We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Görsel dikkat ve karar vermede, deneyler katılımcılara belirli nesnelerin değerini nasıl öğretir (yüksek vs düşük vs hiç)?
Bunu yapan, prosedürleri/paradigmaları hakkında tekrarlanabilir ayrıntı seviyelerine giren çalışmaları bilen var mı?
Öznel değer, çoğunlukla dikkatli çalışmalarda bir tür teşvik yapısı kullanılarak manipüle edilir. En yaygın olarak ödül, doğrudan ya da 'puanlar' yoluyla kazanılan zaman veya para biçimindedir. Bu yapılması çok basit ve yaygın bir şeydir, bu yüzden "tekrarlanabilir ayrıntılar" ile ne demek istediğinizi bilmiyorum -- çoğu çalışma bu satırlar boyunca deneysel koşullar yaratmaktan biraz daha fazlasını rapor edecektir, çünkü bu yeterlidir. Ancak daha detaylı bir örnek vermeye çalışacağım.
Görsel hafıza görevi sırasında göz hareketleri ve dikkat kapasitesi üzerine yayınlanmamış bir çalışmada, katılımcıları farklı şekiller için farklı miktarlarda puanlarla ödüllendirerek belirli şekillerin ağırlıklarını manipüle ederdik. Böylece, bir durumda, daireler 90 puan verirken, üçgenler 10 puan verir. Katılımcılara sesli geri bildirim yoluyla bu öğretildi ve deneyi tamamlamak için belirli miktarda puan toplamaları gerektiğinin farkındaydılar. (Çalışma yayınlanmadı çünkü veri toplamanın sonuna doğru deney kodunda ince bir kritik hata keşfedildi.)
Koşullandırma
Davranış psikolojisinde koşullandırma, bir kişi veya hayvan tarafından bir nesneye veya olaya ("uyaran") verilen tepkinin ("tepki") "öğrenme" veya şartlandırma. Bunun en bilinen şekli Klasik koşullanma (aşağıya bakınız) ve Skinner üretmek için üzerine inşa edilmiştir. Edimsel koşullanma.
Koşullandırma
Pavlov'un Koşullanmayı Keşfi
Bu öğrenme şekli, köpek deneklerinin salya salgılamaya başladığını ayrı mide testleri sırasında keşfettikten sonra koşullandırmayı araştırmaya karar veren Ivan Pavlov'un deneyleriyle kanıtlandı. sadece onlara et tozu sunulduğunda, ama daha da önemlisi, onları besleyen kişi geldiğinde yakınlığa onlarla. Köpekler yanlışlıkla eğitimli vasıtasıyla klasik koşullanma onları besleyen kişiyi yemeğin kendisi ile ilişkilendirmek ve besleyicilere benzer bir şekilde (tükürük) tepki vermek. Bu bir olarak bilinir uyaran-tepki (SR), tükürük, köpekleri besleyen kişinin uyaranına duyarlı bir eylem haline geldiğinde:
de Başlat deneylerden:
- NS Koşulsuz/Nötr Uyarıcı (ABD/NS) Köpekleri beslemek için gelen kişidir, onların varlığı sonucunda salyaları başlamıştır.
- NS Koşulsuz Yanıt (UR) köpekler içindi salya akıtmamak.
tarafından son koşulsuz uyaran ve tepkiler koşullu olduğunda deneylerin:
- NS Koşullu Uyarıcı (CS) Köpekleri beslemek için gelen kişi olur ve bu da Koşullu Tepkiyi uyarır:
- NS Koşullu Yanıt (CR) tükürük haline gelir (normalde refleks hareket beslenmeye başlarken sindirime yardımcı olmak için) kişinin gözünde.
Köpeklerin bu çağrışımsal öğrenmesini keşfeden Pavlov, koşullandırmaya özel daha fazla araştırma yapmaya karar verdi.
Klasik koşullanma
Rus fizyolog Ivan Pavlov (1849-1936), köpek koşullandırma deneyleriyle aynı isim oldu.
Bu araştırmayı fizyologun koşullandırmayla ilgili en ünlü deneyi izledi. Genellikle " olarak anılırPavlov'un KöpekleriDeney, köpekleri bir kapının açılmasını beslenme süresiyle ilişkilendirmeye şartlandırmayı amaçlıyordu. Pavlov, önceki testlerinde olduğu gibi köpekleri beslemeye gelen kişi yerine Koşulsuz Uyaran olarak bir zil seçerek, beslenmenin ilgisiz olduğu bir uyaran sağlıyordu.
Beslenme saatinde kapı açıldı ve ardından yemek verildi. Başlangıçta, kapının açılmasıyla tükürük salgılanmazken, zamanla uyaran koşullu hale geldi ve kapı açıldığında ancak yemek verilmedi, tükürük hala meydana geldi, bu da kapı açıklığının bir hale geldiğini düşündürdü. koşullu uyarıcı.
Enstrümantal Öğrenme
Klasik Şartlandırmanın bir uzantısı, kedileri bir kalıba yerleştiren Edward Thorndike (1874-1949) tarafından geliştirilmiştir. bulmaca kutusu. Bir balığın yiyecek olarak teşvik edilmesi, kutunun dışına yerleştirildi ve kedilere kutudan kaçmaya çalışmak için bir neden verdi. Başlangıçta kaçmakta zorlandılar ve ancak kutunun mandalını vurarak özgürlük kazandılar. Zamanla, mandalın çözülmesinin kaçmalarını sağlayacağını öğrendiler ve böylece bulmaca kutusunda sıkışıp kalmak için harcadıkları zaman, kutuyu nasıl bırakacaklarına dair bilgileri arttıkça azaldı.
