We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Zengin Dağ Savaşı, 12 Temmuz 1861, Batı Virjinya
Amerikan İç Savaşı sırasında Batı Virginia'daki ilk gerçek savaş. Bölgenin Virginia'nın geri kalanıyla çok az ortak noktası vardı ve eyalet ayrılma için oy verdiğinde Batı Virjinyalılar kendi ayrı devletleri için kampanya yürütmeye başladılar. Bu arada Birlik birlikleri, Washington ile Batı arasındaki ana demiryolu bağlantısı olan önemli Baltimore ve Ohio Demiryolu üzerindeki kontrolü yeniden sağlamak için eyalete girmişti. Demiryolunu engelleyen küçük Konfederasyon kuvveti, önce 4 Haziran'da şaşırdıkları Philippi'ye geri çekilmek zorunda kaldı. Geri çekilmeleri onları şimdi yirmi beş mil daha güneydeki Beverly'ye, Shenandoah Vadisi'ne geri dönüş yolunda götürdü.
Batı Virginia'daki Birlik kuvvetlerine artık General George McClellan komuta ediyordu. Şimdi, 12.000'i Beverly'deki Konfederasyon güçlerine karşı hareket etmekte özgür olan 20.000 askere komuta etti. Orada Konfederasyonlar, Robert S. Garnett tarafından komuta edilen 4.500 kişilik bir orduyu bir araya getirmeyi başarmışlardı. Garnett adamlarının çoğunu Beverly'nin batısındaki geçitlere yerleştirmişti, en büyük birlik şehrin kuzeyindeki Laurel Dağı'nda ve daha küçük bir birlik ise batıda Rich Mountain'da konuşlanmıştı.
McClellan ayrıca ordusunu ikiye böldü ve Garnett'i Laurel Dağı'nda sabitlemek için 4.000 adam bıraktı ve Zengin Dağ pozisyonuna saldırmak için üç tugay (8.000 erkek güçlü) aldı. Bu kampanyanın arkasındaki enerjinin çoğu aslında General Rosecrans'tan geldi. Şimdi McClellan'ı kanattan saldırı planını benimsemeye ikna etti. Planı yerel desteğe sahip olmanın avantajını gösterdi - yerel bir sendikacı tarafından kendisine açıklanan bir yolun kullanılmasını içeriyordu. Rosecrans bu yol boyunca bir tugay alır ve Konfederasyon pozisyonuna kanattan saldırır ve ardından Konfederasyonlar tam olarak devreye girdiğinde, McClellan zaferi tamamlamak için kalan iki tugay ile hareket ederdi.
Rosecrans'ın savaştaki kısmı plana göre gitti. Ne yazık ki, McClellan karakteristik bir performans sergiledi. Savaşın sesini duyunca Rosecrans'ın kaybettiğine ikna oldu. Bazı komutanlar durumu düzeltmek için adamlarını saldırıya koşturabilirdi, ancak McClellan değil. Bunun yerine oturdu ve hiçbir şey yapmadı, Rosecrans savaşı kazanmaya devam etti.
60 zayiat pahasına, Rosecrans, Konfederasyonları başka bir geri çekilmeye zorladı. Konfederasyonlar, Rich Mountain'da 170 kişiyi kaybetti ve takip sırasında 500 kişi daha ele geçirildi. Garnett'in 4.000 adamı şimdi iki Birlik ordusu arasında sıkışıp kaldı ve Birlik kuvvetlerinin peşinde olduğu dağların kuzey doğusunda umutsuz bir geri çekilmeye zorlandılar. Ertesi gün, Garnett'in savaşta öldürülen ilk iç savaş generali olduğu Corrick's Ford'da savaşmak zorunda kaldılar.
Rich Mountain, Birlik için Batı Virginia'yı güvence altına almadı. Robert E. Lee Batı Virginia'ya gönderildi ve Birlik erkeklerini Virginia'dan çıkarmak için 20.000 adam verildi. Ancak bu, Lee ve McClellan arasındaki ilk çatışmaya yol açmadı. 22 Temmuz 1861'de George McClellan, Birinci Boğa Koşusu Savaşı'nda yenilen Birlik ordusunun komutasını almak üzere Batı Virginia'dan çağrıldı.
Zengin Dağ Savaşı
(ana yazı) İç Savaşın ilk önemli Birlik zaferlerinden birinde, 11 Temmuz 1861'de, Birlik Generali George B. McClellan'ın kuvvetleri, Konfederasyon Generali Robert S. Garnett'in komutasının bir kısmını burada Rich Mountain'daki Hart Çiftliği'nde yendi. Garnett, iki önemli otoyolun kavşağı olan Beverly çevresindeki bölgeyi elinde tutuyordu: Beverly ve Fairmont ile Staunton ve Parkersburg. Zengin Dağ savunmasının neredeyse zaptedilemez olduğuna inanan Garnett, bu geçişi korumak için burada Yarbay John Pegram'ın komutasında küçük bir kuvvet bırakmıştı. Birlik Generali William S. Rosecrans, sağanak yağmurda yokuş yukarı saldırdı ve Konfederasyon pozisyonunu ele geçirdi. O gece, Konfederasyonlar, dağın batı tabanındaki tahkimatları olan Camp Garnett'i terk ettiler ve karanlık ormanlardan doğuya kaçtılar. İki gün sonra, yaklaşık 600'ü Beverly'de McClellan'a teslim oldu. Diğerleri Stonewall Jackson'ın gelecekteki harita yapımcısı Jedediah Hotchkiss'in rehberliğinde güneye kaçtı.
Bu küçük ama önemli zafer, Birlik'in Virginia'nın batı eyaletlerinin kontrolünün güvence altına alınmasına yardımcı oldu ve 1863'te elde edilen Batı Virginia eyaleti olma çabasına katkıda bulundu. Ayrıca McClellan'ın Potomac Ordusu'na komuta etmesi için mancınıklara yardımcı oldu.
