Temel doku özellikleri ve işlevleri
temel doku veya botanik olarak toprağın dokusu parankimi (esas olarak), kolenkim ve sklerenkima hücrelerinin oluşturduğu bir dokudur. Bu dokuların hücreleri, bitkinin her yerine veya belirli yerlere veya yapılara yerleştirilebilir, farklı morfolojik özelliklere sahip olabilir ve bitkide birden fazla işlev gerçekleştirebilir.
Bu, depolama, diğer işlevlerinin yanı sıra yapısal ve mekanik destek, (fotosentez ile) gıda üretimi, rejenerasyon, katılmaktadır gibi bu dokusu, bitkinin hayatta kalması için gerekli olan.
indeks
- 1 özellikleri
- 1.1 - Parankimal hücreler
- 1.2 -Cennin hücreleri
- 1.3 Sklerenkima hücreleri
- 2 İşlev
- 2.1 Parankimal hücreler
- 2.2 Kollenimi hücreleri
- 2.3 Sclerenchyma hücreleri
- 3 Kaynakça
özellikleri
Temel doku üç hücre tipinden oluşur:
-Parankimal hücreler
Canlı hücrelerin oluşturduğu biraz özelleşmiş bir doku olan parankimal dokudan gelen temel dokuda en bol bulunan hücrelerdir. Bu hücrelerin karmaşık bir fizyolojisi var, vakuolleri var ve primer duvarları ince olsa da nadir durumlarda kalın olabiliyor..
Ek olarak, bu hücreler mitoz bölünerek bölünür ve olgunluğa ulaştıktan sonra hayatta kalır. Bitkideki konumlarına ve fonksiyonlarına bağlı olacak çeşitli formlar sunarlar; bu formlar küresel, kusurlu, yıldızlı, çokyüzlü ve hatta dallanmış tipte olabilir.
Hücrenin köşelerinde veya köşelerinde hava dolu alanlar sunarlar. Genel olarak, kloroplastlar göstermezler (bazı istisnalar dışında), ancak lökoplastolara sahiptirler. Vakumları tanenleri, kristalleri ve diğer bileşikleri depolar..
Hücre türleri
chlorophyllous
Bol miktarda kloroplast içeren ve hücreler arası boşluklarla ayrılmış, silindirik ve yüzeye dik hücreler. Epidermisin altındaki bitkinin yeşil alanlarında bulunurlar..
Hücreler iki tür klorofil dokusu oluşturur; yaprakta daha fazla gölge bulunan kısımda yer alan süngerimsi veya lagunar doku ve güneş ışığına daha fazla maruz kalan bölgede bulunan palisade tejdio.
reservantes
Kloroplast içermeyen hücreler, rizomlarda, hava saplarında ve patates, pancar ve havuç gibi köklerde bol miktarda bulunur. Ayrıca tohumlarda, meyve özünde ve şeker kamışında da gözlenmiştir..
Aeríferas
Bunlar suda yaşayan ve ayrıca nemli ortamlarda yaşayan tipik bitki hücreleridir. Bir hücre ile diğeri arasında geniş boşluklar bulunan düzensiz şekillere sahiptirler. Hem köklerde hem de saplarda bulunurlar.
Bu hücrelerin ve dokuların en az üç üretim mekanizması bilinmekte olup, bunlar boşluk veya gaz boşluklarının yaratılma şekli ile ilgilidir..
- Şizogenez: Hava boşluklarının oluşumu, organ gelişimi sırasında hücresel farklılaşma ile oluşur..
- Lyogenia: çevresel stres altında meydana gelir ve gaz boşlukları hücre ölümü ile oluşur..
- Expansigenia: Bu son mekanizma bütün botanikçiler topluluğu tarafından tanınmıyor, ancak hücre sendikalarının ortadan kaybolmasına gerek kalmadan gerçekleştiği düşünülüyor..
akifer
Su depolayan hücrelerdir. Neredeyse tüm hücrelerin yaptığı gibi, bu sıvılardaki oranlar diğerlerine nazaran daha yüksektir, yani bu fonksiyon için yüksek bir spesifikliğe sahiptirler. İnce duvarlı, vakumlu, büyük hücrelerdir. Yeraltı organlarında bulunurlar.
Bunlar kserofil bitkilerin (örneğin kaktüs ve tunas) özellikleridir, yani kuru ortamlarda yaşarlar..
