12 Mart Roscosmos Bilimsel ve Teknik Konseyi'nin (NTS) 2015'i, FNT-2025'in Federal Uzay Programının, yılın 22'inde daha önce yürütülmesine rağmen, Angara projesi üzerinde çalışmaya devam etmelerini tavsiye etti. Bu kararı “Askeri-Endüstriyel Kurye” sayfalarında halka duyurduktan sonra, sıcak bir tartışma bekleniyordu. NTS'nin çıkardığı sonuçlar hakkında çok fazla olumsuz geribildirim vardı. Aynı zamanda, konsey üyelerinin her birinin Angara'ya oy vermesi şaşırtıcı değildi.
"Angara" projesinin kusurları geniş bir yelpazede kaydedildi ve ciddi teknik argümanlarla sunuldu. Bu yanıtların özünü kısaca açıklayalım, Roskosmos'un planlarına iddia ediyor.
Metodik bölümde ise:
“Amerikan uzay sistemi SLS / Orion'un piyasaya sürülmesiyle 2020-ler'in başlangıcında Rusya'dan uzaydan çıkarma yaptırımları düşecek”
başlangıçta, bugün uzay fırlatma araçları (CRN) alanında dünya seviyesinin gerisinde kritik bir gecikmeye yol açan yanlış hedef seçimi;
süper ağır fırlatma aracının (RN) yörüngelerde varlığımızın ve esas olarak savunma alanında ve daha sonra derin uzay araştırmalarında paritenin yaratılmasının garantörlüğünü üstlenici rolünün büyümesi;
Amerikan uzay sistemi SLS / Orion'un hizmete girmesiyle birlikte, 2020'lerin başında uzaydan yapılan yaptırımların reddedilmesi gerçeği Rusya'ya düşecek. Bu noktadan itibaren, Angara programının 2030'lerde aya yaptığı çok seferlik seferleriyle yaptığı değersizlik kendini gösterecektir;
ABD'nin SLS füzesini askeri amaçlar için kullanmaya cesaret edemeyeceğine dair sahte güven.
Teknik tarafın olumsuz yönleri:
bilgi alanı için yapılan savaşta Amerikan SLS roketinin önündeki Angara-5 ve Angara-5В’ın çaresizliği;
“Angara-5” in ilk aşamasının zayıflığı, bunun sonucunda, yükün (PN) kütlesinin otuz sekiz tona çıkarılmasının gerçekliği;
"Hangars-5В" türündeki uygulamanın yararsızlığı ve yararsızlığı. Otuz monosmiton pH oluştursa bile, kuvvet dengesini etkilemeyecektir. Zaman ve para kaybı;
son görevlerin küçük ölçeği, belirsiz ifadeleri, yazarlar için güvenli bir zaman aralığına özenle kaldırıldı. Sonuç olarak, sonuç için sorumluluk kişiselleştirilmez.
Hemen hemen yukarıda listelenen herhangi bir madde, bu projenin uygulanabilirliğinden şüphe etmek için yeterlidir.
Yani, kamuoyu tartışmalarının sonuçlarına göre, “Angara” projesi PCF-2025'un temeli olarak önerilemez.
Rusya yarışı kaybediyor
Belirlenen eksikliklerin önemi, büyük ölçüde projenin yetersiz reklamının yanı sıra, üst düzey hükümet yetkililerinin buna yönelik açıkça olumlu tutumuyla maskelenmektedir. İkincisi, sürecin teknik yönünü kavrayamayan, çekiciliğini ve uygulamalı bilimin başka bir büyük parçasının özelleştirilmesini tamamlamak için uzun zamandır beklenen bir fırsat olduğu gerçeğini görüyor. Ve bu komisyon, sonuna kadar tamamlanacak vaat edilenlerin yalnızca biri.
