Boş tahliye taahhüdü fotokopisi, ispat delili sayılmaz.
ÖZET: Boş belgenin fotokopi olduğu, (boş tahliye taahhüdünün fotokopisi) tahliye taahhütnamesinin kira sözleşmesi ile birlikte yapıldığının ispatı bakımından yeterli değildir. Kaldı ki belgenin boş olarak imzalanmış olması da belgenin geçersizliği anlamına gelmez. Tahliye taahhüdü geçerlidir.
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi 2017/3375 E. , 2017/5844 K.
“İçtihat Metni”
MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen taahhüt nedeniyle tahliye davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, davalı vekili tarafından yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin kararın süresi içinde temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davalı vekili; davalı ile davacı arasındaki 01.05.2008 başlangıç tarihli kira sözleşmesi imzalanmadan önce, davalı tarafından kiralananı devir etmesi için eski kiracıya 18.000 ABD dolarına yakın bir bedelin hava parası olarak ödendiğini ve ayrıca 200.000 dolar da masraf yaparak mecurun mağazaya çevrildiğini, tüm bu masraflardan sonra serbest iradenin yerinde olmadığı aynı gün kira sözleşmesi ve tahliye taahhütnamesinin imzalandığını, tahliye taahhüdünün düzenleme tarihi ve tahliye tarihinin boş bırakıldığını, davalının muhasebecisinin boş tarihli tahliye taahhüdünün bir suretini o tarihte aldığını ancak bundan yaklaşık bir hafta önce evrakları düzenlerken bu belgeyi bulduğunu, yargılama sırasında sunulmuş olsaydı davanın muhtemelen davalı lehine sonuçlanması gerekeceğini; tahliye taahhütnamesinin boş olarak alınmasının kira sözleşmesi ile aynı anda yapıldığının delili olduğunu, geçerli bir tahliye taahhütnamesinden söz edebilmek için kira sözleşmesinin imzalandığı tarihten sonra verilmesi gerekeceğini, sonradan bulunan bu belgenin iddialarının yazılı bir belge ile ispatı olup HMK 375/1-Ç maddesi gereği yargılanmanın yenilenmesi sebebini oluşturduğunu belirterek yargılanmanın yenilenmesini talep etmiştir.
Mahkemece; talebin konusu olan düzenleme tarihi ve tahliye tarihi boş olarak imzalanmış tahliye taahhütnamesinin aynı yasanın 375/1-ç maddesinde belirtilen belge niteliğinde olmadığı, her ne kadar talep eden vekili yargılama sırasında bu belgenin dosyaya sunulamadığını ve sunulmuş olması halinde kendi lehlerine karar verilmesinin gündeme gelebileceğini belirtmiş ise de bu belgenin fotokopi olduğu, belgenin aslının verilmesi halinde dahi tahliye taahhütnamesinin kira sözleşmesi ile birlikte yapıldığının ispatı bakımından yeterli olmadığı, kaldı ki belgenin boş olarak imzalanmış olması da belgenin geçersizliği anlamına gelmediği ” beyaza atılan imza” belgenin içeriğinin karşı tarafa duyulan güven gereği istediği şekilde doldurması yetkisinin de belgeyi imzalayan tarafından verildiği, bu sebeplerle tahliye taahhütnamesinin boş olarak imzalanması içeriğinin imzalayan kişinin iradesi dışında olmadığı gibi ve yukarıda da belirtildiği üzere mecura girildikten ve kira ilişkisi başladıktan bir süre sonra belgenin imzalanarak karşı tarafa verilmesi nedeni ile yargılamanın yenilenmesi şartlarının oluşmadığı anlaşıldığından talebin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
SONUÇ: Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK’nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK’nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Not; Karar Yargıtay sitesinden alınmıştır.