Bu gazetecilik araştırmasının ifşa ettiği BBC’den NATO’ya istihdam hattını takip edin ve İngiliz devletinin BBC’yi neredeyse bir asırdır kamuoyunu etkilemek için nasıl kullandığını öğrenin.
BBC’nin sonsuz, duvardan duvara yayın yapmak için programlamayı bıraktığı Kraliçe II. Elizabeth’in ölümü, birçok İngiliz’e ağın tarafsız olmaktan uzak, ancak devletin sesi olduğu gerçeğinin altını çizdi.
BBC web sitesi, “Kraliçe II. Elizabeth’in Ölümü: Tarihin durduğu an” gibi hikayeler basarak, kendisini siyaha büründürürken, BBC News sunucusu Clive Myrie, ülkeyi sarsan yaşam maliyetini ve enerji krizini haberlere kıyasla “önemsiz” olarak açıkça reddetti.
Ancak hükümdarın ölümünden önce bile, BBC’nin itibarı krizdeydi. 2018 ve 2022 yılları arasında, kapsama alanına güvendiklerini söyleyen İngilizlerin sayısı% 75’ten% 55’e düştü. Yine de medyada hala bir dev olmaya devam ediyor; İngiltere halkının dörtte üçünden fazlası haber kaynağı olarak ağa güveniyor.
Bununla birlikte, bu soruşturma, BBC’nin her zaman bilinçli olarak devletin bir kolu olarak kullanıldığını, yayıncının İngiliz ve dünya kamuoyunu şekillendirmek için İngiltere ordusu, istihbarat servisleri ve NATO ile açıkça işbirliği yaptığını ortaya koyacaktır.
BBC’den NATO’ya boru hattı
BBC, mevcut doğal gazetecilik çıkar çatışmalarına rağmen, İngiliz ordusuyla her zaman yakın bir ilişki geliştirmiştir. MintPress’e konuşan akademisyen ve yazar Tom Mills, “Teoride BBC’nin iktidardan hesap sorması gerekiyor, ancak tarafsızlık pratikte bu şekilde çalışma eğiliminde değil” dedi ve ekledi: “Sizden belirli bir saygı bekleniyor … Bu, örgütün yapısal bir özelliği ve bir dereceye kadar daha geniş anlamda gazetecilik.”
Ancak, istihdam veritabanlarını ve web sitelerini incelemek, yayıncı ile NATO arasında dönen bir kapının varlığını ortaya koymaktadır.
Örneğin, 2007-2008 yılları arasında BBC’nin uzun süredir yapımcısı ve haber sunucusu olan Victoria Cook, gazeteci ve medya eğitmeni olarak çalışarak aynı anda NATO’dan maaş alıyor.
Bu arada Oana Lungescu, NATO sözcüsü olarak çalışmak üzere 2010 yılında BBC Dünya Servisi’ndeki (yayıncının amiral gemisi uluslararası radyo servisi) muhabirlik görevinden ayrıldı.
BBC’den NATO’ya giden boru hattından geçen bir başka BBC çalışanı Mark Laity, ağın savunma muhabiri olarak görevinden ayrılarak NATO Genel Sekreteri Lord Robertson’ın sözcü yardımcısı oldu – gazetecilik etiğinin Laity’nin kendisi için halkla ilişkiler değil, yakından incelemesi gerektiğini dikte ettiği bir adam.
David McGee ayrıca BBC’nin haber yapımcılığı görevini NATO için çalışmak üzere bıraktı – bu durumda bir medya yöneticisi olarak, kendi sözleriyle, “Dış iletişim izleyicileri için askeri ve sivil paydaşlara PR desteği sağladı” ve “ABD ordusu için haber olaylarının kriz yönetimini üstlendi.”
Diğerleri diğer tarafa seyahat etti. Bunlardan biri, 2017 yılında İngiltere Savunma Bakanlığı’ndaki istihbarat ve güvenlik analisti olarak görevinden ayrılarak BBC’de bilgi güvenliği uzmanı olan Terence Sach.
Haberlerin psikoplarla buluştuğu yer
Bununla birlikte, belki de en dikkate değer olanı, BBC’nin NATO psikolojik operasyon subaylarını istihdam etmesi, onları sözde nesnel bilgi sağlamakla görevlendirmesi ve aynı zamanda askeri ittifakın propagandacıları olarak ay ışığını yakmasıdır.
Örneğin, 1994 ve 2014 yılları arasında Sulaiman Radmanish, BBC Dünya Servisi için çalıştı ve öncelikle Afgan nüfusunu hedef alan içeriğin üretilmesine yardımcı oldu. Benzer bir zaman diliminde (2005-2014), LinkedIn profiline göre “kısa Psyops kliplerini düzenleyen” NATO için video editörü olarak çalıştı. Hem BBC hem de NATO ile yaptığı çalışmaların, İngiltere’nin 2001’den beri işgal ettiği Afganistan’dan çekilmesiyle aynı yıl sona ermesi kesinlikle tesadüf değildir.