Böyle mütevazı, otuz yıl içinde otuz yıllık bir füzenin oluşturulması gibi sefil bir görev söylemezse, ulusal rütbeye çekmez. Ana stratejik hedeflerin bazılarının yer aldığı Angara-5В programının kısıtlamaları ve geniş kapsamlılığı:
2025'e teslim, ayda otomatik araç ve insanlı uçuşu;
Dört fırlatma operasyonu sonucu aydaki astronotların 2030'e inmesi.
Bütün bunlar zaten oldu. Sovyet ay rover 70'lerde aya geri yürüdü. Aralık ayında, 2013 Çinli "Yuytu" yu düşürdü. Amerikan ay uçuşları ve astronotları 1969 kadar erken başladı. Bu yolu tekrarlamak hiç mantıklı değil. Bu sadece ABD'nin arkasındaki altmış yıllık gecikmemizin görsel bir teyidi ve teknik zayıflığın bir göstergesi olacak. Rakiplerin tek bir başlangıç aşamasına tekabül eden bir tek seferlik uçuş planı uygulamak, kendini aşağılama eylemidir. Aynı zamanda Sergey Bubka’nın benzersiz altı metrelik jumper rekorunu altı metreye atlayarak geçmek gibi.
Angara-5В programının, önümüzdeki on yıl boyunca uzayda ana devlet görevinin rütbesine yükselmesi durumunda, bunun kaçınılmaz olarak, Rusya'nın yabancı ülke ve uzmanların gözünde derecesinde keskin bir düşüşe neden olacağı açıktır. Bugün, Rusya Federasyonu, uzay gücü saflarında ikinci sırada. Gelecekte, 2030, Çin, Fransa (rover'ı 2018’te başlatacak), Hindistan ve Japonya’nın aya yaptığı insanlı sefer için saçma planıyla konuşurken, Hindistan ve Japonya’yı kaçırmak zorunda kalacaklar. ABD'ye gelince, SLS / Orion roket ve uzay sisteminde bu kez Mars'a insanlı bir sefer planlıyorlar.
Her durumda, FKP'nin Angar'la ortaya çıkması, yabancı stratejistlerin Rusya'nın yaptırım baskısı altında havaya uçurduğunu ve bilgi alanı mücadelesinde, uzay aracımızın (SC) yörüngedeki yerinin uzaklaştığı yerdeki mücadelesinin açık bir işareti olacak.
Bununla birlikte, "Angara" programının en büyük değeri, nihayet ve geri dönülmez bir şekilde Rus uzayını fırlatma araçlarının (SV) küresel gelişim yolundan uzağa götürmesidir. Zaman ve fırsat kaybı telafi edilemez olabilir. Bu nedenle, "Angara" layık bir alternatif bulmak için gereklidir.
Bir rekabet var mıydı?
Savunma sanayinin herhangi bir dalının hiç kuşkusuz görevi, muhtemel rakiplerin yetenekleriyle eşlik yaratmak ve korumaktır. Dev mühendislik güçleri ve endüstriyel tesisler Roscosmos'ta yoğunlaşmıştır. Ancak faaliyetlerinin sonuçları arzulananı bırakıyor. Uzay Mekiği işletmesinin tamamlanmasıyla, fırlatma araçlarının paritesi sadece Proton tarafından korunmaktadır. Ancak yakın gelecekte, 2020 yılına kadar, 70 - 130 tonluk Amerikan SLS füze taşıma kapasitesi, 25 tonlarımıza karşı düşük toprak yörüngesine (NOO) girecek. Ülkenin uzay bilgi sistemlerine bağımlılığı göz önüne alındığında, bu boşluk kritik olarak değerlendirilmelidir. Sağduyu ve kendini koruma içgüdüsü, yok olma yolunda eşliğin kurulmasını gerektirir. Dahası, bu çözüm, Rusya’nın yabancı karşı ortaklarımızın tehditlerine ve kaprislerine esirgeyle köleleştirilebilecek bir çözümü olmayan politik bir iştir.
Bütün bunların yaklaşmakta olan FKP-2025'e, özellikle de roket şirketlerinin rekabet programına yansıyacağını varsaymak mantıklıydı. Bu açıdan yarışma için sunulan materyallerin içeriğini kısaca gözden geçireceğiz.
