Hepimiz, sence ne zaman çok düşünürüz. Ya da düşünür müyüz sahi? Ayin gibi, öğün gibi oturup konuları ayırıp düşünür müyüz?
Sorular hangi tarafa doğru ilerliyor. Galiba bunu kimse çözemez. Sanırım birey, kendi kendine kaldığında daha çok düşünür; buna yalnızlık diyebilirsin. Böyle adlandırır mısın? Benim için zaman, mekan gözetmeksizin düşünce kavanozunda olurum. Sadece tek başıma olduğumda kapağıda kapatırım. Fernando Pessoa’nun bir sözü vardı. Huzursuzluğun Kitabı’nın en başlarında “Hissetmek ne renktir acaba?” Bunu şöyle sorabilir miyiz, düşünmek size hangi rengi hissettirir?