En yüksek enflasyonu buldu, şaşırtıcı bir sistem çoklu döviz kurları, geniş bir karaborsa ve neredeyse her şey için uygulamalar ve alternatifler geliştiren girişimciler. Sonuç Rus YouTube kanalı için 80 dakikalık bölümRedaktsiya, geçen ay yayınlandı ve 8,3 milyondan fazla görüntüleme aldı.
Rusların neden ilgilendiğini anlamak zor değil: Birkaç ay içinde Rusya, en çok yaptırım uygulanan ülke olarak İran’ı geride bıraktı. Moskova, devam eden Ukrayna işgalinde herhangi bir radikal değişiklik yapmadan, bu unvanı koruma yolunda görünüyor.
“Soru, yaptırımlar altında uzun süre hayatta kalıp kalmayacağı değil. Tabii ki, biri yapabilir!” Pivovarov, Rusça konuşan dinleyicilerine anlattı. “Asıl soru, ‘Ne için?’”
Ekonomik yaptırımlar nelerdir ve bunlar nasıl Washington’un dış politika tercihi aracı haline geldi?
İran, yaptırımların sıradan insanlar için uzun süredir devam eden bir yaşam yönü haline geldiğinde ne olduğuna dair uyarıcı bir vaka çalışması sunuyor.
Pivovarov’un gösterisinin başında belirttiği gibi, iki ülke arasında birkaç “doğrudan paralellik” var. Ortadoğu ve Kuzey Afrika direktör yardımcısı Ellie Geranmayeh, Rusya’nın BM Güvenlik Konseyi’nde daimi sandalyesi olan bir nükleer güç, küresel olarak kritik bir buğday ve petrol üreticisi ve Küresel Güney’de birçok müttefiki veya en azından ortakları olduğunu söyledi. Avrupa Dış İlişkiler Konseyi’ndeki programlar. “Rusya’ya yönelik yaptırımların jeopolitiği, İran’ınkinden çok farklı, bu da bence küresel bir yaptırım açısından bunu daha da zorlaştırıyor.”
Tahran, bir dereceye kadar, yaklaşık 45 yıldır Batı’nın kara listelerinde yer alıyor. Eski başkan Donald Trump, 2018’de İran nükleer anlaşmasından ayrıldıktan sonra ABD’nin Tahran’a yönelik yaptırımlarını hızlandırdı. Bununla birlikte İran – Küba, Venezuela, Kuzey Kore ve Venezuela’daki yaptırım yoldaşlarıyla birlikte – çökertmek için iyi stoklanmış bir araç kutusu inşa etti. dışarı.
Tahran ve Moskova arasında bazı güvensizlik geçmişi var – ancak ortak zemin genişliyor. Rusya Başbakan Yardımcısı Alexander Novak Çarşamba günü İran ziyareti sırasında Rus devlet televizyonuna verdiği demeçte, ikili petrol ve gaz arzını takas etmeyi görüştüklerini söyledi. Reuters bildirdi. “İran yaşadı [under sanctions] yıllardır ve İran deneyimini tartıştık.”
Rus devlet haber kuruluşu TASS’ın bildirdiğine göre, Rusya ulaştırma bakanı Mart ayı sonlarında, Moskova’nın yabancı uçak filosunun bakımına ilişkin içgörü için “İran vakasını incelediğini” söyledi. Ertesi hafta, Rusya Dışişleri Bakanı Sergei Lavrov Rus yayın organlarına Moskova ve Tahran’ın Batı kısıtlamalarını aşmak için birlikte çalışabileceklerini söyledi. Mayıs ayı başlarında, İran’ın otomobil parçaları sendikası, bir Rus otomobil üreticisinin ulaştığını söyledi.
Gerçek yaptırım kaçırma, düşünce, radarın altında gerçekleşir. Ocak ayında ABD’nin İran özel elçisi görevinden ayrılan Richard Nephew, hükümetler ve yandaşları mal elde etmek ve ticaretini yapmak, suç gruplarını aracı ve kara para aklayıcı olarak kullanmak ve ambargolu petrolü şebekeden devretmek için paravan şirketler kurduklarını söyledi. .
