Stüdyoda "Rusya'nın Sesi" konuğu - Çocuk hakları konusunda Rusya Federasyonu Başkanı tarafından yetkilendirilen Pavel Alekseevich Astakhov.
Röportaj Andrei Ilyashenko tarafından gerçekleştirildi.
Ilyashenko: Merhaba, sevgili dinleyiciler! Stüdyomuzda Pavel Alekseevich Astakhov, Rusya Devlet Başkanı tarafından çocuk hakları için yetkilendirildi. Bu zor işle ilgili tüm problemleri onunla tartışmak istiyoruz.
Eylül 23, Hantı-Mansiysk'te, çocukluğun korunmasına ilişkin bir sonraki III. Amerikalıların evlat edinme meseleleriyle ilgili diyaloğumuzu sürdürüyor muyuz, geçmişte ortaya çıkan oldukça sert ve zorlu duruma rağmen - bu yılın başında mı?
Astakhov: Hantı-Mansiysk'te yapılacak olan III. Amerikan-Amerikan Çocuk Koruma Forumu'nun arifesinde, tartışacağımız konuları belirlemek istedik: neden gerekli, neden bu platformun oluşturulduğunu. Bu, işbirliğimizin genişlediği, içerik olarak nitel olarak yeni bir hale geldiği anlamına gelir.
Önceden, çocukluk ve çocuk koruma sorunları ışığında Rusya ile ABD ve ABD ile Çin, Guatemala ve Etiyopya arasındaki tüm işbirlikleri “bağışçı” olduğumuz ve çocukları Amerikan evlat edinme piyasasına sağladığımızdı.
Şimdi ilişkimiz niteliksel olarak değişti. ABD Dışişleri Bakanlığı 26-27 Haziran ayında yapılan son temsilci görüşmeleri Haziran ayında (heyete başkanlık ettim) şunları kanıtladı. Önceden, Amerika dedi ki: derler ki, hasta olarak çocuklarına, tanı konmasına ya da başka bir şeye saklanmadan suçlu olduğunuzu söylüyorlar, ebeveynlerimiz, bu nedenle başaramadıklarını söylüyorlar.
Ilyashenko: Yani bize iddialar oldu?
Astakhov: Evet. Ve başlangıçta, çocuklar uçakta bize döndüğünde, çocuklar öldüğünde ve soruşturmalar düzgün bir şekilde yapılmadığından şikayet ettik. Her zaman bir soruşturma, sorumluluk, kanıt sunumu, materyaller talep ettik. Şimdi tüm bu sorular kalıyor, ancak niteliksel olarak yeni bir duruma geçtik.
Ilyashenko: Bu nedir?
Astakhov: Bu görüşmelerin en önemli sonucu hem tarafımızdan hem de ABD'den ilgili tüm departmanlarla birlikte oldu. Müzakere ettik ve herkes bu kadar temsili bir müzakere seviyesi olmadığını kabul etti. Haziran ayının sonunda görüşmelerde heyete başkanlık ettim, Dışişleri Bakanlığı yetkilileri ve elçilik personeli hazır bulundu. Amerikan tarafında, Amerika Birleşik Devletleri'nin tüm bölümlerinin, yani tüm hükümetlerin, tüm bakanlıkların temsilcileriydi.
Tartışmasız bir gerçeğe karar verdik: Rusya'dan ayrılıp Amerika'da yaşamalarına rağmen, evlat edinilen çocuklarla ilgili olarak yalnızca Amerikan ve yalnızca Rus sorunu yoktur. Bunlar yaygın problemlerdir ve bunları birlikte çözmemiz gerekir. Ayrımcılık yapmak değil, birbirlerinden herhangi bir eylem talep etmek değil, birlikte çalışmak, onların ortak çocuklarımız olduğunun farkına varmak, çifte vatandaşlığa sahip olmaları - Rus ve Amerikan.
Bizim için onlar, onlar gelene kadar Rusya vatandaşıdırlar ve Amerikalılar sınırı geçtikten sonra Amerika vatandaşı olurlar. Bu anlayışa geldik, ancak bunun için çok zor bir yoldan geçmek gerekiyordu.
öyleydi tarih Artyom S., bu çocuğu gerçekten kabul ettiğimde ve Amerika'dan tek yönlü bir biletle buraya gönderildiğini gördüm. Ardından, Amerikan kabulünü, moratoryumu sınırlama sorunu ortaya çıktı. Hala 7 Nisan 2010 oldu.
ABD Dışişleri Bakanlığı’nın çocukluk meseleleriyle ilgili özel danışmanı olan meslektaşım Susan Jacobs, Amerikalı meslektaşım Haziran’daki görüşmelerde şunları söyledi: “Genel olarak, istişarelerde sadece evlat edinilen çocukların sorularıyla sınırlı olmamak için teklif ediyoruz. Bu tam olarak söylemek istediğim şeydi.
Başka konularımız var: eğitim, tedavi, çocukların rehabilitasyonu, öğrenci ve kültürel alışveriş, dinlenme. Bu, saydamlık, raporlar, karşılıklı iddialar sorun olduğu gerçeğiyle karşılaştığımız için gelişmeyen çok sayıda konu. Onlara basıp niteliksel olarak yeni bir işe geçelim.
Bunun için aşağıdakileri yaptık. İlk önce, "Dima Yakovlev yasası" na ilişkin tüm olası istisnalar hakkında konuşmayı kestik, değiller ve olamazlar. İkincisi, temsil edildiğimiz tüm listeyi hazırladık, bunlar, önceden talep ettikleri iddia edilen ve vermeyi talep ettikleri 259 çocuklarıydı.
