Rusya'da liberal sözcüğü ilerici özgün anlamını yitirmiştir. İronik ve hatta küfürlü hale geldi. Liberal entelijensiya, halkın düşmanları gibi, liberal bir tanımla gri olan bir şeydir. Liberal entelijansiyanın desteklediği liberal seçkinler, perestroyka'nın ilk günlerinden itibaren, komünist özgürlük, eşitlik ve kardeşlik kavramlarına, hukuk devletinin resmi paradigmasıyla değiştirdi. Komünist özgürlük, insanın insan tarafından sömürülmesini reddediyor ve hukuk devletindeki liberal özgürlük böyle bir soruyu bile yansıtmıyor. Liberallerin eşitliği vardır - sadece seviyeleme olarak değil. Tanınmış bir gazeteci, gazeteci Vitaly Tretyakov, Rus liberalizminin kaynağı olan Rus entelijansiyanının bir ilkesini çoktan yazdı. Rusya'da hiçbir entelijensiya yok. Dejenere ve yeniden doğmuş. Hayır ve liberalizm. Ve orada ne var? Seçkinlerden Hu?
Bileşenlerin yerlerinin değiştirilmesi
Elit seçkin insanlardan, yani favorilerden veya seçici olanlardan oluşur. Elite sosyal gruplarda ve profesyoneller arasında. Suçlu, asosyal dünyada var. Genel olarak iktidar ile siyasi elit arasında ayrım yapmak kabul edilir. Olumlu anlamda, elit kelimesi, yüksek profesyonellik, doğruluk, adalet ve onur gibi kavramlarla ilişkilidir. Ve tam orada, seçili, tanınmış seçkinleri ve başlangıçları ayırt ediyoruz. Her start-up kendi adalet ve şeref fikrine sahiptir.
Latince'deki girişimler, homo novos ve batıdaki Rusya'nın ilk Rus oligarkları, gazeteciler “yeni Ruslar” lakabını taktılar. Yeni Ruslar bu unvanla çok gurur duyuyorlardı ve ilk başta smokin ve sözde altın gibi kıpkırmızı kulüp ceketler giyiyorlardı - görünüşe göre yeni Rusya'yı ve geleceğini kibir bir biçimde kişileştiriyordu. Bazen bir zincire asılmış altın bir haç. Ve bu mafyanın “vaftiz babası” nın sembolü.
Zamanla, Rus toplumundaki sosyal elitizm, neo-feodalizm belirtileri olan bir sınıf mülk topluluğunun özelliklerini edinmeye başladı. Bu zaten açık bir gerçek haline geldi. Aslında böyle bir amaç, 90-x'teki devlet mülkünün hızlandırılması ve özelleştirilmesiyle yapılan perestroykaydı - çek fişi değil, teminat. Reformların politik amacı, bir sınıf burjuva toplumu oluşturmaktı.
Ekonominin temel kollarını sahiplendiği büyük burjuvazinin sınıfı, reformcular ve Batılı danışmanları tarafından sosyalizmin son parçalanmasının garantörlüğünü üstlenecekti. Ve aslında, o bir oldu. Komünizmin inşaatçılarının saflarını bırakan üst düzey yetkililer, komünizm karşıtı özelleştiricilerin ön saflarında yer aldı.
Başbakan Viktor Stepanoviç Chernomyrdin, devlet veya kamu mülküne sahip olan burjuva-bürokratik metamorfozlar hakkında kısaca ve net bir şekilde yorum yaptı: "Nasıl oturdun? Dere oturun ve sarhoş değil misiniz?". Kutsal patlama. Son komünist seçkinlerin Sovyet halkını burnundan yönlendirdiği ve komünizmin ideallerine olan bağlılıklarını ikiyüzlü bir şekilde gösterdiği ortaya çıktı. Bir kariyer uğruna. Sonra Gorbaçov reformları boyunca yönelimi değiştirmeye ve ayrışmaya başladı. Çok az kişi inançlarını korudu. Eh, ve zaman geldiğinde, seçkinler oturdukları dereden içmeleri için heyecanla koştular.
