Çocuklukta maruz kalınan şiddet ve yoksulluğun etkileri yetişkinlikte de devam edebilir. Emory School of Medicine’dan yeni bir araştırma güçlü ebeveyn ilişkisinin, çocukların güvenli veya tehlikeli olanı ayırt etmelerine yardım eden çevresel ipuçlarını nasıl algıladıklarını değiştirerek bu etkilerin bazılarını geçersiz kılabileceğini öne sürüyor.
Bakım verenle ilişkinin etkisini çalışmak için Jennifer Stevens ve Tanja Jovanovic liderliğindeki bir araştırma takımı, beynin korku ve duyguları işleyen, önemli bir alanı olan amigdaladaki aktiviteyi gözlemlemek için Fonksiyonel Manyetik Rezonans Görüntüleme (fMRG)’ yi kullandı. Araştırmacılar yaşları 8-13 arasında değişen çocuklara, nötr veya korku ifade eden yetişkin yüzlerinden oluşan bir dizi fotoğraf gösterdiler. Yaşamlarında şiddete maruz kalmış çocukların amigdalaları, iki yüz tipine de cevap olarak daha aktif hale geldi; bu, özel olarak tehdit edici olmayan sosyal işaretler için bile savaş ya da kaç tepkilerini kullandıkları anlamına gelebilir. Bu durum belki de öngörülemeyen ve tehlikeli bir çevrede büyümeye karşı geliştirilmiş uyumlayıcı bir tepki olabilir. Şiddete maruz kalmamış çocuklarda amigdala sadece korkulu yüzlere cevap olarak daha aktif hale geldi.
Deneyin bir diğer kısmında, araştırmacılar çocukları ve annelerini, zorlayıcı bir oyun olan Etch-a-Sketch’i oynamak için bir araya getirdi ve etkileşim sırasında annelerin ifadelerini oyladılar. Sonra çocuklara yüzlerin olduğu fotoğrafları gösterdiler. Anneler çocuklarına daha pozitif yaklaştıklarında, küçük çocukların (8-10 yaş arası) amigdalası korkulu yüzlere zamanla giderek daha az tepki vermişlerdi. Bu, küçük çocuklarda anneyle olan ilişkinin, beynin olası çevresel tehditlere verdiği tepkiyi etkilediğini gösteriyor. Aynı etki yaşça daha büyük olan çocuklarda gözlenmemişti.
Bulgular aynı araştırma ekibinin önceki araştırmalarına dayandırılarak küçük çocuklar ve anneleri arasındaki fiziksel mesafenin, çocukların tehlikeyi nasıl değerlendirdiğini etkilediğini ortaya koydu. Önceki çalışmada, annelerine fiziksel olarak daha yakın olan küçük çocuklar güvenli ve tehdit edici uyaranlar arasında daha iyi bir ayrım yapabilmişlerdi. Bir kez daha, yaşça büyük olan çocuklar aynı etkiyi göstermemişti.
Stevens: Bulgular, bir çocuk stresli bir çevrede büyüse bile ebeveyn ilişkilerinin onları koruyabileceğini gösteriyor. Ebeveyn eğitimi gibi ebeveynlerin çocuklara olumlu tepki vermesine yardımcı olmak için tasarlanan müdahaleler, gerçekten zorlu veya düşük kaynakların olduğu durumlarda özellikle önemli olabilir.
İngilizce aslından çeviren: Begüm SEVİL
Kaynak: https://www.sciencedaily.com/releases/2018/12/181213083647.htm