2013'teki RSC Energia rekabeti reddetti, ancak daha sonra on altı ila seksen beş ton arasında NOU yüküne sahip bir Energiya-K roket serisi teklif etti. Gelişme, bugün pratikte kaybedilen oksijen-hidrojen teknolojisinin ortadan kaldırılmasıyla basitleştirilen önceki “Enerji” den entelektüel ve teknik temellere dayanıyordu. Bu öneri, "ekstra ağır" bir roketin serbest bırakılmasını öngördüğü ve dört ila beş yıllık bir azalma sözü verdiği için, "Angara" ile kıyaslandığında öne çıkarılmamış bir adımdı. Ancak Aralık ayında, XOSUMX-th, Roscosmos'taki bir toplantıda, bu engel “Angara” yolundan dikkatlice kaldırıldı.
İlerleme Roketi ve Uzay Merkezi (RCC), 2018'taki Phoenix fırlatma aracının geliştirilmesine başlayacaktır. 2025 tarafından Soyuz orta sınıf RN'in oluşturulması planlanmaktadır. Satır üç versiyondan oluşuyor: Sırasıyla 5.1, 5.2 ve 5.3 ton yükleme kapasitesine sahip "Soyuz-9,2", "Soyuz-16,5", "Soyuz-26,5". İlk kademenin temel motoru iki odacıklı RD-180'tir. Altı yüz elli tonluk bir başlangıç kütlesine sahip Soyuz-5.3'in (Angara'dan yüz on ton daha hafif) Soyuz-5'in NOU'yu bir daha buçuk ton daha yükseltdiğini ve bu durumun daha uygun olmadığını gösterir.
İlgili işletmelerle işbirliği içinde, Devlet Roket Merkezi (SRC) “KB onları. V.P. Makeeva, Rossianka fırlatma aracının gelişimini NOU başına yirmi bir buçuk ton kaldırma kapasitesi olan yedi yüz elli tonluk bir başlangıç kütlesiyle sundu. Buradaki yenilik, fırlatılan birinci kademe motorları Dünya'ya, fırlatma alanından 50x50 platformuna üç ila beş kilometre mesafeyle geri döndürmek için yüksek hassasiyetli bir şema idi.
Tüm yarışmacılar, geçen yüzyılın bir yeniliği olan metan sıvı yakıtlı roket motorlarını (LRE) geliştirmeye davet edildi. Teklif kimse tarafından uygulanmamasına rağmen, aslında yüksek maliyetli ve etkisiz bir olaydır.
MV Khrunichev'in adını ikinci kez alan Devlet Uzay Araştırma ve Üretim Merkezi (GKNPT) tarih yirmi iki yaşındaki RV "Angara" koymak. İlk defa, 1993'ta bitmiş olan Energy-M roketinin bir rakibi olarak bir ilerleme projesi ortaya çıktı.
Sunulan malzemelerden yarışmacılara verilen TZ'nin Angara-5'e yakın özelliklere sahip bir orta sınıf PH geliştirilmesini gerektirdiği açıktır. Böylece, son tasarım Soyuz-5.3 (26 ton), “Rossiyanka” (21,5 ton) - hem ilk tasarım aşamasında hem de yirmi iki yaşındaki “Angara-5” la karşılaştık. Sonuç olarak, “Angara-5” kendisi ile savaştı, kendisini kazandı ve PCF için tek yarışmacıydı. Ayrıca, RSC Energia'nın rekabetçi teklifi daha önce reddedilmişti.
Sonuç olarak, Angara-5'in otuz sekiz tonluk bir yükleme kapasitesine modernizasyonu, FKP-2025'in ana içeriği olarak önerilmektedir.
Yukarıdakilerden, aşağıdaki sonuçları çıkarabiliriz:
1. Rekabetin amaçları ve önerileri mevcut dış politika ortamında Rus alanının öncelikli gereksinimlerine uymuyor, kamusal tartışmada destekle karşılanmadı ve bu nedenle PCF-2025'in temeli olamaz.
