Tüm zamanların ve halkların bir başka ünlü Kızılderilisi "gümüş çift namlulu av tüfeği" ile Vinnet (Pierre-Louis, Baron Le Bris) ... Bu arada, Kızılderililer çift namlulu av tüfeklerini sevdiler ve onları beyaz tüccarlardan isteyerek satın aldılar!
"... Her savaşçı en çok talihsiz yıldızın onu askeri bir şekilde resmedilmemiş ölüme götürmemesinden korkar."
"Amerikan Kızılderililerinde", J. Katlin
"Amerikan Kızılderililerinde", J. Katlin
Tomahawk'lı ve tomahawk'sız Kızılderililer. Kuzey Amerika'nın Kızılderili kabilelerinin kültürüne adanmış döngümüze devam ediyoruz. Geçen sefer, Sioux Dakota'yla şiddetle çelişen Karga Kızılderililerinden bahsetmiştik. Peki tüm bu bozkır Kızılderilileri, beyazlardan aldıkları toplar ve tabancalar dışında neyle savaştılar? Bugünkü hikayemiz bununla ilgili olacak...
İranlı olmayan Kızılderililerin taş topuzu. Ulusal tarihsel perce olmayan park
Bir Kızılderilinin görüntüsü, ne olursa olsun - bozkır veya orman, zihnimizde bir yay ve bir tomahawk ile ilişkilendirilir. Fenimore Cooper, James Willard Schultz ve diğerleri bunu yapmaya çalıştı. Ve - evet, gerçekten de, bozkır Kızılderilileri çeşitli silahlar kullansalar da, uzaktaki hedefler esas olarak bir yayla vuruldu. Eski zamanlarda bozkır Kızılderililerinin atalarının da bir mızrak fırlatma çubuğu ve bir rüzgar borusu kullandıklarına inanılıyor, ancak bozkır kültürü çok daha sonra, yani kır Kızılderilileri Avrupalılarla tanışıp ata binmeyi öğrendiklerinde oluştuğu için, arkaik türler оружия daha sahipsiz olarak ortadan kayboldu. Ancak yay ve oklar önemini korumaya devam etti.
Ok sadağı ile Apaçi yayı
Kızılderililerin solgun yüzlülerin silahlarıyla tanıştıklarında bile bu silahları bırakmamaları ilginçtir. Nedeni basit - silahlar pahalıydı, ayrıca Kızılderililer onları ne tamir edebilir ne de kendi başlarına barut üretebilirlerdi. Ancak herhangi bir Hintli, aralarında herhangi bir işte olduğu gibi, bu işin gerçek ustalarının bulunduğu bir yay yapabilirdi. Yay, toplu bufalo avı sırasında okların üzerindeki işaretlerden hangi bizonun kime ait olduğunu belirlemenin kolay olması açısından da faydalıydı. Ayrıca hem avlanmada hem de savaşta önemli olan yay atışı sessizdir. Ve oklar bir gölgelikten fırlatılabilir ve siperin arkasına saklanan düşmanları vurabilir. Tüfeklerde bu yoktu. Ve son olarak, yay ve oklar, bize filmlerde çok etkili ve defalarca gösterilen bir tekniğin kullanılmasına yardımcı oldu: Kızılderililerin solgun yüzlü düşmanlarının evlerini fırlattıkları "ateşli oklar".
Karga silahı - bir bufalo boynuzu sopası
"Uzun İngiliz yayının" aksine, Hint yayı küçüktü. Uzunluğu bir metre veya biraz daha fazlaydı. Kül, karaağaç, porsuk, sedir veya ela ağacından yapılmıştır. Willard Schultz'un "With the Indians in the Rocky Mountains" hikayesi, böyle bir yayın omuzlarının üzerine atılan tendonlarla nasıl güçlendirildiğini ve bunun onu daha elastik hale getirdiğini anlatıyor. Kızılderililer ayrıca boynuz kaplamalarla kaplı ve ayrıca tendonlarla güçlendirilmiş ahşap bir tabandan gelen yayları da biliyorlardı. Bindirme olarak, geyik boynuzlarından ayrılan şeritler, bir dağ koyununun düzleştirilmiş boynuzları veya bozkır Kızılderililerinin Pasifik kıyısındaki kabilelerle değiştirdiği balina kemiği şeritleri kullanıldı. En güçlü ve güçlü yaylar tamamen boynuzdan yapılırdı ama yine de bunun için uygun boynuzlar aramak gerekiyordu. Kızılderililerin yay parçalarını yapıştırdıkları yapıştırıcı, bufalo veya geyik toynaklarından kaynatıldı. Yaylar bazen ham deriye sarılır veya bir çıngıraklı yılanın derisi olan bir çorap gibi giyilirdi. Yay süslemeleri en çeşitliydi: ermin kürkü, kirpi tüyleri ve kırmızı kumaş ...
