Phyu Phyu İnce Zaw tarafından
(Şuradan gönderildi: Çay Çemberi - Oxford. 19 Mayıs 2017)
2016 yılında, Nobel Barış Ödülü Sahibi Daw Aung San Suu Kyi liderliğindeki yeni sivil hükümet ülkeyi devraldı. Sürdürülebilir kalkınma ve adil ekonomik büyümenin sağlanması için eğitim reformu ve barış süreci hükümetin en önemli öncelikleri haline geldi. Ülkede daha etkili bir eğitim sistemi için elverişli bir ortam oluşturmak için Ulusal Eğitim Stratejik Planı (NESP) 2016-21 geliştirilmiştir. Bu arada, birçok etnik silahlı grup, on yıllardır ilk kez yeni sivil hükümet tarafından yönetilen bir barış sürecine katılmaya başladı. Ancak ülkede korku ve güvensizlik hala devam ediyor ve bu zorlukların üstesinden gelmek nesiller alacak.
Myanmar, coğrafi olarak Çin, Hindistan ve ASEAN ülkeleri arasındaki stratejik konumda bulunan eşsiz bir ülkedir. Şimdi, sıkı bir demokratik geçiş sürecindedir. Çok az ülke etnik olarak Myanmar kadar çeşitlidir. Değişen derecelerde sosyal, politik ve ekonomik farklılıklarla karakterize edilen en az 135 azınlık grubu vardır. Myanmar'ın iç savaşı, tarihin en uzun süren iç savaşlarından biri olarak da biliniyor. Ülkede on yıllardır süren baskıcı askeri yönetim, bu iç çatışmaları da yoğunlaştırdı.
Özellikle bu kritik dönemde, Myanmar'da çocukları ve gençleri olumlu sosyal değişimin aracıları olarak eğitmek hayati önem taşımaktadır. Ülkedeki yeni eğitim politikaları, sadece okullarda öğrenme ve bilişle ilgili kaygılarla değil, aynı zamanda iç çatışmalarla da ilişkilendirilmelidir. Çatışmaları ağırlaştırma veya iyileştirme potansiyellerinin de kapsamlı bir şekilde analiz edilmesi gerekir. Çatışmaya duyarlı olmalı ve genel bir yatıştırıcı etkiye sahip olmalıdırlar.
Ancak NESP 2016-21, çatışmalar ve anadili temelli öğretimle ilgili müfredat zorluklarına tam olarak odaklanmamaktadır. Az gelişmiş bölgelerdeki okulların ihtiyaçlarına odaklanmanın yanı sıra etnik dilleri ve kültürleri destekleyip tanıtacağını vaat ediyor. NESP'nin, ülkenin uzun süredir devam eden etnik çatışmalarına karşı sürdürülebilir bir çözümde etnik dil politikalarının ve eşitlik konularının önemini kabul ettiği açıktır. Buna rağmen, eğitimin çatışma dönüşümü ve belirli bir müfredat reformu yoluyla barış inşası ile ilgili rolü planda hiç tartışılmamaktadır.
Müfredat reformu uluslararası standartlarla uyumludur ancak herhangi bir çatışma çözme stratejisiyle bağlantılı değildir. Farklı etnik gruplarla ilgili konular ve eğitim fırsatlarının eşit olmayan dağılımı tartışılıyor, ancak bunlar ülkedeki mevcut çatışmalarda önemli faktörler olarak ele alınmıyor. Azınlık dillerinin ilkokul düzeyinde devlet okullarının müfredatına dahil edilmesi bazı eyalet ve bölgelerde oluşturulmuştur; ancak, bu tür girişimlerle ilgili politikalar NESP 2016-21'de yetersiz kaynak olarak kalmaya devam etmektedir. Myanmar'ın iç çatışmaları uzun süreli ve karmaşık olduğundan, yeni eğitim sistemi insanların mevcut etnik çatışmaların altında yatan nedenleri anlamalarına yardımcı olmalı, sosyal dönüşüme ve barış sürecine katkıda bulunmalı ve ayrıca çatışmalara şiddet içermeyen yanıt verme yollarını öğrenmelidir.
