 yapıldı, ancak Almanların onları gerçek bir durumda uygulamak için zamanı yoktu.
FX-1400
G. Wagner'in gelişimi, Luftwaffe'ye savaşın etkinliği konusunda tam olarak uyuyordu. Davanın finansal ve teknolojik yönüyle ilgili olarak şikayetler vardı. Seri üretim için daha basit bir tasarım gerekiyordu. 1938'e geri döndüğünde, Dr. M. Kramer, SC250 bombasının doğruluğunu artırmak için deneylere başladı. G. Wagner gibi, nihayet bombayı ciddi rehberlik teçhizatı ile donatmanın gerekli olduğu sonucuna vardı. Kramer'in Luftwaffe liderliği ile ilgili gelişmeleri ilgilendiren 1940'te Ruhrstahl'da yeni bir mühimmat inşa etmeye devam etmesi için gönderildi. Aynı zamanda, müşteriler gelecekteki güdümlü bombanın savaş başlığının gücünde bir artış talep ettiler - Hs 293 gibi, Kramer projesi de mevcut hava bombalarına dayanmalıydı. Bu sefer PC1400 kalibreli 1400 kg'ı seçti.
Orijinal bombanın özellikleri göz önüne alındığında, Kramer uygun "gövde seti" ve kontrol ekipmanı geliştirmeye başladı. FX1400 veya Fritz X projesindeki çalışmanın sonucu, Wagner'in yaratılmasından oldukça farklı görünen yeni bir rehberli cephaneydi. Fritz X'in gövdesi çelikten yapılmış ve bazı yerlerde 15 santimetre kalınlığında duvarlar vardı. Gövdenin ortasına dört kanat X şeklinde ve orjinal formunun arka kuyruk tüylerine yerleştirildi. Bir artı şeklindeki dört uçak (iki omurga ve dümenli bir dengeleyici) oval bir kompleks şekil parçasıyla kapatılmıştır. Kramer ayrıca bomba operatörünün çalışmasını kolaylaştırmak için kuyruk ucuna kontrol ekipmanı ve bir izleyici yerleştirdi. Teknenin arka kısmında bir izleyicinin bulunması nedeniyle, bir seferde roket motoru hakkında bir sürüm ortaya çıktı, ancak herhangi bir FX1400 sürümünde yoktu. Bomba kabuğunun kalın duvarları tasarımcıları kullanımının orijinal fikrine itti. Fritz X bombasının en az 4000 metreden büyük bir yükseklikten atılması gerekiyordu. Düşerken, bomba geminin yanını delip içeriye doğru patlayabildiği bir hız elde etti. Bu nedenle, bomba gecikmeli bir sigorta aldı. Temas sigortası sağlanmadı.
FX1400 bombasının ilk prototipleri, Şubat 1942’taki Karlshafen yakınlarındaki test sahasına teslim edildi. Doğru, hava koşulları tam teşekküllü testlerin başlamasına izin vermedi. Foggia test sahasında test cihazlarının İtalya'ya taşınması için birkaç hafta harcandı. Fritz X, ilk Hs 293'ten çok daha dikkatli bir şekilde toplandı ve testler oldukça başarılıydı. Çoğu zaman bombardıman operatörleri eğitmek ve uçağın telsiz ekipmanını ve bombanın kendisini harcamak için harcandı. 42'un düşmesiyle test pilotları,% 50'te hedefe ulaşma olasılığını yakalayabildiler. Ayrıca bomba en az altı kilometrelik bir yükseklikten düşürüldüğü takdirde, 130 milimetre güverte zırhına nüfuz edebileceği ortaya çıktı. FX1400 bombasının gemiye isabet etmesi - rehberlik sistemi ve ücretin gecikmesiyle birlikte patlaması - Almanlar tarafından düşmanın denizcilerine neredeyse hiç şansı kalmadı.
