28 Aralık 2009 Pazartesi
27 Aralık 2009 Pazar
24 Aralık 2009 Perşembe
günlerden perşembe oldu. çarşamba olmasını dilerdim. eğer günlerden çarşamba olsaydı, mesela pazara giderdim. pazardan kereviz alırdım.
eğer günlerden çarşamba olsaydı 'çarşambayı sel aldı' diye türkü söylerdim.
günlerden çarşamba olsaydı eğer kendimi daha az yorgun hissederdim.
ne var ki perşembe oldu. iki saat sonra oğlumu okuldan almam, beş saat sonra bir konferansta olmam gerek. ve aradaki zamanda da günlerden çarşamba olsa ancak yetiştirebileceğim bi dolu işle ilgilenmem.
ne demişti annem? 'akılsız başın cezasını ayaklar çeker.'
ne alakaysa?
22 Aralık 2009 Salı
16 Aralık 2009 Çarşamba
bütün bunları yapacağım da ne mi olacak?
bir kere olan bir kere daha olsa yeter.
bir kere olan bir kere daha olmasa yeter..
15 Aralık 2009 Salı
14 Aralık 2009 Pazartesi
gel zaman git zaman keşfettiğim-iz- basit hayat kuralları yahut hayatı basitleştiren kurallar -kolaylık babında-
2- yapma. sabah olup da gözlerini araladığında sakın bir daha kapatma. git yüzünü yıka, olmadı abdest al. bi pencereyi aç, nefes al.
3- bazen üşen, arada bir ertele ama sakın vazgeçme.
4- arada aklına bazı arkadaşların geliyor ama daha arayamadan unutuyorsan bi zahmet eline bir kalem kağıt al, not et. sen aramasan da o seni arar ;)
5- eğer solunum yolları tahrişe müsait bir insansan çamaşır suyu türünden temizlik maddeleriyle temasını çok kısa tut, eline geçirince aman şuraya da sıkayım, şunu da ovayım diyerek kendini
kaybetme. sonra acı veriyor!
6- Bulaşık makinesi sen onu boşaltmazsan asla kendi kendine boşalmaz. Mutfakta onunla göz göze gelmemeye ne kadar çalışırsan çalış, o gerçekten içi dolu olarak orada. Çare olarak onu daha az doldurabilirsin. böylelikle boşaltırken bunalmazsın. az az koyup yıka.
7-
13 Aralık 2009 Pazar
benimle birlikte zehra da hasta. ihsan iyileşti neyse ki beş günlük yüksek ateşin ardından. çok zayıf düştü. çok üzüldüm.
bu arada trafiğe yalnız başıma iki defa çıktım. hiç eğlenceli değil. çok tehlikeli hatalar yapılabiliyor. aval aval gitmemek lazım.
insan kendi blogunu günlük gibi kullanabilmeli arada bir de olsa, di mi canım?
10 Aralık 2009 Perşembe
7 Aralık 2009 Pazartesi
30 Kasım 2009 Pazartesi
26 Kasım 2009 Perşembe
bari harry potter seyredeyim dedim. bir tane kesmedi, bir tane daha seyrettim. saat 2:30 oldu. uykum iyice kaçınca ataraxı diktim kafaya. sabah bir kalktım öğlen olmuş. kurbağa gözlerimin arasından açlıktan ağlayan çocuklarımı seçtim. ne verdiysem doymak bilmediler. hiçbirisi.
kızgın mıyım üzgün müyüm mutsuz muyum mutsuzluktan geberiyor muyum mübarek günde. ne?
