Aslında, Kuril sorusu en azından sorunun kendisiyle ilgili bir fikir sahibi olmak için çözülmeye değer. Aslında, Japonlar neden bu kadar ısrarcı “kuzey bölgelerinin” geri dönüş hattını savunmaya devam ediyor?
Bir yandan, her şey açık. Japonların gerçekten genel olarak bölgeye ve özellikle de Kurililere ihtiyacı var. Dahası, Japonlar hala Güney Kurililere yönelik tüm haklara sahip olduklarına inanmaktadır. Motivasyon, adaların “yasadışı” olarak ele geçirilmesi ve ayrıca Rusya'nın tanıdığı 1956 Yılın Bildirgesi için umut. Ama burada daha fazla değer.
Yasadışı işgal.
Genel olarak, herhangi bir mesleğin meşruiyeti tartışmalı bir noktadır. Aynı ABD'nin yasal olarak Okinawa ve Ryushu Adaları'nı nasıl ele geçirdiği tartışmalı. Ama bakalım tarihsel Güney Kuril Adaları ile ilgili Kuril çıkarma operasyonunun tarihleri.
28 Ağustos Yılın 1945. Sovyet birlikleri Urup ve Iturup adalarına iner ve Japon garnizonlarının teslimini kabul eder. Teslim oldu, çünkü pratikte kavga yoktu.
1 Eylül. Aslında, Kunashir ve Shikotan adalarının garnizonları, savaşmadan teslim oldu.
Ardından operasyon Küçük Kuril Sırtı adalarına geçti.
Eylül 2, Akiouri adasının garnizonunu ele geçirdi (şimdi Fr. Anuchina).
Eylül ayındaki 3, Yuri (şimdiki Fr. Yuri), Sibotsu (şimdiki Yeşil. Yeşil) ve Tarakou (şimdiki eşi.
Eylül 4 - Todo Adaları garnizonu (şimdi Lisi Adaları).
Japonya’nın teslimiyetinin, Eylül’de 2’te, Tokyo’da 9 dakikalarında 02 saatlerinde imzalandığını hatırlayın. Tokyo ve Moskova arasındaki fark 6 saat, yani Moskova'da sabah 3 saat vardı.
Aslında, teslim olma eyleminin imzalanmasından sonra Sovyet birliklerinin Japonya'ya karşı savaşmaya devam ettiği iddiasında bulunmak mümkün. Ancak bu noktadan sonra, yalnızca Küçük Kuril Sırtı adaları ele geçirildi. Gerisi, üzgünüm, tabiri caizse “kurallar içindeydi”.
Şimdi tarihe geri dönüyoruz.
Rus kaptanının bilimsel seferinin başarıyla tamamlanmasından (1738-1739) sonra filo Kuryn Adaları Martyn Petrovich Spanberg, ilk olarak haritalarda göründü. Keşif gezisinden elde edilen bilgilere göre, atlas “Rusya'nın Genel Haritası”, Kuril takımadalarının 40 adası imajıyla derlendi.
1772’te Rus makamları, Kuril Adaları’nı Kamçatka’nın baş komutanının kontrolü altına soktu ve 1786’te, Büyük İmparatoriçe Catherine, Büyük “İmparatoriçe Catherine” arasında “Kuril Adaları” Japonya ile ilgili. "
Bu kararname yabancı dilde yayınlandı. Ve onunla birlikte, çevrilmiş atlas ile birlikte, dünyanın önde gelen tüm güçleri hakkında bilgi verildi. Ve, bu yayınlardan sonra hiçbir devletin Rusya'nın Kuril Adaları haklarına itiraz etmediğini not ettik.
Adalar “Rus toprağının mülkiyeti” yazılı devlet levhaları, haçlar ve bakır levhalarla donatıldı.
Yeniden dağıtma, Nicholas I döneminde, yüz yıl sonra başladı.
Shimoda yılın 1855'ini eleştirdi.
Rusya ve Japonya arasındaki ilk resmi anlaşma. Anlaşmanın ana fikri, "Rusya ile Japonya arasında kalıcı barış ve içten dostluk" kurulmasıydı. Japonya ile arkadaşlık hakkında konuşursak, ücretsiz değil.
Iturup Adası'nın kuzeyindeki Kuril Adaları'nın Rusya'ya ait olduğu bildirildi, buna karşılık Japonya, Kunashir, Iturup, Shikotan ve Habomai adalarını aldı ve Sakhalin iki ülkenin ortak, bölünmez bir mülkiyeti olarak kalmaya devam etti.
Dahası, Japonlarla olan “dostluk”, Sakhalin'in güneyindeki (Japonca) toplam yerleşim yerlerinin başlangıcıyla sonuçlandı. Ruslar bundan pek hoşlanmadı ve bölümün farklı bir sürümü önerildi.
