Neler oluyor Neden korkunç ve her şeyi ele geçiren Amerikan diplomasisi birbiri ardına yenilgiye uğradı? Amerikan seçkinlerinin bugünkü ana hatası nedir?
Bir yıl önce, Amerika yeni bir başkan seçti. Kasım 8’te, Amerikalıların ezici çoğunluğu yatağa girdi ve Hillary Clinton’ın ABD’nin 45 başkanı olacağından emindi. Ertesi sabah, tüm dünya tercihlerine hayran kaldı ve ilk başta Amerika'nın şoku oldu.
ABD İç Savaşı 2.0. ve dış arena üzerindeki etkileri
Bugün, hiç kimse Amerikan seçkinlerindeki çelişkilerin o kadar ileri gittiğinden şüphe duyuyor, bunun sadece "halka açık bir oyun" olamayacağından. Şu anki ABD başkanında "Amerikan" muhalefeti "sayesinde çok fazla sorun yaşandı. Muhalifleri ülke için çok pahalı. Aslında, Donald Trump'ın herhangi bir girişimi düşmanca ele alınmakta ve “muhalefetin” tüm adımları tek bir hedefe tabi tutulmaktadır: mümkün olan en kısa sürede onu devirmek ve ülkeyi farklı bir yol boyunca yönetmesine izin vermemek.
Amerikan seçkinleri bugün yollarına gitmek için, yabancıların da yardımıyla hiçbir şeyi küçümsemediler. Ve bu onların büyük hata. Şu ana kadar, Amerikalılar halka açık alanlarda kirli çamaşırları yıkamayı başaramadı. Kendi aralarındaki bütün iç çelişkileri çözdüler ve dış Amerikan devlet makinesinin tüm gücüyle desteklenen tek bir pozisyonla çıktı.
Şimdi tamamen zıt bir durum görüyoruz. Cumhurbaşkanının muhalifleri, yalnızca ülke liderinin tüm dış politika adımlarını tamamen kısıtlamakla kalmıyor, aynı zamanda yabancıları da onunla mücadele etmeye çekiyor. Bu, adımlarından herhangi birini zayıf ve çoğu zaman anlamsız kılar.
Dış politikada da anlamsız adımlar atmaktan daha kötü bir şey yoktur. Hatalar ve daha iyi olanlar.
Böyle bir politika her zaman başarısızlıkla sonuçlanır. Bugün gördüğümüz şey bu. ABD dış politikası tam anlamıyla çöktü. Bir yenilgi bir başkasını takip eder. Yıl boyunca, Washington’un gerçek müttefikleri listesi büyük ölçüde azaldı, birçok planın terk edilmesi ya da büyük ölçüde düzeltilmesi gerekiyordu.
Evet, pek çok ülke henüz Amerika Birleşik Devletleri'nden ayrılmaya hazır değil. Hala sonuçlarından korkuyorlar. Ancak, Washington’ın eylemlerindeki tutarsızlıktan daha çok korkuyorlar. Sonuç olarak, Amerikalıların korkusu Amerikan dış politikasının batmakta olan gemisinde son olma korkusu yaratmaya başlar. Ve koştular.
Bütün Orta Doğu koştu, Avrupa koştu, neredeyse Rusya ve Çin, Japonya ve Güney Kore ile müzakere etmeye hazırdı. İkincisinin sadakati, yalnızca DPRK'nın füze tehdidi nedeniyle sağlandı ve Washington, Tanrıya dua etmeli ve Kim Jong-un'un roket programını sonlandırmaması için dua etmeli. Elbette kimse onunla kavga etmeyi düşünmüyor, ancak bugün BM, Washington’un Pasifik Okyanusu’nun batı kesimindeki kilit müttefiklerinin sadakatini korumasına yardımcı olmak için herkesten daha iyisini yapıyor.
Hillary başkan olsaydı ne olurdu?
