|Hayat Çemberi|
Ama Ocak ayı güzel bir denemeyle başladı.
Bu sefer Hindistan'da geçirdiğim süre boyunca, daha doğrusu Tom gittikten sonra, biraz içime döndüm. Tom'la ilk uzun ayrılığımız. Dürüst olayım hem zor, hem kolay oldu. Onunlayken daraldığımdan değil, ama yalnız kalmak iyi oldu. Sonlara doğru çok özledim.
Bu içe dönmeler falan derken, yani böyle bir hiç bir gereksiz muhabbeti çekememe, hiç bir gereksiz konuyla ilgilenememeye başladım. Anlatmam zor şimdi, ama bir haller geldi bana. O ara Tom'u bile çekemeyebilirdim.
Sağolsunlar, attığım her adımı ellerinden geldiğince köstekleyen annem ve babam konuşabildiğimiz her saniye, "kızım evine kocanın yanına dön", "bu kadar kaldın yeter artık", "bunca zamandır hala öğrenemediysen bu yogayı, bundan sonra da zor öğrenirsin", "bu hocan dolandırıcı galiba, niye bi seferde öğretmiyor, yoksa senin kafan mı basmıyor", "zaten kırkını geçmişsin bu yaştan sonra yoga yapsan ne, yapmasan ne", "gençler kesin senden daha iyi yapıyordur" şeklindeki monologlarını hiç esirgemediler. Sanki bu üçüncü gidişim değilmiş gibi, sanki biletleri almamışım, hadi diyince dönebilecekmişim, sanki "tamam ya, bırakayım ben bu yogayı" desem dünyadaki savaşlar bitecek, açlık, yoksulluk, çevre kirliliği, hastalıklar bir anda ortadan kalkacakmış gibi ısrarlarına devam ettiler.
Allahtan sonra kaldığım yerlerde modem ve internet problemleri çıktı. Dış dünya ile evden bağlantım kesildi.
İnternetin kesilmesine paralel, evde on günlük bir vipassana inzivasına çekilmeye karar verdim. Kendime günde on saat meditasyon olmasa da, yakın bir program oluşturdum. Sabah yoga pratiği, öncesinde ve sonrasında meditasyon, evde yemek yapma, hoca ve asistanlar dışında kimseyle konuşmama gibi. Vipassana inzivasına katılmaktan daha zor olduğunu söylemem lazım, ama yapılmaz değil. Tekrar deneyebilirim, ama başkasına "mutlaka yap" diye tavsiye etmiyorum. Çünkü kendi kendime bile fazla gelmeye başladım. Ha milletten kaçtım, eve kapandım da iyi mi yaptım, valla galiba bi sürü arkaya atılmış defter rüyalardan pörtledi. Kendimi bile çekemedim zaman zaman.
*
Bu arada Selin'in tavsiyesiyle değişik kitaplar okudum. Bu süreçte keşfettiğim yazarlardan bir tanesi Rudolf Steiner. Selin'in Avusturalya'da aldığı Bütünsel Danışmanlık / Bütünsel Şifa eğitimleri sırasında tanıştığı bir yazarmış. Ben Türkçe wikipedia linki koydum ama ingilizcesinde daha fazla bilgi var.
Ocak başında Tom ve on civarında Finli arkadaş ayrıldılar. Yerlerine Selin, Peter, Oliver ve bir kaç gün gecikmeyle Beate geldi.
|Rudolf Steiner|
Araya gereksiz bilgi sıkıştırayım, İngiliz menşeili ortamlarda yazarın soyadı Staynır olarak okunsa da, Avusturyalı yazarımızın soyadı Almanca Ştaynır olarak okunuyor. Selin eğitim sırasında bütün hocaları "Staynır" dediği için, o şekilde okumakta ısrar etti. Ben kıt kanaat Almancama güvenmediğimden, "ya nasıl okunur bu Steiner" diye Beate'ye sordum. Doğrusu S değil Ş imiş, ve Rusça ve Türkçedeki gibi sondaki R ye de öküz abanmıyormuşuz. Bu arada konu açılmışken Beate kendi ismini de düzeltti. Rezalet arkadaşlar, çok utandım. Onun ismi Beate olarak dümdüz okunmuyormuş, "Biati" gibi bir aksanla söyleniyormuş, sondaki i daha çok ı ya yakın.
