Ağustos 2019’da, Astrid hızlı nötron nükleer reaktör (FNR) projesinin terk edildiği duyuruldu. IMT Atlantique’de araştırmacı olan Stéphanie Tillement tarafından 2019’un sonunda analiz edilen bir terk edilme I’MTech için bir makale. Ama küresel düzeyde biz neredeyiz? Bu teknolojinin hala bir geleceği var mı? Stéphanie Tillement ve meslektaşı Frédéric Garcias, bu sektörün olasılıklarını deşifre ediyor.
2000 yılında, hızlı nötron reaktörleri yıllarca ihmal edildikten sonra merkez sahneye geri döndü. Amerika Birleşik Devletleri Enerji Bakanlığı (DOE) daha sonra nükleer endüstri için küresel ölçekte çok önemli bir etkinlik düzenledi: “IV. Nesil Uluslararası Forum” (GIF). Bu forum, birkaç çok genel hedefi karşılaması gereken “devrimci” reaktörler etrafında araştırma ve yeniliği yeniden başlatarak nükleer endüstriyi canlandırmayı amaçladı: daha güvenli, daha ekonomik, nükleer silahların yayılma risklerini azaltma, doğal kaynakları koruma ve israfı en aza indirin. Bununla birlikte, hızlı nötron reaktörleri (FNR) bu beş kriteri karşılar.
Bu forum sırasında, bu reaktör üretimi kavramı ilk kez tanımlandı. Bugün Fransa’da faaliyette bulunanların tümü basınçlı su reaktörlerinin II. Nesil olduğu söyleniyor. Flamanville’de yapım aşamasında olan EPR’nin III.Nesil olduğu söyleniyor – tıpkı İngiltere ve Finlandiya’da yapım aşamasında olan ve Taishan, Çin’deki iki EPR gibi. IV. Nesil, yukarıda bahsedilen hedefleri karşılayabilecek geleceğin reaktörlerini bir araya getiriyor. IV. Nesil Forum üyeleri, üçü FNR olmak üzere, IV. Nesil reaktörler adı verilen altı konsept üzerinde anlaştılar. Bunlardan biri kurşunla, diğeri gazla ve üçüncüsü de, Fransa’nın taşıdığı Astrid prototipi gibi sodyum ile soğutuluyor.
Uranyum ekonomisi
« 2000’lerin bağlamını görmeliyiz, diyor Lille Üniversitesi organizasyonların yönetimi araştırmacısı Frédéric Garcias. Nükleer sanayi, özellikle Çernobil kazasının ardından yeni reaktörlerin yapımında bir duraklama olduğunu biliyordu, ancak çoğu bunun geleceğin çözümü olarak kalacağını düşünüyordu. Hangi biçimde ve hangi zaman ufkunda? Çin’de ve yükselen ülkelerde yüksek uranyum tüketimini riske atan büyüme bekleniyordu. Bu nedenle daha verimli uranyum kanallarının aranması. Hızlı nötron reaktörleri, önceki nesillerin reaktörlerinin atıkları olan tükenmiş uranyum ve plütonyumu gerçekten de tüketebilir.
Bugün Rusya ve Çin, bu FNR sektörünün ön saflarında yer almaktadır. Rusya, IV. Nesil olarak kabul edilmeyen eski tasarıma sahip iki (BN-600 ve BN-800, sırasıyla 560 ve 820 megawatt elektrik) sahiptir. 2011’de Çin, sodyum soğutmalı küçük güç IV.Nesil (20 megawatt elektrik) deneysel bir RNR reaktörü başlattı. Aynı zamanda ön planda olan Fransa, 2019’da Astrid’in durdurulmasından bu yana düşüşte. üzerinden IV. Nesil forumu, daha sonra bir süreliğine nükleer enerjiyi terk ettiler, kaya gazı ve petrolün sunduğu olasılıklar daha çok ilgisini çekti. Ancak nükleer enerjinin sunduğu düşük karbonlu, kontrol edilebilir bir enerji beklentisi, şimdi onları bu sektöre yeniden ilgi duymaya yöneltiyor. Birçok startup bu konuda çalışıyor olsa da henüz bir inşaat kararı alınmadı.
Küçük ve modüler reaktörlere doğru
Nükleer enerji, özellikle Fransa veya Amerika Birleşik Devletleri gibi ülkelerde kendini yeniden başlatmakta bu kadar zorlanıyorsa, belki de 20. yüzyılın ikinci yarısı boyunca baskın kalkınma mantığı budur.inci yüzyıl artık modası geçmiş. Daha büyük, daha güçlü, daha karmaşık reaktörler inşa etmekten ibaretti. Ve bu nedenle daha pahalı ve finanse edilmesi daha zor. Bu devlik yarışı EPR ile sınırlarına ulaşmış olabilir. “Rusya veya Çin gibi yüksek derecede merkezileşmiş ülkelerde veya 1980’lerde Fransa’nın yapabileceği gibi büyük reaktörler geliştirildi veya geliştirildi., endüstriyel sosyoloji araştırmacısı Stéphanie Tillement’i gözlemliyor: IMT Atlantik. Merkezi olmayan ülkelerde tarihsel olarak nükleer enerjinin daha az başarılı olduğunu açıkça görebiliriz. Merkezi olmayan yönetim biçimlerinin yükselişiyle karşı karşıya kalan aktörler, kendilerine şu soruyu sordular: “Neden ihtiyaçlara olabildiğince yakın inşa edilmiş, kısaca: merkezi olmayan daha küçük, modüler reaktörleri düşünmüyorum?” “Prensibi budur” Küçük modüler reaktörler “Veya SMR, Nesil III reaktörlerden yüz ila üç kat daha az güçlü. Aynı değil iş modeli ne de aynı organizasyon: daha küçük bir reaktör daha az finansman gerektirir ve uzun vadeli görünürlük çok az olduğunda yerleştirilmesi daha kolay görünür. SMR kavramları çok çeşitlidir, bazıları bilinen ve kanıtlanmış teknolojilerden ilham alırken diğerleri daha “egzotik” dir. Hepsi fisyon kullanır ve basınçlı su reaktörleri (nesiller II ve III gibi) veya hızlı nötronlar olabilir.
