28 bu isyan gününden bu yana geçti. 26 Nisan 1985, on iki kişiyi kırdı ama kırılmadı, Sovyet askerleri yüzlerce üst düzey düşman kuvvetine karşı savaş başlattı - Pakistan ordusunun düzenli birimleri, yüzlerce Afgan dushmanları ve gelecekteki Afgan Devlet Başkanı Barhanuddin Rabbani liderliğindeki Amerikalı eğitmenler ...
“... 21.00'te, okulun tüm personeli namaz yapmak için geçit töreninde sıralandığında, eski Sovyet askerleri topçuların depolarından ve kuledeki hapsileri kaldırdılar, tüm mahkumları serbest bıraktılar, küçük silahlarla toplandılar; silah ve öğrenciler, öğretmenler ve gardiyan birimlerini imha etmek amacıyla görev aldı ”(206 ajanı raporundan, Afganistan'ın MGB'sinin Shire İstihbarat Merkezine).
Bu, Pakistan'ın en büyük ikinci şehri olan Peşaver'den 24 kilometre uzaklıktaki Badaber kasabasında meydana geldi. Burada, bir mülteci kampının yönetiminde, Afganistan İslam Birliği'nin (IRA) eğitim ve terör merkezi oldu. Merkez üzerindeki genel himaye IOA lideri tarafından gerçekleştirildi. B. Rabbani, lider saha komutanı Gulbuddin Hekmatyar idi.
Merkez, 500 ha bir alanı işgal etti. Öğrencilerin eğitim süresi 6 aydı. Fakülte toplamda Mısırlılar ve Pakistanlı - 65 eğitmenleri tarafından görevlendirildi. Merkezin başkanı, Pakistan Kudratulla Silahlı Kuvvetleri'nden sorumlu. Ne zaman 6 Amerika Birleşik Devletleri'nden danışmanlar. Kıdemli - birisi Varsan. Çalışmalarını tamamladıktan sonra, öğrenciler Nangarhar, Paktia ve Kandahar illerinin il, ilçe ve volt bölümleri IRA liderleri tarafından Afganistan topraklarına gönderildi.
Merkez, Sovyet ve Afgan savaş esirlerinin tutuklandığı 6 mühimmat depolarını ve 3 yeraltı cezaevlerini barındırıyordu. İçerik modu çok katı, izole edilmiştir. Yeraltında hapishaneler “savunulabilir shuravi” idi - savaşta yakalandı, direnişe geçti, İslam'a çevrilmedi. Açıklanan olaylardan kısa bir süre önce buraya 1983-84'te getirilmeye başlandı. Ondan önce, temel olarak taş ocaklarında, yükleme ve boşaltma mühimmatı gibi en zor işler için kullanarak, özel çukurlar içinde tutuluyorlardı. En ufak bir suç için, ve genellikle böyle olmazsa, ciddi bir şekilde dövüldü.
Yeraltı hapishanelerinin mahkumları adsızdı. Soyadı ve isimler yerine - Müslüman takma isimler. Faşist uygulayıcılar örneğinden sonra obstinate ve recalcitrant markalandı. Bir gün bir yudum su ve az miktarda tuzlu yiyecek vererek “char” ve “nasvay” nın - en ucuz uyuşturucular - serpildiği. Elleri ve ayakları üzerinde sadece deri değil, aynı zamanda kemikler ilmekledi, zincirlenmiş zincirlerle tutuldular.
Yabancı danışmanları olarak gardiyanlar olarak adlandırılan “o dünyanın ustaları”, daha sofistike işkenceyi de icat etti. Özellikle, bir kişinin esaretin ilk saatinden itibaren “ölüm kokusunu soluduğunu” önemsiyorlardı. Özellikle tıkanmış, deri yırtılmış, kulaklar ve diller kesilmiş, çürüyen cesetlere zincirlenmiş, her gün demir çubuklarla dikiyorlardı ... Esaret sırasında Sovyet askerleri yürüyen iskeletlere döndüler. Ve her şeye rağmen isyan ettiler.
