kitap incelemesi Arnavutça karakter Odette İngiltere’den görseller ve metinler Brian Arnold tarafından incelendi Yazarı Odette England tarafından yazılan ve St. Lucy Books ile birlikte yayınlanan Dairy Character’de sanatçı, Avustralya’da bir mandıra çiftliğinde geçen çocukluğunu yansıtırken benzer metaforları araştırıyor. toplumsal gücün, baskının, isyanın ve kendini gerçekleştirmenin kişisel hikayesi…”
Odette İngiltere’den görseller ve metinler
St. Lucy Books, ABD, 2021. 188 s.
Süt çiftçileri, her yıl hamile ineklerinden dişi buzağılar istiyorlardı. Bu buzağılar, The Glorious Girls, özenle tımar edildi ve toynaklarına basar basmaz adamlar onları fotoğrafladı; sadece erkekler. Babam Polaroid kamerasını kullanarak çiftliğinde doğan her dişi buzağıyı belgeledi. Daima önde ve merkezde olan buzağı her zaman en iyisidir… Boğa buzağıları bir hayal kırıklığı olmuştur. İstenmeyen ve bir fotoğrafa yakışmayan… Çiftçiler ise düzenli olarak hamile kalan eşlerinin kendilerine oğulları olmasını, çiftliği çalıştırmasını, onun toprağını ve sürülerini miras almasını istediler. Dikkatleri büyük ölçüde dağılmış olan kızlar rahatsızdı.”
“Annem yemek yapıyor, yardım etti. Davranışlara uygun. Annem bana ‘bir kadının performansını’ öğrettiği kadar çok şey öğretmedi. Benim gözlemlemem, yükümlülükleri not etmem, adımlarını takip etmem bekleniyordu. Bu onun araba sürmesi değildi. Annem yönlendirildi, bahçe yolunda, vuruyor Atasözü, gösteri halkasının etrafında, çiftlikten ayrıldıktan yıllar sonra varlığından haberdar olmadığım görünmez bir ip tarafından yönlendiriliyor. bir eş olarak çiftlik.”
– Odette İngiltere, Arnavutça karakter
onun harika romanında mezraWilliam Faulkner, “aptal” Ike Snopes’un bir inekle seks yapmaya çalıştığı bir sahneyi anlatıyor. “Erkek-çocuk” olarak tanımlanan Ike, Faulkner’ın trajik, komik, şefkatli, şiirsel ve harika olarak tasvir ettiği bir sahnede aşkını tamamlamaya çalışmadan önce kitap boyunca inekle romantik bir ilişki hayal etmişti. O geliştikçe, inek her yere sarktığında Ike’ın erotik niyetleri engellenir. Faulkner’ın hünerli ve modern hayal gücünde, manzara efsanevi oranlar alır ve onu Güney Amerika’nın güç yapılarını ve cinsiyet rollerini deşifre etmenin bir yolu olarak kullanır. Faulkner’ın zihninde her birimiz bir tür Ike ya da bir ineğiz, hayattan beklentilerimiz her zaman beklentiler, dayatılan roller ve cinselliğimiz tarafından hüsrana uğrar.
de Arnavutça karakterSanatçı, St. Lucy’s Books ile birlikte yayınlanan Odette England tarafından, Avustralya’da bir mandıra çiftliğinde geçen çocukluğunu yansıtırken benzer metaforları araştırıyor. Kitap, fotoğrafa deneysel bir yaklaşım sunarken sosyal güç, baskı, isyan ve kendini gerçekleştirme hakkında kişisel bir hikaye için bir metin sunuyor.
İngiltere’nin anlatısını geliştirmek için kullandığı üç farklı fotoğraf türü vardır: olağanüstü bir siyah beyaz renk paletinden yapılmış kendi fotoğrafı, yakın çekimler ve androjen görünümlü bebek teninin ve onun dünyaya yaptığı yolculuklarda çektiklerinin bir karışımıdır. aile çiftliği. Ayrıca arşiv fotoğrafları ve çocukken çekilmiş enstantaneler, aile fotoğrafları ve babası tarafından çiftliği belgelemek için yapılan Polaroidler de içeriyor. Daha da şaşırtıcı bir şekilde, süt çiftçilerine – memenin ve vücudun diğer bölümlerinin büyütülmesine – yardımcı olmak için yayınlanan eski bir kılavuzdan kabaca işlenmiş fotoğraflar ekliyor. Aynı şekilde, kitabın kendisi de bir tür ABA yapısında, bir resim bölümü ile üç ayrı bölüme ayrılmıştır, ardından İngiltere’nin annesinden gelen mektup parçalarıyla kendi çocukluğunun yanı sıra çocukluğunu anlattığı bir yazılı anlatı izlemektedir. . Çiftlik hayatından hatıralar ve nihayet başka bir fotoğraf seti.
İlk kitabında, Şöminenin Bekçisi: Roland Barth’ın Görünmez Portre FotoğrafçılığıGörüntülerin yan yana getirilmesinde İngiltere, duyarlılıklarıyla muazzam bir güç gösterdi. Tipik olarak biçimsel veya kompozisyonsal benzerlikleri vurgulamak için birleştirilirler, görüntüleri yan yana koyarak, görüntülerden yeni anlamlar çıkararak karmaşık sorular ve fikirler ortaya çıkarırlar. Bir parmak hareketiyle koparılan el, bir ineğin memesine, bir kızın sırtından aşağı dökülen saçlarına benzeyen bir tavan lambasının açıkta kalan tellerine veya bir çocuğun göğsündeki gölgeye, uçan bir kuşun kanatları gibi muazzam görsel benzerliklere sahiptir. Bu yaklaşımların her biri, İngiltere’nin toplumsal cinsiyet kimliği, kültürel beklentiler ve kendi kaderini tayin hakkını içeren mücadeleler hakkındaki anlatısının önemli bir bölümünü dile getirmeye yardımcı olur.
