39 Kürtaj Öyküleri Kürtaj Erişiminin Ne Kadar Önemli Olduğunu Gösteriyor
Yargıtay'dan Roe v Wade'i yeniden gözden geçirmesini isteyen 39 Senatörden her biri için bir hikaye var.
Danielle Campoamor adlı geliştiriciden9 Ocak 2020
- heyecan
- heyecan
2 Ocak'ta 39 GOP Senatörü, Yüksek Mahkemeyi yeniden düşünmeye çağıran bir AMICUS toplantısı imzaladı Karaca / Wade, yasal kürtaj hakkını güvence altına alan 1973 Yüksek Mahkemesi davası. Özetle, bu senatörler, 168 Cumhuriyetçi Meclis üyesi ile birlikte, oturan Yargıtay Adaletlerinden yeniden ziyaret etmelerini ve devirmelerini istediler Karaca - Wade devlette kürtaja erişimi ciddi şekilde sınırlayabilen bir Louisiana yasasına dayanan bir davayı ele aldıklarında.
Çoğu istemediğinizde hamile olmanın nasıl bir şey olduğunu asla bilemeyecek olan cis erkekleri olan bu 39 Senatör için bu duyguyu bilen 39 kişiyle konuşmak istedim.
Kürtaj ve Gençlik Savunucularının yardımıyla, kürtaj olan insanlardan 39 hikaye aramaya gittim - bunun yerine, ülkenin her yerinden insanlardan 60 hikaye topladım. 19 yaşından küçük ve 73 yaşından büyüklerin paylaştığı altmış hikaye. Dindarlardan, dindar olmayanlardan, trans erkeklerden, annelerden, şu anda hamile olan kadınlardan, çocuk istemeyen kadınlardan, gitmiş insanlardan hikayeler hamilelik kaybı, hayvanlara ebeveyn olan insanlar, ikili olmayan insanlar, ebeveynlerine bakan insanlar, kürtajları olduğunda genç olan insanlar ve daha önce yasadışı kürtaj yapan kişiler Karaca - Wade.
Bu hikayeler, onları paylaşan insanlar kadar eşsizdir, ancak her biri kürtajın tartışmaya hazır olmadığını hatırlatır. Diş perisi gibi değil - sadece ona inanırsanız gerçek oldu. Kürtaj normaldir. Kürtaj yaygındır. Kürtaj, trans erkeklerin ve diğer ikili olmayan kişilerin yanı sıra dört kadından neredeyse birinin yaşayacağı birçok üreme sonucundan biridir.
Bu yüzden sadece iki günde 39'dan fazla kürtaj hikayesi toplayabilmem uygun oldu. Bizi bedensel özerklik hakkımızdan mahrum bırakmak için mücadele eden insanlar yüksek olabilir, ancak azınlıktır. Kürtaj hakkına karşı çıkanlardan daha fazla kürtaj hikayesi var. Herkes birini tanıyor ve kürtaj yapmış birini seviyor.
Daria, 26
İki yıl önce cerrahi kürtaj geçirdim. Sanırım tecrübemle ilgili öne çıkan şey, kürtajın ne kadar 'normal' olabileceğidir. Prosedür, açıkçası, standart bir jinekolojik ziyaretten daha az invaziv hissettirdi. Aslında bazı hemşirelerle gülüyordum. Vücudum hakkında çok şey öğrendim. Ziyaretim için bir çalma listesi hazırladım ve çok yardımcı oldu. Sonra dondurma yedim ve dört saatten az bir süre sonra işe gittim.
Sık sık ağır duyguların tonları olan büyük yayınlarda kürtaj hikayeleri okurum. Bazen sadece tıbbi olarak sıradan bir süreç olduğunu duymak için kürtaj yapmayı düşünen kadınları çok isterim. Ve her zaman kimliğinizin bir parçası olmak zorunda değildir.
Benimkini asla önemli bir yaşam olayı olarak görmediğim için kendimi suçlu hissettim, gerekmediğini anlayana kadar.
Veronika, 19
17 yaşındayken hamile olduğumu öğrendim. Hemen kürtaj yaptırmam gerektiğini biliyordum.
Yeni kolejlere başladım ve şehir değiştirmeye ve elektrik mühendisliği alanında bir kariyer için çalışmaya başladım. Kesinlikle bir aile kurmaya hazır olmadığımı biliyordum. Fakat benim durumumda yasa, kürtaj yaptırmak için ailemin iznine ihtiyacım olduğunu söyledi.İlan
Babam dindar ve muhafazakârdır ve onunla onun hakkında konuşamayacağımı biliyordum. Anneme hamile olduğumu ve kürtaj istediğimi söylesem ne olacağından korktum. Yakın değildik ve beni kovacağından korktum. Yasa bu kararı benim için zorladı. Ağladım çünkü kürtaj yaptırmam gerektiğini biliyordum ama nasıl yapacağımı bilmiyordum.
Kâr amacı gütmeyen Jane's Due Process'e ulaştım, bu da küçüklerin adli bir bypass yoluyla kürtaj almasına yardımcı oluyor. Sonogram almak ve olgunluğumun kanıtını derlemek ve neden kürtaj yaptırmak istediğim de dahil olmak üzere avukatımla çalışmak da dahil olmak üzere yargıç huzuruna çıkmadan önce atmam gereken pek çok adım boyunca bana yürüdüler.
Yasaya göre, kararı verecek kadar 'olgun' olduğumu kanıtlamam gerekiyordu. Hâkim kendi kararlarımı vermeden önce tüm geleceğime karar vermek zorunda kaldı. Kendimi kontrolsüz hissettim.
Sanırım tecrübemle ilgili öne çıkan şey, kürtajın ne kadar 'normal' olabileceğidir. Prosedür, açıkçası, standart bir jinekolojik ziyaretten daha az invaziv hissettirdi.
Sonuçta hakim benim lehime karar verdi. Ama yine de, gençler ve özellikle gençler için üstesinden gelmek için daha zor olan engeller ve maliyetle uğraşmak zorunda kaldım. Bazı yerlerde, en yakın klinikte randevu almak için haftalarca beklemeniz ve saatlerce sürmeniz gerekir. Bir hakimden önce görünme gecikmesini eklediğinizde, kürtajı almanız, sizi hamileliğinize daha fazla itmeniz ve maliyeti daha da artırmanız daha da uzun.
Kürtaj yaptırmak kendim ve geleceğim için yaptığım en sorumlu şeydi ve asla pişman olmayacağım. Ebeveyn bildirim yasalarını ve kürtaj erişimini tehdit eden diğerlerini değiştirmeye çalışmak için hikayemi paylaşmaya başladım. Hepimiz hamileliği süreye hazır hale getirmezsek ve bu kararı kendi başımıza, ebeveynler, avukatlar veya yargıçlar olmadan vermek için hamileliğe son verme hakkımız vardır.
Kenya, 44
39 yaşında hamile olduğumu öğrendim. Tereddüt etmeden eşim ve ben kürtajın bizim için en iyi seçenek olduğunu biliyorduk. İkimiz de tam zamanlı bekar bir ebeveyn olduğumuzdan, daha fazla çocuk sahibi olmak istemiyorduk. Houston Kadın Kliniği'ni aradım ve randevu aldım. Önceki kürtaj için oraya gitmiştim, bu yüzden onlara güvendim. Kürtaj yapan doktor da kızımı teslim etti ve bana da OB-GYN hizmetleri verdi.
Randevum günü, kararımdan harika ve emin hissederek uyandım. Kliniğe vardım, check-in yaptım ve gerekli formları doldurmaya başladım. Birdenbire en acı verici acı beni hiç bir yerden vurdu. Bayıldım, zar zor konuşabildim ve koltuğumdan kalkmak da zordu. Ağrı uterusumun sağ tarafında yoğunlaştı ve dayanılmaz olduğu kadar acımasızdı.
Ultrason için beni acele ettiler. Ultrason teknisyeninin hamileliği göremediğini ama rahimimde sıvı görebildiğini söylediğini hatırlıyorum. Bunun ne anlama geldiğine dair hiçbir fikrim yoktu ama yakında her şeyi öğrenecektim. Hemşire kanama olup olmadığımı sordu ve hayır yanıtı verdi. Beni prosedür odalarından birine koydu ve beni rahatlatmak için elimi tuttu. Ektopik bir hamilelik geçirebileceğimi ve muhtemelen fallop tüplerimden birini kırmakla tehdit edebileceğini söyledi. Ayrıca bunun hayatı tehdit eden bir durum olduğunu belirtti. Daha da ağlamaya başladım çünkü yalnızdım. Anneme ya da kimseye söylemek istemedim çünkü benim yaşımda bu pozisyonda olduğum için utandım. Bana hayal kırıklığına uğrayabileceğini hissettim. Hemşire bana iyi olacağımı söyledi. Daha sonra hamilelik hormon düzeylerimi (HCG) test etmek için kanımı çekti ve sonuçların hamileliğin gerçekten ektopik olup olmadığını ortaya çıkaracağını, ancak ertesi güne kadar sahip olmayacağını söyledi. Bu yüzden bir karar çağrısı yaptı ve hemen ER'ye gitmemde ısrar etti.İlan
Klinikten elimde bir ektopik hamilelik geçirdiğimi belirten bir mektupla acil servise kendimi acı içinde sürdüm, böylece hızlanabildim. ER'ye geldiğimde, tetiklenecek çok uzun bir çizgiye yönlendirildim. Bir aeons gibi hissettikten sonra beni bir ultrasona gitmeye çağırdılar. Beklediğim gibi geliyordu çünkü onlara sunduğum mektupta kürtaj kliniğinin adı vardı. Teknisyen bana mesanemi boşaltmamı söyledi. İlk kez parlak kırmızı kan fark ettim. Çok sessizdi ve tek bir kelime bile etmedi. İşini bitirdikten sonra doğum katında bir odaya çıktılar. Aniden üç kadın doktor, odama yüzlerinde çok endişeli bir görünümle girdi. Bunlardan biri, ektopik gebeliğim olduğu ve sağ fallop tüpümün yırtıldığı ve içten kanaması nedeniyle acil cerrahiye gitmek üzere olduğumu söyledi. Daha yeni yediğim için sabahları ameliyat için ilk hasta olmam gerektiğini söyledi. Rüptüre tüpü çıkaracaklar ve bir D&C yapacaklardı, bu yüzden beni kabul ettiler.
