Yarasalar nerede yaşar, özellikleri nelerdir, nasıl beslenirler, yarasalar hakkında kısa bilgi.
Yarasaların sevimsiz görünüşü, insanlarda bu hayvanlara karşı korku ve tiksinti karışımı bir duygu uyandırır. Bir takım oluşturan (yarasalar) bu gececil memeli hayvanlar, ön üyelerinin kanada dönüşmüş olması sayesinde, kanat çırparak uçarlar.
Yarasalar küçük hayvanlardır; en küçükleri yaklaşık 3 cm, en büyükleri bir sıçan iriliğindedir. Sıcak ülkelerde yaşayan bazı türlerinde uzunluk 40 cm’yi, kanat açıklığı 150 cm’yi bulur. Yarasanın postu yumuşaktır. Öne doğru incelen başın üstünde iri kulaklar yer alır. Gözler büyükse de, işlevlerinin oldukça sınırlı olduğu sanılmaktadır; çünkü yarasalar, özellikle geceleri hareket ederler.
Dişlerin sayısı ve biçimi, türden türe değişiktir; ama tümünde alt ve üst çenede, savunma dişi biçiminde birer çift çok sivri köpekdişi vardır. Böcekçil türlerde diş sayısının 38 olmasına karşılık, kanla beslenenlerde ancak 20 diş bulunur. Yavrularda, uçarken bile analarının memelerine tutunmalarını sağlayan süt dişleri vardır.
Kanada dönüşmüş olan ön bacaklar, art bacaklara ve kuyruğa bağlı bir deriyle kaplıdır. Serbest ve yumuşak olan başparmağın ucunda, uzun ve kıvrık bir tırnak bulunur. Çok ince olan ikinci parmak, kanadın üst kenarını oluşturur. Öteki üç parmaksa gergi ödevi görür. Böylece oluşan ve ipeksi bir yumuşaklıkta olan kanatta ne tüy, hattaa ne de kıl vardır. Gene 5 parmaklı olan art ayaklarda, uzun ve kıvrık tırnaklar bulunur. Bu kıvrık tırnaklarda, yarasaların uzun bir dönem süresince, açılmış kanatlarına bir pelerin gibi sarılmış olarak bir yere tutunup asılı kalmasını (çoğu zaman baş aşağı) sağlayan bir mekanizma vardır.
Yarasalar, ılıman ve tropikal bölgelerde çok yaygın gececil hayvanlardır. Özellikle böceklerle, bazen de taneler, meyveler ve öteki bitkisel besinlerle beslenirler. Çok ender olarak, bazı türleri hayvan, hatta insan kanı emer.
Günlük ya da mevsimlik dinlenme dönemlerinde yarasalar, bazen doğal barınaklarda, bazen de çatı arası, terkedilmiş ev, çan kulesi, vb yerlerde yaşarlar. Sıcak ülkelerdeki bazı türler ağaççıldır. Sıcaklık 10 derece dolayına düşer düşmez, yani sonbaharda, kış uykusu başlar ve bütün kış sürer.
Yarasaların uçuş hızı oldukça düşüktür (10-15 km/ saat); ama bazı türlerde hız 40 km/saati aşar. Yarasalarda yol ve yön bulmak için sonara benzer bir sistem vardır; hayvan bununla hem engellerin yerini anlar, hem de böceklerin yerini bulur: Gırtlağının çıkardığı ses ötesi titreşim dalgaları, çarptığı nesnelerden geri yansıyarak kulak kepçelerine döner.
Kendi çıkardıkları çığlıkları duymamak için yarasalar, kulakları kapatan kasları sıkarlar. Sıkılan kaslar, çığlıktan hemen sonra, yankıyı algılayabilmek için gevşer. Dinlenme halindeyken yarasa saniyede 5-10 ses çıkarır. Uçarken ya da bir engelin yakınındayken, bu frekans saniyede 50-60 titreşime kadar çıkar. Kendi yankılarını tanıyabilen yarasalar, birçoğu bir arada uçtukları zaman bile, asla bir yere çarpmazlar.
• Yarasaların ömrü 20 yılı aşabilir. Türlere göre değişen bir dönem süresi içinde, genellikle yılda bir kez yavru yaparlar. Gebelik süresi 45 günden 5-6 ay kadar sürer. Bir doğumda 1-3 yavru dünyaya gelir ve yavruların ağırlığı, analarının ağırlığının 1/6’i ile l/3’i kadar olur.