Ek Terimi Hakkında Bilgiler
Türkçe-Dil Bilgisi Terimi Olarak Ek:
Sözcük kök ve gövdelerine getirildiğinde onların anlamlarını değiştiren, kimi zaman anlamlarıyla birlikte türlerini değiştiren ya da sözcüklerin cümle içindeki görevini belirleyen hece ve seslerdir.
Kütüphanecilik Terimi Olarak Ek:
Bir e-posta iletisi eşliğinde gönderilen ayrı bir dosya (örnek: metin, doc, XML sayfası, grafik, ses veya video görüntü kaydı).
Benzer Türkçe-Dil Bilgisi Terimleri:
Yapım Eki: Eklendiği sözcüğün kök anlamıyla bağlantılı bir biçimde yeni anlamda bir sözcük türetmeye yarayan eklerdir. Yapım ekleri eklendiği sözcüğün anlamıyla
Eş Anlamlı (Anlamdaş) Sözcükler: Sesleri farklı, anlamları aynı olan sözcüklere eş anlamlı(anlamdaş) sözcükler denir. NOT: Türkçedeki eş anlamlılık, yabancı kökenli sözcükle
Vurgu: Sözcük içinde bir hecenin, cümle içinde bir sözcük ya da sözcük grubunun diğerlerine göre daha baskılı, kuvvetli söylenmesine vurgu denir. Vurg
Etken Fiiller: İşi yapan gerçek bir öznenin bulunduğu fiillere etken fiil denir. Örnek : Hasan, bu konuyu iyi anladı. Her gün oraya giderdik.
Çıkma Durum Eki: Ad soylu sözcüklere eklenerek ayrılma, uzaklaşma anlamı veren ek.
Üçüncü Çoğul Kişi: O şahsını karşılayan dil birimi.
Ad Çekimi: Bir adın hâl (durum) ekleriyle girdiği çekim.
Olumsuzluk Eki: Fiil kök veya gövdelerine olumsuzluk kavramı veren ek. -ma eki: yaz-ma-mak, yaz-ma-yış, yaz-ma-malı