Özlemek hepimizin şu sıralar en yoğun hissettiği duygulardan biri… Çocuklarımız için de
böyle… Akrabalarını, arkadaşlarını, okulu, parkta oyun oynamayı, gezmeyi, yüzmeyi,
zıplamayı, koşmayı ve birçok şeyi özleyebilirler. Bazı çocuklar duygularını doğrudan ifade
edip, özlediklerini sıralayabilirken, bazıları daha dolaylı yollarla bu duyguyu dışa vurabilirler.
Kimi zaman abartılı bir tepki vererek, kimi zaman o konudan hiç bahsetmeden, kimi zaman
da sorular sorarak duygularını yansıtabilirler.
- Bu noktada “Okullar ne zaman açılacak?”, “Arkadaşımı ne zaman görebileceğim?”,
“Ne zaman parkta oynayabileceğim?” gibi sorulara gerçekçi yanıtlar vermek oldukça
önemlidir. Üzülmesin diye tarih verme yolunu tercih etmeyin. “Ne zaman olduğunu
bilmiyorum ama bunun için doktorlar çok çalışıyor.” diyebilirsiniz.
- Onu anladığınızı birkaç cümle ile ifade edebilirsiniz. “Okulunu
(arkadaşlarını/anneanneni vb.) özlediğini anlıyorum. Ben de arkadaşlarımı tıpkı senin
gibi özlüyorum” gibi…
- Onu anladığınızı ifade ettikten sonra, varsa imkânınız görüntülü görüşme veya telefon
görüşmesi yapabilirsiniz.
- Özlediği kişiyle olan bir anısını anlatmasını isteyebilirsiniz.
- Eski fotoğraflara bakıp o günlere dair konuşmalar yapabilirsiniz.
- Eğer özlediği şey bir park ve eğlence alanı gibi bir yerse, ev içinde kendi parkınızı
oluşturabilirsiniz. Bu konuda çocuklarımızdan yaratıcı fikirler de çıkabilir. Ayrıca
Legolardan minik park tasarımları yapabilirsiniz.
- Özledikleri için bir kutu hazırlamasını isteyebilirsiniz. Özlediği kişilere vermek istediği
bir resim, hediye gibi eşyaları bu kutuya koyabilir. Her şey normale döndüğünde o
kutudakileri özledikleriyle paylaşabilir.
Önemli olan onun duygularını anladığınızı hissettirmek ve alternatifler yaratmak…
Sağlıklı günler…
Elif Kadılar