Italo Calvino, “Klasik dediğimiz bir roman, okurlarına söyleyecekleri hiçbir zaman tükenmeyen romandır. Klasik, ilk okumada verdiği keşif duygusunu her okunuşunda yeniden uyandıran kitaptır,” der. Stendhal’in romanları, bu tanıma tam anlamıyla uygun düşer. XIX. yüzyılın önde gelen Fransız romancılarından Stendhal, başyapıtlarından biri olan Parma Manastırı’nda, İtalya’da geçen bir tutku ve siyasal serüven öyküsü sunar okurlarına. Dünya edebiyatının bu kilometre taşı, duygusal açıdan ailesinden, düşünsel açıdan da burjuvaziden koparak ülkeden ülkeye, otelden otele dolaşıp sürekli yeni takma adlarla yazan Stendhal’in ruhsal arayışının ürünüdür. Parma Manastırı, bir yandan karşı konulmaz tutkulara dönüşen karmaşık duygusal ilişkileri anlatırken, bir yandan da XIX. yüzyılın ilk yarısındaki İtalyan ve Fransız toplumlarını amansız bir eleştiri süzgecinden geçirir. Ama Stendhal’in tüm yapıtları gibi Parma Manastırı’nın da, yaşamın tadına varmanın yollarını arayan bir yazarın kaleminden çıktığını unutmamak gerekir.