15 yıllık profesyonel bir kariyerin ardından Nabil Dirar, Belçika'ya geri döndü. Brüksel'deki annesine yakın olan Nabil Dirar, bunun şu an hayatındaki en önemli şey olduğunu söyledi.
"Kulüpteki performnasım hakkında söylenecek pek bir şey yok. Döndüğümden beri sadece iki kez Dinamo Kiev'e karşı ilk 11'de başladım. Dürüst olmam gerekirse, şu an sadece Belçika Ligi'nde oynuyoruz ve Clinton Mata da çok iyi iş çıkarıyor. Ayrıca, milli maçlardan önce ağrılarım vardı. Bu nedenle Charleroi, Gent ve Antwerp maçlarında oynayamadım. Teknik direktörün de iyi oynayan ilk 11'de ısrar etmesi normaldir. Bu ortamda ilk 11'de oynamak için ısrarcı olamam zaten."
"Maçlarda 10'ar 15'er dakikalar alıyorsam olsam da teknik direktörle iyi bir ilişkim var. Şimdi teknik direktör demek zorundayım, eskiden ona sadece Clement derdim ya da Philippe. Ona çok saygı duyuyorum. Dinlemem gereken tecrübeli biri. Aklımda onla ilgili hep bir imaj vardı. Çalıştığı futbolcuların onu çok sevdiğini fark ettim. Soyunma odasında herkes onu çok seviyor. Sizle konuşurken doğru kelimeleri buluyor. İletişim açısından neredeyse bir psikolog!"
"Konuşmayan antrenörlere hiç saygı duymam. Konuşmak 30 saniyenizi alır. Oynatmadığınız ve bir açıklama yapmadığınız oyuncuya 1 hafta veya 1 ay sonra ihtiyacınız olacak. Böyle bir oyuncuya dikkat edersen, konuşursan hayatının en iyi maçını senin için oynar. Oyuncular çocuk gibidir, dikkat etmelisin. Bu da sadece 30 saniyeni alır."
"Bir futbolcu olarak Clement coşkusu olan biriydi. Antrenmanda onla ikili mücadeleye girmemeliydin. Agresifti ve hep mücadele ederdi. Şimdi bunu takımına aktarmaya çalışıyor. 1-0 öne geçsek de bizi hep 2-0, 3-0 için coşturmaya çalışıyor. Hiçbir zaman memnun değildir. Bu takımın gücü de buradan geliyor. Antrenör Carl Hoefkens'e de 'Carl' diyemem. Ona artık 'ayı' diyorum. Bugünlerde ne yiyor bilmiyorum ama görünüşüyle insanları korkutuyor. Ona yüzyüzeyken 'koç' demek zorundayım. Yoksa antrenmanlarım asla bitmez."
"Benim dilim her zaman kalbimden geçeni söyler. Antrenörler için bu nedenle zor bir karakterdim. Davranışlarımdan dolayı çok maç kaçırdım. Bir süre b takımına bile gönderildim. Gençken aptalca şeyler yapabiliyorsun. Ancak, tam da bu deneyimlerle büyüdüm ben. Dürüst olmak gerekirse, yaşlandım."
"35 yaşıma geldim ve sabah kalktığımda mutluyum. Güzel sahalara gidiyorum, güzel tesislerde antrenman yapıyorum. Harika fizyoterapistler sürekli benim için çalışıyor, dinlenebileceğim mükemmel bir odam var ve istediğim tür spor beslenmelerini yapabiliyorum. Genç oyuncular dünyanın en iyi mesleğine sahip olduklarının farkında bile değil."
