İlgili Gönderiler:
Bir büyük ressamın (Henri Matisse) bir başka büyük ressama (Pierre-Auguste Renoir) sorduğu o soruyu hatırlamak gerekirse:
- Bunca ızdırap içindeyken neden resim yapmaya devam ediyorsun?
Videonun önemini anlamak için Renoir’ın cevabını da not etmek gerekir:
- Acı geçicidir, güzellik kalıcı…
Aşağıdaki video, Renoir ölmeden iki ya da dört yıl önce (1915-1917) kaydedilen görüntülerini içeriyor.
Renoir’ın yürümesiyle ilgili bir sorunun göze çarpmasının mümkün olmadığı fakat elleriyle ilgili bir sıkıntı olduğunu hemen anlayacağınız bu videodaki hastalığı kısaca açıklamanın yersiz olmayacağını düşünüyorum.
İltihaplı romatizma (Romatoid artrit) denilen hastalığa yakalanan Renoir, hastalığın ilk önemli nöbetini 1989 yılında (48 yaşında) yaşadı. Bu yüzden Fransa’nın güneyine taşınarak hastalığına çare bulmak için çeşitli tedavilere başvurdu. Fakat hastalık yıllar geçtikçe sürekli ilerledi eklemlerinin deforme olmasına neden oldu. 1904 yılında zorlukla oturmaya başlamıştı ve elli kilonun altına düşmüştü. 1910 yılından sonra ise tamamen tekerlekli sandalyeye mahkum olarak yaşamak zorunda kaldı. Elleri de bu eklem hastalığından payına düşeni aldı ve videoda görebileceğinize benzer şekilde, ellerinin kontrolünü sağlaması için ekstra çaba göstermesi gerekiyordu.
1912 yılından sonraki bir nöbet, onu resim yapamaz hale getirmişti. Renoir sonraki dönemlerde yardımcılarının vasıtasıyla heykel yapmaya başladı. Fikirler ve müdahaleler onun zihninden geliyordu fakat heykelleri yapan yardımcılarıydı. 1915 yılından sonra Renoir yeniden sehpasına taşınmaya başlamış ve ölümünden birkaç yıl önce resim yapmaya bir daha başlamıştı.
Fırça, Renoir’ın parmaklarının arasına sıkıştırılıyor ve hayat devam ediyordu.
Bağlantılar:
.