

Politikanın önemli bir aracı, zararlı maddeleri üst sınırını bağlayıcı bir şekilde düzenleyen, emisyon ile ilgili hukuki işlemlerdir. Ülkelere, çevre ile ilgili hedefleri etkileyebilecek olanaklar sunmakta ve siyasetin, dengeleyici işlevi adına gücünü arttırmaktadır. Avrupa Birliği 2005 yılından beri, emisyon işlemleri gereği, girişimleri, yaydıkları CO2 gazının her tonu başına bir sertifika satın almaya zorunlu kılmıştır. Sertifika ile alınan istihkak tüketildiğinde, üretilen her fazlalık CO2 gazı için, ton başına yeni bir sertifika satın alma zorunluluğu bulunmaktadır. Bununla ilgili ticari faaliyet elektrik borsasında yürütülmektedir.
Ancak, Avrupa Birliğince yenilenen yasa tasarısı yürürlükteki tahsis uygulamasında köklü değişiklikler ön görmektedir. Fosil yakıtı tüketen, konvasiyonel enerji santrallarına, şimdiye kadar olanlardan çok daha etkin, somut yükümlülükler getirilecektir. Çünkü 2013 yılından itibaren, kirletme hakkı bedava olarak dağıtılmayıp, sadece ücret karşılığı satılacaktır. Bu durum büyük enerji konsernleri için milyarlar mertebesinde bir maliyet artışı getirecek , elektrik fiyatlarının da yükselmesine neden olacaktır. Bu yeni düzenlemelerden yenilenebilir enerji çift taraflı yararlanmaktadır. Birincisi emisyon haklarının daha uygun fiyatlarla satılması, böylece bugüne kadar tahsisat dağıtımında eli boş dönen orta ölçekli girişimcilerin önünü açacaktır. İkincisi ise hızla artan elektrik maliyetleri, yenilenebilir enerjinin pazarlama yeteneğini, dolayısıyla iktisadiliğini de arttıracaktır.