Ronald Wimberly tarafından
Bir süre önce, Frank Wilderson III'ün Columbia Üniversitesi'nde yaptığı ve Django Unchained ile Manderlay'i karşılaştırıp karşılaştırdığı bir konuşmaya katıldım . O zamanlar Wilderson'ın çalışmalarına aşina değildim. Siyahlık karşıtlığının sona ermesi için dünyanın kendisinin sona ermesi gerektiğinden defalarca bahsetti.
Alexandre Koyre'nin Astronomik Devrimine atıfta bulunan Fred Moten, Siyah çalışmalarını Copernicus'un güneş sistemimizi nasıl algıladığımıza dair radikal astronomik yeniden yapılandırmasıyla karşılaştırdı. Moten, her ikisinin de “dünyanın temellerinin radikalleşmesi… dünyanın yeniden yapılandırılması veya yıkılmasıyla” ilgili olduğunu öne sürüyor. [1]
Yaklaşık 15 yıl çizgi roman alanında çalıştıktan sonra, Amerikalıların "çizgi roman" dediklerinde "süper kahramanlar" demek istediklerini kabul etmeye başladım. Ve "süper kahramanlar" demek istediklerinde, çoğunlukla en büyük iki çizgi roman yayıncısı Marvel ve DC'nin ikonik ürünlerini içeren çeşitli medya ve ürünleri kastediyorlar. Bu kültürel ürünler, ortamı ve hatta bir bütün olarak türü temsil etmese de, kültürel ağırlıkları göz ardı edilemez. Düzenli olarak gişede en çok komuta ediyorlar ve dünya çapında batı ideallerinin estetik öncüleridirler.
Ama bu idealler neler? Süper kahramanlar genellikle "dünyayı kurtarır". Ancak Siyah radikal hayal gücü için dünyanın yok edilmesi daha üretken bir spekülatif projedir. Ve bu, süpervizörün işi. Süpervizörün yaratıcı çalışması yıkıcıdır.
Aşağıdaki makale, özellikle Marvel ve DC çizgi romanlarında temsil edildiği şekliyle süper kahraman estetiğinin işlevinin bir araştırmasıdır. Süper kahraman estetiği, doğası gereği batı dünyasının egemen değerlerini (ırksal kapitalizm, heteropatriarşi, vb.) Yeniden üretiyor mu? Süper Kahraman türü, Siyah radikal geleneğini nasıl temsil ediyor ve Siyah radikal hayal gücü süper kahramanı nasıl kontrol edebilir? Süpervizör radikal dönüşümü somutlaştırabilir mi?
Ama önce: bir süper kahraman bile nedir? Süper kahraman estetiği için üç unsurun gerekli (veya en azından ezici bir şekilde ortak) olduğunu iddia ediyorum: Çifte kimlik, [2] olağanüstü bir görsel marka ve olağanüstü şiddet ve olağanüstü irade ile tek taraflı olarak uygulama yeteneği, ahlaki zorunlulukları ve fail .
Süper kahramanlar, yirminci yüzyılın başlarında çizgi romanlardan ortaya çıktı, ancak bu yerel ortamın ötesine geçtiler. Her türden kimlikle gelirler ve neredeyse her ekonomik geçmişe sahiptirler. Sivil otorite ve hükümetlerin içinde ve aleyhinde çalışırlar; ücretsiz ve kiralık. En büyük, en ikonik süper kahramanlar ve onların hikayeleri kurumsal fikri mülkiyettir; mit veya halk kahramanlarının aksine, hikayeleri halka ait değildir. [3] Süper kahramanlar, modern çağın büyük ideolojileri çatışması sırasında Amerika Birleşik Devletleri'nde doğdular ve bunlara gömülü, tartışmasız, Amerikan kapitalizm ve bireycilik idealleridir. Bu estetik rejimin ideolojisi günümüzde de devam ediyor, hatta süper kahraman takımlarının ortaya çıkmasıyla birlikte postmodern bir dönüşe bile devam ediyor.
Süper kahraman çizgi romanları politik sanattır. Ama neden süper kahramanlar savaşları, köleliği vb. Bitirmiyor…? Çünkü nihayetinde süper kahraman çizgi romanlarının politik duruşu kapitalisttir ve süper kahraman çizgi romanlarının yaratıcılarının birincil amacı, radikal bir hayal gücünü ifade etmek değil, daha fazla çizgi roman satmaktır.
