Artistik Jimnastik - Artistic gymnastics
|En yüksek yönetim organı||Fédération Internationale de Gymnastique|
|Kayıtlı oyuncular||1881|
|özellikleri|
|karışık cinsiyet||Evet|
|Tür||Kapalı|
|mevcudiyet|
|Olimpiyat||1896'daki ilk Yaz Olimpiyatlarından bu yana|
Artistik cimnastik , sporcuların atlama için daha az zaman ile farklı aparatlar üzerinde kısa rutinler (yaklaşık 30 ila 90 saniye arasında değişen) gerçekleştirdikleri bir jimnastik disiplinidir . Spor, Puan Kurallarını tasarlayan ve elit uluslararası rekabetin tüm yönlerini düzenleyen Fédération Internationale de Gymnastique (FIG) tarafından yönetilmektedir . Bireysel ülkelerde jimnastik, Gymnastics Canada , British Gymnastics ve USA Gymnastics gibi ulusal federasyonlar tarafından düzenlenir . Artistik jimnastik, Yaz Olimpiyat Oyunları da dahil olmak üzere birçok yarışmada popüler bir seyirci sporudur .
Tarih
Jimnastik sisteminden Homer , Aristoteles ve Platon da dahil olmak üzere eski yazarların yazılarında bahsedildi . Yüzme , yarış , güreş , boks ve binicilik gibi daha sonra bağımsız sporlar haline gelen birçok disiplini içeriyordu . Ayrıca askeri eğitim için kullanıldı.
Mevcut haliyle, jimnastik , 19. yüzyılın başında Bohemya'da ve şimdi Almanya olarak bilinen yerde gelişti . "Sanatsal jimnastik" terimi, serbest stil performanslarını ordu tarafından kullanılanlardan ayırmak için tanıtıldı. Alman eğitimci Friedrich Ludwig Jahn jimnastik babası olarak biliniyordu, dahil olmak üzere birçok cihazları, icat yatay çubuk ve paralel çubuklar bu güne kadar kullanılmaktadır. İlk jimnastik kulüplerinden ikisi Turnvereins ve Sokols idi .
FIG 1881'de kuruldu ve uluslararası jimnastiğin yönetim organı olmaya devam ediyor. Organizasyon başlangıçta sadece üç ülkeyi içeriyordu ve ilk Avrupa dışı ülkelerin katıldığı 1921 yılına kadar Avrupa Jimnastik Federasyonu olarak adlandırıldı ve şimdiki haliyle yeniden düzenlendi.
Jimnastik 1896 Yaz Olimpiyatları'na dahil edildi , ancak kadın jimnastikçilerin 1928'e kadar Olimpiyatlara katılmasına izin verilmedi . Dünya Artistik Jimnastik Şampiyonası 1903 yılından bu yana düzenlenen, sadece kadar erkeklere açmak edildi 1934 . O zamandan beri artistik cimnastiğin iki dalı gelişti: kadın artistik jimnastik (WAG) ve erkek artistik jimnastik (MAG). Diğer birçok sporun erkek ve kadın branşlarından farklı olarak, WAG ve MAG, büyük müsabakalarda kullanılan teknik ve aparatlarda önemli ölçüde farklılık gösterir.
Kadınlar artistik jimnastik (WAG)
Bir takım etkinliği olarak, kadın jimnastiği 1928'de Olimpiyatlara ve 1950'de Dünya Şampiyonalarına girdi . Bireysel kadınlar, 1934 Dünya Şampiyonası kadar erken bir tarihte her yerde tanındı. Şu anki kadın programı - her yönden ve tonoz üzerinde etkinlik finalleri , düzensiz çubuklar , denge aleti ve yer egzersizi - 1950 Dünya Şampiyonalarında ve 1952 Yaz Olimpiyatlarında tanıtıldı .
Kadın jimnastiğindeki en eski şampiyonlar 20'li yaşlarında olma eğilimindeydi ve çoğu , spora girmeden önce yıllarca bale eğitimi almıştı . İlk büyük Sovyet jimnastikçisi Larisa Latynina , ilk çepeçevre Olimpiyat madalyasını 22 yaşında ve ikincisini 26 yaşında kazandı; 1958'de hamileyken dünya şampiyonu oldu. Latynina'yı takip eden ve iki kez Olimpiyat çepeçevre şampiyon olan Çekoslovakyalı Věra Čáslavská , ilk Olimpiyat altın madalyasını kazandığında 22 yaşındaydı.
1970'lerde Olimpik jimnastikçilerin yaş ortalaması düşmeye başladı. 1960'larda gençlerin rekabet etmesi duyulmamış bir şey olmasa da -Ludmilla Tourischeva 1968'deki ilk Olimpiyatlarında 16 yaşındaydı- sporun zorluğu arttıkça daha genç kadın jimnastikçiler yavaş yavaş norm haline geldi. Daha küçük, daha hafif kızlar, yeniden tasarlanan Puan Kurallarının gerektirdiği daha zorlu akrobatik unsurlarda genellikle başarılı oldular . Temmuz 1980'de, Olimpiyatlardan hemen önce düzenlenen FIG'in 58. Kongresi, üst düzey uluslararası yarışmalar için asgari yaşı 14'ten 15'e çıkarmaya karar verdi. Ancak, iki yıl sonra yürürlüğe giren değişiklik, sorunu ortadan kaldırmadı. . Zaman olarak 1992 Yaz Olimpiyatları'nda , elit jimnastikçiler -underweight, ergenlik öncesi gençler-ve endişeler sporcuların refah hakkında yetiştirildik "pixies" nin neredeyse sadece oluşuyordu.
1997'de FIG, uluslararası elit yarışmalar için minimum yaşı 16'ya çıkararak bu eğilime yanıt verdi. Bu, Puan Kurallarındaki değişiklikler ve sporda gelişen popüler görüşle birleştiğinde, daha yaşlı jimnastikçilerin geri dönmesine yol açtı. Ortalama bir elit kadın jimnastikçi hala gençlerinin ortalarında ve sonlarına doğru ve ortalama boy ve kilonun altında olsa da, jimnastikçilerin 20'li yaşlarında iyi rekabet ettiğini görmek artık yaygın. At 2004 Olimpiyatları ikinciliği kazanan Amerikalı ekibi ve üçüncü yer Ruslar hem orta 20s kadınlar tarafından kaptanlığını edildi; Avustralya, Fransa ve Kanada'dan olanlar da dahil olmak üzere diğer bazı takımlar da daha yaşlı jimnastikçileri içeriyordu. At 2008 Olimpiyatları , kasada gümüş madalya, Oksana Chusovitina , bir 33 yaşındaki bir anneydi. 36 yaşındayken Tokyo'daki 2011 Dünya Şampiyonasında tonozda bir gümüş madalya daha aldı . 2016'da 41 yaşındayken Chusovitina, bir kadın jimnastikçi için dünya rekoru olan 7. ardışık Olimpiyatlarında yarıştı. 2019'da 44 yaşında, art arda 8. Olimpiyatlarına katılma hakkı kazandı.
aparat
Hem erkek hem de kadın jimnastikçiler yürütme, zorluk derecesi ve genel sunum becerileri açısından değerlendirilir. Birçok yarışmada, özellikle FIG tarafından onaylanan üst düzey yarışmalarda, jimnastikçiler zamanla değişen ancak en az birkaç on yıl boyunca tutarlı kalan " Olimpiyat düzeninde " yarışırlar .
