Proletarya edebiyatını seviyorum. Insanın suratına "Bak bunlarda var,unuttun mu?" diye bir nebzede olsa çarpması hoşuma gidiyor. Sermayecilere(!) aslında kapitalistlere sövmekte, lisan zenginliğimiz açısından önemli bunu da hatırlatmış oluyor.
Ne gemi ne de fabrika diyebileceğimiz aslında fabrika-gemi diye nitelendirilen Yengeç Konserveleme Gemisi nde; iş güvenliği, beslenme,sağlık,dinlenme vb gibi temel insani haklardan mahrum bırakılan mevsimlik işçilerin sözde yaşamları betimlenir.
Aslında Kobayaşi Takici, gerçekte Japon-Rus Savaşı dönemlerinde ki olayları temele alır. Bir kısmı yaşanmış bir kısmı hayal ürünü olan bu eser traji-komik şekilde okucuya sunulmuş. Işin özünde bu fabrika-gemiler , kapitalistler için 'sömürü cenneti' iken işçiler için ise 'sömürü cehennemi" durumundadır.
Akıcı ve çabuk ilerleyen bu kısa roman için tek eleştirim, çevirmenin fazlaca sevimli(!) üslubu... Uzakdoğu edebiyatı okuyorsun ve cümleler şöyle:' layynn, leynn, essah mı la?, angut musun?" diye giden bir dizi namüsait kelimeler Gülsem mi ağlasam mı bilemedim....