Ortaöğretimin Olası Çözümü ile Başlıca 25 Sorunu
Bu makale, orta öğretimin ilk yirmi beş sorununa olası çözümleriyle ışık tutuyor.
1) Bağımsızlık öncesi ve sonrası farklı komite ve komisyonlar, orta öğretimin çeşitli amaçlarından bahsetmiştir. Ancak uygulamadaki ikincil eğitim kurumları bu amaçları gerçekleştirmeye çalışmaz. Sözde amaçlar, pratik olarak kağıt amaçlarıdır. Bağımsızlık öncesi günlerde, orta öğretimin tek amacı beyaz yakalı işleri sağlamaktı, bu hiç şüphesiz çok dar bir amaçtı.
Hatta orta öğretim bile kendi başına tamamlanmadı. Kolejlere ve üniversitelere kabul için bir basamak taşıdır. Orta öğretim bu nedenle yüksek öğretim için bir pasaport olarak kabul edilir. Dolayısıyla orta öğretimin ana kusuru, onun amaçsızlığıdır. Orta öğretim, pratik yaşamla ilgili kesin amaçlara sahip olmalı ve orta öğretim okulları bu amaçları mümkün olan her şekilde gerçekleştirmeye çalışmalıdır.
2) Orta öğretim teorik, kitapçı, dar gebe ve pratik değildir. Sosyal uyumsuzluklar yaratır ve yaşamın ihtiyaçlarını karşılamaz. Yaşam merkezli değil. İşsizliği artırmamalı ve yetenekli, kendine bağımlı ve yurtsever vatandaşların üretilmesine yardımcı olmalıdır.
Mevcut orta öğretim, işsizlik sorununu ağırlaştırdı. Bu nedenle ortaöğretimi o kadar yararlı hale getirmeliyiz ki, bu aşamadan geçen öğrenciler yalnızca üniversitelere kabul edilmekle kalmazlar ve işsizlik artmaz ve üretken doğanın bazı mesleki becerilerini kazanıp bazı üretken becerilerini edinerek ekonomik olarak bağımsız hale gelirler. doğa.
3). Şu andaki ortaöğretim verimlilikle ilgili değildir. Batı ülkelerinin çoğunda orta öğretim yüksek verimlilik ile ilgilidir. Ancak bu ülkemizde böyle değil. Hindistan'daki orta öğretim, hem tarımda hem de sanayide ulusal üretimin artmasına yardımcı olmamaktadır. Hem Mudaliar Komisyonu (1952-53) hem de Kothari Komisyonu (1964-66), orta öğretimi verimli hale getirmek için şiddetle tavsiye edilir. Ancak bu istenen düzeyde sağlanamamıştır. Çekirdek çevre ve iş deneyimi planları perişan bir şekilde başarısız oldu ve artı iki aşama henüz önerildiği gibi mesleki hale getirilmedi.
4) Ülkemizdeki ortaöğretim, ulusun ekonomik gelişimi ve hızlı sosyal dönüşüm için yardımcı değildir. Hindistan'da mevcut ortaöğretim eğitiminde insan gücü eğitimi mümkün değildir. Orta öğretim, doğal kaynakların doğru kullanılmasına rağmen Hindistan'ın teknik ve sınai büyümesi için bir ergen hazırlamalıdır.
5) Mevcut orta öğretim sisteminde, her yaştan ve tüm ülkelerde eğitimin belirtilen amacı olan kişiliğin veya bireyseliğin toplam gelişimi için çok az alan vardır. Orta öğretimi kapsayan ergen evresi bu gelişim için uygun bir evredir. Hindistan şimdi ürkek karakterlere sahip erkekleri değil, yüceltilmiş ve üstün kişilikleri olan erkeklere ihtiyaç duyuyor. Orta öğretimin bu konuda oynayacağı bir rol vardır.
6) Mevcut orta öğretim sisteminde karakter eğitimi için çok az alan vardır. Karakter hayatın tacıdır. Değer eğitimi karakter eğitimi için şarttır, ancak ortaöğretimimiz eğitime tolerans, işbirliği, arkadaşlık hissi, doğruluk, alçakgönüllülük, öğretmenlere veya yaşlılara saygı, öz saygı ruhu, ulusal kültürel inanç gibi değerler için çok fazla önem vermemektedir. gelenek, laiklik vs. Bağımsızlıktan bu yana toplumumuz karakter krizi ve ebedi değerlerin hızlı erozyonu ile karşı karşıya kalmaktadır.
