Tüm mağara oluşumları içinde en yaygınlarından biri olmalarına rağmen, patlamış mısırların kökenini açıklamak biraz zordur. Belki de mağara patlamış mısırının bolluğu ve belirsizliği, pek çok koşul altında oluştuğu içindir. Patlamış mısır ya havada (subaerially) ya da hareketsiz mağara havuzlarında (subaqueously) gözlenir. Havada ince, eşit dağılmış çözelti filmlerinden çökelir ancak bu filmler doğrudan sızıntı, yüzey akışı, damla su sıçraması, kılcal etki veya yoğunlaşma ürünü olabilir. Bununla birlikte sızıntı muhtemelen en yaygın çözüm sağlama mekanizmasıdır. Altta bulunan ana kaya veya mağara kalsitinde bulunan nem, patlamış mısırın nispeten gözenekli matrisi vasıtasıyla dış yüzeyine çarpar; burada bir dizi büyüyen kristal, yüzü besler. Temel olarak çökeltme çözeltisindeki karbondioksit kaybından dolayı büyüyen mağara kalsitinin birçok formundan farklı olarak patlamış mısır, büyük oranda buharlaşmanın bir ürünüdür. Bu nedenle patlamış mısır, çoğu zaman birçok mağaranın en derinlerine ulaşan ince hava akımlarının mükemmel bir göstergesidir. Buharlaşma, hava akımı ile karşı karşıya kalan yüzeylerde hızlı olur. Patlamış mısırlar mağara içinde tırmanmayı kolaylaştır ama sürünmeyi bazen işkence haline getirir.