Ilyashenko: Bir geçiş dönemi?
Astakhov: Evet. Bu çocukların yarısından fazlası zaten ailelerde. En iyi dileklerin uğruna bile, Amerikalı ebeveynlerin duygularını, bir Rus çocuğunu alma isteğine saygı duymadan, Rus ailesine gelip, bir istisna olarak size verdiğimiz Amerikalılar olduğunu söyleyerek taleplerin saçma olduğunu açıkladım. çocuk. Bu çok saçma. Ve Amerikalılar kabul etti. Tüm listeler artık geçersiz sayılıyor. Vatandaşlarını aldatma, yasa değişmeyecek. Fakat devam etmeliyiz.
Çocuk sorunları konusunda işbirliği alanını genişlettiğimizi anlamak, bu forumu Hantı-Mansiysk'te düzenlememize neden oldu. Üçüncü, geçen yıl Chicago'da geçti - Amerikalılar bizi kabul etti. Geçen yıl ilk forumdu, Baykal'da Ulan Ude'de Buryatia'da yapıldı. Bu foruma katılan Amerikan ve Rus uzmanların sayısı yıldan yıla artmaktadır.
Bu arada, Haziran ayında yapılan görüşmelerde, salonda oturan 30 çalışanlarından birinin hiçbir Rus yetimhanesinde olmadığı ortaya çıktı.
Ilyashenko: Hiç Amerika’da bulundun mu?
Astakhov: Zihinsel engelli çocuklar için Amerika'da okurken Amerikan yetimhanedeydim. Pittsburgh Üniversitesi'nden mezun oldum. Sokağımın sonunda böyle bir pansiyon vardı. Başka ülkelerdeydim. Bu arada, Ekim ayının sonunda Fin tarafının davetiyesinde Finlandiya'ya gidiyoruz. Bu aynı zamanda niteliksel olarak yeni bir seviyenin onayıdır. Sonuçta, Finlandiya ile kaç tane ortak iddiamız var!
IlyashenkoC: Evet, çok fazla skandal vardı.
Astakhov: Şimdi Finlere gidiyoruz, beni bilinen konular hakkında konuşmaya davet ettiler, iyi bilinenler, Finlandiya mahkemelerinin son iki kararını kazanmamıza rağmen çocukları geri veriyoruz. Özel Fin barınaklarında engelli çocuklara nasıl bakılacağını göreceğiz. Bu bizim acı konu.
Haziran ayında herkesi Hantı-Mansiysk Özerk Okrugu'na gelmeye ve çocuklarımızın evlerini görmeye davet ettim, hepsi bu. Khanty-Mansiysk Özerk Okrugu'nda altı tane var. Onları göstermekten utanç duymuyoruz, çünkü Amerikan ve Avrupalılardan daha kötü değiller.
Ben kendim, yılın 1087'i için Rusya'daki 3,5 yetimhanesinde bulundum. Yani yetimhaneler, yatılı okullar, yetimhaneler, psiko-nörolojik yatılı okullar, yatılı okullar - hepsi yatılı okullar. En iyisini ve en kötüsünü gördüm. Muayenemizden sonra, yöneticileri kovan, personeli cezalandıran yatılı okullar biliyorum.
Sorun, sistemin kendisinin derin bir reform gerektirmesidir. Bu yatılı okulların çoğuna ihtiyacımız yok, gerekli değil. Çocuk almaya hazır olan ebeveynlerin sayısı artıyor. Koruyucu aileler büyür.
Son dört yılda neler başardığımızı gösterebiliriz. DEA sitesinde yakın gelecekte haber doğrudan diyaloglar, video dahil etme bölgeleri yapacağız - hem iyi, hem de çok iyi değil. Aile biriminin nasıl gittiğini, yetimhanelerin azaltılıp azaltılmadığını, çocukların ailelere nasıl organize edildiğini rapor edeceklerdir.
Kamuoyu rakamları, bu konuya doğrudan katılan Eğitim ve Bilim Bakanlığı temsilcileridir. Trendleri temsil edeceğiz.
Ilyashenko: Ses istatistikleri, trend nedir?
Astakhov: Her yıl, herhangi bir program olmadan bile, 100 etrafındaki yetimhaneleri kapatıyoruz. 2020 tarafından yetimhaneleri terk edeceğimize göre, "Yetimsiz Rusya" adlı kardinal bir program sunduk. Aslında, bu olacak, çünkü başkanın onları iki kez 2018 kesmesi yönünde bir talimat var.
Trende bakarsanız, her yıl evlat edinen ebeveynlerin sayısındaki yaklaşık artış, evlat edinen ebeveynler için aday - 6-7 sıradaki binlerce insan. Üç yıl önce kadro yoktu. Ve şimdi yılın başında - 18 binlerce insan.
Ilyashenko: Bunu başarmayı nasıl başardın?
Astakhov: Devlet tarafından alınan önlemler nedeniyle. Cumhurbaşkanlığı kararnamelerini biliyoruz. Örneğin, Aralık ayı 1688 No'lu Kararı 23 2012 No'lu Kararlar tarafından desteklenen birçok çocuğa sahip olmak, çocukları evlat edinmek. Bu yılın şubesi 26 engelli çocuğu olan aileleri destekleme konusunda bir kararname çıkardı. Bunların hepsi başkanlık (federal) ölçeğinin ölçüleridir. Her bölgede sürekli kontrol ediyoruz. Yetkili cihaz - "çocuklara özel kuvvetler" var. Dinlenmiyoruz, bölgesel programları kabul etmeye zorluyoruz.
