35.7: Bitki Islahı ve Biyoteknoloji
Bitki yetiştiriciliği, M.Ö. 8000'lerde başlayan tahıl bitkilerinin yetiştirilmesine neden olan kayıtlarla insan uygarlığında uzun bir geçmişe sahiptir. Bu erken bitki ıslahı öncelikle gıda sürekli bir kaynağı sağlamak için geliştirilmiştir.
İnsanların genetik anlayışı ilerledikçe, gelişmiş mahsul çeşitleri daha hızlı elde edilebilir. Yapay seçim daha doğru yönlendirilmiş olabilir, ve kırpma çeşitleri daha hızlı daha iyi, daha sağlam veya daha lezzetli bitkiler üretmek için olumlu özellikleri için geliştirilmiş.
Ancak, ıslah bitkileri için geleneksel teknikler yavaş ve her zaman istenilen ürün çeşitleri üretmek yok. Daha sonra, biyoteknolojik araçlar, geleneksel yöntemlerle üremesi zor olan bitkilere istenilen özelliklerin tasarlatmasını kolaylaştırdı. Örneğin, bitkilerde beslenme eksikliğini iyileştirmek yapay seçim yoluyla zordur ve özellikle A vitamini ve demir için zordur. Pirinç, örneğin, beta karoten için genler içermez, hangi bir A vitamini öncüsüdür. Ancak, bileşik geranylgeranyl pirofosfat için genler içerir, hangi sırayla beta karoten dört enzimkullanılarak dönüştürülebilir. Pirinç nergis türetilen iki enzim ler için genler kullanılarak tasarlandı, ve bakteri Erwinia uredovorakalan iki enzim . Elde edilen ürün altın pirinç olarak bilinir. Pirinç dünyanın yarısından fazlasının temel gıda olduğu için, bu gibi biyomühendislik bitkileri potansiyel a vitamini eksikliği nedeniyle çocuklar arasında körlük önlenmesinde bir rol oynayabilir, ya da pirinç bağımlı ülkelerin sağlığını iyileştirmek.
Birçok yaygın olarak yetiştirilen bitki bitkileri şimdi biyoteknoloji kullanılarak tanıtılan genetik modifikasyon bir dereceye kadar var. Örneğin, mısır, papaya, ve birçok patates çeşitleri herbisit, hastalık veya haşere direnci için modifiye edilmiştir. Genetik modifikasyon bile soya fasulyesi durumdur alerjen üretimini azaltmak için yapılabilir.