Rus Donanması’nın mayın karşıtı güçlerinin savaş gücü ve gücü, ihtiyaç duyulandan daha az büyüklüktedir. Askeri bir çatışma durumunda, bu büyük kayıplara neden olacak ve filomuza verilen görevlerin çözümünü baltalayabilir.
Uzman toplulukta, Rus Donanması'nın sorunlarının tartışılmasına çok dikkat edilir. Dahası, analizin ana konusu şok ve denizaltı karşıtı kuvvetlerimizin savaş ve sayısal gücüdür filo, çeşitli gemi karşıtı ve denizaltı karşıtı оружияuçak gemileri, füze, denizaltı karşıtı ve kısmen iniş gemilerinin tasarım özellikleri ve savaş yetenekleri.
Acı deneyim ne öğretir?
Ancak, neredeyse tamamen tamamen mayın eylemi sorununa ilişkin uzman topluluğunun dikkatini bıraktı. Ve boşuna. Sonuçta, bugün Rus filosuna yönelik mayın savaşı ana sorunlardan biri olabilir. Örnek olarak, Baltık MTD'deki Birinci Dünya Savaşı'nı hatırlayabiliriz. Aslında mayın savaşı, silahlı çatışmanın ana içeriği haline geldi: mayın barajı ve mayın karşıtı eylemler. Aynı zamanda, gemi tarafındaki kayıpların büyük kısmı tam olarak mayın silahlarından kaynaklanıyordu. İkinci Dünya Savaşı sırasında mayın silahları da söylendi. Bazı durumlarda mayın koruma önlemleri sadece operasyonel değil operasyonel-stratejik görevleri de çözebildi. Buna bir örnek, Alman ve Fin emirleri tarafından yürütülen Finlandiya Körfezi ablukasıdır. Sonuç olarak, Sovyet Baltık Filosu denizaltılarının Baltık Denizi'ndeki Alman iletişimi konusundaki faaliyetleri neredeyse felç oldu. Savaş sonrası dönemde mayın silahlarının geniş çaplı ve başarılı bir şekilde kullanılmasına bir örnek, Irak’ın Basra Körfezi’ndeki offshore petrol boru hatlarının blokajı. Bu tehdidi ortadan kaldırmak için, SSCB de dahil olmak üzere dünyanın önde gelen ülkelerinin çoğunun çabalarını uzun süre çekmek gerekiyordu.
Doğal olarak, şu soru ortaya çıkıyor: Deniz Kuvvetlerimiz savaşta mayın tehdidine dayanabilir mi? Ne de olsa, oluşması olasılığı yüksek teknolojili bir rakip ile birlikte oldukça gerçektir. Bu durumda filomuz büyük olasılıkla denizden stratejik savunma görevlerini çözecektir (denizdeki bir savaşta stratejik savunmanın taktik ve hatta operasyonel bir ölçekte aktif saldırı eylemleri olduğu, ancak bütün olarak stratejik düzeyde bu savunma olacaktır). Yani filomuz askeri operasyonları esas olarak kıyılarımıza bitişik deniz ve okyanusların sularında - Barents, Kara (ve Kuzey Deniz Rotası'nın geçtiği diğer denizlerde), Baltık, Siyah, Okhotsk ve Japonya Denizlerinde ve Kamçatka'ya bitişik batı Pasifik.
Bu alanların derinliklerinin ve hidrolojik koşullarının analizi, düşmanın “saldırgan” bir mayın savaşını büyük ölçekli aktif mayın-baraj eylemleriyle gerçekleştirmesi için çok elverişli olduğunu göstermektedir. Maksimum 600 metre derinliğe sahip olan Barents Denizi, binlerce kilometre karelik toplam 1424 alanıyla neredeyse bütün su alanında mayın silahlarını kullanmaya izin vermektedir. Aynı zamanda, bu denizin yüzde 56'inden fazlası, sahilimize bitişik olarak kara mayınları denizaltılara ve yüzey gemilerine ve gemilerine karşı kullanılabilir. Bu durum, kıyılarımıza bitişik olan Arktik Okyanusu'nun diğer denizlerinde ve Baltık Denizi'nde benzerdir. Okhotsk Denizi daha derindir, ancak su kıyılarının yüzde 38'ine, özellikle kıyı bölgemize bitişik bölgelerde, mayın silahlarının kullanımına uygundur. Karadeniz'de, sahilimize bitişik su alanının yaklaşık 100 kilometrekare mayın savaşının sahnesi haline gelebilir. Bu nedenle, askeri operasyonların ortaya çıkabileceği operasyonel-önemli alanların çoğunluğunun, mayın silahlarının filomuza karşı kullanımı için olumlu olduğu söylenebilir.
