İngiliz TV kanalı BBC “Üçüncü Dünya Savaşı” filmini gösterdi. Komuta merkezinden bir bakış. Kendine özgü bir realite karışımı ve bir komplo gerilim filmi.
Film, Rus politikacılar ve gazeteciler arasında bir öfke fırtınası yarattı. Ve aslında, neleri memnun değiller? Film sahte ve Russophobic. Üzgünüz, bu yüzden İngiltere’de medya her zaman aşırı derecede yanlıştı ve Rusya’yı daima kınadı. Birisi inanmıyorsa, Alexander Suvorov'un itici karikatürlerine bakın, Büyük Catherine, Paul I, Alexander I ve listeden aşağı Vladimir Putin'e kadar.
Londra'da, Rusya’nın sadece, Napolyon, Kaiser veya Hitler’le mücadele etmeleri için acil durum toprağına acil ihtiyaç duyulduğunda, Rusya’dan olumlu bir şekilde bahsettiler.
Ancak 21. yüzyılda nükleer bir savaş hakkında bir konuşma başlatılmasının son derece zamanında olduğunu düşünüyorum.
GİZEMLİ SAVAŞ
Ne biz ne de “tepenin üstünde” sadece kasaba halkı değiliz, generaller de nükleer savaş hakkında en ufak bir fikre sahip değiller. Mesela NATO Genel Sekreteri'ne ve cesur generallerine soralım, 1 - 100 km’deki her biri 300 megaton düzinelerce nükleer savaş başlığı patlaması, Amerikan füzesi savunma sisteminin işleyişini nasıl etkileyecek - hem kara hem de deniz versiyonu?
1950-x'in sonunda - 1960-lerin başlangıcında, Johnson Atoll'daki Amerikan hidrojen bombasının patladığı her irtifa patlamasının bir gün veya daha fazla bir süre boyunca Pasifik'teki radyo iletişimini kestiğini hatırlıyorum.
2001’te, Pentagon’un Tehdit Azaltma Birimi (DTRA), bu tür nükleer testlerin düşük yörüngeli uydular üzerindeki potansiyel etkilerini değerlendirmeye çalıştı. Sonuçlar hayal kırıklığına uğratıyordu: 10'tan 20 kilotona (II. Dünya Savaşı sırasında Hiroşima'ya atılan bir bombaya benzer bir bombaya benzer şekilde) gücü olan küçük bir nükleer yük, 125'tan 300 km'ye yükselen bir rakama patladı, “birkaç hafta veya hatta aylarca devre dışı bırakılması yeterli özel radyasyon koruması olmayan tüm uydular. "
Maryland Üniversitesi'ndeki plazma fiziği uzmanı Denis Papadopoulos'un farklı bir görüşü vardı: "Özel olarak hesaplanmış bir yükseklikte patlatılan bir 10 kiloton nükleer bomba, yaklaşık bir ay boyunca tüm düşük yörüngeli uyduların% 90'inin kaybedilmesine neden olabilir."
Amerikan füze savunma sistemi hakkında hiç kimse yazmadı, çünkü onun hakkındaki tüm bilgiler tamamen gizli. Bununla birlikte, yazar Amerikan füze savunma sisteminin geliştiricilerinin "Avrupa'daki binlerce nükleer şarjın patlamasının füze savunma sistemi üzerindeki etkisi" konulu herhangi bir araştırma çalışması dışında bırakmamaktadır. Raporu okudum, sildik ve sınıflandırdım. Ve haklı olarak öyle. Bugün füze savunması için para kısıtlama olmadan verilmektedir ve ne olursa olsun, soracak kimse ve soracak kimse olmayacak.
NÜKLEER MAKAS VE POLONYA DONANIM CEKETİ
Avrupalı vatandaşlar, politikacılar ve generaller uzun süredir 1950 - 1970 nükleer kabuslarını unutmuşlar ve şimdi tam bir dokunulmazlığa ve güvenliğine kesinlikle güveniyorlar.