Ortaokul aşaması, bu değerlerin yetiştirilmesi için uygun aşamadır. Asıl amacımız karakter gençliği üretmektir. Eğitimimiz sadece kitap bilgisi vermekle kalmıyor, aynı zamanda kişisel, sosyal ve ulusal refah için katkıda bulunabilecek bir bilgi vermek. Çocuklarımızın fiziksel, zihinsel, ahlaki, manevi, vb. Gelişimini istiyoruz.
7) Orta öğretim ayrıca liderlik eğitimi için fırsatlar sağlamaz. Öğrenciler, ulusal yaşamımızın farklı alanlarındaki geleceğin liderleridir ve bu nedenle liderlik özellikleri yeterince genç ve hassas olduklarında geliştirilmelidir. İkincil aşama liderlik eğitimi için üreme alanı olarak kabul edilebilir. Ortak müfredat etkinliklerine katılım ve organizasyon bu konuda büyük ölçüde yardımcı olabilir.
8) Ülkemizde mevcut orta öğretim, saatin ihtiyacı olan etkili, demokratik ve üretken vatandaşlığa uygun değildir. Ülkemizin hızlı refahına katkıda bulunan akıllı vatanseverlik ruhu ile benimsenen bebek demokrasimizi başarılı kılmak için yetenekli, güzel ve kendine güvenen vatandaşlara ihtiyacımız var. Orta öğretimimiz, çocuklarda vatandaşlık duygusu geliştirmeye ve çok çeşitli sivil vatandaşlık görev ve sorumluluklarını üstlenmemize yardımcı olmamaktadır. Bağımsız Hindistan, demokratik yaşam ve vatandaşlık değerleri konusunda eğitim almış vatandaşlara ihtiyaç duyuyor.
9) Ülkemizde halihazırdaki orta öğretim kurulumunda sosyal etkinliğin geliştirilmesi mümkün değildir. Her birey bir sosyal benliğe sahiptir. Entegre bir kişilik gelişimi için, bu sosyal benliğin, orta öğretimin ihmal ettiği esastır. Eğitim ve toplum arasında da yakın bir ilişki vardır. Eğitimin sosyal yönü ihmal edilirse, hiçbir toplum istenen büyümeyi destekleyemez ve elde edemez.
10) İnsan yalnız ekmekle yaşayamaz. Kültürden başka bir şey olmayan bir şey istiyor. Ancak eğitim ve kültür eş anlamlı değildir. Kültür, eğitimden daha fazlasıdır. Yine de eğitim, kültürün temelini oluşturur ve bir bireyin kültürel potansiyelini geliştirir. Ulusal kültürel yenilenme, bireyin kültürel yenilenmesi olmadan mümkün değildir. Orta öğretim, geleneksel kültür düzenimizi zenginleştirmeli ve diğer ülkelerden yeni kültürel içerikler içermelidir.
11) Günümüzde orta öğretim, müfredat dışı etkinlikleri ihmal etmektedir. Müfredat faaliyetleri, bireyin bütün yuvarlak kişiliğini geliştirmeye yardımcı olamaz. Burada bir müfredat etkinliklerinin organizasyonuna ihtiyaç duyulmaktadır.
12) Beden eğitimi ülkemizdeki mevcut orta öğretim sistemi tarafından vurgulanmamaktadır. Bugün Sparta manzarasına ihtiyacımız var. İnsan doğası gereği psiko-fizikseldir. Ulusal güvenlik, büyük ölçüde onun yetenekli vatandaşlarına bağlıdır. Ses aklı, ses gövdesi olmadan mümkün değildir. Swami Vivekananda, beden eğitimine büyük önem verdi. Swamiji, “Tanrı'ya futbolla bile ulaşabiliriz” dedi. Ülkemizdeki orta öğretim okullarının çoğu, beden eğitimi için minimum imkanlara sahiptir. Birçoğunun oyun alanı yok. Bu özellikle öğrencilerin sokaklarda oynadığı şehirlerde geçerlidir. Ortaokul öğrencilerinin% 60'ı yetersiz beslenmeden muzdarip. Bununla birlikte, yeni Eğitim Politikası (1986) beden eğitimini vurgulamıştır.
