Perdelerin tarihi, bizim anlayışımızda pencere ve hatta ev olmadığı zamanlara dayanıyor. Deri mağara, yaranga ve benzeri konutlara girişi kapattı. Uzak Kuzey bölgelerinde, deri hala böyle bir rol oynamaktadır ve antik dönemde, pencerelerde camlanma olmadığında, pencerenin sırrı tekstil ürünleri ile değiştirilmiştir - doğal olarak, yüksek gelirli insanlar için: endüstriyel tezgahların seri üretiminden önce, kumaş pahalıydı.
Perde Çeşitleri
O zamandan beri, çok zaman geçti ve perdeler için benzer bir işlev arka planda kaldı, eğer varsa (nihayetinde evler daha enerji verimli hale geldi) ve perdelerin temel amaçları haline geldi:
- gün içerisinde odadaki aydınlatmanın düzenlenmesi;
- pencere dekorasyonu;
- gizlilik bölgesinin yabancılardan esaretlenmesi (birinci katlarda yaşayanlar için geçerlidir).
Pencerelerin asılmasının geleneksel olmadığı unutulmamalıdır. Demek ki DPRK’da bu konuda yasal bir yasak var ve İskandinavya ülkelerinde camlarda asmaları maksimum tül. Bu bir açıklık kültürünün sonucudur.
Bu ülkelerde, Rus bireysel evlerinin tipik yüksek çitleri yoktur.
Öyle olabileceği gibi, perdeler bizim iç bölgemize sıkıca oturmuş ve bugüne kadar birçok çeşit ve sınıflandırma var.
Mekanizması tarafından
Pencere perdesinin nasıl açılıp kapatıldığına bağlı olarak, böyle bir sınıflandırma vardır.:
- Sürme - ortadan uzaklaş;
- Roma - yukarı çekti;
- Avusturya - çift sıralı, hem birinci hem de ikinci yolla pencereyi açabilir;
- Deklanşör rolü - rulo halinde yuvarlanır;
- Dikey güneşlikler;
- Kesikli bir bez (Japonya'da buna noren denir).
Malzeme tarafından
Bunu açıklığa kavuşturmak için, SSCB'de günlük yaşamda belirli perde türlerinin nasıl çağrıldığını söyleyeceğiz, çünkü günlük iletişimde bu isimleri sık sık duyuyoruz:
- Tül - pencereye daha yakın bulunan şeffaf veya yarı saydam bir kumaş, bazen dantel;
- Perde - tüm pencereyi kapatabilecek ve tek olabilen herhangi bir kumaş (hatırlattığımız gibi, SSCB pencerelerinde genellikle iki kat kapalıydı). Hem tül hem de perde olabilir;
- Portiere - opak kumaşın ağır bir perdesi;
- Perde - faydacı tesislerinde perdelerin genel adı veya ucuz kumaşlardan üretilen ürünler - mutfak, banyo ve banyo.
Seçimdeki hatalar
Şu anda, tüm bu isimlerin belirsizliği, hem kumaşların hem de pencere açıklıklarının tasarım stillerinin büyük bir seçiminden kaynaklanmaktadır. Kumaş mağazalarından ve tasarımcılardan birçok teklif var, bazen anlamak zor, bazen de perdeleri seçen insanlar, yanlış ayarlarla yönlendiriliyor, örneğin:
- "Bir dergide olduğu gibi istiyorum";
- "Şimdi zenginiz, bir saraydaki gibi yapılabilir";
- "pahalı, iyi demek."
Aynı zamanda, az sayıda insan sadece tüm oda tasarımının bütünlüğü hakkında değil, basit işlevsellik hakkında da düşünür.. Bazen insanlar zor kararlar almayı düşünmese bile daha iyi olur gibi görünüyor: bu vatandaşlar için, artık ilkeye göre dikilmiş yazlık evler için perdeler, yazlık odalarının iç kısımlarına, oturma odalarındaki palas perdelerine göre daha iyi uyuyor. Evde, en azından şimdi kısaca bahsettiğimiz garip kararlar alıyoruz.
