We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Sırasında Avrupa'da orta çağlar, ışıklı el yazmaları dini kurumların mensupları ve soylular tarafından kullanılmak üzere yaratılan eserlerdi.
Genel olarak bu metinler, bazı durumlarda altın ve gümüş çarşaf veya lacivert gibi lüks tablolar ve pigmentlerle süslenmiş bordürler, minyatürler ve büyük harflerin eşlik etmesi ile karakterize edilir.
Şimdiye kadar, bu sanatsal performans sadece zamanın erkekleriyle ilişkilendirilmişti..
Ancak, yayınlanan bir çalışma Bilim Gelişmeleri şunu öneriyor eski yılların kadınları da aktif olarak katılabildi bu el yazmalarının detaylandırılmasında.
[Tweet «Böylesine değerli bir pigmentin keşfi, kadınların Ortaçağ'ın #Haberler #Tarihi» el yazmalarına katılımının doğrudan bir göstergesi olabilir]
Bu yeni tarihsel yaklaşım lapis lazuli pigmentlerinin keşfine dayanır - Resim ve süslemede kullanılan koyu mavi bir mineral - çenenin kireçlenmiş diş plağına gömülü 900 yıldan daha önce gömülü bir kadınMax Planck Institute for the Science of Human History (Almanya) ve University of York (Birleşik Krallık) araştırmacıları tarafından bulunmuş ve analiz edilmiştir.
Uzmanlara göre, bu keşif Almanya'nın kırsal kesimlerinde 11. yüzyıldan kalma bir kadının ağzında böylesine değerli ve erken bir pigmentin beklenmedik şekilde ortaya çıkması eşi görülmemiş bir durumdur. bu el yazmalarının oluşturulmasına kadınların katılımının doğrudan bir göstergesi olabilir.
Almanya'da küçük bir manastırdaki illüstratör
Diş plağı, 2014 yılında, Orta Çağ'dan kalma bir dindar kadın manastırının eski bir mezarlığında bulundu. Dalheim, Orta Almanya. Bu manastıra ait çok az kayıt kalmasına rağmen, bu kadın topluluğu 10. yüzyılda kuruldu.
Manastırın bilinen ilk yazıları MS 1244. ve yaklaşık olarak Başlangıcından bu yana 14 kadın14. yüzyılda bir savaş sırasında çıkan yangında yok olana kadar.
Sergún açıklıyor Sync Max Planck Enstitüsü araştırmasının baş yazarı Christina Warinner, bugün manastırın neredeyse hiçbir unsuru hayatta kalmadı. “Sanat yok, kitap yok, neredeyse hiç eser yok. Bina bile büyük ölçüde yıkıldı. Bugün geriye kalan tek şey bir taş temel, kırık bir tarak ve bir mezarlıktır.”, Araştırmacıyı yorumlar.
Warinner ve ekibi, Orta Çağ'da insanların beslenme alışkanlıklarını ve sağlık durumlarını araştırmak için mezarlıkta bulunan kalıntıları analiz etmeye başladı.
İlk gözlemler tahmin etti ki Bu çene 45-60 yaşları arasındaki bir kadına aitti. MS 1000 ile 1200 yılları arasında gerçekleşen ölümü sırasında. Ayrıca iskelette herhangi bir patoloji veya vücutta travma veya enfeksiyon kanıtı tespit edilmedi.
Bununla birlikte, kalıntıların daha fazla incelenmesi üzerine bu kadının anlatacak daha çok hikayesi olduğunu gözlemlemeye başladılar.
Tuhaf bir takma dişin hikayesi
Çalışmanın eş lideri York Üniversitesi'nden Anita Radini, "taşın çözüldüğünde yüzlerce küçük mavi parçacığı nasıl serbest bıraktığını görmek gerçek bir sürpriz" olduğunu hatırlıyor.
“Diş taşında mavi pigmenti tesadüfen keşfettik. Aslında bir diyet çalışması yapıyorduk ve nişasta taneleri ve polen arıyorduk. Onu bulduktan sonra, ne olduğunu ve sonra ne anlama geldiğini belirlemeye çalıştık ”diye ekliyor Warinner.
Çeşitli tekniklerle bu parçacıkların lapis lazuli'den geldiği belirlendi. Radini, "Bu mineralin bu kadının dişlerinde (dişlerde biriken ve zamanla fosilleşen tartar ve plak) gömülü olabileceği birçok olası senaryoyu inceledik," diyor.
"Pigmentin ağzınızdaki dağılımına bağlı olarak, Büyük olasılıkla kendisinin pigmentle boyadığı ve resim yaparken fırçanın ucunu yalıyor olduğu sonucuna vardık.Max Planck Enstitüsü'nden ortak yazar Monica Tromp'a göre çalışma.
Kısaca bu "Bir kadının sadece resim yapmak değil, aynı zamanda çok nadir ve pahalı bir pigment kullanarak ve çok tenha bir yerde doğrudan kanıtı olabilir.. Warinner, hikayesi bu teknikler kullanılmadan sonsuza kadar gizli kalabilirdi ve bu, daha yakından bakarsak ortaçağ mezarlıklarında başka kaç sanatçı bulabileceğimizi merak etmeme neden oluyor ”diye açıklıyor.
Lapis lazuli, altın kadar imrenilen bir pigment
Lacivert pigment olarak da bilinen lapis lazuli pigmenti, Avrupa Ortaçağının en pahalı sanat malzemelerinden biriydi. Lapis lazuli taşından öğütülmüş ve rafine edilmiş renk, Meryem Ana'nın cennetlerini ve cüppelerini temsil etmek için kullanıldı.
Bu pigmentin ve taşının kullanımı, altın ve gümüş ile birlikte, en uzmanlar için ayrıldı.. Proje tarihçisi ve araştırmacısı Alison Beach, "Yalnızca olağanüstü becerilere sahip kâtipler ve ressamlar görevlendirilirdi" diyor. Ohio Devlet Üniversitesi (AMERİKA BİRLEŞİK DEVLETLERİ).
Afganistan'daki Badakhshan madenlerinde ortaya çıkan lapis lazuli, karadan Levant ve Mısır'daki şehirlere, buradan Avrupa'ya ana giriş limanı olan Venedik'e sevk edildi.
Bu tarihsel verileri dikkate alan uzmanlar şunu çıkarıyor: Bu çalışmada analiz edilen lapis lazuli, nihai hedefine ulaşmak için 6.000 kilometreden fazla yol kat etti.Almanya'daki o küçük dini kadın cemaatinde.
“Bu kadın, İslami Mısır ve Bizans Konstantinopolis'in ticari metropolleri aracılığıyla, Afganistan madenlerinden ortaçağ Almanya'sındaki topluluğuna uzanan geniş bir küresel iş ağına bağlıydı. Tarihçi ve ortak yazar Michael McCormick, 11. yüzyıl Avrupa'sının büyüyen ekonomisi, bu kadın sanatçının yaratıcı hırsına hizmet etmeden önce karavanlar ve ticari gemilerle binlerce mil yol kat eden değerli ve zarif pigmentlere olan talebi ateşledi "diyor. , Harvard Üniversitesi'nden.
Almanya'nın bu dönemde aktif bir kitap üretim merkezi olduğu bilinmesine rağmen, tarihçiler için özellikle zor olmuştur. o zamanki kadınların katkılarını belirlemek. Bu karmaşık arayış büyük ölçüde eserlerinde alçakgönüllülük işareti olarak ismini ihmal eden sanatçıların imzalarının olmamasından kaynaklanıyor.
"Şimdi alabiliriz arkeolojik kayıtlarda sanatçıları tanımlamanın yeni yolu. Bunun hem ortaçağ Avrupa'sında hem de başka yerlerde sanat tarihi ile ilgili epeyce sürprizlere yol açabileceğinden şüpheleniyorum ”diyor Warinner.
Bibliyografik referans:
Warinner, C. vd. "Diş taşlarında lapis lazuli tanımlamasının önerdiği el yazması üretimine Ortaçağ kadınlarının erken katılımı", Ocak 2019, Science Advances, DOI: http://advances.sciencemag.org/content/5/1/eaau7126.
Senkronizasyon ile