Tek kaldığında kendini sorgulayıp kendinden nefret etmiştir, özgüvensizdir, korkaktır. İnsanlara korkarak yaklaşır mesela, cümlelerini acaba karşımdaki da beni bırakıp gidecek mi korkusuyla iki kere düşünerek kurar.
Hemcinslerinden çekmiş olan bazılarındansa eğer hemcinsleriyle olan iletişimlerinde hep arka planda tutar kendini, çok taviz verir. Hemcinslerinden uzak durur ya da, karşı cinsten daha çok arkadaşı olduğunu fark ettiğinde bir kaçı dışında hemcinslerinden hoşlanmadığını anlar. Evet kadındır. Bu durumları yaşayan çoğu kadının aksine ona bunu yaşatanlardan intikam almak yerine ona çektirilenleri sineye çekerek bir şekilde atlatır. Affeder sonra. O insanları affeder. Kendini affedemez ama. Bunu kimseye söyleyemez ama asla affedememiştir kendini, kabullenememiştir. Ve sorgulaması asla bitmez kendini, çektirir kendine. Böyle bir benliği varken daha ne kadar kötü insanla tanışsın ki, etkiler mi bu saatten sonra?
İnsanlara hâlâ kolay güvenir. Çünkü kendine güvenmez. Kendine vereceği güveni, desteği başkasına verir.
İnsanlarla konuşamaz bunları, muhabbetleri genelde bambaşka şeylerdir. Biriktirir biriktirir olur olmadık yerde patlar, döker içindekileri. ağladıktan sonra rahatlar, kuzu gibi olur, mutlu da olur arada hatta.