Image Christine Sponchia
Mutluluğu arayanlar, onu bulmazlar, çünkü arayışlarının amacının arayıcı olduğunu anlamazlar. Mutluluğun sırrı için “kendilerini bulmuşlarsa” mutlu olduklarını söyleriz, “Ne olduğun ol” der.
Paradoksal olarak konuşmalıyız çünkü hayattan ayrıldığımızı ve mutlu olmak için kendimizi birleştirmemiz gerektiğini düşünüyoruz. Fakat biz zaten birleşmişiz ve bütün yaptığımız iş. Hayat bizi yaşar; yaşam yaşamıyoruz Oysa gerçekte hayatın “yaşayabileceği” hayattan ayrı bir “biz” yoktur.
Ölümcüllerin inandığı gibi pasif yaşam araçları değiliz, çünkü biz sadece hayattan başka bir şey olsaydık pasif araçlar olabilirdik. Kendinizi yaşamla savaşta ve savaşta bölünmüş olmayı hayal ettiğinizde, kendinizi pasif bir araç olarak hayal edersiniz ve bu yüzden de mutsuz, Omar Khayyám ile hissedersiniz.
Oh, sen, Yeryüzünün adamı kim yapamadı,
Ve Eden'le Yılan'ı kim öldürdü;
İnsanın Yüzü ile olan tüm Günah
Karartıldı mı, İnsanın Bağışlaması pes eder ve alır!
Fakat gerçekte eylem ve pasiflik aynı ve aynı eylemdir ve yaşam ve kendiniz aynı ve tek varsınızdır. Eski felsefenin bu gerçeği bizim mantığımızın ötesindedir, ama anlayan kişinin bir bilge olduğunu ve kim olmadığını da aptaldır.
Ama, merakla, aptal, kendini aptal olmak için özgür bırakarak bir adaçaydı; o zaman sevinci sınır tanımaz ve “evrende özgürce yürür.” Kişi buna çok basit olanın karmaşıklığı diyebilir. Ve bu, teknik terimler kullanılmadan, Doğu bilgeliğinin Batılı düşüncenin en sert sorununa (kader ve özgür irade sorununa) cevabıdır.
Kader ve Özgür İrade
Kaçınılmaz olarak, manevi özgürlük arayışı bizi bu zamanın onuruna kaptırıyor. Çünkü sorulacak, en kapsamlı kadercilik olarak tanımladığımız gibi yaşamın toplam kabulü değil midir? Bu, sadece sizin yaptığınız işlemlerden ve koşullardan değil, aynı zamanda sizin düşüncelerinizden ve duygularınızdan, yaşamın ya da kaderin eylemleri olduğu bilgisinden kaynaklanan muazzam sorumsuzluk duygusu anlamına gelmiyor mu - ve onlar tarafından endişelenmekten de vazgeçebilirsiniz. ? Eğer bu doğruysa, aynı zamanda, açıkça esaret altında kalan ve kabul etmeyi reddetme konusundaki mutsuz sefaletini sürdürenlerin, özgür iradeye inanan ve egoist güçleriyle gurur duyanların, aslında, bu kabullenmeyi deneyimlemediklerini, kader sahibi olmaları anlamına gelmez. özgür iradeye inançlarını mı reddetti?
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Oryantal felsefesi her şeyin Brahman olduğunu söylediğinde, Batı entelektüalizmi kadercilik etiketini uygulamaya direnemez. Sebep, kısır döngü problemini çözemediğimizden, determinizm veya kadercilik felsefesinin tanımıdır. Kısır döngü, insanın güçsüzlüğüdür; erkekler olarak iktidarsızlığımızın, Tanrı olarak her şeye gücü yetmeyle tamamlayabilmesi kadar çözülmez. Bu, kaderciliğin özgürlüğe patladığı nokta.
İlginçtir ki, birkaç filozof tutarlı bir ölümcül olmaya cesaret etti, çünkü doktrin tuhaf bir paradoks içeriyor. Fatalizm, insanın kadere tevazusu olan doktrindir, ancak tuhaf bir itiraz her zaman ona karşı çıkar - “Herkesin bütün düşüncelerinin ve eylemlerinin kaçınılmaz olarak kader tarafından yeniden düzenlendiğine inandığını varsa, o zaman insanlar aynen pledikleri gibi davranırlarasusuzlukBaşka bir deyişle, tehlikeli bir hale gelirlerdi. ücretsiz!
Toplam Kabul
Tanımladığımız gibi toplam kabul, neredeyse bu ölümcüllüğü, mutlak bir özgürlük haline geldiği noktaya taşımaktadır. Ancak, süreci tehlikelere karşı koruyan ve onu felsefe önerisinde bulunmaktan çok daha fazlasını yapan ek bir faktör içermektedir. Ama önce, kadercilik sorununu tamamen felsefi anlamda düşünmeliyiz.
