Araştırmacılar, İspanya'nın beşte birinin çölleşme riski altında olduğuna dikkat çekiyor. Kötü tarım ve arazi kullanımı uygulamaları, tarihi yanlış yönetimle birlikte büyük ölçüde suçludur.
İspanya'nın en olağanüstü tarım bölgelerinden bazılarında çölleşme hayaleti beliriyor.
Hükümete göre, Endülüs, geniş bir farkla en büyük zeytinyağı üreten bölge ve dünyanın çoğuna ev sahipliği yapan süper yüksek yoğunluklu zeytinlikler, en riskli bölgeler arasındadır.
Çölleşmeye her zaman, yeraltı suyu veya doğal üretkenlik gibi kurak alanlarda yavaş yenilenen doğal bir kaynağın insan tarafından aşırı kullanımı neden olur.
"Zeytin tarımındaki yeni gelişmelerle ilişkili teknolojik değişiklikler bazı çevresel belirsizlikleri artırıyor, ”diyor İspanya'nın Almeria'daki ulusal bilimsel araştırma ajansı (CSIC) bünyesindeki Arid Zones Experimental Station araştırmacısı Gabriel del Barrio Olive Oil Times.Ayrıca bakınız:İtalya'nın Beşte Biri Çölleşme Riski Altında, Sulama Uzmanları Uyardı
Geleneksel bahçeleri derin kökleri olan kuru toprakta doğal olarak yetişmeleri bakımından bakir ormanlara benzerler. Bununla birlikte, süper yüksek yoğunluklu korular, sığ köklere sahip olma eğilimindedir ve sürekli damla sulama nedeniyle sürekli ıslaktır.
Ayrıca, geleneksel meyve bahçeleri asırlık ağaçları içerebilirken, yüksek yoğunluklu bahçeler (olarak anılır) yoğun İspanya'daki korular) genellikle sadece birkaç on yıllık ağaçlardan oluşur. Son olarak, süper yüksek yoğunluklu korular (süper yoğun), yaşam beklentisi 14 veya 16 yılı aşmayan ağaçları içerir.
İspanya açık ara en büyüğü olive oil proZeytin sektörü için stratejik bir danışman olan Juan Vilar'a göre, yüksek yoğunluklu ve süper yüksek yoğunluklu bahçelerin çoğalması sonucunda üretimi hızla artırmaya devam etme potansiyeline sahip.
"İspanya'nın şu an itibariyle iki milyon ton su elde etmek için yeterli ağacı var. olive oil prodüksiyon" dedi Olive Oil Times içinde Temmuz 2021 röportajı.
2020/21 hasat yılında, üretim 1.4 milyon tona ulaştı. Hem nicelik hem de zeytinyağlarının yüksek kalitesi ülkeyi dünyanın en alakalı zeytinyağı ihracatçılarından biri haline getirmek. Bu üretimin büyük çoğunluğu, ülkenin süper yüksek yoğunluklu bahçelerinin bir sonucu olarak geliyor.
Ancak del Barrio'ya göre, bu tür üretimin ekosistem üzerindeki etkisi henüz tam olarak anlaşılmış değil.
"Bu dönüşümlerin sonuçları, toprak biyolojik sistemleriparazitik olanlar ve yer-atmosferindeki su ve enerji alışverişleri de dahil olmak üzere, neredeyse keşfedilmemiş durumda, ”dedi del Barrio. "İlişkili bir sorun, doğal olarak kuru olan alanlardaki yüksek sulama gereksinimidir.”
raporda "Yakın zamanda El Mundo gazetesi tarafından alıntılanan Zeytin Yetiştiriciliği Maliyetlerine Yaklaşım, İspanyol Zeytin Yetiştirici Belediyeler Birliği (AEMO), geleneksel zeytinliklerin toplam 71 milyon hektar ile tüm zeytin adanmış bölgelerin yüzde 2.5'ini temsil ettiğini bildirdi. Bunların yüzde 49'u mekanize edilebilir olarak kabul edilirken, yüzde 22'sinin elle bakılması gerekiyor.