20 Kasım 2009 Cuma
13 Kasım 2009 Cuma
11 Kasım 2009 Çarşamba
kitabın başlarında bir yerde "any dead girl, i'm not what you call choosy" diyor. nedense o çakıldı kaldı kafama. insanın kafasına çivi çakılır gibi çakılıyor palahniuk'un bazı lafları. bazıları ise fena halde sıradan. lise seviyesinde sembolik anarşizm kokusu saçan cümleler de var aralarda. modernizmin çok klişe eleştirileri. eh batılı derinliğinin sınırları var tabi. gene de chuck palahniuk o sınırların zaman zaman üzerinde gezinebiliyor arada bir de olsa ötesinde bir yerlere dart okları atabiliyor. o oklardan bizim de onikimize, hadi hiç değilse dokuzumuza yahut yedimize isabet eden olmuşsa ne mutlu. bir ciddiyet yahu!
kitabının sonunda ne olduğunu yazmayışıyla da beni hayranlıklara boğdu kendileri. zaten (?) sayfalar ve bölüm numaraları sondan başa doğru gidiyor. kaçıncı sayfadasın değil de kaç sayfan kalmış. o çok iyi. dil çok sade, konu dahice, kurgu gayet sağlam. filmini çekmek üzere oldukları sırada 11 eylül patlamaları vuku bulduğu için askıya almışlar projeyi. uçak kazası filan var da kitapta, o açıdan.
web sitesindeki sıksorulansorular listesinin başında "palahniuk" nasıl okunur? sorusu var.
survivor "hayatta kalan" demektir ama "gösteri peygamberi" diye isim koymuşlar türkçe tercümesine. baktım tercümesi de fena sayılmaz.
bu kitap bize ne anlatıyor onu anlatacak değilim. o zaten anlatılmış.
elime başka ulaşan bilgi olursa paylaşmaktan çekinmem.
9 Kasım 2009 Pazartesi
3 Kasım 2009 Salı
şef dedektif sam tyler, 2006'da geçirdiği bir trafik kazasının ardından gene bir detektif olarak 1973 yılında uyanır. polisiye bir dizi "life on mars". beni cezbeden tarafı adamın aslında gerçek bir alemde olmadığını bildiği halde yaşamaya devam edebilmeye çalışması, çabalamak zorunda oluşu. sam tyler gerçek kendisinin bir hastane odasında yaşam destek cihazlarına bağlı olarak komada yattığının bilincindedir. her ne vakit "bu ne biçim iş zaten hiçbişey gerçek değil hepsi bana bilinçaltımın bir oyunu, oynamıyorum ulan" diyecek olsa kulaklarına gerçek dünyadan "aha ölüyor kalbi durdu çekelim fişini bari" filan gibi sesler gelmektedir. her gün işe gidip olayları çözmeye uğraşmak zorundadır. yavaş yavaş bundan zevk almaya başlar. herşey çok gerçekçidir, o bol paçalar, o geniş yakalar, güzelim şarkılar :) ama olmadık yerde kendisine hitap etmeye başlayan televizyonlar, kablosu kopuk telefonlardan arayan "aman oğlum sen konuşamasan da ben hastanede başında bekliyorum vazgeçme e mi" diyen annesi vs peşini bırakmamaktadır.diziyi tadından yenmez kıvama getiren unsurlardan en önemlisi eski usul polisiye yöntemlerle sam'in yöntemlerinin tutarsızlığı üzerinden fışkıran espriler. her bölümde okkalı birkaç kahkaha attırarak seyirciyi kuru drama çizgisinden alıkoymaya çalışmışlar anlaşılan. manchester aksanı da kulaklara şenlik..
life on mars ismi, kaza sırasında arabada çalan şarkıdan geliyor. dizi bbc için kudos yapım şirketi tarafından yapılmış. iki sezon sürdükten sonra farklı bir mecrada bi şekilde (ashes to ashes) devam etmiş. amerikalılar da kendilerine göre bir uyarlamasını yapmaya çalışıp ellerine yüzlerine bulaştırmışlar. sam tyler'ı, doctor who'nun ezeli düşmanı "the master"ı canlandırarak kötü adam kavramına yeni boyutlar katan john simm oynuyor. çok da iyi yapıyor. philip glenister, gene hunt rolünde o kadar harika olmasaydı simm'in oyunculuğu daha rahat parlayabilirdi. DCI hunt, gerçekten dünya tatlısı bir pislik herif olmuş. esas kız biraz odun tipinde ama olsun. ellerinize sağlık bütün life on mars ekibi. içtenlikle sizleri tebrik ederim.
şimdi gidip ilk sezonun sonuncu bölümünü seyredeyim. zaten hepi topu 16 bölüm, uzunca bir film gibi düşünülebilir.
