Kötü niyet hiç yoktu, ama!
þ seyahatinden gece yarýsý döndüðümde aþýrý gök gürültüsü ve yýldýrýmdan korkan çocuklarým, annelerinin koynuna girmiþlerdi. Ben de o gece mecburen salondaki kanepede iki büklüm yattým. Ertesi sabah iki çocuðumu karþýma aldým: "Annenizin yanýnda yatmanýz güzel de" dedim! "Bir daha olmasýn, ben uyuyamadým." Birkaç hafta sonra tekrar bir iþ seyahatinden döndüðümde, çocuklar ve karým havaalanýnda beni karþýlamaya gelmiþlerdi. Çýkýþ kapýsýnda gördüðümde oðlum yolcu bekleyen kalabalýðý yararak bana doðru koþtu. "Babaaa" dedi baðýrarak: "Sen yokken bu sefer annemle kimse yatmadý!"