Ruth Wilson, görüşmemizin 24 saat önce gerçekleşmesi gerektiğini, ancak kendisinin hiç görünmediğini söylediğimizde, “Beni daha çok istemeni sağlıyorum…” diyor. Gerçekte, Avustralya ve Birleşik Krallık arasındaki zaman farkı konusunda herkes fikrini aldı ve yorumu bugün tartıştığımız filme doğrudan bir göndermedir. Gerçek Şeyleroynadığı ama aynı zamanda ürettiği.
İçinde Gerçek Şeyleren iyi TV şovlarıyla tanınan aktris Luther, ilişki ve Karanlık Malzemelerianlaşılması zor olan Blond’a (Tom Burke) aşık olan otuzlu yaşlarında bir ofis çalışanı olan Kate’i oynuyor, bu da Kate’in onu daha da fazla istemesine neden oluyor.
Wilson, “Hayatımda hâlâ bu deneyimleri yaşayan o kadar çok insan var ki, erkeklerle kendileri için doğru görünmeyen sonsuz ilişkileri var” diyor. “Ve kendilerini bu dinamiklerden tam olarak çıkaramıyorlar. Ve ‘tamam, belli ki sana o kadar iyi davranmıyor, ama neden bununla uğraşıyorsun?’ gibi. Ve bu gerçekten beni büyüledi, neden erkekler ve kadınlar kendilerini gerçeklere kör oldukları ilişkilerde buluyorlar. Ve sizi bu ilişkide kalmaya ya da onu sürdürmeye iten nedir? Beklentiler mi? Toplumsal baskılar mı? Herkesin doğru söylediğine uymak zorunda mıyız? Aslında insanların sahip olduğu, sonunda her şeyin iyi olacağına dair güzel bir umut ve hayal gücü ve Disney’in hayatın nasıl olması gerektiğine dair hayali mi?
“Kate için kesinlikle bu adama ona asla veremeyeceği bir şeyi yansıtıyor” diye devam ediyor. “Bir gelecek tasarlıyor. Onunla evlilik, ilişki, her türlü şeyi planlıyor ve birbirlerini zar zor tanıyorlar. Yani, ona Sarışın diyor. Sadece Sarışın olarak anılıyor. Yani bir şekilde adamı biraz nesneleştiriyor. Her zaman bir kurban gibi görünse ve birçok yönden pasif görünse de, aslında bu dinamiklerin bazılarının itici gücü gibi hissettim. Onu takip eder, numarasını alır ve sonunda ona ihtiyacı kalmadığında onu bırakır.
“Ama hiçbir şey bu kadar basit değil… Her şey, pek çok şey, bir şey yapmak için birçok neden ve evet, bu kadının cinsel bir iştahı var ve biz bunu reddetmek ya da herhangi bir şekilde utandırmak istemedik. Ve bu kesinlikle birisiyle bağlantı kurma ve yakınlık kurma konusundaki ilgisinin bir parçası. Ama o zaman bu adamın sizin için kim olabileceğini yansıtan tüm diğer şeyler… belki de ilk içgüdü ‘Bağlantı istiyorum. İstendiğini hissetmek istiyorum, birine bağlı hissetmek istiyorum’ ve sonra ona size sunamayacağı bir şeyi yansıtmaya başlıyorsunuz. Bu çok tanıdık bir bölge ve bence bu yaygın ve bu filmde ne keşfettik.”
Kitap sizin bulduğunuz bir şey miydi ve bu proje nasıl bir araya geldi?
“2012/2013’te Jude Law ile bir oyun oynuyordum. Bu oldukça uzun zaman önceydi. Ve ajanları ona bir sürü malzeme getiriyordu. Bunlardan biri bu kitaptı, Hakkımda Gerçek Şeyler Deborah Kay Davies’in fotoğrafı. Ve bana dedi ki, ‘Ruth, bence bunda bir şey var. Okuyup onun hakkında ne düşündüğünüzü görebiliyor musunuz?’ Okudum ve ikimiz de haklarını birlikte satın alalım dedik.
araba sürmeyi bitirdim [the project] Jude’un parlak yapımcısı Ben Jackson ile birlikte. Sonra da yapımcı olan Tristan Goligher’a bindik. Büro, İngiltere’de bir prodüksiyon şirketidir. Ve Harry’i getirmeye başlayan kişi oydu. [Wootliff, director]”
Kitap ve film arasındaki farkı tartışabilir misiniz?
“Kitap, sonlara doğru oldukça daha şiddetli bir alana giriyor ve ilişki çok daha şiddetli ve taciz edici. Bunu geliştirirken, Harry ve ben karakteri gerçekten ilginç bulduk ve karakter o kadar da değişmedi, ancak bir ilişkinin ilk aşamalarıyla çok daha fazla ilgilendiğimizi gördük; Bunlardan biri, neredeyse takıntı veya bağımlılık gibi hissettirdiği delicesine aşık olma aşamalarıdır. Ve bu kesinlikle kitapta var. Harry bunu Yaz Ortası Gecesi Rüyası etkisi olarak tanımlardı, bir eşeğe aşık olduğunuz ve sonunda uyandığınız ve onun sadece bir eşek olduğunu anladığınız bir tür romantizmin sihirli tozu.
