Yıllarca, depresyon için ilk savunma hattı ilaç oldu, ancak yeni kitaplarında Daha İyi Hissediyorum: Depresyonu Yenin ve Kişilerarası Psikoterapi ile İlişkilerinizi Geliştirin (Yeni Dünya Kütüphanesi, Kasım 20, 2018), psikologlar ve yazarlar Cindy Goodman Stulberg ve Ronald J. Frey, Doktora, şifa için en etkili yolu öneren ilişkilerimizin gerçektir.
Depresyonun herhangi bir fiziksel rahatsızlık kadar meşru bir hastalık olduğunu bilmek, Daha iyi hissetmek Okurların, insanların kendilerini neden üzgün, mavi, aşağı ve depresyonda hissetmelerine neden olabilecek faktörlere katkıda bulunabilecek, yaşamdaki dört ana alanda netlik kazanmalarına yardımcı olur: yaşam geçişleri, karmaşık keder, kişilerarası çatışma veya sosyal izolasyon. Bu alıntıyı kitaptan beğeneceğinizi umuyoruz.
# # #
Ruh hali zorluklarınızın çocukluğunuzla, ilk romantik ilişkinizle, bir konuyu diğerinden ziyade kolejde çalışma tercihiniz, oturduğunuz şehir veya kariyer yolunuzla bağlantılı olduğunu düşünüyor musunuz? Geçmişte zaman geçirmek, nedenini sorunuzu cevaplamanıza yardımcı olabilir, ancak şimdiki zamanda kendinizi daha iyi hissetmeniz için araçlar sağlamaz.
Kişilerarası psikoterapinin kurucuları, duygudurum zorluklarında yardımcı oldukları insanlar arasında bir kalıp gördü. Onların hastaları, depresyona girdiklerinde hayatlarının dört farklı alanından en az birinde problem yaşadıklarını keşfettiler: kişiler arası çatışma, yaşam geçişleri, karmaşık kederya da sosyal izolasyon.
Bu dört sorunlu alan neden değildir, ancak vardır İnsanların neden üzgün, mavi, aşağı ve depresif hissettiğine neden olan faktörler. Bunlardan en az biri, neredeyse her zaman yeni bir depresif bölüm ile bağlantılı olabilir.
Kişilerarası Çatışma: İlişkiler Bizi Düşürdüğünde
Asla kimseyle tartışmayacağını ya da bir anlaşmazlık yaşamadıklarını söyleyebileceklerini kimse bilmiyorum. İki kişi hava durumu dışında bir şey hakkında konuşursa, bunlardan biri nihayetinde bir fikrini ifade etmek veya diğerinin hoşlanmayacağı veya aynı fikirde olmadığı şekilde davranmak zorundadır.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Çatışma, gerçek ve anlamlı ilişkilerin doğal ve önemli bir parçasıdır. Gerçek benliklerimizi başkalarıyla paylaştığımızda olan şey bu - çünkü diğerleri bizim yaptığımız gibi ya da istediğimiz şekilde düşünecek, hissetmeyecek ya da davranmayacak.
İdeal olarak, çatışma bir ilişkide stresin veya gerginliğin nerede olduğunu gösterir, böylece neler olup bittiğini çözebilir ve çözümler üzerinde birlikte çalışabiliriz. Yol kenarındaki bir uyarı levhası gibi, bize yavaşlatmamızı, tetikte kalmamızı ve harekete geçmemizi söylüyor. Ama bazen işaretleri görmezden geliyoruz. Keskin eğriye, buzlu köprüye veya koyun geçişine sorumlu bir şekilde karşılık vermek yerine, en iyisini yapmak için hız ve umudumuz var. Ya da belki işaretleri takip ediyoruz, ama çabalarımız bir fark yaratmıyor gibi görünüyor. Stres veya gerginlik çözülmedi. Bunun yerine, kaynar veya büyür.
Çatışma birçok biçimde olur. Çocukları nasıl disipline edeceğine dair bir eş, aramayı bırakan bir arkadaş, araba kullanmayı bırakmayı reddeden yaşlanan bir ebeveyn veya her aile toplanmasını mahvetmeyi başaran bir kardeş olabilir. Patronunuz, masanın üzerinde 5 pm'de çalışmaya devam ediyor mu? Genç oğlunuz ya da kızınız o kadar kavga ediyor, her gün bağırıyorsunuz (ve her gece ağlıyorsunuz)? Komşunuzun davranışları sizi ciddiye alıyor mu, evinizi satışa çıkarıyor mu?
