İnternet, çocukları yeşillik yemeye ikna etmeye çalışan ebeveynlere tavsiyeler sunan bloglar ve makalelerle doludur. Çocuğu olan herkes yemek zamanlarının birbirini izleyen yıpratıcı çatışmalara dönüştüğünü, durumun gerçekliğini kabul etmeden önce etkisiz stratejiler arasında dolaşıp yürümeye başlayan çocuğunuza basitçe “bir ısırık brokoli” alması için yalvarırsınız. Sonuçta, balığa ne kadar sos döktüğünüzün veya karnabaharda erittiğiniz peynirin önemi yoktur - telaşlı bebekler ne yaptığınızı bilir.
Hayvanlarla sohbet edebilseydik, bu hikayeler de bu hikayelerle ilişkilendirilirdi, çünkü pek çok tür tanıdık olmayan herhangi bir şeyden görünüşte mantıksız bir hoşnutsuzluk duyuyor ve diğer bireyleri denedikten sonra yeni yiyecekler yemeye daha yatkın oluyor. Diğer bireylerin yeni yiyecekler yemesine tanık olmak onlara güvenli olduğunu söyleyebileceğinden, telaşlı yemek, toksik yiyeceklerden kaçınmanın önemli bir yolu olabilir.
Ancak büyüleyici bir şekilde, mızmız yemek, hayvanlarda öğretinin varlığını da gösterebilir. Konuyla ilgili 30 yıllık araştırmalara rağmen, diğer türlerde hala birkaç öğretim örneği var ve bu da bu tür davranışların nasıl evrimleştiğini anlamayı zorlaştırıyor. Meslektaşlarım ve ben son zamanlarda yapılan araştırmalar Brezilya'nın Atlantik ormanında, bazı hayvanların gençlerine hangi yiyecekleri yemenin güvenli olduğunu etkili bir şekilde öğretebileceğine dair yeni kanıtlar sağlıyor.
Hayvanlar arasında çok sayıda telaşlı yeme örneği vardır. Genç marmoset maymunlar yalnız kaldıklarında yeni yiyecekler yemekte yavaştırlar, ancak aileleri tarafından çevrelenmişlerse risk alıp denemeye daha isteklidirler. Benzer şekilde, maymunlar grup üyeleri de bunu yaptığında daha fazla yabancı yiyecekler yiyin.
Yiyecek işlemenin hayvanlarda öğretime bağlı olduğu durumlar vardır. Mirketlerin yavrularına akrepleri yemek için güvenli bir şekilde nasıl tutacaklarını gösterme şekli iyi bilinen bir örnek. İlk başta, genç yavrulara tehlikeli böceği alıştırmaları için ölü akrepler verilir. Mirketler büyüdükçe, yetişkinler canlı akreplerden iğneyi çıkarır, böylece yavrular avla nasıl başa çıkacaklarını öğrenebilirler. Daha sonra sağlam hayvanlar yavaş yavaş tanıtılır.
Davranış olarak bu üç kriteri karşılar bilim adamları kullanır hayvanlarda öğretimi tanımlamak için. Birey, bir gözlemcinin varlığında, kendisine bir bedel ödeyerek veya hiç bir fayda sağlamadan davranışını değiştirir ve bu değişiklik başka bir bireyde öğrenmeye yol açar. Mirketler söz konusu olduğunda, kaçan bir akrep kayıp bir öğle yemeğini temsil etse de, egzersiz genç gözlemcinin öğrenmesine yol açar.
Bu tür araştırmalar, öğretmenin benzersiz bir insan pratiği olduğu şeklindeki uzun süredir devam eden varsayımın sorgulanmasına yardımcı oldu. Ancak genel anlamda kanıt eksikliği, hala tartışmalar olduğu anlamına geliyor.
Özellikle, hayvanların çevrelerindeki diğer bireyler yüzünden yeni yiyecekler yemeyi öğrendikleri durumların, öğretim kriterlerini gerçekten karşıladığı her zaman net değildir. Örneğin, böcekler ve meyveler içeren çeşitli bir diyete sahip olduğu bilinen yetişkin altın aslan tamarin maymunlarının, yavrularına beslenmeyi paylaşarak öğretebileceklerine dair sınırlı kanıt vardır. yiyecek aktarma.
Bu tür yiyecek transferlerinin bir öğretme işlevi varsa, daha önce bahsettiğim üç kriteri karşılamalarını bekleriz. Tamarinler alışılmadık yiyecekleri tanıdık yiyeceklerden daha fazla aktarır çünkü bu öğrenme fırsatı yaratır.
Brezilya'ya son iki ziyaretinde, Biz çalıştık Bu davranış, tanıdık ve alışılmadık yiyecekleri vahşi tamarin gruplarına tanıtarak. Başlangıçta, genç tamarinler ailelerine bağımlı olduklarında bu yiyecekleri sunduk, bu da yetişkin tamarinlerin kendi aile grupları içinde yiyecekleri nasıl aktardığına bakmamızı sağladı.
E-posta ile son alın
Altı ay sonra, genç tamarinler bağımsız olduklarında, yiyecek seçimlerinin ebeveynlerinden etkilendiğini bulmak için geri döndük. Tamarinler, beklediğimiz gibi, tanıdık yiyeceklerden daha fazla yabancı yiyecek transfer etmediler. Ama alıştıkları yiyecekleri hiç denemedikleri yiyeceklerden daha fazla transfer ettiler.
Öğretmek için arıyorum
Tüm kriterleri karşılamadığı için öğretimi açıkça göstermemesine rağmen, bu kanıt, yetişkin tamarinlerin yeni yiyecekleri başkalarına aktarmadan önce değerlendirdiğini gösteriyor gibi görünüyor. Bu, yetişkinlerden aldıkları gıdalardan diyetlerine neleri dahil edeceklerini öğrendikleri için gençler için hala önemlidir.
Altın aslan demirhindi içindeki yiyecek transferlerinin, yiyeceği alan kişinin kimliğine ve aktarılan yiyecek türüne bağlı olarak aynı anda birkaç işlevi yerine getirmesi mümkündür. Daha fazla araştırma, tamarinlerin genel bir model olup olmadığını görmek için böcekleri nasıl transfer ettiğine bakabilir.
Yetişkin tamarinin yavrularına yiyecek aktararak tacizin azalması veya sosyal bağların artması gibi herhangi bir fayda sağlayıp sağlamadığını da araştırmamız gerekir. Bu tür bilgiler, bazı hayvanlara telaşlı yemelerinin üstesinden gelmenin gerçekten öğretilip öğretilemeyeceğini anlamamıza yardımcı olacaktır.
Yazar Hakkında
Camille Troisi, Davranışsal Ekolojide Doktora Sonrası Araştırmacı, Üniversite Koleji Mantarı