Konuşma Apraksi'si, herhangi bir konuşma organında fizyolojik-yapısal bir problem olmamasına rağmen, konuşma hareketlerini planlamakta ve yerine getirmekte yaşanan zorluktur. Hareketlerin planlanmasında, daha önce öğrenilmiş ve edinilmiş hareketlerin örnekleri kullanılır. Konuşma apraksisinde bu mümkün olmaz. Konuşma apraksisi İki farklı tipte görülür. Edinilmiş konuşma apraksisi hareket bilgisinin saklandığı beyin bölgesinin etkilenmesiyle bu bilgilerin hareket planlanmak istendiğinde bulunamamasına sebep olur. Lezyon bölgesine bağlı farklı tipte apraksiler görülebilir. Diğer bir tip konuşma apraksisi gelişimsel olanıdır ve genellikle çocuklarda doğumdan itibaren gelişir ve görülür. Gelişimsel konuşma apraksisi olan çocuklar akranlarına göre daha yavaş bir konuşma gelişimi gösterirler, fakat bu gecikmiş konuşmadan farklı bir durumdur. Bu çocukların kendilerini ifade edebilmekten daha farklı sorunları da vardır. Zayıf sözcük dağarcığı, yanlış gramer, okuma yazma da problemler, motor-beceri sorunları veya yutma ve çiğneme de problemler görülebilir. Terapiye başlamadan önce edinilmiş apraksiye eşlik eden bir afazi olup olmadığı konusunda emin olunmalıdır. Terapide konuşma seslerinin üretiminde gerekli olan hareketlerin planlanması ile ilgili çalışmalar yapılır.