Yaşlıların aşılanması neden daha zordur
Covid-19’a karşı halihazırda bir aşıya sahip olduğumuz varsayımsal bir evrende, dünya liderlerinin onu nüfusa nasıl ulaştıracakları konusunda bir seçimi olacak. En savunmasız insanlar, onlara bakan hemşireler, doktorlar ve bakım görevlileri ile birlikte muhtemelen ilk önce korunacaklardır.
Keşke bu kadar basit olsaydı. En savunmasız yaş grubu olan yaşlılara aşı yapmak özellikle zordur.
Kanada Guelph Üniversitesi’nde aşı profesörü olan Shayan Sharif, “Yaşlı popülasyonlar için tasarlanmış çok az aşıya sahibiz” diyor. “Geçen yüzyılda olduğundan daha sık, çoğu aşı çocukluk hastalıklarını hedef aldı.”
Zona, genellikle 70’li yaşlarındaki hastalara verilen aşı bir istisnadır ve genç yetişkinler için geliştirilmiş menenjit veya insan papilloma virüsü gibi hastalıklar için bir veya iki aşı var. Ancak aksi takdirde immünoloji çocukların lehine.
Sharif, “Çocukluk çağı hastalıkları hakkında muazzam miktarda bilgiye sahibiz” diyor. “Genç yetişkinler, orta yaş ve yaşlılık söz konusu olduğunda çok fazla deneyime sahip değiliz.”
Yaşlıların aşılanmasının neden daha zor olduğunu anlamak için bağışıklık sistemlerindeki farklılıklara bakmalıyız. Çoğu bulaşıcı hastalık, yaşlı yetişkinlerde genç yetişkinlere göre daha şiddetlidir. Yaşlı insanlar daha fazla risk faktörüne sahiptir – kanserojenlere veya diğer bulaşıcı hastalıklara ömür boyu maruz kalmak, yeni enfeksiyonlardan gelecek hastalık riskini artıracaktır. Ama aynı zamanda bağışıklık sistemi denen bir şeye de maruz kalırlar; bağışıklık sisteminin yaşlanması.
Tıpkı vücudun diğer birçok yerinde olduğu gibi, bağışıklık sistemimiz de yaşlanmamızın belirtilerini gösterir. Bağışıklık hücrelerinin bir kısmı işlevlerini kaybeder. Bağışıklık sistemi, birbirleriyle etkileşime giren çok karmaşık bir hücre türleri ağıdır. Sistemin herhangi bir yerinde bir şey çalışmıyorsa, bağışıklık tepkisinin hassas dengesini bozar.
Yaşlanan bağışıklık sistemi nasıl çalışır?
Bir patojen tarafından enfekte olduğunuzda, bağışıklık sisteminin ilk tabakası olan doğuştan gelen bağışıklık tepkisi, enfeksiyon bölgesinde patojene saldırmaya başlar. Solunum yolu hastalıkları için bunlar akciğerler, soluk borusu veya burun olabilir. Beyaz kan hücreleri veya makrofajlar patojene saldırır, onu yok etmeden önce yutar.
Bu makrofajlar kendi içlerindeki patojeni parçalara ayırdıkça, T hücreleri olarak bilinen başka bir tür bağışıklık hücresine onun parçalarını ve parçalarını sunarlar. Bunlar, bağışıklık sisteminin “hafızası” olarak hizmet eder. T hücreleri patojeni tek başlarına göremezler ve onlara patojeni göstermek için antijen sunan hücreler olarak adlandırılan belirli makrofajlara ihtiyaç duyarlar. Bu, bir sonraki katman olan adaptif bağışıklık sistemini harekete geçirir.
Birkaç tür T hücresi vardır. Katil T hücreleri veya sitotoksinler, patojen tarafından zaten enfekte olanları ortadan kaldırmak ve proliferasyonunu azaltmak için vücudumuzun hücrelerine saldırır. Yardımcı T hücreleri, adaptif bağışıklık sisteminin başka bir parçası olan B hücrelerine yardım sağlar.
B hücreleri patojeni kendi başlarına görebilirler, ancak optimum işlev için yardımcı T hücrelerine ihtiyaçları vardır. B hücreleri antikor üretir. Ancak en etkili antikorları üretmek için T hücreleriyle bu karmaşık etkileşime ihtiyaçları vardır.
Aşılamanın amacı, patojene maruz kalmadan önce bağışıklık sistemlerimizi etkili antikorlar üretmeye teşvik etmektir. Kimin Covid-19 olduğunu kanıtlamanın bir yolu olarak antikor testleri haberlerinde çok şey yapıldı. Bununla birlikte, tüm antikorlar işe yaramaz, Covid-19’a neden olan virüs olan Sars-Cov-2 ile enfekte olan herkes antikorlara sahiptir ve bazı antikorların sınırlı bir ömrü vardır. (Covid-19’a bağışık olup olamayacağımız hakkında daha fazlasını okuyun.)