Süper kahraman ürünleriyle ilk kez mağazacılığın altın çağı olan 80'lerde karşılaştım. Bir süper kahraman çizgi romanını ilk kez açmadan çok önce, ayak parmaklarım bir çift Örümcek adam pijamasının iyice yıpranmış altlarını delip geçmişti; Incredible Hulk tişörtü içinde esnemiştim; Bacaklarını birbirine sıkıştırdığınızda yumruk atan Süpermen ve Batman oyuncaklarına imrenmiştim; ve Adam West'in canlandırdığı bir canlı aksiyon Batman'i, TV'de yeniden gösterimlerde sonsuz bir renkli sapkın geçit törenine yumruk atmasını izlemiştim.
Batman idi süper kahraman. Başka bir gezegenden gelip bir yere inen bir çocuk olmanız durumunda, Batman, ebeveynlerini çocukken sokak şiddetine kaptırmış ve yemin eden zengin bir adam olan Bruce Wayne'in süper kahraman alter egosudur (veya tam tersi). dünyayı değiştirmek için elinden geleni yapmak, kendisini dünyanın en büyük dedektifi ve neredeyse eşsiz bir dövüşçü olarak şekillendirmek. Süper kahramanlar arasında benzersizdi çünkü zekası ve cesareti olan sıradan bir insandı. '89'da, Tim Burton'ın Batman uyarlaması ilk kez ortaya çıktı ve kısa bir süre sonra, bir animasyon dizisi Batman'i harika Amerikan sitcomları ve oyun şovlarının yanı sıra ilk kez televizyona çıkaracaktı.
Bu arada, annem çalışırken büyük büyükannemin bana bakacağı Güneydoğu Washington DC'deki Anacostia'da büyüyordum. Anaokuluna başladığımda, büyük büyükannemin Martin Luther King bulvarındaki verandasından sık sık bir okul otobüsüne binerdim. Anacostia Metro istasyonu açıldığında, kız kardeşime ve küçük kuzenime, Montgomery County, Maryland'deki özel bir okula kadar eşlik ederdim. Anacostia, suçluların Batman'i atlatmak için gideceğini hayal ettiğim bir mahalleydi. Batman'in daha renkli sapkın süper kötü adamlara giderken yumruk attığı serseriler ve haydutlar, sokakta, hatta aşçıda gördüğüm insanlara çok benziyordu.
Çok geçmeden ilk beyaz arkadaşım John David "JD" Carling, beni 1991 Jim Lee yeniden başlatması olan X-Men # 1 aracılığıyla çizgi romanla tanıştırdı. X-Men # 1, tarihteki tek bir batı çizgi romanının en büyük basımları arasında büyük bir ekonomik olaydı. Daha önce manga okumuştum ama bu yeni ve farklı bir şeydi. Çoğunlukla gösterişli renklere ve bikini giyimli karakterlere bağımlıydım. Ortaokuldayken CS Lewis'in fantezi ve bilim kurgu kitapları aracılığıyla edebiyattaki alegori ve metafordan haberdar olmuştum ve X-Men'deki mutantların, Martin Luther King Jr. ve Malcolm X'in sırasıyla Profesör X ve Magneto'ya karşılık geldiği altmışlı yıllar. Bu açıkça sorunlu bir karşılaştırmadır.ve eğer X-Men'in çeşitli yazarlarının bunu kastettikleri doğruysa (ki bunu yaptıklarından emin değilim) bu, sivil haklar hareketinin ve siyah radikal geleneğin derin bir yanlış anlaşılmasının yanı sıra bilimsel ırkçı ideolojiyi dolaylı olarak deri rengini türleşme ile karşılaştırmak. Ve ırk ekonomisi analojisinde buna karşılık gelen bileşen nedir? Her neyse, süper kahraman çizgi romanlarının metafor ve analoji girişimleri içerebileceğinin farkındaydım.Süper kahraman çizgi romanlarının metafor ve analoji girişimleri içerebileceğinin farkındaydım.Süper kahraman çizgi romanlarının metafor ve analoji girişimleri içerebileceğinin farkındaydım.
Bir keresinde JD'nin annesi bizi küflü yerel çizgi roman dükkanına götürdü, kahraman ve kötü adam anlayışımı yeniden şekillendirecek bir çizgi roman keşfettim: Matt Wagner'in Batman / Grendel'i.
