Tıbbi hatalara karşı adalete başvurmak, iki ucu keskin bir kılıçtır. Yaslı aileleri memnun eder, ancak sağlık sistemine bir rahatsızlık verir.
Afrika'da, her yıl, en azından 1,16 milyon yenidoğan ölüyor, yine de bu bebeklerin üçte ikisi, uygulanabilir, kanıta dayalı müdahalelerin %90'ını kapsayarak kurtarılabilir.
Anne ve yenidoğan ölümleri karşısında ölüme olan inançta giderek artan bir kayıp var. Senegal'de bu şu anlama gelir: öfke gösterileri anne ölümlerinin ardından Bu "tıbbi başarısızlıklar" konusunda tarafsız olduğunu gösteren Sağlık ve Sosyal Eylem Bakanlığı, hastanede meydana gelen bu ölümlerin nedenlerini belirlemek için denetimler başlattı.
Buna rağmen bu hayal kırıklıkları adliye alanına indi. Sırasıyla jinekologlar, anestezistler ve ebeler sistematik olarak suçlandı. Gözaltına alındı, polis soruşturması bitene kadar mağdur ailelerden gelebilecek olası hakaretlere karşı koruma amaçlı. Bu yasal işlem, toplumun beklentilerini az ya da çok karşılıyorsa, aynı zamanda sağlık çalışanlarının özgüveninin de zayıflamasına katkıda bulunur.
Bu nedenle, sağlık profesyonelleri adalete yardım sağlamak için sıklıkla seferber edilirler, ancak aynı zamanda karışmış dünyanın her yerindeki mahkemelerde.
Bakımın yargısallaştırılması nasıl iki ucu keskin bir kılıçtır? Profesyonel yansımaları ve bakım sunumu üzerindeki etkileri nelerdir?
Burada, bakımın adlileştirilmesiyle ilgili riskleri belirliyor ve Senegal hastanesinin paydaşları arasında yapıcı bir diyaloğun yolunu açıyoruz.
Popülasyonlar ve sağlık yapıları arasındaki ilişkiler
1970-1980 yıllarında yerli halkların biyomedikal tıbba başvurmadığının gözlemlenmesinin ardından, nüfusun canlı güçleri oturmaya davet edildi kurulması yoluyla halkı bilgilendirmek, bakım sunumunu güçlendirmek ve talebi karşılamak için sağlık yapılarının yetkileri dahilinde Bamako Girişimi (IB).
Le 2018 kararnamesi daha önce Sağlık Komiteleri olarak adlandırılan Sağlığı Geliştirme Komitelerini (CDS), bileşimini önemli ölçüde değiştirmeden doğurdu. Ancak bu aktörler — öğretmenler, yerel liderler vb. — Belediye başkanları tarafından atanan bağlamak sağlık yapılarının organizasyon şemasına Bu nedenle, popülasyonlar tarafından, kullanıcıların hareket etme gücünü artırmaya yönelik bir vektörden çok sağlık profesyonellerinin kubbesi altında, hemşirelik personelinin bir bölümü olarak algılanırlar.
Bu örgütsel konumlandırma, onları sağlık yapıları içindeki popülasyonların sözcüleri olarak meşrulaştırıyor. Halkın kolektif bilincinde, üye CDS, bu organlar içindeki çıkarlarını yalnızca mütevazı bir şekilde savunur. Bakıcılar/hastalar arasında meydana gelen olaylarda konumları keyfi olarak kabul edilir, somutlaştırılır. bir körlük sağlığa erişimde sosyal eşitsizlikler karşısında. Aynı şey, mesleğe dahil olma arzusuna yatırım yapan topluluk aktörleri için de geçerlidir. işe alınacak seferberlikler, sağlık yapılarında sosyal arabuluculukta bir boşluk bırakın. oryantasyon açıkçası topluluk aktörlerinden (CDS ve yerel aktarıcılar) hastaneye nihai olarak nüfus tarafından bakım kullanımını iyileştirmede yalnızca mütevazı bir katkıya sahiptir.
Bakımın geç kullanımı
Sağlık kulübesinden posta yoluyla hastaneye giden sağlık piramidi ve sağlık ocağı her zaman birçok hastanın gidişatını takip etmez. Bu yolculuk genellikle toplum şifacısı ile başlar, sağlık tesislerine yapılan bazı baskınlara rağmen onunla devam eder ve “biter”. Bakım ilişkilerinin kişiselleştirilmesine dayalı böyle bir kurs, sağlık profesyonelleri için en az iki büyük zorluk teşkil etmektedir. İlki, şifacı aşamasında geçen süreyi ifade eder ve aynı zamanda ilaç bununla ilişkili (kadınlığını geri kazanmak için vajinal doğum) hastanın durumunu daha da karmaşık hale getirebilir, bu komplikasyon sıklıkla bir sonraki aşamaya, yani sağlık yapısına atfedilir.
İkincisi, bir olumsuz takdir sağlık sisteminin ve aktörlerinin, şifacının evrenini sistemin merkezine koyan bir ızgaradan. Şifacının cana yakınlığına ve hümanizmine karşı, hastayı genellikle hastanın anonim doğasıyla bağlantılı bir nezaketsizliğin içine hapsediyor gibi görünen bakıcının duyarsızlığı ve kayıtsızlığına karşı çıkıyoruz. Hastane ve çalışanları bu nedenle bazen obstetrik acil durumların yönetimi her zaman yüzleşmeye hazır olmadıkları bir durumda, açık bağlamı kendilerine sunulan tıbbi kaynaklardır. Aynı zamanda, yeni doğan ve doğum sağlığına olan talep artarken, sağlık profesyonelleri arasındaki güvensizlik duygusu kabul kapasitelerini tehdit ediyor.
