Hooton da suç ve suçlu tipleri üzerine çalışmıştır. Ona göre hırsızların kısa kafası, sarı saçları ve çıkık çeneleri vardır. Yağmacıların uzun dalgalı saçları, uzun kafaları, kısa kulakları, geniş yüzleri bulunmaktadır. Cinsel suç failleri ise ya aşırı derecede ufak tefek, kambur ya da çok dolgun kişilerdir. Suçlu olanları olmayanlarla karşılaştıran Hooton, yapısal bakımdan daha aşağıda olanların çevrenin de baskısı ile daha da kötü oldukları ve bunun da suçluluğa yol açtığı sonucuna varmıştır. Onun görüşleri örneklemini doğru seçmediği gerekçesiyle özellikle davranış bilimcilerce eleştirilmiştir.
Sheldon’a göre üç ana insan tipinden bahsedilebilir: ince, uzun yapılı ve entellektüel nitelikliler (ektomorf tipler) kısa boylu, şişman, iri kemikli, neşeli, dışa dönük, piknik tipler (endomorf tipler) ve son olarak kaslı, sportif yapıda olanlar (mezomorf tipler). Bu kurama göre mezomorf tiplerin diğer tipteki insanlara göre suç işleme eğilimleri daha yüksektir.
Krestschmer ise, atletik tiplerin cebir ve şiddet suçlarına; astenik tiplerin ufak hırsızlık ve hilekârlıklara; piknik tiplerin ise genel olarak hileli suçlara eğilimli olduklarını belirtmiştir.
Henry E. Kelly vücuttaki kimyasal dengesizliklerin suça neden olabileceğini ve kandaki şeker oranının yüksekliği durumu ve vitamin eksikliklerinin suça yol açabileceğini ileri sürmüştür.