Yılın aynı 42'unun sonbaharında, Granz'a dayanarak, 21 eğitim ve test komutu oluşturuldu. Yaratılmasının amacı, yeni mühimmatı kullanarak savaşçı pilotların eğitimi idi. Bir süre sonra, 21-e komutu, 100 bombardıman filosunun (III / KG100) üçüncü grubuna dönüştürülecek. “Ateş vaftiz” Fritz X, yalnızca Temmuz 1943 sonunda gerçekleşti. Alman pilotlar, Syracuse ve Augusta yollarında birkaç İngiliz gemisi buldu. İki saldırı yapıldı ve her ikisi de başarısız oldu. Yeni bombanın daha fazla kullanılması da pek başarılı olamadı. Yüksek düşme yüksekliğinin aslında bir sorun olduğu ortaya çıktı: FX1400, 4000 metrenin altındaki bulutlu koşullarda kullanılamaz. Fritz'in planlamasındaki ikinci engel, İngilizlerin elektronik karşılıklarıydı. İlginçtir ki, “sıkışma” kullanımıyla ilgili kesin veri yoktur. Ancak İngilizlerin EW'ye bağlı olduklarının Almanlardan daha önemli olduğu bilinmektedir. Bununla birlikte, Kramer, 41'te, tel üzerinden komutların iletimi ile alternatif bir rehberlik sistemi geliştirdi. Her bombanın iki bobini olması gerekiyordu: biri bombanın konsolunda diğeri uçak gemisinin konsolunda. Her bir bomba için toplam kablo marjı 30 kilometre idi. FX1400 bombasının son sorunu, ortaya çıktığı gibi, başlangıçta bir avantaj olarak değerlendirilenden “büyüdü”. Yüksek zırh penetrasyonu, savaş gemileri gibi ağır gemilere saldırırken kullanışlıdır. Ancak tüccar gemileri ve hatta hız bombalarının yok edicileri bazen yeni delindi. Sigortanın zaman içinde tepki vermesi için zaman yoktu ve şarj yalnızca FX1400 zaten sudayken patladı. Elbette, böyle bir patlamanın uygun bir etkisi olmadı. Raporlara göre, Fritz X bombalarının bir araya getirilmesinin tüm nedenleri nedeniyle sadece bir gemi battı. İtalyan savaş gemisi Romanlarıydı. Diğer beş İtalyan, Amerikan ve İngiliz gemisi yalnızca ağır hasar gördü.
Gerçek düşük savaş potansiyeli sonuçta tüm projenin kaderini etkiledi. Kasım 19 43 Grup III / KG100 Almanya'ya geri dönüş emri aldı. Orada pilotlar, Hs 293A bombalarının nasıl kullanılacağını öğrenmek zorunda kaldı.
BV 226 ve BV 246
Kontrollü planlanan bombaların yaratılması için "yarışta" en son Blohm & Voss firmasına katıldı. R. Fogg’un öncülüğünde oluşturulan BV 226 projesi yukarıda açıklananlarla aynı amaçta idi. Fark, fikrin uygulanması için seçilen yöntemdeydi. Her şeyden önce, projenin savaş birimini oluşturduğu 730 kilogramı olan 435 bombanın nispeten küçük savaş ağırlığına dikkat çekmeye değer. Aynı zamanda, BV 226'in bir gövdesi ve bir kanat gibi görünmesini sağlayan yüksek uzama kanadına sahipti. Bu bombanın birkaç prototipi test için 1942'e gönderildi. İlk haliyle, BV 226 projesi devam etmedi, çünkü rakiplerine göre avantajların eksikliğinden kaynaklanıyordu.