Batman / Grendel'den önce, kahraman / kötü adam ideolojik paradigmasını hafife almıştım. Polisler ve soyguncular, kovboylar ve Kızılderililerdi. Aynı ideolojik paradigmanın Amerikan siyasi yaşamında aşırı görünür olduğu bir zamanda büyüdüm. 80'lerde Reagan'ın uyuşturucuya karşı savaşı, refah kraliçesi söylemi ve eşcinsellik karşıtı HIV / AIDS politikası oldukça duyuruldu. Yani, çok çalışan iyi insanlar ve tembel ve / veya "suçlu" kötü insanlar olduğu ideolojisine iyice aşılandım; kötülük yapan kötüler ve sapkınlar ve kötülerle savaşan ve iyiyi koruyan kahramanlar var. Bu kötüler ve sapkınlar için acı çekmek haklı sonuçtur. Henüz dili bilmiyordum ama bir şeylerin yanlış olduğunu biliyordum. İyi insanlar olan kullanıcıları tanıyordum. Refah konusunda çok çalışan insanları tanıyordum. Ailesini beslemek için çalan insanlar tanıyordum.Polislerin masum insanları vurduğunu biliyordum. Bir sanat eserinin politik öznelliğe, eserin içerdiği politikaya dair bir farkındalık uyandırması için sahneyi kendi çifte bilincim [4] oluşturmuştu.
Batman / Grendel, Grendel'in Batman'la nasıl tanıştığının hikayesidir. Batman'i zaten tanımlamıştım; burada tekrarlayan Zorro rolünü Ayn Rand aracılığıyla yeniden canlandırıyor. Batman gibi Grendel'in de kendi ikinci kişiliği vardır: yazar ve suikastçı Hunter Rose. Batman ve Grendel'in her ikisinin de önemli bir serveti var. Batman'in endüstriyel bir serveti miras aldığı yerde, Grendel parasını kendi suç dehası aracılığıyla kazandı. Batman, kötü adamlarla savaşarak Gotham şehrini suçtan kurtarmaya çalışırken, Grendel kurgusal bir New York'ta eğlenmek için dışarı çıkar ve bunu seks ve şiddet yoluyla bulur.
İki farklı evrenden gelen bu iki karakterin (biri kurgusal, diğeri kurgusal) karşılaşması bir ergen olarak Verfremdungseffekt'i [5] kışkırtmaya yetmediyse, Grendel'in saçma teatralliğine yaptığı sürekli atıflar hile yaptı. Batman rolünü üstlenirken, Grendel rolü kabul ediyor.
Çocukken bile Batman'in kahramanlıklarını ve ideolojik temellerini sorgulamaya başladım. Batman neden giyinir ve suçla savaşır? Adalet veya topluluktan çok ego ile mi ilgili? Bu sorular Batman'in dünyasıyla ilgili başka sorulara yol açıyor. Bruce Wayne'i bu kadar zengin yapan ekonomik eşitsizliğin, bir adamı Bruce Wayne'in ebeveynlerini vuracak kadar çaresiz kılan tam bir ekonomik eşitsizlik türü olması mümkün müydü? Batman'ın tüm anlatısı, kapitalist yapıların kamusal ya da sivil yaşam üzerindeki herhangi bir rolünü gizler ve bireyci bir önyükleme fantezisi sunar. Batman / Grendel'de Wagner'in Grendel'i bir kontrpuan olarak konumlandırması, hayat boyu sürecek estetik pratiğime katkıda bulunan güçlü bir sanatsal eylemdi.
