Suçluluğun ortaya çıkması uzun sürmez. Teröristler saldırı tüfekleriyle çılgınca koşarken ve yakın zamanda ateşlenen bir intihar yeleğinden alevler yeşerirken, Londra’daki Piccadilly Alanı’nda bir tabanca tutuyorsunuz. Dehşete kapılmış siviller koşarak geçerken, çığlık atarak ve yaralandıkça, “Bir sonraki görev kontrol noktası nerede?” Diye düşünüyorsunuz.
Call of Duty, belki de tüm zamanların en bölücü ana akım oyun markasıdır; gung-ho, partizan gişe rekorları kıran bir gişe rekorları kıran bir dövüş oyunu, bize silahları ve yetkinlikleriyle dünyayı dolaşan kaba ve hazır özel süperstarların vizyonunu satarak, aralarındaki farklılıkları dikkate almak için çok uzun süre ara vermeden haydut paramiliter grupları öldürürken özgürlük savaşçılarına yardım ediyor .
Call of Duty 4: Modern Warfare’ın 2007’den yeniden tasarlanan 2019’s Modern Warfare’inde, Rusya ile sınırı olan ve bağımsızlığı için savaşan hayali ülke Urzikstan’daki isyancı güçlere yardım eden SAS ve CIA ajanlarının kontrolünü ele alıyorsunuz. Bir kimyasal silah zulası kayboldu ve aşırılık yanlısı bir Rus askeri fraksiyonu bastırılırken tespit edilmesi gerekiyor.
Hikaye, gerçek dünyadaki vekalet savaşlarının ve ABD duyarlılıklarına sızan acımasız yerel çatışmaların bir karışımı. Urzikstan Suriye olabilir, Afganistan olabilir, Ukrayna veya Çeçenya olabilir. Önemli değil. Önemli olan, sert erkek ve kadınların, kuralların büküldüğü gizli, inkar edilebilir operasyonlarda hayatlarını tehlikeye atmasıdır – ve bu, garip savaş suçlarını da içerebilir.
Sorun şu ki, eğlenceli ve gerçekten iyi yapılmış. Modern Warfare, neredeyse fotogerçekçi sinematik sekanslardan karmaşık bir şekilde ayrıntılı oyun içi ortamlara kadar şaşırtıcı görünüyor: çöl kasabaları, şehir sokakları, uzak villalar. Bazen durup yanmış bir araçtan güneşin turuncu parıltısına hayran kalmanız gerekir.
Ve bu, Call of Duty 4’ten bu yana en iyi kampanya. Kuzey Londra’daki bir terörist kalesine yapılan inanılmaz gergin bir baskından, büyükelçilik çatısındaki kanlı bir kuşatmaya kadar, heyecan verici ve zekice tempolu. Serinin geçmişine, belirli anlarla ilgili referanslar var – havadan füzelerin kontrolünü ele geçirdiğiniz bir helikopter saldırısı; uzun menzilli bir keskin nişancı görevi – eski görevlilere Death from Above ve All Ghillied Up’ı hatırlatacak. Her zaman denenecek yeni bir yüksek teknoloji ürünü oyuncak veya eldeki savaşa yeni bir bakış açısı vardır.
Her zaman, bunun bir Amerikan stüdyosu tarafından yapılmış, Amerikan askeri ve politik yöntemlerini inceleyen ve tartışmalı bir şekilde mazur gören, gösterişli bir oyun olduğunu kabul ediyorsunuz. Zaten olmamıştır önemli tartışma kaçan sivillerin Rus ordusu tarafından katliam özellikleri ancak 1991 yılında Kuveyt’te Irak askeri personel çekilirken karşı harekete ABD liderliğindeki gerçek hayata yakın bir benzerlik taşımaktadır Ölüm misyon Highway, çevredeki da sonradan bilinen Ölüm Yolu olarak. Suçluların bu şekilde değiştirilmesi, oyunun inceleme sitesi Metacritic’teki reytinginin görünüşte Rus oyunculardan olumsuz yorumlar ile bombalanmasına neden oldu .
