Wayne Pacelle, Amerika Birleşik Devletleri Humane Society'nin başkanı ve genel müdürüdür.HSUS). Bu Op-Ed, blogdaki bir gönderiden uyarlanmıştır İnsancıl Bir Ulusİçeriğin WordsSideKick.com’da görünmeden önce koştuğu yer Uzman Sesler: Op-Ed & Insights.
Her gün ve sonra hayvan savunuculuğu hareketi bir “aha” anı taşıyor - yeni bilgiler ortaya çıktığında ya da yeni düşünce, uzun süren varsayımları sorgulamamıza ya da toplumumuzdaki hayvanların karşılaştığı karmaşık zorluklara nasıl yaklaştığımıza bile değiniyor.
Katrina Kasırgası krizi sırasında, Körfez Kıyısı devletlerinde bu kadar güvensiz ve kederli köpek ve kediyi görünce birkaç yıl önce HSUS'ta böyle bir anımız vardı. "Evcil hayvan sahibi sorumsuzluğu" nu varsaymaktan ziyade, araştırmacıları anketleri ve odak gruplarını yürütmek ve verileri toplamak ve incelemek için neden dağıttıklarını öğrenmek için kazdık. Bu araştırmadan öğrendiklerimiz - özellikle sosyoekonomi, kaynaklar ve hizmetlere erişim sorunun özünde - nihayetinde öncülük eden Pets for Life programının temel prensiplerini oluşturdu. Yüksek sayıda başıboş hayvan barındıran mahallelerdeki insanlar, sorumlu evcil hayvan sahipliğine ve çırpınmanın ve kısırlaştırmanın önemine benzerler. Onlara inançlarına göre hareket etme araçları vermek, daha iyi sonuçların anahtarıdır.
Elimizdeki açıkhava kedisi nüfusuna nasıl karşılık verdiğimiz konusunda hareketimiz bir başka aha anının ön ucunda olabilir. Bu sözde "topluluk kedileri" sığınaklara vardıklarında - "nuisanced" veya iyi niyetli komşular tarafından getirilip getirilmedikleri - kaderleri genellikle önceden belirlenmiş ve iyi bir şey değil. Dahası, barınaklara gelen kedilerin hacmi, kedi popülasyonunun büyüklüğünü azaltmak için yeterli değildir ve tek sonuç, huzursuzlukları, zulümleri ya da yaban hayatındaki önyargıları engellemeye yardımcı olmak için fazla çaba göstermememizdir.
California Davis Üniversitesi Veterinerlik Fakültesi'nde Veteriner Hekim ve Koret Sığınağı Tıp Programının müdürü olan Dr. Kate Hurley, bu duruma daha derin bir bakış atmak için bu yılki Animal Care Expo'da sahnelere ve diğer barınma liderlerine katıldı. - Hayvan barınaklarının hedeflerinin, başka türlü sağlıklı kaçak kedilerin alımı ile karşılanıp karşılanmadığını sorgulama. (Dr. Hurley, Animal Sheltering dergisinin şu anki baskısında kapak hikayesini kaleme aldı ve aynı konuda daha fazla araştırma yapmanız için tavsiye ettiğim bir Maddie'nin Fon web seminerini kaydetti.)
Dr. Hurley ve meslektaşı Dr. Jennifer Scarlett, San Fransisco SPCA'nın veterineri ve eş başkanlarından, hayvan savunuculuğu örgütleri için yeni bir paradigmaya doğru ilerledikçe ortaya çıkan en yaygın soruların birkaçına cevap vermeme yardımcı olmak için sordum. Toplum kedileri - kediler, yaban hayatı ve insanlar için daha iyi olma potansiyeline sahip olan.
