Venezuela yoksul kesim ile zengin kesimin bıçak gibi ayrıldığı; ikisinin de uçlarda olduğu Güney Amerika ülkesi.
Ece Temelkuran 'Uluslararası Gençlik Festivali' etkinliği için gittiği ülkede, devrimi araştırıyor ve oradakilerin isteği doğrultusunda, yaşananları bu kitabıyla dünyaya duyurmak istiyor.
Ülkenin seçilmiş devlet başkanı Chávez yoksul kesim tarafından çok seviliyor, zengin kesim nefret ediyor ve medya görmezden geliyor. Ülkenin batı yakasında, sıvasız evlerde yaşayan halkın, açlıktan sokaklara dökülüp müthiş bir isyan çıkarmasının ardından, doğu yakasında yaşayan insanlar, apartman çevrelerini elektrik verilmiş dikenli tellerle çevirmiş. Batı bölgesindeki bazı yerlerden kendi yoksul halk bile korkuyor.
Chávez ve yandaşları Venezuela devrimini, Bolívarcı devrimin ruhuyla başlatıyorlar. Ülkenin petrol kaynağından faydalanarak, eski kullanılmayan fabrikalara kendilerinin ürettiği malların kazancını ortak paylaşan çalışanları yerleştiriyorlar. Orada üretilen mallar ucuza satılıyor. Yine bu fabrika çevresine kurulan marketlerde ucuza yiyecek, içecek satılıyor. Eczaneler ücretsiz ilaç veriyor. Önce kendi halkından doktorlara, ucuza bu yoksul insanlara sağlık hizmeti vermelerini isteyen Chávez geri dönüş alamayınca; Küba'ya doktorlar getirtiyor. Ve 90 yaşına gelmiş ve hâlâ kimliği bulunmayan bu halka, her türlü normalde olması gereken hizmeti sunuyor. Haksız yolla aldıkları arazileri zenginden alıp, yoksul halk için böylesi alanlar kuruyor.
Ama elbette medya bu çabayı duyurmuyor, zengin kesim sırt dönüyor ve sömürge için can atan diğer ülkeler de her türlü engeli getiriyor. Bu kitabın yazıldığı yıl olan 2005'te devrim başlamış ve her şey yolunda ama sonrasına baktım ki; devlet başkanlarının ölümü ve sonrasında her şey eskisinden kötüye gitmiş.
Kitabın adı da, Temelkuran'ın röportaj yaptığı, partinin fon dağıtıcısı eski askere sorduğu bir sorunun cevabının devamından alıntı. Temelkuran'ın sorusu ise; "Peki yoksullar için bütün bu yaptıklarınız suç oranını düşürdü mü?" Rangel bu soruya "insanları masumlar ve suçlular diye ayırmıyoruz" diye cevap verse de; kitabı okurken Ece Temelkuran'ın bazı anlattıklarından, bazı insanların değişmediği sonucu anlaşılıyor. Suç evrensel ve sosyal sınıf ayırmıyor.
Kendi halkının ve medyasının bile gizlediği, böylesi bir devrimi ve yaşantıyı, farklı bir kültürü, kaliteli bir kalemden okumak isterseniz tavsiyemdir efendim.