Anayasaya aykırı ilan edilecek bir federal yasa mı arıyorsunuz? Din sizin için en iyi bahis olabilir ve bu, dini inançlarınız ne kadar “gerçek” olursa olsun doğrudur.
Bu, Yüksek Mahkeme’nin bu oturumu dinlediği ve yakında çözeceği bir davanın arkasındaki düşüncenin bir parçası. 303 Creative vs. Elenis davasında mahkeme, çoğu işletmenin LGBTQ+ müşterilerine karşı ayrımcılık yapmasını yasaklayan bir Colorado yasasının anayasaya uygunluğunu değerlendiriyor. Hıristiyan bir web sayfası tasarımcısı olan Lori Smith, düğün web sitesi işine girmek istemişti – ancak yalnızca karşı cinsten çiftler için, söz konusu Colorado yasasını ihlal edecek bir plan. Avukatları davayı ifade özgürlüğü temelinde ele aldı, ancak Smith’in dini inançları göz önüne alındığında, “dini özgürlük” davanın inkar edilemez bir zeminini temsil ediyor.
303 Creative durumu aykırı değildir. Dine dayalı iddialar son yıllarda çoğaldı ve mahkemeler neredeyse her zaman dini inançlarının içtenlikle savunulduğuna karar verdiği için davacılar sıklıkla kazandı. Bu arada, hükümetin dini uygulamalara gereksiz yere müdahale etmediğini kanıtlama yükümlülüğünün kanıtlanması çok daha zor hale geldi.
Yakın tarihli bir dizi Yüksek Mahkeme davası, dinin davacılara yasalara herhangi bir sonuç olmaksızın itaatsizlik etmeleri için nasıl hazır bir yol sunduğunu göstermektedir. Yalnızca 2021-22 döneminde, Yüksek Mahkeme dinin üstünlüğünü onaylayan birkaç yüksek profilli davaya karar verdi.
İçinde Kennedy, Bremerton Okul Bölgesi’ne Karşı, yargıçlar bir lise futbol koçunun toplu duaya karşı bir kuralı ihlal ettiği için izne çıkarılamayacağına karar verdi. İçinde Carson, Makin’e Karşı, Maine’in dini okulları sübvanse etmesi için anayasal olarak gerekli olduğuna karar verdi. Ve Ramirez, Collier’a Karşı11. saatte papazının kendisine el kaldırmasını istemesi üzerine – daha önce aynı rahatlama biçimini açıkça reddetmesine rağmen – bir mahkumun infazını erteledi.
Sonra, bir dar 5-4 kararı geçen Eylül ayında mahkeme, New York eyalet mahkemesinin, Yeshiva Üniversitesi’nin okulun sözde dini itirazları nedeniyle bir LGBTQ+ öğrenci grubunu tanımasını gerektiren bir kararı yürürlükte bıraktı. Teknik gerekçelerle karar veren çoğunluk, üniversiteyi önce eyalet mahkemesinde çare aramaya yönlendirdi. Ancak dört muhalif yargıç, üniversitenin 1. Değişiklik haklarını haklı çıkarmak için inceleme izni verirdi – ve bu yargıçlar, devlet işlemleri sonuçlandıktan sonra dava geri gelirse üniversitenin “kesinlikle” kazanacağını söylüyor.
Bu sonuçlar nasıl ortaya çıktı?
İçinde geleneksel anlayış, dini egzersiz neredeyse gözden kaçan bir hak olarak reddedildi. Mahkemeler, tarihsel olarak, genel olarak, kamu düzeni ve din çatıştığında hükümetin galip gelmesine izin vermeye istekliydi. Şimdi, mahkeme, hükümetin dini egzersizi etkileyen eyleminin “sıkı incelemeyi” – herkesin bildiği gibi zor bir yükü – karşılaması gerektiğini söylediğinde, aslında bunu kastediyor.
Ama hikayenin tamamı bu değil. Mahkemeler bu davalarda hükümetin işini zorlaştırmakla kalmıyor; ayrıca davacılar için işleri kolaylaştırıyorlar.
Davacılar, katı incelemenin devreye girebilmesi için önce dini inançlarına içtenlikle bağlı olduklarını teorik olarak göstermelidir. Bu gereklilik, 1944 tarihli bir karara, Amerika Birleşik Devletleri ve Ballard’a dayanmaktadır ve bu karar, gelişigüzel bir şekilde baskın çıkan “din” çığlıklarına karşı uzun yıllar etkili bir bekçi görevi görmüştür. kanun.