Thorndike, 1911'de bu koşullandırmayı "Etki Yasası" olarak adlandırdı: bir duruma ilişkin olumlu bir sonuç, damgalama belirli bir davranıştan (bulmaca kutusu durumunda, mandalın açılması damgalanmıştır). Tersine, eğer bir sonuç istenmiyorsa - kediler kutuyu terk ettikleri için cezalandırılmış olsaydı - ona ayrılan eylem şu olurdu: damgalanmış - daha az sıklıkta olun.
Edimsel Koşullandırma ve Güçlendirme
1938'de B.F. Skinner, "Skinner's Box" - Skinner's Box - içinde kafesli farelerle bir deney yaptı. Edimsel koşullanma bir manivelaya basarlarsa, onlar için yiyecek bırakılacaktı. Edimsel Koşullandırma altında, güçlendirme önemli bir rol oynar:
Takviye Türü:
Açıklama:
Belirli Bir Şekilde Davranma Eğilimi:
Pozitif takviye
Belirli bir davranışı teşvik eden bir uyaran verilir. Örneğin. Skinner's Box'taki bir yiyecek peletinin ödülü.
olumsuz pekiştirme
İstenen bir teşvik tanıtıldı Olumsuz belirli bir şekilde davranın.
Olumlu Ceza
İstenmeyen bir ceza (örneğin elektrik çarpması), özne belirli bir şekilde davrandığında, bu tür davranışlardan vazgeçirildiğinde verilir.
olumsuz pekiştirme
Belirli bir davranışı önlemek için arzu edilen uyarıcıyı (örneğin yiyecek) ortadan kaldırmak.
Edimsel koşullama ile klasik koşullandırma arasındaki temel fark, birincisinin bir öznenin davranışının sonucuna ve ürettiği sonuç ikincil bir etki olarak, klasik koşullanma ise daha ilkel olarak davranışa odaklanır. kendisi.
Koşullandırma Örnekleri
Sahibine bir sopa getirdikten sonra olumlu bir ilgi gören bir köpek, nesneyi geri getirmeyi olumlu bir dikkatle ilişkilendirmeyi öğrenir - Pozitif takviye.
Elektrikli zemini olan bir kafeste bir fare, bir kola basıldığında elektrik çarpmasının duracağını öğrenir - olumsuz pekiştirme.
Mobilyaları tırmaladığı için bağırılan bir kedinin bunu tekrar etmesi önerilmez - pozitif ceza.
Bir çocuğun yaramazlık yaptıktan sonra televizyon izlemesine izin verilmemesi, kötü davranışı ödül eksikliğiyle ilişkilendirir - olumsuz ceza.
Klasik Koşullanmanın Gerçek Dünya Uygulaması
Şekil 3. Üst düzey koşullandırmada, yerleşik bir koşullu uyarıcı yeni bir nötr uyarıcıyla (ikinci dereceden uyarıcı) eşleştirilir, böylece sonunda yeni uyarıcı da koşullu tepkiyi ortaya çıkarır, ilk koşullu uyarıcı sunulmadan.
Öğrenme Bağlantısı
Aşağıdaki PsychSim Eğitimi aracılığıyla klasik koşullandırma ile biraz daha pratik yapın:
Günlük Bağlantı: Stingray City'de Klasik Koşullandırma
Kate, Cayman Adaları'ndaki Stingray City'de bir güney vatozuna sahip. Bu vatozlar, bir tekne motorunun sesini turistler tarafından sağlanan yiyeceklerle ilişkilendirmek için klasik olarak şartlandırılmıştır. (kredi: Kathryn Damper)
Kate ve kocası Scott kısa süre önce Cayman Adaları'nda tatil yaptılar ve güney vatozlarıyla beslenip yüzebilecekleri Stingray Şehri'ne bir tekne turu rezervasyonu yaptılar. Tekne kaptanı, normalde yalnız yaşayan vatozların insanlarla etkileşime nasıl alıştıklarını anlattı. Yaklaşık 40 yıl önce, balıkçılar balıkları temizlemeye ve bir set resifi yakınındaki belirli bir kumsalda deniz kabuğu (koşulsuz uyarı) yapmaya başladılar ve balıkçıların suya attıklarını yemek için çok sayıda vatoz (koşulsuz tepki) yüzerek bu durum yıllarca devam etti. . 1980'lerin sonlarında, büyük bir vatoz grubu olduğu haberi tüplü dalgıçlar arasında yayıldı ve daha sonra onları elle beslemeye başladı. Zamanla, bölgedeki güney vatozları, Pavlov'un köpekleri gibi klasik olarak koşullandı. Bir tekne motorunun sesini duyduklarında (koşullu bir uyaran haline gelen nötr uyaran), yemek yiyeceklerini bilirler (koşullu tepki).
Kate ve Scott, Stingray City'ye varır varmaz, iki düzineden fazla vatoz tur teknelerinin etrafını sardı. Çift, vatozların en sevdiği yiyecek olan kalamar torbalarıyla suya daldı. Vatoz sürüsü çarpıştı ve aç kediler gibi bacaklarına sürtündü (Şekil 5). Kate ve Scott bu muhteşem yaratıkları besleyebildi, evcilleştirebildi ve hatta (şans için) öpebildi. Sonra tüm kalamarlar gitti, vatozlar da.