Dalış, yüz, çek ...
Aynı zamanda, dünyanın gelişmiş ülkeleri bu tür silahların çok etkileyici cephaneliğine sahiptir. Bu nedenle, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki maden stoklarının yüz binden fazla birimde olduğu tahmin edilmektedir. NATO ülkelerindeki rezervleriyle karşılaştırılabilir. Dünyanın gelişmiş ülkelerinin mayınları, potansiyel bir düşmanın mayın karşıtı güçlerinin etkisiyle artan direnç ve vurma hedeflerinin seçiciliği ve mayınların zarar alanını arttırma yönünde sürekli gelişiyor İkinci Dünya Savaşı’nın deneyimi, mayın silahındaki nispeten küçük bir iyileştirmenin bile, onunla mücadeleyi önemli ölçüde zorlaştırdığını ve mayın tehdidini ortadan kaldırmak için mayın eylem kuvvetlerinin gerekli bileşiminin birkaç kat arttığını gösteriyor. Mayın silahlarının ayırt edici bir özelliği de, savaş değerinin korunmasında oldukça uzun bir süredir. Bu nedenle, Birinci Dünya Savaşı sırasında çıkan mayınlar, İkinci Dünya Savaşı ve sonraki savaşlar sırasında oldukça etkili bir şekilde kullanılırken, diğer silah türleri de savaş önemini kaybetti.
Günümüzde gelişmiş ülkelerin mayın cephaneleri geniş bir yelpazede mayın silahları içermektedir. Bunlar çapa madenleri, temas madenleri (esas olarak İkinci Dünya Savaşı'ndan ve onu izleyen ilk on yıllardan) ve temassız, 1800 metreye kadar izin verilen bir montaj derinliği, 50 ila 100 metreye kadar yükleme derinliğine sahip çeşitli tip alt mayınlar ve yüzer madenlerdir.
En modernler arasında Amerikan denizaltı karşıtı çapa genişbant mayını Mk60 "Keptor", bekleme modunda olan, denizaltıları tespit edip sınıflandırabilen ve savaş başlığını yok etmek için atanan Mp46 torpido modunu tanımlayabilir. 4, 1500 metreye kadar olan bir mesafede. Böylece, bu maden şeridi 3000 metreye kadardır. Bu maden, yüzey gemilerinden, denizaltılardan ve 800 metreye kadar olan derinlikteki uçaklardan kurulabilir. Bu not edilmelidir ve Amerikan kendi kendine taşınan mayın Mk67 SLMM. Eski Mk37 torpido dayanmaktadır. Torpido borusundan çıktıktan sonra kombine sigortalı bu maden ocağı, kurulum yerine 20 kilometreye kadar gidebilir. NATO filoları ve çoğunlukla yüzey gemilerinin yenilgisine odaklanan reaktif pop-up mayınlarla hizmet var.
NATO madeni cephaneliğinin temeli, gemilerin ve denizaltıların manyetik ve akustik alanlarının belirli özelliklerine tepki veren sigortaları birleştiren temassız mayınlardan oluşuyor. Aynı zamanda, son örnekleri manyetoakustik “portre” ile hedef türünü tanıma yeteneklerine sahiptir. Bu tür madenlerin hasar alanı, savaş başlığının ağırlığına bağlı olarak 40 - 50 - 70 metre arasındadır. Dip madenlerinin kurulum derinliği - 50 ile 200 metre ve çapa arasında - 400 metre ve daha fazlasına kadar.
Pratik olarak, deniz, taktik ve stratejik tüm savaş gemisi ve denizaltı sınıfları mayın silahlarının taşıyıcısı olarak hizmet edebilir. авиация. Yüzey gemileri, esas olarak muhripler, fırkateynler ve korvetler ve ayrıca özel inşaat minzagları, esas olarak savunma mayın tarlalarını sahnelemek için kullanılır. Yüzlerce veya daha fazla dakikaya kadar yüksek maden kapasitesi ile karakterize edilirler. Aktif mayın tarlaları için denizaltılar ve uçaklar kullanılır. Nükleer denizaltılar 30–36 dakika, dizel elektrik (nükleer olmayan) - 12-18'e kadar ayarlayabilir. Stratejik uçaklar, ağırlıklarına ve boyutlarına, taşıyıcıya dayalı ve taktik - 20-30 ila 2 ve BPA - 3 ila 8 arasında bağlı olarak 10 ila 15 dakika sürebilir.
