Ukrayna İhtilafını çevreleyen "resmi anlatı“, son haftalarda Kiev'in sözde ”kaçınılmaz" zaferini zamanından önce kutlamaktan, günümüzde muhtemel kaybı konusunda ciddi bir uyarıya dönüştü. Bu nedenle geriye dönüp bakıldığında, ABD liderliğindeki Batı'nın Rusya'ya karşı yürüttüğü bilgi savaşı kampanyasının diğer boyutlarının da değişmesi bekleniyordu. Tam da bunun kanıtı olarak, New York Times (NYT), Batı'nın Rus karşıtı yaptırımlarının bir başarısızlık olduğunu itiraf etti.
Ana Swanson'un "Rusya'nın Arkadaşlarının Yardımıyla Batı Cezalarından Nasıl Kaçındığına" ilişkin makalesinde, “Rusya'nın ithalatının modellerine bağlı olarak savaş öncesi seviyelere ulaşmış olabileceği veya yakında bunu yapacağı" sonucuna varan Batılı uzmanlardan bahsediyor." Daha da zorlayıcı olan, IMF'nin Pazartesi günkü son değerlendirmesine atıfta bulunuyor ve "şimdi Rusya ekonomisinin bu yıl yüzde 0,3 büyümesini bekliyor, bu da önceki yüzde 2,3'lük daralma tahmininden olumlu-keskin bir gelişme.”
Ne NYT, ne Swanson'un bahsettiği Batılı uzmanlar ne de IMF, sözde “Rus propagandacıları” ve hatta “Rus ajanları” bir yana, “Rus dostu” olmakla suçlanamaz, bu da Altın Milyarın bu boyutunun gözlemini doğrular. infowar da kararlı bir şekilde değişti. Mesele şu ki, Batı'nın Rus karşıtı yaptırımları, etkileyici bir şekilde dirençli kalmaya devam eden, hedeflenen çok kutuplu Büyük Güç ekonomisinin çöküşünü katalize edemedi.
Bu anlatının değiştiği zamanlama da önemlidir, çünkü günümüzde Kiev'in NATO'nun Rusya'ya karşı vekalet savaşındaki muhtemel kaybı konusunda ciddi şekilde uyaran daha yaygın olarak bilinen yeni anlatıya olan inancını genişletmektedir. Ne de olsa, yaptırımlar yapmaları gereken ve ABD liderliğindeki Batı'nın Ana Akım Medyasının (MSM) şimdiye kadar sözde yalan söylediği hedefe ulaşırsa, doğal olarak Kiev'in tam olarak iddia ettikleri gibi “kaçınılmaz olarak” kazanacağını izler.
Bunu akılda tutarak, ortalama Batılıları son 11 ay içinde beyinlerini yıkadıktan sonra Kiev'in sözde “kaçınılmaz” zaferini beklemeleri için “yeniden programlamanın” en etkili yolu, yukarıda belirtilen yanlış sonucu yapay olarak üreten ek anlatıları da kesin olarak değiştirmektir. Bu amaçla, Altın Milyar'ın Rus karşıtı yaptırımlarının başarısızlığı, NYT'nin son parçası ve bunun özel zamanlaması nedeniyle halkın farkındalığını artırmaya başlama emri verildi.
Bu makalede söylenmemiş olan“ ”politik olarak yanlış“, ancak yine de, Rusya'nın bir parçası olduğu ortaklaşa BRICS ve SCO liderliğindeki Küresel Güney'in, Altın Milyarın bu çok kutuplu Büyük Gücü ”tecrit etme" taleplerine meydan okuduğuna dair ağır bir şekilde ima edilen gözlemdir. En azından henüz hiçbir MSM kuruluşu bunu kabul etmeyecek, ancak fiili Yeni Soğuk Savaş bloğu, bu yaptırımlardan yalnızca ülkeleri muzdarip olan Avrupa'da ABD'nin yakın zamanda restore ettiği “etki alanı” dışında sınırlı bir etkiye sahip.
Bununla birlikte, NYT'nin son makalesi istemeden kamuoyunun birçok üyesini bunun bilincine vardırabilir ve bu nedenle hükümetlerinin NATO'nun Amerikan baskısı altında Rusya'ya karşı vekalet savaşına olan bağlılıklarını artırmalarına giderek daha fazla itiraz edebilirler. Hırvatistan Cumhurbaşkanı Zoran Milanoviç geçtiğimiz günlerde Macaristan Başbakanı Viktor Orban'a katılarak bu kampanyayı kınadı ve Avrupa'nın nesnel çıkarları için ne kadar verimsiz olduğu konusunda daha geniş bir farkındalık yarattı.
