Bugün Sevgililer Günü. Dışarıdaki kötümserler için büyük ölçüde ticarileştirilmiş bir gün. Büyük çirkin Kapitalizm yeniden saldırıyor ve isteksiz bireyleri, atasözlerine düşmemek için sevgilerini beceriksizce iletmeye zorluyor.
İyimserler için sevginin ifadesi için tasarlanmış bir gün. Eşiniz, partneriniz, ebeveyniniz, çocuğunuz veya arkadaşınız olsun, birisine olan sevginizi ifade etmek için belirli bir güne ihtiyacınız olmasa da, bunu yapmanın zararı nedir?
Şahsen ben bir dönüştürücüyüm. Daha genç, bekar günlerimde, Sevgililer Günü'nü her zaman aşık insanların size her şeyi anlatması için iğrenç bir bahane olarak düşündüm, bizim hoşumuza gitse de gitmese de (ben beğenmedim). Sosyal medyanın ortaya çıkışı, öz-festivali yalnızca n'inci dereceye kadar büyütüyor.
Ama ne yazık ki artık bir koca ve babayım. Buzlu dış görünüşüm yıprandı ve bugün sabahın erken saatlerinde kızımla kırmızı ve pembe keçeli kalpleri keserek karım için fevkalade büyük boyutlu bir poster panosu kartı koymak için harcadığımı söylemekten utanmıyorum.
Son birkaç yılda sırıtan kalbimin nasıl üç beden büyüdüğünü anlatıp durabilirken, buraya başka bir amaç için geldim. Görüyorsun, harika ailem ve harika arkadaşlarımla birlikte başka bir aşkım var. Her zaman yanımda olan biri. Veren ve veren ve asla bir şey istemeyen bir aşk…
…Bisikletim.
O Shirley adında siyah bir çelik çerçeve Surly Cross Check… ve onu seviyorum. Ondan önce birçok bisikletim oldu ve hepsinden devam ettim. Her zaman tam olarak doğru olmayan bir şeyler vardı. Geleneksel yol bisikletleri hızlıdır, ancak rahatsız edicidir. Tek vitesli rahattı ve az bakım gerektiriyordu, ancak insanın tepelerdeki en kötü arkadaşıydı. Hepsinden keyif aldım, ama kaçınılmaz olarak satardım ve bir sonrakine geçerdim.
Ama Shirley değil. Güçlü, pürüzsüz, rahat, güvenilir ve çivi gibi sağlam. Onu markete götürebilir, ailesiyle hafta sonu gezintisine çıkabilir ya da arkadaşlarla kaldırımda uzun bir gün geçirebilir ve çakıl taşlayabilirim.
Tabii ki, tüm bunlar aptalca görünüyor. Bunu yazmaya başladığımda, Sevgililer Günü aşkına gerçekten eğlenceli bir bakıştı. Ama gerçek şu ki, o bisikleti gerçekten seviyorum. Kesinlikle az önce bahsettiğim tüm nedenlerden dolayı, ama aynı zamanda hayatımda temsil ettiği şeyden dolayı.
Çoğu insan gibi, hayatımın her aşaması yeni zorluklar getirdi. Bazıları eğlenceli ve heyecan verici, bazıları ise korkutucu ve kendinden şüphe ile dolu. Yaşamın bu evreleri boyunca değişmez olan, salıverilme ihtiyacıdır. Hayatında olup bitenlerden kısa bir süreliğine uzaklaşmanın ve kendini merkeze almanın bir yolu. Benim için bisiklete binmek beni kafamda ve kalbimde gitmem gereken, bisikletten indiğimde başka alanlarda bulunmam gereken yere götürüyor.
Açık olmak gerekirse, ben harika bir bisikletçi değilim. Birkaç yıl önce, gerçekten “bisiklete binme” kültürüne uygun olmadığımı anladım. Uzun süre yol bisikletine binmekten, klipsler veya bisiklet kitleri takmaktan hoşlanmıyorum ve eminim ki bu toplulukta bir ev bulan sonsuz sayıda insan vardır, ancak kişisel olarak benim için her zaman hissettirdi. biraz kapalı bir kulüp gibi.
