Siyah Amerika'nın siyah hayatı. Amerika Birleşik Devletleri'ndeki toplumsal eşitsizliğin ırkçı tonları
Tabii ki, Donald Trump'ın sözleri sadece sözlerdir. Afrikalı-Amerikalı seçmenlere destek sağlama çabasında Trump, seçimleri kazanırlarsa hayatlarını iyileştirmeleri için onlara söz vermeye devam edecek. Ancak, Afrikalı-Amerikalı nüfusun sosyal statüsüne gelince, Bay Trump’ın sözlerinin gerçekliğinden şüphe yok. Afrikalı Amerikalılar, Amerikan popülasyonunun sosyal olarak dezavantajlı bir grubudur - ve bu göçmen değil, göçmen veya mülteci olmasa da.
Amerika Birleşik Devletleri'nde beyaz ve siyah nüfusun eşitliği her şekilde bildirilmiş olmasına rağmen, Afrikalı Amerikalıların sosyo-ekonomik durumu neredeyse hiç değişmedi. Dahası, “ayrımcılığı ortadan kaldırmak” için alınacak önlemler neredeyse tamamen açıktır. Örneğin, ABD’de “negro” kelimesi, siyahlara karşı ayrımcılık olarak neredeyse bir suç olarak yorumlandı, ancak aynı zamanda milyonlarca Afrikalı Amerikalı da yoksulluk içinde yaşıyor ve bu durumdan kurtulmak için Amerikan makamları herhangi bir adım atmıyor. Olumlu bir kara kahramanı olan binlerce film yapılabilir, okul programlarına özel hoşgörü kursları verilebilir, hatta kara cumhurbaşkanı bile olabilir - ancak işsizliği ortadan kaldırmak, eğitimi arttırmak, ücretleri artırmak, gerçek propaganda adımlarını boşaltmak için gerçek önlemler alınmaz. Siyah Cumhurbaşkanı Barack Obama ve Amerikan şehirlerinden sosyal olarak yoksun nüfusun milyonlarca kitlesi arasında hiçbir ilişki yoktur. Bazı uzmanlar, modern Amerikan siyasetini siyahi nüfusa karşı “pozitif ayrımcılık” olarak nitelendiriyor. Şimdi, ABD’deki siyahların ayrımcılığından bahsetmemeyi tercih ediyorlar, ülkedeki Afrikalı-Amerikalı nüfusun durumuyla ilişkili en derin sosyal ve ekonomik sorunların gerçeğini görmezden geliyorlar.
ABD'de Afrikalı Amerikalıların gerçek sosyal statüsünün en önemli tezahürlerinden biri ekonomik eşitsizliktir. Şimdiye kadar, Afrikalı Amerikalılar, ortalama olarak, Amerikan nüfusunun diğer etnik ve ırksal gruplarının üyelerinden çok daha fakirdir. Bu, Afrika Amerikan topluluklarında yoksulluğun korunmasından kaynaklanmaktadır. Yoksulluk miras, yoksulluk gecikmeleri, sosyal hareketliliğin önündeki en büyük engel haline geliyor. Birçok Afrika kökenli Amerikalı ABD'de başarıya ulaştı - politikada, işte, sporda, kültürde varlar. Fakat Afrika kökenli Amerikalı ülkelerin çoğu hala beyazlardan çok daha fakir kalıyor. Ve Afrika-Amerikan nüfusunun fakirliği azalmakta değil, artıyor. Bu Amerikan ekonomisinin gelişiminin özgüllüğü ile kolaylaştırılmıştır. Vasıfsız işgücüne yönelik piyasa talebi azaldıkça, normal bir eğitimi olmayan gittikçe daha fazla sayıda Afrikalı Amerikalı, ebedi işsizlerin tepesinde kalmaktadır. Eğer 2000’te bir Afrikalı Amerikalı hanenin medyan geliri beyaz Amerikalıların hanehalkı gelirinin% 64'i olsaydı, on bir yıl sonra, 2011’te, o zaten beyaz hanenin medyan gelirinin% 58’iydi. Yani, Afrika kökenli Amerikalı nüfusun geliri ortalama% 6 azaldı. Dört yıl içinde, 2005'ten 2009'e kadar, Afrikalı Amerikalıların ve beyazların mali refahındaki boşluk genişledi. Eğer 2005’te, Afrikalı Amerikalılar onlardan bir kat daha küçük varlıklara sahipken, 2009’te zaten yirmi kat daha küçük varlıklara sahiplerdi.