Üç Çatışma Türü
Üç tür çatışma vardır. İlk önce, çatışma açıkta ortaya çıkıyor. Genellikle tartışıyorlar (ve belki de bağırıyor ve gözyaşları içinde). Bir sorun olduğu açık ve zamanımızın çoğunu kaplıyor. Başka insanlarla konuşabiliriz. Çatışma yaptığımız kişiyle yükseltebiliriz. - Başarısız - çözmeyi deneyebiliriz. Yoğun bir hayal kırıklığı, acı, öfke, hayal kırıklığı ve hatta belki de değersizlik duyguları yaşıyoruz ve nedeni açık.
İkinci tip çatışma yüzeyin altında. Birbirimizi görmezden geliyoruz. Ayrı hayatlar yaşıyoruz. İşlerin yolunda olduğunu düşünmek için kendimizi bile kandırabiliriz, ancak gerçekten ilişkideki sorunları çözmekten vazgeçtik. Açıkça birbirleriyle kavga etmiyoruz, ancak çatışma başka yollardan da zarar görebilir. Belki işimize konsantre olamıyoruz, çocuklarımızla kısa bir kaynağımız oluyor ya da glutensiz diyet, chiropractor ziyareti veya demir takviyesi gibi görünmeyen fiziksel belirtiler göstermiyoruz.
Bazen bir olay ön brülöre kaynayan bir çatışma getirebilir. Belki bir arkadaş kocasını terk eder, bir iş arkadaşı işten çıkarılır, kız arkadaşın Facebook'ta seni sevmez veya gençin evliliğin hakkında çok derin (ama muhtemelen tuhaf) bir şey söylüyor. Birdenbire, “Belki gelecek farklı olabilir. Belki bir şeyler yapmalıyım. ”
Nihai çatışma türünde, ilişkinin bittiğini biliyoruz, ancak bunun nasıl biteceği ile uzun süre mücadele edebiliriz.
Çoğu durumda çatışma yaşanmaz, çünkü ilgili herkes kötü bir insandır. İkiniz de aynı sayfada değilsiniz. Her biriniz diğerinden farklı bir şey bekliyor ve görünüşte bir karar yok.
Yaşam Geçişleri: Değişim Dört Harfli Bir Kelimedir (İki Ekstra Harfle)
Spencer West birkaç yıl önce torunumun okulundaki bir etkinlikte konuştu. Beş yaşındayken her iki bacağını da kaybeden ve her ikisini de tamamen çalışan iki alt uzuv ile Kilimanjaro Dağı'na tırmanmak da dahil olmak üzere asla denemeyeceğimiz şeyler yapan motivasyonel bir konuşmacı.
Konuşmasının sonunda sorular aldı ve çocuklar çocukken küçük bir çocuk Spencer'a bacaklarını geri isteyip istemediğini sordu. Spencer doğrudan ona baktı ve ikinci bir düşünce olmadan “Hayır” dedi. Hayır. Bugün genç olduğunu, çünkü bacağını kaybettiğinde genç olduğunu ve hiçbir şey için değişmeyeceğini açıkladı.
Şimdi diz gerizekalı cevabım (elbette kendime sakladığım!) “Bu BS, Spencer. Bacakların olmadan hayatının zenginleştiğini düşünüyorsun, ama ben satın almıyorum. ”Ama o günden beri cevabı hakkında çok düşündüm ve şimdi merak ediyorum. Bacaklar Spencer West'in hayatındaki her şeyi değiştirirdi. Düşünmesi için yürümeye başlayan biri için garip bir şey, ancak alt uzuvları olan bir hayata dönüşünde bazı zorluklar yaşayabileceğini kabul etmek zorunda kaldım.
Geçişler, yaşamlarımızda, genellikle insan yaşam döngüsünde bir noktadan diğerine hareket ettiğimizde, bir rol veya durumdan diğerine bir değişimi işaret eden olaylardır. Bu yaşam değişikliklerinin çoğu doğası gereği iyi ya da kötü değildir ve çoğunun hem aşağı hem de aşağı yönleri vardır - bunlara rağmen depresyona sahip kişilerin başını beğenmesi zor.
Fiziksel yeteneklerimizdeki bir değişiklik (bacaklarımızı kaybediyoruz - ya da bir ömür olmadan onlardan geri almak) bir geçiş. Bu yüzden sağlık durumumuzda, yaşam düzenlemelerimizde, istihdamımızda veya maliyetimizde büyük bir değişiklik var. Evlilik bir geçiştir. Yani boşanma. Yeni bir işe girmek, eski bir işten kovulmak gibi bir geçiş. İflas? Geçiş. Piyango kazanmak? Evet, geçiş. Üniversiteye gitmek, yeni bir şehre taşınmak, bir bebek sahibi olmak, karma bir aile kurmak, bir bağımlılıktan kurtulmak - hepsi geçişlerdir.
