Şubat ayı sonlarında 2017, Facebook kurucusu ve CEO Mark Zuckerberg bir makale yayınladı sosyal ağın gelecek yıllar için vizyonunu ortaya koydu.
5,700 kelime belgesi, hemen bir “dublajlı”bildiri, ”, Facebook'un sosyal dünyadaki yeri 2012'te halka açıldığından beri yaptığı en kapsamlı tartışmaydı. Sosyolojideki tezi onurlandırmak gibi yerlerde bana okur olsa da, toplumun evrimi ve “sosyal altyapı” gibi terimlere olan yoğun güven ile ilgili geniş çaplı iddialarla bazı önemli noktalar ortaya koyuyor.
Özellikle, Zuckerberg, Facebook'un “insanlara hepimiz için çalışan küresel bir topluluk oluşturma gücü vermek için sosyal altyapıyı geliştirmeyi” amaçladığı beş alanın ana hatlarını çizdi. Bu, toplulukları “destekleyici”, “güvenli”, “bilgilendirilmiş” hale getirmeyi de içeriyordu. “Sivil olarak meşgul” ve “dahil”.
Silikon Vadisi uzun zamandır alay edildi bu tür “ürünlerimiz dünyayı daha iyi bir yer haline getirir” sözleri için, o kadar ki bazı şirketler çalışanlarından onu dizginlemelerini istiyorlar. Yine de, kaybolan özçekim gönderme veya cadde vale parkını toplama uygulamaları tam olarak ilerlemeyebilir. uygarlık, Facebook ve diğer sosyal medya platformlarının bir avuç kuşkusuz siyasi katılımını şekillendirme konusunda etkilidir.
Buradaki bir örnek, 2011'teki Mısır devrimidir. İsyanın liderlerinden biri, devirilmiş lider Hüsnü Mübarek rejimine muhalefet örgütlenmesi için odak noktası haline gelen bir Facebook sayfası yarattı. Daha sonra CNN'ye söyledi.:
“Bir gün Mark Zuckerberg ile tanışmak ve ona teşekkür etmek istiyorum… Bu devrim Facebook'ta başladı.”
Başka bir yerde yazdığım gibiFacebook ve Twitter, kurumsal dünyayı değiştirmekten zorlu ulusal hükümetlere kadar çağdaş sosyal hareketleri harekete geçirmek için temel araçlar haline geldi. Zuckerberg'in manifestosu Facebook'u bu şekilde kullanmaya ve demokrasiyi güçlendirmek için gerekli olan açıklık ve yaygın katılımı güçlendirmeyi hedefliyor.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Ancak, sosyal medya platformlarının demokratik süreci yeniden canlandırabileceği konusunda haklı olsa da, Facebook ve Silikon Vadisi kardeşlerinin böyle bir çabanın öncüsü olacağına inanıyorum.
Teknoloji ve demokrasi
The Başlangıç reaksiyonu Zuckerberg'in manifestosu için büyük ölçüde olumsuzdu.
Atlantik Facebook’u “gazetecileri olmayan bir haber kuruluşuna” dönüştürerek “gazeteciliği yok etmek için bir plan” olarak nitelendirdi. Bloomberg görünümü Facebook’u “sosyal mühendislik için özel olarak kullanılan algoritmalara yoğun şekilde dayanan küçük, seçilmemiş bir hükümet tarafından yönetilen bir dünya dışı duruma” dönüştürmek için “korkutucu, distopik bir belge” olarak adlandırdı.
Bu eleştirilerin yararları ne olursa olsun, Zuckerberg bir merkezi konu hakkında doğrudur: İnternet ve mobil teknoloji, demokrasiye çoğumuzun karşılaştığından çok daha fazla katılım sağlamak için kullanılabilir ve kullanılmalıdır.
Amerika Birleşik Devletleri'nde, demokrasi uzak ve aralıklı hissedebilir ve yalnızca sınırlı bir katılım görebilir. Demokrasinin geleceğine yönelik radikal biçimde farklı vizyonlar ortaya çıkaran 2016 seçimleri, seçmenlerin yalnızca yüzde 60'ini aldı. Cumhurbaşkanlığı kampanyaları arasındaki ara seçimlerde, katılım keskin düşer, sonuçlarına rağmen eşit derecede derin olabilir.
