Öfkeliyim kardeşim, sorun mu var? Öfke de bir duygu değil mi? Neye, kime, neden öfkeliyim! Sorun değil soru orada. Kendime, en büyük düşmanıma? Belki de…
Benim öfkem duygularımı, düşüncelerimi, inançlarımı ve gereksinimlerimi yok sayanlara. Karşısındakine zarar vermek yerine, kendi içine kapanıp yalnızlığa sebep olan bir duygudan fazla değil benim güzel öfkem.
Mesela, maskeli öfke değil. Sessizden hareketle karşıdakini yan yollardan suçlayan, hep ‘sen’ dilini kullanarak seni yıpratan, şaşırtan, gerçekleri saptıran, bir yandan da seni yok sayan bir sonuca yönelik değil.
Mesela, engellenmişlik ve/veya saldırıya uğradığı düşüncesiyle beslenen, dolayısıyla egemen olmak için, ya da durumu kontrol altında tutmak için abartılı baskıcı bir öfke de değil.
Mesela, kontrol edilemeyen, kendisine ve çevresine zarar veren bir davranışa yol açan da değil.
Güzel ve sağlıklı benim öfkem: İfade edilen, sakince ve yapıcı şekilde anlatılan, sorulan sorgulanan ve çözüm arayan. Çarpıtılmaya, bastırılmaya, yanıltılmaya, yalanlara kapalı benim öfkem.