Füze destanı
Resmi açıklamalara göre İran, füze savunma sisteminin son yıllarda karşı karşıya kalması gereken potansiyel bir düşman olarak görülüyor. Bununla birlikte, uluslararası arenadaki olaylar farklı şekillerde gelişebilir ve bu nedenle bazen beklenmeyen sonuçlara yol açabilir. Böylece birkaç hafta önce İran ve birkaç yabancı ülke nükleer meseleyi çözme yolunda bir adım daha attı.
Kasım ayında, resmi Tahran nükleer endüstrisinin çalışmalarını altı aylığına askıya almayı kabul etti. Bu süre zarfında, uzman şirketler herhangi bir araştırma yapmazlar ve ayrıca uranyum zenginleştirmesini durdururlar. Ek olarak, şimdi İran ve IAEA, denetçilerin İran nükleer tesislerine ziyaret tarihlerini kabul ediyorlar. Bu yılın başlarında, ABD'li analistler 2014'in ortasına kadar İran'ın yeterince zenginleştirilmiş uranyum biriktireceğini ve ilk atom bombasını yapabileceklerini savundu. İran nükleer endüstrisi işletmelerinin çalışmalarının geçici olarak durdurulması, elbette İran bu tür projelere öncülük ederse, atom mühimmatı oluşturma zamanının başlangıcında bir kaymaya yol açmalıdır.
Bir sonraki müzakerelerin sonucu, İran'ın nükleer silah inşa etme planlarını tamamen bırakacağına göre uluslararası anlaşmalar olabilir. Böyle bir gelişme olasılığını değerlendirmek zordur. Mesela ABD Başkanı B. Obama geçenlerde İran nükleer sorununun çözülüp çözülmeyeceğinden emin olmadığını söyledi. Önümüzdeki aylarda, konferanslar, IAEA müfettişleri ve diğer olayların ziyaretleri İran atom bombası üzerindeki çalışmanın kısıtlanmasına yol açmayacaksa, gelecekte uluslararası durumda büyük bir değişiklik beklememelisiniz. Büyük olasılıkla, İran tekrar yaptırımlara maruz kalacak ve böylesi zor bir durumda nükleer teknolojiler geliştirmeye devam edecektir.
Ancak, başka bir senaryo mümkündür. Resmi Tahran uluslararası toplumun önerisini kabul ederse ve askeri nükleer programı bıraktığında, yakın gelecekte bazı ülkeler kendilerini garip bir durumda bulabilirler. Her şeyden önce, Amerika Birleşik Devletleri. Washington geçtiğimiz yıllarda sürekli olarak İran makamlarına baskı uygulayarak nükleer teknolojilerden vazgeçmelerini talep ediyordu. Aynı zamanda, ABD ve NATO müttefikleri, görünüşte İran'ın stratejik silahlarına karşı koymayı amaçlayan bir Avrupa-Atlantik füze savunma sistemi inşa ediyorlar.
İran füzesi programı hakkında mevcut bilgiler, öngörülebilir gelecekte bu ülkenin ABD'deki hedeflere saldırmak için uygun bir balistik füze yapamayacağını açıkça ortaya koyuyor. Şu anda, İran füzelerinin azami yetenekleri Doğu ve muhtemelen Orta Avrupa. Bununla birlikte, Avrupa-Atlantik füze savunmasını desteklemede en aktif olan ABD'dir. Avrupa’daki füze savunma sistemlerinin İran’a karşı koruma sağlamak için değil, Rusya veya Çin’in balistik füzelerine karşı koymak için yapıldığına dair mantıklı bir varsayım var.
Avrupa-Atlantik füze savunma sisteminin inşasına eşlik eden söylemde, İran tehdidinden sürekli söz edildi. Son uluslararası konferanstan sonra, ABD ve NATO müttefikleri füze karşıtı sistemler kurmaya devam etmek için yeni bir resmi sebep aramak zorunda kalacakları için bu tür olaylar yaşanabilir. İran nükleer yaratma planlarından vazgeçerse оружияO zaman bir Avrupa-Atlantik füze savunma sistemi yaratma ihtiyacı, yeni argümanlarla desteklenmeli.
