Perinöral kistler de denilen Tarlov kistleri, sinirlerin sıvı ile dolu keselerin oluşumunu teşvik eden köklerinin dilatasyonudur. Spesifik olarak, beyin omurilik sıvısı.
Kistler, sıvının dolaşımını ve genişlemesini sağlayan, sinirler ve çevre yapılar üzerinde baskı yaratan bir valf haline gelir.
Bunun nedeni, sinir köklerinin torbalarının, beyin omurilik sıvısının dolaştığı meninglerin (sinir sistemini çevreleyen membranlar) bir parçası olan subaraknoid boşluğa bağlanmasıdır.
Genellikle sakrumda bulunurlar (vakaların% 95'i). Lomber omurganın altında bulunan ve üçgen şeklinde bir kemiktir. En çok etkilenen sinirler omurganın S2, S3 ve S4 köklerindedir.
Bununla birlikte, bazı hastalar omurganın herhangi bir yerinde kist gösterebilirler. Servikalde olduğu gibi (vakaların% 3'ü), torasik ve bel bölümleri (vakaların% 6'sı).
Tarlov kistlerinin çoğunluğu asemptomatiktir. Yetişkin popülasyonun yaklaşık% 4, 6 ila 9'unun bu tür kistlere sahip olduğu tahmin edilmektedir. Ancak, sadece% 1'inin tedavi gerektiren semptomları vardır.
Kadınlar Tarlov kistlerinden muzdarip olma eğilimindedir. Amerikan Nörolojik Cerrahlar Birliği tarafından yapılan bir araştırmaya göre, kadınların% 86, 6'sının bu hastalıktan muzdarip olduğu, erkeklerin% 13, 4'ünde olduğu tahmin ediliyor.
Bu durum nadir ve seyrek görülen bir hastalıktır. İlk kez 1938'de Amerikan beyin cerrahı Isadore Tarlov tarafından tanımlanmıştır. Montreal Nöroloji Enstitüsü'nde çalışırken bu kistleri tesadüfi bir otopside buldu.
Bu tür kistleri olduğunu bilen kişi olmadan uzun zaman alabilir. Genellikle semptomlara neden olmaz, ancak ortaya çıktıklarında ağrılı ve progresif bir radikülopatiyle (sinirdeki ağrı) karakterize edilirler.
Bel, bacak ve kalçalarınızda ağrı hissedebilirsiniz. Bu semptomlar, kistler sinirleri büyüttüğünde ve sıkıştırdığında ortaya çıkar.
Tarlov kistlerinin teşhisi zordur ve genellikle görüntüleme teknikleri ile keşfedilir.
Tedavi, semptomların geçici olarak giderilmesini sağlamak için kistin boşaltılmasını içerir. Ancak, sadece ameliyat torbaların beyin omurilik sıvısı ile dolmasını önleyecektir.
Sadece çok nadir durumlarda ve tedavi eksikliğinin bir sonucu olarak, Tarlov kistleri sinir sistemine kalıcı zarar verebilir.
nedenleri
Tarlov kistlerini üreten nedenler bilinmemektedir. İlk kistler 1938'de tanımlanmış olmasına rağmen, bilimsel bilgi bu açıdan sınırlıdır.
Beyin omurilik sıvısı için daha yüksek basınç üretebilecek bazı durumlar vardır. Bu, kişiyi kist geliştirme olasılığını artırır, büyüklüğünü daha hızlı arttırır ve semptomlara neden olur.
Örneğin, menenjlerin gelişimindeki kusurlar veya onu oluşturan katmanların bazılarındaki kırılganlık gibi konjenital faktörler.
Tarlov kistlerinin gelişimine yatkın olan bazı patolojiler var gibi gözüküyor. Örneğin, kollajen mutasyonları veya Marfan sendromu, Sjögren sendromu veya lupus gibi bağ dokusu bozukluğu.
Öte yandan, Tarlov kisti yaralanmalar, trafik kazaları, düşmeler, nesneleri kaldırırken aşırı çaba, spinal tap, doğum veya epidural anestezi gibi travmatik nedenlerle üretilebilir.
Omurgadaki subaraknoid kanama nedeniyle de olabilir. Bu, lomber ponksiyon testi ile değerlendirilebilir. Bu durumda, beyin omurilik sıvısından alınan örnekte kan bulunur.
semptomlar
Tarlov kistleri popülasyonun yaklaşık% 5 ila 9'unda hiçbir belirti göstermez. Bu şekilde, çoğu insan kendilerine sahip olduğunu bilmiyor.
Belirtilere ve komplikasyonlara neden olan büyük kistler nispeten nadirdir ve vakaların sadece% 1'inde görülür. Belirtiler kistlerin genişlemesi ve sinir köklerinin sıkışması ile ortaya çıkabilir.