"Westerlo'ya katılmadan önce profesyonel bir futbolcunun olmak ne demek biliyordum. Botsam Elejko, Nijeryalı bir defans oyuncusuydu. Ne yazık ki çok genç vefat etti. 2011'de daha 30 yaşındayken kalp krizi geçirdi. Beni kanatlarının altına almıştı. Daha fazla gelişmem ve tecrübelilerden daha fazla çalışmam gerektiğini gösterdi. Ben de burada aynı şeyi genç oyuncular için yapmak istiyorum. Hayallerini gerçekleştirmek için her şeyin var olduğu muazzam tesislerde antrenman yapıyorlar, çok şanslılar. Başkanın kulüp için yaptıkları muazzam. Gençleri uyandırmaya çalışıyorum. Çünkü, bir kariyer her zaman sona erer, sonsuza kadar gitmez. Sanki daha dün 19 yaşındaydım ama şu an 35'ime geldim."
"Genk'teki ortamda eğitim alabilseydim, kesinlikle daha farklı bir kariyerim olurdu. Benim sorunum, futbol eğitimi alamamış olmamdı. İlk kez 14 yaşımda Haren'de oynamaya başladım. Ondan önce sokakta oynuyordum. Para kazanabileceğimiz, yasadışı salon futbolu turnuvalarında oynadım."
"Paranın değerini biliyordum. Bir genç olarak futbol oynamayı her türlü işle birleştirdim. Tamircilik yaptım, pazar günleri markette çalıştım ve hatta temizlikçi olarak bile para kazandım. Biraz para kazanmak ve bu parayla futbol ekipmanları almak için her şeyi yaptım. Bu tutum beni hayatta sertleştirdi."
"18 yaşıma kadar salon futbolunda profesyonel olmak istedim. Böylece biraz para kazanabileceğimi düşündüm. Ta ki Westerlo'dan birileri gelip beni izleyene kadar. Onlar için oynamam konusunda beni ikna ettiler. Bunun doğru bir adım olduğu ortaya çıktı. Westerlo'da ilk maçlarda oynayamadım. 15-20 dakika süreler veriliyordu. Öünkü, kafasız bir tavuk gibi futbol oynuyordum. Düşünmedim, her tarafa koştum. 15 dakika sonra pilim bitti. Koç Herman Helleputte, bana neden oynamadığımı anlattı. Bana futbolun top sürmeyle, pas vermeyle ilgili değil, kazanmakla ilgili olduğunu söyledi. İlk başta bunu anlamak istemedim. Hıza, tekniğe ve belirli bir dayanıklılığa sahiptim. Oynamayı hak ettiğimi sanıyordum ama kafam yoktu."
"Sadece futbol oynamayı sevdiğim için oynamaya devam etti. Yavaş ama emin adımlarla, futbolun sadece gol atmakla ilgili olduğunu fark ettim. Cristiano Ronaldo da benzer bir evrimden geçti. Kariyerinin başında sezon başına 7-10 gol atan bir oyuncuydu. Şimdi esas olarak altıpasta topa vurmak ve görünmek olduğunu anladı. Real Madrid'e gittiğinden beri her sezon 30-40 gol atıyor."
"Westerlo'dayken zirvede olduğumu düşündüm. Kariyerim hakkında ileriyi düşünmek hiç aklıma gelmemişti. Çok para kazanmaya başladım ve bu paranın içinde yüzdüm. Neyse ki ailem ve arkadaşlarım bana doğruyu hatırlattı. 24 yaşımda genç biriyken evlenme kararım da doğruydu. Başarılı olmamı sağlayan istikrarı verdi. Ardından Club Brugge, Monaco ve Fenerbahçe gibi kulüplerde oynadım."
"Şimdi Club Brugge'de oynayabilmek 10 yıl öncesine göre çok daha zor. Çok sağlam bir kadro var. O dönemki kadro da çok çok iyiydi. Vazquez, Vargas, Perisic, Bacca, Akpala ve Vadis gibi oyuncular vardı. Vadis'in neden büyük bir kariyer yapamadığını anlayamıyorum. Çok iyi oyuncuydu ama çok sakatlandı. Futbolu anlayan, zeki biriydi."
