Seyahat Kabusumuz Sizi Daha Akıllı Yapabilir
Bu hikayeyi daha önce paylaşmaktan biraz utanmıştım.
Geçen yaz Endonezya'yı gezerken büyük bir hata yaptık.
Ya da daha doğrusu büyük bir hata yaptım. Tam açıklama - Rezervasyonları ilk yapan kişi bendim. Ve sanırım bu gerçek, ilk başta bu hikayeyi paylaşmak beni rahatsız eden şeydi.
Herşey Çok Sorunsuz Gidiyordu…
Güney Kore, Singapur ve Endonezya'ya yaptığımız seyahat neredeyse sorunsuz bir şekilde devam etti. Aslında yol boyunca birkaç düzine arkadaşla buluşmak, bir konferansa katılmak ve çeşitli yeni deneyimlerin tadını çıkarmak için lezzetli fırsatlarla dolu bir seyahatin en başındaydık.
Yemeklerden bahsetmiyorum bile. Oh, yemek! Ama bu başka bir hikaye!
Son iki günümüz Bali'den Jakarta'ya bir gezi gerçekleştirdi, oraya Singapur'a bir uçuş yakalamak için oraya transfer oldu ve geceleyin uçakla ertesi sabah erken saatlerde San Francisco'ya (SFO) uçağa bindik.
Yanlış hesapladığım için, önerilen iki saatten bir saat önce Bali'nin Denpasar kentindeki havaalanında kaldık. Garuda Indonesia uçuşumuzu üç saat bekliyorduk.
Telaşa gerek yok. Zamanı iyi doldurduk.
Saat Geçmeye Başlıyor
Ancak binme zamanı geldiğinde kendimizi beklerken bulduk. Ve bekliyorum. Ve bekliyorum. Neler olduğunu sorduk. Kimse bu konuda herhangi bir problem görmedi. Kapıdaki üniformalı kadın, “Güzel olacak bayan” dedi. “Bağlantılı uçuşunuzu yapabilmelisiniz.”
Sonunda, tam bir saat sonra Jakarta'ya gidiyorduk. Hesaplamaları yaparken, üzerimize bir dehşet geldi; Singapur'a uçağımızı o gece yapamayabiliriz. Bunu kabin görevlilerinden biriyle tartıştık. O da bizim yapacağımızı düşünüyor gibiydi.
Uçağımıza kadar iki saatliğine Jakarta'ya dokunduk. Bir büyük çantamızı beklemek zorunda kaldık. Dakikalar tıklandı. Onu kaptıktan sonra, Tiger Air'deki kısa süreli uçuşumuzu yakalamak için farklı bir terminale bir servis otobüsü kullanmamız gerektiğini keşfettik.
Dang, bu saat geçiyor!
Otobüs, yol boyunca her yerde durdu. Havaalanından diğer terminale geçmek son derece uzun bir zaman aldı. Sonunda doğru terminaldeydik.
Laughable Oranlarının Aşağıya Dönen Spiralleri - Hindsight'ta
O Tiger Air masası neredeydi? Aradık ve aradık! Sonunda, görünüşte yapacak bir şeyi olmayan bir masada oturan bir kadın bulduk. Uçuşumuzu sorduk. “Hayır, uçağın kapıları kapalı. Çok geç kaldın. ”45 dakika sürdü.
Yalvardık. Yerde durdu. Ardından bize, “JetStar ile bu geceki son uçuşta bilet almaya çalışabilirsiniz” dedi. Terminalin köşesindeki küçük bir pencereye işaret etti. Koştuğumuzda kalplerimiz boğuldu.
JetStar görevlisi bize “Evet, iki koltuk kaldı” dedi.
Açıkça rahatladım, kocam Dale kredi kartını çıkardı. Bu ekstra ödemeyi dört gözle bekliyorduk, ancak şu anda Singapur'a zamanında ulaşmak için tek yolumuz gibi görünüyordu.
“Üzgünüm efendim. Sadece nakit alıyoruz. ”
Ne?!?
Çok fazla Endonezya rupisi (IDR) kaldı.
“ATM'yi orada kullanabilirsin” dedi. O saat artık şakaklarımızda yüksek sesle ilerlemeye devam ediyordu.
Atm boşaltmak için koştu iken bagaj ile kaldı. Beklerken, başka seçenek olup olmadığını görmek için çevrimiçi araştırdım. Biri Garuda'da bizi zamanında oraya götürebilecek çok erken bir uçuş oldu. Ya da değil. Garuda şu anda tam olarak bizim arkadaşımız değildi. Üstelik bize neredeyse 1500 dolara mal olacak, elimizde olmayan bir şey!
Bu arada, Dale ATM ile her şey dahil savaştaydı. İşlem başına sadece belirli bir miktarda nakit tahsil eder. Ayrıca, döviz kuru bir USD'ye yaklaşık 13.850 IDR olduğundan, makineyi kırıyormuş gibi görünüyordu!
Ve sonra, makine ihtiyaç duyulan miktarın altında hep birlikte durdu.
Pencereye geri döndü. İhtiyacımız olanın yaklaşık% 80'ini çıkarmayı başarmıştı. Ve diğer% 20'yi kredi kartı ile almak için JetStar çalışanı ile pazarlık yapmaya çalıştı. Ama o da yerdeydi.
“Bu mümkün değil” diye açıkladı.
Bir Kahramanlık Parlaklığı Anı. Olabilir?!?
Tam o zaman hatırladık.
Aslında çantamızda birkaç yüz USD dolar kalmıştı.
Eh, bu sadece durumdu.
Çıkarma, Dale döviz bürosuna geçti ve ihtiyaç duyulan fazla rupi ile geri döndü.
JetStar bizi gıdıkladı ve kapımıza koştuk. Bir kez oraya binmeden önce iyileşmek için birkaç dakikamız vardı. Daha yeni yapmıştık!
İşte Neler Öğrenebilirsiniz?
Hikayenin geri kalanı hemen hemen hiç sorunsuz. Uçuşumuzdaki ABD'ye geri döndük.
Ama biz 600 dolar fakirdik. Çok sayıda denemeye rağmen, Garuda Indonesia’un ücretini ödemeyi başaramadık. Bizi geciktiren onlar. Ancak bize geri döndüler, bize politikalarını söylerken, Jakarta havaalanında herhangi bir uçuş transferi için dört saat izin vermemiz gerektiğini açıkça belirtti. Dört saat!
Ders öğrenildi. Seyahat ederken, bilmediğiniz bölgelerde daima cömert olun. Bu transferleri yaparken bir veya iki saat daha ekleyin. Hiçbir şey varsaymayın.
Bu varsayım size 600 $ - veya daha fazlasına mal olabilir.
Telif Hakkı 2018 ©, Caroline DePalatis'e aittir. Her hakkı saklıdır.
Bu, 333 Yazma Mücadelemin 21. Gününde (30 gün, 300+ kelime, 3 puan), diğer yazar Dene Ward'dan ilham aldı. (Bugün 941 kelime.)
Benim tutkum dünyayı daha iyi bir yer haline getirmektir. Bu dileği paylaşırsanız, ücretsiz e-kitabımıza bakın ve büyüyen hareketimize katılın!
Story Bu hikayeyi beğendiniz mi? Eğer öyleyse, lütfen alkış! İnte Etkileşiminiz beni teşvik etmiyor, aynı zamanda diğerlerinin de yazımı bulmasına yardımcı oluyor. Ve bu sadece yapılacak hoş bir şey.