Eski Wimbledon şampiyonu Bobby Riggs'in ilk sözlerinin sen olduğunu hafife almıştım. dedim 1973'te tenis şampiyonu Billie Jean King'i dünya çapında 90 milyon izleyicinin önünde yendikten sonra. Herhangi bir spor dalındaki herhangi bir maçta rakibini hafife almak, bir sporcunun bir numaralı kadın oyuncu olması ve kendi davulu ile oynanan bir maçta oynuyor olmanız bir yana, ciddi bir hatadır. Cinsiyetlerin savaşı . Cinsiyet rollerini çevreleyen şiddetli tartışmalar bağlamında - o zaman ve şimdi - sözleri, kararlı bir kadını asla küçümsememeyi hatırlatıyor.
İlgili İçerik
gelen yeni film Jonathan Dayton ve Valerie Faris , ödüllü filmi yapan yönetmen ikilisi Günışığını birazcık özlemek , efsanevi yıldız King'in (Emma Stone tarafından oynanan) biyografisi, eski Wimbledon üçlü taç galibi Riggs'e (Steve Carell) karşı oynadığı ünlü maçı merkezine alıyor. Smithsonian.com, Smithsonian spor küratörünü davet etti Eric Jentsch , başkan yardımcısı Ulusal Amerikan Tarihi Müzesi Filmin ön izlemesi için kültür ve sanat bölümü Cinsiyetlerin savaşı ve King'in kalıcı mirasını tartışın.
Tenis şampiyonu Billie Jean King, en çok Riggs'i yenmesiyle tanınırken, başarıları önemli - 39 Grand Slam şampiyonluğu kazanmaktan sıralanmış kadın tenisinde altı kez bir numara. sayısız arasında onur ilk kadın atlet oldu layık görülmek 2009'da Başkan Obama'dan aldığı Başkanlık Özgürlük Madalyası. Kişisel başarılarının ötesinde, King'in tenisi bir meslek olarak yüceltmekten ücret ve tanınmada cinsiyet eşitliğini savunmaya kadar sporun kendisini ne kadar değiştirdiğini abartmak zor görünüyor.
Jentsch'in açıkladığı gibi, Riggs maçından önce bile, en büyük girişimlerinden biri profesyonel tenisi meşru bir girişim haline getirmek ve ABD Açık, Wimbledon ve Fransa Açık'ın aslında profesyonel etkinlikler olmasını sağlamaktı. Daha önce, bu yarışmalar bir temelde yürütülüyordu. şamaturizm : oyuncular, çoğu masanın altında maaş alan profesyonellerken, finansal teşvikler olmaksızın amatör olarak etiketlendi. Bu bahaneye karşı itmek, Teniste açık dönem profesyonellerin katılabileceği ve yarışmaların onlara ödeme yapmak için turnuva cüzdanlarını tanıttığı yer.
1968 yılı, Wimbledon kazananlarına ilk kez para ödülü verildiği yıl oldu, ancak [kadınların] daha az kazanacağı aklıma bile gelmedi. dedim Kral. Yine de, tek bayanlar kazananı olarak 750 sterlin alırken, erkek meslektaşı Rod Laver'a 2.000 sterlin ödendi. Eşit ücret almaya kararlı olan King, erkek liderliğindeki Amerika Birleşik Devletleri Çim Tenisi Derneği'nin (şimdi Amerika Birleşik Devletleri Tenis Birliği) desteği olmadan kendini buldu. Kadın oyuncuların eşitlik için kendi başlarına mücadele etmeleri gerektiği açıktı.
Öyle yaptılar. Jentsch'in açıkladığı gibi, oyuncuların biraz sahiplenmesi ve geleneksel tenis kuruluşundaki eşitlik eksikliğine karşı savaşması için cüretkar bir girişimde King, büyük kadın tenisçilerden oluşan bir ayrılık devresi yarattı. orijinal dokuz imzalı yayıncısı ile sembolik 1 dolarlık bir sözleşme Dünya Tenis Dergisi , Gladys'in bekçisi (Sarah Silverman tarafından oynanır). Dönemin genç kadınlarına uzun bir yoldan geldin bebeğim sloganıyla ünlü bir şekilde pazarlayan Virginia Slims tütün şirketinin sponsorluğunda turnuvalar düzenlemeye başladılar.
Billie Jean King (Emma Stone), ücret eşitsizliğini protesto etmek için kendi devrelerini başlatan bir grup kadın tenisçi olan 'Orijinal 9'dan biriydi.(Tilki Projektör)
Pistte kadın oyuncular, kadın tenisinin popüler olmadığı ve bunun satış ve izleyici getiremeyeceği fikriyle mücadele etti. Filmde kuruluşun zaman çizelgesi çökerken, tur, Wimbledon'ın her iki cinsiyete eşit ücret teklif ettiği ilk yıl olan 1973'te Women's Tennis Association'ın kuruluşunun habercisi olarak hizmet etti. Bununla birlikte, dört ana dalın hepsini birden almak için 2007'ye kadar on yıllar alacaktı. eşit para ödülü vermek erkek ve kadın sporculara.
Ücret eşitsizliğine karşı mücadelenin yanı sıra King, kadın tenisçilerin erkek meslektaşları kadar yetenekli olmadığı klişeleriyle de mücadele ediyordu; bu fikir, neşeli şovenist Riggs'in mırıldandığı bir fikirdi. Kumar sorunu olan eski bir Wimbledon şampiyonu, yıllardır dublör maçları oynuyor, yeniden ilgi odağı olmaya çalışıyordu ve önerdiği 'Cinsiyetler Savaşı' maçıyla toplumsal cinsiyet eşitliği konusundaki güncel tartışmalardan ustaca yararlandı.
