Pereyaslavsky Prens Vladimir Monomah, ilk küresel liderlik başarısını nasıl elde etti? hikayeler Eski rusya
Rus askeri zaferlerinin tarihinde, Alexander Nevsky'nin kazandığı Peipsi Gölü savaşı ilk ve en ünlü olarak kabul edildi. Ancak, dikkate almanın daha adil olacağı bir yer - ve bugün bu, tam olarak ne olduğu! - ilk büyük askeri başarı, yılın Mart ayında 27’in 1111’inin Salnitsa nehri yakınındaki Polovtsi ile olan savaşta Rus prenslerinin kombine kadroları tarafından kazanılmasıydı.
Bu tarih, Rusya askeri tarihinin Unutulmaz tarihleri listesindeki ilk kronolojideki tesadüf değildi. O sırada güney Pereyaslavl’da hüküm süren Vladimir Monomakh’ın öncülüğünde Rusya’nın kazandığı zafer, Kiev Büyük Dükü Svyatopolk Izyaslavich ve Çernigov Prens Davyd Svyatoslavich, gerçek bir askeri-politik zaferdi; Sonuçta, Polovtsi'nin üstün güçleriyle baş edebilmek için (kaynaklara göre en az bir buçuk avantajı vardı: 45 bin göçebe, 30 bin Rus askerine karşı), Monomakh birkaç gerçek liderlik adımı attı.
İlk önce, askerlerini Polovtsy'nin kontrol ettiği topraklara devretmek için “düşmanı kendi topraklarında biraz kanla dövmek” ilkesini uyguladı. İkincisi, piyadeleri karayoluyla fazla çalışmadan savaş alanına hızlı bir şekilde ulaştırmak için nakliye aracını kullandı. Üçüncüsü, havayı bile bir müttefik haline getirmeyi başardı ve Polovtsy'yi doğanın süvari bütün avantajlarını kullanmalarını engellediği bir zamanda savaşmaya zorladı.
"Vladimir Monomakh". Sanatçı Ivan Bilibin
Ancak sadece Monomak'ın liderlik yetenekleri bu zafer için ünlü değil. Yeterli güçleri toplamak için, Pereyaslavl prensi neredeyse imkansız olanı başarmayı başardı - yoluna giden prensleri birleştirmek, en azından bir süre sivil çatışmayı unutmaya zorlamak! Buna ek olarak, onları yerlerinden kopmaları için ikna etmeyi başardı, böylece geleneksel olarak profesyonel savaşçılardan oluşan orduyu güçlendirdi. Sonunda, Bygone Years Tale’in dediği gibi “ordudan önce seyahat ederken, rahiplere tropari ve dürüst haç kononunu ve kutsal Tanrının Annesi kanonunu” söyleyen Monomakh, kampanyayı Ortodoks inancı için bir savaşa dönüştürdü.
Ondan önceki düşmanı vur
Rus-Polonya savaşları bir buçuk yüzyıl boyunca devam etti - XI yüzyılın sonundan XIII'in ortasına kadar. Polovtsy'nin düzenli başarıları (aynı zamanda Rusya'da ve Avrupa'da ve Bizans'ta da Cumans olarak da adlandırılıyorlardı), Rus prenslerinin dağılmasından da kaynaklandı.
Monomakh hayatının ana işini devraldıktan sonra - Rus topraklarının toplanması - durum değişmeye başladı. Diplomatik püf noktaları ve doğrudan ikna kullandıktan sonra, iki birleştirici ilk kongre (Lyubechsky ve Uvetichesky) düzenlemeyi başardı, Rusya'nın doğusundaki ve batısındaki çekişmeler durduruldu. Rus birliklerinin Polovtsy'ye karşı ilk ortak kampanyasına yol açan Dolob Kongresi'nin başarısı, kademeli olarak zayıflamalarının başlangıcına işaret ediyordu.
