Bu topraklar, orta enlemlerin yarıkurak bozkır sahalarına giren Kuzey Amerika ve Asya da bulunur. Kestane renkli topraklar, orta kuşağın yarıkurak alanlarının nisbeten nemli bölgelerinde, Kahverengi topraklar ise yarıkurak bozkır bölgelerinde teşekkül eder. Bu topraklar, genel olarak birbirine benzerler, ancak Kahverengi topraklarda humus daha az ve açık renklidir, kireç birikimi ise Kahverengi topraklara nazaran kestane renkli topraklarda daha alt seviyelerde yer alır.
Bu toprakların A horizonu, genellikle kahverenginin değişik tonları halindedir, balçık tekstüründe ve granülar strüktürdedir. Kireç, önemli ölçüde A horizonundan uzaklaşmıştır. Genellikle nötr ve hafif alkali reaksiyon gösterir; organik madde ve miktarı ise, yerine göre değişme göstermekle beraber, orta derecededir.
B horizonu, A horizonundan taşınan materyallerin, özellikle kirecin yığıştığı horizondur. A horizonuna göre bünye itibariyle daha ağırdır, blok ve bazen de prizmatik strüktür yaygındır. Bu horizonun çeşitli seviyelerinde kireç yığışması gösteren beyazımsı renk lekeleri ve yumrular bulunur; renk ise A horizonuna göre açıktır. Kestane renkli topraklarda kireç yığışma zonu, B horizonunun altındadır ve hatta bazen de C horizonuna kayar; pH, üst horizonlara nazaran yüksektir.
Her iki toprak da hâkim pedojonik süreç kalsifikasyonudur. Kireç yığışma horizonunun derinliğini yağış miktarı tayin eder. Başka bir anlatımla, yağış miktarı arttıkça kireç birikim katı da daha alt seviyelere iner.
Baz doygunluğu yüksek olan bu topraklar, sulama yapıldığında yüksek verimli topraklar arasına girer.