Manzara ve doğa konusunda uzmanlaşmış profesyonel bir fotoğrafçı olan Michael Frye'den "Görsel Dilden Yararlanma ve Bir Fotoğrafta 'Ruh Hali' Nasıl Yakalanır"... Fotoğrafçıların sık sık "Fotoğraflarım gerçekten gördüğümü çekmiyor" gibi bir şey söyleyerek görüntülerinden hayal kırıklığı duyduklarını duyuyorum. Ancak kameralar aslında şeylerin neye benzediğini yakalamakta harika bir iş çıkarıyor. Bence insanların asıl demek istediği, fotoğraflarının pozlamayı yaptıklarında hissettiklerini yansıtmamasıdır. 2011'de kuzey Kaliforniya'nın sekoya ağaçları arasında bir günü çok iyi hatırlıyorum. Karım ve kolej yaşındaki oğlum patika boyunca bir yerlerde benden öndeydiler, bense sisle kaplı kızılağaçları ve orman güllerini fotoğraflamaya kendimi tamamen kaptırdım. Orman sessizdi, ara sıra uğuldayan bir ardıç kuşu sesi dışında. Toprak ve çürüyen odun kokuyordu. Dev ağaçlar yüzlerce metre yukarımda yükseliyordu, üstleri sis tarafından neredeyse örtülüyordu, aşağıda, rastgele parlak pembe noktalar - ormangülü çiçekleri - sisin içinde fenerler gibi parlıyordu. Patikada ilerlerken, milyonlarca yıl geriye, kadim, ilkel bir ormana taşınmış gibi hissettim. Yolda dolaşıp saatlerce fotoğraf çektim. Dönüş yolunda, güneş sisin arasından sızmaya başladı. Bir sahne beni içine çekti. Güneş, orman tabanındaki bir eğrelti otunu, yukarıda görüş alanının dışında yükselen dev sekoya gövdelerini ve aşağıda yalnız bir ormangülü ağacını aydınlatıyordu. Sahneyi birkaç açıdan inceledim ve tripodumu en iyi görünen yere kurdum. Ortaya çıkan görüntü, yıllarca en sevdiğim kızılağaç fotoğrafı oldu, çünkü bana o ilkel ormanın hissini yansıttı. Bir fotoğraf birçok düzeyde izleyiciye ulaşabilir. Bize daha önce görmediğimiz bir şekilde dünyanın bir parçasını gösteren görsel bir sürpriz olabilir. Bizi güldürebilir, merak ettirebilir veya bir gizem duygusu iletebilir. Ya da sadece güzel olabilir. Tüm bu tür görüntüleri izlemekten ve yapmaya çalışmaktan zevk alıyorum ama en çok yanıt verdiğim fotoğraflar duygusal bir tepki uyandırıyor. Ve benim için, kendi çalışmamın en önemli hedefi budur: bir ruh hali veya duygu ileten fotoğraflar yapmak. Bence başka birçok insan da aynı şeyi yapmak ister. Fotoğrafçıların sık sık "Fotoğraflarım gerçekten gördüğümü çekmiyor" diyerek görüntüleriyle ilgili hayal kırıklıklarını dile getirdiklerini duyuyorum. Ancak kameralar, şeylerin neye benzediğini yakalamakta harika bir iş çıkarıyor. Bence insanların asıl demek istediği, fotoğraflarının pozlamayı yaptıklarında hissettiklerini yansıtmamasıdır. Deklanşöre bastığınız anda hissettiklerinize katkıda bulunan pek çok şey var ve bunların çoğu görsel değil: sesler, kokular, rüzgar, sıcaklık, etrafınızdaki insanlar ve buna yol açan deneyimler. o zaman. Aslında, hayatınızda yaşadığınız her deneyim, o anı nasıl algıladığınızı etkiler. Bir fotoğraf sadece düz bir yüzey üzerinde çizgileri, şekilleri, tonları ve renkleri olan bir dikdörtgendir. Bu kadar. Bu sınırlı paleti alıp belirli bir zamanda belirli bir yerde olmanın nasıl bir his olduğunu anlatmak kolay değil. Ancak hepimiz bunun yapılabileceğini biliyoruz çünkü bir ruh halini veya duyguyu güçlü bir şekilde yansıtan fotoğraflar gördük. Bunu kendin başarmış olabilirsin. Herhangi bir tutarlılıkta bir ruh hali