Bizim sahte politikacılarımızdan bazıları bu konuda yayın yapmaktan bıkmıyor.
Onlarla, belki başlayacağız ve bitireceğiz. Mesela, tamam, Sobchak. Ana televizyon yayın ağına dahil olan bir TV kanalı olan “Rain” de taşıdıklarını bir kenara bırakalım. Bu, çok çok güçlü sinirleri olan izleyiciler içindir. Fakat orada hiç kimsenin ihlal etmediği ve sınırlamadığı gerçeği.
Fakat Sobchak, “Rusya” merkez kanalı olan Solovyov'daki gösteride konuşma özgürlüğüne sahip olmadığımız gerçeğiyle ilgili sesini dinlemeye başladığında, bu çok fazla bir şeydir. Ve tabii ki Sobchak'tan. RTR'den değil.
“Serbest 90'ler” hakkındaki tüm bu inliyor anlaşılabilir. Sonra saçma sapan şeyleri taşıyabilirsin. Ve bildiklerini ve parmaklarından ne emdiğini. Ya da bir parmakla değil.
Bugün sadece imkansız çünkü internet var. Sıkıca ayağa kalktı ve açık alanlara, binlerce küçük ve büyük medyaya, blogculara sığındı. Ve hepsi ekranlarda söylenenleri tekrar kontrol etmeye hazırlar, böylece daha sonra (bir şey olursa) kaynama ve fırlatma denilen şeyi düzenlemek için.
Ekranlardaki özgürlük fazlasıyla yeterli. Kim sızlanmak istiyor - sızlanıyor. Kim dünyanın yakın sonu hakkında yayın yapmak istiyor - lütfen. Televizyondan çalınan içeriği kopyalayıp yapıştırmak isteyenler, kendi düşünceleri gibi poz vermek de sorun değil.
Her kanal, izleyicileri için yeteneklerinin ve geçirgenliğinin en iyisine çalışır.
Ve sansürle bu konuda çok kötüyüz. Bu arada, aynı Sobchak'ın TNT'ye tam programı sürdüğü polupushnye ve ahlaksız gösterileri başka nasıl açıklayabilirim?
Söylesene, politika? Ve bu yeterli. Ve aynı şeyleri farklı kanallar farklı şekillerde sundu. İşte bir örnek, akla gelen ilk şey, kaplanlı bir keçi olan Timur ve Amur. Birisi bunu hayvanların hayatından tuhaf bir olay olarak gösterdi, biri anında politik bir arka plana kavuştu. Ve eğer biri kaplan gerçekten keçiyi yakıp kül ederse, Rusya'daki keçi haklarının ihlali hakkında uluma yaptı. Ve yine Rusya'da her şeyin kötü olduğu fikrini getirdi.
Hiçbir şekilde, burada her şeyin yolunda olduğunu iddia etmiyorum.
Başka bir soru ise olayların farklı şekillerde yorumlanabilmesidir, ancak özünün değiştirilmesi zordur. O zaman değil. Ama kim sansür olduğunu söylüyor?
Evet, sansür arama anlarına tam olarak müdahale etmeyecektir. Donbas'ta "çarmıha gerilen çocuk" gibi. Ama biz gerçekten pek sansürlenmedik. Gelişmiş demokrasiye sahip ülkelerde olduğu gibi değil. Ama orada ve konuşma özgürlüğüyle, her şey bizimle olduğu gibi değil.
Tabii ki, eğer konuşma özgürlüğü için terörist saldırılar ya da felaketler hakkında karikatürler çekerse - o zaman evet, aynı Fransa'da bu tür bir özgürlük bir boşluktur.
Ancak bazı nedenlerden dolayı, "mülteciler" den kanunsuzluk konusunda sessizlik ve zarafet. Avrupa'nın her yerinde.
Ve burada açıkça iki noktayı ayırt etmeye değer: gazetecilik ve propaganda (kalın).
Devlete ait herhangi bir medya, Avrupa, ABD, Rusya, Ukrayna veya Çin olsun, öncelikle bir propaganda aracıdır. Ve bu aracın öncelikli görevi bizimle olan şeylerin ne kadar iyi olduğunu ve onlarla olanların ne kadar kötü olduğunu göstermektir. Ve bu iyi.
Anormal olarak, yine, TV kanallarımızın performansında, “ABD karanlık bir imparatorluktur, ABD'deki herkes Rusya'nın kötülüğünü ister - Rusya gücün parlak tarafıdır, kazanacağız! Ve şimdi SMS yardımı ile ABD’de bir operasyon için bir Rus çocuğu olan Igor’u toplayacağız. ”
Ancak TV kanallarının performansındaki saçmalık, onlar üzerindeki kontrolün tamamen eksik olmasından başka bir şey değildir.
