İÇİNDEColumbus 1492'de Bahamalar'a vardığında ve Giovanni Caboto (İngilizce John Cabot) 1497'de Kuzey Amerika anakarasına ayak bastığında, geniş bir diyara, aynı zamanda aynı derecede geniş ve çeşitli kültürel manzaraya vardılar. on bin yıldır.
Kuzey Amerika yerleşiminin doğrulanmış en eski arkeolojik kanıtı, biri Pennsylvania'da diğeri Şili'de olmak üzere iki farklı bölgeden geliyor. Pittsburgh'un 35 mil güneybatısındaki Meadowcroft Rockshelter, yüzyıllar boyunca sürekli olarak kullanıldı, ancak Devrim Savaşı sırasında Kızılderililer tarafından terk edildi. Amatör bir arkeolog olan Albert Miller, 1950'lerde oradaki bir dağ sıçanı yuvasında bulunan eserler keşfetti, ancak alan, Pittsburgh Üniversitesi'nden bir ekip tarafından 1970'lere kadar düzgün bir şekilde kazıldı. Buldukları şey, 19.000 yıl öncesine uzanabilecek kırılmamış bir insan yerleşimi kaydıydı. Aletler, kemikler, kamp alanları ve kişisel eşyalar kurtarıldı. Kabak, mısır ve fasulyenin erken çiftçiliğine dair kanıtlarla birlikte 149 hayvan türünün varlığı tespit edildi.
Yine 1970'lerde kazılan Şili'deki Monte Verde bölgesi nadir bir buluntu: Yerleştikten kısa bir süre sonra bir turba bataklığında yükselen sular altında kalan ve bu nedenle bir tür anaerobik kehribar içinde tutulan nispeten eksiksiz bir köy. Meadowcroft sitesi gibi, Monte Verde 19.000 yıl öncesine kadar tarihlendirildi. Siteler birlikte önemlidir ve Kuzey Amerika'nın nasıl ve ne zaman yerleştiğini anlamamıza yardımcı olmaktan fazlasını yapar; ayrıca, yaklaşık 10.000 yıl önce kurulan Bering kara köprüsünden çok önce Kuzey Amerika'da insanlar olduğunu göstererek, Kuzey Amerika'nın yerleştiği teorisini tartışmaya açıyorlar. öncelikle Asyalı gezginler tarafından köprünün üzerinde. Kökenlerimizle ilgili Hint hikayelerinin neredeyse tamamı, kendi topraklarımızda var olduğumuzu iddia ediyor.
Arkeolojinin açıklamaya çalıştığı sorular - Kuzey Amerika ne zaman ve nasıl yerleşti? İlk insanlar 10.000 yıl önce kara köprüsüne rastladı mı? Ya da deniz seviyeleri bir kez daha yükselmeden 30.000 yıl önce kurulan daha önceki kara köprülerinde? Asya'dan tekneyle daha erken mi? Kuzey Avrupa'dan mı? Yukarıdakilerin hepsi? Gerçekte insan türünün birden fazla kökeni var mıydı? Devam eden genetik araştırmalar hızla yanıtlanıyor. Bu araştırma, tarih öncesi Kızılderililerin Asya popülasyonlarıyla ve şaşırtıcı bir şekilde Avrupalı popülasyonlarla çok fazla DNA paylaştığını gösteriyor. Avrupalıların Uzak Doğu Asya'ya göç etmiş ve oradaki nüfuslarla karışmış olmaları ve onların soyundan gelenlerin 30.000 ila 20.000 yıl önce Yeni Dünya'ya geçmeleri oldukça muhtemeldir. Ama bu, halkların tarihi değil, göç biliminin tamamıdır.
Çoğu Kızılderili, kendilerini Kuzey Amerika'ya uzun bir varış serisinde yalnızca ilk olarak görmüyor; kendilerini yerli olarak görüyorlar. Ve kabile yoksulluğuna olan inanç, modern Hint gerçeklerini anlamak için çok önemlidir. Kızılderililerin, her zaman burada olduğumuz ve bu dünyadaki yerimiz üzerindeki kontrolümüzün Kızılderililerin kültürel anlayışıyla çatışan herhangi bir diğerinden daha büyük bir menfaati olmayan bir grup gezgin olduğu şeklindeki retorik duruş - anlatı üzerindeki kontrolümüzden bahsetmeye ve o yerin tarihi - derinden ve haksız yere aşınmıştır.
