episteme tanımı
Platon, üniversitelerde en çok çalışılan felsefe öğretmenlerinden biridir. Yunan filozofu bize içinde çok önemli bir kavram olan bir düşünce miras bıraktı: episteme. Platonik teori bağlamında, episteme gerçek bilgidir, şeylerin hakikatine, yani fikirlerin özüne ulaşmanın anahtarıdır.
Platon için gerçek, mantıklı dünyanın modeli olan o fikirler dünyasında bulunur. Maddi ortam görünür, değişken, yozlaşabilir ve kafa karıştırıcıdır. Bu mantıklı dünya, doxa ya da aynısı görüş aracılığıyla bilinir. Ancak fikir ve doxa arasında çok önemli bir fark vardır. Plato, görünen doxa'dan genel çıkarımlar yapmanın bir risk olduğunu düşünür.
Doxa ve Episteme
Filozof, bu soruya, gerçek bilgeliğin ancak fikirlerin ışığına ulaşıldığında mümkün olduğunu gösterdiği Mağara Efsanesi aracılığıyla yansımıştır. Doxa iki özel formu kapsar: hayal gücü ve inanç.
Platon, tam anlamıyla filozof olmayan sofistleri, düşünürleri, gerçeği arayışla değil ikna yoluyla yönlendirilen kelimenin retorik ve öğretmenlerini eleştirir. Bu, kendisini bu şekilde savunmak için gerekli ilkelere sahip olmayan bir tezi bir hakikat olarak savunmak istemesinde doxa'nın bir örneğidir.
Platon, bedenin ruh için bir hapishane olduğunu onaylar. Ve ruh, ölümden sonra fikirler dünyasıyla temasa geçer.
Aristoteles'e göre episteme
Aristoteles, Platon'un bir öğrencisiydi ve öğretmeninin düşüncesi idealizm tarafından işaretlenirken, The Metaphysics'in yazarının düşüncesi gerçekçiydi. Aristoteles, kendi durumunda, bilginin, gösteri yoluyla bir gerçekliğe erişmek için bilgi aracı olduğunu düşünür. Yani episteme, nesnel kanıta dayalı veri sağlamayı amaçlayan bilimsel bilginin özü ile bağlantılıdır.
Aristoteles, duyular yoluyla alınan deneyim ve bilgi yoluyla edinilen bilgiye de büyük değer verir.
Fotoğraflar: iStock - Grygorii Lykhatskyi / traveler1116