Öykü bize propagandanın yoğunluğunun gerçek askeri gücü artırmadığını öğretir.
Askeri propaganda, muharebe operasyonları için önemli destek türlerinden biridir, nüfusun ve inanç personelinin, askeri-politik liderliğin ve birliklerin ve oluşumların komutanlarının düşmana karşı zafer elde etme kabiliyetinde, ülkelerinin gücüne ve Silahlı Kuvvetlerin yeteneklerine güvenmesini amaçlamaktadır.
Bu kesinlikle gerekli bir faaliyettir. Ve olmalı. Kendine ait bir propaganda yoksa, o zaman düşman tarafında, muzaffer bir ordu için bile yozlaştırıcı ve moral bozukluğunun nesnel nedenlerinin olmadığı koşullarda halk için moral bozucu bir propaganda olacaktır.
Ancak, tüm bunlar birkaç uyarı ile doğrudur.
Birincisi, propaganda, yeteneklerimiz hakkında insanlara abartılı fikirler aşılamamalıdır.
İkincisi, propaganda düşmanı olduğundan daha zayıf göstermemelidir - hiçbir koşulda.
Üçüncüsü, propaganda müşterileri (Rusya Federasyonu'nda Savunma Bakanlığı'dır) hiçbir koşulda kendilerine inanmamalı ve propaganda çabalarını gerçek askeri gelişme için ikame etmemelidir.
Tüm bu çekinceler bir nedenden dolayı ortaya çıktı - bunlar geçmişin olumsuz deneyimlerinin, daha önce yapılan hataların sonucudur ve çok, çok pahalıdır.
Ne yazık ki Rus askeri propagandası bu iki maddeyi de dikkate almadan yapılıyor ve bu zaten kronikleşti. Bu yaklaşım, potansiyel olarak ülkemiz için büyük problemlerle dolu. Rusya Federasyonu'nda askeri propaganda ile ilgili konuyu daha detaylı inceleyelim.
Rusya Federasyonu'ndaki askeri propaganda organlarının yapısı
Ülkemizde propaganda sistemi çok düzeylidir.
Bunun en yüksek, en yüksek seviyesi, sokakta hiçbir bireyi her şeye kadir gücümüz hakkında şüphe bırakmayan yetkili politikacıların ifadeleridir. Örneğin, V.V.'nin çoklu ifadeleri. Putin artık hipersonik olduğumuza göre silâh, diğer herkes yalnızca yetişebilir. Aynı zamanda hayır, en etkili silahın bile askeri tehdidi sıfıra indirememesi, tarihte pek çok örneğinin olduğu perde arkasında kalıyor.
Sürekli çalışma daha düşük bir seviyede başlar ve onu yönlendirir Rusya Federasyonu Savunma Bakanlığı Bilgi ve Kitle İletişimi Dairesi - DIMK MO.
DIMK MO'nun başkanı Tümgeneral I.E. Konashenkov.
Suriye'de savaşın başlamasıyla birlikte, herkes bu yapının Savunma Bakanlığı adına nasıl bilgi sağladığını gördü - Suriye olaylarının kapsamı ideal olmasa da oldukça kaliteliydi. DIMK MO'nun faaliyetlerindeki hatalar, çalışanları kendileri bilgi yayınladığında meydana gelir, ancak bunlar normal değildir.
Yeni bir örnek "Kafkasya-2020" komuta ve kontrol filosunun deniz kısmının aydınlatması, DIMK MO kendini tamamen rezil etti (utanç referansı). Ancak, RF Savunma Bakanlığı adına bir şeyler yayınladıklarında çalışmalarında birçok olumlu an var. Hala başarısızlıklardan daha fazlası var. Yine de eleştirilecek bir şey zaten var.
Bununla birlikte, DIMK MO tarafından çeşitli materyallerin yayınlanması bir hikaye, ancak basının işi başka. Çok sayıda özel yayın, askeri propaganda "alanında" çalışıyor, katılım, kullanıcı trafiği topluyor ve sıradan insanlar arasında popülerlik kazanıyor.
Bu devlet dışı, özel “oyuncular”, ülkemizde propagandanın üçüncü, sondan bir önceki düzeyini oluşturmaktadır. Ve burası "sessiz dehşet" nin ortaya çıktığı yerdir - çalışma, yukarıda sıralanan temel çekincelerin tamamen tersidir. İşte birçok örnekten sadece biri.
İzvestia: Saat "Bykov": robot gemi Kuzey Kutbu yolculuğunu başarıyla tamamladı.
