İşin geleceği yarım asır önce ticarette değil sanatta öngörülmüştü.
Belçikalı sürrealist Rene Magritte’in 1953 tarihli yağlı boya tablosu “Golconda”da, trençkotlu ve melon şapkalı, aynı giyimli bir adam kalabalığı gökyüzünü dolduruyor, sadece binalarla çerçeveleniyor. Sıkı, monoton bir oluşum içinde bulunurlar. Sadece yakından incelendiğinde yüzlerinde herhangi bir bireysellik görebilirsiniz. Ofis yaşamının gerçeküstü bir hapis cezası olduğu önerisi açıktır.
2022’de tutsaklar barikatları atladı. Hava Büyük İstifa ve Sessiz Vazgeçme ile dolu. Danışmanlık firması Gartner Inc. tarafından ankete katılan kıdemli İK liderlerinin yaklaşık yarısı artık “kitlesel ciro olayları” ile ilgileniyor.
Resmin yakaladığı bir dönemin varsayımları geride kaldı: profesyonel ve teknik çalışmanın dört katına çıktığı kapitalizmin savaş sonrası hırsı. Takım elbise ve kravatın beyaz yakasını giymek (mavi yaka imalat tulumlarına karşı) daha yüksek kazanç ve statü getirdi. Uyumluluk ve ışıltılı şehir gökdelenlerine günlük gidip gelme, terfi vaadi için ödemeye değer bir bedel olduğunda.
Covid-19 pandemisinden önce bilgi işinde çalışan profesyonellerin %8’i evden çalışıyordu. Uluslararası Çalışma Örgütü, 2020’nin ikinci çeyreğine kadar ortalama %17,4’ünün uzaktan çalıştığını tahmin ediyor. İstatistiksel olarak, bir alışkanlığın oluşması 66 gün sürüyor: Ülkelerin çoğunda çalışma hayatına kalıcı bir dönüşün mümkün göründüğü 2022 baharında, pandeminin başlamasından bu yana 700 gün geçmişti. İnsanların yaşamlarında yeni alışkanlıklar kurulmuş, çocuk bakımı için yeni düzenlemeler ve yeni yer değiştirmeler. Ve yeniden değerlendirme dışında bir şey daha.
30 ülkede 30.000’den fazla kişiyle anket yapan Microsoft’un 2022 İş Eğilimi Endeksi şunları kaydetti: “Bizler, 2020’de eve erkenden işe giden kişiler değiliz.”
Covid-19’un travmatik ve birleştirici etkisi, öncelikleri yeniden değerlendirmeyi ana akım haline getirdi ve carpe diem tabirine yeni bir hayat verdi. İnsanlar gerçekten de “günü yakalamaya” başladılar. Bir 2022 Gallup anketi, refah ve iş-yaşam dengesini neredeyse boyuna ücretle bir öncelik olarak ortaya koyuyor.
Pandemi, esnek çalışma ve iş-yaşam dengesi hakkında alçak sesle bir uğultuya neden oldu.
Açıkça, karantinaların dur-başla doğası olmasaydı -Çin’de halen devam ediyor- WFH’ye geçiş ve üretkenlik kazanımlarının sürpriz bulguları gerçekleşmeyecekti. Çoğu hükümetin ve iş dünyasının liderinin varsayımı olan “geriye dönmek” yanlış çıktı.
Bugün, insanların nerede, ne zaman ve nasıl çalıştığına dair eski varsayımların çoğunun, bilgiyi arayan insanlara ve iş arayanlara hükmeden yeni gerçeklikler tarafından değiştirilmeye devam edeceği, The Nowhere Office adını verdiğim yeni bir çağın başlangıcındayız. yönetin ve onlara liderlik edin.
Dikkate alınması gereken üç özel eğilim görüyorum.
Esnek Çalışmaya Yönelik Artan Talep
Birincisi esneklik. Esnek iş yeri, esnek olmayan işyerine galip gelecek ve dünyanın yeni bir işçi türü var: Flexetariat. Bugün işe gidiş geliş tarafından kuşatılan sorgulanmayan angaryanın yerini, özgürlüğü ve esnekliği çalışma kimliğinin merkezine koyan oldukça iddialı bir işçi aldı.