(ana yazı)
İç Savaşın ilk önemli Birlik zaferlerinden birinde, 11 Temmuz 1861'de, Birlik Generali George B. McClellan'ın kuvvetleri, Konfederasyon Generali Robert S. Garnett'in komutasının bir kısmını burada Rich Mountain'daki Hart Çiftliği'nde yendi. Garnett, iki önemli paralı geçidin kavşağı olan Beverly çevresindeki bölgeyi elinde tutuyordu: Beverly ve Fairmont ile Staunton ve Parkersburg. Zengin Dağ savunmasının neredeyse zaptedilemez olduğuna inanan Garnett, bu geçişi korumak için burada Yarbay John Pegram'ın komutasında küçük bir kuvvet bırakmıştı. Birlik Generali William S. Rosecrans, sağanak yağmurda yokuş yukarı saldırdı ve Konfederasyon pozisyonunu ele geçirdi. o
Bu küçük ama önemli zafer, Birlik'in Virginia'nın batı eyaletlerinin kontrolünün güvence altına alınmasına yardımcı oldu ve 1863'te elde edilen Batı Virginia eyaleti olma çabasına katkıda bulundu. Ayrıca McClellan'ın Potomac Ordusu'na komuta etmesi için mancınıklara yardımcı oldu.
Batı Virjinya İç Savaş Yolları tarafından dikildi.
Konular ve diziler. Bu tarihsel işaretleyici şu konu listesinde listelenmiştir: Savaş, ABD İç Savaşı. Ayrıca West Virginia Civil War Trails dizi listesine dahil edilmiştir. Bu giriş için önemli bir tarihsel tarih 11 Temmuz 1861'dir.
Konum. 38° 51.95′ K, 79° 56.017′ W. Marker, Randolph County'deki Beverly, Batı Virginia yakınlarındadır. Marker, batıya giderken solda, Seneca Trail'in (ABD 250) 5 mil batısında Rich Mountain Road (County Route 37/8) üzerindedir. Zengin Dağ Savaş Alanı gerekçesiyle. Harita için dokunun. İşaretçi bu postane bölgesinde: Beverly WV 26253, Amerika Birleşik Devletleri. Yol tarifi için dokunun.
Yakındaki diğer işaretçiler. Bu işaretleyiciye yürüme mesafesinde en az 8 başka işaretleyici vardır. General William S. Rosecrans (bu işaretçiden birkaç adım ötede) Hart Evi (bu işaretçiye bağırma mesafesinde) Zengin Dağ Savaşı Ücretli Reklam
İç Savaş Tarihindeki Yerler: Zengin Dağ Savaşı
İç Savaşın sonunda, ABD Savaş Bakanlığı, Antietam, Manassas, Gettysburg ve Atlanta'dakiler gibi önemli askeri angajmanları belgelemek için çok sayıda ayrıntılı savaş alanı haritası ve atlas yayınladı. Bununla birlikte, savaş sonrası yılların önde gelen kartografik çalışması, ABD Savaş Bakanlığı'nın İsyan Savaşı: Birlik ve Konfederasyon ordularının resmi kayıtlarının bir derlemesi (LC İç Savaş Haritaları no. 99). İlk olarak 1891 ve 1895 yılları arasında 37 bölüm halinde yayınlanan 178 levhayı içerir ve İç Savaş hakkında şimdiye kadar yayınlanmış en ayrıntılı atlası oluşturur. Haritalar, savaşın özellikle dengeli bir kartografik kaydını sunuyor çünkü derlemelerinde hem Birlik hem de Konfederasyon kaynakları kullanıldı. Örneğin, konfederasyon topografya mühendisi Jedediah Hotchkiss, editörlere bu atlas için 123 harita sağladı.
“Camp Garnett ve civarı, Rich Mountain, Randolph Co., Va.” Jedediah Hotchkiss, 1861. Coğrafya ve Harita Bölümü, Kongre Kütüphanesi.
11 Temmuz'da McClellan, Rich Mountain yakınlarındaki Camp Garnett'e başarılı bir şekilde saldırdı ve başarıyı Corrick'in Ford'unda başka bir muzaffer çarpışma ile takip etti. Bu askeri başarılar McClellan'ı Birlik askeri liderlerinin dikkatine sundu ve McClellan'ın nihai Birlik komutanı olarak atanmasında etkili oldu.
“Atlas, Birlik ve Konfederasyon Ordularının Resmi Kayıtlarına Eşlik Edecek, 1891-95.” Bu derlemenin bir kısmı, Birlik ve Konfederasyon tarafından yapılan gerçek anketlerle İsyan Veren Birlik ve Konfederasyon ordularının savaşının “Atlas'ında yer almaktadır. mühendisler ve burada yayınlanan tüm haritaların komutanı tarafından onaylanmıştır.” Amerika Birleşik Devletleri Savaş Departmanı, 1892. Coğrafya ve Harita Bölümü, Kongre Kütüphanesi.
Bir yorum
Kongre Kütüphanesinden kartografik seminerler almaktan memnun oldum! Sen en iyisisin!
Yorum ekle
Bu blog, saygılı sivil söylemin genel kurallarına tabidir. Gönderdiğiniz her şeyden tamamen siz sorumlusunuz. Aksi açıkça belirtilmediği sürece tüm yorumların içeriği kamuya açık olarak yayınlanır. Kongre Kütüphanesi, yayınlanan içeriği kontrol etmez. Bununla birlikte, Kongre Kütüphanesi, kullanıcı tarafından oluşturulan herhangi bir içeriği istediği gibi izleyebilir ve herhangi bir nedenle, izinsiz olarak içeriği kaldırma hakkını saklı tutar. Sitelere verilen karşılıksız bağlantılar spam olarak görülür ve yorumların kaldırılmasına neden olabilir. Ayrıca, tamamen kendi takdirimize bağlı olarak, bir kullanıcının Kütüphane sitesinde içerik yayınlama ayrıcalığını kaldırma hakkını saklı tutarız. Yorum ve Gönderme Politikamızı okuyun.
