'Rüya' Kolejine Girmemekle Nasıl Başa Çıkılır?
Derin bir nefes alın - bundan geçeceksiniz.
Taylor Trudon adlı geliştiriciden14 Ocak 2020
- heyecan
- heyecan
Başarısız olmak, başarısız olduğumuzda ne olacağına dair bir seridir. Şu an berbat ama her başarısızlık kötü bir şey değil. Bu taksit üniversiteye girmeyle uğraşır - ve yapmadığınızda ne olur.
AP derslerini ezdin. Ekstra kredi yaptınız. Cumartesi geceleri SAT hazırlığı için feda ettiniz. Yine de, öğretmenlerin parlayan önerilerine, çoklu liderlik pozisyonlarına ve Hermione Granger'a rakip olmak için yeterli övgüye rağmen, yine Hayalindeki okuldan reddedildi. Bir hata olmuş olmalı.
Ancak gelen kutunuzu kaç kez yenilerseniz seçin, bu kabul mektubu asla görünmez. Ve ebeveynleriniz kaç kez size 'her şeyin bir nedenden ötürü gerçekleştiğine' ya da bir arkadaşınıza kişisel olarak almamanızı söylese de - bu Fantezi-Başarılı-İnsanın da o üniversiteye girmediğini - reddetme daha az zarar vermez.
'Hayalinizdeki' okulunuza girememeniz en üst düzey enayi gibi hissedebilir - özellikle de üniversiteye girmeyi gerçeğe dönüştürmek için yıllarca uğraştığınızda. Ama işte şu: Sizi tanımlamıyor. Aslında, bu tür bir başarısızlık aslında bir iyi (burada benimle kal) ve seni hiç düşünmediğin yeni fırsatlara aç.
İlk önce: Tüm bu 'rüya' okul işini açalım.
Wharton'da örgütsel psikolog ve yazarı Adam Grant, '' Hayal '' bir okul sahibi olmaktan bahseden herkes sadece 'rüya' kelimesini kullandıklarını hatırlamalıdır. orijinalleri. “Okulun neye benzediğine dair imajınızın, deneyiminizin neye benzeyeceği ile ilgisi olması pek olası değildir”. Başka bir deyişle, bir yer gerçekten orada olana kadar sizin için en uygun olup olmayacağını bilmiyorsunuz.
Grant'e göre, öğrenciler 'rüya' kolejleri hakkında konuştuğunda, genellikle en prestijli olduğunu düşündükleri veya en mutlu olacakları yer olduğunu düşünüyorlar. Ancak prestij söz konusu olduğunda, “okul sıralaması dışında dışarıdan ölçüm yapmakta iyi olduğumuz bir şey değil” diye açıklıyor Grant. 'Hangi koleje gittiğinizi geleceğinizi nasıl etkilediğimize baktığımızda, düşündüğümüz kadar önemli değil'.
Mutluluk ilerledikçe, 'okul dışında gözlemlediğiniz şeylerin içeride doğru olacağını bilmiyorsunuz' diyor Grant. 'Hayallerinizin yapı taşları her zaman gerçekliğinizi şekillendirecek şeyler değildir'. Üniversiteye giriş yolculuğunda gezinirken bunu akılda tutmak, zaman içinde yüksek riskli bir an gibi hissettiren bir perspektif duygusu ekleyebilir.
Ama hala reddedildin. Ve sen biraz (tamam, çok) harap oldun. Nasıl başa çıkıyorsun?
Duygularınızı hissedin.
Grieve. Üzgün olmak için bir vuruş yap. Bu berbat ve bunu kabul etmelisin.
'Kendinize ağlamak veya yenilmiş hissetmek için yer vermek önemlidir. Bu, sürecin bir parçası '' diyor. Kız Kolejinin kurucu ortağı ve yazarının yazarı Smith College'deki Phoebe Lewis Liderlik programının direktörü Rachel Simmons. Olduğu Kadar Yeterli: Kızların Sağlıklı, Mutlu ve Yerine Getiren Yaşamlar Yaşaması İçin İmkansız Başarı Standartlarının Ötesine Nasıl Yardım Edilir?. `` Duygularımızı doldurmaya çalışıyoruz ya da kendimize belli bir şekilde hissetmeye çalışıyoruz. Önce duygularını hissedin '.
