Celeste Hikaye : Yıldız Kraliçesi’nin Yükselişi
Celeste Hikaye : Yıldız Kraliçesi’nin Yükselişi
Vox ayağını yere vurup, “Söyler misin, bu partiyi boşuna düzenlemedik, değil mi?”
dedi.
Celeste, Audacity’nin üst güvertesinden eğilip Vox’un pirinç teleskobuna gözünü
dayadı ve aşağıya, Mont Lille’yi koruyan güçlendirilmiş kapının ardına konuşlanmış,
Fırtına Kraliçesi’ne hizmet eden üniformalı askerlere baktı. Celeste’nin hava filosu
süzülüp etraflarına dizildi. Fırtına Kraliçesi’nin işgal ettiği yarım düzine şehirden
topladığı, eli silah tutabilen insanlardan oluşan karmakarışık ordusu, kapının dışındaki
yolda bekliyordu.
Cilalı zırhlarıyla göz dolduran bir avuç Gythia’lı, bilenmiş kılıçları, gaddar bakışlarıyla
Celeste’nin arkasında yarım daire oluşturmuş dikiliyordu. Savaş büyücüsü, eski
zamanlara aitmiş gibi gelen azametli aksanıyla “Vakit geldi, efendimiz,” dedi. “Ateş
emri vermeniz lazım.”
Celeste teleskobu Vox’a uzatıp “Ön saflara bak,” dedi.
Vox teleskobu gözüne dayayıp odağını ayarladı. Omuzları çöktü. “Çocuklar,” dedi.
“Fırtına Kraliçesi’nin çocuk ordusu.”
Gythia’lılardan biri, ses tonuna hakim olmaya çalışarak konuştu: “Biliyorsunuz zaten,
Fırtına Kraliçesi çocukları küçük yaşta toplayıp savaşçı olmak için eğitir.”
Celeste, “Bizim de kaderimiz öyle olacaktı,” dedi. “Çocukları savaşta ön saflara
sürecek kadar ileri gideceğini bilmiyordum.”
“Kraliçe işine yarayacaksa her şeyi yapar. Sizin çocuklara saldırmayacağınızı
düşünüyor.”
Vox, “Ne berbat iş,” dedi.
Celeste mırıldandı: “Doğru düşünüyor.”
Savaş büyücüsü, “Artık geri dönülemeyecek bir noktaya geldik,” diyerek planı
savundu. “Sizin doğumunuzdan bu yana bu planın gerçekleşmesini bekledik. Mont
Lille’yi kraliçe burada yokken ele geçirmezseniz…”
“Kraliçe olan benim. Mont Lille benim şehrim. Bunlar da benim insanlarım.
Hükümdarlığımı kendi askerlerimi öldürerek mi kuracağım? Çocukları yakıp küle
çevirerek mi? Gythia’nın bu plandaki sorumluluğu, gün doğduğunda kaybolup gitmiş
mi olacak?” Celeste bakışlarını Gythia’lının gözlerine dikti, adam gözlerini kaçırana
kadar bekledi, ardından yine teleskobu aldı ve gözlerini kısıp baktı. “Vox? Sesimin ne
kadar yüksek çıkmasını sağlayabilirsin?”
Vox bir kahkaha attı. “Gürültü yapabilir miyim diye mi soruyorsun?” Avucunu
mikrofon gibi tutup ağzına götürdü.
Celeste ağzını açtı ama sonra yeniden kapadı. Vox’un elini itip fısıldadı: “İyi bir
kraliçe ne söylemesi gerektiğini bilir mi?”
Vox dişlerini gıcırdattı ve elini yine ağzına götürdü. “İyi kraliçeler doğruyu söyler.”
Celeste dağın eteklerinde uzanan şehre baktı, titreşen her ışık, şehrin kapısındaki
düşmandan korkan bir canı gösteriyordu. Fırtına Kraliçesi’nin ordusundan bir uğultu
yükseldi ve büyüyle birden canlandı.
“Sevgili halkım!” diye bağırdı Celeste, sesi kapıyı aşıp yerde bekleyen birliklerin ve
hava araçlarının üzerinden geçerek annesinin doğduğu şehirde yankılandı. “Bir
diktatörün hazine sandıkları dolsun diye bir nesildir devam eden bir savaşa girdiniz.
Özgürlüğünüzü feda ettiniz. Çocuklarınızı savaşa kurban verdiniz. Bu akşam sizi bu
zulme son vermeye çağırıyorum. Ben Mont Lille’yi fethetmeye gelmedim, tahtın
meşru varisi, Yıldız Kraliçesi olarak burada yaşayıp gözlerimi yine burada yummak
için geldim. Benim onurum ve kanım bu topraklara, sizlere ait. Buraya sizinle
savaşmaya gelmedim, sizinle omuz omuza korkuya karşı savaşmak için buradayım!
Artık korkmak yok!”
Çöken sessizlikte Vox kolunu kız kardeşinin omzuna attı ve ikisi birden aşağıya
baktılar.
Daha sonra, kapının ardından tek bir haykırış duyuldu. Yeni yetme bir oğlanın sesiydi
bu.
“Artık korkmak yok!”
Başka bir ses daha duyuldu “Artık korkmak yok!” Bunu bir başkası izledi, sonra da
başkaları, hepsi de çocuk askerlerin haykırışlarıydı.
“Artık korkmak yok!” Yetişkinler de bu haykırışlara katıldı, onları aralarında Fırtına
Kraliçesi’ne duydukları nefretten başka hiçbir ortak nokta olmayan ayaktakımı ordusu
takip etti, hatta sonra Vox’un goblin tayfası da dışarıda kalmamak için becerebildikleri
kadar bu sözcükleri mırıldandılar. Kendilerini kanlı bir savaşa hazırlamış, sayıları bir
elin parmaklarını geçmeyen Gythia’lılar ise afallamış, birbirlerine bakıp duruyordu.
Savaş büyücüsü, “Bu kadın bir damla kan dökmeden başkenti ele geçirecek,” dedi ama
hava araçlarının hızlanan pervanelerinden gelen ses yüzünden kimse onu duymadı.
Vox Audacity’yi kapının üstünden sürdü, şehir meydanına inmeleriyle birlikte evine
dönen Yıldız Kraliçesi’ni karşılamak isteyen kalabalıklar hava aracının etrafını sardı.