Uçak şarkıcısı. Şair ve havacı Vasily Kamensky
Yirminci yüzyılın başlarında Rusya'nın en ilginç edebi akımlarından biri olan Rus fütürizmi, aslında İtalyan fütürizminin geleneklerini Rus topraklarına çevirmekti. Şubat 1876 Paris Le Figaro 1944 dergisinde yayınlanan “Futurism Manifesto” da yeni trendin temel ilkelerini ifade eden İtalyan, şair Filippo Tommaso Marinetti (20-1909) idi. Marinetti, "makine ilerlemesi" nı söyledi, "makine çağı" nın gelişi hakkında konuştu. Fütürist sanatçılar trenleri, arabaları, fabrikaları, şairleri teknik ilerleyişe götürdüler. Marinetti büyük bir havacılık hayranıydı. Sonunda, 1920-lerde, zaten faşist İtalya'da, Marinetti'nin “gökyüzünü fethi” konusundaki hayranlığı, hava uçuşunun hızını ve dinamiklerini iletmek isteyen “hava resminin” ortaya çıkmasına neden oldu.
İtalya'nın o zamanın en önemli dünya güçleri arasında olmadığı gerçeğine rağmen, yirminci yüzyılın başında, Avrupa havacılığının merkezlerinden biri haline geldi. Rusya dahil, dünyanın birçok ülkesinden pilotlar İtalyan havacılık okullarında eğitildi. Şaşırtıcı olmayan bir şekilde, havacılık teması şairleri çekti - avangardlar. İtalya'da ortaya çıkan fütürizm, uzak Rusya'da “ikinci bir doğum” aldı. Filippo Tommaso Marinetti'nin fikirleri Rusya'da minnettar takipçi buldu. Bununla birlikte, yalnızca Ruslar fütüristik fikirleri, teknik ilerlemenin zulmüne ve militanlığına odaklanmadan, ancak insanların yaşamlarını daha iyi hale getirecek olan “iyi ilerlemeye” dayanan daha büyük bir ölçüde, biraz farklı bir şekilde anladılar. Rus fütürizminin temelinde, çevresinde eşsiz bir Rus fütüristleri çemberi oluşturan bir sanatçı ve şair David Burliuk vardı.
1909'te onlardan biri olan şair Vasily Kamensky, gelecek futuristler toplantısında pilot olmaya yemin etti: “Wright'ın Kanatları, Farmanov ve Blerio bizim kanatlarımız. Uçmamız gerekecek, bir bisiklet veya akıl gibi uçağı kontrol edebilmeliyiz. Ve arkadaşlarım, size yemin ederim: Bir havacı olacağım, kahretsin. ” Biri bu yemin avangard sanatçıların ortak bir bravado'su olabilir, ama o orada değildi - Kamensky gerçekten kendini uçan sanatlara adamaya karar verdi.
Vasily Vasilyevich Kamensky (1884-1961), yılın Nisan 17'inde Perm Krai'de (1884), Kama Nehri'ni izleyen bir gemi üzerinde doğdu. Bu vapurun kaptanı, gelecekteki şairin büyükbabasıydı - annesi Eustols'un babası Gabriel Serebrennikov. Kamensky'nin babası Vasily Filippovich, Kont Shuvalov'un altın madenlerinde bekçi olarak çalıştı. Çok erken Vasily Kamensky Jr. ailesini kaybetti. Kocası Grigory Trushchov, Perm'taki Lyubimov çekme nakliye şirketini yönettiği teyzesi Alexandra Gavrilovna Trushchova'ya gönderildi. Belki Kamensky'nin gelecekteki yaşamını etkileyen buharlı tekneler ve denizciler arasında geçirilen çocukluk dönemidir, deniz veya nehir vapurları veya uçaklar gökyüzüne yükselen olsun, her zaman “gemiler ve kaptanlar” konusunda heveslidir. Ancak, Kamensky denizci ya da nehirci olmadı, on altı yıl boyunca çeşitli ofislerde çalışmak zorunda kaldı. 1904'te yirmi yaşındaki Kamensky, Perm Krai gazetesinde işbirliği yapmaya başladı. Aynı zamanda Marksizme ilgi duymaya başladığında sosyalist görüşleri ele aldı. Fakat hırslı genç adamın katilinin sıkıcı hayatı aldatmıyordu. İlk başta tiyatroya ilgi duymaya başladı ve Rusya'da seyahat eden gruplardan birinde aktör oldu. Bu arada, siyasi faaliyetleri de unutmadı - Ural demiryolu atölye işçileri arasında yapılan kampanyaya katıldı ve hatta cezaevinde kaldığı grev komitesine yol açtı. Ancak Kamensky kısa bir süre sonra serbest bırakıldı ve Moskova'ya gelmeden önce Orta Doğu'ya - İstanbul ve Tahran'a büyüleyici bir yolculuk yapmayı bile başardı. Moskova'dan Kamensky St. Petersburg'a taşındı ve 1908'ten Spring dergisinde şef editör yardımcısı olarak çalışmaya başladı. Orada fütüristlerle tanıştığı oldu.