İnternet. Farklı kaynaklar, onu televizyona tercih edenlerin sayısını farklı tahmin ediyor. Ancak, İnternet'in her yıl daha fazla izleyici / okuyucu kazandığı açıktır.
Bu anlaşılabilir bir durumdur: mavi ekranda propagandayla ilgilenmeyen, ağa, güvenilir kaynaklarına tırmanacak. Önemli olan - bir seçim var. Zira "Askeri Sırlar", "Askeri İnceleme" konusundaki tartışmalara hizmet eden için yeterlidir.
Kohl "IN" hakkında konuştu. Sansür ve konuşma özgürlüğü eksikliği hakkında konuşursak. Bundan acı çektiğimizi söyleyemeyiz. Eğer sansür hakkında konuşursak, buradaki her şey basittir: “Roskomnadzor”, ISIL’in Rusya Federasyonu’nda yasaklı bir kuruluş olduğunu bildiren bir yazı için, size yalnızca bir kez söylemediğimiz bir noktaya göre oluşturulmuştur. Ancak bu, "sansürün şiddeti" başlıklı yazıya girmiyor, sadece aptallık bölümünde.
Eh, bizden asıl gelir, okuyucuların yorumlarında müstehcen dil kullanmak için para cezasıdır. Elbette burada tek soru ılımlılığın etkinliği ve içsel yorumlama kültürüdür.
Genellikle konuşma özgürlüğü eksikliğinden muzdarip olduğumuzu söylemek için dil dönmüyor.
Eleştiri? Evet, hiç soru yok. Birçok kişi ve bakanlık bizden kaçtı. Belki de sadece Putin ve Lavrov dokunmadı. Ancak bu bize uygulanan bir sansür ya da fikir meselesi değil, yazı kurulunun seçimidir. Başkanın uygulamaya çalıştığı kursu aşağıdakilerle destekliyoruz. Her ne kadar, eğer Putin eleştirisinden bahsedersek, o zaman, size hatırlatmak isterim ki, Türkiye ile ilişkilerinde “Hurra!” Diye bağırır. Aksine tersi.
Kim internette sulamak ister, sanki onunla sorun yaşamıyormuş gibi herkesin ve her şeyin. Neredeyse test etmiyor. Medya tarafından Roskomnadzor tarafından bir sebeple veya başka bir sebeple kaç kişi engellendi? Porno sitelerinden veya torrent'den daha az. İfade özgürlüğünü engelleyenlerden sadece “Grani” ve Kasparov'u hatırlıyorum. Kasparov, bir gerginlikle bile “Kenar” olarak adlandırılamaz ... Eh, “Muhabir” ile “Sansür” gibi çizgiyi geçti.
Yani bu, ifade özgürlüğü ile mücadele değil, izleyici üzerinde farklı bir etki sistemine sahip bir mücadele değil.
Bu özgürlüğün yokluğu, bence, İnternet'teki iletişim araçlarının özel servisler tarafından durdurulması ile aynı efsanedir. Bu, belki de öyle, ama herkes için değil. Diyelim ki, bu hiçbir zaman coğrafi açıdan yakın çevreyi etkilemedi.
Medya ile aynı şey. Eğer “ifade özgürlüğü” ile 90’in içinde ne olduğunu anlıyorsak, yani ulaşılabilecek herşeyin tükürme ve manevralarını yapıyorsak, o zaman evet, bugün böyle bir özgürlüğe sahip değiliz.
Ama orada değil, çünkü devlet el ve ayak medyasını bağlıyor. Çünkü izleyici / okuyucu daha akıllı hale geldi. En azından yarıya. Amoebo-tüketici seviyesinde kalan, çatıdaki ilk Kanal. Veya TNT. Her kumlama makinesi - kendi bataklığı. Ve her kurbağa.
Belki de Rusya'da konuşma özgürlüğü eksikliğinin temel sorunu, belki de en çok çığlık atanların farklı bir kelime istedikleri gerçeğinde yatmaktadır. 90'in ruhu içinde. Çok aşağılanma ve tövbe. Peki, kaç kişinin çaldığı hakkında hikayeler.
Kaç tane çaldı ve bize söylediler. Onlardan farklı olarak. Çalmazlar. Hepsi iyi ve doğru.
Demokratik umutları haklı çıkarmazsak affet beni.
Fakat tam da bu özgürlük, bizim için savaşanlardan daha fazlasına sahip olmaktır. Herhangi bir ihlal ve “Özgürlük”, RBC ve CNN olmadan sessizce yayın yapıyoruz. Ve ancak RT, özgür düşüncenin kalesinde ezilmeye başladığında sorun yaşamaya başladılar. Ve burada, lütfen ayna cevabı.
