We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
1944 yılında, Teğmen Hiroo Onoda, Japon ordusu tarafından, Filipin'in uzak Lubang adasına gönderildi. Görevi, II. Dünya Savaşı sırasında gerilla savaşı yapmaktı. Maalesef, resmen savaşın bittiğini resmen söylemedi; böylece 29 yıl boyunca, Onoda ormanda yaşamaya devam etti, ülkesinin hizmetlerine ve bilgilerine tekrar ihtiyaç duyacağı zamana hazırdı. Hindistancevizi ve muz yiyip düşmanca keşif avcısı olduğuna inandığı arama gruplarından kaçınılmaz şekilde kaçan Onoda, 19 Mart 1972'de adanın karanlık girintilerinden çıkana kadar ormanda saklandı.
Göreve çağırıldı
Hiroo Onoda, orduya katılmak için çağrıldığında 20 yaşındaydı. O sırada, Çin, Hankow'da (şimdi Wuhan) bulunan Tajima Yoko ticaret şirketinin bir şubesinde çalışmaktan uzaktı. Fiziksel bedenini geçtikten sonra, Onoda işinden ayrıldı ve en iyi fiziksel duruma girmek için Ağustos 1942'de Japonya'nın Wakayama bölgesindeki evine döndü.
Japon ordusunda, Onoda bir subay olarak eğitildi ve ardından İmparatorluk Ordusu istihbarat okulunda eğitilmek üzere seçildi. Bu okulda, Onoda'ya zekâyı nasıl toplayacağınız ve gerilla savaşını nasıl gerçekleştireceğiniz öğretildi.
Filipinler'de
17 Aralık 1944'te, Teğmen Hiroo Onoda, Filipinler'in Sugi Tugayı'na (Hirosaki'den Sekizinci Bölge) katılması için Filipinler'den ayrıldı. Burada Onoda'ya Binbaşı Yoshimi Taniguchi ve Binbaşı Takahashi'nin emri verildi. Onoda'ya Lubang Garnizonunun gerilla savaşında önderlik etmesi emredildi. Onoda ve yoldaşları ayrı görevlerinde ayrılmaya hazırlanırken, bölüm komutanına rapor vermek için uğradılar. Bölüm komutanı emretti:
Kendi elinle ölmen kesinlikle yasaktır. Üç yıl sürebilir, beş yıl sürebilir, ancak ne olursa olsun, sizin için geri döneceğiz. O zamana kadar, bir askeriniz olduğu sürece, onu yönlendirmeye devam edeceksiniz. Hindistancevizi üzerinde yaşamak zorunda kalabilirsiniz. Bu durumda hindistancevizi üzerinde yaşayın! Hiçbir koşul altında hayatınızı gönüllü olarak bırakmayacaksınız. 1
Onoda, bu sözleri, bölüm komutanının onları kastettiğinden daha tam anlamıyla ve daha ciddiye aldı.
Lubang Adası'nda
Bir zamanlar Lubang adasında, Onoda'nın limanda bulunan iskeleyi havaya uçurması ve Lubang havaalanını tahrip etmesi gerekiyordu. Ne yazık ki, diğer meselelerden endişe duyan garnizon komutanları, Onoda'ya görevinde yardım etmemeye karar verdi ve yakında ada Müttefikler tarafından istila edildi.
Kalan Japon askerleri Onoda da adanın iç bölgelerine çekildi ve gruplara ayrıldı. Bu saldırılar birkaç saldırıdan sonra küçüldü, kalan askerler üç ve dört kişiden oluşan hücrelere bölündü. Onoda'nın hücresinde dört kişi vardı: Onbaşı Shoichi Shimada (30 yaşında), Özel Kinshichi Kozuka (24 yaşında), Özel Yuichi Akatsu (22 yaşında) ve Teğmen Ono (Onoda) (23 yaşında).
Çok az sarf malzemesiyle birbirine çok yakın yaşadılar: giydikleri kıyafetler, az miktarda pirinç ve her birinin sınırlı mühimmatlı silahları vardı. Pirincin ezilmesi zordu ve kavgaya neden oldu, ancak hindistancevizi ve muzla desteklediler. Arada bir, bir sivil ineğini yiyecek için öldürmeyi başardılar.
