Yazın bitmek üzereyken, bahçedeki bütün çiçekler hangi çiçeğin en iyi olduğunu bilmek istemişler:
Pembe güller demiş ki, “Biz en iyiyiz. Çünkü biz baharda açan ilk çiçekleriz.”
Beyaz papatyalar demiş ki, “Aaaa, hayır, en iyi biziz çünkü tüm yaz boyunca çok güzel çiçeklerimiz var.”
Büyük sarı kasımpatılar demiş ki, “Gülünç olmayın, en iyi biziz çünkü biz sonbaharda açan son çiçekleriz.”
Her bir çiçek en iyi biziz diye kendi aralarında tartışmış. Fakat insanlar bahçeyi görmeye geldiklerinde, tartışmayı bırakmışlar. Bütün çiçekler sessiz ve gururlu görünüyormuş böylece insanlar onların en iyisi olduğunu söyleyecek diye düşünüyorlarmış.
Bir gün bahçeye bir bahçıvan gelmiş. Pembe güller taç yapraklarını kabartmışlar böylece en iyi onlar görünecek diye düşünmüşler. Bütün beyaz papatyalar dimdik olmuş, böylece en iyi onların görüneceğini düşünmüşler. Sarı kasımpatılar güneş ışığında ışık saçmışlar böylece en iyi onların görüneceğini düşünmüşler. Tüm çiçekler bahçıvanın en iyinin kendileri olduğunu söyleyeceğine eminmiş. Fakat bahçıvan sadece gülümsemiş ve “Benim güzel çiçeklerime bir bakın!” demiş.
Bahçıvan bir sepet almış ve pembe gülleri sepete koymaya başlamış. Güller özel olduklarından eminmiş çünkü ilk toplanan çiçekler onlarmış. Fakat papatyalar güllere sadece gülmüş; “Ha-ha! bahçede kalmak için yeterince güzel değilsiniz.” demişler.
Sonra, bahçıvan sepete birkaç papatya koymuş ve krizantemler gülmeye başlamış, “Size söylemiştim! En iyi biziz çünkü biz bahçede kalan son çiçekleriz.”
Bahçıvan eve geldiğinde bütün güzel çiçeklerin hepsini bir vazoya koymuş. İlkönce, baharda ilk açan çiçeklerin onlar olduğunu anımsayarak, pembe gülleri vazoya koymuş. Sonra vazoya sarı papatyaları koymuş ve bahçede yürüdüğünde onları her gün görmenin ne kadar harika olduğunu düşünmüş. Son olarak, vazoya kasımpatıları koymuş: son olarak sonbahar çiçeklerini görmek için çok heyecanlanmış. Onları görmek için bütün yaz boyunca beklemiş.
Bahçıvan vazoyu masaya koymuş ve “En güzel çiçek buketine sahibim. Kendi başına her çiçek en iyi çiçek ama biraraya geldiklerinde mükemmel gözüküyorlar!” demiş.
Birbenbire çiçekler öteden beri her birinin olabileceklerinin en iyisi olduğunun farkına varmışlar. Fakat bahçıvan bütün çiçekleri bir buket haline getirince, çok özel bir şeye dönüşmüşler. Sonunda bütün çiçekler mutlu olmuş.