Yine de, yüksek yoğunluklu ve süper yüksek yoğunluklu bahçelerin hakim olduğu bir pazarda geleneksel bahçeleri işletme ve sürdürme maliyetleri o kadar yüksektir ki, arazi sahipleri terk etme süreci 130,000 hektar koru, 500,000 hektar daha terk edilme riski altında.
Geleneksel bir koruyu hasat etmek, kilogram zeytin başına 0.20 € ile 0.25 € arasında bir maliyete sahip olabilirken, süper yüksek yoğunluklu bahçeler için bu maliyet 0.05 € veya 0.06 € kadar düşük olabilir. Almazaras de la SubbeticaEl Mundo'nun alıntıladığı.
Araştırmacılar, toprak dönüşümünün nedenlerini ve etkilerini belirlemenin, sosyo-ekonomik ve çevresel faktörlerin mevcut eğilime nasıl katkıda bulunduğunu anlamanın ilk adımları olduğunu söyledi. Çölleşme nedendir ve arazi bozulması sonuçtur.
İspanyol bilim adamlarına göre, geçmişte çölleşmeye neden olan iklimsel ve sosyal değişiklikler nedeniyle şu anda ülke topraklarının yüzde 20'si bozulmuş durumda.
"Bu, örneğin 19. yüzyılın madencilik endüstrileri nedeniyle ormansızlaşma ile ilişkili tarihsel bozulmadır.th yüzyılın sonunda ya da 19. yüzyılın sonunda kiliseden arazinin kamulaştırılmasına kadarth yüzyılın başlarına 20th, daha sonra kar için açık artırmaya çıkarılan arazi, "dedi del Barrio.
CSIC araştırmacılarına göre, bu tür bir peyzaj biraz istikrarlıdır ve restorasyona ihtiyacı olmasına rağmen çevresel sorunlar yaratmaz.
"Del Barrio, arazinin yüzde 30'unun daha düşük bir biyokütle ile verimsiz olduğunu ve bunun hafif bozulma olarak kabul edilebileceğini söyledi.
Tüm ülke toprakları göz önüne alındığında, arazinin yalnızca yüzde 30'u şu anda çölleşmeden geçmiyor veya bu fenomenin riski altında değil.
"Çölleşmeye her zaman, yeraltı suyu veya doğal üretkenlik gibi kurak alanlarda yavaş bir yenilenme ile doğal bir kaynağın aşırı kullanımı neden olur” dedi. "Normalde, yağmurlu bir dönem veya daha verimli bir yeraltı suyu çekimi gibi teknolojik bir gelişme gibi uygun bir iklimsel salınımla ilişkili zamansal bir pencere fırsatında tetiklenir.”
Bu senaryoda, "yerel halk çabalarını ve ekonomisini böylesine geçici bir döneme ayarlar ve sömürülen kaynak tehlikeye girdiğinde, ya iklim ters yönde dalgalandığından ya da kaynak böyle bir çıkarma oranını desteklemediğinden tuzağa düşer," diye ekledi del Barrio. "Çölleşmenin özü budur ve toprağın bozulmasına neden olan da budur.”
Yine de araştırmacılar, arazinin yalnızca yüzde birinin aktif bozulmaya uğradığını buldular; bu oranın, diğerleri arasında kuzeydoğu Brezilya, Çin ve kuzey Mağrip gibi dünyanın diğer birçok bölgesinde bulunanlara benzediğini söylüyorlar.
"Ancak, ilgili sitelerin aktif olarak aşırı sömürüldüğünü anlamak önemlidir” dedi del Barrio. "Akiferin tükenmesi, ani sel, geleneksel yönetimin tecrit edilmesi ve daha fazlası gibi çevresel bozuklukları ihraç ettikleri çevredeki arazide kara delikler gibi hareket ederler.”
Levante'nin bölümleri, Kanarya Adaları, güney La Mancha, Ebro Vadisi, Extremadura'nın bazı kısımları ve Zeytin Denizi Endülüs'te hepsi aktif çölleşme geçiriyor.
Murcia ve Huelva da dahil olmak üzere diğer bölgeler de hiçbir şey değişmezse listeye katılma yolundalar.
İspanya'nın Ekolojik Geçiş ve Demografik Zorluktan Sorumlu Bakanı Teresa Ribera, Financial Times'a şunları söyledi: "İspanya, çölleşme konusunda en büyük risk altındaki Avrupa Birliği ülkesi” dedi ve hükümetin önümüzdeki aylarda bu fenomenle mücadele için yeni bir strateji açıklayacağını söyledi.
Ribera'nın katı değerlendirmesinin nedenlerinden biri, çölleşmenin neden olduğu arazi bozulmasının insan zaman ölçeğinde neredeyse geri döndürülemez olmasıdır, çünkü bu alanların ekosistemleri aşırı derecede basitleştirilmiş ve çevredeki önemli değişikliklere karşı dirençli değildir.
Araştırmacılar bunları belirlemek için çalışıyor "Çiftçilerin, bilim adamlarının ve politikacıların bir devrilme noktasına ulaşılmadan önce harekete geçmesini sağlayacak olan geri döndürülemezlik eşikleri”. Yine de, diğer birçok etkilenen alan yeniden ağaçlandırma veya diğer yöntemlerle restore edilebilir. biyolojik çeşitliliği destekleyen programlar.
"Bir sitenin bozulmuş durumda kalması, toparlanması veya toparlanmayı kabul etmesi şansı büyük ölçüde başlangıç durumuna bağlıdır, ”dedi del Barrio. "Bu nedenle, yalnızca bozulmuş durumları değil, tüm ekolojik olgunluk durumlarını gösteren arazi durumu haritalarının, peyzaj koruma ve restorasyonunu yönetmek için harika bir planlama aracı olduğunu düşünüyoruz.”
"Bu nedenle çözüm dikkatli bir izleme yaklaşımıdır” dedi. "Arazi bozulmasının ilerlemesini veya geri çekilmesini değerlendirmek için arazi yüzeyinin uzaktan algılanması kullanılarak yapılabilir ve bu doğrultuda birçok uluslararası girişim başarılı oluyor.”
"Buna paralel olarak, çölleşmeyi doğrulayan sosyo-ekonomik süreçler, değişen senaryolar altında uzun vadeli sürdürülebilirliği ve dayanıklılığı keşfetmek için matematiksel olarak modellenebilir ve geliştirilmektedir," diye devam etti del Barrio.
Araştırmacılara göre, zorluk her iki yaklaşımı birbirine bağlamaktır.
"Bu, geçmiş, bozulmuş arazi ve bugün ile çölleşme süreçleri arasındaki geri bildirimleri resmileştirmek anlamına geliyor” dedi. "Bu tür geri bildirimler elbette biliniyor, ancak uygun karar destek sistemlerine kodlanması gerekiyor ve bilim camiasının büyük bir bölümünü meşgul eden de bu.”
Zeytin üreticileri için devreye girebilecek diğer seçenekler bulmaktan geliyor. "arasında kullanılmayan arazi bırakarak kapsamlı ve yoğun yönetim arasında uygun bir denge” dedi.
"Örneğin, Almeria'daki seralar, üretim performanslarıyla ilgili olarak nispeten küçük bir arazi kaplar ”diye ekledi. "Bu tür arazi kullanımı kendi sorunlarını beraberinde getirirken ve aslında tespit ettiğimiz çölleşme senaryolarından biri olsa da, üretimin bu alanlarda yoğunlaşması doğal veya yarı doğal halde geniş bir hinterlandı bırakıyor.”
"Bu nedenle, basitleştirilmiş bir ekolojik Maniheizm'e yol açan geleneksel-iyiye karşı yoğun-kötü gibi iki kutupluluklardan kaçınmalıyız," diye bitirdi del Barrio. "Bizim toplumumuz karmaşık bir toplum ve çözümler ideal senaryolardan ziyade dinamik dengelere dayanmalıdır.”