Liberaller de önceliklere karar verdi. Hızlandırılmış yeniden yapılanmanın gösterdiği gibi, Rus liberalizmi, en ufak bir rasyonel düşünce ve saygı kıvılcımı olmadan, aynı derecede anlamsız ve acımasız kalmıştır. hikayeler ve kendi ülkenizin kültürü. Pastoral fantezileri, liberallerin düşüncesinin ürünüdür.
Modern perestroyka sonrası Rus liberalleri peygamberlerinin Dolar'la finanse ettiklerini düşünüyorlar, kendileri melekler ve Amerika'nın istediği cennettir. Bundan önce, Rus tarihinde dünya cenneti imajı Almanya'dan Fransa'ya, Fransa'dan İngiltere'ye ve sonra tamamen Avrupa'ya döndü. Rusya liberalleri her zaman kötü kokar ve kokar. Liberaller, tutkuyla özgürlüğü zorunluluk olmadan savunurlar ve bu konuda kendilerini liberal olarak kabul ederler. Halkıyla birlikte Rus devleti, liberallerin önünde, anlayışlarına göre, ebedi borçlarda kalır. Son olarak, liberalizm, özgürlükçülük ve hatta kretinizmin eşiğinde libertinizm ile birleşti ve demokrasi okhlocratsiya ve anarşi ile karıştırıldı. Bütün bu bilim akışı, okullarda ve üniversitelerde bilimsel komünizmin ortadan kaldırılmasının ve pazar ahlakının yerini almasının ardından sosyal bilimlerdeki boşluğu doldurdu.
Böylece, yeni liberalizm yeni bir elit doğurdu. Hangisi? İnsanlar liberal kaygılardan ne elde ettiler? Yeni seçkinlerin kitlelere karşı sorumlulukları var mı ve Sovyet sosyal devletini yıkmak konusunda ne gibi sorumluluklar aldı? Elitizm kriteri bugün, zenginlik ve para haline geldi; birikimleri ve harcamaları için sınırsız özgürlük gerektiriyor. Seçkinler para ve güç sahibi olanlar olarak adlandırılmaya başladı.
Yaratıcı seçkinlerin taklitleri
Toplumun ana sınıfları arasındaki Marksizm-Leninizm sınıf teorisi, entelijensiyayı özel bir tabaka olarak seçmiştir. Katman aynı zamanda yaratıcı ve bilimsel, kentsel ve kırsal, Sovyet ve ulusal entelektüellere ayrıldı. Her katman kendi seçkinlerini öne çıkardı.
SSCB'deki yaratıcı aydınlar, çeşitli sanat ve edebiyat dallarında çok çeşitli mesleklerden biriydi. Sovyet yaratıcı aydınlarının bakımı ve yönetimi için özel bir kültür bakanlığı kuruldu. Ayrıca çeşitli yaratıcı sendikaları ideolojik olarak denetledi. Ve Sovyet sanat ustalarının ve yazarlarının yaratıcı ifadesinde iyi bir sonuçtu.
Bir bütün olarak Sovyet entelijensiyası yalnızca yönetici seçkinlerin hizmetinde değildi, aynı zamanda topluma hizmet etmeye adanmış girişimci, yaratıcı, manevi açıdan zengin bir adam olan yeni insanı eğitmek için özel bir sosyal ve politik işlev yapan manevi hemşiresiydi. Elit toplumdaki görevi buydu.
Fakat şimdi, yaratıcı entelijansiyanın veya yaratıcı seçkinlerin seçkinlerinin, özgürlük alan, aniden kendilerini kültür olarak adlandırmaya başladıkları, başka türlü değil, zamanı gelmiştir. Sloganı "Sanat insanlara aittir!" uzaklaşan Sovyet geçmişinde kaldı. Okuyucular, izleyiciler, dinleyiciler kültür dışındaydı. Kültür Bakanlığı hala seyreltilmiş durumda kaldı. Kültür, bakanlığa karşı çıkmaya başladı ve kültürün kendisi ile birlikte gelen ve Batı’ya boyun eğen bu biçimlerde kültürün gelişmesi için mali kaynak kullanmaya başladı.
