Rusya'nın askeri zafer günü. Borodino, 205 yıllarında tarihsel yönler
Bizimle Borodino Savaşı'nın ve onlarla Moskova Nehri'nin savaşından bu yana 205 yılı geçti. Ve tüm 205 yılları tartışmaları ortadan kaldırmadı ve kimin kazandığı hakkındaki fikirleri çoğaltmadı. Birçok araştırmacı savaşlarda mızrak kırar ve durumlarını kanıtlar.
Çok fazla soru var, ama asıl olan - kimin kazandığını hala açık tutuyor. Hem Napolyon hem de Kutuzov zaferi bildirdi ve herkesin iyi bir nedeni vardı. Ancak kısaca tartıştığımız nüanslar var.
Böylece, Rusya'da, Bonaparte binlerce orduyla taşındı. Ve gerçekten de orduydu, iyi organize edilmiş ve eğitimli. Birçok zafere imza attı.
O zamana kadar Bonaparte, imparatorun gücü Afrika'ya bile yayılmış olan neredeyse bütün kıta Avrupası'nın emsalini aldı. Kendisi, konuşmaların ve mektupların (delil sırasındaki daha önemli olan), dünyaya hükmetmek için yalnızca Rus toprakları üzerinde kontrol sahibi olmak için gerekli olduğunu vurguladı.
“Rusları buza sürüklemeye devam ediyor, böylece 25 yıl boyunca burnunu dışarı atmaya cesaret edemiyorlar.”
O zamanın askeri taktikleri, bireysel çatışmalardan sonra partilerin genelde genel bir savaş vermesi ve sonrasında kazananın belirlendiği şekilde yapıldı. Bu yüzden Avrupa'da birçok Napolyon kampanyasında yer aldı, fakat bu sefer değil.
Rusya'da, Napolyon tamamen farklı bir savaşla karşı karşıya kaldı. Bununla birlikte, "hıyarlar" ve gelişmiş gerilla savaşının uygulamalı taktikleri, Büyük Ordunun güçlerini önemli ölçüde azalttı.
Borodino savaşı.
Aslında, bu genel bir savaş değil, Borodino Müzesi-Rezervinin yaklaşık 15 bin hektarlık bir alanı kapsadığı bir bölge tarafından birleşmiş bir dizi savaş.
“Ve biz geniş bir alan bulduk. Vahşi doğada bir yerde dolaşacak bir yer var ... "(M. Yu. Lermontov, Borodino)
Fransızlar savaşı "Moskova Nehri'nde" olarak adlandırmasına rağmen genel amaçlı. Napolyon ordusunun kayıpları 47 generallerine aittir. Yani - tamamen.
Borodino savaşından önce, Eylül 5'in tüm günü süren Shevardino redoubt için daha az kanlı bir savaş yaşandı. İzninizle, tarihler yeni bir stilde olacaktır.
Bu korkunç gün boyunca, redoubt 8 (!) Bir zamanlar diğer tarafa gitti, ancak akşamları Kutuzov, redoubt'ı savunan Gorchakov askerlerine ana güçlere çekilme emri verdi.
Tarihçiler hala redoubts ve Shevardino'dan ayrılmalarını emrederek Kutuzov'un fikrini doğru bir şekilde yorumlayamıyor, böylece sol kanat hafifçe ortaya çıkıyor. Bununla birlikte, Rus ekibinin geri kalan kısımları, Avrupa ekibini zaferi kutlamak için bırakarak ana pozisyonlara gitti.
Her ne kadar çağdaşlar tanıklık etse de, zafer Pyrrhic oldu. Fransız bir tarihçi olan Antoine Carnet, Napolyon’un adjuvanlarından birinin anılarında şu gerçeğe işaret ediyor: redoubtlara yaklaşırken, Napolyon üç kişiyi gördü: bir subay, standart taşıyıcı ve davulcu. “Halkınız nerede, kaptan?” Bonaparte sert bir şekilde bağırdı. "Orada ... Her şey var ... Yinelemede," diye cevapladı görevlisi.
Fakat bu sadece başlangıçtı. Fakat o zaman bile, kolay bir yürüyüşün olmadığı anlaşıldı.
Birçok kaynak, Kutuzov’un Napolyon’u tam olarak sol tarafa saldırmaya zorlayan özel fikrine işaret ediyor. Kutuzov'un görevi, sol kanat için kendi pozisyonlarında bir atılımı önleyecek gerekli birlik sayısını belirlemekti. Tarihçi Tarle, Kutuzov'un sözlerini şöyle ifade eder: “Düşman, Bagration’ın sol kanadındaki son rezervini kullandığında, onu göbeğe ve arkaya saklı bir ordu göndereceğim”.
