Aquamanil ("Aquarius") - Aşağı Saksonya'dan su için bir gemi 1275 - 1299. Ortaçağ Müzesi, Boulogne.
Bunların cilt üzerine dikilmiş metal plakalar olduğuna dair çok fazla kanıt var, ancak o zamanlar zincir postada toplu dağılım yoktu. Aslında, Vikingler arasında yerel olarak popüler bir zırh olarak popüler oldular, çünkü kürek çekmek rahattı ve Avarlar'ın mağlup edilmesinden sonra, atlı okçulardan gelen tehdidin zincir zırhının ilk sıraya girmesine izin veren dramatik bir şekilde zayıfladığı Avrupa'ya yayıldı.
Her neyse, Bayesian tuvalinde bacağını ördüğü savaşçıları görüyorsun - ve hemen önünde -. Kural olarak, bu tür ekipmanların kralları vardır, ancak sıradan savaşçıları yoktur.
Bununla birlikte, 1170 yılında, yani Thomas Becket'in öldürülmesiyle savaşçı figürü neredeyse tamamen zincir postayla kaplıydı: başı, kolları, bacakları - vücudunun tüm bu kısımları şimdi zincir postayla kaplıydı. Kasklar boyandı ve bu dönemin binicilik savaşçısı olan bu “metal figürün” genel arka planına karşı tek parlak noktaydı.
Knight 1190, Angus McBride çizimleri. Gördüğünüz gibi metal üzerinde bir figür gösteriliyor, ancak dış görünüşü zengin kıyafetlerle ve yine zincirlerle kaplı, kumaş kaplı!
Ancak, zaman içinde, "çıplak posta" kaybolmaya başlar veya daha doğrusu, surco adını alan giysilerin arkasına gizlenmeye başlarlar. Haçlı seferleri döneminde Doğu’ya açılan surco’nun Avrupalılar, Müslüman askerlerin geleneklerini devraldıklarından koruyorlardı, aksi halde güneşte çok sıcaklar. Örneğin, XII. Yüzyılın ortasına dayanan “Winchester İncil” den gelen çizimlerde, Fransız surco olarak adlandırılan kaftanlardaki savaşçılar zaten tasvir edilmiştir. Bu tür giysilerin ilk örnekleri hem önünde hem de arkasında kesilmiş ve manşonsuz (bu arada Wikipedia'da bildirilen) uzun cinsiyetli bir giyimdi. On üçüncü yüzyılda özel bir popülerlik kazandı ve şövalyeli "kostüm" ün neredeyse en göze çarpan kısmı oldu. Giysinin yağmurdan (ve zincir postalarından paslanmadan) ve güneşten korunmak için bu kıyafetin işlevsel önemi oldukça açık görünüyor. Ancak tarihçiler D. Edge ve D. Paddock, böylesine geniş bir surcot dağılımının hala tamamen açıklanmadığına inanmaktadır. Bunun, modanın bir tür haraç olması ve kumaşın kalitesi ve zenginliğinin yanı sıra işlemeye başlamış olan işlemeli hanedan imgelerin öne çıkması için bir araç olması muhtemeldir.
Macieus İncil'den küçük resim. Yaklaşık. 1250 g. Üzerinde hem surlarda hem de “çıplak” zincir postada biniciler görüyoruz. (Pierpont Morgan Kütüphanesi, New York)
K. Blair ayrıca, XII. Yüzyılın ortasında olduğuna da işaret ediyor. Şövalye sınıfının askeri ilişkiler uygulaması, surco adı verilen uzun bir kumaş giysinin giyilmesini içeriyordu. Ve farklı zamanlarda ve farklı bilim insanlarının, ortaya çıkma nedenleri hakkında farklı fikirler ortaya koyduğunu, ancak hiçbirinin yeterince iyi nedenleri olmadığını belirtti. Yani, yaklaşık yüz yıl boyunca şövalyeler zincir posta kıyafetlerinden memnun kaldılar ve sonra bir nedenden dolayı aniden kapanmaya başladılar. Surco'nun hava koşullarından korunmuş olduğuna dair görüş, tam anlamıyla aşağıdakileri okuyan "Kral Arthur'un İtirafı" gibi şiirsel şiirsel çalışmalara dayanmaktadır:
Yeşil elbise
Böylece zırh temiz
Yağmurun büyükleri korkunç değil.
Bu kadar gevşek ve uzun giysilerin ve hatta manşonların bile böyle bir işlevi etkin bir şekilde yerine getirebildiklerinden şüphelidir. Peki ya bir surcoe arması göstermek için bir yol olsaydı? Evet, gerçekten de Surco gibi hanedanlık armaları sistemi aynı anda ortaya çıktı. Ancak, armaların ve armaların üzerindeki görüntülerin her zaman uzak olduğu bilinmektedir. Ve genellikle surco'nun bir rengi, at battaniyesinin başka bir rengi ve armanın tamamen farklı renkleri olduğu ortaya çıktı. Bu kıyafetlerin modasının kilisenin etkisi altında doğması mümkündür, çünkü zincir postanın vücut postaları giydikleri kişinin vücutlarını “anatomize eder”.
