We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
İsimsiz bir kaynak sOBir muhabir tarafından röportaj yapan, ancak muhabirin yazdığı makalede ismini vermek istemeyen bir kişi.
Neden bir anonim kaynak kullan?
Anonim kaynakların kullanımı uzun zamandan beri gazetecilikte tartışmalı bir konudur. Birçok editör, isimsiz kaynakları kullanmaya çalıştı. Bunun açık bir şekilde, kayıtlarda konuşan kaynaklardan daha az güvenilir oldukları açıktı.
Bir düşünün: eğer birileri bir muhabire söylediklerini arkasına koymak istemiyorsa, kaynağın doğru söylediğine dair hangi güvenceye sahibiz? Kaynak, belki bir miktar dış sebep için muhabiri manipüle edebilir mi?
Bunlar kesinlikle meşru kaygılardır ve bir muhabir bir hikayede isimsiz bir kaynak kullanmak istediğinde, genellikle bunu yapmanın gerekli ve etik olup olmadığına karar vermek için bir editörle tartışır.
Ancak haber sektöründe çalışan herkes, bazı durumlarda isimsiz kaynakların önemli bilgi edinmenin tek yolu olabileceğini bilir. Bu, özellikle bir muhabirle konuşarak kaynakların kazanacak çok şeyleri olmadığı ve kaybedecek çok şeyleri olabileceği araştırmacı öyküleri için geçerlidir.
Örneğin, belediye başkanınızın kasaba hazinesinden para sifonu aldığına dair iddiaları araştırdığınızı varsayalım. Kasaba hükümetinde bunu onaylamaya istekli birçok kaynağınız var, ancak halka açılırlarsa kovulmaktan korkuyorlar. Sizinle ancak hikayenizde tanımlanmadıysa konuşmaya isteklidirler.
Açıkçası, bu ideal bir durum değil; Muhabirler ve editörler her zaman kayıt içi kaynakları kullanmayı tercih eder. Ancak hayati bilgilerin yalnızca adsız bir kaynaktan elde edilebileceği durumla karşı karşıya kalırken, bir muhabir bazen çok az seçeneğe sahiptir.
Tabii ki, bir muhabir asla hiçbir hikayeyi tamamen isimsiz kaynaklara dayandırmamalıdır. Açıkça konuşacak kaynaklarla konuşarak veya başka yollarla anonim bir kaynaktan gelen bilgileri her zaman doğrulamaya çalışmalıdır. Örneğin, Hazine'nin mali kayıtlarını kontrol ederek belediye başkanı hakkındaki hikayeyi doğrulamaya çalışabilirsiniz.
Derin boğaz
Tüm zamanların en meşhur anonim kaynağı, Washington Post muhabirleri Bob Woodward ve Carl Bernstein'ın, Nixon yönetimindeki Watergate skandalını açığa vurmalarına yardımcı olmak için kullandığı kaynaktı. Sadece "Deep Throat" olarak bilinen kaynak, Beyaz Saray'ın suç işlediğine dair iddialarda bulundukları sırada Woodward ve Bernstein'a ipuçları ve bilgiler verdi. Bununla birlikte, Woodward ve Bernstein, Deep Throat'un onlara başka kaynaklarla verdiği bilgileri kontrol etmeye çalıştığı bir noktaya değindi.
Woodward, Deep Throat'a kimliğini asla açığa çıkarmayacağına söz verdi ve Washington’daki birçoğu Deep Throat’ın kimliğiyle ilgili spekülasyonlar yaptı. Daha sonra, 2005 yılında, Vanity Fair dergisi, Deep Throat'ın Nixon yönetimi sırasında FBI'nın yardımcı direktörü Mark Felt olduğunu açıklayan bir makale yayınladı. Bu Woodward ve Bernstein tarafından onaylandı ve Deep Throat'un kimliği ile ilgili 30 yıllık bakanlık nihayet sona erdi. Keçe 2008 yılında öldü.