Tarihçiler her iki ordunun büyüklüğünü farklı tahmin ediyorlar, ancak hepsi bir konuda hemfikirler - genel savaştan önce, Kutuzov ve Napolyon Fransız tarafında hafif bir marjla yaklaşık aynı sayıda insanın emrinde idi. Ortalama bir tahminde bulunursak, Ruslar 110'a binlerce ordunun ortasına ve 10'a binlerce milise ulaşırken, Bonaparte'nin 135'a binlerce askeri personeli vardı.
Katılıyorum, binlerce milis için 25'a karşı binlerce personelin savaşçısı 10 hala bir avantaj.
Bir sonraki Borodino savaşıydı.
Aslında dediğim gibi, bir dizi bireysel savaş oldu.
Borodino köyü için savaş.
Burada, Barclay de Tolly'nin Rus takipçilerine karşı Beau Bogarne'nin Fransız kuvvetleri toplandı. Borodino, General Delzona bölünmesine saldırdı, savunma, Albay Bystrom komutasındaki Yaşam Muhafızları Egersky Alayı tarafından yapıldı.
Rangerlar dört kat üstün bir düşmanla savaştılar, ancak yan taraftaki bir servis yolunun tehdidi altında Kolocha nehrinin ötesine çekilmek zorunda kaldılar. Borodino köyünün işgali tarafından empoze edilen Fransız soy alayı 106, nehirdeki çiftçileri takip etti. Ancak, Albay Vucic'in bir komutanı tüccarı şeklinde takviye almış ve Albay Manakhtin'in gardiyanları olan muhafız bekçileri, bütün düşman girişimlerini Rusların savunmasını kırmaya itmiştir.
Bagration flaşı için savaş.
Burada, Neverovsky ve Vorontsov komutasındaki Bagration ordusunun iki bölümüne karşı, Ney, Davout, Murat ve General Junot marşallarının 15 bölümleri başlatıldı. Burada Bagration ölümcül şekilde yaralandı ve General Konovnitsyn komutasını aldı.
Bagration'ın yaralanması askerlerinin ruhunu etkiledi ve parlama kaldı. Rus birlikleri biraz geri çekildi ve kendilerini Semyonovski dağının arkasına yerleştirdi.
Sıcak arayışta, üçüncü savaş burada gerçekleşti. Ağır süvariler General Nansuti'nin cuurasileri Fransızlara katıldı. tanklar O zaman, Platov'un Kazakları ve Uvarov süvarileri Rus birliklerine çekildi. Piyade savaşlarına süvari kavgaları eklendi. Ancak burada Rus birlikleri artık geri çekilmedi. İzmailovski ve Litvanya Yaşam Muhafızları Alaylarının bir parçası olarak yardıma yaklaşmak Rus birliklerinin konumunu güçlendirdi.
Semenovskiy brookunun ana darbesi Rayevsky bataryasına aktarıldı.
Batarya Rajewski için savaşır.
Bugün Borodino'da Rus ordusunun ihtişamının merkezi olduğu düşünülüyor. Bu yükseklikte olanlara bugün bile düşünülemez. Ancak Fransızların Rajewski'nin pilini “Fransız süvari mezarı” olarak adlandırması çok şey söylüyor.
Tam imha için en sert savaşlar. tarih Uvarov ve Platov'un Kazakları, Fransız ordusunun yan ve yanlarına girdi. Baskın Uvarova ve Platov, Fransız askerlerinin belirsiz saldırısını 2 saat kadar erteledi ve bu da Rus birliklerinin toplanmasına izin verdi.
Bir dizi araştırmaya göre, Napolyon'un muhafızlarını savaşa göndermeye cesaret edemediği için bu baskın yüzünden oldu. Süvariler sabotajı, Fransızlara herhangi bir zarar vermemiş olmasına rağmen, Napolyon'un kendi suçlarının güvenliği konusunda güvensiz hissetmesine neden oldu.
Eski Smolensk yolunda kavgalar vardı.
3’in General Tuchkov’unun Piyade Piyade Birliği ve Moskova’nın binlerce savaşçısı ve Smolensk milislerinin 1’ine, Karpov’un 10’i ve Büyük General Shakhovsky’nin Chasseurs’u, Xovum’un, The General General Shakhovsky’nin de Rus pozisyonları.
Sonuçta.
Kayıplar hala sayılmakta ve hesaplanmaktadır. Ortalama ise, partiler yaklaşık aynı sayıda insanı kaybetti. Her biri 40-50. Buradan ve her bir tarafın kendisini kazanan olarak kabul etme hakkı tartışmaz. Ve işte neden.