Rabbani'nin anılarına göre, ayaklanmaya akşamları yahniyi getiren muhafızları etkisiz hale getirmeyi başaran uzun boylu bir adam tarafından başlandı. Kamerayı açtı ve diğer mahkumları serbest bıraktı. Dushmans ve eğitmenleri sadece tüm silah-hapishane bölgesi isyancıların elindeyken aklına geldiler. Kampın bütün sakinleri alarma geçti. Acilen depo alanını engellemeye başladı. Yardım için Pakistan ordusunun bazı bölümleri çağrıldı.
Şiddetli çatışma bütün gece sürdü. Bir dizi başarısız saldırıdan sonra, zaten gece geç saatlerde, Rabbani, isyancılara teslim olma teklifiyle şahsen hitap etti. Bunlar kategorik bir ret ile yanıt verdiler ve İslamabad’tan BM, Kızıl Haç ve Sovyet veya Afgan elçiliklerinin temsilcilerinin çağrılmasını istediler.
Rabbani, iyi bilerek düşünmeye söz verdi: şartı yerine getirmek, kendilerini uluslararası hukukun temel normlarının ağır bir ihlali olan tarafsız Pakistan'a ilan eden mahkumlarda gizli tutuklama gerçeğini kamuya duyurmaktır. Mücahidlere ve Pakistanlı birliklere herhangi bir şekilde caydırıcı "shuravi" yi bırakmaları emredildi.
Yeni fırtınalar izledi. Ve teslim olmayı teklif ediyor. Cevap her zaman aynıydı. Saldırı, saldırının ardından isyancıların güçleri eridi, ancak düşman da hassas zayiatlar verdi. Bu dövüşün onlarca ve yüzlerce kez lanetlenmiş bir avuç insan için ne kadar süreceği bilinmiyor. Kesinlikle son kurşuna, son adama - cellatlardan merhamet beklemiyorlardı ...
İsyanı bastırmak için çaresizlik içinde, Pakistan silahlı kuvvetlerinin komutanı: İsyancıları çok sayıda roketatar ve doğrudan ateşe dayanan ağır topçulardan vurmaya karar verdi. Nisan 8 sabahındaki 27'te Rabbani, operasyonu bizzat üstlendi. Eş zamanlı olarak topçu hava saldırısı düzenlendi.
"Ayaklanma bölgesi mücahid birlikleri tarafından engellendi, tank ve Pakistan Silahlı Kuvvetleri 11. Ordu Kolordusu'nun topçu birlikleri. Grad MLRS ve Pakistan Hava Kuvvetleri helikopter bağlantısı isyancılara karşı kullanıldı. 40. Ordu keşif ekibi ekipleri ve havacılık kampın bombardımanıyla ilgili olarak mürettebatlardan birinin raporu. Sadece Mücahidlerin ve Pakistan'ın düzenli güçlerinin ortak çabalarıyla bu ayaklanmayı ezmek mümkün oldu. İsyancıların çoğu eşitsiz bir savaşta cesurun ölümünden öldü ve ciddi şekilde yaralananlar olay yerinde bitti. "
Sürümlerden birine göre, konumlarının umutsuzluğunu fark eden isyancılar kendilerini havaya uçurdu. 4’in Mayıs’ındaki Liberty Radio Station’ın 1985 yayınından: “Colorado’daki ABD Uzay Komutanlığı karargahının bir temsilcisi, uydu verilerinin havadan patlamasının, kuzeybatı Pakistan’da, Nisan’da 27’de meydana gelen büyük bir yıkıcı güç patlaması gösterdiğini bildirdi. z.". (Ateş, Sovyet savaş esirlerinin listesini içeren merkez ofisini patlattı).
Dushmans, 97'in gardiyanlar ve diğer “kardeşler” tarafından öldürüldüğünü bildirdi. Diğer verilere göre - 200 hakkında, 100 Afgan dushmanları, Pakistan yetkililerinin 9 temsilcileri, Pakistan Silahlı Kuvvetleri'nin 28 görevlileri hakkında. 3 roketatar Grad (BM-13), 2000 hakkında çeşitli tip ve mermilerden binlerce füze, 40 silah, harç ve makineli tüfek imha edildi. Amerika Birleşik Devletleri'nden 6 askeri eğitmenlerini öldürdü.
