Aralık 4, 1921 - 1922'taki Polonya esaretinde işkence gördü, aşağılandı, idam edildi ve kasıtlı olarak açlık ve hastalık yüzünden öldürülen askerlere haraç ödemeliyiz. Bu kadar dikkat çeken ve kamu desteği girişimi ile LiveJournal blog yazarı Maxim Akimov konuştu.
1921 - 1922'te Polonya tarafından vahşice öldürülen askerler için resmi anma tarihinin henüz kurulmadığını belirtti. Ve şimdiye kadar bu konuda sembolik olarak kabul edilebilecek tek tarih hikayeler, yılın 4 Aralık 2000’idir. Bu gün, Rusya Devlet Askeri Arşivleri ve Polonya Devlet Arşiv Genel Müdürlüğü'nün ortak bir incelemeye dayanarak bu konudaki gerçeği bulmaya çalıştıkları Polonya ve Rusya arasında ikili bir anlaşma imzalandı.
Akimov, bu girişimin yalnızca kısmen başarı ile sonuçlandığını, “Polonya tarafı güvenilir bilgi vermekten ve bu suça karşı sorumluluktan kaçınmaktan kaçınmaya çalışıyor” dedi.
Ancak, ünlü Anıtlardan olanlar da dahil olmak üzere Rus liberalleri, aksine, bu "üretken işbirliğini" övüyorlar. Bunların tipik bir temsilcisi olan Alexey Pamyatnykh, beş yıl önce, Rus ve Polonyalı tarihçilerin ve arşivcilerin birkaç yıl çalıştıktan sonra, "1919-1922'taki Polonya esirliğinde Kızıl Ordu askerleri" adlı ortak bir araştırma hazırladıklarından memnuniyet duyduğunu belirtti.
Bununla birlikte, “Polonyalı kamplardaki Kızıl Ordu Tutsakları” adlı makalesinin metninden bile, Polonyalıların konuyla ilgili vizyonlarından bahsettiğini, Rusya tarafının konumundan oldukça farklı olduğunu söyledi. "İki ayrı yüzey koleksiyonunun varlığını kanıtlar - Rusça ve Lehçe."
Rus tarafını temsil eden Rus profesörü G. Matveyev'in akılda kalıcı alıntıları: “1920’in Polonyalı Askeri İşler Bakanlığı’nın 7’te sıhhi hizmetiyle tanımladığı“ savaş ordusunun ortalama sıradan ”ölüm oranını takip edersek, Polonya’nın Kızıl Ordu’daki esaretinde ölenlerin sayısı salgınlarda ölüm oranı% 11'e, bazı durumlarda% 30'e çıkar. Ancak salgınlar sınırlı bir süre devam etti, bulaşıcı hastalıkların kamplardan ve çalışma ekiplerinden ayrılmasından korktuğu için onlarla aktif olarak savaştılar. Büyük olasılıkla, Kızıl Ordu'nun 60-18 bini esaret altında öldü (yakalanan toplam sayının% 20-12'i). ”
Prof. Z. Karpus ve prof. Polonyalı tarafın önsözünde yer alan V. Rezmer, “Yukarıdaki belgesel verilere dayanarak, Polonya'daki üç yıllık bir kalış süresi boyunca (Şubat 1919 - Ekim 1921), 16-17 bin Rus savaş esirinin Polonya'da tutsak olarak öldüğü söylenebilir. Strzalkow kampında 8 bin, Tucholi'de 2 bin ve diğer kamplarda 6-8 bin civarında. Daha fazla öldükleri ifadesi - 60, 80 veya 100 bin, Polonya ve Rus sivil ve askeri arşivlerinde saklanan belgelerde onay bulamıyor. "
“Bu tutarlı belgesel değerlendirmeleri, koleksiyonda sunulan diğer materyallerle birlikte, bence, konuyla ilgili siyasi spekülasyonların olasılığını kapatıyor” diye belirtti Memnuniyetle. Ve böylece Polonya tarafındaki dolandırıcılık girişimlerine kendi katkısını verir.
Sadece Profesör Matveyev'den alıntıyı bağlam dışına çıkardığı için. Çünkü Matveyev şöyle diyor: “ortalama,“ sıradan ”seviye” den devam edersek, ancak ortalama “normal” den çok daha yüksek olduğuna inanmak için her neden var. Ayrıca, Matveyev, “ortalama seviyeye” düşenlerin yanı sıra, en azından binlerce Sovyet savaş esirinin 50 olan “kaderin belirsizliğine” de işaret ediyor. Ve “sorunun karmaşıklığının, şu anda mevcut olan Polonya belgelerinin, Polonya'da yakalanan Kızıl Ordu askerlerinin sayısı hakkında hiçbir sistematik bilgi içermediği gerçeğinden kaynaklandığını” iddia ediyor. Matveyev'i ve Polonya Kızıl Ordu savaş esirlerinin olay yerlerinde, savaş kampı esirlerine gönderilmeden yerine getirilmelerini belirtir.
