We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Çinli hanedanlar, MÖ 1. binyılın başlarında erken Zhou döneminde "Cennetin Oğlu" veya "[tanrı] Tian'ın Oğlu" (天子) terimini benimsediler ve Qing'in devrilmesine kadar kullanmaya devam ettiler. Bu terim daha sonra sırasıyla 7. ve 10. yüzyıllarda hem Japon hem de Vietnam İmparatorları tarafından kabul edildi (göksel güçlerle olan bağlantıları ve egemen felsefeleri ile ilgili olarak değişen imalarla birlikte).
Çin'in etki alanı içindeki büyük ülkeler arasında (kendi sınırlı bilgime göre) iki bariz eksiklik var: Kore ve Tibet. Koreli veya Tibetli hükümdarlar "Cennetin Oğlu" (ya da yerel dildeki karşılığı) terimini kraliyet unvanı olarak kullandılar mı?
Kore
Goguryeo'nun Kore krallığını kuran Kral Jumong, "Cennetin oğlu" olarak tanınan Buyeo'lu Hae Mo-su'nun oğluydu. Daha sonra, Goguryeo'nun manevi halefi olan Goryeo, yöneticilerini "cennetin oğlu" olarak adlandırdı, ama sadece dahili olarak. Dışarıdan veya özellikle Çin ile uğraşırken, Goryeo hükümdarları kendilerini sadece krallar olarak nitelendirdiler.
Bu ikili sistem 1120'lere dayanan bir reformdan kaynaklandı ve 13. yüzyılın ortalarına kadar devam etti. Kore, Çin'in bir vasalı statüsüne indirildiğinde sona erdi. Bu, hükümdarları ülke içinde imparatorluk unvanları kullanan, ancak Çin'le krallar olarak anlaşmaya devam eden Vietnamlıların da yaklaşımıydı.
[T] o Budist keşiş Myocheong, siyasi bir reformu [savunuyordu]. chingje geonwonveya "saltanat unvanına sahip bir imparator ilan etmek". Goryeo monarşisinden Cennetin Oğlu'nu yaratarak, kuzeydeki Jin hanedanıyla yüzleşmeyi amaçladı… [kral, 1129'da Myocheong'un önerilerini kabul etti].
- Kim, Djun Kil. Kore Tarihi. ABC-CLIO, 2014.
1897'de Kore bir imparatorluk ilan edildi ve Kral Gojong imparatorluk onurunu benimsedi. Bunun, Qin tarafından Uzak Doğu geleneklerinde icat edilmesinden bu yana imparatorluk unvanına bağlı olan "cennetin oğlu" unvanıyla geldiğine inanıyorum, ancak bunu doğrulamadım.
Tibet
Eski Tibet hükümdarlarına verilen geleneksel unvanlardan biri,
lha sras(
lhase), kelimenin tam anlamıyla, "tanrı'nın oğlu". Bu, Tibet kraliyet hanedanının gerçek ilahi iniş iddiası dışında, temelde Çin "Cennetin Oğlu" kavramına eşdeğerdir.
Kraliyet mezarları, kralın kutsallığı gibi bariz Çin prototiplerine sahiptir: o "tanrı oğludur" (lha sras), Çin imparatoru "Cennetin Oğlu"na karşılık gelir.
- Kitagawa, Joseph. Asya'nın Dini Gelenekleri: Din, Tarih ve Kültür. Routledge, 2013.
Batı Zhou hanedanı MÖ 1100-770
Zhou hanedanının kuruluşuna, bilge ve yardımsever yönetimi özetleyen üç saygın figür hakimdir: Kral Wen, Kral Wu ve Zhou Dükü. Bu mitolojik hükümdarlar, bazı yönlerden Birleşik Krallık'taki Kral Arthur'a benzer şekilde, Çin tarihindeki en destansı hikayelerden bazılarını sağlar. Kongfuzi (Konfüçyüs) tarafından sık sık örnek liderler olarak anılırdı. Seçmeler Bölüm 3'te, &lsquoNe muhteşem bir medeniyet, ben Zhou'nun takipçisiyim&rsquo diye yazar.
Olaylar 3.000 yıl öncesine dayandığı ve yaklaşık 1000 yıl sonra kaydedildiği için tarihin gerçekliğinden emin olmak zor. Çoğu zaman, yeni bir hanedanın, birçoğunun gaspçı olarak gördüğü insanlara, güçlerini pekiştirmek için parlak bir biyografi vermesini sağladığından emin olun. Aynı "tarih yazan galipler" Han, Song ve Ming hanedanları için de tekrarlandı. Tarihler, bir imparatorun saltanat yılına göre kaydedildiğinden kesin değildir. Bu daha sonra bir dizi oluşturmak için her bir İmparatorun saltanatının doğru kaydına bağlıdır, yıllara göre kesin bir temel tarih yoktu. Başlangıçta Zhou hanedanının 1122BCE'de başladığı ve daha sonra 1027BCE'ye taşındığı düşünülüyordu, ancak başka tarihler önerildi.
İçindekiler
Kore yaratılış-mitolojisi, Ώ] veya kozmoloji, kaynağa bağlı olarak birçok varyasyona sahiptir, ancak genellikle şu üç kategoriden birine ayrılabilir: birincisi, totemik/şamanistik yaratılış mitolojisi, ikincisi Taoistik kozmoloji ve üçüncüsü. , Budistten etkilenen kozmoloji. Bu ilk ikisine yaygın olarak Budist öncesi kozmolojiler denir)
Totemik/Şamanistik kozmoloji
Totemik ve şamanistik gelenekler, Kore'deki okuryazarlık öncesi kozmolojilerin belki de en yerli (yani "Kore") gelenekleridir ve dağlar, nehirler vb. gibi yerel coğrafyaya çok fazla referans içerir. Eski Kore totem ve şaman efsaneleri yerel Mudang'a (şaman) odaklanan daha geniş yazılı olmayan sözlü edebiyatın bir parçası. Mudang hem hikaye anlatıcısı hem de şaman olarak hareket etti ve genellikle efsaneler Mudang'ın güçlerini haklı çıkarma veya belirli bir klanın kökenini açıklama girişimini içeriyor gibiydi.
Mago-Mitolojisi 마고신화 (麻姑神話) olarak da bilinir, bu aslında kısmen bu dönemde Budizm ve Taoizm'in artan etkisi ve ataerkil bir sistemin dayatılması nedeniyle daha az bilinen Kore kozmolojilerinden biridir. bu efsanenin ağırlıklı olarak tanrıça odaklı doğasından vazgeçti. Bu kozmolojinin ilk sözü 1953'te yazılan Budoji'dir (부도지).
Dünyanın yaratılışı
Başlangıçta dünya yoktu. Yul-ryeo 율려 (律呂) adında bir tanrı ve Mago 마고(麻姑) adında bir tanrıça ortaya çıktı. Yul-ryeo sonra öldü. Mago sırayla iki tanrıça doğurdu: Gung-hee 궁희(穹姬) ve So-hee 소희 (巢姬). Her biri sırayla iki Cennet Adamı 천인 (天人) ve iki Cennet Kadını 천녀 (天女) doğurdu.
Göksel Halkın ortaya çıkışından sonra, Yul-ryeo 율려 canlanır ve onun yeniden doğuşuyla cennet, yeryüzü ve okyanuslar, Ki (ruh) 기 (氣), ateş 불 (火), su 물 (水) ile birlikte yaratılır. , ve toprak 흙 (土). Bu dört element sırayla karışarak otlar ve bitkiler, kuşlar ve hayvanlar haline geldi.
Mago 마고 (麻姑), vücudu artık dünya haline gelen Yul-ryeo ile kalmaya karar verdi ve Cennetteki İnsanlar, tanrıçanın onuruna Magoseong 마고성 (麻姑城) adlı göksel kalelerinden tüm canlıları yönetti.
İnsanlığın gelişi
Kalenin her bir ana yönünü koruyan dört Göksel Adam vardı ve bunlar Gunghwee'nin çocukları olan Cheong-gung 청궁 (靑穹), Hwang-gung 황궁 (黃穹) ve Hukso 흑소(黑巢), Baekso 백소() idi.白巢)Sohwee'nin çocukları olan. Sırasıyla dört Cennetsel Kadınla evlendiler ve insanların atası olacak on iki çocuk doğurdular.
Bu atalar saftı ve kalenin içindeki bir kaynaktan gelen Dünya Sütünden 지유 (地乳) içtikleri söylenirdi. Ses çıkarmadan konuşabiliyor, görmeden hareket edebiliyorlardı ve asla ölmediler. Böylece on bin yıl boyunca rahatsız edilmeden yaşadılar.
Sonra bir zaman geldi ki insan sayısı çok arttı. Herkese yetecek kadar Dünya Sütü (veya "Jiyu") yoktu. Bu nedenle, Baekso 백소 (白巢) soyundan Jiso 지소 (支巢) adlı bir adam, Dünya Sütü yemeğini beş kez komşularına bırakmaya karar verdi (diğer versiyonlar sırada beklediğini söylüyor ama sıra o kadar uzundu ki asla sırasını alamadı). Sonunda açlığı dayanılmaz bir hal aldı ve kendini öldürmeye karar vererek bir uçuruma doğru yöneldi ve orada kenarlarında büyüyen bir üzüm asması gördü. Açlığını bastıramayınca üzümleri yedi ve hemen ekşilik, acılık, acılık, tatlılık ve tuzluluk olmak üzere beş tadı aldı. Bu, Beş Tat Olayı (오미의 변) olarak bilinir.
Jiso 지소 (支巢) halkına döndü ve onlara keşfini anlattı. Ancak kısa süre sonra bu üzümlerden yiyenlerin dişleri çıkmaya başladı. Dişlerden zehire dönüşen bir tükürük kustu. Bunun nedeni, hayatta kalmak için başka bir canlıyı yemiş olmalarıydı.
Yakında görebildiler, ama artık gökleri duyamaz hale geldiler. Derileri kabalaştı, ayakları ağırlaştı ve artık saf değillerdi. Hayvanlara benzeyen birçok çocuk doğurdular ve ömürleri kısalmaya başladı.
Sonunda, Magosung 마고성 (麻姑城) halkının dönüşüm için Jiso'yu (지소) suçlamaya başladığı bir nokta geldi ve o, ailesi ve üzümleri yiyen herkesle birlikte Magosung'u terk etmek zorunda kaldı 마고성 (麻)姑城).
Bununla birlikte, Jiso'nun soyu ayrılırken, Hwang-gung (황궁:黃穹, dört koruyucudan biri ve Kore halkının doğrudan atası), saf doğalarını geri kazanabilirlerse, onları cesaretlendirmeye çalıştı. sefaletlerinden kurtulun.
Bunu duyan halk, bir kez daha arınmanın tek yolunun tekrar Dünya Sütü'nden içmek olduğuna ikna oldu. Daha sonra kaleye saldırdılar ve onu alt ettiler, onlara Dünya Sütünü veren pınarın kaynağını ortaya çıkarmak için kaleyi temellerine kadar yerle bir ettiler. Bununla birlikte, kaynak her yöne akmaya başladı ve daha sonra süt yenmeyen toprağa dönüştü ve sadece asıl failleri değil, şimdi yıkılan kalenin tüm eski sakinlerini açlıktan ölmeye terk etti.
Kısa süre sonra büyük bir kıtlık başladı ve herkes açlıklarını gidermek için sadece üzümleri değil, her türlü bitkiyi ve hatta hayvanı yemeye başladı. Onlardan sadece Hwang-gung 황궁 (黃穹) Mago'ya 마고 (麻姑) geldi ve ondan af diledi. İnsanlık saf doğasını geri kazanıncaya kadar dinlenmeyeceğine yemin etti. Ondan Üç Göksel Yadigarı ve büyük bilgiyi elde etti. Daha sonra yeryüzünün tüm insanlarını bir araya topladı, onlara tarımı öğretti ve her klan liderine bir Göksel Yadigarı verdi ve sonra onları farklı yönlere yeryüzü insanlarına gönderdi.
Dünyanın yerleşimi
Cheong-gung 청궁 (靑穹) Doğu'ya gitti ve Çin'i kurdu.
Baekso 백소 (白巢) ve halkı Batı'ya taşındı ve Avrupa ve Orta Doğu'nun insanları oldu.
Heukso 흑소 (黑巢) Güney'e, şimdi Hindistan ve Güneydoğu Asya olan bölgeye taşındı.
Kore'nin Kuruluşu
Hwang-gung 황궁 (黃穹) üç bin takipçi aldı ve tek başlarına sert Kuzey'e, arazinin soğuk ve tehlikeli olduğu "göksel dağın ülkesi" anlamına gelen Cheonsanju 천산주 (天山洲) adlı bir yere gittiler. Bunu bilerek yapmıştı çünkü bir kez daha arınmak istiyordu. Varışta, Hwang-gung 황궁 (黃穹) saflığını geri kazanacağına dair bir yemin imzaladı.
Hwang-gung 황궁 (黃穹) ona ateş ve güneş üzerinde güç veren Cennetsel Yadigarı kullanarak bin yıl hüküm sürdü. Hwang-gung sonunda kendi kendini arındırma hedefine ulaştı. En büyük oğlu Yuin'e 유인 (有因) krallığı yönetme hakkının bir işareti olarak Göksel Yadigarı verirken, iki küçük oğluna her birinin bir eyaleti yönetme sorumluluğunu verdi. Daha sonra Yul-ryeo'nun mesajını söyleyebilecek bir taş haline geldiği Cennetsel Dağ'a 천산 (天山) gitti ve insanlara sürekli olarak masumiyete giden yolları hatırlattı.
Yuin 유인(有因) bin yıl daha hüküm sürdü. Cennetsel Yadigarı kullanarak halkına ateşi nasıl evcilleştireceklerini ve yemek pişireceklerini öğretti. Daha sonra Cennetsel Dağ'a da gitti ve yadigarı oğluna Han-in 한인 (桓因) [bazen "Hwanin" olarak telaffuz edilir 환인] adında verdi. Han-in 한인 (桓因), Heirloom'un gücünü bol güneş ışığı ve iyi hava getirmek için kullanan göksel hükümdarların sonuncusuydu. Hwang-gung 황궁 (黃穹)'dan bu yana geçen üç bin yıllık barışçıl saltanat altında, insanlar sonunda hayvansı görünümlerini kaybettiler ve yavaş yavaş imajlarını geri kazanmaya başladılar.
İçindekiler
için kullanılan çeşitli terimler vardır. Tanrı Çin dilinde, bunların en yaygın olanı Shangdi (上帝, kelimenin tam anlamıyla, "En Yüksek İmparator"), hem Protestanlar hem de Hıristiyan olmayanlar tarafından yaygın olarak kullanılır ve Tianzhu (天主, kelimenin tam anlamıyla, "Cennetin Efendisi"), en yaygın olarak Katolikler tarafından kullanılır. Şen Çin Protestanları tarafından da yaygın olarak kullanılan (神), Çin geleneksel dinlerinde tanrıları veya doğanın yaratıcı güçlerini tanımlar. Tarihsel olarak, Hıristiyanlar aynı zamanda Çin klasiklerinden Tanrı'ya gönderme yapan çeşitli terimleri de benimsemişlerdir, örneğin Cetvel (主宰) ve Yaratıcı (造物主).
Çince Hıristiyanlık terimleri şunları içerir: "Protestanlık" (Çince: 基督教新教 pinyin: Jīdū jiào xīn jiào Aydınlatılmış. 'Mesih dininin yeni dini') "Katoliklik" (Çince: 天主教 pinyin: Tianzhǔ jiào Aydınlatılmış. 'Göksel Lord dini') ve Doğu Ortodoks Hıristiyanları (Çince: 東正教/东正教 pinyin: Dong zhèng jiào Aydınlatılmış. 'Doğu Ortodoks dini'). Ortodoks Hıristiyanlığın tamamı adlandırılmıştır. Zhèng jiào (正教). Çin'deki Hıristiyanlara "Mesih takipçileri/inananlar" denir (Çince: 基督徒 pinyin: Jidu tú ) veya "Mesih dininin takipçileri/inananlar" (Çince: 基督教徒 pinyin: Jidu jiào tú ).
Modern öncesi tarih
En erken belgelenmiş dönem
Hıristiyan apolog Arnobius (MS 330'da öldü) eserinde iddia etti Kafirlere Karşı: Kitap IIHıristiyanlığın Seres (kuzey Çin için eski bir Roma adı) ülkesine ulaştığını, "Çünkü Hindistan'da yapılan işler hesaplanabilir ve numaralandırılabilir. Serler, Arabistan'da Persler ve Medler, Mısır, Asya'da, Suriye arasında Galatlar, Partlar, Achaia'da Frigler, Makedonya, Epir tüm adalarda ve illerde yükselen ve batan güneşin Roma'da parladığı, nihayet Roma'nın metresi. insanların kral Numa tarafından getirilen uygulamalarla ve antik çağın batıl inançlarıyla meşgul olmalarına rağmen, yine de babalarının yaşam tarzından vazgeçmek ve kendilerini Hıristiyan gerçeğine bağlamak için acele ettikleri bir dünya. Bugüne kadar, Nestor öncesi klasik Çin ve/veya Tohar kilisesi hakkında çok az arkeolojik kanıt veya bilgi yoktur.
İki (muhtemelen Nasturi) keşiş, Çin'den Bizans İmparatorluğu'na ipekböceği yumurtaları kaçırmadan önce 6. yüzyılda Hindistan'da Hıristiyanlığı vaaz ediyorlardı. [15]
Çin'e giren Hıristiyanlığın ilk belgeleri, Nestorian Steli olarak bilinen 8. yüzyıldan kalma bir taş tablete yazılmıştır. Hristiyanların 635'te Tang hanedanının başkenti Xi'an'a ulaştığını ve ibadet yerleri kurmalarına ve inançlarını yaymalarına izin verildiğini kaydeder. Hıristiyan seyyahların lideri Alopen'di. [16]
Bazı modern bilim adamları, Nestorius tarafından vaaz edilenlere uymadığı için, Çin'de uygulanan Hristiyanlık için Nasturiliğin uygun terim olup olmadığını sorguluyor. Bunun yerine, Asya'daki çeşitli erken Hıristiyanlık biçimlerini kapsayan bir terim olan "Doğu Kilisesi" olarak adlandırmayı tercih ediyorlar. [17]
845'te, Büyük Budizm Karşıtı Zulüm'ün zirvesinde, İmparator Wuzong, Budizm, Hıristiyanlık ve Zerdüştlüğün yasaklanmasına karar verdi ve çok önemli varlıkları devlete el konuldu.
986'da bir keşiş Doğu Patriği'ne şunları bildirdi: [18]
Çin'de Hristiyanlık yok oldu, yerli Hristiyanlar öyle ya da böyle telef oldular, kilise yıkıldı ve ülkede sadece bir Hristiyan kaldı.
Karel Pieters, bazı Hıristiyan mezar taşlarının Song ve Liao hanedanlarına tarihlendiğini ve bazı Hıristiyanların Çin'de kaldığını ima ettiğini kaydetti. [19]
Ortaçağ dönemi
13. yüzyılda Çin'de Moğol tarafından kurulan Yuan hanedanı görüldü. Birkaç Moğol kabilesi öncelikle Nasturi Hıristiyan ve Cengiz Han'ın soyundan gelen eşlerin çoğu Hıristiyan olduğundan, Hıristiyanlık Moğol İmparatorluğu'nda büyük bir etkiydi. Batı Hristiyanlığı ile temaslar da bu dönemde Papalığın elçileri aracılığıyla Moğol başkenti Hanbalık'a (Pekin) geldi.