Başarılı bir ameliyat geçirdim ve hayatımı kurtaran klinik için çalıştım. O gün aldığım şefkatli bakımı sağlamak benim hayatımın misyonu olarak gördüm. Bazen kürtaj için gitmeseydim ne olabileceğini düşünüyorum. Kürtaj bakım sağlayıcıları hayatımı kurtardı ve bunu asla unutmayacağım.
Jen, 41
19 yaşındayken, bir gün, aylar içinde dönemimin olmadığını fark ettim. Son zamanlarda yeni bir şehre taşındım ve hapdaydım, bu yüzden değişikliği fark etmemiştim. Hamilelik testine girdim ve çiş kurumadan önce kürtaj kliniklerine bakıyordum. Zor bir karar değildi ve çatışma ya da çekişme hissetmedim. Büyükannem ben doğduğumda gençti ve genç ebeveynliğin nesil mirasına devam etmek istemediğimi biliyordum. Şu anda bununla ilgili bile değildi - sadece hamile olmak istemediğimi ve olamayacağımı biliyordum.
İkinci kürtaj 29 yaşındayken oldu. Çok aranan bir yaşında bir çocuğum vardı ve bir saniye hamile kaldı ve bu da çok istendi. Kocam ve ben mutlu ve istikrarlı ve bizim aile büyüyen zevk.
Pijama kaplı yürümeye başlayan çocuğumla birlikte rutin bir doğum öncesi muayeneye gittim. Hiçbir haber beklemiyordum, bu yüzden kocam yanımda değildi. Hemşire uygulayıcısı ultrasona başlarken çocuğumu kucakladım ve yeni kardeşini ilk kez görmek için bekledim. Bazı alay ve dürtülerden sonra, NP bana üzücü bir haber verdi: hamilelik sona ermişti.
Ertesi gün bir D & C için planlanmıştı. Eyaletimde kürtaj danışmanlığı ve prosedür arasında bir bekleme süresi gerektiren yasalar nedeniyle prosedürü beklemek zorunda kaldım. Hamileliğim sona ermiş olsa da, yasalar hala rahimi yönetiyordu. Hastaneye geldiğimde, sağlayıcı bana eyaletimde politikacılar tarafından yazılmış ve hayatı bitirdiğimi ve kararım sonucunda depresyon veya kanser yaşayabileceğimi bildiren bir senaryo okumak zorunda kaldı. Sağlayıcı, 'bu saçmalık * t, ama yine de bunu söylemeliyim' dedi.
Prosedür olaysızdı ve bir kez daha iyileşme kolaydı. İki hafta sonra hamile kaldım, hayal edebileceğim en parlak ve ilginç nimetlerden biri olan ikinci oğlumla. Kürtaj hikayelerimi her iki çocuğumla da paylaştım, tıpkı hayattaki zor şeyler hakkında konuştuğum gibi. Benim için, dünyanın alabileceği öngörülemeyen şekli anlamaları ve ne hamilelik ne de kayıpların bir ceza olmadığını bilmeleri benim için önemlidir.İlan
Sevinç *, 38
Bu, sahip olduğumu hiç düşünmediğim kürtajın hikayesi. Bir RİA'm vardı. Operatif kelime olmalıydı. Yerleştirilmesinden bu yana geçen yıllarda bir şekilde kayboldu. Bunu hamile olduğumu öğrendiğim gün öğrendim. Seçim karşıtı bir toplulukta büyüdüm ve görüşlerim yıllar içinde yavaşça değişti. Kürtaja ihtiyacım olacağını hiç düşünmemiştim. Diğer kadınları desteklediğimi sanıyordum. Bunun yerine, çok beklenmedik koşullarda ve bir kadın lejyonu tarafından destekleniyorum. Beni sokakta görürsen, ben de kürtajın yüzü olduğumdan asla şüphelenmezdin.
Tara, 26
Protestocuların yankılanan seslerini duymaya başladığımda, beni dolduran stresi ve kaygıyı yatıştırmak için garip bir şekilde Güney'in muhteşem konfor yiyeceklerini istemeye başladım. Kuzey Carolina'daki bu küçük klinikte benimle oturanların çok daha iyisini hak ettiğini biliyordum. Hastanenin önlüklerinde, devletin seçim karşıtı yasalardan korkan ve utanç duyulan ve vücudumuza olan hakkımızı bastırmaya çalışan 30 kişiyle küçük bir bekleme odasında oturdum. Utanç ve şüphe yaratmak için iki tur danışma, uzun bir bekleme listesi ve bize zorlanan 72 saatlik bir bekleme süresi kullanıldı. Dışarıda bağırmak protestocu grupları saymadıkça, klinik hiçbir belirti veya belirleyici özellikleri olmayan küçüktü. Her hemşire en hasta hastaları - ağlayanları, kusanları - teselli etmek için ellerinden geleni yaptı. Hemşirelerin çoğu yorgun gönüllülerdi. İsim etiketleri giymediler çünkü klinikte çalışmak bu eyaletteki kariyerlerini tehdit edebilir.
Soluk hastane önlüklerini giyenleri gururla izledim ve suçluluk duygusu hissedip hissetmediklerini merak ettim. Ben kendim, midemi kırdım ve bir hata yaparsam bir saniye düşündüm. Protestocular, uzun bekleyiş, danışma oturumları, anonim hemşireler, eyaletimde sayısız reklam panosunu dolduran seçim karşıtı söylem - hepsi kafamda toplanmıştı. Çevremdeki her şey bana o odada olmamam gerektiğini söylüyordu. Yine de oradaydım. Prosedürümden sonra kendimi popüler bir Kuzey Carolina restoranında şanlı patates püresi yedim - Güney'in böyle anlar için mükemmelleştirdiği bir rahat yiyecek. Ve patateslerimi yerken kürtajımdan pişman olmadığımı fark ettim. Kendi kendime, hayatım için doğru olan bir karar verdim.
Arline, 68
36 yaşındaydım ve 16 yıldır başarıyla bir diyafram kullanıyordum. İlk birkaç yıldır doğum kontrol hapları aldım, cinsel olarak aktiftim, ancak erkeklerin her cinsel eylemin hamilelikle sonuçlanabileceğinin farkında olmaları gerektiğine karar verdim, bu yüzden diyaframa siyasi bir ifade olarak geçtim, her zaman arkadaşına soktum varlığı ve bazen ona katılmasını sağlamak.
Hamileliği önlemede o kadar başarılıydım ki, aptalca, gülünç bir şekilde, doğurgan olmamam ve diyaframı kullanmayı bırakmamam gerektiğine karar verdim. Ve sürpriz, sürpriz, 6 ay içinde kendimi yere serilmiş buldum. Benim dönemlerim her zaman saat çalışması gibi olmuştu, bu yüzden erken şüphelendim ve mümkün olan en erken zamanda kürtaj ayarlayabildim - 7 hafta.
Takip eden yıllarda beni etkileyen şey, ben ve tanıdıkları, az ya da çok unuttukları tanıdığım diğer kadınların, oysa o zaman tanıdığım tek bebeği evlat edinmek için bırakan tek kadın onu düşünmeyi bırakmadı. , her yıl doğum gününde dağıldı ve oğlunun yaşı olduğunu gördüğü her çocuğu merak etti.İlan
Kerry, 40
Kocam ve ben kısırlıkla mücadele ettik ve sonunda hamile kaldığımda çok heyecanlandık. Harika giden 12 haftalık ultrasonumuz vardı ve doğum öncesi tarama testlerinde büyük bir trizomi yoktu ve bir kızımız vardı. Çok heyecanlandım, hep bir kız istedim. 21. haftadaki anatomi taramamıza başka bir hikaye anlattı - anne fetal tıp doktorumuz kızımızın kalp ve beyin anormallikleri ve küçük bir göğüs boşluğu olduğunu söyledi. Amniyosentez kızımızın triploidi olduğunu ortaya koydu. Genetik bir danışmanla yaptığımız araştırma ve tartışmamız bize yaşamla uyumlu olmadığını söyledi.
Kocam ve ben kürtaj için kalp kırma kararı alıyoruz ve çok istenen hamileliğimizi sonlandırıyoruz. Şimdiye kadar vermek zorunda olduğumuz en zor karar ve hafifçe almadığımız bir karardı, ama onun acı çekmesini istemedik. Birkaç gün sonra teşvik edildim ve onu tutmamız ve onunla zaman geçirmemiz gerekiyordu. Çok güzeldi. Anne Frank'den sonra Anneliese Marie adını verdik, Anne Frank gibi ölümünden sonra bile yaşamaya devam edeceği umuduyla. Politikacılar insanların kürtaja, özellikle (daha sonra) kürtajın zalim ve yanlış olduğuna inanmasını sağlayacaklar. Bu hamileliğin herhangi bir aşamasında gerekli bir haktır ve benimki gibi Anneliese en çok sevilen bebekti. Sevgi ve şefkatten oluşan zor bir seçim.
