IRGC, yapısında geleneksel güçleri kopyalayan sadece “ikinci bir ordu” değil, yalnızca askeri bir oluşum değildir. Gardiyanlar, en önemlisi, ideolojik ve politik olarak, pratikte Ortadoğu ve dünyadaki İran menfaatlerini korumak anlamına gelen İslam devriminin ideallerini geliştirme ve savunma görevini üstlendiler. Bugün, Şiiliğin olduğu yerde, İran var, ama Şiilerin yaşadığı ya da topluluklarının çok küçük olduğu yerlerde bile, Tahran hâlâ bir pozisyona sahip ve onu tanımlamak için uygun görüyor.
2002’te, İran liderliği, ülkenin üçüncü Şii İmam Hüseyin Hüseyin’in doğum gününde İslam Devrimi Muhafızlar Günü'nü kutlaması için çok önemli bir karar aldı. İmam Hüseyin, yılın Ekim 10 680'inde doğdu ve IRGC Günü, Ekim 9'i kutladı. Tatilin seçilmiş olduğu tarihte bile, İran'daki İslam Devrimi Muhafızlarının Şii ordusunun işlevleri, İslam'ı savunması ve tüm düşmanlarını cezalandırması gerektiğini vurguluyor. Öykü IRGC, İran'daki İslam Devrimi'nin tarihi ve ülkenin silahlı kuvvetlerinin ve güvenlik güçlerinin devrim sonrası dönüşümü ile ayrılmaz bir biçimde bağlantılıdır.
Bildiğiniz gibi, 1970'lerin sonunda, İran Şah rejiminin politikası, Şii din adamlarından esinlenen nüfusun geniş kitleleri tarafında yaygın bir hoşnutsuzluk yarattı. 1979'te, genç öğrenciler, işçiler ve işsizlerin görev aldığı paramiliter İslami komite gruplarının büyük rol oynadığı ülkede, İslami devrim zafer kazandı.
Aynı yıl, 1979, İslam komitelerinin ayrılmalarına dayanarak, İslam Devrimi Muhafızları Birliği kuruldu. Bir zamanlar, İslam devriminin liderlerinden biri olan Ayatollah Hossein-Ali Montazeri, IRGC'yi sadece askeri değil, aynı zamanda dini ve politik işlevleri yerine getiren ve İslam devriminin gerçek bir çocuğu olan eşsiz bir eğitim olarak nitelendirdi.
İran’ın Ortadoğu’daki dini ve siyasi çıkarlarını öne sürmek için silahlı bir araç haline geldiği kesin olarak IRGC’ydi. Ülke içinde, IRGC 1980'lerde yolculuğuna başladı. o dönemde devrimi sosyalist yol üzerinde döndürmeye çalışan çeşitli sol muhalefet gruplarına karşı mücadeleden (İran halkının Mücahidleri Örgütü vb.). IRGC güçleri, Muhafızların gerçek bir mücadele başlangıcı olan ve Kolordu'nun halkının milisleri gibi oldukça amorf bir yapıdan güçlü bir silahlı kuvvete dönüşmesine izin veren İran-Irak savaşı 1980-1988’in en aktif rolünü aldı.
İran-Irak savaşı yılları boyunca IRGC'nin yüksek kaliteli personel eğitimi ile ayırt edilmediği gerçeğine rağmen, milislerin dini inançları ile motive edilen cesurca savaştı. İran-Irak savaşı sırasında IRGC'nin önde gelen birçok modern komutanı ön plana çıktı, bugün genel rütbeye sahip olan ve İslam Devrimi Muhafızları'nın emrinde önemli görevlerde bulunanlar öne çıktı.
IRGC'nin kesin sayısı bilinmemektedir, yaklaşık 125 bin ila 500 bin kişiye (Basij milisleri olmadan ve bununla birlikte birkaç milyon insan). Silahlı kuvvetler gibi, İslam Devrim Muhafızları da, kara kuvvetlerine, hava kuvvetlerine ve deniz kuvvetlerine ve milislerin - Basij milislerine bölünmüştür. IRGC'nin Yüksek Komutanı İran'ın Yüksek Lideri - Rahbar, şimdi büyük Ayetullah Ali Hamaney. Yani, İslam Devrimi Muhafızları, cumhurbaşkanına laik bir güç olarak bağlı olan geleneksel silahlı kuvvetlerin aksine, İran'ın dini liderine boyun eğiyor. Kolordudaki dini ve ideolojik çalışmalardan sorumlu olan, IRGC'nin komutasında rakhbar'ın temsilcisi olan Hocat-ol-Eslam'dır.
Kolordu Şefi de doğrudan rakhbar tarafından atanır. Şu anda, IRGC'nin Başkomutanlığı görevinde 61 yaşındaki Binbaşı General Mohammad Ali Jafari bulunuyor. 1957’in Şii kutsal Şehri’nde doğdu, Tahran Üniversitesi’nden inşaat alanında diploma aldı, ancak daha sonra kendini askeri bir kariyerine verdi, 1992’tan Ağustos’a kadar 2005, Kolordu’nun kara kuvvetlerine komutan oldu.
