Bu dünyanın en büyük macerası olabilir mi? Kabini olmayan küçük bir katamaran ile yaklaşık bir yıl boyunca 50 bin kilometre yol yapmak size yeterince çılgınca gelmiyor mu? O zaman dinleyin... Bu seyahatin GPS veya elektronik navigasyon sistemleri olmadan sadece sekstant ve pusula kullanılarak eski yöntemlerle yapıldığını söylersek… İsviçreli denizci Yvan Bourgnon işte tam de bunu yapıyor.
Peki kahramanımız şu anda nerede? Sri Lanka’da geçirdiği talihsiz kazadan sonra maceraya ara vermek zorunda kalan Yvan Bourgnon bugünlerde kazanın olduğu yerde ve kaldığı yerden devam etmek için son hazırlıklarını yapıyor. Bu tamirat için paraya ihtiyacı olan Bourgnon’un, finansman sağlamak için kurduğu bir de internet sitesi var.
Herkes adına soruyoruz: Neden?
Bir insanın hiçbir koruma olmadan böyle bir yolculuğa dayanıp dayanamayacağını görmek istedim. Bu tür maceralarda insanlar yanlarına mutlaka çadır, baraka, iglo falan gibi sığınacakları bir malzeme alırlar ama ben aylarca dümen başında ve yüzüme vuran dalgalarla uyudum.
Yolculuğun hemen başında Atlantik’te devrildin. Bu senin gerçekliğe geri dönüş yapmanı sağlayan bir uyarı mıydı?
Evet, o gün gerçekten az daha boğuluyordum. 10 knot ile seyrederken güvenlik hattı beni aşağıya çekti ve tekneyi nasıl düzelteceğimi bilmediğim için biraz panikledim. Starta iki gün kala bazı değişiklikler yapmıştım, çünkü ilk testte her şey tam anlamıyla yolunda gitmemişti. Bir daha da test etmedim.
Atlantik, Pasifik ve Hint okyanuslarını aştın ama Sri Lanka sahillerinin durgun sularında kaza yaptın. Olayın nasıl olduğunu anlatır mısın?
Dört gündür uyumuyordum ve limana iki saat mesafedeydim. Durumum kötüydü çünkü halüsinasyon görmeye başlamıştım. Benzer bir durumda daha önce de bir yük gemisine çarpmıştım. Limanda bir yerlere çarpmamak için biraz uyumam gerektiğini biliyordum.
Dümeni otomatik pilota aldım ve gözümü açtığımda önce altımdaki dalgaları, ardından bir kayalığa bindirdiğimi fark ettim. Kendimi bir anda suda ve teknenin altında buldum. Nefes alamıyordum, bir anlığına teknenin altında öleceğimi düşündüm. Teknem tamamen parçalandı ama beni hayatta tutmayı başardı. Duygu seli gibiydi.
Teknede nasıl uyuyorsun?
15 dakikayı geçen uykularım olmuyor. Beş, yedi, on dakikalık uykuların ardından ayaklanıyorum. Son bir yıldır hep böyleyim ve sanırım bu yüzden yolculuk boyunca tekneyi devirmedim. Elimde halat varken, gerilim altında uyumayı öğrenmem çok faydalı oldu.
Karşılaştığın en kötü fırtına hangisiydi?
Hint Okyanusu’nda, Sumatra açıklarında yakalandığım muson fırtınası gibi bir şeyi daha önce hiç görmemiştim. 15 saat boyunca aralıksız ve yoğun bir yağmur vardı. Rüzgar 120 kilometre/saat hızla esiyordu ve saniyeler içinde 180 derece yön değiştirebiliyordu. Teknem özgürlüğüne ulaşmak isteyen küçük bir kuş gibiydi, zorlukla kontrol edebiliyordum. Yelkenler inik haldeyken bile hızım 25 knot kadardı. Sabaha kadar en az 30 defa devrilmenin eşiğinden döndüm.
Hayatını tehdit eden anlarla nasıl başa çıktın?
Kesinlikle panik yapmaktan kaçındım. Öyle bir durumda panik yaparsan, kontrolü elinden kaybeder ve tamamen yanlış şeyler yaparsın. O anda ne yapmam gerektiğini en az 5-6 defa düşündükten sonra hareket ettim. Panik yapsaydım çoktan ölmüştüm.
Yolculuk boyunca yaşadığın en unutulmaz an hangisiydi?
Vanuatu’dan ayrıldıktan hemen sonra dümen problemi yaşadım. Acilen bir yerde durmam ve dümeni tamir etmem lazımdı. 400 metre genişliğinde harika kumsalı olan bir ıssız ada buldum. Medeniyete en az 3 bin kilometre uzaklıktaydım ve o muhteşem adada bir buçuk gün geçirdim. Gerçekten inanılmazdı.
Bir süredir karadasın. Neler hissediyorsun?
Berbat. Bu yolculuk ruhumu ve vücudumu tahrip etti. Daha vahşi, yabani bir adama dönüştüm. Paris’e geldikten sonra şehir hayatına alışmakta zorluk çektim. Önce bavulumu kaybettim, sonra da bir lokantada ayakkabılarımı… Geldiğimden beri bir şeylerimi kaybediyorum.
Artık daha iyi anlıyorum ki karada yaşamaktan hoşlanmıyorum.
Kasım ayında tekrar denize açılıyorsun. Bundan sonrası daha mı kolay olacak?
Hayır. Muson mevsimi beni oldukça zorlayacak ve bir de Arap Körfezi’ndeki korsanlar var. Oraya altı yıldır hiçbir küçük tekne girmiyor. Fakat ben onlardan daha hızlıyım ve verecek hiçbir şeyim de yok. Sanırım bunlar beni kurtarabilir.
Peki, her şey yolunda giderse sırada ne var?
Antarktika’nın etrafında tam bir tur yapmak istiyorum. Mesafe kısa ama şartlar çok zorlu olacak. Soğuk, buz ve fırtına ile tek başıma başarmam mümkün değil. Bu iş için bana daha büyük bir tekne ve bir ekip gerekecek.