Honglu, bunu duyunca şaşırdı. Saçından bir tel çekti ve konuştu: ''Xuan'ı duydum. Tanrı’yı aldatıp bu dünyaya gireceğini hiç beklemezdim. Ama zamandan yola çıkarsak, bu yöntemi uzun bir süredir deniyorsun. Neden bu kadar uzun sürdü? Ve diğer kişi kimdi?”
“WangXia, Özel kuvvetlerden bir kâşif. Testlerimize bakıldığında, her bir uzmandan sadece bir kişi bu dünyaya girebilir gibi görünüyordu. WangXia, laboratuardan kaybolduktan sonra diğer kâşiflere bir şey olmadı. Bu yüzden insanları diğer uzmanlarla değiştirdik. Ben tıp alanının bir parçasıyım. Ha ha. Seçileceğimi düşünmemiştim. Yani istediğin herhangi bir kişiyi oluşturabilir misin? Lanet olsun, bu bir insanın en çok istediği şey gibi. En iyi seçim ne? Çoraplı bir loli mi? Ya da küçük memeli bir milf mi?''
Ses tonu aniden değişti. Gerçek dünyadan ciddi meseleler hakkında konuşuyordu ve şimdi sapkın suratlı bir kadın yaratmaktan bahsediyor. Ayrıca Honglu'nun anlayamadığı otonoko, yuri ve benzeri kelimeler kullanıyor. Bu adamı anlayamamıştı.
ChengXiao, Yinkong'u yerden kaldırdı ve derin bir sesle mırıldandı. ''WangXiao öldü mü?''
Honglu, başını salladı: ''O adamın girip girmediğini bilmiyorum. Son film çok karışıktı. Neyse hadi önce Tanrı'nın boyutuna dönelim. WangXia hakkında soru sormak için Zheng'i beklemek zorundasın. Son filmde Yeni Başlayanlarla olan kişi oydu.''
ChengXiao, içini çekti. ''Tamam, hadi şu Tanrının boyutuna gidelim. Zheng denen kişiye yazık. Gerçekten güçlü biri o. Benim gibi dört kişi daha olsa onu yenemeyiz. Kararlarında da çok keskin. Eğer o lider ve sen de stratejist olursan bu takım cidden güçlü olacak.''
Konuşurken mekiğe doğru girdiler. İçeriye adım attıklarında hepsi birden kayboldu. Çok geçmeden Tanrının boyutune geri döndüler. Tanrının duyuruları onları şaşkına çevirdi.
Öte yandan Zheng, film karakterleriyle birlikte koşuyordu. Zaman azaldıkça herkes daha da endişeleniyordu. Tam o sırada Ripley, aniden yere düştü. Diğer karakterleri şaşırtan bir Yaratık salgı tabakası o bölgeyi kaplamıştı. Beyaz tenli adam insanlar koşmaya devam etmeden önce bağırdı.
( Sahne başladı. Ana karakter düştükten sonra, Yeni Doğan'ı bulacak. Bu Yeni Doğan, Kraliçe’yi öldürecek ve onu gerçek annesi olarak teşhis edecek. Sonra herkes mekiğe binene kadar onu takip edecek. Yeni Doğan da mekiğe girecek. O zaman yakalanacağıma dair endişelenmemem gerek. )
Zheng, rahat bir nefes aldı. Beş dakika kalmıştı, bu zaman mekiğe ulaşmaları için yeterdi. Tek merak ettiği şey Lan'ın durumuydu. Zihinsel kapasitesi tamamen boşalmış mıydı? Vücut ısısı gittikçe düşüyordu, nefes alıp vermesi yavaştı ve kalp atışı zar zor fark ediliyordu. Tüm bu değerler hayatının tehlikede olduğunu belirtiyordu.
''Herkes daha hızlı koşsun! Durmayın!'' Zheng, bağırdı. Sadece hızlanmak ve film karakterlerini unutup gitmeyi çok istedi. Ama bu sadece onun için bir rüya olurdu. Yolu bulmak için daha fazla vakit harcardı ve onların yol rehberliği olmadan bir Yaratıkla karşılaşıp savaşabilme ihtimali de vardı. Bu yüzden grupla hareket etmek dışında bir şansı yoktu.
Robot, aniden konuştu: ''Herkes koridor boyunca koşmaya devam etsin. Mekik, bu koridorun sonunda. Yakında ulaşacağız. Koş!''
Zheng, şaşırdı. Tam arkadan bir uluma sesi geldiğinde hareket tekniğini etkinleştirmek üzereydi. Bu gürültü çok yüksekti ve herkes arkasına dönüp bir baktı. Gördükleri manzara şok ediciydi. Beş metre uzunluğunda insansı bir yaratık onlara doğru koşuyordu. Elinde kırık bir beden taşıyordu. Vücudun sadece kafası yerinde duruyordu. Bu Ripley'in bedeniydi.
''Kahretsin, yine senaryo değişti. Canın cehenneme Tanrı!'' Zheng, lanet okudu. Burada bir dakika daha kalmaya cesaret edemezdi. Hareket tekniğini etkinleştirdi ve elinden geldiği kadar hızlı koştu.