2. Yarışmaya sunulan materyaller, geçen yüzyılın bilimsel ve teknik çözümlerine dayanıyor ve uzay aracı araçlarının yaratılmasındaki mevcut küresel eğilimleri dikkate almıyor.
3. Birleşik süper ağır RN'in yaratılması için birleşik bir ilk aşamanın modern prensibi üzerine ek bir rekabetin olması gerekir.
Yarışma üç ila dört ay içinde tamamlanabilir. Bu olmadan, ulusal alanın daha da gelişmesi için doğru yolu seçmek imkansızdır ve PCF'nin acımasızca ateşlenmesini aceleyle kurar. Önde gelen tasarım bürolarının inisiyatifini uyandırmak ve olası idari muhalefetten korumak gerekir.
Eşsiz 38 ton
FKP'nin Roskosmos 22'teki Nisan 2015'teki sunumunda, ana konuşmacı Igor Komarov, Savunma Bakanlığı'nın isteği üzerine, Angara'nın modernizasyon seviyesinin NOU'ya göre otuz beş ila otuz sekiz ton arasında arttığını söyledi.
Bu noktadan itibaren, uzmanlara göre, Angara-5В programının bir maceraya benzer olduğu ve geliştiricilerinin verdiği sözlerin teknik olarak olanaksız olduğu ve buna cevap vermek zorunda kalmayacakları umuduyla yayınlandıkları ortaya çıktı.
Argümanlar olarak, farklı zamanlarda gerçekleştirilen yarışmanın aynı katılımcılarının hesaplarını vereceğiz. Sınırlayıcı faktör, “Angara-5” ilk aşamasının düşük itmesidir; bu, 980 tf'dir. Böyle bir fırlatma ile, başlangıçtaki roket kütlesi 830 tonu geçmemelidir, bu, başlangıçtaki aşırı yüke n = 1,18 karşılık gelir. Roket ağırsa, fırlatma rampasından yavaşça uzaklaşır, fazla yakıt yakar ve fırlatma konumuna zarar verir. Bir tür katkı maddesinin 830 ton ile itiraz edilmesi de mümkün ise, 10 - 15 tondan daha fazla değildir ve zaten bir limit limiti vardır, roket basitçe kalkmaz.
Peki hesaplamalar ne gösteriyor?
Biraz önce, Angara roket ailesi ailesini tanıtan GKNPT'ler. Khrunichev, Angar-7.2'i, otuz beş gibi bir başlangıç ağırlığı olan 1154 tonla başlattı. Aynı zamanda, başlangıçtaki itişi, 1372 kütle verimlilik katsayısının değerine karşılık gelen 0,031 tf idi.
"Angara" ağırlık katkısına ihtiyaç duyar (1154 - 830) = 324 ton.
“Angara” nın değil, roket uzay şirketlerinden “Energia” nın LV'sinin ilk kez iç uygulamada modüler bir ilkeye göre yaratıldığı belirtilmelidir. Değişken sayıda RD-170 yan hızlandırıcısına sahip bir dizi roket, bir 2, 4, 6, 8 serisi olarak önerilmiştir. Ana "Enerji" dört yan RD-170'e sahipti. Ve “Enerji-M” ailesindeki “en genç”, “Enerji” standardının en basit dönüşümü nedeniyle elde edildi - iki yanal RD-170 çıkarılarak ve ikinci kademe motor sayısını dörte düşürerek elde edildi. Energia-M, 1994 yılında uçuş testlerine başlamaya hazırdı, toksik olmayan bileşenler üzerinde çalıştı ve şu an hayal ettiğimiz boyutlara sahipti: NOU'daki yük kapasitesi otuz ton, başlangıçtaki roketin kütlesi on beş bin ton. "Angara" ve bu PH ile karşılaştırmalı olarak ağırlık katkı maddesi ihtiyacı (1050 - 830) = 220 ton. Aynı zamanda, Energia-M'nin ikinci aşamasında, Voronezh kimyasal otomasyon RD-0120 tasarım bürosundan (Angara-5В için yeniden tasarlanması planlanan) yüksek verimli bir oksijen-hidrojen motoru vardı. Bununla birlikte, 1993 yılında, daha önce belirtilen yarışmada, hangarlar projesi “Angara” kazandı ve pratik olarak “Energy-M” bitmiş durumda bıçak altına ve bununla birlikte biriken oksijen-hidrojen yakıtlı roket motorlarının teknolojisi kullanıldı.