Şiir, tek hobi Kamensky değildi. Petersburg'daki Gatchina havaalanında havacılık okulu açıldığında, Kamensky derslerine katılmaya başladı ve kısa bir süre sonra ilk kez Rus pilotlardan biri olan Vladimir Lebedev ile birlikte ilk kez gökyüzüne çıktı. Gökyüzünü fethetmeyi hayal eden Kamensky, Fransız Blerio XI uçağını satın almak için para bulmayı başardı. Bir uçağı kontrol etme nüanslarının üstesinden gelmek için, Fransa'ya gitti - Bleriot'un dünyaca ünlü havacılık okuluna. Burada bir hoca ile tanıma uçuşları yaptı - bir yolcu olarak. Şair Bleriot okulundaki ilk uçuşlarını hatırladı: “Uçuştan önce, hayatın telaşıyla daha kolay ayrılma durumunda bir bardak brendi içti, havacı kendi içti. Uçuş sarhoş oldu: tamamen kafamı kapattım ve ben - göründüğü gibi - ağzımın tepesinde coşkunun akışından çığlık attı. ” Bununla birlikte, okulun liderleri Kamensky'ye uçağı yönetmek için kendi başlarına güvenmediler - başlangıçtaki Rus havacısının pahalı bir araba parçalayacağından korkuyorlardı. Okul yetkilileri Kamensky'den etkileyici bir miktarı rehin olarak ödemelerini istedi - ancak bu durumda kendi başına gökyüzüne çıkmasına izin verilebildi. Ancak, bir uçak almak için ağır bir şekilde harcanan Kamensky, artık bu miktarı çekemedi. Bu nedenle, Rus İmparatorluğu'na dönmek dışında başka seçeneği yoktu. Kendi ülkesinde pilot yeterlilik sınavına girecekti - burada çok fazla para yatırmanın gerekli olmadığı bir yerdi. Rusya'da, o sırada, havacılık hızla gelişiyordu, bu zamanlar için alışılmadık olan yeni bir meslek edinmeye çalışan genç ve pek fazla insanın sayısı artmıştı.
Vasily Kamensky, Aviata uçuş okuluna girdiği Varşova'ya geldi. Bu okuldaki ana eğitmen, ünlü pilot Chariton Slavorossov idi. Aviator Khariton Nikanorovich Slavorossov (Semenenko) (1886-1941) Kamensky'den iki yaş küçüktü ve bu da pilot şair için gerçek bir öğretmen olmasını engellemedi. Daha önce, Odessa'lı bir hademenin oğlu olan Khariton Semenenko, bir vapurda makinist olarak yüzdü, daha sonra bisikletçi oldu ve bu alanda büyük bir ün kazandı ve "Slavoross" takma adı altında konuşuyordu. 1910'te, pilot Mikhail Efimov'da tamirci oldu ve ardından Aviata havacılık okulunda tamirci olarak çalıştığı Varşova'ya gitti. Ibid Slavorossov pilotun niteliği için sınavı geçti ve kısa bir süre sonra eğitmenlik pozisyonuna transfer edildi. Okula giren öğrencileri eğitmeye başladı. Bunlardan biri, Khariton Slavorossov'un çok arkadaşça olduğu Vasily Kamensky idi.