Toplam yoksulluk, birçok Afrikalı Amerikalıyı hükümetten ve yardım kuruluşlarından gelen sosyal yardımlara güvenmeye zorlamaktadır. Aynı zamanda, ABD’de sosyal yardımın büyüklüğünün çok önemli olduğuna ve Afrikalı Amerikalıların çoğunluğunun da tam olarak fayda sağladığına inanan bazı Rusların yanılsamalarını dağıtmaya değer. Bu spekülasyondan başka bir şey değil. Sonunda, Amerikan liderliği için kârlıdır, çünkü bu durumda siyah insanların sosyal ve ekonomik durumuna ilişkin tüm sorumluluk devletten Afrika kökenli Amerikalılara kaymıştır - mesela devlet elinden gelen her şeyi yapar, faydaları öder ve siyahlar tembeldir ve istemezler. çalışmak için. Aslında, ABD'de yaklaşık 14 milyon insan ücretsiz sosyal yardım almaktadır. Bunların% 65'i çocuklar ve ergenlerdir. Yani, sosyal yardımın üçte ikisi düşük gelirli ailelerden çocuklara yardım etmekten geliyor. Nitekim, eğer ebeveynleri yokken ya da kazanamıyorsa, yardımlar olmasa, çocuklar başka ne için yaşayabilir? Sosyal yardım alanların kalanının% 35’in çoğu kadındır. Ve bu sadece Afrikalı-Amerikalı değil, aynı zamanda beyaz. Daha fazla beyaz var -% 38,% 37 Afrikalı Amerikalılar. Kalan sosyal yardım alıcıları, Hispanikler, Asyalılar ve Hintliler de dahil olmak üzere diğer ırk ve etnik grupların temsilcileridir.
Afrikalı Amerikalılar arasındaki ekonomik eşitsizlik, sosyal eşitsizlik yüzünden daha da kötüleşiyor. Bir zamanlar, ünlü Fransız sosyolog Pierre Bourdieu üç tür sermaye hakkında yazdı - ekonomik, sosyal ve kültürel. Sosyal ve kültürel başkentler daha az önemli değildir, çünkü ailelerin çocukları için eğitim ve kariyer sağlamalarına izin verir. ABD'nin Afro-Amerikan nüfusu için, nadir istisnalar dışında, sosyal ve kültürel sermaye minimumdur. Bugünlerde, 70'in üzerinde Afrikalı-Amerikalı çocukların% 'si resmi evlilikten doğmaktadır. Bunların çoğunun tek ekmek ailenin anne olduğu tek ebeveynli ailelerde yetiştirildiği açıktır. Karşılaştırma için - beyaz çocukların yalnızca% 25'u resmi evliliğinden doğar. Doğal olarak, bu gerçek tek başına, Amerikan toplumunun sosyal hiyerarşisinin altındaki çoğu çocuğun geleceğini belirleyen, Afrikalı-Amerikalı nüfusun sosyal durumu üzerinde büyük bir etkiye sahiptir.
Afrikalı Amerikalılar ile beyazlar arasındaki sosyal eşitsizlik, yirminci yüzyılın ilk yarısında uygulanan ayrımcı politikaların doğal bir sonucudur. Ne de olsa, Birleşik Devletler'deki ayrımcılığın ortadan kaldırılması, bir yandan aktif bir toplumsal hareket ve diğer yandan karmaşık bir uluslararası durum sayesinde yalnızca 1960'lerde meydana geldi. Bugün, dünya demokrasisinin kalesini taklit etmeye çalışan bir ülkede, birkaç on yıl önce, farklı ırkların temsilcilerinin haklarının eşitsizliği resmen doğrulandı. Şimdiye kadar, beyaz ve siyah Amerikalılar kendilerini farklı sosyal grupların temsilcileri olarak görüyorlar. Afrikalı-Amerikalıların kendi kimlikleri vardır, bazı açılardan yalnızca tüm Amerikanın kimliği ile örtüşmeyen değil, aynı zamanda onunla da çelişir. Örneğin, İslam'ın siyah Amerikalıları arasındaki toplu dağılım nedir. Bir dereceye kadar, İslam'ın kabulü birçok Afrikalı Amerikalı tarafından Hristiyanlıkla ilişkilendirilen Avrupa kültür dünyasına ait olmayan, ancak Afrika-Arap dünyasına ait “ötekiliklerini” vurgulamanın bir yolu olarak kabul edildi. Bununla birlikte, çoğu Afrika kökenli Amerikalı hala birçoğu Hristiyanlıktan bahseder, ancak birçoğu pratik olarak “beyazlar” dünyasıyla örtüşmeyen tamamen Afrika kökenli Amerikan kilise topluluklarına aittir.