Rusya'da ve arkasında Sovyet'te (1920-1930-s açığı hariç) tarih yazıcılığı, Rus ordusunun asıl zaferi olarak Borodino Savaşı'na karşı tutum kuruldu. Çağımızda, Rus tarihçiler genellikle Borodino Savaşı'nın sonucunun belirsiz olduğuna inanıyorlar. Savaş sırasında rakiplerden hiçbiri istenen sonucu alamadı. Napolyon Rus ordusunu yenmedi ve Kutuzov Moskova'yı savunmadı.
Bazı Rus “uzmanlar” tarafından yinelenen yabancı tarihçiler Borodino'yu Napolyon'un şüphesiz zaferi olarak görüyorlar. Savaşın bir sonucu olarak, Fransızlar bazı ileri pozisyonlar aldı ve rezervlerini korurken Rus ordusunu güçlendirdi, Rusları savaş alanından itti ve sonunda onları geri çekilmeleri ve Moskova'dan ayrılmaları için zorladı.
Kimin istediği sorusu değil, düşünebilir.
Evet, Napolyon Moskova'ya girdi. Bu bir gerçek. Ancak, o zamanın savaşlarının genelde sona erdiği başkentin Moskova değil, St. Petersburg olduğunu unutmayın. Ve o zamanın Moskova'sı Smolensk'ten daha değerliydi, örneğin, söylemesi zordu.
Dahası, bugün, daha korkunç bir savaşın deneyimine dayanarak, kaybedilen veya kazanılan bir savaşın bir kampanyada zafer olmadığını anlıyoruz.
Napolyon’un Moskova’ya girmesi, en yüksek galibiyetten biri değil.
Rakiplerin hiçbirinin Rus ordusunun savaş kabiliyetini ve moralini koruyamadığı, yani Napolyon'un hiçbir zaman hedefine ulaşamadığı, Rus ordusunun tam bir yenilgisi olduğu iyidir.
Üstelik Borodin'den sonra Rus ordusunun ruhu göklere yükseldi. Herkes Rus askerlerinin Avrupa ekibinden daha kötü olmadığını ve askeri liderlerimizin Fransızlardan daha kötü olmadığını fark etti.
Ve en önemlisi, o zaman ne? Sonra Rusya'dan Bonaparte ordusunun hüzünlü göçü başladı. Napolyon'u uzun süre boyunca Rus donlarından ve yiyecek eksikliğinden tekrarlayabilirsiniz. Bu sadece kaybedenler için geçerli.
Süvarilerin neredeyse tamamını kaybeden, operasyonel ve taktik manevra olasılığından yoksun kalan Napolyon'un ordusu mahkum edildi.
Ve don hakkında konuşma. Donlar daha sonraydı. Kutezov’un stratejik galibi Tarutinsky manevrası, Berezina Nehri’nde Büyük Orduyu yakalayan dondan önce (ve bu, 20 gerçekten don mu?), Kutuzov’un stratejik galibi Tarutinsky manevrası Avrupa ekibini Ukrayna’nın güneydeki ılık ve zengin bölgelerinden kesti.
Napolyon'un yenilgisinin asıl sebebi, sadece hava koşullarında ve Kutuzov'un dehasında (Kutuzov'un dehasını sorgulamıyoruz) değil, gerçekten de Vatanseverlik Savaşı olduğu için aranmalıdır. Rus ordusunun halkla birliğinde, 1812’taki gücünün kaynağını aramak gerekir.
İlk İskender'le savaş yapan Napolyon değildi, Kutuzov ve parlak generalleriyle değil, Rus alaylarının yiğit askerleri ile değil.
İmparatortan, Smolensk bölgesinin tanrının unutmuş çiftliğindeki son köylü kadına kadar, tüm Rusya ile bir savaş yaptı.
Ve Rusya savaşı kazanabilir. Beş yapabilirsin. On alabilirsin. Kazanmak gerçek değil.
Ne oldu aslında.
Tarihsel benzerlikler çizersek, Borodino Kursk Savaşı'dır. Kısaca - stratejik bir başarı olmayabilir, ancak sırt nihayet kırıldı.
Prokhorovka'nın tek savaşında sayılarla kazanan herhangi bir fark var mı? Berlin yılın 2'ini düştüğünde olmaz.
Eğer iki yıl sonra, 1814’te Rus birlikleri Paris’e girdi ise, Borodino’nun kazanan kim olduğu önemli mi?
İlginç bir benzetme, değil mi, beyler, Rus askerinin ve generalin rolünü azaltmak için her şeyi yapmaya hazır olan "uzmanlar" mı?
Savaşın sonucu her zaman önemli değil. Kampanyanın finali önemlidir.
Rus halkının kazananı onur ve şeref!