Emily, 23
2018 yazında, 22 yaşında kocam tarafından hamile olduğumu öğrendim. Bu noktada yaklaşık iki yıldır evliydim. 22. doğum günümden birkaç gün sonra hamilelik testine girdim ve kocam ve ben çok sayıda durumdan ötürü bir çocuğu ağırlamak için uygun olmadığımızı ancak en önemlisi 'çocuk istemiyoruz' derdim. 5. hafta 5. günde cerrahi kürtaj yaptırdım.
Güçlü bir dönem kramp gibi hissettirdi. Hoş değildi. Ama eğer yapsaydım kesinlikle tekrar yapardım. Sterilizasyon için çalışıyorum çünkü çocukları istemiyorum ve başka bir kürtaj almak istemiyorum. Bu kürtaj olmasaydı, neredeyse 1 yaşında bir çocuğum olur ve mutlu yaşamazdım. Borcum daha kötüydü ve zihinsel sağlığım zaten olduğundan daha kötü olurdu. Güvenli kürtaj için çok minnettarım.
Anne-Marie
Hikayem gerçekten 1993 yılında, kocam ve ben bir bebek sahibi olmaya karar verdiğimizde başladı. Altı yıl sonra, üç düşükten sonra, sonunda hamileliğimin ikinci üç aylık dönemine ulaştığım için heyecanlandım. 17. haftada bazı isimler seçmiştik ve kendimi iyi hissediyordum. İkimiz de ultrason ofisinde sıramızı bekleyerek doktorun ofisinde oturduk. O anda en büyük sorun bebeğin cinsiyetini bulup bulmamamız gerektiğine karar vermektir. Sonunda cinsiyeti sürpriz yapmaya karar verdik. Ultrasonla odaya gittik ve teknisyen ölçümlerini yaparken bebeğimizi gördük. Heyecanlandık ve biraz gevezelik ettim, ancak yardımcı olamadım, ancak teknisyenin konuşmamıza katılmak istemediğini ve bebeğin kafasını ölçmek uzun zaman aldığını fark ettim. Ayrıca kafanın içini dolduran büyük bir siyah nokta fark ettim. Daha önce hiç ultrason almamıştım, ne anlama geldiğini bilmiyordum. Teknisyene 'Bebeğin kafasındaki siyah nokta nedir?' Diye sordum, ama sorumu görmezden geldi.İlan
Doktor geldi ve bebeğin beyinde büyük bir sıvı dolu kese olduğunu ve sonuç olarak büyük olasılıkla aşırı beyin hasarına sahip olacağını söyledi.
Kesin tanı Dandy-Walker sendromuydu. Ofisten dışarı çıktık. Ayrı arabalara binmek zorunda kaldık: o, işe gitmek ve ben, yalnız eve gitmek ve bu öngörülemeyen darbeden bir anlam çıkarmak.
Anormalliğin şiddetini doğrulamak ve Piskoposluk rahipimle durum hakkında konuşmak ve biraz açıklık için dua etmek ve dua etmek için bir hafta gördükten sonra, fetüsü iptal etmeye karar verdim. Her zaman pro-seçim olmuştum, ama kürtaj yaptırmayı asla hayal edemezdim.
Prosedürüm iyi gitti. Risklerden birinin uterusun zarar görebileceğini biliyordum. Uyandığımda sorduğum ilk şey 'Rahimim iyi mi?' Sadece çok kötü çocuk sahibi olmak istedim. Acı vericiydi, ama iyileştim. İki yıl sonra sağlıklı ikizler doğurdum.
Miki, 43
Hamile olduğumu öğrendiğim gün, annem kolumda kanserden öldükten altı gün sonraydı. O zaman hem zihinsel hem de fiziksel olarak aşırı derecede sağlıksızdım. Geçen sene anneme baktım. Tüm kemo seanslarında, tüm doktor ziyaretlerinde, tüm prosedürlerde çalışıyordum, ancak geceleri kendimi kötüye kullandım ve kendimi uyuşturmak ve bir dakika boyunca özgür hissetmek için vücuduma maddeler koydum. Bu 16 yıl önceydi, 27 yaşındaydım.
Hayatımda o zamana dönüp bakıyorum ve çok fazla karışık duygularım var. Keşke hiç ilaç kullanmaya başlamasaydım, keşke annem için daha iyi bir kız olsaydım, keşke hareket etmemiş olsaydım. Belki daha iyi bir insan olsaydım hayatta olurdu. Tüm pişmanlık duygularıma rağmen, pişman olmadığım tek karar kürtaj yaptırmak. Kürtajımın şu anki yoluma ilk adımım olduğunu hissediyorum. Çok uzun zamandır yaptığım ilk güçlendirici yaşam seçimiydi.
Geçen 16 yıl içinde, önceki başarısızlıklarım için kendimi affetmeye çalıştım. Geçmişimi geleceğimi yönlendirmek için de kullandım. Geçmişimi değiştiremem. Yaşadığım bu deneyimler olmasaydı, bir restorançı ve ev sahibi olmama rağmen hayatta bile olmazdım. Sadece başarısızlıkla kazanacağınıza kendime güveniyorum.
Güvenli bir kürtaja erişim hayatımı kurtardı.
Marie, 30 yaşında
İlk çocuğuma sahip olduktan sonra kendime 'Bu dünyaya hayat getiren bir kadın nasıl kürtaj yapabilir?' Diye sordum. Ama sonra, kendimi neredeyse 3 yaşında ve 9 aylıkken 7 hafta hamile bulacağımı hiç düşünmemiştim. En azını söylemek için olumlu testi görmek sürpriz oldu. İlk şok mutluydu ama sonra ikinci hamileliğim ile zihinsel olarak nasıl mücadele ettiğimi düşünmeye başladım ve sonunda doğum sonrası depresyon ve kaygı ile savaştıktan sonra nihayet kendim gibi hissettiğim bir yere geldim. Evde anne olarak, başka bir hamilelik ve vergilendirme yenidoğan aşaması geçirmeden zihinsel olarak başaramayacağımı biliyordum. Yüksek sesle ağladığım için hala emziriyorum! Bir kez daha enerji ve sıvı çekmeme ihtiyacım var, sadece 9 aylık hamilelik için kendimden herhangi bir kendilik hissinden bahsetmiyorum, bir yıl daha. Cumartesi sabahı öğrendim, o gün öğlene kadar kürtaj yaptırmam gerektiğini biliyordum.İlan
Kocam ve ben ertesi Çarşamba sabahı gitti. Bütün sabah ağladım, yürüyüş sırasında ağladım, çöpçülere atılan, çöp poşetlerine bağlanmış vb. 20 haftalık fetüsleri gösteren çarpık işaretleri ile bu korkunç 'Hıristiyan' protestocuların yanından geçmek zorunda kaldık (7 haftada) , embriyom zar zor bir hücre bloğuydu, vajinamdan çekmeleri gereken çığlık atan bir ağlayan bebek değildi), evrakları doldururken ağladım, ultrasonu beklerken ağladım ve bana verdikleri danışmanla ağladım .
Yaptığım şeyi değiştirmezdim. Bugün olduğum anne değilim, şu an 2 yeni yürümeye başlayan çocuk için her gün ilgileniyor, herhangi bir sosyal yaşamdan ve bana önerilen neredeyse tüm kişisel bakımdan fedakarlık ediyordum. Olduğum her şeyi çocuklarıma ve kocama veriyorum. Ve bu kararı ailemle ve kendimle ilgilenme konusunda hiçbir pişmanlığım yok.
Michele, 55
Washington eyaletinde 14 yaşında kürtaj geçirdim. Bir kuzen tarafından cinsel tacize uğradım ve bu şekilde hamile kaldım. Prosedür için bir planlı ebeveynlik tesisine bir saat seyahat etmeliydim. 17 yaşında mezun olana kadar kimseye söylemedim. Yıllar sonra terapi olana kadar cinsel tacize uğradığımı fark etmedim.
Barbara, 58
New Jersey'de iki kürtaj geçirdim. Doktorlara göre her seferinde yaklaşık 5 hafta hamile kaldım.
Anında biliyordum, hamile olduğumu fark eder etmez, kürtaj istediğimi, hiç soru olmadığını. Her ikisini de tarihlendirdiğim ve tecavüz ettiğim ve birinin düzenli olarak beni istismar ettiği bebeklerin babalarıyla hiçbir şey yapmak istemedim. Bir çocuğum olsaydı hayatımın geri kalanında bu adamlara bağlanacağımı biliyordum. Ayrıca hamilelik ve doğumun acılarından geçmek istemedim, ne de bir çocuğa bakmak istedim, ne de finansal olarak desteklemeye çalıştım.
Anında biliyordum, hamile olduğumu fark eder etmez, kürtaj istediğimi, hiç soru olmadığını.
İkinci kürtajımdan sonra ağladım ve doktor ağladığım için bana bağırıyordu. Çok güzel bir gönüllü beni teselli etmeye geldi. Ona orada ve orada, yatakta tüplerimin bağlı olmasını istediğimi söyledim. Bana bunu yapmak için doktora yalvarmam gerektiğini söylediğinde şok olmuştum, gerçekten bana göre değildi.
