Bölüm 171: Kan Şeytanı Tao Çocuğu
Sang Luo, Xu Luodi’ye yanıt olarak kibirli bir şekilde homurdandı. Xu Luodi canlılıkla parlayarak, ona yaklaşan Meng Hao’ya doğru bakıyordu. Gözleri zalimlikle doluydu.
“Bugün Xu Luodi, sana yardım etmemen gereken kişilere yardım edersen neyle karşılaşacağını öğretecek, gazabıma uğrayacaksın!” dedi, sesi çılgınca bir ateşle doluydu. “Ve Ayrıca Şaman Gelişimcilerinin en çok korktuğu şeyin ne olduğunu da öğreteceğim!”
Xiao Klanı üyelerinin yüzleri soluktu. Xiao Chang’en acı acı güldü, daha önce yaptığı hamleyi geri alamayacağının oldukça farkındaydı. Derin bir nefes aldı ve uzun adımlarla ilerlerken Gelişim Merkezinin gücü aniden dışarı patladı. Bu, Orta Temel Kurulum aşamasının gücüydü, ama biraz daha zayıf görünüyordu. Ömrünün sonuna yaklaştığı için Qi geçitleri çoktan çürümeye başlamıştı. Bir çabayla Orta Temel Kurulum gücünü sergileyebilse de, aslında bu onun hayat kuvvetine zarar verecekti.
“Bu mesele Xiao Klanını ilgilendiriyor, yabancıları değil!” dedi, tüm vücudu sanki biraz daha uzamış gibiydi. “Bu kişi Xiao Klanı tarafından buraya davet edilmedi, sadece buradan geçiyordu. Eğer Xiao Klanının yok olması Göklerin iradesi ise, o zaman bu Ruh Gölünü al! Ama eğer Klan üyelerimden herhangi birini almaya kalkarsan, onlara iyi davranmalısın. Aksi takdirde sonunda ölecek olsam bile sana bir bedel ödetirim!” Bu sözler büyük bir güçle yankılandı, ve Xu Luodi’nin kaşlarının çatılmasına neden oldu.
Cüce Sang Luo ise çığlık benzeri bir kahkaha attı.
Meng Hao, Xiao Chang’en’e doğru baktı ve aniden o adama karşı olan hisleri değişti. Başını aşağı yukarı salladı ve ardından sakince konuştu: “Yoldaş Taoist Xiao, bu gölü bana hediye olarak vermedin mi? Yani bu göl bana ait. Burada onu benden almaya cüret edenler mi var!?” Meng Hao’nun önündeki sarmaşıklar Sang Luo ve Xu Luodi’ye doğru hücum etti.
Bunun üzerine Sang Luo kibir ve aşağılama dolu bir kahkaha attı. Elbise kolunu genişçe salladı ve içinden siyah bir mühürleme taşı fırladı. Taş genişleyerek ileri fırladığında, yaydığı güçlü baskı bütün sarmaşıkların durmasına neden oldu. Sadece ana gövde ulumalar eşliğinde yoluna devam etti.
Sang Luo delici kahkahalar eşliğinde bir adım ilerlerdi. Sağ kolunu kaldırdığında normal bir insanın elinden daha küçük bir el ortaya çıktı. Bu eli ona yaklaşan ana sarmaşık gövdesine doğru salladı; siyah bir rüzgar peyda olarak sarmaşığa doğru uğuldadı.
Aynı sırada Xu Luodi’nin kahkahaları havayı doldurdu. Vücudu hızla harekete geçerek doğrudan Meng Hao’yu hedef aldı, gözleri vahşi bir öldürme arzusuyla parlıyordu. Fakat tam harekete geçtiği sırada Xiao Chang’en fırlayarak onun yolunu kapattı. Yüzünü aşağılayıcı bir ifade kaplayan Xu Luodi geniş elbise kolunu fiskeledi. Bir gümbürtü sesi havayı doldururken Xiao Chang’en geriye itildi.
“Seni şimdi öldürmeyeceğim.” diye güldü. “Evlilikten sonra akraba olacağız, ve beraber düğün şarabını içeceğiz.” dedikten sonra Meng Hao’ya doğru yöneldi. “Ve şimdi sana Şaman Gelişimcilerinin en korktuğu şeyin kafasının kesilmesi olduğunu öğreteceğim!” Kibirli kahkahaları dört bir yanı doldurdu.
Fakat diğer tarafta Meng Hao’nun yüzü her zamanki gibiydi. Xu Luodi ona yaklaşırken en ufak bir değişim olmamıştı.
Xu Luodi aşağı yukarı dokuz metreye kadar yaklaştığı anda Meng Hao’nun gözleri aniden soğuk bir ışıkla parladı. Geri çekilmek yerine bir anda titreşerek doğrudan Xu Luodi’nin yolunda belirdi. Elini kaldırdı ve üç yüz metre uzunluğundaki bir Alev Ejderhasıyla birlikte kaynayan bir Alev Denizi ortaya çıktı.
Alev Ejderhasının ortaya çıkmasıyla Xu Luodi’nin yüzünde inanamaz bir ifade belirdi.
