Scherzer. DeGrom.
DeGrom. Scherzer.
Max Scher’in Mets’in tadına doyamayacağınız yerde yerleştiğiniz için onlar gibi sipariş verebilirsiniz. Her bir gün boyunca her durumda 1 Başrollerde olacak şekilde olacaktır. Araştırma bir fikir için deyim seçiyorsunuz. Ya da bir fantezi.
2016’dan 2019’a kadar, Ulusal Lig’in dört Cy Young Ödülü, Scherzer’e (daha sonra Washington National’dı) veya deGrom’a (şimdiye kadar bir kariyer Met) gitti. 2016’dan 2019’a kadar, yalnızca iki NL atıcısı, değiştirilenlerin üzerinde 20’den fazla galibiyet kazandı: Scherzer (27) ve deGrom (24). Scherzer ve deGrom’un bir araya gelmesiyle, harika bir ekipten sadece daha büyük olacaklarını hayal etmek kolay. Nasıl yapamazlar?
Son iki hafta bize nenelerine süt bir fikir verdi ve başarıdı. Scherzer ve deGrom – bu deneme, kadar – kez arkaya oyunlara yönelik ve deGrom hala üçünü geliştirmesine yönelik, tahminlerine kadar kadar yaşandılar: 37⅓ vuruş, 25 vuruş, kazanılmış yürüyüş, üç … ve 50 vuruş.
Mets’in tanıtılmasından bahsedilecek olan şeylerden bahsetmek.
Bir, Philadelphia Phillies’i 6-0 yendikten sonra, Mets’in rekoru 75-40’tı ve New York dışından pek az bizim olması, Los Angeles Dodger’ın daha da iyi idi. Ancak Mets’in .652 kazanma yüzdesi, bir franchise rekoru için hızın hemen dışındaydı (108 maç kazanan 1986 şampiyonluk takımı tarafından belirlendi). .652’lik bir takıma ne tür bir oyuncu eklerseniz ekleyin, bundan daha iyi oynaması olası pek olası değildir (çünkü gerçekte karmaşık değildir).
Bir için, Scher haftadır birlikte çalışırlar ve iki haftalık görüşme ay daha deG henüz adil. DeGrom, omurga sakatlığıyla ve bu ilk dört ayını omuz sakatlığıyla kaçırdı. Scherzer, Mets, Mets kıran bir sözleşmeden sonra ile ilk rekor, mayıs kullanman temmuz başına kadar gergin bir eğik kasla sakatlıklardandı.
Birlikte – sonuçta – liglerde önde gelen çekim ikilisi olabilir (Philadelphia’dan Aaron Nola ve Zack Wheeler’ın buna bir süt iddiası yapacaksınız). Ancak oğul kalacakları çocuklar için yaşayacaklar olacaklar.
Peki ya Schzer ve deGrom sağlıklı ve Mets’in özünde kalabilirse? Ya Cy Young sezonlarında olduğu gibi ya da o zamandan beri daha kısa sahada atış yapmaklerse? Hiç onlar gibi bir şey görmüş müydük?
Grevler aşırı derecede tüketilmemiştir. Büyük lig kariyerlerinde en az 1000 atışla “dokuz vuruşta vuruşlarda. bu, öncelikle bu yüksek puanlı olduğu için bir içeriktir; kariyer vuruşlarında önlerindeki üç atıcı da bu sezon aktif. 7 ve 8 numaralar gibi.
Tarihin en iyi oyuncak mi bir araç sahip sürahi?
Hall of Famer Randy Johnson. Ve ikili bağlantılarla ilgili tüm fantezilerin olması gereken kişilerdir. Çünkü 2001 ve 2002’de Arizona Diamondbacks ile birlikte zirveye çıkan Johnson ve Curt Schilling’den daha baskın bir takım arkadaşı çifti kazası.
Bu, akla gelen tek isimlerin Johnson ve Schilling göstermez.
Christy Mathewson bir New York Giants efsanesi olmadan önce, takma adı Iron Man olan takım arkadaşı Joe McGinnity tarafından birkaç sezon geride kaldı.
1950’lerde birkaç yıl boyunca, Cleveland’ın atış ekibi, üçü birinci sınıf olan Hall of Famers’ı içerir. kişiler arasında Early Wynn de vardı. 1956’da, o ve Herb Score, beyzdaki en iyi iki atıcınız.