Her ikisi de yol boyunca birçok Nasturi topluluğunu ziyaret ederek Batı'ya ünlü bir hac yapmış olan rahipler Rabban Bar Sauma ve Rabban Marcos tarafından onaylandığı gibi, Nasturilik Çin'de iyice yerleşmiştir. Marcos, Doğu Kilisesi'nin Patriği seçildi ve Bar Sauma, 1287–1288'de Avrupa mahkemelerini ziyaret etmeye kadar gitti ve burada Batılı hükümdarlara Moğollar arasındaki Hıristiyanlığı anlattı.
1294'te, Avrupa'dan Fransisken rahipleri Çin'de misyon çalışması başlattı. Yaklaşık bir asır boyunca Nasturi Hıristiyanlarla paralel çalıştılar. Ming hanedanı tüm yabancı etkileri kovmak için yola çıktığında, Fransisken misyonu 1368'den itibaren ortadan kayboldu. [ kaynak belirtilmeli ]
Çinliler eski zamanlarda Müslümanları, Yahudileri ve Hıristiyanları aynı adla çağırdılar.hui hui" (Hwuy-hwuy). Hıristiyanlara "denildi.nasıl Ayağı olmayan hayvanlardan sakınanlara" Müslümanlara "nasıl domuz etinden kaçınanlara" Yahudilere "nasıl sinirleri kim çıkarır".Hwuy-tsze" (Merhaba) veya "Hwuy-hwuy" (hui hui) şu anda neredeyse sadece Müslümanlar için kullanılıyor, ancak Yahudiler hala "Lan Maou Hwuy" (Lan Mao Hui zi) "Mavi kapaklı Hui zi" anlamına gelir. Kaifeng'de Yahudilere "Teaou-kin-keaouÇin'deki Yahudiler ve Müslümanlar aynı adı taşıyan sinagog ve camiyi paylaştılar.Tsing-çene boyutu" (Qingzhen si), "saflık ve hakikat tapınağı", on üçüncü yüzyıla tarihlenen isim. Sinagog ve camiler "" olarak da biliniyordu.Le-pae boyutu" (libya). Bir tablet, Yahudiliğin bir zamanlar "olarak bilindiğini" gösteriyordu.Yih-tsze-lo-nee-keaou" (İsrail dini) ve " olarak bilinen sinagoglar"Yih-tsze lo née leen" (İsrail tapınağı), ancak kullanım dışı kaldı. [20]
Ayrıca, Roma Katolik Kilisesi ve İslam ile rekabetin Çin'de Nasturi Hıristiyanlığının ortadan kalkmasında etken olduğu da bildirildi. Müslümanlığın ilerlemesi, eski kiliselerinin temellerini sarstı." [22]
Ming hanedanı, Maniheizm ve Hıristiyanlığın yasadışı ve heterodoks olduğuna, Çin'den silineceğine, İslam ve Yahudiliğin ise yasal ve Konfüçyüsçü ideolojiye uygun olduğuna karar verdi. [23] [ güvenilmez kaynak? ] Beyaz Lotus gibi Budist Tarikatlar da Ming tarafından yasaklandı.
Çin'deki Cizvit misyonları
16. yüzyıla gelindiğinde, Çin'de kalan herhangi bir pratisyen Hıristiyan hakkında güvenilir bilgi yoktur. Çin ile doğrudan Avrupa deniz temasının kurulmasından (1513) ve İsa Cemiyeti'nin (1540) yaratılmasından oldukça kısa bir süre sonra, en azından bazı Çinliler Cizvit çabasına dahil oldular. 1546 gibi erken bir tarihte, iki Çinli çocuk, Portekiz Hindistan'ın başkenti Goa'daki Cizvitlerin St. Paul Koleji'ne kaydoldu. Bu iki Hıristiyan Çinliden biri olan Antonio, Çin'de misyonerlik çalışmalarına başlamaya karar verdiğinde, Cizvitlerin kurucu ortağı St. Francis Xavier'e eşlik etti. Ancak Xavier, Çin anakarasına girmenin bir yolunu bulamadı ve 1552'de Guangdong kıyılarındaki Shangchuan Adası'nda öldü.
Portekizlilerin Zhongshan Adası'nın Makao Yarımadası'nda bir yerleşim bölgesi kurmasıyla Cizvitler, Yeşil Ada'da (şimdi SAR'ın "Ilha Verde" mahallesi) yakınlarda bir üs kurdular. Tarikatın yeni bölge müdürü ("Ziyaretçi") Alessandro Valignano, 1578–1579'da Makao'ya geldi ve misyonerleri Çin dili ve kültüründe eğitmeye başlamak için St. Paul Koleji'ni kurdu. Goa'daki tarikat üyelerinden, uygun yetenekli dilbilimcileri kolej kadrosuna getirmek ve misyona ciddi bir şekilde başlamak için yardım istedi.
1582'de Cizvitler bir kez daha Çin'de Batı bilimini, matematiği, astronomiyi ve haritacılığı tanıtan misyon çalışmalarını başlattı. Matteo Ricci ve Johann Adam Schall von Bell gibi misyonerler Çin ilmihallerini [24] yazdılar ve Xu Guangqi gibi etkili mühtediler yaptılar, ülke çapında Hıristiyan yerleşimleri kurdular ve imparatorluk sarayına, özellikle de resmi astronomi ve astroloji. Ricci ve Michele Ruggieri, Philippe Couplet ve François Noël de dahil olmak üzere diğerleri, Çin klasiklerini Latince'ye çevirmek ve Çin kültürü ve tarihi bilgisini Avrupa'da yaymak ve gelişen Aydınlanma'yı etkilemek için yüzyıllık bir çabayı üstlendiler.
Bununla birlikte, Fransiskenlerin ve diğer misyoner tarikatlarının getirilmesi, Çin gelenekleri ve Tanrı'nın isimleri üzerinde uzun süredir devam eden bir tartışmaya yol açtı. Cizvitler, sekülerleştirilmiş mandalinalar ve nihayetinde Kangxi İmparatoru, Çin'in atalara ve Konfüçyüs'e saygı duymasının saygılı olduğunu, ancak Hıristiyan doktrini ile uyumlu dinsel olmayan ritüeller olduğunu iddia etti, diğer emirler, Çin'in sıradan halkının inançlarına işaret ederek, bunun kabul edilemez bir putperestlik olduğunu gösterdi. Tanrı'nın yaygın Çince isimlerinin Yaratan'ı yarattığı şeylerle karıştırdığını. Fujian Piskoposu'nun şikayeti üzerine hareket eden [25] [26] Papa Clement XI nihayet 1704'te kesin bir yasakla anlaşmazlığı sona erdirdi [27] onun elçisi Charles-Thomas Maillard De Tournon, Konfüçyüsçülere izin veren herhangi bir Hıristiyanın özetini ve otomatik olarak aforoz edilmesini yayınladı. [28] Ancak o zamana kadar Tournon ve Piskopos Maigrot, tahtın önünde sorgularken o kadar aşırı cehalet sergilediler ki, Kangxi İmparatoru, Hıristiyan misyonerlerin sınır dışı edilmesini zorunlu kıldı. Ricci'nin Çin ilmihal. [25] [29] [30] Tournon'un politikaları, Clement'in 1715 boğasıyla onaylandı Ex Illa Die. , Çin'deki tüm misyonların hızla çökmesine yol açtı, [29] -papalık kararlarına bağlılığı sürdürmek zorunda olan- son Cizvitler nihayet 1721'den sonra sınır dışı edildi.[31] Katolik Kilisesi'nin yeniden ziyaret etmesi 1939'a kadar değildi. Onun duruşu, Papa Pius XII'nin bazı Çin gümrük biçimlerine izin vermesiyle Vatikan II daha sonra yeni politikayı doğruladı.
17. ila 18. yüzyıllar
Yabancı güçlerle temasın bir sonucu olarak Qing (veya Mançu) hanedanlığında (1644-1911) Çin'e yeni misyoner dalgaları geldi. Rus Ortodoksluğu 1715'te tanıtıldı ve Protestanlar 1807'de Çin'e girmeye başladı.
Qing hanedanının Yongzheng İmparatoru, kendi Mançu halkı arasında Hıristiyanlığa dönenlere kesinlikle karşıydı. Farklı halklar Cennete farklı şekilde taptıkları için Mançuların yalnızca Mançu'nun Cennete tapınma yolunu izlemesi gerektiği konusunda onları uyardı. [32] Dedi ki: [33]
Cennetin Rabbi Cennetin kendisidir. . . . İmparatorlukta Cenneti onurlandırmak ve O'na kurban sunmak için bir tapınağımız var. Biz Mançuların Tiao Tchin'i var. Her yılın ilk günü Cenneti onurlandırmak için tütsü ve kağıt yakarız. Biz Mançuların Cenneti onurlandırmak için kendi özel ayinlerimiz var, Moğolların, Çinlilerin, Rusların ve Avrupalıların da Cenneti onurlandırmak için kendi özel ayinleri var. Onun [Güneş'in oğlu Urcen'in] cenneti onurlandıramayacağını, ancak herkesin bunu yapmanın bir yolu olduğunu asla söylemedim. Bir Mançu olarak Urcen de bizim gibi yapsın.
19. - 20. yüzyıllar
1840'larda Çin, Avrupa ve Amerika Birleşik Devletleri'nden Protestan misyonerler için önemli bir hedef haline geldi. [34] Bir süre yasaklı olan Katolik misyonerler, birkaç on yıl sonra geri döndüler. [35] Kesin bir sayı belirlemek zordur, ancak tarihçi Kathleen Lodwick, 1809 ile 1949 yılları arasında, Protestanlar ve Katolikler de dahil olmak üzere Çin'de misyon çalışmalarında görev yapan yaklaşık 50.000 yabancının olduğunu tahmin etmektedir. [36] Konfüçyüsçülüğe bağlı ve Batı etik sistemlerine içerleyen yerel seçkinlerin önemli muhalefetiyle karşılaştılar. Misyonerler genellikle Batı emperyalizminin bir parçası olarak görülüyordu. Eğitimli soylular kendi güçlerinden korkuyorlardı. Mandarinlerin iktidar iddiası, Çin klasiklerinin bilgisine dayanıyordu - tüm hükümet yetkilileri Konfüçyüsçülük üzerine son derece zor testlerden geçmek zorunda kaldı. Şu anda iktidarda olan seçkinler, bunun yerine İncil, bilimsel eğitim ve Batı eğitiminin geçebileceğinden korkuyordu. Gerçekten de, sınav sistemi 20. yüzyılın başlarında Batılı modernleşme modellerine hayran olan reformcular tarafından kaldırıldı. [37]
Ana hedef dönüşümlerdi, ancak bunlar nispeten azdı. Okullar, hastaneler ve dispanserler kurmakta çok daha başarılı oldular. Çin siyasetinden kaçındılar, ancak kararlı afyon muhalifleriydiler. Batılı hükümetler onları anlaşma limanlarında koruyabilirdi, ancak bu sınırlı alanların dışında yerel hükümet yetkililerinin insafına kalmışlardı ve tehditler yaygındı. 1900'de Boksörler tarafından saldırı ve cinayetlerin başlıca hedefiydiler. [38]
Protestan misyonları
140 yıllık Protestan misyonerlik görevi Robert Morrison'ın 4 Eylül 1807'de Makao'ya gelmesiyle başladı. [39] Morrison İncil'in Çince bir çevirisini yaptı. Ayrıca Batılıların kullanımı için bir Çince sözlük derledi. İncil çevirisi 12 yıl, sözlüğün derlenmesi 16 yıl sürdü.
Düşmanca yasalar Düzenle
Qing hükümet kodu "Büyücüler, Cadılar ve Tüm Batıl İnançlar" yasağını içeriyordu. 1814'te Jiaqing İmparatoru, 1821'de değiştirilen ve 1826'da Daoguang İmparatoru tarafından basılan ve Hristiyanlığı Han Çinlileri ve Mançular arasında yayanları yasaklayan Hristiyanlığa atıfta bulunan altıncı bir madde ekledi. Din değiştirmekten vazgeçmeyen Hıristiyanlar, Sincan'daki Müslüman şehirlere gönderilecek, Müslüman liderlere ve beylere köle olarak verilecekti. [40] Bazıları, yasa Roma'ya yönelik olduğu için Çin hükümetinin Protestanlık ve Katolik Kilisesi arasında ayrım yapacağını umuyordu, ancak 1835-36'da Protestan misyonerler Çinlilere Hıristiyan kitaplarını verdikten sonra, Daoguang İmparatoru kim olduğunu bilmek istedi " Onlara kitaplar sağlayan Kanton'daki hain yerliler". [40]
1842'den sonra hızlı büyüme
1842'deki Birinci Afyon Savaşı'ndan sonra misyonerlik faaliyetlerinin hızı oldukça arttı. Hıristiyan misyonerler ve okulları, Batılı güçlerin koruması altında 19. ve 20. yüzyıllarda Çin'in Batılılaşmasında önemli bir rol oynamaya devam ettiler. Liang Fa (Kantonca'da "Leung Faat") 1810'da Guangzhou'da bir matbaa şirketinde çalıştı ve İncil'i Çince'ye çeviren ve çevirinin basımına ihtiyaç duyan Robert Morrison'la tanıştı. William Milne 1813'te Guangzhou'ya geldiğinde ve İncil'in çevirisi üzerinde Morrison ile çalıştığında, 1816'da vaftiz ettiği Liang'ı da tanıdı. 1827'de Liang, Morrison tarafından görevlendirildi, böylece Londra Misyoner Cemiyeti'nin bir misyoneri oldu ve ilk Çinli Protestan bakan ve evangelist.
1840'larda Batılı misyonerler, Hıristiyanlığı resmi olarak belirlenmiş ve dış ticarete açık olan kıyı Antlaşması limanlarında ilan ettiler. Taiping İsyanı (1850-1864), misyonerlerin, kendisini İsa Mesih'in küçük kardeşi olarak adlandıran, ancak ana akım Hıristiyan gruplar tarafından bir sapkın olarak kınanan lider Hong Xiuquan üzerindeki etkisinden kaynaklandı. Hong'un Qing hükümetine karşı isyanı, başkenti Nanjing'de olan Cennetteki Büyük Barış Krallığı'nı kurdu. Güney Çin'in önemli kısımlarının kontrolünü ele geçirdi, yüksekliği yaklaşık 30 milyon insanı yönetti. Onun teokratik ve militarist rejimi, cinsiyetlerin katı bir şekilde ayrılması, ayak bağının kaldırılması, toprak sosyalleşmesi, özel ticaretin bastırılması ve Konfüçyüsçülük, Budizm ve Çin halk dininin değiştirilmesi dahil olmak üzere sosyal reformlar çağrısında bulundu. Taiping isyanı sonunda Fransız ve İngiliz kuvvetlerinin desteklediği Qing ordusu tarafından bastırıldı. Savaş ve bunun sonucunda açlıktan ölümlerin 20 ila 30 milyon arasında olduğu tahmin edilen bu iç savaş, tarihin en ölümcül çatışmaları arasında yer alıyor. Sun Yat-sen ve Mao Zedong, Taiping'i yozlaşmış bir feodal sisteme karşı kahraman devrimciler olarak gördüler. [41]
Hastaneler ve okullar Düzenle
Hıristiyanlar klinikler ve hastaneler kurdular ve hemşireler için eğitim sağladılar. Hem Roma Katolikleri hem de Protestanlar, ilköğretimden üniversite düzeyine kadar eğitim kurumları kurdular. Bazı önde gelen Çin üniversiteleri, dini temelli kurumlar olarak başladı. Misyonerler, ayak bağlama ve cariyelere yapılan haksız muamele gibi uygulamaları ortadan kaldırmak, hayır işleri başlatmak ve fakirlere yiyecek dağıtmak için çalıştılar. Ayrıca afyon ticaretine karşı çıktılar ve birçok bağımlıya tedavi getirdiler. [42]
Çin Cumhuriyeti'nin Sun Yat-sen gibi bazı erken dönem liderleri Hristiyanlığa geçmişti ve onun öğretilerinden etkilenmişlerdi. [43]
Liman şehirlerinin ötesine yayılmak
1860'ların başında Taiping hareketi neredeyse tükenmişti, o sırada Protestan misyonları beş kıyı kentiyle sınırlıydı. Ancak yüzyılın sonuna gelindiğinde, resim büyük ölçüde değişmişti. Çok sayıda yeni misyoner topluluğu örgütlenmişti ve Çin'in her yerinde birkaç bin misyoner çalışıyordu. Bu dönüşüm, Çin hükümetini Batılı misyonerleri ülkenin içlerine kabul etmeye zorlayan Eşitsiz Antlaşmalar'a, 1859'da Britanya'da uyanan inancın yarattığı heyecana kadar takip edilebilir. Önemli bir rol J. Hudson Taylor (1832-1905) tarafından oynandı. Taylor (Plymouth Brethren) 1854'te Çin'e geldi. Tarihçi Kenneth Scott Latourette, Hudson Taylor'ın "tüm zamanların en büyük misyonerlerinden biri ve on dokuzuncu yüzyılda Çin'e gelen en etkili dört ya da beş yabancıdan biri" olduğunu yazdı. herhangi bir amaç." [44]
Köktendinci ve Evanjelik Anglikanlara güçlü bir çağrı ile Londra merkezli Çin İç Misyonu. Çin'deki en büyük misyon ajansıydı ve havarilerin günlerinden bu yana herhangi bir zamanda olduğundan daha fazla insanın Hıristiyanlığa dönüştürülmesinden Taylor'ın sorumlu olduğu tahmin ediliyor. Bir zamanlar Çin'de çalışan 8.500 Protestan misyonerden 1000'i Çin İç Misyonundandı. Hudson Taylor'ın halefi Dixon Edward Hoste, başlangıçta Üç Benlik Kilisesi'nin kendi kendini yöneten ilkelerini ifade ederken, Çin İç Misyonu'nun yabancı denetimden arınmış bir yerli Çin Kilisesi kurma hedefini dile getiriyordu. [42]
Sosyal hizmetler Düzenle
İmparatorluk döneminde Çin sosyal ve dini kültüründe hemen hemen her sosyal hizmet için hayır kurumları vardı: ölülerin gömülmesi, yetimlerin bakımı, açlara yiyecek sağlanması. Her topluluktaki en zenginlerin - tipik olarak tüccarların - ihtiyacı olanlara yiyecek, ilaç, giyecek ve hatta nakit para vermesi bekleniyordu. Boston'daki Emmanuel College'da tarihçi Caroline Reeves'e göre, bu durum 19. yüzyılın sonlarında Amerikan misyonerlerinin gelişiyle değişmeye başladı. Orada bulunma nedenlerinden biri de fakir Çinlilere yardım etmekti.
