Mart ayında 1963, RFSislav Alekseev RSFSR Yüksek Sovyeti milletvekili seçildi, birçok yeni sorumluluk ekledi. Sekreteri Maria Ivanovna Grebenshchikova, her gün artan postayı üç büyük gruba ayırdı: büronun işleriyle doğrudan ilgili olanlar, çeşitli bilimsel danışmalarla ilgili "doktora" olanlar ve mektuplar.
Ve Alekseev her ay ilçe icra komisyonunda acil konulardaki vekil prosedürlerini de içeriyordu. Bölge onu zorluyordu, şehir merkezi, konut talepleri ile aşılmıştı.
Alekseev, amaçlanan her şeyi yapmak için zamanın olmamasından korkuyordu. Ama bazen uzaklara gitmelerine rağmen, arkadaşları zaman testine tabi tutuldu. İvan İvanoviç Erlykin uzun zaman önce, seyahatin başından itibaren Alekseev ile birlikte yürüyen kurucuların dördüne girdi. Doğru, Erlykin, tesisin parti komitesinin sekreteri seçildiğinde, tasarım çalışmalarında uzun bir mola verdi. Birkaç yıl içinde yaratıcı bir faaliyete geri dönmesi, büyük bir departmana başkanlık etmesi kolay değildi. Erlykin, yeni bir gemiye su jeti motoru tanıtan “Seagull” sınavını yaptı.
Ancak Martı, her Alekseev’in gemisi gibi, yenisinin laboratuvarı oldu. Dizel motoru ve su jeti motoru neredeyse yüz kilometrelik bir hız geliştirdi ve böyle bir gemi havacılık sadece yirmi ila otuz santimetre taslağı olduğu için sığ suda hızla hareket edebiliyordu. Bu, ülkenin nehir otobüsü önünde sayısız küçük nehrin mavi yollarını açtı.
Altmış üçüncü yılın yazında, Martı Khimki'ye Moskova'ya gitti, ama nehir ekipleri ilk başta bu hıza alışkın değildi, her zaman büyük ve küçük gemilerin bulunduğu kanal ve rezervuardan serbest bırakmaktan korkuyorlardı.
Temmuz 21'ta, Janos Kadar başkanlığında, Sovyet hükümetinin liderleriyle birlikte, Macaristan Halk Cumhuriyeti'nin parti ve hükümet delegasyonu üyeleri, Maxim Gorki motorlu gemisinde Moskova Kanalı boyunca yürüdüler.
Gün açıktı, sabahları gökyüzünü geciktiren bulutlar dağıldı, Moskova'nın yeşil etekleri motorlu geminin tahtasından açıldı. Lesnoe rıhtımından itibaren, dönüş yolculuğu hızlı hidrofoil gemisi “Meteor-3” ile yapıldı. Yürüyüşe katılanlar, çok sayıda banyosunun bulunduğu çam bahçelerine ve çayırlara, kanalın pitoresk kıyılarına ve rezervuar yüzeyinde yatın beyaz kanatlı kuşlarını kaydırdılar.
Ama öyle oldu ki "Meteor" ile aynı seyir "Seagull" kanalından geçti. Büyük kanatlı kardeşi neredeyse iki kat daha hızlı hareket etti.
Suyun üzerinde kelimenin tam anlamıyla "kısacık bir vizyon gibi", "The Seagull" kayıyordu, gözden kayboldu. Partinin liderleri ve hükümet, dünyada ilk kez yüz kilometre hıza ulaşan bu yeni gemiyi keşfetme isteklerini dile getirdi.
Bu arada, bakanlık bir dizi deniz “Komet” siparişini onayladı: Komet-3 üretildi.
Ayrıca “Kasırga” yı da memnun ettim: Odessa hattı boyunca başarılı bir şekilde yürüdüm - Kherson.
Sovyetler Birliği'nde, hidrofoil gemilerin yapımı yaygındır. Her yıl, Merkezi Tasarım Bürosu yeni modeller çıkardı. Ancak Alekseev'in kendisi zaten başka bir projeyle meşgul.
Alekseev'in başka bir fikri vardı. Altıncı model, kanatlı bir turbojet'tir. Bu, saatte 100 kilometre hızında, su jetli pervaneli, gaz türbini uçak motorlu, benzeri görülmemiş bir gemi. Okyanusa bir adımdı.
Okyanus! Nehir ve deniz gemileri için kazanan Alekseev, okyanusu uzun zamandır düşünmüştü.
