Kuzey Carolina Wilmington Üniversitesinden Profesör Steven Emslie, Ocak 2016'da Antarktika'da beklenmedik bir keşif gerçekleştirdi. Profesör Emslie,
Kuzey Carolina Wilmington Üniversitesinden Profesör Steven Emslie, Ocak 2016’da Antarktika’da beklenmedik bir keşif gerçekleştirdi. Profesör Emslie, Scott Sahili’ndeki kayalık bir tepede mumyalaşmış eski penguen kalıntılarıyla birlikte yeni ölmüş gibi görünen penguenlerin kalıntılarını buldu.
Cesetlerin çoğu, yüksek ölüm oranına sahip Adelie penguen yavrularına aitti. Daha şaşırtıcı olansa buzdaki taze dışkı izleriydi. Zira burada bir penguen kolonisi kurulduğuna dair (Robert Falcon Scott liderliğindeki ilk kaşiflerin Ross Denizi’ne geldiği 1901 ila 1903 yıllarında bile) herhangi bir kayıt bulunmuyordu.
Aynı bölgeye 1907-1909 keşif seferinde gelen Ernes Shackleton da burada bir Adelie penguen kolonisinin varlığından bahsetmemişti.
Fakat Profesör Emslie, “taze” kuş kalıntıları diye nitelediği şeylerin yanı sıra çok sayıda kemik ve tüy de buldu. Alanda yapılan ileri araştırmalarda, Adelie penguenlerinin yuva yapımında kullandığı küçük çakıl yığınlarına ulaşıldı.
Profesör Emslie şöyle söyledi:
Penguen kemiği, tüy ve yumurta kabuklarından kalan korunmuş dokuların yanı sıra kuş dışkılarındaki avlara ait sert parçaların (balık kemikleri, otolitler) çıkarılması için arkeologlara benzer metotlar kullanarak bu üç yığını kazdık.
Kalıntılardaki Radyo-Karbon Analizi
Kuşların kalıntıları radyo-karbon analizleri için örneklendi. Sonuçlar, “taze” kalıntıların aslında eski dönemlere ait olduğunu, buz ve kar tarafından en az 800 yıl boyunca, ta ki hızla ısınan iklim sebebiyle yaşanan erimenin koloniyi gün yüzüne çıkardığı ana kadar korunduğunu gösterdi.
Öte yandan radyo-karbon tarihlemeleri, bölgedeki üç alanın, üç farklı çağda kullanıldığını ve en eski penguen kolonisinin kayalık çıkıntıda 5 bin yıl kadar önce yaşadığını ortaya çıkardı.
Profesör Emslie, bölgedeki ilk penguen yerleşiminin günümüzden 5 bin 135 yıl önce başlayıp 2 bin 750 yıl öncesine uzanan bir dönemi kapsadığını bildirdi. İkinci dönem, 2 bin 340 ila bin 375 yıl öncesine uzanan “yüzey kalıntılarıyla” belirlendi. Üçüncü ve son yerleşimse yüzeydeki iki mumya ve yüzey altı dışkı yani gübre tarihleriyle belirlendi. Söz konusu buluntuların tarihi, bin 100 ila 800 yıl öncesine uzanıyordu.
Üçüncü yerleşim, muhtemelen Küçük Buzul Çağı’nın başlamasıyla artan kar örtüsü sebebiyle sona erdiğinde, yüzeydeki taze kalıntılar kar ve buzla kaplandı, yakın tarihli erimeye kadar da bozulmadan korundu.
Küresel ısınma Ross Denizi’nin yıllık sıcaklığını 1980’lerden bu yana 1,5 ila 2 santigrat derece artırdı. Son 10 yılda elde edilen uydu görüntüleri, burnun kademeli biçimde kardan sıyrıldığını gösteriyor.