18 Ekim 1989’da Sosyalist Birlik Partisi (SED) yöneticisi Egon Krenz, Devlet ve Parti Şefi Erich Honecker’in yerine getiriliyor. Krenz, devlet partisi SED de bir rota değişikliğinin olacağını duyuruyor. Reformların yapılabileceğini söyleyerek, eylemcilere taviz veriyor. SED yönetimi „diyalog politikasıyla“, şiddet yerine politik araçları kullanmak istiyor. Umudu, kaybettikleri güveni kazanmak ve iktidarlarını yeniden istikrara kavuşturmak.
Ancak halkın gözünde Krenz, Honecker’in veliahtı ve Demokratik Almanya Cumhuriyeti’nde gerçek demokratikleşmeyi harekete geçirme yeteneğinden yoksun bir insan. Halk, Krenz’i seçim sahtekarlığı ve eylemcilere karşı şiddet kullanılması konusunda sorumlulardan birisi olarak görüyor ve Haziran 1989’da Pekin’deki barışçıl öğrenci protestolarının kanla bastırılmasını onayladığını da unutmuş değil.
Buna rağmen tavizler ve şiddet kullanılmaması somut sonuçlar doğuruyor: Bu ana kadar iktidar yenilmez görünüyordu. Şimdi istikrarsız ve güçsüz görünüyor. Gittikçe daha fazla insan, daha fazla yerde sokağa çıkıyor.