Kaybolan parlaklığı tekrardan kazanarak
Kolmanskop, Almancada ‘yasak bölge’ anlamına gelen, Sperrgebiet Milli Pakına aittir. Namibya çölünün ortasında erişimi kısıtlı bir bölgedir burası. Günümüzde Nambed Diamond Corporation bolluk zamanı madencilik yüzünden meydana gelen zararı telafi etmek için çalışmaktadır.
Kısa bir zaman içerisinde, bu madenci köy Afrika’nın en zengin beldesine dönüşür, ve her tür hizmete sahip oldu: okul, hastane, gazino, dans salonu… gibi. Orada yaşayan 700’ün üzerindeki aile için Bavyera tarzı mükemmel köşkler inşa edilir. Para sorun değildi. Birinci Dünya Savaşına kadar, Kolmanskop South-Western Diamond Industry’nin yerleşkesi oldu. Çalışanların maaşları yüksek ve ayrıca sosyal hizmetler de alıyorlardı. Her sabah yemek ve içeceklerini soğuk muhafaza etmeleri için blok blok buz veriyorlardı onlara, ve yapılar kumla dolmasın diye kuvvetli rüzgarlara karşı korunuyorlardı.
Herşey 50’li yılların ortalarına doğru sona erer, masif çıkarmanın sonucu olarak elmas tükenir ve burada yaşayan insanlar beldeyi terk ederler. Madenciler, 400 kilometre güneydeki Oranjemund’a taşınırlar ve burada yeni kazılar yaparlar. O zamandan sonra, Kolmanskop kuma gömülü hayalet bir şehre dönüşür. Zamanında taştan yapılmış büyük köşklerin işgal ettikleri yerleri çöl geri kazanır, ve günümüzde dans salonları çatı altında küçük kumula dönüşmüşler. Günümüzde, Kolmaskop Nambed firmasına ait ve kuma gömülü evlerinden dolayı kazandığı ünü sayesinde binlerce gezginin uğrak yeridir. Buraya gidebilmek için Namibya hükümetinden izin almak gerekmektedir. Böylece birikim ve vandalizm önlenmek istenmektedir. Geziler bir rehber eşliğinde yapılır ve azami bir saat sürer. Bazı güzergahlara Pomona veya Bogenfels gibi diğer terkedilmiş köyler de dahildir. 30 kilometre mesafede diğer bir hayalet şehir olarak anılan, en iyi dönemini 1926 ile 1935 yılları arasında yaşayan Bahia Elizabeth bulunur. İyi şansı Kolmanskop’dan biraz daha kısa sürmüş, fakat her ikiside aynı sonu yaşamışlardır: elmas bitti, şehir bitti.