Uygulanan baton. Iroquois kabilelerinin silahları
Kiriş, bir bizonun omurgasından alınan tendonlardan yapılmıştır. Okun uzunluğu genellikle sahibinin kolunun uzunluğuna eşitti - koltuk altından parmak uçlarına kadar. Uçlar taş, kemik ve sacdan yapılmıştır. Genellikle basit bir üçgen şeklindeydiler, ancak elmas şeklinde olanlar da vardı.
Tomahawk Sioux Dakota, 1860
Kuş tüyü - her zaman kırpılmış üç tüyden, çoğu zaman - bir kartalın tüylerinden. Kuş tüyü gibi ok milleri genellikle boyanırdı ve bu sayede okun sahibi kolayca tespit edildi. Ancak ortak bir kabile rengine sahip oklar da vardı. Örneğin, Cheyennes'in tüylerinden ucuna kadar şaft boyunca üç dalgalı çizgisi vardı. Okların sağ omzun arkasından çıkarılabilmesi için genellikle arkaya oklu bir sadak takılırdı. Aynı zamanda, uçları yukarıda olacak şekilde döşendiler.
Kafa derisi için bıçak. Brooklyn Sanat Müzesi
Çayır kabileleri tarafından kullanılan Hint yaylarının gücü çok büyüktü. Örneğin Yuri Kotenko, The Indians of the Great Plains adlı kitabında, 114 cm uzunluğundaki Cheyenne yayının 51 cm gerginliğe sahip olduğunu, ondan atış menzilinin 150 m olduğunu ve kuvvetin gerginlik için gerekli 30,5 kg idi. 104 cm uzunluğundaki Apaçi yayının gerilimi 56 cm, atış menzili 110 m ve çekme kuvveti 12,7 kg idi. Ancak, tüm bu veriler yaklaşıktır. Ancak başka bir şey biliniyor: Görgü tanıkları, bizon avı sırasında bir Kızılderili'nin devasa bir bizonu iki veya üç okla öldürebileceğini defalarca yazdılar. Onu tek okla devirmeyi başaran Kızılderililer vardı... İlginçtir ki Kızılderililerin de omuzlarından birinde mızrak ucu olan hibrit yayları vardı. Mızrak yayları hem savaşta hem de askeri danslarda kullanılıyordu.
Boynuz saplı ev yapımı Hint bıçağı
Ancak düz uzun mızrak, kullanılmasına rağmen yavaş yavaş zemin kaybediyordu. İlginç bir şekilde, Kızılderililer onlara genellikle, elbette silahlardan çok daha ucuz olan uçlar yerine Avrupa süngüleri sağladılar. Kancaya benzeyen sözde "çarpık mızraklar" da kullanıldı. Bu tür silahlarla, biniciyi yakalayıp atın arkasından boynundan çekmek mümkündü, ancak çoğu zaman ritüel nitelikler olarak kullanılıyorlardı ve bu nedenle çok zengin bir şekilde kırpılmışlardı.
Her türlü kulüp son derece popülerdi. Örneğin Sioux'ların "imza" silahı sözde esnek sopaydı. Asmalarla örülmüş veya deriye sarılmış ve serbestçe asılabilmesi için tahta bir sapa tutturulmuş bir taştı. Doğal olarak böyle bir silahı yapmak çok kolaydı ama onlara bir darbe bir kurdun kafatasını ezebilirdi ve bu bir insana yeterli gelmezdi.
Plains Cree'nin bıçağı ve kını, 1850
Çoğu zaman, bu tür silahların kulpları, öncelikle saç bukleleri olmak üzere zengin bir şekilde kesilmişti. Popolu bir silah şeklindeki uygulamalı sopalar kullanıldı (fikirleri Avrupalılardan ödünç alındı). Kızılderililer, silahın kilidi olması gereken yere metal bir uç, hatta üç bıçak yerleştirdi. Ahşap kısım kırmızı bir bezle kaplandı, bakır duvar kağıdı çivileriyle kaplandı - tek kelimeyle, çok korkunç ama aynı zamanda güzel bir silahtı!
Bizon boru şeklindeki kemik saplı Dakota Kızılderililerinin bıçağı
Burada zaten balta-tomahawks hakkında materyal var, bu yüzden bu durumda tekrar etmeye değmez. Asıl mesele, tomahawk'ın yalnızca Kızılderililerin askeri yaşamına değil, aynı zamanda manevi yaşamına da girmesidir. Minnesota'dan kırmızı bir taş olan catlinite'den yapılmış kutsal pipoları bile, genellikle bir tomahawk şeklinde yapılırlardı ve tomahawkların kendilerinin de popolarında çok sık bir tütün bardağı bulunurdu.
