

45. Mezmur: Kralların Kralı
45:1 Mezmur yazarı için bu mezmuru yazmak kolaydı. Aslında, yüreği krala bir şiir yazmak için çırpınıyordu. Sözler kaleminden özgürce dökülüyordu; kendisini, tam anlamıyla alınıp götürülmüş hissediyordu. Dili usta bir yazarın kalemi gibiydi ve eğer bu yazarın Kutsal Ruh olduğunu söylersek, konuyu uzatmamış oluruz.
45:2 Önce kralın kendisiyle tanıştırılırız. Güzelliği, kavrayışın ötesindedir. On binlerin içinde en güzeli Olanı’dır. Dudaklarından lütuf dökülür; konuşması çok tatlıdır. Kişisel üstünlüğü nedeniyle Tanrı O’nu sonsuza kadar kutsamıştır.
Sen, doğanlar içinde en güvenilir Olanı’sın,
45:3-5 Sonra, neredeyse aniden Mesih’in ikinci gelişine, güç ve büyük görkemle yeryüzüne döneceği zamana götürülürüz. Bu kez Nasıralı alçakgönüllü marangoz olarak değil, zaferli savaşçı olarak gelir. Beline kılıcını kuşanmış olan ve Her Şeye Gücü Yeten, görkemle belirir. Gerçek alçakgönüllülük ve doğruluk adına göz kamaştırıcı görkemiyle, zaferle ilerler. Çivilerin deldiği sağ elindeki kılıcını düşmanlarını korkutan gücüyle ustaca kullanır. Okları, Kralın düşmanlarının yüreğindeki hedefi bulur, insanların hepsi ayaklarının altına serilir.
45:6,7a Artık savaş bulutları dağılmış, Kral, Yeruşalim’deki görkemli tahtında oturmaktadır. Gökyüzünden kendisine Tanrı olarak hitap eden, Tanrı’nın sesi duyulur ve egemenliğinin sonsuz olduğunu ilan eder. Bunun Tanrı’nın sesi olduğunu biliriz, çünkü İbraniler 1:8, 9’da şöyle okuruz:
Tanrı’nın, Oğlu’na Tanrı diye hitap ettiğine dikkat edin. Bu, Kutsal Kitap’ta yer alan, Mesih’in Tanrılığına ilişkin en açık kanıtlardan biridir. Bazı çevirmenlerin Mezmur 45:6’yı, “Ey Tanrı, tahtın sonsuzluklar boyunca kalıcıdır” yerine, “Senin tanrısal tahtın sonsuza kadar sürer” şeklinde çevirdikleri bir gerçektir. Ama bu ayeti İbraniler Kitabı’ndan alıntı yaparak şöyle çevirirler: “Senin tahtın, ey Tanrı, sonsuzdur.” Bu nedenle Mesih’in tahtı yalnızca tanrısal taht olmakla kalmayıp Mesih’in Tanrı olduğu gerçeğini gösterir.
Mesih’in Krallığı sonsuza kadar sürecektir. Yeryüzündeki bin yıllık egemenlik döneminden sonra, dünyasal krallığı, “Rabbimiz ve Kurtarıcımız İsa Mesih’in sonsuz Krallığı” ile birleşecektir (2Pe.1:11).
Mesih’in kraliyet asası, adalet asasıdır. Bir asa, kraliyet yetkisini simgeleyen bir sopadır. Buradaki anlam, Mesih’in adaletle yönetecek oluşudur. Egemenlik aynı zamanda bütünüyle kutsal da olacaktır; çünkü Kral doğruluğu sever, kötülükten nefret eder.
45:7b,8 Doğruluğu ve dürüstlüğü nedeniyle, Tanrı, Rab İsa’yı diğer krallardan daha çok sevinç yağıyla meshetmiştir. Sevinç ya da mutluluk yağı, kâhinlerin göreve başladıklarında meshedildiklerinde kullanılan kutsal yağı işaret eder (Çık.30:22-25). Rabbimiz Kâhin-Kral olduğundan, kullanılması gereken yağ budur. Bu yağdaki temel malzemeler –mür, öd ve tarçın– Ezgiler Ezgisi 4:14’te sözü edilen “ana baharatlardandı.” Bütün bunlar, Rabbimiz’in bütün kokuların ötesine geçen kişiliğini ve işini belirtir. Mür ve öd, bedenini gömülmesi için hazırlanırken kullanıldığından (Yu.19:39), acılarına ve ölümüne işaret eden özel referanslar olabilir.
Fildişi saraylardan gelen çalgı sesleri O’nu sevindirir. İnsanın hıçkırma ve iç çekme zamanının sona erdiğini belirten ve altın çağın sonunda doğduğunu ilan eden, dünyanın zafer kutlamasında çalınan bir kraliyet senfonisidir bu!
45:9 O’nun bu zaferli gününde Kral yalnız değildir. Yeryüzü krallığının kızları, O’na eşlik edenler arasındadır. Sağında, Ofir altınları içinde kraliçe durur. Kraliçe kimdir? Burada kraliçeyi kilise ile özdeşleştirme ayartısına karşı durmamız gerekir; kilise, Eski Antlaşma’nın konusu değildir (Ef.3:5-9; Kol.1:26). Kraliçenin, İsrail ulusundaki kurtarılmış artakalan kişiler olduğuna inanırız (Hez.16:10-14). Ve kendisine eşlik edenler, İsrail’in tanıklığı aracılığıyla Mesih’e kazanılan diğer ulusları temsil ediyor olabilirler.
45:10,11 Kimliği belirsiz bir ses, kraliçeye öğütlerde bulunur. Bu ses, Kutsal Ruh’un sesi olabilir. Kendi halkını ve babasının evini unutmasını öğütler. Bunun anlamı elbette, kendisini tövbe etmeden önceki hayatına bağlayan ipleri kopartması ve Kral’a Rab’bi olarak bütünüyle adanmasıdır. Bu öğüt, Rabbimiz’in Luka 14:26’daki sözlerini onaylar:
Mesih’e duyduğumuz sevgi öylesine büyük olmalıdır ki, bu sevgiyle kıyaslandığında diğer bütün sevgiler çok basit kalmalıdır. Yürekten adanmışlık, O’nu hoşnut eder.
45:12 Sur’un varlıklı kızı kraliçeye bir armağanla gelecektir. Dünyadaki en zengin insanlar, Yeruşalim’e en seçkin armağanlar getirerek geleceklerdir.
45:13 Kral kızı daha sonra sarayında görülür; Kral’a sunulmadan önce O’na yaraşır biçimde giydirilmiştir. Bir zamanlar günahın yorucu köleliği altındayken, şimdi odasında altın işlemeli elbiseler içinde oturmaktadır.
45:14,15 Şimdi erden kızlar eşliğinde, çok renkli giysilerle donatılmış olarak Kral’a götürülür. Sevinç ve coşkuyla Kral’ın sarayına girmek üzere yürürler.
45:16,17 Son iki ayette Baba Tanrı, Kral olan Mesih’e seslenmektedir. O’na ataların varisi olmaya layık görülecek oğullar vaat eder.
Kral’ın kendisine gelince, adı kuşaklar boyunca övülecektir. İnsanların O’na tapınmayacakları bir dönem asla olmayacaktır.


Kutsal Kitap
1 Yüreğimden güzel sözler taşıyor,