Madagaskar'da seçilmiş yetkililer, Yüksek Anayasa Mahkemesi'nin tarafsız olmadığını ve aynı zamanda Başkan Rajoelina'nın kendi kampının milletvekilleri üzerinde uyguladığı baskıyı kınıyor.
Kesinlikle, Madagaskar hükümeti ile parlamento arasında hiçbir şey yolunda gitmiyor. Geçen Aralık ayında, başkan birliklerini düzene sokmak zorunda kaldı. Ve haklı olarak: Çoğunluk üyeleri, Başbakan Christan Ntsay'e karşı gensoru önergesi vermek üzere muhalefete katılmaya hazırlanırken, Andry Rajoelina, partisinin altmış civarındaki seçilmiş yetkililerini sakinleşmeye çağırmak için çağırmıştı.. Parlamenterler, hükümetin ataleti ve aynı zamanda Ulusal Meclisin iç işlerine müdahalesi nedeniyle hayal kırıklığına uğradıkları için pek anlayışlı değillerdi.
O tarihte, önerge “yürürlükteki anayasal hükümlere” uymadığı için resmen reddedilmişti. Millet Meclisi Başkanı, Cumhurbaşkanının sözleriyle "aşağılanmış" hissetti. Seçilen yetkililer daha sonra Yüksek Anayasa Mahkemesi'ne (YSK) başvurdu. İkincisi, milletvekilleri yetkilerin iç içe geçtiğini düşünürken, parlamentoya gerekçe verdi.
Cumhurbaşkanlığı baskısı ve şantaj mı?
Hükümetin müdahalesinin ardından parlamenterler şimdi de Anayasa Mahkemesinin "alenen bağımsızlığını" suçluyorlar. YSK aleyhine bir metin imzalayan yirmi milletvekiline göre, YSK “tehlikeli bir oyun” oynuyor. Ne Anayasa ne de Ulusal Meclisin iç tüzüğü tarafından gensoru önergesinin usullerinden haberdar edilmediklerini düşünüyorlar. “Anayasal düzene saldırı olduğu için çok büyük bir sorun” diye özetliyorlar.
Alors ki Madagaskar cumhurbaşkanlığı seçimi yaklaşıyor, milletvekillerine göre, sansür önergesinin reddedilmesi ve bu kararın YSK tarafından yasallığının onaylanması, geçmişte zaten “tarafını” göstermiş olan ikincisini itibarsızlaştırıyor. "Biz Madagaskar milletvekilleri, bugün artık hiçbir şekilde tarafsız olmayan YSK'ya güvenimizi veremeyiz." Milletvekilleri, üyelerinin "iktidarın, yürütmenin yanında" olduğuna inanıyor.
Çoğunluk içindeki ilişkilerin kötüleşmesinden ne beklenebilir: “Milletvekili Marie-Therese Volahaingo, giderek daha fazla milletvekili, özellikle IRD (başkanlık koalisyonu, editörün notu), hükümetin Ulusal Meclisi yönetme biçimine karşı çıkıyor. Ama çoğu başkandan korkuyor. İlçelerde kendilerine altyapı verilmeyeceğinden korkuluyor. Tehdit korkusu, emirler”.
YORUM BIRAKIN