Joseph Mallord William Turner Kimdir?
Joseph Mallord William Turner Kimdir?
İNGİLİZ RESSAM
Doğum: 23 Nisan 1775 – Covent Garden, Londra, İngiltere
Ölüm: 19 Aralık 1851 – Cheyne Walk, Chelsea, İngiltere
Joseph Mallord William Turner’ın Biyografisi
Joseph Mallord William Turner’ın gerçek doğum tarihi doğrulanmadı, ancak 14 Mayıs 1775’te vaftiz edildi. Babası William Turner bir berber ve peruk yapımcısıydı ve annesi Mary Marshall, kasap bir aileden geliyordu. Küçük kız kardeşi Mary Ann, Eylül 1778’de doğdu, ancak 5 yaşındayken öldü.
On yaşındayken, annesinin zihinsel dengesizlik belirtileri nedeniyle Turner, Londra’nın batısında, Thames kıyısında küçük bir kasaba olan Brentford, Middlesex’e bir amcasının yanına gönderildi. Turner, Brentford’da sanatsal faaliyetlerine bir dizi oyma levhayı boyayarak başladı. Daha sonra, 1786’da Margate’e gönderildi ve burada okula gitti ve aynı zamanda kasaba ve çevresini de çizmeye başladı. Londra’ya döndüğünde babası bu çizimleri dükkanında sergiledi ve her birini birkaç şiline sattı. Kasaba ve kırsalın eskizini yapmak ve daha sonra konum eskizlerinden bitmiş resimler yaratmak, kariyeri boyunca onun çalışma tarzı olacaktı. Londra’nın farklı bölgelerinde yaşamasına ve daha sonra çok seyahat etmesine rağmen, hayatı boyunca bir Londralı olarak kaldı ve Cockney aksanını asla kaybetmedi. Birçok çağdaşının aksine, Turner, profesyonel merdiveni tırmanırken elitist bir hava benimsemedi. Tersine,John Constable , Royal Academy’deki bir sergide bir Turner tablosunu kendisininkiyle değiştirmeye çalışarak, ünlü bir şekilde sosyal statü açısından konum için jokey yaptı. Turner, soylu patronlar topluluğunda zaman geçirmiş olsa da, yaşamının ilerleyen dönemlerinde bile Chelsea’deki ve balıkçı köyü Margate’deki mütevazı konutlarını sık sık tercih ederken, aynı zamanda doğal doğada çarpıcı konuların peşinde koşarak kırda ve deniz kenarında durmaksızın konaklamayı tercih etti.
Turner’ın kariyerinin başlarında, birkaç mimar için mimari çalışmalar yaptı ve daha sonra bir topografik ressamla çalıştı. Sonuç olarak, ilk çizimlerinin ve suluboyalarının çoğu mimari konuları içeriyordu. 14 yaşında prestijli Kraliyet Sanat Akademisi’ne girdi ve bir yıl sonra Akademi üyesi olarak kabul edildi. 1768’de Kral III. George’un bir eylemiyle kurulan Akademi, önemli bir beğeni komisyoncusu olmasının yanı sıra, sanatçı üyeleri için olası satış ve hizmet ağında – özellikle Kraliyet Ailesi ve soylulardan – önemli bir düğümdü. Mimarlığa ilgi duymasına rağmen, mimar Thomas Hardwick tarafından resim yapmaya devam etmesi tavsiye edildi. Bu dönemde Turner, Akademi’de her yıl sergilenen suluboyalar üretti. Onun rutini kışın resim yapmak ve yazın İngiltere ve Galler’de seyahat etmekti. 1796’da ilk yağlı boya resmini sergiledi,Kraliyet Akademisi’nde Denizde Balıkçılar . O zamanlar popüler olan gece resmi türü olan mehtaplı bir gece sahnesiydi. Bu eser için övüldü ve onu hem bir yağlı boya ressamı hem de denizcilik sahnelerinin ressamı olarak kurdu.