Onun için okyanusa giden yol bitkinin limanındaki Volga'da başladı. Okyanus rüyasında, Gorki Politeknik Enstitüsü'ndeki öğrencilerin projelerine ilham verildi. Şimdi, yirmi yıldan sonra, Karadeniz, okyanus hakkında bir şiirin provası haline geldi.
Evet, kanatlı gemiler okyanusa gidecek. Alekseev bundan şüphe etmedi. Bir kez bir öğrenci, geminin ilk taslağını sundu. Fakat o zaman cüretkar rüyasının yakında gerçekleşeceğini nasıl hayal edebilirdi!
Kanatlı Okyanus Filosu! O olacak! Hangi hızlar dalgaların üzerinde yüzer? Gövde gemilerinin hangi yeni ve daha önce görülmemiş şekli tasarımcıların hayal gücünü doğuracak? Hangi motorlar ve enerji kaynakları bu gemilere okyanus üzerinde uçacak güçlü bir güç söyleyecektir? Hala düşünmeliyim.
Ve zamanlama? On beş yıl mı? Teknolojik ilerlemenin inanılmaz bir hızlanma çağında bunu doğru bir şekilde belirlemek için kim alacak?
Yaklaşık on yıl önce yaratıcı fikirleri olan kişinin mutlu olduğu söylenir. Alekseev, nehir gezisi gemilerinden sadece birini ün yapmak için yeterli zamana sahip olacaktı, bu da şöhret kazandı. Ama durmadı, denize, okyanusa daha ileri gitti. Sadece kanatlı gemiler fikrini geliştirmek istemedi. Gemi yapımında yeni, devrimci fikirler arıyordu. Gerçek yeniliğin huzursuz doğası böyledir.
1960'te, belgesel Kanatlı Gemisi piyasaya sürüldü. Film küçük, sadece 10 dakika. Hikaye, Volga'daki nakliyecilerle başlar ve ortada bir yerde ana karakter ortaya çıkar - kanatlı gemi. Uzman Sergey Dadyko, uzman hikayeler Filme dair yorum yapan Rus gemi yapımı ve su taşımacılığı, gelişimin farklı ülkelerde gerçekleştirildiğini, ancak önceliğin ülkemize ait olduğunu söyledi. Bu hak Alekseeva. Örneğin, Amerikan şirketi "Boeing" benzer bir şey yaratmaya çalıştı, ancak başarısız oldu. Oluşturulan gemi "Jetfoil", saatte yaklaşık 250 kilometre hızında yalnızca 90 yolcularını taşıyabiliyordu.
Hukuk mahkemelerinin yanı sıra, askeri modellerde de aktif çalışmalar yapıldı. 50-ler'in başında “K123K” projesi adı verilen çeşitli torpido botları üretildi. Sualtı kanatları yayda durdu. Bu, sonunda hayata geçirilen Alekseev'in başka bir fikriydi. Sonuçta, 1940'te bile, Alekseev Deniz Kuvvetleri Müdürlüğüne bir rapor gönderdi. 100 düğümlerinde süratli bir tekne yapmaktan bahsetti. Saatte neredeyse 200 kilometredir.
İlk hidrofoil savaş gemisi 1945 yılında yapıldı. Ülkenin donanması tamamen yeni bir tip torpido botu aldı. Bu çalışma için, Alekseev'e Stalin Ödülü ve 1951'taki kendi laboratuvarı verildi.
Ve Alekseev eşsiz bir araba yarattı - WIG. Bir gizlilik atmosferinde, makinenin prototipi Nikita Khrushchev'e gösterildi. Bu günkü genel sekreterin cesaretlendirilmesinin hiçbiri ne tür bir otomobil olduğunu tam olarak anlamadı. Alekseev, “Savaş aracı, bir uçağın hızına eşit bir hızda olacak şekilde birkaç kat daha büyük olacak. Taşıyabilecek silâh, yüzlerce ton kargo. Ve konuşmasını özetleyerek şöyle dedi: "Dünyada hiçbir analog yok." Bu devletin ilk kişisine bir gösteri uçuşu göstermek için Dmitry Ustinov'un fikriydi. Deniz Kuvvetleri Komutanı Gorskov, kendi gözlerine inanamadı ve tasarımcıya şöyle sordu: “Öyleyse bu bir gemi mi yoksa bir uçak mı?” Ama gemi yapımcısı Boris Butoma tahrişini zorlaştırabilirdi. Bu egzotik arabaları inşa etme ihtimalini beğenmedi. Ve herkes Kruşçev'in söyleyeceği şeyi bekliyordu. Ve Kruşçev bu gösteri karşısında şok oldu. “Bu arabaya ihtiyacımız var” dedi.
