JTF (sadece gerçekler): 2021’de Journal Photobooks tarafından yayınlandı (Burada). Ciltli (22 x 31 cm), 152 sayfa, 86 siyah beyaz renkli fotoğraf. Stickan Lundgren’in çizimlerini ve resimlerini ve sanatçının İsveççe/İngilizce metinlerini içerir. Jean Russel tasarımı. (Aşağıdaki çekimleri kapatın ve yayınlayın.)
Yorumlar/Bağlam: 2011 yılında İsveçli sanatçı Katinka Goldberg ilk resimli kitabını yayınladı. düzleştirmeannesiyle olan ilişkisini şiirsel bir şekilde belgeleyen ve çocukların ebeveynlerinin dünyaya bakış açısıyla nasıl şekillendiğini ele alan . Bu ilk kitap kimlik, travma, aile ve aidiyetle ilgili bir üçleme başlattı. Geçen yıl, yaklaşık on yıl sonra, Goldberg ikinci taksiti yayınladı, Pristinger. Kitabın başlığı, gözyaşı, patlama, yokluk veya patlama veya çatlak gibi fiziksel bir şey olarak çevrilebilecek İsveççe bir kelimedir. Yeni seri, çocukluk çağı travmasını ele alma ve yapısını bozma girişimidir. Goldberg, “yakınlık ve uzaklık arasındaki gerilimi araştırırken”, kişinin kendi bedenindeki yabancılaşma hissi üzerine düşünür.
içinde Pristinger, Goldberg, dünyayı bir çocuğun bakış açısından yeniden kurar, daha doğrusu yeniden kurar; Bu kitabı çocukluğuyla ortaklaşa hazırladığını söylüyor. Goldberg, anlatıyı oluşturmak için çizim, resim ve fotoğrafçılığı birleştirerek sınırlarını sürekli olarak zorluyor. Kendi fotoğraflarını ve bazen de aile albümlerinden malzeme kullanıyor. Kolajlarında vücudun parçalarını bir araya getiriyor, genellikle onları yeni bir şekilde yeniden düzenliyor ve bu yeniden birleştirme şifa getiriyor.
resimli kitap olarak, Pristinger Zarif, kibar, düşünceli ve seksi. Sanatçının en sevdiği çocukluk rengine atıfta bulunan pembe bir kumaş tonuna sahiptir. Ortada iki taraflı, hafif kabartmalı bir kolaj görünür ve yakınlarda bir sinek bulunur (böcekler, sanatçının çalışmasında ortak bir motiftir). İçeride anlatı, görüntüleri, çizimleri, kolajları, metni, alıntıları ve daha kısa sayfaları karıştırıp katmanlayarak oluşturulur. Metin de çok etkileyici ve sayfalara komik bir şekilde yerleştirilmiş, bu da daha fazla duygu ve canlılık katıyor. Açık pembe kağıda basılmış İsveççe tercüme metni kitabın sonunda yer almaktadır.
Üçlemenin ilk bölümü Goldberg’in annesiyle ilişkisini incelerken, sanatçının büyükannesi odak noktasıdır. Pristinger. Goldberg, kısmen, yüzeyde tamamen normal görünen ama büyük bir iç kargaşa taşıyan bir kadın olan büyükannesiyle birlikte büyüdüğünü tasvir ediyor. Goldberg çocukluk yazılarını, kolajları, resimleri ve fotoğrafları karıştırıp birleştirirken, iletişim kuramayan bir çocuğu ve büyükanneyi anlatan görsel bir dil yaratıyor ve bu dolaylı dil, hikayeyi kendi terimleriyle anlatmasını sağlıyor. Pristinger Bir günlük gibi çalışır, bir çocuğun hayatının dramatik olmayan günlük şiddetini sayfalarca gözler önüne serer.
Büyükanneyi ilk gördüğümüzde bir kolajdaydı – beyaz giysiler ve başörtüsü takmış, çiçeklerle ve deriye, ete veya yapraklara benzeyen kırmızı kırıklarla karışık bir kaya yığını ile çevrili olarak gösteriliyor. Bu aranjman kalın, birbirine dolanmış saçların yakın çekimi ile eşleştirilmiştir. Anneannenin yana baktığında memnun bir gülümsemesi vardır ve bu, yüzünün gizlenmediği veya işinin aksadığı durumlardan biridir. Two Pages Pairs, sanatçının yerde oturmuş televizyon seyreden küçük bir kız olarak yaptığı küçük bir çizimi yayar; Kitaptaki bu ve diğer illüstrasyonlar sanatçının üvey babası Stekan Lundgren tarafından yapılmıştır. Formanın sağ tarafında, bir kısmında “Büyükannem kollarımı ona dolamak için çok büyük” yazan kısa bir metin görünür. Her ikisi de biraz farklı renkte pembe arka plan üzerine yerleştirilmiştir.
