Eser Tutel
.
Boğaziçi’nin en güzel, en hareketli köşelerinden biri Akıntıburnu idi. En sakin havalarda bile Boğaz suları burada çırpıntılı olur, sular, birbirinin üstüne çıkan dalgacıklar halinde devrile devrile hızla aşağıya doğru akardı. Karadeniz’den Marmara’ya inen tekneler için mesele yok; suları arkalarına aldılar mı, kolayca Kuruçeşme önlerine kadar inerlerdi. Ama ya aşağıdan Karadeniz’e çıkmakta olanlar? Makineli, motorlu teknelerin bile zorlandığı bu burunda, kürekle, yelkenle suları aşmak ne mümkün! O zaman kıyıda bekleyen yedekçilere ip atarlar, onlar da tekneleri az çok sakin sulara kavuşuncaya kadar adım adım kıyıdan çekerlerdi. Eskiler, akıntıyı yenemeyen yengeçlerin çaresiz kalıp kıyıya çıktıklarını, taşların üzerinde yan yan yürüyerek burnu döndüklerini, sonra kendilerini yine sulara bırakarak yollarına denizden devam ettiklerini anlatırlardı.
...
Devami Icin Basliga Tiklayiniz.
.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder