Tanrıcılık (Deizm) Evreni yaratan ve yöneten, vahiy yoluyla insanlara buyruklar veren bir tanrının varlığına inanma. Tanrıcılık deyimi, usu ve iradesi olan kişisel bir tanrının varlığını ileri sürmekle neden-tanrıcılık ya da yaradancılık (Deizm), tanrıtanımazlık (Ateizm) ve kamutanrıcılık ya da doğatanrıcılık (Panteizm) deyimlerine karşıttır. Bağnaz dinsel bir felsefe öğretisidir. Bilimi yadsır. Tanrıya insansal duygular yükleyen biçimine kişisel tanrıcılık, tanrıyı tüm nesnelerin nedeni sayan biçimine ussal tanrıcılık denir. Tanrıtanımazlık (Ateizm) Tanrıyı yok sayan öğretilerin genel adı. Tanrıtanımazlık (ateizm), tanrıyı kesin olarak ve açıkça yok saymaktır. Örneğin, tanrıların politik hesaplarla halkı sömürmek için ileri sürülmüş uydurmalardan başka bir şey olmadıklarını söyleyen antikçağ Yunan düşünürlerinden bilgici (sofist) Prodikos gerçek bir tanrıtanımazdır. Antikçağ Yunan düşüncesinde Kirene okulundan Evhemeros'un öğretisi (Evhemerizm) de tanrıtanımaz bir öğretidir. Evhemeros'a göre tanrılar, zamanla halkın gözünde büyütülmüş ve tanrılaştırılmış insanlardır. Tanrıtanımazlık, tanrının varlığını dinsel anlayışa uygun olmayan aykırı düşüncelerle belirtenlere de yakıştırılmıştır. Bu anlamda Descartes, Spinoza, kamutanrıcılar ve doğatanrıcılar tanrıtanımaz sayılmışlardır. Gerçekte bu öğretiler tanrıtanır öğretilerdir, çünkü tanrıyı su ya da bu biçimde düşleseler bile sonuç olarak tanrı düşüncesinde birleşirler.