Aşı uzmanları için mesele, yaşlı insanlarda tüm bu hücreler arasındaki hassas dengenin bozulmasıdır. Peki, yaşlı bir kişinin bağışıklık sisteminde ne olur?
Yaşlıların bağışıklığı ve aşılarını inceleyen Innsbruck Üniversitesi’nden Birgit Weinberger, “Temelde tüm bu hücre tiplerinin işlevlerinde bozulma var” diyor. “Farklı bir dizi sitokin [bağışıklık hücreleri arasındaki iletişime yardımcı olan proteinler] üretirler. Bence akılda tutulması gereken önemli konu, bu hücre türlerinden hiçbirinin kendi başına hareket etmemesidir. ”
Makrofajların antijen sunumu yaşlılıkta bozulursa, bu T hücresi aktivasyonunda bir azalmaya, B hücreleri için daha az yardıma ve daha düşük bir antikor tepkisine yol açabilir. Ancak ilk doğuştan gelen yanıtla ilgili sorunlar yüzünden olabilir.
Weinberger, “Bağışıklık sisteminin tüm bu farklı bölümlerinin nasıl birlikte bir araya geldiğini aklınızda tutmalısınız” diyor.
Sharif’e göre uyarlanabilir bağışıklık sistemimizde sınırlı sayıda B hücresi ve T hücresi de var ve zamanla bunların bir kısmını kaybediyoruz. Bu, daha sonraki yaşamda sorunlar yaratabilir. “Yeni bir patojenle karşılaştığımızda tepki verme yeteneğimiz çok daha sınırlı hale geliyor.”
İmmünosesans tüm insanları eşit şekilde etkilemez. Diğer vücut kısımlarında olduğu gibi, bazı insanlar ya kendilerine bakarak ya da doğru genetik yapıya sahip olacak kadar şanslı olarak diğerlerinden daha iyi yaşlanırlar. Ama haberlerin tamamı kötü değil. Bağışıklık sistemimizin bazı kısımları da yaşla birlikte iyileşir.
Sharif, “Bağışıklık sistemimizde yaşlandıkça daha güçlü hale gelen bazı hücreler var” diyor. “Çok çeşitli patojenlere maruz kalmışsak, onlara karşı bir bağışıklık hafızamız var, bu nedenle yeni antijenlere yanıt vermek için bir hücre cephanesine ihtiyacımız yok.” Ancak Sars-CoV-2, hiç maruz kalmadığımız bir virüstür, bu yüzden o anıya sahip değiliz.
Bağışıklık sistemimizin kurduğu denge budur: Yaşlı insanlar zaten maruz kaldıkları şeyler için daha iyi bir bağışıklık hafızasına sahiptir, ancak yeni hastalıklara yanıt vermek için daha sınırlı bir repertuarları vardır. Normalde bu iyi olabilir. Ancak insanlar türleri (zoonotik hastalık olarak adlandırılır) atlayan daha fazla patojenle daha sık temas ettikçe, yeni hastalıklarla baş etme becerimiz daha önemli olabilir.
Aşılar için bu ne anlama geliyor?
Aşılar insan içi klinik denemelerden geçtiğinde, birinci aşamada güvenlik açısından test edilirler (genellikle yalnızca birkaç kişide), ikinci aşamada etkililik (amaçladığınız yanıtı üretip üretmedikleri) ve etkinlik açısından üçüncü aşamada ( Doğru yanıtı verirlerse, aslında hastalığa karşı korumaya çalışıyorlar mı).
Aşılar uzlaşmak zorundadır. Bir grup insan üzerinde iyi çalışsalar da, diğerleri üzerinde daha az işe yarayabilir. Şu anda Covid-19 aşıları için çok sayıda klinik araştırma var ve bunların çoğu geliştirmeden onaya kadar her şeyi yapabilir. Weinberger ve Sharif için bu iyi bir şey. Güvenebileceğiniz bir aşı grubuna sahip olmak, doğru senaryo için doğru olanı seçip seçebileceğimiz anlamına gelir. Biri yaşlılar için diğerlerinden daha iyi çalışabilir.
Hiçbir aşı mükemmel olmayacak. Sharif, “% 100 etkinlik sağlayabilen tek bir aşı yok” diyor Sharif.
Onaylanan tüm aşıların hastalığa karşı koruma sağladığını göstermesi gerekse de, tüm aşılar bulaşmayı engellemeyecektir. Çoğu aşı, patojenin hastalığa neden olmasını önleyerek çalışır, ancak onu vücuttan atması gerekmez, yani aşılanmış bir kişi hala viral partikülleri yayabilir ve bu nedenle potansiyel olarak etrafındakileri enfekte edebilir.
