Okunurluk beş basit tasarım unsuruyla başarılabilir
Okunur bir ofis ortamının yer planı açık ve net bir şekilde düzenlidir. Kişiler yerleşim düzeninin “zihinsel haritasını” kolaylıkla oluşturabilir ve mekanda fazla zaman geçirmemiş olsalar bile binada herhangi bir yeri bulabilirler (Garling and Evans, 1991; Weisman, 1981). Tasarım açısından ofisin yerleşim düzeni, insanların bir yerden başka bir yere nasıl gidileceğini veya belli bir mekan türünün nerede bulunacağını kolayca öğrenmelerini veya tahmin etmelerini sağlayan, öngörülebilir bir ritim olarak geliştirilmelidir.
Bunun aksine, bir “küp çiftliği”, yani yer planının monoton bir düzenle oluşturulduğu ve her bölümün birbirine benzediği yerleşimler kafa karıştırıcı bir labirente dönüşebilir. “Okunamayan” karmaşık yerleşim düzenleri, çalışanların mekanlar arasında hareketini baskılayabilir, daha fazla zaman harcatır ve insanlardaki genel hakimiyet hissini azaltabilir. Bir mekanın ve teknolojinin kullanım amacı net değilse (kafeterya ve lounge alanları gibi), insanlar bunları kullanmaktan kaçınacak veya mekanı ve mobilyaları nasıl kullanacaklarını çözmeye çalışarak zaman kaybedeceklerdir.
1. Belirleyici noktalar bina içindeki yerler hakkında önemli fiziksel ipuçlarıdır. Bu tür noktalar tesis dışında, pencerelerden görülebilen diğer binalar ve dikkat çekici unsurlar olabilir. Kafeterya, kontrast renkli veya ilginç sanat eserlerinin yer aldığı duvar bölmeleri ya da başka unsurlar da insanların yararlanabileceği noktalar olabilir.
2. Plan konfigürasyonunun şekli veya formu mekanın yerleşimini anlamayı kolaylaştırabilir. İleri derecede düzensiz yerleşim planları kafa karıştırabilirken mekanda çok fazla sayıda veya yoğunlukta karar noktası (kesişen yollar) da olabilir.
3. Görsel erişim, insanların dolaşırken belirleyici noktaları veya diğer alanları görmesini sağlar. Alçak bölmeli çalışma üniteleri olması ve görsel erişimi engelleyen mimari unsurlardan kaçınmak mekanın açılmasına yardımcı olabilir. Camlardan bina dışına görsel erişim olması, kişilerin belirleyici nokta görevi görecek dış unsurları görmesini sağlayabilir. Bu tür belirleyici noktalar insan yapımı veya doğal olabilir.
4. Mimari farklılaştırma, değişik alanların görsel açıdan belirgin biçimlerde tasarlanmasıdır. Bu tür alanlar ikincil belirleyici noktalar olarak kullanılabilir. Bunlar, bir birimin tümünü tanımlayan ortak bir renk teması veya büyük bir mekanda benzer bir görünüm ve his yaratmak kadar basit olabilir. Bu tür alanların kendileri de insanların bina içinde nerede olduklarını anlama konusunda yardımcı olabilirler.
5. İşaretlemeler ve görsel unsurlar, mekanla ve kullanım amacıyla ilgili bilgi verebildiği gibi ortak kullanılan bölgelere veya davranışsal beklentilere yol da gösterebilir (O'Neill, 1999).
Okunurluk, anlaması ve öğrenmesi kolay bir yerleşim düzeni sunarak ofis alanının tasarımına entegre edilebilir. Aynı zamanda insanların mekan içinde ve dışında kendi başlarına dolaşmasına yardımcı olacak görsel erişimler ve mekanın kullanım amacı hakkında bilgi veren işaretlemeler de yararlı olabilir.
Haworth tarafından yapılan araştırmalarda çalışma ortamı tasarımıyla kullanıcı deneyimi, sağlık, performans ve kullanıcı deneyiminin kalitesi arasındaki bağlar incelenmektedir. Ürün geliştirme sürecine bilgi katkısı sağlamak ve müşterilerimizin çalışma ortamlarını şekillendirmelerine yardımcı olmak için öğrendiklerimizi paylaşır ve uygularız. Bu konu başlığı veya Haworth’un sağlayabileceği diğer araştırma kaynakları hakkında detaylı bilgi için tıklayabilirsiniz: www.haworth.com
Kaynak: