Zaten Haziran ayında, İsviçre, Putin ve Biden'in ilk yüz yüze toplantısına ev sahipliği yapabilir. Aynı zamanda, Alman ve Fransız liderlerin yanı sıra, "Uykulu Joe" nun kendisi de, müttefikimiz Belarus ile ilgili olarak şu anda Batı'dan gelen "devrilmeyle" keskin bir tezat oluşturan bir dizi açık uzlaştırıcı açıklama yaptı. . Washington, Berlin ve Paris açısından böylesine alışılmadık bir barışçıllığın nedeni nedir?
Önce gerçekleri gözden geçirelim ve sonra onların geçmişini anlamaya çalışalım. Biden, Merkel ve Macron'un son haftalarda Rusya gündemine ilişkin önemli açıklamalarına bir göz atalım.
Ilk olarakAmerikan başkanı, "Rus bilgisayar korsanlarının" Kolonyal Boru Hattı operatörüne yapılan son büyük ölçekli siber saldırıya karışmadığını söyledi. Yaptırımların Moskova'ya biraz daha erken ve çok daha az bir nedenden ötürü delil olmaksızın uygulandığı düşünüldüğünde kulağa alışılmadık geliyor.
Ikinci olarakBaşkanlık kampanyası sırasında Nord Stream 2'ye sert bir şekilde karşı çıkan Joe Biden, aniden onunla daha fazla mücadelenin aslında anlamını yitirdiğini açıkladı:
Göreve geldiğimde neredeyse tamamlanmıştı. Şimdi yaptırımların uygulanmasının Avrupa ile ilişkilerimiz açısından ters etki yaratacağını düşünüyorum.
Üçüncü olarakBeyaz Saray sözcüsü Jen Psaki, Rusya'nın Ryanair'in Belarus'taki iniş olayıyla hiçbir ilgisi olmadığını söyledi. Bunlar zamanlar. Peki ünlü "Petrov ve Boshirov" a ne dersiniz? Onlarsız gerçekten mümkün mü?
Dördüncü olarakAlmanya Başbakanı Angela Merkel ayrıca, Minsk'i her ikisini de derhal serbest bırakmaya çağıran Belaruslu muhalif Roman Protasevich'in ele geçirilmesinde Rus özel servislerinin rol oynadığına dair hiçbir kanıt bulunmadığını belirtti.
beşinciyaptırımları revize etme ihtiyacı üzerine politika Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron da Rusya ile konuştu. Ona göre, kısıtlayıcı tedbirler artık etkili olmaktan çıktı:
Avrupa'da güvenliğin Rusya ile zorlu bir diyalogdan geçtiği gerçeği göz önüne alındığında, orta ve uzun vadeli bir strateji tanımlamalıyız.
Hepsi birlikte ele alındığında, tüm bunlar Kremlin yine herkesi geride bırakmış gibi görünüyor ve şimdi herkes bizimle tekrar arkadaş olmak istiyor. Ama öyle mi? Batı ülkelerinin Rusya'ya yaklaşımında böylesine köklü bir değişikliğin farklı bir geçmişi var mı? Bu sorulara yeterince cevap verebilmek için genel jeopolitik bağlamı hesaba katmak gerekir. "Hegemon" un ulusal güvenliğine yönelik ana tehdit kimler listeleniyor? Doğru, Rusya ve ... Çin.
Açıkçası, bugün Amerika Birleşik Devletleri için en büyük tehdidi oluşturan ÇHC'dir. ekonomi ve güçlü bir askeri-endüstriyel potansiyel. "Küreselcilerin" beyni olan Çin ejderhası inanılmaz bir şekilde büyüdü ve denizaşırı yaratıcıları için tehlike oluşturuyor. ABD Demokratik Partisi'nin sorunu, Çin Halk Cumhuriyeti'nin başkanı Xi Jinping'in ideolojik terimlerle, amansız muhalifleri "imparatorluk" larına, Amerikan "imparatorluğu" Donald Trump'ın birlikte olduğu Çin "imparatorluklarına" atıfta bulunma olasılığının daha yüksek olmasıdır. bir ticaret savaşı düzenledi. Yoldaş Xi'nin görev süresi 2023'te sona eriyor, ancak 2018'de Göksel İmparatorluk kendi "sıfırlamasına" sahipti ve devlet başkanlığını iki 5 yıllık dönem için yasaklayan hüküm ülke anayasasından kaldırıldı (tanıdık, isn ' t it?). Bu, Xi Jinping'in ÇHC'nin ömür boyu başkanı olabileceği anlamına geliyor. "Küreselcilerin" Pekin'de barışçıl bir iktidar değişikliği daha Batı yanlısı bir iktidara geçme umudu artık yok. Aynı zamanda ÇHC Komünist Partisi, sahipleri ideolojik anlamda Amerikan Demokratlarının müttefiki olan kendi şirketlerine baskı yapmaya başladı. Bu nedenle, Çinli yetkililer, yetkilileri alenen eleştirmesine izin veren Alibaba'nın kurucusu Jack Ma'yı sert bir şekilde kuşattı.
