Batı ülkelerinin tecrübeli ve deneysel ağır tankları.
ABD'deki M103 tankını ve bununla ilgili zorlukları kabul ettikten sonra, soru, tankın radikal bir modernleşmesinden ya da olası bir değişimden kaynaklanıyordu. Rheem Manufactured Company tarafından "az kanlı" bu soruna oldukça ilginç bir çözüm önerildi.
Burada küçük bir kazı yapmak ve bu sırada ABD ve Büyük Britanya'daki tankların ağırlıklarına göre değil, silahlarının kalibrelerine göre bir veya başka bir sınıfa ait olduğunu not etmek gerekir. yani “ağır top tankları”, “orta top tankları” ve “hafif top tankları” vardı. "Hafif" silahların kalibresi 76,2mm'yi aşmadı, "orta" silahlar 83,2-90mm'ye kadar kalibre etti (sırasıyla İngiltere ve ABD'de), 105mm üzerinde kalibreli silahlar "ağır" kabul edildi. Ağır bir tank (yani, bir 105mm kalibreli ve daha yüksek, büyük bir kütleye sahip olmak zorunda olmayan) ile donanmış bir tank olarak, esasen tanklar için uzun menzilli bir savaşçı olarak kabul edildiğinden, ateşli silahtaki muhtemel düşmanın tanklarına göre üstünlüğü ve Uzun mesafelerde ilk atışta mağlubiyetin doğruluğu. Tankların öncelikle ikinci noktadaki noktadan ateşleneceği sanılıyordu, bu yüzden M103'in bir silah dengeleyicisine sahip değildi (Fatih'in FV214 ağır tankının silahı sadece dikey düzlemde stabilize edildi). Belirgin üstünlüğü sağlamak için, ilk balistik bilgisayar modelleriyle birlikte bir stereoskopik uzaklık ölçer kullanılması bile 100% 'inin uzun atış mesafesine vurma şansını garanti etmediğinden, ateş oranını artırmak gerekliydi. Ek olarak, saldırı üstün düşman kuvvetler tarafından yapıldığında savunmanın dayanıklılığı artmıştır (özellikle SSCB'nin Avrupa'daki NATO ülkeleri ile karşılaştığı zaman olduğu gibi birçok kez daha üstündür).
T57 tank maketi.
Bu düşüncelere dayanarak, ağır bir tank T57 önerildi. Tankın gövdesi M103'ten neredeyse hiç değişmeden ödünç alınmış, ancak taret ... Taret, birbirine menteşeli iki kalıplı parçadan oluşuyordu. Alt kısım, omuz askılığına dayandı ve yatay kılavuzluk sağladı оружияGeleneksel yapılarda olduğu gibi, aslında bir kule olan ve silah içeren üst kısım, üç mürettebat üyesi için işyerleri ve mühimmat kitinin bir kısmı, dikey bir kılavuz sağlamak için yatay bir enine eksen üzerinde sallanarak gerçekleştirildi. Projenin bir sonraki özelliği, 8 üzerinde doğrudan silahın altında bulunan eğimli bir tambur ve kapının arkasındaki kulenin iç nişinde bulunan bir hidrolik tokmaktan oluşan bir yükleme mekanizmasının varlığıydı.
yükleme mekanizmasının sırası.
Yükleme için, mermi ilk önce mağazadan dağıtıcı tepsiye geri ve yukarı çıkarıldı, daha sonra tepsi koaksiyel olarak namlu deliği ile birlikte yükleme pozisyonuna getirildi ve kabuk makata gönderildi. Dergi, tokmak ve tabanca birlikte sallandı, bu yüzden namluyu belirli bir konuma getirmeye gerek yoktu ve yükleme işlemi dikey yönlendirme açısına bağlı değildi.
Silah, bir 120mm dişli tabanca Т123Е1 idi, ancak üniter atışları kullanmak için değiştirildi. Alışılmadık bir şekilde, kuledeki bu kadar büyük kalibreli bir tabanca tabancasının, herhangi bir geri tepme tertibatı olmadan sert bir şekilde tutturulmasıydı. Bu nedenle, deklanşörü açmak için çekimden sonra otomatik olarak tetiklenen hidrolik aktüatör kullanıldı. Yükleyicinin rolü, deponun ilave 10 çekimleri içeren vücutta istiflenmesini önlemek ve böylece 18 birimlerine mühimmat sağlamaktı.
