Herodot Tarihin Babası mı Yalanların Babası mı
Herodot, Tarihin Babası mı, Yalanların Babası mı?
Amir Arsalan
firstname.lastname@example.org
Büyük Darius
Perslerin ve Yunanlıların mücadeleleri konusunda şu anda kabul edilenlerin neredeyse hepsi, “Pers Savaşları” olarak kabul edilen bir adamın yazdıklarına dayanıyor: Herodot. Herodot’un “Tarihleri” gerçek tarihsel hesaplar mı, yoksa mitoloji mi?
Dahası, Herodot hakkında bilinen hemen hemen her şey kendi yazılarından gelir. Hesaplarını doğrulamak ya da çürütmek için önemli alternatif bir kanıt yoktur; en azından hiçbiri tarihte hayatta kalmadı. Dolayısıyla karar vermek için çalışmalarını basitçe analiz etmek için bir kişi kaldı. Ortak akıl ve mantık, hem de o dönemde dünyanın temel bir anlayışı günümüzde Herodot’un eserlerini incelemek için kullanılan ana araçlardır.
I. Bir Yunan dinleyicisine Yunanca cesaret sunan bir Yunan hikaye anlatıcısı:
Herodot, bugünkü Batı Türkiye’de bir Helicarnassus yerlisi idi. Her ne kadar Helicarnassus, o zamanlar Pers İmparatorluğu’nun bir parçası olsa da, bölgenin etnik yapısı Rumdu. Bölgedeki insanlar kendilerini Pers İmparatorluğu’nun özneleri olarak kabul etmişlerdir, ancak kendilerini Yunan mirasına sahip olarak tanımlamışlardır. Aynısı Herodot için de geçerlidir. Kendisini Yunanca olarak tanımladı. İlginçtir ki, Herodot anavatanının sürgünüydü, bu da seyahatleri için büyük bir nedendi. Sürgünün nedeni şüpheli kalıyor.
Başlangıçta çalışmalarını sözlü nesilde, Yunanistan’daki Rumların izleyicisine sundu. O zamanlar, Yunanistan’da tüm öykü anlatımının tiyatro sunumu tarzında gerçekleştirildiğine dikkat etmek önemlidir. İnsanlar kendilerine basit gerçekleri bulmakla ilgilenmiyorlardı. Eğlence istediler. Öykü anlatıcıları eğlendiriciydi ve bu gerçeğin farkında olan herkesten daha fazlasıydı. Bir hikaye anlatıcısı, izleyicisini büyüledi ve koltuklarının kenarında tutmak zorunda kaldı ya da boş bir salona açılma riskini aldı. Herodot, festivaller sırasında Yunan şehirlerini gezdi ve ödeme karşılığında esir Yunan izleyicilerine kişisel performanslar verdi. Bu her şeyden önce hatırlanmalı.
II. Homerik karşılaştırmalar:
Herodot’tan önce, Homer tüm Yunan hikaye anlatıcılarının başında ve sonundaydı. Diğer tüm çalışmaların karşılaştırılacağı altın standarttı. Elbette, Herodot bunun farkındaydı ve Homeric saygı ve anlatımı içeriyordu. İşte birkaç örnek:
1. Kitapları, mitolojik yaratıklar olan 9 Mus’dan sonra bölünmüş ve isimlendirilmiştir. Bu Herodot’un yaptığını değil, sonraki editörlerin yaptı. Bununla birlikte, kasıtlı paralelliklerin Homer’a ve müteakip takipçilerine çekildiğini göstermektedir. Homer’in İlyadası, “Aşil’in öfkesinden Sing, Ey Muse, Peleus’un oğlu …”
2. “Bana göre, soğuk algınlığı da aynı şekilde İskit’teki öküzlerin boynuzlarını engelleyen sebep olabilir. Görünüşe göre Odyssey’de Homer çizgisi var.” -Herodotus, Tarihler, Kitap IV.
