Kum tepesinin arkasındaki kulübelerden biri benim olsun. Her gün bu plaja geleyim, yüzeyim, gezeyim, balık tutayım, yaşarım ben burda diye hayaller kuruyor insan. E yapmışlar da. Uruguaylılar, küçük kulübeleri, köpekleri ile tüm günlerini, belki de sadece yazlarını burada geçiyorlar. Şehirden uzak, mütevazi ve dingin bir hayat yaşıyorlar.
Punta Del Diablo'nun plajlarından en çok Büyük Plajı sevdim. Gerçekten diğerlerine nazaran çok büyük, okyanusu ve insan sayısı ile çok sakindi. Çünkü bu plaja ulaşan her hangi bir yol yok. Kum tepelerine tırmanıp bir on beş dakika yürüdükten sonra görüyorsunuz okyanusu. Plaja daha erken ulaşmanın bir yolu da okyanus kıyısını gördükten sonra atlayıp yürüyerek çıkmak karaya. Koy boyunca su hiç derin olmadığı için havlular, çantalar elde rahatça yürünebiliyor suyun içinde. Bu plajı gördükten sonra burada fazladan bir gün daha kalmaya karar veriyoruz. Punta Del Diablo'nun tadını çıkarıyoruz.