Bugün İslam dünyasında şiddetlenen bu yalancı savaş Ali Şiasıyla Muhammedi Sünniliğin savaşı değildir. Bu savaş, "Safevi Şiasi"nın "Emevi Sünniliği" ile savaşı olup Safevilerin Osmanlılarla savaşının ve bu iki düşman devletin siyasette dini kullanmalarının yansımasıdır. İkincisi, İslam ülkelerinin her yanında yeni yeni canlandırılan ve düzenli programlarla, düzenli işleyen bütçe, hesap, kitap ve taktiklerle icra edilen bu savaş, İslam-Siyonizm savaşından sonra ortaya çıkmıştır. Bu savaş, bütün halkın ve özellikle gerçek Ali Şiasi ve Muhammedi sünnilik alimlerinin düşüncesinde Müslümanların ortak dış tehlike karşısında birlik, beraberlik ve dayanışma fikri gündeme geldikten sonra gündeme gelmiştir. Plan, cephe gerisinde tefrika çıkarma planıdır. Bu, Müslümanların Siyonizm tehlikesinden gafil kalmalarını sağlamanın en iyi yoludur. Amaç, Sünni halkın, İslamın tehlikesi Şiiliktir, diye korkmasını sağlamak, Şii halkı da, İslamın tehlikesi Sünniliktir, diye korkutmaktır! Düşman için bundan daha iyi bir başarı olamaz. Öyle bir plan ortaya koyarlar ki karşı cephede düşmana saldırmak için aynı zamanda için aynı siperin içerisinde pusu kuran iki asker ansızın birbirinin canına kast eder ve beriki, "Kapıyı Hz. Fatımanın böğrüne vuran sendin." diyerek arkadaşının yakasına yapışırken öteki de "Ömere şöyle böyle diyen sendin ha?" die berikinin yakasına yapışarak bağırır. Bu iki kardeşin kopardığı yaygara ve İslamın ilk dönemindeki anlaşmazlıkları düzeltmek için çıkarılan kargaşa arasında biri kulak kesilse, ırmağın batı kışısından zafer ve alay kahkahasını duyabilir.