Annem bu çalışma için okumamı tavsiye edene kadar Arkadaşım Isabelle'i neredeyse unutmuştum (Teşekkürler, Anne!). 2003 yılında yayınlanan Isabelle , iki genç arkadaşın, anlatıcı Charlie ve komşusu Isabelle'in ve birlikte vakit geçirdiklerinde yapmaktan hoşlandıkları şeylerin hikayesidir. Isabelle Down Sendromlu ve Charlie nasıl farklı oynadıklarından bahsediyor - Isabelle ayakları üzerinde çok hızlı değil, sözlerinde sorun var ve el ele tutuştuklarında Isabelle'inki onunkinden çok daha yumuşak. Charlie ve Isabelle birlikte oyun alanındaki büyük kaydıraktan aşağı inmeyi severler, elma suyu ve Cheerios'tan oluşan atıştırmalıkları paylaştıklarında bardaklarını birlikte "şerelerler" ve resimler çizerler.
Isabelle'in resimli çocuk kitaplarında engelliliğe harika bir bakış olacağını biliyordum , ancak bu parça için araştırmaya başlamak beni normalde gittiğimden farklı bir yola soktu. Çoğu zaman, herhangi bir sorun yaşamadan Google'a gidebilir ve saygın dergilerden ve haber kuruluşlarından bir sürü kaynak bulabilirim. Bununla birlikte, ilk Google aramalarım bana yalnızca diğer resimli kitap önerilerinin listesini sağladığından, bu gidişat, öncelikle akademik dergilere yöneldim. Engelli temsilini savunan bu kadar çok insan görmeyi sevsem de, konunun özüne girmek istedim: resimli kitaplarda ve evet, özellikle çocuk kitaplarında iyi bir engelli temsilini sağlayan şey. Bölüm kitaplarında engellilik hakkında daha derinlemesine konuşacağız.Percy Jackson ve Olimposlular: Birkaç hafta içinde Yıldırım Hırsızı .
Şimdi, Isabelle'in bazı evlerde "klasik" olarak görülmeyebileceğini biliyorum ama o benim evimin temel taşıydı. Bununla birlikte, Isabelle'in kendini bulabileceği en önemli evlerden birinin, sosyal, duygusal ve edebi becerilerini geliştirmekte olan öğrencilerin Isabelle ve Charlie'yi tanıyabilecekleri ve engelliler arası arkadaşlıklar hakkında bilgi edinebilecekleri sınıf olduğunu düşünüyorum. Isabelle'i tekrar ziyaret etmeyi ve hem geri dönen bir okuyucu hem de çocuk edebiyatı ve sakatlık teorisi öğrencisi olarak bu kitabı incelemeyi dört gözle bekliyorum .
1980'li yıllardan itibaren çocuk edebiyatı dünyasında engellilik konuları yer alırken, bu kitapların çoğu okuyucuları için ulaşılmaz kalmaktadır. Sorunların çoğu kitapların içeriğinden değil, kitapların bileşiminden kaynaklanıyordu. Ashley Pennell, Barbara Wollack ve David Koppenhaver'ın “Respectful Representations…” adlı çalışması, öğretmenlerin özel ihtiyaç programlarındaki öğrenciler için engelli kahramanlarla yeterli kitap bulmakta zorlandıklarını, çünkü dilin okuma gelişiminde daha yavaş olan çocuklar için genellikle daha karmaşık olduğunu ve içerik, engelli çocukların kendisinden ziyade engelli çocukların engelliliği öğrenmesine yönelikti. Kitaplarda engelli öğrencileri akranlarından dışlayan yerleşik bir “biz onlara karşı” zihniyeti vardı; Pennell'den verilen örnek,Down sendromlu sınıf arkadaşlarına yardım etmelisin çünkü öğrenme güçlüğü çekiyorlar”.
Pennell, Wollack ve Koppenhaver, engelli kahramanlarla ilgili bu literatür eksikliği hakkında şunları söylüyor:
"İnanılmaz bir yetenek ve engel yelpazesinin çeşitli ve doğru portrelerini çizen kitaplar öğrencilere sunulmadığında, onlara kimin değerli ve neyin önemli olduğu konusunda ne öğrettiğimizi sorgulamalıyız."
ABD devlet okullarına devam eden öğrencilerin yüzde 13'ü özel ihtiyaç programlarına kayıtlı ve bu öğrencilerin yüzde altmışı normal sınıflarda vakit geçiriyorken, öğrencilerimize sağladığımız kitapların metinlerinin öğrenciler için her okuma anında erişilebilir olması zorunludur. seviyeler. Bunu akılda tutarak, Pennell, Wollack ve Koppenhaver ayrıca öğretmenlerin bir metni sesli okumanın metni daha erişilebilir hale getirdiğini varsaymamaları gerektiğini, çünkü birçok engelli öğrenci dil anlama güçlüğü çekiyor.
