Bu insanlık karmaşasından insanın belirsiz bir içgüdüsel ya da sezgisel hissi vardır ve bu nedenle Tanrı'nın gazabından korkar ve merhamet ister.
-Burçlar.
L'
WORD
|Vol 7||AĞUSTOS, 1908.||No 5|
|Telif Hakkı, 1908, HW PERCIVAL tarafından.|
KARMA.
Giriş.
KARMA, binlerce yıldır Hindular tarafından kullanılan bir kelimedir. Karma, diğer ve daha sonraki halklar tarafından kismet, kader, tahrifat, ön değerlendirme, iktisap, kaçınılmaz, kader, servet, ceza ve ödül gibi kelimelerle ifade edilen fikirleri içerir. Karma, bu terimlerle ifade edilenleri içerir, ancak hepsinden veya hepsinden daha fazlasını ifade eder. Karma kelimesi, daha önce göründüğü bazıları arasında şu anda kullanıldığı aynı ırktan olanlar arasında daha geniş ve daha kapsamlı bir şekilde kullanılmıştır. Parçalarının anlamlarını ve bu parçaların kombinasyon halinde neyi aktarmayı amaçladıklarını anlamadan, karma kelimesi asla birleştirilemezdi. Bu son yıllarda kullanılmaya başlanması, en kapsamlı anlamında olmamakla birlikte, yukarıda belirtilen kelimelerin anlamı ile sınırlı ve sınırlı kalmıştır.
İki asırdan fazla bir süredir oryantal bilim adamları bu terime aşina olmuşlardır, ancak Madame Blavatsky'nin ve kurduğu Teosofi Cemiyeti'nin ortaya çıkmasına kadar değil, karma kelimesi ve doktrini Batı'da birçok kişi tarafından tanınıp kabul görmeye başlamamıştır. Karma kelimesi ve öğrettiği doktrin artık birçok modern sözlükte bulunur ve İngilizce dilinde bulunur. Karma fikri güncel literatürde ifade edilir ve hissedilir.
Teosofistler karma'yı sebep ve sonuç olarak tanımlamışlardır; birinin düşüncelerinin ve eylemlerinin sonucu olarak ödül veya ceza; tazminat yasası; denge, denge ve adalet kanunu; etik nedensellik ve eylem ve tepki kanunları. Bütün bunlar karma tek kelimeyle anlaşılıyor. Sözcüğün yapısının gösterdiği gibi, kelimenin altında yatan anlam, karma kelimesinin üzerine kurgulandığı fikrin ve ilkenin modifikasyonları ve özel uygulamaları olan ileri tanımların hiçbiri tarafından aktarılmaz. Bu fikir bir kez kavrandığında, kelimenin anlamı açıktır ve oranının güzelliği, karma kelimesini oluşturan parçaların birleşiminde görülür.
Karma, R ve K harfleriyle birbirine bağlanan ka ve ma olmak üzere iki Sanskrit kökünden oluşur, Sanskrit harflerinin beşinci sınıflandırmasında ilk olan gutteral grubuna aittir. Harflerin evriminde, ilk ka. Boğazdan geçen ilk ses. Brahmâ'nın bir yaratıcı olarak sembollerinden biridir ve duyumsal uygulamalarında Roma Cupid'e, aşk tanrısı ve Yunan Erosuna karşılık gelen tanrı Kama tarafından temsil edilir. Prensipler arasında Kama, Prensibi arzu.
M ya da ma, beş katlı sınıflandırmada beşinci olan labial grubundaki son harftir. M, veya ma, manaların kökü olarak beşin sayısı ve ölçüsü olarak kullanılır ve Yunanca nousa benzer. Bu egonun sembolüdür ve prensip olarak manadır, akıl.
R, Sanskritçe'nin beş katlı sınıfındaki üçüncü grup olan serebrallere aittir. R, dili ağzın çatısına yerleştirerek yapılan sürekli yuvarlanma sesine Rrr sahiptir. R demektir eylem.
