Eşekarısı uterusu, bütün büyük ailenin merkezi ve temelidir. Yeni bir yuva ortaya çıkaran oydu: bağımsız olarak kaldırıyor ve ilk gelecek yardımcılarını besliyor. Fakat ortaya çıktıktan sonra bile uterusun önemi hiç azalmıyor, çünkü ailedeki her zaman yeni bireylerin kaynağı olacak.
Eşekarısı uterusu, büyüklüğü için bütün aile arasında göze çarpıyor şekilde dikkat çekiyor, ancak bu yalnızca dışa dönük bir fark. Ailede bu eşsiz üreme dişinin ana özelliği, birçok ilginç ve şaşırtıcı olan yaşam döngüsüdür.
Bir notta
Eşekarısı yuvasındaki tüm çalışan bireyler ve diğer sosyal böcekler kadındır.
Kural olarak, her eşek arısı ailesinde sadece bir tane rahim vardır. Yuvadaki tüm hızlı ama kesin olarak organize edilmiş yaşamın etrafında döndüğü onun etrafında. Sadece bazı türlerde (ve bazen de) poliginya gözlemlenebilir (İngilizceden. "Poly" - çok, "kraliçe" - kraliçe) - birkaç dişinin yuvaya yumurta koyduğu bir fenomen.
Vakaların ezici çoğunluğunda, boynuzların çalışan bireyleri üremez, ancak bazı türlerde, çevresel koşulların etkisi altında, bazı hormonal değişiklikler meydana gelebilir. Bu başarısızlıklar neticesinde, bireysel kadınlar, benzer çalışan bireylerin çıkarılacağı, döllenmemiş yumurtalar bırakabilir. Cinsiyet kimliği ve yeniden üretme kabiliyetine rağmen, böyle bir kadın eşekarısı uterus olarak adlandırılamaz.
Eşek arısı uterusunun görünümü, özellikleri ve fotoğrafları
Eşekarısı uterusu ailedeki en büyük bireydir. Örneğin, ana dişi Avrupa eşekarısı, 3 cm uzunluğa ulaşırken, çalışan bireyin göstergeleri çok daha mütevazıdır - sadece 2 cm, ancak bu rakamlar sınırdan uzaktır: örneğin, tropik boynuzlarla, uterus, 5 uzunluğuna ulaşabilir, 5 cm
Fotoğrafta - yuvadaki ana bayan eşek arısı:
Ancak oldukça ciddi boyutlara rağmen uterus sıradan çalışan bir bireyle kolayca karışabilir: bu durum, eğer ana kadın görüşte, yalnız, yuvadan uzaktaysa ve basitçe yapı malzemesini beslerken veya toplarken karşılaştırılamaz.
Kural olarak, eşek arısı kraliçesi, baharın başında, yavruları için yiyecek toplamak zorunda kaldığında ya da eşleşmeden sonra zaten sonbaharın sonunda uçar.
Çiçekler, ağaçlar ve kazayla yaşam alanlarına çarpması durumunda, eşek arısı uterusu sıradan bir büyük eşekarısı gibi görünür. Aşağıdaki fotoğrafta, tipik bir yaban arısı beline, karın üzerinde karakteristik siyah pansumanlara, kahverengi bir tabanı ve sırtındaki at nalı gibi kahverengi bir noktaya sahip olduğu açıkça görülüyor:
Bu nedenle, çoğu durumda, eşek arısı uterusu yuvanın diğer sakinleriyle aynı renge sahiptir. Bu nedenle, büyük boyutuna rağmen, yoğun çalışan bireylerin yoğun olduğu koşullarda, kraliçelerini bulmak kolay olmayacak.
Fotoğraf - aile merkezinde eşekarısı rahim:
Bu ilginç
Böceklerin görsel kamuflajının orijinal prensibi, renklendirmedeki zıt renklerin kombinasyonuna dayanır. Bir avcı bir kişiyi büyük bir gruptan yakalamak istediğinde, yüzlerce şeritli cismin kaotik hareketi gözlerinde düzensiz dalgalanmalar yaratır ve bunların arasında belli bir avı ortaya çıkarmanın güç olduğu görülür. Bu ilkenin mükemmel bir örneği zebralar, bu yüzden karakteristik çizgili elbiseleri var. Hornet boyaması, kendilerini yırtıcılara karşı savunmak zorunda kalan barışçı atalardan, arılardan elde edildi.
Eşekarısı rahminin aile üyelerine yalnızca renklendirmede değil, aynı zamanda “zehirli” olduğunu ve çalışan bir bireyle aynı güçle acı çektiğini belirtmek önemlidir.
