tarih öncesi
Rurik İmparatorluğu'nun (Eski Rus devleti) yıkılması sürecinde, Batı Rus toprakları Litvanya ve Polonya tarafından yönetiliyordu. 16. yüzyılda, Litvanya ve Polonya bir birliğe son verdiler, Polonya - Litvanya Birliği kuruldu. Büyük Slav imparatorluğu Doğu Avrupa'da baskın olduğunu iddia etti. Demografik ve ekonomik potansiyeli, Muscovy'den çok daha güçlüydü. Polonya, Rus topraklarının çoğunun birleşmesinin merkezi olabilir. Bununla birlikte, Polonya seçkinleri bunu yapamadı. Polonyalı seçkinler Polonyalıları ve Rusları tek bir kalkınma projesinde birleştiremedi. Her ne kadar bu dönemde, Polonyalı sırlar ve Ruslar pratikte hala aynı süper-etnoların bir parçasıydı. Ne de olsa, kelimenin tam anlamıyla Rurikovich'in ilk prensleri sırasında, batı sırları (Polonyalılar) ve Rus-Ruslar tek bir manevi ve maddi kültürü, tek bir dili ve inancı vardı.
Ancak Polonyalı seçkinler batı kalkınma projesinin, batı matrisinin bir parçası oldu. Bu, küresel bir köle medeniyeti yaratma projesidir. Sonra bu projenin kontrol merkezi Katolik Roma idi. Bin yıldan fazla bir süredir Polonya, bini aşkın süredir Rusya ile (Rus uygarlığı ve Rus süper dünyası) savaşın aracı haline gelmiştir. Batının ustaları defalarca Slav Polonyalıların kardeşlerini Rusya-Rusya'ya attı. Kriz sırasında Commonwealth, Rusya, Kiev, Minsk ve Smolensk gibi geniş bölgeleri ele geçirdi. Polonyalılar Pskov ve Novgorod'a iddiada bulundular, Moskova duvarlarına mızrak kırdılar.
Ancak, Batı projesine (Katolikçilik aracılığıyla) başvuran Polonyalı seçkinler Polonyalılar ve Ruslar için ortak bir devlet oluşturmak istemediler. Polonya'da, nüfusun çoğunluğu (köylüler) gentry-gentry için kölelerdi. "Seçilen" için çalışan sığırlar (sığırlar) İlişkiler aynı hat boyunca Batı Rus topraklarında kuruldu. Rus prens-boyar seçkinleri cilalandı, yığıldı. Ve Rus kitleleri, yalnızca sosyal ve ekonomik olarak değil, aynı zamanda ulusal ve dini sınırlar boyunca ezilen kölelere çevrildi. Aynı zamanda, Polonyalı beyler lüks, bayramlar ve sefahat ile süslendi. Yönetimin kalitesi düştü.
Gevşek Doğu Avrupa imparatorluğunun uzun sürmemesi şaşırtıcı değil (tarihsel olarak). Lordlar konfederasyonlar-sendikalar yarattıkları ve kraliyet tahtı için adayları için ve diğer nedenlerle kendi aralarında savaş yaptıkları zaman Rus halkının ayaklanmaları, komşuları ve medeni ihtilaflarla bitmeyen savaşlar tarafından öldürüldü. Rus krallığı restore edildiğinde, iç birliği olmayan Polonya-Litvanya Birliği, birbiri ardına yenilgiye uğramaya başladı. Ulusal Özgürlük Savaşı sırasında XVII. Yüzyılın ortalarında Bogdan Khmelnitsky. Rus krallığı, Batı Rusya topraklarının bir kısmı ile bir araya geldi (Sol-banka Ukrayna, Zaporijya ordusu). 1772'te - 1795 Polonya-Litvanya Birliği’nin (Polonya’nın dış oyuncuların katılımıyla iç krizinin sertleşmesi) üç bölümü sırasında, Polonya’nın devleti imha edildi ve Batı Rus toprakları Rusya’ya döndü - Belaya Rus ve Malaya Rusya-Rusya (Galiçya Rusya hariç). Etnik Polonya toprakları Prusya ile Avusturya arasında bölünmüştür.
