Teyemmüm, su bulunmadığı veya suyu kullanma imkânı olmadığı zamanlarda temiz toprak veya toprak cinsinden bir şeye elleri sürüp kolları ve yüzü meshetmek suretiyle yapılan, abdest ve gusül yerine geçen özel bir temizliktir. Teyemmüm, su bulununcaya veya kullanma imkânı doğana kadar abdest ve gusül yerine geçer. Teyemmüm, İslâm'ın kolaylık dini olduğunun işaretlerinden biridir.
Teyemmüm, kelime manası olarak bir işe yönelmek, bir şeyi kastetmek anlamlarına gelir.
Teyemmümün farzı üçtür
1- Niyet etmek.
2- İki elin içini temiz toprağa sürüp, yüzün tamamını mesh etmek.
3- Elleri temiz toprağa vurup, önce sağ ve sonra sol kolu mesh etmek.
Teyemmümün farzı ikidir, diyenlere göre, ikinci ve üçüncü farz, bir farz olarak söylenir.
Mesh: Bir şeyi elle sıvazlama anlamına gelen bu kelime abdest alırken ıslak eli başa, enseye; teyemmüm alırken de toprağa vurulan eli, kol ve yüze sürmeyi ifade eder.