Ölümde kefen doğumda kundak, yaralanmada sargı bezi olarak kullanılan Eleçek kültürel miras olarak gelecek nesillere aktarılıyor.
Eleçek, kadınların ailedeki statüsünü ve hangi soydan geldiklerini simgeleyen geleneksel bir başlıktır.
Eskiden bir kadının evli olup olmadığı, başına taktığı eleçekten anlaşılırdı. Genç kızlar eleçeki düğün günlerinde takar ve bir daha çıkarmazlardı. Vefat edince de merhumun kefeni olarak kullanılırdı.
Eleçek hazırlanırken, uzunluğu 15- 30 metreyi bulan ince bir kumaş kullanılır ve bu kumaş, uzunlamasına ikiye katlanır.
Varlıklı kadınların başlarında taşıdıkları eleçeklerde kullanılan kumaş, 30-40 metreyi bulabilir.
Göçebe bir hayat süren Kırgızlar için, eleçek oldukça kıymetliydi. Göç sırasında dünyaya gelen bebekler eleçekten kopartılan beyaz bir örtü ile sarılır, kundaklanırdı. Yine göç sırasında hayatını kaybedenler için kefen olarak kullanılan eleçek, yaralanmalarda ise sargı bezi işlevi görürdü.