Sürekli olarak Pereyaslavl, Chernigov ve Kiev'de tablolara sahip olan Prens Vsevolod Yaroslavich (1030 - 1093) ve Monomakh Bizans imparatorluk hanedanının temsilcileri. Onun tam adı bilinmiyor, kaynaklar kişisel bir ismin varyantlarına sahip: Anastasia, Maria, Irina, Theodora veya Anna. Vladimir, çocukluğunu ve gençliğini Vsevolod Yaroslavich’in babası Pereyaslavl-Yuzhny’de geçirdi. Büyüdüğü ve olgunlaştığı zaman, sürekli olarak babasının kampanyalarına katıldı, takımını yönetti, uzun yürüyüşler yaptı, Polovtsy'ye karşı savaşan Vyatichi'nin ayaklanmasını bastırdı, Polonyalıların Çeklere karşı direklerine yardım etti. Babası ve Svyatopolk Izyaslavich ile birlikte Polotsk'lu Vseslav'a karşı savaştı. 1074'ta, son yönetici Anglo-Saxon kralı Harold II'nin kızı (Norman Duke William ordusu ile savaşta öldü) Gita Wessex'in kızı olan bir İngiliz prensesiyle evlendi.
Babası Kiev prensi olunca Vladimir Monomakh Çernigov aldı. Büyük Dük Vsevolod ölen Izyaslav'ın oğullarını rahatsız etmedi - Svyatopolk Novgorod'da kaldı, Yaropolk Volyn ve Turov'u aldı. Dinyeper Vsevolod'un sol yakası türünü terk etti: Pereyaslavl'da Chernigov'daki küçük oğlu Rostislav, Vladimir idi. Babasının sağ eliyle Vladimir, Smolensk ve Rostov-Suzdal topraklarının yönetimi korunmuştu.
Vsevolod tahtta zor geçti. Çok ağır bir mirası var. Kiev'de yetkisiz boyarlar tarafından karşı çıktı. Kendisi Çernigiv boyarları savaşlarla inceltildi. Hayatının son yıllarında prens, sık sık hastaydı, kullandıkları yakınların faaliyetlerini kontrol edemedi. Dış sınırlarda da huzursuz oldu: Volga Bulgarları (Bulgarlar) ve Mordovyalılar Murom'u yaktılar, aynı zamanda Suzdal topraklarını işgal ettiler. Polonyalılar temkinsizce onlara baktılar ve Ruslar hizmet etmeyi taahhüt eden Torklar isyan etti. Polotsk'lu Vseslav Smolensk'i yere yaktı, sakinlerini kaçırdı. İsyankâr Vyatich kabileleri Büyük Dük'ün gücünü tanımıyordu, Vyatichi pagan olarak kaldı.
Vladimir'in askeri faaliyetleri. Vsevolod Kurulu
Vladimir Monomakh, babası ve Rusya'nın düşmanlarıyla savaşmak zorunda kaldı. O şimdi ve sonra eyere oturdu ve kadro ile doğuya, sonra güneye, sonra batıya koştu. Vladimir, Vseslav Brjachislavich’in Smolensk’e yaptığı saldırıya Polovtsian birliklerini çektiği bir dizi yıkıcı baskınla yanıt verdi. Drutsk ve Minsk yakalandı. Novgorod ve Smolensk'teki Vseslav kampanyalarında yakalananlar serbest bırakıldı, Minsk ve diğer Polochans sakinleri de insanlarla doluydu, Rostov-Suzdal topraklarına yerleştirildiler. Vseslav Polotsk'a oturdu ve savunmaya hazırlanıyordu, ancak Vladimir kendini prensliğinde kurmaya niyetli değildi ve başkente gitmedi.
Vladimir, Bulgarları Oka'da mağlup etti. Starodub'u yok eden Asaduk ve Sauk hanlarının yakalanan yakalamaları, Polovtsy mağlup edildi, hanlar ele geçirildi. Hemen dinlenmeden, bir başka Polovtsian Belkatgin ordusunu dağıttığı Novgorod-Seversky'ye attı. Binlerce esir serbest bırakıldı. Sonra prens Torks'u yendi. İsyancılar kınadı ve evlerinden kovuldu. Liderler ve asil insanlar esir bıraktı. Bir başka Torks takımı Pereyaslavl'a dağıldı.
