We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Ormanın neresinde vahşi hayvanlar ölür? Nadiren (bazen ama nadiren) hayvan bedenlerine rastlarım.
Ayıların ve geyiklerin büyük iskeletleri nerede?
Dedektifler genellikle aylar önce atılan insan cesetlerini araştırır. Kısmen ayrışmışlar, ancak çoğunlukla oradalar. Niye ya?
Büyük yırtıcılar kemik iliğine ulaşmak için kemikleri kırabilir. Bu iskeletleri dağıtır. Ancak çoğunlukla kemikler iyi bir kalsiyum kaynağıdır ve kemirgenler tarafından yenir. Bunun kanıtını, geri dönüştürülmüş süt kartonlarından yapılmış plastik tahtalarda kemirgenlerin yaptığı kemirme izlerine rastladığınızda görebilirsiniz. İnsan iskeletlerinin bu tahribata özellikle dirençli olmasının sebebine gelince, sadece bir tahminim var. Belki de yıkımın ilk aşaması olan büyük yırtıcıların dağılması daha az yaygındır çünkü bu yırtıcılar insanlardan kaçınmak için eğitilmişlerdir. Ayrıca birçok cinayet kurbanının katil tarafından gizlendiğini de tahmin ediyorum.
Aşağıda bir alıntı Küçük Canavarlar, Mark Essig tarafından, Longreads'e katkıda bulunan editör Dana Snitzky tarafından önerildiği gibi.
Yaklaşık MÖ 2550'de inşa edilen Büyük Giza Piramidi, 455 fit yüksekliğinde ve toplamda yaklaşık 13 milyar pound ağırlığında 2.3 milyon taş bloktan oluşuyor. Arkeologlar hala bu taşların kaldıraçlar, kızaklar veya yağlanmış rampalar kullanılarak yerlerine mi taşındığını tartışıyorlar. Teknik yöntem ne olursa olsun, piramitleri inşa etmek, mekanik kadar etkileyici bir sosyal mühendislik becerisini içeriyordu: Mısırlı yetkililer, aynı anda on yıllarca binlerce insandan oluşan bir işgücünü beslemek zorunda kaldı.
Büyük Piramidin inşaatçıları, bu çabayı desteklemek için tüm Nil Vadisi'nin kaynaklarını çağırdı. Kraliyet hanedanı, köylerin reislerine emirler gönderdi, onlar da onları beslemek için tahıl ve hayvanlarla birlikte Giza bölgesine adam gönderdi. İşçiler, tahıldan fermente edilmiş çamurlu bir içecek olan birayı içtiler ve zevkten çok beslenme için tüketiyorlardı. Sığır eti, koyun eti ve keçi ile takviye edilmiş ağır buğday ve arpa somunları yediler. Bir arkeolog, piramit kompleksinde yaklaşık 300.000 kemiği analiz etti ve yenen hayvanların neredeyse tamamının genç ve erkek olduğunu buldu. Bu, Giza'nın başka yerlerde yetiştirilen hayvanlarla tedarik edilen bir yer olduğunu ve üreme için gerekli olmayan yavru erkeklerin piramitlerde katliam için yürüdüğünü kanıtladı.
Hayvancılık sağlayan bir köy, Nil deltasında, tapınak kompleksinden yaklaşık yetmiş beş mil aşağıda bulunan Kom el-Hisn'di. Kom el-Hisn'deki köylüler sığır yetiştirdiler ama çok az sığır eti yediler: orada sadece yıpranmış damızlık ineklerin ve hasta buzağıların kemikleri ortaya çıkarıldı. Bunun yerine köylüler domuz eti yediler: Arkeologlar Kom el-Hisn'de ortaya çıkarılan her dört sığır kemiği için yüz domuz kemiği buldular. Görünüşe göre bölge sakinleri, Nil delta bataklıklarında beslenen ve sokaklarda çöp toplayan domuz sürüleri besliyor. Mısır hükümdarları Kom el-Hisn'den sığır ve diğer yerleşim yerlerinden keçi ve koyun talep etmesine rağmen, köylülerin domuzları kurtuldu.
Bunun nedenleri iklim ve biyoloji ile ilgiliydi. Giza'ya giden hayvanlar, yol boyunca çimen ve yapraklarla beslenerek kurak bir arazide yüzlerce kilometre yürümek zorunda kaldı. Böyle bir yolculuk için çok uygun olan inekler, keçiler ve koyunlar binlerce kişi tarafından Giza'ya sürülürdü. Ancak domuzlar, yol boyunca ihtiyaç duydukları yiyeceği veya gölgeyi bulamazlardı. Devlet domuzları hareket ettiremedi, bu yüzden onları görmezden geldi.
Bu model Yakın Doğu'da ortaya çıktı: yetkililer, ineklerin, koyunların ve keçilerin uzun mesafeli hareketine bağlı olan karmaşık gıda tedarik sistemleri geliştirdi. Domuzlar bu tür şemalara uymuyordu. Ancak bürokratlar için yararlı olmamalarına rağmen -ya da belki bu yüzden- domuzlar ortadan kaybolmadı. Bunun yerine, çöpçüler olarak orijinal rollerine bağlı kaldılar. Devlet tarafından sağlanan gıdaya çok az erişimi olan veya hiç erişimi olmayan toplumun uç noktalarındaki insanlar, onları bir et kaynağı olarak benimsedi. Kuzu ve sığır eti yiyen rahipler ve bürokratlar domuzları hor görmeye geldiler. Sadece fakirler domuz eti yerdi.
İlk 4000 yıl boyunca tarım mütevazı bir mesele olarak kaldı. Yakın Doğu'nun çiftçileri, büyüklükleri birkaç düzineden birkaç bin kişiye kadar değişen köylerde kerpiç kulübelerde yaşıyordu - Kom el-Hisn gibi bir yüzyıldan diğerine pek değişmeyen yerlerde.
Değişimin hızı MÖ 5500 civarında arttı. İşte o zaman Mezopotamya'daki insanlar - günümüz Suriye ve Irak'ında Dicle ve Fırat Nehirleri çevresindeki topraklar - sulu tarım geliştirdiler. Bundan bin yıl sonra pulluk ortaya çıktı. On binlerce sakini ve karmaşık sosyal organizasyonları olan ilk gerçek şehirler MÖ 3500 civarında ortaya çıktı. Mezopotamyalılar yazıyı icat ettiler - önce resim yazıları ve daha sonra daha soyut çivi yazısı - ve tanrılarına ibadet etmek için ziggurat adı verilen ilk anıtsal tapınakları inşa ettiler. Kızıldeniz'in karşısında Mısır biraz daha geç bir başlangıç yaptı ancak daha kalıcı bir başarı elde etti. MÖ 3000 civarında, Mısır hükümdarları Nil boyunca altı yüz mil boyunca uzanan bir toprak şeridini birleştirmişlerdi. Aynı zamanda, yazıcılar hiyeroglif bir yazı sistemi yarattı ve işçiler piramitlerde çalıştırıldı.
Kültür tarıma dayanır ve Mısır ve Mezopotamya'da ikisi birlikte gelişti. Her iki imparatorluk da nehirler boyunca çöl manzaralarından ortaya çıktı. Çiftçilik için yeterli yağmur olmadığı için bu bölgelere daha önce kimse yerleşmemişti, ancak sulama çiftçilerin mevsimsel sellerin biriktirdiği zengin topraktan yararlanmalarına izin verdi. Bu toprak, bol miktarda mahsul üretti, bu da toplumun bazı üyelerinin tarım işini bırakıp kendilerini zanaat yapmaya (çömlekçilik, sepetler, tuğlalar, aletler, silahlar), tapınaklar inşa etmeye, kayıt tutmaya, savaşlarda savaşmaya ve tanrılara hizmet etmeye adayabileceği anlamına geliyordu. . George Orwell bir keresinde şöyle yazmıştı: “Bir insan öncelikle içine yiyecek koymak için bir çantadır. “Diğer işlevler ve yetiler daha tanrısal olabilir, ancak zaman içinde sonradan gelirler.” Bu seçkinler, ancak çiftçiler, bürokratların, rahiplerin ve askerlerin karınlarını dolduracak kadar yiyecek yetiştirdiğinde, medeniyet dediğimiz şeyi yaratma işine başlayabilirlerdi.
Mezopotamya ve Mısır, merkezi ekonomiler inşa etti ve tahılların, süt ürünlerinin ve etin nüfusa dağıtımını sıkı bir şekilde kontrol etti. Örneğin Puzrish-Dagan şehri, Mezopotamya'nın MÖ 2112'den 2004'e kadar süren Üçüncü Ur Hanedanlığı için bir idari merkez olarak hizmet etti. Hayatta kalan kayıtlar, yönetici hanedanın uzak bölgelerden on binlerce hayvan talep ettiğini gösteriyor. Bir arkeolog, illerden gelen ve daha sonra şehir merkezine dağıtılan 10.000'den fazla hayvanın akışını izleyerek bu ekonomik merkezden gelen kayıtları tablo haline getirdi. Tapınak kuzuları ve çocukları talep etti ve askerler sığırları ve yaşlı koyunları yedi. Kayıtlar domuzlardan bahsetmiyor. Mısır'da olduğu gibi, onlar da vardı ama devletle hiçbir ilgileri yoktu.
Hem Mezopotamya hem de Mısır'daki köylüler domuzları tamamen kendi inisiyatifleriyle beslediler. Yakın Doğu'da, suyun olduğu her yerde domuzlar bulunabilirdi. Doğal domuz habitatlarına yakın kasabalar - örneğin Ürdün Nehri boyunca - en fazla domuzu tuttu, çünkü hayvanlar kentsel çöpü ormanlarda ve bataklıklarda yiyecek arama ile tamamlayabilirdi. Daha kuru bölgelerdeki kasabalarda daha az domuz vardı. Göçebe pastoralistler, yılın büyük bir bölümünde hareket halindeyken hiçbirini tutmadılar. Arkeologlar, sulama olmadan tarıma izin verecek kadar yağış alan bölgeleri haritalara çizdiler. Bu bölgelerdeki tüm köylerde domuz kalıntılarının kanıtları görüldü. Başka bir deyişle, domuz yetiştirmek biyolojik olarak mümkün olsaydı, insanlar domuz yetiştirdi.
Bu geniş kalıp içinde farklılıklar vardı. Şu anda İsrail'in güneyinde bulunan Negev çölünün kenarındaki küçük bir yerleşim yeri olan Tell Halif'teki arkeolojik kayıtlar, domuz eti bağımlılığında çarpıcı dalgalanmalar gösteriyor: domuzlar, MÖ 3000'e tarihlenen çöp yığınlarındaki hayvan kemiklerinin yüzde 20'sinden fazlasını oluşturuyor. . Bu rakam beş yüz yıl sonra yüzde 5'in altına düşer, MÖ 1500'de tekrar yüzde 20'ye yükselir ve nihayet MÖ 1000'de bir kez daha yüzde 5'in altına düşer. Yağış seviyelerindeki değişiklikler bu dalgalanmaları açıklayamaz. Görünen o ki, gerçek neden politikti: Domuz kullanımının en yüksek olduğu dönemler, en zayıf devlet denetimi zamanlarına tekabül ediyor. Halif, siyasi durum istikrarlı olduğunda, kasaba muhtemelen bölgesel bir ekonomiyle bütünleştiğinde ve sürekli bir koyun ve keçi arzı akarken, büyük bir ticaret yolu üzerinde bulunuyordu. Yönetici hanedanlar -oldukça sık yaptıkları gibi- kaosa sürüklendiğinde, kasaba kendi başının çaresine bakmak zorunda kaldı. İşte o zaman köylüler domuzlara yöneldi.
Yunan domuz heykelciği, muhtemelen bir adak sunusu. Wikimedia Commons aracılığıyla.
Güçlü devletlerin yükselişi, domuz yetiştirmeyi başka bir şekilde de engelledi: manzarayı değiştirerek. Nüfus arttıkça, toprak üzerinde daha fazla baskı oluşturdular. Çiftçiler, zeytinliklere yer açmak için meşeleri kesmiş ve ekin dikmek için kurumuş bataklıklar. Genellikle kötü yönetilen arazi, ormandan ekili alana, otlaktan çöle bozuldu ve birbirini izleyen her aşama domuzlar için daha az yaşam alanı sağladı. Çöl çalılıkları hüküm sürdüğünde, yalnızca koyun ve keçiler hayatta kalabilirdi. Domuzlar yaşam alanlarını kaybettikçe, muhtemelen tarladaki ekinleri yağmalamaya başladılar, yiyecek arzını tehdit ettiler ve böylece devletin ölüm listesinde bir yer kazandılar.
Domuzlar yeni siyasi ve tarımsal düzene uymuyordu. Zaman geçtikçe kaybolmaya başladılar. Birçok arkeolojik alanda, domuz kemikleri yaklaşık MÖ 2000'e kadar yaygın olarak kalır, sonra azalır. Bin yıl sonra, birkaç kişi herhangi bir miktarda domuz yetiştirdi.
Ancak birkaç noktada domuzlar direndi. Kent merkezlerinden uzakta, imparatorluğun sınırlarında bulunan Tell Halif gibi yerler için önemli olmaya devam ettiler. Ve domuzlar, bu şehir merkezlerinde yaşayan marjinal insanlar için çok önemli hale geldi. Sokaklardaki enkazların dikkatli bir şekilde elenmesi, domuz yavrularının dökülen süt dişlerini (bebek dişlerini) ortaya çıkardı; bu, domuzların dünyanın ilk büyük şehirlerinin evleri arasında yaşayıp ürediğinin kanıtı. Ancak bu şehirlerdeki herkes eşit ölçülerde yer almıyor. Arkeologlar, şehirlerin sıradan insanların yaşadığı bölgelerde domuz kemikleri bulma eğilimindedir. Seçkin bölgelerde daha fazla sığır ve koyun kemiği buluyorlar.
Bu modelin en ikna edici kanıtlarından bazıları Giza'daki tapınak kompleksinden geliyor. Resmi kışlada, tapınak işçileri, uzak köylerden oraya sürülen tedarik edilen sığır eti yediler. Ancak yakınlarda başka bir yerleşim büyüdü. Rastgele inşa edilmiş bu mahalle, büyük olasılıkla tapınak çalışanlarına ve bürokratlara buğday öğütme, ekmek pişirme, bira yapma gibi hizmetler sağlayanlara ev sahipliği yapıyordu. Bu insanlar resmi işgücünün bir parçası değildi ve bu nedenle doğrudan yöneticilerden yiyecek almıyorlardı. Bunun yerine avlandılar, yiyecek aradılar ve yiyecekleri için ticaret yaptılar ya da kendileri yetiştirdiler. Ve yetiştirdikleri domuzlardı. Resmi işçilerin konutlarında bulunmamasına rağmen, bu kendi kendine yeten alanda domuzlar yaygındır. Domuz eti, bu sıradan insanlara gıda güvenliği dediğimiz şeyi sundu: kendi kontrolleri altında bir et kaynağı.
Yoksul insanlar domuz eti yediler çünkü sahip oldukları tek et buydu. Seçkinler, diğer et kaynaklarına erişimleri olduğu için onu yemekten kaçındı. Ancak zamanla, yönetici sınıflar domuz etinden aktif olarak kaçınmaya başladılar. Yunan tarihçi Herodot, MÖ beşinci yüzyılda, üst sınıf Mısırlı bir adamın, yanlışlıkla bir domuza sürtündükten sonra, kendini temizlemek için tamamen giyinik olarak Nil'e koştuğunu bildirdi.
Demir Çağı'nın başlangıcında, yaklaşık MÖ 1200, Yakın Doğu'daki seçkinler, kısmen şehirli domuzların alışkanlıklarından doğan bir görüş olan domuzları kirletici olarak görmeye başlamışlardı. Şehirler büyümüş olsa da, temizlik sistemleri ayak uyduramamıştı. Mahalle sakinleri çöpleri sokaklara atıyor ya da kapılarının önüne yığıyor. Bu atık, bozulmuş yiyecekleri, ölü hayvanları ve insan dışkısını içeriyordu. Eski lağım bertarafı hakkında bilgi yetersizdir, Yahudi kutsal kitaplarında bulunan birkaç referanstan biri. Musa, Tesniye'de halkına, "Bir bastonunuz olacak," diyor, "ve dışarıda oturduğunuzda, onunla bir çukur kazacaksınız ve geri dönüp dışkınızı örteceksiniz. Çünkü Tanrınız RAB kampınızın ortasında yürüyor. . . bu nedenle ordugahınız mukaddes olsun ki, aranızda edepsiz bir şey görmesin ve sizden yüz çevirsin.”
