Kardeşle büyümek ruhsal ve sosyal anlamda çok keyiflidir. Kardeş rekabeti ise büyümenin doğal bir parçasıdır. Mücadele, hırs, birbirlerini kızdırma ve eleştirmeleri ise son derece doğaldır. Birçok ebeveyn, ‘’çocuklarım birbirleri ile geçinemiyor, nasıl davranmalıyım?’’ diyerek serzenişte bulunsa da, birden fazla çocuğun olduğu evlerde sıklıkla yaşanan bu durumu normal kabul edip, tarafsız ve barışı sağlayacak şekilde davranmak gerekir. İşte çatışma yönetimi konusunda bazı ipuçları:
* Bazı anne ve babalar hakkaniyetli davranabilmek için her ikisine de aynı şekilde yaklaşırlar, ancak kardeşler arasında farklar olacağını ve her birinin özel olduğunu akıldan çıkarmamak gerekir.
* Çocukların önünde yorumsuz kalın.
* Mümkün olduğunca çocuklarınızın tartışmalarının dışında kalın.
* Çocuklarınızdan daha küçük olanını kollamak yerine, tarafsız olmayı tercih edin.
* Şiddet varsa, öncelikle şiddeti önlemek ve cezayı ertelemek daha akılcı bir yoldur.
* Övgüyü gerektiren durumlarda, iyi davranışları ödüllendirin.
* Hikayeyi iki taraftan da dinleyip, kararınızı ondan sonra verin. * Başkalarının yanında cezalandırıp mahçup etmeyin. Gizliliğe dikkat edin. ? Aile toplantıları sorunları çözmek için uygun bir yerdir. Kendi deneyimlerinizi anlatırken, karşılıklı iletişim sağlanmış olur. Ancak “ben senin yaşındayken’’ diye başlayan söylevlerden de uzak durun.