Ancak, Dolobskiy kongresinde planlanan yılın 1103 kampanyasının başarısı sadece Kipchaks'i kızdırdı. Büyük başarılara yol açmasalar da, Rusya'nın gücünü tekrar toplamasına ve grev yapmasına izin vermeyen birkaç kampanya yürüttüler. Hazırlanması sekiz yıl sürdü.
1110’in sonunda Monomak’ın bir astı olan Dmitry, küçük bir geri dönüşle Voivod’u Polonya topraklarına girmeyi ve Kıpka’ların planlarını bulmayı başardı. Polovtsi, neredeyse bütün ana klanların katılacağı yeni bir saldırı için hazırlanıyorlardı. Bu darbe, her zaman olduğu gibi, beklenmedik bir şekilde kendine zarar vermeyi öngörmek için düşünmeye çalışılabilir.
Monomah'ın verdiği bu karardı. İyi hazırlanmış bir düşmanın saldırısını kovmanın her zaman daha zor olduğunu çok iyi bilen Polovtsy'yi Ruslarla rol oynamaya zorlamaya karar verdi. Ancak bunun için sadece bir ordu toplamak için değil, aynı zamanda göçmenlere belirleyici bir yenilgi getirecek kadar büyük ve aynı zamanda düşman bir saldırı beklemiyorsa bir kampanya başlatacak kadar büyük yapmak için de gerekliydi.
Geleneksel olarak, hem Ruslar hem de Polovtsi, ilkbaharda, çamurlukların sona erdiği ve süvarilerden tam olarak yararlanabileceği zaman savaşmaya gitti. İkincisi Kıpçaklar için önemliydi: Ordusunun pratikte ayak askerleri yoktu. Bu oldu ve Monomah oynamaya karar verdi. Olağandışı erken bir tarih için - Şubat ayının sonunda bir kampanya atadı. Göçmenlerin Rus ordusunun bu kadar alışılmadık bir zamanda yola çıkmasını beklememiş olmalarına ek olarak, bu kararın başka önemli bir amacı vardı. Polonyalı toprakların derinliklerine ilerlemenin telaşsız - ayak birliklerinin varlığından ötürü - dikkate alındığında bile, zaman zaman sıçanın savaş alanında birleşmesiyle toprağın kuruması için zaman harcayamayacaktı. Bu, Polovtsy'nin asıl avantajından mahrum kalacağı anlamına geliyor - süvari manevra kabiliyeti ve gücü, sadece kar ve çamurda toplanacak. Bu yaklaşım Rus generalleri için tamamen yeniydi ve tam da bu, Salnits savaşını eski Rusların ilk gerçek komutanı olarak görmeyi mümkün kılan şeydi.
Alanların Kraliçesi - Piyade
Ama sadece ordusunun avantajlarını tam olarak kullanma fırsatının düşmanı mahrum etmek yeterli değil, yine de avantajlı konumunuzu sağlamalısınız. Ve bu soru Monomah, ayak asker sayısını önemli ölçüde artırarak karar verdi. Ne de olsa, Polovtsy süvari'yi tam olarak kullanamadıysa, o zaman tam olarak düşman ordusunu taşlaması gereken değirmen taşlarının ana rolüne atanan piyadeydi.
