“Temel olarak durum bu. Kendini patlatmasını önlemek için hançeri çıkarmadık. Şuana kadar, uzuvlarını bağlayan telleri kestik ve göğsündeki kendini patlatmasını sağlayan cihazı aldık. Yinkong, önlem olarak daha ilk baştan beyin ile uzuvları arasındaki bağlantıyı kesti. Yine de olası sıkıntılara karşı vücudundaki silahları çıkartıyoruz.” Honglu elindeki yağı ve kanı sakin bir şekilde sildi. Onun gözleri Joseph’in karnının içindeki kablolar üzerine sabitlenmişti.
Zheng zoraki bir gülümsemeyle dedi.”Benim demek istediğimin bu olmadığını sen biliyorsun... Neden onu kesip parçalara ayırıyorsun? Sen yeterince yeteneğe ve bilgiye sahipsin? Ve sence... bu biraz..”
Honglu güldü. ”Mide bulandırıcı? Acımasız? Saf olma. O bizim düşmanımız... Ve ben bunu eğlence ya da sapıklık için yapmıyorum. Ya onun gerçekten kendini-patlatmaya yarayan bir yöntemi varsa? Bu şekilde, biz hepimiz yufka yürekli olduğumuz için onun tarafından silinip gideriz. ”
Zheng başıyla onayladı ve acı bir şekilde gülümseyerek dedi. ”Evet, ben sadece biraz iğrenmiştim...ama sen haklısın. Eğer takımın menfaatine aykırı herhangi bir şey yaparsam, beni ikaz et... Ve şimdi? O hala hayatta mı?”
“Tabiki de, onu bilinci yerindeyken kesip parçalara ayırmıyorum. Bu sadece yabancı nesneleri çıkarmak için yaptığımız bir ameliyat.” Honglu güldü.”O bir bakıma insan değil artık. Yarı-robot. Kemikleri, sinirleri ve bazı kasları metaller ve plastikler ile değiştirilmiş. Neredeyse tüm organları elektronik cihazlara dönüşmüş. Vücudunun sadece küçük bir kısmı et ve kaslardan oluşuyor... Ben sonuçta hastahanede büyüdüm, bu yüzden birçok kez keserek parçalara ayırma işlemine şahit oldum. Onun silahlarını dikkatli bir şekilde çıkardığımız müddetçe, bu onun vücudunun geri kalan kısmında çok fazla hasara neden olmayacaktır.”
Kapı bir kez daha itilerek açıldı ve Yinkong odanın içine doğru yürüdü. Sessizce Joseph’in karnına doğru bakarak dedi.”Daha kendini-patlatma cihazını çıkartmadınız mı?”
“Her ne kadar emin olmasam da, temel olarak tüm silahları çıkardım. Şimdi onu uyandırabiliriz, hala hayattaysa tabi...” Honglu ona doğru elini sallayarak dedi.
Zheng bir nefes aldı ve Yinkong’un Joseph’e doğru yürüyerek hançeri çıkarışını izledi. Alevli hançer başının arkasından ayrıldığı anda, o hemen gözlerini açtı ve boynunu biraz hareket ettirdi. Kablolarının kesilmesinden dolayı vücudunun alt kısmı felç olmuştu.
Joseph birşeyin farkına varmış görünüyordu. Bağırmadı ve onlara doğru sadece sessizce baktı. Bir süre sonra konuştu.”Beni neden öldürmediniz? Siz benim ağzımdan bir şey alabileceğinizi mi sanıyorsunuz? Benimle dalga geçmeyi bırakın. Tanrı, onun savaşçısı asla....”
Cümlesini bitiremeden önce, Yinkong hançerle onun kolunu bıçakladı. Kolu alev alıp yanmaya başladığı anda, Joseph acı içinde çığlık attı. Boynu durmaksızın seğirdi. Ve bu hançer çekilene kadar devam etti. Sonrasında onun suratı bembeyaz olmuştu. Yinkong ona doğru küçümseyici bir şekilde bakarak dedi.”Sen suikatçiler klanını biliyorsun... dolayısıyla bizim lügatımızda merhamet kelimesinin yeri olmadığını da çok iyi bilmen lazım. Bilmek istediklerimizi bize söyle yoksa öldürmeden önce tüm gün boyunca sana tahmin edemeyeceğin acılar yaşatırım!”