Hem NATO’da hem de BBC’de bir ayağı olan bir diğer ajan Bojan Laziç’ti. Laziç, NATO için tam zamanlı psikolojik operasyonlar uzmanı olmakla aynı zamanda BBC teknik danışmanı olarak ay ışığı aldı. Bu istihdam, NATO’nun Laziç’in anavatanı Yugoslavya’yı bombalamasıyla aynı zamana denk geldi.
Ordu ile bu yakın ilişki günümüze kadar devam etmektedir. Bunun bir örneği, BBC’nin yeni atanan güvence başkanı Khushru Cooper’dır. Sosyal medya profiline göre, Cooper 20 yıldır görevli bir İngiliz Ordusu subayı olmaya devam ediyor.
Solcu bir önyargı efsanesi
Ağustos ayında, BBC’nin önde gelen haber spikeri Emily Maitlis, ağın eski siyasi programlama başkanı Robbie Gibb’in, kendi sözleriyle, siyaset kapsamını etkileyen “Muhafazakar Parti’nin aktif bir ajanı” olduğunu iddia ettikten sonra bir tartışma fırtınasına neden oldu. Gibb’in atanmasının “BBC’nin sadece Westminster ile değil, özellikle Muhafazakar Parti ile olan bağlantılarını açıkça güçlendirdiğini” söyleyen BBC medya editörü Amol Rajan da dahil olmak üzere diğerleri de aynı fikirdeydi.
Açıklamaları yaptığı sırada, Maitlis kısa süre önce istifa etmişti, ancak üst düzey Muhafazakar politikacıların kendi COVID-19 tecrit kurallarını nasıl açıkça ihlal ettiklerini bildirdiği için büyük baskı altına girdikten sonra.
BBC’nin başkanı Richard Sharp, Maitlis’in “tamamen yanlış” olduğu konusunda ısrar etti. “BBC’nin editoryal bağımsızlığına değer veriyoruz” diye ekledi. Yine de iddiaları hiç de tuhaf değildi. Robbie Gibb, Muhafazakar Parti milletvekili ve eski kabine bakanı Nick Gibb’in kardeşidir ve 2017 yılında Muhafazakar Başbakan Theresa May’in İletişim Direktörü olmak için BBC’den ayrılmıştır. Sharp’ın kendisi, Şansölye Rishi Sunak ve gelecekteki Başbakan Boris Johnson da dahil olmak üzere üst düzey Muhafazakarların danışmanıydı. Aynı zamanda partinin en büyük hayırseverlerinden biridir ve kasasına en az 400.000 £ bağışta bulunmuştur.
BBC’nin en büyük ve en etkili isimlerinin çoğunun muhafazakar iktidarla da benzer bağlantıları var. Şirketin genel müdürü Tim Davie, Hammersmith ve Fulham Muhafazakar Partisi’nin başkan yardımcısıydı ve iki kez Muhafazakar Parti olarak seçime girdi. BBC’nin eski siyasi editörü ve amiral gemisi Today programının şu anki sunucusu Nick Robinson, Ulusal Genç Muhafazakarların başkanı ve Oxford Üniversitesi Muhafazakar Derneği’nin başkanıydı. BBC’de uzun süredir kıdemli bir siyaset sunucusu olan Andrew Neil, aşırı sağcı medya baronu Rupert Murdoch’un sağ kolu ve aşırı sağcı Spectator dergisinin başkanıydı.
Üst düzey işlerdeki bu sağcı bolluğu, soldaki eşit sayıda kişiyle eşleşmiyor. Ondan uzak. Aslında, BBC’nin ilk günlerinden beri, gizli servisler, çok solcu, radikal veya savaş karşıtı olarak gördüklerinin asla saflarına girmemesini sağlamak için, personelinin çoğunluğunu – küçük pozisyonlar için bile – incelediler. Bu uygulama en azından 1980’lere kadar devam etti. Bununla birlikte, BBC gazetecileri 2018’de şirkete bu uygulamanın hala devam edip etmediğini sorduğunda, “güvenlik sorunları” nı gerekçe göstererek cevap vermeyi reddettiler – birçok kişinin zımni bir “evet” olarak kabul ettiği bir cevap.
Bununla birlikte, BBC’nin sol eğilimli bir kurum olduğu efsanesi ısrarcı bir efsanedir. Art arda yapılan anketler, halkın yaklaşık dörtte birinin, şirketin İşçi Partisi ve sol lehine önyargılı olduğuna inandığını gösterdi – bunun tersinin doğru olduğunu söyleyenlerden daha büyük bir sayı.
