

Düzeni Bozan Müslümanlar Cezalandırılır
Bedir günü iki ordu karşı karşıya gelmişti ve Rasûlullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem elindeki bir okla Müslümanların saflarını düzeltiyordu. Bu sırada Sevad b. Gaziye'ye rastladı. Sevad saftan biraz ileri çıkmıştı. Rasûlullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem onun karnını ok ile dürttü ve:
"Ey Sevad! Hizaya gir" dedi.
Sevad, Rasûlullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem'e karnını çok ağrıttığını söyledi. Bunun üzerine Rasûlullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem karnını açıp kısas yapmasını istedi. Sevad da eğilip Rasûlullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem'in karnını öptü.
Müslüman cemaat için düzen çok önemlidir. Bu da ancak Müslüman liderin verdiği emirlere tam itaat ile sağlanabilir. Bunun için Allah-u Teâlâ Müslüman emire itaati, kendisine ve Rasûlüne itaatle beraber zikretmiştir.
Şayet Müslümanlar liderin koyduğu kurallara uymazlarsa veya düzeni bozucu hareketler yaparlarsa liderin onlara ceza verme yetkisi vardır. Bu İslam'ın lidere verdiği bir yetkidir.
Bilhassa öğretildikten sonra emre karşı gelen ya da düzeni bozan fertlere Müslüman lider daha sert cezalar verebilir. Fertler nefislerine ağır geldiği veya cezanın hikmetini kavrayamadıkları için cezaya karşı gelebilirler. Fakat bunun, lideri suçlara karşı ceza vermemeye sevk etmemesi gerekir.
Bu hadisede Sevad'ın Rasûlullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem'e itiraz edip kısas istemesi ve Rasûlullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem'in bunu kabul edip Sevad'ın kısas yapmasına izin vermesi iki sebepten dolayı olabilir.
Rasûlullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem
- ya gerektiğinden fazla ceza verdiğini düşündüğü için kısasa izin vermiştir,
- ya da bir Rasûl olmasından dolayı Müslümanlara duyduğu şefkatten dolayı böyle davranmıştır.
Bu olay emirlerine itaat etmemeleri halinde Müslüman emirin Müslümanlara ceza veremeyeceğine delil olamayacağı gibi fertlere ceza verdiğinde emire kısas yapılması gerektiğine de delalet etmez.
Zira böyle bir şey caiz olmasaydı, Rasûlullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem daha başlangıçta Sevad'ın karnına vurmazdı.
Evet emirin, koyduğu kurallara karşı gelinmesi halinde ceza verme hakkı vardır. Fakat emirlerin de ceza hususunda aşırı gitmemeleri ve nefsani davranmamaları gerekir.
Şayet lider nefsani davranacak olursa ona ceza verme yalnız Allah'a ait olan bir husustur. Cemaat fertleri bu yüzden lidere ceza vermeye kalkışamazlar. Çünkü o zaman cemaat içinde düzen bozulur.
Müslümanlara düşen görev; şayet lider zalim ise, onu islah etmek için ona vaaz ve nasihatta bulunmaktan ibarettir.
Bunun için Rasûlullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem;
"Şehidlerin en büyüğünün zalim hükümdara hakkı söyleyen kişi olduğunu" haber vermektedir. (Buhari - Müslim)
Yine Rasûlullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem'in zalim veya nefsi davranması halinde bile lidere itaatsızlık yapılamayacağına dair birçok hadisi vardır.
Fakat bu haram ve küfür konusunda lidere itaati gerektirmez. Çünkü bu konularda lidere itaat söz konusu değildir. Bu konuda da Rasûlullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem'in hadisi çoktur.
Örneğin;
Ubade b. Samid'den şöyle demiştir:
"Rasûlullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem Akabe gecesi biz Ensarı (biat için) davet etmişti. Biz de biat ettik.
Rasûlullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem Ensar üzerine bir borç olarak bizden aldığı ahit ve misakta şöyle biat ettik:
"Allah-u Teâlâ'nın ve Rasûl'ünün emirlerini dinleyip onlara neşeli veya kederli, kolay ya da zor her hal üzere itaat etmek ve Allah-u Teâlâ'nın kitabından kuvvetli bir delile dayanarak açık bir küfrünü görmemiz müstesna, emir sahipleri kendi arzularını bizim nefislerimiz üzerine tercih etseler bile onlara itaat etmek ve isyan etmemek." (Buhari)