varlığını öğrendiğimden beri zor anlarımda imdadıma yetişen bir söz oldu bu.
şimdi öyle durumlar oluyor ki, "öyle göte böyle yarak
"tan başka birşey açıklayamıyor o durumu ve dahası bazen sinirin de etkisiyle bu sözü söylemek için yanıp tutuşuyorsun. ancak her ortamda söyleyemiyorsun, "neden böyle yaptın?" sorusuna her zaman rahat bir tavırla başka bir yöne bakarak "eee, öyle göte böyle yarak" cevabını yapıştıramıyorsun. "eöö" diye kalıyorsun, "e şimdi o da öyle yapmasaydı o zaman, demek ki onun da öyle yapması... ben de... ben... bilemiyorum..." içinde patlıyor sinirin de sözcüklerin de.
ben bunun böyle kibar bir sürümü olduğunu bu yaşımda öğrendim, birkaç ay önce. bir rahatlama geldi o gün itibariyle bana, sanki istediğim zaman "öyle göte böyle yarak" diyebilecekmişim de üstüne otomatik olarak bir yerlerden biiip sesi gelecekmiş gibi hissettim. gerçekte de olan buydu aslında, o günden sonra kendine güvenen yüksek bir sesle "eee, öyle başa (saça) böyle tarak" derken içimden de sinsice "öyle göte böyle yarak" diyecektim.
suç belki de bendeydi, büyük ihtimalle sözün aslı "öyle başa böyle tarak" idi fakat ben haylaz bir insan olarak ilk önce ayıp sürümünü duymuş ve öğrenmiştim. lakin burada suçu biraz da böyle güzel sözlerin asılları yerine ayıplarının yayılmasına neden olan mizah dergileri, arkadaş çevreleri, şakacı aile bireyleri ve bayındırlık bakanlığı'nda aramak gerekir bence. ne dersiniz?
şaka lan şaka. küfürlü hali herzaman daha cazip gelecektir çünkü genellikle sinirli, tepkisel bir cevaptır bu, ve evet seks ve şiddet benzer dinamiklere sahip içgüdülerdir. buna psikolojide yansıtma diyoruz biz. ailecek.