"Gençler için bir Bobsam Elejko olmak istiyorum. Tüm gençleri seviyorum. Van Badji, Max de Cuyper, Thomas van den Keybus, Ignace van der Brembt! Şu an için seviyelerini as takım futbolcularıyla aynı noktaya getiremediler. Çalışmak için fazla zamanları olmadığını söylüyorum. Bugün oynayabilirsin, şans bulursun ama yarın senden daha yetenekli ve daha genç biri gelebilir. Bu nedenle 5 dakika bile oyuna giriyor olsan bunu çok iyi değerlendireceksin. Ayrıca, Noa Lang ile de çok iyi bir ilişkim var. Gülmeyi ve mutlu olmayı seviyor. Birçok Ajax oyuncusu gibi onda da Fas kökeni var. Büyük bir yeteneğivar. Çalışırsa ve biraz da dinlerse harika bir kariyere sahip olabilir. Zaten futbol onun için çok kolay."
"Takımın en iyisi Hans Vanaken. Gerçek bir profesör. Zizou veya Riquelme gibi. Her zaman topa sahip olur ve bir sihir yapar. Ayrıca Ruud Vormer, Simon Mignolet ve Mats Rits ile de takılmayı seviyorum. Ekibimiz genç ve tecrübeli oyuncuların harika bir karışımı."
"Kulüpte, 10 yıl önceden kalan birçok insan var. Sadece taraftarları özlüyorum. 10 sene önce bu kadar çok kazanamıyorduk. Şimdi Brugge taraftarlarının yüzlerindeki gülümsemeyi görmek istiyorum. Bazen Knokke civarında yürürken onları görüyorum. Gülüyorlar ve beni uzun süredir tanıyormuş gibi davranıyorlar. Bunu seviyorum, çünkü insanlarla konuşmayı ve gülmeyi seven biriyim."
"1 yıl daha Fenerbahçe ile sözleşmem var. Bu sezondan sonra Fenerbahçe'ye dönmek zorundayım. Türkiye'den başka teklifler de var ama şu an emin değilim. Çünkü, Belçika'ya geri dönmek beni çok mutlu etti. Mutluyum. Aileme ve arkadaşlarıma çok yakınım. Haftada 1-2 kez Brüksel'e gidiyordum. Sakatlandıktan sonra o kadar sık gidemiyorum, kaslarım için iyi gelmiyor."
"Ailenizi ve aile sevginizi satın alamazsınız. Bir yıldız olsanız ve çok para kazansanız bile bu çok başka bir şey. Babam, ben daha 1 yaşındayken ölmüş. Annem hala yaşıyor. Sağlık durumu iyi değil. Ben dindar biriyim. Annem daha kaç yıl, kaç ay, kaç gün bizimle bilmiyorum. Mümkün olduğunca onunla vakit geçirmek istiyorum. Çünkü şimdi yapamazsam, bir daha hiç yapamayabilirim, çok geç olabilir. Gelecek yıl ne yapacağımı bilmiyorum ama artık annemden uzak yaşamak istemiyorum."
"Anne babamız, ailemiz ve çocuklarımız bizim için en önemli şey bu hayatta. Çocuklarınız varsa, onlar yerine ölebilirsiniz. Bu aynı zaman anne babalarımız için de geçerli. Bunu baba olduğumda fark ettim. Annemi seviyordum zaten ama baba olduktan sonra annemi daha çok sevdim. Şimdi bu anların tadını çıkarmak istiyorum, yarın çok geç olabilir."
"Futbolda kalmak istiyorum. Çünkü futbol beni ve ailemi kurtardı. Yürütebildiğim sürece futbolun içinde olacağım. Annem, ben ve kardeşlerim için her şeyi yaptı. Şimdi onun yanında olmalıyım. Bu bana devam etme gücü veriyorum. İnşallah annem daha uzun süre bizimle kalır." [Het Nieuwsblad'daki orijinaline sadık kalınarak çevrilmiştir. Çeviriyi kaynak göstermeden kullanmayınız."