Dolayısıyla, şu anki durumda, ABD ve NATO’nun en kârlı senaryolarından biri - göründüğü kadar saçma - İran’ın nükleer ve füze programlarının devamı olacak. Bu durumda, aslında Avrupa’yı ve bir dereceye kadar ABD’yi Rus ya da Çin füzelerinden korumayı amaçlayan bir Avrupa-Atlantik füze savunma sistemi kurma maliyetini düşürmemek ya da arttırmamak için bir neden olacak. Bu varsayımın onaylanması veya reddedilmesi, İran ile mevcut anlaşmanın öngördüğü altı ayın sona ermesiyle gelecek yılın ortasında ortaya çıkacak.
Sadece birkaç gün önce, Avrupa-Atlantik füze savunma sisteminin inşasının sürdürülmesinin gerçek bir nedeni olarak yorumlanabilecek yeni mesajlar ortaya çıktı. Aralık Duma’daki hükümet saatinde konuşan Başbakan Yardımcısı D. Rogozin, Aralık’ta yaptığı açıklamada, Rusya’nın nükleer silah kullanma hakkını sakladığını ve birinin saldırmaya karar vermesi durumunda bunları kullanmaya hazır olduğunu söyledi. Rogozin, ülkemizin nükleer silahların caydırıcı olarak rolünü asla küçümsemediğini ve potansiyel saldırganlara da bunu unutmamalarını tavsiye ettiğini belirtti.
D. Rogozin'in sözleri farklı şekillerde yorumlanabilir. Birileri içlerinde agresif niyetler görecek ve birisi - olası düşmanlara yönelik bir uyarı. Neyse, Başbakan Yardımcısı, Rusya’nın hem nükleer silahlara sahip olduğunu hem de onları kullanmayı planladığını hatırladı. Rus nükleer cephanelerinin büyüklüğü, bölgemize yönelik büyük bir grevde herhangi bir girişimde bulunmalarını, saldırgana büyük zararlar verecek şekilde tehdit ediyor; bu da çatışmanın yararlarını birkaç büyüklük sırasına göre aşacak. Bunu yalnızca Rus yetkililer değil, biliyor ve anlıyor. Doğu Avrupa'da bir füze savunma sistemi inşa etmenin gerçeği, Kuzey Atlantik İttifakının Rus nükleer kuvvetlerinin buna neden olduğu tehlikenin bilincinde olduğunu gösteriyor.
Yıldırım çarpması ve buna cevabı
Genellikle uzmanlar, Avrupa-Atlantik füze savunma sisteminin inşa edilme şekliyle Rusya'nın stratejik füze kuvvetlerine etkili bir şekilde karşı koyamayacağına dikkat çekiyor. Herhangi bir füze savunma sistemini kırmanın en masraflı yolu olsa da, çok sayıda füze kullanan büyük bir grevdir. Bu durumda, anti-füze sistemleri gönderilen tüm eşyaları yakalayamayacak ve kırılma ihtimalleri düşmana ciddi zarar vermek için yeterli olacaktır. Füze savunma sistemine böyle bir asimetrik cevap, çalışılabilir füzeye karşı füze sistemlerine masraflı ve her zaman etkili olmayan yatırımlar yapmadan, düşman hedeflerinin garantili bir şekilde imha edilmesini sağlar.
ABD şu anda stratejik silahlarda pariteyi korumak için başka bir asimetrik yol üzerinde çalışıyor. Bir yıldırım dünyası grevinin en son konsepti, saldırı kararı alındıktan birkaç dakika sonra gezegenin herhangi bir yerindeki bir hedefi yok edebilecek silah sistemlerinin yaratılmasını içerir. Bu tür görevlerin geleneksel bir savaş başlığı ile donatılmış yüksek hızlı, yüksek hassasiyetli sistemler olacağı varsayılmaktadır. Ek olarak, bazı durumlarda, hipersonik güdümlü füzeler hiç bir savaş başlığı ile donatılmayabilir, çünkü hızları ve enerjileri hedefi doğrudan vurmak için yeterli olacaktır.
Şimşek hızında küresel grev sistemlerinin oluşturulmasının, nükleer silahların çevreleme yapısındaki rolünü önemli ölçüde azaltması bekleniyor. Muhtemelen Washington bu nedenle son zamanlarda Moskova'yı düzenli olarak yeni bir nükleer silah azaltma anlaşması imzalamaya davet ediyor ve bu da cephaneliklerde ek bir azalma anlamına geliyor. Bu tür öneriler yıldırım çarpması sistemleri oluşturmada bazı başarılara işaret edebilir. Ancak, bu tür projeler hakkında resmi bilgi sadece birkaç kişiyle sınırlıdır haberler. Birçok ABD şirketi deneysel cihazlar geliştiriyor ve test ediyor, ancak pratik ürünler söz konusu değil.