Geçişler her zaman duygudurum zorlukları ve depresyonun başlangıcı ile bağlantılı değildir. Ancak, yaşamınızdaki değişim yeni ve yabancı bir role adapte olmak anlamına geliyorsa ve eski koşullarınızı çok özlüyorsanız, depresyonunuzla ilişkili olabilir.
Yeni rolle ilgili beklentilerinizin karşılanmadığını düşünüyor musunuz? Yaşam değişiminin iyi bir şey olması mı gerekiyor, ama aslında kendini kötü hissediyor mu? Değişim, olmaması gerektiğini düşündüğünüz bir şekilde mi oldu? Kendinizi yetersiz, hazırlıksız veya yeni rolünüzde başarısız olmuş gibi hissediyor musunuz? Değişimin bir sonucu olarak güvendiğiniz eski destek personelini mi kaybettiniz? Benlik saygınız bir darbe aldı mı? Bunların hepsi geçişin duygudurum zorluklarınızla bağlantılı olabileceğinin işaretidir.
Keder Komplike Olduğunda
Annemin ölümünü en etkili şekilde üzmedim. Böylesine yoğun bir kayıp hissi yaşamak istemedim, bu yüzden onun yerine kurabiye, dondurma ve çikolata yedim. Mezarını ziyaret etmekten kaçındım ve “Sadece bir mezarlık insanı değilim” diyerek omuz silkme ile rasyonalize ettim. Yıllar sonra, kayınvalidemin hastalığı ve ölümü beklenmedik şekilde güçlü bir üzüntü duygusu yarattığında, akıllıca oldu. benim için iki ve iki bir araya getirmek için arkadaş. Ruh hali güçlüklerim aslında annemin ölümü ile ilgiliydi ve bunu çözmem gerekiyordu.
Keder, depresyonumuzu umursadığımız birinin ölümüne bağlayabileceğimiz bir sorun alanı olarak kabul edilir. Kaybettiğimiz bir işi, sona eren bir arkadaşlığı ya da yuvadan çıkan çocuklarımızı üzüyoruz diye düşünmek cazip gelebilir, ancak bunlar geçişlerdir. Çevremizdeki biri öldüğünde, karmaşık bir keder yaşıyoruz.
Yas tuttuğumuz kişi bir ebeveyn, yakın arkadaş, kardeş, teyze, amca, kuzen, öğretmen, mentor, meslektaş, patron veya komşu olabilir. Eğer sosyal çevrenizde periferik biriyse, onları gerçekten kederli olup olmadığınızı veya ölümlerinin size tam olarak kederli olmadığınız bir kişiyi hatırlatıp hatırlamadığını sormak isteyebilirsiniz.
Zaman çerçevesi önemli değil - depresyonunuz kişi öldükten hemen sonra veya on yıl sonra bile olsa başlamış olabilir. Kişinin öldüğünden daha önemli olan, çalışıp çalışamayacağınızdır. Elbette, iş görmemek size yakın biri öldükten sonra bir süre için uygundur. Ancak normal faaliyetlerinizden bazılarını sürdürmeye başlamak istiyorsanız, ancak yapamazsınız ya da sizi seven insanlar başa çıkmadığınız için endişeleniyorlarsa, bu sizin sorun alanınız olabilir.
Öyleyse sosyal çevrenize dönün. Hayatında ölen birileri var mıydı?
Cevabınız evet ise, kederinizin karmaşık olabileceğine dair bazı işaretler vardır. Üzüntü, suçluluk ve kayıp duygularınız, kişi öldükten yıllar sonra hala yoğun ve hatta yetersiz kalıyor mu? Ağlamana izin verirsen, asla durmayacağından endişeleniyor musun? Sevdiklerinizin ölümünün yıldönümünde her yıl şiddetli veya uzun süreli üzüntü hissediyor musunuz? Sevdikleriniz hakkında konuşmaktan ya da düşünmekten kaçınıyor musunuz? Öldüklerinde uyuşmuş hissettiniz mi? Kederinizi ifade etmek yerine, duygularınızı yaşamınızdaki diğer insanlara veya alanlara mı aktarıyorsunuz?
Kederiniz, kişinin ölümü sırasındaki durumlar nedeniyle karmaşık olabilir. Örneğin, sevdiklerinizi ölmeden önce göremediyseniz, son etkileşiminiz bir dövüşse veya cenazeyi kaçırmanız gerekiyorsa, kaybolmayacak bir suçluluk duygusuyla karşı karşıya kalabilirsiniz.
