

geri dön: 2008race4congress.html


bölüm 18
Seçime Geçis


Kampanyanin son haftasinda, e-demokrasi forumu ve mesajlarimi web siteme de geri döndüm. Minneapolis tartisma listesinin 1000 kadar üyesi Star Tribune'deki turnuva olayi ve bunun nasil gerçeklestigini bilmelidir. Daha da önemlisi, finansal kurtarma konusunda bir tartisma yapmaya çalistim.
kurtarma pozisyonu
Geri Eylül ayinda, Keith Ellison elestirmek için tereddüt vardi, çünkü hiçbirimiz neler oldugunu bilmiyordum. Kredi piyasasi federal para enjeksiyonu olmadan dondurulduysa, elbette kurtarma gerekçelendirildi. Ancak, paranin nereye gidecegi ve bu ödemenin donma önleyici krediyle nasil ilgili oldugu konusunda her zaman kafam karisti.
Kötü mortgage üreticileri Fannie Mae ve Freddy Mac araciligiyla yatirimcilara gönderdikleri için, "toksik" varliklarin zengin yatirimcilar veya yatirim fonlari tarafindan tutuldugunu düsündüm; isi genisletmek isteyen bankalar tarafindan yapilmadi. kredi. Argüman mantikli gelmedi. Buna ragmen, Henry Paulson, Baskan Bush ve Kongre Demokrat liderleri hepimiz kamuoyuna, Wall Street kurumlarinin krediyi dondurmasi için 700 milyar dolarlik bir mevzuat çikarmamiz gerektigini söylediler.
Kurtarma yasasi yürürlüge girdikten ve Paulson'un vergi mükellefi fonlarinin 700 milyar dolari üzerinde kontrolü ele geçirmesinin ardindan Hazine Sekreteri rotayi degistirdi. Kredi piyasasi eritilmiyordu. Hatta bankalar nakitlerini daha siki bir sekilde istif ediyordu. Yöneticilere ikramiyeler vermek ve hatta diger bankalar için kurtarma parasi kullaniyorlardi.
Kaliforniya'da satin aldigi bir bankadan toksik varliklar edinmis olan ulusun dördüncü en büyük sirketi olan Wachovia Bank'da bir hisse senediydim. Iki yil önce hisse senetleri 50 $ ile 60 $ araliginda islem görüyordu. Sonra, aniden, bu banka basin dertte ve kurtarilamayacakti. FDIC, Citigroup tarafindan bir devralmayi tasarladi ve hemen hemen tüm hisse senedi sermayesini kaldirdi. Wachovia, bundan sonra hisse basina 10.00 dolarlik ticaret, günde 1,00 ABD Dolarinin altina düstü. (Wells Fargo daha cazip bir karsi teklif sundugunda, Wachovia 5.00 dolara geri döndü.) Aksine, Hazine Bölümü ABD Bankasi'na ihtiyaç duymadigi 6 milyar dolar verdi. Para, iki banka daha almak için kullanildi.
Ekim ortasinda, Altmis Dakika, türev araci olarak eskiden olan biriyle röportaj yapti. Gerçekte olanlari fasulye döktü. Türev araçlar yatirimlardi - "bahisler" gelecekteki bir ekonomik olaya dayali daha iyi bir terim olacaktir. Bu durumda, ipoteklerin icraya girmesi için bahis oynuyorlardi. Artan konut fiyatlariyla kimse bunun olacagini düsünmedi. Ama büyük bir ölçekte oldu.
Birçogu bu türevlere yatirim yapmisti. O sirada türev satmak isteyen birçok saygin banka ve diger Wall Street kurumlari simdi sahipleri ödemek zorunda kaldi. Sanki bir sigorta poliçesi gibiydi. Bankalar sigortayi satiyorlardi, ancak iddialari karsilamak için herhangi bir rezervleri yoktu. Bahis oynandiginda aldiklari her dolar için belki 50 dolar veya 60 dolar ödemek zorunda kaldilar. Kredi sorununun olup olmadigi merak edilmez. Bu bankalar, agirlikli olarak kaldiraçli türevler üzerinde iyi seyler yapmak zorunda kaldilar.
Sonuçta, finansal krize neden olan ipotek kötü degildi. Türevlerdi. Bir atom bombasi konvansiyonel patlayicilar tarafindan yola çiktigi için, haciz edilen ipotekler türevlerle iliskili fonlarin daha da patlayici bir sekilde çökmesine yol açiyordu. Ama biz buna söylenilmiyordu. Hank Paulson ve Kongre'deki ve Wall Street'teki arkadaslari, konut çökmesinden sorumlu oldugunu söylüyordu. Muhtemelen bankalar kötü ipotek tutuyordu ve nakit dolmustu. Olanlar bu degildi.
Altmis Dakika programi bu çizgiyi ortaya koydu: Bu kriz, saf ve basit kumarlardan kaynaklaniyordu. Türevler bir kumar oynama araciydi. Riskten korunmanin bir yolu oldugu söylendi, ancak bu tanim bile hataliydi. Altta yatan varligi (ipotek) elinde tutmak zorunda kalmazsiniz, Wall Street ile bahse girmek için varlik degersizlesecektir. Varliga sahip olmasaniz bile bu etkinlige bahis yapabilirsiniz. Aslinda, bir Wall Street bankasi gibi birinin teklifi kabul etmesi halinde, istedigin her seye bahse girebilirdiniz.
New York bankalari böylece büyük kumar casinolari haline geldi. 20. yüzyilin çoguna yasadisi olmustu. Daha sonra 2000 yilinda bankacilik "modernizasyon" yasasi geçti, ticaret bankalarinin bu daha riskli yatirimlari üstlenmesine izin verdi. Türevleri satan satis temsilcileri on milyonlarca dolari komisyona mahkum etti ve banka yöneticileri daha büyük bir ödül aldi. Yatirimlar eksi oldu, bankalar vergi mükellefi nezaket bir kurtarma talebi için hükümete döndü.
Bunu açikça görebilseydim, Barney Frank baskanligindaki House Financial Services komitesinde Keith Ellison ve meslektaslari da bunu yapabilirdi. Herhangi bir 4. sinif ögrencisi, talepleri karsilamak için rezerve sahip olmadan sigorta satmamak gerektigini bilecektir. Ayricalikli bilgiye erisimi olan Kongre üyeleri bunu bilecek ve daha da fazla olacaktir. Bununla birlikte, ayni Kongre üyeleri simdi vergi mükellefi parasi alan ayni Wall Street faizlerinden büyük kampanya katkilari aliyorlardi.
Eylül ayinda, Star Tribune bu kurtarma için sert davullarla dövmüstü - yillardir gördügüm her seyden daha zorlu. Kurtarma konusundaki ilgisi neydi? Daha dogrusu, Avista Capital Partners sahiplerinin ilgisi neydi? sans eseri, New York'taki bu özel sermaye sirketi türev satin almis miydi?
Yani benim daktilo ile yogunlastim - bilgisayar klavyem. Minneapolis e-demokrasi forumu için ülkenin mali krizinde türev araçlarin rolünü açiklayan uzun bir açiklama yazdim. 1 Kasim'da foruma gönderildi. Ayni ifade, "Keith Ellison'in Yeniden Seçilmesi Davasi" basligi altinda kampanya web sitemin ön sayfasina gitti. Bu kampanyadaki son en iyi zimbir isimdi.
Ayrica, Star Tribune'in editörüne, asla yayinlanmayacagini bilen bir mektup yazmistim. (Asla olmadi.) Bu mektupta iki soru soruldu. Onlar:
"Birincisi, Avista Capital Partners federal kurtarma yasasinda finansal çikarlara sahip mi? Özellikle, bu firma kredi varsayilan swap satin aliyordu? Eger öyleyse, bu araçlara olan yatirimi ne kadardir?
Ikincisi, okuyuculariniza Star Tribune'in editoryal ve raporlama politikalarinin sahibinin (Avista Capital Partners'in) mali çikarlarindan bagimsiz oldugunu nasil temin ederim? "
Star Tribune böyle bir mektup yazmayacak olsa bile, metnini e-demokrasi forumuna gönderdim, böylece 1000 abonesi sorunun soruldugunu bilecekti. Star Tribün'ün soruyu ördügünü bileceklerdi. Bunun bir etkisi olabilecegini düsündüm.
Eskit adli bir siyasi eylemci (Cumhuriyetçi Ulusal Kongre'de cadde üzerinde bana müzik CD'si vermisti), benim adimin kurtarma konusundaki durumumu soran bir telefon mesaji birakti. Buna karsi oldugumu söyledigimde, kampanyanizin edebiyatinin bazi kopyalarini yasamis oldugu apartman çevresinde dolastirmami istedi. Keith Ellison nispeten yarasiz kalmis olsa bile, kurtarma konusundaki muhalefet seçmenlerle çatismaya baslamisti.
Finansal krizin temelde türevlerinden kaynaklanmasi durumunda, olasi çözümün niteligi degisti. Kötü ipoteklerin neden oldugu bir kriz, ipotek sahibinin pesinden gidilerek çözülemedi, çünkü temel varlik degersizdi. Elbette varsayilan olan fakir ev sahibinin pesinden giderek çözülemedi. Fakat türevler soruna sebep olsaydi, cebe sigar bir çözüm vardi. Konut piyasasina karsi bahsindeki her kaybeden eksi oluyor, bir galip geldi. Türevi satin alan ve ödemeyi alan parti oldu. Herhalde kimse kesin olarak bilmese de, bu insanlar muhtemelen zengin yatirimcilar, özel sermaye fonlari, hedge fonlari ve benzerleri idi. Endüstri düzenlenmedi. Kamu kayitlari yoktu.
Türevlerin mali çöküsten sorumlu oldugunu bilmek, hükümet yetkilileri için açik bir çözüm, türev ürünler üzerinden para kazanmak için zengin bir vergi önermisti. Belki de, böyle büyük komisyonlar edinen satis görevlilerine, tüccarlari tüccar etmekten ve pervasizca bahisleri bagislamak için bu kadar cömert bonus alan Wall Street yöneticilerine vergi yüklemenin bir yolunu bulabiliriz.
Ancak bu tür bir çözüm sapkinlikti. Sosyalizmdi! Son günlerinde McCain kampanyasinin histerik tonu mali krizle alakali olabilir. Halk, asil sorunun farkinda olmamali ve zenginlerden sonra gitmek istiyor. Hiç korkmayin, kurumsal medya insanlari karanlikta tutar. Bunun yerine, sihhi tesisattan yilda 250,000 dolar kazanmis olan "Joe the Plumber" adli bir adamin Obama'nin vergi plani yürürlüge girmesi durumunda isini genisletmeyi göze alamayacagini düsünüyoruz!