1960’larda, Dodgers’ Sandy Koufax ve Don Drysdale’den genellikle bir birim olarak ve üstün terimlerden bahsedilirdi. Ancak Drysdale hiçbir zaman zirve Koufax’la beklentiye yaklaşmadı (ikincisinin gerçek rekabeti Bob Gibson ve Juan Marichal gibi Ulusal Lig yarışmalarından geldi).
1975’ten 1977’ye kadar, Angels takımı deneyen Nolan Ryan ve Frank Tanana tam 50 maç kazandılar ve grevlerde birinci ve ikinci sırada yer aldılar. (Tana, Ryan’a uzaktan yakın değildi ve başka hiç kimse Tanana’ya yakın değildi.) 70’lerin kapalı Ryan, herkesten çok fazla daha vurucuydu ve Tom Seaver, Jim gibi MLB yıldızlarıyla eşit sayılmıyordu. Palmer ve Steve Carlton.
1990’larda, MLB’nin en iyi ikilisi olarak Greg Maddux’du ve Atlanta takım arkadaşlarından hangisi en iyi yaşıyordu, John Smoltz ve hatta bir yıl Denny Neagle. Ancak o ancakki hakimiyet içinde, mevcut en iyi (veya ikinci en olacak) olarak başka bir Atlanta atıcısı için kesinlikle zaman bir tartışma olmayacak. Maddux veya Johnson’dı, Roger Clemens, Pedro Martinez’di.
İlk olarak Seattle’da yıldız olan Johnson, 1998’den sonra Diamondbacks ile serbest oyuncu olarak anlaştı. 1999’da, ikinci takımın, play-off’lara hızla girerken ikinci Cy Young Ödülü’nü kazandı. 2000 yılında “Cy Young’ı kazandı; O kullanılabilir Arizona’yı, iyi olduğunu (ama harika bir örnek) kanıtlayan Phillies’i takas etti. Arizona Çıldırdı ve Müdür Buck Shower – New York’taki Scherzer ve deGrom şovu için sığınak koltuğuna oturmadan 22 yıl önce – kovuldu.
2001’de Johnson, üst sürüş Cy Youngnü ve genel olarak genel olarak vurgulu. Ancak 21 galibiyeti lig için yeterli olduğu için Schilling 22 kazandı. O sonbaharda Johnson ve Schilling, Diamondback’ler bir World Series şampiyonluğuna giderken, Luis Gonzalez’in Mariano Rivera’ya karşı tekli galibiyetiyle taçlandırılırken, sezon son dokuz galibiyet için bir araya geldi. 7. Oyun, çok sevilen Yankees’e karşı. Johnson ve Schilling, Cy Young üzerinde bir-iki bitirdi… ve sonraki yıl Johnson üst üstten üst üste kazanamadı (başka kimse).
2003’te işler alt üst oldu. 2003’te hem Johnson de Schilling’in – 30’lu yaşlarının hem önlerinde hala iyi yılların varken, hem de tüm hazırlıklarını ikisinde de rekorlar bitirecek. iki de bu ilk harika sezonda, büyük liglerdeki iki atıcıydı ve bunu kanıtlamak için tüm’ler yinee ve istatistiklere – zaferler’ler, grevler ve istatistiklere, ERA’lar (geriye dönük olarak) – gelenler.
Beyzbol Ligi, onlar gibi bir şey görmemişti ve bir daha asla görmeyebilir. Scherzer ve deGrom’un Johnson ve Schilling ile aileye başlayacaklar için bu geliştirici geri kalanında ve gelecekda sağlıklı kalmaları ve en az bir Ekim’de harika bir hayatları olacak. Hepsi daha önce attıkları kadar iyi atış yaparken. Ve iki, ikisinde de daha büyük bir şekilde sahaya çıktılar.
Mets için iyi haber mi? Tarihte World Series kazanan hemen hemen her takım, sporun en iki atıcısına, hatta iki gerçekten harika atıcıya sahip oldu. Kazanmanın başka yol yolu var ve Mets, aslarının geri ödemelerini beklerken onları bulabildi.
Rob Neyer, Bill James ile birlikte yazılan “The Neyer/James Guide to Pitchers” da dahil olmak üzere beyzbol hakkında bir kitabın yazarıdır. Neyer’in oğlu eseri, “Hakem Çıktı: Oyunu Çağırmak ve Gerçek Benliğimi Yaşamak”, eski hakem Dale Scott ile bir işbirliğidir.