Joseph Oriel Eaton tarafından boyanmış Herman Melville'in bir 1870 portresi. Houghton Kütüphanesi
Amerikan edebiyatı dersleri dışında, pek çok Amerikalı bu günlerde Herman Melville'i okuyor gibi görünmüyor.
Fakat Melville, Ağustos 200’te 1’i döndürürken, romanlarından birini seçmenizi öneriyorum, çünkü eserleri hiç bu kadar zamanında olmamıştı. Bu, başka bir Melville canlanması için mükemmel bir kültürel an.
Orjinal Melville canlanması, Melville'in eserlerinin bazı 60 yıllarında gizlilik içinde tükenmesinden sonra, tam olarak bir yüzyıl önce başladı. I. Dünya Savaşı'nın hemen sonrasında, alimler sosyal kargaşayla ilgili vizyonunu önemsiz derecede alakalı buldular.
Melville, bir kez daha Amerikalıların karanlık zamanlarla boğuşmalarına yardım edebilirdi - ve iyilik ve kötülük hakkında klasik gerçeklerin klasik eserlerini bestelediği için değil. Melville hala önemlidir, çünkü 21. Yüzyılda ülkeyi rahatsız etmeye devam eden modern Amerikan yaşamının yönleriyle doğrudan ilgileniyordu.
Arkadaşlık bulma
Melville'in kitapları, ırk ilişkilerinden ve göç etmekten günlük hayatın mekanizasyonuna kadar bugünle ilgili birçok konuyla ilgileniyor.
Oysa bunlar umutsuz bir trajedinin eseri değildir. Aksine, Melville kararlı bir gerçekti.
Tipik Melville karakteri depresif ve yabancılaştırılmış, toplumsal değişimler yüzünden bunalmıştır. Ama o da katlanıyor.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Sonuçta, “Moby Dick“Hikâyenin tek kurtulanı anlatıcı olan İshmael, travmadan anlam çıkarmak ve insan hikayesini devam ettirmek arayışı hakkında.
İsmail ilk etapta denize gidiyor, çünkü özellikle modern bir angst türü hissediyor. İnsanların şapkalarını kesmek isteyen Manhattan sokaklarında yürüdü, yeni kapitalist ekonomideki mevcut işlerin sadece “işçi tezgahlarına bağlı, banklara çivilenmiş, masalara yapışmış” bıraktığı için öfkeli oldu. Balina gemisi cennet değil, en azından ona dünyanın her yerinden tüm ırklardan insanlarla açık havada çalışma şansı veriyor.
Mürettebat balina spermi topaklarını yağa sıkan bir daireye oturduğunda kendilerini birbirlerinin ellerini sıkarken buluyorlar, “bol, sevecen, arkadaşça, sevgi dolu bir his” geliştiriyorlar.
Sonra Melville'in romanı var “Redburn, ”Yazarın az bilinen eserlerinden biri. Çoğunlukla bir hayal kırıklığı öyküsü: Dünyayı görmek için genç bir naif tüccar denizciliğe katılıyor ve İngiltere'de bulduğu tek şey fabrikalardan çıkan "kaçak erkek, kadın ve çocuk kitleleri". Anlatıcı, geminin alaycı ekibi tarafından suistimal edilir ve ücretlerinden dolanır.
Ancak yine de zor olan tecrübesi onun sempatilerini genişletiyor. Kıtlıktan kaçan bazı İrlandalı aileleriyle New York'a eve giderken, şunları söylüyor:
“Bu kadar çok yabancı fakirliğin Amerikan kıyılarımıza inmesi gerekip gerekmediği konusundaki telaşlı ulusal konuyu feragat edelim; feragat etmemize izin verin, tek düşünceyle, buraya gelirlerse, Tanrı'nın gelme hakkı var…. Çünkü tüm dünya, bütün dünyanın atağıdır. ”
Melville'nin düşüşü ve yükselişi
Kasım ayında, 1851, “Moby-Dick” yayınlandığında, Melville, İngilizce konuşan dünyanın en tanınmış yazarları arasındaydı. Fakat itibarı sadece aylar sonra düşmeye başladı. Bir sonraki kitabını gözden geçirdiğinde, "Pierre, “Manşet,“ Herman Melville Crazy. ”
Bu görüş atipik değildi. 1857 tarafından, çoğunlukla yazmayı bırakmıştıyayıncısı iflas etti ve ismini hâlâ bilen Amerikalılar, kurumsallaştığını düşünmüş olabilir.
