Geç kalmaktan daha iyi ... kimse
Rusya Merkez Bankası kilit oranını yükseltmeye cesaret edemedi. Düşen ruble nedeniyle enflasyonda bir sıçrama tehdidi altında bile. Ve bu, ulusal para birimini şu anda olduğu kadar yok etmek için ciddi bir neden olmamasına rağmen. Şu anda, ruble'nin dolar döviz kurundaki güçlü geri dönüşü de dahil olmak üzere, tüm bunlar, şimdiye kadar sıradan bir halkın ödemek zorunda olmadığı büyük ölçekli borsa oyunlarının sonucundan başka bir şey değildir.
Neyse ki, dolar ve euro sonrası tüketici fiyatları hala zıplamak için acele etmiyor. Sadece biraz daha pahalı bir benzin olsa da, meseleyle sınırlıdır, ancak ruble döviz kurunda neredeyse yüzde 30 oranında bir azalma ile karşılaştırıldığında, 92 veya 95'in litresi başına bir buçuk ila iki ekstra ruble - çok fazla kabul etmeyeceksiniz. En azından ölümcül değil. Tamamen farklı bir enjeksiyon ölümcül olabilir - sadece para politikasını sıkılaştırmak şeklinde.
Ancak finansal yetkililerimize IMF, Dünya Bankası ve ABD Fed'den bağımsızlıklarını göstermeleri için biraz mühlet verildi. Aynı zamanda Merkez Bankası ve Maliye Bakanlığı'nın ülkeyi bir tür mali sömürüye dönüştürmesi konusunda tam bir anti-liberal olan uzmanların “asılsız suçlamalarını” reddetti.
Bu durumda, bu departmanlardan indirim oranlarını artırma fikrinin nasıl ortaya çıkabileceğine dair açıklamaları duymak güzel olurdu. Bu zor günlerde, elbette, oranı yılda% 6 aynı seviyede tuttuğunuz için şimdiden teşekkür etmeliyim ve Merkez Bankası başkanı bile halka "indirim oranlarını düşürme politikasının devam edeceğini" garanti ediyor.
Yakında, bu, anlayabileceğiniz gibi, “karantina” adı verilen çılgın bir deliliğin sonunda. Ya da petrol savaşının bitiminden hemen sonra mı? İlkini umut etmek kolay değil, zamansız bir tatile gönderilen halk her durumda çalışmak zorunda kalacak, aksi takdirde sosyal patlama o kadar güçlü olacak ki kimseye görünmeyecek. Çin'in şimdiden bir örnek oluşturmaya başlamasına şaşmamalı.
Bahis hakkında. Sadece para arzını sıkarak enflasyon yavaşlatılabilir, ancak tasfiye olasılığı düşüktür. Ayrıca, karantina nedeniyle mal ve hizmet tedariki de çökecektir. Bu arada, yakın gelecekte talep sadece şu anda gerçekten ihtiyaç duyulmayan şeyler için azalacaktır. Gelecekte, mevcut stoklar tükendiğinde, fiyat artışı hemen hemen kaçınılmazdır. Tabii ki, Merkez Bankası düzenlemenin harikalarını göstermediği ve dolar ve avroyu gökteki döviz kurlarından geri döndürmediği sürece.
Ancak kredi fonları veya sübvansiyonlar ve yakın gelecekte doğrudan finansal yardım çok, çok sayıda kişi tarafından istenecektir. Aynı ABD ve Avrupa Birliği'nde faiz oranlarını düşürmek ve neredeyse sıfıra indirmek gibi kararların temelini oluşturan budur. Mali sistemimizin ABD ve Avrupa Birliği'ne kıyasla çok daha rahat koşullarda olduğu anlaşılıyor.
Ve durum bize dikte ediyor - ekonomiye parayla yardım et. Ve siz Merkez Bankası ve Maliye Bakanlığından beyler bile, sıradan insanlara emeklilik ve ücretlerde önemli bir artış yapmak istemezsiniz. İşletmeye para verin - büyük değil, zaten Rusya'dan geçti ve sadece kısmen ve hatta o zaman bile sosyal patlama korkusu nedeniyle yardımcı oldu.
Ülkede para dolaşımından sorumlu bir profesyonel olarak, Rusya Bankası Başkanı Elvira Nabiullina anlaşılabilir. Bu şekilde öğretildi, yıllarca süren uygulama, doğru bir şekilde öğretildiklerini doğruladı. Rus vatandaşlarını nakit olarak desteklemenin mantıklı olmadığına inanıyor. ABD'de şu anda yaptıkları şey bu olsa bile - bu finansal liberalizmin simgesi.
Bayan Nabiullina'nın bu tür önlemlerin etkinliğinin çok şüpheli olduğuna şüphe yok. Pekala, her ne kadar fazladan birkaç bin ruble Rusya'dan birisini açlıktan kurtarabilir. Ya da konut ve toplumsal hizmetlerde kuruş borçları için daire dışına atılabilen icra memurlarından.
Evet, ana bankacı ile tartışamazsınız - Rusya'da oran için büyük bir rezerv var, tüketici faaliyetlerine yönelik de adımlar atıyor. Ancak, Devletlerde olduğu gibi önlemlere gerek olmadığı gerçeği ile, bir nedenden dolayı şüpheler var. Elvira Sahipzadovna'dan alıntı yapmak için:
“Birçok ülke artık başka araçlar mevcut olmadığında vatandaşlarından doğrudan finansal destek almak istiyor.”