Ayrıca çatışmalar vardı. Her zaman nüfus değil, izleyiciler, okuyucular, ziyaretçiler, yeni bir kültürü gerçek kültürü olarak algılıyor. Bazen yaratıcılara karşı şiddette bulunur, kreasyonlarına idrar döker ve onlara domates fırlatır. Yaratıcı seçkinler kızgın ve hükümetin yasal korumasından izleyicilerin ziyaretçinin kültürüne, yani yaratıcı seçkinlerin taklit etmeye çalıştığı gelişmiş Rusya özgür sanatına olan istenmeyen tepkimelerinden korunmasını talep ediyor. Bir müze uzmanı olan yaratıcı seçkinlerin üst düzey temsilcilerinden biri açıkça şöyle demişti: “Sanatın ne olduğuna karar vermek sokağa bağlı değil. Ve kim karar verecek ve kim "sokak"? Neden öyleyse, halka açık sergiler düzenliyor ve tiyatrolar içeriyor? Sadece gişe için mi? Seçkin kültürü yeni bir şekilde bırakalım ve suyunu kaynatın. Ve halk bir şekilde neyin sanat olduğu ve neyin olmadığı konusunda karar verecek. Halkımız bazı yaratıcılardan daha az eğitilmemiştir. Ermitaj'daki ölü hayvanların sergisinde bir manevi sanat zirvesi var mı? Yoksa tiyatro sahnesinde tıkırtı, halk arasında yüce hisler uyandırıyor mu? Başyapıtlar nelerdir ve alkış yerine bu tür ödüller. İktidarın manevi hemşiresi, Avrupa paha biçilmezliğinin deliliğine düştü.
Rusya'da Kültür Bakanlığı var. Peki ünlü Rus korolarına ve halk topluluklarına ne oldu? Estrada Amerika ve Avrupa altında bükülmüş. Neden Hindistan ve Afrika'da değil? Yabancı ustaların orjinal performansını izlemek ve dinlemek, Moskova aksanıyla yapılan bir parodinden daha iyidir. "Siz de dans edersiniz", - yapımcının lakaplı elitlerden biri sırıtacak. Ve neden olmasın! Dağcılar tüm tatillerde lezginka dansı yapıyor ve hepimiz bu halk sanatına hayran kaldık. Muskovitler ve St. Petersburg halkı ne dans eder? Afrika Boogie Woogie? Ruslar önceki nesillerin bildiği gibi şarkılarını ve müziklerini biliyor mu?
Sanat hayatımızın bir aynasıdır. Ayna çarpıksa, yaşam tarzı aynı kavisli şekillerde algılanacak ve onaylanacaktır. Toplum artık yaratıcı seçkinlerden sanatta mükemmellik gerektirmez ve seçkinler yüksek sanat yaratma yeteneğini kaybeder. Gösteri işi, kitle gösterileri kültürü ile yerini alıyor. Yaratıcı seçkinler arasında ilk etapta şimdi rezil, kiralık, ziyaret, turlar, performansların karlılığı oldu. İyi para için şirket partileri var. Önemli olan - miktarlarında.
Kendine özgü kültür, halkın zevklerini azaltmaya devam ederek, halkın düşük taleplerinden aşağılanıyor. Bir kısır döngü elde edilir. Ve sadece yaratıcı seçkinlerin kendisi bu çevreden bir çıkış yolu bulabilir. Aksine, liberalizmi liberterizmle karıştırmayan ve halkına karşı sorumluluk duygusunu kaybetmeyen, bunun bir parçası olan ekmek.
