Hastalığın tipik belirtileri göründüğünde diyabet analizi gereklidir.
Bu rahatsızlığı olan hastaların dördüncü kısmı tanılarından şüphelenmez, dolayısıyla Dünya Sağlık Örgütü yılda en az iki kez diyabet testi yapılmasını önerir.
Sağlıklı bir insanda glikoz konsantrasyonu normaldir ve 3.3-5.5 mmol / l aralığındadır. Otoimmün bir patoloji olan diabetes mellitus, ana işlevi insülin üretimi olan Langerhans adacıklarının beta hücrelerinin yenilmesine yol açar. Bu hormon, glikozun kandan enerjiye ihtiyaç duyan hücrelere taşınmasından sorumludur.
Kandaki şeker konsantrasyonunu azaltan insülinin aksine, buna karşı koyan birçok hormon vardır. Örneğin, glukokortikoidler, noradrenalin, adrenalin, glukagon ve diğerleri.
Içindekiler
Diabetes mellitus ve belirtileri
Tip 1 diabetes mellitusta bir şeker azaltıcı hormonun üretimi tamamen durur. Bu tipte, özellikle ergenlik ve çocukluk döneminde bir hastalık vardır. Vücudun bir hormon üretemediği için, bir hastanın düzenli olarak insülin enjekte etmesi önemlidir.
Tip 2 diyabetle, hormon üretimi durmaz. Bununla birlikte, hedef hücrelerin yanlış reaksiyonundan dolayı insülin (glikoz taşınması) işlevi bozulur. Bu patojenik sürece insülin direnci denir. İnsüline bağımlı olmayan diyabet, aşırı kilolu veya kalıtsal 40 yaşından büyük insanlarda gelişir. İnsülin bağımlı diyabetes mellitusun zamanında teşhisi, ilaç tedavisinden kaçınılmasına izin verir. Normal glikoz değerlerini korumak için, doğru yemeli ve spor yapmalısınız.
İnsan vücudunda ne gibi değişiklikler "tatlı hastalık" hakkında konuşabilir? Diyabette artmış kan şekeri, sürekli susamaya neden olur. Sıvıların büyük miktarlarda alınması, tuvalete sık sık ziyaretler yapılmasını gerektirir. Bu nedenle susuzluk ve poliüri, hastalığın iki ana belirtisidir. Bununla birlikte, diyabet belirtileri de olabilir:
- kalıcı zayıflık ve baş dönmesi;
- Kötü uyku ve sık baş ağrısı;
- deride kaşıntı ve kaşıntı;
- Görme keskinliğinin bozulması;
- mantıksız açlık;
- kesik ve yaraların uzun iyileşmesi;
- sık enfeksiyon insidansı;
- uzuvların uyuşması veya karıncalanması;
- dengesiz kan basıncı.
Listelenen işaretler, hastayı muayene edecek ve gerekirse diabetes mellitus için bir kan testine tabi tutulacak olan kişiye gönderecek olan endokrinolog ofisini ziyaret etmek için bir fırsat olmalıdır. Hangi testlerin ele alınması gerekiyorsa, daha fazla düşüneceğiz.
Şüpheli diyabet için kan testi
Çoğu zaman bir kişi hiperglisemi hakkında şüphelenmez ve bunu genel bir kan testinin sonuçlarını alarak kaza ile öğrenir.
Doğru bir teşhis koymak için bir endokrin uzmanına danışmalısınız.
Doktor, tanıyı açıklığa kavuşturmak için birkaç özel test atar.
Glikoz düzeyini belirlemek için en bilgilendirici çalışmalar şunlardır:
- Genel kan testi.
- Glikozlu hemoglobin testi.
- Glukoz tolerans testi.
- C-peptidlerin araştırılması.
Diyabetes mellitusta genel kan analizi. Sabahları aç karnına yapılır, çünkü biyolojik materyal almadan önce en az 8 saat yiyemezsiniz. Testten 24 saat önce, çok fazla tatlı yemek ve alkollü içecek içmeniz tavsiye edilmez, çünkü bu sonuçların sonucunu bozabilir.Ayrıca, anketin sonuçları gebelik, şiddetli yorgunluk, stres, depresif durumlar, bulaşıcı ve diğer hastalıklar gibi faktörlerden etkilenmektedir. Şeker 3.3 ile 5.5 mmol / l arasında olmalıdır.
Glikozlu hemoglobin testi, kandaki glikoz konsantrasyonunun ortalama değerini gösterir. Diyabetle yapılan böyle bir inceleme uzun bir süre için gerçekleştirilir – iki ila üç ay arasında. Analiz sonuçları, hastalığın evresini ve tedavinin etkinliğini değerlendirmede yardımcı olur.
