Bölüm: 10 - Daphne ve Süpriz Saldırı
Mikail, tüm gece Han'ın kendisine anlattıklarını düşündü. Ayrıca evlerini harabeye dönmekten nasıl kurtardığını da. Ama bir türlü anlam veremiyordu. Öğretmen Mahau ona baskı yaptığında Işık Aurası belirmişti. Nasıl Ateş Aurasına sahip olabilirdi ki?
"Mikail? Mikail! Mikaiiiillll..."
Kasım, iki eliyle Mikail'i sarsıyordu.
"Biraz sakin olur musun?" Mikail, sarsılmanın şiddetiyle şaşırmıştı.
"İsminden şarkı yapmak üzereydim. O kadar derin dalmıştın ki seni sarsarak kendine zor getirdim."
"Efendim?..." Mikail bu kadar önemli olan şeyin ne olduğunu merak etmişti.
"Ne? Efendim?"
"Bana bir şey mi söylemek istiyordun? demek iistedim."
"Şey.. Aslında evet, ama daha sonra da anlatabilirsin. Yani kendini hazır hissettiğinde. Bilirsin ben senin arkadaşınım ve zor bir durumdasın benimle istediğin zaman konuşabilirsin."
Kasım hep böyle birisiydi. Ne zaman bir şey canını sıksa hemen Mikail'in yanına giderdi. Onu teselli eder, rahatlatırdı. Ama bu sefer ki durum farklıydı.
Akademiye bugün geri dönmüştü. Yakın arkadaşları onun için endişelenmiş olsa da bazıları ondan korkuyorlar ve yanına yaklaşmıyorlardı. Uzaktan Mikail'e bakıp birşeyler fısıldaşıyorlardı. Bu durumdan nefret etmişti.
Mikail, Kasım'ın gözlerinden kendi gözlerini kaçırarak "Tamam." dedi.
"Sırada ki ders Pratik Büyüler." dedi Kasım.
"Bu dersi gerçekten severdim."
"Bende." dedi Kasım gülerek.
Sınıfa girdiklerinde bütün gözler bir anda Mikail'e kilitlendi. Sınıfta ki gürültü biranda yerini uğultuya bıraktı ve herkes birbirleriyle bir şeyler fısıldaşmaya başladı. Pratik Büyüler dersi diğer sınıflarla ortak işleniyordu. Bu yüzden amfi sınıflardan birinde bulunuyorlardı. İnsanların delici bakışları artık dayanılmaz bir hal almaya başlamıştı. Mikail çıldıramanın eşiğinde hissediyordu kendisini. Bundan kaçmayacaktı. Onlar benim üzerime geliyorsa bende onların üzerine gideceğim diye düşündü Mikail ve kafasını kaldırıp amfi sıraların en uzağına bakmaya başladı. Bundan sonra başını asla eğmeyecekti.
Fakat yanlış bir şeyler vardı. Karşı sırada oturan kızıl saçlı bir kız gözlerini ondan ayırmadan, kırpmadan bakıyordu. Sanki gözlerini bir an kırpsa Mikail'in kaybolacağını mı düşünüyordu bu? Mikail de gözlerini ondan kaçırmadı. Uzun bir süre birbirlerine baktılar ama başka hiç bir şekilde iletişim kurmadılar.
Artık buna dayanamacaktı. Neydi bu şimdi? Bu insanların nesi vardı böyle? Defterini çantasına koyup hızla toparlandı Mikail. Tekrar kontrolünü kaybetmekten korkuyordu. Sınıfın kapısından çıkarken Pratik Büyüler Öğretmeni Garcia ile çarpıştılar ama Mikail ona bakmadan "Özür dilerim!" diyip dışarı çıktı.
Kasım neler olduğunu anlamakta zorlanmıştı. Daha az önce beraber gülerek sınıfa girmişlerdi. Neler olmuştu böyle bir anda. Kasım'da hemen arkasından eşyalarını toplayıp "Özür dilerim Öğretmen Garcia, sanırım yalnız bırakmasam daha iyi olacak!" dedi.
Öğretmen Garcia, "Mikail'e tekrar aramıza döndüğü için mutlu olduğumu söyle. Geleceğinin çok parlak olduğunu biliyorum. Ayrıca senin gibi bir arkadaşı olduğu içinde çok şanslı bu dersi ve kaçırdığı dersler için ek ders verebileceğimi de ilet lütfen" dedi.
"Teşekkürler" dedi Kasım ve koşarak sınıftan uzaklaştı.
Mikail hızla erkekler tuvaletine doğru koşturdu. Sinirlerine hakim olamıyor duvarı yumrukluyordu. Kasım içeri girdiğinde hemen üzerine çeki düzen verip göz yaşlarıyla buğulanan gözlerini temizledi.
