http://www.bbc.co.uk/news/business-19288208 "2001 yılında, Ulusal Konut Federasyonu'na göre bir evin ortalama fiyatı 121.769 £ ve ortalama maaş 16.557 £ idi. On yıl sonra, bir mülkün tipik fiyatı 236.518 £ 'da% 94 daha yüksekken, ortalama ücretler % 29 artışla 21.330 £
70'li yılların sonlarında yayınlanan muhafazakâr düşünce teşekkürlerinden biri tarafından aynı düzeyde gelir ve eğitim verildiğinde ve sınıfçıların bile aşağıdaki durumlarda oy kullanma olasılığının daha yüksek olduğunu gösteren bir makale vardı:
Toplu taşımayı kullanmak yerine araba sahibi ve kullandılar.
Emekli maaşı almak yerine hisselere sahiptiler.
Kiralamak yerine bir evi vardı.
Yani orta-üst sınıf seçmenleri bile toplu taşıma kullandıklarında, emekli maaşı kullandıklarında ve kiraladıklarında sağa sola oy verme olasılıkları daha fazlaydı ve en önemlisi işçi sınıfı seçmenleri bile bir arabaya sahip olsalardı, bazı hisselere doğru oy verecekti ve bir ev, böyle bir mülkiyet ne kadar ince olursa olsun.
Sadece mütevazı bir 2-up-2-down'da kendilerini toprak ağalarıyla süslemek, işçi sınıfı seçmenlerinin çıkarlarının, diğer işçilerin çıkarlarından ziyade alemlerin patronları ve akranları ile uyumlu olduğunu düşündürdü.
Bu nedenle toplu taşıma, emekli maaşları, kiralanan konutları baltalamak için yapılan orijinal itme Keith Joseph'ten geldi, ancak anlaşmayı yapan Nigel Lawson veya Norman Tebbit veya Malcolm Rifkind olabilir.
Her kim olursa olsun, bu oylama çalışması birçok ülkede ve Birleşik Krallık'ta sağcı bir İncil haline geldi Thatcher, toplu taşıma, emeklilik sistemi ve kiralanan sektörü sabote ederken, araba, paylaşım ve ev sahipliğine muazzam sübvansiyonları kararlı bir şekilde hedefledi.
Dahi felç elbette Satın Alma Hakkı ve yetersiz konut inşası için yasal yasak, kiralanan konsey konutlarının piyasa fiyatlarının çok altında satılmasıyla gelecekteki minnetle Tory seçmenlerine gelir.
Tabii ki, ev fiyatlarının yükseltilmesi ve ücretlerin düşürülmesi bir seçmen için bile kırılabilir – ancak bunun anlamı mülkten gelen gelirin çok daha fazla geliri olduğu anlamına gelir. Ev sahibi olduklarında insanlar gelirlerini neredeyse iki katına çıkarırlar.
Sosyal mühendislik politikasının amacı buydu, çünkü politik mühendislik politikası değil, sosyal mühendislik politikasıydı.
Amaç, işçi sınıfının oylarını başka bir sınıfın partisi için oyla değiştirmesini değil, sınıf kimliğini diğer sınıfınkiyle değiştirmelerini sağlamaktı.
Bu tartışmalı bir şekilde başarılı oldu. Önemli bir detay üzerinde BBC'nin özlü bir özeti:
"2001 yılında, Ulusal Konut Federasyonu'na göre bir evin ortalama fiyatı 121.769 £ ve ortalama maaş 16.557 £ idi. On yıl sonra, bir mülkün tipik fiyatı 236.518 £ 'da% 94 daha yüksekken, ortalama ücretler % 29 artışla 21.330 £
Şimdi, Güney-Doğu'da 230K ev, işçi sınıfı iki-yukarı / iki-aşağı teras evi ve 20K, işçi sınıfı geliri, diyelim ki C1-C2 pazarlama kategorilerinde.
Yukarıdaki rakamlar temel olarak Güney Doğu'daki ortalama "işçi sınıfı" kişisinin 10 yıl boyunca yılda 12.000 £ vergi dışı sermaye kazancı elde ettiğini, yani vergi sonrası iş gelirlerinin üstünde% 70 daha fazla olduğunu söylüyor.
Bu, Kuzey ve Güney arasındaki bir ortalamadır ve Kuzey için gerçekten geçerli değildir.
Ancak bunu olduğu gibi bile olsa, Güney'deki bir işçi sınıfı ailesi için vergiden sonra yaklaşık 16.000 £ kazanç elde eden on yıllık vergisiz çaba gerektirmeyen gelir için yılda 12.000 £ demektir.