31 Ekim Cuma sabahi, Don Allen'in toplantiya çagirdigi sabah 9: 00'da baslayarak evimden iki blok uzakliktaki Glenwood Bulvarindaki Sunny Side Restaurant'ta bir siyah toplum liderleri toplantisi düzenlenecekti. Minnesota Public Radio temsilcileri, istasyonun Kuzey Yakasi'nda "topluluk katilimi" yapma yükümlülügünü yerine getirip getirmedigini tartismak üzere hazir olacakti. Böyle bir program için dolar almis olabilir. Allen bu toplanti için büyük bir katilim istedi. Katilmak için davet edildim.
Bu etkinligin kampanyamla hiçbir ilgisi yoktu, ancak ilginçti. Katilimcilarin arasinda, Insight News'in editörü Al McFarland vardi ve Minnesota Vikingler Salonu'nda ünlü Carl Eller de vardi. MPR, Kuzey Minneapolis'le ilgili hikaye fikirlerini katkida bulunmak için "toplum gazetecileri" istedigini söyledi; Basvurularimdan birini doldurdum. Kuzey Minneapolis sakinlerine yardimci olacak hikayenin türü hakkinda da bir tartisma vardi. Kaya süperstar Prensinin bu mahallede büyüdügünü belirttim; MPR, gençlerin olaganüstü tesebbüslerine dair tanitimlar yaparak gelecekteki bu ve diger basarilari tesvik edebilir. Bu öneri, baskalarinin aklinda aklindaki gibi degildi. Daha çok, kara toplum gruplari tarafindan kaynaklarin kontrolü ile ilgiliydi.
"Bagimsizlik Cemiyeti" benim Cumhuriyetçi rakibimi destekliyor
Ertesi gün, 1 Kasim cumartesi günü, ani bir meydan okuma ile ugrasmak zorunda kaldim. Daniel Riojas adli bir adam, parti üyelerinin 5. bölgede Kongre için Barb Davis White'i destekledigini öne süren Bagimsizlik Partisi tartisma listesine bir mesaj gönderdi. Mahalledeki "bagimsiz" bir siyasi organizasyon tarafindan onaylandigini söyledi. "Son haftalarda Barb White'da isler kopuyor olabilir." O "Ellison'in ögle yeme yeme" yasiyordu. Kisisel kaniti, desteginin "Ellison'in 6 puan araliginda" olmasiydi ve bu da onu 2'ye kadar kazandiracakti. % Veya daha fazla% 4 oraninda kaybediyorlar. "IP'ler, Beyazlar için koparsa, bu yarista güç arayicilari olabilir."
Bununla birlikte, 5. bölgede Bagimsizlik Partisi Kongresi'ne adaydim. Riojas'a bunu derhal cevap olarak söyleyeyim: "Çok tesekkürler, Dan Riojas, ancak Bagimsizlik Partisi etiketi altinda bir aday olarak kostum. Sen bir Cumhuriyetçisin. Barb ve ben iyi geçiniyoruz. Benim degerlendirmemiz, ikimiz de büyük küfürbazlar oldugumuz. Ellison'a karsi pek çok açidan ortak davrandik ve onun basarisini diliyorum. Bununla birlikte, oyunuzu benden çalmaya çalismadiysaniz ancak bu itirazlari kendi partinize yönelttiginiz için minnettar olurum. - Bill "
Bu, bana karsi bir zehirli saldiri düzenledi: "Eminim ki özgür bir ülkede, özgür erkekler kendi zihin sahipleridir. Saygisizlik etmek imkansiz - Serbest erkeklerin oylari mülkünüzün degil efendim. Wayne County Michigan (Detroit) Liberter Partisinde siyasete geldim ve her zaman bir Jeffersonian oldum. Bu yüzden Barb White'i destekledim. Dolayisiyla, dürüst erkekler, diger özgür erkeklerin destegini almak için ikna araci olarak düsünüyorlarsa, hirsizlik yoktur ve böyle bir suçlama, bir özgür kisinin yasami algisi içinde yanlis bir sey ortaya koymaktadir. "Bir baska Riojas mesaji:" Barb Beyaz, Bagimsiz Oylayanin Onayini Aliyor - McGaughey mutsuz :( "
Hatirladigim kadariyla Riojas, bazen Jim Swartwood'un davet ettigi sag kollardan biri olan Metro Property Rights Action Committee tarafindan desteklenen kablo sovunda konuk oldu. Her sey iyiydi, ama degildi.