Glukoz tolerans testi. Karbonhidrat metabolizmasındaki ihlalleri tespit etmek için gerçekleştirilmiştir. Böyle bir çalışma gebelikte aşırı vücut ağırlığı, karaciğer disfonksiyonu, periodontal hastalık, polikistik over, furunküloz, arteriyel hipertansiyon ve kadınlarda artan şeker ile gösterilmiştir. Öncelikle aç karnına kan bağışı yapmalı ve sonra 300 ml suda çözülmüş 75 gram şeker tüketmelisiniz. Daha sonra diyabet araştırmalarının şeması şöyledir: her yarım saatte, glikoz içeriği iki saat ölçülür. Sonucun 7.8 mmol / l olması, endişelenmenize gerek yok çünkü bu, hastalığın yokluğuna işaret eden normal bir göstergedir.Bununla birlikte, 7.8-11.1 mmol / l aralığında değerler diyabet öncesi ve 11.1 mmol / l – diabetes mellitus üzerindeki göstergeleri göstermektedir.
C-peptidleri üzerinde çalışma. Bu, pankreasın ne kadar etkilendiğini bulmak için oldukça doğru bir analiz. Gebe kadınlarda, genetik yatkınlık ve hipergliseminin klinik belirtileri ile diyabet belirtilerini tanımlamak için alınmalıdır. Diyabet için test yapmadan önce, aspirin, hormonlar, askorbik asit, doğum kontrol hapları gibi ilaçlar kullanamazsınız. C-peptidlerin belirlenmesi venden kan örneklemesi ile gerçekleştirilir.
Normal değerler 298 ila 1324 pmol / l arasındadır.
Diyabetes mellitus için idrar testi
Bir kan testine ek olarak diyabet için hangi testler verilir? "Tatlı bir hastalık" dan şüpheleniyorsanız, doktor idrar analizini önerir. Sağlıklı bir insan, normal olarak idrarda şekere sahip olmamalıdır, ancak% 0.02 glikoz varlığında sapma olarak kabul edilmez.
En etkili olanları sabah idrarı ve günlük analiz çalışmalarıdır. İlk olarak, şeker için sabah idrar analizi. Bulunduğunda, tanıyı doğrulamak için günlük bir analiz göndermeniz gerekir. İnsan idrarından glukozun günlük salınımını belirler.Hastanın sabah idrarına ek olarak gün boyunca biyolojik materyal toplaması gerekir. Çalışma için genellikle akşam saatlerinde yazılan 200 ml idrar yeterli olacaktır.
İdrardaki şekerin saptanması, diabetes mellitus tanısı için böbrekler üzerinde artan bir yük ile ilişkilidir. Bu vücut, kandaki fazla glikoz dahil olmak üzere tüm toksik maddeleri vücuttan temizler. Böbrekler büyük miktarda sıvıya ihtiyaç duyduklarından, kas dokusundan eksik su miktarını almaya başlarlar. Sonuç olarak, bir kişi sürekli olarak içmek ve tuvalete "küçük bir şekilde" gitmek istiyor. Normal şeker değerleri ile, tüm glikoz hücreler için bir "enerji malzemesi" olarak gönderilir, bu nedenle idrarda bulunmaz.
Hormonal ve immünolojik çalışmalar
Bazı hastalar diyabetle ilgileniyor, kan ve idrara ek olarak hangi testleri veriyoruz?
Yukarıda belirtilen tüm çalışmaların kapsamlı bir listesi sunulmuş gibi görünüyor, ama daha birçok var.
Bir doktor bir tanı koyup koymayacağından şüphe ederse veya daha ayrıntılı bir hastalık araştırması istediğinde, belirli testler atar.
Bu tür analizler:
- Beta-hücrelere antikorların varlığı için analiz. Bu çalışma, hastalığın ilk aşamalarında gerçekleştirilir ve hastanın tip 1 diyabet için bir yatkınlığı olup olmadığını belirler.
- İnsülin konsantrasyonu analizi. Sağlıklı bir kişide çalışmanın sonuçları litre başına 15 ila 180 milimol olmalıdır. İnsülin içeriği belirlenen orandan daha az olduğunda, tip 2 diyabet daha yüksek olduğunda tip 1 diyabettir.
- İnsülin antikorları için çalışma. Pre-diyabet ve tip 1 diabetes mellitus tanısı için böyle bir test gereklidir.
- GAD'ye karşı antikorların belirlenmesi. Diyabetin başlamasından 5 yıl önce bile, spesifik bir GAD proteini antikorları mevcut olabilir.
Diyabetin tanınması için zamanla analiz, insan vücudundaki anormallikleri tanımlamaya yardımcı olur.
Muayene daha erken yapılırsa, tedavi ne kadar etkili olur.
Komplikasyonların incelenmesi
İlk ve ikinci tipteki diyabet, ilerlemekte, insanın neredeyse tüm iç organlarını etkilemektedir.
Kural olarak sinir uçları ve damarlar etkilenir.
Ayrıca, çoğu organın çalışmasında ihlaller var.
"Tatlı hastalık" ın en yaygın sonuçları, bu tür hastalıklardır:
- diyabetik retinopati – görsel aparatın vasküler ağında hasar;
- Diyabetik nefropati böbreklerin atardamarları, arteriolleri, glomerülleri ve tübüllerinin işlevinin yavaş yavaş kaybolduğu bir böbrek hastalığıdır;
- diyabetik ayak – alt ekstremite kan damarlarının ve sinir liflerinin yenilgisini birleştiren bir sendrom;
- polinöropati – hastanın hem üst hem de alt ekstremitelerde ısı ve ağrıya duyarlılığı kaybettiği sinir sistemi ile ilişkili patoloji;
- ketoasidoz, ketonların birikiminin, yağların parçalanma ürünlerinin sonucu olan tehlikeli bir durumdur.