3. Tarihin Kitabı I, Persler ve Yunanlılar arasındaki orijinal davayı açıklamaya çalışır. Sürpriz, sürpriz, şeref ve intikam için Trojan Savaşı’nın arkasındakiyle aynı sebep olur: eşi çalmak. I. Kitapta Herodot, önce bir Yunanlı kadını Asya’ya, ardından Mısır’a götüren Fenikeliler olduğunu açıklar. Daha sonra, Yunanlılar, bir kadını Colchis’ten çekerek misilleme yaptı. Ardından Priam’ın oğlu Alexander (Paris), Helen’i Truva’ya götürerek, Truva Savaşı’nı teşvik ederek misilleme yaptı. Sadece Herodotlar Homer’ın hikayesine paralellik etmekle kalmıyor, aslında Homer’in bıraktığı hikayesini başlatıyor: Truva Savaşı ile.
“Gelecek nesilde daha sonra, aynı makamlara göre, bu olayları göz önünde bulunduran Priam oğlu İskender, Yunanlıların kendilerine memnuniyet duymadığı için, kendisini tamamen şüphe ile Yunanistan’dan bir eş temin etmeye karar verdi. Öfke, bu yüzden hiçbiri onun için bir şey yapmak zorunda kalmayacaktı, buna göre Helen’in ödülünü aldı, bunun üzerine Yunanlılar, başka önlemlere başvurmadan önce, prensesi geri almak için elçiler göndereceklerini ve yanlışların tazmin edilmesini isteyeceklerine karar verdiler. talepler Medea’ya sunulan şiddete atıfta bulunarak karşılandı ve şimdi hangi memnuniyetle yüzleşebileceklerini sordular,Eskiden, tazminat taleplerini veya kendilerine yöneltilen tazminat taleplerini önceden reddettiğinde. ”
Herodot, Tarihler, Kitap I.
Yaramadan hemen sonra, Herodot’un Tarihçesi’nin açılması gerçeğinden ziyade mitoloji tarafından yönlendirildiğine işaret eder. İlyada’nın bir devamıdır.
III. Tarih kehanete mi dayanıyor?
Kehanet, özellikle de Yunan trajedileri dahilinde, her türlü eğlenceli hikayeye edebi parlama katan bir araçtır. Herodot’un çalışmalarında peygamberlik referansları bol miktarda bulunmaktadır. İşte birkaç örnek:
1. Herodot’a göre, Mysian Olympus’ta kırsal bölgeyi korkutan dev bir domuz vardı. İnsanlar kralı Croesus’tan oğlunu ve diğer savaşçıları canavarı savuşturmak için göndererek yardım etmelerini istedi. Croesus oğlunu göndermeyi reddetti, ama oğlu gitmekte ısrar etti. Bu, kralın, oğlunun av seferini gerçekleştirmesini istememesinin nedeni:
“Sonra Croesus cevap verdi,” Oğlum, sizi korkuttuğum için gördüm ya da sizi rahatsız ettiğimden başka birini seçtiğim için değil, sizi daha önce uyuduğum bir rüyada gördüğüm vizyon beni uyardı. O genç ölmeye mahkum, demir bir silahla delindi … ‘
Herodot, Tarihler, Kitap I.
Ancak oğlu, babayı bir yabancının demir bir silah kullanamayacağına ve dolayısıyla rüyanın bu sefer için geçerli olmadığına ikna ediyor. İkna, Croesus gitmesine izin veriyor. Kısa süre sonra…
“Böylece temin edildi, Croesus, seçilmiş bir grup gençliğin eşlik ettiği ve kovalamaca köpekleri olan iyi bir şekilde ayrılmalarına izin verdi. Olympus’a ulaştığında, hayvan arayışı içinde dağıldılar; kısa bir süre sonra bulundu ve avcılar, etrafını çizdiler. Bir daire içinde, silahlarını ona fırlattı, daha sonra adı Adrastus olan kandan arındırılmış olan yabancı adam, aynı zamanda mızrağı domuzdan attı, ama amacını özledi ve Atys’i vurdu. Croesus, demir bir silah tarafından katledildi ve vizyonun uyarısı gerçekleşti. ”
Herodot, Tarihler, Kitap I.
2. “Cambyses, Smerdis’in adını Prexaspes’in sözlerinin gerçeğiyle çarpılmasından ve kendi rüyasının yerine getirilmesinden çok daha önce duymadığını söyledi. Demek istediğim, eski günlerde, kendisine göründüğü zaman Uykusu ve ona Smerdis’in kraliyet tahtına satıldığını ve başının göklere dokunduğunu söyledi. ”
Herodot, Tarihler, Kitap III.