O sırada, insanımsı yaratık onlara doğru yüksek bir hızla koştu. Bacakları normal bir insana kıyasla üç kat daha uzundu ve adımları daha hızlıydı. Diğer film karakterlerine ulaşması yaklaşık on saniyesini alırdı. Eliyle üç tane adamı duvara doğru savurdu. Tüm duvar sanki çekiçle vurulmuş gibi içe göçtü. Elini serbest bıraktığında elinde sadece et ve kan kaldı.
Robotun tıpkı insan gibi duyguları ve hisleri vardı. Hemen çığlık attı ama bir Yeni Doğan ona bastı ve yerde büyük bir göçük oluştu. Robot ortadan kayboldu ve metal zeminle bir bütün haline geldi.
Yeni Doğan yine uludu. Zheng'in arkasından koştu ve bu durum Zheng'in hızlanmasını sağladı. Yeni Doğan'ın yaptığı iki vuruşun şiddeti korkutucuydu. Yeni Doğan, bir Yaratığın sahip olduğu dil ve kuyruk saldırısına sahip değildi ancak filmde gösterildiğinden kat kat büyük bir güce sahipti.
Zheng, normal bir Yaratıkla teke tek savaşma konusunda kendini güvenirdi çünkü Yaratıklar onu tek vuruşta öldüremezdi ama bu Yeni Doğan onun işini tek hamlede bitirebilirdi. Bire bir de Kraliçe’ye karşı bile şansının olduğunu düşünüyordu. Ancak Yeni Doğanla mücadele edebilme imkânı yoktu. Gücü biraz azalmıştı. Bir çizik bile ona zarar vermeye yeterdi. Öyle bir tokat yeseydi sonu o üç adamdan farklı olmazdı. Tek yapabileceği şey koşmaktı.
Yeni Doğan'ın koşuşunun sesi tıpkı bir savaş arabası gibiydi. Hızı, hareket tekniği kullanan Zheng'i aşıyordu. Neyse ki, esnekliği biraz eksikti. Her dönüş yaptıklarında, Yaratık duvara tosluyordu ve Zheng, duvarı kullanarak zıplıyordu. Ayrıca zıplama Zheng'e ani bir hız veriyordu. Yol boyunca yaptıkları iki dönüş Yeni Doğan'ın arkada kalmasına sebep oldu ve bu yüzden aralarındaki mesafe yaklaşık yirmi metreydi. Ama Yeni Doğan gittikçe sabırsız bir hal alıyordu.
Zheng, arkadan gelen tehlikeyi hissetti. Gücü arttığı için tehlike hissi daha zayıf geliyordu ama sonra bu his tekrardan ortaya çıktı. Tehlike gittikçe yaklaşıyordu. Bir anlığına Ölüm’ün hemen arkasında bir tırpanla onu kovaladığını hissetti. Herhangi bir yavaşlama ya da duraksama onun hayatına mal olurdu.
''Kahretsin, daha hızlı! Burada ölmek yok! Ahhh!''
Zheng, bağırdı. Hareket tekniği şimdiden en yüksek süratteydi. Ayrıca kilidi açılmış modun üçüncü aşamasına girmişti ve Yinkong'un kullandığı adımları taklit ediyordu. Son dönüşten sonra, yolun sonunda mekiği gördü.
Yaklaşık birkaç yüz metre vardı ama bir şey için endişelenecek vakti yoktu. Zheng, koşmaya devam etti, sonra yine arkadan gelen sesi duydu, Yeni Doğan yine duvara toslamıştı. Sonra kendine geldi ve Zheng'i kovalamaya devam etti. Ancak Zheng'den daha hızlıydı ve yol da düzdü. Aralarındaki mesafe gittikçe azalıyordu.
Zheng, durmadan ne yapacağını düşünüyordu. İleri atlayıp vurulursa, bedeninin bir parçası zarar görse bile hala hayatta kalabilirdi. Tabi bencil birisi olsaydı, darbeyi kendi yemek yerine sırtındaki kızı kullanabilirdi.
Yeni Doğanla arasındaki mesafeyi hesaplarken dişlerini sıktı. Mekik ile arasında 50 metre vardı ancak Yeni Doğan sadece dört metre arkasındaydı.
''Kahretsin!''
Zheng, hala üçüncü aşamadaydı. Yüzü ifadesiz bir hal aldı. En çok hissiz bir şekilde düşünmeye ihtiyacı vardı. Kilidi açılmış modun hesap yeteneğini kullanarak pozisyonunu ve açısını ayarladı ve sonra sıçradı.
Yeni doğan o anda ona tokat salladı ve vücudunun sağ yarısına vurdu. Zıpladığı için, darbenin etkisi azalmıştı ancak yine de onu mekiğe doğru uçuran büyük gücü hissetti. Yeni Doğan uluduğu esnada, mekiğe girdi ve görüşü karardı.
''Yaratıklar serisinin son bölümü tamamlandı. En yüksek zorluk seviyesi tamamlandı. 5000 puan ve bir B kademe ödül elde edildi. Yabancılar serisi artık görünmeyecek.''
Bu sözler Zheng'in bayılmadan önce duyduğu son sözlerdi.