İçindekiler
Mayıs 1861'den başlayarak, Tümgeneral George B. McClellan tarafından komuta edilen Birlik kuvvetleri, hem Ohio'yu hem de Pennsylvania'yı Konfederasyon birliklerinin istilasından korumak ve Batı Virginia'daki Birlik yanlısı hükümete yardım etmek için Ohio'dan Virginia'nın batı bölgesine ilerledi. Wheeling'de Doğu Virginia'dan gelen Konfederasyon saldırılarını bozguna uğrattı. Rich Mountain'daki zaferinin ardından McClellan, Brig'den ayrılarak Potomac Ordusu'na komuta etmek üzere transfer edildi. Batı Virginia'nın komutanı General William Rosecrans. Rosecrans, kuvvetlerini bölgedeki ana ulaşım hatlarını korumak için yoğunlaştırdı. Brik. General Joseph J. Reynolds, Staunton ve Parkersburg Turnpike'ı toplam 1.800 kişilik dört alayla savunarak Cheat Mountain bölgesinin komutasına bırakıldı. Bir alay, Albay Nathan Kimball tarafından komuta edilen 14. Indiana, Cheat Dağı'ndaki Fort Milroy'u savunurken, geri kalan üç alay, Reynolds'un karargahını kurduğu Tygart Valley Nehri yakınlarındaki Camp Elkwater'daydı. [4]
General Robert E. Lee, bölgedeki çeşitli Konfederasyon güçlerini koordine etmek ve kaybedilen Konfederasyon topraklarını geri almak için Konfederasyon Başkanı Jefferson Davis tarafından Batı Virginia'ya gönderildi. Brig komutasındaki Kuzeybatı Ordusu'nun kamplarına geldi. General William W. Loring, Temmuz ayının sonlarına doğru Loring'in yerine geçmemesine rağmen, Lee onun aracılığıyla emirler verdi. [5] Birlik mevzilerinin etrafındaki alanı kişisel olarak inceledikten sonra Lee, Kimball'un Cheat Dağı'nın zirvesindeki konumuna ve Reynolds'un kampına karşı iki yönlü eşzamanlı saldırıyı içeren bir strateji tasarladı. Plan, Loring'in savaş için altı tugaya bölünmüş olan Kuzeybatı Ordusu'nu kullandı. Brik. General Henry R. Jackson'ın tugayı Milroy Kalesi'nin önünde bir oyalama yaratacak, Albay Albert Rust'ın tugayı ise kaleye ve Brig'e ana saldırıyı yapacaktı. General Samuel Anderson'ın tugayı Brig kalesinin batısındaki geçiş yolunu ele geçirecekti. General Daniel Donelson ve Albay Jesse S. Burke, Albay William Gilham'ın tugayı yedekteyken Camp Elkwater'ın arkasındaki yolları ele geçireceklerdi. Loring'e savaş sırasında Burke ve Gilham'ın tugaylarının komutası verildi. [6]
Birlik Düzenle
Batı Virginia, Ohio, Indiana ve Michigan piyade, süvari ve topçu alayları.
Konfederasyon Düzenle
Virginia, Tennessee ve Arkansas piyade alayları.
Üç Konfederasyon tugayının her birinin yaklaşımları koordineli değildi. Yağmur, sis, dağlık arazi ve yoğun orman, minimum mesafelerle sınırlı görüş. Sonuç olarak, Cheat Summit Fort'a saldırmak için atanan üç Konfederasyon tugayının her biri bağımsız hareket etti ve diğer iki Konfederasyon tugayından hiçbiriyle temas kurmadı. Cheat Summit'teki Birlik savunucuları arazi ve dağ yollarına çok aşinaydı. Yakalanan Federal askerlerden gelen bilgiler o kadar yanıltıcıydı ve Cheat Summit Fort'tan yapılan iki Federal araştırma saldırısı o kadar agresifti ki, her biri Cheat Mountain'da yaklaşık 1500 Konfederasyona liderlik eden Rust ve Anderson, ezici bir gücün onlarla karşı karşıya olduğuna ikna oldular. Rust ve Anderson, Birlik tahkimatlarının dışında yalnızca yaklaşık 300 kararlı Federal ile karşı karşıya kalmalarına rağmen, 3.000 adamlarını geri çekti. Elk Water'da, Reynolds'un tugayı üç Konfederasyon tugayıyla daha karşı karşıya kaldı, ancak iyi hazırlanmış siperlerden ayrılmayı reddetti. [7]
Lee'nin kurmaylarından, George Washington'un büyük torunu ve ilk başkanın Mount Vernon arazisinin son sivil sahibi olan Albay John A. Washington, Birlik sağının keşfi sırasında öldürüldükten sonra Konfederasyonlar bir saldırıda bulunmadı . Reynolds, böylesine çekingenlik karşısında o kadar emindi ki, kuşatılmış olduğu varsayılan kale garnizonunu kurtarmak için Elk Water'dan iki alayını dağ yoluna gönderdi, ancak gelen Birlik takviyeleri gereksizdi. Lee saldırıyı durdurdu ve civarda manevra yaptıktan sonra 17 Eylül'de Valley Mountain'a çekildi. Bu arada Reynolds, Greenbrier Nehri'nde konuşlanmış Konfederasyon güçlerine karşı bir saldırı planladı. [8]
Reynolds'un kuvvetleri toplam 88 kayıp (10 ölü, 14 yaralı ve 64 yakalanan) Konfederasyon kayıpları bildirilmedi, ancak Reynolds ve Kimball 100 Konfederasyonun öldürüldüğünü ve yirmi kişinin yakalandığını iddia etti. [2] Muharebenin ne sefere ne de savaşa çok az etkisi oldu. Ekim ayında Lee, John B. Floyd ve Henry Wise birlikleriyle Kanawha Nehri vadisindeki Sewell Dağı (Batı Virginia) için Cheat Dağı'ndan ayrıldı, ancak düşük malzeme ve kötü hava koşulları nedeniyle planladığı saldırı operasyonlarını iptal etmek zorunda kaldı. . Lee, Batı Virginia'da çok az başarı elde ettikten sonra 30 Ekim'de Richmond'a geri çağrıldı. [9]
Paylaş Zengin Dağ Savaşı
Konfederasyon güçlerinin 3 Haziran 1861'de Philippi, Brig'de kesin yenilgisinden sonra. Yeni Konfederasyon komutanı General Robert S. Garnett, mevcut Elkins yakınlarındaki Laurel Hill ve Rich Mountain'da iki savunma mevzisi kurdu. General George B. McClellan komutasındaki 20.000 Birlik askerinin, doğal olarak daha zayıf olan Laurel Hill tahkimatına saldıracağından şüphelenen Garnett, 3.200 adamını oraya alarak Albay John Pegram'ı ve Rich Mountain'ı savunmak için 1.300 adamı bıraktı.
