Gazete Yolculuk, devrimler tarihinin ustalarının, günümüze ışık tutmayı sürdüren yazılarını ve çalışmalarını çevirerek okuyucularıyla ve ülkemizin genç kuşaklarıyla Devrim Kitaplığı altında buluşturuyor.
Tüm insanlık tarihinin sınıf mücadeleleri tarihi oluşunu bilimselleştiren Marksizmin, insanlığın kurtuluşu için alaşağı edilmesi gerektiğini ortaya koyduğu kapitalizmin serbest rekabetçi döneminden tekelci dönemine, yani en yüksek aşaması olan emperyalizme ulaştığını tanıtlayan ve sosyalizmin bir düşün olmaktan kurtarılıp kazanılmış bir zafere dönüşmesini sağlamasıyla artık Marksizm-Leninizm olarak anılan insanlığın evrensel kurtuluş hareketinin ebedi ustalarından biri olan Lenin’in; şimdilik en ileri proletarya diktatörlüğü deneyimini mümkün kılan önderliğini ve aşağıdaki satırları kaleme almasından çok kısa süre sonra gerçekleştirilecek olan Büyük Ekim Sosyalist Devrimi’nde somutlanan siyasi dehasını sergilediği, yeraltındayken Bolşevik Partisi Merkez Komitesi ile Moskova ve Petrograd Komiteleri’ne gönderdiği “Bolşevikler İktidarı Almak Zorunda” başlıklı gizli mektubu Yolculuk okurları için paylaşıyoruz.
Bolşevikler İktidarı Almak Zorunda
İki başkentte de İşçi ve Asker Temsilcileri Sovyetleri’nde çoğunluğu elde etmeleriyle birlikte, Bolşevikler, devlet iktidarını kendi ellerine alabilir ve almak zorundadır.
Alabilirler, çünkü iki başlıca kentteki aktif devrimci unsurların çoğunluğu halkı beraberinde sürüklemek için, düşmanın direncinin üstesinden gelmek için, onu ezmek için ve iktidarı alıp elinde tutmak için yeterlidir.
Bolşevikler adına, derhal önerilen bir demokratik barış, derhal toprağı köylüye vermek ve Kerenski tarafından mengeneden geçirilip paramparça edilen demokratik kurumlar ile özgürlükleri yeniden tesis etmek, hiç kimsenin deviremeyeceği bir iktidar kuracaktır.
Halkın çoğunluğu bizim yanımızda. Bu, olayların 6 Mayıs’tan 31 Ağustos’a ve 12 Eylül’e izlediği uzun ve sancılı yol tarafından kanıtlandı. Metropol şehirlerin Sovyetlerinde çoğunluğun kazanılması, halkın bizim yanımıza gelmesinin sonucuydu. Sosyalist Devrimcilerin ve Menşeviklerin sarsaklığı ile onların saflarına katılan enternasyonalistlerin sayısındaki artış aynı şeyi kanıtlıyor.
Demokratik Konferans, devrimci halkın çoğunluğunu değil, yalnızca küçük burjuvazinin uzlaşmacı üst tabakalarını temsil ediyor. Seçim verilerine bakarak aldanmamalıyız; seçimler hiçbir şeyi kanıtlamıyor. Petrograd ve Moskova şehir konseyleri seçimlerini Sovyetlerin seçimleriyle kıyaslayın. Moskova’daki seçimleri Moskova’daki 12 Ağustos greviyle kıyaslayın.
Bunlar, halka öncülük eden devrimci unsurların çoğunluğunu ilgilendiren nesnel vakalardır.
Demokratik Konferans köylüleri aldatmakta; onlara ne barış ne de toprak vermemektedir.
Yalnızca bir Bolşevik hükümeti köylülerin taleplerini yerine getirebilir.
***
Bolşevikler, neden iktidarı tam şu anda ele almalılar?
Çünkü Petrograd’ın eli kulağındaki teslim oluşu, bizim şansımızı yüz kat azaltacaktır.
Ve Petrograd’ın teslim olmasını önlemek, Kerenski ve hempaları orduyu yönetmekteyken bizim elimizde değildir.
Ne de Kurucu Meclis’i bekleyebiliriz, çünkü Petrograd’ın teslim olmasıyla Kerenski ve hempaları onun toplantıya çağrılmasını her daim köstekleyebilecektir.
Yalnızca Partimiz, iktidarı ele geçirmesiyle, Kurucu Meclis’in toplanması çağrısını güvenceye alabilecek; onun ardından ise diğer partileri işleri geciktirmekle suçlayacak ve suçlamalarının doğruluğunu tasdikleyebilecektir.
İngiliz ve Alman emperyalistleriyle ayrı barış [anlaşmaları], yalnızca hızla eyleme geçmemiz yoluyla önlenebilir ve önlenmek zorundadır.
Halk, Menşeviklerin ve Sosyalist Devrimcilerin sarsaklığından bezmiştir. Yalnızca bizim metropol kentlerdeki zaferimiz, köylüleri bizimle davrandıracaktır.
Artık kaygılanıyor olduğumuz mesele, ayaklanmanın, kelimenin dar anlamıyla “anı” veya “günü” değil. O husus yalnızca işçi ve askerlerle temas içinde olanların, yığınlarla temas içinde olanların ortak sesi tarafından tayin edilecektir.
Mesele artık şudur ki, Demokratik Konferans’ta Partimiz adeta kendi kongresine sahip olacak ve bu kongre istese de istemese de devrimin kaderini kararlaştırmak zorunda.
Mesele Parti için görevi net kılmakta. Şimdiki görev, [çevre] bölgeleriyle birlikte Petrograd ve Moskova’da silahlı bir ayaklanma, iktidarın ele geçirilmesi ve hükümetin devrilmesi olmak zorunda.
Basında açıkça belirtmeksizin bunun ajitasyonunu nasıl yapabileceğimizi düşünmek zorundayız.
Marx’ın ayaklanma hakkındaki sözlerini hatırlamak ve iyi tartmak durumundayız, “Ayaklanma bir sanattır”, vb.
Bolşevikler için “resmi” bir çoğunluğu beklemek saflık olacaktır. Hiçbir devrim asla bunu beklemez. Kerenski ve hempaları da bunu bekliyor değil ve Petrograd’ı teslim etmeye hazırlanıyorlar.
Petrograd ve Moskova işçilerinin sabrını tüketmesi muhakkak olan, Demokratik Konferans’ın zavallı sarsaklıklarıdır.
Tarih, iktidarı şu an ele geçirmezsek, bizi affetmeyecektir.
Bir aygıt mı yok? Bir aygıt var, Sovyetler ve halk iktidarı örgütlenmeleri. Uluslararası durum tam şu anda, İngiliz ve Almanlarla ayrı barış anlaşmalarının şafağındayken, bizden yana. Uluslara barış teklifinde bulunmak, şu anda kazanmak demek.
Hem Moskova’da hem de Petrograd’da iktidarı tek seferde alarak (hangisinin önce olacağı fark etmez, Moskova önce başlayabilir), mutlaka ve kuşkuya yer olmaksızın kazanacağız.
Lenin
12-14 Eylül (25-27), 1917