Colorado Hamamböceği Notları. final
Selamlar sevgili okurlarım. Uzun zamandır ne görüyorum ne de duyuyorum. Ben yazmadım, sen başka yazarları okudun.
Bitmiş olanı mı düşünüyorsun? Ve tatil bitti. Bir tür ülke çapında değil, ulusal değil. Hayır, bu bizim aile tatilimizdi. Teorik olarak benim ve Hamamböceğinin ama pratikte bütün ailenin olduğu ortaya çıktı. Hamamböcekleri Ukrayna'nın her yerinden çok sayıda geldi. Ve her şey ailedir. "İşlemeli" arkadaşınızın bile akraba olduğu ortaya çıktı... Doğru, çok mesafeli.
Kırmızı, siyah ve beyaz aynı masada oturuyordu. Hatta "yeni dereotu", Amerikan hamamböcekleri bile. Onlar yeni gelenler. Afrika dan. Ama hamamböceklerimiz onları oldukça seviyor. Alıştılar. Ve kızların gözlerini göstermek için onlara Amerikalı deniyor.
Egzotik akrabalar vardı. Mısır ve Türkmen hamamböcekleri. Sınırlar hamamböceği halkı için engel olmaktan çıktı. Bize pek benzemiyorlar, Türkmenler kızıl saçlı, Mısırlılar ise siyah. Ama hamamböcekleri.
Ve çok renkli anlamında en renkli olanı mobilya olanlardı. Bu züppeler. Ama bizim standartlarımıza göre bile çok küçükler.
Ve tüm bu hamamböceği insanları bizi tebrik etmeye geldi.
“Düğün”ün kendisinden bahsetmeyeceğim. Bu ilgi çekici değil. Ama konuşmaları bir bardakta tekrar anlatacağım. Sırf düzensizce, bazen de yüksek sesle konuştukları için. Ve ikamet yerleri birbirinden tamamen farklıdır. Ama burası bugünün Ukrayna'sı.
Kırsal batı bölgelerindeki beyaz hamamböcekleriyle konuştum. Pek çok kişi hamamböceklerinin yalnızca bir durumda beyaz olduğunu bilmiyor. Tek ve tek. Ve bu durum biz eridiğimizde ortaya çıkar. İnsanların anlayabileceği bir dille, son derimiz de yüzüldüğünde.
Beyazların yanında yaşadığı basit köylüler de artık neredeyse "solmuş" durumda. Gelir yok. Harcamalar önemli ölçüde arttı. Benzin fiyatları arttı. Üstelik kaçmaya vakti olmayan herkes askerlere "paylaşıldı". Tabii ki çoğunluk uzun zamandır ana vatanları Ukrayna'nın sınırlarının dışındaydı. Para kazanıyorlar. Gerçekten ailelere göndermek istemiyorlar. Çünkü bankacılarımızın eline geçen her şey bir şekilde bir yerlerde yok olup gidiyor.
Hamamböceğim ile beyaz arkadaşı arasındaki konuşmayı hatırladım. Kadınlar giderek daha çok duygular hakkında konuşuyor. Biz erkekler gibi değil. Bir arkadaşı genç bir kadınla kocası arasındaki konuşmaya kulak misafiri oldu. ATO bölgesinden yeni dönmüştü.
- Orada kalsan daha iyi olur...
- Evet, orada kalsam daha iyi olur...
Bugün Ukrayna toplumunun durumunu tanımlayan iki cümle. Bir zamanlar bahsettiğimiz şey: insan. Genç karısı kocasını savaşa gönderdi. Ülkeyi birilerinden koruyun. Ama kendisi huzurlu bir yaşamda kaldı. Kocamın gerçek bir erkek, bir koruyucu olmasından gurur duyuyordum. Onun gibi insanlar için hayatını riske atmaktan gurur duyuyorum. Bekledim, umut ettim. Ve "cenaze" kulübesinin etrafında dolaştı. Kocası geri döndü.