Aslında, McClellan tam tersini yaptı ve üç tugay ile Rich Mountain'a yürürken Laurel Hill'e bir oyalama kuvveti gönderdi. Brig iken. General William S. Rosecrans, yerel Birlikçi David Hart'ın rehberliğinde geniş bir kanat hareketi yaptı, McClellan bir kıskaç hareketini tamamlamak için Konfederasyon hatlarının önünde bir pozisyon aldı. Pegram'ın Konfederasyonları direndi, ancak kısa süre sonra boyun eğmek zorunda kaldılar ve çoğu sonunda Yankees'e teslim oldu. Pegram'ın Rich Mountain'daki yenilgisini öğrenen Garnett, Laurel Hill'i terk etti. Yanlış bilgi, Staunton-Parkersburg Turnpike'deki geri çekilme hattının kesildiğine onu ikna etti ve Maryland, Red House'a doğru zorlu ve dolambaçlı bir geri çekilmeye başladı. Corricks Ford'daki bir arka koruma eyleminde, Garnett, İç Savaşta ölen ilk general olarak vurularak öldürüldü.
Zengin Dağ Muharebesi 11 Temmuz 1861'de yapıldı. Nispeten az sayıda birlik olmasına rağmen, savaşın iki önemli sonucu oldu. Birincisi, galip gelen General McClellan'a önümüzdeki iki yıl boyunca Potomac Ordusu'nun komutası verilecekti. Eyaletimizin tarihi açısından daha da önemlisi, Trans-Allegheny Virginia, 20 Haziran 1863'te Batı Virginia'nın oluşumunun yolunu açmaya yardımcı olan Güney davasına kaybedilen tüm niyet ve amaçlar içindi.
Zengin Dağ Savaş Alanı, 1992'de Ulusal Tarihi Yerler Sicilinde listelenmiştir.
Ulusal Kayıt adaylığını okuyun.
Bu makale Jack Wills tarafından yazılmıştır.
En son 28 Mart 2013'te revize edildi
Zengin Dağ Savaşı, 12 Temmuz 1861, Batı Virjinya - Tarih
William S. Rosecrans'ın Raporu İsyan Savaşı
Seri I, Cilt II
Rakamlar 5. Tuğgeneral W. S. Rosecrans, ABD'nin Rich Mountain'daki çarpışma raporu.
GENEL MÜDÜRLÜK BİRİNCİ TUGAD, U.S.V.M.,
Beverly, Va., 19. Temmuz 1861.
Binbaşı: Tümgeneral komutanın emrine uyarak, Sekizinci ve Onuncu Indiana Gönüllü Milisleri, On Üçüncü Indiana ABD Gönüllü Piyade ve On dokuzuncu Ohio ABD Gönüllü Milisleri, isyancı güçlerin Rich Mountain'daki Garnett kampındaki yerleşik konumlarından çıkarılmasıyla sonuçlandı.
Silahlı keşif sona erdikten sonra, tümgeneralin talimatıyla Sekizinci Indiana'ya Roaring Creek'teki kamptan önce bivouac'a ve Onuncu ve Onüçüncüne kampa girmelerini emrettim. Yaklaşık 10 s. m. Karargaha düşmanın konumunu değiştirmek için bir planla geldim. General bunu düşündükten ve dayandığı bilgileri duyduktan sonra, bana bunu gerçekleştirmem için talimat vermekten memnun oldu ve bu amaçla On Üçüncü Indiana'dan Albay Sullivan ve Burdsal'ın süvarilerinin geçici olarak tugaya bağlanmasını emretti ve hareketin ertesi sabah gün ışığında başlaması gerektiğini söyledi. Birliklere, sırt çantaları olmadan, sırt çantalarında bir günlük erzaklarla ve kantinleri suyla dolu olarak, sessizce, silahların altında geçit töreni yapmaları emredildi. Yanlışlıkla, Ondokuzuncu Ohio Alayı'nda toplantı çalındı ve ışıklar birkaç çadıra yerleştirildi. Bunu keşfettiğimde, derhal söndürüldüler. Gözcüler rahatladı, alay kampları ve muhafızlar, hastalar ve her bölükten birkaç adam kaldı, reveille'in her zamanki saatte dövülmesi emri verildi ve sütun aşağıdaki sırayla ve güçle oluştu ve ilerledi:
|1. Sekizinci Indiana, Benton yönetiminde.||242 güçlü|
|2. Onuncu Indiana, Manson yönetiminde.||425 "|
|3. On üçüncü Indiana, Sullivan yönetiminde.||650 "|
|4. On dokuzuncu Ohio, Beatty yönetiminde.||525 "|
|Toplam piyade.||1,842|
|5. Burdsal'ın süvarileri.||75|
|Toplama.||1,917|
Albay Lander, rehber eşliğinde, patikasız bir ormanın içinden, kayaların ve vadilerin üzerinden, çok aşağıda, dağ mahmuzlarının güneydoğu yamaçlarında ilerleyerek ve zannettiğimiz düşman tarafından keşfedilmemek için balta kullanmadan yol gösterdi. Kampımızdaki olağandışı hareketlenme ve saatin gecikmesi nedeniyle tetikte olacaktı. Saat 6 civarında bir yağmur. m. ve saat 11'e kadar sürdü. m. sütunun ihtiyatlı ve istikrarlı bir şekilde ilerlediği ve sonunda ulaştığı ve Zengin Dağın tepesindeki tepenin arkasında durduğu kesintilerle. Albay Lander ve general ülkeyi incelerken, aç ve en kaba bir yolda sekiz saatlik bir yürüyüşten yorgun düştüler. Rehberin bizimle daha uzun süre kalmaktan çok korktuğu ve dağın tepesindeki Beverly yoluna varmadan önce geçmemiz gereken başka bir vadi, tırmanmamız gereken başka bir tepe, bunun ötesinde bir iniş daha yapmamız gerektiği bulundu. Bu yolda saat 2'de başladık ve Onuncu Indiana'nın ilerlediğini düzeltmek için sütunun başından sonra dağın zirvesine ulaştık.