Mürettebat koltuklarının taret içindeki yeri Amerikan tankları için standarttır - topçu silahın sağında, arkasındaki tank komutanı ve silahın solunda yükleyicidir. Komutanın pozisyonunun üstünde altı prizma T36 gözetleme cihazına sahip küçük bir taret ve 12,7mm uçaksavar makineli tüfek için bir taret bulunmaktadır. İkinci kapak, yükleyici için tasarlanmıştır. Her iki kapak, kulenin mekanizmalarına erişimi kolaylaştırmak için hidrolik bir asansörle açılabilen, kulenin çatısının orta kısmını oluşturan büyük bir levha üzerine monte edilmiştir. Sürücünün iş yeri değişmeden kaldı.
Projenin yenilikçiliği göz önüne alındığında, çalışma yavaş ilerliyordu ve iki kule hazır oluncaya kadar (bunlardan biri Т43Е1 şasisine kuruldu) projeye olan ilgi soğumaya başladı. Küçük, havadan tankların geliştirilmesi lehine olan önceliklerin değiştirilmesi, prototip operasyonel duruma gelmeden ve test edilmeden önce, Ocak 1957'ta projenin iptaline yol açtı. Birleştirilmiş prototipin tek bir fotoğrafı korunmadı.
alay ağır tank T57
ağır tank taretinin bölümleri T57.
Zaten 1950'ta, 43mm tabancalarla donanmış T57 ve T120 tanklarının, Sovyet ağır tanklarına dayanamayacağı ve Ekim konferansında, 1951'ta, 155mm tabancalı yeni bir tank geliştirmeye başlanması önerildi. Başlangıçta, T80 tabancasını, yüksek bir başlangıç hızıyla monte etmek planlanmıştı; ancak, ana zırh delici mermiler, daha hafif bir tabanca kullanılmasına izin verdiğinden, kırma gövdeli kümülatif ve zırh delici yüksek patlayıcı mermilerin seçimi planlanmıştı. Nihai seçim, daha önce tecrübeli bir ağır tank T155 üzerinde test edilen, değiştirilmiş 7mm tabanca T30'e düştü.
T58 tank prototipi.
Böylece, T18 yeni ağır tank için taktik ve teknik gereksinimler, 1952 Ocak 58 için belirlendi ve T43Е1 şasisine kurulacak iki tam kule üretimi için sipariş verildi. Projenin onaylanmasından sonra, United Shoe Machinery Corporation geliştirme sözleşmesini kazandı. Kavramsal olarak, yeni kule, tabancanın geleneksel geri tepme önleyici cihazlarla (ancak daha küçük bir geri sarma uzunluğuna ayarlanmış) monte edilmesinin istisnası dışında, T57 projesini tekrarladı. Değiştirilmiş tabanca T180 ismini aldı, T7'ten temel farklılıklar şunlardı: cıvatanın dikey olarak kayan kamaları, ejektör ve modifiye namlu freni. Ek olarak, haznenin etrafındaki namlunun duvarları kalınlaştırıldı ve kartuşun namlusu üzerine çıkıntılı bir plastik durdurucu ile ayrı yükleme işleminin yeni atışlarının kullanılmasına izin vermek için odanın kendisi bir inç uzatıldı.
T58 tankın yükleme mekanizmasının şeması (görünür tambur dönüş kolu).
Topun arkasında, kulenin nişinde altı yuvarlak bir davul tipi dergi vardı. Mağazayı yenilemek için, yükleyici önce bir kovanı boş bir hücreye yerleştirdi ve sonra mekanik bir şekillendirme mermisi kullandı. Şarj cihazı, magazin döndürülerek istenen çekim türünü seçti, ardından manşon ve mermi bir adımda şarj edildi. Vurulduktan sonra, kovan, çıkarıldığı yerden tekrar hücreye atıldı ve yükleyici tarafından istifin içine geri yerleştirildi. Yangın kontrol sistemi, M103 ve T57'ten farklı değildi, stereoskopik telemetre komutanı T50X1, T184X1 topçu periskopu görüşünden ve T30 balistik bilgisayarından oluşuyordu, ancak prototip üzerine kurulmadı. Yedek teleskopik görüş T170 de seri tanklara monte edilmek zorunda kaldı, ancak prototipte yoktu. Prototipte kullanılan T43EX1 şasisi, sallanan kuleye maksimum bir yükseklik açısı verecek şekilde değiştirildi, her şeyden önce motor bölmesinin çatısına dokundu, ancak genel olarak farklar minimumdu.
taret T58'in boyuna kesiti.
