Bazı ülkelerin (İspanya, Arjantin, Fransa, Avusturya) hükümete HAYIR demedikleri takdirde her vatandaşı ölümden sonra organ bağışçısı olarak kabul ettiği makaleler okudum. Ailenin istemesi ya da istememesi önemli değil. Bu doğru mu?
Hiç de asil görünmüyor, insanlara çiftlik hayvanı muamelesi yapılıyor gibi geliyor.
Ayrıca son zamanlarda diğer ülkeler de bu sistemi benimsedi veya uygulamayı planlıyor. Almanya’nın sistemi benimsemeye çalıştığını duydum, zaten yapıp yapmadıklarından emin değilim.
Organ bağışlamak asil bir eylemdir. Ama bu benim kararım, ailemin çağrısı, benim vücudum, organım, benim.
Organlarım hakkında fikrimi belirtmediysem, ölümden sonra organımı bağışlamayı kabul etmediğimi düşünmek gerekir. Kim bilir, eğer herkes organlarını bağışlamayı kabul ederse, bazı zengin insanlar yeni organlara ihtiyaç duyduklarında rastgele birini öldürürler.
Hala bu sistemin (buna devre dışı bırakma adı verilir) uygulanmadığı bir yerde yaşıyorum, ancak bazı politikacılar zaten benzer bir sistem öneriyorlar.
Ne oluyor?
Şimdi Elitler ve zenginler için organları mı gezdireceğiz?