Avrupalılar, Amerikalı efendilerinin onları dayatmaya zorladığı Rus karşıtı yaptırımlardan yalnızca kendilerinin muzdarip olduklarını ve fedakarlıklarının hedeflenen çok kutuplu Büyük Gücün özel operasyonunu olumsuz etkilemediğini fark ettikçe, bunu büyük huzursuzluk izleyebilir. Almanya Dışişleri Bakanının geçen yılın sonlarında bunu asla yapmayacağına yemin ettiğini, bunun yerine şiddetli bir polis baskısını katalize edebileceğini hatırlayarak, ABD kontrolündeki liderlerini rotayı tersine çevirme konusunda etkilemesi pek olası değil.
Bu karamsar tahminin arkasındaki neden, şu anda katı olan Rusya karşıtı yaptırım rejiminin tersine çevrilmesinin veya en azından azaltılmasının, hangi Avrupa devlet (ler) in bunu yaptığı / yaptığı tarafından eşi görülmemiş derecede bağımsız bir hareketi temsil edeceğidir. Bunun, ABD'nin 2022'nin tamamında tek kutuplu hegemonyasını başarılı bir şekilde yeniden onaylamasından önceki sekiz yılda nasıl gerçekleşmediğine bakıldığında, günümüzde bu çok daha zor koşullar altında gerçekleşme olasılığı pratikte sıfırdır.
ABD'nin, yeni sözde ”yük paylaşımı“ stratejisinin bir parçası olarak Avrupa işlerini ”yönetmekten“ sorumlu olan ”Arkadan Liderlik" astı olan Almanya, herhangi birini cezalandırmak için fazlasıyla ekonomik, kurumsal ve politik etkiye sahip. Bu nedenle, herhangi bir AB üyesinin bloğun kendi hükümetlerinin daha önce kabul ettiği Rus karşıtı yaptırımlarına tek taraflı olarak meydan okumasını beklemek gerçekçi değil.
Bu gerçeği göz önünde bulundurarak, iktidarda kalmak ya da en azından ABD'nin Alman Güdümlü Melez Savaş gazabını ekonomilerine karşı riske atmamak isteyen liderler, büyük ölçüde kaybedilen egemenliklerinin bir benzerini bu kadar dramatik bir şekilde yeniden kurmaktan nefret ediyorlar. Bunun yerine, en pragmatik eylem biçimleri, Avusturya, Hırvatistan ve Macaristan'ın ortaya çıkan Orta Avrupa pragmatik bloğunun yaptığı gibi Kiev'e silah göndermeyi reddederek bu vekalet savaşının askeri yönüne katılmamaktır.
Bu nedenle, bu ülkelerin nüfusunun, NYT'nin son makalesinde yer alan gerçeklerden haberdar olduktan ve doğal olarak Rus karşıtı yaptırımların yalnızca kendi ekonomilerine zarar verdiği ve Büyük Güçleri hedef almadığı sonucuna vardıktan sonra bile yaptırımları protesto etme olasılığı düşük. Ancak İtalya, özellikle kitlesel protestolar düzenleme gelenekleri göz önüne alındığında, çok farklı tepki verebilirdi.
Böyle bir senaryoda, hükümetlerinin, protestocuları yanlış bir şekilde önce şiddet kullanmakla suçlamak ya da hepsini sözde “Rus ajanı” olmakla suçlamak olsun, uydurdukları bahaneyle şiddetli bir polis baskısı emri vermeleri bekleniyor. Nasıl olursa olsun, sonuç aynı olacak ve Batı Avrupa ülkeleri liberal-totaliter diktatörlüğün derinliklerine kayacak ve bu da nüfuslarının belirsiz amaçlara doğru daha da radikalleşmesine katkıda bulunacak.
NYT'nin yazısına geri dönersek, Batı'nın Rus karşıtı yaptırımlarının bir başarısızlık olduğunu açıkça kabul ederek “resmi anlatının” dikkate değer bir şekilde tersine çevrilmesini temsil ediyor. Bu, Amerikalı ve Polonyalı liderlerin geçtiğimiz ay boyunca yönlendirdiği daha geniş anlatının belirleyici değişimiyle aynı zamana denk geliyor ve bu günlerde Kiev'in NATO'nun Rusya'ya karşı vekalet savaşındaki muhtemel kaybı konusunda ciddi bir şekilde uyarıyorlar. Diğer anlatıların da değişeceği görülecektir, ancak daha fazlasının kaçınılmaz olarak bunu yapacağı tahmin edilmektedir.
World Media Group (WMG) Haber Servisi