Edward VII, George V ve Edward VIII: İngiliz Kralları ve Varisleri Arasındaki Karmaşık İlişki
Kraliyet ailesinin işlev bozukluğu, özellikle İngiliz kraliyet ailesinde yeni bir şey değil. Britanya kralları ve kraliçeleri nesiller boyu çocukları ile gerçek veya hayali zorluklarla karşılaştı. kraliçe ikinci Elizabeth sık sık eleştirilmiş, içermek kendi çocuklarından bazıları tarafından, uzak annelik tarzı için, kendi ailesinin nesiller boyunca izlenebilen bir özellik.
Edward VII zor bir çocukluk geçirdi
en büyük oğlu Kraliçe Viktorya ve Redingot , Edward VII Algılanan zeka eksikliği ve ahlaki vicdan azabı nedeniyle ailesi tarafından eleştirildi ve sıklıkla küçümsendi. Her ikisiyle de soğuk bir ilişki geliştirdi, bu ancak babası hastalandıktan ve oğluyla bir aktrisle söylentili bir ilişki yüzünden tartıştıktan kısa bir süre sonra öldükten sonra daha da kötüleşti. Kederli bir Victoria, oğlunu asla affetmedi ve zevk düşkünü, yozlaşmış bir playboy olarak hak ettiği itibarı üzdü. Victoria olurdu tüm çocukları ile son derece fırtınalı ilişkiler kendilerini sürekli onun sevgisi ve kabulü için mücadele ederken bulan.
Kendi acılı yetiştirilme tarzına rağmen - ya da belki de bu yüzden - Edward daha şefkatli bir baba olduğunu kanıtladı. O ve güzel karısı Alexandra, özellikle üst sınıflar arasında çağın geleneklerini alt üst ettiler, hayatta kalan beş çocuğuyla bol bol zaman geçirdiler ve çoğu zaman onları cezalandırmayı reddettiler. Her zaman eleştiren Victoria, 'Onlar çok kötü yetiştirilmiş, kötü eğitimli çocuklar' yazarak, huysuz torunlarına yargılayıcı bir bakış attı. Kendi çocukluğunu hatırlayan Edward, kendisinin ve Alexandra'nın ebeveynliğini annesine yazarak savundu: 'Eğer çocuklar çok katı veya belki de çok sert muamele görürlerse utangaç olurlar ve sadece sevmeleri gerekenden korkarlar.'
Ancak Edward'ın çocuklarına olan bariz sevgisi, herkesin bildiği kısa öfkesiyle karşılandı ve ona en yakın olanlar bile onun yanlış tarafına geçme konusunda ihtiyatlı davrandılar. Ve onun sürekli çapkınlığı ve sevgili annelerinin neden olduğu acı, çocuklarını, özellikle de ikinci oğlu George'u, babalarına karşı çelişkili duygularla terk etti.
George V, babasından çok farklı olduğunu kanıtladı
Umutsuz bir öğrenci, George V sevgili ağabeyi Eddy'yi genç bir gençken, bir zamanlar 'eğitimsiz' olan çocuğun hızla büyüdüğü ve askeri hayatın alaylı formalitesine ve disiplinine hayran olduğu deniz eğitimine kadar takip etti. Kardeşinin 1892'de erken ölümünden sonra George, Eddy'nin nişanlısıyla evlendi. Teck'li Meryem mayıs olarak bilinir.
Çift birbirlerine bağlıydılar ve George'un 1901'de Kraliçe Victoria'nın ölümünün ardından kral olan babasından çok daha saygın bir yaşam sürmeye kararlıydılar. Edward metres toplarken, oğlunda pul toplama tutkusu gelişti. Büyüleyici, cana yakın kral, birkaç dilde akıcı konuşmasının onu sevilen bir şahsiyet haline getirdiği kıtayı ziyaret etmekten heyecan duydu. Suskun oğlu yabancı dilleri ve seyahatleri anlamsız buluyordu, İngiltere'yi ve çok sevdiği av avını nadiren terk ediyordu.
Edward VII ve George V arasındaki en çarpıcı farklardan biri ebeveynlik tarzlarıydı.
George müsamahakar bir kraliyet ailesinde büyümüş olsa da, kendi çocukları o kadar şanslı değildi. Hızlı öfkesi (babasınınki gibi) ve sıkı askeri eğitimi onu neredeyse bir martinet yapan talepkar bir ebeveyndi. Karısı May, biraz daha bağışlayıcı bir figürdü, ancak altı çocuğuyla başa çıkmak için duygusal olarak yetersiz olduğunu kabul etti. Çocuklar anne babalarını günde sadece iki kez görüyorlardı ve esas olarak dadılar tarafından büyütüldüler. George ve May, çocuklarının günlük yaşamlarına o kadar ilgisizdiler ki, bir dadının en büyük erkek çocuklara duygusal ve bazen fiziksel tacizde bulunduğunu keşfetmeleri birkaç yılını aldı. Edward ve Albert (gelecekteki Kral George VI), aile ve arkadaşlar tarafından David ve Bertie olarak bilinir.
George V, bu iki oğul için özellikle zordu
Belki de kendi dünyevi babasının yankılarını sezen George, zamanla şık, kaprisli, kozmopolit bir figür olarak ün kazanacak olan Edward'ı sert bir şekilde eleştirdi - George ve May'in beklediği sağlam ve saygın varislerden hiç biri değil. Utangaç, Albert, bu arada, ailesinin gözünde artık umut verici olmadığını kanıtladı. Bir dizi sindirim rahatsızlığından muzdaripti ve diz çökmüştü, George'un Albert'i ağrılı diş telleri takmaya zorlayarak düzelttiği bir anormallikti. Solak küçük oğul da sağ elini kullanmak zorunda kaldı ve George'un telaffuz edilenler için çok az sabrı vardı. köken Albert'in küçük bir çocuk olarak geliştiğini, zavallı çocuk sözlerini boğmak için mücadele ederken ona konuşması için havladığını.
