Çeviri ve Düzenleme: Gin
"Bu imkansız..."
Bu düşünce aklında belirdiği anda, Shen Bi Ru kafasını şiddetle salladı.
Bir keresinde, kadim bir kılavuzda Dokuz Büyük Yolda, demircilik, eczacılık, düzen ustalığı gibi bilindik mesleklerin yanında, bir başka gizemli meslek olduğunu okumuştu, kahinlik.
Kahinler geleceği görme konusunda yeteneklilerdi. Özel yöntemler kullanarak yakın gelecekte gerçekleşecek olayları tahmin edebilir ve önceden hazırlık yapabilirlerdi.
Eğer Zhang Xuan bir kahin olsaydı, soruları önceden bilmesi ve gerekli kitaplara göz atarak doğru cevapları ezberlemesi mümkün olabilirdi. Ama öyleyse, kütüphanedeki tüm kitapları gözden geçirmesine gerek kalmazdı.
Yoksa, Muallim Zhang bu gizemli meslekte yetenekli olabilir miydi? Eğer durum buysa, Zhang Xuan'in daha önce Öz Odasının dışında onun sorularını nasıl kusursuzca cevapladığı açıklanmış oluyordu.
Bu aynı zamanda Yun Tao'nun düzeninin Altın Alaşımlı Panteri tutamayacağını bilmesini de açıklıyordu... Şimdi şöyle bir düşününce, bu gerçekten de doğru olabilirdi!
Sadece...
Bu meslek yalnızca efsanelerde anılırdı. Kitaplarda belirtilen orana göre, milyarlarca gelişim üstadı içinden tek bir kahin bile çıkmayabilirdi. Bu imkansız oran yüzünden neredeyse kimse gerçek bir kahinle karşılaşmamıştı.
Eğer Zhang Xuan bu yeteneğe sahipse, Öğretmen Yeterlilik Sınavında sıfır puan almayı önleyebilirdi ve sonrasında o kadar çile çekmesine de gerek olmazdı.
Ayrıca, kehanet gerçekleşecek olayları yalnızca kaba hatlarıyla gösterirdi. Sınav sorularını tam olarak görebilmek ve önceden hazırlık yapabilmek imkansızdı!
Shen Bi Ru meseleyi düşünürken kaşları sıkıca çatılmıştı. Düşündükçe kafası daha çok karışıyordu.
Muallim Zhang'i iyi tanıdığını düşünürdü, ancak görünüşe göre gördüğü buz dağının yalnızca ucuydu.
Uzun süre düşünmesine rağmen bir sonuca varamayınca, Muallim Zhang'e duyduğu merak daha da büyümüştü.
O anda, Han Qiong'un neden karşı tarafa layık olmadığını söylediğini anlamıştı. Güzel ve biraz yetenekli olsa da, Zhang Xuan onun liginin çok üstündeydi.
Kız düşünceleriyle boğuşurken, Zhu Jinhuang ve Zhou Xuan kocaman açılmış gözlerle Zhang Xuan'in ardından bakakaldılar.
"Bu herif... Deli mi bu? Sınavdan hemen önce okumaya başlamak mı?"
"Kafasıyla ilgili bir sıkıntısı olmalı. Şu an kitaplara göz atmak ne işine yarayacak ki?"
İkisi Mo Yu'ya kaçamak bakışlar atarlarken fısıldaştılar. Kızın alnında derin kırışıklıklar vardı ve ne düşündüğünü tanrı bilirdi.
Kızın yanına gidip yalakalığa devam edecekleri sırada, tanrıçaları arkasını dönüp kütüphaneye doğru yürümeye başladı.
"Genç hanım Mo Yu..." İkili aceleyle onu takip etti.
"Orada kalın! Beni takip edenin bacaklarını kırarım!"
Soğuk bir tavırla homurdanan Mo Yu, arkasını dönerek doğruca kütüphaneye yürüdü.
"Lanet olsun, lanet olsun!"
Prenses Mo Yu'nun daha yeni karşılaştığı bir herif yüzünden kendilerini azarladığını duyan Zhu Jinhuang ve Zhou Xuan'in yüzleri öfkeden kıpkırmızı kesildi.
