Şimdiye kadar Aldığım En İyi Tavsiye
Bir Rüya Gibi Hissetti
Gözlerimi ağlatan bir kafede tek başıma oturdum.
Toplantım on dakika önce bitmişti ve hala bir bebek gibi ağlıyordum.
Gözyaşlarım mutlu gözyaşlarıydı.
Daha yeni toplam nirvana yaşadım.
Toplantı ticaret danışmanım ile yapıldı. Fotoğraf çekmem veya kaydetmem hoşuma gitmiyor. Bu yüzden toplantıyı bellekten yeniden yazdım. Bazı parçalar belirsiz.
Her zamanki gibi zamanında gelmiştim, general geç kalıyordu.
Ama sonra girdi, beni gördü ve hemen dedi ki:
‘Neden birdenbire kadınları almayı yazıyorsun? Çocuklarla evlenmeliydin. Şimdiye kadar, bir kadının seninle evlenmesini nasıl sağlayacağını şimdi bile bilmiyorsan, düşündüğümden daha da eziksin. ”
Ceketini hala giyerken bunu söyledi. Orada olduğunu biliyordum ve sonra ilginç bir toplantıya katıldığımı biliyordum.
Sonunda oturdu, yaş aldı ve başladı:
‘Her şeyden önce evlat, gri saçların hakkında konuşmayı kes. Önemli değil. Artık aniden bilge değilsin, hala bir çocuksun. Sen her zaman benim için çocuk olacaksın.
İkincisi, akıl hocan olarak benim hakkımda yazmayı bırak. Bu kelime bugünlerde hiçbir şey ifade etmiyor. Artık evsizlerin bile akıl hocaları var. Bana ticaret danışmanınızı arayın.
Şimdiye kadar çok iyi, yaşlı adam iyi bir ruh hali gibiydi.
Today Bugün söylemek istediğim üçüncü ve tek şey, neler yapabileceğini bilmediğin. Ama ben bunu biliyorum.
Neler yapabileceğini çok iyi biliyorum. Açıkçası, beni biraz korkutuyor.
Sen o kadar ham yeteneğe ve sürüme sahipsin. Her dakika yetenek kazanıyorsun. Kadınlar değil, görünüşe göre, ama yetenekler. Odaklan ve hepsine sahip olabilirsin. Sonunda hepsine sahip olacaksın.
Yirmi ya da otuz yıl içinde, bu gezegendeki en iyi tüccar, yatırımcı, nakliyeci ve çalkalayıcı olacaksınız. Biliyorum çünkü orada bulundum. Ne alacağını biliyorum ve sende var.
Ama yeteneklerini ve zamanını boşa harcıyorsun ve bu beni hasta ediyor. ”
Son cümle beni şok etti. Son zamanlarda iyi bir iş çıkardığımı sanıyordum.
Kahvesinden bir yudum aldı, iğrenç görünüyordu ve devam etti:
Dark Karanlığın dikkatini dağıtıyorsun. Toplumda, insanlarda çok fazla karanlık var. Sen ve bende bile.
Bu alım satımın önemli olmadığını söyleyen insanlar, bu karanlık.
Bu yazının topluma hiçbir şey yapmadığını söyleyen insanlar, bu karanlık.
Geleceğin vegan olacağını söyleyen insanlar, bu karanlık.
Karanlık hepimizi küçük tutmak istiyor. Düşme ona.
Hiç duymadığınız bazı kırbaçların alkışlarını sevmeyin. Bu da bir dikkat dağıtıcı.
Bu arada, alkışlar hakkında konuşmak, insanların sizin için alkışlamasını istemeyin. Sen annesinden alkış alan bir bebek değilsin.
İnsanları sizi okudukları için teşekkür etmeyin. Bütün bu bilgeliği ücretsiz olarak veriyorsun, sana teşekkür etmeleri gerekiyor. Sana bile para ödüyor olmalılar. ”
Cebine uzandı ve bana doğru bir şeyler kaydırdı.
'Bu sizin içindir. Tavan aralığımdan aldım. Oraya geri dönmem üç saatimi aldı. '
Eski buruşuk bir kağıt parçasıydı, bir kontur haritasıydı. 'Aconcagua' kelimesi en üste yazılmıştır.
Young Gençken dağlara tırmandım. O zamanlar sosyal medyaya sahip değildik. Kamera ya da özçekim yoktu. Yeni tırmandık. Kimse ne yaptığımızı bilmiyordu.
Dağa tırmanma seyirci sporu değildir. Sen ve dağsın. Günümüzde insanlar kuzey rotasını seçiyorlar çünkü 'Instagram' ya da güney rota için daha iyi çünkü orada bir 'Google Hangout'u yapabiliyorlar.
İnsanlar böyle ölüyor. O zamanlar onlar da öldü. Bu tehlikeli bir spordur. Ama ne demek istediğimi anlıyorsun. Başkaları için yapmak tehlikelidir.
Aynı şey ticaret için de geçerlidir. Bu bir seyirci sporu değil. Alkış için takas yapmıyorsun. Alkışlarla ticaret yapamazsın. Piyasaya saygı. Yoksa öleceksin.
Yazma aynı. Alkışlar için yazma.
Kimse izlemiyormuş gibi ticaret yapın. Kimsenin okumadığı gibi yaz.
Sizin durumunuzda hangisi açıkça doğru. ”
Kalkıyordu. Onun için her zaman biraz zaman alır.
‘Bugünlerde her şey acıtıyor. Ayakta ağrıyor, otururken ağrıyor, ağrıyor. Sahip olduğum tek zevk otuz yıl içinde kim olabileceğinizi düşünmektir. Görmeyeceğim, ama çok büyük bir etki yaratacaksın. Onu atma. Karanlığa ilgi duymayın. İleri, tek yoldur. '
Sonunda ayağa kalktı, doğrudan gözüme baktı ve dedi ki:
A Ve bir amacı olmadığı hakkında yazmayın. Amacın tam olarak ne olduğunu biliyorsun.
Biraz daha fazla bilgi ekleyeceğini umarak yavaşça başımı salladım.
“Hayattaki amacın evlat, karanlıkta bir ışık ışını olmak”
Ve o gitmişti.
Midemde yayılan beyaz bir neşe duydum ve gözyaşları gelmeye başladı.
Eve geldiğimde masama oturdum ve yazmaya başladım.
Biraz ilham almak için Aconcagua haritası için cebime baktım.
Gitti ve kahve dükkanında bıraktığımı fark ettim.
Gülümsedim.
Evren her zaman mükemmeldir. Tabii ki olması gerektiği gibiydi.
Dedelerimiz özçekim veya video çekmeden dağlara tırmandılar. Ancak dergileri tuttu ve şimdi haritalarını bile kaybediyoruz.
Hayatımı belgelemek yerine yaşamam gerektiğini anladım.
İleri tek yoldur.