Ay çok güzeldi. Çok güzeldi. Sonunda uykusuzluktan mı göz yaşları döküldü, duygulandığım için mi bilmiyorum. Devamı var mı bunun? Ay allahım, mükemmelAy çok güzeldi. Çok güzeldi. Sonunda uykusuzluktan mı göz yaşları döküldü, duygulandığım için mi bilmiyorum. Devamı var mı bunun? Ay allahım, mükemmel....more
Bu kızın gizemini çok merak ettim doğrusu. Kesinlikle meraktan ölüyorum devamı için. Dair çok seksi göründün gözüme. Yazarlara karşı zaten bir zaafımBu kızın gizemini çok merak ettim doğrusu. Kesinlikle meraktan ölüyorum devamı için. Dair çok seksi göründün gözüme. Yazarlara karşı zaten bir zaafım var, bir de Adonis gibi tarif edilince iş iyice çığrından çıkıyor.
Ve bu kadar cüretkarını görmedim. Çıplaklık sorun değil, tutku ve arzular da. Seviyorum böyle çılgın ve kendi ile barışık hatunları okumayı....more
Bu kadın yazar da ben sevmez miyim? Vasic ve Ivy'nin hikayesi... Kaleb'i ve Sahara'yı da görüyoruz arada. Çok güzel be. Sıra Lonca Avcısı 7'de. YorumBu kadın yazar da ben sevmez miyim? Vasic ve Ivy'nin hikayesi... Kaleb'i ve Sahara'yı da görüyoruz arada. Çok güzel be. Sıra Lonca Avcısı 7'de. Yorum gelir diye umuyorum.
Siz hayatınızın aşkını bulmak ve kaybetmek ne demek bilir misiniz? Kaleb de benimkiydi. Ayrı evrenlerde olsak da... 13'de görüşmek üzere Obsidiyen. KaSiz hayatınızın aşkını bulmak ve kaybetmek ne demek bilir misiniz? Kaleb de benimkiydi. Ayrı evrenlerde olsak da... 13'de görüşmek üzere Obsidiyen. Kalbim seninle.
Ve geldi: “Did you kill the Fae horses?” The whuffling stopped. Dragos said in a cautious voice, “Was I not supposed to?” She shrugge3,5. Yorum geliyor.
Ve geldi: “Did you kill the Fae horses?” The whuffling stopped. Dragos said in a cautious voice, “Was I not supposed to?” She shrugged. “It just wasn’t their fault.” “If it helps any, I was hungry and ate one.”
İnsanın canı basit, paranormal romance okumak isteyince ve kalbi bu hafta sonu defalarca kırılınca bu tür kitaplara yöneliyor işte. Dragon Bound bana Ejderin Aşkını okuduğum için goodreads tarafından ısrarla önerilen kitaplardandı. En sonunda onunda üzerine bir çizik attım. ;)
Konusuna bakmadım bile, Goodreads puanının hayli yüksek olması ve paranormal romance olması benim için yeterliydi. Hani aranan belli, verilen belli oldu biraz. İçim hala yanıyor. Gitttiii gittiiii. -önceki kitaba gönderme.
Dragon Bound'da bir grup şekil değiştirici arkadaşın lideri olan ( bunlar kendilerine Wyr diyorlar ve zaman kadar eskiler ) Dragos'un hazinesinden çalınan bir bozuklukla başlıyor her şey. Kendisine gizli gücü yüzünden şantaj yapılan Pia, bu korkunç derecede güçlü ve öfkeli Ejderhanın değerlilerine el uzatıyor ve av başlıyor.
Dragos önce yeri göğü inletiyor, hem de ne inletme, bir kaç kmlik yerde camlar yere dökülüyor, sonra kızımızın vicdan azabı çekerek özür dilediği not üzerinden bir cadı yardımı ile yerini buluyor. Ejderhalar ve malları... Büyük hata. Dragos bu kadın hırsızın kemiklerini çatır çatır kırıp sonrada cızbız yapmaya kararlı. Tabi önce onu bulmalı.
“Did you kill the Fae horses?” The whuffling stopped. Dragos said in a cautious voice, “Was I not supposed to?” She shrugged. “It just wasn’t their fault.” “If it helps any, I was hungry and ate one.” ― Thea Harrison, Dragon Bound
Ejderhadan kaçmak için elflerin yurduna sığınan Pia'nın umutları boşa gidiyor, çünkü tam anlamıyla tepesine biniyor. Dragos ilgisini çeken bu kadın hakkında gerçeği öğreniyor tabii, şantaja uğradığını, eski sevgilisinin onu oyuna getirdiğini... Ancak ondan bir şey çaldı ve bu kadın yüzyılların can sıkıntısını yok etti. Onu bırakmamakta kararlı. O buldu, onun. En eski kanun bu değil mi!
Ancak bir korku anında bu yarı wry olan ve neye dönüştüğünü bilmediğimiz Pia elflerden yardım istiyor ve Dragos'un yaralanmasına ve ejderhaya dönüşememesine sebep oluyor. Perilerin yurdundan yaralı ve insan olarak çıkan Dragos, Pia ile birlikte tuzağa düşüyor. Kötü peri sarayıyla olan mücadele de işte böyle başlıyor. Ve bu daha kitabın başı!
Azıcık da kitabın dünyasını tanıtayım, Wry denilen bu büyülü yaratıklar insanlar tarafından biliniyor ve birlikte yaşıyorlar. Karşıt gruplar var tabii. Hastaneler onlara bakıyor, yani insan muamelesi görüyorlar. Diğer varlıklar da şirket kurabiliyor. Günlük hayatta karşınıza çıkabiliyor. Basının ilgisini çok çektikleri de aşikar ve politik kararlarda oldukça etkililer. Bir saf Wryler varken bir de Pia gibi melezler var; dönüşemeyip insan ömrü yaşıyorlar. Dragos'un liderliğinde kurulan bu Wry topluluğu hepsine güvence sağlıyor ve her türün kendine özel alanı ve sarayı var.
Güzel özetledim gibi geldi bana, siz ne düşünüyorsunuz bilemeyeceğim. :P Kitaptan bu kadar hoşlanmadım o ayrı tabii. Çok uzundu be abi! Oku oku bitmedi. Ancak karakterleri çok sevdim. Dragos alfa erkek olarak adlandırılsa da tam bir şeker. Pia'da öyle! Hele neye dönüştüğünü öğrenince tepemde gök kuşağı uçtu. Bir ara yıldız bu dediğim bile oldu kıza! Karakterler diyordum, ikisini de evladım gibi sevdim. Kızımız olayı biraz fazla yokuşa sürdü ama o da tadı tuzu diyebilirim. :D Çok şekerdiler ama ya! Hele Dragos'un yardımcıları ile yavaş yavaş geliştirdiği ilişki çok hoşuma gitti. Bazen bu tür kitaplarda o tür ilişkiler, asıl çiftin ilişkisinden daha eğlenceli oluyor. :D
“A dragon just gave me a piece of jewelry,” she said. She took another swig and handed the bottle back to Graydon. “Have I been added to his hoard?” He shook his head and drank too. “No, cupcake,” he said. “I’m pretty sure you’ve replaced it.” ― Thea Harrison, Dragon Bound
Kitabın dili yer yer ağırdı, ilk başta birazcık evrene girmekte zorlandım. Sonrası su gibi akıyor doğrusu. Ancak bir Ejderin Aşkı olamaz. Elimi yüreğime götürüp diyorum bunu.O tamamen ayrı bir olay. Kızımızın dövüş sanatı bilmesi, peri öldürmesi gibi olaylar olsa da sert bir karakter değildi. Bu sertlik zaten irade meselesi, tavır meselesi. Pia'nın ağzından bal damlıyordu ve mükemmel bir halkla ilişkiler müdürü olurdu, ki olacak bence. :D Serinin 2. kitabının konusu olan karakterleri hemen anlayacaksınız. :D
Kitabın sonu beni en çok duygulandıran yer oldu. Kızımı iyileştiren arkadaş, Peanut ne tatlıydı ya o sahneler! Başka ne diyebilirim bilemiyorum. Beni çok etkileyen bir kitap olmadı, ancak sürükleyici, akıcı, heyecanlı fazla sıkmayan bir kitap. Bir kaç seks sahnesi atlarsanız daha çabuk biter, ki öyle erotik sayılabilecek bir seri de değil hani. Canınız çekiyorsa bakın tarzı bir kitap. %100 öneri listemde değil ama %60+'a adını yazdırır ;)
Bu kitaptan çok hoşlandım desem?! Kapağı falan da hoş. Normalde böyle doğaüstü kitaplar okumuyorum; geçmişte geçen... Belki de bu yüzden sevdim. İlerde fikrimi değiştirebilirim. :D
Ananna'nın güzel insanlara güvenmediğini size yukarıda söyledim. Bu gerçekten de böyle. Naji'nin güzel olması onun için pek bir sorun olmuyor. Zira yüzünde büyük bir yara var ve bu onun kendini saklamasına neden oluyor. Naji gerçekten içimi burktu.
