Entomofajiböceklerin insanlar tarafından bir besin kaynağı olarak tüketilmesi. Entomofaji, dünyanın çoğu yerinde uygulanmaktadır, ancak özellikle 2.000'den fazla farklı böcek türünün tüketildiği bilinen tropik bölgelerde yaygındır. İnsanlar tarafından yenen çoğu böcek türü şu taksonomik gruplara girer: Coleoptera (böcekler), Lepidoptera (güveler ve kelebekler), Hymenoptera (eşek arıları, arılar ve karıncalar), Orthoptera (cırcır böcekleri, çekirgeler ve çekirgeler), Hemiptera ( Heteroptera olarak da adlandırılır; gerçek böcekler), Isoptera (termitler), Odonata (yusufçuklar) ve Diptera (sinekler). Böcek türlerinin iyi temsil edilmesi mantıklı görünmektedir çünkü bunlar, dünyada tanımlanan tüm böcek türlerinin en bol olanıdır. Çoğu böcek türü arasında, tüketim için larva aşamaları tercih edilir; örneğin, Lepidoptera'dan,neredeyse tüm türler kelebek olarak değil tırtıl olarak yenir.
Tropiklerde entomofaji
Tropik bölgelerde böceklerin ağırlıklı olarak yenilmesinin birkaç nedeni olabilir. Birincisi, yenilebilir böcek türlerinin çoğu mevsimsel olarak orada meydana gelse de, farklı mevsimlerde görülürler; böylelikle bir gıda kaynağı olarak böcekler yıl boyunca mevcuttur. Buna karşılık, ılıman bölgelerdeki böcekler, çoğu o mevsimi diyapoz veya sessizlik içinde geçirdiği için kış aylarında bulunmazlar. Tropikal böcek türleri, dünyanın diğer bölgelerinde bulunan diğer birçok böcek türünden de daha büyüktür. Ek olarak, tropik bölgelerde, böcekler genellikle bir araya toplandıkları için hasat genellikle nispeten kolaydır (örneğin, ağaçlardaki çekirge sürüleri veya tırtıllar).
Entomofaji ete karşı
Geleneksel çiftlik hayvanlarıyla karşılaştırıldığında, böcekler yemi yenilebilir vücut ağırlığına dönüştürmede çok etkilidir. Örneğin, 1 kg (2.2 pound) yenilebilir vücut ağırlığına ulaşmak için, cırcır böceklerinin 2,1 kg yeme ihtiyacı vardır; bu, tavuklar için 4,5 kg, domuzlar için 9,1 kg ve sığırlar için 25 kg. Buna ek olarak, gübre kaynaklı nitröz oksit ve enterik fermantasyondan gelen metan atmosfere salınması nedeniyle, geleneksel çiftlik hayvanları küresel sera gazı emisyonlarının yaklaşık yüzde 14,5'inden sorumludur. Hayvancılık ayrıca toprakların asitleşmesine ve su kütlelerinin ötrofikasyonuna katkıda bulunan amonyak emisyonlarının üçte ikisini oluşturur. Karşılaştırıldığında böcekler çok daha az sera gazı emisyonu üretir. Yaşam döngüsü analizi, yemek kurtlarından olduğu gibi böcek proteini üretiminin,süt, domuz eti, tavuk veya sığır eti şeklinde protein üretimi için gerekenden çok daha az arazi alanı gerektirir. Çiftlik hayvanları tarafından protein üretimi ayrıca büyük miktarlarda tatlı su gerektirir; Bazı tahminlere göre üretilen her kilogram sığır eti için 43.000 litre (yaklaşık 11.360 galon) su gerekiyor.
Bazı böcekler tahılların üzerinde yetiştirilse de, diğer birçok böcek türü (örn. Un kurdu) organik atıklar üzerinde yetiştirilebilir. Bu tür atık akışlarının güvenlik endişeleri oluşturmadıklarından emin olmak için sertifikalandırılması gerekir. Diğer atık akışları için, böceklerin olası kirleticilerle nasıl başa çıktıklarını anlamak için araştırmalara ihtiyaç vardır. Örneğin, yemek kurtlarıyla yapılan deneyler, patojen enfeksiyonunun (hastalığa neden olan bir varlık ile enfeksiyon), kirleticileri nötralize eden antimikrobiyal bileşiklerin üretimini tetiklediğini göstermiştir.