çalışır durumdaki rapidshare linklerini de vereyim de seyretmek isterseniz işiniz kolaylaşsın sevgili arkadaşlarım:
life on mars
19 Ekim 2009 Pazartesi
11 Ekim 2009 Pazar
10 Ekim 2009 Cumartesi
5 Ekim 2009 Pazartesi
21 Eylül 2009 Pazartesi
20 Eylül 2009 Pazar
15 Eylül 2009 Salı
sabah namazlarinda penceremizin onunden ordek suruleri geciyor v seklinde. cok begendim sahiden. amerikalilara sempati duymaya bile basladim. sasirtiyorusnuz beni kuzum. kuzun degilim ben senin kendinim. kendisinin kuzusu hanimis aman da aman.
yusuf'la ahmet okula baslamis olacaklar. anneleri de cok heyecanli olsa gerek. annelerinin gozlerinden ogullarini operim.
dinle diyor, duy demiyor ki iradi bisey.. istima'
kor kuyularda merdiven merdiven.
9 Eylül 2009 Çarşamba
31 Ağustos 2009 Pazartesi
24 Ağustos 2009 Pazartesi
28 Temmuz 2009 Salı
6 Temmuz 2009 Pazartesi
şarkının şurasını sana hediye ediyorum o zaman:
"Yüzünüz ne kadar da aşina
Avcumun içine alıp öpmüş olabilirim"
sesi güzel olan kadınlar içinde sezen aksunun yeri başkadır. rüzgarlı bir ağaç altıdır, veyahut ayakların gelip giden dalgalarla ıslandığı bir deniz kenarıdır. bu şarkısıyla da büyük bir dalgayla üzerimizden geçip boğulma tehlikesi altına sokmuştur bizi.
"geçtiğiniz yollara düşmüş olabilirim.."
"gözünüz öyle uzak bakmasa sizi tanıdığıma yemin ederim.."
laylaralaylaralaylaralaylaralaaay...
3 Temmuz 2009 Cuma
dün en sevimli amcamın oğlunu görmeye gittim. şubatta aniden ve başka vesileyle ortaya çıkan kanser 5 ay dolmadan onu tamamen bitirmişti. doktorların öngörüsüne göre bir hafta kadar ömrü kaldı. o da öyle yatağında küçücük kalmıştı.
yanına getirip 2 aylık torununu yatırdılar. ikisine de baktım. bir bebek güzelliği düşünün, hem de iki aylık olsun. mehmet ağabeyim kalıbımı basarım ondan daha güzel görünüyordu. o nasıl bir güzelliktir yarabbim..
dua istiyorum.
2 Temmuz 2009 Perşembe
1 Temmuz 2009 Çarşamba
28 Haziran 2009 Pazar
lakin hiç iyi unutamam. unutmuş gibi de yapamam. unutamamak sırtıma yüklenince hiç bir şeyi ayırt edemez olurum.
neden?
hiçbir yüz güzel değil, senin yüzünden..
22 Haziran 2009 Pazartesi
"ebru bunu beğendi: http://www.hicistan.com/ "
ayşe de onu beğendi.
bir de Beirut'u çok beğeniyorum ben. yeni albümleri çıkmış, march of the zapotec. özellikle "la llorona" çok iyi olmuş.
ama en çok Veysel Dalsaldı dinlemek istiyor canım şu günlerde.
11 Haziran 2009 Perşembe
bugün kafamı kesmek istediğim sırada aklıma geldi. parketmekle ilgili bir müşküllle de alakası yok tabi bunun. yani kafa kesme isteğine yakalanmış olmamın.
annem de "saat on yatağa kon" derdi yatma zamanımız gelince. şimdi saat 11e geliyor. ne kafamı kesebilirim ne de yatabilirim.
başka şeyler yazacaktım ama neyse ki yazamadım. iyi böyle.
ifşa etme. kalbine ait hissiyatı kendinle bile konuşma. konuşmak nefsin lezzetidir. ikilik olur.