"Prens Vladimir Monomakh'ın Kalanı". Sanatçı Victor Vasnetsov
Eski Rus takımı, binicilik ve ayak birimlerinin oranının ilkine kaydırıldığı karma bir orduydu. Net olan şey: Rus savaşçıların öncelikle göçebelerin tüm binicilik birlikleri ile yüzleşmeleri gerekti, oysa ayak sıçanlar bir kural olarak prenslerin iç savaşlarında birleşiyordu. Bu yüzden, o zamanki Rus piyadelerinin temeli, yürüyüş sırasında yerden çıkarılması gereken köylülerdi. Bu nedenle, Monomakh’ın piyadeleri piyade pahasına güçlendirme kararı Müttefik prenslerin ve hatta kendi mangalarının direnişiyle karşılandı. Kronikçiler bunu şöyle açıklıyor: “Takım şöyle dedi:“ Artık toprakları yok etmenin zamanı ekilebilir alandan alıyor. ” Ve Vladimir şöyle dedi: “Ama benim için şaşırtıcı, kardeşim, Smerds ve atları için üzülüyorsun ve bu baharın bu atı sürmek için bu sürgünün başlayacağını ve onların yarısının gelip, bir okla saldıracağını ve atı ve karısını alacağını düşünmüyorsun o ve harman zemini ateşe verecek. Neden böyle düşünmüyorsun? " Ve bütün takım dedi ki: "Gerçekten de öyle." Ve Svyatopolk şöyle dedi: "Şimdi kardeşim, seninle (Polovtsy'ye gitmeye hazırım) hazırım."
Büyük olasılıkla, buradaki mesele sadece Monomak’ın ifadesinde değildi. Elbette kampanyanın erken başlangıcında rol oynadı. Sonuçta, kışın sonu, köylülerin ciddiyetle meşgul olduğu zaman değil. Onları evlerinden çıkarmak, bir kampanyaya donatmak ve göndermek, bir buçuk aydan çok daha kolaydır.
Ve piyadeleri uzun süre fazla zorlamamak için (sonunda, neredeyse bir ay sürdü!) Ana savaş alanı olan Monomakh kampanyası bir başka inovasyona gitti. XII. Yüzyıldaki Şubat ayının sonundan bu yana, küçük buz çağından ötürü, bugün olduğundan daha şiddetli ve karlı olduğundan, askerler kızaklarda bir yolculuğa gönderildi!
“Ve gittiler, Tanrı'ya umut vererek ...”
Yürüyüşe hazırlık, yürüyüşün kendisi ve Salnitz savaşı, bu olaylar hakkındaki Temel bilgi kaynağında - Geçmiş Yıllar Masalında şöyle açıklanmaktadır: “6619 (1111) yılında. - RP.) Tanrı, Vladimir'i kalbindeki düşüncesiyle kardeşine Svyatopolk'u ilkbahardaki putperestlere gitme çağrısı ... Ve Davyd Svyatoslavich'e yolladılar ve onlarla konuşmasını söylediler. Ve Vladimir ve Svyatopolk koltuklarından kalktı ve elveda dedi ve Polovtsy Svyatopolk'a oğulları Yaroslav'yla ve Vladimir oğullarıyla birlikte Davyd ve oğulları ile Davyd'a gittiler. Ve Tanrı'ya, En Kutsal Annesine ve kutsal meleklerine umut vererek uzaklara gittiler. Ve ikinci Lent Pazar günü yürüdüler ve Cuma günü Sula'daydılar. Cumartesi günü Khorol'a ulaştılar ve kızaklar terk edildi. Ve o pazar, haç öpüldüğü zaman gittiler. Psel'e geldiler ve oradan geçti ve Golte'nin üzerinde durdu. Sonra askerleri beklediler ve oradan Vorskla'ya gittiler ve ertesi gün orada Çarşamba günü haçı öptüler ve tüm umutlarını çarmıhta bıraktılar ... Oradan oruçların altıncı haftasında birçok nehirden geçtiler. Salı günü Don'a gittim. Ve zırh giymiş, raflar yapmış ve şehre gitti. Akşam şehre gittiler ve Pazar günü kasaba halkı yaylarıyla Rus prenslerine