Mantıksal olarak, ölümcüllerin pozisyonlarına ulaşılamaz; belirli bir nedenin yalnızca bir etkiye sahip olabileceğinden ve insan aklının bir nedenin etkisi olmadığı için hiçbir etkinliğin olamayacağından dolayıdırlar. Bu nedenle, ne zaman bir eylem seçimi bize sunulacaksa, kararımız serbest bir irade eylemiyle değil, o andaki varlığımızı oluşturan sayısız faktörle belirlenir - kalıtsal dürtüler, içgüdüsel refleksler, ahlaki terbiye ve bin Bizi bir mıknatıs gibi kaçınılmaz olarak belirli bir seçeneğe yönelten diğer eğilimler kendi alanında kalan bir iğneyi çeker. Bir seçim yapma eylemi gerekçesiz yapılmadan ücretsiz olamazdı, çünkü güdülerimiz geçmiş şartlanmanın sonucudur.
Ancak gerekçe, yalnızca amaç için başka bir addır ve herhangi bir neden olmaksızın bir eylem yapılması imkansızdır. Böylece, her bir nedenin bir sonuç ve her bir sonucun bir sebep olduğu bir sonuç ve sonuç zincirine sahibiz; Bu zincirdeki her bir link, nedeninden önce ve sonuç olarak sadece iki tarafında belirli iki linke sahip olabilir. Bu nedenle, zincirdeki son bağlantı ilk tarafından önceden belirlenir.
Dünya'nın ilk kiliyle, Son İnsan yoğurdular.
Ve Son Hasattan Sonra Tohum Ekmiş:
Yea, ilk Yaratılış Sabahı yazdı
Son hesaplaşma şafağı ne okuyacak.
Kader Özgürlüğü
Yine de, kesinlikle konuşursak, bu sonunda bir özgür irade kanıtı anlamına gelir, ancak bu doktrinin savunucusundan daha büyük bir özgür irade. Çünkü, eylemlerimizin her biri evrenin önceki tüm tarihi tarafından belirlenirse, güneş, ay, gezegenler ve yıldızlar bir göz kapağının göz açıp kapayıncaya kadar iş başındaysa, bu bizim sıramızda olduğumuz anlamına gelir. kullanma bütün yaptıklarımızdaki güçleri. Fatalizm doktrinine göre, bir bakış açısına göre, neredeyse Tanrı'nın adama verdiği miktar Carte blanche Gücünü istediği şekilde kullanmak.
Nesnel olarak, belirli bir evrende kaderciliğin size istediğiniz gibi yapma gücünden başka bir şey vermeyeceği doğru olabilir, ancak tamamen nesnel konularda, yaşamın gerçekten önemli şeyleri söz konusu olduğunda, insanlar için doğrudan bir anlamı yoktur veya yoktur. Soğuk gerçeklerin kendilerine verdiklerimizden ayrı bir anlamı olmayan bir gerçekçilik. Bir kural olarak, kaderciler yaşamı kesinlikle rasyonel ve nesnel değerler açısından anlamaya çalışanlardır. (“Nesnel değerler” muhtemelen kübik renkler kadar gerçekliğe sahiptir.) Ama determinizm soğuk bir gerçekse, anlamı tamamen ona karşı aldığımız öznel tutuma bağlıdır ve rasyonalistin gücünü kabul etme cesaretine sahip olması nadiren mümkündür. diğer tutumu benimsemek ve Andreyev'le söylemek için karamsarlığı özgürleştirmek veya yeterince abartmak
Doğduğum günü lanetliyorum. Öleceğim günü lanetliyorum. Hayatımın tamamını lanetliyorum. Acımasız suratındaki her şeyi geri çekiyorum, anlamsız Kader! Övülmek, sonsuza dek sürmek! Lanetlerimle seni fethediyorum. Bana başka neler yapabilirsin? ... Son düşüncemle birlikte, asine kulaklarına bağıracağım: Lanet olsun, lanetlen!
Ancak, nesnel düzlemde bile, determinizmin bizi tüm özgürlükten mahrum bıraktığını takip etmiyor, çünkü hiçbir Batılı metafizikçi veya bilim adamı, insanın ruhu ve kaderi arasındaki kesin farkın ne olduğuna henüz karar vermedi.
Kader-Özgür İrade Sorunu
Şimdi Doğu felsefesi bu noktada oldukça açık ve bu nedenle kader-irade iradesi probleminde hiçbir zaman tökezleyen bir blok bulamadı. Vedanta, insanın ruhunun Brahman olduğunu söylüyor, bu bizim kendi en derin kendimizin kaderin çarklarını harekete geçiren İlk Sebebi olduğu anlamına geliyor. Fakat Vedanta, ortak bakış açımızı yalnızca bakış açısıyla paylaşmaz. Maya İlk Sebep geçmişte kaldı.