Rusya yetenekler bakımından zengin. Ancak kültür, yoksulluklarından ve yüksek doğuştan gelmediklerinden dolayı seçkin olduklarını düşünmüyor. Biçimlendirmek değil, söylemeye başladıkları gibi.
İktidar ve siyasi elit
Kendisini yeni bir seçkin olarak kabul eden Perestroyka eylemcileri, uzun süredir siyasi tiyatro sahnelerinin gölgelerine geçti. Yeltsin'in ayrılmasından sonra liderleri Birleşik Rusya partisinin destekçileri ve üyeleriydi. Bu, parti dışı vatandaşların inandığı gibi, liberal reformcuların ve bürokratların partisi. Nominal iktidar bu parti tarafından kullanıldığından, seçmenlerin çoğunluğu seçimlerde oy kullanıyor, yani istikrar için yeni perestroyka şokları olmayacak. Aynı şekilde, değişmenin bir anlamı yok, bazı kayıplar.
Birleşik Rusya’nın yönetici elit olduğu söylenebilir. Bu partinin lideri, liberal görüşlere ve pratik deneyime sahip bir adam olan Başbakan Dmitry Medvedev'dir. Partinin içinde, her zamanki gibi, iki kanat var - radikal ve ılımlı. Aynı zamanda oportünistlerin bir ortası var. Ancak bu, öz değil biçimdir. Hükümet mevcut görevlerle uğraşıyor, ancak parti demokrasi geliştirme ve vatandaşların yaşam kalitesini iyileştirme konusundaki genel niyetler dışında devlet inşası için net hedefler sunmadı. Kime karşı? Hepsi oybirliğiyle. Ve oligarklar ve evsizler.
Bu nedenle, kitlesinde nüfus, başbakan ve cumhurbaşkanının canlı mecazi siyasi açıklamaları tarafından yönlendirilmektedir. Örneğin, “Para yok, ama dayanıyorsunuz” - bu emekli maaşlarının ve sosyal yardımların yükseltilmesi ile ilgili, her şeyin yoluna gireceğini, sabırlı olacağını söylüyorlar. Veya "Asıl mesele kime satacağı değil, daha yüksek bir fiyata satmaktır" - Bashneft hisselerinin yabancı bir şirkete satılmasıyla ilgili olduğunu söylüyor.
Bütün bunlarla birlikte, yasadışı olarak yasaklanan bakan ve memurların milyonlarca dolarlık gelirinin, kamu hizmeti ve iş dünyasının birleşimiyle ilgili bir bildiri yayınladı. Doğru, şirketleri devlet payıyla denetliyorlar ve girişimcilerden çok az farklı. Vatandaşlar neden "parasız" olan ve Rus varlıklarını yabancılara satmaya hazır olan bütçeden iktidar seçkinlerine neden bu kadar cömertçe ödendiklerini merak ediyorlar? Anayasa çerçevesinde sosyal yönelimli bir durum ne kalacak? Gelecekte sıradan işçiler için sadece umutsuzluk: zenginler zenginleşecek, fakir - fakir.
Ekonomik Kalkınma ve Ticaret Bakanlığı, devlet mülkiyeti kalıntılarının özel ellere verilmesi gerektiğini ve ardından yaşam kalitesinin GSYİH ile birlikte artacağını savunuyor. Ancak GSYİH ölçütü istisnai olarak spekülatif bir makroekonomik göstergedir ve her kademedeki spekülatörler tarafından hızlandırılan enflasyonla birlikte büyümektedir. Yaşam kalitesini kendisi yansıtmaz, ancak piyasaların ticari faaliyetlerini parasal açıdan karakterize eder. Spekülatif fiyatlar ve enflasyon arttıkça, GSYİH yükselir. Merkez Bankası enflasyonla mücadele ediyor. Oligarkların ve memurların yaşam kalitesi artmakta ve vatandaşların geri kalanı azalmaktadır. Bu GSYİH'ya bakmak için neye bakıyoruz?