yakalamak, ışık, kompozisyon, alan tekniği, ekipman ve işleme dahil olmak üzere fotoğraf sanatının her yönünü içerir. O şeyler sadece başlangıç. Mesajınızı iletmek için fotoğrafın görsel diline de hakim olmanız gerekir. Başkalarında duygu uyandıran görüntüler oluşturmak için, çektiğiniz yerle ilgili kendi duygularınızı ayarlamanız gerekir. Görsel Dil Kum yastıklar, Ölüm Vadisi. | Eğriler, çizgiler, pürüzsüz dokular, pastel renkler ve yumuşak kontrast, tümü bu görüntünün yumuşak hissine katkıda bulunur. Konuşulan dil gibi, görsel dili de bebekken öğrenmeye başlarız. Yetişkinler bize basit resimler gösterir ve görsel sembolleri gerçek hayattaki nesneleri temsil eden nesneler olarak tanımlamayı öğreniriz: ağaç, ev, araba, tren, kadın, vb. Yaşlandıkça, sürekli olarak fotoğraflarda, resimlerde, resimlerde görsel sembollere maruz kalırız. çizimler, filmler, televizyon ve videolar ve görsel dil anlayışımız, bir televizyon reklamının ekranda bir dizi anlık görüntüyü gösterebileceği ve 15 saniye içinde mesajını net bir şekilde iletebileceği noktaya kadar daha karmaşık hale geliyor. Onlara inanmayabiliriz ama bize ne dediklerini anlıyoruz. Bir dili anlamak başka, akıcı konuşmak başka şeydir. Bir kamerayı ilk kez elinize aldığınızda, görsel sembolizmin tüketicisi olmaktan bir yaratıcı – görsel semboller aracılığıyla bir şeyler iletmeye çalışan biri – olmaya geçersiniz. Bu iletişim ilk başta muhtemelen duruyor ama yavaş yavaş, daha fazla deneyim kazandıkça, görsel dili nasıl daha net kullanacağınızı öğreniyorsunuz, ancak muhtemelen bunu nasıl yaptığınızın tam olarak bilincinde değilsiniz. Görsel dil konusundaki bilinçdışı anlayışınızı daha bilinçli bir düzeye getirirseniz, bu süreci hızlandırabilir ve görsel sembolizm yoluyla daha ikna edici bir şekilde iletişim kurmayı öğrenebilirsiniz. Yapı taşları San Joaquin Vadisi, California üzerinde yıldırım. | Pürüzlü çizgiler, ağırlıklı olarak koyu tonlar ve konu (şimşek), gerilim ve drama önermek için birlikte çalışır. Çizgiler, şekiller, tonlar ve renkler her fotoğrafın temelidir ancak aynı zamanda ifade için güçlü araçlar olabilirler. Yatay çizgiler durağandır, dengededir, oysa dikey veya çapraz çizgiler değildir. Gerçek dünyada dikey olarak duran herhangi bir şey, belki geçici olarak sabit olsa da, sonunda devrilecektir. Köşegen gibi bir açıda uzanan herhangi bir şey kararsızdır ve er ya da geç devrilmesi muhtemeldir. Yani yatay çizgiler tipik olarak sakinliği ve dinginliği ifade eder. Dikey çizgiler, yapılandırılmış ancak geçici istikrar ve düzen anlamına gelir (Yunanca sütunları düşünün). Köşegenler bir enerji ve hareket duygusu iletir. Daireler bütünlük, tamlık veya manevi bir bağlantı anlamına gelir. Eğri bir çizgi organik ve doğal bir şeyi çağrıştırırken, düz bir çizgi insan yapımı veya katı bir şeyi çağrıştırır. Renkler ve tonlar da güçlü görsel iletişimcilerdir. Bence bu, düşünürlerse çoğu fotoğrafçı için barizdir. Ağırlıklı olarak karanlık bir fotoğraf hangi duyguyu taşır? Ağırlıklı olarak hafif (yüksek anahtar) bir fotoğrafa ne dersiniz? Güçlü kontrastlı bir görüntü ile yumuşak kontrastlı bir görüntü mü? Bir fotoğraf çoğunlukla kırmızı ve siyahlar içeriyorsa, çoğunlukla pastel pembeler ve maviler içeren bir fotoğrafla karşılaştırıldığında nasıl bir duygu? Bir