Örneğin Kiowa, dünyaya teker teker boş bir kütüğün içinden geldiklerine ve hamile bir kadının geçmeye çalıştığına, sıkıştığına ve bu yüzden Kiowa'nın küçük bir kabile olduğuna inanıyor. Diné veya Navajo, o zamanlar olduğu gibi dört kutsal dağla sınırlanmış olan Diné anavatanına ulaşana kadar dünyanın merkezinden bir dizi dünya boyunca seyahat ettiklerine inanıyor. Birçok kabilenin yeryüzünden ortaya çıkışıyla ilgili hikayeleri vardır - bunlar aşağıdan yukarıya kabilelerdir. Benimki gibi diğerleri ise daha yukarıdan aşağıya: Yaradan'ın gökleri ve yeri yarattığına ve ardından çeşitli el işlerini yerleştirdiğine ya da örttüğüne inanıyoruz. Son olarak, hayvanlardan sonra biz insanlar, çok büyük bir diyoramaya yerleştirilen çok küçük bir son parça gibi yere indirildik. (Ve bahsetmeye değerkozmolojimizde, en son yaratılmış olduğumuz için, tüm yaratılışın en olgunlaşmamış haliyiz ve bu nedenle, toprak üzerinde en az görev hakkına sahibiz.)
Aşiret inancının çeşitliliğine rağmen (veya belki de kısmen bundan dolayı), Kuzey Amerika, o zamanlar orada yaşayan ve şimdi orada yaşayan Kızılderililer tarafından şekillendirilmiş ve şekillendirilmiş bir Hint vatanı olarak görülüyor. Bu memleketler üzerinde çeşitli imparatorluklar ve ulus devletler —İspanyol, İngiliz, Fransız, Hollandalı ve daha sonra Amerika — sürünerek, haritalandırdı ve gittikçe hak iddia etti. Ancak ne bu haritalar ne de onların sağladığı fetihler, göçmenlerin evlerini, köylerini, kasabalarını ve şehirlerini yaptıkları gerçeğini ortadan kaldırmadı veya gizlemedi. üstüne Hint vatanları. Yeni Dünya tarihinin eski modelini beyazlar tarafından yapılmış ve Hint halkına yapılmış bir şey olarak kullanmaya devam eden herhangi bir tarih, bu nedenle, bu yerin gerçek tarihi değildir. Aksine, tarihçi Colin Calloway'in önerdiği gibi, tarih Yeni Dünya'ya Cabot veya Columbus'la gelmedi; onlar - ve onu takip edenler - Avrupa tarihini zaten burada gelişen tarihlere getirdiler.
Bilim bize sadece Yeni Dünya'nın insanlarının çok uzun bir süre önce geldiğini söylüyor.zaman önce ve muhtemelen birçok farklı şekilde. Kültür ve tarih bize daha derin bir şey anlatıyor: Yeni Dünya kabile halkı burada kültürler ve insanlar olarak ortaya çıktı. Bu iddiayı başka kimse yapamaz. Columbus ve Cabot ve diğerleri Yeni Dünya'yı veya yeni halkları keşfetmediler. Farklı tarihlere, vatanlara sahip Hintli insanlarla tanışmışlar ve teknolojileri ve kendileri ve dünyadaki yerleri hakkında derin ve derinlemesine düşünülmüş kavramlar.
Kültür ve tarih bize daha derin bir şey anlatıyor: Yeni Dünya kabile halkı burada kültürler ve insanlar olarak ortaya çıktı.
İÇİNDEAvrupalılar Atlantik kıyılarına ilk geldiklerinde, zengin yerleşimlere sahip ve inanılmaz derecede doğurgan bir anavatana ayak bastılar. kabileler. Tarih öncesi ilk Kızılderililer şu anda doğu Amerika Birleşik Devletleri'nde ortaya çıktığında, su seviyeleri şu anda olduğundan önemli ölçüde daha düşüktü, çünkü dünyadaki suyun çoğu yayılan buzullarda hapsolmuştu. Kuzey Yarımküre'nin büyük bir bölümünde. Bu nedenle, kıyı arkeolojisi yalnızca çok parçalı bir kayıt bulmuştur. yerleşim. Yine de, Florida ve Kuzey Carolina'daki 5.000 yıllık deniz kabukluları, bu bölgede canlı kıyı kültürleri olduğunu gösteriyor. Yalnızca Virginia'da binlerce tarih öncesi köy bölgesi olduğu bilinmektedir. Bu ilk kabilelerin nasıl örgütlendiğini veya kendilerini nasıl anladıklarını bilmek zor. Nispeten kolay bir yaşam için yapılan şey - bol nehirler, akarsular ve kaynaklar, bol yakıt, oldukça sabit su ve karasal besin kaynakları ve nispeten ılıman bir iklim - kötü arkeolojiye yol açar.