3. Magus isyanından ve yarasından onu duyularına geri getirdi. Ve şimdi kahin gerçek anlamını anladı ve ‘İşte o zaman Cyrus’un oğlu Cambyses ölmeye mahkum’ ‘dedi.
Herodot, Tarihler, Kitap IV.
4. “Sonunda, bu zorlukların ortasında barbarlar bir erişim keşfi yaptılar. Gerçekten de kehanet gerçeği dile getirdi; Attika’nın tüm anakaralarının Perslerin sallanmasının altına düşmesi kaderinde kaldı. .”
Herodot, Tarihler, Kitap VIII.
5. “Eğer beklediğim gibi işler çıkarsa ve onları denizden atarsak, o zaman Isthmus’unuzu barbarlardan uzak tutacağız ve onlar Attika’dan başka bir yere ilerlemeyecekler, ancak o zamandan rahatsızlıktan kaçmışlar; üstelik Megay, Egina ve Salamis’i kurtardık, orası bir kehanetin düşmanlarımızın üstesinden geleceğimizi söyledi. ”
Herodot, Tarihler, Kitap VIII.
6. “Bütün ordu geçtiğinde ve askerler yürüdüklerinde, tuhaf bir dahilik ortaya çıktı, kralın hiçbir şey hesaba katmamıştı, anlamını tahmin etmek zor olmasa da. Şimdi şahane şuydu: – a kısrak bir tavşan ortaya çıkardı, böylece açıkça açıkça gösterildi: Xerxes’in Yunanistan’a ağır bir pompayla ve ihtişamlı ev sahibine yol açacağı, ancak yeniden kurulacağı noktaya ulaşmak için hayatı boyunca koşması gerekecek Ayrıca, Xerxes hala Sardunya’dayken başka bir akıl hastası daha vardı – bir katır ne erkek ne de dişi gibi bir yavru bırakmadı, ama aynı şekilde göz ardı edildi.
Öyleyse, omenleri küçümseyen Xerxes ileri doğru yürüdü; kara ordusu da ona eşlik etti. ”
Herodot, Tarihler, Kitap VII.
7. “Euboeans, bugüne kadar, Bacis’in kehanetine ışık tutuyordu, sanki tüm önemlerinden mahrum kaldılar ve mallarını adadan çıkarmamışlar ya da henüz güçlü yerlerine götürmemişlerdi; savaşın yaklaştığına inanmış olsalardı, kesinlikle yaptıklarını, bu ihmalle işlerini en büyük tehlikeye soktuğunu söylediler.
Başkası bir yabancı tarafından bir bülbül boyunduruğu atılırsa,
siz olun ve keçinin yüksek sesle ağartmasını Euboea’dan sürün . Öyleyse, Euboeans’lar kötülüklere yaklaşıp yaklaşırken, şimdi geldiklerinde bu oracle ile hiç ilgilenmemişlerdi, en kötüsü de onların arasında olma ihtimalinin yüksek olduğu düşünülüyordu
.
8. “Buna göre Mardonius, Sidonian hükümdarından başlayarak bütün meclisin etrafında dolaştı ve bu soruyu sordu; hepsine aynı cevabı verdi;
‘Kral Mardonius’a söyle, benim sözlerim bunlar: Euboea’da savaşanlar arasında en az cesur değildim, ne de benim kazanımlarım arasında en acımasız; bu yüzden benim hakkım, efendim, size şu anda avantajınız için en çok ne düşündüğümü açıkça söylemek. Bu benim tavsiyem. Gemilerini yedekle ve bir savaşı riske atma; Çünkü bu insanlar denizciliğinizden, kadınlardan erkekler kadar üstündür. Denizde tehlike yaratabilmeleri için bu kadar büyük ihtiyaç var mı? Sanatını Atina’da ustamadın, hangi seferini yaptın? Yunanistan sana tabi değil mi? Artık bir ruh senin ilerlemene direnmiyor. Bir zamanlar direnen, hak ettikleri gibi bile idare edildiler. Şimdi, işlerin rakiplerinle nasıl devam edeceğini umduğumu öğren. Eğer onlarla deniz yoluyla uğraşmak için aşırı acele etmiyorsanız, ancak filonuzu karaya yakın bir yere