Yazılı dünyanın manzarasında, şüpheli 'klişe' en kötü huylu yaratıklardan biridir - uzak durulması gereken, betimleyici düzyazı için bir tehdit olan, alay edilen ve kaşlarını çatılan ve nihayetinde çoğu zaman kaçınılmaz olan bir şeydir. Yazılı kelime şarap etiketleri için de geçerli olduğundan, iğrenç yaratık sık sık bu alana da girer.
'Esnaf tarafından yetiştirilen' üzümlerden kaç tane 'el yapımı' şarap tattınız? Benim tahminim sandığınızdan daha fazla, çünkü sık sık içlerinde şarap kadar mor olan nesirlerle karşılaşılan etiketlere çok dikkat etmediniz.
Ama yardım yolda. Geçenlerde komik kemiğimi gıdıklayan bir haber makalesinde duyurulduğu gibi BATL (The Bureau of Awful, Trite Labels) adlı sözde girin. Yazarın büyük hayal gücüne göre * Büro, Rutgers Üniversitesi İngilizce profesörü Farnsworth Spellum tarafından yönetiliyor, her türden klişeye sahip ama şimdi eleştirel kalemini şaraba çeviriyor. 'hemen ulaşılabilir' ve 'harika şaraplar bağda başlar' gibi ifadeler (burada, muhtemelen belirtmeme gerek yok, tüm şaraplar başlar).
Bu hiciv gözüme çarptı ve paylaşmaya değer olduğunu düşündüm, çünkü benim tahminime göre, şarap tarifi ve tartışmalarının çoğu, klişe unutulmaya tehlikeli bir şekilde yaklaştı. Yazar ayrıca zinfandel'deki pek çok ve hiç bitmeyen kelime oyununu (bir çiftin adı “ölümcül zinler” ve “zinfomanlar”) rahatsız edici olarak belirtiyor, ancak klişe tacizin zeki olma girişimlerinin çok ötesine geçtiğini varsayıyorum. Ne zaman renkli 'endüstri konuşması' nı bırakıp gerçekten önemli olan şeylere ineceğiz: Bana beğenip beğenmediğinizi söyleyin ve umursuyorsanız nedenini söyleyin. Bununla ilgili daha sonra daha fazlası. Ama şimdilik, bir klişe kullanmak için sabun kutumdan aşağı inmeme izin verin.
(* Napa Valley Register'dan Ed Schwartz'a teşekkür ile)