1980'lerde ve 1990'larda, film yönetmeni John McTiernan çok sıcak bir üründü. On yıldan biraz fazla bir süre içinde Juilliard mezunu, Predator (1987), Die Hard (1988), The Hunt for Red October (1990), Die Hard with a Vengeance (1995) ve The Thomas Crown Affair ( 1999). Arada sırada ortaya çıkan perişanlığa rağmen, Hollywood'da değerli bir varlıktı.
Norman Jewison'ın başrolünü The Thomas Crown Affair'in (1968) yeniden çevriminden sonra McTiernan, 1975 yapımı Rollerball adlı bir Jewison resminin başka bir yeniden yapımı üzerinde çalışmaya başladı .
Orijinal Rollerball , en iyi performanslarından birinde oyunun en iyisi James Caan'ın başrolde olduğu, on yıllardır hakim olduğu için kesinlikle bir şeyler söyleyen, küçümsenmemiş bir klasik.
Orijinalde, ürkütücü bir şekilde çok uzak olmayan bir gelecek (2018) ve dünya artık hükümetler tarafından yönetilmiyor - şirketler tarafından yönetiliyor. Kulağa korkunç geliyor, ancak filmdeki ortalama bir insan için çok daha kötü olabilir. Ödedikleri gerçek bedelin farkında olmadan, hiçbir şey istemezler. Her şeye sahipler ve yeterli. Şirketi sorgulamadığınız ve emirlerine uymadığınız sürece, her şey yoluna girecek.
Boş zamanlarını yeni Rollerball sporunun heyecanını yaşayarak geçiriyorlar. Açıkça söylemek gerekirse hokey ve paten yarışı karışımı olan gladyatör benzeri bir yarışma. Ancak top çelikten yapılmıştır, takımın yarısı motosikletlerle döner ve sadece ciddi şekilde yaralanmakla kalmaz, ölebilir de. Kulağa çılgınca geliyor, ancak WWE, NASCAR ve NFL gibi gerçek dünyadaki hayranlığımız düşünüldüğünde, gerçekten de çılgınca görünmüyor.
Jimmy Caan, Energy Corporation tarafından yönetilen Houston takımının takım kaptanı ve kıdemli yıldızı Jonathan E.'yi canlandırıyor (diğer şehir devletlerini işleten Ulaşım, Gıda, İletişim, Konut ve Lüks holdingleri). Şampiyonluk ve zirveye çıkma yolunda çok fazla rekabetle karşılaşacak gibi görünmüyor. Jonathan, oyunun en eski oyuncularından biri ve hayranları arasında bir süperstar, bu nedenle Energy Corporation, bir Şampiyonanın kariyerini bitirmek için mükemmel bir yol olduğuna karar veriyor. Emekli olacağı söylendi - soru sorulmadı. Sebep yok, pazarlık yok, bitti. Şimdi ne yapacak? Karşı koyabilir mi? Bu nasıl mümkün olabilir? Spor olmadan hayatı nasıl?
Bundan sonra ne olacağını açıklamak filmi mahveder, ancak söylemeye gerek yok, film sizi hem Rollerball arenasındaki aksiyon sahneleri hem de Orwellian distopyasındaki doğuştan gelen gerilim - hükümetin belirsizliği veya bu durumda, Şirket.
Filmin gerçek başarısı bu - kurumsal kontrolü çevreleyen sosyal yorumlar ve uyarılar. Filmin profesyonel sporlarda yaşlanma, şöhretin gücü ve hem atletizmde hem de medyada şiddete uymamız hakkında bazı önemli sorular ortaya koymasının yanı sıra, film yolsuzluk, baskı, kapitalizm ve daha fazla:
Kontrol edilmekte ne zaman sorun yok ve ne zaman değiliz? Favori spor takımımızın galibiyetinden veya mağlubiyetinden bahsederken neden "biz" diyoruz? Temel ihtiyaçlar için ne kadar fedakarlık yapmaya hazırız? Otoriteyi sorgulamak, isyan etmek ne demektir? Kapitalizm hangi noktada gerçek çizgilerini gösterir? Zengin ve ünlülerin yaşam tarzlarına neden takıntılıyız? Ayrıcalığa sahip olmak ne demektir? Gerçek nedir ve kurgu nedir? Kime güvenebilirsin - gerçekten güvenebilir misin?
Tüm bunlar bir aksiyon-gerilim filmi görünümüne büründü ve bunların hiçbiri bu heyecan verici, şaşırtıcı derecede şiddetli sahnelerden uzaklaşmıyor.
Reagan, Clintons ve Bushes aracılığıyla 25 yıl daha bu temaları keşfettikten sonra yeniden yapım zamanı geldiğinde, film yapımcılarının daha fazla tartışma ve siyasi uyumsuzluk ile silahlanacağını düşünebilirsiniz. Kaçınılmaz geleceğimizin zaten katmanlı portresine ekleyebileceklerdi.
Hayır!
Unutma, bu John McTiernan (bir hatırlatma: Predator , Die Hard ). O tam olarak kurnazca biri değil. Tüm sosyopolitik yorumları kesip düz bir aksiyon filmi yapması beklenebilir.
Evet, aynen öyle yaptı.