Görünüşe göre, bu erken dönemde, kıyı Kızılderilileri yaklaşık 150 kişilik küçük köylerde yaşıyorlardı ve oldukça hareketliydi, yılın bir bölümünü kıyıda, bir kısmını daha iç kesimlerde geçiriyorlar ve kalorilerinin çoğunu balık ve av hayvanlarından alıyorlar. fırsatçı fındık ve çilek hasadı. Kalori mevcudiyetine bağlı olarak popülasyonlar gelgit gibi artmış ve küçülmüş gibi görünüyor. Arkeolojik kanıtlar, MÖ 2500-2000 yılları arasında kabile gruplarının daha hareketsiz bir yaşam tarzını, depolama ihtiyacını (bu da gıda fazlalıkları olduğunu gösterir) ve beslenme için bitkilere daha fazla güvendiğini gösteren kil kaplar yapmaya başladığını gösteriyor. Biraz sonra doğu kıyısı ve ormanlık alandaki Kızılderililer ayçiçeği, kuzu çeyrekliği, su kabakları, kaz ayağı, knotweed ve Kudüs enginarı ekiyor veya yetiştiriyorlardı. Ama bu Cennet Bahçesi değildi. Bazı köyler ahşap parmaklıklarla güçlendirilmiş görünüyor. Kabileler birbirleriyle savaşıp öldürdüler ve grupların yaptığı gibi, başkalarının sahip olduklarını kendileri için aradılar.
Ponce de León bölgeyi keşfetmek ve yerleşmek için İspanyol kraliyetinin açık izni ile 1513'te Florida'ya geldiğinde, Kızılderililer en az 12.000 yıldır orada yaşıyorlardı. Daha düşük su seviyeleri nedeniyle, tarih öncesi zamanlarda Florida'nın kara kütlesi bugün olduğundan iki katıydı, arkeolojik kanıtların çoğu denizin altında. Aynı zamanda çok daha kuruydu ve bizon ve mastodon gibi megafaunayı destekliyordu. Megafauna öldüğünde (iklim değişikliği, avlanma), denizin meyveleri de çok büyük Arkaik ve Paleolitik toplumları destekledi. Tarım Florida'ya gelmekte gecikti, sadece MÖ 700 civarında görülüyordu ve bazı kıyı dışı Florida kabilelerinin İspanyol fethi sırasında hala hiçbir tarım biçimi yoktu. Muhtemelenzengin tatlı ve acı su ekosistemleri, birçok farklı insanı desteklemek için fazlasıyla yeterliydi. 1513'te İspanyolların karşılaştığı şey çok büyüktü, heterojen Toplamak nın-nintkaburga arasında Ais, Alafay, Amacano, Apalachee, Bomto, Calusa, Chatot, Chine, Guale, Jororo, Luca, Mayaca, Mayaimi, Mocoso, Pacara, Pensacola, Pohoy, Surruque, Tequesta, Timicua ve Viscayno, bunlardan sadece birkaçı. Yüzyıllar boyunca evrim geçiren bu kabilelerin tümü, birkaç yıl içinde, aceleyle gerileyecekti.
İspanyol sömürgeciliği şizofrenik bir girişimdi, önce hazine arayışı, ardından köle arayışı ve daha sonra bir misyoner kadrosu üstlenmesiyle yönetildi. Doğu'ya daha doğrudan bir yol bulma arzusu süreklilik arz ediyordu, ancak buna, İngiliz ve Fransız çıkarlarına karşı bir tampon olarak bölgeyi tutma ihtiyacı da eklendi. Hintlilerin İspanyollara tepkisi büyük ölçüde ilk temasın üç sabitiyle belirlendi: hastalığın yayılması, kölelik girişimleri ve bilginin yayılması.