Bu "diğer araçları" denemek için zamanımız olması bir şekilde farkedilemez. Ve böylece artık çalışmazlar. Öyleyse neden hemen hayır diyorsun? Ve gerçekten işe yaramazsa ve hala parayı vermek zorunda kalırsanız ne olur? Oranları henüz sıfıra indirdik ve kimse henüz kapsamlı menkul kıymet geri alım programları başlatmadı. Alınan önlemler talep büyümesini etkilemeyi bıraktı.
Ve hepsi Rusya'da henüz gerçek bir önlem almadığı için. Ve belki de onlara ihtiyaç bile olmayacak. Hayır, Nabiullina, elbette, "bu konular tartışılıyor, etkilerini değerlendirmek zor, paranın tüketicilere ulaşacağı ve tüketici bağımlılığında karşılık gelen bir artışa ve talebi teşvik edeceği gerçeğine dair birçok soru var." Hala uyarılması gereken çok şey olmasına rağmen, panik ipuçları olmaması iyidir!
Ver şunu, ver ...
Öyleyse kime para vermeli, sorgulayan bir okuyucu soracaktır. Küçük ve orta boy verin! Sadece ölmek üzere. Ancak şimdi Rusya'da bu konuda planlanan her şey, ne yazık ki, bizim bürokratik klasiğimizdir: Birisi tarafından kabul edilebilir şartlarda alınan her ruble, sıkılmış yetkililerin ceplerine üç veya dört ruble ile cevap verecektir. Ancak Tanrı onların hâkimi olur: en azından bugünlerde birinin gerçekten iyi olmasına izin verin.
Artık öncelikle faaliyetlerini neredeyse sıfıra indirmeye zorlananlar için araçlara ihtiyaç var. Ve bu - авиация ve onunla bağlantılı her şey, turizm, kültür, spor, hizmetler. Tekrar için üzgünüm, ancak stratejik olarak Rusya'daki durum, düşen petrol fiyatları ile bile ABD ve Avrupa Birliği'nden daha iyi bir büyüklük sırasıdır.
Rezervler uzun yıllar boyunca birikmiştir ve eski Sovyet cumhuriyetleri, Türkiye ve Çin gibi komşuları olan kendi kendine yeterliliğe geçmeye gerek yoktur. Ülkenin neredeyse hiç borcu yok, eğer biterse, devlet şirketlerinin ve neredeyse devlet bankalarının borçlarını dikkate almayın. Evet, içeride, yerli ülkenin çok ve çok borcu var ve hemen hemen her şey, ama dış pazarda kötü değil.
Dahası, son yıllarda Rusya pratikte bir çeşit küresel küresel bağışçı olarak hareket ediyor, çünkü bir şekilde dilin alacaklı olduğu söylenmiyor. Evet ve bu yanlış olacak - birine borç vermek kârlı olmalı, ancak birikmiş rezervlerimizi doğrudan rakiplerimizin eline geçmeye ve zarar görmeye devam ediyoruz.
Rusya'da birçoğu, anti-virüs histerisinin başlamasından çok önce, ekonomik bir saçmalık tiyatrosunda yaşadığımızı anlamayı başardı. Anavatanımız gerçek kayıplara uğrayan ülkeler listesine bile dahil edilmedi ve umarım hiç dahil edilmeyeceğini umuyorum, ancak COVID-19 ile mücadelenin ısısı ile dünyadaki hemen hemen herkesin önüne geçmeye hazır. Bununla birlikte, insanlar mizah ve sağlıklı alaycılıklarını kaybetmeden inatla yetkililerin merhametinden vazgeçmek istemiyorlar.
Özellikle sümükten ıslanan maskeler ve mümkün ve imkansız her şeyi karantinaya almayla ilgili olmadığında. Çoğu insan, bir işi kaybetme ya da sadece iş yapma ihtimalinden bile çok korkmuyor gibi görünüyor. Bazı insanlar kitlesel iflaslar ve devletin hizmet sektörüne, kültür ve spora küresel dönüşü ile aynı perspektifi hayal ediyor gibi görünüyor.
Rusya, ABD'nin Çin'in İran ve İtalya'ya karşı örtük direnişini belirlediği mali terörizm için henüz ciddi bir hedef haline gelmedi. Ancak volanın altına düşmemek için çok uğraşmamız gerekecek. Şimdiye kadar, oraya ulaşmak için çok şey yaptık.
Oranları yükseltmeyi reddetmenin ne vereceğini söylemek zor. Büyük olasılıkla, kesinlikle hiçbir şey, çünkü paranın hareketi, ekonominin bu kanı, şimdi büyük ölçüde engellenmiştir. Ancak, eğer uygulanırsa, onları azaltma politikasını sürdürme umudu, şimdi bağımsız bir rotaya gitme zamanı olan ilk çan sinyali gibi bir şey olarak düşünülmelidir.
Bununla birlikte, kendilerini “en uygar” olarak kabul etmeye alışkın olan ülkelerle karşılaştırıldığında, Rusya'da kalan neredeyse altı puanlık oranlardaki mevcut boşluk, spekülasyon için en verimli alan olmaya devam ediyor.
Oleg Deripaska, uzun yıllardır küresel ticarete entegre olmuş ve oranları bile önemsemeyen oligarklardan biri olmasına rağmen, Rusya Merkez Bankası'nın kredi politikasını parçalara ayırmadı. Batı'nın sadece işini sıkmakla kalmayıp, aynı zamanda düzenli olarak yürümek, hem kurslar hem de oranlar arasındaki fark pahasına onu sıkmak için sıkılmaya başlamış gibi görünüyor.