Yerli Amerikan Kilisesi, geleneksel Amerikan Hint dinleriyle bir Hıristiyanlığın kaynaşmasını temsil ediyor. Özel inançlar, kabileden kabileye büyük ölçüde değişir.
Kızılderili Amerikan Kilisesi Zaman Çizelgesi
1880 Amerikan Kızılderililer arasında örgütlü resmi dini ortamlarda peyote kullanımı Western OK'da başladı.
1880s Bir Comanche şefi olan Quanah Parker, Peyote'yi aldı ve peyote kullanımı ve Hint-beyaz işbirliğinin yanı sıra peyoteğin yasal statüsü için mücadele eden öncü bir savcı oldu.
1911 Quanah Parker vefat etti.
1918 Amerikan Yerli Kilisesi resmen dahil edildi (adı daha sonra Kuzey Amerika Yerli Amerikan Kilisesi olarak değiştirildi) ve Frank Eagle ilk başkan oldu.
1918-present Amerikan Kızılderili nüfusunun yaklaşık dörtte biri Amerikan Yerli Amerikan Kilisesi olan Kuzey Amerika'ya katılmaktadır.
KURUCU / GRUP TARİHİ
Yerli Amerikan Kilisesi'nin merkezi ve ayırt edici pratiği, peyote'nin, psikoaktif veya entheojenik bir kaktüsün (lophophora williamsii) törensel ve kutsal kullanımıdır ve Huichol ile diğer kabileler arasındaki uygulama Meksika'da binlerce yıl öncesine dayanır. Peyote kullanımı ilk önce Aztekler arasında bazı 400'lerden önce belgelenmiştir ve Meksika'daki birçok erken Hıristiyan misyoner tarafından bildirilmiştir. Bununla birlikte, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki (Rio Grande vadisine sınırlandırılmış) kendi aralığının ötesindeki tarihi, çok daha yenidir.
Amerikan Peyote dini organize edilmiş, göreceli olarak resmi bir fenomen olarak 1880 civarında batı Oklahoma'da izlenebilir. O zamana kadar Comanche ve Kiowa gibi Southern Plains kabileleri, bir zamanlar serbest Hintlilerin yoksulluk koşullarında ağır kısıtlamalar altında yaşamak zorunda kaldığı çekincelere konulmuştu. Bu şartlar altında, Kızılderililerdeki korkunç düşüşü ele alan yeni dini hareketler acı çekti ve bu baskıların Hint Amerika’da hızla yayılmasını sağladı. Dunyadinleri.Com Bu tür bir hareket, 1890'te en belirgin aşamasına sahip olan ancak o yılın sonunda Yaralı Diz Katliamı ile büyük ölçüde çökmüş olan Hayalet Dansıydı. Öte yandan Peyote dini, bitkinin yerli olduğu alanın çok ötesine hızla yayılarak, yüzlerce kabile içinde taraftar buluyor.
Peyote dinin dağılma şekli karmaşık olmasına ve tam olarak belgelenmemiş kalmasına rağmen, birkaç kişi ve kabileler genellikle süreç için çok önemli olarak kabul edilir. Özellikle önemli olan, ilk kez Meksika'da 1880'lerde zor bir hastalık ilacı veya belki de ciddi bir yaralanma için ilaç olarak peygamberlik yaptığı söylenen bir Comanche şefi olan Quanah Parker'dı. Annesi beyaz olan ve beyaz-Hint işbirliğinin öncü bir savunucusu olan Quanah (genellikle atıfta bulunulan), peyote'nin öncü bir savunucusu oldu ve kullanımını yasaklayacak yasaların geri alınmasında etkili oldu. 1911'teki ölümü sırasında peyote, Oklahoma'daki birkaç kabile tarafından kullanılıyordu. Sadece Quanah'ın etkisinde olan ikincisi, bağlı olduğu bir Caddo Yerlisi (aslında karışık Caddo, Delaware ve Fransız kanı) olan John Wilson'du. 1880'ta Wilson, tören liderinin bildiği gibi bir peyote roadman oldu ve önemli bir takip etmeye başladı. Peyote töreninin versiyonunda, muhtemelen Wilson'un kendi Katolikliği'ni yansıtan Quanah'ınkinden daha açıkça Hıristiyan unsurları vardı. Bununla birlikte, her iki sürüm de geleneksel Hint ve Hristiyan temalarının kapsamlı bir karışımını yansıtmaktadır.
