Osborne Evi: Wight Adası'ndaki Victoria ve Albert'in İtalyan kaçamağı
Mahremiyet ve barış arayışı, Kraliçe Victoria ve Prens Albert'i bir İtalyan sahil villası oluşturmaya teşvik etti. John Goodall'ın açıkladığı gibi, ev içi yaşamlarına ve özel çıkarlarına benzersiz bir bakış sunuyor.
25 Mart 1845'te Kraliçe Victoria, Belçikalıların Kralı amcası Leopold'a şöyle yazdı: 'Wight Adası'nda Osborne satın almayı başardığımızı duymaktan memnun olurum… Kulağa çok rahat ve hoş geliyor kendine ait, sessiz ve emekli bir yer. '
Satın alma gerçekleşen bir rüyaydı: Beş yıl önce büyüyen bir aileyle evlenen Kraliçe ve Prens Albert, uzun zamandır halkın dikkatinden, resmi yaşamın baskılarından ve Londra'nın sağlıksız atmosferinden kaçabilecekleri bir yer bulmak için istekliydiler. .
Bir sütun ekranı ile misafir odasını açan bilardo salonu. Kraliçe Victoria bazen öğle yemeğinden sonra bilardo oynadı.
Özel bir ülke için geri çekilme arayışı Ekim 1843'te başlamıştı ve kraliyet çifti ertesi yıl ilk kez Osborne'u ziyaret etti. Kraliçe Victoria, Wight Adası'nı zaten çok az biliyordu ve 1833'te, James Wyatt'ın Solent'in üstünde mükemmel bir şekilde (bugün, iç karartıcı bir terkedilmişlik durumunda) bulunan bir Regency evi olan Norris Kalesi'nin komşu arazisinde yaklaşık iki ay geçirmişti.
Şu anda, ada çok hızlı değişiyordu. Anakarayla bağlantı 1820'lerden itibaren kürek vapurları tarafından yapılmaya başlandı ve 1840'ta Southampton ve Londra arasındaki demiryolu hattı tamamlandı. Sonuç olarak, 1840'lara gelindiğinde, Wight Adası başkentin yaklaşık dört saatlik yolculuğuydu. Ayrıca, deniz-banyo ve yelken zevklerinden bahsetmiyorum bile, güzel kırsal sundu.
21 Ekim 1844 tarihli bir muhtırada, Prens Albert mülkün ortamını, mülkün mahremiyetini, denize olan bağlantısını ve hem Windsor hem de Londra'dan erişilebilirliğini ve aynı zamanda havanın kalitesini (ayrıca Kraliçe'nin doktoru tarafından onaylanmıştır). Malikanenin kötü durumu, ona ayrıca bir iyileştirme projesi beklentisi sundu.
Başlangıçta, en azından, mevcut 1770'lerin evini siteye dönüştürmek gibi bir niyet yoktu. Prens Albert, onu sıcak, küçük ve rahat olarak nitelendirdi, ancak 'Kraliçe ve çocuklar ve süitin bir parçası için çok uygun ve rahat bir rezidans yapmak için sadece birkaç oda eklenmesini gerektiriyor.
Satın alma, Privy Purse'den para ile yapılmalıdır; bu durumda, Prens Albert'in Kraliyet Hanehalkı reformları sayesinde tasarruf edilen özel fonlar.
Amaçlanan mütevazı mimari değişikliklerin planlanmasına yardımcı olmak için, güvenilir ve deneyimli Londra üreticisi Thomas Cubitt'den mülkü incelemesi istendi.
Büyük Koridor. Grüner'in ev içi Minton fayans kullanımı etkili bir yenilikti. CLF'nin 22.05.2019 sayısında yayınlanan resim
Cubitt hemen yeni bir evin gerekli olduğunu ve uzun vadede sadece onarımdan daha az maliyetli olacağı konusunda uyardı. Mayıs 1845'te, bu nedenle, mülkün 28.000 £ pazarlık fiyatıyla satın alınmasından hemen sonra (bilinmeyen bir hayran tarafından Kraliçe'ye ödenmiş para kullanarak 1852'de satın aldıkları Balmoral, 31.500 £ 'a mal oldu) Prens Albert ile ev.
Bu noktada projeye bir mimar atanmış olabilir. Ancak bir inşaatçı ile birlikte çalışan Prens Albert, projenin kendisini gerçekleştirme potansiyelini gördü. Kraliçe Victoria'nın Cubitt'i de sevdiği, 'kimden' dediğinden 'daha iyi, iyi kalpli bir adam asla nefes almamıştı'. Cubitt'in Prens Albert ile tartışmasının kümülatif sonucu, ilk onarımlardan sonra aşamalı bir yeniden yapılanma oldu.
