Çevreciler ve ağaç kesiciler arasında süregelen gerilimlere rağmen, geçen ay Amerika Birleşik Devletleri’nde – ve belki de dünyada – en büyük ormancılık deneyini başlatma planı büyük bir engeli ortadan kaldırdı. Tartışmalı bir şekilde, çalışma büyük bir soruyu yanıtlamak amacıyla yeni bir araştırma ormanına giriş yapılmasına izin verecek: ahşabın gerekli bir kaynak olarak kaldığı, ancak biyolojik çeşitliliğin azaldığı bir dünyada, kereste üretimini korumayla dengelemenin en iyi yolu nedir?
Corvallis’teki Oregon Eyalet Üniversitesi (OSU) Ormancılık Koleji dekanı Thomas DeLuca, “Hepimiz ahşabı seviyoruz ve hepimizin ahşaba ihtiyacı var” diyor. “Sürdürülebilir şekilde üretmenin yollarını bulmalıyız ve bu proje bunu yapmamıza yardımcı olabilir.”
OSU’daki DeLuca ve diğer araştırmacılar tarafından önerilen proje başarılı bir şekilde başlatılırsa, güneybatı Oregon’da yeni oluşturulan Elliott Eyalet Araştırma Ormanı, kabaca 33.000 hektarlık bir araziyi işgal eder. Bu, 40’tan fazla bölüme ayrılacak ve bilim insanlarının, bazıları kapsamlı ağaç kesimi de dahil olmak üzere çeşitli orman yönetimi stratejilerini test edeceği. Çevreciler, avcılar, ağaç kesiciler ve yerel Yerli kabilelerin üyelerinden oluşan projenin danışma komitesi en son araştırma önerisini 22 Nisan’da onayladı.
Plan, ABD Başkanı Joe Biden ve diğer uluslararası liderlerin, bu yılın ilerleyen günlerinde Birleşmiş Milletler Biyolojik Çeşitlilik Konvansiyonu toplantısından önce toprağı ve biyolojik çeşitliliği koruma taahhütlerini güçlendirirken geliyor. Elliott araştırma ormanı, zamanla politika yapıcıların bu taahhütleri en iyi nasıl tanımlayıp uygulayacaklarını belirlemelerine yardımcı olabilir, diyor DeLuca.
İhtilaflı bir orman
Elliott Eyalet Ormanı’nı oluşturan topraklar, onlarca yıldır tartışmalara konu oldu. ABD Pasifik Kuzeybatısı’nda ağaç kesimi büyük bir iştir ve devlete ait bu arazi parçası, değerli Douglas köknarlarıyla (Pseudotsuga menziesii) ve diğer ağaçlar. Diğer bölümler, 1930’dan beri aktif olarak kaydedilmiş ve yeniden ekilmiştir. Ayrıca benekli baykuş gibi tehdit altındaki türlere de ev sahipliği yapmaktadır (Strix occidentalis) ve mermer murrelet (Brachyramphus marmoratus), yaşlı ormanlarda yuva yapan bir deniz kuşu. 2012 yılında, mermer murreleti korumayı amaçlayan bir dava, ormandaki ticari ağaç kesimini durdurdu.
Oregon eyaleti, OSU araştırmacıları 2018’de bir planla öne çıkmadan önce arazi için çeşitli seçenekleri değerlendirdi. Mülkü bir araştırma ormanına dönüştürme önerileri, günlüğe kaydetmenin daha düşük bir düzeyde devam etmesine izin verecek – ancak bilim ve korumaya hizmet edecek. bilim adamları diyor. DeLuca, plana göre, Elliott ormanına giriş yapmaktan elde edilecek kârın – yılda yaklaşık 5 milyon ila 7 milyon dolar arasında – deneyin altyapısı ve operasyonları için ödeme yapılmasına yardımcı olacağını söylüyor.
Amerika Birleşik Devletleri de dahil olmak üzere dünya çapında düzinelerce araştırma ormanı var ve bilim adamları onları ekoloji ve topraktan asit yağmuruna ve yükselen atmosferdeki karbondioksit seviyelerinin etkilerine kadar her şeyi incelemek için kullandılar. Ancak Elliott araştırma ormanı, öncüllerinin çoğundan daha büyük olacaktı ve savunucular, bilim insanlarına ekolojik ormancılığı bu kadar geniş ölçekte test etmek için ilk fırsatı sağlayacağını söylüyorlar.
