“Yıkım İblis Ordusu bize şunları söyledi: Dünya ile bağlantı kopamaz ve daha sonra daha fazla dünya Dünya’ya bağlanacak! Dünya tüm savaş alanlarının merkezine yerleştirilecek ve sayısız uzman mistisizm diyarını fethetmek için toplanacak. !”
Her nasılsa, kulağa bir oyun prologu gibi geldi.
“Böyle olunca bir orduya ihtiyacın olacak. Sırtına güvenebileceğin bir ordu. O güç biz olacağız!”
“Bu yüzden, seni bağışlamamı istiyorsun.”
“Evet.”
Prenses hemen diz çöktü. Gerginlikten titrerken bile Flemir, kırmızı kurtların saldırması ihtimaline karşı kara kurtları topladı.
“Hm.”
Yu Il Han tekrar parmaklarını salladı ve yine sadece kırmızı kurtları katletti ama içinde oldukça çelişkiliydi.
“Kural becerisini onun üzerinde kullanırsam, bu kızın bana ihanet edemeyeceği doğru. Bununla birlikte, bu adamların da beni izleyeceğini söylemesi için bir kurt soyundan kraliyet ailesinin ne kadar önemi var? Bir başkasını kral ilan edip beni sırtımdan bıçaklayamazlar mı zaten?’
“Kurt derisi asilzade etrafında toplanmıştır. Asilzadenin kanını içeren vaftizin özel gücü olmadan, kurt derisi ay tarafından kutsanamaz. Yıkım İblis Ordusunun beni öldürmeye değil de yakalamaya çalışmasının nedeni de budur. ben, kurdun nesli tükenecek.” Aklını okumuş gibi prensesi açıkladı.
Daha sonra devam etti, “Hayatta kalan tek kraliyet benim. Hayır, beni yönetiminizin altına alıp bana sorarsanız, o zaman gerçeği yanıtlamaktan başka seçeneğim kalmayacak, bu yüzden öğrenmek daha kolay olacak.”
“Oldukça çaresizsin.”
“Hayatta kalmak istiyorum. Ayrıca hayatta kalmalarına izin vermek istiyorum.”
Yu Il Han, prensesin yalan söylemediğini hissedebiliyordu. Evet, gerçek olduğu için daha da gülünçtü. Homurdandı.
“İşte bu yüzden nereye ayak basacağını düşünmeliydin.”
Prenses dudaklarını ısırdı. Flemir’e bir an baktığında, Flemir yalnızca utançla başını eğdi. Yu Il Han artık dünyayı istila etme planının arkasında tam olarak kimin olduğunu biliyordu ama son onayı vermesi gereken prenses olması gerektiğinden, onu kolay kolay salmaya niyeti yoktu.
“Mazeret üretmeyeceğim. Sadece bu kadar çaresiz olduğumuzu anlamanızı istiyorum. Beni dinlerseniz, beni astınız olarak kabul ederseniz, o zaman sizin için her şeyi yaparım. bot ayakkabı.”
“Hayır, bu kirli yani hayır.”
“Öyleyse! O zaman ben-“
Yu Il Han, Erta’ya sormadan önce bir an düşündü.
“Ne yapmam gerektiğini düşünüyorsun?”
[….Yeni bir kadının sana nasıl yapışacağını düşünürken, kendimi o kadar iyi hissetmiyorum.] (Erta)
“…Ha?”
[H-hiçbir şey! Böyle büyük bir canavar ordusuna hükmedebiliyorsan, o zaman yapmalısın. Sadece onları tamamen bastırabilirseniz. Evet, elbette.] (Erta)
Her nasılsa, bugünlerde etrafındaki melekler oldukça tuhaf davranıyorlardı, tam olarak neler oluyordu? Il Han başını eğerek kulağını kaşırken başını salladı. Ardından parmaklarını bir kez daha salladı.
“Kuaaaaaaah!”
“Kgwaaaaahk”
400’den fazla ejderha kemiği mızrağı. Bu topraklardaki tüm uluyan kızıl kurtların yaşamlarını sona erdirmelerine rağmen, yüzlerce atıştan sonra bile en ufak bir çatlak belirtisi göstermediler.
