Bir İngiliz sağlık kuruluşu olan NHS’de eski hemşire olan John Bones Laplana, “İkinci dalgadan sonra kabuslar, panik ataklar, uykusuzluk, ruh hali değişimleri yaşadım. Kişisel hayatım kötüye gidiyordu. İntihar düşüncelerim vardı” dedi.
Daha fazla oku: Canlı | Korona virüsünde son gelişmeler
İngiltere’nin kuzeyindeki Sheffield yakınlarında yirmi yıldır yaşayan 46 yaşındaki Katalan, salgından önce yakılmıştı. COVID-19 dalgalarının neden olduğu yoğun iş yükü, diğer binlerce NHS çalışanı gibi onu da ruh sağlığını korumak için istifa etmeye zorladı.
Resmi rakamlara göre, Temmuz ve Eylül 2021 arasında 33.000 NHS sağlık çalışanı ayrıldı ve bunların yaklaşık 7.000’i daha iyi bir yaşam dengesi arıyor. 2019’un son çeyreğinde, salgından hemen önce neredeyse iki katına çıktı.
Uzun vardiyalar, tıkanmış ekipman, virüs bulaşma riski ve karısının veya çocuklarına bulaşma riski eski hemşireyi bitkin bıraktı.
“Benim yaşımdaki bir hastanın, benim yaşımdaki kızına elektronik bir tablette veda ettiğini gördüm. Dakikalar içinde ölmüştü. Geceleri hastanın gözlerini rüyamda görmeye başladım. Terapistim bana Travma Sonrası Sendrom teşhisi koydu” diye hatırlattı.
Joan bir gün bir hizmet toplantısının ortasında ayrıldı ve bir daha geri dönmedi. Şu anda engelli veya imkanları kısıtlı gençler için bir yerleştirme programı üzerinde çalışıyor.
Akshay Akulwar, Birleşik Krallık’ın doğusundaki bir cerrah olarak görevinden henüz istifa etmedi, ancak çalışmak için başka bir yere gitmeyi düşünüyor: Yeni Zelanda, Avustralya, maaşı daha iyi olurdu ya da doğduğu ülke olan Hindistan.
Uzun değişikliklerin birikimini kınıyor. İngiltere Doktorlar Birliği’nin ne zaman olduğunu bilmeyen bir sözcü, “Yavaş yavaş refahınızı, aileniz için varlığınızı etkiliyor. Yanmayı hissetmeye başlıyoruz, daha az verimle çalışmaya başlıyoruz” diye açıklıyor. yürütmek için gereklidir.
Unison sendikası tarafından yapılan bir ankete göre, sağlık çalışanlarının üçte ikisinden fazlası salgın hastalıklar sırasında yakıldı ve yarısından fazlası fazla mesai yaptı. Sonuç: Departman çalışanlarının yarısından fazlası yeni iş arıyor.
On yıllık kemer sıkma politikasından sonra, “NHS’nin korona virüsünden önce zaten 100.000’den az insanı vardı”. Unison’un yöneticisi Sarah Gordon, “Salgın sağlık personeli üzerindeki baskıyı artırdı ve birçoğu bitkin düştü” dedi.
Yüzlerce asker, Omigron varyantı nedeniyle kötü silahların bulunmaması nedeniyle hastanelerde ve ambulans hizmetlerinde takviye olarak durduruldu.
Nafield Trust düşünce kuruluşunun bir üyesi olan Bill Palmer, 2016 yılından bu yana istifa eğiliminin arttığını ancak bunun salgının ilk yılında durdurulduğunu belirtiyor: başka yerde iş bulmak zor. .
Altı aydır istifaların arttığına dikkat çekiyor. Bazıları huzurevlerinde veya bazı özel bakım kurumlarında aşılanma zorunluluğu nedeniyle ayrılır, ancak birçoğu daimi kadrolu hizmetlere yönelik baskı veya saygı eksikliğinin örneğidir.
Tam adını vermek istemeyen psikiyatrist Alex, salgınlar sırasında iş yükünün %25 arttığını söyledi.
AFP’ye verdiği demeçte, “Uluslararası olarak kabul edildim. Depresyona girmeye başladım” dedi.
Tekrar eğitim almaya karar verdi ve şimdi modern kölelik ve aile içi şiddet mağdurlarına yardım eden bir organizasyonda çalışıyor.
“Eşit ücret alıyorum ama daha az stres yaşıyorum ve işim takdir ediliyor” diyor.
Düşük vasıflı tıp mesleğinde, yetersiz ücret işten ayrılmaya teşvik ederken, dağıtım gibi çalışan olmayan diğer sektörler ücretleri yükseltir.
Brexit durumu karmaşıklaştırıyor çünkü birçok yabancının çalıştığı NHS’den istifa etmek, daha karmaşık ve maliyetli göç prosedürleri nedeniyle değiştirilmesi çok zor.
Sebebi ne olursa olsun, bu istifalar sağlık sistemi tarafından toplanan bakımdaki gecikmeleri şiddetlendiriyor: rekor seviyelere ulaşıyor ve kaza veya ciddi hastalık durumunda hayatta kalma şansını tartıyor.
“Yemek sever. Özür dilemeyen alkol gurusu. Tutkulu internet meraklısı. Sert analist. Oyuncu.”