Uymayın - öldürecekler
Almanya, SSCB ile olan saldırmazlık paktına ve bu anlaşmanın gizli protokolüne (23 Ağustos 1939) uygun olarak, SSCB'nin bir etki alanı olarak Finlandiya'ya "girmeme" sözü vermesine rağmen, aslında, Üçüncü Reich, SSCB ile savaşta gelecekteki müttefikini destekledi. Eylül 1940'tan itibaren Alman birlikleri Finlandiya'ya geldi ve Sovyet sınırlarına daha yakın bir yerde konuşlandırıldı.
Dolayısıyla Almanya, Sovyet-Finlandiya savaşı sırasında (28 Kasım 1939 - 12 Mart 1940) ve bu savaştan sonra Finlandiya-Sovyet ilişkilerinde hiç tarafsız değildi. Hitler, 13 Kasım 1940'ta Berlin'de SSCB Halk Komiserleri Konseyi Başkanı V.Molotov ile yaptığı görüşmelerde, SSCB ile savaşı sırasında Finlandiya'ya Alman askeri-teknik yardımını çok net bir şekilde ortaya koydu.
Almanya Başbakanı, “1939'daki ünlü Sovyet-Alman anlaşmalarına rağmen, Almanya savaş sırasında Finlere sempati duymaktan kaçınmakta zorlandı. İnatçı direniş gösteren Finliler dünya çapında sempati kazandılar. "
Führer, Polonya'ya karşı kazanılan zaferden heyecanlanan Reich nüfusunun başka bir psikoz dalgası yaşadığının farkındaydı. Alman hükümetinin bu savaştaki davranışına ilişkin heyecan sadece her gün arttı ve bu açıkça SSCB ile yapılan anlaşmalarla belirlendi.
Ancak Molotov, bariz nedenlerden dolayı Führer'den bu "sempati" ve "heyecan" ın belirli içeriğini açıklamasını istemedi.
Ancak bu, faşist partinin liderlerinden biri olan Kont, Mussolini'nin damadı ve o zamanlar İtalya Dışişleri Bakanı Galeazzo Ciano tarafından açıklandı. Günlüğünde, Aralık 1939'da Berlin'in bu savaştaki gerçek konumu hakkında "Finlandiya'nın İtalya büyükelçisi tarafından söylendi: Almanya Finlandiya'ya" gayri resmi olarak "Polonya harekatı sırasında ele geçirilen büyük bir silah sevkiyatı gönderdi."
Ayrıca G. Ciano, hakkında yalnızca Nürnberg'deki duruşmada güvenilir bir şekilde bilindiği bu tür bilgileri açıkladı:
21 Aralık 1939'da Almanya, İsveç'e Finlandiya'yı kendi stoklarından göndereceği kadar top ve mühimmat tedarik edeceğine söz verdiği İsveç ile gizli bir anlaşma yaptı. Kısa süre sonra İsveç, doğal olarak daha fazlasını tedarik etmeye başladı оружия Finlandiya için.
Transit müttefiki
Genel olarak, Almanya'dan ve Almanya'dan İtalya, İsveç ve Danimarka üzerinden yeniden ihracatı, Aralık 1939 - Mart 1940, Finliler tarafından o dönemde ithal edilen toplam topçu, hafif silah ve mühimmat hacminin üçte birinden fazlasını aldı.
Finli tarihçi H. Vainu'ya göre, "Molotov'un İsveçli baron K.Rosen aracılığıyla Berlin'e yaptığı ziyaretin sonunda, Führer'in SSCB'nin Finlandiya'yı kendi çıkarları alanına dahil etme isteğini reddettiğini ve onu şemsiyesi altına aldığını" Mannerheim'a bildirmesi de karakteristiktir.
Aynı verilere göre, 18 Ağustos 1940'ta Mannerheim, Hitler'den kısa bir mektup aldı: "Almanya, Finlandiya'ya doğrudan silah tedarik etmeye başladı ve Alman birliklerinin İsveç sınırlarına engelsiz geçişini teklif etti." Fin makamları, Eylül ayından beri böyle bir geçişe izin verdi. Bununla birlikte, Almanya'nın "transit" askeri birimleri, esas olarak SSCB ile Suomi sınırlarına olabildiğince yakın gönderildi.