Muhafazakârlığın yüzyıllar boyunca hayati önem taşıdığı gemi inşa bakanı Butome, “Bunların hepsi yaba ile suyla yazılmıştır” dedi. Kullanılan sistemi kırmak çok zordu.
- Biliyor musun, belki tekniklerin hakkında daha az şey biliyorum, ama insanlara inanıyorum. Krekçev, Alekseev'in hidrofoil gemiler yarattı, bu gelişmeyi yaratacağından eminim ”dedi.
Alekseeva'nın doğrudan başkanı Bakan Boris Butoma memnun değildi. Başının üzerine tırmanıyor, diye düşündü.
Alekseev, uzun yıllar boyunca bir düşman haline getirdiğini bilmiyordu. Ancak usta tasarımcı, bürokratik işlemelere rağmen çalıştı. Kanatlı gemilerin hız sınırı var. Bu yüzden daha ileri gitmeliyiz. Bu engelin üstesinden gel. Gençliğinde, Alekseev, Chkalov'un ellerinden yatlardaki yarışı kazandığı için ödüller aldığı zaman pilottan gizemli ekran efekti hakkında bir şeyler duydu.
Bu etki havacılığın şafağında keşfedildi. Havacılar için bir lanetti. Genellikle ölümlerinin nedeni oldu. Yerden birkaç metre ötede, hava aracı uçaklardan inmeyi önleyerek arabayı yerden uzağa itiyor gibiydi. Şans eseri sadece deneyimli bir pilot alçaktan uçabilir, sadece deneyimli bir pilot uçağı yanlış hava yastığına tutabilir.
1927'te Leningrad'da Valery Chkalov, seyreltilmemiş köprünün kemerlerinin altında uçtu. İşin püf noktası bir holigandı. Fakat efendinin gücüne sahip olanlardan.
Bilim adamları tartıştılar: ekran efektini fayda için kullanamazsınız. Ancak gençliğinden bu yana Rostislav Alekseev "imkansız" ve "imkansız" kelimelerini tolere edemedi. Bir uygulayıcıydı. Deneyimin gücüne inanıyordu, deney.
Alekseev, “Herkese okumayı öğretiyor, ama ne yazık ki izlemiyor” dedi.
Kan ve sudaki hava teorisi ile ilgili her şeyi çok dikkatli bir şekilde inceledi. Ve zaman içinde net bir çizgi çekmek imkansız: burada Alekseev hidrofoil gemilerle ve burada - bir ekranoplanla meşguldü. Her şey yan yana gitti.
Alekseeva'nın 1947 yılında çizdiği birçok çizim arasında, sıradışı bir cihazın projesini gösteren bir tane var. İmza: "Ekranoplan". Ve sonra: "Yaşamını yeni bir ulaşım aracı yaratmaya adamaya karar verildi." Ülke, savaş sonrası yıkımın dizlerinden neredeyse hiç yükselmiyor ve on beş yılda onu gerçeğe dönüştüren, fantastik bir geleceğe sahip otomobille geldi.
Alekseev, gemiyi tamamen sudan çeker. Suyun üzerinde, yerde kaymasını sağlar. Dinamik bir hava yastığı, uçağın hızında ilerleyen multi-ton aparatını tutan alt kısmında ortaya çıkar. Gemi artık su direncine bağlı değildi. Uçmaya başladı. Yeni hızlara giden yol açıldı.
Bir kişinin tamamen yeni iki teknik yönü çıkardığı en nadir durumdu.
Yeni otomobil Rostislav Alekseeva, ülkenin üst düzey liderliğinin görüşmesini ele alıyor. Sonuna kadar kimse uçağın tüm yeteneklerini bilmiyor. Ama arabadaki genel tasarımcı kesinlikle. Ekranoplanostroeniya devlet programı kabul edildi.
Ağustos ayında, tesisteki Gorky'deki yılın 1963'u ilk gemi ekranını "Ship-layout" ya da sadece KM. Bu, bir tasarımcının yeni, görkemli bir projesinin genellikle nasıl başladığını ve bununla birlikte dünya gemi yapımında yeni bir yönelişidir.
En kısa sürede başlar (sadece beş yıl), ancak yaşamın en mutlu dönemi Alekseeva. Altın zamanı. Şimdi Alekseev'in kendi tasarım ofisi, kendi deney fabrikası ve eşsiz bir test üssü bulunuyor. Merkez Klinik Hastanesi'nin ekranoplandaki tüm çalışmaları sınıflandırılmıştır.
