Genellikle otuz yaşında birini düşündüğünüzde, tamamen yetişkin bir yetişkin hayal edersiniz.
Ama bu evrende otuz yaş hala bir ilkokul çocuğunun eşdeğeridir.1
İyi uyumaktan ve iyi yemek yemekten önceki halimden biraz daha uzamıştım.
Bu beden önceki hayatımdaki çocukluğumdan daha sağlıklı değil mi?
Her şey harika, hariç-
“-bir başarısızlık daha mı?”
Çevredeki kütükleri incelerken sol elimde tuttuğum kılıcı kınına soktum.
Kurduğum üç kişiden sadece ikisini kesebildim.
Ve o zaman bile, tüm kesintiler son derece sertti.
Shifu’nun bana gösterdiği kesiklerden tamamen farklıydılar.
Pürüzlü dilimlerim, Shifu’nunkiyle karşılaştırıldığında bir utanç kaynağıydı. Onunkiler o kadar temiz kesilmişti ki, sana önceden kesildiğini söyleseydi ona inanırdın.
Usta beni izlerken yüzünde şaşkın bir ifade vardı.
Hayal kırıklığına uğradı mı?
Utanarak başımı eğdim.
“Üzgünüm Usta, henüz sizin beceri seviyenize ulaşmaya yaklaşmış değilim.”
Usta başını salladı.
“Kılıcın yolu uzun ve dik, nihai bir hedef yok. Bununla birlikte, sadece yirmi yılda bu kadar ilerlemekle iyi iş çıkardın.”
Geçen yirmi yılda Shifu’yu nasıl taklit edebileceğim konusunda çok düşündüm.
Temel konularda yetkin hale geldikten sonra bile bunu yapabileceğimi düşünmemiştim ve sonra Shifu’nun sözlerini hatırladım.
Bu evrende sihir vardı.
“İşte bu! Büyü kullanmam gerek! Büyü gücünü ince bir bıçağa sıkıştır ve kılıcımdan uzat! Doğru cevap bu mu?”
Bunun doğru olduğunu düşündüm, ancak sonuçlar yine de Shifu’nun gösterisinden çok farklıydı.
Ben neyi yanlış yaptım diye düşünürken Usta alkışlamaya başladı.
“Bu kadarını fark ettiysen, gerçeğe yaklaştın demektir.”
“Yaklaştım mı?”
“Şey, evet, doğru. Artık sihir kullanmanız gerektiğini anladığınıza göre, artık o sihirde ustalaşmaya odaklanmalısınız.”
“Büyü öğrenmem mi gerekiyor?”
Ben bir soyluyum ve yine de sihir kullanmayı öğreniyorum…
Son zamanlarda, bir bireyin büyü gücü o kadar önemli görülmemektedir.
Ne de olsa büyü, bir uzay savaş gemisinin lazerlerine karşı güçsüz kalırdı.
Bunu hesaba katarsak, dövüş sanatları hemen hemen aynı gemideydi.
Aşırıya kaçarsam, bu konularda tamamen beceriksiz olabilir ve iyi olabilirim.
Buna rağmen, bu dersler hiç şüphesiz kriz zamanlarında faydalı olacaktır.
“Evet, ama sonuçta bu sadece bir sihir. Yeterli değil.”
“Anlaşıldı!”
Birçok şeyi ciddi olarak incelemem gerekiyor.
“Yakında bazı sihir dersleri eklemeye çalışacağım.”
Usta başını salladı.
“Bu iyi, ama bir süreliğine o tekniği mühürlemem gerekecek. Sihir öğrenmen gerektiği doğru, ama henüz buna hazır değilsin, bu yüzden önümüzdeki on yıl boyunca seni yasaklayacağım. temel bilgiler dışında herhangi bir eğitim.”
Sonunda bir şeyler başarmış olmama rağmen!
O şikayetleri zihnimde haykırdım ama Shifu’ya karşı gelemedim.
