Şubat ayının ortasında Twitter'da yemek kavgası çıktı. Bir sosisli sandviçin sandviçliği ya da bir dilim pizza yemenin doğru yolu değildi, bunun yerine bir tweet tarafından teşvik edildi. Los Angeles zamanları ' Gıda bölümü.
Kağıt daha yeni yayınladı resmi fast food patates kızartması sıralaması ve yemek köşe yazarı Lucas Kwan Peterson, 1940'larda Los Angeles'ın doğusundaki Baldwin Park'ta kurulan sevilen zincir In-N-Out'u en altta listelemeye cüret etti.
Peterson'ın meslektaşlarından biri hoşnutsuzluğunu kaydetti tweet atmak alaycı bir şekilde merhaba ben sosyal medya stajyeriyim ve bunu paylaşmak zorundayım ama buna kesinlikle katılmıyorum. Uzun süredir devam eden bir Güney Kaliforniya kurumunun diğerine ihanet edeceğinden korkan In-N-Out hayranları, öfkelerini sosyal medya platformunda ve medyada duyurdular. Zamanlar ' yorum bölümleri.
Tercihler (ve gurur) bölgesel zincirler arasında farklılık gösterebilir - Batı'da In-N-Out, Orta Batı'da Culver veya Güney'de Chick-Fil-A - ancak ABD'li tüketiciler fast food fanatiği olmaya devam ediyor. Bir Gallup araştırması, Amerikalıların yüzde 80'inin ayda en az bir kez fast food zincirlerinde yemek yediğini gösterdi.
Amerikalıların fast food hakkında hissettikleri tutku, gazeteci Adam Chandler'ın yeni kitabının merkezinde yer alıyor. Arabaya Servis Rüyaları . Amerika'da kalıtsal bir ayin yoktur, ancak buna yaklaşılacak olsaydı, sodyumun isimsiz bir fast food yemek odasının rahatlatıcı floresansının altında veya bir arabanın kubbe ışığının altında ana hatlarını içermesini gerektirirdi, diye yazıyor girişte. Chandler ile konuştu Smithsonian Amerikan tarihi ile fast food arasındaki kesişme, onun kalıcı popülaritesi ve zincirlerin tüketicilere ayak uydurmak için nasıl değiştiği hakkında.
satın al
Bu kitabı neden yazmak istediniz?
Fast food yemenin kutuplaşmadığı Teksas'ta büyüdüm. Hiç bölücü değil. Şimdi Brooklyn, New York'ta yaşıyorum. Sanırım bu iki yer arasında çok seyahat etmek, bu konuda gerçekten ilginç bir ayrım olduğunu fark etmemi sağladı ve onu daha fazla keşfetmek istememi sağladı.
Sence fast food'u bu kadar özünde Amerikan yapan nedir? Tarihi, Amerikan tarihi hakkında ne gösteriyor?
Fast food, büyük ölçüde 1950'lerde ve 1960'larda inşa ettiğimiz otoyol sistemi nedeniyle [başladı]. Amerika her zamankinden daha fazla araba kullanmaya başladı ve şehirlerimizi daha iyi veya daha kötüsü için araba yolculuğuna göre yeniden düzenledik. Ve hareket halindeki Amerikan yaşam tarzına doğal bir iş tepkisiydi.
Tüm bu fast food zincirlerinin kurucuları, öz Amerikan Rüyası olarak adlandırdığımız şeyin [bir parçası]. Genelde mütevazi başlangıçlardan geliyorlardı. Sıklıkla fakir büyüdüler, hayatlarının sonlarına kadar başarıya ulaşamadılar ve tüm bu aksilikleri yaşadılar. Albay Sanders, tüm hayatı boyunca mücadele eden ve ardından güneydoğu Kentucky'deki bir benzin istasyonunda çalışırken mükemmelleştirdiği bir tavuk tarifiyle onu zengin eden birinin önemli bir örneğidir. Başka bir çağda Amerikan başarısının ideali olarak sürdüreceğimizi düşündüğüm bu gerçekten etkileyici hikayelerin hepsi var.