Bu duyguların çoğu, BBC’yi Muhafazakar Parti karşıtı bir önyargı olduğunu iddia ettiği şey konusunda sürekli olarak taciz eden Muhafazakar Parti’nin kendisi tarafından, Liz Truss liderliğindeki mevcut hükümetin tüm fonlarını çekmeye ve etkili bir şekilde yok etmeye söz verdiği noktaya kadar yönlendiriliyor. Bu haftanın başlarında, İçişleri Bakanı Suella Braverman, kamusal yaşam boyunca bir “sosyalizm yürüyüşü” olduğunu ve sağcıları daha fazla iktidar pozisyonuna yerleştirerek dengeyi ele almak için “acil bir ihtiyaç” olduğunu iddia etti.
BBC, reklamlarla değil, televizyon sahibi olmak isteyen tüm İngilizler (bazı istisnalar dışında) tarafından ödenen bir lisans ücretinden finanse edilmektedir. Lisansın maliyeti – ve dolayısıyla BBC’nin bütçesi – hükümet tarafından belirlenir ve şirkete karşı kullanmak için bir silah verir.
BBC personelinin eski direktörü Michael Bett şöyle dedi:
Lisans ücreti gittikçe büyüyen bir siyasi mesele haline geldi. Bu nedenle, hükümetin sizin hakkınızda ne düşündüğü çok önemliydi ve genel itibara güvenemezdiniz. Hükümeti memnun etmek zorundaydınız.”
“BBC esasen yüksek derecede operasyonel özerkliğe sahip bir devlet yayıncısıdır. Raporlama, hükümet veya herhangi bir dışişleri bakanlığı tarafından yönlendirilmiyor … artı kamu geliri genel vergilendirmenin dışından geliyor, “dedi Mills MintPress’e şunları ekledi:
Ancak hükümetler bu geliri kontrol eder, yönetim kuruluna yöneticiler atar ve periyodik olarak faaliyet şartlarını tanımlarlar. Nihayetinde hükümetlere karşı sorumludur ve bu BBC’nin kendisinde iyi anlaşılmaktadır. Politikacılar tarafından nasıl algılandıklarının bilincindeler.”
Devletin sesi
Mills’in ve diğerlerinin British Broadcasting Corporation’ın tarihini çizen çalışmaları, kuruluşundan bu yana, İngiliz devlet gücüyle temelde iç içe geçtiğini, onu yurtiçinde ve yurtdışında tanıtmaya ve korumaya yardımcı olduğunu vurgulamıştır.
BBC, Ekim 1922’de ortaya çıkan radyo teknolojisinden yararlanmak için kuruldu ve 1926’daki İngiltere Genel Grevi’nde önemli bir rol oynadı. 1920’lerin Avrupa’sı, sınıf savaşı, devrim ve sosyalizmin ön plana çıktığı son derece çalkantılı bir dönemdi. 1917’de Rusya, çarını devirmiş ve Lenin’in Bolşevik partisini iktidara getirmişti, ancak Winston Churchill’in dediği gibi “Bolşevizmi beşiğinde boğmak” amacıyla İngiltere, ABD ve diğer güçler tarafından derhal işgal edilmişti.
1917 ve 1919’daki Alman ayaklanmaları Birinci Dünya Savaşı’nı sona erdirmiş ve monarşinin çöküşüne yol açmıştı. Eve daha yakın olan İrlanda, İngiltere’den bağımsızlık yolunda savaşmıştı. Bu arada, 1922’de İskoçya’daki komünist bir ayaklanma, ülke çapında bir devrimi kıvılcımlamaya yaklaşmıştı.
Bu eylemler BBC şefi Lord John Reith’i derinden rahatsız etti. Ve böylece Sendikalar Kongresi 1926’da genel grev çağrısı yaptığında, İskoç aristokrat örgütünün hizmetlerini Muhafazakar hükümete sundu. BBC, Mills’in sözleriyle, grevcileri şeytanlaştıran ve İşçi Partisi’nden yayınları yasaklayan aralıksız propaganda yapan “grevi kırmaya kararlı bir hükümet için hayati bir propaganda aracı” haline geldi.
Grev kırıldıktan sonra, Reith gururla dinleyicilere şunları söyledi:
Kral ve başbakanın mesajlarını duydunuz. Sadece milletin mutlu kaçışının büyük ölçüde başbakana duyulan kişisel güven nedeniyle olduğu inancını eklemek için kalıyor.”
Reith daha sonra BBC’nin İngiltere’yi “kurtardığını” söyleyecek ve Fransa’nın 1789’da bir devlet yayın kuruluşu olsaydı, “Fransız Devrimi olmayacaktı” diye alay edecekti.