13) Birçok orta öğretim okulu hala yetersiz sayıda yetenekli ve eğitimli öğretmenden muzdariptir. Eğitim, başarılı bir öğretim ve profesyonel gelişim için ön koşuldur. Uygun ve uygun öğretmenler ayrıca özellikle kırsal alanlarda her yerde bulunmaz.
Ortaokul öğretmenlerimizin eğitim programı da hatalı ve sorunu çok önemli hale getirdi. Öğretmenler ayrıca temel ve mesleki müfredatta da eğitilmelidir. Öğretmenler okulun spinal akorları gibidir. Öğretmenler yetersiz ve yetersiz sayılırsa okul iyi işleyemez. Bugün okulların çok az yetenekli öğretmeni var. Şimdi, orta öğretimin meslekileştirilmesi planını başarılı bir hale getirmek için acilen mesleki olarak eğitilmiş öğretmenlere ihtiyacımız var.
Hala birçok ortaokul öğretmeni eğitimsizdir. Verimli ve uygun şekilde eğitilmiş öğretmenlerin saygısı günümüz ortaokullarının kendine özgü bir özelliğidir. Öğretmenlik mesleği yetenekli öğrencileri çekmez. Öğretmenlerin çalışma ve hizmet koşulları iyileştirilmelidir. Öğretmenler tarafından özel ders verilmesi de önerilmemelidir.
14) Müfredat, orta öğretim alanında büyük bir sorun teşkil etmektedir. Bir devletin ihtiyaçları diğerlerinden farklı olduğundan, evrensel olarak kabul edilmiş bir müfredata sahip olmak zordur. Ülkemiz çok dilli ve çok dinli bir ülkedir. NCERT ve Tüm Orta Hindistan Eğitim Konseyi, evrensel olarak kabul edilmiş bir müfredat oluşturmaya çalışıyor.
Son yıllarda, Ortaokul Müfredatı, yerel ihtiyaçlara göre bazı değişikliklerle neredeyse aynıdır. Buna rağmen, müfredatta bazı doğal kusurlar var. Hem Mudaliar hem de Kothan Komisyonları orta öğretim müfredatını güncel ve yararlı hale getirmek için verimli önerilerde bulundu.
Ancak bunlar istenen sonuçları vermedi. Müfredatta hala birçok kusur devam etmektedir ve yeni kusurlar ortaya çıkmıştır. Bireyin ve toplumun ihtiyaçlarını doğru şekilde yansıtmaz. Dar bir şekilde tasarlanmıştır ve büyük ölçüde tek taraflı bir karaktere sahiptir. Yeterli çeşitlilik ve esneklik yoktur.
Teorik kitapçık pratik değildir ve yaşam merkezli değildir. “Çoğu ortaöğretim okullarında verilen eğitim, genellikle, bir kursa girmek yerine, okul kursunun sonunda üniversiteye kabul edilmesine neden olan akademik türden söz eder”. Müfredat özellikle artı-iki aşamada ağır ve aşırı yüklenir.
Müfredat hala bilginin kazanılmasına büyük önem vermektedir ve nispeten daha az öğrenci kişiliğinin tam gelişmesi için gerekli olan becerilerin, yeteneklerin, değerlerin ve ilgi alanlarının oluşturulmasında çok az durmaktadır ”. Mesleki eğitim için hızlı ekonomik kalkınma, ülkenin doğal ve insan kaynaklarının doğru kullanımı için gerekli olan çok az alan vardır.
15) Müfredat, öğretim yöntemiyle yakından ilişkilidir. Ortaokul öğretmenlerinin çoğu tarafından takip edilen yöntem klişeleşmiş, eskimiş ve psikolojik değildir. Modern aktivite merkezli yöntemler öğretmenler tarafından uygulanmaz. Birçoğu bu yöntemlere aşina değil ve bu nedenle öğrencilerin dikkat gerilimini çekmekte başarısız oluyorlar.
Sonuç olarak, dersler verimsiz hale gelir ve etkiler tatmin edici olmaktan uzaktır. Okul durumlarımızda modem öğretim yöntemlerini uygulama yolunda da pratik zorluklar var. Pek çok okul, laboratuvar ve kütüphane olanaklarına, gerekli öğretim yardımcı araçlarına ve araçlarına uygun şekilde donatılmamıştır.