Yazdim: "Bagimsiz Seçmen Grubu", Barb Davis White'i desteklemek istiyorsa bu sorun degil. Insanin zihinlerini veya oylarini kontrol etmek istedigime dair iman tamamen yanlistir. Her partiyi seçen herkese oy verebilirsin. Benim itirazim, bu "bagimsiz" grubun karisikligi - adi ne, bu arada? - Minnesota Bagimsizlik Partisi'yle. Ayrica sahte verilerle, Barb Davis White'in 5. bölgede seçim kazanmak için çarpici bir mesafe içinde oldugunu belirtmek için kullaniyordunuz. Hayir, Barb, Star Tribune'deki saç uzantilarina göndermeler nedeniyle Kuzey Minneapolis'teki kadinlar arasinda hakli bir sekilde destek aldi. Fakat simdi kirli bir dövüsmek istiyorsun. Seçim Sali gelecek. Bay Riojas, Umarim kendi siyasetiniz çarpici bir yenilgiye düser. "
Rioja'dan su cevap geldi: "Bill, drama kraliçesi olma," kontrol "imkâni yoktu. Ben sadece sana hatirlatmak isterim ki, zorlama kullanmadan akil ve ikna oldugu yerde (oysa sen koydum gibi) oylarin "hirsizligi" yoktur. sahsen efendim, tartismalarinizda belirttiginiz görevleri diger adaylarla ayni tutarsaniz, Bayan White'i kenara çekip onaylamanizin uygun bir zaman olacagini düsünüyorum. "Zihin kontrolü" gerçekten Bill! - Ayaga kalkmalisin - çok komiksin! :) "
Yanit verdik: "Düsündüm de, mesru ve etkili siyasi kampanyalar yürütmeye çalisiyordum. Fakat Cumhuriyetçi bir operatör olan Rioja'ya, Bagimsizlik Partisinin, benim yerine Kongre için Cumhuriyetçi adayi desteklemesi gerektigini öne sürdü. Ve buna itiraz ettigimde, beni özgür erkeklerin zihinlerini kontrol etmeye çalismakla suçladi. Bak, Riojas gibi pisliklerden kendim alabilirim. Ancak neden bu tartismanin yoluna girdigini bilmek istiyorsan, bunu yapmak için baska bir sahsin kasitli olarak tesebbüs ettirmeliydin. "
Riojas sonraki yayinciligi, Bagimsizlik Partisinin kazanabilecek birini destekleyerek yetiskinler gibi davranmasi gerektigini ileri sürdü. Mesajinin sonunda "Yine IP seçmenlerinin bir tercihi var. Üzgünüm "Büyümüs Karti Oynatin veya Etkinizi Teslim Edin (Yine) ve dünyayi Go Go to pecker'a seyretin - üzgünüm" Bu son cümlede, mastürbasyona bir gönderme yer aliyor ve Bagimsizlik Partisi üyelerinin ergenlik çagindansa, ergenlik çagindalar Iliskiyi tercih eden yetiskinler yerine beni destekledi.
Bir sonraki mesajda, Riojas asil içgüdülerime itiraz etti: "Aklimdaki soru Bill McGaughey'nin kilicina (Bayan White için degil de) düsecegi, ancak itiraf edilen inançlari için - sonunda olusmasi gereken bir sey olacagini düsünmüyorum. Ortalama Libertarian, Reform Partisi, Bagimsiz ve IP seçmen bunu aliyor ve sizden onurlu bir adam olduguna inaniyorum diye, sizlerden görmek istiyorum, bayim (tesvik etmek ve tesvik etmek için bir liderlik hareketi olduguna inaniyorum) Digerlerinden) daha büyük ve daha yüksek eylem. "
Sonra Riojas'dan bir basin açiklamasi geldi: "Aninda serbest birakilmak üzere: Minnesota'nin 5. bölgesindeki Kongre üyeligi görevini birakan Cumhuriyetçi olan Barb Davis White, hükümeti geri plana çekmekle görevli iki tarafli bir grup olan Independence Caucus'un onayini aldi. 'Big Money' özel ilgi gruplari. Görevli ile tam tersi olarak, Bayan White tutarli bir sekilde federal harcamalari kontrol altina almaya, kampanyalara ve devlet kurtarma kampanyalarina son vermek için kampanya yürüttü ve ekonomisinin sorunlarini anladigini gösterdi ... "
Sonunda neler olup bittigi hakkinda bilgi aldim. Kendisine "iki tarafli" olarak adlandirilan "Bagimsizlik Kafkas" adli bir grup (bunun Cumhuriyetçilerin Demokratlardan çok daha fazla etkisi olsa da) Kongre için Barb Davis White'i onayladi.
"IP üyeleri, her iki tarafin da oylarini soymak için kasitli bir tesebbüste bulunmasi gerektigini düsünüyorum. Dean Barkley'e göre, önde gelen makalenin ilk cümlesini bugünün (Pazar) gazetesinde okuyun. En son çikan e-postasindaki David Dillon, Cumhuriyetçiler tarafindan üretilen, halki kendisi yerine Cumhuriyetçi oy kullanmaya çagiran bir parça edebiyattan alintilar yapiyor, Bagimsizlik Partisi adayi. Ve simdi Riojas'in mastürbasyona atifta bulunarak IP tartisma listesinden bana saldirmasi. Kampanyalarimiz, sorun odaklidir. Onlarin kirli hilelere dayaniyor gibi görünüyor. "
Riojas yanitladi: "Waah! Geez Bill. simdi, Bill McGaughey'nin özgür ve açik tartismalarda kisitlamalar getirdigini söylemeliyiz - Bu tür seylere inanmadiginizi biliyorum. Hemen Latte için adim atardim Bill (Bilgisayardan uzaklas! Yavasça) Herkes Bill için bir hankie aldi? "
Tartismayi da yorarken, kapanis iddiami yaptim: "Bagimsizlik Cemiyeti," iki partili "bir grupsa, o zaman biz degiliz. Biz üçüncü bir tarafiz. Demokratlar ve Cumhuriyetçilerin "hükümeti büyük paradan" özel çikar gruplarindan "alan bu fikri bir saka. Bu taraflar tamamen özel faizli paralara bagimlidirlar. Ancak bu iki partide sistem reformu yapmak için bir komite varsa, bu iyi "dedi. Sonra da bu:" Yine, bu 'Bagimsizlik Cemiyeti', IP üyeleriyle ayni amaçlardan bazilarini benimseyen iki partili bir gruptur. Bununla birlikte, Bagimsizlik Partisi ile karistirilmamalidir. Bay Riojas'in bir Bagimsizlik Partisi tartisma listesine girmesi, bana insanlarin aklini karistiracaklarini önermektedir. "
Bu tartismayi uzunca bir süre boyunca alinti yaptim çünkü tahmin edebilecegim gibi daha siyasal degisimin keyfini sürüyorum. Biri "kauçuk yola geldi" diyor olabilir. Diger parti üyeleri konusmaya basladigindan ve Riojas saldirilarini askiya aldigindan savunmamin etkili oldugunu düsünüyorum.