“Bu… Bu…” Ne gördüğüne inanmaya bile cüret edemiyor gibiydi. Bu Alev Ejderhasının ona verdiği baskının yoğunluğu Geç Temel Kurulum aşamasının bile üstündeydi.
Tüm vücudunu bir ölüm korkusu kapladı, zihni monoton gürlemelere boğuldu. Sanki vücudu sayısız yıldırım tarafından çarpılmış gibiydi. Yüzündeki inanamaz ifade hala yerinde duruyordu.
“Geç Temel Kurulum aşaması!!” Vücudu titredi ve gözlerinde yoğun bir dehşet parladı. Bu Erken Temel Kurulum aşamasındaki gencin Geç Temel Kurulum gücüyle patlayacağını nereden bilebilirdi ki? Biraz önce kafasını kolayca kesebileceğini düşündüğü kişi, şimdi onu yüz binlerce kez katledebilecek bir vahşi hayvana dönüşmüştü!
Şok olan sadece o değildi. Xiao Chang’en’in ağzı açık kalmış ve sersemlemişti. Gördüğü şey karşısında tepki bile vermekten aciz kalmıştı. Zihni uğultularla dolmuştu. Ve ardından gözlerinde vahşi bir neşe belirmişti.
Alev Ejderhası ortaya çıktığında, cüce Sang Luo tarafından baskılanan sarmaşıklar aniden sarsıldı ve havaya kalktı. Siyah cübbenin içindeki bir çift gözden şaşkın bir bakış yayıldı.
Tüm bunları betimlemek uzun zaman alsa da, aslında anlık olaylardı. Xu Luodi’nin kahkahaları bir anda tüm bölgede yankılanan kan donduran çığlıklara dönüşmüştü. Üç yüz metre büyüklüğündeki Alev Ejderhası ona sertçe vurmuş ve vücudunu havada sürüklenen küllere dönüştürmüştü. Ondan geriye sadece havada yankılanan çığlıkları kalmıştı.
Bunun ardından depolama çantası hemen Meng Hao’ya doğru süzülmüştü.
Herkes bu şaşkınlık verici sahneyi izlerken Xiao Chang’en’in yüzünde heyecanlı bir ifade belirmişti. Onun yanındaki Xiao Caifeng, Meng Hao’ya bakıyordu ve gözlerinde tuhaf bir parıltı vardı.
Diğer Klan üyelerinin Meng Hao’ya coşkun bir hayranlıkla baktığını söylemeye bile gerek yoktu.
Sang Luo’nun o sırada ifadesi çirkin bir hal almıştı. Xu Luodi’nin ölümüne şahit olması kalbinin güm güm atmaya başlamasına neden olmuştu. O özünde ihtiyatlı bir kişiydi, bu yüzden hemen geri çekilmişti. Geç Temel Kurulum aşamasında olsa da, kendini riske atacak biri değildi. Bir anda vücudu parlayarak kaçma girişiminde bulundu. Aklınca, rakibinin büyük ihtimalle biraz endişe duyacağını ve onu takip etmeyeceğini düşünmüştü.
Eğer rakibi onu takip etmezse, kendini küçük gördüğünün bir kanıtı olacak ve bu durumda Sang Luo ani bir dönüşle onu öldürmek için saldıracaktı. Bu sık sık başvurduğu bir taktikti ve mavi yanan cenaze alevleri mavi yanana kadar bunu pratik etmişti. Fakat, kaçmaya başladığı anda Meng Hao soğukça homurdanmış ve ardından havaya sıçrayarak prizmatik bir ışık ışına dönüşmüş ve onun peşine takılmıştı.
Bunun gören Sang Luo’nun yüzü anında düşmüştü.
“Benim peşime düşmesi, beni öldürebileceğini kanıtlıyor. Bu doğru olamaz!” Hızla ilerlerken kalbi güm güm atıyordu. Sağ elini salladı ve siyah mühürleme taşının uğultulu sesler eşliğinde Meng Hao’ya doğru fırlamasını sağladı.
Meng Hao kolay olmasa bile dokuz Tao Sütununa sahip bir Geç Temel Kurulum Gelişimcisiyle dövüşebilirdi. Fakat Sang Luo’nun sadece yedi Tao Sütunu vardı. Yani Meng Hao’nun onu küçük görme lüksü vardı. Sağ elini bir büyü işaretiyle oynattı ve iki tahta kılıç ortaya çıktı. Bir tanesi siyah mühre doğru fırlarken diğeri ise renkli bir ışın şekline bürünerek Sang Luo’yu takip etti.
Bir gümbürtünün ardından siyah mühürleme taşı paramparça oldu. Bunun üzerine Sang Luo öfkeli bir şekilde kükredi. Ona doğru yaklaşan tahta kılıca baktı ve vücudu titredi. Hemen parmakları arasındaki bir yeşim kayışı koparttı ve bunun ardından iki eliyle birden bir büyü hareketi yaptı. Daha sonra önüne doğru sağ el işaret parmağını salladı.
Bunu yaptığı anda, etraftaki her şey kararmaya başladı, sanki parmağının etrafından tuhaf bir güç emiyor gibiydi. Sang Luo’nun vücudu Meng Hao’nun kaşlarının çatılmasına neden olan can sıkıcı, karıncalanma gibi bir aura yaymaya başladı.
Buna benzer bir aurayı ilk defa Siyah Elek Tarikatında hissetmişti*. Fakat bu aura çok daha zayıftı, tıpkı bir dolunay ile ateş böceği gibi farklılardı. Aslına bakılırsa, benzer bir tepkiyi dağ vadisindeki mağarada da tecrübe ettiğini fark etti.
Ç.N: Unutanlar için 143. bölüm.
Havayı bir kez daha gümbürtü sesi doldurdu ve tahta kılıç havada tiz bir sesle durdu. Şiddetli bir rüzgar cücenin cübbesinin arkasından girdi, içindeki çirkin, yaralı yüzü ve korkuyla dolu iki tuhaf gözü ortaya çıkarttı. Onun yüzünden ter damlaları akıyordu.
“Yoldaş Taoist, istersen konuşabiliriz.” dedi Sang Luo gergince. Şu an kendisi tüm gücünü kullanırken, rakibinin normal bir şekilde hamleler yaptığını görebiliyordu.
Ustalar arasındaki farklar genelde anında belli olurdu!
Meng Hao bir anlığına cüceden yayılan aurayı hissetti. Kalbi güm güm attı. Bu auraya dair tahminleri vardı ve şimdi onu bir kez daha hissetmişti, elini kaldırdı ve bir parmağını uzattı.
“Şeytan Mühürleme, Sekizinci Nazar!”
Parmağını indirdiği anda, her şey karanlığa büründü. Sang Luo aniden titremeye başladı ve gözleri dehşetle parladı. Gök ve yerin Qi’sinin değiştiğini hemen hissetmişti. Aniden Gelişim Merkezi baskı altına alındı. Ona doğru gelen tahta kılıcın vızıldama sesini duyabiliyordu; bir anlık süre sonunda, kılıç onun boynuna saplanacaktı.
Gözleri umutsuzlukla dolmuştu. Fakat, tam o anda Meng Hao elbise kolunu fiskeledi. Tahta kılıç onun kafasını kesmek yerine döndü ve ardından Sang Luo’yu taşıyarak Meng Hao’ya doğru hareket etti. Meng Hao hemen uzandı ve Sang Luo’nun boynunu kavradı.
O anda, Sang Luo’nun Gelişim Merkezi baskıdan çıkmıştı ve tekrar vücudunu hareket ettirebilir hale gelmişti. Gerçi yüzü, gözleri dehşetle doluydu. Bir santim bile kımıldamaya cesareti yoktu. Boğazını kavramış olan elden yayılan ölüm hissi kalbinin titremesine neden olmuştu. Aslında, Meng Hao’ya bu kadar yakın olmak onun tamamen sarsılmasına neden olmuştu.
Meng Hao’nun yaydığı aura, kalbindeki korkuyu kat kat artırmıştı.
Beti benzi atmış bir şekilde kekeledi, “Sen… Sen…”
Bu sırada, dünyanın başka bir yerinde, yıl boyu siyah bulutlarla kaplı olan bir daha silsilesi vardı. Bu dağ silsilesinin içindeki bir vadide iki genç insan yer alıyordu. İkisi de dik bir şekilde oturmuş ve ortalarındaki Go tahtasına düşünceli bir şekilde bakıyorlardı.
Bu gençlerden biri beyaz elbiseli ve kayıtsız ifadeli biriydi. Siması son derece güzeldi, sanki bu dünyadan değil gibiydi. Elindeki yelpaze ileri geri sallanıyordu.
Diğer kişi ise mavi elbiseliydi. Yaşı otuz civarındaydı. Elindeki Go taşıyla düşünceli bir şekilde tahtaya bakıyordu. Yüzünden aşağı yeşim bir kolye asılıydı. Aniden bir pat sesi duyuldu ve kolyenin yüzeyinde bir çatlak ortaya çıktı.
Çatlağın ortaya çıkması, mavi cübbeli genç adamın kaşlarının çatılmasına neden olmuştu. Yeşim parçasına baktıktan sonra Go tahtasına döndü.
“Bir terslik mi var?” diye sordu beyaz cübbeli genç. Sesi hafif ve narindi.
“Önemli bir şey değil.” diye cevapladı mavi cübbeli genç adam, sesi saygıyla doluydu. “Sadece işe yaramaz kardeşim. Dengi olmayan birini kızdırmış olmalı. Onu kurtarmamı istiyor.”
“Adı Sang Luo idi, değil mi…?” Beyaz cübbeli genç gülümsedi. “Gidip neler olduğuna bakalım. Benim de yapacak işim yok zaten.”
Mavi cübbeli genç hemen ayağa fırladı. “Efendim, sizin statünüz yüce Tao Çocuğu seviyesinde, ben ne cüretle…”
“Sıkıntı yok.” Bu beyaz cübbeli genç Kan Şeytanı Tarikatının Tao Çocuğuydu!