Erkek jimnastikçiler için Olimpiyat sıralaması:
Kadın jimnastikçiler için Olimpiyat sırası:
Erkekler ve kadınlar
Kasa
Kasa hem bir olay hem de o olayda kullanılan birincil ekipman parçasıdır. Aletleri kullanan jimnastik etkinliklerinin çoğundan farklı olarak, tonoz, ikisi arasında çok az farkla, hem erkek hem de kadın yarışmasında ortaktır. Bir jimnastikçi, sıçrama tahtasına atlamadan önce maksimum 25 m (82 ft) uzunluğundaki bir pistte koşar . Baharın enerjisinden yararlanan cimnastikçi, vücudunu önce elleri ile kasaya doğru yönlendirir. Atlama platformunu "açarken" (sadece bir omuz hareketi kullanarak bloke ederken) vücut pozisyonu korunur. Jimnastikçi daha sonra kasanın uzak tarafında ayakta durmak için vücudunu döndürür. Gelişmiş jimnastikte, inmeden önce birden fazla bükülme ve takla eklenebilir. Başarılı tonozlar, koşunun hızına, engelin uzunluğuna, cimnastikçinin bacaklarından ve omuz kuşağından ürettiği güce , havada kinestetik farkındalığa ve daha zor ve karmaşık atlamalarda dönme hızına bağlıdır.
2004 yılında, geleneksel atlama atı, bazen dil, masa veya pegasus olarak bilinen yeni bir aparatla değiştirildi. ("Pegasus" adı, ilk kez 2004 Yaz Olimpiyatları sırasında Atina, Yunanistan'da tanıtıldığı için verilmiştir .) Daha dengeli, daha geniş ve eski atlama atından daha uzundur—yaklaşık 1 m (3,3 ft) uzunluk ve genişliktedir. cimnastikçilere daha geniş bir engelleme yüzeyi sağlar ve bu nedenle eski atlama atından daha güvenlidir. Bu yeni, daha güvenli aparat, jimnastikçileri daha zor tonozları denemeye yönlendirdi.
Önemli şampiyonlar
Erkekler tarafında, en çok Olimpiyat ve/veya Dünya Şampiyonası şampiyonluğu kazanan jimnastikçiler , her biri dört şampiyonlukla Romanya'dan Marian Drăgulescu ve Kuzey Kore'den Ri Se-gwang . Yang Hak-seon , Eugen Mack , Alexei Nemov , Vitaly Scherbo , Li Xiaopeng ve Lou Yun'un her biri üçer şampiyonluk kazandı.
Zemin egzersizi
Zemin olayı, yaylar veya köpük bloklar tarafından desteklenen bir kontrplak tabakası üzerinde sert köpükten oluşan halı kaplı 12 m × 12 m (39 ft × 39 ft) karede gerçekleşir. Bu, sıkıştırıldığında kuvvetle tepki verecek sağlam bir yüzey sağlar ve cimnastikçilerin normal bir zeminde mümkün olandan daha fazla yükseklik ve daha yumuşak bir iniş elde etmelerini sağlar.
Erkekler 60 ila 70 saniye boyunca müziksiz performans sergiliyor ve rutinleri sırasında zeminin her bir köşesine en az bir kez dokunmaları gerekiyor. Rutinleri, esnekliği, gücü, dengeyi ve gücü göstermek için yuvarlanan geçişleri içerir. Ayrıca daireler, teraziler ve amuda kalkma gibi akrobatik olmayan beceriler de göstermelidirler.
Kadınlar enstrümantal müziğe 90 saniyelik bir koreografi rutini uygularlar. Rutinleri yuvarlanan paslar, atlamalar, dans unsurları, akrobatik beceriler ve dönüşlerden oluşur. Elit jimnastikçiler dört adede kadar yuvarlanma geçişi yapabilirler.
Önemli şampiyonlar
Erkekler tarafında, katta en fazla Olimpiyat ve/veya Dünya Şampiyonası şampiyonluğu kazanan cimnastikçiler dört kişiyle ( Alternatif Olimpiyatlar dahil edilirse Roland Brückner ile birlikte) Romanyalı Marian Drăgulescu'dur . Ihor Korobchynskyi , Vitaly Scherbo ve Kenzō Shirai'nin her birinin üç unvanı var.
Sadece erkekler
kulplu at
Tipik bir kulplu at egzersizi, hem tek bacak hem de çift bacak çalışmasını içerir. Tek bacak becerileri genellikle "makas" şeklinde bulunur. Çift bacak çalışmasında, cimnastikçi her iki bacağını da dairesel bir hareketle (tercihe göre saat yönünde veya saat yönünün tersine) sallar. Egzersiz daha zorlu hale getirmek için, jimnastikçiler sıklıkla ( "Moores" ve "iğ") çevirerek ya bacaklarını (straddling tarafından tipik bir dönen becerileri varyasyonlarını içerecek "fişekleri" ). Rutinler, cimnastikçi ya vücudunu atın üzerinden sallayarak ya da amuda kalktıktan sonra inerek attan indiğinde sona erer.
Önemli şampiyonlar
Kulplu beygirde en çok Olimpiyat ve/veya Dünya Şampiyonluğu kazanan jimnastikçiler , her biri beş şampiyonlukla Yugoslavya'dan Miroslav Cerar ve Macaristan'dan Zoltán Magyar'dır . Krisztián Berki , Dmitry Bilozerchev , Pae Gil-su , Xiao Qin , Boris Shakhlin , Marius Urzică ve Max Whitlock en az üçer şampiyonluk kazandı.
Hala çalıyor
Hareketsiz halkalar , zeminden 5,8 m (19 ft) yükseklikten tel kabloya asılır ve yüksekliği, jimnastikçinin serbestçe asılıp sallanabileceği bir alana sahip olacak şekilde ayarlanır. Jimnastikçiler, halkaların sallanmasını engellerken denge, güç, güç ve dinamik hareket göstermelidir. En az bir statik kuvvet hareketi gereklidir, ancak bazı jimnastikçiler iki veya üç içerir.
Önemli şampiyonlar
Hareketsiz halkalarda en çok Olimpiyat ve/veya Dünya Şampiyonluğu kazanan jimnastikçiler , İtalya'dan Jüri Chechi (6) ve Çin'den Chen Yibing'dir (5). Nikolai Andrianov , Albert Azaryan , Alexander Dityatin , Alois Hudec , Akinori Nakayama ve Eleftherios Petrounias'ın her biri , Alternatif Olimpiyatlar dahil edildiğinde Dmitry Bilozerchev'in yaptığı gibi en az üç unvana sahiptir .
Paralel çubuklar
Paralel çubuklar, omuz genişliğinden biraz daha uzakta ve genellikle 1,75 m (5,7 ft) yüksekliğinde iki çubuktan oluşur. Jimnastikçiler, güç ve koordinasyon gerektiren bir dizi salıncak, dengeleme hareketi ve serbest bırakma gerçekleştirir.
