Resim, heykel, mimarlık, müzik, sanatçılar, sanat akımları... Sanata dair herşey...
Bu Blogda Ara
MERMER
Genel olarak güzel renkli ve dokulu olan ve iyi cilalanan taşlar mermer denir. Oysa mermerler, basınç, hareket ve ısı etkileri karşısında yapıların değişmesiyle oluşurlar. Bu değişim sırasında kalkerler yeniden kristallenir ve içlerinde yeni mineraller oluşur. Kristalleri iri ise, mermer dişli ve kabadır ve bunların dış etkenlere karşı direnci azdır. Tane çapları küçüldükçe ve kenetlenme arttıkça direnç fazlalaşır ve dış etkilere karşı bozulma azalır. Mermerler homojen bir yapı göstermeleri, değişik renk ve dokuları nedeniyle mimari bezemenin ana malzemesi olarak, özellikle kaplama levhası biçiminde kullanılır. Mermerin bu son kullanım biçimi ilk kez imparatorluk dönemi Roma mimarlığında ortaya çıkmıştır.
Dinsel içerikli sanat yapıtlarında betimlenen, dinsel olay ya da kişiyle ilgili tipleşmiş, hatta bir ölçüde standartlaşmış biçim düzenleri veya kalıplarını inceleyen bilimsel disiplin. Endüstri çağı öncesinde sanat yapıtları, özellikle de dinsel sanat yapıtları sanatçıya pek az özgürlük tanıyan belirli biçim kalıplarına uymak zorundaydı. Öyle ki, bu biçim kalıpları ve sahnelerin birer de adı bulunur. Sanatçı, kendisinden istenilen sahneyi istediği biçimde kişisel yorum payı çok az olarak yapıta dönüştürürdü. Örneğin; Antikite'de, Bizans'ta, genel olarak Hıristiyan sanatında ve Budist sanatta bu alanların özel ikonografisini bilmeksizin bir sanat tarihi araştırması yapmak imkansızdır. Dolayısıyla ikonografi, sanat tarihine yardımcı bir disiplin sayılabilir. Dinsel sahneleri resmetme geleneği olmayan sanatlarda doğal olarak ikonografi'den söz edilemez. Bu nedenledir ki bir İslam ikonografisi yoktur.
Erken Hristiyan Bizans mimarilerinde kilisenin ana mekanına açılan giriş bölümü. Erken Hristiyan kiliselerinde bir revak biçiminde yapılmıştır. Bizans'taysa, genel olarak kilisenin batısında ana eksene dik konumda yeralan ve dışa kapılarla açılan bir kapalı mekandır.