Tam beş ay boyunca neyle, nasıl öleceğimi düşündüm. Uyku haplarımın tamamını içsem, bağışıklık kazandığım için, tam etkisini göstermeyebilirdi. Hastanede kurtarılsaydım, hayattan soğumamın samimiyetine kimse inanmazdı. Kendimi atacak en yüksek binayı aradım. Oturduğum salonun tavanındaki demire…
Ömrüm geçti bir çiçeğe benzemekle
Hangi hayat süslendi senin için bu kadar.
Su getirdim perilerine küçücük avuçlarımla
Beni anla.
- Didem Madak