koyacaksanız, o zaman ne kadar isterseniz o kadar iyi olun, ya da Peloponnese doğru ilerleyin. Yunanlılar sana karşı çok uzun süre dayanamazlar; Yakında onları parçalara ayıracak ve birkaç evlerine dağıtacaksınız. Yattıkları adada, dükkanlarında yiyecekleri olmadığını duydum; Ayrıca, eğer kara kuvvetiniz Peloponez’e doğru yürüdüğünde, en azından o bölgeden geldikleri gibi sessizce kalacakları muhtemeldir. Bir güvenceden, Atinalılar adına savaşmak için kendilerini büyük sıkıntı çekmeyecekler. Öte yandan, eğer savaşmaya acele ederseniz, deniz gücünüzün yenilgisinin kara ordunuza da aynı şekilde zarar vermesini önemsiyorum. Bunu da hatırlamalısınız, ey kral; iyi ustalar kötü hizmetkarlara ve kötü ustalar iyi olanlar için uygundur. Şimdi, sen en iyisisin, hizmetkârların için üzgün bir set olmalı. Konularına müttefik sayılan bu Mısırlılar, Kıbrıslılar, Kilikyalılar ve Pamphylli’ler size ne kadar az hizmet ettiklerini söyledi! ” Kara kuvvetlerinin yenilgisinin, kara ordusuna da aynı şekilde zarar vermesine rağmen, titriyorum. Bunu da hatırlamalısınız, ey kral; iyi ustalar kötü hizmetkarlara ve kötü ustalar iyi olanlar için uygundur. Şimdi, sen en iyisisin, hizmetkârların için üzgün bir set olmalı. Konularına müttefik sayılan bu Mısırlılar, Kıbrıslılar, Kilikyalılar ve Pamphylli’ler size ne kadar az hizmet ettiklerini söyledi! ” Kara kuvvetlerinin yenilgisinin, kara ordusuna da aynı şekilde zarar vermesine rağmen, titriyorum. Bunu da hatırlamalısınız, ey kral; iyi ustalar kötü hizmetkarlara ve kötü ustalar iyi olanlar için uygundur. Şimdi, sen en iyisisin, hizmetkârların için üzgün bir set olmalı. Konularına müttefik sayılan bu Mısırlılar, Kıbrıslılar, Kilikyalılar ve Pamphylli’ler size ne kadar az hizmet ettiklerini söyledi! ”
Herodot, Tarihler, Kitap VIII.
Artemisia’nın Xerxes’e böyle bir kefil vahiy yapması, sadece ihmal edilmesi ilginç. Bu tür bir motif Homer’ın yazılarında bol miktarda bulunur, bu sayede sıradan bir kişi başka birine kehanet gösterir, sadece ihmal edilebilir. Aslında, Truva kraliçesi prensesi olan Cassandra, yalnızca defalarca göz ardı edilebilecek olan ve felaketi önleyen ve Truva’nın başına düşen felaketi önler. Bu nedenle, modern kullanımda olan “Cassandra kompleksi” terimi.
Hector, Aşillerin ölümünden hemen önce Aşil’in ellerinde ölümüne benzer bir kehanete sahiptir. Karısı, Andromache’nin Acheans’ın ellerinde kendi kaderi için benzer bir kehaneti var.
Bunlar sadece Herodot’un peygamberlik işaret fişeği örnekleridir. Tarihler onlarla doludur.
IV. Griffinler ve Tepegözler:
Birkaç eksantrik canavar olmadan hiçbir mitolojik hikaye parçası olmaz. Griffinler ve Tepegözler oldukça popülerdi:
1. “Fakat Avrupa’nın kuzeyinde en çok altın var. Bu konuda yine altının nasıl üretildiğine dair güvenceyle söyleyemem, ancak Arimaspoi denilen tek gözlü erkeklerin Grypes’ten çaldıklarını söylüyorlar.” Bununla birlikte, dünyanın geri kalanını tamamen çevreleyen ve tamamen çevreleyen toprakları çevreleyen topraklar, en iyisi ve en nadide olduğunu düşündüğümüz şeylere sahip olma eğiliminde. ”
Herodot, Tarihler, Kitap III.