Mayın ekim
Geçmiş savaşların deneyimlerine göre, aktif mayın ayarları resmi düşmanlıkların başlamasından önce bile başlayabilir - bir veya iki gün içinde. ABD ve müttefikleri uzun bir süre boyunca şok grupları yarattıklarında, savaşın eşiğine denk geldiğinde ve resmi bir savaş ilanı olmadan düşmanlıklara başladıklarında, gizli aktif madenciliğin çok daha erken başlayabildiği üç yıldan beşinde ve bir günden fazla. Aynı zamanda, mayın savaşı için stratejik ve taktik havacılığın tahsis edilmesinin muhtemel payını dikkate alarak, bu eylemler için çekilen toplam taşıma kapasitesinin toplam kapasitesi, çeşitli türlerdeki 600 - 900 madenlerinde tahmin edilebilir. Bu, tehlike döneminde, mayın kutuları, şeritler veya mayın tarlaları şeklinde aktif mayın tarlalarına 1100 - 1600 dakika ve daha fazlasını yerleştirmeyi mümkün kılacaktır. Bu tür engellerin ana aşamaları, deniz tabanına ve PB'ye bitişik su alanları, denizaltıların muhtemel yerleştirme yolları ve yüzey gemilerinin bağlantıları, PKK CH'nin devriye bölgeleri ve deniz iletişimi alanları olabilir. Bir mayın silahının taşıyıcısının seçimi ve hareket şekli madencilik olgusunun tanımlanmasını engelleyecek şekilde seçilecektir. Rusya'nın RLD uçağının sınırlı sayıda olması ve denizaltı karşıtı güçlerin yeteneklerinin bulunmaması nedeniyle, bu mümkün. Mayın tarlaları enderleştirilebilir - geniş alanlarda mayın kaynağı yaratabilen, filo kuvvetlerinin hareketlerini sınırlandırabilen ve düşman kuvvetlerinin aşırı voltaj yapmasına neden olabilecek 0,1 - 0,3 patlaması olasılığıyla ve 0,6 - 0,8'in amacı ile yaratılan bir olasılıkla özellikle de filonun deniz üssü ve deniz kuvvetleri olan belirli alanlardaki blokajlar, düşman kuvvet filosu gruplarının konuşlandırılmasını engelleyecek ve üslerin bulunduğu bölgelerde onları yok edecektir. Mayın tarlası savunmasının tek kullanımlık kaynağı ve operasyonel yetenekleri göz önüne alındığında, düşman, 5 - 6 - 9 - 10 arasındaki donanma silahlarını deniz üssüne ve PB'ye kadar tehdit altında tutabilir ve toplamda 10 bin kilometre karelik operasyonel alanlarda mayın tehdidi oluşturabilir Bu durumda, çeşitli yoğunluklardaki mayın tarlalarının toplam alanı önemli ölçüde daha düşük olabilir - mayın ayarlarının yeri hakkında kesin bilgi sahibi olmadan, mayın tarlalarının bölgelere göre daha büyük alanlarla kapatılması ve incelenmesi gerekir. Mayın tarlasının önlemler).
Çok kısa bir sürede, iki veya üç gün içinde düşman, filomuzun temel alanlarını ve dağıtım yollarını mayın tarlaları ile engelleyebiliyor. Rus Donanması bu tehdide neye karşı çıkabilir?
55 deniz mayın mayınları, 17 bazı ve 21 baskın gemileri dahil olmak üzere 17 mayın ve mayın gemilerini içerir. Deniz mayın tarlalarının temel amacı, özellikle dağıtım yolları boyunca deniz uçağı MIP'leri için deniz üsleri ve baz suları dışındaki mayın tehlikesiyle mücadele etmektir. Bu gemiler Karadeniz Filosunda en çok on bir birime sahiptir. Kuzey ve Pasifik önemli ölçüde daha küçüktür - sırasıyla dört ve iki. Tiyatronun özellikleri ve potansiyel maden tehdidinin ölçeği göz önüne alındığında garip dağılım. Karadeniz Filosunun bir parçası olarak, çoğunlukla Deniz Kuvvetleri ve Deniz Kuvvetleri'nin operasyonel bölgelerinde KOBİ görevlerini çözen temel mayın tarlası bulunmamaktadır. Baltık, Kuzey ve Pasifik'te sırasıyla beş, yedi ve yedi var. Bu iki gemi daha Hazar Filosunun bir parçası. Deniz üssü ve kıyı bölgelerinin yanı sıra doğrudan bitişik açık denizde, çoğunlukla Baltık Filosunda (9) ve Hazar Filosunda (5) ve Karadeniz ve Pasifik Filosunda yalnızca iki mayın var ve mayın tehdidi buna göre bir tane. Kuzey Filosunda hiç yok.
