24 Ekim 1960 tarihinde, Baykonur Uzay Merkezindeki bir R-16 roketinin patlaması 200 kişinin ölümüne neden oldu. Bu olay Sovyetler Birliğinin çöküşüne dek gizli tutuldu.
Gagarinin peşinden uzaya çıkması tasarlanan G.G. Nelyubov, içkiyi fazla kaçırdığı bir gece askeri devriyelerden biriyle dalaştı. Özür dilemeyi kabul etmeyince rütbesi düşürüldü ve resmi kozmonot ekibindeki fotoğrafı da boya tabancasıyla silindi.
Nelyubov bu olaydan beş yıl sonra intihar etti.
Vladimir M. Komarov, 1967 yılında, Soyuz 1 uzay gemisindeki paraşütlerin inişe geçiş sürecinde açılamaması yüzünden uzay uçuşu sırasında yaşamını yitiren ilk kişi oldu.
Soyuz 11 ekibinin üç üyesi, 30 Haziran 1971de, hatalı bir hava supabı nedeniyle boğuldu. Bugüne dek uzay boşluğunda ölenler yalnızca bu üç kişiden oluşuyor.
O günden bu yana Soyuz programında tek ölümcül bir kazaya tanık olunmadı. Oysa, NASAnın özgün uzay mekiği filosundan ikisi yok oldu ve sonuçta 14 kişi yaşamını yitirdi.
NASA ülkesinde her yıl 2 Şubatta kutlanan Köstebek Gününün geçmesini bekleseydi belki de daha iyi olurdu. Çünkü Apollo1 yangını (27 Ocak 1967), Challenger uzay mekiğindeki patlama (28 Ocak 1986) ve Columbia uzay mekiğinin parçalanması (1 Şubat 2003) hep aynı haftaya denk gelen olaylardı.
Gus Grissom, 1961 yılında, Liberty Bell 7 adlı uzay gemisinin Pasifik Okyanusuna iniş yaparken batması sonucunda boğularak ölmekten kıl payı kurtuldu.
Grissom, bu olaydan altı yıl sonra, Ed White ve Roger Chaffee ile birlikte Apollo 1 fırlatma rampasında meydana gelen yangında yaşamını yitirdi.
125 milyon dolarlık Mars İklim Yörünge Aracı, Kaliforniyadaki Jet Propulsion Laboratory adlı uzay araştırma merkezinin metrik sistemi esas almasına karşın Lockheed Martindeki mühendislerin ayak ve libreyi esas almaları yüzünden, Kızıl Gezegenin üzerinde parçalandı.
1975 yılında Apollo-Soyuz ekibinin yarısı, pilot Vance Brandın aracın itiş motorlarını yeniden devinime geçirememesi yüzünden, azot tetraksid adlı zehirli yakıttan boğularak yaşamını yitirdi.
Challenger felaketinden önce, NASA yetkilileri uzay mekiği kazasının meydana gelme olasılığının 100,000de 1 olduğunu öne sürmüşlerdi. Richard Feynman ise riskin 100de 1 olduğunu ortaya koydu.
Columbiadaki uzay adamlarının yedisi de yaşamını yitirdi ama sıfır yerçekiminin dirimsel açıdan incelenmesi amacıyla teneke kutulara yerleştirilip yeryüzüne getirilen yüzlerce kancalı kurt yaşamını sürdürebildi.
Çok yaygın bir söylentiye bakılırsa, 1960 yılında astronot bir çift uzayda 10 farklı cinsel birleşme biçimini denedi ve 6 biçimin elastik bir kuşak, şişme bir tünel, ya da üçüncü bir kişi olmadan uygulanamayacağına tanık oldu.
NASA söz konusu uzay uçuşuna yalnızca erkeklerin katıldığına dikkat çekerek bu öykünün doğru olamayacağını savundu.
Uluslararası Uzay İstasyonu uzaydaki yörüngesinde insan yapımı 11.000 parça döküntü arasında saatte yaklaşık 28.000 kilometrelik bir hızla dönüyor.
0 yorum