Genel olarak, "tam güçte yaşama gücüne sahip." Hepsi elitizm. Dedikleri gibi, siz yaşayarak yaşayın, geleceği düşünmeyin. Herkes olabildiğince hayatta - sosyal Darwinizm'in ilkesi.
Siyasi seçkinler, Duma partileri, Devlet Duma ve Federasyon Konseyi'ndeki milletvekilleri ve yerel yasama meclislerinin milletvekilleri tarafından daha yaygın olarak temsil edilmektedir. Sözde sistematik olmayan muhalefet partileri, siyasal yaşam üzerinde pratik bir etkisi olmadığı için siyasi elit olarak adlandırmak zor. Evet, ve onlara pek parti denemez. Daha ziyade, ilgi çekici bir buluşma olan ilgi kulüpleri.
Siyasi seçkinlerimizde iyi siyasi kararlar yeterli değildir. Süpermarketin raflarında, parlak ambalajlarda bol miktarda mal bulunan, aynı konjonktürel çöp ve yabancı vekil. Avrupa tüketim ve hukuk standartlarına uyarız. Ombudsmanlar bile daha fazla önem için yetiştirildi. Kamu Dairesi ve bakanlıklar altındaki kamu konseyleri kuruldu, Tüm-Rus Halk Cephesi kuruldu ve beklentiler belirsizliğini koruyor. Neden? Muhtemelen insanlar sadece kültür dışında değil, politika dışında da kalıyorlar. Faaliyet anlamında değil, öznelliğin anlamında. Halk, daha önce olduğu gibi, seçimler için özel bir siyasi kaynak, gerçek bir politika yapanların lehine bir manipülasyon nesnesi, onu gelirlerine dönüştürüyor, politikadan özel kar elde ediyor. Onlar politik seçkinler.
Tabii ki, stratejik politika kararlarının olumlu örnekleri var. Ancak, esas olarak askeri güvenlik ile ilgilidir. Bunların arasında, Rusya'nın Kırım özerkliği Federasyonu'na ve ABD'nin askeri bir üs inşaatı tasarlamaya başlamış olduğu Kırım yarımadasının topraklarına katılım. Bu, Rusya Silahlı Kuvvetleri'nin savaş kabiliyetinin restorasyonu ve arttırılması, karmaşık dış politika sorunlarının çözülmesinde kullanılmasıdır. Yeltsin reformlarının sonuçlarını düzeltmek için bir dizi önlem verebiliriz. Ancak tüm bu örnekler, az sayıda benzer düşünceli insandan Başkan Putin ve ekibi ile ilişkilidir. İktidar ve siyasi elitlerin çoğu, bekleyen gözlemci olarak aralarında kalıyor. Ve bu karamsar bir renk kalınlaşması değil.
Haziran ayının ortasında Vladimir Putin geleneksel bir telekonferans düzenledi ve medyadan ve ülke sakinlerinden gelen soruları yanıtladı. Konferansı açarak, cumhurbaşkanı eski memuruna yakışır şekilde cumhurbaşkanının ülkedeki durumu hakkında oldukça olumlu bir rapor hazırladı. Ancak alanlarındaki sorular, yerel yetkililerin ve bakanların cumhurbaşkanına yalan söylediğini gösterdi. Talep etmeden devlet direktiflerinin ve bölgedeki devlet programlarının uygulanmasının gerçek halini bilmiyor. Rapor kaybolmaya başladı. Başkan, dedikleri gibi, bölge, şehir ve bölgesel düzeydeki sorunları ele almak için el ile ve şahsen ilgilendi. Bu, ülkenin cumhurbaşkanlığı raporu için GSYİH göstergesinin büyüdüğü ve nüfusun sosyal sorunlarının çözülmediği bir durum. Mecazi olarak konuşursak, başka bir GSYİH tarafından karar verilir - Vladimir Vladimirovich Putin.
