Medyada Soykırım: Varyasyonların Bildirilmesi
(Sanat, medya ve kültür üzerine Uluslararası Akademik Forum konferansı için hazırlanan açıklamalar, Kyoto, Japonya, Ekim 2023)
David Matas tarafından
Tıkla İŞTE Uluslararası Akademik Forum (IAFOR) Vimeo kanalındaki sanal sunumu görüntülemek için.
Masum insanların kimlik özelliklerine dayalı olarak kitlesel olarak öldürülmesi medyada bazen iyi haber yapılıyor, bazen de pek haber yapılmıyor. Raporlamadaki farklılıklar, toplu katliamların devam etmesini önleme ve bunlara yönelik çareleri kurumsallaştırma çabalarını etkiliyor. Bu sunum, Srebrenica'daki Boşnak Müslümanlar ve Ruanda'daki Tutsiler arasında nispeten iyi bir şekilde rapor edilen soykırımları ve çok az rapor edilen bir soykırımı (Çin'de manevi temelli din uygulayıcılarının kitlesel öldürülmesi) göz önünde bulundurarak soykırımlara ilişkin raporlamadaki farklılıkları açıklamaya çalışmaktadır. organları için Falun Gong egzersizleri seti.
Sunum raporlamayla ilgili on dört faktörü ele alıyor. Ele alınan faktörler şunlardır:
toplu katliamların gerçekleşme hızı,
Faillerin örtbas etme çabaları,
Faillerin propagandası,
görgü tanığı ifadesi,
Mevcut kanıtların niteliği,
soykırımın uygulanma şekli,
Küresel toplumun mağdur topluluğa ilişkin farkındalığı,
medya erişimi,
Dışarıdan gelenlerin faillerle yüzleşmeme konusundaki çıkarları,
Mağdur topluluğunun harekete geçme yeteneği,
Dışarıdan gelenlerin faillerin ideolojisine duyduğu sempati,
sorumluluğun nerede olduğunun belirlenmesi,
failler ve mağdurlar arasında sahte simetri kurma eğilimi ve
dışarıdan gelenlerin bağlılığının veya kayıtsızlığının farklı tonları.
Bu on dört faktörü sırasıyla ele alacağım.
Soykırımın haberleştirilmesi üzerindeki etkiyi öne sürdüğüm ilk faktör, toplu katliamların meydana gelme hızıdır.
Soğuk soykırımlar ile sıcak soykırımlar arasında fark vardır. Soğuk soykırım, yavaş bir yok etme sürecidir; grubun kademeli tedbirlerle yok edilmesinin gelişen bir olgusudur. Sıcak soykırımlar, kurban grubunu kısa sürede yok eden ve anında şiddetli ölüme yol açan, yüksek yoğunluktaki yıkıcı eylemlerdir.
Ruanda soykırımı 7 Nisan ile 15 Temmuz 1994 tarihleri arasında yaklaşık yüz günlük bir süre boyunca meydana geldi. O dönemde 800,000'den fazla Tutsi öldürüldü.
Srebrenitsa soykırımı 11 Temmuz 1995 ile 31 Temmuz 1995 tarihleri arasında 21 gün sürdü. Bu dönemde 8,372 Boşnak erkek ve erkek çocuk öldürüldü; kadınlar ve kızlar sistematik olarak cinsel istismara uğradı ve sınır dışı edildi.
Çin Komünist Partisi, Temmuz 1999'da Falun Gong uygulamasını bastırma kararını kamuoyuna duyurdu. Falun Gong'un organları için kitlesel öldürülmesi 2000'li yılların başında başladı. Bu toplu katliamlar, yirmi yılı aşkın bir süre sonra bugün bile devam ediyor.
Haber öykülerinin yeni bilgiler sağlaması bekleniyor. Kısa sürede toplu katliam haberi var. Onlarca yıl boyunca meydana gelen toplu katliam bir noktada haber olabilir, ancak onlarca yıl boyunca her noktada haber olmayabilir.
Toplu katliamların haberleştirilmesiyle ilgili ikinci faktör, faillerin örtbas etme girişimlerinin başarısıdır.
