İpek Hanım'ın Çiftliği'nin haftalık listesine bakarken birisi beni izlemiş olsaydı, gözlerimin ışıldadığını görürdü. "İşte, ebegümeci var bu hafta!" Sipariş verdim hemen.
Portakallar, mandalinalar, elmalarla birlikte, bir kucak çeşit çeşit ot da geldi.
"Hımm, ebegümeci bu kadar uzuyor muymuş, bunlar benim sağda solda parkta gördüklerimden hayli boylu!"
Pınar Hanım'a acele tarafından bir mail gönderdim ve sordum; sapları da yemeğe konulur mu acaba?
Cevap geldi hemen. "Nazik olanlarını koyabilirsiniz, kalınlarını koymayın. Bir de sade pişirmeyin, sümüklenir. Pirinç, kıyma, soğan koyabilirsiniz."
Niyetim, Zencefil'de rastladıkça yediğim gibi az pirinç, ince yuvarlak dilimlenmiş havuç ve nar ekşisiyle pişirmekti zaten. Ancak, Pınar Hanım'ın "sümüklenir" demesi iyi oldu, yoksa ayıklar ve yıkarken hissettiğim yapışkanlık anlamsız gelecekti.
Onun önerdikleri ve benim niyetimle bir karma yaptım. Yeşil soğanı az zeytinyağında çevirirken, bir kırmızı biber ve bir havucu da doğradım, ekledim. İki yemek kaşığı kıyma ve iki yemek kaşığı pirinç de tencereye girdi. Ardından biraz domates salçası ve biraz nar ekşisi ekledim, pirinçleri yumuşatacak kadar da su...
Beş on dakika sonra yıkanmış, ayıklanmış ve iri yaprakları doğranmış ebegümecini ekledim. Çabucak pişti, ıspanak pişer gibi. Lezzetine gelince, ıspanaktan çok farklı.
Denemelisiniz.
Yanına şöyle iki kaşık taze yoğurtla, pek güzel oluyor. Afiyet olsun.