Çevirmen Gözü – Kültürel Çeviri – Kültür Nasıl Aktarılır? – Çeviri Kültürü Korur Mu? – Tercüme Yaptırma – Tercüme Yaptırma Fiyatları
Çevirmen Gözü
2 Aralık 2002’de 86 yaşında vefat eden Peters için Yeni Enternasyonalist ölüm ilanına göre, Peters en iğrenç eleştirmenleriyle uğraşmadı; birçoğu, Rahip James Gall tarafından 1855’te yayınlanan daha önceki bir haritayı çaldığını iddia etti; diğerleri onun uzman olmadığı bir alana girmesine kızdılar (New Internationalist, 2003). Bu muhalefete rağmen, Peters Haritası BM, yardım kuruluşları, okullar tarafından kabul edildi ve hatta televizyon dizisi The West Wing’in (1999–2006) bir bölümüne konu oldu.
Ölüm ilanı, daha az insanın farkına vardığına göre, haritanın kendisinin 1952’de yayınlanan Synchronoptische Weltgeschichte Sychronoptic World History’nin devamı niteliğinde olduğu ve zamanın tepede ve yanlarda akan bölgelerle birlikte tablo şeklinde düzenlenmiş olması, böylece okuyucuya Dünyanın her yerinde neler olup bittiğini bir bakışta görebiliyordu “herhangi bir zamanda:” Dünyanın birçok tarihinde Avrupa’nın Afrika, Asya ve Latin Amerika’nın toplamından daha fazla ilgi gördüğünü fark eden Peters, eşit ağırlık veren bir tarih yaratmaya karar verdi, bu insanlık tarihinde her yüzyılda ve her bölgeye yayılım göstermiştir.
Kendi başına çarpıtma ile uğraşsa da, Peters projeksiyonunun gösterdiği şey, Huggan’ın “model (veya modelleme sistemi) ile temsil ettiğini iddia ettiği” modelin temsil ettiği “gerçeklik” arasında var olan tutarsızlık potansiyeli “olarak adlandırdığı şeydir.
Tüm haritaların kara kütlesini hesaplamak ve bölgelerin şeklini ve büyüklüğünü belirlemek için bir tür bilimsel projeksiyon kullandığı göz önüne alındığında, hiçbir harita bir dereceye kadar çarpıklık içermeyen değildir. Kâğıt üzerinde tasvir edildiğinde temsil ettikleri dünyanın temsili asla ‘mesafeli olgusal’ değildir. Dev bir göstergebilimsel sistem olarak harita, belirli bir göstergebilim koşulunda içerik ve ifade ilişkilerini belirleyen ‘geleneklerin ürünüdür.
Mercator gibi Peters projeksiyonu da dikdörtgen tabanlı bir sistemdir ve bu nedenle “sürekli yanlış beyana yol açar. Ancak, önceki çalışmasının siyasi projesiyle birlikte değerlendirildiğinde, belki de mesele en iyi temsili elde etmek değildi: Peters haritasındaki kartografik alıştırmanın yapılandırılmışlığı herkesin görmesi için açıktır. Yorumbilimin yokluğunu iddia etmeyen bir çeviridir.
Hermeneutik
Yorumbilim nedir
Hermeneutik nedir
Yorumbilim pdf
Hermenötik
Hermenötik yaklaşım
Hermenötik ne demek tdk
Hermenötik tefsir nedir
Benzer bir ahlak, Jorge Luis Borges tarafından Dreamtigers’de (1964) “Bilimde Rigor Üzerine” olarak çevrilen bir benzetmede devreye sokulur. Kurgusal olarak ‘Suarez Miranda: Viajes de Varones Prudentes, Kitap Dört, Bölüm XLV, Lérida, 1658’den bir alıntı olarak sunulan kısa öykü, burada bütünüyle yeniden üretilmeye değer:
… O İmparatorlukta, Harita Sanatı öyle bir Mükemmelliğe ulaştı ki, bir Eyaletin haritası bir Şehrin tamamını ve imparatorluğun haritasını, bir Eyaleti kapsıyordu. Zamanla, bu Ölçülemez Haritalar tatmin etmedi ve Haritacılar Kolejleri, İmparatorluğun kendisinin büyüklüğüne sahip olan ve nokta nokta onunla çakışan bir İmparatorluk Haritası oluşturdu.
