Buckingham Sarayı'nın üzerinde Nazi bayrağının dalgalandığını düşünün. Neyse ki II. Dünya Savaşı bu şekilde sonuçlanmadı. Nazi Almanyası 1940 yılında Hitler yönetiminde güç kazanıyordu. Askeri güçleri etkileyiciydi ama Manş Denizi'ni aşabilirler miydi? İngiliz ordusu, o yıl (1940) Fransa Muharebesi'ndeki utanç verici yenilgilerinin ardından paramparça olmuştu. Manş Denizi, Britanya ile Alman ordusu arasında duran tek şey gibi görünüyordu.
Dinamo Harekâtı (Dunkerque Tahliyesi): Hitler'in Başarısızlığı
Theresa May ve kabinesi 1939 sonbaharında Fransa'ya seferi asker gönderme kararı aldı. Almanlar yaklaşırken amaçları Fransa ile Belçika arasındaki sınırı korumaktı. Fransa'daki çatışmalar başlamadan sona erdirildi. Alman ordusunun Ardennes Ormanı'ndaki Sedan kasabasında Fransız savunma hattının en zayıf noktasına girmesi Blitzkrieg hareketinin ders kitabı niteliğindeki bir örneğiydi. O dönemde Fransa ile Belçika arasındaki sınırın kuzey bölümünün korunmasından çoğunlukla İngiliz Seferi Kuvvetleri sorumluydu. Tıpkı I. Dünya Savaşı'nda olduğu gibi, Müttefikler ön hatlarına bir saldırıya hazırlandılar, ancak böyle bir şey gerçekleşmedi.
Fransa Muharebesi sırasında müttefik kuvvetlerin toplam mevcudu yaklaşık 3.200.000 erkek ve kadındı. Alman ordusu Ardennes Ormanı'nı temizledikten sonra bu askerleri etkili bir şekilde kuşatmıştı. Bu kuşatma II. Dünya Savaşı'nın en büyük kuşatmalarından biri olduğu için önemliydi. Alman tankları hücuma geçerek düşmanı kanalın su kenarına kadar sürdüler. İngiliz birlikleri geri çekilirken teçhizatlarının büyük bir kısmını terk etti. İngiliz ordusu Dunkirk (Dunkerque)'te köşeye sıkıştığında, bu süreçte yok olacaklarını düşündüler. Ancak son Alman saldırısı hiçbir zaman gerçekleşmedi.
Alman ordusu muhtemelen ikmal hatlarını aşırı zorlamıştı ve bu da en olası nedendi. Almanların binlerce İngiliz ve Fransız kuvvetine karşı ciddi bir şehir savunması yapmasını beklemek gerçekçi değildi. Alman askerlerinin hızlı konuşlanmasının dezavantajları vardı, çünkü ikmal hatları ilerleyen muharip tümenlerin gerisinde kalıyordu. İkmal ağlarını yeniden inşa ederken Luftwaffe düzenli hava saldırıları başlattı.
İngiliz hükümetinin "Dinamo Harekâtı" kod adlı kurtarma operasyonuna hazırlanmak için fazladan zamana ihtiyacı vardı ve gecikme sayesinde bu zamana sahip oldular. Bu operasyon kruvazörleri, destroyerleri, asker gemilerini ve hatta sivil gemileri de kapsıyordu. Kraliyet Hava Kuvvetlerine nihayet II. Dünya Savaşı sırasında büyük bir operasyonda önemli bir rol verilmişti.
Sadece dokuz gün süren bu büyük operasyonda 330.000 müttefik askeri başarıyla tahliye edildi. Bunlar profesyonel savaşçılardı, dolayısıyla teçhizatlarının çoğunu kaybetseler bile yine de güçlü bir kuvvet olacaklardı. Almanlar Dunkirk'te İngiliz ordusunu yok etmek ve İngiliz topraklarını işgal etmek için büyük bir fırsatı kaçırdı.
Britanya'daki İşgal Karşıtı Hazırlıklar
İngiliz hükümeti Dunkerque tahliyesinden kısa bir süre sonra Alman işgaline karşı hazırlıklara başladı. Halkın geneli için karne çıkarıldı ve gençlerin uzak kırsal bölgelere nakledilmesi için hazırlıklar yapıldı. Ordunun karşı saldırı taktiği, İngiliz istihbaratı aracılığıyla Almanlara yanlış bilgi "verilmesini" içeriyordu.
Buna ek olarak, İngiliz Mühendis Birlikleri sahillerde ve potansiyel çıkarma yerlerinde istilaya karşı bariyerler inşa etti. Kağıt üzerinde bu önlemler umut verici görünüyordu ama pratikte Britanya çöküşün eşiğindeydi. Adanın bütünüyle savunulamayacağı bir gerçekti.