Çevre üzerindeki nispeten düşük etkisi göz önüne alındığında, entomofajinin gıda talebindeki küresel artışı karşılamaya yardımcı olan önemli bir araç olduğu düşünülmektedir. Bu, özellikle et üretimi bağlamında belirgindir. Dünya et üretimi geleneksel olarak yoğun ve orantısız bir şekilde endüstriyel ülkelerde yoğunlaşmıştır, ancak 2050 yılına kadar iki katına çıkacağı tahmin edilmektedir ve bu büyümenin çoğu az gelişmiş ülkelerde meydana gelmektedir. Ancak dünyadaki tüm tarım arazilerinin yüzde 70'i hayvancılık için kullanılmaktadır. Et tüketimini azaltmak sorunu çözmenin bir yolu olsa da, diğer çözümler arasında in vitro et üretim sistemlerinin geliştirilmesi, mikroalg kullanımı ve entomofaji yer alıyor.
Böceklerin besin değeri
Pek çok yenilebilir böcek türünün besin değerini genelleştirmek zordur, çünkü besin içeriği hasat edilen böceğin aşamasına, böceğin diyetine ve yetiştirme ve işleme (örneğin kurutma, kaynatma ve kızartma) koşullarına bağlıdır. Bununla birlikte, yenilebilir böcekler genel olarak tatmin edici miktarlarda enerji ve protein sağlar, insanlar için amino asit gereksinimlerini karşılar ve tekli doymamış ve çoklu doymamış yağ asitleri bakımından yüksektir. Bazı böcek türleri ayrıca yüksek miktarda mikro besin içerir. Örneğin, mopane tırtılları ve cırcır böcekleri yüksek miktarda demir içerir, bu da onları dünya çapında demir eksikliği anemisinden muzdarip bir milyar insan, özellikle de hamile kadınlar ve okul öncesi çocuklar için potansiyel olarak değerli besin kaynakları haline getirir. Böceklerin dış iskeletinde bulunan bir polisakkarit olan kitin,insan bağışıklık sistemini güçlendirdiği gösterilmiştir.
Tarım böcekleri
Tropikal ülkelerdeki böcekler ağırlıklı olarak doğadan toplanır, ancak bu yaklaşım yenilebilir böceklere olan talep arttıkça sürdürülebilir bir şekilde sürdürülemez. Tayland'da, 20.000 kriket çiftliği, 1996-2011 döneminde ev tüketimi ve pazar için yılda ortalama 7.500 ton (16.5 milyon pound) böcek üretti. Batı dünyasında, böcekler çoğunlukla evcil hayvan yemi olarak yetiştirilmektedir. Bununla birlikte, Hollanda'daki bazı böcek yetiştirme şirketleri, insan tüketimi için özel üretim hatları kurdu; bu böcekler dondurularak satılır. Bu tür ürünlerle ilgili en büyük zorluk, işçilik maliyetleri nedeniyle yüksek olan tüketicilere maliyeti düşürmektir.
Gıda güvenliği, muhafazası ve mevzuat
Diğer gıda ürünlerine benzer şekilde yenilebilir böcekler, güvenlik ve düzenleyici konulara tabidir. Böcek patojenleri, filogenetik olarak omurgalı patojenlerinden farklıdır ve genellikle insanlara zararsız olarak kabul edilir. Bununla birlikte, patojenlerin bulaşması bazı durumlarda insanlar için tehlike oluşturabileceğinden, böceklerin hijyenik olarak üretilmesi gerekir.
Yenilebilir böceklerle ilgili daha önemli bir güvenlik endişesi alerjiler olmuştur. Örneğin bazı insanlar ev tozu akarlarına karşı alerjiye sahip olabilir ve böceklerin tüketimi ile alerjenlerin çapraz reaksiyonu ortaya çıkabilir. Bu tür alerji endişelerine bir çözüm, ürünün uygun şekilde etiketlenmesini gerektirecektir. Güvenli bir ürün sağlamak için kaynatma, kızartma ve kızartma gibi işleme yöntemleri önerilir. Yenilebilir böcekler ve böcek ürünleri kurutma, asitlendirme ve laktik fermantasyon gibi tekniklerle buzdolabı kullanılmadan korunabilir.
Böceklerin insan besini olarak kullanılmasına ilişkin düzenleme ve mevzuat belirsizdir. Ulusal ve uluslararası gıda güvenliği otoriteleri, güvenlikle ilgili endişeleri ele alır.
Gastronomi
Böcekleri lezzetli ve çekici kılmak, özellikle Batı dünyasında entomofajinin en büyük zorluklarından biridir. Beslenme ve çevresel faydaların vurgulanması önemlidir, ancak tüketiciler yalnızca lezzet, renk, doku, tat ve tat açısından çekici olduğunda ikna olacaktır. Bununla birlikte, yemek tercihleri kültürel tarih, deneyim ve adaptasyondan etkilenirken, Batı dünyasındaki entomofaji de bir eğitim meselesidir. Böceklerle ilgili yemek kitapları tüketicilerin çekici tarifleri belirlemelerine yardımcı olmak için kullanılabilir.