Mayın eylemi mayın mayınları, iki veya üç, maksimum dört savaş ünitesinden oluşan gemi trol gruplarının (KTG) bir parçasıdır. Böylece, PMO gemilerinin tek kullanımlık bileşimi, Kuzey Filosunda bir veya iki CTG, Pasifik Filosunda bir CTG ve deniz ve deniz bölgelerinde operasyonlar için Karadeniz Filosunda beş CTG oluşturmayı mümkün kılar. Deniz üssünün ve deniz üssünün sorumluluk alanlarındaki ve su alanlarındaki eylemler için, Baltık Filosunda beş veya sekiz CTG, Kuzey Filosunda ve Pasifik Filosunda iki veya üç, Karadeniz Filosunda yalnızca bir tanesini oluşturmak mümkündür.
Mayınları bulmak ve yok etmek için, bu gemilerin oldukça geniş bir yelpazede mayın karşıtı silahları var. Bunlar çeşitli temas ve temassız troller, maden bulucuları, vb. Türleridir. Ancak, herkes için arama ve imha mayın aralığı çok küçüktür ve 30 - 60 - 200 - 300 metre arasında değişmektedir. Aynı zamanda, taşıyıcının izin verilen hızı çok geniş sınırlar içinde değişebilir: belirli temas trolleri ve maden bulucu tipleri için beş ila sekiz düğümden, çoğunlukla temassız olanlar olmak üzere yüksek hızlı troller için 14 - 18 düğümlerine kadar. Mayınların tespit edilme olasılığı da oldukça değişkendir: çok çeşitli operasyonlara sahip olan madenlerin eski tip temassız trolleri için 0,1 - 0,2'ten, kontak trolleri ve min arama yapanlar için 0,7 - 0,9'e kadar çok çeşitli operasyonlara sahip madenlere karşı. Bu nedenle, bir CTG'nin su alanını inceleme olanakları, saatte 1,2 - 2 - 3,5 - 5 kilometre kare arasında tahmin edilebilir. Çok sınırlı potansiyel.
MIP'nin diğer güçlerinden mayın tarama gemisi helikopterleri Mi-14BT denilebilir. Rusya Deniz Kuvvetleri'nde, açık verilerle değerlendirilen sadece üçü var ve hepsi depoda. Operasyonel ölçekli yazılımların çözümüne katkılarının önemsiz olduğu açıktır. Rus filosunun az çok ciddi askeri operasyonlarda önemli olabilecek başka hiçbir özel kuvvet ve teçhizatı bulunmamaktadır.
Bu kuvvetler tarafından çözülen MPS görevlerinin karmaşıklığı iki ana düzeye indirgenebilir: belirlenmiş su alanındaki mayınların aranması ve imhası, mayın tehlikeli alanındaki trollerin arkasındaki bir geminin kablolanması. Kuzey Filosunun mayın aksiyon kuvvetleri, bir gün içinde 60'tan 110'a kadar olan iki gemi grubunun ve araştırma alanlarının trolleri için aynı zamanda denizcilik ve deniz alanlarının 70 mil kare karesine kablolama sağlayabilir. Pasifik Filosu için bu rakamlar sırasıyla bir ve 120 - 90 değerlerine sahip. Baltık Filosu, deniz ve okyanus bölgelerinin mayın mayosu olmadan, üç adede kadar gemi grubunun üsleri için sorumluluk üslerine kablolama sağlayabilir ve bir gün içinde deniz üssü ve PB'nin su alanının 160 - 100 kilometrekaresini denetleyebilir. Nispeten güçlü bir deniz mayın tarlası grubuna sahip olan Karadeniz Filosu, deniz bölgelerinde bile, beş gemi grubuna kadar kablolama veya 180 - XNUMX kilometrekare alanını temizlemek için ev tabanlı alanların PMO'sunun görevini yeniden hedefleyerek sağlama potansiyeline sahiptir.
