Yollarında başka bir engelle karşılaşmayan ikili Kayalı Koy'a vardı. Charion bir kayık arıyor, Eremus ise onun peşinden oradan oraya koşuyordu. Sonunda bir kayık buldular. Charion arkada kayığı kullanırken Eremus.
-Kayalı Koy'u nasıl geçeceğiz? Adı üstünde kayalı koy.
-Merak etme, daha önce de buralardan kayıkla geçmiştim. Çok zor olmayacak.
Sonra Charion kayığı büyük bir ustalıkla kayaların arasından geçiriyordu. Ustalıkla yapıyordu ama aynı zamanda şikayet de ediyordu.
-Kim kayalı bir koya liman koyar ki!
Bu sırada Eremus masmavi denizi seyrediyordu. Birden aklına birşey geldi.
-Charion sence o virjinler Kandor'un muydu?
-Sanmıyorum.
-Neden?
-Çünkü Kandor'un adamları (ya da yaratıkları) daima silahlı ve savaşa hazırdır. Üstelik konu virjinler ise kesinlikle wyvernları kullandırır. Ayrıca unutma ki o senin değil, kristalin peşinde.
-Anladım. Peki sence tanrılar neden beni seçti?
-Bak, Eremus. Hayatta bazı soruların cevaplarını yalnız kendin bulabilirsin. Ama bu iki saniyelik bir iş değildir. Yani demek istediğim bunu yalnız sen ve tanrılar bilebilir.
Eremus yine gözlerini mavi denize dikti.
-Cevabı yalnızca ben bulabilirim.
Diye düşündü. Bu sırada kayık sallandı. Düşüncelerinden aniden ayrılan Eremus şaşkın ve merak dolu bakışlarla Chariona baktı. Ama Charion da ona aynı ifadeyle bakıyordu.