Odanın tarzına uymayan bir dekor bolluğu
Tabii ki, oda parlak bir noktaya sahip olmak istiyorum, ama bu durumda bir nokta değil, bir nokta. Mobilya, duvar kağıdı, zemin oldukça sakin bir şekilde muhafaza edilebilir ve pencerede sayısız fırça, fırfır ve diğer çekici işaretler bulunur. Biri sahiplerin mağazadan aldığı izlenimini ediniyor, çünkü orada göründü.
Çoğu zaman, bu gibi durumlarda, kumaş seçimi, odanın renk şemasını değil, mağazayı bir raf veya stand üzerinde sevdiği gerçeğinden kaynaklanmaktadır.
Tasarım seçimi odanın büyüklüğü ile uyuşmuyor
Tavan yüksekliği ve açıklığı ile sınırlı çözümler var.. Böylece, kayan bir perde, ne kadar güzel olursa olsun, büyük salonlardaki pencerelerde bir bez gibi görünür. Ancak Kruşçev'de Fransızlar, özellikle kalın, parlak kumaştan yapılmışsa, saçmalıklara aynı saçma gibi görünüyor. Önceden, montaj salonlarındaki büyük pencereler bu şekilde perdelenmişti; Artık vatandaşlar ev için aynı şeyi yapmaya erişebiliyor.
Genel olarak, bu tasarım kararlarının modası Santa Barbara'nın meşhur kemerlerinden biraz sonra geldi.
Sadece yüksek irtifada "işleyen" kumaşlar var, konutlarda mevcut değiller. 2.50 tavan ile güzel kıvrımlarla sarkmayacaklar; "tahta" görünecekler.
Kumaş seçerken odanın fonksiyonu ve çalışma koşulları dikkate alınmadı
Bu genellikle, hafif, iyi yıkanmış kumaşların yerine saray versiyonu edinen mutfağı ifade eder.
Ancak, perdelerin odadaki aydınlatmayı düzenlemedeki rolünü yerine getirmediği ters seçenekler de vardır. Bu, özellikle güneşli tarafa bakan odalar için geçerlidir.
Yabancılar için umut
Nedense, herhangi bir işin bir profesyonel tarafından yapılması gerektiğine inanmak alışılmış bir hale geldi. Bunu tartışmayacağız, ancak profesyonel açıkça tanımlanmış bir göreve göre çalışacak.
Pek çok insan perdelere yaklaşır ve bir evin onarımını yapar (bu genellikle aynı anda yapılır). Yani, atölyede perdelerin uyarlanmasını sipariş ediyorlar. Bu oldukça normaldir, ancak tam olarak ne istediğinizi bilmeniz şartıyla. Ancak pratikte, kumaş, malzemeler, pencerenin ve odanın genişliğinin, tavanın yüksekliğinin ve türün bir tanımının atölyede verildiği anlaşılıyor: “Bunun gibi bir lambrequin'e ihtiyacım var ve püsküller burada asılı.”
Aslında, bir atölye yalnızca zaman ve kaliteyi garanti edebilir ancak zevkinizi değiştiremez. Böylece, atölyede kendi ellerini ve perdelerini dikmek için paraya sahip olmayan vatandaşların dairelerinde, bir blogcunun kısaca, agro-glamour olarak adlandırdığı şeyin yüce hüküm sürdüğü ortaya çıktı.
Geçmişlerine karşı, daha az refah sahibi vatandaşların daireleri en azından kaba görünmüyor.
Perde için stil çözümleri
Şimdi size pencere açıklıklarını tasarlamanın bazı yollarını sunacağız. Pencerenin tüm odayla aynı tarzda tasarlanması gerektiğini unutmayın. Kesilen kornişlerin ve kornişlerin bazı detaylarından bahsedeceğiz.
Klasisizm
Oldukça çok yönlü stil ve burada asıl şey abartmamak. Klasik odadaki perdeler, duvarların veya mobilyaların tonlarında tek renklidir. Desensiz bir tül satın almanız da önerilir. Teknik olarak, en iyi seçenek gündüz pencerenin kenarına sabitlenebilen basit perdelerdir. Tavan yüksekliği izin vermiyorsa, fırça, saçak ve lambrequine şeklindeki aşırı dekordan kaçının. Eğer o olacaksa, küçük bir versiyonda ve perdelerin ana malzemesinden. Yumuşak veya sert - önemli değil.
Bu durumda temel kural odanın oranlarını korumak olacaktır.