Klasik koşullanma, insanlar, hatta bebekler için de geçerlidir. Örneğin Sara, altı aylık kızı Angelina için mavi bidonlarda mama satın alır. Sara ne zaman bir mama kabı çıkarsa, Angelina heyecanlanıyor, yiyeceğe uzanmaya çalışıyor ve büyük olasılıkla salya akıtıyor. Angelina mama kutusunu görünce neden heyecanlanıyor? Buradaki UCS, CS, UCR ve CR nedir?
Şimdiye kadar, tüm örnekler gıda ile ilgiliydi, ancak klasik koşullandırma, beslenme için temel ihtiyacın ötesine geçiyor. Sahipleri görünmez bir elektrikli köpek çiti takan bir köpeğe ilişkin önceki örneğimizi ele alalım. Küçük bir elektrik çarpması (koşulsuz uyaran) rahatsızlık yaratır (koşulsuz tepki). Koşulsuz uyaran (şok) nötr bir uyaranla (bir avlunun kenarı) eşleştirildiğinde, köpek rahatsızlığı (koşulsuz tepki) avlunun kenarıyla (koşullu uyaran) ilişkilendirir ve belirlenen sınırlar içinde kalır.
Öğrenme Bağlantısı
Koşullandırmaya mizahi bir bakış için, televizyon programından aşağıdakileri izleyin Ofis, burada Jim, Dwight'ı Jim'in bilgisayarı her belirli bir ses çıkardığında bir nefes nane beklemesi için şartlandırır. NS, UCS, UCR, CS ve CR'yi tanımlayıp tanımlayamadığınıza bakın.
Öğrenme hedefleri
1. Tost makinenizin çıkardığı tost sesi ağzınızın sulanmasına neden oluyorsa UCS, CS ve CR nedir?
2. Klasik koşullanmanın mutluluk veya heyecan gibi olumlu bir duygusal tepkiyi nasıl ürettiğine dair hayatınızda bir örnek düşünebilir misiniz? Korku, endişe veya öfke gibi olumsuz bir duygusal tepkiye ne dersiniz?
Psikolojiye Giriş Blogu (S14)_C
Psikolojideki bu ünite sırasında iki farklı koşullanma türü hakkında bilgi edindik. Sınıfta tartıştığımız iki tür klasik koşullanma ve edimsel koşullanmaydı. Bu iki koşullanma türü birbirine çok karışıyor gibi görünse de, ikisi tamamen farklı şeylerdir.
Klasik koşullanma, bir uyarıcının ilişkilendirilmesiyle öğrenme ile ilgili bir öğrenme türüdür. Klasik koşullanma koşulsuz uyarıcı, koşulsuz tepki, koşullu uyarıcı ve koşullu tepki olmak üzere dört faktör vardır. Koşulsuz uyaran, doğal olarak bir tepkiye neden olan şeydir, sınıfta köpeğe verilen yiyecekle kullandığımız örnek. Koşulsuz tepki, doğal olarak meydana gelen şeydir, sınıftan örnek salya akmasıdır. Koşullu uyaranın normalde uyaranla hiçbir ilgisi yoktur, ancak tetikleyiciye bağlıdır, ders sırasında örnek tondu. Son olarak koşullu tepki öğrenilen şeydir. Klasik koşullanma, süreç boyunca öğrenilen bir davranışla ayırt edilen bu dört kavramı takip eder.
Diğer koşullandırma türüne edimsel koşullanma denir. Edimsel koşullanma, bir olayın sonucu ile sonuca neden olan davranış arasında bir ilişki kurulduğu zamandır. Bu klasik koşullanmadan farklıdır çünkü klasik koşullanma nedeniyle öğrenilenler üzerinde hiçbir kontrolünüz yoktur. Edimsel koşullanma, iyi yaparsanız bir ödül alacağınız, dolayısıyla her zaman daha iyisini yapacağınız ve bu ödülü almak için çok çalışacağınız fikrini takip eder.
Çok yaygın olan edimsel koşullandırmanın bir kısmı, bir kişi (veya pekiştireç) olumlu bir sonuç veya davranış üretmek için davranışı pekiştirdiğinde ve yönlendirdiğinde şekillendirme ile ilgilidir. Bu konsepti evde köpeklerimle birçok kez kullandım. Köpeklerimizi ilk aldığımızda hepsi küçük yavrulardı ve gecenin her saatinde havlamak ve kimse bakmadığında halıya işemek dışında hiçbir şeyi nasıl yapacaklarına dair hiçbir fikirleri yoktu. Kardeşlerim ve ben onları havalı numaralar yapmaları ve onlara komut verdiğimizde bizi dinlemeleri için eğitmeyi hedef edindik. Köpeklerin öğrenmelerini istediğimiz püf noktalarını ve komutları öğrenmelerini sağlamak için şekillendirme ve edimsel koşullandırma kullandık. Onlara el sıkışmayı öğretirken onları oturturduk ve onlara bir ısmarladık ve sonra oturduklarında bir ziyafet çekeceklerini öğrendiler. Ondan sonra pati demeye başladık ve patilerini ellerimizden birine yerleştirmeleri için hafifçe vuruyorduk. Pençeleri elimize geçtiğinde onlara ikramda bulunurduk. Bu eylemleri yaptıklarında bir kez daha ödül alacaklarını bir kez daha anladılar. Çok fazla uygulama ve çok zaman geçirdikten sonra, köpekler havlayıp tüm oyuncaklarını kırmaktan daha fazlasını yapabildiler. Edimsel koşullandırma, onlara numaralarını nasıl yapacaklarını öğretmek için kullanıldı. O zamanlar, devam eden sürecin bir adı olduğunu bilmiyordum, ama sınıfta tartıştıktan sonra, yaptıkları işte mükemmel oldukları için onları ödüllendirerek, köpekleri numaralar yapmak için eğitmenin bir adı olduğunu fark ettim.