Şimdi bu olasılıkları filoların ihtiyaçları ile karşılaştıracağız. Deniz ve okyanus bölgelerindeki SF ve Pasifik Filosu, 15 - 20'ten 40'e ve daha farklı savaş gemisi ve denizaltı gruplarına hizmet verecek. Bir düşman taşıyıcı grubunu mağlup etme problemini çözen tek bir heterojen saldırı bağlantısının bir parçası olarak, 5 - 6 ile 10 - 12 arasında çeşitli taktik gruplar ve birimler olabilir. Trafik akışının genellikle daha fazla olduğu kıyı deniz iletişimlerinin korunmasının sağlanması da gereklidir. Dolayısıyla, okyanus filomuzun trol gücü bir veya iki önemli grup dışında, trollerin arkasındaki gemilere ve gemilere eşlik etme kabiliyetine sahip değildir. Baltık ve Karadeniz'de de durum aynı. İhtiyaçlar ve yetenekler arasında okyanus filolarından önemli ölçüde daha az bir boşluk olmasına rağmen, kablo tesisatı gerekebilecek gemi grupları ve gemilerin sayısı mayın tarama kuvvetlerinin kaynağını neredeyse bir büyüklük sırasına göre aşmaktadır.
Önceki savaşların ve hesaplamaların tecrübesi dikkate alındığında filomuzun mayın silahlarından doğrudan kayıplarının 10 - 15'ten 20 - 25'a kadar savaş gemilerinin ve denizaltıların olabileceği varsayılabilir. Sivil filoya önemli ölçüde hasar verilecek.
Deniz Kuvvetlerimizin mayın tehlikesiyle mücadele için tamamen hazırlıksız olduğunu itiraf etmeliyiz. Dahası, bu alandaki ihtiyaçların gerisinde kalmanın derecesi, diğer deniz çatışmalarındaki alanlardan önemli ölçüde yüksektir.
Eski ama iyi silah
Doğal bir soru: filolarımız düşmana yeterli bir mayın tehdidi ile karşılık verebilir mi?
Olumlu bir cevap beklememiz için sebepler var. Ne de olsa, Rus ve Sovyet filoları geçmişte özellikle saldırganlar olmak üzere çok yüksek bir mayın savaşı sergilediler.
SSCB'de mayın silahlarının geliştirilmesine büyük önem verildi. Savaşın sona ermesinden hemen sonra, kazanılan askeri deneyim göz önünde bulundurularak, yeni neslin mühimmatının oluşturulması konusunda geniş çaplı çalışmalar başladı. Zaten 50'lerin ortasında, yalnızca birkaç on yıl sonra yabancı filolarda ortaya çıkanlar da dahil olmak üzere yeni tip mayınlar geliştirildi. Özellikle, 1957 yılında hizmete giren dünyanın ilk çapa jet-pop-up mayın CRM'i. Gelecekte, niteliksel olarak yeni fikirler ve kavramlar aranmasına özel önem verildi. 70’in başında SSCB’de dünyanın ilk genişbant mayını olan denizaltı karşıtı maden torpidoları kuruldu. ABD'de, Mk60 “Keptor” ile benzer bir kavram yalnızca 80-lerin ortasında ortaya çıktı. Geliştirme devam etti ve diğer örnekler. Özellikle, deniz uçağı ve denizaltılardan kullanılan RM-1 ve PM-2, CRM madeninin yerini aldı.
SSCB Donanması mayın silahlarının Arsenalleri çok önemliydi. Yabancı uzmanlara göre, onlarca binlerce farklı mayına ulaşabildiler.
