1962’de CIA, Xerox Corporation’ın başkan yardımcısı John Dassauer’i ev istihbaratına yardım etmeye ikna etti. Proje, Ray Zappot şirketinin önde gelen tasarımcısı ve mühendisini (Washington’daki SSCB Büyükelçiliği çalışanları tarafından kullanılan ilk otomatik model Xerox-914’ün geliştirilmesine katıldı) ve üç uzman daha – optik, elektronik ve televizyonu içeriyordu. Bir “bug” ile bir kopyalama makinesinin oluşturulması için büyük fonlar tahsis edildi ve gizli bir tasarım bürosu oluşturuldu. Komplo için küçük bir alışveriş merkezinin içine, pencerelerin olmadığı terk edilmiş bir bowling salonuna yerleştirildi. Zapot, fotokopi makinesinin içine küçük bir ev filmi kamerası Bell & Howell-2×8 kurma fikrini ortaya attı.
Ayda bir büyükelçilik aparatının önleyici bakımını gerçekleştiren bir Xerox teknisyeni, CIA’dan bir film kamerasının nasıl ve nereye kurulacağına dair ayrıntılı talimatlar aldı. Şaşırtıcı bir şekilde, bir teknisyen, güvenlik servisinden herhangi bir denetim olmaksızın karmaşık bir aparatı tamir ediyordu ve 1963’te her ay yeni bir film içeren bir kamera koyuyordu. Langley’in bir sonraki görevi, kompakt masaüstü makinesi “Xerox-813” deki “bug” ın kurulumuydu. Bu modelde artık sıradan bir 8 mm film kamerası için yer yoktu ve gizli Xerox ekibi, fotokopi makinesinin aynasının tasarımını değiştirirken çok sayıda film içeren minyatür bir kamera oluşturmak zorunda kaldı. Yeni kameranın tüm parçaları, kullanım fikrini tamamen gizlemek için ayrımlı şirketlerden sipariş edildi.