"Hastanedeki ortalama sıcaklık" hakkında konuştuklarında - sözde Rusya'da her şey kötü - söz konusu meselelerle ilgilenecek tek bir federal kurum olmadığını söylemeyi unutuyorlar. 2000-lerin başlangıcından itibaren güçler, Rusya Federasyonu'nun konu seviyesine aktarıldı. Buna göre, para orada aktarılır.
Örneğin, Moskova bölgesinde, bir çocuğun bakımının ayda 4,5 bin avroya mal olduğu bir yetimhane olduğu ortaya çıktı. Bu, Almanya'dan 3 kat daha yüksektir. En fakir bölgelerde, örneğin Zabaykalsky Krai'de, bir çocuğun yetimhanede bakımı 20-30 bin ruble (yaklaşık bin dolar). Soru ortaya çıkar: neden bu kadar para harcıyoruz?
İlk olarak, benim şirket inancımda, uygulama ve analitik temelinde, uzman çocuk kurumları, yatılı okullar bırakmak gerekir. Örneğin, zihinsel engelli veya merkezi sinir sistemine zarar veren çocuklar için bir çocuk evi, beyin, kas-iskelet sistemi sorunları. Çocukların rehabilitasyona tabi tutulmaları, eğitilmeleri ve eğitilmeleri gerekir.
İkincisi, her bölgede bir ya da iki tane yapmanız gerekir - çocuk nüfusuna bağlı olarak - belirli bir meslek edinmede uzmanlaşmış çocuk yatılı okulları. Örneğin, öğrenci kuruluşları kendilerini çok iyi gösteriyorlar. Örneğin Kazan yakınlarında, çocukların yeniden eğitildiği kapalı tipte kurumlar vardır. Aslında, bu bir öğrenci kolordu. Çocuk suçlular ve suçlular orada yeniden eğitiliyor. Askeri ve uzmanlaşmış tipte kurumlar yapılabilir. Örneğin, Tataristan'da, yetenekli çocuklar için BT teknolojilerinde yatılı okul yapma konusunda Minnikhanov ile anlaştık.
Mesleki rehberlik ve gelecekteki meslek konularında uzmanlaşmış yatılı okul veya yetimhane nedir? Bu, bu alandaki uzmanları ve öğretmenleri işe aldığınız anlamına gelir. Ek bir eğitim programı var, bu konularda sınıf dışı eğitim ve 11 yıllarında hazır bir uzman yetişiyor.
Harika bir Sovyet deneyimi var. Yeni olan her şey eskidir. 1949'te Joseph Stalin'in kararnamesiyle yaratılan Yaroslavl'da “Müzik sanatının yaratıcılığının ve yetiştirilmesinin yetimhanesi” olarak adlandırılan bir yetimhane var. Müzik yetenekleri olan yetimler ülkenin her yerinden toplandı. Bu Sovyet yetimhanesi hakkında çok sayıda film yapıldı. Bunlar tüm parti etkinliklerine katılan, konser veren çocuklar.
İşim sırasında iki kez oradaydım ve çocukların nasıl büyüdüğünü gördüm. Müzik eğitimi nedir? Bu bir disiplin, ahenkli bir gelişim, bir çocuğun hayatının organizasyonu. İhtisas yatılı okullarının var olma hakkı vardır.
Tabii ki sosyal barınaklar kalmalı. Kaybedilen, bir yerden kaçan, kötü muameleye maruz bırakılan çocuğu nereye koymak, aileden uzaklaştırılması? Tedavi gerektiriyorsa genellikle hastaneye ya da bir barınağa yerleştirilir. Avrupa bu konuda uzun süre önce ilerledi. Geçtiğimiz Ekim ayında Stockholm'e seyahat ettim ve yerel sosyal barınakların deneyimini okudum. Stockholm'deki barınaklarda (onların 3'leri) yıl boyunca 1,5'in binlerce çocuğu var - bu oldukça fazla.
Ilyashenko: İsveç her zaman çok müreffeh bir ülke olarak sunuldu, yine de aynı.
Astakhov: İki ya da üç çocuk günlük bu tür barınaklara geliyor. Çocuklar bir gün geçiriyor, daha fazlası için uygun değiller. Sosyal barınaklarımızda, çocuklar 4 yılında yaşayabilirler; ancak yasalar gereği bir çocuk, 6 aya kadar, istisnai durumlarda, bir yıla kadar orada kalabilir. Bir sistem olmasa da, bir gün olmasa bile, iki haftada bir ay, çocuğun tanımlanması için.
Çocuk bir barınakta yaşayamaz, onu mahveder. Her gün büyüyor, öğrenmesi, geliştirmesi gerekiyor ve orada “kuruyor”. Evet, oldukça iyi barınaklarımız var ve rehabilitasyon ve geliştirme uzmanları var. Fakat çocuk oraya ait değil.
Amerika'da, aynı sayıda yetim ve Rusya'da olduğu gibi ebeveyn bakımsız kalanlar. Rusya'da, yıllık rakam ABD'de 643 bin, 560 bin 570. Bunlardan yüzde 20 yetimhanelerde (hatta biraz daha az). Rusya Federasyonu'nda, yaklaşık 103 bin Amerika'da yetimhanelerde bulunmaktadır - 104-105.
