Kitabın başında Ali Nesin ile babasının mektuplaşmaları vardır, çok güzeldir. O kadar fazla mektup var ki kitap 55. sayfadan başlıyor, bu mektupların başka bir kitapta yayınlanıp yayınlanmadığını bilmiyorum. Bu kitabın girişinin böyle olmasını ben çok sevdim, matematiğe girmeden önce sizi biraz duygusal olarak yoğuruyor sanki.
Haydi şimdi kitabın içeriğine dalalım. İsmine aldanıp da kitabın matematik korkusuyla ilgili olduğunu, hele hele onu yenmeniz için size rehber olacağını sanmayın sakın. Öncelikte hikaye edilmiş matematik soruları ile başlar. Eğlencelidir ama matematik temeliniz yoksa "Evliliğin Matematiği"nden sonraki sorular canınızı sıkabilir. Eğer problemi çözmeye çalışmayıp çözümleri okuyup geçelim diyorsak güzel, iki hikaye arasında güzel bilgiler var.
"Türkçe'nin sayı sistemine ilişkin ikinci bir gözlem, altmış ve yetmiş sayılarının yapısıyla seksen ve doksan sayılarının yapısı arasındaki ayrımla ilgili: Altmış ve yetmiş, altı ve yediden aynı yapı değişikliğine uğrayarak türemiş. Oysa seksen ve doksanın yapısı değişik. Bundan şu çıkabilir: 80 ve 90 sayılarını 60 ve 70 sayılarından daha sonra keşfetmişiz" (sayfa 73)
Tavlada Aziz Nesin'e yenilme kısmını "zarların belleği yoktur" diye bitirmiş ama bence babasının zar tutabileceğini düşünmemiş, okudukça gülesim gelir hala.
Kitabın sonuna doğru bazı matematiksel oyunlar var, daha önce duymadığım, ayrıntılı şekilde tarif edilen kağıt-kalem oyunları. Sonra bir de paradokslar var, berber paradoksundan, Giritli Epimenides'e. Önce paradoksların incelenmesi, daha sonra Hilbert'in istekleri ve Gödel'in mükemmel Eksiklik Teoremi'ne giden yollar.
Mektuplarla başlayıp Gödel'in hayatıyla sona erer kitap. İsminden bir şey beklemeyin, içeriğindeki güzelliğe ve doyuruculuğa odaklanın.