Dün Wehrmacht generalleri ve subayları Alman birliklerine itiraz ediyorlar. Kaynak: waralbum.ru
Yeni sahipler
İlk olarak, yakalanan Almanların bileşiminden anti-faşist bir örgütün oluşumunun kökenlerine değineceğiz. Bu konuda çok fikir var. Sovyet döneminin resmi propagandası, girişimin Almanya Komünist Partisi ve SSCB'deki üyelerinden geldiğini belirtti. Aynı zamanda faşizme karşı mücadele ilkesinin ilan edildiği yasadışı savaş öncesi Brüksel (1935) ve Bern (1939) konferanslarının kararlarını yürüttüler. Bu arada konferanslar kılık değiştirmeleri için çağrıldı - birincisi Moskova'da ve Bernese de Paris'te yapıldı. Aslında, doğrudan "Joseph Almanya" nın emriyle "Özgür Almanya" Ulusal Komite ortaya çıkmasının en makul versiyonu. Haziran 1943'te, lider, Kızıl Ordu Ana Siyasi İdaresi başkanı Alexander Shcherbakov'un Tüm Birlik Komünist Partisi Bolşevikler Komite Merkez Komitesi Sekreteri ile telefon görüşmesi yaptı:
“Shcherbakov yoldaş, Almanların geniş bir temelde kendi anti-faşist komitelerini oluşturma zamanı. Zaman geldi. Talimat verin ve bunun için gerekli fonları sağlayın. ”
Bununla birlikte, bu sadece makul bir varsayımdır - bunun yazılı bir belgesel kanıtı yoktur.
"Ulusal Komite" Özgür Almanya "kurucu konferansı 12-13 Haziran 1943 tarihlerinde Moskova Bölgesi Krasnogorsk'ta gerçekleştirildi. Komite üyeleri 25 Alman savaş esiri ve askerinin yanı sıra 13 sivil - faşist karşıtı siyasi göçmendi. Bunların arasında Almanya Komünist Partisi başkanı, Reichstag yardımcısı Wilhelm Pieck ve birkaç yardımcı yardımcısı vardı: Edwin Guernle, Wilhelm Florin, Walter Ulbricht. Entelijansiya da komitenin saflarında temsil edildi: yazarlar Willy Bredel, Johannes R. Becher ve Friedrich Wolf ve yönetmen Baron Gustav von Wangenheim. Konferansta komünist şair Erich Weinert, Özgür Almanya'nın başkanlığına seçildi. 295. Piyade Tümeni eski komutanı Tümgeneral Dr. Korfes'e göre, Nazi karşıtı komite toplandı
“Komünizm karşıtı ve sosyalistler, serbest düşünürler ve Hıristiyanlar, merkez partisinin destekçileri ve liberaller, muhafazakârlar ve demokratlar, profesyonel askeri adamlar, Çelik Kask'ın eski üyeleri ve geçmişlerinden öğrenen saldırı ekipleri; Alman halkına olan sevgiyle birleştiler. ”
Kaynak: de.wikipedia.org
"Özgür Almanya" el ilanları. Kaynak: warspot.ru
Kurucu konferans birlikte, komitenin yönünü belirten "Özgür Almanya" nın ilk manifestosunu kabul etti. Hitler'in ortadan kaldırılması, savaşın hızlı sonu, Wehrmacht gücünü kaybedene, ateşkesin sona ermesine, Alman birliklerinin Reich'in eski sınırlarına çekilmesine ve ulusal bir hükümetin kurulmasına kadar - bu hükümler ön plana çıkarıldı. Dahası, Hitler, Hitler karşıtı koalisyon tarafından devrildiyse, devletin bağımsızlığından söz edilemezdi. Fuhrer'in Almanlar tarafından yok edilmesi gerekiyordu, ancak o zaman herhangi bir egemenliği korumaktan bahsedebiliriz. Manifest, özellikle şunları söyledi:
"Almanlar! Olaylar hemen çözmemizi gerektirir. Ülkemizin üzerinde asılı kalan ve varlığını tehdit eden ölümcül tehlike anında, Serbest Almanya Ulusal Komitesi örgütlendi.