ABD Sağlık ve İnsan Refahı Birimi'nde, bu yapı üzerinde çalışmak için neredeyse 4 saatimi geçirdim (çocuk bakım tesislerinden sorumlu), ancak bana Amerika'daki kesin yetimhanelere verilmemiş. O çok büyük. Çocuk evlerinden yatılı okullara ve yetimhanelere kadar çeşitli türden kurumlarda 3'ten fazla insan var. ABD'de de aynı şeyi düşünüyorum.
Örneğin, ABD 743’inde, yalnızca Khanty-Mansiysk Forumu'nu (bu, etkilenen çocukların korunmasında uzmanlar derneğidir) ana kuruluşları temsil eden çocukların rehabilitasyonu için uzmanlaşmış kurumlar. Aile, sokakta, başka bir yerde, nerede olursa olsun, çocuğun şiddet mağduru olduğu kurumdur. Bu bir suç kurbanı.
Amerika Birleşik Devletleri'nde bu sistemi inşa etti. Çocuk rehabilitasyon için oraya yerleştirilir. Tek bir sorgulama sistemine sahipler. Birleşik Devletler'den öğreneceğiz - örneğin, bir suçun kurbanı olan çocuğun soruşturma ve yargılama sırasında bir kez 12'in sorgulanması gerektiği düşünülüyordu.
Ilyashenko: Çok travmatik.
Astakhov: Tabii ki. Bu bir suç işlendikten sonra çok ciddi bir yaralanmadır. Çocuk rehabilite edilmeli ve tekrar tekrar bu olaylara iade edilmelidir.
Amerikalılar bunun bir defada sorgulanmasını sağladı - bir suç işlendiği ortaya çıkar çıkmaz. Her şey sabittir ve uzmanlar rehabilitasyon ve iyileşme için çocukla birlikte çalışır. Bu deneyimi inceleyeceğiz.
Öte yandan, örneğin koruyucu aile okulları oluşturma ve aile refakat hizmetleri sağlama konusundaki deneyimlerimizi paylaşacağız. Bugün Amerika, dezavantajlı bir konumda. Reuters gazetecileri tarafından ortaya çıkarılan ve evlat edinilen yabancı çocukların aileden aileye yeniden evlat edinme değişim ve aktarma ağına ilişkin yayınlanmış son hikaye (neredeyse değiş tokuş edilen bir takas bile var) inceleniyor ve araştırılıyor.
Amerikalı meslektaşlarımıza güveniyoruz, çünkü onlar bundan öfkelendiler, endişeliler. Ancak böyle bir sistem vardı. Bu çocukları büyütmek istemeyen ya da basitçe istemeyen çok sayıda evlat edinen anne-baba yanılıyor, düşüncesizce tepki gösteriyor, çocukları sosyal ağlardaki temaslarla “birleştiriyor”.
Ilyashenko: Yurtdışından evlat edinilmiş çocuklar dahil mi?
Astakhov: Rus çocukları da dahil olmak üzere yabancı. Bugün güvenilir bir şekilde 26 çocukları ortaya çıktı. Bu sadece Reuters gazetecilerinin soruşturmasından.
Böyle bir sistemin var olabileceği gerçeğiyle ilgili olarak, 2010'in sonunda, istenmeyen çocukların Montana'da, hala 2012'e girdiğimiz ve buna izin verilmediğimiz ünlü bir çiftliğe gönderildiği ortaya çıktı. Montana Yüksek Mahkemesi'nde duruşmalara başlandı bile.
Neden böyle bir program olduğu sonucuna vardım? Bu çiftliğin sahibi şöyle dedi: "Ebeveynler ve evlat edinen ebeveynler sık sık bana dönüyor çünkü evlat edinilen çocuklarla başa çıkamıyorlar, onlara yardım ediyorum, çocukları yeniden eğitiyorum." Belgelere baktık, 2001 ile başlayan tüm çocuklara, kim olduklarına, nereden geldiklerine ve nerede kaldıklarına dair tüm raporları aldık.
"Bırakılan" sütuna baktığınızda ve "başka bir evlat edinen aile", "psikiyatri kliniği", "çocuk hapishanesi" veya "özel program" dediğini görünce, bazı çocukların gönderildikleri ailelere geri dönmediğini anlarsınız, ancak onları yeniden yaratmak için orada teslim edildiler.
Yerel şerif ve savcı ile bir araya geldim, dedi ki: sadece çiftlik yok - sözde komisyoncu, çocuk satan bir toptancı, çocukları buraya getiriyor. Bunlar tüm evlat edinen ebeveynleri tanıyan insanlar. Gelip diyorlar ki: "Koruyucu çocuklarla sorunlarınız mı var? Onlardan kurtulmanıza yardım edeyim, başka bir aileye verin. Bunun için bana biraz ödeyeceksiniz."
Bu sistem neden var? Amerika, yasalara uyma konusundaki tüm yasaların, düzenlemelerin ve gerekliliklerin uygulanması açısından katı bir devlettir. Orada her şey çok net ve sıkı bir şekilde düzenlenmiş.
İstatistiklere göre, yurtdışına kabul edilen çocukların yaklaşık üçte biri Amerikan ailelerinde çeşitli nedenlerden dolayı kök salmıyor. Hayal edin, ABD’deki binlerce çocuğun 20’i, şimdi onları Rusya’dan alan ailelerde yaşamıyor. Çocukların üçte biri başka ailelere dahil olarak yeniden planlanıyor.