Prusya'nın yenilgisinden sonraki 1807 yılında, Napolyon Belostok Bölgesi'ni Rusya'ya devretti. Polonya'nın Prusya'ya sahip olduğu topraklarda, Varşova Dükalığı kuruldu. Napolyon’un imparatorluğunun yenilgisinden sonra, Varşova Dükalığı Prusya, Avusturya ve Rusya arasında bölündü. İmparator Alexander Polonyalılara özerklik verdim - Polonya Krallığı kuruldu. Polonyalı milliyetçilik ve ayaklanmaların büyümesine bağlı olarak, 1830 - 1831 ve 1863 - 1864. Polonya özerkliği kısıtlandı. 1867'te statüsü düşürüldü ve Privislensky Bölgesi adını aldı: Varşova, Kaliszka, Petrokovskaya, Kaletskaya, Radomskaya, Suvalki, Lomzhinskaya, Lyublinskaya ve Sedletskaya (1912 yılı - Kholm bölgesinden) illeri.
Polonya devletinin restorasyonu
Birinci Dünya Savaşı'nın patlamasıyla, Rus Çar II. Nicholas zafer kazandıktan sonra, Polonya topraklarını Rusya'nın bir parçası olarak Avusturya-Macaristan ve Almanya'nın bir parçası olan Polonya bölgeleriyle birleştirmeye söz verdi. Restore edilen Polonya devletinin Rusya ile birlik halinde olması gerekiyordu. Polonyalı milliyetçiler şu anda iki partiye bölündü: Birincisi, Polonya'nın Rusya'nın yardımıyla ve Almanya ve Avusturya-Macaristan'ın pahasına restore edileceğine inanılan; ikincisi, Rusların ana düşmanı ve Polonya'nın bağımsızlığına giden yolun Rus imparatorluğunun yenilgisi olduğunu düşündü, aktif olarak Almanlar ve Avusturyalılarla işbirliği yaptı. Polonya Sosyalist Partisinin liderlerinden Jozef Pilsudski, Avusturya-Macaristan ordusunun bir parçası olarak Polonya lejyonları yaratmaya başladı.
1915’te, Avusturya-Alman birlikleri Polonya Krallığı’nı işgal etti. 1916’te, Alman makamları kukla Polonya Krallığı’nın kurulmasını ilan etti. Berlin, Polonyalıları Rusya ile mücadeleye dahil etmeye ve Polonya'nın kaynaklarını kendi çıkarları için kullanmaya çalıştı. Gerçekte, Polonya’yı bağımsız bir devlet olarak restore etmeyecekler, onu Almanlaştırıp İkinci Reich’in bir eyaleti yapacaklardı. Şubat Devrimi 1917’in ardından, Rusya Geçici Hükümeti, Polonya’nın Polonyalıların çoğunluğunun yaşadığı tüm topraklarda, Rusya ile askeri bir ittifakın sonuçlanmasına bağlı olarak restorasyonuna katkı sağlayacağını açıkladı. I. Dovbor-Musnitsky komutasındaki 1 Polonya Kolordu oluşumu başladı. Ekim Devrimi’nden sonra, Sovyet hükümeti, yılın Aralık ayındaki 10’in Polonya’nın bağımsızlığını tanıdığını açıkladı.
Ocak ayında, Dovbor-Musnitsky'nin Polonya ordusu olan 1918 isyanı artırdı. Vatsetisa önderliğindeki kırmızı birlikler Polonyalıları yendi, geri çekildiler. Bununla birlikte, Almanlar ve Belarus milliyetçilerinin desteğiyle bir taarruz başlattılar ve Şubat ayında Minsk'i işgal etti. Polonya Birliği, Belarus'taki Alman işgal kuvvetlerinin bir parçası oldu (daha sonra dağıldı). Almanya'nın Kasım 1918'teki teslim edilmesinden sonra, Birleşik Krallık Regency Konseyi, Pilsudski'yi (o zamanlar en popüler Polonyalı politikacıydı) devlet başkanlığına atadı. Polonya Cumhuriyeti kuruldu (İkinci Rzecz Pospolita).
Pilsudski liderliğindeki yeni Polonya liderliği, Batı Rus toprakları (Beyaz ve Küçük Rusya) ve Baltık ülkeleri üzerinde kontrolün kurulmasıyla birlikte, 1772 sınırları dahilinde Ortaklığı restore etme görevini üstlendi. Varşova, Baltık'tan Karadeniz'e kadar güçlü bir ülke yaratmayı, Doğu Avrupa'ya ve Finlandiya'dan Kafkasya'ya egemen olmayı planladı. Baltık ve Karadeniz'lerden, güney ve güneybatı topraklarından ve kaynaklarından kesilen Rusya, ikinci bir güce dönüştürülmeyi umuyordu. Sovyet Rusya ile bu şartlardaki savaş kaçınılmazdı. Aynı zamanda Polonyalıların Çekoslovakya ve Almanya topraklarının bir kısmını talep ettikleri de belirtilmelidir.