Ruanda'da soykırımla suçlananlar ve bazı savunma avukatları tarafından soykırımı inkar etme girişimleri oldu. Ancak aksi yöndeki çok sayıda delilin ışığında bu inkarlar fazla ileri gitmedi. Önde gelen Sırp isimlerin Srebrenica'da soykırımı inkar etmesi artık sıradan bir durum. Ancak Eski Yugoslavya Uluslararası Ceza Mahkemesi'nin aksi yöndeki kararının ışığında, bu inkarlar fazla ilgi görmedi.
Falun Gong soykırımının inkar edilmesi ve örtbas edilmesi, Çin Hükümetinin bunun gerçekleşmediğine dair iddialarından daha fazlasıdır. Hükümet sahte istatistikler üretiyor. Toplu katliamlara kendilerinin karıştığını gösteren her türlü bilgi veya veriyi Devletin web sitelerinden sistematik olarak kaldırıyorlar. Kötüye kullanımın kanıtını sağlayan veri akışlarının raporlanmasına son verirler. Cezai veriler yurt dışında arşivleniyor ancak Çin'de bunlara erişilemiyor. Hükümet, Falun Gong ile ilgili internet aramalarını bloke etmektedir.
Soykırımcı katiller Ruanda veya Srebrenica'nın kontrolünü elinde tutmadığı için Çin'de örtbas etmek Ruanda veya Srebrenica'ya göre daha kolaydır. Bu yerlerdeki mağduriyet geniş çapta ve kamuoyunda görünür hale geldi.
Çin'de ise tersine, Komünist Parti cinayetlerin işlendiği yerlerin kontrolünü elinde tutuyor. Düşünce mahkumu mağdurlarından organ toplama işlemleri kapalı ortamlarda, cezaevlerinde ve hastanelerde gerçekleştirilmektedir. Cesetler yakıldığı için otopsi yapılacak ceset yok. İlgili Çin hapishanesi ve hastane kayıtlarına erişim yok. Birbiri ardına bağımsız araştırmacılar, toplu katliamlara ilişkin kanıtların her türlü makul şüphenin ötesinde gerçekleştiğini tespit etti. Ancak bu kanıtların üzerinden geçmek zaman alıcı bir çalışmadır ve gözle görülür mağduriyet kadar kolay iletilemez.
Kaçınılmaz olarak özetler, anlık görüntüler ve özetlemeler üreten medya için, Çin Hükümeti/Komünist Parti örtbas etme perdesini delmek için gereken zaman ve çaba, medyanın çoğunlukla sahip olmadığı zaman ve çabadır. Bu zaman ve emek harcansa bile, sonucu ortaya koyan araştırmanın uzunluğu ve detayı, sonucun iletilmesini zorlaştırmaktadır.
Toplu katliamların haberleştirilmesiyle ilgili üçüncü faktör ise faillerin propagandasıdır.
Ruanda'daki Tutsi soykırımının failleri, cinayetlerin iç savaşın bir parçası olarak meşru müdafaa olarak meşrulaştırıldığını, işgalci bir Tutsi isyancı ordusunun bulunduğunu ve bu ordunun Hutu çoğunluğunu yok etmeyi amaçladığını iddia etti. Gerçekten de Hutu Ruanda Silahlı Kuvvetleri ile Ruanda Yurtsever Cephesi arasında, yani sınır dışı edilen ve evlerine geri dönmeye çalışan Ruanda Tutsi azınlığı arasında silahlı bir çatışma vardı ve bu çatışmada Ruanda Yurtsever Cephesi (RPF) galip geldi. Ancak Ruanda'daki soykırımın Tutsi kurbanlarının bu çatışmada öldürüldüğü veya işgalci RPF'nin Hutulara soykırım yapmayı amaçladığı iddiası, açıkça görülebilen gerçeklerle o kadar açıkça çelişiyordu ki, bu propagandanın çok az taraftarı vardı.