fotoğrafın havasını kelimelere dökmek her zaman zordur ama öğrencilerden Half Dome ve Merced River görüntüsünün ruh halini tanımlamalarını istediğimde en yaygın cevaplar “huzurlu”, “sakin” ve “huzurlu” ve ardından “ umutlu.” Bu duygunun çoğu, bu yapı taşları tarafından yaratılır. En uzun ve en belirgin çizgiler, sakinlik ve dinginlik hissini taşıyan yatay çizgilerdir. Ağaçların tekrar eden dikey çizgileri, görkemli bir düzen önerir. Renk paleti ağırlıklı olarak sarı notalarla mavidir. Mavi en sakin renktir, bu nedenle yaygınlığı huzurlu bir ruh haline katkıda bulunur. Sarının sıçraması, gözünüzü çerçeveye ve nehirdeki kıvrımın çevresine çeker ve görüntüye zıt bir enerji ve iyimserlik notu ekler. Fotoğrafın kenarları karanlık, ortası daha parlak. Gözünüz karanlık ön plandan daha açık arka plana doğru, nehirdeki kıvrımın etrafında güneşe doğru - ışığa doğru çekilir. Böylece ışığın kendisi, bu görüntüde mesajını ileten görsel bir sembol sağlar. Görsel Semboller Sonbahar Gündoğumu, Half Dome ve Merced Nehri, Yosemite Ulusal Parkı, California. | Güneş, sonbahar rengi, sakin nehir ve derin vadi, hepsi bu fotoğrafın mesajını ve ruh halini ileten görsel semboller sağlar. Çizgilerin, şekillerin, tonların ve renklerin ötesinde, çoğu fotoğraf nesneleri içerir ve her nesne, gerçek anlamının ötesinde daha büyük kavramları sembolize eder. Half Dome fotoğrafında güneş güçlü bir semboldür. Gezegenimizdeki tüm enerjinin kaynağı, yaşam verendir. Bu bağlamda ufukta alçalmış güneş ve akşam yerine sabahı çağrıştıran sis ile yeni bir günün doğuşunu, dolayısıyla umudu ve iyimserliği simgeliyor. Güneş, burada olduğu gibi, özellikle ufukta alçaktayken, gündüz ve gecenin ritmini çağrıştıran döngüsel bir semboldür. Sonbahar rengi, değişen mevsimlerin ve gezegenimizin güneş etrafındaki yıllık yolculuğunun bir başka döngüsel sembolüdür. Her iki sembol de bir zaman ve zamansızlık duygusu iletmeye yardımcı olur. Bizim ve atalarımızın binlerce yıldır yaşadığı günlük ve yıllık ritimlerle bir bağlantı öneriyorlar. Sakin, aynayı andıran su ve simetrik kompozisyon, dingin havayı tamamlıyor. Bir virajın etrafından dolaşıp gözden kaybolan nehir, bir yolculuğu ima eder. Diğer bir unsur, kayalıklarla çevrili düz arazi, korunaklı bir vadiyi akla getiriyor. Burası, özellikle nehir tatlı su sağlayacağı için, bir süreliğine yerleşip bir ev veya en azından kamp kurabileceğiniz bir yer gibi görünüyor. Bu, fotoğrafı daha davetkar hissettiriyor. Böyle bir fotoğrafa baktığımızda bilinçli olarak elementleri sembol olarak düşünmüyoruz. Bununla birlikte, görsel semboller, bireysel ve toplu hatıralarımıza ve hatta belki de atalarımıza ait hatıralarımıza derin, duygusal bir düzeyde dokunarak bilinçaltımız üzerinde güçlü, bilinçaltı bir etkiye sahiptir. Bir ruh halini iletmek için güçlü araçlardır. Bir fotoğraf oluşturmaya çalışırken bilinçli olarak sembolleri düşünmenizi önermiyorum. Bu felç edici olurdu. Bunun yerine birçok fotoğrafa (bu dergidekiler dahil) bakın ve bu açıdan inceleyin. Fotoğrafçı bir mesajı iletmek için görsel dili ve görsel sembolizmi nasıl kullandı? Bunu yeterince sık yaparsanız, görsel dil anlayışınız hızla gelişecek ve bilinçli bir çaba göstermeden kendi bestelerinize sızacaktır. Elbette fotoğrafçılar olarak tüm bu unsurlar