Önemli şampiyonlar
Paralel çubuklarda en çok Olimpiyat ve/veya Dünya Şampiyonluğu kazanan jimnastikçiler Sovyetler Birliği'nden Vladimir Artemov (Alternatif Olimpiyatlar dahil) ve Çin'den Li Xiaopeng'dir (4). Li Jing ve Vitaly Scherbo'nun her biri üçer şampiyonluk kazandı.
Yatay çubuk
Yatay çubuk (yüksek çubuk olarak da bilinir), yerden 2,5 m (8,2 ft) yükseltilmiş 2,4 cm (0,94 inç) kalınlığında bir çelik çubuktur. Jimnastikçi devler (barın etrafında 360 derecelik dönüşler), serbest bırakma becerileri, bükülmeler ve yön değişiklikleri gerçekleştirir. Devlerden gelen momentumu kullanarak, üçlü bir salto gibi muhteşem inişler için yeterli yükseklik elde edilebilir. Deri kulplar genellikle çubuğu tutmaya yardımcı olmak için kullanılır.
Önemli şampiyonlar
Yatay barda en çok Olimpiyat ve Dünya Şampiyonluğu kazanan jimnastikçi , dört şampiyonlukla Hollandalı Epke Zonderland . Zou Kai , Leon Štukelj ve Takashi Ono ve Alternatif Olimpiyatlar da dahil edildiğinde Dmitry Bilozerchev'in üçer galibiyeti var .
Sadece bayanlar
Düzensiz çubuklar
Düzensiz çubuklar (İngiltere'de asimetrik çubuklar olarak bilinir), Çekoslovakyalı Sokol tarafından I. Dünya Savaşı'ndan bir süre önce erkeklerin paralel çubuklarından uyarlandı ve ilk kez Amsterdam'daki 1928 Yaz Olimpiyatları'nda uluslararası sergide gösterildi . Farklı yüksekliklerde yerleştirilmiş iki yatay çubuktan oluşurlar. Jimnastikçiler salıncaklar, piruetler, barlar arasında geçiş hareketleri ve serbest bırakmalar gerçekleştirir.
Üst düzey jimnastikçiler, ellerini ağrılı kabarcıklardan ve yırtılmalardan (yırtılma olarak bilinir) korurken, çubuklarda güçlü bir tutuş sağlamak için genellikle deri kulplar kullanırlar . Jimnastikçiler bazen elciklerini sprey şişesinden suyla ıslatırlar ve ellerin kaymasını önlemek için tebeşir uygulayabilirler. Tutamaçlar takılmamışsa ellere ve çubuğa tebeşir de uygulanabilir.
Önemli şampiyonlar
Düzensiz çubuklarda en çok Olimpiyat ve/veya Dünya Şampiyonluğu kazanan jimnastikçiler , Rusya'dan Svetlana Khorkina (7) ve Doğu Almanya'dan Maxi Gnauck'tur (Alternatif Olimpiyatlar dahil). Romanyalı Daniela Silivaș ve Alternatif Olimpiyatlar da dahil edildiğinde Çinli Ma Yanhong üç şampiyonluk kazandı .
Denge aleti
Denge çubuğu, 1880'lerde zemine yakın bir "kısa huzme" biçiminde mevcuttu. 1920'lere gelindiğinde, İsveç'in spor üzerindeki etkisi nedeniyle kiriş çok daha yükseğe çıkarıldı.
Jimnastikçiler, dolgulu bir yay kirişi üzerinde sıçramalar, akrobatik beceriler, dönüşler ve dans öğelerinden oluşan 70 ila 90 saniye arasında değişen rutinler gerçekleştirir. FIG tarafından belirlenen cihaz normları, kirişin 125 cm (4 ft) yüksekliğinde, 500 cm (16 ft) uzunluğunda ve 10 cm (3,9 inç) genişliğinde olması gerektiğini belirtir. Etkinlik denge, esneklik ve güç gerektirir.
Önemli şampiyonlar
Erkek veya kadın tüm jimnastik aletleri arasında, birden fazla Olimpiyat ve/veya Dünya Şampiyonası şampiyonluğu kazanmanın en zor olduğu denge aleti olmuştur. Bu tür üç şampiyonluk kazanan tek jimnastikçi ABD'den Simone Biles ve Romanya'dan Nadia Comăneci ve Daniela Silivaş .
Yarışma formatı
Olimpiyat ve Dünya Şampiyonası yarışmasında, karşılaşmalar farklı günlerde düzenlenen birkaç oturuma ayrılır: yeterlilikler, takım finalleri, kapsamlı finaller ve etkinlik finalleri.
Sırasında yeterlilik turunda (kısaltılmış TQ), jimnastikçiler kendi ulusal dört (WAG) üzerine takımda veya altı (MAG) olayları ile rekabet. Bu seanstan elde edilen puanlar madalya vermek için değil, daha çok hangi takımların takım finallerine yükseldiğini ve hangi bireysel jimnastikçilerin çok yönlü ve etkinlik finallerine yükseldiğini belirlemek için kullanılır. İçin 2020 Olimpiyatları , takımlar birey olarak rekabet etmesine izin ülke başına iki ek jimnastikçilere up ile, dört jimnastikçiler oluşacaktır. Takım kalifikasyonlarının formatı 4-4-3'tür, yani dört cimnastikçinin tamamı her bir etkinlikte yarışırlar, ancak yalnızca ilk üç puan sayılır. Bireysel jimnastikçiler çepeçevre ve etkinlik finallerine katılmaya hak kazanabilirler, ancak puanları takımın toplamına dahil edilmez.
Gelen ekip finalde (kısaltılmış TF), jimnastikçiler dört veya altı olaylara kendi ulusal takımı ile rekabet. Oturumdan alınan puanlar, takım yarışmasındaki madalyaları belirler. Mevcut format 4–3–3'tür, yani takımdaki dört cimnastikçiden üçü her etkinlikte yarışır ve üç puan da sayılır.
Çok yönlü finallerde (kısaltılmış AA), jimnastikçiler dört veya altı etkinliğin tamamında bireysel olarak yarışırlar ve toplamları çok yönlü madalyaları belirler. Ülke başına sadece iki cimnastikçi, eleme turundan çepeçevre finallere yükselebilir.
Olarak etkinlik final (kısaltılmış EF) ya da cihaz final madalya için rekabet eder (ön eleme olarak skorlar ile belirlendiği gibi), her olay, ilk sekiz jimnastikçilerde. Ülke başına sadece iki cimnastikçi her etkinlik finaline yükselebilir.
Olimpiyatlar ve Dünya Şampiyonaları dışındaki yarışmalarda başka formatlar kullanılabilir. Örneğin, 2007 Pan Amerikan Oyunları'nda 6-5-4 formatında sadece bir günlük takım yarışması vardı ve ülke başına üç sporcunun çepeçevre ilerlemesine izin verildi. Dünya Kupası devresindekiler gibi diğer karşılaşmalarda, takım etkinliğine hiç itiraz edilmez.
