Belcanto Tekniği İtalyan operasında XVII. yy.dan XIX. yy.a kadar ünlü kadın ve erkek sanatçıların kullandığı geniş soluklu ve çok süslemeli şarkı söyleme üslubu.
Ses sanatının eski, ustaları, XIX. yy. başı heveslilerinin uydurduğu bel kanto terimini değil, buen kanto terimini kullanırlardı.
Süslü şarkı söyleme üslûbuna, birçok dinlerin âyinlerinde rastlanır. Ortaçağ din dışı müziğinde, XVI. yy.ın «eksiltme» adı verilen eserlerinde, özellikle buen kanto kurallarını koyan Peri ve Caccini ile sonradan bunu ele alan Tosi ve Mancini’nin (XVIII. yy.; öğretilerinde görülür.
Bel kanto Verdi’ye kadar sürdü, sonra yerini Wagner’in (XIX. yy.) konuşur gibi şarkı söyleme tarzına bıraktı.