üzerinde kontrolümüz yok. Ressamlardan farklı olarak, bir tuval üzerine her şeyi istediğimiz gibi düzenleyemeyiz. Ancak çizgilerin, şekillerin, desenlerin, tonların, renklerin ve konu sembolizminin birbirini tamamladığı ve uyumlu bir mesaj oluşturduğu kompozisyonları tanımayı öğrenebiliriz. Ruh Halini Değerlendirmek “Moody” karanlık veya kasvetli anlamına gelmez. Bu çiçeklerle dolu sahnedeki gibi ruh hali parlak ve neşeli olabilir. Duygu ne olursa olsun, çerçevedeki her öğe ona katkıda bulunmalıdır. Görsel dili anlamanın ötesinde, bir ruh halini yakalayan fotoğraflar yapmak istiyorsanız, bilinçli olarak bunun için yola çıkmanız ve bulunduğunuz bölgenin ruh halini değerlendirmenize yardımcı olur. Sonbahar parıltısı, Colorado. | Parlak renkler dahil;güneşin kendisi güneşli bir sonbahar gününün hissini iletmeye yardımcı oldu. Havanın bir manzaranın havası üzerinde büyük bir etkisi olduğu açıktır, bu yüzden fotoğraflarıma duygusal etki verebilecek sis, fırtına veya diğer olayları sık sık ararım. Güneşli bir günde bile, herhangi bir zamanda bir yerde her zaman bir ruh hali vardır. Aradığınız ruh hali bu olmayabilir. Çevrenize yansıttığınız içsel ruh haliniz olabilir. Ama her zaman orada. Nerede olursam olayım, fotoğraf makinem yanımda olsun ya da olmasın, o yerin hissini özümsemeye ve ona verdiğim tepkiyi değerlendirmeye çalışırım. Sonra o duyguyu bir fotoğrafta iletebilecek görsel unsurları ararım. Rising Moon, Gates of the Valley, Yosemite Ulusal Parkı, California. | Karanlık bir poz, soğuk renk paleti ve yükselen ay, bu fotoğrafın karanlık havasını yaratmaya yardımcı oldu. Güneşli bir gün hissini ne iletir? Belki parlak renkler, ya da belki güneşin kendisini çerçeveye sokuyor. Alacakaranlık toplama hissini ne iletir? Belki daha karanlık bir pozlama, bazı mavi tonları veya yükselen ay. Alacakaranlık gökyüzüne karşı silueti olan ağaçlar veya kararan çevreye karşı duran binaların üzerindeki ışıklar olabilir. Bunu bir egzersiz olarak kullanabilirsiniz. Bir yere gidin ve bilinçli olarak ruh halini özümseyin ve değerlendirin. Bu yer, bu zamanda size nasıl hissettiriyor? Ardından, o ruh halini çağrıştırabilecek alandaki görsel öğelerin bir listesini yapın. Bu öğeleri tutarlı bir kompozisyonda nasıl düzenleyeceğinizi bulamıyorsanız sorun değil. Bu gelecek. İlk adım, sadece ilk etapta öğeleri tanımaktır. Pratik yaptıkça, temel unsurları çekici bir kompozisyon halinde düzenlemenin yollarını bulma konusunda daha iyi olacaksınız. Sonsuz çiçekler, Carrizo Plain NM, CA, ABD Fotoğraflarımın nasıl bir ruh hali taşıdığı konusunda seçici değilim. Doğayı seviyorum ve doğanın birçok farklı ruh hali var - huzurlu, dramatik, lirik olarak güzel, gizemli, enerjik, kasvetli, iyimser… Çeşitlilik sonsuz ve bunlardan herhangi birini yakalamaktan mutluluk duyuyorum. Bununla savaşamayacağımı biliyorum. Dramayı umuyorsam ve doğa bana dinginlik veriyorsa, drama aramakta ısrar edersem mücadele edeceğim ama akışa devam edip dinginliği yakalamaya çalışırsam etkileyici bir fotoğraf yaratma şansım çok daha yüksek olacak. . Konuyla Bağlantı Kurmak Mehtaplı kum tepeleri üzerinde kuyruklu yıldız, Ölüm Vadisi. | Ölüm Vadisi'nin sade manzarasıyla bağlantı kurmam biraz zaman aldı ama kum tepelerine adım attığım andan itibaren sevdim.En sevdiğim Ölüm Vadisi resimlerinin çoğunun kum tepelerinde yapılması tesadüf değil eminim. Bütün bunların bir başka yönü daha var. Duygusal etki yaratan fotoğraflar çekebilmek için konunuzla duygusal bir bağ hissetmeniz gerektiğini düşünüyorum. Neden fotoğraf çektiğinizi ve neye tutkulu olduğunuzu düşünmek için biraz zaman ayırın. Gerçekten neyi seviyorsun? Belki arkadaşlarınız, aileniz veya çocuklarınızdır. Belki tenisi, yelkeni veya yemek yapmayı seviyorsun. En çok önem verdiğiniz şeylerin en güçlü görüntülerini yapacaksınız. Dönen kızılcık çiçekleri, Yosemite Ulusal Parkı, California. | 35 yılı aşkın bir süredir Yosemite'de veya yakınında yaşadım. Onunla derin bir bağım var ve sonsuz çeşitlilikteki ruh hallerini ifade etmek için kullanabileceğim çok çeşitli konuların olduğu bir yer. Doğayı seviyorum ve doğayı fotoğraflamayı seviyorum. Herhangi bir doğal manzarayı takdir edebileceğimi düşünmeme rağmen, bazı yerler edinilmiş bir zevktir; diğerlerinde ise ilk görüşte aşktır. Benim için Ölüm Vadisi kazanılmış bir zevkti. Yıllar içinde üzerimde büyümüş olsa da, ilk başta bu sade manzarayla bağlantı kurmakta zorlandım. Ancak kum tepeleri bir istisnaydı. Kum tepelerini hemen sevdim. Şimdi bile, o kum tepelerinde düzinelerce yürüyüş yaptıktan sonra, kuma her adım attığımda heyecanlanıyorum. Başka bir dünyaya girmek gibi. Ölüm Vadisi'ndeki en sevdiğim fotoğrafların çoğunun kum tepeleri olmasının tesadüf olduğunu düşünmüyorum. Yosemite ile ilk görüşte aşktı - o kadar ki bu bölgeyi evim yaptım. 20 yıldan fazla bir süre Yosemite Ulusal Parkı içinde yaşayıp çalıştım ve ardından bir saatten daha az bir süre uzaklaştım. Bu yerle derin bir bağım var ve umarım fotoğraflarımda da görünür. "İkizler" - kuzey Kaliforniya'da bir sekoya ormanında sisin arasından çıkan güneş. | Kızılağaçları seviyorum.Her yıl bu ormanlara dönüyorum ve her seferinde eve gelmişim gibi hissediyorum. Ormanın ilkel havasını yansıtmak için doğru koşullar gerekir. Ayrıca kuzey Kaliforniya sahilindeki sekoya ormanlarıyla derin bir bağ hissediyorum. Her döndüğümde, bir patikaya adım attığımda, ormanın topraksı, nemli kokusunu kokladığımda ve bir ardıç kuşunun vızıltısını duyduğumda, atalarımın evine dönmüş gibi hissediyorum. Bahsettiğim tüm şeyler arasında, bence bu son kısım en önemlisi olabilir: konunuzla duygusal bir bağlantı bulmak. Bunu yapabilirseniz, fotoğraflarınızda bir şekilde bağlantı kurulur ve pozlama yaptığınızda hissettiklerinizi yakalayan görüntüler yaratırsınız. Doğal sahnenin binlerce fotoğrafını çektim, ancak yalnızca maruz kalma anında en yoğun şekilde hissedilen görselleştirmeler, zamanın kaçınılmaz yenilgisinden kurtuldu.Ansel Adams Başlık resmi başlığı: Redwoods, eğrelti otları ve orman gülleri, kuzey Kaliforniya. Yazar hakkında: Michael Frye , manzara ve doğa konusunda uzmanlaşmış profesyonel bir fotoğrafçıdır. Fotoğraf sanatı ve tekniği üzerine çok sayıda dergi makalesi yazmıştır ve The Photographer's Guide to Yosemite, Yosemite Meditations, and Digital Landscape Photography: In the Footsteps of Ansel Adams and the Great Masters'ın yazarı ve fotoğrafçısıdır. Ayrıca Manzara: Dünyanın En İyi Fotoğrafçıları kitabında da yer aldı. Michael, karısı Claudia ile California, Mariposa'da, Yosemite Ulusal Parkı'nın hemen dışında yaşıyor.