Orman, Kuzey, merkez bölge ve çöl.
Bunların hepsi tavan sanatındaki yerlerdi.
Sadece şu anki Roan Krallığının bulunduğu yerdi. Sadece kıtanın kuzeydoğu bölgesi ayrı ayrı çizilmemiştir.
“Bir şeyler tuhaf.”
Cale, Yok Edilemez Kalkan’ın obur rahibesinin ona geçmişte söylediklerini kesinlikle doğru bir şekilde hatırlıyordu. Hafızasının yanlış olmasına imkan yoktu.
Pek çok kayaya, özellikle mermerlere sahip olmasıyla ünlü Henituse bölgesi.
Orada ölen obur rahibe şunları söylemişti.
‘Onu saflaştıramam.
Bu yüzden sadece onu yiyebilir ve siyaha boyandıktan sonra ölebilirim. Yerin kararmasını izleyip hiçbir şey yapamam.’
‘Şişmanlasam da bu lezzetten vazgeçebileceğimi sanmıyorum. Pislik yerken ölmek zorunda kalmam büyük haksızlık!’
Henituse bölgesinin kenar mahalleleri. Obur rahibe orada kararmış kiri yerken ölmüştü.
“Obura göre, Henituse bölgesi de siyaha boyanmıştı.”
Henituse bölgesinin ve dolayısıyla Roan Krallığı’nın da Orman ve Kuzey gibi siyaha dönmesi gerekiyordu.
Ancak bu alan teknikte hiç gösterilmemiştir.
“Durum neden böyle?”
Bunun arkasındaki nedeni çözemedi.
O an hırsızdan farklı bir ses duydu.
Korkunç Dev Parke Taşı çalmaya başladı.
– Şu anki Roan, geçmişte bir kayalar diyarıydı.
Cale’in gözleri bir an için bulutlandı.
Kayalar diyarı.
Bu cümleye aşinaydı.
Birini düşündü.
“Taylor Stan!”
Çılgın rahibe Cage’in yakın arkadaşı ve Roan Krallığı’nın Kuzeybatı bölgesi soylularına liderlik eden Marquis ailesinin lideri.
Bir zamanlar varis olarak konumunu kaybetmiş olan adam.
Cale, çılgın rahibe Cage ve Taylor Stan ile Roan Krallığı’nın başkentine ilk gidişini düşündü.
Taylor Stan sohbet ederken şunları söylemişti.
Roan Krallığı, ‘kayalar’ diyarıdır. ‘
Bu eski bir efsaneyle ilgiliydi.
Bu, yalnızca 5. cilde kadar okumuş olan Cale’in ilk kez o anda duyduğu bir şeydi.
“Eski metinlere bakarsanız, Roan Krallığı ortaya çıkmadan önce bile bu toprakların ‘kayalar’ ile bağlantılı olduğuna dair birçok hikaye var. Bu hikayelerden biri, bu topraklar üzerinde kayaya benzer bir koruyucunun nasıl olduğuyla ilgili.’
Kaya gibi bir koruyucu.
‘Bu muhafızın saldıran her şeyi koruyabildiğini söylüyorlar. Kıta karanlığa gömüldüğünde cephede karanlığa karşı savunan kişi olduğu söyleniyordu.’
Taylor’ın anlattığı efsane ve tavan sanatındaki kayıp arazi, Cale’in zihninde bir araya gelmeye başladı.
Gardiyanın tüm vücudu parçalanırken bile bir kaya kadar sağlam durduğu söyleniyor. Bu kuzeydoğu bölgesinin topraklarını ve insanlarını bu şekilde korudu.’
Cale konuşmaya başladı.
“…O sen miydin?”
Super Rock karşılık verdi.
– Tüm vücudum parçalanarak öldüm.
Cale gözlerini kapattı ve sonra tekrar açtı.
“… Kahretsin.”
Ona her zaman kendini feda etmemesini söyleyen adam kendini feda etmiş ve ölmüştü.
Cale’in içi kaynamaya başlamıştı.
“Neden onlar gibi bu kadar çok şanssız insan var?”
Anılarındaki kişinin adını seslendi.
“…Taylor Stan.”
Taylor Stan, kaya koruyucusu hakkında bir şeyler söylemişti.
‘Muhtemelen pek tanınmıyor. Sadece eski güçler hakkında bilgi almak için eski metinleri araştırırken öğrendim.’
Cale bilinçsizce kaşlarını çatmaya başladı.
“Neden onu düşünmedim?”
Taylor’ın ona anlattıklarını hatırlamasına rağmen Taylor’ı unutmuştu.
Taylor Stan muhtemelen Cale’in çevresinde kadim güçler ve kadim mitler hakkında en fazla bilgiye sahip olan kişiydi.
Bu bilgiyi, bacaklarını iyileştirecek bir gücü umutsuzca ararken edinmişti.
“Taylor ile görüşmem gerekiyor.”
Yapması gereken şeyler zihninde düzenlenmeye başlıyordu.
Ancak, Cale’in hâlâ sorması gereken bir sorusu vardı.
Geçmişteki sonuçlarla ilgiliydi.
“Bu kadar güçlüyse gökyüzü özellikli kişiyi nasıl yendin?”
Ooooooong-oooooong-
Cale o anda altın başlığın kırbacının titrediğini hissedebiliyordu.
Swoooooooooooosh- Swoooooooosh-
Ne adanın dışındaki insanlar ne de tapınağın içindeki Cale neler olup bittiğini anlayamıyordu. Ancak Rüzgar Adası’ndaki rüzgar normalden daha şiddetli esmeye başlamıştı.
Super Rock’ın sesini duyduğunda Cale’in bundan haberi yoktu.
– Kadim güçlere sahip çok sayıda insan, o adama karşı savaşmak için bir araya geldi. Tabii ki, onun tarafında olmayı seçen kadim güçlere sahip bazı insanlar vardı.
Güce karşı güç. Büyük çaplı bir savaş meydana geldi.
– Artık antik güçler olarak adlandırılan güçlere sahip insanların çoğunluğu bu savaşın bir parçasıydı. Çok sayıda insan ona karşı savaştı.
Savaştık ve yine savaştık.
– Bu savaş yirmi yıldan fazla sürdü. O savaşın sonucu olarak onu da zar zor öldürmeyi başarırken öldük. Vücudum da parçalandı.
Super Rock sakince devam etti.
– Sonunda onu yendiğimiz için berabere diyebilirsiniz, ancak fedakarlıklar çok büyüktü.
O savaşta herkes ölmüştü.
– Eski çağlar bundan sonra sona erdi.
Cale, onlarca yıl sürecek olan bu eski savaşı hayal edemiyordu.
Beyaz Yıldız’a karşı savaşları benzer olur muydu?
Cale, Batı kıtasını düşünmeye başladı.
Batı kıtasının vatandaşları, yılın başında meydana gelen Kuzeye Karşı Savaş’tan başlayarak zaten birçok savaşın acısını çekiyordu.
Ama onlarca yıl daha savaşmaları mı gerekiyordu?
“Haa, o çılgın piç.”
İçini çekerken Beyaz Yıldız’a küfretmeden edemedi.
Ancak Cale hızla yumruklarını sıktı.
– Geçmiş şu andan farklı.
Super Rock’ın sesini duyabiliyordu.
– O kişi, beş doğal özelliğin yanı sıra gökyüzü özelliğini de toplamıştı.
‘Ne?’
Cale, kadim kötü adamın sadece gökyüzü özelliğine sahip olmadığına inanamadı.
Rüzgar, su, ateş, toprak, ağaç ve gökyüzü. Bunların altısını da kontrol etmiş olsaydı, gerçekten de doğadan farkı olmazdı.
“Muhtemelen bu yüzden bu kadar çok insana karşı savaşabildi.”
Ancak kısa süre sonra Cale’in yüzünde tuhaf bir ifade belirdi.
Beyaz Yıldız şu anda bir dünya nitelik gücüne sahip değildi.
Super Rock’ın sesinde biraz kahkaha duyabiliyordu.
– Kadim zamanlarda toprak özellikli güçlere sahip olan tek kişiler o ve bendik.
Cale, Beyaz Yıldız’ın ne aradığını anladı.
Konuşmak için ağzını açtı.
“Sanırım o kişinin toprak gücünü bulmam gerekiyor?”
Super Rock karşılık verirken kıkırdadı.
– Gerçekten akıllısın.
Sonra sertçe ekledi.
– Ve sonra onu yok etmeniz gerekiyor.
Zor yol.
Bu yol iki şeyle geldi.
– Ayrıca gökyüzü özelliğine sahip o piç Beyaz Yıldız’ı bulmalısın ve onu yenmelisin.
Cale’in doğaya dönüşmek ve Beyaz Yıldız’ı yenmek isteyen kişiye ait olan dünyanın kadim gücünü bulması ve yok etmesi gerekiyordu.
Super Rock, Beyaz Yıldız hakkında devam etti.
– Plakası eksik olduğu için olabilir.
Beyaz Yıldız’ın birçok eski gücü vardı, ancak beş doğal özelliğin hepsine sahip olmadığı için plakası eksikti.
Cale’den farkı buydu.
– Cale, ‘biz’ onu yakalayabiliriz. Elbette zor ve acı verici olabilir.
Cale sorarken dudaklarının kenarları kıvrıldı.
“Vücudum yok edilecek mi?”
Super Rock karşılık verirken yüksek sesle güldü.
Ama sesi ciddiydi.
– Bu sefer kimseyi feda etmeyeceğim.
Cale de bu cevaba gülmeye başladı. Ancak, hızla gülmeyi bıraktı.
– Gökyüzü özniteliğine sahip kişinin vücudu benim öldüğüm gün yok edildi.
Super Rock’ın vücudunun bozulduğu gün.
Birçok arkadaşının da bu dünyadan ayrıldığı gün.
– O son savaştan sağ kurtulan sadece bir çocuk vardı. Kurtarabildiğim tek kişi oydu.
Oğlan, Super Rock’ın arkasında durduğu için yaşayabildi.
– Cale, o çocuğun sahip olduğu güce benzer bir güce sahipsin.
‘Hayatta kalan biri mi vardı?
Benimkine benzer bir güç mü?’
Cale’in zihninde hızla bir bilgi parladı.
“…Ejderha avcısı?”
Hakim Aura. Aklıma gelen tek şey buydu.
Super Rock üzgün bir sesle devam etti.
– Şimdi düşünüyorum da, görünüşe göre o çocuk ilk Dragon Slayer oldu.
Super Rock’ın koruduğu çocuk Dragon Slayer oldu.
– O çocuktan bir şey yapmasını istemiştim. Gelecekte gökyüzü özelliğine sahip başka biri ortaya çıkarsa bu toprakları korumasını söyledim. Yeni güçlü bireyler yetiştirmesini söyledim.
Cale’in kolu tüyleri diken diken oldu.
İlk Ejderha Avcısı. Kurduğu köy. Kıtanın güçlü bireylerinin kendilerini güçlendirmek için o köyde toplandıkları söyleniyordu.
O da olanlara inanamıyordu.
“…İnanabiliyor musun? Beyaz Yıldız, son Ejderha Katili.”
– Gerçekten ironik.
“Alo.”
Cale söylemek istediğini söyleyemedi.
Eski zamanlar. O zamandan bu yana uzun zaman geçmişti.
Bu süre zarfında birçok kader değişmişti.
– O çocuk.
İlk Ejderha Avcısı.
– Evini Üç Yasaklı Bölgeden biri olan Işık Kalesi’ne inşa ettiğinden eminim.
“Ejderha Avcısı köyü Batı kıtasında değil de Doğu kıtasında mı?”
Sanırım Batı kıtasında olması için hiçbir sebep yok.’
Cale kıkırdadı.
“Sanırım Rüzgar Adası’ndan sonra Işık Kalesi’ne gideceğim.”
Işık Kalesi.
Cale o yer hakkında hiçbir şey bilmiyordu, ancak o yer Beyaz Yıldız veya Ejderha Avcıları ve köyleri hakkında bilgi sahibi olabilir.
Cale, kafasını yapması gereken şeye çevirirken bu yeni bilgiyi hatırladığından emin oldu.
Ooooooong-oooooong-
Tepenin kamçısı gitgide daha güçlü titremeye başlıyordu. Cale kavanozu tutmayan eline baktı.
Swooooooosh- Swooooooosh-
Avucunda küçük bir kasırga belirdi.
Rüzgarın Sesi idi.
“Bu tepenin kamçısını tutarsam rüzgar Elementallerinin sesini duyacak mıyım?”
Hırsızın cevabını duydu.
– Haklısın. Ancak, hemen duymazsınız. Biraz zor olacak.
“…Biraz zor?”