Dahası, bazı İsveçli ve Danimarkalı kaynaklara göre Almanya, Danimarka'nın Norveç'ten ele geçirilmesi olan Sonbahar Weserübung Operasyonunu Şubat ayından Nisan 1940'a erteledi. Bu, şaşırtıcı bir şekilde, İngiltere ve Fransa'nın Finlandiya'ya yardım etmek için planlanan Şubat - Mart ortası 1940 askeri operasyonuna müdahale etmemek için yapıldı. Nitekim, Polonya'nın düşüşünden sonraki İkinci Dünya Savaşı biraz tuhaflaştı.
İngiliz-Fransız operasyonu, buna paralel olarak Sovyet Arktik bölgesinde planlandı, İngiliz-Türk-Fransız Kafkasya'da saldırı... Aynı verilere göre, Aralık 1939 - Mart 1940 için Paris ile Londra ve Berlin arasında gizli bir geçici ateşkese ilişkin yayınlanmamış istişareler İspanya ve Danimarka'da yapıldı.
Bu, müttefiklerin Nazi Almanyası ile olan temasları ile ilgili pek çok şey gibi, Stalinist-Maoist, daha doğrusu Almanya ve Danimarka'nın gerçek Marksist-Leninist Komünist Partilerinin temsilcileri tarafından defalarca dile getirildi. Örneğin, 1975'te Arnavutluk'un Stalin kentinde bu tür partilerin uluslararası bir konferansında. Ve Nazi Almanya'sının yenilgisinin 30. yıldönümü ile bağlantılı olarak yapıldı.
Finlandiyalı akrabanız var mı?
Buna karşılık, Finlandiya'nın Almanya büyükelçisi Toivo Kivimäki, 22 Şubat 1940'ta G. Goering ile yapılan görüşmelerde, Almanya'nın Finlandiya'ya SSCB'nin Finlerden talep ettiği tüm bölgeleri iade etmesine yardım edeceğine dair güvence aldı. 1941'de ne oldu (bakınız: "Helsinki'den bir soru: Kuriller nerede ve Karelyalılar nerede?").
Nazi Almanyası, 20'li yılların ortalarından beri Mannerheim'ın planlarını destekledi - Fin himayesini SSCB'nin en azından kısmen Finno-Ugric halklarının yaşadığı tüm bölgelerine yaymak. Ve bu, sırasıyla SSCB ve RSFSR'nin Avrupa kısmının neredeyse dörtte biri ve üçte birinden az değil. Ve hatta Batı Sibirya'nın kuzey bölgesinin bir kısmı.
30'ların başından beri bu bölgelere Suomi'den sabotaj ve keşif grupları, propaganda malzemeleri atıldı, Fin istihbarat ajanları tanıtıldı (bkz: "Harika" Finlandiya. İşgalciler, ama gerçekten Naziler değil mi? ").
1940 baharında, SSCB'ye karşı çok gerçek bir "ulusötesi" saldırı tehdidi vardı - en azından Almanya'nın dolaylı katılımıyla. Ancak, o zamanlar Helsinki'nin Sovyet birlikleri tarafından ele geçirilmesine yönelik daha özel tehdit ve Finlandiya Halk Cumhuriyeti'nin ilan edilmesi, talihsiz Mareşal Mannerheim önderliğindeki ülke yetkililerini 12 Mart'ta SSCB ile barış anlaşması yapmaya zorladı.
Finlandiya, şartlarına uygun olarak, yalnızca Leningrad'a yakın Karelya Kıstağı ve stratejik açıdan önemli Hanko Yarımadası değil, aynı zamanda eski Rus Arktik limanı Pechenga (Finn. Pestamo) da dahil olmak üzere SSCB'ye komşu bir dizi bölgeyi kaybetmek zorunda kaldı.
Ne yazık ki, müttefikler olan Alman birlikleri ile birlikte Fin intikam girişimi uzun sürmedi. İntikam gerçekleşmedi, ancak Leningrad ve sakinlerine mal olduğu çok iyi biliniyor.