Regia Marina -Regia Marina
|Regia Marina (RM)|


Regia Marina Amblemi
|Aktif||1861–1946|
|Ülke||İtalya Krallığı|
|Bağlılık||İtalya Kralı|
|Tür||Donanma|
|Etkileşimler|
|Komutanlar|
|Komutan||Donanma Genelkurmay Başkanı|
|Önemli


komutanlar
|Insignia|
|Donanma Ensign|
|Donanma Jack|
Regia Marina ( telaffuz [rɛːdʒa Marina] ; İtalyan ' 'Kraliyet Donanması'') olamaz donanması idi İtalya Krallığı ( Regno d'Italia ile, 1946 yılında 1946 1861 arası) İtalya Cumhuriyeti'nin doğum ( Repubblica Italiana ), Regia Marina adını Marina Militare ("Askeri Donanma") olarak değiştirdi.
Kökenleri
Regia Marina oluşumu ilanından sonra 17 Mart 1861 tarihinde kurulmuş İtalya Krallığı . Krallığın İtalyan yarımadasındaki çeşitli devletlerin bir birleşimi olması gibi, Regia Marina da bu eyaletlerin donanmalarından oluşturuldu, ancak ana bileşenleri eski Sardinya ve Napoli krallıklarının donanmaları oluşturuyordu . Yeni Donanma, hem yelkenli hem de buharla çalışan önemli sayıda gemiyi ve özellikle Sardunya ve Napoli olmak üzere bileşenlerinin uzun deniz geleneklerini miras aldı, ancak aynı zamanda bazı büyük engellerden de muzdaripti.
Birincisi, tekdüzelik ve bütünlük eksikliğinden muzdaripti; Regia Marina çeşitli eski donanmaları memurlar arasındaki teçhizat, standartları ve uygulamalarına ve hatta testere düşmanlık heterojen bir karışımı oldu. Bu sorunlar ayrı memur okulların devamında da birleşmektedir Cenova ve Napoli ve tamamen birleşik bir açılışına kadar ele alınmamıştır Naval Academy at Livorno 1881 yılında.
İkinci olarak, birleşme , 1858'de Fransa tarafından Gloire'ın lansmanı ve daha sonra 1862'de USS Monitor ile CSS Virginia'nın ortaya çıkması ve bunlar arasındaki savaşla simgelediği gibi, deniz teknolojisi ve taktiklerindeki hızlı ilerlemeler döneminde meydana geldi . Bu yenilikler hızla eski savaş gemilerini geçersiz kıldı. İtalya, gerekli modern gemileri inşa edecek tersanelere veya altyapıya sahip değildi, ancak o zamanki Donanma Bakanı Amiral Carlo di Persano , yabancı tersanelerden savaş gemileri satın almak için önemli bir program başlattı.
Yedi Hafta Savaşı
Yeni donanmanın ateş vaftizi, 20 Temmuz 1866'da Üçüncü İtalyan Bağımsızlık Savaşı sırasında ( Yedi Hafta Savaşına paralel) Lissa Savaşı'nda gerçekleşti . Savaş, Avusturya İmparatorluğu'na karşı yapıldı ve Adriyatik denizindeki Vis adası yakınlarında gerçekleşti . Bu on dokuzuncu yüzyılın birkaç filo eylemlerden biriydi ve yer olduğunu büyük bir deniz savaşında olarak sıkıştırma , genellikle sonradan savaş gemisi tasarım ve taktik üzerinde derin bir etkisi vardı ermiş sayılır.
Amiral Persano tarafından komuta edilen İtalyan filosu, 12 zırhlı ve 17 ahşap gövdeli gemiyi bir araya getirdi , ancak yalnızca biri Affondatore , en modern taret gemi tasarımına sahipti . Sayı ve teçhizat açısından belirgin bir dezavantaja rağmen, Amiral Wilhelm von Tegetthoff komutasındaki Avusturyalıların üstün kullanımı , iki zırhlı gemi ve 640 adam kaybeden İtalya için ciddi bir yenilgiye neden oldu.
Düşüş ve yeniden diriliş
Savaştan sonra, deniz bütçesi önemli ölçüde azaldığından, filonun verimliliğine ve yeni inşaat hızına zarar verdiğinden , Regia Marina bazı zor yıllardan geçti; ancak 1870'lerde Simone Pacoret de Saint Bon'un bakanlığı altında durum düzelmeye başladı. 1881'de Caio Duilio zırhlısı görevlendirildi, ardından 1882'de Enrico Dandolo zırhlısı izledi ; o zamanlar bunlar dünyadaki en güçlü savaş gemileriydi ve İtalyan filosunun yenilenen gücüne işaret ediyordu. 1896'da korvet Magenta dünyanın etrafını dolaşmayı tamamladı. Ertesi yıl Regia Marina , radyo iletişiminin kullanımında Guglielmo Marconi ile deneyler yaptı . 1909, filo ile ilk uçak kullanımına tanık oldu. Bir İtalyan deniz subayı olan Vittorio Cuniberti , 1903'te yayınlanan bir makalede, daha sonra dretnot olarak anılacak olan büyük silahlı savaş gemisi tasarımını tasavvur eden ilk kişiydi .
İtalyan-Türk Savaşı
1911 ve 1912'de Regia Marina , Osmanlı İmparatorluğu kuvvetlerine karşı İtalyan-Türk Savaşı'na katıldı . Osmanlı donanmasının büyük çoğunluğu Çanakkale Boğazı'nın göreceli güvenliğinin gerisinde kaldığından, İtalyanlar, Preveze ve Beyrut muharebelerinde Osmanlı hafif birliklerine karşı zafer kazanan çatışmalarda Akdeniz'e hakim oldular . Kızıldeniz'de İtalyan kuvvetleri, orada yalnızca bir filo filosuna sahip olan Osmanlılardan çok daha üstündü. Bunlar , Kunfuda Körfezi Savaşı'nda Akdeniz'e çekilmeye çalışırken yok edildi .
birinci Dünya Savaşı
1914 öncesinde İtalya'nın Krallık altı inşa dreadnought (: savaş gemisi Dante Alighieri , bir prototip olarak Giulio Cesare , Conte di Cavour ve Leonardo da Vinci ait Conte di Cavour sınıfına ve Andrea Doria ve Caio Duilio ait Andrea Doria sınıfına ama) Asla gelmeyen büyük bir Avusturya-Macaristan Donanması türünü engellemek için konumlandıklarından, Birinci Dünya Savaşı'nda büyük deniz harekatlarına katılmadılar .
