1984 yapımı bu filmi ne zamandır izlemek istiyordum.(Film Ekimi'nde Harry Dean Stanton filmi izlediğimden beri, o film son filmiydi ve çok güzeldi ) Festivalde olduğunu görünce çok sevindim. Üniversite arkadaşlarımla da buluşma bahanemiz oldu.
Sabah kahvaltısıyla başlayan günümüzde, öğleden sonra erkeklerimizi ekerek Beyoğlu'na çıktık. Okul yıllarımızı anarak kakara kikiri filme gittik. Atlas Sineması'nda hâlâ yer gösteren amcalar aynı :) Daha nostaljik ne olabilir ki.
Film güzeldi. Kendisini kaybetmiş,dört yıldır kimsenin haber alamadığı bir adamın öyküsünü adım adım ilerleyerek öğreniyoruz film boyunca. Nastassia Kinski o kadar güzeldi ki. Ve oyuncuların hepsi rollerinin hakkını vermişlerdi. Eski filmleri sinemada izlemenin keyfi de başka oluyor.
Yol filmlerinin en içlisi, işlevsiz aile filmlerinin en kalp acıtıcısı, atsız bir western... Olağanüstü güzellikteki yalın görüntüleri ve Ry Cooder’ın klasikleşen müziğiyle başyapıt niteliğindeki bu kült film, ilk gösteriminden onyıllar sonra, hâlâ etkileyiciliğini koruyor. Belleğini yitirmiş bir adam Texas Çölü’nde dolaşıp durur. Onu bulan kardeşi, belleğinin canlanmasına, dört yıl önce ardında karısını ve oğlunu bırakarak çekip gittiği yaşama geri dönmesine yardım eder. Yönetmen yardımcısı koltuğunda tanınmış Fransız yönetmen Claire Denis’nin oturduğu yalnızca Wim Wenders’ın değil, başrolündeki, Eylül’de kaybettiğimiz Harry Dean Stanton’ın da tartışmasız en iyi filmlerinden. (İksv sayfasından)