Devriye gemisi (PC) "Vasily Bykov" Arktik'te bir test döngüsünü tamamladı. Kampanya sırasında en yeni korvetin çeşitli silahları ve yaşam destek sistemleri test edildi. Daha önce Project 22160'ın devriye gemilerinin Kuzey Kutbu'na pek uygun olmadığına inanılıyor olsa da, "Bykov" tüm görevlerin üstesinden geldi. Bu, gerekirse bu korvetlerin denizaltılara karşı koymak için kuzey denizlerine gönderilebileceği anlamına geliyor. Açık donanma bunlara "robot gemiler" denir.
Gemi, kutup enlemlerinde neredeyse iki ay geçirdi. Deniz Kuvvetlerinin eski komutanı Amiral Valentin Selivanov, İzvestia'ya verdiği demeçte, bundan sonra gerekirse, Proje 22160 devriye gemilerinin denizaltılara karşı koymak için kuzey denizlerine gönderilebileceğini söyledi.
Askeri tarihçi Dmitry Boltenkov, "Kuzeydeki kampanya sırasında test edilen konteyner sistemleriydi" diye düşünüyor.
İzvestia'ya “Her şeyden önce füze sistemli konteynerleri test ettik” dedi. - Ancak lansmanlardan sonra, başka ekipmanlara sahip modüller ile değiştirilmiş olmaları mümkündür. Genel olarak, Beyaz Deniz roket fırlatmaları için en uygun olanıdır, bunun için iyi donanımlı bir menzil vardır. Silahlara ek olarak, geminin tüm sistemlerini test ettik - yaşam destek sistemlerinin, iklimlendirme sistemlerinin ve diğerlerinin zorlu iklim koşullarında nasıl davrandığını izledik.
Şimdi hem silahlarla hem de çeşitli yardımcı ekipmanlarla yeni modülleri aktif olarak test ediyorlar. Bunların arasında uçaksavar kompleksleri "Redut" ve "Pantsir-M" deniz performansında bulunuyor. "
İzvestia'ya “Her şeyden önce füze sistemli konteynerleri test ettik” dedi. - Ancak lansmanlardan sonra, başka ekipmanlara sahip modüller ile değiştirilmiş olmaları mümkündür. Genel olarak, Beyaz Deniz roket fırlatmaları için en uygun olanıdır, bunun için iyi donanımlı bir menzil vardır. Silahlara ek olarak, geminin tüm sistemlerini test ettik - yaşam destek sistemlerinin, iklimlendirme sistemlerinin ve diğerlerinin zorlu iklim koşullarında nasıl davrandığını izledik.
Şimdi hem silahlarla hem de çeşitli yardımcı ekipmanlarla yeni modülleri aktif olarak test ediyorlar. Bunların arasında uçaksavar kompleksleri "Redut" ve "Pantsir-M" deniz performansında bulunuyor. "
Gerçek dünyada, konteyner silahları yoktur, fırlatma yüklerinin konteyner güvertesinin tasarımı, bir TPK'dan bir "mum" ile duran bir roketi fırlatmak için, mutlak sakinlik ve sıfır atış gerekir, bu gemide herhangi bir denizaltı ile kontrol üniteleri elde etmek için sistemler yoktur. Hem hidroakustik silahların hem de denizaltı karşıtı silahların olmaması ve düşük hız nedeniyle savaşamaz (arama alanında bir değişiklikle her zaman geç kalacaktır) ve bir helikopter için mahzeni yoktur uçak imha araçları, yani derinlik yükleri ve torpidoları depolayacak hiçbir yer yok, gemideki helikopter yalnızca silahsız olabilir. Bu teknoloji mucizesi, üç inçlik bir topun varlığına rağmen Donanmanın onu "savaş dışı" olarak tanımlamasına izin veren, hayatta kalma için askeri gereksinimlere karşılık gelmiyor. Dedikleri gibi, propaganda ile gerçeklik arasındaki farkı tahmin edin.
Gerçeklikle tek bir temas noktası olmayan bu türden yüzlerce hevesli makale, RF Silahlı Kuvvetlerinin gerçekte bulunmayan yetenekleri hakkında çok, aşırı derecede abartılı bir fikir yaratıyor. Sadece resmiyet uğruna - Rossiyskaya Gazeta (devlete ait bir medya kuruluşu!) MRK "Karakurt" "uçak gemisini devre dışı bırakabilir"MRK'nın uçak gemisinden salvo menzilinde olması ve aynı zamanda imha edilmemesi için ne kadar çakışması gerektiği konusunda sessiz kalan ve füzeleri yolunda uçak gemisini koruyabilecek tek bir füze gemisi olmayacaktı. Burada yorumlar kesinlikle gereksizdir. Aynı zamanda, Donanmada, aklı başında kimse bunu asla söylemezdi, burada basın kendini gösterdi.