1875’te, Rusya’nın bütün Kuril Adaları’nı Sakhalin’e tam olarak sahip olma karşılığında Japonya’ya verdiğini belirten St Petersburg Anlaşması imzalandı.
1905 yılında, Rus-Japon Savaşı sonuçlarına göre, Rusya'nın Sakhalin’in güney bölgesini Japonya’ya soktuğuna göre, Portsmouth Barış Antlaşması imzalandı.
Japonya'nın, Sehalin'i keşif kuvvetinin kuvvetleri tarafından işgal ettiğini / ele geçirdiğini hatırlatmakta fayda var. Bu mesleğin ne kadar meşru olduğunu söylemek zor.
Ayrıca, 1917 yılı geldiğinde ve onunla bağlantılı her şeyin olduğu anda, Japonların kendilerini hemen, Pekin'in 1925 anlaşmasıyla, diplomatik yollarla dağıtılmak zorunda kaldıkları Sakhalin'in kuzey kesiminde bulduğunu not ettik. Bununla birlikte, Kuzey Sakhalin’in Japonlar tarafından gelişmesi, Kuzey Sakhalin’de Japon petrol ve kömür imtiyazlarının tasfiyesi Protokolü’nün imzalanmasına ve Japon tarafının tüm imtiyaz mülkiyetinin Sovyet tarafına devredilmesine ilişkin 1944 yılına kadar devam etti.
Genel olarak, "arkadaşlık" biraz tek taraflıydı. Bu küçük tarihi geziden görülebileceği gibi, Japonya yönünde sürekli tavizler vardı.
Ve 1945 yılı vurdu.
Ne oldu Aşağıdakiler oldu: SSCB, tek bir Japon toprağı ele geçiremedi. Tüm bölgeler, bir grup tarihi belgenin kanıtladığı gibi, aslında Rusça idi.
Japonya’nın teslim olma yasası önceki tüm anlaşmaları aştı. Dahası, Birleşmiş Milletler kendi yetki alanı altındaki SSCB'nin Sakhalin ve Kuril Adaları'nın güney kısmına geri dönüşünü adil olarak kabul etti.
Tabii ki Japonya da aynı fikirde değildi, ancak BM üyesi olmadığından kimse ondan özel olarak rızasını istedi.
Şimdi yılın 1956 beyanı hakkında.
Komik belge Kesinlikle, Kruşçev, başka bir sop ile tarafsızlıklarına karşılık olarak Japonlarla ağzını durdurmaya karar verdi. Evet, SSCB Japonya topraklarında ABD askeri üslerinin mantar gibi büyüdüğü konusunda çok endişeliydi.
Bununla birlikte, Japonya Japonya üzerinde tam kontrol sahibi olan ABD, Deklarasyonda belirtilen süreci engellemiştir. Bugün, Japon politikacılar bu Deklarasyonun 9 makalesine atıfta bulunmaktadır.
“Sovyet Sosyalist Cumhuriyetleri ve Japonya Birliği, Sovyet Sosyalist Cumhuriyetleri Birliği ile Japonya arasındaki normal diplomatik ilişkilerin restorasyonu sonrasında devam etmeyi kabul etti ve bir Barış Antlaşması'nın sonuçlandırılması üzerine müzakereler yaptı.
Aynı zamanda, Japonya'nın isteklerini karşılayan ve Japon devletinin çıkarlarını gözeten Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği, Habomai Adaları ve Sikotan Adaları'nın Japonya'ya devredilmesini kabul etse de, bu adaların Japonya'ya fiili transferinin Sovyet Sosyalist Cumhuriyetleri ile Japonya arasındaki Barış Antlaşması'ndan sonra gerçekleşeceğini kabul ediyor. ".
Beyanın henüz göstermediği gibi bir Antlaşma değildir. Bu tam olarak niyet beyanıdır. Bugün Rusya, Deklarasyon'un metnini tanıdığı için, Kuriles'in yaklaşmakta olan devri hakkında çığlık atmak için biraz erkendir.
1. Barış anlaşması, 60 yıllarının geçmiş olmasına rağmen sonuçlanmadı. Japonya'nın iştahının artması ve şimdi tüm 4 adalarını istemeleri gerçeği, bunlar sadece Japonya’nın sorunudur. Bu bölgelerin yıllarca hala 60 veya 600 olmasını isteyebilirler, ancak bu kesinlikle bölgelerin kendilerine devredileceği anlamına gelmiyor.
2. Herhangi bir sözleşme, özellikle söz konusu olan, bazı politikacılar ve okuyucularımız tarafından dile getirilen barış, dostluk, adalarımıza izin vermekten biraz fazlasını ifade eder.
Japonya ile bir sonraki iyi ilişkilerin satın alınması zor bir adım ve tarihsel geçmişin ışığında kolay değil. Özellikle ipleri çekenlerin sürekli Japon “ortaklar” ın arkasından baktıkları için. Yani, ABD.
