Çocukta hiperaktivite belirtileri ve belirtileri
Her çocuk aktif ve meraklıdır, ancak akranlarına göre etkinliği artmış çocuklar vardır. Bu çocuklara hiperaktif denilebilir mi, yoksa çocuğun karakterinin bir belirtisi mi? Çocuğun hiperaktif davranışı normal midir veya tedavi gerektiriyor mu?
Hiperaktivite nedir
Yani kısaltılmış dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğuAyrıca DEHB kısaltması ile gösterilir. Bu, birçok yetişkinde de mevcut olan çocukluk çağında beynin çok yaygın bir hastalığıdır. İstatistiklere göre, çocukların% 1-7'sinde hiperaktivite sendromu var. Erkeklerde kızlara göre 4 kez daha sık görülür.
Terapi gerektiren zamanında tanınan hiperaktivite, çocuğun normal davranışlar oluşturmasına ve diğer insanlar arasında ekibe daha iyi uyum sağlamasına izin verir. Bununla birlikte, DEHB'yi dikkatsiz bir çocukta bırakmak, daha büyük yaşlarda devam eder. Böyle bir ihlali olan bir genç, okul becerilerini daha kötü kazanır, antisosyal davranışlara daha yatkındır, düşmanca ve saldırgandır.
DEHB belirtileri
Her aktif ve kolayca heyecanlanan çocuk, hiperaktivite sendromu olan çocuklar kategorisine girmez.
DEHB'yi teşhis etmek için, bu bozukluğun ana belirtileri kendini gösteren çocukta tanımlanmalıdır:
- Dikkat eksikliği.
- Dürtüsellik.
- Hiperaktivite.
Belirtiler genellikle 7 yaşından önce ortaya çıkar. Ebeveynler en sık 4 ya da 5 yaşlarında olduklarını fark ederler ve bir uzman için en sık görülen yaş aralığı, çocuk okulda ve evde yoğunlaşma ve bağımsızlığın gerekli olduğu birçok görevle karşılaştığında 8 yaş ya da daha büyüktür. Henüz 3 yaşında olmayan bebekler hemen teşhis edilmez. DEHB'nin varlığından emin olmak için bir süredir izleniyorlar.
Özel belirtilerin prevalansına bağlı olarak, sendromun iki alt tipi vardır - dikkat eksikliği ve hiperaktivite. Ayrı olarak, çocuğun semptomları ve dikkat eksikliği ve hiperaktivitesi olduğu karışık bir DEHB alt tipi izole edilir.
Dikkat eksikliği belirtileri:
- Çocuk uzun süre nesnelere konsantre olamaz. Sık sık dikkatsiz hataları vardır.
- Çocuk uzun süre dikkatini tutmayı başaramaz, bu yüzden görevin yerine getirilmesinde toplanmamasına neden olur ve çoğu zaman görevleri sonuna kadar tamamlamaz.
- Bir çocuk ele alındığında izlenim, dinlemiyor olduğu izlenimidir.
- Çocuğa doğrudan bir talimat verirseniz, o ya bunu yapmaz ya da yerine getirmeye başlar ve bitmez.
- Çocuk faaliyetlerini düzenlemek zordur. Bir sınıftan diğerine sık sık geçiş yaptığını gözlemledi.
- Çocuk zihinsel stres gerektiren işleri sevmez. Onlardan uzak durmaya çalışıyor.
- Çocuk sıklıkla ihtiyaç duyduğu şeyleri kaybeder.
- Çocuk yabancı gürültüden kolayca rahatsız oluyor.
- Günlük işlerde çocuğun unutkanlığı artmıştır.
Dürtüsellik ve hiperaktivite belirtileri:
- Çocuk sıklıkla yerinden çıkar.
- Bir çocuk endişelendiğinde, bacaklarını veya kollarını yoğun bir şekilde hareket ettirir.Ayrıca bebek periyodik olarak dışkıda küçülür.
- Koltuğundan çok keskin bir şekilde yükseliyor ve sık sık koşuyor.
- Sessiz oyunlara katılmak onun için zor.
- Yaptığı hareketler “kurum” olarak tanımlanabilir.
- Dersler sırasında, o yerden bağırabilir ya da gürültü yapabilir.
- Çocuk soruyu tamamen duymadan önce cevaplar.
- Bir ders ya da oyun sırasında sırasını bekleyemez.
- Çocuk sürekli olarak diğer insanların faaliyetlerine ya da konuşmalarına müdahale eder.
Tanı koymak için, çocuğun yukarıdan en az 6 işareti olmalı ve uzun bir süre (en az altı ay) işaretlenmelidir.
Hiperaktivite erken yaşta nasıl kendini gösterir?