McTiernan, birçoğunun orijinalinden daha üstün olduğuna inandığı ilk taslakları fırlatarak, sporun kendisine odaklanmaya karar verdi. Şiddeti fetişleştiriyor, şovda eğlence buluyor ve oyunun sporcuların zihinlerinde değil vücutlarında yarattığı yıkımı sıfırlıyor. Norman Jewison, filmin tüm amacının "temas sporlarının hastalığını ve çılgınlığını ve cazibesini" vurgulamak olduğuna inanıyordu. McTiernan düşündü - yeterince heyecan verici değil! Daha çok X-Games'e benzemeli! Rampalar ve engeller bolca!
Kapitalist bir devletten damlayan tüketiciliğin güçlü örneği geride kaldı. Artık sporda veya ünlü kültüründe uzun ömürlülük hakkında konuşmalara yol açmıyor. Gizlilik ihlalleri konusunda gönül rahatlığı yok.
Hepsi gitti. Artık bir aksiyon filmi. Sade ve basit.
Söylemeye gerek yok, tamamen çöp. Orijinalle ilgili iyi olan, yaratıcı, yaratıcı veya keskin bir şekilde analitik olan her şeyi alır ve onu mahveder. Orijinal filmi neyin güçlü kıldığı ve hatta tatmin edici, anlaşılır bir filmi neyin yaptığına dair hiçbir fikri yok. Hiç bir anlamı yok. Bu çirkin. Bu sıkıcı. Kötü döküm, kötü yazılmış, kötü çekilmiş ve yönlendirilmiş (kötü şöhretli sahnede tamamen gece görüşünde var) ve genel olarak kötü yapılmış.
Bunun ne kadar kötü olduğu hakkında konuşmaya devam edebilirim.
Genelde yeniden yapımlar hakkında inleyen biri değilim, ama bu beni şaşırtıyor.
Şans eseri kendi akıl sağlığım için yalnız değilim. 70 milyon dolarlık bir bütçeye karşılık 25.9 milyon dolarlık gişe hasılatı, filmin sert bir şekilde bombalandığını gösteriyor. Rotten Tomatoes'da filmin onay oranı% 3'tür. Bir Razzie'ye aday gösterildi ve McTiernan için En Kötü Yönetmen de dahil olmak üzere üç Kokuşmuş Kötü Film Ödülü kazandı (ve bu, bu film sonucunda başına gelen en kötü şey bile değil. Yaklaşık on yıl sonra, sonuç olarak hapishanede hizmet etti. Ağustos 2000'de filmin bir yapımcısını yasadışı bir şekilde dinlemesi için özel bir dedektif tutmak.)
Öyleyse, evrensel olarak paniğe kapılmışsa ve büyük ölçüde unutulmuşsa - neden yeniden gündeme getirilsin?
Hala kaşıkla beslenen yeniden yapımlar ve sürekli tekrarlıyoruz. Rollerball , piyasaya sürüldükten yirmi yıl sonra bile Hollywood için uyarıcı bir hikaye görevi görmelidir. Kırılmamışsa, tamir etmeyin. Gerçekten iyiyse, dokunmayın. Lanet bir şaheser ise, uzak durun.
Stüdyo sisteminden daha fazla özgünlük çağrısının yanı sıra, zaten sevdiğimiz filmleri yalnız bırakmak daha da önemli olabilir. Stüdyolar filmin kalitesini önemsemiyor, parayı önemsiyorlar. Ancak cüzdanlarımızla oy veriyoruz ve yeniden yapılanmanın orijinalin ilkelerini ve ideallerini paramparça etmesinden hoşlanmadığımızı defalarca kanıtladık.
'75 Rollerball'un izini sürün ve ona zaman tanıyın. Buna değer.
İnsanlara şans verme konusunda hayatta biraz geç kalındığına inanıyorum. Cömertçe.
Artık anlamıyorum. Artık neyin "vuruş" olduğunu doğru bir şekilde ölçmek neredeyse imkansız görünüyor.
COVID-19 salgınının Grand Rapids şehri ve sakinleri üzerinde derin bir etkisi oldu. Virüs 2020'nin başlarında ilk ortaya çıktığında, topluluktaki birçok kişi başlangıçta ciddiyetine ve yayılmasını kontrol etmek için katı önlemlere duyulan ihtiyaç konusunda şüpheciydi.
Albert Einstein'ın ilk karısı olan Mileva Maric, kocasının fizik alanındaki çığır açan çalışmasına yaptığı potansiyel katkılarla ilgili olarak uzun süredir spekülasyon ve tartışma konusu olmuştur. Görelilik ve kütle-enerji denkliği teorileriyle evren anlayışımızı sonsuza dek değiştiren Einstein, geniş çapta 20. yüzyılın en etkili bilim adamlarından biri olarak kabul edilirken, Maric'in çalışmalarındaki rolü genellikle göz ardı edildi veya küçümsendi.
Kalbini kontrol et. Çoğu zaman kalbimiz sızlar.
Yapay Zekaya Giriş Yapay Zeka (AI), endüstrilerde devrim yaratma, yaşama ve çalışma şeklimizi değiştirme ve topluma sayısız fayda sağlama potansiyeline sahip, hızla gelişen bir teknolojidir. Ancak, her yeni teknolojide olduğu gibi, dikkate alınması gereken etik hususlar da vardır.