Öğrenme Kartları Önizlemesi
Örneğin Pavlov, köpeklerini besleyecekken bir zil çaldı. Köpekler, kendilerine yiyecek sunulduğunda doğal olarak salya akıtırlardı, ancak zamanla Pavlov zilini çaldığında, köpekleri yiyecek olmadan bile salya akıtacaktı.
Edinmeyi klasik koşullanma ile ilgili olarak tanımlayın.
yeni bir uyarana bilinen bir tepki vermeyi pasif olarak öğrenme
Uyaranı klasik koşullanma ile ilgili olarak tanımlayın.
bir tepki getiren çevredeki değişiklik
Tepkiyi klasik koşullanma ile ilgili olarak tanımlayın.
Bir davranışın gerçekleşme olasılığını artıran uyaranlara __________ denir.
Ağzınıza yiyecek koyduğunuzda salya akarsınız.
Ivan Pavlov'un klasik koşullanma deneyinin öncülü neydi?
Köpekler, yiyecekleri gördüklerinde salya salgılarlar çünkü yiyeceklerle ve yemeği yemeden önceki olaylarla ilişki kurarlar. Pavlov yemeği sunmadan hemen önce bir zil çaldı, bu yüzden köpekler sonunda zilin sesini duyunca salyaları akacaktı.
Başlangıçta CS haline gelene kadar bir yanıt ortaya çıkarmayan uyaran
NS çandır çünkü yemekle eşleştirilinceye kadar tükürük salgılamaz.
koşulsuz uyaran (UCS veya US)
refleks olarak, otomatik olarak bir yanıt getirir
Yiyecekler UCS'dir çünkü otomatik olarak tükürük salgılanmasını sağlar.
koşulsuz yanıt (UCR veya UR)
koşulsuz uyarana otomatik, istemsiz tepki
UCR salya salgılamadır çünkü köpekler yemek yerken otomatik olarak salya salgılarlar.
nötr uyaran olarak başlar, ancak UCS ile eşleştirildiğinde sonunda koşullu yanıtı getirir
CS zildir, çünkü yemekle eşleştirildiğinde tükürük salgılanmasına neden olur.
önceden nötr bir uyarana öğrenilmiş tepki
Tükürük CR'dir çünkü köpek zile tepki olarak salya salgılamayı öğrenmiştir.
Gecikmeli koşullandırma nasıl zamanlanır?
nötr uyarıcı koşulsuz uyarıcıdan hemen önce sunulur
Yemek sunulmadan hemen önce zil çalar.
İz koşullandırma nasıl zamanlanır?
nötr uyaran sunulur ve koşulsuz uyaran ortaya çıkmadan önce alınır.
Zil çalar, ardından uzun bir süre geçer, ardından yemek sunulur.
Eşzamanlı koşullandırma nasıl zamanlanır?
nötr uyaran ve koşulsuz uyaran aynı anda birlikte sunulur
Edimsel Koşullama: Tanım ve Eğitsel Etkiler
Bu makalede şunları tartışacağız: - 1. Edimsel Koşullandırmanın Anlamı 2. Edimsel Koşullamanın Tanımlanması 3. Pekiştirici ve Pekiştirme 4. Edimsel Koşullamanın Eğitsel Etkileri veya Önemi.
Prof. B.F. Skinner (d. 1904) davranış üzerine araştırma çalışmalarına Harvard Üniversitesi Psikoloji Bölümü'nden mezun olduğu sırada başladı. 1931'de “Davranışın Tanımında Refleks Kavramı” başlıklı tezini yazdı. Skinner, sıçanlar ve güvercinler üzerinde çeşitli deneyler yapan Pratik bir Psikologdu.
Önemli yayınları şunlardır: ‘The Behavior of Organism’ (1930), ‘Science and Human Behaviour’ (1953), Verbal davranış (1957), Cumulative Record (1957), Beyond Freedom and Diginity (1971) ve & & #8216Davranışçılık Hakkında’ (1974).
Edimsel Koşullanmanın Anlamı:
Skinner, teorisini, bir organizmanın gerçekleştirmesi gereken belirli işlemlere veya eylemlere dayandığı için edimsel koşullanma olarak adlandırdı. ‘operant’ terimi, davranışın kendi sonuçlarını üretmek için çevre üzerinde çalıştığını vurgular. Edimsel, bir organizmayı bir şey yapmaya koşullandıran bir dizi eylemdir. Edimsel koşullandırma sürecinde edimsel tepkiler pekiştirme ile değiştirilir veya değiştirilir.
Takviye, bir uyaranın sonraki durumlarda bir tepki uyandırma eğiliminin, bir bağın indirgenmesiyle arttırıldığı özel bir koşullandırma türü veya yönüdür. Skinner, davranışın evriminde "uyaran yok, tepki yok" mekanizmasına karşı isyan etti.