Paige, 28
Ebeveyn olarak, kürtaj yaptırmanın karar vermem gerektiğini hemen anladım, ancak eyaletimde buna erişmenin ne kadar zor olacağını fark etmedim. Kürtaj söz konusu olduğunda ülkenin en kısıtlayıcı ülkelerinden biri olan Teksas'ta yaşıyorum. 24 saatlik bekleme süreleri, zorunlu ultrasonlar, devlet tarafından yetkilendirilmiş danışmanlık ve cepten yapılan masraflar burada gerçek. Sağlayıcılar üzerinde tıbbi olarak gereksiz düzenlemeler veya TRAP yasaları uygulayan HB2'nin geçişinden sonra kliniklerimizin yarısından fazlasını bile kaybettik. Gittiğim klinik beni iki hafta boyunca görmeye müsait değildi ve bundan sonra birkaç gün sürdü. Ve hamile olmak istemediğiniz zaman, her gün önemlidir.
Kısıtlamalarda gezinmek zordu, ancak klinik personelinin en iyi nezaketi ile tedavi edildim - bu beni daha sonra orada bir danışman olarak çalışmaya iten bir şeydi. Beni bu kararı vermekten caydırmak için tasarlanan sistem aslında tam tersi bir etki yarattı ve daha fazlası, çünkü milletvekillerinin kürtaj hakkımızı tamamen ortadan kalkana kadar önemli ölçüde sınırlandıracak uzunlukların sonu olmadığını fark ettim. Kürtajımdan bu yana, Capitol adımlarında yürüdüm ve daha iyi bir gelecek umuduyla yerel temsilcilerimle konuştum. Travis County'de kürtajla ilgili pratik destek, ulaşım ve çocuk bakımı gibi şeyler için türünün ilk örneği (ve şimdi onaylandı) 150.000 dolarlık bütçe değişikliği lehine tanıklık ettim. Benden daha kolay bir deneyime sahip birinin umuduyla gerçeğimi ve deneyimlerimi paylaşmaya devam etmek için We Testify Texas'a katıldım. Ve durmayacağım, çünkü herkes kürtajı olan birini seviyor.İlan
Nancy, 49
1994 yılında kürtaj yaptığımda üniversite öğrencisiydim. Benim için doğru seçimdi çünkü bekarım ve planlanmamış bir hamilelikti. Kürtajımı yaptırmanın basit bir doktor ziyareti olacağını varsaydım ama yanılmışım. Ohio eyaletinde, 'yasal' kürtajımı yapmadan önce, şunları yapmalıydım: kürtaj ve doğumun artılarını ve eksilerini telefonla dinlemek, seçim karşıtı olarak vuran önyargılı bir danışmanla konuşmak, fötal gelişim üzerine devlet tarafından desteklenen broşür ve bana 'düşünmek' için zaman vermek için işlemimden önce 24 saat daha beklemek zorunda kaldı.
'Yasal' kürtajımı almak için atlamak zorunda olduğum yasal çemberler beni caydırmak amaçlıydı, ama bunun yerine beni daha kararlı hale getirdi. İşlem günüm sonunda geldi ve endişeliydim, ama gerçek ameliyattan endişe duyduğum için değil, doktorun yapmak zorunda olduğu için prosedürlerin ertelendiği söylendi çünkü 'planını değiştirdi, böylece öldürülmeyecekti '. Ne? Bir hasta olarak, tam olarak duymak istediğiniz kelimeler değil, yasal tıbbi prosedürünüzü yapmadan önce doktorunuzun tehdit altında olduğu ve öldürülebileceği sözleri bu değildir.
Neyse ki, doktor o gün yaptı ve kürtajımı planlandığı gibi yaptım. Rahatladım çünkü cinsel sağlığımı ilk kez kontrol etmeye başladım ve devlet kürtaj politikalarının benim gibi sıradan kadınları nasıl etkileyebileceğinin gerçekten farkına vardım.
Bu deneyim, seçim yanlısı siyasete ilgi duymaya başladı ve beni bir klinik eskort haline getirdi, böylece diğer kadınlar benim yaptığım şeyle yüzleşmek zorunda kalmadı.
Jessa, 28
Haziran 2012'de, hızlandırılmış bir üniversitede beş yılın ikincisindeydim. Stajyerlik röportajlarının ilk turuna giriyordum ve Bahar dönemi finallerine hokkabazlık yapıyordum. Azami strese girdim, ancak sebat etme arzum son derece güçlüydü, bu yüzden çalışma-araştırma-yazma-röportaj-araştırma-yazma-çalışma-röportajın kasırga planını itmeye devam ettim. Vücudumun isyan etmesi ve göğsümde bir nefes darlığı dalgası ile bana vurması sadece üç gün sürdü. Web MD'ye erişimi olan herhangi bir iyi hipokondriyak gibi, öldüğümü varsaydım. Planladığım 10 röportajın dördünden sonra, ER'nin kapılarını araladım. Anlaşıldığı üzere, ölümsüz ve hamilelik pozitiftim.
Zihnimde kürtaj olacağından hiç şüphe yoktu. O umudu dehşete düşüren gerçek, 20 yaşında annelik için tamamen niteliksiz olduğumu ortaya koydu. Hayatımın beklemeye alınmasını istemedim, boktan bir gecelik standın sonuçlarına zincirlenmişti. Ertesi gün Planlı Ebeveynliğe gittim ve kürtaj sürecime başladım. Ertesi hafta, bir fesih sürecine başlayacak olan Mifepriston'u almak için ofise döneceğim ve ertesi gün tüm rahatlatıcı doldurulmuş hayvanlar ve grupla çevrili annemin odasının güvenliğinde ikinci bir hap aldım. gençliğimin posterleri. Planlı Ebeveynlik personeli, tatlı ve samimi ve asla kararımı sorgulamak yaptı. Her insanın hakkı olması gerektiği gibi kürtajım üzerinde çok fazla kontrolüm olduğu için hala minnettarım.
Erin, 45
Dört kürtaj geçirdim. Onlar hakkında hiç kimseyle konuşmazdım. Doktorda kaç hamilelik sordukları bilgi formunu doldurmam gerektiğinde, her zaman yalan söylerdim. Seçime sadık yanlısı arkadaşlar bile, birden fazla kürtajı olan insanlar hakkında inanılmaz derecede yargılayıcı açıklamalar yaptı. Kürtajını Bağla ile çalışmaya başladığımda bir arkadaşım bana belki yalan söylemem ve sadece iki tane olduğumu söylemem gerektiğini söyledi, çünkü aksi halde kendi nedenime zarar verirdim. Kesinlikle çok düşük kürtaj geçiren tek kişi olduğumu sanıyordum. Diğer insanların tepkilerinden korktum ve onlarla başa çıkabilecek kadar güçlü hissetmedim. Ayrıca nasıl olduğunu bilmiyordum ben aslında kendi kürtajlarımı hissettim. Toplumunuz damgalanma, utanç ve sahtekârlığa battığında, gerçek düşüncelerinizi bulmak zordur. Gerçeği söylemek işe yarıyor!İlan
Bir ortağımla, üçü başka bir ortağımla kürtaj yaptım. Son üçü iki yıl içinde gerçekleşti. Ayrıca, oldukça derin bir ayrışma döneminde ve hiçbir şeyin gerçekten sağlam veya gerçek hissetmediği kendi vücudumdan ayrıldılar. Her şey kendi hayatımda aktif bir katılımcı olmaktan ziyade bana oluyormuş gibi hissetti. Günden güne hayatta kalmak çok amaçtı ve bunun ötesinde hiçbir şey yapamadım. Bundan bahsetmiyorum çünkü dört kürtajın bir bahanesi ya da gerekçesi olduğunu düşünüyorum, daha ziyade hayatın çok karmaşık olduğunu belirtmek. Var yani insanların birden fazla kürtaj yaptırmasının birçok nedeni.
Alayna, 28
Testi bir Starbucks banyosunda aldım. 17 yaşındaydım, korkuyorum, utanıyorum, ama çoğunlukla hamileydim. Erkek arkadaşımla konuşmadan önce kürtaj istediğimi biliyordum. Bebek sahibi olmamak için pratik nedenlerin ötesinde, ebeveyn olmak istemedim. Bu hamilelik için, erkek arkadaşımın annesiyle takılırken tıbbi kürtajı (kürtaj hapı) seçtim ve hamileliği (sonlandırdım). Ben puked ederken sırtımı ovuşturdu, sonra bana bir çocuk gibi elma ve fıstık ezmesi getirdi.
İkinci kürtajım bir sırdı. Sadece iki kişiye hamile olduğumu söyledim ve bu kişilerle asla tartışılmadı. Klinikte cerrahi kürtaj geçirdim ve hemen sonra belediye başkanlığı kampanyasını yönetmeye başladım. Patronumun kampanya sezonunda zaman ayırdığımı düşünmesini istemedim ya da kürtaja ihtiyaç duyacak kadın türlerinden biriydi. Şimdi hepimizin kürtaj yaptığımızı ve iyi olduğumuzu bilmekten memnunum.
Yaklaşık iki aya kadar üçüncü kez hamile olduğumu bulamadım. Her gece bir ya da iki şişe şarap içiyordum, bu yüzden sabah bulantısı gittikçe kötüleşen uzun bir askıda uzun bir dizide başka bir şey gibi hissediyordu. Kürtajın kısmen olmasını istediğimden emin değildim çünkü bir başkasını hak etmemiş gibi hissettim. Belki bu sefer, sadece bir çocuğum olmalı diye düşündüm. Sevmediğime sevindim, çünkü ayılmadan ve istediğim gibi yaşamaktan iki yıl daha geçecekti.
Son zamanlarda, doktorum hormonal doğum kontrolünde yumurtladığımı açıkladı, bu yüzden hamile kalmaya devam ediyorum. Kürtaj özgürlüktür. Güvenli kürtaj nedeniyle mutlu, bütün ve canlıyım.