Dean Barkley'den oylardan soyma girisimleriyle ilgili bir mesajda bahsetmistim. Bu davada Star Tribune suçluydu. Seçimden hemen önce 2 Kasim Pazar günlügünün ön sayfasindaki öncü makalede su cümle basladi: "Minnesota ABD Senatosu yarisi, kampanyanin son haftasonunda atilan bir sonuç olmaya devam ediyor ve sonucun büyük olasilikla Üçüncü parti yarismacisi Dean Barkley'den en çok seçmenleri kaçiran kim var "dedi.
Bu, kampanyanin tamaminda haberler için en etkili konumlandirmaydi. Star Tribune'e göre, anketler Al Franken'in oylarin yüzde 42'sini, Coleman'in yüzde 38'inin, Barkley'in yüzde 15'in oy oranina ulastigini gösterdi. Gerçek sonuç, Barkley için yüzde 15, Coleman ve Franken için yüzde 42 idi. Normal olarak DFL adaylarini destekleyen Star Tribune, bu yil Norm Coleman'i editoryal olarak onaylamisti, belki de Coleman kurtarma talebini destekledi ve Franken bunu reddetti.
Bu nedenle, Star Tribune, yarim milyon pazar okuyucusuna Dean Barkley'nin destegindeki kaymayi arastirmasini söyledi; Ve bu Coleman ve Franken arasindaki yarisa karar verecekti. 2006 Bayernant yarisinda alinan yaklasimla tutarliydi; Star Tribune, bir görüs yazisi ve editöre, Bagimsizlik Partisi adayi Peter Hutchinson'in yaristan vazgeçmesi gerektigini savunan kampanyanin sonuna dogru bir mektup gönderdi. Her ne kadar Hutchinson kampanyasinda bu tür tartismalar yapilmamisti. DFL'nin hüsnükuruncu düsüncesi buydu. Ayrica, görecegimiz gibi, 2008'de seçimden sonra Star Tribune, Bagimsizlik Partisi'nin sadece bir spoyler oldugunu savunuyordu.
son senatör tartismada
ABD Senatosu için üç aday arasindaki son tartisma, 2 Kasim Pazar aksami St. Paul'daki Fitzgerald tiyatrosunda gerçeklesti. Bu, 2002 Senatosu seçimi sirasinda Norm Coleman ve eski Baskan Yardimcisi Walter Mondale (Paul Wellstone'in son dakikada degistirilmesi) arasindaki tartismanin sahnesiydi.
Oldukça güzel bir manzara olmustu. Bagimsizlik Partisi, Senato adayi Jim Moore'un tartismadan dislandigi yönünde çalkanti altina girdi. Gösterinin protesto gösterisine tiyatro disinda katildim. Büyük mor Meksikali sapkami giyerek, bagirdim ve boguka kadar bagirdim. (CNN'nin Anderson Cooper kisa bir mesafedeydi.) Sonra devlet baskenti Valisi Jesse Ventura'nin Dean Barkley'i görev süresinin geri kalaninda Wellstone'un yerine koymasi için görevlendirdigi ortaya çikti. simdi, 2008'de Barkley tartismacilardan biriydi.
Alti yil önce tekrarlanan bir deneyim bekliyordum. Franken halki isaretleri ile yürürlükte kaldi. Sonra, caddenin karsisinda, büyük Coleman isaretleri ortaya çikmaya basladi. Partimiz nerede Denn Evans ve baska bir adam çikti. Evans bana tartismaya bir bilet verdi. Barkley'nin kampanya müdürü Diane Goldman'in kampanya isaretlerini getirecegini düsünüyorlardi. Ancak geldiginde hiçbir isaret yoktu. Böylece olayin bir kismi iptal edildi.
Fitzgerald tiyatrosunun sol orta bölümünde diger Bagimsizlik Partisi halkiyla oturdum. MPR'nin Gary Eichten tartismayi denetliyordu. Üç tartismaci - Barkley, Coleman ve Franken - her biri kendi tarzi vardi. Elbette Barkley'nin performansinin "ortalamanin üstünde" oldugunu düsündügüm halde net bir galibin olmadigi göründü. Bu tarihi olaya sahsen katilabilmek bir ayricalikti.
Dean Barkley ve taraftarlarinin St. Paul'daki West Seventh Street'deki McGovern's Pub'da bir araya gelecegini ögrendim. Bu arada iki tanidik tanidik geldi. Tom Kehoe, is gününü kisalttigi günlerden bir arkadasti. Tom Leavey öyleydi. 1970'lerin basinda Minnesota Üniversitesi kampüsündeki büyükannesinden bir oda kiralamistim. Onlara McGovern's Pub'daki bulusmalari anlatti. Orada bana katilacaklarini söylediler.
Ben geldigimde Dean Barkley tablolardan birinde mahkemeye çikiyordu. Isgal yeni olan medya danismani olan Bagimsizlik Partisi kararliligi Mark Jenkins ile birlikte yakinlardaki bos bir masaya oturdum. Ilginç bir konusma yaptik. Kehoe geldi, sonra da Leavey. Belki gecenin en önemli noktasi Dean Barkley'nin masasindan kalkmasi ve Leavey'i selamlamak için geldigi zamandir. ?kili, Reform Partisi'nin ilk günlerinde birbirlerini taniyordu. Baska bir içki ve biraz daha patlamis misir patlatdiktan sonra, bardan ayrildim ve birkaç dakika için Tom Leavey ile konustum ve Minneapolis'e geri döndüm.
son dakika kampanyasi
Sali günü yapilan seçim yaklasirken, medyada yer almak için son bir adim attik sanmistim. Bu 3 Kasim Pazartesi günü olurdu. Nihayet insanlar siyasete dikkat ediyorlardi. Belki de gazete veya yerel televizyon kanallarindan biri, son dakika kampanyasi yaparak siyasi adaylarla ilgili bir hikaye yayinlayabilir. Bu strateji, Louisiana'daki 2004 baskanlik kampanyamda çalisti; Hem birincil öncesi gün, hem Shreveport hem de Monroe'da televizyon yayini almistim.