Savaş sırasında, Regia Marina büyük çabalarını Adriyatik Denizi'nde Avusturya-Macaristan Donanması ile savaşarak geçirdi . Sonuçta ortaya çıkan I.Dünya Savaşı Adriyatik Harekatı, esas olarak İtalya'nın Adriyatik kıyısındaki Avusturya-Macaristan kıyı bombardımanlarından ve Akdeniz'e uzanan daha geniş kapsamlı Alman / Avusturya-Macaristan denizaltı savaşından oluşuyordu. Müttefik kuvvetler esas olarak, Adriyatik'teki Alman / Avusturya-Macaristan donanmalarını abluka altına almakla sınırlıydı; bu, yüzey birimleri açısından başarılıydı, ancak denizaltılar için başarısız oldu, bu da güvenli limanlar ve bölgenin tamamı için alana ve dışına kolay geçiş. savaş. Birinci Dünya Savaşı'nın deniz savaşının görece küçük bir parçası olarak kabul edilse de, yine de önemli kuvvetler bağlamıştı.
Savaşın çoğu boyunca İtalyan ve Avusturya-Macaristan donanmaları, rakiplerine göre nispeten pasif bir gözetim altında tuttular. İtalyan filo öncesi dreadnought savaş gemisi kaybetti Benedetto Brin de Brindisi (27 1915 Eylül) ve Korkusuz Leonardo da Vinci de Taranto (Avusturya sabotaj söylentiler vardı rağmen) nedeniyle bir dergi patlamasına (2 Ağustos 1916). Savaşın son bölümünde ise Regia Marina yeni silahlar geliştirdi: MAS tekneler , Avusturya-Macaristan savaş gemisi battı SMS Szent István içinde Adriyatik Denizi , 10 Haziran 1918 tarihinde; ve erken bir tür insan torpidosu ( Mignatta ) Pula limanına girdi ve Avusturya-Macaristan'ın amiral gemisi SMS Viribus Unitis'i 1 Kasım 1918'de, tüm Avusturya-Macaristan Donanması'nın yeni kurulan tarafsız Slovenya, Hırvatlar'a devredilmesinden kısa bir süre sonra battı. ve Sırplar. Savaş gemisi SMS Tegetthoff (eski ikisinin kız kardeşi) 1919'da savaş ödülü olarak İtalya'ya teslim edildi.
Savaşlar arası yıllar
Savaşlar arası yıllarda İtalyan hükümeti Regia Marina'yı Akdeniz üzerinde hakimiyet kurmasını sağlayacak şekilde modernize etmeye başladı. İtalyan donanma inşası Washington Donanma Konferansı ile sınırlandırıldı . 1922 antlaşması, İtalyan ve Fransız donanmaları arasındaki deniz kuvvetlerinde, savaş gemilerinde ve uçak gemilerinde toplam yer değiştirme eşitliği ile bir eşitlik gerektiriyordu. Anlaşma, iki dünya savaşı arasındaki yıllar boyunca İtalyan filosunun gelişimini etkiledi. Yirmili yılların sonları ile otuzlu yılların başları arasında, önce 10.000 tona kadar kruvazörlere odaklanan, ardından muhrip ve denizaltıların inşası ve son olarak da yeni Littorio sınıfı zırhlıların inşasına odaklanan bir inşaat programı başladı ; Conte di Cavour sınıfı ve Andrea Doria sınıfı zırhlıları modernize etme planları da uygulamaya kondu . Bunların pek çoğunun bu yeni donanma birlikleri Fransız deniz yapılara tepkiler vardı Marine nationale varsayımsal çatışmada en muhtemel düşman olarak 1930'ların ortalarında kadar görüldü.
Regia Marina İtalyan gemilerin mürettebatı daha deneyimli olan Kraliyet Donanması ait gemileri ile yakın temas en aza indirmek olanağı vermek için daha uzun değişiyordu silahlarla donanmış hızlı gemiler inşa etmek seçti. Teoride bu, onların kendi tercihlerine göre çatışmaya girmelerine veya ayrılmalarına izin verecek ve henüz karşılık veremediğinde düşmanı vurmalarına izin verecektir. Yeni silahlar, benzer kalibreli İngiliz meslektaşlarından daha uzun menzilli geliştirildi. Yeni inşaatlarında hız vurgulandı. Giovanni delle Bande Nere gibi 1920'lerde inşa edilen İtalyan kruvazörleri yeni tasarlanmış ve nispeten ince bir zırhla inşa edildi. Bu , Cape Spada Muharebesi de dahil olmak üzere bir dizi deniz savaşında belirleyici bir role sahip olacaktı . Zara ve Raimondo Montecuccoli sınıfları gibi sonraki sınıflar, daha kalın zırhlarla daha dengeli bir tasarıma göre inşa edildi.
Dört Büyük Savaş dönemi zırhlısındaki modernizasyon çalışmaları, orijinal yapıların yalnızca% 40'ı kalırken önemli bir yeniden inşa projesine dönüştü. Geminin silahları, ana silahlanmada 305 mm çapında 13 toptan 320 mm çapında 10 topa yükseltildi. Orta taret ve geminin merkez kulesi ortadan kaldırıldı. Hızı artırmak için kömürle çalışan kazanların yerini modern petrolle çalışan kazanlar aldı ve incelik katsayısını iyileştirmek için geminin uzunluğuna on metre eklendi . Gemi geliştirilmiş olmasına rağmen, hala için eşit bir eşleme değildi kraliçe Elizabeth -sınıf savaş gemileri ve ün -sınıf büyük silahlar ve daha ağır zırh taşınan, her ikisi de bir savaş gemisi.
Radar ve sonar gibi izleme cihazları üzerine bilimsel araştırmalar Ugo Tiberio ve Guglielmo Marconi gibi adamlar tarafından İtalyan üniversitelerinde ve askeri laboratuvarlarda yürütülüyor olsa da , muhafazakar İtalyan liderliği bu yeni teknolojilere çok az ilgi duymuş ve bunları geliştirmek için kullanmamıştır. İtalyan gemilerinin etkinliği. Bunun başlıca nedeni , Mussolini'nin 1933'te Deniz Kuvvetleri Genelkurmay Başkanı olarak atadığı ve daha sonra Donanma Sekreterliğine terfi ettirdiği Amiral Domenico Cavagnari'nin etkisiydi . Aynı şekilde, radyo menzil bulucularda ve gece muharebesi için topçu kontrol cihazlarında teknolojik ilerleme dahil edilmedi. Cavagnari, bu tür cihazlarla ilgili olarak "yolunuza tuzak istememek" olduğunu vurguladı. Amiral Iachino'ya yazdığı mektupta, " Procedere con estrema cautela nell'accettare brillanti novità tecniche che non siano ancora collaudate da una esperienza pratica enoughemente lunga " yazdı ve bu, "henüz yapılmamış parlak teknik yenilikler konusunda son derece dikkatli ilerleyin" şeklinde tercüme edilebilir. test edilmiş veya pratik deneyimi olmayan ". Böylece İtalyan donanması, İkinci Dünya Savaşı'na İngiliz Donanmasına karşı belirgin bir teknik yetersizlikle girdi. Akdeniz'deki Mihver kuvvetlerinin genel komutanı Alman General Albert Kesselring , İtalyan donanmasının "iyi bir hava kuvveti" olduğunu, geceleri veya ağır denizlerde etkin bir şekilde çalışamayacağını gözlemledi.