Dolayısıyla karma kelimesi, arzu ve akla in aksiyon, veya arzu ve aklın hareketi ve etkileşimi. Öyleyse karma içinde üç faktör ya da ilke var: arzu, zihin ve eylem. Doğru telaffuz karma. Kelime bazen telaffuz edilir, krm veya kurm. Her ikisi de telaffuz, karma fikrini tam olarak ifade etmez, çünkü karma, ka (kama), arzu ve (ma) aklının ortak eylemidir (r), oysa, krm veya kurm kapalıdır veya karma bastırılmış ve temsil etmemektedir. eylem, içerdiği ana prensip. Ünsüz ka kapalı ise k ve kulağa; r sesi duyulabilir ve ardından kapalı ünsüzen ma, sonra m olur, ses üretilmez ve bu nedenle karma fikrinin ifadesi yoktur, çünkü eylem kapalıdır ve bastırılmıştır. Karma'nın tam anlamıyla sahip olması için serbest sese sahip olması gerekir.
Karma eylem yasasıdır ve kum tanesinden uzayda kendini gösteren tüm dünyalara ve uzayın kendisine uzanır. Bu yasa her yerde var ve bulutlanmış bir aklın sınırları dışında hiçbir yerde kaza veya şans gibi kavramlar için bir yer yoktur. Hukuk her yerde üstünlük kurar ve karma tüm yasaların tabi olduğu yasadır. Karma karmanın mutlak hukukundan bir istisna ya da istisna yoktur.
Bazı insanlar, “kaza” ve “şans” olarak adlandırdıkları bazı olaylar nedeniyle, mutlak bir adalet yasası olmadığına inanmaktadır. Bu sözler, adalet ilkesini kavramayan ve çalışmayanın inceliklerini görmeyenler tarafından benimsenmekte ve kullanılmaktadır. Özel bir durumla ilgili olarak Kelimeler, yasaya aykırı olan veya yasalara aykırı görünen hayat olgusu ve olgularla bağlantılı olarak kullanılır. Kazalar ve şans, kesin nedenlerden önce gelmemiş, olduğu gibi veya başka bir şekilde gerçekleşmiş olan veya bir meteor düşmesi veya çarpması ya da çarpmaması gibi hiçbir şekilde gerçekleşmemiş olabileceği ayrı olaylar olarak öne çıkabilir. ev. Karmayı anlayan biri için ya kanuna aykırı olarak ya da sebepsiz bir şey olarak kullanıldığında, kaza ve şansın varlığı imkansızdır. Tecrübelerimize giren ve bilinen yasalara aykırı olan veya sebepsiz gibi görünen tüm gerçekler, yasalara göre - bağlantı ipleri önceki ve ilgili nedenlerine göre izlendiğinde açıklanır.
Bir kaza, olaylar döngüsündeki bir olaydır. Kaza, olayların çemberini oluşturan diğer olaylara bağlanamayan ayrı bir şey olarak göze çarpıyor. Bir “kazanın” ardından ortaya çıkan nedenlerden ve sonuçlardan bazılarını izleyebilir, ancak nasıl ve neden meydana geldiğini göremediğinden, kazayı adlandırarak veya şansa bağlayarak bunu hesaba katmaya çalıştı. Oysa, geçmiş bilgi birikiminden başlayarak, kişinin güdüsü yön verir ve yaşamın diğer bazı düşünceleri veya koşulları ile karşı karşıya kaldığında düşünmesine neden olur, eylem düşüncelerini takip eder ve eylem sonuçlar üretir ve sonuçlar olaylar döngüsünü tamamlar. oluşuyordu: bilgi, sebep, düşünce ve eylemler. Kaza, olayların her bir dairesi kendi başına sona ermeyen, ancak olayların her bir dairesi için bitmeyen, ancak önceki bir olay döngüsünün sonucuna veya olayına benzer olan ve bununla benzer olan, görünmeyen bir olay döngüsünün görünür bir bölümü olayların. Böylece bir insanın hayatı, sayısız olay çevrelerinden oluşan uzun bir spiral zincirden oluşur. Bir kaza - ya da herhangi bir olay, bunun için - bir olaylar zincirinin eylem sonuçlarından sadece bir tanesidir ve biz buna kaza diyoruz çünkü beklenmedik bir şekilde veya şimdiki niyetimiz olmadan ve diğer gerçekleri göremedik. neden olarak önceliği vardır. Şans, bir eylemin eyleme giren çeşitli faktörlerden seçimidir. Hepsi, kişinin kendi bilgisi, nedeni, düşüncesi, arzusu ve eylemidir - ki bu onun karmasıdır.