Aynı şekilde Srebrenica için de katliamın yaşanmadığını, delillerin sahte olduğunu iddia eden unsurlar var. Diğer iddialar ise, cinayetler olmasına rağmen bu cinayetlerin soykırım anlamına gelmediği, soykırım iddiasının Sırp halkı hakkında kötü bir tablo çizmek için yapıldığı yönünde. Burada da kanıtlar o kadar açık ve ikna edici ki, bu propaganda çabası fazla ileri gitmedi.
Falun Gong'un organları için kitlesel öldürülmesiyle birlikte, Çin Hükümeti/Komünist Partisinin propagandası da genel olarak benzer, zulmün asla yaşanmadığını iddia ediyor ve kurbanları suçluyor. Çin Hükümeti/Komünist Parti propagandası, toplu katliamların sonucunun yalnızca Falun Gong toplumundan yayılan söylentilere dayandığını ve Falun Gong'un şeytani bir tarikat olduğunu ileri sürüyor. Çin Hükümeti, bu soykırımı belgeleyen çok sayıda rapor hazırlayan araştırmacıların Çin karşıtı olduğunu söylüyor.
Medya açısından, genel düzeyde, Çin Hükümeti/Komünist Parti'nin soykırımı inkar eden propagandasında özellikle ayırt edici hiçbir şey yoktur. İnkarlar soykırımın tipik bir örneğidir. Ancak burada belirtilen diğer faktörler, örtbasın boyutu, fail rejimin hâlâ yürürlükte olması vb. nedeniyle, medya bu propagandayı daha baştan saçmalık olarak nitelendirmekte daha fazla zorluk çekiyor.
Habercilikte farklılık yaratan dördüncü faktör ise görgü tanıklarının ifadelerinin bulunmasıdır. Görgü tanıklarının ifadeleri hem gazeteciler hem de onların izleyicileri için kolaylıkla anlaşılabilir. Ruanda ve Srebrenica için bunlar mevcuttu. Falun Gong'un organları için kitlesel öldürülmesinde çoğunlukla bunu yapmadılar. Vahşetin unsurlarına tanık olan çok sayıda muhbir var. Ancak kendileri ve aileleri için risk oluşturduğundan verdikleri ifadeler çoğunlukla isimsiz tutuluyor. Ayrıca, Falun Gong katliamı zaman içinde Çin genelinde parça parça meydana geldiğinden, bırakın tamamını, hiç kimse bu zulmün büyük bileşenlerine görgü tanığı bile değil.
Habercilikte farklılık yaratan beşinci faktör, görgü tanıklarının ifadelerinin yanı sıra mevcut diğer delillerin niteliğidir. Toplu katliamlara ilişkin hem yanlışın belirlenmesi hem de bunun haberleştirilmesi açısından özellikle ikna edici delil cesetlerdir.
Hem Ruanda hem de Srebrenica'da bunlardan bolca vardı. Falun Gong'un toplu katliamı için hiçbir şey yok. Uygulayıcılar organları çıkarılarak öldürülüyor ve bedenleri yakılıyor.
Anlatıcı bir kanıt biçimi demografiktir. Cinayetler ve tehcirlerden sonra Srebrenica'da Boşnak Müslümanların artık orada olmadığı aşikardı. Benzer şekilde Ruanda'da da soykırım sonrasında Tutsi nüfusunun belirgin biçimde azaldığı görüldü.
Falun Gong için bu tür kanıtlar mevcut değildir. Falun Gong, halka açık alanda egzersizleri yapmadığında, uygulayıcı oldukları kolaylıkla belirlenemez.
Srebrenica'da Boşnak Müslümanlar etnik ve dini kimlikleri nedeniyle öldürülüyordu. Ruanda'da Tutsilerin öldürülmesi ırkçıydı. Çin'deki Falun Gong Han Çinlisidir. Faillerle aynı etnik kimliğe sahipler. İnançları yüzünden öldürülüyorlardı. Ancak eğer vazgeçerler, vazgeçerler ve meslektaşlarını suçlarlarsa kurtulmuş oldular. Ayrıca Falun Gong'u uygulamaya devam edenler bunu alenen yapmak yerine gizlice yaptılar. Dolayısıyla demografi bize kaybın boyutunu anlatamadı.
