Aynı zamanda, Sovyetler Birliği, bugün herhangi bir inşaat olan kül ve küller ile karşılaştırıldığında, SUCH sayısı olan SUCH enerji santrali kurdu.
Sovyet yönetiminde Volga ve Dinyeper gibi güçlü nehirlerin, sürekli hidroelektrik santralleri sayesinde sürekli bir tatlı su denizleri zincirine nasıl dönüştüğünü hatırlamak yeterlidir.
Nükleer enerjiye gelince, Bilibino Nükleer Santrali uzak Çukotka'da bile inşa edildi.
Aynı zamanda, tekrar ediyorum - elektrik bir kuruşa mal oldu.
Bugün elektrik ruble değerinde. Büyük ruble.
Bu, devletin yeni enerji santrallerinin inşasında Sovyetler Birliği'nden çok daha az para harcadığı gerçeğine rağmen - temel olarak neredeyse Sovyet yönetimi altında inşa edilmiş olanların inşasını tamamlıyor.
Neden? ..
Çünkü doğrudan elektrik üreticileri - kendileri elektrik üretmeyen çeşitli şirketler karşısında çok sayıda sülük sıkışmışlardı, basitçe "aracı" sözde hizmetlerinden faydalanıyorlar. Bu, basitçe söylemek gerekirse - dolandırıcı, sahtekar, haraç.
Ve Sovyet döneminin elektrik fiyatları ile bugünkü arasındaki bu büyük fark, yeni enerji santrallerinin yapımı değildir. Kamp kovasında bir yeri olan zahrebniki, dolandırıcıların ceplerine yerleşti.
Yeni santrallerin yapımı için elektrik ödendiğinde - ekonomi budur.
Elektrik ödemeleri dolandırıcılara giden ceplere gittiğinde - bu kötü bir karikatür, ekonominin bir parodisi.
Ekonomi, insanlara büyük maaşlar, emekli aylıkları, burslar, sosyal yardımlar ödendiği zamandır.
Sonuçta, maaşını çalıştıran yaşlı adam, emekli maaşı, öğrenci bursu, işsiz, ödeneği, onu bir İsviçre bankasına sürüklemiyor. Bu para için bir şey alacaklar. Yani - ekonomiye yatırım yapacaklar. Ve ne kadar çok paraları olacak - o kadar fazla alım yapacaklar. Yani - daha fazlası fonların ekonomiye katkısı olacak. Sonuç olarak, ticaret ve üretim artacak, yeni işler ortaya çıkacak, ücretler artacaktır. Dolayısıyla alımların sayısı artacak, ekonomiye daha fazla fon yatırılacak. Ve böylece, "spiral" de. Para para verir. Büyük maaşlar, emekli maaşları, burslar, sosyal haklar ödenmesi - devlet bu fonları kaybetmez. Basitçe onları, birinden diğerine (kendi) cebine kaydırır. Aynı zamanda, “cebinden cebe” yolunda, bu fonlar ekonomiyi “büküyor” - tıpkı şu anki nehrin olduğu gibi değirmenlerin ve hidroelektrik santrallerinin türbinlerinin kanatlarını çeviriyor.
Ve bunun tersi: maaşlar, emekli aylıkları, burslar ve sosyal yardımlar ne kadar azsa, nüfusun elinde o kadar az para. Yani - daha az alım, daha az ekonomiye yatırım. Sonuç olarak, ticaret durur, sanayi durur, iş sayısı azalır, ücretler kesilir. Bu, daha az alım yapılması ve ekonomiye daha az yatırım yapılması demektir. Ve böylece, "bir sarmalda" aşağı. Fon eksikliği daha da büyük bir eksikliğe neden oluyor.