Anladığım kadarıyla “ifade özgürlüğü” terimi şu şekilde yorumlanmalı: Rusya'nın küçük düşürdüğü bir kelime özgür olmalı. Batılı kanonlara göre, serbest kelime açıklanmalı ve açıklanmalıdır. Aç ve gösteriş yap. Ancak - yalnızca Rusya ile ilgili olarak.
Demokratlar çöplerini dışarı çıkarmamak için kulübeden uzak tutmayı tercih ediyorlar.
Ve eğer Amerika Birleşik Devletleri'nde değilse, Rusya’yı sadece Mordor’un ve diğer şeylerin yanından gösterin. Burası propaganda ve sansürün bir arada olduğu yerdir.
Evet, kişisel olarak sansür hakkında birkaç söz var.
Sözde herkesin ve her şeyin toplamını dinleme konusunda çok konuşuyorlar. Peki, onsuz totaliter bir ülkede nasıl? Ayrıca, eski bir KGB memurunun başkanlığında rejim altında.
Doğal olarak farklı ülkelerin temsilcileriyle iletişim kurdum / konuştum. Kuzey Amerika'dan iki abonem vardı. ABD ve Kanada’da okuyucularımız arasından birer birer İletişim kurmak zordu ama mümkündü. Zaman farkı yüzünden. Ama yapma.
İletişimimiz uzun sürmedi. Fiyatlar, hava durumu ve yaşam tarzı hakkında konuşmanın hiçbir anlamı yoktur. Tamamen farklı bir şeye ilgi duydum. Fakat "Kırım" veya "Donbass" kelimesinde bir insan "korkunç" gözler ve buruşturmalar yaparsa, sohbeti sonlandırır ... Özgürlük ve demokrasi sadece kokuyor.
Öte yandan, İsrail, Belarus ve Ukrayna temsilcileriyle iletişim kurarken, kaç makale söylediklerini bilmiyorum. Ve hiçbir şey, kimse nedense oturup. Her ne kadar Ukrayna'da dinleselerdi, kesinlikle şaşırırlardı.
Şimdi muhabiri açısından sansür ve medyanın yasakları hakkında.
Yaz aylarında, ARMY-2017'i önceden bıraktığımızda bir tür rahatsızlık vardı ve orada olan karışıklık hakkında çok kritik iki makale yazdım. Savunma Bakanlığında bundan pek hoşlanmadım, teğmen albay ve daha üstünden çeşitli temsilcilerle birkaç konuşma yaptım. Yoldaş memurlar bunu düzeltmeye çalışsa da ikna olmadım.
Şimdi, medyanın totaliter haklarını gerçekten bir şekilde ihlal etmiş olsaydık, bu tür performanslar cezaları yasaklanmış bir şekilde izlemeliydi. Kabul ediyorum, bunun için hazırdım.
Ancak, hiçbir şey takip etmedi. Kimse makaleleri çıkarmayı talep etmedi, hiç kimse reddetme talep etmedi ya da böyle bir şey. Aslında, bir dakika içinde, bilgisi olmayan bir kişi tarafından yanlış bilgilendirildik. Bunun hakkında yazdım, özür diledim, olay çözüldü.
Bir süre sonra hala tankerleri, motorlu tüfekleri, pilotları ve isyancıları vuruyordum.
Evet, ordu her şeyden daha ateş etmek zor. Özellikle ilgili akbabaların olduğu yerlerde. Ancak - imkansız değil.
Tabii ki, Savunma Bakanlığı'nın tüm temsilcileri, resmin bir “Yıldız” gibi olmasını istiyor: herkesi ve hepsini kazanacağız. Bu normal. Sadece bazen işe yaramıyor.
Fakat bir çeşit “oraya götür ve buraya gitme”, henüz tanışmadık. Tabii ki, özellikle Rabi'de nüanslar var. Ancak bu yine anlaşılabilir ve anlaşılabilir bir durumdur.
Elbette daha fazla çekim yapmak isterdim, ama burada, Batı Askeri Bölge basın servisinden kral baba olarak elimden alacağım.
Sobchaks'in başka konuşma özgürlüğünün neye ihtiyacı olduğunu tam olarak anlamadım. Hiç kimse eleştirmeyi, ifşa etmeyi, ilan etmeyi (Navalny onaylayamaz), sonuç çıkarmayı ve analiz etmeyi yasaklar. Ne Donanma, ne Sobchak, ne de Albats ...
Peki eksik olan ne? Sürücü? Veya, belki de, sadece “hakikat” sıkıntısı var mı?
Ama beni affet, bu zaten yazan ve çeken herkesin seçimi. Tabii ki, devlet kanalları hariç.