- Yevgeny Vladimirovich Perov Biyografisi
- Merkez Çocuk Tiyatrosu
- İlk başarı
- Tiyatro rolleri
- Anatoly Efros
- Rus Jean Gabin
- Bir aktörün kişisel hayatı
- Eugene Perov Filmleri
Yevgeny Perov, Moskova Sanat Tiyatrosu School-Studio'da hiç çalışmadı, ancak Moskova Sanat Akademik Tiyatrosu'nun bir oyuncusu olarak sahnede oynadı. Organik olarak her rolü üstlenen bir oyuncuydu, bu yüzden hiçbir zaman tekrarlamadı, yalan söylemedi ve oynamadı.
Yeteneği sayesinde Yevgeny Perov, komik ve trajik, lirik, romantik ve aynı zamanda sıradan bir ev olan her görüntüde somutlaştırılabilir. Hayatı boyunca aynı tiyatroda çalıştı - Moskova Merkez Çocuk Tiyatrosu (Central Çocuk Tiyatrosu) ve ölümünden kısa bir süre önce özlediğim sahneye merhaba dememi istedi.
Yevgeny Vladimirovich Perov Biyografisi
Yevgeny Vladimirovich 7 Eylül 1919'da Borisoglebsk'ta doğdu. Çocukluk aktörü hakkında neredeyse hiçbir şey bilinmemektedir. Oyuncunun biyografisi, 1936'da sahneye çıktığı Pskov Pedagoji Tiyatrosu sahnesinde faaliyetleriyle başlıyor. Sonra Eugene on yedi yaşındaydı.
Ardından, gelecekteki aktörün hizmet vermeye çağrıldığı, tiyatro teknik okulundan mezun olduğu ve genç izleyicilerin Leningrad tiyatrosuna kabul edildiği Leningrad vardı. 1945 yılına kadar Yevgeny Perov, Karadeniz Tiyatrosu'nda görev yaptı. Büyük Vatanseverlik Savaşı tüm cephelerde performans gösterdi. Sevastopol’daki savaş için “Sevastopol’un Savunması İçin” madalyası ve “1941-1945’teki Büyük Vatanseverlik Savaşı’nda“ Askeri Haklar İçin ”, “ Kafkasların Savunması İçin ”ve“ Almanya’ya Zaferler İçin ”ödülleri verildi. Ayrıca, 1 ve 2 derece Yurtseverlik Savaşı emirleriyle ödüllendirildi. Yevgeny Vladimirovich, Kafkaslar ve Kırım'daki savaşlara katıldı ve Kızıl Ordu ile birlikte Romanya ve Bulgaristan'a ulaştı.
Merkez Çocuk Tiyatrosu
Savaştan sonra, Yevgeny Vladimirovich Perov Moskova'ya taşındı ve sevgili yönetmeni Anatoly Efros'un kendisiyle Lenkom'u çağırmasına rağmen, günlerinin sonuna kadar sadık kaldığı Merkez Çocuk Tiyatrosu'na yerleşti.
1946'da bir kez Merkez Tiyatro Binası'nda, Eugene Perov hemen oyuncular arasında lider bir yer aldı. İlk önemli rolü Pavka Korchagin idi. Ardından, 1947'de, “Çeliğin Temperli Olduğu” oyunu büyük bir başarıydı ve ana sanatçıya ün kazandı. Tüm Sovyet gazeteleri ve dergileri, savaş sonrası gençliğin yurtsever havasını yansıtan oyunu keskin bir şekilde tartıştı. Pavel Korchagin'in imajı, genç insanlar örnek alabilecekleri kahramanlardan yoksun olduğunda bile, artık geçerlidir.
İlk başarı
Genç oyuncu Eugenia Perov hakkında, iç savaşın kahramanını tamamen ve inandırıcı bir şekilde somutlaştırdığını ve sanatsal potansiyele sahip olduğunu bilmek, Pavel Korchagin'in manevi dünyasını açığa vurduğunu yazdılar. Ostrovski'nin romanı kahramanının sert ve sıradışı karakterinin ardında ruhun soylu ve derinliği yatıyor. Bu tam olarak genç oyuncu tarafından gösterilir.
Yevgeny Perov'a göre, başını döndürmeyen gerçek bir yankılanma başarısıydı. Aksine, genç adam daha büyük bir ısrarla oyunculuk becerilerini çalışmaya başladı.
Tiyatro rolleri
Devrimin kahramanından sonra, bir yıl sonra Perov'a “Kar Kraliçesi” adlı öykücünün rolü teklif edildi. Ve zekice onunla başa çıktı. Ardından Andrei Gavrilovich Dubrovsky'nin Pushkin’in Dubrovski'sinden sonraki sahnede rolü vardı. Genç oyuncu yaşlı bir insan imajına alışmak zorundaydı. Sahnede, Troyekurov Andrei Gavrilovich ile bir araya geldiğinde, Evgeny Vladimirovich o kadar doğal olarak “duygularını kaybettiği” ve sırtına düştüğü hakaretini tasvir etti. Seyirci dondu ve yüzleri, kendilerini saklayabilecek bir oyuncu için endişelendiklerini gösterdi.
Merkez Çocuk Günü oyuncusu Tatiana Nadezhdina, Yevgeny Vladimirovich'i sıcaklıkla hatırladı ve makyaj yapmadan sahneye çıktığını, sadece saçlarını değiştirdiğini söyledi. Saçlarını düz bir şekilde ayırabilir veya bir stand yapabilir. “Tom Amca'nın Kulübesi” adlı çocuk oyunda Perov, Zenciyi Tom'u oynadı ve bu yüzden siyah makyajda lekelendi. Performans boyunca Tom, piyasada satılan insanları kapatmak için elveda derken, Yevgeny Perov'un arkasında her zaman beyaz çizgiler bırakan gözyaşları vardı. Tom-Perov'un gözünde o kadar çok acı, acı ve endişe vardı ki, izleyiciler onunla birlikte ağladı, komik durumu fark etmedi.
