Oya Baydar
1940'ta İstanbul'da doğdu. Notre Dame de Sion Fransız Kız Lisesi'nin son sınıfında yazdığı 'Allah Çocukları Unuttu' adlı gençlik romanı nedeniyle neredeyse okuldan atılıyordu. 1964'te İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Bölümü'nde bitirdi. Aynı yıl bu bölüme asistan olarak girdi. Türkiye'de İşçi Sınıfının Doğuşu konulu doktora tezini Üniversite Profesörler Kurulu tarafından iki kez reddedilmesi üzerine, öğrenciler olayı protesto için üniversiteyi işgal ettiler. Bu olay ilk üniversite işgali eylemi oldu. Daha sonra Ankara Hacettepe Üniversitesi'ne sosyoloji asistanı olarak girdi. 1971'deki 12 Mart askeri müdehalesi sırasında, Türkiye İşçi Partisi ve Türkiye Öğretmenler Sendikası (TÖS) üyesi olarak, sosyalist kimliği nedeniyle tutuklandı ve üniversiteden ayrıldı. 1972-1974 arasında Yeni Ortam, 1976-1989 arasında Politika gazetelerinde köşe yazarlığı yaptı. Soyalist yazar, araştırmacı ve eylem kadını olarak tanındı. 12 Eylül 1980 askeri müdehalesi sırasında yurtdışına çıktı. 1992'ye kadar 12 yıl Federal Almanya'da sürgünde kaldı. Burada, sosyalist sistemin çöküş sürecini yakından yaşadı. 1991'de yazdığı Elveda Alyoşa öykü kitabıyla Sait Faik Öykü Ödülü'nü, 1993 yılında da Kedi Mektupları romanıyla Yunus Nadi Roman Ödülü'nü aldı. Türkiye'ye dönüşünde Tarih Vakfı ve Kültür Bakanlığı'nın ortak yayınları olan İstanbul Ansiklopedisi'nde redaktör ve Türkiye Sendikacılık Ansiklopedisi'nde genel yayın yönetmeni olarak çalıştı. Hiçbiryer'e Dönüş adlı romanı 1998'de, Sıcak Külleri Kaldı 2000'de yayımlandı. Oya Baydar bu son romanıyla 2001 yılı Orhan Kemal Roman Armağanı'nı aldı.