"Pansky girişimini ne bitirecek." Sovyet afişi
Yüzleşmenin başlangıcı
Brest Barış Antlaşması hükümleri uyarınca, Sovyet Rusya, Merkezi Güçlerin Baltık ülkelerinden, Belarus ve Ukrayna'nın bazı bölgelerinden Yararlanmasını reddetti. Batı Rus toprakları Avusturya-Alman ordusu tarafından işgal edildi. Moskova, Almanya ile savaşa devam edemedi, ancak imtiyaz geçici bir önlemdi. Sovyet hükümeti Belarus ve Ukrayna’yı reddetmedi. Ayrıca, dünya devrimi kavramı çerçevesinde, Lenin, Versailles sistemini yıkmak ve Almanya ile birleşmek için Varşova Sovyeti yapmayı gerekli gördü. Sovyet Rusya ve Almanya'daki sosyalist devrimin zaferi dünya devriminin zaferinin temelini oluşturdu.
Kasım ayında, 1918, Almanya'nın teslim alınmasından sonra, Sovyet hükümeti, geri çekilen Alman kuvvetleri için Rusya'nın batı topraklarına gönderilmek üzere Kızıl Ordu'ya (7 ve Batı ordusu - sadece 16 bin süngü ve kılıç hakkında) bir emir verdi. Aynı zamanda, Sovyet birliklerinin saldırısı, Almanların eylemleriyle karmaşıktı: iletişimin yıkılması, tahliyedeki gecikme; beyaz, yerel milliyetçilere ve Polonyalılara, kendi çıkarları, silahlanma ve teçhizatlarının oluşumunda yardım edilmesi; Batı Belarus ve Baltık ülkelerindeki Alman garnizonlarının gecikmesi.
10 Aralık 1918, Kızıl Ordu, Minsk'i işgal etti. Polonyalı Pilsudski hükümeti Vilna'yı işgal etmesini emretti. 1 Ocak 1919, Polonyalılar Vilna'yı ele geçirdi. Aralık ayında 1918 - Ocak 1919 Reds, Litvanya topraklarının çoğunu işgal etti. 5 Ocak Sovyet birlikleri Polonyalıları Vilna'dan kovdu.
Yeni Sovyet cumhuriyetlerini kurdu. Aralık 16 Litvanya Sovyet Cumhuriyeti, Aralık 1918'te kuruldu. 30 - Aralık 31 Belarus Geçici Devrim İşçi ve Köylü Hükümeti, 1918 Aralık'ta Smolensk'te kuruldu. 1 Ocak 1919 Geçici Devrimci Hükümet, Sovyet Sosyalist Belarus Cumhuriyeti'nin (SSRB) oluşumunu ilan eden bir bildiri yayınladı. 31 Ocak Yılın 1919 SSRB'si RSFSR'den çekildi ve bağımsızlığı Sovyet Rusya hükümeti tarafından resmen tanınan Belarus Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti olarak değiştirildi. Şubat 27, Litvanya ve Belarus Cumhuriyetlerinin birleşmesiyle oluştu, Litvanya-Belarus SSR (Litbel) başkenti Vilna'da kuruldu. Litbel, Varşova 'nın müzakerelere girmesini ve ortak bir sınır meselesinin halledilmesini önerdi. Pilsudski bu cümleyi görmezden geldi.
Almanlar tahliyeyi henüz tamamlamamış ve Polonya kuvvetlerinin bir kısmı batı sınırına (Çekoslovakya ve Almanya ile sınır anlaşmazlıkları) yönlendirildiği için Polonya hemen kesin bir saldırı yapamadı. Alman askerlerinin Polonyalıların doğuya girmesine izin veren, ancak Polonya’yı etki alanına (bin yıllık Rus karşıtı silah olarak) transfer eden Şubat’ta yapılan müdahalenin müdahalesinden sonra. Sonuç olarak, Polonyalı birlikler Şubat 1919'ta Kovel, Brest-Litovsk, Kobris ve Küçük Rusya'da - Kholmshchina, Vldymyr-Volynsky'yi işgal etti. 9 - 14 Şubat 1919, Almanlar p hattındaki Polonyalıları kaçırdılar. Neman - s. Zelvianka - s. Rouzhanka - Pruzhany - Kobrin. Kısa süre sonra Kızıl Ordu'nun Batı Cephesi yaklaştı. Böylece, Polonya-Sovyet cephesi, Litvanya ve Beyaz Rusya topraklarında kuruldu.
