Mandolin ve havai kitarası ikisi de UD ailesine ait telli müzik aletleri.
|Mandolin||havai kitarası|
|genel bakış||Mandolin, ud ailesindeki (kopmuş veya tökezlenmiş) bir müzik aletidir. Ud ailesinin soprano üyesi mandoredan iner.||Bir Ukulele, toplanmış bir lute olarak sınıflandırılmış bir kordofondur; gitar enstrüman ailesinin bir alt kümesidir.|
|sicim||Modern mandolinlerin genellikle bir mızrapla koparılmış dört çift ders (dört çift) metal telleri vardır.||Ukulele'de genellikle dört naylon veya bağırsak teli veya dört sıra teli vardır..|
|İnşaat||İçi boş ahşap gövdede, düz perdeli bir klavyeli bir boyun, bir somun ve yüzen köprü, dizelerin tutturulduğu yüzün kenarında bir kuyruk parçası veya pinblok ve metal teller için sürtünme mandalları yerine mekanik ayar makineleri bulunur..||Ukuleller genellikle ahşaptan yapılır, ancak varyantlar kısmen veya tamamen plastikten yapılır. Bu enstrümanların sadece dört teli olabilir; veya bazı dizeler derslerde eşleştirilebilir ve cihaza toplam 6 veya 8 tel verilir..|
|Çeşitli şekiller||Mandolin ses tahtası (üstte) birçok şekilde gelir - ancak genellikle yuvarlak veya gözyaşı şeklinde, bazen kaydırma veya diğer projeksiyonlarla.||Genellikle ukuleles, küçük bir akustik gitarınki gibi bir şekil-8 vücut şekline sahiptir, ancak genellikle std olmayanlarda görülür. "ananas" ukulele denilen oval veya genellikle bir eski ahşap sigara kutusundan yapılmış bir tekne kürek şekli veya kare gibi şekiller.|
|Türleri||Mandolin stilleri Napoliten (kase arkası) tarzı, F tarzı (Folorentine), A tarzı ve Mandolinetto.||Ukuleles dört tip veya boyutta gelir: Soprano, Konser, Tenor ve Bariton. Boyut spektrumunun uçlarında daha az yaygın sopranino ve bas ukuleles vardır.|
|Çalınan müzik türleri||Mandolin genellikle bluegrass, klasik, bazı düzensiz biçimlerde ve hatta halk kayalarında oynanır.||Ukulele en iyi halk, yenilik ve özel müzik için kullanılır.|
|Menşei||Mandolin, on dördüncü yüzyılda uddan gelişen bir alet olan mandoredan gelir. Modern mandolinler 18. yüzyılın 3. çeyreğinde İtalya'nın Napoli kentinde doğdu.||Ukulele, 19. yüzyılda Portekizli göçmenlerin getirdiği küçük bir gitar benzeri enstrümanın Hawaii yorumu olarak ortaya çıktı.|
Mandolin ya koparılmış ya da tökezlenmiştir. Ud ailesinin soprano üyesi mandoredan iner. havai kitarası kopartılmış bir ud olarak sınıflandırılmış bir akorfon ve gitar enstrüman ailesinin bir alt kümesidir.Bir ukulele çok minyatür bir gitar gibi görünüyor
Modern mandolinler 18. yüzyılın 3. çeyreğinde İtalya'nın Napoli kentinde doğmuştur. Orijinal enstrüman, on dördüncü yüzyılda uddan gelişen mandore'du. Zaman geçtikçe ve araç Avrupa'ya yayıldıkça, birçok isim ve çeşitli yapısal özellikler aldı..
Ukulele 19. yüzyılda Portekizli göçmenler tarafından getirilen küçük bir gitar benzeri enstrümanın Hawaii yorumu olarak ortaya çıktı. 20. yüzyılın başlarında Amerika Birleşik Devletleri'nde başka yerlerde büyük popülerlik kazandı ve oradan uluslararası olarak yayıldı.
Bir mandolin tipik olarak içi boş ahşap gövdede, düz (veya hafif yarıçaplı) perdeli bir klavyeye, bir somuna ve yüzer köprüye, tellerin bağlı olduğu yüzün kenarında bir kuyruk parçası veya pinbloklu bir boyun ve mekanik ayarlama makineleri vardır. metal telleri barındırmak için sürtünme mandalları.