Bu, nüfusu nasıl aşılamayı seçtiğimiz konusunda önemli bir etkiye sahiptir. Aşıları kimin alacağına karar vermek zorunda olanlar için, savunmasız olanlar üzerinde durulmalıdır. Ancak hemşireleri, doktorları ve bakım çalışanlarını hastalarına aşılamadan aşıladığımızda, bu kilit çalışanlar korunabilirken, patojeni diğer savunmasız insanlara geçebilirler.
Sharif, “Bir aşı bulaşmayı bozabilir, ancak virüsün bulaşmasını tamamen durduracak bir aşı bulmamız pek olası değildir” diyor. “Grip aşıları aslında iyi bir örnek: bulaşmayı azaltmak için pek bir şey yapmazlar, ancak hastalığı azaltırlar.”
Weinberger, aşılama stratejisinin sosyal, tıbbi, politik ve ekonomik faktörlerden oluşan karmaşık bir bulmaca gibi olduğunu söylüyor. Ancak açık olması gereken şu ki, bazı gruplarda ölüm oranı çok daha yüksekken, bunlara öncelik verilmelidir. Diğerlerinin virüsle yaşamaya alışması gerekiyor.
Virüsün yayılmasını yaşın nasıl etkilediği hala büyük ölçüde bir muamma. Weinberger, çocukların daha az bulaşıcı olduğunu öne süren bazı erken araştırmalarla ilgili endişelerini dile getiriyor. Bu çalışmaların, bu sonuca varmak için uygun olmadığını, çünkü Avrupa’daki çocuklar okul dışındayken yapıldığını söylüyor. Bu çocuklar şimdi virüsü okulda alıp, onları toplamaya geldiklerinde büyükanne ve büyükbabalarına yayabilirler mi?
Virüsün yayılmasını daha iyi anlamak, nüfusu aşılamak için en iyi stratejileri ortaya çıkaracaktır. Weinberger, “Aşı geliştirme sürecini hızlandırmak için çok iyi bir iş yapıyoruz, ancak bazı kararlar için önce bilgiye ihtiyacımız var” diyor.
İnsanları Covid-19 için tedavi etmeye başladığımızdan beri, terapi ilaçları hakkındaki tıbbi bilgiler, haberlerde nadiren yer alsa bile önemli ölçüde ilerlemiştir – Şerif’in kafa karıştırıcı bulduğu bir şey. Daha az insan immünoterapötiklerle ilgili ilerlemenin farkında olabilir, çünkü bunların biraz daha az çekici olması olabilir. Hepimiz bir aşı hayal edebiliriz, hepimiz bir aşı olduğunu hatırlayabiliriz. Ama bir immünoterapi resmetmeniz istenirse, bir resim çağırabilir misiniz?
Sharif, “Bazen gözlerimizi bağlarız ve aşıların tek kurtarıcı olduğunu söyleriz, ancak durum böyle değil” diyor. Aşılar 14 ila 28 gün sürebilir ve birden fazla enjeksiyon ve maruziyet gerektirir. İmmünoterapötikler dakikalar ve saatler içinde çalışabilir. ”
Sharif, “Covid-19’dan muzdarip yaşlı insanlar için en acil umut, hastanede geçirilen zamanı haftalardan günlere indiren, hatta yoğun bakım ihtiyacını tamamen ortadan kaldıran bir ilaç bulmamız olabilir.
Yüzlerce ilaç şu anda Covid-19 için potansiyel tedaviler olarak araştırılıyor. Şu anda en umut verici ilaçlardan biri, oksijen alan hastaların ölüm oranını düşürdüğü kanıtlanmış bir steroid olan, Birleşik Krallık ve Japonya’da kullanım için onaylanmış ve daha önce hastalıkla hastaneye kaldırıldığında Başkan Trump’a verilen Deksametazon’dur. bu ay.
Şu anda ABD’de FDA tarafından Deksametazon dahil olmak üzere “acil kullanım” için yetkilendirilmiş beş ilaç bulunmaktadır. Bunlardan hiçbiri bir klinik araştırmanın ardından henüz FDA onayı almadı, bu nedenle yalnızca çok özel durumlarda kullanılmaktadır. Ancak bilinen ilaçlar arasında bir tedavi aramanın yararı, zaten onay almış olmaları ve diğer bağlamlarda güvenli oldukları kanıtlanmış olmalarıdır. Başarılı bir klinik araştırmayı takiben onayları bu nedenle nispeten hızlı olmalıdır – yeni bir aşının gerektirdiği onay miktarından çok daha hızlı.
Covid-19 ile hastaneye kaldırılan yaşlı insanlar, bir aşı görmeden önce bu tedavi araştırmasından yararlanabilir. Bu nedenle, aşılar biraz uzak olsa da, olumlu olmak için başka nedenler de var. ”