Donanmanın savaş gemilerini modernize etme ve yeniden donatma çabalarına ek olarak bu dönemde iki eğitim gemisi inşa edildi. Bunlar, Regia Marina'nın 1925'te sipariş ettiği kare teçhizatlı okul gemileriydi . Yelkenli gemiler , Napolyon döneminden kalma gemileri anımsatan İtalyan Donanma Mühendislik Kolordusu'ndan Yarbay Francesco Rotundi tarafından tasarlanan bir tasarıma sahipti . Bu iki gemiden ilki olan Cristoforo Colombo , 1928'de hizmete girdi ve 1943'e kadar İtalyan Donanması tarafından eğitim için kullanıldı. İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra bu gemi savaş tazminatlarının bir parçası olarak Sovyetler Birliği'ne teslim edildi ve kısa bir süre sonra daha sonra hizmet dışı bırakıldı. Tasarımın ikinci gemisi Amerigo Vespucci idi . Gemi, 1930'da Castellammare di Stabia'nın ( Napoli ) (eski adıyla Kraliyet) Donanma Tersanesi'nde inşa edildi . 22 Şubat 1931'de denize indirildi ve o yılın Temmuz ayında hizmete girdi. Hala bu güne alışıyor.
1928'de " Armata Navale " nin birleşik komutanlığı kaldırıldı ve filo , biri La Spezia, diğeri Taranto'da olmak üzere iki filoya ( Squadre navali ) bölündü .
Italo-Etiyopya Savaşı
Regia Marina sınırlı bir rol oynamıştır Etiyopya işgaline . Etiyopya İmparatorluğu karayla çevrili iken, donanma işgal kuvvetlerini Somali ve Eritre limanları aracılığıyla teslim etmede ve tedarik etmede etkili oldu .
İspanyol sivil savaşı
İtalya'nın İspanya İç Savaşı'na müdahalesi sırasında , Regia Marina İtalyan Gönüllü Birlikleri'ne ( Corpo Truppe Volontarie ) destek için deniz birimleri gönderdi . İspanya'nın Cumhuriyetçi deniz kuvvetlerine yönelik operasyonlara yaklaşık 58 İtalyan denizaltı katıldı. Bu denizaltılar, bir Denizaltı Lejyonunda düzenlendi ve Ursula Operasyonu'nun bir parçası olarak Alman U-bot operasyonlarını tamamladı . En az iki Cumhuriyetçi yük gemisi, bir Sovyet ve bir Panamalı İtalyan muhripler tarafından Sicilya Boğazı yakınlarında batırıldı veya karaya oturmaya zorlandı . 1937'de Barselona ve Valensiya'nın bombardımanına iki hafif kruvazör katıldı ve 30'dan fazla sivilin ölümüyle sonuçlandı.
Arnavutluk
Dünya Savaşı II
10 Haziran 1940'ta, Almanya'nın Fransa'yı ve ovaları işgal etmesinden sonra , İtalya Krallığı , Fransa ve Birleşik Krallık'a savaş ilan etti ve II.Dünya Savaşı'na girdi. İtalya, dünyanın en büyük dördüncü donanmasıyla savaşa girdi. İtalyan diktatör Benito Mussolini , Akdeniz'in kontrolünü, " Yeni Roma İmparatorluğu " nu Nice , Korsika , Tunus ve Balkanlar'a yaymak için temel bir ön koşul olarak gördü . Görev süresi boyunca İtalyan donanma binası hızlandı. Mussolini Akdeniz'i " Mare Nostrum " (Bizim Denizimiz) olarak tanımladı .
Savaş ilanından önce, İtalyan kara ve hava kuvvetleri, İtalya'nın Fransa'yı işgalinde sınırın öte tarafındaki dövülmüş Fransız kuvvetlerine saldırmaya hazırlandı . Buna karşılık, Regia Marina İtalya, Libya ve Doğu Afrika kolonileri arasındaki iletişim hatlarını güvence altına almaya hazırlandı . İtalyan Yüksek Komutanlığı ( Comando Supremo ), İtalyan Deniz Kuvvetleri Karargahı ( Supermarina ) tarafından zayıf bir şekilde savunulan bir Malta'yı işgal etmek için tasarlanan planı onaylamadı ve bu çok önemli bir hata oldu. İtalya, Sicilya ve Libya'daki İtalyan hava üslerinin yakınlığı nedeniyle Malta'nın savunulamayacağını düşünen İngilizler, adaların savunmasını güçlendirmek için çok az çaba sarf etmişlerdi. Böylece, savaşın başında adada yalnızca 42 uçaksavar silahı ve yarısı iskelede sandıklarda oturan on iki Gloster Deniz Gladyatörü vardı .
Savaşa girerken, Regia Marina bir dizi sınırlama altında faaliyet gösteriyordu. Akdeniz'in kontrolü için Kraliyet Donanması'na meydan okuyacak önemli varlıklar olmasına rağmen, radar ve sonar gibi teknolojik gelişmelerin birleştirilmesine vurgu yapılmamıştı. Bu, gece çarpışmalarında veya kötü hava koşullarında İtalyan gemilerinin İngiliz düşmanlarının yaklaşmasını tespit edemedikleri anlamına geliyordu. Nişanlandıklarında, silahlarını yalnızca hedeflerini görsel olarak bulabildikleri takdirde menzile sokabilirlerdi.
Regia Marina savaşı çıkınca yeniden monte ediliyordu dört en modern olan, Akdeniz'in kontrolü için mücadele etmek olan altı savaş gemisi vardı. İtalyanların altı ana gemiye ek olarak 19 kruvazör, 59 muhrip, 67 torpido botu ve 116 denizaltı vardı. Regia Marina'nın topçularında iyi menzili olan birkaç hızlı kruvazörü olmasına rağmen, eski sınıflar hafif inşa edilmiş ve yetersiz savunma zırhına sahipti. Sayısal olarak İtalyan filosu müthişti, ancak çok sayıda eski gemi vardı ve servis, genel olarak denizde mürettebat eğitimi için yeterli zamanın olmamasından zarar gördü.