IRGC'nin bir parçası olarak, Entegre IRGC Karargahı (GUR OSH KRIR), İstihdam, teknik ve bilgi departmanları ile modern radyo teknik araçlarını içeren stratejik, operasyonel ve taktik istihbaratla ilgili bölümlerden oluşan Ana İstihbarat Müdürlüğü bulunmaktadır.
IRGF kara kuvvetleri arasında 10 piyade, 5 mekanize ve 2 zırhlı bölüm, 15-20 ayrı tugay (topçu tugayları, füze, uçaksavar füzesi, iletişim, mühendis-kazıcı, piyade, zırhlı, kimyasal savunma, paraşütçü, özel amaçlı) ve ayrıca sınır birimleri. Halka açık verilere göre IRGC 470 tanklar, 366 topçu silahı, 40 MLRS, 140 uçaksavar topu, 620 zırhlı personel taşıyıcı ve piyade savaş aracı.
IRGC'nin kompozisyonunda seçkin bir askeri-siyasi özel birim olan 1980 yılında oluşturulan ve o zamandan beri İran'ın tüm savaşlarında ve İran gizli servislerinin gizli operasyonlarında aktif olarak yer alan Quds Tugayı'ndan ayrı bir söz yapılmalıdır. Birimin temel işlevleri, ülkenin dışında özel operasyonlar yürüten, dünyanın diğer ülkelerindeki Şii silahlı gruplarla temaslarını sürdüren askeri istihbarattır. Şimdiye kadar, dünya bu ünitenin büyüklüğü hakkında kesin rakamlara sahip değil - büyük olasılıkla, 3 binden 50 bin kişiye kadar geniş bir sayı yayılımı olarak adlandırdıkları halde on binlerce kişiden bahsediyoruz.
IRGC'nin kendi hava kuvvetleri var. Bunlar, 45 bin hava savunma biriminde olmak üzere 15 bin kişinin füze kuvvetlerine dayanıyor. Buna ek olarak, IRGC Hava Kuvvetleri bir askeriye havacılık - yaklaşık 300 uçak ve askeri nakliye uçağı - yaklaşık 100 uçak ve helikopter.
İslam Devrimi'nin Guardians donanmalarının muharebe oluşumları ve birimleri, hizmet birimleri içerir ve 3 denizaltılar, 3 cüce denizaltılar, 3 firkateyni, 2 korvet, 20 füze ve 20 torpido botları, 6 hovercraft, 13 iniş gemi ile silahlı , 3 maden gemisi, 28 yardımcı gemiler. IRGC'nin donanması, 2 uçağı ve 22 helikopteri ile donanmış 15 bin kişinin kendi deniz havacılığına ve toplamda 3 bin insan ve 5 roket teçhizatına sahip 4 savaş gemisi füze sistemine sahip 300 deniz tugayına sahiptir.
Basij milislerine gelince, bu düzensiz bir yapıya sahip olan ve milis ile IRGC'nin personel rezervi arasında bir şey olan ayrı bir militarize yapıdır. Basij, Ashura erkeklerinin taburlarından ve Al-Zohra kadınlarının taburlarından oluşur, her taburun büyüklüğü genellikle 400 erkekleridir. Militiamen özel üslerde askeri eğitim görüyor, IRGC ve ülkenin Silahlı Kuvvetleri'nin tüm büyük askeri tatbikatlarına katılıyor. Bazı verilere göre, Basij sayısının 10-12 milyon insan tarafından tahmin edildiği, polisin birçok genç ve ideolojik olarak motive olmuş İranlı olduğunu içeriyor. Aynı Suriye'de savaşa gidebilen ideolojik gönüllülerin temeli olan “Basij”.
Suriye modern bir büyük IRGC savaşı. İslam devriminin muhafızları, bu ülkedeki durumun ağırlaştırılmasından hemen sonra Tahran tarafından Şam'a yardım için gönderildi. Bu, İran'ın hem ekonomik hem de jeopolitik ve dini ve ideolojik çıkarları nedeniyle oldu.
Suriye'deki yetkililer, Cumhurbaşkanı Beşar Esad'ın ait olduğu Alevilerdir. Her ne kadar Alevi öğretisi, İran'ın devlet dini olan Jafarit duygusunun Şafizminden ciddi olarak farklı olsa da, Ayetuleler Alevileri ortak dinciler olarak görmekte ve derhal savunmaktadırlar. IRGC yetkilileri arasından eğitmenler ve askeri danışmanlar Suriye'ye gönderildi ve sonra tüm birimler konuşlandırılmaya başladı. Esad hükümet kuvvetlerinin başarısı, esas olarak, operasyonlarının IRGC birlikleri ve kontrolündeki Lübnan, Irak, Afgan, Pakistan Şii oluşumları tarafından doğrudan desteklenmesi ya da doğrudan yürütülmesi nedeniyledir.