Süper kahraman estetiği, Batman gibi çizgi romanlardaki çocuklar için bir fantezi olarak bile, kapitalist ideolojiyi yeniden üretir. Gösterinin birincil işlevi, duygusal enerjiyi Disney veya Time Warner için kâra dönüştüren bir ekonomik modelin parçasıdır. Son zamanlarda, Marvel ve DC çizgi romanlarının süper kahraman ürünleri, bu siyasi işlevi gizlemek için siyasetin estetiğini kullanıyor. Pek çok süper kahraman çizgi roman ve filmi, fütürist Marinetti'nin “insan vücudunun hayal edilen metalleşmesi” [6] olarak adlandırdığı şeyin estetik kalitesini paylaşır. , sonraki bir ürün için bir reklamla çözümlenmeden önce ayrıntılı bir savaş gösterisiyle sonuçlandı. Parlak kahramanlar ve kötü adamlar, parlak sayfalarda ve IMax ekranlarda sürekli olarak çatışıyor.Militarist gösteri, tam anlamıyla askeri endüstrinin metalize insan tezahürü olan Batman, Iron Man ve Black Panther gibi kahramanlarda somutlaştı. Seyirci, bu kahramanların neden savaştığından daha emin mi, o halde 24 saatlik bir çöle fırlatılan Raytheon roketlerinin 24 saatlik haber gösterisinin son bölümünün nedenlerinden eminler mi? Bu estetik birbirini ve izleyicilerin politik bilincini nasıl bilgilendiriyor? [7]Seyirci, bu kahramanların neden savaştığından daha emin mi, o halde 24 saatlik bir çöle fırlatılan Raytheon roketlerinin 24 saatlik haber gösterisinin son bölümünün nedenlerinden eminler mi? Bu estetik birbirini ve izleyicilerin politik bilincini nasıl bilgilendiriyor? [7]Seyirci, bu kahramanların neden savaştığından daha emin mi, o halde 24 saatlik bir çöle fırlatılan Raytheon roketlerinin 24 saatlik haber gösterisinin son bölümünün nedenlerinden eminler mi? Bu estetik birbirini ve izleyicilerin politik bilincini nasıl bilgilendiriyor? [7]
Genç bir yetişkin olarak süper kahramanı, dünyamda aynı fikirde olmadığım her şeyin sembolü olarak görmeye başladım ve süper kahramanı, gücün kendisi hakkında hikayeler anlattığı başka bir mekanizma olarak görmeye başladım. Batman'in Kara Panter Partisi'nin yerel bölümünü dağıtmasında Komiser Gordon'a nasıl yardımcı olabileceğini merak etmeye başladım. Mutantlar Kardeşliği'nin hapishanenin kaldırılması konusundaki tutumu neydi? Süpermen benim gördüğümü görebiliyorsa, neden bu kadar muhafazakârdı? Kendimi ve gerçek hayattaki politik kahramanlarımı DC veya Marvel evrenine aktarırsam, kesinlikle onlar ve ben kötü adam olurduk.
Süper kahraman çizgi romanlarında siyasetin estetiği dışında her şeyden kaçınılması, Marvel'ın muhafazakar izleyicilerinin son zamanlarda Marvel'ın çizgi romanlarının fazla politik hale geldiği yönündeki düşüncesini açıklıyor. [8] Yakın zamana kadar, Marvel'in kahramanlarının estetiği, eleştiriden kaçınmak için Amerika'nın kültürel muhafazakar ve neo-muhafazakar değerlerinin (dünyayı adil ve güzel bir geleceğe yönlendiren güçlü beyaz heteroseksüel erkekler) estetiğini sessizce yeniden üretti, ancak Amerikan siyasi söylemi, en son demokratik mücadelesini giderek daha fazla çerçevelendirdi. kimlikler arasında bir savaş olarak muhafazakarlar ve liberaller, en sevdikleri kültürel metaların karşılık gelen temel anlatıları anlatmak için nasıl kullanıldığına dair vekâlet savaşları yaptılar. Yani Örümcek Adam, Queens'ten işçi sınıfı beyaz bir adam olmalı.Ya da Brooklyn'li bir işçi sınıfı Afro-Latin genç olabilir mi? Iron Man yaşlı bir beyaz alkolik olmalı yoksa Iron Man siyahi genç bir kız olabilir mi?
Çalışmamız, bir ideolojik rejimin estetiğini diğerinin estetiğiyle ikame etmek değildir. Çalışmamız, estetik yoluyla sanatın ve izleyicinin politik öznelliği konusunda bir farkındalık yaratmaktır. Pauline Johnson'ın yazdığı gibi, estetik uygulamamızın [9] "alıcıların yabancılaşmış bilinciyle ilgili kendi memnuniyetsizliğini" kışkırtması değerli bir hedeftir.
Süpervizörde radikal bir olasılık görüyorum.