İtalya'nın hammadde eksikliği, savaş boyunca yeni gemiler inşa etmede büyük zorluk yaşayacakları anlamına geliyordu. Böylece, sahip oldukları varlıklar Supermarina tarafından dikkatle ele alındı . Denizdeki Müttefik komutanların, şartlar elverdiği ölçüde gemileriyle savaşmak için adil bir özerklik ve takdir yetkisi varken, İtalyan komutanların, güçlerini kayıplarına yol açabilecek bir çatışmaya girmeden önce karargahlarıyla görüşmeleri gerekiyordu. Bu, İtalyanların açık bir avantajı olsa bile, kararlara ve eylemlerden kaçınılmasında gecikmelere yol açtı. Regia Marina'nın daha üstün güçlere sahip olduğu ancak fırsattan yararlanmak için onları görevlendirmediği " Şapka Operasyonu " sırasında bir örnek meydana geldi .
Akdeniz Muharebesi'ne hâkim olan konvoy destek ve önleme savaşlarındaki bir diğer önemli dezavantaj, Alman Ultra'yı durdurmada İngilizlere sağlanan istihbarat avantajı ve bu sayede İtalyan konvoy rotaları, hareket zamanları, varış zamanı hakkında önemli bilgilerdi. ve konvoyun oluşturması.
Regia Marina'nın savaş gemileri iyi tasarlanmış olmalarıyla genel bir üne sahipti. İtalyan küçük saldırı gemisi beklentileri karşıladı ve Akdeniz'deki birçok başarılı eylemden sorumluydu. İtalyan savaş gemileri radardan yoksun olsa da , bu iyi bir optik telemetre ve ateş kontrol sistemleri ile iyi havalarda kısmen dengelendi .
İtalyan Donanması bir filo hava kolundan yoksundu. Yüksek komuta, İtalyan donanmasının yalnızca Akdeniz'de faaliyet göstereceği için, gemilerinin bir hava sahasından asla uzak olmayacağını ve böylece bir deniz hava silahı geliştirmek için gereken zaman ve kaynakların başka bir yere yönlendirilebileceğini düşünmüştü. Bu, birçok durumda sorunlu oldu. İtalyanlar , savaşın başında Aquila ve Sparviero uçak gemilerini inşa etmelerine rağmen , hiçbiri tamamlanmadı. Son olarak, doğal petrol rezervlerinin eksikliği ve müteakip petrol kıtlığı, kapsamlı filo operasyonlarını engellemiştir.
Akdeniz
Regia Marina ve Kraliyet Donanması Akdeniz'de kontrolü için bir iki-ve-bir buçuk yıllık bir mücadele verilmiştir. Regia Marina ' ın öncelikli hedefi Alexandria için tedarik yolu tıkayan ve Malta'ya malzemeleri keserek ederken Kuzey Afrika'da Eksen güçleri desteklemeye oldu. Kraliyet Donanması'nın en büyük çabası, Malta'nın askeri kuvvetlerine ve halkına tedarik sağlamak ve ikincil olarak Kuzey Afrika'ya konvoy sevkiyatlarını yasaklamaktı. İlk büyük eylem, 11 Kasım 1940'ta İngiliz uçak gemisi HMS Illustrious'un Taranto'nun deniz üssüne demirlemiş İtalyan Filosuna karşı bir sürpriz baskınla Swordfish torpido bombardıman uçağı dalgası fırlatmasıyla meydana geldi . Baskın tespit edilmeden geldi ve üç savaş gemisi battı. Bir diğer önemli yenilgi çektirilmişti Regia Marina at matapan Burnu Kraliyet Donanması ve Kraliyet Avustralya Donanması ele ve üç ağır kruvazörü (tahrip Zara , Pola ve Fiume ve iki; aynı sınıfın tümü) Oriani -sınıf bir gece destroyer 2300'den fazla denizcinin kaybıyla birlikte pusuda. Müttefiklerin İtalyan hareketlerini ortaya çıkaran Ultra kesişme noktaları ve gemileri bulmalarını ve silahlarını uzaktan ve gece menzil etmelerini sağlayan radar vardı. Kraliyet Donanması'nın Fleet Air Arm'ın daha iyi hava keşif becerileri ve yüzey birimleriyle yakın işbirliği, İtalyan fiyaskosunun diğer önemli nedenleriydi.
19 Aralık 1941'de, HMS Queen Elizabeth ve HMS Valiant zırhlıları , İtalyan insanlı torpidolar tarafından dikilen limpet mayınları tarafından sığ suya batırıldı ve neredeyse iki yıl boyunca her ikisini de çatışmanın dışında bıraktı. Güney Çin Denizi'nde Galler Prensi ve Repulse'un kaybının hemen ardından gelen bu eylem , Kraliyet Donanması'nın yüzey gücünü önemli ölçüde zayıflatarak Doğu Akdeniz'in kontrolüne meydan okumalarını zorlaştırdı.
19 Aralık gecesi , Malta merkezli üç kruvazör ve dört muhripten oluşan Force K , Trablus açıklarında bir İtalyan mayın tarlasına çarptı . Üç kruvazör mayınlara çarptı, kruvazör HMS Neptune ve destroyer HMS Kandahar kaybedildi . Ayrıca başka bir destroyer ciddi şekilde hasar gördü. 800 denizcinin tamamı kayboldu ve Mihver konvoylarını etkili bir şekilde engelleyen Force K, faaliyet dışı bırakıldı. Bu başarı serisi, Regia Marina'nın Orta Akdeniz'de deniz üstünlüğüne ulaşmasını sağladı . Malta'ya yönelik yoğun bir bombalama kampanyasıyla birleştiğinde, Güney Avrupa'dan Kuzey Afrika'ya kadar olan Mihver tedarik yolları, önümüzdeki birkaç ay boyunca Kraliyet Donanması veya müttefikleri tarafından neredeyse hiç dokunulmadı.
İtalyan filosu, Malta'ya giden üç büyük Müttefik konvoyunu bloke ederek veya parçalayarak saldırıya geçti. Bu , Mart 1942'deki İkinci Sirte Muharebesi, Harpoon Operasyonu ve Vigorous Operasyonu ("Haziran Ortası Muharebesi" olarak bilinir) ve Kaide Operasyonu ("Ağustos Ortası Muharebesi ") dahil olmak üzere bir dizi deniz çatışmasına yol açtı. . Tüm bu çatışmalar Mihver için olumluydu. Bu faaliyete rağmen, İtalyan Filosunun tek gerçek başarısı, Mihver hava kuvvetleri tarafından desteklenen Zıpkın konvoyuna yüzey saldırısıdır. Bu saldırılar birkaç Müttefik savaş gemisini batırdı ve diğerlerine zarar verdi. Konvoydaki orijinal altı kişiden yalnızca iki nakliyat Malta'ya ulaştı. Bu, II.Dünya Savaşı'nda İtalyan yüzey kuvvetleri için filo büyüklüğündeki tartışmasız bir zaferdi.