Ayrıca, Brezilya gibi ülkelerde oy kullanmak mecburi ve neredeyse evrenseldir. AvustralyaABD’deki yasa koyucular aktif olarak oylamadan vazgeçmeye çalışıyor engelleri kaldırmak bazen seçmen kimliği yasalarına katılmak çok hassas şekilde hedeflenmiş siyah katılım karartıcı.
ABD'ye demokratik katılım bir miktar yardım kullanabilir ve çevrimiçi teknolojiler çözümün bir parçası olabilir.
Daha gerçek bir demokrasiye doğru
The Demokrasimiz için “sosyal altyapı” temel tartışma ve lojistik sorunlarının lojistiğinin pahalı olduğu bir zamanda tasarlanmıştır.
Her gün sosyal medyada gerçekleşen anlık küresel katılımla, Abraham Lincoln döneminde ulusal seçimler için kağıt oy toplamak ve tablo çıkarmak için harcadığınız büyük çabayı karşılaştırın. politik seferberlik için işlem maliyetleri daha önce hiç olmadı. Uygun şekilde tasarlanırsa, sosyal medya tartışmaları ve eylemleri kolaylaştırarak demokrasiyi daha canlı hale getirebilir.
Nasıl düşünün bir Facebook gönderisi Amerikan tarihinin en büyük siyasi protestolarından birini filizlendirdiJan 21 Kadınlar Mart ayında Washington'da ve dünyadaki diğer birçok şehirde. Ancak insanların bir gösteride yer alması, insanların kasıtlı karar vermelerini ve toplu kararlar vermelerini, yani demokrasiye katılmalarını sağlamaktan farklıdır.
Günümüzün bilgi ve iletişim teknolojileri (BİT) demokrasinin sadece kamu politikası meselelerinde değil, işte veya okulda da günlük olarak gerçekleşmesini mümkün kılabilir. Demokrasi, katılımla güçlendirilir ve BİT, katılım maliyetini her düzeyde önemli ölçüde düşürür. “Ortak kapitalizm” üzerine araştırma Demokrasinin işteki, işçiler ve örgütler için değerini gösterir.
Toplu karar alma sürecine katılım her iki ila dört yılda bir oy kullanma kabinine yapılan kaba ziyaretlerle sınırlı olmak zorunda değildir. BİT'lerin yaygınlığı, vatandaşların kendilerini etkileyen kararlara, bizden çok daha demokratik bir şekilde katılabileceği anlamına geliyor.
Loomio Geniş kapsamlı ve demokratik katılımı teşvik eden, insanların bilgi paylaşmalarını, tartışmalarını ve sonuç çıkmalarını sağlayan grup karar verme için bir platform sağlar. OpaVote insanların çevrimiçi oy kullanmasına izin verir ve farklı durumlar için çeşitli alternatif oylama yöntemleri içerir. (Takımınızın bugün nerede öğle yemeği yiyeceğine karar vermek için kullanabilirsiniz.) BudgetAllocator Yerel yönetimler için katılımcı bütçelemeyi sağlar.
Harvard Hukuk Fakültesi Profesörü olarak Yochai Benkler Son birkaç yılda, işbirliği içinde birlikte çalışabileceğimiz yolları büyük ölçüde genişlettiğine dikkat çekiyor. Demokrasi günlük tecrübemizin bir parçası olabilir.
Silikon Vadisi cevap değil
Bununla birlikte, BİT destekli demokratik geleceğin, Silikon Vadisi'nin kurumsal dünyasından gelmesi pek mümkün değildir.