Bununla birlikte, aynı zamanda, yıldırım çarpması küresel grev sistemleri, Rusya ile ABD arasındaki anlaşmazlıklara neden olmaya başladı. Örneğin, Rusya Dışişleri Bakan Yardımcısı S. Ryabkov, Kommersant'ın röportajında, Amerikan yıldırım çarpma sistemlerini son derece tehlikeli ve durumu dengesiz hale getirdi. Gerçek şu ki, ciddi bir jeopolitik kriz durumunda, Rusya'ya karşı olmayanlar da dahil olmak üzere bu tür silahların kullanımı en korkunç şekilde sona erebilir. Silah sistemi konvansiyonel bir savaş başlığı ile donatılmış olsa bile, Rusya bir saldırı olduğunu düşünebilir. Perspektifin bu tür özellikleri yüksek hızlı ve yüksek hassasiyetli silahların tanım gereği, dünyadaki jeopolitik duruma yararlı bir etkisi olamaz.
Gerekirse, Rusya, füze savunmasına kitlesel bir füze saldırısıyla karşılık verebilir. Yıldırım hızlı küresel saldırı sistemlerine karşı kullanacak hiçbir şeyimiz yok. ABD’nin şu anda gerekli sistemlere de sahip olmadığını belirtmekte fayda var, bu yüzden bu alanda bir tür silahlanma yarışı yakın bir gelecekte erteleniyor. Bununla birlikte, Rus savunma endüstrisi zaten yeni tehditlere karşı koruma için hazırlanıyor. Devlet Duma’daki son konuşmasında Başbakan Yardımcısı D. Rogozin bu konuya değindi. Ona göre, Gelişmiş Araştırma Vakfı, yeni stratejik silahlara karşı korunma ile ilgili binden fazla teklifi zaten gözden geçirdi. 52 teklifleri umut verici olarak kabul edildi ve sekiz tanesi öncelikli olarak değerlendirilecek. Bu tekliflerin detayları, açık nedenlerden dolayı açıklanmadı.
Yeni silahlanma yarışı?
Görüldüğü gibi, İran nükleer füze programının konusunu çözmek bile uluslararası durumu daha az gergin hale getirmeyecektir. Önde gelen ülkeler, düzenli olarak diğer insanların çıkarlarına değinerek planlarını uygulamaya devam edecektir. Gelecekte tartışmalı konuların sayısındaki artışa yönelik yükseliş eğiliminin artacağına inanmak için sebep var. Şimdi, üçüncü ülkelerin katılımıyla Rusya ve ABD, Avrupa-Atlantik füze savunma sistemi hakkında tartışıyorlar ve ufukta, yıldırım hızında küresel bir grev sistemi olan yeni bir konu ortaya çıktı. Bu tür silahların yaratılması ve bunlara karşı koyma araçları, ülkelerden birinin koşulsuz liderliğini sağlamak için tasarlanmış yeni projelerin ortaya çıkmasına yol açacaktır. Bunu, yeni karşılama araçları yaratması izleyecek ve sonuç olarak, durum gerçek bir silahlanma yarışına tırmanabilir.
Soğuk Savaş'ın sona ermesinden sonra, dünyanın önde gelen ülkelerinin potansiyel rakipleri aşmaya çalışarak silahlanma ve askeri teçhizat geliştirmeyi durdurmadıklarını belirtmekte fayda var. Savunma projelerine yönelik bu yaklaşım halen kullanılmaktadır ve öngörülebilir gelecekte birisinin bunu reddedeceğine inanmak için hiçbir neden yoktur. Bu nedenle, ortaya çıkan silahların stratejik grev sistemleri alanında yarıştığı ve bunlara karşı koyma araçlarının son yıllardaki olaylara benzer olacağı varsayılabilir. Bu tür programların bariz önemine rağmen, ülkeler artık onları Soğuk Savaş döneminde olduğu gibi finanse edemiyorlar.
Sitelerin malzemelerinde:
http://vz.ru/
http://ria.ru/
http://rus.ruvr.ru/
http://bbc.co.uk/
http://kommersant.ru/
http://itar-tass.com/