“Havacılar arasında, Slavorossov en harika… en yetenekli rekor kıran… Ben öğretmen hocam olarak Slavorossov'u seçtim… Gözlerdeki uçan makineler. Kulaklarda - motorların müziği. Burunda - yalıtım bandı ceplerinde, benzin ve atık yağ kokusu. Rüyalarda gelecekteki uçuşlar ”dedi. Vasily Kamensky, Slavorossov hakkında. Şair, favori öğrenci ve Slavorossov'un arkadaşı oldu. İkincisinin rehberliğinde, Kamensky sonunda uçan gemide ustalaştı ve pilot unvanının yeterlik sınavını başarıyla geçti. Böylece şairin hayali gerçek oldu - cennetsel genişlikleri fethetmek isteyen “bir erkek olacak”.
Bir havacı olmak, Kamensky inanılmaz gurur duyuyordu. Blerio XI tek kanatlı uçakta ustalaşan ilk Rusya'dan biriydi. Kamensky katal yolcuları uçakta. Nisan ayında, 1912, sakinleri nadir istisnalar dışında henüz uçak görmemiş olan bir eyalet Polonya gezisi yaptı. Kamensky, havacılık ve havacılık üzerine dersler okurken pilot yeteneklerini gösterdi. 29 Nisan 1912, Vasesto Kamensky tarafından Czestochowa kentinde bir gösteri uçuşu olarak belirlenmiştir. Etkinlikte vali ve şehirdeki diğer üst düzey yetkililer de dahil olmak üzere birçok kişi toplandı. Fırtına öncesi hava rüzgarlıydı. Hava koşulları Kamensky'yi bir uçuş yapıp yapmamaya ya da daha iyi bir güne ertelenmesi gerektiğinden şüphe etmeye zorladı. Ancak uçuş organizatörleri Kamensky'nin havaya yükselmesi konusunda ısrar ettiler - diyorlar, valinin kendisi pilotun becerisine bakmaya istekliydi. Ancak Kamensky'nin uçağı havaya uçarken, kuvvetli bir rüzgâr arabanın üstüne çarptı.
Sadece yarım gün sonra Vasily Kamensky hastanede uyandı. Şair mucizevi bir şekilde hayatta kaldı - düşüşte yumuşayan uçağın bataklık çamuruna düştüğü gerçeği ile yardım edildi. Czestochowa'daki felaket Vasily Kamensky’nin havacılık kariyerinin sonuydu. Şair uçağından geriye kalanları topladı ve kendi ana perisine gitti. Kamensky, 1916’te, uçağını iyileştirmek için nişanlı olduğu Perm eyaletindeki Kichkileyka köyünde yaşıyordu.
Uçuşlar sırasında edinilen paha biçilmez bir deneyim olan Kamensky, bu arada henüz yayınlanmayan “Aviator'un Yaşamı” adlı oyunda anlattı. Havacılık konusu ayrıca Kamensky'nin "Aeroporrorchest" adlı makalesinde de artıyor. Vasily Kamensky'ye göre, uçak çağırmaya başladığı “uçaklar” sadece havada dolaşıma izin veren makineler değildi. Kamensky, gökyüzünün fethinde insanlık için özel bir işaret gördü, bununla birlikte insanların yaşamlarındaki gelişmekte olan dönüşümü ve iyileştirmeyi birbirine bağladı. Gökyüzüne uçmanın bir sonucu olarak, Kamensky'nin hayal ettiği gibi insan, meleklere benzer şekilde yüce bir varlığa dönüşecekti.