Ukuleller genellikle ahşaptan yapılır, ancak varyantlar kısmen veya tamamen plastikten yapılır. Daha ucuz ukuleller genellikle kat veya laminat ağaçlardan, bazı durumlarda ladin gibi ucuz ama akustik olarak üstün bir ahşabın ses tahtası ile yapılır. Diğer daha pahalı ukuleller maun gibi egzotik sert ağaçlardan yapılır. Binlerce dolara mal olabilecek en değerli ukulellerden bazıları, ince tonu ve çekici rengi ve figürü ile bilinen bir Hawai ahşap olan koa'dan (Acacia koa) yapılır..
Modern mandolinlerde genellikle bir mızrapla koparılmış dört çift sıralı (dört çift) metal tel vardır. Varyantlar arasında Milanese, Lombard, Brescian ve diğer 6 kurs türleri, ayrıca dört telli (kurs başına bir dize), on iki telli (kurs başına üç dize) ve on altı dize (kurs başına dört dize) bulunur..
Ukulele'de genellikle dört naylon veya bağırsak teli veya dört sıra teli bulunur. Bazı teller kurslarda eşleştirilebilir ve cihaza toplam altı veya sekiz tel verilir.
Mandolinler birkaç şekilde gelir. Bir yuvarlak sırt veya kase sırtı (veya "tater-bug", konuşma dili Amerikancası) olarak bilinen Napoliten stili, bir kase oluşumunda, bir uduna benzer bir dizi tahta şeritten yapılmış tonozlu bir sırta sahiptir ve genellikle eğik, iki düzlemli, oymasız üst. Başka bir formun banjo tarzı bir gövdesi vardır. On dokuzuncu yüzyılın sonunda, keman ailesi enstrümanlarından esinlenen oymalı üst ve arka yapıya sahip yeni bir stil, özellikle ABD'de Avrupa tarzı kase arkası enstrümanlarını desteklemeye başladı. Bu yeni stil, 1902 yılında "Gibson Mandolin-Guitar Manufacturing Co., Ltd" nin kurucusu Orville Gibson, Michigan luthier Orville Gibson tarafından tasarlanan ve inşa edilen mandolinlere yatırılmıştır. Gibson mandolinleri iki temel stile evrimleşmiştir: Floransalı veya F- boynun yakınında dekoratif bir kaydırma, alt gövdede iki nokta ve genellikle kafaya oyulmuş bir kaydırma olan stil; ve armut biçimli A stilinin hiçbir noktası yoktur ve genellikle daha basit bir mesnet vardır.
Dört boyutta ukulel yaygındır: soprano, konser, tenor ve bariton. Boyut spektrumunun uçlarında daha az yaygın sopranino ve bas ukuleles vardır. Hawaii'de genellikle "standart" olarak adlandırılan soprano, en küçük ve orijinal boyutu ukulele'dir. Konser boyutu 1920'lerde biraz daha büyük ve daha derin bir tonla daha yüksek sesle gelişmiş bir soprano olarak geliştirildi. Kısa bir süre sonra, daha fazla ses ve daha derin bas tonuna sahip tenor yaratıldı. En büyük boyut 1940'larda yaratılan bariton.
Bir mandolin ayarlamak için çeşitli farklı ayarlar kullanılır. Genellikle, 2 bitişik dizginin kursları iki katına çıkar (aynı sahaya ayarlanır). Şimdiye kadarki en yaygın ayar (GDAE), keman ayarıyla aynıdır:
Soprano, konser ve tenor ukuleles için standart ayar C-tuning, G'C'E'A'dır. G string, beklenenden daha yüksek bir oktav olarak ayarlanmıştır. Bu, reentrant ayarı olarak bilinir. Bazıları "Düşük G" ayarını tercih eder, G sırayla oktav daha düşüktür. Bariton genellikle D G B E '(alçaktan yükseğe) olarak ayarlanmıştır.
Sopranolar ve konserler için bir başka yaygın ayar, G'C'E'A 'ayarından bir adım daha yüksek olan D' ayarlama, A 'D' F # 'B' dir. D ayarının, bazı ukulellerde, genellikle daha küçük olanlarda daha tatlı bir ton çıkardığı söylenir. Bu ayar, 20. yüzyılın başlarındaki Hawaii müzik patlaması sırasında yaygın olarak kullanıldı ve genellikle bu döneme ait notalarda görülür. Düşük bir 4. d ile ayarlama, AD'F # 'B' bazen Kanada okul sisteminde kullanıldıktan sonra, çoğunlukla konser veya tenor uk'larında "Kanadalı ayar" olarak adlandırılır..