Sürüngenler modern çağda ham bir anlaşma yaptılar - 100 veya 200 milyon yıl önceki kadar kalabalık ve çeşitli değiller ve pek çok insan keskin dişleri, çatal dilleri ve / veya pullu derileri ile ürküyor. Yine de onlardan alamayacağınız bir şey, gezegendeki en ilginç yaratıklardan bazıları olmalarıdır. İşte bunun 10 nedeni.
Amfibilerden Evrimleşen Sürüngenler
Evet, bu büyük bir basitleştirme, ancak balıkların tetrapodlara, tetrapodların amfibilere ve amfibilerin sürüngenlere evrildiğini söylemek doğru olur - bu olayların tümü 400 ila 300 milyon yıl önce gerçekleşti. Ve hikayenin sonu bu değil: Yaklaşık 200 milyon yıl önce, therapsidler olarak bildiğimiz sürüngenler memelilere evrimleşti (aynı zamanda arkeoz olarak bildiğimiz sürüngenler dinozorlara dönüştü) ve bundan 50 milyon yıl sonra sürüngenler dinozorların kuşlara dönüştüğünü biliyoruz. Sürüngenlerin bu "arada kalması", günümüzdeki göreceli kıtlıklarını açıklamaya yardımcı olabilir çünkü daha evrimleşmiş torunları, çeşitli ekolojik nişlerde onlardan daha fazla rekabet eder.
Dört Ana Sürüngen Grubu Vardır
Günümüzde yaşayan sürüngen çeşitlerini bir yandan sayabilirsiniz: yavaş metabolizmaları ve koruyucu kabukları ile karakterize edilen kaplumbağalar; Derilerini döken ve geniş ağızlı çeneleri olan yılanlar ve kertenkeleler de dahil olmak üzere skuamatlar; hem modern kuşların hem de soyu tükenmiş dinozorların yaşayan en yakın akrabaları olan timsahlar ; ve bugün Yeni Zelanda'nın birkaç uzak adasıyla sınırlı olan tuataras olarak bilinen garip yaratıklar. (Sadece sürüngenlerin ne kadar uzağa düştüğünü göstermek için, bir zamanlar gökyüzüne hükmeden pterozorlar ve bir zamanlar okyanusları yöneten deniz sürüngenleri 65 milyon yıl önce dinozorlarla birlikte yok oldu.)
Sürüngenler Soğuk Kanlı Hayvanlardır
Sürüngenleri memelilerden ve kuşlardan ayıran temel özelliklerden biri, iç fizyolojilerini güçlendirmek için dış hava şartlarına güvenen ektotermik veya "soğukkanlı" olmalarıdır. Yılanlar ve timsahlar, gün boyunca güneşin tadını çıkararak kelimenin tam anlamıyla "enerji kazanırlar" ve özellikle de kullanılabilir enerji kaynağı olmadığında geceleri halsizdirler. Ektotermik metabolizmaların avantajı, sürüngenlerin benzer büyüklükteki kuşlara ve memelilere göre çok daha az yemeye ihtiyaç duymasıdır. Dezavantajı, özellikle karanlıkta sürekli olarak yüksek düzeyde bir faaliyet sürdürememesidir.
Tüm Sürüngenlerin Derileri Pullu
Sürüngen derisinin kaba, belli belirsiz yabancı kalitesi bazı insanları tedirgin ediyor, ancak gerçek şu ki, bu pullar büyük bir evrimsel sıçramayı temsil ediyor: Bu koruma katmanı sayesinde, omurgalı hayvanlar ilk kez risk almadan su kütlelerinden uzaklaşabiliyordu. kuruması. Büyüdükçe, yılanlar gibi bazı sürüngenler derilerini tek parça halinde dökerken, diğerleri bunu bir seferde birkaç pul yapar. Her ne kadar sert olsa da, sürüngenlerin derisi oldukça incedir, bu nedenle yılan derisi (örneğin) kovboy çizmeleri için kullanıldığında kesinlikle dekoratiftir ve çok amaçlı sığır derisinden çok daha az faydalıdır.
Bitki Yiyen Çok Az Sürüngen Vardır
Mesozoyik Çağ boyunca, dünyadaki en büyük sürüngenlerden bazıları kendilerini adanmış bitki yiyicilerdi. Triceratops ve Diplodocus gibi multitonlara tanık olun . Bugün, garip bir şekilde, tek otçul sürüngenler kaplumbağalar ve iguanalardır (her ikisi de dinozor atalarıyla uzaktan yakından ilişkilidir), timsahlar, yılanlar, kertenkeleler ve tuataralar omurgalı ve omurgasız hayvanlarda yaşarlar. Bazı deniz sürüngenlerinin (tuzlu su timsahları gibi) vücutlarını ağırlaştıran ve balast görevi gören kayaları yuttuğu da bilinmektedir, böylece sudan sıçrayarak avlarını şaşırtabilirler.