çıktılar ve balık ve şarabı taşıdılar. Ve gece orada yattım. Ertesi gün Çarşamba günü Sugrov'a gittiler ve ateşe verdiler, Perşembe günü Don'a gittiler; ertesi gün Mart, Cuma günü, 24 Polovtsi'yi topladı, raflarını inşa etti ve savaşa girdi. Prenslerimiz Tanrı'ya umutlarını dile getirdi ve şöyle dedi: "Burada ölüm var, bize katı olalım." Ve birbirlerine güle güle dediler ve gözlerini cennete çevirerek en yüksek Tanrı'yı çağırdılar. Her iki taraf bir araya geldiğinde, şiddetli bir savaş yaşandı. En yüksek Tanrı gözlerini öfkeyle yabancılara çevirdi ve Hıristiyanların önüne düşmeye başladı. Ve böylece yabancılar vardı ve birçok düşman Rus prensleri ve savaşçılarının önünde ... düştü. Ve Tanrı Rus prenslerine yardım etti. Ve o gün Tanrı'ya övgüler verdiler. Ve sabahları cumartesi günü Lazarus Sunday'i kutladılar, Günün Duyurusu ve Tanrı'ya şükrederek Şabat'ı geçirdiler ve pazarları beklediler. Kutsal Hafta Pazartesi günü, yabancılar yine bir sürü ... alay topladı ... ve binlerce ... binlerce alay topladı. Ve Rus rafını kapladı. Ve Rab Tanrı, Rus prenslerine yardım etmek için bir melek gönderdi. Ve Polovtsy alayları ve Rus alayları taşındı ve alay alay ile savaştı ... Ve aralarındaki şiddetli savaş ... Ve Vladimir, alayları ve Davyd ile saldırmaya başladı ve bunu görünce Polovtsi kaçtı. Ve Polovtsy, Vladimir'in alayından önce düştü, görünmez bir şekilde birçok insanın gördüğü bir melek tarafından öldürüldü ve kafaları görünmeden kesildi, yere uçtu. Ve onları, Tutku Ayı Mart 27 Pazartesi günü yenmek. Yabancılar yenildi ... Salnica nehrine atıldı. Ve Tanrı, halkını, Svyatopolk'u ve Vladimir'i kurtardı ve Davyd, onlara, putperestlere karşı zafer kazandıran Tanrı'yı yüceltti ve birçoğunu aldı; sığırlar, atlar, koyunlar ve tutsaklar ... Ve mahkersmlara sordular: “Böyle bir güç ve çokluk size nasıl direnebilir ve bu kadar çabuk kaçtılar?” silah "Hristiyanlara yardım etmek için Tanrı'dan gönderilen melekler sadece ve bu olabilir. Meleğin kalbine sokulduğu için ... Monomakh Rus prenslerini yabancılara yetiştirme fikri. Bu nedenle, John Chrysostom'un dediği gibi meleklere övgü vermek gerekir." her zaman Yaradan'a merhametli olmaları ve insanlara karşı nazik olmaları için, melekler için ... işlemcilerimiz için, karşıt güçlerle mücadele ettiğimizde dua ederler ... Şimdi, Tanrı'nın yardımıyla, Kutsal Tanrı'nın annesi ve kutsal meleklerin duaları aracılığıyla, Rus prensleri şerefleriyle halklarına döndü. hangi güneşe geldi Eski ülkelerden eskilere - Yunanlılara, Macarlara, Polonyalılara ve Çeklere, Roma bile ona geldi ... "
İnanç ve vatan için
Kronikler, olması gerektiği gibi, çok çalışkan bir kayıt memuruydu ve kendileri arasındaki prensler arasındaki ilişkiye, olayların gerçek bir tanımına ve doğal olarak, Tanrı'nın Ruslara olan lehine tezahürlerine daha fazla dikkat etti. Anlatım parantezinin arkasında, Monomakh'ın taktikleri, müttefikleri, prensleri ve valisi inceliklerinin yanı sıra, kampanyanın Rusya'nın birleşmesinde ve Ortodoksluğun güçlendirilmesinde oynadığı rol de var.
