Öfkeye olan her yatkınlık yeniden eğitilebilirler. Bir kere sorunlu bölgelerinizi anladıktan sonra genellikle onları değiştirmek için efor sarf etmek kolay olur.
Şimdi bütün küçük detayları çözdük ve yolun dışına attık; ne diyebiliriz?
Hadi biraz büyü yapalım!
diği açıkça ortadaydı. Kadının kasları çatık, yüzü asıktı ve küçük kızı sızlanıp duruyordu. Kadın arabasını kasa tezgahına boşaltıyordu. Bu yavaş yavaş oluyordu. Kasiyer toplama tuşuna bastığında kadın elindeki kuponları gösterdi. Kasiyer derin bir nefes aldı, bu da kadını çileden çıkardı. Kasiyere bağırdı ve elindeki kuponları diğer müşterilere gösterdi. Kasiyer derin bir nefes aldı, bu da kadını çileden çıkardı. Kadın bebeğine benzer durumda nasıl hareket etmesi gerektiğini öğrettiğinin farkında değildi. (kabalığı kastetmiyorum) Kötü bir gün geçirmekte olan kasiyer gözyaşlarını bıraktı ve daha önce de sık sık olduğu gibi yüzü kımıldamaya başladı.
Öyle görünüyordu ki; kasiyer kız, sabah mağazaya gelerek kalbini kıran erkek arkadaşı yüzünden üzgündü. Size soruyorum; bu iki bayandan hangisinin öfkeli olmaya hakkı var?
Eğer müşteri diye tahmin ettiyseniz, sadece yarı yarıya doğrusunuz. İkisinin de hakkı vardı. Yine de, annenin zavallı kıza öfkeyle saldırmasına gerek yoktu. Eğer sakin sakin kıza bir sorun olup olmadığını sorsay-dı, kız bir sorun olup olmadığını söylerdi. Önemli olan, annenin siniri vardı ve gerçekti, fakat tamamen yanlış yönlendirilmiş ve kontrol edilememişti. Eğer benzeri bir durum bir majikal düzende meydana gelseydi sonuç bir felaket olurdu. Günlük hayatta olduğu gibi genç anne yaptıklarının sonucunu almak zorundadır. Herkes dolu çembere geldi, kadının tüm günü daha sinirli geçeceğe benziyor.