Kaynak: vestnik-belovo.ru
Sovyet sonrası mit yapımı
Sovyetler Birliği nostaljisi, imparatorluğun çöküşünden beri Ruslara eşlik ediyor. Geçen yüzyılın sonunda Levada Merkezi'nin sosyologları, ülke vatandaşlarının% 75'inin SSCB'nin çöküşünden pişman olduğunu belirtti. Neredeyse yirmi yıl geçti. 2018'de, benzer çalışmalar sempatizanlarda bir düşüş buldu, ancak yalnızca% 66'ya kadar. Tüm Rusya Kamuoyu Araştırma Merkezi'ne göre, 2000'lerin ortalarında, SSCB'nin çöküşünün olumlu ve olumsuz değerlendirmeleri, iç ve dış yaşamdaki olaylara bağlı olarak dalgalandı.
Ve her zaman, yaşlı nesiller ülkenin çöküşünden gençlerinden daha çok pişman oldular. Geçmişle ilgilenen daha az genç, Sovyetler de dahil ve çoğu için SSCB'nin çöküşü aynı gri saçlı tarih1917 devrimi gibi. Buna göre, çoğu 25 yaş altı Rusların neredeyse beşte biri, SSCB'nin tasfiyesine ilişkin herhangi bir değerlendirme yapmakta zorlanıyor. Ve Rusya'daki ankete katılanların% 10'undan fazlası SSCB'nin neredeyse otuz yıl önce çöktüğünü ve Bağımsız Devletler Topluluğu'nun kurulduğunu bilmiyor. Beyaz Rusya'da Ukrayna'da bunun% 9'u var -% 20'den fazlası.
Aynı zamanda, sıcak ve müreffeh bir Sovyet geçmişi hakkındaki efsanelerin gençlerin zihnine düşmesi şaşırtıcı derecede kolaydır.
Kaynak: neizvestniy-geniy.ru
Sosyolojide, böyle bir terim bile ortaya çıktı: farklı yaş grupları arasında empati kuranların payını ölçen SSCB için nostalji endeksi. Bununla birlikte, birçok araştırmacıya göre, son otuz yılda, vatandaşların nostaljisinin doğası değişti. 90'ların sonlarında, süper gücün siyasi ve askeri gücünün yanı sıra göreceli mali refahına duyulan üzüntü öne çıktı. On yıllar sonra, sosyal refah ve kişilerarası ilişkiler için kaybetmenin acısı öne çıktı. Yavaş yavaş, bir güç kaybına duyulan kötü şöhretli özlemin yerini anlamlara duyulan özlem alıyor (modern Rusya'da çok eksikler). Nostalji, büyük ölçüde, Brejnev'in durgunluk dönemiyle ilgilidir - siyasi "donların" ve kültür alanında artan sansürün modern bir kentsel tüketim toplumunun oluşumunun eşlik ettiği bir dönem. Çağdaşlara göründüğü gibi, o zaman kötü şöhretli ve öznel istikrar duygusu ortaya çıktı - temellerin dokunulmazlığı ve günlük yaşamın genel düzeni.
Bütün Sovyet sonrası mit yapımı, Brejnev döneminin sosyal garantilerinin anılarında somutlaşan refah devleti ve sosyal dayanışma yanılsamasına dayanmaktadır. Her şeyden önce bedava ilaç, eğitim ve barınma hakkında konuşuyoruz. 2017 yılında, Leonid Ilyich Brezhnev'in Rusların tercihlerinin derecelendirilmesinde ilk sırada yer aldığı büyük ölçekli bir çalışma yapıldı. Ankete katılanların% 56'sı Brejnev'i, ülkede yaşamın en iyi olduğu lider olarak gösterdi. Ve 1990'dan beri benzer düşünenlerin payının sadece 3 puan azaldığını belirtmek gerekir. Yeltsin (% 7) dev bir gecikmeyle ikinci sırada ve Lenin, Stalin, Chernenko altında hayatın (katılımcılara göre) en kötüydü. , Andropov ve Gorbaçov.
Belli bir nostalji olduğu için ondan para kazanmak oldukça mümkün. Modern kültürde, Sovyet tarihine adanmış çeşitli çevrimiçi topluluklar ve çevrimiçi platformların yanı sıra belirli klasik moda ve tüm tasarım yönleri gelişiyor. Örneğin: VKontakte "SSCB - En iyiyi" ve "SSCB'yi hatırlayalım. Total Recall ”yaklaşık 800 bin abone kazandı. Grup açıklamalarındaki Kurucu Babalar şunun gibi bir şeyden alıntı yapıyor:
“Bu grup hatırlayacak bir şeyleri olanlar içindir ... Bu grup nostaljidir, herkese SSCB'de doğanların yaşadıklarını, çocuklukta onları çevreleyen şeyleri, gençliklerini görme fırsatı verir ... Mutlu olmak için ne kadar az ihtiyacımız vardı! "
Abonelerin çoğunun 1991'den sonra doğduğunu hatırlayın.
Tasarım kültürüne uygulandığında, bazı ayrıntılarda Stalinist ZIS-110'u yansıtan başkanlık limuzini "Aurus" un görünümünü hatırlamakta fayda var.