George ve May, en küçük çocukları John'a karşı davranışları nedeniyle de eleştirildi. Muhtemelen gelişimsel olarak da sorun yaşayan bir epilepsi hastası olan John, sonunda tam zamanlı bir bakıcıyla birlikte kendi evinde yaşamaya gönderildi. Ailesinin malikanesinde yaşamasına rağmen, ailesi onu nadiren ziyaret etti ve sanki tarih kitaplarından hava atmak istercesine toplum içinde ondan hiç bahsetmedi. Kardeşi George, 1919'da henüz 13 yaşında olan vefatından önce onunla temasa geçen birkaç aile üyesinden biriydi.
Oğlu Randolph Churchill'in 1959 tarihli bir kitabı. Winston Churchill , George V'ye rezil bir alıntı atfetti: “Babam annesinden korkardı. Babamdan korkmuştum ve çocuklarımın benden korkmasını sağlamaya çalışacağım.' Alıntının uydurma olduğu kanıtlanmış olsa da, kesinlikle aileden geçen çok kuşaklı anlaşmazlığı özetliyor.
Albert ve Edward, sıkı bir şekilde yetiştirilmelerine çok farklı tepkiler verdiler.
Neredeyse duygusal olarak şokta olan Albert, istediği istikrarı ve desteği buldu. Elizabeth Bowes Lyon (gelecekteki Kraliçe Anne). İngiliz soylularının bir üyesi olan o ve dokuz kardeşi, sıcakkanlı, eğlenceyi seven ve genellikle şakalarla dolu bir evde büyüdüler. Popüler bir sosyete kızı olarak, kraliyet hayatını üstlenmek konusunda isteksizdi, başlangıçta Albert'in teklifini nihayet kabul etmeden önce geri çevirdi. 1923'te evlendikten sonra çift, sakin bir ev hayatı olacağını umdukları yere yerleşti ve sonunda iki kızı, gelecekteki Kraliçe II. Elizabeth ve Prenses Margaret . Albert'in dediği gibi 'biz dördümüz' birbirimizin arkadaşlığına bayılırdık ve ailesi onun için hayatının geri kalanında bir teselli olduğunu kanıtladı.
Ancak Edward yerleşmeyi reddetti. Bir dizi sosyete kadını (çoğu evli) ile olan ilişkileri, ailesini çileden çıkarmaya devam etti. Titiz stili ve yakışıklılığı onu bir stil ikonu yaptı. Ve daha sonra sahiplendiği ortaya çıkacak olsa da ırk ve sınıf hakkında rahatsız edici derecede muhafazakar görüşler , İngiliz halkı arasında popüler bir Galler Prensiydi. Popüler olmasına rağmen, Edward kraliyet görevlerinden ya da “prens” dediği şeyden rahatsız oldu.
Büyükbabası Edward VII gibi, Windsor'daki evinde verdiği gece hayatını ve cömert partileri tercih etti. Mahkemede hayranları olmasına rağmen, birçok kişi onu kaprisli ve zayıf iradeli ve Amerikalı boşanmış dahil olmak üzere hayatındaki çok daha baskın kadınlara karşı oldukça savunmasız buldu. Wallis Simpson Edward'ın 1930'ların başında tanıştığı. Arkadaşlar, aile ve yetkililer de Edward'ın duygusal zekası hakkında fısıldadı ve birçoğu onun bodur bir yetişkinden başka bir şey olmadığına ikna oldu.
George V, en büyük çocuğunun yönetmeye uygunluğu konusunda umutsuzluğa kapıldı
Hükümet yetkilileri ve kraliyet saraylılarının Britanya'nın varisi hakkında şüpheleri vardı, ancak çok azı onun taht için uygunluğu konusunda açıkça küçümseyiciydi. George'un, en büyük oğlunun asla çocuk sahibi olmayacağını umduğunu ve daha saygılı (eğer donuk) Albert'in sonunda hüküm sürmesinin yolunu açtığını söylediği bildirildi. George'un sağlığı bozulmaya başlayınca ve en büyük oğlu 40'a yaklaşırken, daha sonra olacaklardan açıkça korktu ve Başbakan Stanley Baldwin'e “Ben öldükten sonra, çocuk on iki ay içinde kendini mahvedecek” dedi.
Sonunda, elbette, George haklı çıktı. Edward, babasının ölümünün ardından Ocak 1936'da Edward VIII olarak tahta geçti. Değişken davranışları ona hükümette birkaç arkadaş kazandırdı. Devam eden ilişkisi Simpson'ın büyük ölçüde İngiliz basınından uzak tutulmasına rağmen, Amerikan gazeteleri bunu kapsamlı bir şekilde ele aldı. Edward'ın başkanı olduğu İngiltere Kilisesi, iki kez boşanmış bir kadınla evliliğini kategorik olarak reddetti. Kriz o Aralık ayında doruğa ulaştı ve Edward'ın tahttan çekilmesi kral olduktan sonra bir yıldan az bir süre. Kekemelik, utangaç Albert, iradesi güçlü babasının kontrolü altında ezilmiş, gönülsüzce, ailenin istediği ve sevgi dolu ailesinin desteğiyle 1952'de ölümüne kadar hüküm süren görev sahibi kral oldu.