Mesela iki adam sarp bir kayalıkta seyahat ediyorlar. Ayağını güvensiz bir kayaya yerleştirerek, onlardan biri ayağını kaybeder ve bir yaylaya çöker. Kurtarmaya giden arkadaşı, altında altın cevheri çizgisi gösteren kayaların arasında kıvrımlı, altındaki gövdeyi bulur. Birinin ölümü ailesini fakirleştirir ve işle ilişkili olduğu kişilere başarısızlığa neden olur, ancak aynı sonbaharda diğeri onun biriktiren servetinin kaynağı olan bir altın madeni keşfeder. Böyle bir olayın ölen kişinin ailesine üzüntü ve yoksulluk getiren, iş ortaklarındaki başarısızlıklara neden olan ve servetlerini tesadüfen kazandığı yoldaşlarına iyi şanslar getiren bir kaza olduğu söylenir.
Karma yasasına göre, böyle bir olayla ilgili hiçbir kaza veya şans yoktur. Olayların her biri yasa dışı çalışmalara uygun ve algı alanının sınırlarının ötesinde ortaya çıkan nedenlerle bağlantılı. Bu nedenle, bu nedenleri takip edemeyen erkekler, bugünün ve geleceğe olan etkilerini ve etkilerini, sonuçlarına kaza ve şans olarak adlandırırlar.
Yoksulluğun, ölen kişilere bağımlı olanlara özgüvenini uyandırıp uyandırmaması ve başkalarına bağımlıyken görülmeyen fakülte ve ilkeleri ortaya koyması; veya bunun tersi durumda, bağımlı olanların çürütülmemesi ve bulaşmaması, çaresizlikten vazgeçmesi ve paupers olması gerekip gerekmediği, tamamen ilgililerin geçmişine bağlı olacaktır; veya altını keşfeden kişi tarafından zenginlik fırsatından faydalanıp yararlanmadığı ve kendisinin ve başkalarının koşullarını iyileştirme, ıstırabı hafifletme, hastaneleri bağışlama veya eğitimsel çalışmalara ve bilimsel çalışmalara başlama ve destekleme için zenginlik fırsatını arttırıp artırmadığı halkın iyiliği için soruşturmalar; veya diğer taraftan, bunların hiçbirini yapıp yapmadığını, ancak servetini ve ona verdiği gücü ve etkisini başkalarının zulmüne karşı kullanıp kullanmadığını; ya da dibauchee olması gerekip gerekmediğini başkalarını dağılma yaşamlarına teşvik etmek, utandırmak, mutsuzluk ve mahvetmek, başkalarına ve diğerlerine mahvetmek, tüm bunlar, ilgili herkes tarafından belirlenecek olan karma yasasına göre olacaktı.
Şans ve kazadan bahseden ve aynı zamanda hukuk gibi bir şeyden bahseden ve kabul edenler, kendilerini soyut bilgi dünyasından zihinsel olarak kestiler ve zihinsel süreçlerini, bedensel fiziksel duyu dünyası ile ilgili olan şeylerle sınırlandırdılar. madde. Doğa fenomenini ve erkeklerin eylemlerini görüp görmekten başka, doğanın fenomenini ve erkeklerin eylemlerini birbirine bağlayan ve nedenlerini takip edenleri izleyemezler, çünkü nedenleri nedenlerle etkileri ve etkileri ile ilişkilendiren şeyler görülemez. Bağlantı, yalnızca fiziksel gerçeklerden kaynaklananlar tarafından görülmeyen ve dolayısıyla reddedilen dünyalar tarafından ve dünyada yapılır. Bununla birlikte, bu dünyalar var. Kötü ya da yararlı bir sonuç ortaya çıkaran bir insanın hareketi gözlemlenebilir ve ondan sonra gelen bazı sonuçlar, gözlemcinin ve fiziksel dünyadaki gerçeklerin mantığından izlenebilir; Ancak, bu eylemin geçmişte varolan nedeni, düşüncesi ve eylemiyle (ancak uzak) bağlantısı arasındaki bağlantıyı göremediğinden, bir dürtü veya kaza olduğunu söyleyerek eylemi veya olayı hesaba katmaya çalışır. Bu kelimelerin hiçbiri oluşumu açıklamaz; Bu sözlerin hiçbiri tarafından, maddi muhabir, dünyada faaliyet gösterdiğini kabul ettiği yasaya veya yasalara göre bile tanımlayamaz veya açıklayamaz.
