Bilimsel olarak, kabul edip etmememizden bağımsız olarak, iklim değişikliğinin küresel bir süreç, ne yazık ki sürekli, bir “tehdit çarpanı” ve “olduğu görülmüştür.büyük ihtimalle”İnsan kaynaklı olmak.
2008’ten bu yana, ortalama 21.5 milyon kişi Her yıl evlerinden hızlı bir şekilde başlatılan iklim ile ilgili olaylarla yerlerinden olmuşlar. Ve bu tür olayların sayısı gelecekte artacaktır. Aynı deneysel araştırma, yavaş başlayan olayların ve çevresel bozulmanın insanların hareket etme kararına da katkıda bulunduğunu göstermektedir.
Fakat son başarısızlıklar Tüm dünyada iklim değişikliğinden etkilenen insanlara koruma sağlamak, Pasifik bölgesi dahil İklim değişikliğini ele alırken pişmanlık duyacağınız uluslararası yasal güvenceler eksikliği (normlar ve dil) göstermektedir. Bunun içinde örtük olan bir insan haklarına saygı eksikliği Hangi politika ve kanun yapıcıların parasının yetmeyeceği, sığınmak isteyenlerin arasında.
Geleneksel hukuk ve iklimsel yasal riskler
Tarafından desteklenen AXA Araştırma Fonu ve Birleşmiş Milletler Üniversitesi Çevre ve İnsan Güvenliği Enstitüsü (UNU-EHS), Benim son araştırmalar Pasifik'teki mevcut iki ana hukuk sistemine odaklanıyor - eyalet ya da ulusal yasalar ve Kastom yasası (geleneksel, geleneksel hukuk). İkisi arasındaki farkların, 2015 Paris Anlaşması gibi iklim değişikliği ile ilgili uluslararası hukuku uygularken yasal riskleri nasıl yaratabileceğini analiz ediyor.
Devlet ya da ulusal yasalar yürütme ya da yasama yasalarını kapsarken, Kastom yasası yerel topluluk yasasını düzenler. İlgili yapılara bağlı olarak klanlar, aileler veya kabileler kanunu olarak da bilinir.
ilgili içerik
Uluslararası normların iç hukuka uygulanması, yasama veya yürütme seviyesinden topluma yayılan tipik bir üst-alt yaklaşımı izler. Yerel düzeyde ikinci bir hukuk sisteminin varlığı, böyle bir yaklaşımı önemli ölçüde etkileyebilir. Normlar Kastom yasalarının süzgecinden geçirilerek yorumlanır. Topluluklardaki insanların yeni yasalar hakkında anladıkları, bu yasaların başlangıçtaki amaçlarını veya beklenen sonuçlarını bazen tamamen değiştirebilir.
Uluslararası düzenlemeler her zaman yerel halk tarafından memnuniyetle karşılanmamaktadır ve bu küresel bir konudur. Bununla birlikte, tüm yerel topluluklar, boru şeklindeki tepeden tırnağa yaklaşımı engelleyebilecek bir yasa sistemine sahip değildir.
Örneğin Pasifik’in bazı bölgelerinde, bir ağaç dikilmesi, bazen yerel arazi mevzuatına yansıtılmayan acil arazi mülkiyeti başlatabilir. Ve kesinlikle, arazi yönetimini düzenleyen hiçbir uluslararası normlara abone olmuyor.
Araştırmam, aşağıdan yukarıya bakış açısını vurgulayan insan hakları temelli bir yaklaşıma dayanıyor. İklim bilimini destekleme ve uygulama konusunda yasanın esneklik, açıklık ve somut uygulanabilirliğine ihtiyaç duyulduğunu vurgulayan, ilerici bir hukuk yorumunu benimsemektedir. Genel olarak hukuk, kısıtlayıcı (bazen baskıcı) bir devlet tarafından yürütülen süreçten ziyade destekleyici bir kavram olarak görülmelidir.
Projem, 2018'te, son verilerin işleneceği ve sonuçların yayınlanıp yayınlanacağı ikinci bir alan araştırmasıyla sonuçlanacak. Şimdiye kadar, hem yasa koyucuları hem de toplulukları etkileyen iki hukuk sistemi arasında tutarsızlık belirtileri var. Ve bu tutarsızlıkları gidermek için yapısal yerel yasal reformların gerekli olabileceği görülmektedir.
ilgili içerik
Hibrit yasa
Bu projede kullanılan metodoloji denir karma uluslararası hukuk. 2007'te, bazen sadece konuşulan ve işaretlemesi ya da analiz edilmesi zor olan Pasifik'teki iklim değişikliği ile gelenek kanunu arasındaki ilişkiyi yorumlamak için bir gereklilik olarak hazırlanmıştır.
