İçindekiler
- Arka fon
- Birlik için Mücadele
- Konfederasyon Kadınları
- Köleler ve Özgür Kadınlar
- Bir Kadının Uygun Yeri?
İç Savaş'ın gelişi, birçok yönden, antiebellum çağında erkeklerin ve kadınların yaşamlarını tanımlayan Viktorya dönemi evliliği ideolojisine meydan okudu. Kuzeyde ve Güney'de savaş, kadınları daha önce bir nesil hayal bile edemeyecekleri şekillerde kamusal hayata zorladı.
Arka fon
Ondan önceki yıllarda İç savaş Amerikalı kadınların yaşamları, tarihçilerin 'Gerçek Kadın Kültü' olarak adlandırdığı bir dizi ideal tarafından şekillendirildi. Erkeklerin işi evden uzaklaşıp dükkanlara, ofislere ve fabrikalara taşındıkça, ev yeni bir tür yer haline geldi: özel, dişileştirilmiş bir ev alanı, 'kalpsiz bir dünyada sığınak'. “Gerçek kadınlar” hayatlarını kocaları ve çocukları için temiz, rahat, besleyici bir yuva yaratmaya adadı.
Biliyor musun? İç Savaş sırasında 400'den fazla kadın erkek kılığına girerek Birlik ve Konfederasyon ordularında savaştı.
Ancak İç Savaş sırasında Amerikalı kadınlar dikkatlerini ev dışındaki dünyaya çevirdiler. Kuzey ve Güney'deki binlerce kadın gönüllü tugaylara katıldı ve hemşire olarak çalışmak için kaydoldu. Amerikan tarihinde kadınların bir savaş çabasında önemli bir rol oynadığı ilk zamandı. Savaşın sonunda, bu deneyimler birçok Amerikalının 'gerçek kadınlık' tanımını genişletti.
Birlik için Mücadele
1861'de savaşın patlak vermesiyle, kadınlar ve erkekler amaç uğruna savaşmak için hevesle gönüllü oldular. Kuzey eyaletlerinde kadınlar, Birlik birliklerine yiyeceklerden (askerler için pişirip konserve meyve ve sebze bahçeleri diktiler) giyime (üniforma dikip yıkadılar, çoraplar ördüler ve yıkadılar) ihtiyaç duydukları her şeyi sağlamak için kadınlara yönelik yardım dernekleri kurdular. eldivenler, onarılmış battaniyeler ve işlemeli yorganlar ve yastık kılıfları) nakde çevirme (tıbbi malzeme ve diğer ihtiyaçlar için para toplamak için kapıdan kapıya bağış toplama kampanyaları, ilçe fuarları ve her türden performanslar düzenlediler).
Ancak birçok kadın savaş çabalarında daha aktif bir rol almak istedi. Florence Nightingale ve hemşirelerinin çalışmalarından esinlenilmiştir. Kırım Savaşı , ön saflarda çalışmanın, hasta ve yaralı askerlerin bakımının ve Birliğin geri kalan askerlerinin sağlıklı ve güvende tutmanın bir yolunu bulmaya çalıştılar.
Haziran 1861'de başardılar: Federal hükümet, Birleşik Devletler Sıhhi Komisyonu adında 'ordunun yararına önleyici bir hijyen ve sıhhi hizmet' oluşturmayı kabul etti. Sağlık Komisyonu'nun birincil amacı, askeri kamplarda ve hastanelerde koşulları iyileştirerek (özellikle 'kötü yemek pişirme' ve kötü hijyen) önlenebilir hastalıklar ve enfeksiyonlarla mücadele etmekti. Ayrıca hasta ve yaralı askerlere yardım sağlamak için de çalıştı. Savaşın sonunda, Sağlık Komisyonu, Birlik Ordusu'na büyük çoğunluğu kadınlar tarafından toplanan yaklaşık 15 milyon dolarlık malzeme sağlamıştı.