İki yolcunun durumunda, ölen kişinin, yolunu seçerken dikkatini çekmiş olması durumunda, düşmeyeceği, karması yasasının gerektirdiği gibi, ölümü sadece ertelenecekti. Eğer arkadaşı, tehlikeli yolu aşmasaydı, yardım sağlama umuduyla, servetini edindiği yolu bulamazdı. Oysa servet onun olduğu için, geçmiş çalışmalarının sonucu olarak, korku yoldaşının yardımına inmeyi reddetmesine neden olmuş olsa bile, sadece refahını erteleyecekti. Görevi sunulan bir fırsatı kaçırmamakla birlikte, iyi karmasını hızlandırdı.
Karma, tüm dünyada geçerli olan harika, güzel ve ahenkli yasadır. Tasarlandığında harikadır ve oluşumlar için bilinmeyen ve hesaba katılmamış her biri yasaya göre sebep, düşünce, eylem ve sonuçların sürekliliği tarafından görülür ve açıklanır. Bu güzel, çünkü gerekçe ile düşünce, düşünce ve eylem, eylem ve sonuçlar arasındaki bağlantılar oranlarında mükemmeldir. Ahenklidir, çünkü yasa dışı çalışmadaki tüm bölümler ve faktörler, birbirleriyle ayrı görüldüklerinde birbirlerine zıt görünmekle birlikte, birbirlerini ayarlayarak kanunu yerine getirmek için ve uyumlu ilişkiler kurarak sonuçların ortaya çıkmasında çok, yakın ve uzak, zıt ve uyumsuz parçalar ve faktörler.
Karma, ölen ve yaşayan milyarlarca insanın karşılıklı olarak birbirine bağlı davranışlarını, yeniden ölüp yaşayacaklarını ayarlar. Her insan kendi türünün bağlılığına ve bağımlı olmasına rağmen, her insan “bir karma efendisi” dir. Hepimiz karma efendileriyiz çünkü her biri kendi kaderinin yöneticisidir.
Bir hayatın düşüncelerinin ve eylemlerinin toplamı gerçek ben, bireysellik, bir sonraki hayata, ve bir sonraki dünyaya ve bir dünya sisteminden diğerine, nihai mükemmellik derecesine ulaşılıncaya kadar taşınır. kişinin kendi düşünceleri ve eylemleri yasası, karma yasası tatmin edildi ve yerine getirildi.
Karmanın işleyişi, insanların akıllarından gizlenir, çünkü düşünceleri, kişilikleri ve görevli duyumları ile ilgili şeyler üzerine odaklanır. Bu düşünceler, zihinsel vizyonun, düşünceyi, zihni ve yayılmayı arzusu ile bağdaştırdığının izini sürmek ve fiziksel dünyadaki eylemleri düşüncelerden doğarken anlamak için bir duvar oluşturur. ve erkeklerin arzuları. Karma kişiliğinden gizlenmiştir, ancak kişiliğin hangi kökenden kaynaklandığı ve onun bir yansıması ve gölgesi olduğu tanrısıdır.
İnsanın adil düşünmeyi ve hareket etmeyi reddettiği sürece, karma çalışmalarının detayları gizli kalacaktır. İnsan, övgü veya suçlamadan bağımsız olarak adil ve korkusuzca düşünecek ve hareket edince, o zaman prensibi takdir etmeyi ve karma hukukunun işleyişini takip etmeyi öğrenecektir. Daha sonra, kişiliğini çevreleyen düşüncelerin duvarını delip açabilmesi ve düşüncelerinin eylemini fizikselden astralden ve zihinselden ruhsal ve tekrar içine doğru izleyebilmesi için güçlendirecek, eğitecek ve keskinleştirecektir. Fiziksel; o zaman karmanın ne olduğunu bilenler tarafından iddia edilen tek şey olduğunu kanıtlayacaktır.
İnsanlığın karmasının varlığı ve insanların varlığının farkında olmalarına rağmen, bunun tam olarak farkında olmasalar da, adaletin dünyaya hükmettiği belirsiz, içgüdüsel ya da sezgisel bir his uyanan kaynaktır. Bu her insanın doğasında var ve bu yüzden insan “Tanrı'nın gazabından” korkuyor ve “merhamet” istiyor.
