11 yaşındaki Titanik yolcusu Eileen Lenox-Conyngham'ın dadısına yazmış olduğu bir mektuptan, daha felaketten 4 gün önce geminin limanda beklerken başka bir gemiyle çarpışıp diğer geminin iplerini kopardığını öğreniyoruz, hem de 100 yıl sonra.
Gemideki Türk hamamının da anlatıldığı mektubun kaderi epey ilginç: Yazıldıktan sonra 100 saat içinde Titanik okyanusun ortasında batacaktı, ama küçük Eileen, ailesiyle beraber çoktan Fransa'daki tatilleri için gemiden inmiş, ne kadar şanslı olduğunun farkında olmadan mektubuna cevap bekliyordu. Mektup ancak kazadan birkaç gün sonra İrlanda'ya ulaşmış, dadının yüreğine su serpmiş ve onun tarafından ölene saklanmıştı. Dadı yıllar sonra ölünce, mektup kızına kalmış, ve açık arttırmayla satışa sunulmasına karar verilmişti (yeni nesiller hep vefasız, hep materyalistti).
Müzayede evi mektubun önce sahte olduğuna kanaat getirse de epey bir uğraşla ikna edildi. Bunu haber yapan gazete Eileen'in Titanik kazasında ölmüş olduğunu yazmıştı, fakat bir Amerikalıyla evlenmiş olan Eileen Washington'da mutlu mesut bir hayat sürmekteydi. Dahası, haberi o gazeteden okumuş ve mektubu satın alması için bir akrabasını Manchester'a yollamıştı. Açık arttırma 1000 poundla kazanıldı, mektup da okyanus ötesine taşınıp yazarıyla birleşti. Eileen ölünce mektup oğluna kaldı, o da 7 sene sonra ölünce, vasiyeti doğrultusunda bir kez daha okyanusu aşıp Eileen'in çocukluk evine gönderildi. Şans o ki, bu ev bugün İrlanda tarih vakfının kontrolünde, ve mektup da halka ve basına açıldı.