McKinsey & Co.’nun en son Amerikan Fırsat Anketi, çalışanların %87’sinin esneklik teklif edildiğinde bunu kabul edeceklerini söylediğini gösteriyor. Hem mavi hem de beyaz yakalı mesleklerde çalışanların yaklaşık %58’i zaten haftada en az bir gün evden çalışabiliyor. İşe alım firması Upwork Inc.’den alınan veriler, serbest çalışanların %78’inin esnekliği önemli bir endişe olarak gösterdiğini gösteriyor. Küresel serbest çalışma pazarı, 2021’den 2026’ya kadar yıllık %15’lik bir bileşik oranda büyüyecek.
Flexetariat, zamanlarına özgürlükleri kadar değer verir. Apple Inc. ve Alphabet Inc., uzaktan çalışma eğilimleri konusunda önemli bir araştırmacı olan Stanford Üniversitesi profesörü Nicholas Bloom ile birlikte, mevcut iş bulma çabalarına karşı çalışanların tepkisiyle karşılaşan şirketler arasında yer alıyor ve bazı şirketlerde uyumsuzluğun %40 kadar yüksek olduğunu belirtiyor. personelin göreve iadesini zorlamak.
Pek çok lider – ve bazıları hala – hibrit çalışmaya (esnek çalışmayı tanımlamanın pandemi sonrası yolu) şüpheyle yaklaştı, çünkü bu, uygulanması oldukça yıkıcı ve hala devam eden bir çalışma. Bu liderler, ofis çalışanlarını geri alamamalarını ya da ikna edememelerini sinir bozucu ve hayal kırıklığına uğratıcı bulmaya devam ediyor. En çok ses çıkaranlardan biri Tesla Inc. CEO’su Elon Musk, fiziksel olarak ofiste olmayan çalışanları alenen azarlayarak ve “başka bir yerde çalışıyormuş gibi yapmaları gerektiğini” önererek yeni bir motivasyonel liderlik tarzı benimsedi.
Yine de akıllı liderler sunum önyargılarını gevşetmeye başlıyorlar: Zoom tarafından görevlendirilen Morning Consult’un Haziran-Temmuz aylarında yaptığı bir anket, kıdemli liderlerin %90’ının tam zamanlı iş yerinde bulunma yerine hibrit veya uzaktan çalışma ortamını tercih ettiğini gösterdi. Kültür ve uyumun yeni programlarda yeni yollarla oluşturulabileceğini anlıyorlar.
Samsung Electronics Co.’nun sahip olduğu, dünya çapında yaklaşık 30.000 çalışanı olan kulaklık ve lüks araç içi sistemlerin ses teknolojisi üreticisi Harman International Industries Inc. gibi şirketler, Harman Flex’i tanıttı ve kısa süre önce Miami’deki kıdemli küresel liderlerini görevlendirmek üzere bir araya getirdi. . Şirketin %40’ını etkilemesi bekleniyor.
Dört günlük hafta denemeleri dünya çapında gerçekleşti ve devam ediyor. Fujitsu Ltd., esnek çalışmayı norm haline getiren #workyourway adlı esnek bir çalışma politikasını benimsedi ve bazı Avrupa bankaları artık esnekliğin rekabet avantajı olduğunu söylüyor. İyi ya da kötü, esnek bir çalışma politikasına sahip olmak zorunlu hale gelecek.
Yine de esnekliğin dezavantajları vardır. Tek beden herkese uymaz, bu da yönetmeyi çok karmaşık hale getirir. Ayrıca, evden çalışabilenler, istenmeyen gözetimden daha uzun çalışma saatlerine ve her zaman açık bir kültüre kadar çeşitli olumsuzluklar yaşarlar. Ayrıca, esnek bir şekilde çalışamayanların sayısı, yapabilenlerden hala daha fazla – ve aynı işyerinde bunu yaptıklarında genellikle gerginlikler artıyor. Gelecekte, bu gerilimlerin çoğunun aracısı, izlenmesi gereken ikinci vardiyanın odak noktası olan sendikalar olacak: iktidar.
