Putin kararnamesi yok
Ekonomik Kalkınma Bakanlığı'ndan alınan 2013 yılında ekonomik büyüme için yeni tahmin -% 1,4. % 3,6%, 2,4% ve 1,8% olarak tahminlerden önce gelmişti. Yıl beklenmedik bir şekilde bu kadar çabuk bitmemiş olsaydı, birkaç ayarlama daha bekleyebilirdik. 2014 ve 2015 yıllarına ilişkin tahminler de düşürüldü -% 3'ten% 2,5'e ve% 3,1'ten% 2,8'e.
Mayıs ayındaki cumhurbaşkanlığı kararnamelerini yerine getirmek için yalnızca kamu kesimi maaşlarının yükseltilmesi bölümünde, ülkenin% 4 oranında bir artışa ihtiyacı olduğunu unutmayın. Ve genel olarak tüm kararnamelerin uygulanması için - en az% 7.
Görülmesi kolay olduğu gibi, Ekonomik Kalkınma Bakanlığı tahminlerinde, bu rakamlar kokmuyor bile.
Ancak bu ana sorunla kıyaslandığında bir öneme sahip - hükümetteki hiç kimse nasıl yüksek performans elde edeceğini bilmiyor. Ya da bil, ama söyleme. Ve spekülasyon yapılacak bir şey var.
Hatırladığımız gibi Vladimir Putin'in kararnameleri, olumlu ve hatta coşkuyla bir yerlerde karşılandı. Çünkü, görevine tekrar geri dönen Başkan, yetkililerden, uygulamalarından tam anlamıyla isteyebilecekleri görünüyordu. Ve bu nedenle, güven, ruhumun derinliklerinde, bir şekilde yerine getirileceği şekilde doğdu. Şey, belki 100% 'de değil - hepimiz insanız. Ancak 80% 'de yüzde idam edilmek bile - bize ülke için çok hoş ve yararlı söz verdiler.
Ve beklemeye başladık. Ancak çok geçmeden rahatsız edici sinyaller ortaya çıkmaya başladı ve hükümetin kendisine verilen görevlerle baş edemediği ilk konuşmalar başladı. Dikkatlice, "çekmezse" olursa, daha yetenekli bir bileşime değiştirmenin mantıklı olduğunu varsaydık. Ancak Vladimir Putin, kararnamelerin uygulanmasını istemek için çok az zamanın geçtiğini açıklayarak, bu fikri reddetti. Ve daha fazla beklemeye başladık.
Sonra, bize göründüğü zaman, bazı sonuçlara yetecek kadar zaman vardı - kararnamelerin uygulanmayacağı, aniden Hükümetin içinde açıkça konuştu. Ve bize cesaret duymamış gibiydi. Ancak burada bile cumhurbaşkanı, küresel ekonomideki dengesiz durumun suçlu olduğunu açıklayarak bakanlar için ayağa kalktı. Ve bir süre sonra Vladimir Putin, hükümeti çalışmaya teşvik etmek için aşırı kararnamelere kasten yerleştiğini itiraf etti.
Ve bu çok garip. Hayır, bu yöntem bilinir ve sıklıkla iyi çalışır. Bir subay süper bir görev aldığında, çok fazla cezalandırılmamak için en azından kısmen yerine getirmeyi umarak üçlü enerji ile çalışmaya başlar. Ancak bu yöntem genellikle iki önemli durumla desteklenir: plana uymamak için cezanın kaçınılmazlığı ve yetkililerin kısmen uygulanabileceği ipuçlarının bile olmaması.
Gördüğümüz gibi, bu maddi koşulların hiçbirine saygı duyulmadı. Cumhurbaşkanı hükümeti eleştiriden koruyor ve açıkça görevlendirme çubuğunu kasten yükselttiğini ilan ediyor. Sonuç olarak, hükümet genellikle çalışmak için tüm teşvikleri kaybeder, her durumda “olumsuz dış konjonktür” ile ilgili tasarruf mantrasını kavramak uygundur. Ve büyüme tahminini yılda dört kez azaltır.
... 2012'in ilkbaharında, başkanlık kararnamelerinden memnunduk, ayrı bazı pozitif rakamlar olduğu için değil (çoğumuz doğrudan onlardan etkilenmiyoruz). Sevindik, çünkü ekonomimizin zorlu ve uzun zamandır devam eden sorunlarının çözümü için bütünleşik bir yaklaşım umudunu gördük. Ne de olsa, ekonomiden uzak olan bir kişi için bile, cumhurbaşkanlığı görevlerinin yerine getirilmesinin yeni bir küresel projenin, yeni bir sanayileşmenin (yalnızca 25 milyon işlerinin yaratılması ve modernizasyonuna mal olan) başlatılması anlamına geldiği açıktı. Ancak, şimdiye kadar, bunun yerine, yalnızca bir dizi sorgulanabilir reform ve görevlilerin kendilerine verilen görevleri yerine getirmelerinin gerçekten reddedilmesini aldık.