İsimsiz, 41
Kendimi 34 yaşında hamile buldum ve temelde şoktaydım. Her zaman düzensiz bir döngüye sahiptim, bu yüzden geç bir dönemin herhangi bir şey anlamına geldiğini bilmem mümkün değildi, üstelik dönem düzensizliklerim ve ilerleyen yaşım göz önüne alındığında muhtemelen hamile kalmakta zorlanacağım. Geçici bir işte çalıştığım ofis binasının banyosunda bir test yaptım ve hemen pozitif çıktı. Anneme söylediğimde, temelde 'iyi, yani sen sahip olacaksın' dedi. Yıllarca bir çocuk istediğimi biliyordu ve bu benim için doğru zaman olmayabilir ve seçeneklerim olduğunu bile düşünemiyordu.
Kararımı vermem 10 gün sürdü. Bir randevu aldım ve iptal ettim. Tercihli web sitelerini araştırdım, benim gibi hikayeleri bulmak için umutsuz, anne olmak isteyen kadınların hikayeleri ve gelecekte hamile kalmanın daha zor olabileceği bir yaşta yaklaşıyorlardı, ancak aynı zamanda Çocukların hayatlarının bu noktasında olması için doğru koşullar. Bir çocuğum olsaydı çocuğumu şiddetle seveceğimi biliyordum, ama ... sadece kendim ya da gelecekteki herhangi bir çocuğum için istediğim hayat değildi.İlan
Temelde çocuğumla birlikte hak ettiğim bir yaşam sürene kadar anne olma hayalimi erteledim. Aynı zamanda, çok kısıtlı olarak bakıma erişebildiğim için kendimi şanslı hissediyorum ve bir hafta içinde telefon görüşmesi yapmak ve bir kliniğe gelmek kadar kolaydı. Kürtajım gerçekleştiğinde yaklaşık 9 hafta hamile kaldım ve genel anestezi ile cerrahi bir prosedür seçtim. Doktor çok önemsiyordu ve paketli bekleme odası gerçekten kürtaj hakkının kadınlar için ne kadar umutsuz bir şekilde ihtiyaç duyduğunu bana getirdi. Gerçek prosedürün kendisi neredeyse ağrısızdı. Aldığı duygusal ücret kesinlikle daha zordu. Bu doğru bir karardı, ama bu kolay bir karar vermedi.
Kürtajım sonunda yapıldığında, evdeki banyomda rahatlama dalgası tarif edilemezdi. Bir depresyon ve üzüntü yükselmeye başladı ve yine bir insan gibi hissettim. Kendim gibi hissettim.
Nicole, 32
Kürtajımı geçen Kasım ayında Şükran Günü'nde yaptım. Yaklaşık bir yıl önce gönüllü / hasta refakatçisiydim, bu yüzden bir teste girdiğimde ve hamile olduğumu fark ettiğimde, birkaç dakika içinde web sitesindeydim. Bu benim zamanım değildi ve hiç tereddüt etmedim. Planlanan Ebeveynliğe, sonuçlarımı bu kadar kolay bir şekilde çıkarabileceğimi duyduğum güven ve güvenlik borçluyum. Günlerdir iyi hissetmiyordum, ama PCOS'un kaçırdığı dönemlerden muzdarip bir kadın olmak benim için ortak bir yer. Bir boks sınıfından zorlukla geçebildiğimde eve dönerken bir tane aldım. Sonucu görmeden ve ağlamaya başlamadan önce tuvalete bile kalkmadım. Eşim mutfaktan koştu ve beni orada tuttu. Beni tuttu ve her şeyin yoluna gireceğini söyledi, kendimi toplamama yardım etti ve bilgisayara yöneldik. Aradığımda, dehşete düştüğümde, ertesi gün (yerel kliniğime) bir ay boyunca rezerve edildiğim ve neredeyse üç saat (diğerine) sürmem gerekecekti. Yepyeni bir işten bir gün ayırmak zorunda kaldım. Hızlı bir randevu almam mümkün olsa da, o zaman evinize gitmek zorunda kaldım, çünkü testinizle aynı gün prosedürünüz olamaz. Bunun yerine bir iki hafta daha hamile kalmak zorundasınız. Bu benim için zorlayıcıydı. Bekleyiş. Terler giydim. Herkesten çekildim. Değişen bedenimden koptuğumu ve tiksindiğimi hissettim. Hastaydım. Bekleme muhtemelen en acımasız kısmı, 600 $ fatura dışında, bazı kadınlar ödeme yapamıyorum terk gördüm.
Neyse ki benim için bir ilaç kürtajı, hapları seçtim, bu yüzden hemen ikinci bir randevuya ihtiyacım vardı. (Yerel kliniğim) son randevum için beni görebildi. Protestocuların yanından geçtim, aynı diğer kadınları da sayısız zamanlardan korudum. Gerçeküstü. Kürtajım sonunda yapıldığında, evdeki banyomda rahatlama dalgası tarif edilemezdi. Bir depresyon ve üzüntü yükselmeye başladı ve yine bir insan gibi hissettim. Kendim gibi hissettim. Milletvekilleri her gün benim gibi kadınlar için daha da zor hale getirmek için savaşıyorlar.
Kararımdan hiç pişman olmadım ve bu konuda da utanç yok.
Benim bedenimdi. Benim seçimim.
Emily
Yedi yıl önce Indiana'da kürtaj yaptım ve o zaman bile, Orta Batı'daki kürtaj kısıtlamaları ağırdı. Tıbbi olarak gereksiz bir ultrason görmem, zorunlu danışmanlık oturumlarına katılmam ve o ay birkaç kez ileri geri seyahat etmem ve protestocularla çevrili bir kliniğe girmem gerekiyordu. 8-9 hafta hamilelik-iki hap için tüm bu gereksiz travma. Ne yapmak istediğimi biliyordum ve kararımdan hiç pişman olmadım, ama beni fikrimi değiştirmekten utanmak ya da bu kısıtlamaların neden olduğu tüm finansal zorluklar nedeniyle prosedürü iptal etmek için tasarlanan gereksiz kürtaj kısıtlamalarıyla uğraşmak zorunda kaldım. 19 yaşındaki genç bir kadın olarak, var olan en güvenli tıbbi prosedürlerden biri için borca girdim çünkü devletimden sorumlu Cumhuriyetçiler öyle dedi - bu hayat yanlısı değil, doğum yanlısı. Kürtajım hayatımı kurtardı - küfürlü bir ilişkiden kaçmama ve ruh eşimle evlenmeme, üç üniversite derecesi kazanmama ve olması gereken kişi olmama izin verdi. Anne olmak istiyorum ama hükümetin idaresini yürüten bir grup yaşlı erkeğin değil, benim şartlarda olmasını istiyorum. Hiç kimse ebeveynliğe zorlanmamalıdır. Kürtaj, çoğumuz için bir özgürlük aracıdır -Benim için olduğunu biliyorum- ve toplumun kürtaj olan her 4 kişiden 1'inin farkında olduğu zaman. Bu normal, güvenli bir sağlık prosedürü ve bunun için tekrar utanmamı reddediyorum.İlan
Alyssa, 36
İlk kürtajımı 20 yaşındayken yaptım. Hamile olduğumu öğrenir öğrenmez tereddüt etmeden kürtaj yapacağımı biliyordum. 2003'tü ve göreceli ayrıcalığım bana benim için kolay olacağı bilgisini verdi, sağlık hizmeti kapsamım ise sonuç olarak hiçbir mali sıkıntı çekmeyeceğimi garanti etti. Tüm deneyim harikaydı. Ne bekleyeceğime dair hiçbir fikri olmayan gergin bir çocuktum ve resepsiyonistten doktora, ameliyat sonrası hemşirelere kadar herkes tarafından mutlak bir saygı ile tedavi edilmedim. Bu hikayeyi anlattığımda insanları her zaman eğlendirmeyen günün vurgusu, uyurken tüm eşyalarımı nasıl daha iyi çalmayacağı konusunda geriye saymaya başlamadan önce anestezist ile şaka yapıyordu. 16 yıldan fazla oldu ve güvenle söyleyebilirim ki o zaman bir sağlık ortamında o gün yaptığımdan daha olumlu, olumlu ve rahat bir deneyimim olmadı.
İkinci kürtajım neredeyse iki yıl sonra oldu. Bu kez Planlı Ebeveynliğe gittim ve kürtaj haplarını aldım. Bu sefer kimse benimle dalga geçmedi, bu biraz hayal kırıklığı yarattı çünkü şakalar sinirlerime yardım etti, ancak genel olarak kalıcı etkilerle olumlu bir deneyim oldu. PP'deki insanlar beni hemen doğum kontrolüne aldılar ve 5 yıl boyunca üreme bakımım için onlara geri dönmeye devam ettim, eğitim ve tedavi alıp, başka bir kürtaj yaptırmamı engelledim.
Genç yaşta üreme sağlığım için en iyi olanı belirlemeye katılma iznine her zaman minnettar olacağım; hayatımın geri kalanında tıbbi olarak kendimi uygun bir şekilde savunmam için bir sahne oluşturdu, ki bu birçok insanın asla yapmayı öğrenmediği bir şey.
Amanda, 42
İlk kez hamile kaldığımda 21 yaşındaydım. Bu bebeğe sahip olacağımı ve her şeyin iyi olacağını hemen hissettim ve bu konuda haklıydım. O zaman kolejdeydim ve hamileliğin kendisi kolay bir yol değildi. Sevgi dolu bir aile ve eş tarafından tam olarak desteklenirken, genç olma ve bir milyon bilinmeyenden korkma deneyimi sırasında, başkalarının neden sahip olduğum seçimi yapamadığını gerçekten anladım. Kendim için seçmemiş olmama rağmen kürtajı seçenlere kendimi çılgınca bağlı hissettim.