1865'te Çin İç Misyonu başladığında, Çin'de halihazırda otuz farklı Protestan grup iş başındaydı, [45] ancak temsil edilen mezheplerin çeşitliliği sahada daha fazla misyonere eşit değildi. Protestan misyonerlerin halihazırda çalışmakta olduğu yedi ilde, sadece 91 işçisi olan tahminen 204 milyon insan varken, Çin'in iç kesimlerinde tahmini olarak 197 milyon olarak tahmin edilen ve onlar için kesinlikle hiçbir girişimde bulunulmamış on bir başka il vardı. [46] London Missionary Society ve American Board of Commissioners for Foreign Missions'ın yanı sıra Baptistler, Presbiteryenler, Metodistler, Piskoposlukçular ve Wesleyanlarla bağlantılı misyonerler de vardı. Misyonerlerin çoğu İngiltere, ABD, İsveç, Fransa, Almanya, İsviçre veya Hollanda'dan geldi. [47]
Laik kitaplar Düzenle
Çin'deki Protestan misyoner hareketi, Hıristiyan edebiyatının ve İncillerin yayınlanması ve dağıtımına ek olarak, diğer basılı tarih ve bilim eserleriyle bilginin yayılmasını daha da hızlandırdı. Misyonerler Çinliler arasında çalışmaya giderken, okullar kurup geliştirdiler ve Batı'dan tıbbi teknikler getirdiler. [47] Misyoner okulları, geleneksel Çinli öğretmenler tarafından biraz şüpheyle karşılandı, ancak normalden farklıydılar, çünkü onlar, hem erkek hem de kız olan fakir Çinlilere, ilk günlerinden önce bir okulda öğrenme umudu olmayan, temel bir eğitim sunuyorlardı. Çin Cumhuriyeti. [48]
Muhalefet Düzenleme
Çin'deki yerel işler, yerel yetkililerin ve toprak sahibi eşrafın kontrolü altındaydı. Muhalefeti misyonerlik çalışmalarına yönlendirdiler. [49] [50] Tarihçi Paul Varg'a göre:
Çin'in misyonere düşmanlığı, her şeyden önce Batı Hıristiyanlığının Çinliler için son derece garip ve anlaşılmaz olduğu gerçeğine dayanıyordu. Bir de onların anladıklarına, yani misyonerin devrimci programına dayanan bir muhalefet vardı. Edebiyatçılar, Hıristiyanlaştırmanın onları güçlerinden yoksun bırakacağını daha en başından sezmişti. O kadar yoğun bir düşmanlık vardı ki, çok az misyoner onları kazanmak için herhangi bir çaba göstermenin değerli olduğunu düşündü. [51]
Aralık 1897'de II. Wilhelm, Çin'deki toprakları ele geçirme niyetini ilan etti ve bu, İngiltere, Fransa, Rusya ve Japonya'nın da Çin'de kendi etki alanlarını güvence altına aldığı "tavizler için bir mücadeleyi" tetikledi. [52] Alman hükümeti Shandong'u ele geçirdikten sonra, birçok Çinli, yabancı misyonerlerin ve muhtemelen tüm Hıristiyan faaliyetlerinin, "kavunu oyma", yani Çin'i parça parça sömürgeleştirmeye yönelik emperyalist girişimler olduğundan korktu. [53]
Yerel eşraf, yabancı misyonerlere karşı nefret literatürü yayınladı. Bir broşürde, çarmıha gerilmiş domuzlara dua eden yabancı misyonerler yer aldı; Tanrı için Katolik terimi Tianzhu (Göksel Lord), içinde Çince karakter "zhu"Domuz" kelimesiyle aynı telaffuza sahipti. Broşür ayrıca Hıristiyan din adamlarının Pazar ayinlerini takiben alemlere giriştiğini ve kaçırılan Çinlilerden plasentaları, göğüsleri ve testisleri çıkardığını gösteriyordu. hükümet [54]
Boxer Ayaklanması, büyük ölçüde Çin'deki Hıristiyanlığa karşı bir tepkiydi. On binlerce mühtedi ile birlikte misyonerler taciz edildi ve öldürüldü. 1895 yılında, eyalette bir sulh yargıcı olan Mançu Yuxian, haydutlara karşı mücadelede Büyük Kılıçlar Derneği'nin yardımını aldı. Büyük Kılıçlar heterodoks uygulamalar uyguluyorlardı, ancak haydut değildiler ve Çinli yetkililer tarafından haydut olarak görülmediler. Büyük Kılıçlar, haydutları acımasızca ezdi, ancak haydutlar, yabancıların koruması altında yasal olarak kovuşturmaya karşı bağışıklık kazanmalarını sağladığı için Katolik Kilisesi'ne dönüştü. Büyük Kılıçlar, haydutların Katolik kiliselerine saldırmaya ve onları yakmaya başladı. [55] Yuxian sadece birkaç Büyük Kılıç liderini idam etti, ancak başka kimseyi cezalandırmadı. Bundan sonra daha gizli topluluklar ortaya çıkmaya başladı. [55]
Başka bir ayaklanmanın ve büyük dini tartışmaların yaşandığı Pingyuan'da, bölge sulh hakimi, Hıristiyanlığı kabul eden Çinlilerin, piskoposlarının sahte davalar açma gücünden yararlandıklarını ve bu davaların, soruşturma sonucunda asılsız bulunduğuna dikkat çekti. [56]
Fransız Katolik misyonerleri Çin'de aktiftiler, Fransız kiliselerinde para için yapılan çağrılarla finanse edildiler. Kutsal Çocukluk Derneği (L'Oeuvre de la Sainte Enfance), Çinli çocukları bebek katlinden kurtarmak için 1843'te kurulmuş bir Katolik hayır kurumuydu.Özellikle 1870 Tianjin Katliamı'nda Çin'in Hıristiyan karşıtı protestolarının hedefi oldu. Bebeklerin öldürüldüğüne dair yanlış söylentilerin yol açtığı ayaklanmalar bir Fransız konsolosunun ölümüne yol açtı ve diplomatik bir krize yol açtı. [57]
Popülarite ve yerli büyüme (1900–1925)
Pek çok bilim adamı, Çin'in birçok bölgesinde din değiştirenlerin hızla artması ve kiliselerin inşa edilmesi nedeniyle Boxer Ayaklanması ile İkinci Çin-Japon Savaşı arasındaki tarihi dönemi Çin Hıristiyanlığının altın çağı olarak görüyor. [58] Paul Varg, Amerikan misyonerlerinin Çin'i değiştirmek için çok çalıştıklarını savunuyor:
[20.] yüzyılın ilk on yıllarında misyonerlik hareketinin büyümesi, kiliseye giden Amerikan halkı ile Çin arasında, Amerika Birleşik Devletleri ile başka hiçbir ülke arasında var olmayan bir bağ kurdu. 1890'da 513 olan misyonerlerin sayısı 1914'te 2.000'in üzerine çıktı ve 1920'de Çin'de 8.325 Protestan misyoner vardı. 1927'de on altı Amerikan üniversitesi ve koleji, on kolej düzeyinde profesyonel okul, dört ilahiyat okulu ve altı tıp okulu vardı. Bu kurumlar 19 milyon dolarlık bir yatırımı temsil ediyordu. 1920'ye gelindiğinde, 265 Hristiyan orta okulu 15.213'lük bir kayıtla mevcuttu. Sadece Presbiteryenlerin yaklaşık 15.000 öğrencisi olan 383 ilkokula sahip olduğu binlerce ilkokul vardı. [59]
ABD genelinde kapsamlı bağış toplama ve tanıtım kampanyaları düzenlendi. ABD'deki Katolikler de Çin'deki büyük misyon operasyonlarını destekledi. [60]
Glasgow'daki 1910 Dünya Misyoner Konferansı'nın ardından, Protestan misyonerler, kiliselerin liderliğini yerel Hıristiyan liderlere devretmek anlamına gelen "yerlileştirme" dedikleri şeyi enerjik bir şekilde teşvik ettiler. Çin Ulusal YMCA bunu ilk yapan oldu. 1920'lerde, bir grup kilise lideri, mezhepler arası faaliyetleri koordine etmek için Ulusal Hıristiyan Konseyi'ni kurdu. Liderler arasında, Glasgow Konferansı'nda mezhebe bağlı olmayan bir kilise çağrısıyla etkili olan Cheng Jingyi de vardı. Çin'de, mezhebe bağlı olmayan birleşik bir kilise olan Mesih Kilisesi'nin yaratılması için yol hazırlandı. [61]
Birinci Dünya Savaşı'ndan sonra Yeni Kültür Hareketi, Bilim ve Demokrasiyi teşvik eden entelektüel bir atmosfer yarattı. Chen Duxiu gibi hareketin bazı liderleri, başlangıçta Hıristiyanlığın Batı'nın güçlü uluslarını inşa etmedeki rolüne olan hayranlığını dile getirmelerine ve ayrıca sevgi ve sosyal hizmete yapılan vurguyu onaylamalarına rağmen, Hıristiyanlık birçok kişinin gözünde özdeşleşti. Çin'in yabancı kontrolüne sahip genç Çinliler. 1923 Anti-Hıristiyan Hareketi, hiçbir dinin bilimsel olmadığı ve Çin'deki Hıristiyan kilisesinin yabancıların bir aleti olduğu gerekçesiyle misyonerlere ve takipçilerine saldırdı. Liberaller David ZT Yui, Çin Ulusal YMCA başkanı ve YT Wu (Wu Yaozong), Wu Leichuan, TC Chao ve teolojik olarak daha muhafazakar Chen Chonggui gibi Çinli Protestanlar, kendilerini güçlendirmeye adayan sosyal programlar ve teolojiler geliştirerek yanıt verdiler. Çin milleti. Yale Üniversitesi mezunu olan Y. C. James Yen, bir köy reformu programına öncülük etti. [ kaynak belirtilmeli ]
Cumhuriyet döneminin birçok siyasi lideri, Sun Yat-sen, Chiang Kai-shek, Feng Yuxiang ve Wang Zhengting dahil olmak üzere Protestan Hıristiyanlardı. Önde gelen yazarlar arasında, birkaç on yıl boyunca Hıristiyanlığından vazgeçmiş olan Lin Yutang yer alıyor. [62] Hıristiyanlıktan Taoizm ve Budizm'e ve sonraki yaşamında Hıristiyanlığa olan inanç yolculuğu, From Pagan'dan Christian'a (1959) adlı kitabında kaydedilmiştir. Güneyli Baptist'i temsil eden Lottie Moon (1840-1912) en önde gelen kadın misyonerdi. Erkek egemenliğini reddeden eşitlik odaklı bir feminist olmasına rağmen, Güneyli Baptistler onu geleneksel cinsiyet rollerini takip eden güneyli bir belle olarak anmışlardır. [63]
Tıbbi görevler Düzenle
19. yüzyılın sonlarında Çin'deki tıbbi misyonlar, Çin'de modern tıbbın temellerini attı. Batılı tıp misyonerleri ilk modern klinikleri ve hastaneleri kurdular, hemşireler için ilk eğitimi sağladılar ve Çin'de ilk tıp okullarını açtılar. [64] 1901'de Çin, tıbbi misyonerler için en popüler yerdi. 150 yabancı doktor 128 hastane ve 245 dispanser işleterek 1,7 milyon hastayı tedavi etti. 1894 yılında tüm misyonerlerin yüzde 14'ünü erkek tıp misyonerleri oluşturuyordu, kadın doktorlar yüzde dördünü oluşturuyordu. Çin'de modern tıp eğitimi, 20. yüzyılın başlarında uluslararası misyonerler tarafından işletilen hastanelerde başladı. [65] 1880'lerin sonlarında Çin'de hemşire eğitim okulları kurmaya başladılar, ancak kadın hemşireler tarafından hasta erkeklerin hemşireliği yerel gelenekler tarafından reddedildi, bu nedenle uygulama 1930'larda kabul edilene kadar Çinli öğrencilerin sayısı azdı. [66] Ayrıca, hastanelerin ihtiyaç duyulan kaynakları asıl amaç olan din değiştirme amacından uzaklaştırdığını düşünen geleneksel evanjelik misyonerler tarafında da bir miktar güvensizlik vardı. [67]
1931'de Çin'deki 500 hastaneden 235'i Protestan misyonları ve 10'u Katolik misyonları tarafından yönetiliyordu. Misyon hastaneleri, Batılı eğitimli doktorların yüzde 61'ini, hemşirelerin yüzde 32'sini ve tıp fakültelerinin yüzde 50'sini üretiyor. Daha 1923'te Çin, dünyadaki misyoner hastane yataklarının yarısına ve dünyanın misyoner doktorlarının yarısına sahipti. [68]
Çin ve Hong Kong'da Batı tıbbının Çinli doktorlarının esasen var olmaması nedeniyle, Batı tıbbı kolejlerinin kurulması tıp misyonunun önemli bir parçasıydı. Bu kolejler erkek ve kadın doktorların eğitimi için ayrı ayrı kurulmuştur. Çinli kadınların erkek doktorları görmek istememesi nedeniyle kadın doktorların eğitimi özellikle gerekliydi.
Hong Kong Çince Tıp Fakültesi (香港華人西醫書院), 1887'de erkek doktorların eğitimi için Londra Misyoner Derneği tarafından Hong Kong'da kuruldu. Bu Kolej'in ilk mezunu ve Modern Çin'in Kurucusu olan Dr. Sun Yat-Sen 1892'de mezun oldu. Dr. Hong Kui WONG (黄康衢) (1876-1961) 1900'de mezun oldu ve ardından Singapur'a taşındı. Sun Yat-Sen liderliğindeki Çin Devrimi'ni destekledi. [69]
Çin'deki kadınlar için ilk tıp fakültesi olan Hackett Kadınlar Tıp Koleji (夏葛女子醫學院), ve birlikte Guangzhou, Çin'de bulunan David Gregg Kadın ve Çocuklar Hastanesi (柔濟醫院) olarak bilinen bağlı hastanesi, kadın tıbbi misyoner Dr. Mary H. Fulton (1854-1927) tarafından kurulmuştur. Dr. Fulton, Presbiteryen Kilisesi (ABD) Yabancı Misyonlar Kurulu tarafından, David Gregg'in papaz olduğu Brooklyn, New York'taki Lafayette Avenue Presbiteryen Kilisesi'nin desteğiyle gönderildi. Kolej 1902'de kuruldu ve dört yıllık bir tıp müfredatı sundu. Mezunları arasında Dr. Lee Sun Chau bulunmaktadır. [70]
Yerli Hıristiyan liderler
Yerli Hıristiyan evanjelizmi 1800'lerin sonlarında Çin'de başladı. Man-Kai Wan (1869–1927), Hong Kong'daki Batı tıbbının ilk Çinli doktorlarından biriydi, Hong Kong Çin Tabipler Birliği'nin (1920–1922, Hong Kong Tabipler Birliği'nin öncüsü) açılış başkanıydı ve ikincil Sun Yat-sen'in Hong Kong'daki Devlet Merkez Koleji'nden (şu anda Kraliçe'nin Koleji olarak bilinir) sınıf arkadaşı. Wan ve Sun, 1886 civarında ortaokuldan mezun oldular. Doktor Wan aynı zamanda bir Hıristiyan gazetesinin yönetim kurulu başkanıydı. Büyük Işık Gazetesi (大光報) Hong Kong ve Çin'de dağıtıldı. Sun ve Wan, ortak bir klinikte birlikte Batı Tıbbı uyguladılar. Wan'ın kayınpederi Au Fung-Chi (1847-1914), Hong Kong Çin İşleri Departmanı sekreteri, 1911'deki açılışı için Kwong Wah Hastanesi'nin yöneticisi ve To Tsai Kilisesi'nin (yeniden adı Hop olarak değiştirilen) bir yaşlısıydı. Yat Kilisesi, 1888'de Londra Misyoner Cemiyeti tarafından kurulmuş ve Sun Yat-sen'in kilisesiydi. [71]
Ulusal ve sosyal değişim dönemi: Japonya'ya karşı savaş ve Çin İç Savaşı (1925–1949)
Dünya Savaşı sırasında Çin, bir Japon işgaline karşı çıkan İkinci Çin-Japon Savaşı ve Tayvan'ın anakara Çin'den ayrılmasıyla sonuçlanan Çin İç Savaşı tarafından harap edildi. Bu dönemde Çin Hıristiyan kiliseleri ve örgütleri, misyoner kilise örgütlerinin Batılı yapılarından özerklik ile ilk deneyimlerini yaşadılar. Bazı akademisyenler, bunun savaş sonrası dönemin bağımsız mezhepleri ve kiliselerinin ve Üç Benlik Kilisesi ile Vatansever Katolik Kilisesi'nin nihai gelişiminin temellerinin atılmasına yardımcı olduğunu öne sürüyorlar. Aynı zamanda yoğun savaş dönemi, kiliselerin yeniden inşasını ve gelişmesini engelledi.
1949'dan beri: anakarada komünist hükümet
Çin Halk Cumhuriyeti (ÇHC), Çin Komünist Partisi (ÇKP) tarafından Ekim 1949'da ÇKP Başkanı Mao Zedong liderliğindeki Çin Komünist Partisi (ÇKP) tarafından kuruldu, Kuomintang liderliğindeki Çin Cumhuriyeti ise Tayvan'ın ıssız topraklarında hükümetini sürdürdü. . Komünist ideoloji altında, din devlet tarafından cesareti kırıldı ve Hıristiyan misyonerler, Çin İç Misyonu'ndan Phyllis Thompson tarafından "isteksiz bir göç" olarak tanımlandığı şekilde ülkeyi terk etti ve yerli kiliseleri kendi yönetimlerini, desteklerini ve propagandalarını yapmaya bıraktılar. inanç.
Çin Protestan kilisesi, kendi kendini destekleme ve kendi kendini yönetme yönünde önemli ilerlemeler kaydederek komünist döneme girdi. Çin Komünist Partisi genel olarak dine düşman olurken, dini örgütler Çin devletinin yönlendirmesine boyun eğmeye istekli olduğu sürece dini sistematik olarak yok etmeye çalışmadı. Birçok Protestan böyle bir uzlaşmayı kabul etmeye istekliydi ve Çin'de "Üç Benlik Yurtsever Hareketi" adı altında dini yaşama devam etmelerine izin verildi. Öte yandan Katolikler, Vatikan'ın Çin anakarasında kalmak için uzlaşmaya istekli olmasına rağmen, Vatikan'ın Çin'deki papalık nuncio'nun isteğine rağmen, Vatikan'a bağlılıklarıyla Protestan meslektaşlarının yaptığı gibi Çin devletine boyun eğmediler. diğer batılı diplomatlar gibi Tayvan'a çekilmeyin. Sonuç olarak, Çin devleti, Vatikan'la bağlantısı olmadan faaliyet gösteren Çin Yurtsever Katolik Kilisesi'ni örgütledi ve Papa'nın otoritesini kabul etmeye devam eden Katolikler zulme maruz kaldı.
1966'dan 1976'ya Kültür Devrimi sırasında, Çin'deki dini yaşamın ifadesi, Üç Benlik Kilisesi de dahil olmak üzere etkin bir şekilde yasaklandı. On yıllık süre boyunca hükümet tüm dinlere baskı yapmaya ve zulmetmeye başladı. Bu, Hıristiyanları gizli kalmaya ve komünist hükümet tarafından idam edilmekten kaçınmak için yeraltına gitmeye zorladı. Çin'de dinler 1970'lerin ekonomik reformlarından sonra toparlanmaya başladı. 1979'da hükümet, on üç yıllık yokluğun ardından Üç Benlik Kilisesi'ni resmen restore etti, [39] ve 1980'de Çin Hıristiyan Konseyi (CCC) kuruldu.
O zamandan beri, Çin'deki Hıristiyanlara yönelik zulüm ara sıra oldu. Kültür Devrimi sırasında inananlar tutuklandı ve hapsedildi ve bazen inançları için işkence gördü. [72] İnciller tahrip edildi, kiliseler ve evler yağmalandı ve Hıristiyanlar küçük düşürüldü. [72] 1983 ile 1993 arasında birkaç bin Hıristiyan'ın hapsedildiği biliniyordu. [72] 1992'de hükümet, kayıt dışı toplantıların tümünü kapatmak için bir kampanya başlattı. Bununla birlikte, o zamandan beri hükümetin kısıtlamaları uygulaması Çin'in bölgeleri arasında büyük farklılıklar gösterdi ve birçok alanda daha fazla dini özgürlük var. [72]
Çin'deki yeraltı Roma Katolik Kilisesi'nin, resmi Çin Yurtsever Katolik Kilisesi'ne bağlı olmayan ve Vatikan'a ve Papa'ya sadık olanlar, bugün teorik olarak zulme maruz kalıyor. Ancak uygulamada, Vatikan ve Çin Devleti, en azından gayri resmi olarak, bir süredir birbirlerini kabul ediyor. Çin Yurtsever Katolik Kilisesi'ne ilk yıllarında katılan bazı piskoposlar kınanmış ve hatta aforoz edilmiş olsa da, örgütün tamamı Vatikan tarafından hiçbir zaman bölücü ilan edilmedi ve şu anda piskoposları diğer Katolik liderler gibi kilise meclislerine bile davet ediliyor. Ayrıca, resmi Yurtsever Kilisesi'nde de birçok yeraltı din adamı ve meslekten olmayan kişi aktiftir. Yine de Vatikan ve Vatikan Kilisesi arasında rahatsızlık dönemleri var: Papa XVI. piskoposların atanması". Çin devleti gerçekten de Vatikan'a danışmadan ve açık sözlü muhalifleri cezalandırmadan piskopos atamaya ve kilisenin politikasına (özellikle kürtaj ve yapay doğum kontrolüne) müdahale etmeye devam ediyor. Uluslararası dikkati çeken kayda değer bir vakada, hem Vatikan hem de Çin devletinin, Şanghay'ın Yurtsever Katolik piskoposu (Vatikan tarafından aynı zamanda Vatikan olarak kabul edilen) yaşlı Aloysius Jin Luxian'ın halefi olarak kabul edilen Şanghay yardımcı piskoposu Thaddeus Ma Daqin, yardımcı piskopos), 2012'de Vatanseverlik Kilisesi'ndeki görevinden istifa ettikten sonra tutuklandı ve hapsedildi, bu, Çin'deki Katolik Kilisesi üzerindeki devlet kontrolüne bir meydan okuma olarak kabul edildi.