Elbette, Falun Gong'un maruz kaldığı ve acı çekmekte olduğu soykırımı gösteren çok sayıda kanıt mevcuttur. Buradaki sorun delillerin çok az olması değil, aksine çok fazla olmasıdır. Soykırımın vardığı sonuca çok sayıda delilin incelenmesiyle ulaşılır. Bu kütleden herhangi bir parçayı çıkarıp, o parçanın vahşeti oluşturduğunu iddia etmek mümkün değil. Soykırımın sonucuna varılma biçimi, medyanın bu sonucu takdir etmesini zaman alıcı ve haberleştirmesini zorlaştırıyor.
Raporlamayla ilgili altıncı faktör, soykırımın uygulanma şeklidir. Ruanda soykırımı çoğunlukla palalarla uygulandı. Bir yana, bu palaların öncelikle Çin'den ithal edildiğini belirtmekte fayda var. Srebrenica soykırımı makineli tüfekler ve el bombalarıyla yapıldı. Falun Gong'a karşı soykırım neşterlerle uygulandı.
Araçlardaki bu farklılaşma takdir konusunda da farklılaşmaya yol açmıştır. Palalarla, makineli tüfeklerle, el bombalarıyla toplu katliamların yapılabileceğini anlamak kolaydır. Neşterle yapılan toplu katliamlar, araştırmaya aşina olmayanlar için ilk bakışta inanılması güç bir olaydır. Bu tür soykırıma ilişkin gazetecilik soruşturması ve haberciliği, insanların beklediğinin tam tersidir.
Organ naklinin genel kanısı, insanlığa faydalı bir tıbbi ilerleme olduğu yönündedir. Organ naklinin bir soykırım aracı olarak haberleştirilmesi beklentilere meydan okuyor.
Farklı raporlamayla ilgili yedinci faktör, küresel toplumun mağdur topluluklara ilişkin farkındalığıdır. Balkanlar'daki etnik gruplar arası çekişme, Birinci Dünya Savaşı'nı başlatan bir tarihsel kayıt meselesidir. Bu çekişme o kadar iyi biliniyor ki, kan davasının, balkanlaşmanın bir metaforu haline geldi. Balkan topluluğunun bir unsurunun Srebrenica'daki Balkan topluluğunun başka bir unsuruna saldıracağı fikri, beklenmedik bir durum olmaktan çok uzak, en azından saldırının şekli ve kapsamı olmasa bile bölgedeki geçmişteki davranışlarla tutarlıydı. . Aynı zamanda hedefler olan Müslümanlar da geniş, iyi bilinen, coğrafi olarak dağınık, kadim bir topluluktur.
Ruanda'da Hutular ve Tutsiler arasındaki bölünme, Balkanlar'daki etnik ve dini gruplar arasındaki bölünme kadar bilinmese de uzun süredir devam ediyor. Belçika'nın Ruanda sömürgeciliği, kimlik kartları aracılığıyla ayrımı resmileştirdi ve katılaştırdı. Tutsiler, Hutuların isyan ettiği yönetici elitlerdendi. Belçika egemenliğinin sonlarına doğru başlayan Tutsilere yönelik Hutu saldırıları, 1962'de sömürge rejiminin sona ermesinden sonra da devam ederek daha da güçlenerek Tutsilerin tamamen göç etmesine yol açmadı. Gazetecilerin ve izleyicilerinin Hutu-Tutsi ayrımına aşina olması için bu tarihe bir göz atılması yeterli oldu.
Falun Gong hiçbir yerde bu kadar iyi tanınmıyor. “Falun” ve “Gong” kelimeleri Çince dışındaki dillerde hiçbir anlam ifade etmemektedir. Falun Gong'un uygulaması ve inançları, 1992 yılında Li Hongzhi'nin öğretileriyle başlayan yeni bir uygulamadır. Falun Gong uygulaması o zamandan beri tüm dünyaya yayılmış olsa da, Çin Komünist Partisinin uygulamayı yasaklama kararını açıkladığı Temmuz 1999'da Falun Gong topluluğu neredeyse tamamen Çin'de yoğunlaşmıştı.