Ancak daha öfkeleri bile soğumadan, genç hanım Mo Yu sınav salonuna geri döndü. Nefes alıp verirken bir şeyler mırıldanıyordu ve yüzünde garip bir ifade vardı.
İkili birbirlerine şaşkın bir bakış attılar. Kızın ne söylediğini merak ediyorlardı, ancak onu kızdırmaktan korktukları için tek yapabildikleri oldukları yerde dikilip hüsranla kafalarını kaşımak oldu.
Kısa bir süre sonra, sonunda sabırlarının sınırına ulaştılar. Zhu Jinhuang bir muhafıza gelmesini işaret edip kulağına fısıldadı.
Muhafız odanın kenarından dolaşarak Mo Yu'nun arkasına yürüdü. Söylediklerini bir an dinledikten sonra, o da garip bir yüz ifadesiyle geri döndü.
"Prenses Mo Yu ne söyledi?"
Muhafız geri döndüğünde, ikili telaşla sordu.
"O... kitaplara göz atmak, kitaplara göz atmak, kitaplara göz atmak deyip durdu... Diğer söylediklerine gelince, ne dediğini anlayamadım!"
Muhafız kafasını kaşıdı.
"Kitaplara göz atmak mı?"
Zhu Jinhuang ve Zhou Xuan bakıştılar. Birbirlerinin gözlerindeki şaşkınlığı görebiliyorlardı ve aynı zamanda, zihinlerinde bir fikir belirmişti...
Yoksa... tanrıçaları çıldırmış mıydı?
...
İkilinin tanrıça gibi gördüğü kadının kendisi yüzünden delirmiş gibi davrandığından habersiz olan Zhang Xuan, o anda Mo Yu'nun bahsettiği gibi kitaplara göz atmakla meşguldü.
Burada canavar eğiticiliğiyle ilgili en fazla on binlerce kitap olabileceğini düşünmüştü. Ancak kütüphaneye girdiği anda, düşüncesinin ne kadar çocukça kaldığını anlamıştı. Karşısındaki tıka basa dolu kitap sıralarına bakılırsa, burada birkaç yüz binden az kitap olmadığı ortadaydı.
Tianxuan Krallığının Kitap Koleksiyon Mahzeni kadar büyük olmasa da, ondan fazla uzak değildi.
Eğer her zamanki yöntemini kullanırsa, tüm kitapları bitirmesi birkaç gününü alacaktı.
Canavar eğiticisi sınavının kolay olacağını ve hızlıca bitirebileceğini düşünmüştü. Eğer birkaç gününü kitaplara göz atmaya harcarsa, kendisine bir şey olmasa bile dışarıda bekleyen Salon Efendisi Feng ve diğerleri kesinlikle çıldırırdı.
Genellikle, bir insanın sınavlardan önce zihin durumunu ayarlaması en fazla dört saat sürerdi. Eğer tek seferde birkaç günlüğüne kütüphaneye kapanır ve kan çanağı gözlerle dışarıya çıkarsa, herkes ortada garip bir şeyler döndüğünü fark ederdi.
"Ama eğer tüm bu kitaplara göz atmazsam, Semavi Yolun Kütüphanesi uygun bir kitap derleyemez. Eğer kaçırdığım kitaplarda yer alan bir bilgiyi sorarlarsa, sınavda başarısız olurum..."
Zhang Xuan kaşlarını çattı. "Bu durumda canavar eğiticilerinin faydalanabildiği ücretsiz kiralamadan faydalanamam..."
Zhang Xuan'in depolama yüzüğünde on milyondan fazla altın olsa da, önceki yaşamında basit bir kütüphaneci olarak tutumluluk karakterine işlemişti... Eğer daha az harcama fırsatı varsa, bunu kesinlikle kullanırdı!
Bu artık para değil, prensip meselesi olmuştu!
"Semavi Yolun Kütüphanesi bana bir nesneye dokunarak onunla ilgili bilgi ve hataları görme şansı veriyor. Eğer bu kitaplığa dokunacak olursam... İçindeki kitapların içerikleri de zihnimde belirir mi?"