Rahim hayatının başlangıcı
Yeni eşek arısı ailesinin kurucusu Ağustos sonunda veya Eylül başlarında doğar. Bundan bir ay önce annesi, eski kraliçe, verimli dişilerin çıktığı döllenmiş yumurtaları bırakmaya başlar. Aynı zamanda, eski eşek arısı kraliçesi, erkeklerin yumurtadan çıktığı, döllenmemiş yumurtlar bırakır.
Çiftleşme döneminde, eşek arısı ailesi zaten çok büyük: İçinde çalışan kişi sayısı birkaç düzine, hatta yüzlerce kişiye ulaşıyor. Ve bu aşamada yuvanın kendisi etkileyici bir boyuta büyür. Örneğin, sıradan bir eşekarısı yuvası, 70-80 cm uzunluğa ulaşabilir ve 10 kg'a kadar çıkabilir!
Tüm larvalar (genç uterus dahil), diğer etlerden - yalnızca et yiyecekleri ile beslenir. Bununla birlikte, pupanın ortaya çıkmasından sonra bile, çalışan bireyler, kadın alaycısını bir süre daha besleyebilirler.
Üreme yeteneğine sahip kadınların ortaya çıkmasıyla, yaşlı rahim potansiyelini çoktan tüketmekte ve yumurta bırakmayı pratik olarak durdurmaktadır. Bu nedenle, çalışan boynuzların onu yuvadan çıkarması veya hatta öldürmesi sıklıkla söz konusudur.
Fotoğrafta - eski eşekarısı rahim:
Yuvadaki genç dişiler ve erkekler çok fazla olduğunda, annenin evinden, sürüden ve eşinden uçarlar. Daha sonra erkekler birkaç gün içinde ölür ve dişiler bir süre avlanabilir veya yiyecek için tatlı meyveler arayabilir. Ancak, soğuk hava yaklaşımıyla, kışlama için hala uygun barınaklar buluyorlar: taşların altında, kabuğun yarıklarında, oyuklarda ve ayrıca tüm çalışan bireylerin zaten öldüğü yuvalarda.
Bu ilginç
Dişi kışı için çoktan kullanılmış bir yuva seçtiyse, kış sonuna kadar yaşamayacağı muhtemeldir. Genellikle soğuk havaların başlamasından önceki eski yuvalarda, gençlerin geri dönmesine izin vermeyen çalışma boynuzları vardır. Fakat sağkalım oranının düşük olmasının başka bir nedeni var: bazen yuvada, çalışan bireyler kene kaynaklı ve bakteriyel enfeksiyonlar nedeniyle ölüyor, buradaki genç kadınları burada saklamıyor.
Kışlama evresi tropikal hornetlerde yok: çiftleşmeden hemen sonra bu dişiler yeni yuvalar oluşturuyor. Fakat bazen eski uterusun atılmasını başlatarak kendi ana ailelerine dönerler ve daha önce geliştirilen yuvaya hükmetmeye başlarlar.
Kışlama - en zor aşama
Kışlama sırasında genç bir kadının vücudundaki tüm işlemler yavaşlar, bu nedenle sonbaharda biriken enerji rezervlerini mümkün olduğunca ekonomik bir şekilde harcar. Bununla birlikte, bu aşamada önemli sayıda kadın donlardan ve avcılardan - böcek öldürücü memelilerden ve kuşlardan ölmektedir.
En çok korunanlar, büyük bir ağaç kabuğu katmanının altındaki ağaçlarda kış uykusuna yatmakta olan eşekarısı rahmidir: kuşlar her zaman onlara nüfuz edemez ve şu anda çok fazla böcek avcısı yoktur.
Fotoğrafta - eşekarısı uterus kış aylarında sırasında günlükleri arasındaki boşlukta:
Yeni bir aile kurmak
İlkbaharda, sıcaklığın başlaması ile birlikte genç dişi kış uyuşukluğundan uyanır ve aktif olarak iyileşmek için birkaç gün yer.
Bu dönemde beslenmesinin temeli, diğer böceklerden, bazen de kardan çözülen meyveler ve meyvelerden oluşur.
Aynı zamanda, gelecekteki kraliçe yuva yapmak için uygun bir yer arıyor: sadece güçlü bir dal veya boşluk, kayada bir delik veya kumlu bir yamaçta bir delik olabilir. Rahim yumuşak genç kabuğu ağaç dallarından toplar, çiğner ve hemen yumurta bıraktığı ilk bal peteğini oluşturur.
Paralel olarak, genç uterus, birincil yapı üzerine inşa edilmiş yeni bir eşek arısı yuvası oluşturmaya devam eder. Böceklerin evi, sadece kurucu rahminden birinin kuvvetleri sayesinde, bazen bir futbolun yarısına kadar ulaşabilir.