Yavaş yavaş törenin peyote kullanımı, diğer kabilelere yayıldı. Yeni inanç için birkaç misyoner, mesajını henüz duymamış olan kabilelere iletti. Yakın çevrede yaşayan kabileler arasındaki rutin temas bazen peyotizmin yayılmasına yol açsa da, dağılmanın kilit unsurlarından biri birden fazla kabileye hizmet veren kurumların varlığıydı. Pennsylvania, Carlisle'deki Carlisle Hint Okulu, Lawrence, Kansas'taki Haskell Enstitüsü'nün (şu anda Haskell Indian Nations Üniversitesi olarak da bilinir) olduğu gibi, kurumlar arası temasın ana noktasıydı. Peyote kullanan bölgelerden Hintliler peyote'yi Amerika Birleşik Devletleri'nin diğer bölgelerinden gelen akranlarına öğretti ve nispeten kısa bir sırada yeni din Hindistan'ın büyük bir kısmına ulaştı.
Peyotist kiliselerin resmi kurulması, kullanımı suçlu yapmakla tehdit eden kaktüs kullanımıyla ilgili tartışmalara cevap olarak geldi. İki küçük erken organizasyon, Peyote Derneği (veya Birlik Kilisesi Derneği) ve İlk İsa Mesih Kilisesi, 1914 tarafından kurulmuştur. Sonra 1918’ta ABD Kongresi bugüne kadarki en agresif girişimini yaptı haydut peyote kullanımı. Buna cevaben, büyük ölçüde Smithsonian Enstitüsü Antropolog James Mooney’in kışkırtılmasında, Yerli Amerikan Kilisesi’ni yasal olarak birleşmiş bir varlık olarak kurmak ve değerli bir ülke haline gelmek ve korumak için Oklahoma’daki El Reno’da toplanan birkaç kabileden peyote dine liderleri Kutsal Hint geleneği. Sonunda örgütün adı, bazı üyelerin Kanada'da yaşadığı gerçeğini yansıtmak için Kuzey Amerika Yerli Amerikan Kilisesi olarak değiştirildi.
Bugün Amerikan Yerli Kilisesi'nin katılımı, toplam Hint nüfusunun dörtte birini çeken Amerikan Yerlileri arasında yaygındır. Bu nedenle, bugün Hint hayatındaki en güçlü birleştirici etkilerden biridir. Yerlilerin kullanımıyla ilgili devam eden tartışmalar, Kızılderililerden kuvvetli savunma yanıtları uyandıran, onu Amerikan Kızılderili kimliğinin merkezi bir noktası yapma etkisine sahipti.
DOKTRİNİ / İNANÇLAR
Yerli Amerikan Kilisesi, geleneksel Amerikan Hint dinleriyle bir Hıristiyanlığın kaynaşmasını temsil ediyor. Özel inançlar, kabileden kabileye büyük ölçüde değişir. Genel olarak, Yarım Ay peyote yolunda (Quanah Parker tarafından başlatılmıştır) Hristiyanlık, mevcut olmasına rağmen, çok fazla vurgulanmamaktadır; Büyük Ay (veya Çapraz Ateş) geleneğinde (John Wilson tarafından başlatılan), Hristiyanlık daha açık bir şekilde mevcuttur.
Peyote'nin kendisi ilahi güçlere sahip olan kutsal bir madde olarak kabul edilir. Buna genellikle “ilaç” denir ve güçlü iyileşme yeteneğine sahip olduğuna inanılır. Peyote'yi alan kişi maddeye tepki olarak kustuğunda, peyote'nin kişinin zihninde ve bedeninde mevcut olan yabancı maddeleri temizlediği anlaşılmaktadır. Birinin düşünce ve davranışını geliştiren güçleri vardır. Likör isteğini algılar ve bu nedenle alkolizm için bir tedavidir. Bu bir öğretmen.
İBADET VE TÖRENLERİ
Amerikan Yerli Kilisesi'nin başlıca ritüeli peyote törenidir. Birçok kabilede, bu tür törenler ayda yaklaşık bir kez yapılır, ancak sıklığı değişebilir ve özel amaçlar için özel toplantılar yapılabilir.
Quanah Parker'ın peyote törenleri versiyonu, içinde kullanılan sunağın hilal şekli nedeniyle adı verilen Half Moon töreni olarak biliniyordu (şimdi genellikle Tip yolu olarak düzenleniyor, çünkü törenler tipis'te yapılıyor); Tören temel unsurları Oklahoma'a gelmeden önce sağlam bir şekilde kuruldu. Peyote ritüelinin iki ana çeşidi arasında, Hint ruhlarına ve Toprak Ana'ya sık sık atıfta bulunulan, açıkça daha az Hıristiyan olan. İncil törenlerde bulunmaz ve Hristiyanlığın genel olarak inancın temeli olduğu anlaşılmasına rağmen, vurgulanmayacaktır. Wilson'ın töreni Büyük Ay veya daha yakın bir zamanda Cross Fire olarak bilinir; İsa'nın çağrışımları, İncil kullanımı, vaftiz ve bazen haç kullanımı ile birlikte, Yarım Ay'dan daha çok vurgu yapan bir Hristiyandır. Bugün, farklı düzeylerde Hristiyan nüfuz düzeyine sahip birkaç farklı peyotist ritüeli, aralarındaki farklar büyük olmasa da, çeşitli yerlerde var ve törenin genel ana hatları, bir asır boyunca değişmeden kalmıştır.
Törenler en sık cumartesi gününün ortalarında başlar. Kadınlar tamamen katılsa ve katılsa da, erkekler geleneksel olarak törenlerin liderleridir. Tapanlar bir daireye yere oturdu. Öncesinde olan yol adamı doğuya bakar. Genellikle bir kartal tüylü vantilatör, oyulmuş bir personel, bir düdük, bir kabak çıngırağı ve davullar dahil olmak üzere çeşitli tören eserleri mevcuttur. Sedirman sedir ateşe atarak törenle temizleyici bir duman oluşturur. Peyote kaktüsü ve peyote çayı daha sonra etrafından geçirilir; Katılımcılar birini veya diğerini yerler veya yerler. Çemberin etrafından dolaşarak, katılımcılar birkaç saat boyunca geleneksel şarkılar söyler, bazen peyote çemberin çevresinden tekrar geçtiğinde durur. Gece yarısı sular etrafından geçiyor ve ardından törende bir mola var. Katılımcılar içeri girdiğinde, şarkı devam eder ve çeşitli kişiler hareket ettiklerini hissettiği şekilde dualar sunar. İyileşme için özel törenler bazen yapılır. Şafakta roadman Şafak Şarkısını söylüyor; sonra su kadın su içmek için gelir. Ayrıca törenin biteceğine işaret eden basit tören kahvaltısını da sunuyor. Yolcu bir adam gibi bir şey sağlayabilir ve son şarkılar söylenir. Tören objeleri uzak tutulur ve katılımcılar dışarıya çıkarlar. Bol ve yavaş bir yemek izler ve yavaş yavaş toplanma bozulur.
Amerikan Yerli Kilisesi üyeliği, diğer dini üyeliği kapsamaz. Üyeler, çeşitli geleneksel Hint dini törenlerine, diğer Hıristiyan kiliselerine veya seçtikleri diğer dini etkinliklere serbestçe katılabilirler.
ORGANİZASYON / LİDERLİK
Kızılderili Kilisesi, 250,000 taraftarlarının tahmini bir üyeliğine sahiptir. Yerel kiliseler, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki yüzlerce Hint kabilesinin arasında bulunur.