Çocukluğuma dönüp baktığımda, 1990'larda okuldaki tarih derslerimizden öğrendiğimiz tek şey İngiliz kolonizasyonu, bunun etnik gruplar arasında nasıl derin bölünmelere yol açtığı, Myanmar'ın nasıl bağımsızlığını kazandığı, kısa bir süre sonra isyanların nasıl başladığı ve ordunun nasıl kurtarıldığı hakkındaydı. ülke zarardan. Çeşitli etnik grupların farklı seslerini asla öğrenmedik. Tarihlerini ve kültürlerini hiç öğrenme şansımız olmadı. Ve okulda çatışmalara yanıt vermenin şiddet içermeyen yollarını hiç duymamıştık. Gelecek nesiller için okullarda yeni ve yenilikçi, çatışmaya duyarlı bir tarih müfredatı ve ilgili barışı inşa etme programlarının olması gerektiğine inanıyorum. Müfredat reformunun hangi biçimleri ve düzeyleri ve hangi koşullar altında çatışma risklerini azaltmaya katkıda bulunabileceği, UNESCO'nun Barış için Eğitim yönergelerine göre kararlaştırılmalıdır.
Barış Eğitiminde Kalite Düğümü, “Barış için Eğitim”i, kasıtlı bir politika ve çatışmaya kurumsal yanıt olarak tanımlar. UNESCO verileri, 84 Sahra altı Afrika ülkesinin %45'ünün kültür barış değerlerini içeren milli eğitim politikalarına sahip olduğunu gösteriyor. 1994 Etiyopya Eğitim ve Öğretim politikası, eğitimin barış sürecindeki rolünü kabul etmektedir. Gambiya eğitim politikası ayrıca bireyin, kültürel çeşitliliğin, yerli dillerin ve bilginin haklarına saygı gösterilmesi ve etik normlar ve değerler ile bir barış kültürünün teşvik edilmesi gerektiğini belirtir. Aynı şekilde, Sri Lanka'nın 2008'deki “Sosyal Uyum ve Barış için Eğitime İlişkin Ulusal Politika ve Kapsamlı Eylemler Çerçevesi” de, farklı kurumlar tarafından kabul edilen müfredat reformunun kilit stratejik alanları aracılığıyla “birbirinden farklı barışı teşvik eden faaliyetleri tutarlı bir çerçeve içinde bir araya getirmeyi” amaçlamıştır. gruplar.
UNICEF'e göre, bu tür politika ve programların etkili olduğu kanıtlanmıştır. Burundi'de, bir barış inşası programı oluşturulduktan sonra, hedeflenen 14 ilde öğrenci-öğretmen şiddetinde, klişelerde ve çatışma riski altındaki farklı gruplardan çocuklar arasındaki bölünmede bir azalma bulundu. Güney Sudan'da 2014 ve 2015 yılları arasında beş eyalette toplam 8,000 çocuk ve genç (%30 kadın) okullar ve topluluklar içinde barışçıl ilişkiler kurmayı başardı. Ayrıca ülkelerine ait olduklarını da bildirdiler. Bu nedenle, Myanmar gibi çatışmalardan etkilenen ülkelerde 'Barış için Eğitim'in müfredata etkin bir şekilde entegrasyonu çok önemlidir.