Bakım verenler psikolojik sıkıntı içinde
hapsetmeler 46 yıllık deneyime sahip 14 yaşındaki bu kadın doktor, sağlık çalışanlarının -kendilerine atfedilen hataların ardından- kendilerini ihmal edilmiş ve korumasız hisseden meslektaşlarında psikolojik bir sıkıntı yarattığını şu sözlerle kanıtlıyor:
Endişelendik. Bazı meslektaşlarımız hastalara dokunmaktan korkuyor. Bilirsin, bir ameliyat iyi gidebilir ve hasta aniden kalp krizi sonucu ölür. Olabilir. Ancak bu durumlarda bile korunmuyoruz. Şimdi sistematik olarak kendimizi suçlamaya çalışıyoruz. Bu cesaret verici değil!
Bakıcılar arasındaki farklı korku varyasyonları: iş kaybı, hapishane, aile parçalanması, bir savunma ilacı olduğunu düşündürür. Kurbanların ailelerinin ve sivil toplum kuruluşlarının beklentilerini karşılamak için günah keçisi oldukları izlenimi, bazı uygulayıcıları Damocles'in bu adli kılıcından kaçmak için profesyonel alternatifler aramaya itiyor.
Beceriler bir alternatif olarak tükeniyor
39 yıllık tecrübesi olan 6 yaşındaki bu jinekoloğun durumu şöyle:
Tüm eğitimimi Senegal'de yaptım. Tek tutkum ülkeme hizmet etmek, hayat kurtarmaktı. Ama şu anda bir güven ihlali var. Bana bağlı bir ailem var. Görevlerimi yerine getirdiğim için işimi kaybetmeyi ve hapse girmeyi göze alamam. Becerilerimi başka bir yerde para kazanmayı tercih ederim. Şimdilik bakıyorum. Yurt dışında bile teklif bulur bulmaz istifa ederim.
Bununla birlikte, art arda gelen istifalar, kaçınılmaz olarak obstetrik bakıma erişimi sıkıntılı sulara sürükleyecektir: başarılar Anne/çocuk çiftinin bakımını iyileştirmeye yönelik politikalardan kaynaklanan ve birkaç on yıldır uygulanan politikalar, kaçınılmaz olarak bir gerileme yaşayacak ve bu, özellikle kırsal kesimdekiler olmak üzere nüfus için ters etki yaratacaktır.
Krizden çıkış için nasıl bir perspektif?
Nihayetinde, tıbbi uygulamanın yasallaşması yaslı aileleri kesinlikle tatmin ediyor, ancak aynı zamanda sağlık sisteminde bir rahatsızlık yaratıyor ve sağlık personelinin “profesyonel olarak müsait olmaması” nedeniyle tıbbi müdahalelerin iptal edilmesine yol açıyor.
Bu defansif tıptan çıkmak için, sağlık profesyonellerini toplumla uzlaştırmak amacıyla meslek içi bir tazminat ve hakemlik mekanizması kurmak önemli görünmektedir. Bu, eğitimin güçlendirilmesi, altyapı ve ekipmanın sağlanması, insan yaşamına saygı gösterilmesi, çeşitli ihmallerin önlenmesi vb. yoluyla teklifi iyileştirerek bakım ilişkilerini kişisellikten uzaklaştırma sorunu olacaktır.
Her şeyden önce gerekli yargısızlaştırmak umurunda. Yargısızlaştırma derken, zaruret halinde adalete başvurmanın tamamen yasaklanmasını kastetmiyoruz, daha ziyade sağlık hizmeti kullanıcıları haksızlığa uğradığını hissettiklerinde halkın öfkesini yatıştırmak için adaletin kullanılmamasını istiyoruz. Bu daha çok tartışmayı etkisiz hale getirme meselesidir, böylece adalet, sağlık ve kaliteli bakım haklarının korunması açısından ikincisi için bir garanti olur, ancak aynı zamanda sağlık profesyonelleri için meşgul olmayan ve her şeyden önce yalnızca hatalar olduğunda etkili olan bir başvuru olur. öncelikle emir (doktor vb.) gibi yetkili merciler tarafından belirlenir. O zaman, pratisyen hekimler için özerklik ve özdenetim ilkeleri garanti altına alınacak, ancak sağlık hizmeti kullanıcıları için sunulan bakım standartları da sağlanacaktı. Diğer ülkelerde yapıldığı gibi, mağdurların tazminata erişimini kolaylaştırmayı da düşünebiliriz.
Abdoulaye Moussa Diallo, Sosyolog, Lille Üniversitesi; Ciby Diakhate, Sosyolog, öğretmen-araştırmacı, Dakar Cheikh Anta Diop Üniversitesi, ve Tidiane Ndoye, antropolog, öğretmen-araştırmacı, sosyoloji bölümü Cheikh Anta Diop Dakar Üniversitesi;, Dakar Cheikh Anta Diop Üniversitesi