Korkunç iki yaş, ergen üç yaş, felaket dört yaş… Bu yaşlara damgasını vuran öfke nöbetleri ve ağlama krizleri, küçük çocukların duygularını nasıl regüle edebileceklerini henüz öğrenmediklerinin de somut bir göstergesi aynı zamanda. Ancak bu günlerin geçip gitmesini ve bir an önce büyümelerini beklemek yerine öğretmenler ve anne babalar bu dönemi hem o an için hem de uzun vadede büyük faydalar sağlayan “duygusal okuryazarlık” becerilerini çocuklara öğretmek için kullanabilirler.