Hücreler enerjilerini koruyacak ve çatışmalarda savaşmak için gerilla taktiklerini kullanacaktı. Onoda içeriden savaşmaya devam ederken diğer hücreler ele geçirildi veya öldürüldü.
Savaş Bitti… Çık
Onoda ilk olarak 1945 Ekim'inde savaşın bittiğini iddia eden bir broşür gördü. Başka bir hücre bir ineği öldürdüğünde adalıların geride bıraktığı bir broşür buldu: "Savaş 15 Ağustos'ta sona erdi!"2 Ancak ormanda otururken, broşür birkaç gün önce yeni bir hücreye ateşlendiğinden dolayı anlamlı gelmedi. Savaş bittiyse neden hala saldırı altında olacaklar? Hayır, broşürün Müttefik propagandacıları tarafından zekice bir hile olması gerektiğine karar verdiler.
Yine dış dünya, adada yaşayan sağ kalanlarla, 1945'in sonuna yakın bir Boeing B-17'den broşür bırakarak bağlantı kurmaya çalıştı. Bu broşürlerde basılan, On Dördüncü Bölge Ordusu'ndan General Yamashita'nın teslim emriydi.
Adada bir yıldan beri saklanmış olan ve savaşın sona erdiğinin tek kanıtı bu broşür olduğu için, Onoda ve diğerleri bu yazı üzerindeki her mektubu ve her kelimeyi incelemektedir. Özellikle bir cümle şüpheli görünüyordu, teslim olanların "hijyenik succor" alacağını ve Japonya'ya "çekileceğini" söyledi. Yine, bunun müttefik bir aldatmaca olması gerektiğine inanıyorlardı.
Broşür düşürüldükten sonra broşür. Gazeteler kalmıştı. Fotoğraf ve akraba mektupları düştü. Arkadaşları ve akrabaları hoparlörler üzerinden konuştu. Her zaman şüpheli bir şey vardı, bu yüzden savaşın gerçekten bittiğine asla inanmadılar.
Yıllar sonra
Yıllar geçtikçe dört adam yağmurda biraraya toplandı, yiyecek aradı ve bazen köylülere saldırdı. Köylülere ateş ettiler çünkü “Adalı kılığına giren insanları kılık değiştirmiş düşman düşmanları olarak gördük. Düşman casusları olarak gördük. Bir kanıtı ateşlediklerinde kısa bir süre sonra bir arama partisinin geldiğinin kanıtı olduklarını” söyledi. Bir inançsızlık döngüsü olmuştu. Dünyanın geri kalanından izole edilen herkes düşman gibi göründü.
1949'da Akatsu teslim olmak istedi. Diğerlerinden hiçbirine söylemedi; daha yeni uzaklaştı. Eylül 1949'da başarılı bir şekilde diğerlerinden kaçtı ve ormandaki altı ay sonra tek başına Akatsu teslim oldu. Onoda'nın hücresine bu bir güvenlik sızıntısı gibi görünüyordu ve konumlarına daha da dikkat ettiler.
1953 yılının Haziran ayında, Shimada bir çatışma sırasında yaralandı. Bacak yarası yavaşça iyileşse de (herhangi bir ilaç ya da bandaj olmadan), kasvetli oldu. 7 Mayıs 1954'te, Shimada, Gontin'deki plajda bir çatışmada öldürüldü.
Shimad'ın ölümünden yaklaşık 20 yıl sonra, Kozuka ve Onoda birlikte, Japon Ordusu tarafından tekrar ihtiyaç duyulacakları zamanı bekleyen, ormanda birlikte yaşamaya devam etti. Bölüm komutanlarının talimatlarına göre, Filipin adalarını yeniden kazanmak için gerilla savaşında Japon birliklerini eğitebilmek için düşman hatlarının arkasında kalmaları, uzlaştırmaları ve istihbarat toplamaları onların işi olduğuna inanıyorlardı.
Sonunda Teslim Olmak
1972 yılının Ekim ayında, 51 yaşında ve 27 yıllık saklamanın ardından, Filipinli devriyesiyle çatışma sırasında Kozuka öldürüldü. Onoda, Aralık 1959'da resmen ölü ilan edilmesine rağmen, Kozuka'nın cesedi, Onoda'nın hala yaşama olasılığını kanıtladı. Arama partileri Onoda'yı bulmak için gönderildi, ancak hiçbiri başarılı olamadı.