Joseph, Yinkong’a doğru baktı. Gözü nefret ile doluydu. Ardından alçakça dedi. ”Bana herhangi bir şey yapmaya cesaret edemezsin. Senin liderin muhtemelen çoktan benim takımımdan gelen bir mesaj almıştır. Takımınız zayıf değil, eğer birbirimizle savaşırsak iki takımda ciddi şekilde zaiyatlar verecektir. Bu yüzden takımım, liderinizle bağlantıya geçip anlaşma yoluna gidecek. Beni bırakın ve birbirimize filmin sonuna kadar barışçıl bir mesafe koyalım.”
Herkes Zheng’e doğru baktı. O acı bir şekilde gülümsedi ve dedi. ”Evet, diğer takımdan sarışın bir doktor yolumu kesti ve eğer Muhammad Joseph’i serbest bırakırsak... filmin sonuna kadar takımımızla aralarına bir mesafe koyup savaşmayacaklarını bildirdi. Eğer... eğer biz çoktan eksi puanda olmasaydık, bu öneriyi kabul edebilirdik. ”
Joseph serbest bırakılacağından emindi ama Zheng’in son cümlesini duyduktan sonra beti benzi attı. Özellikle, Yinkong’un tekrardan hançeri çıkardığını gördüğünde, dudakları şiddetli bir şekilde titremeye başladı ve tek kelime dahi edemez hale geldi.
Honglu ellerini çırptı. "Tam düşündüğün gibi. Gitmene izin vermeyeceğiz. Eğer acı çekmeden ölmek istiyorsan, bize her üyenin rollerini, yeteneklerini, güç seviyelerini ve itemlerini içeren her şeyi söyle. Bunları öğrendiğimizde, huzur içinde ölmene izin vereceğiz. Aksi taktirde her bir sırrı bulana kadar sana zihinsel olarak acı çektireceğiz. Düşün ve kararını ver. "
Joseph korku içinde alevli hançere bakarken dişlerini sıktı. Ruhun yakılmasından dolayı hissettiği acı tarif edilemezdi. Ölümle kıyasladığında bile bitmek bilmeyen bu acıdan daha çok korkuyordu. Sanki cehennemin içindeki en kötü cezaydı bu.
“Kabul ediyorum... Kendimi tanıtmama izin verin. Benim adım Shiva Gantan. Hindistan Takımının lideriyim. Her ne kadar kabul etmek istemesem de, takım üyelerimden birisi sizin tarafından ele geçirildi... Ben ayrıca demin konuştuklarınızı da duydum. Bu ilk takım savaşınız olduğundan dolayı acemilik yapıp çaylaklardan birini gözden çıkararak 1 puan eksiğe düşmüşsünüz. Hiç sorun değil. O...bizim size hediyemiz olsun. Ama onun hafızasını silmemiz gerekiyor. Bu iki takım için de en iyisi. Ardından filmin sonuna kadar barış içerisinde olacağız. Önerimi kabul ediyor musunuz?”
Joseph isteklerini kabul etmek üzereyken ifadesi aniden değişti ve bu sözleri sarf etti. Yüzünde zayıf bir gülümsemeyle birlikte sakinlik belirtileri de vardı. “Elbette, size bir veteranımızı hediye ettiğimize göre, bu filmi bitirmesi gerekenler biziz. Sanıyorum ki buna bir itirazınız yok, değil mi?”
Zheng’in grubu şok oldu. Zheng kendine geldiği anda, hemen sordu.”Göreviniz ne? İmhotep’i yok etmek mi? Eğer buysa, o zaman takımımın menfaatleri adına önerini kabul edeceğim.”
“Hayır, saatimizde yazan şey; İmhotep, Kahire’den ayrıldıktan sonra bize görevimizin verileceği...” O konuşmasını bitirmeden önce, meteorlar gökyüzünden Kahire’ye yağmaya başladı. Saat kulesinden dışarıya doğru baktıklarında, Kahire’nin alevler içinde yandığını gördüler. Bu da İmhotep’in Kahire’den ayrılışının başlangıcını simgeliyordu.
O anda, Joseph’in üzerindeki saat yanıp söndü. Honglu saati aldı ve okumaya başladı. ”Ölüler Kitabını geri alın. Anck-Su- Namun’u canlandırın... Eğer Ölüler Kitabı film karakteri olmayan biri tarafından kullanılmışsa, Osiris’in damgasını taşıyanı öldürün ve kitabı kullanma hakkına el koyun.”