Hiperaktivite sendromu sadece okul çocuklarında değil, okul öncesi çağdaki çocuklarda ve hatta bebeklerde bile tespit edilir.
Bu en küçük problem aşağıdaki semptomlarla kendini gösterir:
- Akranlarla karşılaştırıldığında daha hızlı fiziksel gelişim. Hiperaktivitesi olan bebekler çok daha hızlı döner, sürünür ve yürümeye başlar.
- Çocuk yorgunken kaprislerin görünümü. Yatmadan önce hiperaktif çocuklar genellikle heyecanlanır ve daha aktif hale gelir.
- Daha kısa uyku süresi. DEHB olan bir bebek, yaşından çok daha az uyur.
- Uykuya dalmanın zorlukları (birçok bebeğin sallanması gerekir) ve çok hassas uyku. Hiperaktif çocuk herhangi bir hışırtıya tepki gösterir ve uyanırsa tekrar uykuya dalması çok zordur.
- Yüksek sese, yeni ortama ve yabancı yüzlere çok şiddetli tepki. Bu gibi faktörlerden dolayı, hiperaktiviteye sahip çocuklar heyecanlanır ve daha fazla yaramaz olmaya başlar.
- Çabuk dikkat değiştirme. Bebeğe yeni bir oyuncak öneren anne, yeni nesnenin kırıntıların dikkatini çok kısa bir süre için çektiğini fark eder.
- Anneye güçlü bağlanma ve yabancılardan korkma.
DEHB veya karakter?
Çocuğun artan etkinliği, doğuştan gelen mizacının tezahürü olabilir.
Sağlıklı ve sağlıklı bir çocuk olan DEHB olan çocuklardan farklı olarak:
- Aktif koşu veya diğer aktivitelerden sonra, sakince oturur veya yatar, yani kendi kendine sakinleşebilir.
- Normalde uykuya dalar ve uykunun süresi bebeğin yaşına tekabül eder.
- Geceleri uzun ve sessizce uyuyun. Eğer bir bebek ise, o zaman beslenmek için uyanır, ancak ağlamaz ve yeterince çabuk uykuya dalar.
- "Tehlikeli" kavramını anlar ve korku hisseder. Böyle bir çocuk tehlikeli bir yere tekrar tırmanmayacaktır.
- "Hayır" kavramına hızlı bir şekilde hakim olma.
- Sırasında dikkat dağıtılabilir nöbetleri hikaye veya herhangi bir konu.
- Nadiren gösterir saldırganlık anne ya da başka bir çocukla ilgili olarak. Çocuk bazen sadece ikna edildikten sonra bile oyuncaklarını paylaşabilir.
Çocuklarda hiperaktivite nedenleri
Önceden, DEHB'nin oluşumu temel olarak beyin hasarı ile ilişkiliydi, örneğin yenidoğan anne karnındayken veya doğum sırasında hipoksiye maruz kalmışsa. Günümüzde, çalışmalar genetik faktörün hiperaktivite sendromu ve bebeğin intrauterin gelişim bozukluklarının ortaya çıkması üzerindeki etkisini doğrulamıştır. DEHB'nin gelişimi çok erken doğum, sezaryen, kırıntıların ağırlığı, doğumda uzun süre susuz kalma süresi, forseps kullanımı ve benzeri faktörlerle kolaylaştırılmıştır.
Ne yapmalı
Çocuğunuzdaki hiperaktivite sendromundan şüphelenildiğinde, yapılacak ilk şey bir uzmana gitmektir. Birçok anne-baba hemen doktora gitmez, çünkü çocuktaki sorunu tanımaya cesaret edemezler ve arkadaşlarının mahkumiyetinden korkmazlar. Bu tür eylemlerle zamanı özlüyorlar, hiperaktivite çocuğun sosyal adaptasyonunda ciddi sorunlara neden oluyor.
Tamamen sağlıklı bir çocuğu, psikologa veya psikiyatriste, kendisine bir yaklaşım bulamadıklarında ya da isteksiz olduklarında getiren bir ebeveyn de vardır. Bu genellikle kriz gelişim dönemlerinde, örneğin 2 yılda veya üç yıllık krizlerde gözlenir. Aynı zamanda, çocuğun hiperaktivitesi yoktur.
Bütün bu durumlarda, bir uzman yardımı olmadan, çocuğun gerçekten tıbbi yardıma ihtiyacı olup olmadığını veya parlak bir mizacı olup olmadığını belirlemek mümkün olmayacaktır.