İlk olarak, süpervizörün yeni bir tanımı. Supervillain, süper kahraman ve dünya fikriyle ve süper kahraman evreninde içsel ancak görünmez olan politik duruşla çelişmesi bakımından anti kahramandan farklıdır. Supervillain'ın süper kahramana bitişik konumu, içinde izleyicinin kahramandan kopma potansiyeli taşır. Supervillain'ın yaramaz gösterisi süper kahramanı gizli kimliğinden kurtarırken, süpervizör de okuyucuyu hikayenin ideolojik saçmalığından kurtarır. Gerçek bir süper kötü adam, süper kahramana karşı gerçek bir ideolojik kontrpuan sunmalıdır; süper kahraman, süper kötü kişiyi kaçınılmaz olarak bireysel gücün fevkalade şiddetli bir gösterisiyle alt ettiğinde yenilmez ve olmayacak. Bir süpervizör, politik öznelliği kışkırtmalıdır,Süper Kahraman estetiğinin eleştirel bir farkındalığı ve süper kahraman çizgi romanının sunduğu değer ve ideolojilerin yanı sıra Süper Kahraman estetiğinin üretilmesinde yer alan tarafların ekonomik ilişkileri.
Çağdaş süper kahraman çizgi romanlarında, bir kötü adamın ideolojik konumunun geçerliliği, eğer varsa, sonunda kötü adamı şiddete zorlayan egoist bir psikopatoloji tarafından altüst edilir. Bu, kötü adamın ideolojisini yetkisiz hale getirir ve süper kahramanın şiddetli tepkisini doğrular. Gerçek bir süpervizörün ideolojisinin egoist psikopatoloji tarafından zayıflatılmadığını varsayıyorum; Gerçek bir kötü adam kötü adamdan daha fazlasıdır çünkü nihayetinde onları harekete geçiren ideolojidir.
As it stands, the vast majority of comics criticism and coverage that uses “comics” as a stand in for “superheroes” fails to acknowledge the political subjectivity of the works and tends to focus on political aesthetics such as representation. The ultimate function of this type of criticism, despite intent, is market research and PR. Criticism often centers around auditing the brand for the guilt-free consumption by liberals rather than analysis of the function of the aesthetics. For example, comics journalism critiques the aesthetically illiberal quality of Marvel comics via a critique of the lack of diversity of its heroes. Marvel responds (like Preggo Spaghetti sauce) by diversifying its IP products. A couple of shrewd journos read the label and find that the creators don’t match the characters (never mind the content of the stories) and put Marvel on blast. Marvel responds with high profile hires (celebrity chefs who’ve never worked in the kitchen) to assure a liberal readership that their IP products are, in fact, “all-natural” and safe to consume.
Ve işte çizgi romanların eleştirel analizinin bittiği yer burasıdır. Bu, esere, yaratıcılara ve izleyiciye saygısızlıktır. E-flux, Ta-nehisi Coates'in Kara Panterini (Marvel'ın üzüntüsüne göre) kapsamayacak olsa da. Brandon Graham, 140 karakterlik bir jenganın yanı sıra süper kahraman çizgi romanlarının işlevi hakkında derin bir politik söylem sunmayacak. Dolayısıyla, formun bir eleştirisini görevlendirmek ve geliştirmek ciddi çizgi roman gazetecilerine kalmıştır. Bu aynı zamanda bir bütün olarak çizgi roman ortamı için de gereklidir.
Nihayetinde, ilerici bir simge olarak süper kahramanı yeniden canlandırma rolü, eserlerin politik öznelliğini kabul eden eleştirmenlere ve aynı şeyi yapan estetik rejimleri geliştiren yaratıcılara düşerken, aynı zamanda okuyucunun politik hayal gücüyle meşgul olacak.
This article originally appeared in LAAB Magazine #0: Dark Matter, published by Beehive Books, 2018.