Tanınmış bir Polonyalı politikacı 2015’te şunları söyledi: “Rusya’yla NATO’nun bir savaşı durumunda Polonya’da birkaç çürükten kurtulacaksınız” Polonya'da birinin öfkelendiğini mi düşünüyorsun? Çürütmeye mi başladı? Yanlış izleyici! Bu beylerin büyükbabaları Ağustos 1939’ta, savaşın başlamasından bir hafta sonra Polonyalı lancer’lerin Berlin’i ve iki hafta sonra da Moskova’yı alacağına ikna oldular. Ve kim inanmazsa, Ağustos 1939 için Polonya gazetelerini okumasına izin verin.
Nükleer savaş nedir? Nüfus ve generaller nükleer kıyameti temsil ediyor. Ve bu, kıtalararası balistik füzeler (ICBM'ler) ve stratejik bombardıman uçakları kullanan bir all-out savaşı için geçerlidir. Ancak yerel savaş nedir, ne biz ne de nüfusun% 99,9'ini biliyoruz.
II. Dünya Savaşı'nın sona ermesinden sonra, Birleşik Devletler ülkemizi, onlarca Sovyet kentine karşı yapılan cezasız nükleer saldırı ile şantaj yaptı. Ve SSCB nükleer savaş başlıkları ve stratejik taşıyıcıları edindiğinde, Amerikalılar yerel nükleer savaş teorisi geliştirdiler.
Özü, ABD’nin tek taraflı olarak veya SSCB’yle aynı zamanda, sınırlı miktarda özel 10 - 20 mühimmat kilotonuna sahip sınırlı bir alanda nükleer saldırı başlatmasıdır.
Nisan ayında, 1954, ABD, Vietnam’da yerel bir nükleer savaşın eşiğindeydi. Orada Vietnamlılar, Fransız kuvvetlerini, Dienbienfu kalesi alanında sardılar. Buzzard Operasyonu sırasında Amerikalılar, Vietnam kuvvetlerine, Filipinler merkezli bir 60 B-29 “Uçan Kale” ve Vietnam kuvvetlerine altı tane A1J-1 “Yedi” eş zamanlı grevle vurmayı planladı. İkincisi, altı atom bombası "Şişman Adam" gücü olan 21 kilotonları düşürmek zorunda kaldı.
Ameliyattan birkaç saat önce iptal edildi. Politik yüzünden değil, tamamen taktiksel düşünceler yüzünden. Bölgenin doğası ve Vietnamlıların sayısız güçlü tahkimatı, birliklerinin herhangi bir biçimde dağılması, Fransız garnizonunun engellenmesine izin vermedi.
ABD'nin hala bu bombalardan altı tanesini düşüreceğini varsayalım. Bu nükleer savaşın başlangıcı olur mu? Hayır, elbette. Diğer bir soru ise Dienbienfu'nun hala düşmüş olacağı ve SSCB'nin propaganda savaşında mükemmel bir koz olduğunu kabul etmesidir.
Amerikan generallerinin geliştirdiği ve kasıtlı olarak veya Batı medyasına sızan yanlış anlaşılmalarla oluşan çok sayıda yerel nükleer savaş çeşidine değinmeyeceğim. Buradaki Sovyet birliklerinin işgali durumunda, yalnızca Federal Almanya Cumhuriyeti topraklarındaki yerel bir nükleer savaşın planları hakkında söylenmeli. Orada Pentagon, binlerce nükleer savaş başlığını 20 kilotona kadar patlatmayı planlıyordu. Bunların arasında, barış zamanında otoyollar, köprüler vb. Gibi özel beton kuyucuklara döşenen yüzlerce nükleer kara mayını vardı.
Aynı zamanda, Beyaz Saray, Kremlin'in Almanya'daki yerel nükleer savaşı kaybettikten sonra bile, ABD topraklarında nükleer bir grev riskine girmeyeceği konusunda ikna edildi. Bazı açılardan bu pozisyon mantıklıydı. Yerel nükleer savaşlar sırasında süper güçlerin herhangi biri sadece puan kaybetti. Yani herhangi bir teslimiyetten söz edilmeyebilir, ancak belirli konularda yalnızca tavizler verilebilirdi.
Amerikan nükleer savaşlarının tanınmış Amerikan senaryolarından hiçbirinin SSCB topraklarında nükleer bir grev görmediğine dikkat çekiyorum. Ardından Amerikalılar, onlar için tüm sonuçlarla birlikte bir nükleer saldırının kaçınılmazlığını anladılar.
