David Swanson tarafından, World BEYOND WarTemmuz 9, 2022
2015 yılında Alice Sabatini, İtalya'daki Miss Italia yarışmasında 18 yaşında bir yarışmacıydı. Kendisine geçmişin hangi çağında yaşamak isterdi diye soruldu. O da şöyle cevap verdi: II. Dünya Savaşı. Açıklaması, ders kitaplarının bu konuda devam etmesiydi, bu yüzden onu gerçekten görmek istiyor ve onun içinde savaşmak zorunda kalmayacaktı, çünkü bunu sadece erkekler yapardı. Bu büyük bir alay konusuna yol açtı. Bombalanmak mı, açlıktan ölmek mi yoksa bir toplama kampına mı gönderilmek istiyordu? O neydi, aptal? Biri onu Mussolini ve Hitler'le bir fotoğrafa photoshoplamış. Biri kumsala koşan askerleri seyreden bir güneş banyosu görüntüsü yaptı.
Ancak 18'te 2015 yaşındaki bir kişinin, İkinci Dünya Savaşı'nın kurbanlarının çoğunun siviller olduğunu bilmesi beklenebilir miydi - erkekler, kadınlar ve çocuklar? Bunu ona kim söyleyebilirdi? Kesinlikle onun ders kitapları değil. Kesinlikle, kültürünün İkinci Dünya Savaşı temalı eğlenceyle sonsuz doygunluğu değil. Böyle bir yarışmacının kendisine sorulan soruya İkinci Dünya Savaşı'ndan daha çok hangi cevabı vereceğini düşündü? İtalya'yı büyük ölçüde etkileyen ABD kültüründe de drama, trajedi, komedi ve kahramanlık ve tarihi kurgu için en önemli odak noktası İkinci Dünya Savaşı'dır. Netflix veya Amazon'un ortalama 100 izleyicisini seçin ve bunların büyük bir bölümünün, bu arada, tüm İtalya'yı veya her neyse temsil etmeye uygun, yarışmanın galibi ilan edilen Alice Sabatini ile aynı cevabı vereceğine inanıyorum. Bayan Italia yapar. Ulusal bir şaka gibi muamele gördükten sonra depresyon, panik atak ve kötü sağlık sorunları yaşadı.
Joe Biden herhangi bir İtalyan güzellik yarışmasına katılmadı (yani, görüyorsunuz, doğru bir şey yaptı!), ama varsayalım ki Biden Sabatini ve Vladimir Putin ile sahilde gezintiye çıktı ve sihirli bir lamba buldular ve dışarı çıktılar. Her birine geçmişin herhangi bir döneminde yaşama arzusunu veren bir cin patlattı, üçünün de aynı cevaba sahip olacağından şüphe duyulabilir mi? Biden ve Putin, şu anda II. Dünya Savaşı'nda yaşadıklarını hayal etmek için ellerinden gelenin en iyisini yapıyorlar. Her biri, birbirleriyle savaşmalarına rağmen, Hitlerci güçlerle savaştığını ilan eder. Her biri, savaşın ve gerginliğin kesinlikle kaçınılmaz olduğunu ve bu nedenle en büyük günahın diğer tarafı “yatıştırmak” olduğunu ilan eder. Her biri mücadelenin tamamen savunma amaçlı olduğuna ve yine de bu savunmanın saldırgan tarafından koşulsuz teslim olma hedefi için sonsuz mücadele gerektirdiğine yemin eder.
Her iki tarafın da İkinci Dünya Savaşı'ndan çıkardığı dersler şunlardır:
- Savaş şanlıdır.
- Savaş kaçınılmazdır, bu yüzden onu başlatıp kazansanız iyi olur.
- Savaşın şiddet içermeyen bir alternatifi yoktur.
- Karşı tarafın kötülüğü, kendi başına her türlü kötülüğü haklı çıkarır.
Öğrenmeleri gereken dersler şunlardır:
- Savaş var olan en kötü şeydir.
- Barışın pervasızca göz ardı edilmesi son derece tehlikelidir.
- 75 yıl önce bile güçlü olan şiddet içermeyen eylem, en etkili araç seti haline geldi.
- Kötülük meşrulaştırılamaz.
- Nükleer savaşı riske atmak delilik.
Ancak Biden ve Putin düşüncelerinde yalnız değiller. Kurtarıcı şiddete olan dini inançları nedeniyle ulusal şakalara dönüştürülmezler. Hiç kimse, Sri Lanka Devlet Başkanı gibi, onların evlerini devralmıyor, çünkü organize toplu katliamlarda çocukça ısrarlarıyla Dünya'yı riske atıyorlar. Hiç kimse, dipsiz hazineyi savaşa atmak için değerli olan her şeyin muazzam bir şekilde finanse edilmesine itiraz etmez. Ortaya çıkan kıtlık bir “doğal afet”tir. İklim veya hastalık konusunda küresel işbirliği eksikliği, savaşı seçmenin değil, iki taraftan hangisinin tarif edilemez derecede kötü olduğunun tarif edilemez kötülüğünün sonucudur.
yapmazsak Dünya Savaşı mitolojisini aşmak, bizi öldürecek.