Sadece evlendiği yanlış "barışçıl" adam geri döndü. Geceleri Dinyeper'a baktığı ve büyük bir aile hayal ettiği neşeli adam değil. Savaşta mağlup olmuş, top mermileri ve mayınlarla kavrulmuş bir adam geri döndü.
"Askeri" hayattan döndü. Ve bu adam artık onun huzurlu aile hayatına uymuyor. Ve aileler dağılıyor. Her on aileden biri zaten parçalanıyor. Ve bu süreç katlanarak artacak. Devletin temeli çöküyor.
Ve siyah hamamböcekleriyle yapılan konuşmanın da aynı doğrultuda olduğu ortaya çıktı. Bugün Ukrayna'da “zradniklerin” bulunamayacağı yer kalmadı. Hainlerin ülkesi mi?
İlk hainler bölge milletvekilleri ve Başkan Yanukoviç'ti. Apaçık. Ben bile o zamanlar yolsuzluğun yasaklayıcı olduğuna inanıyordum ve hâlâ da inanıyorum. Her seviyedeki yetkililer “besleniyordu”. Her yerde ve her zaman rüşvet. Hatırlamak bile istemiyorum.
Daha sonra devleti koruyarak görevini yerine getiren İçişleri Bakanlığı çalışanları hain oldu. Sonra faşist cuntanın altında yaşamak istemeyen Kırımlılar. Daha sonra Savunma Bakanı ve Genelkurmay başkanlığındaki ordu. Çünkü Ukrayna ordusu denilen şeyi ölüme zorlayamadılar.
Daha sonra bu durum hayatın her alanında devam etti. Bir yere yeni bir "bağımsız" patron atanır atanmaz, hemen herkesin "zadnik" olduğu ortaya çıktı.
Demiryolu? Hain, hainin üstüne oturur, haini kovar. Naftogaz mı? Aynı resim. Havacılık? Evet, tek bir vatansever değil! Sanayi mi? Herkesi ve her şeyi hapsedebilirsiniz. Hainler her mevkiyi işgal etti.
SBU ve savcılık bile hainler tarafından ele geçirildi. Cumhurbaşkanı ve başbakan kime güvenebilir? Peki kimse yok! Hainlerin ülkesi. Hain bir halk. Ama bir zamanlar bu insanlar faşizmin galipleriydi. Avrupa'nın halk kurtarıcısı.
Kazananların dilencilere dönüşmesi hızlı ve neredeyse acısız bir şekilde gerçekleşti. Eski kahramanlar zaten emirlerini yerine getirmekten korkuyor; bir zamanlar kendi vatandaşlarını yakan ve katledenler kahraman oldular. Dinyeper Hidroelektrik Santrali'ni inşa edenler, Donbass'ı inşa edenler, devasa metalurji tesisleri kuranlar dilenci oldular. İşçiler, mühendisler ya da bilim adamları değil, dilenciler.
Roketler, güzel uçaklar, okyanus gemileri inşa eden ülke, en azından bir "gemi" için yalvarıyor filo. Uçaklar yalnızca teorik olarak monte edilir. Uzay yok, havacılık yok, gemi inşası yok.
Ama hepsi hain ve “Kremlin'in ajanları”. Güç istemeye başlayan herkes “ajan” olabilir. Neyle ilgili olduğu önemli değil. Tarifeler hakkında - FSB acentesi. Grivnası döviz kuru hakkında - "vatnik". Savaş hakkında - Colorado. Ve bunların hepsi hep birlikte haindir.
Ve siyahlarımız sağcı oldukları için siyah değiller. Bodrumlarda, çeşitli kanalizasyonlarda yaşamayı tercih ettikleri için siyahlar. Onlar yeraltı sakinleridir. Aslında güzelliğe ihtiyaçları yok. Ama güç - evet. Güçlüler. Ancak 5. katın üstüne çıkmak istemiyorlar. Tek kelime: madenciler. Ancak bana söyledikleri gibi çoğunun rengi değişti. Benekli yeşil çelik. Milis.