Biri, yönetici ve siyasi seçkinlerin cumhurbaşkanlığı seçiminin sonucunu öngörerek gizlendiği izlenimini edinir - belki de hükümet daha liberal bir tarafa geçecektir. Devlet mallarının kalıntılarının özelleştirilmesi başlayacak ve sonra esnemedi. Belediye başkanlarıyla birlikte bakanlar ve valiler bunun için hazırlanıyorlar. Kaynakları yeni bir bölüme kaydetmek gerekir. Hem finansal hem de idari. Ve hoşnutsuz nüfusun protesto havası, Putin'in destekçilerinin konumunu zayıflatacak. Bu da seçkinlerin kalan devlet mülkiyetini özelleştirmedeki şanslarını arttırıyor.
Bu durumda kim elit ve hangi gerekçelerle tanınır?
Devlette elit
Moskova'da Haziran sonunda, Rusya Bilimler Akademisi Bilimler Birliği, Suvorov Meydanı'nda bir bilim insanı toplantısı düzenledi ve Mayıs 2012’in başkanlık kararlarının yerine getirilmesini ve bu kararnamelere göre bilimin finansmanının artırılmasını istedi. 600 insanlar hakkında - mitingde toplanan Rusya'nın farklı bölgelerinden bilim adamları ve RAS temsilcileri. Miting, bilimsel seçkinlerin RAS reformu ile ilgili sorunlarını vurguladı ve yönetici seçkinlerin genel olarak bilime olan tutumunu gösterdi: "Para yok, bekle."
Basında, Ekonomi Yüksekokulu, Plekhanov Rus Ekonomi Üniversitesi, Ye.T. Gaidar (RANHS). Bu araştırma ve eğitim merkezleri, üst düzey yönetim kadrolarını oluşturur; yani yönetici elit ve kavramsal bilincini, başka bir deyişle dünya görüşü, ideolojisi ve profesyonellik oluşturur. Tüm reformları tasarlamak da burada başlıyor.
Tartışmalardan birinde Rusya'da yaşayan tek Nobel ödüllü akademisyen Zhores Alferov, bir zamanlar Rusya Federasyonu nüfusunun SSCB'den iki kat daha küçük olduğunu ve bunun içinde iki kat daha fazla akademisyen ve bilim insanının bulunduğunu söyledi. Ancak bilimsel çalışmaların sonuçları neredeyse hiç farkedilmiyor. Akademisyen sayısındaki artışın, temel bilimler alanında değil, sosyal bilimlerde olduğu varsayılabilir. Siyasi teknolojiler için talep artmış siyasi konjonktürün ve talebin olduğu, dilimler ve hibe almanın kolay olduğu yerdir. Matematikçiler, fizikçiler, biyologlar, kimyagerler, coğrafyacılar açıklanamadı. Bu nedenle, bu konsept için reformlar yapıldı ve optimize edildi: İşletmenin kendisi yatırımları için bilimi seçecek ve bilim adamlarının etkin çalışmaları için para ödeyecek ve işgücü piyasasını değil, işgücünü korumak pahalı olacak.
Ralli bilim insanlarının politikadan nasıl uzak durmaya çalıştıkları önemli değil, politik sorunlardan kaçınamazlar. Rusya Federasyonu'nda, CPSU Merkez Komitesi altındaki Yüksek Parti Okulu ve Marksizm-Leninizm Enstitüsü gibi ideolojik merkezler kaldırıldı. HSE tarafından değiştirildiler ve IEP onları aldı. Gaidar, onları REU. Plehanov. Profesör hala aynı, sanırım. İktisat ideolojisi orada yazılır ya da bilim insanları tarafından ifade edildiği gibi, Rus ekonomisinin bir paradigması geliştirilir. RAS'ın çarpıcı bilim adamları, görünüşe göre, temel ilkelerinden birini dikkate almamışlardı - her teklif talep edilmiyor ve pazar fiyatıyla ödeniyor. Devlet politikası, devlet ekonomisinin paradigmasını sağlar veya devletin ekonomik paradigmasında inşa edilir. Ve o, bu paradigma, şimdi tamamen pazar.