Aynı zamanda, muhalefet güney stratejik yönde başladı (Polonya-Ukrayna savaşı 1918 - 1919). İlk başta, Polonyalı ve Ukraynalı milliyetçiler, Lviv savaşında Galiçya'da çarptılar. Daha sonra Kiev Rehberi tarafından desteklenen Batı Ukrayna Cumhuriyeti'nin Galiçya Ordusu (ZUNR) savaşı kaybetti. Bu, Galiçya'nın Polonyalılar tarafından işgaline yol açtı. Ayrıca, Romenler savaş sırasında Bukovina'yı, Çekler ise Transcarpathia'yı ele geçirdi. Yılın 1919 baharında, Sovyet Ukrayna cephesi güneydeki Polonya ordusuyla temasa geçti ve bu sırada Küçük Rusya'daki Sovyet gücünü yeniden sağladı.
Güçlerini yeniden topladıktan sonra, Şubat ayının sonunda, 1919, Polonya ordusu Neman'ı geçti ve bir saldırı başlattı. Batı yönündeki Sovyet birlikleri 45 bin kişiyi toplamıştır, ancak bu zaman zarfında en çok savaşa hazır birimler diğer yönlere gönderildi. Doğu (Kolçak saldırısı), Güney ve Ukrayna cepheleri (Denikin'in saldırısı, ayaklanma) konusundaki durum Batı Cephesini daha da güçlendirmeye izin vermedi. Mart ayında, 1919, Polonyalı birlikler Nisan ayında Slonim, Pinsk'i ele geçirdi - Lida, Novogrudok, Baranavichy, Vilna ve Grodno. Mayıs - Temmuz ayları arasında, 1919 Polonyalı kuvvetleri, İtilaf Devletinin daha önce Almanya ile savaş için Fransa'da kurduğu Jozef Haller'in 70-bin ordusu tarafından önemli ölçüde güçlendirildi. Temmuz ve Polonyalılar Ağustos ayında Molodechno, Slutsk'ı ele geçirdi - Minsk ve Bobruisk. Sonbaharda, Kızıl Ordu birlikleri karşı saldırıya geçti ancak başarısız oldu. Ondan sonra, ön tarafta bir duraklama oldu.
Bu, büyük ölçüde Denikin’in ordusunun saldırısına ve İtilaf güçlerinin konumuna bağlıydı (Polonya’nın doğu sınırındaki Deklarasyon Polonyalıların iştahını sınırladı). Polonya hükümeti, Denikin’in ordusunun güney Rusya’daki başarısı konusunda endişeliydi. Beyaz hükümet, Polonya'nın bağımsızlığını tanıdı, ancak Polonyalıların Rus topraklarına yönelik iddialarına karşı çıktı. Bu nedenle Polonyalılar ara vermeye karar verdi. Pilsudski, Kızıl Ordu’yu küçümsemedi, Denikin'in kazanmasını istemedi ve Rusların birbirlerini kanamasını bekledi; bu da “Büyük Polonya” nın kurulması için planlar yapmayı mümkün kılacaktı. Kızılların Denikinistleri ezmesini bekledi ve sonra Kızıl Ordu'yu yenmek ve Polonya'ya avantaj sağlayacak olan dünyayı dikte etmek mümkün olacaktı. Ayrıca, Pilsudski iç meselelerle ilgilendi, muhalefetle savaştı. Batıda Polonyalılar Almanlarla, Galiçya'da Ukraynalı milliyetçilerle savaştılar. Ağustos ayında, maden işçileri Silezya'daki 1919'te isyan etti. Polonya ordusu isyanı bastırdı, ancak gerginlik devam etti. Bu nedenle, Pilsudski daha elverişli bir durum için beklemek üzere doğuya olan hareketi durdurmaya karar verdi.
Jozef Pilsudski Minsk'te. 1919 yılı