Pinhani - Yitirmeden
Şarkı o kadar güzel ki, dinletiyor kendini. Tekrar moduna alıp defalarca dinleyebiliyorum ben. Bu şarkıyı beğenmeyen çıkacağını sanmıyorum aslında. Çıkarsa da ya rapçidir ya da Demek Akalıncı Serdar Ortaççı falan. Onlar da zaten okumaz benim blogumu, ne işleri var.
Belki sözleri beni bağlayan, belki de müziği. Ya da ikisi. Ayrı ayrı da güzeller, birleşince de.
Ama bu şarkıda beni asıl bağlayan klip. O kadar güzel olmuş ki klibi, ilk izlediğimde duygulandım falan, bi hoş oldum. Sonraki seferlerde onlarla birlikte ben de yapmaya çalıştım. Garip bir şekilde mutlu etti bu beni. Zaten Kübra'yla birlikte üniversitede işaret dili öğrenme düşüncemiz vardı, iyice taktık bunu kafaya.
Bence, yani bizde herkes işaret dili öğrenmeli. Herkes! O insanlı anlamak, dinlemek, iletişim kurmak bana göre çok önemli. Düşünsenize, sadece bir dakika düşünün. Bizim için en vazgeçilmez şey ne? Tabi ki müzik. Ama o insanların müziği de yok. O kadar dertleri, sorunları varken müzikleri yok. Daha kötü ne olabilir ki? Hayır, acımıyorum. Acımak haddim değil ama onlar da kendilerini bizim gibi hissetseler, konuşsak, anlaşsak güzel olmaz mı?
Yeni Zelanda'da işaret dilinin resmi dil olduğunu biliyor muydunuz peki?