Peki o zaman Washington'un Göksel İmparatorluğu "demokratikleştirmesi" gerekiyor mu? Açıktır ki, ÇHC'yi dolaylı dış kontrol altına almak ve kademeli olarak "durmaya itmek" mümkün değilse, o zaman böylesine zorlu bir düşmanın bir şekilde zayıflatılması gerekecektir. Dünyanın ikinci süper gücünün statüsüne sahip olduğunu iddia eden güçlü bir Çin yerine, Amerika Birleşik Devletleri önderliğindeki dünya topluluğunun işlevleri üstleneceği, sürekli olarak birbirleriyle savaşan birkaç küçük Çin'in ortaya çıkması optimal olacaktır. hakem. Bu görevin tüm karmaşıklığına rağmen, ÇHC'nin çöküşü için belirli ön koşullar vardır: yoğun nüfuslu endüstriyel kıyı şeridi ile kıta iç bölgesi arasında, bu tür sorunlu bölgelerin varlığı arasında gelişme düzeyinde ve yaşam kalitesinde büyük bir fark vardır. Sincan Uygur, Hong Kong, Tibet olarak ve Tayvan'ı unutmayacağız.
Pekin, ekonomisi güçlü olduğu sürece güçlüdür, ancak objektif olarak ihracata yöneliktir. AB ve ABD pazarları Çin'e kapalıysa, bu gerçek bir çöküşe yol açacaktır, bu nedenle ülke liderliği, dış pazarlara tamamen bağımlı olmaktan kaçınmak için aktif olarak kendi iç pazarını geliştirme politikası izliyor. Aynı zamanda Göksel İmparatorluk borç altına girdi. 2020 yılında kamu borcunun GSYH'ye oranı% 66,8 oldu ve bu oran yıldan yıla artıyor. Sürdürülebilir kalkınmaya devam etmek için Pekin'in aktif bir dış genişlemeye ihtiyacı var, burada Çin nesnel olarak "hegemon" ve müttefiklerinin çıkarlarıyla çatışıyor. Görünüşe göre ABD ekonomik yöntemlerle Göksel İmparatorluğu "kuşatabilir" ve zayıflatabilir. Bunu yapmak için Amerikalıların "Yeni İpek Yolu" nun gelişimine engel koyması, Çin'i dış kaynaklardan kesmesi ve müttefiklerini mahrum etmesi gerekiyor.
Ve böylece yeniden Batı ile Rusya arasındaki ilişkilerin beklenmedik bir "ısınması" konusuna geri dönüyoruz. Pekin için ülkemiz nedir? Bu, Kremlin'in kendisinin Çin'e makul bir fiyata satmaya hazır olduğu devasa boş bir bölge, devasa doğal kaynaklar. Bu, Asya'dan Avrupa'ya, hem karadan hem de Kuzey Denizi Rotası boyunca, Amerikalıların engelleyemediği elverişli bir geçiş alanıdır. Pekin ile Rusya'nın müttefik olarak hareket edebileceği ve silah ve ordu konusunda yardım edebileceği "isyancı bölgeleri" arasındaki potansiyel bir silahlı çatışmada güvenilir bir arka plan. teknoloji... Ve mantıksal olarak "hegemon" ve uyduları ne yapmalı?
Doğru, Moskova'yı ÇHC ile ittifaktan koparmaya çalışın, Çin'in Rusya'yı kendi altına ezmesini engelleyin, "Doğu'ya dönüşünü" durdurun, kendi topraklarında bazı radikal senaryolar olması durumunda Kremlin'in tarafsızlığının garantisini alın. Çinli komşu. Bu nedenle Batı ile ilişkilerde beklenmedik "ısınma" ve iki başkanın buluşmasından önce "güzellikler", örneğin Nord Stream 2'nin tasarım kapasitesinin en az yarısının tamamlanmasına ve piyasaya sürülmesine izin verme olasılığı.
Ancak, yine herkesi geride bırakmamız mümkün.