Kader Dişlileri
Yani… bir palyaço gibi görünen bir adam ortaya çıkıyor ve mahvolmuş planlar hakkında bir şeyler bağırıyor.
anladım tabii ki Bunların hepsi onun suçu. Bu konuda soru yok.
Yani, ona sormadık bile, ama gidip suçlarını itiraf ediyor… aptal mı?
Böyle görünürken önemli biri gibi davranmak. Belki de palyaço gibi giyinmiyordur.
Belki de bir palyaçodur, bu yüzden sonuca vardım.
Anladığım kadarıyla, Ork Lordunu da buraya getirmiş.
Palyaço-Gelmudo-san çok kızgın görünüyor.
Dahası, titriyor ve çok telaşlı görünüyor, bu yüzden çok tutarsız.
Sadece kalsiyum eksikliği mi var? Sanırım şeytanların vitamine ihtiyacı var.
Sonra palyaço dedi ki,
[Ne işe yaramaz bir mankafa!
Bunun nedeni, kertenkeleleri ve canavar çöplerini yedikten sonra bile bir iblis lorduna dönüşmemiş olman!
Bu muhteşem Gelmudo-sama’yı ta buraya kadar getirmek!!!]
Ne korkunç bir konuşma tarzı.
Bu sözlere uyanan Gabil seslendi.
「Ah, Gelmudo-sama! Bizi kurtarmaya geldiniz!]
ha? Bu kertenkele… her zaman kendinden mi geçmişti?
sen… o sana ork yemeği dedi, biliyorsun.
“Ah? Oh, ne biliyorsun, ben Gabil. Zaten öldürülmeliydin!
Her neyse. Buraya geldiğime göre işi bitirebilirim.
sevinin! Benim için ölüyorsun!!]
Gelmudo böyle söyleyerek elini Gabil’e doğrulttu.
Ve “Geber!” diyerek ona sihirli bir kurşun sıktı.
「Gabil-sama’yı koruyun!」
「Gabil-sama tehlikede!」
Gabil’in takipçileri ciğerlerini patlatıyor.
Tek bir sihirli mermi beş kertenkele adamı yere serdi.
Şey, belki beş hedefi vurmak onu zayıflattığı için ya da belki gerçekten zordu ama hiçbiri ölmedi.
Ağır yaralı ama hala hayatta.
「Arkadaşlar… Bunun anlamı nedir, Gelmudo sama?!!!」
Panik içindeki Gabil sorar.
Şimdiden anla, kullanılmışsın! Ancak bunu söylemek için doğru zaman değil.
En güvendiği kişi tarafından ihanete uğrayan Gabil’in yüzü solgun bir çaresizlik içindeydi.
「Ga… Gabil-sama, burası tehlikeli… lütfen kaç…!」
Astları ölümün eşiğindeyken bile onun için endişeleniyor. Ne büyük astları var.
Bir komutanın özlediği askerler… böyle bir şey mi?
「Alçak kertenkeleler! Ölmeyi bu kadar çok istiyorsanız, hepinizi seve seve öldürürüm!
Ve Ork Lordu bedenlerinizi yutsun!!!]
Bunu söylerken elinde daha büyük bir sihirli mermi topladığını hissettim.
Bu sihir değildi, değil mi? Bir büyü duymadım. Daha çok sihri bir noktada topluyormuş gibi geliyor.
hmph.
Önden yürüdüm, kertenkeleadamların tam önünde.
Korkmuş ve titreyen Gabil’in hemen önünde.
Maskenin gizlediği ifadem.
Gabil’e nasıl göründüğümü merak ediyorum. Geçen bir düşünce.
Neden buraya yürüdüm?
Gabil ilgimi çekti. Bu yüzden onu kurtaracağım. Tek sebep buydu.
İhtiyacım olan tüm sebep bu. İstediğim gibi yaşamayı seçtim.
özgür yaşıyorum!
Gabil’e göstermek istediğim türden bir “ben” bu.
Ancak, tamamen kaybolmuş görünüyor. Belki de tüm yeni bilgiler beynini aşırı yüklemiştir?