Ortaokulların çoğu kalabalık, personel yetersiz ve yetersiz sayıda öğretmen ve konaklama imkânı çekiyorlar. Ortalama öğretmen-öğrenci oranı 1: 50'dir. Ancak etkili, yaratıcı yaratıcı öğretimin 1: 30 olması gerekir. Eğitim çalışmaları için çok az kapsam vardır. Öğretmen ve öğretilen arasında kişisel temas olmadan verimli bir öğreti mümkün değildir.
16) Daha sonra, müfredat ve öğretim metodolojisi sorunuyla da yakından ilgili olan ders kitapları problemi geliyor. Pek çok öğrenci çok pahalı olan ders kitaplarının isteğinden muzdariptir. Ders kitapları sıklıkla değişiyor. Bu, ateşe yakıt ekledi. Ülkemizdeki nüfusun% 45'i geçim seviyesinin altında yaşıyor. Çocukları için ders kitapları satın almaları ve eğitim amaçlı gerekli kırtasiye malzemelerini sağlamaları mümkün değildir.
Hizmetlerinin diğer eğitim giderlerini karşılayamazlar. Ders kitaplarının ücretsiz olarak temin edilmesi daha iyi olabilirdi. Birçok sosyalist ve kapitalist ülkede ders kitapları orta seviyeye kadar ücretsiz olarak temin edilmektedir. Ancak eğitim sistemimiz henüz kamulaştırılmamıştır ve bütçeye ilişkin eğitim sunumu çok yetersizdir. Sadece% 2'dir. Koşullar altında, Govt. Ders kitaplarının fiyatlarının makul seviyede tutulabilmesi için özel yayıncılara maddi yardımda bulunmalıdır. Rekabet nedeniyle özel yayıncılar da makul kaliteyi veya standardı korumaya zorlanacaktır.
17) Bütün eğitim sistemi sınavla teşvik edilir. Öğrencilerin eğitim başarıları, sınav olarak bilinen tek ölçüm çubuğu ile ölçülür. Hakim yazı tipi sınavı eğitim alanına hakimdir. Ancak çok sayıda kusur geliştirmiştir ve bu nedenle artık öğrencilerin akademik başarılarını belirleyen tek ölçü çubuğu olarak görülmemektedir.
Deneme tipi incelemeye karşı asıl mesele, sübjektivite tarafından başlatılmış olmasıdır. Bu sebeple, kendi kendine özgü esası olan deneme tipi incelemenin yanı sıra, objektif tip testleri ve kısa cevap tip testleri de getirildi. Ancak son iki tamamen kusurlardan arındırılmış değildir.
Bunların sınav sürecini iyileştirdiği ve sistemi daha bilimsel ve güvenilir kıldığı doğrudur. Deneme tipi sınavı tamamen reddedemeyiz. Ancak istenen kanallarda yeniden düzenlenmesi gerekir. Dikkatli düşünmeden ve iyi bir araştırmadan sonra bazı reformlara ihtiyaç vardır.
Radhakrishna Komisyonu, Hartog Komitesi, Mudaliar Komisyonu ve Kothari Komisyonu, sınav reformu ile ilgili olarak önemli tavsiyeler ve gözlemler yaptı. Bunların birçoğu işletmeye alındı ve hala birçoğu değerlendiriliyor. Yalnız dış sınav, öğrencilerin akademik başarılarını ölçmede bir araç olarak kabul edilmemelidir.
Öğrencilerin incelenmesi için iç öğretmenler tarafından yıl boyunca yapılan iç değerlendirme de kullanılmalıdır. Öğrencilerin iki haftada bir veya aylık sınavları akademik başarılarını değerlendirirken de dikkate alınmalıdır. Yüzde puan yerine öğrencilerin yetenekleri not olarak ölçülmelidir. Bu amaçla beş noktalı bir ölçek (A, B, C, D, E) kullanılabilir. Deneme türü sorularla birlikte toplam notların en az yüzde 30'u objektif testlere verilmelidir.
18) Birçok orta öğretim okulu yetersiz finansmandan muzdariptir. Eğitim sistemimiz henüz kamulaştırılmadı. Ancak kamu ve özel sektör yan yana koşarlar. Ortaokulların çoğu özel sektör altındadır. Devlet okulları çok azdır. Özel sektör tarafından yürütülen okullar her zaman yetersiz fon sorunuyla karşı karşıya kalmaktadır.