Kanıtlar, Rab Tanrı'nın İsrailliler ve komşuları arasında epeyce ahlaksızlık gördüğünü gösteriyor. Kanalizasyon sistemleri yoktu. Birkaç seçkin evde ve tapınakta çukur tuvaletler vardı, ancak çoğunlukla insanlar bugün açıkta dışkılama olarak bilinen şeyi uyguladılar: tarlalarda veya sokaklarda kendilerini rahatlattılar ve bir sopa getirmediler. Domuzların resme girdiği yer burasıdır.
Domuzlar bok yerler. Bugün dünyadaki birçok köyde domuzlar, yemek bekleyen insanların olağan dışkılama noktalarında oyalanıyor. On sekizinci ve on dokuzuncu yüzyıllarda bazı İngiliz domuzları aynı alışkanlığa sahipti. Çin'de arkeologlar, yaklaşık 200 reklama tarihlenen ve hemen üstünde yuvarlak, çatılı bir bina olan bir ahırdaki bir domuzu gösteren bir pişmiş toprak heykel keşfettiler. Yapı başlangıçta domuz yemi depolamak için bir tahıl silosu olarak tanımlandı, ancak model aslında bir domuz ahırı kombinasyonunu tasvir etti: insanlar yüksek bir tünekte oturdu ve aşağıdaki aç domuza tortu bıraktı. Uygulama yaygındı - aynı Çince karakter hem "domuz ahırı" hem de "dış ev" anlamına geliyor ve Kore'nin Cheju Adası'nda günümüze kadar geldi. 1960'larda adadaki çiftçilerin yüzde 90'ından fazlası, geçimlik tarım rejimlerinde bir domuz ahırı kullandı ve düzenlemenin dünyanın en tatlı domuzunu ürettiği konusunda ısrar ettiler.
Görünüşe göre eski Yakın Doğu'da domuz ahırı yoktu, ancak domuzlar bu besin kaynağını kendi başlarına keşfettiler. Eski Mısır'dan fosilleşmiş domuz dışkısında tenya yumurtaları bulundu. Bu yumurtalar sadece insan bağırsağında yaşayan yetişkin tenyalar tarafından üretildiğinden, insan dışkısının Mısır domuzlarının rasyonlarının bir parçasını oluşturduğu görülüyor. Aristophanes'in oyununda BarışMÖ beşinci yüzyıla tarihlenen bir karakter, “domuz ya da köpek olacak. . . dışkımıza saldır."
Bu özel yemek alışkanlığı domuzun itibarını iyileştirmedi. Domuzun leş yemesi, mümkün olduğunda insan cesetleri de dahil olmak üzere rahatsız ediciydi. İnsan eti yemek ve dışkı yemek neredeyse evrensel insan tabularıdır ve bu maddeleri yiyen hayvanları yemek geçişli bir leke taşır. Bir Babil metni, “domuz murdardır” diye iddia etti, çünkü “caddeleri kokutuyor. . . [ve] evleri kirletir.” MÖ 670'lerden kalma bir Asur metni şu lanetleri içerir: "Köpekler ve domuzlar etinizi yesin" ve "Köpekler ve domuzlar cesetlerinizi Aşur meydanlarında ileri geri sürüklesinler."
Köpekler ve domuzlar önce insan atıklarını temizleyerek kendilerini evcilleştirmişlerdi, ama şimdi bu rol onları parya yaptı. Pis hayvanlar tanrıları rahatsız etti ve bu nedenle kutsal yerlerden dışlandı. Yakın Doğu halkı birçok farklı dine inanıyordu, ancak hepsi, başlıca kurbanlık hayvanların koyun, keçi ve sığır olduğu ve domuzların kirli olduğu konusunda hemfikirdi. Mezopotamya ve Mısır'da domuzlar asla dini sanatta görünmez. Kral Ramses III tarafından yapılan dini adakların açıklandığı Harris Papirüsü, Mısır'da ve fethedilen topraklarda, bitkiler, meyveler, baharatlar, mineraller ve et dahil olmak üzere bulunması arzu edilen her öğenin ayrıntılı bir listesini içerir. Domuz eti listede görünmüyor. Bir Babil metni, “domuz bir tapınağa sığmaz”, çünkü “bütün tanrılara karşı bir suçtur” der. Bir Hitit metninde, bir tapınağın eşiğinden "ne domuz ne de köpek geçemez" der. Domuzların veya köpeklerin bulaştırdığı bir tabaktan tanrılara hizmet eden olursa, “buna tanrılar yiyip içmek için dışkı ve sidik verirler.”
Ramses II'nin mezarından, Horus'un öbür dünyada ruhları nasıl yargılayacağını, kötüleri domuz olarak reenkarne ettiğini tasvir ediyor. Wikimedia Commons aracılığıyla.
Antik Yakın Doğu'da birçok insan, birçok farklı nedenden dolayı domuz eti reddetti. Büyük ölçüde kurak, koyun, keçi ve sığırların ülkesiydi. Göçebeler, domuzları çölde gütmedikleri için beslemezlerdi. Çok kuru bölgelerdeki köyler, hayvanların güvenilir bir su kaynağına ihtiyacı olduğu için domuz beslemedi. Rahipler, yöneticiler ve bürokratlar, devlet odaklı merkezi dağıtım sisteminden koyun ve keçilere erişimleri olduğu ve domuzları pis gördükleri için domuz eti yemediler. Domuzlar tek bir yerde önemini korudu: Şehirlerin atık yedikleri ve sınırda yaşayan insanlar için geçimlik gıda kaynağı olarak hizmet ettikleri seçkin olmayan bölgeleri.
MÖ 1200 civarında Yakın Doğu'da İsrailliler olarak bilinen bir kabilenin Filistin'deki Ürdün Nehri'nin batısındaki Kenan'a yerleştiği durum buydu. Komşularının çoğu gibi İsrailoğulları da domuz etini reddetti. Bu komşuların aksine, İsrailliler domuz eti yemeyi kimliklerinin merkezi bir unsuru olarak görmeye başladılar.
Kutsal yazılara dayalı beslenme kuralları zamanla daha önemli hale geldi. Levililer ve Tesniye yasaları belirlendiğinde, Yakın Doğu'da çok az insan domuz eti yiyordu. Arkeologlar, bu döneme ait yerleşim yerlerinde hiç ya da dağınık bir kaç domuz kemiği bulamıyorlar. Daha sonra, yaklaşık MÖ 300'den başlayarak, domuz kemikleri büyük bir bolluk içinde ortaya çıkmaya başlar. Yunanlılar gelmişti ve domuzlar yaklaşık dokuz yüz yıllık zulümden sonra yakında bir rönesansın tadını çıkaracaklardı.
Yunan yönetimi İsrailliler için büyük değişiklikler anlamına geliyordu. Yunan kralı Büyük İskender, MÖ 333'te Pers İmparatorluğu'nu fethetmiş ve Filistin de dahil olmak üzere Pers'in kontrol ettiği tüm toprakları ele geçirmişti. Persler yerel yöneticiler aracılığıyla çalışıp yerel halkların diledikleri gibi yaşamalarına izin verirken, Yunanlılar tebaalarına Helenistik kültürü zorla empoze ettiler. MÖ 167'de İskender'in halefi olan hükümdar Antiochus IV, Kudüs'ü işgal etti ve Makkabi Kitaplarında kayıtlı bir hikaye olan Yahudiliği ortadan kaldırmaya çalıştı. İlk kitap, Antiochus'un "herkesin tek bir halk olmasını ve her birinin kendi geleneklerinden vazgeçmesini" nasıl talep ettiğini anlatır. Birçok Yahudi boyun eğdi ve “putlara adadı ve Sebt gününü bozdu.” Hepsinden kötüsü, Antiochus Yahudilere “kutsal alanı kirletmelerini” emretti. . . domuzları ve murdar hayvanları kurban etmek ve oğullarını sünnetsiz bırakmak.”
Makkabiler'in İkinci Kitabında, işgalciler domuz eti yaşlı bir Yahudi yazıcı olan Eleazer'in ağzına girmeye zorlar ama o tükürür.Düşmanın tarafına geçen eski dostları, işkenceciler onu bir kenara çekerler ve sessizce ona, Antiochus'a itaat ediyormuş gibi görünerek Tanrı'nın yasasına uyabilmesi için domuz eti koşer etiyle gizlice değiştireceklerini söylerler. Eleazer yine reddediyor: "Gençlerin çoğu, Eleazer'in doksan yaşında yabancı bir dine geçtiğini düşünmeli," diyor. "Kısa bir süre daha yaşamak için benim yüzümden yoldan saptırılmalılar." Amacının, “saygı duyulan ve kutsal yasalar için isteyerek ve asil bir şekilde nasıl iyi bir ölümle öldürüleceğine dair asil bir örnek” bırakmak olduğunu açıklıyor. Bu yüzden rafa gider ve bir ağız dolusu domuz eti yüzünden ölümüne dövülür.
Makkabiler'in İkinci Kitabı'nın bir sonraki bölümünde domuzla ilgili cezalar devam ediyor. Bir anne ve yedi oğlu tutuklandı ve domuz eti yemeleri gerektiği söylendi, ama onlar da reddettiler. Kralın emriyle bir muhafız kardeşlerden birinin dilini keser, kafa derisini yüzer ve ellerini ve ayaklarını keser. Sonra büyük bir tava ateşte ısıtılır ve kral muhafızlarına kardeşi “hala nefes alıp tavada kızartmalarını” emreder ve bunu yaparlar. O öldükten sonra, aynı şekilde başka bir kardeşi öldürürler, sonra yedi kardeşin hepsi ölene kadar bir başkasını öldürürler, bu noktada Antiochus annenin de öldürülmesini emreder.
Bu olaylar, Levililer yasalarının koyulmasından yüzlerce yıl sonra meydana gelse de, Yahudiler arasında domuz eti yemenin yalnızca ikinci kayıtlı örneğini oluştururlar. İlki, İşaya kitabında, Tanrı'nın "domuz eti ve mekruh şeylerin suyunu" yemiş birkaç kişiye öfkesini dile getirdiği zaman geçer. Bunu gizlice, bahçelerde ve mezarlıklarda saklanarak yaptılar ve günahlarını ancak Allah bilir. Bu, Rab ile halkı arasında bir meseledir ve Tanrı, suçluları yok edeceğini vaat eder.
Maccabees'de durum halka açıktır. Yahudilerin ayrı bir halk olarak kalma arzusuyla çileden çıkan Antiochus, farklılıklarının en görünür sembolünü yasakladı: komşularıyla aynı sofrayı paylaşmayı reddetmelerini. Burada domuz eti yemek sadece bir ritüel saflık, tapınağı saf tutmak için kutsal kalma meselesi değildir. Bunun yerine, kültürel kimliğin anahtarı haline geldi. Makkabi Kitapları, Yahudi olmanın ne anlama geldiğine dair bir model sağladı: Ölüm karşısında bile, bir Yahudi, halkına sadık kalabilmek için domuz etini reddetmelidir.
Domuz eti yemek, Yunanlıların İran'ı fethinden önce Yahudi kimliğinin bir işareti olarak fazla bir önem taşımamıştı çünkü bölgedeki diğer birçok kişi de domuz eti yemedi. İsrailoğulları Mısır'daki sürgünden döndüklerinden beri, domuz etinden uzak durmak, Tanrı ile ilişkilerini korumak için saf kalmalarının bir yoluydu. Ancak şimdi, kendi aralarında yaşadıkları kişilerle kendi aralarında sınır çizmelerinin bir yolu haline geldi. Gerçekten de domuz eti yiyen Yunanlılar Yahudilere hükmettiğinde, domuz eti reddetmek Yahudi olmanın temel unsuru haline geldi. Siz ne yerseniz osunuz, derler ama Yahudiler yemedikleri şeydi.
Yahudiler Antiochus'a isyan ettiler ve MÖ 142'de Filistin'in kontrolünü ele geçirdiler ve Hanuka kutlamalarında anılan bir olay olan Tapınağı yeniden kutsadılar. Bağımsızlıkları bir yüzyıldan az sürdü: MÖ 63'te Romalılar Kudüs'ü fethetti ve Yahudiler bir kez daha domuz eti yiyenlerin egemenliğine girdi. Yunanlıların aksine, Romalılar Yahudilerin domuz etinden kaçınmasına şiddetle değil, şaşkınlık ve cılız şakalarla karşılık verdiler. MS birinci yüzyılın Romalı hiciv yazarı Juvenal, Yahudilerin "insan ve domuz eti arasında ayrım yapmadıkları" için Filistin'de "eskiden yerleşmiş bir merhametin domuzların yaşlılığına dayandığını" kaydetti. Sezar Augustus'un Judea Kralı Herod'un kendi çocuklarından birini idam ettiğini duyduktan sonra, "Hirodes'in oğlu olmaktansa Hirodes'in domuzu olmayı tercih ederim" diye şaka yaptığı söylendi.
Yahudilerin yemek yeme alışkanlıklarının dikkat çekmesinin bir nedeni vardı: Romalılar domuz etini daha önce ya da daha sonra birkaç kişinin eşleştirdiği bir tutkuyla seviyorlardı. Dünyanın gördüğü en sofistike çiftçilik ve yetiştirme tekniklerini geliştirdiler ve cömert ziyafetleri için domuz eti hazırlamak için ayrıntılı - bazen müstehcen- tarifler yarattılar. Böyle gösterişli domuz eti tüketimi yalnızca Yahudiler ve Romalılar arasındaki ayrımları güçlendirecek ve sonunda domuz eti, Romalıların Avrupa'da yayılmasına yardımcı olacak dinde tercih edilen et olarak kuracaktır: Hıristiyanlık.
Federico Fellini'nin bir sahnesinde devasa bir domuz, karnı yukarda tekerlekli bir şekilde ziyafet salonuna götürülür. satirikon. Ev sahibi Trimalchio, aşçıyı önce hayvanın içini boşaltmadan kavurmakla suçlar ve ceza olarak kırbaçlanmasını emreder. Misafirler merhamet isterler, bu yüzden Trimalchio, "Şuraya defol, hemen" der, bunun üzerine aşçı devasa bir kılıcı savurur ve domuzun karnını keser. Misafirler dehşet içinde geri tepiyor, ancak dışarı dökülen buharı tüten kütle domuzun iç organları değil, pişmiş et. "Ardıç kuşları, besili tavuklar, kuş taşlıkları!" bir karakter sesleniyor. “Sosis ipleri, ufalanmış güvercinler, salyangozlar, ciğerler, jambon, sakatat!” Aşçıyla olan anlaşmazlık tamamen eğlenceliydi. Konuklar alkışlar, sonra et parçalarını alır ve kendilerini yemeye başlarlar.
Fellini'nin 1969'da gösterime giren filmi, Petronius'un İsa'nın ölümünden kısa bir süre sonra yazdığı bir eser olan kaynak materyaline sadık kalıyor. Petronius, Roma yemeklerini betimlerken hicvediyordu ama abartmadı: abartılı gerçekliği süslemeye gerek yoktu. Filmde tasvir edilen, bütün bir domuzun içine gizlenmiş bir et karışımı olan yemek olarak biliniyordu. Porkus Troianusveya "Truva domuzu", başka bir büyük gizleme eylemine selam verir. Petronius ayrıca, domuz yavrusu şeklinde oyulmuş ve karnına yerleştirilmiş et parçalarıyla servis edilen bütün bir kızarmış domuzu “önümüzdeki bir domuz olduğunu göstermek için emermiş gibi” tanımlar. Başka bir ziyafette, hepsi domuzdan oyulmuş bir kaz ve çeşitli balıklar vardı. Ev sahibi, “Aşçımın her şeyi bir domuzdan yaptığını ilan ediyorum” diye haykırıyor. "Söz ver, sana göbekten bir balık, domuz yağından bir ağaç güvercini, önden bir kumru ve arka bacağından bir tavuk yapacak!" Bunu neden yapması gerektiği açıklanmadı.
Romalılar mutfakta, kültürde ve mitolojide gizlenmekten ve kılık değiştirmekten, metamorfozdan ve dönüşümden hoşlanırlardı ve bu konuda Yahudilerden pek de farklı olamazlardı. Roma İmparatorluğu, düzinelerce kültürü kucaklayan ve özümseyen geniş, kozmopolit bir uygarlık oluşturdu. Çok az kimlik - ister et ister insan olsun - sabit kaldı. Trimalchio, içinde satirikon, özgürlüğünü kazanmış ve daha sonra büyük bir servete kavuşmuş eski bir köledir. Kendisine Roma vatandaşı diyen bir adam, Kuzey Avrupa, Afrika veya Küçük Asya'da doğmuş olabilir. Yahudiler ise tersine kendi aralarında evlenmeye, küçük vatanlarını savunmaya ve eski geleneklerini korumaya adamışlardı.
