Yurdun güneyinde Adana, Antep, Maraş ve Urfa Fransızlar tarafından işgal edilmişti. Fransızlar Ermeniler'i de silâhlandırmış ve 10 bin kişilik bir Ermeni kuvvetini kendi ordularına katmışlardı. Ermeniler'in Türk köylerine saldırmaları, Türk kadınlarına sarkıntılık etmeleri, Türk halkının katlanabileceği bir hareket değildi. Maraş'ta 31 Ekim 1919 günü, hamamdan evlerine dönmekte olan üç Türk, kadınına ve bir çocuğa Ermeniler saldırıda bulundu. Ermeni askerlerden biri kadınların peçesini açmaya kalkınca, çocuk kendisini askerlerin., ayakları arasına attı. Bu olay, Sütçü Imam'ın dükkânı önünde olmuştu. Sütçü İmam diye anılan, aynı zamanda dükkânının karşısındaki camide imamlık yapan Hacı İmam ve civardan geçen birkaç Türk genci, saldırıya uğrayan Türk kadınlarının yardımına koştu. Ermeniler silâhsız iki Türk gencini yaraladılar. Fakat Sütçü İmam bir Fransız'ı öldürdü ve birkaçını da yaraladı. Öteki askerler karargâhlarına kaçtılar. Sütçü İmam bir süre ortadan kayboldu. Fakat onun sıktığı kurşun yurtseverlerin teşkilâtlanma hızını arttırdı. Bir ay kadar sonra Avukat Ali Bey'in başkanlığında toplanan 1000 Maraşlı, Maraş kalesinde üslenen Fransız ordusuna saldırdı. Kaleden Fransız bayrağını indirerek Türk bayrağını dalgalandırdı, birçok Fransız askerini esir aldı. Fransızlar takviye alarak bir süre şehirde tutundular ama Maraşlılar da gittikçe şiddetlenen baskınlarına devam ettiler ve sonunda, Fransızlar, 12 Şubat 1920 günü, çekilip gitmek zorunda kaldılar.
Düzenli ordunun kurulmasını beklemeden işgalcilerle savaşan üç şehrimize, Kurtuluş Savaşı'ndan sonra "Gazi", "Kahraman" ve "Şanlı" unvanları verildi ve bu şehirlerimizin adları Kahramanmaraş, Gaziantep, Şanlıurfa olarak değiştirildi.