1180 kışın Vladimir ekibi kadroyu Vyatichi'ye taşıdı. Başkentleri Kordno'yu çevreledi. Vyatichi Prens Khodot ve oğlu tarafından yönetildi. Korydno, ağır bir saldırıdan sonra aldı, ancak Khododa ayrıldı. Ayaklanma devam etti, putperest rahiplerden ilham aldı. Diğer Vyatichi kalelerinin ardına fırtına yapmak gerekiyordu. Rahiplerden ilham alan Vyatichi, cesurca savaştı ve kadınlar da erkeklerle savaştı. Çevrili, intihar etmeyi tercih ettiler, teslim olmadılar. Gerilla taktikleriyle yüzleşmek zorunda kaldım. Vyatichi, Vladimir süvari muhafızlarıyla yapılan açık savaşta uzun süre hayatta kalamaz, ancak ustaca pusulara, ormanlarda saklanmak ve bataklıklara saldırmak, tekrar saldırdı. İlkbaharda, çamur kayması başladığında, Monomah askerlerini geri çekti. Ertesi kış, prens daha kurnaz taktikleri kullandı. Chodot ve hayatta kalan Vyatich kasabalarını bulmak için ormanları ovalamadı. Zekası, Vyatichi'nin ana tapınaklarını buldu ve Monomakh birlikleri kendilerine yaklaştığında, putperestlerin kendi tapınaklarını korumak için savaşa girdikleri görüldü. Vyatichi umutsuzca savaştı, ancak profesyonel bir ordunun gücü açık savaşa katlanamadı. Bu kavgalardan birinde Vyatichi Khodot'un son prensi ve Vyatichi kabilelerinin rahibesi düştü. Direniş kırıldı. Vyatichi özyönetimi tasfiye edildi, toprakları Chernigov mirasına dahil edildi, prens'in valileri onlara atandı.
Tekrar tekrar, Vladimir Polovtsy'i kovalar. Bazen prens onları yendi, bazen Priluki'nin derdinde başını belaya sokarken zorlukla kaçmayı başardı. Monomakh yorgun görünüyordu. Yorulmadan zammını ve seyahat etmeyi bilen Vladimir, pazarını makul şekilde yönetmeyi başardı. Aynı zamanda işleri dinledi, yöneticilerin faaliyetlerini kontrol etti, ani kontroller yaptı, denedi. Çernigiv’in çatışmalar sırasında yok ettiği Smolensk, yönetimi altında restore edildi.
Ancak, tüm barışçıl ilişkiler, kampanyalar ve çatışmaların çözümü arasındaki "ara" larda yapıldı. Smolensk Prensi İgor Davyd'ın oğlu ve Prens Rostislav'ın çocukları - Rurik, Volodar ve Vasilko kendilerini yoksul olarak görüyorlardı. İlk başta, Davyd ve Volodar, Büyük Dük'ün yardımcısını kovarak Tmutarakan'ı ele geçirdi. Fakat onlar, yeni Bizans imparatoru Alexey Komnin’in Rodos’ta sürgünden kurtulduğu Oleg Svyatoslavovich tarafından kovuldu. Oleg, Bizans'ın vassalını rica etti ve askeri destek aldı. Davyd Igorevich bir soyguna çarptı, Dinyeper'ın ağzında Olesha'yı ele geçirdi ve mahvetti, bu arada Kiev misafirlerini (tüccarları) soydu. Ve Rurik, Volodar ve Vasilko Rostislavichi Yaropolk'tan Vladimir-Volynsky ile savaştı. Doğdukları ve kaderleri olarak gördükleri babaların mülkiyeti idi. Grand Duke, Monomakh emirlerini geri almak için gönderdi. Bunu öğrenmiş olan Rostislavichi kaçtı.