Kuzey Fransız el yazması 1280 - 1290'ta büyük harfli minyatür, ellerinde ve aynı at battaniyelerinde hanedan kalkanları olan şövalyeleri, ancak armanın rengiyle örtüşmeyen tamamen farklı bir renkte bir kaplamayı gösteriyor. (Fransa Ulusal Kütüphanesi, Paris)
Aynı el yazmasından minyatür bir minyatür ve benzer bir battaniye ve surcoat görüntüsü!
Dolayısıyla, sadece zincir postayla yürümek “uygunsuz” hale gelebilir. K. Blair ayrıca, zırhı örten geniş dış giyimin Doğudaki Haçlılar tarafından Müslümanlardan ele geçirilebileceğini ve daha sonra Avrupa'da ortaya çıkabileceğini söylüyor.
“Tristan hakkındaki roman” dan minyatür, 1320 - 1330 (Fransa Ulusal Kütüphanesi, Paris)
Surco'nun en eski imgesi olan İngiliz tarihçi C. Blair, mektubunda yer alan Valeran de Bellonte, Kont Mellan ve Kont Wooster'ın mühüründe, yılın kabaca 1150'ini buldu. Sadece en eski imajının değil, aynı zamanda bu giysinin kendisinin de alışılmadık bir görünüme sahip olması önemlidir. Yani, kolları var ve ellerine ulaşıyorlar. Böyle bir kesim sadece 13. yüzyılın ikinci yarısı için karakteristik oldu. ve XVI. yüzyılın ikinci yarısında yayıldı, ancak genel olarak oldukça nadir rastlandı. Geleneksel bir yüzey kaplama, baş için delikli bir pelerindir. Kenarlara dikilmez, bu yüzden serbestçe yukarıdan aşağıya düşer. Uyluklara aynı sürtükte, vücuda yeterince rahatça oturmaktadır, ancak daha sonra geniş bir etek biçiminde, ayak bileklerine doğru ayrılmaktadır ve sürüş için kesimleri vardır, yani, çok ilkel olarak tasarlanmamıştır. Bilekler bileğe çok sıkı oturur, sonra genişler ve uzun flama benzeri kurdeleler gibi bir şey oluşturur.
Minyatür 1250 kasaba “İskender hakkında Roma” St. Albanos Manastırı. (Cambridge Üniversitesi Kütüphanesi)
Surco'ya benzer şekilde, kolları olmadan da, Winchester İncil'den (Joshua'nın kitabı) boyalı bir ekran koruyucuda görüyoruz. Yılın 1170'i ve ayrıca Kral John'un Mühürü'nde, yılın 1199'ine atıfta bulunulmaktadır. 1210'e kadar, minyatürlerin üzerine sürtünme oldukça nadirdir, ancak o zaman neredeyse hiç minyatür onsuz yapamaz. Yaklaşık 1320'tan itibaren, manşonsuz, geniş kolluklu, baldırın ortasına kadar uzanan bir yarık ile “eteği” olan gevşek bir cüppe gibi görünüyor. Ancak ayak bileklerine ve hatta dizlere kadar seçenekler vardı. 1220'ten bir yerlerde, 13. yüzyılın ikinci yarısına kadar bu görüntülere rağmen, dirseklere kadar kollu bir yüzey kaplaması olabilir. biraz
Soissonsky Psalter 1200 - 1297 (Fransa Ulusal Kütüphanesi, Paris). Zamansız bir konu değil mi? David Goliath'ı öldürür ve kafasını keser. Ama başka ilginç - Goliath, o zamana ait bir şövalyenin tam bir kopyası. Gerçek şu ki, geçici değişiklikler kavramı o zamanlar yoktu, bunlar Deutscheville öncesi zamanlardı ve hatta uzak sanatçıların geçmişi “şimdiki” olarak düşünüldü.
