FIGHT PERFECTION AMERİKA'NIN YENİ POP GRUBU BROCKHAMPTON İLE TANIŞ
İnternette tanışıp birbirlerinden çok farklı olan ve Texas'ın uzak bir kasabasından gelip birer yıldıza dönüşen bu müzisyenler yükselmeye devam ederken, ırk, sosyal sınıf ve yaratıcılık hakkındaki algıları değiştirmeye hazırlar. Brockhampton aleminde mükemmeliyet sıkıcı ve herkes kendi kuralını yapar.
San Marcos Texas'ın ortasında I-35 koridorunda—San Antonio ve Austin şehirlerinin arasında yer alıyor. Kasabada, Texas State University ve 1907 yılında açılan prestijli kolej San Marcos Baptist Academy öğrencileri dahil olmak üzere, sadece 60,000 kişi yaşıyor. Ufak tefek nehir ve gölçükler bunaltıcı yaz dönemlerinde serinlik getiriyor. Bu yıl, şehrin Kültür ve Sanat Komisyonu kireçtaşı üzerine yerleştirilmiş 2 metreyi aşkın deniz kızı heykelleri yerleştirme projesini açıkladı; yıllar boyunca, kasabanın eğlence parkı, yerel kadınlara deniz kızı kıyafeti giydirip su altı gösteriler düzenledi. Ve yakın bir zamana kadar, San Marcos'un rap şarkıcıları, müzik yapımcıları ve diğer yaratıcılardan oluşan Brockhampton adında tuhaf bir pop grubu vardı.
Bugün pop grubu San Marcos kasabasından çok uzak bir yerde. Burası 25° güneşli Los Angeles'in doğu kanadı. Sunset Boulevard'ın kuzeyinde yer alan bir stüdyonun prova köşesinde bulunuyoruz.
Brockhampton grubunun üç üyesi onuncu kez 20-dakikalık bir parçayı deniyorlar. Rap şarkıcısı Kevin Abstract olarak tanınan Ian Simpson'un silueti, sahnenin ortasında, mikrofonun arkasında hafifçe yer alıyor. Sahnenin sağ tarafında—mavi bir ışığın altında—şarkıcı Joba şarkıcısı, kırmızı Houston Astros şapkasının altında armoni üzerinde çalışıyor. Diğer tarafta grubun yapımcılarından biri olan ve Kevin'in yakındaki turunda DJ'lik yapacak Romil var. Vokallerle hangi efektin daha uygun olduğunu keşfetmek için Macbook'unda geziniyor. One Direction veya Five Seconds of Summer gruplarını izlediyseniz–veya geçmişte Backstreet Boys veya N’Sync gruplarını izlemek için annenizi veya babanızı sürükleyecek kadar yaşınız varsa–pop gruplarının koreografi, piroteknik elemanlarının ne kadar önemli olduğunu, hatta belki de tavandan birilerinin inmesini bile ümid ediyorsunuz. Ama şimdi nerdeyse bomboş bir sahnede kendine olmayan güvenini açıpa vuran sadece Kevin var.
Şarkı bittiğinde ışıklar yanıyor. Birbirine uymayan pastel tişörtü ve çarpıcı boyalı sarı saçlarıyla Kevin, şarkılardan birinde kullandığı İngiliz aksanının nasıl duyulduğunu sordu. “Pek duyulmuyor,” diye yanıtladı Joba. “Belki bir sözcük.” Kevin kabullenip kafasını sallıyor. “Tam olmadı.” Ve birden oda kapkaranlık ve yeni başa dönüyoruz.
“Ve yakın bir zamana kadar, San Marcos'un rap şarkıcıları, müzik yapımcıları ve diğer yaratıcılardan oluşan Brockhampton adında tuhaf bir pop grubu vardı.”
Şu anda Brockhamton bir uçurumun kenarında duruyor. İki yıl önce, Kevin “Drugs” adlı hit parçası ve MTV1987 albümüyle rap çevresinde ilgi görmeye başladı. Birçok sanatçı için, bu erken başarı büyük bir marka bahisine dönüşüp, stüdyonun modacı ve söz yazarıyla dolması anlamına gelebilirdi. Kevin bunun yerine Brockhampton'a sadık kalmayı seçti. Yakın zamana kadar, bu yetenekli ve gelecek vaadeden bu grubu tanımlamak zordu. Bulanık sınırları olan bu grup üyelerini belli bir sayıya sınırlandırmadı. (Şarkıcı Matt Champion ilk başlarda çok ciddi olmayan kişileri “attıklarını” hatırlatıyor.) Fakat bugün Los Angeles'de yaşayan ve yakın zamanda South Central'daki dar eve yerleşen en az 10 grup üyesi var. Geçmişte grup, Joba'nın okula gittiği San Marcos kasabasında yaşıyordu. Birçok üyenin Texas doğumlu olmasına rağmen, grubun gerçek doğuşu—ilk başta KanyeToThe.com forumları ve sonrasında özel bir Facebook grubunda olmak üzere internette gerçekleşti. Hep birlikte güneye taşınma kararı alındığında bazı üyeler henüz yüz yüze tanışmadı.