"Sakinleşebildin mi?"
"Evet, evet iyiyim!" dedi Mikail.
"Öyle olmalısın çünkü Müdür SS tuveletin bu hale geldiğini görünce eminim ki hiç iyi olmayacaksın." dedi hafifçe gülümseyerek.
Çevreye biraz dikkatli bakınca tuvaletlerden birinin kapısının kırıldığını ve karşı duvarın ortasında ufak bir çatlak olduğunu fark etti.
"Hiç değişmeyeceksin değil mi?" dedi Mikail çarpık bir gülümsemeyle.
"Neler oldu? Daha doğrusu neler oluyor? Biliyorsun bana anlatabilirsin." dedi Kasım. Mikail için endişeleniyordu.
Mikail, Kasım'ın yüzüne bakarak, "Bu insanların sorunu ne? Bana vebalıymışım gibi bakıyorlar ya da benden kaçıyorlar! Benden ne istiyorlar?"
"Sadece bilmedikleri bir durumla karşılaştılar. İnsanlar bilmedikleri şeylerden korkarlar. Sadece seni gözlemleyip öğrenmek istiyorlar ve korktukları için temkinli davranıyorlar."
"Peki sen korkmuyor musun?" dedi Mikail, Kasım'ın gözlerinin içine bakarak.
"Saçmalama!" diye kahkahalarla çığlık attı Kasım. "Küçük kardeşimden mi korkacakmışım." bir yandanda eliyle saçlarını karıştırıp ona sataşıyordu.
Beraber gülmeye başladılar.
Kapıda beliren gölge ile birlikte Mikail'in bakışları kapıya doğru odaklanmıştı. Karşısında duran kişi Öğretmen Mahao'du. Yine o soğuk gözlerle bakıyordu.
"Öğretmen Mahao, şey... ben açıklaya.." tam duvardaki çatlağın nedenini açıklayamayı düşünürken buna fırsat kalmadan Öğretmen Mahao, Mikail'e Karanlık Aurasıyla saldırdı.
Saldırının şiddetiyle Kasım etrafa savrulmuş ve kafasını duvara çarpmıştı. Yere düştüğünde baygın bir şekilde yatıyordu.
Mikail nefes almaya çalışıyordu ama karanlık aura çok güçlüydü. sanki havayı bile soğuruyordu. Nefes alamıyor, hareket edemiyordu. Mikail kafasının içinde yine İgnis'in sesini duymaya başlamıştı.
"Beni kabullen Mikail! Teslim ol! Senin silahın olayım istediklerini elde etmeni sağlayayım."
"Kabul et! Kaderini kabullen! Benim ol!"
Mikail iyice umutsuzluğa düşmüştü. Ölmek üzereydi. Ailesinin intikamı almak bir yana, şuan ona kardeşim diyen Kasım bile tehlikeydeydi.
Hafif bir müzik sesi gelmeye başladı Mikail'in kulağına, müzik arttıkça umut aşılıyordu Mikail'in kalbine. İgnis'in Mikail üzerinde kurduğu umutsuzluk ve karanlık auranın ezici baskısı artık o kadarda dayanılmaz değildi. Mikail gözlerini açtığında Han'ın kendisine verdiği muskanın parladığını gördü. Karşısında kelimelerle ifade edemeyeceği kadar güzellikte bir kadın duruyordu. Ona gülümsüyordu. Hafifçe yanağını okşadı.
"Korkma!" dedi müzik gibi sesiyle "Karanlık aura da öldürme niyeti sezmiyorum."
Mikail şaşırmıştı. Hem karşısında duran güzelliğe hem de düşman olarak mimlediği Öğretmen Mahau'nun onu öldürmeye çalışmamasına ama Öğretmen Mahau'nun amacı neydi? Neden birden saldırmaya başlamıştı.
Mikail yavaş yavaş nefes almaya başlamıştı. Karanlık aura hala ona saldırmaya devam ediyordu ama İgnis'in sesini artık duymuyordu.
"Adım Su Perisi Daphne." dedi güzellik. " Kendine güven, her zaman yanındayım ve böyle olmaya devam edecek."
Öğretmen Mahau, karanlık aurasını hala Mikail'in üzerinde tutuyordu. Ta ki Mikail gözlerini açıp karanlık auranın baskısından kurtulana kadar. Gördükleri Öğretmen Mahau'yu şaşırtmıştı. Böyle bir şey beklemiyordu. Fakat Mikail'in kolay kolay kontrolden çıkmayacağını gördükten sonra bazı şeylerden emin olmuştu.
Mikail'e arkasını döndü ve hiç bir şey söylemeden uzaklaştı.