Zuckerberg'in kendi krallığı, söz konusu olduğunda, dünyanın en otokratik kamu şirketlerinden biridir. kurumsal yönetim. Facebook 2012'te halka açıldığında, Zuckerberg, hisse başına 10'a oy veren ve ona oy haklarının yüzde 60'inin mutlak çoğunluğunu veren bir hisse senedi tuttu. Şirketin Halka arz broşürü Bunun ne anlama geldiği konusunda açıktı:
"Bay. Zuckerberg, yöneticilerin seçimi ve herhangi bir birleşme, konsolidasyon veya tüm veya büyük ölçüde tüm varlıklarımızın satışı dahil olmak üzere, hissedarlarımıza onay için gönderilen hususların sonuçlarını kontrol etme yeteneğine sahiptir. ”
Başka bir deyişle, Zuckerberg birkaç hafta sonra WhatsApp’ı 19 milyar ABD Doları ve Oculus’a 2 milyar ABD dolarına (sonra sadece bir özen gösterme hafta sonu). Ya da daha sıkıntılı bir senaryo olarak, tüm şirketini (ve 1.86 milyar kullanıcısı hakkındaki tüm verileri) yasal olarak, bilgiyi gereksiz amaçlar için kullanabilecek Cumhurbaşkanı Vladimir Putin ile bağları olan bir Rus oligarşını satabilirdi. Bu işlemler teknik olarak gerekli olsa da kurul onayıyöneticiler, kendilerini seçen hissedarlara aittir - bu durumda Zuckerberg.
Sadece Facebook değil Bu otokratik oylama yapısına sahiptir. Google’ın kurucuları aynı zamanda liderlerin yaptığı gibi hakim oy kontrolüne de sahiptir. 2010’ten bu yana halka açılan sayısız teknoloji şirketiZillow, Groupon, Zynga, GoPro, Tableau, Box ve LinkedIn dahil (Microsoft tarafından satın alınmadan önce).
En son, Snap'ın Mart 2'teki halka arzı bu eğilimi mantıklı bir şekilde sonuçlandırdı.yeni pay sahiplerine oy hakkı tanınmamıştır.
Online platformlarımızda çok güven duyuyoruz, gizli tutulacağını düşündüğümüz kişisel bilgileri paylaşıyoruz. Ancak Facebook, WhatsApp'ı edindikten sonra Kullanıcı gizliliğinin titiz bir şekilde korunmasından dolayı sevgilibirçok kişi kişisel verilerinin bir kısmını keşfettiğinden korkuyordu. paylaşılacak “Facebook ailesi şirketleri” genelinde aktif olarak seçmeyi reddetmedikçe.
Facebook için yaptığı 60 satın alımları ve Google ile birlikte kontroller 10'in en popüler akıllı telefon uygulamalarından sekizi.
Yardımsever diktatör Zuckerberg?
Kurucuların en iyisini bildiği ve çok fazla kontrol ve dengeden korunmaları gerektiği düşüncesi (örneğin hissedarları tarafından) Silikon Vadisi'nde popüler olan belirli bir kültürel anlatıya uyar. Buna "diktatör kurumsal yönetim teorisi" diyebiliriz.
Belki de Zuckerberg Lee Kuan Yew web’in en iyi ilgi alanlarına sahip, iyi niyetli bir otokrat. Yew, fakir bir İngiliz karakolundan dönüştükten sonra günümüz Singapur'unun “kurucu babası” oldu. en zengin ülkelerden biri dünyada birkaç on yıl içinde.
Ancak bu, “kullanıcılar” için demokrasiyi sağlamada en iyi nitelik olmayabilir.
BİT, günden güne daha fazla demokrasi vaadi sunuyor. Ancak, kar amacı gütmeyen özel şirketler, bunu inşa etmeye yardımcı olacak kişiler değildir. Silikon Vadisi'nin seçkinleri çağdaş kapitalizmdeki en az demokratik kurumlardan bazılarını yönetiyorlar. Bize kendi kendini yönetme konusunda tarafsız araçlar sağlayacağını düşünmek zor.
Alimler ve aktivist Audre Lorde ünlü dedi “Ustanın araçları asla ustanın evini sökmeyecek.” Aynı şekilde, demokratik olmayan şirketlerin daha canlı bir demokrasi inşa etmek için araçlar sağlayacağından şüpheliyim. Bunun için bakabiliriz kendileri demokratik olan örgütler.
Yazar hakkında
Jerry Davis, Yönetim ve Sosyoloji Profesörü, Michigan Üniversitesi
İlgili Kitaplar
{amazonWS: searchindex = Kitaplar; anahtar kelimeler = sosyal medya demokrasisi; maxresults = 3}