Kitabın dünyası bildiğini Karayip Korsanları gibi. Ancak arada cadılar ve buharlı makineler boy gösteriyor. Bir de Mists denilen paralel bir dünya var. Büyünün kaynağı orası ve Naji'yi öldürmeye çalışan güç oradan geliyor. Geçmişinde Naji dünyayı kurtarmış, totosunda da bu bela kalmış. Yazıkk :(
Naji'nin hayata bakışı biraz bön bön. Böyle bir duyarsız havası var. Beni sinir etti. Ananna hayatken o bildiğin kıyafetlerinin rengi gibi tüm hayatı çalıyor gibi. Üzerine bi gök kuşağı atsak güzel olabilirdi...
Aklınıza yattıysa okuyun bu kitabı, sevdim ben! :D...more
Tiger's Curse... Bu kitabı daha önce duydunuz mu? Ben film haberleri gelene kadar duymamıştım açıkçası. O zaman to read listeme eklemiştim. Can sıkıntısı nelere kâdir, hiç aklımda olmadan başladım kitaba.
Konusu Kelsey Hayes, 18 yaşına basmak üzeri olan, annesi babası ölmüş, koruyucu ailesi ile kalan bir kızdır. 18 yaşına geldiği için, kendisine çok iyi davranan bu aileye daha fazla yük olmamak amacıyla iş aramaya başlar. Kendisini bir sirke yardım ederken bulur. Orada gösterilerde kullanılan bir Kaplan görür. Anında ona çekilir. Ve bir şekilde gösterilere yardım eden adamın yanında çalışmaya başlar.
Kaplan'ın satılması sonucu onu alan adam, Hindistan'a götürmek için Kelsey'in yardımını ister. Birlikte yola çıkarlar. Ancak yolda Ren'i taşıyan aracın Ren'i bırakıp gitmesiyle, Kelsey ormanda onu izlemek zorunda kalır ve 350 yıllık bir sır ortaya çıkar. Ren aslında lanetlenmiş bir insandır. Kardeşi ona ihanet etmiş ve bu laneti beraber taşımaya mecbur kalmışlardır. Tekrar tamamiyle insan olmaları için tek şans Durga'nın seçilmiş kızının, Kelsey'in onlara arayışlarında yardım etmesidir.
Düşüncelerim Tiger's Curse gene klasik mod ile başladım, tanıtımı dahi okumadım. Ama beklentilerim vardı. Ancak bir kitap bir insanı bu kadar mı şaşırtır! Özellikle hint mitolojisine öyle bir giriş yapıyoruz ki size anlatamam. Kitabı okurken aklıma direkt Moonstone ve Güneşin Kızları geldi. O efsanelere alışmak gerçekten herkesin harcı değil, ben alışamadım. O yüzden onlara kafa yormayı bırakıp Ren ve Kelsey'e odaklandım. Bence okumayı düşünüyorsanız sizinde bunu yapmanız gerekir. Tabii Hint mitolojisine keskin bir ilginiz yoksa...
Kitabın anlatıcısı Kelsey çok saf, temiz ve zeki bir kız. Kendinizi verdiği her karara -aptalca bile olsa- hak vermekten alıkoyamıyorsunuz. Bana bizim Sevgili Kitap'ı hatırlattı. İkisinin çok iyi arkadaş olabileceklerine inanıyorum. :D Annesini ve babasını kaybetmesi, Ren'e dair aldıkları kararlar her şey... Ezgi'yi tanımasam yazar çok totosundan atmış derim. :D
Ren ve kardeşi Kishan çok renkli ve nazikler. İkisine ayrı birer karakter yaratmamış yazar. Neredeyse ikiz gibiler. İkinci kitapta Kishan'ı okuyacağız çoğunlukla, orada bunu yapacağını düşünüyorum. Okuyacak mıyım bilemiyorum kitabı. Belki 5. ve son kitap çıktıktan sonra. Az buçuk diğer kitapların tanıtımına baktım, aşk üçgeni gibi duruyor ve ben AŞK ÜÇGENLERİNDEN NEFRET EDERİM!
Kitabın konusu çok yumuşak, aslında şöyle ifade etmeliyim. Kitabın anlatıcısı yok yumuşak, nazik. Yazar bunu nasıl kitabın anlatımına aktarmış bilemiyorum. Kitapta inandırıcı olmayan pek bir şey bulamıyorsunuz bu yüzden. Şüpheleriniz siliniyor, çünkü anlatıcı da şüpheleniyor. İnkar yok ama. Gözünüzle bazı şeyleri gördükten sonra zor olmalı.
Ren, my Golden Boy. Çok tatlı. Hem tatlı hem huysuz. Onu çok sevdim. Cesur ve aşık. Film olduğunda ona uygun birini asla bulamazlar. Ne yönden bakarsanız bakın kesinlikle eksik ve tatmin etmez. Zaten çok egzotik, mavi gözlü, ten rengi... New book boy friend? A possibility.
Kitaba dair kötü düşüncelerimde var elbette. 3 yıldız vermemin nedenleri. Öncelikle bu puanı etkilemese de kitap bir finalsiz. Sonunda hem macera yarım, hem de olaylar. Daha fazla anlatıp size spoiler dayamak istemiyorum... Kurgu ve anlatım güzel olsa da heyecandan eksik. Kitap kendini okutuyor ama çıldıracak kıvama gelmiyorsunuz. Bittiğinde güzeldi ama tatmin etmedi bu ana hissiyat oluyor, ben de bu böyle oldu. Kitapta kötü karakterin olmaması da bir eksiklikti. Size saldıran bir yılan ya da hint tanrısı pek kalıcı bir unsur oluşturmuyor. Karakterlerin savaşçı doğası çok silinik. Daha vahşi olmalarını beklerdim. Her biri eski kibarlığa sahip ama modernize olmuş. Nasıl olmuş bunu anlamadım. Purr var ama hırlama yok. :)
Kitabı şiddetle önermiyorum, ama konu ilginizi çektiyse bakmanızı tavsiye ederim. Ben karmaşık duygular içindeyim...more
Ilona Andrew dikkatime Under Her Skin'i tekrar okumam ve serisinin ne kadar ünlü olduğunu fark etmemle geldi. Üstelik bir yerde Blade Song'un da bu seriden esinlendiğini okumuştum. Kedi & merak meselesi, bilirsiniz. Urban Fantasy aşeren okuma ruhum için bir dua ederek hemen başladım. Üstelik seksi şekil değiştirici kapakta bana 'gelll gelll yaptı.' -şarkı var sonda!
Konusu Kate Daniels'in ailesi olarak tanımladığı son kişi araştırdığı davada -vampirler ve şekil değiştiriciler öldürülmüştür- öldürülünce, onun katilini aramayı kendisine borç biliyor. Yalnız Greg öyle kolay yem olabilecek birisi değil. Hele onunla beraber öldürülen vampir hiç değil. İkisi aynı anda? İmkânsız. Bu seride vampirler çok hayvani, vahşi çizilmiş. Greg'in çalıştığı topluluk zaten tüm doğaüstülerin korktuğu bir birim. Yani güçlü ve karmaşık bir şeyler var ortada.