Şimdi toplam beş çocuğum var, ikisi evlatlık. Gençliğimin planlanmamış bebeği, ilk üniversite yılına gidiyor. Babası ve ben boşandık ve hayatımın neye benzeyeceği hakkında her fikrim şimdi kül. Yeni bir erkek arkadaşım var ve hamile olduğumu bile bilmeden en az altı hafta geçirdim ama bir kez daha bu sefer her şeyin yoluna gireceğini düşünmüyorum. Serbest meslek sahibi ve güvencesizim. Ücretli bir zamanım yok ve anne olarak sorumluluklarım bazen elimden daha fazla. Kesinlikle bir başkasını tutamam ve bunu kemiklerimde biliyorum. Bu hamileliği sona erdirmek için protestocuların yanından geçip ne yapacağımı bilmediğimi gösteren işaretler kullanıyorum, ama biliyorum. Kendimi ve zaten sahip olduğum çocukları kurtarmak için gideceğim uzunluklar ölçülemez. Daha sonra rahatladım ve minnettarım ve bu kez bu seçimi yapmak isteyen veya yapamayan, ancak yapamayanlara çılgınca bağlıyım.
Haşhaşİlan
26 Eylül 2015 Cumartesi günü hamile olduğumu ve ertesi gün 29 Eylül Salı günü kürtaj yaptığımı öğrendim. O sırada 24 yaşındaydım ve şu anda konuşmadığım ve benden oldukça yaşlı bir erkekle ilişkim vardı. artık. Hamile olduğumu öğrenmek ve kürtajımı yaptırmak arasında sadece ona ve bir kişiye (o sırada bulunduğum oyunda costarım) ve başka kimseye söylemedim. Kürtajımın lojistiği kolaydı çünkü finansal açıdan istikrarlıydım ve Planlı Ebeveynlikte hızlı bir şekilde randevu alabildim. Ama aynı zamanda kendimi çok yalnız hissettim ki bu beni her zaman çok tercihli olan biri olarak şaşırtan bir duyguydu.
Prosedürü tercih ettim, beklemek birkaç saat sürdü, ancak prosedür düşündüğüm kadar acı verici değildi. Zaman eşim bekleme odasında bekledi ve daha sonra bana yiyecek getirdi. Eşim orada olduğu için kendimi şanslı hissettim ama onu görünce kendimi her zamankinden daha yalnız hissettim. Annemi bu kadar kötü aramak istedim ama ne söyleyeceğinden korkuyordum, özellikle de ilişkimizi sevmediği için.
Yaz, 20
19 yaşında düzeltici underbite çene ameliyatı geçirmeyi seçtim. Ameliyattan önce, hamileliği test edebilmeleri için bir kaba işemek zorunda kaldım. Standart prosedür. Ameliyathanede hemşire 'hasta hamile değil' dedi. `` Tanrı'ya şükürler olsun '' dedim ve sonra ameliyat olmaya devam ettim. Kurtarmak kolay olmadı ama dönemimi kaçırdığımı fark ettim ve bunun büyük bir ameliyattan dolayı vücudumdaki ağrı ilacı ve stres nedeniyle olduğunu düşündüm. Daha sonra gerçekten endişelenmeye başladım ve hamilelik testi yaptım, kendimi zaten olduğunu bildiğim şeye hazırladım. Pozitif gebelik testine baktım ve banyomda bozuldum. Anne olmaya hazır değildim, bebek istediğimi bile düşünmemiştim. Tıp fakültesine gitmek ve doktor olmak istiyorum, bebeğini beslemek için mücadele eden bir anne değil. Erkek arkadaşım 2 yıl söyledim ve biz gerçekten tutmak ve onu sevmek istedim çünkü birlikte ağladı. Ama ikimiz de zihinsel ya da finansal olarak hazır olmadığımızı biliyorduk. Ameliyat için konulduğum ve birçok ağrı kesici olması nedeniyle bebeğe zarar vereceğinden endişelendim. Sonunda tıbbi kürtaj için bir randevu aldım ve ofise üç saat sürdük. Yaklaşık üç saat bekledik ve doktor bana hamileliği durdurmak için bir hap verdi ve 24 saat sonra kanamaya ve kovulmaya neden olmak için 4 hap taktı. Hiç kimse bunun bir düşükle benzer olduğunu ve düşüklerin çok acı verici olabileceğini söylemez. Ama ertesi gün iyiydim, sanki çok ağır bir dönem geçiriyordum ve sonra normale döndüm. Hiçbir şeyden pişman olmadım.
Mart ayına kadar ilerledim ve doğum kontrolüm bitti. Mart ayının sonunda dönemimi geçirdim ve Nisan ayı dönemimi bulana kadar her şeyin yolunda olduğunu düşündüm. Hızlı bir şekilde hamilelik testi yaptım ve yine pozitifti. Pek çok kadın hamile kalmak için mücadele ederken, ne kadar kolay hamile olduğuma şok oldum. Tam bir pislik gibi hissettim, çünkü bu sefer beni tutmama hakkında düşünmemi gerçekten öldürmüş olsa da bebeğimi tutamayacağımı biliyordum. Cerrahi kürtaj yaptırmak için beş saat uzaklıktaki bir ofiste randevu aldım. Çok korkmuştum.İlan
Bu sefer beni gerçekten mahvetti ve kesinlikle kendimi suçlu hissediyorum. Anladığımdan beri bir hafta bile geçmedi ve umarım kolaylaşır. Bir kaç arkadaşa ilkinden bahsettim ve kimseye ikinci korku kararından bahsetmedim ve gerçekten zor oldu ama pişman değilim çünkü bu benim için en iyi olanı biliyorum. Bir bebek için hazır olduğumda, küçük meleğimi şımartmak ve seçim eksikliği yüzünden zorla zorlanmak istemiyorum, bunu yapmak için uğraşıyorum.
Alex, 32
22 yaşındaydım ve hamile kaldığımda Deniz Piyadeleri'nde, bu yüzden Arizona'da konuşlandım. Doktoruma (askeri sağlık sigortası) kürtaj prosedürlerini içerip içermediğini sordum ve sadece bunu kapsamadıkları değil, herhangi bir komplikasyon olması durumunda da bunları kapsamadıklarını söyledi. Saygı duyduğum ve güvendiğim bir kişiden gelen oldukça korkutucu kelimeler. Yerel kliniği aradım ve çağrıdan bir haftadan daha kısa bir sürede randevu alamayacaklarını söyleyen bir kadınla telefonda sohbet ettim. Randevuyu tam olarak bir hafta aradım.
Tek bir gün pişman değilim. Pişman olduğum tek şey kürtaj haplarını, zarar verdiği insanlara bakılmaksızın travmatik uygulamaları zorunlu kılan bir durumda almak.
Fikrimi değiştirip değiştirmeyeceğimi merak etmeden önce bir hafta boyunca işe gittim ve tehlikeli maddelerle çalıştım. Fikrimi değiştirmenin, askeri uçakları uçuran tüm sıvılara maruz kalan bir hamilelik geçirip geçirmeyeceğimi merak ettim. Ulusların en yoğun savaş gücünün dumanlarının ve stresinin herhangi bir soruna yol açıp açmayacağını merak ettim. En önemlisi, ne istediğimi bildiğimde neden 7 gün beklemek zorunda olduğumu merak ettim. Bu hafta beni neden ilk düşündüğümle aynı sonuca götürdüğünü merak ederek merak etmem gerektiğini merak ettim.
Kürtaj günü gelir ve ben kliniğe girerim. Orada başka bir deniz görüyorum. Kız arkadaşıyla birlikteydi ve göz teması kurarken 'oh no' anı vardı, o zaman onun hakkında konuşacak birisinin olduğunun farkına vardım. Gerçekten rahatlatıcı oldu. Arka odaya gidip randevuma başlıyorum. Randevuda, trans-vajinal ultrason yaparlar çünkü hücre kümesi çok küçüktür, standart ultrason makineleri tarafından alınamaz. Kolay yağlama ve temizlik için trans-vajinal ultrason makinesine vücuduma yerleştirmeden önce prezervatif koydular. Geriye dönüp baktığımda, kendimi ihlal edilmiş ve üzülmüş hissetmeme gerek olmadığını anladım. Bana sonogramın bir resmini sundular ve ben de evet dedim. Sonra birkaç ay sonra tekrar bulduktan sonra attım. Kürtajın hap versiyonunu yaptım ve tıbbi düşük yapma aşamalarından geçtim. Bu süreci ailemin ve arkadaşlarımın desteğiyle geçirdim. Tek bir gün pişman değilim. Pişman olduğum tek şey kürtaj haplarını, zarar verdiği insanlara bakılmaksızın travmatik uygulamaları zorunlu kılan bir durumda almak.
Anne, 73
Kürtajım yılı 55 yıl önce 1965'ti, Roe / Wade ufukta bile değildi. Neredeyse 19 yaşındaydım, ikinci sınıftayım (kolejde) ve kararlı bir ilişki içerisindeydim.
Neden böyle bir risk aldım, erkek arkadaşımla Tijuana'daki o bara sürdüm? Kendi hayatımda dünyanın tek uzmanıydım, işte bu yüzden. Durumum için sorumluluk aldım. Asla aileme yük ya da ayıramam, sonra bir çocuğu terk etmem. Bir çocuk olsun, kendimle evlenmek ya da destek olmak için hazırlıksızdım.