1985 Mayıs ayının başından bu yana Badabera'daki olaylar hakkındaki tüm bilgiler Pakistan makamları tarafından sıkı bir şekilde engellendi. Etkinliği, Kuzey-Batı Bölgesi İl Valisi Korgeneral Fazl Şahin ve Dushman liderleriyle sert ve tatsız bir konuşma yapan Pakistan Cumhurbaşkanı Zia Ul Haq ziyaret etti. Bu görüşmeden sonra, mağlup eğitim ve terörist merkezden sorumlu olan saha komutanı G.Hekmatyyar, bir cümle içeren birliklerine bir emir verdi: “Rus mahkumları alma. Yakalandığında, Afganistan toprakları boyunca olay yerinde yok olma "...
Ancak, bir şey hala sızdırılmış. Aynı Mayıs ayında, 1985, dünya haber ajansları sansasyonel bir yayıldı haber - “Afgan mülteci kamplarından” birinde, Mücahidlerin yakaladığı Sovyet askerleri ayaklandı. Bu bilgi 27 tarafından Mayıs ve Novosti Press Agency tarafından iletildi.
Sovyet ve daha sonraları Rus tarafı defalarca Pakistan makamlarına kamp ziyaretine izin verilmesi talebiyle temyizde bulundu, ancak reddedildi. Rus makamlarının temsilcisinin resmi mektubundan, BDT Ülkelerinin Devlet Başkanları Konseyi bünyesindeki Asker-Enternasyonalistler İşleri Komitesi Başkanına:
“Badaber kampındaki Sovyet savaş esirlerinin kahramanca ayaklanması hakkındaki bilgiler, ABD Dışişleri Bakanlığı’nın ellerinde bulunan belgeler, Afganistan’ın MGB’nin materyalleri, doğrudan görgü tanıklarının ifadesi ve bu olayların Mücahidlerinin ve Pakistanlıların ifadelerinin yanı sıra B. Rabbani (IAA), Hekmatyar (IPA) ve diğerleri Ek olarak, 1992'in başlangıcında, Pakistan Dışişleri Bakan Yardımcısı Şahriyar Han, Badabera isyanındaki 6 katılımcılarının isimlerini resmen verdi. ... "
Bu isimler: Kostroma bölgesindeki 1963 doğumlu özel Vaskov Igor Nikolaevich; Altay Bölgesi, 1961 doğumlu Onbaşı Dudkin Nikolay Iosifovich; Özel Zverkovich Alexander Nikolaevich, 1964, Vitebsk bölgesinde doğdu (Beyaz); mi. Çavuş Korshenko Sergey Vasilievich, 1964, Belaya Tserkov (Ukrayna) doğumlu; Samara Region, 1964 doğumlu Özel Levchishin Sergey Nikolaevich; Özel Samin Nikolai Grigorievich, 1964 doğumlu, Tselinograd Bölgesi (Kazakistan). Zamanında, bu adamların çizgileri daha sonra müziğe ayrıldı ve şarkılara dönüştü:
Pakistan'da Peşaver yakınındaki dağlarda,
Esaret kanının utancına karar verilmesi,
Geceleri bir grup mahkolm isyan etti,
Özgür bir gün yaşamak için.
Köle yastıkları kırılmıyoruz.
Ve makineler bile bizi almadı.
Düşmanlar korkakça bütünüyle ateş eder.
Pakistanlı silahlar vuruldu.
Ve bize biraz izin verin, ama kimse değişmedi
Ölümün gözleri gözümüze baksa da,
Sovyet askerleri demek
Ölülerin bile bizi kazanmayacağını.
Anavatanımız, parlayan bir yıldızdır.
Ve bu ışığı çağıra yakalar,
Dünyadaki hiçbir şey için geri çekilmeyeceğiz
Ve aramızda korkak yok.
Kavga ediyoruz, ama güç gitti.
Daha az ve daha az şansla yaşamak eşit değildir
Anavatanı tanıyın, değişmediniz,
Talihsizliklerin başın belada.