Ukrayna Devlet Başkanı Volodomyr Zelensky’nin bu hafta Parlamentoya hitaben yaptığı konuşma, Kanada ile ilişkiler kurmayı, politikaları teşvik etmeyi veya yardım için yalvarmayı uman yabancı liderlerin yaptığı uzun bir konuşma dizisinin sonuncusuydu.
Düzinelerce başbakan, cumhurbaşkanı ve diğer kilit isimler Kanada Avam Kamarası’na hitap etme geleneğinin bir parçası, ancak Zelensky’nin konuşması zamanlaması, bağlamı ve sanal sunumu açısından dikkat çekiciydi.
Bir tarihçi ve eski milletvekili Patrick Boyer, “Bunların hepsi, Avam Kamarası’na hitap ederken, güçlerinin zirvesinde olan ve dünya gündemi ve uluslararası ilişkiler üzerinde en büyük etkiye sahip olan oyunculardır” dedi. dünya liderlerinin adresleri üzerine kitap, Evdeki Yabancı Sesler.
Boyer, “Ve bu, en son konuşma için de geçerli” dedi. “Ama bu benzersiz değil.”
Kanadalı tarihçi Robert Bothwell, adreslerin kalıcı etkisi konusunda daha şüpheci: “Törenlerden daha fazlasının olduğu yerde, gerçekten önemli olan dört veya beş tane bulabilirim.”
Tarihinin büyük bir bölümünde, Birleşik Krallık’ın bir kolonisi olarak Kanada’nın az sayıda yabancı ziyaretçiye ev sahipliği yaptığını söyledi.
“Yabancı ziyaretçilerimiz olduğunda, Ottawa’ya hiç gelmediler çünkü bir anlamı yoktu” dedi.
Üçüncü Ukrayna cumhurbaşkanı Meclis’e hitap edecek
Zelensky’nin konuşmasından önce Avam Kamarası 58 adres listeler Winston Churchill’den başlayarak 1941’den beri yabancı devlet adamları tarafından. Ancak Zelensky’nin adresiyle bazı ilginç paralellikler bulmak için o kadar geriye gitmenize gerek yok.
Diğer iki Ukrayna cumhurbaşkanı Avam Kamarası ile görüştü. 1991’de Ukrayna’nın bağımsızlık referandumunun izlenmesine yardımcı olan bir Kanada heyetine başkanlık eden Boyer, bugün tanık olduğumuz dinamiklerin Petro Poroshenko’nun Ottawa’ya geldiği 2014’te ve o zamanki cumhurbaşkanı Viktor Yuşçenko’nun 2008’de zaten mevcut olduğunu söyledi. konuştu.
Yuşçenko, Rusya’nın adını değil, “Ukrayna’nın NATO’ya kabulü, yakın veya uzak komşularımıza meydan okumak veya herhangi bir komşumuzu rahatsız etmek amaçlı bir adım değildir. Biz sadece Ukrayna’nın ulusal çıkarları tarafından yönetiliyoruz.” dedi. Sadece aylar önce Ukrayna ittifaka başvurmuş ve Ukrayna’nın üyeliğini düşünmesini istemişti.
Sadece altı yıl sonra, zemin önemli ölçüde değişti.
Poroşenko, Rusya’nın Kırım’ı yasadışı olarak ilhak etmesinden ve güneydoğudaki Donbas bölgesinde savaşın başlamasından altı ay sonra yaptığı konuşmada, “Bugün Ukrayna inandığımız şeyi savunmak için çok yüksek bir bedel ödüyor: demokrasi ve kendi geleceğimizi seçme özgürlüğü” dedi. Ukrayna.
“Yirmi yılı aşkın bir süredir Ukrayna’nın tek bir damla kan dökmeden bağımsızlığını kazandığını gururla ifade ettik. Artık bu doğru değil. Şimdi bağımsızlığımız için gerçek bir savaşa giriyoruz. Şimdi gerçek bedelini ödüyoruz. “
Bu konuşmalar, Sovyetler Birliği’nin dağılmasından sadece altı ay sonra, Haziran 1992’de Meclis’te konuşan yeni kurulan Rusya Federasyonu başkanı Boris Yeltsin’in yabancı bir liderin başka bir konuşmasının yanında okunduğunda sarsıcı oluyor.
Yeltsin, Parlamento üyelerine işbirliği çağrısında bulunarak, “İnsanlar Rusya ve Kanada hakkında konuştuğunda, genellikle ülkelerimizin ne kadar benzer olduğu hakkında yorum yapıyorlar. Kanada muhtemelen bir Rus’un farklı bir ülkede olduğunu unutabileceği tek yerdir.” ve reformist, enternasyonalist ve demokratik bir Rusya’yı teşvik ederken karşılıklı yatırım.
“Niyetimiz sır değil. Her ortaklığın özü olan sıkı çalışmaya hazırız. Önümüzde uzun ve zorlu bir yol var. Halklarımızın en iyiye ulaşmak için birlikte seyahat etmeleri gerektiğine inanıyorum. Sonuçlar.”
Savaş zamanı yardım istiyor
Boyer, Zelensky’nin konuşması ile diğerleri arasındaki bir diğer paralelliğin de konuşmanın savaş zamanı doğası olduğunu söyledi. Churchill’in 1941’deki görünüşü böyle bir adresti. Boyer, bunu 1917’de Birinci Dünya Savaşı’na kadar giden yabancı liderlerin Kanada’daki diğer konuşmalarına benzetti.
