- Stanbic Bank’ın CEO’su Charles Mudiwa, bu makalede bahsedilmemesini talep eden bir ülke kulübündeki küçük bir yönetim kurulu odasında mahkeme tutuyor.
- Çalışkan kupalar, dosyalar ve dizüstü bilgisayarlar taşıyan uygun yöneticiler, onunla bir toplantı yapmak için bu odaya girip çıkıyor.
- Zimbabveli olan Bay Mudiwa, yönetici kariyerine 2002 yılında Stanbic Bank Zimbabwe’de perakende bankacılık işlemlerini yürütürken başladı. Daha önce Güney Afrika’da Standard Bank’ın Direktörü, Standard Bank Malawi’de CEO, ardından Stanbic Bank Zambia’da görev yaptı.
Stanbic Bank’ın CEO’su Charles Mudiwa, bu makalede bahsedilmemesini talep eden bir ülke kulübündeki küçük bir yönetim kurulu salonunda mahkeme tutuyor. Çalışkan kupalar, dosyalar ve dizüstü bilgisayarlar taşıyan uygun yöneticiler, onunla bir toplantı yapmak için bu odaya girip çıkıyor.
Zimbabveli olan Bay Mudiwa, yönetici kariyerine 2002 yılında Stanbic Bank Zimbabwe’de perakende bankacılık işlemlerini yürütürken başladı. Daha önce Güney Afrika’da Standard Bank’ın Direktörü, Standard Bank Malawi’de CEO ve ardından Stanbic Bank Zambia’da görev yaptı. 2018 yılında Kenya’daki mevcut rolünü üstlendi.
Finans hizmetlerinde neredeyse otuz yıl geçirdikten sonra, damarında bankacılığın kanını akıtıyor ve bu onun mizacına yansıyor.
Hevesli bir okuyucu ve amaç ve miras hakkında daha derin varoluşsal sorulara çekilen bir adam, JACKSON BIKO nippy bir sabah.
***
Kaç çocuğun var?
Bu ilk soru mu? [Loud laughter]
Bu hileli bir soru değil.
[Laughing] Beş biyolojik çocuğum, iki üvey çocuğum ve üç torunum var.
İlk çocuğunuzun doğduğu gün hakkında ne hatırlıyorsunuz?
Oh evet! Hatta görsel bir resmim bile var. Harare’deydim. Sabahtı ve babamın evindeydik. Babamın ona Tawanda adını verdiğini hatırlıyorum, Shona’da “biz artık çokuz” anlamına geliyor. Oturma odasında nerede oturduğumuzu hala hatırlıyorum ve babam bana baba olmakla ilgili bir ders veriyordu. 20’lerimdeydim.
50’li yaşların sonundasın, hayatının hangi on yılını sevgiyle hatırlıyorsun ve neden?
30’lu yaşlarımın başları. Bu, yönetici düzeyinde yönetime, C-süitine geçtiğim zamandı. Ama aynı zamanda ne olmak istediğim, nereye gittiğim ve nerede olmak istediğim konusunda net olmaya başladığım zamandı. Hayata dört aşamada bakıyorum. Birincisi, bilgi aşaması dediğim şey; eğitim falan.
İkincisi, birincil biriktirme aşamasıdır; annenizin evinden çıkarsınız, ocak, buzdolabı vb. alırsınız. O zaman her şilin önemlidir. Üçüncüsü, durum aşaması veya hiyerarşi aşamasıdır. Burada kendinize soruyorsunuz; ben kimim? Yönetmen olacağınız söylendiği için insanların işten ayrıldığını gördüm. Bu iş küçük olsa bile, ama yönetmen yazan bir karta sahip olacaklar, hareket edecekler. Belirli bir başlık hakkında daha çok endişe duyuyorlar.
Son aşama, gerçekleştirdiğiniz zamandır. Ben buna tamamlanma aşaması diyorum. Ve zamanın bu noktasında, artık birikim, hiyerarşi ve unvanla ilgili değil, ne verebileceğinizle ilgili. Birdenbire artık bu şeyler için endişelenmiyorsunuz. Neye verdiğimle ilgili mi? Nasıl geri veriyorum ve neyi farklı yapabilirim?
Ben bu aşamadayım, insanlar farklı olabilir ama bence öyle. [Chuckles].
Tüm bu aşamalardan hangisi sizin için en çok aktivite yapan ve en çok ısıyı üreten?
İkinci ve üçüncü aşamalarda kendimi kurmaya ve bulmaya çalışıyordum. Harika bir aktivite ve çaba zamanı.
Bir erkek olarak ne zaman kendine geldiğini düşünüyorsun?
35 yaş civarında.
Bir şilin hayatının ikinci aşamasında daha önemli olduğundan bahsettin. Şu anda bir şilin sizin için çok önemli olduğunu sanmıyorum, değil mi?