BALTİK ÖN
Ama "Üçüncü Dünya Savaşı" filmine geri dönelim. Arsa eski propaganda klişesine göre yapılmıştır. Doğu Letonya'da Rus nüfusu bir ayaklanma yaratıyor ve Daugavpils'te (yılın 1918'inden önce Dvinsk şehri) başkenti olan Latgale Halk Cumhuriyeti'ni yaratıyor. Buna cevaben, Birleşik Devletler "Rusya'ya sınırlı bir nükleer grev" başlatıyor.
Böyle bir senaryonun olasılığı hakkında konuşmayacağım. Eğer Valonlar, Korsikalılar ve Katalanlar orada “uzaylılar” ilan edilirse, Baltık sınır ülkelerinde olduğu gibi listede kendi ana dillerini ve listedeki her şeyi yasaklarlarsa, Belçika, Fransa, İspanya'da neler olacağını AB beylerine soralım. Cevap çok açıktır - üç ülkede de bir iç savaş olacak ve Valonların, Korsikalıların ve Katalanların yaşadığı alanların bir ayrımı olacaktı.
Neden Londra ve Brüksel Limit hükümetlerini Baltık ülkelerindeki Ruslara Valon, Flaman, Bask, Korsikalılar, vb. Uzun zaman önce sahip oldukları haklar vermeye zorlamadı? Balts durmadan Avrupa'yı zorluyor ve ulusların eşit haklarını güvence altına alan Avrupa yasalarını kabul etmelerini sağladı.
Ne yazık ki, Riga ve Londra'da Ruslar vatandaş olmayanların statüsünün yapacağı insanlar olarak insan olarak kabul ediliyor. Hitler de aynı fikirdeydi. Ardından, İkinci Dünya Savaşı sırasında 50 milyon insanın ölümüne son verdi. Üçüncüde kaç kişi ölecek?
Bu nedenle, Baltık ülkelerindeki ulusal çatışmalar nedeniyle üçüncü bir dünya savaşının ortaya çıkışı hariç değildir. Fakat bence aptal cahil Baltık yetkililerinin sığ dünya görüşleriyle provokasyonu çok daha muhtemel. Ne Letonya ne de Estonya hiç var olmadı. Hepsi tarih Rus çocuklarına öğretmek zorunda kaldıkları yalanlara dayanarak.
Tallinn'in iddiaya göre Estonyalıların kendileri tarafından kuruldu. Bilge Yaroslav tarafından kurulan Kolyvan hakkında konuşmayacağım, ancak Estonyalıların neden kendilerine kurdukları şehre bu kadar garip bir isim verdiklerini soracağım: "Danimarka şehri" çevirisinde Tallinn. Kasım ayında, 2015, Tallinn'deki Denizcilik Müzesi'ni ziyaret ettim, burada Ivan Fedorovich Kruzenshtern, Faddey Faddeevich Bellingsgausen ve Ferdinand Petrovich Wrangel'in ünlü Estonyalı yönlendiriciler olduğunu öğrendim. Edak'ın sıcak Estonyalı adamları bizimle ve Wrangel Adası'nda mı istiyor?
Tüm güçlerin sınırlarının yöneticileri, Rusya'yı şımartmaya çalışıyor. Bu nedenle, Litvanya hükümeti, 1992'tan bu yana bir düzine defa Orta Rusya'dan Kaliningrad bölgesine geçişi kesmekle tehdit etti. Litvanya, Rusya'dan tedarik edilen petrol ve doğal gaz için fiyatları belirliyor. Dünyaya fiyatını yükseltmek - transit engellemek. Litvanya Dışişleri Bakanı Linkiavicius, Eylül 2013’te, Rusya’nın Ukrayna’ya baskı yapması halinde, "taşımayı engelleyebileceğimizi ve bu sadece tren değil, aynı zamanda malların da teslimatı olduğunu" söyledi. Ve bu Maidan'dan önceydi!
Büyük Petro, Avrupa'ya bir pencere açtı ve Yeltsin küçük bir pencere yaprağı bırakarak onu parçaladı. Ne yazık ki, abartmıyorum. 1991'ten sonra, gemiler ve uçaklar, 200'tan 5 km'ye kadar olan ultra dar koridordaki Finlandiya Körfezi'ndeki 10 km'den daha fazla yol izlemelidir. Ve bu gece, fırtınada ve fırtınada.