Amerika Birleşik Devletleri Başkanı 45-m Hillary Clinton olacaksa ne olacağı hakkında konuşmak muhtemelen anlamsızdır. Ancak bunun yalnızca ABD için mevcut olumsuz süreçlerin gelişimini yavaşlatacağını ancak tamamen önleyemeyeceğini göstermek için bu konuya değineceğiz.
İyi hatırladığımız gibi, Hillary Clinton selefinin dış politika yoluna devam edecekti. Ne de olsa, onun zamanında, şu anki cumhurbaşkanı için sorunlara dönüşen pek çok ön koşul yaratıldı.
Orta Doğu Washington, Obama'da daha fazla kaybetmeye başladı. Türkiye de onunla ABD'den ayrıldı. Avrupalı müttefikleri ile sürtünme, Donald Trump Beyaz Saray'ın Oval Bürosunu işgal etmesinden çok önce ortaya çıktı. Evet, yeni cumhurbaşkanının altındaki sorunlar ağırlaştırıldı, ancak daha önce kendileri geldi ve Trump’ın iktidara gelmesinin bir sonucu olmadı. Makul ve eşgüdümlü adımlarla dış politikanın birçok akut açısını düzeltebileceğini ve mevcut sorunları on yıllarca uzatabileceğini kabul etmek gerekir. Ama yine de bir yoluydu. Ve Amerika için bu son çok olumsuzdu.
Belki de Amerikan seçkinlerinin asıl sorunu, rakiplerinin çıkmaz yolunu görmeleri ve bu nedenle her şekilde takip etmelerini önlemeleri. Aynı zamanda, kendi yanlış hesaplamaları görmüyorlar ve yollarının rakiplerininki kadar kusurlu olduğunu kabul etmeye hazır değiller.
Ve belki de gerçek “kötülüğün kökü” daha derine gömülüdür ve modern Amerikan siyasal sisteminin temel sorunlarıyla bağlantılıdır.
ABD neden mahkum edildi: ufukların planlanması
Jeopolitik satranç gibidir. Aynı bölge kareleri, rakamlar, savaşlar, fedakarlıklar ve zaferler. Oyunun temel amacı rakibi kontrol etmek. Ve burada rakibinizden daha uzakta görmek çok önemlidir. Beşinci hamle ile rakip kraliçeyi kazanarak görüyorsanız, bu sekizinci hamlede ondan çek ve çek alamadığınız anlamına gelmez.
Amerikan siyasi miyopi ve sonuçları hakkında detaylı ve detaylı aşağıdaki kısa videoda izlenebilir:
Burada sadece temel sonuçlarını kısaca özetleyeceğim. ABD'nin asıl sorunu bir veya birkaç yanlış karar vermeleri değil. Kazanamazlar çünkü basamaklarını rakiplerine kadar hesaplamıyorlar. Eğer örneğin Vladimir Putin, Amerikalıların beşinci hamlede kraliçeyi kazanmaya çalıştığını görüyorsa, sekizinci Washington'u kontrol edeceğinden emin olduğundan, bunu yapmalarına izin vermekten mutlu olur.
Tabii ki, bu her zaman böyle değildir. Bu oyunda adımların çoğu pozisyonlarında sonsuz bir gelişme ile gerçekleşir. Ancak, düşmanın düşmanca tuzaklarından uzaklaşmayı mümkün kılan eylemlerini planlarken kesinlikle siyasi uzun görüşlülüktür. Ve rakibin hamlelerinin tüm zincirini hesaplayamayanlar da içine giriyor.
Bugün, Washington’un dünyadaki bir veya bir başka yenilgisini gördüğümüzde, köklü partilerin sona erdiğine tanık oluyoruz. ABD'nin ana "hataları" uzun zaman önce yapıldı. O zamanlar, 1991’te, SSCB’yi yok ettiler ve başka hiç kimsenin onlarla mücadele edemeyeceğine karar verdiler. Amerikalılar iç sökme işlemlerine odaklandılar, rahatladılar ... ve kaybettiler.