Ve sonra yemek var. Yemek berbat, lezzetli ve tamamen saçma ve biz onu seviyoruz. Demek istediğim, herkes onu sevmiyor, ama içinde bu sahtekarlık unsuru var, yapılan bu çılgın fikirler. En büyük, en çılgın burgere veya en çılgın şeye sahip olmak çok Amerikan bir fikir.
Bir McDonald's'a gidebilirsin, bir Taco Bell'e gidebilirsin ve orada kelimenin tam anlamıyla her demografik gruplamayı göreceksin. Yaşlı, genç, tüm ırklardan, her yaştan, tüm ekonomik geçmişlerden bir çeşit yemek paylaşıyor. Bunu sunan çok fazla yer yok.
White Castle, 1921'de Kansas, Wichita'da açıldığında ülkenin ilk fast food zinciriydi. Onu Amerikalılar için bu kadar çekici yapan neydi?
20'lerin teknolojik cazibelerine uyuyor. Amerika'yı kasıp kavuran gerçek bir montaj hattı tutkusu vardı. White Castle bu modeli benimsedi - oldukça mekanik, oldukça sistemli bir şekilde hızlı bir şekilde hazırlanan yiyecekleri vardı. Izgaranın her santimi, ya ekmek ya da küçük, kare köftelerdeki sığır eti için ayrılmıştı.
[Beyaz Kale], çağın cazibesine gerçekten hitap eden bu verimliliklere sahipti. Ve şimdi, oradaki deneyiminizin her seferinde aynı olması gerektiği ve her müşterinin aynı yemeği tekrar tekrar alması fikri kulağa tuhaf gelebilir. Çok tanıdık olan bir şey şimdi olumsuz olarak görülüyor, ancak o zamanlar kesinlikle deneyimin aziz bir parçasıydı.
Bir çalışan, Temmuz 1978'de McDonald's, Southfield, Michigan, ABD'deki tezgahta notlar alıyor.(Fotoğraf: Barbara Alper/Getty Images)
Uzun bir süre fast food banliyö yaşamına bağlıydı, ancak 1960'ların sonunda şirketler kentsel alanlarda franchise açmak için çaba sarf ettiler. Oradaki dinamiklerden bahseder misiniz?
Birçok yönden politik bir üçüncü demiryolu çünkü fast food'un sona erdiği yer, çoğu zaman çeşitli topluluklarda bir yemek çölü. İnsanların çok fazla besleyici ve besleyici yoğun gıdaya sahip olmayan köşe dükkanları ile birlikte gittiği bir yer. Belli topluluklar için bu tür bir yoksunluk amblemi olarak kesinlikle istemeden kendini tutuyor.
Fast food, 1960'ların sonlarında şehir merkezlerine taşındı ve bunun bir kısmı, banliyöleri doyurmaları ve genişlemeleri gerektiği gerçeğinin bir sonucuydu. Ve bunun, hikayede büyüleyici bir kesişme noktası olan Sivil Haklar dönemiyle çok ilgisi vardı. Siyahlara ait işletmeler, azınlıklara ait işletmeler, beyaz uçuş ve otoyolların inşası gibi birçok diğer sosyal faktörün toplulukları böldüğü şehir merkezlerinde ekonomik üsler yaratmayı umuyorlardı. Fast food, aktivistler ve hükümet tarafından - sonunda küçük işletmelerin fast food zincirleri açmasına yardımcı olmak için kredi verecek - soruna bir çözüm olarak görüldü.
Bir fast food restoranı açmanın asıl faydası veya çekiciliği aşikardır. Tanıdıktır, kolayca yeniden üretilir ve popüler ve nispeten ucuzdur. Kar marjları, başta marketler olmak üzere diğer birçok işletmeden daha yüksektir. Böylece, bu, fast food'u şehir merkezlerinde yaymak için birleşen tüm bu rekabet eden faktörlerin mükemmel bir çorbasını yarattı ve işte bu noktada yola çıktılar.
Fast food endüstrisi diğer endüstrileri nasıl şekillendirdi? Ve diğer endüstriler bunu nasıl şekillendirdi?
Pek çok insan, saç kesimi, şilte veya spor salonları olsun, Amerika Birleşik Devletleri'nin her yerinde ve tüm dünyada gördüğünüz bu tür bir franchise modelini sunarak fast food'u takdir ediyor ve eleştiriyor. Birçok insan için bir franchise gördüğünüz her türlü hizmet, McDonald's'ın gerçekten ulusal bir marka olmasının köklerine kadar uzanır.