Ve yılda 12.000 £ (muhtemelen daha fazla) vergiden muaf çaba gerektirmeyen rüzgar, özellikle yukarıdaki rakamlara göre 10 yıl boyunca her yıl tekrarlarsa, GIGANTIC'tir; ve aslında 20-30 yıldır sürüyor. Londra'da bir evi olan milyonlarca insan için Güney'in geri kalanından bile daha büyüktü. Buradaki insanlar, on yıllardır devam eden yıllık ekstra 12.000 £ (tamamen yeniden dağıtıcı kiracı) düşmesinin 16.000 £ vergi gelirinden sonra kazanılan kazancın üstünde ne anlama gelebileceğini gerçekten biliyor mu? Milyonlarca düzine milyon aile olmasa da? Buradaki okuyucular, Güney seçmenleri “istekli” için bunun ne anlama geldiğini ve gelmesini sağlamak için neye oy vermeye hazır olduklarını fark ediyorlar mı? Ayrıca bu insanların “sağcı” olmalarının pek de doğru olmadığı, bu seçmenler, tıpkı Şehir ve iş dünyasındaki tüccarlar ve yöneticiler gibi, kendi medeni hakları ve kendi gelirleri söz konusu olduğunda oldukça sosyalist ve solcu. Benim için büyük bir devlet istiyorlar, ama senin için küçük bir devlet istiyorlar. Bu pislikler, “scroungers” ve “nasties”, Northerners ve erkeklerin medeni hakları ve gelirleri söz konusu olduğunda vahşi bir şekilde sağcıdır. Ayrıca, orta yaşlı ve yaşlı ev sahiplerine sahip büyük bir Güney Doğu mülkü yığını, 60-70'lerde çok "özgürleşen" ve birçoğundan bir veya daha fazla kez kocalarından kurtulan bebek patlamalarıdır. İkisi de Thatcherite ve “sosyal / cinsel liberal” dir, bu yüzden karışık bir durum değildir. Cameron, muhafazakârların lideri olmasının büyük bir bölümünü bu seçim bölgesini hedeflemesine borçludur.
Gelirlerine bakarlarsa, gelirlerinin yaklaşık% 40'ını mülklerinden alıyorlar, "aspirasyon" kelimesini kullanan politikacılara ve daha yüksek ev fiyatları için itecekleri köpek düdüğüne oy vermek dışında hiçbir çaba sarf etmiyorlar. düşük istihdam ve ücretler.
Sonuç olarak, Güney Doğu'daki marjinal koltuklardaki ödüllü seçmenler, orta yaşlı ve emekli ve mülkleri olan ("eski teyzeler") emekli kadınlar olma eğilimindedir ve * istedikleri: *
* yüksek emlak fiyatları,
* mülkiyet üzerindeki düşük vergiler,
* düşük faiz oranları,
* İşçiler, özellikle de genç erkekler için daha düşük ücretler,
* Özellikle Kuzey'den erkekler için daha düşük faydalar.
* özellikle Güneydoğu'da olmak üzere kadınlar, özellikle yaşlı kadınlar için daha yüksek fayda ve korumalar.
Oh lütfen "aspirasyon" için örtmece emekli bir inançsız yeterli. Bu, işletmeler ve hatta daha yüksek ücretlerle ilgili değildir.
Birçok polis memurunun İngiltere'de “aspirasyon” u kaymasına izin verdiği için “1980'lerde 1990'lara kadar Güney Doğu'da mülk satın alanlar için daha büyük konut fiyatları” ve daha düşük ücretler ve refah ve herkes için daha yüksek kira ve daha az güvenlik anlamına geliyor. onlardan daha fakir.
Sanki ondan daha az temel ve daha anlamlı bir şey ifade ediyormuş gibi tartışmak cesaret hipokrisidir.
«Üretkenlik ve dolayısıyla çoğumuz için gerçek gelir yıllardır durgun seyretti.”
Ancak, çoğu zaman, genellikle daha sık veya daha fırsatçı olarak oy kullanan insanlar, yıllarca süren yaşam standartları yaşıyorlar.
Thatcherizmin seçim cazibesinin özü, Muhafazakâr mı yoksa Yeni İşçi mi olsun, oralıların üst-orta (ve birçok orta) sınıf seçmenlerinin güney mülk pazarını kolektif olarak köşeye sıkıştırmasını sağlayarak insanların kısa konutlarında büyük bir kısa sıkışma yaratmasıdır.
J Cornyn'den bu yana politika değişti:
Önceki seçimlerle karşılaştırıldığında, özel kiracıların katılımı arttı (2010'da% 51'den% 65'e) ve İşçi Partisi'ni daha fazla destekledi; parti özel kiracılar arasında Muhafazakârlar üzerinde 23 puanlık bir liderlik elde etti; Muhafazakarlar ev sahipleri arasında 14 puanlık bir liderlik yaptılar. (339) Eğitim açısından YouGov, 2015 yılında üniversite mezunları arasında Muhafazakârlar için bir puanlı liderlerin 2017'de 17 puanlık İşçi Partisi'ne geçtiklerini buldu. (339 ) (340) Eğitim düzeyi düşük olanlar için Muhafazakârlar, 2015'te 8 puandan 22 puan önderlik etti. (339) (340