İlk larva yumurtadan çıktığında uterusun kendisi onlar için böcekleri yakalar ve gelecekteki yardımcılarını besler. İlk çalışan bireylerin ortaya çıkmasıyla, eşek arısı kraliçesi pratik olarak uçmayı bırakır, tüm faaliyeti sadece yumurtlamaya düşer. Böcek çalışanları larvalar ve uterus için yiyecek almak için tüm sorumlulukları üstlenirler, hem onlara hem de yeni peteklerin yapımına özen gösterirler.
Bu ilginç
23 eşekarısı türü arasında, akrabalarından radikal biçimde farklı bir tane var - kara eşekarısı. Dişileri, sözde yuvalanma parazitizmini gösterir: yuva yapmazlar ve ilk larvaları beslemezler. Tüm bahar kadınları basitçe dikkatsizce beslenir ve yaz başında sıradan bir hornets ailesi bulurlar, yuvalarına nüfuz eder, uterusu öldürür ve feromonlarla kendilerini maskeleyip kendilerini taklit ederler. Elbette, böyle bir "numara" çok tehlikelidir, çünkü işçiler yeni gelenleri rahmine bile girmeden öldürebilir. Bununla birlikte, böyle bir iktidara el koyma, yine de başarılı bir şekilde gerçekleşir ve çalışan bireyler, yeni kraliçeye, öncekinin eğilimindekine özenle bakar. Tabii ki, yeni - siyah boynuzları attığı yumurtalardan çıkacak, bu da yuvadaki eski mal sahiplerinin yerini alacak.
Hornets Kraliçesi
Yuvada, eşek arısı rahmi gerçekten asıl kraliçedir. Bütün aile onun etrafında yaşar: beslenir, bıraktığı yumurtalar toplanır ve peteklerle düzgünce yayılır, kovana saldırı yapması durumunda en son korunur. Rahim, sırayla, her gün birkaç düzine yumurta bırakarak yuvadaki popülasyonda sabit bir artış sağlar.
Uterusun çalışma boynuzlarıyla bağlantısı kimyasal koku sinyalleriyle gerçekleşir. Ona bir şey olursa, birkaç saniye sonra yuvadaki tüm boynuzları bunu bilir.
Yukarıda belirtildiği gibi, aile gücünün zirvesinde (Ağustos ayındaki Avrupa boynuzları için) uterus, hormonal mekanizmalar sayesinde dişiler ve erkeklerin üreme yeteneğine sahip döllenmiş yumurtaları bırakmaya başlar. Bu aşama, her tür hornets için çok önemlidir, ancak herhangi bir rahim için ölümüne yaklaşma anlamına gelir ...
Yaşlılık ve Günbatımı Azgın İmparatorluğu
Üreme yeteneğine sahip erkek ve dişilerin yumurtadan çıkmaya başladığı rahim yumurtalarını yumurtlama potansiyelini neredeyse kaybeder. Birkaç hafta daha, yuvaya yavrular vermeye devam edecek, ancak yumurta sayısı kaçınılmaz bir şekilde azalacak. Ve kısa bir süre sonra, kraliçe yumurta üretmeyi tamamen bırakacaktır.
Bu zamana kadar uterusun hayati kaynakları tükenir: eskimiş, zar zor sürünür, vücuttaki kılların bir kısmını kaybeder. Çalışan bireyler neredeyse onu beslemek için dururlar ve kendileri çok az olurlar.
Genç böceklerin yuvadan ayrılmasından sonra, kenelerin keneler ve diğer parazitler genellikle rahim sık sık öldüğü burada çoğalmaya başlar. Ancak kovanda enfeksiyon olmasa bile, don geldiğinde, çalışan tüm bireyler ve yaşlı kraliçe ölecek.
Böylece, hemen hemen her eşekarısı rahminin ömrü birkaç ana aşamadan oluşur:
- larva dışı;
- eşleştirme;
- kışlama (bu aşamadaki tropik türlerin iklim koşullarından dolayı yok olması);
- gelecekteki yuvanın ilk yüz hücresinin yapımı (siyah eşek arısı hariç) ve ilk larvaların döşenmesi;
- aileye yavruların sağlanması (dahil - kadın ve erkeklerin üreme yeteneğine sahip);
- ölüm.
Ancak, her şey çok üzücü değil: yuvanın çevresinde bir yerde, genç, güçlü ve döllenmiş kadınlar kendilerini zaten baharda yeniden başlayacak, türlerin tarihini yazmak için sürekli çalışmalarına devam edecek olan kış dairelerini buluyorlar.