Fast food ve diğer işletmelerle ilişkisi hakkında benim için ilginç olan şey, her şeyden önce, her türlü tuhaf, tuhaf işletmenin fast food imparatorluğunu beslemesi - ister ambalaj üretiyor, isterse ekipman inşa ediyor, ya da baharatlar veya aromalar üretiyor. . McDonald's, onu hazırlamak için yeni bir ekipman gerektiren yeni bir ürün yarattığında, bu ürünü inşa etmek için bütün bir şirket kurmak zorunda kalıyor çünkü bu ürün 30.000 kez [kopyalanacak].
Fast food, bir bakıma Amerikan ekonomisinin itme ve çekmelerine karşı daha reaktif ve bu iş trendleriyle ilgili. İnsanların bu günlerde nasıl alışveriş yaptığı, yemek yediği ve tükettiği ile ilgisi var. Yani, arabaya geçiş Amerika Birleşik Devletleri'nde ne kadar baskın bir güç olmuş ve olmaya devam etse de, Uber Eats, Seamless, DoorDash ve tüm bu yeni şirketlerin kendilerini tamamen beklenmedik bir şekilde fast food işine dahil ettiğini görüyoruz. Şahsen, muhtemelen 5 veya 10 dakika içinde yemeniz gereken bir burgerin 20 veya 30 dakika içinde kapınıza teslim edilmesinden daha az çekici gelen bir şey düşünemiyorum, ancak son derece popüler olduğu kanıtlandı.
Morgan Spurlock'un belgeselinin yayınlanmasından sonra beni büyüt ve Eric Schlosser'in kitabının yayınlanması Fast Food Ulus 2000'li yıllarda insanların daha sağlıklı beslenmesi ve fast food'ı kesmesi yönünde bir baskı vardı. Bu çaba ne kadar etkiliydi? Fast food yeme alışkanlıklarında neden gerçek bir değişiklik görmedik?
Fast food'u değişime zorlamak için on yıllardır çabalar var. 1990'larda Kentucky Fried Chicken adını KFC olarak kısalttı, çünkü kızarmış aslında çok kötü bir kelimeydi.
Kitapta, [gazeteci] Michael Pollan ile bazı yardımcıları ve takipçileriyle yaptığı sohbetler hakkında konuşuyorum, onlara temelde şunu soruyorum: Bir gün uyanırsanız ve McDonald's tamamen organik olsaydı, GDO'suz olsaydı, nasıl hissederdiniz? yüksek fruktozlu mısır şurubu yok mu? Ve insanlar hayal kırıklığına uğrayacaklarını söylediler. Bu yüzden, fast food'un bir hoşgörü, bir tedavi, bir tür sağlıksız, suçlu zevk olmasını sevdiğimiz duygusal bir bileşeni var.
Birçok insan yemeğin değişmesini istemiyor. Bu, temel fast food tüketicisinin, daha çok beslenme alışkanlıklarını değiştirmeye ve gıda sistemlerini iyileştirmeye odaklandığı kıyılarda veya belirli yerleşim bölgelerinde daha fazla duyabileceğiniz şekilde gerçekten terlediği bir şey değil.
Şirketin kurucusu Albay Sanders'ın heykelinin bulunduğu bir Kentucky Fried Chicken tezgahı.(Fotoğraf: Ernst Haas/Ernst Haas/Getty Images)
Kitabınız eğlenceli anekdotlarla dolu. Japonya'da KFC Noeli . Kitaptan favori bir hikayeniz var mı?
Doritos Locos Tacos'un yaratılışı kitaptaki en sevdiğim hikaye. Çoğunlukla, kanepede oturup Taco Bell'i yiyen ve bir Doritos reklamı gören ve 'Tam olarak sahip olmak istediğim şey bu - Doritos aromalı bir taco kabuğu' diye düşünen gerçekten müthiş bir insanı içerdiği için. Kabukları yaratması için Frito-Lay'e lobi yaptı ve onlar, Hayır, bunu yapamayız dediler.
