Vahşi alanların dönüşümü, doğal türlerin azalmasının ve küresel biyolojik çeşitlilik kaybının bir numaralı nedenidir.
Ve bu küçük bir şey değil. Aslında, gezegenin biyolojik çeşitliliği ve doğal ekosistemleri ciddi şekilde tehdit altındadır.
Nitekim, bazı bilim adamları 6. Kitlesel Yok Olma denen şeye girdiğimize inanıyor.
Bu, türlerin yok olduğu (günde 200) ve doğal ortamların, gezegenin tarihindeki büyük yok oluşlara eşit veya onlardan daha büyük bir oranda bozulduğu anlamına gelir.
Ve sen ve ben kesinlikle endişelenmeliyiz.
Çünkü canlı türlerinin ve doğal ortamların bu kitlesel ve hızlı yok oluşu sadece vahşi türler sorunu değildir. İnsan toplumları için de ciddi bir tehdittir.
Biyoçeşitliliğin küresel toplumlarımızın hayatta kalması için gerekli olduğunu biliyorsunuz – değil mi? Tarım, aynı zamanda eczacılık, endüstri ve bilimsel araştırma biyolojik çeşitliliğe bağlıdır. Zenginliği ve istikrarı üzerine.
Bu nedenle, biyolojik çeşitliliğin neden ortadan kalktığını ve küresel biyoçeşitliliği etkileyen tehdit ve tehlikelerin neler olduğunu anlamak çok önemlidir.
Ama tam olarak nereden başlamalıyız? Başlıktan.
Toprak Yapaylaştırma Problemi: Nedir?
Nitekim, bilimsel çalışmalar şu anda doğal dünya için temel riskin toprakların ve doğal alanların yapaylaşması olduğunu göstermektedir. Peki bu neden bu kadar acil bir konu?
Yapaylaştırma, geniş anlamda, insanların dönüştürdüğü doğal bir alanı ifade eder.
Bir yol, yerleşim alanları veya sanayi bölgeleri inşa ettiğimizde, doğal alanları dönüştürüyor ve içsel özelliklerini kaybetmelerini sağlıyoruz. İç düzenleme mekanizmalarını, orada yaşayan türlerin yaşam alanlarını yok ediyoruz…
Ancak toprakların yapaylaşması her zaman o kadar açık değildir.
İnsan toplumları doğal bir çevre ile etkileşime girer girmez, onu dönüştürüyor veya “yapaylaştırıyoruz”.
Örneğin, büyük bir bahçenin içindeki küçük bir evin doğa için önemsiz olduğunu düşünebiliriz. Sonuçta, arazinin çoğu hala “doğal” ve biz ağaçları koruyor ve hatta sebze tarlaları yetiştiriyoruz.
Ancak daha önce bakir bir doğal çevre için bu, insanların varlığı ve eylemlerimiz nedeniyle radikal bir dönüşüm gerçekleşeceği anlamına geliyor.
Aynı şekilde, bir yürüyüş yolu ve aşırı kalabalık bir orman belirli bir şekilde yapay hale getirilir: yollar yaratılır, topraklar aşınır, atıklar birikir, yoldan geçenler gürültü yapar. Bu nedenle ekoturizm bu kadar önemli olabilir.
Yine, bu doğal etkileşimleri engeller.
Karınca izleri, insanlar sürekli üzerlerine adım attıkça değişebilir. Hayvanlar, insanların geçtiği yerlerden kaçınmaya başlayabilir – bu da potansiyel olarak üremelerini ve nihayetinde tüm ekosistemlerin dengesini etkileyebilir.
Yakın tarihli bir WWF raporuna göre (Yaşayan Gezegen raporu), kara ve deniz alanlarının yapaylaşması, küresel biyolojik çeşitliliğin yok olmasının ana nedenidir.
Türlerin ve soyu tükenmiş popülasyonların yaklaşık% 50’si, mekanların yapaylaşmasına bağlanabilir.
Türlerin aşırı sömürülmesinin (avlanma veya balıkçılık -% 24), hastalıkların veya istilacı türlerin varlığının (% 13), kirliliğin (% 7) veya küresel ısınmanın (% 6) çok ilerisinde.
Bu nedenle, insan toplumlarının doğal alanlara küresel olarak yayılması, küresel biyoçeşitlilik ve canlı türler için açık ara bir numaralı tehdittir.
Dolayısıyla, sosyal ve ekonomik modellerimizi doğal alanları işgal etmeyi bırakacak şekilde dönüştürmenin aciliyeti. Nasıl yapacağınız burada.
Uzay Yapaylaştırmanın Zorluğu ve Nasıl Onarılır
Sorun, kentsel yayılmayı sınırlamanın çok karmaşık olmasıdır.
Tarım alanlarının genişlemesini ve hatta turizmin doğaya tecavüzünü kontrol etmek gibi.