Afrikalı-Amerikalı kültürü, Afrikalı Amerikalılar ile beyazlar arasındaki farkları vurgulayarak karakterize edilir. Bir dereceye kadar, "tersi ırkçılıktan başka bir şey" ile uğraşıyoruz. Yirminci yüzyılın ortalarında Afrika kökenli Amerikalı sosyal ve politik hareketlerin ideologları. siyahlar ve beyazlar arasındaki farkları ve hatta siyahların beyazlar üzerindeki üstünlüğünü açıklayarak kendi konseptlerini geliştirmeye çalıştılar. Afrikalılara, Kafkasyalıların temsilcilerinden farklı olarak, büyük bir duygusallık, sezgisellik verildi. Afrika kıtasının sömürgeleştirilmesi döneminde, Afrika ülkelerinde iktidara gelen pek çok politikacı tarafından kalkan üzerinde “Afrika münhasırlığı” fikri ortaya atıldı. Özellikle bu fikirler, Afrika kıtasının medeniyetlerinden daha az insan olarak kabul edilen Avrupa medeniyetinin kazanımlarına eleştirel bir tutum göstermektedir. Elbette, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Afrikalı-Amerikalı "gettolar" sakinleri böyle yüksek meseleler hakkında düşünmüyorlar, ancak beyazlardan oldukça belirgin bir ayrım çiziyorlar. Örneğin, Afrikalı-Amerikalı ergenlerin ortasında, bir okul imajı öğrenciyi onurlandırır, ders kitaplarına sızan ve gelecekteki faaliyetlerini zihinsel çalışma ile ilişkilendiren bir kız ya da erkek popüler değildir.
Afrikalı-Amerikalı ergenlerde, yaşamda başarıya ulaşmak için bir başka model daha popüler, en iyi ihtimalle bir spor ya da müzik kariyeri ile ve en kötüsü de suçla ilişkili. Pek çok Afrikalı-Amerikalı çocuk, doğuştan yetenekli olsalar bile, genel Afrikalı-Amerikan ortamından uzak durmamak ve diğer siyahlarla çatışmamak için kasten okulda titizlik göstermiyorlar. Bu konuda, özellikle George Akerlof'u “Kimlik Ekonomisi” adlı eserinde yazdı. Fakat eğer beyaz Akerlof hâlâ önyargılı olarak yeniden sorgulanabilirse, o zaman başka bir araştırmacının bulgularına ne dersiniz? - ABD'ye taşınan ve Kaliforniya'daki Berkeley Üniversitesi'ne öğretmenlik yapmak için yerleşen Nijeryalı sosyolog John Ogbu? Ogbu, Afrikalı-Amerikalı çocukların öğrenmeye karşı tutumlarını karakterize ettiği “zayıf egzersiz sendromu” terimini bile kullandı. Ayrıca, çeşitli ırk ve etnik grupların temsilcilerinin katıldığı prestijli okullara devam eden statü ve zengin Afrikalı-Amerikalı ailelerin çocukları bile çalışmak istememektedir. “Olumlu ayrımcılık” aynı zamanda öğrenmeye yönelik bu tutumu güçlendirmede de rol oynamıştır - bu tür çocuklar, Afrikalı Amerikalılar için özel çabalar sarf etmeksizin faydaları için kolejlere ve üniversitelere gitmeyi beklemektedir. Afrikalı-Amerikalı entelijensiyanın çocukları bu şekilde sebep olurlarsa, peki ya gecekondu çocukları?
Ekonomik ve sosyal eşitsizlikler, ülkenin Afrikalı-Amerikalı nüfusunun sosyal yoksunluğu ile birleştirilmiştir. Bilindiği gibi, bir zamanlar ekim köleliğinin kalesi olan güney eyaletlerindeki Negro nüfusunun yüzdesi, yüzde cinsinden en yüksekti. Halen, Güney Carolina, Mississippi, Louisiana gibi eyaletlerde Amerika Birleşik Devletleri'nin en “siyah” ülkeleri olarak kabul edilen çok büyük bir Afrikalı-Amerikalı nüfusu var. Ancak etkileyici sayıda Afrikalı Amerikalı, ülkenin büyük şehirlerinde, özellikle de New York'ta yaşamaktadır. Afrikalı Amerikalıların küçük yerleşim yerlerinde, sosyologlar beyaz Amerikalıların yaşadığı alanlardan çok daha kötü bir yaşam standardı olduğunu bildirmiştir. “Yoksul mahalleler” esasen işsizlik, sokak suçu, uyuşturucu bağımlılığı ve uyuşturucu kaçakçılığı, alkolizm, fuhuşun gelişmesinden kaynaklanan toplam yoksulluktan oluşan sosyal gettolardır.
