-
erasmus'un deliliğe övgüsü'ndeki alay edilen tiplerin, çağımıza kadar gelen kan emici, gereksiz ve kaynakları tüketenlerin hayatlarının koskoca bir savurganlık olduğunu, onları öldürmenin o ahmakları uyandıramayacak kadar köleleştiklerini, zavallılaştıklarını, biraz aklı olanların ise zaten intihar ettiklerini gayet rahatsız edici bir üslupla ve cioran'dan daha sert bir şekilde suratımıza çarpa çarpa yazan ve metinlerini okutmayı başaran bir yazarın kitabı.
insanların yeni mezar taşları, diktikleri yüksek binalardır demiştir en hafif tabiriyle.
okunasıdır, okutulmalıdır.
imla.
-
bildiğim kadarıyla 25 adet kitabı olan, ancak pek tanınıp başka dile çevrilen yazarlardan olmayan biri. ingilizceye bile hiç çevirisi olmayıp türkçeye iki kitabının ve türkçe haricindeki bir kaç dile de az sayıda yapıtının çevirisi olduğunu duymuştum albert caraco'nun.
kitaba gelirsek, bana çok duygusal geldi, bu sebeple ki nietzsche'nin üzerimde bıraktığı etkinin yarısını dahi bırakmadı, bilemiyorum belki de ben öyle pek düşünmeye müsait olduğum bi zamanda okuyamadım kitabı. ama bahsedildiği kadar sert gelmedi bana, "ben bunları söylüyorum çünkü böyle hissediyorum" gibiydi. filozofça değil şairce yazılmış bi kitaptı. kötü diyemem, sadece bugüne kadar bana söylendiği, övüldüğü kadar iyi değil diyebilirim.