I’MTech’te okumak için: Nükleer: sektörün geleceğini hayal etmeye çalışmak için çok sayıda senaryo
Fransa’da SMR aracılığıyla nükleer enerjinin yeniden canlanacağını görecek miyiz? ” Şu an için Fransız devleti bu sorulara çok sessiz, Stéphanie Tillement’i gözlemliyor. Ne Astrid gibi reaktör projesini başlatma (sonra durdurma) kararı ne de yeni projelerin başlatılması parlamento tartışmalarına veya oylamaya konu değil. Fransa’da enerji politikasını yönlendirme aracı olan çok yıllı enerji programında nükleer konularda gerçek bir sanayi stratejisi görmüyoruz. “. Açıkça görülüyor ki, ne mevcut hükümet ne de öncekiler, politik olarak çok riskli gördükleri için bu konuları tartışmaya açmak istemiyor gibi görünüyor. Ancak, nükleer enerji uzun vadede inşa edilir, uzun vadeli stratejilerin ve kamu yatırımlarının tanımına ihtiyacı vardır. Bu olmadan risk, endüstri için kesin sonuçları olan büyük bir beceri kaybıdır.
Beceri kaybı
“Fransız EPR projesi, Fransa’da herhangi bir inşaat yapılmadan on yıl sonra 2007’de başladı., Frédéric Garcias’ı hatırlıyor. Bu, bu projenin zorluklarının nedenlerinden biridir. İki proje arasındaki zaman aralığı ne kadar uzun olursa, o kadar fazla beceri ve tüm endüstriyel doku kaybolur. Korunan bir endüstriyel kapasite ! Ancak siyasetçiler bu beceri sorununun farkında değiller, 20 yılı durdurabileceğimiz ve yeniden başlamak için bir düğmeye basmanın yeterli olduğu izlenimine sahipler. Ek olarak, çok az tesis ve az olasılık olduğunda, nükleer sektör daha az çekici hale gelir ve işe alım zarar görür.
Politikacıların zamanı nükleer sektördeki sanayicilerin zamanı değil. Bir yetki 5 yıl sürerken, nükleer enerji on yıllarca kullanılır. SMR’ler bu kısa vadeli vizyona bir yanıt mı? “Bu sorunun cevabını henüz bilmiyoruz “, Diyelim ki iki araştırmacı. SMR’ler, daha katılımcı demokrasiye sahip, daha değişken, daha az merkezileşmiş bir dünyaya kesinlikle daha uygun olabilir. Ancak küçük ayak izi gibi sektörün bazı avantajlarını da kaybedeceğiz. Ve güvenlik sorunları çözülmeyecekti. Bugün Fransa’da 18 nükleer enerji santrali (56 reaktör) var, aynı miktarı üretmek için çok daha fazla SMR gerekiyor. Bunun popülasyonlar tarafından iyi kabul edildiğinden emin değilim!
Yenilik yapmayı yeniden öğrenin
Bugün, nükleer sektör, kendisini geleceğe yansıtma zorluğuyla bağlantılı olarak, Devletten gelmeyen kararları bekleyen belirli bir rahatsızlık içinde kurulmuştur. Belki de çalışma tarzını sorgulaması gerekir. ” Astrid’in kapatılması, Fransa’da nükleer enerjide inovasyon olanakları sorusunu gündeme getiriyorStéphanie Tillement’ı vurguluyor. Fransız nükleer gücü dayanmaktadır çok az oyuncu, özellikle işletme ve tasarım faaliyetleri için EDF / Framatome, Atom Enerjisi Komisyonu (CEA) ve düzenleyiciler – Nükleer Güvenlik Kurumu (ASN) ve teknik desteği, Nükleer Araştırma ve Güvenlik Enstitüsü (IRSN). Bu, istikrar sağlar, ancak aynı zamanda çok fazla atalet sağlar. Bu sistem, önceden belirlenmiş çalışma modellerini ve modlarını yenilemekte ve bunlardan kurtulmakta büyük zorluk çekmektedir. Bunu 4. Nesil üzerindeki çalışmayla görebiliyorduk: Sadece CNRS, daha önce geliştirilen teknolojilerden açık bir şekilde kopan bir konsepte, Fransa’da hiç inşa edilmemiş bir erimiş tuz reaktörü konseptine cesaret etti. Tartışma bu nedenle nükleer sektörün kendi içinde başlatıldı: Hala kendini yenileme ve yenileme kapasitesi var mı?
Cécile Michaut tarafından.