Romalılar ve Yahudiler arasındaki farklar yiyeceklere kadar uzanıyordu. Biri domuzu reddederek, diğeri onu kucaklayarak tanımladı. Biri domuzu iğrenç, diğeri mucizevi olarak adlandırdı. Biri domuzu kirlilik taşıyıcısı, diğeri ise bolluk işareti olarak gördü. Aralarında Yahudiler ve Romalılar, Batı tarihi boyunca domuzu tanımlayacak terimleri belirlediler.
Domuzlar hem Yunanistan'da hem de Roma'da en yaygın kurban edilen hayvandı. Kirletmediler - arındırdılar. Yunan mitolojisinde, Jason ve Medea, Medea'nın kardeşini öldürdükten sonra, büyücü Circe, “kazıları henüz rahmin meyvesinden şişmiş bir domuzdan” bir domuz yavrusu yakalar ve boynunu keser ve kanını katillerin ellerinin üzerine serper. cinayet lekesi. Benzer şekilde, boyalı bir vazoda Apollon, annesini öldüren Orestes'in başının üzerinden kan damlayan kurban edilmiş bir domuz yavrusunu tutarken gösterir. Rahipler, Atina'daki her halka açık toplantıdan önce tanrıları onurlandırmak için emziren bir domuzu öldürdüler. Romalılar, sözleşmeler ve anlaşmalar gibi kamu anlaşmalarını imzalamak ve doğumlar ve düğünler gibi önemli özel günleri işaretlemek için domuzları öldürdüler.
Kurbandan sonra domuz başı hazırlayan bir genç. Wikimedia Commons aracılığıyla.
Domuz, çok amaçlı bir kurban hayvanı olarak hizmet etmesine rağmen, doğurganlığın sembolü olarak daha özel bir anlam taşıyordu. Yunan buğday tanrıçası Demeter, domuz kurbanlarıyla onurlandırıldı. Her yılın üçte birini Hades'te geçirmeye mahkûm edilen kızı Persephone ile birlikte Demeter, yaşam döngüsünü, kışın ölümü, ardından baharda yeniden doğuşu simgeliyordu. Antik Yunanistan'ın en yaygın festivali Thesmophoria'da rahibeler domuz yavrularını bir çukura atıyor ve daha sonra çürüyen leşlerini alıp Demeter'in sunağına yerleştiriyor. Çürümüş domuz eti daha sonra iyi bir hasat sağlamak için tarlalara dağıldı. Yunanistan'da genç domuzlar terimlerle biliniyordu. khoiros ve delphax, her ikisi de kadın cinsel organına atıfta bulunabilir ve Latince domuz eti aynı ikili anlamı taşıyordu. Aristophanes oyununda bu çifte anlam üzerine bazı korkunç kelime oyunları yapıyor. AcharnialılarAçlıktan ölmek üzere olan bir adamın iki kızını domuz kılığına sokup pazarda sattığı yer. Bilgin Varro, Romalıların "kızlarda cinsiyetlerinin işareti olan kısma domuz eti"evlilik için yeterince olgun" olduklarını belirtmek için.
Domuzların doğurganlık sembolü olarak kullanılması, bölgenin ilk çiftçi topluluklarına kadar uzanıyor. Balkanlar'da Yunanistan'ın hemen kuzeyinde, arkeologlar buğday ve arpa taneleri ile süslenmiş erken Neolitik domuz heykelleri buldular. Toprakta filizlenen bir tohum gibi, birçok domuz yavrusu doğuran bir domuz, doğanın cömertliğini gösterdi. Domuzları kurban etmek tanrıları onurlandırdı ve tarlaların ve insanların kendilerinin bol bereketli olmasını sağladı.
Antik dünyadaki çoğu insan, tahıl ve fasulye ağırlıklı vejetaryen diyetler yiyordu. Bu, büyük popülasyonları beslemenin en ucuz yoluydu. Roma farklıydı. Et pahalı olmasına rağmen, Roma zengindi ve büyük bir insan sınıfının düzenli olarak yemeye yetecek parası vardı.
Romalılar sığır eti, kuzu eti ve keçi yediler ama domuz eti tercih ettiler. Yunan doktor Hipokrat, domuz etinin tüm etlerin en iyisi olduğunu ilan etti ve onun Romalı halefleri de aynı fikirdeydi. Domuz eti için diğer herhangi bir etten daha fazla Latince kelime vardı ve ticaret son derece uzmanlaştı: Canlı domuz satıcıları için farklı terimler vardı (suarii), taze domuz eti (domuz), kurutulmuş domuz eti (şekerleme) ve jambon (pernarius). Diocletianus'un 301'de yayınlanan Fermanı'na göre incirle beslenmiş domuzun memesi, domuzun rahmi ve ciğerleri kuzu etinin iki katıyla en yüksek et fiyatlarına sahipti. Sığır sosisleri, domuz etinin sadece yarısı fiyatına satıldı. Pön Savaşları'ndan sonra, Kartaca'daki domuz kemiği yüzdesi, tıpkı Roma işgali altındaki Kudüs'te olduğu gibi iki katına çıktı: Romalılar, domuz yetiştirmenin daha zor olduğu Kuzey Afrika ve Filistin gibi kurak iklimlerde bile domuz eti yemeye devam ettiler.
Roma mutfağı ile ilgili en zengin kaynak olarak bilinen bir yemek tarifi kitabı. de re coquinaria, veya yemek pişirmek üzerine, bu domuz sevgisini doğrular. Domuz eti yemekleri diğer etlerle yapılanlardan çok daha fazladır. “Dört Ayaklı” adlı bölümde dana ve dana eti için dört, kuzu için on bir ve domuz yavrusu için on yedi tarif yer alıyor. Kitabın diğer bölümlerinde, yetişkin domuzlar ve domuzlar ile beyin, deri, rahim, meme, karaciğer, mide, böbrekler ve akciğerler dahil olmak üzere neredeyse tüm bölümleri için tarifler sunulmaktadır. Arkeoloji, Romalıların domuzları diğer yaratıklara göre daha dikkatli ve eksiksiz olarak yonttuklarını doğrulamaktadır: Roma çöplüklerinde bulunan domuz kafatasları, koyun ve inek kafataslarından çok daha fazla kasaplık yarası içerir; diğer hayvanlardan değil.
Bulaşıkların yarısından fazlası yemek pişirmek üzerine nispeten mütevazıdır - örneğin soğan ve jambonlu arpa çorbası - ve kentsel nüfusun çoğunun imkanları dahilindedir, ancak diğerleri daha fazla kaynak talep etti. Apicius, kaz ciğeri oluşturmak için kazların tahılla doldurulması gibi, karaciğeri büyütmek için bir domuzu incirle aşırı besleme tekniğini icat etmesiyle tanınır. Apicius'un tarifinde, incirle beslenmiş domuz ciğeri, içinde marine edilir. içki-Roma mutfağının merkezinde yer alan fermente bir balık sosu- karna yağına sarılıp ızgarada pişirilir. Domuz eti tarifi şu faydalı tavsiyeyle başlar: "Bir domuzun midesini dikkatlice boşaltın." Aşçıya daha sonra mideyi domuz eti, "sinirleri alınmış üç beyin", çiğ yumurta, çam fıstığı, karabiber, anason, zencefil, sedef ve diğer baharatlardan oluşan bir karışımla doldurması talimatı verilir. Son olarak midenin iki ucundan bağlanarak “pişirirken patlamaması için biraz boşluk bırakarak” haşlanır, tütsülenir, biraz daha haşlanır ve servis edilir.
Daha ayrıntılı yemeklerden bazıları yemek pişirmek üzerine başlığın altına düşmek ofellae, kelimenin tam anlamıyla bir yiyecek lokması anlamına gelir. Bir tarifte, et tarafında derili bir domuz göbeği çizilir, günlerce bir karışımında marine edilir. içki, biber, kimyon ve diğer baharatlarla kavrulur. Et parçaları daha sonra deriden çıkarılır, soslanır ve servis edilir, Roma ziyafetleri için tercih edilen duruş olan bir lokantanın uzanarak elle yiyebileceği ısırık büyüklüğünde parçalar oluştururdu. Lüks yemeklerden bir diğeri de jambon kaynatmak, kabuğunu soymak, eti soymak ve bal ile kaplamaktır; bu, bugün Noel yemeğinde yerinde olmayacak bir hazırlıktır.
Romalıların, Yahudi olmayanları bile titretebilecek harmanlanmış süt, kan ve et zevki vardı. Romalı şair Martial, emziren domuzun kavrulmuş memesi hakkında şunları söylemiştir: "Pişmiş domuzların memelerini yediğinizi hayal bile edemezdiniz, o kadar bolca akar ve canlı sütle şişerler." (Başka bir yerde, bir yemekten sonra, Martial oburun pişmanlığını yaşar ve "kazılmış bir domuzun çirkin memesine" değinir.) Bu tercih, tuhaf bir şekilde zalimliğe dönüştü. Plutarch'ın iddiasına göre bazı aşçılar, canlı hamile dişi domuzların memelerini çiğneyip tekmelediler ve böylece yemeği daha da lezzetli hale getirdiği söylenen "kan, süt ve vahşeti karıştırdılar". Bu zavallı domuzun rahmi de yenmiş, adı verilen yemekle birlikte vulva eiectitiaveya "düşük rahim".
Stoacı filozof ve devlet adamı Seneca, bu tür yemekleri "lüks canavarları" olarak nitelendirdi ve tek eleştirmen olmaktan çok uzaktı. Roma hükümdarları, yemeklere harcanabilecek miktarı sınırlayan ve testisler ve yanaklar dahil olmak üzere öğelerin tüketimini yasaklayan lüks yasaları çıkardılar. Ancak zenginler bu tür kuralları çiğniyordu çünkü sosyal hiyerarşi ziyafetler olmadan işleyemezdi: şölen, kimin daha zengin olduğunu ve kimin para kaybettiğini, kimin imparatorun lehine olduğunu ve kimin kovulmuş olduğunu öğrenmenin tek yolunu sağlıyordu. Müsrifliği azaltmak, ziyafet çekmenin asıl nedenini inkar etmekti.
adlı kitaptan Küçük Canavarlar, Mark Essig tarafından, Basic Books tarafından yayınlandı.
Kırbaç
Editörlerimiz, gönderdiklerinizi gözden geçirecek ve makalenin gözden geçirilip değiştirilmeyeceğine karar verecektir.
kırbaç, (Caprimulgus vociferus), Kuzey Amerika'nın Caprimulgidae familyasına ait gece kuşu (görmek caprimulgiform) ve Avrupa'nın ilgili ortak nightjar'ına çok benziyor. Durmadan 400 kez tekrarlayabildiği güçlü kasıtlı çağrısı (birinci ve üçüncü hece vurgulu) için adlandırılmıştır. Açık araziye yakın ormanlarda yaşar, gündüzleri alacakaranlıkta ve şafakta böcekler için avlanır, orman zemininde uyur veya bir dalda uzunlamasına tüner. Yaklaşık 24 cm (9 1 /2 inç) uzunluğunda, benekli kahverengimsi tüylere sahiptir, erkekte beyaz yakalı ve beyaz kuyruk köşeleri dişinin kuyruğu düz ve yakası parlaktır.
Whippoorwill, doğu Amerika Birleşik Devletleri boyunca güneydoğu Kanada'dan ve Meksika boyunca güneybatı Amerika Birleşik Devletleri'nden ürer ve Kosta Rika kadar güneyde kışlar. Menzilinin ortasında, genellikle vasiyetin dul eşi ve zavallı ile karıştırılır.
Bu makale en son Düzeltme Müdürü Amy Tikkanen tarafından gözden geçirilmiş ve güncellenmiştir.
ELI5: Vahşi hayvanlar öldüklerinde nereye giderler?
Nasıl oluyor da ormanda yatan geyik ya da yaban domuzu gibi ölü hayvanları ya da sokakta yatan ölü bir güvercin ya da sincap görmüyorum? Yaşlı hayvanlar, ölümlerinin yakın olduğunu bildiklerinde nereye gidiyorlar ve nasıl oluyor da o yerin olduğu her yer daha önce ölü cesetlerle dolup taşmıyor?
ELI5: Ölü hayvanların cesetleri genellikle yırtıcılar, çöpçüler ve mikroorganizmalar tarafından tüketilir ve geride hiçbir şey kalmaz.
Vahşi doğada yiyecek bulabileceğiniz en değerli kaynaklardan biridir, canlı organizmalar besinlerle dolu gezici bir adadır. Hayvanlar, yaşamlarını sürdürmek için ihtiyaç duydukları değerli besinleri elde etmek için her zaman tüketecek bir şeyler ararlar.
Bir hayvan öldüğünde iki şey olur:
(a) vücutları bakteri ve mantar gibi mikroorganizmalar tarafından ayrıştırılır
(b) çöpçüler cesedi bulur ve tüketir
Bir cesedin kemiklerine kadar tüketilmeden bunu yapması gerçekten nadirdir. Ve kemikler bile bazen çürür veya diğer hayvanlar tarafından tüketilir, hayvan öldükten sonra hiçbir şey kalmaz.
Mikroorganizmalar, ebeveynlerden yavrulara geçebildikleri ve çevrede yüzen çok sayıda spor olduğu için herhangi bir hayvanın vücudunda zaten mevcuttur. İşte çürüyen (laboratuvar koşullarında) bir tavşanın zaman atlamalı görüntüsü, burada bir fare ve burada bir yunus. Ne kadar çabuk ayrıştıklarını ve tanınmaz halde kaldıklarını fark edebilirsiniz.
Çöpçüler ve yırtıcılar genellikle tüketmek için av ve ceset ararlar, ölmeye yakın görünen bir hayvana bakarlarsa, yalnız bir ceset veya bir ceset yiyen hayvanlar topluluğuysa, oraya gider ve onu yerler. Bir örnek Planet Earth II'deki "Mountains" bölümünden gelir.
Bonus: Bu, fosil kayıtlarının eksik olmasının nedenlerinden biridir. Bir organizmanın fosil olabilmesi için üç şartın karşılanması gerekir:
Vücudu korunabilir olmalıdır (kas veya kalp gibi yumuşak dokular yerine kabuk veya kemik gibi sert dokular).
Vücudu, fosilleşme koşullarının uygun olduğu bir yere (çamurlu yerler veya su yatakları gibi) ulaşmak zorundadır.
Vücudun mümkün olduğunca el değmeden yapması gerekir, bu zordur çünkü organizmalar neredeyse her zaman ölü bedenleri tüketir ve geride hiçbir şey bırakmaz.
Cesetler nasıl çürür: Tet Zoo vücut çiftliği
Beğenmek
biraz çoğu Neredeyse hepsi Umarım hayvanlarla ilgilenen tüm insanlar, karanlık, suçlu bir sırrım var: Ben cesetleri topluyorum ve topluyorum. Aslında bence hayvanlarla ilgileniyorsanız ve Olumsuz cesetlerle ilgileniyorsan, sende bir sorun var. Nasıl yapabilirsiniz Olumsuz ilgilenmek - hayır, büyülenmiş Anatomi, varyasyon ve fonksiyonel morfoloji ile ve cesetlere ve onları oluşturan parçalara bakarak ve onları manipüle etmeden bunu nasıl öğreneceksiniz? Çok azımız müze koleksiyonlarına hazır erişime sahibiz ve kendiniz bir örnek koleksiyonu oluşturmak kolaydır (yani, doğal dünya ile en azından bir miktar etkileşiminiz olduğunu varsayarsak).
Diseksiyon ve yumuşak doku manipülasyonunun faydaları olsa da, elde ettiğimiz cesetleri çıplak kemiklerine kadar tercihen en temiz, en hızlı, en kolay şekilde almak istiyoruz. Bunu yapmak için aklıma gelen çoğu tekniği denedim: toprağa gömme, kompost yığınlarına gömme, eklembacaklılar, canlı yoğurt, kimyasallar, mekanik maserasyon, güneşte kurutma, suda yumuşatma, kaynatma, mikrodalga. Bazı teknikler işe yarar, bazıları başarısız olur. Bu alan, ayrışma süreçleri hakkında iyi bir literatür olmasına rağmen (Weigelt 1989, Machel 1996, Carter) ve diğerleri. 2007), kontrollü bir şekilde gerçekleştirmeniz gerektiğinde 'nasıl yapılır kılavuzu' gibi bir şey yoktur. Ya da varsa benim haberim yok. En yakın iki meslektaşım sayesinde son zamanlarda kontrollü ayrışma konusunu oldukça fazla tartışıyorum. İşte bazılarını ilginç veya faydalı bulabileceğiniz çeşitli düşüncelerim ve hatıralarım. Eğer cimriysen: err, hell-o-o, neden buradasın?