Bir başka sorun da kalifiye işgücü eksikliğiydi. İlginç bir şekilde, Home Guard derme çatma silahlara sahip eğitimsiz sivil gönüllülerden oluşuyordu. Halk ayrıca metal tencere, tava ve çatal-bıçak takımlarıyla da katkıda bulundu. Eritilmiş metali kullanan tasarımcılar daha iyi savaş uçakları yaratabildiler. Kraliyet Donanması ve Kraliyet Hava Kuvvetleri Britanya'nın güvenliğini sağlayan yegane unsurlardı. Winston Churchill'in liderliği ve konuşmaları moralleri yüksek tuttu ve bu kritik zamanlarda Almanları korkuttu.
Manş Denizi: Britanya'nın Doğal Savunma Duvarı
İngilizlerin istilaya karşı hazırlıkları yetersizdi ve ordu zaten zayıftı. Bununla birlikte, dönemin en güçlü donanması olan Kraliyet Filosu sularda hakimiyet kurmaya devam etti. Nazi Almanyası, kruvazörlerinin ve savaş gemilerinin İngiliz donanmasıyla boy ölçüşemeyeceğini anladıktan sonra büyük miktarlarda U-Boat inşa etmeye başladı. Birleşik Krallık, özellikle Kuzey Amerika'dan yapılan ithalata büyük ölçüde bel bağlamıştı.
II. Dünya Savaşı sırasında Müttefik gemilerine yönelik Alman denizaltı saldırıları önemli kayıplara neden olmuştur. Ağır kayıplara rağmen Britanya'ya ulaşmayı başaran gemi sayısı yine de oldukça yüksekti. Alman denizaltı üretimi nihayetinde durdu ve Nazilerin Kuzey Atlantik ve Manş geçidi üzerinde hegemonya kurmasını engelledi.
Ek bir dezavantaj olarak, Hitler'in savaş gemileri inşa etme tutkusu, U-Boat'ların seri üretimi için kullanılabilecek kaynakları heba etmiştir.
Hitler'in Britanya'ya saldırmakta tereddüt etmesinin başlıca nedenlerinden biri, Alman donanmasının kanalı kontrol etmek için gerekli gemi ve denizaltılardan yoksun olmasıydı.
Britanya Muharebesi'nde Hitler'in Hatası
Hitler, Alman Hava Kuvvetleri Komutanı Hermann Göring tarafından büyük bir hava bombardımanı kampanyasının İngiliz hava gücünü yok edebileceği konusunda ikna edilmişti. Goering, Britanya'yı bombalamanın sonunda teslim olmaya yol açacağını düşünüyordu. Kraliyet Hava Kuvvetleri'ne yönelik saldırılar 1940 yılının Temmuz ayında başladı ve amaçları bu gücü yok etmekti. Almanların İngiliz ikmal hatlarına, gemilerine, radar istasyonlarına, havaalanlarına ve hangarlarına yönelik bombalama saldırıları başlangıçta muazzam bir başarı elde etti.
Bu şekilde devam etselerdi, Kraliyet Hava Kuvvetleri'nin savaşma kabiliyetini kırabilirlerdi. Fakat savaşın kaderini tayin eden bir hata oldu. Alman Heinkel He 111 bombardıman uçaklarından biri hatalı olarak Londra üzerine bomba bıraktı. Hitler bu olaydan sonra saldırılarını yeniden İngiltere'nin başkenti Londra'ya odakladı. Korkunun Britanya'nın savaşma arzusunu kıracağını düşünmüştü. Açıkçası, tamamen yanılmıştı.
Alman hava kuvvetleri Supermarine Spitfire'ın beklenmedik yetenekleriyle karşı karşıya kaldığında, Hitler'in hatasının neden olduğu gecikme Kraliyet Hava Kuvvetleri'ne yeniden teçhizatlanma ve silahlanma zamanı kazandırdı. Birçok yönden Alman Messerschmitt Bf 109'a benzeyen bu İngiliz uçağının önemli bir avantajı vardı: her Alman uçağını alt edebiliyordu.
Almanlar yakıtları bitmeden önce Londra üzerinde bir it dalaşını ancak 15 dakika sürdürebiliyorlardı. Hitler'in Britanya'ya saldırmama kararındaki bir diğer etken de Alman hava kuvvetlerinin Kraliyet Hava Kuvvetleri'ni yok etmedeki etkisizliğiydi. Britanya Muharebesi Nazi Almanyası için bir yenilgiydi. Almanlar hava ve deniz üstünlüğünden yoksundu. Bir işgalin denizde başarılı olabilmesi için bu iki faktöre ihtiyaç vardı. Hitler'in Goering'e olan öfkesi yatışmış ve başka şeylerle ilgilenmeye başlamıştı. Goering'in pilotlarından biri, Führer Britanya Muharebesi'ni kazanmak için ekibinin neye ihtiyacı olduğunu sorduğunda, "Filom için bir Spitfire takımı istiyorum" diye cevap vermiştir.