Son yıllarda Hıristiyan bir ruhsal canlanma arttı. Komünist Parti resmi olarak ateist olmaya devam ediyor ve parti kontrolü dışındaki kiliselere karşı hoşgörüsüz kaldı. [73] Hıristiyanlık hızla büyüyerek 67 milyon kişiye ulaştı. Bununla birlikte, son yıllarda Komünist Parti, Hıristiyanlığı onunla ilişkilendirme eğiliminde olduğu ve yıkıcı Batı değerleri olarak gördüğü uluslararası bağları olan kuruluşlara güvensizlikle baktı ve kiliseleri ve okulları kapattı. 2015 yılında, Hong Kong'daki açık sözlü papazlar ve anakaradaki ortakları, hükümet yetkilileri tarafından yakından incelendi. [74]
Hıristiyan topluluğunun alt bölümü
Resmi kuruluşlar—Çin Yurtsever Katolik Kilisesi ve Çin Protestan Kilisesi
Çin Yurtsever Katolik Kilisesi ve Protestan Üç Benlik Kilisesi ve Çin Hıristiyan Konseyi, tüm yerel Hıristiyan toplantılarını düzenleyen ve hepsinin kendi himayelerinde kaydedilmesi gereken üç merkezi ve hükümet onaylı Hıristiyan kurumudur.
Kayıtlı olmayan kiliseler
Birçok Hıristiyan, hükümet tarafından onaylanmış kuruluşların yetki alanı dışında toplantılar yapıyor ve hükümete kaydolmaktan kaçınıyor ve genellikle yasadışı. Yirminci yüzyıl boyunca, özellikle Kültür Devrimi sırasında Çinli Hıristiyanlara sürekli zulüm olurken, 1970'lerin sonlarından bu yana kayıt dışı kiliselere karşı artan bir hoşgörü var.
Katolik gruplar genellikle yeraltı kiliseleri olarak bilinir ve Protestan gruplar genellikle ev kiliseleri olarak bilinir. Katolik yeraltı kiliseleri, Roma'daki Papa'ya tamamen sadık kalan ve Çin Yurtsever Katolik Kilisesi'nin bir parçası olarak kaydolmayı reddeden cemaatlerdir. Protestan ev kilisesi hareketinin çoğu, 1958'de Üç Benlik Kilisesi'ndeki tüm Protestan mezheplerinin zorla birleştirilmesine kadar uzanır. hem kayıtlı hem de kayıtsız kiliselere katılın. [76]
Yerel yetkililer, devlete bağlı Katolik derneğine katılmayı reddeden Guo Xijin ve Cui Tai de dahil olmak üzere piskoposları taciz etmeye ve gözaltına almaya devam etti. Çinli yetkililer, 2019'da Henan Eyaletindeki Kaya Kilisesi ve Pekin'deki Shouwang Kilisesi de dahil olmak üzere yüzlerce Protestan kilisesine baskın düzenledi veya kapattı. Hükümet, Aralık 2018'de tutuklanan Early Rain Covenant Kilisesi cemaatlerinden bazılarını serbest bıraktı, ancak Aralık 2019'da bir mahkeme, Pastor Wang Yi'yi “devlet gücünü yıkmak”la suçladı ve dokuz yıl hapis cezasına çarptırdı. Guangzho şehri de dahil olmak üzere birçok yerel yönetim, yeraltı kiliseleri hakkında bilgi veren kişilere nakit ödüller teklif etti. Buna ek olarak, ülke çapındaki yetkililer kiliselerden haçları kaldırdı, 18 yaşından küçük gençlerin dini törenlere katılmasını yasakladı ve İsa Mesih veya Meryem Ana'nın resimlerini Çin Komünist Partisi genel sekreteri Xi Jinping'in resimleriyle değiştirdi. [77]
Çin Bağımsız Kiliseleri Düzenle
Çin Bağımsız Kiliseleri, Batı mezheplerinden bağımsız bir grup Hıristiyan kurumudur. Çin'de 19. yüzyılın sonlarında ve 20. yüzyılın başlarında, hem Küçük Sürü hem de Kilise Toplantı Salonu ve Gerçek İsa Kilisesi dahil olmak üzere kuruldu. 1940'larda 200.000 taraftar topladılar, bu o zamanın toplam Hıristiyan nüfusunun %20 ila %25'i demekti. [78]
Miller (2006), Üç Benlik Kilisesi-Çin Hristiyan Konseyi'ne katılmayı reddeden Protestan yelpazesinin ev kiliselerinin veya kayıt dışı cemaatlerin ve buluşma noktalarının önemli bir kısmının Çin Bağımsız Kiliselerine ait olduğunu açıklar. [79] Küçük Sürünün veya Gerçek İsa Kilisesi'nin cemaatleri, ilkelerine göre Üç Benlik Kilisesi'ne karşı işbirliği yapmama eğilimindedir, bu yalnızca hükümetin bir aracını değil, aynı zamanda farklı bir Hıristiyan geleneğini de temsil eder. [79]
Çin Ortodoks Kilisesi Düzenle
Kuzey Çin'de, ağırlıklı olarak Harbin'de az sayıda Rus Ortodoksluğu taraftarı var. İlk misyon, 17. yüzyılda Ruslar tarafından üstlenildi. Ortodoks Hristiyanlık, Çin'deki küçük Rus etnik azınlık tarafından da uygulanmaktadır. Kilise, Hong Kong'da (Ekümenik Patriğin bir büyükşehir gönderdiği, Piskopos Nikitas ve St Peter ve St Paul Rus Ortodoks cemaatinin faaliyetlerine yeniden başladığı) ve Tayvan'da (arşimandrit Jonah George Mourtos'un bir misyon kilisesine liderlik ettiği) nispeten özgürce faaliyet göstermektedir.
Kore Hristiyanlığı Düzenle
Çinli din bilginleri, ev veya kayıt dışı kilise ağlarının üyelerinin ve onların papazlarının büyük bir bölümünün Çin Korelilerine ait olduğunu bildirmiştir. [80] Pekin'deki bir ev kilisesi olan ve hükümet tarafından yargılandığı söylenen Shouwang Kilisesi'nin papazları Koreli.[80] Hristiyanlık, 19. yüzyıldan beri Kore halkı arasında etkili bir din olmuştur ve 1945'te kuzeyden ayrılmasından sonra Güney Kore'deki en büyük din haline gelmiştir. Hristiyanlık, Yanbian Kore Özerk Bölgesi'nde de güçlü bir varlığa sahiptir. Çin'in Jilin eyaletinde. [81]
Yanbian Korelilerin Hristiyanlığı ataerkil bir karaktere sahiptir Kore kiliseleri genellikle erkekler tarafından yönetilir, daha sıklıkla kadın liderliğine sahip olan Çin kiliselerinin aksine. Örneğin, sadece üçü Çin cemaati olan 28 kayıtlı Yanji kilisesinden, tüm Kore kiliselerinin bir erkek papazı varken, tüm Çin kiliselerinin bir kadın papazı var. [82] Ayrıca, Yanbian Kore kilise binaları, büyük kuleleri büyük kırmızı haçlarla örtülmüş olan Güney Kore kiliselerine stilistik olarak çok benzer. [82] Çin'deki Yanbian Kore kiliseleri ve ev kiliseleri, Güney Kore kiliseleriyle bağlantıları nedeniyle Çin hükümeti için bir tartışma konusu olmuştur. [83] Çin'deki Kore ev kiliselerinin çoğu, Güney Kore kiliselerinden mali destek ve pastoral atamalar alıyor ve bunların bazıları Güney Kore kiliselerinin fiilen şubeleri. [84]
Heterodoks mezhepler Düzenle
Çin'de hükümet tarafından "heterodoks öğretiler" olarak kabul edilen İncil öğretilerine dayanan çeşitli Hıristiyan mezhepleri de vardır ( 邪教 xiéjiào ) veya Eastern Lightning ve Shouters dahil olmak üzere kültler. [85] [86] Esas olarak, üyelerin evlerinde buluşan, devlet onaylı Üç Benlik Kilisesi'nin dışında, "ev kiliselerine", [85] [86] küçük ibadet gruplarına benzer bir biçimde çalışırlar. Bu etikete sahip bazı Hıristiyan mezheplerinin ortak özelliklerinden biri, bazen İsa olduğu iddiaları da dahil olmak üzere, tek bir liderin otoritesine özellikle vurgu yapılmasıdır. 1990'ların ortalarında, Çin hükümeti bu yeni dini hareketleri izlemeye başladı ve onları resmen yasakladı, bu yüzden faaliyetleri kısa sürede yeraltına çekildi.
Dini mekanlar ve uygulama Düzenle
2012 itibariyle Çin'de Katolikliğin 6.300 kilisesi, 97'si Çin Vatansever Katolik Kilisesi, 74 Çin Vatansever piskoposu ve 40 Roma Katolik gayri resmi piskoposu, 2.150 Çinli Vatansever rahip ve 1.500 Roma Katolik rahibi, 22 büyük ve küçük Çinli Vatansever olmak üzere 116 aktif piskoposluk vardır. seminerler ve 10 Roma Katolik resmi olmayan seminerler. [87] Aynı yıl, 53.000 Üç Benlik kilisesi ve buluşma yeri ve 21 Üç Benlik teolojik semineri vardır. [87]
2010 yılında, Çin'deki İsa Mesih'in Son Zaman Azizleri Kilisesi, ülkedeki faaliyetlerini düzenli hale getirmek için yetkililerle müzakere etmek için süregelen çabalarını ortaya koydu. Kilisenin bundan önce birkaç on yıldır Çin'de ibadet eden gurbetçi üyeleri vardı, ancak kısıtlamalar vardı. [88] 31 Mart 2020'deki genel konferansı sırasında kilise, Şanghay'da "mütevazı bir çok amaçlı toplantı evi" olarak bir tapınak inşa etme niyetini açıkladı. [89] Açıldığında turistler hariç sadece Çinli üyeler için randevu ile çalışacak. [89]
Anakara Çin Düzenle
Her ne kadar bir dizi faktör (geniş Çin nüfusu ve diğerlerinin yanı sıra Çin'in dine tipik yaklaşımı) Çin'deki Hıristiyanların sayısı hakkında ampirik veri elde etmede zorluklara katkıda bulunsa da, farklı ajanslar tarafından bir dizi anket yapılmış ve yayınlanmıştır. Hükümet rakamları, yalnızca hükümet tarafından onaylanmış kiliselerin yetişkin vaftiz edilmiş üyelerini sayar. Bu nedenle, genellikle Hristiyan gruplara katılan vaftiz edilmemiş kişileri, Hristiyan inananların yetişkin olmayan çocuklarını veya 18 yaşın altındaki diğer kişileri içermezler ve genellikle kayıtlı olmayan Hristiyan grupları dikkate almazlar. [90] Çok sayıda insan hem kayıtlı hem de kayıtsız kiliselere gittiğinden, kayıtlı ve kayıtlı olmayan Hıristiyan kuruluşlarına üyelik arasında genellikle önemli bir örtüşme vardır. [76]
- Üç Benlik Kilisesi'nin 2012 yılı itibariyle 20 milyon üyesi vardı. [87]
- Çin Yurtsever Katolik Kilisesi, 2012 itibariyle 6 milyon kişilik bir üyeye sahipti. [87]
- 2010: Pew Din ve Kamusal Yaşam Forumu, Çin'de [99] 35 milyon "bağımsız" Protestan, 23 milyon Üç Benlikli Protestan, 9 milyon Katolik ve 20.000 Ortodoks Hıristiyan olmak üzere 67 milyondan fazla Hıristiyan olduğunu tahmin ediyor. [87]
- 2014: Üç Benlik Kilisesi'nin 60. yıldönümü için düzenlenen bir konferansta bilim adamları, Çin'in toplam nüfusun %1.7 ila %2.9'unu oluşturan yaklaşık 23 milyon ila 40 milyon Protestan'a sahip olduğunu gösterdi. [100] Her yıl yaklaşık 500.000 kişi Protestan olarak vaftiz ediliyor. [101]
Protestanlar esas olarak üç bölgede yoğunlaşıyor: Henan, Anhui ve Zhejiang. [102] Bu illerde Hıristiyan nüfus milyonlarca, ancak yüzde olarak küçük. Örneğin, Zhejiang'da nüfusun %2.8'i 1999 itibariyle resmi olarak Protestan'dır ve bu ulusal ortalamanın üzerindedir. [102] Zhejiang'ın bir şehri olan Wenzhou'da, yaklaşık bir milyon insan (yaklaşık %11) Hristiyandır ve bir şehirde en yüksek konsantrasyon. [103] Protestan nüfus ağırlıklı olarak okuma yazma bilmeyen veya yarı okuma yazma bilmeyen kişiler, yaşlılar ve kadınlardan oluşmaktadır. [102] Bu özellikler, diğer dinlere kıyasla, aynı zamanda Çin Komünist Partisi üyesi olan inananların en düşük orana Protestanlığın sahip olduğunu da ortaya koyan 2008 Yu Tao araştırmasının bulgularıyla doğrulanmıştır, [94] ] ve Çin Aile Panel Çalışmaları'nın 2012 anketine göre. [104]
Hebei ilinde bir Katolik yoğunluğu var ve aynı zamanda bir Marian hayalet ve hac merkezinin bulunduğu iddia edilen Donglu kasabasına da ev sahipliği yapıyor. 2008 Yu Tao araştırmasına göre, Katolik nüfus, Protestanlarınkinden çok daha küçük olmasına rağmen, yine de daha genç, daha zengin ve daha iyi eğitimlidir. [94] Araştırma ayrıca, Hıristiyanlığın genel olarak diğer dinlere göre etnik azınlık inananlarının daha yüksek bir orana sahip olduğunu da ortaya koydu. [94]
Bazı kaynaklar tarafından yayınlanan tahminlerin doğruluğu konusunda tartışmalar mevcuttur. Örneğin, Gerda Wielander (2013) Batı medyası tarafından yayılan Çin'deki Hıristiyanların sayısıyla ilgili tahminlerin oldukça şişirilmiş olabileceğini iddia etmiştir. [8] Örneğin, ABD'de kar amacı gütmeyen bir kuruluş ve "mezhepler arası Hıristiyan bakanlığı" olan Asia Harvest'e göre, 2011'de Çin'de 105 milyon Hıristiyan vardı. Bu rakamların derleyicisi Paul Hattaway, rakamların şu şekilde olduğunu belirtiyor: İnternet raporları, dergiler ve kitaplar gibi 2.000'den fazla yayınlanmış kaynağa ve ayrıca kilise liderleriyle yapılan röportajlara dayanan kendi tahmini. [105] Çalışma şuna işaret ediyor: "Bugün Çin'de böyle bir [çalışma] yürütmenin güçlükleri nedeniyle - ki bu en az ülkenin büyüklüğü değildir - [çalışmanın kaba tahmininde] bir hata payı vardır. yüzde 20." [99] Gerda Wielander, bahsi geçen anketlerden birine atıfta bulunarak, gerçek Hıristiyan sayısının 30 milyon civarında olduğunu söylüyor. [8] Benzer şekilde, misyoner araştırmacı Tony Lambert, 1983'te Amerikan Hıristiyan medyası tarafından "yüz milyon Çinli Hıristiyan" tahmininin yayıldığını ve 2000'lerde bir dizi yanlış alıntı yoluyla daha da abartıldığını vurguladı. [106] Christopher Marsh (2011) da bu fazla tahminleri eleştirdi. [107] 6 Ocak 2015'te David Ferguson, Halkın Günlük hiciv haberleri Mutlu Noeller, 100 milyon Çinli! Bu tür gazeteciliği eleştirmek. [108]
İçindekiler
Anime
Chihiro ve Haku, Hayao Miyazaki'nin iki karakteri Ruhların Kaçışıüzerinde büyük bir etkisi olan avatar.
Kullanılan sanatsal ve animasyon stilleri avatar Japon animesinin çeşitli biçimlerinden açıkça etkilenir. Ώ] avatar yaratıcılar Bryan Konietzko ve Michael Dante DiMartino, bir dergi röportajında belirli bir anime etkisini doğruladı:
"En iyi anime, harika aksiyon sahnelerini mizah ve duygu ile dengeler, yapmaya çalıştığımız bir şey avatar. Özellikle Hayao Miyazaki'nin tüm filmlerini seviyoruz. Ruhların Kaçışı ve Prenses Mononoke. Her iki film de maneviyatı ve çevreyi eğlenceli bir şekilde ele alıyor. Ayrıca çok güzel animasyonlar var." ΐ] Bryan Konietzko'ya göre, Prenses Mononoke Zaheer'in yaratılmasını etkileyen Batı animasyonunda almak istediği bir bakış açısı olan, yalnızca rekabet eden çıkarları olan insanların olduğu anlamında kötü adamların yokluğu fikrine ilham verdi. Α]
Sanatçılarla yapılan bir röportaja göre avatar, Appa'nın tasarımı Catbus'a dayanıyordu. Komşum Totoro, altı bacaklı bir memeli yaratmanın tuhaf görevi nedeniyle. Β]
avatar Shinichiro Watanabe'den ilham alıyor Kovboy ve Samuray champloo, birlikte FLCL Gainax'ın. İlham alınan diğer çeşitli stüdyolar arasında STUDIO4'160°C, Production IG ve Studio Ghibli yer alıyor. Bryan, en sevdiği Watanabe dövüş sahnelerinden bazılarının, Bebop'un Spike Spiegel ve "Asteroid Blues" da bir uyuşturucu kaçakçısı ve aynı zamanda Mugen ve Sara arasındaki düello. Şampuan bölüm "Tuzak Ağı (Ayet 2)". avatar yönetmen Giancarlo Volpe ayrıca personelin "hepsine satın alma emri verildiğini" iddia ediyor. FLCL ve her bölümünü izleyin". Γ]
Koreografisi yapılmış dövüş sanatı bükme hareketleri, Asya sinemasından derinden ilham aldı. avatar yaratıcılar Bryan Konietzko ve Michael Dante DiMartino, bir dergi röportajında özellikle etkiyi belirttiler:
"Asya sineması aksiyon komedide gerçekten çok iyi. şaolin futbolu en sevdiğimiz filmlerden biridir. Tonlarca fantastik aksiyon ve bir sürü komik an var. Efektlerden bazıları, bükme hareketlerinin şovda nasıl görünebileceği konusunda ilham verdi." ΐ]
Serideki sayısız an, çok beğenilen filmle de paralellikler kuruyor. Çömelmiş Kaplan, Gizli Ejderha, bugüne kadarki en yüksek hasılat yapan yabancı filmlerden biri. Δ] Özellikle, Ε] filminin müziği ve Ζ] silahlarının türleri seride, daha yaygın olarak İkinci Kitap'ın sonuna doğru görülebilir: Dünya ve Kitabın tamamı Üç: Ateş. Özellikle, Kyoshi Warriors tarafından kullanılan dövüş stili, Jade Fox'un akupresür tekniğine çok benziyor ve Azula'nın kendi dövüş stili bu filmdeki birkaç sahneyi taklit ediyor. ⎖] Bu tarz çok sayıda diğer wuxia filmler. ⎗]
Bir başka benzerlik de Zhang Ziyi'nin karakteri Yu Jiao Long ve Toph Beifong'dur. Her ikisi de soyluların kızları ve ailelerine onur getirmeye devam etmeleri bekleniyor. Jiao'nun durumunda, Toph'un ailesini memnun etmek için gizli kalması ve itaatkar kalması gerekir. ⎘] her ikisi de yeteneklerinin boyutunu bir sır olarak tutmak zorunda kalır, filmin adında da yankılanan bir fikir, ⎙] ve her iki karakter de bu sırların bilinmesine izin vererek gelişti ve ebeveynleri ile yaşadıkları sorunlar ya belirsiz bırakılmış ya da hiçbir zaman çözülmemiştir. ⎚] ⎛]
Ayrıca John Woo filmlerindeki dövüş sahneleri de bir etki olarak ima edilmiş ve Zuko'nun ve "Kumsal"daki güvercinlerin çekiminin doğrudan Woo'ya atıfta bulunduğu ifade edilmiştir. ⎜]
Konietzko ve DiMartino, Joseph Campbell'ı ve karşılaştırmalı mitoloji hakkındaki yazılarını - "Kahramanın Yolculuğu" da dahil olmak üzere - gösterinin hikayesini ve karakterlerini yaratmada bir etki olarak gösterdiler. Campbell'ın çalışması aynı zamanda yönetmen George Lucas'a orijinali yaratırken büyük ölçüde ilham verdi. Yıldız Savaşları üçleme ve üç Kitap Son havabükücü her biri, söz konusu üçlemedeki Birinci Kitaptaki her filme çarpıcı benzerlikler taşıyor: Su, anlatı paralelliklerini paylaşıyor. Yeni bir umut, İkinci Kitap: Dünya benzer temaları ve karakterleri içerir. İmparatorluk Geri Dönüyorve Üçüncü Kitap: Ateş, anlatıyı şuna benzer şekilde çözer: Jedi'ın Dönüşü.