Skinner, deneylerinin bulgularına dayanarak, davranışın sonuçları tarafından şekillendirildiği ve sürdürüldüğü sonucuna vardı. Organizma tarafından işletilir ve sonucu ile korunur.' Bu tür davranışların ortaya çıkmasına edimsel davranış, bu tür davranışların öğrenilmesinde rol oynayan öğrenme sürecine ise edimsel koşullanma adı verilmiştir. Skinner'ın edimsel koşullanma teorisi aracılığıyla neyi yaydığını anlamak için, Skinner'ın teorisini ortaya çıkarmak için kullandığı bazı kavramları tanımlamalı ve açıklamalıyız.
Yanıtlayıcı ve Edimsel Davranış:
Skinner, ilk kez, yanıtların çoğunun bilinen uyaranlara atfedilemeyeceği fikrini aldı. İki tür tepki tanımladı: biri bilinen uyaranlar tarafından 'tepki verme davranışı' olarak adlandırıldı ve diğeri ise bilinmeyen uyaranlar tarafından 'yayılan' olarak adlandırıldı. “edimsel davranış”.
Edimsel davranış örnekleri, bir iğne ile dürtüldüğünde ellerinin aniden çekilmesi ve yiyecek varlığında parlak ışık veya tükürük salgısı nedeniyle göz bebeklerinin daralması gibi tüm refleksleri içerebilir.
Skinner edimselliği, bir organizmanın örneğin başını kaldırma, yürüme, bir kolu itme vb.
Edimsel Koşullamanın Tanımlanması:
Edimsel koşullandırma, bir yanıtın pekiştirme yoluyla daha olası veya daha sık hale getirildiği bir tür öğrenme sürecini ifade eder. Bilinen bir uyaranla mutlaka ilişkili olmayan davranış olan edimsel davranışın öğrenilmesine yardımcı olur.
B.F.Skinner hayvanlarla bir dizi deney yaptı. Farelerle deneyler yapmak için Skinner'ın kutusu olarak bilinen özel bir aparat tasarladı. Thorndike'ın kedilerle yaptığı deneyler için kullandığı bulmaca kutusunun çok değiştirilmiş bir şekliydi. Başlangıç olarak, Skinner, deneylerinden birinde, yukarıda açıklanan kutuya aç bir fare yerleştirdi. Bu deneyde, çubuğa fare tarafından arzu edilen bir şekilde basılması, bir tık sesinin üretilmesine ve bir yemek paletinin varlığına neden olabilir.
Skinner, güvercinlerle deneyler yapmak için “Güvercin Kutusu” adlı başka bir özel aparattan yararlandı. Bu deneydeki bir Güvercin, duvara kafa yüksekliğinde monte edilmiş ışıklı bir plastik anahtarı gagaladı ve sonuç olarak tahıl alarak ödüllendirildi.
Skinner, bu tür deneylerin yardımıyla, edimsel koşullanma teorisini yalnızca kaldıraca basmak gibi basit tepkileri değil, aynı zamanda en zor ve karmaşık tepki dizilerini öğrenmek için ortaya koydu.
Pekiştireç ve Güçlendirme:
Takviye kavramı, bir ödülün sunumuyla aynıdır. Bir pekiştireç, sunumu veya kaldırılması, bir tepkinin yeniden ortaya çıkma olasılığını artıran uyarıcıdır.
Skinner'a göre iki tür pekiştireç vardır - Olumlu ve Olumsuz:
(ben) Olumlu Güçlendirici:
Olumlu pekiştireç, tanıtılması veya sunulması belirli bir davranışın olasılığını artıran herhangi bir uyarandır. Yiyecek, su, cinsel temas vb. olumlu pekiştireç olarak sınıflandırılır.
(ii) Negatif Güçlendirici:
Olumsuz pekiştireç, kaldırılması veya geri çekilmesi belirli bir davranışın olasılığını artıran herhangi bir uyarandır. Elektrik çarpması, yüksek ses vb. olumsuz pekiştireçler olarak adlandırılır.
Takviye Takvimleri:
Önemli takviye programları aşağıdaki gibidir:
1. Sürekli Takviye Takvimi
2. Sabit Aralıklı Takviye Takvimi
3. Sabit Oranlı Takviye Takvimi
4. Değişken Takviye Takvimi.
Edimsel Koşullamanın Eğitsel Etkileri veya Önemi:
1. Ardışık yaklaşım:
Teori, davranış değişikliği için şekillendirme prosedürünün büyük potansiyelini öne sürüyor. Edimsel koşullanma, uygun pekiştirme veya ödüller kullanılarak çocukların davranışlarını şekillendirmek için kullanılabilir. Davranış, küçük adımlar açısından ardışık yaklaşımlarla şekillendirilebilir.
Ardışık yaklaşım, karmaşık davranış kalıplarının, öğrenci için ödüllendirici olan ardışık adımlarla kademeli olarak öğrenilmesi anlamına gelen bir süreçtir. Çocuğun her başarılı adımı öğretmen tarafından ödüllendirilmelidir.
2. Negatif davranışı yok etme yoluyla ortadan kaldırmak:
Öğrenilen bir tepki pekiştireç olmadan tekrarlandığında, bu tepkiyi gerçekleştirme eğiliminin gücü giderek azalır. Öğrencilerin olumsuz davranışlarının giderilmesinde sınıf öğretmeni tarafından yok etme prosedürleri başarıyla kullanılabilir.