Anatoly Efros
Anatoly Efros tiyatroya geldiğinde, Merkez Çocuk Hastanesi'nin hemen hemen tüm oyuncuları Sovyetler Birliği'nde ünlendi. Aralarındaki liderlerden biri oyuncu Yevgeny Perov'du. O zamanlar Efros, oyun yazarı Viktor Rozov'un çalışmasından etkilendi, bu yüzden neredeyse tüm performansları oyunlarına dayanıyordu. Yevgeny Vladimirovich, Rozov kahramanlarını hassasiyetle algıladı. Onu doğaya göre uygun buldular, çünkü istemediler ve nasıl yalan söyleneceklerini bilmiyorlardı, doğal ve böyle. Perov, tüm Efros yapımlarına katıldı.
Gerçek şan, 1957'de sahnelenen "In Search of Joy" oyununu getirdi ve on beş yıl boyunca tiyatro sahnesini terk etmedi. 1960 yılında aynı oyuna dayanan yönetmen Anatoly Efros, Yevgeny Perov'un tekrar ana rolü oynadığı “Gürültülü Gün” filmini yaptı. Bu SSCB boyunca popüler yaptı.
Ivan Nikitichna Lapshin'in rolü olumsuz olsa da, birçok kişi onu oyundan ve filmden hatırladı. Oyunun doruk noktası, babasını hiç azarlamayan Lapşin'in oğlu Gennady'nin ona el sallayarak eliyle durduğu sahnedir. O zaman, aktör Perov'un düşünceleri açıkça okunuyordu: yanlış anlama, umutsuzluk, oğlunun kontrolünü kaybettiği için, oğlunun olgunlaştığını ve aktörün gözlerinin yaşlarla doluydu. Boğazımda bir topak olmadan bakması imkansızdı.
Victor Rozov'un pek çok oyunu, en ünlüsü olan “Çocuklarla Mücadele”, “Akşam Yemeği Öncesi”, “İyi Saatlerde” olan Merkezi Çocuk Tiyatrosu sahnesinde sahnelenmiştir.
Rus Jean Gabin
Tatiana Nadezhdina’nın hatıralarına göre, bir gün yönetmen Alexei Popov gösteriye geldi ve prodüksiyonu izledikten sonra, yalnızca köpeklerin CDT’nin aktörlerini tekrar oynayabileceğini belirtti. Ancak Tatyana Nadezhdina, hiç kimsenin, evcil hayvanın Yevgenia Perov'u yenemeyeceğine inanıyor. Öyleyse düşünün ve sahnede bir duraklama yapın, sadece Yevgeny Vladimirovich olabilir. Ona göre Sovyet oyuncu, ancak dünyaca ünlü olan Fransız oyuncu Jean Gabin ile karşılaştırılabilir.
Yevgeny Vladimirovich, provalarda asla bir kalemle oturmadı ve hiçbir şey yazmadı, yönetmene dikkatlice dinledi, düşüncesiz sorular sormadığını düşündü. Rolle ilgili kendi algısına sahipti. Yevgeny Vladimirovich bunun Wilds'a yol açabileceğine ve hiçbir şey elde edemeyeceğine inandığından, karakterin karakterine girmek onun ruhunda değildi. Sezgisine ve rolün ilk okumasına güvenmek gerekiyordu. Oynadığı herkes, oyuncu kendi içinden geçti. Tek bir karakter tekrarlanmadı. Perov, “Davranış Sıfır” adlı oyunda öğretmenlik oynamış birkaç yıl boyunca bile, her seferinde farklıydı.
Bir aktörün kişisel hayatı
Yevgeny Vladimirovich Perov'un kişisel hayatı hakkında çok az bilgi var. Sadece evli olduğu ve bir kızı Luba olduğu bilinmektedir. Karısı da bu adı taşıyordu. Perov hastalığından dolayı sahneyi terk ettikten sonra (hafıza problemleri yaşamaya başladı), her iki kadın da ona değer verdi. Yevgeny Perov'u çok sevdiler ve onları her şekilde korudular.
Evgeny Vladimirovich 1992 yılında öldü ve Moskova şehrinin Danilovsky mezarlığına (8 numaralı istasyon) gömüldü.
Eugene Perov Filmleri
Gösterilere ek olarak, Yevgeny Vladimirovich de birçok filmde rol aldı. Katıldığı filmlerin listesi aşağıda verilmiştir:
- "Malakhov Kurgan";
- "Gürültülü Gün";
- “Hoşçakalın çocuklar!”;
- "Anne ve üvey anne";
- "Oda";
- "Bir diş hekiminin maceraları";
- "Sonbahar Düğünleri";
- "Eski bir hayattan drama";
- "Eski soyguncular";
- "Nokta, nokta, virgül";
- "Onun yerinde adam";
- “Korkacak bir keder - şans görülemez”;
- "Baharın Onyedi Anları";
- "Cesaret için yüz gram";
- "12 sandalye";
- "Komik insanlar!";
- “Yarışmaya aşçılar geldi …”;
- "Sibiriada";
- "Acil Çağrı";
- "Trafik polisi müfettişi".
Yevgeny Perov'un biyografisi (filmografi makalede gösterilmiştir), oldukça zor ama ilginç. Savaşa girdi, ateş çizgisinde savaştı, çoğu televizyonda oynadı, festival programlarına katıldı, ama kalbi her zaman tiyatroya aitti.