Prototip oluşturma çalışmaları gecikti ve aynı zamanda Т57 projesi üzerindeki çalışmanın iptali ile aynı anda durduruldu. Kulenin bu tasarımı, yükleme tankları sorununu çözmeyi nispeten kolay hale getirdiğinden orta tanklar da dahil olmak üzere geliştirildi ve test edildi, ancak kısa bir süre sonra birçok nedenden dolayı terk edildi.
Т43, Т57 ve Т58 projelerindeki çalışmalara paralel olarak, Question Mark konferans serisi daha verimli ağır tankların geliştirilmesini tartıştı. Konferansların ana görevi, zırhlı araçların hem geliştiricilerini hem de kullanıcılarını bir araya getirmek, böylece doğrudan birbirleriyle iletişim kurabilmeleri ve birbirlerinin gereksinimleri hakkında daha fazla şey öğrenebilmeleri ve aynı zamanda umut verici zırhlı araç modelleri konseptini geliştirebilmeleriydi.
H1, H2 ve H3 paftaları ve eskizleri
Nisan 1952’ta Detroit’te düzenlenen ilk konferansta üç ağır tank konsepti sunuldu. Bunlardan ikisi sadece silahlarda farklılık gösteriyordu (120mm silah T123 ya da 155mm T7) ve tamamen dönen kulenin içine yerleştirilmiş dört kişilik mürettebattan oluşan bir tanktı. Aynı zamanda, yayın şekli de - 60 ° 'de ters bir eğim ve düz bir çatı ile (yani, tankı, yatay gövde çatısına uzatılmış daha düşük 127mm kalınlığı ile gerçekleştirilmiştir) üst zırh detayından yoksundu. Üçüncü prototip, 175mm tabancalardan, geleneksel ve salınım arasında orta olan büyük bir kuledeki silahları farklılaştırdı (kulenin kendisi, mürettebat ekibiyle birlikte ve ekipmanın çoğu, tabanın dikey yönlendirmesiyle sabit, kulenin yükleme mekanizması ve kıç nişiyle sallanır). Sürücü, önden rezervasyonları önceki projelere benzer şekilde gerçekleştirilmiş olan binada bulunuyordu. Sırasıyla H1, H2 ve H3 endekslerini alan her üç konsept, çap olarak 2743,2mm (108 inç) değerine yükseltilmiş bir kule kovalamacasının kullanımını birleştirdi. Ön çalışmalar ile gösterildiği gibi, bu sadece daha güçlü silahlar ve / veya yükleme mekanizmaları barındırma hacmini arttırmakla kalmayıp aynı zamanda geniş eğim açıları olan bir kuleye de yer ayırdı. Daha sonra Aberdeen'deki test sahasında, sonuçların doğruluğu, kulelerden çıkan örneklerin ateşlenmesiyle kanıtlandı. Haziran ayında, üçüncü konferansta yılın 1954'i (ikincisi kendinden tahrikli topçu meselelerine ayrıldı) Soru İşareti, birçok gelişmiş ağır tank modelini sundu. Hepsi, uygulama için çok zaman gerektirmeyen (iki yıla kadar) ve uzun vadeli perspektif projelere ayrılmıştır. İlki “TS” olarak adlandırılırken, ikincisi “TL” endeksini aldı (sırasıyla Kısa ve Uzun). İlk kategoride aşağıdaki kavramlar sunulmuştur:
Düzgün bir 105mm tabanca ile tank T210 - TS-2
Saldırı tankı (sabit bir tekerlek yuvasında bir aletle kendinden tahrikli kurulum) benzer bir silahla TS-5.
Dişli 120 mm tabancalı tank T123 - TS-6
Saldırı tankı (sabit tekerlek yuvasında bir aletle kendinden tahrikli kurulum) aynı 31mm aleti ile TS-120.