Benny, 29
Kürtajım özgürlüktü - ne zaman düşünsem, uçmayı, seyahat etmeyi, yeni şeyler deneyimlemeyi, aşık olmayı, hayatımı yaşamayı düşünüyorum. Üniversitede kötü niyetli bir ilişkideyken hamile olduğumu öğrendim. İlişkimin ne kadar küfürlü ve zehirli olduğunun çok iyi farkındaydım ama gitmeye hazır değildim. Kürtajım aniden ayrılmaya hazır hissetmemi sağladı, ancak beni bu kişiye bağlayan hiçbir şey olmadığına dair biraz umut ışığı verdi. Bana bu kadar korkunç şeyler yapan biriyle bebek sahibi olmayı bile düşünemedim - beni ihlal eden, saygısızlık eden ve insan olarak değerli olduğumdan şüphe duyduğum biri. Yapamadım. Kürtajım özgürlüktü - nefes almama izin verdi, sevmeme izin verdi, dünyanın harikalarını görmeme izin verdi ve hayatımın kontrolünü ele geçirmeme izin verdi. Kürtajım bana güç verdi.İlan
Beth, 25
Polikistik over sendromu (PCOS) ve irritabl bağırsak sendromum var, yani sürekli bir ağrı durumum var. Hepsi erken gebelik belirtileri olan eksik ve düzensiz - her zaman mevcutsa - bulantı ve kusma, PCOS'tan kilo dalgalanması, IBS-C / D'den kramp ve daha fazlası. 22 yaşındayken hamileliğime bir süre kadar hamile olduğumu bulamadım.
Hamile olduğumu öğrendikten sonra ne yapacağımdan emin olmadığım için, doktorumun ofisinde bir yardımcı, kürtajla mücadele krizinin hamilelik merkezi olduğu ortaya çıkan bir kliniğe gitmem gerektiğini söyledi. Orada evrakları doldurdum, hamilelik testi yaptım ve bana bir ton edebiyat veren ve seçeneklerim hakkında konuşan bir danışmanla birlikte küçük bir odaya gittim. Kriz hamilelik merkezinde personel hemşire bulunmadığından ultrason için farklı bir yere gitmem gerektiğini söyledi. Beni kürtaj yaptırmamaya ikna etmeye çalıştıkları yoldan garip hissetmeye başladım. Ama panik yapıyordum, bu yüzden alabileceğim ücretsiz yardımı kabul etmeye istekliydim.
İkinci klinikte bana bir 'teşhis ultrasonu' verdiler ve görüntüyü büyük bir televizyon ekranında yayınladılar. Fetal kısımları işaret ettiler ve 'Kafanın takılı olduğundan emin olmak için kontrol edelim' gibi korkunç şeyler söyledi.
Hıçkırıyordum ve ekrana bakmaya dayanamadım. Bana altı ultrason görüntüsü verdiler ve 16 haftalık hamile olduğumu söylediler. Kürtaj istediğimi açıkladım ama tehlikeli olduğunu söylediler. Şimdi bunun çok güvenli bir prosedür olduğunu biliyorum. Bana asla yardım etmeyeceklerini fark ettim, o yüzden gittim.
Ertesi gün gerçek bir ultrason almak için evimin yakınındaki bir hastaneye gittim. O zaman bana söylediklerine inanamadım: Aslında 26 haftalık hamileydim.
Sonunda bana kürtaj sağlayabilecek bir doktor gördüğümde, reddedilen hastane politikası nedeniyle hastane kurulundan onay alması gerektiğini söyledi. Ağladım. Ne yapacağımı bilmiyordum. Hamileliğe devam etmek istemedim çünkü çok hastaydım, hazır değildim ve bunu karşılayamadım.
Ülkedeki en ilerici kürtaj yasalarından birine sahip bir eyalet olan Oregon'da yaşamaya rağmen, sadece durumum nedeniyle kürtaja erişmenin önündeki birçok engelle karşılaştım. Sonunda, doktorum beni New Mexico'daki bir kliniğe yönlendirdi, ancak bu sadece kürtaj almak için ülke çapında uçmak zorunda kaldım - ve pahalı olurdu.
Daha sonra, benim gibi daha sonra kürtaj hikayeleri aramak için İnternet'te arama yaptım. Çoğu, tasarımla bakıma erişmemizi engelleyen engellere değil, fetal anomalilere ve sağlık sorunlarına odaklanır. Şanslı olduğumu biliyorum - hamilelikte kürtaja izin verildiğinde ve kürtaj bakımının Medicaid kapsamı konusunda hiçbir kısıtlaması olmayan bir durumda yaşıyorum, ancak yanıltıyorsak ya da göze alamıyorsak hala erişilemez. Bu özellikle gençler için geçerlidir.
Anayasal kürtaj hakkımızı kabul eden bir ulus, kürtaja ihtiyaç duyduğumuzda bizi erişilebilir kılan bir ulusla aynı şey değildir. Erişimi olmayan haklar yoktur.
Brittany, 35
23 yaşımdaydım ve 7 yaşın altındaki 3 küçük çocuğun annesiydim. En küçük kızım 5 aylıktı. Ablam ve yeğenim ile 2 yatak odası paylaşıyordum.İlan
Birkaç kürtaj kliniği çağırdıktan sonra, bana sağlık sigortası formum olan Medicaid'in prosedürü kapsamayacağı söylendi. Hala ilk üç aylık dönemimdeydim ama zaman geçiyordu. İlk üç aylık dönem prosedürü için yeterli para toplamam birkaç haftamı aldı, ancak ikincisindeydim. Ne yapacağımı veya düşüneceğimi bilmiyordum. Hamileliğimi herhangi bir şekilde sonlandırmak istedim.
Yerel bir hastaneye başvurduktan sonra, yerel kürtaj fonuna bir numara verildi. Alınan olası fonlar için Chicago Kürtaj Fonu'na ulaştım. Mali desteği sayesinde kürtajı alabildim. Onların yardımıyla sonsuza dek değişmiştim. Örgüt tarafından kendi topluluğumda üreme adaleti savunucusu ve lideri olmak için desteklendim. CAF'a gönüllü oldum ve asla geriye bakmadım.
Tanrı hayatımızın nihai yazarıdır ve Tanrı'ya inanan biri olarak kürtaj yaptım çünkü planladı
Vali, 39
Kürtaj yapmış ve doğum yapmak isteyen Siyah trans erkeklerin seslerini yükseltmekten heyecan duyuyorum. Medyada kendileri gibi görünen ve yaşayan insanların örneklerini görebiliyorlarsa, diğer insanların kendilerini bulmalarına yardımcı oluyor gibi hissediyorum.
Genellikle kürtaj erişimi, hatta hamilelik ve doğum hakkında düşündüğümüzde bu 'kadın sorunları' olarak adlandırılır. Bu, kürtajı olan ve çocukları doğuran trans ve cinsiyete uymayan kişilerin deneyimlerini de siler. Trans milletlerin bu harekete dahil olduklarını bilmesi ve onlar için güvenli kapsamlı bakımın mevcut olduğunu bilmesi önemlidir. Bunu gerçeğe dönüştürmek için elimden gelen her şeyi yapmak istiyorum.
İnsanların erkeklerde de kürtaj olduğunu anlamaları dileğiyle, bu cinsiyet çocukları üreme yeteneğinden ayrıdır. Çocuk yaratma kabiliyetine sahip olan her insanın, ne zaman doğru zamanda yapılacağını belirleyebilmesidir.
Ne, 20
Mesih bana kürtaj yaptırmanın benim için doğru karar olduğunu söyledi.
Bunun insanların sık sık duydukları bir şey olmadığını biliyorum, ancak kürtaj hastalarının çoğunun dindar olduğu düşünüldüğünde, prosedürü seçenlerin birçoğu için doğru olduğundan şüpheleniyorum. Din ve kürtaj her zaman birbirine karşı çukurlaştı, ancak hamile olduğumu öğrendiğimde 17 yaşında bir lise son sınıf öğrencisi olarak, Tanrı'nın nereye gideceğini sorarak üniversite başvurularını doldururken geleceğim hakkında zaten dua ediyordum. bana yol göster.
Ayrıca aileme ya hamileliği ya da sona erdirme seçimimi anlatmaya hazır değildim. Ancak Teksas, kürtaj yaptırmak için 18 yaşın altındaki kişilerin ebeveynlerinden izin almasını gerektiriyor. Arkadaşlarımdan biri adli bir bypass için dilekçe verebileceğimi açıkladı, yani mahkemeye çıkıp prosedürden çıkış yapmak için bir hakem almak zorunda kalacağım.
Beni en iyi kararlara götürürken sık sık Mesih'e iman ettiğim için, gelecek hafta sürekli dua ederek geçirdim; Okuldan önce arkadaşımın evindeki banyo katında olduğum günü hatırlatarak şunu sorabilirim: 'Tanrım, bu nedir? Sırada ne var? ' Kısa bir süre sonra, bir arkadaşım bana gençlerin adli bypass sürecinden geçmelerine yardımcı olan bir Teksas kuruluşu olan Jane'in Due Process'ten bahsetti.
Bazen insanlar Mesih'in takipçisi olabileceğimi ve kürtaj yapabileceğimi soruyorlar. Benim cevabım Tanrı'nın bir sevgi tanrısı olduğudur ve bunu biliyorsanız, kendi sorunuzu cevapladınız demektir. Tanrı, hayatımızın nihai yazarıdır ve Tanrı'ya inanan biri olarak kürtaj yaptım çünkü planladı, böylece halkına ve benim gibi insanlara dayanabildim. İnsanların hak ettikleri sevgiyi ve bakımı almasını içeren her şey O'nun bir parçası olacağı bir şeydir ve Tanrı tüm karar boyunca benimle birlikteydi.