Ekranda cinsiyetçi Riggs, inançlarını abartıyor gibi görünüyor, ancak bunların Tenis Birliği'ni yönetenler de dahil olmak üzere birçok erkek tarafından paylaşıldığı açıkça görülüyor. Gerçek hayatta, filmde tasvir edildiği gibi, erkek tenis organizatörleri ve yöneticileri, kadın tenisinin kaderi üzerinde inanılmaz bir güce sahipti ve King'i ve akranlarını karalamak için aynı modası geçmiş inançları kullandı.
Başlangıçta King, Savaşa katılmak istemedi, ancak en üst sıradaki oyuncu Margaret Court (Jessica McNamee tarafından oynanan) Riggs'e kaybettikten sonra. anneler günü katliamı, King gerekli olduğunu hissetti. Kaybı sadece Riggs'in cinsiyetçi hakaretlerini körüklemekle kalmadı, aynı zamanda kadın tenisinin azalmasının Başlık IX üzerinde ne gibi bir etkisi olabileceği konusunda endişeliydi. Henüz bir yıl önce kabul edilen ve halen tartışma konusu olan yasa, burs ve fırsat eşitliği alan kadın sporcular için hayati önem taşıyordu. Jentsch, Billie Jean King'in büyük resmi gören çok uzak düşünen bir kişi olduğunu açıklıyor. Başlık IX'in önemini gören yalnız değildi, ancak gelecekte kadın sporcular için çok şey ifade edeceğini gerçekten anladı.
Gerçek hikayenin çok daha büyüleyici olduğunu ve Billie Jean King'in (yukarıda, bugün) kahramanlığının çok daha gerçek olduğunu hissediyorum” diyor Smithsonian'dan Eric Jentsch.(Wikimedia Commons / KingEnterprises)
Riggs'in meydan okumasını kabul etmenin ardındaki mantığı açıklarken, daha sonra dedim , o maçı kazanamazsam bizi 50 yıl geriye götüreceğini düşündüm. Kadınların [tenis] turunu mahveder ve tüm kadınların özgüvenini etkiler. 55 yaşındaki bir adamı yenmek benim için hiç heyecan verici değildi. Heyecan, birçok yeni insanı tenisle tanıştırmaktı.
Film, tarihin en çok izlenen spor olaylarından biri olan maçın çirkin görüntüsünü yeniden yaratıyor. Jentsch, King'in mesajını iletmek için aracı kullandığını söylüyor. Açıkça Billie Jean King, canlı televizyonun insanları gerçekten etkileyen bir yol olduğunu anlamıştı, diye açıklıyor. Aynı şeyi aynı anda izleyen kitlesel bir izleyici kitlesi elde etmek, maçın sembolizmi için güçlü bir forum olacaktır.
Bu arada, teniste kadınları açıkça savunmasının ardında King, cinselliğiyle de uzlaşmaya başlamıştı. 1960'lardan beri heteroseksüel bir evlilik içindeyken, lezbiyen olduğunu anladı ve bir kadınla ilişkiye başladı. 1981'de King, o zamanki eski sevgilisi tarafından bir davada ifşa edildi ve 24 saat boyunca, kayıp tüm onayları. Film, King'in ilk kendini keşfetmesini kapsıyor olsa da, romantik ilişkilerinin nüanslarına girmeye vakti yok ve hikaye, onun gezisine ihanet etmeden önce sona eriyor.
Bu acı verici halka açık olay, King'i ilk lezbiyen profesyonel atlet olarak etiketledi. Bu pozisyona biraz zorlanmış olsa da, LGBTQ haklarını savunarak ve diğer sporcuların önünü açarak hala savunduğu bir pozisyon. Yine de bir damga var: 2013'te basketbolcu Jason Collins ortaya çıktı dört profesyonel spor dalında (beyzbol, basketbol, hokey ve futbol) bunu yapan ilk erkek oyuncu oldu.
Tenis, kadınlar ve LGBTQ topluluğu için bir öncü olan King'in hayatının her bölümü, başlı başına destansı bir hikaye, yeniden anlatılmaya ve sinematik muameleye değer. İki saat boyunca film, Savaşı öne ve merkeze yerleştiriyor ve maçın oluşumunda rakiplerin kişisel yaşamları arasında voleler. King'in daha iyi ücret için mücadelesi ve gelişen cinselliği, Riggs'in kumar sorunlarının evliliği üzerindeki etkisi ve maçın geçmiş ihtişamını yeniden kazanmanın bir yolu olacağına dair umuduyla ve büyük bir maaş günü varsaydığı için eşit zaman verilir.
Jentsch filmin tadını çıkarırken, genel olarak hafif dokunuşunun bazen King'in aldığı risklere zarar verdiğini düşünüyor. Ve kişisel ilişkilere odaklanan film, bölünmüş ülkeye hakim olan dönemin tarihsel bağlamını ve çatışmalarını tam olarak geliştirmedi. Hikaye anlatımı amacıyla, en özgün ve karmaşık motivasyonların bazılarını azaltıyorlar, diyor. Gerçek hikayenin çok daha büyüleyici olduğunu ve adım attığı koşullara dayanarak kahramanlığının çok daha gerçek olduğunu hissediyorum.
Kadın sporcular ve genel olarak kadınlar, 1960'larda ve 70'lerde egemen olan korkunç ayrımcılıktan kesinlikle çok yol kat ettiler. Ancak son birkaç yılda, bariz cinsiyetçilik yine talihsiz başını kaldırırken, teniste ve ötesinde, daha gidilecek çok yol olduğu açık.