Havacılık temaları Kamensky’nin hayal gücünü uzun süredir kullandı. 1912 ve 1918 arasında şiirlerinin çoğu, uçuşun şiirini yansıtıyor. Diğer fütüristler gibi - “irade” gibi, Kamensky yeni ifadeler icat ederek kelimelerle çalıştı. Onun “sırt” havacılık ve havacılık konu ile ilişkili neologism oldu. Öyleyse, Kamensky şu anda Rusça olan ve hava taşıtlarının çoğunluğunu belirten "uçak" kelimesini buldu. Ancak daha az bilinen icatlar da vardı - “kanat örtme”, “uçup gitme”, “uçma”, “uçma”, “uçma”, “uçma”. Kamensky’nin bir şiir biçiminde yaptığı deneyler çok ilginçti. Şairin, "Varşova'daki bir uçakta Vasi Kamensky'nin Uçuşu" adlı bir şiiri vardır, ki bunlar aşağıdan yukarıya okunmalıdır. Biçimi piramittir, yani, yazara göre, uçağın bir resmini havaya uçuran bir resminin aktarmasına izin veren, satırdan satıra olan harfler azalır.
Havacılığın bir insanı daha kibar ve daha mükemmel hale getireceğini hayal eden Kamensky, Birinci Dünya Savaşı'nda uçakların mücadele kullanımı, havacılıkın düşman konumlarını ve düşman şehirlerini bombalamak için kullanmasıyla ilgili haberleri çok olumsuz bir şekilde algıladı. “Dualarım” şiirindeki duygularını dile getirdi: “Rab, merhamet et ve beni affet. Bir uçakla uçtum. Şimdi çukurda ısırgan otunun büyümesini istiyorum. Amin. " Tüm fütüristler gibi Kamensky, özellikle devrimci bir geçmişe sahip eski bir adam, Ekim Sosyalist Devriminin zaferini sıcak bir şekilde karşıladı. Ona yaratıcılık için yeni izlenimler ve düşünceler verdi. Vasily Kamensky, İşçi ve Köylü Kızıl Ordu'nun saflarında kültürel ve eğitimsel çalışmalara katıldı, çeşitli devrimci edebi yayınlarda yayınlanan Sanatın Sol Önü (LEF) grubuna katıldı. Havacılık konularına geri döndü, şiirlerini Sovyet pilotlarına adadı. Sovyetler Birliği'nde Kamensky'nin şiirleri ve oyunları yayınlandı, ancak zaman zaman öncü geçmişini hatırlamayı unutmadılar.
Kamensky yaşlanmakla birlikte yaşamının son on yılı çok zordu. 1930'in sonunda ciddi bir şekilde hastalandı. Tromboflebit her iki bacağın amputasyonuna yol açtı ve Nisan 19'te şair 1948'te felç geçirdi. Kamensky felç oldu. On üç yıl, Kasım'ın ölümüne kadar 11 1961, şair yatalak kaldı.
Kamensky Khariton Slavorossov'un bir arkadaşının ve uçuş eğitmeninin hayatı da ne yazık ki oldu. Kamensky'nin aksine, havacılığa katılmadı - Ekim Devrimi'nden sonra uçmaya devam etti. Slavorossov Hava Kuvvetleri Akademisi'nin ilk mezunuydu filoDobrolet'in Orta Asya şubesinin teknik direktörü olarak çalıştı, daha sonra Moskova'yı Pekin'e bağlaması gereken bir taslak hava hattının geliştirilmesi üzerinde çalıştı. Aynı zamanda, Sovyetler Birliği'nde planör sporunun yeniden canlanmasının başlatıcılarından biriydi. Slavorossov kendisini siyasetten uzak tuttuğu ve resmi faaliyetleri siyasi çalışmalarla bağlantılı olmadığı için baskıların onu atlayabileceği görülüyordu. Ama etrafta dolaşmadılar. Sovyet Hava Kuvvetleri'nin ilk liderlerinden Konstantin Akashev, otuzlu yıllarda tutuklandığında, geçmişte devrimci bir anarşistti ve Sovyet rejimi onu hatırladı, Akashev'in uzun süredir arkadaşı olan Khariton Slavorossov da tutuklandı. Rus havacılığının öncülerinden biri uzun zamandır tanıştı ve Slavorossov Fransa'ya casusluk yapmakla suçlandı. Slavorossov, bir sharashka'da çalıştığı Medvezhyegorsk'ta bir kampa gönderildi. 1941'de, akrabalarına Khariton Slavorossov'un sürgün yerlerinde öldüğü bildirildi.
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.