hayal kırıklıgının en büyüklerini sevdigimiz insanlar yaşatır bize
solgun ve suskun gövdelerimizle bitmesini bekleriz, geçmesini,
ama geride kalan his boşluktur,
gülümseme ile örtmeye çalışırız. yalanlarla.
oysa boşluk kıpırdamaz, yalanlar söylemez.
o salt boşluktur, öğrendigi gibi
olması gerektiği gibi.
şimdi ben de bir boşluğun içindeyim.
en azından o bana karşı dürüst!