Değerli gençler!
İnsanlar, çok sevdikleri, zevk aldıkları şeylerden bir zaman sonra bıkabilirler.
Elde etmek için peşinden koştuğu, uğruna pek çok şeyini feda ettiği dünyalıklar bir zaman sonra sıradanlaşabilir.
Bazen her şey, hatta hayatın kendisi bile anlamsızlaşıp değersizleşebilir. Daha da ötesi her şey onu sıkmaya başlayabilir.
Böyle bir durumla karşılaşırsanız hemen pes etmeyiniz.
Mutluluğu yanlış yerlerde aramış olabilirsiniz.
İçi boş emziklerle bebeklerin avutulduğu gibi, boş şeylerle mutlu olmaya çalışmışsınızdır belki de.
İnsan, ruh ve bedenden ibarettir.
Bedenin ihtiyaçları yerine gelmediğinde (mesela, açlık, uykusuzluk, vücudun kirli olması gibi durumlarda) kişi huzursuz olur.
Ruhumuzun ihtiyaçları giderilmediğinde ise mutsuz oluruz. Mutsuz kişi onu tatmin için geçici mutluluk arayışlarına yönelir. (eğlence, insanların ilgisi, meşhur olma, zengin olma v.b gibi)
Bunlar kişide geçici mutluluk hissi oluştururlar fakat bir zaman sonra tekrar başa dönülür.
Bıkılmayan ve insanı manevi anlamda tatmin eden şey ise, İbadettir, zikirdir, başkalarına iyilik yapmaktır.
Bizi yaratan ve bizim hem biyolojik hem psikolojik yapımızı bilen Rabbimiz diyor ki:
"...İyi biliniz ki, kalpler ancak Allah'ı anmakla huzur bulur. (Ra'd : 28)
Bir de bu söze kulak verin isterseniz. Pek bir şey kaybetmezsiniz. Belki çok şey kazanırsınız.