Uyarı: Bu hikaye intihar açıklamaları ve bazı okuyucuların rahatsız edici bulabileceği cinsel saldırıya göndermeler içermektedir. Siz veya sevdiğiniz biri intihar düşünceleri yaşıyorsa, yardım ve destek mevcuttur. Befrienders International’ı ziyaret edin destek hizmetleri hakkında daha fazla bilgi için.
Bu hikayeyi dinleyin:
Mithi, Pakistan – Sabah erkenden, zor bir yılın son gününde – 31 Aralık 2020 – Chaman Lal evden bir telefon aldı. En küçük kız kardeşi 20 yaşındaki Babita kayıptı.
Otuzlu yaşlarında olan Chaman, Haydarabad şehrinde bir benzin istasyonunda kasiyer olarak çalıştı, ancak evi, 322 km (200 mil) ve dört saatlik bir otobüs yolculuğu mesafesindeki çöl kasabası Mithi idi. Geri koştu. Bu arada, Mithi’nin 40 km (25 mil) güneybatısındaki Diplo’da, Chaman’ın diğer kız kardeşi 29 yaşındaki Guddi uyandığında kocası Doongar’ın bütün gece eve gelmediğini gördü. Mithi’de yetimleri ve dulları destekleyen bir STK için çalıştı. Ailesi için bir gurur kaynağı olan kendi motosikletine sahipti ve her gün onunla gidip geliyordu.
Chaman Mithi’ye vardığında öğlen olmuştu. Çöl standartlarına göre kış gibi bir Perşembe günüydü – havada bir kıstırma, güneş hoş bir şekilde yumuşaktı – ve darmadağın kasaba şeritleri, cılız el arabalarının ve parıldayan sığırların yanından geçen motosikletler ve qingqi çekçekleriyle uğulduyordu. O zamana kadar, Babita ve Doongar ölü bulundu ve ölüleri doğrulandı, cesetleri kasabanın kenarındaki boş bir evde, bir tavan vantilatöründen tek bir iple asılı halde bulundu.
Ailenin suç işleme konusundaki ısrarına ve sarsıcı detayların ortaya çıkmasına rağmen – ev yerel bir polis memuruna aitti; aileye göre, Babita ve Doongar neredeyse hiç etkileşime girmedi – polis bunun ortak bir intihar olduğuna karar verdi. Güneş çizgili saçları ve kehribar rengi gözleri olan Chaman, Mithi’deki evinde, gözleri farkında olmadan üstündeki tavan vantilatörüne kayarak olayı şaşkınlıkla anlatıyor.
Babita ve Doongar’ın ölümleri, polis kayıtlarına göre, 2020 yılında Mithi’nin bulunduğu Tharparkar ilçesinde 112. ve 113. intiharlardı. O yıl çöl bölgesinde kaydedilen en yüksek yıllık rakamları gördü. Nicel veriler zor Ancak Pakistan gibi bir ülkede, özellikle hapis ve para cezası ile cezalandırılan girişimlerle ceza gerektiren bir suç olarak kalan intihar söz konusu olduğunda. Pakistan ulusal intihar istatistiklerini derlememektedir, ancak Dünya Sağlık Örgütü (WHO) Pakistan’daki intihar oranını şu şekilde tahmin etmektedir: 8.9 ölüm 100.000 kişi başına, dokuz küresel ortalamanın biraz altında.
Kapsamlı veri toplamaya yönelik yerel girişimler daha da seyrek sonuçlar verir. Geçen yıl, güneydoğudaki Sindh eyaletindeki akıl sağlığı otoritesi karar verdi beş yıllık bir çalışma 1,65 milyonluk bir nüfusa sahip olmasına rağmen, Tharparkar’ın 2016 ve 2020 yılları arasında en fazla vaka bildirilen ilçe olarak ortaya çıktığı intiharların sayısı, Karaçi metropolünü oluşturan yedi ilçe de dahil olmak üzere Sindh’deki diğer ilçelerden çok daha düşük. Rapor, 2020 yılında Tharparkar’da 79 intihar vakasını sayıyor ve önceki yıllara ait sayıları listelemiyor. Buna rağmen, ilçe beş yıllık dönemde en fazla vakaya sahip bölge. Ancak yerel polis kayıtları 2020’de yüzden fazla intihar olduğunu gösteriyor. (Sindh Akıl Sağlığı Kurumu, tutarsızlığı netleştirme taleplerine yanıt vermedi.)
Bu nedenle istatistikler, Pakistan’daki – özellikle de ülkenin en az gelişmiş bölgeleri arasında yer alan Tharparkar’daki – intihara dair yalnızca küçük bir içgörü sağlıyor.
Ancak yerel halkın birçok hikayesi var. Babita’nın ölümünden bir yıldan kısa bir süre sonra, yaşadığı yerden iki sokak ötede, bir dükkan sahibinin damadı intihar ederek öldü. Yaşadığı yerin karşısında, yeni Mithi yan geçidinin yanındaki eski kumul üzerindeki yeni yerleşim yerlerinde, 22 yaşındaki başka bir genç adam da yaptı. Bir ay sonra, kapı komşusu 17 yaşındaki bir kız öğrenci de intihar ederek öldü. Mithi’nin eski bir mahallesinde bir işadamı, bir arkadaşının oğlunun intihar ederek öldüğünü fısıldadı. Daha uzakta, Hindistan sınırına yakın Chachro kasabasında genç bir baba, yaşları dört, üç ve üç aylık olan üç oğlunu boş bir kuyuya attı ve ardından onların ardından atladı.
Hikayeler bitmez ama bir başlangıcı vardır. Üç yıl önce yetişkin oğlu intihar eden bir anne, “Mithi’de kendini kuyuya atan bir kadınla ilgili gençliğimden sadece bir olayı hatırlıyorum” dedi. O bir kızken, vakalar o kadar nadirdi ki, her olay kendi başına bir hikaye olarak göze çarpıyordu.
Ancak şimdi, Facebook ve WhatsApp’ta dolaşan ceset fotoğraflarını görmek için her hafta bir tanesini duymak nadir değildir. Bunun ne zaman başladığını hatırlayıp hatırlamadığı sorulduğunda, kadın netti. “Bütün bu ölümler, onları daha yedi, sekiz yıl önce duymaya başladık.”
Kaynak : https://www.aljazeera.com/features/longform/2022/6/19/the-mystifying-rise-of-suicide-in-pakistans-thar-desert