Tüm aile, 1845 baharında ilk kez Osborne'a geldi. Kraliçe Lord Melbourne'a yazarken:
'Daha güzel bir yer hayal etmek imkansız… kendimize oldukça büyüleyici bir plajımız var. Deniz o kadar mavi ve sakindi ki Prens Napoli gibi olduğunu söyledi. Ve sonra takip edilmeden ve mobledilmeden kendi başımıza dolaşabiliriz. '
İsviçre Kulübe
Yeni evin ilk unsuru olan Pavilion'a çalışma o yazdan sonra başladı. Temel taşı, Kraliçe ve Prens Albert'in en büyük iki çocuğuyla bina siperlerine indiği ve bir cam kutu sikke ve bir yazıt bıraktığı 23 Haziran 1845'te atıldı. Bina 15.000 sterline mal oldu.
Planlama açısından Pavilion, Cubitt'in Londra'da inşa ettiği türden bağımsız bir şehir evine benziyor. Yangına karşı korunmak için, zeminler demir kirişler üzerine desteklenmiş tuğla kemerlerden yapılmış ve tuğla duvarlar demir kullanılarak bir arada tutulmuştur.
Ana eğlence odaları merkezi bir merdiven salonunun etrafına sarılır ve belki Alman örneğinden esinlenerek birbirine bağlanır: yemek odası doğrudan bir çizim odasına ve ötesinde bir bilardo odasına götürür. Son iki oda birbirine dik açılarda düzenlenmiştir ve bir duvar yerine bir sütun ekranı ve bir perde ile bölünmüştür.
Yemek odası. Yemek salonundaki aile portreleri, Winterhalter'in 1846 Victoria ve Albert ve çocuklarının resminin bir kopyasını içerir.
Bu olağandışı düzenlemenin, saray mensuplarının ve Kraliyet Ailesinin birbirlerini görmeden aynı alanda rahatlamalarına izin verdiği öne sürüldü. Kraliçe Victoria son olarak bilardo oynamayı öğrendi ve öğle yemeğinden sonra evdeki diğer kadınlarla oyun oynayacaktı.
Yukarıdaki katta, Albert ve Victoria'nın her biri için bir yatak odası ve ilgili süit bulunan özel daireleri vardı. İki oda arasında, çiftin emekli olabileceği geniş bir yay penceresi ve balkonu olan özel bir salon olan Kraliçe'nin Oturma Odası oturuyordu. Yukarıdaki katta kreş ve ilişkili odalar vardı.
Belki de Pavilion ile ilgili en şaşırtıcı şey onun tarzıydı. Kraliyet Ailesi'nin Norris Kalesi'ne benzer bir Gotik yapı inşa etmesi beklenmiş olabilir; İngiliz monarşisinin otoritesini ve meşruiyetini kutlamak için anlaşılan bir deyimdi. Dahası Kraliçe, Walter Scott'un romanları için bir coşkuydu ve o ve kocası, 1842'de sırasıyla Hainault ve Edward III'ten Kraliçe Philippa gibi giyinmiş ünlü bir kostüm balosunda yer almıştı.
Köşk terasından ev.
Aslında yeni bina bir İtalyan Rönesans palazzo şeklinde inşa edilmiştir. İlk kez 1828'de The Travellers Club (Country Life, 20 Şubat 2019) tarafından Londra'ya tanıtılan bu stil, 1830'larda geniş para kazanıyordu ve zaten Cubitt tarafından Londra'daki bazı evlerinde (Albert'in bildiği) benimsenmişti.
Osborne'un özel bir teşebbüs olduğu göz önüne alındığında, politik olarak çevreci olma erdemine sahipti (herhangi bir şey varsa, Whig siyaseti ile ilişkili; Gotik'in Tory tonları vardı) ve nispeten ucuz. Ancak Prens Albert'e göre, bu tarzın belirgin bir ek çekiciliği vardı: fresk resminin yeniden canlanmasına öncülük eden Romantik ressamlardan oluşan bir daire olan hem seyahat hem de Nazarenes'in çalışmasıyla tanıtılan İtalyan Rönesansından etkilenmişti. (Prens ayrıca Güzel Sanatlar Komisyonu başkanlığını da savundu).
Kraliçe Victoria'nın kendisi ve Prens Albert masaları ile donatılmış özel oturma odası.
Bu nedenle, yatak odasını sadece Osborne'da önemli bir Rönesans resmi koleksiyonu ile asmakla kalmadı, aynı zamanda Pavyon'daki kreş merdivenin başındaki William Dyce'den bir fresk görevlendirdi.
Bu ilgi alanlarının doğrudan bir sonucu olarak, Prens Albert, İngiltere'ye yerleşen ve 1844'ten itibaren bir dizi yüksek kaliteli, resimli ciltler üreten İtalyan sanatının tanınmış bir akademisyeni Ludwig Grüner ile tanıştırıldı. arkadaşı yayıncı John Murray ile konu.
1845 yılında Grüner, Osborne'un mimarisine ve iç dekorasyonuna danışmanlık yaparak Kraliyet Hanedanlığı'na ilk ve tek maaşlı Danışmanı olarak atandı.