“Her durumda, konuşmaları savaşa, Kanada’nın rolüne, Kanada’nın neler yapabileceğine dair tamamen perçinliydi,” dedi ve mesajı genellikle şuydu: “Gerçekten harika, ama daha fazlasının yapılması gerekiyor.”
Aynı tema Zelensky’nin konuşmasında da tekrarlanıyor, Kanada’nın Ukrayna Rus birlikleriyle savaşırken gösterdiği çabayı överken aynı zamanda Kanadalıları durumun ciddiyetini anlamaya, yaptırımları yoğunlaştırmaya ve uçuşa yasak bölge uygulamaya çağırıyor.
Churchill’in konuşması – Zelensky’nin yaklaşık 13 dakikalık konuşmasından önemli ölçüde daha uzun – savaşın şimdiye kadarki seyrini ve önerilen zafer yolunu nasıl gördüğünü, Kanada’nın katkısını övdü ve birlik ve sürekli mücadele çağrısında bulundu.
“Öyleyse, görevimizin muazzam zorluklarını ve tehlikelerini hiçbir şekilde küçümsemeyerek, ama iyi kalpli ve ayık bir güvenle, ne pahasına olursa olsun, acı ne olursa olsun, doğru ve sadık, birbirimizin yanında olacağımıza karar verelim. yoldaşlar ve görevimizi yapın, Tanrı bize yardım etsin, sonuna kadar” Churchill sözlerini bitirdi.
Retorik tarzı açıkça değişti. Ancak, o sırada Kanada’nın doğrudan rolü göz önüne alındığında, özellikle farklı olan bu savaş zamanı mesajı, hala ilginç bir paralellik sağlıyor.
Dijital Arşivler3:24Churchill’in ‘tavuk’ konuşması
Bothwell, Zelensky’nin ricalarını başka bir ünlü uluslararası konuşmayla karşılaştırdı – ancak bu, Ukrayna için özellikle umut verici bir örnek teşkil etmiyor.
“Sanırım yapabileceğim tek karşılaştırma Haile Selassie’nin 1936’da Milletler Cemiyeti’ne katılmasıydı. Bu çok benzer bir çalışmaydı” dedi. 1930-74 yılları arasında Etiyopya imparatoru olan Selassie, uluslararası toplumu, ülkesini devam eden işgali nedeniyle İtalya’ya yaptırım uygulamaya çağırdı – ancak girişimi büyük ölçüde başarısız oldu.
Bothwell, Zelensky’nin Kanada Parlamentosu’na yaptığı konuşmanın, ABD Kongresi ve İngiliz Parlamentosu da dahil olmak üzere yabancı yasama organlarındaki bir dizi konuşmanın parçası olduğu için ilginç olduğunu söyledi.
“Mesele Kanadalılara Ukrayna’nın ciddi bir yer olduğunu göstermek, onu bizim için haritaya koymak ve o bunu yaptı. Bir amaç vardı” dedi.
Kanada için birleştirici etkinlikler
Churchill’den bu yana, diğer birçok lider ikili ilişkileri övmek veya politika değişikliği çağrısı yapmak için bu ülkeye geldi. Örneğin John F. Kennedy, ABD başkanıyken, 1961’deki konuşmasında Kuzey Atlantik Antlaşması Örgütü’ne yenilenmiş bir bağlılığın gereğinden bahsetmişti.
Diğer liderlerin varlığı, Kanada dış politikasında ve dünya tarihinde değişimlere işaret etti: örneğin, 1949’da Hindistan başbakanı Jawaharlal Nehru’nun bir konuşması veya 1984’te Çin eyalet konseyi başbakanı Zhao Ziyang’ın bir konuşması.
Zelensky’nin bu hafta Parlamento’da yaptığı konuşmanın çarpıcı bir yönü, Meclis’in her tarafındaki üyelerden aldığı büyük destek, uzun alkışlar ve dıştan destek gösterileriydi. İç politikada böyle bir oybirliği bulmak zor, ancak Boyer, yabancı liderlerin ziyaret etmesi nadir olmadığını söylüyor.
“Geçtiğimiz yüzyılda ve çeyrek yılda Kanada siyaseti için en birleştirici tek olayın, yabancı bir liderin Avam Kamarası’nda hitap ettiği veya konuştuğu saat olduğunu güvenle söyleyebilirim” dedi.
Yine de, bozulma örnekleri var. Örneğin 1988’de, o zamanki ABD başkanı Ronald Reagan, Svend Robinson da dahil olmak üzere NDP milletvekilleri tarafından dizginlendi.
Nelson Mandela gibi diğerleri de hayranlıkla karşılandı. Güney Afrikalı apartheid karşıtı lider, hapishaneden serbest bırakıldıktan sadece birkaç ay sonra, Haziran 1990’da Meclis’in önüne çıktı.
Boyer, bunun birleşik, saygılı bir yanıta duyulan ihtiyacın bariz olduğu bir adres olduğunu söyledi.
“Neden? Çünkü tarihe tanıklık ediyoruz.”
Haberler4:39Nelson Mandela Kanada parlamentosuna hitap ediyor
Kaynak : https://www.cbc.ca/news/politics/zelensky-foreign-leaders-addresses-1.6391059?cmp=rss