Ortaçağ düşüncesinin belirgin özelliklerinden biri, dinî öğretilere dayalı bir dinsel bakış açısının öne çıkmasıdır. Bu dönemde bilimsel düşünce değil, kilisenin kurallarına bağlılık ve teknolojik gelişme yerine yanlış kabul edilen doğrular öne çıkmıştır.
Ortaçağ boyunca, bilim gelişmemiştir; çünkü din ve kilisenin baskısı, bilimsel araştırmaların azalmasına neden olmuştur. Din unsurları, başka hiçbir araştırmayı kabul etmeyip, araştırmacıları cezalandırma eğiliminde olmuştur.
Bu araştırmaların dinî kavramların önüne geçmesini ve saygısızlık olarak algılanmasını önlemek istemişlerdir. Ayrıca, o dönemde bile bilimsel gelişmeler, din adamlarının fark ettiği bir durumdu; örneğin, yıldızları takip ederek hava tahminlerinde bulunabiliyorlar ve bu nedenle toplumda saygı görüyorlardı. Ancak din adamları dışında yapılan araştırmalar cezalandırılıyor, hatta bazen idam ediliyordu. Ortaçağ, bilimin gelişimi açısından durağan bir dönem olmuştur, çünkü dini öğretiler bilimsel ilerlemeye izin vermemiştir.