Her zamanki hızıyla giderse, bunca kitabı birkaç saat içinde elden geçirmesi imkansızdı. Bu yüzden bir başka yöntem bulmalıydı. Alnında derin bir kırışıklıkla, kafasında ansızın bir fikir belirmişti.
Parmağıyla şöyle bir dokunduğunda, her nesne, baygın insanlar ve baygın vahşi canavarlarla ilgili bir kitap derlenebilirdi.
Bu kitaplar rafta dizili olduklarına göre, yalnızca kitaplığa dokunduğunda, üzerindeki tüm kitapların içeriklerinin Semavi Yolun Kütüphanesinde belirmesi mümkün müydü?
"Bir deneyelim!"
Zhang Xuan kitaplığa yaklaşıp dokundu ve zihinsel olarak 'hatalar' diye seslendi.
Puf!
Kütüphane sarsıldı ve bir kitap belirdi. Kitabı açan Zhang Xuan'in vücudu sarsıldı ve neredeyse kan kusuyordu.
Kitapta yazan şuydu: Xuanluo Sıradağları Canavar Salonunun 3. sıra kitaplığı. 1-mo bir zanaatkar tarafından kafur ağacı kullanarak yapılmış. Üretileli 37 yıl olmuş...
"İstediğim bu değil ki..."
Zhang Xuan neredeyse ağlayacaktı.
Bir nesneyle ancak direk temas ettiğinde içerik ve yanlışlarının ortaya çıktığı açıktı. Bunun bir kısa yolu yoktu.
"Hm? Bu doğru değil. Eğer bir nesneye parmağımla dokunduğumda bilgiler düzenleniyorsa, o halde... bu kitaplara göz atmasam bile, yalnızca dokunduğumda, kitap kütüphaneye kopyalanacaktır, değil mi?"
Kısa süre sonra, Zhang Xuan'in zihninde bir başka fikir belirmişti.
Temasın süresi önemli değildi. Zhang Xuan bir nesnedeki hataların ortaya çıkmasını istediği sürece, bir kitap derlenirdi. Eğer öyleyse, Zhang Xuan yalnızca kısaca dokunarak gerekli kitapları derleyebilirdi.
"Bunu bir denemeliyim..."
Zhang Xuan bir kitap sırasına yürüyüp, kafasında 'hatalar' diye bağırdı ve parmağını kitapların üzerinden şöyle bir kaydırdı.
Huhuhu!
Zhang Xuan hala planı işe yarayacak mı diye düşünürken, kütüphane sarsıldı ve zihninde yeni kitaplar belirmeye başladı.
"İşe yarıyor mu?"
Zhang Xuan'in yüzü heyecanla kızarmıştı. Derlenen kitaplardan birini çabucak açtı ve orijinal kitaptaki içeriğin kusursuz bir şekilde ve içindeki hataları belirterek aktarıldığını gördü.
"Bunu kullanabilirim!"
Mutluluktan ağlamaya başlayan Zhang Xuan, birkaç deneme daha yaparak bunun işe yaradığından iyice emin oldu.
Hataların ortaya çıkmasını istediği sürece, parmağını üzerlerinde kaydırarak kitapları Semavi Yolun Kütüphanesine kopyalayabilirdi.
Bu her kitaba tek tek göz atmaktan yüzlerce kat hızlıydı.
Zhang Xuan bir seferde ondan fazla kitaba göz atabiliyordu, ancak kitapları raflardan toplayıp geri yerleştirmek çok zaman kaybettiriyordu. Zhang Xuan şimdi yalnızca dokunarak kitapları kopyalayabildiğini bulduğuna göre, kitapları yerlerinden oynatmadan da parmağını sırtlarında gezdirebilirdi. Bu durumda, tüm bir kitaplığı bir dakikadan az sürede kopyalayabilirdi.
Ancak, kitapları aşırı hızla toplaması, kütüphaneyi yoğun şekilde sarsıyor ve Zhang Xuan'in başının ağrımasına neden oluyordu. Bu yüzden tüm kitapları tek seferde kopyalamazdı. Genellikle, birkaç raftaki kitapları kopyaladıktan sonra dinlenmesi gerekiyordu.
Yine de, hızı eskiye kıyasla çok daha fazlaydı.
