Haziran, bildiğiniz gibi, Stonewall’un yıldönümü nedeniyle Onur Ayı. Bu yıl özellikle iyi olan şey, üç yıldır ilk kez Pride’ın çok fazla Covid kesintisi olmadan veya Covid vaka yükleri nedeniyle çeşitli topluluklarda yılın farklı zamanlarında gerçekleşmesidir. Geçen sonbaharda çocuklarımdan biriyle bir hokey turnuvası için Burlington, Vermont’taydım ve Haziran ayında Covid sorunları nedeniyle Onur Etkinlikleri vardı. Harikaydı, ama yapraklar dönmeye başladığında farklı görünüyordu.
Son zamanlarda birisi, eğitim sektöründe dolaşan eşcinsel yazarların çalışmalarının çoğunu görmediklerini belirtti. Söz, ‘en son ne zaman biri eşcinsel bir yazar paylaştı?’ Ve ton ve bağlamda, içerme eksikliğini önermek gerekiyordu. Bana kapalı gibi geldi. Ve düşündüğüm gibi, bugün olanlar bazı yönlerden bunun tam tersini gösteriyor.
Neden? Niye? Bçünkü bence aslında gey yazarların alıntılandığını görüyorsunuz – çok. Onlar açıkça eşcinsel olan yazarlar ve genellikle bir dizi konu hakkında yazıyorlar. O bir iyi şey. Toksik sosyal medyanın, kimlik saplantısının ve sığ söylemin bir karışımı olan içinde bulunduğumuz anda, olayları çeşitli kutularda görme eğilimindeyiz. Kendini LGBT olarak tanımlayan bir yazar tüm yazılarında queer değilse, insanlar genellikle eşcinsel bir yazar olduklarının farkına bile varmazlar.
Hiç kimse susturulmamalı veya kapatılmamalı ve açıkçası insanları çokça okumaya ve tüketmeye teşvik ediyorum. Demek istediğim, sadece bu durumda ilerleme ilerlemeyi engelliyor olabilir.
Bu ruhla, Pride için, eğitim sektöründeki ve çevresindeki LGBT seslerinin tamamen öznel ve son derece ayrıntılı olmayan bir listesi burada. Bazen burada alıntılanan yazarlar biraz gereksiz mi? Evet, mesele biraz da bu.
morgan polikoff bir dizi konuda yazan etkili bir akademisyen olarak sektörümüzde hemen akla geliyor. Eşcinsel olduğunu gizlemiyor – Twitter’da eğlenceli bir takipçisi – ama örneğin akademik standartlar veya kamuoyu hakkında yazarken buna öncülük etmiyor.
Aynı damarda, Stephen Sawchuk uzun zamandır bir fikstür Ed Haftası çalışkandır ve politika konularına hakimdir. Son zamanlarda orada editör oldu. Topun nereye gittiği konusunda keskin bir gözü var ve karmaşık meseleleri üstlenmeye istekli.
Beth Hawkins en sevdiğim gazetecilerden biridir. Eğitim ve daha genel olarak harika bir yazar. Lezbiyen bir kadın ve LGBT sorunları hakkında yazıyor, aynı zamanda çok çeşitli konular hakkında yazıyor – ve onun harika çalışmasını takip etmelisiniz. 74. Gibi şeyler Minneapolis’te neler olduğuna dair bu temel okuma medya dünyası taşındıktan sonra.
Daha genel olarak, Bari Weiss Substack’taki evinden birçok eğitim içeriğini kapsıyor. Onun karısı Nellie Bowlesayrıca geç New York TimesCuma günleri genellikle kahkahalarla gülen ve eğitimdeki saçmalıklara karşı keskin bir gözü olan bir haber bülteni yazıyor.
Ayrıca okuyabilirsiniz jonathan rauch orta yaş kırgınlığınız ve liberalizmin değeri üzerine alışverişten kim vazgeçiyor. Josh Barro yazıyor birçok konuda eğitime bitişik. Ve açıkçası Andrew Sullivan, keskin bir analist ve sosyal eleştirmen. Sullivan’ın son deneme kitabı eşsiz kariyeri ve bakış açısının harika bir turu.
Eşcinsel evliliği yasallaştırma çabalarında Rauch ve Sullivan’ın her ikisinin de etkili olduğu belirtilmelidir.
Katie Herzog hem oldukça komik hem de kısa kesiyor – ve aynı zamanda eğitimle ilgili olanlar da dahil olmak üzere, söylem olarak kabul edilen şeylerin çoğunun saçmalığına işaret ediyor. Birkaç satış noktası için yazıyor, bir podcast’i var ve diğerlerinde misafirleri var.
Ve buradayken, tavsiye ederim Jamie Kirchick’in yeni kitap Gizli Şehir. Belli bir yaştaysanız, külfetli yasalar ve normlar nedeniyle kapalı ve sınırlı hayatlar yaşayan insanları kesinlikle tanıyacaksınız. Bunlar genellikle ülkelerine hizmette, ulusal güvenlik camiasında veya o sırada sorunlu olan başka şekillerde hizmet etmeye kendini adamış kişilerdi. Bazı eğitim paralellikleri var.
Bu Nick Gillespie ile Kirchick röportajı nın-nin Sebep iyi bir konuşmadır.
Ayrıca çalışmaları eğitimi etkileyen çok sayıda tarihi yazar var – Baldwin biraz geç kaldı. ben bu yılın başlarında Zora Neale Hurston hakkında yazmıştı, o neredeyse tek değil.
Demek istediğim, bunların takip edilmesi gereken harika insanlar olmasının yanı sıra, yeterince uzun yaşadıysanız, LGBT Amerikalıların bu ülkeye dahil edilmesinde muazzam adımlar atmışsınız demektir. Bugün tartışma, üniformalı polislerin yürümesine izin verilip verilmeyeceğidir. içinde Gurur, siyasetin oldukça sert bir şekilde tersine çevrilmesi itibaren tarihsel bir bakış açısı. Biçimsel değişiklikler, Lawrence, Obergefellve Bostockdurumlar, için örneğin, dikkat çekicidir, ancak gayri resmi değişiklikler de öyle. Geçen yıl Sullivan, Kirchick ve Herzog ile bir podcast vardı. Bu, çok uzun zaman önce ana akım bir şey olmazdı.
Hala meydan okumalar, nefret olmadığını ya da bu yazarların ve burada bahsedilmeyen diğer pek çok kişinin ayrımcılık ya da diğer BS ile karşılaşmadığını söylemiyorum. Anlatacakları hikaye bu.
Daha çok, bu gayri resmi yollardan birinin, hem sıradan bir gözlemcinin hem de belirli bir noktaya değinmek isteyen birinin kolayca gözden kaçırdığı ya da kolayca gözden kaçırdığı şaşırtıcı ve gey yazarların sayısı artık apaçık ortada olduğudur. Geniş anlamda, bu dahil etme.
Mutlu Gurur.
Kaynak : http://www.eduwonk.com/2022/06/you-are-probably-reading-sharing-lgbt-authors.html