İran sanatı mükemmelleştirdi: Petrol tankerleri açık denizlerde buluşuyor, diğer ülkeler müdahale etmekten çekiniyor, takip radarlarını kapatıyor, İran petrolünü aktarıyor ve izlerini kapatıyor. Mayıs başında İran, Petrol ihracatını ikiye katladı Ağustostan beri. Bir İranlının Pivovarov’a söylediği gibi, Trump’ın maksimalist politikasını dayatmasından bu yana onun için “zorlaştı”, ancak “uygulanan yaptırımlar birçok insan için bir iş haline geldi”. Bu arada İran baskıcı politikalarını sürdürdü ve nükleer programını büyüttü.
Rusya gerçekten ne kadar izole?
Rus enerjisinin hala birçok yasal yolu olmasına rağmen, Rusya’da gri ve kara borsalar zaten bol miktarda bulunuyor. Washington’un çabalarına rağmen, kilit Asya, Afrika ve Orta Doğu ülkeleri Batı’nın baskılarına katılmayacak.
Ancak Rusya’nın ihtiyaç duyması durumunda model yerinde. Küresel risk danışmanlığı Control Risks’te denizcilik analisti olan Cormac McGarry, dünyadaki tankerlerin tahminen yüzde 8’inin başta İran ve Venezuela olmak üzere yasadışı petrol taşıdığını söyledi. “Tarih bize şunu söylüyor [Russia] muhtemelen eğilip bu yaptırımları aşmanın yollarını bulacak ve onlarla yaşamayı öğrenecek” dedi. İran bunun mükemmel bir örneği” dedi.
Washington’daki bazıları, yasa dışı faaliyetlerin gelişmesini ve teslim olmayı reddetmeyi, yaptırımların yeterince güçlü veya yeterince uygulanmadığının bir işareti olarak görüyor.. Diğerleri, yaptırım yığınlarının bir ülkeyi amaçlandığı gibi değişmeye zorlamadığının kanıtı olduğunu söylüyor.
Demokrasileri Savunma Vakfı’ndan Mark Dubowitz ve İran’a karşı sert duruşuyla tanınan bir neo-muhafazakar düşünce olan Mark Dubowitz ve Matthew Zweig, Washington “haydut devletlerin yollarını düzelteceği umuduna dayanarak asla hoşgörü göstermemelidir”, Geçenlerde Wall Street Journal’da yazdı.
Diğerleri, İranlı gazetecinin dediği gibi, uzun vadeli yaptırımların kaçınılmazlığının, “inatçı otokrasilerin – özellikle enerji rezervleri bakımından zengin olanların ve kriz zamanlarında ekonomik can simidi vermeye hazır müttefikleri olan – ekonomik yaptırımlarla disipline edilemeyeceğini” yansıttığını savunuyor. Kourosh Ziabari Dış Politika dergisinde yazdı.
Müzakereciler nükleer anlaşmaya dönüş ve Ukrayna’da barışa giden bir yol üzerinde kafa yorarken, önümüzdeki aylarda hem İran hem de Rusya için pek çok şey tehlikede.
Müzakereciler, Mart ayında Moskova bir eğri topu fırlattığında İran nükleer anlaşmasını yeniden canlandırmanın zirvesindeydi: ABD yaptırımlarının hafifletilmesinin Rusya’nın İran’la gelecekteki ticari anlaşmalarını kapsamasını talep etti. Müzakereler, birkaç nedenden dolayı şimdi durdu.
İranlılar enflasyonu ve artan fiyatları protesto etmek için tutuklamaya ve daha kötüsüne cesaret ediyor. Bu arada Rusya, işgaline son vermesi taleplerine boyun eğmezse ve Ukrayna ile “geri dönüşü olmayan” bir barış sürecini kabul etmezse yaptırımlarla yaşamayı öğrenmeli. Yakın vadede, Rusya’nın yoksulları ve orta sınıfı sıcağı hissedecek.
İran konusunda Rus bir uzman olan Adlan Margoev, Pivovarov’a, yaptırımlar altındaki Rusya’nın “yaratıcı sınıfını” kaybedeceğinden korktuğunu söyledi – tıpkı İran’ın 1979’dan beri göç dalgalarında yaptığı gibi.
“O zaman iç ekonomi oldukça güçlü bir şekilde zarar görecek, İran’da olan buydu” dedi.
Paris’teki Annabelle Chapman bu rapora katkıda bulundu.
Kaynak : https://www.washingtonpost.com/world/2022/05/26/russia-iran-sanctions-war-ukraine-lessons/?utm_source=rss&utm_medium=referral&utm_campaign=wp_world