Göç destanı, Uygurlara ait olan destandır. Türklerin tarihle etkileşimi ve kültürel değerlerini gelişmişliğini göstermektedir. Çinliler ve Moğollar, Türkler ile mücadele etmişler. Uzun yıllar savaşla geçirdikleri dönemin ardından türeyişler, sığınmalar ve kaçışlar yaşandı.
Göç destanının özeti:
Uygurların vatanında Hulin adında yağ vardı. Bu dağın eteklerinde Tuğla ve Selenge adındaki iki ırmak akardı. Ağacın üzerine beklenmedik şekilde ilahi ışık indi. İki ırmak arasında yaşayan Uygurlar buna şahit olmuştur. Ağacın gövdesinde şişkinlik oluşur, ilahi ışık dokuz ay on gün boyunca devam etti. Sonunda ağacın gövdesi yarılır beş çocuk görülür. Bu çocuklar arasında en küçüğü Buğu Han büyüdüğünde Uygur hükümdarı olur. Ülkeleri zengin ve güçlü olur mutlu yaşarlar.
Soy ve boydan gelen hakanlar, Çinliler ile savaşa son vermek için yakın ilişkiler kurmaya başlamışlar. Evliliklerle Çinliler ile yakınlaşmalarını sağladı. Çin hükümdarı Kutlu Dağ eteğindeki kayayı istedi. Gali Tigin kayayı verir, kayayı götürmek için ateş yakarlar ve üzerine sirke dökünce ufalır. Taşıyarak Çine götürülür ardından bir hafta geçer Gali Tigin ölür. Kıtlık ve kuralık yaşanır. Yurtlarını bırakarak uzak diyarlara göç ederler.