Tepenin tepesinden geçtikten kısa bir süre sonra, avcı erleri olarak görevlendirilen bir bölük tarafından korunması emredilen sütunun başı, düşmanın gözcüleri tarafından ateş edilerek Çavuş James A. Taggart'ı öldürdü ve Kaptan Christopher Miller'ı tehlikeli bir şekilde yaraladı. Onuncu.
İsyancılar hem tüfek hem de 6 librelik ateş açtıklarında, sütun daha sonra sık çalılıklardan geçerek oldukça açık çalılıklara ve ağaçlara dönüştü. Onuncu birlik ilerledi ve A, Plan Numaraları 1'de mevzilendi ("bu raporda sözü edilen planlar bulunamadı.), bir bölük avcı erleri olarak konuşlandırılarak cephesini korudu. Sekizincisi ilerledi ve B'de dörtlü sütunda durdu. Onüçüncü, eski bir yolda C'ye ilerledi, burada ddd'de üç bölükle tepeleri işgal etmesi ve tepeden aşağı çarpışarak, güçlü rezervleri tepede tutması emredildi. soldaki vadiden yukarı. Geriye kalan şirketler ## ile işaretli satırdaki boşluğu dolduracaktı, kalan iki şirket t'de sütunda duruyorlardı.On dokuzuncu Ohio yoldan aşağı indi ve h sütununda durdu.
Yanlış anlaşılma emirleri nedeniyle, Albay Sullivan tüm alayı ile tepeyi işgal etti ve hatayı düzeltmek ve belirtildiği gibi uygun pozisyona geçmek kırk dakika sürdü. Daha sonra "İleri" komutu verildi ve Onuncu Birlik'in sağından başka bir bölük avcı erleri olarak konuşlandırıldı, Sekizinci birliğin kol halinde geçebileceği ve Z noktasındaki konumlarının solundaki asi bataryasını şarj edebileceği bir aralık bırakarak. Ateş doğru söylemişti. Aynı zamanda Albay Sullivan dört bölüğünü alacak ve soldan yola çıkacaktı.
Elli yarda ilerledikten ve hattımızdan ağır bir ateş açtıktan sonra, düşman boyun eğme işaretleri gösterdi ve ben de Sekizinci'ye emir verdim ve onları birlik olarak hücum etmesi için On Üçüncü Albay'a gönderdim. Sekizinci bir hata yaptı ve B'de sıraya girdi, bol mühimmat stoklarını göz önünde bulundurarak onları bıraktım. Onüçüncü, D, Plan 2'deki sütuna girdi. Ondokuzuncu Ohio'nun yedi bölüğü, H'de sıraya girdi ve düşman kırıldığında iki muhteşem yaylım ateşi verdi. Meanville Ben Onüçüncü Caddeye gittim ve I'de gösterildiği gibi onları yolun karşısına sürdüm. J'de dörtler tarafından hücum edilen onuncu onuncusu indi ve K'daki isyancı cepheye kart attı.
Savaş bitmişti, düşman A'dan alınan bir top, B'den alınan bir top parçasını dağıttı ve ölü ve yaralıları yamaca saçıldı.
Kırk dördüncü Virginia ve bazı Georgia birliklerinin ve süvarilerinin aşağıda olduğunu bir tutsaktan öğrenmek ve o akşam isyancıların pozisyonuna karşı operasyonları bizimkiler kadar bitkin bir şekilde sürdürmek için çok geç bulmak ve aynı zamanda yardımları tehdit etmekle tehdit etmek. Yarbay Hollingsworth, asi gözcülerinin yarım mil yakınında belirtilen pozisyona altı bölükle birlikte sırttan inerken, Plan Numaraları 2'de gösterilen konumda ikiye bölündü.
Ele geçirilen iki pirinç 6 librelik düzene konuldu ve Ondokuzuncu Ohio'daki Kaptan Konkle komutasında biri Beverly yolundan C'ye, diğeri D'ye, Camp Garnett'e bakacak şekilde yerleştirildi. O yağmurlu gecede adamlarımız neşeyle toplandılar ve isyancılar hareketleriyle gözcülerimizi alarma geçirdiğinde büyük bir hızla dışarı çıktılar.
Ayın 12'si sabahı saat 3 sularında gözcülerimiz isyancı kampından bir tutsağı getirdi, onlardan güçlerinin dağınık olduğunu ve muhtemelen dağıldığını öğrendim. Bu, kampa yapılan saldırının eğilimini belirledi. Albay Beatty'ye, tüm Ondokuzuncularla birlikte, köprü boyunca ilerlemelerini ve yolun güney tarafında yerlerini almalarını emrettim ve Burnsal'ın süvarilerine, Onuncu Indiana'dan bir bölük eşliğinde, yolun aşağısında keşif yapmalarını emrettim. On Üçüncü ile Albay Sullivan, hareketi derhal takip edecek ve avcı erleri tarafından yolun kuzeyindeki yamacı temizleyecekti.
Bu emirlere itaat edildi ve mevzii terk edildiğini görünce, Burdsal'ın süvarileri ve C Bölüğü, Onuncu Indiana Alayı, saat 6 civarında kampa girdiler. m., burada açıklayıcı listesi ekte bulunan 10 subay, 5 astsubay ve 54 erleri bulup mahkum ettiler ve A ile işaretlendi.
Albay Beatty aşağı yukarı aynı zamanda üst kampa girdi ve orayı işgal etti, aralarında iki pirinç 6 librelik ve seksen çadır, dört keson ve yüz mermi bulunan mülkün sorumluluğunu üstlendi. On Üçüncü Indiana'dan Albay Sullivan geldi ve yolun kuzey tarafındaki kampı işgal etti ve oradaki isyancıların atlarının, arabalarının, çadırlarının, aletlerinin ve aletlerinin sorumluluğunu aldı. Sekizinci ve Onuncu Indiana, savaş alanında yerlerinde kaldılar ve ölüleri gömmekle görevlendirildiler. Ertesi sabaha, tüm birlik Beverly'deki şimdiki kamplarına ilerleyinceye kadar kaldılar.