3 Haziran 2009 Çarşamba
1- tatlı rüyalar
2- oğullar ve rencide ruhlar
3- gizliajans
gizliajansı da beğendim. ama malesef diğer ikisi kadar değil. umarım bu gidişat değişir. kötüye de gitse en kötü haliyle bile alper canıgüz ne yazsa severek okuyacağıma inanıyorum. belki de ilk kitaptan sonra sinema ve tv dizileri etkisiyle bendeki sürprizli sonlara olan aşinalık artmıştır da etkilenme düzeyim düşmüştür. o da olabilir bak. en çok nedense adamın navigasyonunu yapmasına güldüm. bir de o fezai bey kafamda trt'deki gençlere öss tüyoları veren tonton adam şeklinde canlandı.
alper canıgüz kitaplarını, okunduğu hızda yazabilse ne hoş olurdu. hiç olmazsa ayda bir kitap filan yazsa. dizi senaryosu yazsa o da çok süper olur.her halükarda fevkalade bir yazar. sevgiler.
30 Mayıs 2009 Cumartesi
28 Mayıs 2009 Perşembe
ülker yeni bir meyve suyu üretmiş. şaka gibi: "içim karışık".
bir aydır çantamda gezen gizliajans'ı hala okumadım. bu hiç bir şey demek değil midir matilda?
bazı halıları kaldırdım. gidiyoruz.
24 Nisan 2009 Cuma
21 Nisan 2009 Salı
Ben bizim eve sık sık gelen bu kadının bir kere kocasından dert yandığını görmedim. Gamsız mıydı ? biraz. ama bunun dışında fevkaalade aşıktı. İnsan kocasına daha doğrusu böyle çizgide bir kocaya nasıl aşık olur bilmem. Dört beş yaşlarında olmama rağmen kadının aşkını anlıyordum. benim tathlil ettiğim gerçeği bile görmekten acizdi çünkü.. adamın içkiye her tövbe edişinde sanki bu karar muciizeymiş bir daha elini içkiye süremezmiş gibi anlatıyordu bize. halbuki annem de ben de bunun on, on beş, en fazla bir ay gideceğini biliyorduk. Annem bir şey söylemezdi, gülümserdi, başka konulara geçmeye çalışırdı. Lakin kadın ciddiye alınmak ister, bu müjdeyi gerçekten paylaşmak ister, yorulana kadar anlatmak anlamak anlatmak isterdi.
erkenden öldü. ben ilkokula başlamamıştım henüz. ona kimse inanmadığı için mi nedir, kızdı ölüverdi sanki. İşin tuhaf yanı kocası onun vefatından sonra içkiye ettiği tövbeyi bozmadı. güzel bir yaşlılık geçirdi evlatlarıyla. Çocukların hepsi de acayip vefalı çıktılar haklarını vermek lazım. Ayşe teyze iyiydi be. ona fatiha okusak ne şeker olur di mi?
14 Nisan 2009 Salı
Kitap zaten merak ettiğim bir kitaptı. Ben sevdim. okumadan da seveceğimi adım gibi biliyordum. şimdi de sizinle kitaptan öğrendiğim bir bilgiyi paylaşmak istiyorum.
Bir isyan esnasında isyankarın teki ele geçiriliyor - her isyanda bu olur, asıl isyankar bulunmasa da bu isyankardır deyip birini sallandırmak gerekir- neyse adam kazığa geçiriliyor. ben yıllarca insanların bu işlem başlatıldığı esnada öldüğünü zannediyordum. kitaptan öğrendim ki olay hiç de öyle değilmiş. Maharet kazık varacağı son noktaya gelene dek kişinin canlı tutulmasıymış. İç organlara zarar vermeden ustalarınca- bunlar da nedense her devirde çingeneler oluyor- geçiriliyormuş kazık. Kişi bu halde üç hatta dört saat bile yaşıyormuş. Aklıma Braveheart geldi hemen. Mel Gibson'un yüzü. demek ki orada da aynı usul geçerliydi. Ben de filmin cakasından zannediyordum. Lan ne kadar bilmediğimiz şey var ha.
13 Nisan 2009 Pazartesi
8 Nisan 2009 Çarşamba
7 Nisan 2009 Salı
sürdürmek nasıl bir şey? sürüklemek gibi mi? sürmek gibi mi?
kirke ne demişti?