Hibrit yasa, üç uluslararası hukuk dalını ifade eder - çevre hukuku, insan hakları ve mülteci veya göç yasası. Bu üç dal arasında şüphesiz bir ilişki olduğunu ve iklim değişikliğinin insan haklarına veya göçüne değinmeden, doğrudan veya ikincil etkiler olarak ele alınamayacağını göstermektedir.
İklim değişikliğini düşünmeden insan haklarını analiz etmek ya da iklim tetikleyicilerini nedensellik faktörlerinden biri olarak görmeden insan hareketliliğini incelemek de eksik. Hem iç hem de sınır ötesi göçmenler, yerlerinden edilmiş ya da yerlerinden edilmiş insanlar, insan haklarına sahipler ve devletler güvenli geçiş ve korumaya yasal erişimin önlenmesi için politikalar uygulamamalı veya terk etmemelidir.
Uluslararası insan hakları hukuku ve geleneksel uluslararası hukuk uyarınca devletlerin saygı duyma zorunluluğu vardır haklar göçmen ya da mültecilerin saygın ve saygılı davranmaları, insan haklarının ihlal edilme riskiyle karşı karşıya kalmaları durumunda geri dönüşlerine karşı korunmaları.
Uluslararası mülteci hukuku, çevresel tehditlere zulüm veya çatışma faktörleri olarak atıfta bulunmamakla birlikte, bu durum iklim değişikliğinden korunmak isteyen kişilerin ihtiyaçlarını ele alma yükümlülüğünden vazgeçmemektedir.
Bölgesel bir çerçeve
Araştırmamın ilk bulguları, iklim değişikliği bağlamında insan hareketliliğini ele almak için öne çıkan yaklaşımın bölgesel düzeyde olduğunu göstermektedir. Bu özellikle Pasifik için durum, nerede bazı bölgesel yaklaşımlar Son zamanlarda onların gücünü kanıtladı.
Hem normal hem de geleneksel hukuku göz önünde bulunduran, insan hareketliliği ve iklim değişikliği ile ilgili potansiyel bir bölgesel çerçeve, göçmenlerin haklarına hitap edecek, uluslararası düzeyde boşlukları dolduracak ve devletlerin bireysel olarak bu karmaşık süreci ulusal düzeyde ele almamasına yardımcı olacaktır. .
Uluslararası düzeyde, iklim hareketliliği ile başa çıkmak için küresel bir çerçeve üzerinde anlaşmaya varma sürecinin uzun olabileceği ve göçmenlerin ihtiyaçlarına yönelik olması gerekmediği açıktır. Siyasi irade alır ve bu bazen ana alıcı ülkelere hizmet etmez. Fakat daha da önemlisi, zaman alıyor ve zaman, iklim değişikliğinden etkilenen, hareket etmeye istekli fakat sahip olmayan, savunmasız insanlar.
Yerel düzeyde, göç veya yerinden edilmenin meydana geldiği çoğu ülke, maddi ve insani kaynaklardan yoksundur ve konuyla başa çıkmak için sınırlamalar getirmektedir.
Bir sırasında Pasifik'te İklim Değişikliği ve Göç Bölgesel Toplantısı Pasifik Adaları Forumu Sekretaryası tarafından organize edildi (PIFs) ve Birleşmiş Milletler Asya ve Pasifik Ekonomik ve Sosyal Komisyonu (BM-ESCAP) Aralık ayı başlarında, üst düzey Pasifik adası hükümet yetkilileri, yasal bir bölgesel çerçeve oluşturarak hareket halindeyken insanların ihtiyaçlarını gidermek için acil çözümler bulma ihtiyacını bastırdı.
Toplantıya katılan on Pasifik ülkesi temsilcisi, ülke içi kararlar almada devletlerin egemenliğine saygı duyarak, insan hareketliliğini ele almak için iç kılavuzlar oluşturmayı amaçladı. Ayrıca, sınır ötesi insan hareketliliğini düzenlemek için deneyimleri, karşılıklı saygıyı ve kültürel kimliği paylaşmaya önem vererek potansiyel olarak bağlayıcı bir belge oluşturmaya çalışıyorlar.
2017'te, insani hareketlilik ve iklim değişikliğine yönelik bu eşi benzeri görülmemiş bölgesel inisiyatifi hızlandırmak için hem teknik hem de politik düzeylerde çabalar devam edecektir.
ilgili içerik
Bir kez daha, Pasifik ön saflarda.
Yazar hakkında
Cosmin Corendea, Doktora Sonrası Araştırma Görevlisi, Çevre ve İnsan Güvenliği Enstitüsü, Birleşmiş Milletler Üniversitesi
İlgili Kitaplar