Yaklaşık 20.000 kadın, Birliğin savaş çabaları için daha doğrudan çalıştı. İşçi sınıfından beyaz kadınlar ve özgür ve köleleştirilmiş Afrikalı-Amerikalı kadınlar çamaşırcı, aşçı ve “başhemşire” olarak çalıştı ve yaklaşık 3.000 orta sınıf beyaz kadın hemşire olarak çalıştı. Ordu hemşirelerinin müfettişi aktivist Dorothea Dix, askerlerin dikkatini dağıtmayacak veya uygunsuz veya kadınsı olmayan şekillerde davranmayacak, sorumlu, anne gönüllüler için bir çağrı yaptı: Dix, hemşirelerinin '30 yaşını geçmiş, sağlıklı, sade neredeyse tiksinti ve kişisel çekicilikten yoksun. ' (Bu Birlik hemşirelerinin en ünlülerinden biri yazar Louisa May Alcott'du.)
Ordu hemşireleri hastaneden hastaneye seyahat ederek 'yaralı, hasta ve ölmekte olan askerler için insani ve etkili bakım' sağladı. Ayrıca bakımları altındaki askerler için anne ve ev bakıcısı - 'kalpsiz bir dünyada sığınak' olarak hareket ettiler.
Konfederasyon Kadınları
Güney'deki beyaz kadınlar, Kuzeyli meslektaşları ile aynı şevkle kendilerini savaş çabasına attılar. Konfederasyon, Birlik'ten daha az paraya ve daha az kaynağa sahipti, bu yüzden işlerinin çoğunu kendi başlarına ya da yerel yardımcılar ve yardım dernekleri aracılığıyla yaptılar. Onlar da çocukları için yemek pişirip dikiyorlardı. Tüm alay için üniforma, battaniye, kum torbası ve diğer malzemeleri sağladılar. Askerlere mektuplar yazdılar ve derme çatma hastanelerde eğitimsiz hemşire olarak çalıştılar. Hatta evlerinde yaralı askerleri bile önemsiyorlardı.
Pek çok Güneyli kadın, özellikle de zengin olanlar, her şey için kölelere bel bağladı ve hiçbir zaman fazla iş yapmak zorunda kalmadı. Ancak, savaş zamanının zorunlulukları nedeniyle onlar bile “uygun” kadın davranışı tanımlarını genişletmeye zorlandılar.
Köleler ve Özgür Kadınlar
Köle kadınlar, elbette, Birlik davasına katkıda bulunmakta özgür değillerdi. Dahası, başlangıçta 'gerçek kadınlık' lüksüne asla sahip olmamışlardı: Bir tarihçinin belirttiği gibi, 'kadın olmak hiçbir zaman tek bir kadın köleyi ağır işten, dayaktan, tecavüzden, aileden ayrılmaktan ve ölümden kurtarmadı.' İç Savaş özgürlük vaat etti ama aynı zamanda bu kadınların yükünü de artırdı. Kendi plantasyonlarına ve ev işçiliğine ek olarak, birçok köle kadın da kocalarının ve ortaklarının işini yapmak zorunda kaldı: Konfederasyon Ordusu sık sık erkek köleleri etkiledi ve Birlik birliklerinden kaçan köle sahipleri çoğu zaman değerli erkek kölelerini aldılar, ancak kadınları ve onlarla birlikte çocuklar. (İşçi sınıfından beyaz kadınlar da benzer bir deneyim yaşadılar: Kocaları, babaları ve erkek kardeşleri Orduda savaşırken, ailelerine kendi başlarına bakmaya bırakıldılar.)
Bir Kadının Uygun Yeri?
İç Savaş sırasında özellikle kadınlar birçok yeni görev ve sorumlulukla karşı karşıya kaldı. Çoğunlukla, bu yeni roller, Viktorya dönemi evliliğinin ideallerini 'faydalı ve vatansever amaçlara' uyguladı. Bununla birlikte, bu savaş zamanı katkıları, birçok kadının “uygun yer” lerinin ne olması gerektiğine dair fikirlerini genişletmeye yardımcı oldu.