Erzurum'da doğup büyümüş olan S. Özkan'ın hayatı, bir gerçeklikten çok roman kurgusuyla anlatılsa yeridir. Kendini Saatleri Ayarlama Enstitüsü romanının kahramanı "arada kalmış, kim olsa olurdu diyeceğimiz" Hayri İrdal'la betimler.
Bazen Gregor Samsa gibi bunaltıcı düşler içinde uyandığında kendini bir böcek olarak bulduğuna dair de söylentilerin gerçek olduğu iddiasını her ortamda dile getirir.
O; Sonya'nın yüzünde Lizaveta'yı gören Raskolnikov, Sanço'nun ısrarları karşısındaki Don Kişot, eski bir kürek mahkumu Jean Valjean, Tanrı'm nasıl olup da karaya çıktım diyen Robenson, boş vermişliğin sembolü Oblomov...
Biraz Mr. Meursault, biraz Bay C., biraz Mümtaz, biraz Turgut Özben ama en çok da Selim Pusat.
Bu tasavvurların böyle uzayıp gideceğini söyleyen hocamız hayata bakışını ise Neşet Ertaş'ın şu sözleriyle ifade eder:
Cahildim, dünyanın rengine kandım.