Yakıt ikmâlinin kaldırılmasının bir sonucu olarak 2010 araçları artık daha uzun dingil mesafesine sahip oldu; tasarımcılar, öncekine göre neredeyse 2 katı büyüklükteki yakıt depolarını şimdiki araçlara uydurmak zorunda kaldı. En büyük mühendislik zorluklarından biri, dingil mesafelerinde bu artışın ve artışın etkisinin asgaride tutulması üzerine oldu. Kokpiti biraz ileri almak ve daha kısa vites kutuları yapmak iki muhtemel seçenek. Üçüncüsü ise 10 senedir görülmemiş bir konsepte geri dönmek anlamına geliyor. 1998’de Stewart’tan Alan Jenkins ve Arrows’tan John Barnard, yağ deposunu, vites kutusundaki geleneksel yerinden (sol araç, kırmızı ok), kokpitin hemen arkasındaki yeni yerine (ortadaki resim, kırmızı ok) taşımıştı. Bu yöntem, deponun ağırlığını aracın ağırlık merkezinin yakınında buılundurma avantajına sahip; ayrıca daha kısa boru hattı sayesinde de aracın genel ağırlığı da düşüyor. Ve şimdiye kadar yağ depolarının bulunduğu yer de burası. Yeni kurallar altında, yağ deposunu yeni büyütülmüş yakıt deposu arkasına yerleştirmek yerine (bu, dingil mesafesini uzatmak anlamına geliyor), bir kere daha bunun arkaya kaydırıldığını görebilririz. Burada vites kutusu ile birlikte yerleştirilebilri ve herhangi bir ceza alınmaz.