Islatma, kaynatma ve mikrodalga
Her şeyden önce, daha az bilinen bazı tekniklere ve bunların etkinliklerine bakalım. Birkaç kez leşleri suya batırdım: Yeterli zaman geçerse, tüm yumuşak dokular dökülür ve sonuçta temiz kemikler olur. Ancak bu çok iğrenç ve keskin bir teknik olabilir, genellikle küçük ölü şeylerle sınırlandırılırsınız ve algler kemikleri lekeleyebilir ve hatta tamamen bozabilir. Nispeten az yumuşak doku eklenmiş numunelerde en iyi sonucu verir. Burada gördüğünüz kirpi çeneleri, semender ve kurbağa iskeletleri de bu şekilde hazırlanmış.
Kaynatma iyi çalışır, ancak yalnızca yumuşak dokunun çoğu çıkarıldığında. Bir keresinde bir kurbağa cesedinde kullanmıştım ve elimde kalan tek şey sıcak bir kurbağa cesediydi. En büyük dezavantajı çoğumuzun kaynatma işlemini sadece kapalı mekanlarda yapabilmemizdir: Evimi kaynayan kadavra kokusuyla doldurmaktan hoşlanmıyorum, tanıdığım çoğu insan da öyle. Stig Walsh bir keresinde beni mikrodalganın harikalarıyla tanıştırmıştı. Şaşırtıcı olmayan bir şekilde, cesetleri yüksek sıcaklıklara ısıtmak, deri, et ve diğer dokuların kemiklerden temiz bir şekilde uzaklaşmasına neden olur. Bunun şaşırtıcı olmadığını söylüyorum çünkü tüketim için karkas pişirdiğimizde bu tekniği kullanıyoruz. Her neyse, Stig ve ben bir keresinde ölü bir kediyi mikrodalgada ısıtmıştık ve sonuçlar olağanüstüydü. İşin kötü tarafı, uzun zaman aldı (yaklaşık bir saat) ve bu nedenle çok fazla güç kullandı, ayrıca korkunç bir kokuya neden oldu. Benim mikrodalga fırınım olsaydı, daha sonra yemek pişirmek için kullanmak isteyeceğimden emin değilim.
Karıncalar, ağaç biti ve diğer eklembacaklılar: arkadaşlarınız
Eklembacaklılar senin arkadaşların. Karıncalar, küçük hayvanların iskeletlerini yok etme ve temizleme konusunda olağanüstüdür ve interneti kullanan herkes, karıncaların bir geko iskeletini parçaladığı bu video sayesinde bunu çok iyi bilecektir. Tabii ki, buradaki kısıtlama, sağlıklı bir karınca kolonisine hazır erişime ihtiyacınız olmasıdır. Buna hiç sahip olmadım ve bu yüzden hiç karınca kullanmadım. İzopodlar - woodlice - işler plana göre giderse de iyi çalışır. Çürüyen ahşabın altında yaşadığı keşfedilen birkaç yüz ağaç bitinden oluşan bir dış koloni, bir sığırcık cesedini savuşturmak için kullanıldı. Bir hafta içinde harika bir iş çıkarmışlardı ve sonuç nispeten temiz bir iskeletti. Çok cesaretlendim, tutsak bir koloni kurdum ve onları kısmen kurumuş (ve tamamen içi boşaltılmış) bir atmaca cesedi üzerinde çalışmaya zorladım. Bununla birlikte, ağaç biti kolonilerini içeride tutmanın zor olduğunu öğrendim: oldukça kolay kururlar ve yüksek nem gerektirirler [aşağıda 'kutudaki ceset' tekniği kullanılarak hazırlanan hamster iskeleti: aşağıya bakın].
Dermestid böcekleri de bazı insanlar tarafından kullanılır ve aslında bazı müzelerde özellikle karkasların etini boşaltmak için kullanılan büyük desmestid kolonileri vardır. Eskiden evcil hayvan kertenkeleleri tuttuğumda, bir dermestid kolonisi tutardım, ancak onları karkas işlemede kullanacak kadar böceklerim olmadı (nispeten pahalılar) ve bazı şeyler için birkaç yüzlerce sağlıklı koloniye sahip olmanız gerektiğini düşünüyorum. çalışmak. Ayrıca, kemikleri çiğnediklerini ve gözle görülür bir hasar bıraktıklarını gördüm. Bunun çözümü, malzemeyi döküldüğü anda çıkarmak olabilir. İyi şeyler duyduğum için dermestid kullanma tecrübesi olan herkesten haber almak isterim.
Kutudaki ceset tekniği
Sinekler (daha spesifik olarak, larvaları) ve gömme böcekleri de iyidir ve özellikle bir karkas hazır olduğunda hızla buldukları için (bazen birkaç dakika içinde, kelimenin tam anlamıyla). Bir süre önce aklıma geldi - sinekler ve gömme böcekleri bir leş içeren bir kutuya girip çıkabildiği sürece - o zaman, bu kirli işi halletmelidir. Bu yüzden küçük plastik bir küvete bir ceset (yavaş solucan) koydum, üst kısmında küçük delikler açtım ve onu birkaç ay yalnız bıraktım. Sonuçlar mükemmeldi. Böcekler içeri girdiler, tüm yumuşak dokuları yediler, pupalaştılar ve geride sadece çıplak kemikleri ve boş pupa kılıflarını bırakarak ayrıldılar. Pupa vakaları, kemiklere değil, küvetin kenarlarına yapışmıştı. Kemikler parçalanmış ve hafif renk atmıştı, ama sorun değil.
Ve bu notta, bu yöntemin eklemli, gösterime hazır bir iskeletle sonuçlandığını düşünmeyin: bu olmaz ve bu noktada şunu belirtmeliyim ki iskeletlerimin eklemlenmesini istemiyorum, ayakta duran gösteri parçaları gibi poz verdi. Hayır, ayrı ayrı ele alınabilen parçalanmış kemikler istiyorum. Bu, elbette, çünkü kemikleri karşılaştırmalı nedenlerle ve araştırma için istiyorum. Kemiklerin bir araya getirilip bir iskelet haline getirilmesini istiyorsanız, size çok büyük bir görev düşüyor. Arkadaşım Trudie ve ben bir keresinde, temizlenmiş, eklemlerinden ayrılmış kemiklerden bir Ortak boa iskeletinin daha iyi bir parçasını oluşturduk ve bu aylar sürdü (burada burada sadece birkaç dakika yapmamıza rağmen). Kemikleri benim gibi eklemsiz durumda tutarsanız, özellikle omurlar tanımlandıktan sonra onları (ince bir işaretleyici kalemle) etiketlemek işe yarar.
Her neyse, 'kutudaki ceset' tekniği artık benim favori yöntemim. Memeliler ve kuşlar için teknik oldukça dağınıktır, çünkü tüm yumuşak dokular gittikten sonra bile kutuda çok fazla tüy ve/veya kürk kalır. Bu nedenle, ölü tüyleri ve/veya kürkü içeren suyu dikkatli bir şekilde atarak ve tahliye ederek bolca durulama yapmanız gerekir. İskelet bu süreçle parçalandığından, çeşitli kemikler istenmeyen malzemeye dolanır, bu nedenle dağınıklığı nazikçe hissetmeniz, kemikleri çözmeniz ve onları atmamaya dikkat etmeniz gerekir. Gerginseniz veya ölü tüyleri ve/veya kürkleri manipüle etme düşüncesinden hoşlanmıyorsanız, bu sizin için değildir. Güzel ya da hoş değil. Bazılarınız Haziran 2008'de aldığım ölü köstebeği hatırlayacaktır. Benler aslında çok çabuk bozulurlar (neden olduğundan emin değilim, belki de yaşam tarzları leşlerinin zengin bir yıkıcı bakteriyle kaplı olduğu anlamına gelir) ve Eylül'e kadar. 2008, iş yapıldı. Yandaki fotoğraflardan da görebileceğiniz gibi, çok fazla ölü kürkü (çimlerin üzerindeki siyah lekeler) durulamak zorunda kaldım, ancak sonuçlara değdi.
Sinekler ve/veya böcekler kutuya girdikten sonra korunmaları gerekir: ölürlerse ayrıştırma projeniz sona erer. Bu nedenle kutunun yağmurdan ve aşırı sıcaktan korunması gerekir. Bir ceset kutusunu gökyüzüne açık bırakmak gibi bir hata yaptım. Şiddetli yağmur kutuyu sular altında bıraktı ve içerideki sincap cesedini mutlu bir şekilde yiyen tüm kurtçukları boğdu (duvarın yakınında yığılmış tüm ölü kurtçukları görebilirsiniz). Sonuçlar oldukça grotesk. Yağmur suyuna batırmak dokuları yumuşattı: sincabın arka bacağında çıplak kemiğin göründüğüne dikkat edin.
Bu teknik için kullandığım kutular genellikle dondurma kutuları gibi tek kullanımlık kaplar olduğundan, küçük hayvanlarla sınırlıyım (tamam, okumaya devam edin). Bu şekilde işlediğim en büyük hayvanlar sincap, kerkenez ve sansar gibi şeylerdi (bu arada, tüm cesetlerim bana yol ölümü veya doğal ölümler olarak geliyor). Daha büyük hayvanlar için - örneğin bir sincap veya güvercinden daha büyük herhangi bir şey - kutular ve eklembacaklılar işe yaramaz, en azından çürüme kokusu bir sorun haline gelmeden önce. Tek mantıklı seçeneğiniz gömmek.
Onları pisliğin altına koy
(Bunu söylemeye cesaret edemem, kapsamlı) deneyimime göre, gömme garip, çünkü aylar sonra onları kazmaya çalıştığınızda ceset kalıntıları bazen tamamen yok oluyor. Bazen bunun nedeni tam noktayı kaybetmenizdir, bazen bir çöpçü ilk sırayı aldığı içindir (burada Britanya'da bu tipik olarak bir tilkidir), ama bazen bunun nedeni ayrışmanın çok hızlı ve çok kapsamlı olması ve tüm leşin kırılmış olmasıdır. aşağı, kemikler ve hepsi. Ya da en azından benim varsayımım bu. Toprakta kirpi, kemirgen, ötücü, kurbağa ve çeşitli balıkları kaybettim. Tabii ki, tüm bu hayvanların nispeten küçük, narin kemikleri var, bu yüzden onların kaybı belki de o kadar şaşırtıcı değil. Bu sorunu aşmak için karkasları kutulara gömmeye başladım: Karkas kapaksız bir kutuya yerleştirildi ve ardından her şey tortu ile dolduruldu ve 10-20 cm aşağıya gömüldü. Bunu iki Küçük benekli köpek balığıyla denedim (Portsmouth sahilinde atılmış olarak bulundu, ah, balıkçıları ne kadar da severim), en azından birkaç çene kemiği alacağımı düşünerek. Ama kutuları çıkardığımda. Hiçbir şey.
Her neyse, her şey planlandığı gibi gittiğinde, gömme uzun bir zaman (orta boy bir hayvan için bir yıl veya daha fazla) gerektirse de iyi sonuç verir. Kemikler kirlenmiş olabilir, ancak genel olarak iyi durumdadırlar ve yalnızca küçük yağ gidermeye ihtiyaç duyarlar (bu, bir veya iki gün deterjanlı suda bekletmeyi gerektirir).
Beverley Halstead bir keresinde ölü bir köpeğin aktif bir kompost yığınına gömüldüğü ve bir gün gibi bir süre içinde iskeletine kadar tamamen çürüdüğü bir vakadan bahsetmişti (sanırım bu vaka Weigelt (1989) tarafından tartışılmıştır), ama yapamam. kontrol etmek için rahatsız olun). İlham aldım, ara sıra kompost kutuma leşleri koydum ve sonuçlar cesaret verici oldu. Şimdiye kadar yaptığım tek şey ölü fareleri ve sıçanları kompostun içine atmak ve sonra zamanla ayrışma hızını not etmek (sizin yapmanız gerektiği gibi tüm biyolojik olarak parçalanabilen mutfak atıklarını kompost haline getiriyoruz). Ancak sorun şu ki - ceset bir kutuya konmuş olsa bile - kemikleri alt tabakadan ayırmanız gerekecek ve bu çok fazla sorun gibi görünüyor.
Yani, işte buradasın. 'Kutudaki ceset tekniğinden' çok memnunum ve leşleri çürütmesi gereken diğerlerine tavsiye ederim. Kontrollü ayrışma gibi diğer başarıları ve başarısızlıkları duymakla ilgileniyorum, bu yüzden lütfen katılın. Tartışılacak son bir şey var: çok fazla araziye erişiminiz yoksa, nerede ayrıştırma yapıyormusun Bahçem, kutuları saklamama ve kimsenin fark etmeden doğanın kendi yoluna gitmesine izin vermeme yetecek kadar büyük. Ama işin içine daha büyük leşler girdiğinde, yaratıcı olmak zorunda kaldım. Orada duracağım, ancak üniversitelerin daha dağınık bölgelerine nadiren göz kulak olduklarını söyleyelim.
Carter, D. O., Yellowlees, D. & Tibbett, M. 2007. Karasal ekosistemlerde kadavra ayrışması. Naturwissenschaften 94, 12-24.
Machel, H. G. 1996. Tarihsel jeoloji ve paleontolojide öğretim yardımcıları olarak Roadkill. Yerbilimleri Eğitimi Dergisi 44, 270-276.
Weigelt, J. 1989. Son Omurgalı Karkasları ve Paleobiyolojik Etkileri. Chicago Press Üniversitesi, Chicago.
Kemiklerimizi inciten 25 vücut korku filmi
En ürkütücü ve düpedüz ürkütücü filmlerden bazılarına gelince, vücut korkuları yutması en zor olanlardan biri olmalı. Kanlı, mutasyonlu, işkenceli ve ölümden beter kaderlerle dolu bu tür, kalpsizlere göre değil.
Ancak piyasadaki en iyilerden bazılarını arıyorsanız, en iyinin en iyilerini keşfedeceğiniz bir gece için mükemmel 25 kalp durduran filmimiz var. Cadılar Bayramı için tam zamanında, hepsi insan vücudunun kötüye kullanılmasının korkunç yollarından kaynaklanan bu morbidite listesine bir göz atın. Oldukça kötü olacak, bu yüzden sizi uyarmadığımızı söyleme.
Kevin Smith'in tuhaf korku filmi diş kara komedi olarak da faturalandırılıyor, ancak emekli bir tuhaf denizci tarafından kaçırılıp korkunç bir deniz aygırı olmaya zorlanmanın komik bir tarafı yok. Genç bir podcast sunucusu, ücretsiz bir oda sunan Howard Howe ile tanıştıktan sonra, Howe'nin niyetlerinin takdire şayan olmaktan çok daha az olduğunu öğrenir. Ardından, içten ve dıştan mors olmaya zorlanan, tanınmayacak şekilde sakat bırakılan ve insan derisinden yapılmış bir mors kostümü içine dikilen bir adamın korkunç hikayesi. Wallace en iyi adam olmayabilir ama kesinlikle bunu hak etmemişti.
Lucas Clinic'in bir çalışanı olan Sad March'ın bu distopik hikayesini ortaya çıkarmayı vücut korku kralının oğluna bırakın. Kuruluş, ünlülerden ve hasta olan ilgili kişilerden patojenleri ve virüsleri toplar, böylece halk daha sonra söz konusu mikropları enjekte etme yeteneğini satın alabilir. Bazı nedenlerden dolayı hayranlar bunu en sevdikleri ünlülere “daha yakın” hissetmenin bir yolunu buluyor. Kulağa ne kadar rahatsız edici gelse de, ünlü bir et pazarı ve Syd'in görünüşte ölümcül hasta bir hastaya enjeksiyonları başladığında işler daha da kötüleşir. Cronenberg elmasının ağaçtan düşmediğini kanıtlayan film, David'in oğlu Brandon tarafından yönetildi.