Kate ip uçlarını araştırıyor ve yerel şekil değiştiricilere kadar geliyor olay. Liderleri Curran'la çatışıyor, olaylar gittikçe büyüyor, tehlikeli hale geliyor. Vampirlerin lideri ile de olaylar yaşıyor, nekromansırlarla muhatap oluyor. Bu sırada da hem hayatta kalmalı, hem de kendisine söz verdiği gibi cinayeti çözmeli.
Burada problemleri çözmek için 3 resmi grup var. Lonca, Şövalyeler ve insanların yönettiği bir tane daha. Vampirler People diye çağırılıyor ve Şekil değiştiricilerin hepsi; kedisi, köpeği, sıçanı... aynı sürüde toplu halde yaşıyor. Liderleri ise Curran, en güçlüleri o.
Kate'in güçleri: kelime gücü - kelimelerle insanlara istediğini yaptırabiliyor. İtaat et, öl... Kendi büyüsü var Silahlar konusunda eğitimli Babası onu yaratıklar hakkında eğitmiş İşinde yetkin. Bağlantıları var. Yorum Bu kitabın dünyası çok derin ve çok karmaşık. Kitabın yarısına geldiğimde pes etmeye gerçekten hazırdım. Ama sonra kurgu ön plana çıktı ve bunu unutabildim. Hâlâ seriye devam edecek miyim bilmiyorum. Ne olacak gerçekten merak ediyorum, ama kitabın dilinden pek hoşlanmadım. Ağır oluşundan, dünyanın çok basık oluşundan kaynaklı sanırım. Tabii, bu dediklerime Kate'in doğası ekleyince pek inandırıcı olmuyor. Kendisi tam bir çetin ceviz. Sertlikten elmasa dönüştü dönüşecek, o kadar. Anita tarzı, sadece kendine komik gelen bir espiri anlayışı var. Ve işinde çok iyi. Tavrı çok hoşuma gitti. Üstelik daha önce bahsettiğim gibi, Ilona Andrew karı koca yazıyor. Yani yaratılan karakterlerin - erkek ve kadın- daha oturaklı olduğunu düşünüyorum. Bir elin nesi var iki elin... kitabisevda“Greg Feldman was my only family,” I said. “I’ll find who or what killed him.” “And then what?” “I’ll burn that bridge when I cross it.”
Derek'i ve Curran'ı çok sevdim, hele Doktor'un sevecen tarzı öldürdü. Ölümler her zaman beni sarsıyor ama onlarsız yeterince gerçek olamıyor dünya. Kate'in babasının kim olduğu,büyüsünün kaynağı -çok gizli tutuyor. Asla etrafta kan bırakmıyor- direkt söylenmese de defalarca parmakla gözümüze sokuluyor. Ağır büyü olayı var. Büyünün bu kadar derin işlenmesi çok hoş, ama işte anlatım tarzı bazen tabiri yerindeyse kafanızı sikiyor.
Blade Song büyük ihtimalle bu seriden esinlenmiş, ancak işin garibi yazar kendi dünyasını da yaratmış. Yani çakma diyemem. Ama var. O seriyi bundan daha çok okunabilir bulmam ise kaderin bir cilvesi olsa gerek. :/
Kitabın içinde cinsellik yok, yani Curran ve Kate sevişmiyorlar. Öpüştükleri bile söylenemez tam olarak. Ancak işkence ve hani diğer türlü vahşi şeyler mevcut. Kesinlikle yetişkin kitabı.
İkinci kitabı okumaya yorumu yazarken karar verdiğim için size öneriyorum. Ama dediğim gibi hazırlıklı olun. Ve bilin, Curran haremimde. Ellerinizi çekin. ;)
Aslında 3.5, genelde 4'e tamamlardım, ama bu sefer içimden gelmedi....more
Size Blade Song'da dünyayı anlatmıştım, o yüzden tekrar anlatma gereği görmüyorum. Ancak sonunu söylememiştim. O yüzden bu yorumda hem birinci kitabın sonunu söyleyeceğim, hem de ikinci kitabın konusunu kısaca anlatacağım. Ancak şunu söylemek istiyorum; bu kitabın sonu resmen içimi parçaladı. Aşağıda kitabı bitirdikten sonra attığım twitler var. Bu sadece sözlerle anlatabildiğim kısmı. İçimin ne kadar darlandığını, nasıl boşluğa düştüğümü size anlatamam.
Neyse, birinci kitabın sonunda Jude'un -güçlü bir vampir- doğaüstü çocukları kaçırıp, insanlarla onalrı avladığını öğrenmiştik. Doyle ise evden kaçtığında yanlışlıkla onu da kaçırmıştılar. Bunun ardından eski Alfa, Kit'i tutmuştu. Ve bizimkiler güneyde bin bir türlü sorunu atlatarak kayıp çocuklardan bazılarını bulmuştular. Bu arada Jude'un izini silmek - Kit, eski alfa onu tehdit edince, hayatta kalmak için Jude'un ondan kan içmesine izin vermişti ve ikisi bağlanmıştı.- ve ikisinin de istediğini yaparak Damon, Kit'i ısırmış ve onu eş olarak almıştı. Sonunda ise Damon alfanın yanına gitmiş, onu öldürmüş, Kit'in çocukları bulduğu yere işi tamamlamak için dönmüştü. Orada Jude gelmiş ve Kit'i öldürmeye çalışmıştı. O ağır yaralı olmasına rağmen dayanmış ve Damon onu kurtarana kadar hayatta kalmıştı. Yerel cadıların yardımıyla iyileşmişti.
İkinci kitaba ilişkilerini düzene sokmaya çalışan bir çiftle başladık. İkili Eş olduklarını dünyaya yaymamaya çalışıyordular. Ancak bu sefer Damon'un başı beladaydı. Justin, Kit'in eski sevgilisi, onun başına büyük bir bela atıyordu. Bir sürü konsey üyesi öldürülmüştür ve bunları Damon'un yaptığından şüphelenmektedirler. Damon, Alfa olduğundan beri klanı eski alfanın sosyopat yardımcılarından kurtarmaya çalışıyordu ve bu birçok ölüm demekti. Kit'e bunun aksine kanıt bulması için gelmişti Justin. Ancak bu olay çok gizli olduğu için konuşmaması içinde bir büyü yapmıştı. Bundan sonra koşuşturma, Kit'in bağlantılarına gitmesi ve olayı çözümlemeye çalışmasıdır.
Bu kitap ilk kitaptan daha güzeldi ve benim için çok daha yıkıcı oldu. Damon'un yaptığı bir hata - ki bunu kesinlikle yapmaması gerekirdi-
--Spoiler-- Kit'in düşmanın eline düşmesine, tecavüze uğramasına, işkence görmesine neden oldu. Jude'un eline düştü kız ve iki hafta boyunca bunlara dayandı. Artık kılıcını da çağıramıyor. Tamamen kızı kırdı. Kitabın sonundaki Kit... Canım hâlâ yanıyor... Damon ise o insanları Kit için öldürmesi - Çünkü Kit'in sürtükler sürtüğü anneannesine yerini söyleme girişiminde bulunmuştular- onu sevmemi sağlamıştı. Ama kitabın sonu... Üstelik Kit'de sadece ona yardım etmeye çalışıyordu... --Bitti--
O sahneler beni öldürdü. Hele kitabın sonu, onun hissettiklerini bende hissettim. Yazar uzun uzun detaya girmemişti, ama aynı anda da bunu bize aktarmıştı. Başlarda bayıldığım Damon'dan kitabının sonunda nefret ediyordum. Üstelik Doyle -kitabın başında Kit'den nefret ediyordu- doğru yolu bulmuştu. Kitabın sonunda ona öyle çok ısındım ki. içime sokasım geldi. Canım miyavım benim T.T
Kit, zavallı Kit. Yemin ediyorum, Shiloh nasıl bir dünya yaratmışsa, beni öyle içine çekiyor ki... Kit'in yaşadıkları beni ağlattı. Urban Fantazide bu her gün olan bir şey değil... Üçüncü kitabı nasıl bekleyeceğim gerçekten merak ediyorum...
Bu seri gerçekten çok hoşuma gitti. kitapların kısa olması ise bir lanetten başka bir şey değil. Evde ki nutellanın son kaşığını yemiş, özel günündeki bir kadın gibi hissediyorum kendimi. Ocak ayına kadar sonraki kitabı nasıl bekleyeceğim ise akıl mantık kârı değil. Hayat hiç âdil değil!
