düşünün. bugün 1700 kalori yaktığınızı ve vermeniz gereken 26 kilo olduğunu düşünün. koşmanız gereken bir maraton olduğunu ve sol bacağınızın olmadığını düşünün. göç yolunu unutan bir kuş olduğunuzu düşünün. gökyüzünden süzülerek düştüğünüzü düşünün. dönmemek üzere uzak bir yere gideceğinizi ve arkanızda bıraktığınız tek kişinin aslında sizi tanımadığını düşünün. masum olduğunuz halde idamla yargılandığınızı düşünün. günde 14 saat çalıştığınızı, emeğinizin ederinin tek somun ekmek olduğunu fakat isyan hakkınızın olmadığını düşünün. bir barış elçisi olduğunuzu ve yol kenarında tecavüze uğradığınızı düşünün. aktivist olmadığınız halde coplar altında ezildiğinizi düşünün. en kötü ihtimalle önünüzde yaşayacağınız 40 yıl olduğunu ve kamboçya’da bir mayın tarlasının ortasında olduğunuzu düşünün. alzhemir’dan muzdarip nobel ödüllü bir fizikçi olduğunuzu düşünün. eşcinsel olduğunuzu ve tek güvencenizin komşularınızın onayı olduğunu düşünün. kör olduğunuzu düşünün. müziğin hiç varolmadığını düşünün. zorunlu askerlik nedeniyle nöbette olduğunuzu, üstünüzün elinize pimi çekilmiş bir el bombası tutuşturduğunu düşünün. böyle bir durumda neyin uğruna “şehit” olduğunuzu düşünün. bir “kalecinin penaltı anındaki endişesi”ni düşünün. açlıktan kırılan bir ülkede sadece 3,5 yaşında olduğunuzu düşünün. angelina jolie’nin sizi evlat edinmeme ihtimalini düşünün. uluslararası bir silah kartelinin lideri olduğunuzu düşünün. kaşlarınızın arasında doğru gelen mermideki ironiyi düşünün. sevdiğiniz kızın hayvanlı pornosunun çıktığını düşünün. taksim’deki yılbaşı efektinden bihaber bir turist olduğunuzu düşünün. pollyana olduğunuzu düşünün. ananızın sikildiğini ve “valide için de bi’ değişiklik oldu” dediğinizi düşünün. aids’li olduğunuzu ve hamile kalana kadar haberinizin olmadığını düşünün. bir dünya para bayılıp aldığınız son model spor arabanızla levent trafiğinin içinde kaldığınızı düşünün. tek taş yüzük için şekilden şekile giren kadınları düşünün. kongo madenlerindeki çocuk işçileri düşünün. ortaçağ avrupa’sında cadı yada bugünün türkiye’sinde allahsız damgası yediğinizi düşünün. dünya görüşünüz sırf birileriyle örtüşmüyor diye yarın infaz edileceğinizi düşünün.
iran’daki sikim yeşili akımın taraftarları sapır sapır ölüyor. sikim yeşilini simgesel hale getirdiler diye ölmesinler tabi. kimse ölmesin. çocuklar ölmesin. genç kızlar ölmesin. genç aktivistler ölmesin. olmuyor tabi öyle. ölmekle kalmıyorlar sapır sapır ölüyorlar. bak neda soltani’ye nasıl öldü. hatta ölümünü feysbık denilen keranenin vidyo fasilitesi marifetiyle izledim(izledik). allah mesnetli siyasetten daha gereksiz birşey varsa o da reformizmdir. reformcular her yola gelir. şudakka iran’da musevi ve tayfası dizginleri ele geçirse ilk işleri amerika ve ingiltere’ye masa altı yapmak olur. insanların galeyana gelmesinin nedeni de seçimlerde hile yapılmasıymış. ulan denyo iranlılar, türkiye gibi yeri geldiğinde derin dekolte verebilen hatun kişilerin olduğu bir ülkede bile insancıkların %47’si allahına dönük oy veriyor. bayanların araba kullanması yasak olan bir ülkede ahmedinejat %67 almış çok mu? sevgili hajılar ölmek ya da polisten dayak yemek istiyorsanız; dimdirek kadın haklarını bahane edin, ne biliyim toplatılan kitapları, mapushanelerdeki düşünce suçlularını bahane edin.
ayrıca bilmiyorsanız öğrenin. “it’s not who votes that counts. It’s who counts the votes.” yani olay oyları kimin verdiğinden çok verilen oyları kimleri saydığı. yalnız çocuklara yavaş girsin lan bu polisler.