İmam Şafii Kimdir,Şafiî mezhebinin kurucusu (Gazne 767 – Fustat 820). Kureyş kabilesindendir. Hz. Muhammed ile uzaktan akrabalığı vardır.
İmam Şafii Hayatı
Çocukluğu Mekke’de geçti. Bir süre çöl bedevilerinin arasında kalarak eski arap şürini öğrendi. Mekke’de ilk hocaları Müslim-üz-Zinci ve Süfyan bin Uyeyne idi.
Yirmi yaşında Medine’ye gitti ve Mâlik bin Enes’ten hadis öğrendi. Onun ölümü üzerine (796) Medine’den ayrılarak Yemen’e gitti; bir süre devlet hizmetinde çalıştı.
Burada bulunan alevilerle ilişki kurmak ve zeydi imamı Yahya bin Abdullah’a biat etmekle suçlandı; tutuklanarak Rakka’da halife Harun-ür-Reşid’in huzuruna çıkarıldı. Halife, Şafiî’yi bağışladı.
Şafiî Rakka’da ünlü hanefî fıkıh bilginlerinden Muhammed bin Hasan Şeybani ile tanıştı.
Bir süre yanında bulunarak bügisinden ve görüşlerinden yararlandı. 804’te Mısır’a gitti ve uzunca bir süre kalarak ders verdikten sonra 811’de Bağdat’a döndü.
814’te tekrar Mısır’a, bir ara Mekke’ye gitti. Şafiî’nin fıkıh ilminin kurucusu olduğu kabul edilir. Bu alandaki görüşlerini Risale adlı kitabında topladı, öğrencileri, yazı ve derslerini sonradan Kitabü’l-Um (Ana Kitap) adlı yedi ciltlik bir eserde topladılar.
Bunlardan başka Kitabu Vasiyyet-üş-Şafiî (Şafiî’nin Vasiyet Kitabı); Kitabu Fıkhu’l-Ekber (En Büyük Fıkıh Kitabı) adlarında iki eseri daha vardır.