Kraliyet Ailesi 15 Eylül 1846'da Pavyon'a taşındı. Leydi Lyttelton deneyimi şöyle anlattı: 'Evdeki her şey oldukça yeni ve yemek odası çok yakışıklı görünüyordu… Akşam yemeğinden sonra Kraliçe'nin ve Prens'in sağlığını bir ev olarak içmek için yükseldik -ısınma. Ve ondan sonra Prens çok doğal ve basit bir şekilde, ama ciddiyetle, “Almanya'da bu gibi durumlar için bir ilahimiz var” dedi… Kuru ve tuhaftı, Luther'inkiydi, ama hepimiz onu hissettiğini algıladık. En iyi tarafı… Lucy Kerr (onur hizmetçilerinden biri) Kraliçe'den sonra ilk gece için İskoçya'nın bir batıl inancı olarak girerken eski bir ayakkabı atmaktı. '
Ana merdiven holü ..
Bu zamana kadar, evin yardımcı kanatlarını dikmek için ayrıntılı planlar zaten yapılıyordu. Bunlar, hanehalkının yanı sıra Konsey ve İzleyici Odaları gibi devlet işleri için ek resmi daireleri barındırmayı amaçlamıştır. 1857 Haziran'ında Albert, Prince Consort unvanını aldı. Bu kanatları Pavyon'a bağlamak, uzun bir heykel galerisi olan Büyük Koridor'du.
1851 yılına kadar, projede yer alan tüm işçiler için büyük bir parti atılana kadar kanatlar üzerinde çalışmalara devam edildi.
Cubitt yeni evin iç mekanlarını süs kaplaması olmadan bıraktı ve mevcut dekorasyon Grüner yönetimi altında yavaş yavaş şekillendi (1856'da yerli Dresden'e dönene kadar). George IV'ün Brighton Pavyonu'nun 1849 satışı, Osborne'un tefrişine doğru 29.000 £ topladı (Country Life, 6 Mart).
Prens Albert'in Osborne'u ilk kez ele geçirdiği andan itibaren, ev çiftliği Barton Manor da dahil olmak üzere araziyi aktif olarak geliştiriyordu. Gerçekten kendi tanımıyla Osborne'da 'kısmen ormancı, kısmen inşaatçı, kısmen çiftçi ve kısmen bahçıvan' idi.
Heykel galerisinde bir girinti kullanılan yer karoları detay.
Evin etrafındaki teraslara, heykellere ve resmi parterlere ek olarak, Prens çocuklar için bir deniz yüzme havuzu ve Swiss Cottage ve minyatür Victoria Fort ve Albert Barracks gibi süs eşyaları yarattı. Hepsi çocukların eğitimini ilerletmeyi amaçlıyordu.
1850'ler boyunca, Osborne rahat ve mutlu bir aile hayatı için ortamdı, ancak her şey Prens Albert'in 1861'deki ölümü ile değişti. Kraliçe, Mart 1862'ye kadar burada kederinde emekli oldu ve sonra Noel'i ve düğünü için yeni bir rutin kurdu. yıldönümü. Prens Albert'ın odaları değiştirilmeden korundu.
Bununla birlikte, izleyen on yıllar boyunca, evin kendisi çok sayıda değişikliğe uğradı, en önemlisi, 1891'de muhteşem bir Hint-Saracenic ziyafet salonu olan Durbar Odası'nı içeren bir kanadın inşası. Dekorasyonun çoğu usta Bhai Ram Singh tarafından yaratıldı.
Osborne ayrıca 1885'te telefonların kurulmasıyla geliştirildi (bu yeni buluş Kraliçe'ye 1878'de ilk kez gösterildiğinde, 'Oldukça zayıf ve tüpün kulağına oldukça yakın tutulması gerekiyor') yorumunda bulundu. Bina da elektrikli hale getirildi ve 1893'te bir asansör sağlandı. Bununla birlikte, Kraliçe Victoria Ocak 1901'de Osborne'da öldüğünde, ev çok az değişti.
VII. Edward'ın Osborne için çok az kullanımı vardı, bunun yerine Norfolk'taki Sandringham'da zaman harcadı. 1902 yılında, ada evinin bir kısmı memurlar için bir iyileşme evine dönüştürülmüş ve bu kurum 2000 yılına kadar bir huzurevi olarak hayatta kalmıştır. 1903-1921 yılları arasında bir Kraliyet Deniz Koleji de kurulmuştur.
Victoria'nın özel odaları, Kraliçe'nin halka açık olmaları için izin verdiği 1954 yılına kadar kilitlendi. 1986 yılından beri, mülk İngiliz Heri-tage (ve şimdi aynı ismin hayır kurumu) tarafından işletilmektedir.
Kraliyet Koleksiyonu ile işbirliği içinde evi ve bahçeyi restore etmek için çalıştı. Bu çalışma sayesinde, Victoria ve Albert'in kendileri ve çocukları için yarattığı aile evinin ilgisini ve çekiciliğini takdir etmek mümkündür.
Daha fazla bilgi ve çalışma saatleri için www.english-heritage.org.uk adresini ziyaret edin. Teşekkür: Michael Hall