Yöntem birden çok biçim alır. Doğrudan bacalardan yayılan karbonu yeniden kullanarak veya taşıyarak endüstriyel tesisleri fabrikalara bağlar. Daha deneysel bir versiyon öngörüyor büyük tesisler havayı yakalayabilir, karbondioksiti çıkarabilir ve yeraltında depolayabilir. Diğerleri, emisyonları azaltmak için maden atığı, alg çiftlikleri veya biyolojik atık kullanmayı öneriyor.
Odak bir noktada gelir kriz anı. Şubat ayında Birleşmiş Milletler, iklim değişikliğinin bir devrilme noktasına ulaştığı konusunda uyardı. ada ulusları yakında sular altında kalabilir, milyonlarca kişi kuraklık ve kıtlık karşısında evlerini terk etmek zorunda kalabilir, su altı habitatları nereye gidecek ve ısı, kirlilik ve yetersiz beslenmeye bağlı ölümler artacak.
Dünya çapında faaliyet gösteren 27 ve Amerika Birleşik Devletleri’nde 14 karbon yakalama projesi bulunmaktadır. bir göre Ekim raporu Bir düşünce kuruluşu olan Global CCS Enstitüsü’nden. Başka bir 108, üretimin çeşitli aşamalarında dünya çapında geliştirilmektedir.
Projelerdeki büyümeye rağmen, şiddetli tartışmalar devam ediyor. Eleştirmenler, karbon yakalama teknolojisinin pahalı, etkisiz ve ölçeklendirilmesi zor olduğunu iddia ediyor. Dahası, aracı geliştirmek için harcanan paranın dikkati yenilenebilir enerji gibi kanıtlanmış çözümlerin finansmanından uzaklaştırırken, petrol ve gaz şirketlerini ve diğer ağır karbon salanları faaliyetlerini hız kesmeden sürdürmeye teşvik ettiğini savunuyorlar.
Uluslararası Çevre Hukuku Merkezi iklim programları direktörü Nikki Reisch, “Bunun, küresel ölçekte büyük emisyonlar ve hızlanan iklim değişikliği sorununa çözüm olacağı fikri, gerçeklik tarafından desteklenmiyor” dedi. “Maalesef çekici bir efsane [created] pastamızı yiyip onu da yiyebileceğimiz fikrini sürdürmek için petrol endüstrisi tarafından.
Karbon yakalama, ağaçların ve bitkilerin karbondioksiti alıp kullanılabilir bir enerji kaynağına dönüştürmesini sağlayan fotosentez gibi doğal süreçler üzerine kuruludur. Ancak dünya sanayileştikçe, karbonu işleyip havadan uzaklaştırmanın doğal yolları dengeyi sağlamak için yeterli değildi.
1970’lerin başında, petrol ve gaz şirketleri, sahada pompalanan gazdan karbondioksiti ayırmak için kimyasal bir süreç kullanmaya başladılar. ve yerden daha fazla petrol almak için onu petrol sahalarına geri yönlendirin. Yıllar sonra, bir atık üründen en iyi şekilde yararlanma süreci, iklim değişikliğini azaltmanın bir yolu haline geldi. Şirketler, jeolojik oluşumlarda kalıcı olarak yeniden kullanılmak veya depolanmak üzere beton, çimento ve çelik fabrikalarından karbonu çıkarmak için tesisler inşa etti.
Uluslararası Enerji Ajansı’nda bir analist olan Carl Greenfield, karbon yakalama teknolojisinin çimento fabrikaları gibi zorlu yerlerde karbon emisyonlarını azaltmada başarılı olduğunu kanıtlayarak sektörde heyecanı tetiklediğini söyledi.
Karbon yakalama teknolojisinin, gaz üretimini artırmanın amaçlandığı 1970’lerden, karbon dioksit azaltımına daha güçlü bir odaklanmaya dönüştüğünü de sözlerine ekledi. Bir şirketin yakaladığı her metrik ton karbon için vergi kredisi sağlayan bir ABD programı gibi hükümet girişimleri, ekonomik teşvikler yarattı.
“Bu sefer gördüğümüz sürücüler gerçekten farklı” dedi. Bu ivmeyi uygulamaya dönüştürmek için “bunun yeterli olduğunu umuyoruz”.
Ancak birçok uzman, özellikle sistemin emisyon yayan bir fabrikaya bağlanması gerektiğinden, hızlı bir şekilde ölçeklendirmeyi zorlaştırdığından, fabrika bacalarından gelen karbon emisyonlarını basitçe yönlendirmek işi yapmayacak, dedi. Karbondioksiti doğrudan havadan yakalamak ve kalıcı olarak yeraltına yönlendirmek için kimyasal reaksiyonları kullanan doğrudan hava yakalama, kolay kurulumu nedeniyle destek kazanıyor.
