Nisan 09, 2009
shallow life.
lacuna coil'in shallow life isimli albümünü dinliyorum şuan.
ciddi anlamda gothic metalden uzaklaşıyorlar.
zaten karmacode albümü hayal kırıklığı yaratmıştı ve bu albüm "müzikte ve tarzda istikarar isteyen" dinleyiciler için hayal kırıklığının babası.
albüm olarak kötü mü? hayır.
ama comalies veya unleashed memories zamanındaki yani 2001-2002 yıllarındaki lacuna coil'i fena şekilde aratıyor.
zaten grupta iki vokal var bilindiği üzere.biri christina diğeri andrea.genelde alışık olunan erkek vokalleri gitaristlerden birinin yapmasıdır ve gothic metalin gereği olarak bu vokal brutal olmalı. "the beauty and the beast" olayı işte. ama christina şarkı söylerken sahnede dolaşan bir erkek vokal görmek antipatik bir olay bence.
andrea'nın söylediği yerlerde, sanıyosunuz ki böyle alternatif rock,nu metal tarzı bi grubun şarkılarını dinliyorsunuz.
diğer gothic şarkıların isimlerine bakıyorsun: "Mirror Mirror","Fields of Pain","Chasing the Dragon","Cry for the Moon","Wishmaster","Fata Morgana","Autumn Harmony","Sea of Emotions" gibi karizmatik isimli binlerce şarkı varken bu albümde bırak gotiği, hatta pop'a benzeyen bir şarkı bile var : i won't tell you. ne adı gothic, ne müziği. hatta biz davulcuların "üçyüz beşyüz" diye tabir ettiği iki trampet vuruşu arasında iki hi-hat açmayla yapılan hareket bile var şarkıda. hemde uzun bir kısmında. bildiğin "dım-tıs" işte.
yani albüm hakkındaki yorumumu soracak olursanız : OLMAMIŞ.