çok fazla cümle duydum. hepsi aklımda değil malesef. şu anda hiç duymadığım yahut duyup da unuttuğum bir cümleye ihtiyacım var. gözlerimin dolmasına ve kalbime batan şeyin batışına mani olabilecek..
"bir ihtiyar kadın düşünüyorum. açık renk kıyafetler giyinmiş. başındaki kocaman hasır şapkasının altında güneşten gizlenip yol yol açtığı toprakta su akıtarak sebzelerini ve çiçek tarhlarını sulayan. o ihtiyar kadına bakan herkesin tek bir nota gibi sürüp gittiğine emin olmalarını düşlüyorum hayatının. ihtiyar kadının bunun böyle olmadığını ima bile etmediğini düşünüyorum. kırışmış ellerini ıslak toprağa daldırışını tırnaklarının arası simsiyah toprakla dolu olarak geri çıkarışını görür gibi oluyorum.
kadın evin duvarındaki çeşmede ellerini yıkayıp hemen yanıbaşındaki fırçayla da tırnaklarını fırçalayıp içeri girsin. bir cam fincana çay doldurup evin önündeki koltuğa otursun. tek bir nota sürüp gidermiş gibi. 'la' notası..
baksın etrafına, kalabalık olsun. baksın içine, tenha."
6 Nisan 2009 Pazartesi
bu akşam trt6'da sanıyorum ilk bölümüne rastladım. heredot cevdet nuh tufanını anlatıyordu. "hepsi suyun altında kalmışlar, çoluk çocuk kadın erkek hostes mostes..." :)))
çok özlemişim, gözlerim doldu. yeniden seyredeyim bari bir yerlerden bulup.
bu arada mr hala korkunç bişey. ama gözünü kapalı tutarsan daha az mezara benziyor.
2 Nisan 2009 Perşembe
evet her şeyin sonu bile olabilir sağlık. bir açıdan bakarsan. bir açıdan bakarsan eksik görürsün, başka açılardan da bakarsan daha iyi olur.
şimdi daha iyiyim. nasıl oluyor bunlar. biraz daha vaktim varsa isterim ki bir işe yarasın. Allah'ım bir işe yarayayım lütfen ben.
biz ann arbor diye bir şehre gidecekmişiz. kışı uzun ve ağır geçen nehir kenarında bol sincaplı. bugün bize kevser geldi. balkonda çay içtik. zehra pembe kalemini balkondan aşağıya attı. sonunda bahar yeniden geldi. nisanın en güzel yeri istanbul.
28 Mart 2009 Cumartesi
uyumak, uyumak, uyumak istiyorum.
ne ebe olmak, ne de sobelenmek istiyorum.
ne soru sormak, ne de cevap vermek istiyorum.
bir karnıbahar gibi haşlanmak, üzerime limon sıkılmak istiyorum da, sıkılmak istemiyorum.
istemek istemiyorum, istememek istiyorum.
yine de istiyorum, hep istiyorum.
26 Mart 2009 Perşembe
24 Mart 2009 Salı
"Şikayet ayrılığın neticesidir ya da şikayet etmekle ayrılırız."
"...şikayet olmasa biz bu dünyaya nasıl kapılırız bir düşünsenize yahu! yani çocuğumuz bizi hiç incitmese, işimiz hiç bozulmasa, eşimiz hiç nankörlük yapmasa -nankörlük yaptığı için söylemiyoruz, senaryo yazıyoruz- bazı sıkıntılarımız olmasa, vücudumuza ağrı isabet etmese ayrılmayız oradan efendim, ayrılmayız! halbuki bu bir zulüm olur, haşa Allah Teala'nın bizi aldatması gibi olur..."
"...bazıları da Hz. İbrahim Halilullah olmadan veya Hz. Ebubekir Sıddık olmadan ateşe talip olurlar. Aman efendim hiç şikayet yok, şükür Yarabbi şükür Yarabbi, kanser oldum şükür, çocuğum kayboldu şükür denmez. herkesin bünyesine göre bir dua etmesi lazım..."
