HMS Largs çalışan bir DLC sistemi ile gönderilir
İkinci Dünya Savaşı sırasında kamuflaj alanında yeni çözümler arandı. Bu süreç bazen çok ilginç sonuçlara yol açtı. Bu nedenle, Kanadalı ve Amerikalı mühendisler aktif arka plan aydınlatmasını kullanmakla ilgileniyorlar. Bunun sonuçlarından biri, havacılık Yehudi Işıklar denilen kamuflaj sistemleri.
Yeniden Düşünme Teknolojisi
1940 yılında Kanada Kraliyet Donanması Dağınık Aydınlatma Kamuflajı (Dağınık Işık Maskeleme) projesi üzerinde çalışmaya başladı. Ana fikri, gemiyi karanlıkta aydınlatma için bir dizi ışıkla donatmaktı. Yan projeksiyonun bazı bölümlerini aydınlatarak ve diğerlerini karanlık bırakarak, gemi görünür şeklini değiştirebilir. Bu nedenle, düşman hedefi doğru bir şekilde belirleyemedi, büyüklüğünü, rotasını ve hızını değerlendiremedi. Sonuçta, tüm bunlar torpido saldırılarının etkinliğini azalttı.
Yakında ABD Donanması DLC teknolojisine ilgi duymaya başladı. Kendi gemi ışıklarının geliştirilmesine başladılar ve daha sonra uygulama kapsamını genişletmeye karar verdiler. Gerçek şu ki, sadece gemiler değil, aynı zamanda uçakların etkili kamuflajlara ihtiyacı vardı. En açık tonlardaki renge rağmen, hava gemileri gökyüzüne karşı durdu. Aydınlatma nedeniyle, uçağın görünürlüğünün daha da kötüleşmesi planlandı - savaş nitelikleri için anlaşılır sonuçlarla.
B-21'deki ışıkların yerleşimi
Bu yönde çalışmalar 1943 yılında başladı. Kalkınma, Ulusal Savunma Araştırma Komitesi altında Kamuflaj Bölümü'ne emanet edildi. Deniz Kuvvetleri'nden diğer kuruluşlar da çalışmaya katıldı.
Projeye Yehudi Işıkları ("Yehudi Işıkları") deniyor. O zaman, konuşma dilinde (ünlü bir radyo sunucusundan) Yehudi adı, burada ve şimdi algılanamayan veya yok olan bir kişiyi aramak için kullanıldı. Genel olarak, böyle bir isim projeye uygundur.
Uçak ışıkları
Yehudi Lights'ın gelişimi, denizaltı karşıtı uçakların geliştirilmesi bağlamında başladı. Müşteri, FKÖ uçaklarının görünürlüğünü Alman denizaltılarının saldırıdan 30 saniyeden daha fazla fark etmeyecek şekilde azaltmasını istedi. Bu, uçağın denizaltı dalmaya başlamadan önce kesin bir saldırı yapmasına izin verdi.
Arka ışık parlaklık kontrol ünitesi
Çabucak, DLC'nin orijinal formunda kullanılmasının mantıklı olmadığı bulundu. Gündüz koşullarında, uçağı aydınlatmak için aşırı güçlü lambalara ihtiyaç duyuldu, aksi takdirde beyaz bir uçak bile gökyüzüne karşı durdu. Gerekli kapasitede güç sistemlerinin kurulumu uygun görünmüyordu. Ek olarak, gövdenin ötesine uzanan güçlü projektörler mutlaka aerodinamiği bozacaktır.
Uçağı aydınlatmayı reddettiler ve alternatif bir çözüm önerdiler. Planör, öne doğru yönlendirilmiş bir dizi sınırlı güç projektörü kullanmalıdır. Işık akısının doğal ışıkla birleşmesi ve uçağı "kapatması" gerekiyordu. Bu yaklaşım sorunu çözmemizi sağladı ve taşıyıcıya ve elektrik sistemine özel şartlar getirmedi.
Ancak, bazı sınırlamalar vardı. İstenen güç özelliklerine sahip tasarlanmış ışıklar, yatay olarak sadece 3 ° ve dikey olarak 6 ° genişliğe sahip bir ışın verdi. Saldırıya uğramış hedefte tutulmalıdır ve saptırıldığında dalgıçlar yaklaşan uçağı fark edebilir. Bu bağlamda, bir saldırı oluşturmak için özel gereksinimler vardı. Hedef denizaltı, etkili bir kamuflaj sağlayan sabit bir dalış açısı ile bir kayma yolundaymış gibi girilmelidir.
İlk testlerde kullanılan bombacının düzeni
Kontrplak düzlemi
Yehudi Lights'ın ana taşıyıcısı Konsolide B-24 Kurtarıcı bombardıman uçağı ya da onun devriye versiyonu PB4Y-2 Privateer'dı. Testler, bu durum dikkate alınarak ve uygun test sistemleri kullanılarak gerçekleştirilmiştir.
İlk zemin testleri n. Oyster Bay (bilgisayar New York). Kıyıda, 30 m yükseklikte bir çift kule ve kablo kullanarak, Privatira'nın ön projeksiyonu şeklinde ahşap bir model asıldı. Gözlemin diğer taraftan denizaltı kabini simüle eden 2 metrelik bir kule kullanılarak 2 mil mesafeden yapılması önerildi.
