Eyfel Kulesi'nin ardındaki aşk hikayesi
1880'lerin başında, Gustave Eyfel Yaklaşık elli yaşındaydı. Arkadaşı Frédéric-Auguste Bartholdi için Özgürlük Anıtı'nın çerçevesi de dahil olmak üzere çeşitli binalar için sayısız köprüler, istasyonlar, kiliseler ve metal yapılar yaratarak bir sansasyon yaratmak istedi.
1889 Evrensel Sergisi hemen köşeyi dönünceydi ve bu daha alakalıydı çünkü yüzyılın yüzüncü yıl kutlamalarının yolunu açtı. Fransız Devrimi.
Dev kuleler inşa etme fikri zaten kolektif hayal gücündeydi, bu yüzden Eiffel, bir şekilde dünyayı şaşırtmak istiyordu.
En yakın çalışanlarından ikisi Maurice Koechlin ve Emile Nouguier, kendisine ünlü mimarı pek heyecanlandırmayan dev bir kule yaratmayı teklif etti, ancak onlardan fikri cilalamalarını istemeye karar verdi.
Eyfel Kulesi. Kaynak: Yürüyüşler Blogunu Keşfedin
Üç ay sonra çift aynı projeyle geri döndü, ancak mimar Stephen Sauvestre'den komple bir yeniden tasarım yapması istendi.
Bazı biyografi yazarlarına göre, Projeyi inceleyen Gustave Eiffel çok heyecanlıydı çünkü kule devasa, sivri uçlu bir büyük harf "A"ya benziyordu, hafifçe kavisliydi ve bir tüy gibi güzelce çizilmişti.
Adrienne için 'A', sanki büyük bir geçmiş aşkı sallıyormuş gibi, kayıp, hayali ve idealize edilmiş, binlerce metre yükseklikte herkes görsün diye.
Adrienne, Bordeaux'lu genç bir kadındı ve babası Marcelin Bourges, kızı için yeterince iyi olduğunu düşünmediği için Eiffel'in evlilik teklifini kabul etmeyi reddetti.
Pek çok kişinin bilmediği şey ise, kendi adını taşıyan kuleyi Gustave Eiffel tasarlamamış olmasıdır. Arkadaşı Bartholdi gibi bir mimar ya da sanatçı değil, bir mühendisti.
1855'te Ecole Centrale des Arts et Manufacturers'tan mezun olduktan sonra, zanaatını metal inşaat şirketlerinde geliştirdi. İşinin bir parçası olarak, demiryolu projelerinin oluşturulmasına yardımcı oldu ve kısa sürede kendini bir demir mimarisi ustası olarak kanıtladı. İlk büyük başarısı Bordeaux'daki Saint-Jean köprüsüydü.
Kısa sürede sağlam bir üne kavuşmuş ve sayısız esere imza atmıştır, ancak hiçbiri benimsediği ve binlerce olumsuzluğa rağmen sürdürdüğü Eyfel Kulesi kadar önemli değildir.
Kişisel hayatı her zaman bir gizemdi. 1862'de evlendiği Marguerite, 1877'de tüberkülozdan öldü.
Beş çocuğunun en büyüğü olan Claire, babasının yanında önemli bir rol oynadı, iş ilişkilerinde sağ kolu olarak çalıştı ve uzun yıllar birlikte yaşadıkları evin metresi olarak çalıştı.
Eiffel asla yeniden evlenmedi, ancak Adrienne ile kısa bir süre yeniden bir araya gelebildi. Bu durumun detayları kesin olarak bilinmemekle birlikte, bu dahinin Eyfel Kulesi'nde büyük bir aşkı uyandırmanın bir yolunu görmüş olması şüphesiz ki büyüleyici.