Eleştirmenler teknolojinin uygulamaya geçmesine yıllar kaldığını söylese de, fon sağlama çabalarını durdurmadı. Mayıs ayı sonlarında Biden yönetimi, ülke genelinde dört “doğrudan hava yakalama merkezi” inşa etmeyi amaçlayan bu çaba için 3,5 milyar dolar ayırdı.
Enerji Bakanı Jennifer M. Granholm yaptığı açıklamada, “BM’nin en son iklim raporu, havadaki eski karbon kirliliğini doğrudan hava yakalama ve güvenli bir şekilde depolama yoluyla ortadan kaldırmanın iklim krizine karşı mücadelemizde önemli bir silah olduğunu açıkça ortaya koydu” dedi.
Nisan ayında, Musk’ın vakfı, kar amacı gütmeyen XPRIZE ile birlikte, gelecek vaat eden karbon yakalama çözümlerini büyütmek için 15 gruba 1 milyon dolarlık fon sağladı. Altı proje, havadaki karbondioksiti yakalamaya ve depolamaya odaklanıyor.
Dört yıl içinde, 50 milyon dolar almak için büyük ödülü kazanan birini seçecekler, ikinci olan ise 30 milyon doları paylaşacak.
8 Rivers’ın CEO’su ve Musk’ın yarışmasının ödül kazananlarından Cam Hosie, projesinin diğer girişimlerden daha hızlı ölçeklenebilen ucuz bir çözüm olma yolunda olduğunu söyledi.
Yaratılışı, havanın kalsiyum hidroksit ile dolu bir depodan geçmesine izin veriyor. Doğal bir süreç, karbondioksiti kalsiyum karbonat kristallerine dönüştürür. Bunlar daha sonra geri dönüştürülecek ve karbon dioksitin dünyanın birçok yerinde yeraltında tutulmasına izin vererek, tesisler inşa etmeyi kolaylaştıracak. “Hemen teslim edilebilir ve son derece ölçeklenebilir” diye ekledi.
Ancak birçok iklim savunucusu, karbonu fabrikalardan veya doğrudan havadan yakalayan yeni tesisler yaratma çabalarına kesinlikle karşı çıkıyor.
Global Witness’ın kıdemli bir kampanyacısı olan Dominic Eagleton, şunu gösteren araştırmalara dikkat çekti: yüzde 78 Bir fabrikanın kirlilik noktasından havayı yakalamaya yönelik büyük ölçekli projelerin çoğu, finansman ve ekonomik fizibilite ile ilgili zorluklar nedeniyle iptal edildi veya beklemeye alındı.
Eagleton, bunun dikkate değer bir sorunun altını çizdiğini söyledi: Bu tür tesisler, bazen 1 milyar dolara varan önemli ön harcamalar gerektiriyor ve uzun vadede kârsız ve maliyetli.
“Karbon yakalama ve depolama için yatırım durumu zayıf” dedi. “Gerçekten yapabileceğin çok fazla bir şey yok [it]”
Uluslararası Çevre Hukuku Merkezi’nden Reisch, kömür santralleri gibi fabrikalara bağlanan karbon yakalama tesislerinin, kullanımdan kaldırılması gereken yakıt kaynaklarının ömrünü uzattığını da sözlerine ekledi. Karbon yakalama tesislerini çalıştırmak için önemli miktarda enerji ve karmaşık kimyasal süreçler gerektirdiğini, bu nedenle bu teknolojinin ölçeklendirilmesinin aslında çevreye diğer zararlı kirleticileri artırabileceğini de sözlerine ekledi.
Havadan karbon yakalamayı vaat eden çözümlere gelince, bunların bilimsel olarak kanıtlanmadığını söyledi. Hava yüksek düzeyde karbondioksit konsantrasyonuna sahip olmadığından, onu havadan çeken fabrikalar yapmak çok büyük enerji gerektirecektir. Hükümetler ve hayırseverler için rüzgar ve güneş enerjisi gibi kanıtlanmış teknolojileri ölçeklendirmenin ve karbondioksit emisyonlarını azaltan daha fazla politika oluşturmaya daha fazla odaklanmanın daha akıllıca olacağını savundu.
“İnsanlar hızlı bir çözüm olduğuna inanmak istiyor – ama gerçekten yok” dedi. “Sistemik, yapısal bir değişikliğe ihtiyacımız var.”
Kaynak : https://worldnewsera.com/news/entrepreneurs/theres-a-carbon-capture-gold-rush-some-warn-better-solutions-exist/