"...biraz dinlemek lazım ve hiç duymamak lazım. yevm-i mahşerde bile sorulsa bu kulunun ben senden şikayet ettiğini duymadım diye dinlemek lazım. bakın o da o zaman geniş bir denize sesleniyormuş gibi, böyle efendim boşluğa bağırıyormuş gibi bir şey hisseder yanındaki bulunan insan olduğunda. atar oraya, hiç şikayet ettiğini de düşünmez, hem de rahatlamış olur..."
bunun üzerine laz, "bu da bana ders olsun" demiş :)
o "boşluğa bağırma" şeklinde rahatlamaya ihtiyacım olduğunda yazıyorum aslında buraya. yanımdaki bulunan insan olduğu için... teşekkür ederim. sen de biraz dinle ve hiç duyma lütfen. üzüntü verdiğim için özür dilerim sevgilim.
23 Mart 2009 Pazartesi
belki de bende pimpirik hastalığı vardır, kuvvetle muhtemel :) gene de beynimi bir inceleteyim. içim rahat etsin.
22 Mart 2009 Pazar
bu gece, ah bu gece
bir tek daha ver, sorma gelen
kim bu gece ah bu gece
bir tek daha ver sorma gelen
kim bu gece, kim bu gece
çok, pek çok uzak, gitmediğim görmediğim o güzel
bir yerden hasretinle geldin bu gece, ah bu gece
bu bezm-i ehl-i keder sürsün inşirâha kadar
piyâle ortada devr eylesin sabaha kadar
şerîatın ne mübarek nizamdır ey can
haram olan meyi tecviz eder mubaha kadar
bir tek daha ver sorma gelen
kim bu gece ah bu gece
-------------------
güfte: yahya kemal
beste: münir nurettin
17 Mart 2009 Salı
günlerin birbirini kovalayıp aynı aynı devam ettiği rezil zamanlar şimdi bir hoş hatıra gibi kaldılar. bundan daha kötüsü var mıdır diye düşünecek halim yok bu raddede. düşüne düşüne başıma açtığım işler boyumu geçti.
bir tek rüyama tutunuyorum. öyle ki, o bana görünmedi mi, göründü. titreyerek kalkmadım mı, kalktım. o en talihli telefon konuşmasında anlatmadım mı, anlattım. aklımın çok ötesinde müjdeler almadım mı, aldım.
bir şey olacak. o tabir yerini bulacak.
ama nasıl, bilmiyorum hiç.
"bütün dünya buna inansa, bir inansa, hayat bayram olsa"
16 Mart 2009 Pazartesi
2 Mart 2009 Pazartesi
fizik tedavimle meşgul olan kıza yedi defa araba çarpmış sokakta oynarken çocukluğunda. birinde de üzerinden kamyon geçmiş. şimdi sapasağlam. hem de oldukça sevimli bir insan.
osman her gün öğlen iş yerinden çıkıp kliniğe kendi tedavisi için gidiyor. akşam eve girer girmez üzerini değiştirip yemek filan yemeden bu sefer beni götürüyor aynı kliniğe. ben tedavideyken de bekleme salonunda çocuklarla ilgileniyor. çok müşfik bir koca olduğu için teşekkür ederim ona ben. ama artık oflayıp puflamaya başladı. geçen hafta da ihsan 6. hastalık atlattı. sonra zehra grip oldu.
ıslak kek'in (nam-ı diğer brownie) içine bitter çikolata katınca fevkalade bir lezzet yakaladım. margarin sıcakken içerisine atıyoruz, eridikten sonra keke katıyoruz. şu anda da arpa şehriyelerin, içerisine bir parça domates salçası karıştırılmış tavuk suyu ve tavuk parçaları ile pilava dönüştürülmesi üzerinde çalışıyorum. pirinçsiz.
kadın olmanın çok zor olduğu vaziyetler: dün akşam, televizyonda görmeyeli neler oluyor acaba diyerek kumandayı elime alıp uzandım. zehrayla ihsan tepeme çıkana kadar geçen iki dakikalık zaman zarfında ajda pekkan'ın kadınların kariyer yapmaları gereği üzerine konuşmasına şahit oldum. para kazanamazsa kadının söz hakkının olmayacağı, hiçbir değerinin olmayacağı gibi şeyler çıkıyordu ağzından. diğer kadınlar da onayladılar.