Wayne Pacelle: Son 40 yılda toplam sayılar oldukça azalsa da, ülkemizde hala çok sayıda sağlıklı ve tedavi edilebilir köpek ve kediyi öldürüyoruz. Ötanazi oranları bölgeye göre değişir, ancak gittikçe artan bir biçimde, köpekler ve kediler arasında, onlar için sonuçlara göre genişleyen bir boşluk vardır. Kediler büyük sayılarda barınaklarda ve özellikle de kedilerin alım yüzdesi olarak ölüyor. Bu olayın arkasında ne var?
Jennifer Scarlett: Kaliforniya'da 1998'den 2010'a kadar eyalet çapındaki verilere baktığımızda, köpek alımının azalması ve köpeklerin benimsenmesi ve kurtarmaya geçmesi yönünde bir eğilim görüyoruz. Sonuç o dönemde köpek ötenazi'de yüzde 22'lik bir düşüş. Kediler için, alımları 2010 yılında kabul edilme ya da kurtarmaya yönelik ihmal edilebilir bir değişim ile biraz daha yüksekti. Böylece daha fazla içeri girip daha az ayrılıyorum ve yaklaşık yüzde 70'lik bir ötenazi oranı ile durum iyileşmedi. Köpekler ve kediler için aynı teknikleri barınaklarda uyguladık ve öğrendiklerimiz sadece bir sığınağa girdiklerinde onları çok farklı bir şekilde tedavi etmemiz değil, aynı zamanda sağlıklı kedileri korumak için farklı yöntemlere de bakmamız gerekiyor. ilk sığınaktan dışarı.
Kate Hurley: Birçoğunun sahiplik ile ilgisi olması muhtemel. Birleşik Devletler'deki sahipsiz kedilerin popülasyonunun, sahip olunan kedilerin nüfusuyla yaklaşık aynı büyüklükte olduğu tahmin edilmektedir, ancak düşük maliyetli spay / nötr, halk eğitimi ve evlat edinme programları gibi tarihsel olarak barınak barındıran hayvanlar hayvanları sahiplerine sahip veya evlere yerleştirilebilecek olanlar. ABD'de sahipsiz köpek popülasyonunun nispeten küçük olması nedeniyle, bu strateji birçok toplulukta oldukça başarılı olmuştur. Ancak, vahşi ve sahipsiz kediler için farklı bir stratejiye ihtiyacımız var.
WP: Bunu düzeltmek için hangi barınak politikalarının yenilenmesi gerekiyor?
JS: Barınma vizyonu, ihtiyaç duyan hayvanlar için geçici bir güvenli liman sağlamak olmalıdır. Oraya ulaşma politikamız, hayvanlara (sahip olunan mallar, sağlıklı sapkın kediler), onları iyi bakım ve olumlu sonuçlar sağlama becerimizle dengelemek.
KH: Yıllar boyunca, barınaklar, esas olarak ötenazi yoluyla sahip olunmayan kedi nüfusunu kontrol etmek için mücadele etti.Artık sahip olunmayan kedi nüfusunun büyüklüğüne dair daha iyi tahminlerimiz olduğu için, sığınma evlerinin sadece toplam nüfusun çok küçük bir kısmını ötanazi yoluyla etkilediğini fark ediyoruz - halkın genel boyutunu azaltmak için neredeyse yeterli değil, kamuoyunu korumak için yeterli değil sağlık, vahşi yaşam, kedi popülasyonunu azaltır veya bu uygulama ile gerçekleştirmeyi umduğumuz diğer hedeflerden herhangi birine hizmet eder. Şimdi şunu anlıyoruz ki, barınaklar ötanaziyi kedi popülasyonlarını kontrol etmek için bir araç olarak ve diğer alternatiflere - özellikle de sığınak / nötr / geri dönüşe - odaklanmaya aday olmayacak sağlıklı, sahipsiz kedilerin sterilize edildiğini, aşılandığını kuduz için, kulak uçlu ve bulundukları yerde aynı yere döndü. Sığınaklar, toplum üyelerinin, birilerinin arka bahçesinde istenmeyen bir görünüme neden olabilecek rakunlar ve opossumlar gibi diğer yaratıklarla olduğu gibi, kedilerle barış içinde bir arada bulunma stratejileri bulmalarına da yardımcı olabilir.
