Genellikle “güzel” ve “kibar” kelimelerini eşanlamlı olarak kullanırız.
Ancak, Denizcilik özel operatörü ve liderlik koçu Eric Kapitulik’in yaptığı gibi, iki nitelik arasında ayrım yapmak yardımcı olabilir.
Kibar olmak, kısa vadede insanları iyi hissettirmek demektir. Kibar davranmak. Bir gülümseme ve sırtına bir okşama sunuyor. Keyif alışverişi. Argümanlardan kaçınmak.
Öte yandan, nazik olmak, o anda kendilerini iyi hissetmelerini sağlayamasa bile, uzun vadede biri için en iyi olanı yapmak anlamına gelir.
Çoğu zaman, hem iyi hem de nazik olabiliriz ve olmalıyız. Ancak bazen iki nitelik çatışır.
Çocuğunuza öfke nöbetini yatıştırmak için bir oyuncak almak hoş olabilir, ancak onları gecikmiş tatminleri uygulama şansından mahrum etmek nazik değildir.
Bir takım arkadaşı gevşemeye başladığında hiçbir şey söylememek iyi olabilir, ancak potansiyellerini boşa harcamalarına izin vermek kibarca değil.
Geleceği olmadığını bildiğiniz birinden ayrılmamak hoş olabilir, ancak daha iyi bir eş bulmak için harcayabilecekleri zamanı çalmak iyi bir şey değil.
Bir arkadaşınızın yanlış yönlendirilmiş inançlarına katılıyormuş gibi davranmak hoş olabilir, ancak onu yıkıcı bir yolda devam etmeleri için zımnen teşvik etmek nazik değildir.
Kibar olmak güzeldir ama nazik olmak daha önemlidir. Kapitulik’in de gözlemlediği gibi, ikincisini seçmek fedakarlık gerektirir.
Çoğu zaman, birine iyi davranmak istediğimizi söylediğimizde, bu aslında onlarla ilgili değildir. Hepsi bizimle ilgili. Sert bir konuşma yapmak istemiyoruz. İnsanları sorumlu tutmanın sonuçlarına katlanmak istemiyoruz. İşleri “tuhaf” hale getirmek istemiyoruz.
Nazik olmak yerine kibar olmayı seçtiğimizde, bir başkasının gerçek mutluluğu bulmasına ve en iyi benliği olmasına yardım etmek yerine kendi rahatlığımızı seçiyoruz. Ki, bunun hakkında düşündüğünüzde, aslında o kadar da hoş değil.