Tanrı'nın gazabı, Nemesis gibi peşinden koşmaya hazır olan kasıtlı veya cahilce gerçekleştirilen yanlış eylemlerin birikimidir; veya Damocles'ın kılıcı gibi asın, düşmeye hazır olun; veya gök gürültüsünü düşüren bir bulut gibi, koşullar olgunlaştığında ve koşullar izin verdiği anda kendilerini çökeltmeye hazırdır. Bu insanlık karması hissi tüm üyeleri tarafından paylaşılır, her biri kendi Nemesis ve gökgürültüsü bulutunu da algılar ve bu duygu insanoğlunun görünmeyen bir şeyi teşvik etmeye çalışmasına neden olur.
İnsanın aradığı merhamet, adil olan çöllerini bir süre için çıkarması veya ertelemesidir. Kaldırılması imkansızdır, ancak birisinin eylemlerinin karması, merhamet için tedarikçinin karmasını karşılayabilmesi için bir süre boyunca tekrar tutulabilir. Merhamet, yasanın bir kerede yerine getirilmesini istemek için kendilerini çok güçsüz ya da üstesinden gelinmeyen bir kişi tarafından sorulur.
Tanrı'nın “gazabı” veya “intikamı” hissinin yanı sıra “merhamet” arzusunun yanı sıra, insanda her yerde açıkça görünen tüm görünen adaletsizliğe rağmen, dünyanın herhangi bir yerindeki bir inanç veya inanç vardır. gündelik yaşam-orada olduğu görülmemiş ve anlaşılmamış olmasına rağmen, bir adalet kanunu. Adalete olan bu doğal inanç, insanın ruhunda doğuştan gelir, ancak başkalarının ortaya çıkması için görünen adaletsizlik yüzünden insanın kendisine atıldığı bir kriz gerektirir. İçsel adalet duygusu, agnostizmine, materyalizmine ve karşı karşıya kaldığı olumsuz koşullara rağmen, insanın kalbinde devam eden ölümsüzlüğün altında yatan sezgisinden kaynaklanır.
Ölümsüzlük sezgisi, kendisine uygulanan görünen adaletsizlikle yaşayabildiği ve yaşayacağı ve yaptığı yanlışları düzeltmek için yaşayacağı bilgisidir. İnsanın kalbindeki adalet duygusu, onu öfkeli bir tanrının iyiliği için cüret etmekten ve cahil, açgözlü, iktidarı seven bir papazın kaprislerine ve himayesine kadar acı çekmekten alıkoyan şeydir. Bu adalet duygusu bir insanı insan yapar ve yanlış için acı çekmesi gerektiğinin bilincinde olmasına rağmen başka birinin yüzüne korkusuzca bakmasını sağlar. Bu hisler, gazap veya tanrının intikamı, merhamet arzusu ve şeylerin sonsuz adaletine olan inancı, tanıma bazen de olsa, insanlık karmasının varlığının ve varlığının tanınmasının kanıtıdır. bilinçsiz veya uzak.
İnsan kendi düşüncelerine göre düşündüğü ve davrandığı ve yaşadığı, hüküm süren şartlar tarafından değiştirilen veya vurgulanan ve bir insan gibi, bu yüzden bir ulus veya bütün medeniyet büyür, düşüncelerine, ideallerine ve egemen olan döngüsel etkilerine göre hareket eder. uzun zaman önce tutulan düşüncelerin sonucudur, bu yüzden aynı zamanda insanlık bir bütün olarak ve içinde olduğu ve yaşandığı, çocukluğundan en yüksek zihinsel ve ruhsal kazanımlara kadar yaşadığı ve geliştiği dünyalar da var. Daha sonra, bir insan veya bir ırk gibi, bir bütün olarak insanlık, ya da daha doğrusu, dünyanın belirli tezahürlerinin ulaşmasının amacı olan nihai mükemmellik düzeyine ulaşmamış insanlık üyeleri. Kişilikler ve kişilikle ilgili her şey vefat eder ve duyusal dünyaların formları var olmaktan çıkar, ama dünyanın özü kalır ve insanlık olarak bireysellikler kalır ve hepsi de insanınkine benzer bir dinlenme durumuna geçer. Bir gün çabalarının ardından, vücudunu dinlenmeye koyup, uyuyan erkeklerin gizemli durumuna veya diyarına emekli olduğunda geçer. İnsanla birlikte, uykudan sonra, onu günün görevlerine çağıran bir uyanış, bedeninin, önceki günün düşüncelerinin ve eylemlerinin sonucu olan günün görevlerini yerine getirebileceği özen ve hazırlanmasına gelir. veya günler. İnsan gibi, evren dünyaları ve insanları ile birlikte uyku veya dinlenme döneminden uyanır; Ancak, günden güne yaşayan insanın aksine, yakın geçmişin eylemlerini algıladığı hiçbir fiziksel bedeni veya bedeni yoktur. Hareket etmesi gereken dünyaları ve bedenleri ortaya koyması gerekir.