Büyük Prens Vsevolod, çatışmanın nedenini siyasi yollarla ortadan kaldırmaya, prenslere haydutlar koymaya karar verdi. Davyd Igorevich Volyn'deki Dorogobuzh'a ekildi, Rostislavich Karpat şehirlerini tahsis etti - Przemysl, Cherven, Terebovl. Restore edilmiş ve Svyatoslav oğullarının hakları: Davyd, Oleg'in yakaladığı Tmutarakan'ı tanıdığı için Smolensk'i aldı. Fakat bu prensleri sakinleştiremedi. Bazıları iştahlarını arttırdı. Davyd Igorevich başka bir şey kapmak istedi. Oleg, Bizans himayesinde, güçlü hissetti, Büyük Dük'e teslim olmadı. Yunan karısı kendisine "Rus'un Başlığı" dedi.
Büyük Dük'ün Vladimir-Volynsky'yi geri getirmesine yardım eden Yaropolk Izyaslavich geride kalmadı. Polonya kralı Mieszko II Lambert'in kızı olan annesi Gertrude, oğlunun durumundan mutsuzdu, büyük prens masasına layık olduğuna inanıyordu. Polonyalılarla Yaropolk ve Gertrud yıkıldı, Polonya kralı Vladislav ile bir ittifak yapıldı. Yaropolk'un bir başlangıç için Rusya'dan ayrılması gerekiyordu, sonra Papa kendisine Volyn kralı ilan etmeyi vaat etti. Polonya ve Roma, diğer Rus topraklarının temizlenmesine yardım sözü verdi. Fikir oldukça mümkün görünüyordu: Novgorod'da Volyn prensi erkek kardeşi Svyatopolk idi, Izyaslavich'in Kiev boyarları ile iyi bağlantıları vardı. Yaropolk savaşa hazırlanmaya başladı.
Fakat Büyük Dük ve oğlunun Volhynia'da arkadaşları vardı, onu Kiev'e bildirdiler. Vsevolod hemen cevap verdi, kadro ile Monomakh gönderdi. Yaropolk'a sürpriz olarak geldi, direnmedi ve yardım için ailesinden ayrılarak Polonya'ya kaçtı. Şehirlere savunma yapmaları emredildi. Ancak, şehirler direnmedi. Hainin ailesi ve mülkiyeti ele geçirildi. Ve Yaropolk yurtdışında destek bulamadı. Polonya kralı, Pomoryalılar ve Prusyalılarla savaşa girdi. Yaropolk'in parası yoktu, bu da arkadaş bulmayı zorlaştırdı. Sonuç olarak, Volyn prensi itaat etti, Büyük Dük'ten affedilmeyi istedi, artık kavga etmeyeceğine söz verdi. O affedildi. Aile ve miras geri döndü. Doğru, 1086 kışın, kendi takımı onu öldürdü. Katil Rostislavich'e kaçtı, görünüşe göre onlar Yaropol ülkesini talep ettikleri için katilin organizatörüydüler.
Büyük Dük, Yaropolk’in partisini böldü: erkek kardeşi Svyatopolk’u Turov-Pinsk prensliğine verdi, Monsgorod’un oğlu Mstislav’a (Novgorodians Svyatopolk’tan şikayet etti); Volyn, Davyd Igorevich'e verdi.
Vladimir ve Büyük Prens Svyatopolk Izyaslavich (1093 - 1113)
Polovtsian kabileleri arasında birleşme meydana geldi. Dinyeper'ın batısına yerleşen klanlar arasında, Bonyak lider oldu, doğuda Tugorkan, Sharukan Don'a yükseldi. 1092’te, Bonyak ve Sharukan güçlerini birleştirdiler, onbinlerce süvari ordusu Rus sınır çizgisinden geçti. Düzinelerce ve yüzlerce yerleşim alevler içinde kaldı. Bu darbe Rus prensleri için beklenmiyordu. Pereyaslavl ve Çernigov engellendi. Büyük Prens Vsevolod, Polovtsy ile müzakerelere başladı. Büyük ganimet ele geçiren ve fidye alan, Polonyalı liderler barış kabul etti.