ABD'deki bir çocuğu Rusya'da olduğu gibi reddedebilirsiniz (bu yasal prosedür). Tabii ki, eğer çocuk hasta ise, başka bir aileye gitmesine izin vermeliyiz.
Fakat çocuk evlat edinildiyse, eski ebeveynler ona nafaka ödemelidir. Ve eğer bu engelli bir çocuk veya ciddi hastalıkları olan bir çocuksa, ona yaşam boyu destek için para ödersiniz. Bunlar Texas veya California gibi eyaletlerse, evlat edindiğiniz çocuğa nafaka şeklinde çok fazla para ödeyeceksiniz - kazancınızın yarısı kadar. Bu nedenle başka programlar arıyorlar.
"Komisyoncular" var. İnsanlar bir sorunu çözüyorlar, bir çocuğu reddetmiyorlar - örneğin, bir çocuğu bir çiftliğe götürdüler, bir çocuğu bir çiftlikte tutmak için ayda 3-4'a binlerce dolar ödediler. Ancak çok daha fazla olacak nafaka ödemezler. Bu bir hikaye.
Amerikalılara, böyle bir ağ açtıklarını, çocuk koruma hizmetleri olmasına rağmen sıkı bir şekilde kontrol edilmelerine rağmen, belediye düzeyinde ve devlet düzeyinde olduklarını açıklıyoruz. Yukarıda hiçbir yapı yok. Ve ABD'de tek bir sistem yok, veri tabanı yok, metodolojik destek yok, birleşik kontrol yok. Dışişleri Bakanlığı yapmaya çalışıyor.
Bunun çok zor olduğunu biliyoruz. En azından federal bir kurum olarak Dışişleri Bakanlığı'nın, kendiliğinden bir işlev olmasa da, kendisine devredilmesine minnettarız. Ancak ABD bu sorunu çözemezken.
Çok fazla sorunumuz olmasına ve son derece ihmal edilmiş bir durum olmasına rağmen çözüyoruz. Ancak son üç yılda, cumhurbaşkanından bir emir ve evlat edinen ebeveynler için eğitim hizmetleri oluşturulması konusunda bir kararname olduğu gerçeğine ulaştık. Bugün her bölgede evlat edinen bir ebeveynler okulu var. Her çocuk kurumunda böyle bir okulun olduğu bölgeler var. Evlat edinen ebeveynlerin eğitimi için zorunlu koşullarımız var, zorunlu bir kurs - 80 saat, dinlemeleri gereken. Testler, referanslar ve sunmaları gereken birtakım belgeler var. Ancak bu ebeveynler seçildikten sonra ve ancak o zaman çocuğu izlerler.
Bu sistemin ikinci unsuru evlat edinen ailelerin hizmetindedir. Yetimhanelerin kapanmasını protesto eden uzmanları kaybetmemek için yetimhanelerin kapatılması temelinde böyle bir hizmet yaratıyoruz - bir çocuğun yetimhanesinde ikiden fazla yetişkin var. Bir ailenin çocuğunu ayarlamak, bu iki yetişkinin işe alınmasından daha kolay olduğu ortaya çıktı.
Tüm çocuklar ailelere gönderildiklerinde, aile yardım merkezi, eğitim merkezi ve eşlik eden ailelere eşlik etmek ve dönüştürmek için boş bir yetimhane sunuyoruz. Tüm bu uzmanlar zaten koruyucu ailelerle çalışıyor. Moskova'da bir eskort merkezi var, orada çalışan 19 uzmanları, 175 ailelerine liderlik ediyorlar. Bu 175 aileleri, 500 çocukları etrafında ortaya çıkar.
Bu, kamu parasını etkin bir şekilde harcamanın ve kaynakları, insan gücünü ve parayı doğru şekilde tahsis etmenin bir örneğidir. Uzmanlar onların yerinde, her koruyucu aile ile çalışıyorlar, son beş yıldır bu merkez için tek bir geri dönüş olmadı, çocukların geri dönüşü olmadı.
Ilyashenko: Yurtdışındaki çocukların üçte birinin hayatta kalamayacağını söylediniz. Bu durumda, soru ortaya çıkar: Gelecekte yabancıların evlat edinilmesine nasıl yaklaşılır? Hangi devlet ve yasal politika yürütülecek?
Astakhov: Hukuk politikası hakkında konuşursak, geçmiş olduğumuz ve uymak zorunda olduğumuz yasalara güvenelim. Uluslararası kabulü sınırlayan yasaları, özellikle de Amerika Birleşik Devletleri ile yapılan anlaşmadan çekilmeyi yasaklayan yasalar çıkarıldı. 1 Ocak ayına kadar 2014, raporlama ve izleme için geçerlidir. Ancak 1 Ocak 2014 ile gücünü tamamen kaybeder.
Ayrıca, Aile Yasasında bazı değişiklikler yapıldı, son bahar oturumunda Devlet Duma'sı tarafından kabul edildiler ve aynı cinsiyetteki evlilikleri resmen tanıyan ülkelerin tek vatandaşlarının kabul etmeleri yasaklandı. Bu bağlamda, mahkemelere özel bir açıklama yapması gerekiyordu, çünkü evlat edinme katliam örneği düzeyinde bir mahkeme kararı ile gerçekleştirildi. Yani bunlar bölgesel ve cumhuriyet mahkemeleri, Moskova ve St. Petersburg'da şehir mahkemeleri.
