Nazım (Ar. i.)
Sözlerin, vezin denilen bazı ölçü sistemlerine uygun olarak mısralar teşkil edecek şekilde sıralanması, mısrlların sonlarının da belli bir düzene göre kafiyelerle sona erdirilmesi suretiyle meydana getirilen ifade şekli. Nazım şeklinde yazılan yazılara manzum veya manzume, böyle yazı yazanlara da nâzım denir. Nesirden çok önce doğup gelişmiştir.
Nazımdaki en küçük birim mısrâdır. Divan Edebiyatı’nda nazım birimi olarak beyit kullanılmıştır. Halk Edebiyatı’nda ise nazım birimi, değişmez bir şekilde, dörtlüklerden meydana gelen, kıt’alardır. Nazımda vezin kafiye ve şekil gibi unsurlar yarattıkları ahenk ile, anlatılmak istenen duygu veya düşünceyi, desteklerler.