Tüm işi bırakıp köprü altında yaşayasım var.
Size kesinlikle öneriyorum. Okuyun lanet seriyi birlikte kan ağlasın içimiz. T.T ...more
Aynı Yıldızın Altında sanıldığı gibi sırf ölümü, kanseri bütün şeytani olasılıkları anlatmıyor bize. Onu okurken gülüyorsunuz, üzülüyor, sinirleniyorsunuz ve elbette ağlıyorsunuz. Sevgiyi, ailenin önemini anlıyorsunuz. Ölüme sırıtabiliyor, iki insanın nasıl bu kadar uyumlu olabildiğini düşünüyorsunuz.
John yeşil gözlü bir canavar. John ezer. John ağlatır. John sövdürür. John tekrar tekrar okutur. -kitabın en yıkıcı anlarında ki duygularım.
Hazel ve Gus bir maceraya çıkıyorlar. Peşlerinde de biz. Onları takip ediyoruz. Onlara aşık oluyor, onlarla beraber belki de bir parçamızı kaybediyoruz. Kurguyu kurgu ile özümsüyoruz.
"O okurken uykuya dalar gibi aşık oldum: Önce yavaş yavaş sonra bir anda."
Kitapta, John'un da gayet güzel açıkladığı gibi kanserle savaş mücadelesi yok. Belki onu yendiğini sanan ya da onunla yaşamaya alışkın insanların hikayesini okuyorsunuz. Bir destek grubuna sırf ailenizi memnun etmek için gidiyorsunuz ve hayatınız değişiyor. Size kurtuluş sunmuyor. Ama hayatın neler getireceğiniz bilemezsiniz diyor.
Augustus ve Hazel böyle tanışıyorlar. Bir birlerinin vaz geçilmez birer parçası olup kısa sürede bir ömürü yaşıyorlar. Onların hikayesinin yürekleri dağladığı gerçeğini kimse reddedemez.
"Acı hissedilmeyi talep eder."
Peki neydi yıldızlarında ki hata? Doğru zamanda yanlış bedenler de olmaları mıydı? Isaac gibi bir sona da boyun eğebilirlerdi. Acıları onları yaratmıştı. Bir birlerini buldukları için şanslıydılar...
"Peki," dedi sonsuzluk kadar uzun gelen bir süre sonra. "Belki peki bizim sonsuza dek'imiz olur." "Peki," dedim.
İlk geçen sene okudum The Fault In Our Stars'ı. Goodreads'tan biriyle beraber miydi? Öyle bir şey. Bu kadar yoğun, duygusal ve içten olmasını beklemiyordum. Asla beklemiyordum. Şok olmuştum. Hıçkıra hıçkıra ağlamış, yastığımı düşmanım bellemiştim.
Çevirisi, şekli şemali ve başta kendisiyle çok sevdiğim, kütüphanemde bulunmasından tarifsiz zevk aldığım bir kitap. John'da çok sevdiğim bir yazar. Türü seven sevmeyen herkesin okuması gerekiyor. Okuduğunuz da hem niye daha önce okumadım diye hayıflanacak hem de neden başladım diye lanet okuyacaksınız. Okuyun. Okuyun. Okuyun.
Anlatımı, çılgınlıklarıyla unutulmazlar arasına girecek. En azından ben girsin istiyorum. :D
"Ah Hazel Grace, hiç sorun değil. Kalbimin senin tarafından kırılması bir onur olurdu."...more
Ay, bitirdim. Nasıl güzeldir ya! Nasıl güzeldir! Ben sonra ki kitabı nasıl bekleyeceğim şimdi! Bu kitaptan sonra... Ölmek istiyorum. Bu seri aradığım,Ay, bitirdim. Nasıl güzeldir ya! Nasıl güzeldir! Ben sonra ki kitabı nasıl bekleyeceğim şimdi! Bu kitaptan sonra... Ölmek istiyorum. Bu seri aradığım, beklediğim her şey. Yorum gelecek!
http://www.kitabisevda.com/2013/10/ki... Edit2: Yorum (view spoiler)[ Nasıl özlemişim bizimkileri! Bayılıyorum bu seriye, bayılmakla kalmıyorum tapıyorum. Bizim ikili benim için öyle mükemmel bir çift ki. Elena ve Raphael'in sorunlar yaşamalarına rağmen bir birlerine olan sevgisi her okuduğumda beni büyülüyor. Nasıl ilk kitabın sonunda birlikte düşmüşlerdi, bu kitapta da birlikte düşmeye kararlı bir çift melek vardı. Raphael'de değişimler görüyoruz. O 3. kitaptan farklı detaylar. Elena gece kabuslarla uyanmasın diye onunla birlikte uyuyan nazik bir aşık... Yaralanan melekleri için duyduğu kederi Elena'ya göstermekten çekinmeyen bir başmelek. Ve şehrine zarar vermeye kalkan herkese karşı 7si ve Elena ile birlikte karşı koyarken, Lonca Avcılarını kabul edecek açık görüşlü cesur bir savaşçı.
He watched her leave in a sweep of midnight and dawn, her wings unlike any other, and he knew he'd damn his own honor and take vegeance on the world should anyone dare lay a finger on her. ♥♥♥♥♥
Nalini gene beni büyüledi bu kitapla. Ne söylesem az. Bir de kitabı önceden okudum. Çıktığı günü beklemem gerekmedi. Ona olan sevgim her gün artıyor. Sonraki kitabını nasıl bekleyeceğim bilemiyorum. Anita'dan sonra beni böyle etkileyebilen tek seri diyebilirim.
Kitabın sonu çok eksik kaldı gibi hissediyorum. Gerçi 1000 sayfa da olsa ben gene öyle hissederdim, her sene tüm seriyi baştan okuyan birinden bahsediyoruz burada. Kitabın sonunda resmen Doctor Who'nun sezon finalini izlerken son 10 dk kala elektrik gitmiş gibi hissediyordum. Hani yazar sonuçlandırdı ama...
"I am not so sure we've done the right thing bringing together the only two consorts in the Cadre," he said to Elijah as they followed in the women's wake. "Ah, but could we have stopped it?"
Kitapda Vivek'e ne olduğunu öğreniyoruz. Ve Elena'nın aynı Raphael'in 7si gibi kendisini koruyacak ( korumakdan çok ona destek olacak) savaşçılar seçmeye başladığını görüyoruz. Bu Raphael'in eşi olduğu için bir zorunluluk. Caliane ise uyanışını kutlamak için bir balo düzenliyor. En son yaptığı saygısızlıkdan dolayı Lijuan'ı davet etmiyor. Ölümsüzler arası gerilim oldukça yoğun. Ve Cascade gerçekten onları etkiliyor. Elena da melek dünyasını büyülemeye... Nalini gene neler döktürecek asla kestiremem. Elena ve babası hakkında bir kaç gerçek daha öğreniyoruz. En sonunda o kasaya giriyoruz. Elena ölümsüzlüğü gerçekten tatmaya, arkadaşlarını kaybedeceğini, kardeşlerini de, daha iyi anlıyor.
Anlatımı, romantik anları, yazarın hayal gücü ile "uğruna ölünesi" bir kitap olmuş. 1. kitabı sevdiyseniz, bunda ölürsünüz sanırım. Yorum yazmadan önce 2. kez okumayı planlıyordum, ancak kısmet olmadı. O yüzden de bu kadar gecikti aslında. Bu kitap ve seri hakkında sayfalarca konuşabilme olasılığım o kadar çok ki!
Illium ve Elena, sanki ileride büyük bir problem doğacakmış gibi hissediyorum. Umarım olmaz. Onun kanatlarını kaybetmesine katlanacağımı sanmıyorum. Böğüre böğüre ağlarım sanırım. Aodhan ve Elena garip bir ilişki geliştiriyorlar ve en sonunda Hannah ve eşi ile tanışıyoruz. Lijuan'a lanetler okuyoruz. Raphaele tekrar aşık oluyuz. Daha neler eklemeliyim bilemiyorum. OKUYUN demiyorum. OKUMAZSANIZ OLMAZ diyorum. Fevkaledenin fevkinde bi seri. :D Artemis çıkarsın artık 2. kitabı. Ve elbette ÖNERİYORUM.