2. “Prokonnesoslu bir adam olan Kaüstrobios’un oğlu Aristeas’ın şiiriyle ilgili bir hikaye de var. Phoibos [Apollon] ‘un sahip olduğu bu Aristeas, Issedones’u ziyaret etti. altını koruyan Grypes’ler (Griffinler) ve bunların ötesinde, bölgeleri denize ulaşan Hyperboreoi’lerin ötesinde… Hyperboreoi hariç, tüm bu milletler (ve önce Arimaspoi) komşularıyla savaşıyorlar; Arimaspoi’nin topraklarından ve Issedon’lar tarafından Skythians’tan itildi. ”
Herodot, Tarihler, Kitap IV.
3. “Bunlardan da, o zaman bilgimiz var; ama kuzeylerinin ne olduğu için, masalların altını koruyan tek gözlü erkeklerden [Arimaspoi] ve Grypes’den (Griffinler) geliyor; bunu, onlardan duymuş olan Skythians tarafından söylenir ve bunu Skythians’tan gerçek olarak aldık ve bu insanları Skythian adıyla Arimaspoi olarak adlandırıyoruz, çünkü Skythian dilinde ‘arima’ bir, ve ‘göz. ”
Herodot, Tarihler, Kitap IV.
V. Sağduyuya ne oldu?
Birkaç bin Yunan ordusunun yaklaşık 2 milyon Pers ordusunu tahrip ettiğine inanmamız isteniyor. İlk olarak, rakamlar açıkça açıkça Farsça tarafında abartılı. Kimse böyle bir ordunun o zaman toplanabileceğine inanmıyordu. Mevcut zamanlarda bile, dünyadaki en güçlü ordu 300 milyondan fazla nüfusa sahip böyle bir konağa sahip değil. O zamanlar, Perslerin toplam nüfusu, on milyonlarca, bunun onda biri kadardı. Böyle bir orduyu yükseltmek ve desteklemek imkansız olurdu.
Yunanlılar tarafından 5: 1’den 10: 1’e kadar herhangi bir yerde sayıca çok sayılan, çok daha üstün bir Fars donanmasının, Yunanlılar tarafından defalarca yenildiğine inanmamız isteniyor. Benzer gemi ve teknolojiye sahip olduklarını göz önünde bulundurarak, bunun tekrar tekrar gerçekleşmesi neden gizemlidir. Sözde, sürpriz veya daha iyi bir eşgüdüm unsuru, bir tarafa diğerinden biraz daha büyük bir avantaj sağlayabilir, belki bir kere. Ancak, tekrar ve tekrar? Bu çok şüpheli görünüyor.
Persler o zamanlar tek baskın imparatorluktu ve teknoloji, mühendislik, metalurji, herhangi bir kaynak ya da paradan yoksunlardı. Tüm bu açılardan Yunanlıları geçmedilerse, en azından arkalarından sürüklenmediler. Amaçlarına veya zaferlerine ulaşmada beceriksiz olmaları muhtemel değildir.
VI. Arkeoloji özellikle sessizdir:
Herodot’a göre, Salamis’te yüzlerce Pers gemisi battı. Bu batıkların kalıntıları nerede? Elbette, tüm gemi batıkları her zaman kurtarılamaz, ya kesin bölge belirsiz olduğu ya da tek bir gemi arandığı için. Herodot tarafından verilen yer nispeten hassas bir yer olup, okyanusun ıssız veya aşırı derin bir bölgesinde değildir. Karaya yakın ve çok derin değil. Peki sitede ne bulundu? Fazla değil. Eski bir dünyadan bir ya da iki enkaz dışında, triremlerin engin mezarlığı, bugünün karmaşık gemi kurtarma teknolojilerinde bile bulunmadığını bilmeyi beklemektedir.
Peki ya Thermopylae? Orada ne kurtarıldı? Bazı Farsça ok uçları dışında, başka bir şey değil. Yine, sadece küçük bir düz şerit şeridi için izin veren çok özel bir savaş alanı ve dağlık alan göz önüne alındığında, arama alanı nispeten küçüktür. Dahası, aşağıdakileri modern arkeologların meraklı gözlerinden gizlemek mümkün değildir:
“Bu istasyondayken, bir haberci, Thermopylae’ye düşenlerin cesetleriyle ilgili olarak aşağıdaki önerileri yaptıktan sonra gönderdiği Xerxes’ten onlara ulaştı. Persler tarafında öldürülen yirmi binin “Geri kalanları siperlere gömdüğü sırada tarlaya bin bıraktı ve bunlar dikkatle toprakla doldurdu ve denizcilerin onlardan hiçbir izlerini görmeyebileceği yeşilliklerle saklandı.”