Yeni hayat
1989'dan beri yarışmalar, bir seanstan alınan puanların bir sonrakine taşınmadığı "yeni hayat" kuralını kullanıyor. Başka bir deyişle, bir cimnastikçinin takım finallerindeki performansı, çepeçevre finallerdeki veya etkinlik finallerindeki puanlarını etkilemez ve takım eleme turundan alınan puanlar takım finallerine sayılmaz.
Bu kural uygulanmadan önce, takım yarışmasından alınan puanlar çepeçevre ve etkinlik finallerine taşındı. Nihai sonuçlar ve madalya sıralaması aşağıdaki puanlar birleştirilerek belirlendi:
- Çok yönlü ve etkinlik finalleri için elemeler
- Takım zorunlulukları + takım opsiyonları
- Takım yarışması
- Takım zorunlulukları + takım opsiyonları
- Çok yönlü rekabet
- Takım sonuçları (zorunlu ve isteğe bağlı) ortalama + çok yönlü
- Etkinlik finalleri
- Takım sonuçları (zorunlu ve isteğe bağlı) ortalaması + etkinlik finali
Zorunluluklar
1997 yılına kadar takım yarışması iki seanstan oluşuyordu, her cimnastikçi ön elemelerde standartlaştırılmış zorunlu rutinleri ve ikinci gün bireyselleştirilmiş isteğe bağlı rutinleri yapıyordu . Takım madalyaları, her iki günün toplam puanları ile çok yönlü ve etkinlik finallerine katılmaya hak kazananlar olarak belirlendi. Ancak, çok yönlü ve etkinlik finalleri zorunlu rutinleri içermiyordu.
Amerikan Kupası gibi takım unvanlarının tartışılmadığı karşılaşmalarda, iki günlük çok yönlü rekabet vardı: biri zorunlu, diğeri isteğe bağlı.
İsteğe bağlı rutinler her cimnastikçi ve antrenörü tarafından Puan Kuralları ve cimnastikçinin kişisel güçlü yönlerine göre geliştirilirken, zorunlu rutinler FIG Teknik Komitesi tarafından geliştirildi ve koreografisi yapıldı. Dans ve yuvarlanma becerileri genellikle isteğe bağlı rutinlerdekinden daha az zordu, ancak mükemmel teknik, biçim ve uygulama yoğun bir şekilde vurgulandı. Puanlama titizdi, yargıçlar gerekli koreografiden küçük sapmalar için bile kesintiler yapıyorlardı. Bu nedenle, birçok jimnastikçi ve antrenör, zorunlu egzersizleri isteğe bağlı seçeneklerden daha zorlayıcı olarak gördü.
Zorunlu egzersizler 1996'nın sonunda kaldırıldı. Bu hareket, Amerika Birleşik Devletleri, Rusya ve Çin dahil olmak üzere birçok başarılı jimnastik federasyonuyla, zorunlu egzersizlerin jimnastikçiler arasında yüksek bir form, teknik ve uygulama standardının korunmasına yardımcı olduğunu öne sürmesiyle oldukça tartışmalıydı. . Zorunluluk karşıtları, ortaya çıkan jimnastik programlarına zarar verdiğine inanıyorlardı.
Jimnastik camiasının bazı üyeleri hala zorunluların eski haline getirilmesi gerektiğini savunuyor ve birçok jimnastik federasyonu zorunluları ulusal programlarında sürdürdü. Çoğu zaman, sporun daha düşük seviyelerinde yarışan jimnastikçiler - örneğin, ABD Jimnastik'te Seviye 4-6, Güney Afrika'da 2. Sınıf ve Avustralya'da Seviye 3-6 - sadece zorunlu rutinleri uygularlar.
Rekabet seviyeleri
Artistik cimnastikçiler sadece kendi seviyelerindeki diğer cimnastikçiler ile rekabet eder. Her sporcu en düşük seviyeden başlar ve daha zor becerileri öğrenerek ve yarışmalarda eleme puanları elde ederek daha yüksek seviyelere ilerler.
Amerika Birleşik Devletleri
Programı USA Gymnastics tarafından yönetilen Amerika Birleşik Devletleri'nde, seviyeler 1 ile 10 arasında değişmektedir ve bunu elit izlemektedir. Seviye 1 ila 2 genellikle eğlence amaçlı veya başlangıç seviyesi olarak kabul edilir; 3 ila 6 ara; ve 7'den elit ileri seviyeye. Müsabakalar Seviye 3'te veya bazı spor salonlarında Seviye 2'de başlar. Bir cimnastikçi bir sonraki seviyeye geçmek için her bir etkinlikte belirli becerileri gerçekleştirebilmelidir ve bir cimnastikçi belirli bir seviyede bir bölüm karşılaşmasında yarıştığında, aynı rekabetçi sezonda daha düşük bir seviyeye düşmeyebilirler. 1-2. Seviyelerdeki jimnastikçiler, amut ve el arabası gibi temel becerileri gerçekleştirirler. Seviye 3-5 zorunlu rutinlerden oluşur; 6, katı gereksinimleri olan ancak jimnastikçilerin kendi yaratıcılıklarını göstermeleri için biraz boşluk bırakan bir orta seviyedir; ve Seviye 7-10, isteğe bağlı rutinlerden oluşur. Sadece elit jimnastikçiler FIG'in Puan Kurallarına göre yarışırlar; alt seviyelerin değiştirilmiş bir kodu vardır.
Elit program iki kategoriye ayrılır: 16 yaşından küçük cimnastikçiler için junior ve 16 yaşından büyük cimnastikçiler için kıdemli. (Cimnastikçilerin 16 yaşına girecekleri takvim yılının başında üst düzeyde yarışmalarına izin verilir.) Olimpiyat takımları üst düzey elit programından seçilir.
Birleşik Krallık
İngiliz Jimnastik seviye sistemi 5 (düşük) 2'ye gider ve elite- ve kulüp düzeyinde rekabet için ayrı parçalar vardır.
Kanada
Kanada jimnastiğinde birkaç rekabetçi akış vardır : eğlence, gelişim, rekabet öncesi, eyalet, ulusal ve yüksek performans. İl seviyeleri 5 (en düşük) ile 1 arasında değişmektedir; ulusal düzeyler acemi öncesi, acemi, açık ve yüksek performanstır; ve yüksek performans seviyeleri acemi, genç ve kıdemlidir.
Almanya
Almanya'da eğlence amaçlı ve yüksek performanslı jimnastikçiler için farklı rekabet sistemleri vardır. Rekreasyonel cimnastikçiler, değiştirilmiş Puan Kuralları gereklilikleriyle 1'den 9'a kadar zorunlu egzersizler ve 4'ten 1'e kadar isteğe bağlı egzersizlerden oluşan bir sisteme sahiptir. Yüksek performanslı ve genç sporcular için, 6 ila 18 yaşları arasında yaşa göre tanımlanan zorunlu ve isteğe bağlı gereksinimler vardır.
Yaş gereksinimleri
FIG, belirli uluslararası karşılaşmalarda yarışan cimnastikçilere minimum yaş şartı getirir, ancak maksimum yaş sınırı getirmez. Vadeli kıdemli dünya sınıf veya şekil kuralları çerçevesinde yaşa uygundur elit jimnastikçiler ifade eder: Kadın jimnastikçiler en az 16 olması veya bir takvim yılı içinde 16 dönüm ve erkekler için minimum yaş terim 18'dir gerekir ast herhangi atıfta dünya çapında veya elit düzeyde yarışan ancak son sınıf olarak sınıflandırılamayacak kadar genç olan jimnastikçi.