Bununla birlikte, en azından bu Kiroa dünyasında, Yıkım İblis Ordusuna ait olan kurt türü artık yoktu. En azından bu savaşa katılanlar arasında.
“Çok iyi.”
Duygusal olarak konuşursak, bunu asla kabul edemezdi ama Il Han her şeye duygularına göre karar veren bir aptal değildi.
Eğer Il Han tek başına olsaydı, o zaman her yerde ve her yerde hayatta kalma kararlılığına ve güvenine sahipti, ama dünyadaki diğer tüm insanlar ölürse ve Il Han yalnız kalırsa, o zaman tic-tac-toe oynayacak kimse kalmazdı. , olur mu? İlk etapta onunla oynayacak kimse yoktu ama yine de!
“Önerinizi kabul ediyorum.”
“Çok teşekkür ederim!”
“Kahretsin.”
Prenses kafasını yere vurduğu için bile şükrederken, Flemir karmaşık duyguları yüzünden kaşlarını çatıyordu. Bundan, prenses yalan söylemiyormuş gibi görünüyordu.
“O zaman lütfen, hemen beni boyun eğdirin!”
“Ama bekle. Kayakta yerim olduğunu sanmıyorum…”
Yu Il Han mırıldanarak statüsü ve aralarındaki Kural becerisi hakkındaki bilgileri kontrol etti ve seviyesinin çoktan 13’e ulaştığını görünce şaşırdı. Nedeni basitti. Görünüşe göre Yumir ve elfler büyük bir öfke patlaması yaşıyorlardı ve bu nedenle beceri seviyesi hızla yükseliyordu.
Çok fazla odası vardı. Muhtemelen prensesin üstüne 7 tane daha alabilirdi.
“Kes şunu. O zaman acele edelim.”
“Evet!”
Yu Il Han elini uzatarak Kural becerisini etkinleştirdi. Flemir ne pahasına olursa olsun bunu durdurmak istiyormuş gibi görünüyordu. Yu Il Han, Flemir’in oyunculuk için uygun olmadığını düşünürken, Kural becerisi onu güvenle boyun eğdirmişti.
[Ay Kurdu, Erica, sana boyun eğdirildi. Erica’nın büyüme hızı hızlanır. Artık Erica’nın durumunu görebilirsiniz.]
Onu iyi yetiştirecek gibi değildi ama yine de yalan söylemiş olabilir diye statüsünü açtı ama görünüşe göre o kesinlikle kurt soyunun prensesiydi; Başlıklarından biri ‘Ay Tanrıçasının Kutsaması’ idi.
“Seviye 85. Zayıf değil misin?”
“Leydi Hazretleri bo-“
“Flemir, beni efendimin yanında kibarca arama.”
“Evet!”
Il Han tam birbirine unvanlarla hitap etmenin sıkıcı olduğunu söylemek üzereyken, iki kurt çok ciddi göründüğü için bunun hiç önemi olmadığı sonucuna vardı. Kesin olmak gerekirse, karışma zahmetine katlanamazdı.
Artık onu boyun eğdirdiğine göre, değişen bir şey olursa, hayatta kalan kara kurtların tutumu buydu. Kurtlar, Il Han’a karşı hala korku ve düşmanlık kalıntılarına sahip olsalar da hala diz çöküyor ve saygılarını sunuyorlardı.
On bine yakın kurdun ona saygılarını sunması o kadar da kötü bir duygu değildi. İlgi görmeye alışkın değildi ama hepsi başlarını ona doğru eğdiği için bunun bir önemi yoktu. Memnun olan Il Han çevreye baktı. Hâlâ kırmızı kurt göremiyordu.
“O zaman hızlıca temizliğe gidelim.”
“Evet usta.”
Prenses kapıdan önce girdi. Flemir, Il Han’a bir şey söylemek istermiş gibi baktı ama kısa süre sonra kaşlarını çattı ve onu kapıya kadar takip etti. Sırtlarına bakan Il Han başını yana eğdi.
