İspanyol sömürgecilerin yerli kabilelere kar§ı elde ettikleri "başarıda" derinden, içten gelen çatlaklar oluşmasına hangi ikircil, anlaşılmaz durumun neden olduğu uzun bir süre önce incelenmiştir: Genelde egemen düzene boyun eğmiş olan
hatta boyun eğmekle kalmayıp bu düzeni, kabul etmiş, benimsemiş gözüken bu yerliler, onlara dayatılan ritüelleri, tasavvurları ya da kanunları, fatihterin bunların uygulanmasıyla elde etmeyi düşündükleri sonuçlardan çok daha farklı bir biçimde uygulamış, gerçekleştirmiş kısacası farklı
bir biçime sokarak yeniden imal etmişlerdir. Kendilerine dayatılanları, elinden bir türlü kurtutamadıkları bu dayatıcı sisteme yabancı göndermelere dayanarak ve farklı hedeflere yönelik olarak kullanarak ve farklı uygulamalara
tabi tutarak, derin bir dönüşüme uğratmışlardır. Yoksa bunları
reddetme ya da değiştirme yoluna gitmemişlerdir. Onları dışarıdan "sindirmeye, öğütmeye" çalışan sömürgecilik sistemi içerisinde öteki olarak kalmayı başarmışlardır. Egemen düzeni bu biçimde kullanarak, reddetme imkanlarından ve araçlarından yoksun oldukları erkle oyun oynamışlar; bu düzenin elinden, bu düzeni terk etmeden, bu düzenden uzaklaşmadan, kaçıp kurtulabilmişlerdir. Farklılıklarının gücü, "tüketim" biçimleri
ve yöntemlerinden gelmiştir. Daha az bir ölçüde, aynı türden
ikircil ve anlaşılmaz bir durum, bizim Batı toplumlarımızda da görülür; "halk" sınıflarının, toplum dilini üreten "aydın sınıfların" dayattığı ve yaydığı kültür araçlarıyla ne yaptıkları ya da bunları nasıl kullandıkları sorusu da böyle bir durumdur.
Bir tasavvurun ortaya çıkışı ve yayılışı (salık verenler, eğitmenler ya da halka yayanlar tarafından sosyo-ekonomik teşvikin bir kodu olarak öğretilen, dayatılan tasavvurun) bu tasavvuru alıp, kendilerine uygulayacakların kullanım biçimleri üzerinde hiçbir biçimde belirleyici değildir.
Bu tasavvurların, üretici değil uygulayıcı konumunda olan kullanıcılar tarafından hangi yönlere saptırıldıklarını incelemek gerekmektedir. Bu durumda, algılayabileceğimiz sadece, imgenin ilk üretimi ile bu üretimin kullanım süreçlerinin ardında gizlenen ikinci üretimi arasındaki ayrım ya da benzerliktir.