Güncel özet: Mevcut makro durum değişmeden kalsa da, faiz oranlarını artırma zamanı yaklaştıkça daha "öngörülü" fişler piyasadan çekilecek, ki bu normaldir. yatırımcılar üzerinde bir etki, bu etki sadece duygusal değil, aynı zamanda tüm Amerikalıları yiyecek, giyecek, barınma ve ulaşım gibi çeşitli yönlerden etkiliyor. İşte tam da bu nedenle daha fazla yatırımcı chiplerini borsalara önceden transfer ediyor veya önceden diplerde satmaya hazırlanıyor.Sadece faiz artırımından sonra trend üzerine bahse girmek istemiyorlar.Durum hala iyi, ancak sabah 6:45'te parçalandı ve şu ana kadar parçalandı. Bu, düşüşün duygusal tarafındaki panik ve iyi zamanlanmış. Ama yine de bir haftadır söyledim.Şu anda makro oyun koşulları büyük çaplı düşüş ve yükseliş trendini desteklemiyor.Faiz oranları ve GSYİH'nın tam olarak inmesi için genel şok düzenini değiştirmek zor. . Aslında her sabah Cumartesi ve Pazar günleri bu seviyede bir ezilme oluyor, daha iki gün önce yakalandı ve sonra hareket olmadı, bugün yakalanmadı ve ardından panikli bir takibi tetikledi. Bu sabah 10:00 itibariyle BTC pozisyonlarının fiyat dağılımı ve dün gece 23:00'ten bugüne veriler, bu sabahın erken saatlerinde başlayan ancak büyük bir artış görmeyen hızla yükselen ve ardından düşen düşüşü yaşadı. BTC adreslerindeki değişikliklerin sayısı Değişikliğin ölçeği, çünkü bu iniş ve çıkışların aşırı güçlü bir tepkiye neden olmayacağı, ancak borsada önceden depolanan çiplerin duygusal değişimlerinin daha fazla olacağı yargısına varılabilir. Her iki taraftaki aşırı fiyatlara bakılırsa, eskilerin elindeki BTC, hafta sonu boyunca hala normal dalgalanma aralığını izliyor, sadece 200 BTC'den fazlası bir bütün olarak piyasadan ayrılıyor, yüksek seviyede tutulan fişler büyük ölçüde dalgalanıyor, yaklaşık 51.000 $ civarında. Yaklaşık 1.900 BTC'lik BTC değişimi, ancak çapraz karşılaştırmadan sonra, en büyük olasılık hala borsaların değişiminden geliyor, bu nedenle aslında, yüksek seviyede kilitlenen fişlerin değişimi sadece 150'den az . Bu transfer dahil olsa bile, toplam kayıp yığınındaki 24.000 doların üzerindeki düşüş 4'ü geçmedi, 200 BTC Bu, ister kısa vadeli bir yükseliş, ister fiyatta düşüş olsun, en büyük oranı kaplayan kaybeden chiplerin tepki vermediği anlamına geliyor.Bu yüzden büyük ölçekli bir düşüş olmayacağına karar vermemin nedeni bu. Hafta sonları kalan düşük volatilite yerine adresler değişiyor. Üstelik, yalnızca erken dönem kâr ve zarar fişlerindeki değişiklikler azalmakla kalmıyor, mevcut anlaşmazlık fiyatı altındaki kısa vadeli işlem fişleri bile fazla yanıt vermedi ve hafta sonu genel satış baskısı hala düşük. Borsaya aktarılan BTC verisine bakılırsa, bu sabah saat 8:00 itibariyle satış baskısı gerçekten de düşmeye devam ediyor, bu da satış için güçlü bir isteklilik olmadığını gösteriyor. Ayrıntılı verilerde, 6:45'te düşmeye başlamasına rağmen, bu dönemde oluşan satış baskısının büyük olmadığı, sadece sabah 8:30'dan sonra ortaya çıkan güçlü satış baskısının olduğu da görülebiliyor. Borsaya aktarılan satış baskısı ile karşılaştırıldığında, borsadan çekilen para miktarı çok fazla değil.Genel satış baskısını karşılayabilse de, bu alım gücü seviyesi şokların durumunu değiştirmek için hala yeterli değil.Fiyat dalgalanıyor likiditenin düşük olduğu hafta sonları. Ayrıntılı verilerden, Pekin saatinden 8:00'den sonra satış baskısındaki artışla birlikte, para çekme sayısının da artmaya başladığı, ancak nispeten konuşursak, bazılarının hazırlıksız yakalandığı görülebilir. Bununla birlikte, genel oyun durumu açısından bakıldığında, satışta çok fazla fiş olmadığı ve satın alma gücü durmadığı için, aksine, aktif