Doğuya Bakış: Nazi Almanyası'nın "Yaşam Alanı" (Lebensraum)
Hitler'in doğuya doğru ilerleme planlarının Britanya'nın işgalinden kaçınmak için yeterli bir gerekçe olması mümkündür. Hitler'in komünistlere karşı antipatisi iyi biliniyordu. Slav olan her şeye karşı derin ve köklü bir nefret besliyordu ve diğer etnik kökenlerden bireyleri sık sık aşağılıyor ve küçük düşürüyordu. Slavları basit çiftçilerden ve dinsizlerden biraz daha fazlası olarak görüyordu.
Tüm bunlara rağmen Adolf Hitler, monarşistlere ve kapitalistlere olan düşmanlığına rağmen Batı medeniyetlerine hayranlık duyuyor ve hatta imreniyordu. Adolf Hitler ve Heinrich Himmler (Holokost'un baş mimarı) II. Dünya Savaşı sırasında Nazi Almanyası'nın "Yaşam Alanı" kavramını radikalleştirmiştir. Bu kavram, Alman vatandaşları arasındaki kişisel alan arzusunu yansıtıyordu. Mükemmel "gerekli" yaşam alanını sağlamaya çalışmak, Nazi Almanyası'nın topraklarını Doğu Avrupa'ya doğru genişletmesine yol açtı. Yeni gelişime yol açmak için mevcut sakinlerin tamamen yok edilmesi gerekiyordu.
Öte yandan Hitler, dünya üzerindeki kontrolünü artırmaya hevesliydi. Hitler, 1941 yazında İngiliz kanalı üzerinde deniz ve havacılık üstünlüğü elde edemeyince Sovyetler Birliği'ne saldırdı (Barbarossa Harekatı). Nazi Almanyası'nın aynı anda iki cephede savaş yürütmesi mümkün değildi. Hitler'in Sovyetler Birliği'ne saldırmasıyla Britanya Adaları'nın işgali olasılığı ortadan kalkmıştı. Kafkasya'daki petrol yataklarında bol miktarda petrol bulunuyordu ve petrol savaş için en değerli kaynaktı.
İngiliz Kraliyet Ailesi ve Hitler Arasındaki İlişki
II. Dünya Savaşı'nın en tartışmalı teorilerinden bazıları Naziler ile İngiliz kraliyet ailesi arasındaki olası bağlarla ilgiliydi. 1930'dan 1936'da tahttan çekilene kadar İngiltere'nin hükümdarı olan Windsor Dükü VIII. Edward'ın Nazi rejimine sempati duyduğu biliniyordu. Tahttan çekildikten sonra da Kraliyet ailesindeki konumu önemini korumuştur. Yine de İngiliz hükümetini devirmek için Nazilerle birlikte komplo kurdu. Efsaneye göre Hitler, Winston Churchill'i devirmek ve yerine Nazi davasına sempati duyan kukla bir yönetim getirmek için Dük'ün desteğini istiyordu. Bu bariz bağlantıların bir sonucu olarak birçok komplo teorisi ortaya çıktı. Bunlar arasında Hitler'in, ailesinin kraliyet ailesiyle olan ortak bağları nedeniyle İngiltere'yi işgal etmekten bilinçli olarak kaçındığı da vardı.
Ayrıca, kraliyete hayranlık duyduğu ve değer verdiği için kraliyetle çatışma arayışında olmadığı görüşü de vardı. Bu iddiaların gerçek dışı olmasına rağmen Hitler, II. Dünya Savaşı boyunca o sırada Bahamalar Valisi olarak görev yapan VIII. Edward ile temasını sürdürdü.
Özetle, Nazilerin Britanya'yı işgali, 1940 yılında öyle görünmüş olsa da sonuçta gerçekleşmesi mümkün değildi. Nazilerin planları, Winston Churchill'in İngilizlerin moralini yükselten konuşmalarına ve Nazilerin Manş Denizi'ni geçmesini olanaksız hale getiren Kraliyet Donanması ve Kraliyet Hava Kuvvetleri'ne karşı geldi. Hitler'in odağı sonunda doğuya kaydı.
Kaynaklar:
- Crosby, Francis (2002). A Handbook of Fighter Aircraft: Featuring Photographs from the Imperial War Museum. Hermes House. ISBN 978-0681342569.
- Ingersoll, Ralph (1940), Report on England, November 1940, New York: Simon & Schuster