-Kollenimma hücreleri
Bitkiye esneklik ve sağlamlık kazandırmaktan sorumludurlar, canlı hücrelerdir. Bu hücreler topaklanır veya kompakt bir kütle oluşturur, olgunlaşmadan sonra hayatta kalırlar. Sekonder kalınlaşmaları veya düzensiz şekilli büyütmeleri olan pektin ve selülozdan oluşan duvarları vardır. Lignin sunmuyorlar.
Uzunlamasına veya prizmatik, yani bir polihedron şeklinde dikdörtgen şeklindedirler. Enine kesimler yapıldığında çokgen olurlar. 2 milimetreye kadar ölçerler ve genellikle kloroplast içermezler, ancak bazen tanenleri vardır..
Hücre türleri
açısal
Duvarları, diğer hücrelerle birleştikleri açılarda belirgin bir kalınlaşma gösteren hücreler.
teğet
Organ yüzeyine paralel (teğet) duvarlarda kalınlaşma gösteren hücreler.
lagunares
Hücreler duvarların hücre içi boşluklara doğru kalınlaştığını veya genişlediğini gösteriyor.
-Sklerenkima hücreleri
Ölü hücrelerdir, selüloz, hemiselüloz ve ligninden oluşan kalınlaştırılmış sekonder bir duvara sahiptirler. Olgunluğa ulaştığında ölürler. Kompakt bir kütlede düzenlenirler.
Hücre türleri
Sklerenkimal lifler
Çok çeşitli şekil ve boyutlarda bulunurlar. Bitkideki yerlerine göre sınıflandırılırlar. İkincil duvarları ligninle gösterirler. Bazen çekirdekli canlı hücrelerdir..
Sen cesur
Skleids olarak da bilinir, çok çeşitli formlar sunarlar; Kısa, uzun, ince ve şişkin, şişkin, dallanmış formlar vb. Olabilirler. Genellikle, onlar ölü hücrelerdir, duvarları kalınlıkları değişir. Bitkinin vücudunda bulunurlar.
fonksiyonlar
Daha önce tanımladığımız gibi, temel doku veya sistem, üç farklı dokudan hücreden oluşur ve işlevleri aşağıdaki gibidir:
Parankimal hücreler
Bu hücrelerin bitkide birden fazla işlevi vardır. İlk olarak, işlevi, bitki büyümesinden sorumlu aktivite olan meristematik etkinliği yeniden aktif hale getirmektir. Bu hücreler doku yenilenmesini, iyileşmesini ve yeni kök ve scionların üretilmesinden sorumludur..
Fotosentez, gıda üretimi ve gaz alışverişine katılırlar; Aynı zamanda şekerler, yağlar, proteinler ve su depolarlar. Bitkinin herhangi bir organının dolgu dokusunun bir parçasıdır ve ayrıca bazı su bitkilerine yüzdürme sağlar.
Kollenimma hücreleri
Kolenkima dokusunu oluşturan hücreler, bitkileri, özellikle kökleri değil, yapraklar ve tomurcuklar gibi büyüme bölgelerinde desteklemek ve yapılandırmaktan sorumludur. Ayrıca, fazla sklerenkima üretmeyen yetişkin bitki organlarında destek ve destek sağlarlar..
Sklerenkima hücreleri
Bu hücreler, collenchyma olanlar gibi, büyümeyi veya uzamayı durduran bitkiye destek ve destek sağlayan dokuyu oluşturur. Bitkilere burkulma, ağırlık veya gerilme gibi mekanik etkilere karşı esneklik ve direnç sağlar..
bu hücrelerde lignin ve kalın ve sert duvarlarının varlığı hücresinin direnç ve dayanıklılık temelini oluşturur ve aynı zamanda fiziksel saldırı, biyolojik ve kimyasal dış korur.
referanslar
- Vasküler bitkilerin morfolojisi. Konu 11, Parankimi. Biologia.edu.ar adresinden kurtarıldı.
- Öğütülmüş doku / temel doku. Usanpn.org sitesinden kurtarıldı.
- Mekanik veya destek kumaşlar. Colenchyma. Gramma Üniversitesi. Udg.co.cu adresinden kurtarıldı.
- R. Moore, D. Clark, K.R. Stern (1998). Botanik. William C. Brown Pub. 832 s..
- A.M. Gonzalez. Bitkisel dokular: Meristemas ve temel sistem. Biyoloji alanındaki hiper metinler. Biologia.edu.ar adresinden kurtarıldı.
- Sebze dokuları Bitki ve hayvan histolojisi atlası. Mmegias.webs.uvigo.es adresinden kurtarıldı.
- Zemin dokusu. Vikipedi. En.wikipedia.org sitesinden alındı.
- Meristematik ve temel kumaşlar. İessierrasur.es sitesinden kurtarıldı.