Edimsel koşullandırma, sınıftaki pekiştirme teknikleri için değerli çıkarımlara sahiptir. Okullar, olumlu pekiştirme kullanarak korku unsurunu okul ortamından uzaklaştırmak için edimsel koşullanma ilkelerini kullanabilir. Olumlu pekiştirme, okul ortamında belki de en yaygın kullanılan davranış tekniğidir.
Bu teknik sadece olumlu davranış için bir ödül vermeyi içerir. Ödül, yüksek bir not, bir kalem, bir gülümseme, sözlü bir iltifat olabilir. Olumlu pekiştirmenin altında yatan ilke, belirli bir uyarana verilen yanıtı tekrar etme eğiliminin, yanıt olumlu olarak ödüllendirildikçe güçleneceğidir.
Bazı eğitimciler, bir çocuk belirli olumsuz davranışlar için sistematik olarak cezalandırıldığında, bu davranışın gücünün azalma eğiliminde olduğuna inanırlar.
Bir pekiştirme tekniği olarak cezanın etkinliği aşağıdaki değişkenlere bağlıdır:
(i) Cezanın zamanlaması:
Etkili olabilmesi için ceza, uygun olmayan davranıştan hemen sonra uygulanmalıdır.
(ii) Cezanın tutarlılığı:
Bir çocuk bazen belirli bir davranış için cezalandırılıyor, ancak diğer zamanlarda cezalandırılmıyorsa, ceza sürekli olarak uygulanandan daha az etkilidir.
(iii) Cezanın yoğunluğu:
Ceza, onaylamayan bir bakışla bedensel cezaya, şiddetli elektrik çarpmalarına kadar değişebilir. Ancak çok caydırıcı uyaranlar, hafif derecede caydırıcı uyaranlardan daha kalıcı değişiklikler üretir ve bu yoğun ceza etkilidir. Ancak yoğun bir caydırıcı uyarıcı olan bedensel cezadan kaçınılmalı ve bunun yerine başka güçlü caydırıcı cezalandırıcı uyarıcılar bulunmalıdır.
(iv) Cezaya uyum:
Çocuk sürekli olarak cezaya maruz kalırsa, hangi davranışların kabul edilebilir hangilerinin kabul edilemez olduğunu, caydırıcı ve caydırıcı olmayan durumları ayırt etme yeteneğini kaybeder.
(v) Amaca alternatifler:
Bir çocuk, alternatifi olmayan bir davranıştan dolayı cezalandırılırsa, ciddi, psikonevrotik yan etkiler üretilebilir. Bir öğretmen, alternatifler sunarak, çocuğun neyin kabul edilebilir neyin kabul edilemez olduğunu ayırt etmesini de kolaylaştırır.
4. Davranış değişikliği:
Şekillendirme, bireyin zor ve karmaşık davranışları öğrenmesini sağlamak için başarılı bir teknik olarak kullanılabilir. Edimsel koşullandırma tekniği, istenen davranışı şekillendirmek ve istenmeyen davranışı ortadan kaldırmak için davranış değiştirme programlarının kullanımını da içerir.
Edimsel koşullanmanın temel ilkesi, bir bireyin bir şekilde ödüllendirildiği için istenen tepkileri vermeyi öğrenmesidir, çünkü istenmeyen tepkilerden kaçınmayı öğrenir çünkü ya ödüllendirilmez ya da onları verdiği için cezalandırılır.
Aşağıdaki davranış değiştirme ilkeleri bir öğretmene büyük ölçüde yardımcı olur:
(i) Hedef davranışın belirlenmesi:
Öğretmen önce çocuğun sonlandırmak istediği belirli bozucu eylemleri veya istenmeyen tepkilerini belirlemelidir. Bu konuda ne kadar spesifik olursa onun için o kadar iyi olur. Ortadan kaldırılacak istenmeyen davranışa ‘hedef davranış’ denir. Birkaç hedef davranış olduğunda, öğretmen en yıkıcı bulduğu veya en kolay değiştirilebilecek olanı seçmeli ve konsantre olmalıdır.
(ii) Hedef davranışın sıklığının kaydedilmesi:
Öğretmen, hedef davranışın meydana gelme sıklığı hakkında bilgi toplamalıdır. Öğrencinin istenmeyen davranışlarda bulunma sayısını tespit etmeli ve kaydetmelidir.
(iii) Yanlış davranışın öncüllerinin belirlenmesi:
Öğretmen, öğrencinin uygunsuz davrandığı koşulları veya koşulları gözlemlemeli ve kaydetmelidir. Öğrenci yaramazlık yapmadan hemen önce ne olduğunu öğrenmelidir.
(iv) Davranışın sonuçlarını belirleme:
Çocuğa yaramazlık yaptıktan hemen sonra ne olduğu tespit edilmelidir.
(v) Hedef davranışının belirtilmesi:
Hedef davranış, öğretmenin ortaya çıkarmak istediği tepkileri, çocuğun yapmasını istediği şeyleri ifade eder. Öğretmen öncelikle hangi davranışın oluşturulacağına karar vermelidir. Hedefin işlevsel bir tanımını vermelidir. Burada öğretmen mümkün olduğu kadar kesin olmalıdır.
(vi) Hipotezi formüle etmek ve denemek:
Yukarıda bahsedilen önceki beş adım, toplam davranış değiştirme programının temel parçalarıdır. Ancak hipotezin formüle edilmesi ve test edilmesi programın tam merkezinde yer alır.