Tanja Aho ve Grit Alter, “Tıpkı Benim Gibi, Tıpkı Sizin Gibi” adlı çalışmalarında engelliliğin resimli kitaplardaki temsilini daha ayrıntılı olarak inceliyor. Aho ve Alter, pek çok engelli karakterin kendi hikayelerinde, ya sağlam bir karakterin yardımcısı olarak, hikayelerine mutlu bir son verilmeyerek ya da doğru şekilde tasvir edilmeyerek "ötekileştirildiklerini" keşfettiler. Bu, “özürlülüğün anlatısal silinmesi” olarak adlandırılır. Tüm bu durumlarda, engelleri hikayelerinin kenarına itilir, hatta tamamen atlanır ve hikayenin sonunda “dramatik bir açıklama” için saklanır. Özellikle “dramatik ifşa” söz konusu olduğunda, bu anlatılar sağlıklı çocuklara engellilerin “tıpkı onlar gibi” olduğunu öğretir,
Öte yandan, Aho ve Alter, okuyucuyu onların oldukları gibi *tamamen* olduklarına inandırmamak için engelli karakterlerin “cesur” olmalarının beklendiğini ve bu karakterlerin “ilham” anlatılarını beslediklerini bulmuşlardır. engelli sadece var olmak için.
Engelli çocukların bildiği şey, engelli akranlarının “tıpkı onlar gibi” olmadığı ve onları dinamik ve iyi gelişmiş kahramanları reddederek, yalnızca engelli insanlara hizmet vererek onları sınırladığıdır. Aho ve Alter, resimli çocuk kitaplarının okuyucuların kapsayıcı bir gelecekte kendilerini ve kendilerinden farklı olduğunu hayal etmelerine yardımcı olmayı amaçladığını ve kütüphanelerimizdeki (sınıfta, halk kütüphanesinde, evde ve çevrimiçi) engellilik anlatılarının okuyuculara yardım etmede son derece güçlü olduğunu buluyor. “insan değeri kavramları” geliştirin.
O zaman şu soruyu göndermeliyim: Isabelle , engelliliğin ilerici anlatılarını ilerletmeye yardımcı oluyor mu?
Monica C. Kleekamp ve Angie Zapata, “Engellilik Tasvirlerini Sorgulamak” adlı çalışmalarında ilerleyici bir engellilik anlatısını neyin oluşturduğunu tartışıyorlar. Bulgularını, Arkadaşım Isabelle'i kontrol etmek için mercek olarak kullandığım üç kritere ayırdım .
Ajans, bağımsızlık ile büyük bir engelli kahramanı; engelli karakterin gözünden anlatılan hikaye.
Isabellehikayeyi Isabelle'in bakış açısından değil, arkadaşı Charlie'nin bakış açısından anlatıyor. Bunun iki nedeni var: Birincisi, Isabelle'in yarı sözlü/asgari derecede sözlü olduğunun kaydedilmesi, bu yüzden Charlie'nin hikayeyi anlatırken dizginleri eline alması olabilir. İkincisi, kitap Isabelle'le (ve daha genel olarak, engelli bir çocuğu olan arkadaşlar) arkadaş olmanın nasıl bir şey olduğu hakkındadır, bu nedenle Charlie'nin engelli olmayan okuyucularla ilişki kurması amaçlanmaktadır. Isabelle'in yetkinliği var ve kimse onu en rahat şekilde ifade etmekten alıkoyamaz. Aslında, Charlie ondan, Isabelle'in Stevie Wonder'ın müziğini dinlerken duygularını ifade etmek ve enerjiyi serbest bırakmak için kullandığı (nöro-ıraksak toplulukta genellikle "uyaran" olarak bilinir) kendi kendini uyarıcı bir davranış olan dönmeyi öğrenir.
İyi gelişmiş arkadaşlıklar ve aile ilişkileri.
Charlie ve Isabelle'in arkadaşlığı mükemmel değildir ve Charlie, Isabelle'i anlayamayabilecekleri veya iletişim kurmakta zorlandıkları yerleri not eder. Isabelle'in boyu, ayakları üzerinde daha yavaş olması, çiziminde ve konuşmasında o kadar kesin olmaması gibi farklılıklarından söz edilir ama asla küçümsenmez. Charlie'nin odak noktası, ilişkilerinin daha güçlü yönleri üzerinde kalır ve nihayetinde Isabelle gibi insanlarla arkadaş olduğu için dünyasının daha iyi olduğunu söylemeye başlar.
Engelliliğe kesişen bir bakış; “insanların aynı anda somutlaştırabileceği çoklu kimlikleri vurgulayın”.
Isabelle'in kadrosu tamamen beyaz karakterlerden oluşuyor, ancak hikaye gerçek hayattaki bir aileden geliyor; yazar Eliza Woloson, bu hikayeyi Down Sendromlu olarak doğan ve yayınlandığı sırada sadece beş yaşında olan kızı Isabelle için yazdı. Isabelle , 1985 yılında kurulan ve engelli çocukları olan ailelere yönelik literatür üretmeyi amaçlayan Woodbine House yayınevi tarafından da yayımlandı.