Ancak 1919'te - Melville'in yüzüncü yılı - alimler çalışmalarına geri dönmeye başladı. Nihayetinde İç Savaş'a yol açacak toplumsal gerilimleri içine alan bir acımasız, karışık destanlar yazarı buldular.
Sadece oldu ki 1919 bir yıldı 26 şehirlerinde emek mücadelesi, posta bombaları, haftalık linçler ve yarış isyanları. Birinci Dünya Savaşı ve İspanyol gribi salgınının uzun süren travmasından bahsetmemek yerine, yabancılar, mahremiyet ve sivil özgürlükler üzerinde baskılar vardı.
Takip eden otuz yıl boyunca - Büyük Buhran ve II. Dünya Savaşı'nı içeren bir dönem - Melville kanonlaştırıldı ve bütün eserleri popüler baskılarda yeniden basıldı.
“Melville'e borçluyum” eleştirmen ve tarihçi Lewis Mumford yazdı“Çünkü onunla güreşmem, kendi trajik yaşam duygusunu benimseme çabalarım, şimdiki dünyamızla yüzleşmek için sahip olabileceğim en iyi hazırlıklardı.”
Melville neden hala önemli?
Amerika şu anda iklim değişikliği, aşırı sınıf ayrılıkları, ırkçı ve dini bağnazlık, mülteci krizleri, kitlesel çekimler ve sürekli savaş ile ilgili önderlik dolu kendi karanlık zamanları ile uğraşıyor.
Geri dönün ve Melville'i okuyun; “beyaz ayrıcalık ve kayıtsızlık” tasviri bulacaksınızBenito Cereno. ”Melville tüketici kapitalizmini,“Güven-Adam, ”Amerika’nınTypee"Ve"omoo. ”İç Savaşın sonunda sessizliğini kırmak için bile ilham aldı ve ciddi bir ricada bulunma “Yeniden Yapılanma” ve “Yeniden Yapılanma” için.
“Köleliği her zaman ateistik bir suçluluktan nefret eden bizleriz” diye yazdı, “memnuniyetle çöküşünde insanlığın varoluşsal korosuna katılıyoruz” dedi.
1866 kitabı “Savaş-Parçalar, ”Acı parçalarla dolu olsa da, idealist isimlerin egemen olduğu son bir kısma sahiptir: sağduyu ve Hristiyan sadaka, yurtsever tutku, ılımlılık, duygusallığın cömertliği, hayırseverlik, nezaket, özgürlük, sempati, isteklilik, dostluk, karşılıklı saygı, nezaket, barış , samimiyet, inanç. Melville, Amerikalılara demokrasilerde ortak bir zemin oluşturmak için sürekli bir ihtiyaç olduğunu hatırlatmaya çalışıyordu.
Toplumun değişip değişmemesi gerektiği değil; değişim ve süreklilik birbirlerini şaşırtıcı ve bazen canlandırıcı yollarla oynuyor.
Karanlık zamanlarda, insanların hemen hemen her zaman korkunç zorluklarla yüzleşmek zorunda kaldıklarının yeniden keşfedilmesi güçlü duygular yaratabilir.
Birinin şapkasını sökmek gibi hissedebilirsiniz. Ama aynı zamanda, dünyadaki İsmail'lere ellerin yumuşak bir şekilde sıkılmasını sağlamak gibi hissedebilirsiniz.
Ve bunu yaparken, insan hikayesini devam ettirmek için yardımcı olabilirsiniz.
Yazar Hakkında
Aaron Sachs, Tarih ve Amerikan Çalışmaları Profesörü, Cornell University