Yazar Aqidi, İran'da kadınlara yöenlik hak ihlallerine vurgu yaptığı yazısında, BM'nin tüm olan bitene seyirci kaldığını vurguladı.
Agidi yazısında, Orta Doğu'da doğan bireylerin büyük bir kısmının kadın hakları konusunda mücadele ettiğini savunduğu yazsında şunları yazdı:
"İran, BM Ekonomik ve Sosyal Konseyi tarafından Kadının Statüsü Komisyonu'na seçildiğinde, uluslararası örgütün dünyaya nasıl bir mesaj verdiği konusunda endişeler dile getirildi.
Komisyonun görevi eşitliğin ve kadının güçlendirilmesinin küresel olarak teşvik edilmesi olduğundan, üyelik için asgari gereklilik kadınlara saygı ve kendi kararlarını verme hakları olmalıdır. Orta Doğu'da doğup büyüyen ve yetişkin yaşamının büyük bir kısmını bu sorunlu bölgede kadın hakları için mücadele ederek geçirmiş bir kadın olarak, İran'ın o bölgedeki kötü sicili ve daha pek çok kişi göz önüne alındığında, bu çirkin hareket beni aşağıladı ve şaşkına döndü.
Herhangi bir ülkedeki kadınları güçlendirmek için, hükümetinin kendi yaşam standartlarını iyileştirmek ve bilinçli seçimler yapmak için doğru fırsatları ve araçları sağlamak için yaşam koşullarını değiştirmesi ve iyileştirmesi gerekir. İran İslam Cumhuriyeti kadınlarına kendi hükümetleri böyle mi davranıyor?
Geçen hafta ABD Dışişleri Bakanlığı İran'daki insan haklarıyla ilgili 2020 raporunu yayınladığına dikkat çeken Aqidi şunları ifade etti:
"En başta insan haklarını tanımayan kadın düşmanı bir rejimin insafına kalmış İranlı kadınların korkunç mücadelesine dikkat çekildi.
Rapora göre, aile içi şiddet İran yasaları tarafından yasaklanmıyor; aile içi istismar özel bir mesele olarak kabul edilir ve nadiren kamuoyu önünde tartışılır. Çünkü yasa, İran'daki erkeklere eşleri, kız kardeşleri ve kızları üzerinde nihai gücü ve kadınları fiziksel olarak cezalandırmak için uygun gördükleri her şeyi yapma özgürlüğü verdiğinden, aile içi şiddet mağdurlarının sayısını tahmin etmek mümkün değildir.
"Tecavüz kurbanlarının çoğu, mahkumiyet cezasının en sonuncusu olan hayasızlık, ahlaksız davranış veya zina suçlamaları da dahil olmak üzere tecavüze uğradıkları için resmi misilleme veya cezadan korktukları için suçu bildirmediler. Tecavüz kurbanları da toplumsal misilleme veya dışlanmadan korkuyordu." raporda, tecavüz vakalarının yaklaşık yüzde 80'inin rapor edilmediklerine işaret edildi.
Dünyanın en baskıcı rejimlerinden biri altında yaşayan İranlı kızların olasılıklarla dolu parlak bir gelecek hayal etmesi nasıl mümkün olabilir? İranlı genç bir kızı, büyüdüğünde istediği kişi olabileceğine, istediği her şeyi yapabileceğine ve dünyadaki tüm hayallere ulaşabileceğine, aynı kızın annesinin gözlerindeki korkuyu görebildiğine nasıl ikna edebilir?
43 ülke tarafından dört yıldır kadın hakları ve eşitliğinin küresel koruyucusu olarak seçilen rejim, 40 yılı aşkın süredir kendi kadınlarının haklarını giderek elinden almaktadır. Rıza Şah Pehlevi'nin laik yönetimi sırasında İran'da kadın eğitimi önceliklerden biri olmasına rağmen, yaklaşık bir yüzyıl sonra İran'daki kız üniversite öğrencilerinin İngiliz edebiyatı ve - sürpriz değil - insan hakları da dahil olmak üzere bazı konuları incelemeleri yasaklanmıştır.
1979 İslam Devrimi'nden bu yana tutuklu ve idam edilen kadınların sayısı hızla artmaktadır. İranlı kadınlar, yasal temsil hakkı olmadan siyasi veya ideolojik suçlamalarla tutuluyor ve korkunç bir kaderden kaçma şansına sahip olanlar, Batılı hükümetler tarafından çıkarılan ikinci vatandaşlıklara sahip olacak kadar şanslı olanlar.
BM'nin bu skandal hareketi acilen ele alması veya acımasız bir rejimi kendi kadın vatandaşlarına karşı savaş açma konusunda güçlendirmekten sorumlu tutulması gerekiyor. Asıl soru, bu uluslararası örgütü kim sorumlu tutacak? Yıllardır sessiz kalan, bu hain rejimin dünyadaki teröristleri barındırmasına ve sponsor olmasına, Irak'taki vekil milisleri aracılığıyla yüzlerce Amerikan vatandaşını öldürmesine ve ABD müttefiklerinin ve ABD'nin bölgedeki çıkarlarını tehlikeye atmasına izin veren ABD Başkanı Joe Biden ve Demokrat meslektaşları değil.
Tahran'daki rejimin her kadın mağduruna, dünyaya haklarını savunmak ve "Hayır" demek için büyük cesaret ve inanılmaz kararlılık gösteren tüm İranlı kadınlara ve ülkelerinin içinde ve dışındaki kadın İranlı aktivistlere ... Chapeau Bas!"