Bozdağların kuzey etekleri boyunca doğu-batı uzunluğu kabaca 110 kilometreyi bulan dolgu depoları uzanır. Bunlar Batı Anadolu’nun günümüz jeomorfolojik görünümünü kazanmasına neden olan dikey yönlü tektonik hareketlerin etkisi ile aşamalı bir şekilde yükselen Bozdağlar’dan çökmekte olan graben sahasına doğru akan sellerin ve akarsuların taşıdıkları materyalleri dağlık kütlenin eteğinde biriktirmelerine bağlı oluşmuş depolardır. Depolar Gediz Grabeninin aşamalı bir şekilde çökmesi ile oluşmaya başlamış, graben oluşumu devam ettikçe oluşan depolar kendi içlerinde de faylanmışlardır. Kuzey-güney genişliği 3-5 km, kalınlığı 400-500 m civarında olan bu depoların oluşumu Miyosende başlamış, Pliyokuvaternere kadar devam etmiştir. Oldukça zayıf pekişmiş genellikle kum, kil, marn ile gnays, şist, kuvarsit, ve kalker çakıllarından oluşan tmolos depoları, erozyona karşı oldukça hassastır. Tmolos depoları üzerinde yarıntı erozyonuna (gully) ve heyelanlara yaygın bir şekilde rastlanır. Söz konusu depoların alt kesimleri akarsu ve dereler tarafından oyulunca üst kesimleri düşey yönde yer değiştirmekte ve depolar dikliklerini muhafaza ederek gerilemektedir (Paralel yamaç gerilemesi).
Jeopark, uluslararası öneme sahip farklı veya aynı türden jeolojik miras örneklerinin bir arada bulunduğu, yönetimi planlanmış, özel doğa koruma bölgeleridir. Yerkabuğunun oluşumunu açıklayan unsurlar, bilinen bir olayın temsilcileri, ender görülen veya fazlaca büyük olan oluşumlar, jeolojik miras olarak tanımlanır.