Figürlü kontrplak kalkan maketi bir dizi Yehudi Işık ile donatılmıştır. Her düzlem boyunca farklı aralıklarla 15 fener yerleştirildi, “gövde burnuna” bir tane daha takıldı. Her lamba mavi-yeşil bir filtre ile donatılmıştır. Eksik güçte çalışırken, akkor ampuller “allık” ve ışık filtreleri, doğal ışıkla çakışan tüm modlarda gerekli beyaz-sarı tonunu korumaya izin verdi.
Uçan laboratuvarın kanadındaki ışıklar B-24
Kontrol sistemiyle ilişkili fenerler. İki fotosel içeriyordu: biri arka plan aydınlatmasını izledi, diğeri kontrol lambasını “izledi”. Otomasyon her iki sensörden gelen sinyalleri eşitlemeye çalıştı. Tüm sistemin maksimum gücü 500 watt'a ulaştı - PB4Y-2'nin güç kapasitesi sınırları dahilinde.
Testler iyi hava ve görünürlükte gerçekleştirildi. Binoküler gözlemciler kuleleri ve destek kablolarını açıkça gördüler. Ancak, uçağın ışıkları açık olan düzeni gökyüzüne karşı görünmez kaldı. Donanma bariz sonuçlar çıkardı ve projeyi yeni bir aşamaya taşıdı.
Gökyüzünde ışıklar
Şimdi uçan laboratuvarlar yaratmaktı. Uçuş testleri yapmak için seri B-24 değişikliğe gitti. 40 ışık, bir kontrol sistemi vb. Bütün bu birimler bir bütün olarak yer testlerini geçen komplekse karşılık geldi. Zaten 1943'ün sonunda, Yehudi Işıkları ile Kurtarıcı havalandı ve yeteneklerini gösterdi.
Farklı bir açıdan görüntüleme
Yakında yeni bir deniz uçağı yeni projeye çekildi - Grumman TBF / TBM Avenger taşıyıcı tabanlı torpido bombardıman uçağı. Benzer kontrol sistemlerine sahipti, ancak arka ışık yapılandırması değiştirildi. Uçak gövdesinin daha küçük olması nedeniyle, her bir düzleme sadece beş lamba takılmıştır, motor kaportalarına altı tane daha yerleştirilmiştir, dengeleyiciye iki adet eklenmiştir.
Mevcut ve gelecek vaat eden planlama bombalarına el feneri yerleştirme konusu incelenmiştir. Bu tür ekipman sayesinde, küçük boyutlu mühimmat mümkün olduğunca uzun süre fark edilmeyebilir ve düşman gemisinin hava savunmasının ateşi altına düşme riskiyle karşılaşmazdı. Ancak, Yehudi Lights sisteminin bu versiyonu geliştirme aşamasında kaldı ve hatta teste bile ulaşmadı.
1944 boyunca ve 1945'in ilk aylarında düzenli olarak iki prototip uçuş gerçekleştirdi ve karadan veya denizden gözlemler yapıldı. Yehudi'nin Işıkları farklı hava koşullarında, farklı aralıklarda, rakımlarda, rotalarda vb. Test edildi. Genel olarak çok ilginç sonuçlar elde edildi.
"Işıklar" ile deneyimli Avenger
Böylece, aynı koşullar altında, gözü olmayan bir gözlemci, 12 km'den 19 mil (3 km) çalışma ışığı olmayan bir Avenger bombacısını fark etti, ancak açıldıklarında, tespit menzili 2,7 bin metreye (XNUMX km) düşürüldü. Dürbün algılama aralığını arttırdı, ancak sınırlı görüş alanı bu avantajın pratikte kullanılmasına izin vermedi.
Genel sonuçlar
Yehudi Lights projesi başarılı, ancak taviz vermedi. Testler sırasında, bir dizi özel ışığa sahip bir uçağın, bir yüzey hedefine bir savaş yaklaşımı gerçekten “sessizce” gerçekleştirebileceği ve çarpışmadan birkaç saniye önce kendini gösterebileceği bulundu. Çıplak gözle veya optik kullanarak zamanında tespiti çok zor bir işti. Denizaltılarla mücadele açısından böyle bir sistem çok faydalı oldu.
Ancak, önerilen hafif kamuflajın büyük bir geleceği yoktu. O zamana kadar, önde gelen ülkeler karşı optik maskelemenin güçsüz olduğu radarı yönetmeyi başardı. Radarlar halihazırda yüzey gemilerinde aktif olarak kullanılıyordu ve denizaltılara toplu olarak dağılmaları zaman meselesi olarak kaldı.
Arka ışık sistemli kaporta motoru
1945'in başlarında gerçek beklentilerin olmaması nedeniyle Yehudi Işıkları üzerindeki çalışma sona erdi. Belirli uçak modelleri için böyle bir sistemin yeni sürümlerinin geliştirilmesi gerçekleştirilmemiştir. Kontrplak düzeni, B-24 ve TBF tek taşıyıcısı olmaya devam etti. Proje belgeleri arşive gönderildi ve Donanma uzmanları daha önemli projeler aldı.
Ancak, aktif hafif kamuflaj fikri ortadan kalkmadı. Vietnam Savaşı sırasında hatırlandı. Arkadan aydınlatma nedeniyle uçağı gizlemeye yönelik diğer girişimler hakkında da bilgi bulunmaktadır. Muhtemelen, Yehudi'nin Ateşleri ile ilgili belgelerin sadece seksenlerde sınıflandırılması tam olarak bununla bağlantılıdır. Ayrıca, hafif kamuflaj kullanımı hakkında çeşitli söylentiler hala devam ediyor. Belki gelecekte, İkinci Dünya Savaşı'ndan gelen fikirler pratik bir uygulama bulacaktır.