Kitap boyunca Goldberg, belirli renkleri ve şekilleri tekrar ederek farklı görsel unsurların yan yana gelmesiyle yankılar yaratıyor. Bir çocuğun bakış açısından yazdığı metinle yaşadığı deneyim, kitabın bir başka heyecan verici katmanı. Bir anlatı işlevi görür, aynı zamanda kendi sanat biçimi olarak da işlev görür. “Her şey turuncu. Yüz yok, sadece deriyi geren kemikler. Yardım isteyen her karaktere koşuyorum ama herkes Gazlı bir boşluktan muzdarip.” Bir başkası, aynı satırda bir sayfayla soyut bir tabloyu yayıyor, “Bu kadar öfke nereye gidiyor? Ormanı kirletmek istemiyorsun” katmanlarını tekrar tekrar.
Goldberg’in fotoğraflarını okumanın basit bir yolu yok. Çarpıcı siyah beyaz fotoğraflardan biri, bir bankta oturan bir kadını gösteriyor – genç bir aslan tutuyor, vücudunun bir kısmı yine deriye, ete veya yapraklara benzeyen yamalar ile kaplı. Yüzü yok ve saçları başının tamamını kaplıyor, bu yüzden onunla iletişim kurmanın bir yolu yok; Bu, ellili yıllarda sanatçının büyükannesi. Başka bir posterde Goldberg’in annesinin bir bebeği (sanatçı) tutarken ve biberonla beslediği, yine yüzün yerini mavi bir kesimin aldığı, büyükannenin yılan derisi kemerinin resmin üzerine göbek kordonu gibi yerleştirildiği bir resmi gösteriliyor. Başka bir manzara resmi, bir kanepede oturan dört kişiyi gösterir, ancak yüzleri (ve üstlerindeki çerçevedeki resim) pembe parçalarla değiştirilmiştir. Görünüşe göre görüntülerin yapısını bozmak ve sonra yeniden formüle etmek, Goldberg’in içindeki şeytanlarla güreşmek için yeni olanaklar sağladı.
Kitap dizisinin öğeleri, belirli bir sezgisel ritim oluşturmak için bir araya gelerek, öngörülemeyen ve bazen kafa karıştırıcı bir anlatı oluşturur. Kitap dinamik ve yoğundur, aynı zamanda daha onarıcı ve iyileştirici bir unsur sunar. Son fotoğraflardan biri, Goldberg’i dışarıda kar elbisesi içinde, arkasında duvarda “1 Goldberg” yazan bir tahtayla (yakındaki bir park yeri için) duran bir çocuk olarak gösteriyor. Belki de burada hikaye tam bir daire çizerek bir tür kabullenme yolunu buluyor. Goldberg, “Önemli olan, malzemeyi küresel hale gelecek ve artık kendinizle ilgili olmayacak kadar uzun süre işlemenizdir” diyor. Duygusal olarak katmanlı içeriği sayesinde, Pristinger Çocukluk travmalarının ağırlığını paylaşır.
Birkaç fotoğrafçı, acı verici kişisel deneyimlerini paylaşmak için fotoğraf formatını kullandı. Arjantinli fotoğrafçı Mariela Sancari, fotoğraf kitabında babasının anılarını yeniden canlandırıyor Moise (Burayı kontrol et). içinde Ký úc // Hatıra (Buraya bakın), Simone Hoang, çocukluğunun silik anılarını kendi sınırlamalarını göz önünde bulundurarak yeniden oluşturmak için soyut bir anlatı kullandı. Ve daha yakın zamanda, Linda Zingova Kitabında çocukluk travmasının derinliklerine daldı, katarsis (Burayı kontrol et).
Pristinger Kesinlikle keşfetmek için karmaşık ve heyecan verici bir kitap. Bir sonraki ve son kitap, bir, ailesinin Yahudi köklerine ve Nazilerden kaçmak için İsveç’e kaçan fiziksel büyükannesinin hikayesine odaklanacak. Doğru şekilde ele alınmadığında, savaş travmasının nesiller boyunca sessizce nasıl aktarıldığına bakacak. Goldberg’in halihazırda ürettiklerine dayanarak, tamamlanmış bir çizgi roman üçlemesini bir arada görmek heyecan verici olacak.
POV toplayıcı: Katinka Goldberg, Oslo’daki Buer Gallery’de temsil edilmektedir (Burada) ve Kopenhag’daki KB sergisi (Burada). Çalışmaları henüz ikincil pazarlara girmedi, bu nedenle perakende showroom, onu takip etmek isteyen koleksiyoncular için en iyi seçenek olmaya devam ediyor.