WP: Bu değişiklikleri yapmaya nasıl başlarız ve bu fikirleri uygulamaya çalışırken hangi engelleri beklersiniz?
JS: 'Tek beden herkese uyar' çözümü yok. Başlamak için her barınak, tesislerine giren hayvanlar için olumlu sonuçlar sağlama kapasitesine objektif bir bakış atmalıdır. Yaygın iplik alımını azaltmaktır, ancak değişim taktikleri, topluma bağlı olarak, tüm sağlıklı kedi alımını nötralize ve yeniden serbest bırakmaya yönlendirmek için, yönetilen alımın spektrumunu çalıştırabilir. Başa çıkmanın ilk engelinin bizim mesleğimiz içinde olduğuna inanıyorum. Ön kapıda barınakların kontrol altına alınmasına geçiş yapmak, bazı topluluklar için büyük bir kültürel değişim olabilir. Buna karar veren liderler, toplumları için en iyi çözümün, personelinin alımını sağlamak, halkın ilgisine cevap vermek ve yerel yaban hayatı savunucularıyla çalışmaya istekli olmak için çok fazla iş ve iletişim yatırımı yapmaya hazır olması gerektiğidir. İyi haber, sonuçların buna değer olacağıdır.
KHScarlett ile aynı fikirdeyim. Benim için en büyük engellerden biri ve diğer birçok kişi için şüpheleniyorum - hem barınma mesleği içinde hem de genel olarak hayvan severler ve savunucular için - bir sığınağa kabulün her zaman bir kedi için en iyi seçenek olduğu fikrini aşacaktı evsiz ya da sahibi artık onu tutamaz. Uzun zamandan beri, sığınma evinin insan sağlığına önem veren bir bakıma ya da iyi bir sonuca ulaşma kabiliyetine bakılmaksızın, sunulduğu anda, barınakların sunulan her kediyi alması gerektiği yaygındı. Bir sığınakta bir yaz çalıştıran herkes size bunun kedilerin yanı sıra personel ve gönüllüler için stresli olduğunu söyleyebilir! Bunun yerine, her bir kedinin kendine özgü koşullarını göz önünde bulundurmalı ve bunları, herhangi bir günde herhangi bir barınakta olanlarla dengelemeliyiz. Bir kedinin kabulü aşırı kalabalıklaşmaya, barınaktaki kediler için kötü koşullara veya yeni kabul edilen kedinin veya barınakta bulunan bir başkasının ötanazisine neden olurken, kediler, barınaklar ve topluluklar alternatif çözümler bularak daha iyi hizmet görür. Bu, hemen kediyi kabul etmekten ziyade bir randevuyu planlamaktan kaynaklanabilir; sterilizasyon, aşılama ve habitatına geri dönmek için kediyi kabul etmek; toplumdaki düşük maliyetli spay / nöral kaynakların kullanılması, rahatsız edici sorunları çözmek için ölümcül olmayan caydırıcıların kullanılması, davranış danışmanlığı, komşu arabuluculuk veya herhangi bir sayıda çözüm sunabilmemiz gibi bir topluluk üyesine veya sahibine sığınmak için başka alternatifler sunmaktır. Sistemler boğulmadığında teklif.
Pacelle'nin en son Op-Ed'i "Gestasyon Kasalarının ABD Gıda Üretiminde Hiçbir Yeri Olmadı" (Op-Ed) "Bu makale"Kedileri Sürüyor ve Acıyor muyuz?, "ilk HSUS blogunda göründü İnsancıl Bir Ulus. İfade edilen görüşler yazarın görüşleridir ve yayıncının görüşlerini yansıtmaz. Makalenin bu sürümü ilk olarak WordsSideKick.com'da yayınlandı.