Upper West Side sancaktarı Barney Greengrass’ın menüsü bir ders kitabı kadar dolu ama Claire Saffitz Bir bakış atarak seçimini yapıyor: konserve sığır eti, doğranmış ciğer ve dilimlenmiş soğan ile bir üç katlı, artı bir maden suyu lütfen. Öğreniyorum ki, bir profesyonel gibi sipariş vermenin yolu budur; sezginize güvenin ve asla taviz vermeyin. İki seçenek arasında karar veremiyor musunuz? Sadece ikisini de al, çünkü Saffitz’in bana hatırlattığı gibi, gerisini her zaman eve götürebilirsin. 36 yaşındaki yazar ve şef, yılın son sıcak gününde brunch’a yerleşirken “Bu benim felsefem” diye kıkırdar. “A veya B değil, C: yukarıdakilerin hepsi.”
Bu, Saffitz’i hem girişimci ev aşçılarına hem de yemek meraklısı röntgencilere sevdiren o büyük (o zaman) eve gitme enerjisidir; Afiyet olsun abur cuburları yeniden yaratmak için mutfağı test edin “Gurme Yapar” YouTube dizisi 2017’den 2020’ye, ardından en çok satan 2020 yemek kitabının yazarı olarak Tatlıcı, tarifleri, beş zorluk seviyesinden toplam zaman yatırımına kadar rezil bir matris boyunca derecelendirildi. (Tatillere iki aydan daha az bir süre kala o meşhur meyveli kek sayfasını açıyorsanız, zaten çok geç kaldınız.)
Bir croquembouche’u zirveye çıkarmak için hala cesaretini toplayan her ev fırıncısı veya belki de şimdi mutfakta karantinaya bağlı önceki coşkularından bıkmış olanlar için iyi haberler var. Saffitz’in yeni yemek kitabı, Tatlı için ne var, 8 Kasım’da bir pay daha basit tatlıcı. Fildişi bir kaban ve havacı güneş gözlükleriyle donatılan Saffitz, daha önceki tariflerinin “hırslı doğası” olarak adlandırdığı şeyle ilgili olarak aldığı bazı geri bildirimlere mantıklı bir şekilde atıfta bulunuyor; o ilk pandemik kış sırasında o kadar çok demo yapmak zorunda kaldı ki, kendisinin de büyüklerin etrafında kiraz toplamaya başladığını fark etti. Bununla birlikte, diğer fırıncılar aldı tatlıcı neredeyse dini bir inanç meydan okuması olarak. Ona en iyi arkadaşımın kitaptaki her şeyi bir takvim yılı içinde pişirme hedefini anlatıyorum ki bu, Saffitz’in bile kabul ettiği etkileyici, belki de imkansız bir başarı.
Tatlı için ne var (Créme anglaise girdabının kapak fotoğrafıyla olumsuzluk Saffitz’in imza saç çizgisine benzeyen), üçüncü seviyeden (orta) daha yüksek olmayan tarifler içerir; en çok zaman alan, pişmeyen çilekli ricotta cheesecake’dir (18 saat). Yine de daha basit ile daha kolayı karıştırmayın. Saffitz’in dediği gibi, “Ben sevmiyorum, fırıncılık hileler”
Klasik olarak eğitilmiş bir şef olan Saffitz için, aslında ilkinden daha zor bir kitaptı. “Herkes ayrıntılı bir şey yapabilir” diyor (belki de basit bir kek kalıbı yapmakta zorlanan bu yazar için fazla esinti). Buradaki zorluk içeri girip her gereksiz adımı veya gereksiz karıştırma kabını ayrıştırmaktı, böylece her tarifin tartışılmaz hale getirilmesi gerekiyordu – ama o zaman bile Duncan Hines’tan çok uzak. Saffitizan pişirme kuralına göre: Geriye kalan her adımın bir nedeni var. Bu konuda ona güvenmelisin.
Claire Saffitz ile tatlı üzerine bir sohbet, kaçınılmaz olarak aile hakkında bir sohbete dönüşür. Unvanı Tatlı için ne var, Ne de olsa, kocasıyla (ve diğer şef arkadaşıyla) yaptığı düzenli tatlı arayışları için bir ipucu. Harris Mayer-Selinger Aile yemeğinin hayatın değerli bir gerçeği olduğu ve tatlının kaçınılmaz bir sonuç olduğu St. Louis’de yetiştirilme tarzına gelince. Saffitz, evinden St. Louis Bread Co.’ya yürümek kadar çocukluğunun bir parçası olarak “Yemek saatimizin normal bir parçasıydı” diye hatırlıyor. Panera kıyı seçkinlerine) ya da partilere gitmek yerine lise arkadaşlarıyla pişirme yarışmaları planlamak. Harvard’da Saffitz, pişirme ve zanaat sevgisini sürdürme dürtüsü bir devrilme noktasına ulaşana kadar tarih ve edebiyat okudu -“aslında bir Amerikan çalışmaları anabilimdalı”ydı. Julie ve Julia ve düşünmek, bunu yapmak isterdim”).