Bilim kurguda tam bir "pop-up" türü doğdu. Basit arazilerde, eserlerin ana karakterleri kendilerini ya Büyük Vatanseverlik Savaşı döneminde ya da SSCB'nin sonlarında sihirli bir şekilde bulur. Her iki durumda da, tarihsel olarak bilgili karakterler tüm devletlerin kaderini etkiler ve ayrıca Sovyetler Birliği'ni çöküşten kurtarır.
Aynı zamanda, post-komünist nostalji Rusya'ya özgü değildir: Sosyalist kampın düşkün anıları, Orta ve Doğu Avrupa sakinleri arasında ve doğal olarak eski SSCB eyaletlerinde nadir değildir. Birçoğunda totalitarizm hâlâ Sovyetler Birliği'nin tarihsel mirasının temeli üzerine inşa ediliyor.
Z kuşağı nostaljik
"Bir turta - 5 kopek, limonata - 10 kopek, dondurma - 15 kopek ve bütün gün sokakta yürüyebilirsiniz."
2000'lerin başında doğan Z Kuşağı temsilcilerinin ebeveynleri, yaklaşık olarak bu kadar sıcak anıları paylaşıyor. SSCB çağındaki "zetaların" ebeveynleri çocuklardı ve çevreleyen gerçekliğin eksikliklerini fark etmeden en iyisini içtiler. Efsanevi adalet, sosyal eşitlik ve istikrar, Z'nin çocuklarının ebeveynlerinin bilinçsizce "hatırladıkları" düzenin tipik özellikleri gibi görünüyor. Aynı zamanda, tüketici yaşam tarzına doymuş modern çocuklar, bu efsanevi kategoriler tarafından sosyalizmde baştan çıkarılıyor.
Modern araştırmalar, Gen Z'nin seleflerinden genel olarak sosyal olarak daha aktif olduğunu göstermektedir. Dijital çağın temsilcileri protestolara ve mitinglere gider, fikir alışverişinde bulundukları ve ideallerini destekledikleri başarılı iletişim kanalları oluşturur, gönüllü hareketlere ve benzeri hikayelere katılırlar. Sosyologlar ve antropologlar şunu iddia ediyor:
"Mevcut genç neslin açık bir sosyal adalet talebi ve bağımsız, büyük bir ülkede yaşama arzusu var ve bu, nesillerin dayanışması ve bugünün Rusya'sının Sovyetler Birliği ile özdeşleştirilmesi olmadan imkansızdır."
Geç SSCB tarihinin genç kuşağının çarpık algısına önemli bir katkı, çağdaş kültür ve kitle iletişim araçları tarafından yapılmıştır. Örneğin, sinemada, Sovyet döneminin eski nesil için önemli olan sembollerini yayınlayan sözde pozitif nostalji hüküm sürüyor: şarkılar, imgeler, kahramanlar, ideoloji, toplumun belirli bir hedefi olduğu anlayışı - sosyalizmin inşası. Aynı zamanda, özellikle Stalinist baskıların kurbanlarıyla ilişkilendirilen olumsuz nostalji, kasıtlı olarak sessiz tutulur veya sanat eserlerinin parantezlerinin dışında tutulur.
Kaynak: ic.pics.livejournal.com
Bununla birlikte, Gen Z, Sovyetler Birliği'nin gerçekliğine daldığında, haz durumunun yerini başka duygular alır. Durgunluk zamanlarının ve SSCB'nin son zamanlarının ünlü gizemi: "Uzun, yeşil, sosis kokuyor." Cevap: "Tren". Sovyet yaşamının bu bölümü, geçmişi tamamen farklı kavramlarla ilişkilendiren gençleri yıkıyor. Herhangi bir ihtiyaç için yakındaki bir süpermarkete başvurmaya alışkın olan Zetalar, toplam açık olasılığını anlamıyor.
Veya 20-30 kişilik bir tuvaleti olan ortak daireler hakkında bir örnek. Ancak bu, Sovyet halkına birkaç nesil boyunca eşlik etti. "Liman" döneminde, gençler kolaylıkla bir yurt dışı gezisi veya Akdeniz'de bir tatil hayal edebiliyor ve hatta çoğu zaman planlayabiliyordu. Sovyetler Birliği tarihinde bu, fanteziye benziyordu.
Böylesine olumsuz bir nostalji, tüketici kuşağı Z'nin beğenisine hiç benzemiyor, bu da gençler arasında tarihsel mirasın belirli bir algılanmasına yol açıyor. Bir yandan ebeveynler ve büyükanne ve büyükbabalar yalnızca iyi şeyleri (film kültürü ile birlikte) hatırlarken, diğer yandan konuyla ilgili ayrıntılı bir çalışma çirkin anları ortaya çıkarır.
Modern toplumda Sovyetler Birliği'nin sosyal gerçekliklerinin paradoksal bir değerlendirmesi gelişti. Çoğunlukla, genç Ruslar bunu olumlu değerlendiriyor, ancak oraya dönmeye hazır değiller. Yeni Rusya'da hayatın çok daha rahat, besleyici ve daha güvenli olduğu ortaya çıktı. Bu da Z Kuşağının ünlü "Değişim!" Diye bağırmasına neden olan faktörlerden biri haline geliyor.