1950’lerde, günümüzde Kuzey Irak’ta bulunan Kerkük’te, insanlarla birlikte köpeklerin fosil kalıntıları bulundu. Aşağı yukarı MÖ 12.000 yılından kalmaydılar.
Tabii köpeklerin nasıl evcilleştirildiği bilinmiyor. Benim tahminim, yine çocukların işe karıştığı yolunda. Bir çocuk terk edilmiş durumda bulunan veya annesi kendini savunurken ya da yiyecek için öldürüldüğünde geride bırakılan bir yavruyla yakın bir bağ kurabilir. Bu bağ bir kez oluştu mu, çocuk yavrunun yiyecek olarak kullanılmasına şiddetle karşı çıkar ve anne babası bunu kabullenirler.
Avcı ve sürü hayvanı olarak, köpeklerin bir insanı kendilerine lider kabul edebilecekleri çabucak anlaşılmış olmalı. Köpekler sahipleriyle birlikte ava gidebilirler, avın öldürülmesine yardım edebilirler, insanların istedikleri kadarını almasını beklerler ve kendilerine de ufak bir pay atılmasından tatmin olurlar.
İşte bu şekilde insanlar ilk kez olarak başka türden bir hayvanın kendilerine hizmet etmesini sağladılar.
MÖ 10.000 yılına gelindiğinde Ortadoğu’da keçilerin evcilleştirilmesiyle bir başka adım daha atıldı. Artık keçilere bakılıyor, besleniyor ve üremeleri teşvik ediliyordu; çünkü süt, tereyağı, peynir ve ayrıca makul bir seçimle belirlenen zayıfların ayrılmasıyla et temin ediyorlardı. Bunların yanı sıra keçiler, ot ve insanların yiyemediği diğer şeyleri de yediğinden, besin kaynaklan hiç masrafsız artmış oluyordu. (Köpeklere ise normalde insanın midesine gidecek olan yiyeceklerin verilmesi gerekiyordu.)
O zamana dek insanlar besinlerini, beraberinde getirdikleri bütün emniyetsiz
koşullarla birlikte avcılık ve toplamadan sağlamışlardı. Sürü gütme çok daha güvenli bir besin kaynağı getirdi.
Isaac Asimov- Bilim ve Buluşlar Tarihi