Tapas gecesi iyi gitmedi: Onur konuğu Faye, “Yemek çok küçüktü” diye hatırlıyor. “Ve ben çok acıktım.”
Böylece, Faye’in 65. doğum günü için kızı Marie, annesini ve üç arkadaşını şık bir ter kulübesinde dinlendirici bir konaklama için davet etti. Huysuz Faye de bu konuda çıldırmıyor. Ve bu, tarikat üyeleri bile gelmeden önce.
Angela Hanks’in acı tatlı yeni komedisi, “Vücut Onlar Ritüel“, Santa Fe, NM’de geçiyor, burada beş kadın (dördü Afrika kökenli Amerikalı ve biri Bengalli Amerikalı), New Age maneviyatıyla karıştırılmış tuhaf R&R için Dallas’tan seyahat etti. Sıcak taşlar ve pelüş beyaz elbiseler, şömine başında sohbetler ve imar dönemleri var. Ayrıca, kurgusal Amerikan karakterleri her emekli olduğunda ortaya çıkan rahatsız edici ifşalar ve renkli karşılaşmalar var (bkz: Bess Wohl’un oyunu “Küçük ağız sesleriSessiz bir inziva sırasında geçen “, ya da kitap ve dizi”Dokuz mükemmel yabancı”).
“Body They Ritual” – bu yılki edisyonun üçüncü ve son parçası. Başparmak Bot ŞirketiSummerworks serisi, ziyaretçiler ve çeşitli sakinler arasındaki bir dizi karşılaşma etrafında dönüyor. Doğal olarak, yerliler birkaç gerçeğin ortaya çıkmasına yardımcı oluyor, ancak bir şekilde kimse için dünyayı sarsacak bir değişiklik yok gibi görünüyor. Başlangıçta bir karakterin derisinin altında ne tür bir mecazi parlaklık bulunursa bulunsun, sonda hemen hemen her zaman oradadır, geçmiş seçimlerin ve alınan veya alınmayan yolların sürekli bir hatırlatıcısıdır.
Marie (Ebony Marshall-Oliver), örneğin, ilişkilerini romantik karışıklıklardan uzak tutmayı tercih eder. Emekli bir kuaför olan Faye (Lizan Mitchell), çocukluğunda müziğe olan düşkünlüğü ya da Marie’nin profesyonel bir spor takımının menajeri olarak kariyerine odaklanma kararı gibi kızının kendine has özelliklerini seçer. çocuklar. İki kadın arasındaki ilişki sıradan görünse de, Hanks bunu, Faye’in Sublime şarkısını fevri yorumlaması gibi, genellikle birdenbire ortaya çıkan sıra dışı ayrıntılarla süslüyor.”Santeria”
Aynı şekilde, Faye’in arkadaşı Toni (Denise Burse), ona ondan ne kadar nefret ettiğini söyleyebilmek için rahmetli kocasını tekrar görmeyi hayal ettiğinde, Hanks öfkeli monologunu gerçeküstü bir netlikle eker -” onun kafasına bir tokat atmak istiyorum. şamdan.”
Bu teknik, Toni’ye adını annesinin “üçüncü favori thrash metal grubu” Sepultura’dan aldığını söyleyen genç bir barista (Bianca Norwood) gibi yerel halk için geçerlidir. Adım Şarbon olmadığı için kendimi şanslı sayıyorum, dedi Toni’ye.
Bunların en iyisi ya da en azından en tuhafı Queen Harvest (Emily Cass McDonnell), New Mexico’dan Galadriel ve yardımcıları Dawn (Kai Heath) ve Turkuaz Sunshine (Keilly McQuail, şaşırtıcı derecede tuhaf satır okumaları yapıyor).
Hanks, kiminWilder gittiSummerworks’ün 2018 baskısındaydı, yönetmen Knud Adams tarafından iyi servis edilen kuru, ekşi bir tona sahip. Mükemmel oyuncu kadrosundan ince ayarlı performanslar çıkarıyor ve komediyi asla abartmıyor, işin çoğunu kaldıran bir kaşın, yan bakışın veya savurgan bir çizginin yapmasına izin veriyor. Bu, özellikle Hanks’in açık çatışmadan ve katartik kararlardan kaçındığı için etkilidir – Santa Fe aydınlanmayı satabilir, ancak bu oyun yazarı yemi almaz. Kabul ediyorum, “Ritüelleştirdikleri Bedenler” bir bütün olarak pek uyumlu değil, ama parçaları harika. Küçük olabilirler, ancak tam bir öğüne katkıda bulunurlar.
Vücut Onlar Ritüel
2 Temmuz’a kadar Manhattan’daki Wild Project’te; clubbedthumb.org. Süre: 1h33.
Kaynak : https://www.newsrust.com/2022/06/bodies-they-ritual-review-plush-dresses.html