Değişiklik İçin Eylem
Almanya’da protesto hareketleri, İkinci Dünya Savaşı’nın bitiminden beri var olageldi. Bunların en önemlilerini size tanıtıyoruz.
17 Haziran 1953 Halk Ayaklanması
17 Haziran Halk Ayaklanması, bölünmüş Almanya’nın doğu kesiminde 1945’ten sonra gerçekleşen ilk kitlesel protestoydu. Demokratik Almanya Cumhuriyeti’nde (DDR) milyonlarca insan, daha iyi yaşam koşulları, daha fazla demokrasi ve iki Almanya’nın yeniden birleşmesi için gösteriler yaptı. Sovyetler Birliği, Doğu Berlin’e tanklar göndererek, Sosyalist Birlik Partisi (SED) rejimine protestoları şiddet kullanarak dağıtması için yardım etti. 50 kişi yaşamını yitirirken yüzlerce insan yaralandı. İki Almanya’nın yeniden birleşmesine kadar 17 Haziran, „Alman Birliği Günü” olarak kutlanan bir resmi tatildi.
Öğrenci Hareketi
1960’lı yılların öğrenci hareketi, Almanya’daki ilk büyük protesto hareketiydi. ABD ve Batı Avrupa’daki öğrenci protestolarına paralel olarak gelişen bu hareket, ilk başta Viyetnam savaşına karşı tavır aldı. Almanya’daki protestolar, Almanya’nın kendi nasyonal sosyalist geçmişine yaklaşım biçimini de hedef alıyordu. Savaş sonrasının kuşağı aynı zamanda, Alman tarihiyle yüzleşme ve bir toplumsal değişim de talep ediyordu. Protestolar 1968’de zirvesine ulaştı. 68 hareketinden yeni kadın hareketi ve nükleer karşıtı hareket de doğdu.
Nükleer Karşıtı Hareket
Nükleer karşıtı hareket, 1970’li yıllardan itibaren ortaya çıkarak “nükleer enerji dönemi” coşkusuna karşı -görünürde umutsuz- bir mücadele verdi. Ancak, 1986 Çernobil ve 2011 Fukushima nükleer reaktör felaketleri, nükleer karşıtı hareketlere yeni bir ivme kazandırdı. Bu hareketin hedefine günümüz Almanyasında ulaşıldı: Federal hükümet, 2011’de nükleer santrallerin durdurulmasını karara bağlayarak enerji dönüşümüne hız verdi. Almanya’da son nükleer santralin faaliyeti 2022’de durdurulacak.
Pazartesi Gösterileri
4 Eylül 1989’dan itibaren binlerce DDR vatandaşı her pazartesi günü Doğu Almanya’da barışçıl ve ve yeni bir düzen için gösteriler yaptı. Leipzig kentinde başlayan pazartesi gösterileri, 1989 sonbaharında çok sayıda DDR kentine yayılmıştı. İnsanlar „Biz Halkız“ sloganı altında SED hakimiyetinin son bulmasını ve Batı’ya seyahat etmenin serbest olmasını talep ettiler. Barışçıl protestocuların yürekliliği ve medeni cesareti, 9 Kasım 1989’da Berlin Duvarı’nın yıkılmasına ve 3 Ekim 1990’da iki Almanya’nın yeniden birleşmesine yol açtı.
Fridays for Future
2018’den bu yana dünyanın her yerinde okul öğrencileri, iklim değişikliğine karşı daha etkili mücadele edilmesi talebiyle gösteriler yapıyorlar. Almanya’da ilk defa, 7 Aralık 2018’de Bad Segeberg kentinin öğrencileri okul boykotu gerçekleştirdiler. O zamandan beri her cuma günü Berlin’de ve daha başka birçok kentte on binlerce öğrenci, çevrenin ve iklimin korunması için sokaklara çıkıyor. Ve Fridays for Future protestolarına, artık her geçen gün artan sayıda yetişkin de katılıyor.