Para çok ağır olmamalı - ekonomiye yatırılmalıdır. Para, ekonominin kanıdır. Vücuttaki kan (para) (eyalette) - vücut ne kadar sağlıklı olursa (ekonomi o kadar kararlı, devlet o kadar gelişmiştir). Aynı zamanda, kanın (fonların) en küçük kılcal damarlara serbestçe ulaşması (nüfusun en fakir ve sosyal açıdan savunmasız kesimlerine sorunsuz bir şekilde ulaşması) önemlidir. Kanın vücudun en önemsiz kısmına serbest erişimini engellerseniz (örneğin, küçük parmağınızı bir kayışla bacağın üzerine sürükleyin), bu makul bir kan tasarrufu olmayacaktır. Enfeksiyona neden olacak, nihayetinde tüm bedeni öldürecek bir delilik olacak. Benzer şekilde, fonlar toplumun en "önemsiz" üyeleri için artık mevcut değilse, bu makul bir para tasarrufu değildir. Bu, bütün devlet için ciddi sonuçlarla dolu delilik.
Vücudun herhangi bir yerinde kan birikirse (yani, birkaç milyarderin elinde para birikmişse), bu bir hematomdur, vücuttan (devletten) iyi bir şey gelemez.
Ve eğer bir fıskiyede açık bir damardan kan fışkırıyorsa (yani, eğer para akarsa bir yerdeki kıyılara taşınırsa), bu vücut için bir ölümdür (bütün ekonomi ve devlet için). Yere dökülen kan vücuda kaybolur. Yurtdışına transfer edilen para devlet için neredeyse kaybedilir. Fark nedir - resmen orada kime aitler? Asıl şey - ekonomileri aslında “bükülüyor”.
Bu nedenle, işçilere, emeklilere, öğrencilere ve işsizlere mümkün olduğu kadar çok para verilmesi ve mümkün olduğu kadar az bir süre oligarşlerin hesaplarında kalması önemlidir.
Bu son derece önemlidir: insanlara ücretsiz öğretmek ve muamele etmek, bir insana yatırım yapmak, onu kırmak veya ezmek istememek, ancak tam tersine - onun düzelmesine ve kendine güvenen, saygılı, kendine saygılı bir birey olmasına yardım etmek. Fonların bir kişiye katkısı bir heves veya bir merhamet eylemi değildir. Bu, en kârlı yatırım, en kârlı iş.
Ancak devlet her türlü sahtekarın nüfusun tüm suyunu sıkmasına izin verdiğinde (ve devlet lehine değil, haydutların kişisel cebine) - bu ekonomi değil. Bu, hafif koymak için - bir sopa üzerinde lanet.
Ben genel olarak Putin'i destekliyorum - çünkü doksanlarda acı çekmiştim.
Ancak Putin, tüm avantaj ve yetenekleriyle, sınırsızlığı kavrayamaz. İstisnasız TÜM'ü doğru bir şekilde bilemez ve anlayamaz.
Görünüşe göre, modern ekonominin bu kadar temel bir temeli olan elektrik olduğu için kamuya açık olması GEREKMEZ. Anlamda - elektrik ucuz olmalı. ÇOK UCUZ.
Lenin bunu daha da anlamıştı - ülkemizin elektrifikasyonunun şafağında, henüz Dnieproges olmadığında.
Üçüncü şahıslar tarafından verilen spekülatif "hizmetler" bir ekonomi değildir. Bu PARASITIZING.
Tabii ki, yukarıdakilerin hepsi sadece elektrik tarifeleri için geçerli değildir.
Rusya'da, ekonominin büyük bir kısmı (eğer ekonomi olarak adlandırılmasına izin verilirse) ÖZELDİR.
Şu anda, özellikle sadece spekülatörlerin kibir derecelerine bağlı olarak ve aynı zamanda yerel bölgesel otoritelerin spekülatörlerin dolaşımına izin vermesine bağlı olarak, sadece kelden oluşan elektrik tarifelerinden bahsediyoruz.
İnsan, spekülasyonun bir işletme olmadığını basit, basit gerçeği anlamalıdır. Spekülatör bir işadamı değil.
Spekülatörler pislik, pas, mukus, kabuk, mikroplardır.
