Saygın bir baskısında Chris Miller "Dış Politika" Putin ve Brejnev arasında ve SSCB'nin komünist Batı'sının gelişmesinde geride kalan ve şu anda gelişmiş ülkelerin de gerisinde olan mevcut kapitalist Rusya arasında birçok paralellik yaşadı.
“Putin bir dahi değil. O Leonid Brejnev, ”yazar yazıyor. “Putin bir dahi değil. O Leonid Brejnev. ”
Bir argüman olarak, yazar Putin'in sözlerini kendisinden alıntılar.
Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin, 2012'de Devlet Duması'na hitaben yaptığı konuşmada, dünyanın “kesinlikle ünlü tarihi deney ": bir - Doğu Almanya ve Batı Almanya, ikincisi - Kuzey Kore ve Güney Kore. Herkes farkı görebilir.
Komünist Doğu Almanya’daki bir KGB subayı olarak gazeteci Putin “ne dediğini biliyor” diye yazıyor. V. Putin'in daha sonra açıkladığı gibi, komünizm tarihsel olarak boşuna çıktı: "Komünizm ve Sovyetlerin gücü Rusya'yı müreffeh bir ülke yapmadı." Komünizmin temel mirası, Putin, "ülkemizi ekonomik olarak gelişmiş ülkelerin gerisinde durma noktasına getirdi." Dedi. Bu "çıkmaz sokaktı".
Bununla birlikte, Rusya bugün ekonomik olarak gelişmiş ülkelerde “sürekli gerisinde kalıyor” diye işaret ediyor Chris Miller. Bu bağlamda, Rusya Devlet Başkanı “hiçbir şey yapmaz”.
Başarıları neler? Eh, işte onlardan biri: Putin geçenlerde Leonid Brejnev'i saltanatının süresi boyunca devraldı. Ve Putin'in "ekonomik kaydı" (sözde istikrar), Brejniç durgunluğuyla doğrudan bağlantılı. Bu nedenle, Putin gerçekten “giderek daha çok Brezhnev'e benziyor” diyor gazeteci.
Son dört yıl kanıtlandı: Rusya ekonomisi hala vahşi ayaklanmalara dayanabilir ve hatta 2014 yılında petrol fiyatlarındaki keskin düşüş ve Rusya bankalarına ve enerji şirketlerine uygulanan Batı yaptırımları gibi. Ancak dört yıl geçti ve netleşti: Rusya'da hızlı ekonomik büyümeye dönüşün "olası olmadığı".
Kanıtlar. 2017’te, Rusya ekonomisi yalnızca% 1,4 ile büyüdü; bu oran ABD ve avro bölgesi ekonomisinin büyümesinden çok daha yavaş. 2018'te, yaptırımlar ve nispeten düşük petrol fiyatları nedeniyle, Rusya Federasyonu'ndaki ekonominin büyümesiyle birlikte, geleneksel yatırım eksikliğinin eşlik ettiği sorunlar olacağı beklenmektedir.
Rusya, "Batılı muhaliflerinden çok daha fakir" diyen analisti hatırlatıyor ve bu nedenle "onlardan çok daha hızlı büyümesi gerekiyor." Ancak, geçen yılın sonunda, Rusya Orta ve Doğu Avrupa ülkeleri arasında en yavaş büyümeyi gösterdi. Hem Polonya hem de Romanya'nın çok gerisinde kalıyor. Rusya'yı Asya ülkeleriyle karşılaştırmak hakkında düşünecek bir şey yok.
Ah, hayır, acele etme, seçimleri bekle, ama sonra! İnatla Putin'in bazı “zor ancak zorunlu” ekonomik reformlar düzenlediğine inanan bazı Ruslar böyle bir şey söylüyor. Ama o seçilecek - ve onları tutacak.
Yazar, bu tür varsayımların olası görünmediğini belirtti.