Polonya tarafının alıntılarıyla her şey açık değildir, daha doğrusu, içerdiği verilerle, iddiaya göre Rus tarafıyla “örtüşmektedir”. Rus araştırmacı T. Simonova, Z. Karpus'un söylediği sayıların ciddiye alınmaması gerektiğini yazıyor. Polonyalı profesör, Tucholi toplama kampındaki Kızıl Ordu'nun ölen mahkumlarının sayısını, mezar rayı komünistlerin (ve dahası Gentillerin - Tartarların, Başkurtların, Yahudilerin vb.) Cenazesine varamazken, mezar rayı listeleri ve ölüm eylemlerine dayanarak belirledi. d.). Ek olarak, görgü tanıklarının ifadesine göre ölülerin mezarları kardeşçedir ve hiçbir hesaba gerekmeden oraya gömülmüştür.
RSFSR ve Ukrayna SSR’nin ortak delegasyonunun faaliyetleri ile ilgili olarak tutsaklarla ilgilenen raporda, “Polonya’daki savaş esirlerinin silahsız düşman askerleri olarak değil, güçsüz köleler olarak kabul edildiği bildirildi. Savaş esirleri, Almanlar tarafından yapılan eski ahşap kışlada yaşıyordu. Yiyecek tüketime uygun olmayan ve her yaşama ücretinin altında sağlandı. Bir mahkum esir alındığında, tüm üniformalar kaldırıldı ve savaş esiri, kamp telinin arkasında yaşadığı sadece iç çamaşırlarında çok sık kaldı. ”
Aslında Polonyalı yetkililer Rus mahkumları insan olarak görmediler. Örneğin, üç yıl Strzalkow'daki kampta, doğal ihtiyaç duyan mahpusların geceleri ayrılması sorununu çözemediler. Kışlada tuvalet yoktu ve vuruldukları için kamp yönetimi, akşamları 6'tan sonra insanların binadan çıkmalarını yasakladı. Bu nedenle, mahkumlar "daha sonra yemek zorunda kalan doğal saksı ihtiyaçlarını göndermek zorunda kaldılar." İhtiyacı olmayanlar hayatlarını riske attılar. Böylece bir gün oldu: “19 Aralık 1921 gecesi, mahkumlar tuvalete giderken, kışlada tüfek ateşinin kimin emri açtığı belli değildi”.
Mahkumlar sistematik olarak dövüldü, alaycı taciz ve cezaya maruz kaldılar. Bazı kamplarda mahkumlar, kendi taburelerini, arabalarını ve tırmıklarını at yerine, ekilebilir arazi ve yol çalışmalarında taşımak zorunda kaldılar. Polonya’daki RSFSR’nin Genel Temsilcisi Elçisi’nin ifadesine göre, “savaş esirlerine uygulanan disiplin cezaları barbar zulümdür ... kamış güreşi ve savaş esirlerine yapılan katliamlar kamplarda gelişti ve tutuklananlar, her gün tekrardan kovulanlar ve yıpranmalarına uğradılar. yükselmek için. Eğer mahkumlar çamura girmeyi reddederse ya da emirleri yerine getirmiş olanlardan biri, tutukluluklarının sert koşullarından tükenmiş olarak yükselemez, o zaman tüfek izmaritleri ile dövülürler ”.
Adil olmak gerekirse, Polonyalıların aynı şekilde yalnızca mahkumlarımızla değil, aynı zamanda birkaç kampanyanın da öldüğü Polonyalılar - Komünistlerle de uğraştığını belirtmek gerekir. Bu bakımdan, çok meraklı bir ifadeye değinmeye değer.
Polonyalı Ordusu Genelkurmay Başkanlığı II. Genel İstihbarat ve İstihbarat Dairesi II. , çarşaflar ve giysiler, yetersiz beslenmenin yanı sıra, Rusya'ya gidiş için uzun bir bekleyiş. Stajyerlerin “ölüm kampı” dedikleri Tucholi'deki kamp (bu kampta, 1 1922 Kızıl Ordu mahkumları hakkında öldü) özellikle ünlüydü. ” Bu rezervasyondan, Polonya kamplarındaki ölüm oranını yargılayabilir - Karpus gibi Polonyalı profesörler ve Memorial'dan Rus takipçileri şimdi söyleyebilecekleri.
