Antikitera Mekanizması:
1900 yılında Akdeniz’deki bir grup sünger avcısı, Antikythera Adası’ndaki 2.000 yıllık bir batık gemiyle karşılaştı. Dalgıçlar, şu anda Antikitera Mekanizması olarak bilinen üç adet yontulmuş bronz parçası dahil olmak üzere, enkazdan birçok eser çıkardılar.
Paslı eski cihaz, Yale Üniversitesi’nden bilim tarihçisi Derek J. de Solla Price’ın araştırmaya ilgi duyduğu 1950’li yıllara kadar Atina Ulusal Arkeoloji Müzesinde tutuldu. Price mekanizmayı “eski bir Yunan bilgisayarı” olarak nitelendirildi ve diğer araştırmacılar Antikythera Mekanizmasının astronomik bir hesap makinesi olduğunu düşündüler. Bir ayakkabı kutusunun boyutundadır ve karmaşık bir dişli sistemi ve dış tarafta dişlileri kontrol eden bir mil içerir.
Eski Yunanlılar aygıtı güneşin konumunu, ayın aşamalarını ve hatta Yunan atletizm yarışmalarının döngülerini izlemek için kullanabilirken araştırmacılar antik insanların bu döngüleri izlemek için neden böyle karmaşık bir aygıta ihtiyaç duyduklarından emin değiller . Son zamanlarda, araştırmacılar, Antikythera Mekanizmasının bir öğretim cihazı olarak kullanıldığını öne sürdü – bir gereklilikten daha fazla bir yenilik.
Nazka Çizgileri:
Nazca Hatları, Peru sahil platosunda toprak üzerinde yapılmış jeogliflerdir (büyük desenler). Birçoğu yerinde çizilmiş veya kayalarla yaratılan tasarımlar yaklaşık 450 kilometre kare alanı kapsıyor. Çizgilerin en eskisi kaya levhalarla yapılmış ve tarihi M.Ö. 500 yılı çıkmıştır. Nazka Hatlarının bazıları basit geometrik şekillerdir, diğerleri maymun, kuş ve koyun gibi hayvanlar şeklindedir.
Gizemli çizgiler, yakın eteklerden görülebildikleri için gerçekten “keşfedilmedi” ve pek çok kişi genel halkın dikkatine sunulmadan önce onları gözlemledi. ABD’li bir tarihçi Paul Kosok, 1940’lı yıllarda Nazca Hatlarını ciddi bir şekilde araştıran ilk araştırmacıydı. Günümüze kadar, araştırmacılar çizginin neden yapıldığından emin değiller. Bununla birlikte, astronomi, din ve tarıma bağlantı öneren olanlar da dahil olmak üzere olası kullanımları konusunda bir takım teoriler var.
Voyniç Elyazması:
Bir antika satıcısı 1912’de kimsenin okuyamayacağı bir dilde yazılmış bir kitap olan gizemli Voynich Elyazması’nı keşfettiğinde özel bir şeye rastladığını hemen anladı. 250 sayfalık kitap, kadın çıplaklarından ve Zodyak işaretlerinden şifalı bitkilerin resimlerine kadar bir dizi ilginç resmi de içeriyor.
Araştırmacılar, kitabın yaklaşık 600 yaşında olduğunu ve Orta Avrupa’dan geldiğini düşünüyorlar. Voynich elyazmasını inceleyen bir araştırmacı, muhtemelen, doğada bilinmeyen bir Yakın Doğu veya Asya Dilinde yazılmış bir tez yazısı olduğuna inanmaktadır. Bununla birlikte, el yazmasının yalnızca Rönesans’tan beri insanları kandıran ayrıntılı bir aldatmaca olduğuna inanan bazı bilim adamları da var.
Göbekli Tepe:
Günümüzde Urfa şehrinin yakınında bulunan Göbekli Tepe, 11.000 yıl öncesine dayanan bir arkeolojik alan. Sitenin yalnızca küçük bir kısmı 1963’te keşfedildiğinden beri site kazılıyor ve araştırmacılar, orada bulunan yapıların tarih öncesi bir tapınağın parçası olabileceğini düşünüyor – belki de şimdiye kadar inşa edilen ilk tapınak.
Göbekli Tepe’nin çarpıcı özelliği, sitenin taş halkalarını çizen T şeklinde kalker blokları. Halkalarsa her biri diğerinin içinde ve en büyüğü 30 metreye kadar bir çapa sahip olacak şekilde inşa edilmiş. Daha büyük bir halkanın içine yeni bir halka inşa etmeden önce, antik insanlar dış halkayı T şeklindeki bloklarla hizalayıp, ardından dış halkayı toprakla dolduruyordu. Bloklara insanların ve hayvanların resimlerini de eklediler. Araştırmacılar, bu halkaların ve blokların tümünün ne amaçla yapıldığından emin değillerse de, bazıları Yakın Doğu’nun dört bir yanından gelen insanların cezalandırıldığı bir yer ve bir hac yeri olarak kullanıldığını düşünüyor.