Fenerbahçe Stadı sanki teyakkuz halindeydi. Bir taraftan sirenler, diğer yandan sis bombaları aldı götürdü Fenerbahçe'yi. Göz gözü görmedi. Oyun duruyor, nefes alamıyoruz, göremiyoruz. Neyi göremiyoruz? Şeref Tribünü ana-baba günü. Torpilden geçen orda yerini almış, barikat kurmuş. Dışarıda güvenlik kuvvetleri de halkla mı uğraşsın, torpillilerle mi? Dünyanın hiçbir yerinde bu kadar araba olmaz. Gelen çekmiş, giden çekmiş. Nedir bu hal ya? Ne zaman düzelecek?. Maça gelmek zorunda değilsin. Otur evinde seyret. Ne kimseyi rahatsız et, ne de kendini. Bunlar önlenemiyor. Aynı sahneleri Ali Sami'yen deki ikinci bölümde de göreceğiz. Yeter artık. Kendinize gelin yetkililer.
Maça gelelim. Bu bir derbi. Fenerbahçe ve G.Saray'sız olmuyor. Taffarel, geldiğinden bu yana ilk defa hatalı goller yedi. Yan toplardaki çıkışı, zaman ayarsızlığı taşıyordu. Hakan Ünsal, bu ne sinir? Rakibi Tayfun ile tartışıyor. Fenerbahçe gole gidiyor. O kenara çıkmak istiyor. Fatih Terim yutar mı? Yutmaz. Ona sahaya dön diye işaret etti. Galatasaray'ın makine dairesi işlemedi. Tugay gününde değildi. Devamlı, pasta hatalar yapıyordu. Suat girince takım biraz ateşlendi. Bu arada Terim yerinde bir değişiklik yapıp Ergün'ü oyuna soktu. Hakan Şükür savaştı durdu. Hasan Şaş ise sahanın hiç bir yerinde durmadı. Koştu, pas attı.
Son söz... Fener alır, Galatasaray alır... Bunlar gelip geçici şeylerdir. Olağan şeylerdir. Her şeyde bir kulp aramayalım. Kendimize gelelim. Yazık oluyor gençlerimize.