Silahlara ek olarak, sunulan tüm konseptler düzen, güç birimleri ve zırh bakımından farklıydı. Sonuç olarak, TS-31 projesi, T43-43 projesinin başarılı bir şekilde taçlandırılmadığı durumlarda, T2'in yerini alacak bir saldırı tankının geliştirilmesinin temeli olarak seçildi. Sunulan iki uzun vadeli proje:
TL-4 - geri tepme aparatları olmadan sert bir montajda pürüzsüz delikli 105mm T210 tabancalı klasik tip tank
TL-6 - aynı silahla arka saldırı tankı
Seçim TL-4'e düştü ve yakında Ford Motor Company ile 105mm tabanca tankı T96 sicil numarasını alan bir tank geliştirmek ve kurmak için bir sözleşme imzalandı. Çalışma bu yönde ilerledikçe, T96 kulesinin, aynı zamanda geliştirilmekte olan ortalama bir T95 tankının şasisine kurulum için oldukça uygun olduğu anlaşıldı. Efordan tasarruf etmek için projeler birleştirildi ve gelecek vaat eden ağır tank T96 model listesinden silindi.
TS-31 kavramı üzerine bir saldırı tankı oluşturma programı Chrysler Corporation'a atandı ve tank, 120mm tabanca tankı T110 adını aldı. İlk konseptin adım adım gözden geçirilmesi, birkaç zayıf noktayı ortaya çıkardı ve proje, Detroit cephaneliği ve Chrysler şahısının müşterisinin son versiyonuna gelene kadar, art arda birkaç revizyondan geçti. Artık Т110, klasik şemaya göre yapılmış, motor bölmesinin ve merkezi dövüş bölmesinin arka konumu ile yapılmış, kendinden tahrikli bir topçu teçhizatıydı, ancak sürücü tekerlekli sandalyeye yerleştirildi. Onun yeri sağ ön kısmındaydı, topçu soldaydı. Arkasında, tabancanın sağındaki ve solundaki iki yükleyici vardı ve kabinin arkasında, merkezde, tank komutanının işyeri, dönen bir taretin bir 12,7 mm makineli tüfek ile silahlandırılmasıyla tamamlandı.
ağır tank şeması T110
Tekerlek takozu olmayan 120mm T123EX1 tabanca, kardan tip bir tesisatta monte edildi, kılavuz, T156 topçu teleskopik görüşünün yardımı ile gerçekleştirildi. Projenin ileri çalışmaları, topçu ve sürücünün tekerlek yuvasına yerleştirilmesinin ön zırhının geniş eğim açılarıyla uygulanmasına izin vermeyeceği ve bunun sonucunda gerekli korumaya uymak için kalınlıkta önemli bir artış gerektireceği yönündeki endişeleri doğruladı. Ayrıca, yukarıda belirtilen dezavantajlardan arınmış, döner bir taretli bir tankın, projenin belirttiği kütle ve boyutlarda yaratılabileceği varsayılmıştır. Yeni proje M103'e çok benziyordu ve bir bütün olarak hem tank komutanı hem de topçu tarafından kullanılabilecek Optar optik menzilinin kullanımına dayanan sadece daha gelişmiş MSA'dan üstündü. Başarılı testlerden sonra М103А1, araca olan ilgi ortadan kalktı ve üzerindeki tüm çalışmalar durduruldu.
ahşap bir düzen ve dönen bir taret ile ağır bir tank T110 kroki.
Savaş sonrası dönemin Amerikan ağır tanklarından bahsetmişken, “Avcı” gibi ilginç bir projeyi görmezden gelmek imkansızdır. Adından da anlaşılacağı gibi, bu son derece alışılmadık tipte savaş aracının, düşman tanklarını, tamamen kesin bir düşman olan SSCB ağır tanklarını “avlamak” gerekiyordu.
tankın projeksiyonu "Avcı".
45 ton kütleye sahip bu kompakt makinede her şey sıra dışı - düzenden kollara ve şasiye kadar. Birikmeli mühimmatın ilerlemesi, akla gelebilecek tank tank zırhlarına nüfuz edebilen 90-105mm kalibreli mermilerin oluşturulmasına izin verdi. Böyle bir merminin bir atış için yüksek bir başlangıç hızına ihtiyacı yoktur - zırh penetrasyonu sırasıyla toplantı sırasındaki kinetik enerjiye bağlı değildir, mesafe boyunca değişmeden kalır.
alay tankı "Avcı".