Her kalp kırıklığında olduğu gibi, üzülmek için kendinize izin verin. Eve servis ve en sevdiğiniz film ile kanepede kıvrılın. Kedi, köpek veya çocukluk doldurulmuş hayvan ile yatmak. Bulanık çoraplarınızı giydiğiniz ve evi terk etmediğiniz, özürsüz, tam bir özür dilerim gününüz olsun. (Timothee Chalamet kapıyı çalmazsa - tekrar düşünmek isteyebilirsiniz.)
Kendine şefkat göstermeyi dene.
Bir arkadaşına vereceğin aynı konuşmayı hak ediyorsun.İlan
'En iyi arkadaşlarından birine bu olsaydı, ona ne söylerdin?' diye soruyor Simmons. 'Kendinizle, bu reddi yaşayan ve daha sonra kendinize bu nezaketi gösteren gerçekten yakın bir arkadaşınızla nasıl konuşacağınız hakkında konuşabilir misiniz?'
Simmons'a benzer şekilde Grant kendinize bir mektup yazmanızı önerir. 'Bunu yaptığınızda, gerçekleşen ilk şey,' Tamam, yalnız değilim 'dersiniz. Grant 'reddedilen tek kişi ben değilim' diyor. 'Sakinlik ve insanlık duygusu yaşarsınız. Sıklıkla gerçekleşen ikinci şey, 'Hıh, bu oldu hayalimdeki Okul. Bu benim amacımdı, başaramadım, ama bu dünyanın sonu değil '.
Anlatıyı yeniden çerçevelendirin.
Anlatıyı yeniden çerçevelemek için öncelikle kontrolünüzde neyin (neyin olmadığını) kabul etmeniz gerekir. Tabii, notlarınızı, müfredatlarınızı ve başarılarınızı bir dereceye kadar kontrol edebilirsiniz, ancak bunun ötesinde, başvurunuzda 'gönder'e bastığınızda, yapabileceğiniz başka bir şey yoktur.
'İlginç bir insan sınıfı oluşturmaya çalışan bir kabul komiteniz var. Okulunuzda gerçekten nitelikli olan 19 kişi varsa, şansınızı tamamen elinizin dışında olacak şekilde incitecektir 'diye hatırlatıyor Grant. `` Oldukça seçici herhangi bir okulda, lekelerin olduğu kadar nitelikli adayların üç ila dört katı olacak. Bunların çoğu sadece zarların rolü. Bir okulun sizi almaya karar vermesinin gelecekte ne tür bir iş alacağınız ya da ne tür bir kariyeriniz olacağı konusunda herhangi bir etkisi yoktur '.
Ayrıca, bir okulun sizi bir kişi olarak reddetmediğini hatırlamak önemlidir. Bugüne kadar yaptığınız iş ve deneyimlerin bir örneğini reddettiler.
Bir zamanlar Harvard kabul mülakatörü olan Grant, “Hiçbir kabul komitesinin değerlerinizin, yeteneklerinizin ve gelecekteki potansiyelinizin küçük bir kısmından fazlasını içermiyor” diyor. 'Tek yapabilecekleri yaptığınız şeyin küçük bir dilimini değerlendirmek. Bu, 'Reddettiler beni''
Dikkatinizi yeniden yönlendirin.
Reddedilmenizin olası nedenlerini saplantı haline getirmek istemek kolaydır. Ama gerçek şu ki, asla bilemezsiniz. Bu yüzden bilinmeyene odaklanmak yerine, daha üretken (ve dikkat dağıtıcı) bir başa çıkma mekanizması, dikkatinizi yönlendirebileceğiniz başka bir şey bulmaktır.
