Meşhur velilerden Habib-i Acemî k.s. (ö. 120/739) zamanında, benzeri görülmemiş şöyle bir hadise yaşanmıştır:
Horasanlı bir adam, evini onbin dirheme satarak, ailesiyle Basraya geldi. Oradan hacca gidecekti. Habib-i Acemîyi buldu ve ondan şöyle bir istekte bulundu:
- Ben eşimle hacca gidiyorum. Şu onbin dirhem parayı al da, Basrada benim için uygun bir ev alıver.
Horasanlı ve eşi Mekkeye doğru yola koyuldu. O günlerde ise Basrada müthiş bir kıtlık ve açlık başgösterdi. Habib-i Acemî Hazretleri ise elindeki emanet parayla gıda maddeleri alıp, sahibinin hayrına muhtaçlara dağıtmak zorunda kaldı. Adamın rızası olmazsa, parasını geri verecekti.
Horasanlı, hac dönüşünde kendisine ev alınıp alınmadığını sordu. Habib-i Acemî dedi ki:
- Rabbimden sana Cennette bahçeli bir ev alıverdim!
Adam bu durumu eşine haber verdi. Kadın buna memnun oldu, fakat evin tapusunu da istedi. Horasanlı bu isteği iletince, Habib-i Acemî ona şöyle bir senet yazıp eline verdi:
Bismillah.. Bu senet, Habibin Horasanlı için Rabbinden aldığı evin tapusudur. Allahu Tealâ bu evi Horasanlıya verecek ve Habibi de borcundan kurtaracaktır...
Bu senedi aldıktan sonra adamcağız ancak kırk gün daha yaşadı. Ölmek üzereyken, bu tapu senedinin kefenine konulmasını vasiyet etti. Öyle yaptılar. Bir zaman sonra da kabrinin üzerinde, bir levhaya parlak bir yazıyla yazılmış şöyle bir yazı buldular:
Habib Ebu Muhammedin falan Horasanlı için onbin dirheme aldığı evin beratıdır. Rabbi, Habibin istediği evi Horasanlıya verdi ve Habibi de borcundan kurtardı.
Habib Hazretleri bu yazıyı alıp okuyunca, levhayı öperek ve ağlayarak dostlarının yanına koştu:Bu Rabbimin bana olan beratıdır! diye sevincini ifade etti.
Ebu Nuaym: Hilyetül-Evliyâ (Beyrut, 1997), 6/162; Tarîhu Medîneti Dimaşk, 12/54-55.