Suçluluk, sevilen bir insanın kendi hayatını aldığında da yaygın ve çok yoğun bir duygudur. Yeterince yapmadığınız veya belirtileri görmediğiniz için kendinizi suçlayabilirsiniz. Sosyal intihar damgası nedeniyle, ölümün açıkça yasını tutamayacağınızı ve kaybınıza destek alamayacağınızı da hissedebilirsiniz. Genel olarak sevilen birinin ölümü sırasındaki destek eksikliği, bir kişinin ölümünün tam olarak kederlenmesini zorlaştırır.
Yalnızlık ve İzolasyon: Kimsenin Uzaması
Ron yalnızlık ve tecrit deneyimleyen insanların, tekerleme şöhretinin Ana Hubbard'ı gibi olduklarını söylemeyi sever: Dolaplarına giderler ve çıplaktır - köpek kemiği için değil, anlamlı ilişkiler.
Yetersiz, destekleyici olmayan bir ilişki geçmişiniz varsa; arkadaş edinmede zorluk; ve aile, yalnızlık ve tecrit ile anlamlı ilişkileri sürdürme konusundaki zorluklar sizin sorun alanınız olabilir.
Yalnızlık ve tecrit en az karşılaşılan problem alanıdır. Depresyonun belirtileri sizi sosyal olarak yalıtılmış hissetmenize neden olabilir - plan yapmak ve kimsenin sizinle birlikte zaman geçirmek istemediğini hissetmek için enerjiniz yok - ama yalnızlık ve tecrit, sahip olmadıkça sorun alanınız değil yaşam boyu başkalarıyla bağlantı kurma problemleri.
Ron, günde on üç saat, haftada altı gün, yılda elli hafta çalışan bir borsacıya muamele ediyordu. Karısı, oğulları veya arkadaşları için vakti yoktu. Sosyal çevresinde pek çok insan vardı, ancak onlarla neredeyse hiç anlamlı bir ilişkisi yoktu.
Sorun alanı yalnızlık ve tecrit miydi? Hayır. Yakın ilişkilerinin eksikliğinin göreceli olarak yeni bir değişiklik olduğu ortaya çıktı. Tüm sosyal çevresini feda ediyordu, çünkü işte bir terfi aldı ve bunalmış ve yetersiz hissediyordu. Yeni görevini sürdürmek için işine her şeyi vermesi gerektiğini hissetti. Sonuç olarak, onun sorunlu alanı olarak geçişleri seçmesi daha mantıklı geldi. Bu şekilde, işyerindeki yeni rolüyle yapıcı bir şekilde başa çıkabilme becerilerini geliştirebilir ve sevdikleriyle duygusal olarak birleşmeye zaman ayırdığına emin olabilir.
telif hakkı ©2018.
İzni ile basılmıştır.
Yeni Dünya Kütüphanesi. www.newworldlibrary.com.
Makale Kaynağı
Daha İyi Hissediyorum: Depresyonu Yenin ve Kişilerarası Psikoterapi ile İlişkilerinizi Geliştirin
Cindy Goodman Stulberg ve Ronald J. Frey.
Daha iyi hissetmek kişilerarası psikoterapi veya IPT adında, mutsuzluğunuza katkıda bulunabilecek sorunları çözmenize yardımcı olabilecek araştırmaları kanıtlanmış bir yaklaşım kullanarak adım adım yol gösteren bir kılavuz sunar. Terapistler Cindy Stulberg ve Ron Frey, IPT'yi 20 yıldan fazla bir süredir müşterileri ile birlikte kullandılar ve yalnızca sekiz ila on iki hafta sonra çarpıcı ve kalıcı sonuçlar elde ettiler. Şimdi bu erişilebilir, türünün ilk rehberini yarattılar. Daha iyi hissetmek hedefler koymanıza ve elde etmenize, duyguları ifade etmenize ve yapıcı kararlar vermenize olanak sağlayacak beceri ve araçları öğretir. Müttefiklerle ve destekçilerle tanışmayı ve onlarla ilişki kurmayı, zor insanlarla uğraşmayı ve gerekirse zararlı ilişkilerden uzaklaşmayı öğreneceksiniz.
Yazarlar Hakkında
Cindy Goodman Stulberg, DCS, CPsych ve Ronald J. Frey, PhD, CPsych, yazarları Daha iyi hissetmek ve Kişilerarası Psikoterapi Enstitüsü müdürleri. Cindy bir psikolog, öğretmen, karı, annesi, kayınvalidesi ve büyükannesidir. Ronald, Kanada Kraliyet Atlı Polisi için eski bir baş psikolog ve kayıtlı bir adli ve klinik psikologdur. Onları çevrimiçi ziyaret edin http://interpersonalpsychotherapy.com.
İlgili Kitaplar
{amazonWS: searchindex = Kitaplar; anahtar kelimeler = daha iyi hissediyorum; maxresults = 3}