Hipotezi formüle etmek ve müdahale programlarını uygulamak, pekiştirme tekniklerinin kullanımını da içerir:
(a) Olumlu pekiştireçler:
Öğretmen davranışları etkilemek için olumlu pekiştireçler kullanmalıdır.
(A) Uygun pekiştireç:
Davranışa uygun pekiştireç seçilmelidir. Hiçbir pekiştireç her durumda işe yaramaz. Pekiştireçteki değişiklik etkili olabilir.
(C) Çok fazla çaba gerektirmez:
Öğretmen çok az ödül için çok çaba talep etmemelidir. Olumlu pekiştireçler etkilidir çünkü çocuklar onlardan belirli faydalar sağlar. Çocuklar bu faydaları, bir pekiştireç elde etmek için harcadıkları çabaya karşı değerlendirirler.
(NS)Anında takviye:
Öğretmen, bir davranışı ortaya çıktıktan hemen sonra pekiştirmelidir, çünkü bir davranış ile ödül arasındaki ilişki bu zamanda kolayca yapılır.
(e) Hedef davranışına ardışık yaklaşımın güçlendirilmesi:
Öğretmen, hedef davranışa yönelik her ardışık yaklaşımı pekiştirmelidir. Bir öğrenci çok az başarı gösterdiğinde, başarısı ödüllendirilmelidir. Öğretmen, davranışın tamamını beklemek yerine, toplam davranışın bileşenlerini pekiştirmelidir. Bu, şekillendirme davranışı olarak bilinir.
(f) Kısmi takviyeye sürekli takviye:
Hedef davranış kazanıldığında, öğretmen kademeli olarak sürekli pekiştirmeden aralıklı programlara geçiş yapmalıdır. Öğretmen birdenbire davranışı pekiştirmeyi bırakırsa, sönme meydana gelebilir. Sürekli pekiştirmeden kısmi pekiştirmeye geçişin amacı, davranışı kendi kendini pekiştirme veya kendi kendini kontrol altına almaktır.
(g) İstenilen davranışa dikkat:
Öğretmen genellikle çocuğu yanlış yapmaktansa doğru şeyi yaparken yakalamaya çalışmalı ve böylece istenmeyen davranışlara değil, istenen davranışlara dikkat çekmelidir.
(h) Davranışı övün:
Öğretmen çocuğu değil davranışı övmelidir.
(viii) ilerleme kayıtlarını tutar ve sonucu kontrol eder:
Öğretmenin, öğrencinin bir hedef davranışa ulaşma yolunda kaydettiği ilerlemeyi kaydetmesi gerekir. Öğrencinin ilerlemesinin kayıtlarını tutmak, öğretmenin planının işe yarayıp yaramadığını değerlendirmesine olanak tanır.
Herhangi bir davranış değiştirme programının başarısının öğretmenin, öğrencinin ve velilerin becerikliliğine bağlı olduğu unutulmamalıdır.
5. Programlanmış talimat için temel:
Teori, programlanmış öğretim için temel sağlar. Programlanmış öğretim, bir programın öğrenciler için öğretmenin yerini aldığı ve onu belirli bir dizi davranışa yönlendirdiği bir tür öğrenme deneyimidir. Edimsel koşullanmadan kaynaklanan ilkeler, eğitim ve öğrenim programlarında devrim yaratmıştır. Sonuç olarak, öğretim makineleri ve bilgisayar destekli talimatlar şeklindeki mekanik öğrenme, olağan sınıf talimatlarının yerini almıştır. Bir kitap veya makine şeklinde programlanmış materyalin kullanılması, anında takviye için hazırlık yapar.
Çalıştırma koşullandırma da davranış terapisinin bir biçimi olarak kullanılmıştır. Davranış terapisi, sosyal olarak uyumlu davranışı pekiştirerek ve uyumsuz davranışı ortadan kaldırarak davranış bozukluklarını tedavi etmeye çalışır.
Klasik Koşullanmanın Özellikleri
Zamansal İlişki
Normalde, klasik koşullanmanın gerçekleşmesi için koşullu uyarıcının koşulsuz uyarıcıdan önce sunulması gerekir. Koşullu uyarıcının koşulsuz uyarıcıdan önce gelmesi öğrenme sürecine denir. ileri şartlandırma . Diğer yandan, geriye doğru koşullandırma Koşulsuz uyaran sona erdikten sonra koşullu uyaranı tanıtır.
Üç tür ileri klasik koşullanma vardır. Öğrenmenin gücünü ve etkililiğini farklı şekilde etkilerler.
- Gecikme &ndash CS'yi ve hemen ardından ABD 'ü sunar.
- Trace &ndash, CS'nin sonu ile ABD'nin başlangıcı arasında bir zaman aralığı getiriyor.
- Eşzamanlı &ndash iki uyaran, CS ve US, aynı anda ortaya çıkar ve kaybolur.
İlişkisel öğrenme, izleme koşullandırmasına kıyasla gecikme koşullandırma kullanıldığında genellikle daha güçlü ve daha hızlıdır. İz koşullandırmadaki boşluk uzadıkça, bir ilişki kurmak 'te zorlaşır.
Çoğu durumda, gecikme ve iz koşullandırmaları, eşzamanlı ve geriye doğru koşullandırmalardan #82035 daha iyi performans gösterir. Araştırmalar aynı zamanda geriye doğru koşullandırmanın birçok durumda işe yaramadığını gösteriyor .