Muhtemelen Ponce de León La Florida'ya (çiçekler diyarı) ulaşan ilk İspanyol değildi, çünkü ilk yolculuğunda tanıştığı Kızılderililer zaten bazı İspanyolca kelimeleri biliyorlardı ve İspanyollara karşı derin bir güvensizlik içindeydiler; Muhtemelen oraya ilk Karayipli İspanyollar gelmişti. Diğer kaşifler onu takip etti. Pedro de Salazar, 500 kadar köleyi ele geçirerek ve gittiği her yere çiçek hastalığı ve kızamık ekerek Atlantik kıyılarını gezdi. Dolayısıyla, keşif ve kolonileştirmeye yönelik hemen hemen her girişimin (1521'de Pedro de Quejo ve Francisco Gordillo, 1527'de Pánfilo de Narváez, 1539'da Hernando de Soto) karşılaştığı kabileler tarafından taciz edilmesi, saldırıya uğraması ve engellenmesi şaşırtıcı değildi. İspanyollar 16. yüzyılda Florida ve Georgia'da nihayet misyonlar kurmayı başardıktan sonra, Kızılderililer askere alındı ve köleleştirildi ve tacı ve haça hizmet etmek için acınacak koşullarda yaşamaya zorlandı, bu da sadece hastalık işini hızlandırdı. Ve İspanyollar kuzeyden İngiliz kuvvetleri tarafından saldırıya uğradığında, köleleştirilmiş Kızılderililer, iyi beslenmiş ve iyi dinlenmiş efendilerinden daha savunmasızdı.
Florida'da meydana gelenler, Kuzey Amerika'nın Hindistan vatanlarının çoğunda (varyasyonlarla) tekrarlanacaktı: hastalık, kölelik, açlık ve aksama. Daha önce farklı kültürler ve halklar karışıktıbirlikte; Bir zamanlar geniş kabilelerin kalıntıları bir araya gelerek yeni kabile kimlikleri oluşturdu. Bu, İspanya ve Britanya topraklarında Florida, Georgia, Güney ve Kuzey Carolina, Kentucky ve Tennessee eyaletleri haline gelecek olan şeylerde oldu. İngilizler ve İspanyollar, yeni basılmış Amerikalılara yenildiklerinde, bir zamanlar yüzlerce farklı kabilenin anavatanı olan yer, şimdi birkaç birleştirilmiş (tarihçi Jack Page'in sözleriyle polimerize edilmiş) kabilelerin kontrolündeydi. Seminole, Creek, Muskogee, Chickasaw ve Cherokee.
Kuzey Amerika'nın sömürgeleştirilmesi genellikle, Kızılderililer ve yerleşimciler arasındaki bir dizi çatışma olan ikili bir mücadele olarak görülüyor. Ancak hastalık, açlık ve yerinden edilme karşısında çatışma birçok vektörde meydana geldi. Kabileler, diğer kabilelere karşı diğer kabilelerle ittifak kurdu; sömürge güçler, belirli kabilelerle diğer kabilelere ve diğer sömürge güçlerine karşı ittifaklar kurdu. Daha sonra, federal hükümetin unsurları (John Marshall’ın Yüksek Mahkemesi) eyaletlere (Georgia gibi) karşı kabilelerle ittifak kurdu ve hükümetin diğer kısımları (Andrew Jackson’ın yürütme organı) kabilelere karşı eyaletlerle ittifak kurdu. Bazı aşiretler komşularına soykırım yaptı. Ancak Güneydoğu'daki çatışma veya çatışmalar ille de doğrusal ve kesinlikle ikili olmamakla birlikte, yörünge aşağı yukarı netti: kabileler hastalık ve savaş yoluyla azaldı. Güneydoğu Amerika’nın kirli tarihinde iki an öne çıkıyor: yerinden edilme ve Seminole Savaşları.
Borç, bağımlılık, tehditler ve bu sırayla güç, günün düşüncesiydi.
Güneydoğu'da Hatteras, Koroa, Chiaha, Biloxi ve sayısız diğerlerinin yerine, birkaç polimerize 'süper kabile' ortaya çıktı: Chickasaw, Choctaw, Muskogee, Creek, Cherokee, Yamasee, Catawba, Miccosukee ve Seminole. Thomas Jefferson, geri kalan güneydoğu kabilelerini Amerikan ulusunun ve Amerikan karakterinin gelişmesine engel olarak gördü. “Onları avlanmayı bırakmaya, hayvan yetiştirmeye, tarıma ve yerli imalatlara başvurmaya teşvik etmenin önemli olduğunu ve böylelikle kendilerine daha az toprak ve emeğin onları bunda onlarınkinden daha iyi koruyacağını kanıtlamanın önemli olduğunu yazdı. eski yaşam tarzı. ' Sorun, Kızılderililerin zaten bunu yapıyor olmasıydı. On sekizinci yüzyılın başında doğu kabilelerinin hepsi her halükarda ağırlıklı olarak tarımsal: patates, fasulye, mısır ve kabak yetiştirdiler ve daha yoğun bir şekilde, buckskin ticaretinin ardından beyaz kuyruklu geyiği Mississippi'nin doğusunda neredeyse yok olma noktasına getirdi. Birçoğunun yoğun ve etkili bir şekilde tarım yaptıkları küçük köyleri ve yerleşimleri vardı. Hükümet koltukları ve güç merkezleri vardı.
Kolonistler geldikten sonra 18. yüzyılda pamuk ve diğer ihraç mahsullerini yetiştirmeye başladılar ve tarla tarımı yaptıkları. Birçok Cherokee ve diğer kabile halkı, Jefferson'un yaptığı gibi siyah köleler satın aldı ve tuttu. Jefferson, Fransa'da bir dışişleri bakanı olarak, yeni cumhuriyetin durumu hakkında çok düşündü ve şöyle düşündü: “Hükümetlerimizin yüzyıllar boyunca erdemli kalacağını düşünüyorum; esas olarak tarımsal oldukları sürece; ve bu Amerika'nın herhangi bir yerinde boş topraklar olduğu sürece olacaktır. ' Elbette Amerika'nın yerleşebileceği 'boş' bir arazi yoktu ve bu hiçbir yerde Güneydoğu'dan daha açık değildi. Jefferson, 1803'te William Henry Harrison'a yazdığı bir dizi gizli notta, Güneydoğu'daki Hint kabilelerinin ortadan kaybolmasını sağlayacak bir plan çizdi:
Bu eğilimin, ayırmaları gereken ve ihtiyaç duymak istediğimiz, ayırmak zorunda olduğumuz ve onların istediği toprakları mübadele etmesini teşvik etmek için, ticaret evlerimizi zorlayacağız ve aralarındaki iyi ve etkili kişilerin borç içinde koştuğunu görmekten mutluluk duyacağız. çünkü bu borçlar, bireylerin ödeyebileceklerinin ötesine geçtiğinde, onları toprakların bir parçası olarak. Bu şekilde yerleşimlerimiz yavaş yavaş sınırlarını çizecek ve Kızılderililere yaklaşacak ve zamanla ya ABD vatandaşları olarak bizimle birleşecekler ya da Missisipi'nin ötesine geçecekler [ sic ].
İlki, kesinlikle tarihlerinin kendileri için en mutlu sonudur. Ancak tüm bu süreçte, sevgilerini geliştirmek esastır. Onların korkusuna gelince, gücümüzün ve zayıflıklarımızın artık o kadar görünür olduğunu, onları ezmek için sadece elimizi kapatmamız gerektiğini görmeleri gerektiğini ve onlara karşı tüm liberalliklerimizin sadece saf insanlık. Herhangi bir kabile başa çıkacak kadar aptal olmalı mı?herhangi bir anda balta, o kabilenin tüm ülkesinin ele geçirilmesi ve onları barışın tek koşulu olarak Missisipi üzerinden sürmek, başkalarına bir örnek ve nihai konsolidasyonumuzun bir devamı olacaktır.
Borç, bağımlılık, tehditler ve bu sırayla güç, günün düşüncesiydi. Bu gizli notlar, Jefferson ABD'nin başkanı olarak görev yaparken yazılmıştır.