Steiner'ci falan olmadım. Ama oldukça enteresan bir adam, ve keyifle okunan kitapları var. Tavsiye ederim. Ben aşağıdakilerle başladım.
How to Know Higher Worlds
The Way of Initiation
A Road To Self-Knowledge
Anladığım kadarıyla ilk iki kitap bir takım baskılarda tek kitap olarak basılmış, bazı baskılarda ayrılmış. Neyse arada bazı tekrarlar da oldu, ama hatırlama oldu. İlkini okudum, araya başka kitaplar alıp ikincisini de bitirdim. Üçüncüsüne başlamak için elimdeki kitabın bitmesini bekliyorum. İlk kitap Türkçe'ye Yüce Alemleri Bilmek olarak çevrilmiş.
*
Steiner özetle aydınlanmaya/bilgeliğe giden yolu, ve bu yolda nasıl çalışılması gerektiğini adım adım, hatta bazen aşırı diyebileceğimiz bir Alman sistematizmi içinde tarif ediyor. Okurken, "adam muhakkak aydınlanmış olmalı yoksa bu kadar detayı anlatamazdı" dedirtiyor. Bir de okurken, aydınlanmaya, bilgeliğe giden adımlar dünyanın farklı yerlerindeki çeşitli kültürlerde birbirine çok benziyor, onu farkediyorsunuz.
Bu kitaplarla bana gelen manyak hallerin güzel bir çakışma noktası oldu.
Böyle bir yola giriyorsanız, başlangıç olarak önce bir içinize dönün, kendinizi gözlemleyin, bir insanlardan elinizi eteğinizi çekin diyor Steiner. Her insanın içinde yüce bir potansiyel var. Bu potansiyeli farketmek ve geliştirmek ancak kişinin kendi bilinçli çabasıyla mümkündür. Bunun için başlangıçta kişinin işte gereksiz duygu, düşünce yaratan konulardan uzaklaşarak kendini gözlemlemesi gerekir.. gibilerinden şeyler söylüyor.
En önemli tavsiyelerinden biri bu süreçte bağlılık ve özveri ile erdemli bir şekilde yürümeye devam etmek. Onurlu, erdemli ve bütün insanlığın ve canlıların iyiliğini gözetecek şekilde kendini geliştirmeye çalışmak. Diğer önemli tavsiyesi "eleştiri yapmamak". Her ne konuda olursa olsun enerjinizi bir şeyleri eleştirmeye harcamanız sizi bilgelik yolundan uzaklaştıracağı yönünde.
*
Bu Hindistan yolculuğunun başında kafamı kurcalayan büyük bir sorum vardı. Gidip Sharath'la konuşmayı bile düşünmüştüm. Çok dolandırmayayım, konu madde bağımlısı yoga hocaları ve/veya öğrencileri. Yelpazeyi en masum görünenlerden tutup, en uç noktaya çekebilirsiniz. Benim için en masumlar kahve ve şeker. Başkası için alkol, sigara masum olabiliyor veya esrar, eroin.
Sorum "acaba bu tür durumdaki insanlar için bizim yoga uygulayıcıları olarak yapabileceğimiz veya sorumluluğumuzda olan bir şeyler var mıdır, yoksa bu insanları kendi hallerine, kendi tercihlerine ve kaderlerine mi bırakmalıyız?" olacaktı.
İnsanlara hayatlarında gördüğümüz yanlışları söylemeli ve düzeltmeleri için destek olmalı mıyız? Ama ya o insanlar bunu kendileri için bir problem olarak görmüyorlarsa? İnsanlara varsa eğer "doğru yol"u, veya daha düzgün olduğunu düşündüğümüz yolları tarif etmeli miyiz? Kendilerine zarar veren ilişkileri bitirmeleri için konuşmalı veya ısrar etmeli miyiz? Veya kendilerine zarar verdiklerini hatırlatmalı mıyız?