Aslında Eliza ve Isabelle Woloson'un şu ana kadar neler yaptığını araştırmayı düşündüm, çünkü Eliza birkaç yıldır engellileri savunma gruplarıyla çalışıyor ve Isabelle de benim yaşlarımda. Ve ortaya çıktığı gibi, Isabelle Colorado'da üniversiteden mezun olan ilk Down Sendromlu kişidir! Yüzme takımına katıldı ve Yunan yaşamına katıldı ve kendi küçük işini kurmayı ve başkaları için yaşam koçu olmayı düşündü.
Eliza Woloson, In!'in kurucu üyelerinden biriydi! 2016 Kapsayıcı Yüksek Öğrenim Yasası'nın savunulmasına yardımcı olan kuruluş olan Kapsayıcı Yüksek Öğrenime Yollar; Bu yasanın çıkarılması, kolej ve üniversiteyi engelli öğrenciler için erişilebilir bir yol haline getirmeye yardımcı oldu ve Colorado'yu ABD'de kapsayıcı yüksek öğrenim sunan son eyaletlerden biri olmaktan çıkardı. Mayıs 2021 itibariyle, bu yasadan yararlanan ilk beş öğrenci Arapahoe Community College ve Colorado Colorado Springs Üniversitesi'nden mezun oldu. Isabelle, Kuzey Colorado Üniversitesi'nin 2021 mezuniyet sınıfındaki dört kişiden biridir.
Bunu öğrendiğim için çok heyecanlandım, bu harika bir başarı ve Isabelle'in hikayesiyle büyümek bana eski bir arkadaşımı kutluyormuşum gibi hissettirdi. Ve kolejdeyken bazı çalışmalarım engellilik hakkında bilgi edinmeye ayrılmış olsa da (şu anda İşitme ve Sağırlık alanında yandal okuyorum ve ayrıca otizm ve dil edinimi ve gelişimi okudum), farklı alanlara aşina değilim. ülke çapında engelli savunuculuk hareketleri. Bu başarıyı kutlarken, Colorado'da üniversiteden mezun olan ilk Down Sendromlu kişinin bu başarıyı ancak geçen yıl içinde başarmış olması, Amerika Birleşik Devletleri'nde engelli haklarının ne kadar eksik olduğunun ve toplumumuzda sağlamlığı ne kadar sınırladığının bir göstergesiydi. erişilebilir ortamlar yaratmaktır.
Sınıflarımız, çalışma alanlarımız, hatta kitaplığımızda tuttuğumuz kitaplara kadar engelliler için ortamlarımızı geliştirirken, engellileri toplumumuzda kucaklamak ve genç okuyucularımıza kabul etmenin önemli olduğunu öğretmek için aktif olarak çalışıyoruz. Kendimiz ve arkadaşlarımız arasındaki farklar ve insanları hiçbir uyarıda bulunmadan tamamen oldukları gibi kabul edebilmemiz.
Eliza ve Isabelle Woloson'un başarıları veya resimli kitaplarda engelli temsili hakkında daha fazla bilgi edinmek mi istiyorsunuz? Çıkış yapmak…
2021'de hizmet verdiğiniz müşteriler ve onlara anlattığınız hikayeler hakkında bildiğiniz her şeyi yeniden düşünmenizi tavsiye ediyorum. Geri adım atmak.
Mars, Uranüs ve Kuzey Düğümü, 1 Ağustos 2022'de 18 derecede Boğa burcunda kavuşuyor. Yataklarımız yanarken nasıl uyuruz?-Gece yarısı yağı Yılın en önemli astrolojik yönlerinden biri olan Mars ve Uranüs'ün kaderin Kuzey Düğümü ile kavuşumu, gerçek bir aciliyet hissinin eşlik ettiği büyük bir uyandırma çağrısıdır.
İster NFT'lerde yeni olun, ister sahnenin emektarı olun, burada anlattıklarımın faydalı olabileceğini umuyorum. Bu seri, "projelerin" herkesi kendilerine bir miktar para kazandırmak için manipüle etmek için kullandıkları özenle tasarlanmış yöntemleri ortaya çıkarmayı amaçlıyor.
Tarih boyunca insanlar yalnızlık veya ilham aramak ya da ruhsal farkındalıklarını derinleştirmek için vahşi doğaya yalnız gittiler. Yerli Amerikalılar genellikle genç erkekleri vizyonlarını aramak için haftalarca vahşi doğaya gönderirdi (Farb 1967).
"Merhaba, bir kişilik masanız var mı?" Birkaç müşteriyi oturttuktan sonra hostesin hostes standına ne zaman döndüğünü sordum. "Merhaba, rezervasyon yapılmadıysa barımız var," diye cevapladı hostes, kulağının arkasından gelen başka bir hostes ile konuşmamızı böldü.
Abha'da spor aktiviteleri için bir deneyim tasarlayalım! Programın neredeyse yarısına geldik ve 3. proje zamanı geldi! Yalan söylemeyeceğim bu proje şimdiye kadar yaptığım en bunaltıcı, stresli ama eğlenceli proje olabilir. Başlamak için, güzel Abha şehrinde spor aktiviteleri için bir deneyim tasarlamak olan meydan okumamızla tanıştık.