İngiltere için demografik değişiklikler ne anlama geliyor?
İngiltere için demografik değişiklikler ne anlama geliyor?
Geçtiğimiz Salı günü İngiltere'deki son nüfus sayımına ilişkin yayınlanan sonuçlar oldukça ilginçti ve karışık tepkilere yol açtı. Nüfus araştırmalarının başlamasından bu yana ilk kez İngiltere ve Galler'de Hristiyanların azınlık haline geldiğini ilan eden nüfus sayımı, birçok kişiyi şaşırtmış olabilir. Rakamlar, Hristiyanların şu anda İngiltere ve Galler nüfusunun yarısından daha azını oluşturduğunu ve nüfusun yüzde 46'sının (27,5 milyon kişi) kendilerini Hristiyan olarak tanımladığını ortaya koydu. Bir başka şaşırtıcı bulgu da ankete katılanların yüzde 37'sinin ‘dinsel bağları olmadığını’ beyan etmesiydi. Bu, son 20 yılda, bu grupta sınıflandırılanların sayısının yüzde 22 arttığı, aynı dönemde kendilerini Hristiyan olarak kaydedenlerin yüzde 13 azaldığı anlamına geliyor.
Ulusal İstatistik Ofisi tarafından yayınlanan sonuçlar, 2021 yılında yapılan bir nüfus sayımında toplanan yaklaşık 60 milyon kişiye ait ırk, din ve dil verilerini içeriyordu. Aynı zamanda 2011'de 2 milyon 700 bin olan Müslüman nüfusun, 2021'de 3 milyon 900 bine yükseldiğini gösterdi. Bu, İngiltere'deki demografik değişimi ve yaşlanma, doğurganlık, ölüm ve göç olgularındaki farkı yansıtıyor. Beyaz çoğunluk nüfusundaki yüzde 4'lük düşüşe karşın, İngiltere ve Galler'deki Asyalıların veya Britanyalı Asyalıların sayısı neredeyse yüzde 2 arttı. Bugün yüzde 9,3 ile nüfusun ikinci etnik grubunu ve 5 buçuk milyon nüfusu temsil ediyorlar.
Etnik azınlıklar bugün Birmingham, Leicester ve Luton gibi şehirlerde nüfusun yarısından fazlasını oluşturuyor. İngiltere ve Galler'deki şehirlerin çoğu ‘Hıristiyan’ iken, nüfus sayımına göre Oxford, Cambridge, Nottingham ve Exeter gibi üniversite şehirlerinin ‘dinsel bağları yok’ olarak kaydedildiği dikkati çekiyor. Londra, Brighton, Bristol ve Cardiff gibi şehirlerde de durum aynıydı, bu da insanların çoğunluğunun belirli bir dini tanımlamamayı seçtiği anlamına geliyor.
İngiltere'deki iki bölgede Redbridge ve Tower Hamlet (İngiltere'de en yüksek Bengalli yüzdesine sahip bölge) nüfus anketinde çoğunluğunun Müslüman olduğu kaydedildi. Başkent, İngiltere'deki en fazla Müslüman sayısına sahip olduğu için, iki bölgenin doğu Londra'da olması şaşırtıcı değil.
Anket sonuçları farklı gruplardan farklı şekilde okunacaktır. Açıklığın ve bir arada yaşamanın destekçileri, yaşamı zenginleştirdiğini gördükleri bu çeşitliliği yansıtan hükümet politikalarına yönelik taleplerine destek bulacaklar. Modern, ırksal, dinsel ve kültürel açıdan çeşitlilik gösteren Birleşik Krallık’ın yaşamak için çekici bir yer olduğu, dünyaya ve yeni fikirlere açık olduğu iddiaları ve son yıllardaki göç dalgalarından önceki geçmişe duyulan özlem yanıltıcıdır. Çünkü yaşam standartları aslında göçmenlerle iyileşmiştir. Göçler, Dünya Savaşı'ndan bu yana ülkenin ekonomik rönesansına katkıda bulunmuştur.