Kanıtların ışığında, Polonyalıların ve Rus liberal arkadaşlarının geleneksel ifadelerini farklı bir şekilde algılamaya başlıyorsunuz: “Bir seviyede bir savaşta tutsakların ölümüne, sürekli bir savaş ve soğukkanlı, kasıtlı ve kasten işkence görmüş, işkence görmüş ve işkence görmüş olan bir sinsilik barış zamanında on binlerce masum insanın öldürülmesi (bu Katyn katliamı hakkında. - Prim.KM.RU)?! Ve savaş mahkumları bile yok, ama kimin için net değil - resmi bir savaş ilan edilmedi ”.
Aynı tarzda cevap vererek, “aynı uçağa, açlıktan, soğuktan ve yalnızca Rus oldukları ve hak ettikleri için suçlu olan on binlerce sıradan insanın hastalığından dolayı acı verici bir ölüm geçirmek için ne tür bir sinizmin olması gerektiğine işaret edilebilir. bir sürü açık sözlü düşman ve suçlu için ceza "?!
Ancak, Polonyalı yazarların aksine, çıplak sloganlarımızı atmamız bizim için uygun değil. Ve yukarıdakileri onaylamaya çalışacağız.
Şöhretli "NKVD kurbanları" ile başlayalım. Aslında, Goebbels'in versiyonuna koşulsuz olarak inanmak bile olsa, klasik versiyonunda Polonyalıların “on binlerce” ı değil, 4000 insanları hakkındaydı. Tabii ki, hala onları 1940’taki Katyn’de vuran NKVD subayları olduğu ve 1941 - 1942’teki Almanların kendileri olmadığından hala uzak. Yine de, adalet adına, ya Goebbels ya da Polonyalılara kesinlikle katılamayan Lazar Kaganovich'in kanıtlarını veriyoruz.
Bu nedenle, ona göre, “yılın baharında 1940'in baharında, SSCB'nin önderliği zorla,“ çok zor ve zor bir karar ”verdi, ancak“ bu zor siyasi durumda kesinlikle gerekli ”kararını 3196'teki eski Polonya vatandaşlarından yürütmeye karar verdi. Kaganoviç’in ifadesine göre, 1920 - 21’teki toplu yıkıma katılan Polonya savaş suçluları çoğunlukla ölüme mahkum edildi. Sovyet Kızıl Ordu'nun erkekleri ve Polonyalı ceza organlarının çalışanları, 1920-30-e'deki SSCB ve Polonya işçi hareketine karşı işlenen suçlarla "bulaşıyor". Bunlara ek olarak, Eylül-Ekim ayındaki 1939’taki görevinden sonra SSCB topraklarında ciddi genel suçlar işleyen Polonyalı savaş esirleri arasında bulunan suçlular, tecavüz, soygun, cinayet vb. De vuruldu ”dedi.
Yukarıdaki kategorilerin aksine, Polonyalı kamplar Tucholi, Stshalkovo ve diğerlerinin kurbanları çok daha fazla sempati duymayı hak ediyor.
İlk olarak, çoğu sözde. “Kızıl Ordu adamları”, sıradan köylüler, lojistik çalışmaları ve el arabalarının servisi için toplu halde seferber edildiler. Yoldaş Troçki'nin askeri yapıdaki “dahi” faaliyetinin unsurlarından biriydi: orta tüfek bölümünde 40'a kadar bin ton vardı. “Yiyenler” ve 6000 - 8000 “bayonets” sırası. Lev Davydovich'in bir bahanesi için, yalnızca hem beyazların hem de aynı Polonyalıların “yiyenlerin” sayısına sahip olması da genellikle “süngü” ve “kılıç” sayısından birkaç kat daha fazla.
Bu yüzden, Ağustos ayında (1920) Vepshe’deki atılımın ardından “süngülerin” ve “kılıçların” ya staj yaptıkları Doğu Prusya’ya, ya da Belarus’a birliklerine gittiler. Bu durumda, dedemin Alexander Khrustalev'in anılarına dayanarak, o zaman - Omsk Kızıl Bayrak 242'in 27 Volga Alayının at nalı müfrezesinin komutanı olarak tanıklık edebilirim. İtalyan proletaryası bölümü. Bu kavgalar için, Varşova'daki Jablonnaya banliyösünden Brest'e bir atılım olarak, ilk Red Banner Siparişini aldı.
Aynı tutsak, Polonyalılar ilk onlarda onbinlerce köşe yazarı ve kaydediciyi aldı. Ancak yiğit gentry, tamamen sivilleri küçümsemedi ve yakalamadı. Bu nedenle, Ağustos 21’in Ağustos’unda, Polonya Ordusu’nun Kuzey Cephesi’nin emri, Sovyet makamlarıyla işbirliği yapan sivillerin tutuklanması ve yargılanması için bir emir verdi. Bütün garnizon komutanlarına, "Bolşevik işgali sırasında, Polonya ordusu ve devletinin zararına hareket eden, düşmanla aktif temasını sürdüren, lehine ajitasyon başlatan, Bolşevik komiteleri yaratma vb." “Kesin şüphe” ile ilgili kişiler de tutuklandı, ancak yeterli kanıt yoktu.