1093'in baharında, Vsevolod Yaroslavich öldü. Herkes Monomah'ın tahtı ele geçirmesini bekliyordu, gayretli bir sahibi ve yetenekli bir savaşçı olarak görüldü, en güçlü prensdi. Ama reddetti. Merdivene göre (hukuk hakkı), önceliği Yaroslavichi'nin en büyük çocuklarına ait olan Izyaslav - sadece Svyatopolk Turovo-Pinsk topraklarında hüküm süren hayattaydı. Vladimir, Rusya'da yeni bir distemper istemedi ve gönüllü olarak Kiev masasını attı, aslında Svyatopolk'u tahta geçti. Vladimir kendisi Chernigov'a gitti.
Polovtsian büyükelçileri, yeni büyük prens ile barışı onaylamak ve hediyeler almak için Kiev'e geldiler. Ancak Svyatopolk çok hevesli ve cimriydi, parayla ayrılmak istemedi. Her ne kadar bu durumda, Rusya yalnızca bir istiladan kurtularak aklına geldiğinde, zaman kazanmak makul olacaktır. Svyatopolk sadece ödeme yapmayı reddetmekle kalmadı, aynı zamanda Polonyalı elçileri de ele geçirdi. Özellikle aptalının önemsizliği göz önüne alındığında, çok aptalca bir adımdı - 800 savaşçıları hakkında (yine de cimri olduğu için). Polovtsi bir ordu topladı ve Torchesk'e kuşattı. Svyatopolk büyükelçileri serbest bıraktı, ama çok geçti, savaş başladı.
Chernigovlu Vladimir Monomakh ve Pereyaslavl'dan erkek kardeşi Rostislav Büyük Dük'ün yardımına geldi. Vladimir en deneyimli komutandı, ama Svyatopolk liderlik iddiasında, din adamları ve boyarlar tarafından desteklendiğini iddia etti. Birlikler Trepolis'e taşındı. Vladimir, bir su bariyeri için raf koyup zaman kazanmasını ve daha sonra barışmasını tavsiye etti. Polovtsy'nin üstün güçleri olmasına rağmen, risk almayacaklarını, barış önerisini kabul edeceklerini söyledi. Dinlenmedi. Svyatopolk, bu şartlar altında barışı istemedi, çünkü ödemek zorunda kalacaktı. Büyük Dük Stugna birliklerini geçmekte ısrar etti. Savaş 26 Mayıs 1093'te gerçekleşti. İlk saldırı Polovtsy sağ kanattan elendi - takım Svyatopolk. Rostislav’ın savaştığı merkez ve Monomakh sol kanattan uzaklaştı, ancak Büyük Dük’ün güçlerinin yenilgisinden sonra, onları pas geçmeye başladılar. Stugna'da Prens Rostislav da dahil olmak üzere birçok kişi boğuldu. Monomakh kardeşinin cesedini buldu ve atalarından mezarına Pereyaslavl'a götürdü.
Svyatopolk başka bir ordu topladı, ancak Kiev'de tekrar ezildi ve kapatıldı. Çökmüş Torchesk, Polovtsy'nin şehri su ile besleyen nehri devretmesinden sonra teslim oldu. Büyük Dük barış istedi. Ancak bu durumda bir fayda bulabilmiş. Polovtsian Han Tugorkan'ın kızı ile evlendi, güçlü bir müttefiki ve çeyizi aldı.
O sırada, Svyatoslavichi başlarını kaldırdı. Oleg, yardım ve Bizans imparatoru ile görüştü, Polovtsy'i kiralamak için para ayırdı. Oleg, Tmutarakan prensliğinin "yardımını" ödedi ve Rumlara tam olarak sahip oldu. Eş zamanlı olarak, Smolensk prensi Davyd Svyatoslavich, hızlı bir darbe ile Novgorod'dan Mstislav Vladimirovich'i indirdi ve Rostov'a geri çekildi. Monomah şaşırdı ve sinirlendi. Ekibi Polovtsy ile mücadelede ağır kayıplar verdi ve şimdi çoğunun oğluna yardım etmek için gönderilmesi gerekiyordu. Svyatoslavichi'nin beklediği şey buydu. Oleg'in ordusu bozkırdan çıktı ve Chernihiv'i kuşattı. Vladimir takımın kalanıyla savunmayı sürdürmek zorunda kaldı. Çernigov asaleti kenti Oleg'a devretmeye istekliydi, bu yüzden vatandaşlar duvarlara çıkmadı. Büyük Dük müdahale etmedi, ancak Vladimir Polovtsy ile savaşmak zorunda kaldığında yanıt verdi. Görünüşe göre, Vladimir'in zayıflatılması, hatta öldürülmesinin faydalı olacağını düşünüyordu. 1094'te Vladimir, Chernigov'a yol açmak zorunda kaldı, şehri küçük bir emeklilik ve aile ile terk etti. Monomakh Pereyaslavl'a emekli oldu.