Ama öğrendiğim şey, işe gidip gelmeyi kesinlikle sevdiğimdir. Sabahları şehirde bisiklet sürmeyi çok severdim. Her zaman gece uykumdan sıyrılmama ve güne hazırlanmama yardımcı oldu. Ve arka uçta, eve gitmek yoğun bir günün ardından dinlenmeme yardımcı oldu.
Bir arkadaşımla tanışmayı ve gerçek bir yön veya gündem olmadan şehirde dolaşmayı seviyorum. Kısa bir süreliğine okul, iş ya da aile ile ilgili her ne oluyorsa bir arkadaşınıza yetişirken aklınızın bir köşesinde kaybolabilir.
Açıklaması zor ama dünyayı bisikletle yürürken veya araba kullanırken olduğundan biraz daha farklı görebiliyorsunuz. Yürümekten daha fazlasını görebiliyorsun, ama bir arabada olamayacağın şekilde içine daldın. Daha önce hiç görmediğim arabada her gün yanından geçtiğim bir şeyi fark ettiğim zamanları saymaya başlayamıyorum.
Rastgele sokakları sadece bunu yapmak dışında sebepsiz yere çevirmek. Bir topluluk bahçesi, yeni bir park ve kahve dükkanı, eski model bir araba ve tuhaf görünümlü bir köpek. Ne olacağını kim bilebilir, ama hepiniz bir şey olacağını garanti edebilirsiniz.
Kuşkusuz, bisikletlerle ilgili en sevdiğim şey, yaşı, atletizmi, coğrafyayı veya hemen hemen her şeyi aşma yetenekleridir. İster mahallede dolaşan küçük bir çocuk olsun, biri işe gidip geliyor, bir bisikletçi sürüsü, arkadaşlarla buluşmak için yerel bir noktaya iniyor ya da sadece bir süreliğine dışarı çıkıyor olsun, bir bisiklet bunu yapabilir.
Sürekli yenilenen ve modası geçmiş bir şeyin son versiyonunu yapmak için yarışan dünyamızda, bisikletler hala bisiklet. Elbette, bisikletlerde muazzam miktarda evrim olmuştur. Farklı çerçeve türlerinden disk frenlere, E-Bisikletlere kadar her şey gelişti. Ama yine de amaçları aynı: dışarı çıkıp biraz eğlenmek.
Bisikletin varsa git uzun zamandır kayıp olan aşkına merhaba de. Eğer yapmazsan, bir tane almayı düşün. Aşk kendini en tuhaf yerlerde gösterir.
Bu gönderi, DFINITY ekibinin merkezi olmayan bulut vizyonunu ve bunun geleneksel blok zinciri ve Amazon Web Servisleri gibi mevcut bulut sağlayıcılarıyla ilişkisini araştırıyor. Büyük ölçekli bir ağ tarafından uygulanan DFINITY teknolojisinin gösterimleri 2017 sonbaharında yapılacak ve bunu, 2018 yazının başlarında piyasaya sürülmesi beklenen “açık bulut” ağıyla kâr amacı gütmeyen vakıf için bir Ana bağış toplama izleyecektir. .
Arka hikaye Her ürünün bir hikayesi vardır ve bu Yapdoof'un başlangıç hikayesidir. Yapdoof, Omept Technology Nijerya Limited'in bir ürünüdür.
Tarih boyunca insanlar yalnızlık veya ilham aramak ya da ruhsal farkındalıklarını derinleştirmek için vahşi doğaya yalnız gittiler. Yerli Amerikalılar genellikle genç erkekleri vizyonlarını aramak için haftalarca vahşi doğaya gönderirdi (Farb 1967).
Bu ay tüm yeni abonelerimize ve yazarlarımıza sıcak bir karşılama; sürülerinizde ortaya çıkıyorsunuz ve bunun için size teşekkür ediyoruz. Burada harika bir topluluk oluşturuyoruz ve yorumlarınızı ve makalelerinizi okumak harika.
Kedi Felix'in 9. doğum gününde, yetişkin hayatımın en büyük kayıplarından birini hatırlıyorum - 2013'teki Sophie'm. Bu makaleyi yazdım ve 2013'te bu platformda kısaca paylaştım.