Alija Izetbegović, 11 Aralık 1997'de Tahran'da düzenlenen İslam Konferansı Örgütü'nün (İKÖ) zirvesinde dünya çapında bilinen konuşmasında şunları söylemişti:
"Çok açık konuşacağım için beni bağışlayın. Güzel yalanlar bize yardımcı olmuyor ama, acı gerçekler iyileştirici olabilir. Batı ne bozulnış ne de dejenere olmuştur.
Çürümüş Batı; Bu yalan (kendini kandırma), komünist sistem tarafından pahalıya ödendi. Batı çürük değil. Güçlü, eğitimli ve düzenlidir. Okulları bizimkinden daha iyi ve şehirleri bizimkinden daha temiz. Batı'da insan hakları düzeyi daha yüksektir ve yoksullar ve daha az yetenekli olanlara yönelik sosyal bakım daha iyi organize edilmiştir. Batılılar çoğunlukla sorumlu ve dakik insanlardır. Onlarla yaşadığım deneyimler böyle. Ben de ilerlemelerinin karanlık taraflarını biliyorum ve bunu gözden kaçırmıyorum.
İslam en iyisidir; bu doğru ama, biz (Müslümanlar) en iyisi değiliz. Bunlar genellikle karıştırdığımız iki farklı şeydir.
Batı'dan nefret etmek yerine onunla rekabet edelim ! Kur'an bize şunu emretmedi mi: 'Hayır için yarışın...'.İnanç ve bilim ile ihtiyacımız olan gücü yaratabiliriz. Doğrudur, uzun ve meşakkatli bir yol. Kur'an'ın bahsettiği, dağa, tepeye zorlu bir tırmanış ama, başka yolu yok."