Rus ekonomistler, politikacılar ve iş adamları gerçekten "ülke ekonomisini canlandırmak için iddialı planlar" öne sürüyorlar. İki ana düşünce okulu vardır. Bunlardan ilki, Rusya Federasyonu eski Maliye Bakanı Alexei Kudrin, 1990’lerde St. Petersburg’taki yakınlaşmalarından bu yana Putin’le birlikte çalıştı. Başbakan, "Rusya ekonomisinin serbestleştirilmesi ve yatırımın yapılması için birçok teklif" öne sürdü. Kudrin, Rusya'daki özel sektörlerin "hükümet ve bürokrasi ile ilişkili girişimciler tarafından kamulaştırılmış" olmasıyla karakterize edilen iş ortamının, büyüme için gereken yatırımları engellediğini savunuyor. Ve orduya ve güvenlik hizmetlerine para harcamak yerine, Kudrin onları sağlık ve eğitim için harcamayı teklif ediyor. Sağlıklı ve eğitimli olmak, Rus halkı daha uzun süre çalışabilir ve daha yüksek maaşlı iş bulmak için ihtiyaç duydukları becerileri kazanabilir.
Alternatif teori: Rus hükümeti, aksine, “kendine daha fazla yatırım yapmalı”. Örneğin, Rus siyasetçi Boris Titov hükümeti faiz oranlarını sert bir şekilde düşürmeye çağırdı ve böylece şirketler daha ucuz krediler alabilecekti. Ayrıca, hükümetin kredileri şirketlere sübvanse etmesi ve doğrudan sektöre yatırım yapması gerekiyor. Titov'un kamu yatırımları için yaptığı itirazlar birçok sanayici tarafından desteklenmektedir.
Bununla birlikte, eğer bu tür öneriler kabul edilirse, Rusya'da enflasyon kaçınılmazdır - ruble çökecektir. Gazetecinin Kudrin’in iş ortamını iyileştirme ve sağlık ve eğitime yatırım yapma konusundaki fikirleri “çok daha makul” olduğunu söylüyor.
Ancak, bunun hakkında konuşmak hiç mantıklı gelmiyor. Tekliflerin hiçbiri kabul edilmeyecek çünkü her biri Putinomics'in temel ilkesi - “Putin'i neredeyse yirmi yıldır iktidarda tutan ekonomik politikaların toplamı” ile çelişiyor.
Putin’in iktidarda kalmasını sağlayan ekonomik “stratejisi” üç ayak üzerinde duruyor.
Birincisi, Miller, Putin "herhangi bir maliyetle makroekonomik istikrarı sağlamaya" hazır olduğunu yazıyor. Düşük bütçe açığı, düşük borç ve düşük enflasyon - büyüme nedeniyle olsa bile önemlidir.
İkincisi, Putin’in sosyal koruma sistemi politik olarak etkili gruplardan (öncelikle emekliler) destek almak ve geleceğe yatırım yapmak için kullanılıyor.
Üçüncüsü, Putin yalnızca “stratejik olmayan” endüstrilerde “özel işletmeyi” tolere eder ve devlet ile iş ve siyasetin kesiştiği alanlar üzerindeki devlet kontrolünü bırakır: örneğin, enerji sektöründe veya medyada.
Aynı zamanda, Kremlin mevcut politikayı sürdürmenin Rusya’yı istikrarlı tutacağını biliyor, ancak bu istikrar durgunluk anlamına geliyor. Bu durgunluğa, insan sermayesi ve özel sektöre yapılan yetersiz yatırımın yanı sıra “israflı ve yozlaşmış kamu şirketleri” için yapılan maliyet aşımları neden olmaktadır.
Böyle bir “strateji” ile ekonomik büyüme yılda yüzde ikiden daha az olacak.
Putin açısından bakıldığında, gazeteci ekonomik durgunluğun tolere edilebilir olduğuna inanıyor, çünkü ekonomik politikadaki büyük değişiklikler kilit destek gruplarının öfkesini uyandırabilir ve Kremlin’in Rus politikası üzerindeki kontrolünü zayıflatabilir.
Bay Titov’in, hükümetin veya merkez bankasının doğrudan sektöre doğrudan yatırım yapmasının önerileri Putin tarafından kabul edilmeyecek: Titov’un, yeni borçlar yoluyla ya da bir matbaa fırlatılmasıyla, sektördeki devlet harcamalarını artırma planları bu “mahkumiyet istikrarını” zayıflatacak.