Gençler, yaşlılarla aynı Puan Kurallarına göre değerlendirilir ve genellikle rutinlerinde aynı zorluk derecesini sergilerler, ancak Olimpiyatlarda, Dünya Şampiyonalarında veya Dünya Kupalarında yarışmalarına izin verilmez. Avrupa Şampiyonası gibi birçok karşılaşmanın gençler için ayrı bölümleri vardır. Ancak Goodwill Games , Pan American Games , Pacific Rim Championships ve All-Africa Games gibi bazı yarışmalar, yaşlıların ve gençlerin birlikte rekabet etmesine izin verir.
Yaş şartı tartışmalıdır ve antrenörler, jimnastikçiler ve jimnastik camiasının diğer üyeleri tarafından sıklıkla tartışılmaktadır. Yaş sınırlarını savunanlar, daha yaşlı sporcuların katılımını teşvik ettiklerini ve daha genç jimnastikçileri rekabet ve üst düzey antrenman stresinden kurtardıklarını savunuyorlar. Muhalifler, genç cimnastikçilerin yaşlılarla (bazı kısıtlamalarla) aynı Puan Kuralları altında puanlandığını ve çoğunlukla aynı becerileri eğittiğini belirtiyor. Ayrıca genç jimnastikçilerin sporcu olarak gelişmek için büyük etkinliklerde yarışma deneyimine ihtiyaçları olduğunu savunuyorlar.
1980'lerin başında daha katı yaş gereksinimleri kabul edildiğinden, iyi belgelenmiş ve daha birçok şüpheli, sahte belgelere sahip gençlerin yaşlılar olarak rekabet ettiği vakalar olmuştur. FIG sadece üç vakada disiplin cezası aldı: 1989 Dünya Artistik Jimnastik Şampiyonası'nda yarışan Kuzey Koreli Kim Gwang-Suk'un 11 yaşında olabileceği; 2000'li yıllarda üç farklı doğum tarihinde yarışan Kuzey Koreli Hong Su-jong ; ve 2000 Olimpiyatlarında 14 yaşındayken yarışan Çinli Dong Fangxiao .
Asgari yaş şartı hem kadınlar hem de erkekler için geçerli olsa da, kadın programında daha çekişmeli çünkü en iyi erkek jimnastikçilerin çoğu onlu yaşlarının sonlarında veya yirmili yaşlarının başındayken, kadın jimnastikçiler genellikle orta yaşlarında uluslararası düzeyde yarışmaya hazırdır. -gençler. Aradaki fark, büyük ölçüde, erkeklerin becerilerinin, kadınların becerilerinden daha fazla gücü vurgulama eğiliminde olmasından kaynaklanmaktadır.
Puanlama
Uluslararası düzeyde puanlama, Puan Kuralları ile düzenlenir .
2006'da kurulan mevcut sistemde, iki panel her bir rutini değerlendirerek performansın farklı yönlerini değerlendiriyor. D puanı kapakları beceri gereksinimleri, zorluk değerinin ve bağlantı değeri (becerileri arasında hiçbir duraklama ile sırt sırta gerçekleştirilen); e skoru kapakları yürütme ve sanat; ve ikisi, nihai puanları üretmek için birlikte eklenir. Maksimum E puanı 10'dur, ancak D puanında üst sınır yoktur. Teorik olarak bu, puanların sonsuz olabileceği anlamına gelir. Bununla birlikte, büyük yarışmalardaki rutinler için ortalama puanlar genellikle düşük ila orta gençler arasında olmuştur.
Açık uçlu zorluk puanı ile bu sistem, spor tarihinin çoğu için kullanılan sistemden çok farklıdır. 2006'dan önce mümkün olan en yüksek puan " mükemmel 10 " idi. Her rutine, zorluğa göre bir başlangıç değeri (SV) verildi. Gerekli tüm unsurları içeren bir rutine temel SV (1996'da 9.4, 1997'de 9.0, 2001'de 8.8) verildi ve cimnastikçiler daha zor beceriler ve kombinasyonlar yaparak SV'lerini maksimum 10'a çıkarabilirler. Daha sonra, bir jimnastikçinin rutinini puanlamak için, yargıçlar uygulamadaki hatalar için SV'den düşülür.
Olimpiyat altın madalyalı Lilia Podkopayeva , Svetlana Boginskaya , Shannon Miller ve Vitaly Scherbo ve Rumen takım koçu Nicolae Forminte dahil olmak üzere bazı jimnastikçiler ve antrenörler yeni Puan Kuralları ilk duyurulduğunda kamuoyuna karşı çıktılar. Ek olarak, FIG Sporcular Komisyonu'nun 2006 tarihli bir raporu, puanlama, yargılama ve diğer konularla ilgili büyük endişeleri dile getirdi. Kodun bazı yönleri 2007'de revize edildi, ancak "mükemmel 10" formatına geri dönme planı yok.
Başlıca yarışmalar
küresel
- Olimpiyat Oyunları : Artistik jimnastik, dört yılda bir düzenlenen Yaz Olimpiyatları'nın en popüler etkinliklerinden biridir. Ülkeler, takımları Oyunlardan önceki yıl Dünya Şampiyonalarındaki performanslarına göre nitelendirir. Tam takım göndermeye uygun olmayan ülkeler bir veya iki bireysel jimnastikçi göndermeye hak kazanabilirler.
- Dünya Şampiyonaları : Sadece jimnastik amaçlı Dünya Şampiyonaları, her FIG üyesi ülkeden takımlara açıktır. Yarışma, yıla bağlı olarak farklı formatlara sahiptir: tam takım finalleri, çok yönlü ve etkinlik finalleri; sadece çok yönlü ve etkinlik finalleri; veya sadece etkinlik finalleri. 2019'dan beri, Gençler Dünya Şampiyonası iki yılda bir düzenleniyor.
- Artistik Jimnastik Dünya Kupası ve Dünya Challenge Kupası Serisi
- Goodwill Games : Artistik jimnastik, artık feshedilmiş bu yarışmada bir etkinlikti.
Bölgesel
Çoklu spor
- All-Africa Games : Dört yılda bir düzenlenir ve Afrika ülkelerinden takımlara ve jimnastikçilere açıktır.
- Orta Amerika ve Karayip Oyunları : Dört yılda bir düzenlenir ve Orta Amerika, Karayipler, Meksika ve Güney Amerika ülkeleri Kolombiya, Guyana, Surinam ve Venezuela'dan takımlara ve jimnastikçilere açıktır.
- Commonwealth Games : Her dört yılda bir yapılır ve Commonwealth ülkelerinden takımlara ve jimnastikçilere açıktır.
- Avrupa Oyunları : Her dört yılda bir düzenlenir ve Avrupa ülkelerinden takımlara ve jimnastiklere açıktır.