Açıklama aldı. Cumhurbaşkanı Yüksek Mahkeme Baş Adaletine temyizde bulundu ve bir açıklama verildi, Rusya Federasyonu Yüksek Mahkemesi Başkanlığı 29 Ağustos 2013. Mahkemelerin neyi açıkladığı ve yönlendirdiği - son altı ayda onaylanan yasaları nasıl doğru şekilde uygulayacağı.
Açıklama aşağıdaki gibidir. Yalnız evlenmemiş bir vatandaşın böyle bir ifadeyle ortaya çıkması durumunda, aynı cinsiyetten evlilikleri tanıyan eyaletteki evlat edinmekten vazgeçemezsiniz; vatandaşı evlat edinmek için mahkemeye çıkacak olan devlet, çocuğun aynı cinsiyetten aileye geri alınamayacağının garantisi vermezse; Bu devlet Rusya Federasyonu ile bir anlaşma yapmazsa.
Bugün, sadece bir devlet tüm bu kriterlere uyuyor - İtalya. Aslında, bugün Rusya Federasyonu mahkemeleri sadece İtalyan vatandaşlarını tatmin edecek. Anlaşmalı olduğumuz Fransa bile, çocukların diğer ailelere yeniden kabul edilemeyeceği ve bunun Fransa'da eşcinsel bir aile olmayacağına dair bir garanti vermedi. Bu, yılın nisan 2010’inde söylediklerimin bir onayı - uluslararası evlat edinmeden uzaklaşmamız gerekiyor.
Bu, Rusya'da, 20 bile yıllar önce olmadı, ama yakın zamana kadar neredeyse norm haline geldi. Örneğin, bu alandan sorumlu üst düzey bir bölge yetkilisi bana şunları söyledi: “Bir yabancı evlat edinmeyi iptal ettiniz, Amerikalılar bize gelmeyecek, yetimleri nereye koyacaklarını? Cevapladım: Yerinizi alamamayı tam olarak imzalayamadınız. Yahudi Özerk Bölgesi'ndeki müfettişlik görevindeydim, geçmiş yılların raporlarında, yabancıların evlat edinilmesi 2011'un başlangıcında bu bölgedeki yerli halkın beş katıydı.
Şu anki yetimhanelerin azaltılmasına gelince, Tyumen'de şimdi 30, şimdi de - 11 ve bir başka azalma vardı. Kaluga'da iki tane yetimhane kaldı. Nizhny Novgorod ve Vladimir bölgelerinde, tüm yetimhanelerin kapatıldığı şehirler var. Ailelerdeki tüm çocuklar - bahis, koruyucu, aile yerine koyar.
Sergei Semyonovich Sobyanin, Tyumen deneyimini yeniden iletmeye, reform yapmaya ve Moskova'da uygulamaya karar verdi. Ciddi bir test yaptık, bir aydan fazla bir süre boyunca Moskova'daki tüm çocuk kurumlarını kontrol ettik. Sonuçlarına göre, aşağıdaki formülü elde ettik. Örneğin, 100 çocuklarında standart bir yetimhane. Yaklaşık olarak 220-250 kişi görevlisi, eğitimci ve lider kullanır. Bürokratik yapı, 18'e dönmeden önce anlaşılmaz bir sonucu olan bir çocuğu öldüren büyüdü.
Moskova Belediye Başkanı şunları önerdi: 100 çocuklarında - çocuk evinde değil, 200'in çalışan yetişkinlerden fazla olduğu fakat aynı binada, sadece 20 çocukları için 5 daireleri. Ve her dairede - yarışmada seçilen ve büyük bir maaş ödeyen profesyonel evlat edinen ebeveynler.
Örneğin, Habarovsk Bölgesi'nde bir yetimhanenin müdürü ortalama 70-100 bin ruble alıyor. Böyle bir yer nasıl reddedilir? Sobyanin şöyle dedi: İki benzer yetimhane yapalım, her aileye beş çocuk vereceğiz, iyi bir maaş ödeyeceğiz. Engelli çocuklar olmalı. Bu, ailedeki cihaz bakımından en sorunlu kategoridir. Bu çocukların almak istemedikleri açık.
Bir ailedeki çocukların yabancı ve Rus düzenlemelerini karşılaştırdığımızda efsane, yabancıların sadece hasta çocukları almaları üzerine empoze edilir. Bu doğru değil. Amerikan evlat edinmenin en yoğun olduğu yıllarda bile, her yıl binlerce Rus çocuğun 15'e götürüldüğü durumlarda, engelli çocukların yüzde 5,6'inden fazlası Amerikalılar tarafından alınmadı, yani ortalama olarak yüzde 5. Bazı yıllarda, yüzde 4,2-4,8 idi.
“Dima Yakovlev yasası” konusunda bir anlaşmazlık olduğunda, her türlü spekülasyon vardı. Ancak, Rusya’nın koruyucu ailelere çocukların yerleştirilmesinin rakamlarını incelersek, onların kıyaslanabilir olmadığını göreceğiz. 2011 için, 176 engelli çocuğun yabancı evlat edinilmesi için yıl alınmıştır. Bunlardan, 89 Amerika'ya. Aynı yıl Rusya'da ailelere 1175 engelli çocuk yerleştirildi. Farkı hissediyor musun? Rusya'da, 9, zaman zaman engelli çocukların daha fazla kabul gördü.