Şimdiye kadar benzersiz korku türüne biraz alışmış olsak da, İnsan Kırkayak: İlk Dizi hala her açıdan tüyler ürpertici bir film. Deli bir doktor, tatildeyken evine giden iki kadını kaçırıp onlara Rohypnol vermeye karar verdikten sonra, onları çok geçmeden örnek "koleksiyonuna" ekler. Ne amaçla? Elbette, insan ağzının başkalarının anüslerine dikildiği, yani evet anlamına gelen bir insan "kırkayak" yaratmak için, dışkının zincirdeki her bir "bağ"dan geçmesi amaçlanır. Kopmuş bağlar, küçük düşürücü değişiklikler ve diğer korkunç tıbbi işkence sahneleri, tüm zamanların vücut dehşetinde en ahlaksız anlardan birini oluşturuyor. Ve daha fazlası için hala hazırsanız, bunun ötesinde iki film daha var.
Dawn, aynı zamanda yoksunluğu savunan genç bir kadındır. Dişler efsanevi "vajina dentatı" ya da ısıran bir vajina için evde olduğunu fark ettiğinde hayatının nasıl büyük ölçüde değiştiğini takip ediyor. İlgilendiği bir erkek ona tecavüz etme girişiminde bulunduktan sonra, orada bir dizi chomper penisini koparmak için yeterince sert ısırır. Diğerleri Dawn'a cinsel saldırıda bulundukça ve o vajina dişlerinin, kendisine cinsel olarak zarar vermeye çalışanlara karşı kendisini korumak için bir araç olduğunu fark ettiğinde, bu noktadan sonra durum daha da sertleşir. Burada sizi kesinlikle şok edecek, özellikle de erkek üreme organlarına sahipseniz, özellikle ürkütücü bazı sahneler var.
Bu tuhaf hikaye, beden korkusu için mükemmel bir kaynak gibi görünmeyebilir, ancak izledikten uzun süre sonra sizinle kalacak olan birkaç beden korkusu örneği içeriyor. İlk önce domuzlarla cinsel ilişkiye giren Macar bir askeri emir, Lajoska adında bir oğlu olan bir hız yiyen ve ardından filmin sonunda Lajoska'nın sefil varlığını konu alıyor. Babası, koltuğundan kalkamayan grotesk bir şişman kitledir ve ailenin evcil kedileri sonunda onu yutar. Bununla birlikte, sonunda kendi iç organlarını çıkaran ve bir makineye sahip olan ve bir heykel olabilmesi için kafasını kesen Lajoska'nın kendisiyle karşılaştırıldığında bu hiçbir şey. Bu korkunç. Sizi uyarmadık demeyin.
Bu klasik beden korkusu örneği, "Metal Fetişisti" olarak bilinen bir adamın bacağındaki bir kesiğe metal bir çubuk sokmasıyla başlar. İşlerin oradan çılgına döneceğini biliyorsun. Sıradan bir maaşlı ve kız arkadaşı tarafından sürülen bir araba ona çarpar ve sonunda metalin içinde büyüdüğünü bulur. Metal Fetişistinin cesedini attıktan sonra, kendisinin ve kız arkadaşının sorunsuz bir şekilde kurtulacağını düşünerek, her iki adamı da boğumlu, iğrenç hurda metal yığınları haline getiren bir dizi ürpertici olay var. Metal ve etin birleştiğini hayal edin ve bu kült hitten ne bekleyeceğiniz konusunda iyi bir fikriniz olacak.
1957 Vincent Price filminin bu David Cronenberg yeniden çevrimi, bilim deneylerinden biri ters gittikten sonra melez bir sinek/insan yaratığı olan bir Seth Brundle'ın (Jeff Goldblum) hikayesini anlatan mükemmel vücut filmi. Brundle, bir kapsülden diğerine anında ışınlanmaya izin veren "telepodlar" üzerinde çalışırken, yanlışlıkla moleküler düzeyde bir sinekle birleşir. Tırnakları dökülüyor, görünüşü büyük ölçüde değişiyor ve sonunda artık insana uzaktan bile benzemiyor. Bu türde yeniyseniz, fanatiklerin sizi her zaman ilk sıraya koyacağı bir film bu.
Yeniden Canlandırıcı H.P.'ye dayanan bir karakter olan Herbert West'in hikayesini anlatıyor. Ölü bedenleri hayata döndürebilecek bir serum icat eden aynı adı taşıyan Lovecraft aşkı. Ölü profesörü Dr. Hans Gruber ile başlayıp ölü kedilere ve diğer insan deneklere geçen serum işe yarıyor gibi görünüyor, ancak bedenleri sadece zombi benzeri bir durumda hayata döndürüyor. Yeniden canlandırma ajanı, kopmuş bir kafayı bir kadının kasıklarına sokan bir adam ve artık kendilerini kontrol edemeyen lobotomize kurbanlar da dahil olmak üzere, olumlu ilerlemeden daha fazla yıkıma yol açar. Daha aşırı sekanslarından bazıları, vücut korkularının zirvesidir ve ona bir göz atarsanız, kendiniz göreceksiniz.
Bir başka Cronenberg klasiği, Videodrom Bir TV istasyonunda çalışan ve yazılım pornosu ve şiddet içeren yayınlar yapan Max Renn adında bir adamı takip ediyor. Bir gün, isimsiz kurbanların öldürülmesiyle sonuçlanan, şok edici derecede şiddetli bir yayına denk gelir ve istasyonunun geleceğinin bu olduğuna karar verir. Adı Videodrome ve şiddet içeren bir program koleksiyonundan çok daha fazlası olduğu ortaya çıktı. Renn, gövdesinin video kaset oynatabilen bir yuvaya dönüşmesi ve hatta kendi vücudundan dövülmüş bir silah gibi halüsinasyonlar görmeye başladığında çiğneyebileceğinden fazlasını ısırır. Tüm bunlarla uğraşmak zorunda kaldığınızı hayal edin.
efsanevi Yabancı tüm zamanların en büyük bilim kurgu filmlerinden biri olarak kabul edilir, ancak aynı zamanda şimdiye kadarki en tanıdık korku unsurlarından birine sahiptir. Filmin odak noktası olan zenomorfların (itibari “yabancı” yaratıklar) tehdidinin yanı sıra, yaşam döngülerinin ikinci aşaması olan yüzleri saranlar da var. Facehuggers, mürettebatın yüzlerine sıçrar ve esasen onları, daha sonra midelerinden fırlayan uzaylılarla "emprenye eder".Emin olmak için korkunç bir manzara ve muhtemelen birkaç film ve TV şovunda parodisini görmüşsünüzdür. Bir insan için korkunç, istilacı ve nihayetinde aşağılayıcı bir sondur ve diğer rahatsız edici yollara zemin hazırlar. Yabancı bir franchise olarak sayısız modasında vücut korkularına yaklaştı.
David Lynch'in sürrealist vücut korku filmi, anlaşılmaz olduğu kadar rahatsız edicidir, ancak filmdeki 'çocuğu' çevreleyen bol miktarda ürkütücü görüntü içerir. Ana karakter Henry Spencer ve kız arkadaşı Mary X'in çocukları, bir şekilde kalın, bandaj benzeri bir malzemeye sarılmış uzuvsuz bir canavarlık yaratan iki tuhaf birey. Belli belirsiz bir bebek uzaylı buzağı ya da bir tür sürüngen gibi görünüyor ve bu dünyaya ait değil. Henry, bandajların altında ne olduğunu keşfettiğinde, film, sakatlama ve iğrenç görseller dünyasında tüyler ürpertici bir yoldan sapar. Bununla ve bebeğin yüzünü her yerde görmek arasında, bu "çocuk" cehennemini görmemiş olmayı dileyeceksiniz.
Bu tuhaf bilimkurgu parçası, tam olarak başlığın ima ettiği şeyi çevreleyen bir komployu takip ediyor: kendini eriyen bir adam. Astronot Albay Steve West, Satürn'e yaptığı bir uçuşta radyasyon patlamasına maruz kaldıktan sonra hayatta kalır, ancak zar zor. Vücudundaki et, vücudu radyoaktif hale geldiği için eriyor. Çözüm? Tabii ki başka insan eti tüketmek! Filmde görülen korkunç bedensel sakatlamayla ilgili karmaşık hiçbir şey yok, ancak doğru olmayan ahmak, aşırı duygusal, eriyen et. Bu filmi izledikten sonra West'in boğuk yüzünü kısa sürede unutamayacaksınız.
Başka bir Lovecraftian hikayesi, Öteden Rezonatör olarak bilinen bir cihaz aracılığıyla epifiz beziyle uğraşan bilim adamlarını bulur. Bunu yapmanın bir sonucu, diğer boyutlardan canavarlar görmelerini sağlar. Bir bilim insanı diğer dünyaya götürülür ve şeklini değiştirebilen bir canavar olarak geri döner ve laboratuvardaki diğer bilim adamlarını avlamaya başlar. Şiddetli deformiteler, mutasyonlar ve korkunun diğer unsurları, Öteden izledikten günler sonra beyninizde kalır, özellikle de 'alınmış' bilim adamının yeni şeklini aldığını gördüğünüzde.
ölü zil sesleri çeşitli doğurganlık sorunlarını tedavi eden bir klinikte çalışan bir çift tek yumurta ikizi jinekologu takip eder. Her iki ikiz de muayenehanelerinde çalışmaya gelen kadınları baştan çıkarmaya meyillidir ve bu nedenle oldukça tatsız bireylerdir. İkizlerden biri olan Beverly, tuhaf cinsel organları olan "mutant kadınlar" hayalleri kurmaya başlayınca, bunlar üzerinde çalışmak için özel aletler görevlendirir. Aşağıda, özellikle jinekoloğa sık sık gidiyorsanız, sizi ömür boyu yaralayabilecek, tıbbi işkence ve doktor ve hasta arasındaki tuhaf etkileşimlerin rahatsız edici bir karışımı yer almaktadır.
John Carpenter'ın diğer organizmaları taklit eden parazit yaşam formları hakkındaki ünlü bilimkurgu hikayesi harikalardan biridir ve eğer izlemediyseniz kesinlikle buna bir çare bulmalısınız. Köpek kafalarının birbirinden ayrılması, insanlar tuhaf varlıklara dönüştükten sonra yakılması ve daha fazlası gibi, insanlar ve hayvanlar arasındaki bazı oldukça budaklı dönüşümlerin birkaç örneğine sahiptir. Kulağa iki yüzlü bir insan cesedi ilginizi çekebilecek bir şey gibi geliyorsa, Şey izleyeceğiniz bir sonraki korku filmi olmalı.
Şehitler tamamen başlığın ima ettiği şeyle ilgili bir film: "şehitler" yaratmak, ya da acıya dayanamayacak hale gelene kadar işkence gören, kısa bir an için öbür dünyaya bir göz atmak. Kadınlar bu sinsi amaçlar için kaçırılıyor ve filmin büyük bir kısmı, öbür dünyayı 'görmeden' önce yaşamaları gereken işkenceyi göstermek için harcanıyor. Bir kadın, vizyonunu koruyan metalik bir kulaklıkla kafasına zımbalanmış durumda. Bir diğeri, filmin sonunda tamamen yüzülür. Her şey insanlar ötesine geçtiğinde ne olacağını görmek için ama ne yazık ki kimse için mutlu son diye bir şey yok.
İçinde yaşadığım cilt yanık ve böcek ısırıkları gibi hasarlara dayanıklı yapay bir deri yaratan parlak plastik cerrah Robert Ledgard'ın hikayesidir. Ne yazık ki, o da çok, çok deli oluyor. Filmin tamamını bozmadan, baş karakterlerden biri olmadığı biri olmaya zorlanır ve olması gerektiğini düşündüğü cinsiyetten olmayan bir bedende yaşar. Bu film korkunun vücut bulmasını sağlamak için özel efektlere güvenmiyor, sadece kendimizi ait hissetmediğimiz bir bedende kapana kısılmış olmamızın basit bir önerisi.
Clive Barker'ın romanından uyarlanmıştır. Cehennemdeki Kalp, cehennemlik zevk arayan Frank'in çözüldüğünde başka bir boyutun kapısını açan bir bulmaca kutusu keşfetmesini içerir. Frank'in annesinin evinde portalı açar ve şeytani Cenobites onu zincirlerle parçalara ayırır. Frank parçalara ayrılmış olsa da yaşıyor. Kardeşi Larry ve ailesi eski eve taşındığında, Frank'in parçalandığı odada bir damla kan, diriliş sürecini başlatır. Yavaş yavaş, daha fazla kan aldıkça organlarının ve derisinin geri dönmeye başladığını görüyoruz. Cenobite'lerin kendileri, "zevk" arayışında derilerini yüzen ve yaralayan sadomazoşistlerdir ve bu film, cehennemi ve büyüleyici yaratıklarla dolu bir dizinin sadece başlangıcıdır.
Kabin Ateşi bir hatalar komedisidir, ancak et yiyen bir virüs içerir. Bir grup üniversite öğrencisi - Burt, Jeff, Marcy, Paul ve Karen - bahar tatili için ormandaki bir kulübeye tatile giderler. Ne yazık ki onlar için ölümcül bir enfeksiyon, aynı ormanda yaşayan bir keşişi ele geçirdi. Burt yanlışlıkla adamı vurduktan sonra, onların kulübesine gelir ve bir dizi olayla hastalığa maruz kalırlar. Ardından kanlı kusma, deri soyulması ve şimdiye kadar gördüğüm bir grup insan arasındaki en kötü iletişim var. Kaçırılmaması gereken, Marcy'nin banyo yaptığı ve bacaklarını tıraş ederken cildini de soymaya başladığı sahne.
Bu çarpıcı film, son derece popüler bir konuyu içeriyor: video oyunları. dünyasında eXistenZ, oyun konsolları, oyun bölmeleri adı verilen biyolojik olarak tasarlanmış yapılardır. Oyuncular, oyunu oynamalarına izin vermek için UmbyCords'a bağlanan omurgalarına gömülü biyo-sporlara sahiptir. Buradaki çatışma, bu oyunları yapan şirketler ile bu oyun tasarımcıları tarafından gerçekliğin bükülmesinin doğal olmadığına ve durdurulması gerektiğine inanan kendilerine "gerçekçi" diyen bir grup insan arasındadır. Film, oyun tasarımcısı Allegra Geller'in en son oyunu eXistenZ'i piyasaya sürmesinin arifesinde realistlerden kaçışını konu alıyor. Film sadece biyoteknolojik cihazların doğasında var olan beden korkusuna sahip olmakla kalmıyor (diş çeken organik bir ateşli silah gibi), aynı zamanda biraz Başlangıç Allegra, suikastçılarından kaçmak için sanal gerçekliğe daha da girerken heyecan dolu.
Mary Mason umutsuzca cerrah olmak istiyor ama tıp fakültesi pahalı. Striptiz kulübündeki bir röportajdan sonra, sahibi ondan bir adamın hayatını kurtarmak için yasadışı bir ameliyat yapmasını ister. Kulübün sakinleri dikkat çekiyor ve Mary aşırı vücut modifikasyonu dünyasına tanıtılıyor. Ardından, Mary'nin tıp fakültesini bırakıp tam zamanlı lisanssız bir cerrah olmasıyla birlikte, tuhaf ameliyatlardan oluşan bir pembe dizi olur. İster meme uçlarını ve dudaklarını insan oyuncak bebek yapmak için çıkarmak isteyen bir kadın, isterse sol kollarının değiş tokuş edilmesini ve başlarına boynuz takılmasını isteyen ikizler olsun, Mary paranız varsa her türlü ameliyatı yapmaya hazırdır. Amerikalı mary aşırı vücut modifikasyon topluluğuna bir korku filminin merceğinden bir bakış ve bu kadar korkutucu olmasının nedenlerinden biri, orada bir yerlerde bunun muhtemelen birinin gerçekliği olması.
David Cronenberg'in tarayıcılar kadar tam gaz değil Kuluçka ve Sinek, ama onun telepati versiyonu, her zaman Betazeds'in gerçekten kullanacağını hayal ettiğiniz şiddet aracı türüdür. Uzay Yolu: Yeni Nesil çok aile dostu değildi. Başlık tarayıcılar, telekinezi, zihin kontrolü ve telepati yeteneklerine sahip çok güçlü psişiklerdir. Özel bir güvenlik firması olan ConSec, sahnede tarayıcılarından biriyle gösteri yapmaya çalışır. Ancak, bir gönüllü çağırdıklarında daha güçlü bir tarayıcı oluyorlar. Sonuç, ConSec tarayıcının gönüllü tarafından etkisiz hale getirildiği film tarihindeki en ikonik kafa patlamalarından biridir. Gönüllü ConSec tesisinden kaçar ve olay örgüsü, genetik deneyler ve insanın evrimi ile ilgili büyüleyici bir yolculuğa dönüşür. Bazı harika makyaj efektleri ve eğlenceli bir gizem, bu korku klasiğinin mutlaka görülmesi gereken bir film olmasını sağlıyor.