Hükümet uzun zamandır BBC ile olan kesin ilişkisinin ne olması gerektiğini tartışıyor. Winston Churchill, şirketi resmen devralmaktan yanaydı. Bununla birlikte, hükümetteki diğerleri bunun kol uzunluğunda tutulması gerektiğini savundu; bağımsızlık cephesini korursa daha ikna edici bir güce sahip olacağını söyledi. Lord Reith’in tercih ettiği yaklaşım buydu ve hükümetin “gerçekten tarafsız olmamamız için bize güvenebileceklerini bildiklerini” söyledi.
İçerideki düşman
Reith’in vizyonuna sadık kalan BBC, devlet yayıncısı olarak rolünü sürdürdü ve İngiliz müesses nizamının gücüne ve prestijine yönelik her türlü tehdidi yok etmede en güçlü araçlarından biri olarak işlev gördü. 2000-2004 yılları arasında BBC Genel Sekreteri Greg Dyke’ın belirttiği gibi, örgüt “Westminster komplosunun bir parçası olarak eşitsiz bir siyasi sistemin korunmasına yardımcı oluyor. Hiçbir şeyin değişmesini istemiyorlar. Bu onların çıkarına değil.”
Bu, 1980’lerde, BBC’nin Muhafazakar Thatcher hükümetinin grevcileri yenmesine yardımcı olmak için gece gündüz propaganda yaptığı, madencilerin polise saldırdığını göstermek için doktor görüntülerine kadar ileri gittiği Madencilerin Grevi sırasında tam anlamıyla görüldü, aslında durum tam tersiydi.
Bununla birlikte, Thatcher hükümetinin BBC’ye saldırısı şiddetliydi. Duncan Campbell’ın parlamentoya bile anlatılmayan casus uyduların varlığını ortaya çıkaran “Gizli Toplum” dizisinin devreye alınmasının ardından, güvenlik servisleri Glasgow’daki BBC ofislerine baskın düzenledi ve yayınlanmasını yasakladı.
Daha yakın zamanlarda, İskoçya 2014’te bir bağımsızlık referandumuyla karşı karşıya kaldığında, BBC konuyla ilgili bir dizi olumsuz haber yayınladı ve İskoçları, ayrılmayı seçtikleri takdirde yıkımın onları beklediği konusunda uyardı. Bu, aleyhtarlar tarafından “Proje Korkusu” olarak adlandırıldı. Çalışmalar, bağımsızlık karşıtı kaynaklara karşı açık bir nicel önyargı gösterdi; BBC sunucuları, İskoç Birinci Bakanı Alex Salmond’a karşı açık bir aşağılama ve hatta nefret sergiliyorlardı.
Aynı şekilde, Jeremy Corbyn İşçi Partisi’nin lideri olduğunda, BBC derhal silahlarını ona doğrulttu, sürekli saldırdı ve iftira attı, terörist bir sempatizan, Yahudi karşıtı ve ulusal güvenlik tehdidi olduğunu ima etti. BBC, kamuoyunun haberciliğine yönelik güçlü bir geri itilmesinden sonra, sonunda kendini araştırdı ve kendi siyasi editörü Laura Kuenssberg’in Corbyn’i ele alırken tarafsızlık ve doğruluk standartlarını ihlal ettiği sonucuna vardı. Buna rağmen, üst düzey BBC figürleri hala örgütün kendisine karşı önyargılı olduğu fikrinin “gülünç” olduğunu açıkça savunuyorlar.
BBC, “Beeb Teyze” kişiliğini sık sık geliştirdi – tüm İngilizlerin güvenebileceği güvenilir, rahatlatıcı ve tehdit edici olmayan bir bilgi kaynağı. Bununla birlikte, daha yakından incelendiğinde, kurumun, monarşi, ordu, gizli servisler ve Muhafazakar Parti de dahil olmak üzere İngiliz müesses nizamının tüm kesimleriyle derin ve uzun süreli bağları olan devletin bir uzantısı olarak işlev gördüğü açıktır. Kısacası, BBC sadece devlet tarafından finanse edilen medya değil; güçlülerin ağızlığıdır.
Kaynak, fotoğraf | İllüstrasyon: MintPress News
Alan MacLeod, MintPress News için Kıdemli Personel Yazarıdır. 2017 yılında doktorasını tamamladıktan sonra iki kitap yayınladı: Venezüella’dan Kötü Haberler: Yirmi Yıllık Sahte Haberler ve Bilgi Çağında Yanlış Raporlama ve Propaganda: Hala Rıza Üretmenin yanı sıra bir dizi akademik makale. Ayrıca FAIR.org, The Guardian, Salon, The Grayzone, Jacobin Magazine ve Common Dreams’e katkıda bulunmuştur..