Dayanıklılık: Shackleton'ın İnanılmaz Yolculuğu (1959) Alfred Lansing'den
1914'te Sir Ernest Shackleton ve yirmi altı kişiden oluşan ekibi (artı bir kaçak yolcu) Antarktika'yı yürüyerek geçen ilk kişi olmak amacıyla yola çıktı. Ama hedeflerine varmadan önce, deniz teknelerini terk ederek etraflarında dondu, "Dayanıklılık”, yüzen bir buz adasında sıkışmış. Sonunda eriyeceğini umarak gemide kışladılar ve onları tekrar serbest bıraktılar., ama ne yazık ki, sonunda buz ezildi ve gemilerini batırdı ve onları gezegendeki en zorlu koşullardan bazılarında kendileri için savuşturmaya bıraktı.
Gerçekten düşünülemez olasılıklar karşısında, Dayanıklılık mürettebatı kendileri"katlanmak”. Ve sadece bu değil, hepsini en medeni şekilde yapıyorlar, gerçekten şikayet ettikleri tek şeyle, not etmek için eğlendim, yiyecek eksikliği değildi, kuru giysiler ve hatta barınak - ama tütün bittiğinde.
Şimdi, sözlerim böylesine destansı bir maceranın hakkını vermeyecek. Ancak mucizevi bir şekilde, mürettebatın her bir üyesi hikayeyi anlatmak için yaşadı ve sözlerini kesinlikle anlatan Alfred Lansing'e 'bu hikayeyi anlatmaya devam ettiler. Bu yüzden, en sevdiğim “kitabından parçaları” seçerken buradan almasına izin vereceğim, umarım sizi bir kopyasını alıp bu harika devam etmeye teşvik eder., kendin için hayranlık uyandıran yolculuk.
Kimi arayacaksın?
“Bilimsel liderlik için bana Scott ver; hızlı ve verimli seyahat için Amundsen; ama umutsuz bir durumdayken, çıkış yolu olmadığı zaman, dizlerinin üstüne çök ve Shackleton için dua et.”
Swashbuckling
“Bütün girişim bazı çevrelerde çok “cüretkar” olarak eleştirildi. Ve belki de öyleydi. Ama cüretkar olmasaydı, Shackleton'ın beğenisine olmazdı. O, her şeyden önce, klasik kalıpta bir kaşif - tamamen kendine güvenen, romantik, ve sadece biraz kargaşa.
Yukarı Shackletons Creek
“Donmuş Antarktika denizlerinde tek başına tüm pratik amaçlar içindi. Medeniyetle en son temas halinde olduklarından bu yana neredeyse bir yıl olmuştu.. Dış dünyada hiç kimse başlarının belada olduğunu bilmiyordu, bulundukları yerde çok daha az. Herhangi bir kurtarıcıyı bilgilendirecek radyo vericileri yoktu, ve herhangi bir kurtarıcının bir SOS yayınlayabilseler bile onlara ulaşabileceği şüphelidir.. 1915'ti ve helikopter yoktu, Gelincik yoktu, Sno-Cats yoktu, uygun uçak yoktu.
Böylece onların kötü durumda çıplak ve sadeliği dehşet vericiydi. Dışarı çıkacaklarsa, kendilerini dışarı çıkarmak zorunda kaldılar.”
Deniz leoparı mı? Koş!
“Bir av gezisinden dönen Orde-Lees, buzun çürüyen yüzeyi boyunca kayaklarla seyahat etmek, kötü bir zaman kampa ulaşmıştı, topuz benzeri kafa hemen önünde sudan patladı. Döndü ve kaçtı, kayak direkleriyle olabildiğince sert itiyor ve Wild"ın tüfeğini getirmesi için bağırıyor. Hayvan - bir deniz leoparı - sudan fırladı ve peşinden geldi, karadaki bir fokun kendine özgü sallanan at yürüyüşüyle buzun üzerinde sınırlanan. Canavar küçük bir dinozora benziyordu, uzun, serpantin boynu. Yarım düzine sıçramanın ardından, deniz leoparı, açıklanamaz bir şekilde tekerlekli ve tekrar suya daldığında Orde-Lees"i neredeyse yakalamıştı.. O zaman, Orde-Lees neredeyse kütlenin karşı tarafına ulaşmıştı; deniz leoparının başı hemen önündeki sudan patladığında güvenli buza geçmek üzereydi. Hayvan gölgesini buzun üzerinde takip etmişti. Ağzı açıkken Orde-Lees için vahşi bir hamle yaptı, muazzam bir dizi testere benzeri dişi ortaya çıkarmak. Orde-Lees'in yardım çığlıkları çığlıklara yükseldi ve döndü ve saldırganından uzaklaştı. Hayvan, tıpkı Wild tüfeğiyle geldiğinde peşinde koşmak için tekrar sudan sıçradı.. Deniz leoparı Wild"ı gördü, ve ona saldırmak için döndü. Vahşi bir diz çöktü ve aceleci canavara tekrar tekrar ateş etti. Daha azdı 30 nihayet düştüğünde ayaklar uzakta. Karkası kampa getirmek için iki köpek takımı gerekiyordu. 12 fit uzunluğunda ölçüldü ve ağırlığını yaklaşık 1100 pound olarak tahmin ettiler. Yırtıcı bir mühür türüydü, ve sadece benekli ceketinde bir leoparı andırıyordu - ve eğilimi. Kasap edildiğinde, saç topları 2 ve 3 karnında inç çapında bulundu - yediği yengeç foklarının kalıntıları. Deniz leoparının çene kemiği, neredeyse ölçülen 9 inç boyunca, Orde-Lees"e karşılaşmasının hatırası olarak verildi. O gece günlüğünde, Worsley gözlemledi: “Yumuşak, derin kar ve silahsız bir adam, neredeyse bir yetiştirme ile bağlandıkları için böyle bir hayvana karşı bir şansa sahip olmazdı., saatte en az beş mil dalgalı hareket. Provokasyon olmadan saldırırlar, insana penguen veya mühür gibi bakarlar.
Kitaplar Bits: Dayanıklılık: Shackleton'un İnanılmaz Yolculuğu
Bu makale hakkındaki yorumlarınızı veya görüşlerinizi bize gönderin.