Başkentte durum zordu. Svyatopolk devralımlarla ayırt edildi, onun övgüsü de vardı. İnsanlar Svyatopolk sıradan insanları soydu. Kiev'in Yahudi mahallesi, İzyaslav'dan çok daha fazla gelişti. Svyatopolk'in, Novgorod'da zengin Yahudilerle bağlantı kurduğu belirtilmelidir. Ek olarak, Polovchan kadınla evlenmeden önce, altına bir Yahudi cariyesi dikilmişti (yöneticileri kontrol altında tutmanın eski bir yolu). Yahudiler, Büyük Dük'ün özel himayesinde idi. Birçok Rus tüccar ve zanaatçı iflas etti. Ve prens, kâr yöntemlerinde utangaç değildi. Pechersky Manastırı'ndaki tuz ticareti tekelini aldı, vergi çiftçileri aracılığıyla tuz ticareti yapmaya başladı. Büyük Dük'ün carresinden Mstislav'un oğlu iki rahip Fedor (Theodore) ve Vasili'yi öldürdü. Fedor’un hücresi, efsaneye göre, Vikinglerin hazineleri sakladığı Varangian mağarasındaydı. Fyodor keşişinin hazineyi bulduğu ve tekrar sakladığı söyleniyordu. Bunu öğrendikten sonra Prens Mstislav Svyatopolkovich bu hazineleri talep etti ve "görüşme sırasında" keşişleri öldürdü. Böyle bir durumda, Metropolitan Ephraim Pereyaslavl'ın yaşamını sürdürmesi için ayrıldı. Svyatopolk'in gücünden memnun olmayan pek çok ünlü kişi, savaşçı ve vatandaş Monomakh'a taşındı.
Güney Rusya topraklarının savunma kapasitesi kötüleşti. Vsevolod yönetiminde, Kiev, Chernihiv ve Pereyaslavl prensliği, tek bir savunma sistemini temsil ediyordu. Şimdi her ülke kendi başına kaldı. Ayrıca, Oleg Polovtsy ile ligdeydi ve komşu toprakları tahrip ettiler. Kiev, Grand Duke'un Tugorkan ile olan ilişkisini kurtaramadı, bir akrabalığın mülküne gitmedi, ancak diğer liderlerle karışmadı. Polovtsi, Kırım'dan gelen Yahudi köle tüccarlarıyla (Hazarların bir parçası) iyi ilişkiler kurdu ve binlerce nehir mahkumu güney ülkelerine gitti. Bizans yasaları Hristiyanların satışını yasakladı, ancak yerel yetkililer tüccarlara bağlandı ve gözlerini kör etti.
Çok sık, Polonyalı liderler, baskından sonra prenslere geldiler ve "barış" önerdiler. Böylece 1095'te, iki Polonyalı han, Itlar ve Kitan, Vladimir Monomakh'a barış satmak için Pereyaslavl'a geldi. Şehrin yakınında kamp kurdular, Monomakh Svyatoslav'ın oğlu, rehineler olarak kendilerine gitti ve Itlar, hediyeler istediği kaleye girdi. Vigilantes bu kibir ile isyan etti ve Polovtsy'yi cezalandırmak istedi. Görüşleri, Grand Duke Vsevolod ve Monomakh'ın en yakın yardımcısı - Pereyaslavsky posadnik Ratibor tarafından dile getirildi. Vladimir şüpheli, ancak Polovtsi misafirdi, onlarla güvenlik yeminleri ve rehineleri değiştirdiler. Ancak savaşçılar ısrar etti. Geceleri, prensin oğlu Polovtsian kampından çalındı. Sabah, Polovtsian kampı ezildi ve kentin kendisinde bir Itlar müfrezesi yapıldı. Dekolmanın bir kısmı ile sadece Itlar oğlu kaçabilir.
