Kabil’deki ve Kandahar’daki en son, korkunç intihar saldırıları, Pazartesi günü 50’den fazla kişinin ölümüne yol açtı. Amerikan liderliğindeki çabaların ülkeyi istikrara kavuşturması konusundaki başarısızlığı üzerinde duruldu. 16 yıl süren çatışmadan sonra, eleştirmenler ABD’nin üçlü bir bağda bulunduğunu söylüyor: savaşı kazanamaz, savaşı durduramaz ve terk edemez. Sivil kayıplar artar ve yakın Amerikan ve Nato takviyeleri olduğuna dair bir işaret yoktur. Fark yaratmak, zaten tehlikeli bir güvenlik durumu daha karmaşık büyüyor. Sorunun bir kısmı, İslam Devleti ve Taliban’ın, en çok korkulan teröristlerin ünvanı için rekabet ettiği görülmektedir. Geçtiğimiz haftalarda 60 kişinin ölümüne neden olan bir seçmen kayıt merkezine düzenlenen saldırıda, Kabil’deki pazartesi ikiz patlamalar iddia edildi. Fakat Ocak ayında iki kötü şöhreti gerçekleştiren Taliban oldu. Birinde, patlayıcılarla dolu bir ambulans havaya uçtu ve yaklaşık 100 kişiyi öldürdü. Öte yandan Kabuls lüks Intercontinental oteli bir savaş alanına dönüştü. Geçen hafta Taliban, 2018 ilkbahar saldırısını başlattı ve daha büyük bir kargaşa tehdidinde bulundu. ABD’nin tahminlerine göre, hükümet güçleri Afganistan’ın %60’ından daha azını kontrol ediyor, geri kalanı da isyancıların kontrolü altında ya da kontrol altında tutuluyor. Diğer bir sorun da teröristlerin şu anda özellikle Afganistan’ı kırılgan ve yeni başlayan demokrasiyi hedef alıyor. Bu nedenle, hükümet bakanlıkları, Octobers parlamento ve bölge seçimlerinin organizatörleri ve bağımsız yerel ve batı medyası için çalışan gazetecilere yönelik tekrarlanan saldırılar. Yüksek profilli bir kamusal alanda her yeni toplu katliam eylemi, Afganistanlıların cumhurbaşkanı kuşattığı Eşref Ghani’nin yurtiçinde ve yurtdışında otoriteyi zayıflatıyor. Gani, Şubat ayında ateşkes ve koşulsuz müzakerelere başlayarak, iddialı bir barış planını açıkladı. Şimdiye kadar aldığı tek cevap, bir kan dökülme dalgası. Ghani kendi iktidarsızlığında yalnız değil. Geçtiğimiz Ağustos ayında Donald Trump, önceki el-off duruşunu tersine çevirerek stratejiyi kazanma mücadelesini açıkladı. Trump, 3 bin asker daha ekledi, terörle mücadele operasyonlarının kapsamını ve özerkliğini artırdı ve Nato müttefiklerinden yardım için daha fazlasını yapmasını istedi. Trump inisiyatifinin, geçen yıl bir yıl önce aldığı kararın neredeyse tüm Afganistan’ın doğudaki Afganistan’daki bir Isis mağarası ve tünel kompleksi üzerindeki tüm bombaları (resmi olarak, büyük çaplı hava patlaması veya MOAB) atmasına karar vermesi, etkisiz olduğunu kanıtladı. Trump, büyük bir zaferle övünerek, bombacik kelimesine yeni bir anlam kattı. Şiddeti frenlemek ve barışı uygulamaktan daha çok, Silahlı uçakların daha fazla kullanılması için yeşil ışık yakar, hızlı ateş eden ABD hava kuvvetleri grevleri ve özel kuvvetler karşı-terör operasyonları tersi etki yapmış gibi görünüyor. Şubat ayında yayınlanan BM rakamlarına göre, geçen sene ayrım gözetmeyen saldırıların sayısındaki artış, yaklaşık 3. 500 kişinin öldürülmesi de dahil olmak üzere 10. 000’den fazla sivil can kaybına yol açtı. Geçmişte olduğu gibi, zayiatların çoğu isyancı eylemden kaynaklandı, ama hiçbir şekilde değil. Bütünsel bir ABD stratejisinin yokluğunda Afganistan, Amerikan silahlı kuvvetleri için büyük bir eğitim alanı ve silah testi sahası olma riskini taşıyor. Trump şimdi, Afganistan’daki imhabilere dair önceki şüpheci tutumuna geri döndüğü bildirildi. İzolasyonist görüşler için bilinen Cumhuriyetçi bir senatör olan Rand Paul, Trump’ın ABD’nin kazanma ve kesip koşma mücadelesini unutması gerektiğini söyledi. Başkan bana bu hafta içinde Washington Post’a verdiği demeçte, genel olarak tekrar tekrar cehenneme gitmemi söyledi. Görkemli volt-face, York’un Oldukça Eski Dükü’nü kanalize ediyor, ABD askerlerini Suriye’den çekmeye yönelik son, dürtüsel kararını yansıtıyor. Amerika’nın Afganistan’daki ikilemi ciddi ikilemi, Trump’ın ne diyebileceğine, ABD’nin sonsuza kadar orada sıkıştığına inanıyor. Washington’da savaşın geleneksel anlamda kazanılamayacağı geniş çapta kabul görüyor. İsyancıların barışı, büyümeyi, Suriye benzeri karmaşıklığı ve diplomasiyi küçümsemeyi tartışmaları konusundaki görüşlerini reddetmeleri üzerine, bu durum durdurulabilir. Basit bir kazan-kaybetme dinamiği, savaşı düşünmenin yanlış yolu. Amerika’nın Afganistan’da kazanması değil. Çizginin burada kalması, Illinois Üniversitesi’ndeki siyasal bilimler profesörü Nicholas Grossman’ın Ulusal İnceleme’de yazdığını söyledi. Grossman, Amerika’nın amacı, George W. Bush döneminde olduğu gibi artık demokratik bir ulus inşa etmekti. Görünüşte ideal bir bitiş durumu yoktu. Ancak, Irak’ta olduğu gibi, cihatçı grupların gelecekteki herhangi bir boşluğu doldurmasını önlemek için ABD’nin başka seçeneği yoktu; İranlıları ve Rusları dışarıda tutmak; Pakistan’ı dürüst, istikrarlı ve ABD sütununda tutmak. Ölüm tokmağı ve seçilmiş hükümetin zayıflamasıyla birlikte, Amerika’nın toplamı Afgan hırsıyla küçümsüyor: oraya takılmak ve parmak çarpı işareti.