Tanrı, kahkahalarla
gülmeye başladı. Dumrul şaşkınlıkla bakarken elindeki kalbin üzerinde elini
gezdirdi. Dumrul’ a dokunamayan eller kalbi aldı.
“ Ah, ne kadar da
güzel ” dedi gözlerini kapatmış anın tadını çıkarıyordu. O kadar huşu içindeydi
ki konuşurken dilini damağına vurarak şaklatıyordu. Balca’ nın yüreği Erlik
Hanın elinde kararmaya başladı. Sonrasında ise kuruyup döküldü.
“ Dumrul, şimdi
söyle bana en sevdiğinin yüreğini mi bana adadın? ”
“
Evet, ona sorarak, onun rızasını alarak aldım hatta. Tıpkı senin söylediğin
gibi ” dedi.
“ Yani acılarını
dindirip, sonsuz yaşamı sana vermeliyim öyle mi? ”
“ Evet, evet aynen söylediğini yaptım. ”
“ Peki bu dünyada
en sevdiğin gerçekten o muydu Dumrul? söyle bana”
Erlik Han acı
içinde kıvranmaktan ter içinde kalmış adamın yanağının üzerinden elini geçirdi.
Bir kedinin fare ile oynaması gibi oynuyordu ve bundan büyük bir mutluluk
duyuyordu.
“
Evet, evet en sevdiğim Balca’ ydı. Lütfen iyileştir beni. ”
“ Hayır, Dumrul
bana gerçeği söylemeden seni iyileştirmeyeceğim. Çok kısa süren kaldığını da
söylemeliyim sevgili evladım. Bana gerçeği söylemen için çok kısa süren kaldı. ”
“
Hangi gerçeği Erlik Han, sen neden bahsediyorsun? ”
diye sordu acılar içinde Dumrul.
“ Bu dünyada en
sevdiğin kişi kendin değil misin? Sevgili oğlum. He, hadi söyle bana ”
Sözcükler ağzından
büyük zorlukla çıktı: “Evet, evet
kendimden daha fazla sevdiğim, kendimden daha fazla düşündüğüm kimse yok.
Haklısın ” diyebildi sonunda.
“ Bak gördün mü?
Gerçeği söyleyebiliyormuşsun. ” Aldaçı Han yanına gelip karnında siyah noktanın
ilk başladığı noktaya avucunu bastırdı. Elini çektiğinde Dumrul’ un vücudundaki
siyah leke bir an avuçlarındaydı sonra kaybolmuştu. Acı gitmişti. Dumrul ayağa
kalktı.
“ Evet, sevgili
oğlum, şimdi sana bir soru soracağım sonra her şey bitecek: Söyle bana yüreğin
bana mı ait? ”
“
Evet, Erlik yüreğim senindir ”
Son kelime daha
ağzından çıkmadan Dumrul’ un üzerine atılmıştı Erlik Han. Sağ eli Dumrul’ un
vücudundan içeri girdi ve onun yüreğini içinden söküp çıkardı. “ İşte şimdi
oldu. Artık yüreğin benim Dumrul. Artık sen benimsin. ” dedi.
Dumrul inanmaz gözlerle
Erlik Hanın elinde tuttuğu yüreğine bakıyordu. Bir kere attı, sonra bir kere
daha. Yürek kurudu kararıp soldu. Erlik Han tekrar elini Dumrul’ un bedenine
sokup yüreği oraya bıraktı.
“ Diz çök evladım! ”
dedi Erlik Han. Dumrul diz çöktü. Sağ elini adamın kafasının üstüne koydu. “ Bana
bir söz vermeni istiyorum. Benimle birlikte tekrarla: Şuandan itibaren sonsuz
yaşamımın tek bir amacı vardır. Tamağın Kapılarını ardına kadar açmak. Bunun
için ya anahtarı bulacağım ya da Bakabilenler’ i bulup yok edecek ruhlarını
alacağım. ”
Dumrul Erlik Han
söyledikçe tekrar etti. Söz bitince “ Ayağa kalk Dumrul, Aldaçı Han seni yukarı
çıkarsın. ” Son sözünü söyleyip kapıların ardında kaybolup gitti.
“ Hadi gel bakalım
seni yukarı çıkaralım ” dedi Aldaçı Han
Balca’ nın cansız bedenin
yanındalardı. Kız onun için boşu boşuna ölmüştü. Daha kıza saplarken en
sevdiğinin o olmadığını içten içe o da biliyordu. Bir iki yürek atımı baktı ama
onun yüreği artık atmıyordu. Göğüs kafesi içinde taşıdığı kara yüreği gibi
olmuştu hisleride. Yerde yatan kadına sırtını dönüp atının yanına gitti.