İkona Doğu (Ortodoks) kiliselerinde tahta üzerine yapılan dinsel resimler. Yunanca ekion (imge) sözcüğünden türeyen ikon, Bizans’ta gelişti; Rusya ve Yunanistan’da evlere dek girerek yaygınlaştı.
Isa, Meryem ve Havariler’in portrelerini, isa’nın yaşamından sahneleri vb tasvir eden ikonlar kutsal sayılır, ancak onlara tapınılmaz. Bir ara Bizans’ta ikonları putlaştırma eğilimi görüldü ve buna karşı Ikonoklast Dönem diye bilinen ikona kırıcılığı başladı (VII-IX. yy) . IX. yy ortalarında, Ikonofiller (ikona Sevenler) yönetimde ağırlık kazanınca, yeniden ikona yapımına başlandı, önceleri çam ya da ıhlamur ağacından levhalar üstüne yumurtalı ve mumlu boya ile yapılırdı. Bizans kiliselerinde, ikonaların asıldığı özel bölüme ikonostas denir.