1799’da, 24 yaşındayken, Turner Kraliyet Akademisi’nin bir üyesi seçildi. Bu sırada, “geldiğine” olan inancını belirten gurur verici bir otoportre çizdi. 1802’de tam bir akademisyen oldu. Daha fazla tanınma, 1807’de, 32 yaşında, perspektif profesörü olarak atandığında geldi. 1800’e gelindiğinde, zaten mali açıdan zengindi ve daha eski bir deniz ressamı olan JT Serres ile aynı daireyi paylaştığı Londra, Harley Caddesi’nde daha iyi bir adrese taşındı. 1804’te çalışmalarını sergilemek için Harley ve Queen Anne Caddesi’nde bir galeri açtı.
1802’de Fransa ve İsviçre’yi ziyaret ederek seyahatlerini Avrupa kıtasına genişletti. Bir grup soylu bu geziye sponsor oldu ve ona Fransızca konuşan bir rehber ve küçük bir koç sağlandı. Gezisini Calais İskelesi (1802-3) adlı tablosuyla belgeledi ve bu yolculuk sırasında 400’den fazla çizim yaptı.
Turner, ilk resimlerinde Willem van der Velde ve Claude Lorrain’in gerçekçi, düzenli resimsel teknikleri gibi hayran olduğu diğer stillerde ustalaşmaya çalıştı, ancak 1805’te yağlıboya eskizleri ve The Shipwreck gibi tabloları , manzaralara kendi özgün yaklaşımını gösterdi ve deniz manzaraları. 30’lu yaşlarının sonunda, çalışmaları giderek daha atmosferik ve aydınlık hale geldi. Kar Fırtınası: Hannibal ve Ordusu Alpleri Geçerken gibi resimlerde(1812) ile birlikte, tarihsel bir render oluştururken, doğanın gücünü ve insanın onun karşısındaki önemsizliğini resmetmeye odaklanmaya başladı. Turner, resme ek olarak şiirle, özellikle Walter Scott, Lord Byron, Thomas Moore ve John Milton ile ilgilendi ve 1812’de bitmemiş ve yayınlanmamış bir eseri olan Fallacies of Hope da dahil olmak üzere kendi şiirini yazdı . Turner , Kraliyet Akademisi’nde Köle Gemisi’ni (Ölüler ve Ölmekte Olan Köleler, Typhoon Coming On) (1840) sergilediğinde, tablonun yanı sıra şiirinden alıntılara da yer verdi.
1815’te Napolyon Savaşları’nın sona ermesiyle Turner tekrar yurtdışına seyahat edebildi. 1819 yazında Roma, Napoli, Floransa ve Venedik’i ziyaret ederek İtalya’ya ilk seyahatini yaptı. Bu süre zarfında, birkaç resim geliştirdiği yaklaşık 1.500 çizim yaptı. Venedik’teki Büyük Kanal (1835) gibi bu resimler, birçok şeffaf katman, sıcak ve soğuk renkler ve daha genel olarak daha cesur bir aralık ile rengi kullanma biçiminde bir değişiklik gösteriyor.
Turner, kişisel hayatı hakkında çok özeldi ve yaşlandıkça daha eksantrik oldu. Birkaç yakın arkadaşı vardı, ancak 30 yıl onunla birlikte yaşayan ve stüdyo asistanı, aşçı ve bahçıvan olarak çalışan babasıyla çok yakındı. Annesi 1804’te, muhtemelen Beytüllahim’deki akıl hastanesinde ölmüştü. Babası 1829’da öldükten sonra, Turner depresyon nöbetleri geçirdi. Hiç evlenmemiş olmasına rağmen, daha yaşlı bir dul olan Sarah Danby’den Eveline ve Georgianna adında iki kızı vardı. Turner eskiz defterlerinden birinde “Kadın şüpheli aşktır” diye yazdı ve kızlarının gerçek annesinin bir süre onun hizmetçisi olan Sarah Danby’nin yeğeni olduğuna dair bazı kanıtlar var. Daha sonra, ‘Bay’ olarak yaşayan Sophia Caroline Booth ile bir ilişkisi oldu.