Ayrıntıları verdikten sonra, hareketin aşağıdaki özetiyle raporumu kapatıyorum:
Ondokuzuncu Ohio, Sekizinci, Onuncu ve On Üçüncü Indiana'dan ve Burdsal'ın 1.912 süvarisinden güçlü bir müfrezeyle, sabah 5'te yola çıktım. m. 11'inde ve dolambaçlı bir yoldan, izsiz bir dağ ormanından geçerek, Rich Mountain'ın tepesindeki Beverly yoluna ulaştım, burada düşmanın benim yaklaşmamdan haberdar olduğunu ve iki adet 6 librelik tarla parçasıyla yürürlükte olduğunu gördüm ve Çeşitli koşullardan piyade, muhtemelen hepsi eylemde olmasa da, 800 ila 1.200 arasında güçlü olduğuna karar verildi. Asilerin mevzii yönünden yapılacak bir kanat saldırısına karşı iyi bir şekilde korunarak ve asileri kargaşaya sürükleyen hızlı bir ateşin ardından, bir hücumla mevzilerini taşıyarak, saat 3 civarında, avcı erlerimizin koruması altında kurulduk. onları bazı kütüklerin arkasından çıkardılar ve onları dağdaki çalılıklara kadar takip ettiler. Yirmi bir esir, iki pirinç 6 librelik, elli silah ve biraz mısır ve erzak ele geçirdik. Kaybımız 12 ölü ve 49 yaralı oldu.
İsyancılar sahada yaklaşık 20 yaralı vardı. Öldürülenlerin sayısını belirleyemedik, ancak daha sonra bu tarihe kadar bildirilen gömü sayısı 135'tir - çoğu dağın üzerine dağılmış halde bulundu. Birliklerimiz, Beverly'ye doğru bir ya da iki isyancı alayı olduğunu bildirdiler ve saatlerini geç buldukları için, soğuk, sırılsıklam bir yağmurun ortasında, gün ışığını beklemek için kollarına atıldılar. esir alınan 63 erkek dışında herkes tarafından terk edildi. İki adet pirinç 6'lı librelik, dört adet keson ve yüz adet mühimmat, iki fıçı ve bir namlu barut, 19.000 kuruş ve bilyeli fişek, iki renk stant ve 204 çadırdan oluşan çok sayıda ekipman ve kıyafeti ele geçirdik. , 427 çift pantolon, 124 balta, 98 kazma, 134 maça ve kürek, tüm trenleri, 29 vagon, 75 at, 4 katır ve 60 çift koşum takımı.
Düşman, mevzilerini değiştirdiğini görünce, cephe tarafından alındığında bize bin cana mal olacak olan siperleri terk etti ve dağlara dağıldı, bazıları Laurel Hill yolundan kaçmaya çalıştı ve diğerleri Huttonsville'i hedef aldı. Bunlardan ilki, Laurel Hill'deki isyancılara katılamayan, 13'ünde tümgenerale teslim olan Albay Pegram'ın komutanıydı.
Öldürülen ve yaralanan çatışmadaki kaybımız ekteki açıklamada gösterilmiştir, yürüyüş B. Alınan esirlerin listesi ekte yürüyüş D gazetede gösterilmiştir. Ele geçirilen ve postane müdürüne teslim edilen malın faturası ektedir. , E olarak işaretlendi.
Bu raporu kapatırken, hem subayların hem de erlerin kabalık ve deneyimsizliklerini göz önünde bulundurarak, dörtte birinin önceki akşam grev gözcülüğünde olduğunu ve yağmurda ve çevik kuvvetle çok yorucu bir yürüyüş yaptığını gözlemlemeyi uygun buluyorum. sadece yetersiz yiyecek tedariki, davranışları takdire şayandı.
Özel olarak anılma hakkına sahip olanlar arasında, kılavuzuyla birlikte eylemin tam ortasına giden Albay Lander, onun çizgisinde her şey olan, sesi ve varlığıyla erkeklere ilham veren Onuncu Indiana'dan Albay Manson, ve alayının sorumluluğunu cesurca yöneten. Albay Benton emirlere uymaya hazırdı ve adamlarının arasında şevkle hareket ediyordu. İsyancılar dağılırken Albay Sullivan onun komutasıyla suçlandı ve birkaç mahkumu ele geçirdi. Sekizinci Binbaşı Wilson, soğukkanlılığı ve hızlı hareket etmesiyle dikkat çekiyordu. Sekizinci Ordu'dan Yarbay Colgrove, ateş altında alayın saflarını oluştururken gösterdiği soğukkanlılıkla özel olarak anılmayı hak ediyor. Onüçüncü Binbaşı Fortes, topların ateşi altında adamlarının bir kısmını oluştururken soğukkanlılık ve kendine hakimiyet gösterdi.
Komutan yardımcım Kaptan Kingsbury'ye ve emirleri ateş altında taşımadaki değerli ve etkili yardımları için Kaptan A. Irwin Harrison'a teşekkür ederim.
Onuncu Indiana bir buçuk saat ateş altında kaldı. Ondokuzuncu Ohio, bir kanat saldırısına karşı mevzilerini korudukları havalı ve yakışıklı tavırları ve sıraya girip harekatın yamaçlarına yakın ateşlerini teslim etme tarzları ile öne çıkıyordu. Albay Beatty'nin işini iyi yaptığını ve Albay Hollingsworth ve Binbaşı Buckley tarafından ustalıkla görevlendirildiğini düşünüyorum.
Alay komutanlarının gözünde kendini gösteren kişiler için, burada sunulan alay albaylarının raporlarına saygıyla atıfta bulunuyorum.
Saygılarımla, itaatkar hizmetkarınız,
W. S. ROSECRANS,
Tuğgeneral, ABD Ordusu.
Binbaşı S. WILLIAMS,
Yrd. Yaver. General, ABD Ordusu, Hdqrs. Ordu Batı Virjinya.