Onoda şimdi kendi başınaydı. Bölüm komutanının emrini hatırlayarak kendisini öldüremedi, ama artık komuta edecek tek bir askeri yoktu. Onoda saklanmaya devam etti.
1974'te Norio Suzuki adında bir üniversite okulu, Filipinler, Malezya, Singapur, Burma, Nepal ve belki de birkaç diğer ülkeye seyahat etmeye karar verdi. Arkadaşlarına bir panda ve Abominable Snowman Teğmen Onoda'yı arayacağını söyledi. Diğerlerinin başarısız olduğu yerlerde, Suzuki başardı. Teğmen Onoda'yı buldu ve onu savaşın bittiğine ikna etmeye çalıştı. Onoda, yalnızca komutanı yapması emrini verdiğinde teslim olacağını açıkladı.
Suzuki Japonya'ya geri döndü ve Onoda'nın kitapçı olan eski komutanı Bin Taniguchi'yi buldu. 9 Mart 1974'te Suzuki ve Taniguchi önceden belirlenmiş bir yerde Onoda ile tanıştı ve Binbaşı Taniguchi, tüm savaş faaliyetlerinin durdurulacağını belirten emirleri okudu. Onoda şok oldu ve ilk başta inkar etti. Haberin yayılması biraz zaman aldı.
Savaşı gerçekten kaybettik! Nasıl bu kadar özensiz olabilirlerdi?
Birdenbire her şey siyahlaştı. İçimde bir fırtına yağdı. Buraya giderken çok gergin ve temkinli olduğum için aptal gibi hissettim. Bundan daha kötüsü, bunca yıldır ne yapıyordum?
Yavaş yavaş fırtına azaldı ve ilk kez gerçekten anladım: Japon ordusu için bir gerilla savaşçısı olarak otuz yılım aniden sona erdi. Bu sondu.
Tüfeğimin cıvatasını geri çektim ve mermileri çıkardım…
Her zaman yanımda taşıdığım paketi çıkardım ve üzerine tabancayı koydum. Bunca yıldır cilalayıp aldığım bebek tüfeği için artık bir işe yaramaz mıyım? Ya da Kozuka'nın kayalardaki çatlakta sakladığım tüfeği? Savaş gerçekten otuz yıl önce sona erdi mi? Olsaydı, Shimada ve Kozuka ne için öldü? Olanlar gerçek olsaydı, onlarla ölmüş olsaydım daha iyi olmaz mıydı?
Onoda'nın Lubang adasında saklı kaldığı 30 yıl boyunca, kendisi ve adamları en az 30 Filipinli öldürdü ve yaklaşık 100 kişiyi yaraladı. Resmi olarak Filipin Devlet Başkanı Ferdinand Marcos'a teslim olduktan sonra Marcos, saklandığı sırada suçlarından dolayı Onoda'yı affetti.
Onoda Japonya'ya ulaştığında bir kahraman olarak selamlandı. Japonya'da yaşam 1944'te bıraktığından çok farklıydı. Onoda bir çiftlik aldı ve Brezilya'ya taşındı, ancak 1984'te yeni karısı Japonya'ya geri döndü ve çocuklar için bir doğa kampı kurdu. Mayıs 1996’da, Onoda, 30 yıl boyunca sakladığı adayı bir kez daha görmek için Filipinler’e geri döndü.
16 Ocak 2014 Perşembe günü, Hiroo Onoda 91 yaşında öldü.
Kaynaklar ve Daha Fazla Okuma
- Hiroo Onoda,Teslim Olmadım: Otuz Yıllık Savaşım (New York: Kodansha International Ltd., 1974) 44.
- Onoda,Teslim Olmak Yok; 75. 3. Teslim Olma, Teslim Olmama94. 4. Onoda, Teslim Olmadım7. 5. Onoda, Teslim Olma14-15.
- "Hiroo İbadet" Zaman 25 Mart 1974: 42-43.
- "Eski Askerler Asla Ölmez." Newsweek 25 March 1974: 51-52.
- Onoda, Hiroo. Teslim Olmadım: Otuz Yıllık Savaşım. Trans. Charles S. Terry. New York: Kodansha International Ltd., 1974.
- "1945 Hala Nerede." Newsweek 6 Kasım 1972: 58.