Kaide'nin tüccarları ve eşlik eden güçlerinin uğradığı ağır kayıplara rağmen, getirilen petrol ve erzak, Malta'nın yakınlardaki aç adasının ayakta kalmasına izin verdi. Kasım 1942'de Müttefiklerin Kuzey Afrika'ya çıkarmaları , Meşale Operasyonu ile , savaşın kaderi İtalyanların aleyhine döndü. Deniz konvoyları, Müttefiklerin hava ve deniz üstünlüğü tarafından gün be gün taciz edildi. Sicilya ve Tunus arasındaki deniz yolu "ölüm yolu" olarak bilinmeye başladı. Yıllarca ileri geri döndükten sonra, Mihver kuvvetleri Tunus'ta teslim olmaya zorlandı ve Kuzey Afrika seferini sona erdirdi.
Regia Marina onun Kuzey Afrika konvoy görevlerini iyi ve cesurca gerçekleştirilen, ancak teknik bir dezavantaj kalmıştır. İtalyan gemileri hıza dayanıyordu, ancak nispeten ince zırhları nedeniyle mermi veya torpido ile kolayca hasar görebiliyordu. İtalyan Donanmasına verilen ölümcül ve son darbe, ana birimlerini Almanya ile İtalyan ittifakının geçtiğimiz yılın büyük bir bölümünde demirde kalmaya zorlayan bir yakıt sıkıntısı oldu.
Atlantik
Haziran 1940 10 itibaren, bir denizaltı Regia Marina katıldı Atlantik Savaşı U-Tekneler yanında Nazi Almanya 'nın Kriegsmarine . İtalyan denizaltıları , BETASOM üssünde Fransa'nın Bordeaux kentinde bulunuyordu . Atlantik Okyanusu'ndan çok Akdeniz'e uygunken, Atlantik'te faaliyet gösteren otuz iki İtalyan denizaltısı, 109 Müttefik gemisini toplam 593.864 ton için batırdı.
Regia Marina bile bir saldırı planlandığı New York , Aralık 1942 için cüce denizaltılarla liman, ancak bu plan birçok nedenden dolayı ertelendi ve yürütülen değildi.
Kızıl Deniz
Başlangıçta İtalyan kuvvetleri Doğu Afrika'da hatırı sayılır bir başarı elde etti. Haziran 1940 10 itibaren Regia Marina' ın Kızıldeniz Filosu dayanıyordu, Massawa , Eritre , geçen nakliye Müttefik için potansiyel bir tehdit teşkil Kızıldeniz'i arasında Hint Okyanusu ve Akdeniz. Bu tehdit Ağustos 1940'ta İtalyanların Berbera limanını kullanmalarına izin veren İngiliz Somaliland'ı İtalyanların fethiyle arttı ; Ancak Ocak 1941'de İngiliz ve İngiliz Milletler Topluluğu güçleri Doğu Afrika'da başarılı bir karşı saldırı başlattı ve Kızıl Deniz Filosunun oluşturduğu tehdit ortadan kalktı.
Kızıl Deniz Filosunun çoğu, savaşın ilk aylarında veya Nisan 1941'de Massawa limanı düştüğünde düşmanca bir eylemle tahrip edildi. Ancak, hayatta kalan birkaç kişi vardı. Şubat 1941'de, Massava, sömürge gemi düşmesinden önce Eritre ve yardımcı kruvazör Ramb I ve Ramb II patlak verdi ve yelken açtı Kobe , Japonya . İken Ramb ı tarafından batırıldı Yeni Zelanda kruvazörü HMNZS Leander kapalı Maldivler , Eritre ve Ramb II Kobe için yapılmış. Massawa limanı dört submarines- düşüyordu gibi Guglielmo , Gauleo Ferraras , Perla ve Archimede Massawa güney -sailed, yuvarlak Ümit Burnu'nu ve son olarak kalkmıştı Alman işgal Bordo , Fransa . Kızıl Deniz Filosundan bir veya iki İtalyan ticaret gemisi, Vichy Fransız kontrolündeki Madagaskar'a ulaştı .
10 Haziran 1941'de İngilizler, Kızıldeniz'deki son İtalyan limanı olan Assab'a İngiliz Hint ordusundan bir tabur taburunu indiren Kronometre Operasyonunu başlattı . 11 Haziran'da Assab düşmüştü. İki gün sonra, 13 Haziran'da, Hintli trol gemisi Parvati , Assab yakınlarında demirli bir mayına çarptığında Doğu Afrika Harekatı'nın son deniz zayiatı oldu.
Kara Deniz
Mayıs 1942'de Alman talebi üzerine Regia Marina dört 24 tonluk denizaltısavar teknelere (konuşlandırılmış Motoscafo Karşıtı Sommergibile , MAS ), altı CB sınıf cüce denizaltılar , beş torpido teknelere ve beş patlayıcı teknelere Karadeniz . Gemiler için karayolu sevk edildi Tuna Nehri de Viyana , Avusturya ve sonra su ile taşınan Köstence , Romanya . Filonun Yalta ve Feodosia merkezli aktif ve başarılı bir kampanyası vardı .
İtalya savaş çıktıktan sonra Karadeniz'deki İtalyan gemilerin çoğuna transfer edildi Nazi Almanya 'nın Kriegsmarine . 1944'ün başlarında, altı MAS teknesi Romanya Kraliyet Donanması'na transfer edildi. Ağustos 1944'te, Köstence ele geçirildiğinde nihayetinde Sovyet güçleri tarafından ele geçirildiler.
Hayatta kalan beş cüce denizaltı, Romanya Kraliyet Donanması'na transfer edildi.
Ladoga Gölü
Regia Marina işletilen bir filo dört MAS teknelerin Gölü Ladoga sırasında Devam Savaşı (1941-1944). Donanma Müfrezesi K'nin bir parçası olarak , Alman, İtalyan ve Fin gemileri, 21 Haziran ve 21 Ekim 1942 arasındaki Leningrad Kuşatması sırasında Sovyet savaş gemilerine, eskortlara ve ikmal gemilerine karşı görev yaptı . İtalyan gemileri nihayetinde Finlandiya'ya teslim edildi.
Uzak Doğu
Regia Marina içinde bir deniz üssü vardı imtiyaz topraklarında arasında Tientsin'deki içinde Çin . Çin merkezli birincil İtalyan gemileri, mayın tabakası Lepanto ve savaş gemisi Carlotto idi . II.Dünya Savaşı sırasında, İtalyan tedarik gemileri, yardımcı kruvazörler ve denizaltılar, çoğu zaman kılık değiştirerek Uzak Doğu'nun sularında çalıştı. İtalyanlar ayrıca Şangay , Çin ve Kobe, Japonya gibi Japon kontrolündeki liman tesislerini de kullandılar .
Fransa'dan faaliyet gösteren yedi İtalyan denizaltısı , Japonya ile nadir veya yeri doldurulamaz ticari malların takas edilmesi için İtalyanlar tarafından " nakliye denizaltılarına " dönüştürüldü . Denizaltılar Alpino Bagnolini , Barbarigo , Comandante Cappellini , Giuseppe Finzi , Reginaldo Giuliani , Enrico Tazzoli ve Luigi Torelli ile hizmete dönüştürülmüştür Monsun Gruppe ( "Muson Grubu"). Comandante Cappellini'nin adı Aquila III olarak değiştirildi .
