Davut peygamber bir gün, Lokman Hekim’e bir koyun kesmesini ve kendisine, koyunun en iyi yerinden, iki parça getirmesini ister. Bunun üzerine, Lokman Hekim koyunu keser ve koyunun vicdanı ve dilini ayırarak, Davut Peygambere götürür.
Bir öteki gün, Davut Peygamber yeniden, Lokman Hekim’e bir koyun kesmesini ama bu sefer, koyunun en kötü yerinden iki parça getirmesini ister. Bu defa, Lokman Hekim, koyunu keser, ama yeniden koyunun vicdanı ve dilini ayırarak, Davut Peygambere götürür.
Davut Peygamber donakalır, hem iyilik, hem kötülük te, niçin vicdan ve dil getirdiğini sorunca, Lokman Hekim “İyilik için kullanıldığında vicdandan ve dilden daha hoş şey yoktur. Makûsluk için kullanıldığında ise, vicdandan ve dilden daha kötü şey yoktur.”