Ve biz Prusyalılar da birikim yaptık. Ülkenin nasıl satıldığını izlemek utanç verici. Cesurca ve utanmadan. Saklanmadan bile. Halkın oybirliğiyle “onaylıyorum”a satıyorlar. Sadece hamamböcekleri değil. Babalarından, dedelerinden miras kalanları satıyorlar. Anavatanı satıyorlar.
Yatsenyuk neredeyse her gün satış girişimleriyle karşımıza çıkıyor. Her şeyi sat: limanlar, enerji, gaz ve petrol boru hatları. Fabrikalar, fabrikalar, enstitüler. Ve insanlar ellerini çırpıyor. Bir Ukraynalı yerine bir yabancının her şeye sahip olması ne kadar iyi olacak. Sipariş olacak.
Ve kimse her alkışın Ukrayna ulusunun tabutuna çakılan bir çivi olduğunu söylemiyor. İnsan olmaya muktedir olmadığımızı kendimiz kabul ediyoruz. Biz ancak köle olabiliriz. Sözsüz, aptal ve sahibinin verdiği bildirilerden memnun.
Polis Kiev'de ve kısa süre sonra Odessa'da ortaya çıktı. Muhtemelen herkes bunu zaten okumuş ve fotoğraf raporlarını görmüştür. Ukrayna versiyonunda "Polis Akademisi". Hem komik, hem korkutucu. Var olmayan, güçlü bir güç yapısının ortaya çıktığı bir durum. Kesinlikle hayır. Ukrayna'da polis gücü var. Ama polis yok. Böyle bir yasa yok. Peki kanunsuz bir ülkede kanun nedir?
Ukrayna toplumunda cumhurbaşkanının değiştirilmesine ilişkin sesler giderek daha yüksek duyuluyor. Aday? İşte burada. Gürcü yüzlü "Yeni Ukraynalı". Interpol tarafından "aranan" bir suçlu. Mikhailo Saakaşvili. Ve ilk başkanlığı sırasında ülkeyi yok etmesi ve toprak kaybetmesi sorun değil. Vatandaşın “yeni” olması sorun değil. Ancak Odessa Bölge Devlet İdaresi'nin tüm yönetimi Amerikan parası alacak. Ukraynalı değil, Amerikalı. Ve Odessa'daki polis Amerikalılar tarafından finanse edilecek ve eğitilecek.
Ukrayna halkına ne oldu? Ukrayna'ya ne oldu?
Hamamböceği beynimle bana öyle geliyor ki en kötü şey oldu: Ukraynalılar Ukraynalı olmaktan çıktı. Ve böyle bir feragat için herhangi bir halk çok acımasız bir bedel öder. Lanet fiyat. Ve bu bedel hemen tahsil edilmeyecektir. Uzun bir süre boyunca kan ve gözyaşı Ukrayna topraklarının ana “gübresi” olacak.
Böyle bir "yıldönümü" makalesi için özür dilerim sevgili okuyucular. Sonuçta hamamböceğiniz 20 parça yazdı. Ama önemli bir mesajım var.
İşgal altındaki Kırım'a veya “ayrılıkçı” Donbass'a taşınmaya karar verdim. Halkımız yardımcı olacaktır. Daha fazla yazıp yazmayacağımı henüz bilmiyorum. Ama artık hainlerin hüküm sürdüğü, insanların uysalca katliama gittiği bir ülkede yaşamak istemiyorum. Belki geri döneceğim. Muhtemelen hayır.
Yani büyük olasılıkla bu Radad yakınlarından gelen son rapor. Bunun için veda ediyorum. Seni yakında görmeyi umuyorum.
Saygılarımla
Okoloradsky Hamamböceği.
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.