

Sis pencereleri örttü, evi duman sardı
Ocakta kütükler için için yanıyordu artık;
Tanrılar, tahtlarında ezilmiş gibiydiler,
Koyunlar ağılda, inekler kendi ağıllarında
Zulüm altına girmişti sanki
Koyun kuzusunu tepti, inek buzağısını.
*
Arpa büyümez oldu, cılız buğday bile
Sığırlar, koyunlar, kadınlar gebe kalmıyor;
Gebe kalmış olanlar ise doğurmuyor ki.
Dağlar kupkuru, ağaçlar kupkuru baştanbaşa.
Ne filiz veriyor, ne dal büyüyor.
*
Ulu Güneş Tanrısı bir şölen düzenleyip
Bin tanrı çağırdı:
Geldiler, yiyip içtiler, doymadılar
Gideremediler susuzluklarını.
Fırtına Tanrısının Babası dedi ki tanrılara:
Oğlum ortalıkta değil, öfkeye kapıldı da
Büyümeyi önledi her varlıkta,
Alıp götürdü iyi ne varsa.
Ulu tanrılarla küçük tanrılar, Fırtına Tanrısını aramaya koyuldular.
Güneş-Tanrı komut verdi en hızlı kartala:
Git, yüce dağlarda ara onu,
Derin vadilerde ara,
Masmavi dalgalarda ara.
*
Kartal gidip aradı, ama bulamadı,
Gelip dedi ki Güneş-Tanrıya:
Yüce dağlarda aradım onu,
derin vadilerde aradım
Ve masmavi dalgalarda, ama bulamadım Göklerin Fırtına Tanrısını.
Güneş-Tanrı gidip Fırtına Tanrısının Dedesine dedi ki:
Kim günah işledi de tohumlar yok oldu, her şey kurudu?
Dede şöyle karşılık verdi:
Hiç kimse günah işlemedi; sen günah işledin yalnız!
Fırtına Tanrısının Babası dedi ki:
Benim hiçbir günahım yok.
Dede Soruşturacağım dedi,
Suçluysan öldüreceğim seni!
Şimdi kalk git, Fırtına Tanrısını ara!
Fırtına Tanrısının Babası, Ana Tanrıça Hannahannaya gitti.
Ana Tanrıça dedi ki Fırtına Tanrısının Babasına:
Niye geldin?
Fırtına Tanrısının Babası şöyle dedi:
Fırtına Tanrısı öfkeye kapıldı da
Her şey kurudu, tohumlar yok oldu.
Şimdi Babam diyor ki günah bendeymiş,
Soruşturacakmış da öldürecekmiş beni!
Ne oldu bilmiyorum ki?"
Hannahanna korkma! dedi,
Kabahat sendeyse ben düzeltirim durumu,
Sende değilse yine düzeltirim.
Git, Fırtına Tanrısını ara
Ama Dedesinin kulağına gitmesin.
Fırtına Tanrısının Babası sordu:
nereye gidip arasam acaba?
Hannahanna Onu ben vereyim sana dedi,
Git, bana Arıyı getir.
Arıya anlatayım, o bulsun Fırtına Tanrısını.
Fırtına Tanrısının Babası dedi ki:
Yüce tanrılarla küçük tanrılar aradılar,
Aradılar da bulamadılar;
Şimdi şu Arı nerden bulacak onu?
Kanatları zayıf, kendi cılız
*
Bu anlatının sonraki bölümleri bulunamamıştır. Başka bir anlatıya göre, Arı uzun uzun aradıktan sonra, Fırtına Tanrısını bir koruda bulur. Uyandırmak için sokar.
Öfkesi büsbütün artan Fırtına Tanrısı, insanları ve hayvanları kırıp geçirir, ülkenin altını üstüne getirir.
Başka bir anlatı, Fırtına Tanrısının dönüşünü ve her şeyin düzelmesini şöyle hikâye ediyor:
*
Fırtına Tanrısı evine döndü, toprağına sahip çıktı.
Sis gitti pencerelerden, duman evden.
Devrilen tanrılar dimdik oldu yine,
Ocakta doğru dürüst yanmaya başladı kütükler,
Kendine geldi koyunlarla inekler ağıllarda.
Ana bağrına bastı yavrusunu,
Koyun kuzusunu, inek buzağısını.
Fırtına Tanrısı yol gösterdi hakanla eceye,
Onların dirlik düzenliğini korudu vaktin sonuna kadar.
*
Yukarıdaki şiir günümüzü anlatan, ama günümüzden yaklaşık 4 bin yıl önce yazılmış bir Hitit şiiri.
Sayın Talat Halmanın Türkçesi ile paylaştım.
(Yurt Gazetesi, 18.01.2014, Cumartesi)