Çalışmamız, ilk olarak bir yerleştirme alelini vejetaryen diyetlerle ve silme alelini deniz diyetiyle ilişkilendiren ilk çalışmadır.
Hindistan, Afrika ve Doğu Asya'nın bazı bölgelerinde olduğu gibi, yüzlerce nesiller boyunca bitki bazlı bir diyet yiyen popülasyonlarda genetik bir çeşitlilik gelişti.
Özellikle deniz mahsulleri tüketen Grönland'daki Inuit halkı arasında deniz diyetine adapte edilen alellerin farklı bir versiyonu keşfedildi.
Bu adaptasyon, bu insanların omega-3 ve omega-6 yağ asitlerini verimli bir şekilde işlemesini ve bunları erken beyin gelişimi ve iltihaplanmayı kontrol etmek için gerekli olan bileşiklere dönüştürmesini sağlar.
Grönland'ın Inuit popülasyonlarında, daha önce tanımlanmış bir adaptasyon, uzun süredir devam eden vejetaryen popülasyonlarda bulunanın karşısındadır: Vejeteryan alelinde gen içinde 22 bazları (bir baz bir DNA yapı bloğu) bulunurken, bu ekleme deniz mahsulleri alelinde silindiği bulundu.
Cornell Üniversitesi'nde biyolojik istatistik ve hesaplamalı biyoloji profesörü olan Alon Keinan'ın laboratuarında çalışan doktora sonrası bir araştırmacı olan Kaixiong Ye, “Ters alel, Inuit'te muhtemelen adaptasyonu artırıyor” diyor.
Ye, “Çalışmamız, bir yerleştirme alelini vejetaryen diyetlerle ve silme alelini deniz diyeti ile bağlayan ilk çalışmadır” diyor.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Keinan, “Çalışmaya yardımcı olduğum için şanslı olduğum yerel uyarlamanın en ilginç örneği” diyor. “Birçok çalışma genomun bu bölgesinde adaptasyona işaret etti. Analizlerimiz, uyarlamanın işlevini bildiğimiz küçük bir DNA parçasının eklenmesiyle yapıldığını göstermek için bir araya geliyor. Dahası, Greenlandic Inuit’e ulaştığında, deniz kaynaklı diyetleri ile omega-3’ten zengin olması zararlı olabilir. ”
FADS1 ve FADS2, omega-3 ve omega-6 yağ asitlerini beyin gelişimi ve iltihaplanmayı kontrol etmek için gerekli alt ürünlere dönüştürmek için gerekli enzimlerdir. Et ve deniz ürünleri yiyenlerin doğru beslenme için FADS1 ve FADS2 enzimlerine daha az ihtiyacı vardır, çünkü omega-3 ve omega-6 yağ asidi dönüşüm süreci daha basittir ve daha az adım gerektirir.
Kişiselleştirilmiş beslenme
Dergisinde yayımlanan Moleküler Biyoloji ve EvrimYeni çalışma, eklemenin FADS1 ve FADS2 ifadesini düzenleyebileceğini ve vejeteryan popülasyonlarda bir adaptasyon olabileceğini varsaydığını gösteren, insan beslenmesi ve kimya profesörü olan eş-kıdemli yazar Tom Brenna'nın önceki çalışmalarına dayanıyor.
Araştırmacılar, öncelikle vejeteryan Hintliler ve 234 ABD bireylerinde 311'teki vejeter alel frekanslarını analiz etmiş ve vejeteryan alelini Kızılderililerin yüzde 68'inde ve Amerikalıların sadece yüzde 18'inde bulmuşlardır. 1,000 Genom Projesi'nden elde edilen verileri kullanarak benzer şekilde vejetaryen alel, Güney Asyalıların yüzde 70, Afrikalıların yüzde 53, Doğu Asyalıların yüzde 29 ve Avrupalıların yüzde 17'inde bulundu.
Ye, “Kuzey Avrupalılar uzun bir süt içme geçmişine sahipler ve uzun zincirli yağ asidi metabolizması için sütten yeteri kadar son ürün aldılar, bu nedenle bu yağ asitlerini öncüllerden sentezleme kapasitelerini artırmak zorunda değiller” diyor.
“Çalışmamızdan çıkan bir sonuç, bu genomik bilgiyi diyetimizi uyarlamak için kullanabilmemizdir, böylece kişisel beslenme olarak adlandırılan genomumuza eşleşir.”
Araştırmacılar, adaptasyonun ilk gerçekleştiği zaman, şempanze veya orangutan genomlarının analizi vejeteryan alelini açığa çıkarmadığından emin değiller. Ancak erken insansı Neandertal ve Denisovan genomlarında alel için kanıtlar vardır.
“İnsan evrimi tarihinde, insanlar farklı çevrelere göç ettiklerinde, bazen bitki bazlı bir diyet yediklerinde, bazen de deniz bazlı bir diyet yediklerini ve farklı zaman aralıklarında bu farklı alellerin uyum sağlamaları mümkün” dedi. alellerin, diyet baskısı altında gelişme eğilimi vardır.
Ulusal Sağlık Enstitüleri ve ABD Tarım Bakanlığı bu çalışmayı finanse etti.
Kaynak: Cornell University
İlgili Kitap:
{amazonWS: searchindex = Kitaplar; anahtar kelimeler = vejetaryen diyetler; maxresults = 3}