Bununla birlikte, ilk olarak, medyanin adayin nerede olacagini bilmeleri gerekiyordu. Seçimden bir önceki gün Pazartesi günü, "Minneapolis sehir merkezindeki sokaklarda gelecek seçmenleri selamlayarak bugün (Pazartesi günü) geçirecegim" ve özellikle de 7 Temmuz'da Nicollet Alisveris Merkezi'nde gerçekleseceklerini açiklayan bir düzine medyaya bir basin açiklamasi gönderdim. 11: 30-17 arasi cadde ve 7. cadde ve Marquette Caddesi arasinda saat 16:30 - aksam 6:00 arasi "Cep telefon numarami verdikten sonra," adayin boyu alti fit uzunlugunda, gözlük takiyor ve Kirmizimsi sakal. "
Minneapolis sehir merkezindeki Nicollet Caddesi'nde (sapkasini havaya firlatan Mary Tyler Moore heykelinin yaninda) bir buçuk saatlik kampanya görevimi rahatsiz edici bir olaydi. Bu köse noktasi, en iyi yer olmayabilir. ?mzami bir lamba yazisina bagladiktan sonra, konusmak isteyebilecek kisileri aradim. Çogu benimle konusmakla ilgilenmiyordu, ancak ögle yemegine ya da baskalarina nereye gittiyse, hizlica yürüyordu.
Tek yararli bulusma, bir video kamera olan iki veya üç genç erkeklerle yapildi. "FLY-TV" den olduklarini söylediler. Vahsi bir fotograf makinesinde röportajda, bana böyle bir insani tanimis miyim, eger o kisilerin hapiste kaldiklarini düsünüp düsünmedim sordu. Tabii ki, ben, kimseyi tanimiyorum. Önerilen jailbird'im FLY-TV'nin sunucusu oldugu ortaya çikti. Bu yüzden iyi bir kahkaha atmistik. Televizyonda olurdum. sovun ev sahibinin hapse girdigini söyleyen Kongre adayi olsaydim belki de serit sik sik yayinlanirdi. Üstün kapsama alani!
Aksi takdirde kampanyamin görünümü olaysizdi. Zaman doldugunda rahatladim ve LaSalle Caddesinde park edilen arabama dogru yürüdüm.
Bir sonraki programli etkinlik saat 4.30'da gerçeklesti, ancak o zamana kadar telefon çaldi. Barb deis White'in kampanya müdürü Don Allen, alisilmadik bir haberi vardi. Ögleden sonra Minnesota Public Radio'yu dinlerken Keith Ellison'in sesini duymak sasirdi. Ellison'in katildigi bir panel tartismasi yapildi.
Allen bu yayinin adalet doktrini ihlal ettigini düsünüyordu. Seçimden bir önceki gün bir hava saati tutturmak ve digerlerinin kanunlari muhtemelen ihlal etmemesi - bir avukata danisiyordu. Bu arada, Allen, daha önce yapmis oldugu gibi Minnesota Public Radio'u çagirdigimi ve Barb Davis White ile istasyonunda gün sonundan önce esit bir süre verilecegini söyledigini önermisti.
Daha makul bir süre bekledigimizi önerdim - belki de 5 veya 10 dakika. O kabul etti. Ben de çagriyi yaptim. Çizgideki kadin, önceki cuma günü Sunny Side restoranda tanistigim bir kadindi. Bir cevap vermeden önce MPR'nin hukuk departmaniyla görüsmesi gerekecegini söyledi.
Sonuçta, önümüzdeki birkaç saati Minneapolis sehir merkezinde planlanan kampanya görünümümü yapmak yerine, yatak odamda telefonda dolasarak geçirdim. Hukuk bölümüyle yapilan istisareler sonsuza kadar sürdü. Birkaç saat sonra geri çagirdigimda kadin, bir aday bir panel tartismasina ya da mesru bir haber olan baska bir etkinlige katildiginda adalet doktrininin uygulanmadigini görüsünde oldugunu söyledi.
Üzülmeye çalistim. Ilimizdeki üç Kongre adayi göz önüne alindiginda, aramizdaki denge saglamaya çalismak için aramiza 5 dakika kaldi. Kadin bunu haber müdürü tarafindan geçecegini söyledi. Istegimi vermeye karar verirlerse beni arayacakti. Hayir, dedim, her iki davada da aramasini söyleyin. Onun kararinin dogrudan ne oldugunu ögrenmek istiyorum.
Gerçekte, görünmek istedigim kadar sinirli degildim. (Midday Show'undaki "sürprizim" için bana kizmis olmaliydi.) Geçen Sali günü yarim saatlik görüsmemizi yayinladigi için MPR'ye minnettar kaldim. Kampanyada medya gösterimi elde etmek için iki veya üç en iyi firsatimdan biri olmustu. Ama burada MPR'den bes dakika daha hava saati çignemeye çalisiyordum. Bazi adaylarin (ben) kampanyalarinin sonlarina dogru nasil acimasiz ve açgözlülük gösterdigini gösteriyor.
