Dunning-Kruger Etkisi
New York Stern School of Businessta görevli psikologlar Justin Kruger ve David Dunning'in tarihe geçmelerine neden olan bulguları, yani Dunning-Kruger Etkisi adıyla literatüre geçecek olan teorileri, Türk sağduyusunun yüzyıllardır cahil cesareti dediği şeydir aslında.
Journal of Personality and Social Psychologynin Aralık-99 sayısında yayımlanan teorileri özetle, Cehalet, gerçek bilginin aksine, bireyin kendine olan güvenini artırır der. Dunning ve Kruger bu çalışmalarıyla 2000 yılında Ig Nobel Ödülü kazandılar.
Metin çözme, araç kullanma, tenis oynama gibi çeşitli alanlarda yapılan araştırmaların sonucunda şu bulgulara ulaşılmıştır:
-Niteliksiz insanlar ne ölçüde niteliksiz olduklarını fark edemezler.
-Niteliksiz insanlar, niteliklerini abartma eğilimindedir.
-Niteliksiz insanlar, gerçekten nitelikli insanların niteliklerini görüp anlamaktan da acizdirler.
-Eğer nitelikleri, belli bir eğitimle artırılırsa, aynı niteliksiz insanlar, niteliksizliklerinin farkına varmaya başlarlar.
İki uzman daha sonra, bu teorilerini test etme fırsatı da buldular. Cornell Üniversitesinden 45 öğrenciye bir test yaptılar, çeşitli sorular sordular. Ardından öğrencilerden testin sonucunda ne kadar başarılı olacaklarını tahmin etmelerini istediler.
En başarısızların (yani sadece yüzde 10 ve daha az doğru cevap verenlerin), testin yüzde 60′ına doğru cevap verdiklerine, ayrıca iyi günlerinde olsalar yüzde 70′e ulaşabileceklerine inandıkları ortaya çıktı.
En iyilerin, (yani en az yüzde 90 doğru sonuç alanların) en alçakgönüllü denekler olduğu (soruların yüzde 70′ine doğru cevap verdiklerini düşündükleri) görüldü.
İki uzman psikolog bu bilinçsizliği, kronik kendi kendini değerlendirme yeteneksizliğine bağlıyorlar.
İşin vahim olan yanı, başarısız gruptaki yetersizlik ve haddini bilmeme kompleksinin, mesleki açıdan, karşı koyulmaz bir itici güç oluşturması.