Spekülasyon, tam teşekküllü bir ekonominin hüküm sürdüğü herhangi bir normal durumda - kökleri tarafından sökülmüş, parlatılmış, ıslak bir nokta haline ezilmiş olmasıdır.
Bir spekülatör bir suçludur.
SSCB'nin sonlarında, bütün bir evde yetiştirilen sahte ekonomist nesli (örneğin, Chubais, Gaidar, Berezovsky) büyüdü, kapitalizm modelinin hayranları, yıllar önce 100'e dayanan eskidi.
Gaidar-Chubais örneğinin “kapitalizmi”, Haiti'de ve Papua Yeni Gine'de yaşadıkları kanonlara göre “kapitalizm” dir.
Sık sık şu soruyu duyuyorum: "Rusya neden bu kadar büyük, kaynaklar açısından çok zengin, bu kadar seyrek nüfuslu - bu kadar kötü, fakir hayatlar?"
Cevap veriyorum: Çünkü Rusya ekonomisi, ürünün doğrudan üreticisinin her türlü aracı-satıcı-spekülatörden çok daha az para aldığı spekülatif tipte sahte bir ekonomidir. Tüketici de üreticilere aracı olarak spekülatör olarak ödeme yapmak zorunda değil.
NEP, Çin’in yanı sıra reformların başlamasının ardından Çin’in Sovyetler Birliği’nde niçin sıçramalar ve sınırlamalar gibi hızla yükseldiğini hiç merak ettiniz mi? Neden bugünün Rusya'sı bu kadar hızlı yükselemiyor?
Çünkü NEP döneminin Sovyet ekonomisi ve modern Çin ekonomisi, esas olarak üretken bir ekonomidir. Modern Rusya'nın sahte ekonomisi ağırlıklı olarak ÖZEL iken.
Ne denir: bir çift ayaklı - yedi kaşıkla.
Aynı zamanda, kaşığı olan kişiler de, güçleriyle birlikte olanları, kudretleri ile engelleyebilirler.
Ve bu sistem temelde değişmediği sürece, Rusya'daki spekülatörler ön saflarda, gurur ve onurda olduğu sürece, Rusya büyük bir ekonomik imparatorluk olmayacak.
İşte Çin - gerçekten Büyük Ekonomik İmparatorluk oldu.
Japonya, Güney Kore, Almanya aktif olarak bunu takip ediyor.
Ve Rusya, liderliğinin tüm düşmanlığıyla, bugün yalnızca göze çarpan bir bölgesel güçtür. Ve daha fazlası değil.
Tabii ki, herhangi bir Ukrayna, Gürcistan, Honduras veya Guatemala - daha da kötü yaşıyor. Ancak bu bizim için bir teselli ya da bahane olamaz.
Rusya, ancak ekonomik bir imparatorluk olduktan sonra gerçek bir imparatorluk olacak.
Ve ancak liderliği spekülatif sermayenin devletin ayakları üzerinde bir ağırlık olduğunu anladıktan sonra ekonomik bir imparatorluk haline gelecektir.
Veya, bilinçsiz bir şekilde, temel şeylerin liderliğinden habersiz - ekonominin temellerini anlayanlar tarafından bir kenara itilecek.
Spekülatif bir ekonomi uçuruma giden yoldur.
Ekonomik bir EMPIRE'de (ekonomik bir KOLONYA yerine), ekonomi VERİMLİ olmalıdır.
Onuruna bipod ile olan olmalıdır.
Ve kaşıklı olanlar da kalemin içinde olmalı.
Sovyetler Birliği'nde muhalifler rahatsız etti: “Onurlu bir fizikçi, tükenmez kalemde bir şarkı sözü…”
Ancak, adalet içinde somut bir şey yaratan fizikçiler olduğu not edilmelidir. Ve sözler sadece karıştı: “El ele tutuşalım, arkadaşlar…” Ve aynı zamanda, el ele tutuşmak için acele etmediler ...
Genel olarak - ekonomi her şeyin temelidir. Var olmak bilinci belirler.
Ve bugün ekonomimiz yanlış.