Söyleyeceklerim için beni affet!
İçimde bir savaş var, kendimle karşı karşıyayım
Beni yarattığın gibi bu savaşı da sen yarattın!
Neden beni cephede yalnız bıraktın?..
Bunca yıldır savaşta, neden hayatta kalırım?
Sana inanmasaydım savaşıma tapardım!
Savaşın tam ortasındayım, her şey olanak.
Dört tarafım duvar, hani bana sığınak?
Kurşunlardan kaçarken sığındığım siper gibisin.
Düşmanıma kurşun diye sıktığım da sensin!
Yarılmış bir cephenin tam ortasında
Silahlar bana doğru kan kusmakta,
Parıldayan süngüler üstüme koşmakta…
Terk edemediğim mevzim gibisin.
Süvari hücumunda dörtnala sürdüğüm atım,
Elimden, belimden eksik etmediğim silahım
Kendimi korumak için sürekli yanımda taşıdığım
Cephane diye gezdirdiğim de sensin!
Söyleyeceklerim için beni affet tanrım!
İçimde bir savaş var, kendimle karşı karşıyayım
Ben bu şiiri bir daha nasıl haykırayım?
Düşmanım orada, işte tamda karşımda
Mermiyi sürdüm namluya… Ateş! Kırıldı ayna!