Dev, 70İlan
Şimdi 70 yaşındayım ve 50 yıl önce kürtaj deneyimlerime bakıyorum - 1970'de Roe / Wade'den üç yıl önce. Kısa bir süre önce evden ayrıldım, ailemden uzaklaştım, kendimi destekledim, uzun mesafeli telefon operatörü olarak çalıştım ve üniversite dersleri aldım. Bir hafta kendimi hasta hissettim ve grip olduğumu düşündüm, bu yüzden iyileşmeden birkaç gün sonra öğrenci sağlık merkezine gittim. Bana göre, hamilelik testi yaptılar ve birkaç gün sonra bir hemşire beni aradı ve bana bunun pozitif olduğunu söyledi.
Şoktaydım, bunun bana olabileceğine tamamen inanamıyorum. O günlerde çok az seks eğitimi aldık ya da hiç yoktu, ve seks hakkında bildiklerim kütüphanede okuyabileceklerime ve insanların bana söylediklerine dayanıyordu. Haberi aldığımda harap oldum ve panikledim. Yalnız yaşıyordum, kendime bakamıyordum. Bir hamilelik geçirip başka birini desteklememin hiçbir yolu yoktu. Durumun gerçekliğini kavradığımda, benim için tek yolun hamileliği sonlandırmak olduğunu fark ettim. Başka bir şey hayal edemedim.
O zaman kürtaj yasadışı olduğu için yeraltına bağlı birini bulmak zorunda kaldım.
O zaman kürtaj yasadışı olduğu için yeraltına bağlı birini bulmak zorunda kaldım. Neyse ki, bir partide benim için kurabilen bir adamla tanıştım. 400 dolar bulabilirsem prosedürü ayarlayabilecek birini tanıyordu. Parayı birlikte kazıyarak birkaç haftalık yüksek endişeden sonra, düzenlemeleri yaptı ve bir gece geç saatte beni başka bir adamla birlikte aldı. Beni hiçbir yerin ortasında tükendiğinde bir motel sürdü. Nerede olduğumuz hakkında hiçbir fikrim yoktu. Zifiri karanlıktı ve ölümden korkuyordum, ama yapmam gereken şeyi yapmaya kararlıydım. Beni bir adamın bizi beklediği bir odaya götürdüler. Kendisine doktor çağırdı, ama gerçekten doktor olup olmadığı hakkında hiçbir fikrim yoktu. Sadece ona güvenmek ve ne yaptığını bildiğini ummak zorunda kaldım.
İşlem bittikten ve iyileştikten sonra kaotik hayatımı sürdürdüm. Zihinsel olarak, büyük bir rahatlama oldu. O zamana pek bakmadım, çünkü doğru şeyi yaptığımı biliyordum. Ben sadece bitti memnun oldu.
Elizabeth, 35
Ben 4 yaşındayken iki anne babamla birlikte Amerika'ya göç eden sıradan bir Meksikalı göçmen kadınım. Hayatımda iki kürtaj geçirdim. Biri 21 yaşındayken diğeri 32 yaşındaydı. Her iki örnek de bir dizi faktör için oldukça farklıydı: istihdam, sigorta, para, ilişki durumu, durum ve tabii ki yaş.
İlk kürtajım hayatımı daha iyi hale getirdi. O gün aktivist oldum. Eyalet yasa koyucularım özel sağlık kararlarım hakkında söz sahibi olduklarını düşündükleri için bu düzenli sağlık prosedürünü aramanın benim için ne kadar zor olduğu konusunda sinirlendim. Çoğunlukla, hamileliğe son vermeye karar veren hamile insanlara attığımız damgalamadan dolayı hala incindim ve kızıyorum. En önemlisi, bakım arayan insanlar için nasıl görüneceğini öğrendim. Kürtaj isteyen birine inmek için yumuşak bir yer olmak istediğimi biliyordum.
Emily, 26
19 yaşındayken üniversitem ikinci sınıfında kürtaj geçirdim. Hapdaydım ama hala hamile kaldım -Tamamen tarif edildiği gibi almıyordum. Her durumda, hamile olduğumu öğrenir öğrenmez kürtaj istediğimi biliyordum, bu kararla kendimi uzlaştırmam çok uzun sürdü. Muhafazakar bir durumda alt sınıf bir kadın olarak bunu yapmak çok zordu. Kürtajımı elde etmek için tasarruf hesabımı boşaltmak zorunda kaldım ve sadece almak için bir saat seyahat etmeliydim ve çevremdeki herkesle kürtajlara çok karşı olmak zorunda kaldım - yerel Katolik okulumuz öğrencilerini Mart ayına götürüyor Yaşam her yıl, bu yüzden bu kararı vermek zorunda kaldım düşmanca bir ortamdı. Süreç boyunca ailemin desteğine sahip olduğum için çok şanslıydım, ama eski erkek arkadaşım çok destekleyici değildi ve bu yüzden çoğu insan düşünce arkadaşlarımdı.İlan
Daha sonra arabam tahrip edildi ve uzun süre nefret maili aldım. Ancak prosedürün kendisi kolaydı. Kolay olmayan tek kısım, ülkeyi süpüren TRAP yasaları nedeniyle tıbbi olarak gereksiz bir ultrason almam gerekiyordu ve işlemden 48 saat önce bir danışma oturumuna katılmam gerekiyordu, bu da daha fazla seyahat ve daha fazlası anlamına geliyordu. para. Klinikteki protestocuları da gittiğim gibi belki de prosedürün kendisinden daha canlı bir şekilde hatırlıyorum. Nefret mesajları yıllarca benimle kaldı. Kişisel kürtaj hikayelerimizi paylaşarak kürtaj stigmasını kaldırmaya ve konuşmayı değiştirmeye yardımcı olabileceğimize inanıyorum (4) kadından 1'i kürtaj olduğu için seslerimizi duymamız gerekiyor.
Jae, 37
Ben gençken, çok daha yaşlı bir adama aşık oldum. Sonsuza kadar birlikte olacağımızı düşündüm, bu yüzden birkaç aylık hamile olduğumu fark ettiğimde, bizi bir araya getirecek bir şey olarak göreceğinden emindim. Kürtaj önerisi karşısında şok olmadım, ama bana bir işlemin zarar görmesi gibi davranmaya başladı. Beni eyalet boyunca farklı bir şehre götürdü ve tüm sürücüyü geri neden şeyleri kırmak zorunda kaldım benim hatam olduğunu açıkladı. Yıllar sonra, o kalp ağrısının acısını hatırladım ama kürtajı yapabildiğim için minnettar kaldım. O adamla bir çocuğum olamazdı ya da ebeveyn olamıyordum. Güvenli tıbbi düşüklere erişim nedeniyle, üniversiteden mezun olabildim ve transseksüel ikili olmayan bir insan olarak hayatımı yaşadım. Kürtaj da transseksüel bir konudur.
Jordyn, 23
18 yaşındayken hamile olduğumu öğrendim. Hemen hamileliğime son vermeyi seçmenin benim için doğru seçim olduğunu biliyordum. Neyse ki, yakınımda bir klinik buldum ve kürtajımı planlayabildim. Klinik personeli kibar ve şefkatliydi ve destekleri seçimimi tekrarladı. 'Finansal olarak istikrarlı değildim' gibi şeyler söyleyerek anlatıları damgalamaktan dolayı kürtajımı haklı çıkarmak zorunda hissettim. Ama asıl önemli olan hamile kalmak istemedim ve ebeveyn olmak istemedim. Ve bu herkesin ihtiyaç duyduğu tüm gerekçe. Kürtajın bu kadar üzücü, korkutucu şey olması gerekmez. Çoğu zaman değil. Güçlendirici olabilir. Olumlu olabilir. Benim harikaydı. Diğer insanlar hikayeme kendi duygularını koymak ve kürtajın üzgün olması gerektiğini söyleyebilir, ancak benimki şimdiye kadar verdiğim en iyi kararlardan biriydi. Kürtajımı kutluyorum ve kimse bunu benden alamaz.
Sevinç, 38
18 yaşında, üniversiteye gitmek benim uykulu, orta batı memleketimden biletimdi. Gelecek için büyük planlarım vardı ve devlet dışı bir üniversitede beni bekleyen tam bir akademik bursum vardı.
Nasıl hamile kaldığım önemli değil. Hala lisede olmam önemli değil. Kendi başıma olduğum önemli değil; diğer 'sorumlu' partiyle olan ilişkim hamile olabilme ihtimaliyle sona erdi. Bu ayrıntılar hamileliğim hakkında farklı hissetsem bile aynı olurdu. Hissettiğim korku idi.
Hamile kalmak istemedim.
Benim için doğum yapma düşüncesi dayanılmazdı. Kürtajım istenmeyen bir hamilelik taşıma sefaletine son verdi. Hâlâ tereddüt etmekten başka bir seçeneğim olduğu için minnettarım.
Bunun yerine, bir üniversite derecesi kazandım, çalışmaya başladım, Doğu Kıyısı'na taşındım ve halkımı buldum. Başkalarına insani hizmetlerde yardımcı olma tutkumu takip ettim ve derinden tatmin edici bir kariyer kurdum. Aşık oldum ve eşimle evlendim. Şimdi kendimiz olan çocukları evlat edinme veya destekleme konusunda ciddi bir şekilde konuşuyoruz.
Pek çok açıdan kürtajım hayatımın hikayesinde sadece küçük bir dipnot. Onsuz, hayatımın geri kalanı böyle zengin ve neşeli bir goblenin içine girmeyecekti.