Çalışan-İşveren Güç Değişimi
Esnek çalışma politikaları artık dünya çapında bir dizi yeni mevzuatta yer alıyor. İrlanda uzaktan çalışmayı ulusal bir strateji ilan etti. AB istihdam yasasının son reformu 180 milyon işçiyi etkileyecek ve giderek öngörülemez hale gelen işgücü piyasasını düzene sokmak için tasarlandı. Birleşik Krallık’ın “talep etme hakkı” esnek çalışma yasasının 2014’ten bu yana ilk kez güncellenmesi bekleniyor. Yakın tarihli bir meclis tavsiyesi, “esnek çalışmak isteyenlerin haklarını değerlendirmeye devam etme ve neyin ne olduğu konusunda daha iyi bir anlayış geliştirme ihtiyacını” belirtti. ‘esneklik’, işgücünü oluşturan çeşitli gruplar için demektir.”
Milletvekillerinin çalışanlarını daha iyi anlamaları gerektiğinin kabulü, güç değişimini biraz daha hafife alıyor. Danışmanlık firması PricewaterhouseCoopers LLP, “bunu yapmak için daha belirgin bir rol inşa etmek isteyen sendikalar için bir fırsat olduğunu ve modern işyerinde alakalarını yeniden ortaya koyduğunu” belirtiyor. Uluslararası Çalışma Örgütü’ne göre, sendika üyeliği genel olarak düşmeye devam ederken, ülkelerin %80’i pandemi sırasında sendika liderliğindeki tartışmalara katıldı. Şimdiye kadar sendika bağışıklığı olmayan kuruluşlar – Amazon.com Inc.’den Starbucks Corp.’a kadar – benzeri görülmemiş bir aktivizm ve medyanın istenmeyen ilgisiyle karşı karşıya kaldı.
Beyaz yakalı talepler, dolaylı olarak ön saflardaki işçilerin gücünü de artırabilecek bir salgın haline geliyor.
Gücün yeniden dengelenmesinin bir kısmı, tarihsel olarak sıkı işgücü piyasasıyla açıkça bağlantılıdır – işe alım ve elde tutma, bazı endüstrilerde her yönüyle jeopolitik istikrarsızlık veya enerji krizi kadar önemli bir rüzgar olarak kabul edilir. Ancak bunun bir kısmı, liderlerin çalışma varsayımlarını güncellemedeki başarısızlığıdır.
1920’ler ve 1930’lardaki araştırmaları, üretkenliği yalnızca ücret gibi dışsal ödüllerle artırılabilen ve insan ilişkileri yönetimi okulunun öncüsü olan mekanik insanlar olarak işçiler hakkındaki varsayımlara meydan okuyan Avustralyalı psikolog ve filozof Elton Mayo, The Social Problems of the Bir Sanayi Uygarlığı, “bir sanayi toplumunun, herhangi bir iş türünde teknik üretim süreçlerinin uzun süre değişmeden var olacağını varsayması artık mümkün değildir.”
Günlük Yolculuk Öldü
Açıktır ki, Mayo’nun modern bilgi işçileri için geçerli olan “teknik üretim süreçleri” teknoloji yoluyla değişmektedir, ancak bu sürecin yeri de değişmektedir. Üçüncü vardiyaya: yer.
İşe gidip gelmek artık işçiler için bir tutku katili olarak görülüyor. İngiltere’de, Londra, Cambridge ve Oxford’daki üniversiteler arasında “altın üçgen” olarak bilinen bir bölgede yer alan Watford gibi kasabaların serveti yükselirken, emlakçılar Workspace Group Plc tarafından yapılan son milyar dolarlık anlaşma ABD’deki elli banliyö ofisinde, insanların yaşadığı yerlere yakın ofislerin göçünün devam edeceğine dair bir iddia var.
Ofis hayatı, pandeminin taşma noktasından en az on yıl önce değişiyordu. İnternet, akıllı telefon ve telekonferans, işin çoğunu yeni bir mekana taşıdı: siber uzay. Ortak çalışma alanlarının çığır açan öncüsü WeWork Inc., 2010 yılında kuruldu. İlginç bir şekilde, emlak devi Cushman & Wakefield Plc, 2021’de WeWork ile stratejik bir ortaklığa 150 milyon dolar yatırım yaptı.