Madenlerin silah olarak özellikleri sadece en son modelleri değil, aynı zamanda uzun zaman önce yaratılmış olanları da etkili bir şekilde uygulamayı mümkün kılar. İran'la savaş sırasında Hürmüz Boğazı'nı engelleyen Irak, daha modern ve resmen eski örneklerle aynı düzeyde 2500 mayın kullandı ancak onlarla savaşmak Birinci Dünya Savaşı sırasında olduğu kadar zor kaldı. Bu alandaki mayın tehdidini ortadan kaldırmak için, Amerika Birleşik Devletleri ve SSCB ile birlikte dünyanın önde gelen tüm ülkelerinin çabalarını aldı. Bu nedenle, geçen yüzyılın 50'lerinde yaratılmış olan Rus Donanması'ndaki mayın silahları, doğru kullanımla zamanımızda oldukça etkilidir. Muhtemelen, Rusya'nın SSCB'den geçtiğimiz yıllarda miras aldığı cephanelik kısmı önemli ölçüde azaldı. Donanma madeni yapıcı bir silah türüdür. 90 ve sıfır yıllarında, savaş yetenekleri durumunda onları (diğerleri gibi) korumak için yeterli fon yoktu. Bu nedenle, Donanma cephaneliğinde olası bir savaşta kullanılabilecek birkaç bin tane mayın silahının bulunduğunu varsayabiliriz. Ancak bu miktar yeterli. Rus filosu, bu konuda dünya liderleri arasında kalan modern mayınların neredeyse bütün isimlendirmesine sahiptir. 500 ila 1500 kilogram arasında değişen, kombine sigortalarla donatılmış, uçakların, yüzey gemilerinin ve denizaltıların kullanımına izin veren çeşitli kara mayınları vardır. Bu sınıfın modern örnekleri arasında, yaklaşık 1 ton ağırlığındaki büyük madenler MDM-1 ve MDM-2 bulunmaktadır. Her ikisi de yüzey gemilerinden kullanım sağlar. Birincisi 533-mm denizaltı torpido tüplerinden ve ikincisi uçaklardan kurulabilir. Üretimlerinin derinliği, 120'e ve etkilenen alanın yarıçapına, 50 - 70 metrelere kadar ulaşabilir. Aynı sırada, 3 metreye kadar olan derinliklerde kullanılması amaçlanan, yaklaşık 500 kilogram ağırlığındaki küçük bir dip madeni MDM-30 ayırt edilebilir. 1500 metreye kadar olan derinliklerde kullanılabilecek derin sular da dahil olmak üzere, önemli sayıda geleneksel çapa madeni (çoğunlukla temassız olanlar) kalır. PM-1 ve PM-2 - Maden cephanelerinde kayda değer sayıda reaktif açılan mayın var. Rus Donanması mayın silah sisteminde önemli bir yer, öncelikle denizaltıları yok etmek için tasarlanan geniş bantlı mayınlarla dolu. Bunların en modern modeli denizaltı karşıtı kompleks olan PMK-2'tir. Boyutlarda 533-mm torpidolardan yapılmış, uçak ve denizaltılarla birlikte kullanılabilir. Kurulum sahasında izin verilen derinlik 1000 metredir ve Amerikan “Keptor” ile benzer şekilde ve çalışma prensibi analizine dayanarak imha yarıçapı iki kilometre veya daha fazladır. Aynı zamanda, 130 kilogram yükünün ağırlığı, herhangi bir modern denizaltının imha edilmesini sağlar. Sonuç olarak, Rus Donanması mayın silahlarının isimlendirilmesinin ve niceliksel ve niteliksel kompozisyonunun, yakın mesafedeki operasyonel öneme sahip bölgelerin su alanı boyunca ve uzak deniz bölgelerinin önemli bir kısmında pratik olarak etkili bir mayın savaşı yapmayı mümkün kıldığı söylenebilir.
Teslim araçları hakkında - ne yazık ki
Ancak, cephaneliklerin kendileri mayın savaşı yapmamıza izin vermiyor. Bir önkoşul, bu gereksinimleri belirli gereksinimleri karşılayan silahların taşıyıcılarının varlığıdır. Bunların arasında, her şeyden önce, maden sırlarını mayınlayabildiğine dikkat edilmelidir. Mayın eylemi gerçeği düşman tarafından kaydedilmişse, etkisiz hale getirmek için etkili önlemler alacaktır. Bazlarının yakınında, bu sınırlı bir alanda oldukça uygulanabilir bir mayın tarlasının imhası olacak. Ve filomuzun savunma mayın tarlalarının, eğer ortaya çıkarsa, etrafta dolaşmak kolaydır - büyük bir alanı mayınlarla engellemek imkansızdır ve gemileriniz ve gemileriniz için güvenli fairway'ler bırakmalısınız. Taşıyıcı için bir diğer önemli gereksinim, yüksek konumlandırma doğruluğudur. Yanlışlıkla maruz bırakılmış mayın barajı, düşmanın hareket alanı dışında olabilir, bu nedenle operasyonel önemi yitirebilir ve ayrıca kendi kuvvetleri için bir tehdit oluşturabilir. askeri tarih iç filo da dahil olmak üzere bu tür hata örnekleri ile doludur. Özellikle, İkinci Dünya Savaşı sırasında bazı savaş gemileri ve gemiler savunma mayın tarlalarında kaybedilmiştir. Bir başka önemli gereklilik, belirli bir operasyonel etkiyi elde etmek için gereken miktarın formülasyonunu mümkün kılan taşıyıcıların yeterli taşıma kapasitesidir.