1963, Korolev, Tupolev, Myasishchev, Alekseev'e Gorki'ye geliyor. Tasarımcı gemisinin benzeri görülmemiş teknik için ne yarattığını görmek istiyorlar. Düşüncelerinin dürüstlüğü, havacılık avukatlarını bile şaşırtıyor. Tesisin kızağına büyük bir uçan gemi inşa ediliyor. Uzunluk - 100 metre. Ağırlık - 500 ton, on turbojeter. Bugün bile, Alekseev'in pratikte kanıtladığı şeyi bilgisayarda hesaplamak imkansızdır. Başarısız. Müthiş bir mühendislik sezgisine sahipti.
Yapık biriydi. Günlükler yönlendirilmedi. Fakat onun çizimleri çokça konuşuyor. Uzun, iki metrenin altında, herkesin dikkatini çekti.
WIG ile ilgili çalışmalarında iki sektörün yardımına ihtiyacı vardı - havacılık ve gemi yapımı. Özel alaşımlara, motorlara ihtiyacımız vardı. Bazen saçma geldi. Gemi yapımcıları demir tutturma emri verdi, havacılık yetkilileri bir şasi arıyorlardı.
- Kasa nerede? Bir şasi olmadan sağlam değil - dedi.
Gemi İnşa Sanayi Bakanlığı bir ekranoplanın uçak olduğunu düşündü. Ve burada yapacak bir şey yok - bu uçağın hızlıca yapılacağı Havacılık Endüstrisi Bakanlığı ile irtibata geçin. Ve orada aynı şekilde düşündüler.
Alekseev, Gorki ve Moskova arasında parçalandı. 1964'te Brejnev'e geldi. Bazı önemli yazılar için, ülkenin savunmasını denetleyen Merkez Komitesi sekreteri vizesine ihtiyaç vardı. Brejnev imzalamayı reddetti. Alekseev, Kruşçev'in şikayet edeceğini söyledi. Brejnev tasarımcıya bağırmaya başladı.
- Şikayet, şikayet! - Brejnev bir çeşit iç zevkle tekrarladı.
Kısa süre sonra Merkez Komitesi Plenum, Brezhnev'i ilk sekreter olarak seçti. Kruşçev görevden alındı. Alekseev güçlü bir patron olmadan kaldı.
Ancak ülkenin liderliğini Alekseeva kaydederken. Adı, Merkez Komitesi'nin emriyle ekipmanı kendileri test etmesi yasaklanan tasarımcıların altı isminden biri. Ancak Alekseev yasağı ihlal ediyor. Uçağı kontrol etmeyi, sonra perdenin dümenine oturmayı öğrenir.
Tamamen farklı bir sürüş tekniğine ihtiyacınız var. Ne de olsa, pilot alışkanlık dışı olarak direksiyon simidini kendi kendine sardıracak ve böylece ekran gemisini mahrum bırakacak ve kendini imha edecektir. Bu tam olarak ne oldu yılın 25 Ağustos 1964. O sabah, Gorki'nin altında, gelecekteki büyük WIG'nin prototipi olan kendinden tahrikli bir model olan CM-5'i test ettiler. Pilot, direksiyon simidini kendisine doğru çekerken, model sudan çoktan çıktı. Araba burnunu kaldırdı, sallandı ve birkaç saniye sonra suya çöktü. Pilot ve mühendis öldü. Tüm iş derhal durduruldu. Moskova Komisyonu birkaç ay çalıştı. Bütün konu kapanabilir. Fakat baş tasarımcısını kınamak için kendilerini kısıtladılar ve çalışmaya devam etmelerine izin verdiler.
22 Haziran 1966, garip bir puro şeklindeki aparat, suya indirildi; Varışta, kanatları asın ve test için hazırlanın.
14 Ağustos, sabah saat dörtte Alekseev, komutanın sol koltuğuna oturur. Ekranoplan uçtu. Hız - 400, 500 metre. Sonra araba bir casus uydusu gördü. En iyi Pentagon analistleri böyle bir şeyin inşa edilebileceğine inanmadılar. Beş yıl sonra, Alekseev ilk askeri açılış ekranoplan "Orlyonok" u yarattı. Üç "Eaglet" inşa edildi.
Sonra ilk roket ekranoplane "Lun" oluşturuldu. Ancak bu Alekseev görmedi. Onun fikirleri yıllarca vaktinden önceydi. Ve böylece tanınmayan bir dahi kaldı.