Uygulamaya yönelik baskı, Çin Hükümeti/Komünist Partisinin uygulama hakkındaki dezenformasyonuyla eşleşti. Falun Gong baskısını takip edenlerin çoğu, Falun Gong'a karşı yapılan propagandanın başlamasıyla birlikte Falun Gong baskısından sonra ilk kez Falun Gong'u öğrenmek zorunda kaldı. Zulmün başlangıcından itibaren dışarıdakilere, Çin'in iç meselesiyle ilgili birbiriyle çelişen anlatılar sunuldu. Medya için bunları çözmek, Ruanda ya da Srebrenica'daki failler ve mağdurlarla ilgili birbiriyle yarışan anlatıların doğrularını ve yanlışlarını bulmaktan daha zor hale geldi.
Habercilikle ilgili sekizinci faktör medya erişimidir. Soykırım sırasında Ruanda'daki medya orada kaldı ve soykırımın gerçekleştiğini bildirdi. Cinayetler sırasında medyanın Srebrenica'ya erişimi yoktu ancak tanıklara ve hayatta kalanlara erişimi vardı. Falun Gong'un organları için öldürülmesiyle birlikte medyanın olaylara ve tanıklara erişimi neredeyse yok denecek kadar azdı.
Medya, önceden ayarlanmış ziyaretler dışında Çin hapishanelerine ve gözaltı merkezlerine erişemiyor. Organ nakli hastanelerindeki ameliyatlara medya erişimi yok. Kendi başına bu hiç de şaşırtıcı değil. Ancak bu, geçmişte olup bitenlerin hikâyesini anlatmayı zorlaştırıyor.
Güney Kore televizyonu 2017'de organ nakli için Çin'deki bir hastaneyle pazarlık yapan organ nakli turisti bir hastanın ardından yürütülen gizli operasyonun sonucunu yayınladı. Video girişimci bir bakış açısıydı ancak yaygın, sistematik, kurumsallaşmış, uzun süredir devam eden istismara yalnızca kısa bir bakış sunuyor.
Raporlamayla ilgili dokuzuncu faktör, dışarıdakilerin faillerle yüzleşmeme konusundaki çıkarlarıdır. Bu faktör Ruanda veya Srebrenica için o kadar da önemli değil. Ancak Çin için önemli. Sorunun bir kısmı olaylara değil, bölgeye erişimdir. Bugün muhabirler Ruanda ve Srebrenica'dan, bu yerlere erişimi kaybetme korkusu olmadan orada olup bitenler hakkında haber yapabiliyor.
Çin'den Falun Gong'a karşı yapılan zulmü haber yapan herhangi bir medya kuruluşu bunu kendi tehlikesiyle karşılıyor. Falun Gong zulmünü araştıran, hakkında yazan veya Çin'den yayın yapan muhabirler Çin'deki statülerini kolaylıkla kaybedebilirler. Onları çalıştıran satış noktası da aynısını yapabilir.
Ayrıca bazı medyaların mülkiyeti de içeriklerini etkiler. Ve mülkiyetin çıkarları genellikle finansaldır. Medya sahiplerinin mali çıkarları Çin'le yüzleşmenin aleyhine işleyebilir. Bu ilgi, bu medya kuruluşlarının Çin'de olup bitenler hakkında haber yapmasını engelleyebilir veya zayıflatabilir.
Raporlamayla ilgili onuncu faktör, mağdur topluluğunun harekete geçme yeteneğidir. Organize bir topluluk pozisyon alabilir, temsillerde bulunabilir, açıklamalarda bulunabilir, basın toplantıları düzenleyebilir ve genel olarak medyanın dikkatini kendi durumlarına çekebilir. Aynı topluluktan yalnızca mağduriyetleriyle birleşen, ancak genel bir örgütlenme olmaksızın bireylerden oluşan bir topluluk, medyanın ilgisini çekmede hiçbir yerde bu kadar etkili olamayacaktır.
