Aynı zamanda ve muhtemelen katılıyorum Janic bu noktada, inanç, iddia edilmiş veya örtük biçimde, evrensel olarak kabul edilir. Bu, entelektüel kapasitemizin sınırlı olması nedeniyle evreni oluşturan her şeyi anlayamamamızdan kaynaklanmaktadır. Sonuç olarak, anlayabildiğimiz kadarıyla, geriye kalan boşluğu doldurmaya gelen hipotezler ortaya atmaya indirgeniriz. Eylemlerimizi düzenlemek için tutarlı bir genel vizyona ulaşmanın tek yolu budur. Bu açıkça, bu kolektif kalıbı değiştirme yeteneğini gerektirir; Sorun genellikle burada yatmaktadır, çünkü kendilerini rakip memleri ortadan kaldırarak kavramlarını doğrulamaya çalışan çok sayıda Ising alanı içinde oluşturan inançların şeyleştirilmesine yönelik talihsiz bir eğilim vardır.
Retorik söylemlerin iddiasının aksine, çeşitli görüşlerin "makul" bir tartışmada bir araya gelememesinin nedeni de budur, çünkü kesinlikle makul bir inanç yoktur, sadece diğerlerinden daha makul.
Janic yazdı: Tek ortak noktaları inanmaktır, çünkü inanmadıklarını söyleyenler veya etmediklerini iddia edenler de dahil olmak üzere halkların kültüründe kök salmışlardır.
Her şeyden önce, Tanrı'ya inanmak ya da hiçbir şeyin olmadığına inanmak daha basit, daha az baş ağrısıdır.
Çok az kişi konuyu ciddi ve dürüst bir şekilde araştırıyor.
Ben kendim düşüncenin sonundayım
Düşüncenin yardımıyla düşüncenin üstesinden gelmek istiyorum Komik, değil mi?
sadece kendimize çektirdiğimiz zorluğu göstermek için...
Bu nedenle, geri kalanı için mükemmel bir şekilde yararlı olan bir tür psişik oyalanmadır: işlevsel kalmamıza izin verir.
Stoacıların ölüm sorununa ilginç ve farklı bir yaklaşımı vardır (ölüm düşünülemez, dedi diğeri), yani onun doğadaki varlığının zorunluluğunun bir göstergesidir. Bu nedenle, onu olduğu gibi kabul etmekle kalmamalı, aynı zamanda onunla sevinmelidir (bir kişinin iki eli veya bir tadı olduğu için sevinmesi gibi). Kısacası, ölüm, diğer tüm özellikler gibi, işleyişimiz için faydalıdır. Yaşayan süreç bize bu düzenin bir ömrünü vermişse, en iyi çözüm bu olduğu içindir.
- sen-hayır-sen
- Econologue uzmanı
- mesajlar: 6831
- yazıtı: 11/06/09, 13:08
- Yer: Yüksek Beaujolais.
- x 716
Rajqawee şunu yazdı:İnanç, muhtemelen evrimimizde seçilmiş bir özelliktir, çünkü her şeyi anlamadığımız bir dünyada işlev görmemize izin verir. Düşünme bahşedilmiş gibi, inanmasaydık (ve bu nedenle, her şeyi sürekli olarak kanıtlamak zorunda kalsaydık), uzun bir süre yok olurduk.
Bu nedenle, geri kalanı için mükemmel bir şekilde yararlı olan bir tür psişik oyalanmadır: işlevsel kalmamıza izin verir.
İnançlar, gerçekten de beynimizin evrimi ve üst üste binmiş katmanlardaki (allocortex/neocortex) mimarisiyle ilgili bir özelliktir.
Sonuncusu, aynı zamanda, ezberleme, yansıtma ve çıkarım yapma kapasitelerine sahip olmamızı, bir zihinsel tiyatro, geçmiş, şimdi ve gelecek Yansıtıcı bilincimiz, bir projektör gibi, bu alanın farklı sahnelerini aydınlatmamıza ve kelimenin tam anlamıyla zamanda gezinmemize izin verir.
Bu olağanüstü yetenek (örneğin fil gibi diğer hayvanlarda muhtemelen mevcuttur) zorunlu olarak metafizik sorgulamanın ortaya çıkmasına neden olur: nereden geliyoruz, neredeyiz? ve nereye gidiyoruz?
Bu tür varoluşsal sorularla karşı karşıya kalan mevcut kültürler, insanlar ve ekosistemleri arasındaki etkileşimler üzerine modellenen bir yorumlar paneli sunar.Bu nedenle, ilk tarih öncesi toplumlar, fraktal bir mantığa (hayvanlar) göre doğanın unsurlarıyla ilgili olarak varlıklara hürmet ettiler. ruh, orman ruhu, Büyük Ruh) vb... Tanrı (tekil olarak) tarihte ancak yarışın sonunda büyük insan gruplarının zorunlu birleşmesinden kaynaklanan birleştirici bir düşünce olarak ortaya çıkar.
Metafizik olarak konuşursak, tanrı gibi bir "varlığın" varlığı veya yokluğunun her iki durumda da kesinlikle hiçbir anlamı yoktur, bu nedenle Siyular "Büyük gizem"den, yani bilgi için aşılmaz bir sınırdan söz etmişlerdir.
Metafizik olarak konuşursak, tanrı gibi bir "varlığın" varlığının veya yokluğunun her iki durumda da kesinlikle hiçbir anlamı yoktur, bu nedenle Siyular "Büyük gizem"den söz etmiştir, yanibilgi için aşılmaz bir sınır.
Ancak bu tek yönlü "bilgiyi" yani insandan (hatta daha fazlasından) bu insanların tanrı dediği şeye doğru, diğer yönde değil de düşünürsek. Örneğin bilgisayarlarımız kullanıcılarını tanımıyor ama tasarımcıları onları tasarlamak ve kullanmak için gerekli bilgiye sahip.
Janic yazdı:
Tek ortak noktaları inanmaktır, çünkü inanmadıklarını söyleyenler veya etmediklerini iddia edenler de dahil olmak üzere halkların kültüründe kök salmışlardır.
Aksine, ne kadar temel olursa olsun, kendinize soru sormamak, kendinize soru sormaktan (hatta kısmen çözülemez) çok daha basit ve hatta basitleştiricidir. Bazıları kendilerine dünyanın yuvarlaklığı, günmerkezlilik sorusunu sormasaydı; hala düz dünyada ve dünya görünürde olan evrenin merkezinde olurduk.Her şeyden önce, Tanrı'ya inanmak ya da hiçbir şeyin olmadığına inanmak daha basit, daha az baş ağrısıdır.
Çok az kişi konuyu ciddi ve dürüst bir şekilde araştırıyor.
Not: Sadece dini bir söyleme inanmayı düşünmüyordum, günlük olarak ve aşı ya da aşı değil gibi bir takım konularda, her biri kendi içinde inanıyor ne o istiyor inanmak!.
Cevabımı bulmam 40 yıldan fazla sürdü. Ama bugün, tüm bu karışıklık artık bir sorun değil.
-
- Benzer konular
- Cevaplar
- İzlenme
- Son Mesaj
-
-
-
-
-
- 3 Cevaplar
- 2555 İzlenme
-
Son Mesaj yılından beri moinsdewatt
Son mesajı görüntüle
30/09/11, 21:13
Yayınlanan bir konu forum : Şirket ve Felsefe
-
Kimler?
Bunu gezen kullanıcılar forum : Kayıtlı kullanıcı ve 11 misafir yok