Tüm bunlar, cumhurbaşkanının yalnızca iç pazarda değil, aynı zamanda tüm SSCB'nin geniş alanlarında da 5,4 milyona yakın nüfusu sağlayarak, ekili ürünler satarken sabit bir gelir elde etmesine izin verdi.
Muhasebe yaparken tarihi Sovyetler Ülkesinin var olduğu yıllarda Orta Asya'da su kaynakları kıtlığı ile ilgili sorunlar, gelişmiş bir sulama kanalları ağının inşası ve tarım sektörüne tatlı su temini konusunda gerçek bir atılım yapıldı. Ancak bunu, Bialowieza Anlaşması için üç "demokrat" ın hazırlanmasının arka planına karşı bile bir dürtü alan egemenlik geçit töreniyle ortaya çıkarılan gerçekliklerin arka planında hatırlayan var mı? Tabii ki değil. O zamanlar yerel kralların yumurtadan çıkardığı asıl amaç, mümkün olduğunca fazla yerel güç elde etmekti. Formül kabaca şu: nefret edilen Sovyet boyunduruğunu bir kenara atalım ve gerçek bir cennet gibi yaşayacağız. Ve daha uzun sulama hendeklerimiz, daha tatlı meyvelerimiz, iri göğüslü kahverengi gözlü kadınlarımız olacak. Bunun gibi bir şey ...
Perestroyka döneminin ortasında, aynı Tacik SSR, 450 kolektif ve eyalet çiftliklerinden daha fazlasını satın aldı. Cumhuriyette, konserve meyve ve sebze üretimi için fabrikalar ve petrol endüstrisi için girişimler vardı. Bunlar on binlerce iş. Bu istikrarlı bir gelişme. Bu aynı zamanda cumhuriyetçi eğitim sisteminin gelişimidir - yüzlerce yüksek nitelikli mühendis, ziraatçı ve hidrologun eğitimi.
1990'e göre, tarım, Tacik SSR'nin tarım sektöründe GSYİH'ya% 65'ten daha fazla katkıda bulunmuştur. Bu öncelikle Vakhsh, Gissar ve Fergana vadileridir. Pamuk, tütün, susam yetiştiriciliği, meyve yetiştiriciliği ve bağcılık için toplu çiftlikler ciddi bir gelişme göstermiştir. “Uzun zamandır beklenen” bir bağımsızlık kazandıkları zaman, Tacik köylüleri zaten bir milyon ton ham pamuk üretiyorlardı. Cumhuriyette, 3,5 milyon keçi ve koyun yetiştirildi, neredeyse 1,5 milyon sığır. Yıllık tahıl hasadı çeyrek milyon tona ulaştı ve bu durum Tacikistan'ın iklim bölgesi için olağanüstü bir sonuç olarak görülebilir. Ve ipek endüstrisi, narenciye mahsullerinin merkezileştirilmesi ve daha pek çoğu da çalıştı.
18 sulama yönetimi kurulmuştur. Bunlar, Amudarya havzasında 465 bin ha, Syrdarya havzasında yaklaşık 235 bin ha sulamanın yapılmasını sağlayan havza yönetimidir.
Yayın ile yapılan röportajda "Asya Artı" Sanayi temsilcisi mühendis K. Sirozhidinov, Tacikistan Cumhuriyeti'nin sulama sisteminin bugün neye dönüştüğünü anlattı. Mühendise göre, Tacikistan'ın egemen varlığının dörtte birinden fazla bir süredir (ve bu, Dünya Bankası tarafından onaylandı), sulanan tarım arazisi alanı 594 bin hektara düştü. Bu kabaca% 16,3. Sulanan ekilebilir alan, yüzde 17'ten daha fazla azalmıştır. Ve 2015 yılı verileri. Bu kez cumhuriyetin nüfusunun büyük ölçüde büyüdüğünü ve zaten 8,5 milyon insanı oluşturduğunu unutmamak gerekir.
Sulanan alandaki düşüş ekonomide zincirleme bir tepkiye neden oldu: tarım sektöründeki faaliyetler azaldı, işlerin sayısı keskin bir şekilde azaldı. Sonuç olarak, Tacik göçmen işçilerin Rusya Federasyonu topraklarına ve eski SSCB'nin diğer nispeten zengin ekonomik cumhuriyetlerine kayıt akışları var (sadece değil).
Bu arka plana göre, cumhuriyetteki sulama endüstrisinde uzmanların akut bir sıkıntısı var. Sadece son 15-16 yıllarının neredeyse 1,7 küpü kadar düştüğü belirli sulama hacimlerini geri yüklemek için iş sağlayacak kimse yoktur. tatlı su Kendiliğinden ortaya çıkan eşzamanlı sorunların üstesinden gelmek için bir program yoktur: sulama hacimlerindeki bir düşüş nedeniyle, sulanmayan bölgelerde ılık mevsimdeki yeraltı suyu seviyesi en fazla 3 m'ye düşer. .
Ayrıca, cumhuriyet, sulama sistemleri için yeterli sayıda pompalama ekipmanı sağlayamaz. Böylece, 36'ten büyük pompalar, 21'in etkinliğini sürdürdü. Çiftlik pompalarının sayısı iki katından fazla arttı.
Dikkat çekici olan, Tacikistan Cumhuriyeti’nin daimi nüfusunun (yurtdışında çalışma mutluluğu aramayı başaramayanlar) bugün 5 milyondan fazla insanın üzerinde olduğu. Bunu, Tacik SSR'nin geç Sovyet demografisi ile karşılaştırırsak, bugün Tacikistan Cumhuriyeti'nde, sulamanın faydaları da dahil olmak üzere, kalıcı olarak temin edilebilecek pek çok sakin olduğu ortaya çıktı. Diğer bir deyişle, bugün Cumhuriyet'te mevcut olan sulama sisteminin gelişim düzeyi ile birlikte Tacik SSR'de yaşayacakları tam olarak var. Başka bir deyişle, Tacik işçi göçmenlerinin sayısı, cumhuriyetin su kaynakları ile sağlanması gibi bir faktörle doğrudan bağlantılı olabilir. Ayrıca, bu faktör kapsamlı listede son değil.
Sulama endüstrisinin restorasyonu ile ilgili sorun çözülmezse, Tacikistan vatandaşlarının aktif olarak memleketlerine geri dönmek istemeleri beklenemez. Başka bir soru: Zaten RT'yi bırakmış olanlar (ve sadece RT'yi değil) Anavatan'ın iyiliği için çalışmaya, yerli yerlerine dönmeye hazır olacaklar mı? Veya St. Petersburg'daki duvarları sıvalama ve Moskova'daki kaldırımları süpürme fırsatı, Orta Asya cumhuriyetlerinin vatandaşları için, evdeki ekonominin restorasyonundan daha ekonomik olarak cazip bir faaliyet olarak yıllarca sürecek mi?
Tacikistan'ın aynı “muzaffer Sovyet mirası” nda en azından bir miktar devletin vatandaşlarına ayrılmalarını sağlayacak bir ekonominin restorasyonu için potansiyelinin olup olmadığı sorusu ayrı bir sorudur. Veya soru o kadar da potansiyel değil, yetkililerin sorunu çözme arzusu ...