Nesli tükenme
- &ndash önceden koşullandırılmış yanıtı durdurur.
- Extinction burst &ndash a temporary increase in frequency, duration, or magnitude of the extinct behavior.
Sometimes, during the extinction process, conditioned behavior may temporarily increase instead of decreasing because the individual is trying to bring back the unconditioned stimulus.
Pavlov'un deneyinde, zili çaldığında köpeklerine yemek vermeyi bırakırsa, sonunda köpeklerin salyaları sese karşı duracaktır. &önceden soyu tükenmiş davranışın aniden geri dönmesini sağlar.
Koşullu davranış söndükten sonra aniden geri dönebilir ve bu fenomene kendiliğinden iyileşme denir.
Stimulus & Fear Conditioning
- Stimulus generalization &ndash when a new stimulus that is similar to the conditioned stimulus can evoke the same conditioned response without the need to condition.
- Stimulus discrimination &ndash the opposite of generalization. It&rsquos the ability to discern between two similar stimuli.
The infamous Little Alert experiment demonstrates the concept of stimulus generalization well. In this controversial study, researcher John B. Watson conditioned baby Albert to be afraid of a white rat (CS) by pairing it with a frightening clanging sound (US). After repeatedly making the loud sound whenever the child touched the animal, baby Albert became scared simply by seeing the animal (CR).
Watson found that the baby&rsquos fear of the white rat wasn&rsquot limited to only white rats. The baby became scared of other small animals, too, such as white rabbits or dogs. The poor child also became scared of white soft objects such as white cotton balls. So the fear of one stimulus was generalized to the fear of other stimuli that shared similar properties.
Fear conditioning doesn&rsquot always require repetitions to form. Sometimes, one traumatic experience is enough to create associative learning and generalization to other stimuli.
Here is an example of classical conditioning. When driving through an intersection, you were hit by a car that ran a red light and got severely injured. You are now fear-conditioned to feel nervous whenever you drive towards an intersection, any intersection, not just the one you got hit in. The anxiety can be so high that you don&rsquot want to drive ever again. That is how stimulus generalization creates anxiety disorders.
Classical conditioning created by an extreme aversive event like this can be very powerful and result in phobia, panic disorder or post-traumatic stress disorder (PTSD) &ndash8 . Studies have shown that some patients of PTSD have lower stimulus discrimination leading to difficulty in extinction.
Higher-Order Conditioning
- First-order &ndash learning is obtained by associating a neutral stimulus with an unconditioned stimulus.
- Second-order &ndash learning by pairing a neutral stimulus with a stimulus that has previously been converted into a conditioned stimulus through first-order conditioning.
- Higher-order &ndash learning acquired by pairing a neutral stimulus with another stimulus previously conditioned. Higher-order conditioning is intrinsically weaker than its first-order counterpart. But the strength can be increased by using a robust unconditioned stimulus .
There are three phases in second-order conditioning. In the first training phase, a CS1 conditioned stimulus is presented before the unconditioned stimulus (US) to establish a conditional relationship. In the second phase, a second conditioned stimulus (CS2) is followed by CS1, so that finally, CS2 evokes the same conditioned response (CR) even though CS2 was never directly paired with the US .
Second-order and higher-order classical conditioning are employed frequently in consumer product marketing. For example, a sports personality is associated with an exciting game. When a product company uses a sports personality to promote its product, the goal is to foster associations between the product and the positive feelings from attending an exciting sports game .
How Taste Aversion is Acquired
To survive in a world with varying food types and sources, humans and animals are wired to learn which food is safe and which is not safe to eat.
When you eat a sickness-inducing food (US) that causes nausea (UR), the combination of the smell and taste of that food (CS) becomes associated and you learn to avoid or dislike food with that smell and taste.
Taste aversion learning is an especially strong type of conditioning that can affect human behavior because if it signals &lsquodanger&rsquo, you have the last chance to refrain from ingesting the food .
Classical Conditioning Examples in the Classroom
Classical conditionings happen a lot in school and can often affect a child&rsquos academic performance.
If a teacher is warm and nurturing (US), students feel connected and attached (UR). Students then associate going to school (CS) with connected feelings (CR) and learn to like going to school . If students are friendly and helpful to one another (US), students find it fun (UR) to go to school. Students associate going to school (CS) with fun (CR) and look forward to attending every day .
On the other hand, if a teacher is harsh and strict (US), students don&rsquot like going to school (UR). They associate going to school (CS) with bad feelings (CR). They learn to dislike school and studying. If students are bullied in school (US), they are scared and hurt (UR). Students then associate going to school (CS) with scare and hurt (CR), and they are more likely to drop out .
Classical Conditioning Examples in Real Life Parenting
Classical conditioning occurs frequently throughout childhood. Both positive and negative child behaviors can be elicited by the parents using classical conditioning, either wittingly or unwittingly.
For instance, a parent can turn &ldquodoing homework&rdquo into a game. Playing games (US) are fun (UR). After repeatedly paired together, doing homework (CS) and having fun (CR) create a positive association in the child.
Another classical conditioning example is getting flu shots. A child&rsquos first experience with a needle is almost always negative. Having their delicate skin pierced (US) for the first time was painful (UR) and memorable. Most children associate the needle (CS) with pain (CR) and cry at the sight of it.
Parents using praises (US) to help children feel good (UR) about their good behavior (CS) is another example. Praised children are proud of themselves (CR) and feel encouraged to engage in more good behavior.