Teşvik eksikliği
Ülkemiz ekonomisinin İngiliz istihbaratının kasıtlı zararlıları tarafından kontrol edildiğine dair bir versiyon var. Durum böyle olsaydı, sorunun bir dizi yüksek sesle açığa çıkma süreci ve gücün zararlılardan arındırılması şeklinde çözüme kavuşması muhtemel olurdu. Bu konuda deneyim mevcuttur. Ancak, korkarım, cumhurbaşkanlığı kararnamelerinin başarısızlığının sebebi bu işte değil.
Sebep daha sahte şeylerde yatar - değişim için motivasyon eksikliği. Bunun üstesinden gelmek casusları hesaplamaktan çok daha zor.
Sadece bizim için, sıradan vatandaşlar için, duyumlar düzeyinde değil, aynı zamanda rakamlar ve tahminler düzeyinde Hükümet için modernleşme atılımına duyulan bir ihtiyaç olduğunu düşünüyorum. Bizimkinden bile daha derin olmalı. Bu atılımın kaçınılmaz olduğu ve Ukrayna “euromaidan” da buldozerin kaçınılmazlığı ile ülkeye yaklaşmakta olduğu anlayışı yanında. Bu sadece onu korkutucu egzersiz yapmak.
Sanayileşme ve bakir toprakların gelişimi hakkındaki eski Sovyet haberlerini temel alan belirsiz fikirlerimizin yanı sıra, bu "pisliğin" arkasında yatan nedir? İlk etapta - Her zamanki yaşam biçiminin önemli bir değişmesi, güçlü bir sosyal tepki yaratıyor. Kaçınılmaz olarak çoğu kişinin olağan yaşam standartlarına katılması gerekecek olan tepki, istismara uğramış olsa da, böyle rahat bir iş ve Kızıldeniz tatil beldelerine geziler yapmak zorunda kalacak. Ve şu an hakkında düşünmediğimiz pek çok “yan etki” ile birlikte.
Yani, “sarsıntı” ile eski yaşam tarzını ve Hükümeti şimdiki haliyle ortadan kaldıracak bir dönüşüm fırtınası eşlik edecek. Dahası, şu an tanık olduğumuz kademeli bozulma sürecinde, Hükümet “kötü durum” hakkında sürekli olarak şikayet etme şansına sahipse ve en kötü durumda, barışçıl onurlu bir emekliliğe barışçıl bir şekilde giderse, o zaman “sarsıntı” onların hayatında asla sahip olmadıkları bir sorumluluk üstlenir. . Soru şu - buna ihtiyaçları var mı?
Ek bir motive edici faktör olarak Anavatan'a bir görev duygusuna dönülebilir. Ancak biliyoruz ki, ülkemizin ekonomisi tek rehberlik liberalizm dogmaları olan insanlar tarafından kontrol ediliyor. Ve çok uygun bir şekilde, tüm sorumluluğu "pazarın görünmez eline" kaydırarak terk etmenizi sağlar. Ülke ölecek - ne yapmalı - içine sığmadı tarihi konjonktürü dikkate almaktadır.
Bir başka güçlü beyin uyarıcısı, şartlı olarak, başın arkasındaki tabanca namluudur. Ancak bu faktör yoktur. Bakanlarımızın ve astlarının mevcut durumda karşı karşıya kalabilecekleri en kötü şey, bir kınama veya istifadır. Veya ihmal için makale. Ancak gerçek namlu, yetkililerin başlatmak istemediği küresel değişikliklerin başlangıcında ortaya çıkmaktadır.
Genel olarak, ne kadar üzücü olursa olsun, herhangi bir “pislik” hakkında düşünmek zorunda değilsiniz. Bu da, Mayıs’ın cumhurbaşkanının kararnamelerinin çoğunlukla birleştirileceği anlamına geliyor. Ayrıca, yerine getirilecek olanlara diğer önemli maddelerden geri çekilerek sağlanabilir. Sonuç olarak, ülke bu faaliyetten herhangi bir pratik fayda elde etmeyecektir.
Vladimir Putin'in tüm bunları senin ve benim kadar iyi anladığını öne sürmeye teşebbüs ediyorum. Ve tam da hükümete baskı yapmıyor çünkü bu küresel değişimlerden korkuyor. Bu durumda, geriye sadece bir soru kaldı - krizin üstesinden gelmek için alternatif, daha az travmatik bir planı var mı, yoksa basitçe herkes gibi “dış konjonktürde” bir değişiklik yapmayı umuyor mu?