Ama pratikte bu gereksinimin içi boşaltıldı en azından 1990’ların başından beri.
Bugün, Din Özgürlüğünün Restorasyonu Yasası ve Dini Arazi Kullanımı ve Kurumsallaşmış Kişiler Yasası kapsamında “dini özgürce yerine getirme” ile ilgili birçok iddia ortaya çıkmaktadır. Son 30 yılda Yüksek Mahkeme ve federal temyiz mahkemeleri tarafından karara bağlanan bu tür yaklaşık 350 davanın sistematik bir incelemesini yaptım. 1993’te Dini Özgürlüğü Geri Getirme Yasası’nın kabul edilmesinden bu yana, Yüksek Mahkeme davacıları her zaman samimi bulmuştur. Alt federal temyiz mahkemeleri, 1994’ten Haziran 2022’ye kadar 291 davanın 270’inde (%93) davacıları samimi buldu.
Bu, davacıların sıklıkla yüklerini karşılayamadığı diğer hukuk alanlarından çarpıcı bir farkı işaret etmektedir. Örneğin, istihdam ayrımcılığı davacıları yüklerini sadece zamanın %27’si ve yalnızca antitröst davacıları Zamanın %16’sı. Başka bir deyişle, davacının üzerindeki külfet, dini serbest egzersiz vakaları dışında, yardım almanın önünde anlamlı bir engel oluşturmaktadır.
Davacılar not aldı. Dinle ilgili bu iki yasa kapsamındaki taleplerin oranı 1990’lardan bu yana üç katına çıktı. Bir davacının, “dini inançları” federal mahkemeye girmek için bir hile olsa bile, inançlarını kullanarak kazanması kolaylaştı.
Samimiyet şartının gevşetilmesinin birçok alanda gerçek dünya sonuçları vardır.
Örneğin mahkemeler, araştırma geliştirme ve test etmede embriyonik dokunun kullanımına yönelik dini itirazlara dayalı olarak davacıların COVID-19 aşısı zorunluluklarını atlatmasına izin verdi. Aynı yöntemlerin Benadryl, Claritin ve Tylenol gibi günlük ilaçları geliştirmek için kullanıldığını boşverin. Ve Yargıtay COVID’i bir kenara bıraktı toplama boyutlarıyla ilgili kısıtlamalar Dini etkinliklere ev sahipliği yapmak için.
Eğitim de dini baskıdan kurtulamadı. eyaletler şimdi sağlamalı hem laik hem de dini özel okullara veya sadece devlet okullarına fon sağlanması. Ve kilise tarafından yönetilen okullardaki birçok öğretmen korunmuyor federal istihdam ayrımcılığı yasalarına göre.
Ayrıca, bu öğretmenler – ve diğer sivil toplum çalışanları – almak mümkün olmayabilir Dini retçiler Ekonomik Bakım Yasası’nın doğum kontrol yetkisine saldırdıktan sonra işveren tarafından sağlanan sağlık sigortası aracılığıyla doğum kontrol bakımı. Son yargı kararlarından cesaret alan Katolik hastane sistemleri ve bazı sigortacılar, LGBTQ+ kişilerin doğurganlık tedavilerini reddetmeye başladı.
Samimiyet şartının bir elden geçirilmesi gerektiği açıktır. Ve artık boş olan bu gereksinimi düzeltmek için birkaç olası yol var.
Bunun bir yolu, Kongre’nin davacının yükünü daha zahmetli hale getirmek, hükümetin yükünü hafifletmek veya belirli düzenlemeleri (kamu sağlığını düzenleyenler gibi) Dini Özgürlüğü Restorasyon Yasası yoluyla saldırıya uğramaktan muaf tutmak için yasayı değiştirmesidir. Mahkemelerin burada da oynayacağı bir rol var: Daha titiz bir samimiyet analizi yaparak vidaları sıkabilirler.
Bu kriterin suiistimalini düzeltmek, özellikle derinden bölünmüş bir Kongre ve Yüksek Mahkeme üzerindeki muhafazakar bir kale ile kolay olmayacak. Ancak değişime ihtiyaç var, yoksa davacılar kanunları çiğnemek için dini bahane olarak kullanmaya devam edecekler.
Xiao Wang, klinik hukuk profesörü yardımcısı ve Northwestern Pritzker Hukuk Fakültesi’nde Temyiz Savunuculuk Merkezi’nin direktörüdür.