Yeleğin altından diktim. Deri olduğundan bozmamak için astarından diktim. Çift taraflı bantla yatağının yanındaki dolaba yapıştırdım. Bu bantlar çok sağlam ve dayanıklı oluyor.
İç kısmına dergilerini, ceplerine de not kağıdını, kalemlerini ve sözlüğünü koydum. Odası genelde çok dağınık olduğundan sürekli lazım olan bu eşyaları ne zaman arasa bulamaz. O yüzden böyle bir organizer elinin altında olursa iyi olur diye düşündüm. İhtiyacına göre içindeki nesneler ileride değişebilir.
İşin içine biraz eğlence katmadan olur mu? Bu yelekle çekilmiş resmini taradım, yazıcıdan çıkardım, kartona yapıştırıp yeleğin üzerine yapıştırdım.
Yıllar öncesine geri gittik. Ailecek çok hoşumuza gitti. Gidip gelip oğluşumun bebekliğine bakıyorum.
Bunu yaptığımda oğlum kamptaydı bugün döndü. Bu arada oğluma da kavuştum çok mutluyum:)) Yalnız bizden ayrı kaldığı bu dört günlük kampta parçalamış kendini. Ses kısık, güneş kremini iyi sürememiş haşlanmış, dokunulmuyor. Bacaklar yara bere içinde. Neyse ki hepsi çabuk geçen şeyler, yakında eski haline geri döner.
Gördüğünde "Bu ben miyim, bu yelek benim miydi?" diye sordu. Ben de herşeyi böyle çekmecelerde dolaplarda saklamanın ne kadar yanlış olduğunu anladım. İnsanın geçmişini çocukluluğunu unutmamak için, hatırası olan her eşyayı zaman zaman göz önüne çıkarmakta fayda var.
Ben oğluma yaptım ama babalar günü için de yapılabilir bence. Yaparken eşim yanımda olmasaydı eminim O'na da hoş bir sürpriz olurdu.