Jefferson, görev süresi boyunca bu sonuçlardan hiçbirini elde edemedi; cumhuriyet, Andrew Jackson'ın 1829'da göreve gelmesini beklemek zorunda kalacaktı. Bu noktada, doğu Cherokee güçlerini sağlamlaştırdı ve yeni bir hükümet yapısını başlattı. dengesi güç ve yargı. İki dilli bir gazete yayınladılar ve resmi olarak Yeni Echota'yı (bugünkü Calhoun, Gürcistan'ın yakınında) Cherokee Ulusunun başkenti ilan ettiler. Ancak Jackson, askeri yıllarını Kızılderililer ve İngilizlerle savaşmanın yanı sıra emlak üzerine spekülasyonlar yaparak (genellikle savaş ganimetlerinden) geçirmişti ve bu tür iddiaları gülünç olarak görüyordu. Daha önce, 1802'de Georgia, federal hükümetin Georgia'daki Kızılderilileri ortadan kaldırması veya azaltması durumunda Alabama ve Mississippi olacak yerlere toprak talebinden vazgeçmeyi kabul etmişti. Temel olarak, Gürcistan sınırları içinde daha fazla toprak elde etmek için eyalet dışındaki topraklardan vazgeçecektir.
Jackson başkanlığı devraldıktan sonra, mecbur olmaktan mutlu oldu. Kabilelere iki seçenek sundu: Mississippi'nin batısına gitmek ya da kabile anavatanlarının var olduğu eyaletlerin tebaası olmalarına izin vermek. Bu durumuda Cherokee, bu onların Amerika Birleşik Devletleri vatandaşları ve Georgia eyaletinin sakinleri olacağı anlamına geliyordu. Kanunları, Creek Kızılderililerinin yasal olarak “bu eyaletin sınırları içinde nerede bulunurlarsa bulunsunlar” avlanabileceğine dair bir hüküm içeriyordu.
Sadece kabilelerin toprakları üzerindeki uzun süreli kontrolünü değil, aynı zamanda sadece federal hükümetin kabilelerle müzakere ve muamele yapma yetkisine sahip olduğunu öngören Anayasa'da yazılı anlaşmalar, ittifaklar ve kararnameleri de çağıran Cherokee şefi John Ross halkının davasını Yargıtay'a getirdi. Marshall Üçlemesi olarak bilinen bir dizi kararda mahkeme, Cherokee'nin haklarını onayladı ve Hintlilerin yasadışı olarak görevden alınmasına karar verdi. Andrew Jacksonyine de yaptım. 1830 ile 1850 arasında 125.000'den fazla Güneydoğu Kızılderilisi, çoğunlukla yaya olarak ve kışın, Mississippi'nin batısındaki bölgeye zorla götürüldü. Yol boyunca en az 3.500 Creek ve 5.000 Cherokee ve diğer kabilelerden birçok kişi öldü. Daha pek çoğu yeni topraklarına ulaştıklarında açlıktan öldü.
Yani 'kızıl ırk' ın sonunu getiren sadece 'mikroplar ve çelik' değildi. Cherokee, Choctaw, Creek, Chickasaw ve diğerleri hastalığı atlattı ve geri döndü. Dahası, neredeyse her şeyi yeni cumhuriyetin standartlarına göre “doğru” yapmışlardı. Hükümet için savaşmışlardı (Horseshoe Bend Muharebesi'nde Jackson'ın yönetimi dahil). Kendilerini çiftçiliğe ve ticarete adadılar, mahkeme ve yasama sistemlerini geliştirdiler - sosyal ve kültürel olarak uyumlu olduklarını kanıtladılar. Ve bu, kolonistlerin ve yerleşimcilerin topraklarına ve kaynaklarına el koyma kararlılığını yatıştırmak için hiçbir şey yapmamıştı. Tarihçi Roxanne Dunbar-Ortiz, 'Ne üstün teknoloji ne de çok sayıda yerleşimci, Birleşik Devletler’in doğuşunun ya da gücünün tüm dünyaya yayılmasının temelini oluşturmadı,' diye yazıyor. 'Daha ziyade, başlıca neden, sömürgeci yerleşimci-devletin topraklarına sahip olmak için insanların bütün medeniyetlerini ortadan kaldırma isteğiydi.'
__________________________________
Nereden Yaralı Dizin Kalp Atışı: 1890'dan Günümüze Yerli Amerika . Riverhead Books'un izniyle kullanılmıştır. Telif hakkı 2019 David Treuer tarafından.