Amerika Birleşik Devletleri Yüksek Mahkemesi
Amerika Birleşik Devletleri Yüksek Mahkemesi , nihai temyiz mahkemesi ve Amerika Birleşik Devletleri Anayasası'nın nihai yorumcusu . Yargıtay, dava çerçevesinde, devlet ile millet, devlet ile devlet, hükümet ile vatandaş arasındaki yetki sınırlarını çizer.
ABD Yüksek Mahkemesi binası ABD Yüksek Mahkemesi binasının batı cephesi. Franz Jantzen/Amerika Birleşik Devletleri Yüksek Mahkemesi
ABD Yüksek Mahkemesi: mahkeme salonu Amerika Birleşik Devletleri Yüksek Mahkemesinin mahkeme salonu. Franz Jantzen/Amerika Birleşik Devletleri Yüksek Mahkemesi
George W. Bush ve Yüksek Mahkeme Pres. George W. Bush, Baş Yargıç John Roberts'ın göreve başlama töreni sırasında ABD Yüksek Mahkemesi üyeleriyle poz veriyor, 3 Ekim 2005. Eric Draper/Beyaz Saray
Kapsam ve yetki alanı
Yüksek Mahkeme tarafından oluşturuldu. Anayasal Kongre Kongre, 1789'da Yargı Yasası'nı kabul edene kadar resmi olarak kurulmasa da, federal mahkeme sisteminin başı olarak 1787'de kuruldu. Anayasa, hükümetin yasama ve yürütme organlarının yetkilerini, yapısını ve işlevlerini ayrıntılı olarak özetlemesine rağmen, aynı şeyi yargı organı için yapmadı, bu sorumluluğun çoğunu Kongre'ye bıraktı ve yalnızca yargı yetkisinin bir yüksek Mahkemeye ve Kongre'nin zaman zaman atayabileceği ve kurabileceği alt Mahkemelere verilmesini şart koştu. Ülkenin son mercii olarak Yüksek Mahkeme, Anayasa, kanunlar veya Amerika Birleşik Devletleri anlaşmalarından doğan davalarda hareket etme yetkisine sahip bir temyiz organıdır; Amerika Birleşik Devletleri'nin taraf olduğu ihtilaflarda; devletler arasındaki veya farklı devletlerin vatandaşları arasındaki anlaşmazlıklarda; ve amirallik ve deniz yetki durumlarında. Büyükelçileri, diğer kamu bakanlarını ve konsolosları ilgilendiren davalarda ve devletlerin taraf olduğu davalarda, Yüksek Mahkeme orijinal yargı yetkisine sahiptir - yani bir yargılama mahkemesi olarak hizmet eder. Nispeten az sayıda dava orijinal yargı yetkisi yoluyla mahkemeye ulaşır; bunun yerine, mahkemenin işlerinin büyük çoğunluğu ve en etkili kararlarının neredeyse tamamı temyiz yetkisinden kaynaklanmaktadır.
ABD Yüksek Mahkemesi James Earle Fraser'ın ana girişi Adalet tefekkür , ABD Yüksek Mahkemesi'nin ana girişinin kuzey tarafında. Lois Long/Amerika Birleşik Devletleri Yüksek Mahkemesi
Boyut, üyelik ve organizasyon
Yüksek Mahkemenin büyüklüğü de dahil olmak üzere federal yargı sisteminin organizasyonu Kongre tarafından belirlenir. 1789'dan 1807'ye kadar mahkeme oluşan altı yargıçlar . 1807'de yedinci adalet 1837'de sekizinci ve dokuzuncu ve 1863'te onuncu bir ek eklendi. Mahkemenin büyüklüğü bazen siyasi manipülasyona maruz kaldı; örneğin, 1866'da Kongre, mahkemenin kademeli olarak (yıpratma yoluyla) yedi yargıcıya indirilmesini sağladı. Andrew Johnson Temsilciler Meclisi'nin daha sonra görevden aldığı ve Senato'nun ancak kıl payı beraat ettirdiği, yeni bir yargıç atayamadı. Yargıçların sayısı Kongre'den önce sekize ulaştı, Johnson görevden ayrıldıktan sonra, sayıyı dokuz olarak belirleyen yeni bir yasayı (1869) kabul etti ve o zamandan beri aynı kaldı. 1930'larda Başkan Franklin D. Roosevelt, Kongre'den, başkanın emekli olmayı reddeden 70 yaş ve üstü her mahkeme üyesi için ek bir yargıç atamasına izin verecek olan (sonradan reddettiği) yasayı dikkate almasını istedi.