2012 yılında aşçılık okulu için Paris’e gitti; karşılaştırılabilir bir New York City eğitiminin maliyetinin çok altında, estetik olduğu kadar finansal bir karardı. Ardından 2013’te McGill Üniversitesi’nde gıda çalışmaları alanında yüksek lisans derecesi geldi. Ne profesyonel bir aşçılık hayatı ne de akademide (ya da Montreal seviyesindeki kar fırtınalarına maruz kalan) bir hayat istemediğinin farkına varan Saffitz, çalışmak için New York’a taşındı. bir tarif test cihazı Afiyet olsun o yıldan sonra. Dergide yükselmeye çalıştı ve yandan video girişimleriyle uğraşmaya başladı ve beş yıl sonra (“bu beş Şükran Günü, beş tatil kurabiyesi sayısı” diyor, hatırlanan bir yorgunlukla gülümseyerek) değiştirmek. “Gurme Makes” adlı yeni bir video dizisi bir pasta şefi arıyordu ve Saffitz de işin içindeydi. Sonraki birkaç yıl boyunca YouTuber’lar, bir pasta şefinin titizliğiyle, bazen büyük başarıya, bazen de büyük başarı elde eden atıştırmalık yiyecekler yaratma girişimlerinden memnun kaldı. Saffitz’in yüzünde her zaman hissedilen muazzam hayal kırıklığı; serideki ilk videosu—Twinkie olan– o zamandan beri 7.1 milyondan fazla kez görüntülendi.
“Gurme Yapar”, Saffitz’e hızla bir kült kazandırdı ve kısa süre sonra buzlu kekler Jimmy Fallon ve Mexico City’de tatil yaparken hediyelik eşya dükkanlarında tanınmak. Saffitz’in şaka yaptığı gibi, profesyonel ya da nörolojik olmayan başka herkesi bunaltabilecek, son derece spesifik bir internet şöhretiydi ve durumun küçük ayrıntılarına odaklanmıştı: “Bunu bir markanın yüzü olarak görmedim, ” o anlatıyor. “Uzaklaştırma benim için daha zor, bu yüzden aslında yemeğimi doğal hissettirecek ve anlamına kapılmadan yapmamı sağladı.” Her “Gurme Yapıyor” yarışmasını her zaman sevmese de (“Bunu o zaman yapmanın amacını her zaman göremedim”), ideal bir öğretim ortamı olarak kanalı ve genel olarak interneti takdir etti. .
Ancak Haziran 2020’ye kadar Saffitz’in eşanlamlısı Afiyet olsun sorumluluk haline gelmişti. Dergi, editörün fotoğrafının ortaya çıkmasıyla yoğun eleştirilere maruz kaldı. Adam Rapaport istifasına yol açan kahverengi suratlı. Takip eden aylar, işyeri ortamı ve beyaz olmayan çalışanlara yönelik muamele olarak yayını alt üst etti. Dergi ve onunla alenen ilişkili olanlar, büyük bir hesaplaşmadan geçti. Saffitz o zamana kadar serbest çalışan bir anlaşmaya geçmişti. ile video sözleşmesi yaptığını söylüyor. İyi Uygulamalar Mayıs 2020’de çoktan sona ermişti. Sonbaharda yayınlanması planlanan ilk yemek kitabıyla, dergi dışında bir kariyer inşa etmeye başlamıştı bile. Ekim ayında çıkışını duyurdu.
Saffitz, “Açıkçası çok zor bir deneyimdi” diyor. “Personel üyesi değildim, bu yüzden kurumla orada tam zamanlı olarak çalışan diğer birçok insandan farklı bir bağ hissettim, bu da beni herhangi bir sorumluluktan kurtarmadı.” “Mükemmel davranmadım. Keşke farklı yapsaydım dediğim şeyler vardı. Ama önemli olan pek çok zorlu görüşme yaptım ve insanların bana bunu yapma ve ortaya çıkma fırsatı verdiği için minnettarım.”