Magritte’in aynı insanları tekdüze bir şekilde betimleyen gerçeküstü başyapıtı “Golconda”ya geri dönelim. İkonik IM Pei tasarımı Energy Plaza’nın apartmanlarla birlikte karma kullanımlı çalışma alanına dönüştürüldüğü Houston, Teksas’ta asılı duruyor. Gayrimenkul analizi ve yatırım firması CBRE, şirketlerin yarısından fazlasının ofis alanlarını “çoğunlukla uzaktan çalışma ve daha verimli kullanımla serbest bırakılacağını düşündükleri fazla alanı ortadan kaldırmak için” azaltmak istediğini belirtiyor.
Carpe diem bu değişimde rolünü oynuyor. İnsanlar önemli olmayan seyahatlerle veya verimsiz olmakla zaman kaybetmek istemiyorlar: Ofis donanımcısı Steelcase Inc. tarafından yapılan araştırma, tam doluluk sürelerinde çalışanların %87’sinin masalarından iki ila dört saat uzakta geçirdiğini kaydetti. (Flexetariat’ın çelişkileri olmadığı için değil: Fransa’daki Emlyon Business School’da profesör olan David Courpasson ve Belçika’daki Louvain School of Management’taki meslektaşları tarafından yapılan araştırma, insanlar sabit bir kişisel alan istedikleri için sıcak masalara karşı önemli bir direnç gösteriyor. her gün kullanmak zorunda kalmak istemiyorum.)
Ofis, tarihsel olarak, hem yöneticinin işini bitirdiği hem de kültürü bağlayıp inşa ettiği bir yer olmuştur. Yüz yüze olmanın getirdiği ekip çalışması yoluyla, büyümenin eski moda yoldan gelmesini isteyen iyi niyetli CEO için bir düşünün.
En büyük değişim, mülkiyet temelli bir yaklaşımdan felsefi bir yaklaşıma geçişte görülebilir. İleriye dönük olarak önemli olan, işçi odalarını barındırmak için eski büyük ofis alanı varsayımlarını bir kenara atmak değil, tamamen başka bir şey: insanlara anlam verecek bir yer ve bunun her gün her gün tek bir yerde olmadığı yeni varsayımı. .
MIT’den Sandy Pentland ve insan jimnastiği laboratuvarındaki meslektaşları, 19. yüzyılın “sosyal fizik” felsefesini, insanların en iyi şekilde çalışmak için uzayda nasıl hareket ettikleri konusunda gerçek dünyadaki yeniliklere yorumluyor. Dedikodu yapmak, bir araya gelmek ve hayatlarında yeniden dağılmadan önce yenilik yapmak.
Meslektaşlarını ofise daha fazla geri getirmek isteyen lider, ağlar, işbirliği ve inovasyon etrafında sosyal olarak bilimsel bir dinamik anlayışına yatırım yapmak zorunda kalacak. Sadece minderleri doldurmak ve daha iyi duşlar ve kahve yerleştirmek iğneyi hareket ettirmeyecek.
Üretken çalışmanın ne olduğu ve çalışma kültürünün nasıl başarılı bir şekilde teşvik edilebileceğinin tanımının kökten gözden geçirilmesi gerektiği ortaya çıktı. Hayır, su soğutucusunun sonu değil ve hayır, büyümenin sonu değil ve hayır, ofisin sonu bile değil.
Ancak bu, yeni bir dizi çalışma koşuluna karşı yerin, kimliğin, kültürün, amacın, refahın ve üretkenliğin gerçekleştiği yeni bir zamanın başlangıcıdır.
Bu, işçinin insan olarak anlaşıldığı, iş unvanından veya üniformasından (veya melon şapkasından) yoksun bırakıldığı ve onun yerine hala çalışması gereken bir grup birey tarafından değiştirildiği, ancak eskisinden farklı olarak yeni bir zamanın başlangıcıdır.
(Başlık dışında, bu haber NDTV personeli tarafından düzenlenmemiştir ve ortak bir yayından yayınlanmıştır.)
Kaynak : https://www.ndtv.com/world-news/the-world-has-a-new-kind-of-worker-the-flexetariat-3384110