Semptomların başlangıcı ani veya kademeli olabilir. Hastalar genellikle semptomların öksürük, ayakta durma veya pozisyon değiştirme yoluyla arttığını belirtir. Bu, beyin omurilik sıvısının basıncındaki artışla açıklanmaktadır.
Tarlov kistlerinin ana semptomu ağrıdır. Belirtiler kistlerin konumuna bağlı olarak değişecektir ve şunları içerir:
- Alt sırt ağrısı, kalçalar ve bacaklar.
- Sırtın üst kısmında ağrı, göğüs, boyun ve kollar.
- Bacaklarda ve ayaklarda zayıflık ve kramplar. Veya, kollarda ve ellerde.
- Bacaklarda ve ayaklarda veya ellerde ve kollarda parestezi.
- Sakral kemiğe iltihaplanma, ayrıca kalçaya ve uyluğa kadar uzayabilen koksiks üzerinde basınç hissi.
- Siyatik, yani, arkasından ayaklarına giden siyatik sinirin yolundaki ağrı.
- Pelvik ve karın ağrısı.
- Beyin omurilik sıvısının basıncı nedeniyle baş ağrısı ve görme sorunları.
- Baş dönmesi ve denge kaybı hissi.
- Huzursuz bacak sendromu, yani, alt ekstremiteleri hareket ettirmek için kontrol edilemez bir ihtiyaç ile karakterize edilen nörolojik bir hastalık.
- kabızlık
- Mesane kontrolünün kaybı.
- Cinsel işlev bozuklukları.
tanı
Tarlov kistlerinin tanısı karmaşıktır, çünkü nadir görülen bir hastalık olduğu için hastalık hakkında çok az bilgi vardır. Ek olarak, semptomları diğer hastalıklarla kolayca karışabilir.
Bu nedenle ayırıcı tanı esastır. Bu, ilk önce fıtıklaşmış diskler, lomber disk rüptürü veya lomber diskin dejeneratif hastalığı gibi diğer koşulların varlığını ekarte eder. Meningeal divertiküller, meningoseller, nörofibromlar ve araknoid kistler gibi diğerlerinin yanında.
Teşhis için, hastanın klinik geçmişini ayrıntılı olarak inceleyerek ve nörolojik muayeneleri gerçekleştirerek eksiksiz bir klinik değerlendirme yapılmalıdır. Tanı, farklı uzmanlaşmış görüntüleme testleri ile doğrulanabilir.
Tarlov kistlerinin çoğu, bir MRI, BT taraması veya bir miyelogram (omurilik röntgeni) yapılarak keşfedilir.
En iyi görüntüleme testi, kistlerin büyük çoğunluğunun bulunduğu bölgede olduğundan, omurganın MRG'sidir. Sakral sütun önce ve sonra da koksikse kadar analiz edilmelidir. Bu, kistlerin miktarını ve yerini belirlemeye yardımcı olacaktır.
Hasta tarafından sunulan semptomlar, omurganın üst kısımlarındaki etkilere işaret ediyorsa, servikal, torasik veya lomber bölgenin MRI'sının uygulanması uygundur.
tedavi
Tarlov kistlerinin büyük çoğunluğu için, hiçbir semptom gelişmediğinden, tedaviye gerek yoktur. En yaygın tedavi, analjezikler ve steroidal olmayan antienflamatuar ilaçlarla yapılan farmakolojik tedaviyi ve ayrıca fizik tedaviyi içerir.
Belirtiler ortaya çıktığında, basıncı ve rahatsızlığı gidermek için farklı teknikler uygulanır. Bilimsel toplumda ideal tedavi yöntemi konusunda fikir birliği yoktur. Bu teknikler:
- Deri altı elektriksel sinir stimülasyonu (TENS): Tarlov kistlerinin etkilediği hastaların ağrılarını tedavi etmek için faydalı olmuştur. Bu teknik, cilt (yüzeysel) ve afferent sinirler (derin) yoluyla dürtü vermekten ibarettir.
- Fiziksel terapi: Bazı sağlık profesyonelleri Tarlov kistlerinin semptomlarını iyileştirmek için fiziksel tedaviler uyguladılar. Bu, direnç egzersizleri, koşu veya masaj gibi fizyoterapi tekniklerini içerir.
Bazı insanlar yardım edebilmesine rağmen, diğerleri semptomları şiddetlendirebilir ve etkinliği kanıtlanmamıştır.
- Lomber drenaj: En hızlı çözüm, sıvıyı kistlerden boşaltmaktır. Bu hemen belirtileri giderebilir. Uzun süreli bir tedavi olmasa da, kistler şarj olacağından ve semptomlar birkaç saat içinde tekrarlanabileceğinden.
- Bilgisayarlı Tomografi (BT) rehberliğinde perkütan dekompresyon: bu prosedür minimal olarak invaziftir, çünkü oraya bir iğne vasıtasıyla erişilir. Aranan kistlerin dekompresyonu. Semptomlarda ve ağrı hafiflemesinde hızlı bir azalma sağlar, ancak bunlar 3 haftadan 6 aya kadar sürebilir.