“Hey, birbirleriyle çıkıyorlar mı?”
[Belki.] (Erta)
dedi Erta, öyle olmalarını gerçekten istiyormuş gibi bir tonda. Yani bu melek şimdi de başkalarının aşk ilişkilerine mi karışıyordu? Yu Il Han sonunda güldü.
“Ben de o adamı ast olarak kabul etmek istemiyorum ama eğer evlenmek istiyorlarsa o zaman onu ast olarak kabul edip evlenmelerini sağlayabilirim.”
[Ya ikisinden doğan çocuk?] (Erta)
“Özgür köle edinildi.”
[Köle-doğum-köle muamelesi!?!!] (Erta)
Yu Il Han kapıya yöneldi. Geride kalan, başları hâlâ yerde olan on bin kurt ve kanla bembeyaz olmuş karlı ovalardı…
“O tarafı savun!”
“Dur, sağdan! Biraz daha dayan!”
“Kroaaaaaaang!”
Kapının ötesinde tam bir karmaşa vardı. Siyah ve kırmızı kurtlar uluyordu ve insan bağırışları araziyi doldurmuştu.
Cesur insanlar, korkak insanlar ve eserler kullanarak görünüşlerini gizlemelerine rağmen öne çıkan dört elf ve bir meleğin koynunda ürkütücü bir sihirle kurtları süpüren yaklaşık 7 yaşında bir çocuk! Bekle, yine büyüdü!
“Susanoo!?”
Il Han’ın figürünü görmeyi başaran Michael Smithson yüksek sesle bağırdı. Yu Il Han tam bu adamın ondan hoşlanmış olabileceğini düşünürken, insanoğlunun çoğu aniden başlarını kaldırdı ve aynı anda bağırdıklarında Il Han’ı buldu.
“Bu gerçek!?”
“Susanoo geri geldi!”
Il Han anlaşılmaz bir duyguyla parmaklarını salladı. Kiroa kıtasını yok edenlere benzer yüzlerce kemik mızrak bir kez daha çağrıldığında, kurtların hepsi savaşmaktan vazgeçti ve sadece boyun eğip ölümlerini beklediler, ancak kemik mızraklar yalnızca kırmızı olanları buldu ve öldürdü. savaş alanının kaosu.
Her şey Mutlak doğruluk yeteneği sayesinde oldu. Kesin olmak gerekirse, eğer o yeteneğe sahip olmasaydı, o mızrakları havaya kaldırıp düşürmelerine izin vermezdi.
“Hah.”
“Şimdi yüzlerce mızrak yağdırıyor.”
İnsanlara şok verilirken mızraklar yeniden toplanıp tekrar fırlatıldı.
Yukarı aşağı. Yukarı aşağı. Kurtlar öldü. Kurtlar yine öldü.
İnsanlar Il Han’ın bu seviyedeki bir şeyin bile diğer insanların büyümesini göz önünde bulundurarak kendini tutması olduğunu anlasaydı, o zaman diğer insanlar ne düşünürdü? Tabii ki, bunu tam olarak tahmin ettiği için yapıyordu!
“Baba!”
Liera’nın yardımıyla Il Han’ın yanına gelen Yumir gizlenmesini kaldırdı ve Yu Il Han’a sarıldı, ardından kafasını tekrar zırha vurdu. Gülerken hiç acı çekmişe benzemiyordu.
Liera, Il Han’a açıklamadan önce dağınık savaş alanına bir göz attı.
[Bu çocuk şaka değildi.] (Liera)
“Zincir seviye atlamaları durduktan sonra pek bir şey yapamayacak durumda olması gerekirdi, değil mi?”
Orta seviye rüzgar büyüsü kesinlikle güçlüydü ve bir ejderhanın Mana kontrolü bunu daha da güçlü hale getirirdi. Ancak Yumir’in seviyesi hâlâ çok düşüktü. İlk birkaç atış, zincirleme seviye atlamalardan kaynaklanan güçlendirilmiş mana ile güçlendirilebilirdi, ancak seviye atlamaların yavaşlamasından sonra çok daha fazlasını yapmak zor olmalıydı.
