Ben her zaman paraya karşı herhangi bir takıntıya sahip olmadığımı düşündüm. Ailemin mali işlerinden sorumluydum ve evlendiğimde tüm borçları bize kalmıştı. Yeni evimizin inşaatı henüz tamamlanmadığı, mobilyalarımız çok basit ve hiçbir mücevheratımın olmamasına rağmen, çok rahattım. Bu sene Yılbaşı tatili bittikten sonra, çocuğumla beraber kayınvalidemin evinden yeni evimize taşındık, kocam bana 700 yuan para bıraktı ve çalışmak için başka şehre gitti. Çok tutumlu olmalıydım. Yemek yaparken fazla elektrik harcamamak için aspiratörü kullanmadım. Sebze ve eti de mümkün olduğunca az aldım. Yaz döneminde günde üç defa olan öğünü ikiye düşürmeye karar verdim ve çocuğumun yemek dışındaki yiyeceklerini de durdurdum. Fırını da kullanmamaya çalıştım, çünkü o çok fazla elektrik harcayabilir. Bu sıkı bütçe için yaptıklarımın çok iyi olduğunu düşündüm, fakat o kadar büyük bir çabayla tasarruf etmeme rağmen param hala yetmedi. Bugün bir arkadaşım hasta oldu, yarın bir akrabam evlenecek gibi nedenlerden hiç durmadan para harcamam gerekti.
Birkaç gün önce, kendimi sakinleştirip Fa’yı çalıştım, diğer uygulayıcılarla düşüncelerimi paylaştığımda paraya olan takıntımı keşfettim. Temel olarak, bu takıntım duygusallığıma (qing) bağlıdır. Şeytanca kötülük eksiğimden faydanıyordu. Ne kadar fazla cebimde para kalmasını istersem, o kadar fazla yerde parayı harcamam gerekirdi. Ben Fa’ya aydınlandıktan sonra ve takıntımı bulduktan sonra, her şey düzeldi.
İngilizce metin: http://www.clearwisdom.net/emh/articles/2006/9/25/78334.html
Clearharmony'de yayınlanan tüm makaleleri kopyalayabilir ya da çıktı alabilirsiniz, fakat lütfen kaynak belirtiniz.