Manifesto'nun "Hitler'i ısırmakla dolu tam metni Almanya'nın yaşaması için düşmelidir. Özgür ve bağımsız bir Almanya için! ” Eylül 1943'e gelindiğinde, hemen düşmanın yanına dökülmek için sekiz milyon dolaşımla basıldı. Konferans ayrıca anti-faşist Freies Deutschland gazetesinin (“Free Germany”) tanınan bir unsuru haline gelen siyah-beyaz-kırmızı üç renkli “Free Germany” bayrağını da onayladı. Birkaç ay sonra, Alman ordusunun rütbesine ve dosyasına yönelik Freies Deutschland im Bild ekli çizimler yayınlandı. Yayınlar, komite üyelerinin fotoğraflarını, faaliyet raporlarını ve propaganda tematik resimlerini yayınladı.
Kızıl Ordu Ana Siyasi Müdürlüğü'nün "sorumluluk bölgelerini" kendi propagandası ile "Özgür Almanya" faaliyetleri arasında çok net bir şekilde böldüğünü anlamak da önemlidir. Anti-faşist Almanların aksine, düşman kuvvetlerinin ayrıştırılmasından sorumlu olan 7. siyasi yönetim departmanı, Almanlarla bir sonraki savaşın boşluğunun, yenilginin kaçınılmazlığının ve teslim olmaya meyilli görüntüsünün yaratılmasıyla uğraştı. Yani, Kızıl Ordu uzmanları düşmanı koşulsuz teslim olmaya çağırdı ve anti-faşist Almanlar hafif bir seçeneği savundu - birimlerin geri çekilmesi ve herkes için elverişli bir dünyanın sonucu. Bu vaka için geliştirilmiş tuhaf eylem programları bile vardı. Böylece, 43. yılın Eylül ayında, askeri bir darbenin planlandığı yarım milyondan fazla “Doğu cephesindeki birliklere 1 numaralı Direktif” broşürleri basıldı.
Özgür Almanya başkanı Erich Weinert savaştan sonra saygı gördü. Kaynak: ru.wikipedia.org
Alman savaş esirleri "Özgür Almanya" okuyor. Kaynak: waralbum.ru
Cephedeki propaganda faaliyetleri kavramındaki bazı farklılıklara rağmen, Özgür Almanya'nın yetkili aktivistleri, söz konusu yedinci departmanın gözetimi altında ve yakın bağlantılı olarak çalıştı. Haziran 1943'ün sonuna kadar, en güvenilir anti-faşistler eski kardeşleriyle “açıklayıcı” sohbetler yapmak için cephelere geldi silahlara. Ve Eylül ayı sonunda, Sovyet-Alman cephesinde yaklaşık 200 anti-faşist vardı - her bölüm veya ordu için ortalama bir tane. Bu insanlar Krasnogorsk Merkez Anti-Faşist Okulu ve Talitsky Anti-Faşist Okulu temelinde eğitildi. Savaşın sonunda, servis personeli (yazıcılar, dizgiler, provalar, elektrikçiler, radyo mekaniği) ile birlikte cephe hattı, ordu ve bölüm komiseri sayısı 2000'den fazla kişiydi.
"Ulusal Komite" Özgür Almanya "nın hayatından sahneler. Kaynak: waralbum.ru
Çeşitli rütbelere sahip komisyoncuların sorumlulukları arasında Wehrmacht birliklerinin ayrıştırılması, anti-faşist propaganda ve Alman askerleri ve subaylarının devlet karşıtı faaliyetlere teşvik edilmesi yer alıyordu. Buna ek olarak, "Serbest Almanya" üyeleri (7. Bölüm ve NKVD'nin gözetimi altında) elbette ön cephenin arkasındaki yasadışı faaliyetlere yol açtı ve hatta sabotaj gruplarını Alman arkasına attı. Bununla birlikte, en hırslı ve açıkçası, en etkili olanı, düşmanın moralini zayıflatmak için broşürlerin üretilmesiydi. İçerikteki vurgu Alman birliklerinin ön yaşamına, kişilerarası ilişkilere ve bilginin ortaya çıkışının verimliliğine odaklandı. Aynı zamanda, askerlere yapılan itirazlarda, doğrudan ön taraftaki büyük kayıpların suçlularına dikkat çekti - albaylar, binbaşılar ve benzerleri. Yayında "Askeritarihsel Magazine ”onbaşı Rudi Scholz tarafından derlenen“ 357. Piyade Tümeni'nin Sonu ”broşürüne bir örnek vermektedir. 1. Ukrayna Cephesinde Özgür Almanya'nın sırdaşıydı. Scholz, basit ve kolay bir şekilde, ekstra bir duygu ve soyutlama olmadan, birimin ağır kayıpları, savaşın boşluğu hakkında konuştu, onu Fuhrer için ölmemeye ve Alman tarafında komite hücreleri düzenlememeye çağırdı. Ruslara geçiş şifresi: biraz sonra tartışılacak olan “General von Seidlitz” idi.