İnsanın ölümünden sonra yaşayan, düşüncelerinin bir düzenlemesi olarak eseridir. Bir dünya insanlığının düşüncelerinin ve ideallerinin toplamı, görünmeyen şeyleri uyandıran ve görünür aktiviteye çağıran, süren karmadır.
Her dünya veya dünyalar dizisi ortaya çıkmakta ve formlar ve bedenler, dünyada ya da yeni tezahürden önceki dünyalarda var olan aynı insanlık tarafından belirlenen yasanın belirlediği yasaya göre geliştirilmektedir. Bu, her bir birimin yanı sıra insanlığın bir bütün olarak geçmiş emekçilerin meyvelerinden zevk alması ve tam olarak geçmiş düşünceler ve eylemler tarafından öngörüldüğü gibi yanlış eylemin sonuçlarına maruz kalması gereken ebedi adalet yasasıdır. mevcut koşullar için yasa. Her insanlık birimi, kendi bireysel karmasını belirler ve diğer tüm birimlerle birlikte bir birim olarak, insanlığın bir bütün olarak yönetildiği kanunu yürürlüğe koyar ve uygular.
Bir dünya sisteminin tezahürünün herhangi bir büyük periyodunun yakınında, her bir insanlık birimi, bu evrimin amacı olan nihai mükemmellik derecesine doğru ilerler, ancak bazı birimler tam dereceye ulaşmamışlardır. uyku olarak bildiklerimize tekabül eden bu dinlenme durumuna geçin. Dünya sisteminin yeni gününün yeniden gelmesiyle, birimler her biri uygun zamanda ve koşulunda uyanır ve önceki gün veya dünyada bırakıldığı yerde deneyimlerini ve çalışmalarını sürdürür.
Bireysel bir insanın günden güne, yaşamdan hayata veya dünya sisteminden dünya sistemine uyanışı arasındaki fark, yalnızca zaman içindeki bir farktır; fakat karma hukukunun eylem prensibi arasında bir fark yoktur. Giysiler gün geçtikçe vücut tarafından giyildiği gibi, dünyadan dünyaya yeni bedenler ve kişilikler kurulmalıdır. Aradaki fark bedenlerin ve giysilerin dokusundadır, ancak bireysellik ya da ben aynı kalıyoruz. Yasalar, gündeme getirilen giysinin, önceki bir günde pazarlanan ve ayarlanan kıyafet olmasını gerektirir. Bunu seçen, pazarlık eden ve giysinin giyilmesi gereken ortamı ve koşulu ayarlayan kişi, ben, kabul etmesi için kendi eylemiyle zorlandığı yasa yapıcısı olan bireyselliktir. kendisi için sağladığı.
Ego hafızasında tutulan kişiliğin düşünce ve eylemlerinin bilgisine göre, ego planı oluşturur ve gelecekteki kişiliğin hareket etmesi gerektiği kanunu belirler. Ömür boyu düşünceler ego hafızasında tutulur, böylece insanlığın düşünceleri ve eylemleri bir bütün olarak insanlığın hafızasında kalır. Bir kişiliğin ölümünden sonra da devam eden gerçek bir ego olduğu için, bir insanlığın tezahürünün yaşamından veya bir döneminden sonra da devam eden bir insanlık egosu vardır. Bu insanlık egosu daha büyük bir bireyselliktir. Bireysel ünitelerinin her biri bunun için gereklidir ve hiçbiri kaldırılamaz veya ortadan kaldırılamaz, çünkü insanlık egosu, hiçbiri tahrip edilemeyen veya kaybedilmeyen tek ve bölünmezdir. İnsanlık egosunun anısına, her bir insanlık biriminin düşünceleri ve eylemleri korunur ve bu hafızaya göre, yeni dünya sistemi için planın belirlenmesi belirlenir. Bu yeni insanlığın karmasıdır.
