Geceyarısı Organ Dövüşü
Glasgow indie pop grubu (başka bir Glasgow grubu var mı?) Grileri Söyle başka bir garantili duygusal ahır yakıcı seti ve ağrıyan baladlarla.
Yüzeyde, İskoç üçlü Frightened Rabbit diğer birçok grup gibidir. Onları Glasgow sahnesindeki diğer müzisyenlerle veya basçı olmayan diğer gruplarla veya diğer gerçek kardeş gruplarıyla (öncü Scott ve davulcu Grant Hutchison kardeşlerdir) dosyalayabilirsiniz. Ama bir şekilde, yöntemleri çok eskimiş olmasına rağmen, ürünleri türünün tek örneği, sürekli olarak harika ikinci albümleri (bir yıldan az değil, daha az değil!) kanıtlıyor.
Buradaki anahtar, Scott'ın acil ama duygusal şarkı yazımı. Geceyarısı Organ Dövüşü ruhla titreşen heyecan verici ahır brülörleri, erkeksi kırılganlıkla sızlayan baladlar ve Frightened Rabbit'in şimdiye kadarki en iyi şarkısı, 'The Modern Leper' açılış şarkısı ile doludur. Bir dörtnaladan gürleyen bir çarpışmaya kadar sürekli olarak aşağı vuran gitarlar ve davullar üzerine inşa edilen bu Pixies-go-akustik parça, kendinden nefret ederek şişer. 'Önümdeki sen misin/ Tam olarak aynısından daha fazlası için geri mi geliyorsun?/ Mazoşist olmalısın/ Modern bir cüzamlıyı son ayağında sevmek için,' diyor Scott ve nadiren böyle marşlı, havalı bir şarkısı var -davul değerinde dolgular çok fazla kişisel tiksinti ile vuruldu.
Grant'in kaslı davulları, kayıt boyunca ve sahnede öne çıkan bir şeydir. Yakın tarihli bir New York şovunda grup, güçlü vuruşuyla üç bageti parçalamadan önce henüz iki şarkıyı tamamlamamıştı. Ritim bölümünü basılı tutacak başka bir enstrümanın olmaması nedeniyle (gitarist Billy Kennedy ara sıra alt ucu klavyeyle doldurur), perküsyonunu kullanır - zillerinin tatmin edici tıslaması, gümbürdeyen tekme davulunun nefes kesen ısrarı, bandosunun lezzetli cızırtısı-- bestelerdeki boş alanı doyurmak için. Aletinin başında sallanırken, kaosun ortasında zamanı çılgın ama melodik bir şekilde kontrol ediyor.
Üçlünün statik (ve nispeten yedek) düzenine rağmen, Scott'ın şarkıları gruba esnek bir kimlik kazandırıyor. 'Fast Blood' gibi cıvıl cıvıl şarkılar ve 'Good Arms Vs. Kötü Silahlar, Korkmuş Tavşan'ın melankolik halk popunun ötesine geçtiğini kanıtlıyor. Grileri Söyle . Ama başka yerlerde - en dikkat çekeni 'My Backwards Walk' ve 'Old Old Fashioned' - çıkışlarında mükemmelleştirdikleri sese olan bağlılıklarını, nabzı atan orta tempolu taşları durdurmak için elektronik ve akustik gitarları birbirlerine karşı çalarak yeniden teyit ediyorlar. sinir enerjisi ve koldan kalp sözleriyle.
Albümdeki başka hiçbir şey açılış müziğinin zirvesine çıkmasa da - 'Leper' takip etmesi zor bir eylemdir-- ben layık değilim duyguları albümün en iyi şarkılarının hepsinde yaygındır. LCD Soundsystem'in 'All My Friends'ine benzer bir yük treni piyano hattı üzerine inşa edilmiş umutsuz ama hassas bir balad olan 'Twist'te, baş karakter pratikte seks için yalvarır-- 'Ben senin sevdiğin kişi olabilirim,' diye yalvarır-- ne yazık ki kendini kullanmasına izin verirken. Scott aksanlı gayda sesiyle 'Yanlış ismi fısılda,' diyor, 'umurumda değil, kulaklarım da umurumda değil.' Her pistte Scott, ne kadar değersiz hissetse de, bir başkasının sıcaklığına duyulan ihtiyacı ifade ediyor.
Bu duygular 'Tut Yourself Warm'da da yankılanıyor: 'Aşkı bir delikte bulamazsın/ Kendini sıcak tutmak için birini sikmekten fazlası gerekir.' Debeleniyor, ama Scott'ın çatlak sesi her kelimeyi satıyor ve grubunun heyecan verici ritimleri ve kaba yontulmuş gitar etkileşimi, ruh halinin hüzünlü veya sinirli olmasını engelliyor. Tabii ki, Frightened Rabbit şarkıda yalnızlığı, azgınlığı veya boşluğu keşfeden ilk grup değil, tıpkı bir araya gelmeye karar veren ilk kardeşler olmadığı gibi, ancak cıvıl cıvıl melodileri beyninizin içine giriyor. Aynı şekilde, onları, kutlama seslerini ve sefil şarkı sözlerini zahmetsizce tekil bir şeyde birleştirmek için uzun bir Glasgow grupları serisinde en son hale getiriyor.Eve geri dön