Ama endişelenme. Sanki bir şey söylemesini istemiyorum.
Sadece palyaçoya kızgınım.
Ancak Gelmudo beni tamamen görmezden geldi ve sihirli mermiyi ateşledi.
[Fuhahahaha! Sana birinci sınıf bir şeytanın gücünü göstereceğim!
Ölmek! Shisha no Koushinenbu!!! (Ölüm Yürüyüşü Dansı)」
Havada yarılan büyük bir sihirli mermi sanki bir daire çiziyormuş gibi bize doğru uçtu.
Ne yazık ki, beni geçmeyecek.
Çocuk halimde, küçük elimi tutacakmış gibi kaldırdım.
Ve sadece bununla, sihirli mermi onun tarafından emilir.
Hemen analiz edebildim. Basit bir sihir manipülasyon becerisiydi.
Düşük enerji maliyeti ile çıkışı değiştirmek kolaydır. Eh, teker menzil içinde olduğu sürece.
Bu mermiyi ateşlemek için elinden geleni yaptıysa benim için bir tehdit oluşturmaz.
emin olalım
[Hey, gerçekten bu sıkıcı yetenekle beni öldürmeye mi niyetliydin? Sözlerini sınamak için lütfen bana nasıl ölüneceğini gösterir misin? 」
Bunu söylerken sihirli bir kurşun sıktım.
İsteseydim, onun yaptığı gibi ben de bölebilirdim ama gerek görmüyorum. Daha fazla büyü enerjisi koyarak onu yumruk büyüklüğünde yapıyorum.
Bu beni düşündürdü. Ateş ettiği bir kafa büyüklüğündeydi, bu yüzden muhtemelen daha yoğun ve daha güçlüydü.
Ateş mermisiyle aynı sihir teorisini kullanırsam, onun gücünü daha da artırabilirim.
Ne kadar eğlenceli!
Palyaçonun oldukça sert göründüğünü unutmayalım, bu yüzden harika bir hedef.
Ve eğer bundan sıkılırsam, onu yiyebilirim.
Mermiyi daha da hızlandırdım ve palyaçoya temas etti. Ve olduğu an, büyü enerjisini serbest bıraktım.
Gelmudo uçarak gönderildi.
Kaçmak istemişti ama ani hızlanma nedeniyle yapamadı.
Yuvarlanarak umutsuzca yaralarını iyileştirmeye başladı.
Heeeh. Yenilenme yeteneği var. Bu harika değil mi? Eminim tadı harikadır.
İlk şeytanım (yemek) tadını çıkaralım.
Sanki niyetimi anlıyormuş gibi, Benimaru ve Ranga memnun ama tetikte duruyorlar.
Ve Shion, tamamen dışarı çıkamadığı için umutsuz… hayır, o öyle görünmüyordu.
Aksine, dövüşümü izlerken gözleri zevkle parlıyordu.
Yine de bastırılmış tüm baskıyı daha sonra nasıl boşaltacağı hakkında hiçbir fikrim yok, ama sorun olmaz.
Hâlâ yerde yuvarlanmakta olan Gelmudo’ya doğru yavaşça yürüyorum.
[Kalk artık. Bana birinci sınıf bir şeytanın gücünü göstermeyecek miydin?]
Düşen Gelmudo’yu tekmeledim.
Tekrar uçup gittiğine göre, düşündüğümden daha güçlüymüş gibi görünüyor.
Ne kırılgan bir adam.
[E-yo-sen! Bu ne cüret! Yüksek bir…」
Yere tekme atarak hemen Gelmudo’nun tam önünde beliriyorum.
Solar pleksusunu hedef alarak birkaç yumruk attım. Zırhla güçlendirilmiş yumruklar.
Çarpmanın acısını hissetmiyorum elbette ama yumruğum etine daha çok saplandıkça Gelmudo’nun yüzü ıstırapla buruştu.
Umursamayarak adamı yumruklamaya devam ettim.
Ve bir kez daha sihirli bir kurşun sıkıyorum.
Gücünü ayarlayabilmeme rağmen, merminin bir yumruktan beş kat daha fazla hasar verdiğini anlayabildim.