Bir zamanlar ABD hükümeti, Afrikalı Amerikalıların yaşadığı gecekondu bölgelerinin sorunlarını çözmeye çalıştı ve yeni yerleşim alanları inşa etmeye başladı. Ancak, Afrikalı-Amerikalı yüksek katlı mahalleler eski gecekondulardan daha kötü gettolar haline geldi. Sosyolog Sadhir Venkatesh, Afrikalı-Amerikalı nüfusun yaşam standartlarını iyileştirmeyi planladığının altını çizdi. Afrikalı Amerikalıların yaşadığı yerleşim yerlerinde asıl sorun şuydu: apartman nüfusu, kamu tesislerinin fakir ve başarısız altyapısı, yoksulluk sınırında kitlesel yoksulluk. Tabii ki, yeni bölgelerde ayrıca yüksek düzeyde bir suç ve uyuşturucu bağımlılığı var.
Afro-Amerikan nüfus arasındaki sosyal eşitsizlik sağlık sektöründe de belirgindir. Afrikalı Amerikalıların çoğu daha düşük sosyal katmanlara ait olduğundan, sağlıklarına bakacak paraları yoktur. Ayrıca, Afrika kökenli Amerikan yaşam tarzı tıbbi performansı iyileştirmeye yardımcı olmuyor. Afrikalı Amerikalı erkeklerin ve kadınların ortalama yaşam beklentisi, 5-7 yıllarında beyaz Amerikalıların ortalama yaşam süresinden daha düşük. Diyabet ve hipertansiyon gibi hastalıklar, Afrikalı Amerikalılar arasında çok daha yaygın. Afrikalı Amerikalıların% 30'inden fazlası ve kadınların% 41'inden fazlası obezite muzdarip, bu da kalitesiz ve sağlıksız bir diyet anlamına geliyor. AIDS’in Afrika’daki nüfusa yayılma düzeyi ile ilgili olarak Afrika ülkeleri seviyesine yaklaşıyor. Afrikalı Amerikalılar, AIDS hastalarının% 48'ini oluştururken, Afrikalı Amerikalıların toplam ABD nüfustaki oranı% 12,6'tir. Afrikalı Amerikalıların büyük bir çoğunluğu için yüksek kaliteli tıbbi hizmetlerin yüksek maliyetlerinden ötürü kullanılamayacaklarını ve Tabii sağlıklarına bakma kültürünün Afrikalı-Amerikalı gettolarında geliştirilmediğini söylemeye gerek yok. Afrikalı-Amerikalı ailelerin oldukça yüksek doğum oranlarına sahip olmalarına rağmen, “siyah” Amerika'da aile değerlerinin krizi daha belirgindir. Yukarıda belirttiğimiz gibi, çok sayıda çocuk evlilik dışı doğar, aslında tipik bir Afro-Amerikan ailesi bir anne ve çocuklar ya da bir büyükanne, bir anne ve çocuklardır.
Periyodik olarak, Afrikalı-Amerikalıların gerçek ayaklanmaları ABD'de patlak verir, bunun nedeni kural olarak polis tarafından gösterilen zulümdür. Kural olarak, devlet bu tür eylemleri, askeri gücü kullanmaktan kaçınmadan, sert ve hızlı bir şekilde bastırmak meselelerini, tanklar isyan eden şehirlerin sokaklarında. Aynı zamanda, ABD makamları diğer ülkelere uygulanan sahte demokratik demagojiyi tamamen unutuyorlar. Ancak protestoların şiddetli bir şekilde bastırılması, Afrikalı Amerikalıların sosyal ve ekonomik eşitsizliği sorununun bu şekilde çözülebileceği anlamına gelmiyor. Aksine, Afro-Amerikan nüfusunun durumu, daha yüksek doğum oranı göz önüne alındığında, yıllar sonra özellikle farkedilecek olan kademeli bir bozulmaya açık bir eğilime sahiptir.
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.