Okulları işletmek için Govt'u aramak zorundalar. çok yetersiz ve düzensiz ödenen hibeler. Sonuç olarak, özel destekli okullar uygun standardı koruyamaz. Öğretmenlere düzenli olarak ödeme yapılmamaktadır ve hoşnutsuz öğretmenler düzgün davranamamaktadır. Ne iyi okul yapıları, ne iyi öğretmenleri ve uygun öğretim materyalleri vardı. Her iki Govt. halk, okullar için gerekli fonları düzenlemek için birbirleriyle işbirliği yapmalıdır.
19) Ülkemizde öğretmen yetiştirme programları yetersiz ve tatmin edici olmaktan uzaktır. Öğretim zor bir iştir. Bu bir sanattır. Sadece akademik dereceler birini yetenekli ve ideal bir öğretmen yapamaz. Öğretim sadece bir meslek değildir; aynı zamanda bir görevdir. Özel öğretmenler artık bir gün çok az. Eğitim her öğretmen için çok önemlidir. Hala birçok ortaokul öğretmeni eğitimsizdir.
Eğitim kurumlarının sayısı sınırlıdır. Eğitim kolejlerine kabul almak çok zordur. Mevcut kurumlar aşırı yüklenmiştir. Eğitim süresi de çok kısa. On ila on bir ay. Orta seviyede en az iki yıl olmalıdır. Eğitim programının en sakıncalı kısmı, uygulama öğretiminin yürütülmesidir.
Her şeyden önce, öğretmenlerin eğitim süresince öğrendiklerini okullarına geri döndükten sonra uygulayamazlar. Yani eğitim, kağıt eğitimi olarak kalır. Profesyonel gelişim ve verimlilik için, tazeleme kursu, kısa yoğun kurs, atölye, seminer, konferans vb. Organizasyon aracılığıyla puja veya yaz tatilleri sırasında hizmet içi eğitim programları için yeterli düzenlemeler yapılmalıdır.
20) Ortaokulların idaresi verimli görünmemektedir. Hindistan'da eğitim yönetimi üç aşamalı bir süreçtir - Central, Slate ve district. Orta öğretim, Devlet Govts kontrolünde tüm pratik amaçlar içindir. Merkez Govt olsa. Tüm ülke çapında aynı şekilde uygulanabilir genel politika ve rehberleri formüle eder. Ancak, her eyalette ortaöğretim okulları üzerinde ikili bir yönetim var - Eğitim Bakanlığı ve Ortaöğretim Devlet Kurulu.
Kurul, müfredatın doğasını belirler, ders kitapları ve sınavlar yapar. Bölüm genel politikaları formüle eder, fon tahsis eder ve mesleki verimlilik ve öğretmenlerin eğitimi için önlemler alır. Bu ikili kontrol nedeniyle orta öğretim okulları bu iki kontrol biriminin memurları arasındaki uyum ve koordinasyon eksikliği nedeniyle amaçlarına ulaşamıyor.
Aslında, orta öğretimin amaçlarına ulaşmak için ikisi arasında karşılıklı bir işbirliği yapılmalıdır. Olağandışı gecikme, önemli kararların alınmasında ve dosyaların elden çıkarılmasında gerçekleşir. Kırmızı-tapizm günün sırasıdır. Kötü kararlar veya kararlardaki gecikmeden dolayı okullar ve öğretmenleri büyük mali sıkıntılara maruz kalmak zorunda kaldı.
Batı Bengal'de en az 25.000 dava beklemede. Bu davalar, öğretmenlerin politik ilişkisine bakılmaksızın erken bir tarihte, eğitim amacıyla imha edilmelidir. Denetleme, idarenin bir parçasıdır. Ortaöğretim okulları okul müfettişleri tarafından uygun şekilde denetlenmemektedir. Denetim, orta öğretim alanında neredeyse uzak bir çığlıktır. Farklı kademeli Govt vardır. Müfettişler, ancak denetçi sayısı yeterli değil.
