"Kötü ol! Kurbanlarını seçen ve sizi ve tüm Messina'yı öldürecek bir deprem olmalı ”. Efsaneye göre, oğlunu tutukladıkları bir kadının, sokaklarda dolaşıp Sicilya şehrini lanetlediği 27 Aralık 1908 akşamıydı.
Ertesi sabah, 28 Aralık, Messina, Reggio Calabria ve merkez üssü bölgesindeki Scylla Boğazı ve Charybdis çevresindeki bölgeler sonsuza dek yüzünü değiştirdi. Messina'nın Jeodinamik ve Astronomik Gözlemevi müdürü Giovambattista Rizzo, depremden kaçtı, ilk şokun zamanını tespit etti: 5: 20'27 ''. Mercalli skalasının 10. derecesine (12 olan) eşit yoğunlukta, depremin öldüğü - tahmin edilmektedir - boğanın iki kıyılarında 50 ila 100 bin kişi. Messina'nın yüzde 90'ı yere yığıldı: evler, kiliseler, kışlalar, hastaneler, yollar, demiryolları.Ayrıca okuyun: Mercalli ve Richter ölçeği arasındaki farkı keşfedin
Geçmişten gelen sesler. Yüz yıl sonra, bugünün gazeteleri tanıkların sesini geri veriyor. “Her şeyin etrafımda sallandığını ve dışardan kötü bir ses geldiğini hissettiğimde yatağımdaydı. Gömleğimde olduğu gibi, yataktan fırladım ve aceleyle ne olduğunu görmek için pencerede olduğumu gördüm. Evin bir girdap gibi düştüğünü, battığını ve yoğun bir siste kaybolup, çığ sesleri ve öldükleri gibi ölen insanların çığlıkları gibi geçtiğini söylemek için zamanım yoktu. Ona Avanti'deki deneyiminden bahsetmek için! Gelecekte milletvekili olan Gaetano Salvemini, bir üniversite öğretim görevlisi olan ve o sabah karısını, beş çocuğunu ve bir kız kardeşini kaybeden kişi oldu. Ailesinden hayatta kalan tek kişi oydu.
Depremden hemen sonra, 1896'da Vittorio Emanuele III ile evlenerek İtalya'nın egemenliğine giren Karadağ prensesi Kraliçe Elena, yaralılara yardım etmek için kocasıyla birlikte Messina'ya gitti. Hastaneye dönüştürülen Regia Marina'nın gemilerinde kraliçe, deprem mağdurlarına yaraları, kemikleri ayarlayarak, doktorlara yardım ederek, her şeyi kaybedenlere rahatlık getirerek yardım etti. Bunu kanıtlayan birçok ifade var. 2 Ocak 1909 tarihinde bir Corriere della Sera'ya verdiği demeçte, "İki gün boyunca Kraliçe Elena bir yardım rahibesiydi" dedi. “Onu her yerde, tehlikenin en büyük olduğu yerlerde, kimsenin ondan önce girişimi cesaret edemediği yerlerde gördüm.”
Ünlü seyirciler Kurtarmanın görgü tanıklarının arasında ayrıca 7 yaşındaki bir çocuk vardı, gelecekteki Nobel edebiyat ödülü sahibi: Salvatore Quasimodo kasırgalar ve zehirli deniz ”.
Quasimodo'nun babası Gaetano aslında bir demiryolu işçisi idi ve ailesiyle birlikte demiryolu hatlarını restore etmek için gönderildi. Ve küçük Salvatore, birçok deprem kurbanıyla birlikte tren arabalarında yaşadı.
Dayanışma. Dünyanın geri kalanı, şoku tam olarak belirleyemeyen birçok Avrupalı ve Kuzey Amerika sismografının uçlarından ayrı olarak, henüz bir şey bilmiyordu. Sadece 28'inci öğleden sonra, Spina Messina'da bulunan askeri teknelerden biri, enkazlar tarafından işgal edilen limandan çıktıktan ve sonunda Calabria'da Roma'ya bir telgraf göndermek için Marina di Nicotera'ya vardıktan sonra başardı.
Başbakan Giovanni Giolitti, 29 sabahı gelen yardım örgütünü harekete geçirdi. Bu gibi durumlarda devletin en yüksek makamları seferber edildi.
Dayanışma yarışı. Kral Vittorio Emanuele III ve Kraliçe Elena tahrip edilen şehir için ayrıldılar, burada 30'uncu sabah geldiler, egemen indiğinde, gemide bulunan Kraliçe Slava gemisinde, hayatta kalanların çoğunun kabul edildiği bir hastane hazırladı. Akdeniz’de askeri ve ticari sebeplerle bulunan bazı yabancı gemiler de boğaza yardım etmeye yöneldi. Đtalyanlar ve Ruslar ilk gelenlerdi, İtalyanlardan önce bile. Sonra Almanların, Amerikalıların, Fransızların ve İspanyolların sırası gelmişti.
Depremi izleyen günlerde, boğanın denizi, yüzlerce insanın hâlâ tuzağa düştüğü molozun altında kazmak üzere yiyecek, battaniye, kereste, her türlü konfor ve kol taşıyan yüzlerce gemiyle doluydu. Depremle kaplanan alanlardan yaralılar komşu şehirlere ve ayrıca Napoli ve Roma'ya da taşındı.