Zengin Dağ Savaşı (11 Temmuz 1861)
Amerika Birleşik Devletleri'nde iç savaş olasılığı 1861'in ilk aylarında geliştiğinden, Virginia bölünmüş bir devletti. Eyaletin doğu kesiminde yaşayanlar tarafından yönetilen Virginia, Başkan Lincoln'ün Nisan ayında Fort Sumter'da başlayan ayaklanmayı bastırmak için her eyalete gönüllü asker sağlama çağrısına katılmak yerine Birlikten ayrılma yönünde oy kullandı. Doğudaki komşularıyla çok az ortak noktası olan batı Virginia'nın dağlık bölgesinin sakinleri, Virginia'dan ayrılmak ve Birlik'te kalmak için kendi hareketlerini başlattılar.
1861'in çoğu için, Birlik ve Konfederasyon güçleri batı Virginia'nın kontrolü için mücadele etti. Appalachian Dağları'ndaki boşluklar Doğu'yu Orta Batı'ya bağladığı için bölge oldukça önemliydi. Mayıs ayı başlarında, Richmond'daki General Robert E. Lee, Albay George A. Porterfield'a Grafton'a gönüllülerden oluşan bir ordu kurmasını ve Baltimore & Ohio Demiryolu ile dağlardaki paralı yolların kontrolünü ele geçirmesini emretti. 24 Mayıs'ta Porterfield, kuzeybatı Virginia'daki B&O demiryolu üzerinde bulunan Grafton kasabasını 500'den az adamla işgal etti. Ertesi gün, Asiler Farmington yakınlarındaki iki B&O demiryolu köprüsünü yaktı.
Birlik hükümeti, Tümgeneral George McClellan komutasındaki bölgeye 20.000 asker göndererek karşılık verdi. McClellan, Monongahela Nehri üzerindeki B&O köprüsünü korumak için hemen Albay Benjamin Franklin Kelley ve Wheeling'den 1.600 Federal askeri görevlendirdi. 28 Mayıs'a kadar, McClellan batı Virginia'ya toplam yaklaşık 3.000 asker sipariş etti ve onları Tuğgeneral Thomas A. Morris'in genel komutası altına yerleştirdi. Morris, Grafton'u işgal eden küçük Konfederasyon kuvvetiyle çarpışmak için yola çıktı, ancak yaklaşırken, Porterfield on yedi mil güneyde, komutasına daha fazla gönüllünün katıldığı Philippi'ye çekildi. 3 Haziran'da Morris, Philippi'deki bir Konfederasyon kampına karşı şafak öncesi bir saldırıda iki Kuzey birliklerini konuşlandırdı. Birlik askerleri Asileri bozguna uğrattı ve Porterfield'ı güneye, otuz beş mil uzaktaki Beverly'ye çekilmeye zorladı.
8 Haziran'da, Konfederasyon hükümeti Tuğgeneral Robert Selden Garnett'i batı Virginia'da McClellan'a karşı çıkan güçlerden sorumlu tuttu. Garnett zor bir durumu devraldı. Sadece 4.600 askerle, isyancıları yavaş yavaş güneye ve doğuya iten bir Federal saldırıyı durdurması bekleniyordu. Garnett birliklerini dağlardan geçen iki önemli geçişte konuşlandırdı. Beverly'nin hemen batısındaki Rich Mountain'daki geçidi korumak için yaklaşık 1.300 adamdan sorumlu Yarbay John Pegram'ı gönderdi. Garnett, Beverly'nin kuzeyindeki Laurel Hill'deki geçidi koruyan gücünün geri kalanının kişisel komutasını aldı. Albay Jonathan M. Heck'in yönetimi altında, İsyancılar Rich Mountain'da Camp Garnett olarak bilinen müstahkem bir mevzi inşa ettiler.
While Garnett’s men were busily erecting fortifications at Laurel Hill and Rich Mountain, McClellan arrived at Grafton on June 23, 1861 to coordinate an attack upon the Confederates. McClellan moved three divisions south from Clarksburg and ordered Morris’s brigade at Philippi to join him.
On July 6, McClellan set out toward the Confederate strongholds. After meeting light resistance from Rebel skirmishers, he established his headquarters at Roaring Creek, two miles west of Camp Garnett, on July 9. McClellan devised a plan calling for Morris’s brigade to demonstrate in front of Laurel Mountain, keeping Garnett in place, while McClellan sent the bulk of his force against Pegram at Rich Mountain.
Unsure of Pegram’s strength, McClellan was reluctant to order a frontal attack against the Confederate defenses at Rich Mountain. As McClellan deliberated, a local Union sympathizer, David Hart, apprised the Federals of a remote route that led to his family’s farm near the crest of Rich Mountain. Upon learning this, Brigadier General William Rosecrans convinced McClellan to allow Rosecrans to lead a force over the mountain to attack Pegram from the rear.
Leading a force of 2,000 soldiers, Rosecrans began his expedition at 4 a.m. on July 10. His orders were to subdue a small Rebel contingent at the Hart farm and then to move down the mountain to attack Camp Garnett. While Rosecrans was performing his flanking movement, McClellan was establishing his position in front of Rich Mountain to catch the Confederates in a pincer movement.
Meanwhile, Pegram learned of Rosecrans’s flanking maneuver and detached two companies of the 20th Virginia to reinforce the position at the Hart farm. The rugged trail and bad weather prevented Rosecrans from reaching the Hart farm until after two in the afternoon. When he arrived, he encountered stiff resistance from approximately 300 Rebels commanded by Captain Julius A. De Lagnel. The two forces engaged at 3 p.m., and De Lagnel's greatly outnumbered soldiers held off the Federals for two hours before being subdued.
After securing the Hart farm, Rosecrans orders were to turn and attack Camp Garnett, but the hour was so late that he decided to wait until morning. Having lost communication with Rosecrans and not hearing any sounds indicating an attack on Pegram’s rear, McClellan assumed the worst. Although his command of 4,000 soldiers greatly outnumbered the 1,000 Rebel defenders left at Camp Garnett, McClellan called off his attack and pulled back to his encampment at Roaring Creek.