Boşnak Müslüman topluluğu ve Ruandalı Tutsi topluluğu bu bakımdan kurban Falun Gong topluluğundan çok daha iyi donanıma sahiptir. Boşnak Müslüman cemaati ve Ruandalı Tutsi cemaatinin üyelikleri sınırlıdır. Topluluk liderlikleri ve topluluk kurumları var.
Falun Gong, yoganın Çin eşdeğeri olan manevi temele sahip bir dizi egzersizdir. Falun Gong uygulamasına ilişkin tüm materyaller internette ücretsiz olarak mevcuttur. Falun Gong uygulayan bir kişi istediği zaman başlayabilir, istediği zaman durabilir, hiçbir şey harcamayabilir ve kimseye bir şey söyleyemez. Üyelik listesi yok. Her ne kadar Falun Gong Çin'de başlamış olsa da, bir uygulayıcının Çin vatandaşı veya etnik Çinli olmasına gerek yoktur ve Çin dışında pek çoğu da böyle değildir.
Falun Gong'da bir organizasyon eksikliği var. Falun Gong topluluğu içerisinde ortaya çıkan çeşitli organizasyonlar bulunmaktadır. Ancak bu örgütlerin her biri, yalnızca o örgüte katılan Falun Gong topluluğunun üyelerini temsil etmektedir. Hareketin şekilsiz doğası ve genel bir yönlendirmenin olmayışı, Falun Gong topluluğu üyelerinin, toplumu bir bütün olarak temsil eden medyaya söyleyebileceği hiçbir şeyin olmadığı anlamına gelmektedir.
Soykırımın haberleştirilmesindeki farklılıklarla ilgili on birinci faktör, dışarıdakilerin faillerin ideolojisine duyabileceği sempatidir. Ne Ruandalı Tutsilerin, ne de mağdurların tarafını tutan Boşnak Müslümanların mağduriyetine karışmayanlar çok az. Gerçekten de bunu yapanlar var; komplo teorisyenleri, mağdurlarla etnik dayanışmayı ifade edenler ve soykırımlara yol açan nefreti paylaşanlar. Ancak bu gruplar küçüktür ve medyanın Ruanda Tutsileri veya Boşnak Müslüman soykırımı hakkındaki haberleri üzerinde çok az etkisi vardır.
Komünist Çin'de ise durum farklıdır. Komünizm artık bir zamanlar sahip olduğu ideolojik çekiciliğe sahip olmasa ve Komünist Çin komünist idealden uzak olsa da, kanıtlar şüphenin doğru olduğunu gösterse bile Komünist Çin'e şüphe avantajı sunma eğiliminde olan birçok kişi var. Makul değil. Bunun nedeni, Çin'in en azından komünist olduğunu iddia etmesi ve uygulamada onlardan ne kadar uzaklaşsalar da komünist inançlara sözde bağlılık göstermesidir. Yurt dışındaki birçok komünist, Marksist ve radikal sosyalist için, Komünist Çin'in en azından kısmen doğru olanı söylemesi, Hükümet ve Partinin doğru şeyi yapmamasından daha önemli.
Bu sadece bir medya olgusu değil, genel bir olgu olsa da, medya üzerinde de etkisi vardır. Sonuçta sağa eğilimli medyanın yanı sıra sola eğilimli medya da var. Sol eğilimli medya bazen Komünist Çin'e hak ettiğinden daha fazla gevşeklik veriyor.
Soykırımla ilgili raporlamadaki farklılıklarla da ilgili olan bir faktör de sorumluluk faktörüdür. Birisi soykırım ya da başka bir suçla suçlandığında sorumluluk suçlayana aittir. İspat standardı yargılamaya göre değişir. Ancak yargılama ne olursa olsun ispat yükümlülüğü aynı kalır.
Açıklamanın sorumluluğu farklıdır. Açıklama yükümlülüğü, açıklanacak belgelerin sahibine aittir. Kanıtları saklayan veya yok eden failler, altta yatan yanlışın kanıtlanmasını zorlaştırabilir. Ancak bunu yaparken fail kurumlar, hesap vermeleri gereken bir başka yanlışı, şeffaflığın başarısızlığını işliyorlar.