Bu özelliklerle bağlantılı olarak, kılıcı bir savaş başlığına sahip füzeler için top fırlatıcı fikri doğdu, namlu ve cıvatayı çok hafif kılacak ve aynı zamanda ateş hızını keskin bir şekilde arttıracak. “Hunter” silahını oluşturan bir çift 105mm kalibre silahı, her birine bir 7 atış dükkanı verildi ve fantastik bir hızda boşalabilirdi - dakikada 120 atış! Füzelerin düşük doğruluğunu telafi etmek için, özellikle de düşman ağır tanklarla savaşmayı amaçladığı uzun mesafelerde, bu kadar yüksek bir ateş oranına ihtiyaç vardı. Ek olarak, tank bir çift 7,62mm makineli tüfek ile silahlandırıldı, silahlarla eşleştirildi ve namlularının dışına yerleştirildi. Ek olarak, komutanın tareti bir çift 12,7mm uçaksavar makineli tüfek ya da diğer silahlara sahip olabilir (bir büyük kalibreli ve bir makineli tüfek tüfek kalibreli - silahın nihai bileşimi belirlenmedi). Toplam mühimmat silah dükkanlarındaki 14 atışları ve vücuttaki 80 mermileri, yani. 94 çekimleri.
düzen şeması "Avcı".
Otomobilin bir bütün olarak yerleşimi klasik olana yakındır, ancak yalnızca kontrol bölmesi, dövüş bölmesi ve motor şanzıman bölmesi makinenin uzunluğu boyunca ardışık olarak düzenlenmiştir. Şoför, arabanın ortasındaki ön kısımda oturuyordu, arkasında, merkezinde bir topçu bulunan küçük bir taret vardı ve yanlara silahlar yerleştirilmişti. Bu ayrılmanın ardında, komutanın (sağ) ve yükleyicinin yerleri aşıldı, ancak bu kısım önden yukarı çıktığından, kıçtaki bombardıman sınırlıydı ve sadece varillerin maksimum yükseklik açısı ile sağlandı. Kıç santrali ve hidrolik şanzımanı barındırıyordu, ancak geleneksel tankların aksine Avcı'nın her tekerleği öndeydi. Bu, hafif güçlendirilmiş bir lastik iz kullanılmasını mümkün kılmıştır. Projede kompozit zırhın kullanılması dikkat çekicidir - o zamanlar kümülatif mühimmatlara karşı korumayı geliştirmeye yönelik araştırmalar devam ediyordu ve çözümlerden biri de “cam” zırh ya da “silisli çekirdekli” idi. Gerçek bir 6,5 inç (165mm) kalınlığında, üç katmandan oluşan zırh, monolitik ile aynı kalınlıkta aynı korumayı sağladı, ancak tüm 4,6 inç (117mm) ile tartıldı. Gövde zırhının ve Avcı Kulesi'nin ön kısımlarının, dayanıklılıklarını arttıracak şekilde bu tür zırhlardan yapılması gerekiyordu. Tankın bir diğer özelliği, tek bir kaldırma panelinden oluşan mürettebatın geleneksel kapaklarına ilaveten, ofis komutanının tepesini bir topçu ve motor şanzımanı ile kaplayan varlığıydı. Gerekirse, hidrolik silindiri kaldırdı ve elektrik santraline ve mühimmat bölmelerine mükemmel erişim sağladı ya da aracı savaş alanında bırakırken mürettebatı kapattı.
tankın boyuna kesiti "Avcı".
Ancak, ışık teknolojisi yönündeki önceliklerin değişmesi nedeniyle, “Avcı” oldukça gelişmiş olmasına rağmen taslak aşamasından çıkmadı. Bu noktada, daha sonraki Soru İşareti konferanslarında önerilen ağır silahlı tankların projeleri (120mm ve 152mm tabancalarıyla) esasen hafif olduğu için 30 tona kadar olan Amerikan ağır tanklarının değerlendirilmesi tamamlanabilir.
FV214 Conqueror’ın serbest bırakılmasından sonra, Birleşik Krallık belirgin bir şekilde ağır tanklara soğudu ve silahlı güdümlü silahlar da dahil olmak üzere hafif araçlar düşman tank avcısı olarak kabul edildi. Sonunda Başkana 52 ton ve 120mm tabanca ağır bir ağırlık veren proje, Centurion'un yerini alması için orta seviye bir tank geliştirme olarak başladı.