Peki ama ya bu kişiler aynı zamanda "yoga hocası" ise? O iki ton kafalarıyla ya öğrencilerine fiziksel ya da duygusal zarar verirlerse?
*
Bütün bu sorulara kendimce bir cevap buldum. (Varsa daha parlak fikir ve tavsiyeleriniz lütfen paylaşınız).
Kişiler özelinde, o kişi için harcayacağımız zaman ve enerji herkesin kendi tasarrufunda. Arada bütün alem tersini söylerken birini çekip "ama bak kızım, burada yanlış yapıyorsun.." diye başlayan konuşmaları yapabilmek çok faydalı olabiliyor. Kendi hayatımda beni böyle çekip konuşmuş hala şükranla andığım insanlar oldu. Fakat.. insanlarda öyle çekip konuşarak kırılma ve kopuş noktaları yaratamıyorsunuz kolay kolay.
Benim bulduğum cevap bu problemlerin kişilerin kendi karmik yükleri olduğu ve kendilerinin çözmeleri gerektiği yönünde. Benim şahsen kendim doğa üstü güçlerim yok, karşımdakinden daha üstün bir tarafım da yok. Eh kimsenin bana fikir sorduğu da yoksa, ne diye kasıyorum?
Ha bu kişiler yoga hocalığı yapmaya soyunurlarsa buyursunlar yapsınlar. Onları tercih eden öğrencilerin kendi çözmeleri gereken karmik problemleri. Biri bana fikrimi soracak olursa açıklarım. Ha böyle hocalar yogaya zarar verirlerse diye de bir şey yok. Binlerce yıldır uygulandığı söyleniyor yoganın, bir iki problemli ruh hastası, üç beş bağımlı veya seksomanyak yüzünden yoganın zarar göreceğini zannetmiyorum. Bir miktar imaj zedelenmesi olur belki, doğruyu merak eden arar bulur. İmaja değil öze bakar. Beğenen kendine hocası olarak Akif Manaf'ı da seçebilir, etrafına tavsiye de edebilir. O da onun karmik yükü.
Bu yolculukta yanlız yürüyoruz.
Ama, yürüyeceğimiz yolu, beraber yürüyeceğimiz, etrafımızdaki kişileri doğru seçmek de kişisel tercih ve sorumluluğumuz.
Diye düşündüm...
*
Nedir allahaşkına bu "karmik yük"? Yukarda karma anlatılıyor. Atalarımız demiş "iyilik yap, iyilik bul" daha ötesi biraz karışık sanki.
Mesela benim karmik yüküme örnek olarak, annem ve babamı verebiliriz. Herhalde önceki hayatlarımda (aşağıdaki reenkarnasyon videosunu seyrediniz) akbil basarak biriktirdiğim büyük iyilikler sonucu onların çocuğu oluvermişim. Benim görevim kendimi gözlemleyip bu onların söyledikleri şeylere alınganlık yapmamak, aslında benim iyiliğimi istedikleri için böyle konuştuklarını farketmek olabilir, kim bilir..
Geçmişi boşverin.. orda olan olmuş, ne olmuşsa..
Şu anda yaptığınız şeylere bakın, şu andaki karmanıza odaklanın, ne yaptığınıza dikkat edin.
Ben bu Steiner'in tarifini tuttum, hepimizin içinde yüce bir öz var. Arayıp bulup, geliştirmemiz, iyileştirmemiz, kendimizin ötesine adayarak üzerinde uğraşmamız gereken. Hepimizin içinde sonsuz potansiyeller var, bulmaya, geliştirmeye çabalarsak ne güzel.. Ben şahsen doğru kullanıldığında yoganın çok güçlü bir araç olduğunu düşünüyorum. Verimli kullanın..