[Pause] Bunun sahip olduğunuz para miktarı ile ilgili olduğunu sanmıyorum, sahip olduğunuz ihtiyaçlar ve bunları nasıl karşıladığınızla ilgili. Çoğumuz çok paranın büyük bir fark yarattığını düşünme eğilimindeyiz. Sahip olduğun az şeyi nasıl kullandığınla ilgili. Dolayısıyla, az miktarda paranız olsa bile, onu iyi kullanırsanız, sizden 20 kat daha fazlasına sahip olan biriyle aynı seviyede mutluluk verebilir.
Başarı tanımınız zamanla değişmiş olmalı, 43 yaşında başarıyı nasıl tanımladığınızı merak ediyorum.
Başarıyı hiç tanımlamıyorum. Önemi tanımlarım. Çünkü başarı, maddi şeyler olan dört arabanız ve üç eviniz olduğunu söyleyen bir standartla ölçüldüğünüz anlamına gelir. Önem, yaptığınız etki ile ölçüldüğünüz anlamına gelir. Başarı, ne biriktirdiğinizle ilgilidir, bu göreceli bir ölçüdür. Ancak önem, başarıdan daha önemlidir çünkü önem, etkiyle konuşur. Mitch Albom’un yazdığı ‘Have a Little Faith’ adlı bir kitap okumayı severim. Birinci ve ikinci ölümden bahsediyor. Bazı insanların öldüğünü, gömüldüğünü ve unutulduğunu söylüyor. Sonra diğerleri ölümsüzleştirilir. Yüzlerce yıl önce ölen William Shakespeare’i düşünün ama o hala ‘yaşıyor’. Hala kitaplarını okuyoruz. Ondan alıntı yapıyoruz. Bu önemlidir.
Şimdi 50’li yaşlarda bir adam olarak neyle mücadele ediyorsunuz?
Şimdi ruh istekli ama beden değil. [Laughs] Genelde sağlıklı ve formdayım ama artık 20 yaşında değilim. Bu komik çünkü içimde hala aynı olduğumu hissediyorum. Ruhumun yaşlanmadığını hissediyorum, çocukken sahip olduğum ruha sahibim. Ama etrafınızda, dünya size yaşınızı hatırlatıyor.
Zimbabwe’de, kasabaya park etmenize yardım eden genç çocukların yıllar boyunca bana nasıl hitap ettiğini fark ettim. Önce ‘ağabeyim’, sonra mukoma (ağabeyim), sonra ‘babam’, sonra benden seguru (amcam) ve şimdi de baba diye söz ettiler. [Laughs] Hayatın tüm bu evrelerini onların gözleriyle değiştirirken kendimi görmek ilginç.
En çok ne zaman korktun?
Korktuğum bir zamanı hatırlayamıyorum. İyimser bir insanım, bu yüzden hayata her zaman olumlu bakıyorum. İnsanlar cesaretlendirici olduğumu söylüyor. Bu hafta olduğu gibi herkese ve herkese kendilerine sormaları gereken sorunun ‘Covid-19 benim için ne yapabilir?’ Olduğunu söylüyorum. Covid kurbanı olabilir, felç içinde oturup bekleyebilirsiniz. Ya da tamam diyebiliriz, Covid yüzünden hangi fırsatlar açılıyor? Neyi farklı yapabilirim?
Akşam yemeğinde ölü ya da diri bir kişiyle buluşacaksanız, bu kim olurdu ve belki de onlara ne sorardınız?
[Pause] Tanrı ile tanışmak isterim. Ona dünya için amacının ne olduğunu sorardım. Ama bir insansa, Nelson Mandela’nın sohbet etmek için çok iyi bir insan olacağını düşünüyorum. Azim, odaklanma, kararlılık, çoğumuzun sahip olmadığı bir şey. Kitaplarının çoğunu okudum, onu devam ettirenin ne olduğunu anlamak güzel olurdu. Bunu nasıl yaptı?
Çocuk sahibi olmak ile torun sahibi olmak arasındaki fark sizce nedir?
Torunlarınız olduğunda, masraf ve sorumluluk olmadan eğlenirsiniz. [Laughter] Bundan sorumlu değilim. Ve bazen, size yaptıkları gibi çocuklarını da kızdırdıklarını izlersiniz. Bunda biraz neşe var. [Chuckles]
1’den 10’a kadar bir ölçekte, şimdi ne kadar mutlusunuz?
Bunlar her zaman zor sorulardır. Ama genel olarak 8 artı diyebilirim. Gerçek şu ki, hava durumunu siz belirlersiniz ve bulutlu bir gün mü yoksa güneşli bir gün mü olmasını istediğinize karar verebilirsiniz. Koşullar ne olursa olsun, büyük ölçüde havanızı kullanırsınız. Herkese tavsiyem, hava durumunu yapıp nasıl olmasını istediğine karar vermen.