Böylece, içinde Doritos Locos Taco kabukları bulunan bu ünlü resimlerin tablolarını bir şekilde bir araya getirmek için Photoshop becerilerini kullandığı bir Facebook grubu kurdu. Birçok insan buna dikkat etmeye başladı. Ve fikri 20 yıl önce yaratan ve şirket içi çatışmalar nedeniyle rafa kaldıran Taco Bell, ürünü piyasaya sürmeyi planlıyordu ve bu adamı yolculuğa çıkardı. Gerçekten çok etkileyici, güzel bir hikayeydi. Ürünün yaratılışını görmek için yaşar, ancak çok kısa bir süre sonra ölür. Ailesi ve arkadaşları toplanır ve cenazeden sonra hep birlikte Taco Bell'e giderler ve Doritos Locos Taco'larını yerler.
Kitabını yazmayı bitirdiğinden beri, Burger King bitki bazlı İmkansız Burger'i birçok mağazasında tanıttı . Bu, sektördekilerin gizli sağlık dediği şeyin en son örneği mi? Tutacağını düşünüyor musun?
Burger King, menüsünde sebzeli burger bulunan ilk ulusal zincirdi ve '02 veya '03'ten beri bir tane var. İmkansız Burger ile ilgili ilginç olan şey, sizin için gerçekten daha sağlıklı olanın aksine daha ekolojik olarak ilerici bir burger isteyen insanlar için kriterleri karşılamasıdır. İmkansız Burger GDO'lara sahiptir, yüksek oranda işlenmiştir ve birçok durumda normal bir sığır burgerinin özellikle ekmek, soslar ve diğer her şeyin üzerine inşa ettiğinizde sahip olduğu kadar çok kaloriye sahiptir. Bu nedenle, pek çok yönden, etkileyici olmasına ve avantajları olmasına rağmen, sağlık açısından bakıldığında, her şeyden daha fazla duman ve aynadır. Ve böylece, Amerikan diyetlerini iyileştirmekten bahsediyorsak, İmkansız Burger muhtemelen cevap değil.
Sanırım buna geçen yıl olan başka ilginç, artımlı şeyler olduğunu eklemek için. Amerika'nın dördüncü büyük burger zinciri olan Sonic, Blended Burgers adını verdikleri burgerleri tanıttı ve yüzde 70 veya 75 et ve yüzde 25 mantar var, benzer bir fikir. Ve bunların çok daha az kalorisi var ve aslında tadı oldukça güzel. Bu, burger sürecindeki değişimin daha aşamalı bir versiyonudur, bunu bir deneyin, biraz daha sağlıklı ve bence bu ayarlamayı zihinsel olarak bir laboratuarda yetiştirilen ve kendi bagajı olan bir şeye göre biraz daha kolay yapabilirsiniz. Devam eden çok fazla tamir var ve önümüzdeki yıllarda gerçekten neyin yapıştığını göreceğiz.
Kitabı yazmak için ülkenin dört bir yanındaki fast food zincirlerinde yemek yediniz. En sevdiğin hangisi? Başladığınız andan itibaren bu değişti mi?
Teksas doğumlu bir zincir olan Whataburger ile nostaljik, tarihi bir bağlantım var çünkü orası çocukken ve arkadaşlarımla lisede gittiğim yerdi. Favorim olmaya devam ettiğini söylemezsem, tatlı Teksas köklerime ihanet etmiş olacağımı düşünüyorum. Farklı bir şey olduğunu söylersem, Alamo'ya falan gitmemi yasaklayacaklarını düşünüyorum.
[Ama] Taco Bell ile her zaman tehlikeli bir aşk ilişkim oldu. Bu sadece yolda geçirdiğim süre boyunca arttı çünkü insanların Taco Bell hakkında hissettikleri, birçok zincir, en azından ulusal zincirler hakkında insanların hissettiklerinden farklı. Taco Bell özel bir şeydir çünkü Taco Bell'i seven herkes Taco Bell'i gerçekten sever. Ve diğer herkes bunun dünyadaki en kötü şey olduğunu düşünüyor. Yolda bir Taco Bell gezgini bulduğumda, kendimi hemen o kişiye daha yakın hissediyorum.