- Akdeniz Oyunları : Her dört yılda bir düzenlenen ve Avrupa, Afrika ve Asya'nın buluştuğu Akdeniz'e yakın veya çok yakın ülkelerden gelen jimnastikçilere açık .
- Pan Amerikan Oyunları : Dört yılda bir düzenlenir ve Kuzey, Güney ve Orta Amerika'dan takımlara ve jimnastikçilere açıktır.
- Güney Amerika Oyunları : Dört yılda bir düzenlenir ve Güney Amerika ülkelerinden takımlara ve jimnastikçilere açıktır.
Sadece jimnastik
- Asya Jimnastik Şampiyonası : Asya ülkelerinden takımlara ve jimnastikçilere açıktır.
- Avrupa Şampiyonaları : Her yıl düzenlenir ve Avrupa ülkelerinden takımlara ve jimnastikçilere açıktır.
- Pasifik Kıyı Şampiyonaları (2008 yılına kadar Pasifik İttifakı Şampiyonaları olarak bilinir): Her iki yılda bir düzenlenir ve ABD, Çin, Avustralya, Kanada, Meksika, Yeni Zelanda ve Ulusal Jimnastik Federasyonları Pasifik İttifakı üyelerinden takımlara açıktır. Pasifik kıyısındaki diğer uluslar.
- Pan American Jimnastik Şampiyonaları : Çoğu yıl Pan Amerikan Oyunları yapılmadığında düzenlenir ve Kuzey, Güney ve Orta Amerika'dan takımlara ve jimnastikçilere açıktır.
- Güney Amerika Jimnastik Şampiyonası : Çoğu yıl düzenlenen ve Güney Amerika ülkelerinden takımlara ve jimnastikçilere açık.
Ulusal
Çoğu ülke, her yıl en iyi performans gösteren cimnastikçileri ve etkinlik uzmanlarını belirleyen büyük bir yarışma (Ulusal Şampiyonalar veya "Ulusallar") düzenler. Jimnastikçiler ülkelerinin milli takımına katılmaya hak kazanabilir veya Ulusal Yarışmalardaki puanlarına göre uluslararası karşılaşmalar için seçilebilirler.
Baskın takımlar ve uluslar
SSCB ve Sovyet sonrası cumhuriyetler
1991'de Sovyetler Birliği'nin dağılmasından önce , Sovyet jimnastikçileri, tam kadın programının Olimpiyatlara dahil edilmesi ve 1952'de gerçekleşen Olimpik jimnastik yarışma formatının genel olarak artan standardizasyonu ile başlayarak hem erkek hem de kadın jimnastiğine egemen oldu. Birliğin başarısı, hükümetin uluslararası sahnede siyasi gündemini desteklemek için spora yaptığı yoğun yatırımla açıklanabilir.
Sovyetler Birliği birçok vardı erkek yıldızlı örneğin Olimpiyat gibi çepeçevre şampiyon Viktor Çukarin ve Vitaly Scherbo ve dişi yıldız şampiyonlar çevresindeki tüm-böyle Olimpiyat gibi Larisa Latynina ve Svetlana Boginskaya . 1952'den 1992'ye kadar, Sovyet kadın takımı, yalnızca dört istisna dışında, Dünya Şampiyonası ve Olimpiyat yarışmasında neredeyse her takım unvanını kazandı: ülkenin boykot ettiği 1984 Olimpiyatları ve 1966, 1979 ve 1987 Dünya Şampiyonaları. En iyi Sovyet jimnastikçilerinin çoğu Rus SFSR'sinden , Ukrayna SSR'sinden ve Beyaz Rusya SSR'sindendi .
Sovyetler Birliği'nin dağılmasının ardından, jimnastikçileri 1992 Yaz Olimpiyatları'nda Birleşik Takım olarak son kez birlikte performans sergilediler ve hem erkek hem de kadın takım yarışmalarını kazandılar.
Rusya, 2008 Olimpiyatları dışında hem MAG hem de WAG disiplinlerinde her Dünya ve Olimpiyat yarışmasında madalya alarak Sovyet geleneğini sürdürdü . Ukrayna, on yıldan fazla bir süredir güçlü bir takım tuttu -Ukraynalı Lilia Podkopayeva , 1996 Olimpiyatları'nın her yönüyle şampiyonuydu - ancak son yıllarda azaldı. Beyaz Rusya güçlü bir erkek takımı tuttu. Diğer eski cumhuriyetler daha az başarılı olmuştur.
Madalya sonuçları ve genel hakimiyet açısından, Sovyet mirası artistik jimnastikte en güçlüsü olmaya devam ediyor.
Romanya
Rumen ekibi ilk başta geniş çaplı başarı elde 1976 Yaz Olimpiyatları performansından Nadya Komaneci Olimpiyat yarışmasında mükemmel 10 puanı ilk jimnastikçiydi. Bundan sonra, Béla Károlyi'nin öncülük ettiği merkezi eğitim sistemini kullanarak, yaklaşık kırk yıl boyunca kadın takımlarında ve bireysel etkinliklerde baskın bir güç olarak kaldılar.
Romanya, 1979 ve 1987 Dünya Şampiyonalarını kazanarak, Dünya veya Olimpiyat yarışmalarında Sovyetleri kafa kafaya yenen sadece iki takımdan biriydi . (Diğeri 1966 Dünya Şampiyonası'ndaki Çekoslovakya kadın takımıydı .) Romen kadınları ayrıca 1976'dan 2012'ye kadar her Olimpiyatta, 1984, 2000 ve 2004'te altın madalyalar da dahil olmak üzere takım madalyaları kazandılar. 1978'den 16'ya kadar Dünya Şampiyonasında 2007 dahil, sadece iki kez (1981 ve 2006'da) madalya alamadılar ve arka arkaya beş zafer (1994–2001) dahil olmak üzere yedi kez takım unvanını kazandılar. 1976'dan 2000'e kadar, Daniela Silivaș , Lavinia Miloșovici ve Simona Amanar gibi jimnastikçileri her Olimpiyatta çepeçevre podyuma yerleştirdiler ve genellikle aynı şeyi 2015'e kadar Dünya Şampiyonalarında da yaptılar. Aurelia Dobre (1987) ve Maria Olaru (1999).
Rumen jimnastiğinin düşüşü 2004 Yaz Olimpiyatları'ndan sonra başladı . At 2006 Dünya Şampiyonası , bunlar takım yarışmasında madalya alamadı ve sadece Sandra İzbasa herhangi bir bireysel madalya kazandı. 2007 Dünya Şampiyonası , 2008 Yaz Olimpiyatları ve 2012 Yaz Olimpiyatları'nda bronz madalya kazandılar, ancak 2010 , 2011 veya 2014 Dünya Şampiyonalarında madalya alamadılar .
Romanya'nın takım finaline bile katılmadığı 2015 Dünya Şampiyonasında işler sert bir dönüş yaptı . 2016 yılında, 2016 Yaz Olimpiyatları'na tam bir takım kalifiye olmadı ve 2016 Jimnastik Olimpiyat Test Etkinliğinde yedinci oldu . 3 kez Olimpiyat şampiyonu Cătălina Ponor tarafından doldurulan bir Olimpiyat noktası kazandı .