Eski Yüksek Mahkeme Dairesi Mahkemenin 1810'dan 1860'a kadar oturduğu Eski Yüksek Mahkeme Dairesi. Franz Jantzen/Amerika Birleşik Devletleri Yüksek Mahkemesi
Eski Senato Odası Birleşik Devletler Yüksek Mahkemesinin 1860 ile 1935 yılları arasında oturduğu Eski Senato Odası, c. 1900. Franz Jantzen/Amerika Birleşik Devletleri Yüksek Mahkemesi
ABD Yüksek Mahkemesi Yargıçları (alt sıra, soldan) Yardımcı Yargıç Tom C. Clark, Yardımcı Yargıç Hugo Black, Baş Yargıç Earl Warren, Yardımcı Yargıç William O. Douglas, Yardımcı Yargıç John Marshall Harlan, (üst sıra, Soldan sağa) Yargıç Yardımcısı Byron R. White, Yargıç Yardımcısı William Brennan, Yargıç Yardımcısı Potter Stewart ve Yargıç Yardımcısı Arthur J. Goldberg, 1962. Warren K. Leffler—ABD News and World Report/Library of Congress, Washington, D.C. (reprodüksiyon no. LC-DIG-ppmsca-41069)
ABD Yüksek Mahkemesi ve bir Yüksek Mahkeme yargıcının nasıl atandığı hakkında bilgi edinin Yeni bir yargıcın nasıl oturduğu da dahil olmak üzere ABD Yüksek Mahkemesi hakkında daha fazla bilgi edinin. Ansiklopedi Britannica, Inc. Bu makale için tüm videoları görün
Anayasaya göre, Yüksek Mahkemeye ve alt federal mahkemelere atamalar, cumhurbaşkanı tarafından Senato'nun tavsiyesi ve onayı ile yapılır, ancak başkanlar aday göstermeden önce nadiren Senato'ya danışmışlardır. Senato Yargı Komitesi, normalde Yüksek Mahkeme'ye aday gösterilenlerle ilgili oturumlar yürütür ve onay için tam Senato'nun basit çoğunluğu gerekir. Baş adalet pozisyonu boş olduğunda, başkan mahkeme dışından bir baş adalet atayabilir veya bir yardımcı adaleti pozisyona yükseltebilir. Her iki durumda da Senato'nun salt çoğunluğunun atamayı onaylaması gerekir. Yüksek Mahkeme üyeleri ömür boyu atanırlar, ancak Temsilciler Meclisi tarafından görevden alınmaları ve Senato'da mahkum edilmeleri durumunda ihraç edilebilirler. Sadece bir yargıç görevden alındı, 1805'te beraat eden Samuel Chase. 1969'da Abe Fortas, suçlama tehdidi altında istifa etti. iddia edilen mahkemedeki görevleriyle ilgili olmayan mali usulsüzlükler.
ABD Yüksek Mahkemesi ABD Yüksek Mahkemesi, 2009 yılında kurulduğu şekliyle, (soldan sağa) Yardımcı Yargıç Anthony Kennedy, Yardımcı Yargıç Samuel A. Alito, Jr., Yardımcı Yargıç John Paul Stevens, Ortak Yargıç Ruth Bader Ginsburg, Baş Yargıç John ile birlikte G. Roberts, Jr., Yardımcı Yargıç Stephen G. Breyer, Yardımcı Yargıç Antonin Scalia, Yardımcı Yargıç Sonia Sotomayor ve Yardımcı Yargıç Clarence Thomas. Mark Wilson/Getty Images Haberleri
ABD Yargı şubesini inceleyin ve tabi olduğu kontroller ve dengeler hakkında bilgi edinin Temyizlerin ABD Yüksek Mahkemesine nasıl ulaştığını öğrenin. Ansiklopedi Britannica, Inc. Bu makale için tüm videoları görün
Federal yargı sistemi başlangıçta yalnızca orijinal yargı yetkisine sahip mahkemeler ve Yüksek Mahkeme'den oluşuyordu. Ülke büyüdükçe ve ara temyiz mahkemelerinin yokluğunda, incelenmeyi bekleyen davaların hacmi arttı ve sadakat Yargıtay içtihatları, alt mahkemeler arasında önemli ölçüde farklılık göstermiştir. Bu sorunu çözmek için Kongre, söz konusu davanın olağanüstü kamu önemi olduğu durumlar dışında, federal bölge mahkemelerinin temyizleri üzerinde nihai yetkiye sahip dokuz ara mahkeme kuran Devre Temyiz Mahkemesi Yasasını (1891) kabul etti. Mahkemenin sponsorluğunu yaptığı 1925 Yargı Yasası (halk tarafından Yargıç Yasası olarak bilinir), reformları daha ileriye taşıdı, zorunlu yargı yetkisini büyük ölçüde sınırladı (Yargıtay'ın bir davayı incelemesini gerektiriyordu) ve dava sınıflarını genişletti. mahkeme , bir certiorari yazısı yayınlayarak kendi takdirine bağlı olarak kabul edebilir . 1988'de Kongre, Yüksek Mahkemenin yasama yeniden paylaştırma ve federal medeni haklar ve antitröst yasalarını içeren davaların temyizlerini dinlemesini gerektiren yasayı çıkardığında, daha fazla değişiklik yapıldı. Şu anda, Washington, DC'de bulunan federal bölge için 12 coğrafi yargı dairesi ve bir temyiz mahkemesi bulunmaktadır. Federal davaların yaklaşık yüzde 98'i alt temyiz mahkemelerinden birinin kararıyla sona ermektedir.
Paylaş: