Genetik kaynakların korunması için yerinde (in situ) yönetim uygulamasındaki
ilkeler yeterince bilinmekte ise de; oldukça az sayıdaki alanda, yukarıda
belirtilen amaçlara yönelik idare gerçekten uygulanmaktadır.
Hindistan'ın 'Garo Tepeleri'nde, narenciye ürünlerinin yabani akrabaları için gen
rezervleri oluşturulmuştur.
Meyve ağaçları için ise benzer rezervler; Hindistan, Çin ve Rusya'nın diğer
bölgelerinde de yönetilmektedir.
Hindistan'da birkaç orkide rezervi bulunurken, Etyopya'da yabani kahve
için koruma alanları muhafaza edilmektedir.
A.B.D.'nin Arizona Eyaletindeki 'Coronado Ulusal Ormanı'nda, yabani kırmızı
biberlerin korunması için bir koruma alanı ayrılmıştır.
Brezilya'daki 'Ulusal Genetik Kaynakları Araştırma Merkezi' (the National
Centre for Research in Genetic Resources); ekonomik açıdan önemli olan
çeşitli türler için, 7 adet genetik rezerv oluşturmuş, daha fazla rezerv
için de planlamalar yapılmaktadır.
Yerinde uygulanan programlarda kaç adet türün yönetilmesi gerektiği henüz belirgin değildir. FAO ürün türlerinin yabani akrabaları için yerinde koruma uygulamalarının ihtiyaçları üzerine bir değerlendirme yapmış olsa da, ekonomik ve bilimsel değeri olan diğer bitki türleri için karşılaştırılabilir bir inceleme bulunmamaktadır. Ürün türlerinin yabani akrabaları için bile, hedeflenen türlerin yerinde yönetim seviyesini, koruma veya geliştirme gündemi içinde üst düzeye taşıyacak herhangi bir ciddi girişim bulunmamaktadır.
Yerinde uygulanan programlar, her ne kadar daha fazlaca yaygın olarak gerçekleştirilse bile; türlerin, popülasyonların ve genetik kaynakların çeşitliliğinin devam ettirilmesinde mevcut ve yeterli olmayacaktır. Eğer programlar arasında bir seçim yapılmış olsaydı, neredeyse daima yerinde programlar tercih edilirdi. Ancak yine de uzaktan (ex situ) uygulaman teknolojiler, yerinde (in situ) uygulanan koruma ve yapılandırma çabaları için, oldukça yararlı bir destek olmaktadır. Bu stratejiler, kendi çapında giderek artmakta olan bir etkinlik derecesine sahip bulunmaktadır.