Aşağıda, komplikasyonların varlığını veya yokluğunu kontrol etmek için diyabet için hangi testlerin sunulması gerektiğini gösteren bir liste bulunmaktadır:
- Biyokimyasal kan analizi, gelişimin ilk aşamalarında çeşitli hastalıkları tanımlamaya yardımcı olur. Doktorlar, bu tür testlerin yılda en az iki kez diyabetle yapılmasını önerir. Çalışmanın sonuçları kolesterol, protein, üre, kreatinin, protein fraksiyonu ve lipidlerin değerlerini göstermektedir. Kanın biyokimyası, tercihen sabahları aç karnından bir ven alarak gerçekleştirilir.
- Fundusun araştırılması, tip 2 diyabet için ve hastanın görme bozukluğu şikayetleri için gereklidir.İnsüline bağımlı diyabetiklerin, diğer insanlara kıyasla retinal hasar riskinde 25 kat artış olduğu bilinmektedir. Bu nedenle, en az altı ayda bir göz doktoruna gelmelisiniz.
- İdrarda mikroalbinum – spesifik bir protein bulmak. Pozitif bir sonuç, diyabetik nefropatinin gelişimini gösterir. Nefropati varsayımını dışlamak için idrar örneğini 6 ayda bir verin ve huzur içinde yaşayın.
- İdrarda mikroalbümin üzerinde pozitif sonuç veren hastalara böbreklerin ultrasoni reçete edilir.
- Elektrokardiyogram, kardiyovasküler sistem ile ortaya çıkan problemleri tanımlamaya yardımcı olur.
- Fruktozamin analizi, son 2 haftadaki ortalama glukoz değerinin belirlenmesine yardımcı olan bir çalışmadır. Oran, litre başına 2.0 ila 2.8 milimol arasında değişir.
Ek olarak, damar trombozunun hızlı tespiti için gerekli olan arter ve venlerin ultrasonu gerçekleştirilir. Uzman kan akışının açıklığını ve hızını izlemelidir.
Diyabetin türüne ve hastanın yaşına bağlı olarak testlerin geçirilmesinin bazı özellikleri vardır.Her testin belirli bir algoritması ve bir anket planı vardır.
Tip 1 diyabetin tanımlanması için sıklıkla glikohemoglobin, plazmadaki glikozun rasgele içeriği, kan testleri ve genetik araştırmalar için bir test geçer.
Tip 2 diyabetin belirlenmesi için, şeker seviyesine yönelik testler, damardan kan şekerinin rastgele konsantrasyonu, glikozlu hemoglobin analizi ve glikoz tolerans testi.
Yukarıda listelenen sınavlar yetişkinler için uygundur. Ancak çocuklarda ve hamile kadınlarda diyabetes mellitus tanısı biraz farklıdır. Bu nedenle, çocuklar için en uygun çalışma açlık şeker konsantrasyonunun analizidir. Bu test için endikasyonlar olabilir:
- 10 yaşında bir çocuk tarafından başarı;
- çocukta aşırı kilo varlığı;
- Bir "tatlı hastalık" belirtileri varlığı.
Bildiğiniz gibi, hamilelik döneminde, gestasyonel diyabet gelişebilir – hormonal dengesizliğin bir sonucu olarak ortaya çıkan bir hastalık. Uygun tedavi ile, patoloji çocuğun doğumundan hemen sonra geçer. Bu nedenle, üçüncü trimesterde ve doğumdan 1.5 ay sonra, kadınların glikoz tolerans testi yaptırması gerekir.Bu tür önlemler, pre-diyabet ve tip 2 diyabet gelişimini önleyebilir.
Bir "tatlı hastalık" ın gelişmesini önlemek için sağlıklı bir yaşam tarzına bağlı kalmak da önemlidir. Bu nedenle, hiperglisemi önleyen belirli kurallar vardır:
- Doğru beslenme, yağlı gıdaları eleme, kolayca sindirilebilir gıdalar.
- Her türlü spor ve yürüyüşü içeren aktif yaşam biçimi.
- Şeker konsantrasyonunun düzenli olarak kontrol edilmesi ve diyabetle ilgili araştırmalar için tüm materyallerin alınması ile uyumluluk.
Hangi analizi seçmeliyim? Doğru sonuçlar veren en hızlı anketlerde kalmak daha iyidir. Doktor, hastanın sağlığını göz önünde bulundurarak tanıdan emin olmak için belirli bir analiz hazırlar. Diyabetin önlenmesinin zorunlu bir ölçüsü şeker içeriği ve patolojinin komplikasyonları üzerine düzenli bir araştırmadır. Diyabet, kan testlerini ve idrarları ne zaman ve nasıl alacağını bilerek kontrol altına alınabilir.
Bu makalede videodaki uzmana diyabet uzmanlarına ne tür testler yapması gerektiği anlatılacaktır.