Uzak Doğu ile ticaret için özel olarak tasarlanmış on iki ilave R sınıfı abluka taşıyan nakliye denizaltıları, ancak İtalya savaşı bırakmadan önce bu gemilerden sadece ikisi tamamlandı. Bu denizaltıların ikisi de Müttefiklerin eylemiyle neredeyse fırlatılır atılmaz imha edildi.
1943 Ateşkes
1943'te İtalyan diktatör Benito Mussolini görevden alındı ve yeni İtalyan hükümeti Müttefikler ile ateşkes yapmayı kabul etti . Bu ateşkes hükümlerine göre, Regia Marina gemilerini bir Müttefik limanına götürmek zorunda kaldı. Çoğu Malta'ya gitti, ancak La Spezia'dan bir filo Sardunya'ya yöneldi . Bu, Alman uçakları tarafından durduruldu ve saldırıya uğradı ve Roma savaş gemisi , Fritz X güdümlü süzülme bombalarının iki isabetiyle batırıldı . Roma'da öldürülen 1600 denizci arasında İtalyan Deniz Kuvvetleri Komutanı Amiral Carlo Bergamini de vardı .
Gemiler yeni İtalyan hükümetine sunulduğunda , Müttefiklerin yanında savaşmak için İtalyan Ortak Belligerent Donanması kuruldu. Diğer gemiler limanda Almanlar tarafından ele geçirildi veya mürettebatı tarafından batırıldı. Az sayıda Regia Marina ekibi, Mussolini'nin kuzey İtalya'daki yeni faşist rejimi olan İtalyan Sosyal Cumhuriyeti ( Repubblica Sociale Italiana , RSI) için savaşmayı seçti . Mussolini'nin Alman yanlısı Ulusal Cumhuriyet Donanması ( Marina Nazionale Repubblicana ), savaşan İtalyan filosunun ulaştığı boyutun yirmide birine zorlukla ulaştı. Uzak Doğu'da Japonlar, İtalya'nın Tiensin imtiyaz bölgesini işgal etti.
Teslim edilen İtalyan savaş gemilerinin çok az faydası vardı ve mürettebatın sadakatleri hakkında şüpheler vardı, bu yüzden bu gemiler Mısır'da hapsedildi. Haziran 1944'te, daha az güçlü savaş gemilerinin ( Andrea Doria , Caio Duilio ve Giulio Cesare ) eğitim için Sicilya'daki Augusta limanına dönmesine izin verildi . Diğerleri, Vittorio Veneto ve Italia (eski Littorio ), kalmıştır İsmailiye içinde Süveyş Kanalı , Savaştan sonra 1947 yılına kadar Giulio Cesare Sovyetler Birliği geçildi.
Ortak savaş döneminde, "VE" (Avrupa'da Zafer) Günü'ne kadar , İtalyan hafif kruvazörleri Alman akıncılarına karşı devriye gezerek Atlantik Okyanusu'ndaki deniz savaşına katıldı. Akdeniz'de daha küçük deniz birimleri (çoğunlukla denizaltılar ve torpido botları) görev yaptı. Savaşın son günlerinde, İtalyan zırhlılarının ve kruvazörlerinin Pasifik Savaşı'na katılıp katılmaması konusu Müttefik liderler tarafından tartışıldı.
Yeni İtalyan hükümetinin Müttefiklerle ateşkes yapmayı kabul ettiği 1943'te Uzak Doğu'da İtalyan deniz birimleri de vardı. Mürettebatlarının tepkileri büyük farklılıklar gösteriyordu. Genel olarak, yüzey birimleri, esas olarak ya (Allied limanlarında teslim gemileri ve yardımcı kruvazör, tedarik Eritre de Colombo , Seylan Japon kontrollü limanlarda, onlar kendi mürettebat (ile batırılmasını olsaydı,) ya da Conte Verde , Lepanto ve Carlotto de Shanghai ). Ramb II , Kobe'de Japonlar tarafından devralındı ve Calitea II olarak yeniden adlandırıldı . Ateşkes sırasında Uzak Doğu'da bulunan dört İtalyan denizaltısı nadir bulunan malları Japonya ve Singapur'a taşıyordu : Ammiraglio Cagni , Comandante Cappellini ( Aquilla III ), Reginaldo Giuliani ve Luigi Torelli . Mürettebatı Ammiraglio Cagni ateşkes duymuş ve kapatma Kraliyet Donanması teslim Durban , Güney Afrika . Comandante Cappellini , Reginaldo Giuliani ve Luigi Torelli ve ekipleri geçici olarak Japonlar tarafından tutuklandı. Tekneler Alman denizaltı komutanlığına geçti ve karışık Alman ve İtalyan mürettebatıyla Müttefiklere karşı savaşmaya devam etti. Alman donanması üç denizaltıya yeni subaylar atadı. Üçünün adı UIT-23 , UIT-24 ve UIT-25 olarak değiştirildi ve Pasifik'teki Alman savaş operasyonlarında yer aldı. Reginaldo Giuliani , Şubat 1944'te İngiliz denizaltısı HMS Tally-Ho tarafından batırıldı . Mayıs 1945'te, Almanya teslim olunca diğer iki gemi Japon İmparatorluk Donanması tarafından ele geçirildi . Yaklaşık yirmi İtalyan denizci Japonlarla savaşmaya devam etti. Luigi Torelli , 30 Ağustos 1945'te Japon sularında, bu son Faşist İtalyan denizaltısının Birleşik Devletler Ordusu Hava Kuvvetleri'ne ait bir Kuzey Amerika B-25 Mitchell bombardıman uçağını düşürdüğü zamana kadar aktif kaldı .
II.Dünya Savaşı'ndan sonra
Düşmanlıkların sona ermesinden sonra, Regia Marina uzun ve karmaşık bir yeniden inşa sürecine başladı. Savaşın başlangıcında, Regia Marina , modernize edilmiş ve yeni savaş gemilerinin bir karışımıyla dünyanın en büyük dördüncü donanmasıydı. 8 Eylül 1943'te Müttefiklerle ateşkes imzalanması ve ardından 23 Eylül 1943'te imzalanan işbirliği anlaşması sonrasında İtalyan deniz kuvvetlerinin önemli savaş katkıları, Regia Marina'yı kötü bir durumda bıraktı . Altyapısının ve üslerinin çoğu kullanılamaz durumdaydı ve limanları batık gemiler tarafından mayınlandı ve engellendi. Bununla birlikte, düşük verimli bir durumda da olsa, çok sayıda deniz birimi savaştan sağ çıktı. Bu, çatışma ve birçok geminin yaşından kaynaklanıyordu.