Bu tür broşürler genellikle harçlar kullanılarak teslim edilir, havacılık ve balonlar ve "açıklayıcı" konuşmalar için, yetkili komite güçlü yüksek sesle konuşan kurulumlar (MSU) ve hendek hoparlörleri (OSU) kullandı. İlk yayın 3 dakika boyunca ortalama 4-30 kilometre ve ikinci yayın beyin beyinlerini 1-2 kilometre uzaklıkta yıkadı. Genellikle kullanılan mikrofonlar ve hatta basit hoparlörler. Bir yandan, Wehrmacht askerleriyle neredeyse görsel temas kurmayı mümkün kılarlar, öte yandan, ekstra dikkat çekerler ve ateş altında kalırlar. 15 Mart 1944'ten 1 Mayıs 1945'e kadar Almanca 1616 ses iletimi yapan onbaşı Hans Gossen'in faaliyet örneği, bu yöndeki düşmanla çalışmanın ne kadar yoğun olduğunu gösteriyor. Bunlar günde yaklaşık dört tematik “yayın” dır.
Hitler Mareşali mi Alman halkının Mareşali mi?
Özgür Almanya komitesinin çalışmalarının en önemli aşamalarından biri, Alman Subaylar Birliği'nin sadık anti-faşistlere katılmasıydı. Ağustos 1943'te komiteden daha sonra örgütlediler ve Stalingrad yakınlarındaki Sovyetler Birliği tarafından yakalanan topçu general Walter von Seidlitz-Kurzbach'ı yönettiler. Seidlitz büyük ölçüde umutsuzluk nedeniyle sendikanın liderleri oldu - Alan Mareşal Friedrich Paulus sadece kafaya değil, aynı zamanda "Alman Subaylar Birliği" ne katılmayı da reddetti. Birlik, Wehrmacht subaylarının ve askerlerinin gözünde faşist karşıtı harekete ağırlık vermek için Kızıl Ordu propagandasına ihtiyaç duyuyordu. Misillemelerin Rusya'da onu beklemediğini hisseden Paulus, çok inatçı davranmaya başladı. 1 Eylül 1943'te Sovyetler önderliğine, sendikanın bir parçası olarak eski astlarının davranışlarını kınayan bir dilekçe düzenledi. Birliğin memurlarına ve generallerine anavatan hain olarak adlandırılan bu incelemede, 17 üst düzey savaş esiri daha isimlerini imzaladı. Bu Seidlitz’in Paulus ile olan ilişkisini ciddi şekilde üzdü ve ikincisi, topçu generalinin ısrarı üzerine Moskova yakınlarındaki bir kulübeye atıldı. Alan mareşalinin Sovyet esaretinde muhteşem yaşam koşulları olduğunu söylemeliyim - doyurucu yiyecekler, sigaralar, yardımcı Adem, düzenli Schulte ve kişisel aşçı Georges. Radyasyon siniri Paulus'ta iltihaplandığında, Ivanovo Tıp Enstitüsü'nün önde gelen beyin cerrahı Profesör Kartashov operasyon için çağrıldı. Ve Alman generallerin geri kalanı SSCB'de çok doyurucu yaşadı, düzenli olarak anti-faşist söylemi vatandaşlar-politik göçmenlerle sarhoş içecekler ile değiştirdi. Bütün bunlar, yüksek rütbeli bir savaş esirinin anti-faşistlerle işbirliği yapmak için gönüllü olarak başlatılmasına yönelik Sovyet özel hizmetleri planının bir parçasıydı. 44. yılın başlarında, aşırı önlemlerin sırası geldi. Paulus bir seçenekle karşı karşıya kaldı: ya Hitler Mareşali idi ve zaferden sonra en üst Reich'in geri kalanı gibi yargılanacaktı ya da Alman halkının Mareşaliydi ve "Alman Subaylar Birliği" nin yanında olmak zorunda kaldı. Çalışmanın etkisi sadece 20 Temmuz 1944'teki Hitler girişimi ve ardından 8 Ağustos'ta Paulus'un yakın arkadaşı Mareşal Erwin von Witzleben'in infazından sonra geldi. Bundan sonra Almanlara ("SSCB'de bulunan Alman halkı ve savaş memurları ve askerlerin mahkumlarına") bir çağrı ve sendikaya resmi giriş ve hatta 17 generalin kötü niyetli mektubunun hatırlanması oldu.