Rus filosu, mayın operasyonlarını gerçekleştirmek için yüzey savaş gemilerini (özellikle mayın tarama gemileri, devriye gemileri, yok ediciler, korvetler, fırkateynler ve iniş gemileri), denizaltıları ve deniz uçaklarını kullanabilir.
En yüksek kaldırma kapasitesi, yüzey gemileri tarafından sağlanır. Bir destroyer veya fırkateyn 20 - 30 - 50 min arasında sürebilir. Mayın tarama gemileri, devriye gemileri ve korvetler, 10 - 15'ten 25 - 30 mayınlara kadar çeşitli tiplerdedir. Tüm madenlerin çoğu, 50'ten - 60'ten 100'e ve daha fazlasına kadar iniş gemileri alabilir. Kural olarak, yüzey gemileri nispeten yüksek konumlandırma hassasiyetine sahiptir. Bununla birlikte, özellikle uzak deniz bölgesinde, düşmanın üs sisteminin yakınında eylemlerin gizlenmesi gerekliliklerini yerine getirmiyorlar. Bu nedenle, esas olarak savunma amaçlı mayın tarlaları için kullanılabilirler. Güvenilir bir şekilde beklenen savaştan birkaç gün önce, mayın tarlalarının ve karaya çıkan gemilerin ana kısmı söz konusu olabilir. Toplam kaldırma kapasiteleri BF'deki 500 - 600 dk, Karadeniz Filosundaki 700 - 800 dk, SF ve TOF'deki 600 olarak hesaplanabilir.
Nükleer denizaltılar, mayın silah taşıyıcılarının neredeyse tüm gereksinimlerini karşılıyor. Aktif maden ayarlarının uygulanmasında en etkin şekilde kullanılabilirler. Bununla birlikte, standart torpidolar yerine mayın cephanesi kullanıyorlar. Ve bunlardan 24’ten 36’e kadar. Ve bunlardan büyük kalibreli birkaç torpil - 650 milimetre. Bu tür TA'ler mayın silahlarının kullanımı için uygun değildir. Yine de kendini savunma için bir takım torpidolara ihtiyacın var. Sonuç olarak, yalnızca deniz barajı eylemleri için bir denizaltı kullanıldığında, 14 - 20 - 40 dk arasında bir hızda gemiye binebilecek. Aynı zamanda, Rus filosunda çok az sayıda nükleer denizaltı olduğu ve diğer görevler için yeterli olmadıkları unutulmamalıdır. Dizel elektrikli denizaltılar mayından daha azını alabilir - 12 - 16 dahilinde. Dahası, onları etkin mayın barajı faaliyetlerine çekmek durumunda, bu gemileri nükleer görevlerden başka işleri çözmek için yeniden odaklamak daha zor olacaktır, çünkü yerleştirme sırasındaki dizel botların su altı akışının ekonomik hızı iki ila üç kat daha düşüktür.
Savunma mayın tarlaları için herhangi bir denizaltı sınıfının kullanılması açıkça uygunsuzdur.
Yukarıda belirtilenler göz önüne alındığında, denizaltı denizaltı kuvvetlerinin, mayın eylemi için tahsis edilmiş muhtemel gemi sayısını dikkate alarak, kaldırma kapasitesini tahmin etmek mümkündür. SF'de bu, 50 - 80 dakika, Pasifik Filosunda - 30 - 40, BF ve BSF'de - maksimum 15 - 20 olabilir. Aslında filolarımızın aktif mayın faaliyetlerinde gerçekten güvenebilecekleri budur.
