Interscope / Topkapı Müzik
Dünyada en zor iş, en iyi yaptığınız işi yapmaktır. En iyi sizken ne eleştiri mancınıklarından –ok dersem işimizi hafife almış olurum- ne de memnuniyetsizlerin yaygaralarından kaçış vardır. Her adımınız sizin atarken düşlemediğiniz önemle yargılanır ve daha siz ötekini atamadan eleştiriler dengenizi bozar, ya tökezler geçersiniz yahut da yerle yeksan olmaktan kurtulamazsınız.


Marilyn Manson markası hiç şüphesiz ki bugüne kadar ayağına taş bağlanıp denize atıldı, şehir meydanlarında asıldı, çarmıha gerildi, katran ve tüye bulandı ve her seferinde toplumsal normlardan çürük dişlerle derin bir ısırık alıp orta parmağı havada uzaklaştı. Sanatçıyla medyanın sapık ilişkisinin en bariz örneğidir Marilyn Manson hadisesi, ve şimdi o hadise hem de eskisi kadar güçlü bir şekilde geri döndü. Twiggy -artık Ramirez'i kullanmıyor- yememiş, içmemiş Manson'a beste biriktirmiş. On beş şarkılık bir karanlık rock epiği "The High End Of Low", geçen albümden özlediğimiz tempo da geri dönmüş ancak o bile paslı, albümün her anı hastalıklı ve tekinsizlik sembolü, eğer dinleyecekseniz tüm aşılarınızın tam olduğuna emin olun ve bana bir şey olmaz demeden iki de antibiyotik çakın!


Erdem Tatar