Sindirim sistemini korumak için yaratılmış savunma sistemlerinden biri. Yemek yerken, yutkununca bazen yemek ile birlikte bir miktar da hava alınır. Hıçkırıkla, yiyeceğin yüzeyine yapışarak sindirim sistemine giren bu hava atılır. Hıçkırıkta sırayla şu aşamalar gerçekleşir. Diyafram süratle büzüşerek, çok ani ve hızlı nefes almayı sağlar. Bu arada boğazın üst tarafında, ses tellerinin bulunduğu kısımda bir kapanma olur ve buradan geçen hava bir an bloke edilir. Bu da boğazdan bir sesin çıkmasına neden olur. Midedeki bir olayla diyaframın ilişkisi, bu iki organdaki sinirlerin birbirine çok yakın hatta iç içe geçmiş olmalarından kaynaklanır. Bu nedenle daha çok yemek yedikten sonra hıçkırırız. Sindirim işlemi bittikten sonra hıçkırık olmaz. Hıçkırık refleksini tetikleyen nedenler ve hıçkırığın işleyişindeki detaylar son derece ilginçtir. Şayet bu refleks olmasaydı, sindirim sistemimize giren havadan haberimiz dahi olmazdı. Rahatsızlık hissetsek de bu havayı itmemiz için hıçkırık benzeri bir işlemi gerçekleştirmemiz gerektiğini bilemezdik. Kendi irademizle bunu denerken ise rahatsızlığımız daha da artardı.