Shacks ve michelopoli. D'Angelo, "Haber yayınlandıktan sonra, tarihte ilk kez, deprem mağdurlarına yardım için bir yarış başladı" açıklamasında bulundu. Ancak başka bir yenilik daha oldu. "Tüm İtalya'da, hem nakit hem de temel ihtiyaçlarda rahatlama sağlamak için yüzlerce kendiliğinden komite kuruldu". Krallığın pek çok kentinde ve kasabasında, 1909'un ilk haftalarında “hayırsever yürüyüşler” (para toplama araçları) adı verilen piyangolar, tiyatro gösterileri para toplamak için düzenlendi.Kraliçe Elena, deprem mağdurlarına yardım sağlıyor. |
Catania ve Syracuse gibi en yakın şehirler hastanelerinde, aynı zamanda okullarda ve özel evlerde yüzlerce yaralandı. Tanınmış şahsiyetler ve sıradan insanlar birçok kişi Messina'ya yardımlarını borç vermeleri için ayrıldı. Konstanz Hopcraft, İngiliz vatanseverlerin eşi Ricciotti Garibaldi (Giuseppe'nin oğlu) yaptı. Zaten 13 çocuk annesi, öksüz kalan üç kızı evlat edinmek istedi. Torino Cottolengo'nun kurucusu ve yardımcısı olan Piedmontese Don Luigi Orione de Messina'ya gitti. Birkaç gün içinde Messina'da, İtalyan savaş sonrası depremlerin bize alıştığı gecekondu kasabalarının ataları ortaya çıktı: "michelopoli".
Parma tasarruf bankası tarafından bağışlanan para ile Piazza Cairoli'de küçük evler inşa eden genç Emilian milletvekili Giuseppe Micheli tarafından yaptırılmıştır. Sadece bu değil, aynı zamanda depremden sonra Messina'da yayınlanan ilk gazete olan Order and News'i kurdu. D'Angelo, “Şaşırtıcı olan, zamanları göz önüne alarak, yalnızca İtalya'nın deprem mağdurlarına yardım etmek için seferber edilmesi değil” diyor. Haber Avrupa başkentlerine ulaştığında, çoğu şok oldu. «Messina daha sonra entelektüel olarak bilinen, canlı ve zengin bir şehirdi. Deniz ticaretine dayanan ekonomik bir sistemle bazı nesiller boyunca İngiliz, İsviçre ve Alman topluluklarına ev sahipliği yapmıştı ”. Orta Çağ ve Barok kiliseleri ve başyapıtlarıyla zengin kenti ziyaret eden çok sayıda yabancı. Amerikalılar bile.Domenica del Corriere'nin fotoğrafındaki Messina körfezindeki bir İngiliz gemisi. Yardım, Avrupa'nın her yerinden ve Amerika'dan geldi. |
Kendileri geliyor. ABD Başkanı Theodore Roosevelt, acilen Kongre’yi çağırdı. Oybirliğiyle 50.000 dolar tahsis edilmesine ve Amerikan filosunun 16 gemisini deprem bölgelerine göndermeye karar verildi. En çalışkanlar arasında Prusya Kaiser ve Almanya, II. William vardı. Messina'ya hevesli, düzenli bir ziyaretçi (depremden 4 kez önce gelmişti) Guglielmo'nun bir arkadaşı vardı, eski bir Alman konsolosu daha sonra emekli oldu ve bir İngiliz vatandaşı tüccarın kızı ile evlenmiş olan ailesiyle birlikte Almanya'da ikamet ediyordu. Messina'da. Sicilya kentinde bu nedenle birçok tanıdık vardı. Depremin öğrenilmesi üzerine Kaiser, daha fazla bilgi için eski diplomata bir telgraf gönderdi. Bir gaffe ile sona erdi: Konsolos henüz bir şey bilmiyordu. Belki de durumu düzeltmek için egemen, birçok mültecinin transfer edildiği Palermo'daki Piazza Indipendenza'da inşa edilen gemiler, yiyecekler ve altı ahşap ev gönderdi. Kaiser baraka veren tek kişi değildi.
Bu geçici çekirdeklerden, inşaatı kimin finanse ettiğine bağlı olarak "Lombard", "İsviçre", "Amerikan" olarak adlandırılan küçük mahalleler doğdu. Duvarcılıkta inşa edilen Lombard bölgesi bugün hala Messina'da bulunuyor. Piedmont hastanesi gibi. İsviçre Konfederasyonu tarafından bağışlanan 21 kişiden biri kalmış bir tane dağ evi bile kaldı.
Çakallar. Ancak, doğal afet yalnızca dayanışmayı uyandırmadı. D'Angelo, “Yağma davaları eksikliği yoktu” diye açıklıyor. "Şehirde dolaşan molozdakileri basan saldırılar yapan çaresiz, aynı zamanda vurguncular ve suçlular da vardı. Kanunda yakalanan birkaç kişi ordu tarafından vuruldu ». Karaborsa başarılı oldu. Birçok gazete ve tanık daha sonra Roma hükümetini yardımın dağılması, ordunun yetersizliği, yardımın belirsiz dağıtımı ve iktidarın kötüye kullanılması nedeniyle eleştirdi. Ancak en kritik faktör, değerli zamanı boşa harcayan yardımcılar arasındaki koordinasyon eksikliğidir. Tartışma patlak verdi: bir takım örgütlenme birçok can kurtarabilirdi. Ancak, gelecekteki Sivil Koruma'nın ilk embriyosu, sadece 1925'te, belki de bu gürültüyü düzeltmek için doğacaktır.