Edebiyat
Üretimde erken dönemde edebiyattan, özellikle de M.Ö. harry potter ve Yüzüklerin Efendisi "2002'de olan en büyük iki şey" olan ve Nickelodeon'un aradığı romanlar. ⎞] Bu tür franchise'lar aynı zamanda Joseph Campbell'ın ve yaratıcılarının çalışmalarından da yararlanır. avatar benzer bir ölçekte kendi destansı "efsane ve aşk hikayesini" anlatmak istedi. Karakterlerini oluştururken geleneksel arketiplere ve motiflere güvendiklerini belirtmişlerdir.
Burma Kralları
|ARAKAN|
|WETHALI|
|Mahataingsandra||788-810|
|Thuriyataingsandra||.810-830|
|Maulataingsandra||830-849|
|Paulataingsandra||849-875|
|Kalataingsandra||875-884|
|Dulataingsandra||884-903|
|Thiritaingsandra||903-935|
|Thingghathataingsandra||935-951|
|Tsulataingsandra||951-957|
|Amyathu||957-964|
|Paifyu||964-994|
|Ngamengngatum||994-1018|
|İlk PINGTSA|
|Khettarheng||1018-1028|
|Tsandatheng||1028-1039|
|Mengrengphyu||1039-1049|
|Nagathuriya||1049-1052|
|Thuriyaradza||1052-1054|
|punnaka||1054-1058|
|Mengphyugyi||1058-1060|
|Tsihabeng||1060-1061|
|Mengnanthu||1061-1066|
|Menglades||1066-1072|
|Mengkula||1072-1075|
|Mengbhilu||1075-1078|
|Thengkhaya||1078-1092|
|Mengtan||1092-1100|
|Mengpad dili||1100-1103|
|PARİN|
|Letyamengnan||1103-1109|
|Thihaba||1109-1110|
|Radzagyi||1110-1112|
|Thakiwenggyi||1112-1115|
|thakiwenggay||1115-1133|
|Gaulya||1133-1153|
|datharadza||1153-1165|
|Ananthiri||1165-1167|
|KHYİT|
|Mengphuntsa||1167-1174|
|Pintsakava||1174-1176|
|Gannayubaw||1176-1179|
|Tsalengkabo||1179-1180|
|İkinci PINGTSA|
|Midzutheng||1180-1191|
|Ngaranman||1191-1193|
|Ngapuggan||1193-1195|
|Ngarakhoing||1195-1198|
|Ngakyun||1198-1201|
|Ngatşu||1201-1205|
|Ngatswaitheng||1205-1206|
|Mengkoungyi||1206-1207|
|Mengkhoungngay||1207-1208|
|Kambhaloungyi||1208-1209|
|Kambhaloungngay||1209-1210|
|Letyagyi||1210-1218|
|Letyangay||1218-1229|
|Thanabeng||1229-1232|
|Nganatin||1232-1234|
|Nganalum||1234-1237|
|LOUNG-KYET|
|Hlanmafyu||1237-1243|
|Radzathugyi||1243-1246|
|Tsaulu||1246-1251|
|Utstsanagyi||1251-1260|
|Tsaumwungyi||1260-1268|
|Nankyagyi||1268-1272|
|Mengbhilu||1272-1276|
|Tsihabeng||1276-1279|
|Meng Di||1279-1385|
|Ava vasalı, 1379-1430|
|Utstsanangay||1385-1387|
|thiwarit||1387-1390|
|ince||1390-1394|
|Radzatu||1394-1395,|
1397-1401
|Tsihabeng||1395-1397|
|Myintsoingkyi||1397|
|Thinggathu||1401-1403|
|MYOUK-U|
|Mengtsaumwun||1404-1406,|
1430-1434
|Boş, 1406-1430|
|Menhari||1434-1459|
|Batsaufyu||1459-1482|
|Daulya||1482-1492|
|Batsonygo||1492-1494|
|Ranoung||1494|
|Tsalenggathu||1494-1501|
|Menradza||1501-1523|
|Kadzabadi||1523-1525|
|Mengtsau-o||1525|
|bu sata||1525-1531|
|Mengeng||1531-1553|
|Dik-Kha||1553-1555|
|Tsau-Lha||1555-1564|
|Mengtsekya||1564-1571|
|Mengfaloung||1571-1593|
|Mengradzagyi||1593-1612|
|Mengkhamoung||1612-1622|
|Thirithudhamma||1622-1638|
|Mengtsani||1638|
|Thado||1638-1645|
|Narabadigyi||1645-1652|
|Tsandathudhamma||1652-1684|
|Thirithuriya||1684-1685|
|Wara Dhammaradza||1684-1692|
|Munithu Dhammaradza||1692-1694|
|Tsandathuriya Dhammaradza||1694-1696|
|Naukahtadzau||1696|
|Mayuppiya||1696-1697|
|Kalamandat||1697-1698|
|Naradhibadi||1698-1700|
|Tsandawimala ben||1700-1706|
|Tsandathuriya||1706-1710,|
1731-1734
|Tsandawidzaya||1710-1731|
|Naradhibadi||1734-1735|
|Narapawararadza||1735-1737|
|Tsandawidzala||1737|
|Katya||1737|
|Madarit||1737-1742|
|Nara-Apaya||1742-1761|
|Thirithu||1761|
|Paramaradza||1761-1764|
|Maharadza||1764-1773|
|Tuna||1773-1777|
|Tsandawimala II||1777|
|Thamitha-Dhammayit||1777-1782|
|Thamada||1782-1784|
|Burma'ya, 1784|
Burma'daki en eski uygarlık Arakan sahilindeydi. Bu, zaman zaman Irrawaddy vadisindeki güçlü Burma devletlerine tabi oldu ve sonunda emildi.
İlk büyük merkezi Burma devleti Pagan devletiydi. Bu, sonunda Moğolların istilası ve Shan halkının akınıyla sona erdi.
|PAGAN KRALLIĞI|
|Pyinbya||c.900-c.925|
|Tannet||c.925-c.950|
|Nga Khwe||c.950-c.955|
|Theinkho||c.955-c.970|
|Ngyaungusaw Rahan||c.970-c.995|
|Kwonsaw Kyung Phyu||c.995-c.1014|
|Kyitso||c.1014-c.1020|
|Tsukkata||c.1020-1044|
|Anawrahta||1044-1077|
|savlu||1077-1084|
|Kyanzittha||1084-1113|
|Çin Büyükelçiliği, 1106|
|Alaungsithu||1113-1167|
|Mengshengtsau||1167|
|Narathu ben||1167-1170|
|Naratenka||1170-1173|
|Narapatisithu||1173-1210|
|Nantonmya||1210-1234|
|Kyaswa||1234-1250|
|Uzana ben||1250-1254|
|Narathihapate,|
"O koşan
Çinlilerden"
|1254-1287|
|Moğollar Pagan'ı yağmaladı, 1287|
|Kyawswa||Moğol Vassal,|
1287-1298
|Savahnit||1298-1325|
|Pinya ile birlikte|
|PINYA KRALLIĞI|
|Atınhkaya||1298-c.1312|
|Yazathinkyan||1298-c.1312|
|Thihathu||1298-1324|
|Uzana II||1324-1343|
|Ngashishin||1343-1350|
|Kyanswange||1350-1359|
|Narathu II||1359-1364|
|Uzana Pyaung||1364|
|AVA KRALLIĞI|
|Thadominbya||1364-1368|
|Gaspçı Nga Nu||1368|
|Minkyiswasawke||Çin Vassal,|
1368-1401
|Tarabya||1401|
|Nga Nauk Han||gaspçı,|
1401
|Minhkaung ben||1401-1422|
|Thihathu||1422-1426|
|Minhlange||1426|
|Kalekyetaungnvo||1426-1427|
|Mohnyinthado||1427-1440|
|Minrekyansa||1440-1443|
|Narapati||Çinli Vassal,|
1443-1469
|Thihathura||1469-1481|
|Minhkaung II||1481-1502|
|Shwenankyawshin||1502-1527|
|Gaspçı Thohanbwa||1527-1543|
|Hkonmaing the Shan||1543-1546|
|Mobye Narapati||Shan Vassal,|
1546-1552
|Sithkyawhtin||Shan Vassal,|
1552-1555
|Taungu'ya, 1555|
Pagan'ın ve bir geçiş krallığının düşüşünden sonra, bir sonraki büyük Burma devleti Ava oldu. Ancak Ava, Burma'ya asla hükmedemezdi. Kuzeyde Shan eyaletleri, batıda Arakan ve güneyde Pegu tarafından tehlikeli bir şekilde çevriliydi, 1379-1430'da Arakan'a karşı bazen ilerliyor, bazen geriliyor, bazen de Çin'in egemenliğine giriyordu.
Bu listeler büyük ölçüde Bruce R. Gordon'un Regnal Chronologies'inden türetilmiştir ve bazı ayrıntılar An Encyclopedia of World History'den eklenmiştir (William L. Langer, Houghton Mifflin, 1952). Haritalar, Oxford Dünya Tarihi Atlası'na dayanmaktadır (Patrick K. O'Brien, Genel Editör, 1999, s.64-65). İyi dil bilgisi, The Atlas of Languages'de (Facts On File, 1996, s.62-64) ve Birman dili ve alfabesinin bir açıklaması Bernard Comrie tarafından düzenlenen The World's Major Languages'da bulunmaktadır [Oxford University Press, 1987, s.834-854].
Tay Krallıkları, Chiang Mai ve Ayuthya'nın Taungu tarafından fethi, Burma tarihinin en önemli noktalarından biridir. Bununla birlikte, özellikle Siam üzerindeki zafer kısadır.
Konbaung yönetimindeki birleşik Birmanya devletinin yeniden canlanması, bir süreliğine Siam'a karşı bazı zaferlere ve ardından bir dizi aksiliğe yol açtı. Siam'da yenilgiye uğrayan Burmalılar, Çin'den bile daha çetin bir düşmanla, Hindistan'daki İngilizlerle karşı karşıya kaldılar.
İngilizlerin tek yapmak istedikleri ticaret yapmak ve para kazanmaktı, ancak özel mülkiyet ve serbest ticaret fikirleri Burma hükümdarlarına biraz yabancıydı. Bununla birlikte, 19. yüzyılda İngiliz tebaası, tüm modern askeri üstünlüğü ile Britanya'nın gazabını bastırıyor.
İngiltere ile üç savaş, Burma'nın parçalanmasına ve ardından ilhak edilmesine yol açtı. Ve yüzyıl ilerledikçe, İngilizler ticaretten çok fetihle daha fazla ilgilenmeye başladılar. Birinci Birmanya Savaşı, 1826'da, bugün hâlâ Hindistan'ın bir parçası olan Assam'ın, Arakan'ın yakın zamanda güvence altına alınması ve Tenasserim'in daha yakın zamanda güvence altına alınması anlamına geliyordu. Bu topraklar Burma devletinin tam olarak ayrılmaz bir parçası değildi, ancak İkinci Birmanya Savaşı, 1853'te Aşağı Burma'nın Rangoon ve Pengu ile birlikte ilhak edilmesine yol açtı. İngiliz general Sir Harry Prendergast nihayet 1885'te Mandalay'a girdi ve tüm ülke ilhak edildi. Ertesi yıl.
Japonların 1943'te Müttefiklere savaş ilan eden bir kukla hükümet kurmak için İngiliz karşıtı Birmanya bulmaları hiç sorun olmadı.Savaştan sonra, acı duygular, bağımsız Burma'nın İngiliz Milletler Topluluğu'na katılmayı seçmediği gerçeğine yansıdı. O zamandan beri Burma, özellikle 1962'deki askeri darbeden ve 1974'te tek partili sosyalist devletin ilan edilmesinden sonra tecritçi eğilimlerinden zarar gördü. 1988'den beri General Shaw Maung'un Başkan olduğu mevcut askeri hükümet, 1990'da demokratik seçim sonuçlarını bir kenara bıraktı. , dünyanın en kötü insan hakları ihlalcilerinden biri olarak ün kazandı. Faşist tarzda milliyetçiliği kışkırtmak amacıyla hükümet, 1991'de ülkenin adını daha "otantik" bir Myanmar olarak değiştirdi, ancak bu elbette diktatörlüğün acısını hafifletmek için çok az şey yaptı.
2008'de güçlü bir tropikal Siklon Burma'yı vurdu. Görünen o ki binlerce kişi sonradan öldü ya da ölecek. Askeri yöneticiler ilk başta ülkeye herhangi bir yardımın girmesine izin vermek istemediler.
|Burma Birliği Başkanları, Demokratik Dönem, 1948-1962|
|Sao Shwe Tayca||1948-1952|
|Ba U||1952-1957|
|Maung'u kazan||1957-1962|
|"Burma Sosyalizmi" Askeri Hükümeti|
|Ne Kazandı||1962-1981|
|San Yu||1981-1988|
|"8888" Demokrasi Ayaklanması Askeri Darbesi, 1988|
|Sein Lwin||1988|
|Maung Maung||1988|
|Askeri Devlet Konseyi Diktatör Başkanları|
|Maung'u gördüm||1988-1992|
|Aung San Suu Kyi, Ordu tarafından geçersiz kılınan genel seçimleri kazandı, 1990 Burma "Myanmar" oldu, 1991|
|Shwe'den daha||1992-2011|
|Ordu tarafından bastırılan yaygın protestolar, 2007|
|Thein Sein||2011-2016|
|Htin Kyaw||2016-2018|
|Myint İsveç||Oyunculuk, 2018, 2021|
|Myint'i kazan||2018-2021|
|Askeri Darbe, 2021|
2011'de generaller nihayet ülke üzerindeki hâkimiyetlerini bırakmaya başladılar, ancak gerçekten isterlerse iktidara dönme potansiyeliyle. Ancak, uluslararası ilgiyi çeken konu artık Burma hükümetinin doğası değil, Arakanlı Müslüman Rohingya halkına yönelik muameledir. Her şeyin nasıl başladığını belirlemek biraz zor, ancak Burma polis karakollarına teröristler tarafından saldırılar oldu. Bunun Cihat'ın bir parçası olacağını düşündülerse, bir hata yaptılar. Hükümet, katliamlar da dahil olmak üzere, hemen hemen aynı şekilde misilleme yaptı ve Rohingya, ülkeden Bangladeş'e kaçmaya başladı. Burma, Rohingyaların ülke için yerli bir etnik grup olduğunu bile reddediyor, ancak Bangladeş de onları gerçekten istemiyor.
Aung San Suu Kyi bu konuda garip bir şekilde sessiz kaldı ve uluslararası kınama seviyesi arttı. Ancak, şimdi bir model görüyoruz. Burma, Sri Lanka ve Tayland gibi bölgenin Budist ülkeleri artık etnik ve dini azınlıklara karşı şiddetli bir hoşgörüsüzlük geçmişine sahipler. Sri Lanka'nın Hindu Tamilleri, ancak büyük bir çete şiddeti ve onlara karşı resmi ayrımcılığın ardından terörizme dönmüş gibi görünüyor, ancak Burma ve Tayland'daki Müslümanlar, Cihat'ın ilk seçenekleri olduğunu düşünmüş olabilir. Belki de Batılı hayranların pasifist olarak gördüğü Budistlerin aslında Cihatçılar kadar acımasız ve şiddetli olabileceklerini hesaba katmadılar. Sri Lanka'yı izliyor olmalılardı. Aung San Suu Kyi, İslam'ın Batılı liberallerin inanmak istediğinden çok daha fazla bir tehdit olduğu düşünüldüğünde, tüm bunların nefsi müdafaa olduğunu düşündüğü için sessiz kalabilir.
Bu konunun bir başka özelliği de artık Çin'in Sinkiang'daki (Xīnjiāng) Müslümanlara yönelik muamelesidir. Görünüşe göre belki de milyonlarca Müslüman Uygur gerçek Çin toplama kamplarına konmuş, işkence görmüş ve domuz eti yemek gibi dinlerini ihlal eden şeyler yapmaya zorlanmış. Görünüşe göre Çin hükümeti, Uygurların temalarını değilse bile İslam'ı yok etmek istiyor. Bu konuda çok az uluslararası öfke var, Müslüman ülkelerden bile ve kesinlikle Burma'nın Rohingyalara yaptığı muameleden şikayet eden insanlardan değil - Tibet'te devam eden Çin soykırımı da artık dikkat çekmese bile. Amerika Birleşik Devletleri'nde her gün sözde İslamofobi tarafından ezildiğinden şikayet eden Temsilci İlhan Omar, muhtemelen Sinkiang'da yaşamaktan hoşlanmayacak olsa da, Çin hakkında kamuoyunda herhangi bir şikayette bulunmadı. Ulusal Basketbol Birliği (NBA) gibi birçoğunun basitçe Çin parasıyla satın alındığı açıktır, ancak Çin'deki totaliter hükümeti Amerika Birleşik Devletleri'ndeki liberal demokrasiye veya ABD'deki liberal demokrasiye tercih edebilecek başkaları merak ediliyor. Batı. İnsanların Amerikan bayrağını yakmasından hiçbir zaman şikayet etmeyen medya şahsiyetleri, insanların Kuran'ı yakmalarına izin vereceği için şimdi Birinci Değişiklik ile ilgili bir sorun yaşadıklarında, ikiyüzlülük siyasi taahhütlerin en sapık ve kafa karıştırıcı haline dönüşüyor.
