İyi bildiğimiz bir şeyi düşünün, bisiklet kullanmak. Bir çocuk bisiklet kullanmayı öğrenirken, işlemle ilgili her ayrıntı zihinsel olarak onu meşgul eder ve hareketleri kaba, sarsıntılıdır. Bisiklet yana yattığı zaman gidonlarda değişiklikle denge sağlamaya çalışırken, sendeler, titrer ve bazen de düşer. Bisikleti sürerken, yalpalayan çocuk zihinsel olarak dengede kalabilmekle öylesine doludur ki, ne nereye gittiğini, ne de çevresinde olanların farkındadır.
Oysa, 2 hafta sonra, inanılmaz bir değişiklik gerçekleşir. Hareketler kesintisizdir ve düşünsel dikkate artık pek ihtiyaç yoktur. Çocuğun bilinci tamamen özgürdür ve artık yalnızca yumuşak ve düzgün şekilde kullanmayı, engelleri geçip, genel alan ile ilgili hesaplar yapmakta ve hatta bisikletini kullanırken sohbet edebilmektedir. Daha önce zihnini tamamen meşgul etmesini gerektiren görevi şimdi farkında bile olmadan yapmaktadır. Tırmanan kişiler olarak bizler de hareket etmekte zorluk çekerek ve neredeyse bunaltan bir zihinsel meşguliyet ile başladık. Gerçekten tımanmak ile sarsıntılı hareketler arasında tereddüt ederken çok daha fazla zaman harcadık. Fakat bisikletçideki gibi dönüşümler, biz tırmananlarda da olur. Bunlar bize sadece daha etkin hareket etmeyi değil, aynı zamanda bir yükselme açısında planlama ve strateji oluşturmak için daha özgür farkında olma fırsatını da verirler. Bu değişikliklerin nasıl oluştuğunu anlamak için onlardan sorumlu gizli operatörleri inceleyelim.
Motor engram(Hücre plazmasındaki devamlı değişme hali)