Topçu general Walter von Seidlitz-Kurzbach'ın Wehrmacht'ın 51. ordu birliklerinin esir komutanı. Kaynak: waralbum.ru
Özgür Almanya'nın ikinci en önemli figürü (Alman Subaylar Birliği 1943 sonbaharında komiteye katıldı), en başından beri yeni Almanya'daki yeri için büyük planları olan General von Seidlitz'di. İlk başta Vlasov birimlerine benzeterek savaş esirlerinden kendi ordusunu kurmaya çalıştı. Daha sonra, SSCB, ABD ve Büyük Britanya'nın faşist Almanya'nın tamamen teslim olmasını sağlayacağını öğrendikten sonra, sürgünde cumhurbaşkanı olarak önerildi ve Özgür Almanya komitesinin üst kısmı kabineye atandı. NKVD Mahkumları ve Uluslar arası Mahk Directoratemlar Genel Müdürlüğü'nün 1. başkan yardımcısı Zeidlitz'in doğrudan küratörü, bu tür sıkıntılar nedeniyle kendini vurmaya zorlandığını söylüyorlar. Tüm Seidlitz'in girişimleri Sovyet liderliği arasında bir anlayış bulamadı ve eski meslektaşları ile temas özellikle kurulmadı. Ocak 1944'te general, Korsun-Shevchenkovsky kenti ile çevrili subay ve askerlerin psikolojik tedavisine katıldı. Seidlitz teslim olmak için 10 Alman bölümünü ikna etmeye çalıştı - askeri komutanlara 49 kişisel mektup yazdı, radyoda 35 kez direnmemeye itiraz etti, ancak her şey boşuna çıktı. General Stemmermann liderliğindeki Almanlar bir atılım düzenledi, çok sayıda askeri kaybetti ve Seidlitz'in kendisi “Faterland” da gıyaben ölüm cezasına çarptırıldı.
Seidlitz Almanları çevreye "kurtarır". Kaynak: waralbum.ru
Komitenin faaliyetlerinde yeni bir bölüm, kimsenin Almanya sınırlarına basit bir şekilde geri çekilmesinden hiç kimsenin memnun olmayacağı netleştiği 1944'te başladı. “Özgür Almanya” söylemi, Sovyet tarafının etkisi olmadan değişmedi ve komitenin tarafına büyük bir geçiş çağrısında bulundu. Birisi bunun gerçek teslim olma anlamına geldiğini söyleyecektir, ancak her şey biraz farklıydı. Doğu cephesindeki Almanlar, kendilerini yeni Almanya'da demokrasi ve özgürlüğün restorasyonuna hazırlanmak için kollarını bırakmaya, ön cepheyi geçmeye ve zaten Sovyet tarafına davet edildi.
Hitler karşıtı savaş esirleri Birliği'nin çağrıları belirleyici değildi ve Führer savaşın sonuna kadar kendi halkı tarafından devirilmedi. Almanya'da demokrasi, Sovyet birlikleri ve müttefiklerinin süngülerine sokulmalıydı.