Mitolojiye bayılıyorum, onu alıp bir aşk hikayesinin içine uyarlayan kitaplara daha çok bayılıyorum.
Ben daha çok Hades ve Persephone hikayesi bekliyordum, onun yerine yazar bambaşka bir hikaye çizgisi yaratmış. Eğer zorlarsak bizim ikiliyi onların yerine koyarız tabii ama cıks, olmaz o iş.
Ondan öte, ben imkansız aşk, eziyet çeken aşıklar kısmına hasta oldum bu kitapta. Nasılda zevkten dört köşe oluyorum ortada bir çıkmaz aşk hikayesi varsa ve erkek kızın peşini bırakmıyorsa ve son! Ah o son :D Birde kavga ediyorlar sürekli, etsinler. Testosteron iyidir, süperdir.
Nikki ve Jake'in hikayesi beni gerçekten sardı sarmaladı, duygulandırdı. Bu iki karakterin geçmişlerinin olması beni hiç rahatsız etmedi, ne de umutsuz tükenmeyen arayışları, ne de oynadıkları kovalamaca... Normalde bizim bilmediğimiz bir yaşanmışlık olunca eksiklik duygusu beni bırakmıyor. Bunun nedeni kitapta ki geri sayım ve bir yıl öncesine giden ikilinin geçmişlerini anlatan bölümler. Biz hem şimdiyi hem de 1 yıl öncesini okuyoruz. Kitabın içinde geçmiş hem de şuan sıra sıra sıkmadan verilmiş.
Cole'un bu hikayedeki payı beni sinir etti, her yerden çıkıp çıkıp duruyordu. Biri onu şu hikayeden çıkartsın diye öldüm öldüm dirildim. Ya da sonunda ölsün diye. İleriki kitaplarda olurda Nik ona kayarsa vallahi o kitabı pencereden aşağıya fırlatırım, okuduktan sonra.
Cole'dan da nefret edemedim ne yalan söyleyeyim. Ona da biri lazım ama Nik'den başkası lütfen. Kızın sahibi belki, sürmesin o pis ellerini.
Kitabı bitirdim ama aklımda karakterler hakkında pek kalıcı görüntüler kalmadı. Saç renklerini biliyorum ama karakterleri canlı yapan o ufak detayları pek hatırlamıyorum. Gizem kısmı biraz yordu, Meredith yani Mary olayı gereğinden uzundu bence. Ben aslında Jules içinde, Nik'in en iyi arkadaşı, bir çözüm isterdim. O sanki yalnız, ezik kalmış gibiydi. Kuzum. Cole ile onun arasını yapalım bence.
Mitoloji ve aşk sevenler okusun. Ama gidip de sınavınızda burada okuduklarınızı yazmayın hani, alırsınız sıfırı. Yazar bazı yer yerleri pek bi değiştirmiş. :D
Yazar hakkında: Yerkara yazarın çıkış romanı, şuan için başka bir serisi yok. Kendisi Genç Yetişkin türünde yazıyor. Bloguna buradan ulaşabilirsiniz:))
Burada da trailer'ı. Yorumlarınızı merakla bekliyorum! :D...more
http://kitabisevda.blogspot.com/2012/... zun zamandır gerçekten bir kitaba bu kadar büyük bir beklentiyle başlamamıştım, gerek orjinalini okuyan bloglar olsun, gerek DEX'ten paylaşılan bilgiler olsun yaklaşık 1 aydır kitap için meraktan ölüyordum. Eh birde yayınevinin kendisi Deamon'a öküz diye girişince bu merak tavan yapmayı bırakın Nirvanaya kadar ulaştı!
Değdi mi peki? Cheshire kedisi gibi sırıtarak, tatmin olmuş bir şekilde evet diyorum. Size şöyle ifade edeyim; kitabı elime aldım ve bırakamadım, ertesi gün 5 de kalkacağımı bile bile saat 2'ye kadar okudum ve 3 saat uykuyla, bugün, benden daha mutlusu olamazdı. Devamı blogda: D Okuyu testi ve öküz tanıma rehberi var :D...more
İlk Sherlock denemem. Filmlerden daha samimi buldum aslında. Tabii tamamen ayrı şahsiyetler olarakda adlandıramam onları. Neden ilk kitap değilde kısa bir öyküden başladığımı merak ediyor olmalısınız. Hemen cevaplandırayım, derste işleyeceğiz. The Moonstone'u okuduğum ders için. En azından derse hazırlanmak eziyet olmuyor benim için.
Hikaye ilk olarak 1892 de yayınlanmış. Dili pek ağır olmasada bugün alışık olmadığımız bir üslüpla anlatılıyor tabiiki de.
Sevdim mi peki? Açıkçası ilginçti. İlk kitabı ya da diğer hikayeleri ile karşılaştırma imkanım yok şuan, ama hoşlandığımı dile getirmeliyim. Üstelik sonunu hiç tahmin edemiyorsunuz. Benim bu gizem içerikli kitaplardan yakındığım bir sorun bu. Gerçi katil belli, ama nedeni nedir? Bu soru kurcalıyor aklımı. Merak ediyorum şimdi Watson mu anlatıyor diğer hikayeleri de? Spoiler istesem mi?
Kitapta Helen adlı bir kadın kendi hayatının tehlikede olduğunu düşünüyor ve bizim ünlü ama çok ünlü dedektifimize yardım için geliyor. Çok da iyi yapıyor.
20 sayfada bu olayı bir sonuca bağlıyor ve masum bir hayatı kurtarıyor Sherlock. Ah o detaylar, nasıl da bir bütünü oluşturuyor :))
Buda olayın ardından söylediği bir söz.
"Violence does, in truth, recoil upon the violent, and the schemer falls into the pit which he digs for another."...more
Çok sevdim demiştim değil mi? Hala seviyorum ama üçlemenin final kitabı pek beklentilerimi karşılamadı. Seride en çok sevdiğim şey asla olayların nas Çok sevdim demiştim değil mi? Hala seviyorum ama üçlemenin final kitabı pek beklentilerimi karşılamadı. Seride en çok sevdiğim şey asla olayların nasıl bağlanacağını tahmin edememem olmuştu. Valek ve Yelena'nın birlikte olacağı kesindi ama nasıl? İşte bu benim 3 kitabı 5 gün içinde bitirme nedenim. Beni rahatsız eden başka bir şey de ise ölümün çok az olmasıydı. Şöyle bir saysak kitaptaki karakterlerden sadece 2 kişi öldü. Bence daha çok kayıp olmalıydı. Aşırı mutlu son güzel olmuyor.
Valek bu hikayede Yelena'nın bir kiralık katil tarafından takip edildiğini öğreniyor ve tüm işini gücünü bırakıp onun peşinden gidiyor. Gerçekten muhteşem bir adam, seksi birde. içim eriyor resmen.
Yolda tuzağa düşülüyor ve zindandan kaçmasına bir kadın yardım ediyor. Ona çocuğunu alacağım sözü veriyor, çünkü kadının kocası kızına büyü kalkanı koymuş ve onu annesinden uzak tutuyormuş. Valek'in büyüden etkilenmeme gücüde işe yarayacak tabii bu konuda. Valek Tam adlı katili öldürüyor ve onu, Yelena'yı, görmeden kadına yardım edeceğini söylüyor.Hikaye burada sonlanıyor. İkinci kitabı okumalı, çok merak ediyorum. Uzun zamandır ilk kez bir karaktere bu kadar bağlandım umarım yazar içine etmez....more
Kitaba dün gece başlamıştım ve bu sabah bitti. O kadar akıcı, güzel ve eğlenceli ki.
Yüz Bin Krallığa bayıldım! Neden mi?
* Tanrılar: Düşmüşte olsa tanrı tanrıdır. Hem Yeine sürekli onlarla konuşuyor, her konuştuğunda çıldıracak gibi oluyorum. Üstelik tanrılar öyle güçlerini kullanmaktna çekinen cinsten değil, kudretli. Büyüye bayılıyorum.