Pegram, realizing that Rosecrans was at his rear, ordered the evacuation of Camp Garnett during the night. About one-half of the retreating Rebels made it to Beverly, but pursuing Federals captured Pegram and the others on July 13. Upon hearing of Pegram’s withdrawal, Garnett abandoned his position at Laurel Hill. As his troops retreated, Garnett was mortally wounded while directing his rear guard, on July 13, making him the first general officer to die in the Civil War.
Casualties at the Battle of Rich Mountain were light by later Civil War standards. The Union lost forty-six men (killed, wounded, and captured/missing), and the Confederacy lost 300 soldiers (mostly prisoners). The Union victory at Rich Mountain was instrumental in securing Federal control of western Virginia and in contributing to the establishment of the state of West Virginia. In the wake of a few more Union victories in the region that autumn, residents of thirty-nine counties in western Virginia approved the formation of the new state on October 24. On June 20, 1863, officials in Washington completed the formalities and admitted West Virginia to the Union.
Garnett Killed in the Federal Pursuit
Garnett was eating supper outside his tent on the evening of July 11 unaware of the disaster that had taken place at Rich Mountain. Federal guns to his front were shelling him as part of the feint against his position while the main attack occurred to the south. One of the shells slammed into the ground near Garnett, spraying dirt into his coffee. He nonchalantly dumped out the coffee and continued to eat his meal.
Later that evening a messenger arrived with news of the tragedy that had befallen Pegram’s force. At Laurel Hill, Garnett ordered his men to break camp immediately on the night of July 11. Despite a driving rain, his force was able to get their wagons on the road south to Beverly. When Garnett’s column reached the outskirts of Beverly on the morning of July 12, however, their scouts mistook Confederate soldiers retreating from Rich Mountain for Federal troops. Garnett had to think quickly. He countermarched toward Laurel Hill and then turned northeast on a back road along Leading Creek.
Union rifle fire killed Confederate Brig. Gen. Robert S. Garnett as he directed rearguard forces at Corrick’s Ford in the retreat from Rich Mountain. He was the first general killed in combat in the American Civil War.
Garnett’s retreating column not only would have to contend with poor roads, but have to cross several rivers that might be flooded because of the continuing rain. Moreover, Garnett would have to contend with the Federals who were sure to pursue his column. Garnett did his best to lead his army to safety, but Federal troops attacked the rear of his column repeatedly on July 13. Morris assigned Captain Henry Benham of the U.S. Army to lead a brigade-sized force to overtake the fleeing Confederates. A running battle occurred along Shaver’s Fork of the Cheat River during which Garnett was slain by Federal troops.
Rich Mountain
The battle of Rich Mountain took place here where the Staunton-Parkersburg turnpike crossed the crest of the mountain. About 2:30 pm, the Union forces began their attack down the hill on your right. The 310 Confederate troops on guard here with their one cannon took cover behind hastily erected log breastworks, farm buildings, and the rocks in the stable yard across the road.
After over two hours of fighting, the larger Federal force charged again and captured the cannon. The Confederates retreated into the woods and during the night abandoned Camp Garnett. General McClellan's army then took control of the turnpike and of northwestern Virginia.
Topics and series. Bu tarihsel işaretleyici şu konu listesinde listelenmiştir: Savaş, ABD İç Savaşı. In addition, it is included in the Battlefield Trails - Civil War series list. A significant historical month for this entry is July 1814.
Konum. 38° 51.973′ N, 79° 56.06′ W. Marker is near Beverly, West Virginia, in Randolph County. Marker is on Rich Mountain Road / Files Creek Road (County Route 37/8), on the right when traveling east. Located near the parking area for the Rich Mountain Battlefield. Touch for map. Marker is in this post office area: Beverly WV 26253, United States of America. Touch for directions.
Other nearby markers. At least 8 other markers are within walking distance of this marker
. Welcome to Rich Mountain Battlefield (a few steps from this marker) Battle of Rich Mountain (within shouting distance of this marker) The Stable Yard (within shouting distance of this marker) General William S. Rosecrans (within shouting distance of this marker) Battle Of Rich Mountain (within shouting distance of this marker) The Hart House (about 300 feet away, measured in a direct line) Rich Mountain / Hart House (about 300 feet away) Site of Old Hart House (about 400 feet away). Touch for a list and map of all markers in Beverly.
İlgili belirteçler. Bu işaretleyiciyle ilgili işaretçilerin listesi için buraya tıklayın. İlişkiyi daha iyi anlamak için, gösterilen sırayla her bir işaretçiyi inceleyin.
Ayrıca bkz. . . Rich Mountain Battlefield History. An overview of the battle. (Submitted on October 24, 2009, by Craig Swain of Leesburg, Virginia.)
Battle Of Rich Mountain Articles From History Net Magazines
VİDEO: Gettysburg'daki 3. Pennsylvania Ağır Topçusunun H Pili
Civil War Times Editörü Dana Shoaf, 3. Pennsylvania Ağır Topçu'nun H Pilinin kendisini Gettysburg Savaşı'nın ortasında nasıl bulduğunun hikayesini paylaşıyor. .
Dan Bullock: Vietnam Savaşı'nda öldürülen en genç Amerikalı
Pfc. Dan Bullock 1969'da 15 yaşında öldü ve genç Afrikalı-Amerikalı Denizciyi tanıma çabaları devam ediyor ve bu Military Times belgeselinde vurgulanıyor. (Rodney Bryant ve Daniel Woolfolk/Military Times).
Battle of Rich Mountain, 12 July 1861, West Virginia - History
Maj. Gen. George B. McClellan assumed command of Union forces in western Virginia in June 1861. On June 27, he moved his divisions from Clarksburg south against Lt. Col. John Pegram's Confederates, reaching the vicinity of Rich Mountain on July 9. Meanwhile, Brig. Gen. Thomas A. Morris's Union brigade marched from Philippi to confront Brig. Gen. Robert S. Garnett's command at Laurel Hill. On July 10-11, Brig. Gen. William S. Rosecrans led a reinforced brigade by a mountain path to seize the Staunton-Parkersburg Turnpike in Pegram's rear.