Basit ahşap saplı Dakota bıçağı
Çayır Kızılderililerinin (ve genel olarak Kızılderililerin) silahlarının önemli bir kısmı bıçaktı. Avrupalılarla tanışmadan önce iki türü vardı: diğer birçok insanın bıçaklarına benzer çakmaktaşı ve yerli bakırdan yapılmış "sarı". Temsilcileri, kendi bölgelerinde bulunan yüksek kaliteli doğal bakır cevheri yataklarından üretim yapan bir "Yellownaf" ("sarı bıçaklar") kabilesi bile vardı.
Steppe Cree bıçağı ve kını, 1875 Korna sapı
Ancak Avrupalılarla takas, genç ve yaşlı tüm Kızılderililerin metal bıçaklar edinmesine yardımcı oldu. Ayrıca, bıçaklar genellikle Avrupalılardan satın alındı. Kızılderililer kolları kendilerine bağladılar ve kirpi tüylerinden desenlerle işlenmiş deriden yapılmış güzel kılıflar hakkında söylenecek hiçbir şey yok - bunlar gerçek sanat eserleri. İlginç bir şekilde, Avrupalıların aksine, Kızılderililer bıçaklarını iki tarafta değil, yalnızca bir tarafta keskinleştirdiler. Ancak bu, keskinliklerini hiçbir şekilde etkilemedi!
Beyaz silahlara gelince, 1830'da neredeyse tüm kır kabileleri çakmaklı silahlara sahip olabiliyordu. Fiyat çok yüksek değildi, diyelim ki: bir tabanca, 100 mermi, iki yedek çakmaktaşı ve bir torba barut sadece 20 kunduz derisine mal oldu. Astar tabancaları daha pahalıydı: bir tabanca, dört kutu primer, bir torba mermi ve barutlu bir tane daha - 45 kunduz derisi! Silahlar için yine deri kılıflar dikildi ve zengin bir şekilde işlendi ve ayrıca saçaklarla süslendi.
Tlingit Hint bıçağı. Doğru, bozkır Kızılderililerine ait değiller ama bıçakları çok güzel!
Küçümsemediler, aksine Kızılderililer ve tabancalar çok aktif olarak kullanıldı. İlk olarak, tabanca, Hintli izcinin durumuna güveniyordu. İkincisi, kardeşleri aracılığıyla bu silahlarla tanışan diğer Kızılderililerin - kabile arkadaşlarının - onlara ayak uydurmaya çalıştıkları ve zengin işlemeli bir kılıf içinde sakladıkları bu silahları da aldıkları açıktır.
Tamamen ren geyiği kemiğinden yapılmış bir Hint bıçağı.
İlginçtir ki, bazı Kızılderililerin Avrupa kılıçları bile vardı (yine kendi yöntemleriyle işlenmiş deri kınlarda!) Ve ... İspanyol zincir postası. Yani bazılarının silahları çok ama çok renkliydi!
Karga Kızılderililerinin bıçağı (önceki malzemede yoktu, bu boşluğu dolduruyoruz). Üstelik bu bıçak tipik bir Bowie ama bu kabilenin Kızılderililerine aitti!
Not: Kızılderililer hakkında, ister silahlarıyla, ister genel olarak hayatlarıyla ilgili olsun, bir dereceye kadar yanlış kanıya sahibiz. Mutsuz, mazlum insanlar olduklarına inanılır. Ancak burada, örneğin, Shakopi Mdeyaganton kabilesinin Mutis Lake Sagino Nottel ve LittleSich adlı iki kumarhanesi var. Her ikisinin de yıllık geliri 1 milyar doların üzerinde. Böylece, kabilenin 500 üyesinin her biri için yılda yaklaşık 1,08 milyon dolar. Buna vergi ödemedikleri gerçeğini de ekleyin (ABD yasalarına göre)! Bu kabilenin iki kumarhaneye ek olarak, ulusal şampiyonalara ev sahipliği yapan bir golf sahası, bir konser salonu ve 600 odalı bir oteli de var. Bugün Shakopee Kabilesi, Minnesota'daki Cĸot topluluğundaki en büyük işverendir. Kabile üyelerinin birçoğunun rezervasyon dışı ikinci bir evi var. Doğru, tüm Hint kabileleri o kadar zengin değil, bu yüzden Shakope'ler 1996'dan beri diğer Hint kabilelerine 243 milyon dolar bağışta bulundular!
Makaleyi örneklemek için Washington DC'deki Ulusal Kızılderililer Müzesi'nden PSS Fotoğrafları kullanılmıştır.