Evlat edinen ebeveynler profesyonel olarak engelli bir çocuğa ve en fazla beş çocuğa sahiptir. En küçük çocuğa çoğunluk çağına ulaşıncaya kadar aylık maaş ödenir, daha sonra ebeveynlerin kendilerine ait bir daire alma hakkı vardır. Bir teşvik var - her ikisi de finansal olarak güvenceye alınmış ve istihdam edilmiş ve deneyim devam ediyor. Bu sistemin kök salması ve çalışacağını düşünüyorum.
Başka bir ilginç ekonomik etki var. Oturdukları ve saydıkları zaman, bu sistemin 100 çocukları için bir yetimhanenin bakımından üç kat daha ucuz olduğu (dairenin transferini hesaba katan) olduğu ortaya çıktı. Bu "fakir" bölgelerin meselesidir. Genelde orada derler: ebeveynlerimizin çocuk alamayacağını söylüyorlar. Sistemi yenilemek gerekir ve profesyonel ebeveynler çocuklarla ilgilendiğinde, onları yarışmada seçersiniz, bir yetişkin sırasına sahip olursunuz.
30'ten daha uzun bir süre önce, SOS çocuk köyleri ortaya çıktı (bu bir Alman icadıdır). Rusya'ya yerleştiler. Bugün Vologda, Pskov, Moskova bölgesi (Tomilino) 'dalar. Bir aile evi var, bir aile evi. Yarışmada seçilen profesyonel ebeveynler, büyük bir maaş. Tomilino’daki liderlikten yanılmıyorsam, köyde yaşayan çocuklardan daha fazlası olan 5’te yalnızca 6-100 kişi var.
Gennady Timchenko başkanlığındaki Leningrad bölgesinde özel bir yardım kuruluşu "Klyuch" var. Vakıf bu tür evlerin 20 içerir. Bu tam olarak SOS köyüyle aynı köy. Şimdi, 19 aileleri, her ailedeki 5'tan 11 çocuğa kadar bir boş ev yaşıyor. Etkisi birkaç kat daha yüksektir. Şimdi bu deneyim Moskova bölgesi tarafından benimsendi. Temmuz ayında Andrei Yurevich Vorobyov ile sosyal bir köy kurduk. LUKOIL fonu tarafından para verildi, daha doğrusu, Leonid Fedun şahsen.
Bu tür projeler birkaç yetimhaneyi kapatabilir, fonları serbest bırakabilir ve hatta para kazandırabilir. Bu, Rusya'da bilerek yapılmış olsaydı, yetimlerle tamamen farklı bir resim olurdu.
Ilyashenko: Devlet Duma, Çocukların Cinsel Sömürüye ve Cinsel İstismara Karşı Korunmasına İlişkin Avrupa Konseyi Sözleşmesini onayladı. Konu da duyulur, konuyla alakalı ve konuyla ilgilidir. Bu kongre nedir ve Rusya'nın katıldığı gerçeğinin sonuçları nelerdir?
Astakhov: Bu sözleşmenin onaylanması konusunda hem profesyonel hem de kamusal tartışmalar vardı. Halk, sözleşmenin aileye, çocukların ahlakına bir tehdit gördüğü gerçeği nedeniyle tedirgin edildi. İddiaya göre, makalelerden birinin, kendi görüşlerine göre, çok küçük yaştaki çocukların zorunlu seks eğitimini, bu tür konuların okula sokulmasını öngördüğü bildirildi. Ebeveynlere güven vermek istiyorum: böyle bir gereklilik yok.
Bu makale, yetişkinlerin (her şeyden önce eğitim, eğitim, eğitim, sağlık, çocuklar için rekreasyon, çocuk sporları alanında çalışan profesyonellerin) çocuk haklarını gözetmeye ve hiçbir şekilde çocuğun cinsel bütünlüğünü etkilememesine hazırlıklı olmanın gerekli olduğunu söylüyor. . Maalesef, bu problemimiz var.
Ayrıca, daha önce mahkum olan kişiler, çocuklara karşı bu tür davranışlarda bulunmaktan suçlu bulundular, çocuklarla çalışmalarına izin verilmez. Bunu zaten yaptık. Her şeyden önce çocuklarla çalışan, çocuklarını eğiten, eğiten insanları hazırlamaktan ibaret değildir.
Ancak birçok ateşli başkan, bu sözleşmeyi bir gereklilik olarak ve çocukların sözde cinsel eğitimi konusundaki uluslararası yükümlülüklerimiz olarak yorumlamaya başlıyor. Bu tür aydınlanma konusunda olumsuz bir deneyime sahibiz. Bu sorun ilk olarak, Birleşmiş Milletler Nüfus Fonu'nun ev sahipliği yaptığı Kahire'deki Uluslararası Nüfus ve Kalkınma Konferansı'ndan sonra 1994'ta ortaya çıktı.
O zamanlar uluslararası toplumun bir kısmı, Rusya'nın nüfus açısından üçüncü bir dünya ülkesi olduğuna inanıyordu. Nüfusunu besleyemeyen fakir ülkelerin, nüfusun yeniden üretilmesinde, doğumlarında kısıtlanacak uluslararası bir araca ihtiyaçları olduğuna inanılıyordu.
Rusya bu kriterler altına düştü, çünkü o zamanlar nüfusumuz çok zengin değildi, yaşam standartları düşüktü. Sonra birçok sokak çocuğu vardı. 1997’te, BM’nin baskısı altında, vakfın, tüm bu derneklerin, federasyonların, Milli Eğitim Bakanlığı “Rus Okullarında Seks Eğitimi Kavramı” adlı bir program kabul etti. Bu program için devasa para tahsis edildi. Küçük bir bütçe ve dış borç ile, 240 milyon ruble tahsis edildi. Ve Birleşmiş Milletler Nüfus Fonu, bu programa 745'e binlerce dolar verdi, yani 10 katlarından daha az.