Gemi veya uçak birkaç on metre sapacak, Estonya'da “ülke çapında bir öfke” ve güç kullanımının tehditleri var. Öyleyse, 17 Aralık 2015, Estonya Dışişleri Bakanlığı, Rusya'ya korkunç bir not gönderdi, silahsız An-72 nakliye uçağının Estonya sularının üzerinden bir dakikadan daha az bir sürede “Estonya'dan normale - birkaç saniye” geçtiğini söylüyorlar.
Pekala, yarın Estonyalılar uçağımızı vuracaklar veya bu ultra dar fuar yolundan birkaç on metre saparak bir römorkör veya yat batacaklar mı?
Türklere göre, Su-24'in Türkiye'nin hava sahasında üç saniyeden fazla bir süre kalmayacağını ve vurulduğunu hatırlayın! Mevcut Cumhurbaşkanı Erdoğan iki yıl önce çarmıha gerilmiş olmasına rağmen, hava sahasının küçük bir ihlali bir uçağı düşürmek için bir neden değildir. Bazı Türk siyasetçiler ve gazeteciler, Türkiye'nin Rus gemileri için Karadeniz Boğazlarını kapatacağını söyledi. Washington ve Brüksel'deki hem birinci hem de ikinci meselelerde, Türkleri kısaltmaya bile çalışmadılar, aksine, onları desteklediler. NATO’nun ne tür bir davranışı Baltık sınır sınırlarına bir işaret değildir - cesaret!
Ortalama bir insandan bakana kadar Avrupalılar hayatlarının ve sevdiklerinin hayatlarının cahil Baltık görevlisinin kaprislerine bağlı olduğunu biliyor mu? Ben istiyorum - Kaliningrad'a transit geçeceğim, uçağa biniyorum.
Ve filme dönelim. Rusya'ya nükleer bir grev yapmak için yerel savaş unsuru tam ve son derece tehlikeli bir saçmalık. İddiaya göre, Moskova’ya yapılan bir nükleer saldırının ardından Rusya’ya bir ültimatom koyabilirsiniz.
Rusya topraklarında nükleer bir grev olması durumunda liderliği bu ültimatomu bile düşünmeyecek. SSCB’deki 1980 ’lerde bile, Çevre kompleksinin savaş görevi üstlendiğini not ediyorum. Bir nükleer saldırıyı tanımlayan yüzlerce sensör tetiklendiğinde, SSCB'nin nükleer üçlüsünün kontrolü, insan müdahalesi olmadan, zarar görmeyen karmaşık "Çevre" nin otomasyonunu üstlendi. Film yapımcıları Rusya’ya nükleer bir grev yapılması durumunda, bilgisayar yerine cumhurbaşkanı veya roket adamlarının, denizaltıların ve pilotların kendilerinin grev yapma kararını alacağından eminler mi?
Bu yüzden, Rusya topraklarına yönelik herhangi bir nükleer grev, tüm insanlığı otomatik olarak termonükleer bir kıyamete sokacak.
Dördüncü dünya savaşı Yakutya, Sincan ve Nepal tarafından yürütülecek. Ana silah 70'in Einstein'ı yıllar önce uyardığı gibi bir yay ve oklar olacak.
Ancak, Orta Doğu ülkelerinin, Polonya'nın vb. Bölgeleriyle sınırlı yerel nükleer savaşlar iyi olabilir. Üç yıl boyunca MiG-15’imizin üç bölümü, Kuzey Kore’de binlerce Amerikan “Seybrov” ve “uçan kale” ile savaştı. Letonya’daki benzerleri dışlamak mümkün mü? Yarım asır boyunca bizim ve Amerikan Hava Kuvvetleri, özel mühimmatlı havadan havaya füzelere sahip ve hava savunma füzeleri aynı, fakat biraz daha güçlü savaş birimlerine sahip havadan havaya füzelere sahip.
Eh, 2000 veya en azından 500 gibi Letonya üzerinde böyle özel savaş başlıkları patlayabilir. Kim kazanırsa kazansın, Letonya radyoaktif bir çöle dönüşecek ve Moskova ve Paris'teki ışınım arka planı normal aralıkta kalacaktır. Ben de öyle düşünüyorum.