Anneannesinin ölümünden sonra kalan renkli şifonyerin çekmecelerinde bulduğu mektuplarla, eşyalarla yüzleşen Olivia... Her yüzleşme ağırdır, acıtır ve tuhaf sorgulamalara gark olur insan. Eşya kalır, insanın faniliğine tanık olur hatta ondan uzun süre yaşar. İnsanlar geçip gider, eşyalar direnir...
Dokuz ayrı bölümden oluşan kitapta, genel olarak 1936-39 yılları arasında İspanya'da yaşanan iç savaşla Fransa'ya göç etmek zorunda kalan bir aileden farklı kesitler anlatılıyor. İnsanın bir yerde, bir insanda kökleşme isteği doğduğu günden bu yana içinde yeşeren bir istektir. Savaş, ekonomik kriz, doğal afet gibi elverişsiz nedenlerden ötürü köklerinden kopması, kimliğinin bulanıklaşması anlamına gelir. Bu bulanıklığın berraklığa evrilmesi için göç mağduru insanlar, ne yazık ki birçok olumsuz yaşantıların birincil kahramanı olurlar...
Ana yurtlarını iradeleri dışında terk edenlerin yaşamına uzatılan kısa bir roman.
***
"Özgürlük, içeride ve dışarda kendin olmaktır." (s.47)
"İç savaş, denilen bu özel savaş biçimini tam olarak böyle anladım. Kaybedenler evlerine dönmüyor, kazananlar da... Hayır, hayır... Kaybedenler, kazananların yükünü de taşır omuzlarında ve onların sokaklarda caka satmalarını sessizce izler." (s.81)
"Anılar bizi taşırsa iyidir. Yavaşlatır veya hareketsiz kılarsa onları susturmak gerekir. Ortadan kaldırmak değil. Sadece susturmak. Çünkü yaşamın herhangi bir anında, hayaletlerimizi konuşturmak için hatıralarımızı uyandırmamız gerekebilir. Onlardan artakalanları biraz incelersek bize öğretecekleri çok şey olur." (s. 93)