Neokapitalizm nedir? Neokapitalist ne demek? Neo-kapitalizm, kapitalizmin çeşitli unsurlarının diğer ekonomik sistemlerle entegre olmasıdır. Ülkenin ekonomisine hükümet müdahalesini vurgulamak için çok büyük olan çeşitli büyük şirketleri yeniden yapılandırmaya ve kurtarmaya vurgulayan yeni bir kapitalizm türüdür. Neo-kapitalizm, İkinci Dünya Savaşı’ndan önceki kapitalizmle karşılaştırıldığında yeni bir kapitalizm türüdür.
Neo-kapitalizm, ülkenin sosyal refahını korumaya yardımcı olan çeşitli tedbirler uygulayarak aşırılıkları düzeltmeyi amaçlayan bir ekonomik ideolojidir. Neokapitalizm, iyi kamu yönetimi, sosyal yardım, iyi çalışma koşulları, düşük işsizlik seviyeleri, daha düşük enflasyon ve ülke çapında ekonomik büyüme arasındaki dengeyi desteklemektedir.
Neo-Kapitalizmin Kökeni ve Tarihçesi Nedir?
- Yeni kapitalizm, ilk olarak 1950’lerin sonlarında Belçika ve Leo Michielsen ve Andre Gorz gibi solcu yazarlar tarafından kullanılmıştır.
- Marksist Mandel, Marksist ekonomi teorisine giriş de dahil olmak üzere bazı çalışmalarında İngilizce terimini popüler hale getirdi.
- Michael Miller, 1970’lerde neo-kapitalizm terimini, kapsamlı sosyal refah programları, seçici hükümet müdahalesi ve geniş kapsamlı özel teşebbüsün Avrupa karışımına gönderme yapmak için kullanmıştır.
- Miller, örgütlü emeğin özel ve devlet endüstrileriyle, ücret seviyelerini ve hükümet harcamalarını grevlerden kaçınmak için müzakere etmede ve uygularken nasıl çalıştığına odaklandı.
Neo-Kapitalizmin Özellikleri Nelerdir?
Neo-kapitalizm, özellikleri sermayeye duyulan ihtiyaçtan ve sömürgeci devrim ve Sovyet bloğunun meydan okumalarına cevap verme girişimlerinden elde edilen yeni bir kapitalizm yöntemidir. Neo-kapitalizmin bazı özellikleri şunlardır:
1) Hızlandırılmış Teknoloji İnovasyon Oranı
Tarihçiler, Neo-Kapitalizmin heyetlerini 1954’ten 1964’e kadar sürdüler. Bu dönemde çeşitli gelişmiş ülkeler olağanüstü yüksek bir büyüme oranı yaşadılar. İkinci Dünya Savaşı’ndan sonraki hızlı büyüme, bu süre zarfında geliştirilen teknoloji yeniliklerinin ardıllarına atfedilebilir. Neo-kapitalizm kabul edilmeden önce, teknolojik değişimler demet haline getirildi ve mevcut süreç tam olarak sömürülünceye kadar uyumaya bırakıldılar.
2) Sabit Sermaye Zaman Değişimi
Daha önce sabit sermayenin ömrü sekiz ila on yıl arasındaydı. Bu nedenle, yeni bir teknolojik inovasyon, ekonomi tarafından kabul edilmeden önce ömrünün sona ermesini beklemek zorunda kaldı. İkinci Dünya Savaşı’ndan sonra, sabit sermayenin ömrü yaklaşık beş yıla indirildi ve bu, tam bir değer ve amortisman hesaplamaları ile uzun vadeli planlamanın doğru bir şekilde uygulanmasını sağladı.
3) Artan Hacim Üretimi
Üçüncü sanayi devrimi, etkili pazar taleplerinin sınırları ile sınırsız üretim kapasiteleri arasında yeni bir çelişki getirdiğini gördü. Artı değerin gerçekleşmesindeki zorluk satış fiyatında sabit bir artışa neden oldu. Neo-kapitalizm, pazarlama tekniklerinin tanıtımını, talep esnekliğini, tanıtımını ve pazar araştırmasının hesaplanmasını gördü. Tüm bu özellikler, çeşitli planlama tekniklerinin ekonomiye kademeli olarak girmesiyle sonuçlandı. Bunlar, gelecekteki trendlerin tahminlerine dayanan tüm işveren dernekleri tarafından entegre talep ve çıktı tahminleriydi. Neo-kapitalizm, sermaye yatırımlarının rasyonelleşmesine yardımcı oldu.