“Hemen aklıma gelmiyor mu?”
Cale kaşlarını çatmaya başladı.
“Gidip onu bulmam gerekiyormuş gibi konuştu, ama durum bu değil!”
Cale’in dudaklarının kenarları yavaşça kıvrıldı.
Ancak hırsız başka bir şey söylemedi. Ucuz kaykayın sesini duyabiliyordu.
– Hırsız bunu söylemekten korkmuş görünüyor! Her şeyi bir ateş denizine çevirelim! kahahahahah!
‘… Yavaş yavaş delirmiyor mu?’
Cale cimriliği görmezden geldi. Hırsız o an tekrar konuşmaya başladı.
– Buna sahip olacağını hiç düşünmemiştim.
Hırsız kendine bahaneler uydurur gibi konuşuyordu.
– Mm, o sırada. Bu öğeye sahip olacak kişiyi test etme ihtiyacım vardı çünkü o kişi sonunda bazı güçlü müttefikler kazanacaktı.
Cale buna katılıyordu.
“Ve…?”
Ama sorarken sesi sinirli geliyordu.
– Ve… Ah, mm. En önemli sınavın bir kişinin karakteriyle ilgili olacağını düşündüm. Ama o zamanlar biraz çaresizdim, dünyaya kızgındım ve biraz da deliydim…
“…Ve?”
– A ve…
Cale yavaş yavaş kötü bir hisse kapılmaya başladı.
Bir kişinin karakterinin testi.
Ancak bu kendi içinde kötü bir his uyandırdı… Bu testi deliyken yarattığını söylemesi onu ürpertti.
– Mm, benim yaşadığım benzer deneyimlere sahip birinin benimle benzer bir hayat yaşayacağını ve bu gücü iyilik için kullanacağını düşünüyordum.
“Bu kadar gereksiz açıklama yeter.”
Cale, hırsızın konuya girmesini istedi.
“Testin içeriği?”
– …Üzgünüm. Bunu sana söyleyemem. Kurallar budur.
Konuşmak için ağzını açtı.
“Kahretsin.”
Hırsız bir şey söyleyemedi.
Ancak Cale, hırsızın az önce ona söylediği şeyleri, karakterini ve onu delirmeye zorlayan durumu düşündü.
Muhtemelen testin içeriği buydu.
Cale kavanozu bir kenara koydu.
Ardından iki eliyle yüzünü sıvazladı. Testin içeriğini tahmin edebiliyordu.
– Yanında olacağız. Sadece bunu hatırla.
Cale, Super Rock’ın sesini duyduğunda elini tepenin kırbacına doğru uzattı. Hırsız tekrar konuşmaya başladı.
– Zirvenin kamçısını alır almaz test başlayacak.
Cale’in eli tepenin kırbacına dokundu.
Vay canına!
Cale’in görüşünü altın rengi bir ışık kapladı. Bu olurken hala tepenin kamçısını sıkı sıkı tutuyordu.
Dünyası kısa sürede karardı.
O an hırsızın duygusuz sesini duyabiliyordu. Zihnindeki hırsızın sesi değildi.
“Test şimdi başlayacak.”
Test başlamıştı.
“En çok korktuğun an seni karşılayacaktır.”
Cale Henituse.
En çok korktuğu an.
Cale kaşlarını çatmadan edemedi.
Rüzgarın Sesi. O sesin sahibi hırsız olmadan önce ailesini, arkadaşlarını, komşularını kaybetmişti.
Daha sonra, öldükleri bu ölü mana depolama tesisinde, onların hayatlarından yapılmış kadim eseri bırakmıştı.
O kişinin çılgın bir haldeyken yaptığı bir testti.
Anlaşılırdı.
Ancak Cale bağırmadan edemedi.
“Kahretsin, bu nasıl bir insanın karakterinin testidir?!”
Cale bağırırken irkildi.
‘Hmm?’
Cale’in yüzüne yansıyan sıcaklık gözlerini gıdıkladı. Sabah güneşi gibiydi.
‘Güneş ışığı?’
O anda oldu.
Birinin sesini duydu.
“Lordum, sabah oldu.”
‘Kral? DSÖ? Ben?’
Cale gözlerini açtı.
Henituse Malikânesi’ndeki odasının tavanını görebiliyordu. Yatağındayken gözlerini açmıştı.