O sabah yatagimda yatarken kisa bir siir yazmistim. Fikri, siyasi kampanyalar ve seçimler bittikten sonra doganin kalmasiydi. Düsen yaprakli bir manzarayla kalirdik. Düsündüm ki, eger MPR bana konusmak için birkaç dakika verdi, siyasi bir ifadeyle sikistirmaya çalismazdim. Tek yapmam gereken MPR'ye tesekkür etmek ve siirimi okutmak olacakti. Bir dakikadan fazla sürmemelidir. Barb White zamanimin geri kalanini alabilirdi.
Bu siirdi:
Simdi Neler Geliyor?
5. Bölge seçmenleri daha önce bir hayalperest ve bir kukla oldugumu bilmeselerdi, simdi ögreneceklerdi. Ancak kampanya yakinda sona erecekti.
Olay gerçeklestiginde MPR haber müdürü beni aradi. Barb Davis White'a ve bana fazladan bes dakika hava vermeme karari verdiler. Karar hakkinda çok fazla tartisamadim. Haber direktörüne tesekkür ediyorum ve telefonu kapadi. Dünya, siir için biraz daha beklemek zorunda kalacakti. Ertesi gün kampanyanin web sitesinde yayinladim.
genel seçim ve Bagimsizlik Partisi kutlamalari
Sonunda, ertesi gün, 4 Kasim Sali günü, seçim günü oldu. Oyum yerim Heritage Commons, evimden yaklasik üç blok ötedeydi. Kardesimin dul esi olan eski kiz kardesim Ginny'yi seçme odasina götürmek için topladim. Karim Lian, henüz bir ABD vatandasi degildi. Ayrica apartmanimin salonunda Minnesota'nin ayni gün kayit yaptigina dikkat çeken ancak yeni kayitli seçmenlerin belirli kimlik tanimlama türlerine ihtiyaç duyduklarini gösteren sayfalar da gönderdim. Bugün kayit yaptirmak ve oy kullanmak isteyen kiracilarimdan herhangi birini kefil etmeyi teklif ettim. Yoktu.
Ginny ve ben Miras Komünlerine yaklastigimizda, sandik yerine önünde uzun bir çizgi vardi. Hat disariya çikti. Sürpriz, Don Allen kisa bir mesafe arkamizda duruyordu. Onunla konusmak için siraya düstüm. Örnegin Dan Riojas'i taniyorsa bilmek isterim. Öldü, ama Riojas'in Barb'in kampanyasinin bir parçasi olmadigini söyledi. Aksi halde, Ginny'ye tekrar katilmadan önce hosnutluk alisverisinde bulunduk ve oy kabinleri ile odaya geçtik. Tabii ki kendim ve Dean Barkley, Roger Smithrud ve Baskan için Barack Obama için oy kullandim. Günün geri kalaninda eglenceye harcandi.
Bu oyunda kaç oy kazanmayi umabilirdim? Aklimda, hangi sonucun "zafer" olacagina ve "hayal kirikligi" nin ne olacagina karar vermeye çalisiyordum. Louisiana'daki baskanlik yarisimda, insanlara oylarin yüzde 5 ila 10'unu almayi umdugumu söyledim, ancak aslinda yüzde 2'den biraz daha az kazandi. Kongre için düzenlenen bu yarista hiç seçim yoktu. Tek zor bilgi, birincil bölümde elde ettigim 828 oy (toplamin% 1.8'i) oldu. Bu hayal kirikligi yaratiyordu. Bundan daha iyisini yapacagimi düsünmüstüm; Ama ne kadar iyi? Genel seçimlerin birincil seçimden daha fazla sayida seçmen çikardigini göz önüne alindiginda, oylarin iki katina çikarilmasi ya da üç katina çikarilmasi dogal olarak beklenebilir. Sonuçta, karima, seçimde 3,500 oyun üzerinde bir seyin olumlu bir sonuç oldugunu düsünürdüm. Sadece bir tahmin.
Dean Barkley daha önce destekçilerini Ridgedale yakinlarindaki Sheraton otelde Zafer Partisi'ne davet etmisti. senlikler 7'de baslayacakti. Son bir projem vardi. Bekaretçim ve eski kayinbiraderi Alan Morrison bana, genç oglu Corey'nin, cadilar bayrami gecesi Brooklyn Park'ta kafasiz bir canavar gibi giyinip gerçek basini gömlegin gömülmüs olarak büyük bir darbe aldigini söyledi. . Yedi metre boyunda göründü. Corey partimize gelip gelmedigini düsünsem iyi olmaz miydi. "Birinci bölge müdürü IP aptal" diyen bir isaret giyiyor olacakti. Partide televizyon ekipleri olsaydi, o zaman saat 10'ardaki haberi verecekti.
Benim teorim politikada kendinizi ciddiye almamanin iyi bir fikirdir. Biraz eglenmeye çalis. Bazen gülün. Televizyon izleyicileri, bu Cadilar Bayrami'ni Bagimsizlik Partisi kutlamasinda gördükleri takdirde, hala partide ruh ve yasam oldugunu hissederlerdi. Normalde aptalca karakterler, tek partili kasabalarda DFL partisininki gibi siyasi makinelerle iliskilidir. Bagimsizlik Partisi'ndeydik bizler için mücadele ediyorduk. Kendi "kazik" yapmak oldukça uyumsuzdu. Bu iyi bir kahkaha atar. Öte yandan, bunun benim kutlamam degil, Dean Barkley'nin oldugunu yansittim. Benim için böylesine dublör düzenleme biraz kahrediydi. Alan, Corey'nin olaya katilma vakti olmadigini söylediginde biraz rahatladim.