Okullar seks eğitimi vermeye başladı. Ancak bu programın amacı çoğaltmayı sınırlamaktır. Daha sonra ilk kez çocuklara doğum kontrol yöntemlerini kullanmayı öğrettikleri zaman dersler verildi. Kesinlikle kusurlu bir programdı ve 1999'te simge durumuna küçültüldü.
Başsavcı Rusya Federasyonu Ofisi daha sonra Rusya Federasyonu Genel Mesleki Eğitim Bakanı'na bir sunum yaptı. Bu cinsel eğitim programlarının çocuğu tahrip ettiği, yozlaştırdığı belirtildi. Sonra toplu ihlaller ortaya çıktı.
Şimdi benzer programların yankılarını duyuyoruz. Udmurtya, Krasnodar Bölgesi, Arkhangelsk, Yaroslavl bölgelerinde 2000 lerin başlangıcında, bu tür programlar sivil toplum örgütleri düzeyinde, genellikle yabancı sermaye ile yürütülmüştür. Geçen yıl boyunca bile, Sverdlovsk bölgesinde, yaş sınırı olmayan büyük miktarda literatür ele geçirildi.
Yeni sözleşmenin özünün cinsel ahlaksızlığı, çocukların cinsel sömürüsünü engellemek ve erken yaştan çocuklara seks yapmayı öğretmemek olduğunu bir kez daha tekrar ediyorum.
1990'in tecrübesini tekrar etmemek için hemen tüm valilere uygun mektupları yazdım. Rusya Federasyonu'nun bir çocuğun temel hak ve güvencelerine ilişkin kanununun, Aile Kanunu'nun sadece bir ebeveynin nasıl çocuk yetiştirileceğini belirlediğini ve böyle bir programın ebeveyn izni olmadan çocuklara sunulamayacağını belirlediğini söylediğini unutuyoruz.
Bu yasal bir kısıtlamadır. Ancak sözleşmenin yanlış yorumlanmadığına dair bir uyarı var. Eğitim ve Bilim Bakanlığı, okul çağındaki çocuklara yönelik cinsel eğitim taslak programının genç toplumun çocuk, ergen ve ahlaki eğitiminin iyileştirilmesi alanındaki ihtiyaç ve gereksinimlerini karşılamadığını kabul etti ve bu nedenle bu tür programlar tamamen kısıtlandı.
Batı ülkelerinde “eğitimden uzak durma” kavramı var. 1998’ten bu yana Amerika, böyle bir federal program için yıllık 50 milyon dolar harcıyor. İffet, ahlak, aile değerlerine bağlılık, diğer cinsiyete saygı, çoğunluğun yaşına kadar yoksunluğu besleyen bu program neden yapılması gerektiğini açıklıyor: ailelerin mutlu olması için çocukların doğması için güçlü bir aile yaratmak. Erken cinsel yaşam kaçınılmaz olarak hastalıklara, bozulmuş üreme sağlığına, erken kürtajlara, yetimhaneye yol açacaktır.
Amerika'da bir çocuk küçüklerden doğarsa, devlet tarafından otomatik olarak alınır. Bugün Amerika Birleşik Devletleri ve Batı Avrupa, yetişkinliğe yönelik yoksunluk ruhundaki genç nesli yetiştiriyor.
Ilyashenko: İdeal sonucun ne olurdu? Neye çaba göstermeli?
Astakhov: Faaliyetlerimi devletimizin ve toplumun faaliyetlerinden ayırmam. Konuştuğum birçok soru, hükümetin, eğitim bakanlığının, bir kısmı kamu faaliyetinin bir parçası. Toplum, çocuk ve aile sıkıntısı alanındaki sorunlardan sorumludur.
Tek bir acı çeken çocuk olmayacaksa, tüm çocukların sevgi dolu ebeveynleri olan ailelerde olacakları zaman, bunların mutlu aileler olacağı açıktır, ancak bu ütopyadır. Her ne kadar böyle bir hedef belirlememiş olsam da, iyimserlik uzun zaman önce kurumaya devam edecektir. Bir sürü çocuk talihsizliği, keder, bela görüyorum.
Faaliyetlerin orta sonucunun ana olumsuz eğilimleri kırdığımızı düşünmemiz gerektiğine inanıyorum. Bu şüphecilere bile açıktır. Arkadaşlarım giderek daha fazla bana dönüyor çünkü bir çocuk evlat edinmek istiyorlar. Bryansklılar, Bryansk bölgesine gittiler. Evlat edinme için üç yıla kadar bir çocuk değildi, sırada beklemelisin. Kaluga bölgesine gidelim - üç yaşından küçük çocuklar değil, aynı zamanda kuyrukta durmaları gerek.
Ve 10 yıl önce evlat edinilecek çocuk olmayacağını, ebeveynlerin kuyruğu olacağını hayal etmek imkansızdı. Bunun zaten bizim faaliyetlerimizin oldukça ciddi bir sonucu olduğunu düşünüyorum, sadece benim değil. Ancak gelecekte, hiçbir çocuğun acı çekmemesini, tüm ailelerin mutlu, eksiksiz ve başarılı olmalarını sağlamak için hala çaba sarf etmemiz gerekiyor.