* Yep yeni bir dünya: Başbaşka bir boyuttayız. Dünya 3 tanrı tarafından yaratılmış, büyü ve tanrılar ölümlülerin arasında kol geçiyor. Alışmak vakit alsada bir kere alıştınız mı çok etkileyici.
*Yeine: Kadın kahramanımızın sürekli atakta olma hali beni çok mutlu etti. Vahşi karakterlere bayılıyorum. Ayrıca sürekli patlak veren öfkesi kitaba çok renk katıyor!
*Nahadoth: Karanlık bir tanrıdan daha çekici bir şey var mı? Vallahi yok! Üstelik kadın kahraman ile aralarında çekim varsa!
*Anlatım Tarzı: Sürekli bu böyle oldu bir tarzı anlatım yok. İlk başta çok karmaşık; terimler yeni adlar var ama sonra Yeine hikaye anlatır gibi giriyor araya. Hem sıkılmamızı önlüyor hemde kitabın sonu için merak uyandırıyor.
*Saray Hayatı: Entrika mı dersiniz, kıskançlık mı, acımasızlık mı. Ne ararsanız. Sizi içine çeken bir dünya
*Sieh: Çocuk tanrı. Yeine'ye olan sevgisi beni çok etkiledi.
Kısacası bu kitaba bayıldım. Göksarayın büyülü dizaynı, her taraftan çıkan problemler, ve en çok da kitabın sonu... Diğer varislerin değişik huyları ise renk katıyor. Hele herkesin sağ olarak kurtulmaması beni çok memnun etti.
Kitaba ilk başladığımda ne oluyoruz dedim çünkü bir çok yabancı kelime, tamamiyle yabancı bir dünya ama çok kafa yormadan okursanız, kendinizi kitabın akışına bırakırsanız, bu yabancı dünyaya alışıyorsunuz. Üstelik çevirisi de çok güzel. Kitap sayfaları su gibi aktı. İkinci kitaba başlamak için sabırsızlanıyorum.Ne yazık ki ingilizce okuyacağım. Favori serilerimin içine girecek gibi duruyor.
Epik Fantezi, büyü, aşk ve tanrıların yer aldığı kitapları seviyorsanız kaçırmamalısınız! ...more
Tutkulu, karanlık ve büyüleyici bir kitap Gölge ve Kemik. Farklı bir dünyadayız artık. Karanlığın hüküm sürdüğü, Krallık tarafından yönetilen, büyünün hakimiyeti ele geçirdiği bir dünya... Savaşsız olmaz tabii. Bu kitapta iyi taraf yok, sadece arada ezilen masumlar var... Güçlü sefasını sürerken...
Alina kendi güçlerinden habersiz bir kız, sevdiceğinin hayatını kurtarmak için yıllardır zincir vurduğu güclerini serbest bırakıyor veeee voila hayatı aniden fırtınanın vurduğu bir kasabaya dönüyor.Yıllardır özendiği bir hayata adım atıyor... Tabii her şeyin bir bedeli var...
Muhteşem kıyafetlerin, baloların olduğu, insanların ona şükür duaları ettiği bir yerde artık. İlk defa bir yere evim diyebileceği bir yer... Ama sonra işler daha da beter oluyor, olmasa şaşardık.
Karanlıklar Efendisi nam-ı diğer Prens (Karanlık ya hani, Lucifer hani) Kitabın başından beri ondan şüpheleniyordum ama bunun olmasını beklemiyordum, kitapta sinirimi bozan iki unsurdan biriydi. Çok klasik bir hamle gibi geldi, hemde kitaba çok renk kattı.
2. part ise esas esas oğlan Malyendi. Kitabın ilk başında bile bu çocukta o gerekli sert, karanlık havayı bulamamıştım, Prens çıkınca heveslenmiştim sonra işler sarpa sardı... Kızın iki kişiye aşk olduğu hikayelerden hoşlanmıyorum. Kız da biraz daha sert olsaydı, rüzgarda savrulan yaprak misali... Dövüşme sahneleri ve dayak yemesi çok hoşuma gitti. Her şeyden ucuz kurtunca bir tatminsizlik duyuyor insan. (Nitekim sonunda biraz var.)
Geyik olayı ise bence daha detaylı anlatılabilirdi, biraz eksiklik hissettim.
Kitapta o kadar çok yabancı terim varki bırakın reçetesini tutmayı, 3 tanesinden fazlasını hatırlamıyorum. Bu yüzden biraz gizemli takılıyorum. Size önerim sizde takmayın. Kitabı yeterince iyi anlıyorsunuz.
Kısacası, etkilendiğim bir solukta bitirdiğim bir kitaptı. Aşkı pek tatmin etmedese beklediğime değdi. Yazar çok hoş bir dünya yaratmış, acımasız sizi içine çeken...Tahmin edilemeyecek şeylerle sizi şaşırtan... Modern cihazlardan yoksun, büyünün kudretini hissettiren bir dünya. Bu yönden çok hoşuma gitti, ikinci kitabının daha iyi olacağını umuyorum.Gizemli karakterleri seviyorsanız okuyun derim. Hele de Lucifercıysanız....
Bence kız sonunda Prensi seçmeli. Neden güçlü kudretli ölümsüz kişilik varken normal olana aşık olur ki bu kızlar... Tabi o ufak problemi göz ardı edelim lütfen!...more
The Fault in Our Stars da Hazel'i okuyorduk. Kitabın en başında ailesi için yaşayan, bir nevi yaşama katlanan bir havası vardı Hazel'in. Sonra bir gün Gus ile tanışıyor. Augustus. Aşık oluyorlar. Gus'ta kansere bir bacağını vermiş. Beni asıl büyüleyen şey karakterlerin seçimleri, aralarında geçen sohbetler ve düşünce tarzları. Gus ile aralarında geçenler, bir kitabın sonunu öğrenmek için Amsterdam'a gitmeleri, orada yaşadıkları... Her şey çok yoğun.
Ödüllü bir kitap ve okuduktan sonra bunun nedenini anlıyorsunuz. 2012 yılına damgasını vuran harika bir kitap. Üstelik film de oluyor.
Hayata bakış açımı değiştirdi diyemem ama okuduğum için mutlu olduğum kitaplardan. Tekrar okumaktan zevk alacağım, ömrümün sonuna kadar kütüphanemde tutacağım...
Hazal Grace Lancaster Augustus Waters
Edit:(Spoiler) Bu arada kitabı okurken göz yaşlarım sular seller gibi aktı. Kolay ağlayan biri değilim ama John'un iki kitabı da bende böyle hisler uyandırdı. Gus öldüğünde benimde bir arkadaşım ölmüş gibi hissettim. Onların o yarı anlamlı konuşmalarına bir daha tanık olamayacaktım çünkü. Yaşadıkları şeyler o kadar yoğundu ki, insanın içinde en azından böyle bir tutkuyu tadabilme arzusunu uyandırıyordu.
Kurgusu ve konusuyla bence önümüzdeki yıllardada gündemden düşmeyecek, belkide unutulmaz kitaplar arasında yerini alacak....more
Gelecek ay çıkacak olan ve serinin 21. kitabı olan Kiss The Dead'in ön okumasıda içinde bulunduran kısa bir hikayeydi Beauty. Anita, JC ve Asher banyoda, o meşhur siyah küvette haşır neşir olurken onların hislerine, bir birlerine olan bağına ve anılarına göz atıyoruz. Karakterleri hatırlıyoruz. Gerçekten çok güzeldi. Laurell gene sahneyi öyle güzel çizmişti ki sanki bende onlarla birlikte küvetteydim. Ah keşke!
Aynalar sanki hem geçmişi hem de o anı temsil ediyordu. Anita, JC'un anılarıyla bize Asher'ı bir kez daha eskiden olduğu gibi yansıtıyordu. Bulduğum tek sorun yazar aynı şeyleri gerek kitabın içinde gerek serinin içinde çok tekrar ediyor. Bu beni seriden gerçekten çok soğutuyor. Yeni okuyuculara kolaylık sağlayabilir ama bir fan olarak gerçekten rahatsız oluyorum.
"How could small-town, middle-class me keep the interest of this man, this centuries-old vampire, who had seduced his way across Europe and at least half of America? And yet, I had"
"Nasıl küçük bir kasaba kızı olan, orta halli ben, yüzyıllar boyunca yaşamış, Avrupa'nın tamamını ve Amerika'nın yarısını baştan çıkarmış bu vampirin ilgisini kendisinde tutabilirdi ki? Garipti ama tutabilmiştim." ...more
Graceling'i tanıtımını dahi okumadan başladığım kitaplar listesine ekleyebiliriz. Daha önce kesinlikle söylemişimdir -umarım- böyle güm diye dalınca; habersiz, bilmeden, kitabın beni şaşırtma ve etkileme oranı daha çok oluyor. Gene kısmen ön yargılarım oluyor; kitabın kapağını görüyorum sonuçta, ama bunlar o kadar da etkili olmuyor. Üstelik böyle habersizce dalmaya bayılıyorum. Kitabın gizemini ben çözmüş oluyorum, tanıtımdan hazıra konmuyorum. Çok güzel değil mi!!!!
Yetenek yedi krallığın olduğu bir dünyada geçiyor, her krallığın bir kralı ve kendine has yönetim biçimi var. Bu dünyayı ayıran en önemli özellik ise Graceling adı verilen üstün yetenekli insanlar. Bunların gözlerinin her biri farklı renkte oluyorlar ve doğumlarından bir süre sonra bu renkler kendilerini belli ediyor.
Katsa işte bu dünyada doğan Graceling arasında bile ayrı bir yere sahip genç bir kız. Küçükken kendisine karşı kaba kuvvet kullanmaya çalışan kuzenini öldürmesi ile gücü açığa çıkıyor. Çok hızlı, güçlü... Ve Kral olan amcası bu yeteneklerini kendi yararı için kullanmaktan çekinmiyor. Bir gün kendi kurduğu, muhtaç olanlara yardım etmek için gizlice yürüttüğü konsey görevindeyken -bir kralın babası kaçırılmıştır- başka bir Graceling ile karşılaşır. Po. Kaçırılan dedenin torunu ve bir Lieniddir.
Katsa onunla tanıştığı andan itibaren hayatının tamamen değişeceğinden de habersizdir.
Sert kadın karakterler benim aşil topuğumdur az çok biliyorsunuz bunu. O yüzden kitabın ilk başında üstün güçleri olan Katsa'yı okuduğumda kendimden geçtim, öyle böyle değil hem de! Güçlü, etkin, zeki ve çarpıcı... Ancak kadın karakterin gücü, anlatımdan kaynaklı olarak yer yer inandırıcılığını kaybediyordu. Üstelik kurgu çok ilginç olsa da yer yer tatmin etmedi. Kitabın geneli güzel ama sabit bir hızda ilerlemedi başında tavan yaptı, ortalarda yerlere düştü, sonuna doğru tavan yaptı, sonunda ortalardaydı.
Bu kitabın girişine sahip bir hikayeden daha çok şey bekliyordum açıkçası. Sonu çok hayal kırıklığına uğrattı :/ Önce okuyucuların olayı anlaması, sonra a karakterlerin çözmesi sürpriz olayının da içine etti yer yer. Hani önce onlar çözse ne olur! Böyle olunca açıp sonunu okuyup bir kenara fırlatasım geliyor kitabı. Yazık bana!
Kitapta sevdiğim karakter oyunbaz Po oldu. Onun yüzükleri, tavırları, gözleri her şeyi büyüledi beni. Üstelik akıllı ve kendine güvenen biri. Böyle karakterlere bayılıyorum. Kitabın sonunda yalnız orospu kaltak yazar bana büyük kazık attı. Daha da ona güvenip bir kitabını okursam! Anlıyorum, gücünü keşfetmesi için gerekliydi ama neden yahu! Neden! O kıvılcımı gözlerinde bir daha görememek böhüüüü.
Bir de bu kitapta o yollar bitimedi. Bitmedi. %40'ı falan yol olabilir. Öldürdü beni sıkıntıdan. 1 karakterlerin körlükleri 2 yollar. Yedi bitirdi beni. Savaş, dövüşleri ise cennete çıkardı resmen. Çok seviyorum böyle karakterler dövüşerek oynaştıklarında. :D
Kitabın okunulabilitesi oldukça yüksek. İlginizi çekiyorsa kesinlikle bakın. Ben sevdim, Po var, kız... Ama kurgu, anlarım ciğerimi deşti. Hele o son! Tanıtımını okumadığım için kitap gene beklediğimden çok farklıydı. Okuduğuma da pişmanım diyemem sanırım....more
Bu ara ardarda ne güzel kitaplar okuyorum ben öyle! Ölümcül Merhamet'e mart gibi başlamış ve yarım bırakmıştım. Şimdi anlıyorum ki, o zaman paranormalim yokmuş benim. Çünkü bu sefer elime aldığımda bir solukta bitirdim kitabı! Hemen giriyorum ve methiyelerimi diziyorum kitaba. Çok sevdim, ÇOK!
Konusu
Ismae, babasının onu satarak öküz gibi bir herifle evlendirilmesinden son anda kurtarılmış ve ölümün hizmetkarı olarak bir manastıra alınmıştır. Bundan 3 yıl sonra, o artık ölüme hizmet eden bir çıraktır. Onun adına öldürür. Zehirlerle, diğer savunma ve öldürme sanatlarıyla eğitilmiştir. Baştan çıkarma bile derstir bu manastırda. Ölümün Hizmetkarları, Ölüm'ün izlerini görür ve buna göre manastırın yönlendirmesiyle hareket ederler. Düşeş'in yanında bir hainin olma olasılığı yüzünden Ismae, Düşes'in kardeşi olan Duval'a metres olarak verilir. İki tarafta bundan haberdir. Bundan sonrası ise Düşeş'i istemediği bir evlilikten ve ülkeyi Fransızların işgalinden korumaktır.
Düşüncelerim & Dünya Bu kitaba gerçekten bayıldım. Tarihi aşk romanları konusunda ne düşündüğümü azçok biliyorsunuz, bu kitap öyle bir dünyada geçiyor olabilir ama benlik bir kitap! Zaten doğaüstü olması yeter de artar.
Ölümcül Merhamet 1485'de başlıyor sonra 1488'den devam ediyor. Ismae'nin geçmişi, masum halleri, Duval'a karşı olan tepkileri... Onu çok sevdim, arada salak diye de saymaktan geri durmadım elbette. Ama kurnaz olduğu yönleri de unutmayalım, sakın haa. Öyle gözlerinde kalplerle etrafta gezinen bir karakter değil!! O ara sıra olan aptallıklarını gençliğine verelim.
Hikaye boyunca Ismae'nin manastırda aldığı eğitimi değilde, o eğitimin meyvelerini görüyoruz. Kendisi dönemin silahlarını kullanmada uzman, tarihi biliyor. Biraz sabit fikirli ama onun yerinde kim olsa öyle olurdu. Zehirler konusunda da kimse eline su dökemez... Derinliği olan, ısınabildiğim bir karakter...
Duval & Ismae ikilisini ayrı bir sevdim ben. Normalde aşk meşk hafiften essin isterim, fazlasını aramam. Ama bu kitapta ikisi beni etkiledi. Her şeyi bırakıp sadece benim ol tavrı yoktu belki de o yüzden. Aynı idealler uğrunda, aynı safta çalışan bir ikili vardı. bu hedefler uğrunda ölebilecek... Birbirlerini zaman içinde seven, ilmek ilmek örülmüş bir partnerlik onlarınkisi. Kitabı sevmemde çok ama çok payları var.
Lord d'Albret'e öyle küfrettim ki. Tam bir domuz o herif. Elime bir arbalet verseler, kafasından vurmayı denerim ve belki de başarırım, kim bilir! Madam Dinan'a da ölüm!!!!! Böyle iki yüzlü karakterlere katlanamıyorum.
Sorun yaşadığım tek yer kimin kim olduğu bazen kafamı karıştırıyordu. :( Biraz balık hafızalı olduğum için bu böyle. neyse ki kitabın başında Manastır, Özel Meclis ve Sarayın ahalisini listelemiş DEX. Yani açıp bakabilirsiniz benim gibi karıştırırsanız.
