Taoizm ve Budizm
Asya tarihini şekillendiren en etkili inançlardan ikisi Budizm ve Taoizm'dir. Binlerce yıldır varlar ve Asya bölgelerinin çoğuna, özellikle Çin ve Hindistan'a hakim oldular. Birçok şeyde farklılık gösterse de, reenkarnasyona aynı temel güveni paylaşırlar. Bununla birlikte, her dinin farklı bir yaşam tarzını vurguladığı gibi, bu inanca benzersiz bir yaklaşımı vardır..
Taoizm olarak da adlandırılan Taoizm, ilk olarak Çin'de çiçek açmış ve 2000 yılı aşkın bir süredir varlığını sürdürmektedir. Tamamı, Evren. Taoizm kelimesi, evrendeki tüm yaşam boyunca akan kuvvet olan 'yol' anlamına gelen 'Tao' kelimesinden türetilmiştir. Böylece, bir Taocunun amacı kendini Tao ile uyumlu bir şekilde hizalamaktır. Öte yandan Budizm, Taoizm'den birkaç yüzyıl önce kurulmuştu. 'Uyanmak' anlamına gelen 'budhi' kelimesinden gelir. Budizm, Buda ya da 'aydınlanmış' olarak da bilinen Siddharta Gautama'nın etkisiyle Hindistan'da 2.500 yıl önce izler. O zamandan beri Budizm aynı zamanda bir felsefe ve din olarak benimsendi. Temel değerleri üç noktada kapsüllenir: düşüncelere ve eylemlere dikkat etmek, bilgelik ve anlayış geliştirmek ve ahlaki bir yaşam sürmek. Bir Budistin hedefi Nirvana'ya, aydınlanmaya ve nihai mutluluğa ulaşmaktır. Sadece tüm ıstırap aşıldığında ulaşılabilir.
Taoizm'de, ruhun ebedi olduğu korunur. Ölmek yerine, başka bir yaşama geçer ve Taocu hedefe ulaşılana kadar yaşar. Sonuç olarak, reenkarnasyon gerçekleştirir. Ve ruhun sürekli varlığı sayesinde, sonsuz kaynak, evrenin ilk nedeni olan Tao'dan başka ne beklenebilir ki. Kendisini dünyevi sapmalardan ve arzulardan ayırarak ve kendini evrenin doğal akışına hizalayarak elde edilebilir. Bu kavram en iyi merkezi kavramı, wu wei veya 'eylemsiz' ile somutlaşır. Buradaki eylem, şeylerin doğal akışına karşı olan olumsuz düşünceler ve istismarlarla ilgilidir. Taocular, evrenin doğal yollarına göre uyumlu çalıştığını düşünür ve kişi iradesini her zaman akışına göre yerleştirmelidir.
Benzer şekilde, Budizm reenkarnasyona inanır, burada hayat çok sayıda yeniden doğuşta devam eder. Bu şekilde, bir Budistin amacı, ebedi hedefe, tamamen acı ve acıdan arınmış bir hayat olana ya da basitçe, Nirvana'ya - ruhsal mutluluğun mutlak hali - ulaşana kadar sırayla geliştirilmiş yaşamlara geri dönmektir. Sadece Nirvana tarafından 'samsara' olarak da adlandırılan tükenmez doğum, ölüm ve yeniden doğuş döngüsünden kurtulur. Nirvana'ya giden yol, yaşamdan hayata yavaş yavaş geçilmesi gereken aşamaları gerektirir. Bu, acı çekmeye neden olan maddi istekleri ortadan kaldırarak yapılır..
Özet:
Taoizm ve Budizm her ikisi de Asya'dan gelen iki etkili felsefi ve dini inançtır - birincisi Çin'den, ikincisi Hindistan'dan.
Taoizmin nihai hedefi, evrenin sonsuz ve ilk nedeni ile uyum olan Tao'dur (yol). Budizmin mutlak amacı, acı ve ıstırap içermeyen en yüksek manevi mutluluk durumu Nirvana'dır..
Taocu yaşam biçimi, kendini kozmosun doğal yoluna hizalamaya odaklanır. Budist ahlaki bir yaşam sürerek acıyı ve ıstırabı anlamak ve aşmak üzereyken.
Hem Taoizm hem de Budizm, reenkarnasyon kavramını kendi inanç kümelerinde kullanır.