Bölüm 791: Puslu Hayal Dünyası
Burası da… Neresi?
Yun Che önünde sadece tamamen beyaz bir dünya görebiliyordu.
"Kocam..." Cang Yue'nin sesi kulağına geldi. Anka cübbesi giyiyordu, nazik ve yumuşak bir ifade ile güzel yüzünü sergiliyordu: "Kendine iyi bakman gerek, seni başkentte bekliyorum... Arzularının hepsini yerine getirene kadar bekleyeceğim, ardından nereye gitmek istersen sana eşlik edeceğim. Senden başka bir şeye ihtiyacım yok."
"Kıdemli Kız Kardeş Xuerou... Yue'er..." Yun Che elini uzatıp onun yumuşak omuzunu tutmak için elinden geleni yaptı: "Endişelenme, uzun süre bekletmeyeceğim. Hayatımda sana zaten çok fazla yanlış yaptım... Ama kesinlikle... Seni yüz üstü bırakmayacağım."
Ama eli sadece bir hayali geçmişti.
"Küçük Che, yine mi yaralandın?"
Bu sefer Lingxi'nin tatlı ve nazik sesini duydu: "Bir araya gelmemiz kolay olmadı, bu nedenle sana bir şey olmamalı. Aksi halde daha fazla yaşamaya nasıl devam edeceğimi bilemiyorum. Küçük Che... uuu..."
"Küçük Hala, endişelenme, ben iyiyim... Bu yerden çıktıktan sonra hemen yanına geleceğim."
"Peki ya ben? Ne zaman dönüp beni göreceksin?"
Kızgın bir ses arkasından geldi. Döndü ve imparatoriçeyi gördü. Küçük ve narin olabilirdi ama bedeninden korkutucu bir güç yayılıyordu: "Kısa sürede döneceğini söyledin ama yarım sene geçmesine rağmen tek bir mesaj bile göndermedin?! Artık beni hatırlamıyor musun?!"
Yun Che panikli ve endişeli bir tonda cevapladı: "Caiyi, seni nasıl unutabilirim? Hayali Şeytan Ülkesinden ayrıldığımdan beri her gün seni düşündüm. Ancak burada çok fazla beklenmedik olay yaşandı. Her şeyi hallettiğimde en kısa sürede yanına geleceğim ve birçok kişiyi de yanımda getireceğim."
Yun Qinghong ve Mu Yurou'nun görüntüleri İmparatoriçenin arkasında ortaya çıktı. Hafif bir gülümseme Yun Qinghong'un sakin yüzündeydi, her zaman olduğu gibi rahattı: "Che'er, sen gerçek bir adamsın, babanın en gurur duyduğu şey sensin. Ayrıca ailemizin de gururusun. Devam et evlat. Kendini endişe ve kısıtlamalar ile yük altında bırakma, sana doğru gelen şeyleri yap. Ne yapman gerekiyorsa onu hallet!"
"Hayır, babanı dinleme..." Mu Yurou konuşurken gözleri nemlendi: "Che'er, acele edip eve gel. Annen seni özledi... Annen senden büyük şeyler başarmanı istemiyor. Hayatın sıradan olsa bile önemli değil. Sadece senin güvende olmanı ve endişe duymamanı istiyorum..."
"Baba, anne..." Yun Che mırıldanırken elini uzattı, ancak onlara dokunamazken onların figürleri de yok odlu.
"Yun Che, çok çok uzak bir yere gittim ve belki de bir daha karşılaşamayacağız. Kendine iyi bakman gerek."
Bu ses yumuşak ve nazikti, ama neredeyse duygusuz geliyordu. Yun Che kafasını doğrulttu ve mavi kıyafetli Qingyue'nin bulutların üzerinde olduğunu gördü. Figürü sisliydi ve sanki cennetten gelen bir peri gibi gözüküyordu. Güzel gözleri Yun Che'ye baktıktan sonra döndü ve bulutlar ile birlikte süzülerek uzaklaştı.
"Qingyue! Neredesin... Gitme!! Nerede olduğunu söyle!"
Ama ne kadar seslenirse seslensin Qingyue de yavaşça kayboldu.
"Heh, enişte her ne kadar ablamın gittiği yeri bilmesek de ben artık aşırı güçlüyüm! Ondan bile güçlüyüm!"
Yuanba önünde ortaya çıkarken yumruklarını sıktı: "Daha önce eniştem beni koruyordu. Ama bundan sonra eniştemi koruyan ben olacağım! Eğer birisi enişteme zarar vermeye cüret ederse o kişiyi dövemesem bile hayatımı ortaya koyup savaşacağım!"
"Yani enişte sen de ablamı bulmadan önce sorun ile karşılaşmamalısın... Pah! Demek istediğim eniştem ile ablamın her zaman iyi olmasını istiyorum ve ikiniz de tehlikeye girmemelisiniz!"
"Yuanba..."