Kitapta neredeyse hiç hata yok, kapağı zaten çok güzel. Çevirisi de öyle. Şöyle bir orijinal ön okumaya baktım, kafam bir ters döndü. :D Kurgusu ise ayrı heyecanlıydı. Sonu herkesin mutlu olduğu sonlardan değildi, ölümler vardı. Döneme yakışıyordu... Delirmiş gibi olan yoldaşlar, ihanete uğradığını hissedenler... Gerçekçi bir yanı da var. Tarihi detaylarla da bezenmiş.
Onca olaya rağmen Mortain'i kadın hayal ettim desem? Saçma biliyorum ama, ne bileyim...
Bir de Duval, cicim, seni baştan çıkarmak için tam da adamını göndermişler ama değil mi? Kitabın sonunda okuduk. Apıştın kaldın. Hani nerde kaldı, hamlığı gençliği? Hmmm?!
Tekrar tekrar söyleme ihtiyacı hissediyorum, çok sevdim. Çok bayıldım. Ölümün Kızı'nın ne olduğunu, ölüme dokunabilmek için, Düşeş Anne'i ve kız kardeşini, Canavarı, Duval'ı tanımak için okumanızı kesinlikle önerdiğim bir kitap. Listeye aldım.
Not etmeden de yorumu sonlandırmak istemiyorum. Kapaktaki kızın elbisesi çok güzel. Kırmızı kırmızı. Ayy. Sonraki kitabı çok merak ediyorum. Çok daha karanlık bir kitap olacak gibi!!! DEX'i sıkıştırmaya gidiyorum bu yorumun ardından :P...more
How To Drive A Dragon Crazy (Bir Ejderhayı Nasıl Çılgına Çevirirsin) G. A Aiken
Tür: Paranormal, Aşk Hikayesi, Sayfa:352 GR puan:4,34 Puanım:5 Türkçe: Çevrilmedi
Ejderhayı bırakalım ve bir okuyucuyu nasıl çılgına çevirirsin diyelim, çünkü bu kitabı okurken çıldırdım, bağırdım, güldüm, yastık yumrukladım, kedime sarıldım, duygusallaştım... Bu kitapta aradığım her şey vardı. Üstelik karakterler ve kurgu o kadar renkli ki sıkılmaya fırsat bulamıyorsunuz, sayfaları çevirmek için kendinizle yarışıyorsunuz.
2. kitaptan beri Eibhear ve Liz'i okumak için can atıyordum. Beklediğim her saniyeyede değdi.
Mavi ejderimiz Eibhear artık o masum tavırlarından çok uzak, kendisi bir Mì-runach; ölüm, kadın ve içki için yaşayan, savaş için çok değerli ama emir almayı bilmeyen bir gurup güçlü savaşçı. Üstelik en son gördüğümüzden daha da iri. 5. kitapta Eibhear ustasını kaybetmişti ve bu onda büyük bir değişiklik yarattı. Bu yeni Mavi ejderi tanıyamayacaksınız.
Gwanvael'in hızlı düşünme yeteneğine ve sevimliliğine sahip. Tüm kardeşlerinden daha güçlü. Gel gelelim hala kadınların ona zaafı var. Ne kadar büyümüş ya da savaş görmüş olursa olsun. Ona hala çocuk gibi davranıyorlar, oda bunu çok iyi kullanıyor.
Kitapta tanrılar gene büyük rol oynuyor Rhydderch Hael gene oynayışını yapıyor.
Dagmar'ın ailesi ona küçük bir süpriz yapıyor ve bir akrabalarını bırakıp kaçıyorlar. Bu 14 yaşındaki çocuk ailemizin en yeni üyesi. Ve çok Zeki. Tabii biz bunu ilk başta göremiyorum (ben tahmin ettim ama).
Kitap Eibhear'ın 10 yıl sonra ilk defa eve dönmesi ile başlıyor ve Liz'in ufak bir ogre katliamıyla devam ediyor sonra Liz ve Eibhear Dark Plains'e dönüyorlar. Tüm aile orada, kitabın bir güzel yönü daha asla çiftimize odaklanmıyor sırf. Edjerhalar, Kyvichler ve niceleri. Oradan çöl Ejderhaları ile tanışıyoruz ve Dark Plain's e geri dönüyoruz.
Liz'in kerdeşi Rih ve ikizler büyümüşler, Rih tam bir şımarık ve sevecen prenses olurken, Talan ve Talwyn birer savaşçı olmuşlar.Kitabın sonunda daha fazla eğitim almak için çocuklar Dark Plains'i terk ediyorlar. Çok üzücü bir andı.
Bu kitapta en sonunda Talaith'in annesi ile karşılaşıyoruz. Liz'in öz babasının akrabalarınıda görme şansı elde ediyoruz. Karakterlerin adlarını akılda tutmak giderek zorlaşıyor. :)
Liz ve Eibhear'ın en sonunda eş olması beni rahatlattı ikiside çok değişti, olgunlaştı ve beni kendilerine hayran bıraktılar. Hala o komik diyalogları görüyoruz, o asla değişmeyecek. Her kitapta az çok onlarıdan bahsettikleri için zaten çok iç içeydik ve bu kitapla yazar maceralarına kısmen tüm aileyi katarak son verdi. Zaten onalrın ilişkisi tüm aileyi kapsıyordu. Onları sevmemek elde değil.
Mükemmel bir kitap ve seri. Hemen okumanızı tavsiye ediyorum .Türkiyede ilk kitabı Ejderin Aşkı adıyla çıktı.
Seri: Everlasting Bad Boys (Dragon Kin, #0.5) Dragon Actually (Dragon Kin, #1) About a Dragon (Dragon Kin, #2) What a Dragon Should Know (Dragon Kin, #3) Last Dragon Standing (Dragon Kin, #4) The Dragon Who Loved Me (Dragon Kin, #5) How to Drive a Dragon Crazy (The Dragon Kin, #6) ...more
İşte beklenen kitap çıktı ve okuma fırsatı elde edildi!
Ne desem boş çok eğlenceliydi. Kitabın Vlad'ın bakış açısına da yöneleceğini düşünmüştüm ama bu beklentim boşa çıktı. Hayal kırıklığı. Kitabın sonunun ise yarım şekilde bırakılması beni rahatsız etti. Hepimiz en sonunda Vlad'ın aşkını itiraf edeceğini biliyoruz ama en azından daha iyi bir nokta kolayabilirdi yazar. Böyle olunca sanki bir bölüm eksikmiş gibi geldi.
Leila güçlü, mantıklı, sadık ve cesur bir arakter üstelik bana Cat'i de hatırlatıyor. Aralarındaki aşkı gerçekten merak ediyorum.
Kitapta kısa bir sahne Bones, Cat, Kira ve adını hiç doğru hatırlayamadığım Mencheres'i görüyoruz.
Vlad hala karısının ölümü atlatamamış. Buda Leila'ya aşık olmasını engelliyor. Arada Türklere laf ediyor ama es geçeceğim artık. Ama okumak rahatsız etti hani :)
Leila 12 yaşındayken yaralanmış ve üstün güçler kazanmış bir kız. Ailesi tarafından reddedilmesi bana Cat'i hatırlatan başka yönü. Niye sürekli bağdaştırıyorsun derseniz kendime engel olamıyorum cevabını veririm size. :D Şimdilerde bir sirkte çalışıyor ama 4 vampir tarafından kaırılıp Vlad'a karşı kullanılmak istenince, daha önceden bildiği ama fazla yakın olmadığı vampir dünyasına hızlı bir giriş yapıyor. Neyse ki seksi, korumacı, sen benimsin diyen vlad var.
Kitap gayet sürükleyiciydi. Sonu biraz zayıf geldi. Aşırı karkaterler yoktu. Kitabın %70'i Vlad'ın lüks malikanesinde geçiyordu. Her şey güzel olacak havası yoktu zira sürekli bir işkence, kan, ölüm sohbeti vardı. Tam benlikti hani! Çıksada okusak demeniz gereken bir kitaptı bence :D Bu arada Leila, Cat ve Bones'ı Ken ve Barbie'ye benzetti ne kadar sevimli değilmi :D ...more