Bu kişiye karşı savaşmaya kalkarsam, bir anda ikiye bölünürdüm.
“Tamam anladım.”
“Pekala, şimdilik, neden hükümet işlerine odaklanmıyorsun? Bir bölgenin lordu yalnızca dövüş yeteneklerine odaklanırsa, o zaman başarısız bir lord olur.”
Düşündüğü şey bu mu?
Benim için endişeleniyor olmalı.
“Sorun değil, biz hâlâ toprağı ıslah etme sürecindeyken, sonuçlar nihayet meyvelerini vermeye başlıyor.”
Ordu yeniden düzenlendi.
Hükümet reforme edildi.
Bölgeyi geliştirmek için kararlar alındı ve planlar şimdiden harekete geçirildi.
Uzay araştırmalarında ilerleme kaydetmiş bir evrende, toplumun gelişme kapasitesi delicesine yüksektir.
Gökdelenlerin sadece birkaç günde inşa edildiğini hayal edebiliyor musunuz?
Mimarlar tarafından kontrol edilen makineler ve androidler, inşaat işlerini baş döndürücü hızlarda tamamlayabilir.
“İyi iş çıkardın, ama her zamanki gibi temelleri ihmal edemeyiz.”
“Evet!”
“Normalde yapman daha fazla gelişmene yardımcı olmayacak gibi görünüyor, bu yüzden şimdilik ağırlıklarla bağlı ve gözün bağlı olarak devam etmeni istiyorum.”
“Göz bağı ve ağırlık takmamı ister misin?”
Shifu kılıca ağırlıklar bağlamaya devam etti ve gözlerimi bağladı.
“Küçük bir dalı sallıyormuşsunuz gibi hissedene kadar daha ağır bıçağı sallamaya devam edin ve göz bağı, yalnızca görme yetinize güvenmemeyi öğrenmenize yardımcı olacaktır.”
“Anlaşıldı!”
Bir çizgi filmde gördüğüm eğitim seansları gibi.
Ama Shifu’nun söylediği her şey mutlaktır!
…şimdi düşünüyorum da, zaman darlığından eğlence sektörü pek gelişmemiş.
Oraya biraz daha yatırım yapmayı denemeli miyim?
◇ ◇ ◇
Yasushi, Liam’ın gözleri bağlı bir şekilde ağırlıklı kılıcı savurmasını izledi.
(Bu da ne?! Sen de nesin?!)
Bir süredir soğuk terleri durmaksızın devam ediyordu.
Yasushi’nin sokak sihir numarasını gerçek bir gizli kılıç ustalığı tekniğine dönüştüreceğini tahmin etmesi mümkün değildi.
Yasushi, son zamanlarda Liam’ın hareketlerinin kendisinden daha iyi olduğunu bile düşündü.
Yasushi, ona yalnızca temel bilgileri öğretmiş olmasına rağmen, tamamen kendi başına gizli bir teknik geliştiren Liam’dan utanmadan edemedi.
(Yalan söylediğimi öğrenirse hiç şansım kalmaz! Bir anda doğranırım!)
Böyle bir atmosferde, artık itiraf etmesi mümkün değil.
Liam zaten bir kılıç ustası olarak kendisinden birkaç adım yukarıdaydı, bıçağa olan güvenini çoktan kaybetmişti.
(Zaten paramı biriktirmeyecek kadar aptaldım. Artık kaçamam!)
Ödüller zaten tükendi çünkü onları zaten lükse harcadı.
Arada bir, çeşitli yerlerdeki diğer müritlerinin durumunu kontrol edeceğini söyleyerek, oynamak için gizlice şehre giderdi.
Kaçmak için yeterli para yoktu.
(Başka çare yok, hadi parayı biriktirelim ve ortadan kaybolalım! Evet, plan bu. Haydi yapalım!)
