Avrupa Birliği & NATO
Romanya, Güneydoğu Avrupa’da bulunan bir ülkedir. Başkenti Bükreş’tir. Romanya, 1944 yılında Sovyet birlikleri tarafından işgal edilmiş ve 1948 yılında Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği’nin (SSCB) bir uydu devleti haline gelmiştir. Ülke, 1948’den 1989’a kadar komünist yönetim altında kalmış, Romanya lideri Nicolae Ceaușescu’nun rejimi devrildiğinde sona ermiştir. Serbest seçimler 1990 yılında yapılmıştır. 2004 yılında ülke Kuzey Atlantik Antlaşması Örgütü’ne (NATO) katılmış ve 2007 yılında Avrupa Birliği’ne (AB) üye olmuştur.
Romanya Coğrafyası
Romanya coğrafyasının yaklaşık olarak üçte biri dağlık alanlardan, üçte biri ormanlık ve geri kalanı ise tepeler ve ovalardan oluşur. İklimi ılımandır ve dört farklı mevsim de belirgindir. Romanya, verimli tarım arazileri, hayvancılık için otlaklar, sert ve yumuşak ağaçların sağlandığı ormanlar, petrol rezervleri, Apuseni Dağları’ndaki altın ve gümüş gibi metaller, hidroelektrik enerji sağlayan sayısız nehirler ve limanların ve tatil beldelerinin bulunduğu Karadeniz kıyısı gibi önemli doğal kaynaklara sahiptir.
Romanya Halkı
Romanya halkı, etnik ve kültürel karakterlerinin büyük ölçüde Roma etkisinden kaynaklandığına inanır, ancak bu eski kimlik, Romanya’nın önemli kıta göç yolları üzerinde konumlanmasından dolayı sürekli olarak yeniden şekillendirilmiştir. Romanyalılar, MS 105 yılında imparator Trajan tarafından güney Transilvanya’yı fetheden antik Romalıların ve Karpat Dağları’nın kuzeyindeki Daçyalıların (Dakyalıların) soyundan geldiklerini düşünürler. MS 271 yılında imparator Aurelian döneminde Romalı yerleşimciler ve Daçyalılar birbirleriyle evlenmiş ve yeni bir ulus ortaya çıkmıştır. Romanya dilinin Latin kökleri ve Romanyalıların çoğunlukla bağlı olduğu Doğu Ortodoks inancı, bu iki kültürün karışımından ortaya çıkmıştır.
Kısaca Romanya Tarihi
5. yüzyılda Hunların gelişiyle başlayan, 14. yüzyılda Eflak ve Moldova prensliklerinin ortaya çıkmasına kadar olan süreçte Romanya halkı neredeyse yazılı tarih kayıtlarından silinmiştir. Bu süre boyunca Romanya, Danubian Ovası üzerinde seyahat eden büyük göçler ve atlı savaşçılar tarafından istila edilmiştir. Sürekli şiddetin karşısında Romanyalıların yer değiştirmek zorunda kaldığı, Carpathian Dağları’nda güvenlik buldukları düşünülmektedir. Askeri lider Helmuth von Moltke’nin de belirttiği gibi:
“Direnmenin neredeyse her zaman işe yaramaz olduğu için, Romanyalılar savunma için başka bir yol düşünememeye başladılar ve kaçmayı tercih ettiler.”
Sonraki 600 yıl boyunca Romanya toprakları, komşu çatışmaları arasında savaş alanı oldu. Romanyalılar, Bizanslılardan ve ardından güneydeki Osmanlı Türkleri’nden, batıdaki Habsburg İmparatorluğu’ndan ve doğudaki Rusya’dan gelen imparatorluk baskılarına karşı koyamadılar.
1859’da Eflak ve Moldova prenslikleri birleşti ve 1877’de modern Romanya olarak Osmanlı İmparatorluğu’ndan bağımsızlıklarını ilan ettiler. Bu, Kiril alfabesinden Latin alfabesine geçiş ve özellikle Fransa’da yüksek öğrenim arayan öğrencilerin göçüyle birlikte gerçekleşti.
Avrupa ulus-devleti olarak geç başlamasına rağmen, 20. yüzyılda Romanya, besteci Georges Enesco, oyun yazarı Eugène Ionesco, filozof Emil Cioran, din tarihçisi Mircea Eliade ve Nobel ödüllü George E. Palade gibi dünya çapında tanınmış birçok entelektüel yetiştirdi. II. Dünya Savaşı’nın eşiğinde gazeteci Rosa Goldschmidt Waldeck (Waldeck Kontesi), Romanyalılar hakkında en güçlü izlenimini şöyle açıklamıştır:
İki bin yıl boyunca ağır yabancı hükümdarlar, barbar istilalar, yağmacı fethedenler, kötü prensler, kolera ve depremler Romanyalılara her şeyin geçici ve gelip geçici olduğu mükemmel bir duygu vermiştir. Hayatta kalma deneyimi, her düşüşün beklenmedik fırsatlara yol açabileceğini ve her zaman ayağa kalkacaklarını öğretmiştir.
Bu metinleki bilgiler Britannica dijital ansiklopedisinden çevrilmiştir. Orijinal metne ulaşmak için lütfen buraya tıklayın.