KURTULUŞ SAVAŞI'NIN ŞARTLARI İÇİNDEYİZ!
Türkiye bugün Kurtuluş Savaşı'nın şartları içindedir. Türkiye'nin yarınları ve tarihsel misyonu için kotarılacak bugünkü siyasetler, Kurtuluş Savaşı'nın bir devamı olmaları gerektiğini unutamazlar. Unuturlarsa 'Türkiye için siyaset' iddiaları bir yalandan ibaret kalır.
Bu dediklerimizin bir gerçek veya bazılarının söylediği gibi, bir 'paranoya' olup olmadığını tarihe, belgelere soralım. Soruyu isabetli sormak için, önce, Türkiye Cumhuriyeti Devleti'nin hem kuruluş destanı hem de kuruluş belgesi olan NUTUK'tan bazı satırlar aktaralım.
Türkiye Cumhuriyeti'nin kurucusu ve Türk-İslam aydınlanmasının öncüsü olan Mustafa Kemal Atatürk, 15-20 Ekim 1927 günleri arasında milletin ve tarihin önünde okuduğu Nutuk'un daha ilk üç sayfasında o günkü Türkiye'yi ve o günkü şartları göstermek üzere şu tabloyu çiziyor:
"İstanbul Rum Patrikhanesi'nde teşekkül eden Mavri Mira heyeti, vilayetler dahilinde çeteler teşkil ve idare etmek, mitingler ve propagandalar yaptırmakla meşguldü. Yunan Kızıl Haç'ı, resmi Muhacirin Komisyonu; Mavri Mira heyetinin mesaisinin kolaylaştırılmasına hizmet etmekte, Mavri Mira heyeti tarafından idare olunan Rum mekteplerinin izci teşkilatları, yirmi yaşını aşmış gençler de dahil olmak üzere her yerde ikmal olunuyordu. Ermeni Patriği Zaven Efendi de Mavri Mira heyetiyle hemfikir olarak çalışıyordu. Ermeni hazırlığı da tamamen Rum hazırlığı gibi ilerliyordu." (Atatürk; Nutuk, s.1-2; Atatürk'ün Bütün Eserleri, 19/23-24)
Soru 1:
Bu Patrikhane, bugün de, ekümenildik talebi adıyla Türkiye içinde ve dışında her türlü siyasal faaliyeti yürütmüyor mu? Hem de Lozan'ın ve Türk Anayasası'nın aksini belirleyen maddelerine rağmen.
"Doğu vilayetlerinin Ermenistan'a verilmesi ihtimali ve Müslüman ahalinin, Ermenileri katliam eder vahşiler olduğu iftirasının hakikat şeklinde kabulü faraziyesi hakim oluyordu."
(Nutuk, 4; ABE, 26)
Soru 2:
Bu Ermeni iddiası bugün, hem de uluslararası alanda daha da güçlendirilerek, 'Ermenilere soykırım' iddia ve iftirası halinde dünya gündemine sokulmuyor mu? Bu iftira ve iddiaya destek verdiği için, bir 'romancı'ya 'Nobel ödülü' verilmiyor mu?
"Karadeniz'e sahil olan mıntıkalarda da bir Rum Pontus hükümeti vücuda getirileceği korkusu vardı..."
(Nutuk, 4; ABE, 26)
Soru 3:
Pontus soykırımı hezeyanları seslendirilerek Türkiye aleyhine bir Pontus Rum davası ateşlenmiyor mu? Selanik'te, Atatürk'ün doğduğu evin hemen yanında, bir Pontus Soykırım anıtı dikilmiyor mu?
"İstanbul'da mühim sayılacak teşebbüslerden biri İngiliz Muhipler Cemiyeti idi. Bu cemiyeti teşkil edenler kendi şahıslarını ve şahsi menfaatlerini sevenler ve şahısla-rıyla menfaatlerinin dokunulmazlığı çaresini İngiliz himayesini teminde arayanlardı. Bu cemiyete mensup olanların başında Osmanlı Padişahı ve halife-i ruy-i zemin unvanlarını taşıyan Vahdettin, (onun damadı ve o günkü hükümetin başbakanı) Damat Ferit Paşa, içişleri bakanlığını işgal eden Ali Kemal ve Molla Sait bulunuyordu. Cemiyetin reisi, (İngiliz ajanı) rahip Frevv idi. Bu cemiyetin asıl faaliyeti, memleket dahilinde teşkilat yaparak isyan ve ihtilal çıkarmak, milli şuuru felce uğratmak, yabancı müdahalesini kolaylaştırmak gibi haince teşebbüslerdi. Sait Mollanın, cemiyetin açık teşebbüslerinde olduğu gibi, gizli faaliyetlerinde de rol sahibi olduğu görülmektedir."