Artık gözleri bağlı olduğuna göre, Yasushi nihayet sadık Liam’ın önünde soğuk terini silebilirdi.
(Ona gerçekten sadece temel bilgileri öğrettim… o bir dahi olabilir mi?)
Yasushi öğretmen değildi.
Liam’ın bu kadar yetenekli olduğunu bilmesi mümkün değildi.
(Ah, artık umurumda değil! Her halükarda, şimdi kazanma zamanı. Onu eğitmenin bazı yollarını araştırmam gerekiyor, yoksa ölürüm!)
Yasushi kaçmak için yeterince para biriktirirken bir süre tutumlu yaşamaya katlanacağına yemin etti.
◇ ◇ ◇
Gözleri bağlı olmak gerçekten mantıklı mı?
Başlangıçta bu düşünce sürecini sorguladım.
Ama şimdi-
“Bana ne anlatmak istediğini sonunda anladım Üstat! Görmek dışında duyularımı kullanmanın ne demek olduğunu artık anlayabiliyorum! Sadece gözlerimle görmenin yeterli olmadığını bilmemi istedin, değil mi? ?”
Hala gözlerim bağlıyken Shifu’ya bu şekilde söyledim.
Shifu, ben hala göremezken uzaklaşmaya çalıştı, ama şaşırtıcı bir şekilde, sadece ayak seslerinden onun konumunu hemen ayırt edebildim.
Sizi şaşırttım mı Usta?
Bu benim büyüdüğümün kanıtı değil mi?
“N-peki, bu kadar kısa sürede buralara gelmen çok şaşırtıcı. Hayır, gerçekten. Bunu sadece birkaç yıl içinde nasıl öğrenebildin?”
Görünüşe göre büyümem emsalsizdi.
Artık onlara bakmadığım zamanlarda bile insanları algılayabiliyordum.
Ve artık sadece parmak uçlarımla da ağırlıklı kılıcı kolayca savurabiliyordum.
“İlerlememe bak, Usta! Artık bu kadar kolay sallayabiliyorum!”
“Oh, umm… evet! Kibirlenme!”
“Ha?”
Usta beni azarlamaya devam etti.
“Görme dışında duyularını da geliştirdiğin doğru olsa da, yaptığın tek şey bu. Büyüyle nesneleri nasıl algılayacağını hâlâ öğrenmedin.”
Sihri hatırlattıktan sonra, öğreneceğim daha çok şey olduğuna şaşırmadan edemedim.
“Beni aydınlattın, Usta!”
“Tabii ki var! Şimdi, şu anki kılıcın çok hafif, bu yüzden senin için özel bir tane hazırlayacağım.”
Özel bir kılıç alacağımı duyunca içimde bir heyecan kabarmaya başladı.
“Sabırsızlıkla bekliyorum, Usta!”
“Ah adamım, bu çok yakındı…”
Ha?
Shifu orada bir an korkmuş gibi hissetti.
Sadece benim hayal gücüm müydü?
◇ ◇ ◇
(Bana bir ara ver, kahretsin!)
Yasushi, gözleri bağlıyken bile ona dönen Liam’a karşı korkudan başka bir şey hissedemiyordu.
Ağır bir kılıç, sadece parmak uçlarıyla kolayca savruluyordu.
O çocuk artık gözleri bağlıyken normal yaşayamaz mı?
Yasushi kaçmaya çalışsa bile onu bulurdu.
(Ne yapacağım?! Ne yapmam gerekiyor?! Bundan gerçekten bir şey öğreneceğini düşünmemiştim!)
Yasushi kendine biraz daha zaman kazanmayı amaçladı, ancak planları birkaç yıl içinde çoktan ters gitmişti.
(Bu çocuk hep bir dahi miydi?! O zaman bana en başta böyle bir şey söyle!)
Her şeyden önce, Yasushi hiçbir zaman öğretmen olmadı. O sadece bir dolandırıcıydı.