Bir çocukta hiperaktivite sendromu doğrulanırsa, bu tür yöntemler tedavisinde kullanılır:
- Ebeveynlerle açıklayıcı çalışma. Doktor, anneye ve babama neden çocuğun hiperaktiviteye sahip olduğunu, böyle bir sendromun nasıl tezahür ettiğini, çocukla nasıl davranacağını ve doğru şekilde nasıl geliştirileceğini açıklamalıdır. Bu tür eğitici çalışmalar sayesinde, ebeveynler çocuğun davranışlarından dolayı kendilerini veya birbirlerini suçlamamakta ve ayrıca bebekle nasıl davranacaklarını da anlamaktadır.
- Öğrenme koşullarını değiştirme. Hiperaktivite, akademik performansı düşük bir öğrencide teşhis edilirse, o uzman bir sınıfa transfer edilir. Okul becerilerinin oluşumundaki gecikmeyle baş etmeye yardımcı olur.
- İlaç tedavisi. DEHB için reçete edilen ilaçlar, vakaların% 75-80'inde semptomatik ve etkilidir. Hiperaktivite ile çocukların sosyal uyumlarını kolaylaştırmaya ve entelektüel gelişimlerini iyileştirmeye yardımcı olurlar. Kural olarak, ilaçlar, bazen ergenliğe, uzun bir süre için reçete edilir.
Görüş Komarovsky
DEHB tanısı alan çocuklarla popüler bir doktor pratikte birçok kez karşılaştı. Böyle bir tıbbi tanı ve hiperaktivite arasındaki temel fark, karakter özellikleri olarak Komarovsky, hiperaktivitenin sağlıklı bir çocuğun gelişmesini ve toplumun diğer üyeleriyle iletişim kurmasını engellemediği gerçeğini söylüyor. Bir çocuğun bir hastalığı varsa, ebeveynlerin ve doktorların yardımı olmadan ekibin tam teşekküllü bir üyesi olamaz, normal şekilde öğrenir ve akranlarıyla iletişim kurar.
Çocuğun sağlıklı veya DEHB'ye sahip olduğundan emin olmak için Komarovsky, bir çocuk psikoloğu veya psikiyatrı ile temasa geçmenizi tavsiye eder, çünkü yalnızca nitelikli bir uzman çocuktaki hiperaktiviteyi kolayca hastalık olarak tanımlamakla kalmaz, aynı zamanda ebeveynlerin DEHB'li bir çocuğun nasıl yetiştirileceğini anlamalarına yardımcı olur.
Tanınmış çocuk doktoru, hiperaktif bir çocuk yetiştirirken aşağıdaki yönergeleri önermektedir:
- Bebekle iletişim kurarken, temas kurmak önemlidir. Gerekirse, bu çocuk için omuza dokunabilir, kendinize dönebilir, bir oyuncağı görüş alanından çıkarabilir, TV'yi kapatabilirsiniz.
- Ebeveynler çocuk için özel ve uygulanabilir kurallar tanımlamalıdır, ancak her zaman uymaları önemlidir. Ayrıca, bu kuralların her biri çocuğa açık olmalıdır.
- Hiperaktif çocuğun bulunduğu alan tamamen güvenli olmalıdır.
- Ebeveynler izinli olsalar bile, rejime sürekli olarak uyulmalıdır. Komarovsky'ye göre, hiperaktif çocukların uyanması, yemek yemesi, yürümesi, yıkanması, yatması ve diğer günlük aktivitelerin aynı anda yapılması çok önemlidir.
- Hiperaktif çocuklar için tüm karmaşık görevlerin anlaşılabilir ve yapılması kolay kısımlara bölünmesi gerekir.
- Çocuğun tüm olumlu eylemlerini not ederek ve vurgulayarak çocuğa sürekli övgü duyulmalıdır.
- Hiperaktif çocuğun neyin en iyisi olduğunu bulun ve ardından bebeğin işi yapabilmesi, ondan memnun kalması için şartlar yaratın.
- Hiperaktif çocuğunuza, enerjisini fazlasıyla harcayarak, doğru yöne yönlendirerek (örneğin, bir köpekle yürümek, spor bölümlerine katılmak) fırsatı verin.
- Çocuğunuzla birlikte alışveriş yapacak ya da ziyaret edecekseniz, hareketlerinizi ayrıntılı olarak düşünün, örneğin, sizinle birlikte ne alacağınızı ya da çocuğunuz için ne alacağınızı.
- Komarovsky'nin vurguladığı gibi, hiperaktif bir bebek için baba ve annenin sakin, huzurlu ve yeterli olması çok önemlidir, çünkü ebeveynler kendi dinlenmelerine de dikkat etmelidir.
Aşağıdaki videodan hiperaktif çocuklar hakkında daha fazla bilgi edinebilirsiniz.
Klinik psikolog Veronica Stepanova'nın videosunu izleyerek ebeveynlerin ve birçok önemli nüansın rolünü öğreneceksiniz.