Turner daha sonraki yıllarda İtalya, İsviçre, Almanya, Fransa, Danimarka ve Çekoslovakya’yı ziyaret ederek seyahat etmeye devam etti. Yorulmadan eskiz yaptı ve vasiyeti bu seyahatlerden yaklaşık 19.000 eskiz içeriyordu. Resimleri minimal detaylarla daha akıcı ve atmosferik hale geldi. Bu dönemdeki bazı örnekler arasında , son rıhtımına çekilmek üzere çekilen The Fighting Temeraire (1839) ve Rain, Steam and Speed - the Great Western Railway (1844) sayılabilir. Bu resimler Turner’ın Sanayi Devrimi’nin getirdiği değişikliklere tepkisini ifade ediyordu. Turner’ın bu sonraki resimlerinde yenilikçi tarzı alenen eleştirildi ve İngiliz sanat eleştirmeni ve Turner’ın çalışmalarının uzun süredir destekçisi olan John Ruskin , Turner’ı yayınlayarak savundu.Modern Ressamlar (1843-60). Turner, 1850’de Kraliyet Akademisi’nde son kez sergilendi.
Turner, 19 Aralık 1851’de Chelsea’deki Cheyne Walk’ta öldü ve St. Paul Katedrali’ne gömüldü. Servetinin çoğunu “çürümüş sanatçılar” için bir hayır kurumu kurmak için bıraktı ve bitmiş resimlerini Ulusal Galeri’ye miras bıraktı. Akrabalar tarafından açılan dava sonucunda servetin çoğu onlara miras kaldı ve hem bitmiş hem de bitmemiş tablolar Turner Bequest adı altında bir grup olarak ulusal mülk oldu . Turner’ın resimlerinin çoğu, Ulusal Galeri tarafından düzenlenen birkaç önemli eserle birlikte Tate Britain’de bulunuyor. 1984’te Tate Britain prestijli Turner Prize sanat ödülünü yarattı ve 2005’te Turner’ın The Fighting Temeraire adlı tablosu BBC kamuoyu anketinde İngiltere’nin “en büyük tablosu” seçildi.
Turner’ın etkisi ressamlar arasında iki yüzyıldan fazla bir süredir hissediliyor: Modern çağda insanların kendi makine icatlarının etkileriyle karşılaştıklarında yaşadıkları yüzleşmeyi temsil etmesi, dünyayı değiştiren Sanayi Devrimi ile ilgilenmeye yönelik erken bir girişimdi. Daha da etkili olan onun temsil tarzıydı: İç psikolojik durumları aşırı, olağanüstü erken soyutlama noktasına kadar ifade eden doğanın etkilerinin izlenimci tasvirleri ancak bir yüzyıldan fazla bir süre sonra ressamlar tarafından yeniden tam olarak ilgilenilecek bir dereceye kadar.
Turner’ın çalışmaları, özellikle geç dönem çalışmaları, soyut ressam Mark Rothko tarafından derinden beğenildi. Rothko’nun incelikle değişen renk katmanlarından oluşan büyük tuvallerinde bu etki görülebilir. 1966’da Rothko, Hayal Gücü ve Gerçeklik başlıklı bir gösteride Turners’ın bir sergisini gördüğündeNew York’taki Modern Sanatlar Müzesi’nde, “Bu Turner denen adam, benden çok şey öğrendi” dediği aktarıldı. Turner’ın sadece zamanının ilerisinde olmakla kalmayıp, aynı zamanda çağdaş an için geçerli olan meselelerle olan ilişkisinin radikal doğası, modern sanata adanmış bir müze tarafından modern öncesi bir ustanın eserinin bu nadir kucaklanmasıyla gösterildi. 2009’da Tate Britain, altı Rothko tablosuna ayrılmış diğerinin karşısındaki bir odada Turner’ların bir seçkisini sergiledi ve ziyaretçilerin iki sanatçının eserleri arasındaki “çarpıcı yakınlığı” karşılaştırmasına izin verdi.
Ayrıca Turner’ın renk ve ışık araştırmaları, çağdaş Danimarkalı-İzlandalı sanatçı Olafur Eliasson’a her biri farklı bir Turner tablosundan ilham alan bir dizi renk deneyi yaratması için ilham verdi. Eliasson, “Bir grup Turner resminde renk tonlarının, karanlığın ve parlaklığın miktarını dikkatlice inceledim ve sonra aynı renkleri ve aynı miktarda ışık ve karanlık kullanarak her birinin bir tür ‘renk tablosu portresi’ yaptım. “