Yazar ve bağımsız YouTuber olarak kariyerine “Claire Saffitz x Tatlı Kişi” takma adıyla başladığından beri, en çok bunları özlediğini söylüyor. İyi Uygulamalar Günler, mutfak arkadaşlığını test ediyor, özellikle de yaklaşık bir düzine kez yaptığı ve yeniden yaptığı oldukça sıradan bir polenta pastası hakkında geri bildirim alma yeteneği (“ve eminim kimse başaramayacak!”). Yine de, onu şimdi heyecanlandıran şey özerklik ve kontrol – artık baskı mag alanı kısıtlaması yok, tek kadın Jelly Belly fabrikası olarak artık ay ışığı yok. “O jöle olayı beni gerçekten deli etti ve saçlarımı yolmak istememe neden oldu,” diyor içini çekerek.
Ona, “Gurme Yapıyor” hayranlarının kanalı anımsadığı ve onu özleseler bile, Saffitz’in daha mutlu göründüğünü teorileştirdiği bir TikTok türü olduğunu söylüyorum. O mu?
“Evet derim. Hayatın her alanında daha kontrollü olduğum için daha mutluyum.”
Ve her neyse, onun önceki enkarnasyonunu bu kadar çekici yapan pek çok şey varlığını sürdürmeye devam ediyor. Büyük ölçüde, bir şeyin gerçekten bu kadar zor (veya kulağa gülünç) geldiğini kabul etmek için hem videolarda hem de sayfada dördüncü duvarı yıkma alışkanlığını düşünüyorum. Saffitz’i, sıfırdan marşmelov yapmakla hiç ilgilenmeyenlerimiz için bile yemek pişirirken izleyen şeyin bir kısmının, pişirmenin doğasında var olan hayal kırıklıklarını -bazen istemeden- kabul etme şekli olduğuna dair bir gözlemde bulundum. Saffitz, “Yemek yapmak sihirmiş gibi göstermeye çalışmıyorum” diyor. Bu ahlak, mükemmeliyetçilik ile kendi kişisel tangosunun bir parçası ve ayrıca sürecin saflığına neden bu kadar çok inandığının kalbinde yer alıyor.
“Tarifleri yapmanın büyük bir kısmı Tatlı için ne var karıştırmakla ilgiliydi” diyor. “Farkındayım, mesela, Oh, gerçekten o adımı atlayamazsın ya da benzerini, bunu gerçekten yapmak zorundasın. Bu gerçekten çok değerliydi. İnsanları böyle hissetmeye ikna etmek zor, çünkü çoğu insan ailelerini beslemek için ya da bilirsin, özel bir gün için bir şeyler yapmak için yemek yapıyor. Bu yüzden bir şey yolunda gitmediğinde, bu çok hayal kırıklığı yaratıyor.”
Saffitz şunları ekliyor: “İnsanların yiyecekleri ve yemek pişirmeyi sunma biçimleri konusunda beni rahatsız eden şey, çok sezgisel ve çok kolay. Aslında yemek yapmak gerçekten çok zor. Herhangi bir konuda iyi olmak inanılmaz miktarda pratik gerektirir. Ve insanların bunu bilmesini istiyorum. Bu konuda gerçekten açık sözlü olmaya çalışıyorum, çünkü aksi takdirde, gerçekleşmeyecek bir şey yapmamış olmalarını dilemelerini erteliyorum.” Ve olmadığında, Saffitz size söylemek için burada, neredeyse her zaman lezzetli olabilir. “Teknik olarak doğru olmayabilir veya olmasını istediğiniz gibi olmayabilir” diyor. “Ama tadı güzel. İnsanlar yine de beğenecek. Üzerini krem şanti ile kaplayın!”
Pek çok kişi rahatlamak için videolarına ve tariflerine döndüğünde, Saffitz kesinti süresinde tam olarak ne yapıyor? Gitmeden önce yemek içeriğini de izleyip izlemediğini soruyorum. Tam olarak değil-Ayı tabii ki onun listesinde ve sıkı bir hayranı Büyük İngiliz Fırında Kapalı, zevkleri daha çok eskiye doğru kaysa da Julia ve Jacques Evde Yemek Yapıyor bölümler, evet, YouTube. Nihayetinde mutfakta zaman geçirmek bir meslek olduğu kadar bir tutkudur da. 10 litre tuzlu karamelli puding, 10 litre çikolatalı maltlı puding ve biz konuştuğumuz gibi buzdolabında 10 litre kavrulmuş muzlu puding var. New York Times– ev sahibi fırın satışı, bu da City Harvest’e fayda sağlar. Fazladan simitlerimi daha sonra toplarken onaylarcasına gülümseyerek, “Çok eğlenceliydi çünkü bu bir tarif için değil,” diyor. “Bu sadece insanların yemesi için.”
Kaynak : https://www.vanityfair.com/style/2022/11/claire-saffitz-power-lunch