Kudrin’in sağlık ve eğitim harcamalarını artırma önerileri, güvenlik hizmetlerinin bütçelerinde bir düşüşe neden oluyor. Putin'in siyasi koalisyonu buna itiraz edecek. Putin, şu anda Rus ekonomisinin üçte ikisini kontrol eden güvenlik hizmetleri, askeri-sanayi kompleksi ve devlete ait şirketlerden güçlü destek alıyor. Bu nedenle Kudrin'in önerisinin uygulanması Putin’in koalisyonunun temelini zedeleyecek. Ek olarak, "Rusya Suriye ve Ukrayna'daki savaşlarını azaltmaya karar verse bile, askeri ihale bütçelerindeki bir azalma, savunma harcamalarına bağlı olarak şehirlerde işten çıkarmalara ve sosyal huzursuzluğa yol açabiliyor."
“Yolsuzluğun azaltılması ve verimliliğin arttırılması” ile ilgili olarak, bu Kudrin yöntemleri “Putin'in en etkili destekçilerini vurabilirdi”. Bu nedenle, Putin’in seçim programından “fazla bir şey beklememek” gerekmiyor, Miller kötü niyetli konuşuyor.
Seçimden sonra Rus halkını neler bekliyor?
Muhtemelen, insanlar acı veren ekonomik değişimlerle karşı karşıya kalacaklar, ancak Titov ve Kudrin'in bahsettiği olanlar değil. Miller’e göre yapılan değişiklikler şu şekilde olacak: "bireylere ve bireysel girişimlere vergi gezileri". Ekonomik büyümeye katkı sağlayacak reformlar beklenmemelidir. Putin’in politik destekçileri, “Rusya’nın devletinin yolsuzluk şirketlerinde herhangi bir değişikliği imkansız hale getirecek” veya “güvenlik cihazı” ndaki konumlarını savunacaklar.
Sonuç olarak, Rus ekonomisi gelişmekte olan diğer pazarların gerisinde kalmaya devam ederken, Putin’in Rusya’sı, Putin'in 2012 yılında Duma’da tanımladığı “ünlü tarihi deneylere” daha fazla benzeyecek.
Bütün bunlar, inatçı olduğunu iddia eden verimsiz bir ekonominin kronik bir gecikmeye mahkum olduğu gerçeğini kanıtlıyor.
Bir başka gazeteci olan Odd Arne Westad (Odd Arne Westad) İsviçre gazetesinde "Neue Zürcher Zeitung" Komünizm ve kapitalizm arasındaki soğuk savaşın sadece olumsuz yönlerinin olmadığını not ediyor.
Artı, yazar şunları görüyor: bugün, birkaç Avrupalı ve Güneydoğu Asya'da yaşayanlar, bir zamanlar kıtalarında bulunanlara benzer şekilde komünist bir ülkede yaşama isteklerini ilan ediyorlar.
* * *
Soğuk savaş, komünizmin ölümüne ve Rusya'nın 1992'un başından beri piyasa ekonomisine (daha doğrusu vahşi kapitalizme) geçişine rağmen, bu güne devam ediyor. Bu, Batı'nın Rusya'yı SSCB'nin suçladığı şeyle suçlamasını engellemiyor: özgürlükleri ve insan haklarını baskı altına almak, otoriterizm, muhaliflerin imha edilmesi, siyasi mahkumlar ve hatta bir zamanlar “kötü imparatorluğa” atfedilen bir silahlanma yarışı ABD askeri bütçesinin, yıldız savaşlarını propagandası yapan, Reagan'a eşi benzeri görülmemiş boyutlara yükselttiği gerçeği.
Soğuk savaş, ilke olarak, yalnızca bir durumda durdurulacaktı: Rusya ekonomik olarak ABD ile aynı seviyede ya da en azından yaklaştıysa. ABD ile Çin arasında, Soğuk Savaş hakkında konuşmak düşünülemez. Washington her zaman ekonomik olarak daha zayıf birisine baskı uygulayacak. Ve zayıf olanlar için hiçbir şey olmayacak. Tek çıkış yolu - güçlü olmak. Ancak her şeye rağmen, nasıl geliştirilir