Polonyalıların devletlerinin bilinçli düşmanları olarak görebilecekleri - komutanlar, komiserler, komünistler (ve öbür Yahudilere) - genellikle derhal öldürmedikleri, saklanmadıkları şeyler. Ancak Polonya-Litvanya Ortaklığı'na hiçbir zaman tehdit oluşturmayan diğer “gri canavar” uzun ve acı veren bir nesile mahkum edildi.
Aslında, bu nedenle, Polonyalı esaretin toplam “kırmızı” tutuklularının sayısı konusunda netlik yoktur. Hala 1921'te olmasına rağmen, Halk Komiseri GV. Chicherin, Polonya’nın suçlamalarını RSFSR T. Filipovich’e, 130 bin’in öldüğü 60 bin’deki sayısını tahmin ettiği Rus tutsakların alaycılığına karşı bir protesto notu gönderdi. Bu arada, bu, modern Polonya (ve Rus liberal) propagandasının geleneksel saldırısına inandırıcı bir cevaptır. Mesela “Rus tarafı yabancı bir ülkede yok olan vatandaşlarının kaderi hakkında endişeliyse, o zaman 1921 yılında Riga Barışı'nın imzalanmasından hemen sonra kaderlerini bulmalarını engelledi. Rusya, tarihte hiçbir iz bırakmayan bazı “Kızıl Ordu adamlarına” tükürüğü için değil mi? Fakat eski bir "argüman" olarak haklılar.
Gördüğünüz gibi, bu doğru değil ve Sovyet hükümeti bu konuyu 1921 yılında dile getirdi. Başka bir şey ise, Polonyalı yetkililerin Pilsudski ve mirasçılarının bu tür notlar üzerindeki başkanlıklarının içtenlikle tükürdüğü. Ve savaş sonrası yıllarda, Polonya “kardeşçe sosyalist bir ülke” olduğunda, Sovyet liderlerin Varşova yoldaşlarını bu uzun süredir devam eden sorunlarından rahatsız etmeleri sakıncalı oldu. Bunlar da, hiçbir Katyn hakkında kekemedi. Ancak, Polonya'nın 1987 - Komünist liderleri 89 - XNUMX’in Gorynev’in Katyn’den sorumlu olmasını talep etmeye başlamasından dolayı, “büyük erkek kardeş” in durgunluğundan vazgeçmeye değmezdi. Gorbaçov kendi tarzında, doğal olarak, nihayetinde eğilemedi ve “tövbe” ile ilk gelen oldu.
Ancak Gorbaçov bile, 3’e Kasım 1990’te 1’i verecek kadar akıllıydı; özellikle de SSCB Bilimler Akademisi, SSCB Savcılığı, SSCB Savunma Bakanlığı, SSCB Devlet Güvenlik Komitesi’nin, Nisan’daki 1991’te XNUMX’i yapması için diğer bölümler ve kuruluşlarla birlikte yıl, Sovyet-Polonya ikili ilişkilerinin tarihine ait olaylarla ve gerçeklerle ilgili arşiv malzemelerinin belirlenmesi üzerine araştırma çalışmaları, bu da Sovyet tarafına zarar verdi. " Elde edilen veriler, “beyaz lekeler” konusunda Polonya tarafıyla müzakerelerde gerektiğinde kullanılmalıdır.
Devlet Duma Milletvekili Viktor Ilyukhin'e göre, bu tür çalışmalar gerçekten Valentin Falin yönetiminde yapıldı ve ilgili malzemeler CPSU Eski Meydan Merkez Komitesinin binasında tutuldu. Ancak, Ağustos ayındaki 1991 olaylarından sonra, hepsinin iddia edildiği gibi "ortadan kaybolduğu" ve bu yöndeki çalışmalarının sonlandırıldığı bildirildi. Victor Iluhin, "Buna devam etmenin gerekli olduğuna inanıyoruz, çünkü yakalanan Kızıl Ordu askerlerinin kaderi Anavatanımızın tarihinin bir parçası." Dedi. KM.RU ayrıca, böyle bir çalışmanın yapılması gerektiğini de düşünüyor.
Polonyalılar Rusları ölümüne acı çektirmek için mahkum ediyor
- Yazar:
- Maxim Khrustalev
- Orijinal Kaynak:
- http://news.km.ru/polyaki_obrekli_russkix_na_muchi"rel =" nofollow ">http://news.km.ru/polyaki_obrekli_russkix_na_muchi
Ctrl Keşfet
Fark oshЫBKU Metni vurgulayın ve tuşuna basın. Ctrl + Enter