Müfettişler ofislerinde bulunan dosyalarla o kadar meşguldür ki, okulları denetlemeleri ve denetlemeleri için çok az zaman harcıyorlar. Ayrıca, denetçilerin öğretmenlere yönelik tutumu normların altındadır. Tutumları bir ustanınki gibi görünüyor. Ancak öğretmenlerin ortak ortağı olduklarını bilmeleri gerekir. Tutumları demokratik olmalı ve öğretmenlerin zorluklarını ve okulların sorunlarını çözmeye çalışmalıdır.
21) Birçok okul disiplinsizlik ve akademik olmayan etkinlik atmosferinden muzdariptir. Bu daha çok siyasi partilerin etkisinden kaynaklanıyor. Neredeyse her siyasi partinin bir öğrenci kanadı vardır ve okulların günlük idaresine çok sık müdahale eder. Bu, okul idaresinin sorunsuz yönetilmesi ve okullardaki akademik atmosferin korunması açısından arzu edilmemektedir.
Bazen okul yönetiminin yanlış kararlar aldığı ve durumu kötüleştiren kararlar alırken geciktiği doğrudur. Tüm davalar ve problemler masanın etrafındaki tartışmalar ile çözülmelidir. Muhtemelen, eğitim kurumlarında uygun akademik tonu korumak için Ulusal Eğitim Politikası, 1986, eğitimin depolitleştirilmesini önermiştir. Teklif akademik açıdan memnuniyetle karşılanmaktadır.
22) Ortaokullarda verilen eğitim, öğrencilere yeteneklerine, ilgi alanlarına ve yeteneklerine göre eğitim alma konusunda yeterli fırsat sağlamadığından psikolojik olarak sağlam değildir. Bireysel farklılıkların pedagojik konseptine dayanmaz. Ergen çocukların ihtiyaç ve isteklerini yerine getirmiyor. Bu duruma tek çare, ortaöğretimde çeşitli ve çeşitlendirilmiş müfredatın tanıtılmasıdır.
23) Bağımsızlıktan bu yana orta öğretimin büyümesi muazzamdır. Ortaöğretime olan talep büyük ölçüde artmıştır, çünkü artık bir birey için minimum eğitim seviyesi olarak kabul edilmektedir. Yine de 14 - 18 yaş grubundaki tüm öğrencilere orta öğretimi için fırsat verilmemektedir.
İlköğretimi tamamlamış olan herkes, konaklama masrafları nedeniyle kabul görmemektedir. Bu acil sorun için tek çözüm, ortaokullara kabul konusunda “açık kapı politikası” dır. Kabul Sınıf X'e kadar seçici olmamalıdır. Daha fazla okul kurulmalıdır. Daha fazla genişleme gereklidir, ancak kalitatif iyileştirme pahasına değildir.
24) Orta öğretim henüz millileştirilmemiştir. Hala nüfusun belli kesimlerinin elinde bir ayrıcalıktır. Bu son derece üzücüdür. Ortaöğretim okulları standartlarında farklılık gösterir. Ülkede binlerce alt standart okulu var. Finansal zorluklar nedeniyle birçok öğrenci orta öğretimden mahrumdur.
Orta öğretim Hindistan'da bile ücretsiz değildir. Erkekler kızlardan daha fazla eğitim ayrıcalığına sahiptir. Eğitim ayrıcalıkları şehirlerde köylere göre çok daha iyidir. Bu durum, kast, inanç, cinsiyet, sosyal ve ekonomik durumdan bağımsız olarak ortaokullarda okuyan tüm çocuklara eşit eğitim olanakları sağlanarak iyileştirilmelidir. Bu sadece eğitimin millileştirilmesi ile mümkündür.
25) Beri eğitimden bağımsız olarak orta öğretimin kalitesi bir aksamaya maruz kalmıştır. Buna, uygun ekipmanın aranması gereken fonların azlığı, kayıt üzerinde artan baskı, yetenekli ve özverili öğretmenler ve hatalı planlama gibi nedenler neden olmaktadır. Ülkede çok sayıda alt standart orta öğretim okulu var.
Çok sayıda gereksiz okul da mevcuttur. Pek çok okul, asgari altyapı koşullarından yoksun. Ortaöğretim hala eğitim zincirimizdeki en zayıf halkadır. Atık, başarısızlıklardan dolayı da ikincil düzeyde artmaktadır. Ortaöğretimin yalnızca niteliksel gelişimi bu devasa israfı azaltabilir. Miktar ve kalite el ele gitmeli.