"Vladimir Monomakh prenslerin tavsiyesi üzerine." Sanatçı Alexey Kivshenko
Taktik olarak, ikincisi, kampanyanın ana savaşı - Salnitz Savaşı - kusursuzca oynandı. Avantaja sahip olan Polonyalılar, Rus alaylarını çevreledikten sonra saflarını yaylardan büyük bir bombardımanla ayırmayı planladılar, onları karıştırdılar ve süvarilere çarptılar, Prensler, Monomakh'ın tavsiyesi üzerine, askerleri bir araya getirdiler. Sonuç olarak, Polovtsyalılar çoktan karışmıştı ve yaylarını bırakmak ve piyadelere saldırmak zorunda kaldılar. O zaman Vladimir’in niyeti işe yaramıştı: çamurun karla kaplı olduğu Polovtsya atları tıkanmaya başladı ve Rus piyadelerinin uzun mızrakları yukarıdan kavisli kılıçlarla dövülen Kıpçakların avantajını reddetti. Ve yakında, kendisini kişisel olarak saldırıya yönlendiren Monomakh alayının alayı, yavaş yavaş geri çekilme emri veren ancak hala devam etmekte olan, elinde olan Yaropolk'u emanet eden kanatlılarla el ele vermeyen bir kavgaya sıkışmış olan Polonyalılar süvarisine çöktü. Darbe belirleyici oldu: insanları ve atları kaybetmek Kipchaks geri döndü, ancak birkaçı çamurlu yerden kaçmayı başardı. Savaş alanındaki 10 çalışanlarından, 000 çalışanlarından en az birisini kaybetti.
Zafer, Monomak'ın Rusya'nın birleşmesi konusundaki fikrinin uygulanmasında çok önemli bir rol oynadı. Hiç şüphe yok: kampanya, yeni savaşlardan kaçınmak için Kiev tahtını kısa süre önce kardeşine bırakan Pereyaslav Prensi'nin otoritesini arttırdı ve Rus prensliklerinin barış içinde bir arada yaşama yoluyla ulaşılmaz bir şekilde sert bir şekilde güçlenmesini sağladı. Bu yüzden, zaferden iki yıl sonra, Monomakh, hiçbir ihtilaf olmadan, Kiev'de tahta geçti ve prenslerin birlikteliğine kavuşan ve iç savaşları durduran ilk barışçı prens olarak tarihe geçti. Ve Monomakh “Öğretme” den aşağılık bırakan torunların, birleşmiş Rusya’yı, Horde hanlarının yararlandığı ellerinde tutamadıkları onun suçu değildi.
Ancak kampanyanın bir başka sonucu - Ortodoks inancının yüceltilmesi ve güçlendirilmesi - sarsılamaz. Ve prenslerin müttefikleri savaşçıları için ve ortaklar için, başarının Rusya'nın göksel patronları tarafından önceden belirlendiği yadsınamazdı. Başka hiçbir şey gibi bu kadar açık bir zafer, Eski Rusya’daki Ortodoksluğun güçlenmesine, devlet dininde oluşmasına katkıda bulundu. Sadece, 27'in efsanevi zaferinin, yılın 1111'in Mart ayında, Rus devletinin koruyucusu olarak yüceltilmiş, Tanrı'nın Annesi Theodore İkonu'nun gününe düştüğünü ekliyoruz.
Tabii ki, Vladimir Monomakh gibi çok uzak görüşlü bir cetvelin bile tüm bu sonuçları öngördüğünü açıkça söylemek zordur. Ancak olmasa da, içgüdüsüne haraç ödememek imkansızdır, çünkü onun attığı adımlar en önemli sonuçlara yol açmıştır. Sonuçta, Salnitsa Savaşı'nı Rus silahlarının ilk meşhur zaferi yaptı - Peipsi Gölü ve Kulikovo Savaşı'ndaki Poltava ve Borodino'nun altındakiler dahil olmak üzere diğer tüm zaferleri saymamız gereken nokta. Muzaffer Mayıs 1945 th kadar ...