Fogg’un gelişiminin ikinci yaşamı Fritz X bombalarının başarısızlığıydı ve Ruhrstal’dan gelen mühimmatın ilk sorunları Luftwaffe’in yönetimini alternatif projelere daha fazla dikkat etmeye zorladı. "Blomm und Foss" şirketinin projesi, bomba atmalarının yüksekliği ile ilgili katı kısıtlamaların bulunmaması ilginçti. Bu yüzden R. Fogg'a BV 226'i geliştirmesi ve seri üretime sokması talimatı verildi. Gövde ve aerodinamik konturları korurken, BV 226 modernizasyon sırasında güncellenmiş bir kuyruk ünitesi aldı. Haç biçimli tüyler yerine, bomba uçlarında salma rondelalı daha geniş kapsamlı bir dengeleyici ile donatıldı. Kanat büyük uzama yeni bir çerçeve aldı. Boyuna kanat olukları esnekleştirildi. Mühendisler tarafından tasarlandığı gibi, bomba serbest bırakıldığında, esnek kanat bir arabanın yaprak yayı gibi çalıştı ve uçaktan gelen cephaneyi itti. BV 226 projesinde uygulanan aerodinamik şema, 25 siparişinde aerodinamik kalitenin elde edilmesini sağlamıştır. Karşılaştırma için, deneysel uçak Rutan Voyager yaklaşık olarak aynı aerodinamik kaliteye sahipti. Böylece, yaklaşık bir kilometrelik bir yükseklikten düşürülen BV 226, menzil içinde yaklaşık 25 kilometre uçabildi. Açıkçası, böyle bir bomba Fritz X'ten çok daha karlıydı. BV 226 bomba yönlendirme sistemi, Hs 293 ve FX1400 ekipmanına benziyordu - operatör, uçuşu radyo kanalı üzerinden kontrol ediyordu.
12 Aralık 1943, güncellenmiş BV 226 planlama bombası BV 246 Hagelkorn adı altında hizmete girdi. He-111 ve Do-217 bombardıman uçakları yeni bombalar için taşıyıcı uçak olarak kullanılabilir. 43'un en sonunda, Alman pilotlar bir sonraki güdümlü bombayı incelemeye başladı. Fakat uygulamaya koymada başarısız oldular - BV 246 projesini kabul ettikten sadece iki ay sonra dondu. Bunun birkaç nedeni vardı. Büyük ölçekli prodüksiyonun dağıtılması, finansal ve işgücü maliyetleri gerektiriyordu ve çok fazla uygulama yoktu. Son olarak, BV 246, kablolu bir kontrol sistemi kurma yeteneğine sahip değildi. Üretim çöktü ve zaten yapılmış olan bombalar, çeşitli teknolojileri test etmek için test etmek için kullanıldı.
1945'in başlangıcında, Reich Havacılık Bakanlığı, BV 246 projesini yeni bir kapasitede yenilemek istedi. Şimdi, planlama bombasının temelinde, düşman radar istasyonlarını imha etmek için tasarlanmış mühimmat yapılması gerekiyordu. Yenilenen projeye göre, BV 246 bomba kullanımı “başlatılan unutulmuş” ilkesine göre gerçekleştirildi. Bunun için eski radyo komuta ve kontrol teçhizatı yerine, bomba üzerine Radieschen (“Turp”) sistemi kuruldu. Bu sistem en gerçek yarı aktif radar güdümlü başkanlığıydı. "Turp" un yerleştirilmesi tasarımcıların bombanın burnunu yeniden düzenlemelerini, yeni bir kaplama yapmasını ve 435 kilogram ammotol ile savaş başlığını hareket ettirmelerini gerektiriyordu. Kışın bile, Blohm und Voss fabrikasındaki 45-th, BV 246 Radieschen’in on prototipini toplamayı başardı. Unterless test sahasındaki testler sırasında, pasif radar arayan bombalar, bu tür sistemlerin karmaşıklığını gösterdi. On bombalamadan sekizi başarısızlıkla sonuçlandı: Bomba hedefi kaçırdı ya da hedeften çok uzakta bir yere bıraktı. Sadece iki testte bombalar hedeften kabul edilebilir bir mesafeye düştü. Düşük isabet oranına rağmen, Luftwaffe yeni bir bomba almak istedi. Binlerce BV 246 Radieschen ikmali için bir sözleşme imzalandı, ancak ... 45'in yayı zaten dışarıdaydı ve rehberlik türü ne olursa olsun, kontrollü bir bomba yoktu, Kızıl Ordu'nun doğudan ve müttefikleri batıdan ilerlemesini durduramadı.
Sitelerin malzemelerinde:
http://airwar.ru/
http://ursa-tm.ru/
http://luftarchiv.de/
http://ausairpower.net/