Bunu yapmak kültürel, ekonomik ve sosyal eğilimler üzerinde büyük bir etkiye sahip olacaktır.
Örneğin Amerika Birleşik Devletleri’nde geçici olarak boş kabul edilen – piyasada bulunmayan, ileride dolmak üzere bekletilen ya da mevsimsel olarak kullanılan – konut birimi sayısı 2005’te 3,7 milyon iken,% 50’den fazla artarak 5,8 milyona yükseldi. 2016’da bir Bloomberg makalesi gösteriyor .
Bu sayılara rağmen, pek çok yeni hane hala vahşi topraklarda (eskiden olduğu gibi) sıfırdan inşa ediliyordu.
Ya bazı insanlar bireysel konutlara ve bahçe gibi dış mekanlara sahip evlere yatırım yapmak istiyorlar (ve yapıyorlar). Veya başka bir nedenle.
Ama nihayetinde önemli olan, şehirdeki toplu konutlara – binalara – kıyasla arazinin yapay hale getirilmesinde bir artış olmasıdır. Dünyanın birçok ülkesinde.
Ve bu evlere hizmet verebilmek için ekolojik etkimiz ve karbon ayak izimiz artma eğilimindedir.
Daha fazla yol, park yeri ve diğer altyapı türleri inşa edildi. Sonuçta, insan alışkanlıklarımıza ve rutinlerimize hizmet etmek için daha fazla vahşi arazi var.
Kısacası çok fazla inşa ediyoruz. Bu, ABD gibi halihazırda çok sayıda boş evi olan ülkelerde özellikle şok edici. Ve tüm bunların ekolojik bir bedeli var.
Dünyada biraz, özellikle daha az nüfuslu bölgelerde, doğal ortamları bozan genellikle tarım arazilerinin genişlemesi ve özellikle de bunun neden olduğu ormansızlaşmadır.
Tarımsal üretimi artırmak için tarlalar ve tarım alanları genişletilmiştir. Ve tüm bunlar doğal alanlar pahasına yapılır. Doğal ekosistemler üzerindeki baskıyı artırmak ve vahşi biyolojik çeşitliliği etkilemek.
Küresel Bir Sorunu Çözmek İçin Küresel Bir Yaklaşıma İhtiyacımız Var
Sorun şu ki, bu eğilimleri tersine çevirmek kolay değil.
Sorunu çözmek için emlak piyasasını büyük ölçüde düzenlemek gerekecek. Yeni konut yapımını denetlemek. Ve toplu konuta öncelik vermek, boş konut sorununa müdahale etmek.
Keşke göründüğü kadar kolay olsaydı. Çünkü gerçek şu ki, bu tür düzenlemelerin uygulanması zordur.
Popüler değiller ve birkaç on yıl önce başlayan emlak ve şehir planlama piyasalarının serbestleştirilmesiyle pek uyumlu değiller.
Tarım için de aynı şey.
“Gelişmekte olan” ülkeler, daha karlı olabilmeleri ve yaşam kalitesi standartlarını iyileştirebilmeleri için ekonomik gelişimlerini hızlandırmayı dört gözle bekliyorlar.
Ancak bunun her zaman ekolojik bir bedeli vardır. Tarımsal verimlerdeki ve üretken alanlardaki artışlar genellikle tercih edilen yollardır.
Örneğin Brezilya’da tarımsal ürünler – özellikle soya fasulyesi ve mısır – ihraç edilen başlıca mallar arasındadır. Ülkenin dış ticaret gücünü artırmak için çok önemlidirler.
Bununla birlikte, tarımsal üretimdeki bu artış, genellikle kişinin – çevresel veya halk sağlığı nedenleriyle – sınırlandırmaya çalıştığı sektörlerin büyümesinden kaynaklanmaktadır. Et sektörü, işlenmiş ürünler ve rafine karbonhidratlar gibi.
Ne yazık ki, bu tür endüstrileri halkın ve gezegenin iyiliği için sınırlamak nadiren işe yarıyor. Çünkü kısa vadeli ekonomik kalkınma faydaları genellikle çok yüksek sesle konuşur.
Genellikle, ekoloji ile ilgili olumlu – ve geniş ve etkili – önlemlerin her zaman büyük, genel düşünerek ve farklı (ve yenileyici) çerçeveler kullanarak düşünülmesi ve uygulanması gerekir.
Kültürel, politik, sosyal ve ekonomik alanları da etkilemeden ekolojik durumu iyileştirmek için önemli değişiklikler yapmamıza imkan yok.
Ve uzayların yapaylaşmasını azaltmayı umabileceğimiz, yalnızca yukarıdaki gibi fraktürel bir değişiklik yoluyla. Ve toplumumuzun yaşamak ve gelişmek için bağlı olduğu ekosistemlerin bozulmasını durdurun.