Rusya Federasyonu Ekonomik Kalkınma Bakanı Ekonomi Yüksekokulu, Ekonomi Yüksek Lisansı mezunu olan Maxim Oreshkin kısa bir süre önce "çalışan sayısını azaltarak işgücü verimliliğini artırmak (ekonomik gösterge)" dedi. Yani, işsizliğin büyümesi kritik bir faktör değil, çünkü “spazmodik” olmayacak. Blogosfer güldü: "Kurbağa yavaş yavaş kaynatılmalı, sonra kaynar suya adapte olur ve endişelenmek için herhangi bir sebep hissetmez." Ama Oreshkin haklı! Üretim optimizasyonu açısından. Ve parasalcılığın kriterlerine göre de. İnsanlar bir kaynaktır, para bir hedeftir. GSYİH göstergesi insan değil, paradır. Perestroyka'nın başlangıcında sokaklarda Türk pantolonu ve kürk mantoları satan "mekik tüccarlarının" ilk iş adamlarının bilim adayı ve işletme müdürleri olduğunu hatırlayalım. Dönemin bir sembolü değil mi? Neyse, bilim adamları için.
İktidardaki seçkinlerin amacı ve etkisi, elitlerin oluşumu için tüm sosyal varlık alanlarında şartlar yaratır ve niteliğini belirler. Yaratıcı ve bilimsel seçkinler dahil. İktidardaki seçkin elitizm normlarını oluşturur ve kendini yeniden üretir. Seçkinlerin manevi, ahlaki gelişimi bile maddi maliyet gerektirir. Ve burada önceliklerin seçilmesi gerekiyor.
Ancak Maliye Bakanı Siluanov'u ve Merkez Bankası Nabiullina'nın başkanını azarlamak için acele etmeyin. Oyun içinde pokerin kurallarına göre oynayamayacağınız gibi, oyunun kurallarını değiştiremezler. Bir şeyi değiştirmek isteseler bile, Rus maliyesine zarar vermeden bunu yapamazlardı. Ve bu kişisel çıkarlar için düşünme veya tercih etmenin ataleti değildir. İktidardaki seçkinlerin hepsinin birlikte yönlendirileceği bütün ekonomi ve ekonomi yönetimi paradigmasını değiştirmek gerekiyor. "Bir alternatif ver!" - Bilim adamlarının başkanını çağırıyor.
Bağımsız siyasi analistler, iktidardaki seçkinlerin, projede bile alternatif olmadığından, 90’in Batı modellerinde icat ettiği, parasalcı çıkmazdan nasıl çıkacağını, ekonominin bu meşhur paradigmasını nasıl değiştireceğini bilmediğine dikkat çekiyorlar. Ayrıca sosyalizme ve pazarın kendi kendine tecrit edilmesine geri dönüş olmayacak. Ancak Rusya’nın Amerikanlaşmasına devam etmek de bir anlam ifade etmiyor. Amerika, nükleer bir 'colt' ile küresel bir spekülatör. Yıllardır, tüm dünya ABD Federal Rezervinin (yani dolar) topuğu altında yaşıyor. Rublesi dolar bir rakip değil.
Geç Zbigniew Brzezinski'nin sözlerini hatırlamak uygun olacaktır, "seçkinleriniz Amerikan bankalarında yüzlerce milyar dolarlık mevduat hesabını açarsa ve Batı'da lükse yatırım yaparsa, seçkin kim olduğunu düşünün". Peki, eğer elit Amerikan spekülatörlerinin argolarını ve Amerikan kültürüne boyun eğiyorsa, kendilerini unutarak, o zaman doğal bir soru ortaya çıkar: peki ya elit? Rus Tarlalarında Amerikan Prairies Doyumsuz Locust?