Gerçekte İlk Sebep sonsuza kadar şimdi. Eons, kalpas ve yaş açısından evrenin başlangıcı ve sonundan söz ediyoruz, çünkü insan aklı zamanın ölçüm çubuğuna yayılmadığı sürece sonsuzluğun doğasını kavrayamaz. Ancak Doğu filozofuna göre, evrenin yaratılışı ve yıkımı bu anda gerçekleşiyor ve bu onun için hem metafizik hem de psikolojik açıdan doğru. Birincisine girmek bizim amacımız değildir, çünkü günlük yaşantı dışında oldukça fazladır ve acil insani sorunların çözümüne bilimsel veya nesnel görüşlerden daha fazlasını verecek bir şey yoktur.
Pasif veya Aktif?
Pratik psikoloji açısından, doğunun bu metafizik konseptinin, kendisiyle yaşam, kader ya da kader arasındaki ilişkinin artık taşınan ve taşınan, pasif bir ajan ve aktif güç meselesi olmadığı bir akıl hali olduğunu söyleyebilirim. Bu nedenle, insanın herhangi bir sendika duygusu olmadan, kendisiyle evrenin geri kalanı arasında hem dışsal hem de ruhun içinde var olduğu gibi pozitif bir ilişki olmadığı izole edilmiş bir yaşam olduğu yaşam görünümündeki bir değişikliği içerir. Bu durumda manevi özgürlük belli değildir çünkü izole bir ünite olarak insanın hiçbir anlamı yoktur, tıpkı parmağın el olmadan ve elin tüm bedenin olmadığı anlamsız olduğu gibi.
Anlamsız bir yaşam mutsuzluktur ve ne zaman insanın yaşamı bir bütün değilse, insan kendini arzuları olan ve insan doğası ile evren arasında pozitif bir ilişkisi olmayan bir yaratık olarak gördüğü zaman bu anlam eksikliğine sahibiz.
Kaderin Kaprisleri?
Bu görüşe göre, kendimizi kaos denizine sürüklememize izin vermede ya da sahip olabileceğimiz her şey için savaşmada kurtuluş bulabilen en kader kaprisleriz. İnsan, kendisini yalnızca kaderin bir aracı olarak görürken veya kendi egosunu istediği ödülleri almak için yapabileceği her şeyle özgürlüğünü sınırlarken, insan özgürlüğünü asla anlayamaz.
Özgür olmak için insan kendini ve hayatı bir bütün olarak görmeli, aktif güç ve pasif araç olarak değil, tek bir faaliyetin iki yönü olarak görmelidir. Bu iki yön arasında uyum veya çatışma olabilir, ancak çatışmanın kendisi de bu tek faaliyetten devam edebilir. Böylece, insanın tecrübesi, şimdiki gibi kendi içindeki yaşam aktivitesini bir bütün olarak gördüğünde, şu anda olduğu gibi kendi düşünceleriyle eylemleri arasında ve evrenin doğası arasında bir fark olmadığını fark ettiğinde, tecrübe olur.
Kuklaların iplerini çekerken hayat onun düşünmesini ve hareket etmesini sağlamıyor; daha ziyade insanın düşünceleri ve eylemleri bir kerede kendi yarattıkları ve kişisel olmayan doğanın yarattıklarıdır. İnsanın iradesi ve doğanın faaliyeti bir ve aynı şey için iki isimdir, çünkü yaşamın yapılışları insanın yapılarıdır ve insanın yapıları yaşamın yapılarıdır.
telif hakkı ©Joan Watts ve Anne Watts tarafından 2018.
Yeni Dünya Kütüphanesi izniyle basılmıştır.
www.newworldlibrary.com
Makale Kaynağı
Mutluluğun Anlamı: Modern Psikolojide Ruhun Özgürlüğü arayışı ve Doğu Bilgeliği
Alan Watts tarafından
Derinlerde, çoğu insan mutluluğun geldiğini düşünüyor sahip olan or yapıyor şey. Burada, Alan Watts'ın çığır açan üçüncü kitabında (aslında 1940'te yayınlandı), daha zorlu bir tez sunuyor: otantik mutluluk kucaklamaktan geliyor bir bütün olarak hayat Tüm çelişkileri ve paradoksları içinde, Watts'ın “kabullenme şekli” olarak adlandırdığı bir tutumdur. Doğu felsefesi, Batı tasavvufu ve analitik psikoloji üzerine çizim yapan Watts, mutluluğun her ikisini de kabul etmekten kaynaklandığını göstermektedir. dış Çevremizdeki dünya ve iç içimizdeki dünya - bilinçdışı zihin, irrasyonel arzularıyla, ego bilincinin ötesinde gizlenir.
Yazar Hakkında
Alan Watts (Ocak 6, 1915 - Kasım 16, 1973), en iyi şekilde Batılı bir izleyici için Asya felsefelerinin tercümanı olarak bilinen İngiliz doğumlu bir İngiliz filozof, yazar, konuşmacı ve karşı kültür kahramanıydı. 25 kitapları ve Doğu ve Batı din ve felsefesinin öğretilerini günlük hayatlarımıza uygulayan çok sayıda makale yazdı.