Şu anki hızıyla, buradaki tüm kitapları kopyalaması yaklaşık iki saat sürecekti.
"Başlayalım!"
Zhang Xuan kitapları kopyalamanın daha etkili bir yolunu bulduğu için mutluydu. Zihinsel olarak 'hatalar' diye bağırıp rafların yanında koşarken, parmağıyla kitaplara deyip geçiyordu.
Her rafı bitirdiğinde, hiçbir kitabı kaçırmadığından emin olmak için tekrar kontrol ediyordu. Eğer kaçırmışsa, geri dönüp onu da ekliyordu.
Kopyaladığı kitap sayısı arttıkça, Zhang Xuan'in canavar eğiticiliği konusundaki anlayışı hızla yükselmişti.
...
"Salon Efendisi Feng, sınav kağıdını hazırladınız mı?"
Odada, canavar eğiticisi Lu ve canavar eğiticisi Wang Salon Efendisi Feng'in geldiğini görünce sordular.
"Hm!" Salon Efendisi Feng başıyla onayladı. "Bu sınavda yüzlerce vahşi canavarın özellikleri sınanıyor ve ona hiç de kolaylık göstermedim. Eğer tüm sorulara doğru yanıt verebilirse, canavar eğiticiliği konusundaki yeterliği gerçekten inanılmaz demektir."
"Kadim Şimşek Bulutu Serçesini tanımlayabildiğine göre, vahşi canavarlar konusunda uzman olmalı. Bence sınavı geçme ihtimali oldukça yüksek." Canavar eğiticisi Lu yorumladı.
"Aynen öyle. Canavar Salonumuz ücra bir köşede olduğu ve yetenekli gençler bulamadığı için yarışmada genelde son sıralarda kalıyor. Eğer Canavar Salonumuzda bir deha ortaya çıkar ve yarışmayı kazanırsa, ödülün bir parçası olarak 3 yıldızlı canavar eğiticileri olmayı başarabiliriz!"
Salon Efendisi Feng'in gözleri beklentiyle parıldadı.
"Bu doğru. Ancak meseleyi aceleye getiremeyiz, önce sınavın sonuçlarını görelim!" Canavar eğiticisi Wang konuştu. "Dürüst konuşmak gerekirse, Yun Tao'nun onun başarılarını abarttığını düşünüyorum. Birinin Pixue alemindeki bir vahşi canavarı on dakikada evcilleştirebileceğine inanmakta zorlanıyorum!"
"Buna inanmakta ben de zorlanıyorum, ancak Yun Tao'nun adamlarını da sorguladım. Hepsi aynı şeyleri söylüyorlar ve yalan söylüyor gibi gözükmüyorlar. Yun Tao'nun söylediği kadar muhteşem olmasa bile, büyük ihtimalle fazla uzak değildir."
Canavar eğiticisi Lu yanıtladı.
"Ne olursa olsun, bu bir fırsat. Eğer bizi hayal kırıklığına uğratırsa, bir başka aday aramaya devam ederiz. Ah bu arada, Zhang Xuan hala kütüphanede kitap mı okuyor?"
O anda, Salon Efendisi Feng Zhang Xuan'in orada olmadığını fark edip kaşlarını çattı.
"Henüz dışarı çıkmadı!" Canavar eğiticisi Lu başıyla onayladı.
"Xiao Zhu, gidip bir bak!"
Salon Efendisi Feng emretti.
Xiao Zhu şu anda ondan canavar eğiticiliği öğrenen bir çıraktı. Emri duyan Xiao Zhu hemen kütüphaneye koştu. Bir an sonra, heyecanlı bir yüzle geri döndü. Konuşmak için ağzını açsa da, kararsız bir tavırla geri kapattı.
"Ne oldu? Hala kitaplara mı göz atıyor?"
Çırağının yüz ifadesini gören Salon Efendisi Feng şaşkın bir şekilde kaşlarını çattı. Genellikle sakin biri olan çırağının bu şekilde davranmasına ne neden olabilirdi ki?
"Mesele bu değil..."
Xiao Zhu garip bir yüz ifadesiyle konuştu, "O k-kütüphanede... koşuyor!"