Leeds’teki Middleton Demiryolu, tam 260 yıldır aktif olarak çalışıyor.Demiryolu, Middleton maden ocaklarından Leeds fabrikalarına jömürü taşımak için 1758 yılında bir Parlamento Yasası ile kuruldu. O zamanlar raylar tahtadan yapılmıştı.
Middleton maden ocaklarını işleten Brandlingler, Rothwell’deki Fentonların yaptığı gibi kömürü taşımak için nehre erişemedikleri için rakiplerine karşı dezavantajlıydı. Bu nedenle, işletme sahibi Charles Brandling‘in temsilcisi Richard Humble, atların tahta raylar üzerinden kömür yüklü vagonları çekebileceği bir vagon inşa etmeyi önerdi. İlk vagon yolu 1755 yılında Brandling arazisi boyunca inşa edildi ve Thwaite Kapısı’ndaki nehir kenarındaki rıhtıma kadar uzundı. 1757’de Leeds’e kadar genişletildi.
Kömürü ucuza nakletme yeteneği, fiyatları düşük tuttu ve Leeds’deki birçok gelişmekte olan sanayinin, ısı ve güç kaynağı olarak ucuz kömürü kullanmasına olanak tanıdı. Bu da Leeds’de çömlekçilik, tuğla ve cam yapımı, metal işleme ve bira üretimi gibi birçok endüstrinin gelişmesine yardımcı oldu.
19. yüzyılın başında buhar teknolojisinde çok ilerleme kaydedildi. Öncü mühendis Richard Trevithick, -Coalbrookdale demirhanesi için ürettiği ilk buharlı lokomotifin geliştirilmesinin yolunu açan ilk yüksek basınçlı buhar makinesini inşa etti. İki yıl sonra Trevithick, Pen-y-darren demirhanesi için başka bir buharlı lokomotif inşa etti.
Middleton Demiryolu’nun İlk Buharlı Lokomotifi: Salamanca
Middleton Colliery, 1812’de Salamanca adlı ilk buharlı lokomotifini aldı. Richard Trevithick’in tasarımını ödünç alan ve daha yumuşak bir sürüş sağlamak için iki silindir kullanarak geliştiren İngiliz buhar motoru, takım tezgahı üreticisi Matthew Murray tarafından yapıldı. .
Salamanca ilk kremayer ve pinyon lokomotifiydi. Tek bir raf, dar açıklıklı rayların dışında koşuyordu ve lokomotifin sol tarafındaki büyük bir dişli çark ile tutturulmuştu. Dişli çark, merkezi baca kazanının tepesine yerleştirilmiş ikiz silindirler tarafından kontrol ediliyordu. Salamanca o kadar başarılıydı ki maden ocağı, yirmi yıldan fazla çalıştığı aynı tasarıma sahip üç lokomotif daha sipariş etti. Orijinal Salamanca yalnızca altı yıl hayatta kaldı. Kazanı patladı ve kullanılamaz hale geldi. Dünyanın ilk normal lokomotif sürücüsü James Hewitt’i öldüren başka bir kazan patlamasından sonra, Middleton Colliery buhar gücünü bıraktı ve ana çukurun yakınındaki 1 millik bir bölüm dışında at taşımacılığına geri döndü.
Buharlı lokomotif 1866’da yeniden piyasaya sürüldü. 1881’de Midland Demiryolu ile bağlantı kurmasına izin verecek şekilde 1,435 mm standart açıklığa dönüştürüldü. Demiryolu, maden ocağının kapanmasına kadar 1960’lara kadar çalışmaya devam etti.
Bugün, Middleton Demiryolu, birkaç eski buharlı motor ve vagonları arasında birkaç dizel lokomotif bulunan miras bir demiryolu olarak faaliyet gösteriyor.