Barınak yüzleşmesi: rahatsız edici sorular, cevaplar
Çekmeyi yeni bitirdim Chessie yürüyüş için (ve dansı yapıyordudiğer yerleşik yavrunun dışarı çıkmasına izin vermeden kulübeden çıkmak) tanıdık olmayan bir kadın bana yaklaştığında. Yanında iki çocuğu vardı, kucağında bir bebek vardı ve tereddüt etmeden sordu:
'Evlat edinilmemiş köpekleri öldürür müsün?'
Küntlüğü beni hazırlıksız yakaladı. Ben bir gönüllüyüm ve personelin nasıl cevap vermemi isteyeceğinden tam olarak emin değildim.
'Ne yazık ki, bazen o kadar kalabalık oluyoruz ki, hayvanları ötenazi yapıyoruz,' dedim.
Kadın bana iğrenç bir bakış attı.
Albuquerque'de yaşıyorum, dedi bana. Neden köpekleri oraya göndermediğini anlamıyorum. Albuquerque, Kuzey Denizi'nin yaklaşık 90 mil güneyinde Espanola Valley Humane Society (EVHS) Kuzey New Mexico'da.
“Hayvanları çok düzenli bir şekilde Colorado'ya taşıyoruz - aylık olarak, sanırım. Ama Albuquerque'nin kendi aşırı nüfus sorunları olduğunu biliyorsunuz… ”
Kadın sözümü kesti: 'Orada öldürmek yasak sığınağımız var.'
(Öldürmeme Hareketi ile karmaşık bir ilişkim var. Aylar önce, bir 7 parçalı seri konu hakkında, hayranlığımı ve hayal kırıklıklarımı ifade ediyorum. Makaleler bazı ilginç tartışmalara yol açtı. ceza yetiştiricilerden, nüfus artışını engellemek için uygulamayı birkaç yıl durdurma ricam için; birçok kişi yetiştiricilere giden insanların barınaklardan evlat edinmeye ikna edilemeyeceğini savundu, bu kabul etmediğim bir önermeydi.)
Albuquerque'li kadın haklı. Oradadır-dirorada öldürmeye karşı bir sığınak, ancak aynı zamanda 'sınırlı kabul'. Bu da, doyduklarında, daha fazla hayvanı kabul etmek zorunda kalmayacakları anlamına gelir. Bölgedeki açık kabul barınakları - yani kapılarına gelen herhangi bir hayvanı kabul eden tesisler - hepsi ciddi aşırı kalabalık sorunlarıyla karşı karşıyadır.
Harekete göre, gerçekten Öldürme Yok olmak için, bir barınak sınırlı kabul değil, 'açık kabul' olmalıdır. Başka bir deyişle, sadece uzay nedeniyle hayvanlara ötenazi yapmaktan kaçınmamalı, kendilerine teslim edilen her köpeği, kediyi, tavşanı, gelinciği vb. Kabul etmelidir. No Kill olmak asil bir özlemdir. Ayrıca tesisten ayrıldıktan sonra her hayvan için iyi bir yaşam kalitesi sağlarken elde edilmesi inanılmaz derecede zor bir durumdur.
Gönüllü olduğum şehir Espanola'da geçen yıl 2,3 haneden 1'i barınağımıza hayvan teslim etti. Bu, toplumdaki tüm evlerin yüzde 43'ü. Bir başka akılcı istatistik: Geçen ay bölgenin her yıl düzenlenen Fetchapalooza Evlat Edinme Fuarı'nda, EVHS 83 hayvanı başarıyla yerleştirdi. Ertesi Pazartesi 38'i aldık. Köpekler ve kediler, yavru , ve yavru kedi , gelmeye devam et.
Tahminim, ABD'nin her eyaletinde Öldürmek mümkün değildir diyenlerin EVHS için önerileri ve eleştirileri olacağıdır. Amerika'da muhtemelen bir şekilde iyileştirilemeyecek bir barınak yoktur. Ama EVHS'nin pek çok şeyi doğru yaptığını biliyorum. Tam olarak yararlanıyorlar sosyal medya hayvanlarını tanıtmak için. Sık sık site dışı evlat edinme etkinlikleri düzenlerler. Agresif, son derece düşük maliyetli bir kısırlaştırma / kısırlaştırma programının sponsorluğunu yapıyorlar (bu, zenginlik ve kaynaklarla dolu olmayan bir alandır). Yerel kurtarmalarla yakın çalışırlar ve aktif bir koruyucu ağ sürdürürler.
EVHS'nin perde arkasında olan her şeyi bilmiyorum ve orada alınan her karara katılmıyorum. Mücadele edeceğim ötanaziler var - belirli bir hayvanı evlat edinmenin kolay bir iş olacağını düşündüğümden değil - daha çok bir mucize başarılabileceğini ve doğru durumun bulunabileceğini hissettim. Ya da belki acımasız bir ipucu verdikten sonra, Mike pes eder ve 'Tamam, o uyuz 12 yaşındaki çocuğu eve getir' derdi. Bir hayvan eklemeyi bilsem bile aile şu anki köpeklerimin, evliliğimin, mali durumumun yararına olmayacaktı.
Bu yüzden, 'köpekleri öldürüp öldürmediğim' sorulduğunda kendimi iyi hissettiğim bir cevabım olmasını isterdim. Belki de şöyle diyebilirim, 'Her ay küçük, yalnız kulübelerde köpekleri çürütmeye devam etmiyoruz. Sayıların artacağını ve ailelerin sevgi ve zamanla paranın bize akın edeceğini umuyoruz.' Ama bu harika bir cevap değil, bu yüzden vermeyeceğim.
EVHS ile aynı yoldaki bir evde, bir köpek uzun bir zincirle bir köpek kulübesine bağlanır. Onu sığınağı her ziyaretimde görüyorum - haftada iki kez. Asla evin yanından geçmedim ve oradaki köpeği fark etmedim. Ve hiç kimsenin onunla etkileşim kurduğunu görmedim - hiç. Bu köpeğin bir evi var. Bu köpeğin barınağı ve suyu var. O ölmedi. Ama ben buna yaşamak demezdim.