Merhabalar,
Herkesin bayramının mutlulukla geçiyor olmasını diliyorum. İlk gün hariç ben bayramı çalışarak geçiriyorum. Ayrıca kitap da okuyorum. Bayram sonunda bitmiş olması gereken işlerim var, kitap okuyarak motive olmaya çalışıyorum. Dünü çok verimli geçirdiğimi söylemeliyim, bugün ise geç uyanarak günün çoğunu uyuyarak geçirmiş oldum.
Okumakta olduğum kitap Evelyn Hugo'nun Yedi Kocası, bitmeye yaklaştı, yakında yorumunu yazacağım, bugün biraz alıntılarına yer vereyim...
... Ceila ona uzattığım kadehlere baktı. "Bunlar şampanya kadehi." "Ah, doğru," diyerek kadehleri aldığım yere koydum. İki farklı boy daha vardı. İkisinden de birer tane alıp Ceila'ya gösterdim. "Hangisi?"
"Daha tombul olan. Bardakları bilmiyor musun sen?"
"Bardaklar, servis eşyaları, hiçbirini bilmiyorum. Unutma, tatlım, ben sonradan görmeyim."
Ceila içeceklerimizi kadehlere doldururken güldü.
"Önceleri bunlarla uğraşacak param yoktu, sonra da birilerinin bu işleri benim yerime halledeceği kadar zengin oldum. Hiç ortalıklarda gezinmedim."
... Don bana birilerini sevebileceğimi ve onu arzulayabileceğimi öğretmiş olabilirdi. Ama aynı zamanda birini, onu sevmediğin zamanlarda da arzulayabileceğini öğretmişti. Hatta bilhassa sevmediğin zamanlarda arzulayabileceğini. Sanırım bugünlerde buna nefret seksi diyorlar. Bana kalırsa son derece insani, bedensel bir tecrübe için inceliksiz bir isim bu.
... Erkeklerin neredeyse hiçbiri kişiliğim için benimle birlikte olmamıştır.
Çekici kızların sevimli olanlara acıması gerektiğini söylemiyorum. Sadece diyorum ki kendi yapmadığın birşey için sevilmek o kadar da müthiş birşey değil.
Sevgiler...