Ermenilerin : “Nikola bu bir ola, bir daha olursa iki ola, üçüncü de gözün kör ola!” İfadesine, Dostayevski’nin yorumu : “İlk yapılan yanlış kaza, ikincisi hata, üçüncüsü tercih’ dir.
Bunlardan anlaşılması gereken: eğer, hayatınızda bir şeyler kendini tekrar ediyorsa, bu, tercihiniz ve sonucudur.
Peki, İnsanlar kendilerini (neden) tekrar ederler.
Bunu Einstein yorumlamaktadır:
-Aynı (düşünce) malzeme ile yapacağınız yemeğin (uygulamanın) tadı her zaman aynı olacaktır. Tadını, (sonucunu) beğenmiyorsanız, malzemeyi (düşüncenizi) değiştirmelisiniz.
Ancak, insanlar (başarılı) mutlu olmayı değil, mevcut iddialarında (görüşlerinde) haklı (ısrarcı) olmayı seçerler. Bu nedenle kişi sonunda:
–Sana her ne gelirse senden gelir, sen zannetme ki o benden gelir. Durağına ulaşmaktadır.
Kaldığımız yerden devam ediyoruz.
“Başarı” konusunda Harvard Üniversitesinde bir çalışma yapılır ve bu çalışma ile; kimi insanların “Başarılı”, Kimilerinin “Başarısız” olduğu konusuna bir açıklık getirildiği ileri sürülür.
“..Bu dünyada yaşayan insanları psikoloji bakımından geniş iki gruba ayırmak kabildir. Bunlardan azınlığı teşkil eden birinci grup fırsat ve imkânlardan faydalanan ve bir şey elde edebilmek için büyük bir gayretle çalışmak arzusunu gösteren insanlardır, çoğunluğu teşkil eden ötekiler ise buna o kadar hevesli değildir ve aldırış etmezler.
…Acaba, bir şey başarma ihtiyacı (veya bunun mevcut olmaması) tesadüf mü, irsimi veya ortamın bir sonucu mudur? Bu tek başına ayrılabilecek insanî bir motif; saik, güdü müdür veya servet, iktidar kazanma gibi birçok güdülerin bir birleşimi midir?
(Başarılı olmada) Belirli bir insanî güdü mevcuttur ve bu ötekilerinden ayırd edilebilir.
İşte bir örnek. Bundan bir süre önce, Pennsylvania eyaletinin Erie şehrindeki bir fabrikanın kapanması üzerine açıkta kalan 450 işçi ile ilgili olarak çok esaslı bir inceleme yapılmıştı.
İşten çıkarılan işçilerin çoğu bir süre evlerinde oturdular ve sonra Amerikan Federal İş Bulma Kurumu ile temas ederek eski işlerine geçmenin veya bunlara benzeyen işlere girmenin kabul olup olmayacağına baktılar.
Fakat bunların içinden bir azınlık büsbütün başka türlü hareket etti: Daha işten çıkarıldıkları gün iş aramağa başladılar. Onlar hem Amerikan Federal, hem de Pennsylvania Eyalet iş Bulma Kurumlarına başvurdular; gazetelerin “personel aranıyor” ilânlarını gözden geçirdiler; sendikaları, kiliseleri ve üye bulundukları türlü dernek ve kulüpleri vasıtasiyle iş aradılar; yetiştirme kurslarının yardımı ile yeni bir şeyler öğrenmeğe çalıştılar, hatta iş bulmak gayesine gayesi ile Şehirlerinden bile ayrılmaktan çekinmediler.
Büyük çoğunluğa gelince, onlar kendilerinden sorulduğu zaman, başka bir yerde iş bile bulsalar Erie’den hiçbir surette ayrılmayacaklarını söylediler.
Görülüyor ki aktif azınlığa mensup işçiler başka şekilde bir güdünün etkisi altında idiler : İş bulmak zorunda idiler, paraya, gıdaya, barınacak bir yere ve iş teminatına ihtiyaçları vardı. Fakat yalnız ufak bir azınlık muhtaç olduğu şeyi bulmak için şahsî teşebbüsünü (insiyatifîni) kullanıyor ve harekete geçebiliyordu.
Neden? Senelerce süren araştırmalardan sonra psikologlar “bu soruya cevap verebileceklerine inanıyorlar! Onlar bu insanların insanî güdünün özel bir cinsine daha fazla bir dereceye sahip olduğunu gösterenler, şu an için bu şahsiyetin karakteristiğine “A güdüsü” diyelim ve diğerlerinden daha fazla bu güdüye sahip olan insanların öteki karakteristiklerinden bazılarını inceleyelim…” (1)
Devam edecek…
–Eğer, şans oyunlarına meyliniz varsa, siz baştan…
Resim: Web ortamından alınmış, yazı tarafımızdan düzenlenmiştir.
(1) İnsan Mühendisliği Nüvit Osmay,