Tabii yumruklarıma enerji aşılamazsam. Bunu yaparsam, yumruklarım da oldukça ölümcül olur ve enerji tüketimi artar.
Ancak mermi daha az enerji kullandığı için daha verimli bir silahtır.
Belli bir savaşçı ırk gibi çıplak elle savaşabilirim gibi görünüyor. Yapacağımdan değil.
Ama her neyse, bu adam açıkça A derecesinin üzerinde ama yine de Benimaru’dan çok daha zayıf.
Nedenini merak ediyorum?
≪Çözüm. Dolaşımdaki enerji miktarına odaklanan insanlar tarafından tanımlanan sıralama sistemine dayanmaktadır.
Ancak, aynı miktarda enerjiye sahip olanlar savaşsa bile, onu daha verimli kullanabilen avantaja sahip olacaktır.
Ayrıca, beceri seviyesi sıralamaya dahil edilmediğinden, aynı seviyedekiler arasında büyük güç farklılıkları meydana gelme eğilimindedir≫
Demek böyleydi.
Seviye, öylece bakarak anlayabileceğim bir şey değil. Bu bir oyun olmadığına göre, onlarla savaşmazsam bilemem.
Beceri seviyesi kesinlikle yüksek olan Hakurou bu yüzden o güçlü bedeni elde etmişti.
Çok fazla enerjiye sahip olsanız bile, onu kullanamıyorsanız bunun bir anlamı yoktur.
Yani şu anda ne Gelmudo’ya ne de Ork Lord’a karşı kaybedemeyeceğimi biliyorum.
[Hey, iyi bir şov yapamaz mısın? Yoksa bu palyaço görünüşü sadece gülmek için mi?]
Ne tür becerilere sahip?
Ondan herhangi bir tehdit hissetmiyorum. Aksine, bir dükkan sahibinden mallarını bana göstermesini istiyormuşum gibi.
[N-wha-whaaat… sen! Yyy-youuuu!!! Böyle sözler, yüksek rütbeli bir şeytana, böyle… sen…」
ona vurdum
Bu adam sorulduğunda düzgün cevap veremez mi?
[Dur-dur! Lütfen dur! İblis Lordları tarafından destekleniyorum! Senin böyle bir şey yapman için!!!]
Bir şey söylüyor gibi görünüyor.
Ne kadar can sıkıcı. Bu konuda patronlarına ağlayabileceğini mi düşünüyor?
Ve… iblis lordu Leon benim avım.
“Ve? Geri dönüp onlara ağlamayı nasıl planlıyorsun? Yaşamana izin vereceğimi düşünmüyorsun, değil mi?]
Sorumu duyan Gelmudo’nun rengi atıyor ve korkudan titremeye başlıyor.
Bu tür bir yanıt şaşırtıcı derecede eğlenceliydi. Bir palyaçodan beklendiği gibi.
Gelmudo daha sonra bir tür büyü kullandı ve havaya uçtu. Sanki kaçmaya çalışıyor.
Ama ona bakarken düşünebildiğim tek şey şuydu: bu sihir lezzetli görünüyor!
Filizlenen kanatlarla uçabilirdim ama süpersonik hızlarda değil. Öte yandan bu adam oldukça hızlıydı. Onu istiyorum.
Ve gitmesine izin vermeyi planladığımdan değil.
Onu bir ateş mermisiyle vurdum.
Eh, çarpmamış olsa bile, ayağına yapışkan bir ip bağlamıştım bile.
Gelmudo yere çarparak düştü. O kadar telaşlıydı ki bir bekçi bile koymadı.
Astlarına özlem duyanları sevsem de, zıt kişilik tipinden nefret ediyorum.
Özellikle insanları kullanıp bir kenara atanlara – onlara merhamet göstermem. Ama çeşitli yeteneklere sahip olduğu için, en azından onu biraz yiyelim.
yaklaştığımda,
[Kieeeeeeeeeee!!! Uzak dur! Bitirdin! İblis lordları seni affetmeyecek!!!]
Sürünerek uzaklaşmaya çalışırken ağzından kaçırdı.
