Dünya'nın en eski tek tanrılı dinlerinden biridir. Uzun bir süre Pers İmparatorluğunun resmî dini olmuştur. Yaklaşık 3.500 yıl önce, bu dinin peygamberi olan Zerdüşt tarafından İran'da kurulduğuna inanılır. Zerdüşt, bir düşünce adamı ve filozof olarak tanımlanır.
Zerdüşt'ün kelime anlamı "altın ışığın adamı" manasına gelir. Zerdüştlüğün temelinde iyilik ve kötülük mücadelesi vardır. Bir diğer adı Mecusilik olan Zerdüştlüğün kutsal kitabı Avesta'dır.
Zerdüştler, yeryüzünün insan kalıntılarıyla bozulmaması gerektiğine inandıkları için cesetlerini defnetmek yerine üstü açık kulelerin çatılarında akbabalara ve doğal etkenlere karşı korumasız bir şekilde bırakırlar. Bu dine inananlar, öldükten sonra dirilip Zerdüştlüğün iyilik tanrısı olan Ahura Mazda'nın (Aklın Efendisi) huzuruna çıkacaklarına ve orada sorgulanacaklarına inanırlar. Doğal elementleri kutsal sayarlar ve bundan dolayı da ateşe, aydınlığa veya Güneş'e bakarak ibadet ederler. Bu ibadet şekli Zerdüşt tarafından getirilmiştir.
Ateşe tapmazlar, ateşi yüceltirler ve onu bir kıble gibi görerek önünde dua ederler. Ancak Zerdüştlüğün asıl kıblesi Güneş'tir. Ateşin, tanrının ışığı olduğu inancındadırlar. Ateşlerini Ateşgede denilen tapınaklarda yakarlar. Ateşe üflemek, ölüm cezası getirebilecek kadar büyük bir günahtır. Işığın ve aydınlıkların, Tanrı Ahura Mazda'nın fiziksel temsili olduğuna inanılır. Âyinlerini ateşin önünde yapmalarının sebebi ise, kötülükle özdeşleşen karanlığı önlemektir.
Zerdüştlük, İslamiyet'in İran'da yayılmasıyla azalmıştır. Zerdüştler Milattan Sonra 600 civarında Müslümanların İran topraklarını ele geçirmesiyle İslamiyete geçmiş ve geride az sayıda Zerdüşt kalmıştır. Günümüzde Zerdüştlüğe inananların sayısının 190.000'den az olduğu tahmin edilir.