Liam’ın yeteneğini ve potansiyelini ölçmesi imkansızdı.
(Bulabildiğim en ağır kılıcı sipariş edeceğim, boyunu da uzatacağım. Sallaması neredeyse imkansız olacak şekilde yapacağım.)
Altıncı hissini geliştirin, görünmeyeni görmeyi öğrenin, sihrini güçlendirin vs.
Yasushi eğitimi uzatmanın yollarını düşünürken aklına başka bir plan geldi.
(İşte bu! Bunu kullanacağım!)
◇ ◇ ◇
Yasushi konağın deposuna doğru yürüdü.
Yıkılan binadan çıkarılan mobilyalar ve kırılabilir eşyalar burada depolandı.
Yasushi, çoğu sahte olsa da buradan çaldığı antikaları satmıştı.
Tüm eşyalar arasında çok eski bir insansı uçak, hareketli bir şövalye vardı.
Son 14 metre boyundaki modellere kıyasla 24 metre boyunda duran, hantal bir devdi.
Birkaç nesil önce kullanım dışı kalmış, yüzlerce yıllık eski bir uçaktı.
Bu, Liam’ın büyük büyükbabasının kullandığı uçaktı.
Yasushi, Amagi ile birlikte depoya gelmiş ve şövalyeyi işaret etmişti.
“Bu eski uçağı hazırlayın. Liam’ın yeni eğitim ekipmanı olacak.”
Amagi şüpheyle Yasushi’ye baktı.
“Bu çok eski bir uçak, onun yerine güncel bir model mi hazırlamalıyım?”
“Bu çok kötü olur!”
Yasushi, modern şövalyelerin manevra yapmasının daha kolay olduğunu biliyordu.
Yeni modeller ve nesiller çıktıkça, hareket ve diğer işlemler çok daha kullanıcı dostu hale geldi.
Performansları da önemli ölçüde iyileştirilmişti, bu yüzden Liam gibi biri bunlardan birini kullanmaya başlarsa, anında ustalaşabilirdi.
Yasushi yeterince zaman kazanamayacaktı.
“Bu da Liam’ın iyiliği için, bunu tamir ettikten sonra kullanmasını istiyorum.”
“Fakat parçalar artık üretimde bile değil, sadece onarım süresini uzatır. 14 ve 18 metre sınıfı modellerin kullanılması evrensel olarak kabul edilir, bu nedenle bu boyuttaki bir şeyin üstesinden gelebilecek çok fazla fabrika yoktur. .”
Amagi, Yasushi’ye yalnızca kibarca yanıt verdi çünkü Liam onu efendisi olarak tanıdı.
Liam yapmasaydı, tepkisi çok daha kaba olurdu.
(Bunu bilmediğimi mi sanıyorsun?! Kalan azıcık paranı buna harcamanı sağlayacağım, o zaman beni kovalamak için gereken zamanın ve paran olmayacak. Ben bir dahiyim !)
Yasushi, eski şövalye modellerinin temel mekaniklerini biliyordu.
Onların çok sağlam olacak şekilde inşa edildiğini biliyordu.
“Eski uçaklar sağlam yapılı, bazı yeni parçalarla mevcut şövalyelerden çok daha sağlam olabilir.”
“Sana söylüyorum, bu o kadar basit değil-“
Amagi bunu inkar etmeye çalışırken, Yasushi fikrini ileri sürdü.
“Bu son! Bu uçağı onarın! Bunların hepsi Liam’ın hatırı için. Kontrol yöntemi ideal çünkü bir el kitabı. Son modelin otomatik yardımına güvenmek iyi değil.”
Amagi bir süre ağzından su fışkırtmaya devam ettikten sonra isteksizce kabul etti.
Liam ona, Yasushi’nin talimatlarına elinden gelen en iyi şekilde karşılık vermesini söylemişti.
“Hemen ayarlamaları yapacağım.”
