Geçen gün, Jenny ve ben arkadaşımız Odette’in dairesinde bir yemek kitabı tanıtım partisine gittik. (Simple Cake ve yeni Simple Pasta’nın arkasındaki beyindir.)
Mutfağında durup Prosecco içtik, makarna salatası yedik ve bebekler, iş, filmler ve İtalya’ya yapılacak fantastik tatiller hakkında sohbet ettik. Birkaç saat sonra, çocukların yatma saati için eve gitme vaktim gelmişti, bu yüzden Jenny’ye döndüm. Odette’in odanın diğer tarafındaki konumuna dikkat ederek, “Tamam, mutfak adasının arkasına geçelim,” dedim.
Jenny bana alaycı bir şekilde baktı. “Ama veda etmek zorundayız.”
Ah, doğru, diye düşündüm, herkesin partilerden sonra hayalet olmadığını unutmuşum. Bu arada, son on yıldır mutlu bir şekilde hayalet görüyorum. 10 yıl önce Alex’le büyük bir tatil partisi verdiğimizde başladı. Elli arkadaş küçücük dairemize sıkıştı ve bir şeyler olmaya başlayana kadar herkes harika vakit geçirdi.
O zamanlar yazdığım gibi: “Partinin ikinci yarısı boyunca, arkadaşlar veda etmeye gelip bize mutlu bir hafta sonu dilediler. Şaşkınlıkla Alex’e döndüm ve ‘Neden herkes gidiyor?’ diye sordum. Ve onlarca insanın hala orada olduğuna dikkat çekti; Bu sadece toplu bir göç gibi geldi çünkü eve giden her bir kişiye veda etmekle tüketildik. Parti çoktan bitmiş gibiydi. Ertesi sabah, Alex ve ben bir karar verdik: Partilerin ev sahiplerine asla veda etmeyecektik. Kapıdan çıkıp giderdik.”
Odette’in partisinde Jenny açıklamamı duyduktan sonra şokta kaldı – “ilk kez aynı fikirde değiliz!” güldü ve Odette’e sarılmaya gitti. Bu arada, gizlice kapıdan çıktım ve Odette’e eve giderken parlak bir teşekkür mesajı gönderdim (artı birkaç parti anekdotu, sadece eğlence için).
İnsanları vedalaşmadan partileri terk etmeye teşvik eden Seth Stevenson, “Vedalar, doğası gereği, en azından hafif bir serseridir” diye yazdı. Ya arkadaşlarınız nereye gittiğinizi merak ederse? “Bu önemli,” diyor, “Muhtemelen ayrıldığınızı fark etmeyecekler bile.”
Bunu yapar mısın? zaten öyle misin Yoksa kaba olduğunu mu düşünüyorsun? Takım Joanna veya Jenny misiniz? Düşüncelerinizi çok merak ediyoruz!!! (Bu başlık beni güldürdü.)
PS Eğlenceli bir ev sahibi hediyesi ve restoran sürprizi, otuz yıl sonra hala düşünüyorum.
(Fotoğraflar Simple Pasta için Graydon Herriott tarafından yapılmıştır. Wendy MacNaughton ve Caroline Paul tarafından yapılan hayalet çizimi.)