Haritacılık, Sonraki Kuşaklar” Çalışmasına Daha Az Bağımlı Olanlar, bu Yaygın Haritanın Yararsız olduğunu anladılar ve onu Güneşin ve Kışların İnfazlarına terk ettiler. Batı çöllerinde, bu Haritanın bazı parçalanmış Harabeleri, Hayvanlar ve Dilenciler tarafından mesken tutuldu; Ülkenin tamamında Coğrafya Disiplinlerinin başka kalıntıları da yoktur.
Hikayenin vurguladığı gibi, Dünya’yı düz bir kağıt parçası üzerinde temsil etmeye yönelik tüm girişimler başarısızlığa mahkumdur, çünkü ya çevremizdeki dünyanın gerçek şekli ya da topografyaları arasındaki gerçek mesafe kaçınılmaz olarak kaybolacaktır.
Hikayedeki İmparatorluğun haritası, kontrol ettiği toprakları tam olarak kapsama vaat ediyor, ancak kendi topraklarındaki çöllerde çürüyen görüntüsü, metonimik bir ‘nokta nokta’ yansıması arzusunun arkasındaki absürtlüğü, saflığı veya egoizmi ortaya koyuyor. haritanın yansıttığını iddia ettiği topografik gerçeklerdir.
“Kartografik temsilin geçiciliği”, diye açıklıyor Huggan, “haritaları ve temsil ettiklerini iddia ettikleri alanları veya bölgeleri eksik,” belirsiz ve güvensizdir.
Taklitçi anlamda, “harita topolarının işlevi hiçbir zaman tamamen” temsili “olmamıştır” diyor; bu nedenle basitçe ‘haritalar yalan söyler; temsil ettiklerini iddia ettikleri gerçeklikten kaçınılmaz olarak farklıdırlar. Huggan, kartografik sahiplenmenin aldatmacaları tarafından, ona eşlik eden seçim ve ayrımcılığın yaralayıcı jestleri kadar da uygulanmaz.
Haritanın bir iddia olarak etkinliği, tıpkı siyasi bir silah olarak etkisi gibi, çeşitli stratejilerinin birleşik etkisine dayanmaktadır: bölgenin tasvir edilmesi ve sınırlarının belirlenmesi; yerin yeri ve adaylığı; önceden belirlenmiş bir çerçeveye ayrıntıların dahil edilmesi ve hariç tutulması; ve ölçek, format ve tasarım seçimi. Bu stratejilerin birçoğu açıktır, ancak bazıları bilinçaltıdır ve haritaların sosyal bilgi formları veya politik uygunluk unsurları olarak işleyişinide yansıtır.
Haritalar, çevirilerde olduğu gibi, “gücün, yalnızca bölgelerin değil, aynı zamanda temsil ettikleri yaşanmış deneyimin mantıklı” tasvirleri ve sınırlamaları “yoluyla tam olarak uygulandığı kontrol teknolojileri olarak hizmet eden sosyal yapılardır.
Harita, temsil ettiği toprakları ‘ötekileştirerek’, diğerini yalnızca ikinci dereceden bir söyleme, bir temsil nesnesine indirgemekle kalmaz, aynı zamanda haritayı üreten kişiyi, aynı zamanda yapan kişi gibi nihai iktidar konumuna da yerleştirir.
Bu tür bir kartografik “oryantalizm” yoluyla haritalar, uygulamalarının sosyal sonuçlarından ve sorumluluklarından ayrılabilir, yalnızca grafiksel temsillere değil, aynı zamanda dünyayı bölmeyi ve kapsamayı amaçlayan söylemlere de dönüştürülebilir. Winichakul’un belirttiği gibi, ‘bir harita uzaysal gerçekliği öngördü, tersi değil. Başka bir deyişle, bir harita, temsil ettiği iddia edilen şeyin bir modelinden ziyade bir modeliydi.
Bu şekilde haritalar, topografik kimlikleri üzerlerinde izleyen haritalama eylemiyle varoluşa “isimlendirilmeyi” bekleyen “boş” alanların varlığını ima eder. Haritacının dünyayı gözlemi ile onun ardından gelen “temsili arasında bir yerde, ikisi eşzamansız hale gelir ve güç ve otorite söylemleri yol boyunca genişler.
Haritalar, karbon kopyaları değil, haritacının bakışıyla aracılık edilen bir gerçeklik vizyonunun simülasyonudur. Bir haritayı herhangi bir metin veya çeviride olduğu gibi okuyabiliriz: onu üreten kişinin yorum biliminden etkilendiği de oldukça açıktır.