SORUNLAR / ZORLUKLAR
Peyote, kullanımı genellikle federal ve eyalet uyuşturucu yasaları ile yasaklanan psikoaktif bir bitkidir. Tekrarlanan çatışmalar Amerikan Kızılderili peyote kullanıcılarının devlet otoritelerine karşı çıkmasına neden oldu. Devlet yasaları ve Amerika Birleşik Devletleri Kongresi, geleneksel Hint ritüellerinde bile tüm peyote kullanımını yasaklayan yasaları değerlendirdi. Federal düzeyde, bu tür çabalar başarılı olamadı, ancak bazı devletler, 1917 kadar erken olarak peyote kullanımını yasaklamaya başladı. Bununla birlikte, yasalar peyote dininin yayılmasını engellemek için çok az şey yaptı ve gerçekte peyoteistlerin zulüm karşısında inançlarını Hint bakış açısıyla savunmak için bir ihtiyaç hissetmelerine neden olmalarını sağladı. Hint halkının Avrupa-Amerikan baskısı örneği. Dunyadinleri.Com Genel olarak peyote'nin bulundurulması ve kullanılmasını yasaklayan yasalar, Hint çekincelerinde uygulanamaz ve çoğu kanun uygulayıcı kurum, kaktüsün büyüdüğü Teksas'tan çekincelere ve diğer Yerli'ye taşınması dahil olmak üzere, peyote ile ilgili faaliyetleri durdurma girişiminde bulunmamıştır. Amerikan Kilisesi yerleri.
Peyote kullanımını içeren en önemli mahkeme davası, 494'teki ABD Yüksek Mahkemesi tarafından karar verilen İstihdam Bölümü v. Smith (872 US 1990) oldu. İki Amerikan Yerli Kilisesi, peyote kullandıkları için uyuşturucu rehabilitasyon danışmanı olarak işlerinden kovuldu. İşsizlik tazminatına ilişkin iddialarda bulundular, ancak “suistimal” nedeniyle görevden alındıkları için geri çevrildiler. Düzinelerce dini örgüt, işlerini yapmak için dinlerinin serbestçe kullanılmasına izin vermelerine rağmen, dinin serbest olarak kullanılmalarına ilişkin iddiasını desteklediler. ilaçsız kalmaları istendi. Davaya nihayet peyotistler aleyhine karar verildi; Yargıtay, aksi takdirde geçerli yasaları aşan dinde serbestçe kullanma hakkına sahip olmadıklarına karar vermiştir. Kongre, ücretsiz egzersiz haklarını genişletmek isteyen, ancak 1993'teki Yüksek Mahkeme tarafından, Smith davasında belirtilenlere dayanarak hükmedilen 1997'taki Dini Özgürlük Restorasyonu Yasası'nı kabul ederek cevap verdi.
REFERANSLAR
Aberle, F. David. 1966. Navajolar arasında Peyote Dini. Şikago, IL: Aldine.
Anderson, F. Edward.1980. Peyote: İlahi Kaktüs. Tucson, AZ: Arizona Basın Üniversitesi.
Schaefer, D. Stacey ve Peter T. Furst. 1996. Peyote Halkı. Albuquerque, NM: New Mexico Üniversitesi Basın.
Smith, Huston ve Reuben Yılan, ed. 1996. Tanrı Altındaki Bir Ulus: Amerikan Yerli Kilisesinin Zaferi. Santa Fe, NM: Clear Light Yayıncıları.
Stewart, C. Omer. 1987. Peyote Din: Bir Tarih. Norman, OK: Oklahoma Üniversitesi Basını.
Yazar:
Timothy Miller
Bırakın Fikirleriniz Özgür Kalsın ! https://www.alternatifforum.org
Dunyadinleri.Com Yöneticisi
Mirza Hacıyev
Arhun Tirukeman
@Dünya Dinleri
Veli Barbaros
Ari Beyik
H. Ahmet Çıkrıkçı
ali ince
2470