2021'de ordu, Burma'da hükümeti tekrar ele geçirdi ve Aung San Suu Kyi'yi tutukladı. Varsa, bunun için gerekçelerinin ne olduğu belirsizdir. Uluslararası tepki, büyük ölçüde eski meseleden bıkmış durumda. Bu arada, Çin'in Uygurlara karşı eylemleri, giden Trump Yönetimi tarafından, belki de yozlaşmış Biden Yönetimi'nin Çin'e karşı uygulanan yaptırımları ve daha kararlı önlemleri terk etmesi beklentisiyle soykırım olarak bile etiketlendi. Biden ailesi, elbette, Çinli komünistlere nüfuz ticareti yaparak para kazandı. Amerikalılar bu konuda kaygısız görünüyorlar ve Yönetici Sınıfın çoğu komünistlerle statü için fahişelik yapmaya hazır.
Burma'da İkinci Dünya Savaşı
Dünya Savaşı'nda Burma'daki kampanya birkaç benzersiz özellik içeriyor. En önemlisi, Japon Ordusunun Batılı Müttefik ordularıyla büyük çaplı kara muharebelerinde manevra muharebeleri ile savaştığı tek yer olması olabilir. Aksi takdirde, Pasifik Savaşı'nda gördüğümüz şey, Japon Ordusu'nun kuşatıldığı, yerleşik olduğu ve deniz kuvvetlerinin dengesinin ve kaderinin insafına bırakıldığı ada savaşıdır. Bu genelliğe istisnalar, Filipinler'deki Luzon'da veya yarımadanın yeterince geniş olduğu Malaya'da olduğu gibi, adalar yeterince genişlediğinde, Japonlar İngilizleri Singapur'a doğru sürerken manevra savaşları yaptığımızda ortaya çıkar. Başka bir istisna, Rusların Savaşa girip Japon Mançurya Ordusuna karşı sürdüğü Mançurya'da olurdu. Ancak bu, çatışmanın bitmesine sadece birkaç gün kala gerçekleşti ve diğer cepheler için kaynaklardan yoksun bırakılan Japon Ordusu hızla çöktü. Aksi takdirde, Pasifik Savaşı'ndaki en büyük kara savaşı alanı Çin'deydi. Orada Çin ve Japon kuvvetleri arasındaki hatlar, Savaşın başlangıcından itibaren esasen statikti. Savaşın sonlarında, Japonlar Müttefik B-29 üslerini ortadan kaldırmak için saldırıya geçtiğinde, Çinliler askeri açıdan ilginç olamayacak kadar az etkili direniş sunabildiler.
Burma Savaşı'nın bir başka benzersiz özelliği de Japonların İngiliz kuvvetleriyle karşı karşıya kalmasıydı. Elbette bunu Malaya'da zaten yapmışlardı ve İngiliz İmparatorluğu tarihinde İngilizlere en kötü ve en aşağılayıcı askeri yenilgilerden birini yaşatmışlardı. Stratejik olarak, genel olarak biri bunun İngilizlerin Pasifik Savaşı'na katılımının sonu olduğunu düşünürdü. Ancak Japonlar için nihai askeri hedeflerinden biri her zaman Burma'ydı, çünkü Çin hala Burma üzerinden tedarik ediliyordu ve Çin, Japonların Pasifik Savaşı'na katılımının ilk etapta nedeniydi. Malaya ve Singapur'un güvence altına alınması ve Siam'ın boyun eğmesiyle, Japonlar hızla Burma'nın işgaline ve fethine geçtiler, bu bölge Japonlar tarafından II. Pasifik Savaşı'nın karakteristik özelliği olan başka bir yerde. Japonlar Burma'da kesinlikle başarılıydı, ancak başarılarının doğası Malaya'dakinden önemli ölçüde farklıydı. İngilizler yenildi ve sürüldü, ancak güçleri yok edilmedi veya ele geçirilmedi. Japon işgali zaman zaman kontrol edildi ve İngilizler, arazinin sorunlarına rağmen, genellikle iyi bir şekilde geri çekilebildi ve geri çekilebildi. Fetihten sonra, ilgili İngiliz birlikleri kendilerini Hindistan'da buldular. Zaman zaman İngilizler o kadar başarılı oldular ki, Japonların başarısı İngiliz savunmasını sarsmak için yanlarındaki Çin kuvvetlerinin yenilgisine bağlıydı.
Kimse Burma'daki savaşın Pasifik Savaşı'nı kazanmanın anahtarı olduğuna inanmadı. Bununla birlikte, Japonlar için olduğu gibi Amerikalılar için de Burma belirli bir stratejik öneme sahipti, çünkü Amerikan stratejisi her zaman, oldukça gerçekçi olmayan bir şekilde, Çinlilerin Müttefik zaferine büyük bir katkıda bulunabileceğini savundu. Burma'nın değeri konusunda en düşük stratejik tahmine sahip güç, İngilizlerin başarı veya başarısızlık söz konusu olduğunda prestij açısından en çok kazanacakları veya kaybedecekleri şeyler olduğu konusunda tamamen duyarlı olmalarına rağmen, İngiltere'nin kendisi olabilir. Aksi takdirde, İngiliz stratejik düşüncesi, ilk etapta Burma'nın alınmasından bu yana olduğu gibi, Hindistan'a odaklanmıştı. İngilizlerin Burma'yı geri alma dürtüsü, (1) oradaki küçük düşürücü yenilgiyi telafi etme arzusundan, (2) Hindistan'ın savunma çevresini yeniden kurma arzusundan ve (3) Amerikalıları Çin'e yardım etmek için bir şeyler yapıldığına dair ikna etme arzusundan geldi. Amerikalıların aksine - General Joseph "Sirke Joe" Stilwell'in şahsında - İngilizler, Çinlilerin Japonya'nın yenilgisine önemli ölçüde katkıda bulunma yeteneği veya ihtiyacı hakkında hiçbir yanılsamaya sahip değildi, ancak eğer Amerikalı eğitilirse ve silahlı Çin kuvvetleri Burma'ya yardım edebilirdi ki bu çok daha iyi oldu.
Burma Savaşı'nın bir diğer önemli özelliği, İngiliz kuvvetlerinin büyük ölçüde İngiliz bile olmamasıydı. Hintli ya da Nepalliydiler. Nepal bir İngiliz mülkü bile değildi, ancak Nepalli Gurkalar uzun zamandır İngiliz ordularındaki kendi seçkin birimleri için askere alınmıştı. Mah'acirctm'acirc Gandhi gibi milliyetçiler, İngilizlerin "Hindistan'ı terk etmesini" ve Kızılderililerin İngiliz Savaşı çabalarına katılmamalarını ve Japonların Hindistan'ın Britanya'ya karşı isyanını aktif olarak teşvik etmesi ve kendi Hint Ulusallarını oluşturmasıyla Hindistan'da kayda değer bir hoşnutsuzluk olduğunda. Büyük ölçüde Malaya'da yakalanan Hintli mahkumlardan oluşan ordu, İngilizlerin Hint kuvvetlerini sürdürmekte çok az zorluk çekmesi ve İngiliz Hint Ordusu'ndaki sadakatsizlikle ilgili bir sorun yaşamaması dikkat çekicidir. Burma, İngiliz Hindistan'ının birleşik Anglo-Hint askeri geleneği için son hurma olacaktı - gerçi kırk yıl sonra hala İngilizler için Falkland'da savaşan Gurkalar için değil.
Slim, Gurkhalar hakkında bir hikaye anlatır:
Büyük resimde, Burma bir yan gösterinin bir yan gösterisi olabilir, ancak stratejik durumu veya rolü, elbette, askeri tarihe olan içsel ilgisinden tamamen ayrıdır. Harekatın birkaç benzersiz özelliği ile, askeri tarih olarak önemi, aslında savaş sonrası erken dönemden beri olduğu gibi, ancak büyüyebilir. İhmalden öne çıkan bu ilerleme, kesinlikle Burma'daki nihai İngiliz saha komutanı Mareşal Sir William Joseph Slim, 1. Vikont Slim'in şahsında somutlaşmıştır. Başlangıçta askeri bir kariyere aday olmayan Slim, yine de I.
|Field Marshall Slim Anıtı, Whitehall, Londra, 2019|
Malaya'da olduğu gibi Burma'da da İngilizleri engelleyen bir şey, ormanın modern askeri güçler için aşılmaz olduğu inancıydı. Japonların böyle bir önyargısı yoktu ve en sevdikleri taktik, kanatlarının güvende olduğunu düşünerek oturan savunucuların arkasına Japon birimlerine sızmaktı. Bunun yerine, Japon kuvvetleri aniden arkalarında belirecekti. Elbette, bu casuslar genellikle sadece hafif silahlıydı, ancak bu, savaşın hararetinde maddi ve özellikle manevi olarak tipik olarak çok az fark yarattı. Tekrar tekrar, kendilerini savunmak için kararlı hale getiren İngiliz kuvvetleri, kendilerini aniden arkalarından kesilmiş ve tamamen kuşatılma ve istila edilme tehlikesiyle karşı karşıya bulacaklardı. En iyi ihtimalleri dönüp savaşmaktı. Bu onları kurtarabilir, ancak Japon saldırısına karşı cepheyi korumaya yardımcı olmaz.
Savaşın ilerleyen zamanlarında, İngilizler Arakan'daki taarruza geri dönerken, komutanlar, orman ve dağlar boyunca Japon mevzilerini yanlarından geçebileceklerine veya pas geçebileceklerine inanmadıklarında, İngilizler durduruldu. Henüz genel komuta altında olmayan Slim, sadece bunu yapabilecekleri ve yapmaları gerektiği konusunda değil, Japonların tam da böyle bir şekilde karşı saldırıya geçebilecekleri konusunda onları uyardı. Japonlar bunu yaptığında, saldırı bozuldu ve Slim'in tavsiyesi haklı çıktı. Slim'in kendi taktik eğitimi, yalnızca İngiliz ve Hint güçlerini ormanda hareket ettirmekle kalmayıp, Japon casuslarına karşı her zaman önden saldırabilecek yedek güçlerin konumlandırılmasını da içeriyordu. Böylece Japonlar kendilerini hem ormanda saldırıya uğramış hem de karşı karşıya oldukları kuvvetleri kuşattıklarını düşündükleri için saldırıya uğramış bulacaklardı.
Harita, Burma'daki savaş için birkaç önemli özelliği gösteriyor. Japonların Bangkok'tan Moulmein'e (mevcut İngiliz demiryoluna katılmak için mavi renkte) inşa ettikleri demiryolu, binlerce Müttefik savaş esirinin (çoğunlukla İngiliz ve Avustralyalı, aynı zamanda Hollandalı, Amerikalı ve diğerleri) ve yerel kölelerin hayatına mal oldu. Japon işgali altındaki bölgelerden gelen emek. Bu, David Lean'in Kwai Nehri Köprüsü'nde [1957] anılan "Ölüm Demiryolu" idi. Ne yazık ki, film durumun bazı esaslarını yanlış temsil ediyor. Filmde Alec Guinness karakterinin yaptığı gibi İngiliz askerleri Japonlarla işbirliği yapmıyordu. Ayrıca, mahkûmlar çıplaktı ve açlıktan ölüyorlardı (ve sık sık dövülüyorlardı), hafif yırtık üniformalar içinde şarkı söyleyerek etrafta dolaşmıyorlardı. Söz konusu köprü, yalnızca birkaç ölümle projenin erken ve nispeten kolay bir parçasıydı, daha sonra dağlarda ve musonda yapılan çalışmalar, hastalık, istismar ve açlıktan kaynaklanan ölümlerin çoğunu oluşturuyordu - hatta bazı ölümlerle birlikte. Müttefik bombalamasından. Köprü tamamlandıktan sonra komandolar tarafından yıkılmadı. Bunun yerine iki köprü vardı; geçici biri ahşap, diğeri ise çelik ve betondan kalıcı. İkincisi sonunda bombalanarak kırıldı, ancak Japonlar ahşap köprüyü restore ederek demiryolunu çalışır durumda tuttu. Son olarak, köprü Kwai Nehri - Khwae-Noi - üzerinde değil, yakınlardaki Mae Klong'daydı, ancak Mae Klong'un artık sık sık "Khwae-Yoi" olarak etiketlendiğini fark ettim. Haritadaki diğer özellikler, Japon işgalinden önce Çin'e sağlanan Burma Yolu ve Joe Stilwell tarafından Çinli birlikleriyle Burma Yolu'nu yeniden açmak için inşa edilen Ledo Yolu.
Slim'in Burma'nın yeniden fethi için yaptığı hazırlıklar 1944'te oldukça ilerlemişti, ancak hâlâ Japonlara karşı sayısal olarak dezavantajlı olduğunu fark etti. Japonların başı başka yerde büyük belada olabilirdi, ancak komutasının durgun doğası, Slim'in Müttefik savaş çabaları için başka yerlerde mevcut olan kaynak zenginliğinden çok az fayda sağladığı anlamına geliyordu. Tiyatronun yeni başkomutanı Louis Mountbatten'in desteğine sahipti, ancak bu yine de tedarik önceliklerini kökten değiştiremedi. Slim'in umduğu şey, Japonların ilk önce kendi taarruzunu, onun hazırlanmış mevzilerinde başlatması ve böylece sonraki İngiliz taarruzu için bile mağlubiyetle karşılaşmasıydı.
Japonlar onu zorladı, ancak beklenenden daha hızlı ve güçlü bir şekilde ve ardından İngiliz savunmasını utandırmakla tehdit etti. Ana hedef her zaman Imphal olmuştu, ancak Japonlar Imphal'in kuzeyindeki Kohima'ya da odaklandı. Kohima tuttu, ancak Japonlar basitçe onu pas geçip savunmasız Dimapur'u arkasına almış olsaydı, doğu Hindistan ve kuzey Burma'daki tüm İngiliz, Amerikan ve Çin operasyonlarına giden demiryolu hattını kesmiş olacaklardı. Bu, bölgedeki Müttefik savaş çabalarını ciddi şekilde bozabilirdi, tek başına Imphal'in düşmesinden bile daha fazla bozabilirdi. Ancak, Japon komutan o kadar yaratıcı değildi. Emirleri Kohima'yı almaktı ve bunu yapacaktı ya da komutasındaki herkesi bu süreçte öldürtecekti. İkincisi, olana oldukça yakın. Guadalcanal'da olduğu gibi, Japon Ordusu Müttefik savunmalarına karşı defalarca kendini atabilirdi, ancak sonuç sadece kendi katliamlarıydı. Japon birlikleri, ele geçirilen İngiliz malzemelerini alana kadar onları tutmak için yeterli malzemeyle gelmişlerdi. İngiliz malzemeleri temin edilmediğinden, Japonların yiyecekleri tükenmeye başladı. Başarısız hücum, yenilgiye ve ardından bozguna dönüştü. Zaten kendi taarruzlarına hazır olan İngilizler, Japonların geri çekilmesini tam dağların üzerinden ve ormanın Burma'ya kadar takip edebilirler.
Japonların Burma'yı fethettiği cüretkar harekat savaşı şimdi Slim tarafından ilgiyle karşılandı.Bu, kuşkusuz, sızma taktiklerini pek içermiyordu, ancak Slim'in Burma'nın merkezindeki Japon kuvvetlerinin çoğunu kuşattığı geniş bir kanat hareketi içeriyordu. Aynı zamanda, sızma gerekli olmayabilir. Japonlar ülkede hoş karşılanmalarını yıpratmıştı. Aung San Suu Kyi'nin babası Aung San (1915-1947) gibi İngiliz karşıtı milliyetçilerle, yedekte işbirlikçi bir ordunun (BNI, Burma Ulusal Ordusu) ve hükümetin başına geçmeye hazır olarak gelirken, milliyetçiler kısa sürede Japon emperyalizminin beğenisine İngilizlerin tutum ve uygulamalarından daha fazla ve belki de çok daha az uygun olmadığı yönündeki sürüklenme. Ayrıca, Karen ve Shan gibi kabile insanları her zaman İngiliz rejimini desteklemişti. Japonlara karşı gerilla kuvvetleri olarak faaliyet göstermekten son derece mutluydular. Aung San, İngilizlerle işbirliğini müzakere etmeye başladığında, Japonların Burma'daki konumu, askeri olduğu kadar ahlaki olarak da vahim bir dönüş yapmak üzereydi. Belki de en açıklayıcı an, Aung San'ın Hindistan'da Slim ile güvenli bir geçitten geçtiğinde geldi. Slim, güvenli bir şekilde alınacağına ve geri döneceğine dair güvencelere neden güvendiğini sordu.
Elinizde yazılı hiçbir şey yok, sadece ikinci elden sözlü bir söz, sizi arkadaşlarınıza geri vereceğim. Buraya gelip bu tavrı benimsemekle büyük riskler aldığınızı düşünmüyor musunuz?'
Hayır, diye kısa bir cevap verdi.
'Neden olmasın?'
"Çünkü sen bir İngiliz subayısın," diye yanıtladı. Ağır gol attığını itiraf etmem gerekti - ve dahası, bunu kastettiğine inanıyorum. [age. s.518]
Özetle, Britanya İmparatorluğu'nun belirli bir anlamı olduğunu düşünmek isteriz.
Slim, Orta Burma'daki Japon ordusunu tutarsız parçalara ayırdı. Rangoon için bir yarış başladı, ancak Japonlar kendileri için çok alışılmadık bir şey yaptı: şehri terk ettiler ve hatta mahkumlarını geride bıraktılar. Müttefik savaş esirleri, Japonların ayrıldığını bildirmek için Rangoon hapishanesinin çatısına "exdigitate" ("parmağı kaldır") yazdı. Parmağın sokulmasını tam olarak ne beklediklerini hep merak etmişimdir. Daha sonraki büyüleyici video otobiyografisinde olayı zevkle anlatan Louis Mountbatten, yine de referansı açıklamaktan kaçınıyor. Belki de gönderme kibar bir dille anlatılamayacak kadar kabadır. Sonunda, Japon kuvvetlerinin kalıntıları, çok az malzeme veya savaş kaldı, sızma taktiklerini İngiliz hatlarını geçmek ve Siam'a tahliye etmek için kullandılar. Savaşın onlar için bittiği yer burasıdır.
Bir durgunlukta faaliyet gösteren ve başarısızlıkları için onu suçlamak ya da başarıları için kredi almak isteyen üstlerinden sık sık etkilenen Slim, Savaşı devam eden bir belirsizlik içinde sona erdirdi. Savaştan sonra, Avustralya Genel Valisi olarak bir anı yazdı (Zafere Yenilgi: Japonya'yı Burma ve Hindistan'da Savaşmak, 1942-1945, yukarıda alıntılandı). Slim'in cephede ve birlikler arasında ne kadar zaman geçirdiğini bilen, sempatik bir gaziler topluluğu arasında yaşayan Slim, gereken saygıyı kazanmak için zaten doğru yerdeydi. Sonra anıları en çok satanlar oldu. Genellikle Ulysses S. Grant'inkiyle karşılaştırıldığında, Slim'inki gerçekten de gelmiş geçmiş en iyilerden biridir. Böylece tarihin dengesi düzelmeye başladı (ve şimdi, 2010'da, II. Dünya Savaşı'ndaki diğer büyük generallerle birlikte, St. Paul Katedrali'ndeki Wellington Dükü'nün mezarının bitişiğinde Slim için bir anıt olduğunu görüyorum). Bununla birlikte, askeri tarih olarak saf çekiciliği nedeniyle, Burma'daki Savaş, başka yerlerdeki siyasi ve stratejik olarak daha büyük olayların gölgesinde devam ediyor. Yine de Pasifik Savaşı'nda, özellikle Japon Ordusunun büyük birimlerinin geniş bir arazi üzerinde karşılaştırılabilir Müttefik kuvvetlerine karşı operasyonları için, orada bulduğumuz özelliklere sahip başka bir sefer yoktu. Iwo Jima veya Okinawa ve hatta Guadalcanal gibi daha tanıdık ve ünlü savaşlar bize bu türden hiçbir şey göstermiyor.
