Ey Düşman, dinle düşman, Kürt halkı hâlâ yaşıyor.
Top ateşinden ve felaketlerden hiç yılmayacak.
Kürt gençliği aslan gibi şahlanıyor.
Sarsılmaz cesaretiyle, hayat tacını kanıyla kazanıyor.
Kim söyleyebilir Kürt'ün yok olduğunu!
Kürt yaşıyor, bayrağı yeniden dalgalanacak.
Biz ki Medler´in ve Key Hüsrev'in çocuklarıyız.
Kürdistan'dır daima inancımız ve yaşamımız.
Devrim çocuklarıyız kızıl renkle kutsandık.
Korkmuyor musun ey düşman, kanlı geçmişimizden!
Kürt gençliği daima kurban vermeye hazır.
Ölüme hazır, ölüme hazır, ölüme hazır.
1976 yılında asıl ismi Yusuf Rauf olan Kürt Åžair Dildar tarafından yazılan bu şiir, 1946 yılında İran'da kurulan ve bir yıl sonra yıkılan Mahabad Cumhuriyeti'nin milli marşıydı.
Mahabad Cumhuriyeti ise 1946'da Sovyetler Birliği'nin desteğiyle kurulan ve Sovyetler Birliği'nin İran'dan çekilişiyle aynı yıl içerisinde yıkılan, Birleşmiş Milletler tarafından tanınmamış ve Devlet Başkanlığı'nın Kadı Muhammed'in yaptığı Kürt devletidir.
Mahabad'ın kuruluş amacına değinecek olursak eğer; 1941 yılında İran'ın işgali için Sovyetler Birliği ve Büyük Britanya bir anlaşma yaptı. Anlaşma sonrasında İngilizler güneyden, Sovyetler ise kuzeyden saldırarak İran'ı ikiye bölerek işgal etti. 16 Ağustos 1943'te KOMELA (Komeleyê Jinêweyê Kurdistan/Kürdistan Diriliş Topluluğu) kuruldu ve Mart 1944'te Hawî Cemiyeti ile yardımlaşma anlaşması imzaladı. Ağustos 1944'te Dinbanbar Dağı'nda Üçlü Sınır Anlaşması (Peymare Sêsinor)'nın imzalanmasıyla diğer ülkelerde bulunan Kürtler ile işbirliğini sağlamaya çalıştı. Eylül 1945'te daha önce 1930'da Oramar İsyanı (Dağlıca/Hakkâri)'ndan sonra Kasım 1931'de Kuzey Irak'ta ayaklanan Åžeyh Ahmed Barzani (Şêx Ehmed Barzanî) ve kardeşi Molla Mustafa Barzani (Mela Mistefa Barzanî) de katıldı.
Mahabad Cumhuriyeti'nin askerinin temeli Hereki ve Åžıkak aşiretlerinden oluşuyordu. Ekim 1945'te KOMELA, adını İran Kürdistan Demokrat Partisi (KPD-İ) olarak değiştirdi.
Ama işler istedikleri gibi gitmedi ve Sovyetler 9 Mayıs'ta İran topraklarından çekilince 17 Aralık'ta İran ordusu Mahabad'ı işgal ederek Mahabad Cumhuriyeti'ni yıktı. 31 Mart 1947'de Cumhurbaşkanı Kadı Muhammed, Başbakan Hacı Baba Åžeyh ve Savunma Bakanı Muhammed Hüseyin Han Seyfi Kadı, Cumhuriyetinin kurulduğu yer olan Çarçıra Meydanı'nda asılarak idam edildi.
Cumhuriyete katılmış olan Barzan Aşireti Nisan 1947'de Kuzey Irak Barzan'a döndü. Irak Hükümeti Åžeyh Ahmed Barzani'yi yakalayarak hapsetti ve işbirlikçi suçlamasıyla Irak ordusundan dört subayı idam etti. Mustafa Barzani ve Molla Mustafa Barzani ise Barzan bölgesinden kaçarak Aras Nehri'ne ulaştıktan sonra Sovyetler Birliği'ne iltica ederek Bakü'ye gitti.
Ve İngilizler ile Rusların İran'ı tamamen işgal etme hayalleri bir başka bahara kaldı...
Ne kadar tanıdık bir senaryo değil mi? Senaryonun başrol oyuncusu İran'ın yerine Türkiye'yi oturtabilirseniz eğer ya da İran'dan sonraki hedefi Türkiye olarak düşünebilirseniz, bir de şu var tabii ki de; İran'ın tamamen fethi hayallerini tekrar canlandırmak için Türkiye'nin büyük bir adım olduğu ihtimalini düşündüğünüz takdirde Türkiye'nin içerisinde bulunduğu durumu açıkça görebiliriz. 'Barzan Aşireti'ne de dikkat çekmenizi istirham ederim!
Åžimdi bu nereden mi çıktı diyeceksiniz? Hemen onu da söyleyeyim; Habertürk'te okuduğum bir haber sonrasında böyle bir yazıyı kaleme aldım. Habertürk'teki haberde; “Demokratik Toplum Kongresi (DTK) ve Kürdi-Der'in Kürt dilinin sorunlarını tartış-mak amacıyla Diyarbakır'da düzenlediği Kürt Dil Konferansı'na DTK Eşbaşkanı Ahmet Türk, BDP Van Milletvekili Özdal Öçer, BDP Bitlis Milletvekili Hüsamettin Zenderlioğlu ile İran, Suriye ve Irak'tan çok sayıda akademisyen ve dil bilimci katıldı. Katılımcılar saygı duruşunun ardından Kürt marşı olarak bilinen “Ey Rekip”i okudu. Türk'ün okumadığı marşı, Üçer ile Zenderlioğlu yüksek sesle okudu” diyordu.
Durduk yere okunmadı değil mi Mahabad Cumhuriyeti'nin milli marşı? Türkiye Cumhurtiyeti'nin sınırları içerisinde böyle bir girişimde bulunulmasına rağmen ses çıkarmayanlar, Taksim'de düzenlenen Hocalı Soykırımı'nı Anma Etkinliği'nde açılan pankartlarla uğraşadursun!!!
İran'ın, Mahabad Cumhuriyeti'ni kuranlara, destekçilerine ve 'Ey Rekip' marşını bağıra bağıra okuyanlara yaptıkları çok açık ortadadır. Asıl gizli olan bizimkilerin yaptıklarıdır!!! Her ne kadar 'niye asmadınız' diye yalan yanlış beyanlarla halkın kafasını karıştırmaya çalışsalar da tek başına iktidarlık gücünden faydalanıp asamayanlar, biraz İran'a özensinler! Para birimlerinin sembollerini ters çevirerek alıntı yaptıkları Ermenilere değil!!!