Kalan gemiler şunlardı:
- 2 eksik ve hasarlı uçak gemisi
- 5 savaş gemisi
- 9 kruvazör
- 11 muhrip
- 22 fırkateyn
- 19 korvet
- 44 hızlı kıyı devriye birimi
- 50 mayın tarama gemisi
- 16 amfibi operasyon gemisi
- 2 okul gemisi
- 1 destek gemisi ve uçak taşımacılığı
- çeşitli denizaltı birimleri
2 Haziran 1946'da İtalyan monarşisi popüler bir referandumla kaldırıldı. İtalya Krallığı ( Regno d'Italia ) sona erdi ve yerini İtalyan Cumhuriyeti ( Repubblica Italiana ) aldı. Regia Marina İtalyan Cumhuriyeti'nin (Deniz Kuvvetleri oldu Marina Militare ).
Barış Antlaşması
10 Şubat 1947'de, Paris'te İtalya Cumhuriyeti ile II.Dünya Savaşı'nın muzaffer güçleri arasında bir barış anlaşması imzalandı . Antlaşma İtalyan Donanması için külfetliydi. Bölgesel ve maddi kayıpların yanı sıra, aşağıdaki kısıtlamalar getirildi:
- Atom silahları, kendinden tahrikli mermiler veya ilgili fırlatıcılara sahip olma, inşa etme veya bunlarla deneme yapma yasağı
- Savaş gemilerine, uçak gemilerine, denizaltılara ve amfibi saldırı birimlerine sahip olma yasağı.
- Pantelleria ve Pianosa adalarında askeri tesisler çalıştırma yasağı ; ve Pelagie Adaları .
- Gelecekteki donanmanın savaş gemileri hariç toplam yer değiştirmesinin 67.500 tondan fazla olmasına izin verilmedi, personel ise 25.000 adamla sınırlandırıldı.
- 3 savaş gemisi: Giulio Cesare , Italia , Vittorio Veneto ;
- 5 kruvazör: Emanuele Filiberto Duca d'Aosta , Attilio Regolo , Scipione Africano , Eugenio di Savoia ve Eritrea ;
- 7 muhrip; Soldati sınıfından 5 , Augusto Riboty ve Alfredo Oriani ;
- 6 mayın tarama gemisi;
- Acciaio sınıfının üçü dahil 8 denizaltı ;
- 1 yelkenli okul gemisi: Cristoforo Colombo .
Konvoy eskortu Ramb III nihayetinde Yugoslav Donanması yatı Galeb oldu . Galeb geç tarafından kullanılmıştır Başkan ait Yugoslavya Sosyalist Federal Cumhuriyeti Mareşal Josip Broz Tito'nun onun sayısız yabancı yolculuklarda ve devlet eğlendirmek kafaları.
Gemiler
Birinci Dünya Savaşı Öncesi
Savaş gemileri
birinci Dünya Savaşı
Savaş gemileri
- Caio Duilio sınıfı :
- Ruggiero di Lauria sınıfı :
- Re Umberto sınıfı :
- Ammiraglio di Saint Bon sınıfı :
- Regina Margherita sınıfı :
- Regina Elena sınıfı :
- Dante Alighieri
- Conte di Cavour sınıfı :
- Andrea Doria sınıfı :
Kruvazör
- Giuseppe Garibaldi sınıfı :
- Vettor Pisani sınıfı :
- Pisa sınıfı :
- Marco Polo sınıfı :
- San Giorgio sınıfı :
- Piemonte sınıfı :
- Regioni sınıfı :
- Libia sınıfı :
- Calabria sınıfı :
- Nino Bixio sınıfı :
- Campania sınıfı :
Yok ediciler
- Lampo sınıfı :
- Nembo sınıfı :
- Soldato sınıfı :
- Indomito sınıfı :
- Ardito sınıfı :
- Animoso sınıfı :
- Rosolino Pilo sınıfı :
Dünya Savaşı II
Uçak gemileri
- Aquila ( Roma astarının modifikasyonu, inşa edilmiş ancak hiç kullanılmamış)
- Sparviero ( Augustus astarının modifikasyonu, hiç tamamlanmadı)
Deniz uçağı taşıyıcıları
- Giuseppe Miraglia (deniz uçağı taşıyıcı rolü içinbüyük ölçüde dönüştürülmüş ticaret gemisi Città di Messina , 1940'a kadar deniz uçağı taşımacılığı olarak görevlendirildi)
Savaş gemileri
- Conte di Cavour sınıfı (modernize edilmiş Birinci Dünya Savaşı savaş gemileri):
- Andrea Doria sınıfı (modernize edilmiş Birinci Dünya Savaşı zırhlıları):
- Littorio sınıfı :
Ağır kruvazör
- Trento sınıfı :
- Zara sınıfı :
- San Giorgio sınıfı :
Hafif kruvazör
-
Condottieri sınıfları :
- Giussano sınıfı :
- Cadorna sınıfı :
- Duca d'Aosta sınıfı :
- Duca degli Abruzzi sınıfı :
- Montecuccoli sınıfı :
- Capitani Romani sınıfı :
- Taranto sınıfı :
Havacılık ve Taşımacılık Kruvazörleri
- Bolzano sınıfı: Bolzano havacılık ve nakliye kruvazörü (normal ağır kruvazör olarak, denizaltı torpidoları tarafından büyük ölçüde hasar görmüş ve bir hibrit taşıyıcı / taşıma tasarımına yeniden inşa edilmesi önerilmiştir)
Yok ediciler
- Leone sınıfı : 3 gemi - 2283 t
- Navigatori sınıfı : 12 gemi - 2010 t
- Oriani sınıfı veya Poeti sınıfı: 4 gemi - 1950 t
- Soldati sınıfı : 12 gemi ( Birinci Soldati veya Camicia Nera ve İkinci Soldati sınıfına ayrılmıştır ) - 1620 t
- Maestrale sınıfı : 4 gemi - 1449 t
- Freccia sınıfı : 4 gemi - 1450 t
- Mirabello sınıfı : 2 gemi - 1383 t
- Folgore sınıfı : 4 gemi - 1220 t
- Türbin sınıfı : 8 gemi - 1092 t
- Sauro sınıfı : 4 gemi - 1058 t
- Sella sınıfı : 2 gemi - 935 t
Torpido botları
- Spica sınıfı : 30 gemi
- Rosolino Pilo sınıfı : 7 gemi
- Audace sınıfı : 1 gemi
- G. Sirtori sınıfı: 4 gemi
- G. La Masa sınıfı: 7 gemi
- Palestro sınıfı : 4 gemi
- Generali sınıfı : 6 gemi
- Curtatone sınıfı : 4 gemi
- Orsa sınıfı : 4 gemi
- Ciclone sınıfı : 16 gemi