Yakın gelecekte Tokyo'da, Key Man adlı bir bilim adamı, insanların Mühendisler adlı canavarlara dönüşmesine neden olan bir virüs yaratır. Bir Mühendis yaralanırsa, yaradan çıkan genetik mutasyonlar silah olarak kullanılabilir ve oldukça iğrençtir. Ruka, Tokyo polisine Mühendislerin izini sürmede yardım ediyor ve film, babasını kimin öldürdüğünü bulmak için yaptığı geziyi izliyor. Çok atipik bir görsel stile ve yürütmeye sahip tipik bir Japon arsası. Tokyo Kanlı Polisi aşırı vücut korku filmi ve Timsah Kasık Kız, Kafasının Dışında Beyinli Adam ve Göz Sapları ve Salyangoz Stripper gibi karakterler - gerçek isimleri olup olmadığından emin değilim - gözler için bir zevk. Yani, büyük sapmaları sevdiğiniz sürece.
Kayarak gitmek James Gunn'ın ilk yönetmenlik denemesiydi - evet, Galaksinin gardiyanları James Gunn. Nathan Fillion, Michael Rooker ve Elizabeth Banks gibi ağır hitleri vardı, ancak bir gişe kokusuydu. Neyse ki, zaman nazikti ve Kayarak gitmek bir kült klasiği haline geldi. Film, güncellenmiş bir 1950'lerin B-filmi gibi oynuyor. Duyarlı bir parazit taşıyan bir göktaşı, yerel bir araba satıcısı olan Grant'e bulaşan küçük bir kasaba olan Güney Carolina'ya düşer. Parazit ele geçirildiğinde, Grant fiziksel olarak değişmeye başlar ve sonunda sümüklü böcek benzeri yavrularıyla ağzına kadar doldurulmuş şişkin bir et yumağına dönüşen yalnız bir kadına bulaşır. Sonunda, neredeyse tüm kasaba, bu noktada atıcı bir et yığını ve bir kovan zihni oluşturan kısmen tanınabilir bedenler olan Grant'e emilir. İnsan vücudunun sapması Kayarak gitmek akıllara durgunluk veriyor ve klasik bir bilimkurgu kinayesine çok ihtiyaç duyulan bir güncelleme sunuyor.
- DirecTV'den Kablo Kampanyasından Kurtulun. Kötü kararlar verdiğinizde neler olduğunu görün ve diğer bir deyişle, Diğer Adamların standartlarının altında kablo hizmetlerini seçin. Örneğin:
- eski bir Bert ve ben Eskiz, kötü kokulu ve kirli bir adam, kendisini açıklamak için bir yargıcın önüne çıkardığı bir baş belası haline gelir. Adam yargıca kendisinin nasıl kirli sayılabileceğini sorar - sonuçta, bazı insanlar her gün yıkamak zorunda kalacak kadar kirliyken, görünüşe göre yılda belki bir kez yıkanır.
- Bill Cosby'nin karısı tarafından kaba bir şekilde uyandırılması ve kızının ona kahvaltıda kek yiyip yiyemeyeceğini sormasıyla ilgili ünlü bir rutini vardır. İçinde yumurta, buğday ve süt olduğu için sağlıklı olması gerektiğine karar verir ve evet der. Daha sonra karısı aşağı iner, çocukların ne yediğini görür, "bir hastalığı vardır" ve sonra onu yatak odasına geri gönderir. en başta olmak istediği yer burasıydı.
- Mitch Hedberg bunu sık sık harika bir komedi etkisi için kullanırdı. Anlattığı bir anekdot, kendisine sade bir somun satmayı reddeden ancak birkaç ördeği beslemek istediğini söylediğinde onu bedavaya veren Subway'den ekmek almaya çalışırken etrafında dönüyor. Sonuç: Ördekler Metro'da bedava yemek yer.
- Bu, varlığın tüm temelidir. Johnny Turbo çizgi roman ve "arsa" da bunu takip ediyor. Turbo Duo oyun sistemini satın alın, çünkü FEKA kötü robotlardan oluşuyor!
- Fantastik Dörtlü:
- Doktor Doom'un yaptığı her şey, hayatındaki yanlış olan her şeyin Reed Richards'ın suçu olduğuna inanıyorsanız mantıklı geliyor.
- Gizlice Hank Pym olan bir Skrull'un FantastiCar'ı çaldığı ve 1-C sektörü için koordinatları çağırdıktan ve Demir Oksit taraması yaptıktan sonra ortadan kaybolduğu bir konuda kullanıldı. Şey'e göre, demir oksit pas anlamına gelir, 1-C, Yancey Caddesi anlamına gelen Yan-C anlamına gelir ve birlikte, Yancey Caddesi'ndeki terk edilmiş otomobil hurdalığı anlamına gelir. Bu daha sonra Hank Pym tarafından abajurla gölgelenir ve tüm zaman boyunca onlarla takıldığını ve yerel bir pizzacıya gitselerdi orada olurdu.
- Zoom (Hunter Zolomon), ne dediğini gerçekten düşündüğünüzde bu. Hayatı boyunca olağanüstü miktarda trajedi yaşayan bir adam ve sırtı kırıldığında ve Wally West (o zamanki mevcut Flash), Hunter'ın omurgasını düzeltmek için zaman yolculuğunu kullanmayı reddettiğinde, Hunter yanlışlıkla kendini Zoom'a çevirir, Wally'den çok daha hızlı bir hızcı. Wally'yi daha iyi bir kahraman olmaya motive edeceğine inanarak, Wally'nin trajedi yaşamasını sağlamak için güçlerini kullanmaya karar verir. oradaki kusuru görüyor musun? Hunter'ın mantığı inandığı kadar kusursuz olsaydı. kendisi büyük bir kahraman olurdu! Ama o değil. Hunter, Wally'yi omurgasını düzeltmediği için dövmek için bir bahane arıyor gibi görünüyor, ancak sonraki olaylar, güçlerinin bir yan etkisi olarak gerçekten de deli olduğunu gösteriyor.
- Eobard Thawne, hayatında hiçbir anlam ifade etmeyen her kötü şey için Barry Allen'ı suçluyor. Eobard'ın, Barry'nin geçmişini değiştirmek için Annesini öldürerek ve babasını suçlayarak Zaman Yolculuğu güçlerini kötüye kullanan bencil, sadist bir sosyopat olmasına yardımcı olmuyor. Kriz sonrası, Barry'ye olan nefreti biraz Barry'nin ikizi Malcolm, doğumda sarhoş bir doktorun öldürdüğü bir Thawne ile değiştirildiğinden beri, Thawne'ların Allen'larla Aileler arasında Kavga ettiği düşünülürse daha mantıklı, ama bu sadece Eobard'ın sonradan motivasyonlarını etkilemiyor gibi görünüyor.Postalamak-Kriz, ama Malcolm'un Barry'ye olan kini bile Misplaced Retribution'ın en iyi haliydi.
- Kayıp Işık mürettebatı, tüm mürettebatın ölmesi dışında, gemilerinin tam iki katıyla karşılaşır. Başlangıçta, kendilerinin gelecekteki versiyonlarıyla karşılaştıklarını düşündüler ve dehşete düştüler, bu yüzden Rodimus bu kaderi önlemeye karar verdi. kolunu keserek. Çünkü ölü benliğinin iki kolu vardır ve eğer sadece bir kolu olacaksa, ölmesi onu yaşamakla aynı olmayacaktır. Ve ondan farklı bir insan olarak kalacağından emin olmak için ekibine kolunu tamir etmemelerini söyledi.
- Ve sonra Whirl var. Bir noktada, özellikle çatışmama emrinin verildiğini kabul ediyor, bunu örtülü bir katılım emri olarak yorumlayacak çünkü katılmamak sadece yanlış, yanlış yönde savaşmak gibi geliyor.
- Çöpçülerin hiçbiri tam olarak dahi mantıkçılar değildir. Spinister, en azından, The Mentally Disturbed, bu yüzden, argümanlarının şüpheli bir şekilde rasyonel olduğu zaman şaşırtıcı değil Crankcase, bir noktada, Nerf savaşlarının adını bulduğundan beri, telif hakkını elinde tuttuğunda ısrar ediyor ve bu yüzden bunu söyleyen herkes ona borcu var, mazereti yok.
- Calvin'den Calvin ve Hobbes bu mantığı sever.
- Yarasalar hakkında bir rapor hazırlarken onları böcek olarak sınıflandırır çünkü uçarlar, çirkindirler ve tüylüdürler. Ayrıca, "profesyonel" şeffaf plastik bir cilt kullandığı için kağıdından A alacağını söylüyor.
- Calvin ayrıca okula gitmeyi de protesto ediyor çünkü cehalet mutluluksa, eğitimi onun mutluluğu arama hakkının ihlalidir. Vatansever, Amerikan Devrimi benzeri bir bok takıyor ve sınıftan çıkmaya çalışırken öğretmeni onu kovaladığında "Monarşistler!" diye bağırıyor.
- Örneğin, Albert Yavru-Köpek yediği iddiasıyla yargılanırken, Seminole Sam kanıt olarak bir balık iskeleti ortaya koyar ve Yavru-Köpek'in suyu çok sevdiğini ve "bir balık gibi" olduğunu iddia eder. Porkypine, bunun bir kedibalık iskeleti.
- Genellikle karakterler, her biri kendi Insane Troll Mantığını kullanarak birbirlerini alt etmeye çalışırlardı. Sonuçlar öyleydi. sık sık şaşırtıcı.
- Yukarıdakilerle bağlantılı olarak, özellikle Romanlardan nefret etme gerekçesi, "davranış biçimleri normal insanları cinselliğe ve diğer ahlaksızlıklara daha yatkın hale getiriyor, bu yüzden hepsinin öldürülmesi gerekiyor" şeklinde özetleniyor. İronik olarak, bir Roman kadına olan şehveti, komployu yönlendiren şeydir. Hatta bunu "Hellfire"ın ikinci yarısında söylüyor, burada Esmeralda'yı alamazsa onu öldürecek. Ve yoluna çıkan herkes bertaraf edilecek.
- İçinde Sessiz Tepe, Rose her zaman haklı olduğu belirsiz öğeleri bularak nereye gideceğini bilir, ancak otele gitmesi ZORUNLUDUR çünkü ölü bir adamın ağzında bir işaret parçası bulmuştur. Ancak, kasaba Gerçek Hayat'tan ziyade rüya/kabus mantığını takip ettiği için mantıklı geliyor.
- İçinde Hayvan EviEric Stratton, dikkatleri reşit olmayan reşitlerine alkollü içki sağladıkları ve bir toga partisinde bayan misafirlerine flört ederek tecavüz ettikleri (doğru) suçlamadan uzaklaştırmak için bunu kullanıyor. Birkaç çürük elmanın eylemleri yüzünden tüm Delta kardeşliğini rayına oturtmanın adaletsiz olduğunu iddia ederek. Ne de olsa, bu tür organizasyonların var olmasına izin verdiği için genel olarak yüksek öğrenim kurumları günah keçisi olabilir - ve buna bağlı olarak, Amerika Birleşik Devletleri'ni ulusal eğitim sistemini yanlış yönetmekle suçlayabilir. Ve nasıl cüret edersin! Bu vatanseverlik değil!
- İçinde Burblar, Art, yeni komşularının bir seri katil ailesi olduğundan şüpheleniyor, "soruşturması", kapılarının altından "Ne yaptığını biliyorum" yazan bir notu atıp, birinin üzerlerinde olduğunu bilmelerini sağlamak için kaçmayı içeriyor.
- İsimsiz karakterler tutuklanır ve "horoz etli sandviç" yemeye zorlanır. Kumar gardiyana (ki onun ve Harold'ın sikini emmek zorunda olduğu) gardiyanın gay olup olmadığını sorduğunda, "Sikini emdirmenin gey bir tarafı yok ki sen benim sikimi emdiğin için gay olan sensin! Aslında, sizin etrafınızda olmak beni ürkütüyor ibneler." Grup, bunu teste tabi tutmadan önce kaçar.
- George Bush da benzer şekilde sigara içmesini bu şekilde haklı çıkarıyor.
- Her nasılsa, Sam Diamond 1940 Paris'te parasını alıp giden bir kızı, iki saat sonra tesadüfen meydana gelen Almanya'nın Fransa işgaline bağlar. Tabii ki gülmek için oynanıyor. Aynı zamanda bir haykırış Kazablanka, Humphrey Bogart'ın ünlü olduğu başka bir film.
- Sözde "büyük dedektifler" tarafından sunulan her bir açıklamanın yanı sıra beyninin onlara Motive Rant'ta verdiği açıklamanın, sonunda gerçek olarak kabul ettikleri &mdash'ın tüm açıklamalarına dayandığını fark ettiğinizde, son böyle olur. gördükleri hizmetçinin aslında bir manken olduğunu kabul ederler. Tabii ki, hepsi gittikten sonra ortaya çıkan asıl gerçek, beyni NS hizmetçi, kendini gizlemek için Latex Perfection kullanıyor.
- Örneğin, üçlü için bir şaka, Stooge'ların ölüm cezasına çarptırılması (genellikle bir Ağır Kabahat için) ve onlara kafa kesme veya tehlikede yakılma seçeneği verir. Çocuklardan biri (çoğunlukla Curley'den değil) tehlikede yakmayı tercih ederdi. Akıl yürütmesi mi? "Sıcak bir kazık soğuk bir pirzoladan daha iyidir".
- Bir diğeri, yardakçılardan birinin yemek siparişi verirken çürük yumurta ve yanmış tost istediğini görürdü. Nedeni sorulduğunda cevap "Bir teybim var ve bu benim için yeterli" olacaktır.
- "Gideceğimiz Bir Tesisat" arsasının çoğu, bunun üzerine inşa edilmiştir, öyle ki, yardakçıların gerçeküstü mantığı, istemeden yıktıkları evi etkilemeye başlar (örnek olarak, yardakçıların denemek için boru alması gerekir). ve bir sızıntıyı durdururlar. Elektrik kabloları için bir boru alırlar, bu da bir şekilde suyu evdeki tüm elektrikli cihazlara, televizyon seti de dahil olmak üzere yönlendirir!)
- Bir zamanlar bir oyun dergisi, tamamen mantıksız adımlara dayanan en mantıklı argüman için bir yarışma düzenledi. Kazanan, aslında "ölümden sonra yaşam" olduğunun kanıtıydı:
- Haruhi suzumiya:
- Haruhi Suzumiya bunu zaman zaman yapıyor. Sonra tekrar, o NS Bulut guguk kuşu gibi bir şey ama büyük ihtimalle bunu ciddi anlamda söylemiyor. 4. romanın önsözünde şu güzel diyalog vardı:
- Daha da iyisi, tüm 'altın madenciliği' olayı, Isaac'in Dünya'nın kendisinden çaldıklarını iddia etmesiyle, olağan hırsızlık kariyerleriyle bağlantılıdır.
- Soygunlarından biri, kimsenin içeri girmemesi için bir müzenin ön kapısını çalmayı içeriyordu.
- Elbette polis hırsızlığı araştırmak için müzeyi kapatmak zorunda kaldığından, Isaac ve Miria teknik olarak başarılı oldular.
- Kururi ve Mairu'nun "ikizlik" hakkındaki fikirleri şaşırtıcı. Ağabeyleri İzaya sayesinde.
- Kida'nın da anlayabileceği gibi anları var. herhangi " tarafından yorumlanır. Bu yüzden, hadi gidip civcivleri alalım!"
- Shizuo üçüncü bölümde de geçerlidir. Bir serseri tarafından kafasına vurulduktan sonra şöyle diyor:
- L-uzayının açıklaması: Kitaplar bilgi içerir. Bilgi Güçtür. Güç, enerjidir. Enerji = madde. Madde kütleye eşittir. Kütle uzay-zamanı bozar. Bu nedenle, iyi stoklanmış bir kütüphane veya kitapçı, bir kitapçıda kaybolan herkesin bildiği gibi, var olabilecek diğer tüm kitaplarla bağlantılı bir edebiyat labirenti kafesi haline gelir.
