Dokuzuncu Konu Zekâtlar ve Sadakalar Konusundaki Sünneti[1]
A- Zekât Konusundaki Sünneti:1. Peygambersallallahu aleyhi ve sellem zekâtın vakti, miktarı, nisabı, kimlere farz olduğu ve nerelere sarf edileceği konularında en mükemmel düzenlemeyi ge-tirmiştir. Zekâtta hem mal sahiplerinin, hem de yok-sulların menfaatlerini gözetmiştir. Zenginlerin malla-rında adaletsizliğe yol açmadan fakirlere yetecek ka-darını farz kılmıştır.
Altıncı Konu Yağmur Duasındaki Sünneti[1]
1. Peygamber (Cuma günü) minberde hutbe oku-duğu esnada yağmur duası da yapardı. Cumanın dışın-da da yağmur duası yapardı. Mescitte otururken ellerini kaldırır ve yağmur duasında bulunurdu.
Beşinci Konu Küsuf Namazı Konusundaki Sünneti[1]
1. Güneş tutulunca Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem ridasını sürüyerek korku ve endişe içinde süratle mescide doğru gitti. Öne geçip iki rekât namaz kıldı. İlk rekâtta açıktan Fatiha ve uzunca bir sûre okudu. Sonra rükûya vardı ve uzunca bir rükû yaptı. Sonra başını rükûdan kaldırdı ve kıyamı uzattı; bu ikinci kıyam önceki kıyamdan daha az sürdü. Başını rükûdan kal-dırdığında
«سَمِعَ اللهُ لـِمَنْ حَـمِدَهرَبَّنا
Dördüncü Konu
Bayramlardaki Sünneti[1]
1. Peygambersallallahu aleyhi ve sellem bayram na-mazlarını musallâda[2] kılardı. Bayram namazına çıkar-ken en güzel elbiselerini giyerdi.
2. Ramazan bayramına çıkmadan önce sayısı tek olmak üzere, birkaç tane hurma yerdi. Kurban bayra-mında ise musalladan dönmeden hiçbir şey yemezdi. Kurbanın etinden yerdi. Ramazan bayramında bayram namazını geciktirir, kurban bayramında ise namazda acele ederdi.
Üçüncü Konu
Cuma Konusundaki Sünneti[1]
1. Cuma gününe saygı göstermek, önem vermek ve başka günlerde yapmadığı bazı şeyleri Cuma günü yapmak onun sünnetlerindendi. Cuma günü yapılan şeylerden bazıları şunlardır: Cuma günü gusletmek, en güzel elbiseleri giymek, hutbe okunurken susmak -ki bu vaciptir- ve Peygamber’e çokça salâvat getirmek.
İkinci Konu Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem’in Namaz Konusundaki Sünneti [1]
A- Namaza Başlaması ve Kıraati:1. Namaza kalktığı zaman “Allah-u Ekber” derdi. Tekbirden önce bir şey söylemezdi. Hiçbir zaman niye-tini dili ile telaffuz etmezdi.
2. Tekbirle birlikte ellerini, kıbleye doğru par-maklarını uzatarak kulak uçlarına –omuzları hizası-na- kadar kaldırırdı. Sonra sağ elini sol elinin üstüne kordu.
3. Ellerini bağladıktan sonra bazen şu duayı okurdu:
Birinci Konu Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem’in Temizlik ve Tuvalet Konusundaki Sünneti[1]