Bence mevcut politika yapıcılar tarafından ciddi şekilde dikkate alınması gereken iki politika seçeneği var:
1) Müfredat Reformu
Yukarıda belirtildiği gibi, Barış İçin Müfredat Reformu, çatışmalardan etkilenen her ülkede hayati öneme sahiptir. Myanmar'da tarih müfredatı 1986'dan beri değiştirilmemiştir. Bu kritik dönemde, toplumsal yeniden yapılanma ve uzun süreli barış üzerinde olumlu etkisi olan, özenle oluşturulmuş bir tarih müfredatı son derece önemlidir. Okullarda ülkenin tarihi ve silahlı çatışmaların altında yatan nedenler kapsamlı bir şekilde öğretilmelidir. Ancak tarihe neyin dahil edilip edilmeyeceği çok hassas olduğu kadar, uzman konsültasyonları gerektiren siyasi konulardır. Uzman komitesi siyaset, eğitim, kültür ve etnik köken konusunda çeşitli uzmanlardan oluşmalıdır. Olumlu bir anlatı olmalı ve ulusal birliği ateşleyebilir. Öte yandan, sadece ulusal birlik yaratma tuzağına düşmemeli ve rutin düşünce çizgisini takip etmeyerek çeşitlilik siyaseti yaratmak ve çeşitliliği korumak isteyen protesto sesleri görmezden gelmemelidir. Bu nedenle eğitim, farklı ve alternatif anlatıların var olmasına izin vermelidir. Ortak bir olumlu anlatı yaratmak, uzun vadede tehlikeli olabilecek kendi hegemonyacı eğilimlerine sahip olabilir. Barış ve çatışmaların önlenmesi için eğitim planlamasına “çatışmaya duyarlı” bir yaklaşımın nasıl dahil edileceğine dair UNESCO yönergelerini takip edebiliriz. Ayrıca öğrencilerin, velilerin ve öğretmenlerin çatışmalarla baş etme ve bunları önleme ve barışı teşvik etme kapasitelerini artıracak özel okul programları da olmalıdır. Temel amaç, öğrencileri barış inşası yetkinlikleri kazanmaya hazırlamaktır.
2) Adil Eğitim ve Teşvikler
Eğitim eşitsizliği, yeterince temsil edilmeyen gruplara verilen teşvikler, burslar veya maddi yardımlarla dikkatli bir şekilde azaltılmalıdır. Kayıt ve giriş oranları, mümkün olan en küçük birime ayrılmalıdır. Çatışma ve yoksulluk şoklarından etkilenen çocukları teşvik edecek özel bir politika olmalıdır. Her halükarda okullara iade edilmelidirler. Yükseköğretim sektöründe, azınlık gruplardan ve uzak ve çatışmalardan etkilenen bölgelerden gelen öğrencilere burs verilmeli ve üst düzey üniversitelere geri getirilmelidir. Azınlıklar mevcut durumdan memnun kalmazlarsa, barış sürecine katılma olasılıkları daha düşük olacaktır. Ve çeşitli etnik grupların kayıt altına alınmasını teşvik etmek için tasarlanmış daha fazla idari esneklik olmalıdır.
Sonuç olarak, NESP 2016-21 çok pratik ve yenilikçi bir plandır. Bu, NESP 2016-21'in barış sürecini ve hükümet ile etnik eğitim sistemleri altındaki farklı eğitim hizmeti sağlayıcıları arasındaki ortaklıkları güçlendirmede tamamen başarısız olduğunu iddia etmek değildir. Paralel etnik eğitim sistemleri için tüm sistemle senkronize olmaları için yalnızca çatışmaya duyarlı bir müfredat reformu ve stratejilerinden yoksundur. Boşlukları doldurmak için, çok güçlü bir Barış İçin Eğitim Müfredatı politikası acilen NESP 2016-21'e entegre edilmelidir.
Phyu Phyu Thin Zaw (MBBS, PhD) Walter H. Shorenstein Asya-Pasifik Araştırma Merkezi, Stanford, ABD'de eski bir WHO Kariyer Geliştirme Üyesidir (ziyaretçi akademisyen). Halen Myanmar Sağlık ve Spor Bakanlığı Tıbbi Araştırma Departmanında (Pyin Oo Lwin Şubesi) araştırma bilimcisi olarak görev yapmaktadır. Araştırma ilgi alanları üreme sağlığı, eşitlik, sağlık politikaları, kamu politikaları ve toplumsal cinsiyet konularıdır.