`
Amos antik kenti kalıntıları, Türkiye'nin güneybatısındaki Bozburun yarımadasında bulunan Kumlubük koyuna bakmaktadır. Ailem ve ben yakındaki Dionysos otelde misafir edildi. Bir öğleden sonra kocam ve ben bizim kırmızı çatılı villa meyve ve zeytin ağaçları bahçeleri ile otel gerekçesiyle Güneydoğu köşesine ve Amos dağdan yürüdü. Oraya gitmek yaklaşık yirmi dakika sürdü, ama geri tırmanmak daha uzun sürdü.
Düzensiz yol kayalar üzerine boyanmış kırmızı dairelerle işaretlenir ve burada ve orada kayalar alay hassas pembe siklamen çiçeklerle yoğun bir mersin, gorse, holly, keçiboynuzu ve yabani zeytin karışımı ile rüzgarlar. Yolda kimseyle karşılaşmadık, ancak otelin misafir ilişkileri müdürü Annabel Elsdon bize vahşi hayvanların da kullandığını söylemişti ve yiyecek arayışında dünyanın yaban domuzu tarafından kazıldığı yerleri gördük. Annabel bize kirpi, kaplumbağa, tilki, yabani tavşan ve bir çift kartalın da dağın kenarında yaşadığını söyledi, ancak üzerimizde yürüyüşümüzde hiçbirini görmedik.
Biz Amos geldi biz kendimize bir yer olduğunu gördük. Amos'un orijinal sakinleri tarafından yetiştirilen ağaçlardan geldiğini düşündüğüm yabani zeytin ağaçlarının bahçelerini dolaştık. Türkçe ve İngilizce olarak mekanın tarihini açıklayan işaretler vardı ve yerleşimin etrafında görebildiğimiz gri taş şehir surlarının Helenistik dönemden (MÖ 323 - 31) ve başlangıçta dört metre yüksekliğinde ve iki metre olduğunu okuduk. karşısında. Antik kalıntılardan geçerek 1,300 koltuk ve Akdeniz'in uzak Marmaris şehrine doğru panoramik manzaraya sahip amfitiyatroya doğru yürüdük.
Dionysos arazisinin misafirperver sahibi Ahmet Şenol, oteli dağ kenarından yarattı - kayalık arazinin kazılması ve otel tamamlanması, olgun zeytin ağaçlarının çevresinde inşa edilmesinin yanı sıra yenilerini dikmek sadece on dokuz ay sürdü. Bugün arazisinde yüksek kaliteli sızma zeytinyağı üreten yaklaşık 1,500 zeytin ağacı bulunmaktadır. Yürüyüşümüzden bir gün önce Ahmet, Amos'taki kazıların MÖ üçüncü yüzyılda bir taş tablet üzerinde arazi kira sözleşmesi bulduğunu söylemişti. Anlaşma, kiracının her yıl bir zeytin ağacı dikmesi gerektiğini belirtti. Amfitiyatro'nun Akdeniz'e bakan taş teraslarına otururken bazı değerlerin zamansız olduğunu ve Ahmet'in eski bir geleneği sürdürdüğünü düşündüm.