At 2018 Dünya Şampiyonası , Romanya nitelikler, 13'üncü yerleştirilir ve ekibi son bulmadı. At 2019 Dünya Şampiyonası 24 takım-yenerek sadece Çek Cumhuriyeti ve dururken, bitmiş 22 Mısır-tekrar için bir takım katılma şansını kaybeden 2020 Yaz Olimpiyatları , yalnızca sona Maria Holbură bir kazanç bireysel nokta . Olimpiyatlar, Covid-19 salgını nedeniyle ertelendikten sonra, ikinci bir Rumen jimnastikçi Larisa Iordache , 2021 Avrupa Şampiyonası'nda bireysel bir yer kazandı .
Amerika Birleşik Devletleri
Kurt Thomas ve Cathy Rigby de dahil olmak üzere izole Amerikan jimnastikçileri 1970'lerde Dünya Şampiyonası yarışmalarında madalya kazanırken, Amerika Birleşik Devletleri takımı 1980'lerin sonlarına kadar büyük ölçüde "ikinci bir güç" olarak kabul edildi. yarışmalar.
At 1984 Olimpiyatları Sovyet bloğu, boykot , Amerikalı erkekler oluşan bir ekip ile altın kazanan Bart Conner , Tim Daggett , Mitch Gaylord , Jim Hartung , Scott Johnson , ve Peter Vidmar . Bayanlar takımı arasında -composed Pam Bileck , Michelle Dusserre , Kathy Johnson , Julianne McNamara , Mary Lou Retton ve Tracee Talavera gümüş madalya -won ve Retton şampiyon çepeçevre ilk Amerikalı Olympic'i oldu.
1991'de Kim Zmeskal , Dünya Şampiyonalarında ilk Amerikalı çok yönlü kazanan oldu. At 1992 Olimpiyatları , Amerikalı kadınlar tam katıldığı Olimpiyatları'nda ilk takım madalya (bronz), hem de onların en yüksek çepeçevre sıralamasında, gümüş madalya kazandı Shannon Miller . Erkekler jimnastikte Trent Dimas yatay bar finalini kazandı.
ABD kadın takımı ile, modern çağda giderek başarılı olmuş 1996 Olimpiyat ekibi zafer The Magnificent Seven , 2003 Worlds at WAG ve MAG hem takım zafer ve birden madalya 2004 Olimpiyatları . At 2012 Olimpiyatları ve 2016 Olimpiyatları , ABD kadın takımı altın madalya kazandı. Amerika Birleşik Devletleri, son dört kadın olimpiyat şampiyonu- Carly Patterson (2004), Nastia Liukin (2008), Gabby Douglas (2012) ve Simone Biles (2016)- ve World all- Zmeskal (1991), Shannon Miller (1993, 1994), Chellsie Memmel (2005), Shawn Johnson (2007), Bridget Sloan (2009), Jordyn Wieber (2011), Biles (2013, 2014, 2015, 2018, 2019) ) ve Morgan Hurd (2017). At 2005 Dünya Şampiyonasında Amerikalı kadınlar çepeçevre ve (tonozla hariç nihai her dalında altın ve gümüş madalya kazanan Alicia Sacramone üçüncü sırayı). Sporun en baskın güçlerinden biri olmaya devam ediyorlar.
Erkekler takımı 2004 ve 2008 Olimpiyatları ile 2003 ve 2011 Dünya Şampiyonalarında madalya podyumuna çıktı . ABD'nin en başarılı erkek jimnastikçisi olan Paul Hamm , 2003 yılında çok yönlü bir Dünya unvanını kazanan ilk Amerikalı adam oldu. Bunu 2004 Olimpiyatlarında çok yönlü kazanarak takip etti. Jonathan Horton , 2008 Olimpiyatları'nda yatay çubukta gümüş madalya ve 2010 Dünya Şampiyonasında çepeçevre bir bronz madalya kazandı ve Danell Leyva , 2012 Olimpiyatları'nda çepeçevre bronz madalya ve iki gümüş madalya kazandı (paralel çubuklar ve yatay çubuk) 2016 Olimpiyatları'nda.
Çin
Çin, son 25 yılda başarılı erkek ve kadın programlarına sahiptir. Çinli erkekler 2000 ve 2008 Olimpiyatlarında takım altını ve 1994'ten 2014'e kadar her Dünya Şampiyonası takım unvanını kazandılar (2001 hariç, beşinci oldular). Onlar ürettiler bireysel jimnastik Olimpiyat şampiyonları çepeçevre gibi Li Xiaoshuang (1996) ve Yang Wei (2008).
Çinli kadın takımı altın madalya kazandı 2006 Dünya Şampiyonası ve 2008 Olimpiyatları ve üretti bireysel jimnastikçiler gibi Mo Huilan , Kui Yuanyuan , Yang Bo , Cheng Fei , Sui Lu , Huang Huidan , Yao JINNAN ve Fan Yilin . Bireysel olimpiyat altın madalyaları kazanan Çinli kadınlar Ma Yanhong , Lu Li , Liu Xuan , He Kexin ve Deng Linlin'dir .
Uzun yıllar boyunca iki etkinlikli bir takım (düzensiz çubuklar ve denge aleti) olarak düşünülse de Çin, Olimpiyat bronz madalya sahipleri Liu Xuan (2000), Zhang Nan (2004) ve Yang Yilin (2008) gibi başarılı çok yönlü takımlar geliştirdi . Sovyetler Birliği gibi, onlar da yorucu ve bazen acımasız eğitim yöntemlerinin yanı sıra yaş tahrif etmekle suçlandılar.
Japonya
Japon erkek takımı, 1960'lar ve 1970'lerde baskındı ve 1960'tan 1976'ya kadar her Olimpiyat takımı şampiyonluğunu, Olimpik çepeçevre şampiyonlar Sawao Katō ve Yukio Endō gibi bireysel jimnastikçiler sayesinde kazandı . Bu dönemde Japon jimnastikçilerin öncülük ettiği birçok yenilik , Tsukahara kasası da dahil olmak üzere sporda kaldı .
Daha yakın zamanlarda, Japon erkekler 2004 Olimpiyatları'nda bir takım altını kazanmasından bu yana en iyi yarışmacılar olarak yeniden ortaya çıktı. Altı kez Dünya şampiyonu ve iki kez Olimpiyat çepeçevre altın madalya sahibi Kōhei Uchimura , şimdiye kadarki en iyi çok yönlü jimnastikçi olarak kabul edilir ve Hiroyuki Tomita , 2003'ten 2008'e kadar 10 Dünya ve Olimpiyat madalyası kazandı.
Kadınlar daha az başarılı oldu, ancak 1950'lerde ve 1960'larda yarışan Olimpiyat ve Dünya madalyalı Keiko Tanaka-Ikeda ve daha yakın zamanda Koko Tsurumi , Rie Tanaka , Natsumi Sasada , Yuko Shintake , Asuka Teramoto gibi bireysel olarak öne çıkanlar oldu . Sae Miyakawa , Hitomi Hatakeda , Aiko Sugihara ve Mai Murakami . Tsurumi, 2009 Dünya Şampiyonasında çepeçevre bronz madalya ve barlarda gümüş madalya kazandı ve Murakami , Tanaka-Ikeda'dan bu yana bir Dünya altın madalyası kazanan ilk Japon kadın olan 2017'de yerde altın madalya kazandı.