Doğru, oyun iyi ya da kötü, doğru ya da yanlış olan suları bulandırmaya (ya da belki daha doğrusu kanlı) deniyor. Oyunda göreviniz için çok önemli olan önemli Rus müttefikler var ve ana düşman Rus general Roman Barkov’u ülkesi tarafından reddedilen haydut bir oyuncu olarak görmeye teşvik ediyoruz. Aynı zamanda batılı güçlerin kuralları çiğnediğini ve oyuncunun bir parçası olup olmadığına karar vermesi gereken etik suçlar işlediğini görüyoruz. Bulanık çizgiler ve “eldivenler kapalıyken dövüşmek” hakkında çok fazla gürültü var, ancak bu, bir sonraki ahır fırtınası setinden önce rüzgarda gevezelik anlamına geliyor.
Bu arada, oyuncuların çeşitli takım bazlı arayışlarda birbirleriyle savaştığı çok oyunculu bölümünde, bazı uzun vadeli hayranlar, tasarım olarak önceki Call of Duty çevrimiçi haritalarından daha doğal olan yeni haritalardan şikayet ettiler. Küçük, amaca uygun tasarlanmış spor ölüm arenaları gibi işler. Kamp yapmak ve su çekmek için daha fazla yer var, bu yüzden oyuncuların daha korunaklı olması ve hızı yavaşlatması gerekiyor.
Yine de 32 oyuncudan oluşan iki takımı büyük bir haritada zırhlı araçlar ve helikopterlerle karşı karşıya getiren gülünç derecede kaotik Kara Savaşı modu, çılgınca tahmin edilemez olsa da canlandırırken, daha kapsayıcı mod Gunfight’ın çok küçük alanlarda yarışan iki takımları var. bir dizi silah. Bu gergin, son derece kontrollü çok oyunculu bir eylem – taktiksel saflık için Counter-Strike ile tam olarak orada değil, ancak Call of Duty’nin alabileceği kadar yakın.
Call of Duty: Modern Warfare’in jeopolitik ve asimetrik savaşın çarpık, klişe dolu yorumuna isyan etmeden ya da içine çekilmeden keyfini çıkarabilir miyiz? Ne de olsa, Hollywood-askeri kompleksinin bize akıllıca paketlenmiş, Black Hawk Down, Hurt Locker ve Act of Valor gibi heyecan verici gerilim filmlerini satan, ABD askeri eylemlerini tasvir ettikleri için sorgulanan uzun yıllar geçirdik. Alınan Liam Neeson film insan kaçakçılığı ama şaşırtıcı bir ana akım gerilim korkunç bir analizidir.
Bu arada Call of Duty Modern Warfare, heyecan verici setler ve gergin gerilim anlarıyla dolu, iyi üretilmiş, iyi inşa edilmiş bir askeri nişancı oyunudur. Aynı zamanda, çevrimiçi takım tabanlı yarışmanın bu türde çalışma şekline taze bir şeyler getirmek isteyen ancak henüz tam olarak orada olmayan iyi bir koş ve silah çevrimiçi nişancı oyunu – yeni haritalar kaçınılmaz olarak takip edecek.
Çevrimiçi eylemden sıkılırsanız, her zaman daha yüksek bir zorluk seviyesinde yeniden oynanacak bir kampanya vardır. Yeni bir “gerçekçilik” modu zorluğu en üst düzeye çıkarır, ekrandaki tüm bilgileri kaldırır, böylece cephanenizin bitmek üzere olup olmadığını veya bir el bombasının yeni gelip gelmediğini bilmek için hafızaya ve duyularınıza güvenmeniz gerekir. kapak noktanızın yanında. Bu mod, eylemin temposunu ve rengini tamamen değiştiren yepyeni bir ağız içi gerilim boyutu getiriyor. Kendinize rağmen yine mücadeleye sürükleniyorsunuz.