Bu, Rus elektronik savaş sistemlerinden korktuğu iddia edilen ABD Donanması destroyeri "Donald Cook" dan denizcilerin kitlesel olarak ihraç edilmesi veya Amerikan piyadelerinin çocuk bezi olmadan savaşamaması gibi "sahteciliklerin" etkisi üzerine eklenmiştir. Ve şimdi kitle bilincinde düşmanın bir grup ahmaklar olduğu fikri ortaya çıkıyor, çünkü ona karşı savaşmak için zorlanmanıza bile gerek yok, o genel olarak savaş alanından kendisi kaçacak, hiçbir şey için eğitmenize veya endişelenmenize gerek yok.
Askeri-bürokratik faktör bile eylemde yer alıyor - eğer insanlar askeri gücümüzü alkışlarsa, her seviyedeki düşman beceriksiz ve tehlikeli olarak değerlendirilirse, çeşitli nedenlerle işlerinin önemi konusunda farkındalıklarını yitiren ve hizmete bir günah gibi davranan askeri liderler ortaya çıkar. Herkesin bildiği gibi görünen siyasi liderliğe bildirimde bulunma, bir tür cesaret alma ve sonuç olarak - tam teşekküllü askeri kalkınma yerine kendimizi propaganda pompalamakla sınırlama fırsatı.
Propaganda piramidinin en altında jingoist vatanseverlerin kendileri var. Eleştirel düşünemeyen ve gerçeklik hakkındaki fikirlerinin ondan farklı olabileceğini anlayamayan bu insanlar, çeşitli forumlarda ve çevrimiçi platformlarda iletişim kurarak, kendileri için psikolojik olarak rahat bir bilgi ortamı yaratıyorlar ve Washington'un fırtınasına sadece birkaç gün kaldı. Ne yazık ki, bazen yüksek rütbeli liderler için karar verirken başlangıç noktası olan kamuoyu bu şekilde oluşur.
Sonra, düşmanın onun hakkında düşündükleri gibi olmadığı ve yeteneklerinin onlar hakkında düşündükleri gibi olmadığı ortaya çıktı, ama çok geç olacak.
DIMK MO'nun buradaki hatası nedir? Çalışmalarında topluma gerçek bir resim vermediği gerçeği. Savunuculuk başarılı olabilir, kusurları gizlemese bile, sadece yapabilmeniz gerekir. Dahası, bu tür propaganda, insanların toplumun askeri kurumlarına olan güvenini artırırken, aynı zamanda onların ortasında daha iyiye yönelik bir değişiklik talebi oluşturur ve bu da hem siyasi kararları hem de askeri gelişmeyi etkiler. DİMK MO'nun görevleri sadece propaganda değil, Savunma Bakanlığı'na yönelik tüm bilgi desteği yelpazesi ve propaganda çalışmalarının da bir parçası olduğu Savunma Bakanlığı için sağlıklı ve faydalı bir bilgi politikasının oluşturulmasıdır.
Yetkili propaganda, askeri gücü sanal olarak değil, gerçekte artırır.
Ve okuma yazma bilmeyenler - sert gerçeklerimize bakın.
DIMK MO ile devlet dışı basın arasındaki bağlantılara dair söylentiler gibi bir konuya henüz değinmedik. Savunma Bakanlığı'nın yapısına parmakla bakmayacağız, sadece DIMK MO'dan hem yukarıda belirtilen hem de diğer isimsiz özel yayınların "bakımına" dair söylentiler doğrulanırsa, bu, Bakanlığın çalışanlarının fiilen savunmayı bozmak için çalıştığı anlamına gelecektir. Rusya, istemeden de olsa. Bu tabi ki doğrulama gerektirse de böyle bir şey söylemeyeceğiz.
Biraz sorumluluk taşıyan bir yapı daha var - yeniden canlanan siyasi yönetim. Ancak etkileri hala çok spesifik ve bu konuya değinmeyeceğiz. Süre.
Şimdi, propagandanın bir ülkenin askeri yeteneklerini nasıl yanlış yönlendirdiğini düşünün.
Afet örnekleri
Askeri propagandanın Rusya'ya gerçeklerle uyuşmaması nedeniyle nasıl zarar verdiğinin en çarpıcı örneklerinden biri de Rus-Japon savaşıdır. Bugün, düşmanlıkların büyük ölçüde olumsuz seyrinin ve bu savaştaki ilk yenilgilerin, birincil nedenleri olmasa da Rusya'da devrimci duyguları teşvik ettiği kimsenin sırrı değil. Tarihimizdeki olayların daha sonraki ölümcül seyri büyük ölçüde tam da bu yenilgiye bağlıydı.
