“Sadece kendinle rekabet etmelisin.”
“Sadece kendinin en iyisi olmaya çalış.”
Başkalarıyla rekabet etmenin nahoş ve sığ – güvensizler için çileden çıkaran yarışmalar – olarak hoş karşılanmadığı bir dönemde, bu tür özdeyişler, görünüşte daha yüksek bir ideale işaret eden işaretler olarak ortaya çıktı.
Ancak birçok modern bilgelik gibi, bu felsefe soyut olarak harika görünse de pratikte oldukça zayıf çalışır.
Araştırmacılar, bisikletçilerden sabit bisikletleri olabildiğince hızlı pedal çevirmelerini istedi ve birkaç tur denemeden sonra kişisel kayıtlarını kaydetti. Bisikletçiler emin olmasına rağmen, Elbette, sözde bir rakibe karşı simüle edilmiş bir yarışa girdiklerinde daha hızlı gidemeyeceklerini – ki bu gerçekten sadece bir avatar setiydi. kendi en iyi zamanları – neredeyse hepsi önceki PR’larını yenebildi.
Akademik, müzik ve sanat alanlarında benzer deneyler tekrarlandı ve tamamen aynı sonuç alındı: bireyler, dış rakiplere karşı rekabet ederken, tek başına çalışmaktan daha yüksek bir seviyede performans gösteriyor.
Çünkü benliği benliğe karşı ölçmek zordur.
Benliğin öncelikleri hedeflerinizle yanlış hizalanmıştır: benlik kaynakları korumak, en az direnç yolunu seçmek, egoyu düzmek ister.
Bugün dünden daha iyi olup olmadığınız oldukça öznel bir ölçüttür; bir başkasının önünde veya arkasında olmanız fark etmez.
Unutmayın, her şey bir rekabet değildir ve gerçekten oynamak istemediğiniz oyunlara kendinizi kaptırmamalısınız.
Ancak, içinde bulunduğunuz kişiler arasında yapmak en iyisi olmak istiyorsanız, kendi kafanızın ötesinde bir arenada mücadele etmelisiniz.