Bu ayrım Çin ve Falun Gong'un organları için öldürülmesi açısından önemlidir. Sırp hükümeti Srebrenica'daki katliam sırasında mevcut olmasına ve yaptıklarından daha fazlasını ifşa etmesi gerekirken, Eski Yugoslavya Uluslararası Ceza Mahkemesi'nde soykırım suçunun Srebrenica'da işlendiğini tespit etmek mümkündü. makul bir şüphenin ötesinde. Ruanda için açıklama sorun değildi çünkü RPF soykırımı durdurmak için Ruanda'yı işgal etti ve birkaç ay içinde hükümet güçlerini başarıyla mağlup etti.
Çin için ise aksine, açıklama önemli bir konudur. Çin'deki organ nakli hacimleri, Falun Gong'un kitlesel keyfi gözaltına alınmasıyla aynı zamana denk gelen şekilde arttığından beri, Çin Hükümeti, çok sayıda organ nakli ile organ kaynakları olduğunu iddia ettikleri arasındaki büyük tutarsızlık için inandırıcı bir açıklama sunmadı. . Şeffaflığın yokluğu doğrudan Çin Hükümeti'nin sorumluluğundadır.
Birbirinden bağımsız hareket eden araştırmacılar birbiri ardına organ nakli için öncelikle Falun Gong'dan, ayrıca çok sayıda Uygur'dan, Tibetlilerden ve Ev Hıristiyanlarından geldiği sonucuna varmış olsa da, kaynakları açıklamak araştırmacıların görevi değildir. Çin'deki organ nakillerinden elde edilen organlar. Bu bilgiyi sağlama sorumluluğu Çin Hükümeti'ne düşüyor ve bu sorumluluk henüz yerine getirilmedi.
Medya için genellikle sessizlik, kelimeler kadar yüksek sesle konuşmaz. Çin'in ifşa etme ve açıklama sorumluluğunu yerine getirme konusundaki başarısızlığı, yanlışların kaynağından gelen yanlışlara ilişkin kamuya açık bilgilerin yer aldığı bir hikaye ile aynı büyüklükte olmayan bir hikayedir.
Haberciliği etkileyen on üçüncü faktör, failler ve mağdurlar arasında sahte bir simetri kurma eğilimidir. Büyük insan hakları ihlallerinin olduğu yerde mağdurlar da var, failler de. Failler, yanlışları inkar etmenin yanı sıra mağduriyetlerinden dolayı da mağdurları suçlamaktadır. Çok fazla dikkat etmeyenler birbiriyle yarışan anlatıları görüyor. Faillerin propagandası o kadar duman çıkarıyor ki, olaylara odaklanmayanlar yangını göremiyor.
Ruanda'da Tutsilere, Srebrenica'da ise Boşnak Müslümanlara soykırım uygulayanlar, önleyici meşru müdafaa amacıyla hareket ettiklerini iddia etti. Bu iddiaların içi boş olması, olup bitenlere dikkat edilmesini gerektiriyordu. Medya için bunu yapmak o kadar da zor değildi çünkü masumların etnik ve/veya dini kimlikleri nedeniyle kitlesel olarak katledildiği açıkça ortadaydı.
Çin'de Falun Gong kurbanları arasında da aynı sahte simetri var. Falun Gong topluluğu onların mağduriyetini protesto ediyor. Çin Hükümeti ve Komünist Partisi buna karşılık olarak Falun Gong'a karşı bir dizi iftira başlattı. Bu iftiraların uydurma olduğunu anlamak için Falun Gong'u biraz tanımak gerekir; baskının gerçek nedeni olan hareketin popülaritesi hakkında bilgisiz kişileri yanıltmak için yapılan saptırmalardır.