"Büyük Kardeş Yun, sana yalvarıyorum... Lütfen iyi olarak dön. Xue'er burada seni bekliyor. On sene gelmezsen Xue'er burada on sene bekleyecek... Eğer hiç dönmezsen Xue'er sonsuza kadar burada sana eşlik edecek..."
Xue'er orada diz çökerken ellerini kenetledi ve gözleri yaşlıydı. Tatlı dudakları usulca hareketlenirken kalp yakıcı bir aura yayıyordu.
Yun Che endişe ile ona ilerledi. "Xue'er bana bir şey olmadı. İyiyim ve hemen buradan çıkacağım, yakında beni göreceksin. Xue'er... Xue'Er!"
Xue'er onun sesini duymadı. Ne kadar bağırırsa bağırsın hala dizlerinin üzerine çöküp dua ediyordu.
"Yun Che fark bile etmeden yıllardır ayrı kaldık... Seni güvenli bir yerde bekliyorum ve kızımız da benimle birlikte. Neden hala bizi bulmadın..."
(Ç.N: Kız mı dedi o ???? ?)
Görüşünün en köşesinde karlı bir figür gördü. Sadece sırtını görmüş olsa da o yine de hayal gibi güzeldi. Yun Che'nin kalbi kasılırken neredeyse tüm kontrolünü kaybetti ve gözü dönmüş gibi yakınlaşmayı denedi. Ciğerlerini doldurup kükredi: "Küçük Peri! Sensin... Neredesin?! Çabuk nerede olduğunu söyle!! Bana lütfen cevap ver!!"
Daha cevabını bile beklemeden görüşü bulanıklaştı ve o figür de yok oldu.
Ama hemen önünde aynı anda iki figür daha ortaya çıktı. Yun Che onları gördüğünde olduğu yerde durdu ve mırıldandı: "Ling...er..."
Sol tarafta duran kişi Su Ling'er idi. Zarif ve ince bir beyaz ipek giyinmişti. İfadesi melankolikti ve kaşları arasında sonsuz üzüntü yazılıydı. Onun sağındaki kişi de Ling'er idi, ama o genç Ling'er idi. On yaşındaydı ve narin yüz hatları yavaşça olgunlaşıyordu.
Usulca konuştu: "Yun Che, bana bir hayat borçlu olsan bile pişmanlığın yok. Öldüğüm zamanın hayatımdaki en mutlu an olduğunu biliyor musun? Çünkü akıttığın göz yaşlarının benim için olduğunu hissedebilmiştim."
"Eğer reenkarnasyon gibi bir şey varsa ve aynı kaderi paylaşırsak yine aynı şekilde can vermek isterim..."
"Ling'er..." Yun Che dizlerinin üzerine çökerken göğsü, pişmanlık, acı, keder ve yakarış ile doldu...
"Büyük Kardeş Yun Che..." Küçük Ling'er en saf ve en masum gözler ile baktı: "Bana kesinlikle geri dönüp beni gelinin olarak alacağını söyledin. Ling'er bekliyor... Her gün bekliyor. Yıllar geçti ve Ling'er çoktan büyüdü. Neden Büyük Kardeş Yun hala gelmedi..."
"Ling'er... Sana yanlış yaptım! Ama hemen Masmavi Bulut KItasına dönecek bir yol bulacağım. Biraz daha bekle… Kısa süre daha! Bu hayatımda sana zarar veremeyecek ve yüz üstü bırakmayacağım! Kesinlikle yapmayacağım..."
Ping!
O anda bu saf, beyaz dünya parçalandı ve yerini karanlığa bıraktı.
"Urgh..."
Yun Che'nin ağzından kuru bir ses geldi. Gözlerini zorlukla açıt ve tek görebildiği mutlak karanlıktı.
"Jasmine... Sanırım... Ölmedim." Yun Che hafifçe sırıtarak konuştu.
"Hmph! Çabuk yaralarını tedavi etmeye başla!" Jasmine kızgın bir ses ile konuştu: "Yaraların daha iyileşmeden 'Gürleyen Cennet' kapısını açtın! Eğer Altın Karga ve Anka kanlarını yakmasaydın uzun süre önce ölmüş olurdun!"
"Heh..." Yun Che kıkırdadı: "Sana söylemiştim değil mi? Ben kesinlikle... Yapacağım diye!"
Jasmine "…"
"Ama bu sefer yaralarım... Gerçekten oldukça ciddi." Yun Che mırıldandı. Tüm gücüyle nefes alıp odaklandı ve kanı ile enerjisini sakinleştirip yavaşça yenilenme durumuna girdi.
Anormal yenileme yeteneği her zaman kendi boynunu riske atmaya cüret etmesinin ana nedeni olmuştu.
Yun Che gözlerini bir kez daha açtığında çoktan saatler geçmişti.