Cehalet, tam ve eksiksiz bilgiye ulaşılıncaya kadar tüm dünyada yayılır. Günah ve cahil eylem dereceleri farklıdır. Örneğin, ateşle enfekte olmuş bir havuzdan içerek birinin günah işleyebileceği veya cahil davranabileceği gibi, suyu da içen bir arkadaşına aktarabilir ve her ikisi de bu cahil eylemin bir sonucu olarak hayatlarının geri kalanını çekebilir; veya biri fakir yatırımcılardan büyük miktarda para toplayabilir ve kasten çalabilir; ya da bir başkası savaş yaratabilir, öldürebilir, şehirleri tahrip edebilir ve bütün bir ülke üzerinde çoraklık yaratabilir; bir diğeri ise, insanları Tanrı'nın ve Tanrı'nın enkarnesi temsilcisi olduğuna inanmaları için teşvik edebilir; bu nedenle, onları neden ustalıktan vazgeçireceklerine inanır, kendilerini aşırılıklara düşürür ve ahlaki ve manevi zarara yol açacak uygulamaları takip eder. Cahil eylem olarak Günah her durum için geçerlidir, ancak eylemin sonucu olan cezalar cehaletin derecesine göre farklılık gösterir. Toplumu yöneten ve bilgisini başkalarına zarar vermek için kullanan insan yasaları hakkında bilgisi olan bir kişi daha keskin bir şekilde ve daha uzun bir süre boyunca acı çekecektir, çünkü bilgisi onu sorumlu kılar ve günah, yanlış eylem, cehaletinin azalmasıyla daha büyüktür.
Bu nedenle, en kötü günahlardan biri, bilmesi veya bilmesi gereken biri, kendi seçim hakkını isteyerek reddetmek, adalet yasasını gizleyerek onu zayıflatmak, iradesinden vazgeçmeye teşvik etmek, onu, adalet yasasına ve kendi çalışmalarının sonuçlarına bağlı kalmak yerine, ya affedip, manevi iktidara ya da ölümsüzlüğe bağımlı kılın.
Günah ya yanlış eylemdir ya da doğru yapmayı reddetmektir; her ikisini de haklı bir kanunun doğal bir korkusuyla takip ediyor. İlk günahın hikayesi yalan değildir; bir gerçeği gizleyen, ancak söyleyen bir masal. Erken insanlığın doğuşu ve yeniden doğuşu ile ilgili olmalı. İlk günah, Evrensel Zihin Evlatlarının üç sınıfından birinin ya da Tanrı'nın, reenkarne edilmesini, et haçını ele geçirmesini ve diğer ırkların uygun düzende enkarne olabilmesi için yasal olarak çoğalmasını reddetti. Bu reddedilme yasaya aykırıydı, bir önceki tezahür ettikleri dönem içinde yer aldılar. Sıra geldiklerinde reenkarne etmeyi reddettiler, kendileri için hazırlanan organlara girmeleri için daha az ilerlemiş olan girişimlere izin verdiler ve bu düşük varlıkların yapılamadığı iyi kullanmak için. Cehalet sayesinde, alt varlıklar hayvan türleriyle çiftleşti. Bu, procreative eylemin kötüye kullanılması, fiziksel anlamda “orijinal günah” idi. Yasadışı insancıllık yasadışı procreative eylemlerinin sonucu, insan ırkına dünyaya günah, cehalet, yanlış eylem ve ölüm getiren yasadışı üretim eğilimini vermekti.