İngiliz tarihçiler D. Edge ve D. Paddock ayrıca, böylesine geniş bir surco dağıtımının tamamen açıklanamayacağına inanıyor. Onların görüşüne göre, sadece modaya bir hediye olabilir ve göze çarpan bir araç olabilir, çünkü surcoe genellikle pahalı kumaşlardan dikilir. Ek olarak, hanedan görüntüler de üzerlerinde işlenmiştir (her zaman olmasa da). Öte yandan, Çar'a güneşten en iyi korumayı sağlayan normal kanvastan beyaz surko'ydu ve üzerine dikildiği haçlı haçlı seferinin özünü ifade etti. E. Oakeshott, eserlerinde Surco terimini kullanmaz, ancak örneklerinden bazıları 12. yüzyılın sonundan önce bilinmesine rağmen, genel olarak 1210'a kadar kullanılmadığını belirten Cotta adını verir. Ona göre, kesin amacı hala bilinmemektedir. Kutsal Topraklardan Haçlılar tarafından getirildiğine inanılıyor, böyle bir şeyin hayati önem taşıdığı, böylece kavurucu güneşin zincirdeki postaları fazla ısırmadığı görülüyor. Fakat sonra Batı’daki Cotların bilinmediği ve 1200 yılına kadar bunu düşünmediği ortaya çıktı. Ancak Mesih'in askerleri, aynı 1099 yılında, yani son teslim tarihinden bir asır önce, Doğu’dan dönmeye başladı. Öyleyse neden Kottu daha önce kullanmıyor? E. Oakshott'a göre, bu giysinin, tanımlama amacıyla kullanıldığını, sahibinin arması olduğundan emin olmak mümkündür. Bu aynı zamanda çok muhtemel bir varsayımdır, çünkü cotta, hanedanlık armaları ile neredeyse aynı anda moda olmuştur. Ama ... silah katları her zaman Cotte Surco'da tasvir edilmedi. Oldu ve öyle oldu - ve o yılların görüntüleri, cottanın aynı renkte olabileceğini, diğerinin kalkanını ve üçüncünün at battaniyesini olabileceğini doğruladı! “Sanırım” diye devam ediyor E. Oakshott, “cotta'nın modaya bir hediye olduğunu; elbette, pratik amaçlar için kullanıldı, çünkü zincir posta yüzeyinin çoğunu güneşten ve bir miktar nemden kapladı ve amblemleri sergilemek için mükemmel bir fırsat sağladı; Bu kıyafet, savaş alanında mağduru tanımlamanın gerekli olduğu durumlarda paha biçilmezdi, çünkü kask kolayca kaybolabiliyordu ve yüzü tanınmaz hale gelmek için yaralandı. Bununla birlikte, cotta'nın amacı ne kadar önemli olursa olsun, hayati zorunluluk açısından bakıldığında, koyu kahverengi-gri postadaki suratsız ve sert şövalyeyi cesur ve parlak bir şekle dönüştüren neşeli ve renkli bir kıyafettir. XII. Yüzyıl komik şövalyelik bilimi.
Walter von Metz, Manesky Kodundaki minyatürlerle.
Johann von Brabant, Manesky Kodunun minyatürleri ile (bir ejderhanın kafası olan bir kask içinde). Gördüğünüz gibi, zaman geçtikçe bir gelenek haline geldi - atınızı örtmek için bir kat arması ve aynı at battaniyesine sahip kıyafetler giymek.
Cotta'nın kesimi sıklıkla değişti, ancak yalnızca döneme değil, şövalyenin kişisel tercihlerine de bağlıydı: 13. yüzyılda. çok uzun dikilebilir veya tam tersi, çok kısa, manşonlarda olduğu gibi veya onlarsız da olabilir. Genel olarak, bu, gecelik, kolsuz, ancak etek ucu ve neredeyse ön ve arkadan beline bir yarık ile basit bir cüppelidir, böylece sahibi kolayca eyerle oturabilir. Her on dokuzu dokuz kolunda kollu olmadan dikilmesine rağmen, E. Oakshott'un altını çizse de, bilinen kollar da vardır, bazıları yalnızca dirseklere ve hatta bileklere kadar kollara sahiptir.
Effigia Berengar de Pujvert (1278). Peki, bu şövalye zengin kumaştan giyinmiş, diğerleri arasında öne çıkmaya karar verdi!
Richard Wellesborn de Montfort (1286) Garip görünüyor, değil mi? Surco'da “yükselen kızıl”, kalkanın üstünde, “korkakça yükselen aslan” ...
Yani, zamanla cotta veya surcoat "üniforma" karakterini edinmiştir. Dahası, bilinen kopyalar, kadife ve hatta brokar dikilir ve evet, hatta cömertçe armalarla işlenir. Ve aslında neden böyle şövalyeler giymiyorsun? Esasen onlar için karşılayabilecekleri tek dış giyimdi ve bu yüzden onların zenginliklerini ve asaletlerini göstermek için tüm hayal güçlerini kullanmak zorunda kaldılar. Gümüş ve altınla işlenmiş parlak renklerdeki kumaşlardan yapılan kot pantolonlar, tamamen askeri “metal kıyafetler” ile güzel bir tezat oluşturdu ve feodal lordların zenginliklerini ve ince sanatsal zevklerini (ya da tamamen yokluğunu - VO) göstermelerini sağladı.
1340 tarafından, şövalye koruyucu giysiler çok daha zor hale geldi, ancak surco hala aşınmış! Şek. Angus McBride
Minyatür "Versay Günlükleri" 1370 Regensburg. Bavyera Eyalet Kütüphanesi, Almanya). Görebileceğiniz gibi, Surcoeus artık Şövalyeler'de değil, ancak gövde için zırhları renkli kumaşlarla kaplı!
Daha sonra, Surco, zırh için sıkı bir ceket gibi görünen ve kalçalara zorlukla ulaşan daha kısa bir jüpon ceketine yol açtı. Bununla birlikte, modanın dikte ettiği tüm değişikliklerle birlikte, bu giysinin hanedan doğası değişmeden kaldı. Bu, örneğin, Kara Prens'in ait olduğu günümüze inen bir jooper ile, Fransa'nın altın zambaklarıyla kırmızı ve mavi renk kadife ve ilgili rengin her alanında gösterilen İngilizce "leopar aslanları" ile yapılan bir tezahür tarafından kanıtlanmıştır.