Herodot, Tarihler, Kitap VIII.
Herodot’a göre Thermopylae’da yirmi bin Pers öldü; on dokuz bin tanesi de Xerxes tarafından o bölgede toplu mezarlara gömüldü. Sözde, dar dağ geçidinde bir yerde 19,000 ölü savaşçının toplu mezarları var. Arkeologlar bu olaydan birkaç ok başı bulabildiler, ancak devasa mezarlık bir şekilde keşiften kurtulmayı başardı.
Yüzlerce batık Pers gemisinin ve 19.000 ölü Pers savaşçının kitlesel mezarlarının göze çarpmayan yokluğu, yalnızca Herodot’un hikayesinin ayrıntılarına değil, tüm temeline de ciddi bir şüphe duyuyor.
VII. Mora Yarımadası Savaşı:
İlginç bir şekilde, Herodot Tarihleri, Peloponezya Savaşı’nın Atina ve Sparta arasında patlak vermesiyle ilgili sürekli bir anlatıma sokuldu. Bu uzun ve acımasız bir savaştı ve Sparta son galibi olsa da, her iki tarafın da nihayetinde imhasıyla sonuçlandı. Herodot’un bu çalışmayı kendi kendine yıkıcı davranışını aşmak için Yunan dünyasına sunması tamamen olası, gerçekten de muhtemel. Tarihler, özellikle Sparta ve Atina arasında, Yunan birliği ve yoldaşlık duygularıyla doludur. Gururlu Yunan Atinalılar ve Spartalılar bir araya geldiler ve despotik Persleri kovmak için birleştiler. Bu, Yunan dünyasının boşuna bir Mora Yarımadası Savaşı’nın ortasında duyması gereken mesajdı. Ne yazık ki, amaçlanan etkiye sahip değildi.
Savaş devam etti ve o zamana kadar herhangi bir savaştan çok daha fazla öldürdü ve yüzyıllar sonra. Perslerin elinden çok daha fazla Yunanlı öldürüldü. Öyle olsa bile, bu belirli savaşta Persler en büyük galiplerdi. Persler, Yunanistan’ı kendileri istila etseler bile daha iyi bir sonuç elde edemezlerdi. Persler her iki şehri de birbirine karşı oynadılar ve her birine para ve kaynak sağladılar.
VIII. Sonuç Düşünceleri:
İran ile Yunanistan arasında savaşlar olduğu doğru. Herodot’tan bağımsız olarak bu çatışmanın varlığına ilişkin hesaplar var. Nihayet Atina’nın çuvalı ve yıkımı ile sonuçlanan Xerxes tarafından Yunanistan’ın Pers istilasının yaşandığı da kesindir ve bu, Atina’nın imhası hakkındaki arkeolojik kanıtlarla açıkça görülür.
Kuşkusuz, bir çatışma vardı, Persler Yunanistan’ı (tarif edilenden çok daha küçük bir güçle) istila etti, Salamis ve Thermopylae’da (ok başları tarafından kanıtlandığı gibi) ve başka yerlerde savaşlar vardı. Şüpheli olan şey, Herodot tarafından tarif edilen çatışma ve savaşların detaylarıdır. Birden fazla vesileyle ve farklı düşünce açılarından, açıklamaları olayların gerçek bir ifadesi olarak değil, vatandaşlarının görkemli ve kahramanca eylemlerinin sofistike bir fabrikasyonu olarak görülür.
İnsanlar gerçekti. Yerler gerçekti. Çatışmalar gerçekti. Ancak, bu çatışmaların olayları ve karakterlerin davranışları büyük olasılıkla gerçek değildi. Şöhretin yayılması için bu motivasyon, Herodot’un kendisi tarafından “Tarihler:” in açılış çizgisinde verilmektedir.
“Bunlar yayınladığı Halikarnassos’un Herodotu araştırmaları, erkeklerin yaptıklarını hatırlatmamalarını engellemek ve Yunanlıların ve Barbarların büyük ve müthiş eylemlerinin haklarını kaybetmelerini engellemek umuduyla yapılan araştırmalar. görkem.”
Herodot, Tarihler, Kitap I.