Stilwell'in Burma'daki rolünün iyi bir incelemesi, Barbara W. Tuchman tarafından yazılan Stilwell and the American Experience in China, 1911-45'te bulunabilir [1971, Grove Press, 2001]. Ne yazık ki, Tuchman'ın muamelesi hâlâ, Birleşik Devletler Dışişleri Bakanlığı'ndaki komünizm yanlısı etki ve önyargı tarafından sürdürülen yalanlar olduğunu bildiğimiz şeylerden etkileniyordu - Komünistlerin Japonlara karşı kahramanca savaştığı fikri, Chiang Kai-shek değildi. , sadece Komünist propagandaydı. Stilwell bunu bilecek durumda değildi ve Tuchman'ın onun Çan Kay-şek'i hor görmesini sorgulamak için hiçbir nedeni yok. Bazı harita detayları The West Point Military History Series, Atlas for the Second World War, Asia and the Pacific, Thomas E. Griess, Dizi Editörü [Avery Publishing Group, 1985]'den alınmıştır. History Channel kısa süre önce Kwai Nehri Üzerindeki Köprünün Gerçek Hikayesini yayınladı [2008].
Telif Hakkı (c) 2000, 2003, 2007, 2008, 2009, 2010, 2018, 2019, 2021 Kelley L. Ross, Ph.D. Her hakkı saklıdır
Ch'ŏdogyo
Editörlerimiz, gönderdiklerinizi gözden geçirecek ve makalenin gözden geçirilip değiştirilmeyeceğine karar verecektir.
Ch'ŏdogyo, (Korece: “Cennet Yolunun Dini”, ) eskiden Tonghak, (“Doğu Öğrenimi”), Konfüçyüsçülük, Budizm, Taoizm, Şamanizm ve Roma Katolikliği unsurlarını birleştiren yerli Kore dini. Ch'ŏdogyo'da sonsuz ödül kavramı yoktur, çünkü vizyonu dünyaya doğruluk ve barış getirmekle sınırlıdır. Bu amaçla Ch'ŏndogyo'ya dönenler, bir ritüelde bir sunak üzerine temiz su koyarak kendilerini Tanrı'ya adarlar. ch'ŏngsu. Onlara Tanrı üzerine meditasyon yapmaları, dua etmeleri talimatı verilir ( çocuk) Evlerinden çıkarken ve girerken zararlı düşünceleri uzaklaştırın (Örneğin., açgözlülük ve şehvet) ve Pazar günleri kilisede Tanrı'ya tapın.
Ch'ŏndogyo'nun özünün 21 kelimelik bir formülde yer aldığı söylenir ( chumun) bu aydınlanmaya giden yol olarak okunur. Şöyle tercüme edilmiştir: “Evrenin yaratıcı gücü bol bol içimde olsun. Cennet benimle olsun ve her yaratım yapılacak. Bu gerçeği asla unutmadan, her şey bilinecek.” Bu formül Ch'ŏdogyo'nun temel ilkesini içerir: "İnsan ve Tanrı birdir" ( In-Nae-Ch'ŏn) bu birlik, bireylerin kendi beden ve ruhlarının birliğine samimi imanları ve Allah'ın evrenselliğine olan imanları ile gerçekleşir.
Ch'ŏndogyo, 1860 yılında Ch'oe Che-u tarafından Cennetteki İmparator'dan (Ch'ŏnju) doğrudan bir ilham olduğunu söyledikten sonra kuruldu. Ch'oe, toplumsal düzende değişiklik yaratmaya çalıştığı için, 1864'te onun idamını emreden sivil yetkililerle ciddi bir anlaşmazlık içindeydi. Harekette zaten önde gelen Ch'oe Si-hyŏng liderliği devraldı, ancak bir araya geldi. 1898'de benzer bir kader. Üçüncü lider, Son Pyŏng-hi, 1905'te kurucusu tarafından seçilen Tonghak'a tercih edilen mevcut isim Ch'ŏndogyo'yu önerdi. 20. yüzyılın sonlarında 3.000.000 kadar taraftar vardı.
Kadınların krallığı: bir erkeğin asla patron olmadığı toplum
Kadınların yönettiği, evliliğin olmadığı ve her şeyin anne soyundan geldiği bir yer. Ancak, göründüğü kadar kadınlar için iyi mi - ve ne kadar sürebilir?
Bir Mosuo kadını, Çin'in Lijiang kentindeki dükkânında dokuma tezgahıyla dokuma yapıyor. Fotoğraf: Chien-min Chung/Getty Images
Bir Mosuo kadını, Çin'in Lijiang kentindeki dükkânında dokuma tezgahıyla dokuma yapıyor. Fotoğraf: Chien-min Chung/Getty Images
En son Sal 8 Ağustos 2017 19.38 BST tarihinde değiştirilmiştir
Evliliği (veya boşanması) olmayan babaların olmadığı, çekirdek ailelerin olmadığı bir toplum hayal ediyorum. Anneanne, oğulları ve kızları ile birlikte yaşadığı masanın başında, o kızların çocukları ile birlikte anne soyunu takip ederek oturur. Erkekler, kadınları dölleyen, ancak çoğu zaman çocuklarının yetiştirilmesine çok az katılım gösteren sperm donörleri olan damızlıklardan biraz daha fazlasıdır.
Bu ilerici, feminist dünya – veya sizin bakış açınıza bağlı olarak herhangi bir ataerkil toplum gibi çarpık olan anakronik anaerkillik – Himalayaların uzak doğu eteklerinde, Çin'in güneybatısındaki Yunnan'da yemyeşil bir vadide var. Mosuo denilen Tibetli Budistlerin eski bir kabile topluluğu, şaşırtıcı derecede modern bir şekilde yaşıyorlar: kadınlara, erkeklere göre eşit, hatta daha üstün muamele edilir, her ikisinin de istedikleri kadar çok veya az sayıda cinsel partneri vardır, yargıdan ve yargıdan özgürdürler. geniş aileler çocukları büyütür ve yaşlılara bakar. Ama göründüğü kadar ütopik mi? Ve daha ne kadar hayatta kalabilir?
Choo Waihong öğrenmek için yola çıktı. Singapur'dan başarılı bir şirket avukatı, 2006 yılında seyahat etmek için işini bıraktı. Kanada, ABD ve Londra'da eğitim alıp çalıştıktan sonra, atalarının ülkesi olan Çin'i ziyaret etmeye çekildiğini hissetti. Mosuo hakkında okuduktan sonra, pek çok turistin yaptığı gibi, bir dağın ve Lugu Gölü'nün etrafına dağılmış bir dizi köyden oluşan pitoresk topluluklarına bir gezi yapmaya karar verdi. Ama manzara ve temiz havanın ötesinde bir şey onu yakaladı.
“Erkeklerin patron olduğu bir dünyada büyüdüm” diyor. "Babam ve ben çok kavga ettik - Singapur'daki aşırı derecede ataerkil bir Çin topluluğunun en mükemmel erkeğiydi. Ve hiçbir zaman gerçekten işe ait olmadım, kurallar erkeklere yönelikti ve onlar tarafından sezgisel olarak anlaşıldı, ama ben değil. Hayatım boyunca feminist oldum ve Mosuo, kadınları toplumlarının merkezine yerleştiriyor gibiydi. İlham vericiydi.”
Choo Waihong… 'Mosuo, dişiyi toplumlarının merkezine yerleştiriyor gibiydi. İlham vericiydi.” Fotoğraf: Teri Pengilley/The Guardian
Sıcak, meraklı ve kıvrak zekalı Waihong, çabucak arkadaş edindi. Mosuo çocuklarının yalnızca annelerine "ait" olduğunu keşfetti - biyolojik babaları kendi anaerkil aile evlerinde yaşıyor. Genç Mosuo anneleri, büyükanneleri, teyzeleri ve amcaları tarafından büyütülür.
Waihong, bir yabancının, özellikle de turistlerin çoğunluğunun geldiği Çin'den birinin bakış açısından, Mosuo'nun bekar annelerden oluşan bir toplum olarak “mahkum” olduğunu söylüyor. “Çocuklar, Çin'de hala olağandışı olan evlilik dışı doğarlar. Ancak Mosuo'nun görüşü bu değil - onlar için evlilik düşünülemez bir kavram ve bir çocuk 'babasız' çünkü toplumları babalığa aldırmıyor. Anladığımız kadarıyla çekirdek aile var, sadece farklı bir biçimde.”
Erkekler ve kadınlar, "yürüyen evlilik" olarak bilinen şeyi uygularlar - esasen gizli, "aksi" olarak bilinen sevgililerle gece takılmaları için zarif bir terim. Kadın mahallinin kapı koluna asılı bir erkek şapkası, diğer erkeklerin girmemesi için bir işarettir. Bunlar, tek gecelik ilişkilerden, özel, ömür boyu süren ortaklıklara dönüşen ve hamilelikle sonuçlanabilen veya bitmeyen düzenli karşılaşmalara kadar uzanır. Ama çiftler asla birlikte yaşamazlar ve kimse “yaparım” demez.
Waihong, "Mosuo kadınları için, eksen genellikle günlük yaşamın sıkıcılığından ve potansiyel bir sperm bağışçısından zevkli bir kaçıştır" diyor.
Kadınlar mülk sahibidir ve miras alırlar, bu tarım toplumunda ekinlerler ve haneleri yönetirler - yemek pişirme, temizlik ve çocuk yetiştirme. Son söz her zaman Büyükanne'de olsa da, erkekler güç sağlar, çiftçilik yapar, inşa eder, evleri onarır, hayvanları keser ve büyük aile kararlarına yardımcı olur. Erkeklerin babalık sorumlulukları olmamasına rağmen -kadınların çocuklarının babasının kim olduğunu bilmemeleri yaygın bir durumdur ve bununla ilgili bir damgalama yoktur- amca olarak kız kardeşlerinin çocuklarına karşı önemli sorumlulukları vardır. Aslında, genellikle hane halkının ikinci yardımcısı olan yaşlı anne büyük amcalarla birlikte, genç amcalar çocuklar üzerindeki en önemli erkek etkisidir.
Waihong, "Mosuo erkekleri herhangi bir standartta feministtir" diyor. “Erkekler, kız kardeşlerine bakmayı ya da küçük erkek kardeşlerini her yere ellerinden tutmayı düşünmezler. Bir zamanlar yaşlı bir Mosuo'lu adamla iş konuşmadan önce, ailesinin ikiz kız bebeklerini yıkayıp bebek bezlerini değiştirene kadar beklemek zorunda kaldım."
İlk yolculuğundan birkaç ay sonra Waihong, Lugu Gölü'ne döndü. Ladzu adlı genç bir kız, ona sözlü olarak aktarılan Mosuo dilini öğretmeyi ve onu ailesiyle tanıştırmayı teklif etmişti. Ziyaretleri uzadı ve sıklaştı. Ladzu ve erkek kardeşi Nongbu'nun vaftiz annesi oldu. Yerel bir karakter ve başarılı bir girişimci olan Ladzu'nun amcası Zhaxi, ona bir ev inşa etmeyi teklif etti. Böylece kök salmaya başladı.
“Singapur ile Lugu Gölü arasında gidip gelmeye, yoğun bir şehir hayatında ve dağlarda farklı bir kırsal ritimde gezinmeye alıştım” diyor. Artık Mosuo ile birkaç ay, yılda üç ya da dört kez yaşıyor - daha uzun kalışları, ona bu özel, genellikle yanlış anlaşılan topluluk hakkında daha fazla şey keşfetme şansı verdi.
Bir amaç olarak evliliğin yokluğunda, erkek ve kadınların bir ilişkiye benzer bir şeye sahip olmalarının tek nedeni aşk veya birbirlerinin arkadaşlığından zevk almaktır. Rotasını devam ettiriyorsa, birlikte kalmanın olağan nedenleri - çocuklar için, toplumsal veya mali nedenlerle - geçerli değildir. Evliliğin olmadığı bir toplulukta evli olmayan bir kadın olarak Waihong, kendini evinde gibi hissediyordu.
“Bütün Mosuo kadınları aslında bekar” diyor. "Ama bence bir tuhaflık olarak görülüyorum çünkü buralı değilim ve bir aileden çok yalnız yaşıyorum. Bir sürü akşam yemeği daveti alıyorum ve arkadaşlarım her zaman güzel bir Mosuo sevgilisi bulmam için beni kışkırtıyor.” O mu? "Söylemek olurdu."
Anne aile merkezli bir yaşamla, annelik, şaşırtıcı olmayan bir şekilde saygı görür. Genç bir Mosuo kadını için hayatın amacı budur. “Birçok genç kadına yumurtlama konusunda tavsiye vermek zorunda kaldım, hamile kalmaya o kadar hevesliler ki” diyor. “Anne olduğunuzda tamamlanmış görünüyorsunuz.” Bu bakımdan çocuğu olmayan Waihong'a daha sıcak bakılıyor. "Benim düşüncem, acındığım yönünde," diyor, "ama insanlar bunu bana söyleyemeyecek kadar kibarlar."
Kadın çocuk istemezse ne olur? "Bu onların seçimlerinden biri değil. Bu soruyu sormak bile Mosuo'yu bizim gözümüzden, bizim iş yapma şeklimizden görmektir. Soru konuyla ilgili değil, ”diyor.
Ya çocuk sahibi olamıyorlarsa ya da sadece erkek çocuk doğuruyorlarsa? “Ya akraba olmayan bir Mosuo ailesinden ya da daha yaygın olarak anne kuzenlerinden birinden bir çocuğu resmi olarak evlat edinecekler” diyor. “Birkaç nesil önce, Çin'in kırsal kesimde ikiye yayılan tek çocuk politikasından önce aileler çok büyüktü. Etrafta bir sürü kuzen var."
Batılıların gözünde bu, Mosuo yaşam tarzının daha az ilerici yönüdür. Kadınları birçok yönden evlilikten kurtaran, cinsel özgürlük veren, aslında 1950'lerin yüceltilmiş, annelikten başka seçeneği olmayan ev kadınları üreten bir toplum mudur? Waihong'un şimdi 22 yaşında olan vaftiz kızı Ladzu ile birlikte hissettiği bir hayal kırıklığı. Waihong, “O bir anne ve çok aile içi bir hayat sürüyor” diyor. "Genç bir Mosuo kadını için bu alışılmadık bir şey değil. Ama keşke farklı olsaydı. Benim için bu bir israf."
Bir Mosuo reisi ile Choo Waihong.
Ama işler değişiyor. (Çoğunlukla) Çinli turistler, Mosuo halkı için asfalt yollar, bir havaalanı ve iş getirerek, 1990'ların başında gelmeye başladığından beri, geleneksel yaşam tarzları, genç sakinleri için modası geçmiş hissetmeye başladı. Ladzu ve arkadaşları hâlâ annelik için yaşıyor olabilirler, ancak geçişte öncü bir neslin parçası: evli ve Han Çinli bir adamla. Halen Lugu Gölü'nde yaşıyor, ancak Şubat ayında doğan kocası ve oğluyla kendi evinde. O yalnız değil: 60'lı ve 70'li yaşlarındaki büyükannesinin kuşağı, 40'lı yaşlarındaki birçok kadın gibi hala “yürüyen evlilik” uygulamasına rağmen, 30'larındaki kadınların yaklaşık yarısı “partnerleri”, yani gençlerinin babaları ile yaşıyor. çocuklar. Erkeklerin ve kadınların bir azınlığı topluluk dışında evlenip uzaklaşıyor.
Waihong, “[En yakın Çin şehri] Lijiang'da yaşayan, evli ve iki çocuk babası olan bir Mosuo adamı tanıyorum” diyor. "Aynı şekilde, tur otobüsü şoförü olarak çalışan, kendi başına bir çocuğu olan ve annesinin evinde yaşayan genç bir Mosuo kadını tanıyorum."
Eğitim genellikle fark yaratır: Lugu Gölü'nde bir ortaokul vardır, ancak en yakın lise 100 km uzaklıktadır ve çok az sayıda çocuk devam eder. Daha da azı ileri eğitime yöneliyor. Waihong, “Memur veya üniversite öğretim görevlisi olan bir avuç kadın ve erkek tanıyorum” diyor. "Ama çoğunun sadece ortaokul diploması var."
Pek çok açıdan genç Mosuo için önemli değil: Turizm, garsonluktan misafirhane sahibine, turist rehberliğinden taksi şoförüne kadar kariyer sağlıyor, şimdiye kadar yabancı bir kavram. Yükselen bu yeni sınıfın parası ve Mosuo topluluğu dışındaki insanlarla tanışma şansı var, birçok aile üzerine otel yapılması için arazi kiralıyor. Geçimlik tarım, yavaş yavaş yerini değerli yerel mahsullerin ticari çiftçiliğine bırakıyor. Çoğunlukla daha kırsal kesimlerde, arazinin hala aile için ekildiği yerlerde, çocuklar hasata yardım etmek için evlerine gidiyor. Waihong, "Ve onlar için masada her zaman yemek olacağını biliyorlar, anneleriyle birlikte eve döndüklerinde" diyor.
Hızla değişen bir ülkede geçiş sürecindeki bir toplumdur. Feminist aktivizm Çin'de yükselişte, devam eden ayrımcılıkla mücadele ediyor Çin hala 27 yaş üstü evli olmayan kadınları “artık” olarak tanımlıyor. Bu doğal olarak özgürleşmiş Mosuo kadınları - ve erkekleri - Çin toplumuna aile hayatına farklı bir yaklaşım gösterebilir mi? "Evet," diyor Waihong, "bekarlıklarını gururla giymek için."
Genç Mosuo, ebeveynlerinden farklı bir yol çiziyor, “batılı” evlilik ve aile hayatını zevkle kucaklıyor. Waihong'un evini inşa eden Zhaxi, 30 yıl içinde Mosuo kültürünün kalmayacağını söylüyor. Daha az emin. “Alternatifin ne olduğunu gördüklerinde geleneksel aile yapılarının halcyon olarak görülebileceğini düşünüyorum” diyor. “Orijinal trend belirleyicilerdi, 2000 yıl önce ne kadar iyi olduklarını bilmiyorlar.
Choo Waihong'un Kadın Krallığı, IB Tauris tarafından 17.99 £ ile yayınlandı. 15,29 £ karşılığında bir kopya sipariş etmek için şu adrese gidin: kitapçı.theguardian.com veya 0330 333 6846 numaralı telefonu arayın. Sadece çevrimiçi olarak 10 £ üzerindeki siparişlerde ücretsiz İngiltere p&p. Telefon siparişleri minimum p&p £1,99.
Bu makalenin başlığı 5 Nisan 2017'de değiştirilmiştir. Daha önceki bir versiyon Mosuo'dan “Tibet kabilesi” olarak bahseder, onlar Tibet Budizmini uygularlar, ancak Tibetli değildirler.
Koreli ve Tibetli yöneticiler hiç 'cennetin oğulları' olarak adlandırıldılar mı? - Tarih
mdünyanın her yerindeki herhangi bir Hıristiyan, kilise ayinlerinde düzenli olarak İznik İnancı'nı ya da Havariler'in İnancını okur. Aşağıda her inancın kısa bir tarihi ve okunuşu bulunmaktadır.
İznik İnancı
İlk üç yüzyılda, kilise genellikle gizliliğe ve inzivaya zorlandı. Sonuç olarak, özellikle İsa Mesih'in tanrısallığıyla ilgili teolojik tartışmalarla doluydu.
