6000 yıl önce, ilk uygarlıklar ilkel araçları inşa etmek için meteorlarda bulunan demir cevherini kullandılar. İlk demir fırınları M.Ö 1400’de ortaya çıktı. Bunlar, demir cevheri ve kömürün çok yüksek sıcaklıklara ısıtıldığı çok basit yuvarlak ocaklardır. Yeniden ısıtma ile demir işçileri metallerin sertliği arttırmak için döverlerdi . Yüksek kaliteli demiri çok sıcak hale getirerek ve birkaç metalik element ekleyerek daha da güçlü bir malzemenin üretilebileceği anlaşıldı.
Küçük miktarlarda ham çelik ilk olarak Doğu Afrika ve Hindistan’da MÖ 300 kadar erken üretildi. Avrupalılar ve Çinliler birkaç yüz yıl sonra çelik üretim süreçlerini geliştirdiler. Sanayi devrimi, makine, demiryolu ve diğer iddialı sanayi projeleri için çelik talebini önemli ölçüde etkiledi ve 1855’te Henry Bessemer, karbonu gidermek için akışkan metal içine havanın girmesiyle dövülebilir demiri elde etme işlemine ilişkin patentini aldı. .
Çelik üretim sürecinin öyküsü, teknolojik gelişme için askeri itici gücün klasik bir örneğidir. Kırım Savaşı sırasında yeni tip bir top mermisi icat edildi. Generaller, zamanın dökme demir toplarının daha güçlü kabuğun kuvvetleriyle başa çıkacak kadar güçlü olmadığını, bu nedenle yüksek miktarlarda üstün kalitede çelik üreten demir eritme prosesini geliştirdiğini söyledi. Teknoloji kullanılarak hala modern çelik üretiliyor.