“Ayrıca, olabildiğince çok harcamaya dikkat et. Unutma, bunların hepsi Liam’ın iyiliği için!”
Yasushi, borçları olduğunu bilmesine rağmen evin mali durumunu daha da sıkılaştırmak için çeşitli emirler verdi.
◇ ◇ ◇
Yasushi’nin çoktan ayrılmış olduğu deponun içinde.
Amagi gezici şövalyeye baktı, adı: [Avid].
Temel çerçeveyi gösteren birçok açıkta kalan kısım vardı ve zırhlı çerçevenin bazı kısımları paslanmıştı.
Parçalanmış Avid’e bakan Amagi düşünmeden edemedi,
(O kişi öğretmenlik yapmaya bile yetkili mi? Eminim Ustam ondan daha güçlüdür ve o kadar özel biri olduğu hissini vermez.)
Sadece yaşam tarzına bakıldığında, Yasushi kesinlikle nitelikli gibi görünmüyordu.
Ama sonuç üretti.
Buna ek olarak-
(Onu ne kadar araştırsam da hakkında hiçbir bilgi çıkmıyor. Aksine, bu daha da doğal değil…)
Bununla birlikte, sonuçlar ürettiği için Yasushi’yi görevden almak zordu.
Ayrıca şüpheli tarafları işine karışmadığı sürece sorun yok.
Amagi, işlerin bu noktaya nasıl geldiği konusunda çileden çıkmıştı.
“…bu bir emir, o yüzden yapacağım.”
Şimdiki zamanlarda, yirmi dört metre sınıfındaki büyük şövalyeler yaygın olarak kullanılmıyordu.
Bu nedenle, sürdürmeyi umuyorlarsa, herhangi bir fabrikayı işe alamazlar.
Gerekli parçaları üretebilecek üstün tesislere sahip büyük bir fabrika getirmeleri gerekiyordu.
Örnek vermek gerekirse, klasik bir spor arabayı küçük bir garaj atölyesine götürmek gibi olur. Parçalar olmasa tamir edemezlerdi.
“İmparatorluktan bir imalatçı çağırmam gerekiyor.”
Avid’i inşa etmekten sorumlu olan İmparatorluğun silah fabrikalarından biriydi.
Hala varlardı, bu yüzden onarımların gerçekten güvenilebileceği tek yer onlardı.
Amagi, Yasushi’nin isteğini tekrar kontrol etti.
“Bu büyük bir talep ama bütçeyi güvence altına almak mümkün. Yine de önce birini aramalıyım…”
Fabrikayla iletişime geçmeden önce Avid’in durumunu bir tamirciye kontrol ettirmek istedi.
Ne yapacağını düşünürken depodan çıkarken, Liam’ı gözleri bağlı dolaşırken buldu.
Ruh hali anında aydınlandı.
“O ayak sesleri… Amagi olmalı!”
“Haklısın, Usta.”
Gözleri bağlı olmasına rağmen etrafı net bir şekilde görüyormuş gibi dolaşıyordu.
“Usta, bu durumda dolaşmak tehlikeli.”
“Sorun değil, bu sadece alıştırma. Her neyse, benim için bir şövalye hazırlayacağını duydum?”
Amagi, Yasushi’nin tavsiye ettiği şövalye hakkında konuşmaya başladı.
“Eski moda şövalyelerden birini getirmeyi planlıyoruz, ama bence bunun yerine on dört metrelik bir sınıf için bütçe ayırsak daha iyi olur.”
Liam başını eğerken çenesini ovuşturmaya başladı.
“Bu benim Ustamın fikri, bu yüzden onunla bunun hakkında konuşacağım, ama şimdilik malikanede olduğu gibi dolaşmaya devam edeceğim.”
Liam daha sonra gözleri bağlı olarak uzaklaşmaya başladı.
Amagi böyle bir manzara karşısında kendini huzursuz hissetmekten alıkoyamadı.