İngiltere, görevi sırasında fotoğrafın aile içinde oynadığı role ve çiftlikteki yaşamına değiniyor ve bu mecrada neden bir ses olduğuna dair ipuçları veriyor. Babası için kamera, mirası ve geçim kaynağı olarak gördüğü kızları, buzağıları belgelemenin bir yoluydu. Annesi için bu, aile hayatını belgelemenin bir yoluydu ve aynı zamanda İngiltere’nin romanında önemli bir metafor olan fotoğraflarda her zaman yokluğunun nedeniydi: “O çalışan fotoğrafçı, evin önü, aşçı – asla şef değil – garson, bulaşıkçı. Orada başka şekillerde, yaptığı başka şekillerde Kamerası görünür. Bu yöntemler olmadan annem hafızada kaybolur. İşini kaybetti. Karısını kaybetti.” Bu kalıpları ve fotoğrafın gücünü fark ederek, İngiltere bu önceden belirlenmiş roller arasında yeni bir alan buldu, kamerayı varlığını belirlemek için kontrol etti (annesinin yokluğuna direnerek) ve cinsiyet kimliğini belirledi (Patrik’in beklentilerine yanıt olarak).
İngiltere, daha büyük fikirleri bir araya getirmek için parçaları yan yana yerleştirerek, fotoğraflarda olduğu gibi metni de büyük ölçüde kullanır. Metin bölümünün büyük kısmı, İngiltere’nin çocukluğuna bakan kısa anılarından oluşuyor. Bu anılar kısadır ve genellikle çocukken ona sunulan kalıplara ve beklentilere odaklanır – aile çiftliğinde kadın ve erkeklerin beklentilerini açıkça ortaya koyarken – aynı zamanda her birinin aile dramasında oynadıkları rolleri de vurgular. Babası “kızları” ve ailenin ekonomik geçimini denetlerken, annesi evi korudu ve çocukları büyüttü.
Bu anılar içinde İngiltere, yaşamının bu kadar erken döneminde hissettiği bir mücadeleyi ifade eder ve davranışlarını sürekli olarak ‘uyumlu’ veya ‘uyumsuz’ olarak tanımlar. Çocukluk anıları, annesi tarafından İngiltere’ye gönderilmiş, ancak her zaman “Anne ve Baba” ile imzalanmış mektuplarla serpiştirilmiştir. Bu mektupların dahil edilmesi, anlatının kalbindeki temel fikirleri pekiştirerek, tümü cinsel bedeni tarafından tanımlanan, erken yaşamını şekillendiren görevleri, hiyerarşileri ve beklentileri hatırlatıyor.
Kitabın tasarımı sade ve etkili. Kapak fotoğrafları, ön yüzü bükülmüş bir vücut gibi katlanmış ve bükülmüş insan derisinin ayrıntılarını gösteren, arka tarafta ise utanç verici, faydacı ve meta bedenleri ima eden bir ineğin derisine bastıran bedensiz bir el ile anlatıyı güzel bir şekilde tahmin ediyor. Kitap, anlatıma akış katmak için iki farklı renkte kağıt kullanıyor; parlak beyaz kağıt üzerine basılmış iki büyük resim bölümü ve soluk pembe üzerine metin. Bu renk kullanımı seks hakkında bir hikaye yaratırken bariz görünüyor, ancak aynı zamanda İngiltere’nin yatak odasının güzel bir pembe tonuna boyanmasını istediği bir çocukluk anısını da hatırlatıyor. Bu kağıt kullanımının kitabın en başarısız kısmı olduğunu itiraf etmeliyim, Odette’in anlatımı bu kadar basit tasarlanmış bir metaforu kullanmak için fazla iyi.
Odette England son yıllarda kendini çok yönlü, hırslı ve ilginç bir sanatçı, çağdaş fotoğrafçılıkta dikkate alınması gereken bir güç olarak ortaya koydu. En son üç kitabı – Şöminenin Bekçisi: Roland Barth’ın Görünmez Portre FotoğrafçılığıVe Arnavutça karakterVe Önceki makale // Güncel etiketler: Rauschenberg’e yanıt verin Hepsi fotoğrafçılığa farklı yaklaşımlar gösteriyor ve hepsinin muazzam görsel yetenekleri var. Arnavutça karakter (bütün sanat eserleri otobiyografik olsa da) bu eserlerin en belirgin otobiyografik eseridir. Kendini gerçekleştirme yolunda olumsuz beklentilerin üstesinden gelen, aynı zamanda bize fotoğrafın beklentileri yaratma ve baltalama aracı olarak muazzam gücünü hatırlatan muazzam karakter ve güce sahip bir kadının hikayesidir.
kitap satın al
Daha fazla kitap incelemesi okuyun
Brian Arnold Ithaca, New York’ta yaşayan bir fotoğrafçı, yazar ve çevirmendir. Çalışmalarını dünya çapında öğretti ve sergiledi ve Oxford University Press, Cornell University ve Afterwards Books ile kitaplar yayınladı. Brian iki kez McDowell Üyesidir ve 2014’te Henry Luce Vakfı/Amerikan Endonezya Araştırmaları Enstitüsü’nden bir hibe almıştır.