Başta Martha Stewart olmak üzere, hemen hemen her blogda vardı bu başlık: buzdolabında neler var? Neredeyse ben de katılacaktım bu silsileye, ancak bir türlü içime sinmemişti. Örnek almak farklıydı ama kelimenin tam anlamıyla aynısını yapmak güncel deyimle ‘copy-paste’ olurdu, ki bu benim tarzım değil. Farklı olmak lazımdı. Gelin görün ki en sonunda yayınladım. Ama ne yayınlayış, ne buzdolabı.
Bundan bir kaç yıl evvel Birmingham’dan bir misafirim gelmişti: Jennifer. Ben buzdolabından bir şeyler alıyorum, koyuyorum: tabak, çanak, masa örtüsü vs. vs. Jennifer bir durur iki durur, sonunda ‘it’s very strange’ der güleriz. Evet, gerçekten de garip bir durumdu. Anlatırım sonra başından beri olanı biteni. Buzdolabım bozulmuştu vaktiyle, tamiri çok pahalı olduğu için yaptıramamış, bir yıl sonra yeni bir dolap almıştım. Ancak ne var ki bunu da atmaya hiç elim varmıyordu. Bir çizik, en ufak bir pas dahi yoktu hiç bir yerinde. En iyisi bir kenara koyup dolap olarak kullanmalıydı. Üstelik derin dondurucu hala çalışıyordu.
Buzdolabı da bir şey mi, derken bir zaman sonra alt taraftaki derin dondurucusu da bozulur. Bu kısım da ayrı bir hazine. Tüm kumaşları almasa da en azından önemli bir kısmı için emniyetli bir barınak olur. Yanı sıra değişik dikiş malzemelerini saklama dolabı vazifesini de üstlenir uzun zaman.
Yemek bloğu diye her zaman yemek olmaz ya buzdolabında, hem hamile olanlar var, onları da düşünmek lazım. 😉