Bu makale, Tarihlerin değerini veya Herodot’un tarih konusunda oynadığı önemli rolü göstermek değildir. Zamanından önce, bu tür hesapların tümü şiir ya da destanlar şeklinde verildi. Hikayesini bir anlatı biçiminde sunan ve en azından bilgi toplama girişimini gösteren ilk kişi oydu. Bunun için övgüye değer olmalı.
Buradaki sorun, tarihçilerin kendisine ve anlatılarına olduğundan daha fazla tarihsel kredi vermesidir. Tekniği öncü olmasına rağmen, kabul edilebilir bir tarihsel hesaptan çok uzak.
Bu makalenin gösterdiği gibi, çalışmaları mitolojiye paraleldir ve birçok kez mitolojik hesaplar verir. Mitoloji, elbette, icat ve hayal gücü olan birçok kavramla birlikte doğruluk ve gerçeğe dayanan bir hikayedir. Herodot’un yazılarının çoğu kolayca mitolojik olarak tanımlanır. Gerisi ne olacak? Gerçek değerde kabul edilenlerin ne kadarı gerçekten abartı, manipülasyon ve icat ve gerçek tarih ne kadardır?
Soru yeterince cevaplanamıyor. Ancak, gerçeğin yalanlarla karıştırıldığı zaman, toplam sonucun bir yalan olduğu unutulmamalıdır. Tarihsel hesaplar mitolojiyle karıştırıldığında, sonuç, kurgu gerçeği ayırmak imkansız hale geldiğinden, mitoloji ortaya çıkar.
Tarihler, eski edebiyatın muhteşem bir eseridir. Sonra yine, İlyada, Odyssey ve Shahname de. Herkes, önemli edebi eserler olarak değerlendirilmeli, ancak hiçbiri tarihsel belgeler olarak görülmedi.
Son tarihçiler bu rakamla ilgili bir tartışma başlattılar. Birçoğu ona Tarihin Babası diyor, diğerleri ona Yalanların Babası diyor.
Birçoğu Herodot’u Tarihin Babası olarak kabul etti. Bu konuda kesin bir doğruluk olabilir, zira kurcaladığı metodoloji ilkel bir tarih yöntemidir. Olması gerektiği gibi, kişisel eserleri tarihi değildir. Elbette, kelimenin modern anlamı ile tanımlanmadı.
Diğerleri ona Yalanların Babası diyorlar. Yalan söylediğini ve bu yalanların dünyanın eski tarih anlayışının temeli haline gelmek üzere genişlediğini söylenemez.
Neredeyse tamamen Herodot’a dayanan, eski tarihi kabul edilmiş olan çoğu kişi, bu çalışmayı okumadan veya tam olarak anlamadan bunu yapar.
Yukarıdaki nedenlerden dolayı, yazar Herodot’un hem Tarihin Babası hem de Yalanların Babası olduğuna inanmaktadır. Okuyucu bu kelimeleri düşünmeye ve kendi kararını vermeye davet edilir.
Herodot’un bu anlatımı, “300” filminin yayımlanmasıyla eş zamanlı olarak, Herodot’un 2400 yıl önce Atina’da tutsak tuttuğu seyirci kadar fantazi ve mitolojiye meraklı bir kitleye sunulmaktadır. Birçoğu, şu anki filmin, tarihin sahte bir abartması olduğu için öfkelendi ve tarihin kabul edildiği şey için Herodot’tan alıntı yaptı. Bu filmin Persia savunucularının Herodot’un çalışmasını gerçekliğe tutturmak için memnuniyetle sundukları fantastik bir abartı olması en ilginç olanı. Bu ilginçtir, çünkü daha ılımlı bir yalanı kısmen abartılı yalanı çürütmek için kullanılır.
Dünya, zaman zaman olayların kabul edilmiş inançlarının temeli haline gelen, şimdiki ve geçmiş tüm yalanlarla savaşmak için iyi iş çıkarır. Bu dünya yalanlardan korunsun:
“Kral Dariush diyor ki:; ‘ülkem güvenli olabilir’ Sen, kral bundan böyle olması yalanlarından şiddetle kendini korumak zorundadır kim, düşünmek zorundadır böylece eğer, iyi yalancı cezalandırmak”
Dariush Büyük, Yezdânizm’in Galiyye ve Kürt Aleviliği ile etkileşimi, Sütun 4, satır 55 .
Büyük Darius