Nazi gerçeğinin ortasında anlatılan bir Aşk hikayesi.
I944'te İtalya'da film sektörü diye bir şey yoktu. Ülkenin savaş sonrası inşasında kaynak toplayabil mek için sanat fonu hükumet tarafından kesintiye uğradı. Yine de 20. Yüzyıl İtalya Sinema'sındaki en önemli hareketlerden biri Yeni Gerçekçiliğe de ilham veren bu finansal engeldi.
Filmin tarzı; dönemin parlak Hollywood filmleri, o filmlerin karmaşık senaryoları müsrifçe hazırlanmış setleri ve pahalı oyuncularıyla keskin bir tezat oluşturur. Rome, Open City, II. Dünya Savaşı sonrası dönemin en önemli filmlerinden biri olarak kabul edilir. Pürüzsüz bir hikaye anlatmak yerine gerçek yaşamı yakalamayı tercih eder.
Her yol Roma'ya çıkar...
Rosselini, gerçekleri sunmak için kamerasını sokaklara kurdu ve amatör oyuncuları birkaç saat önce bombalanmış binalar önünde fotoğfafladı.