Gübre böcekleri, doğal ve tarımsal ekosistemlerde çok önemli bir rol oynamaktadır. Çoğunluğu, çeşitli hayvanların dışkı materyallerini yiyecek olarak kullanarak ve odacıklarda veya toprakta yuvalarda yaşayan larvalar için kuluçka topları sağlamak için koprofagiktir. Bazı türler ayrıca leş, mantar, düşmüş meyve veya çürüyen bitki materyali ile beslenir veya bunları tercih eder.
Gübre böcekleri toprağı kazarak havalandırıp karıştırır, gübre gömerek toprağın organik madde içeriğini arttırır. Bu değişiklikler, bitkilere ilgili faydalarla birlikte toprağın su tutma kapasitesini ve besin mevcudiyetini iyileştirir. Gübre gömerek, ayrıştırıcılar için önemli bir besin kaynağı sağlarlar ve çalı sineği gibi ekonomik böcek zararlılarının larvaları için kaynakları azaltırlar.
Gübre Böceklerinin Cinsiyeti
Gübre böceklerinin cinsiyetini belirlemek için kullanılan karakterler cinsler arasında belirli bir dereceye kadar farklılık gösterir, ancak genel olarak erkekler, son karın sternitini karşılaştırarak dişilerden ayırt edilebilir. Erkek bok böceklerinde bu sternit medial olarak kısalırken, dişilerde baştan sona eşit uzunluktadır.
Gübre Böceklerini Toplama
Yemli tuzaklar, bok böceklerini toplamanın ana yöntemidir. Tuzaklar, ağzı yüzeyle aynı hizada olacak şekilde zemine batırılan bir kaptan (cam, plastik, mumlu kağıt vb.) oluşur. Yem beze sarılır ve bir çubuğun ucundan tuzağın ortasına bağlanır veya asılır. Tuzak, yırtıcı hayvanları içeriği yemekten caydırmak için sıvı içermelidir. En azından, biraz sabunlu ve tuzlu su, böcekleri boğacak ve onları bir gün kadar koruyacaktır. Yaygın olarak kullanılan yemler, yollarda öldürülen memeli bağırsakları, insan dışkısı ve inek gübresidir.
Bu yöntem çoğu bok böceği türünü çekecektir. Bununla birlikte, bazı türler gübre yemlerine çekici gelmemektedir, bu nedenle çürüyen mantar, meyve ve leş gibi çeşitli yemler kullanılmalıdır. Birçok tür uçar ve geceleri ışığa çekilir.
Gübre böcekleri genellikle yaz aylarında en fazla sayıda ve çeşitlilikte ortaya çıkar ve en çok yağmurdan sonra aktiftir. Yerli türlerin çoğu ormanlık alanda veya ormanda bulunur. Genellikle dişilerden çok daha kolay tespit edilen erkekleri toplama şansını artırmak için her türün birkaç örneği korunmalıdır.