Sürüngenlerin Çoğunun Kalpleri Üç Bölmeli
Yılanların, kertenkelelerin, kaplumbağaların ve kaplumbağaların kalplerinde üç oda bulunur - bu, balıkların ve amfibilerin iki odacıklı kalpleri üzerinde bir ilerlemedir, ancak kuşların ve memelilerin dört odacıklı kalplerine kıyasla belirgin bir dezavantajdır. Sorun, üç odacıklı kalplerin oksijenli ve oksijeni giderilmiş kanın karıştırılmasına izin vermesidir, bu da oksijeni vücut dokularına iletmenin nispeten verimsiz bir yoludur. Kuşlarla en yakın akraba olan sürüngen ailesi olan timsahlar dört odacıklı kalplere sahiptirler, bu da onlara muhtemelen avlarını yakalarken çok ihtiyaç duydukları bir metabolik avantaj sağlar.
Sürüngenler Dünyadaki En Akıllı Hayvanlar Değildir
Bazı istisnalar dışında, sürüngenler beklediğiniz kadar akıllıdır: Bilişsel olarak balık ve amfibilerden daha gelişmiş, yaklaşık olarak kuşlarla entelektüel bir eşitlikte, ancak ortalama bir memeliye kıyasla çizelgelerde çok daha düşük. Genel bir kural olarak, sürüngenlerin "ensefalizasyon bölümü" - yani, vücutlarının geri kalanına kıyasla beyinlerinin boyutu - sıçanlarda, kedilerde ve kirpilarda bulacağınız şeyin yaklaşık onda biri kadardır. Buradaki istisna yine, ilkel sosyal becerilere sahip olan ve en azından dinozor kuzenlerinin neslinin tükenmesine neden olan KT neslinin tükenmesinden kurtulacak kadar akıllı olan timsahlardır .
Sürüngenler Dünyanın İlk Amniyotlarıydı
Yumurtalarını karaya bırakan veya fetüslerini dişinin vücudunda kuluçkaya yatıran omurgalı hayvanlar olan amniyotların ortaya çıkışı , Dünya'daki yaşamın evriminde anahtar bir geçişti. Sürüngenlerden önce gelen amfibiler yumurtalarını suya bırakmak zorunda kaldılar ve bu nedenle Dünya'nın kıtalarını kolonileştirmek için iç kesimlere gidemediler. Bu bağlamda, sürüngenleri balıklar ve amfibiler (bir zamanlar doğa bilimcileri tarafından "düşük omurgalılar" olarak adlandırılmışlardı) ile kuşlar ve memeliler (daha türetilmiş amniyotik ile "daha yüksek omurgalılar") arasında bir ara aşama olarak görmek doğaldır üreme sistemleri).
Bazı Sürüngenlerde Cinsiyet Sıcaklığa Göre Belirlenir
Bildiğimiz kadarıyla sürüngenler, sıcaklığa bağlı cinsiyet belirleme (TDSD) sergileyen tek omurgalılardır: Embriyonun gelişimi sırasında yumurtanın dışındaki ortam sıcaklığı, yavruların cinsiyetini belirleyebilir. TDSD'nin bunu yaşayan kaplumbağalar ve timsahlar için uyarlanabilir avantajı nedir? Kimse tam olarak bilmiyor. Bazı türler, yaşam döngülerinin belirli aşamalarında bir cinsiyetten daha fazla cinsiyete sahip olmaktan faydalanabilir veya TDSD, sürüngenlerin 300 milyon yıl önce küresel egemenliğe yükseldiği zamandan (nispeten zararsız) bir evrimsel engel olabilir.
Sürüngenler Kafataslarındaki Açıklıklara Göre Sınıflandırılabilir
Canlı türlerle uğraşırken sık sık kullanılmaz, ancak sürüngenlerin evrimi kafataslarındaki açıklıklar veya "fenestrae" sayısıyla anlaşılabilir. Kaplumbağalar ve kaplumbağalar, kafataslarında açıklık olmayan anapsid sürüngenlerdir; pelikozorlar ve therapsidlerin sonra birinci zaman bir açıklık ile, synapsids edildi; ve dinozorlar, pterozorlar ve deniz sürüngenleri dahil diğer tüm sürüngenler, iki açıklığı olan diapsidlerdir. (Diğer şeylerin yanı sıra, fenestranın sayısı, kafataslarının temel özelliklerini antik terapidlerle paylaşan memelilerin evrimi hakkında önemli bir ipucu sağlar.)