- Fibrin yapıştırıcı ile enjeksiyon: perkütan dekompresyon ile nispeten yeni bir teknik uygulanmaktadır. Beyin omurilik sıvısının kist içerisinden çıkarılmasını ve boşluğun yapışkan veya fibrin yapıştırıcı ( FGI ) ile doldurulmasını içerir. Bu yapıştırıcı kanın pıhtılaşmasını taklit eder ve tekrar dolmasını önlemek için kisti "tıkar" veya "tıkar".
Bu teknik, kist içerisine yerleştirilmek üzere deriden floroskopi yoluyla sokulan iki iğne ile gerçekleştirilir. İğnelerden biri beyin omurilik sıvısını emer, diğeri ise alanı fibrin yapıştırıcısı ile doldurur. Kistin boynu bir çanta gibi kapanır.
Bu prosedür, kistin dekompresyonuna ve sinirler üzerindeki basınçtaki azalmaya izin verir. Bazı durumlarda, kistler tedaviye tepki göstermez, çünkü sıvının basıncı fibrin yapışkanını çözerek sona erer ve kist tekrar doldurulur.
- Cerrahi: En ciddi vakalarda cerrahi gerekebilir. Bu genellikle sakrumda erozyon olduğunda ve diğer tedavilerin etkisi olmadığında uygulanır. Bu alandaki cerrahi müdahaleler, sinirleri veya yakındaki yapıları etkileyebileceklerinden, hastaya ciddi sonuçlar verebilecekleri için büyük risklere sahiptir.
Dekompresif laminektomi, omurga üzerindeki basıncı azaltmak için omurun çıkarıldığı bir prosedürdür. Bu teknik ağrıyı geçici olarak azaltabilir, ancak daha sonra geri dönebilir.
Bir lamienktomi ve kist rezeksiyonu, yani cerrahi eksizyon da yapılabilir. Voyadzis, Bhargava ve Henderson (2001) bu müdahaleyi 10 hasta üzerinde gerçekleştirdi. Bunlardan 7'si acısını tamamen ortadan kaldırdı, ancak 3 tanesinde düzelme olmadı.
Kullanılan diğer bir prosedür, kistin kısmen çıkarılması ve kist duvarlarının duroplastisi ile laminektomidir. Bu durumlarda, kist tamamen çıkarılmaz, ancak hacmini azaltmak için kist duvarları ile kıvrımlar oluşur.
Caspas, Papavero, Nabhan, Loew ve Ahlhelm'e (2003) göre, seçilen tedavi yöntemi bu olmalıdır. Araştırmalarına göre çoğu hasta için iyileştirmeler getirdi.
Diğer bir teknik ise kist duvarının fenestrasyonuyla laminektomi, parsiyel eksizyon ve kutanöz myofasiyal flebidir. Bu prosedür kist duvarında bir açıklığın yapıldığını gösterir. Sadece kısmen çıkarılmış ve yapılan şey onu kapatmak için bir doku kapağı kullanmaktır.
tahmin
Tarlov kistlerinin büyük çoğunluğunda prognoz çok iyidir. Bunun nedeni normalde insanların herhangi bir semptomu olmayacak veya tedaviye ihtiyaç duymayacaklarıdır.
Bununla birlikte, ilerleyici ve uzun süreli semptomları olan hastalar, kistler sinirlerini sıkıştırırsa ciddi bir nörolojik hasar riski altındadır. En ağır vakalarda, hastalar çalışamaz ve normal aktivitelerini yapamayabilirler.
Farklı vücut işlevleri etkilenebilir, bu nedenle belirtiler ortaya çıktığında bir uzmana başvurmanız önerilir. Komplikasyonların çoğu, tedavi yetersizliğinden kaynaklanmaktadır.
Tedavi gören hastaların çoğu semptomlarında bir miktar iyileşme elde eder. Ancak, daha önce gördüğümüz gibi, bu hastalığın teşhisi karmaşıktır.
Bu kısmen olur çünkü çoğu kist genellikle asemptomatiktir. Semptomları olan az sayıda insan, sağlık profesyonellerinin buna dikkat etmediğinden şikayetçi olabilir, çünkü çok nadirdir. Bu nedenle, tanının geciktirilmesi mümkündür.
Ek olarak, hastaların karşılaştığı problem, Tarlov kistlerinin dünya çapında çok az sayıda uzman tarafından tedavi edilen nadir bir hastalık olmasıdır.
Bu hastalıktan etkilenen hasta yakınlarının farklı dernekleri daha iyi tedavilere izin veren daha büyük bilimsel ilerlemeler elde etmeye çalışır. Araştırmanın teşviki ve bilgi alışverişi için uzmanların daha büyük bir uygulaması gerekir.