Almanya
Alman Demokratik Cumhuriyeti veya Doğu Almanya , Almanya'nın yeniden birleşmesinden önce çok başarılı bir jimnastik programına sahipti . MAG ve WAG ekipleri , Andreas Wecker ve Roland Brückner gibi erkek jimnastikçiler ve Maxi Gnauck , Karin Janz ve Erika Zuchold gibi kadın jimnastikçiler tarafından yönetilen Dünya Şampiyonaları ve Olimpiyatlarda sık sık gümüş veya bronz madalya kazandı .
Almanya, yeniden birleşmesinden bu yana , erkeklerde Fabian Hambüchen , Philipp Boy ve Marcel Nguyen ve kadınlarda Pauline Schäfer , Elizabeth Seitz , Sophie Scheder ve Tabea Alt dahil olmak üzere bir dizi madalya kazanan jimnastikçi üretti . Eski Sovyet/Özbek jimnastikçi Oksana Chusovitina da 2006-2012 yılları arasında Almanya için yarıştı ve iki Dünya madalyası ve kasada bir Olimpiyat gümüşü kazandı.
Çekoslovakya
Çekoslovakya kadın takımı uzun yıllar Sovyet kadın ekibinin hakimiyeti için ana tehdit oldu. 1950 Dünyaları ve 1956 Olimpiyatları hariç, 1934'ten 1970'e kadar her Dünya Şampiyonasında ve Olimpiyatta takım madalyaları kazandılar . Arasında liderleri vardı Vlasta Děkanová , ilk kadın Dünya çepeçevre şampiyonu ve Věra Čáslavská , başka herhangi bir cimnastikçi tarafından eşleşti asla 1964-1968 Olimpiyat döngüsü-feat sırasında başlıkları çepeçevre beş Avrupa, Dünya ve Olimpiyat kazandı Erkek veya kadın. Čáslavská ayrıca Çekoslovakya'yı 1966'da dünya takımı şampiyonluğuna taşıyarak ülkeyi büyük bir yarışmada Sovyet kadın takımını yenen iki ülkeden biri (Romanya diğeri) yaptı.
Çekoslovakya erkekler Dünya Şampiyonasında başarısı öncesinde herhangi bir ülkenin büyük oldu Dünya Savaşı : Önce madalya tablosunda daha başka ulustan daha vardı ve İkinci Dünya Savaşı öncesi dönemde en takımda şampiyonluğu yaşadı.
Çekoslovakya ve öncüsü Avusturya-Macaristan kurucu Bohemya , birlikte dört erkek Dünya çepeçevre şampiyonu üretti : 1907'de Josef Čada , 1911'de Ferdinand Steiner , 1922'de František Pecháček ve 1938'de Jan Gajdoš . En çok madalya kazanan sporcuları Ladislav'dı. 10 bireysel Dünya ve Olimpiyat madalyası kazanan Vacha .
Macaristan
10 kez Olimpiyat madalyası (beş altınla) Ágnes Keleti gibi kişiler tarafından yönetilen Macar kadın takımı, kadın artistik jimnastik yarışmalarını (1936–1956) içeren ilk dört Olimpiyatta ve 1954 Dünya Şampiyonasında madalya kazandı . Uzun bir düşüşün ardından, Dünya ve Olimpiyat atlama şampiyonu Henrietta Ónodi onları 1980'lerin sonunda ve 1990'ların başında tekrar haritaya koydu.
Macar erkekler olarak aynı başarı düzeyini yoktu kadınlara rağmen, Zoltán Magyar 1973 den 1980 kadar olası dokuz Avrupa, Dünya ve Olimpiyat başlıkların sekiz kazanarak 1970'lerde kulplu beygirde hakim Szilveszter Csollány , Dünya ve Olimpiyat şampiyonu yüzüklerde, 1990'ların başından başlayarak on yıl boyunca büyük yarışmalarda madalya kazandı. Daha yakın yıllarda, Krisztián Berki kulplu beygirde Dünya ve Olimpiyat şampiyonluğu kazandı.
diğer uluslar
Diğer birçok ülke, hem WAG hem de MAG'da güçlü rakipler olmuştur. Son yıllarda çeşitli ülkelerin programlarının yükselişinin bir kısmı, SSCB ve diğer eski Doğu Bloku ülkelerinden koçluk yeteneğinin büyük göçüne atfedilebilir .
Son yirmi yılda Avustralya, Brezilya, İngiltere, Kanada, Fransa, İtalya, Hollanda ve Güney Kore Dünya ve Olimpiyat madalyalı sporcular üretti ve kıta, Dünya ve Olimpiyat yarışmalarında takım madalyaları kazanmaya başladı. Hırvatistan, Yunanistan, Kuzey Kore, Slovenya ve İspanya'dan bireysel jimnastikçiler de büyük yarışmalarda başarılı oldular.
Sağlık etkileri ve tartışmalar
Artistik jimnastik, doğası gereği yüksek bir omurga ve diğer yaralanma riski taşır ve son derece nadir durumlarda, jimnastikçiler ölümcül yaralanmalara maruz kalırlar. Amerikalı jimnastikçi Julissa Gomez , üç yıl önce atlarken boynunu kırdıktan sonra 1991'de öldü. Sovyetler Birliği'nden Elena Mukhina ve Çin'den Sang Lan da dahil olmak üzere diğer birçok jimnastikçi antrenman veya yarışmadaki kazalardan felç oldu .
Yeme bozuklukları da özellikle kadın jimnastiğinde yaygındır; bu sporda jimnastikçiler motive edilir ve bazen antrenörler tarafından normalin altında bir vücut ağırlığını korumak için zorlanır. Sorun , anoreksiya ve bulimiadan muzdarip ABD milli takım üyesi Christy Henrich'in ölümünden sonra 1990'larda kamuoyunun dikkatini çekti .
Jimnastikte kötü niyetli koçluk ve antrenman uygulamaları, 1995 yılında Joan Ryan'ın Little Girls in Pretty Boxes adlı kitabının yayınlanmasından sonra yaygın bir ilgi gördü. 2010'ların sonlarında, Avustralya, İngiltere ve Amerika Birleşik Devletleri'nden eski elit rakipler de dahil olmak üzere birçok bireysel jimnastikçi, spor yapmaya başladı. yaşadıkları istismarı dile getirin. Bu , jimnastik koçları ve eski ABD takım doktoru Larry Nassar da dahil olmak üzere diğer otorite figürleri tarafından birkaç yıl boyunca cinsel taciz iddialarının ardından geldi .
Ayrıca bakınız
- Mevcut kadın artistik jimnastikçilerin listesi
- dikkate değer artistik jimnastikçilerin listesi
- Uluslararası Jimnastik Onur Listesi
- Jimnastikte olimpiyat madalyalı sporcuların listesi (erkekler)
- Jimnastikte olimpiyat madalyalı sporcuların listesi (kadınlar)
- İnsanların adını taşıyan artistik jimnastik terimleri
Referanslar
- İlgili Medya Sanatsal jimnastik Wikimedia Commons