Alman besteci Carl Philipp Emanuel Bach, 8 Mart 1714 tarihinde Weimar’da dünyaya geldi.
Johann Sebastian Bach’ın ve Maria Barbara Bach’ın beş oğlundan ikincisidir.
Carl Philipp Emanuel Bach, klasik öncesi dönemin (pre-classical era) en önde gelen figürlerinden olup klasik dönemin en önemli kurucularından sayılmaktadır. Eserleri Rokoko ve Klasik dönemler kapsamında da incelenebilmektedir.
On yaşındayken babasının 1723 yılında kantörü olduğu Leipzig’deki Aziz Thomas Okulu’na (St. Thomas School) girdi ve aynı zamanda Leipzig (1731) ve Frankfurt(1735) üniversitelerinde hukuk öğrenimine devam etti.
1738 yılında 24 yaşında hukuk derecesini aldı ve aynı andan hukuk kariyerini bir kenara bırakarak kendini bütünüyle müziğe adamaya karar verdi.
Birkaç ay sonra Prusya Kralı Frederick (Büyük Frederick) tarafından (Frederick’in prensliği zamanında), Sylvius Leopold Weiss’in referansıyla kraliyet hizmetine kabul edildi.
Frederick’in 1740 yılında krallığa yükselmesiyle Carl Philipp kraliyet orkestrasının üyesi oldu.
O dönemde Avrupa’nın en önemli klavye ustalarındandı ve 1731 yılından beri kaleme aldığı eserler arasında 30 kadar sonat, harpsikord ve klavikord için konser parçaları bulunmaktaydı.
Berlin’de solo klavye için, Berlin Portreleri de dahil olmak üzere (en ünlüsü La Caroline’dir) çeşitli müzikal parçalar besteledi.
Ününü Kral Frederick ve Büyük Württemberg Dükü için bestelediği iki sonatla perçinledi ve 1746 yılında oda müzisyeni pozisyonuna yükseltildi.
Berlin’de kaldığı süre içinde, babasının etkilerinin diğer eserlerinde alışılmış olandan daha yoğun bir şekilde kendini hissettirdiği Magnificat (1749), Easter Kantatı (1756), birkaç senfoni, en azından üç şarkı seti, birkaç dini olmayan kantat ve diğer birkaç eser bestelemiştir.
Fakat temel olarak klavye üzerine odaklanmış olup yaklaşık iki yüz sonat ve Mit veränderten Reprisen (1760-68) dahil olmak üzere diğer solo eserleri bestelemiştir.
Klavye Enstrümanlarını Çalmanın Gerçek Sanatı Üzerine Deneme (Versuch über die wahre Art das Clavier zu spielen) (1753-62) isimli teorik inceleme eseri, 18. yy ortası müzik uygulamaları konusunda son derece aydınlatıcıdır.
1780 senesinde üçüncü baskısına ulaşmış olan eser, besteciyi dönem Avrupa’sının önde gelen müzik kritiklerinden biri yapmıştır.
1768 yılında Hamburg’da Georg Philipp Telemann’dan Kapellmeister görevini devralmış, bu görevin tesiriyle kilise müziğine daha çok yönelmiştir.
Sonraki sene büyük güzelliğinin yanı sıra plan bakımından Felix Mendelssohn’un Elijah’ına benzerliğiyle de ilgiyi hak eden Die Israeliten in der Wüste oratoryosunu bestelemiştir.
1769 ve 1788 yılları arasında yirmiden fazla Passion, yetmişe yakın kantat, litani, motet ve diğer ayinsel eserler vermiştir.
Aynı dönemde, enstrümantal kompozisyondaki dehası, Franz Joseph Haydn’ın kariyenin etkisiyle daha da gelişmiştir.
14 Aralık 1788 tarihinde Hamburg’da 74 yaşında hayatını kaybetti.