İblis lordları, ha. Çok şey biliyor gibi görünüyor ve kesinlikle onu sorgulamak isterdim ama kaçma ihtimali var.
Muhtemelen daha fırsat bulamadan onu sorgulamak gerekiyor.
Onu yersem bile ilmini alamam. Sadece yeteneklerine dokunabilirim. Bu da biraz rastgele olsa da.
Becerileri edinebilsem de, çok az olması kusurlardan biri (eğer öyle diyebilirsem).
sessizce yaklaşıyorum
Tam bir dehşet içinde, Gelmudo sürünerek uzaklaşırken bana sihirli mermiler fırlatıyor. Herhangi bir etkiye sahip olduklarından değil.
Bariyerim ile hepsini püskürtüyorum.
Bariyerimi aşmak için yeterli güce sahip değil. Bu kadarını zaten kurduk.
Sonunda anladıktan sonra ayağa kalktı ve kaçmaya çalıştı.
Ork Lordu orada duruyor, yardım istemeyi planlıyor mu?
Her neyse. Bunu yapmasına izin vereceğim.
Her halükarda, Ork Lordunu daha sonra yok etmeyi planlamıştım. İkisi aynı anda gelirse, beni biraz zahmetten kurtarır.
Onları tek başıma kolayca yenebilirim ama bunların hepsi çok yorucu.
Ork lordunun barışçıl bir şekilde teslim olması umurumda olmaz; Ondan nefret etmiyorum.
Bu ne kadar kolay biterse o kadar mutlu olacağım.
Yine de ork askerlerinin etrafta koşuşturarak ormanda sorun çıkaracağından endişeleniyorum.
Bunları düşünürken benden uzaklaşmasına izin verdim.
[Seni mankafa! Orada hiçbir şey yapmadan öylece durma! Kurtar beni!
Hyahahahaha! Kim olduğunu bilmiyorum ama bu orkun gücünü görebiliyor olmalısın! Git, Ork Lordu! Bana vurmaya cüret eden aptalı pişman et…]
*Doshun!*
Bir kafa yuvarlandı.
*Baki, baribori…*
Gelmudo’nun bedeni bin parçaya bölündü.
*Guchaguchaboriboriguchabaki*
Ueh… Yeniliyor.
Gelmudo’nun beni korkutmak amacıyla koştuğu Ork Lordu, bir kasap bıçağıyla kafasını kesmişti.
Ve vücudunu parçalayarak onu yemeye başladı.
Ne demeli… gerçekten küçük bir yavru gibi öldü.
Üstelik Ork da onu yemeyi mi hedefliyordu? Yoksa içgüdüsel miydi?
Durum ne olursa olsun, bu oldukça zahmetli bir hal aldı.
Gözleri soluk bir ışıkla parlıyor, zeki hale gelmiş gibi görünüyor.
O anda, tek başına içgüdüleriyle hareket eden Ork Lordu, sonunda kendinin farkına vardı.
Ve eski benliğiyle kıyaslanamayacak bir aura saldı.
≪Doğrulandı. Ork Lord’un büyülü enerjisi büyük ölçüde arttı.
Bir iblis lorduna dönüşmek… başarı.
Bireysel: Ork Lordu, İblis Lordu Ork Felaketi’ne dönüştü≫
Bunu sormadım! Açıklama yapmadan yapabilirim.
Cidden, bana biraz müsamaha göster.
Düşüncelerimi umursamadan,
「Fuhaaaaa!Ben İblis Lordu Ork Afetiyim. Dünyanın Yıkıcısı.
Ara beni İblis Lordu Gelmudo!!! İlk avıma verilen şeref!!!]
Görmek.
Sadece biraz kendimi kaptırdığım için. “İşte bu yüzden onu çoktan öldürmeliydim!” Lanetlendim. … şey, artık çok geç.
Tıpkı M şeklinde kel noktası olan, kendini kaptıran ve kaybeden bir uzaylı gibi. Düşmanın güçlerini artırmasına izin vermek, sonra kaybetmek. Acınası.
Bunu okuduğumda onunla hep dalga geçerdim, ama şimdi kendim yaptım…
Bundan sonra hatırlayalım. Yapabildiğin zaman onları öldür. Altın bir kural.