olarak satın alıyorlar ve karşılık gelen fişleri devre dışı bırakmaya devam ediyorlar. Bu aynı zamanda fonların reaksiyondan sonra satın alma arzusunun devam ettiğini, bu nedenle büyük ölçekli bir düşüşün gerçekleşmesinin zor olduğunu kanıtlıyor. Sarsıntı hala ana tema. Borsanın BTC hisse senedi verilerinden, hafta sonları düşük tiraj durumunda bile, borsadan kaybolmaya devam eden çok sayıda chip olduğu görülebilir, bu sadece satın alma gücünün çok daha yüksek olduğunu göstermez. satış baskısından ziyade, aynı zamanda mevcut ekonomik fraksiyonu temsil eder.Enflasyonda bir zirve ve fiyatlarda bir dip beklentileri. Hisse senedinin detaylı verilerinden sabah 8:00'den önce borsa hissesinin fiyat düşse bile sürekli düşüşte olduğu görülüyor. Saat sekizden sonra, tamamen farklıydı. Dolayısıyla fiyat düştüğünde genel satışın sabah 6:45'te başlamadığı, tam tersine şu anda daha büyük bir dalgalanma olmadığı açıkça görülüyor. Daha büyük ölçekli bir satış, ancak bu noktadan sonra duyarlılık tarafından yönlendirildi. Mevcut fon miktarının düşük olduğu ve taahhüt kapasitesinin yetersiz olduğu doğru olmakla birlikte, büyük çaplı panik satışlarını tetiklememiştir. Mevcut BTC sürekli sözleşme verilerine bakılırsa, fonlama oranı fiyat düşüşüyle düşüşe geçmedi, bunun yerine büyük ölçekli bir yükseliş hissiyatı var, bu da mevcut hissiyatın daha fazla olduğunu gösteriyor Yatırımcılar bunun sadece aşamalı bir düşüş olduğuna inanıyor. ve ABD enflasyonu zirveye ulaştığında BTC hala dibe vuracak. Aslında, bugünün düşüşü için bir neden yok ve bu sadece hissiyattaki düşüş eğiliminden kaynaklanmıyor çünkü bu Cuma BTC ve ETH opsiyonlarının aylık teslimatı olacak çünkü önceki aylar düşüşte.Durum, fiyat teslimattan önce her zaman en büyük acı noktasından uzaktır, bu nedenle opsiyon teslimatına dikkat eden çok daha az küçük ortak var, özellikle opsiyon satıcıları güçsüz ve bu ay farklı. Temmuz sonunda, BTC opsiyonlarının en büyük acı noktası 23.000 ABD doları ki bu tam olarak bu sabahki düşüşten önceki fiyat.Önceki aylardaki yaklaşık 10.000 ABD doları açıkla karşılaştırıldığında, bu ay aslında bu fırsatı yakalama fırsatı var. en büyük acı noktasına ulaşmak ve aynı zamanda en uzun-kısa oyun yoğun bir durumdur. Mevcut kısa-uzun oran 0,83 ve boğalar küçük bir aralıkta liderliğini sürdürüyor.Mevcut açık opsiyonlar 76.654 ve beklenen miktar yaklaşık 1,7 milyar ABD doları. Dolayısıyla rekabet daha yoğun olacak. ETH'nin en büyük acı noktası sadece 1400 dolar.Mevcut fiyat, son aylarda nadir görülen en büyük acı noktasından hala daha yüksek.Kısa-uzun oranı bile son aylarda 1'den 0'a düştü.
Bu ay tüm yeni abonelerimize ve yazarlarımıza sıcak bir karşılama; sürülerinizde ortaya çıkıyorsunuz ve bunun için size teşekkür ediyoruz. Burada harika bir topluluk oluşturuyoruz ve yorumlarınızı ve makalelerinizi okumak harika.
Bazen, Morgan Stanley'de çalışırken, bir çarşamba günü en iyi arkadaşınla yatmak isteyen Dalton adında bir adamla sarhoş olursun. Continental'den çıkıp St.
28 Temmuz 2022'de Güneş, Yeni Ay, Aslan'da Ceres kavuşumu Jüpiter RX'i üçgen yapacak, Merkür ise Uranüs'ü Merkür, Uranüs-Mars, Satürn'e T-karesinin bir parçası olarak veya düğümler ise sabit bir Büyük Haç ile kare yapacak. dahildir. Venüs, Kara Ay Lilith ve Yengeç burcundaki sabit yıldız Sirius ile kavuşum halindedir.
Bugün farklı bir yolculuğa çıkıyoruz. Çoğunlukla resimler.
Benim için her şey o ilk satırla ve sizi nereye götürdüğüyle ilgili. Bazı yazarlar olay örgüsü, satranç taşlarının hassas düzenlemesi tarafından yönlendirilirken, diğerleri bir karakter ve yeni bir kurgusal arkadaşla yolculuğa çıkma yeteneği tarafından çekilir.