“Kitap gerçekten harika, atmosfer ve kitabın çok öznel bir merceği. Bana asıl takılan bu. Bunu daha önce ekranda çok fazla görmüş gibi hissetmemiştim, bir ilişkide şu anda çok kadınsı bir öznel mercek. Ama daha küfürlü, şiddet içeren bir ilişki yolundan gitseydik, tamamen farklı bir film olurdu. Hoşunuza giden daha evrensel bir ilişki hikayesi anlatmak istedik ve beş yıl sonra neden kendimi buna dahil etmem gerektiğini anladınız? Ve çok evrensel bir deneyim ya da bir geçiş ayini gibi geliyor.”
Performansınız olağanüstü. Karaktere bürünmek için belirli bir süreciniz oldu mu?
“Harry ve yazarken o kadar uzun süredir üzerinde çalışıyorduk ki, o benim içimdeydi. Ve aslında, filmin çoğu kendi anekdotlarımızdan veya kendimiz, arkadaşlarımız veya tanıdığımız insanlarla ilgili hikayelerimizden geldi. Filmi çekmeye başladığımda, onun içini dışını anladım ve Harry de öyle yaptı ve Harry de beni anladı ve karakterin bir kısmını bana doğru yazdı. Bu şimdiye kadar olduğum en çok benmişim gibi hissediyorum, bir şey giydiğimi hissetmiyordum. Ayrıca film her zaman onun öznel merceğinde var olduğu için çok içselleştirilmiş. Her şey kadar gözlemlenmekle ilgili. Hikayeye bir yolculuk dikte etmekle ilgili değildi. Aslında sadece izleniyordu…
‘Ve bence sadece bu kişi olmak. Bu kişiyi kendi alanında izliyorsunuz. Bu kişinin hem kendi başına hem de insanlar arasında var olduğunu izliyorsunuz. Ve böylece, samimi anlar var. Benim için en samimi anlar onun evde yalnız olduğu anlar. Bu kadının kim olduğu gerçeğini gördüğünüzde bunlar. Bu açıdan çok samimi bir film olduğunu düşünüyorum. Ve çok dürüst, ham ve izlenmeye karşı savunmasız olmamı gerektiriyordu. İlk başta oldukça savunmasız hissettim, ama bir süre sonra gerçekten özgürleştirici geldi.”
Bu aktörün yolculuğu, değil mi – tüm öz bilincinizi kaybetmeniz mi gerekiyor?
“Çoğu zaman, ancak bazı roller daha kurgusaldır, birinci perdenin sonunda bir kreşendoya giden bir hikayeyi anlattığınız için daha fazla olay örgüsüne sahiptirler. Ya da suç gerilim filmleri. Bir yerlerde bir hikaye anlatmalısın. Hikaye anlatımı karakterden ziyade olay örgüsü ile ilgilidir. Bu, özellikle karakter ve bir birey hakkında hissetti. Bu şekilde daha samimi geliyordu. Ama evet, bilinçsiz bir yere gitmeye çalışmak oyuncunun işidir. Ama bu oldukça zor…”
Hiç o anları yaşadın mı?
“Her zaman denediğin şey bu… Varmaya çalıştığın yer. Ve tabii ki, çok nadir olduğu için güzel… Sahnede düşünüyorum, bazen buluyorum ve bazen filmde, ama bence bu güvenle ilgili. Bu, kendinize güvendiğiniz bir yer bulmak gibi ama aynı zamanda birlikte çalıştığınız insanlar ve bu her senaryoda oldukça zor. Nadirdir, ancak gerçekleştiğinde güzeldir ve aradığınız şey budur.”
Bunu sen ürettin, yani bu tür bir iş mi yapmak istiyorsun?
“Yapacağım şeylerin sonunda oldukça kişisel olacağını düşünüyorum, ama bilmiyorum, mafya kadınlarını oynamak gibi daha ticari olan birçok başka projem var. Bu anlatılmamış kadın hikayelerini belirlemek ve gerçekten kadın deneyimine girmekle ilgili.
“Şirketim bunu yapacak. Anlatılmamış çok kadın hikayesi olduğunu hissediyorum. Onlar orada. Yazıldılar, tespit edildiler. Sadece henüz söylenmediler. Ve benim ve yapımcı ortağımın yaptığı işin bir parçası da zaten var olan, insanların gerçekten üzerine atlamadığı, yararlanmadığı ya da bu hikayeyi anlatmadığı materyalleri bulmak.”
Gerçek Şeyler 1 Eylül 2022’de sinemalarda