- Sonra sonunda Cribbins var Para kazanmak. Nemli von Lipwig'i, kendisinden para koparmak için dolandırıcı Albert Spangler'ı bir aldatmaca olarak göstermeye niyetliydi. Ama Cribbins fırsat bulamadan Moist kendini gösterdi. Böylece Cribbins, aldatmacasını savuşturan Moist'in şimdi ona beş bin dolar borçlu olduğu sonucuna varıyor.
- Diskdünyanın Denetçileri, herhangi bir duyarlı kişiliğin sonlu bir süre için var olduğunu düşünürler ki bu, Zamanın sonsuzluğuyla karşılaştırıldığında önemsizdir. Bu nedenle, kendilerini "ben" olarak tanımlamak gibi ölümcül bir hata yaparlarsa, anında yok olurlar. Kitap Abajurlar Bu Deli Troll Mantığını, ancak hatalı Denetçilerin kendileri bir daha yakalayamayacak kadar çabuk ortadan kaybolurlar.
- Yanlışlıkla insan haline gelen bir denetçi, yukarıda bahsedilen Denetçileri tuzağa düşürmek için, boş bir kafesin yanına "Fili Besleme" yazan bir işaret, oklu bir işaret koymak gibi kasıtlı bir Deli Trol Mantığına girer. solu gösteriyor ama üzerinde SAĞ kelimesi var ve üzerinde sadece Ördek yazan bir işaret var! ne bir su kuşu var ne de başını eğmek için bir sebep.
- Watch'ın daha az sofistike üyelerinden bazıları (yani Colon ve Nobby) itiraflara bu yaklaşıma sahiptir. Birisi bir suçu itiraf ederse, o suçu işlemesi imkansız olsa bile ona inanırsınız. İnanmadığınız insanlar, alışkanlık itiraf etmek. Sadece suçlu insanlar güvenilirdir.
- Kendi adını taşıyan rehber, önce evrenin sonsuz büyüklükte olduğunu ve evrende sınırlı sayıda yerleşik dünya olduğunu bildirerek evrende yaşam olmadığını kanıtlar. Herhangi bir sonlu sayının sonsuza bölünmesi "olasılık yaratmadığı için" çok küçük olduğundan, o halde galaksideki herhangi bir yaşam açıkça dengesiz bir zihnin ürünü olmalıdır. Ve karşılaştığınız herhangi biri bu nedenle sadece hayal gücünüzün bir ürünü.
- Ayrıca Babil Balığı'nın Tanrı'nın olmadığını kanıtladığı da söylendi. Ne de olsa böyle bir şeyin tesadüfen yaratılmış olması, bir yaratıcının olduğunu ispatlayacak kadar şaşırtıcı derecede ihtimal dışıdır. Ancak Allah, imana gerek olmadığına delil olarak kendi varlığının delilini sunmayı reddettiğini, dolayısıyla varlığını ispat ederek, aynı zamanda kendisinin var olmadığını ispatladığını ve "bir Mantık Pufunda kaybolduğunu" da bildirmiştir. Bunu kanıtlayan adam, siyahın beyaz olduğunu kanıtlamaya devam ediyor. TV versiyonunda, tüm renkleri boya şeklinde bir araya getirmenin siyaha eşit olduğu, tüm renkleri ışık şeklinde (renkli ampullerden) birleştirmenin beyaza eşit olduğu açıklanmaktadır. Uygun olarak, adam bir sonraki yaya geçidinde/yaya geçidinde kendini öldürür.
- Kılavuz, Traal gezegenine kelimenin tam anlamıyla giriş yapan otostopçu aileleri tarafından dava edildiğinde yasal emsal oluşturuldu. ("Traal'ın Kuzgun Bugblatter Canavarı genellikle çok iyi yemek yapar" yazıyordu. için "Traal'ın Ravenous Bugblatter Beast Beast'i genellikle çok iyi bir yemek yapar" yerine ziyaret eden turistler" ile ilgili Turistleri ziyaret etmek") Rehberin avukatları, yemin altında, güzelliğin gerçek ve gerçeğin güzelliği olduğuna tanıklık etmesi için bir şair çağırdı ve bu nedenle, güzel ya da gerçek olamamakla hayatı suçladılar. Yargıçlar hemfikir oldular ve dokunaklı bir ifadeyle, yaşamın kendisini hor gördüler. mahkemeye gitti ve keyifli bir ultra-golf akşamı için emekli olmadan önce mevcut olanlardan usulüne uygun olarak el koydu.
- İçinde Evrenin Sonundaki Restoran, Zaphod bir uzay gemisini çalmayı şu şekilde haklı çıkarır: "Mülkiyet hırsızlıktır, değil mi? O halde hırsızlık maldır, dolayısıyla bu gemi bizimdir."
- İçinde Bir şey daha.Tanrı'nın var olmadığını kanıtlamak için Babil Balığını kullananlarla aynı kişiler, Şeytan'ın var olduğunu kanıtlamak için daha da yararlı bir yaratık olan gümüş dilli şeytanı kullanırlar. Bunun ne kadar az mantıklı olduğu hakkında Abajur Asılı var.
- Hawkfrost, Tigerstar'ı Scourge'un pençelerinden kurtaramadığı için Firestar'ı öldürmek istiyor. Kimsenin şoktan bir şey yapamayacağı gerçeğini görmezden geldi ve Scourge, kimsenin onu durdurması için çok hızlıydı.
- gülmek için oynandı Bramblestar'ın Fırtınası, çıraklar geçici olarak savaşçılarla birlikte yattığında. Dewpaw, artık savaşçıların ininde oldukları için artık savaşçı olmaları gerektiğini söylüyor.
- Beşinci bölüm Gizem Gösterisi Jake Gyllenhaal'ın tam yüksekliği sorusu etrafında dönüyor, çok bölünmüş bir internet yorum dizisi tarafından sorulan bir soru. Söz konusu başlıkta, bir yorumcu, Jake'in altı fit üç yaşında olması gerektiğini çünkü (iddiaya göre) altı fit üç olan Joker'i oynaması gerektiğini belirtiyor. Diğerleri, Joker'in altı fit üç olduğunu onaylayamadıkları için bunun mantıklı olmadığını belirtiyor. Starlee (muhtemelen şaka yollu olarak) Jake'in rolü alamamasının nedeninin bu tutarsızlık olabileceğini öne sürüyor.
- hasta üzgün dünya:
- Bir bölüm uzaylıların kendisini tehdit ettiğini söyleyen bir adamdan bahsediyor. Bu adam daha sonra çocuk pornosu için tutuklandı ve sadece uzaylıların yerleştirmediğini iddia etti, aynı zamanda polisin bazı suçlayıcı kanıtları olduğundan şüphelenilen sabit diskini de sildi. Ev sahipleri, başının belaya girmesini istiyorlarsa kanıtları yok etmelerinin mantıklı olmadığına dikkat çekiyor.
- Aynı bölümde, uzaylıların onu son anda kurtarıp varlıklarını kanıtlamak için ölüm cezasına çarptırılmasını istediğini iddia eden bir adam var. Mari ve Jasmine, eğer uzaylılar bu kadar güçlüyse, gerçek olduklarını kanıtlamanın başka bir yolunu kolayca bulabileceklerine dikkat çekiyor.
- Samoa Joe, TNA'daki bir takım maçı sırasında Crimson'ı terk etti çünkü Crimson yenilmezlik serisindeydi ve Joe'nun yenilmezlik serisi boyunca asla yardıma ihtiyacı olmadı.
- John "Bradshaw" Layfield'ın topukluları destekleme konusundaki nutukları buna sahip, bir örnek, Daniel Bryan'ın onu zorla katılmalarına rağmen Wyatt Ailesi'ni reddetme cesaretine sahip olduğunu söylüyor. Ayrıca, Kurumun gücü kötüye kullanmasının güreşçilere "yardım etmek" ve "iş için en iyisi" olduğunu söylüyor.
- Michael Cole bunu Layfield'in tekrar güreşmek için ayrılmasından sonra ve Layfield'in 2010-2012 yılları arasında spiker masasına dönmesinden önce yapıyordu. Pek çok topuğun, özellikle de eski Genel Müdür John Laurinaitis'in davranışlarına yönelik çılgın gerekçeleri, birçok hayranı ve yorum ekibinin diğer üyelerini haklı olarak kızdırdı.
- Sami Callihan bir şansı hak ediyor Dragon Gate ABD'Özgürlük Kapısını Açın Şampiyonu Johnny Gargano çünkü Gargano ve Callihan, Callihan'ın oyuncular tarafından kullanımının Gargano'yu %2 oranında aştığı bir video oyununda yer alan EVOLVE kadrosunun birer parçası! İnsanların Gargano'ya sırt çevirdiğinin kanıtı, Callihan'ın ondan daha iyi olduğunun kanıtı!
- Kendisi ve The Miz'in web şovu için yaptığı komedi tanıtımlarından birinde Kir SayfasıJohn Morrison, Kanada'yı sevmediğini çünkü akçaağaç şurubunu sevmediğini açıkladı. Ve akçaağaç şurubunu sevmiyor çünkü ona Kanada'yı hatırlatıyor.
- Rita Moreno bölümünde bir skeç Kukla Gösterisi Bir panel tartışmasında Kermit, Piggy, Rita ("Tiffany Gonzales"i canlandırıyor) ve Brewster (çoğunlukla unutulmuş bir Muppet) vardı:
- Goon Gösterisi mizahının büyük bir bölümünü bu tür bir mantık üzerine kurdu. En iyi bilinen örneklerden biri, Eccles ve Bluebottle arasındaki alışveriştir ve genellikle ilk satırı "Saat kaç, Eccles?" Bu örnekte, Eccles, tamamen mantıklı bir tamamen saçmalık dizisinde, saatin kaç olduğunu bildiğini çünkü cebinde bir kağıt parçası üzerinde yazılı zamanı olduğunu açıklıyor.
- Üzgünüm Bir Bilgim Yok ya ciddiye alarak bu mantığın çoğunu kullanır ( kurs Mornington Crescent, uzun ve ayrıntılı bir geçmişi olan gerçek, rasyonel bir oyundur) veya tek seferlik şakalar ve hızlı aptallık olarak.
- İçinde Büyük Finish Doctor Who, Zagreus adında bir Eldritch Abomination Doktor'u ele geçirdi. TARDIS onu içine hapsetmeyi başarır. Zagreus ona artık öldüğünü söyler, bu yüzden onu serbest bıraksa iyi olur. TARDIS, ölü insanların genellikle konuşmadığını açıkça belirttiğinde, Zagreus onu ölü bir insanla konuştuğu için deli olduğuna ikna etmeye çalışır, bu yüzden onu serbest bıraksa iyi olur.
- BBC sesli dramasında Arı kovanıeşek arısı kraliçesi, güvenini kırmak için Mike Yates'in Doktor hakkında sahip olduğu her şüpheyi, çelişkili oldukları gerçeğine aldırmadan ona atar. Bir nefeste, Doktor'u Dünya'yı terk ettiği için eleştiriyor, sonra onun gerçekten bir zaman ve uzay yolcusu olmadığını ve Mike'ın dolandırıldığını öne sürüyor ve sonra Mike'a Zaman Lordu güçlerini kıskanıp kıskanmadığını soruyor.
- Örneğin, gözleri hariç tüm organlarını bağışlamaya isteklidir. Kör bir hayalet olmaktan korktuğu için gözlerini bağışlamak istemiyor. Körlerin ahirette gözlerinin olacağına inansa da.
- Başka bir örnek: Karl, yılanların ve örümceklerin kayaların altına saklanmayı sevdiklerine inanıyor. Dünya, esasen altında Avustralya bulunan dev bir kayadır. Bu yüzden Avustralya'da çok fazla yılan ve örümcek var.
- Karl dodonun neslinin tükendiğini düşündü çünkü tadı berbattı ve kimse onu yemek istemiyordu.
- Bay Lamb, ev sahibesi Bayan Bradby'den her ikisinin de yararına daha az kira ödemesini ister. Mildred, bunun kendisine nasıl yardım ettiğini sorduğunda Lamb, ödeyemediği haftalarda daha az para kaybettiğini söylüyor.
- Sir Gregory'ye göre, dört kişiden birinin zihinsel olarak dengesiz olduğu söyleniyor. Bu nedenle, otobüsteyseniz ve en yakındaki üç kişi aklı başında görünüyorsa, o siz olmalısınız.
- Radyo versiyonu ayrıca, bol miktarda zaman yolculuğu nedeniyle evrenin kendisinden birkaç kat daha yaşlı olan Paranoyak Robot Marvin'in sonunda nihayet bozulduğundan bahseder. ve sahipleri, yani Zaphod ve çetesi, zaman yolculuğu nedeniyle & o bozulduğunda & mdash hayatta oldukları için derhal tekrar bir araya getirildi, bu da elbette Sirius Cybernetics Corporation'ın ömür boyu garantisine aykırıydı.
- İçinde Zindanlar ve Ejderhalar, slaadi'nin tuhaf düşünme biçimleri var. Onlar kaos aleminden yabancılar, Always Chaotic Neutral (veya 4. baskıda Chaotic Evil) ve mekanik olarak uygulanan Our Monsters Weird yaratık nesil sistemine sahipler. Ayrıca dev antropomorfik kurbağalara benziyorlar. Ve bu, Oyuncu Karakteri Kaotik Aptal eğilimi için çok büyük potansiyeli görmezden geliyor.
- İçinde Paranoya, Bilgisayarın Deli Troll Mantığı ile birlikte oynamak, büyük bir hayatta kalma becerisi ve komplo kışkırtıcısıdır.
- Bu itirazın bir parçası Savaş çekici 40.000Orks. İmparatorluk bilginleri, uzak geçmişte bir yerde bir Mekboy'un, biri kırmızıya boyanmış, yüzeysel olarak özdeş iki araç inşa ettiğini teorileştirir. Ölçülemeyen bir iç farklılık nedeniyle, kırmızı araç daha hızlı gitti, bu yüzden Orklar, o zamandan beri bağlı oldukları bir inanç olan renk şemasından kaynaklandığına karar verdi. Orklar bilinçsizce, gizlice psişik olduklarından, bu, kırmızıya boyanmış herhangi bir aracın bekledikleri için daha hızlı gittiği anlamına gelir. note Ork Mecs'in gerçekten daha hızlı olan araçları basitçe kırmızıya boyaması tamamen mümkündür. Boya, fark yaratacaksa ordunuzdaki her aracı istediğiniz renge boyamamak o kadar pahalı değil.
- Orks askeri strateji üzerine: "İşte bir plan: kazan. Kaybedersek, plana uymadığın içindir."
- Dost ateşinde Orklar: "Eğer kaçırırsan, belli ki bir bizim. Eğer vurursan, den olmalı bir onların."
- Orklar zafer ve yenilgi üzerine: "Orkses savaşta asla yenilmez. Kazanırsak kazanırız, ölürsek savaşarak ölürüz, bu yüzden yenilmek sayılmaz. Onun için koşarsak biz de ölmeyiz, o yüzden biz anuvver go için her zaman geri gelebilir, bakın!"
- Daha da iyisi: "Orklar savaşmak ve kazanmak için yapılmıştır. Yani eğer kaybederse, den dey gerçekten Orklar değildir!"
- Absürd Tiyatrosu'nun çalışma biçiminin temeli budur. Eugène Ionesco bu konuda özellikle iyiydi.
- İçinde Herkes Islık Çalabilir, yerel bir akıl hastanesinden gelen hastalar, belediye başkanı ve yakınları tarafından kurulan bir "mucize" görmeyi bekleyen bir dizi hacıya sızarlar. Maruz kalmamak için, yakın zamanda gelen asistanı J. Bowden Hapgood'u gönderen akıl hastanesinin doktorunu ararlar. Hapgood, "mantık ilkelerini" kullanarak aklı başında olanla deliyi ayırmayı vaat ediyor ve bu tür bir "mantık"la dolu 13 dakikalık bir müzik sekansına sahip.
- Okulda uyumayan herhangi bir Danimarkalı veya Norveçli, Ludvig Holberg'in 18. yüzyıl komedisinden bu klasik örneği bilir. Erasmus Montanus: Kopenhag Üniversitesi'nde eğitim gördükten sonra memleketine dönen Erasmus, annesine kayalar uçamadığına ve annesi uçamadığına göre onun bir kaya olması gerektiğini söyleyerek mantıklı düşünmenin gücünü gösterir. Anne o kadar saf ki, öyle olduğunu düşünmeye başlıyor. NS bir kaya, ama Erasmus kayaların konuşamayacağını, ama konuşabileceğini, yani sonuçta o bir kaya olmadığını belirterek onu "kurtarıyor". Bu oyun nedeniyle çılgın trol mantığı kavramına Erasmus-Montanus mantığı Danimarka'da.