Ayrıca, ilkokula gitmek için uygun bir fiziğe sahip olduğundan, artık 2. sınıftı!
[Yıldırım Tanrısı Klanının klan lideri ona bir mana iksiri verdi. O kadında tonlarca var. ‘Para hayaletlere bile bir şeyler yaptırabilir’ deyimini duymuştum ama yine de o kadının bütün bir simya loncasını satın alıp almadığını merak ediyorum] (Liera)
“Güzel ve nazik noona!”
Yumir, Liera’nın açıklamasına ekledi. Güçlü olan korkutucuydu ama görünüşe göre bu adam Kang MiRae’den hoşlanıyordu.
Geriye dönüp baktığında, Il Han’ın olmadığı bir savaş alanında sihir kullandığı için gizlenmesi aşınırdı. Bu, Kang MiRae’nin Yumir’in güçlü olduğunu gördükten sonra ona iksir verdiği anlamına geliyordu.
“Majesteleri!”
Elfler de geldi. Hırsız Phiria ve okçu Paté nispeten temizdi, ancak canavarları vücutlarıyla engellemek zorunda kalan Mirey ve Jirl kana bulanmıştı.
Yüzleri kapalı olsa da Il Han, Il Han’la tekrar karşılaşmaktan ne kadar memnun olduklarını maskelerini çıkarmadan anlayabilirdi. Il Han gülerek konuştu.
“Siz pissiniz, o yüzden başka yerde savaşın.”
“Soğuk Majesteleri de havalı!”
“Onun yerine git kırmızı kurtları öldür.
İlk etapta insanlar dezavantajlı durumda değildi, ancak Yu Il Han ve 4. sınıf kurt derisi Flemir’in dönüşüyle moral anında insan tarafına döndü. Dahası, daha önce kapının ötesine geçen DD-kurt çoktan ölmüş gibi görünüyordu.
Yok edilen onlarca devasa mızrağın izlerine bakan Il Han sırıttı. Kapıdan geçmeden önce, İmparatoriçe’ye depolanan şimşek enerjisini yakıt olarak kullanarak nasıl bir patlamaya neden olacağını anlatmıştı.
Doğal olarak 4. sınıfı öldürmek için yeterli olacaktır. Onları da en başta bunu düşünerek yaratmıştı. Sigorta işe yaradı. Çok memnundu.
“Kirli Yıkım İblis Ordusu tarafından lekelenen soydaşlarımıza sonsuz huzur verin! Onlara kurt türümüzün gücünü gösterin!”
Prenses artık kurt formuna geri dönmeyi düşünmedi ve cesurca bağırdı. Kara kurtlar, prensesin cesaretlendirmesiyle daha da öfkelendiler ve kırmızı kurtları parçaladılar ve Flemir, sanki bir kurt soyunu daha kurtarabilecekmiş gibi kırmızı kurtları öldürdü.
Yu Il Han savaş alanından çıkarken unutulacağını hissettiği her an birkaç kemik mızrak atarak onlara destek oldu.
Binlerce tankçıdan oluşan savunma oluşumunun ötesinde, büyüsüyle onlarca kırmızı kurdu öldürmeyi henüz bitirmiş olan Magia klanının klan lideri Carina Malatesta vardı.
“Açıklamak ister misin? 4. sınıfın hepsini öldürdükten sonra geri geleceğini söylemiştin, değil mi?”
“Bütün kırmızı kurtları öldürdükten sonra artık siyah kurtları öldürmek zorunda değiliz.”
“Ve neden böyle?”
Her uzun menzilli saldırgan, dikkatini ona odakladı. Yu Il Han, durumun aniden değişmesi nedeniyle kafası karışan insanlara nazikçe açıkladı.
“Onlara boyun eğdirdim. Başka bir deyişle, onlar artık benim astlarım.”
“…Üzgünüm?”
Cevap verdi. Yu Il Han nazikçe tekrarladı ve gülümseyen yüzü kaskatı kesildi.
Eh, sadece o değil, duyan herkesin ifadesi sertleşti.
Savaş bundan sonra 30 dakika içinde sona erdi.