Bu bir yana…
Onun hakkında ne yapmalıyım? Bunu düşünürken biraz moralim bozuldu.
.
İblis lordları sahneyi sessizce gözlemlediler.
“Ne kadar eğlenceli!”
Kız mırıldandı.
Gelmudo bunu fark etmemişti ama Kız onun gözlerini çoktan kullanmıştı.
Ona baktığı an.
Gelmudo gittikten sonra, görüşünü kendi yarattığı bir su küresine yansıttı…
Ve beklendiği gibi, Gelmudo çatışmaya müdahale ederek hile yapmak istedi.
Bu kadarı ona ölümü kazandırdı ama iblis lordları bunu bir insanın yapmasını beklemiyordu.
Güzel bir maske takan bir insan çocuğu.
Üstelik Gelmudo’nun görüşünü takip ettikleri için çevredeki grubu görmediler.
Telaşlı ve mantıksız Gelmudo, yüksek sınıf canavarlardan oluşan büyük bir kalabalığı fark etmemişti.
Oni yarışı. Birkaç yüz yılda bir, yaşlı bir ogre dönüşebilirdi.
Yetenekleri doğal olmayan bir şekilde yüksek, genellikle gökleri ezebilecek kapasitede oldukları söylenir. Ve bu tür onilerden üçü mevcuttu.
Fark etmiş olsaydı, onların başa çıkabileceği biri olmadığını anlardı.
Ve garip bir şekilde evrimleşen dişli bir kurt da oradaydı. Sadece görünüşüne bakılırsa, en azından A sınıfı bir canavardı.
Böylece, dört seviye A+ canavar mevcuttu. Ve tek bir çocuğa mı itaat ettiler?
Güzel bir maske takan bir çocuk. Kesinlikle normal bir insan değil. Muhtemelen insan kılığına girmiş bir canavar.
Öyle değilse, insanlar arasında yeni bir “kahraman” doğmuştu.
Çağrılanlar veya “Dünya Gezginleri” kesinlikle güçlüydü, ama hiçbiri çocukken öyle değildi.
Bunun nedeni, ruhlarının henüz gelişmemiş olması ve dolayısıyla becerilerini gerektiği gibi kullanamamasıdır.
İblis lordları bir eleme süreciyle doğru cevabı buldular.
Taklit eden bir canavar!
A sınıfı yüksek sınıf şeytan Gelmudo’yu kolayca alt edebilecek biri.
Ve ona hizmet eden dört yüksek rütbeli canavar.
Göz ardı edemeyecekleri güç.
「Gelmudo’nun bu kadar iyi bir gösteri sergileyeceği kimin aklına gelirdi!」
Kız sevinçle haykırdı.
[Cidden… O canavarı ezelim mi? Yoksa yükseltmek mi?]
「Avans almak yok. Hizmetçi yapmak için pazarlık yapmasına rağmen izin verilir!]
İblis lordları düşündü.
Bunu hizmetkarları olarak alabilirlerse, diğer iblis lordlarını geçebilirler.
Ancak, bunun bir tehdide dönüşme ihtimalini de dikkate almaları gerekiyordu.
[Hey, bu konuyu dördümüz arasında bir sır olarak saklayabilir miyiz? Sonunda can sıkıntımızı giderecek bir şey bulduğumuzdan beri!」
Asıl amaç, elbette, orada olmayan iblis lordlarına karşı bir koz kazanmaktı. O canavara bu kadar değer veriyorlardı.
O canavar bencil bir şekilde kendilerini bir iblis lordu olarak ilan ederse, ilgilerini hemen kaybedecekleri ve onu ortadan kaldıracakları kesin.
Ancak, o zaman henüz gelmedi.
Dörtlü başını salladı ve böylece yeni bir koalisyon oluşturdu.
İblis lordları bu sırada hareket etseydi, Rimuru’nun kaderi çok farklı olurdu.
Ancak iblis lordları hareket etmedi.
Bu karar kaderin çarklarını hareket ettirdi.
Ve bu hikayeyi değişmez bir rotaya itti.