Mayın ayarları için deniz havacılığının bileşimi deniz saldırı uçakları (Hava Kuvvetleri'ndeki Su-24 uçakları, ön cephe bombardıman uçakları sınıfına aittir), anti-denizaltı uçakları (Il-38, Tu-142 ve eski, depolarda saklanan, ancak sorunların çözümü için oldukça uygun olabilir. mayın savunma eylemleri Be-12) ve taşımacılık (An-12 ve An-26) havacılık. Deniz havacılığının temel avantajı, kısa sürede birkaç sıralama yapma yeteneğidir. Yabancı filoların benzer göstergeleriyle karşılaştırıldığında, deniz havacılığının kullanımı aşağıdaki gibi olabilir: deniz saldırı - uçak başına günde iki adede kadar, denizaltı karşıtı ve ulaşım - operasyon alanının uzaklığına ve görevlerin niteliğine bağlı olarak günde bir veya üçe kadar. Bununla birlikte, tehlike döneminde deniz havacılık uçaklarının eylemlerinin gizliliği esas olarak yakın deniz bölgesinde sağlanabilir. Savaşların ve silahlı çatışmaların deneyimi, NATO ve Amerika Birleşik Devletleri'nin gelişmiş üslerine bağlanan suların yanı sıra, gemi gruplarının manevra ve yayılma alanlarının X-deck (E-2C Hokai) ve kara tabanlı uçak (E-3C Hokai) tarafından kontrol edileceğini gösteriyor. . Bu nedenle, bu alanlarda deniz havacılık kuvvetleri tarafından aktif maden operasyonlarının gizliliğinin sağlanması neredeyse imkansızdır. Normal savaş yüküne, silahlanmaların süspansiyon noktalarına ve kargo bölmelerinin hacmine bağlı olarak uçağın minimum taşıma kapasitesi, 2 - 4 mayınlarında, Su-24 ve Be-12, 4 - 12 ve Min. , 38 - An-142 için 3 dakika ve 10 - An-26 için 10 dakika.
Filo havacılığının mayın ayarlarının düşmanlıkların ortaya çıkmasından iki ila üç gün önceki performansları için yetenekleri şu şekilde değerlendirilebilir: okyanus filoları (SF ve TOF) - türlerine ve tahsis edilen havacılık kaynaklarına, kapalı MTVD filolarına (PF ve BF) - 300'a kadar - 500.
Fırsatlar sadece ihtiyaçtan biraz
Maden tesislerinde çekilen kuvvetlerin özelliklerine dayanarak, mayın eyleminin kararına göre muhtemel dağılımlarını tahmin etmek mümkündür. Uzak deniz ve okyanus bölgelerinde, düşmanın ev sistemine yakın denizaltılar tarafından gerçekleştirilecekler. Denize yakın bölgenin uzak bölgelerinde, düşmanın hava sahası kontrol sisteminin dışında, düşman denizaltılarının muhtemel yayılma yollarında ve kuvvetlerinin savaş alanlarının savunma sisteminde (özellikle SSBN devriye bölgelerinde), deniz havacılığı mayın savunma eylemlerine katılacak. Deniz üssünün ve PB'nin sorumluluk alanlarında ve kıyı deniz iletişimi alanlarını kapsayan sistemde, görevin ana yükü yüzey gemilerine düşecektir.
Tehlike süresinde ve düşmanlıkların ilk günlerinde, aktif mayın tarlalarında, okyanus filoları, 30'tan 80 mayınlarına ve kapalı MTVD filolarını 15 - 20 içerisine yerleştirebilecek. Filo kuvvetlerinin savaş bölgelerini ve Kuzey Filosu ve Pasifik Filosunun denize yakın bölgelerinin uzak bölgelerinde düşman denizaltıların muhtemel yerleştirme yollarını kapsayan sistemde - 300 - 500 mayınları, BSF ve BF - 150 - 200 ve savunma mayınları - 500 ve sırasıyla 600 - 500. Gelecekte, filoların ana kuvvetleri daha önemli görevlerin (özellikle de MEP) çözülmesinde rol oynayacağından mayın-baraj eylemleri gerçekleştirme olasılıkları önemli ölçüde azalacak.
Filolarımızın mayın-baraj eylemleri gerçekleştirme yetenekleri, yakın deniz bölgesinde Donanma'nın ana ev alanları, deniz yolları ve savaş operasyonlarının su alanları ve filo kuvvetlerinin konuşlandırılması için oldukça ciddi bir mayın tehdidi oluşturabileceğini göstermektedir. Bununla birlikte, uzak deniz ve okyanus bölgelerinde, olasılıklar düşmanın filosunun yalnızca bir veya iki deniz kuvvetinde (PB) MTR'de bulunanlar arasından bir filosunun tehdidi için mayın yaratmakla sınırlıdır. Bu nedenle filomuzun kuvvetlerini savunma bariyerleriyle örtme konusunda hala bazı yetenekleri varsa, saldırgan bir mayın savaşı yapamayacağı söylenebilir. Aynı zamanda, potansiyel rakipler neredeyse benzer büyüklükteki eylemleri yürütmek için daha büyük fırsatlara sahiptir. Filomuzun mayın tehdidini kendi kıyılarında bile parlayabilmesinin neredeyse tamamen yetersiz kalmasına karşın, acil önlemler almak gerekiyor.