(Aynı eser, 26-27)
Soru 4:
Bugün, Türkiye'yi AB üyeliği adı altında Avrupa'ya manda ve sömürge olma noktasına getirenlerin, kişileri ve kuruluşlarıyla oluşturduğu 'Batıcı kamp' bunun bir tekrarı değil de nedir? İsimleri değiştirdiğiniz takdirde, dincisi ve dinsiziyle, bütün elemanlar yerine oturmuyor mu?
"Bitlis, Elaziz vilayetlerinde, İstanbul'dan idare olunan Kürt Teali Cemiyeti vardı. Konya havalisinde, İstanbul'dan idare olunan Teali-i İslam Cemiyeti vardı. Memleketin her tarafında (Milli Mücadeleye düşman) İtilaf ve Hürriyet, Sulh ve Selamet cemiyetleri vardı."
(Aynı eser, 26)
Soru 5:
Bugün sadece bu anlamda tahrip ve fesat yayan dinci ve bölücü cemiyetler yok, kırk bin insanımızın ölü-müne sebep olan kanlı bir terör örgütü ve 35-40 milyar Dolarlık 'Allah ile aldatma vurgunları' yapan dinci Yeşil Sermaye ekipleri de var. Memleketin en büyük dinci fır-kasının başındaki zatın ABD'de CIA tarafından korunan bir çiftlikte oturup oradan Türkiye aleyhine kullanıldığını, Papalık ve Hıristiyani diğer örgütlerle işbirliği içinde olduğunu, insanlığın ve Müslümanların kurtuluşunun İsa'nın etrafında birleşmekle sağlanacağını sürekli propaganda ettiğini, BOP Projesi'ne destek sağlamak için Kur'an'ı İncilleştirme teşebbüsleri sergilediğini bütün dünya bilmiyor mu?
"Bir kısım insanlar da hakiki kurtuluşun Amerikan mandasını talep ve teminde olduğu kanaatinde bulunuyorlardı." (
Aynı eser, 27)
Soru 6:
Bugün, kurtuluşun ABD'ye teslimde olduğunu söylemeyen kaç vatanperver siyasetçi kalmıştır?
"Kurtuluş çaresi ararken, İngiltere, Fransa, İtalya gibi büyük devletleri gücendirmemek esas gibi kabul olunmakta idi. Bu devletlerden yalnız biriyle bile başa çıkılamayacağı vehmi, hemen bütün kafalarda yer etmişti. Bu zihniyette olan sadece avam değildi; bilhassa muhterem denilen insanlar böyle düşünüyorlardı."
(Aynı eser, 29)
Soru 7:
Bugünkü Türkiye'de bilhassa aydın ve sanayici denen zümre, Batı'ya sığınmak dışında bir çaremizin olmadığını, Batı'ya teslim olmaksızın bizim adam olamaya-cağımızı, kalkınamayacağımızı bağıra bağıra söylemiyorlar mı? Bu zevat, AB'ye, IMF'ye en küçük bir eleştiri getirenleri çağdışı ilan etmiyorlar mı? Bugünün dinci iktidarı bile, yıllarca sövdüğü bu Batılı odaklara, bugün iktidar ve çıkar uğruna kurduğu işbirlikleri yüzünden bir tür kurtarıcı şefaat kaynağı gibi bakmıyor mu?
Bu soruların tümünün cevabı 'Evet'tir. Bu demektir ki, bugünkü Türkiye, bundan 80 küsur yıl önce verdiğimiz İstiklal Harbi'nin şartları içindedir; hatta o şartlardan daha kötü şartlar içindedir.
Onurlu bir kurtuluş getirecek siyasetin ilk şartı millete yalan söylememek, olup bitenleri, ne durumda olduğumuzu halka mertçe bildirmek, kitleleri derin dip dalgalarının kabarmasıyla ayağa kaldırmak ve milleti sahte refah ve rahatlık vaatleriyle aldatıp oy almaya tenezzül etmemektir. Böyle bir tenezzül en büyük alçaklıktır. Bu tenezzülden uzak durarak siyaseten başarısız olmaksa, tarihin ve Tanrı'nın taçlandıracağı en büyük onur ve ödül olacaktır.
Kaynakça
Kitap: Allah ile Aldatmak
Yazar: Yaşar Nuri Öztürk