Makeyev Devlet Araştırma Merkezinin Özel Tasarım Bürosu bu konuda özel hesaplamalar yapmamıştı, ancak “Rossiyanka” üzerinde çalışarak, “Angara” boyutunun otuz beş tonluk bir izlemesi için onu değiştirmenin gerekli olduğu sonucuna varıldı. Hesaplamalar, bir oksijen-hidrojen ikinci aşaması varlığında roketin fırlatma kütlesini bin elli tona ve sadece oksijen-kerosen LRE kullanıldığında bin yüz elli-dört tona çıkarmaktan bahsettiğimizi gösteriyor.
Rakamları otuz beş tondan otuz cmiton roketine yeniden hesaplarsak, bu rakamlar sırasıyla bin yüz kırk altı ve bin iki yüz elli tonun başında kütle değerlerine getirilerek artırılmalıdır.
Açıkçası, "Angara" nın 980 mc dokunsalına sahip olan ilk aşaması, böyle bir roketi fırlatma rampasından çıkaramaz.
Bu yüzden, otuz sammiton Angara-5В'dan bahsederken, ilk aşamadaki itişin en az 1500 ts seviyesine yükselmesiyle başlayan tamamen yeni bir roket yaratıldığını aklımızda tutmalıyız. Bu, Angara-5'ten daha yeni ve daha karmaşık bir gelişmedir. Fakat asıl mesele, ülkenin güç dengesi değişmediği için otuz sekizinci bir demirciye ihtiyaç duymamasıdır. Bu gerçekler, diğer RSC Energia ve GKNPT hesaplamaları gibi. Khrunichev, “Angara” nın çıkmaza girmediğini ve FKP-5’taki “Angara-2025В” ile ilgili önerilerin teknik bir gerekçesi olmadığını söyledi.
Roskosmos Bilim ve Teknik Konseyi Başkanı, Teknik Bilimler Doktoru Yuri Koptev ve Teknik Bilimler Doktoru Yuri Kuznetsov (“MİK”, No. 32) konuşmalarının ardından, Angara fırlatma aracı projesinin etrafındaki tüm noktaların belirlendiği görülüyor. Ancak Rusya'nın uzman topluluğunun hala soruları var. Daha ileri gitmek için hangi yoldan hükümete ve Rusya Federasyonu’nun siyasi liderliğine cevap vermelisiniz.
Sovyet döneminde, uzun yıllar sosyalist ve kapitalist yapılar arasındaki sürekli rekabet, bilim ve teknolojinin gelişmesi için güçlü bir teşvik işlevi gördü. Özellikle, uzay endüstrisinde bu, insanlık tarihindeki en güçlü uzay fırlatma araçlarından ikisinin geliştirilmesine yol açtı. Görünümleri dünya kozmonotiğinin gelişiminde önemli bir olay haline geldi.
İki dünya, uzaya iki yol
Düşük Yeraltı Yörüngesinde (NOO) 100 ton taşıma kapasitesine ulaşan ABD, SSCB ve ABD bir kez daha, neredeyse aynı şekilde geldikleri dünyadaki liderliklerini doğruladılar - her seviyede sıvı roket motorlu (LRE) süper süper roketler yaratarak.
Bununla birlikte, bu dönüm noktasına ulaştıktan sonra, SSCB ve ABD'de kozmonotetik gelişme yolları daha çarpıcı biçimde farklılaştı.
Amerika Birleşik Devletleri, süper ağır LV'lerin taşıma kapasitelerinin artırılmasına ciddi önem verdikleri için, bugün de devam ediyor.