Barok
Dürüst olalım: Bu tarz konut için uygun değildiri. Ama tam da burada, vatandaşlarımızın bu kadar açgözlü oldukları tüm aşırılıkların geçerli olduğu kesin. İşte karmaşık lambrequins ve fırçalar ve saçak ve yaldız ve çeşitli yakalar ve kavisli bir kesim. Yapısal olarak, perdeler hem klasik hem de Roma olabilir. Festoonlar da iyi çalışır.
Renk hala bir renktir, fakat daha "pahalı" bir doku olan tafta, yaldız vb. Kombinasyonlara izin verilir.
Sadece uyarmak istiyorum: renk şemasını takip edin, aksi takdirde iç mekanınız saraylara benzemez, ama bir çingene evine benzer.
Imparatorluk
Tarz, içinde perdelik sanatının var olduğu bir antikliğin taklidi olarak ortaya çıktı.. Genel olarak, perdelerin kesimi klasik olanla çakışır, ancak doğru kıvrımlara sahip olmanız için hafif yumuşak kumaşlar ve klipsli bir perdeli çubuk (kanca yerine) seçmeniz gerekir. İkincisi en iyi dekoratif bir çubukla kaplıdır.
Art deco
Lambrequin ve fırça yok. Pencerenin tüm yüksekliğinde, tercihen daha da fazla perdeler. Tül, düz bir çiçek desenli olabilir, ayrıca Japon perdeleri, kıvrımları olmayan düz tuvaller şeklinde iyi görünür. Perdeler düz ve parlak olmayan seçmek için en iyisidir. Tüm korniş tipleri arasında en başarılı olanı tavan olacaktır.
Modern
Bu tarz, ahşap ve vitray pencerelerden bol miktarda çiçek dekoru ile ayırt edilir.. Tekstil ile pencere dekorasyonu için pek tasarlanmamıştır, ancak dekor kısıtlanırsa, pencere açıklığı çiçek perdeleriyle ışık perdelerini mükemmel bir şekilde tamamlayabilir, ayrıca üzerinde iç detaylarını yineleyen süslemenin iyi görüneceği sert lambrequin ile perdenin bir kombinasyonu kullanılabilir.
Aynı şekilde, perdeler konstrüktivizm, yüksek teknoloji ve minimalizm gibi yönlere tam olarak uymaz, ancak süslemesiz veya tamamen geometrik bir tasarıma sahip basit perdeler (örneğin şeritler) böyle bir dairenin içine sığabilir.
İç mekanda ulusal (etnik) stiller
Saf haliyle, mimarlık ve tasarımdaki klasik eğilimlerin hiçbiri bulunamadı. Her durumda, konut hakkında konuşursak. Dünyadaki çoğu insan köyden gelen göçmenlerin torunlarıdır ve bunda yanlış bir şey yoktur: aksine, her insanın kendi sanat ve zanaat gelenekleri, güzellik hakkındaki kendi fikirleri vardır ve bunların hepsi modern bir kentin konutuna yansır.
İlginç bir şekilde, bu tarzların etkisi mutfakta daha fazla izlenebilirken, Ruslar odaları daha "gazeteci" bir şekilde tasarlamayı tercih ediyor. Ancak, diğer ülkelerde, her şey de çok net değil.
Son zamanlarda, bir ülkenin iç mekanlarının karakteristik özelliği olan çeşitli resepsiyonlar sınırları aştı ve rustik tarzda perdeler oturma odalarında daha da ortaya çıkmaya başladı. Burada rustik tarzın birkaç yönünden bahsedeceğiz..
Her şeyden önce Provence. Bu stil doğal malzemeler kullanımı ile karakterize edilir - eski bir dokuya sahip ahşap mobilyalar, keten ve pamuktan yapılmış döşemeler ve bunların tümü parlak renklerle korunur. Perdeler istisna değildir - düz veya monokromatik veya bitkisel ince düzenlidirler.
Aynı malzemeden yapılan her türlü yakalama açığız, pencereleri, çeşitli fırıldakları açmanıza izin veriyor - kısacası bu çok sıcak bir ev içi. Buradaki perdelik kumaşlar için ideal bir seçenek patiska veya patiska olacaktır, fakat maalesef yataklar için daha sık üretilirler.