Bir erkek pop grubu oluşturmak Kevin'in fikriydi—sadık hayranların hatırlayacağı gibi, SXSW in Austin, SXSW'daki ilk gösterilerinde grubun üyeleri mor yağmurluk giymişlerdi. “Bizi bir rap grubu olarak sınıflandırılmalarını istemedim,” diye açıklıyor Kevin, “ve bir erkek pop grubunun ve bu müziğin anlamını yeniden değerlendirilmesini arzuladım: R&B söyleyen ve rap müzik yapmaya devam eden bir takım kara çocuklar olmamıza rağmen…bu önyargıyı kırmak güzel bir şey.” Bu yılın başında, çok farklı tarzlar sunan All American Trash albümleri piyasaya çıktı. Nerdeyse her şarkıda, belki bir toplantı odası için uygun olmayan fakat diğer ortamlarda beğeni toplayacak çılgın yaratıcılığı hissedibirsiniz.
“Bulanık sınırları olan bu grup üyelerini belli bir sayıya sınırlandırmadı.”
Bir gün provalardan sonra grubun evinin yakınlarında bulunan Gus Jr.'s lokantasında Dom McLennon ile buluşuyorum. 23 yaşında olan Dom grubun en yaşlı üyesi; aynı zamanda, konuşmaya başlamadan önce yetişkinlerin “yaşına göre olgun” olarak tanımladıkları insan tipi. Normalde dikkatli ve ağır olan Dom'un gözleri, evde yayılan yaratıcı enerji hakkında konuştuğunda parlamaya başlıyor. “Herhangi bir odaya girdiğinde hayatında duyduğun en güzel müzikle karşılaşabilirsin,” diye anlatıyor. “Bu güç odalardan dışarı fırlıyor.” Dom aynı zamanda yoğun çalışmanın değerini öğütlüyor: “Basketbol oynadığında, her gün spor okuluna gidip atış yapıyorsun. Bunu müzikle de yapmak mümkün değil mi? Dünyaya her yaptığın atışı, her hareketi göstermek zorunda değilsin.” Herhangi bir gün, yaklaşık onar tane delikanlı (Matt’in kız arkadaşı evdeki kötü kokuyu belirtiyor) bir yerden dağınık bir odaya geçip, dinleyicilerin parçayı dinleyip dinlemeyeceğini sorgulamadan farklı ritim, melodi ve fikir paylaşıyor. Birçok süslü büyük marka kayıt oturumlarından farklı bir gerçek olmakla birlikte, bu grubun eşsiz tarzını da oluşturan özellik bu.
Birçok Brockhampton üyelerinin internet dünyasının yıpratıcı özelliklerinden konuşmasına rağmen, bu çevrim içi dünyanın gerçek hayatta bulamayacakları kaynakları sunduğu bir gerçek. Rap şarkıcılarının ve yapımcıların serbest fikirli olduğundan birbirlerini bulmak için dijital araçlardan faydalanmaları gayet mantıklı bir yaklaşım. Bir sonraki seviyeye yükselip kuvvetli bir şirket oluşturdukları için, sanayinin sunduğu kurallara uymamak için direniyorlar. İlk isteklerini takip edip yaratıcı, eşsiz ve dürüst tuhaf tarzlarını geliştirmeleri hayranları arasında beğeni toplamalarını sağladı.
Stüdyoya döndüğümüzde, Matt grubun hızlı yükselişini değerlendirmeye aldı: “Dün akşam eski tweet ve malzemelere baktığımızda Kevin'in beğenilerinin arttığını farkettik. Eskiden ne kadar çok olduğunu düşünürdük—24 beğeni aldığında çılgına dönerdik.” Ama artık o ve arkadaşları—gruptan “aile” olarak bahsediyor—yıldız oldular, dünya bazen o kadar çabuk dönüyor ki zaman genişliyor. Grup liderlerinden raperci Ameer Vann, “Ne kadar genç olduğumuzu unutuyoruz. Etrafımızda, stüdyolarda ve mekanlarda hep 25, 26 yaşında insanlar var—bazen çocuk olduğumuzu unutuyoruz,” diyor. Fakat işler yolunda gittiği için bu konuda çok dert etmiyor. Uzak bir Texas kasabasında son derece başarılı bir ergen grubunu oluşturmanın ne kadar zor olduğu ve bu grubu yükseklere getirme konusunda konuştuğumuzda, Ameer omuzlarını silkeliyor. “Herşey yerine oturdu. Plan yapsan bile birçok şey kadere bağlı.”
Paul Thompson Los Angeles'de yaşayan bir yazar ve eleştirmen. Pitchfork, Rolling Stone, New York Magazine, Spin, Passion of the Weiss gibi birçok yayında yazı hazırlıyor. Twitter @paulxt adresinde bulabilirsiniz. Julian Berman Los Angeles, California'da yaşayan bir fotoğrafçı.