Ay programlarını Satürn fırlatma aracı (PH) örneğinde uygulama sürecinde, Amerikalı mühendisler elde edilen sonuçların sınıra yakın olduğunu fark etti. Birinci aşama LRE'lerin gücündeki bir başka artış, teknik sorunların yanlış bir şekilde karmaşıklaşmasına ve çözüm maliyetlerinde katlanarak artmasına neden oldu. Böylece bir zamanlar uçak tasarımcıları ses bariyerine dayandılar, ancak bir geçici çözüm buldular. Bir hava jet motoru ve ince bir süpürülmüş kanat yarattıktan sonra, süpersonik hızların boşluğuna kaçtılar.
Bizim durumumuzda, Amerikalı mühendisler de bir çıkış yolu buldu. Taşıma koşullarından dolayı ayrı bölümlerden birleştirilen 800 - 1600 ton kuvvetine sahip güçlü, katı yakıtlı roket motorlarının (katı yakıtlı roket motorları) geliştirilmesinden oluşuyordu. LV'nin ilk aşamasına hızlandırıcı olarak dahil edilen bu katı yakıtlı roket motorları, başlangıçta ağırlık / ağırlık oranını keskin bir şekilde yükseltti ve LV'nin yük taşıma kapasitesinde bir artışa yol açarak yük taşıma sistemi sisteminin (PF) yörüngeye düşmesini sağladı. Katı yakıt güçlendiriciler (TTU), Titan-4 ve Space Shuttle füze komplekslerinde, TTU'nun başlangıcında ilk aşama LRE (kombine devre) ile aynı anda çalıştırıldıkları ve en yeni SLS ve Ares'de Amerikalıların daha da ileri gittiği aşamalarda tanıtıldı: işte ilk: seviye tamamen sağlam.
Bu nedenle, yabancı uygulama TTU kullanımının fırlatma aracının taşıma kapasitesini aniden artırmaya ve fırlatıcıyı yörüngelere teslim etme maliyetini düşürmeye yarayan bir yöntem olduğunu göstermiştir.
Ve "Satürn" den beri, Amerikalılar yük kapasitesinde bir artışa başladılar.
Bizim tarafımızdan ileri giden yol SSCB tarafından değil, Rusya Federasyonu tarafından Aralık 26’un 1991’i ilan edildi. Uzay yönetimi, Genel Makine Mühendisliği (IOM) himayesinden çekilmiştir. 1992'te, Rus Uzay Ajansı (RSA) kuruldu, başı Yuri Koptev'e atandı.
Devletin temellerinin yıkıldığı yıllarda, birçoğu ülkeye karşı sorumluluk duygusunu yitirdi ve ahlaki ve teknik yönergeleri değiştirirken, kararlarında “yasaklanmayan her şeye izin verilmiyor” kuralıyla yönlendirilenler de vardı. Bu dalgada, başarıyla başlayan “Enerji” - “Buran” programı kapatıldı. 1993’te, yerli bir ağır sınıf PH’ın yaratıldığı açıklandı. Bu rolle ilgili rekabete göre, Angara, 640 ton başlangıç ağırlığı ve NOU 24,5 ton kaldırma kapasitesi ile atandı. Bugün herkesin bu adımı izah etmesi mümkün değil, ama şu anda saçmalığı kendini gösterdi. Bu dönüm noktasından itibaren, ulusal kozmonotikler fırlatma araçlarının küresel gelişim yolundan çıktılar. Yılın son 22'inde, 5'i yıllarca bitirmemiz gereken "Angara-10" görünümünü elde ettik ve yine de dört ila beş kez yabancı meslektaştan daha zayıf olacak.
"Satürn" den ABD, SLS ve Ares'i, Rusya da da "Enerji" den (bitmemiş "Angara") büyüdü.