- Shakespeare'de Hırçın EvcilleştirmePetruchio hizmetçilerine karısı Kate'in yemek yemesine ve uyumasına izin vermemelerini emreder. Kate, hizmetçileri Grumio'ya yemeğini vermesi için yalvarır. Grumio, Petruchio'nun emirlerini yerine getirebilmek için bunu kullanıyormuş gibi yapar.
- Önce Kate'e dana ayağı almayı teklif eder. Kabul ettiğinde, baldır ayağının onu huysuzlaştıracağını söyleyerek teklifi geri çeker.
- Sonra işkembesini teklif eder ama aynı nedenle bu teklifi geri alır.
- Gerçek tekme, sığır eti ve hardaldır. Bunu Kate'e teklif ettiğinde, Kate kabul eder. Sonra hardal çok sıcak olduğu için hayır diyor. O zaman hardalsız dana eti alacağını söylüyor. Hayır diyor, sığır eti hardalla gider. Birini ya da diğerini ya da her ikisini ya da başka bir şeyi yemeye istekli olduğunu söylüyor. Böylece Grumio mükemmel bir çözüm buldu: sığır eti olmayan hardal!
- As Avukat:
- Phoenix Wright önce itiraz edip sonra düşünmeyi ve pipetlere tutunmayı ve yaratıcı tahminlerde bulunmayı sever, ancak genellikle gerçek trol mantığını kullanamayacak kadar dürüst ve mantıklıdır. Ancak, polis soruşturmasının bir sonraki aşamasını tamamlayana kadar duruşmayı mümkün olduğu kadar uzun süre devam ettirmek için çaresiz kaldığı bir durumda, şu değişimi alıyoruz:
- İçinde Meyve Michiru'nun bazı eylemlerinin tsundere doğasını nasıl güçlendirdiğine dair nedenleri genellikle şu şekilde ortaya çıkabilir.
- Ayrıca Meyve Michiru'nun C vitaminini neden ve nasıl tükettiğine ilişkin nedenleri yanlış bilgilendirildikleri kadar çeşitlidir, bu onu daha akıllı yapmaz ve vücudun onu sıvı halde emmesi o kadar kolay değildir.
- Meyve: Sachi hizmetçi üniformasını çıkarır ve fırçasının başına sarar. Niye ya? Çünkü zemin ile daha geniş bir yüzeyde birleşir. ayrıca yanlışlıkla düştü, bu yüzden kıyafetleri zaten ıslanmıştı.
- İçinde Grisaia Labirenti Michiru'nun kış randevusuna gitme nedenleri. Kış oldukça romantik, değil mi? Kesinlikle öyle inanıyor. Paltosunun içinde şirin mi görünüyor? Kahraman da bunu kabul ediyor. Eylül başındaki yaz sonu sıcağının ortasında ve bunun dışında yılın en sıcak günlerinde olmaları bir sorun mudur? En ufak değil. Kış tarihi o zaman. Bunu istemesinin basit bir nedeni olduğu kabul edilebilir, ancak bunu haklı çıkarmaya çalışma şekli ne kadar gülünçse o kadar gülünç.
- Red Mage'in tüm planları bu mantıkla çalışıyor. Bir adada mahsur kaldığında, Thief oldukça doğru bir şekilde Red Mage'in adadan ayrılma planının, artık adada olmadıkları gerekçesiyle adayı onlarla birlikte havaya uçurmayı içereceğini belirtir. Red Mage'in gerçek planı çok daha az tehlikeli olsa da, Chocobos için muazzam miktarda Evilutionary Biology ve onun Mime yeteneğini gerçek kullanışlılığının ötesinde kullanma isteğini içeriyordu.
- Red Mage'in bu sözü olayı çok iyi özetliyor.
BEACH İLE KEMİKLERİ TEMİZLEMEYİN. Kemik yüzeyine zarar verir. Bunun yerine hidrojen peroksit kullanın.
Ancak kemiklerinizi temizlediyseniz, iyice durulayın. Daha sonra onları birkaç gün havada kuruması için dışarıda bırakıyorum. Sonra onları gazete kaplı bir tepsiye koyup bir ısıtıcının yanında kurumaya bıraktım. BUNLARI ISITICI, RADYATÖR VEYA SICAK BİR ŞEYİN ÜZERİNE KOYMAYIN, ÇATLAYACAKLARDIR. Yeterince kuru göründükten sonra bile kemikleri iki veya üç gün dışarıda bırakın.
Kalan kir varsa, çıkarmak için diş fırçası kullanırım. Kolayca çıkmalıdır.
Islak kemikler genellikle kirli görünür ama panik yapmayın! Bakın bu porsuk kemikleri sudan nasıl kahverengi çıktı, ama kurumuşlar! Bu iki resim arasında onlara hiçbir şey yapılmadı, sadece kurudular:
6 Cevap 6
Cevap evet, Animate nesnesi bir ceset üzerinde çalışacaktı. Kesin etki, cesedin boyutuna bağlı olacaktır.
D&D 5e'de belirli tanımlanmış terimler olsa da, kelimenin İngilizce'de ne anlama geldiğine dayanan eşit sayıda terim de vardır.
Nesne - görülebilen ve dokunulabilen maddi bir şey.
yaratık - bir hayvan veya kişi.
Ancak bir uyarı var. Çeşitli efektlerde, güçlerde ve yeteneklerde. D&D 5e kuralları, canlılara canlı veya hareketli şeyler olarak atıfta bulunurken tutarlıdır. Masa, sandalye, kaya, kitap, tüy gibi cansız nesneler. Yazılı değil ama tutarlı.
Hatırlanması gereken şey, D&D 5e kurallarının bir savaş oyunu işlevi görmemesidir. Bir kampanya sırasında mümkün olanın sınırlarını tanımlamazlar. Ayar, bunu tanımlayan şeydir. Bunun yerine, eylemi karara bağlamada hakeme yardımcı olacak bir araçtırlar. Örneğin, insanların tanımı, ortaya çıkabilecek her ayrıntıyı hecelemez. İnsanlarla ilgili mekanikler, yazarların yararlı olduğunu düşündükleri veya sık sık ortaya çıkanlardır. Bunlardan en önemlisi insan olmanın karakter oluşumuna etkisidir. Yazar, hakemin insanlar hakkında bildiklerini, kuralların kapsamadığı herhangi bir konuda hüküm vermek için kullanmasını bekler, çünkü D&D ortamındaki insanların tıpkı gerçek hayatta sadece o dünyada yaşayan insanlar gibi olduğu ima edilir.
Bunun bir anlamı, canlandırma nesnelerinin, sağlanan istatistiklerle canlandırmak dışında nesnenin başka hiçbir fiziksel özelliğini değiştirmemesidir. Bir tuz bloğunu canlandıracaksanız, tuz madencilerinin madenlerinden ne oydukları düşünülürse ve bunun suya girmek olduğu düşünülürse, tuzun suda çözünmesinin olumsuz etkileneceğini düşünmek mantıklıdır. Belki de suyu, animasyonlu nesneye asit saldırısı olarak işleyerek.
Yani bir nesne olarak canlandırılan bir ceset yine de bir ceset olacak ve çürümeye, kötü kokmaya vs. maruz kalacaktı. İlk bakışta bir karakterin farkı anlaması zor olsa da, ölümsüz olmanın faydalarını elde etmeyecekti. Farkın önemli olduğunu görebildiğim bir alan, bir iskeleti canlandırmaya çalışmak. Çeşitli yaratım ölümsüz büyülerinin, eksiksiz bir hareketli iskelet oluşturmak için kemikleri bir araya getirdiğini varsaymak mantıklıdır. Uzun süredir ölü bir iskelet, yalnızca ayrı kemik nesnelerinden oluşan bir yığındır.
Gerçek dünya analogu, elfler, sihir vb. olmayan şeyler için. Yazarlar, hakemin fantezi türü hakkındaki bilgisine geri dönmesini bekler. Çünkü D&D'nin bir fantezi ortamını tasvir etmek için kullanıldığı zımni varsayımı. Bu nedenle, sayfa 312'deki Ek E'de ilham verici çalışmaların bir listesini eklediler.
Fantezide, bazı büyülerin herhangi bir şey üzerinde çalışması gelenektir, yıldırımın hedefinin bir insan, hayvan veya bir mobilya olması umurunda değildir. Bazı büyüler yalnızca insanlar üzerinde çalışır, örneğin bir prensesi cezbetmek veya büyülemek gibi. Ve diğer büyüler, Fantasia'daki animasyonlu mobilyalar gibi yalnızca nesneler üzerinde çalışır.
Hangi evrende olduğuna bağlı.
Çoğu durumda cevap, tatmin edici olmayan "büyüdür" şeklindedir. Zombinin vücudunu yeniden canlandıran mistik güç ne olursa olsun, diğer ölümsüzler gibi vampirler için olduğu gibi, ayrışma sürecini de durdurur.
Bazı evrenlerde (Dresden kitaplarının böyle olduğuna inanıyorum), hiçbir şey onları çürümekten alıkoyamaz. Zombiler, yeniden canlandırıldıklarında bile neredeyse işe yaramaz hale gelene kadar bozulmaya devam ediyor. Tabii ki, yeterince güçlü bir büyü kullanıcısı, et yokken kemikleri birbirine bağlayabilir veya hatta sadece bir Tyrannosaurus rex'in iskeleti olarak verilen sihirli bir ikame sağlayabilir.
Kadarıyla The Walking Dead evren, bugüne kadar ne şovun ne de çizgi romanın bir insanı tam olarak neyin zombi yaptığını ortaya çıkardığına inanmıyorum, bunun dışında herhangi ölüm nedeni bir zombi ile sonuçlanır. Ancak, Walking Dead wiki'sine göre:
Hala hareket etmelerine rağmen, zombiler hala normal ceset olarak ayrışırlar.
Ayrıca, bir zombinin bir insana dayanamayacak/harekete geçemeyecek/saldıramayacak kadar ayrıştığı ve sonunda zombilerin hepsinin çürüyüp enfeksiyonu (ve insan yaşamını) etkili bir şekilde sonlandıracağını öne süren belirli durumları listeler.
2. Sezonun sonunu izledikten sonra bugün erken saatlerde bunu düşünüyordum.
Adli antropologlar, insan vücudunun havaya veya suya maruz kaldığında kabaca bir hafta içinde çürüdüğünü söyleyecektir. Sıcaklık ve nem bu zaman dilimini etkiler: sıcak/ıslak ayrışmayı hızlandıracak, soğuk/kuru ise süreci geciktirecektir.
Çoğu kişinin bildiği gibi. Gürcistan (ve Güneydoğu ABD'nin çoğu) yaz aylarında aşırı derecede sıcak ve nemli olur. O ortamda bir insan vücudu bir haftadan kısa sürede çürür. Gösterideki zombilerin çoğu, 2. Sezonun bitiminden çok önce (kış yaklaşırken) çürümüş olmalıydı.
"Zombi virüsünün" bir şekilde ayrışmayı önlediğini (veya hızını önemli ölçüde azalttığını) varsaymalıyız. Bozunma, organik materyali sindiren küçük yaratıklardan (öncelikle mikro organizmalar) kaynaklanır. Bunu canlılara yapamazlar çünkü bizde o canlıları daha başlamadan engelleyen bağışıklık sistemlerimiz vardır.
Zombi virüsünün kendisinin ilkel bir bağışıklık sistemi gibi davrandığı düşünülebilir - bu sayede bazı kimyasal veya biyolojik işlemlerle vücudun tamamen bozulmasını engeller.
Günün sonunda. bu bilim kurgu ve şovdan zevk alacaksak inancımızı askıya almalıyız :P
Robert Kirkman, The Walking Dead çizgi romanının mektuplar sütununda, salgının nedenini tanımlamaya niyeti olmadığını açıkça belirtti. Ayrıca çoğunlukla George Romero tarzı zombi kurallarına uyduğunu belirtti. Nasıl başladığını bilmediğimiz ve asla bilemeyeceğimiz için bu sorunun tüm cevapları spekülasyon olacaktır. Zombilerin içinde neler olup bittiğini veya neden canlandıklarını tam olarak bilmenin bir yolu yok. Ayrıca, çürüyen et, sinekleri ve böcekleri vb. cezbetmez. Virüs/veba/whatchamajig bu şeyleri caydırabilir. Zombiler tipik bir çürüyen madde değildir. "Yanlış" bir şey var.
Belki de bir zombinin canlanmasına neden olan mikroorganizma bir virüs değil, bir mantardır. Mantarlar, çürüyen maddeden enerji alabilir ve bunların çoğu aynı zamanda bakterisit, vermisit vb.dir. Yani belki bir zombi, DNA'sını daha hızlı bir şekilde hareket ettirmek ve genişletmek için bir insan cesedini araç olarak kullanan bir mantardır. Kendisine enerji elde etmek için bir çürüyen et kaynağı elde etmek için bir şekilde zombinin beynindeki açlığı uyarır. Yani, eğer zombi yemek yerse, midesinin içeriğiyle beslenir, eğer zombi yemezse, o zaman mantarın zombinin çürüyen vücudunun kendisi ile beslenmesi gerekir. Böcekler, diğer mantarlar ve bakteriler gibi leş yiyiciler z-mantarı tarafından itilir.
Çürümeyi bırakmazlar. İçinde The Walking Deadkitaptan farklı olarak Dünya Savaşı Z, zombiler oldukça yavaş da olsa istikrarlı bir şekilde ayrışır. Kitapta Dünya Savaşı Z, süreç hala gerçekleşir, ancak genellikle uzak daha yavaş hız (zombinin aşırı nemli, sıcak bir ortamda olduğu, bu senaryodaki bir orman gibi nadir görülen durumlar dışında, zombi çok hızlı bir şekilde ayrışır).
TWD'ye geri dönersek, zombilerin ayrıştığı gerçeği, özellikle suda biraz zaman geçirmiş olan zombilerde fark edilir. Vücutları şişer ve su birikir ve dokuları oldukça kırılgan hale gelir:
Yapım ekibi ayrıca sezonlar ilerledikçe zombileri daha da çürümüş ve zayıf göstermeye çalıştıklarını açıkça belirtti. İtiraf etmeliyim ki bu konuda bana göre son derece tutarsız davrandılar ama bunu dikkate aldıklarını iddia ederek zamanın geçtiğini ve zombilerin giderek yıprandığını yansıtmaya çalıştılar.
Robert Kirkman, çizgi romanın 121. sayısında yer alan "Letter Hacks" sütununda bu konuya biraz ışık tuttu, ancak çok fazla değil:
Zombilerin çoğunun ne kadar sıska olduğunu gerçekten görebileceğiniz 2. sezonda en belirgindi. Cast direktörü özellikle olağanüstü zayıf insanları seçti ve yanlış hatırlamıyorsam tam da bu nedenle maraton koşucularını işe almakta çok başarılı oldular.
Robert Kirkman ayrıca zaman geçtikçe zombilerin hareketliliklerini, hızlarını ve güçlerini ve zaten yetersiz olan zekalarını kaybettiklerini söyledi. Aslında, birinci sezonda ve sadece birinci sezonda (aslında, o sezonun sadece ilk iki bölümünde), zombilerin yeteneklerinin ötesinde görünen şeyler yaptıklarını - neredeyse bazı sahnelerde koşuyorlar, pencereleri kırmak için taşları kullanın, Morgan'ın zombi karısı bir kapı kolunu çevirmeye çalışır ve küçük bir kız zombi oyuncak ayısını almak için durur. Kirkman'a göre tüm bunlar, zombilerin sonraki sezonların zombilerine göre çok daha sağlam ve bozulmamış olmasıyla açıklanıyor.
Bir Reddit'ten Robert Kirkman ile Bana Her Şeyi Sor:
S: ". Gösterinin başında, yürüyüşçülerin kapıları çarpmak için bir taş kullanmak veya bir kapı kolunu çevirmek gibi şeyler yaptığını gördük, onların bunu yapmasını görmememizin bir nedeni var mı?"
bir: "Daha yaşlı zombiler daha az birlikte ve yetenekli ya da böyle şeyler yapıyor. Birinci sezonda daha fazla olan daha taze zombiler, daha eski, daha çürümüş zombilerden daha fazlasını yapabilir."
Videoyu izle: Evde KARINCA Olmasının Nedenini Duyunca Şaşıracaksınız! Karınca Eve Neden Gelir? (Ağustos 2022).