Akıllar bedenlerinin düşük ırklardan veya insandan daha az varlık tarafından ele geçirildiğini gördüğünde, bedenleri kullanmadıkları için, herkesin günah işlediğini, yanlış davrandığını biliyorlardı; Ancak, düşük ırklar cahil davrandılar, akıllar, görevlerini yapmayı reddettiler, bu yüzden yanlış olduklarından dolayı daha büyük günahları aldılar. Böylece beyinler reddettikleri bedenlere sahip olmak için hızlandılar, ancak zaten yasadışı şehvet tarafından hâkim olduklarını ve kontrol edildiklerini gördüler. Evrensel Zihin Evlatlarının, günahını yeniden kazanmayacak ve üretmeyecek orijinal günahlarının cezası, şimdi yönetmeyi reddettikleri şeylerin hâkim olmalarıdır. Yönetebildiklerinde yapamazlardı ve şimdi yönetemeyeceklerini söylediler.
Bu kadim günahın ispatı, her erkeğin hüznünde ve aklının acısı içinde, aklın acısına bağlı olsa bile, itiraf ettiği çılgın arzu eylemini izler.
Karma, kör bir yasa değildir, ancak karma, cahil davranan biri tarafından kör yaratılabilir. Bununla birlikte, eyleminin veya karmasının sonucu, iyilik veya önyargı olmadan akıllıca uygulanır. Karmanın çalışması mekanik olarak sadece. Gerçeği görmezden gelmesine rağmen, her insan ve evrendeki tüm canlılar ve zekalar her birinin kendi yerine getirme işlevine sahiptir ve her biri karma yasaların işlenmesinde kullanılan büyük makinenin bir parçasıdır. Bir dişli, bir pim veya bir ölçü kapasitesinde olsun, her birinin kendi yeri vardır. Bu, gerçeğin bilinçli veya bilinçsiz olup olmadığıdır. Bununla birlikte, önemsiz bir parçanın oynamış gibi görünmesine rağmen, harekete geçtiğinde, diğer tüm parçaları içeren karma makinenin tamamını çalıştırır.
Buna göre, doldurması gereken kısmı iyi performans gösterdiği için, yasanın işleyişinin farkında olur; o zaman daha önemli bir rol alır. Haklı olduğu kanıtlandığında, kendisini kendi düşüncelerinin ve eylemlerinin sonuçlarından kurtardığı için, bir ulusun, ırkın veya dünyanın karma yönetimine emanet edilmek zorundadır.
Karma kanun dünyasının genel ajanları olarak hareket eden dünyalar arasında hareket eden zekalar vardır. Bu zekâ denilen farklı dini sistemler: lipika, kabiri, kozmokratörler ve başmelekler. Yüksek istasyonlarında bile, bu zekalar bunu yaparak yasalara uyar. Onlar karma makinesinin parçalarıdır; onlar bir çocuğa çarpan ve onu yok eden kaplan veya bir pittance için çalışan ya da cinayet yapan donuk ve çirkin sarhoşlar gibi, büyük karma yasasının yönetimindeki parçalardır. Aradaki fark, birinin cahil davranması, diğeri ise akıllıca davranmasıdır ve çünkü haklı. Hepsi karma yasasını uygulamakla ilgileniyorlar, çünkü evrende bir birlik var ve karma, haksızca sadece işleyişinde birliği koruyor.
Bu büyük zekâları tercih ettiğimiz isimlerle çağırabiliriz, ancak bize sadece onları nasıl arayacağımızı bildiğimizde cevaplarlar ve sonra sadece nasıl arayacağımızı bildiğimiz aramaya cevap verebilir ve aramanın doğasına göre . Bilgimiz olsa ve onlara çağrı yapma hakkımız olsa bile, hiçbir iyilik gösteremezler veya sevmezler. Erkekler adaletli, bencilce davranmadan ve hepsinden iyilik için hareket etmek istediklerinde erkekleri fark eder ve çağırırlar. Bu tür insanlar hazır olduğunda, karma karma ajanları, düşüncelerinin ve çalışmalarının kendilerine uyduğu kapasitede hizmet etmelerini isteyebilir. Ancak erkekler büyük zekâlarla bu şekilde çağrıldığında, iyilik fikrine veya bunlara herhangi bir kişisel ilgiye ya da ödül fikrine sahip değildir. Nitelikli oldukları için ve sadece yasaya göre çalışan olması gerektiği için daha geniş ve daha net bir eylem alanında çalışmaya çağrılırlar. Seçimlerinde herhangi bir duygu veya duygu yoktur.
Eylül ayında “Word” karması, fiziksel hayata uygulanmasında ele alınacaktır.
(Devam edecek.)