ülke - benzer bir tarzda. Fakat burada bazı nüanslar var: örneğin, Provence bir bütün olarak taş estetiği ise, o zaman ülke odundur. Çiçek süsleme burada nadir, ancak hücre ve şerit burada yaşıyor. Ülke perdeleri kareli veya çizgili desenli pamuklu ve ketendir.
Bu bölgeler arasındaki tasarımın anavatan dışındaki sınırın çok bulanık olduğu, bu nedenle bazen her ikisine de basitçe rustik bir tarz denildiği unutulmamalıdır.
Onlardan farklı İskandinav gövde. Daha önce söylediğimiz gibi, kuzey ülkelerinin sakinleri pencereleri kapatmayı sevmezler - kışın çok az ışık vardır ve genel olarak gizlemek istemezler. Bununla birlikte, hareketlerinde basit yarı saydam perdeler. Kural olarak, bu bir satırda asılı olan tül veya yarı saydam beyaz bir kumaştır. Sadece ilk katlarda yaşayanlar tarafından geceleri kapalıdır. Bazen bütün gün pencerenin üzerinde toplanan bir Roma perdesidir. Genel olarak, İskandinav iç mekanları çok minimalisttir.
Japon Bu tarz etnik meslektaşlarından en farklı. Öncelikle katı işlevselliği ile ayırt edilir - tek bir nesne orada böyle duramaz - ve geometri. Ve bu çok basit. Bir istisna perdelerde bir süs olabilir - basit geometrik veya tek bitkisel motifler (çiçek açan sakura, lotus). Bu arada, onlar özel. Japon perdeleri kıvrımlara tolerans göstermez ve yaklaşık 50 cm genişliğinde, düz veya renkli kumaş şeritleri ile doğrudan ağırlıklanır. Bir pencerede birkaç tane olabilir ve bunlar perde gibi panjurlar boyunca kayarlar. Bu arada, onlar için de montaj özeldir.
Yabancıları kovalarken, Rusya'nın kendi geleneklerine sahip olduğunu tamamen unutmuşuz ve modern tarımsal cazibenin onlarla bir ilgisi yok.
Bu, Veliky Novgorod'a yakın olan Vitoslavlitsy Ahşap Mimari Müzesi'ndeki Ekimova kulübesinin bir parçası.
Kulübedeki perdeler büyük değildi ve pencerelerin kendisi küçüktü. En sık, bunlar fırfırlar olmadan, ev yapımı şeylerdi. Maddi olarak hizmet veren pamuk, 19. yüzyılın sonundan beri yayıldı. Rus kulübenin ev tekstili, her şeyden önce, ev ağartılmış ve ağartılmamış çamaşırlar, patchwork yorganlar (moda kelimesi patchwork dediğimiz şey), kırmızı işlemeli havlulardır. Yaz aylarında, pencereler küçük ışık perdeleriyle süslenmiş, daha zengin evlerde de bir dekorları vardır.
Bu dekorasyon gelişimini almadı - şehre taşınıyor, insanlar bu kültürü kaybediyor, ancak geliştirebiliyordu. Bu nedenle, Vologda lace, tüm modellerde keten, perdeler için bir malzeme görevi görebilir, ancak ne yazık ki, bu yönler gelişmez ve çok az kişi bu temelde herhangi bir tasarım fikri sunar.
Polyesterden yapılmış ucuz bir perdelik kumaş dantelin yerini alabilse de, bunun yapıldığı malzeme kullanımı rahatsız edici hale getirir (sararır ve camda plastik hissi yaratır): doğal malzemelerden yapılmışsa çok daha iyi olurdu.
Bu arada, doğal perdeler faydacı odalarda kullanılır - örneğin, hamamın perdeleri ve yazlık evler için genellikle aynı rustik tarzı temsil eder.
Kendin yap
Perdelerin ne olacağını çözersen onları dikebilirsin. Tabii ki, her perde tipine bir ana sınıf vermek saçmadır: birçoğu vardır ve her biri ayrı bir makaleye tahsis edilebilir. Ancak genel önerilerde bulunabilirsiniz, çünkü kendinizi dikecek olursanız, güzel perdeleri dikmekle ilgileniyorsunuz, sadece kumaşı “kesmek” ile ilgilenmiyorsunuz.