- Ariete sınıfı : 16 gemi
Denizaltılar
- Acciaio sınıfı : 13 gemi - 715 t
- Adua sınıfı : 17 gemi - 698 t, kıyı denizaltıları
- Argonauta sınıfı : 7 gemi - 665 t
- Perla sınıfı : 10 gemi - 700 t
- Sirena sınıfı : 12 gemi - 701 t
- Arşimet sınıfı : 4 gemi - 985 t
- Argo sınıfı : 2 gemi - 794 t
- Balilla sınıfı : 4 gemi - 1450 t
- Bandiera sınıfı : 4 gemi - 941 t
- Bragadin sınıfı: 2 gemi - 981 t
- Brin sınıfı : 5 gemi - 1016 t
- Cagni sınıfı : 4 gemi - 1708 t
- Calvi sınıfı : 5 gemi - 1550 t
- R sınıfı : 2 gemi - 2210 t
- Fieramosca sınıfı : 1 gemi - 1556 t
- Flutto sınıfı :
- Foça sınıfı : 3 gemi - 1333 t
- Glauco sınıfı : 2 gemi - 1055 t
- Liuzzi sınıfı : 4 gemi - 1187 t
- Mameli sınıfı : 3 gemi - 830 t
- Marcello sınıfı : 11 gemi - 1063 t
- Marconi sınıfı : 6 gemi - 1195 t
- Pietro Micca sınıfı : 1 kap - 1570 t
- Pisani sınıfı : 4 gemi - 880 t
- Settembrini sınıfı : 2 kap - 953 t
- Squalo sınıfı : 4 gemi - 933 t
Yardımcı kruvazörler
Filo kuvvetleri
Kayıtlı derecelendirmeler, astsubaylar ve arama emri memurları
|NATO Kodu||VEYA-9||VEYA-8||VEYA-7||VEYA-6||VEYA-5||OR-4||VEYA-3||VEYA-2||OR-1|
|İtalya||


||Eşdeğeri yok||Eşdeğeri yok||Nişan yok|
|Capo di Prima Classe||Capo di Seconda Classe||Capo di Terza Classe||İkinci Capo||Sergente||Sottocapo||Comune di 1ª sınıf||Comune di 2ª sınıf|
Memurlar
|Eşdeğer


NATO kodu
|OF-10||OF-9||OF-8||OF-7||OF-6||OF-5||OF-4||OF-3||OF-2||OF-1||OF (D) ve öğrenci memuru|
|İtalya||Eşdeğeri yok|
|Grande ammiraglio||Ammiraglio d'armata||Ammiraglio designato d'armata||Ammiraglio di Squadra||Ammiraglio di Divisione||Contrammiraglio||Capitano di Vascello||Capitano di Fregata||Capitano di Corvetta||Primo Tenente di Vascello||Tenente di Vascello||Sottotenente di Vascello||Guardiamarina||Aspirante Guardiamarina|
Teknik hizmetler
Kayıtlı derecelendirmeler, astsubaylar ve arama emri memurları
- Comune di 2ª classe - Denizci çırak
- Comune di 1ª classe - Denizci
- Sottocapo - Önde gelen denizci
- Sergente - Astsubay 2. sınıf
- İkinci sınıf capo - Astsubay 1. sınıf
- Capo di terza classe - Baş astsubay 2. sınıf
- Capo di secda classe - Baş astsubay 1. sınıf
- Capo di prima classe - Arama emri memuru
Memurlar
- Aspirante - Aspirant
- Sottotenente (Sublieutenant) - Teğmen
- Tenente - Teğmen
- Primo Tenente - Üsteğmen
- Capitano - Kaptan
- Primo Capitano - İlk Kaptan
- Maggiore - Binbaşı
- Tenente Colonello - Yarbay
- Colonello - Albay
- Colonello Comandante - Albay komutanı
- Maggiore Generale - Tümgeneral
- Tenente Generale - Korgeneral
- Generale ispettore - Genel
Fotoğraflar
Orijinal Maiale ( insanlı torpido ) ekranda
İtalyan denizaltısı Adua , Eylül 1941'de Cebelitarık yakınlarında battı .
Ege Denizi'ndeki en büyük İtalyan donanma birimlerinden biri olan muhrip Sella
Ayrıca bakınız
- Tianjin'de Tavizler
- İtalya savaş gemileri listesi
- Kraliyet İtalyan Ordusu
- Regia Aeronautica
- İtalyan Müşterek Deniz Kuvvetleri
- II.Dünya Savaşı'nın deniz tarihi
- İkinci Dünya Savaşı gemilerinin listesi
Referanslar
Notlar
Alıntılar
Kaynakça
- Conway'in Tüm Dünyanın Savaşan Gemileri 1860-1905 , Londra, Conway Maritime Press (1979), ISBN 0-85177-133-5
- Borghese, Junio Valerio (1952). Deniz Şeytanları , James Cleugh tarafından İngilizceye çevrilmiş, Amerika Birleşik Devletleri Donanma Enstitüsü tarafından tanıtılmıştır ISBN 1-55750-072-X
- Coggins, Jack Kuzey Afrika Kampanyası . New York, Doubleday & Company (1980) ISBN 0-385-04351-1 .
- Garibaldi, Luciano. Yüzyıl Savaş . Friedman / Fairfax Yayıncıları. New York, 2001. ISBN 1-58663-342-2
- Greene, Jack & Massignani, Alessandro (1998). Akdeniz'de Deniz Savaşı, 1940–1943 , Chatam Publishing, Londra. ISBN 1-86176-057-4
- Meyer, Günther (2012). "Kuzey İtalya Göllerindeki İtalyan Savaş Gemileri". Uluslararası Savaş Gemisi . XLIX (2): 174. ISSN 0043-0374 .
- Mollo, Andrew. "İkinci Dünya Savaşı Silahlı Kuvvetleri". ISBN 0-517-54478-4
- Piekalkiewicz, Janusz. Deniz Savaşı: 1939–1945 . Blandford Press, Londra - New York, 1987, ISBN 0-7137-1665-7
- Rohwer, Jürgen; Hümmelchen, Gerhard (1992) [1968 (Almanca)]. Denizde savaşın kronolojisi, 1939–1945: İkinci Dünya Savaşı'nın denizcilik tarihi (2., genişletilmiş baskı). Annapolis, MD: Naval Institute Press. ISBN 1-55750-105-X.
- Taylor, AJP ve SL Mayer, editörler. İkinci Dünya Savaşı Tarihi . Londra: Ahtapot Kitapları, 1974. ISBN 0-7064-0399-1 .
- Tobagi, Walter, Faşizmin Düşüşü: Badoglio & C Strategists of Defeat - 1943 . Milano, İtalya: Fabbri Kardeşler, 1973.
|Wikimedia Commons, Regia Marina ile ilgili medyaya sahiptir .|