Bununla birlikte, özellikle Avrupa'nın birçok ülkesinde bu eğilimin yeni bir yükselişe ve göç, iltica ve etnik ve dini çoğulculuk konularında geniş bir tartışmaya tanık olduğu bir zamanda aşırı sağcılar, anketin sonuçlarını yakıt ikmali yapmak ve siyasi kazanım elde etmek için kullanabilir. Macaristan Başbakanı Viktor Orban, bu akımın göç meselesini nasıl istismar ettiğinin ve bunu ‘Avrupa'nın kültürünü yok etmekle tehdit ettiğini’ söylediği kültürler çatışması üzerine tekrarlanan siyasi söyleminde kullandığının bir örneği. Bu söylem, Orban hayranı olan ve ulusal egemenliğe saygı duymak, göçle mücadele etmek ve Hıristiyan ailesini ve kimliğini savunmak adına Avrupa hakkını güçlendirmek için onunla yakın iş birliği yapma arzusunu gizlemeyen yeni İtalya Başbakanı Giorgia Meloni gibi Avrupa'daki diğer sağcı liderlerde yankı buluyor.
Devletin milliyeti ve kimliği konusu, ‘yasadışı’ göçmen akışını önlemek için sınırlarına duvar ördüğünü gördüğümüz ABD gibi göçmen dalgalarından meydana gelmiş olarak nitelendirilen ülkelerde bile her zaman hassas bir konu olmaya devam ediyor. Bir kısım siyasetçiler göçmen karşıtı söylemler benimserken, beyaz kimliği savunma bayrağını dalgalandıran ırkçı aşırı sağ büyüyor.
İngiltere genel olarak hoşgörüyle tanınan bir ülke olmasına rağmen nüfus anketine verilen ilk tepkilerden bazıları, beyaz nüfus arasında çoğulculuk, göç, kültürel ve dini kimliğin çözülmesi, yoksullaşma ve yaşam krizi, hizmetlerin, özellikle sağlık ve altyapının bozulması arasında bağlantı kuran kesimler olduğunu gösteriyor. Bu kesimler, geçmişe, yakın zamandaki göç dalgaları öncesine duydukları özlemi gizlemiyor. Dünyanın bildiği geleneksel imajıyla ‘Britanya'nın sonu’ olarak gördükleri şeyden duydukları üzüntüyü ifade ediyorlar. Bazı gazete okuyucularının, radyo programlarının katılımcılarının ve halktan yorumcuların tepkilerinden sonra, İngiltere'nin geçmişinin bugününden ve geleceğinden daha iyi olduğunu düşünenler ve yeni göçmenlerin birçoğunun vatansever olmadığını ve kendini vatansever hissetmediğini düşünenler oldu.
Kendini Hristiyan olarak tanımlayanların düşüşünün arkasında birkaç faktör var. Demografik değişim konusuna ek olarak, göç ve göçmenlerin etkileri, İngiltere'de ve genel olarak Batı'da yaş faktörü var. Hristiyanların büyük bir kısmı yaşlı olduğundan, ölüm oranı nüfus sayımındaki Hristiyanların yüzdesine açıkça yansımıştır. Bazı insanlar bu olguyu, o dönemdeki hayatın yönlerinden etkilenen 1960 kuşağına bağlar. Söz konusu kuşak, çocuklarına dindarlığı aşılamakla pek ilgilenmedi ve birçoğu dinsiz olarak büyüdü. Nüfus sayımlarında dinlerini belirtmeleri gerektiğini düşünmemekte ve nüfus sayımı anketlerinde seçim kutucuğuna ‘dini yok’ seçeneğini işaretlemeyi tercih etmektedirler.
Öte yandan, yayınlanan rakamlar, Müslümanların ve Hinduların dindarlık konusunda daha dikkatli davrandıklarını ve bunu çocuklarına aktardıklarını gösteriyor ki bu da göçmenlerin dinlerinin büyüyerek yayılmaya devam edeceği anlamına geliyor.
Bugün hükümetine Hint kökenli bir siyasetçinin başkanlık ettiği ve azınlıkların önemli makamlarda bulunduğu ülkenin yeni Kralı Charles'ın dinler arası bir arada yaşama mesajını benimsediği İngiltere'nin hızla değiştiğine şüphe yok.