Kumaş ve desen miktarının hesaplanması
Ne kadar kumaş satın almanız gerektiğini belirlemek için kornişin genişliğini ve üretim faktörünü, yani hangi kıvrımlara ihtiyacınız olduğunu bilmeniz gerekir. Genellikle bu oran 1,5-2'yi geçmez, ancak çok fazla monte edilmiş perdeleri seviyorsanız, 2,5 ile çarpın. Basitçe söylemek gerekirse, kornişiniz 3 metre ise, 4.5 ila 7.7 metre perdelere ihtiyacınız olacaktır. Bunun istisnası, Japon perdeleri - düz, Roma - yukarı çıkıyorlar ve pencereyi tamamen kapatmayı planlamıyorsanız, perdeler yalnızca çerçeveleme işlevini gerçekleştiriyor. Bu durumda, kornişin asılacağı yere kadar ihtiyacınız olacaktır.
Perdelerin yüksekliği, zemini ve kornişi arasındaki fark olarak hesaplanır, sonra perdeyi daha kısa veya daha uzun hale getirmeye karar verirseniz (zeminde uzanacak şekilde) buna uzunluğu eklemeniz veya çıkarmanız gerekir. Dikişler için, tabandan en az 2 cm ve üstten en az 5 cm boşluk bıraktığınızdan emin olun. Perdeyi deliklere tutturursanız, yukarıdan daha fazla bırakmak daha iyidir - bu durumda perdenin üstü kornişden daha yüksek olacaktır; veya perde bandı üzerine dikin. Aksine, perdeyi aynı malzemenin halkalarına asarsanız (perde çubuğunda), büyük bir harcamaya ihtiyacınız yoktur..
Roma perdelerinin büyüklüğü kornişten pencerenin dibine kadar sayılır, bunun için dikişler için, dilekler üzerine ekler ekleyip aynı miktarda astar kumaşı satın almanız gerekir.
Fransızca yatay perde montaj faktörü 1.5 ve dikey ortalama 2.5.
Aynı prensipte varsa, bir lambrequin maliyetini hesaplayın. İkincisi farklı türde desenler net bulabilirsiniz.
Şimdi, kaç metre uzunluğunu işlemek zorunda olduğunuzu sayın, bu sayıyı 2 ile çarpın ve başka bir bobin ekleyin (sadece durumda).
Ek donatı miktarı, montaj tipine ve kaplama teknolojisine bağlı olarak hesaplanabilir.Yani, sert bir lambrequin varsa, iki kat satın almanız gerekir (bu yakalar için çok zor bir kaplama).
Eğik kesimli perdelerin deseni genişletilmiş biçimde gerçekleştirilir, bu nedenle daire içindeki alan bir kesim için yeterli olmalıdır.
Dikiş
Bu adımları takip edin.:
- Perdeleri dikmeye başlamadan önce, iplik gerginliğini doğru ayarladığınızdan emin olun. Küçük şeylerin dikilmesinde büyük olanların imalatında yanlara doğru gidebilecek kritik olmayan şey. Böylece, perdenin gerilmiş kenarı çok çirkin olacaktır (buna bir dezavantaj denir) ve malzemenin hiçbiri bunu düzeltemez. Bunu önlemek için, önce hurdalar üzerinde bir test yapın ve dikiş düz oluncaya ve kumaşın sarkmasını durdurana kadar gerginliği ayarlayın.
- Perdeleriniz gevşek malzemeden yapılmışsa, endişelenmeyin: daha fazla çalışmadan önce onları bir overlokta kılıflamak daha iyidir.
- Perdelerin kenarlarını ince malzemelerden (örtü, organze) doldurmak, estetik açıdan hoş görünmüyor, bu nedenle eğimli bir döşeme kullanın.
- Lambrequins, Fransız perdeleri ve karmaşık dekor elemanlarını dikerken, detayların manuel olarak işaretlenmesini ihmal etmeyin, aksi takdirde dikişe neden olabilir. Bazı durumlarda dokular farklı davrandığından, bu aşamada denemeye değerdir - yatay konumda tüm nüansları görmezsiniz, örneğin, yağma:
- Bir daktiloda iğneleri daha sık değiştirin. Mat bir iğne, girdiği takdirde bir kumaş ipliğini sıkılaştırma eğilimindedir.
Son olarak, çalışmanızın boşuna kalmamasını istiyorsanız, perdelere uygun şekilde özen göstermeyi unutmayın.