Ciddi uzmanlar, açık olanı anlamak için zaman harcamamız gerekip gerekmediğini merak ediyor: Kaybolup yanlış mı gidelim? Geri dönüş noktasına henüz ulaşılmadığını ve tüm artıları ve eksileri nesnel olarak tartıştıran ülkenin liderliğinin frene basma emri vereceğini umuyor.
On sakin yıl olmaz. Uzay genişletme, FKP-2025'in tamamlanmasından daha erken başlayacaktır.
Başkanın Referans Şartları
Halka açık konuşmaları sırasında, Vladimir Putin sıklıkla yeni tip askeri teçhizatların oluşturulmasıyla ilgilenmektedir. Bu parçaları tanımlayıp özetleyen, alanımızı geliştirmedeki bir sonraki aşamanın Rusya Federasyonu Başkanı tarafından nasıl görüldüğü açıkça anlaşılabilir.
İlk önce tez. Eski gelişimi kullanmak için kaynaklara yatırım yaparken, zaten geçen yolu tekrarlamak verimsizdir. Yeni bir fikir lazım.
Bizim durumumuzda, süper ağır CRH'nin birleşik birinci aşama şeması (LRE + RDTT).
İkinci tezi. Yeni bir askeri teçhizat modelinin doğuşunda, olası nükleer olmayan tehditlere karşı koymanın bir yolunu bulmak gerekiyor. Bu, Aralık 2014'te onaylanan yeni Askeri Doktrinin temel şartlarından biridir.
Bizim için, böyle bir nükleer olmayan tehdit, uzay aracımızı (SC) Amerikan süper ağır SLS ve Ares PH kullanımıyla yörüngeden çıkarma imkanı.
Üçüncü tez. Özel durumlarda, büyük bir devlet politik hedefine ulaşılması gerektiğinde ve bu ekonomi ile çatışıyorsa, politik bir görev tercih edilir.
Bu anlamda, uzaydaki kuvvet paritesinin Rusya ve Amerika Birleşik Devletleri'ndeki fırlatma araçlarının kazanılması ulusal bir öneme sahip.
Dördüncü tez. Süper ağır bir RN ve bunun için bir kozmodrom arıyorum.
Bu artık genel bir tez değil, ulusal düzeyde belirli bir teknik ve politik soruna olgun bir çözümdür.
FKP’deki “Angara’yı zorlayan ısrar, listelenen varsayımların herhangi birinin gereksinimlerini karşılamıyor ve dahası doğrudan bunlarla çelişiyor. Noktaları takip ediyoruz.
İlk. Roskosmos Bilim ve Teknik Konseyi'nde tartışılan tüm hedefler, uzun zaman önce, geçen yüzyılda, problemleri çözdü. Kombine ilk aşamada en modern ve gelecek vaat eden seçenek hiç düşünülmedi. Ayrıca, 1994’te, Rusya’da “temiz” bileşenler ve 35 tonluk bir yük ile hazır bir Energia-M füzesi vardı.
İkinci. Bilgi alanını kaybetme tehlikesi, SLN PH piyasaya sürüldüğünde 2018 - 2020'te ortaya çıkacaktır. Ancak Roscosmos ısrarla ve tartışmasız SLS'nin askeri amaçlar için kullanılmayacağını savunuyor. Bu son derece tehlikeli ve garip bir hatadır.
Üçüncü. Ciddi bir roketin geliştirilmesine yönelik finansman eksikliğine yapılan atıf, Rus süper ağır roketin görünmesini engelleme konusunda inatçı bir isteğini arkasına saklıyor, çünkü Rusya'nın süper ağır roketinin görünümü, elleri Angar'ı takma görevine bağlı. Bu, FKP’deki tekliflerde, süper ağır olan hiçbir backlog’un görünmemesi gerçeğiyle doğrulanmaktadır.