1902 gösterisi, şu anki anlayışımıza göre, Ana Donanma Geçit Töreni'nin bir benzeri olan "PR" dir. Rus İmparatorluk Donanması'nın propaganda olayı.
Gerçek, Port Arthur'da biraz sonra.
Ne yazık ki, o yıllarda ancak profesyonel bir ortamda tüm riskleri yeterince değerlendirmek mümkündü, ama orada bile çok zordu. Sonuçlar biliniyor. Ama o zaman hem düşman hem de savaşmak zorunda olunan koşullar önceden yeterince değerlendirilmiş olsaydı, her şey farklı olabilirdi.
Ancak, Rus ordusu ve donanmasının Japonlara karşı sayısal üstünlüğünün, toplumda hakim olan ruh haliyle birleşimi, durumun yeterli bir değerlendirmesini her düzeyde imkansız hale getirdi.
Şimdi yeni bir örnek verelim - Karabağ savaşı. Çok az insan bunu biliyor, ancak Ermenistan askeri propagandası ve sonuçları açısından (farklılıklar olsa da) Rusya'ya inanılmaz derecede benziyor.
En son Ermeni siyasetçi Andrias Ghukasyan'ın Novaya Gazeta'ya röportajı:
2008 yılında, Martakert müstahkem alanındaki Artsakh'daki askeri birliklerden birini ziyaret etme şansım oldu.
Şok oldum: Bize anlatılan savunma hattı yoktu: sözde çok güçlü ve neredeyse aşılmaz.
- Onun yerine ne gördün?
“Araks Nehri'nden Mrava sıradağlarına kadar neredeyse XNUMX kilometre uzunluğundaki hat boyunca ciddi tahkimatlar yoktu. Siperler basitçe kazıldı, sadece havadan değil, yerden de - her iki taraftan da çok net bir şekilde görülebilen sığınaklar ve ateşleme noktaları vardı. O zaman bile, bu endişeye neden olabilirdi. Bu konuya periyodik olarak döndüm, ancak o zaman bunu Ermenistan'da tanıtmak imkansızdı.
- neden?
- Yenilmez bir ordu hakkında inatçı bir efsane vardı, orduyu eleştirmek düşmanın değirmenine su dökmektir, bu tür düşünceler sadece bozguncular konuşabilir. Yani inanılıyordu.
Şok oldum: Bize anlatılan savunma hattı yoktu: sözde çok güçlü ve neredeyse aşılmaz.
- Onun yerine ne gördün?
“Araks Nehri'nden Mrava sıradağlarına kadar neredeyse XNUMX kilometre uzunluğundaki hat boyunca ciddi tahkimatlar yoktu. Siperler basitçe kazıldı, sadece havadan değil, yerden de - her iki taraftan da çok net bir şekilde görülebilen sığınaklar ve ateşleme noktaları vardı. O zaman bile, bu endişeye neden olabilirdi. Bu konuya periyodik olarak döndüm, ancak o zaman bunu Ermenistan'da tanıtmak imkansızdı.
- neden?
- Yenilmez bir ordu hakkında inatçı bir efsane vardı, orduyu eleştirmek düşmanın değirmenine su dökmektir, bu tür düşünceler sadece bozguncular konuşabilir. Yani inanılıyordu.
Ermeni toplumunun kendini kandırmasının onun için geri dönüşü olmayan sonuçları oldu. Ancak bu, genel olarak onların hatası ve sorunlarıdır.
İyi propaganda örnekleri
Propagandamızın olumlu örneklerine dikkat etmeye değer, bunlar var. Örneğin, bu broşür:
Sovyet Ordusunun bir askerinin akort ettiği mi (nasıl oldu)? Nitelikli, moralli ve amacı için savaşmaya hazır eğitimli bir suikastçı ile uğraşması gerekeceği gerçeği.
Kendimize bir soru soralım - bu broşürlerin savaşçıların eğitimle mücadele konusundaki tutumlarını etkilediğini varsayarsak, onlara NATO üyelerinin Coca-Cola olmadan savaşmayacağını yazmak daha iyi olmaz mı? Amerikalıların bezsiz savaşmayacağından emin olan modern "yaşasın vatanseverler" gibi olmak daha iyi olmaz mıydı? Ve eğer öyleyse, böylesi bir propaganda, askerlerin askeri uzmanlık alanlarında uzmanlaşma arzusunu nasıl etkileyecektir: daha iyisi için mi yoksa daha kötüsü için mi? Olmaz mıydı: dövüşçüler kendi kendilerine “peki, savaşmayı öğrenmenin anlamı nedir, bunları tükürerek ayaklarından atıyoruz, fişeklerin bile odaya gönderilmesine gerek kalmayacak” derlerdi? Bu ülke için iyi olur mu?
