1987 yapımı "Wall Street" filminde, Gordon Gekko rolünde Michael Douglas anlayışlı bir konuşma yaptı ve "Açgözlülük, çünkü para yok. daha iyi kelime, iyidir." Açgözlülüğün "evrimsel düşüncenin özünü yakalayan temiz bir dürtü" olduğunu vurgulayarak devam etti. ruh. Açgözlülük, tüm biçimleriyle; Hayata, paraya, aşka, bilgiye olan açgözlülük, insanlığın yükselişine damgasını vurdu."
Gekko daha sonra Amerika Birleşik Devletleri'ni açgözlülüğün hala kurtarabileceği "arızalı bir şirket" ile karşılaştırdı. Daha sonra, "Amerika ikinci sınıf bir güç haline geldi. Onun Ticaret açığı ve mali açığı kabus gibi boyutlarda."
Bu son iki noktanın ikisi de şimdi 1980'lerdekinden daha doğru. Çin, dünyanın en büyük ekonomisi olarak ABD'yi geride bıraktı ve hemen arkasından Avrupa Birliği geldi. Dış ticaret açığı son otuz yılda daha da kötüleşti. ABD'nin borcu şu anda ülkenin tüm ekonomik çıktısından daha büyük.
Açgözlülük Kötüdür
Açgözlülük kötü mü? 2008 mali krizinin izini Michael Milkin, Ivan Boesky ve Carl Icahn'ın açgözlülüklerine kadar sürebilir misiniz? Bunlar, filmin dayandığı Wall Street tüccarları. Açgözlülük, varlık balonları yaratan kaçınılmaz irrasyonel taşkınlığa neden olur. O zaman daha fazla açgözlülük, yatırımcıları çöküşün uyarı işaretlerine karşı kör eder. 2005'te, durgunluğun sinyalini veren ters getiri eğrisini görmezden geldiler.
Bu, tacirlerin gelişmiş türevler yarattığı, satın aldığı ve sattığı 2008 mali krizi için kesinlikle doğrudur. En çok zarar veren ipoteğe dayalı menkul kıymetlerdi. Temeldeki gerçek ipoteklere dayanıyorlardı. Kredi temerrüt takası adı verilen bir sigorta türevi tarafından garanti altına alındılar.
Bu türevler 2006 yılına kadar harika çalıştı. İşte o zaman konut fiyatları düşmeye başladı.
Fed, 2004 yılında faiz oranlarını artırmaya başladı.Mortgage sahipleri, özellikle de ayarlanabilir oranlara sahip olanlar, çok geçmeden evi satabileceklerinden daha fazla borçlandılar. Temerrüde düşmeye başladılar.
Sonuç olarak, hiç kimse ipoteğe dayalı menkul kıymetlerin temel değerlerini bilmiyordu. Kredi temerrüt takaslarını yazan American International Group (AIG) gibi şirketlerin takas sahiplerine ödeyecek nakitleri kalmadı.
Federal Rezerv ve ABD Hazine Bakanlığı, Fannie Mae, Freddie Mac ve büyük bankalarla birlikte AIG'yi kurtarmak zorunda kaldı.
Açgözlülük iyidir
Yoksa Gordon Gekko'nun işaret ettiği gibi açgözlülük iyi midir? Belki de, ilk mağara adamı pişmiş et ve sıcak bir mağarayı açgözlülükle istemeseydi, nasıl ateş yakılacağını çözme zahmetine asla girmezdi.
Ekonomistler, serbest piyasa güçlerinin hükümetin müdahalesi olmadan kendi haline bırakılması halinde açgözlülüğün iyi niteliklerini açığa çıkardığını iddia ediyor. kapitalizm kendisi de sağlıklı bir açgözlülük biçimine dayanmaktadır.
Amerikan kapitalizminin merkezi olan Wall Street açgözlülük olmadan işleyebilir mi? Muhtemelen hayır, çünkü duruma göre değişir. kâr güdü. Amerikan finansal sistemini yönlendiren bankalar, hedge fonları ve menkul kıymet tüccarları hisse senedi alıp satıyor. Fiyatlar, kar için başka bir kelime olan temel kazanca bağlıdır.
Kâr olmadan borsa, Wall Street ve finansal sistem olmaz.
Açgözlülük ABD Tarihinde İyidir
Başkan Ronald Reagan'ın politikalar, 1980'lerin Amerika'sının "açgözlülük iyidir" havasına uyuyordu. Hükümet harcamalarını, vergileri ve düzenlemeleri azaltma sözü verdi. Arz ve talep güçlerinin piyasayı dizginsiz bir şekilde yönetmesine izin vermek için hükümeti yoldan çekmek istedi.
1982'de Reagan, bankacılığı serbest bırakarak sözünü tuttu. 1989 tasarruf ve kredi krizine yol açtı.
Reagan, hükümet harcamalarını azaltma sözüne karşı çıktı. Bunun yerine, 1981'deki durgunluğu sona erdirmek için Keynesyen ekonomiyi kullandı. Ülke borcunu üçe katladı.
Vergileri hem kesti hem de artırdı. 1982'de durgunlukla mücadele etmek için gelir vergilerini düşürdü. 1988 yılında kurumlar vergisi oranını düşürdü. Ayrıca Sosyal Güvenliğin ödeme gücünü sağlamak için Medicare'i genişletti ve bordro vergilerini artırdı.
Başkan Herbert Hoover da açgözlülüğün iyi olduğuna inanıyordu. savunucusuydu bırakınız yapsınlar ekonomisi. Serbest piyasanın ve kapitalizmin Büyük Buhranı durduracağına inanıyordu. Hoover, ekonomik yardımın insanları çalışmayı bırakacağını savundu. 1929 borsa çöküşünden sonra piyasanın kendi kendine çalışmasını istedi.
Kongre, Hoover'a harekete geçmesi için baskı yaptıktan sonra bile, yalnızca işletmelere yardım edecekti. Refahlarının ortalama bir insana damlayacağına inanıyordu. Dengeli bir bütçe arzusuna rağmen, Hoover borca 6 milyar dolar ekledi.
Açgözlülük Neden İyidir Gerçek Hayatta İşe Yaramadı
"Açgözlülük iyidir" felsefesi neden gerçek hayatta işe yaramadı? Amerika Birleşik Devletleri hiçbir zaman gerçekten serbest bir piyasaya sahip olmadı. Devlet, harcama ve vergi politikalarıyla her zaman müdahale etmiştir.
Hazine Bakanı Alexander Hamilton, Devrim Savaşı'ndan kaynaklanan borçları ödemek için tarifeler ve vergiler koydu. Borç ve bunun için ödenecek vergiler, sonraki her savaş ve ekonomik krizle birlikte arttı.
Başlangıcından bu yana, Amerikan hükümeti bazı malları vergilendirip bazılarını vergilendirmeyerek serbest pazarı kısıtladı. Kendi haline bırakılan açgözlülüğün gerçekten iyi şeyler getirip getiremeyeceğini asla bilemeyeceğiz.