Ormancılık için deniz değişikliği
Şu anda tasarlandığı gibi, proje bir buçuk yüzyıl önce son yandıktan sonra doğal olarak yenilenen eski büyümenin bir bölümü olan ormanın% 40’ından fazlasını ağaç kesmeden el değmeden bırakacak. Kalan alanda, araştırmacılar, 40 küçük havzada 4 tür arazi yönetimi gerçekleştiren bir dizi yinelenen deney yürüteceklerdi. Bazı arazilerde, tüm alan boyunca tek tek ağaçların seçici olarak günlüğe kaydedilmesi gerçekleşecektir. Diğerlerinde, arazinin diğer yarısı koruma için ayrılmış olarak, arazinin yarısında kesim yapılırdı. Diğer deneysel plan türleri bu iki yaklaşımı karıştırır (bkz. ‘Büyük bir deney’). Her yönetim türünün etkilerini anlamak için bilim adamları, ormandaki karbon seviyeleri dahil olmak üzere çeşitli parametreleri ölçeceklerdir; akış sağlığı; böcek, kuş ve balık çeşitliliği.
Şimdiye kadar, yaklaşık 20 OSU araştırmacısı projenin tasarımına dahil oldu, ancak üniversite nihayetinde dünyanın dört bir yanından kendi projelerini yürütecek daha fazla bilim insanını çekmeyi umuyor.
Tazmanya ormanlarında benzer sorulara bakan retrospektif bir çalışma düzenleyen Avustralya, Hobart’daki Tazmanya Üniversitesi’nde orman ekolojisti Sue Baker, OSU tarafından önerilen deneyin ölçeği ve yaklaşımının ormancılık araştırmalarında bir deniz değişimini temsil edeceğini söylüyor. . Baker, “İnsanların orman manzarasını bu ölçekte manipüle edebildiği dünyanın hiçbir yerinde buna benzer bir şey düşünemiyorum” diyor.
Önümüzde daha fazla engel var
Elliott Eyalet Ormanı, kurulduğu 1930 yılından bu yana yasal olarak Oregon’un devlet okulları için günlük kaydı yoluyla gelir elde etmekle yükümlüdür. OSU onu devralmadan önce, devletin okul fonunu 221 milyon dolar (ormanın değeri) kadar tazmin etmesi gerekiyor; şimdiye kadar bu miktarın yarısından azını tahsis etti.
Ve diğer engeller devam ediyor. Üniversite, ormanı yöneten kuralları belirleyen ayrıntılı bir yönetim planını tamamlamalı ve tehdit altındaki ve nesli tükenmekte olan türleri yönetmek için ayrı bir plan hazırlamalıdır; bunun ABD Balık ve Yaban Hayatı Servisi tarafından onaylanması gerekecektir.
OSU ekibi geçtiğimiz birkaç yılını halka açık toplantılar ve yerel Yerli kabileler, endüstri, çevreciler ve projenin destekleri çok önemli olacak danışma panelinin diğer üyeleriyle katılım yoluyla geniş ve olası olmayan bir çaba için bir koalisyon oluşturmaya çalışarak geçirdi. devlet liderleri nihai kararlarını tartarken.
Ancak gerilimler tamamen ortadan kalkmadı. Birçok çevreci, bir iklim krizinin ortasında karbonu emen ve depolayan temiz ormanların mantığını sorgulamaya devam ediyor. Oregon, Eugene merkezli bir koruma grubu olan Cascadia Wildlands’in yönetici müdürü Josh Laughlin, uzun ve zarar verici bir kesme mirasını sürdürmek yerine, Elliott ormanı biyoçeşitliliği geri kazandıran ve karbon depolamayı artıran yeni ormancılık yöntemlerine öncülük etmek için kullanılabilir, . “Son 100 yılda yaptığımız hataları yapmayalım.”
Wild Salmon Center’da politika direktörü olan Bob Van Dyk, OSU’nun kereste endüstrisi ile uzun süredir devam eden bağları ve mevcut araştırma ormanlarının yönetimini çevreleyen tartışmalar göz önüne alındığında, bir arazi görevlisi olarak rolü hakkındaki şüpheciliğin de üstesinden gelmesi gerekeceğini söylüyor. Portland, Oregon merkezli bir çevre grubu. Örneğin 2019’da OSU Orman Koleji, ormanlarından birinin 6,5 hektarlık arazisinde yüzlerce yıllık ağaçların kesilmesine izin verdi.
DeLuca, geçmişte hatalar olduğunu kabul ediyor, ancak üniversitenin sağlam bir akademik geçmişe sahip olduğunu ve Elliott ormanı ile birinci sınıf bir araştırma tesisi kurmaya kararlı olduğunu söylüyor. DeLuca, “İnsan kaynakları ihtiyaçlarını karşılamak için kereste üretmeye devam ederken en geniş tür dizisini barındıran uygulamaları gösterebilirsek, çok daha büyük bir etkiye sahip olabiliriz” diyor.
Her şey nihai yönetim planına bağlı olacak, ancak şimdilik Van Dyk ve danışma kurulunun diğer üyeleri oybirliğiyle en son teklife geçici bir yeşil ışık yaktılar. “Bu iyi bir proje ve gerçekten yeni ve ilginç bir şey yapmak için pek şansımız yok” diyor.