Terfi ettirilen savaşçılar bu şekilde gerçek (ve hayali değil) NATO askerleriyle karşılaşırsa ne olur?
Ne yazık ki savaşa yakın basının faaliyetlerinin yoluna girmesine izin veren DIMK MO, propagandamızı çok kötü bir şekilde yönlendirdi.
Bunun için ayrım gözetmeksizin Departmanı suçlamaya gerek yok - onlar da tüm askerler gibi hizmetkardır. Ancak propagandanın gidişatının gerçek durumla örtüşmesi ve aralarındaki ayrışmanın nasıl sona ereceği konusunda liderliğe bir soru sormak faydalı olacaktır.
Ve elbette, kendimiz hata yapmamaya değer - sonunda, aşırı durumlarda sorunlu anlar hakkında konuşamazsınız. Doğada deniz mayınları veya mayın tarama gemisi yoktur. Hayır, hepsi bu, mevcut değil. Ve sonra ilgilenenler uzmanların materyallerine dönecek ve onlardan bir şeyler anlayacaklardı. Ve böylece her şeyin bizim için iyi olduğuna içtenlikle inanarak zıplar ve ellerini çırparlar. Ve burada benim eylemimde - hava savunmasındaki Ermeniler gibi, daha da kötüsü ...
Son bir örnek olarak, bizimki değil Çince olan yüksek kaliteli bir reklam ve propaganda ürünü örneği vereceğiz. Aşağıdaki video, bir China Aircraft Corporation olan AVIC tarafından sipariş edilmiştir. Ve bir uçak gemisinin güvertesinden "ilk Çin uçuşlarını" çekiyordu. Bu kadar ilginç olan ne? Ve başarılarını (spor ayakkabı dikmekten uçak gemilerine kadar) teşvik eden Çinlilerin hiçbir şey hakkında yalan söylemediği gerçeği.
Onların "Varyag-Liaoning" lerine "Nimitz'in katili" demiyorlar, Amerika'nın yeni Çin uçak gemisine korku içinde baktığı gerçeği hakkında yalan söylemiyorlar (ve o zamana baktı, ancak o uçak gemisinden değil, gelecekteki yenilerinden korkuyordu - o şimdi is), hiç yalan söylemiyorlar ve kesinlikle gerçeği gösteriyorlar - ilk adım atıldı, tüm başarılar hala ileride, ancak biz ilerliyoruz. Bu arada, beş pilot ve birkaç uçak ve SSCB'de inşa edilmiş bir gemi, bizim değil ve henüz başka bir şey yok, ama bir devam filmi üzerinde çalışıyoruz.
Aynı zamanda, Amerikan modeline göre düzenlenen yepyeni "uçan köpekbalıkları" ve güverte ekipleri şeklinde iş kanıtı sunuldu. İşte sonunda ne oldu.
Buna bakıldığında, o anda Çin'in basitçe uçak gemisine sahip olmadığını ve bu bağlamda Rusya'nın geçmişine rağmen hiçbir şey olmadığını anlamak gerekir. Şimdi zaten iki tam donanımlı ve eğitimli uçak gemisi tabanlı hava grupları ve iki uçak gemisine sahipler, o zaman sadece hırsları vardı - peki, onları yendiler.
O zaman Çin propagandası "kalpleri ateşlemeyi" başardı ve hiçbir şey hakkında yalan söylemedi. O zaman bir savaş olsaydı, savaşta kullanıma hazır olmayan Liaoning'in kaybedileceği bir savaş olsaydı, Çin'de asgari sağduyuya sahip tek bir kişinin bile ona bir uçak gemisi olduğunu söylediği liderlik hakkında hiçbir şikayeti olmazdı. gerçek yok.
Çünkü bu videoda bile açıkça görülebiliyor - aslında uçak gemisi yok, gizli değildi. Ama işler devam ediyor gibiydi. Uçak gemisinin henüz olmadığı gerçeğiyle ilgili bir video, ancak neredeyse orada. Ve öyleydi.
En saf haliyle yalanlar ve ihmaller içermeyen ilham verici propaganda. Aynı şeyi yapmayı öğrenecek miyiz?