Üvey kizi Celia kasabaya gelmisti ve karim Lian aksamini onunla geçirmek istemisti. Bu yüzden kendimi zafer partisine gittim. Salona girerken David Dillon kampanyasindan bahseden podyumda kalmisti. Parti baskanligi yapan Craig Swaggert, bana ilgilenip ilgilenmedigimi sordu. Olacagimi söyledim. Hazirlanmis bir konusmam yoktu. Sadece, kampanyanin benim için ne kadar olumlu bir deneyim olduguna ve insanlar üçüncü parti adayliklarina nasil alistigindan bahsediyordum. Renk için, Winnetka'daki içki dükkânindaki Asya kadini hakkindaki hikayeyi de ücretsiz bir sise pop için salladigimi saniyordum. Bu ayrik konusmanin nasil geçtiginden emin degilim. Tek pismanligim, izleyicide duran kampanya müdürüm olan Red Nelson'a tesekkür etmedigim idi. Sadece kendimi düsünüyordum.
Konusmami bitirdikten kisa bir süre sonra, David DeGrio dizüstü bilgisayariyla geldi. "Oylarin yüzde 10'unu aliyorsunuz" dedi. David Dillon yüzde 13 civarindaydi. Bu sonuç için Dillon'u tebrik ettim. Dean Barkley% 16 araliginda idi. Duvarda televizyonda Fox Seçim Merkezi'ni gösteren büyük bir ekran vardi. Çesitli yarislarin sonuçlari ekranin alt kisminda damladi.
Gece devam ederken oylarin yüzde 10'luk payi yüzde 9'a, sonra yüzde 8'e, sonra da yüzde 7'ye düstü. Neden daha iyi yerler bildirildi bilmiyorum. David Dillon'un yüzdesi de düstü. Üçüncü bölgede oylarin yüzde 10.5 'i ile oy kullandi. Bununla birlikte, Dean Barkley'nin payi nispeten sabit kaldi. ABD Senatosunun toplam oy alanindaki nihai payi, yüzde 15'in biraz üzerinde idi. Bu, Tim Penny'nin Vali'ye 2002'de aldigi seylerin araligina girmekti, oysa Ventura'nin 1998 seçimlerindeki zaferinde ne oldugu vardi.
Bagimsizlik Partisi kutlamasinda yaklasik üç saat kaldi. Steve Williams'in oglu Jim (Steve'in orada olmadigi), Roger Smithrud, Dan Justesen, Paul Harmon ve esi Red Nelson ve esi Denn Evans'in birlikte bulundugu Jack Uldrich ile bir araya geldim. digerleri. Dean Barkley tarafindan bir araya gelmesini bekleyen kamera ekipleri ve muhabirler, birkaç yerel televizyon istasyonunun arkasina dizilmislerdi. Peter Tharaldson seçim sonuçlarini bir araya getiren bir dizüstü bilgisayari önündeydi; Bence bir blog yaziyordu. Elimde 6 dolar kadeh bir sarap içtim.
Odanin diger tarafinda Jesse Ventura'yi gördüm. Aksamin çogunu, Teksas tarzi bir sapka ile tanimadigim bir adamin yanindaki bir masaya oturttu. Dillon bir süre Ventura'yla konustu. Yapmadim. Sadece aksamin sonuna dogru, eski Vali ve esi ve kizi ayrilmaya hazirken, onunla konustum ve bir gruptaydi. Ventura, gece partisinin büyük parti statüsünü kazanma olasiligi yüzde 5'ten fazla olan birkaç Bagimsizlik Partisi adayinin - yüzde 5 oldugunu kabul etti. Aktif oldugu günlerde, yüzde 3 veya 4'lük bir oranla sansliydik.
Bu Bagimsizlik Partisi'ndeydim ki Barack Obama'nin cumhurbaskani seçildigini ögrendim. Sonuçlar beklentilere paralel olmasina ragmen hiç kimse sandikta taraftarlarin oylamada geçireceginden emin olamadi. Fakat onlar vardi. Tarihteki ilk Afrikali Amerikali baskan seçildi. Bu haber Bagimsizlik Partisi'ndeki seçim sonuçlarina iliskin kendi küçük memnuniyetimizi gölgede birakti.
Dean Barkley, televizyon haber gazetecileri eve gitmeden önce taraftarlarina seslenmek durumunda kaldi. Coleman-Franken yarisi son derece sikiydi. Eminim Barkley daha önce yaptigi gibi kabul edebilirdi ama oda bosalana kadar bekledi. Podyumun önündeki bir sandalyeye oturdum ve baskalariyla birlikte isaretlerinden birini salladim. Barkley basardigina gururlu olabilir, ancak karakteristik olarak mütevazi kaldi. O ve Jim Moore ve diger içerdekiler kendilerini tuttu.
Ancak partiyi terk etmeye hazirlanirken Barkley bana geçen hafta sokakta yürürken Nicollet alisveris merkezinde beni gördügünü söyledi. Neden ona el sallamadim? Onu görmedigimi söylemistim. Sonra, bunun yaniltici bir mazerete benzedigini kabul ederek, "Tamam, kasitli olarak sizi görmezden geldim" dedi. Barkley güldü. Bununla birlikte, Dean Barkley'nin düsüncelerinin benimkiyle ayni çizgilere vardigi, kampanyanin son gününün Nicollet Alisveris Merkezi'ndeki seçmenlerle el sikismasi harikaydi, ilginçti. Kuskusuz, bu projeyle I. Barkley'in bütün gün orada kalmasi daha basarili oldu.


geri dön: 2008race4congress.html

