elektronun keşfinin tarihsel gelişimi konu anlatımı Elektriğin hep bir elektrik biriminin katları şeklinde ortaya çıkması, araştırmacıları, elektriğin “bölünmeyen parçacıklardan meydana geldiği” olarak düşündürmüştür. 1755 yılında Franklin, elektriğin de madde gibi süreksiz bir yapısı olduğu fikrini ileri sürmüştür. 1833’ de Faraday’ın elektroliz kanunlarından olumlu sonuç çıkmıştır. Faraday, bir elektrolitten elektrik akımı geçirildiği zaman elektrotlardan ayrılan madde miktarının elektrolitten geçen elektrik miktarıyla orantılı olduğunu, değişik elektrolitlerden aynı miktar elektriğin geçmesi ile ayrılan madde miktarının her cismin eşdeğer gramıyla orantılı olduğunu bulmuştur William Crooks tarafından atomdaki negatif yüklere ait ilk kanıt 1870’lerde ortaya kondu. Crooks’ın yaptığı katot ışını tüpü deneyinde görülen sarı-yeşil renkteki ışımalar elektronlardır. Bu yüklere 1891 yılında G.J.Stoney elektron demiştir. J.J. Thomson yaptığı deneyler sonucu bu parçacıkların tüm atomlarda olduğunu gösterdi ve elektronların yük/kütle oranını hesapladı (-1,7588 1011 C/kg) Millikan ise yaptığı yağ damlası deneyi ile elektronun yükünü ölçtü ve Thomson’ın bulduğu eşitlikte yerine koyarak kütlesini hesapladı.