Ancak hala iyileşmemiş eski yaralarının yanı sıra çok daha ağır yaralar almıştı. Yun Che Öfke Tanrısının gücüne ve Ejderha Tanrısının bedenine sahip olsa da bu kadar kısa sürede tamamen iyileşmesi kesinlikle imkansızdı. Ama birkaç saatlik dinlenme yaralarını istikrarlı hale getirdi. Üstelik o kadar fazla kan kaybetmişti ki kansız hissediyordu.
Gücünü geri kazanmayı denerken aynı zamanda büyük bir engel ile karşılaşmıştı.
"Ben gücümün yüzde kırkını yeniledim ve eğer tamamen yenilenmek istiyorsam uzun süre gerekecek." Yun Che mırıldandı. Ama en azından gücü yaralarından daha hızlı geri geliyordu.
"Bir günde iki kere 'Gürleyen Cennet' kapısını açtın ve kaynak damarlarını fazlasıyla yordun! Yüzde kırk gücünü yenilemek bile övgüye layık bir şey! Kötülük tanrısının kaynak damarlarına sahip olsan bile tamamen iyileşmen en azından yarım ay alacak.!" Jasmine sinirli bir tonda konuştu: "Üstelik Altın Karga ve Anka köken kanlarını da tutuşturdun... Onları bu şekilde son tutuşturman üzerinden yıllar geçse de bıraktıkları hasar yine de ciddi. Bu nedenle yarım ay içinde Anka alevlerinini gücü yarıya inerken Altın Karga alevlerinin gücü yüzde otuz civarında olacak!"
“Ödediğin bedel basitçe..." Jamsine'nin sesi dururken karmaşık duygular nedeniyle konuşmakta zorlanıyordu.
Yun Che doğrulmadan önce dik oturdu. Hareketleri yaraları nedeniyle bedeninin titremesine neden oldu. O kadar acı vericiydi ki Yun Che'nin yüzü ekşidi. Elini uzattı ve üzerinde bir alev oluşurdu... Hala Altın Karga Alevi olsa da yıkım aurası gerçekten de çok daha zayıftı.
"Sorun değil, nasıl olsa sonsuza kadar böyle kalmayacak. Sadece yarım ay sürecek." Alevler sönse de Yun Che'in yüzünde sakin bir gülümseme vardı: "Elde ettiğimiz sonuca kıyasla ödediğim bedel basitçe önemsiz."
Bayılmadan önce çiçeğin dört yaprağını Gökyüzü Zehir Sedefinin gücü ile elde ettiğini hissetmişti... Aksi halde nasıl olur da huzur içinde bayılabilirdi.
"Önemsiz bedel mi? Bu senin için önemsiz bir bedel mi?!" Jasmine bir kez daha öfkelendi: "Neye dayandığını bilmiyor musun?! Senin bedenin ve ruhun yok olmaktan sadece bir santim uzaktaydı! Ama şu an... Sen... Sen... Sen sanki bir şey olmamış gibi hissediyorsun!!"
"En iyi sonucu alamasak da en azından dört yaprağımız var. Süreçte ne olduğunu düşünmeye gerek yok!" Yun Che gülümsedi ve sanki Udumbara Çiçeğinin dehşeti kalbinden çıkmış gibiydi: "Jasmine, sen de hayal ettiğinden çok daha harika biri haline geldiğimi hissetmiyor musun?! Ben imkansız dediğin bir şeyi başardım!"
"Sen... Sen gerçekten aptalsın! Sen en büyük geri zekalısın... GERİ ZEKALI!!" Jasmine çılgınca haykırırken Gökyüzü Zehir Sedefinin içinden çıkarak ona iyi bir sopa atamadığı için uyuz olmuş gibiydi.
Yun Che gözlerini kaparken bilincinin Gökyüzü Zehir Sedefine girmesi için hazırlandı... Ama aniden gözleri açılırken şüpheyle etrafını inceledi.
Udumbara Çiçeğinin gücüne karşı koymak için Ejderha Tanrısı, Anka ve Altın Karga ruhlarını kullanmıştı ve en sonunda da çok fazla enerji harcamıştı. Bu nedenle uyandığında gücü ve sadece bedeni zayıf olmak yerine, zihni de aşırı zayıftı.
Ancak şu anda zihni zayıf olmak yerine oldukça çıktı. Daha garip olan ise... Ruhsal algısı önceden yuvanın içinde aşırı küçük bir alanı bastırabilirken, şu an otuz metreden daha uzak mesafeyi bile hissedebiliyordu!
Neler oluyor? Zihinsel gücüm...
Ancak dikkatini ilk önce Udumbara Çiçeğine verdi. Daha fazla düşünmeden odaklandı ve Gökyüzü Zehir Sedefine girdi.
----------ÇEVİRMEN NOTU---------
Yun Che ne ile karşılaşacak? Jasmine'den sopa yiyecek mi? Kırılmayan duvarda ne var? Dışarıda neler oldu? Merak mı ediyorsunuz? O zaman... Bekleyin, okuyun ve öğrenin ????