Monomakh bir ordu toplamak ve duyularına gelinceye kadar Polovtsy'ye saldırmak için Büyük Dük'e haberciler gönderdi. Svyatopolk, bu kez Vladimir’in haklılığına razı oldu, Kiev toprakları Polovtsian baskınlarından büyük zarar gördü. Oleg ve Davyd Svyatoslavich askerlerine söz verdi, ancak askerlere liderlik etmediler. Operasyonun başarısı için yeterli Kiev ve Pereyaslavl kadrolarıydı. Çok sayıda Polovtsian göçebesi ezildi. Bu kampanya yüksek prestijli Monomakh koydu. Başbakan, Kiev'de bir prens prens toplantısı yapmayı ve din adamlarıyla ve boyarlarla birlikte bütün ihtilafları çözmeyi ve Rusya'yı korumak için gerekli önlemleri almayı önerdi. Büyük Dük, Vladimir ile aynı fikirdeydi.
Ancak birlik bile resmi olsa çok uzaktı. Novgorodiyanlar Davyd'a eşlik etti, yine Mstislav'ı davet etti. Davyd sakinleşmedi, Novgorod'u kovmaya çalıştı. Han Itlara'nın oğlu, bulunduğu yerde katliam yapan bir baskın yaptı. Ondan sonra Chernigov'a saklandı. Svyatopolk ve Vladimir, Polovtsian'ın ya da infazının iadesini istedi. Oleg Han'ı vermedi ve kongreye gitmedi. Meydan okurcasına durdu ve tavsiyeye ihtiyacı olmayan bağımsız bir yönetici olduğunu söyledi. Buna karşılık, Büyük Dük Smolensk'i Davyd Svyatoslavich'ten uzaklaştırdı ve Kiev, Volyn ve Pereyaslav onayları Çernigov'da yerini aldı. Monomakh - İzyaslav’nın oğlu, Oleg’e ait Moore tarafından yakalanan Kursk’ta hüküm sürdü. Çernigov prensi Çernigiv’in kendisine soğuduğunu ve Starodub’a kaçtığını gördü. Şehir bir ay sürdü, birçok saldırıyı engelledi, ancak teslim olmaya zorlandı. Oleg Çernigov'dan mahrum edildi. Tüm Rusya meselelerine katılmak için prensler kongresine gelmeye söz verdi.
Şu anda, Polovtsian istilası başladı. O sırada, Tugorkan ve Bonyak Bizans'a gittiler, ancak saldırılarını engellediler ve Rusya'da tazminat ödemeye karar verdiler. Rus topraklarını diplomatik olarak böldüler. Tugorkan Svyatopolk'un bir akrabasıydı, bu yüzden Bonyak Kiev'e gitti. Ve Tugorkan Pereyaslav topraklarına taşındı. Svyatopolk ve Vladimir, Oleg ile uzlaşır bağlanmaz, Pereyaslavl kuşatması haberi geldi. Şehri kurtarmak için koştuk. Tugorkan ordusu Rus birliklerinin ortaya çıkmasını beklemiyordu, prenslerin hala Oleg ile savaştığına inanıyorlardı. 19 Temmuz 1096, Polovtsy ordusu Trubezh nehrinde tahrip edildi. Tugorkanın kendisi ve oğlu öldü.
Bonyak ordularının Kiev topraklarının imhası hakkında bir mesaj geldiğinde, zaferi kutlamak için zamanımız olmadı. Polovtsi Berestov'daki ilkel mahkemeyi yaktı, Pechersky ve Vydubitsky manastırlarını ezdi. Başkenti fırtınası Khan, cesaret edemedi, ancak Kiev eteklerinde harap oldu. Büyük Dük ve Vladimir, birliklerin araya girmesine yol açtı, ancak gecikti. Bonyak kocaman ganimetle gitti.
Devam edecek ...