Konstantin MS 312'de Roma İmparatorluğu'nun kontrolünü kazandığında, Hristiyanlığı tercih edilen statüye yükseltti. Çok geçmeden kilisenin parçalanmış halini ve neye inandığını keşfetti. Birliği sağlamak için 325 yılında İznik şehrinde toplanan bir konsil topladı. Bu sözleşmeden, birçok Hıristiyan kilisesi için hâlâ bir inanç standardı olan İznik İnancı ortaya çıktı.
Aşağıda, Uluslararası İstişare tarafından üzerinde anlaşmaya varılan 1975 ekümenik versiyonu yer almaktadır.
Kitapta yayınlanan İngilizce Metinler (ICET) üzerine Ortak Dualarımız. Hem Nicene hem de Apostle's Creeds'deki "kutsal katolik Kilisesi"ne yapılan atıf, mezhebe değil evrensel kiliseye atıfta bulunur.
İznik İnancı:
Tek bir Tanrı'ya inanıyoruz,
Baba, Yüce
yerin ve göğün yaratıcısı,
Görünen ve görünmeyen her şeyden.
Bir Rab'be, İsa Mesih'e inanıyoruz,
Tanrı'nın tek Oğlu,
sonsuza dek Baba'nın doğurduğu,
Tanrı'dan Tanrı, Işıktan Işık,
gerçek Tanrı'dan gerçek Tanrı,
Doğurulmuş, yapılmamış,
Baba ile bir Varlığın.
Onun aracılığıyla her şey yapıldı.
Biz erkekler ve kurtuluşumuz için
gökten indi:
Kutsal Ruh'un gücüyle
Meryem Ana'dan enkarne oldu ve insan oldu.
Bizim adımıza Pontius Pilate tarafından çarmıha gerildi.
can verdi ve gömüldü.
Üçüncü gün tekrar yükseldi
Kutsal Yazılar uyarınca
o cennete yükseldi
ve Baba'nın sağında oturmaktadır.
Dirileri ve ölüleri yargılamak için görkemle tekrar gelecek,
ve krallığının sonu olmayacak.
Yaşamı veren Rab olan Kutsal Ruh'a inanıyoruz,
Baba ve Oğul'dan gelen.
Baba ve Oğul ile birlikte tapılır ve yüceltilir.
Peygamberler aracılığıyla konuşmuştur.
Biz tek bir kutsal katolik ve apostolik kiliseye inanıyoruz.
Günahların kabulü için bir vaftiz kabul ediyoruz.
Ölülerin dirilişini arıyoruz,
ve gelecek dünyanın hayatı. Amin.
Havarilerin İmanı
Havarilerin İtikadının kökeni, İznik İkramınınkinden daha az açıktır. En yaygın görüş, aslen birinci veya ikinci yüzyılda geliştirildiği ve daha sonra İznik İnancından etkilendiğidir. İmanın varlığının en eski tarihi kanıtı, Milano Konsili tarafından MS 390'da yazılan bir mektuptadır.
Hemen hemen her mezhep, Havarilerin İtikadının biraz farklı bir versiyonuna sahiptir. Aşağıda English Language Liturgical Consultation'ın (ELLC) ekümenik versiyonu bulunmaktadır.
Havarilerin İnancı
Tanrı'ya inanıyorum, her şeye gücü yeten Baba,
yerin ve göğün yaratıcısı.
Tanrı'nın biricik Oğlu, Rabbimiz İsa Mesih'e inanıyorum.
Kutsal Ruh tarafından gebe kalan,
Meryem Ana'dan doğmuş,
Pontius Pilate altında acı çekti,
çarmıha gerildi, öldü ve gömüldü
ölüler diyarına indi.
Üçüncü gün tekrar yükseldi
göğe yükseldi,
Baba'nın sağında oturuyor,
ve dirileri ve ölüleri yargılamak için gelecek.
Kutsal Ruh'a inanıyorum,
kutsal Katolik Kilisesi,
azizlerin cemaati,
günahların bağışlanması,
vücudun dirilişi,
ve sonsuz yaşam. Amin.
9 oturumluk İncil çalışma kursu, İnançlara Daha Yakın Bir Bakış, bu inançlarda beyan edilen temel doktrinleri incelemeye çalışır. Bakire doğumunda Tanrı'ya nasıl hitap edileceğini, İsa Mesih'in ölümü, gömülmesi ve dirilişinin incelenmesini, Üçlü Birlik'in rolünü yargıç olarak rolünü, kilisenin rolünü günahların bağışlanması ve sonsuz yaşamı kapsar.
Bilmeniz Gereken 10 Tibetli Budist Kadın
Birçoğumuz amaçlarla dolu içten bir yaşam için günlük sorumluluklarımızı değiştirmeyi hayal ediyoruz, ancak çok azımız bu konuda bir şeyler yapmak için etrafta dolaşıyor. Burada yer alan kadınlar istisnadır. Her şeye rağmen sezgilerini takip ettiler, dramatik ve sıra dışı kararlar verdiler ve bazen hayal ettikleri hayatları sürdürmek için hayatta kalmak için savaşmak zorunda kaldılar. Kadınsı aydınlanmanın ikonik arketipleri (dakini Sanskritçe'nin eski dilinde) türbelere dikilmişti, Asya'da çok az kadın onların ayak izlerini takip etmeye cesaretlendi. Kadınların eşit olarak katılması, muhtemelen Budizm'in Batı'da kurulmasıyla birlikte en büyük değişikliktir. İşte Amerika'da Budizm'e bakış açısını değiştiren on olağanüstü Tibet Budizmi kadın öğretmeni (daha fazla bilgi "Dakini Gücü: Tibet Budizminin Batı'da Aktarılmasını Şekillendiren On İki Olağanüstü Kadın" adlı yeni kitapta).
1. Jetsun Khandro Rinpoche
"Kadın olmak bir ilhamsa onu kullan. Eğer bir engelse, ona aldırmamaya çalış."
Eminence Jetsun Khandro Rinpoche'nin Budist dünyasındaki konumu tamamen benzersizdir. Tibet geleneğindeki çok az sayıda tam eğitimli kadın Rinpoche'den ("değerli ustalar") biridir. 1967'de merhum Kyabjé Mindrolling Trichen'in kızı olarak dünyaya gelen o, küçük kız kardeşi ve annesi, Hindistan'daki babasının manastırında 400 keşiş arasında büyüyen tek kadınlardı. Mindrolling soyu, erkek ve kadın varisler arasında ayrım yapmayan nadir Tibet geleneklerinden biridir.
Şimdi en etkili ve canlı kadın öğretmenlerden biri olan Khandro Rinpoche, rahmetli babasının manastırı ile Hindistan'daki iki rahibe manastırı, Amerika'daki merkezi, Virginia'daki Shenandoah Dağları'ndaki Lotus Bahçesi ve giderek artan sayıda Budist öğrenci arasında yorulmadan seyahat ediyor. topluluklar. Genellikle erkek öğretmenlere ayrılan geleneksel eğitimi almanın yanı sıra gazetecilik, işletme yönetimi, homeopati ve bilimler de okudu.
Eşsiz eğitimiyle, Budist toplumda kadınların sorumluluklarını ve rollerini sorgulamaya devam ederken, "tekneyi sallamaktan" asla korkmayan keskin zekalı ve sıra dışı bir öğretmen olarak ün kazandı. Kadınları eğitmek ve güçlendirmek, çalışmalarının merkezinde yer alıyor: "Belki daha fazla kadının kendine güvenen, dinamik liderler haline geldiği bir araç olabilirim."
2. Dagmola Kusho Sakya
Amerika'ya göç eden ilk Tibetli kadın.
Dagmola Sakya, Komünist öncesi Tibet'te doğmuş, ancak şimdi seçkin öğretmenler olarak tanınan ve Amerika'da yaşayan çok az sayıda kıdemli Tibetli hanımdan biridir. Kocası ünlü Dagchen Rinpoche ile birlikte Seattle'da güzel bir manastır kurdu ve dünyanın her yerinde ders veriyor.
En olası olmayan koşulların birleşimi, Dagmola'nın Batı'da öğretmenlik yapan ilk Tibetli kadınlardan biri olmasını sağladı. 1936'da Doğu Tibet'te küçük bir köyde doğdu ve okula gitmesine izin verilen tek kızdı. Dagchen Rinpoche, yerleşik görücü usulü evlilik sistemine uymak yerine onun eli için savaştı. Ailesiyle birlikte Tibet'teki Komünist kovuşturmadan zar zor kaçtıktan sonra, bir kan bankasında 9'dan 5'e kadar bir işi sürdürürken, 60'larda beş oğluyla Seattle'da yeni bir ev yaptı.
Beş çocuklu çalışan bir anne olarak deneyimi birçok kadında yankı uyandırıyor. Öğrenciler ondan manevi bir yolu modern hayatın stresiyle nasıl birleştirecekleri konusunda tavsiye istediğinde, kendini onların yerine koymasına gerek yok - zorlukları çok iyi biliyor.
Dagmola, "Pratik sadece minderde oturmak değil, günlük hayattadır" diyor. "Her hareket, her nefes, her düşünce pratiktir."
3. Jetsunma Tenzin Palmo (Diane Perry):
"Bir kadın bedeninde aydınlanmaya ulaşmaya yemin ettim."
Jetsunma Tenzin Palmo (Diane Perry), Vicki Mackenzie'nin Tenzin Palmo'nun bir kadın bedeninde gerçekleşme arayışını kronikleştiren "Karda Mağara" adlı kitabıyla dünya çapında ün kazandı. Londra'da bir balıkçının kızı olarak dünyaya gelen Tenzin Palmo, 12 yılını Ladakh'ta bir mağarada tek başına inzivada geçirerek ve kazandığı bu geleneğe o kadar derinden dalarak en adanmış Tibet yogilerinin ayak izlerini takip etme konusunda eşi görülmemiş bir örnek oluşturdu. hem geleneksel Asyalı öğretmenlerin hem de modern Batılıların arsız saygısı. Yaşayan en kıdemli Batı Tibet Budist rahibesidir. Şu anda en içten arzusunu gerçekleştiriyor: yalnızca rahibelere çalışma, tartışma ve meditasyon için en uygun fırsatları sunmaya adanmış bir rahibe manastırı inşa etmek - genellikle keşişlere ayrılmış bir ayrıcalık.
Tenzin Palmo gururla, "Tibetli ustalar bile gerçek bağlılık ve odaklanma istiyorsanız rahibelere bakmanız gerektiğini anlamaya başlıyorlar," diyor. "Kızlarıma söylüyorum, şimdi size tüm fırsatlar verildi, istediğinizi başarabilirsiniz!"
4. Pema Chödrön (Deirdre Blomfield)
En başarılı kadın Batılı Budist öğretmen.
Pema Chödrön, en sevilen kadın Batılı Budist öğretmen. Kolaj: Noa P. Kaplan
Bizi korkutan şeyle yüzleşmek Pema Chödrön'ün imza konusu. Kitabına ve sesli kitaplarına bir bakış, hayatın üstesinden gelmek için bir ilk yardım çantası sağlar: İşler Dağıldığında, sahibiz Kaybedecek zaman yok böylece biz Bulunduğumuz Yerden Başlayın, Kancayı ısırmave şuraya gidin: Sizi Korkutan Yerler için Sıçrayış. Çok satan kitaplarındaki bu sloganlar, Pema'nın yürekten tavsiyesini özetliyor. "Dakini Power", Katolik ilkokul öğretmeni Deirdre Blomfield-Brown'dan Chögyam Trungpa Rinpoche'nin öğrencisi ve en başarılı Batılı Budist öğretmenlerden birine dönüşmesini anlatıyor. Pema Chödrön Vakfı'nı kurmuştur ve Nova Scotia'daki Gampo Abbey'de baş öğretmendir.
Budizm'e nasıl girdiği sorulduğunda her zaman yarı şaka bir şekilde "Çünkü kocama çok kızgındım" diyor.
5. Ven. Thubten Chödron (Kiraz Yeşili)
Saygıdeğer Thubten Chödron, "Yeni Başlayanlar için Budizm"in yazarı ve Amerika'daki batılılar için ilk Tibet Budist manastırı olan Washington Eyaletindeki yenilikçi Sravasti Manastırı'nın başrahibesidir. En derin manevi öğretileri bile basit ve doğrudan Batılı izleyicilere sunma konusundaki olağanüstü yeteneği ile ünlüdür. Karakteristik sıcaklığı ve mizahıyla, geleneksel öğretileri modern Batılı kadınlar ve erkekler için pratik tavsiyelerle ustaca bir araya getiriyor. "Dakini Power"da, Cherry Greene, "hoş bir Yahudi kız" olarak yetiştirilmesinden, 70'lerin karşı kültürünü keşfetme yıllarından, hapishane çalışmasından ve Buda'nın duygularla nasıl çalışılacağına dair öğretilerini kullanmaya olan bağlılığından bahsediyor. çağdaş bir bağlamda. Geleneksel Tibet çevrelerinde liberal olarak algılanması ironisi ile karşı karşıya kalırken, bazı Batılılar onu cübbesi nedeniyle otomatik olarak "hiyerarşik" manastır kurumunun bir parçası olarak görüyor.
Chodron, hiç etkilenmemiş bir şekilde, "İlginç bir şekilde, Batı Budizminde kadın sorunları tartışmanın ön saflarında yer alırken, bir kadın bir kez manastıra girdi mi, 'muhafazakar ve geleneksel' olarak görülüyor."
6. Ven. Karma Lekshe Tsomo (Patricia Zenn)
Saygıdeğer Karma Lekshe Tsomo, Malibu'da büyürken zaten bir dine sahipti: sörf. Ancak sınıf arkadaşları tarafından aile adı Zenn ("Budist misin yoksa ne?") hakkında sürekli dalga geçildiğinden, bunun neyle ilgili olduğunu öğrenmek için Budizm hakkında bir kitap ödünç aldı ve hemen bunun olduğunu anladı.
1977'de atandığında, Tibetli Budist rahibelerin koşullarının çok zor olduğunu hemen anladı. Yaklaşık 30 yıl önce, bu fikrin en iyi ihtimalle zaman kaybı olarak görüldüğü ve hatta yerleşik manastırlar tarafından hoş karşılanmadığı bir zamanda, rahibelerin eğitime erişimini sağlamak için tek başına bir hareket başlattı. Budist kadınların en önemli uluslararası derneği olan Sakyadhita'nın ("Buda'nın Kızları") kurucu ortağı ve Himalaya kadınlarının eğitimine adanmış kar amacı gütmeyen Jamyang Vakfı'nın kurucu direktörüdür. Bir bakıma, Kaliforniyalı kız tam bir döngüye girdi: şimdi tekrar California'da yaşıyor, burada San Diego Üniversitesi'nde Budist felsefesi öğreten bir profesör. Ama fırsat buldukça, yorulmak bilmeyen çabaları olmadan var olmayacak olan Himalayalar'ın dört bir yanına dağılmış 15 çalışma merkezindeki "rahibe"lerini görmeye gidiyor.
7. Sangye Khandro (Nanci Gustafson)
"Aydınlanma tam zamanlı bir iştir."
Sangye Khandro, en derin Budist öğretilerinden bazılarını tercüme etti ve ustalaştı. Ünlü çevirmen meslektaşlarından biri, onun herkesten daha fazla öğreti ve aktarım almış Batılı kadın olabileceğini söylüyor. Kocası ve öğretmeni Gyatrul Rinpoche ile birlikte Ashland yakınlarındaki dağlarda bir inziva ve eğitim merkezi olan Tashi Chöling'in 100 dönümlük güzel bir yerinde yaşıyor. En iyi Tibet öğretmenleri için tercüme yaptı. Birçok davet almasına rağmen, çevirilere ve inzivalara odaklanan münzevi bir yaşam tarzını tercih ederek, öğretmeyi nadiren kabul eder. Ortağı Lama Chönam ile birlikte harika bir çeviri komitesi olan Light of Berotsana'yı kurdu.
8. Lama Tsultrim Allione (Rosmaniere Ewing)
Karizmatik Batılı öğretmen ve "Women of Wisdom" ve "Feeding Your Demons" kitaplarının çok satan yazarı Lama Tsultrim Allione, Tibet'in en sevilen kadın azizlerinden biri olan 11. yüzyıl dakini Machik Labdrön'ün bir eseri olarak tanındı ve tahta çıktı. Ailesi ve üç çocuğu için taahhütlerini, Batı'ya asırlık şifa uygulamalarını getirme tutkusuyla dengeler. Rahibe olarak atanan ilk Amerikalı kadınlardan biri olarak, o zamandan beri bir aile kurma ve manevi değerlerini meslekten olmayan bir uygulayıcının hayatına entegre etme yeminini geri verdi. Radikal yaşam değişikliği, Lama Tsultrim'i şu soruyu sormaya yöneltti: Annelik Budizm'e tam olarak nasıl uyuyordu? Soyunun büyük azizlerinin hayat hikayelerine baktığında, hemen hepsi erkekti ve az sayıda kadın ya çocuklarını terk etmişti ya da bekar rahibelerdi.
“Benim pozisyonumdaki kadınlar için rol modelim yoktu, takip edeceğim bir hikayem yoktu” diyor. Colorado'daki yeni inşa edilen tapınağı Tara Mandala, "aydınlanmış kadınsı" a adanmıştır.
9. Chagdud Khadro (Jane Dedman)
Chagdud Khadro, merhum kocası Chagdud Rinpoche'nin (1930-2002) birkaç yıllık evlilikten sonra Jane Dedman'a verdiği unvan. Khadro ve Chagdud Rinpoche, 2002'de vefatına kadar 23 yıl evli kaldılar. Şimdi 60'lı yaşlarında olan Chagdud Khadro, zamanının çoğunu Brezilya'nın Doğu Sahili'ndeki Três Coroas yakınlarında, kendi adını taşıyan bir Budist merkezinde - Chagdud'da geçiriyor. Kadro Ling. Özellikle öğretileri ile ünlüdür. phowa, ölüm anında geleneksel Tibet bilinci aktarımı. Öğrencilerinin hepsi onun kusursuz iş ahlakını ve alçakgönüllülüğünü vurgular. Chagdud Rinpoche'nin merkezlerine rehberlik etmesini istediği Dzongsar Khyentse Rinpoche, onu "bir lamanın karısının mükemmel bir örneği. Diğerlerini, hatta Tibetlileri bile utandırıyor."
10. Elizabeth Mattis-Namgyel
Açık soruların gücü.
"Açık Sorunun Gücü"nün yazarı Elizabeth Mattis-Namgyel, Santa Monica'da komünist bir plak müdürünün kızı olarak büyüdü, ancak evdeki anarşist tartışmaların ortasında, özlem dolu bir soruyla yiyip gitti: "Ne? Hayatımla yapmalı mıyım?" Üniversite yıllarında yaşadığı canlı bir rüya, öğretmeni ve kocası Dzigar Kongtrul Rinpoche ile tanıştığı Nepal'e seyahat etmesi için ona ilham verdi. İlk Batılı öğrencisi oldu. Onun rehberliğinde 25 yıldan fazla bir süredir Budizm okudu ve uyguladı. Aynı zamanda oğlunu yetiştirirken Colorado'daki Rocky Dağları'nda tek başına inzivada yedi yıl geçirdi. Bir inziva ustası, öğretmen, yazar, anne ve öğrenci olarak pek çok taahhüdünü zahmetsizce yerine getiriyor gibi görünüyor ve modern bir dünyada Budist uygulamaları uygulamanın zorlukları hakkında açıkça konuşuyor.
"Şüphelerimiz veya çözülmemiş sorularımız hakkında konuşmamamız söylenmemiş bir kural gibi" diyor ve "bunu sorguluyorum."
Buradakinilerin ("bilgeliğin kadın habercileri") daha fazla yaşam hikayesini buradan okuyun ve kendi deneyimlerinize ve ilham verici Budist kadınların hikayelerine yorumlarda katkıda bulunun!
İlham veren diğer Budist kadınların slayt gösterisi için tıklayın: