Ev ödevlerinin çocuklarımızın üzerinde etkisi mevcut – ama iyi bir etki değil.
“İlkokul öğrencilerinde, herhangi miktarda ev ödevinin akademik başarıyı arttırdığına dair bir kanıt bulunmamaktadır.”
Duke Üniversitesinden ev ödevi araştırma uzmanı Harris Cooper’ın bu sözünü duymak, ev ödevi tartışmasını hangi tarafından yaparsanız yapın, şaşırtıcı gelmektedir. Oyun zamanından saatlerce çalmanın, çocuğun gücünü tüketmenin ve gözyaşlarına katlanmanın sonucunun aslında hiçbir şey için olduğu doğru olabilir mi? Milyonlarca ailenin akşam ritüeli haline gelen şey hiçbir şeye yardımcı olmuyor mu? Ev ödevinin kabul gören bir tekrar çalışması olması kadar, çoğu yetişkin için değerini sorgulamak bile zordur.
Gerçeklere baktığınızda, bunu buluyorsunuz: Ev ödevinin faydaları vardır, ancak faydaları yaşa bağlıdır.
İlkokul çağındaki çocuklarda, araştırmaların gösterdiği, sınıf içi çalışmaların ileri düzeyde öğrenme sağladığıdır, ev ödevleri ise sadece ilave bir çalışmadır. Ortaokulda bile, ev ödevi ile akademik başarı arasında en iyi ihtimalle, çok küçük bir ilişki vardır. Çocuklar liseye geçtiklerinde, ev ödevleri akademik başarı için fayda sağlar ama sadece az ölçüde. Gecede iki saat limittir. Bundan sonrasında faydası azalır. “Araştırma çok nettir.” diyor Arizona Üniversitesi Eğitim Profesörü Etta Kralovec. “İlkokul düzeyinde hiçbir faydası yoktur”
Daha öteye gitmeden önce, bu araştırma sonuçlarının az miktarda zayıf yapılandırılmış sınıflar üzerinde yapılmış olacağı inanışını giderelim. Gerçekte olan, bunun tam tersi. Cooper 1989 yılında 120 çalışma ve 2006 yılında da 60 çalışma yapmış. Bu çok sayıda araştırma çalışmalarının kapsamlı analizi sonucunda da ilkokul seviyesinde akademik bir faydanın kanıtı bulunamamıştır. Hatta, çocukların okul için düşüncelerinde olumsuz bir etkisi olduğu saptanmıştır.
Endişe verici olan şey budur. Ev ödevi küçük öğrencilerde bir etkiye sahip ama bu iyi bir etki değil. Okula yeni başlayan bir çocuk, öğrenme sevgisinin aşılanmasını hak eder. Bunun yerine, küçük yaşlardaki çocuklara verilen ev ödevi onların okuldan, ileriki yıllarda yapacakları ödevlerden ve akademik öğrenmeden soğumalarına sebep olmaktadır. Ve bu uzun bir yol. Anaokulundaki bir çocuğun önünde, 13 yıl boyunca ev ödeviyle yüzleşmek var.
Sonra, kişisel ilişkilerinde de hasar yaratmaktadır. Ülke çapında binlerce evde, aileler akşamları ödev mücadelesi vermektedirler. Anne babalar söylenip durur ve ikna etmeye çalışırlar. Aşırı yorulmuş olan çocuklar da direnir ve ağlarlar. Günün sonunda birbirine bağlanıp desteklemek yerine, anne babalar çocukları ile aralarında “ödevin bitti mi” döngüsünü yaşarlar.
Erken yaşlarda gelen ev ödevini çocukların yardım almadan özgürce yapmaları zordur – sınavların kendilerine hatırlatılması ve ödevi ne şekilde yapacakları konusunda anne babanın desteğine ihtiyaç duyarlar. Çocuklar böylece yetişkinlerin desteğiyle ödev yapma alışkanlığı hatta ödevlerini yaptırma alışkanlığı edinebilirler. Aileler sıklıkla ev ödevi devriye amiri rolünü üstlenirler. Bu kontrol şefi görevi kötü ve istenmeyen bir iştir; fakat lise yıllarında da gitmez. Bu daimi çekişmenin yanı sıra, evde bir ev ödevi devriye amiri olması, ev ödevinin sözde amacını yani sorumluluk duygusunu baltalar.
Ev ödevini destekleyenler, ev ödevinin sorumluluğu öğrettiğini, okulda öğretilen dersleri pekiştirdiğini ve anne baba ile birlikte okul-ev bağlantısı yarattığını savunurlar. Ancak, dahil olan aileler çocuğun çantasında eve ne geldiğini görebilir ve okulda yapılanların paylaşımını yapabilir- ev ödevi sürecinde çocuklarını izlemelerine gerek yoktur. Sorumluluk günlük olarak farklı yollarla da öğretilebilir; evcil hayvanlar ve evdeki görevler bunun için uygundur. 6 yaşındaki çocuğun şapkasını ve beslenme çantasını eve getirmeyi unutmaması sorumluluk gerektirir. 8 yaşındaki bir çocuğun kendi başına giyinmesi, yatağını toplaması ve her sabah kapıdan çıkması sorumluluk gerektirir. Takviye olarak bu önemli bir faktördür, ama öğrenme için sadece faktörlerden birisidir. Akademik olmayan öncelikler (iyi bir uyku, aile ilişkileri ve aktif oyun zamanları) denge ve iyi olmak için esastır. Bunlar ayrıca çocuğun hafızasını, odaklanmasını, davranışlarını ve öğrenme potansiyelini de direkt etkiler. İlkokul dersleri her gün okulda desteklenmektedir. Okul zamanı sonrası çocuğun dinlenmesi için çok değerlidir.
İlkokul düzeyinde geleneksel ev ödevlerinden daha iyi olan şey evde rahatça kitap okumaktır. Bu aynı zamanda çocuğun okumasının yanı sıra anne babanın da çocuğa sesli okumasıdır. Önemli olan bunun eğlenceli geldiğinden emin olmaktır. Eğer çocuğunuz uzun bir okul gününden sonra okuma becerileri edinmek istemiyorsa, onun yerine sizden dinlemesini sağlayabilirsiniz. Bunun dışında eve getirilen diğer projeler opsiyonel ve şartlara bağlı olmalıdır. Eğer ödevler okul sevgisini ve öğrenmeye olan ilgisini pekiştirmiyorsa, o halde ilkokul çağındaki çocukların gündeminde yer almamalıdır.
İlkokul çocukları evde ödev yapma konusunda bir düzenlemeyi hak ediyor. Bu aile içinde, sınıfta ya da okulda yapılabilir. Aileler buna itiraz edebilir, öğretmenler ödevsiz bir sistem düzenleyebilir (opsiyonel ev ödevi ya da çok seyrek) ve okullar da araştırma yapmaya zaman ayırıp, öğrenmeyi eğlenceli hale getirebilir.
Küçük çocukların hayatlarında ev ödevinin yeri yok. Akademik bir faydası olmadığına göre, okul sonrası zamanları çok daha güzel geçirilebilir.
Kaynak: http://www.salon.com/2016/03/05/homework_is_wrecking_our_kids_the_research_is_clear_lets_ban_elementary_homework/
Görsel kaynak: http://foter.com/search/instant/?q=homework