Dördüncü. Nisan ayında, revize edilen FKP-2015 projesinin bir tartışması yapıldı. Açılış konuşmacısı İgor Komarov, Maliye Bakanlığı'nın talebi üzerine PCF'nin hacminin 2025 milyar ruble azaldığını söyledi. Yarışma sonuçlarının onaylanmasını beklemeden Roscosmos, her şeyden önce süper ağır sınıfı başlatmak için kaynakları yeniden dağıttı. Sonuç olarak, FKP-844,9 projesi, Ay'ın yörüngeden derinlemesine keşfedilmesi ve aynı zamanda yüzeyine otomatik uzay aracı inşası için planları korurken, ekstra ağır bir taşıyıcının derhal yaratılmasının reddedilmesini sağlar.
Bu nedenle, "Angara-5В" projesi, Rusya’nın devlet çıkarlarına ve cumhurbaşkanının tezlerine uymuyor.
Vurgularız: Bunu tamamen kategorik bir biçimde belirtmiyoruz. Ancak yine de açık olan fırsat penceresini kullanarak her şeyi ayık bir şekilde tartmaya çağırıyoruz.
Rekabet gerekli
Gazetemizin sayfalarındaki "Angara" konusu hakkındaki tartışmada ("MIC", №№ 10, 14, 17, 19, 27, 32, 37), durumun sadece dar bir uzmanı anlayamamasını sağlamak için yeterli gerçekleri vermiştir. teknolojiyle ilgilenen sıradan bir okuyucu.
"Angara" eleştirisi, yarışma sırasında ve FKP-2025 programının taslak programının hazırlanması sırasında, yerli bilim ve sanayinin tüm potansiyel olanaklarının dikkate alınmadığına inanmaktadır.
Süper ağır bir LV yaratma sorusu hiçbir şekilde bu konuda yayınlanmadı. Fırlatma araçlarının geliştirilmesindeki küresel eğilimler göz ardı edilmektedir.
Ayrıca dünyadaki karmaşık askeri ve politik durumu ihmal etmek de kolaydır. Bu nedenle, FKP-2025'in çantasını açmadan önce, yeni ilkelere dayanan, birleşik bir ilk aşama olan Rus süper ağır bir roketin yaratılması için açık bir rekabet ilan ederek bu boşluğu ortadan kaldırmak gerekir. Bu konuyla ilgili çalışmalar birçok tasarım bürosunda mevcuttur, ancak Roskosmos genel çizgisiyle çelişmektedirler. Buna göre, genel tasarımcıların girişimi bekleyemez. Roskosmos'un açılmamış toplam reform şartlarında, yetkililere aykırı olmak suçlanmaktadır.
Çıkmazı çözmek için yarışma siparişe göre yapılmalıdır. Emir, yüksek bir kurumsal otoriteden gelmelidir. Rus roket bilimi tarihinde olayların keskin bir dönüşü için benzer bir emsal zaten oldu. Daha sonra iktidarın sert parti yönetimi, seçkin tasarımcı Akademisyen Viktor Makeev'i sualtı için ilk katı yakıtlı füze sistemini geliştirmeye zorladı filo. Sıvı itici roket motorunun bir hayranı, bu alanda zaten olağanüstü sonuçlar elde etmeyi başardı, yeniden inşa etmeyi başardı, işletmelerin yeni bir işbirliğine öncülük etti ve sualtı lansmanı ile dünyanın en iyi katı yakıtlı roketlerinden (ZM65) birini yarattı. Eğer sıkı bir siyasi kendini gösterecekse, XNUMX. yüzyılın gerekliliklerine yönelik benzer bir olay dönüşü gerçekleşebilir. Ancak süper ağır hizmete yönelik fırlatma araçları için bu hızlı rekabetin tamamlanmasından ve sonuçlarının bağımsız bir devlet komisyonu tarafından değerlendirilmesinden sonra, yerli fırlatma araçlarını geliştirmenin tüm olası yollarının dikkate alındığını ve en iyi seçeneğin bulunduğunu düşünmek mümkün olacaktır. Bu seçim uzun zamandır belirli bir şirketin yetkinliğinin ötesine geçti. Angara projesinin zayıf yönleri tespit edildi, başka eylemler için somut öneriler oluşturuldu. Bekleyecek başka bir şey yok.