Entübasyon, hastanın nefes almasına yardımcı olmak için boğazından aşağı bir tüp yerleştirilmesidir. Ağızdan veya burundan intravenöz hat veya trakeal tüp ile yapılabilir. Bunun yapılmasının nedeni hastanın kendi kendine nefes alamamasıdır. Bu, bir ameliyat için bir yaralanma, durum veya anestezi nedeniyle oluşabilir.
Yazının Alt Başlıkları
Bir Hasta Entübe Edilirse Ne Anlama Gelir?
Bir hasta entübe edilirse, yalnız nefes almıyordur. Genellikle hastaların boğazından aşağı doğru tüp aracılığıyla oksijen sağlayarak nefes almalarına yardımcı olmak için başka bir makine kullanılacaktır. Sadece uygun şekilde entübe edilmeleri değil, aynı zamanda doğru miktarda basınç ve akışla yeterince havalandırılabilmeleri de önemlidir.
Entübasyon ne zaman uygundur?
Entübasyon, yalnızca hastaya yardımcı olabileceği veya bakım sağlayıcının yeterli havalandırma sağlamasına yardımcı olması gerektiğinde uygundur. Entübe, tipik olarak acil servis (ED) ortamlarında ve ameliyathanelerde bulunan birçok durumda ortaya çıkabilir.
Koma, hastaların uyanık olduğu ancak çevrelerine karşı tepkisiz olduğu bir bilinç bozukluğu durumudur. Koma hastaları, uyanık görünseler bile dış uyaranlara cevap vermedikleri için komadadırlar.
Entübasyon bir acil durum prosedürüdür ve sadece hayat kurtaran vakalara yöneliktir.
Aspirasyon pnömonisi ve entübesonrası solunum sıkıntısı sendromu (PIRDS) gibi komplikasyonlardan kaçınmak için hasta dikkatle izlenmelidir.
Entübasyon Süreçleri Nelerdir?
Entübasyon gerçekleştirmenin birkaç adımı vardır. Entübasyon tipik olarak ameliyathane dışında, ameliyathanede veya işlem odasında gerçekleştirilir.
Aşağıdaki adımlar tipik olarak izlenir:
- Hastanın kimliğini ve durumunu doğrulayın.
- Gerekiyorsa göğüs röntgeni isteyin.
- Entübasyon sırasında akciğerlere giren materyalden kaynaklanabilecek postoperatif solunum yolu enfeksiyonu riskini azaltmak için uygun antibiyotikleri uygulayın.
- Karmaşık vakalar (örneğin, servikal omurga yaralanmasından şüphelenilen bir hastanın entübasyonu) için kıdemli bir meslektaşınızdan ikinci bir görüş alın.
- Hastanın pozisyonu, entübeyi kolaylaştırmak veya doğrulamak için yapılabilir ve vücut yüzey alanı ve vakanın karmaşıklığına göre belirlenir. (örneğin, servikal omurga yaralanması olan bir hasta için sol lateral dekübit pozisyonu)
- Preoksijenasyon, akciğerleri entübehazırlamak için bir tekniktir. %100 oksijen ile 5 dakika boyunca hiperventilasyonun yanı sıra orofaringeal hava yolunun instilasyonunu veya hava yollarını açmak için baş aşağı çeneyi kaldırmayı içerir.
- Laringoskop, ses tellerini ortaya çıkarmak ve görselleştirmek için kullanılır. Bu alet ağızdan geçirilir ve valleküllere yerleştirilir.
- Küçük ağızlı, kısa boyunlu veya aşırı kilolu hastalarda daha dar bıçaklar seçilir.
- Kordonların yeterli görselleştirilmesi aşağıdaki şekilde elde edilir:
- Beynin yaralanmadığından ve beyin sapı hasarı olmadığından emin olmak için her bir göz bebeğine bir ışık tutun.
- Aşırı boyun uzantısı olmadan açığa çıkarmak için başınızı eğme/çene kaldırma ile veya dili bir ısırma bloğu veya parmakla aşağıda tutarak kordonları açığa çıkarın
- Dil üzerindeki baskıyı bırakın ve kabloları ortaya çıkarmak için yukarı kaldırın.
- Maruz kalmanın yeterli olduğundan ve beyin sapı hasarı olmadığından emin olmak için her bir göz bebeğine tekrar bir ışık tutun.
- Tüp, üç yöntemden biri ile bir buji üzerinden geçirilir:
- Tüpü buji üzerinden trakeaya geçirin
- Tüpü bir trakeostomi tüpünden trakeaya geçirin
- Bir buji üzerinden bir endotrakeal tüp geçirin ve ardından trakeaya
- Obez bir hasta için <2 gram/cm manşon için çok büyükse ETT’nin boyutunu küçültün (bazı ETT’lerde mümkün olmayabilir)
- End-tidal CO2 tespiti, doğru entübasyonu doğrulamak için kullanılır. Klinisyen gerekli değilse end-tidal CO 2 dedektörü kullanmaktan kaçınmalıdır.
- Doğru yerleşimi sağlamak için hasta ETT ile kontrol edilir. Hasta entübe gerçekleştiğinde pozitif end-tidal CO2’ye ve entübe olmadığında negatif end-tidal CO2’ye sahip olacaktır.
- ETR üzerindeki vidalı kapağı kapatın.
- Bir torba valf maskesi veya endotrakeal tüp maskesi (ETM) kullanarak 15 saniye boyunca her iki tarafa hava üfleyerek, iki kez daha tekrarlayarak ve ardından kafı tekrar hava ile şişirerek sızıntı olup olmadığını kontrol edin.
- İlk hava yolu görüntüsünü alın.
- Solunum hızı bebeklerde tipik olarak daha yüksektir ve ayarlanması gerekebilir.
- Entübasyon açısını değiştirmek için hastayı çevirin ve başını hafifçe indirin.
- ETT’yi inceleyin ve iyi bir konumda olduğundan emin olun (eş merkezli).
- Dönün ve %100 oksijenle başlayarak akciğerlerin aspirasyonuna ve ventilasyonuna başlayın.
- 15-20 dakika boyunca direkt laringoskopik görüntüleme altında su verme ve ventilasyona devam edin.
- Havayolu görünümünü kaldır.
- Endotrakeal tüp çıkarılır.
- Tüp çıkarılır ve trakeostomi kapatılır.
- Solunum cihazı gerekiyorsa hastanın resüsitasyonuna başlayın.
- Hava yolu tıkanıklığı olup olmadığını kontrol edin ve hastayı hava yolu tıkanıklığının belirti ve semptomları konusunda eğitin.
- Aspirasyon/ventilasyon ile kalan hava yolu tıkanıklığını giderin.
- Akciğerlerin dinlenmesi için hastalar en az bir saat yatar pozisyonda tutulur.
Entübe bir acil durum prosedürüdür ve sadece hayat kurtaran vakalara yöneliktir. İlaçlar gerektiğinde damardan verilir ve hasta 30 saniyeden daha kısa sürede bilinçsizlikten bilinç durumuna hızla ilerler. Bazen hastalar nefes almakta güçlük çekerler ve göğüs kompresyonları, akciğerlerinin aspirasyonu veya her ikisi ile ventile edilmeleri gerekebilir. Trakeostomi yapılacaksa uygun bir yere yerleştirilmelidir, aksi takdirde hava yoluna sıvı drenajı olacaktır.