ali bir buçuk yaşındayken bir apartmanın altıncı katındaki evlerinin penceresinden aşağıya düşmüş. mucizevi şekilde kurtulmuş. ama kazada dalağı patladığı için askerlikten muafmış şimdi. "yüksek yer" dediği o yani...
bunun arkasından, divandan düşüp tam dokuz yıl bitkisel hayatta yaşadıktan sonra vefat eden başka bir çocuğun hikayesini anlattı başka birisi. çok geç olmuştu. hepimiz yattık.
bardağın dolu tarafıymış, yok efendim boş tarafıymış. sen hala kişisel gelişedur. dünyadaki bütün bardakların boş tarafları bir araya gelip gözüne girer bir gün. o zaman görürsün kimmiş dolu taraf.. fakat çok geç olabilir.
olmayabilir de.
elbiselerimi annem dikerdi. dışarıda açlıktan zıbarmadan yemek yemezdik.
bu sabah annemle konuştum. kulağına ulaşan bir dedikodu yüzünden keyfi epey kaçmış. yok efendim benim için yaptığı da çeyizmiymiş, utanmadan bilmemneyi de erkek tarafına aldırmışmış..
neresinden tutsan elinde kalır. ama bu vesileyle söylemeden edemeyeceğim bir şey var. anneme ne kadar müteşekkir olsam azdır. bizi yetiştirirken her zaman aza kanaatin bereket getireceğini, dünya malının saadetle yakından uzaktan alakası olmadığını, önemli olanın iman zenginliği olduğunu öğretmeye çalıştığı için ona müteşekkirim. malesef ben öyle dünyada hiç gözü olmayan bir insan olmuş değilim şu an itibariyle. ama çok daha vahim hallerde değilsem bunda annemin rolü herkesten büyüktür. harika bir insandır o. dedikodusunu yapan insanlar onun tırnağı bile olamazlar benim gözümde. sevgili anneciğimin yumuşacık bembeyaz o güzelim ellerinden öperim. canım o benim. Allah ona bütün evlatlarından hayır ve vefa göstersin. . hakkında konuşanlara da insaf ve akıl fikir ihsan etsin.
şunu da söyleyeyim, o hasta haliyle yaz sıcağında, hiç şikayet etmeden haftalarca çarşı pazar gezmişti annem benimle, istediğim hiçbir şey eksik kalmasın diye. ben onun ayağının altına paspas olsam yeridir.
ayrıca çeyizim de prenses çeyizi gibiydi :)
27 Şubat 2009 Cuma
19 Şubat 2009 Perşembe
18 Şubat 2009 Çarşamba
6 Şubat 2009 Cuma
ayrıca bende her zaman b12 eksikliği oluyor. o da ülser ve reflüden oluyormuş. unutkanlık, yorgunluk, kas ağrısı filan yapıyor. miğde hastalıklarımı seviyorum ama ben. bir de hiperaktivitemi çok seviyorum artık. hipertiroidi şimdilik yok galiba. tsh düşmüş gerçi. neyse amaaan.. bu sabah çay çok güzel olmuş. yarın da konya'ya gidiyoruz, grip mikrobu almaya :) yeterince portakal yersek vız geleceğine inanıyorum. dua edelim. her zaman.
5 Şubat 2009 Perşembe
"Biriniz kendisiyle cennet arasında bir arşın (ya da bir kulaç) kalıncaya
kadar cennetliklerin amelini eder de (bir arşın kala) bedbahtlık onu
yakalayıverir. O da cehennemliklerden olur. Yine biriniz cehennemle arasında bir
arşın (ya da bir kulaç) kalıncaya kadar cehennemliklerin ameline eder de (bir
arşın kala) sadakat ona yetişiverir. O da cennetliklerden olur"*
*Hadis-i şerif
"Ey bu sohbette bulunan fakat kıyamet gününde ortada görünmeyecek
olanlar! Siz benden çok garip şeyler göreceksiniz. Ben münafıklar hakkında bile
tartışır (onların kurtulması için çabalar)ım, iman sahipleri hakkında ne
yapacağım dersiniz?"
S. Abdülkadir Geylani