Prensip olarak medya bu yanlış simetriden kaçınabilmelidir. Prensip olarak kanıtlara okuyucularından, izleyicilerinden ve dinleyicilerinden daha sofistike bir yaklaşıma sahip olmaları gerekir. Ancak çoğu zaman durum böyle değildir. Medyanın izleyicisini yönlendirmesi yerine, bazen medyayı yönlendiren kitle oluyor. Falun Gong'un organları için öldürülmesi gibi durumlarda, suçun hemen belli olmadığı ve mağdurların tanınmış bir topluluk olmadığı durumlarda, sahte simetri yoluyla mağduriyeti omuz silkme eğilimi özellikle sorunlu hale geliyor.
Bahsedeceğim on dördüncü ve son faktör, dışarıdakilerin bağlılığının veya kayıtsızlığının farklı tonlarıdır. Ruanda'nın Avrupa kolonilerinden biri olarak tarihi, Fransız dilinin yaygın kullanımı ve BM'nin ülkeye müdahalesi nedeniyle Ruanda'daki soykırımla güçlü bir dış bağlantı var. BM, RPF ile Ruanda Hükümeti arasında bir barışı koruma anlaşmasının uygulanmasına yardımcı olmak için soykırımdan bir yıl önce Ruanda'ya bir barışı koruma gücü göndermişti.
Kısmen Müslüman bağlantısından, kısmen de BM'nin müdahalesinden dolayı yabancılarla Bosna arasında oldukça fazla küresel bağlantı da vardı. Balkanlar'daki silahlı çatışma, 1992 yılında Bosna'da bir BM barışı koruma gücünün kurulmasına yol açmıştı.
Bu küresel bağlantı, Çin'de Falun Gong'un kurban edilmesi söz konusu olduğunda o kadar da güçlü değil. Çin'de BM kuvvetleri yoktu ve yok. Her ne kadar afyon savaşları yoluyla Çin'e yönelik sömürgeci baskı söz konusu olsa da, Hong Kong dışında Çin'in sömürgeci işgali söz konusu değildi. Batı dilleri Çin'de yaygın değildir. Falun Gong, manevi olarak Budizm ve Taoizm ile bağlantılı olmasına rağmen farklıdır. Dışarıdan gelenlerin olup bitenlere karşı ilgisizliği Çin için, oradaki soykırımlar sırasında Ruanda ve Bosna için olduğundan çok daha büyük bir sorun.
Teorik olarak medyanın bu kayıtsızlığa karşı çalışması gerekir. Ancak belirtildiği gibi çoğu zaman. medya okuyucularını, dinleyicilerini ve izleyicilerini yönlendirmek yerine takip ediyor. Medyayı takip edenlerin göreceli kayıtsızlığı, Falun Gong mağduriyetinin haberleştirilmesinde etkili oldu ve olmaya da devam ediyor.
Sonuç
Teorik olarak burada belirtilen faktörlerin listesi uzatılabilir veya kısaltılabilir. Genel nokta aynı kalacaktı. İnsan hakları ihlallerinin rapor edilmesindeki farklılıklar, mutlaka ihlallerin ciddiyetindeki farklılıklarla bağlantılı değildir. Bazen prensipte alakasız görünen ancak pratikte gerçek etkileri olan faktörlerle bağlantılıdırlar.
Bir kısır döngünün içinde sıkışıp kalıyoruz. İhlallerin ciddiyeti ile hiçbir ilgisi olmayan nedenlerden dolayı, bazı insan hakları ihlallerine diğerlerine göre daha az küresel tepki verilmektedir. Bu daha az küresel tepki, ihlallerin devam etmesini kolaylaştırıyor ve düzeltilmesini zorlaştırıyor.
İnsan hakları ihlallerinin medyada yer alması, ihlallerin devamının önlenmesine ve meydana gelen ihlallerin giderilmesine yardımcı olmada önemli bir rol oynamaktadır. İhlallerin ağırlığından bağımsız olarak raporlamada farklılıklara neden olan faktörlerin ortaya konulması, tek başına bu farklılıkları sona erdirmeyecektir. Ancak medya ve onlarla etkileşimde bulunanlar bu faktörlerin farkındaysa, bu farkındalığın, ihlallerin ciddiyeti ile hiçbir ilgisi olmayan farklılıkları sona erdirme çabalarına yol açması umulur.