Suriye'deki İran operasyonlarının planlanmasında kilit bir rol Quds Tugayının komutanı Baş General Kasem Süleyman tarafından oynanıyor. Aynı yıl, IRGC Komutanı General Jaafari olarak 1957'te doğdu. Süleymani'nin arkasında, sekiz yıl boyunca teğmenden 41'inci piyade bölümü "Tarallah" ın komutanına yükseldiği İran-Irak savaşı var. 1990’te Suleimani, güneydoğudaki Kerman eyaletindeki IRGC kuvvetlerinin komutanlığında Afganistan sınırındaki komutanlığında mükemmel bir lider olduğunu kanıtladı ve o ülkede uyuşturucu trafiğini en aza indirdi. 2000'te “Quds” tugayının komutanı oldu ve 18'teki görev süreleri boyunca, film yapıp şarkı söyledikleri gerçek bir ulusal kahramana dönüştü. Ne de olsa Süleymani, bütün hayatını hem ülke içinde hem de yurt dışında İslam devriminin çıkarlarını korumaya adayan cesur bir İranlı komutanın kişileşmesidir.
Suriye’deki IRGC’de kahramanları yalnızca sıradan askerler ve genç subaylar arasında değil, aynı zamanda üst düzey komutanlar arasında da vardı. Böylece, Ocak ayında 18, 2015, İsrail hava saldırısı sonucu Tuğgeneral Muhammed Ali Allahdadi öldürüldü. Ekim 23 2015 Tuğgeneral Reza Havari savaşta öldürüldü, Ekim 12 2015 Binbaşı Genel Farshad Hasunizadeh ve Tuğgeneral Hamid Mokhtarband oldu. Ancak Suriye’deki IRGC generalinin en önemli kaybı, Suriye’de İslami Devrim Muhafızlarının operasyonlarının doğrudan liderlerinden biri olan ve Tahran ve Şam arasındaki temaslarda çok önemli bir rol oynayan Binbaşı General Hossein Hamadani’nin (1955-2015) ölümü oldu.
Suriye'de bir trafik kazasında ölümü sırasında doğumunun altmışıncı yılı olan Hüseyin Hamadani, İslami devrimin bir üyesi olan IRGC'nin en yaşlı gazilerinden biriydi. Fakir bir ailenin soyundan, garip işlerle yarıda kesildi ve sonra Ayetullah Madani'den ders alarak ve Şah karşıtı protestolara katılarak, askeri kariyerine Hamadan'da, İslam Devrimi Muhafızlarına katılarak başladı. 1979’te Kürt ayaklanmasının bastırılmasına katıldı, İran-Irak savaşını geçti, Irak Kürdistan’ındaki bir sonraki ayaklanmanın bastırılması sırasında IRGC birimlerine komuta etti. 2005-2009 içinde Khamadani, IRGC'nin komutan yardımcılığı görevini üstlendi, ardından Basij milislerinin komutan yardımcılığını yaptı ve 2009'ten 2014'e kadar. - Büyük Tahran topraklarında Komutan Kolordu "Rasulullah". Sonra Hamadani, Şii gönüllüleri “Jish Shaabi” nin 50-bininci şarta bağlı başkanı Suriye'ye geldi.
İslam Devrim Muhafızları Birliği'nin İran’ın hayatındaki rolünü abartmak zor. Bir yandan, IRGC, Ayatollah'ların teokratik rejiminin ve silahlı kuvvetlerde laik etkiye karşı ana ağırlığın güvenilir bir savunucusudur. IRGC savaşçılarının özel ideolojik motivasyon düzeyi göz önüne alındığında - özellerden generallere kadar - bunun İran askeri makinesinin en etkili ve ideolojik olarak sürdürülen parçası olduğuna dair hiçbir şüphe yok.
Ancak IRGC'nin İran siyasetindeki önemli rolü, tersine bir süreç öngörüyor - İran'ın dini ve siyasi otoriteleri, İslam Devrim Muhafızları Kolordu'nun generallerinin pozisyonuyla ilgilenmek zorunda kalıyor. Örneğin, Tahran’daki 1999’te öğrenci gösterileri ciddi şekilde bastırıldığında, IRGC’nin üst düzey memurları 24’in İran’daki Cumhurbaşkanı Muhammed Hatemi’ye, göstericilerin dağıtılması için silahlı kuvvetlerin kullanılmasını eleştiren bir mektup gönderdi. Bu arada, mektubu imzalayan memurlar arasında IRGC, Muhammed Ali Cafaari ve Hüseyin Hamadani’nin gelecekteki komutanı ve İslam Devrimi’nin önemli muhafızları vardı. İranlı yetkililer daha sonra uygun kararlar verdiler ve bundan sonra ordu ile silahlı kuvvetlerin kullanımı konusunda istişareyi tercih ettiler. Son olarak, IRGC'nin İran ekonomisinin önemli bölümlerini kontrol ederek ülkenin ekonomik yaşamında önemli bir rol oynadığını unutmamalıyız. Kolordu yarattıktan bu yana neredeyse kırk yıl geçti ve bu süre zarfında faaliyetlerini ülke sınırlarının ötesine yayarak İran'ın yaşamında çok önemli bir rol oynadı.