'Aslında çizmeye başladım çünkü hayatımda gerçekten zor bir dönemden geçiyordum ve aniden işimle ya da o kadar iyi gitmeyen ilişkimle ilgisi olmayan başka bir şeye sahip oluyordum, çok terapötik hissettim'. diyor Mollie West Duffy ile 'No Hard Feelings' (ve bu keyifli Instagram hesabı) ortak yazarı Liz Fosslien. `` Kendimi karşılaştırmalı değerlendirmelere tutmuyordum. Sadece benim için bir şeyler yapıyordum '.
Kendinizi yeniden icat etmenize gerek yok, ancak enerjinizi sizi mutlu eden bir şeye yönlendirmek - sanat, spor ya da sadece arkadaşlarınızla asmak - ya da yeni bir şey denemek, hiçbir şey yapmamaktan daha iyi olabilir.
Fosslien, “Bu şekilde, elde edemediğiniz şeye geri döndüğünüzde, tüm dünyanız çökmüş gibi görünmüyor” diyor.
'Daha iyi' başarısız olma alıştırması.
Başarısız olduğunuzda, kendinizi başarısızlığa uğratma veya bir daha reddetme ihtimaliniz korkutucu olabilir. Peki başarısızlığın gelecekteki riskleri almaktan korkmasını nasıl önlersiniz?
Simmons, “Bir başarısızlığın aptal ya da işe yaramaz anlamına geldiğine inanıyorsanız, yaptığınız her şeyde daha iyi olmak için gerçekten zor bir zaman geçireceksiniz” diyor. 'Bunun yerine başarısızlığın öğrenme ve büyüme sürecinde bir nokta olduğunu anlarsanız, o zaman sadece iyi iyileşme değil, ne yapmaya çalıştığınız her durumda iyileşme olasılığınız daha yüksektir'.İlan
Yoga veya bir enstrüman çalmayı öğrenmek gibi, başarısızlıktan daha iyi hale gelmenin bir yolu da kendinizi rahatlık alanınızdan sık sık küçük yollardan çıkarmaktır. Sizi sinirlendiren, ama dehşete düşürmeyen şeyler yapın.
Simmons, “Belki senin için bir baristaya bir içki alıp bunun çok soğuk olduğunu söylemek” diyor. Ya da belki de hoşlandığın birine merhaba diyor. Küçük, düşük bahisli adımlar attığınızda ve küçük dozlarda başarısızlık yaşarsanız, korkutucu olmaz. Başarısızlık konusunda sizi daha güçlü yapan bu kası geliştirirsiniz '.
İyi olacağınızı unutmayın.
Gerçekten mi. Şu anda görmek zor olabilir (gözlerini kısar), ancak hangi okula giderseniz gidin kimliğinizi tanımlamaz veya gelecekteki başarınızın bir göstergesidir.
`` Liseden ayrıldım, GED sınavına girdim, erken yaşta üniversiteye gittim, sonra küçük bir devlet üniversitesine geçtim '' diyor yazar ve sanatçı Adam J. Kurtz, popüler çalışmaları 'dürüstlük, mizah ve biraz karanlık'.
Kurtz, 'Süslü bir sanat okulu mali olarak bir seçenek değildi ve dürüst olmak gerekirse genç sanat eserim beni yine de kabul etmeyecekti' diye devam ediyor. 'Eğer titiz bir eğitim almış olsaydım, çok fazla şey öğrenmiş olsaydım, daha ciddi olsaydım sanatımın nasıl olacağını hayal etmek zor ... şansım şimdi yaptığım şeyi yapmazdım. Bir süre farklı bir okula gidemediğime gerçekten pişman oldum, ancak yaşadığım deneyimler ve buradaki fırsatların beni şimdi bir sanatçı ve yazar olarak başarılı bir yaratıcı kariyere götürdüğü ortaya çıkıyor '.
TL; DR: Öz-değeriniz kabul (veya ret) mektupları, Ivy League okulları veya arkadaşlarınızın gittiği kolejlerle ölçülmez. Bu yüzden biraz derin nefes alın, kendinize karşı nazik olun ve tam olarak olması gerektiği yere ulaşacağınızdan emin olun. Buna sahipsiniz.