Ne de olsa, ABD’nin 60 Deklarasyonu’ndan sonraki tüm 1956’lerin barış anlaşmasının tekerleklerine yapışıp, Okinawa’nın işgalini durduramadıkları gerçeğiyle şantaj yapmaları ABD’ydi. Buna rağmen sadece kelimelerle durdu.
Şimdi gerçeklerimize.
Öncelikle kimse Kurilleri devretmeyecek. Ve tırnak bir araba ile bir römork yol açabilir.
En iyisi, bence, bu konuda konuşma hakkı olan bir kişi tarafından söylenenlere Sergey Lavrov şöyle demiştir:
“Kuril Adaları'ndan vazgeçmiyoruz, Japonya ile barış antlaşması için yalvarmıyoruz, SSCB'nin üstlendiği tüm yükümlülüklere bağlıyız. Ancak bir barış antlaşması imzalandıktan sonra tartışmalı adalar hakkında konuşabiliriz. Ancak yeni başlayanlar için, Japon tarafının İkinci Dünya Savaşı'nın sonucunu koşulsuz olarak kabul etmesi gerekiyor. ”
Her kelimenin altında abone olun. Ve "hepsi sızdı" diyenler için tercüme yapın. İkinci Dünya Savaşı’nın sonuçları, bölgelerinin Sovyetler Birliği’nden geri dönüşlerini, hem Japonya’nın antlaşmalar altında (adaları ilgilendiren) elde ettiklerini hem de ele geçirenleri (kuzey kısmı Sakhalin) içermektedir.
Japonların neden 1918’te Sakhalin’i işgal ettikleri hakkında bir şey söylemeyeceğini merak ediyorum? Bu meslek, neydi, yasal mı değil mi?
Ve Putin, olduğu gibi, bu konuda da oldukça anlaşılabilir ifadelere sahiptir.
"Yokluğu, geçmişe dair bir anakronizmdir, ilerlememizi önler."
“Rusya ve Japonya bölgede kesinlikle doğal ortaklar. Her iki ülke de barış antlaşması istiyor.”
“Ona giden yol kolay değil, bunu uzun zamandır yapıyoruz.”
"Fakat Kuril Adaları'nın İkinci Dünya Savaşı'nın sonucu olduğu ve bugün uluslararası belgelerde yer alan egemen bir Rus bölgesi olduğu".
Ağlama affeti nedir? “Boşaltma” ve adaların derhal transferi nerede?
Makul insanlar tüm diplomatik araçları kullanarak en üst düzeyde uzun ve zor bir anlaşma olduğunu anlarlar. Ve yılın 1956 Antlaşması'nın tanınması da zor ve zordur. Sadece Bulganin ve Shepilov belgeyi itti, çünkü Kruşçev emretti.
Ancak Kruşçev, iyi bilindiği gibi bir seferde birçok şeyi yığdı. Şimdiye dek ayrılıyoruz.
Ancak, kim Putin ve Lavrov'un uyuduğunu ve adaları Japonlara nasıl taşıyacaklarını gördüklerini söyledi? Birileri görür, ama bu dikkate alınması gereken farklı bir çizgidir.
Ve orada, Kremlin'de, adaların fiili transferinin neden olabileceği rezonansının farkında ve farkındalar.
Japonya, Rusya için bir komşudur. Kesinlikle arkadaş değil. Japonların emelleri çok büyük. İşgalcilere bağımlılıkları çok fazla. Bir “ortak”, daha doğrusu “ortak” tarafından yönetilen bir devlet. Ancak bu Japonya ile kaba kuvvet konumundan konuşmamız gerektiği anlamına gelmiyor. Okuyucularımızın en kuduz kısmı için arzu edileceği gibi roketler ve diğer aletler ile tehdit etmek.
Medeni ülkeler, medeni bir diyaloga liderlik etmelidir. Evet, Japonlar Kuril Adaları'ndaki liderlerimizin ortaya çıkması konusundaki protestoları ile Putin’in Kırım’a yaptığı iş gezilerini protesto eden Ukrayna makamlarını da hatırlattı. Ne olmuş yani
Ve hiçbir şey. Japon liderler vahşice olmak istiyorsa - kim yasaklayabilir? Bir barış anlaşmasıyla ilgili çalışmalar devam ediyor. Ve 100 yıl daha sürebilir. Japonların aksine, acelemiz yok. Rusya "her şeyin iyi olmasını" istiyor. Bu nedenle, imzalamadan önce yedi kez ölçüm yapmak gerekir.
Bu yüzden savaş henüz bitmedi, toprak iddiaları hala var, ancak çalışma uluslararası standartlara uygun olarak devam ediyor.
"Boşaltma" bir şey nerede?